1958.02.27

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 72α

ΠΕΜΠΤΗ 27 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Θ. Τσάτσος, ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης. ζητεῖ τρίμηνον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει γʹ μεταβολάς, ἐπὶ τοῦ κατατεθέντος τὴν 15ην Φεβρουαρίου 1957 Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους οἰκονομικοῦ ἔτους 1957, γενομένας ἀπὸ 1 Ὀκτωβρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1957. Ὁ κ. Α. Πρωτοπαπαδάκης (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1003) 25.5. 55 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐγκρίσεως γενομένων δαπανῶν θέσεως εἰς λειτουργίαν τοῦ διὰ τοῦ νόμου 1766)51 συσταθέντος ἐν Βενετίᾳ Ἑλληνικοῦ Ἰνστιτούτου Βυζαντινῶν καὶ Μεταβυζαντινῶν Σπουδῶν». Ὁ κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων τῆς περὶ ἐκλογῆς βουλευτῶν νομοθεσίας». Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος». Οἱ κ. κ. Σ. Κωτιάδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ προτιμωμένης ὑποθήκης ἐπὶ πλοίων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. Δ. 3789 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τῆς Ἐργατικῆς Νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Τσάτσος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κοκκέβης, Π. Σταυρόπουλος καὶ Κ. Ἀπασκίτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως εἰδικῶν τινων διαδικασιῶν καὶ τροποποιήσεως ἄλλων τινῶν διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Γλύκας, Τ. Κολοκυθᾶς καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ταμείου Ὑγείας μελῶν τῶν Οἰκογενειῶν Ἀστυνομικῶν καὶ Διοικητικῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀηδονᾶς καὶ Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Θεοτόκης, Π. Γαστερᾶτος καὶ Σ. Χαλικιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων ΤΕΒΕ Νομοῦ Κερκύρας «Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων», ζητοῦντος αὔξησιν τῶν συντάξεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Νικ. Νάκου, Χρ. Χαραλαμπίδου, Λεων. Δανιηλίδου, Ἀγγέλου Σαχινίδου, Ἀνέστη Σαπουγίδου καὶ Στεφ. Ἀλεκάκη, ἐργατοϋπαλλήλων τῆς τέως Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Δράμας, μὴ προσληφθέντων ὑπὸ τῆς Δ. Ε.Η. ὡς ὑπεραρίθμων δῆθεν καὶ αἰτούντων τὴν Κυβερνητικὴν μέριμναν διὰ τὴν ἐκ μέρους τῆς Δ.Ε.Η. ἀποζημίωσίν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ροδόπης, χήρας Δημ. Βουσχανετζῆ, διαμαρτυρομένης, διότι τὸ ΤΕΒΕ δὲν ἀνεγνώρισε εἰς τὸν ἀποβιώσαντα σύζυγόν της Δημ. Βουσχανετζῆ τρία ἔτη ἐπαγγελματικῆς ἀπασχολήσεώς του εἰς τὴν Ἀνδριανούπολιν, κατὰ τὴν ἀπὸ τὸ 1919 μέχρι τοῦ 1922 περίοδον τῆς Ἑλληνικῆς Διοικήσεως καὶ ἐφ’ ὅσον εἰσεπράττετο φόρος ἐπιτηδεύματος ὑπὸ τῆς ὑφισταμένης καὶ λειτουργούσης, τότε, ἐν Ἀνδριανουπόλει Ἑλληνικῆς Οἰκονομικῆς Ἐφορίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λαμιέων καὶ λοιπῶν ἐκπροσώπων πόλεως Λαμίας, ζητούντων τὴν μὴ κατάργησιν τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Λαμίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Αʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἐλασσόνος, ζητούσης προαγωγὴν τοῦ ὡς ἄνω πενταταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰς πολιτῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς παρανόμους καὶ τρομακτικὰς ἐνεργείας τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου καὶ τοῦ ἰατροῦ Ε.Ε.Σ. κ. Ἀλεξανδρῆ, συνεπεία τῶν ὁποίων ἐπεδεινώθη ἡ κατάστασις πολλῶν ἀσθενῶν καὶ ζητούντων ἀποκατάστασιν τῶν ἐλευθεριῶν, μεταφορὰν τῶν ἀσθενῶν εἰς νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν καὶ Λήμνου καὶ ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἰατροῦ τοῦ Στρατοπέδου. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπατρῖνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εὐαγγέλου Μαλέα, ζητοῦντος ἐπέκτασιν ἰσχύος τῶν εὐεργετικῶν Ν. Δ. 3784)57 καὶ 3720)57 καὶ διὰ τοὺς κατοίκους τοῦ Νομοῦ Καστοριᾶς. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἁμαξοκαρραγωγέων, ζητούσης ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς Ταμεῖον Συντάξεως Ι.Κ.Α., χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης, καταθέτει τηλεγράφημα τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος τῶν Δημάρχων καὶ Προέδρων Κοινοτήτων Ἀττικῆς, ζητούντων ὅπως ἀποσυρθῇ συζητούμενον εἰς Βουλὴν σχέδιον νόμου περὶ συμπληρώσεως σχεδίων πόλεων καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἀδικιῶν, συσταθῇ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ πρὸς ἐπεξεργασίαν νέου τοιούτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Λαμιέων, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Λαμίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καραγκιώζης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρατηρουμένην ἔλλειψιν ἀζωτούχων λιπασμάτων διὰ τὴν ἐπιφανειακὴν λίπανσιν τῶν σιτηρῶν καὶ ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν τῶν ἀπαραιτήτων λιπασμάτων διὰ τὴν ἔγκαιρον χρησιμοποίησίν των εἰς τὴν σιτοκαλλιέργειαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων Μεσσήνης ζητοῦντος χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς τὰ πληγέντα μέλη του, συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Λιαροῦτσος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φωτ. Ρουχωτᾶ, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Τυπογράφων καὶ Μισθωτῶν Γραφικῶν Τεχνῶν τῶν 2½ ἐτῶν προγενεστέρας ἀσφαλίσεώς του παρὰ τῷ ΤΕΒΕ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Ἐφετείου Ἀθηνῶν, Αἰγαίου, Δωδεκανήσου, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων» καὶ δὴ τοῦ ἄρθρου 4 παράγρ. 5 καὶ ἐπέκεινα αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κλινομεταλλουργῶν καὶ Χαλυβουργῶν Ἐλαφρᾶς καὶ Βαρείας Βιομηχανίας Πειραιῶς–Ἀθηνῶν, ζητούσης ἐπέκτασιν τοῦ Ταμείου Μετάλλου εἰς τὰς ἐπαρχίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γωνιάδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Δοϊράνης–Κιλκὶς ζητούντων ἀπαλλαγήν των ἐκ τοῦ ἐπιβαλλομένου φόρου 20% ἐπὶ τῶν ἁλιευομένων ἰχθύων, λόγῳ τῆς ἀπορίας των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων ἐλάσσονος τύπου Σ3, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος ἀντικαταστάσεως τῶν λεωφορείων τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἐπαναπατρισθέντων ἐκ τοῦ Παραπετάσματος αἰχμαλώτων καὶ ἰδιωτῶν, ζητοῦντος νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος καταβολῆς τῶν μισθῶν εἰς τοὺς αἰχμαλώτους στρατιωτικοὺς διὰ τὸν χρόνον τῆς αἰχμαλωσίας των. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει ψήφισμα Γεν. Συνελεύσεως Ἑνώσεως Συνταξιούχων ΤΕΒΕ ζητούσης αὔξησιν συντάξεων, χορήγησιν ἐπιδομάτων, ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κιτσίκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑλένης Τερζοπούλου, κατοίκου Ἄνω Παλαιῶν Σφαγείων ζητούσης τακτοποίησιν τοῦ στεγαστικοῦ της ζητήματος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἀστικῶν λεωφορείων καὶ ζητούσης ἄρσιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως καὶ καθιέρωσιν ἐργατικοῦ εἰσιτηρίου μειωμένου κατὰ 40%. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Πρίφτης καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Βομβοπλήκτων Καλαμῶν, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του διὰ τὴν ἀπωλεσθεῖσαν περιουσίαν των κατὰ τὸν πόλεμον. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀγοραστῶν Οἰκοπέδων Κοκκινοβράχου Δούλη, ζητοῦντος ἀνάκλησιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως τῶν νομίμως ἀγορασθέντων κτημάτων τῶν μελῶν του ἢ παραχώρησιν ἄλλων οἰκοπέδων εἰς ἀντικατάστασιν τῶν ἀπαλλοτριωθέντων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐφημεριδοπωλῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ σχέδιον περὶ Κώδικος Τύπου, καταρτισθῇ δὲ νέον τοιοῦτον ἐξασφαλίζον τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων τῆς Ὁμοσπονδίας Χημικῆς Βιομηχανίας, ζητούντων ματαίωσιν ἐγκαταστάσεως βάσεων ἀτομικῶν ὅπλων καὶ πυραύλων ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Φωτεινῆς, χήρας Ἀποστόλου Ἀρπατζῆ, ζητούσης ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας τοῦ συζύγου της εἰς τοὺς σιδηροδρόμους Μ. Ἀσίας διὰ τὴν ἀπονομὴν αὐτῇ πλήρους συντάξεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰς κατοίκων Βερροίας καὶ Βαβλάκου–Κρήτης, ζητούντων ματαίωσιν ἐγκαταστάσεως βάσεων ἀτομικῶν βομβῶν καὶ πυραύλων ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐπαγγελματιῶν Ὀρεστιάδος, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος διαμαρτύρεται κατὰ τῆς μελετωμένης εἰσαγωγῆς σαρωθροχόρτου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τυχὸν πραγματοποίησις τῆς ὁποίας θὰ ἐπιφέρῃ καταστροφὴν τῶν παραγωγῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Κατόχων Ἀνταλλαξίμων καὶ Ἀστέγων Β. Ἑλλάδος, ζητούσης ἐπίσπευσιν τῆς ἐγκρίσεως τῆς πιστώσεως διὰ τὴν τεχνικὴν ἐργασίαν πρὸς παραχώρησιν τῶν κατεχομένων ὑπὸ τῶν ἀστέγων ἀνταλλαξίμων οἰκοπέδων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης, Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν βαμβακοπαραγωγῶν Δήμου Φιλιππιάδος καὶ Κοινοτήτων Ράχης, Πολυδρόσου, Καμπῆς καὶ Ἁγίου Σπυρίδωνος Νομοῦ Ἄρτης, αἰτούντων, λόγῳ τῶν καταστροφῶν ποὺ ὑπέστη ἡ παραγωγὴ αὐτῶν, μετατροπὴν τῶν παλαιῶν δανείων των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. εἰς μακροπρόθεσμα καὶ χορήγησιν νέων καλλιεργητικῶν δανείων, βαμβακοσπόρου καὶ λιπασμάτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑλληνικῆς Θρησκευτικῆς Κοινότητος Γνησίων Ὀρθοδόξων, ζητούσης ἐλευθέραν ἄσκησιν τῶν θρησκευτικῶν καθηκόντων τῶν παλαιοημερολογιτῶν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20908) 25.2.1958 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Ο.Τ.Ε. προερχομένων ἐκ τῶν Τ.Τ.Τ. καὶ μὴ συμπληρούντων δεκαπενταετίαν ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ, ζητούντων παραπομπὴν τῆς ὑποθέσεώς των εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ν. 1846) 51 καὶ χορήγησιν αὐτοῖς συντάξεως παρὰ τοῦ Τ.Α.Π.Ο.Τ.Ε.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, συμφώνως μὲ τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἔχει προταχθῆ βάσει τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ Κανονισμοῦ ἡ ἐπερώτησις τῶν κ. κ. Ι. Τούμπα, Γ. Μαύρου, Κ. Μητσοτάκη καὶ Δ. Παπασπύρου. Ἤδη, κατόπιν ἐγγράφου ἐπιστολῆς σταλείσης ἐγκαίρως, συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, οἱ κ. κ. βουλευταὶ ἐζήτησαν νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησις. Τοῦτο, συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν, γίνεται δεκτὸν καὶ δέον νὰ ὁρισθῇ ἡ ἡμέρα ποὺ θὰ συζητηθῇ ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησις.

§8Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐπερώτησις αὕτη ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ τὴν 1ην Φεβρουαρίου. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἦτο παρών. Ἐπειδή, ὅμως, ἦτο ὀλίγον προκεχωρημένη ἡ ὥρα, ἐζητήθη νὰ μὴ συζητηθῇ ἐκεῖνο τὸ βράδυ, ἀλλὰ τὴν ἑπομένην Τρίτην. Τὴν Τρίτην, ὅπως ἴσως νὰ ἐνθυμῆσθε, ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ νομοθετικὴ ἐργασία. Ζητεῖται τώρα δευτέρα ἀναβολὴ ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων. Ἄν, λοιπόν, ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ ὁρίζῃ ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ ἐπερωτῶν νὰ ζητήσῃ, ἅπαξ, ἀναβολήν, δὲν σημαίνει ὅτι ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ καὶ διὰ δευτέραν φορὰν ἀναβολήν. Τὴν πρώτην ἀναβολὴν τὴν ἐζήτησαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι ἐπερωτῶντες, τὴν Παρασκευὴν 14 Φεβρουαρίου. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ νὰ συζητηθῇ σήμερον.

§9Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἐζήτησεν οὐδεμίαν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Εἶναι ἀκριβὲς ὅτι εἰς προκεχωρημένην ὥραν, εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἦλθεν ἡ σειρὰ τῆς ἐπερωτήσεως καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησεν, ὅπως, εἰς κατάλληλον χρόνον καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς συνεδριάσεως, ὡς ἁρμόζει εἰς ἐπερώτησιν τοιαύτης σημασίας, γίνῃ ἡ σχετικὴ συζήτησις. Ἡ ἐν συνεχείᾳ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως ὀφείλεται εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὡς καὶ εἰς τὴν παρεμβολὴν ἡμέρας νομοθετικῆς ἐργασίας εἰς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, πρὸ τῶν διακοπῶν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο συναινέσει καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§11Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συναινέσει καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν καταλογίζω οὐδεμίαν εὐθύνην. Ἁπλῶς, τοποθετῶ τὰ πράγματα. Κατὰ συνέπειαν, εἶναι ἡ πρώτη ἀναβολή, τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονός, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, δι’ οὓς λόγους τὸ γνωρίζετε, δὲν δύνανται νὰ παρίστανται οἱ δύο Ἀρχηγοὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἡ πλειοψηφία τοῦ Κόμματος. Κατὰ συνέπειαν, ἐζήτησαν, καθ’ ὃ εἶχον δικαίωμα, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς καὶ νομίζω ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις.

§12Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρεδέχθη ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὴν Παρασκευήν, 14 Φεβρουαρίου τὸ βράδυ καὶ ἐζητήθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν κυρίων ἐπερωτώντων νὰ μὴ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐκεῖνο τὸ βράδυ. Αὐτὸ τί ἄλλο εἶναι ἀπὸ αἴτησιν ἀναβολῆς; Τὸ ὅτι δὲν διετυπώθη ἐγγράφως, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν ἔχει σημασίαν. Καὶ νομίζω ὅτι γνωρίζομεν καὶ ἡμεῖς τὸν Κανονισμόν, ὅσον καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης. Διερωτῶμαι, ὅμως, ἐκ τοῦ περιστατικοῦ αὐτοῦ, ἕνεκα τοῦ ὁποίου ἀπουσιάζουν οἱ κ. κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Φιλελευθέρων, θὰ διακοπῇ ἡ ἀποψινὴ συνεδρίασις, ἢ θὰ συζητήσωμεν ἄλλην ἐπερώτησιν; Δὲν θὰ ἀναβληθῇ ἡ ἄλλη; Διὰ τὴν ἄλλην δὲν εἶναι τὸ ἐμπόδιον ὅτι ἀπουσιάζουν οἱ δύο Ἀρχηγοὶ τῶν Φιλελευθέρων; Τί τὸ ἰδιαίτερον ἔχει αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις; Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι δικαιολογεῖται αὐτὴ ἡ ἀναβολή. Ἐδῶ ὑπεβλήθη μία αἴτησις καταθέσεως ἐγγράφων ἀπὸ 5–6 συναδέλφους. Ἐπειδὴ δὲν κατέθεσα τὰ ἔγγραφα, διετυπώθη ἡ ἐπερώτησις, τῆς ὁποίας ἐζητήθη ἡ πρόταξις. Ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἶναι 15 ἡμερῶν. Παρουσιάζει κἄποιαν πρωτοτυπίαν αὐτὴ ἡ συνεχὴς ἐκ μέρους τῶν ἐπερωτώντων, ἀποφυγὴ τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεώς των.

§13Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀποφυγὴ ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐξήγησα πῶς ἔχει τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, αὐτὸ εἶναι ἰδικόν μας θέμα. Θὰ ἀναπτύξωμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διατὶ ἀποδίδομεν σημασίαν καὶ διατὶ πιστεύουν οἱ κ. κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Φιλελευθέρων ὅτι πρέπει νὰ εἶναι παρόντες. Αὐτὸ εἶναι ἰδικόν μας θέμα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἀπομένει ὁ καθορισμὸς τῆς ἡμέρας συζητήσεως, διότι καὶ τὸ Προεδρεῖον εἶναι ἐν προκειμένῳ ἐκτεθειμένον, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Προηγεῖται ἤδη νὰ συζητηθῇ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὸν οἶνον. Συνεπῶς ἐὰν ἀποφασισθῇ νὰ ἀρχίσῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν οἶνον καὶ αὔριον κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τότε θὰ πρέπει νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν διὰ τὸν οἶνον, ἐὰν περατωθῇ ἀπόψε καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ Ναυτικόν.

§15Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γαληνέ, ἀφήσατε νὰ συνεννοηθοῦν πρῶτα τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη.

§17Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἂν δὲν συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων, τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἴπατε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις τοῦ οἰνικοῦ. Ἐγὼ διαφωνῶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι πρέπει νὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν ἡ ἰδική μου τρίτη κατὰ σειράν, προτεταγμένη, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ καὶ νομίζω ὅτι καλῶς σᾶς ἐξήγησα τὸν λόγον.

§18Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Δηλαδή, κύριε Πρόεδρε, ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος, ἡ ἀφορῶσα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, θὰ συζητηθῇ αὔριον πρώτη, διακοπτομένης οἱασδήποτε ἄλλης συζητήσεως;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλή, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον;

§20Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τὸ Προεδρεῖον συμφωνῇ, ἡμεῖς εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε Πρόεδρε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον οὐδένα λόγον ἔχει νὰ μὴ διευκολύνῃ τὴν διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων.

§22Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἀναβολὴ ζητεῖται δι’ ἀπόψε Ἂν πρόκειται νὰ συζητηθῇ αὔριον, τὸ δεχόμεθα εὐχαρίστως.

§23Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἀπόψε θὰ ἀρχίσῃ νὰ συζητῆται κἄποια ἐπερώτησις. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ διακοπῇ αὐτὴ ἡ συζήτησις αὔριον, διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ αὐτὴ ἡ ἄποψις;

§25Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ τελειώσῃ πρῶτα ἡ ἐπερώτησις τοῦ οἴνου καὶ μετὰ ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὡς μοῦ ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐὰν δὲν συζητηθῇ ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος ἡ ἐπερώτησίς του, θὰ πρέπει νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν μεταπροσεχῆ ἑβδομάδα, διότι τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀπουσιάσῃ.

§27Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς δεχόμεθα νὰ συζητηθῇ αὔριον, διακοπτομένης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν οἶνον.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται νὰ διακόψωμεν αὔριον τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ οἴνου τὴν ὁποίαν θὰ ἀρχίσωμεν ἀπόψε καὶ νὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸ Ναυτικόν;

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς θὰ συνεχίσωμεν ἀπόψε μὲ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν οἶνον καὶ αὔριον θὰ διακόψωμεν διὰ νὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως κατὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Γαληνόν, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ὅσα εἶπεν, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἴσως νὰ ἔχῃ δίκαιον. Ἀλλὰ ἐγὼ σύμφωνα μὲ τὰς προτάσεις, ἔθεσα πρῶτον τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δευτέραν τοῦ οἴνου καὶ ἐν συνεχείᾳ τὴν ἰδικήν του.

§31Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἰδική μου ἐπερώτησις εἶναι πάρα πολὺ σύντομος, δεδομένου ὅτι δὲν θὰ μπῶ εἰς τὴν οὐσίαν, πρῶτον καί, δεύτερον, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἶναι παραδρομὴ τῆς ὑπηρεσίας σας, διότι, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπεβλήθη ἡ ἰδική μου αἴτησις διὰ πρόταξιν δὲν εἶχε ληφθῆ εἰσέτι ἀπόφασις προτάξεως τοῦ οἰνικοῦ τῆς Βουλῆς. Ἑπομένως, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία παράλειψις τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνῃ ἐμέ. Πολὺ περισσότερον, κύριε Πρόεδρε, ποὺ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου, εἶναι ὑψίστης σπουδαιότητος. Εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον, δυστυχῶς, καθ’ ἃ πληροφοροῦμαι, κρίνεται τὰς ἡμέρας αὐτὰς καὶ αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν ὡς βουλευτής, νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἓν θέμα τοιαύτης σοβαρότητος, τὸ ὁποῖον τὸ ἐχειρίσθη κατὰ τὸν χείριστον τρόπον, νὰ τὸ κρίνῃ ἡ Κυβέρνησις ἐρήμην τῆς Βουλῆς, καὶ πολὺ περισσότερον καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς ἐπερωτήσεις ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμὸς καὶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς.

§32Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος εἶμαι ὁ πρῶτος ὑποβαλὼν αἴτησιν καταθέσεως τῶν σχετικῶν ἐγγράφων τῆς ὑποθέσεως τῶν μεταλλείων Λαρύμνης. Τοῦτο ἐγένετο πρὸ 7μήνου περίπου. Ἐνθυμεῖσθε ὅτι χάρις εἰς ὑμᾶς ἐγένετο δὶς ὑπόμνησις τῆς ἐπερωτήσεώς μου αὐτῆς πρὸς τοὺς ἁρμοδίους καὶ παρὰ ταῦτα δὲν κατετέθησαν τὰ ἔγγραφα. Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπηύθυνα ἐκτεταμένην ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς τρεῖς ἁρμοδίους κ. κ. Ὑπουργούς, τὴν ὁποίαν ἐκοινοποίησα καὶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἐπειδή, δυστυχῶς, δὲν ἔσχον ἀπαντήσεως καὶ ἐπὶ τῆς τελευταίας αὐτῆς ἐπιστολῆς ἠναγκάσθην νὰ καταθέσω σχετικὴν ἐπερώτησιν. Πρόκειται ἀναμφισβητήτως περὶ σοβαρωτάτης πράξεως. Θέλω νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς χεῖρας μας προκύπτει ἀναμφισβητήτως ὅτι πρόκειται περὶ ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἔχει, δυστυχῶς, ἁπτὰ τὰ σημεῖα τοῦ σκανδάλου.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσέρχεσθε εἰς τὴν οὐσίαν, κύριε Πέτσο. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ὁμιλεῖτε. Καταλήξατε εἰς τὸ συμπέρασμα τί θέλετε. Ἠξεύρετε πόσον σᾶς συμπαθῶ, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἔτσι.

§34Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Καταλήγων θέλω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἐὰν δὲν ἐβιάσαμε τὰ πράγματα τὸ ἐκάμαμεν ἀκριβῶς διότι δὲν ἠθελήσαμε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχομεν νὰ ὁμιλήσωμεν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀφήνετε νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐπερώτησις διὰ νὰ ἔλθῃ καὶ ἡ σειρὰ τῆς ἰδικῆς σας;

§36Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἐπιθυμοῦμεν νὰ ἔχωμεν τοὺς φακέλλους, διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἐπερώτησίν μας. Ἐγώ, τοὐλάχιστον ἐμμένω εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ κατατεθοῦν οἱ φάκελλοι, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν οἶνον. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§38Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησίς μου κατετέθη τὴν 4ην Σεπτεμβρίου 1957. Ἦτο ἡ ἐποχὴ ποὺ εἶχεν ἀρχίσει ὁ τρυγητὸς καὶ τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς οἰνοπαραγωγῆς ἦτο εἰς ὀξύτατον σημεῖον. Δυστυχῶς, ὁ μηχανισμὸς ὁ Κοινοβουλευτικὸς δὲν ἐπέτρεψε τὴν μέχρι τοῦδε συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως. Καὶ διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν βραδύτητα μὲ τὴν ὁποίαν κινεῖται ὁ Κοινοβουλευικὸς μηχανισμὸς τοῦ ἐλέγχου σημειῶ ὅτι ἐὰν τυχὸν δὲν μεσολαβοῦσε ἡ κατὰ προτίμησιν συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως, θὰ ἔληγεν ἡ Σύνοδος τῆς Βουλῆς καὶ ἡ ἐπερώτησίς μου δὲν θὰ ἤρχετο ποτὲ εἰς τὴν ἐπιφάνειαν.

§39ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ... (δὲν ἠκούσθη)....

§40Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἐπικρίνω κανένα. Σημειῶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ κἄποια ἀναμόρφωσις τοῦ Κανονισμοῦ κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε θέματα ὀξύτατα, τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὰς λαϊκὰς μάζας νὰ ἔρχωνται ἐγκαίρως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρὸς συζήτησιν, διότι καὶ τὰ θέματα δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προάγωνται, ἀλλὰ καὶ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι περιμένουν κἄποιαν ἀντίληψιν ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ εἶναι πλήρης. Τώρα τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον θὰ συζητήσωμεν εἶναι κἄπως ἐνδιαφέρον. Πρέπει νὰ σημειώσω ὡρισμένους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὴν στατιστικὴν ποὺ ἀφορᾷ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας, διὰ νὰ ἴδητε τὸ ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἔχει τὸ συζητούμενον θέμα. Ἡ οἰνοφόρος ἄμπελος καταλαμβάνει ἔκτασιν 1.500.000 στρεμμάτων, δηλαδὴ τὸ 4,2% τῶν γεωργικῶς ἐκμεταλευομένων περιοχῶν καὶ τὸ σοβαρώτερον ἐξ ὅλων εἶναι ὅτι καταλαμβάνει ἔκτασιν ἐδαφῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοιποιηθοῦν δι’ οἱανδήποτε ἄλλην καλλιέργειαν. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐδαφολογικῆς εἶναι τοιοῦτος ὁ σχηματισμὸς καὶ τοιαύτη ἡ ποιότης τῶν ἐδαφῶν αὐτῶν, ὥστε οἱαδήποτε ἄλλη καλλιέργεια ἀποκλείεται. Εἶναι συνεπῶς, οὕτως εἰπεῖν, ὑποχρεωτικὴ ἡ καλλιέργεια τῆς περιοχῆς αὐτῆς μὲ ἀμπελῶνας καὶ ἡ περιοχὴ αὐτή, ἡ ὁποία καλύπτεται μὲ τοὺς ἀμπελῶνας εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα ἀπασχολεῖ 18.000 γεωργικὰς οἰκογενείας, δηλαδὴ τὸ 1,8% τοῦ συνόλου τῶν ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν καὶ πέραν αὐτοῦ ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπιδίδονται εἰς τὴν ἀμπελοκαλλιέργειαν κατὰ δεύτερον λόγον καὶ ἀπορροφᾷ 11.000.000 μικτὰ ἡμερομίσθια ἀγροτικά, δηλαδὴ τὸ 3,5 τῶν ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα ἀπορροφᾷ ἐν τῷ συνόλῳ της ἡ ἀγροτικὴ οἰκονομία. Ἡ ἐτησία παραγωγὴ τῶν οἴνων, κύριοι συνάδελφοι, μεταπολεμικῶς ὑπολογίζεται, κατὰ τὰ δεδομένα τῆς στατιστικῆς, εἰς 430.000 τόννους ἀξίας 1.100.000 δραχμῶν, ἤτοι 5,5% τοῦ ἀκαθαρίστου ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος καὶ 1,9% τοῦ συνολικοῦ ἀκαθαρίστου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἀπὸ τὴν ὅλην παραγωγὴν 390.000 τόννοι, δηλαδὴ τὸ 90% τῆς παραγωγῆς διατίθεται εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἕν ποσὸν 25–30.000 τόννων ἤτοι τὸ 6–6,5% ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ μία ποσότης 10–12.000 τόννων ἤτοι 3,5% δὲν δύναται νὰ διατεθῇ ὡς οἶνος καὶ διατίθεται διὰ τὴν παρασκευὴν οἰνοπνεύματος. Αὐτὰ εἶναι τὰ γενικὰ δεδομένα ἐκ τῆς στατιστικῆς καὶ τὰ σημειώνω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε καὶ νὰ συμμερισθῆτε, ὅσοι δὲν κατάγεσθε ἀπὸ οἰνοφόρους περιοχάς, τὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος ἔχει ἡ καλλιέργεια τῆς ἀμπέλου. Κατὰ περιόδους κατεβλήθη προσπάθεια ἐνδιαφέρουσα, συνεστήθη μάλιστα καὶ μία μόνιμος Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ οἴνου, ἡ ὁποία ἐμελέτησε τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς οἰνοπαραγωγῆς. Παρὰ τὰς φιλοτίμους, ὅμως, προσπαθείας, τὰς ὁποίας καὶ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ κατέβαλε, παρὰ τὰς φροντίδας, τὰς ὁποίας οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ τῆς Γεωργίας καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τὸν τομέα τοῦτον κατέβαλον, δύναμαι νὰ σημειώσω ὅτι γενικωτέρα προστασία καὶ πρὸ παντὸς ἀντιμετώπισις τῶν συγχρόνων ἀναγκῶν τῆς ἀμπελουργίας δὲν ἔχει ἐκδηλωθῆ ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους. Τὰ πράγματα, κύριοι συνάδελφοι, ἐξελίσσονται. Καὶ ἄλλαι περιοχαὶ τῆς Εὐρώπης ἔχουν μίαν παραγωγὴν ἐξαιρετικὴν εἰς τὸν τομέα, τοῦ οἴνου καὶ ὁ συναγωνισμὸς εἶναι τεράστιος, ἐνῷ δὲ ἡμεῖς ἔχομεν ὡρισμένα πλεονεκτήματα, ἐνῷ ἡμεῖς ἔχομεν ἓν εἶδος τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατόν, συγχρονιζόμενον, νὰ κατακτήσῃ τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς, δὲν ἔχομεν δημιουργήσει τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας διὰ νὰ ἐπιτελεσθῇ ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῆς Ἑλληνικῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἡ ἐπερώτησίς μου, κύριοι συνάδελφοι, ἀφορᾷ, κυριώτερα, τὰ θέματα τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, διότι ὅπως θὰ σᾶς ἀναπτύξω, ὑπάρχει μία εἰδικωτέρα κατάστασις εἰς τὸ θέμα τῆς ἀμπελουργίας ἐν Ἀττικῇ, πρὸ παντὸς δηλαδή, εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς, Μεγαρίδος καὶ εἰς ἕνα τμῆμα τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν. Ἐπειδὴ ὅμως, συζητοῦμεν τὸ εἰδικὸν θέμα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ νὰ τὸ ἐντοπίσωμεν εἰς μίαν περιοχήν. Τὸ θέμα εἶναι κἄπως γενικώτερον. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ κάμω γενικάς τινας παρατηρήσεις, διὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ νὰ τονίσω ὅτι προέχει ὁ ἐκσυγχρονισμὸς τῆς ἀμπελουργίας καὶ ἰδιαιτέρως τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνωμεν εἰς τὰ πρωτόγονα μέσα, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον πρὸ 30, 40, 50 ἐτῶν. Τὰ τεχνικὰ μέσα εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην ἐξέλιξιν ὥστε ὁ συναγωνισμὸς ἀπὸ τὰς ἄλλας ἀγορὰς νὰ εἶναι καταθλιπτικὸς διὰ τὸν οἶνον τῆς Ἑλλάδος. Ἰδιαίτερα θὰ εἶχα νὰ εἴπω καὶ νὰ τονίσω ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος, ὅτι χρειάζεται ἡ ἐνίσχυσις εἰς οἰκονομικὰ καὶ τεχνικὰ μέσα, εἰς τεχνικὸν καὶ ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, ἰδιαίτερα τοῦ Ἰνστιτούτου Οἴνου καὶ Ἀμπέλου καὶ τὴν ἵδρυσιν σταθμῶν καὶ ὑποσταθμῶν διὰ τὴν συστηματικὴν μελέτην καὶ τὴν ἔρευνα τῶν προβλημάτων τοῦ οἴνου. Χρειάζεται μία εἰδίκευσις ἑνὸς ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ γεωπόνων, οἱ ὁποῖοι νὰ ἀσχοληθοῦν ἰδιαίτερα εἰς τὴν ἀμπελουργίαν καὶ εἰς τὴν οἰνοτεχνίαν, ὅπως καὶ εἰδικῶν χημικῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐκπαιδευθοῦν εἰς τὴν καλλιέργειαν καὶ νὰ γίνῃ μετεκπαίδευσις γεωπόνων καὶ χημικῶν, οἱ ὁποῖοι, κύριοι βουλευταί, κατὰ κἄποιον τρόπον θετικὸν νὰ ἔλθουν ὡς ἐνισχυταὶ αὐτῆς τῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὴν ἐποχήν μας διὰ τὴν διόρθωσιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας. Χρειάζεται περαιτέρω οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων διὰ τὴν ἐπέκτασιν καὶ τὸν συγχρονισμὸν τῶν οἰνοποιητικῶν αὐτῶν ἐγκαταστάσεων, αἱ πλεῖσται τῶν ὁποίων εὑρίσκονται εἰς τὸ σημεῖον τοῦ 1914. Δὲν ἐσημειώθη καμμία ἀπολύτως πρόοδος εἰς τὰς ἐγκαταστάσεις, αἱ ὁποῖαι ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ 1914 νὰ δημιουργοῦνται εἰς τὸν τόπον μας. Χρειάζεται περαιτέρω ἡ προστασία τῶν τυποποιημένων οἴνων, δηλαδὴ ἡ συστηματοποίησις τῆς τυποποιήσεως καὶ τῆς ποιοτικῆς βελτιώσεως, ἡ ἵδρυσις συγχρονισμένων ἐγκαταστάσεων παρασκευῆς καὶ ἀποθηκεύσεως ἐκλεκτῆς ποιότητος οἴνων καὶ οἰνοπνεύματος δι’ ἀποστάξεως τῶν ἐκχυλισμάτων καὶ τῶν βεβλημένων οἴνων διὰ τῆς παρασκευῆς τοῦ κονιάκ. Ἐπίσης ἀπαιτεῖται ἡ λῆψις μέτρων πρὸς ἐξουδετέρωσιν τοῦ συναγωνισμοῦ τοῦ ἀμπελίτου οἴνου, διὰ τῶν βιομηχανικῶν παρασκευασμάτων, ἐπιτοπίως παρασκευαζομένων ἢ εἰσαγομένων καὶ διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς κυκλοφορίας εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἐξωτερικὸν τοῦ φυσικοῦ ἀποστάγματος τῶν οἴνων καὶ περαιτέρω πρέπει νὰ γίνῃ μία συστηματικὴ διαφήμισις τῆς καταναλώσεως τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν αὐτῆς τῆς ἐπεκτάσεως ποὺ ἔχει ἡ κατανάλωσις τοῦ ζύθου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν περιοχὴν καὶ ἡ ὁποία σοβαρώτατα ἀνταγωνίζεται τὴν Ἑλληνικὴν οἰνοπαραγωγήν.

§41Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ εἰς τὰς οἰνοφόρους περιοχάς.

§42Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν τὸ ἀμφισβητῶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ χρειάζεται κἄποια σταυροφορία δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν, κἄποια κατεύθυνσις περαιτέρω, ἡ ὁποία πρέπει ἐκ τῶν ἄνω νὰ προέλθῃ, διότι ὅταν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα συστηματοποιηθοῦν, ὅταν κατὰ κἄποιον τρόπον ὑπάρξῃ καὶ δημιουργηθῇ ἡ ἐξέγερσις τὴν ὁποίαν ἐπιζητοῦμεν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀναμφισβητήτως θὰ ἐπηρεάσῃ καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῶν οἰνοφόρων περιοχῶν ποὺ κατὰ τὰς ἀπόψεις σας καταναλίσκουν εἰς σημαντικὸν βαθμὸν τὸν ζύθον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ χρειάζεται μία καθιέρωσις μιᾶς μονίμου πολιτικῆς διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς αὐτουσίας καταναλώσεως τῶν Ἑλληνικῶν οἴνων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς οἶνος ἐξαγόμενος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑφίσταται προσμίξεις, δὲν πωλεῖται καὶ οὔτε διατίθεται ὡς Ἑλληνικὸς οἶνος. Δημιουργοῦνται προσμίξεις καὶ χημικαί, οὕτως εἰπεῖν, ἀνασυνθέσεις καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν προβάλλεται ἐνῷ ἔχομεν μίαν ἐξαιρετικὴν ποιότητα, δὲν προβάλλεται ὁ Ἑλληνικὸς οἶνος εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ παρὰ τὰς ἐξαγωγὰς τὰς ὁποίας ἐπιτυγχάνομεν. Τὰ αἰτήματα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, διάφορα συνέδρια τῶν οἰνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν διετύπωσαν πρὸς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ τὰ διετύπωσαν καὶ πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Παρὰ ταῦτα ὑπάρχει μία καθυστέρησις εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, ἀλλὰ ἐκεῖ ποὺ ἡ καθυστέρησι εἶναι ἔντονος καὶ τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἔκδηλα εἶναι διὰ τὸ θέμα τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Αἱ δύο ἐπαρχίαι τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Μεγαρίδος καὶ ἕνα τμῆμα τῆς ἐπαρχίας Θηβῶν, ἡ μοναδικὴ καλλιέργεια τὴν ὁποίαν ἔχουν, εἶναι τῆς ἀμπέλου. Τὸ εἰσόδημα χιλιάδων ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν, ἡ συντήρησις καὶ ἡ ζωὴ των ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου. Θὰ σᾶς εἴπω ὡρισμένους ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι παραστατικοί, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δεικνύουν τὴν σοβαρότητα τοῦ προβλήματος. Εἰς τὴν περιφέρειαν ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος καλλιεργοῦνται 250.000 στρέμματα μὲ ἄμπελον καὶ 15.000 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι ἀναμένουν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν συντήρησίν των, μὲ τὸ εἰσόδημα ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ἀμπελώνων. Σᾶς εἶπον ἐν ἀρχῇ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα 1.500.000 εἶναι οἱ ἀμπελῶνες εἰς ἔκτασιν καὶ ἀπὸ τὸ 1.500.000 τὰ 250.000 στρέμματα καλλιεργοῦνται εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Μεγαρίδος καὶ ἀφοῦ τὰ 250.000 στρέμματα..... (Θόρυβος).

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀλίγη ἡσυχία, παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί.

§44Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀντιλαμβάνομαι τὴν συγκίνησιν τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν κατάθεσιν τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τέλος πάντων ἂς προχωρήσωμεν εἰς τὸ κύριον ἔργον μας. Θὰ ἴδωμεν καὶ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ εἴπωμεν καὶ τὰς ἀπόψεις μας ἐδῶ κατὰ πλάτος διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ τὶ ἐνδείκνυται.

§45ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ κατὰ βάθος.

§46Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ κατὰ βάθος καὶ κατὰ πλάτος. Πληροφοροῦμαι τὴν τελευταίαν στιγμήν, ὅτι μὲ τὸ ἐκλογικὸν νομοσχέδιον διχάζεται ἡ ἐκλογικὴ περιφέρεια τῆς Ἀττικῆς καὶ παρ’ ὅλα ταῦτα βλέπετε δὲν μὲ ἐπηρεάζει τὸ στοιχεῖον αὐτὸ καὶ ἐννοῶ μέχρι τελευταίας στιγμῆς νὰ ἀγωνισθῶ. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τῆς ἐκλογικῆς περιφερείας. Ἐδῶ, ὅμως, εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ 250.000 στρεμμάτων ἀμπελώνων, δηλαδή, 15.000 ἀγροτικὰς οἰκογενείας τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, αἱ ὁποῖαι μοναδικὸν εἰσόδημα ἔχουν, αὐτὴν τὴν ἀμπελοκαλλιέργειαν, ἀλλὰ τὸ προϊὸν αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἰδικώτερα διὰ τὴν Ἀττικὴν καὶ τὴν Μεγαρίδα μαστίζεται ἀπὸ μίαν ὀξεῖαν κρίσιν. Καὶ ἔκτοτε, δὲν εἶναι σημερινὴ ἀνάγκη, αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἐπεχείρησαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσουν τὸ πρόβλημα αὐτό. Εἰς τὰ 1933, ἡ τότε Κυβέρνησις ἔκαμεν ἕνα νόμον τὸν 5845, ἂν δὲν ἀπατῶμαι ἦτο ἡ Κυβέρνησις τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος. Ὁ νόμος αὐτός, εἶναι ὁ ἱδρυτικὸς νόμος τοῦ Ὀργανισμοῦ Προστασίας τῶν Ἀμπελουργῶν τῆς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Ἱδρύθη ἓν νομικὸν πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου καὶ διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, τοῦ ἱδρυτικοῦ, ἀπετελέσθη ἕνωσις τῶν διὰ τοῦ νόμου τοῦ ἰδίου ἱδρυθέντων ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Ἱδρύθησαν 35 συνεταιρισμοὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας. Ἀλλὰ εἰς τὸν Ἱδρυτικὸν Ὀργανισμὸν Προστασίας Ἀμπελουργῶν παρέμειναν 11 συνεταιρισμοί. Οἱ 10 ἦσαν συνεταιρισμοὶ τῆς Ἀττικῆς καὶ ὁ εἷς ἦτο Μεγαρίδος. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, ἐπέζησε μέχρι τοῦ 1953. Ἔγιναν, διὰ νὰ εἶμαι ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀκριβείᾳ, ὡρισμέναι ἐγκαταστάσεις καὶ ἔγινε μία προσπάθεια, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια αὐτὴ δὲν ἔγινε κατὰ τρόπον ὀρθολογιστικόν. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ ἡ ὁποία κατεβλήθη ἀπὸ τοῦ 1933, δὲν ἀπέδωσε τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἐπερίμενεν ἡ ἀγροτικὴ περιοχὴ τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Μεγαρίδος. Ὡρισμέναι ἐγκαταστάσεις ἱδρύθησαν καὶ καθεὶς ποὺ κυκλοφορεῖ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Βοιωτίας ἔχει πρὸ ὀφθαλμοῦ τὰς ἐγκαταστάσεις τὰς ὁποίας κατώρθωσε νὰ πραγματοποιήσῃ ὁ ἱδρυθεὶς ἐν ἔτει 1933 ὀργανισμός. Ἀλλὰ ὑπὸ τὴν γενικὴν κατακραυγὴν τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Βοιωτίας καὶ ὑπὸ τὸ γενικὸν αἴτημα τὸ ὁποῖον αἱ συνελεύσεις τῶν Συνεταιρισμῶν διετύπωσαν, εἰς τὰ 1953 κατὰ Σεπτέμβριον μῆνα, μὲ τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 2586, ἐτροποποιήθη ἡ νομοθεσία περὶ Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς. Τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα τοῦ 1953, ἔδωσε τὴν δυνατότητα εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς, εἴτε νὰ μείνουν μόνοι καὶ νὰ διαχειρισθοῦν μόνοι τὰ ζητήματά των, ἢ νὰ ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν καὶ νὰ τακτοποιήσουν τὰ θέματα τῆς ἐμπορίας καὶ τῆς διαθέσεως τοῦ προϊόντος. Μὲ τὴν εὐκαιρίαν τὴν ὁποίαν τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τοῦ 1953 ἔδωσεν, ἀπεχώρησαν ἀπὸ τὸν ὀργανισμὸν ὅλοι οἱ Συνεταιρισμοί, πλὴν τῶν Μεγάρων, Κιούρκων καὶ τῆς Σκάλας τοῦ Ὠρωποῦ οἱ ὁποῖοι παρέμειναν ὡς μέλη τοῦ ὀργανισμοῦ καὶ ἐξυπηρετοῦντο ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς τεχνικοὺς καὶ διοικητικοὺς ὑπαλλήλους, τοῦ ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀμπελουργῶν. Τὴν ἐμπορίαν καὶ τὴν διάθεσιν καὶ τακτοποίησιν τῶν εἰσκομιζομένων ὑπὸ τῶν παραγωγῶν οἴνων ἔκαμαν μόνοι των οἱ Συνεταιρισμοί. Ἀλλὰ καὶ τὸ Νομοθετικὸν αὐτὸ Διάταγμα εἶχε βραχύβιον ζωήν. Μόνον ἐπὶ μίαν διετίαν ἴσχυσε τὸ νομοθέτημα τοῦτο καὶ εἰς τὰ 1955 εἶδε τὸ φῶς καὶ τὴν ἰσχὺν τὸ περίφημον Νομοθετικὸν Διάταγμα 3356 περὶ ὀργανώσεως τῆς οἰνοπαραγωγῆς τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς. Αὐτὸ τὸ καθεστὼς ἐδημιουργήθη. Μὲ τὸν νόμον τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέφερον, κύριοι συνάδελφοι, συνηνώθησαν 10 Συνεταιρισμοὶ τῆς Ἀττικῆς εἰς μίαν Ἕνωσιν ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν, δεδομένου ὅτι ἡ περιοχὴ τῶν Μεγάρων, ἐζήτησε καὶ παρέμεινεν ἀνεξάρτητος ἀπὸ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἕνωσιν τῶν ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν. Θὰ ἐπιστήσω, κύριοι βουλευταί, τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ θὰ ζητήσω νὰ μου συγχωρήσητε καὶ πάλιν νὰ ζητήσω μὲ κἄποιαν ἐπιμονὴν νὰ διακοπῇ ἡ κατ’ ἰδία συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐκλογικοῦ νομοσχεδίου, διότι, ἐδῶ, εἶναι τὸ πλέον ὀξύτερον πρόβλημα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνάγεται ἡ ἐπερώτησίς μου. Σᾶς εἶπον καὶ πρίν, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἰδικώτερον τὴν Ἀττικὴν καὶ τὴν Μεγαρίδα τὴν ἐνδιαφέρει, βαθύτατα, αὐτὸ τὸ θέμα, διότι λόγῳ τοῦ κλίματος, λόγῳ τοῦ ἀγόνου τοῦ ἐδάφους, οἱ ἀμπελῶνες διὰ τὰς δύο αὐτὰς ἐπαρχίας εἶναι ἀναντικατάστατοι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε ἄλλο. Τὰ 250.000 στρέμματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθοῦν εἰς οἱανδήποτε ἄλλην καλλιέργειαν. Ἐνδιαφέρει, λοιπόν, ἡ ἀμπελουργία τὴν ζωὴν 15.000 οἰκογενειῶν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Ἀττικῆς καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν τῆς Μεγαρίδος. Δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ κλίματος, λόγῳ αἰχμηρότητος τοῦ ἐδάφους, λόγῳ τῆς σκληρότητος καὶ γενικῶς λόγῳ τῆς διαμορφώσεως τοῦ ἐδάφους εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Βοιωτίας, νὰ γίνῃ οἱαδήποτε ἄλλη καλλιέργεια. Ἦλθε, λοιπόν, αὐτὸς ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἀτυχής, ἀτυχέστατος, δύναμαι νὰ εἴπω. Μὲ τὸν νόμον αὐτὸν ὑπεχρεώθησαν οἱ ἀμπελουργοί, διότι εἶναι σημαντικὸν τὸ στοιχεῖον αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, καὶ εἶναι πρόσφατος ἡ θητεία σας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, ἀλλ’ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἔχετε σεῖς τὸ βάρος τῆς ἀντιμετωπίσεως αὐτοῦ τοῦ προβλήματος, μὲ τὸν νόμον αὐτόν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἐδημιουργήθη ὑποχρέωσις εἰς τοὺς ἀμπελουργοὺς ἑνὸς παρακρατήματος τὸ ὁποῖον φθάνει 4%. 4% ὑποχρεοῦνται εἰς παρακράτημα, προσθέσατε εἰς τὸ 4% τὸ 3% τῆς κοινοτικῆς φορολογίας, γίνεται 7% καὶ προσθέσατε διαφόρους ὑποχρεώσεις τοπικάς, ὑπάρχουν ὡρισμέναι τοπικαὶ ὑποχρεώσεις προαιρετικαὶ ἀλλὰ καὶ ὑποχρεωτικαὶ καὶ περίπου διαμαρτύρονται οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Μεγαρίδος ὅτι ἔχει ἐπαναβιώσει εἰς τὴν περιοχήν των, ἡ περίφημος, ἡ λησμονημένη, πλέον, δεκάτη. Ἡ δεκάτη εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, εἰς τὰ πρόθυρα τῶν Ἀθηνῶν, τῆς Πρωτευούσης τοῦ Ἔθνους ἔχει ἀναβιώσει καὶ μὲ τὸ θέμα τοῦ παρακρατήματος 4%, κοινοτικὴ φορολογία 3% καὶ μὲ διαφόρους ἄλλας εἰσφορὰς φθάνομεν, περίπου, εἰς τὰ 10%. Καὶ ὑπὸ τὸ βάρος αὐτῆς τῆς καταθλιπτικῆς ἐπιβαρύνσεως εὑρίσκονται οἱ πτωχοὶ ἀμπελουργοὶ τῶν περιφερειῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος διὰ τοὺς ὁποίους καὶ τοῦτο τὸ δυσάρεστον συμβαίνει: Ὅτι, λόγῳ τῆς ποιότητος τοῦ ἐδάφους των, ἡ παραγωγὴ εἶναι παρὰ πολὺ μειωμένη. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν καλὴν ποιότητα ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἀποδόσεως αἱ γαῖαι τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος δὲν εἶναι σὰν τὶς ἄλλες ἀμπελοφόρες περιοχές, εἶναι πάρα πολὺ μειωμένη ἡ ἀπόδοσις καὶ δημιουργεῖται αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις. Καὶ πέραν αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, τῆς Γεωργίας, ἔχουν θεσπισθῆ καταθλιπτικαὶ διατάξεις. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἄγονται οἱ ἀμπελουργοὶ εἰς τὰ μονομελῆ Πλημμελειοδικεῖα διὰ δῆθεν καθυστερήσεις τοῦ παρακρατήματος 4%. Διότι ὑπάρχει περίεργος νομοθεσία εἰς τὴν ἐποχήν μας, ἡ παλαιὰ ἀρχὴ τῆς προσωπικῆς κρατήσεως διὰ τὰ χρέη, διὰ τὴν κατάργησιν τῆς ὁποίας ἐχρειάσθησαν τόσοι ἀγῶνες. Τώρα πλέον ἐπετύχαμε καὶ ὑπὸ ἄλλην μέθοδον τῆς ποινικοποιήσεως τῆς ὑποθέσεως, ἢ μᾶλλον τῆς καθυστερήσεως τῆς καταβολῆς, νὰ ἄγωνται εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ νὰ δικάζωνται οἱ παραγωγοί.

§47Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε ἐὰν γνωρίζετε πρὸς ποῖον σκοπὸν ἔχει θεσπισθῆ ἡ εἰσφορὰ τοῦ 4% ἐπὶ τῆς παραγωγῆς; Τὸ γνωρίζετε;

§48Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Εἰς τὸ ἄρθρον 11, τοῦ νόμου, κύριε Ὑπουργέ, τὰ ἔσοδα τοῦ παρακρατήματος διατίθενται διὰ τὴν βελτίωσιν, ἐπισκευήν, συντήρησιν, ἐπέκτασιν καὶ δημιουργίαν νέων ἐγκαταστάσεων, πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν τῆς Ἑνώσεως. Αὐτὸ εἶναι εἰς τὸ χαρτὶ γραμμένο, διότι τὰ ἔσοδα δὲν διατίθενται διὰ νὰ γίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Θὰ σᾶς εἴπω τί πρέπει νὰ γίνῃ, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Δευτέρα περίπτωσις, δι’ ἔξοδα διοικήσεως τῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν συνεταιρισμῶν κατὰ τὰ διὰ τοῦ καταστατικοῦ ὁρισθησόμενα. Τρίτον πρὸς ἐξυπηρέτησιν δανείων τὰ ὁποῖα συνῆψαν μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος. Ὁ ὀργανισμὸς τῶν ἀμπελουργῶν Ἀττικοβοιωτίας διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν τῆς ἑνώσεως διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς....... ... (ἀναγινώσκει).............». Τὶ ἔγινε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν περίοδον τοῦ 1953– 1954. Ἔγινε χρηματοδότησις ἐκ μέρους τῆς Τραπέζης διὰ τὴν διάθεσιν τῶν ποσοτήτων ποὺ εἰσεκομίσθησαν καὶ ἐδημιουργήθησαν ὡρισμένα...

§49Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὄχι χρηματοδότησις προκαταβολὴ ἀποζημιώσεων..........

§50Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ ἴδιο εἶναι διὰ νὰ μὴ παίζωμε μὲ τὶς λέξεις.

§51Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ παίζωμε μὲ τὶς λέξεις.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ γίνεται μία συζήτησις καὶ οἱ συνάδελφοι συζητοῦν...

§53Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ διακόψωμε. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.

§54Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ κατάθεσις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ἔχει δημιουργήσει μίαν νευρικότητα.

§55Α. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἡ κατάθεσις τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου μᾶς ἐχαροποίησε.

§56Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέαμα τῆς Βουλῆς εἶναι οἰκτρόν. Εἶναι λυπηρὸν τὸ θέαμα. Ἐδῶ πέρα γίνεται μία συζήτησις διὰ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν χωρισθῆ εἰς ὁμάδας καὶ συζητοῦν κατ’ ἰδίαν.

§57Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν συζήτησιν νομίζω ὅτι ἡ δημοσία γνώμη ἔχει ὡρισμένας ἀπαιτήσεις ἀπὸ ἡμᾶς. Δὲν ἐπιτρέπεται ἐπειδὴ κατετέθη ὁ ἐκλογικὸς νόμος..........

§58Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀξιοπρεπὲς ἐπειδὴ κατετέθη ὁ ἐκλογικὸς νόμος νὰ τὰ χάσωμεν ὅλοι; Ὅλοι λέγομεν ὅτι ἐνδιαφερόμεθα διὰ τοὺς ἀγρότας. Γίνεται μία συζήτησις διὰ κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικὸν ζήτημα καὶ κανεὶς δὲν προσέχει. Ἐχωρίσθησαν οἱ βουλευταὶ εἰς ὁμάδας....

§59Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπουσιάζει.

§60Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι δικαιολογημένη ἡ ἀπουσία, ἀλλὰ δὲν συντελεῖ εἰς τὴν ἀταξίαν.

§61Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὁ ἐκλογικὸς νόμος, ἀλλὰ τὰ κενὰ ἑδώλια τῆς Βουλῆς. Ὁ ἐκλογικὸς νόμος δὲν ἐδημιούργησε νευρικότητα, ἄλλωστε ἀναφέρεται εἰς ἐκλογὰς αἱ ὁποῖαι δὲν ἠξεύρομεν πότε θὰ γίνουν.

§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὰ κενὰ ἑδώλια δὲν δημιουργοῦν τὸν θόρυβον.

§63Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ἀταξίαν δὲν τὴν κάμνουν τὰ κενὰ ἑδώλια, ἀλλὰ αἱ συζητήσεις.

§64Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τότε, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις νὰ ἀναβληθῇ λόγῳ τῆς ἀπουσίας τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§65Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ αἰτήματός μου νὰ διακόψωμεν.

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καμμίαν ἀντίρρησιν δὲν ἔχομεν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Μπακόπουλε, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνοι ποὺ ζητοῦν τὴν τάξιν νὰ μὴ συζητοῦν.

§69Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν νὰ διακόψωμε, κύριε Πρόεδρε.

§70ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§71Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καλῶς, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 11 σημειοῦται εἰς τὸν νόμον, ὅτι τὸ παρακράτημα τοῦ 4%, τὸ ὁποῖον σᾶς εἶπον ὅτι μὲ τὴν κοινοτικὴν φορολογίαν καὶ τὰς ἄλλας εἰσφορὰς διὰ τὴν Ἀττικὴν καὶ Μεγαρίδα φθάνει τὸ 10%, διατίθεται διὰ νὰ καλύψῃ τὸ ἄνοιγμα. Τὶ εἶναι αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα; Εἰς τὰ 1953–54 ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔδωσε ὡρισμένην προκαταβολὴν καὶ ὑπὸ τὴν κατεύθυνσιν καὶ καθοδήγησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προσεπάθησαν οἱ κατὰ τόπους συνεταιρισμοὶ νὰ διαθέσουν τὸ προϊόν τους εἰς τὴν τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Εἴτε λόγῳ τῆς ἀφερεγγυότητος τῶν ἐμπόρων, εἴτε ἀπὸ κακὴν διαχείρισιν ἐδημιουργήθη ὡρισμένον ἄνοιγμα καὶ αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχω ἀνῆλθεν εἰς ἕνα ποσὸν 6.016.000 δραχ.

§72Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δηλαδὴ ὀφειλὴ πρὸς τὴν Τράπεζα.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα ἕνα ποσὸν 3.388.000 δραχ. ἀφορᾷ ποσότητας, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν καὶ δὲν ἔχουν πληρωθῆ καὶ ἕνα ποσὸν 2.827.000 ἀφορᾷ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐσφετερίσθησαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Συνεταιρισμῶν. Ἔτσι, λοιπόν, προέκυψε ἄνοιγμα. Εἴτε ἐξ ἀνωμάλου διαχειρίσεως, εἴτε ἐξ ἀνωμάλου διαθέσεως οἴνων εἰς ἀφερεγγύους ἐμπόρους, αὐτὴ εἶναι μία πίεσις ποὺ ἀσκεῖται εἰς τὴν Ἀττικὴν καὶ Μεγαρίδα ἄνευ προηγουμένου, προσέβλεψεν ὁ νόμος τὴν τακτοποίησιν αὐτῶν τῶν ἀνοιγμάτων καὶ ἐδόθη ἡ ἑρμηνεία, ὅτι τὰ ἀνοίγματα αὐτὰ τὰ ἀνώμαλα, ὄχι ἐξ ἀνωμαλιῶν ποὺ βαρύνουν ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ δώσουν λόγον εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα βαραίνει, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῶν οἰνοπαραγωγῶν τῆς Ἀττικῆς κατὰ τρόπον φρικτόν. Διότι, τί γίνεται; Ἀκούσατε καὶ κρίνατε κατὰ συνείδησιν. Ἐδημιουργήθη ἡ ἕνωσις τῶν Ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν ἡ ὁποία ὅπως σᾶς εἶπον διεδέχθη τὸν παλαιὸν ὀργανισμὸν προστασίας ἀμπελουργῶν. Τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως εἶναι ἱκανὰ καὶ ἀπορροφοῦν τὸ μεγαλύτερον ποσοστόν. Ἀπὸ τὸ παρακράτημα, ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τοῦ γεωργοῦ, ἀπὸ τὸ 4% τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τὸ ἀπορροφοῦν τὰ ἔξοδα διοικήσεως. Καὶ τὰ ἀνοίγματα κατ’ ἐλάχιστον ἱκανοποιοῦνται μὲ τὸ περίφημον 4%. Ὅλοι οἱ ἄλλοι σκοποὶ τοὺς ὁποίους ἔθεσεν ὁ νομοθέτης ἔχουν μείνει ἀνικανοποίητοι τελείως ἐλλείψει πόρων. Δηλαδὴ τὸ ὑστέρημα τοῦ παραγωγοῦ, τὸ 4%, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν πηγαίνει εἰς τὰ ἔξοδα διοικήσεως. Τί δὲ γίνεται, κύριοι συνάδελφοι; Λειτουργεῖ κατὰ τρόπον ὑποδειγματικὸν ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος ἡ ὁποία ἔχει μία τεραστία φροντίδα διὰ τὰ γενικὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος. Καὶ κατὰ κύριον λόγον, ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν φροντίζει διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν διότι εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς λόγῳ τῆς φυλλοξήρας. Εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ προχωρήσωμε καὶ εἰς τὴν ἀναμπέλωσιν τῆς περιοχῆς ἀπὸ τὰ φυτώρια τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν. Καὶ ἐπῆγε καὶ πῆρε ἡ Ἕνωσις ἕνα τρακτὲρ ἀλλὰ θὰ χρησιμοποιηθοῦν 10 διὰ νὰ ἐπιταχυνθῇ ἡ ἀναμπέλωσις καὶ ὑπάρχει μία πρόβλεψις 10 ὁλοκλήρων ἐτῶν διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ αὐτὸ τὸ ἔργον. Τί γίνεται λοιπόν; Τὸν δανεισμὸν τῶν Ἀμπελουργῶν τὸν ἔχει ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν, τὴν ἀναμπέλωσιν τὴν ἔχει ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν. Τὴν προμήθειαν σπόρων, τὰ λιπάσματα κλπ. τὰ ἔχει εἰς τὴν διαχείρισίν της καὶ τὴν ἐπιμέλειάν της ἡ Ἕνωσις τῶν Συνεταιρισμῶν ἡ ὁποία ἔχει καὶ ὡρισμένους σταθμοὺς εἰς 5–10 περιοχὰς τῆς Ἀττικῆς ὅπου ἔχει ἐγκαταστήσει εἰδικοὺς ὑπαλλήλους, Γεωπόνους κλπ. Διερωτῶμαι, κύριοι συνάδελφοι, διατὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, διὰ τὸ ἴδιον θέμα νὰ ἔχωμε μίαν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν ἡ ὁποία εὐδοκίμως ἐπιτελεῖ τὸ ἔργον της, ἔχομεν ἄλλην Ἕνωσιν Ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν καὶ Ἀμπελουργῶν; Καὶ πέραν αὐτῶν ἔχομεν ἄλλας 7 ἑνώσεις. Καὶ μοῦ ἔλεγον οἱ Ἀμπελουργοὶ τῆς Ἀττικῆς, κύριε Παπασπύρου, ἐγὼ ποὺ εἶμαι ἀμπελουργὸς εἶμαι καὶ πτηνοτρόφος, ἐγὼ ποὺ εἶμαι ἀμπελουργὸς εἶμαι καὶ ἀγελαδοτρόφος καὶ συμμετέχω εἰς 4–6–7 ἑνώσεις καὶ ἀπορροφοῦν τὴν εἰσφοράν μου τὰ ἔξοδα τῆς Διοικήσεως κατὰ τὸ πλεῖστον. Ἐρωτῶ, λοιπόν, διὰ ποῖον λόγον νὰ μὴ συγκεντρωθοῦν ὅλα εἰς μίαν ἑνιαίαν ὀργάνωσιν; Θέλετε τὴν Ἕνωσιν; Διότι ἡ Ἕνωσις τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν εἶναι διατεθειμένη, ὅπως τοὐλάχιστον εἶχον τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ δηλώσουν νὰ κάμῃ οἱανδήποτε παραχώρησιν ὅτι δὲν ἔχουν καμμίαν προσωπικὴν φιλοδοξίαν, ὅτι εἶναι διατεθειμένοι τὰ πάντα νὰ κάμουν διὰ νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ ἑνοποίησις ὥστε νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἑνιαία διαχείρισις, ἑνιαία κατεύθυνσις εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ ἐνῷ ἀπὸ μακροῦ χρόνου τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ὑπόσχεται ὅτι θὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον 3356)1955, ἐνῷ ἔχουν γίνει συνέδρια καὶ κόντρα συνέδρια, συζητήσεις, συσκέψεις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τοῦ Ὀργανισμοῦ Συνεταιρισμῶν, σχέδια ἔχουν ὑποβληθῆ, δυστυχῶς μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἦλθεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο μὲ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει κατὰ κάποιον τρόπον νὰ ρυθμισθοῦν τὰ ζητήματα τῶν ἀμπελουργῶν τῆς Ἀττικῆς καὶ τῆς Μεγαρίδος.

§74Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ φαινόμενον τῆς πολυαρχίας τῆς συνεταιριστικῆς δὲν εἶναι φαινόμενον τῆς Ἀττικῆς, εἶναι φαινόμενον δυστυχῶς εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Καὶ πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας μελετᾷ γενικώτερον τὸ ζήτημα νὰ τὸ ρυθμίσῃ αὐτὸ τὸ θέμα διότι εἶναι πολὺ περίεργον αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε ὅτι εἰς μίαν περιφέρειαν, πολλὲς φορὲς εἰς τὸ ἴδιον χωρίον ἔχομεν πλείονας τοῦ ἑνὸς συνεταιρισμοὺς καὶ πλείονας ἑνώσεις συνεταιρισμῶν εἰς τὰς ὁποίας μετέχουν διάφοροι συνεταιρισμοὶ καὶ γεωργοὶ μετέχοντες εἰς πλείονας συνεταιρισμούς. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ εἰδικώτερον θέμα τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσετε τώρα, θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὴν γενικήν μου ἀπάντησιν τοῦ καθορισμοῦ δηλαδὴ τοῦ ἀναγκαστικοῦ συνεταιρισμοῦ τοῦ οἰνοποιητικοῦ ποῦ προσκόπτει.

§75Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐδῶ πέρα ἐπείγει ἕνα θέμα. Πρῶτον, τῆς ταχυτέρας, δὲν ξεύρω ἐὰν νὰ προχωρήσητε εἰς τὸν καταρτισμόν, πάντως πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑνοποίησις προσπαθείας διὰ τὴν προστασίαν τῶν οἰνοπαραγωγῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ εἶναι ὅλη αὐτὴ ἡ προσπάθεια διχασμένη, τριχασμένη καὶ πολλὲς φορὲς ἑπταχασμένη. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦνται ἐπιβαρύνσεις μὲ τὰ τρομακτικὰ τεράστια ἔξοδα τῆς διοικήσεως. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ ἐδῶ ἀνακύπτει ἕνα ἐπιτακτικὸν καθῆκον, τὸ θέμα τοῦ παρακρατήματος. Τὸ παρακράτημα βαρύνει τὸν παραγωγὸν τῆς Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος κατὰ τρόπον ἀφόρητον καὶ ἀπαράδεκτον. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἔχω μίαν σημείωσιν ἐδῶ: Μέχρι τῆς στιγμῆς δύο καλλιεργηταὶ ὡδηγήθησαν εἰς τὸ Μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον. Πρῶτα, πρῶτα θεωρῶ ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχουν ποινικαὶ διατάξεις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβιώσῃ ἡ ἐποχὴ τοῦ Μεσαίωνος, τὸ ἀποκλείω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Διότι τώρα φεύγομεν ἀπὸ τὴν ἄλλην μορφήν, ὅτι ὁ πιστωτὴς ὡδήγησε τὸν ὀφειλέτην του εἰς τὰς φυλακὰς καὶ τὸν κρατοῦσεν ἐκεῖ. Τώρα τὶ ἔχομεν; Καθυστερεῖς εἰς τὸ Τ.Ε.Β.Ε. πᾶς φυλακή. Καθυστερεῖς εἰς τὴν Ἕνωσιν τῶν Ἀμπελουργικῶν Συνεταιρισμῶν μιὰ μήνυσις καὶ ὁ δικαστὴς σὲ δικάζει. Ὀκτακόσιοι ἄνθρωποι ὡδηγήθησαν εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ ἀπειλοῦνται μὲ μηνύσεις. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν, ἐνῶ ὁ νόμος αὐτὸς ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ φύλλον 241 τῆς 8.9.1955 τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἴσχυσεν ἀπὸ τῆς 15 Σεπτεμβρίου ἦτο δηλαδὴ ἐν τῇ λήξει του ὁ τρυγητός, περιέργως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ἡ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν ζητοῦν ἀπὸ τοὺς Γεωργοὺς νὰ πληρώσουν παρακράτημα καὶ διὰ τὴν περίοδον τοῦ 1955. Ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν ἰδικήν σας νομικὴν ἀντίληψιν, κύριε Ὑπουργέ, προσέξατε τὸ ζήτημα. Ὀκτὼ Σεπτεμβρίου δημοσιεύεται ὁ νόμος. Ὁ νόμος ἴσχυσε μετὰ 10 ἡμέρας ἀπὸ τῆς 18 Σεπτεμβρίου, ὁ νόμος αὐτὸς προβλέπει ὅτι θὰ συνέλθουν αἱ Γενικαὶ Συνελεύσεις νὰ ρυθμίσουν τὸ θέμα τοῦ παρακρατήματος, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι περισσότερον τοῦ 4%. Ὑποστηρίζω καὶ πιστεύω βασίμως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὴν χρονικὴν περίοδον δηλαδὴ διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ 1955 ἡ ὁποία εἶχεν εἰσκομισθῆ τὴν 18ην Σεπτεμβρίου ποὺ ἴσχυσεν ὁ νόμος, ἐφόσον μάλιστα δὲν ἐξεδόθησαν αἱ πράξεις τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων, ὑποστηρίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιωθῇ ἡ καταβολὴ τοῦ παρακρατήματος 4%. Τί ἔγινεν ὅμως; Μερικοὶ ἐπῆγαν καὶ πλήρωσαν. Οἱ ἄλλοι ἰσχυριζόμενοι ὅτι ὁ νόμος δὲν ἴσχυε δὲν ἐπλήρωσαν τὸ παρακράτημα. Ὑποστηρίζουν τώρα ἡ ΑΤΕ καὶ ἡ Ἕνωσις τῶν Συνεταιρισμῶν, ἀφοῦ ἐπλήρωσαν οἱ ἄλλοι θὰ πληρώσουν καὶ οἱ ὑπόλοιποι καὶ ἀπειλοῦν μὲ χιλιάδες μηνύσεων. Συμφώνως μὲ τὴν ὀρθὴν νομικὴν τοποθέτησιν τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διατυπώσω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δὲν ἐννοοῦσαν νὰ ὑποταχθοῦν εἰς τὴν πληρωμὴν διὰ τὴν περίοδον τοῦ 1955. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας καὶ ἡ ΑΤΕ νὰ δημιουργοῦν αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν εἰς τὰ πρόθυρα τῶν Ἀθηνῶν. Νὰ δημιουργοῦν τοιαύτην κατάστασιν, καὶ νὰ ὁδηγοῦνται κατὰ ἑκατοντάδες οἱ γεωργοὶ εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια. Εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς, ἔχετε τὸν νόμον περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξῃ ὁ θεσμὸς τοῦ ἀδικήματος ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν πληρώνει τὸ παρακράτημα εἶναι ὑπεξαιρέτης καὶ πηγαίνει εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ δικάζεται καὶ ταλαιπωρεῖται; Πῆγα εἰς τὸ Κορωπί, κύριε Ὑπουργέ, δύο χιλιάδες ἄνθρωποι εἶχον ἐγκαταλείψει τὰς ἐργασίας των, εἶχον φύγει ἀπὸ τὰ σπίτια των, εἶχον φύγει ἀπὸ τὰ ἀμπέλια των καὶ ἦσαν εἰς τὸν περίβολον τοῦ δικαστηρίου, ἀναμένοντες, ἄλλοι ὡς μάρτυρες καὶ ἄλλοι ὡς ἐνδιαφερόμενοι νὰ δικασθοῦν αὐταὶ αἱ ποινικαὶ ὑποθέσεις. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι διὰ τὴν ἐποχήν μας, εἶναι ἀπαράδεκτα. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβιώνωμεν θεσμοὺς οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὴν γενικὴν πίεσιν, ὑπὸ τὴν ἐξέλιξιν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ πολιτισμός μας καὶ ὁ ἀνθρωπισμός μας κατηργήθησαν, νὰ τοὺς ἀναβιώνωμεν ὑπὸ ἄλλα προσχήματα.

§76Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς, διότι δὲν τὸ γνωρίζω. Αἱ μηνύσεις περὶ τῶν ὁποίων ἐκάματε λόγον ἀφοροῦν μὴ καταβολὴν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 1955 μόνον ἢ καὶ τῶν ἑπομένων ἐτῶν;

§77Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ τῶν ἑπομένων ἐτῶν.

§78Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἂν ἀφοροῦν καὶ τῶν ἑπομένων ἐτῶν τὸ πρᾶγμα δεικνύει ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχουν ἀπέναντι τοῦ ὀργανισμοῦ, αἱ ὁποῖαι ὑποχρεώσεις εἶναι καὶ ἰδικαί των ὑποχρεώσεις ἀπέναντι τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Διότι ὅπως ἀνεγνώσατε ἀπὸ τὸν νόμον καὶ σᾶς πληροφορῶ μάλιστα ἐπ’ αὐτοῦ, ὅτι τὸ μεγαλύτερον ποσὸν ἐκ τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς πρέπει νὰ διατεθῇ διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὀφειλῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, τὸ γεγονὸς ὅτι πλῆθος παραγωγῶν ἄγεται εἰς τὰ ποινικὰ δικαστήρια λόγῳ μὴ καταβολῆς τῆς εἰσφορᾶς, ἀποδεικνύει ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν εἶναι πρόθυμοι νὰ ἐκπληρώσουν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀμπελουργῶν.

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω εὐθέως. Πρῶτον νὰ λάβετε μέτρα διότι ἀπειλοῦνται, ἔχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὑπεβλήθησαν ἑκατοντάδες μηνύσεις διὰ τὴν περίοδον τοῦ 1955. Σᾶς παρακαλῶ νὰ λάβετε μέτρα νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία τῶν μηνύσεων διὰ τὴν περίοδον τοῦ 1955. Παρακαλῶ θερμότατα διότι ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν νομικήν σας ἀντίληψιν. Αὐτὸ πρῶτον.

§80Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἂν ἔχουν ὑποβληθῆ μηνύσεις δι’ ἀδικήματα, ἢ μᾶλλον διὰ πράξεις, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἀδικημάτων, πραχθείσας πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου, ἀναμφισβητήτως δὲν ὑφίσταται ποινικὸν ἀδίκημα. Ἀλλὰ ὅπως ξέρετε, καλύτερον ἀπὸ ἐμένα, ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἐντολὰς νὰ παύσῃ πᾶσα δίωξις, διότι ἂν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ ποινικὸν ἀδίκημα πρῶτον εἶναι ζήτημα Εἰσαγγελέως καὶ δεύτερον εἶναι ζήτημα δικαστηρίου. Δὲν ἔχω καμμίαν ἁρμοδιότητα. Καὶ ἄλλην τινὰ ἰδιότητα νὰ εἶχον, δηλαδὴ τὴν ἰδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης δὲν θὰ εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐπέμβω.

§81Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εὑρίσκομαι ἐν διαφωνίᾳ μαζί σας. Ἡ δίωξις δὲν εἶναι αὐτεπάγγελτος, γίνεται ἐπὶ τῇ μηνύσει καὶ τῇ ὑποδείξει τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ σεῖς εἶσθε ὁ προϊστάμενος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ πέραν αὐτοῦ δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ πάῃ νὰ λύσῃ τὸ θέμα εἰς τὸ ποινικὸν δικαστήριον. Ὁ νόμος ἐδημοσιεύθη τὴν 8.9.55 καὶ ἰσχύει ἀπὸ 19.9.55. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Ἐκεῖνοι ποὺ πῆραν τὸ εἰσόδημα πρὸ τῆς 19.9.55 ὑπόκεινται εἰς πληρωμὴν παρακρατήματος, ὅταν μάλιστα ἔχωμεν ὡς δεδομένον ὅτι δὲν εἶχον ἐκδοθῆ αἱ πράξεις τῶν Γενικῶν Συνελεύσεων αἱ ὁποῖαι κατὰ τὸν νόμον εἶναι ἀπαραίτητοι; Διατὶ θὰ πᾶνε ἑκατοντάδες ἄνθρωποι εἰς τὸ ποινικὸν δικαστήριον; Διατὶ θὰ ὑποστοῦν αὐτὴν τὴν ταλαιπωρίαν; Εἶναι θέμα διοικήσεως εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν καὶ γενικώτερον εἶναι θέμα Ὑπουργοῦ Γεωργίας, ὁ ὁποῖος θὰ μελετήσῃ αὐτὰ τὰ θέματα καὶ θὰ καλέσῃ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ θὰ εἴπῃ, κύριοι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ βασανίζετε τὸν κόσμον καὶ νὰ τὸν στέλλετε εἰς τὸ ποινικὸν δικαστήριον. Καὶ ἐπειδή, κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε ὑποσχεθῆ, ὄχι σεῖς, οἱ προκάτοχοί σας, ὅτι ἔχετε ἕτοιμον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ περιμένομεν ἀπὸ πολλοῦ. Καὶ ἕνας ἐκ τῶν λόγων εἶναι καὶ τὸ ὅτι ἐνῷ ἀπὸ μακροῦ ἔχει μελετηθῆ, ἐνῷ ἀπὸ μακροῦ ἔχουν διατυπωθῆ αἱ τροποποιήσεις τοῦ νόμου, ἐγὼ θὰ ὑποστηρίξω ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς συζήτησιν ὅτι ἠμποροῦμε νὰ πᾶμε εἰς ὁλοκληρωτικὴν κατάργησιν τοῦ νόμου αὐτοῦ καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα νέον θεσμόν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ πραγματικὴ προστασία τῶν ἀμπελουργῶν. Λοιπόν, διὰ τὸ 1955, νομίζω ὅτι θὰ ἐκπληρώσετε τὸ καθῆκόν σας καὶ τὴν ἀποστολήν σας ἂν παρέμβητε νὰ σταματήσουν αἱ μηνύσεις καὶ αἱ διώξεις.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ μίαν πληροφορίαν. Τὰ ἀδικήματα αὐτά, ἂς τὰ εἴπωμεν ἀδικήματα, ἡ δίωξις διὰ τὴν μὴ εἰσφορὰν τοῦ παρακρατήματος, γίνεται αὐτεπαγγέλτως ἢ κατόπιν ἐγκλήσεως;

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατ’ ἔγκλησιν.

§84Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑπομένως κατὰ τὴν γενικὴν ἀρχὴν τοῦ ποινικοῦ δικαίου, τὰ ἀδικήματα τὰ τιμωρούμενα μόνον κατ’ ἔγκλησιν, ἐπιδέχονται καὶ παραίτησιν ἐκ τῆς μηνύσεως. Συνεπῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εὑρίσκεται ἐν πλήρει ἁρμοδιότητι ὡς ἀσκῶν τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὄχι μόνον νὰ συστήσῃ ἀλλὰ καὶ νὰ ἀξιώσῃ τὴν παραίτησίν της ἀπὸ τὰς ἐκκρεμεῖς τοιούτου εἴδους μηνύσεις. Τὸ δὲ ἐπιχείρημα — ἂν καὶ τοῦτο ποὺ εἴπατε εἶναι ἐπιχείρημα τῆς Τραπέζης καὶ ὄχι μόνον τῶν Συνεταιρισμῶν — ὅτι ἀφοῦ τινὲς ἐπλήρωσαν, πρέπει νὰ πληρώσουν ὅλοι, ὄχι μόνον δὲν εἶναι νομικὸν ἐπιχείρημα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπιστραφοῦν καὶ τῶν ἄλλων, διότι ἢ ὑπάρχει ὑποχρέωσις ἢ δὲν ὑπάρχει. Ἑπομένως καὶ ἐγὼ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§85Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἔχω ἀκριβῶς ὑπ’ ὄψιν μου τὸ κείμενον τοῦ νόμου ἂν τιμωροῦνται κατ’ ἔγκλησιν ἢ τιμωροῦνται αὐτεπαγγέλτως. Διότι ἂν ὁ νόμος δὲν ὁρίζῃ ρητῶς ὅτι τιμωροῦνται κατ’ ἔγκλησιν, τιμωροῦνται αὐτεπαγγέλτως.

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ νόμος ἀναφέρει ὅτι ἡ δίωξις γίνεται κατ’ ἔγκλησιν. Λέγει ὁ νόμος: «Οἱ παραβαίνοντες τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρ. 5, παρ. 3 κ.λ.π.... (ἀναγινώσκει) ... διώκονται τῇ ἐγκλήσει τῆς Ἑνώσεως καὶ τιμωροῦνται διὰ φυλακίσεως μέχρις ἑνὸς μηνός».

§87Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ἔρχεται εἰς τὴν μνήμην μου μία διάταξις τοῦ ποινικοῦ νόμου ὅτι ὅταν τὸ ἀδίκημα τιμωρῆται κατ’ ἔγκλησιν καὶ δὲν ἀσκηθῇ ἡ ἔγκλησις ἐντὸς τριμήνου, τὸ ἀδίκημα παραγράφεται. Λοιπόν, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω πῶς ἄγονται κατηγορούμενοι, παραβάται πράξεων, ἢ μᾶλλον παραβάται παραλείψεως γενομένης κατὰ τὸ 1955, δηλαδὴ πρὸ 3ετίας, ἤδη ὕστερα ἀπὸ 3 χρόνια. Ἕνα ἀπὸ τὰ δύο συμβαίνει, ἢ καθυστέρησεν ἡ εἰσαγωγὴ τῶν ἐγκλήσεων εἰς τὰ δικαστήρια, ἢ εἶναι παραγεγραμμέναι αἱ πράξεις.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ τὸ λύσῃ τὸ δικαστήριον αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§89Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ θέμα τῆς παραγραφῆς ἠμπορεῖ νὰ τὸ λύσῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς καὶ πρέπει νὰ τὸ λύσῃ ὁ Εἰσαγγελεὺς ἂν ἐμφανῶς ἡ πρᾶξις εἶναι παραγεγραμμένη. Καὶ εἶναι παραγεγραμμένη ἂν γίνεται ἔγκλησις διὰ παράλειψιν γενομένην τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1955 καὶ ἔχει παρέλθει κατὰ τὸν χρόνον τῆς ὑποβολῆς τῆς μηνύσεως τὸ 3μηνον τὸ ὁριζόμενον ὑπὸ τῆς διατάξεως τοῦ ποινικοῦ νόμου. Ὁ Εἰσαγγελεὺς ἠμπορεῖ νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν διάταξιν ἡ ὁποία λέγει ὅτι: «Ἀφ’ ἧς ἔλαβε γνῶσιν».

§91Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ παθὼν ἀφ’ ἧς ἔλαβε γνῶσιν.

§92Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μάλιστα.

§93Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι καὶ αὐτὸς ἐν γνώσει αὐτοῦ.

§94Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ συζήτησις ἡ σημερινὴ κύριε Ὑπουργέ, συντελεῖ μόνον εἰς τὸ ὅτι τίθεται τὸ θέμα ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἡ παράκλησίς μας εἶναι, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ λεχθέντα, νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα ἐξ ἀμφοτέρων τῶν πλευρῶν, αἱ ὁποῖαι ἐθίγησαν σήμερον καὶ ἂν πράγματι ὑπάρχῃ εὐχέρεια νὰ ἀποσυρθοῦν αἱ ἐγκλήσεις, νὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ δώσῃ τὰς δεούσας ὁδηγίας εἰς τὰ ἁρμόδια ὑφιστάμενά του ὄργανα.

§95Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν κωλύομαι νὰ κάμω τὴν δήλωσιν. Ἄλλωστε τὸ εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν καὶ νὰ ἐνεργήσω ὅ,τι πρέπει.

§96Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀμφιβάλλω ὡς πρὸς τὴν προσωπικότητά σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐθίγη τὸ ζήτημα θὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ τὸ ἐξετάσητε καὶ νὰ δώσητε μίαν ἱκανοποιητικὴν λύσιν.

§97Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν προσεκόμισαν τὸ 4% τὸ 1955 ἤχθη εἰς τὸ δικαστήριον. Μόνον μετὰ τὸ ἔτος 1956.

§98Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶπον ὅτι εἶχον πληροφορίας ὅτι ὑπεβλήθησαν ἀθρόαι μηνύσεις τὸ 1955. Τὸ 1955 εἶναι τὸ ἐπίμαχον ἔτος. Διότι πέραν τῆς νομικῆς διώξεως ὑπάρχει καὶ ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα νὰ εἰσπραχθοῦν αἱ ὀφειλαὶ καὶ ὡς δημόσιον ἔσοδον. Τί μᾶς ὠφελεῖ ἐὰν εἶναι παραγεγραμμένη; Θὰ πάῃ βεβαίως εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον καὶ θὰ κληθῇ νὰ πληρώσῃ. Ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καλεῖσθε νὰ λύσητε ἕνα θέμα: Θὰ πληρώσουν διὰ τὸ 1955 ἢ ὄχι; Ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς 8 Νοεμβρίου, καὶ ἤρχισεν ἡ ἰσχύς του ἀπὸ τὰς 19 Νοεμβρίου, δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις διὰ τὸ 1955. Κύριε Ὑπουργέ, πραγματικῶς ὑπῆρξε δυστροπία διὰ τὴν καταβολήν, δυστροπία ὅμως, ἡ ὁποία εἶναι δεδικαιολογημένη διότι δὲν ὑπῆρξεν ἐμπιστοσύνη. Ὁ ἀγρότης ἐκεῖ ὅπου ἔχει πεποίθησιν καὶ ἐμπιστοσύνην, ἐκεῖ ὅπου βλέπει ὅτι πράγματι οἱ σκοποὶ τοὺς ὁποίους θέτει ἕνας νόμος πρόκειται νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ νὰ ἔχουν εὐεργετικὴν ἐπίδρασιν, φροντίζει καὶ πληρώνει. Ὅταν βλέπῃ, ὅμως, ὅτι ἡ πληρωμὴ γίνεται ἐπὶ ματαίῳ δυστροπεῖ, καὶ δυστροπεῖ κατ’ ἐμὲ δικαίως. Ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη τὸ θέμα, καὶ ἐπελήφθησαν τοῦ θέματος καὶ οἱ προκάτοχοί σας, θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δυνηθῆτε νὰ δώσητε σεῖς μίαν λύσιν εἰς τὸ ὀξύτατον αὐτὸ πρόβλημα. Θὰ μοῦ εἴπητε. Τί νὰ γίνῃ; Νὰ χάσῃ ἡ Τράπεζα τὰ χρέη της; Οὐδεὶς ὑπεστήριξεν αὐτό. Ἐγὼ ὑποστηρίζω ὅτι μὲ τὴν συνεργασίαν τῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ἀγροτικοῦ κόσμου, προάγονται τὰ συμφέροντα τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας. Ἡ Τράπεζα διὰ τὰ ἀνοίγματα αὐτὰ ἔχει καὶ ὡρισμένας ἠθικάς, διὰ νὰ μὴ εἴπω καὶ νομικάς, εὐθύνας. Διότι ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τῆς Τραπέζης ἔγινεν ἡ διάθεσις τῶν ποσοτήτων, καὶ δι’ αὐτὸ ὑπάρχουν καὶ τὰ ἀνοίγματα.

§99Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ θέμα, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, τῶν ὀφειλῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν πρέπει νὰ ρυθμισθῇ κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Πρέπει νὰ πεισθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ παραιτηθῇ τοῦ τόκου ὑπερημερίας. Κάμνω δὲ τὴν δήλωσιν καὶ εἰς ὑμᾶς καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ὅτι ἐκεῖ κατευθύνεται ἡ προσπάθειά μου, νὰ παραιτηθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τῶν τόκων ὑπερημερίας. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ χρέος θὰ μειωθῇ καὶ θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξυπηρέτησίς του διότι δὲν πιστεύω ὅτι οὐδείς, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι πρέπει νὰ διαγράφωνται τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἄλλα νὰ χάσῃ ἕνα λογικὸν ποσὸν διαγραφομένων τῶν τόκων ὑπερημερίας, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν μὲ τὴν μείωσιν τοῦ ποσοστοῦ τῶν εἰσφορῶν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὸ δάνειον καὶ οἱ πραγματικοὶ σκοποὶ τῆς Ἑνώσεως Ἀμπελουργῶν.

§100Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ προλάβατε, καὶ χαίρω δι’ αὐτό. Γνωρίζετε ὅλοι ὅτι ὁ συμβατικὸς τόκος ἀπὸ 8% πάει εἰς 12%. Αὐτὸ εἶναι φοβερόν. Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερα, τὰ περίφημα ἀνοίγματα ἔχουν ἐπιβαρυνθῆ μὲ τὸν τόκον ὑπερημερίας ὁ ὁποῖος φθάνει ἀπὸ 12% ἕως 13%.

§101Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι εὐχάριστον τὸ γεγονὸς τῆς ἄρτι γενομένης δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Καὶ ἡμεῖς ἐκφράζομεν τὴν χαράν μας πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἀποδέχεται διὰ τῆς δηλώσεώς του παλαιὰν ὁμόφωνον ἐκδήλωσιν τῆς Βουλῆς, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι καὶ ἄλλοτε γενομένης συζητήσεως ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης περὶ δυσβαστάκτου ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀγροτῶν διὰ τὰ χρέη των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἐξεδηλώθη ὁμοφώνως ἡ θέλησις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὅπως ἐξευρεθῇ τρόπος ἐλαφρύνσεως τῶν χρεῶν αὐτῶν πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἀδιαφόρως πρὸς δημιουργηθεῖσαν τοιαύτην.

§102Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰδικῶς μελετῶ τὸ θέμα τῶν χρεῶν τῆς Ἑνώσεως Ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπαναλαμβάνω, μᾶς εὐχαριστεῖ. Λαμβάνομεν ὑπὸ σημείωσιν εὐχαρίστως τὴν δήλωσιν ταύτην. Καὶ διατυποῦμεν τὴν παράκλησιν ὅτι ἐφ’ ὅσον γίνεται ἀπαρχὴ καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς πιστεύει ἐν τῇ μελέτῃ του ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διευρύνῃ δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας μας τὴν ἐλάφρυνσιν καὶ δι’ ὅλα τὰ χρέη, νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ ὑπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν τὸ θέμα. Καὶ νὰ εἶναι βέβαιος ὅτι θὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ὁμόθυμον θέλησιν τῆς Βουλῆς.

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἱκανοποιοῦμαι εἰλικρινῶς, διότι, ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι μία ἀρχὴ τὴν ὁποίαν χαιρετίζω. Ἀλλὰ εἰδικῶς διὰ τὸ θέμα τῶν ἀνοιγμάτων προέχει ἡ νομοθετικὴ αὐτὴ ρύθμισις. Ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λέγῃ, νὰ πεισθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Θὰ μοῦ συγχωρήσητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἴπω ὅτι εἶναι θέμα νόμου, ἡ ρύθμισις τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Νὰ τὸ φέρητε διὰ νόμου καὶ ὑπὸ τὴν ὁμόθυμον ἐπιδοκιμασίαν τῆς Βουλῆς ὁλοκλήρου νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ ψηφισθῇ ἡ σχετικὴ διάταξις. Ἔκαμα μίαν διευκρίνισιν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ τελειώνωμεν μὲ τὸ θέμα τῶν ἀνοιγμάτων διὰ τὴν περιοχὴν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, δὲν θὰ πᾶμε εἰς τὸν συμβατικὸν τόκον, ἀλλὰ εἰς τὸν τόκον τὸν ὁποῖον πληρώνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Καὶ σᾶς ἀνέγνωσα στοιχεῖα καὶ ἔγγραφα καὶ εἴδατε ποίας ἠθικὰς εὐθύνας εἰς τὸ θέμα βεβαίως καλοπίστως πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀμπελουργῶν Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας ἔχει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Διὰ νὰ τελειώνωμεν, ἐπαναλαμβάνω, μὲ τὸ θέμα τῶν ἀνοιγμάτων, δὲν θὰ πᾶμε εἰς τὸν συμβατικὸν τόκον τῶν 8%. Τὸ πολὺ πολὺ οἱ ἀμπελουργοὶ νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν τὸν τόκον τὸν ὁποῖον πληρώνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πρὸς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι 2%. Νομίζω ὅτι μόνον τοιουτοτρόπως θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ τακτοποιήσωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἐπίσης πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν παλαιὰν μορφὴν τῶν συνεταιρισμῶν, διότι οἱ σκοποὶ τῶν συνεταιρισμῶν, δὲν ἐπραγματοποιήθησαν καθ’ ὅσον ἐξακολουθοῦν νὰ μένουν μὲ τὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ 1933 χωρὶς νὰ σημειώνουν οὐδεμίαν πρόοδον. Ἐπίσης κάθε παραγωγὸς ἔχει τὸν ἰδικόν του τύπον κρασιοῦ, καὶ διὰ τὸ ἐσωτερικὸν καὶ διὰ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πρὸς ἀνταγωνισμὸν τῆς μπύρας. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἕνας νέος τύπος κρασιοῦ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Προστασίας Ἀμπελουργῶν 7% τῆς παραγωγῆς του πρέπει νὰ διατεθῇ ἐντὸς 15 ἡμερῶν εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ τρυγητοῦ, ὁπότε ἀντιλαμβάνεσθε τὴν ἐκμετάλλευσιν τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ παραγωγὸς ἀπὸ τοὺς συνεταιρισμένους ἐπιχειρηματίας.

§105Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό.

§106Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ἀληθέστατον. Ἡμεῖς, ὡς βουλευταὶ Μαντινείας, πιστοποιοῦμεν ὅτι εἶναι ἀληθέστατον. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ παραγωγοὶ ὑφίσταντο μίαν ἀγρίαν ἐκμετάλλευσιν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ἀπὸ ποίους. Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ μεγάλο κεφάλαιον, διότι δὲν ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τὴν δυνατότητα νὰ ἀποθηκεύσουν τὸν μοῦστον των. Ἐπειδὴ ἐκεῖνοι ἔχουν ἀποθήκας, παίρνουν τὸ προϊὸν δι’ ἕνα παρᾶν. Ὅτι γίνεται ἐκμετάλλευσις τῶν ἀμπελουργῶν τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς τοῦ μούστου, ἀπὸ τὸ μεγάλο κεφάλαιον, αὐτὸ εἶναι ἀληθές.

§107Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ γενικὸν παράπονον τῶν γεωργῶν εἶναι ὅτι κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἀναγκῶν δημιουργοῦνται συνθῆκαι, τοιαῦται, ὥστε νὰ πέφτουν αἱ τιμαὶ καὶ μόλις φύγῃ τὸ προϊὸν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν καὶ πάῃ εἰς τὰ χέρια τῶν ἐμπόρων ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα μεταβάλλονται αἱ συνθῆκαι καὶ ἔχομεν ὕψωσιν τῶν τιμῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ γενικὸν παράπονον. Ὁ βαμβακοπαραγωγὸς ἢ ὁ σιτοπαραγωγὸς ἠμπορεῖ νὰ βάλῃ εἰς τὴν ἀποθήκην τὸ προϊὸν του διὰ 15 ἡμέρας ἢ ἕνα μῆνα, ὁ ἀμπελουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δώσῃ ἀμέσως τὸ προϊὸν του εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν. Μέσα σὲ 15 ἡμέρες πρέπει νὰ φύγῃ τὸ 60–65% τῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὰ χέρια τῆς παραγωγῆς καὶ νὰ πάῃ εἰς τὸν ἐπιχειρηματίαν.

§108Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ὁ ἐπιχειρηματίας τὰς ἡμέρας ἐκείνας παίζει καὶ τὸν ρόλον τοῦ μεγάλου εὐεργέτου.

§109Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον διὰ κάθε προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἀναμένει, ἀλλὰ ὁ μόνος τρόπος προστασίας εἶναι ἡ τόνωσις τῆς συνεταιριστικῆς ἰδέας. Διότι, μόνον διὰ τῆς συνεταιριστικῆς ἰδέας εἶναι δυνατὸν νὰ προστατευθῇ ὁ παραγωγός. Ἀλλὰ ἐδῶ καταβάλλεται μία ἄλλη προσπάθεια: Θέλομεν νὰ ἔχωμεν συνεταιρισμούς, ἀλλὰ ὅταν ὁ συνεταιρισμὸς ἔχῃ ὑποχρεώσεις, ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας συνῆψε λόγῳ ἐγκαταστάσεων ἢ λόγῳ διαφόρων ἐξόδων, νὰ μὴ πληρώνῃ ὁ συνεταῖρος, νὰ μὴ πληρώνουν οἱ παραγωγοί, τὸν συνεταιρισμόν, ὁ συνεταιρισμὸς νὰ μὴ πληρώνῃ τὴν Α.Τ.Ε., προστασίαν τῶν παραγωγῶν νὰ ἔχωμεν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀσυμβίβαστον. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι προκειμένου περὶ προϊόντων τῶν ὁποίων ἡ συγκομιδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμείνῃ, δὲν εἶναι δυνατὴ κατ’ ἄλλον τρόπον ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ παρὰ διὰ τῶν συνεταιρισμῶν. Πρέπει, λοιπόν, νὰ τονώσωμεν τὸ συνεταιριστικὸν πνεῦμα. Καὶ διὰ νὰ τονώσωμεν τὸ συνεταιριστικὸν πνεῦμα πρέπει νὰ γίνῃ πεποίθησις εἰς τὸν παραγωγὸν ὅτι πρέπει νὰ πληρώνῃ τὰς ὑποχρεώσεις του πρὸς τὸν συνεταιρισμὸν καὶ ὁ συνεταιρισμὸς πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὁ φυσικὸς προστάτης τῶν ἀγροτῶν.

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν διαφωνοῦμεν εἰς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δημιουργηθοῦν αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι διὰ τὸν συνεταιρισμόν, νὰ δοθῇ εἰς τὸν συνεταιρισμὸν ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, ὥστε νὰ δημιουργήσῃ ἐγκαταστάσεις, οὕτως ὥστε ὁ ἀγρότης νὰ ἀποθηκεύῃ εἰς τὰ ἀποθηκευτικὰ κέντρα τὸ προϊόν του καὶ νὰ ἔχωμεν ἑνιαῖον τύπον κρασιοῦ. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνουν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, χρειάζεται οἰκονομικὴ τόνωσις τῶν συνεταιρισμῶν. Διότι σᾶς εἶπον αἱ σημεριναὶ ἀποθηκευτικαὶ ἐγκαταστάσεις κρατοῦν ἕνα 13–15%, ἄλλα 15% τὰ βαρέλια τῶν παραγωγῶν καὶ συνεπῶς τὸ 65–70% πρέπει νὰ δοθῇ ἀμέσως εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Τί προτείνω; Πρῶτον καὶ τὸ βασικόν: Πρέπει νὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν κατάργησιν καὶ τροποποίησιν τοῦ ἐπιμάχου νόμου. Μὲ τὸν νόμον αὐτὸν πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ τὸ παρακράτημα καὶ θὰ εὕρωμεν τὸν τρόπον τῆς συνεισφορᾶς.

§111Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Πῶς θὰ πληρωθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις τῶν συνεταιρισμῶν, κύριε συνάδελφε;

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ σᾶς εἴπω ἀμέσως. Ἀλλὰ τὸ θέμα τοῦ παρακρατήματος τοῦ 4% τὸ ὁποῖον πηγαίνει εἰς τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως, εἶναι ἀπαράδεκτον. Νὰ γίνῃ ἡ συνείσπραξις τῶν χρεῶν. Εἰς κάθε χωρίον, τὸ ἄνοιγμα ἀναλογεῖ εἰς καθ’ ἕνα. Διότι ἐδῶ ἔχομεν Ὀργανισμὸν ὁ ὁποῖος δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παίρνῃ τὸ παρακράτημα, τὸ 4% — τὰ ἔξοδα τῆς διοικήσεως εἶναι τεράστια — διὰ νὰ πηγαίνῃ νὰ πληρώνῃ τὰ ἀνοίγματα. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν ἕνα τοιοῦτον Ὀργανισμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἀττικήν, νὰ λειτουργοῦν ἑπτὰ Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ τέλος βαρύνουν τοὺς πτωχοὺς καλλιεργητάς. Εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος, ἀλλὰ τὸ βασικὸν εἶναι νὰ καταργηθοῦν οἱ τόκοι διὰ τὰ ἀνοίγματα αὐτά. Νὰ γίνῃ ἕνας ὑπολογισμὸς μὲ μόνον τὸν τόκον τὸν ὁποῖον πληρώνει ἡ Α.Τ.Ε. πρὸς τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν. Δι’ ἀνοίγματα τὰ ὁποῖα ἔχουν...

§113Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἐτόνισε πρὸ ὀλίγων λεπτῶν, ὅτι συμφωνεῖ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ Ὀργανισμοὶ παρὰ τῆς Τραπέζης. Δυστυχῶς, ὑπάρχει περίπτωσις εἰς κατ’ ἐξοχὴν οἰνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν τῶν Χανίων, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Α.Τ.Ε. ὄχι μόνον δὲν ἐνίσχυσε τὸν συνεταιρισμὸν διὰ νὰ πληρώσῃ τὴν προκαταβολὴν τοῦ 1,20, ἀλλὰ ἀντιθέτως αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὺς ζητεῖ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθοῦν. Ἐν τῷ μεταξὺ οἱ παραγωγοὶ δὲν ἔχουν πληρωθῆ. Κατὰ συνέπειαν θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐπιληφθῇ ἰδιαιτέρως τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι ἡ Α.Τ.Ε. φέρει ἐμπόδια εἰς τὸν συνεταιρισμόν...

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε, κύριε συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ ἡ συνεταιριστικὴ ἰδέα καὶ ὅτι δὲν ἐνισχύεται ἡ συνεταιριστικὴ ἰδέα. Ὅταν ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν εἰς κάθε βῆμα ἡ τάσις εἶναι νὰ εἴμεθα εὐχάριστοι εἰς τὸν παραγωγὸν διὰ νὰ μὴ πληρώνῃ...

§115Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ὄχι. Ἡ τάσις εἶναι νὰ μὴ ἀφήνεται ὁ παραγωγὸς νὰ πωλῇ τὸ εἰσόδημά του εἰς πολὺ χαμηλὰς τιμάς, ὅπως συνέβη εἰς τὴν Κρήτην. Διότι τὸ Κράτος δὲν εἶπε νὰ δώσῃ προκαταβολήν. Ἔδωσε 1,20 θεωρητικῶς. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Δὲν ἐρχόμεθα ἐδῶ διὰ νὰ δημοκοπήσωμεν. Ἡ Α.Τ.Ε. ἀντὶ νὰ ἐνισχύῃ τοὺς συνεταιρισμοὺς τοὺς συντρίβει.

§116Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, συνεχίζετε νὰ ἐπιμένετε ὅτι τὰ χρέη τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ τοῦ ἀμπελουργικοῦ τῆς Ἀττικῆς πρέπει νὰ μειωθοῦν εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ πληρώσουν τόκον, μόνον τὸν τόκον, τὸν ὁποῖον πληρώνει ἡ Α.Τ.Ε. πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ ἐρωτῶ, πῶς θὰ πληρώσῃ τὰ γενικὰ ἔξοδά της ἡ Α.Τ.Ε., ὅταν δι’ αὐτὰ ποὺ τῆς ὀφείλονται πληρωθῇ μόνον διὰ τὸν τόκον τὸν ὁποῖον πληρώνει ἡ Α.Τ.Ε. πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος; Διατὶ διδάσκομεν τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ πληρώνουν τὰς ὑποχρεώσεις των;

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πιστολάκη, ἀναφέρω τὴν ἐξαιρετικὴν περίπτωσιν ὅτι ὑπάρχει βαρεῖα εὐθύνη τῆς Α. Τ.Ε., διὰ τὸ ἄνοιγμα, καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι βάλλουν κατὰ τῆς Α. Τ.Ε. Εἰδικῶς διὰ τὰ ἀνοίγματα αὐτὰ ἡ Α.Τ.Ε. φέρει βαρεῖαν εὐθύνην, διότι ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν καὶ τὴν κατεύθυνσιν αὐτῆς, γίνονται ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐργασίαι. Εἶχε γίνει ἕνα προσχέδιον εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ὁ μακαρίτης ὁ Φιλιππάκος εἰς τὸ προσχέδιον αὐτὸ ὑπεστήριξε καὶ εἶπεν ὅτι, ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἠθικῆς εὐθύνης τῆς Α.Τ.Ε., ὅτι πρέπει νὰ διαγραφοῦν οἱ τόκοι, νὰ πληρωθοῦν μόνον οἱ τόκοι τοὺς ὁποίους ἡ Α.Τ.Ε. πληρώνει πρὸς τὴν Ἐκδοτικὴν Τράπεζαν.

§118Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἴπω δύο λόγια σχετικῶς μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Βεβαίως ὀρθῶς ὑποστηρίζετε ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμέναι περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας πρέπει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ συντρέξῃ ἐνεργῶς τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς συνεταιρισμούς. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πραγματοποιεῖ σημαντικώτατα ἔσοδα ἀπὸ τὰς ἐργασίας τὰς ὁποίας διεξάγει καὶ ἀπὸ τὸ μεγάλο ἐπιτόκιον μὲ τὸ ὁποῖον χορηγεῖ τὰ δάνεια πρὸς τοὺς γεωργούς. Εἶναι δὲ λυπηρὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ εἰς ἐντελῶς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις νὰ συστήσῃ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν νὰ κάμῃ κἄποιαν θυσίαν ἀπὸ τὰ ἐπιτόκια τὰ ὁποῖα λαμβάνει. Αὐτὴ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἔχει μίαν σημαντικὴν ἀξίαν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ κάμῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους παραχωρήσεις εἰς παθητικὰς ἐργασίας καὶ εἰς περιπτώσεις ὅπου ὑπάρχουν ὡρισμέναι ἀτυχίαι εἰς βάρος τῶν γεωργῶν καὶ εἰς βάρος τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσέξητε ἕνα σημεῖον διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι, δυστυχῶς, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ τὸ ὑψηλὸν κόστος, τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖται διὰ τῶν γενικῶν της ἐξόδων, μὲ τὴν πολυτέλειαν τῆς ὑπηρεσίας της, μὲ τοὺς ὑψηλοὺς μισθούς, μὲ τὰς μεγάλας παροχάς, μὲ τὰς μεγάλας ἀποζημιώσεις τὰς ὁποίας δίδει καὶ εἰς τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους αὐτῆς, μὲ αὐτὰς τὰς ἀθρόας ἐξόδους τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τῶν ὁποίων τὸ ἰσχῦον περιθώριον τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας καλεῖται νὰ καλύψῃ διὰ ποῖον λόγον γίνονται ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέρογκα ἔξοδα τῆς διοικήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅταν γίνεται ἐδῶ λόγος διὰ τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἠτύχησαν ἀπὸ θεομηνίας ἢ ἀπὸ κακὴν διεξαγωγὴν καὶ ὀργάνωσιν τῆς ἐμπορίας τῶν προϊόντων καὶ δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς βοηθείας ἢ ὑποστηρίξεως. Νὰ εἴπητε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκερδαίνῃ εἰς βάρος τῆς γεωργικῆς μας οἰκονομίας, εἰς βάρος τῆς γεωργίας, ἀλλὰ πρέπει νὰ συμβάλῃς καὶ σὺ κατὰ τι. Καὶ ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶπεν ὅτι εὑρίσκεται ἐν ἀδυναμίᾳ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ καλύψῃ τὰ ἔξοδά της. Αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος ὄχι μόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶναι μία παλαιὰ παράδοσις, διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ αὐτὴ δὲν κατώρθωσε νὰ ὀργανώσῃ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐπὶ ἑνὸς ἐπιπέδου ποὺ θὰ ἀντιστοιχῇ εἰς τὴν πτωχήν μας γεωργικὴν παραγωγὴν καὶ τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν. Ὅταν ὁ ἀγρότης εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξαθλιωμένην κατάστασιν, ὅταν δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ ἔξοδά του, εἶναι ἀπαράδεκτον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ πραγματοποιῇ τεραστίας δαπάνας καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν αὐτῶν κατὰ μέσον ὅρον ἐν σχέσει μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν καὶ μὲ ἄλλας ἐμπορικὰς Τραπέζας καὶ ἴσως νὰ συμβαδίζῃ μὲ τὸ ὕψος τῶν δαπανῶν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ δίκαια τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν παραγωγῶν νὰ μὴ ἱκανοποιοῦνται καὶ νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ προνομιοῦχος μεταχείρισις ὡρισμένων ὑπαλληλικῶν στρωμάτων ποὺ ὑπηρετοῦν τὴν γεωργικήν μας οἰκονομίαν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§119Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχει πάρα πολὺ δίκαιον ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, ὑποστηρίζων αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐπανειλημμένως ἔχουν τονισθῆ καὶ νομίζω ὅτι θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἐδῶ ἐδημιουργήθη μία τραγικὴ πλάνη. Ἐγὼ δὲν εἶπα ὅτι δὲν πρέπει νὰ πληρώσουν, οὔτε ἀρνοῦνται οἱ ἀμπελουργοὶ τῆς Ἀττικῆς νὰ πληρώσουν αὐτὰ τὰ ἀνοίγματα, μάλιστα ἐπιβαρύνονται οἱ ἄνθρωποι καὶ μὲ κἄτι ἄλλα. Ἔγιναν ὡρισμένες καταχρήσεις, ποὺ καταλήγουν εἰς βάρος των, διότι ἔχουν ὑπογράψει γραμμάτια δι’ ἀνωμαλίας τὰς ὁποίας ἔκαμαν ὡρισμένοι ἐκ τῶν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ὀργανώσεων. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον εἶχε τὴν κατεύθυνσιν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ μείνῃ ὁ τόκος τοῦ 13% τῆς ὑπερημερίας καὶ δὲν θὰ πᾶμε, εἰς αὐτὰς τὰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, εἰς τὸ ποσοστὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν τὸ εἰσηγοῦμαι ἐγὼ ἀλλὰ τὸ εἰσηγήθησαν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ ἀδιεξόδου. Ἐπτωχεύσαμεν καὶ πρέπει κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ τακτοποιηθῇ ἡ ὑπόθεσις τῶν ἀνοιγμάτων, ἀλλὰ ὄχι μὲ αὐτοὺς τοὺς τόκους, ἀλλὰ καὶ τὸ ταχύτερον νὰ τακτοποιηθῇ αὐτὸ τὸ θέμα.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἠγείρατε, κύριε συνάδελφε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος ἔφερε τὸ θέμα τοῦ κόστους τοῦ χρήματος. Ἀναμφισβητήτως εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ κόστος τοῦ χρήματος εἶναι ὑψηλόν, ὄχι μόνον τοῦ χρήματος τοῦ διατεθειμένου διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ γενικῶς διὰ πᾶσαν πιστοδότησιν, καίτοι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ τὸ κόστος τοῦ χρήματος συνεχῶς πίπτει λόγῳ τῶν ἀθρόων καταθέσεων τῶν ἰδιωτικῶν καταθέσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς τὰς Τραπέζας. Ἀλλὰ εἰδικῶς διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζετε καὶ νὰ λησμονῆτε ὅτι ὅπως ὅλοι οἱ Ὀργανισμοὶ καὶ ἰδίᾳ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχασε τὰ κεφάλαιά της, λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ. Αὐτὸς εἶναι ὁ κυριώτερος λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον τὸ κόστος τοῦ χρήματος τοῦ διατεθειμένου εἰς τοὺς ἀγρότας εἶναι ὑψηλόν. Ἐλπίζω καὶ καταβάλλεται προσπάθεια, τὰ οἰκονομικὰ θέματα δὲν λύονται ἀπὸ τῆς μιᾶς ἡμέρας εἰς τὴν ἄλλην πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν δὲν ἐξαρτῶνται μόνον ἀπὸ Ἑλληνικοὺς παράγοντας, καταβάλλεται, λέγω, προσπάθεια νὰ προικοδοτηθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα δι’ ἐπαρκῶν κεφαλαίων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ μὴ ἔχῃ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ τόκου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἐπειδή, ὅμως, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος ἔκαμε λόγον καὶ περὶ τῶν μεγάλων δαπανῶν καὶ τῶν μεγάλων γενικῶν ἐξόδων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, πρέπει νὰ τὸν πληροφορήσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὄντως, λόγῳ τῆς ἀνωμαλίας καὶ τῶν οὐχὶ ἐπιτυχῶν διατάξεων τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, συνεσωρεύθη ἕνας σημαντικὸς ἀριθμὸς ὑπαλλήλων εἰς μεγάλους βαθμούς, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀρχιλογιστοῦ καὶ τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου. Αὐτὸς ὁ λόγος ἐπέβαλεν ἀκριβῶς χάριν τῆς καλῆς διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Τραπέζης, χάριν τῆς μειώσεως εἰς τὸ μέλλον τῶν γενικῶν ἐξόδων τῆς Τραπέζης, ἐπέβαλε τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον. Ἐλπίζομεν δὲ ὅτι διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ θὰ ἀποσυμφορηθοῦν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τῆς Τραπέζης ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους βαθμοὺς καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀφ’ ἑνὸς θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπανδρώσωμεν μὲ κατωτέρους ὑπαλλήλους τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς ὑπαίθρου, τὰ ὁποῖα ἔχουν τόσην ἀνάγκην, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ μειώσωμεν τὰς γενικὰς δαπάνας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, Ναὶ μὲν θὰ δαπανηθῇ κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου ἕνα σημαντικὸν ποσὸν διὰ τὰς ἀποζημιώσεις, διὰ τὰς παροχὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι θὰ δοθοῦν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐθελουσίως θὰ ἐξέλθουν, ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μου εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ἑπομένου ἔτους θὰ ἀρχίσῃ ἡ μείωσις τῶν ἐξόδων, ὑπολογιζομένου καὶ τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ προσληφθῇ διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν Ὑποκαταστημάτων τῶν ἐπαρχιῶν.

§121Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ κατώτερον προσωπικὸν θὰ προσληφθῇ διὰ διαγωνισμοῦ;

§122Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ διαγωνισμῶν καὶ κατὰ Ὑποκαταστήματα. Δὲν θὰ προσληφθῇ προσωπικὸν τοῦ κεντρικοῦ Καταστήματος, μόνον τῶν Ὑποκαταστημάτων.

§123Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ διαγωνισμοί, δηλαδή, θὰ γίνουν κατὰ Ὑποκαταστήματα;

§124Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Μάλιστα.

§125Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχομεν τὸ δεδομένον ὅτι εἰς τὴν Τρίπολιν ἔγινε διαγωνισμὸς κατὰ Ὑποκαταστήματα, διὰ τὴν Δ.Ε.Η. καὶ ἦλθε πρώτη ἡ Α κοπέλλα, δευτέρα ἡ Β κοπέλλα καὶ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν Δ.Ε.Η. ἐπῆρε καὶ διώρισε τὰς τελευταίας ἐλθούσας εἰς τὸν διαγωνισμόν. Ἐὰν πρόκειται νὰ γίνουν τέτοιοι διαγωνισμοί, τότε ἐρρέτω τὰ πάντα. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἕνας διαγωνισμὸς δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, δι’ ὅλην τὴν περιφέρειαν, διότι ἄλλως θὰ κάμετε ὅ,τι θέλετε. Θὰ πάρητε τοὺς ἰδικούς σας. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ καταθέσητε τοὺς φακέλλους σας ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ δὲν τοὺς προσκομίζει ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐντρέπεται ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ τὰ ἄπλυτά της εἰς τὴν Βουλήν.

§126Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν πιστεύω, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι οἱ διαγωνισμοὶ θὰ εἶναι διαβλητοί.

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἀλλὰ καταγγέλλω καὶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι δὲν λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις ὑπ’ ὄψιν της τὰ ἀποτελέσματα τῶν διαγωνισμῶν. Εἰς τὴν Δ.Ε.Η. τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1957 ἔγινε διαγωνισμὸς διὰ μίαν δακτυλογράφον καὶ προσελήφθη ἡ τελευταία ἐλθοῦσα εἰς τὸν διαγωνισμόν. Καὶ ἐζήτησα νὰ κατατεθῇ ὁ φάκελλος τῶν ἐξετάσεων καὶ ἐντρέπεται ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸν φέρῃ. Εἶναι διοίκησις αὐτή;

§128Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§129Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὁ φάκελλος καὶ δὲν κατετέθη. Ἐζήτησα νὰ κατατεθῇ πίναξ ποίους ὑπαλλήλους προσέλαβεν ἡ Δ.Ε.Η. κατὰ τὸ 1957 διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἐκεῖ μέσα ἡ Κυβέρνησις κάμνει ὅ,τι θέλει καὶ ἔχει κάμει τὴν Δ.Ε.Η. τιμάριόν της. Καὶ ποία εἶναι ἡ δικαιολογία τῆς μὴ καταθέσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν; Ὁ ἁπλούστατος δικαιολογητικὸς λόγος εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐντρέπεται νὰ τὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλήν.

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω γνῶσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ καὶ ἐγείρετε ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον μου.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄσχετον μὲ τὴν ἐπερώτησιν.

§132Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον δίδεται ἀφορμὴ θὰ ἐξετάσω τὸ ζήτημα, θὰ διαβιβάσω δὲ τὰς ἀπόψεις σας εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν καὶ δεδομένης εὐκαιρίας θὰ σᾶς δοθῇ ἡ δέουσα ἀπάντησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις ἑνὸς ἄλλου θέματος μὴ παρόντος τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ νὰ στρέφεσθε ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἐν γνώσει ὅτι ὁ παριστάμενος Ὑπουργὸς δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὰ στοιχεῖα διὰ νὰ σᾶς ἀπαντήσῃ.

§133Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, ἐπελήφθην τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω τὰ ὅσα εἶπον, ἀναφορικῶς πρὸς τὸν ἐπικείμενον διαγωνισμόν, διὰ τὴν πρόσληψιν προσωπικοῦ ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, εἶναι διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν κάμνει κανονικῶς τοὺς διαγωνισμούς. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν φέρει τὰ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν, θὰ εὕρωμεν εὐκαιρίαν νὰ τὰ εἴπωμεν, νὰ καταγγείλωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν σέβεται τοὺς διαγωνισμοὺς καὶ προσλαμβάνει τοὺς ἰδικούς της.

§134Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Τὸ θέμα δὲν εἶναι περὶ διαγωνισμῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει δὲν εἶναι ἐὰν θὰ γίνουν οἱ διαγωνισμοί. Τὸ θέμα τὸ βαθύτατον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἀνεκοινώσατε εἰς τὴν Βουλήν. Εἴπατε ὅτι τὸ κόστος τοῦ χρήματος εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι πολὺ ὑψηλόν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι τὸ κόστος εἶναι ὑψηλόν, ἀλλὰ μόνον εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἔπρεπε νὰ εἶναι τὰ ἐπιτόκια εἰς τὸ σημεῖον εἰς τὸ ὁποῖον τὰ εἶχε θέσει τότε εἰς τὴν ἀρχὴν ὁ πρῶτος της Ὀργανισμός, διότι τὸ χρῆμα τὸ παίρνει εὐθηνότατα. Ἀλλὰ σᾶς διαβεβαιῶ, διότι γνωρίζω πολὺ καλὰ τὴν ὑπόθεσιν, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἔχει βαρυτάτας γενικὰς ἐπιβαρύνσεις διὰ τὰς ὁποίας εὐθύνεται γενικῶς ἡ μεταπολεμικὴ περίοδος ἀλλὰ εὐθύνεσθε καὶ σεῖς σήμερα, κύριε Ὑπουργέ, μὲ αὐτὴν τὴν ἐθελουσίαν ἔξοδον τὴν ὁποίαν καθιερώνετε. Διότι διὰ τῆς ἐθελουσίας ἐξόδου θὰ βγάλετε ὡρισμένα πρόσωπα, δίδοντες εἰς αὐτὰ τὰ μεγάλα ποσὰ τὰ ὁποῖα δίδονται συνήθως καὶ θὰ βάλετε κατόπιν, εἴτε διὰ τοπικῶν, εἴτε διὰ γενικῶν διαγωνισμῶν, εἴτε δι’ ἁπλῶν διαταγῶν, νέους ὑπαλλήλους καὶ θὰ ἔχωμεν διπλᾶ ἔξοδα, ἐνῷ ὑπάρχει πληθωρισμὸς εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἔπρεπε νὰ προβῆτε εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς Τραπέζης καὶ θὰ ἐβλέπατε ὅτι θὰ ἐπληρώνατε ἐλάχιστα. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐχάθησαν τὰ κεφάλαια τῆς Τραπέζης. Βεβαίως, ἀλλὰ σήμερον τὰ κεφάλαια τῆς Τραπέζης εἶναι εὐθηνότερα, διότι δὲν ὑπερβαίνουν τὸ 2,5% καὶ ὁ ἀγρότης πληρώνει 8–10%. Αὐτὰ τὰ μεγάλα ποσὰ πληρώνει ὁ δυστυχὴς ὁ παραγωγός, διότι δὲν εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ Ἐμπορικὴ Τράπεζα νὰ ἔχῃ κεφάλαια διὰ νὰ τὰ πληρώνουν οἱ μέτοχοι. Τὰ πληρώνει ὁ δυστυχὴς παραγωγὸς ποὺ ἀφήνει τὸ σταφύλι του εἰς τὸ ἀμπέλι καὶ πληρώνει τόκον 8 καὶ 10% ἐνῷ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὰ παίρνει τὰ χρήματα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος μὲ 2.50% τόκον. Αὐτὴν τὴν ἀναδιοργάνωσιν ἔπρεπε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ κάμετε, ὡς Κυβέρνησις καὶ ὄχι ἐθελουσίας ἐξόδους διὰ νὰ ἐπιβαρύνωμεν ἀκόμη περισσότερον τοὺς παραγωγούς.

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Εἴπατε ὅτι ὁ τόκος εἶναι 12%. Δὲν εἶναι 12%, εἶναι 8%.

§136Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Τῆς ὑπερημερίας πόσον εἶναι;

§137Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Γνωρίζετε ὅτι ἡ ὑπερημέρια εἶναι ἕνα εἶδος προστίμου.

§138Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λησμονῆτε ὅτι ἡ ὑπερημέρια εἶναι ὁ κανών, διότι τὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια δίδονται δι’ 9 μῆνας καὶ ὅλοι τὰ πληρώνουν εἰς τοὺς 10 μῆνας καὶ τότε ὁ τόκος εἶναι 12%.

§139Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν οἶνον διὰ νὰ ὁλοκληρώσω ὡρισμένας σκέψεις καὶ νὰ τὰς θέσω ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Οὐδεὶς ἀρνεῖται νὰ καταβάλῃ τὰ ἀνοίγματα, ἀλλὰ βασίμως ὑποστηρίζουν οἱ ἀμπελουργοὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωνται μὲ ἔξοδα διοικήσεως διότι εἶπον ὅτι σήμερον σκοπὸς καὶ ἀποστολὴ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν διὰ τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζω ἐὰν τὸ ποσὸν ὑπερβαίνῃ τὰ ἔξοδα διοικήσεως τῶν 2 ἑκατομμυρίων ἐτησίως ὅτι ὁ ἀποκλειστικὸς σκοπὸς εἶναι νὰ τακτοποιήσῃ τὰ ἀνοίγματα. Καὶ οἱ ἀμπελουργοὶ λέγουν, διὰ ποῖον λόγον νὰ πληρώσωμεν τὰ ἀνοίγματα. Πάντως ὑπάρχει μία ἐπιβάρυνσις ἐξόδων διοικήσεως. Καὶ εἶπον οἱ ἀμπελουργοὶ νὰ γίνῃ κατὰ τόπους ὁ καταμερισμὸς τῶν ἀνοιγμάτων αὐτῶν, νὰ διαγραφοῦν ὅλοι οἱ τόκοι καὶ κάθε Συνεταιρισμὸς νὰ τακτοποιῇ τὰ ἀνοίγματα, ὥστε ἐντὸς 3, 4, 5 ἐτῶν νὰ λήξῃ ἡ ἱστορία αὐτή, διότι ἡ γάγγραινα αὐτὴ ἀντὶ νὰ ἐξαφανίζῃ δημιουργεῖ μίαν ἀνωμαλίαν εἰς ὁλόκληρον τὸ Σῶμα τῶν ἀμπελουργῶν. Τώρα, κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ φέρετε τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον τῆς τροποποιήσεως τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος ἰσχύει τώρα, τοῦ νόμου 3356. Μὰ θὰ καταργήσητε τὴν Ἕνωσιν, θὰ δημιουργήσητε ἄλλον Ὀργανισμόν, ἐκεῖνο ποὺ προέχει εἶναι νὰ δώσητε ὑπόστασιν εἰς τοὺς κατὰ τόπους Συνεταιρισμούς, νὰ μεταβιβάσητε τὰς ἀμπελουργικὰς ἐγκαταστάσεις καὶ πέραν αὐτῶν νὰ ἐνισχυθοῦν, διὰ νὰ ὑπάρξουν ἀποθηκευτικοὶ χῶροι, διότι τότε μόνον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ τυποποίησις τῶν κρασιῶν. Θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἐπωφελῆ ἐξαγωγὴν καὶ διάθεσιν καὶ δὲν θὰ εἶναι ὁ οἶνος εἰς τὴν πρώτην διάθεσιν τῶν διαφόρων ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ τρυγητοῦ ἐκμεταλλεύονται τὸ προϊὸν καὶ τὸν ἱδρῶτα τῶν παραγωγῶν. Πέραν αὐτοῦ χρειάζεται μία προσπάθεια διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν. Διὰ τὴν ἀναμπέλωσιν δίδεται μία στοιχειώδης χρηματικὴ ἐνίσχυσις ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ θέλουν μίαν κατεύθυνσιν. Μοῦ λέγουν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν τῶν Συνεταιρισμῶν ὅτι θὰ χρειασθοῦν 10 τρακτὲρ βαθείας ἀρώσεως μὲ φυτώρια ἀπὸ τὰς ἀμερικανικὰς ἀμπέλους, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ φυτώρια ἐν Ἑλλάδι. Πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν κατὰ τρόπον ὥστε μὲ γοργὸν ρυθμὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀναμπέλωσις. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, πρέπει νὰ κάμωμεν τὸ πᾶν διὰ νὰ δημιουργηθῇ τέλος πάντων μία κατάστασις συγχρονισμένη διὰ τὴν τυποποίησιν τῶν κρασιῶν καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα, διότι ὑπάρχουν ὡρισμένα περισσεύματα, ὡρισμένα πλεονάσματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν μίαν δυσχέρειαν διὰ τοὺς ἀμπελουργοὺς ἄνευ προηγουμένου. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Ἕνωσις τῶν Συνεταιρισμῶν ἔχουσα ἀνάγκην νὰ ρευστοποιήσῃ τὰ ἀποθέματά της, ἐβγῆκεν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ἐπώλησεν εἰς μίαν ἐξευτελισμένην τιμὴν τῶν 3,50 δραχ. εἰς τὸν «Βότρυν» καὶ εἰς ἄλλας ἑταιρίας μίαν τεραστίαν ποσότητα. Ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐπέδρασεν ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν καὶ ἐπηρέασε καὶ τὴν θέσιν τῶν ἄλλων ἀμπελουργῶν. Τὸ πρᾶγμα αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἡ Ἕνωσις τῶν ἀναγκαστικῶν Συνεταιρισμῶν, διαθέτουσα τὰ ἀποθέματά της δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δρᾶ βλαπτικῶς εἰς βάρος τῶν ἄλλων παραγωγῶν, πρέπει νὰ δρᾶ ἐπ’ ὠφελεία, πρέπει νὰ προσπαθῇ νὰ συγκρατῇ τὰς τιμάς. Ἀντὶ νὰ δώσῃ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 4,80, τὰ ἔδωσεν εἰς μίαν τιμὴν ἐξευτελισμένην, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τὰ δίδει εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ὅλα αὐτὰ δεικνύουν ὅτι ὑπάρχει μία ἀσυναρτησία εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό. Διὰ νὰ ἴδητε μέχρι ποίου σημείου φθάνει ἡ ἀσυναρτησία ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐνῶ ἡ Τράπεζα ἔδωσε προκαταβολήν, διὰ τὰς σταφυλάς, 2 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, διὰ τὸ παρακράτημα πληρώνει 2,50 κατ’ ὀκᾶν. Ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα δηλητηριάζουν τὴν ψυχὴν τοῦ ἀγρότου. Τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἤρχισε νὰ δημιουργῇ μίαν ἀφόρητον διαπίστωσιν. Τὸ λέγω πρὸς ὅλας τὰς πλευράς. Κατετέθη ὁ ἐκλογικὸς νόμος, ἂς βάλωμεν καὶ ὀλίγο μυαλό, κύριοι βουλευταί, διότι θὰ ἴδητε καὶ θὰ τρίβετε τὰ μάτια σας εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, διότι ἔχει δημιουργηθῆ μία διαπίστωσις ἄνευ προηγουμένου. Ὑποδεικνύουν ὡρισμένα πράγματα καὶ δὲν γίνεται τίποτε. Εἴπομεν διὰ τὸ θέμα τῶν περισσευμάτων, ἐκάμαμεν μίαν πρότασιν, ὅτι ὑπάρχουν περισσεύματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἠμποροῦμε νὰ κάμωμεν σταφυλοσάκχαρον, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τοὺς χαλβάδες καὶ οὕτω θὰ γλυτώνωμεν συνάλλαγμα, διότι θὰ εἰσάγεται ὀλιγωτέρα σάκχαρις. Ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα θέλουν μίαν μελέτην, ἕνα ὀρθολογισμὸν καὶ ἠμποροῦμε νὰ τὰ ἀντιμετωπίσωμεν. Κύριοι βουλευταί, εἶπον ὅταν ἀνέπτυξα τὴν ἐπερώτησιν περὶ βάμβακος, ὅτι ὑπάρχει ἕνας μαρασμὸς εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιοχάς. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εὑρέθην εἰς μίαν ἄλλην περιοχήν, ὅπου οὔτε βάμβαξ, οὔτε ἄμπελος ὑπάρχει, ἔχουν σιτάρι καὶ ἐληὲς καὶ μοῦ ἔλεγον τὸν πόνον καὶ τὴν ἀγωνίαν των καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίοδον σημειοῦται μία ἐκμετάλλευσις ἀνιστόριτος εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ εὕρουν οὔτε μίαν δραχμήν. Ὑπὸ τὸ σύστημα τῶν προπωλήσεων γίνεται ἡ αἰσχροτέρα καὶ ἀτιμωτέρα τῶν τοκογλυφιῶν καὶ ἐκμεταλλεύσεων. Μόλις πάῃ ὁ γεωργὸς δὲν τοῦ δίδουν πίστωσιν οὔτε ὁ μπακάλης, οὔτε ὁ ἰατρός, οὔτε ὁ φαρμακοποιός, οὔτε ὁ δικηγόρος καὶ τὸν ἀναγκάζουν νὰ προβῇ εἰς προπωλήσεις. Ἐλέγομεν ὅτι εἶναι τοκογλυφία τὸ 30% καὶ ἐξανίστατο ὁ ἀνθρωπισμός μας. Τώρα θεωροῦνται αὐτοὶ εὐεργέται, διότι ὑπὸ τὸ σύστημα καὶ τὴν μέθοδον τῆς προπωλήσεως ἐγένετο μία ἐκμετάλλευσις ἄνευ προηγουμένου. Ὁ βαμβακοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει σπείρει τὸ βαμβάκι προπωλεῖ αὐτὴν τὴν ὥραν. Ὁ ἀμπελουργός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀρχίσει τὸ κλάδευμα ὑφίσταται μίαν ἐκμετάλλευσιν ἄνευ προηγουμένου, ὁπουδήποτε καὶ νὰ πάῃ νὰ κτυπήσῃ τὴν πόρτα ὑφίσταται ἀπηνῆ ἐκμετάλλευσιν. Ποῦ θὰ πάῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Εἴπομεν νὰ προικοδοτηθῇ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ἐπαναλαμβάνω διαρκῶς τὸ τροπάριον τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Προέχει ὅμως, τὸ θέμα νὰ ἠξεύρῃ ὁ ἀμπελουργὸς ὅτι ὅταν τοῦ χρειάζωνται 500 δραχμαὶ τὸ στρέμμα διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου, ὅτι θὰ τὰς ἔχῃ. Ὅταν χρειάζεται μίαν προκαταβολήν, θὰ τὴν ἔχῃ καὶ θὰ ἴδητε τότε πῶς θὰ εἶναι συνεπής. Τί θέλετε νὰ κάμῃ ὅταν τοῦ δίδουν 100–150 δραχμάς; Πηγαίνει καὶ κτυπᾷ τὴν πόρτα τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ καὶ αὐτὸς δὲν τοῦ δίδει τὸ δάνειον ὑπὸ τὴν παλαιὰν μορφήν, ἀλλὰ ὑπὸ τὸν τύπον τῆς προπωλήσεως τοῦ προϊόντος του καὶ οὕτω ἡ ζωὴ τοῦ ἀγρότου ἔχει καταστῆ ἀφόρητος.

§140Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας σας παρεδέχθητε ὅτι εἰς τὰς οἰνοπαραγωγικὰς περιφερείας γίνεται μεγάλη κατανάλωσις ζύθου καὶ τοῦτο συμβαίνει, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἀδιαπαιδαγώγητος.

§141Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡμεῖς πταίομεν.

§142Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἡμεῖς πάντως πταίομεν.

§143Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον ἡμεῖς.

§144Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διότι δὲν τὸν διαπαιδαγωγήσαμε ποτὲ καὶ δὲν τοῦ ὑπεδείξαμε ποίαν πρέπει νὰ εἶναι ἡ δαπάνη του καὶ πῶς πρέπει νὰ κανονίζῃ τὰ εἰσοδήματά του καὶ πῶς νὰ διαθέσῃ τὰ εἰσοδήματά του. Εἰς κάθε εὐκαιρίαν δὲν ὀρρωδῶμεν εἰς τὸ νὰ διεγείρωμεν τὰς ἐπιθυμίας των. Ἀντὶ νὰ τοὺς καθοδηγοῦμε εἰς τὸν ὀρθὸν καὶ τὸν συμφέροντα εἰς αὐτοὺς δρόμον, τὸ νὰ ὁδηγοῦμεν εἰς ἀξιώσεις ὑπερβολικάς, εἰς ἀξιώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν μέσα εἰς τὸν πτωχὸν αὐτὸν τόπον.

§145Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχει ὑπερβολικὰς ἀξιώσεις ὁ ἀγρότης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὑποβοηθῇ τὸν γεωργὸν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας, διὰ νὰ μὴ πηγαίνῃ εἰς τὸν τοκογλύφον. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ὑπερβολικὴ ἀξίωσις. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου ὅτι ἔχασε τὰ κεφάλαια ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Δὲν ἐπράξατε τίποτε διὰ νὰ τὴν προικοδοτήσητε, διὰ νὰ ἠμπορῇ ἡ Τράπεζα νὰ ἔρχεται ἀρωγὸς τοῦ ἀγρότου, εἴτε μὲ τὰ μεσοπρόθεσμα, εἴτε μὲ τὰ μακροπρόθεσμα δάνεια. Καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀμπέλου. Σήμερον τὰ τεχνικὰ μέσα εὑρίσκονται εἰς μίαν ἐξέλιξιν ἀνωτάτην. Παντοῦ ὑπάρχει ἡ τυποποίησις. Ἀφοῦ πάρουν τὰ Ἑλληνικὰ κρασιὰ τὰ πηγαίνουν εἰς τὴν Γερμανίαν καὶ εἰς ἄλλας χώρας καὶ τὰ τυποποιοῦν ἐκεῖ ὑπὸ ἄλλην μορφήν. Διατὶ νὰ εἴμεθα καθυστερημένοι εἰς αὐτὸ τὸ σύστημα; Λέγουν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι μὲ τὴν τεχνικὴν ψύξιν ἐμφανίζονται ὡς παληὰ κρασιὰ πρόσφατα. Ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχομε μείνει εἰς μίαν ἀρχέγονον κατάστασιν, οὐδεὶς συγχρονισμὸς ἔχει γίνει οὔτε καμμία βελτίωσις. Πῶς θέλετε, λοιπόν, ὁ ἀγρότης νὰ ἔχῃ πίστιν πρὸς τὸ Κράτος καὶ πρὸς τὰς Ὀργανώσεις του; Εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν αὐτῶν σᾶς καλοῦμε καὶ σᾶς λέγομεν ὅτι ἀπὸ μακροῦ ἔχει τεθῆ τὸ θέμα τῆς τροποποιήσεως τοῦ νόμου 3356 μὲ συσκέψεις, παρασυσκέψεις, συμβούλια, συνέδρια, ὑποσχέσεις καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1958 καὶ κατατίθεται ὁ ἐκλογικὸς νόμος. Τώρα ἐλπίζω ὅτι χάριν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου θὰ ἔλθῃ ἐπὶ τέλους τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλπίζομεν ὅτι θὰ ἔλθῃ, καὶ θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας ἐὰν τὸ φέρετε, κύριε Ὑπουργέ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις θὰ τονώσωμεν καὶ θὰ ἀπαλύνωμεν τὸ βάρος τῶν ἀμπελουργῶν ἀπὸ τὰ περίφημα ἔξοδα διοικήσεως. Ἐπίσης κατὰ κἄποιον τρόπον πρέπει νὰ τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τῶν ἀνοιγμάτων, νὰ ἠμπορέσουν νὰ προχωρήσουν εἰς τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ. Βλέπομεν, ὅμως, ὅτι διὰ τὰ ἐλάχιστα, τὰ ὁποῖα ζητοῦν, γίνονται Ἐπιτροπαὶ καὶ συσκέψεις, χωρὶς οὐδὲν ἀποτέλεσμα. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω πρὸ παντὸς τὴν ἰδικήν σας καλὴν διάθεσιν καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἔρχεται πρὸς συζήτησιν αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις. Νομίζω, ὅτι πέραν τοῦ εἰδικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐτέθη, νομίζω ὅτι δημιουργεῖται διὰ σᾶς ἕνα καθῆκον, τὸ καθῆκον, μέσα εἰς τὰ πολυσχιδῆ καθήκοντά σας νὰ ἐπιληφθῆτε καὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ἀφορᾷ τὴν ζωὴν χιλιάδων ἀγροτικῶν οἰκογενειῶν καὶ θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας ἐὰν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας ἠμπορέσωμεν καὶ ἕνα βῆμα νὰ κάμωμεν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἀκανθωδῶν αὐτῶν προβλημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυσεπίλυτα, καλὴ θέλησις πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ καλὴ προσπάθεια νὰ γίνεται καὶ τὰ πράγματα ὅλα τακτοποιοῦνται καὶ ἐπιτυγχάνουν. Εἰς τὴν λύσιν αὐτῶν τῶν προβλημάτων καλοῦμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Θὰ εἶναι τὸ ὡραιότερον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχομεν νὰ ἐπιτελέσωμεν. Καὶ πέραν τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου ποὺ μᾶς συνεκίνησεν ἀπόψε, ἂς βλέπωμεν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὰ ζωτικὰ καὶ καίοντα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν ζωὴν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἔστειλαν ἐδῶ καὶ τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα κυρίως ἐκπροσωποῦμεν. (Χειροκροτήματα).

§146Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεκυρώθησαν τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως; Διότι τροπολογία μου, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα καὶ ἔχουσαν οὕτω: «Εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Ἀθηνῶν ἀσφαλίζονται καὶ οἱ ἐφημεριδοπῶλαι τῶν ἐπαρχιῶν, ἀναγνωριζομένων τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας των καὶ τοῦ χρόνου ἐξόδου τοῦ ἐπαγγέλματος», εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ τὴν ἐξετάσῃ. Παρατηρῶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 20ῆς Φεβρουαρίου περικοπὴν μόνον τῆς τροπολογίας μου.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν ἐξουσιοδοτήθη κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν, πρὸ τῶν διακοπῶν, ὁ κ. Πρόεδρος τοῦ Σώματος νὰ τὰ ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνη του.

§148Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν τοὺς Συνεταιρισμούς. Ἀλλὰ πῶς νὰ τοὺς προσέξωμεν, ὅταν τὸ ἴδιον τὸ Κράτος ἔρχεται καὶ τοὺς δίδει δάνεια ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ μὲ 15 τὸ δολλάριον διὰ νὰ ἀγοράσουν μηχανήματα καὶ σήμερα τοὺς τὰ ζητᾷ μὲ 30 τὸ δολλάριον;

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§150Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ συζήτησις ἐνετοπίσθη ἀπόψε κυρίως εἰς τὸν τρόπον προστασίας τῶν παραγωγῶν ἀπὸ τὶς διάφορες μορφὲς ἐκμεταλλεύσεως. Καὶ ὡς πρώτη ἐκμετάλλευσις, λόγῳ τῆς ἑκάστοτε ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐφαρμοζομένης ἀγροτικῆς πολιτικῆς, προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς διεῖδεν ἀσφαλῶς τὴν σοβαρότητα αὐτοῦ τοῦ σημείου καὶ ἐδήλωσεν ἀπόψε εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι πρόκειται νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς Συνεταιρισμοὺς αὐτῶν ἀπὸ τὸ ἀχαρακτήριστον ἄγος τῆς λεγομένης φορολογίας ὑπερημεριῶν.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ τόκου ὑπερημερίας, δὲν πρόκειται περὶ φόρου. Ὁ τόκος αὐτὸς εἶναι συμβατικός, εἶναι 7% καὶ 8%. Ἀλλὰ εἰς κάθε κακόπιστον καὶ κακότροπον ὀφειλέτην, ὁ ὁποῖος δὲν πληρώνει, ἐπιβάλλεται ἕνα εἶδος προστίμου.

§152Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἐθίγη τὸ θέμα, θέλω νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὸ δάνειον χορηγεῖται κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε πάντοτε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἐξοφλήσῃ ὁ ἀγρότης. Ἐνῷ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα γνωρίζει ὅτι οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ εἰσπράττουν εἰς τὸ τέλος Νοεμβρίου, ἐν τούτοις τὰ δάνεια πληρώνονται εἰς τὰ μέσα Σεπτεμβρίου, διὰ νὰ μὴ ξεφύγουν τὴν κύρωσιν τοῦ 5%. Πρόκειται περὶ μιᾶς περιπτώσεως ὅπου τὸ Κράτος δείχνει ὅλην τὴν σκληρότητά του εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας. Διαφωνῶ μὲ τὴν τοποθέτησιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀμπελουργικῆς καὶ οἰνικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Τὸ θέμα τοῦ οἴνου πρέπει νὰ ἀποβῇ ἐθνικὴ πολιτικὴ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κλήματος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐδάφους. Εἶναι εἰς θέσιν ἡ χώρα μας νὰ παράγῃ ἕνα προϊὸν ἐθνικὸν ἀσυγκρίτου ποιότητος ὥστε νὰ ἀνέλθῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ.

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ ἀμπελοκαλλιέργεια δὲν εἶναι ἀπὸ τὰς εὐθηνοτέρας καλλιεργείας, εἶναι ἀπὸ τὰς πλέον ἀκριβοτέρας.

§154Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαφωνήσω, διότι ἀκριβῶς τὸ ἔδαφος τὸ Ἑλληνικὸν εἶναι καταλληλότατον διὰ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἀμπέλου. Εἶναι δυνατὸν τὰ 60% τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ νὰ ἔχουν πράγματι μίαν καλυτέραν τύχην, ἐὰν παρασχεθῇ ἡ δέουσα προστασία ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἀλλὰ ποίου εἴδους προστασία; Ποίου εἴδους προστασία, κύριοι βουλευταί; Ἡ προστασία ἑνὸς προϊόντος ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς καλῆς παραγωγῆς καὶ δεύτερον ἀπὸ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς συμφερούσης τοποθετήσεώς του. Τὸ ἕνα χωρὶς τὸ ἄλλο βέβαια δὲν ἱκανοποιεῖται. Δυστυχῶς καὶ εἰς τὰς δύο αὐτὰς περιπτώσεις πρέπει νὰ παραδεχθοῦμε, ὅτι τὸ ἐξαιρετικὸν αὐτὸ προϊὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἑλληνικὸν προϊόν, δὲν ἔτυχε οὐδεμιᾶς προσοχῆς, διότι τὸ παραγόμενον ποσοστὸν σήμερον εἶναι πολὺ κατώτερον ἀπὸ τὸ δυνάμενον νὰ πραγματοποιηθῇ ποσόν. Σᾶς πληροφορῶ π. χ. ὅτι ὑπάρχουν χῶραι πολὺ πλέον καθυστερημέναι τῆς ἰδικῆς μας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τριπλασίαν καὶ πενταπλασίαν παραγωγήν, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς παράγει 400.000 τόννους ἐτησίως. Βλέπομεν, ὅτι ἡ Ἀλγερία ἔχει 1.800.000 τόννους οἴνου ἐτησίαν παραγωγήν. Εἶναι καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἡ παραγωγή μας πολὺ καθυστερημένη καὶ ἐν τούτοις μὲ αὑτὴν τὴν παραγωγὴν ἐπὶ 400.000 τόννων παραγωγῆς, σχεδὸν μόνον τὸ ⅓ ἐξάγεται. Ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ἀπορροφᾷ τοὺς 300.000 τόννους. Μὲ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς θέλω νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τοῦ τὶ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐδημιούργησα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ἐξήντλησε ὅλας τὰς δυνατότητας. Ἄρα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξωμεν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν περισσοτέραν. Ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, θέλω νὰ πληροφορήσω τοὺς κ. κ. βουλευτάς, ὅτι καθυστεροῦμεν; Ἐνῷ εἶναι γενικῶς δεκτόν, ὅτι ἡ κατανάλωσις κατὰ κεφαλὴν κυμαίνεται γύρω εἰς τὰ 80, 90, 100 κιλὰ εἰς ἄλλας χώρας, εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν περνᾷ τὰ 40. Εὑρισκόμεθα κατὰ 50% χαμηλότερον ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τῶν ἄλλων χωρῶν καὶ μάλιστα καὶ χωρῶν τροπικῶν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δικαιολογημένη ἡ χαμηλοτέρα αὐτὴ κατανάλωσις ἀπὸ κλιματολογικοὺς λόγους. Ἕνα ἄλλο σημεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς δώσῃ νομίζω τὸ μέτρον τῶν δυναμένων νὰ πραγματοποιηθοῦν μεθόδων προστασίας τοῦ προϊόντος, εἶναι ὅτι ἔχομεν τὰ τελευταῖα ἔτη μίαν προοδευτικὴν ἐλάττωσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ εἴδους. Ἔχομεν σχεδὸν πέσει εἰς τὸ ἥμισυ τῆς ἐξαγωγῆς τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει κατὰ τὸ 1955 εἴχομεν μόνον 19.000 τόννους, τὸ 1951, 19.000 τόννους καὶ τὸ 1952 ἡ ἐξαγωγὴ εἶχε πέσει εἰς τοὺς 15.000 τόννους καὶ τὸ χειρότερον εἶναι ὅτι μένομεν εἰς τοὺς παλαιοὺς τόπους τοποθετήσεως τοῦ προϊόντος, χωρὶς νὰ προσπαθήσωμεν νὰ εὕρωμεν νέας ἀγοράς. Πολλὲς ἀπὸ τὶς ξένες ἀγορὲς τὶς ἔχομεν χάσει, διότι ἐν τῷ μεταξὺ προτιμοῦνται χῶραι ποὺ ἔχουν προνομιακὲς προτιμήσεις. Πληροφορῶ, ὅτι ἡ Τυνησία καὶ ἡ Ἀλγερία, ἔχουν διπλασιάσει καὶ τριπλασιάσει τὸ ποσὸν τῶν ἐξαγωγῶν των. Κύριοι βουλευταί, ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν προηγηθέντα ὁμιλητήν, ὅτι πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια βελτιώσεως τοῦ προϊόντος. Τοῦτο, εἶναι βεβαίως μία πρωταρχικὴ ἀνάγκη, ἀλλὰ τὸ θέμα δὲν λύεται μόνον μὲ κἄποιον τρόπον βελτιώσεως τῶν μέσων βιομηχανοποιήσεως τοῦ εἴδους. Εἰς ὅλας τὰς χώρας ἔχει φροντισθῆ, οὕτως ὥστε ἡ ποιότης καὶ ὁ τύπος τοῦ κρασιοῦ νὰ προσαρμόζεται ἑκάστοτε, πρὸς τὰς γευστικὰς μεταλλαγὰς τοῦ κοινοῦ. Τοῦτο προϋποθέτει μίαν συστηματικὴν μελέτην τοῦ θέματος. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ μὴ λειτουργῇ ἕνα κρατικὸν ἐρευνητικὸν ἐργαστήριον οἴνου. Πρέπει νὰ ἱδρυθῇ καὶ αὐτό, ἀπὸ εἰδικοὺς ἐπιστήμονας καὶ νὰ μελετηθοῦν τὰ ἐδάφη καὶ αἱ ποικιλίαι ποὺ θὰ καλλιεργηθοῦν εἰς τὰ διάφορα ἐδάφη. Δεύτερον καὶ οὐσιῶδες, νὰ μελετηθοῦν ἀπὸ εἰδικοὺς οἱ ζυμομύκητες, οἱ ὁποῖοι, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀπὸ περιοχῆς εἰς περιοχὴν ἀλλάζουν, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν τελικὰ ἐκεῖνοι οἱ τύποι οἴνων, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ βροῦν καλὴν κατανάλωσιν καὶ τοποθέτησιν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύωμεν καὶ νὰ ὑποστηρίζωμεν, ὅτι ἐξετόπισε ἡ μπύρα τὸ κρασὶ καὶ μάλιστα τῆς ποιότητος, ἡ ὁποία σήμερον διανέμεται καὶ πωλεῖται ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ποιότητος καὶ ἡ μὴ συγχρονισμένη προσαρμογὴ τῶν τύπων. Λοιπόν, εἶναι καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐπιβεβλημένη ἡ κανονικὴ τυποποίησις, εἰς τιμὰς προσιτὰς καὶ λαϊκάς, διότι ὁ προσφερόμενος καὶ σήμερον ἐμφιαλωμένος οἶνος εἶναι εἰς καλὴν ποιότητα, εἰς καλοὺς τύπους, ἀλλὰ δὲν εἶναι εἰς καλὰς τιμάς. Ἐπιβάλλεται ἡ μελέτη ἀπὸ ἕνα Κρατικὸν ἐρευνητικὸν οἰνολογικὸν ἐργαστήριον, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν καταλλήλων τύπων. Πέραν τούτου εἶναι ἀδύνατον νὰ προστατευθῇ ὁ παραγωγός, ἐὰν δὲν ἐνισχυθῇ ἡ συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπηντήσατε εἰς ἐπανειλημμένας ἐρωτήσεις συναδέλφων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ μὴ εἰσπράξῃ τὰ χρήματά του ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμούς. Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι ἡ Ἀγροτικὴ πολιτικὴ τοῦ Κράτους, νὰ ἀναπτύξῃ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν τὰ ἔσοδα τοῦ παραγωγοῦ, ὥστε νὰ μὴ παρίσταται ἀνάγκη νὰ διώκεται ποινικῶς ὁ παραγωγός, διὰ νὰ εἰσπράξῃ τὰ χρήματά της ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Νὰ μὴ ἐπεκταθοῦμε εἰς τὰς μεθόδους, ποὺ χρησιμοποιεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ νὰ δανείζῃ τοὺς παραγωγούς. Πρόκειται περὶ καθαρᾶς τοκογλυφικῆς μεθόδου, ὥστε ἡ χρεωκοπία τῶν Συνεταιρισμῶν δὲν εἶναι ἁμάρτημα καὶ λάθος τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ εἶναι λάθος τῆς ἐφαρμοζομένης ἀγροτικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους καὶ μὴ θέλωμεν νὰ καλυπτώμεθα, ἐκεῖ ποὺ τὰ πράγματα ὁμιλοῦν ἀφ’ ἑαυτῶν. Ἐδῶ εἶναι ἀνέκαθεν ὡργανωμένη ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ παραγωγοῦ, καλυπτομένη αὕτη πάντοτε ὑπὸ κἄποιον πρόσχημα ἢ ὑπὸ κἄποιο ὄργανο προστασίας, εἴτε αὐτὸ λέγεται Οἰνικὴ ἢ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμός. Πρόκειται περὶ ὡργανωμένης ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ οἴνου δὲν ὑπάρχει ἐξαίρεσις. Λοιπόν, ἢ θὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις μίαν τιμίαν, εἰλικρινῆ, ἀγροτικὴν πολιτικήν, ἄλλως ὅλαι αἱ μέθοδοι αἱ μέχρι σήμερον χρησιμοποιηθεῖσαι εἶναι γνωσταί, ἔχουν ἀποκαλυφθῆ καὶ τείνουν ὅλα ὁμοῦ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ παραγωγοῦ, ἀπὸ τὴν ἁπλῆν μέθοδον τῆς τοκογλυφικῆς μὲ τὸ σύστημα τῆς ὑπερημερίας μέχρι τῆς μορφῆς ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ δάνεια χορηγοῦνται κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ ὑπὸ τοιαύτην μορφήν, ὥστε νὰ ἐξωθῇ οὐσιαστικῶς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὰς χεῖρας τοῦ καραδοκοῦντος ἐκμεταλλευτοῦ. Θὰ ἤθελον, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ὑπομνήσω κἄτι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ ἐνθυμηθῶ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν, τὴν ὁποίαν παρέχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ζυθοπαραγωγήν, Ὅπως ἠκούσατε ἡ προστασία αὐτὴ φθάνει τὸ ἀπίθανον ὕψος τῶν 60%. Ἐρωτῶ, τότε τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθη, ὅτι πρόκειται περὶ προστασίας ἑνὸς ἐγχωρίου προϊόντος, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Ἠρώτησα, τότε, ἐὰν καὶ δι’ ἓν ἄλλο κατ’ ἐξοχὴν Ἑλληνικὸν ἐθνικὸν προϊόν, τὸ προϊόν τῶν Ἑλληνικῶν ἀμπελώνων παρέχεται ἡ τοιούτου εἴδους προστασία. Δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ κυττάξατε τοὺς δασμολογικοὺς πίνακας καὶ ἐκεῖ βλέπετε, ὅτι οἱ οἶνοι πολυτελείας ἤτοι τὸ Βερμούτ, Σαμπάνια κ.λ.π. εἰσάγονται μὲ ἕνα εὐτελέστατον δασμόν. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀναφέρω δι’ ἄλλον τινὰ λόγον, ἀλλὰ διὰ νὰ δείξω, κύριοι βουλευταί, τὴν ἀστοργίαν τοῦ Κράτους. Λέγεται, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ζύθου ἡ δασμολογικὴ προστασία τοῦ ζύθου παρέχεται ὄχι διὰ νὰ προστατεύεται ἡ ἑταιρία ΦΙΞ, ἀλλὰ οἱ ἐργαζόμενοι εἰς αὐτήν. Ὄχι κύριοι πρόκειται περὶ προστασίας τῆς ἑταιρίας ΦΙΞ καὶ ὄχι τῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτήν.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει φόρος καὶ ἐν τῇ καταναλώσει;

§156Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἀγοράσητε καὶ οὐΐσκυ σήμερον εὐθηνότερον ἀπὸ τὴν ρετσίνα, διότι ὅλα αὐτὰ ἔχουν μίαν εἰδικὴν προστασίαν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ φροῦτα, τὰ Ἑλληνικὰ σταφύλια, ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐκεῖ τὰ μετατρέπουν καὶ τὰ ἐμφιαλώνουν εἰς οἴνους πολυτελείας. Παρουσιάζεται, δηλαδή, καὶ ἐδῶ ἡ ἰδία περίπτωσις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἐξάγεται ὑπὸ μορφὴν ἀκατέργαστον καὶ εἰσάγεται ὡς εἶδος πολυτελείας, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὰ προϊόντα τοῦ Ἑλληνικοῦ ὑπεδάφους, τοὺς βωξίτας κ.λ.π. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἶμαι κἄπως βιαστικός.

§157Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι ἀργά, ἀλλὰ οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐκουράσθησαν.

§158Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ ἐκλογικὸς νόμος, κύριοι συνάδελφοι, ἔφαγε τὸ κρασί.

§159Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ δεύτερον σκέλος τῆς προστασίας ἑνὸς προϊόντος εἶναι ἡ συμφέρουσα τοποθέτησις τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ συμφέρουσα τοποθέτησις εἶναι ἐὰν ἐξασφαλίσωμεν τὴν καθολικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ὑπεδάφους, τὸ ὁποῖον προσφέρεται εἰς βαθμὸν τοιοῦτον ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἄγονοι περιοχαί. Ἐὰν ἐξασφαλίσωμεν εὐθηνὴν παραγωγὴν μὲ τὴν προστασίαν τοῦ Κράτους εἰς τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις, ἐὰν ἐξασφαλίσωμεν τὴν καλυτέραν ποιότητα ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἐξασφαλίσωμεν, τότε μόνον νομίζομεν, ὅτι τὸ θέμα ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ. Εὐτυχῶς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ πάλιν γεωργικῶς ἡ χώρα μας γειτονεύει μὲ τόσας ἄλλας χώρας ποὺ εἶναι καταναλώτριαι οἴνου. Σημειώσατε, ὅτι σήμερον τὰ 80% τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς ἢ μᾶλλον καταναλώσεως πραγματοποιοῦνται εἰς τὴν Εὐρώπην. Οἱ Εὐρωπαῖοι πίνουν κρασί. Ἡ κατάλληλος πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ μίαν τεραστίαν δυνατότητα ἀναπτύξεως τοῦ προϊόντος καὶ τῆς παραγωγῆς μας, ὥστε νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κλάδου καὶ νὰ σώσῃ τὸν ἐξηθλιωμένον ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς Ἑλλάδος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν, ὅτι ἐπὶ 400.000 τόννων θὰ ἐξαγάγῃ ἡ Ἑλλὰς μόνον 20.000 τόννους. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Πρόκειται περὶ περιφρονήσεως ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ πραγματικῶς νὰ ἀποβῇ ἐθνικὸν προϊόν. Κυρίως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ. Ὑπάρχουν τεράστιαι δυνατότητες τοποθετήσεως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Γειτονικαὶ χῶραι ἔχουν ἐξασφαλίσει σημαντικὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ των εἰσοδήματος διὰ τῆς καταλλήλου πολιτικῆς των καὶ τῆς καταλλήλου τοποθετήσεως τῶν προϊόντων των. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ ὑστερῇ εἰς τὸν τομέα αὐτόν, ἡ ὁποία ἐπὶ τέλους, κάποτε κατεῖχεν εἰς τὸν τομέα τῆς οἰνοπαραγωγῆς μίαν ἐξαιρετικὴν θέσιν. Ἀνακεφαλαιώνων, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ὑποσημειώσω, ὅτι ἡ ἀσκουμένη σήμερον πολιτικὴ προστασία τῶν οἰνοπαραγωγῶν περιορίζεται σχεδὸν μόνον εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν πάντοτε ὑφισταμένων προβλημάτων. Τοῦτο ἀποτελεῖ καὶ διὰ τὸ Κράτος μίαν δυσχέρειαν καὶ δὲν εἶναι ἐπὶ τέλους μία πολιτικὴ βασιζομένη ἐπὶ σταθερῶν βάσεων. Τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ ὀργανωθῇ ἡ παραγωγὴ καὶ κυρίως νὰ ἐξευρεθοῦν ἀγοραὶ τοποθετήσεως τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν, ἀρκεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν προγραμματισμένην πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ οἴνου. (Χειροκροτήματα).

§160Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διακόψωμεν. Εἶναι ἕνα θέμα τόσον σοβαρὸν καὶ τόσον ἐνδιαφέρον καὶ συζητεῖται παρόντων 10 βουλευτῶν.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὴν ἐρχομένην Τρίτην καὶ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, αὔριον, συμφώνως πρὸς τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν κ. κ. Τούμπα, Μητσοτάκη, Μαύρου κ.λ.π., κατὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.20′ μ. μ.)