1958.02.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 68η

ΔΕΥΤΕΡΑ 17 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις! Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Θ. Τσάτσος ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Μανέντης (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1857)56 καὶ 253)57 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, περὶ πληρωμῆς 68 ἡμερομισθίων καὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων εἰς ἕκαστον τῶν διατηρηθέντων ἐν ὑπηρεσίᾳ κατόπιν διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δέκα (10) ἡμερομισθίων κτηνιάτρων». Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑνοποιήσεως εἰδικῶν τινων διαδικασιῶν καὶ τροποποιήσεως ἄλλων τινῶν διατάξεων τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Πιστολάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰωάννου, Α. Δημητρᾶτος, Β. Κρῖκος, Δ. Στεφάνου καὶ Σ. Μακρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς καὶ Ὑγείας Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος, Ι. Καντοθράκης, καὶ Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς, Τ. Κολοκυθᾶς, Π. Βαρδινογιάννης καὶ Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κρῖκος, Ι. Παπαρτεμίου, Π. Σταυρόπουλος, Β. Ἀναστασᾶτος, Δ. Παπασπύρου, Η. Μπρεδήμας, Γ. Μπουρδάρας, Α. Δερδεμέζης καὶ Α. Γιαννόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων» καὶ 2) «Περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Ντεντιδάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Λύχνος, Χ. Ψαρρῆς Δ. Βρανόπουλος καὶ Ε. Ἀλιπράντης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στρατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λαδᾶς καὶ Ἐμμαν. Σκορδίλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λυμπέρης, Δ. Θεοχαρίδης καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2349) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 57 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Θανασέκου, Ε. Πρωϊμάκης, Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰς κατοίκων Κάτω Σχολαρίου, καὶ Χανίων, τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς Ἁγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου) καὶ τοῦ Συλλόγου Φιλοπροόδων Ἁγίας Βαρβάρας Αἰγάλεω, ζητούντων ματαίωσιν ἐγκαταστάσεως βάσεων ἀτομικῶν ὅπλων καὶ πυραύλων ἐν Ἑλλάδι. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βόλου, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς εἰς βάρος αὐτοῦ ἀπειλητικὰς δηλώσεις τοῦ Ὑφυπουργοῦ Οἰκισμοῦ κ. Τριανταφυλλάκου, ἀναγραφείσας εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ταχυδρόμος» Βόλου τῆς 11ης Ἰανουαρίου 1958. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν ὑπὲρ τῆς «Ἐργατικῆς Ἑστίας» ἐκ τοῦ δώρου τῶν ἑορτῶν καὶ ζητούσης τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου διὰ τοὺς ἐποχιακῶς ἐργαζομένους, ὡς εἶναι οἱ οἰκοδόμοι. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαστερᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν ΚΤΕΛ Κερκύρας, Αἰτωλοακαρνανίας, Ἄρτης, Πρεβέζης, Λευκάδος, Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας, διαμαρτυρομένων δι’ ἄνισον μεταχείρισιν ἐπαγγελματιῶν Αὐτοκινητιστῶν Πρωτευούσης καὶ Ἐπαρχιῶν, καὶ ζητούντων κατάργησιν τοῦ εἰδικοῦ τέλους ὁδοποιΐας, ἀνάκλησιν ἀποφάσεως Νομαρχῶν Θεσπρωτίας, Πρεβέζης καὶ Κερκύρας περὶ χορηγήσεως νέων ἀδειῶν κυκλοφορίας λεωφορείων καὶ ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Νομοῦ Πέλλης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπρόοπτον καὶ ὑπερβολικὴν αὔξησιν τῶν τηλεφωνικῶν τελῶν κατὰ 100% καὶ ζητοῦντος ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ αὐξήσεως διὰ τὴν περιοχήν του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν συνεργαζομένων Ὀργανώσεων Ὑπαλλήλων τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ λοιπῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τοῦ Συλλόγου προσωπικοῦ Ι.Κ.Α. Καβάλας, ζητούντων ματαίωσιν μελετωμένης περικοπῆς τοῦ καταβαλλομένου ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. φόρου πρὸς τὸ Τ.Ε.Α.Π.Ο.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παραπηγματούχων Κ. Τούμπας, Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Βομβοπλήκτων Καλαμῶν, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ θέματος ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Α. Λασκαρίδης, Π. Γλιγλῆς, Ε. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν καπνοκαλλιεργητῶν κατοίκων Προσύμνης Ἄργους, ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῶν ἀγρῶν αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῶν ἐνοικιασθέντων τῶν κειμένων εἰς περιοχὰς τῶν γειτονικῶν Κοινοτήτων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδικάτου Τύπου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἀπόρριψιν τοῦ συνταχθέντος σχεδίου Κώδικος Τύπου καὶ σύνταξιν νέου τοιούτου ἐγγυωμένου τὴν ἐλευθερίαν τοῦ Τύπου, κατοχυροῦντος τὰ δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων εἰς αὐτόν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ Ο.Τ.Ε. Πύργου Ἠλείας, παραπονουμένου διὰ τὸ ἀκατάλληλον καὶ ἀνθυγιεινὸν οἴκημα ἐν ᾧ στεγάζεται καὶ αἰτουμένου ἀνέγερσιν νέου οἰκήματος διασφαλίζοντος τὴν ὑγείαν αὐτοῦ καὶ καταλλήλου διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἡρακλείου, ζητοῦντος παράτασιν τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας ἐπὶ μίαν εἰσέτι πενταετίαν καὶ ἀπάλειψιν τῆς αἱρέσεως τῆς εἰλικρινείας τῶν λογιστικῶν βιβλίων τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων διὰ τὴν ὑπαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ ἀνωτέρω νόμου. Τὸ Ἐθνικὸν Σωματεῖον Φορτωτῶν καὶ Μεταφορᾶς Ἐλαίου Μυτιλήνης, ὁ Ἐθνικὸς Σύνδεσμος Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, τὸ Σωματεῖον Ἀστικῶν Λεωφορειούχων Μυτιλήνης, ὁ Σύνδεσμος Ἐμπόρων Ἐλαιολάδου, ἡ Ἕνωσις Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν καὶ ἡ Ὁμοσπονδία Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Λέσβου, ἀποδοκιμάζουν καὶ καταδικάζουν τὴν τακτικὴν τῆς Ε.Δ.Α. ἐν Λέσβῳ ἀποσκοποῦσαν εἰς τὴν δυσφήμησιν τῆς νήσου καὶ εἰς τὸν διχασμὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος Ι. Παπαηλιάκης, Α. Ἀνωγειανάκης καὶ Μ. Τοσουνίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Ν. Ἀπολλωνίας καὶ τῶν συνοικισμῶν αὐτῆς Ἀσπροχώματος, Ξηρορέμματος καὶ Μεσοποτάμου, ζητούντων ματαίωσιν περικοπῆς καπνοκαλλιεργείας διὰ τὴν περιοχήν των. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12. 978)13.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀπὸ 10.12.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρα, ἀναφορικῶς μὲ κατατεθεῖσαν ἀνταλλάξιμον ἔκτασιν ἐν Θεσσαλονίκῃ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν Κωνσταντίνου καὶ Ἠλία Παρ. Ρέτσου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ ἄνω ἀδελφοὶ Ρέτσου, δυνάμει ἐπισήμων συμβολαίων ἠγόρασαν ἐγκαίρως καὶ πρὸ τῆς ἀνταλλαγῆς τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν πληθυσμῶν, παρὰ τῶν τέως Ὀθωμανῶν ἰδιοκτητῶν καὶ παρὰ τοῦ Ἰσραηλίτου Μοδιάνο, ἔκτασιν 450 στρεμμάτων, κειμένων ἐντὸς τῆς περιοχῆς τοῦ χωρίου Χαρμάνκιοϊ. Κατὰ τὴν κτηματογραφικὴν καταμέτρησιν ἥτις ἐνηργήθη ἐν ἔτει 1924 ὑπὸ τοῦ Συνεργείου τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐξηκριβώθη ὅτι οἱ Ἀ)φοὶ Ρέτσου κατεῖχον ἔκτασιν 660 στρεμμάτων, ἤτοι κατεῖχον 201 στρέμματα ἐπὶ πλέον τῶν ἀγορασθέντων, ὡς ἀνωτέρω. Τὸ Κεντρικὸν Γραφεῖον Ἀνταλλαγῆς, δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2955)19.8.1930 Πρωτοκόλλου, προέβη εἰς τὴν κατάληψιν τῆς καταπατηθείσης ὡς ἄνω ἐκτάσεως, ἥτις ἐν συνεχείᾳ μετὰ τὴν ὁριστικοποίησιν τοῦ πρωτοκόλλου καταλήψεως παρεδόθη εἰς τὴν γεωργικὴν ὑπηρεσίαν ἵνα παραχωρηθῇ πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων γεωργῶν. Οἱ Ἀ)φοὶ Ρέτσου ἐν συνεχείᾳ δι’ ἀγωγῆς των κατὰ τοῦ Δημοσίου, διεξεδίκησαν τὴν κυριότητα ἐπὶ τῶν ἄνω στρεμμάτων, ἐπὶ ταύτης δὲ ἐξεδόθησαν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 479) 1931 καὶ 3208)1932 ἀποφάσεις τοῦ Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, σήμερον δὲ λόγῳ ἀσκηθείσης ἐφέσεως ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου κατὰ τῶν ἐν λόγῳ ἀποφάσεων, ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 702) 379)18.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν παρ’ ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 894 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Κ. Τσιγάρα, καὶ Β. Ἐφραιμίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Ζαγορᾶς ἀφεθεῖσα κληρονομία ὑπὸ τοῦ Δημ. Πολυμέρη, πρὸς ἐκτέλεσιν διαφόρων κοινωφελῶν ἔργων καὶ σκοπῶν, ἐκκαθαρίζεται καὶ διαχειρίζεται ὑπὸ πενταμελοῦς ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς μὲ Πρόεδρον τὸν ἑκάστοτε Μητροπολίτην Δημητριάδος, ἡ ὁποία ἔχει ὁρισθῆ διὰ τῆς διαθήκης τοῦ Δ. Πολυμέρη. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη κατὰ τὴν ἐκκαθάρισιν καὶ διαχείρισιν τῆς κληρονομιαίας περιουσίας τηρεῖ ἁπάσας τὰς διατυπώσεις τοῦ ἐπὶ τῆς προκειμένης κληρονομίας ἐφαρμοζομένου Α. Ν. 2039)39, καθ’ ἕκαστον δὲ ἔτος ὑποβάλλει ἡμῖν ἀπολογισμὸν τῶν ἐνεργειῶν της μεθ’ ὅλων τῶν δικαιολογητικῶν, ὁ ὁποῖος ἐγκρίνεται ὑφ’ ἡμῶν. Ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς ἀνωτέρω περιουσίας λειτουγεῖ ἤδη ἐν Ζαγορᾷ Γυμνασιακὸν Παράρτημα. Τὸ Γυμνασιακὸν τοῦτο Παράρτημα διοικεῖται ἐπίσης ὑπὸ Ἐπιτροπῆς ὁρισθείσης ὑπὸ τοῦ διαθέτου, προεδρευομένης ὑπὸ τοῦ ἑκάστοτε Προέδρου Κοινότητος Ζαγορᾶς. Καθ’ ἕκαστον ἔτος ἡ Διοικητικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Παραρτήματος συντάσσει Προϋπολογισμὸν περὶ τῶν ἀπαιτηθησομένων δαπανῶν λειτουργίας τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος ὅστις ἐγκρίνεται ὑπὸ τῆς Ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς διαθήκης καὶ ἐν συνεχείᾳ μετὰ γνώμην τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς παρ’ ἡμῖν Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 101 παρ. 6 τοῦ Α. Ν. 2039) 39 καὶ ὑφ’ ἡμῶν. Βάσει τοῦ προϋπολογισμοῦ τούτου ἡ Ἐκτελεστικὴ Ἐπιτροπὴ δίδει τὰ ἑκάστοτε ἀπαιτούμενα ποσὰ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος εἰς τὴν Διοικητικὴν Ἐπιτροπὴν τούτου, ἡ ὁποία μετὰ τὸ τέλος ἑκάστης χρήσεως ἀποδίδει λογαριασμὸν μετὰ τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν. Παρὰ τὴν ἀνωτέρω νομότυπον διαχείρισιν ὁ Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ΣΤʹ Περιφερείας δι’ ἀναφορᾶς του, ὑπ’ ἀριθ. 2463) 26.6.1956, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ διαβιβασθείσης ὑπὸ τούτου ἡμῖν, διετύπωσε τὴν γνώμην, ὅτι ἐπεβάλετο νὰ διεξαχθῇ διαχειριστικὸς ἔλεγχος τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Ζαγορᾶς. Κατόπιν τούτου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 14. 623) 22 ἀπὸ 24.10.56 καὶ Κ. 6617) 699 ἀπὸ 10.4.57 ἐγγράφων μας, ἀπευθυνομένων πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Μαγνησίας, ᾐτησάμεθα, ὅπως ὁρίσῃ ἕνα ἐκ τῶν παρὰ τῇ περιφερείᾳ του ὑπηρετούντων Οἰκονομικῶν Ἐπιθεωρητῶν πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἐλέγχου, εἰς ἐκτέλεσιν δὲ τούτων ὁ κ. Νομάρχης ὥρισε τὸν κ. Πέτρον Παπαγιάννην, Προϊστάμενον ὑπηρεσίας Δημοσίου Λογιστικοῦ Νομαρχίας, καὶ ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τοῦ πορίσματος τοῦ ἐλέγχου. Ἐκτὸς τῆς ἀνωτέρω ἀναφορᾶς τοῦ κ. Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως οὐδεμία καταγγελία περὶ ἀτασθαλιῶν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Πολυμερείου Κληροδοτήματος ὑπεβλήθη ἡμῖν, οὐδὲ προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, ἂν ὑπεβλήθη τοιαύτη παρὰ τῇ Νομαρχίᾳ Μαγνησίας. Πάντως ἀπηυθύνθημεν εἰς τὸν κ. Νομάρχην καὶ αἰτούμεθα σχετικὰς πληροφορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1327 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν (αὔξ. ἀριθ. 985) τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ὅτι ὅπως καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ συνεχίσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, τόσον διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν, ὅσον καὶ διὰ τὴν μετὰ ταῦτα λειτουργίαν τοῦ ὑπὸ τοῦ Συλλόγου «Ὀρθοδοξία» Κομοτηνῆς ἀνεγειρομένου γηροκομείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 896) 15.1958 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ποσότητος ὕδατος ἐκ πηγῆς τῆς Κοινότητος Ἀετοῦ πρὸς ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ Φλωρίνης καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 257 δὶς) 23.1.1958 ἡμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 156) 29.1. 1958 ἀναφορᾶς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Φλωρίνης ὡς καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7020) 31.1.1958 τοιαύτης τῆς Νομαρχίας Φλωρίνης διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΓΕΙΟΝ. ΚΕΝΤΡΟΝ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 156. Ἐν Φλωρίνῃ τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Γενικὴν Διεύθυνσιν Ὑγιεινῆς Διεύθυνσιν Ὑγειον. Μηχανικῆς Εἰς Ἀθήνας Λαμβάνομεν τὴν τιμήν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 157) 23.1.1958 Διαταγῆς ὑμῶν, νὰ ἀναφέρωμεν ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν κατ’ ἐπανάληψιν ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ ἥτις πράγματι ὑδρεύεται κατὰ τρόπον ἀνθυγιεινόν. Καὶ πρὸς τοῦτο ἐλλείψει ἑτέρου τρόπου ὑγιεινῆς ὑδρεύσεως τῶν κατοίκων, λόγῳ μὴ ὑφισταμένης εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ πηγῆς ἧς τὸ ὕδωρ θὰ ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ πρὸς τοῦτο, ὑπέδειξε τὴν προστασίαν τῶν ἀβαθῶν φρεάτων ἐξ ὧν ὑδρεύονται οἱ κάτοικοι καὶ πλὴν ὅμως τὸ παρεχόμενον ὕδωρ καὶ κακῆς ποιότητος ἦτο καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων δὲν ἱκανοποιοῦσε. Ἡ μόνη ὁδὸς ἡ ὁποία θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ εἰς ὑγιεινὸν πόσιμον ὕδωρ ἦτο τὸ ὕδωρ τῶν πηγῶν τῆς τοποθεσίας Ξυνοῦ Νεροῦ, αἱ ὁποῖαι ὅμως ἦσαν ἰδιοκτησία τῆς Κοινότητος Ἀετοῦ. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἐστράφη τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ καὶ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν καὶ ἐπετεύχθη ἡ ἀναγκαστικὴ τῶν πηγῶν ἀπαλλοτρίωσις, τῆς σχετικῆς πρὸς τοῦτο ὑπ’ ἀριθ. 21794) 19.7.57 ἀποφάσεως τοῦ κ. Νομάρχου Φλωρίνης δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2225) 14.8.1957 Φ.Ε.Κ. τεῦχος Βʹ, ἀλλὰ ἡ Κοινότης Ἀετοῦ δὲν ἀπεδέχθη τὴν γενομένην ἀπαλλοτρίωσιν καὶ ἡ ὅλη ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τοῦ κ. Προέδρου τῶν ἐνταῦθα Πρωτοδικῶν πρὸς ὃν προσέφυγεν ἡ Κοινότης Πεδινοῦ. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου εἶναι ἑτοίμη ὅλη ἡ ἀπαιτουμένη προεργασία, ἤτοι μελέτη, προϋπολογισμὸς δαπάνης, προμήθεια σωλήνων, σύναψις δανείου δραχ. 120.000 ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ ἄρθρου 67 τοῦ ν. 3033) 54, καὶ δὲν ἀπομένει εἰμὴ μόνον ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν, ἵνα τοῦτο πραγματοποιηθῇ.

Ὁ Νομίατρος Φλωρίνης

Ι. ΔΑΡΔΑΒΕΣΗΣ

Κοινοποίησις: Νομαρχίαν Φλωρίνης (Υ.Τ.Α.)

Ἐνταῦθα

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 7020. Ἐν Φλωρίνῃ τῇ 3ῃ Ἰανουαρίου 1958 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Γεν. Διεύθυνσιν Ὑγείας Διεύθυνσιν Ὑγειον. Μηχανικῆς Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς καὶ ἡμῖν κοινοποιουμένης ὑπ’ ἀριθ. Ι.Μ. 257 ἐ. ἔ. διαταγῆς ὑμῶν πρὸς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Φλωρίνης, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρωμεν ὅτι διὰ τὴν ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Πεδινοῦ, προήλθομεν εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ὑδάτων τῆς πηγῆς τοποθεσίας Ξυνοῦ Νεροῦ ἰδιοκτησίας Κοινότητος Ἀετοῦ, τῆς σχετικῆς ἡμῶν ὑπ’ ἀριθ. 21794) 19.7.1957 ἀποφάσεως δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 225) 14.8.57 Φ.Ε.Κ. τεῦχος Βʹ. Ἡ Κοινότης, ὅμως, Ἀετοῦ, μὴ ἀποδεχθεῖσα τὴν γενομένην ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἡ ὅλη ὑπόθεσις παρεπέμφθη εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῶν ἐνταῦθα Πρωτοδικῶν πρὸς ὃν προσέφυγεν ἡ Κοινότης Πεδινοῦ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Κώδικος περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως. Πᾶσα ἡ ἀπαιτουμένη προεργασία διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἤτοι ἐκπόνησις μελέτης, σύνταξις προϋπολογισμοῦ, προμήθεια σωλήνων σύναψις δανείου δραχμῶν 120.000, εἶναι ἑτοίμη καὶ δὲν ἀπομένει εἰμὴ μόνον ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Προέδρου τῶν Πρωτοδικῶν διὰ νὰ γίνῃ ἔναρξις ἐκτελέσεώς του.

Ὁ Νομάρχης

Θ. ΜΠΑΓΛΑΝΕΑΣ

Κοινοποίησις: Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Γενικὴ Διεύθυνσις Ὑγιεινῆς Διεύθυνσιν Ὑγειον. Μηχανικῆς Ἀριθ. Πρωτ. Υ. Μ. 473 Ἐλήφθη τῇ 5.2.1958. ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 261) 9.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζητε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 841 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 4 παρ. 2 Ν. Δ. 3523) 56 δὲν δύναται ἐπὶ μίαν τριετίαν ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξυπηρετήσεως περιοχῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. νὰ ὁρισθῶσι τιμολόγια ἀνώτερα τῶν κατὰ τὴν 1ην Ἀπριλίου 1956 τιμολογίων τῆς Δ.Ε.Η. διὰ τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 984 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ἰ. Παπαδημητρίου, ἐπὶ τῶν ληφθησομένων κατὰ τὴν τρέχουσαν καλλιεργητικὴν περίοδον μέτρων πρὸς πρόληψιν τῶν προκαλουμένων καταστροφῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν τῆς τάφρου Δήμου Χρυσουπόλεως (Τ5) εἰς τὰς κτηματικὰς περιοχὰς Προαστείου καὶ Χρυσοχωρίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ἡμῶν (ΥΠΕΜ) ἐξεπονήθη μελέτη διανοίξεως τῆς ὡς ἄνω τάφρου διὰ τὴν ἔγκαιρον ἀπομάκρυνσιν τῶν πλεοναζόντων ὑδάτων καὶ ἀποτροπὴν τῶν ἐκ τούτων ζημιῶν. 2) Ἡ προϋπολογιζομένη διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου τούτου δαπάνη ἀνέρχεται κατὰ τὴν μελέτην εἰς δραχμὰς 600000. 3) Λόγῳ τοῦ ἐπείγοντος τῆς κατασκευῆς τοῦ ὡς ἄνω ἔργου κατὰ τὴν ἐφετεινὴν καλλιεργητικὴν περίοδον ἐνετάξαμεν τοῦτο εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐκτελεσθησομένων κατὰ τὸ 1958 ὑπὸ τοῦ Στρατοῦ (ΜΟΜΑ) ἔργων, ἀναμένοντες τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἔγκρισιν τοῦ προγράμματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Κίνια. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λεβαδείας κ. Ι. Κίνια, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς διδάσκαλος ἀπεσπάσθη ἐκ τῶν σχολείων τῆς πόλεως Λεβαδείας. Ἐκ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Λεβαδείας, ἀπεσπάσθησαν αἱ δημοδιδασκάλισσαι καὶ δημοδιδάσκαλοι: 1) Καστρινοῦ Αἰκατερίνη, τοῦ 2)ξίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἐξάρχου, εἰς τὴν Βʹ περιφέρειαν Ἄρτης. 2) Γιολάνδα Κουτάγια, τοῦ 3)ξίου Δημοτικοῦ Σχολείου Κυριακίου, εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Ἀλεξανδρουπόλεως, ἀμφότεραι πρὸς συνυπηρέτησιν μετὰ τῶν συζύγων των, ὡς προβλέπουν αἱ κείμεναι διατάξεις. 3) Εὐθύμιος Καραχάλιος, τοῦ Αʹ 6)ξίου Ὀρχομενοῦ, εἰς Σχολεῖον Ἑλληνικῆς Κοινότητος Βορείου Ἀμερικῆς. 4) Συλιγαρδάκη Μαρία, τοῦ μονοταξίου Ἀλκυμενῶν, εἰς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις, ὡς γνωστόν, δὲν διαθέτει ὀργανικὸν προσωπικόν. 5) Σουρλαντζῆ Καλομοίρα, τοῦ Βʹ 6)ξίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ὀρχομενοῦ, εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ἐκπαιδευτικῶν. 6) Σοφία Πετράτου, τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Προσηλίου, εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, συμφώνως τῷ ὑπ’ ἀριθ. Νομοθετικῷ Διατάγματι 3628 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Ν. Διατάγματος 8499)55. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω, αἱ 4 ἀνεπληρώθησαν εἰς τὰς θέσεις των δι’ ἄλλων διδασκαλισσῶν, ἀποσπασθεισῶν ἐκ σχολείων ἐχόντων ὀλιγωτέρας ἀνάγκας, καὶ οὕτω λειτουργοῦν κανονικῶς τὰ σχολεῖα των. Εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἀπεσπασμένου εἰς Ἀμερικήν, Εὐθυμίου Καραχάλιου, διορίζεται προσωρινῶς δημοδιδάσκαλος. Ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ Δελτίου Κινήσεως Προσωπικοῦ, μηνὸς Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ., εἰς Γυμνάσιον Λεβαδείας περιεκόπησαν τριάκοντα δύο (32) φιλολογικαὶ ὧραι διδασκαλίας. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς ἀπουσίαν δύο φιλολόγων καθηγητῶν, εἰς οὓς ἐχορηγήθη ἀναρρωτικὴ ἄδεια, τοῦ μὲν ἑνὸς λήγουσα τὴν 21ην Νοεμβρίου ἐ. ἔ., τοῦ δὲ δευτέρου λήξασα τὴν 5ην Νοεμβρίου ἐ. ἔτους. Κατ’ ἀκολουθίαν, μετὰ τὴν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἀνάληψιν ὑπηρεσίας ὑπὸ τῶν καθηγητῶν τούτων, τὸ Γυμνάσιον Λεβαδείας θὰ λειτουργήσῃ ὁμαλώτατα, δοθέντος ὅτι οἱ δύο καθηγηταὶ ὑπερκαλύπτουσι τὰς προσωρινῶς περικοπείσας ὥρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 118265 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη (ἀριθ. πρωτ. 374) περὶ προστασίας τοῦ χώρου ὃν εἶχε στηθῆ κατὰ τὴν ἐν Σαλαμῖνι Ναυμαχίαν, ὁ ἀργυρόπους θρόνος τοῦ Ξέρξου καὶ εἶχεν ἐγκαταστήσει βραδύτερον ὁ Καραϊσκάκης τὸ Στρατηγεῖον του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἀκριβὴς θέσις τῆς στρατοπαιδεύσεως τοῦ Καραϊσκάκη ὡς καὶ ἐκείνη, εἰς ἣν εἶχε τοποθετηθῆ ὁ θρόνος, δὲν εἶναι γνωστὴ καὶ δὲν ὑπάρχει ὁμοφωνία μεταξὺ τῶν ἐρευνητῶν. Ἐπικρατεστέρα, ἐν τούτοις, φαίνεται ἡ γνώμη τοῦ ἡμετέρου Π. Ρεδιάδη, ὅστις πιστεύει, ὅτι ὁ θρόνος εἶχε στηθῆ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ λόφου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου. Δὲν πρόκειται πάντως περὶ ἀρχαιολογικοῦ χώρου καὶ κατὰ νόμον δὲν δυνάμεθα νὰ παρέμβωμεν. Ἁρμόδιοι ἐν προκειμένῳ τυγχάνουσιν ὁ Ε.Ο.Τ. καὶ ὁ Δῆμος Κερατσινίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου, διὰ τὸ ἐν θέματι διδακτήριον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπεστάλη ἡ μελέτη ἀνεγέρσεως διδακτηρίου καὶ ἐνεκρίθησαν τὰ πρακτικὰ ἐνεργηθείσης δημοπρασίας διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐργασιῶν κατασκευῆς τοῦ οἰκοδομικοῦ σκελετοῦ. Ἡ δαπάνη τῶν ὡς ἄνω ἐργασιῶν θὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῶν ὑπαρχουσῶν εἰς τὸ οἰκεῖον Σχολικὸν Ταμεῖον πιστώσεων. Ἐπειδὴ ἐκ τῶν πιστώσεων τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων χρηματοδοτοῦνται μόνον τὰ Σχολεῖα τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, θὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν, ἐξ ἄλλων πόρων, τοῦ ἀπαιτηθησομένου ποσοῦ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἑτέρου, τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Ἐλασσόνος, ἐνεκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 143753 π. ἔ. 4.1.56 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἡ ἀγορὰ ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Ἐλασσόνος οἰκοπέδου καὶ ἀναμένεται ἡ ὑποβολὴ τῆς συμβολαιογραφικῆς πράξεως τῆς ἀγοραπωλησίας διὰ τὴν σύνταξιν τῆς μελέτης κ.λ.π. Εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἐλασσόνος περιεκόπησαν εἴκοσι ἑπτὰ ὧραι φιλολογικῶν μαθημάτων ἐπὶ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα πέντε ὑποχρεωτικῶν καὶ εἴκοσι φυσικομαθηματικῶν ἐπὶ ἑβδομήκοντα δύο ὑποχρεωτικῶν. Ἤδη τοποθετεῖται εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον εἷς καθηγητὴς Φυσικῶν καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἡ λειτουργία τοῦ Γυμνασίου τούτου ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν λειτουργίαν ἄλλων Σχολείων, θὰ καταστῇ ὁμαλή. Τέλος, ὡς πρὸς τὴν ἀνθυγιεινὴν στέγασιν τοῦ 3)ταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ἐλασσόνος, γνωρίζομεν ὅτι παρὰ τοῦ οἰκείου Ἐπιθεωρητοῦ τῆς Ἐκπαιδεύσεως δὲν ἔχει τεθῇ τοιοῦτον ζήτημα δι’ ὃ καὶ ἐζητήθησαν παρ’ αὐτοῦ σχετικαὶ πληροφορίαι μὲ τὴν ἐντολὴν ὅπως εἰς ἣν περίπτωσιν τὸ οἴκημα τοῦτο τυγχάνῃ ἀκατάλληλον νὰ ἐνεργήσῃ τὰ δέοντα πρὸς μίσθωσιν ἑτέρου οἰκήματος παρὰ τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1338) 28.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 996 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου, Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς τοὺς ἐρωτῶντας ὅτι περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τοῦ Πολυμερείου Κληροδοτήματος, θὰ παράσχῃ σχετικὰς πληροφορίας τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ὡς ἁρμόδιον. Εἰς ὅ,τι δὲ ἀφορᾷ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω Κληροδοτήματος, πληροφοροῦμεν τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι ἀπὸ τοῦ σχολικοῦ ἔτους 1952–53 ἱδρύθη καὶ λειτουργεῖ ἐν Ζαγορᾷ Γυμνασιακὸν Παράρτημα μὲ 5 τάξεις (3–7), αἱ δαπάναι λειτουργίας τοῦ ὁποίου καλύπτονται ἐκ τῶν ἐτησίων ἐσόδων τοῦ Κληροδοτήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1340) 28.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 998 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Β. Θανασέκου, περὶ πληρώσεως τῶν θέσεων Καθηγητῶν Γαλλικῆς γλώσσης τῶν Α καὶ Β Γυμνασίων Ἀρρένων Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας κ. κ. βουλευτάς, ὅτι ἐζητήθη ἤδη ἡ ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ πρὸς πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων Καθηγητῶν Γαλλικῆς γλώσσης τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Εὐθὺς ὡς διενεργηθῇ ὁ διαγωνισμὸς οὗτος, θὰ πληρωθῶσιν αἱ κεναὶ θέσεις καὶ τῶν ὡς ἄνω Γυμνασίων Βόλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 954 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου, Ι. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Πατσουντᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὥστε νὰ διατεθῇ ἡ ἀπαιτουμένη πίστωσις διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Παλαμᾶ. 2) Τὸ ὑπηρετοῦν εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον διδακτικὸν προσωπικὸν ἀποτελεῖται ἐξ ἑνὸς Θεολόγου, τριῶν Φιλολόγων, ἑνὸς μαθηματικοῦ καὶ ἑνὸς Γυμναστοῦ. Διὰ τὴν πλήρη λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου τούτου ἀπαιτοῦνται εἰσέτι εἷς Φιλόλογος καὶ εἷς Φυσικός. Κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς θὰ ληφθῇ μέριμνα πληρώσεως τῶν δύο τούτων κενῶν θέσεων. 3) Ὡς πρὸς τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν γονέων τῶν μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Μ. Παλαμᾶ ἐκ τῶν καταβαλλομένων ποσῶν πρὸς ἀμοιβὴν τῶν δύο ἐπὶ συμβάσει προσληφθέντων Καθηγητῶν, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι οἰκειοθελῶς οἱ Σύλλογοι Γονέων καὶ Κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐνισχύουσι τὰ σχολεῖα καὶ ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας των. Ἐλπίζομεν ὅτι προσεχῶς θὰ δυνηθῶμεν νὰ πληρώσωμεν τὰς κενὰς θέσεις ὥστε νὰ ἀπαλλαγῶσιν οἱ γονεῖς τοῦ καταβαλλομένου ἐλαχίστου χρηματικοῦ ποσοῦ. 4) Τὸ Βʹ Δημοτικὸν Σχολεῖον Παλαμᾶ εἶναι τετρατάξιον. Παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο εἰς αὐτὸ ὑπηρετοῦν 5 κρατικοὶ διδάσκαλοι ἤτοι καὶ εἷς καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ὀργανικῶν του θέσεων. Τὸ γεγονὸς ὅτι προσελήφθη καὶ διδάσκαλος ἀμειβόμενος ἐκ τοπικῶν πόρων δὲν σημαίνει ὅτι τὸ Σχολεῖον παρημελήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἀλλὰ ἀποτελεῖ ἐνέργειαν τοπικῶν παραγόντων ἀποβλέπουσαν εἰς τὴν ὑπὸ συνθήκας ἔτι περισσότερον εὐνοϊκὰς λειτουργίαν τοῦ Σχολείου, τὴν ὁποίαν ἐπιδοκιμάζει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 285)1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, κατατεθείσης ὑμῖν τὴν 31.10.1957, δι’ ἧς οὗτος προτείνει, ὅπως ὑπαχθῇ Ἐκκλησιαστικῶς ἡ Ἐπαρχία Ἁγυιᾶς ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Λαρίσης καὶ Πλαταμῶνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐν προκειμένῳ εἶναι ἁρμοδία ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 31. 010)12.3.1957 ἡμετέρου ἐγγράφου, κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν, διεβιβάσαμεν εἰς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17131)28.2.1957 ἐγγράφου ὑμῶν ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 902 ἐρώτησιν τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη, Ν. Ἰντζέ, Ι. Τριανταφυλλίδη καὶ Γ. Καραγκιώζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13250)10890)17.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 720 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη, Ν. Ἰντζέ, κ.λ.π., περὶ προαγωγῆς Δημοτικῶν Σχολείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὅτι ὑπεγράφη παρ’ ἡμῶν σχέδιον Β. Δ)τος περὶ προαγωγῆς Δημοτικῶν Σχολείων εἰς διαφόρους ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας τοῦ Κράτους δι’ οὗ ἐπέρχεται αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων κατὰ 697. Τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ Β. Διατάγματος ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν πρὸς ὑπογραφὴν καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἔνθα καὶ ἐκκρεμεῖ λόγῳ τῆς μεσολαβησάσης λήξεως τοῦ οἰκονομ. ἔτους 1957. β) Ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ λήξαντος ἔτους 1957 ἐγένετο ἡ προαγωγὴ δέκα ἕξ (16) Δημοτικῶν Σχολείων δι’ ὧν ἐπῆλθεν αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων κατὰ 18. Αἱ προαγωγαὶ αὗται ἐγένοντο βάσει τῶν ὑφισταμένων ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν καὶ τῶν παρουσιαζομένων κατὰ περίπτωσιν εἰδικῶν συνθηκῶν. γ) Ὅτι ἡ προαγωγὴ τῶν ὡς εἴρηται Δημοτικῶν Σχολείων τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὸ ἀνωτέρω σχέδιον Β. Δ)τος θὰ πραγματοποιηθῇ ἅμα τῇ προσυπογραφῇ τούτου καὶ παρὰ τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Συντονισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 883)16.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκα, σχετικῶς μὲ τὸ ἀπολιθωμένον δάσος Σιγρίου Λέσβου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εὐθὺς ὡς περιῆλθεν ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 137)20.9.1957 ἀναφορὰ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς Τουρισμοῦ Λέσβου, ἐθέσαμεν ταύτην ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ν. 1469)1950 «περὶ προστασίας εἰδικῆς κατηγορίας οἰκοδομημάτων καὶ ἔργων τέχνης μεταγενεστέρων τοῦ ἔτους 1830», ἥτις κατὰ τὴν συνεδρίαν της τῆς 16ης Ἰανουαρίου 1958, ἐχαρακτήρισε τὸ ἀπολιθωμένον δάσος Σιγρίου Λέσβου ὡς χρῇζον τῆς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὡς ἄνω νόμου εἰδικῆς προστασίας. Βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς ὡς ἄνω Ἐπιτροπῆς ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 118246)1857)16.1.1958 ἀπόφασις ἡμῶν, ἥτις διὰ ταυταρίθμου ἐγγράφου μας διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν (Γ.Δ.Δ.Λ.), ἁρμόδιον ἵνα μεριμνήσῃ περαιτέρω διὰ τὴν δημοσίευσίν της εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, περὶ τῆς εἰς κλινικὰς νοσηλείας τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Β. τούτου Ὑπουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Οἱ παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Β. Ὑπουργείου ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι καθὼς καὶ τὰ προστατευόμενα μέλη τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, νοσηλευόμενοι εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἢ κλινικάς, ἀπολαύουσι τῶν αὐτῶν δικαιωμάτων ὡς καὶ οἱ λοιποὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπάλληλοι. Εἰς τοὺς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους τοῦ Β. Ὑπουργείου, νοσηλευομένους εἰς νοσοκομεῖα ἢ κλινικὰς τῆς ἀλλοδαπῆς ἢ οἴκοι, καταβάλλονται, βάσει ὑποβολῆς τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν, νοσήλεια μέχρι τοῦ συνόλου τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν ἐντὸς ἐτησίας περιόδου. Τὰ Β. Διατάγματα 30.12.56 καὶ 21.3.56 δὲν ἀναγνωρίζουσι τὴν δαπάνην νοσηλείας οἴκοι τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ μόνον νοσοκομειακὴν τοιαύτην, ἔχουσι δὲ ἐφαρμογὴν ἀναλόγως καὶ ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ ἄρθρον 25 παράγρ. 22 τοῦ Κ. Ν. 4952) 1931 καὶ ἐπὶ τῶν νοσηλείων τῶν ὡς εἴρηται μελῶν τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ ὑπηρετούντων, εἰς ἃ ἀναγνωρίζονται ἔξοδα νοσηλείας μέχρι τοῦ συνόλου τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν τοῦ ὑπαλλήλου δι’ ἕκαστον νοσηλευόμενον μέλος αὐτοῦ ἐντὸς ἐτησίας περιόδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Μόνιμος Ὑφυπουργὸς

ΣΚΕΦΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Πρίφτη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 842 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Γ. Αὐγεροπούλου, Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Πρίφτη καὶ Β. Ἐφραιμίδη: α) Ὁ ἀκριβὴς ἀριθμὸς τῶν ὁμογενῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων, οἵτινες ἀπεδήμησαν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τὰ γεγονότα τῆς 6.9.55, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῇ ἐπακριβῶς. Ὁπωσδήποτε, οὗτοι ἀνέρχονται εἰς ὀλίγας χιλιάδας. β) Ἡ Β. Κυβέρνησις προέβη ἤδη καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ προβαίνουσα εἰς ὅλας τὰς δυνατὰς ἐνεργείας πρὸς ἀναχαίτισιν τοῦ ρεύματος αὐτοῦ, προσπαθοῦσα κυρίως νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἀπὸ τουρκικῆς πλευρᾶς δημιουργίαν τῶν συνθηκῶν ἐκείνων, αἵτινες θὰ πείσουν τὸν Ἑλληνισμὸν ὅτι δύναται ἐφεξῆς νὰ ζήσῃ ἐν ἀσφαλείᾳ ἐν Κωνσταντινουπόλει. γ) Ἀνάγκη περιθάλψεως προσφύγων δὲν παρουσιάσθη μέχρις ὥρας. δ) Οὐδεὶς Ἕλλην δύναται νὰ ἐξαναγκασθῇ νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς Κωνσταντινούπολιν, ἐὰν δὲν τὸ ἐπιθυμῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Μόνιμος Ὑφυπουργὸς

ΣΚΕΦΕΡΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, ἀποσταλεῖσα ἡμῖν ἐρώτησις ὑπ’ ἀριθ. 935 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Σκυλλάκου καὶ Α. Πατσιαντᾶ, διεβιβάσθη εἰς Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἵνα ὡς ἁρμόδιον, δώσῃ ὑμῖν τὴν σχετικὴν ἀπάντησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1017 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πράγματι ἐδημιουργήθη θέμα ἀπολύσεων τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ, λόγῳ περιορισμοῦ τῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὸ Γ.Ε.Σ. καὶ τὸ Γ.Ε.Α. τὸ θέμα τοῦτο μελετᾶται καὶ καταβάλλεται πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια πρὸς ἀποφυγὴν ἀπολύσεων χάρις εἰς τὴν ὑπάρχουσαν ἐλπίδα μειώσεως τοῦ προσωπικοῦ διὰ τῶν σημειουμένων οἰκειοθελῶν παραιτήσεων καὶ διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐκ περιτροπῆς ἐργασίας εἰς πολλὰς περιπτώσεις καὶ ὅπου οἱ Διοικηταὶ τῶν Μονάδων εἰσηγήθησαν τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου τούτου. Πάντως, ὅπου τελικῶς αἱ ἀπολύσεις καταστῶσιν ἀναπόφευκτοι αὗται θὰ πραγματοποιηθῶσι κατὰ τρόπον πλήρως ὑπηρεσιακόν, δηλαδὴ κατόπιν προτάσεων τῶν Διοικητῶν τῶν μονάδων καὶ μὲ μόνον κριτήριον τὴν ὑπηρεσιακὴν ἑκάστου ἀπόδοσιν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ Γ.Ε.Ν. εἰς τοῦτο πράγματι ἔλαβον χώραν ἀπολύσεις, ἐνεργηθεῖσαι ὑπὸ τῶν Διοικητῶν Ναυτικῶν Ὑπηρεσιῶν ἢ Ἀρχηγείων μὲ βάσιν τὴν ὑπηρεσιακὴν καὶ μόνον ἀπόδοσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 519 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δύναται νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ διάνοιξις ὁδοῦ ἀπὸ Ἄνω καὶ Κάτω Πεδινὰ πρὸς Καλπάκι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Μπακλατζῆ, Γ. Ἀναγνωστοπούλου, Ι. Γιαννιδάκη καὶ Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ἡ Α.Τ.Ε., κατὰ τὴν παγίαν τακτικὴν αὐτῆς, εὐθὺς ὡς προξενηθοῦν ζημίαι εἰς τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τῆς Τραπέζης προβαίνουν εἰς τὴν διαπίστωσιν τῆς ἐκτάσεως καὶ τοῦ βαθμοῦ τῶν ζημιῶν καὶ ἀναλόγως ρυθμίζεται ἐὰν καὶ ποῖον ποσὸν θὰ πληρώσουν οἱ πληγέντες παραγωγοί, ἔναντι τῶν ὀφειλῶν των καὶ κατὰ ποῖον ποσοστὸν θὰ ἐπανενισχυθοῦν διὰ τὴν συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των. Ἐὰν ἐκ τῆς ἐρεύνης ταύτης διαπιστωθῇ ὅτι αἱ πληγεῖσαι ἐκμεταλλεύσεις ἀδυνατοῦν νὰ τακτοποιήσουν τὰς πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὑποχρεώσεις των, παραμένουν αὗται ἐν σιωπηρᾷ καθυστερήσει καὶ ἐπιδιώκεται ἡ εἴσπραξίς των ἐκ τῶν ἐν συνεχείᾳ προσόδων τῶν ὡς ἄνω παραγωγῶν καὶ ἀναλόγως πρὸς τὸ ὕψος τούτων, ἐν τῷ μεταξὺ δὲ οὗτοι ἐπανενισχύονται διὰ τὴν ἐπιβαλλομένην συνέχισιν τῶν καλλιεργειῶν των. Οὕτως οὐδεὶς ἀποχρῶν λόγος ἐπιβάλλει καὶ τήν, εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας, αἰτουμένην συνήθως μετατροπὴν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς μεσοπρόθεσμα, ἀφοῦ οἱ ὑπόχρεοι τακτοποιοῦν ταῦτα τμηματικῶς καὶ ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε πραγματοποιουμένων εἰσοδημάτων των. Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν τῆς Α.Τ.Ε. στοιχείων προκύπτει ὅτι τὴν ἀνωτέρω τακτικὴν ἀκολουθεῖ καὶ τὸ ἐν Λαμίᾳ Ὑποκατάστημα Α.Τ.Ε. ἔναντι τῶν ἐκ πλημμυρῶν πληγέντων τῆς περιοχῆς Ἀνθήλης. Ἐκ τῶν στοιχείων, ὅμως, τούτων, ἐμφαίνεται ὅτι δὲν προϋπέστησαν σημαντικὰς ζημίας ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ καλλιεργηταὶ τῆς Κοινότητος Ἀνθήλης, διότι τὸ ποσοστὸν τῆς προσγενομένης ζημίας ποικίλλει σημαντικῶς κατὰ ἐκμετάλλευσιν. Ὅσοι βεβαίως ἐκ τούτων ἔχουν ὑποστῆ σοβαρὰς ζημίας καὶ ἔχει, ὡς ἐκ τούτου κλονισθῆ ἡ οἰκονομία των, νὰ τύχουν τῶν ἀνωτέρω ἀναφερομένων διευκολύνσεων πληρωμῆς τῶν δανείων των καὶ ἐν καιρῷ ἀναλόγου ἐνισχύσεως. Ὅσοι ὅμως ἀποδεδειγμένως δύνανται νὰ πληρώσουν ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὰς ὑποχρεώσεις των εἴτε διότι ὑπέστησαν σημαντικὰς ζημίας, εἴτε διότι διαθέτουν ἕτερα, ἐξ ἄλλων καλλιεργειῶν ἢ ἀπασχολήσεων εἰσοδήματα, θὰ πρέπει νὰ πληρώσουν ἀνάλογα ποσὰ πρὸς τὴν δυναμικότητά των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαδάκη–Στάϊκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.1.58 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαδάκη–Στάϊκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Α. Τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2535)53» δὲν ἀπεσύρθη, ἀλλ’ ἁπλῶς ἀνεβλήθη ἡ κατ’ ἄρθρον ψήφισίς του, ἵνα ἀναμορφωθοῦν ὡρισμέναι διατάξεις ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν κληρούχων. Β. Ὡς πρὸς τὴν ἐπιδιωκομένην πλήρη σχεδὸν ἀπαλλαγὴν τῶν κληρούχων τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν Μακεδονίας ἀπὸ παντὸς χρέους δι’ ἀξίαν τῶν παραχωρηθέντων αὐτοῖς κλήρων παρατηροῦμεν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἀπὸ ἐτῶν ἤδη πολλῶν ἐζητήθη παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων ὅπως καὶ τὰ χρέη τῶν ἐξ ἀποκαταστάσεως εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας ὑπαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ν. 18)44 ὡς ἐγένετο διὰ τοὺς ἐπὶ ἑτέρων κατηγοριῶν γαιῶν ἀποκατασταθέντας ἀγρότας παρ. Ν. Δ. 1118)49. Ἀλλ’ ἅπασαι αἱ μεταπελευθερωτικαὶ Κυβερνήσεις ἐδέχθησαν ὅτι τὰ χρέη ταῦτα οὔτε ὑπήχθησαν, οὔτε ἠδύναντο νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ν. 18)44, διὰ τοὺς ἀκολούθους λόγους: 1. Διότι, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ χρέη τῶν λοιπῶν κληρούχων, τὰ χρέη τῶν ἀποκατασταθέντων εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας δὲν εἶχον προσδιορισθῆ πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ν. 18)44. 2. Διότι ἐνῷ κατόπιν τοῦ ν. 18)44 ἐθεωρήθη ἀπεσβεσμένον τὸ χρέος τοῦ Δημοσίου ἔναντι τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν λοιπῶν κληρούχων ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων, ἐξακολουθεῖ ἀντιθέτως νὰ ὑφίσταται εἰς ἀκέραιον τὸ χρέος τοῦ Δημοσίου ἔναντι τῶν ξένων ὁμολογιούχων συνετείᾳ τῶν εἰς χρυσὸν συναφθέντων δανείων, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποστραγγιστικῶν ἔργων Μακεδονίας. Τὰ ἔργα δὲ ταῦτα ἐκόστισαν εἰς τὸ Δημόσιον 4 δισεκ. προπολεμικῶν δραχμῶν. 3. Διότι, ἐνῷ (συμφώνως πρὸς τὰς πρὸ τοῦ Ν. Δ. 2535) 53 ἰσχυούσας διατάξεις οἱ κληροῦχοι τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν ὤφειλον νὰ καταβάλουν 5.000 δραχ. κατὰ στρέμμα (κόστος ἔργων 4.000.000 δραχ. κατανεμόμενον εἰς 800.000 περίπου στρέμματα), ἤδη, κατόπιν τοῦ Ν. Δ. 2535)53 θὰ πληρώσουν μόνον 500–1000 περίπου σημερινὰς δραχμὰς κατὰ στρέμμα (ἀναλόγως τῆς ποιότητος). Συνεπῶς ὠφελήθησαν 4500 ἕως 4000 δραχ. κατὰ στρέμμα, ἐνῷ οἱ λοιποὶ κληροῦχοι διὰ τῆς πλήρους διαγραφῆς τῶν χρεῶν των ὠφελήθησαν ἐφ’ ὅσον δὲν εἶχον πληρώσει μόνον 200–300 δραχ. κατὰ στρέμμα ὅση ἦτο ἡ ἀξία τῶν παραχωρηθεισῶν αὐτοῖς γαιῶν. 4. Διότι αἱ ἀποστραγγισθεῖσαι γαῖαι ἔχουν ἀσυγκρίτως πλουσιωτέραν ἀπόδοσιν τῶν λοιπῶν γαιῶν. β) Εἶναι τεχνικῶς δυσχερεστάτη καὶ θὰ ἀνέβαλλεν ἐπ’ ἄπειρον τὴν ἔκδοσιν τῶν παραχωρητηρίων ἡ τυχὸν ἐφαρμογὴ κανόνων θεσπιζόντων διακρίσεις συμψηφισμοὺς προπολεμικῶν πληρωμῶν κ.λ.π. Ἄλλως δὲν θὰ ἔπρεπε ν’ ἀκυρωθοῦν καὶ τὰ ἤδη ἐκδοθέντα 10.000 ὁριστικὰ παραχωρητήρια. γ) Τ’ ἀνωτέρω ἰσχύουν καὶ διὰ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν τῶν κληρούχων τῶν μετακινηθέντων ἐξ ἀραιοτέρων Συνεταιρισμῶν δι’ οὓς μάλιστα ἔχουν ληφθῆ εἰδικὰ εὐεργετικὰ μέτρα (διατήρησις οἰκημάτων κ.λ.π.) κτισμάτων, ἀμπελῶν κ.λ.π. φυτειῶν εἰς παλαιοὺς Συνεταιρισμοὺς ἔκπτωσις 10% ἔναντι ἀξίας ἐγκαταλειφθέντων κλήρων. δ) Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποστραγγιστικῶν ἔργων, τὸ Δημόσιον ἐδαπάνησε καὶ ἐξακολουθεῖ κατὰ τὸ πλεῖστον νὰ ὀφείλῃ (ὡς διὰ τὰ ἔργα Μακεδονίας) πολλαπλάσια ποσά. Τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς δαπάνης ταύτης ἐπεβάρυνε καὶ θὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι δίκαιον, φρονοῦμεν, ποσοστὸν τῆς δαπάνης ταύτης νὰ ἐπιβαρύνῃ καὶ τοὺς κυρίως ἐκ τῶν ἔργων ὠφεληθέντας. 2. Τὰ ἐκ τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐν λόγῳ χρεῶν ἔσοδα εἰσάγονται (κατὰ 90%) εἰς τὸν προϋπολογισμὸν Κρατικῶν Ἐπενδύσεων καὶ θὰ διατεθοῦν ἀποκλειστικῶς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ αὐτῶν τῶν κληρούχων, ὧν, εἰς πολλὰς περιφερείας, ἡ παραγωγὴ κινδυνεύει ἐκ πλημμυρῶν, πλησμονῆς ὑδάτων κ.λ.π. 3. Ἡ τυχὸν διαγραφὴ τῶν ἐξ ἀποκαταστάσεως χρεῶν τῶν κληρούχων τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν Μακεδονίας θὰ ὑπεκίνει ἀνάλογον ἐπιδίωξιν καὶ τῶν κληρούχων τῶν ἀποκατασταθέντων εἰς ἀποστραγγισθείσας γαίας τῶν λοιπῶν διαμερισμάτων τῆς Χώρας. Γ. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 2535)53 παρεσχέθησαν εἰς τοὺς κληρούχους πολλὰ εὐεργετήματα (σημαντικὴ μείωσις χρέους, ἐξόφλησις εἰς 15 ἐτησίας δόσεις, εἰδικὰ μέτρα διὰ μετακινηθέντας ἐξ ἀραιοτέρων Συν)σμῶν κ.λπ.). Ἤδη διὰ τοῦ καταρτισθέντος νομοσχεδίου παρέχονται καὶ ἄλλα εὐεργετήματα (παράτασις χρόνου ἐξοφλήσεως, ἀπαλλαγὴ ἀπὸ συνεπειῶν ὑπερημερείας, ἀναστολὴ χρεώσεως μέχρι πλήρους ἀξιοποιήσεως τῶν γαιῶν εἰς ὡρισμένας περιφερείας, κατάργησις προσωρινῶν δόσεων διὰ τοὺς ἀπὸ ἐτῶν ἀποκατεστημένους κ.λ.π.). Πέραν τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν ὅτι οἱοσδήποτε περιορισμὸς τῶν ὑποχρεώσεων τῶν ἀποκατασταθέντων εἶναι ὅλως ἀδικαιολόγητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Παπαστεργίου, Α. Πατσιαντᾶ, Κ. Τσιγάρα καὶ Ν. Κιτσίκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὰς ὡς ἄνω ἐρωτήσεις καὶ ἀναφοράς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διετάχθη ἤδη ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Μαγνησίας, ὅπως προβῇ τὸ ταχύτερον εἰς ποσοστολόγησιν τῶν γενομένων ζημιῶν ἐν τῇ περιφερείᾳ αὐτῆς εἰς τὰς καλλιεργείας καὶ τὰς ἀγροτικὰς περιουσίας γενικώτερον, ἐν σχέσει μὲ τὸ σύνολον τῶν περιουσιακῶν στοιχείων καὶ τῶν εἰσοδημάτων ἑκάστου πληγέντος παραγωγοῦ, καταρτίσῃ δὲ καὶ ὑποβάλῃ ὀνομαστικοὺς πίνακας τῶν πληγέντων ὡς καὶ συγκεντρωτικὸν πίνακα τῶν ζημιωθέντων παραγωγῶν κατὰ τέσσαρας ἕως πέντε ὁμάδας ἀναλόγως τῆς ἐκτάσεως τῶν ζημιῶν, ἀμέσων καὶ μελλοντικῶν, προκειμένου νὰ ἀποφασισθοῦν καὶ νὰ ληφθοῦν μέτρα ἀνακουφίσεως καὶ ἐνισχύσεως αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Α. Πατσιαντᾶ. 1. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 452) 14.1.1957 ἐγγράφου ὑμῶν ἀφορῶντος τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι αἱ περιφερειακαὶ ὑπηρεσίαι τῆς Κρατικῆς Σποροπαραγωγῆς, προβαίνουν κατ’ ἔτος καὶ εἰς χρονικὴν περίοδον ὁριζομένην δι’ ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας (Ἰούλιος–Σεπτέμβριος) εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ὑπὸ τῶν μετ’ αὐτῶν συμβληθέντων σποροπαραγωγῶν, παραχθέντος σιτοσπόρου, τὴν παρασκευὴν τούτου (καθαρισμόν, ἀπολύμανσιν κ.λ.π.), τὴν συσκευασίαν του ἐντὸς σάκκων σφραγιζομένων ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας ἡμῶν πρὸς ἐγγύησιν τῆς καλῆς ποιότητος καὶ καταλληλότητος τούτου πρὸς σπορὰν καὶ τὴν διάθεσίν του ἐν συνεχείᾳ εἰς τοὺς σιτοκαλλιεργητὰς πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των εἰς σιτόσπορον. 2. Ἐν ὄψει τῆς ἀνωτέρω διαδικασίας παραγωγῆς καὶ συγκεντρώσεως τοῦ σιτοσπόρου καὶ συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐπιστροφὴ πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν ἡμῶν τοῦ παραληφθέντος ὑπὸ τῶν σιτοκαλλιεργητῶν Γρεβενῶν καὶ μὴ χρησιμοποιηθέντος σπόρου, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν λόγοι ἀνώτεροι τῆς θελήσεώς των δὲν ἐπέτρεψαν τὴν σποράν του. 3. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 217011) 4.1.58 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὴν Ἕνωσιν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Γρεβενῶν, ὑπεδείξαμεν ὅπως συστήσῃ πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους σποροκαλλιεργητὰς νὰ διαφυλάξουν τὸν μὴ χρησιμοποιηθέντα σπόρον μέχρι τῆς προσεχοῦς περιόδου σπορᾶς, ἀπολυμαίνοντες τοῦτον, ἐὰν ἤθελε παραστῇ ἀνάγκη, βάσει ὁδηγιῶν χορηγηθησομένων ὑπὸ τοῦ Κέντρου Σποροπαραγωγῆς Γρεβενῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐπὶ 5′ λεπτά;

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις ἐπὶ 5′ λεπτά.

(Ὥρα 6 μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 6.10′ μ. μ.)

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν περὶ νοσηλείας εἰς Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1137)46 καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἀρχισμηνίας τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§9Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν θὰ παύσουν νὰ νοσηλεύωνται πολῖται εἰς τὸ Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα Μ.Τ.Σ.

§10Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Νομίζω, ὅτι ἐκ τοῦ νόμου δὲν ἐπιτρέπεται νὰ νοσηλεύωνται πολῖται εἰς τὸ Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα.

§11Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέπεται μόνον εἰς τοὺς συγγενεῖς τῶν ἀξιωματικῶν.

§12Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἔπρεπε ὁ νοσηλευόμενος νὰ εἶναι δικαιοῦχος.

§13Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ ὑπαξιωματικοὶ εἰς τὴν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν.

§14Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Αὐτὸ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ μόνον ἐφ’ ὅσον ὑπάρχῃ δυνατότης διότι τὸ Ταμεῖον εἶναι βεβαρημένον πολύ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§16ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν περὶ νοσηλείας εἰς Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1137)46 καὶ εἰς τοὺς Ἀξιωματικοὺς καὶ Ἀρχισμηνίας τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων ἱπταμένων τῆς Β. Ἀεροπορίας νομοθεσίας».

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς περὶ προστασίας τῶν ἐφέδρων ἱπταμένων τῆς Β. Ἀεροπορίας νομοθεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 195) 16.2.51, 344) 29.3.52, 158) 27.2.54 καὶ 809) 8.6.54 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν τὸν διορισμὸν Βορειοηπειρωτῶν καὶ Κυπρίων εἰς δημοσίας θέσεις καὶ θέσεις Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, ἐπεκτάσεως τοῦ μέτρου τούτου καὶ ἐπὶ τῶν ὁμογενῶν ἀλλοδαπῶν προερχομένων ἐκ Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐκ νήσων Ἴμβρου καὶ Τενέδου καὶ μισθώσεως καταλλήλου χώρου πρὸς στέγασιν τῶν γραφείων τοῦ ἐν Ἑλλάδι Κλιμακίου τῆς Προσωρινῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης».

§20Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ πρέπει νὰ ὑπολογίζεται ὁ χρόνος τῆς συνταξιοδοτήσεώς των ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των.

§21Σ. ΛΟΪΖΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. συνάδελφον, νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον κρατεῖ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀβάσιμος, διότι οἱ περὶ ὧν πρόκειται συνταξιοδοτοῦνται ἀπὸ τοῦ διορισμοῦ των, δίδω δὲ τὴν πληροφορίαν ὅτι εἶναι περίπου 200 Κύπριοι συνταξιοῦχοι. Ἄλλωστε, ὁ νόμος προβλέπει ὅτι οἱ Κύπριοι ἠμποροῦν νὰ διορισθοῦν μόνον ἂν εὑρίσκοντο ἐδῶ μέχρι τέλους 1953, καί, συνεπῶς, ἂν δὲν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθοῦν ἄλλοι.

§22Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. συνάδελφος δὲν ἔχει μελετήσει καλὰ τὸ θέμα. Δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς Κυπρίους, ἀλλὰ καὶ τοὺς Βορειοηπειρώτας. Θέλω νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι θέλω νὰ περιληφθῇ διάταξις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθημεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ δὲν τὴν ἔχει τὸ νομοσχέδιον, ὥστε, ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ χρόνου τῆς συντάξεως νὰ ὑπολογίζεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ διορισμοῦ. Ἄλλωστε αὐτοὶ εἶναι διωρισμένοι διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν ἔχουν νὰ ζημιωθοῦν. Ἐπιμένω εἰς τὴν ἀναβολὴν διότι οἱ διοριζόμενοι φέρονται ὡς ἀλλοδαποὶ καὶ χρειάζεται εἰδικὴ διάταξις. Ἐπειδὴ δὲν εἴχομεν τοιαύτην, ἐταλαιπωρήθημεν ἐπὶ πέντε χρόνια διὰ νὰ τακτοποιήσωμεν τὴν συνταξιοδότησιν τῶν Βορειοηπειρωτῶν καὶ μόλις πέρυσι τὸ κατωρθώσαμεν.

§23Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, τὸν ἀξιότιμον κ. συνάδελφον, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, πρὸς τοὺς ὁποίους τὸ Ἔθνος αἰσθάνεται μίαν ὑποχρέωσιν, ἐθνικὴν καὶ ἠθικήν, ἀπεριόριστον καί, συνεπῶς δὲν εἶναι ὀρθὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ φέρῃ δυσχερείας εἰς τὸ θέμα τῆς τακτοποιήσεως παιδιῶν τῆς Βορείου Ἠπείρου καὶ τῆς Κύπρου, τῆς ἀκόμη ἀγωνιζομένης. Ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. συναδέλφου, ἀφορώσης εἰς τὸ συνταξιοδοτικὸν δικαίωμα, ὁ ὁποῖος ζητεῖ μίαν διασάφησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὸ Σύνταγμα ὁρίζει ἐν προκειμένῳ ὅτι ἀπαιτεῖται γνωμάτευσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, μὴ ἐφαρμοζομένων ὑπὸ τοῦ Συνεδρίου τῶν ἄνευ αὐτῆς ψηφισθεισῶν διατάξεων. Κατὰ μείζονα λόγον ἂν πρόκειται περὶ ἁπλῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ θέμα—καὶ ἂν ὑπάρχῃ, δὲν λύεται διὰ τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἑπομένως θὰ παρεκάλουν νὰ τερματίσωμεν τὸ θέμα αὐτό.

§24Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. Μπακόπουλος νομίζει ὅτι ἔχω ἀντίρρησιν τυπικὴν νὰ μὴ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἔχω οὐσιαστικὴν ἀντίρρησιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Μπακόπουλος.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς κρατεῖται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Μαΐου 1956 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τεχνικῆς Ἑταιρίας ΑΜΜΑΝ καὶ ΓΟΥΪΤΝΕΥ.

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Μαΐου 1956 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Τεχνικῆς Ἑταιρίας ΑΜΜΑΝ καὶ ΓΟΥΪΤΝΕΥ».

§28Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Πρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ὑποβάλω εἰς σᾶς καὶ τὸ Σῶμα τὴν ἑξῆς πρότασιν: Τὸ καπνεργατικὸν νομοσχέδιον θὰ ἀπασχολήσῃ ἀρκετὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, ἐνῷ ἐκκρεμοῦν δύο ἄλλα νομοσχέδια, τὸ «περὶ σχεδίου πόλεως» καὶ «περὶ Τουρισμοῦ», τὸ καθ’ ἕνα ἐκ τῶν ὁποίων εἰς μίαν συνεδρίασιν θὰ ψηφισθῇ.

§29ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι βέβαιον.

§30Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Εἶναι πολὺ πιθανώτερον ἀπὸ τοῦ νὰ περάσῃ τὸ καπνεργατικόν. Ἐάν, λοιπόν, καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις συμφωνῇ, θὰ παρακαλέσω νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν ἑνὸς ἀπὸ τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια, ὅποιο θέλετε.

§31Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν αἱ ἡμέραι αὐταὶ νὰ ἀφιερωθοῦν εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, ὁπότε θὰ συνέλθῃ ἡ Βουλή, θὰ πάρωμεν τὴν ἡμέραν τοῦ ἐλέγχου, ἡ ὁποία θὰ καταργηθῇ. Ὡς πρὸς τὴν σειρὰν τῆς συζητήσεως τῶν νομοσχεδίων, κατὰ τὴν γνώμην μας, δοθέντος ὅτι τὸ καπνεργατικὸν νομοσχέδιον ἀφορᾷ εὐρυτάτην λαϊκὴν μᾶζαν καί, συνεπῶς, ἔχει μεγάλο κοινωνικὸν περιεχόμενον, θὰ ἐπροτιμούσαμεν νὰ ἀρχίσῃ σήμερον ἡ συζήτησίς του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψίς μας.

§32Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔθεσεν ἕνα ἄλλο ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν ἔθιξα, τὸ ζήτημα τοῦ νὰ ἀφιερωθῇ ἡ αὐριανὴ ἡμέρα εἰς νομοθετικὴν ἐργασίαν. Αὐτὸ μόνον ἂν ἡ Ἀντιπολίτευσις τὸ ζητήσῃ, ἡμεῖς ἠμπορεῖ νὰ τὸ δεχθῶμεν, καὶ νὰ διατεθῇ τότε εἴτε διὰ τὸ πολεοδομικόν, εἴτε διὰ τὸν Τουρισμόν, ὅπως θέλετε. Ἔχετε ἀντίρρησιν;

§33Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἴπομεν ὅτι θὰ διατεθῇ ἡ ἡμέρα αὐτή, ἡ ὁποία καταργεῖται αὔριον, διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§34Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Βεβαίως, δὲν πρόκειται ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ χάσῃ οὔτε μίαν ἡμέραν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα Προεδρείου. Δὲν ἠμπορῶ, ἂν μίαν ἡμέραν δὲν γίνῃ ἔλεγχος νὰ μὴ τὴν δώσω τὴν ἄλλην ἑβδομάδα. Αὐτὴ εἶναι ρητὴ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν εἶμαι διατεθειμένος νὰ παραβῶ.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ συζητήσωμεν σήμερον τὸ καπνεργατικὸν καὶ ἡ προσεχὴς συνεδρίασις νὰ εἶναι διὰ τὰ ἄλλα νομοσχέδια. Ὁ ἔκτακτος λόγος δὲν μὲ ἀφορᾷ ἐμένα, ἐμένα μὲ ἀφορᾷ ἡ σημερινὴ συνεδρίασις, καὶ εἶμαι παρών.

§37Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Θὰ τελειώσῃ σήμερον;

§38Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὁ κ. Χαβίνης, ἔκαμεν ἐπὶ τοῦ καπνεργατικοῦ, μίαν ὀρθοτάτην παρατήρησιν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κάθε ὁμιλητὴς νὰ καταναλίσκῃ μίαν καὶ δύο ὥρας.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Νικολαΐδη, θὰ κάμωμεν συνεδρίασιν τὴν Πέμπτην τὸ πρωΐ, διὰ νὰ συνεχίσωμεν τὸ καπνεργατικόν. Ὁρίστε. Σᾶς δίδω λύσιν ἐγώ. Ἀντὶ νὰ διακόψωμεν τὴν Τετάρτην τὸ βράδυ, νὰ διακόψωμεν τὴν Πέμπτην τὸ πρωΐ.

§40Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἂν δὲν περατωθῇ σήμερον ἡ συζήτησις εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, τοῦ καπνεργατικοῦ, θὰ συνεχισθῇ αὔριον, διότι πρέπει νὰ τελειώνωμεν. Ἐγὼ ἐλπίζω, ὅτι θὰ τελειώσῃ σήμερον καὶ πρέπει νὰ τελειώσῃ σήμερον, καὶ παρακαλῶ τοὺς ρήτορας νὰ εἶναι σύντομοι.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ μάλιστα, θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ὅπως, ἀκριβῶς διὰ τὸ καπνεργατικόν, συνέλθωμεν τὴν Πέμπτην τὸ πρωΐ, διὰ νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν καὶ νὰ τελειώσῃ καὶ αὐτό.

§42Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἄλλωστε ἐξηντλημένον τὸ θέμα.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λαμβάνομεν ἀπόφασιν ὅτι ἡ αὐριανὴ ἡμέρα ἐλέγχου μετατίθεται διὰ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα, ὁπότε θὰ γίνουν αἱ ἀναλογοῦσαι εἰς τὴν ἑβδομάδα αὐτὴν συνεδριάσεις κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἐπὶ πλέον ἡ μετατιθεμένη αὐριανή. Συνεπῶς, αὔριον θὰ ἔχωμεν συνέχειαν τοῦ καπνεργατικοῦ, ἐκτὸς ἄν, ὡς ἐλπίζομεν, ἔχῃ λήξει ἡ συζήτησις, ὁπότε θὰ συζητηθῇ ἓν ἄλλο νομοσχέδιον καὶ θὰ γίνῃ συνεδρίασις καὶ τὴν Πέμπτην, ὥραν 10ην πρωϊνήν, διὰ νὰ τελειώσωμεν τὸ καπνεργατικόν.

§44Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ κωλύομαι αὔριον, νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.

§45Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σωστόν, ἀλλὰ ἂν δὲν τελειώσωμεν ἀπόψε, θὰ κάμωμεν καὶ αὔριον.

§46ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος τῆς ὁμιλίας τῶν ρητόρων.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε, χωρὶς νὰ γίνῃ κατόπιν τυπικῆς προτάσεως ὁ περιορισμὸς νὰ αὐτοπεριορισθοῦν οἱ ρήτορες εἰς τὸ τέταρτον;

§48Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, ὡς τὸ καπνεργατικόν, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ 45.000 ἐργάτας καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἔχομεν πλείστας ὅσας παρατηρήσεις, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ τετάρτη συνεδρίασις, κύριε Λυμπέρη, αὐτή.

§50Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶναι ἡ τετάρτη συνεδρίασις, ἀλλὰ δὲν ὡμίλησαν ἀκόμη οἱ ρήτορες οὔτε εἶναι δυνατὸν τὰ ἐλάχιστα ἄρθρα του νὰ παρέλθουν ἐν σιγῇ.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Λυμπέρη, ἔχετε τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§52Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προχθὲς ἔγινε μία ἀλλαγὴ μεταξὺ Λυμπερίδη καὶ ἐμοῦ καὶ θὰ ὁμιλήσω μετὰ ἐγώ.

§53Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκάματε μίαν πρότασιν νὰ περιορισθῇ ἡ ἀγόρευσις τῶν ρητόρων εἰς τὸ ¼, ἔγινε δεκτόν;

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ τὸ θέλουν οἱ κ. κ. βουλευταί;

§55Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ οἴνου.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεχίζεται ὅθεν ἡ αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§57Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι συντομώτατος, διότι τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν συζήτησιν ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς ὑπὸ δεκάδων συναδέλφων, τινὲς τῶν ὁποίων μάλιστα ἔχουν καὶ εἰδίκευσιν. Ὀφείλω ἐν ἀρχῇ νὰ διαμαρτυρηθῶ, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος ἐπέμεινε διὰ νὰ τελειώσῃ ἀπόψε ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, προσφάτως μᾶς ἔφερε μίαν ἐννεασέλιδον τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι ὁλόκληρον νομοθέτημα. Περιέχει διατάξεις ἀσχέτους μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Καὶ αἱ τροπολογίαι αὐταὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ— καὶ εὔχομαι νὰ διαψευσθῶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ — θὰ ἐπιτείνουν τὴν συζήτησιν καὶ εἶναι ζήτημα ἂν θὰ ἔχωμεν τελειώσει τὸ καπνεργατικὸν νομοσχέδιον εἰς τὸ τέλος τοῦ μηνὸς Μαρτίου. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποσύρῃ αὐτὴν τὴν 9σέλιδον τροπολογίαν, τὴν ἄσχετον μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἂν θέλῃ, πράγματι, νὰ τελειώνωμεν τὸ συντομώτερον. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναλογίζομαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὴν ἐντύπωσιν τὴν ὁποίαν προεκάλεσε τὸ ἄγγελμα τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ γνωστοῦ νόμου 2348, πρὸ 4 καὶ πλέον ἐτῶν, εἰς τὴν πόλιν τῆς Καβάλας, εἰς τὸ πρῶτον καπνεργατικὸν κέντρον τῆς Χώρας. Εἶχε προκαλέσει εἰς τὴν πόλιν ἡ ἐπιψήφισις αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου ἀσυνήθη σάλον, ἀναστάτωσιν, ἀπόγνωσιν καὶ ἀγανάκτησιν, διότι ἐσφαγιάζοντο τὰ δικαιώματα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως. Κύριοι συνάδελφοι, δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἐκτήθησαν κατόπιν πολυετῶν σκληρῶν ἀγώνων τῆς καπνεργατικῆς τάξεως, τῆς τάξεως ἡ ὁποία ἐργάζεται ὑπὸ τὰς πλέον ἀνθυγιεινὰς συνθήκας, ἀνετράπησαν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς μειώσεως τοῦ κόστους τῶν καπνῶν καὶ τῆς διευκολύνσεως δῆθεν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἡ καπνεργατικὴ τάξις ὑπέστη πλῆγμα βαρύτατον. Ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου δὲν ἦτο τόσον ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῶν καπνῶν καὶ ἡ διευκόλυνσις τῶν ἐξαγωγῶν, σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου ἦτο νὰ εὐνοηθοῦν οἱ καπνέμποροι καὶ νὰ κτυπηθοῦν ἀκόμη αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι καὶ κατακτήσεις τῆς καπνεργατικῆς τάξεως. Τοῦτο τὸ ἐδήλωσε καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ἐπαιρόμενος, ὅτι διὰ τοῦ νόμου 2348 ἀπέβλεψεν εἰς τὴν διάλυσιν τῶν Σοβιὲτ τῶν καπνεργατῶν τὰ ὁποῖα μόνον εἰς τὴν νοσηρὰν φαντασίαν τοῦ τότε Ὑπουργοῦ προφανῶς ὑπῆρχον. Κύριοι συνάδελφοι, ὄντως ὁ ν. 2348, δὲν εἶναι μόνον ἀντεργατικὸς ὑπὸ τὴν στενὴν σημασίαν, εἶναι καὶ ἀντικειμενικός. Ἀντιβαίνει καὶ εἰς θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ἀντιβαίνει καὶ πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ ἀσφαλιστικοῦ μας δικαίου, ἀντιβαίνει καὶ πρὸς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις, ἀλλὰ ἀκόμη εἶναι καὶ ἀντιοικονομικὸς ἔναντι ἀμφιβόλων πλεονεκτημάτων. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐν γένει καπνικήν μας οἰκονομίαν, ἐπιβαρύνει ὑπερμέτρως καὶ τὸν καπνὸν καὶ τὸ Ι.Κ.Α. Εἰδικώτερον διὰ τὴν πόλιν τῆς Καβάλας, ἐμειώθη καὶ ὁ μέσος ὅρος τῶν πραγματοποιηθέντων, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἔτος 1952, ἐτησίως, ἡμερομισθίων καὶ τὸ μέσον εἰσόδημα ἑκάστου καπνεργάτου καὶ τὸ συνολικὸν εἰσόδημα τῆς πόλεως διὰ τῆς καπνεργασίας.... (ἀναγινώσκει)..... Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, κύριοι βουλευταί, ἐπ’ ἐλάχιστον μόνον βελτιώνεται ἡ κατάστασις. Διὰ νὰ ἀρθοῦν ὁλοσχερῶς αἱ ἀδικίαι ποὺ προεκλήθησαν ἐκ τῶν ἐν λόγῳ νόμων, πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὰς τροπολογίας ποὺ ἔχουν κατατεθῆ ὑπὸ τῶν ἀγροτικῶν βουλευτῶν καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων τροπολογιῶν ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω τὸν λόγον κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Πρέπει νὰ ἐξομοιωθοῦν πλήρως οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται πρὸς τοὺς τοιούτους τοῦ Ι.Κ.Α., ἐφ’ ὅσον πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τοῦ ν. 1846) 51, πλὴν τῆς περὶ ὁρίου ἡλικίας τοιαύτης, νὰ δικαιωθοῦν κατωτάτου ὁρίου συντάξεως οἱ μὴ πληροῦντες τὰς προϋποθέσεις, νὰ ὑπολογισθοῦν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ι.Κ.Α. ὅλα τὰ πραγματοποιηθέντα εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Τ.Α.Κ. ἡμερομίσθια ἀνεξαρτήτως λήψεως ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημιώσεως, νὰ παρασχεθῇ δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως λόγῳ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας εἰς τοὺς συμπληροῦντας τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των πατητὰς καὶ στοιβαδόρους καὶ τὸ 50ὸν εἰς τὰς καπνεργατρίας. Νὰ καταργηθῇ ἡ ἐπαίσχυντος διάταξις περὶ ἑξαημέρου σχέσεως ἐργασίας καὶ νὰ παραμείνῃ ἡ εἰδικὴ εἰσφορὰ τοῦ 3% διὰ τὰ ἔτη 1955 ἢ 1956 μειουμένη διὰ τὰ ἑπόμενα μέχρι τοῦ ἔτους 1960, ὡς ὡρίσθη ὑπὸ τῆς προσφάτου τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἰς 1,5%. Προσέτι δὲ κρίνεται ἀναγκαῖος διὰ τὴν κάλυψιν τῶν σχετικῶν δαπανῶν ὁ διπλασιασμὸς τοῦ ἐπιβληθέντος ὑπὲρ τοῦ Τ.Α.Κ. διὰ τοῦ Ν. Δ. 421)1947 ποσοῦ ἐκ δραχμῶν μιᾶς κατὰ ὑποβαλλόμενον εἰς φορολογίαν χιλιόγραμμον καπνοβιομηχανικῶν προϊόντων. Ἐπιβάλλεται ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς τραγικῆς θέσεως τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν, νὰ δώσητε μεγαλύτερα ποσὰ ἐπιδομάτων καὶ εἰς εὐρύτερον κύκλον προσώπων, διότι ἡ πρόσφατος ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ ἀπόφασίς σας δὲν λύει τὸ πρόβλημα. Ἡ Κυβέρνησις ἐπαγγελθεῖσα τὴν ἄρσιν τῶν ἐξοντωτικῶν διὰ τοὺς καπνεργάτας μέτρων, ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ εἰς ριζικὰς λύσεις καὶ ἂς ἀφήσῃ τὰ ἡμίμετρα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§59Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ρύθμισιν ὡρισμένων ζητημάτων καπνεργατικῶν κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν τὴν 21ην Νοεμβρίου 1956. Ἐν συνεχείᾳ ἦλθεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας τὸν Μάρτιον τοῦ 1957. Συνεχῶς εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, κατ’ ἀρχὴν τῆς Βουλῆς, καὶ ἀργότερον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, χωρὶς νὰ συζητῆται, ἀνεβάλλετο δὲ διαρκῶς ἡ συζήτησις διότι προηγοῦντο ἄλλα νομοσχέδια. Εὑρίσκετο, συνεπῶς, ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν χωρὶς νὰ συζητῆται. Συνεπείᾳ τῆς καταστάσεως αὐτῆς, κατέθεσα ἐπερώτησιν τὴν 10ην Ὀκτωβρίου 1957, ἡ ὁποία προετάχθη καὶ ἀπεφασίσθη νὰ συζητηθῇ τὴν 17ην Ἰανουαρίου 1958. Αἰφνιδίως τότε, τὴν 16ην Ἰανουαρίου ἤρχισεν ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου μὲ τὸν σκοπὸν νὰ μὴ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησίς μου. Δηλαδή, ἦλθε μετὰ παρέλευσιν 15 ὁλοκλήρων μηνῶν πρὸς συζήτησιν.

§60Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, σεῖς ἀναπτύσσετε τὴν ἐπερώτησίν σας. Ἦσθο ἀπὼν ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀνέφερον τοὺς λόγους τῆς βραδύτητος. Ἐδημιουργεῖτο μεγάλη οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις διὰ τὸ Ι.Κ.Α., καὶ δι’ αὐτὸ πρῶτον, ἔπρεπε νὰ ἐξεύρωμεν πόρους εἰς τὸ Ἵδρυμα καὶ μετὰ νὰ ψηφίσωμεν αὐτὰς τὰς ἐπιβαρύνσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπερώτησίν σας, δύναται νὰ συζητηθῇ.

§61Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔπρεπε νὰ εἴχατε προΐδει τὰς οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις καὶ μετὰ νὰ τὸ κατεθέτατε εἰς τὴν Βουλήν.

§62Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν προσετέθησαν αἱ οἰκονομικαὶ ἐπιβαρύνσεις.

§63Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν προσετέθη τροπολογία τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζω ἐὰν δέχεσθε τώρα. Ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰς τὰ πρόθυρα ἡ ἐπερώτησίς μου καὶ μετὰ νὰ ἀναγκασθῆτε νὰ φέρητε πρὸς συζήτησιν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἡ ἱστορία αὐτὴ ἀποδεικνύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας δὲν εἶχον διάθεσιν νὰ φέρουν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον τροποποιεῖ τὸν ἐπαίσχυντον νόμον 2348 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519, ἠναγκάσθη δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διότι ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τοῦ 3%. Ἡ δικαιολογία τῆς καθυστερήσεως, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ εἶχε βασιμότητα ἐὰν ἤρχετο βελτιωμένον τὸ νομοσχέδιον. Ἄρα ἡ καθυστέρησις ὀφείλετο εἰς τὸ ὅτι ἀπέφευγεν ἡ Κυβέρνησις νὰ θίξῃ τὰ κακῶς κείμενα. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἀπαντήσω εἰς τὰς ἀπόψεις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν κατὰ τὰς διακοπὰς τῶν ρητόρων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν ὅτι τὸ καπνεργατικὸν εἰσόδημα, μετὰ τὸν νόμον 2348 ηὐξήθη. Οἱ ἀριθμοὶ ὅμως, λέγουν τὸ ἀντίθετον, ὅτι ἐμειώθη κατὰ 130 ἕως 150 ἑκατομμύρια ἐν τῷ συνόλῳ του. Πρὸ τοῦ νόμου 2348 κατὰ μέσον ὅρον εἰργάζοντο 27.000 καπνεργάται ἐκ τῶν ὁποίων 55% ἦσαν ἄνδρες καὶ 45% γυναῖκες. Μέσος ὅρος τοῦ ἡμερομισθίου 55 δραχ. πραγματοποιούμενα ἡμερομίσθια 6.000.000 κατ’ ἔτος, εἰσόδημα καπνεργατικὸν ἐν συνόλῳ 330–350 ἑκατομμύρια. Σήμερον ἐργάζονται 43 ἕως 45 χιλιάδες καπνεργάται, ἐκ τῶν ὁποίων 88% γυναῖκες καὶ 12% ἄνδρες. Μέσος ὅρος ἡμερομισθίου 42 δραχ. πραγματοποιούμενα ἡμερομίσθια ἐν συνόλῳ κατ’ ἔτος 4.500.000–5.000.000 συνολικὸν εἰσόδημα 200–210 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα εἶχεν ὁ νόμος 2348 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519 διὰ τοὺς καπνεργάτας. Ἀλλὰ καὶ σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται ὅτι καπνεργατικὸν ζήτημα δὲν τὴν ἀπασχολεῖ. Νομίζω, ὅταν εἰς τὴν καπνεργασίαν ἀσχολοῦνται 45.000 ἐργάται καὶ ὅταν τὸ σύνολον τοῦ καπνεργατικοῦ εἰσοδήματος τῆς Ἑλλάδος ἀνέρχεται εἰς 200 ἑκατομμύρια κατ’ ἔτος, ὑπάρχει θέμα διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας πρὸς ρύθμισιν, ὑπάρχει θέμα ρυθμίσεως σχέσεων τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰς καπναποθήκας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα εἰσόδημα ποὺ κατανέμεται εἰς 45.000 ἐργάτας νὰ μὴ τυγχάνῃ τῆς ρυθμιστικῆς προσοχῆς τοῦ Κράτους.

§64Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς καπνεργάτας καὶ ὅπως γνωρίζετε ἡ προστασία τῆς ὁποίας οὗτοι τυγχάνουν εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ κάθε ἄλλην ἐργατικὴν τάξιν. Γνωρίζετε καλῶς ὅτι βοηθοῦνται καὶ ἀπὸ τὴν τακτικὴν καὶ ἀπὸ τὴν ἔκτακτον ἐπιδότησιν. Συνεπῶς ἔναντι τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων, ἀπολαμβάνουν ἰδιαζούσης προστασίας.

§65Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἡμίμετρα καὶ λαμβάνονται ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης. Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ γίνῃ εἶναι νὰ ληφθοῦν ριζικὰ μέτρα διὰ νὰ μὴ ζητοῦν οἱ 45.000 ἐργάται ἐλεημοσύνην ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, εἰσέρχομαι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον διαιρεῖται εἰς 5 διακεκριμένας περιπτώσεις ἑκάστη τῶν ὁποίων θὰ ἠδύνατο νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ἰδιαίτερον νομοσχέδιον. Ἡ πρώτη περίπτωσις, εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ τοῦ 3%. Ἡ Κυβέρνησις ἔφθασεν εἰς τὴν ἀνάγκην καὶ ὀρθῶς νὰ τὸ ρυθμίσῃ νομοθετικῶς. Τὰ ἔσοδα ἐκ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ λογαριασμοῦ, ἀνέρχονται μέχρι σήμερον, κατὰ τὴν πενταετίαν 1953–1957 εἰς 298 ἑκατομμύρια. Ἐπλήρωσε διὰ τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν 434 ἑκατομμύρια, δηλαδὴ ἔχει ἕνα ἄνοιγμα 136 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Τὸ ἄνοιγμα τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ εἶναι 136 ἑκατ. δραχ. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἠσφαλισμένων καπνεργατῶν πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἐκ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ. Δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν γνώμην, διότι καὶ οἱ νέοι καπνεργάται, 48 χιλιάδες καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὴν καπνεργασίαν καὶ αὐτοὶ ὡς νέοι προσφέρουν ἀσφαλιστικὴν εἰσφοράν, ἡ ὁποία εἰσπράττεται ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. διὰ νὰ λαμβάνουν συντάξεις οἱ παλαιότεροι, ἐξελθόντες ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα. Αὐτὸ τὸ ἔσοδον κανονικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπολογίζεται ὡς ἔσοδον, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει τὸ Ι.Κ.Α. διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν συνταξιούχων. Τὸ ἔσοδον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις δὲν τὸ ὑπολογίζει. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν αὐτὸ τὸ ἔσοδον, τὸ ἄνοιγμα αὐτὸ τῶν 136 ἑκατομ. θὰ γίνῃ σὺν 130. Διότι πράγματι οἱ νῦν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καταθέτουν ἕνα σημαντικὸν ποσὸν κατ’ ἔτος.

§66Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπολογίζεται.

§67Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ εἰδικὸς λογαριασμὸς ἔχει 190 ἑκατομ.

§68Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ Ι.Κ.Α. καταβάλλει καὶ πέραν τοῦ ἐσόδου ἐκ τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ λογαριασμοῦ. Οἱ λογαριασμοὶ εἶναι σαφεῖς καὶ δὲν ἐπιδέχονται ἀμφισβήτησιν. Τὸ ἔσοδον ἐκ τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ ὑπολογίζεται, ἀλλὰ αἱ καταβολαὶ εἶναι πολὺ μεγαλύτεραι καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑπάρχει τὸ ἔλλειμμα.

§69Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὄχι τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ.

§70Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐν γένει.

§71Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὰς εἰσφοράς, τὰς ὁποίας καταβάλλουν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. οἱ 45 χιλ. καπνεργάται.

§72Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐξήγησα εἰς τὴν Βουλὴν πῶς προκύπτει ἡ ζημία εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Αἱ 40 χιλιάδες καπνεργατῶν ἐργάζονται, ὡς γνωστόν, ἐποχιακῶς, ἐπὶ 5 τὸ πολὺ μῆνας. Συνεπῶς ἔχομεν ἐτησίως 16 χιλ. εἰσφορὰς διὰ τοὺς 13,5 μῆνας, διότι 13.5 μῆνας πληρώνει τὸ Ι.Κ.Α. Συνεπῶς ἔχομεν 16 χιλ. πλήρεις εἰσφορὰς τῶν 40 χιλ. καπνεργατῶν. Πόσοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ λαμβάνουν 10.500; Ἔχομεν τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ι. Κ.Α. μὲ αὐτὴν τὴν βάσιν, ὅτι λαμβάνουν 1 καὶ πληρώνουν 1,6. Αὐτὸ εἶναι τερατῶδες ἀσφαλιστικῶς καὶ ὁδηγεῖ εἰς ὁριστικὸν ναυάγιον.

§73Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μέχρι σήμερον, τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι ὅτι τὸ ἔσοδον 3% ἀνέρχεται εἰς 298 ἑκατομ. καὶ λέγει τὸ Ι.Κ.Α., ὅτι ἔχει ἄνοιγμα 136 ἑκατ. Μέχρι σήμερον τοὐλάχιστον, δὲν ἦλθε κανένας λογαριασμὸς ἐκ μέρους ὑμῶν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ τὰ ἔτη 1953 μὲ 1957 πόσα εἰσεπράχθησαν, ὡς ἀσφαλιστικὴ εἰσφορὰ τῶν νῦν ἐργαζομένων καπνεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ ἐργάζωνται 5 μῆνας τὸ ἔτος, ἀλλὰ πραγματοποιοῦν 5 ἑκατομ. ἡμερομίσθια κατ’ ἔτος καὶ τὰ 5 αὐτὰ ἑκατομμύρια μᾶς δίδουν ἕνα Α ποσὸν ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς καί, τὸ ὁποῖον ποσὸν ὑπολογιζόμενον πρὸς 5 χρόνια μᾶς δίδει Α ἐπὶ 5. Αὐτὸ τὸ Α ἐπὶ 5, οὔτε ὑμεῖς, τὸ ἀνεφέρατε, οὔτε τὸ Ι.Κ.Α., μέχρι σήμερον, μᾶς τὸ εἶπεν. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ι.Κ.Α. ἐπῆρε καὶ ὁλόκληρον τὴν περιουσίαν τοῦ τέως Τ.Α.Κ. Ἡ περιουσία αὐτὴ ἀνήρχετο εἰς πολλὰ ἑκατομμύρια δραχ., εἰς ἀκίνητα καί, κατὰ συνέπειαν αὐτὴ ἡ περιουσία ἀνήκει εἰς τοὺς καπνεργάτας καὶ ἔπρεπε τὸ Ι.Κ.Α. νὰ ὑπολογίσῃ καὶ αὐτὴν τὴν περιουσίαν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 1, ἢ 2 ἑκατοντάδας ἑκατομμύρια. Εἶναι εὐεργετικόν, τὸ ὁποῖον τὸ Ι.Κ.Α. δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ὑπολογίσῃ καὶ νὰ ἀφήνῃ τὸ ἄνοιγμα τῶν 136 ἑκατομ. Πρέπει νὰ ὑπολογίσῃ καὶ τὴν περιουσίαν, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησεν ἀπὸ τὸ τέως Τ.Α.Κ.

§74Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, παρηκολούθησα καὶ τοὺς συλογισμούς σας καὶ τοὺς λογαριασμούς σας. Παρηκολούθησα καὶ τὰς ἀπαντήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Συνεπέρανα λοιπόν, ὅτι ὡμιλήσατε περὶ Τ.Α.Κ., περὶ συγχωνεύσεώς του εἰς τὸ Ι.Κ.Α. περὶ περιουσίας κ.λ.π., ὡς νὰ ἐπρόκειτο, κύριε συνάδελφε, ἡ ὑπαγωγὴ τῆς καπνεργατικῆς τάξεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἡ συγχώνευσις τοῦ Ταμείου Καπνεργατῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α., νὰ εἶναι κἄτι, τὸ ὁποῖον ὁμοιάζει, περίπου, μὲ τὴν συγχώνευσιν δύο ἀσφαλιστικῶν ἰδιωτικῶν ἑταιριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐξετάζουν τί εἰσφέρει ἡ μὲν καὶ τί εἰσφέρει ἡ δέ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ὑποχρεωτικῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμε, νὰ ὑπαγάγῃ τοὺς καπνεργάτας εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἔχει καθῆκον νὰ τοὺς ἐξασφαλίσῃ ἰσότητα μεταχειρίσεως πρὸς τοὺς λοιποὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. Ἔχει ἐπίσης ὑποχρέωσιν νὰ φέρῃ εἰς ἰσότητα παροχῶν καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τέως συνταξιοῦχοι τοῦ Τ.Α.Κ. καὶ ἔγιναν συνταξιοῦχοι τοῦ Ι.Κ.Α. Τώρα, ἐὰν ἐπαρκοῦν τὰ ἀποθεματικά, ἢ τυχὸν ἡ περιουσία τοῦ Τ.Α.Κ. εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἰσότητα τῶν ἠσφαλισμένων, δὲν εἶναι κἄτι, ποὺ ἐνδιαφέρει τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ὅταν συνιστᾶται, ὅπως ἐν προκειμένῳ ἑνιαία ὑποχρεωτικὴ κοινωνικὴ ἀσφάλισις, θὰ περιέλθουν αὗται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ταυτοχρόνως πρέπει νὰ θεσπισθῇ καὶ ἰσότης ἀσφαλιστικῶν παροχῶν.

§75Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, προτρέξατε, διότι θὰ ἠρχόμην καὶ ἐκεῖ. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἔρχεται καὶ φέρει νομοσχέδιον καὶ κάμνει λογαριασμόν, ὅτι ἔχει ἄνοιγμα, ὀφείλομεν προτοῦ νὰ δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε σεῖς καί, τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδον καὶ ἐγώ, νὰ τῆς εἴπωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄνοιγμα. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις κάμνῃ μπακάλικους λογαριασμούς, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τῆς ἀπαντήσωμεν ἀναλόγως. Ἄλλο τὸ ζήτημα τῆς ὀρθῆς τοποθετήσεως τοῦ θέματος καὶ ἄλλο, ἡ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀπάντησις. Ὁ εἰδικὸς λογαριασμός, κύριοι συνάδελφοι, καταργεῖται, βάσει τοῦ ἰσχύοντος νόμου τὸ 1957, ἀλλὰ μὲ τὴν τροπολογίαν, ποὺ εἰσάγει ὁ κ. Ὑπουργός, καταργεῖται τὸ 1960, ἐφ’ ὅσον ἀφήνει τὸ 1%. Ἡ Κυβέρνησις ἐπεκαλέσθη, ὅτι ὑπερμέτρως ἐπιβαρύνεται τὸ κόστος τῶν καπνῶν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ζήτημα κόστους τὸ ζήτημα τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ καὶ δὲν νομίζω ὅτι μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ εἰδικοῦ λογαριασμοῦ πρόκειται νὰ ὠφεληθῇ κατὰ τίποτε οὔτε ὁ καπνοπαραγωγός, οὔτε ὁ καπνεργάτης, ὁ νῦν ἐργαζόμενος. Οὔτε πρόκειται νὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας ὁ Ἕλλην ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀποζῇ καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐκ τοῦ καπνοῦ. Διότι, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὅσον καὶ ὁ Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Καπνοῦ καὶ ἡ Καπνεργατικὴ Ὁμοσπονδία ἔγιναν μειονέκται τοῦ Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ὑπάρχει περιθώριον αὐξήσεως τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, χρειάζεται μόνον ρεαλιστικὴ καὶ πραγματικὴ καπνικὴ πολιτικὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριοι, περιοδικόν, ἐκδιδόμενον εἰς τὴν Ἀμερικήν, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται, ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἀπεφάσισε δοκιμαστικῶς νὰ καλλιεργήσῃ εἰς τὴν Βιρτζίνια καπνὰ ἀνατολικοῦ τύπου. Πράγματι καλλιεργήθησαν εἰς τὴν Βιρτζίνια δοκιμαστικῶς καπνὰ Ἑλληνικὰ μὲ κόστος παραγωγῆς 2 δολλάρια καὶ 10 σὲντς κατὰ κιλόν, δηλαδὴ κόστος παραγωγῆς ἀναμεμιγμένου καπνοῦ περίπου 88 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Τὸ κόστος αὐτὸ εἶναι παραγωγικὸν καὶ μικτόν, δηλαδὴ στοιχίζει ἡ ὀκᾶ τοῦ καπνοῦ εἰς χεῖρας τοῦ Ἀμερικανοῦ καπνοπαραγωγοῦ μαξοῦλι ρουφούζι 88 δρχ. Καὶ ἡμεῖς πωλοῦμεν τὸν Ἑλληνικὸν καπνὸν εἰς 26–30 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, μέσην τιμήν, ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ.

§76Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Παραγωγικὴ τιμὴ εἶναι αὐτή;

§77Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Παραγωγικὴ τιμὴ 80 δραχ. κατ’ ὀκᾶν.

§78Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἡ ποιότης;

§79Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν ἀναφέρει τίποτε τὸ περιοδικὸν περὶ τῆς ποιότητος, ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὰ καπνά, ποὺ ἐφυτεύθησαν εἰς τὴν Βιρτζίνια, νὰ παρουσιάζουν ὁμοιότητα μὲ τὸν Ἑλληνικὸν καπνόν. Ὁπωσδήποτε θὰ εἶναι κατώτερα, πολὺ κατώτερα.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς κατώτερα θὰ εἶναι καὶ ἔχει ἀνώτερον κόστος.

§81Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Παρὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἐδόθη ἐντολὴ εἰς Ἀμερικανοὺς καπνοπαραγωγούς, ἐφέτος ἀντὶ νὰ κάμουν δοκιμαστικὴν καλλιέργειαν, νὰ κάμουν πραγματικὴν καλλιέργειαν καπνοῦ παρὰ τὸ μεγάλο αὐτὸ κόστος. Πῶς, λοιπόν, δὲν εἶναι ζήτημα ποιοτικόν; Καὶ ὅταν συζητοῦσα προχθὲς μὲ ἕνα καπνέμπορον, μοῦ ἔλεγε, «κύριε Λυμπέρη, ἡμεῖς παθαίνομεν τὸ ἑξῆς, οἱ κύριοι ἀγορασταὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ εἶναι ἡ «Ἀμέρικαν Τομπάκο», ἡ «Γκλὲν Τομπάκο» καὶ δύο ἄλλες. Αὐτὲς οἱ ἑταιρίες ἔρχονται μία–μία καὶ ἀγοράζουν καπνὰ χωρὶς νὰ προκαλοῦν ζήτησιν καὶ συναγωνισμόν. Καὶ τοῦτο διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφρόντισε νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ ἄλλους ἀξιολόγους ἀγοραστὰς καὶ γίνεται τὸ ἑξῆς: Ἀφοῦ ἡ μία ἀπὸ τὶς δύο αὐτὲς ἑταιρίες θὰ κάμῃ τὴν παρτίδα της, θὰ ἔλθῃ ἡ ἄλλη νὰ ἀγοράσῃ κ.ο.κ., ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται συναγωνισμὸς μεταξύ των. Ἐνῷ ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐὰν ἕνας ἀκόμη ἀγοραστὴς καπνῶν ἔβγαινεν εἰς τὴν ἀγορὰν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, ἡ ὁποία σήμερον παρουσιάζει μίαν κατάθλιψιν ἀπὸ τὸ ἀπόθεμα τῶν 6 ἑκατομμυρίων κιλῶν τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν μέσα εἰς τὰς ἀποθήκας στόκ, ἐὰν ἕνας ἀγοραστὴς ἔβγαινε ἀπ’ ἐκεῖ καὶ ἀγόραζε 500.000 κιλά, ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος θὰ ἐγένοντο τὰ καπνὰ αὐτὰ ἀνάρπαστα καὶ εἰς τιμὰς πολὺ καλυτέρας ἀπὸ τὰς τιμὰς ποὺ μᾶς προσφέρουν τώρα». Μοῦ εἶπεν ὁ καπνέμπορος αὐτὸς καὶ τὴν ἑξῆς φράσιν, ὅτι «ἔρχεται ὁ καθένας καὶ κάμνει μίαν τρομερὰν ἐκμετάλλευσιν καὶ φεύγει. Ἔρχεται ὕστερα ὁ ἄλλος, τὸ ἴδιο κάμνει καὶ ὁ ἄλλος τὸ ἴδιο». Κατὰ συνέπειαν ὑπάρχει ἔλλειψις καπνικῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Πλέον τούτου, ἐφέτος παρουσιάζεται τὸ ἑξῆς τρομερὸν φαινόμενον: Τὴν αὐτὴν ἡμέραν νὰ ἀνοίγῃ ἡ τιμὴ τῶν καπνῶν μὲ 48 δραχμὰς καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν νὰ κατέρχεται εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ εἰς τὰς 32 δραχμάς. Αὐτὸ συνέβη προχθὲς εἰς τὴν Βέρροιαν καὶ ἰσχυρίζονται ὅτι γίνεται τοῦτο διότι ἐφέτος ἔχομεν ηὐξημένην παραγωγήν. Ἀπὸ σχετικὴν ἀμερικανικὴν στατιστικὴν σᾶς λέγω ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἐφέτος παρουσιάζει μείωσιν 22% ἐν σχέσει μὲ τὴν συνήθη παραγωγήν της καὶ ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ εἶναι μειωμένη ἐφέτος κατὰ 7% ἐν σχέσει μὲ τὴν περυσινήν.

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὰ νὰ τὰ εἴπητε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διότι ἐπιβραδύνουν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρεσθε. Ἠμπορεῖτε νὰ ἔλθητε εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου.

§83Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Διὰ νὰ ἐξακολουθοῦμεν νὰ λέγωμεν ὅτι ἔγινεν ἡ μείωσις τοῦ κόστους τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Δὲν εἶναι τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ οὔτε ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἶναι δυνατὸν νὰ βαρύνῃ τόσον πολὺ εἰς τὴν διεθνῆ καπνοπαραγωγήν, ὥστε νὰ ἔχωμεν πτῶσιν τῶν τιμῶν, ἐφ’ ὅσον ἐφέτος ἡ διεθνὴς καπνοπαραγωγὴ εἶναι μειωμένη ἐν σχέσει πρὸς τὴν περυσινὴν κατὰ 7%, τὸ ὁποῖον σημαίνει διὰ τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγὴν 7 φορὰς μεγαλυτέραν ζήτησιν. Καὶ εἰσέρχομαι τώρα εἰς τοὺς συνταξιούχους. Τὸ ἄρθρον 1, παράγραφος 2 τοῦ νομοσχεδίου προβλέπει διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισε τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν καπνεργατῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μᾶς εἶπε κατηγορηματικὰ ὅτι τὸν Μάρτιον θὰ αὐξήσῃ τὰς συντάξεις γενικῶς ὅλων τῶν καπνεργατῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι συνταξιοδοτοῦνται. Καὶ ἐπίσης ὅτι ὅλοι οἱ καπνεργάται οἱ μὴ πληροῦντες τὰς προϋποθέσεις θὰ λάβουν 552 δραχμάς.

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου συγκεκριμένον καὶ ὡρισμένον.

§85Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μοῦ εἴπητε τί ἀκριβῶς λέγει ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ νόμου 1841. Ἡ παράγραφος αὐτὴ λέγει ὅτι: «Συνταξιοῦχοι Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων .... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ ἐρωτᾶται, κύριε Ὑπουργέ, ἀνεφέρατε πρὸ ἡμερῶν εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας ὅτι αὐξάνετε ὅλας τὰς συντάξεις. Μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου ὅπως τὴν ἔχετε εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς παραγράφου 4, τὰς ὁποίας ἀνέφερον προηγουμένως, θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ λαμβάνουν παρὰ τοῦ Ι. Κ.Α. τὴν ἣν ἐλάμβανον κατὰ τὸν χρόνον τῆς συγχωνεύσεως σύνταξιν. Πῶς, λοιπόν, λέγετε ὅτι αὐξάνετε τὰς συντάξεις ὅλων τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν;

§86Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διότι ἐπανειλημμένως εἴπομεν ὅτι κατὰ τὴν ἐκτύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐμφιλοχώρησε τυπογραφικὸν λάθος. Αὐτὸ τὸ εἴπομεν κατ’ ἐπανάληψιν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι καὶ αὐτοὶ τῆς τελευταίας κατηγορίας θὰ λάβουν τὴν κατωτάτην σύνταξιν τοῦ Ι.Κ.Α. Συνεπῶς καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἶναι βεβαιωτικὸν τὸ νομοσχέδιον.

§87Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Διὰ νὰ λάβουν τὴν κατωτάτην σύνταξιν τοῦ Ι.Κ.Α. πρέπει νὰ τεθῇ τροπολογία.

§88Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐγὼ τὴν ἀπεδέχθην. Θὰ τεθῇ εἰς τὸ κείμενον.

§89Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ γενικὸν μέτρον ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων καπνεργατῶν νὰ εἶναι ἔτι γενικώτερον καὶ ἔτι γενναῖον. Θὰ ἔπρεπε ὅλοι οἱ συνταξιοῦχοι καπνεργάται νὰ λάβουν τὴν σύνταξιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ ἐλάμβανον ἐὰν συνεπλήρωνον τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ ἔβγαινον εἰς τὴν σύνταξιν. Δὲν πταίουν εἰς τίποτε οἱ καπνεργάται αὐτοὶ ἐὰν ἦλθεν ὁ νόμος καὶ τοὺς εἶπεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσες τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας σου δὲν θὰ ἐργασθῇς. Νά, ὅμως, ποὺ τοῦ κατεβάζει τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ τὸν βάζει εἰς τὴν σύνταξιν. Διατὶ νὰ μὴ τοῦ δώσωμεν τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας τὰς ὁποίας θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐὰν συνεπλήρωνε κανονικῶς τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ πάρῃ τὴν σύνταξιν τῶν 750 δρχ.; Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι καὶ εἰς τοὺς νῦν ἐργαζομένους. Σήμερον, ὅπως ἀνέφερον, ἐργάζονται εἰς τὴν καπνεργασίαν 45 χιλιάδες καπνεργατῶν. Οἱ ἐργάται αὐτοὶ διέπονται, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ὅρους ἐργασίας, ἀπὸ τὸν νόμον 2348, τὸ Ν. Δ. 2519 καὶ τὸ Διάταγμα «περὶ ὅρων ἐργασίας ἐν ταῖς καπναποθήκαις», τῆς 23ης Ἀπριλίου 1953. Ὅλοι παρεδέχθημεν εἰς τὴν Βουλήν, μηδὲ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐξαιρουμένου, ὅτι ὁ νόμος 2348 ἦτο ἄκρως ἐπαχθής, ἦτο ἐγκληματικὸς ἔναντι τῆς καπνεργατικῆς τάξεως καὶ θὰ ἐπερίμενε κανεὶς κἄποιαν σημαντικὴν βελτίωσιν διὰ τοῦ νομοσχεδίου διὰ τοὺς νῦν ἐργαζομένους καπνεργάτας. Ἀλλὰ τί κάμνει τὸ νομοσχέδιον; Διατάξεις αἱ ὁποῖαι περιέπεσαν εἰς ἀχρηστίαν καὶ δὲν ἐφηρμόσθησαν οὔτε ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς καπνεμπόρους, διότι ἦσαν τόσον ἐπαχθεῖς καὶ τόσον ἀντικοινωνικοί, ὥστε δὲν ἀπετόλμησαν νὰ τὰς ἐφαρμόσουν οἱ ἴδιοι οἱ καπνέμποροι, αὐτὰς τὰς διατάξεις, καταργεῖ τὸ νομοσχέδιον. Ἐκείνας, δηλαδή, αἱ ὁποῖαι οὕτως ἢ ἄλλως, δὲν ἐφηρμόσθησαν, οὔτε ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθοῦν ποτέ. Δὲν ἐπροχώρησε νὰ λάβῃ κανένα μέτρον διὰ διατάξεως ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καταργεῖ διατάξεις μὴ ἐφαρμοσθείσας ποτὲ καὶ περιπεσούσας, ὡς ἐκ τῆς μὴ ἐφαρμογῆς των, εἰς ἀχρηστίαν. Νομίζω ὅτι δὲν κομίζει γλαῦκα εἰς Ἀθήνας ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίαν, ὅταν λέγῃ ὅτι κάμνει τροποποιήσεις ὑπὲρ τῶν νῦν ἐργαζομένων καπνεργατῶν. Νὰ κάμωμεν νέας διατάξεις, κύριε Ὑπουργέ, ὄχι τροποποίησιν διατάξεων ἰσχυουσῶν καὶ περιπεσουσῶν εἰς ἀχρηστίαν, λόγῳ τῆς ἀντιδημοτικότητος, ἡ ὁποία ὑπάρχει, καὶ τὰς ὁποίας δὲν ἀπετόλμησαν οἱ ἴδιοι οἱ ἐργοδόται νὰ τὰς ἐφαρμόσουν. Νὰ καταργήσητε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἑξαήμερον σχέσιν ἐργασίας, ἡ ὁποία εἶναι μία δαμόκλειος σπάθη εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν καπνεργατῶν καὶ ἐφαρμόζεται εἰς ὀλίγας περιπτώσεις. Παίρνει μίαν ἐργάτριαν ἡλικιωμένην μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ τόσην ἐργασίαν. Ἂν βγάλῃ ὀλιγώτερον, δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὴν κρατήσῃ καὶ τὴν ἀπολύει. Ἐδῶ ὑπῆρχεν ὁ νόμος 2112. Σύμφωνα μὲ τὸν νόμον αὐτὸν προσλαμβάνονται οἱ καπνεργάται διὰ μίαν ὡρισμένην ἐργασίαν. Ἔχει ἕνας καπνέμπορος 500.000 ὀκάδες καπνοῦ. Παίρνει τὶς καπνεργάτριες διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν αὐτοῦ τοῦ καπνοῦ. Ἂν τελειώσουν αὐτὰ τὰ καπνά, θὰ ἀπολύσῃ ἀζημίως τοὺς καπνεργάτας; Διατὶ νὰ μπῇ ἡ σχέσις ἡ ἑξαήμερος; Διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα καὶ πρὸ τῆς τελέσεως τοῦ ἔργου, διὰ τὸ ὁποῖον τὸν προσέλαβε, νὰ τὸν ἀπολύῃ καὶ νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ δαμόκλειος σπάθη ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ καπνεργάτου, ὥστε νὰ πιέζεται τόσον ὡς πρὸς τὴν αὔξησιν τῆς ἀποδοτικότητός του, ὅσον καὶ ὡς πρὸς ὡρισμένας ἄλλας διατάξεις, περιλαμβανομένας εἰς τὸν κανονισμὸν περὶ ὡρῶν ἐργασίας εἰς τὰς καπναποθήκας, ὥστε νὰ καταντᾷ ἡ ἐργασία, τὴν ὁποίαν παρηκολούθησαν οἱ πλεῖστοι βουλευταί, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας, νὰ εἶναι μεσαιωνική; Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἑξαήμερος σχέσις ἐργασίας; Εἶναι διάταξις πρωτοφανὴς καὶ πρωτάκουστος.

§90Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ εἶναι ἀντισυνταγματικὴ μεταχείρισις τῶν καπνεργατῶν. Ὁ νόμος ὁρίζει σύστημα συνάψεως τῆς σχέσεως ἐργασίας. Ὁρίζει ἰσοβιότητα, ἂν θέλετε νὰ πάρωμεν τοὺς δικαστικούς, μονιμότητα, ἂν θέλετε νὰ πάρωμεν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ διὰ τοὺς ἐργαζομένους γενικῶς, ὁρίζει διάρκειαν ἀορίστου χρόνου. Ὁσάκις ὑπάρχει σύμβασις ὡρισμένου χρόνου, αὕτη ἀνομολογεῖται μεταξὺ ἐργοδότου καὶ μισθωτοῦ. Οὐδέποτε ἠκούσθη νὰ ἔλθῃ ὁ νόμος καὶ νὰ καθορίσῃ ὡρισμένην διάρκειαν, χωρὶς τὴν θέλησιν ἐργοδότου καὶ μισθωτοῦ. Αὐτό, νομικῶς, εἶναι ἀντισυνταγματικόν.

§91Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Πρέπει νὰ ἴδωμεν ποία εἶναι ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ βασικωτάτου αὐτοῦ ζητήματος. Διότι ὁμολογεῖ ὅτι εἶναι ἀκατανόητον διατὶ νὰ ἐπιμένῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς μίαν τοιαύτην ἀνελευθέραν διάταξιν, ἡ ὁποία θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως. Θέλομεν, ὅμως, νὰ γνωρίζωμεν τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως, διὰ ποῖον λόγον ἐπιμένει εἰς τὴν διάρκειαν αὐτῆς τῆς διατάξεως; Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις λέγει ὅτι εἶναι φιλεργατική, πρέπει νὰ μᾶς τὸ εἴπῃ.

§92Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε σκοπὸν νὰ θίξῃ τὰ κακῶς κείμενα ἀλλ’ ἠναγκάσθη, διότι ὑπῆρχεν ὁ εἰδικὸς λογαριασμός, νὰ φέρῃ νομοσχέδιον. Ἂν δὲν ὑπῆρχεν ὁ εἰδικὸς λογαριασμός, νομοσχέδιον δὲν θὰ ἤρχετο εἰς τὴν Βουλήν. Πέραν τούτου, ὑπάρχει τὸ σύστημα προσλήψεως, ὅπως τὸ ἀντιμετώπισεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι καταργεῖ τὰς συντάξεις ἀπὸ ὅλους, γενικῶς, τοὺς καπνεργάτας, καὶ ἰδοὺ διατί: Θὰ σᾶς τὸ ἐξηγήσω μὲ ὀλίγα λόγια τὸ σύστημα, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε διατὶ καταργεῖ τὰς συντάξεις καὶ ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυμπέρη, ἔχετε ἀκριβῶς 43 λεπτά, ὅπου ὁμιλεῖτε.

§94Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπρόκειτο, κύριε Πρόεδρε, νὰ τὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου. Παραιτοῦμαι τῆς ἐπερωτήσεώς μου, διὰ νὰ τὰ ἀναπτύξω τώρα. Εἶναι βασικὸν τὸ ζήτημα. Ἀφορᾷ τὴν ζωὴν μιᾶς τάξεως ἀνθρώπων. Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως διατυποῦται τὸ σύστημα τῆς προσλήψεως τῶν καπνεργατῶν εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας εἰς ἑκάστην καπνικὴν πόλιν θὰ κάμνῃ μίαν κατάστασιν ὅλων τῶν δικαιουμένων ἐργασίας καπνεργατῶν. Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ γενικὴ κατάστασις τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας. Ἐν συνεχεία, ὁ κάθε καπνέμπορος θὰ ὑποβάλῃ κατάστασιν ἰδικήν του, ποίους καπνεργάτας θέλει εἰς τὴν ἐργασίαν του. Τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας θὰ συγκρίνῃ τὴν κατάστασιν τοῦ καπνεμπόρου μὲ τὴν ἰδικήν του κατάστασιν καὶ ἂν οἱ καπνεργάται οἱ ὁποῖοι περιλαμβάνωνται εἰς τὴν κατάστασιν τοῦ καπνεμπόρου περιλαμβάνωνται καὶ εἰς τὴν γενικὴν κατάστασιν, θὰ ἐγκρίνῃ τὴν κατάστασιν καὶ τὸ ζήτημα ἐτελείωσεν. Ἐδῶ, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει τὸ ἑξῆς ἐγκληματικόν: Οἱ καπνέμποροι δὲν θέλουν καπνεργατρίας ὑπερβάσας τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ἐκ τῆς πράξεως τὸ βλέπομεν ποὺ εἴμεθα εἰς αὐτὰς τὰς περιφερείας. Δὲν παίρνουν τὰς μεγάλας γυναῖκας. Θέλουν νεωτέρας, διότι ἀποδίδουν περισσότερον. Αὐταί, εἰς τὴν γενικὴν κατάστασιν θὰ εἶναι ἐγγεγραμμέναι. Εἰς τὴν κατάστασιν, ὅμως, τῶν καπνεμπόρων δὲν θὰ εἶναι ἐγγεγραμμέναι. Θὰ συμβῇ ὅμως, τὸ ἑξῆς: Γυναῖκες αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπερβῆ τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των, δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐργασθοῦν τὴν τελευταίαν 5ετίαν, ὅταν θὰ συμπληρώσουν τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των δὲν θὰ ἔχουν τὴν προϋπόθεσιν τῶν 100 ἡμερομισθίων κατ’ ἔτος, πρὸς συνταξιοδότησίν των. Θὰ χάσουν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεώς των. Ἐπρότεινα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μίαν τροπολογίαν καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, δι’ αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἴτε εἰς τὰ Σωματεῖα τῶν καπνεργατῶν, εἴτε εἰς τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας, νὰ προσθέτῃ ὑποχρεωτικῶς εἰς τὴν εἰδικὴν κατάστασιν τῶν καπνεμπόρων ἓν ποσοστὸν 15% διὰ τὰς περιπτώσεις, δηλαδή, ἐκείνας ὅπου οἱ καπνέμποροι θὰ ἀφήσουν ἔξω τὰς καπνεργατρίας, λόγῳ ἡλικίας. Νὰ κάμουν καὶ αὐταὶ ἀπὸ 100 ἡμερομίσθια, κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν, διὰ νὰ ἔχουν τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεως. Ἂν δὲν θελήσητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ περιλάβητε τοιαύτην διάταξιν, πολὺ φοβοῦμαι καὶ τὸ πιστεύω, ἀπολύτως, ὅτι καταργεῖτε τὰς συντάξεις εἰς τοὺς καπνεργάτας. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέραν, δὲν πρόκειται οὐδεμία καπνεργάτρια, συμπληρώνουσα τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας της, νὰ παίρνῃ σύνταξιν, διότι ἐκ τῶν πραγμάτων, δὲν θὰ ἔχῃ τὰς προϋποθέσεις συνταξιοδοτήσεώς της. Εἶναι βασικὸν θέμα, εἶναι βασικὸν ζήτημα. Προσέξατέ το, διότι καταργοῦμεν τὴν κοινωνικὴν καὶ ἀσφαλιστικὴν προστασίαν εἰς τοὺς καπνεργάτας. Ὅσον ἀφορᾶ, κύριε Ὑπουργέ, τὸν Κανονισμὸν ὡρῶν ἐργασίας, εἴπατε ὅτι θὰ τὸν τροποποιήσητε. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς αὐτό. Πράγματι, αὐτὸς ὁ Κανονισμὸς εἶναι ἀναχρονιστικὸς καὶ μεσαιωνικός. Ὅσοι θέλετε νὰ ρίξητε ἕνα μάτι καὶ νὰ ἴδητε πῶς γίνεται ἡ καπνεργασία σήμερον, θὰ ἀπογοητευθῆτε. Θὰ εἴπητε: «Εὑρισκόμεθα εἰς γαλλέρας τοῦ μεσαίωνος ἢ εἰς Κράτος σύγχρονον, εὐρωπαϊκόν, μὲ τοιαύτας συνθήκας ἐργασίας;» Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τοὺς ἀδικηθέντας καπνεργάτας. Ἔχω μίαν κατάστασιν. Ἡ κατάστασις ἀναφέρει τοὺς καπνεργάτας ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπερέβησαν τὸ 40ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των, ἀλλὰ δι’ ἕνα οἱονδήποτε λόγον δὲν εἶχον τὰς προϋποθέσεις τῆς συνταξιοδοτήσεως. Ἔχω ἐδῶ ἓν βιβλιάριον ἀδικηθέντος καπνεργάτου. Ἔχει μέχρι σήμερον 4712 ἡμερομίσθια. Δὲν ἔτυχε συντάξεως, διότι τὴν τελευταίαν πενταετίαν, λόγῳ ἀσθενείας καὶ λόγῳ ἄλλων ζητημάτων δὲν εἶχε τὰς προϋποθέσεις τῶν 360 ἡμερομισθίων. Αὐτὸ τὸ βιβλιάριον μὲ τὰ 4712 ἡμερομίσθια εἶναι ἄχρηστον. Μοῦ λέγει: «Τί νὰ τὸ κάμω;» Χάνει περίπου 5 χιλιάδας ἡμερομίσθια, χωρὶς σύνταξιν ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ ληφθῇ οὐδὲν μέτρον εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀπὸ 14 ἐτῶν ἐργάζονται εἰς τὴν καπνεργασίαν; Σήμερον, οὔτε ἐργάζεται, οὔτε καὶ δικαίωμα συντάξεως ἔχει. Ἐδῶ, τοιαῦται περιπτώσεις ἀδικηθέντων καπνεργατῶν ὑπάρχουν 1238. Ἔχω μίαν κατάστασιν.

§95Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔχει προϋποθέσεις συντάξεως ἢ δὲν ἔχει;

§96Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὰ 4712 ἡμερομίσθια, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἠμπορεῖ, κἄν, νὰ τὰ ὑπολογίσῃ ὡς ἡμερομίσθια, διὰ νὰ πάρῃ σύνταξιν, ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. Νὰ ἀρχίσῃ τώρα εἰς τὰ 58 του χρόνια νὰ δουλεύῃ διὰ νὰ συμπληρώσῃ 2500 ἡμερομίσθια διὰ νὰ ὑπολογίσῃ καὶ τὰ 4712 διὰ τὴν ἐπαύξησιν τῆς συντάξεως. Δὲν εἶναι ἄδικον αὐτὸ τὸ μέτρον, κύριε Ὑπουργέ;

§97Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶπον ὅτι εἶναι ἓν σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐλπίζω ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι ἐκ τῶν πρώτων τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ θεραπευθῇ, ἀλλ’ αὐτὴν τὴν ὥραν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι.Κ.Α. δὲν τὸ ἐπιτρέπουν.

§98Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἂν δεχθῆτε τὰς προτάσεις μας διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα, νομίζω ὅτι ὅλα αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ λυθοῦν.

§99Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τὸ Κράτος, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν διέπραξε καὶ ἀπάτην εἰς βάρος αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Διὰ νόμου τοῦ λέγει: «Σύ, πλήρωνε ἀσφαλιστικὴν εἰσφορὰν καὶ ἐγὼ θὰ σοῦ δώσω σύνταξιν, ὅταν γηράσῃς». Ἐμάζευσεν ἕνα σωρὸ λεπτὰ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον, 4712 ἡμερομίσθια. Διὰ τὰ 4712 ἡμερομίσθια ἐπλήρωνεν εἰσφοράν. Καὶ ἔρχεται σήμερον τὸ Κράτος μὲ ἕνα νέον νόμον καὶ τοῦ λέγει: «Πᾶνε περίπατο, δὲν δικαιοῦσαι σύνταξιν». Δὲν εἶναι αὐτὸ ἀπάτη;

§100Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι θὰ δικαιωθῇ εἰς τὸ μέλλον. Αὐτὸ ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους. Μὴ δίδετε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι γίνεται ἀπάτη καὶ ἀδικία δι’ αὐτόν.

§101Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Σήμερον οὔτε εἰς τὴν καπνεργασίαν οὔτε εἰς ἄλλην ἐργασίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθῇ, διότι εἶναι ὑπερῆλιξ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δουλέψῃ οὔτε εἰς τὰς οἰκοδομάς, οὔτε ἀλλοῦ καὶ ἔμεινεν ὁ ἄνθρωπος μὲ ἓν βιβλιάριον εἰς τὸ χέρι καὶ τοῦ λέγει τὸ ἐπίσημον Κράτος ὅτι αὐτὸ τὸ βιβλιάριόν σου εἶναι ἄχρηστον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ λεπτὰ ποὺ ἔδωσες διὰ τόσα ἡμερομίσθια, χάρισέ τα εἰς τὸ Κράτος. Μὰ εἶναι Κράτος αὐτὸ δικαίου, ὅταν ἀδικῇ τοὺς πολίτας του κατὰ τοιοῦτον ἐμφανῆ τρόπον; Δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπαιτοῦνται μεγάλαι δαπάναι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐν συνόλῳ, 1238 περιπτώσεων ἀδικηθέντων καπνεργατῶν σὺν ἄλλων 200 περιπτώσεων καπνεργατῶν μὴ ὑπερβάντων τὸ 40ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2348. Ὅλοι–ὅλοι οἱ καπνεργάται οἱ μὴ ὑπερβάντες τὸ 40ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των εἶναι 200 εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ 1238 περιπτώσεις ἐκείνων ποὺ πρέπει νὰ δικαιωθοῦν. Νομίζω ὅτι περίπου 1300 περιπτώσεις εἶναι εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Ἕνα Κράτος, διὰ 1300 ἀνθρώπους, δὲν ἠμπορεῖ μία Κυβέρνησις καὶ ἕνας Κρατικὸς Προϋπολογισμὸς μὲ τόσα ὑπερέσοδα νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν περίπτωσιν 1300 πεινώντων καὶ δυστυχούντων καπνεργατῶν; Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἀντελήφθητε ὅσον ἔπρεπε τὴν κοινωνικότητα τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ληφθῇ ἀμέσως. Κύριοι συνάδελφοι, σχεδὸν ἐτελείωσα μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. καὶ πάλιν τονίζω, ὅτι δυστυχῶς καίτοι πανταχόθεν ἐδόθησαν εἰς τοὺς ἀδικηθέντας καπνεργάτας ὑποσχέσεις ρυθμίσεως τοῦ ζητήματός των, ἐν τούτοις δὲν ἔγινε τίποτε; Πρῶτος, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως...

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὸν ἔλεγχον, κύριε συνάδελφε.

§103Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, ὁμιλῶ διὰ τοὺς καπνεργάτας. Εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι «τὸ ζήτημά σας εἶναι δικαιότατον καὶ ὅταν μετὰ τὰς ἐκλογὰς θὰ σχηματίσω Κυβέρνησιν, θὰ τὸ ἀντιμετωπίσω ἐκ τῶν πρώτων. Συμμερίζομαι καὶ ὑποστηρίζω τὰ αἰτήματά σας». Γεώργιος Παπανδρέου.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριε Λυμπέρη. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν λέγετε τὶ εἶπεν ὁ ἕνας καὶ τὶ εἶπεν ὁ ἄλλος.

§105Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁμιλῶ διὰ τοὺς καπνεργάτας. Ἐπίσης, ὁ Στέφανος Συριώτης κατ’ ἐντολὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ λέγει: «Θὰ ἀντιμετωπίσω τὸ ζήτημα». Παρὰ ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, οὐδὲν μέτρον ἐλήφθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἔμειναν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ὑποσχέσεις. Ἡ Κυβέρνησις ἔμεινεν ἐπὶ 6 μῆνας μὲ ἕνα νομοσχέδιον 6 ἄρθρων καὶ ἔφερεν ἕνα νομοθετικὸν ἐξάμβλωμα πρὸς ψήφισιν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὰ θέματα εὐθέως καὶ νὰ βλέπωμεν τὴν πραγματικότητα κατὰ πρόσωπον, διότι, δυστυχῶς, ἔτσι ποὺ πᾶμε εἰς τὸ ζήτημα τοῦ καπνοῦ, ὄχι μόνον τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν καπναγορῶν συντόμως θὰ ἀντιμετωπίσωμεν θύελλαν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§107Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τὸν περιορισμὸν εἰς ¼ τῆς ὥρας τῆς ὁμιλίας τῶν ἀγορητῶν, λόγῳ τοῦ ὅτι τὸ θέμα θεωρεῖται ἐξηντλημένον. Δέχεται ἡ Βουλή;

§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§110Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν ἔχουν ὁμιλήσει;

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὸν περιορισμὸν εἰς ¼ τῆς ὥρας.

§112Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ συζήτησις διεξάγεται ἐπὶ τοῦ πρώτου νομοσχεδίου ὄχι ἐπὶ τοῦ δευτέρου νομοσχεδίου μὲ τὰ 16 ἄρθρα, ποὺ δὲν εἶναι σχετικὸν μὲ τὸ πρῶτον. Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ συζητηθῇ ἀπὸ τὴν Ὁλομέλειαν πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἐπεξεργασίας τῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθοῦν 16 ἄρθρα ἀφορῶντα 16 συμπαθέστατα θέματα ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ τετάρτου καὶ μὲ τὴν σπουδὴν ποὺ ἔχομεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ πρῶτον νομοσχέδιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ νὰ παραπεμφθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§113Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νομίζω, ὅτι ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς τροπολογίας θὰ ἐπείσθη ἡ Βουλὴ ὅτι πρόκειται περὶ θεμάτων ἐπειγόντων καὶ καθαρῶς ὑπηρεσιακῶν. Ἐξέλεξα τὸν τρόπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πράγματι ἀνωμαλίαν καὶ τὸ ὁμολογῶ, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω Ὀργανισμοὺς καὶ συμφέροντα ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀναμένουν. Εἶναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν περιληφθῆ εἰς νομοσχέδιον ἀπὸ 3ετίας καὶ 4ετίας καὶ δὲν ἔφθασαν ποτὲ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ βλέπω τὴν βραδύτητα μὲ τὴν ὁποίαν προχωροῦν τὰ νομοσχέδια τοῦ τομέως μου, φοβοῦμαι ὅτι θὰ παραμείνῃ εἰς βάρος καὶ τῶν Ὀργανισμῶν καὶ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ τῶν συνταξιούχων, δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ τὰ μελετήσουν καὶ ὅσα δὲν ἐγκρίνουν νὰ μὴ τὰ ψηφίσουν ἀλλὰ νὰ μὴ τὸ στείλουν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι τότε θὰ πρέπει νὰ πᾶμε εἰς ἄλλην διαδικασίαν, θὰ πρέπει δηλαδὴ νὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον, νὰ τὸ καταθέσω πάλιν καὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν νέαν διαδικασίαν.

§114Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπιθυμῶ, νὰ γίνω σαφής. Ἐγώ, δὲν προτείνω νὰ παραπεμφθῇ εἰς ἰδιαιτέραν ψήφισιν, νομίζω ὅτι ἐντὸς τῆς αὔριον, πρᾶγμα ποὺ ἠμποροῦσε νὰ εἶχε γίνει, νὰ σταλῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἄρθρον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου.

§115Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐφ’ ὅσον ἔρχεται ὡς τροπολογία δύνασθε ἐὰν δὲν τὴν ἐγκρίνητε νὰ τὴν ἀπορρίψητε, ἀλλὰ τὸ νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι δὲν συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ ὅτι πρέπει νὰ πᾶμε ὀπίσω εἰς βάρος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι εἶναι μία ζημία πολὺ μεγαλυτέρα ἡ καθυστέρησις τοῦ νομοσχεδίου.

§116Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀκριβῶς, διὰ νὰ μὴ βαρύνῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον προτείνω αὐτό.

§117Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς τροπολογίας μηδὲ τοῦ Ι.Κ.Α. ἐξαιρουμένου. Τὰς ἀποσύρω, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι ἐξυπηρετεῖται μία κατάστασις ἀναμονῆς.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐδῶ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας τὸ σχέδιον νόμου, ὅπως ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Αἱ ὑποβληθεῖσαι τροπολογίαι θὰ συζητηθοῦν καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται οἱανδήποτε τροπολογίαν θὰ γίνεται δεκτή, ἐὰν δὲν ἀποδέχεται δὲν θὰ γίνεται δεκτή. Συνεπῶς, παρακαλῶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς.

§119Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ἀφορᾷ τοὺς καπνεργάτας, ἡ συζήτησις μέχρι τοῦδε διεξάγεται ἐπὶ τῆς ἀρχῆς νομοσχεδίου ἀφορῶντος τοὺς καπνεργάτας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρενέβαλε τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἰς ἔκτασιν καὶ εἰς περιεχόμενον...

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε συνάδελφε;

§121Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θέλετε νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἑνὸς νομοσχεδίου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ δύο νομοσχεδίων.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν πρόκειται περὶ δύο νομοσχεδίων, ἐδῶ συζητοῦμεν περὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Οὐδεμία διάταξις νόμου λέγει αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεσθε σεῖς.

§123Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀφῆστε νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ;

§125Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὸν τρόπον ποὺ γίνονται αἱ συζητήσεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν νομοσχεδίων. Ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ποίου νομοσχεδίου; Τοῦ ἀφορῶντος τὸ θέμα τῶν καπνεργατῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς παρεμβάλλει διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀποτελοῦν περιεχόμενον ἄλλου νομοσχεδίου.

§126Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ποίας διατάξεις παρενέβαλα;

§127Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀσφαλιστικὰς καὶ λοιπὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ὅλα τὰ ἄλλα ἐπαγγέλματα, πλὴν τῶν καπνεργατῶν. Συνεπῶς, πρόκειται περὶ δευτέρου νομοσχεδίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θέλετε νὰ μᾶς στερήσητε τοῦ λόγου.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦτο, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι θέμα Κανονισμοῦ, καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσητε ἐπ’ αὐτοῦ.

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ ἀκούσω τὸ αἴτημά σας καί...

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ μὴ ἀπαντᾶτε, διότι δὲν εἶναι θέμα Κανονισμοῦ. Ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλεῖ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου καὶ οὐχὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ μὴ διακόπτουν τὸν ὁμιλητὴν καὶ ἐκεῖνος νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ διακοπάς. Ὁρίστε, κύριε Εὐαγγέλου, ἔχετε τὸν λόγον.

§131Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα ὕστερα ἀπὸ μίαν πρότασιν περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῆς ὁμιλίας καὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἐπειγόμενον νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν. Καί, ἐρχόμενος ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ εἴπω ὅτι συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως, καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ κ.λ.π.». Θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἂν τὰς διατάξεις καὶ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι προτείνονται καὶ ἐὰν αὗται εἶναι ὅπως ἐκείνη τὴν ὁποίαν θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος, ἐὰν τὰς διατάξεις αὐτὰς τὰς ψηφίσωμεν, νομίζω ὅτι δὲν θὰ προσφέρωμεν ὑπηρεσίας εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Μεταξὺ τῶν ἄλλων τροπολογιῶν εἶναι μία τοῦ ἄρθρου 11, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον Λαχανοκηπουρῶν. Οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ταμείου αὐτοῦ καταγγέλλουν τὰ ἑξῆς περίεργα πράγματα: «Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρενέβαλε διάταξιν λίαν τεχνηέντως καὶ ἐν συνεχεία... (ἀναγινώσκει)....».

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἢ ἐγὼ δὲν ἐξηγοῦμαι σαφῶς καὶ πρέπει νὰ μοῦ τὸ εἴπητε, ἢ δὲν μὲ ἐννοεῖτε. Συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ νομοσχέδιον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς δηλαδὴ ἂν τὸ δέχεται κατ’ ἀρχὴν ἢ ὄχι ἡ Βουλή. Δὲν εἶναι λοιπόν, δυνατὸν, νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ τροπολογιῶν.

§133Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁμιλεῖ ἐπὶ ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὄχι ἐπὶ τροπολογιῶν.

§134Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν, κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ὅπως ὡμίλησε ὁ κ. συνάδελφος, ἂν θέλῃ νὰ κατακρίνῃ ἢ νὰ μὴ κατακρίνῃ τὸ νομοσχέδιον; Τοῦτο ἀφορᾷ τὸν ἴδιον τὸν ρήτορα, καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοῦ θέσητε περιορισμοὺς καὶ νὰ εἴπητε ὅτι θὰ ὁμιλήσῃ ἔτσι καὶ ὄχι ἀλλοιῶς. Τοῦτο νομίζω ὅτι εἶναι ἐναντίον τοῦ Κανονισμοῦ καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν περιορίζω τὸν ρήτορα. Ἀλλὰ τὸ νὰ ἀναπτύσσῃ σήμερον ὁ ρήτωρ τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔλθουν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, δὲν εἶναι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§136Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐπιβεβλημένον, πρὸ τῆς ἀρχῆς ἀκόμη, νὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. συνάδελφος τὸ θέμα τοῦτο, διότι τὸ νομοσχέδιον δὲν εἰσάγεται κατὰ τρόπον συνταγματικὸν καὶ ἂν θέλετε νὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω.

§137Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Φαίνεται ὅτι κατέστη ἀνάγκη νὰ ἐξετάσωμεν τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Μοῦ ἐδόθη ὁ λόγος διὰ νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως σᾶς τὸ ἐδιάβασα. Τὸ τροπολογημένον νομοσχέδιον, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, εἰσάγει καὶ ἀφορᾷ 17 ἐν συνόλῳ περιπτώσεις. Καὶ οἱ συνάδελφοι νομίζω ὅτι δὲν ἔχουν ἀντιληφθῆ τοῦτο. Εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔλθουν καὶ ἄλλαι διαμαρτυρίαι. Ἤδη φθάνει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καταγγελία τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ταμείου Λαχανοκηπουρῶν, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ἀπήλλαξε τοὺς ἐργοδότας τῶν ὑποχρεωτικῶν των εἰσφορῶν πρὸς τὸ Ταμεῖον ἀπὸ τοῦ 1954 μέχρι τοῦ 1957, μολονότι ἐξεδόθησαν τελεσίδικοι ἀποφάσεις. Δηλαδή, ζητεῖται νὰ ἀντιστρατευθῇ ἡ Βουλὴ πρὸς ἐκδοθείσας δικαστικὰς ἀποφάσεις, μὲ μίαν διάταξιν, δὲν θέλω νὰ τὴν χαρακτηρίσω λαθραίαν, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει κατ’ ἀνώμαλον τρόπον εἰσαγομένην. Τὸ Ταμεῖον τοῦτο ζητεῖ περὶ τὰ 4.000.000 δραχ., τὰ ὁποῖα τοῦ ἀνήκουν βάσει δικαστικῶν ἀποφάσεων. Καταδικάζεται δὲ τὸ Ταμεῖον καὶ οἱ 3.000 ἠσφαλισμένοι καὶ συνταξιοῦχοι εἰς ἀφανισμὸν ἐὰν δὲν καταβληθῇ τὸ ποσὸν τοῦτο. Καὶ δὲν γνωρίζω τί ἀκριβῶς κρύβεται ὀπίσω ἀπὸ τὰς ἄλλας 17 περιπτώσεις.

§138Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ὀρθῶς σᾶς παρετήρησεν ὁ κ. Πρόεδρος, ὅτι εἰσέρχεσθε εἰς τὴν οὐσίαν μιᾶς τροπολογίας. Ἐδῶ τὸ θέμα τίθεται ὡς ἑξῆς: Ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ τροπολογίας εἰς νομοσχέδιον κατὰ τὴν συζήτησιν; Ἔχει. Ἐν τούτοις, ἐγὼ ἐξέλεξα τὸν κοινοβουλευτικὸν δρόμον. Τὰς ἐξετύπωσα πρὸ δεκαπενθημέρου καὶ τὰς διένειμα διὰ νὰ τὰς συζητήσωμεν κατὰ τὴν ὥραν τῶν τροπολογιῶν καὶ ὄχι τώρα, ὁπότε συζητοῦμεν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπειδή, ὅμως, συνεζήτησεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ τὴν οὐσίαν τῆς διατάξεως αὐτῆς, σᾶς πληροφορῶ, διὰ νὰ γνωρίζητε τὴν ἱστορίαν, ὅτι πρόκειται περὶ Ταμείου συσταθέντος ἀνωμάλως, διὰ τὸ ὁποῖον, ὅπως καὶ ἄλλα Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα συνεστήθησαν μόνον δι’ Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων, ἀπεφάνθησαν τὰ δικαστήρια ὅτι δὲν εἶναι ἰσχυρόν. Κατόπιν τούτου ἐξεδόθη Ὑπουργικὴ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀνέστειλε τὴν καταβολὴν τῶν ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν. Ἐπὶ μακρὸν χρόνον τὸ θνησιγενὲς τοῦτο Ταμεῖον δὲν εἰσέπραττεν εἰσφορὰς ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας. Ἐξηυρέθη, λοιπόν, ἕνας τρόπος συμβιβαστικὸς εἰς τὸν ὁποῖον συνεφώνησαν καὶ οἱ ἐργοδόται καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι, πλὴν ἴσως ὡρισμένων φίλων τῶν κ. συναδέλφου, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἔδωσαν τὴν πληροφορίαν αὐτήν. Ἐγὼ ἔχω τὰς πληροφορίας μου ὅτι καὶ οἱ μὲν καὶ οἱ δὲ εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις ἐζήτησαν νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα ὡς προτείνεται, ὥστε τοὐλάχιστον διὰ τὸ μέλλον νὰ ὑπάρχῃ ὡς Ταμεῖον. Αὐτὸ εἶναι τὸ σκάνδαλον.

§139Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῶν μου φίλων, ἀλλὰ περὶ Σωματείου καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶσθε κἄπως συγκρατημένος εἰς τὰς ἐκφράσεις σας.

§140Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν ἐπιθυμῆτε, θὰ ἀπαλείψω τὴν διάταξιν, ὁπότε τὸ Ταμεῖον θὰ σβήσῃ. Καὶ κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι οἱανδήποτε τροπολογίαν τὴν ὁποίαν δὲν θὰ θελήσῃ ἡ Βουλὴ ἐγὼ θὰ τὴν ἀποσύρω.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον εἰσάγετε τὸ θέμα, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι κανονικός.

§142Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρόκειται περὶ ἀσφαλιστικοῦ νομοσχεδίου καὶ εἶναι κανονικὸν νὰ εἰσάγω ἀσφαλιστικὰς διατάξεις. Μὴ θέλετε νὰ ὁδηγήσητε πρὸς τὸν θάνατον τὸ Ταμεῖον τοῦτο.

§143Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἐὰν ἔθεσα τοῦτο ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἁπλῶς διὰ νὰ διατυπώσω τὴν ἐπιφύλαξιν μήπως τυχὸν παρόμοιαι περιπτώσεις κρύβωνται καὶ εἰς τὰς ἄλλας 17 τροπολογίας. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ ζητήματος. Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 2348 ἀπησχολοῦντο ἐν συνόλῳ 20.091 καπνεργάται. Ἐξ αὐτῶν, μὲ τὸν νόμον 2348 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519, ἔλαβον ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν 5.775, ἐκ τῶν ὁποίων 3.580 ἄνδρες καὶ 2.195 γυναῖκες. Ἐπίσης βάσει τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519 πέρασαν 5733 καπνεργάται εἰς τὴν σύνταξιν, ἐκ τῶν ὁποίων 3701 ἄνδρες καὶ 1942 γυναῖκες, δηλαδὴ ἀπὸ τὰς 20.000 καπνεργάτας ποὺ ἐργάζονται 11.500 κατέληξαν εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν σύνταξιν καὶ εἰς τὴν περιβόητον ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν. Οἱ ὑπόλοιποι 8.500 καπνεργάται, εἶναι οἱ γνωστοὶ καπνεργάται τῆς κατηγορίας τῶν ἀδικηθέντων ὡς καὶ προηγουμένως σᾶς ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης, οἱ ὁποῖοι ἐπραγματοποίησαν 3.500 ἡμερομίσθια καὶ οἱ ὁποῖοι ἐδούλευαν πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 2348ἐπὶ 3–9 μῆνας τὸν χρόνον, ἐνῷ τώρα ἐργάζονται δύο μῆνας τὸν χρόνον. Παρίσταται, συνεπῶς, ἀνάγκη οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς ἡλικίαν 45 καὶ 50 ἐτῶν νὰ τραποῦν τώρα πρὸς νέα ἐπαγγέλματα. Ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ ἔγινε, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὰ κρίσιμα σημεῖα ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ ἀποφανθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ συγκεντρώσουν τὴν προσοχήν της εἶναι τὰ ἑξῆς: Τὸ βασικὸν ζήτημα εἶναι ἡ διατήρησις τῆς εἰσφορᾶς τοῦ 3%. Ἐφροντίσαμεν νὰ πείσωμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένον, διότι ὡς θὰ σᾶς ἀποδείξω διὰ στοιχείων, ἡ ἐπίπτωσις ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ καπνοῦ εἶναι ἐντελῶς μηδαμινή. Ἡ μέση τιμὴ καπνοῦ φὸμπ Μακεδονίας καὶ Θράκης τὸ 1951 ἦτο 23,85. Τὸ κόστος ἐπεξεργασίας ἦτο 4,85. Πρέπει νὰ πληροφορηθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐνῷ τὸ 1951 τὸ κόστος ἐπεξεργασίας καπνοῦ ἐπὶ τῆς ἀξίας καπνοῦ φὸμπ ἦτο 20,33%, σήμερον τὸ κότσος ἐπεξεργασίας μαζὶ μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ 3% εἶναι 10,28%. Εἶναι περίπου τὸ ἥμισυ ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρὸ τοῦ νόμου 2348. Κατὰ τὰ ἄλλα, κύριοι συνάδελφοι, ἠξεύρετε ποίαν αἰτιολογικὴν βάσιν εἶχεν ὅτε ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2348; Διὰ νὰ μειωθῇ τὸ κόστος τῶν καπνῶν. Ἰδοὺ ποῖαι ἦσαν αἱ τιμαὶ αἱ ἐξαγωγικαὶ τῶν καπνῶν, ἐν σχέσει μὲ τῶν καπνῶν τῆς Τουρκίας. «Τὸ 1952 1,16 δρχ. τῆς Τουρκίας ἦτο .... (ἀναγινώσκει) ....». Καὶ διὰ τὴν ἀσήμαντον αὐτὴν διαφοράν, κύριοι συνάδελφοι, ἐσφαγιάσθη ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος καὶ ἔπεσεν εἰς τὴν δυστυχίαν, καὶ ἐδημιουργήθησαν ὅλα αὐτὰ τὰ δεινὰ τὰ ὁποῖα ἀπὸ τοῦ 1953 δοκιμάζει ἡ καπνεργατικὴ οἰκογένεια. Εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ τὸ δεχθῇ, διότι δὲν ὑπάρχει καμμία ἐπίπτωσις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, πρόκειται ὅτι ἀπὸ τὴν συζήτησιν ποὺ ἐγένετο εἰς τὴν Βουλήν, ἠναγκάσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας νὰ παραδεχθῇ τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὅτι πράγματι εἶναι ἐξωφρενικὸν τὸ γεγονὸς ὅτι διὰ πρώτην φορὰν μὲ νομοθετικὰ μέτρα, ἐστερήσαμεν ἀπὸ πλῆθος ἐργατῶν τὴν ἐργασίαν των καὶ τοὺς ἐφαλκιδεύσαμεν τὰ ἀσφαλιστικά τους δικαιώματα. Διότι αὐτὴ ἡ ἀποζημίωσις ἡ ὁποία ἐδόθη δὲν εἶναι ἀποζημίωσις διὰ τὴν παραγραφὴν τῶν ἀσφαλιστικῶν δικαιωμάτων, εἶναι μία μορφὴ ἀποζημιώσεως ὡς τοῦ ν. 2112 λόγῳ καταργήσεως τοῦ κλειστοῦ τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι οὐδεμίαν πρόνοιαν θὰ λάβῃ διὰ τοὺς ἀδικηθέντας. Διὰ τοὺς ἐφαπαξιούχους ἐδήλωσεν ὅτι μὲ ἄλλο νομοσχέδιον θὰ φροντίσῃ νὰ ἄρῃ ἀδικίας τινάς. Ἐκ τούτου προκύπτει, ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν ἐπιβάρυνσιν καὶ ἀπὸ τώρα πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς πόρους εἰς τὸ Ι.Κ.Α. οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀναγκαῖοι διὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀδικιῶν τούτων. Καὶ πρέπει νὰ τονίσωμεν ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς συγχωνεύσεως ὅλων τῶν χρεωκοπημένων ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. χωρὶς παραλλήλως νὰ ἐξασφαλίζωνται καὶ ἀνάλογοι πόροι ἀπὸ κρατικὴν ἐνίσχυσιν ἢ κοινωνικοὺς πόρους εἶναι ἐντελῶς ἀντιασφαλιστικὴ καὶ ἀσφαλῶς ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ χρεωκοπήσῃ καὶ τὸ Ι.Κ.Α. Ἐν συνεχείᾳ ὑπάρχει καὶ τὸ ἐπίμαχον αἴτημα τῆς ἐξομοιώσεως τόσον τῶν συνταξιοδοτηθέντων ἐκ τοῦ νόμου 2348 ὅσον καὶ τῶν παλαιῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Α.Κ. μὲ τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἶχε δώσει ὡρισμένους ἀριθμούς, δυστυχῶς τὸ περιθώριον τοῦ χρόνου δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ σᾶς ἀναλύσω ἀλλὰ ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἀποδείξω ὅτι οἱ ἀριθμοὶ δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι περίεργον εἶναι τὸ ἑξῆς: Μὲ τὴν τροποποίησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἡλικίαν 55–60 ἐτῶν τοῦ τέως Τ.Α.Κ. ἦσαν 1160 σὺν τῶν 1480 τοῦ νόμου 2348, λαμβάνουν μίαν αὔξησιν. Φυσικὰ εἶναι ὀρθὸν τὸ μέτρον τῆς αὐξήσεως τῆς συντάξεώς των, διότι ἡ λαμβανομένη παρ’ αὐτῶν σύνταξις εἶναι πολὺ μικρά. Διὰ τοὺς ἄνδρας ὅμως, δυστυχῶς, ἀπαιτεῖται νὰ ἔχουν συμπληρώσει τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ συνεπῶς θὰ μείνουν ὅλοι ἀπ’ ἔξω καὶ παρουσιάζεται τὸ περίεργον φαινόμενον οἱ ἄνδρες οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰς περισσοτέρας εἰσφορὰς καὶ περισσότερα χρόνια εἰς τὴν ἀσφάλισίν των νὰ ἀπομείνουν εἰς τὴν κατωτέραν σύνταξιν, χωρὶς οὐδεμίαν αὔξησιν. Πέραν αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, πέραν τῶν θυμάτων ποὺ ἐδημιούργησεν ὁ νόμος 2348 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519, εἶναι καὶ ὁ μέγας κίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὴν καπνεργατικὴν τάξιν, τὰ μηχανήματα ξεφυλλίσματος τὰ ὁποῖα, ὅπως λέγουν οἱ εἰδικοί, εἰς τὸ πρῶτον στάδιον τῆς ἐφαρμογῆς των πρόκειται νὰ πετάξουν εἰς τὴν ἀνεργίαν τὰ 25% τῶν ξεφυλλιστῶν. Μετὰ ἀπὸ ἕνα χρόνο, ὁπότε θὰ εἰδικεύσῃ τεχνικὸν προσωπικὸν θὰ πλήξῃ τὸ 75% τῶν ξεφυλλιστῶν. Δηλαδὴ οἱ καπνεργάται εἶναι περίπου 45.000 καὶ ἐξ αὐτῶν οἱ ξεφυλλισταὶ εἶναι 35.000, συνεπῶς τὸ 75% αὐτῆς τῆς κατηγορίας πρόκειται σὲ πολὺ σύντομον χρονικὸν διάστημα νὰ μείνουν ἄνεργοι. Συνεπῶς, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ τρόπος ὥστε δι’ αὐτοὺς ἀκριβῶς τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέπτυξα εἶναι ἀπόλυτος καὶ ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ παραμείνῃ ἡ εἰσφορὰ τοῦ 3%, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀδικιῶν, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησε τὸ Ν. Δ. 2519 καὶ ὁ νόμος 2348, ἀλλὰ καὶ τῶν νέων θυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησε καὶ θὰ δημιουργήσῃ ἡ τεχνολογικὴ ἀνεργία. Διὰ τὴν 6ήμερον σχέσιν ἐργασίας εἶπον οἱ προλαλήσαντες καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι οὐδεμία οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς βάρος τοῦ καπνεμπορίου, ἀλλὰ πρόκειται νὰ γίνῃ μία ἀνακούφισις εἰς τοὺς καπνεργάτας, οἱ ὁποῖοι δουλεύουν ὑπὸ τὸ φάσμα τῆς 6ημέρου ἐργασίας, κάτω ἀπὸ καταθλιπτικὲς συνθῆκες ἐργασίας. Διὰ τὸν Κανονισμὸν ἐργασίας ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε μίαν ἀόριστον ἐξήγησιν.

§144Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐγράφησαν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ πολλάκις ἐπανελήφθησαν.

§145Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Εὐχόμεθα νὰ ἀπαλλάξητε τοὺς καπνεργάτας ἀπὸ τὴν ἀπάνθρωπον αὐτὴν μεταχείρισιν. Εἰς τὰ ξένα κράτη ὑπάρχει τοιαύτη πρόβλεψις ὥστε κάθε δύο ὧρες ὁ ἐργαζόμενος εἰς καπνοβιομηχανίας καὶ καπνομάγαζα νὰ πηγαίνῃ εἰς εἰδικὸν θάλαμον καὶ νὰ κάμνῃ εἰδικὰς ἐκπνοὰς διὰ νὰ ἀποβάλῃ τὴν νικοτίνην. Αὐτὰ τὰ πράγματα δι’ ἡμᾶς ἀποτελοῦν ὄνειρα θερινῆς νυκτός. Αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ καπνεργάται τῆς Χώρας εἶναι τραγικαὶ καὶ ὅσοι δὲν τὰς ἔχετε διαπιστώσει, ἐὰν τὰς ἴδητε, θὰ ἐντρέπεσθε διὰ τὰς συνθήκας αὐτάς. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς διαβάσω τί λέγουν οἱ διάφοροι Σύλλογοι, ἡ Καπνεργατικὴ Ὁμοσπονδία, ἡ Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ τῶν ἀδικηθέντων καπνεργατῶν, κ.λ.π., ἡ ὑπόμνησις, ὅμως, τοῦ κ. Προέδρου μὲ κάμνει νὰ καταθέσω τὰ κείμενα εἰς τὰ πρακτικά. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω πὼς δικαιοῦμαι νὰ πιστεύω, ὅπως πιστεύω ὅτι πιστεύετε καὶ σεῖς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ διέπεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπηγόρευσε τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519 καὶ ὅτι, δυστυχῶς, παρὰ τὰ λεγόμενα, ἀπὸ τὸ ἴδιον πνεῦμα ἐξακολουθεῖ νὰ διέπεται καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις θὰ ἀποδείξῃ περιτράνως ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν δίκαιον εἶναι οἱ καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς καταπιέζονται καὶ ὄχι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τἄχα τοὺς προστατεύει, ἐνῷ εἰς τὴν πραγματικότητα ἐξακολουθοῦν νὰ προστατεύουν τὸ καπνεμπόριον, διὰ τὸ ὁποῖον κάμνουν ὅ,τι ἠμποροῦν καὶ νὰ τοὺς κάμουν ἀπὸ πλουσίους πλουσιωτέρους.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἀπουσιάζει, ἑπομένως διαγράφεται. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§147Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ τὴν ἔμπρακτον μετάνοιαν τῆς Πολιτείας, δι’ ὅσα δεινὰ διὰ τῶν νόμων 2348 καὶ 2519) 53 ἐπεσώρευσεν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ἐπὶ τῆς καπνεργασίας καὶ ἐπὶ τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν τῆς Χώρας. Διὰ τῶν νόμων αὐτῶν, πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὰ τρία αὐτὰ θέματα ἐτέθησαν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐπὶ τῆς κλίνης τοῦ Προκρούστου. Ὅ,τι δὲν ἔγινεν ἀπὸ τὸ ἕνα ἠθέλησε νὰ τὸ συμπληρώσῃ διὰ τοῦ ἄλλου, φαλκιδεύοντας ἐννοίας, αἱ ὁποῖαι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ 10ετηρίδας ἔχουσι καθιερωθῆ ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐργασίας. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρχε λόγος δημιουργίας οἱουδήποτε τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ βεβαίως οὐδὲν σχόλιον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Ἐν πρώτοις ἐπέλεξεν ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα ἐπεβαρύνετο μὲ τὸν ἐλάχιστον ἀριθμὸν καπνεργατῶν, μὲ τὸ ἐλάχιστον ποσοστὸν καπνοπαραγωγῆς, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἐξαμβλώματα αὐτά, τὰ ὁποῖα βαρύνουν ἔκτοτε ἐπὶ τῆς πορείας τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων τοῦ τόπου μας. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὸ 1951 ἡ παραγωγὴ μας ἀνήρχετο εἰς 31.000 τόννους, τὸ 1952 εἰς 431.000, τὸ 1953 εἰς 61.000, τὸ 1954 εἰς 67.000, τὸ 1955 εἰς 95.000, τὸ 1956 εἰς 64.000 τόννους, ἐὰν τὸ παραβάλωμεν πρὸς τὴν παραγωγὴν καπνοῦ κατὰ τὸ 1929, ἡ ὁποία ἀνῆλθεν εἰς 79.770 τόννους, ἀντιλαμβάνεσθε βεβαίως ποῖον εἶναι τὸ ὀλίσθημα τῆς Κυβερνήσεως νὰ καθιερώσῃ τοὺς νόμους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κἄθε ἄλλο παρὰ ἐξυπηρετοῦν τὰ συμφέροντα τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Ἔσφαλεν ἑπομένως, καὶ πρὸς τὰς τρεῖς κατευθύνσεις ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐμπορικὴν πολιτικὴν καὶ ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐναντίον τῆς καπνεργασίας καὶ ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐναντίον τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Εἰς 8.000 τόννους καπνὰ ὑπολογίζεται τὸ παρακράτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει πραγματοποιήσει τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν ἑπομένην τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον μετατρεπόμενον εἰς δολλάρια ἀντιπροσωπεύει τὸ ποσὸν τῶν 12.000.000 δολλαρίων ἤτοι 360 ἑκατομ. σημερινῶν δραχμῶν. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ ἄνοιγμα τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἀνέρχεται εἰς 130–140 ἑκατομμύρια φθάνει ἔτσι εἰς τὰ 570 ἑκατομμύρια δραχ., μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν καπνῶν καὶ ἐὰν ἐπίσης ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ ἐστέρησε τῆς ἐργασίας περίπου 11.000 καπνεργάτας καὶ μάλιστα εἰς ἡλικίαν ἀπέχουσαν πολὺ τοῦ ὁρίου συνταξίμου ἡλικίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν καταβαράθρωσιν τῶν οἰκονομικῶν τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ἡ ἐργασία, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι βεβαίως δικαίωμα τοῦ ἀνθρώπου. Ἀλλ’ ὅταν τὸ Κράτος παρεμβαίνῃ κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον παρενέβη, ἐδῶ ὡς πρὸς τὴν τάξιν αὐτὴν τὴν συμπαθῆ τῶν καπνεργατῶν, ὀφείλω νὰ ἐξαγάγω τὸ συμπέρασμα ἐκ μέρους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι ὀφείλει διὰ τῶν ἔργων του ἡ τάξις αὐτὴ νὰ ἀποτελῇ καὶ ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους νὰ παρέχῃ αὐτὴν τὴν ἐργασίαν, διότι ὅταν μὲ ἕνα καὶ μόνον νομοθέτημα στέλλει 11 000 περίπου ἀνθρώπους εἰς τὴν σχολιάν, σᾶς ἐρωτῶ ὑπάρχει κανεὶς μεταξὺ ἡμῶν ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τὴν ἀντίθετον γνώμην ὅτι, δηλαδή, διὰ τὸ μέλλον δὲν ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τῆς Πολιτείας νὰ κατοχυρώσῃ αὐτὸν τὸν παράγοντα, ὁ ὁποῖος λέγεται ἐργασία; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀναδιφήσῃ κανεὶς τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῆς ἐποχῆς ἀπὸ τοῦ 1951 ἕως σήμερον, θὰ συναγάγῃ συμπεράσματα περίεργα, ἀλλὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα θὰ ἰσχύσουν ἀσφαλῶς εἰς τὴν ἀλλαγὴν πολιτικῆς ὡς πρὸς τὰ θέματα τῆς ἐργασίας εἰς τὸν τόπον μας καὶ ὡς πρὸς τὰ θέματα καὶ τῆς καπνεργασίας καὶ τῆς καπνοπαραγωγῆς καὶ τῆς θέσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἔναντι τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ἀπὸ στατιστικὰς τὰς ὁποίας ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ καπνοῦ εἰς τὸν τόπον μας, ἀντιπροσωπεύει τὸ 66% τῆς τιμῆς του τῆς ἐξαγωγικῆς. Ἡ καπνοκαλλιέργεια δηλαδὴ καὶ ἡ καπνεργασία μαζί, ἀποτελοῦν τὸ 66%. Τὸ περιθώριον ἑπομένως τὸ ὁποῖον μένει διὰ τὸ ἐμπόριον τοῦ καπνοῦ ἀνέρχεται εἰς 34%. Τὸ ποσὸν εἶναι καταπληκτικῶς μεγάλο καὶ ἰδοὺ διατὶ τὸ Κράτος, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἀλλάξῃ πολιτικὴν καὶ ὡς πρὸς τὰ τρία αὐτὰ θέματα. Δὲν εἶναι ἀπολύτως τίποτε τὰ 200 ἢ 300 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι ἀνέπτυξαν ἀπὸ τοῦ βήματος, ὡς κόστος καὶ ὡς ἀμοιβὴ τῆς καπνεργασίας ἔναντι τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ποὺ λέγεται καπνὸς κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἐξαγωγῆς του. Ὁ καπνὸς ἀποτελεῖ διὰ τὴν Ἑλλάδα κεφάλαιον μέγα καὶ ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἡ Ἑλληνικὴ ἠδύνατο νὰ θεμελιώσῃ πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ καὶ ὄχι τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τῆς στιγμῆς, τὴν Παπαληγούρειον πολιτικήν, τότε βεβαίως καὶ διὰ τὸ Κράτος ὠφέλεια τεραστία θὰ προέκυπτε καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε θέμα οὔτε καπνεργατῶν, οὔτε ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Οἱ ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ στηρίζονται ἐπὶ τοῦ ἡμερομισθίου, ἐπὶ ποσοστοῖς τοῦ ἡμερομισθίου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πραγματοποιηθῇ διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἔχουν τὴν ὑγείαν τους. Ἐὰν λοιπόν, διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις παρεμποδίζῃ οὐσιαστικὰ τὴν ἐργασίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἀσφάλεια διὰ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἠσφαλισμένους. Ἰδοὺ διατί, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ παρ’ ὅλον ὅτι ἐπαγγέλλεται τὴν προοδευτικὴν καὶ διὰ προκηρύξεών της καθημερινῶς εἰς τὸν Τύπον καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀφήνει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἔργα ἐποικοδομητικὰ διὰ τὴν Χώραν παρασκευάζει, ἐνῷ δημιουργεῖ ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν Χώραν μας, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι μία καὶ μόνη, ἡ συνεχὴς ἐπέκτασις τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς ὅλα τὰ κατάλληλα πρὸς τοῦτο ἐδάφη τῆς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ ποσότητας καπνοῦ μεγάλας, πέραν τῶν 120 ἑκατομ. τόννων οἱ ὁποῖοι ὅμως, συγχρόνως καὶ θὰ προσκομίσουν εἰς τὴν Χώραν συναλλαγματικοὺς πόρους πέραν τῶν 180 ἑκατομ. δολλαρίων. Ἐπ’ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ θεμελιώσῃ τὴν πολιτικήν της ἐπάνω εἰς τοὺς ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ ἐπάνω εἰς τὴν καπνεργασίαν καὶ γενικὰ εἰς τὰς σχέσεις τὰς ἐργασιακάς. Μὴ πράττουσα τοῦτο ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ φέρνῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ νομοθετήματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ὄχι μόνον προσοχῆς ἀνάξια ἀλλὰ ἀπορεῖ κανεὶς πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν ἦλθεν ἐδῶ μὲ ἕνα νομοθέτημα μὲ ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ ὅτι καταργεῖ τοὺς νόμους ἀπὸ τοῦ 1953; Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἀνακύπτει διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ἕνα θέμα βασικῆς σημασίας, καὶ τὸ ὁποῖον παρακαλῶ νὰ ἀκούσητε, διότι ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος. Εἶναι τὸ θέμα τὸ ἐὰν δύναται νὰ ὑπάρχῃ διαφορισμὸς μεταξὺ τοῦ ἡμερομισθίου τοῦ ἀνδρικοῦ καὶ τοῦ γυναικείου, διότι μὲ τὸ νομοθέτημα τοῦτο, προέκυψε θέμα μεγίστης ἐθνικῆς τάξεως διὰ τὸν τόπον μας, ὅτι δηλαδὴ υἱοθετοῦμεν λύσεις αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰν ἐπιβάλλουν τὴν καπνεργασίαν κατὰ τοὺς καπνεργάτας καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰν δημιουργοῦν θέματα ἠθικῆς τάξεως. Εἶναι δὲ θέμα ἠθικῆς τάξεως, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τῶν δύο αὐτῶν νόμων ἡ ἀπόδοσις τῆς καπνεργασίας κατ’ ἄτομον ἀνήρχετο εἰς 7,83 ὀκάδας ἡμερησίως καὶ μετὰ τοὺς νόμους ἀνήρχετο εἰς 13 ὀκάδας. Καὶ ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν βεβαίως ἡ ἀποτίμησις εἰς ἀνδρικὰ ἡμερομίσθια ἐγίνετο, τὰ ποσὰ εἶναι ἄλλα καὶ ἐὰν ἐγίνετο εἰς γυναικεῖα ἡμερομίσθια τὰ ποσὰ θὰ ἦσαν ἄλλα; Διατὶ εἰς τὸν τόπον μας ὑπάρχει ὁ ἀπαράδεκτος διαχωρισμὸς τοῦ ἀνδρικοῦ καὶ γυναικείου ἡμερομισθίου; Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι τὰ ἡμερομίσθια κατὰ τὸν χρόνον ἐκεῖνον τοῦ 1952–56 περιστρέφοντο γύρω εἰς τὰς 40 δραχμὰς μὲ ἀπόδοσιν ὀκτὼ ὀκάδας καθ’ ἡμέραν καὶ λέγω ὅτι ἐπεβαρύνετο ὁ καπνὸς ὡς ἐπεξεργασία πλέον μὲ πέντε δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἐρωτῶ, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μάλιστα τοὺς εἰδικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀσχοληθῆ μὲ τόσα θέματα εἰς τὰ Ὑπουργεῖα, πῶς εἶναι δυνατὸν δύο καπνεργάται σήμερον καὶ μὲ ἀπόδοσιν 13 ὀκάδας, τὸ ἡμερομίσθιον τὸ ὁποῖον εἶναι τώρα γυναικεῖον, διότι ἔχουν ἐπεκταθῆ τὰ γυναικεῖα ἡμερομίσθια, νὰ ὑπολογίζεται εἰς 33 δραχ. μόνον;

§148Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι 39 δραχμαί.

§149Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἔστω 39, δηλαδὴ ἐὰν διαιρέσητε τὸ 39 διὰ τοῦ 13 θὰ ἴδητε πόση εἶναι ἡ ἀπόδοσις κατ’ ὀκᾶν. Συμπέρασμα, λοιπόν, προκύπτει ὅτι ἡ ἐξίσωσις τῶν ἡμερομισθίων ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἴσης ἀμοιβῆς δι’ ἴσην ἀπόδοσιν εἶναι ὑποχρεωτική. Ὅτι δηλαδὴ θὰ πρέπει νὰ φύγωμε τὸ ταχύτερον ἀπὸ τὰς ἀναρχικὰς αὐτὰς ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὸν τόπον μας, ὡς πρὸς τὰς σχέσεις αὐτὰς καὶ νὰ πᾶμε εἰς ὑγιεῖς ἀντιλήψεις αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν νὰ ἀμείβεται ἡ ἐργασία ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀποδόσεώς της. Ποῖος θὰ εἶναι ὁ παράγων ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ὑποχρεώσῃ τὸν ἐργαζόμενον νὰ ἀποδώσῃ καλύτερον διὰ τὸ σύνολον; Εἶναι ὁ παράγων τῆς ἀμοιβῆς του. Ἐὰν τὸν παράγοντα αὐτὸν ἐξακολουθήσῃ νὰ τὸν φαλκιδεύῃ ἡ χώρα μας, εἶναι πλέον ἢ βέβαιον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ εἰσόδημα σοβαρὸν ἐκ τῆς ἐργασίας. Πολλὰ ἀστυνομικὰ μέτρα προβλέπουν αἱ διατάξεις τοῦ νομοθετήματος καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα θὰ ἦσαν περιττά, ἐὰν τὰ κράτη θὰ εἶχαν καταλήξει εἰς τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν κάμνομεν. Τὴν πρότασιν αὐτὴν τὴν ἔχει προσυπογράψει καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία, διότι ἔχει προσυπογράψει τὴν ὑπ’ ἀριθ. 100 ἀπόφασιν τῆς διεθνοῦς συμβάσεως ἐργασίας.

§150Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θίγετε ἕνα πράγματι μέγα θέμα. Τὸ θέμα τῆς ἴσης ἀμοιβῆς ἐργασίας δι’ ἴσην ἀπόδοσιν. Ἤδη συλλέγω στοιχεῖα καὶ ἐζήτησα διὰ τοῦ διεθνοῦς γραφείου ἐργασίας νὰ ἴδω ποῖαι χῶραι ἔχουν προβῆ εἰς τὴν κύρωσιν τῆς διεθνοῦς αὐτῆς συμβάσεως, ὥστε καὶ ἡ χώρα μας νὰ μὴ ὑστερήσῃ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προηγηθῶμεν ἡμεῖς. Εἶναι θέμα δημοκρατικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον, ἀλλὰ ἔχει καὶ οἰκονομικὴν συνέπειαν καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἀνισότης ἀπὸ ἀπόψεως ξένων χωρῶν.

§151Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Χαίρω διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἀποδέχεται τὸ βάσιμον τῆς προτάσεως. Ἤδη ὅμως ἡ χώρα μας τὴν ἔχει κυρώσει, διότι τὴν ἔχει ἀποδεχθῆ. Ἐὰν δὲν τὴν ἔχῃ ἐφαρμόσει ὁ λόγος εἶναι ὅτι θίγονται συμφέροντα ἰδιωτῶν, ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τούτου θὰ ἔχωμε κοινωνικὴν ὠφέλειαν διότι θὰ δημιουργηθῇ ηὐξημένη παραγωγή.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε Ἀνωγειανάκη, τελειώνετε.

§153Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος συνάδελφος ἔθιξεν ἕνα νέον θέμα. Δὲν ἐπαναλαμβάνει πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶπον ἄλλοι συνάδελφοι.

§154Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Εἶναι ἐπιβεβλημένον, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸν τόπον μας νὰ δημιουργηθοῦν νέαι συνθῆκαι ἐργασίας καὶ πρὸς τοῦτο ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναθεωρήσωμε τὴν ἐργατικὴν πολιτικήν, διότι ἡ ἀναλαμβανομένη πολιτικὴ εἶναι ἀνασταλτικὴ τῆς προόδου εἰς τὸν τόπον μας.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τελειώνετε, κύριε συνάδελφε, διότι παρῆλθε τὸ τέταρτον.

§156Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Ι.Κ.Α. θέλει νὰ ἐξασφαλίσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πόρους, ἀλλὰ ἐὰν τοὺς πόρους αὐτοὺς τοὺς ἐπιβάλωμεν εἰς τὸν καπνόν, τότε δημιουργεῖται ἓν ἄλλο πρόβλημα. Τὸ κατὰ πόσον δηλαδὴ θὰ ἔχῃ ὁ καπνὸς τὴν ἀνταγωνιστικὴν ἱκανότητα, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἄλλας χώρας. Νομίζω ὅτι τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ προχωρήσῃ ταχέως εἰς τὴν συγχώνευσιν τῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων καὶ νὰ δημιουργήσῃ νέαν ἀσφαλιστικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ στηρίζεται ἐπὶ ηὐξημένου ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὅλα τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα στηρίζονται, κύριοι, εἰς φορολογίας τοῦ συνόλου, αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦν τὴν ἑξῆς κλίμακα:

Κύριοι συνάδελφοι, ἐρωτῶ. Ὑπάρχει τις ἐξ ἡμῶν ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι μὲ τὰ δεδομένα αὐτὰ εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτὴν νὰ βγῇ ἐποικοδομητικὴ ἐργασία διὰ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου μας; Εἶναι δυνατόν, ἐνῷ ἡ ἀσφάλισις εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὰ σπάργανα, νὰ περιορίζεται συστηματικῶς ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ καταπληκτικὸν προνόμιον, τὸ ὁποῖον ἔχουν φέρ’ εἰπεῖν ὡρισμένοι εἰς βάρος τοῦ συνόλου; Δὲν εἶναι ἑπομένως δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, χωρὶς τὴν ἐξυγίανσιν τῆς ἐργασίας, χωρὶς τὴν πλήρη ἐξυγίανσιν τοῦ ἡμερομισθίου, νὰ δημιουργηθοῦν συνθῆκαι, αἱ ὁποῖαι νὰ ἐπιτρέψουν τὴν καθιέρωσιν εἰς τὸν τόπον συστημάτων εὐρυτέρων, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ στηρίξωμεν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς μας, ἵνα δι’ αὐτῶν ἐπιτύχωμεν τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, ἵνα δι’ αὐτῶν ἐπιτύχωμεν καθολίκευσιν τῶν ἀσφαλίσεων. Τελειώνω μὲ τὸ ἑξῆς θέμα, κύριε Ὑπουργέ. Εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὀργανισμούς, τὸ Κράτος ἀνέλαβεν ὑποχρεώσεις καὶ οὐδεμίαν τῶν ὑποχρεώσεων αὐτῶν δὲν ἐτήρησεν. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοί, παρ’ ὅλον ὅτι ἔχουν τοὺς πόρους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὸ σύνολον, εἶναι ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ ἀνάπηροι. Καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος κάθε χρόνο καὶ φέρει νομοθετήματα καὶ περιορίζει τὰς παροχὰς τῶν ὀργανισμῶν αὐτῶν πρὸς τὰ μέλη τους. Ἕνας τοιοῦτος ὀργανισμὸς εἶναι τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς ἔχω παρακαλέσει καὶ ἔχω κάμει μίαν σχετικὴν τροπολογίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπανέλθω. Καταλήγων, συνιστῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ καταργήσῃ ὅλας τὰς διατάξεις αὐτὰς καὶ νὰ φροντίσῃ νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν ἐργασίαν, νὰ ἐξυγιάνῃ τὸ ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον ἡμερομίσθιον ἀποτελεῖ τὸ στήριγμα τῆς καπνεργατικῆς τάξεως καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἐργατικῆς τάξεως τῆς χώρας μας. Χωρὶς τὴν ἐξυγίανσιν αὐτήν, οὔτε ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς ἠμποροῦμε νὰ ἔχωμε, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμε περὶ κοινωνικῆς πολιτικῆς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Τ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§158Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐστράφησαν τὰ βέλη τῶν συναδέλφων, κατὰ τοῦ περιφήμου νόμου τοῦ ἄλλοτε Ὑπουργοῦ Ἐργασίας κ. Γονῆ. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον διεπίστωσα εἶναι ὅτι ἐνῶ φραστικῶς καθυβρίσθη ὁ νόμος αὐτός, ἀντιθέτως ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματα τῶν συναδέλφων, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ὑπῆρξεν εὐεργετικὸς διὰ τὸ μέγιστον μέρος τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Οἱ κύριοι συνάδελφοι ἐπεκαλέσθησαν ὅτι εἰς τὴν Καβάλαν οἱ καπνεργάται ἐξασφαλίζουν ἐτησίως 70 ἡμερομίσθια μὲ μέσον ὅρον ἡμερομισθίου 42–43 δρχ. Βάσει τῶν ἀριθμῶν τούτων προκύπτει ὅτι ὑπὸ τὰς εὐνοϊκωτέρας συνθήκας, τὸ ἐτήσιον εἰσόδημα ἑνὸς καπνεργάτου, ἀνέρχεται περίπου εἰς δρχ. 5 χιλ. Ἔναντι αὐτῶν τῶν 5 χιλ. ἐτησίως, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὁποίων ἠναγκάζετο νὰ περιφέρῃ ἀπὸ τὴν μίαν εἰς τὴν ἄλλην καπνικὴν ἐπιχείρησιν τὴν προσφορὰν τῆς ἐργασίας του, λαμβάνει δυνάμει τοῦ νόμου αὐτοῦ τοῦ καθυβριζομένου ὡς ἀντεργατικοῦ, λαμβάνει λόγω σύνταξιν ἐτησίως 6 χιλ. δραχμὰς καὶ εἶναι ἐλεύθερος νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰς ἱκανότητάς του εἰς ἄλλην ἐργασίαν ἡ ὁποία ἀσφαλῶς τῷ ἀποδίδει κάποιον εἰσόδημα.

§159Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶναι λογικὴ αὐτή;

§160Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ χρησιμοποιῶ τὴν λογικὴν τῶν ἀριθμῶν, ἐνῷ σεῖς χρησιμοποιεῖτε τὴν λογικὴν τῆς πολιτικολογίας. Ὁμιλῶ βάσει τῶν ἀριθμῶν, ποὺ ἐπεκαλέσθη ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὄχι ἐγώ.

§161Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μὲ σύνταξιν 500 δρχ. τὸν μῆνα οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ πεθάνουν τῆς πείνης.

§162Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι ζῶμεν τὸν αἰῶνα τῶν εὐθηνῶν κηρυγμάτων καὶ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, ὅτι σκοπὸς μιᾶς συντάξεως εἶναι νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τὸν συνταξιοῦχον ἕνα ποσὸν βοηθητικὸν τῆς περαιτέρω διαβιώσεώς του. Διὰ νὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἡ σύνταξις κἄποιος πρέπει νὰ πληρώνῃ καὶ εἰσφορὰς μεγαλυτέρας, διότι τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα εἶναι ὅ,τι καὶ ἕνας ἁπλοῦς κουμπαρᾶς, τὸν ὁποῖον ὅταν σπάσετε θὰ βρῆτε ἐκεῖνα, ποὺ κατὰ καιροὺς ρίξατε μέσα. Καὶ ἀτυχῶς ἡ οἰκονομία τῆς χώρας μας δὲν μᾶς παρέχει τὴν δυνατότητα νὰ εἰσφέρωμε περισσότερα. Πάντως, παρὰ τὰς μικρὰς αὐτὰς συντάξεις, ὁ κοινωνικὸς σκοπὸς ἐξυπηρετεῖται, διότι ὑποτίθεται, ὅτι ἕνας ποὺ θὰ φθάσῃ εἰς ἡλικίαν συνταξιοδοτήσεως, ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ ἐνήλικα τέκνα, τὰ ὁποῖα κατὰ ἕνα τρόπον θὰ ἐνισχύσουν οἰκονομικῶς τὴν οἰκογένειάν των, ἢ θὰ ἔχῃ δημιουργήσει κατὰ τὴν σταδιοδρομίαν του κἄποιο μεγάλο ἢ μικρὸ περιουσιακὸ στοιχεῖο τὸ ὁποῖον μὲ τὴν συμπλήρωσιν τῆς συντάξεώς του αὐτῆς τῆς ἔστω πενιχρᾶς, τῷ ἐξασφαλίζει μίαν περιωρισμένην διαβίωσιν. Τὸ ΤΑΚ ὑπῆρξεν ἕνα ἀπὸ τὰ πλουσιώτερα Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, ἀλλ’ ἡ κακὴ διαχείρισις ἐκ μέρους τῆς ἡγεσίας τῶν καπνεργατῶν ἢ τοῦ Κράτους εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ φθάσῃ εἰς τὰ πρόθυρα τῆς χρεωκοπίας. Ἐνθυμοῦμαι τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ ΤΑΚ, τὰ ὁποῖα ἐσημειοῦντο εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ν. 2348. Ἀνεφέρετο ἕνα ποσόν, τὸ ὁποῖον διαιρούμενον δὰ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργατῶν, ἀπέδιδε μέρισμα εἰς ἕνα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν 37.500 πληθωρικῶν δραχμῶν, δηλαδὴ 37,5 σημερινῶν δραχμῶν. Ὅταν, λοιπόν, ἔναντι τῶν 37.5 δρχ. ποὺ θὰ ἔπαιρναν, μόνον οἱ ἐν ἐνεργείᾳ καπνεργάται διαμοιραζομένης ὁλοκλήρου τῆς περιουσίας τοῦ ΤΑΚ, ἦλθεν ἕνας νόμος καὶ ἔδωσεν εἰς τὸν καθένα ἀπὸ αὐτοὺς αὐτὴν τὴν σύνταξιν τῶν 6.000 δραχ. καὶ πλέον ἐτησίως, πέραν δὲ αὐτῶν εἰς ἄλλας κατηγορίας καπνεργατῶν ἀποζημιώσεις 15.000 ἕως 20.000 δραχμῶν ἐφ’ ἅπαξ, χάρις εἰς τὰς ὁποίας συνέστησαν καὶ καπνεμπορικὰς ἐπιχειρήσεις ἰδικάς των, νομίζω ὅτι τὸν νόμον αὐτὸν δὲν πρέπει νὰ τὸν καθυβρίζωμεν, ὅπως δὲν τὸ καθυβρίζουν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ καπνεργάται, ὅσοι σκέπτονται ὑγιῶς. Ὁ νόμος αὐτὸς ὅμως παρουσιάζει ἀτελείας ἀρκετάς, τὰς ὁποίας τόσον ὁ ἀξιότιμος κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ ὁ ἀγαπητὸς κύριος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅταν ἦλθαν εἰς Ξάνθην καὶ τοὺς ἀνεπτύχθησαν, τὰς ἀνεγνώρισαν καὶ ἐδόθη ὑπόσχεσις εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι τὸ θέμα των θὰ μελετηθῇ καὶ θὰ τύχῃ εὐμενοῦς λύσεως. Διότι δὲν κατώρθωσαν νὰ κρύψουν τὴν κατάπληξιν τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ περίπτωσις. Πρόκειται συγκεκριμένως διὰ τοὺς ἐφαπαξιούχους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον συμπληρώσει 360 ἡμερομίσθια κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν ὡς ὥριζεν ὁ νόμος ἀλλὰ τοὺς ἔλειπαν ἕνα ἢ 10 ἢ 20 ἡμερομίσθια, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀριθμοῦ ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα εἶχαν πραγματοποιήσει πρὸ τῆς πενταετίας τοῦ γεγονότος ὅτι πολλοὶ ἐξ αὐτῶν στρατευθέντες δὲν ἠδύναντο νὰ ἐργάζωνται. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀφέθησαν εἰς τὴν τύχην των. Κάποιος Ὑπουργὸς ὅμως μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ ἔφερεν ἄλλο νομοσχέδιον, βάσει τοῦ ὁποίου εἰς τοὺς καπνεργάτας τῆς Φθ)κίδος κατεβλήθη ἀποζημίωσις καὶ εἰς ὅσους εἶχον μόνον 70 ἡμερομίσθια. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι εὑρίσκεσθε ὑπὸ δυσχερεῖς οἰκονομικὰς συνθήκας. Ἂν εἴμεθα ὅμως πτωχοὶ δὲν δικαιολογεῖται νὰ μὴ εἴμεθα τίμιοι. Τὸ Κράτος πρέπει πάντοτε νὰ εἶναι τίμιον ἀπέναντι τῶν πολιτῶν του. Ὑπεύθυνος διὰ τὸ ὀλίσθημα τοῦ Ὑπουργοῦ αὐτοῦ δὲν εἶναι ὁ οἱοσδήποτε εὐεργετηθεὶς καπνεργάτης. Ὑπεύθυνον εἶναι τὸ Κράτος. Καὶ τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ ἀτόπημα αὐτὸ νὰ κυτάξῃ νὰ τὸ θεραπεύσῃ. Μὲ τὴν ἀδιαφορίαν, τὴν ὁποίαν τυχὸν θὰ θελήσετε νὰ δείξετε, δὲν κάμνετε τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μεταβάλλεσθε εἰς τὸν μεγαλύτερον προπαγανδιστὴν καὶ ἐνισχυτὴν τῶν ἀριστερῶν ἰδεῶν. Ἐπὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου γνωρίζετε ὅτι ὅσοι στρατεύσιμοι ἐθεωροῦντο μὴ ἐθνικόφρονες ἐξῃροῦντο τῆς στρατεύσεως, ὅλοι δὲ οἱ ἐθνικόφρονες ἐστρατεύθησαν ἢ ὡς ἐθνοφύλακες ἢ ὡς τακτικοὶ στρατιῶται, ἢ εἰς τὰ ΤΕΑ, ΜΕΑ κλπ. Καὶ ἔρχεται ἡ πατρὶς καὶ τοὺς λέγει. Διότι εἶσθε ἐθνικόφρονες καὶ σᾶς ἐστράτευσα σᾶς ἀποστερῶ τὴν δυνατότητα νὰ συμπληρώσετε τὰ 360 ἡμερομίσθια, καὶ σᾶς ἐπιβάλλω τὴν ποινὴν νὰ μὴ λάβετε τὴν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν θὰ λάβουν μόνον οἱ ἄλλοι, διότι ἦσαν ἀριστεροί, διότι ἔβαζον νάρκας, διότι ἐπολεμοῦσαν κατὰ τοῦ Κράτους κατὰ τοῦ Ἔθνους. Σκεφθῆτε, ἐμβαθύνατε, κύριε Ὑπουργέ, λιγάκι εἰς τὴν ψυχολογίαν τοῦ θέματος καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ εὕρετε τὸν τρόπον νὰ τακτοποιήσετε, ἔστω καὶ βαθμιαίως, τὸ ζήτημα. Πρῶτον, πρέπει, νὰ ἀποζημιώσετε αὐτοὺς ποὺ ἐστρατεύθησαν καὶ ἔχουν 300 ἡμερομίσθια. Ὕστερα, μετὰ ἓξ μῆνας ἢ ἕνα ἔτος ποὺ θὰ ἔχετε τὶς οἰκονομικὲς δυνατότητες, τακτοποιῆστε καὶ μίαν ἄλλην κατηγορίαν ὥστε νὰ ἐκλείψῃ σιγὰ–σιγὰ αὐτὴ ἡ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ τὴν ὀνομάσω, ἀσχημία, ἡ ὁποία δὲν ἐπηρεάζει μόνον τοὺς ἀμέσως ἐνδιαφερομένους, ἀλλ’ ὁλόκληρον τὴν ἑλληνικὴν κοινὴν γνώμην.

§163Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐμνημονεύσατε πρὸ ὀλίγου τὴν διάταξιν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος περιώρισεν, εἰδικῶς εἰς τὴν Φθιώτιδα, τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερομισθίων εἰς 75. Δὲν ἦτο ἀπόλυτον τοῦτο, ἀλλ’ ἡ διάταξις εἶχεν ὡς προϋπόθεσιν ὅτι δὲν κατωρθώθη νὰ πραγματοποιηθοῦν τὰ ἡμερομίσθια ἀκριβῶς λόγῳ τῆς στρατεύσεως.

§164Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σεῖς ἔχετε τὴν ἀποζημίωσιν μὲ 75 ἡμερομίσθια καὶ ἡμεῖς δὲν τὴν ἔχομε οὔτε μὲ 300! Τέλος πάντων, ἦτο μία ἀνώμαλος διάταξις, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη ἀσφαλῶς κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας.

§165Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν εἰς μίαν περιοχὴν εἶναι 75 καὶ εἰς τὴν ἄλλην ζητοῦν οἱ ἄνθρωποι, μὲ 300, νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, ὑπάρχει ἠθικὴ βάσις τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ.

§166Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὑπάρχει ἠθικὴ βάσις, ἀλλὰ εἶπον εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν ὅτι ἐὰν ἐγένετο ἕνα ἄτοπον εἰς τὸ παρελθόν, δὲν θὰ εἶναι πρέπον νὰ τὸ ἐξακολουθήσωμεν, ὅταν μάλιστα δὲν ἔχωμε τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας. Τώρα μοῦ προτείνει ὁ κύριος συνάδελφος νὰ περιλάβω μίαν κατηγορίαν, μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 300 φερ’ εἰπεῖν. Γνωρίζει ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος καὶ οἱ λοιποὶ ἐνδιαφερόμενοι τῶν ἄλλων περιοχῶν, ὅτι ἀπησχολήθην μὲ τὸ ζήτημα καὶ συνέλεξα στοιχεῖα διὰ νὰ ἴδω τὸ ὕψος τῆς ἐπιβαρύνσεως. Τὰ στοιχεῖα δυστυχῶς, ἦσαν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶς ἔκαμαν εἰς τὸ πρῶτον βῆμα νὰ εἴμεθα περιωρισμένοι, Δηλαδὴ κάμνομεν ἓν βῆμα διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ περιλαμβάνομεν μέσα τοὺς ἔχοντας 360 ἡμερομίσθια, ἀλλὰ μὴ δυνηθέντας λόγῳ στρατεύσεως ἢ ἀσθενείας νὰ ὑποβάλουν τὰ δικαιολογητικά των. Εἶναι ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν...

§167Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μόνον 15 περιλαμβάνονται εἰς τὴν διάταξιν ποὺ ἐννοεῖτε, κύριε Ὑπουργέ.

§168Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι 15 μόνον εἰς τὴν ἰδικήν σας πόλιν. Δὲν ἐνδιαφέρομαι μόνον διὰ τὴν Καβάλαν. Ἐγὼ ἔχω εὐθύνην δι’ ὅλας τὰς περιοχάς. Περιέλαβον καὶ μίαν ἄλλην διάταξιν, διότι δι’ ὅλα αὐτὰ ἐγένοντο λογαριασμοὶ καὶ συμφωνία μὲ τὸ Ι.Κ.Α. Ἡ ἑτέρα διάταξις εἶναι διὰ τοὺς ἔχοντας 250 ἡμερομίσθια καὶ ἡλικίαν 60 ἐτῶν, διότι ἔχουν τὸ τεκμήριον ὅτι λόγῳ ἡλικίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθοῦν. Ἀργότερα, κύριοι, ἔκαμα δήλωσιν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ συνταξιοδοτικοῦ θέματος τοῦ Ι.Κ.Α., ἐὰν ἐκεῖ ἔχωμεν περιθώρια θὰ θέσωμεν διατάξεις ποὺ θὰ διορθώσουν τὸ θέμα. Δὲν εἶναι, ὅμως, δυνατὸν ἐξ ἀπίνης νὰ δημιουργηθῇ τοιαύτη ἐπιβάρυνσις εἰς βάρος τοῦ Ι.Κ.Α.

§169Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Λυμπέρη εὑρίσκω αὐτὴν τὴν φορὰν δικαιολογημένην, διότι ἐὰν ὑπάρχουν εἰς τὴν Καβάλαν 15, τότε εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα θὰ εἶναι 30 καὶ θέμα 30 ἀτόμων δύναται καὶ ἡ ἰδιωτικὴ φιλανθρωπία νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Ἡμεῖς ἀπευθυνόμεθα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ θέμα σχετιζόμενον μὲ ὁμάδα ἀτόμων. Κύριε Ὑπουργέ, κρατῶ ἐδῶ μίαν δεσμίδα αἰτήσεων ἐνδιαφερομένων, συνοδευομένων μὲ τὰ πιστοποιητικὰ τῆς στρατιωτικῆς των ὑπηρεσίας. Μέρος ἐξ αὐτῶν μοὶ ἐστάλη μετὰ τὴν ἐπίσκεψίν σας εἰς τὴν Ξάνθην, διὰ νὰ σᾶς ὑποβάλω, κατόπιν τῆς δηλώσεως ποὺ εἴχατε κάμει ἐντὸς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ξάνθης, ὅτι σᾶς κατέπλησσε τὸ μέγεθος τῆς ἀδικίας καὶ θὰ ἐθεραπεύατε τὸ δίκαιον αἴτημά των. Μέρος τῶν αἰτήσεων αὐτῶν, ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, ὑπεβλήθησαν ἀπ’ εὐθείας εἰς ὑμᾶς καὶ μοὶ τὰς διεβιβάσατε διὰ νὰ σᾶς τὰς παρουσιάσω ἐν καιρῷ πρὸς θεραπείαν. Ὁ καιρός, λοιπόν, ἦλθε καὶ σᾶς καλῶ νὰ ἐκπληρώσητε τὴν ὑπόσχεσίν σας.

§170Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς, κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἀνέρχεται εἰς 1.820.000 δραχμάς.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§172Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πέρυσιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ συγκεκριμένα στοιχεῖα διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα. Σήμερον, ὅμως, νομίζω, ὅταν τὸ θέμα θεωρῆται ἐξαντληθὲν καὶ ὅταν οἱ ἀδικηθέντες συνταξιοῦχοι ὑπέβαλον καταστάσεις καὶ σύμφωνα μὲ τὰς ὑποσχέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, λέγω ὅτι εἶναι καιρὸς σήμερον νὰ ἱκανοποιηθοῦν πλήρως ὡρισμέναι περιπτώσεις. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ φανῆτε συνεπὴς πρὸς τὰς δοθείσας ὑποσχέσεις καὶ νὰ δεχθῆτε ὡρισμένας τροπολογίας, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διαφορετικὴ μεταχείρισις μεταξὺ Παλαιᾶς καὶ Νέας Ἑλλάδος.

§173Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διοικητὴς τοῦ Ι.Κ.Α., κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ὁ κ. Κεραμιδᾶς, ἕνας λαμπρὸς ἐπιστήμων, ὁ ὁποῖος, νομίζω, εἶναι καὶ ὁ μοναδικὸς ἐπιστήμων ὁ κατέχων τὴν ἀναλογιστικὴν ἐπιστήμην εἰς τὴν Χώραν μας.

§174Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν εἶναι ἀναλογιστὴς ὁ κ. Κεραμιδᾶς.

§175Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Παρέλαβε, λοιπόν, ὁ κ. Κεραμιδᾶς ἕνα Ὀργανισμόν, μὲ ἐνεργητικὰ π. χ. 10, δικαιολογημένη ἢ μᾶλλον ἐπιβεβλημένη πρέπει νὰ εἶναι ἡ φιλοδοξία του νὰ θέλῃ νὰ τὸν παραδώσῃ εἰς τὸν διάδοχόν του μὲ 12 καὶ 15. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, πρέπει ὁ κ. Διοικητὴς τοὺς ἀναλογιστικοὺς ὑπολογισμούς του νὰ τοὺς ἔχῃ προσαρμόσει ἐκεῖ ποὺ τοῦ ἐπιβάλλει τὸ ἀξίωμά του ὡς Διοικητοῦ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὑποστηρίζεται ὅτι ἐὰν ὑπολογισθῇ ἡ ἀπόδοσις τῶν κεφαλαίων ἀπὸ τὰς σημερινὰς εἰσφορὰς τῶν καπνεργατῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθοῦν ὡρισμέναι ὑποχρεώσεις ἔναντι τῶν καπνεργατῶν. Δὲν πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀφήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς μὲ τὸ πικρὸν παράπονον τῆς ἀδικίας καὶ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν περαιτέρω οἱ ἀριθμοὶ δὲν ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, τότε τὸ Κράτος, ἐφ’ ὅσον ἀσκεῖ κοινωνικὴν πολιτικήν, ὀφείλει νὰ προνοήσῃ δι’ αὐτούς, διαθέτον ἀκόμη καὶ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ θέμα νὰ δοθῇ ὁπωσδήποτε κἄποια δικαία λύσις. Τινὲς τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὑπεστήριξαν μίαν παράδοξον θεωρίαν. Νὰ διατηρηθῇ ἡ φορολογία 3% ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, διὰ νὰ ἠμπορῇ τὸ Ι.Κ.Α. νὰ δώσῃ μεγαλυτέρας συντάξεις καὶ παροχάς. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς θεωρίας αὐτῆς. Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ νόμου τῶν ἀριθμῶν. Εἶναι ψεῦδος νὰ πιστεύεται ὅτι τὸ ἐμπόριον ἔχει ἀποστολὴν νὰ ἀσκῇ κοινωνικὴν πολιτικήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐπιβληθῇ τὸ 3% θὰ κληθοῦν οἱ δυστυχεῖς καπνοπαραγωγοὶ νὰ τὸ πληρώσουν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνυπόδητοι εὑρίσκονται μακρὰν τῶν Ἀθηνῶν ἐκεῖ εἰς τὰ σύνορα, καὶ ἀγρυπνοῦν ἡμέραν καὶ νύκτα διὰ τὴν ἐθνικήν μας ἀσφάλειαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐὰν ἔλειπε τὸ σιτάρι ποὺ τοὺς ἀποστέλλει τὸ Κράτος, ἴσως θὰ εἶχον ἀποθάνει τῆς πείνης ἢ θὰ εὑρίσκοντο εἰς ἄλλα σημεῖα τῆς χώρας μας. Πρέπει, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, τὸν κόσμον αὐτὸν νὰ τὸν προσέξωμεν καὶ νὰ τὸν βοηθήσωμεν. Εὐχαρίστως θὰ ἐδεχόμην νὰ ἐπιβληθῇ οἱαδήποτε φορολογία εἰς τὸ Πανελλήνιον χάριν αὐτῶν. Θὰ θεωρήσω, ὅμως, ἱεροσυλίαν νὰ ἐπιβληθῇ ἡ ἐλαχίστη ἐπιβάρυνσις εἰς αὐτοὺς χάριν ἄλλων τάξεων. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἐπιφυλασσόμενος εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§177Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι ὑπῆρξε μακροτάτη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὸ συζητούμενον θέμα ἀφορᾷ ἀποκλειστικῶς περίπτωσιν τῶν καπνεργατῶν. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον εἰς αὐτὸ ἀναφέρεται. Εἶναι χρήσιμον, ὅμως, κατόπιν τῆς μακροτάτης συζητήσεως, νὰ ἀντιληφθῶμεν, ἐὰν θέλωμεν, ὅτι ἡ περίπτωσις τῶν καπνεργατῶν ὑποκρύπτει, ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸν παράδειγμα μιᾶς συγκρούσεως, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν καὶ συνεχίζεται ἀκόμη. Συγκρούσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μεταξὺ μονοπωλιακῶν πανισχύρων συμφερόντων ἀπὸ τὴν μιὰ πλευρά, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην τῶν συμφερόντων τῶν ἐργαζομένων οἱ ὁποῖοι μοχθοῦντες παράγουν καὶ δημιουργοῦν. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τὸ 1953 τὰ ὠργανωμένα μονοπωλιακὰ συμφέροντα καὶ ἐν προκειμένῳ τὸ ὠργανωμένον καπνεμπόριον ἠθέλησε νὰ ἐξασφαλίσῃ πλήρη ἀσυδοσίαν ἐπὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν, τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ καὶ τῶν καπνεργατῶν. Τὸ ἀτύχημα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι εἰς τὴν σύγκρουσιν αὐτὴν τὸ Κράτος τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅπως ἐξεφράζετο, ὅπως ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, συνετάχθη ἀπολύτως μὲ τὰ συμφέροντα τοῦ ὠργανωμένου καπνεμπορίου καὶ διὰ τῆς βίας τῶν ὅπλων ἀκόμη. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅσοι παρακολουθεῖτε τὸ θέμα, γεγονότα καὶ εἰς τὴν Καβάλαν, μὲ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου μὲ τὴν ἰσχὺν μιᾶς πλειοψηφίας ἡ ὁποία ἐξελέγη εἰς τὸ ὄνομα ἑνὸς ἐθνικοῦ συμβολαίου τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐξαγγελθῆ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, μὲ τὴν τελικὴν ὑπόσχεσιν ὅτι πρόκειται νὰ ἀνακουφίσῃ τὸν ἐργαζόμενον λαόν, εἴτε εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἴτε εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα. Διὰ τῆς δυνάμεως, ἐπαναλαμβάνω, αὐτῆς, τῆς πλειοψηφίας, διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ νόμου, καὶ ὅπου δὲν ἦτο αὕτη ἐπαρκὴς καὶ διὰ τῆς δυνάμεως τῶν ὅπλων τὸ Κράτος συνετάχθη ἀπολύτως, μὲ τοὺς καπνεμπόρους, διὰ νὰ καταπνίξῃ, διὰ νὰ κατασυντρίψῃ καὶ Σύνταγμα καὶ ἐλευθερίας συνδικαλιστικάς, καὶ δικαιώματα εἰς τὴν ἐργασίαν καὶ δικαιώματα εἰς τὴν ζωὴν 50.000 καπνεργατῶν. Ὑπῆρξαν προσχήματα, κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἰς ἑκάστην ἀνάλογον περίπτωσιν ὅταν πρόκειται νὰ κατασυντριβοῦν συμφέροντα τῶν ἐργαζομένων, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐξαπέλυσαν τὴν ἐπίθεσιν νὰ ἐφευρίσκουν συνθήματα καὶ προσχήματα. Τὰ βασικὰ συνθήματα τοῦ τερατουργήματος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλει τὸ γνωστὸν καθεστὼς εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν, δηλαδὴ τοῦ νόμου 9348 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519, ἦσαν δύο, τὸ πρῶτον ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος καὶ ἂς φαίνεται ὅτι εἶναι ἀντισυνταγματικός, ἂς φαίνεται ὅτι εἶναι ἀντεργατικός, καὶ ἀντιλαϊκός, διότι ὑπάρχουν συγκροτήματα καπνεργατῶν τὰ ὁποῖα δῆθεν ἐμποδίζουν τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς καπνεργασίας, καὶ ἑπομένως ἀποβαίνει ἡ δρᾶσις των τελικῶς εἰς βάρος τοῦ προϊόντος καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Καὶ ὑπῆρξεν καὶ δεύτερον πρόσχημα, ὅτι δῆθεν ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ καπνοῦ λόγω τοῦ ὑψηλοῦ κόστους τῆς ἐπεξεργασίας καθιστᾷ ὑπερβολικὰς τὰς ἐξαγωγικὰς τιμὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ, καὶ ἑπομένως ἦτο ἐμπόδιον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας. Ἐὰν ἐπιχειρήσω, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀνατρέψω λεπτομερῶς αὐτὰ τὰ δύο ἐπιχειρήματα, θὰ ἐχρειάζετο χρόνος. Δὲν θὰ τὸ ἐπιχειρήσω ὄχι μόνον διότι θὰ ἐχρειάζετο χρόνος ἀλλὰ καὶ διότι οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, λεπτομερῶς ἀνέτρεψαν τὰ σαθρὰ αὐτὰ ἐπιχειρήματα καὶ ἀπέδειξαν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ προσχημάτων διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ μονοπωλιακὴ καὶ ληστρικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ προϊόντος τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνοπαραγωγῶν ἐκ μέρους τοῦ καπνεμπορίου. Δὲν ὑπῆρχον ἑπομένως, ἐπιχειρήματα, ἀλλὰ ὑπῆρχεν ἀπροσχημάτιστος ἡ διάθεσις τοῦ καπνεμπορίου, μὲ σύμμαχον τὸ ἴδιον τὸ Κράτος καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ καθεστὼς αὐτό. Τὸ ὅτι, κύριοι συνάδελφοι, ἐπρόκειτο περὶ ἀντισυνταγματικῆς ἀδικίας, ἀντιδημοκρατικοῦ καθεστῶτος, δὲν ἀπεδείχθη μόνον ἐξ ὅσων ἐλέχθησαν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐκ τῆς πλευρᾶς τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὑπάρχει ὁμολογία πολύτιμη ἡ ὁποία ἔν τινι μέτρῳ τιμᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶπεν: «Τί θέλετε νὰ κάμωμεν ἡμεῖς; Τὸ εὑρήκαμε τὸ καθεστὼς αὐτό, τοῦ ὁποίου προσωπικῶς, ὡς Ὑπουργὸς Ἐργασίας δὲν εἶμαι ἀπολογητής. Τί σημαίνει αὐτό, κύριοι συνάδελφοι; Τίποτε ἄλλο παρὰ ὅτι ἀναγκάζεται καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως νὰ παραδέχεται ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καθεστῶτος τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀρκετὸν νὰ ὁμολογῇ ἡ Κυβέρνησις ὅτι εὗρεν ἓν καθεστώς, καὶ νὰ ζητῇ συγχωροχάρτι διότι δὲν τὸ ἐδημιούργησεν αὐτή; Ἂν καὶ τοῦτο εἶναι σκεπτικὸν κάπως διότι καὶ εἰς τὴν προηγουμένην Κυβέρνησιν ἡ παράταξις αὐτὴ συμμετεῖχεν κατὰ πλειοψηφίαν τῆς σημερινῆς της δυνάμεως καὶ ἕκαστος, ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ, ἔχει καὶ εὐθύνας. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἀρκετὸν νὰ ἔρχεται σήμερον καὶ νὰ λέγῃ, ὅτι αὐτὸ εὑρήκαμεν καὶ δὲν εἶμαι ἀπολογητής. Ὤφειλεν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν δύο ἐτῶν, νὰ ἀλλάξῃ τὸ καθεστὼς αὐτό, διότι προεκάλεσε διαμαρτυρίας, ἀδικίας, πικρίας ὄχι μόνον εἰς τὴν τάξιν τῶν καπνεργατῶν, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐργατικὴν τάξιν, εἰς ὁλόκληρον τὸν ἐργαζόμενον λαόν, ὁ ὁποῖος βλέπει, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν καπνεργατῶν τὸ Κράτος συνετάχθη κατὰ τρόπον ἀπροσχημάτιστον μὲ τὴν πλευρὰν τῶν ὠργανωμένων μονοπωλιακῶν συμφερόντων. Διεβλήθη δηλαδή, ἡ πολιτικὴ αὕτη τοῦ Κράτους ὡς παράγοντος, ὅστις ἔχει ὑποχρέωσιν τοὐλάχιστον νὰ ἐμφανίζεται ὡς διαιτητὴς εἰς αὐτὰς τὰς συγκρούσεις μεταξὺ συμφερόντων τῆς ὀλιγαρχίας καὶ συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ ὁμολογεῖ ταῦτα, δὲν προχωρεῖ εἰς τὴν ἀλλαγήν. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν μέχρι τῆς στιγμῆς καὶ τὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἔφερον συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπέδειξαν, ὅτι δὲν ἀλλάζει τὸ καθεστώς, μάλιστα, ἔν τινι μέτρῳ χειροτερεύει ἴσως καὶ ὑπάρχει ἔναντι τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου μία κατακραυγή, ὄχι μόνον τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος, καὶ μία ἀντίθεσις ἐνσυνείδητος τῶν κ. κ. συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως ἰδιαιτέρως ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ περιοχάς, εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει τὸ καπνεργατικὸν στοιχεῖον ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλας περιοχὰς τῆς χώρας. Διότι, ἐνδεχομένως εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς νὰ μὴ ὑπάρχουν καπνεργάται, ἀλλὰ ὑπάρχουν νεκροὶ ἐργαζόμενοι εἰς τὴν περιφέρειαν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ συναισθάνωνται τὸν πόνον καὶ τὸν μόχθον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τίνα λόγον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ ἀλλάξῃ τὸ καθεστὼς αὐτό, ἐνῷ ὁμολογεῖ, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον; Νομίζω, ὅτι ἐκεῖνα τὰ συμφέροντα, τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ 1953 κατώρθωσαν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν συμπαράστασιν τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἐπιβάλῃ ἕνα ἀπαράδεκτον καθεστώς, τὰ αὐτὰ συμφέροντα φαίνεται, ὅτι ἐπιβάλλουν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἀλλάξῃ τὰ κακῶς κείμενα διὰ τοὺς ἐργαζομένους, ἀλλὰ νὰ διατηρήσῃ τὰ χαριστικῶς καὶ προνομιακῶς θεσπισθέντα ὑπὲρ τοῦ ὡργανωμένου καπνεμπορίου. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζομαι, συνάγεται καὶ ἐκ τῆς περιπετείας, τὴν ὁποίαν εἶχεν τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ ἐκ τῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία κατεβλήθη διὰ νὰ γίνῃ ἡ ψήφισις τοῦ κατὰ ἕνα τρόπον ἐξ ὑφαρπαγῆς, κατὰ ἕνα τρόπον συνοπτικῆς διαδικασίας, διὰ νὰ μὴ τυχὸν ψηφίσωμεν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔστω καὶ ἔν τινι μέτρῳ θὰ τὸ καταστήσουν φιλεργατικὸν καὶ σύμφωνον πρὸς τὰς κατευθυντηρίους γραμμὰς τὰς ὁποίας χαράσσει αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα τῆς Χώρας. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἰσχυρισμοὶ αὐτοὶ τυχὸν προέρχωνται ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν ἢ ἀπὸ διάθεσιν διατυπώσεως κάπως ὑπερβολικήν, θὰ τὰ παρεδεχόμην καὶ θὰ τὸ ἔλεγα ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας θὰ δηλώσῃ ὅτι κατεσκεύασε ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ὅτι εἶναι ἕτοιμος νὰ δεχθῇ ὅλας ἐκείνας τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως ἔχουν καταθέσει ἐπὶ τῷ τέλει τοῦ νὰ καταστήσουν καλύτερον τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλώσῃ ὅτι θὰ δεχθῇ τὰς τροπολογίας αὐτάς, τὰς ὁποίας νὰ βεβαιωθῆτε ὅτι ὑποστηρίζουν σύσσωμοι 50 χιλιάδες καπνεργάται, δηλαδὴ περίπου 250 χιλιάδες Ἕλληνες, διότι ἀπὸ τὴν ἀποδοχήν των ἐξαρτοῦν θέματα, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὸ ἡμερομίσθιον, εἰς τὰς συντάξεις, εἰς τὸ δικαίωμα ἐργασίας, εἰς τοὺς ὅρους ἐργασίας αὐτῶν μέσα εἰς τὰ καπνομάγαζα, τότε θὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὑπὲρ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν εἶναι καὶ πᾶς Ἕλλην ὁ ὁποῖος ἔχει συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν του ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ποὺ διέρχεται ἡ χώρα μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἑκάστοτε νὰ ψηφίζωμεν ἢ νὰ ἀποδεχώμεθα σκοπίμως νομοσχέδια τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν σφραγῖδα ἐξυπηρετήσεως μόνον μιᾶς ληστρικῆς χούφτας ὀλίγων ἀνθρώπων καὶ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα νὰ στρέφωνται ἐναντίον τῶν συμφερόντων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἐργασίας των δημιουργοῦν, παράγουν καὶ δίδουν ὑπόστασιν βιολογικὴν εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ Ἔθνος, τὸ ὁποῖον λέγεται Ἑλλάς.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§179Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἐπιμείνῃ νὰ θεωρήσῃ ὅτι αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ὑπέβαλε ἀποτελοῦν ἓν ἑνιαῖον σύνολον τοῦ ὅλου νομοσχεδίου. Ἐὰν αὐτὸ συμβαίνῃ, διότι ἡμεῖς θεωροῦμεν τὰς τροπολογίας αὐτὰς ὡς τὸ κύριον νομοσχέδιον, εἶναι 14 τροπολογίαι καὶ ἐὰν τὸ κυρίως νομοσχέδιον τὸ ὑπέβαλεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν...

§180Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀπορρίψατέ τας.

§181Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ τὰς ψηφίσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ νὰ ἔλθουν κατὰ κανονικὴν διαδικασίαν, διότι ἀντίκεινται εἰς ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος.

§182Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὰς ὑπέβαλα ἐν τάχει διὰ νὰ προλάβω τὸ νομοσχέδιον.

§183Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος θέτει περιορισμοὺς καὶ θὰ σᾶς διαβάσω τοὺς περιορισμοὺς αὐτούς: «Πᾶσα πρότασις νόμου συνοδεύεται ὑποχρεωτικῶς ὑπὸ αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως, παραπέμπεται δὲ εἰς Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καί, ὑποβληθείσης τῆς ἐκθέσεως ταύτης ἢ παρελθούσης τῆς ταχθείσης προθεσμίας, εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν μετὰ προφορικὴν εἰσήγησιν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἢ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔγινε τοιαύτη, κατὰ τὴν κατάθεσιν τῆς προτάσεως». Αὐτὴ εἶναι γενικὴ ἀρχὴ τῆς ὑποβολῆς παντὸς νομοσχεδίου. Τὰ 14 ἄρθρα τὰ ὁποῖα διατυπώνονται εἰς τὰς τροπολογίας ὡς προσθήκη εἰς τὸ βασικὸν νομοσχέδιον τῶν 5 ἄρθρων, τὰ 14 αὐτὰ ἄρθρα δὲν ἠλέγχθησαν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὡς ὁρίζει τὸ Σύνταγμα. Δευτέρα καὶ οὐσιώδης καὶ αὐτὴ παρατήρησις ἐπὶ τῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἀντιβαίνουν εἰς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος: «Οὐδεμία προσθήκη εἰς πρότασιν νόμου ἢ τροπολογίας γίνεται δεκτὴ ἐὰν δὲν σχετίζεται ἀμέσως πρὸς τὸ κύριον περιεχόμενον τῆς προτάσεως». Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, διαβάσητε τὰς τροπολογίας σας θὰ ἴδητε ὅτι εἰς μὲν τὸ πρῶτον ἄναθρον μέρος των, διότι ἀπὸ τὸ 6 καὶ κάτω ἔχομεν ἄρθρα, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἐπικεφαλίδα καὶ κάτω δὲν ἔχομεν ἄρθρα, τὸ πρῶτον αὐτὸ σημεῖον τῶν τροπολογιῶν συνδέεται ἀμέσως μὲ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἀναφέρεται εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ νόμου 3248. Τὰ ἄλλα ἄρθρα ἀναφέρονται εἰς σωρείαν ἄλλων νόμων, ξένων πρὸς τὸ νομοσχέδιον καὶ ὄχι ἀμέσως συνδεομένων πρὸς αὐτό. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν τὰς τροπολογίας ὡς ὑπεβλήθησαν. Ὄχι διότι δὲν θέλομεν νὰ τὰς ψηφίσωμεν, νὰ τὰς φέρητε μὲ εἰδικὸν νομοσχέδιον, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, νὰ τὰς ἐλέγξῃ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ τὰς συζητήσῃ ἡ Βουλή. Ἐπιβάλλεται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις καὶ ἰδίως εἰς τὰ ἄρθρα 10, 11 καὶ εἰς τὸ ἄναθρον μέρος τῆς τροπολογίας σας, ἐπιβάλλεται φορολογικὴ ἐπιβάρυνσις καὶ λέγει τὸ Σύνταγμα ὅτι: «Τοιαύτη περὶ συντάξεως πρότασις πρέπει νὰ εἶναι εἰδική, μὴ ἐπιτρεπομένης τῆς ἀναγραφῆς διατάξεως περὶ συντάξεως εἰς νόμους σκοποῦντας τὴν ρύθμισιν ἄλλων θεμάτων». Περαιτέρω λέγει ὅτι προτάσεις νόμων, ὑποβαλλόμεναι ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως δι’ ὧν ἐπιβάλλονται τυπικοὶ ἢ εἰδικοὶ φόροι ὑπὲρ Ὀργανισμῶν ἢ Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, δέον νὰ προσυπαγράφωνται καὶ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν». Δηλαδὴ καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς πάσχουν αἱ τροπολογίαι σας. Ἐὰν ἐπιμείνητε, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ ἀναπτύξωμεν τὸ κατ’ ἀρχὴν παραδεκτὸν καὶ τὸ σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα παραδεκτὸν τῶν τροπολογιῶν σας. Ἄλλως, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰ 5 ἄρθρα ποὺ κατατίθεται τὸ πρῶτον καὶ ἀφήσατε τὰς τροπολογίας νὰ τὰς εἰσαγάγητε μὲ εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§184Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ, οὔτε σεῖς, οὔτε ἐγώ. Ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιμείνω.

§185Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡμεῖς ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων καὶ ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αἱ τροπολογίαι οὐ μὴ ἀντιβαίνουν εἰς ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος.

§186Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Εἶναι καὶ θέμα Προεδρείου τῆς Βουλῆς.

§187Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένῃ ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα ἑνιαῖον σύνολον μετὰ τῶν τροπολογιῶν, τότε θὰ ὁμιλήσωμεν διὰ τὸ κατ’ ἀρχὴν παραδεκτὸν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν θέλῃ νὰ τὰς συζητήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, τότε νὰ μᾶς τὸ δηλώσῃ ἀπὸ τοῦδε, διὰ νὰ μὴ ἐπικαλεσθῆτε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ ψήφισις τῶν νόμων εἶναι ἁρμοδιότης τῆς Βουλῆς. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, κηρύσσεται περαιωμένη. Ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δέχεται νὰ ψηφίσωμεν τὰ ἄρθρα 1–5 κατ’ ἀρχὴν εἰς α συζήτησιν, οὕτως ὥστε εἰς τὴν β συζήτησιν ἐπανασυζητουμένων τῶν ἄρθρων τούτων, νὰ συζητήσωμεν καὶ τὰς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ παντὸς βουλευτοῦ, ὁπότε ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ ποίας ἐξ αὐτῶν θὰ ἀποδεχθῇ καὶ ποίας θὰ ἀπορρίψῃ;

§189ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα. Δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§190Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δεκτὸν ὑπὸ μίαν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ πρέπει νὰ διορθωθῇ ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 1, ἡ ὁποία ἔχει τυπογραφικὸν λάθος καὶ πρέπει νὰ διορθωθῇ.

§191Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἔχει δίκαιον ὁ κ. Λυμπέρης. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἀκριβῆ διατύπωσιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐγένετο δεκτὸν εἰς α συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως».

§193Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ τροπολογίαι θὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν β ἀνάγνωσιν;

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§195ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.45 μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45 μ. μ.)