1958.02.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 64η

ΤΡΙΤΗ 11 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 5.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Τσακαλᾶς, ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Πετροπουλάκης, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μπάρμπας, Π. Τσακιρίδης, καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3713)1929 «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Κάβδας, Ε. Ἀθανασάκος, Ε. Σκορδίλης, Ι. Λύρας, Α. Κακκαρᾶς, Γ. Σταμάτης, Κ. Χριστόπουλος, Ν. Ρηγόπουλος, Ι. Κοντοβράκης, Ι. Παπαρτεμίου, Κ. Μαρῆς καὶ Λ. Μπίστης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λαμπρόπουλος, Ε. Καλαντζῆς, Α. Παπαχρήστου, Π. Κάβδας, Δ. Παπασπύρου, Γ. Μεταξᾶς καὶ Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τούμπας καὶ Σ. Νικολαΐδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπακλατζῆς, Κ. Πετρόπουλος καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Κατσιάμπας καὶ Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κοκκέβης καὶ Ν. Μαλλιάκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ἀθῆναι 10 Φεβρουαρίου 1958 Πρὸς Τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Ἐνταῦθα Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Καταθέτοντες τὴν παροῦσαν ὡς ἔκτακτον μέσον διαμαρτυρίας λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος χαρακτῆρος τοῦ θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου αὕτη, παρακαλοῦμεν ὅπως ἀναγνωσθῇ διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά, ἵνα καὶ οἱ ἁρμόδιοι λάβουν γνῶσιν διὰ τὰ περαιτέρω. Ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ τρέχοντος μηνὸς καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, ἐκ τηλεγραφικῶν καὶ ἄλλων καταγγελιῶν τῶν ἐνδιαφερομένων καπνοπαραγωγῶν, καθὼς ἐπίσης καὶ ἐκ προσωπικῆς ἀντιλήψεως τοῦ ἐξ ἡμῶν βουλευτοῦ Καβάλας κ. Ἀγγ. Λασκαρίδη, γνωρίζομεν καὶ καταγγέλομεν τὰ κατωτέρω: Παρὰ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως, παρὰ τὴν θρυληθεῖσαν εὐεργετικὴν τακτικὴν τοῦ προσφάτως ἱδρυθέντος Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, τὸ ὠργανωμένον μονοπωλιακὸν καπνεμπόριον ἐξαπέλυσε πρωτοφανῆ λῃστρικὴν ἐκστρατείαν εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Χαρακτηριστικὸν δεῖγμα τοῦ ὡς ἄνω χαρακτῆρος ἐσημειώθη εἰς τὴν περιοχὴν Καβάλας καὶ συγκεκριμένως εἰς τὰ καπνοπαραγωγικὰ χωρία Ζαρκάδι, Γέροντα, Ὑδρόμυλος, Κρηνίδες, Φίλιππος. Εἰς τὰ χωρία αὐτά, τὴν 8ην καὶ 9ην τρέχοντος αἱ καπναγοραὶ ἤνοιξαν μὲ 50 καὶ 43 δραχμὰς καὶ ἐντὸς τῆς αὐτῆς ἡμέρας αἱ τιμαὶ κατέπεσαν ἀντιστοίχως εἰς 39 καὶ 34 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, τῆς πτώσεως συνεχιζομένης καὶ σήμερον. Οἱ παραγωγοὶ τῶν ἀνωτέρω περιφερειῶν διατελοῦντες ἐν ἀπογνώσει καὶ ἀγανακτήσει, ζητοῦν τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν τῶν ἁρμοδίων καὶ τὴν συμπαράστασιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῆς ὁποίας κατατίθεται παρ’ ἡμῶν ἡ παροῦσα. Οἱ καταθέτοντες βουλευταὶ Α. Λασκαρίδης, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καθενῶν Εὐβοίας, ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν πληγέντων κατοίκων δι’ ἀνανέωσιν ἐλαιοδένδρων τῶν καταστραφέντων ὑπὸ παγετῶνος, ἀναστολὴν εἰσπράξεως χρεῶν, ἄδειαν καπνοκαλλιεργείας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Παφράογλου Παναγιώτου τοῦ Παναγιώτου, κατοίκου Κάτω Ροδωνιᾶς, Κοινότητος Τσάκων Ν. Πέλλης, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπανάκτησιν τῆς Ἑλληνικῆς του ἰθαγενείας καίτοι ἐπανεπατρίσθη ἀπὸ τῆς 21 Αὐγούστου 1956 κατόπιν ἐγκρίσεως τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χρ. Λιανοπούλου, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ν. 994)43 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως οἱ ἀξιωματικοὶ πολεμικῆς διαθεσιμότητος Βʹ κατηγορίας τοῦ ν. 4506) 1930 λαμβάνουν πλήρη τὸν μισθὸν τῶν ἐν ἐνεργείᾳ ὁμοιοβάθμων των καὶ οὐχὶ τὰ 90% ὡς μέχρι σήμερον. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ματζερίδου Εὐσταθίου κατοίκου τοῦ παραμεθορίου χωρίου Νεοχωρίου Κοινότητος Βορεινοῦ, ζητοῦντος ὅπως τῷ ἐπιτραπῇ ἡ καλλιέργεια καπνοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1958 δοθέντος ὅτι λόγῳ ἀσθενείας του ἀφ’ ἑνὸς καὶ λόγῳ στρατεύσεως τοῦ υἱοῦ του δὲν ἠδυνήθη νὰ καλλιεργήσῃ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ εἰσέτι νομοθετικὴν κύρωσιν τῆς Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Ταμείου Ἐργατῶν Μετάλλου εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θεοδώρου Χριστιανίδου, κατοίκου συνοικισμοῦ Νεοχωρίου, Κοινότητος Βορεινοῦ Ἀλμωπίας Νομοῦ Πέλλης, ζητοῦντος διεξαγωγὴν ἀνακρίσεων πρὸς ἀπόδειξιν ὅτι ὁ πατήρ του Παναγιώτης ἀπήχθη βιαίως παρὰ τῶν ἀνταρτῶν κατὰ τὸ ἔτος 1948. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Α. Λασκαρίδης, Π. Γλιγλῆς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἰω. Κόντα, καπνοπαραγωγοῦ Κολινδροῦ Πιερίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τῶν καπνῶν περιφερείας Κολινδροῦ, ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σοφίας, συζύγου Ἠλία Ἐρυθροπούλου, κατοίκου συνοικισμοῦ Νεοχωρίου Κοινότητος Βορεινοῦ Ἀλμωπίας Νομοῦ Πέλλης, ζητούσης διεξαγωγὴν ἀνακρίσεων πρὸς ἀπόδειξιν ὅτι ὁ σύζυγός της Ἠλίας, ἀπήχθη βιαίως παρὰ τῶν ἀνταρτῶν κατὰ μῆνα Αὔγουστον 1948. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης, Ε. Πρωϊμάκης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Κερκύρας, ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν 191 κτηματιῶν ἀγροτῶν, κατοίκων Ἄγρας Ἐδέσσης, διαμαρτυρομένων κατὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7053)58 ἐγγράφου τῆς Δ.Ε.Η. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 97043)19129)12.12.57 ἐγγράφου του καὶ ζητούντων ἄμεσον ἀποζημίωσίν των, ὡς καθωρίσθη αὕτη παρὰ τῶν δικαστικῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ νόμου 2000) 52, διὰ ἀπαλλοτριωθέντα 5.000 στρέμματα ἀγρῶν των πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ ἐργοστασίου Ἄγρα Ἐδέσσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκιδέων, ζητοῦντος ἀνέγερσιν συγχρονισμένων διδακτηρίων ἐν Εὐβοίᾳ ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς κατὰ τὸ Ν. Δ. 3558)56 εἰσπραττομένης μαθητικῆς εἰσφορᾶς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Διοικητικῶν Συμβουλίων Σωματείων τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Βόλου, ζητούσης λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῆς ἀνεργίας, ἥτις μαστίζει τὴν πόλιν τοῦ Βόλου, διὰ γενικῆς ἐπιδοτήσεως πάντων τῶν ἀνέργων, ὡς ἐπίσης καὶ τῶν ἐργατῶν γῆς Κάτω Λεχωνίων, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐκ τοῦ παγετῶνος. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου διὰ παντελῆ ἐγκατάλειψιν καὶ ἀθλιεστάτην κατάστασιν τμήματος πρὸ τῆς πόλεως τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Χαλκίδος–Κύμης. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης, καταθέτει ψήφισμα τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου Ἐπαγγελματιῶν, Ἐμπόρων καὶ Βιοτεχνῶν Λεβιδίου–Μαντινείας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι παροχὴν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς Λεβίδιον, τὸ ὁποῖον τυγχάνει, ὡς γνωστόν, μεγάλον κέντρον ἐμποροβιομηχανικῆς κινήσεως κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Ζαγορισίων–Ἰωαννίνων, ζητοῦντος διατήρησιν τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 131 τοῦ Δασικοῦ Κώδικος. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε., ζητούσης ἀπομάκρυνσιν τοῦ Γ. Λαμπρινάκου ἐκ τῆς Προεδρίας τοῦ Τ.Ε.Β.Ε., ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐπιμελητῶν Εἰσπράξεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἐσόδων καὶ Κοινοτικῶν Βοηθῶν Νοτίου Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ νομοθετικὴν τακτοποίησιν τοῦ κλάδου των, παρὰ τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Λευκογείων ἀπεχούσης τῆς ὁροθετικῆς γραμμῆς περὶ τὰ 5.000 μέτρα, παραπονουμένου διὰ τὴν μετακίνησιν τῶν πινακίδων τῆς Α. Ζ. τοῦ στρατοῦ κατὰ 500 καὶ 1000 μέτρα μόνον μακρὰν τοῦ χωρίου των, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ περιληφθοῦν εἰς αὐτὴν ὄχι μόνον ἅπαντες σχεδὸν οἱ βοσκότοποι τοῦ ἀγροκτήματος ἀλλὰ καὶ οἱ τόποι τῆς ξυλεύσεως τῶν κατοίκων καὶ αἰτοῦντος ὅπως τὸ βάθος τῆς Α.Ζ. περιορισθῇ εἰς σημεῖον ἐξυπηρετήσεως μὲν τῶν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς μὴ ἐκμηδενίσεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἀκριτῶν κατοίκων Λευκογείων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πύργων, αἰτοῦντος ὅπως ἡ Κοινότης των ἀπαλλαγῇ ἐκ τῆς ἐκ δραχμῶν 12.500 ὀφειλῆς της πρὸς τὸν Ο.Τ.Ε. προερχομένης ἐξ ἐγκαταστάσεως μονίμου τηλεφωνικῆς γραμμῆς λόγῳ τῆς ὁλοσχεροῦς ἀδυναμίας αὐτῆς νὰ καταβάλῃ τὸ ὀφειλόμενον ποσόν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Ὑφυπουργείου Οἰκισμοῦ. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Λαρίσης κ.λ.π. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀπών, διαγράφεται.

§6Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ κ. Σκυλλάκος μετέχει τῆς Ἐπιτροπῆς Δικαιοσύνης.

§7ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐτελείωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ Δικαιοσύνης.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἴπομεν καὶ καθιερώσαμεν, ὅτι ἡ ἔναρξις τῶν συνεδριάσεων θὰ γίνεται εἰς τὰς 5.45′ μ. μ.

§9Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐρωτῶ τί θὰ κάμουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν καὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰς 5.45′ εἰς τὴν Βουλήν;

§10Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Θέλω νὰ ἀπαντήσω διὰ τὸν κ. Σκυλλάκον. Πρῶτον δὲν εἶναι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Δικαιοσύνης καὶ δεύτερον ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Δικαιοσύνης ἐτελείωσε.

§11Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν εἶναι μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ κ. Σκυλλάκου. Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀρχίζει 5.45′, τί ὥραν πρέπει νὰ ἀρχίζουν αἱ Ἐπιτροπαί; Ἐξ ἄλλου, κύριοι συνάδελφοι, ἔμειναν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον προηγοῦντο αἱ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου θὰ ἤρχοντο ἀργότερον.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων περιλαμβάνονται διάφορα Ὑπουργεῖα, διότι ἠμπορεῖ ὁ ἕνας Ὑπουργὸς νὰ εἶναι ἀπησχολημένος καὶ νὰ μείνουν αἱ ἐρωτήσεις τοῦ ἄλλου Ὑπουργείου.

§13Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἔχει δίκαιον. Νομίζω, ὅτι ἐσπεύσαμεν νὰ καθιερώσωμεν ὥραν ἐνάρξεως 5.45′. Ἡ ἰδική μου πρότασις ἦτο νὰ ἀρχίζωμεν 5 ἢ 5.30′ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι μίαν ἡμέραν τὴν ἑβδομάδα δὲν θὰ εἴχομεν συνεδρίασιν καὶ ἡ ὁποία θὰ ἀφιερώγετο εἰς τὰς ἐργασίας τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν. Σήμερον καλούμεθα διὰ τὰς Ἐπιτροπὰς εἰς τὰς 5. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴμεθα ἐδῶ εἰς τὰς 5.30′;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλο εἶναι τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 5.45′ Συνεπῶς, τὴν ὥραν αὐτὴν θὰ ἀρχίζῃ ἡ συνεδρίασις.

§15Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ Ἐπιτροπαὶ πότε θὰ λειτουργοῦν;

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ θὰ τὸ καθιερώσωμεν.

§17Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ πρωΐ, πάντως, ἀποκλείεται.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 3 ἐρωτήσεως ὁ κ. Η. Σκυλλάκος, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀπών, διαγράφεται. Ὁμοίως καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 5 ὁ κ. Λ. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν καταβολὴν τῶν ὑπολοίπων δόσεων δανείου εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Κεφαλληνίας κ.λ.π.

§19Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Κεφαλληνίας, τοὺς δικαιούχους δανείου, κατεβλήθη ἡ πρώτη δόσις διὰ τὸ ἄνοιγμα θεμελίων τῶν οἰκιῶν των. Ὅλως ἀπροόπτως ἀργότερον ἐσταμάτησαν αἱ δόσεις. Ὅσοι εἶχον τὴν τύχην νὰ ἀνοίξουν θεμέλια, τὰ θεμέλια αὐτὰ λόγω τῶν βροχῶν καὶ τοῦ χειμῶνος ἐπότισαν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ κατώρθωσαν νὰ διαθέσουν τὰ χρήματα καὶ νὰ ἀπωλέσουν τὴν πρώτην δόσιν τοῦ δανείου. Ἐζήτησαν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ κ. Ὑφυπουργὸν νὰ ἐκδηλώσῃ τὸ ἐνδιαφέρον του πρῶτον, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ζημίας καὶ γενικῶς τῶν ζημιῶν τῶν ἐξ ὑπαιτιότητος τῆς διοικήσεως ἐπελθουσῶν καὶ δεύτερον νὰ μᾶς εἴπῃ τί πρόκειται νὰ γίνῃ μὲ τὰς δόσεις αὐτάς. Οἱ σεισμόπληκτοι τῆς κατηγορίας αὐτῆς πρόκειται νὰ τύχουν τῆς πρώτης καὶ τρίτης δόσεως;

§20Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἀπαντῶ εἰς τὸν ἐρωτῶντα κύριον συνάδελφον, ὅτι ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι δικαιούχων ἀπολήψεως ἀρωγῆς περὶ τῶν ὁποίων ἐγένετο ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου μνεία. Ὑπάρχει κατηγορία δικαιούχων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον ὄντως τὴν πρώτην δόσιν καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ἀπριλίου τοῦ παρελθόντος ἔτους ἐσταμάτησε διὰ λόγους τεχνικοὺς καὶ οἰκονομικοὺς ἡ συνέχισις τῆς καταβολῆς τῶν λοιπῶν δόσεων. Διὰ τὴν κατηγορίαν ταύτην καὶ αὐτὸς ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος τὸ γνωρίζει, διὰ παλαιῶν ἀποφάσεων κατὰ στάδια, ἔχει καλυφθῆ τὸ θέμα. Ἤδη ἐναπομένουν 849 διὰ τὴν ὕπαιθρον Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου, εἶναι δὲ ζήτημα ἐὰν οἱ ἐναπομείναντες εἶναι 100 ἢ 150 διὰ τοὺς ὁποίους πρόκειται νὰ ἐκδοθοῦν αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις. Ὅσον ἀφορᾶ δὲ τὰς ζημίας ὑπαιτιότητι τῆς διοικήσεως, εἶναι ἀνύπαρκτοι ζημίαι. Ὑπάρχει καὶ ἑτέρα κατηγορία δικαιούχων ἀρωγῆς, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν πρώτην δόσιν καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἐξεδόθη ἀπόφασις διακοπῆς. Αὐτοὶ εἶναι δικαιοῦχοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν πρώτην δόσιν καὶ ἄφησαν νὰ παρέλθῃ διάστημα πέραν τοῦ 9μήνου χωρὶς νὰ ζητήσουν τὴν δευτέραν δόσιν, δι’ αὐτὸ ἐθεωρήσαμεν ὅτι ἐγκατέλειψαν τὴν ἀξίωσιν περὶ ἀπολήψεως τῶν ὑπολοίπων δόσεων καὶ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ διὰ τὴν πρόοδον τῆς οἰκοδομῆς ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς διακοπῆς.

§21Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ, μᾶς ἀνεκοίνωσε, ὅτι δὲν ὑπάρχει ζημία, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν καὶ ὁποιοδήποτε ὄργανον καὶ ἐὰν θὰ ἐρωτήσητε ἀπὸ τὴν σεισμόπληκτον περιοχήν, θὰ ἴδητε ὅτι κατὰ τὸν χειμῶνα ὅσοι εἶχον ἀνοίξει θεμέλια αὐτὰ τὰ θεμέλια κατεστράφησαν. Δεύτερον, δὲν εἶναι σωστὸν ὅτι ἐκαλύφθησαν ὅλαι αἱ ἀνάγκαι ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἦσαν δικαιοῦχοι τῆς δευτέρας δόσεως, ἀλλὰ μόνον ἕνα μέρος ἐξ αὐτῶν. Ἐνδιαφέρομαι δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν δικαιοῦχοι καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ λάβουν τὰς δόσεις καὶ δὲν τὰς ἔλαβον καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ παράπονον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦμεν τὴν ἐντύπωσιν τὴν ἄδικον εἰς βάρος τῶν δικαιούχων αὐτῶν. Ἐφιστῶ βεβαίως, ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς διοικήσεως καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, διότι πράγματι, ὑπάρχει ἀδικία.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, νὰ κάμω μίαν μοναδικήν, καὶ διὰ πρώτην φοράν, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ αὐτὴ ἡ περιαυτολογία, παράβασιν, διὰ τὸν κ. Σκυλλάκον, τοῦ ὁποίου αἱ 4 ἐρωτήσεις διεγράφησαν, διότι ἦτο ἀπών. Ἐπειδή, ὅμως, ἦτο σοβαρῶς ἀπησχολημένος καὶ ἦλθε καὶ μὲ παρεκάλεσε, δηλῶ κατηγορηματικῶς εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι θὰ εἶναι ἡ μοναδικὴ παράβασις τὸ νὰ τοῦ ἐπιτρέψω νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεών του. Ἐὰν δὲν εἶναι παρόντες οἱ βουλευταὶ θὰ διαγράφεται ἡ ἐρώτησίς των. Ἐπειδὴ εἶναι συναφεῖς αἱ 4 ἐρωτήσεις τοῦ κ. Σκυλλάκου, θὰ ὁμιλήσῃ καὶ ἐπὶ τῶν τεσσάρων. Ὁ κ. Ἠ. Σκυλλάκος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς ἀρωγῆς εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Νομοῦ Λαρίσης κ.λ.π.

§23Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν σεισμόπληκτον περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Θεσσαλίας, ὑπάρχουν 3–4 κατηγορίαι πολιτῶν, κατοίκων τῆς πόλεως Λαρίσης, καὶ ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται ἢ δὲν τοὺς παρέχεται στεγαστικὴ ἀρωγή, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι ἡ κατηγορία τῶν ἐνοικιαστῶν καταστημάτων ἢ οἰκιῶν, τῶν ὁποίων τὰ μίσθια, οἰκήματα, μαγαζιὰ ἢ καὶ οἰκίαι, κατεστράφησαν ἐκ τοῦ σεισμοῦ. Ἐπειδή, ὅμως, οὗτοι προστατεύονται ἀπὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ οἱ ἰδιοκτῆται τῶν καταστημάτων ἢ οἰκιῶν λαμβάνουσιν ἐξευτελιστικὸν μίσθωμα δὲν σπεύδουν νὰ λάβωσι τὴν παρεχομένην ὑπὸ τοῦ Κράτους στεγαστικὴν ἀρωγὴν μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἀναγκάσουν τοὺς μισθωτὰς αὐτοὺς νὰ ἐγκαταλείψουν τὰ μίσθιά των. Νομίζω, ὅτι εἶναι εὔλογον, ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν πολιτῶν νὰ τύχῃ τῆς δεούσης προστασίας καὶ νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς μισθωτὰς αὐτοὺς ἡ στεγαστικὴ ἀρωγὴ νὰ ἐπισκευάσουν τὰ σπίτια καὶ τὰ μαγαζιά των, παρὰ τὴν θέλησιν τῶν ἰδιοκτητῶν, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ στερηθοῦν καὶ στέγης καὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς των στέγης, ἀκόμη, θὰ στερηθοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη κατηγορία. Ἡ δευτέρα κατηγορία εἶναι πολυαρίθμων ἀγροτῶν. Ὅπως γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔγγειος ἰδιοκτησία εἰς τὴν ὕπαιθρον τοῦ Νομοῦ Λαρίσης ρυθμίζεται ἀπὸ τὸν Ἀγροτικὸν Κώδικα καὶ τοῦτο διότι τὰ παλαιὰ τσιφλίκια ἀπηλλοτριώθησαν ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ἡ πώλησις, ὅπως γνωρίζετε, ἡ προικοδότησις κ.λ.π., κατὰ τὸν ἰσχύοντα Ἀγροτικὸν Νόμον, ἀπηγορεύετο, μέχρι πρό τινος, οἱ ἀρχικοὶ δὲ κληροῦχοι, οἱ ὁποῖοι ἐν τῷ μεταξὺ ἐγεννοβόλησαν, ἔφτιασαν παιδιά, κορίτσια, ἠναγκάσθησαν, διὰ νὰ τὰ παντρέψουν, νὰ τοὺς παραχωρήσουν μέρος τοῦ οἰκοπέδου, τὸ ὁποῖον τοὺς εἶχε παραχωρηθῆ ἀπὸ τὸν παραχωρηθέντα εἰς αὐτοὺς κλῆρον. Εἰς τὸ μέρος αὐτὸ τοῦ οἰκοπέδου ἔκτισαν σπίτια, τὰ κορίτσια ποὺ τὰ ἐπάντρεψαν ἢ τὰ ἀγόρια, καὶ ἐδημιούργησαν οἰκογένειαν. Ἔρχεται τώρα ὁ σεισμὸς καὶ καταστρέφονται τὰ σπίτια αὐτά. Ζητοῦν στεγαστικὴν ἀρωγὴν καὶ τοὺς λέγει ἡ Ὑπηρεσία Σεισμοπλήκτων: «Δὲν δικαιοῦσθε, διότι δὲν ἔχετε τὰ οἰκόπεδα ἐπ’ ὀνόματί σας, συνεπῶς στερεῖσθε τίτλου». Νομίζω, ὅτι πρέπει καὶ δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἀγροτῶν νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ τύχουν τῆς στεγαστικῆς ἀρωγῆς διότι, ἄλλως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ μείνουν ἄστεγοι. Ἡ τρίτη κατηγορία ἀφορᾶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἶχον οἰκόπεδα, βάσει προσυμφώνου. Εἶναι εὐτύχημα, ὅτι διὰ τὸ θέμα τοῦτο ἐδόθη λύσις καὶ ἤδη τυγχάνουν στεγαστικῆς ἀρωγῆς. Ἡ τετάρτη κατηγορία εἶναι οἱ μισθωταὶ οἰκιῶν καὶ καταστημάτων οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἰδιόκτητα οἰκόπεδα. Εἰς τὸν Βόλον παρεσχέθη τοιαύτη ἀρωγὴ καὶ ἔκτισαν σπίτια ἢ μαγαζιὰ οἱ μισθωταὶ τῶν καταστημάτων αὐτῶν ἢ τῶν οἰκιῶν ἐπὶ τῶν ἰδιοκτήτων οἰκοπέδων τὰ ὁποῖα εἶχον ἢ πρὸ τοῦ σεισμοῦ ἢ ἀπέκτησαν μετὰ τὸν σεισμόν. Εἰς τὴν Λάρισαν, εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν δὲν παρέχεται στεγαστικὴ ἀρωγὴ καὶ ἡ κατηγορία αὐτὴ τῶν Λαρισαίων σεισμοπλήκτων ἔχει τὸ πικρὸν παράπονον, διότι δὲν ἔτυχε τῆς αὐτῆς, τοὐλάχιστον, μεταχειρίσεως, τῆς ὁποίας ἔτυχον καὶ οἱ σεισμοπαθεῖς τῆς περιοχῆς Βόλου.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§25Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, διὰ τῶν ἐρωτήσεων, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν, ἀπέδειξε —μετὰ λύπης μου τὸ λέγω — ὅτι δὲν κατέχει τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἠθέλησε νὰ χειρισθῇ. Καὶ συγκεκριμένως, θὰ ἀπαντήσω εἰς ἓν ἕκαστον τῶν θιγέντων θεμάτων. Διὰ τὴν πρώτην κατηγορίαν μισθωτῶν καταστημάτων, οἱ ὁποῖοι, ἐν ἀρνήσει τοῦ ἰδιοκτήτου, ἐλάμβανον τὴν ἀρωγὴν βάσει, ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, τῆς ἀρχικῆς νομοθεσίας τῶν Ἰονίων Νήσων καὶ τοῦ πρώτου νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σεισμοῦ τοῦ Βόλου τοῦ 1955, ὄντως προεβλέπετο ἡ δυνατότης τοῦ μισθωτοῦ νὰ λάβῃ ἀρωγήν, ἐν ἀρνήσει τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ χρεώσει τούτου. Διὰ τοῦ μεταγενεστέρου νόμου, τοῦ 2614) 56, ἡ διάταξις αὐτὴ ἀπηλείφθη καὶ ἀκόμη διὰ τῆς νεωτέρας πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τῆς 790 τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1957, βάσει τῆς ὁποίας πλέον, ἀντιμετωπίζεται τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς σεισμοπλήκτου περιοχῆς τῆς Μείζονος Θεσσαλίας, ἐλήφθησαν νεώτερα μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν προβλέπουν τὴν περίπτωσιν ταύτην. Τοῦτο ἐγένετο διότι, ἐκ τῆς πείρας ἀπεδείχθη ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Βόλου δὲν ἀπέδωσε καὶ ἠμποροῦμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι ἀπέτυχεν. Τώρα, ὅσον ἀφορᾶ τὸ δεύτερον ἐρώτημα. Τὸ δεύτερον ἐρώτημα ἀντιμετωπίζεται πλήρως διὰ τῆς 790 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, παράγρ. 3, ἄρθρον 3, ἐν τῷ ὁποίῳ ἄρθρῳ σαφῶς ἀναφέρεται, ὅτι «ὡς καὶ οἱ διανοίᾳ κυρίου.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ μόνον διὰ μίαν μικρὰν κατηγορίαν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συμπληρώσει τὴν δεκαετίαν. Διὰ τὸ τρίτον ἐρώτημα μὲ ἐπρολάβατε, διότι μόνος σας ὡμολογήσατε, ὅτι ἔχει λυθῆ. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ τελευταῖον. Ἐκεῖ ἡ ἄγνοια εἶναι ἀπόλυτος. Ἡ ἀρχικὴ νομοθεσία, κύριε συνάδελφε, καὶ φίλτατε κύριε Ἀλλαμανῆ....

§26Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι ὡς νὰ κάμνετε ἐπερώτησιν σεῖς, εἰς τὸν κ. συνάδελφον.

§27Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Ἀπαντῶ, διότι γίνονται ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. Θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ σᾶς ἐνημερώσω, διότι ἀπεδείχθη ὅτι δὲν γνωρίζετε τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα χειρίζεσθε.

§28Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ...

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε σεῖς τὸν λόγον, κύριε Ἀλλαμανῆ.

§30Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀπηυθύνθη εἰς ἐμέ, προσωπικῶς, ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι χρέος του εἶναι νὰ ἀπαντᾷ καὶ νὰ μὴ δίδῃ χαρακτηρισμούς.

§31Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὸ πῶς θὰ ἀπαντήσω, δὲν θὰ μοῦ τὸ ὑποδείξετε σεῖς.

§32Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν δύνασθε νὰ κάμνετε ἀπαραδέκτους ὑποδείξεις.

§33Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Ἀσφαλῶς ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῶ ὅπως ἐγὼ νομίζω. Εἰς τὸ 4ον ἐρώτημα, κύριε Πρόεδρε, σχετικῶς μὲ τοὺς μισθωτάς, τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955 ἐλήφθη μία ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, διὰ περιωρισμένον ἀριθμὸν μισθωτῶν τοῦ Βόλου, εἰδικῶς διὰ 875. Ἐξ αὐτοῦ ἔλαβεν ἀρωγὴν ἀριθμὸς κάτω τῶν 500 διότι ὁ νόμος 3614, περιώρισε τὸ δικαίωμα καὶ διὰ τοὺς μισθωτὰς καὶ μάλιστα τροποποιῶντας τὸν ἀρχικὸν νόμον ἐθέσπισεν ὅτι μόνον ὅσοι γίνουν κύριοι οἰκοπέδου μέχρι 31.12.56, ἀντὶ ὡς ἀρχικῶς προεβλέφθη τοῦ 1959, θὰ ἐδικαιοῦντο ἀπολήψεως ἀρωγῆς. Τὸ μέτρον ἐφηρμόσθη ἑνιαίως εἰς ὅλας τὰς σεισμοπλήκτους περιοχάς, κατόπιν δὲ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 790 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν ἀντιμετωπίζονται περιπτώσεις ἐνοικιαστῶν. Ἐλάχιστος ἀριθμός, ὅπως μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία καὶ ἄλλοτε νὰ ἀναπτύξω, ἐνοικιαστῶν Βόλου ἔλαβεν ἀρωγήν, ἔλαβε δὲ ἀρωγὴν ἐνοικιαστῶν, ἕνας περιωρισμένος ἀριθμός, πλὴν τῆς περιπτώσεως τῶν παραπηγματούχων, διὰ τοὺς ὁποίους ἐθεσπίσθη εἰδικὴ διάταξις. Διὰ τῆς τελευταίας πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐθεσπίσθησαν μέτρα δι’ ὅλας τὰς σεισμοπλήκτους περιοχὰς, Λαρίσης, Μαγνησίας, ἀπολύτως ὅμοια. Δὲν ὑπάρχει καμμία διάκρισις καὶ παρ’ ὅλην τὴν διακοπήν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔκαμεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς. Τελειώνων τὴν ἀπάντησιν, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀνέμενε τὴν ἐκδήλωσιν τοῦ ἐνδιαφέροντος ὑμῶν διὰ τῶν ἐρωτήσεων αὐτῶν μετὰ 1–2 ἔτη ἀπὸ τῶν σεισμῶν, διὰ νὰ λάβῃ τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§35Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἀρχόμενος τῆς ἀπαντήσεώς του, ἔσπευσε νὰ ἀποδώσῃ εἰς συνάδελφον, ὁ ὁποῖος σπανίως ἀπασχολεῖ τὸ Σῶμα, ἄγνοιαν τῶν νόμων καὶ τῶν ἀποφάσεών του. Νομίζω, ὅτι χρέος τῶν μελῶν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἶναι νὰ δίδουν ἀπαντήσεις εἰς τὰς ἐρωτήσεις καὶ ὄχι νὰ ὑβρίζουν τοὺς συναδέλφους, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ὕβρις.

§37Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀλλὰ καὶ καταλήγων, καταστρέφων τὴν ὁμιλίαν του, ὁ κ. Ὑφυπουργός, ἐνόμισε καὶ πάλιν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τοῦ κ. συναδέλφου, λέγων πρὸς αὐτόν, ὅτι τἄχα, ὀψίμως ὁ κ. συνάδελφος ἐξεδήλωσε τὸ ἐνδιαφέρον του ὑπὲρ τῶν συμπολιτῶν του. Πράγματι ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑφυπουργός, προκύπτει ὅτι αἱ ἐρωτήσεις ποὺ τοῦ ὑπεβλήθησαν εἶχον ἐνδιαφέρον ἐπίκαιρον καὶ πράγματι ἀπεκαλύφθη, ὡμολογήθη ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι χρησιμοποιοῦνται πλείονα μέτρα καὶ σταθερά. Διότι τὶ ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑφυπουργός; Ὅτι προκειμένου περὶ μιᾶς περιοχῆς σεισμοπλήκτου, παρέχει εἰς ἀριθμὸν 800 σεισμοπλήκτων ἐνοικιαστῶν δάνεια ἀρωγῆς. Ἐρωτᾶται, τοιαῦτα δάνεια, τοιαύτη ἀρωγὴ στεγαστική, παρεσχέθη εἰς ἐνοικιαστὰς τῆς πόλεως Λαρίσης ἢ τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας; Οὔτε ἕν. Λέγει ὅτι ἡ νομοθεσία προβλέπει ἐξαιρετικῶς διὰ τὴν ἀρωγήν, τὴν στεγαστικήν, τῶν παραπηγματούχων. Τὸν πληροφορῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τοιοῦτοι παραπηγματοῦχοι, μισθωταὶ σεισμόπληκτοι, ὑπάρχουν ἀπὸ τοῦ 1954 εἰς τὴν πόλιν τῆς Λαρίσης. Ἐσκέφθη ποτὲ νὰ δώσῃ ἀρωγὴν εἰς αὐτούς, μολονότι παρουσιάζονται κἄθε τόσον εἰς τὸν ἴδιον ἢ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως; Ἰδού, λοιπόν, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ἀποδεικνύονται βάσιμοι αἱ διαμαρτυρίαι τῶν σεισμοπλήκτων ἐκ μέρους τῶν ὁποίων ὁ κ. συνάδελφος ἔκαμε τὰ ἐρωτήματα, διότι καὶ σήμερον ἀκόμη ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ μεταχειρίζεται ἀνίσως τοὺς Ἕλληνας πολίτας, εἰς ἄλλους μὲν παρέχουσα στεγαστικὴν ἀρωγὴν καὶ εἰς ἄλλους ὁμοιοπαθεῖς, εἰς τοὺς παραμεθορίους ἐκείνους Νομοὺς σεισμοπλήκτων ἀρνουμένη αὐτήν. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τῆς συζητήσεως.

§38Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Δὲν ἀνέμενον, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν, νὰ κάμῃ τόσον ἀτυχῆ τοποθέτησιν τοῦ θέματος. Ἐνόμιζον ὅτι εἰδικῶς ὅταν θὰ πρόκειται περὶ ἐρωτήσεων, αἱ ὁποῖαι μάλιστα ἀφοροῦν ἰδικάς σας περιοχάς, κύριε Ἀλλαμανῆ θὰ ἔπρεπε —ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ φράσις — μὲ περισσοτέραν σοβαρότητα νὰ ἀντιμετωπίζετε τὰ θέματα. Ὅταν πρὸ ἔτους, φίλτατε κύριε Ἀλλαμανῆ, περιώδευον ἀκόμη τὴν σεισμόπληκτον περιοχήν, ἤκουσα ἀπὸ τὸν ἀείμνηστον Ἀρχηγόν σας, ἄλλα πράγματα εἰς τὸν Βόλον καὶ ἀπὸ ὑμᾶς ἄλλα πράγματα εἰς τὴν Καρδίτσαν.

§39Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν εἶχον ποτὲ τὴν τιμὴν ... (δὲν ἠκούσθη).

§40Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Σᾶς παρακαλῶ μὴ μὲ διακόπτετε, ἐγὼ δὲν σᾶς διέκοψα. Ἐνῷ δὲ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις οὐχὶ διὰ λόγων, ὡς ἐγίνετο κατὰ τὸ παρελθόν, ἐπὶ ἄλλων Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι προήρχοντο ἀπὸ τὴν πτέρυγα εἰς τὴν ὁποίαν τώρα ἀνήκετε σεῖς, κύριε Ἀλλαμανῆ, ὅπως ἔγινε μὲ τὸν σεισμὸν τοῦ 1949 –50, ἀντεμετώπισε τὴν κατάστασιν οὐχὶ ἁπλῶς διὰ προχείρων μέσων, ἀλλὰ ἀντιθέτως μὲ συγκεκριμένα μέτρα, καὶ διὰ θετικῶν ἐνεργειῶν, ἀντεμετώπισε τὸ μέγα πλῆγμα, τὸ ὁποῖον προῆλθεν ἀπὸ τὸν σεισμόν. Καὶ γνωρίζετε ἄλλωστε ὅτι εἰς τὴν ὕπαιθρον Θεσσαλίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν χιλιάδες νέα σπίτια, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους οὐδέποτε, οὔτε ἡμεῖς οἱ ἴδιοι εἴχομεν ὀνειρευθῆ. Δὲν χρειαζόμεθα, κύριε συνάδελφε, τὸν ἰδικόν σας ἔπαινον, ἔχομεν τὸν ἔπαινον τῶν ἰδίων τῶν κατοίκων τῆς σεισμοπλήκτου περιοχῆς, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ σᾶς πείσουν ὅτι πρέπει νὰ παύσητε νὰ ἀσκῆτε δημοκοπίαν.

§41Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Ἐξεπλάγην καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου Ὑφυπουργοῦ, ἐπὶ τοῦ Οἰκισμοῦ, καὶ ὀφείλω νὰ εἴπω τοῦτο: Μίαν ἢ δύο φορὰς ἐπῆγα εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν καὶ μάλιστα ἔφυγα μὲ τὰς καλυτέρας τῶν ἐντυπώσεων. Διερωτῶμαι, λοιπόν, εἰς ποῖον λόγον ὀφείλεται ἡ ἀπάντησις, ἡ δριμεῖα, εἰς τὰς ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας ὑπέβαλα. Ἐγὼ δίδω τὴν ἐξήγησιν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Λάρισαν μετὰ τοὺς σεισμούς, συνοδεύων τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐδέησε νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν μὴ ἔγκαιρον λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων καὶ ἴσως ἡ στάσις μου ἐκείνη, ἡ ὁποία ἦτο στάσις ὑπὲρ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς πόλεως Λαρίσης, ὁ ὁποῖος μὲ ἐψήφισε καὶ μὲ ἔστειλε βουλευτὴν ἐδῶ, νὰ μὴ ἦτο ἀρεστὴ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑφυπουργόν. Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕφος καὶ τὴν δριμύτητα μὲ τὴν ὁποίαν ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἰς τὰς ἐρωτήσεις ποὺ ὑπέβαλα. Ἔχω, ὅμως, εἰς τὴν πρώτην ἀπάντησιν νὰ παρατηρήσω ὅτι ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι εἰς ἄλλας σεισμοπλήκτους περιοχάς, εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους, ἐδόθη στεγαστικὴ ἀρωγὴ εἰς τοὺς ἐνοικιαστὰς οἰκιῶν καὶ καταστημάτων τὰ ὁποῖα κατέρρευσαν. Εἶναι αἴτημα καὶ εἶναι αἴτημα τῶν Λαρισαίων καὶ ὀφείλω νὰ ἐξομολογηθῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης, ἡ ὁποία μὲ ἐπεσκέφθη εἰς τὸ γραφεῖον μου διὰ νὰ μὲ παρακαλέσῃ νὰ κάμω τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, ἦτο ὁ ἰδιοκτήτης, τῆς ἐν Λαρίσῃ ἐκδιδομένης ἐφημερίδος, Μιχαὴλ Χαιδέλης, ὁ ὁποῖος ἀντιμετωπίζει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐκ τοῦ ὅτι δὲν ἐνισχύεται τὸ κλείσιμον τῆς ἐφημερίδος του. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ περιορισμοῦ τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ὅτι δίδεται στεγαστικὴ ἀρωγὴ εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι κατέχουν οἰκόπεδα πλέον τῆς μιᾶς 10ετίας. Καὶ τὸν ἐρωτῶ, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατέχουν οἰκόπεδα κάτω τῆς 10ετίας καὶ ἔχουν κτίσει σπίτια καὶ ἔχουν ἀποκτήσει οἰκογένειαν καὶ ἔχουν παιδιὰ δὲν πρέπει νὰ δικαιωθοῦν; Ἂς μοῦ ἀπαντήσῃ ρητῶς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ τρίτον ἐρώτημα, ὡμολόγησεν ὁ κ. Ὑφυπουργός, ὅτι εἰς τὸν Βόλον 500 ἐνοικιασταὶ οἰκιῶν καὶ καταστημάτων ἐδικαιώθησαν στεγαστικῆς ἀρωγῆς καὶ ἔφτιασαν καὶ καταστήματα καὶ οἰκίας. Εἶναι εὔλογον τὸ παράπονον τῶν Λαρισαίων σεισμοπλήκτων, διότι καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ μὴ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον. Μὲ ὅσα λέγω, κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλω νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι ἐνισχύθη ἡ περιοχὴ Βόλου, ὅτι δὲν ἐνισχύθη ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἐξέγερσιν τῶν σεισμοπλήκτων ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἀξιῶ καὶ θέλω τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως τῆς ὁποίας τυγχάνουν οἱ Βολιῶτες σεισμόπληκτοι, νὰ τύχουν καὶ οἱ Λαρισαῖοι σεισμόπληκτοι.

§42Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Κύριε συνάδελφε, ἤθελον νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν. Εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους δὲν ἐδόθησαν δάνεια εἰς ἐνοικιαστὰς καταστημάτων. Ὑπῆρχεν ἁπλῶς μία διάταξις εἰς τὸν ἀρχικὸν νόμον τοῦ 1954, ἡ ὁποία προέβλεπε δι’ ἀκτήμονας ἐὰν ἀποκτήσουν κατὰ κυριότητα ἐντὸς μιᾶς 10ετίας οἰκόπεδον ἢ μέχρις ὡρισμένης προθεσμίας, 10ετῆ χρῆσιν οἰκοπέδου, νὰ γίνουν δικαιοῦχοι ἀπολήψεως ἀρωγῆς. Ἡ ἰδία διάταξις εἶναι αὐτή, ἡ ὁποία, ἐφηρμόσθη ἀρχικῶς εἰς τὸν Βόλον καὶ τὴν ὁποίαν κατηργήσαμεν διὰ τοῦ νόμου 3714)56, ὡς σᾶς εἶπον προηγουμένως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα ἐκείνων τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν συμπληρώσει τὴν 10ετίαν, σᾶς πληροφορῶ ὅτι μέχρι στιγμῆς αἱ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μου ὑποβληθεῖσαι αἰτήσεις εἶναι κάτω τῶν δέκα, ὥστε δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ συνιστᾷ πρόβλημα.

§43Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε...

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τρίτην φορὰν δὲν ἐπιτρέπω νὰ ὁμιλήσητε.

§45Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6, ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῶσι μέτρα ἄρσεως τῶν ὑφισταμένων δυσχερειῶν διὰ τὴν παροχὴν ἀρωγῆς στεγάσεως εἰς σεισμοπλήκτους οἰκογενείας τῆς Κοινότητος Φισκάρδου, τοῦ Νομοῦ Κεφαλληνίας.

§47Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι σημαντικὸν τὸ ἐπιτελεσθὲν ἔργον εἰς τὰς σεισμοπλήκτους νήσους καὶ κανεὶς καλῆς πίστεως ἄνθρωπος ποὺ μὲ ἀντικειμενικότητα θὰ θέλῃ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ὅλον πρόβλημα, δὲν εἶναι παρὰ ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνωρίσῃ ἀκριβῶς τὸ ἔργον αὐτό. Ἀλλὰ ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι σημαντικὸν ἕνα ἔργον, πάντοτε ὑπάρχουν παράπονα, ἄλλοτε μὲν δεδικαιολογημένα καὶ ἄλλοτε προερχόμενα ἀπὸ καθαρῶς συναισθηματικοὺς λόγους. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου μίαν ἰδιορρυθμίαν, ἡ ὁποία ἐπροκάλεσε συγκεκριμένα παράπονα εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητος Φισκάρδου Κεφαλληνίας. Σημαντικὸν μέρος τῆς γῆς, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον ἀνοικοδομηθῆ οἰκήματα, ἀνῆκεν, ἐθεωρεῖτο καὶ ἦτο μοναστηριακὴ περιουσία. Παρέστη λοιπόν, ἀνάγκη, αὐτὸς ὁ χῶρος τοῦ κατοικησίμου σημείου, καὶ λόγῳ αὐτῆς τῆς αἰτίας, καὶ λόγῳ ἀναδασμοῦ, νὰ ἀπαλλοτριωθῇ. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις συνετελέσθη καὶ θὰ ἔπρεπε κατὰ συνέπειαν ἡ μερὶς τῶν δικαιούχων χωρικῶν νὰ τύχουν στεγάσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ τύχουν στεγάσεως θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ κατανομὴ τῶν οἰκοπέδων. Αὐτὴ ἡ κατανομὴ τῶν οἰκοπέδων, ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ἐπιτοπίων Ἀρχῶν καὶ γενικώτερον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, τῆς διοικήσεως, δὲν ἐγένετο, λόγῳ δὲ τούτου ἀπεκλείσθησαν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀρωγῆς σεισμοπλήκτων. Ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν τῶν χωρικῶν εἶναι 22, ὑποθέτω καὶ νομίζω ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ εἶχε σχετικῶς ἀσχοληθῆ μάλιστα ἐγκαίρως, μὲ κύριον ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν ἄρσιν τῶν ὑφισταμένων ἐμποδίων. Ἐάν, λοιπόν, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ ἠσχολεῖτο μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν πραγμάτων μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν προστασίαν τῶν 20 ἢ 22 αὐτῶν χωρικῶν, ἦλθε καὶ ἐκλείσθη τὸ περιθώριον τῆς χορηγήσεως τῶν ἀρωγῶν καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ οἱ 22 αὐτοὶ χωρικοὶ τῆς Κοινότητος Φισκάρδου παρέμειναν ἄστεγοι. Εἶχον παρακαλέσει καὶ ἄλλοτε καὶ ἤδη τὸ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τὸ ὅλον θέμα μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Οἰκισμοῦ, τὸν ὁποῖον καὶ πολιτισμὸς διακρίνει καὶ ἰδιαιτέρα διάκρισις εἰς τὰ θέματα αὐτά, θὰ ἠσχολεῖτο προσωπικῶς, διότι δὲν εἶναι ὀρθὸν εἰς μίαν Κοινότητα, εἰς ἕνα ὡρισμένο χωριὸ νὰ ἔχῃ ἐπέλθει διχασμὸς ἀπὸ κακὴν ἀντίληψιν ὅτι γίνεται ἰδιαιτέρα μεταχείρισις τῆς μιᾶς ὁμάδος τῶν χωρικῶν ἀπὸ τὴν ἄλλην. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργόν, μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν ἀντικειμενικότητα νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον πρόβλημα καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τοὺς χωρικοὺς αὐτούς, ἔχει δὲ νομίζω καὶ ἐξουσίαν καὶ δικαίωμα πρὸς τοῦτο.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§49Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἀνεξαρτήτως τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ἐμπίπτει εἰς τὰς περιοριστικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3614, ὁ ὁποῖος ὥρισε προθεσμίαν μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1956 κτήσεως οἰκοπέδου, τὸ ὁποῖον δίδει καὶ τὸ δικαίωμα λήψεως ἀρωγῆς. Ἑπομένως, σήμερον ὑφίσταται τυπικὸν κώλυμα νόμου πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τῶν 22 κατοίκων τοῦ Φισκάρδου.

§50Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἡ διαφωνία μας δὲν ἔγκειται εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποστηρίζει ὀρθῶς τὴν ἄποψίν του, ἀλλὰ ἐγὼ λέγω ὅτι προτοῦ τερματισθῇ ἡ περίοδος τῆς διακεκριμένης ἐξουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ὅτι τὰ κτήματα αὐτὰ ἦσαν μοναστηριακὰ καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία του κατέβαλε προσπάθειαν νὰ ἀπαλλοτριωθοῦν. Τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ πρόβλημα ὑφίστατο πρὸ τοῦ τερματισμοῦ τῆς περιόδου, δημιουργεῖ ἕνα ἠθικὸν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ παρίδῃ ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἐξετάσῃ μὲ εὐρύτητα πνεύματος τὸ ὅλον θέμα καὶ θὰ ἴδῃ ὅτι οἱ χωρικοὶ ἔχουν ἀπόλυτον δίκαιον καὶ ἰδιαιτέρως παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα αὐτό.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀνα-

φορὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Προτοῦ, ὅμως εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§52Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§53Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν διόρθωσιν ἔχω νὰ κάμω.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὴν δώσητε, παρακαλῶ.

§55Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας εἰσηγήθη τὴν ψήφισιν νομοσχεδίου του, ἐπροτάθη μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν καὶ ἐδέχθη, ἡ ὁποία, ὅμως, δὲν ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά. Κάμνω τὴν παρατήρησιν αὐτὴν ὥστε νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ἐὰν ὄντως τὴν ἐδέχθη νὰ περιληφθῇ αὔριον κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπικυρωθῶσι τὰ πρακτικά. Κάμετε σεῖς τὴν δήλωσιν καὶ συνεννοηθῆτε μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας.

§57Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δυνατὸν αὔριον κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν τυχὸν ἔχῃ ἐγκριθῇ ἡ τροπολογία αὐτή, νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθησαν δύο προτάσεις ὑπογεγραμμέναι ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ συστάσεως Ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς καὶ περὶ συστάσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν τῶν θεμάτων τοῦ βάμβακος. Ἀναβάλλεται ἡ ἀπόφασις ἐπ’ αὐτῆς, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ἀκόμη ἑτοίμη.

§59Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἑπομένως, θὰ ἐπανέλθῃ ἡ πρότασις.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως. Συμφώνως μὲ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν, κύριοι βουλευταί, συζητεῖται σήμερον ἡ ὑπ’ ἀριθ. 162 ἐπερώτησις ἡ ἀφορῶσα τὸν Νομάρχην Δωδεκανήσου. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 162 ἐπερώτησιν εἶναι 4 ἐπερωτῶντες. Συναφεῖς εἶναι αἱ ὑπ’ ἀριθ. 280 καὶ 282 ἐπερωτήσεις. Ὑπάρχει αἴτησις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Συνεπῶς ἡ συζήτησις γενικεύεται ἐφ’ ὅσον ἡ πρότασις γενικεύσεως εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ὅπως γίνεται πάντοτε ἡ διαδικασία εἶναι ἡ ἑξῆς: Θὰ λάβῃ τὸν λόγον ἕνας ἐπερωτῶν καὶ ἕνας ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων. Συνεπῶς ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§61ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ὄχι, ὄχι.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔτσι ἐγένετο εἰς τὴν ἐπερώτησιν περὶ καπνοῦ.

§63Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἰδιὰ τὴν κανονικότητα τῆς συζητήσεως νομίζω ὅτι ἐξαντλεῖται πάντοτε ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων καὶ μετὰ ἀρχίζει ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐξαντληθῇ ἡ πρώτη ἐπερώτησις ἡ προταχθεῖσα, πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῆς ταύτης τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἶναι τοῦτο, διότι ἔτσι θὰ ἀκουσθοῦν οἱ ἐπερωτῶντες κατόπιν θὰ ὁμιλήσουν οἱ ἄλλοι ἐγγεγραμμένοι.

§65Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσάγετε μίαν τοιαύτην διαδικασίαν. Παρακαλῶ καὶ τὴν Κυβέρνησιν....

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχει καμμίαν ἀντίρρησιν ἡ Κυβέρνησις.

§67Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἑπομένως θὰ ἐξαντληθῇ ὁ πίναξ τῶν ἐπερωτώντων καὶ κατόπιν θὰ ὁμιλήσουν οἱ ἄλλοι.

§68Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τρεῖς ἐπερωτήσεις, διατί λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Πρόεδρε, μόνον τὴν πρώτην ἐπερώτησιν; Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐνδεχομένως νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ θέμα γενικεύσεως. Εἶναι δυνατόν, δηλαδή, οἱ αἰτοῦντες τὴν γενίκευσιν μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ὁμιλιῶν τῶν ἐπερωτώντων νὰ ἴδουν ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ἐπερωτῶντες καὶ ὄχι μόνον οἱ τῆς πρώτης ἐπερωτήσεως.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν θέλετε ἔτσι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§70Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἰσάγεται ἡ πρώτη τῶν ἐπερωτήσεων. Θὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐπακολουθήσουν αἱ ἄλλαι ἐπερωτήσεις. Δὲν συγχέονται αἱ ἐπερωτήσεις, ἀλλὰ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ συναφεῖς ἐπερωτήσεις σήμερον.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεως, ἀφορώσης τὰς ὑπερβασίας τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου.

§72Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἀπόψε, εἶναι μία λίαν σοβαρὰ ἐπερώτησις, διότι ἅπτεται τοῦ θέματος τῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ τῶν ἐνεργειῶν ἰδίως τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἰς μίαν λίαν εὐπαθῆ περιοχὴν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Ἀκριβῶς διότι εἶναι λίαν εὐπαθὴς ἡ ἐπικράτεια, τῆς ὁποίας τὸν νομάρχην πρόκειται νὰ ἐλέγξωμεν ἀπόψε δὲν θὰ συμμετεῖχα οὔτε εἰς τὴν ἐπερώτησιν ἐὰν δὲν εἶχα ἀπολύτως πεισθῆ περὶ τῶν βασίμων τῶν καταγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ καιροῦ γίνονται εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὸ θέμα ἐνδιαφέρει πρῶτον ἀπὸ ἐθνικῆς πλευρᾶς. Ἡ Δωδεκάνησις, εἶναι μία περιοχή, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τυγχάνῃ εἰδικῆς μεταχειρίσεως καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν περιοχήν, ἀλλὰ καὶ διότι ὅταν σήμερον ἔχωμεν ἐν ἐκκρεμότητι ἕνα ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα, ὀφείλομεν καὶ ἔχομεν ρητὴν ὑποχρέωσιν καὶ ἐθνικὸν καθῆκον νὰ δίδωμεν τὸ παράδειγμα εἰς τοὺς διεξάγοντας τὸν ἀγῶνα μὲ τὸ τί πράττομεν εἰς τοὺς μόλις πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἀπελευθερωθέντας συμπατριώτας μας. Φοβοῦμαι ὅτι ἡ πολιτεία τοῦ Κράτους, ὅπως ἐμφανίζεται διὰ τοῦ ἐκπροσώπου του ἐκεῖ, δὲν εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ὑποκαίῃ τὴν ἐθνικὴν πνοὴν τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι σήμερον ἔχουν λάβει τὰ ὅπλα εἰς τὴν Κύπρον καὶ διεξάγουν τὸν ἀγῶνα ποὺ κάμνουν διὰ νὰ ἀπελευθερωθοῦν. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Νομάρχης ὡρίσθη εἰς τὴν Δωδεκάνησον, κατ’ ἐμὲ ἀτυχῶς διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἀκόμη ἡ γενικὴ διοίκησις, νομάρχης ὡρίσθη ἕνα πρόσωπον τὸ ὁποῖον στερεῖται ἐν πρώτοις τῶν τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ νόμος περὶ νομαρχῶν. Ὅταν συνεζητεῖτο πρὸ καιροῦ τὸ νομοσχέδιον περὶ νομαρχῶν, παρεισέφρησε μία διάταξις βάσει τῆς ὁποίας ἐκτάκτως θὰ ἦτο δυνατὸν ὡρισμένοι κύριοι μὴ ἔχοντες τὰ νόμιμα προσόντα τὰ ἀπαιτούμενα ἀπὸ τὸν νόμον νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν τοῦ νομάρχου. Καὶ βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς ὡρίσθη ὁ σημερινὸς νομάρχης ὡς νομάρχης Δωδεκανήσου. Αὐτὴ καὶ μόνον ἡ πρᾶξις ὅτι εἰς τὴν πλέον εὐπαθῆ περιοχὴν τῆς Ἐπικρατείας σήμερον εἶναι νομάρχης ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος στερεῖται τῶν τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων καὶ ὁρίζεται μόνον χάρις εἰς μίαν εὐνοϊκὴν ὑπὲρ αὐτοῦ διάταξιν, αὐτὸ καὶ μόνον δεικνύει ὅτι δὲν ἐξητάσθη τὸ θέμα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου. Διότι μετὰ τὴν κατάργησιν μιᾶς γενικῆς διοικήσεως θὰ ὤφειλε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον νὰ ἐπιλέξῃ μετὰ μεγίστης λεπτότητος καὶ προσοχῆς τὸν ἀντικαταστάτην τοῦ γενικοῦ διοικητοῦ, τὸν νέον νομάρχην καὶ ὄχι νὰ τοποθετήσῃ ἄτομον τὸ ὁποῖον στερεῖται τῶν τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων. Τοῦτο δὲν θὰ εἶχεν ἐπὶ τέλους καὶ ἀπολύτως ἀποφασιστικὴν σημασίαν ἐπὶ τῆς πορείας τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Κράτους εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἐὰν ὁ ἀσκῶν τὰ καθήκοντα τοῦ νομάρχου, παρὰ τὴν ἔλλειψιν τῶν προσόντων αὐτῶν, εὑρίσκετο πραγματικὰ εἰς τὸ ὕψος του. Λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω καὶ θὰ τὸ ἀποδείξω διὰ τῆς ἀνακοινώσεως εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὡρισμένων περιπτώσεων ἀποδεδειγμένων, ὅτι οὔτε καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου κατώρθωσεν ὁ ἀσκῶν τὰ καθήκοντα τοῦ νομάρχου νὰ σταθῇ εἰς τὸ ὕψος του. Κατὰ τὴν κατοχὴν τῆς Δωδεκανήσου ἀπὸ τοὺς Ἰταλούς, σύμφωνα μὲ τὴν συνθήκην τῆς Λωζάνης, ὅλοι οἱ Ἕλληνες κάτοικοι τῶν νήσων ἀπέκτησαν τὴν λεγομένην «μικρὰν Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα». Εἰς ἀντιδιαστολὴν ὑπάρχει καὶ ἡ λεγομένη μεγάλη Ἰταλικὴ ὑπηκοότης, ἡ ὁποία ἔδιδε ὡρισμένα δικαιώματα εἰς τοὺς ἔχοντας τὴν ὑπηκοότητα ταύτην, τὰ ὁποῖα δικαιώματα ἔφεραν ὡρισμένα πλεονεκτήματα εὐνοϊκὰ διὰ τοὺς κατέχοντας τὴν ὑπηκοότητα αὐτὴν καὶ πάσῃ θυσίᾳ ἡ Ἰταλικὴ διοίκησις τότε ἠθέλησε νὰ παρορμήσῃ μέγαν ἀριθμὸν Ἑλλήνων διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν Ἑλλήνων τῆς Δωδεκανήσου ὅτι, παρὰ τὰς ἀμοιβὰς καὶ τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα εἶχον ἐὰν ἐνεστερνίζοντο τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα, ἐν τούτοις μόνον ἕνας ἐλάχιστος ἀριθμὸς ὑπηκόων Ἑλλήνων κατοίκων ἐζήτησε τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα. Ἡ μεγάλη Ἰταλικὴ ὑπηκοότης διὰ μερικοὺς ἐξ αὐτῶν ἐνεῖχεν ἐπὶ πλέον καὶ τὴν οὐσίαν ὅτι ἀπετέλουν μέλη τοῦ ΦΑΤΣΙΟ καὶ τέλος μερικοὶ ἐξ αὐτῶν ὑπηρέτησαν κατὰ τὸν Βʹ παγκόσμιον πόλεμον, ἐφ’ ὃν ἡ Ἑλλὰς ἦτο ἀντιμέτωπος μὲ τὴν Ἰταλίαν, ὑπηρέτησαν καὶ ὡς Ἰταλοὶ στρατιῶται εἰς τὸν Ἰταλικὸν στρατόν. Καὶ ἰδού, κύριοι, ποία εἶναι σήμερον ἡ πολιτεία τοῦ νομάρχου Δωδεκανήσου ἔναντι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τῶν ἐνίων αὐτῶν κακῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἀπέκτησαν τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα, ἀλλὰ καὶ μέλη τοῦ ΦΑΤΣΙΟ εἶχον γίνει καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὸν Ἰταλικὸν στρατόν. Πρῶτον, ὅταν ἔγινε πέρυσι ἡ πρώτη μετακομιδὴ τῶν ὀστῶν τῶν νεκρῶν τῆς «Βασ. Ὄλγας», ὅταν δηλαδὴ ἔγινε μία ἐθνικὴ μυσταγωγία, εἰς τὴν ὁποίαν, πολὺ ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντεπροσωπεύθη διὰ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν καὶ ἀξιωματούχων τοῦ Κράτους, μετὰ τὴν Ἐθνικὴν αὐτὴν μυσταγωγίαν, ὁ νομάρχης Δωδεκανήσου παρέλαβε τὸν Ὑπουργὸν καὶ τοὺς ὑπολοίπους ἀξιωματούχους καὶ τοὺς μετέφερεν εἰς τὸν ἀρραβῶνα τῆς κόρης ἑνὸς μεγάλου ὑπηκόου ἰταλοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον, ἀπὸ τὸ 1954 ἤδη, ἡ Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς ἔχει ἀναφέρει τὰ ἑξῆς. Πρόκειται περὶ τοῦ Ἰωάννου Στράτα. «Κατὰ τὴν ἰταλικὴν κατοχὴν συνειργάσθη στενώτατα μετὰ τῶν ἰταλικῶν ἀρχῶν εἰς ἃς μετέδιδε πληροφορίας εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ συμμαχικοῦ ἀγῶνος, θεωρούμενος ὡς σημαίνων πράκτωρ διευθύνων τὴν Ἰταλικὴν κατασκοπείαν εἰς Πάτμον. Εἶναι ρευστῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως καὶ ὁ ἀποκλειστικός του σκοπὸς εἶναι μόνον ὁ πλουτισμός». Αὐτὰ ἀναφέρει ἡ Ὑποδιοίκησις Χωροφυλακῆς Λέρου. Καὶ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ ἐθεώρησεν ὀρθὸν ὁ κύριος νομάρχης Δωδεκανήσου νὰ φέρῃ τὸν Ἕλληνα Ὑπουργὸν καὶ τοὺς λοιποὺς ἀξιωματούχους, μόλις εἶχον φύγει, ἐπαναλαμβάνω, ἀπὸ μίαν ἐθνικὴν μυσταγωγίαν, τῆς ἀνακομιδῆς τῶν ὀστῶν τῶν πεσόντων τῆς «Βασ. Ὄλγας». Καὶ δὲν ἀρκεῖται εἰς αὐτό. Διὰ νὰ ἐκδηλώσῃ ἔτι περαιτέρω τὴν εὔνοιάν του διὰ τὸ ἀξιότιμον αὐτὸ ὑποκείμενον, μετ’ ὀλίγους μῆνας, κατὰ τὴν τέλεσιν τῶν γάμων τῆς κόρης αὐτῆς, ἐθεώρησεν ὑποχρέωσίν του νὰ τὸν ὁδηγήσῃ μαζὶ μὲ πολλοὺς ἀξιωματούχους ἀμερικανικοῦ Στόλου, ὁ ὁποῖος ἐναυλόχει τότε εἰς τὴν Ρόδον καὶ νὰ τὸν ὁδηγήσῃ μαζὶ μὲ πολλοὺς ἀξιωματούχους Ἀμερικανοὺς εἰς τοὺς γάμους τῆς θυγατρὸς τοῦ κ. Στράτα εἰς τὴν Πάτμον.

§73Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). (ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ)

§74Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Συγγνώμην. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐὰν ἔχῃ ἐκχωρήσει τὰ καθήκοντά του εἰς τὸν κύριον Κωτιάδην.

§75Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἀκούω αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ὑποστηρίζετε, κατόπιν μελέτης τῶν στοιχείων, τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν διὰ μίαν ἀκραίαν ἐθνικὴν περιοχὴν καὶ συνεπῶς ἀναδέχεσθε τὴν εὐθύνην τῶν ὅσων λέτε;

§76Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Βεβαίως, καὶ σᾶς ἀνέγνωσα ἀναφορὰν ὀργάνου ἰδικοῦ σας.

§77Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ κ. Στράτα ἐγένετο ἐπερώτησις καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ τέως συναδέλφου κυρίου Ζίγδη. Κατόπιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς μετέβη ἐπὶ τόπου ὁ νῦν ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς κύριος Μακρυνιώτης, ὁ ὁποῖος διεξήγαγε μακρὰν καὶ ἐξονυχιστικὴν διοικητικὴν ἔρευναν, ἐκ τῆς ὁποίας ἀπεδείχθησαν ἀνακριβῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε.

§78Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ἐφόσον ἀπεδείχθησαν αὐτὰ ἀνακριβῆ ἂν ἠλέγχθησαν τὰ ὄργανα τῆς Χωροφυλακῆς, τὰ ὁποῖα εἶχον συντάξει τὴν δυσμενῆ αὐτὴν ἀναφορὰν εἰς βάρος τοῦ κ. Στράτα.

§79Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσωμεν.

§80Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Πέραν αὐτοῦ ὁ κ. Στράτας κατὰ τὴν παρελθοῦσαν νομαρχιακὴν ἐκλογὴν εἶχεν ἐκλεγῆ διὰ τῆς ψήφου τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἀρχόντων τῆς ἐπαρχίας Καλύμνου ὡς Νομαρχιακὸς Σύμβουλος.

§81Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Γνωρίζετε καλῶς ὅτι δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ἄλλος ἀντίπαλος, διότι ὁ ἕτερος ὑποβαλὼν ὑποψηφιότητα ἀπεκλείσθη λόγῳ διαφορᾶς ἡμερομηνίας. Ὑπέβαλε τὴν ὑποψηφιότητα εἰς τὰς 30 τοῦ μηνὸς εἰς Κάλυμνον καὶ ἐπειδὴ ἐλήφθη τὴν πρώτην τοῦ ἑπομένου μηνὸς εἰς Ρόδον ἀπεκλείσθη. Πέραν τούτου, κατὰ τὴν ἰταλικὴν κατοχὴν μία ἄλλη οἰκογένεια εἶχε συνεργασθῆ στενῶς μὲ τὰς ἰταλικὰς ἀρχὰς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλέσῃ μῆνιν τῶν Ἑλλήνων πατριωτῶν εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ὅταν κατελήφθη ἡ Ρόδος ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, τότε μία κόρη ἐκ τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας αὐτῆς ἔσπευσεν νὰ παράσχῃ τὰς ὑπηρεσίας της εἰς τοὺς Ἄγγλους. Συνέβη τότε τὸ ἑξῆς ἐπεισόδιον. Οἱ Ἕλληνες πατριῶται, ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει τῆς πατρίδος των, ἐζωγράφισαν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν εἰς τοὺς τοίχους μερικῶν σπιτιῶν, τῶν ὁποίων οἱ ἔνοικοι εἶχον συνεργασθῆ παντοιοτρόπως μὲ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἐζωγράφισαν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ εἰς τὸ σπίτι τῆς κόρης, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὁμιλῶ.

§82ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐζωγράφισαν τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν εἰς ὅλα τὰ ἑλληνικὰ σπίτια.

§83Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπὴν διότι μὲ διευκολύνετε πολὺ εἰς τὴν ἐπίρρωσιν τῶν ὅσων λέγω. Εἶχον λοιπὸν ζωγραφίσει τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν εἰς ὅλα τὰ ἑλληνικὰ σπίτια ὅπως εἶπεν ὁ κύριος συνάδελφος καὶ ἡ ἰδιοκτήτρια τοῦ σπιτιοῦ τῆς περὶ ἧς ὁ λόγος δὲν ἠνείχετο νὰ εἶναι ζωγραφισμένη μία Ἑλληνικὴ σημαία καὶ τὴν ἐμουτζούρωσε. Τὴν ξαναζωγράφισαν δευτέραν φορὰν καὶ τὴν ξαναμουτζούρωσε. Τὸ ἔκαμαν καὶ διὰ τρίτην φορὰν καὶ διὰ τρίτην φορὰν τὴν μουτζούρωσε. Μὲ ἀποτέλεσμα ἕνας ὅμιλος ἑλλήνων πατριωτῶν νὰ πάῃ εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς Διοικήσεως καὶ νὰ κάμῃ δριμυτάτας παρατηρήσεις καὶ ἐπειδὴ ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἀπηύθυνε μίαν ἰταμωτάτην καὶ ἀναιδεστάτην ἀπάντησιν, ἠναγκάσθη ὁ διακεκριμένος Ἕλλην ἰατρὸς τῆς Δωδεκανήσου κύριος Ν. Τηλιακὸς μέσα εἰς τὸ γραφεῖον της νὰ τὴν πτύσῃ. Καὶ ὁ κύριος Τηλιακὸς παρεπέμφθη εἰς τὸ δικαστήριον ἀπὸ τὰς Ἀγγλικὰς ἀρχὰς καὶ κατεδικάσθη εἰς πρόστιμον, διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ ὁποίου ἐγένετο ἔρανος μεταξὺ τοῦ Ροδιακοῦ λαοῦ καὶ ἐπληρώθη τὸ πρόστιμον. Ἡ κόρη αὐτή, κύριοι, κορίτσι εἶναι, συγχωρητέα εἶναι, δὲν ἐγνώριζε τί ἔκανε. Ἀλλὰ δὲν ἔπρεπε ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ τὴν περιθάλψῃ καὶ νὰ τὴν προβάλῃ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ Δωδεκάνησα. Καὶ συγκεκριμένως σᾶς πληροφορῶ ὅτι κουμπάρος τῆς κόρης αὐτῆς, ὅταν ἐτέλεσε τοὺς γάμους της, ἦτο ὁ νομάρχης Δωδεκανήσου. Διατί ταράσσεσθε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Τρίτη περίπτωσις εἶναι ἑνὸς Γεωργίου Παπανικολάου. Οὗτος εἶχε δράσει κατὰ τὴν ἰταλικὴν κατοχήν, ὑπῆρξε μεγάλος ὑπήκοος Ἰταλός, ἦτο μέλος τοῦ ΦΑΤΣΙΟ καὶ ὑπηρέτησεν εἰς τὸν Ἰταλικὸν στρατόν. Ὡρίσθη βάσει τῶν μέσων του, μέλος τοῦ Ἐμπορικοῦ Ἐπιμελητηρίου Δωδεκανήσου.

§84Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Ἐξελέγη μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, καὶ ὄχι διωρίσθη.

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά.

§86Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα αὐτά; Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφωνία μας........ (Κωδωνοκρουσίαι).

§87Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Πρόεδρε........

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζερβέ, μὴ διακόπτετε.

§89Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀκούσατέ με μίαν στιγμήν. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ ξεύρετε, ὅτι εἰς τὸ πρόσωπόν σας καὶ εἰς τὸ παρελθόν σας ἔχω ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην καὶ ἐκτίμησιν. Ἐὰν ἐγνωρίζατε αὐτὴν τὴν στιγμήν, τί κακὸν κάμνετε εἰς τὴν Δωδεκάνησον, δὲν θὰ τὰ ἐλέγατε. Εἶναι συκοφαντία. Εἶναι μία πεπονόφλουδα, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔβαλαν καὶ τὴν ἐπατήσατε.

§90Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὰ καλὰ αἰσθήματα ποὺ ἔχετε δι’ ἐμέ. Φοβοῦμαι ὅμως, ὅτι ἡ πεπονόφλουδα ἔχει μπῆ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀφήνει αὐτὸν τὸν νομάρχην ἐκεῖ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις, ἀλλὰ δὲν ἐγενικεύθη ἡ ὁμιλία.

§92Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὁ κ. Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ βασικὸς πράκτωρ κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς εἰς τὴν Ρόδον τοῦ κυρίου Παπαεμμανουήλ, ἐξελέγη ἐκ καταλόγου τριῶν προσώπων ἐκ μέρους τοῦ νομάρχου Δωδεκανήσου, διὰ νὰ τοποθετηθῇ ὡς μέλος τῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι. Κ.Α. Παρὰ τὸ ὅτι, ὑπάρχουν τινές, οἱ ὁποῖοι ἀμφισβητοῦν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι μέλος τοῦ Ι.Κ.Α., διότι δὲν ἔχει ἠσφαλισμένους, ἐγὼ τὸ παρορῶ αὐτὸ καὶ φθάνω εἰς τὸ σημεῖον, ὅτι ὁ νομάρχης ἐπέλεξεν αὐτὸν τὸν κύριον. Ὁ κύριος αὐτός, ἐπειδὴ εἶχε δημιουργήσει μεγάλας ἐχθρότητας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς καὶ εἶχεν κατὰ διαφόρους τρόπους ταλαιπωρήσει τὸν ἐργατικὸν κόσμον τῆς Δωδεκανήσου, εὑρέθη νὰ ἔχῃ ἀμέσως, ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τοῦ διορισμοῦ του, ἀντιμέτωπον τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Δωδεκανήσου. Καὶ συγκεκριμένως ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου προέβη εἰς ἐπανειλημμένα διαβήματα γραπτὰ πρὸς τὸν κ. νομάρχην, ζητῶν ὅπως μὴ διορισθῇ ὡς μέλος τῆς διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι.Κ.Α. ὁ κ. Παπανικολάου διότι αὐτὸ ἐθεωρεῖτο ὡς πρόκλησις διὰ τοὺς Ἐργατοϋπαλλήλους Δωδεκανήσου.

§93ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. ........... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)...........

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε κατόπιν καὶ ἀναιρέσατε αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ κύριος Τούμπας.

§95Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ὁ κύριος νομάρχης δὲν ἐδέχθη τὴν αἴτησιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου καὶ διώρισε τὸν κύριον Παπανικολάου. Συνέβησαν ἔκτοτε τὰ ἑξῆς: Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου κύριος Λαμπριανός, δι’ ἀνοικτῆς ἐπιστολῆς του, δημοσιευθείσης εἰς τὴν ἐφημερίδα τῶν Ἀθηνῶν «Ἐλευθερία», ἀνέφερεν ὅτι ὁ κύριος αὐτὸς εἶχε συνεργασθῆ μετὰ τῶν Ἰταλῶν κατὰ τὴν Ἰταλικὴν Κατοχὴν καὶ εἶχε βλάψει τὸ ἑλληνικὸν στοιχεῖον παντοιοτρόπως. Ὁ κύριος Παπανικολάου ἅμα τῇ δημοσιεύσει τῆς ἐπιστολῆς, ὑπέβαλε μήνυσιν ἐπὶ δυσφημήσει κατὰ τοῦ κυρίου Λαμπριανοῦ καὶ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς ἐφημερίδος «Ἐλευθερία». Ἡ μήνυσις αὐτὴ ἐξεδικάσθη ἐνώπιον τοῦ Πλημμελιοδικείου Ρόδου, εἰς τὰς 19 Ὀκτωβρίου 1957, καὶ τὸ δικαστήριον, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου παρήλασε πλῆθος μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν τὰ τῆς ἀντεθνικῆς δράσεως τοῦ μηνυτοῦ καὶ ἀφοῦ ὁ ἴδιος ὁ μηνυτὴς ἀνεγνώρισεν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, ὅτι καὶ Ἰταλὸς ὑπήκοος εἶναι, καὶ μέλος τοῦ ΦΑΤΣΙΟ εἶναι καὶ ἐπολέμησε εἰς τὸν Ἰταλικὸν στρατὸν κατὰ τὸν πόλεμον, τὸ δικαστήριον ἀπήλλαξε πανηγυρικῶς τοὺς μηνυθέντας. Καὶ ἔχομεν σήμερον μίαν ἀπόφασιν τοῦ Δικαστηρίου, ἡ ὁποία στιγματίζει ἕναν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος καλεῖται νὰ ἀσκήσῃ μίαν εὐρεῖαν εἰδικὴν ἐντολήν, ὡς μέλος τῆς τοπικῆς διοικήσεως τοῦ ΙΚΑ καὶ ἡ πρώτη πρᾶξις, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει, μετὰ τὴν δικαστικὴν ἐπικύρωσιν τῆς ἀναξιότητος τοῦ ἐνδιαφερομένου προσώπου, ὤφειλεν νὰ ἦτο, ἡ ἀντικατάστασίς του. Οὐδὲν μέτρον ἀτυχῶς ἔλαβεν ὁ νομάρχης Δωδεκανήσου.

§96Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Πρόεδρε......... (Διαμαρτυρίαι–Θόρυβος).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζερβέ, κρατήσατε σημείωσιν καὶ κατόπιν τὰ λέγετε.

§98Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Καὶ ὁ νομάρχης οὐδὲν μέτρον ἔλαβεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐφ’ ὅσον εἶδον οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ὅτι ὁ νομάρχης δὲν ἐνήργησεν αὐτεπαγγέλτως, ἤρχισαν ὀχλοῦντες τὸν νομάρχην, διὰ προφορικῶν καὶ γραπτῶν ἀναφορῶν. Καὶ συγκεκριμένως, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατοϋπαληλικοῦ Κέντρου κύριος Λαμπριανός, δι’ ἀναφορᾶς του ἀπὸ 16.1.58, ἀνέφερε τὰ πράγματα εἰς τὸν νομάρχην, ἐκπλήσσεται διὰ τίνα λόγον δὲν ἀντικατεστάθη ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς καὶ εἰς τὸ τέλος λέγει, ὅτι θὰ τραπῇ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ νὰ εὕρῃ τὴν δικαίωσιν τῶν ἀπόψεών του. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζετε, ὅτι εἶναι εὐχάριστον εἰς τὴν Δωδεκάνησον μετὰ τὴν τοιαύτην δικαστικὴν ἀπόφασιν, νὰ ἔχωμεν σώνει καὶ καλὰ μέλος τῆς τοπικῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι.Κ.Α., μέλος ἑνὸς προβαλλομένου Συλλογικοῦ Ὀργάνου, ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔχει μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν δικαστικὴν εἰς βάρος του; Ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως, εἰλικρινῶς σᾶς λέγω, ὅτι δὲν τὸ βλέπω ἀπὸ ἀπόψεως κομματικῆς τὸ θέμα, ἀλλὰ ἐξεγείρομαι αἰσθανόμενος ὅτι ὁ νομάρχης ἐξακολουθεῖ νὰ τὸν ἔχῃ ἀκόμη εἰς τὴν θέσιν του, νὰ τὸν θάλπῃ καὶ νὰ τὸν ὑποστηρίζῃ. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, πῶς τὸ κρίνετε σεῖς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Πέραν τούτου, ὁ Νομάρχης, ἀδιαφορῶν τελείως πρὸς τὴν προσβολὴν τοῦ δημοσίου αἰσθήματος, ἡ ὁποία προεκλήθη ἀπὸ τὰ γεγονότα ποὺ σᾶς ἀνέφερον προηγουμένως, δὲν ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην ὅτι ἔπρεπε νὰ συγκινηθῇ καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐνήργησεν ὁ ἴδιος, ἀλλὰ μετὰ ἰταμότητος ἀφήνει καὶ ἀναπαντήτους ὅλας τὰς σχετικὰς αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων δὲν νομίζει, ὅτι πρέπει νὰ ἀνατρέξωμεν τὸ παρελθόν. Κάθε ἄλλο. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι πρέπει, ἐὰν ὑπῆρξαν μικροί τινες Ἕλληνες, ἀνάξιοι τινὲς Ἕλληνες, κατὰ τὸ παρελθόν, πρέπει μετὰ τὴν πάροδον τόσου χρόνου νὰ τὸ παρίδωμεν αὐτὸ καὶ νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἐν ἀφανείᾳ καὶ ἐν λήθῃ νὰ παρέλθῃ τὸ σημεῖον αὐτό. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ, μέχρι τοῦ σημείου νὰ προβάλλωνται οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἡμάρτησαν κατὰ τὸ παρελθόν, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Ἡ πρόθεσίς μας δὲν εἶναι νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ εἶναι ἀπαράδεκτον, εἰς μίαν θέσιν τόσον νευραλγικήν, ὅπως εἶναι ἡ Δωδεκάνησος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἕνα ἄλλο τμῆμα Ἑλληνικόν, διεξάγει ἕνα ἀγῶνα ἐπὶ τόσα ἔτη, διὰ νὰ ἀπελευθερωθῇ. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ μία τοιαύτη πρόκλησις διὰ τὸ Ἐθνικὸν αἴσθημα. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, χωρὶς ἐπαναλαμβάνω, νὰ θέλω νὰ ἀναξέσω τὸ παρελθὸν ἔχει τὴν ἀπαίτησιν, ὅτι δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κατηγορηθῇ ἐπὶ ἐθνικῇ ἀναξιότητι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, νὰ προβάλλωνται σήμερον εἰς τὸν δημόσιον βίον τῆς Χώρας. Θεωρῶ, ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τῆς Κυβερνήσεως, ἕνα νομάρχη, ὁ ὁποῖος περιέβαλε καὶ προέβαλε πρόσωπα τοιαῦτα, νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ καὶ νὰ λάβῃ μέτρα ἐναντίον του. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§99Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κατὰ τὰ ἄλλα εἶναι ἐν τάξει ὁ νομάρχης;

§100Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐὰν εἰς αὐτὸ δὲν εἶναι ἐν τάξει, ὅλα τὰ ἄλλα περιττεύουν, κύριε Σχινᾶ, τὰ ἄλλα θὰ τὰ ἀκούσετε ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§102Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν πρώτοις, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω εὐσεβάστως, ὅτι παρὰ τὴν τακτικήν μου, δὲν θὰ δεχθῶ διακοπάς. Πρέπει νὰ σᾶς κάμω καὶ μίαν ἐξομολόγησιν. Δὲν μὲ θέλγουν ποτὲ τὰ προσωπικὰ θέματα ὀφείλω νὰ τὸ ὁμολογήσω, ἀλλὰ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ πρᾶγμα ἔχει ὑπερβῆ κάθε ὅριον. Κύριοι, ὅλοι μας, μὴ κρυπτώμεθα ὄπισθεν τοῦ δακτύλου μας, ἐννοῶ ὅλην τὴν πλευρὰν αὐτήν, ὑφιστάμεθα τὴν πίεσιν τοῦ Κόμματος ἐπὶ τῆς Διοικήσεως, ἰδίως οἱ προερχόμενοι ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, ὀφείλουν νὰ ὁμολογήσουν ὅτι ὄχι μόνον τὴν ὑφιστάμεθα, ἀλλὰ καὶ στενάζομεν καὶ ἀναλόγως, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ αἴσθημα τῆς ἀντιστάσεως, ποὺ ἔχουν οἱ ἑκασταχοῦ νομάρχαι ἐξελίσσονται τὰ πράγματα. Καὶ δὲν θέλω νὰ τὸ ἀποκρύψω, πρέπει νὰ εἶμαι δίκαιος, ὑπάρχουν καὶ νομάρχαι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄξιοι τῆς ἀποστολῆς των. Ὑπάρχουν ἄλλοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀκόμη, ποὺ ἔχουν τὸ αἴσθημα τῆς ἀντιστάσεως, ποὺ ὑποκύπτουν καὶ εἶναι καὶ ἄλλοι, δι’ ὡρισμένας περιοχάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεταβληθῆ εἰς ταπεινὰ ὄργανα τοῦ Κόμματος, ποὺ φατριάζουν, ποὺ ἀποτελοῦν ἐντροπὴν καὶ καταισχύνην διὰ τὴν Διοίκησιν καὶ διὰ τὴν ἐποχήν μας. Εἶπεν εἷς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων κυρίων συναδέλφων ἐκ τῆς πλειοψηφίας, ὅτι δὲν ἔπρεπε, ὅτι ἐθνικὸν συμφέρον ἦτο νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἀποψινὴ συζήτησις. Τοῦ ἔχω πρόχειρον τὴν ἀπάντησιν. Συμπίπτει ὁ Συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ Συναρχηγὸς τῆς Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ εἶναι βουλευτὴς Δωδεκανήσου, ὁ κύριος Σοφ. Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος ἔχων γνῶσιν τῆς νέας δημιουργηθείσης καταστάσεως ἔκαμεν ἕνα διάβημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶπεν, ὅτι, ὀρθὸν εἶναι, συμφέρον ἐθνικόν, ἔξω κομματικῶν κριτηρίων νὰ μὴ παραμείνῃ ὁ κύριος Ρεμπάκος εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Λόγοι ἀνωτερότητος, λόγοι πολιτικῆς εὐπρεπείας, τὸ ὑποστηρίζω βασίμως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἐπέβαλον τὴν ἀποδοχὴν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἐκώφευσε, μόνον καὶ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, διότι ἔθεσε τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν ἄρνησιν αὐτήν, ἡ Κυβέρνησις φέρει βαρεῖαν, βαρυτάτην εὐθύνην. Ἰδοὺ ποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὸ κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθεν ἡ Διοίκησις εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Πρὶν ἀρχίσῃ ὁ θόρυβος ὁ δημοσιογραφικός, πρὶν ἀρχίσῃ ὁ ἔλεγχος ὁ κοινοβουλευτικός, πρὶν ἔλθουν εἰς τὴν δημοσιότητα ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ διαβήματα ἐγένοντο καὶ ἡ ἀπάντησις ὑπῆρξεν ἀποκρουστικῶς ἀρνητική. Καὶ λόγοι εὐπρεπείας, εὐθιξίας, τάξεως κοινοβουλευτικῆς ἐπέβαλον τὴν ἀποδοχὴν αὐτοῦ τοῦ αἰτήματος. Τώρα, διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ κυρίου Ρεμπάκου. Ἡ Δωδεκάνησος, Κύριοι συνάδελφοι, ἀποτελεῖ Γενικὴν Διοίκησιν καὶ ἔγινεν ἐκλογὴ εἰς ὅλας τὰς Κυβερνήσεις τῶν πλέον ἀξίων καὶ τῶν καλυτέρων προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκπροσωπήσουν εἰς τὸ νευραλγικὸν αὐτὸ σημεῖον τὴν Ἑλληνικὴν Διοίκησιν. Πρῶτος Διοικητὴς ὑπῆρξε μέλος τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας, ὁ Ναύαρχος Ἰωαννίδης, τοῦ ὁποίου γνωρίζετε τοὺς οἰκογενειακοὺς δεσμοὺς μὲ τὴν Βασιλικὴν Οἰκογένειαν. Δεύτερος Διοικητὴς ὑπῆρξε Δωδεκανήσιος προερχόμενος ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας παράταξιν, ὁ κύριος Μαυρῆς. Τρίτος Γενικὸς Διοικητὴς ὁ κύριος Ρίκος Ἀγαθοκλῆς, Πρόεδρος, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. Ἐπηκολούθησεν ὁ διορισμὸς τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου κυρίου Γεωργάκη, καὶ τέλος Γενικὸς Διοικητὴς ὑπῆρξεν ὁ Στρατηγὸς Μπουλαλᾶς. Δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίζω, ἀλλὰ εἶναι γνωστοῦ ἤθους ἕνα πρόσωπον ἀνωτέρας πνοῆς, ὅπως τοιαύτης προσωπικότητος, ἀναμφισβητήτως εἶναι ὅλοι οἱ κύριοι, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον καί, οἱ ὁποῖοι ἐχρημάτισαν μέχρι τῆς καταργήσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Γενικῶν Διοικήσεων, ὡς Γενικοὶ Διοικηταί, Δωδεκανήσου. Ἦλθε τὸ νομοσχέδιον περὶ Νομαρχῶν, τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1955 καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον ......... (θόρυβος ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Συμπολιτεύσεως) ............ Ἡ συζήτησις, κύριοι ἐγενικεύθη, ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα νὰ τὰ εἴπετε. Εἰς τὰ 1955 ἦλθεν τὸ νομοσχέδιον περὶ Νομαρχῶν. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Δωδεκανήσου, ἀλλὰ ἠμπορῶ νὰ εἴπω τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς, διετύπωσε τὴν ἀντίρρησιν διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως. Ἦτο, ὅμως, Κυβερνητικὴ γραμμὴ καὶ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ καὶ ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ἐξαίρετος καὶ σεβαστὸς κύριος Νικολαΐδης, τὸν ὁποῖον ἀνεξαρτήτως κόμματος ὅλοι τιμῶμεν, ὑπεστήριξε τὴν κυβερνητικὴν ἄποψιν διὰ τὴν κατάργησιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως, ἀλλὰ ἔδωσε μίαν ὑπόσχεσιν, ὅτι εἰδικώτερον διὰ τὴν Δωδεκάνησον θὰ ἐπιλεγῇ ὁ ἄριστος τῶν ἀρίστων, διὰ νὰ ἐκπροσωπήσῃ ἐπαξίως τὴν Ἑλληνικὴν Διοίκησιν. Ταῦτα ὑπέσχετο ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ τὰ ἐπίστευεν ἀναμφισβητήτως ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅστις αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν ἔδωσεν. Τότε οἱ βουλευταὶ τῆς Δωδεκανήσου εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας ἀπεχώρησαν ἀπὸ τὴν διεξαγομένην συζήτησιν καὶ μεταξὺ τῶν ἀποχωρησάντων, πρῶτος ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἀξιόλογον τότε στέλεχος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, κύριος Κωτιάδης. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, τότε εἶχε μίαν πρόβλεψιν, ἡ ἀρχική του διατύπωσις εἶχε μίαν σωστὴν πρόβλεψιν. Παρέβλεπε βεβαίως ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὡρισμένην θητείαν νομάρχου, ἀλλὰ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον συμπληρώσει ὡρισμένον χρόνον, ἢ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ διορισθοῦν, ἔθετεν ὡς ἀπαραίτητον προσὸν διὰ τὸν διορισμόν των, τὸ δίπλωμα τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς. Ἐπεκροτήσαμεν ὅλοι τὴν διάταξιν αὐτὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ αὐτὴν τὴν ὥραν, ἐζήτησε τὴν ἐπέκτασιν δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον συμπληρώσει 5ετῆ ὑπηρεσίαν ὡς νομάρχαι. Περιέργως ἐνῷ ἐπεξετάθη ἡ διάταξις, ὑπέστη μίαν τροποποίησιν. Κατηργήθη τὸ προσὸν τοῦ πτυχίου τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς καὶ ἐπῆλθε καὶ πάλιν εἰς τὸ ὑφιστάμενον καθεστώς, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διορισθοῦν ὡς νομάρχαι, ὄχι μόνον ἀπόφοιτοι τοῦ Γυμνασίου, ἀλλὰ καὶ μὲ ἔλλειψιν οἱουδήποτε τυπικοῦ καὶ οὐσιαστικοῦ προσόντος. Βεβαίως δὲν θὰ τὴν κάμωμεν τὴν ἐξαίρεσιν κανόνα, ἀλλὰ σᾶς λέγω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ὡς δικολάβοι ἔχουν ἐπιτύχει ἀξιόλογα διότι εἶχον μίαν εὐφυΐαν, δὲν ἕπεται ὅμως μὲ αὐτὸ ὅτι πρέπει νὰ καταργήσωμεν τοὺς δικηγόρους καὶ νὰ ἔχωμεν δικολάβους. Ἐπίσης ὑπάρχουν καὶ πρακτικοὶ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι καλοί. Τί συνέβη ὅμως, κύριοι συνάδελφοι; Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην διὰ νὰ ἴδητε ἀτυχῆ σύμπτωσιν, ἴσχυεν ἀκόμη ὁ περίφημος νόμος τῶν 12 ἐκλογικῶν περιφερειῶν. Τὸν Νομὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατάγομαι, τὸν εἶχον προσαρτήσει μὲ τὴν Εὔβοιαν, τὴν Φθιωτιδοφωκίδα κτλ. Εἶχον καὶ τὴν περιοχὴν τῶν Κυκλάδων, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχε προσαρτηθῆ καὶ ἡ Δωδεκάνησος. Ὁ κύριος Ρεμπάκος εἶχε προϋπηρετήσει ὡς ἔπαρχος Νάξου καὶ εἶχε προϋπηρετήσει καὶ ὡς ἔπαρχος Καλύμνου. Καὶ ἠξεύρετε ὑπὸ τὴν βοὴν καὶ τὸν ἀναθεματισμὸν τῆς δημοσίας γνώμης, τοῦ πολιτικοῦ κόσμου πόσον κατέρρευσεν ὁ θεσμὸς τῶν ἐπάρχων. Ἐν τούτοις, μὲ τὴν προϋπηρεσίαν τοῦ ἐπάρχου Καλύμνου καὶ τοῦ κατωτέρου ὑπαλλήλου τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς εἰς μίαν περίπτωσιν ἐποχὴν ὁ κύριος Ρεμπάκος ἐκλήθη νὰ ἀναλάβῃ τὰ ἔργα τοῦ κυβερνητικοῦ ἐκπροσώπου εἰς τὴν νευραλγικὴν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου. Ὁ κύριος Ρεμπάκος μὲ τυπικὸν προσὸν τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ μὴ γνωρίζων ξένην τινὰ γλῶσσαν εἰδικῶς ἀπαιτουμένην εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, προχειρίζεται εἰς νομάρχην καὶ ἀποβαίνει ὁ κυρίαρχος τῆς περιοχῆς τῆς Δωδεκανήσου καὶ μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ ἰσχύσῃ ὁ περίφημος ἐκεῖνος ἐκλογικὸς νόμος τῶν 12 περιφερειῶν ἐπιδίδεται εἰς τὴν ὀργάνωσιν ἀποδοχῶν τοῦ προστάτου τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθν. Ἀμύνης, μέλους καὶ τῆς τότε Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος μετέβαινεν εἰς τὴν περιοχὴν Δωδεκανήσου. Ὁ Νομάρχης κύριος Ρεμπάκος, εὐγνώμων πρὸς τὸν προστάτην του διοργανώνει θεαματικὰς ὑποδοχὰς μὲ λαμπαδηδρομίας, κωπηλασίας, ὑποδοχὰς εἰς τοὺς προλιμένας τῶν διαφόρων νήσων τῆς Δωδεκανήσου, πρὸς τιμὴν τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος τότε εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἡ περιοχὴ Κυκλάδων ἀπετέλει ἑνιαῖον ἐκλογικὸν διαμέρισμα μὲ τὴν Δωδεκάνησον, καὶ ὑπῆρξεν ἐξανάστασις. Ἡγέτης τῆς ἐξαναστάσεως αὐτῆς εἶναι ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ὁ κύριος Κωτιάδης τότε διὰ τοῦ τύπου καθώριζεν ὅτι ὁ κύριος Ρεμπάκος διοργανώνει ὑποδοχὰς τὰς ὁποίας χαρακτηρίζει «ἀντουγάτες» δηλαδὴ εἶναι ἐπίσημοι φασιστικαὶ ὀργανώσεις. Δὲν εἶναι χαρακτηρισμὸς ἰδικός μου, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι χαρακτηρισμὸς μέλους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος εἶχε ἐξαναστῆ, διὰ τὸν ἄκρατον κομματισμὸν τοῦ διοικητικοῦ Ἄρχοντος τῆς ἰδιαιτέρας ἐκλογικῆς του περιφερείας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§103Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Ὡμίλησα τότε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, κύριε συνάδελφε, δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔκτοτε εἰς τὴν Δωδεκανησιακὴν περιοχὴν ἀνοίγει μία νέα περίοδος. Ἡ θέλησις καὶ τὸ συμφέρον τοῦ Κόμματος εἶναι νόμος καὶ εἰς αὐτὸν πρέπει ὅλοι νὰ ὑποταχθοῦν. Καὶ ὁ νομάρχης Δωδεκανήσου δὲν εἶναι σὰν τοὺς νομάρχας ἄλλων περιοχῶν ἔχει ηὐξημένα δικαιώματα διότι ἐκεῖ ὑπάρχει μία τεραστία περιουσία τοῦ Δημοσίου ποὺ δὲν τὴν διοικεῖ οὔτε τὴν διευθύνει ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀλλὰ τὴν διευθύνει ὁ περίφημος Ὀργανισμὸς ἀποκαλούμενος Ο.Δ.Α.Π.Α.Π. Ὁ κύριος Ρεμπάκος, ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι, ἐπέπεσεν ἐπὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, διότι προβλέπει ὁ νόμος, ὁ ἱδρυτικός, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὰ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου — δὲν ἐφαντάσθη ποτὲ ὅτι θὰ ἐγένετο μία τοιαύτη κρεπάλη, ἀλλὰ ἠθέλησε νὰ δημιουργήσῃ τὴν αὐτονομίαν αὐτοῦ τοῦ οἰκονομικοῦ ὀργανισμοῦ — προέβλεπεν ὁ ἱδρυτικὸς νόμος ὡς Πρόεδρον τοῦ ὀργανισμοῦ τὸν Γενικὸν Γραμματέα καὶ ἔπειτα μετὰ τὴν κατάργησιν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως ὑπεισῆλθεν ὁ νομάρχης. Καὶ ἀποδίδομεν τὴν εὐθύνην τῆς κατασπαταλήσεως τῶν 17,5 ἑκατ. δραχμῶν διὰ λόγους κομματικῆς σκοπιμότητος. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναδιφήσατε τὰ πρακτικὰ τῆς 7ης Νοεμβρίου 1955 δὲν εἶναι ἡ φράσις ἰδική μου καὶ ταῦτα δὲ ἐφθέγγετο μετὰ παρρησίας καὶ θάρρους ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. (Χειροκροτήματα).

§105Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος Κωτιάδης τὰ ἔλεγε καὶ ἦλθε, θὰ ἔλθητε καὶ ἐσεῖς.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀνένηψεν ὁ κύριος Κωτιάδης καὶ ἔκαμε δήλωσιν μετανοίας.

§107Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ νόμος τῶν 12 ἐκλογικῶν περιφερειῶν κατέρρευσε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸν ἀτυχῆ τρόπον ποὺ ὅλοι γνωρίζομεν, ὅπως πίπτουν τὰ φύλλα τοῦ φθινοπώρου. Καὶ ἀφίνει τὴν περαιτέρω ἐνασχόλησίν του, καὶ περιορίζεται εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν κομματικῶν θεμάτων τῆς ΕΡΕ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου, καὶ ἐπιδίδεται πλέον εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Κόμματος. Τὰ χρήματα τοῦ ὀργανισμοῦ, κύριοι συνάδελφοι, διατίθενται δι’ ἔργα θεαματικὰ καὶ δι’ ἔργα κομματικῆς σκοπιμότητος ἐκεῖ ποὺ χρειάζονται ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, ἔργα παραγωγῆς, διὰ νὰ ἀξιοποιηθῇ ἡ γῆ παραδειγματιζόμενος ἀπὸ ἄλλας συμπαθείας ὁ κύριος Ρεμπάκος, καὶ θέλοντας νὰ προβάλῃ τὸν ἑαυτόν του, δημιουργεῖ τὰ περίφημα θεαματικὰ ἔργα, διὰ νὰ προκαλῇ ψηφίσματα τῆς εὐγνωμοσύνης τοῦ Δωδεκανησιακοῦ λαοῦ, ὑποχρεώνων Κοινότητας καὶ Δήμους, νὰ τὸν διακηρύσσουν ἐπίτιμον δημότην, καὶ ἐκμεταλλευόμενος τὸ ἀξίωμά του μόνον καὶ μόνον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν κομματικῶν ἐπιδιώξεων καὶ σκοπῶν τοῦ κρατοῦντος κόμματος. Διὰ νὰ ἴδητε τὰ ἔργα καὶ τὰς ἡμέρας του, θὰ σᾶς εἴπω ὡρισμένα ἐνδεικτικὰ παραδείγματα. Ὁ Δῆμος Καλύμνου, φέρ’ εἰπεῖν ἐταλαιπωρήθη ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος διὰ τὴν ἔγκρισιν μιᾶς ἀποφάσεως, ἐκ τῆς ὁποίας προέκυψαν σημαντικώτατα ζητήματα. Μετὰ ἓν ἔτος ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων, τὴν ἔδωσεν ὁ κύριος νομάρχης. Ἡ Κοινότης Παραδείσου ἐταλαιπωρήθη ἐπὶ δύο ἔτη διὰ νὰ πάρῃ τὴν ἔγκρισιν τῆς κατασκευῆς τοῦ κοινοτικοῦ καταστήματος. Ἡ Κοινότης Λύμνου τῆς Ρόδου, εἶδε τὸ καθεστὼς τῶν κοινοτικῶν βοσκοτόπων, τὸ ὁποῖον πρὸ δύο ἐτῶν εἶχεν ἐγκρίνει ὁ κ. Ρεμπάκος, νὰ μεταβάλλεται εἰς τρόπον ὥστε ἡ Κοινότης ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἐκεῖ ἐκέρδισε τὴν ὑπόθεσιν. Οἱ Δήμαρχοι καὶ οἱ Πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ὑποκύψει εἰς τὴν θέλησιν τοῦ Κόμματος ὑφίστανται πραγματικοὺς καὶ ἀληθεῖς διωγμούς. Ἄπειρα παραδείγματα. Ἕνα θὰ σᾶς ἀναφέρω. Ὁ Δήμαρχος Λύμνου, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Παραδείσου, ὑπέστησαν ἀδίκως ταλαιπωρίας καὶ κυρώσεις, ἐνῷ ἀντιθέτως παρέμειναν ἀσύδοτοι οἱ κομματικοὶ φίλοι τῆς Κυβερνήσεως μέχρι τοῦ σημείου νὰ εἶναι Πρόεδρος Κοινότητος, καὶ νὰ εἶναι καὶ ἰατρὸς κοινοτικός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντιστρατεύεται εἰς τὸν νόμον.

§108Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Παρεπέμφθη εἰς τὸν εἰσαγγελέα, ὁ ὁποῖος ἔδειξεν ἐξαιρετικὴν ἐπιείκειαν ἀπέναντί του.

§109Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ τόσην προσήλωσιν καὶ ἀφοσίωσιν δεικνύει πρὸς τὴν κρατοῦσαν κατάστασιν, ὥστε πηγαίνει εἰς τὴν Κάρπαθον καὶ ὑποχρεώνει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.......

§110Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Ἀνακριβέστατον.

§111Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀκόμη δὲν τὸ εἶπον, διατὶ λέγετε σεῖς ὅτι εἶναι ἀνακριβέστατον; Ἡ πλατεῖα Βασιλέως Παύλου...

§112Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Ἀνακριβέστατον. (Θόρυβος – κωδωνοκρουσίαι).....

§113Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀφοῦ εἶναι ἀνακριβές, διατὶ ταράσσεσθε; Ἡ ταραχή σας ἀποδεικνύει τὴν ἀλήθειαν.

§114Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μεταδίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὑπὸ τὴν πίεσιν τοῦ Νομάρχου ἡ πλατεῖα.....

§115Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Ψευδές, κύριε συνάδελφε.

§116Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ πλατεῖα, ἡ ὁποία εἶχε τιμηθῆ ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Βασιλέως τῶν Ἑλλήνων Παύλου, μετωνομάσθη εἰς πλατεῖαν Ὑπουργοῦ Σ. Κωτιάδη. Αἱ πινακίδες κατεβιβάσθησαν καὶ ἐνετειχίσθη ἡ πινακίς, ἡ φέρουσα, κατὰ τιμητικὸν τρόπον, τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ.

§117Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Ἀνακριβέστατον.

§118Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί, Ἐπιμελητήρια Ἐπαγγελματικά, Σύλλογοι Ἐμπορικοὶ καὶ Βιοτεχνικοί, ὑποχρεοῦνται,—αὐτὸ τὸ στοιχεῖο θυμίζει παλαιὰν γνωστὴν ἐποχὴν εἰς τὸ ν’ ἀνάβουν θυμιατὸ... (δὲν ἠκούσθη)...

§119Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Βενιζέλον.

§120Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μετρῶ, διὰ νὰ μὴ δώσω τὴν ἀπάντησιν, διότι ἐννοεῖτε νὰ ἀσχημονῆτε πάντοτε.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§122Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐὰν δυστροπήσῃ κανείς, θὰ ὑποστῇ τὰ ἐπίχειρα τῆς δυστροπίας του. Τὸ ραδιόφωνον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἔχει θέσει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Κόμματος, καὶ ἔχω τὴν θετικὴν πληροφορίαν ὅτι, μέχρι τοιούτου σημείου εἶναι διὰ τὴν αὐτοδιαφήμισιν τοῦ κ. νομάρχου καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε συνάδελφος τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ὁ κύριος Χαρίτος, ἠναγκάσθη νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ τὴν κατάστασιν αὐτήν, καὶ νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ ὅπως ἤξιζε. Καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἀσκεῖ κατὰ τοιοῦτον τρόπον τὴν διοίκησιν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου, ὥστε νὰ ἀκολουθῆται ἀληθινὴ τραγικὴ κατάστασις εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Ὑπάρχουν δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν πίπτουν εἰς τὸν αὐχένα, ἀλλ’ ὅμως ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν εἴτε τῆς μεταθέσεως, εἴτε οἱουδήποτε ἄλλου δόγματος, ἀναγκάζονται νὰ κάμουν συμβιβασμοὺς μὲ τὴν συνείδησίν των. Καὶ πάντα ταῦτα χάριν τοῦ Κόμματος. Κύριε συνάδελφε, θὰ εἰσπράξετε τὰς συνεπείας τῆς ἄφρονος αὐτῆς τακτικῆς σας, θὰ τὰς εἰσπράξητε καὶ γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου. Ἡμεῖς ὅμως ἔχομεν μίαν ὑποχρέωσιν, νὰ ἐπισημάνωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, νὰ τὰ φέρωμεν εἰς τὴν δημοσιότητα, νὰ τὰ θέσωμεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραβλέψῃ κανείς, τὸ νὰ χρησιμοποιοῦνται οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν οἱ ἄμεσοι, οἱ μεγάλοι συνεργάται τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς, νὰ χρησιμοποιοῦνται εἰς τὰς ἐπικαίρους θέσεις. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ, ὑπῆρξα πατὴρ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, καὶ ὅμως εἰς τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, ἔλαβα πρόνοιαν καὶ διὰ τοὺς δοσιλόγους ἀκόμη, καὶ εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι τέλος πάντων, ἔρχεται κἄποια ὥρα ποὺ κλείνει μία θλιβερὰ παρένθεσις, καὶ ὅτι τὰ ἔθνη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ σταματοῦν τὴν ζωήν των εἰς ὡρισμένα θλιβερὰ περιστατικά. Ἀλλὰ ἀπὸ αὐτοῦ τοῦ σημείου, μέχρι τοῦ σημείου νὰ χρησιμοποιοῦνται εἰς ἐπικαίρους θέσεις, ὑπάρχει τεραστία καὶ θλιβερὰ ἀπόστασις. Μὴ νομίζετε, ὅτι τὸ λέω πρὸς κακοφημισμόν σας. Διότι εἶμαι καὶ ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι λογικεύονται καὶ ἠξεύρω, ὅτι τὰ Κόμματα δὲν ζητοῦν πιστοποιητικά, οὔτε ποινικὰ μητρῷα διὰ τοὺς φίλους καὶ ὀπαδούς, οὔτε πιστοποιητικὰ τῆς παλαιᾶς δράσεως. Ὁ δρόμος εἶναι ἀνοικτὸς νὰ προσέλθετε. Ἀλλά, κατὰ σύμπτωσιν, ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔδρασαν κατὰ τρόπον κακοποιὸν καὶ εἰς τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, τὴν ὁποίαν μὲ τρόμον ἐνθυμοῦνται οἱ ὑπόλοιποι, τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εὑρίσκονται τοποθετημένα εἰς μίαν πολιτικὴν παράταξιν πολὺ ἐγγὺς πρὸς τὴν ἰδικήν σας. Συνέβη τὸ ἴδιον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς τὴν περιοχὴν Δωδεκανήσου. Δὲν μᾶς κακοφαίνεται οὔτε ἀναζητοῦμεν τὰ στοιχεῖα αὐτά. Δι’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐξεγειρόμεθα, εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν ἀντεθνικῶς κατὰ τὴν μαύρην τὴν ἐπάρατον περίοδον τῆς Ἰταλοκρατίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον, χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὴν σημερινὴν διοίκησιν. Σᾶς ἀνέφερεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ὁ ναύαρχος κύριος Τούμπας, ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα κάμνουν ἐντύπωσιν εἰς μίαν περιοχὴν πάρα πολὺ εὐπαθῆ, ὅπως εἶναι ἡ περιοχὴ τῆς Δωδεκανήσου, ποὺ ἀκόμη εἶναι ἔντονον τὸ αἴσθημα. Διότι, κύριοι βουλευταί, εἴχομεν μίαν κατοχὴν τεσσάρων ἐτῶν καὶ ἐν τούτοις παρέμεινεν ὡς ἐφιάλτης εἰς τὰς καρδίας μας καὶ τὰς σκέψεις μας. Εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἡ ἐφιαλτικὴ αὐτὴ περίοδος διήρκεσε δεκαετηρίδας ὁλοκλήρους, καὶ ἔχει δημιουργηθῆ μία ἰδιαιτέρα ψυχολογία διὰ τὸν Δωδεκανησιακὸν λαόν. Δὲν ἴσχυσεν ἐκεῖ ὁ νόμος περὶ δοσιλόγων. Ὀρθά, κατὰ τὴν ἄποψίν μου, διότι θὰ ἐδημιουργεῖτο μία ἀναταραχὴ ἄνευ προηγουμένου. Ἀλλὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα ἔχουν περιφρονηθῆ διὰ τὴν κακοποιὸν δρᾶσιν των τὴν προδοτικήν, νὰ χρησιμοποιοῦνται καὶ νὰ προβάλλωνται ἀπὸ τὸν σημερινὸν κυβερνητικὸν ἐκπρόσωπον τῆς Δωδεκανήσου εἶναι ἀπαράδεκτον. Σᾶς ἀνέφερεν ὁ κύριος Συνάδελφος τὸ θέμα ἑνὸς κυρίου Παπανικολάου. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Δωδεκανήσου ἀπέσχεν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι.Κ.Α. Εἶχε τὸ θάρρος, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, νὰ διακηρύξῃ ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ παρακάθηται μὲ πρόσωπα ποὺ ἔχουν τόσον ἀντεθνικὴν δρᾶσιν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Δωδεκανήσου. Καὶ αὐτός, ὁ κύριος ἔκαμε μίαν καταγγελίαν καὶ κατήγγειλε καὶ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία», τῆς ὁποίας ὁ διευθυντὴς εἶχε τὴν μεγάλην τιμὴν νὰ καθήσῃ εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου, μὲ τὴν κατηγορίαν τῆς συκοφαντικῆς δυσφημίσεως ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μηνύσεως αὐτοῦ τοῦ κυρίου. Καὶ μὲ τὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον διακρίνει τὴν ἔγκριτον τὴν θαρραλέαν αὐτὴν ἐφημερίδα, ἦλθαν εἰς τὴν δημοσιότητα ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ ὁ διευθυντής της, ἀντεμετώπισε τὴν δικαιοσύνην μὲ τὸ θάρρος, τὸ ὁποῖον διακρίνει τοὺς Ἕλληνας ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πράγματι ἀντίληψιν τῆς ἀποστολῆς των καὶ ἔγινε μία δίκη εἰς τὴν Ρόδον, ἡ ὁποία ὑπῆρξε καταδίκη τῆς τακτικῆς τοῦ κυρίου νομάρχου, διότι ὑπῆρξε πανηγυρικὴ ἡ ἀπολογία τοῦ διευθυντοῦ τῆς «Ἐλευθερίας» καὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ἀπὸ συκοφάνται ποὺ κατηγοροῦντο μετεβλήθησαν εἰς κατηγόρους καὶ ἠκούσθη εἰς ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον ἡ ἔντονος διαμαρτυρία δύο Ἑλλήνων ποὺ ἐνόμισαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐκπληρώσουν τὸ χρέος των, ὁ μὲν ἕνας ὡς πολίτης καὶ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ ὁ ἄλλος ὡς διευθυντὴς μιᾶς ἐγκρίτου ἐφημερίδος ποὺ ἐπιτελεῖ τὸ χρέος της καὶ τὸ καθῆκον της. (Χειροκροτήματα). Καὶ ὅλα ἐπέρασαν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπαρατήρητα. Οὔτε γάτα οὔτε ζημιά. Ἀθώα ἡ «Ἐλευθερία», ἀθῶος ὁ Λαμπρινός, εἰς τὴν θέσιν του ὁ μέγας πατριώτης κύριος Παπανικολάου, μέλος τοῦ Ι.Κ.Α., ποὺ κατὰ πρόσωπον τοῦ εἶπον δὲν δεχόμεθα νὰ παρακαθήσωμε μαζί σου. Δὲν μοῦ ἀρέσει νὰ ἀναμοχλεύω ἐπὶ πολὺ τὸ παρελθόν, διότι θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω, ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐξουσιάζουν, ἐπηρεάζουν καὶ εὑρίσκονται δίπλα ἀπὸ τὴν πρωτοβουλίαν καὶ ἀποστολὴν τοῦ κυρίου νομάρχου, ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μία ἰδιώτης, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπέστη τοιαύτην ἐξέγερσιν εἷς ἰατρὸς τῆς Δωδεκανήσου, ὥστε ἐπῆγεν εἰς μίαν παράταξιν, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἀπετόλμησε νὰ τὴν πτύσῃ κατὰ πρόσωπον καὶ νὰ τῆς εἴπῃ ὅτι «δὲν ἔχεις θέσιν ἐδῶ». Αὐτή, ἡ κυρία, εἶναι ἐκ τῶν ἀμεσωτέρων συνεργατῶν τοῦ κυρίου νομάρχου, ποὺ ἐπιδεικνύεται ἐκεῖ καὶ θὰ ἠμποροῦσα καὶ ἄλλα ἀνάλογα νὰ ἀναφέρω κύριοι βουλευταί. Κύριοι συνάδελφοι, καθεστὼς κομματικῆς κρεπάλης ἔχει ἐγκαθιδρυθῆ εἰς τὴν Ρόδον. Τὸ θέμα δὲν εἶναι θέμα διαμάχης Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως. Εἶναι κἄπως ἀνώτερον. Διότι ἡ περιοχὴ τῆς Δωδεκανήσου εἶναι νευραλγική, διότι εἰς τὸ θέμα ἀκόμη τὸ Κυπριακὸν ἀπετολμήθη νὰ προβληθῇ, ὅτι οἱ Ἕλληνες τῆς Δωδεκανήσου, δῆθεν, δὲν εἶναι ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν καθεστώς.

§123ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ πράττετε σεῖς, κύριε συνάδελφε.

§124Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σήμερον ἀγωνιζόμεθα νὰ ἀπαλλάξωμεν τὴν Δωδεκάνησον ἀπὸ τὴν παρουσίαν ἑνὸς διοικητικοῦ ἄρχοντος, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἄξιος τῆς θέσεώς του. ....... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι) ...... Ὑπάρχουν 50 νομάρχαι εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ἐπιζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ στείλῃ νομάρχην προσκείμενον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ζητοῦμεν ὅμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν στιγμῶν καὶ περιστάσεων, νὰ ἀντιληφθῇ τὴν πορείαν τῆς εὐθύνης, νὰ ἀντιληφθῇ ἀκόμη περισσότερον, ὅτι πέραν τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος, εἶναι τὸ θέμα τῆς διαχειρίσεως τοῦ Δημοσίου πλούτου. Εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν δημοσίων χρημάτων γίνεται μία κραιπάλη ἄνευ προηγουμένου. Θὰ ἐπακολουθήσουν ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπισημάνουν τὰ θέματα τοῦ Ὀργανισμοῦ. Εἶπον ὅμως καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω δὲν εἶναι θέμα διαμάχης τῶν δύο παρατάξεων. Εἶναι θέμα Ἐθνικόν. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη καὶ καλεῖται αὐτὴν τὴν ὥραν νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν Δωδεκανησιακὴν περιοχὴν ἀπὸ τὴν παρουσίαν τοῦ κυρίου νομάρχου καὶ νὰ ἐκλέξῃ ἕνα ἐκ τῶν ἀρίστων, ὅπως εἶχε δώσει τὴν ὑπόσχεσιν ὁ ἐξαίρετος συνάδελφος, κύριος Νικολίτσας. Κύριοι, ἐὰν ἄριστος εἶναι ὁ κύριος Ρεμπάκος, συλλυποῦμαι καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Διοίκησιν καὶ τὸ Ἔθνος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§125Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐγενικεύσατε τὴν συζήτησιν. Διὰ τὸν προϋπηρετήσαντα νομάρχην εἰς τὴν περιφέρειάν σας καὶ διὰ τὸν ἤδη ὑπηρετοῦντα, ἔχετε καμμίαν παρατήρησιν; Ὅσον ἀφορᾷ τὸν νομάρχην Καβάλας, οὗτος, ἀφοῦ ὑπηρέτησεν ἐπὶ 4ετίαν εἰς τὴν Καβάλαν, ἔπρεπε νὰ μετατεθῇ εἰς ἄλλην περιφέρειαν καὶ ἐτοποθετήθη εἰς τὰ Χανιά.

§126Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον μὲ ἐρωτᾶτε σᾶς ἀπαντῶ. Ἡ πολιτεία τοῦ κυρίου Μήλιου ὑπῆρξεν ἄψογος. Ὁ σημερινὸς εἶναι ἐκλεκτὸς ἐπιστήμων καὶ ἔχει ἦθος ἐξαίρετον. Μοῦ ἔλεγεν ὅμως Λεβαδεὺς πολιτευτὴς καὶ δικηγόρος, ὅτι εἰς ἀπάντησιν παραπόνων του ὁ κύριος νομάρχης τοῦ εἶπεν, ὅτι εἰς τὴν Βοιωτίαν δὲν ἐφαρμόζονται οἱ νόμοι καὶ ἐζήτησε νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Νομαρχίαν Βοιωτίας. Ἀντιλαμβάνεσθε ποῖοι παρεμποδίζουν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων. Πρὸς θεοῦ ὅμως, μὴ στείλετε στὴν Λειβαδιὰ τὸν κύριον Ρεμπάκον.

§127Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἐὰν ἤθελε νὰ ἀπομακρυνθῇ, θὰ τὸ ἐγνώριζεν ἡ ὑπηρεσία μου. Ἐὰν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν συγκεκριμένας καταγγελίας εἰς βάρος τῶν νομαρχῶν, νὰ τὰς καταγγείλουν. Οὐδεὶς μέχρι σήμερον συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μοῦ κατήγγειλε συγκεκριμένην περίπτωσιν. Καὶ σήμερον μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς οὐδὲν συγκεκριμένον κατηγγέλθη.

§128Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τί ἄλλο συγκεκριμένον θέλετε ἀπὸ τὸ διάβημα τοῦ συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ νομάρχου ἐκ τῆς ἐκλογικῆς του περιφερείας.

§129Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἄλλο διάβημα καὶ ἄλλο καταγγελία συγκεκριμένη.

§130Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπέστειλα τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν μὲ ἀδιάψευστα ἐπιχειρήματα σχετικῶς μὲ τὸν Νομάρχην Σερρῶν.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος. Ἀπεμακρύνθημεν ἀπὸ τὴν ἐπερώτησιν.

§132Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Μᾶς ἐπροκάλεσεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς καὶ πρέπει νὰ τοῦ δώσωμεν ἀπάντησιν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον.

§134Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἶμαι σύντομος. Οἱ προλαλήσαντες ἀνέπτυξαν ἐπαρκῶς τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι πρέπει αἱ ἐπερωτήσεις νὰ λήγουν ἐντὸς μιᾶς μόνον συνεδριάσεως καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ γίνεται ταχύτερος ὁ ρυθμὸς τῶν συζητήσεων τῶν ἐπερωτήσεων. Θὰ ἀποφύγω νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ κύριοι συνάδελφοι. Ἐκ τῆς συζητήσεως πάντως προέκυψεν ὅτι εἰς τὴν Γενικὴν Διοίκησιν Δωδεκανήσου, προϋπηρέτησαν ἐξαίρετοι ἄνδρες, διορισθέντες καὶ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ ἀπὸ τὴν Συμπολίτευσιν. Ὅταν πρὸ τριετίας συνεζητεῖτο ὁ νόμος περὶ Νομαρχῶν, διεξήγαγον μεγάλον ἀγῶνα οἱ βουλευταὶ τῆς Δωδεκανήσου διὰ νὰ διατηρηθῇ τὸ καθεστὼς τῆς Γενικῆς Διοικήσεως ἢ τοὐλάχιστον νὰ διορισθῇ Νομάρχης ἄριστος. Λόγῳ τῆς νευραλγικῆς καὶ τουριστικῆς σημασίας τῆς Δωδεκανήσου, ἔπρεπεν ὁ τοποθετησόμενος Νομάρχης νὰ γνωρίζῃ καὶ ξένας γλώσσας. Ἀντὶ τούτου ἐστάλη ἕνας πρώην ἔπαρχος, ὁ ὁποῖος στερεῖται καὶ τῶν τυπικῶν ἀκόμη προσόντων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινὰ διὰ τὴν περιουσίαν τοῦ δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ. Ὡς γνωστόν, κατὰ τὴν Ἰταλικὴν κατοχὴν ἐξετελέσθησαν ἐκεῖ σημαντικὰ ἔργα μὲ οἰκονομικὰς θυσίας καὶ θυσίας εἰς αἷμα τοῦ λαοῦ τῆς Δωδεκανήσου. Τοῦτο τὸ ἀνεγνώρισε καὶ ἡ διάσκεψις τῶν Παρισίων, οὕτως ὥστε δὲν ὑπελόγισεν τὴν ἀξίαν τῶν περιουσιακῶν στοιχείων μεταξὺ τῶν ἐπανορθώσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐδίδοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ἡ περιουσία αὐτὴ περιῆλθεν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, δεδομένου ὅτι ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Δωδεκανήσου. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τὸ 1952 ἵδρυσε τὸν Ὀργανισμὸν Διαχειρίσεως Ἀκινήτου Περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ. Εἰς τὴν περιουσίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ συγκαταλέγονται τὰ τουριστικὰ ξενοδοχεῖα τῆς Ρόδου καὶ τῆς νήσου Κῶ, μέγας ἀριθμὸς ἀκινήτων, κυρίως εἰς τὴν Ρόδον καὶ τὴν Κῶ, τὸ σύνολον τῶν μετοχῶν τῶν ἠλεκτρικῶν ἑταιριῶν Ρόδου, Κῶ καὶ Λέρου.... (ἀναγινώσκει)..... Ἔκτοτε, παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθε 6ετία, δὲν ἔγινε ἀποτίμησις τῆς περιουσίας καὶ τῶν περιουσιακῶν στοιχείων, πάντως ὑπολογίζεται ὅτι ἀνέρχεται εἰς 60 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ὁρίζεται διὰ τοῦ ἀρχικοῦ νόμου ὅτι τὸ προϊὸν τῆς περιουσίας αὐτῆς, θὰ διατίθεται ἀποκλειστικῶς δι’ ἔργα ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας τῆς Δωδεκανήσου. Τὸ πρῶτον Διοικητικὸν Συμβούλιον θὰ ἀπαρτίζεται, βάσει τοῦ ἀρχικοῦ νόμου, ἀπὸ λαϊκὰ μέλη, ἐκπροσώπους τῶν σημαντικωτέρων Ὀργανώσεων τῆς Δωδεκανήσου, δηλαδὴ τῶν Δήμων, τῶν Ἐπιμελητηρίων, τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τῆς Ἑνώσεως τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἐκ τῆς πλειοψηφίας δὲ τῶν μελῶν αὐτοῦ θὰ ἐξελέγετο καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Δ.Α.Π. Βραδύτερον, ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, ἐτροποποιήθη ὁ νόμος καὶ τὸ νέον Συμβούλιον ἀπηρτίζετο ἀποκλειστικῶς ἐκ δημοσίων ὑπαλλήλων. Προηδρεύετο δὲ ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, ὁ ὁποῖος συγχρόνως ἤσκει καὶ τὴν ἐποπτείαν καὶ ὥριζεν ὁ ἴδιος καὶ μὴ λαϊκὰ μέλη. Διὰ τῆς νέας συνθέσεως τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον εὑρίσκεται ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον τοῦ Νομάρχου.

§135Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Δὲν εὑρίσκεται ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Νομάρχου.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε, θὰ ὁμιλήσητε κατόπιν.

§137Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Γνωρίζετε ὅτι παλαιότερον, εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον μετεῖχον ἐκπρόσωποι τῶν Ὀργανώσεων καὶ τῶν Δήμων, ὁ δὲ Πρόεδρος ἐξελέγετο μεταξὺ τῶν μελῶν τοῦ οὕτω διοριζομένου Συμβουλίου. Σήμερον δὲ ὁ Ὀργανισμὸς διοικεῖται ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους μὲ Πρόεδρον τὸν Νομάρχην, ὁ ὁποῖος ἀσκεῖ καὶ πάλιν τὴν ἐποπτείαν. Αὐτὸ γίνεται βάσει τοῦ νόμου.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ Νομάρχης ἀσκεῖ ἐποπτείαν ἐπὶ ὅλων τῶν παρομοίων Ὀργανισμῶν.

§139Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ Ὀργανισμὸς οὗτος ἐπειδὴ εἰς αὐτὸν ἀνήκουν ὅλαι αἱ σημαντικώτεραι ἑταιρίαι καὶ βιομηχανίαι τῆς Δωδεκανήσου, ὁ Νομάρχης ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ διορίζῃ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια ὅλων αὐτῶν τῶν ἑταιριῶν, δεδομένου ὅτι ὁ Νομάρχης συνεκέντρωσε ὅλην τὴν ἐξουσίαν εἰς τὰ χέρια του. Τὴν Διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ περιουσίας Δωδεκανήσου, τὴν ἐχρησιμοποίησε πρὸς ὄφελος τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος. Ἤδη, τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, ἐκυκλοφόρησεν ἕνα πολυσέλιδο τεῦχος, ἡ Νομαρχία τῆς Δωδεκανήσου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀφοῦ ἐν προλόγῳ ἀνέφερε καὶ ἐδικαιολογεῖ ὡς ἐπωφελῆ διὰ τὴν Δωδεκάνησον τὴν μετατροπὴν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως εἰς Νομαρχίαν, ἀνέφερεν ἐν συνεχείᾳ, περὶ τοῦ ἔργου της αὐτοῦ, ὅλων ὅσα εἶχον ἐπιτελεσθῆ ἐπὶ τῆς Γενικῆς Διοικήσεως δηλαδὴ μέχρι τοῦ τέλους 1953 καὶ 1955. Περὶ τῆς ἐποχῆς τῆς Διοικήσεώς του οὐδὲν ἀναφέρει. Τὸ τεῦχος δὲ τοῦτο ἐκυκλοφόρησε εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν. Κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν διέθεσε σημαντικὰ ποσὰ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐντυπωσιακῶν ἄνευ ἰδιαιτέρας σημασίας. Ἀπέστειλε εἰς τὰς περισσοτέρας Κοινότητας μεγάλα ποσὰ τσιμέντων, τὰ ὁποῖα ἐπειδὴ δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν κατεστράφησαν ἀπὸ τὰς βροχάς. Κατεσκεύασεν ἐπίσης, διὰ λόγους κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ἕνα μῶλον εἰς τὸν Ἅγιον Νικόλαον τῆς Καρπάθου, ὁ ὁποῖος ἀσφαλῶς ἦτο χρήσιμος. Ἐπειδὴ ὅμως, δὲν ἐγένοντο αἱ ἀπαραίτητοι τεχνικαὶ μελέται οὔτε ἡ ὀρθὴ κατασκευή, μετὰ τὰς ἐκλογὰς — μέχρι τῶν ἐκλογῶν ἐπετέλεσε τὸ ἔργον του — μετὰ τὰς ἐκλογάς, ὁ μῶλος οὗτος κατεστράφη, διότι δὲν ἦτο καλῶς κατεσκευασμένος.

§140Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ποία εἶναι ἡ δαπάνη τοῦ ἔργου αὐτοῦ, γνωρίζετε; Εἶναι 30 χιλιάδες.

§141Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ δαπάνη τοῦ ἔργου ἀνέρχεται εἰς 60 χιλιάδας δραχ.

§142Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἐπὶ συνόλου διατεθέντων παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ 9 ἑκατομμυρίων. Τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὴν σημασίαν τοῦ ἔργου.

§143Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἔχω ἕνα κατάλογον 60 ἔργων. Τὸ πρόγραμμα τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα θὰ ἐκτελεσθοῦν ἐκ κεφαλαίων τοῦ Ο.Δ.Α.Π. ἐντὸς τοῦ 1957. Ἐὰν ἀνατρέξητε εἰς τὰ ἔργα αὐτά, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ ἔσοδα τοῦ Ο. Δ.Α.Π., καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ διατίθενται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παραγωγῆς τῆς Δωδεκανήσου θὰ ἴδητε ὅτι ἐκ τῶν 60 ἔργων τὰ 20 εἶναι ἀσφαλτοστρώσεις πλατειῶν τῶν χωρίων, κατασκευὴ καὶ ἀνέγερσις δημοτικῶν κρεοπωλείων καὶ ἀνέγερσις ξενώνων εἰς χωρία, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄλλας πολὺ ἐπειγούσας ἀνάγκας.

§144Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν ἔπρεπε νὰ ἀπολαύσουν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τοῦ ἀγαθοῦ τούτου;

§145Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὰς ἀσφαλτοστρώσεις τῶν πλατειῶν, ὅταν ὑπάρχουν ἄλλαι ἐπείγουσαι ἀνάγκαι καὶ οἱ κάτοικοι εἰς τὰς περιοχὰς αὐτὰς πένονται, ἀλλὰ ἡ ἀσφαλτόστρωσις μιᾶς πλατείας ἀσφαλῶς ἀποτελεῖ περισσότερον ἐντυπωσιακὸν ἔργον. Ἐπίσης διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τὸ χωρίον Κοσκηνοῦ διέθεσε 70.000 δραχ., διὰ τὴν σύνδεσίν του μὲ τὸ ἐργοστάσιον παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τῆς Ρόδου. Ἐπειδὴ ὅμως, δὲν ἐγένοντο αἱ ἀπαραίτητοι ἐνισχύσεις, τὸ ἐργοστάσιον τῆς Ρόδου σήμερον ὄχι μόνον δὲν τροφοδοτεῖ δι’ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος τὸ χωρίον αὐτό, ἀλλὰ καὶ ἡ πόλις τῆς Ρόδου ὑποφέρει ἀπὸ ἔλλειψιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καὶ παρατηροῦνται συχνὰ διακοπαί. Κατεσκευάσθησαν ἐπίσης ἠλεκτρικὰ ἔργα εἰς ὡρισμένας ἄλλας Κοινότητας, τὰ ὁποῖα λόγῳ ἐλλείψεως μελέτης καὶ κακῆς κατασκευῆς, παραμένουν καὶ σήμερον ἀκόμη ἄχρηστα. Μεταξὺ δὲ τῶν ἄλλων ἔργων τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἐκ τῆς περιουσίας τοῦ Ο.Δ.Α.Π., εἶναι καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατήγγειλε ἡ ἐφημερὶς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη εἰς μίαν σχετικὴν συζήτησιν ἐπὶ νομοθετήματος, ὁ ἀξιότιμος ἐκ Μεσσηνίας κ. συνάδελφος, ὅτι διέθεσε ἕνα σημαντικὸν ποσὸν διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν γραφείων τῆς ἑτέρας ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἐκδίδεται εἰς τὴν Ρόδον, τῆς ἐφημερίδος «Πρόοδος».

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ ὑπαινιγμὸς ἦτο σαφέστατος. Εἶναι ἡ διατύπωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας.

§147Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Μεταξὺ τῶν ἑταιριῶν αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὸν Ο.Δ.Α.Π. ἀνήκει, ὅπως σᾶς ἀνέφερα, καὶ ἡ Ἠλεκτρικὴ Ἑταιρία τῆς Ρόδου. Τὸ 1953 εἶχε δημιουργηθῆ ἓν ἀποθεματικὸν 600.000 δρχ. ποὺ ἐκρατεῖτο ὑπὸ μορφὴν καταθέσεων εἰς τὰς Τραπέζας διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεών της. Σήμερον, ὑπὸ τὴν Διοίκησιν τοῦ κ. Ρεμπάκου, ὄχι μόνον ὁλόκληρον τὸ ἀποθεματικὸν αὐτὸ ἐξηνεμίσθη, ὄχι μόνον οὐδὲν ἔργον ἔγινε διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Ρόδου, παρ’ ὅλον ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ ἐδιπλασιάσθη ἡ τιμὴ τοῦ ρεύματος, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν τελευταίαν Γενικὴν Συνέλευσιν τῶν μετόχων τὸ 90% καὶ πλέον τῶν μετοχῶν ἀνήκει εἰς τὸν Ο.Δ.Α.Π. Διεμαρτυρήθη ἡ μειοψηφία τῶν ἰδιωτῶν μετόχων, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐνεφάνιζεν εἰκονικὰ κέρδη 22.000 δρχ. ἀντὶ τῶν 25.000 δρχ. ποὺ ἔπρεπε νὰ παρουσιάσῃ πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς συμβούλους τῆς ἑταιρίας, ἀφ’ ἑτέρου δὲ προέκυψε, ὅτι ὑπάρχει ἀνωμαλία εἰς τὴν ἀγορὰν ἀσφαλειῶν «Ζῆμενς» ἀξίας 85.000 δρχ. Αἱ ἀσφάλειαι αὐταὶ ἠγοράσθησαν καὶ εἰς τιμὴν πολὺ μεγαλυτέραν, διπλασίαν τῆς πραγματικῆς τιμῆς καὶ εἰς ποσότητα ἡ ὁποία δὲν ἦτο ἀναγκαία διὰ τὴν πόλιν τῆς Ρόδου. Καὶ τὸ γεγονὸς αὐτὸ κατηγγέλθη ἐκ μέρους ἑνὸς Συμβούλου εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν, δὲν ἐγνώσθη δὲ ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ πλειοψηφία, τὴν ὁποίαν διέθετεν ὁ κ. Νομάρχης, ἦτο ἀρκετὴ διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὸν ἀπολογισμὸν νὰ ἀπαλλάξῃ τὸ Συμβούλιον ἀπὸ τὰς εὐθύνας καὶ νὰ ἐπανεκλεγῇ τὸ ἴδιον Συμβούλιον. Ἀνάλογα συνέβησαν καὶ εἰς τὴν καπνοβιομηχανίαν τῆς Ρόδου. Διὰ τοῦ τελευταίου νομοθετικοῦ διατάγματος, ποὺ ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ καπνοβιομηχανία τῆς Ρόδου ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὸν Ο. Δ.Α.Π. Ὅταν εὑρίσκετο, ὅμως, ὑπὸ τὴν Διοίκησιν τοῦ Νομάρχου, κατηγγέλθησαν μεγάλαι ἀνωμαλίαι καὶ καταχρήσεις. Ὁ διευθυντὴς τῆς ἑταιρίας, Στρατηγὸς Μεκίνης, ἠναγκάσθη νὰ παρουσιασθῇ, μετὰ δὲ ἀπὸ ἔλεγχον ποὺ ἐνηργήθη ἀπὸ δύο ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἐστάλη ἀναφορὰ εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν Ρόδου ἡ ὁποία καὶ ἐκκρεμεῖ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ λαὸς τῆς Δωδεκανήσου δικαιοῦται νὰ ἔχῃ τὸν ἔλεγχον τῆς περιουσίας τοῦ Ο.Δ.Α.Π., δεδομένου ὅτι, ἡ περιουσία αὐτὴ ἐδημιουργήθη μὲ ὑλικὰς θυσίας κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς. Τὸ προϊὸν τῶν κερδῶν ἐκ τῆς περιουσίας αὐτῆς, πρέπει νὰ διατίθεται μετὰ ἀπὸ ἔλεγχον, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας τῆς περιοχῆς. Ἀντιθέτως, παρατηρεῖται μία κραιπάλη, μία διαφημιστικὴ προσπάθεια ἐκ μέρους τοῦ κ. Νομάρχου διὰ τὸ ἔργον του ὡς καὶ ἐκτυπώσεις, εἰς βάρος τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ εἰς βάρος τῶν ἐσόδων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, διαφημιστικῶν ἐγκωμίων καὶ ἡ ἔκδοσις περιοδικῶν, ποὺ οὐδεμία ἄλλη Νομαρχία τῆς Ἑλλάδος δύναται νὰ ἐκδίδῃ τόσον ἀθρόως. Τὰ κεφάλαια αὐτὰ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κατασπαταλῶνται καὶ νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνεξέλεγκτον διάθεσιν τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου. (Χειροκροτήματα).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§149Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ ἐπερώτησίς μας, κύριοι συνάδελφοι, ἐντοπίζεται εἰς τὸν βίον καὶ τὴν πολιτείαν τοῦ σημερινοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, τοῦ κ. Ρεμπάκου. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας, ὅμως, καὶ δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἀνεπτύξαμεν τὴν ἐπερώτησιν, δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς τοπικοῦ θέματος. Εἶναι ἓν θέμα τὸ ὁποῖον ἐξέρχεται τῶν στενῶν ὁρίων μιᾶς περιοχῆς τῆς πατρίδος μας ἓν θέμα τὸ ὁποῖον δίδει γενικώτερα τὰ μέτρα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ μεγάλου προβλήματος τῆς διοικήσεως τῆς Χώρας μας. Τὸ τὶ ἔχει ὑποστῆ τὸ θέμα τῆς διοικήσεως, ἐν τῇ εὐρυτέρᾳ ἐννοίᾳ, κατὰ τὴν τελευταίαν ἑξαετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν κυβερνᾷ ἡ παράταξις τῆς δεξιᾶς ὑπὸ τὴν μίαν ἢ ὑπὸ τὴν ἄλλην μορφήν της, τὸ γνωρίζει, δυστυχῶς, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ νομίζω ὅτι εἰς τὰ αὐτιὰ ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἠχοῦν ὡς κοροϊδεία καὶ ὡς ἐμπαιγμὸς αἱ ἑκάστοτε δηλώσεις, αἱ ὁποῖαι μεγαλοστόμως ἐπαναλαμβάνονται περὶ τῆς ἐξυγιάνσεως τῆς διοικήσεως, περὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν γενικωτέρων προβλημάτων, ὡς καὶ αἱ Ἐπιτροπαὶ αἱ ὁποῖαι, ἐπὶ τούτῳ, συνιστῶνται καὶ τῶν ὁποίων πανηγυρικῶς προεδρεύει ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τῆς διοικήσεως, βεβαίως, δὲν πρόκειται ἐν τῇ εὐρύτητί του νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ, ὅταν, ὅμως, ἐμφανίζῃ ἕνας τόπος φαινόμενα, ὅπως τὸ φαινόμενον τοῦ σημερινοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὑπέχει τὰς εὐθύνας, τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἔχει νὰ πράξῃ εἶναι νὰ σιωπᾷ διὰ τὰ γενικώτερα μεγάλα, ὄντως, καὶ φλέγοντα θέματα τῆς διοικήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἠρωτήθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, καὶ τὰ ὅσα ἐν τῇ εἰσαγωγῇ αὐτῇ εἶπον ἀποτελοῦν τρόπον τινὰ ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, καὶ τοῦτο πρέπει νὰ δηλωθῇ, κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν, βεβαίως, ὑπέχει τὰς εὐθύνας, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ πρῶτος ὁ φέρων τὴν εὐθύνην ἐκ τῆς καταστάσεως ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Δωδεκάνησον — ἠρωτήθη, λέγω, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διατὶ ὁμιλεῖ περὶ τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ: Ἡ Ἀντιπολίτευσις, πολλὰ θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ, γενικώτερον διὰ τὸ θέμα τῆς διοικήσεως. Καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἔχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις της, ὅπως εἶχε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπῃ τὴν γνώμην της ὅταν συνεζητοῦντο τὰ θέματα τῆς διοικήσεως καὶ εἰδικώτερον τὸ θέμα τῶν Νομαρχῶν καὶ εἰς τὴν παροῦσαν καὶ εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς. Ἐάν, ὅμως, φέρῃ τὸ θέμα τοῦ κ. Ρεμπάκου πρὸς δημοσίαν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ πράττει διότι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, τὸ θέμα τοῦτο χαρακτηρίζει ἀπολύτως εἰς ποῖον σημεῖον εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ μία Κυβέρνησις, ὅταν θέτῃ τὸ συμφέρον τοῦ Κόμματος ὑπεράνω τοῦ συμφέροντος τοῦ τόπου, ὑπεράνω τοῦ συμφέροντος τῆς διοικήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ βίος, ἡ προϊστορία τοῦ σημερινοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου εἶναι γνωστή. Ὁ σημερινὸς Νομάρχης Δωδεκανήσου, ὁ κ. Ρεμπάκος, ἐχρειάσθη μίαν προσωπικὴν τροπολογίαν διὰ νὰ γίνῃ Νομάρχης. Ὅτε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον, ἡ Βουλὴ εἶχε μείνει σύμφωνος ἐπὶ τῆς βάσεως, ὅτι οἱ Νομάρχαι πρέπει νὰ ἔχουν ὡρισμένα βασικά, τυπικά, προσόντα. Χάριν τοῦ κ. Ρεμπάκου, ὑπεισῆλθε τὴν ἑπομένην, ἀκριβῶς, αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου μία προσωπικὴ τροπολογία, ἡ ὁποία τοῦ ἐπέτρεπε νὰ γίνῃ Νομάρχης. Διατὶ ἐγένετο ὁ κ. Ρεμπάκος Νομάρχης καί, διατὶ ἐτροποποιήθη χάριν αὐτοῦ, ὁ νόμος, νομίζω, ὅτι τὸ ἀνέπτυξεν ἐπαρκῶς ὁ συνάδελφος ἐκ Λεβαδείας κ. Παπασπύρου. Εἴχομεν τὴν ἀτυχίαν, τότε, νὰ ὑποστῶμεν τὸν νόμον τῆς μεγίστης ἐκλογικῆς περιφερείας, τὸν ὁποῖον εἶχε καθιερώσει ἡ Κυβέρνησις, ἡ πρώτη Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ. Ὁ νῦν Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, βουλευτὴς Νάξου κ. Πρωτοπαπαδάκης, ἐνδιεφέρετο ζωηρῶς διὰ τὰ Δωδεκάνησα, ἐνόμιζεν, ὅτι ἐκινδύνευεν ἡ προσωπικὴ ἐκλογική του θέσις ἀπὸ τὴν ἐπέκτασιν τῆς περιφερείας αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν ἐπέκτασιν πιθανῶς νὰ μὴ εἶχεν ἐρωτηθῆ, ἢ διὰ τὴν ὁποίαν ἐπέκτασιν δὲν ἦτο σύμφωνος καὶ ὡς ἀντιστάθμισμα ἔλαβε τὸν Νομάρχην κ. Ρεμπάκον, τὸν ὁποῖον ἐγνώριζε καὶ εἶχε δοκιμάσει εἰς τὴν ἰδιαιτέραν του περιφέρειαν. Καί, εἶναι γνωστὸν πῶς πολιτεύεται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Καὶ οὕτω πως ἐγένετο Νομάρχης ὁ κ. Ρεμπάκος. Ἀπορῶ εἰλικρινῶς, κύριοι συνάδελφοι, διότι βλέπω καὶ ἀπὸ τὰς διακοπὰς καί, μόνον τὴν παρουσίαν του, εἰς τὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια, τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κωτιάδην ὑποστηρίζοντα, σήμερον τὸν Νομάρχην κ. Ρεμπάκον. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Κωτιάδης ἔχει καὶ αὐτὸς τὴν προϊστορίαν του, ὅπως τὴν ἔχομεν ὅλοι ἐδῶ μέσα καὶ εἶχεν ἐκφράσει ἐδῶ ἀπόψεις διὰ τὸν κ. Ρεμπάκον ὅταν συνεζητεῖτο τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος νομοσχέδιον. Καὶ τὴν ἑπομένην τῆς καταργήσεως τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Δωδεκανήσου, διὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι οἱ βουλευταὶ Δωδεκανήσου διεμαρτυρήθησαν ἐντόνως καὶ ἀπῆλθον, μάλιστα τῆς αἰθούσης, εἰς ἔνδειξιν διαμαρτυρίας, ἐγένετο συζήτησις, Ὑπουργοῦντος τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Νικολίτσα, περὶ τῆς ἀνάγκης, ὅπως, τοὐλάχιστον εἰς τὰ Δωδεκάνησα τοποθετηθῇ ὁ ἄριστος τῶν Ἑλλήνων Νομαρχῶν. Καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ διὰ τὸν κ. Ρεμπάκον, ὡμίλησεν ὁ νῦν Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας κ. Κωτιάδης, καὶ εἶπε σαφῶς καὶ ἀπεριφράστως τὴν γνώμην του καὶ κατηγόρησε τὸν κ. Ρεμπάκον, ὄχι μόνον ὡς στερούμενον τυπικῶν προσόντων, ἀλλὰ ἀπεριφράστως εἶπε τὴν προσωπικήν του πεποίθησιν, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα, ὅτι ὁ κ. Ρεμπάκος εἶναι ἕνα ἀδίστακτον κομματικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐτοποθετήθη εἰς τὴν Δωδεκάνησον χάριν τῶν συμφερόντων τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος καὶ εἰδικῶς χάριν τῶν προσωπικῶν κομματικῶν συμφερόντων τοῦ τότε καὶ νῦν Ὑπουργοῦ κ. Πρωτοπαπαδάκη. Ὁ κ. Ρεμπάκος, κύριοι συνάδελφοι, δὲν μετεβλήθη ἔκτοτε, παρέμεινε φαῦλον κομματικὸν ὄργανον, ὅπως ἦτο καὶ τότε. Ὁ κ. Κωτιάδης, ἁπλῶς, ἤλλαξε τοποθέτησιν καί, ἐνῷ ἡ κομματικὴ φαυλότης τοῦ κ. Ρεμπάκου ἐστρέφετο, τότε, ἐναντίον του, σήμερον στρέφεται ὑπὲρ αὐτοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη μεταβολή. Ὁ κ. Ρεμπάκος ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι, ὡς περιεγράφη ἀπὸ τὸν κ. Κωτιάδην καὶ μάλιστα ἡ ἐξέλιξις τῶν γεγονότων ἀπέδειξεν, ὅτι εἶναι ἀκόμη χειρότερος. Ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διακόπτοντα νὰ λέγῃ, ὅτι δὲν κατηγγέλθησαν συγκεκριμένα πράγματα ἐναντίον τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι πρὸ ἐμοῦ ὡμίλησαν, ὑπῆρξαν σαφεῖς καὶ δὲν ἀποτελεῖ συνήθειάν μου νὰ ἐπαναλαμβάνω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ σημειωθῇ, ἔστω καὶ ἀνακεφαλαιωτικῶς, διὰ νὰ ὑποβοηθήσωμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ κ. Ρεμπάκος, πρῶτον ὑπεστήριξε σκανδαλωδῶς καὶ ἐδέχθη εἰς τὸ στενότατόν του προσωπικὸν περιβάλλον ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν ἐθνικῶς ἀνάξιοι, κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν Ἰταλικὴν κατοχήν. Στενότατοι συνεργάται τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος Νομάρχου Δωδεκανήσου, εἶναι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι, ὄχι ἁπλῶς ἀπέκτησαν τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα, διότι τοῦτο ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συγχωρηθῇ, ἀλλὰ εἶναι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν συνειδητὰ ὄργανα τῶν Ἰταλῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλεσαν μέλη τοῦ Φασιστικοῦ Κόμματος, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν εἰς τὰς τάξεις τοῦ Ἰταλικοῦ Στρατοῦ, ὅταν ἡ Ἑλλὰς ἐπολέμησε εἰς τὴν Ἀλβανίαν ἐναντίον τῆς Ἰταλίας τοῦ Μουσσολίνι, εἶναι τέλος ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν, κατὰ τὰς ἀπόψεις τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας ἐπίσημοι κατάσκοποι τῆς Ἰταλίας εἰς βάρος τῶν Ἑλληνικῶν συμφερόντων εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Δὲν ἀποτελεῖ αὐτὸ κατηγορίαν, κύριε Ὑπουργέ, ἢ μήπως νομίζετε, ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα δὲν προκαλοῦν, ὅπως προκαλοῦν ἀσφαλῶς αἴσθησιν εὔλογον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἴσην αἴσθησιν καὶ μεγαλυτέραν, ἐμφανιζόμενα εἰς μίαν ἀκριτικὴν Ἑλληνικὴν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐχθρικῆς σκλαβιᾶς εἶναι ἀκόμη νωπή. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι τὸ θέμα τοῦτο προκειμένου εἰδικώτερον περὶ τῶν Δωδεκανήσων δὲν ἀποτελεῖ παρωνυχίδα. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον τὰ γεγονότα αὐτὰ βεβαιοῦνται καὶ μόνον αὐτὰ ἀρκοῦν ἀπολύτως διὰ νὰ καταδικάσουν ἀμετακλήτως τὸν σημερινὸν Νομάρχην Δωδεκανήσου, εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, εἰς τὴν συνείδησιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως δὲν ἔχει εἰς τὰς προθέσεις της τοιαύτην πολιτικὴν εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Πέραν τούτου ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου ἔχει μεταβληθῆ εἰς τὴν ὅλην διοίκησιν ποὺ ἀσκεῖ, εἰς ἕνα ἀδίστακτον κομματικὸν ὄργανον τὸ ὁποῖον ἔχει ἐξαπολύσει τρομοκρατίαν πρωτοφανῆ εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς ἐκεῖ ὑπηρετοῦντας κρατικοὺς λειτουργούς. Ἡ διαχείρισις τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀκινήτου Δωδεκανησιακῆς Περιουσίας, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, ὑπῆρξεν ἀπολύτως χαρακτηριστική. Ἡ περιουσία αὐτὴ ἐδόθη πρὸς διαχείρισιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ἀκινήτου Δωδεκανησιακῆς Περιουσίας, ὅπως ὠνομάσθη καὶ τὸν ὁποῖον συνέστησε, ἐδημιούργησε, δι’ εἰδικοῦ νόμου ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς εἶχεν ὡς ἀποστολὴν τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἐπὶ σκοπῷ ἀναπτύξεως τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων τῆς περιφερείας αὐτῆς καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ Τουρισμοῦ, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὸν ἱδρυτικὸν νόμον, οὕτως ὥστε εἰς τὴν Ἑλληνικὴν αὐτὴν περιφέρειαν νὰ ἀνέλθῃ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ νὰ διευκολυνθῇ τὸ οἰκονομικόν της μέλλον. Τὸ πῶς διοικεῖται ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς εἶναι γνωστόν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κάμῃ τὸν κόπον νὰ ἐγκύψῃ κάπως εἰδικώτερον εἰς τὴν μελέτην τοῦ θέματος, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ διαπιστώσῃ πρῶτον, κἄτι τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ γενικὴν πεποίθησιν εἰς ὅλα τὰ Δωδεκάνησα, ὅτι προκειμένου περὶ τῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ἀποκλειστικὴν γνώμην ἔχει ἕνας μόνον ἄνδρας, ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου, ὁ κ. Ρεμπάκος. Μετεβλήθη τὸ Συμβούλιον, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ὅ,τι ἀρχικῶς τὸ προέβλεψεν ὁ ἰδικός μας νόμος τοῦ Κέντρου, ἀποτελοῦν δὲ τὴν πλειοψηφίαν σήμερον οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Καὶ σήμερον δημόσιος ὑπάλληλος εἰς τὰ Δωδεκάνησα δυνάμενος νὰ φέρῃ ἀντίρρησιν ἐναντίον τοῦ κ. Ρεμπάκου, δὲν ὑπάρχει. Ἐπιπροσθέτως τὰ δύο ἐξ ἰδιωτῶν μέλη διορίζονται ἀπὸ τὸν Νομάρχην. Οὕτω ἐμφανίζεται τὸ περίεργον φαινόμενον αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Ρεμπάκου νὰ ἀποτελοῦν ἀπόφασιν, προτοῦ ἀκόμη καὶ τύποις περιβληθοῦν τὴν ἰσχύν, τὸν τύπον τῆς ἀποφάσεως. Οὐδεὶς δύναται, κύριε Ὑπουργέ, τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἔχῃ ἀντιρρήσεις ἐναντίον τῶν ἀπόψεων τοῦ κ. Νομάρχου καὶ ἑπομένως οὐδεὶς δὲν δύναται νὰ ταράξῃ τὰ σχέδια τοῦ κ. Ρεμπάκου. Τὸ ἐδοκίμασαν καὶ Συναγερμικοὶ παράγοντες ἰδικοί σας καὶ εἶναι γνωστὰ ὡρισμένα χαρακτηριστικὰ ἐπεισόδια ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι διεφώνησαν πρὸς στιγμὴν μὲ τὸν κ. Ρεμπάκον διὰ νὰ ἀντικατασταθοῦν πανηγυρικῶς καὶ ὑπερηφάνως μὲ ἀνακοίνωσιν μάλιστα διὰ τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς Ρόδου ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τὰ Συμβούλια εἰς τὰ ὁποῖα μετεῖχον, εἴτε ἦσαν Σύμβουλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀκινήτου Περιουσίας Δωδεκανήσου, εἴτε ἦσαν Σύμβουλοι Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν τῶν ὁποίων τὴν πλειοψηφίαν εἶχεν ὁ Ὀργανισμὸς Ἀκινήτου Περιουσίας Δωδεκανήσου. Καὶ ἔτσι ὁ κ. Ρεμπάκος διαχειρίζεται ἀπολύτως κατὰ τὸ δοκοῦν, χάριν τοῦ Κόμματος τὸ ὁποῖον ὄντως πιστὰ ὑπηρετεῖ τὰ μεγάλα αὐτὰ τὰ οὐσιώδη, ἔσοδα τοῦ Ὀργανισμοῦ. Καὶ ἔτσι συμβαίνει αἱ Κοινότητες πρὸς τὰς ὁποίας πρόσκειται, αἱ Κοινότητες, ἀπὸ τὰς ὁποίας ἔλαβε ψήφους καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας προσδοκᾷ νὰ λάβῃ ψήφους, νὰ εὐνοοῦνται καὶ ἄλλαι περιφέρειαι αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀμετανοήτως ἀντικυβερνητικαὶ νὰ πολεμοῦνται. Καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἔχῃ τὴν διαχείρισιν τῶν χρημάτων αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 10 ἑκατομ. περίπου, ἐτησίως. Ἀντιλαμβάνεσθε δὲ τὶ εἶναι 10 ἑκατομ. σημερινὰ ἐτησίως εἰς τὴν διαχείρισιν ἑνὸς ἀδιστάκτου κομματικοῦ Νομάρχου, ὅπως εἶναι ὁ κ. Ρεμπάκος. Μοῦ ἀνεφέρθησαν, κύριοι συνάδελφοι, ἄπειρες περιπτώσεις συγκεκριμένων παραπόνων διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν χρημάτων αὐτῶν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τοῦ παρόντος νὰ ἀναπτύξω συγκεκριμένας περιπτώσεις. Θὰ σᾶς μεταφέρω ὅμως, ἕνα εἰδικώτερον παράπονον τὸ ὁποῖον μοῦ διετυπώθη ἀπὸ τὴν Κάλυμνον, ἕνα νησὶ τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεως ἀπὸ χρήματα τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, ὅπως ἔχει ἀνάγκην ἐνισχύσεως καὶ ἀπὸ χρήματα τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ ὅμως τίθεται πάντοτε εἰς τὸ περιθώριον ἀπὸ τὸν κ. Ρεμπάκον δι’ εὐνοήτους λόγους. Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ ἐλάχιστα ἔργα τὰ ὁποῖα ὁ κ. Νομάρχης Δωδεκανήσου ἐθεώρησε χρέος του νὰ κάμῃ ἦτο μία μικρὰ προβλῆτα εἰς μίαν περιοχὴν Μυρτιὲς ὀνόματι, τῆς Καλύμνου, εἰς τὴν ὁποίαν συμβαίνει νὰ κατοικῇ ἕνας προσωπικὸς φίλος Δωδεκανήσιος ἐξ Ἀμερικῆς. Χάριν τοῦ προσωπικοῦ του αὐτοῦ φίλου ἐγένετο ἡ προβλῆτα. Σοβαρώτερα, ὅμως, ἔργα, βασικώτερα, εἰς τὴν Κάλυμνον, ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν ἔγιναν καὶ ἡ Κάλυμνος δὲν ἐπῆρε τὴν ἀναλογίαν της κατὰ οἱανδήποτε μαθηματικὴν ἀναλογίαν καὶ ἂν ἐρευνήσητε τὴν συμμετοχὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ἔχῃ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὅλον θέμα τῆς διαχειρίσεως τῆς περιουσίας αὐτῆς νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ μελετηθῇ προσεκτικῶς ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι νὰ γίνεται, κατὰ τὸ δοκοῦν ἑνὸς ἀνθρώπου, διασπάθισις χρημάτων τὰ ὁποῖα εἶναι ἱερὰ χρήματα, προοριζόμενα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἄνοδον τῆς πτωχῆς Δωδεκανήσου, ἡ ὁποία ἔχει πολὺ μεγάλας βασικὰς ἀνάγκας. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ σταθῇ εἰς τὴν ἄποψιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐστάθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Δηλαδὴ τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ διατεθοῦν διὰ βασικῆς σημασίας ἔργα εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Πάντως δὲ νὰ γίνῃ δεκτὴ μία ἀρχὴ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀπαράβατον ἀρχὴν τῆς ὑπάρξεως χρηστῆς διοικήσεως, τῆς ὑπάρξεως οἱασδήποτε διοικήσεως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἔξοδα τοῦ Κράτους, μὲ χρήματα ἀνήκοντα εἰς τὸ σύνολον, νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ ἀδίστακτος κομματικὴ ἐκμετάλλευσις, τὴν ὁποίαν σήμερον κάμνει ὁ κ. Ρεμπάκος. Κύριοι συνάδελφοι, ἂν κἄποιος θελήσῃ, ἐξ ὑμῶν, εἰδικώτερον νὰ ἐγκύψῃ εἰς τὰ θέματα τῆς Δωδεκανήσου, θὰ διαπιστώσῃ, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, ὅτι ἡ ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ἀκραίαν αὐτὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν, εἶναι διάφορος, εἶναι πλήρως διαφορετικὴ ἀπὸ τὴν ἀτμόσφαιραν ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς πολλὰς ἄλλας περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Ὑπάρχει ἕνα πνεῦμα φοβίας, ὑπάρχει μία διάχυτος ἀπειλὴ πρὸς ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὑπάρχει τρόμος, κύριοι συνάδελφοι, καὶ τὸ λέγω διὰ σᾶς, κύριε συνάδελφε, ποὺ σᾶς βλέπω διαμαρτυρόμενον, εἰς τὴν ψυχὴν πλείστων δημοσίων ὑπαλλήλων. Καὶ ἂν κανείς, ἐξ ὑμῶν, συμβῇ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ὅπως συνέβη καὶ ἐγὼ νὰ μεταβῶ, θὰ τὸ σκεφθῇ ὁ δημόσιος ὑπάλληλος ἂν θὰ σᾶς χαιρετήσῃ. Τὸ καθεστὼς τοῦ κ. Ρεμπάκου, περίπου μᾶς θυμίζει, καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ρεμπάκος μᾶς θυμίζει τοὺς Γκαουλάϊτερ τοὺς ὁποίους ἐγνωρίσαμεν εἰς τὴν προπολεμικὴν ἐποχήν, διότι εἶναι ὁ ἀδίστακτος Διοικητὴς μιᾶς περιφερείας ὁ ὁποῖος ἔχει κατορθώσει νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ θέλησίς του ἐπιβάλλεται εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις. Εἰς τὰ Δωδεκάνησα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ αὐτὸ θὰ ἦτο ἐνδιαφέρον νὰ τὸ ἀκούσῃ, καίτοι δὲν παρίσταται, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, δὲν ἐπιτρέπεται ἐλεύθερα, ἡ μεταφορὰ τῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τὸ ἕνα νησὶ εἰς τὸ ἄλλο καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἀκόμη ἐλεύθερα ἡ μεταφορὰ τῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τὰ Δωδεκάνησα εἰς τὸν Πειραιᾶ. Χρειάζονται εἰδικὲς ἄδειες διὰ τὴν μεταφοράν, φερ’ εἰπεῖν, σφαγίων. Καὶ ἂν ἐρωτήσητε εἰς ποῖον δίδονται αἱ ἄδειαι αὐταί, καὶ ἂν ἐρωτήσητε εἰς ποῖον δὲν δίδονται θὰ σᾶς εἴπω ἐπώνυμα ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι οὐδέποτε θὰ πάρουν μίαν ἄδειαν, διότι συμβαίνει νὰ εἶναι κουμπάροι ἢ προσωπικοὶ φίλοι ἑνὸς βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἂν ὁ Ὑπουργὸς ὁ κ. Κωτιάδης, βουλευτὴς τῆς περιφερείας, ἐνδιαφέρεται, ἔχω καὶ ὀνόματα.

§150Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Νὰ εἴπητε τὰ ὀνόματα.

§151Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀλλοίμονόν τους, ἂν εἴπῃ τὰ ὀνόματα.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔχω καὶ ἐξουσιοδότησιν, κύριοι βουλευταί, νὰ σᾶς τὰ εἴπω. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐρωτῶ περισσότερον ἀπὸ σᾶς τὴν Κυβέρνησιν, τί χρειάζονται αὐτοὶ οἱ περιορισμοὶ διὰ τὴν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν μέσα, τοὐλάχιστον, εἰς τὸ νησιωτικὸν συγκρότημα τῆς Δωδεκανήσου; Βάσει ποίας ἀρχῆς, κύριε Κωτιάδη, πρέπει νὰ δώσῃ ὁ Ἔπαρχος, ἢ ὁ Ἔπαρχος κατ’ ἐντολὴν τοῦ Νομάρχου ἄδειαν διὰ νὰ μεταφερθοῦν σφάγια ἀπὸ τὴν Κῶ εἰς τὴν Κάλυμνον; Ἂν δὲν τὸ γνωρίζετε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω τὶ συμβαίνει.

§153Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας). Εἶναι ἀκριβές.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι καταπληκτικόν.

§155Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὁ λόγος εἶναι ὁ ἑξῆς: Ἡ ἐξαγωγὴ τῶν σφαγίων τελεῖ ὑπὸ κἄποιον περιορισμὸν διὰ νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε ἐπάρκεια κρέατος.

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζετε ὅτι ὁλόκληρος ἡ πολιτικὴ τοῦ σημερινοῦ Κράτους στηρίζεται εἰς τὴν ἐλευθέραν διακίνησιν τῶν ἀγαθῶν καὶ ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ βασικὴν ἀρχήν. Θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀντιληφθῶ, καίτοι καὶ αὐτὸ δὲν τὸ δέχομαι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, ὅτι θὰ ἠμποδίζετο ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, ἡ διακίνησις τῶν ἀγαθῶν ἀπὸ τὰ Δωδεκάνησα εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἂν θὰ μεταφέρῃ, ὅμως, κἄποιος σφάγια ἀπὸ τὴν Κῶ εἰς τὴν Κάλυμνον, ἀποτελεῖ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, θέμα κρατικῆς ἀδείας. Ποῖον λόγον ἄλλον ἠμπορεῖ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἡ ἄδεια αὐτὴ παρὰ τὸν κομματικὸν φίλον τοῦ Νομάρχου ἢ τοῦ Κυβερνητικοῦ Κόμματος; Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, διότι εἶσθε βουλευτὴς Δωδεκανήσου, καὶ ἐνδιαφερόμενος δι’ αὐτό, ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ἁπλοῦ συλλογισμοῦ: Ἂν ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται ὄντως διὰ τὴν τουριστικὴν ἀξιοποίησιν τῆς Δωδεκανήσου, τοῦτο ὀφείλει νὰ τὸ ἐπιδιώξῃ δι’ ἄλλων μέσων καὶ ὄχι διὰ τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Δωδεκανήσου. Κύριε βουλευτά, Δωδεκανήσου, ἂν σήμερον ὁ ἀγρότης τοῦ οἱουδήποτε νησιοῦ τῆς ἰδιαιτέρας σας περιφερείας δὲν ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ μεταφέρῃ τὰ σφάγιά του ἢ τὸ αὐγό του εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ Πειραιῶς καὶ οὔτε κἂν εἰς μίαν μεγαλυτέραν Δωδεκανησιακὴν ἀγοράν, τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι μειοῦται κατ’ ἀνάγκην τὸ εἰσόδημά του, διότι τὸ πωλεῖ εὐθηνότερον; Νομίζετε σεῖς ὅτι μία Κυβέρνησις, ὡς ἡ ἰδική σας, πρέπει νὰ κάμνῃ Τουρισμὸν εἰς τὰ Δωδεκάνησα εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν Δωδεκανησίων;

§157Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν τὰ προϊόντα τῆς Δωδεκανήσου μεταφέρονται ὄχι μόνον εἰς τὸν Πειραιᾶ, ἀλλὰ μεταφέρονται εἰς τὰ πέρατα τῆς Εὐρώπης.

§158Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ λύσητε, κύριε συνάδελφε, τὰς διαφοράς σας μὲ τὸν κ. Κωτιάδην, ὁ ὁποῖος προηγουμένως ἐβεβαίωσεν τὸ Σῶμα περὶ τοῦ ἀντιθέτου. Λυποῦμαι, διότι εἶσθε βουλευτὴς Δωδεκανήσου καὶ ἀκοῦτε διὰ πρώτην φορὰν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§159Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Μὲ τὰ σφάγια συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ἡ Κῶς εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τουριστικὴ καὶ εἰς μίαν περίοδον, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν τουριστῶν, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος, κατακρατοῦνται τὰ σφάγια διὰ νὰ ἐπαρκέσουν διὰ τοὺς τουρίστας. Αὐτὸ εἶναι τὸ φαινόμενον.

§160Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον σᾶς προσεπιβεβαίωσεν ὁ κ. συνάδελφος Δωδεκανήσου, τὸ ἐχαρακτήρισα καὶ λέγω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ νομίζω ὅτι θὰ τὸ κατανοήσῃ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Κωτιάδης, ὁ ὁποῖος ἔχει εἰδικωτέραν εὐθύνην διὰ τὰ Δωδεκάνησα. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἐξαθλιώνωμεν τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς χάριν, ἔστω, τουριστικῶν σκοπῶν. Ἂν θέλωμεν νὰ κάμωμεν Τουρισμόν, ἠμποροῦμεν νὰ διατηρήσωμεν χαμηλότερον δασμολόγιον, εἰς βάρος, ἔστω, τοῦ Ἑλληνικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖτε, ὅμως, νὰ ἐμποδίζητε τὸν ἀγρότην τῆς Δωδεκανήσου νὰ ἀπολαύσῃ τὴν φυσικὴν τιμὴν τοῦ προϊόντος του χάριν τουριστικῶν σκοπῶν καὶ ὑποθέτω ὅτι αὐταὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου Δωδεκανήσου. Διὰ νὰ σᾶς εἴπω ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, κἄποιον ἄλλον τομέα δραστηριότητος τοῦ κ. Νομάρχου Δωδεκανήσου σᾶς λέγω τὰ ἑξῆς: Θὰ γνωρίζετε ὅτι εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὑπάρχει εἰδικὸν δασμολόγιον τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξαιρετικὰ χαμηλόν. Νομίζω ὅτι ὀρθῶς πράττει ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ διατηρεῖ, διότι ἀποτελεῖ ἀναγκαῖον μεταβατικὸν τοὐλάχιστον στάδιον, μέχρις ὅτου οἰκονομικῶς ἡ Δωδεκάνησος ἀφομοιωθῇ πρὸς τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα. Καὶ ἐπιπροσθέτως ἀποτελεῖ καὶ οὐσιώδη ἐνίσχυσιν τοῦ τοπικοῦ τουρισμοῦ Δωδεκανήσου. Τὸ εἰδικόν, ὅμως, δασμολόγιον, ἔχει ὡς συνέπειαν νὰ εὑρίσκωνται ἐνώπιον δεινῆς οἰκονομικῆς θέσεως ὡρισμέναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται βαρύτερον καὶ ὀξύτερον τὸν ἀνταγωνισμὸν ἀπὸ ὅ,τι τὸν ὑφίστανται αἱ ὁμοειδεῖς ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα, ὅπου ἰσχύει ὑψηλόν, προστατευτικὸν κατὰ συνέπειαν, δασμολόγιον. Ἂν, κύριε Ὑπουργέ, κάμητε τὸν κόπον νὰ κυττάξητε τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπιβάλλοντες εἰσφοράν, διότι δι’ εἰσφορῶν ἀντιμετωπίζει τυπικῶς ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου τὴν προστασίαν ὡρισμένων βιομηχανιῶν τοῦ τόπου, θὰ διαπιστώσητε εὐχερῶς ὅτι ἐνῷ παρέχεται, καὶ ὀρθῶς παρέχεται, προστασία δι’ εἰσφορῶν εἰς ὡρισμένας τοπικὰς βιομηχανίας, ἐξαιρεῖται μία βιομηχανία Δωδεκανησιακή, διότι συμβαίνει νὰ ἦτο καὶ νὰ εἶναι ἀντίπαλος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὁ ἰδιοκτήτης τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Γνωρίζετε καλῶς, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διὰ ποίαν βιομηχανίαν ὁμιλῶ, καὶ νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ χρέος ἰδικόν σας πρωτίστως νὰ ζητήσητε νὰ λείψῃ αὐτὸ τὸ ἀπαράδεκτον καθεστώς, διότι, ἐπὶ τέλους, ἰδιαιτέρα εὔνοια εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνοικτὰ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, ἀλλὰ καθεστὼς διώξεως ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑποκύπτουν, νομίζω ὅτι εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτον.

§161Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε συνάδελφε, σεῖς ὁ ἴδιος θὰ ἀναγνωρίσετε ὅτι ἡ ἰσχὺς ἑνὸς εἰδικοῦ δασμολογίου διὰ τὴν Δωδεκάνησον λόγῳ τῆς μὴ πλήρους ἀνασυγκροτήσεως τῆς οἰκονομίας της ἀκόμη, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, καὶ τῆς ἐντάξεώς της εἰς τὸν Ἑλληνικὸν οἰκονομικὸν χῶρον, εἶναι ἐπιβεβαιωμένη. Ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου ἔχει τὸ δικαίωμα ἐπιβολῆς εἰδικῶν εἰσφορῶν, εἰς τρόπον ὥστε κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον νὰ ἐξομοιοῦνται οἱ δασμοὶ τῆς Δωδεκανήσου πρὸς τὴν λοιπὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχει ὄντως μία βιομηχανία ζυμαρικῶν, εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἡ ὁποία παραπονεῖται ὅτι δὲν ἐπεβλήθη εἰσφορὰ ἐπὶ τῶν ζυμαρικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τὴν φέρει εἰς μειονεκτικὴν θέσιν. Ἀλλὰ θὰ ὀφείλετε νὰ γνωρίζετε ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι τὸ Ἐπιμελητήριον Δωδεκανήσου — καὶ αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζετε, διότι ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐπιμελητηρίου ἦτο φίλος τῆς παρατάξεώς σας — ἀντιτίθεται ἀπολύτως εἰς τὴν ἐπιβολὴν τῶν εἰσφορῶν ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν.

§162Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμητε τὸν κόπον πρὶν εἴπητε τὸν γενικὸν ἀφορισμὸν διὰ τὰς εἰσφορὰς αἱ ὁποῖαι ἰσχύουν εἰς τὴν Δωδεκάνησον, νὰ ἴδητε τὸ ἑξῆς: Σᾶς ἀναφέρω προχείρως ὅτι εἰς τὰ ἀλλαντικὰ ὑπάρχει εἰσφορὰ 100%, εἰς τὸν τομέα τῶν ὑποδημάτων μία εἰσφορὰ 500%, διὰ τὴν βιομηχανίαν χρωμάτων, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ Δωδεκάνησα, ὑπάρχει μία εἰσφορὰ ἡ ὁποία ὑπερβαίνει, κατὰ τοὺς ὑπολογισμούς μου τὰ 100%. Ὅταν αὐτὸ εἶναι τὸ καθεστὼς καὶ ἂν ἐντὸς αὐτοῦ σεῖς δέχεσθε ὅτι αὐτὴ ἡ βιομηχανία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸν συναγωνισμὸν τῆς Ἰταλικῆς βιομηχανίας καὶ δὲν ἔχει κἂν τὴν δυνατότητα νὰ ἀγοράσῃ ἀλεῦρι, ὅ,τι ἐπράξατε διὰ τοὺς ὑπολοίπους οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ εἶναι πολιτικοί σας φίλοι, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχατε πράξει καὶ δι’ αὐτήν, διὰ νὰ μὴ σᾶς κατηγοροῦμεν ἐπὶ ἀναξιότητι.

§163Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἐπεκαλέσθη ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ἰσοδυναμεῖ μὲ κλείσιμον ἑνὸς ἀπὸ τὰ καλύτερα ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὰ Δωδεκάνησα τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Ἐπιμελητήριον Δωδεκανήσου, ἀντιτίθεται εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπιβίωσις τοῦ ἐργοστασίου καὶ ἡ ἀπασχόλησις ἑκατοντάδων ἐργατῶν, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ πότε τὴν πολιτικὴν τὴν χαράσσει τὸ Ἐπιμελητήριον; Θὰ ἐπεθύμουν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι μετέσχον συσκέψεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εἰς τὴν ὁποίαν ὅλοι, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, ἐτάχθησαν ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα διὰ νὰ μὴ κλείσῃ τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Καὶ παράγοντες τῶν ἀγορανομικῶν ὑπηρεσιῶν ἐτόνισαν ἐνώπιόν μου εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν — καὶ λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἐδῶ διὰ νὰ τὸ βεβαιώσῃ — ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ τὸ καθεστώς. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι μέτρα δὲν λαμβάνονται διὰ τὸν λόγον τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης πρὸ ὀλίγου, διότι ὁ κ. Δούνιας δὲν εἶναι φίλος τῆς Κυβερνήσεως.

§164Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα ἤχθη μέχρι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ μετέσχετε καὶ συσκέψεως καὶ σεῖς καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι, διατὶ εὐθύνεται ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου διὰ τὴν μὴ λῆψιν μέτρων; Διότι ὅπως διετυπώθη ἡ ὑπόθεσις, φαίνεται ὅτι ὁ Νομάρχης Ρεμπάκος ἀποφεύγει νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον καὶ εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν. Καὶ σεῖς μᾶς πληροφορεῖτε ὅτι τὸ θέμα ἤχθη ἐνώπιον τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου καὶ μετέσχετε καὶ συσκέψεως καὶ τὰ μέτρα θὰ τὰ λάβῃ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§165Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν νομίζω νὰ ἀσχολῆται κανεὶς μὲ τὸν κ. Ρεμπάκον προσωπικῶς, ὅλαι αἱ ἀγορεύσεις ὅλων τῶν ρητόρων στρέφονται ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι διατηρεῖ τὸν Νομάρχην.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, κάμνετε μέγιστον λάθος ἂν ὑποθέτετε ὅτι ἡμεῖς ἀπασχολοῦμεν ἀπόψε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπερωτῶντες διὰ τὸν κ. Ρεμπάκον. Ὁ κ. Ρεμπάκος μᾶς εἶναι παντελῶς ἀδιάφορος. Καὶ ἂν ἐπρόκειτο περὶ αὐτοῦ νὰ ἀσχοληθῶμεν δὲν θὰ ἠσχολούμεθα οὔτε ἕνα λεπτόν. Ἐπερωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι κρατεῖ τὸν κ. Ρεμπάκον εἰς τὴν θέσιν του, καὶ διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ Δωδεκάνησα. Καὶ ἐπειδὴ περὶ Κυβερνήσεως ὁμιλοῦμεν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἤθελον νὰ τελειώσω ἂν δὲν σᾶς ἀνέφερον ἕνα περιστατικὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως χαρακτηριστικὸν τοῦ πνεύματος τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὴν Δωδεκάνησον καὶ τῆς ἐμπιστοσύνης τὴν ὁποίαν τρέφουν οἱ ἴδιοι οἱ Ὑπουργοὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τὴν ἀμεροληψίαν τοῦ κ. Ρεμπάκου. Τὸ ἀνέφερεν ἤδη ὁ προηγούμενος κ. συνάδελφος, εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἐκδίδεται ἡ ἐφημερὶς «Ροδιακή», ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ὡς ἡμερησία ἀνεξάρτητος ἐφημερὶς καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἀντίληψις εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὅτι εἶναι κατὰ ποσοστὸν ἰδιοκτησία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἀλλ’ αὐτό, νομίζω, ὁ ἴδιος τὸ ἀρνεῖται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ ὅτι εἶναι ὄργανόν του, οὔτε ὁ κ. Κωτιάδης δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὅτι ἐκφράζει ἰδικάς του ἀπόψεις, ὅτι ἀποτελεῖ τὸ προσωπικόν του δημοσιογραφικὸν ὄργανον εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Εἰς τὴν ἐφημερίδα αὐτὴν ἐδημοσιεύθη καταπληκτικὸν σχόλιον, σχετικῶς μὲ τὴν διαχείρισιν τοῦ κ. Ρεμπάκου καὶ τὴν σχέσιν τοῦ κ. Ρεμπάκου μὲ ἑτέραν Δωδεκανησιακὴν ἐφημερίδα, τὴν «Πρόοδον». Τὸ σχόλιον ἀναφέρει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Εἰς τὰ γραφεῖα τῆς «Γκόλφως» —εἶναι ἡ ἑτέρα ἐφημερὶς— γίνονται ὡρισμένα κοινωφελῆ ἔργα κατὰ διαστήματα. Τὸ ποῖος πληρώνει εἶναι γνωστόν. Ἀλλ’ εἶναι γνωστὸν εἰς ὡρισμένους καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ σταματήσουν τὰ κοινωφελῆ ἔργα ποὺ γίνονται εἰς τὰ γραφεῖα τῆς ἐφημερίδος, διὰ νὰ μὴ γίνῃ γνωστὸν εἰς ὅλους». Αὐτὰ γράφονται ἀπὸ τὸ δημοσιογραφικὸν ὄργανον τοῦ κ. Κωτιάδη. Καὶ τὴν ἑπομένην τὸ δημοσιογραφικὸν ὄργανον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐμφανίζεται μὲ σχόλιον ὑπὸ τὸν τίτλον «Τὸ σκάνδαλον», ἀναδημοσιεύει τὸ σχόλιον τῆς ἐφημερίδος τοῦ κ. Κωτιάδη, καὶ ἐρωτᾷ τί σημαίνουν τὰ ὑπονοούμενα, τί θέλει νὰ εἴπῃ ἡ «Ροδιακή». Ἔχετε τὴν ἐντύπωσιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπηκολούθησεν οἱαδήποτε συζήτησις; Συζήτησις δὲν ἐγένετο, τὸ πρᾶγμα ἐκαλύφθη καὶ ἴσως ἀποτελῇ μίαν ἀπειροελαχίστην λεπτομέρειαν τῶν ὅσων διαπράττει εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὁ κ. Ρεμπάκος. Ἐὰν τὸ ὑποσημειώνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι διότι ἀποδεικνύει πόσην ἐμπιστοσύνην τρέφει προσωπικῶς ὁ κ. Κωτιάδης, τοῦ ὁποίου τὸ δημοσιογραφικὸν ὄργανον ἐκφράζει τοιαύτας βαρείας ὑπονοίας, πρὸς τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Ρεμπάκου. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας διὰ σαφεστάτων ὑπονοουμένων εἰς τὸ δημοσιογραφικόν του ὄργανον ἀναφέρει ὅτι ὁ Νομάρχης πληρώνει ἐπισκευὰς ἰδιωτικῶν ἐφημερίδων ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, ἢ τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς Νομαρχίας, ἀντιλαμβάνεσθε πόσην ἐκτίμησιν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ εἰς τὸν ἐν λόγῳ Νομάρχην ἡ Δωδεκάνησος. Κύριοι συνάδελφοι, εἶπαν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι τὸ θέμα τῆς διοικήσεως εἶναι θέμα μέγα, τὸ ὁποῖον πρέπει κἄποτε νὰ συζητηθῇ σοβαρῶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Καὶ εἶπον ἐπίσης εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας μου, ὅτι ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου ἀποτελεῖ θλιβερὸν φαινόμενον καὶ ἀκόμη εἶπον, διότι ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι δίκαιος, καὶ διὰ τὰ μέτρα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ καὶ ὁ ἴδιος νὰ δυσανασχετῇ δι’ ὅσα συμβαίνουν εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Τὸ γεγονὸς δὲ ὅτι διατηρεῖται τὸ ἀπαράδεκτον αὐτὸ καθεστὼς ὀφείλεται εἰς ἕνα καὶ μόνον λόγον, καὶ ἐδῶ ἐντοπίζεται ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως καὶ προσωπικῶς τοῦ κ. Προέδρου αὐτῆς. Διατηρεῖται τὸ καθεστὼς αὐτὸ μόνον καὶ μόνον διότι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, νομίζει τὸ σήμερον κυβερνῶν Κόμμα ὅτι θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν κομματικήν του θέσιν εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ἡ Δωδεκάνησος τυγχάνει σήμερον μεταχειρίσεως τοιαύτης, τῆς ὁποίας δὲν τυγχάνει καμμία ἄλλη περιφέρεια. Ἡ Δωδεκάνησος διοικεῖται σήμερον ὡς κομματικὸν φέουδον καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ βαρυτάτην κατηγορίαν διὰ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διότι τὸ κομματικὸν αὐτὸ ὄργιον, κατ’ ἐξοχὴν δὲν ἔπρεπε νὰ ἐμφανίζεται εἰς τὴν ἀκραίαν αὐτὴν Ἑλληνικὴν περιοχήν. Μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν γίνεται ἡ ἐπερώτησίς μας, κύριοι συνάδελφοι. Στρεφόμεθα ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀποκαλύπτεται ἀπὸ τὴν δημοσίαν συζήτησιν, θὰ τὴν ὁδηγήσῃ τοὐλάχιστον εἰς ὡρισμένας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγκαῖαι. Ἄς χάσῃ, ἐπὶ τέλους, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὰς προσεχεῖς ἐκλογὰς ἡ Ε.Ρ.Ε. εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ἀξίζει τὸν κόπον, οὐχὶ μόνον χάριν τοῦ Κρατικοῦ γοήτρου, ἀλλὰ καὶ χάριν τοῦ Ἐθνικοῦ γοήτρου, τοῦ γοήτρου τῆς Ἑλλάδος, νὰ μὴ δίδωμεν δείγματα τοιαύτης μεταχειρίσεως μιᾶς Ἑλληνικῆς περιφερείας, ἡ ὁποία μόλις πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἀπηλευθερώθη. (Ζωηρὰ χειροκροτήματα).

§167Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Πρὶν ἀπαντήσω γενικώτερον ἐπὶ τῶν δύο ἐπερωτήσεων καὶ τῆς ἐπερχομένης τρίτης ταυτοσήμου ἐπερωτήσεως, ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἀποστροφὴν τοῦ λόγου τοῦ τελευταίου, τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ βῆμα, ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον.....

§168Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. (Ἐγείρεται διὰ νὰ ὁμιλήσῃ)

§169Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τί θέλετε, κύριε Λυμπέρη;

§170Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἀνεφέρθησαν τρεῖς ἐφημερίδες ἐν Ρόδῳ καὶ γνωρίζω κάλλιστα τὰ πράγματα αὐτά, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Τζαννετάκην ἐὰν ἔχῃ στοιχεῖα ἐναντίον τῆς ἐφημερίδος «Πρόοδος» τὴν ὁποίαν ἀνέφερε, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ καταθέσῃ, διότι ὅ,τι...

§171Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Θεωρεῖτε τακτικόν, κύριε συνάδελφε, καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπαντῶ ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων, νὰ κάμητε διακοπήν, καθ’ ὃν τρόπον τὴν ἐκάματε, διὰ νὰ λάβητε μίαν πληροφορίαν;

§172Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ὁ κ. Λυμπέρης ἐζήτησε καὶ τὴν ἄδειαν τοῦ κ. Προέδρου καὶ τὴν ἄδειάν σας καὶ ἔχει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἠμποροῦσε νὰ λάβῃ τὸν λόγον. Κατὰ τὰ ἄλλα...

§173Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶσθε ἐν πλάνῃ. Οὔτε τοῦ κ. Προέδρου τὴν ἄδειαν ἐζήτησε, οὔτε τὴν ἰδικήν μου, οὔτε θὰ τοῦ ἐδίδετο διὰ νὰ πάρῃ μίαν πληροφορίαν.

§174Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐν τούτοις, ὁ κ. Λυμπέρης, ἔμεινε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τοῦ ἐδόθη ὁ λόγος καί, ἑπομένως, δὲν δικαιολογεῖται ἡ ὀργή σας καὶ αἱ διαμαρτυρίαι σας...

§175Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω...

§176Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν σᾶς ἐδόθη ὁ λόγος, κύριε Τζαννετάκη. Εἶναι περίεργον, πῶς διακόπτετε.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, οὐδεμίαν διακοπήν.

§178Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἔλεγον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἤθελον νὰ ἀπαντήσω, πρῶτον, ἐπὶ τῆς ἀποστροφῆς τοῦ λόγου τοῦ τελευταίου τῶν ὡμιλησάντων κ. κ. συναδέλφων, ὁ ὁποῖος ἐκάλεσε τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποφασίσῃ, διὰ λόγους ἐθνικοῦ γοήτρου, καὶ διὰ λόγους ἐθνικῆς ἀνάγκης, καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν ἀπώλειαν τῶν μελλοντικῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἡ ὁποία ἀπώλεια δὲν θὰ ἦτο τόσον ἀξιοθρήνητος, προκειμένου νὰ ἐξυπηρετηθοῦν σκοποὶ γενικωτέρου ἐθνικοῦ συμφέροντος. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἡ ἄποψις εἶναι τετραγωνικῶς ὀρθὴ καί, ἀσφαλῶς, οἱονδήποτε Κόμμα θὰ εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ κάμῃ παρομοίαν παραχώρησιν. Ἀρκεῖ ἡ διεκδίκησις τῶν ἐκλογῶν εἰς τὴν Ρόδον νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν αὐτῶν ἐθνικῶν κριτηρίων καὶ τῶν αὐτῶν ἐθνικῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ὑπηγόρευον τὴν θυσίαν τῆς μιᾶς παρατάξεως. Ἐάν, ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας διεκδικηθῇ ἡ νίκη καὶ ὑπὸ μορφὴν ἀκόμη χαριστικὴν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσφερθῇ. Ἀρκεῖ νὰ συντρέχουν αἱ βασικαὶ αὐταὶ προϋποθέσεις. Ἐάν, ὅμως, ἡ σύγκρουσις ἐπρόκειτο νὰ λάβῃ χώραν ἐπὶ ἄλλου ἐπιπέδου, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συντελεσθῇ ἀπολύτως καμμία παραχώρησις, διότι, τότε, δὲν θὰ κατέτεινε εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος, ἀλλὰ εἰς βάρος αὐτοῦ.

§179Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν φαντάζομαι νὰ ἐννοοῦσε αὐτὸ ὁ κ. Μητσοτάκης.

§180Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὰς γενικὰς αὐτὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας ὁ φίλος κ. Μητσοτάκης διετύπωσε ὑπὸ μορφὴν καταστροφῆς τοῦ λόγου του. Θὰ προτιμοῦσα νὰ περιορισθῶ εἰς ὅσα καταμαρτυρεῖ ἐναντίον τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου κ. Ρεμπάκου. Κύριοι συνάδελφοι, κατ’ ἀρχὴν δὲν θέτω ἐν ἀμφιβόλω τὴν καλὴν πίστιν τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ὡρισμένας ἀπόψεις, αἱ εἰσηγήσεις ὅμως, καὶ ἡ ὑποφορὰ τῶν στοιχείων ὑποπτεύομαι βαθύτατα ὅτι εἶναι συκοφαντική, τὸ ὑποπτεύομαι δὲ ἀπὸ τὸ περιεχόμενον αὐτῶν τούτων τῶν ἐπερωτήσεων.

§181Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑπαινίσσεσθε τὴν ἰδικήν μου ἐπερώτησιν, εἶναι φραστικὸν τὸ λάθος. Ἔχω χρέος νὰ κάμω τὴν διευκρίνισιν ὅτι ἐζήτησα ἀμέσως νὰ γίνῃ διόρθωσις, διότι τὸ λάθος ἦτο φραστικόν.

§182Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι, δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς ἰδικῆς σας ἐπερωτήσεως. Πρόκειται καὶ περὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῶν τριῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀκολουθήσουν καὶ οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν εἰς τὸν κ. Ρεμπάκον, ἀναξίου Ἕλληνος διαγωγήν, ἐν Δωδεκανήσῳ, κατὰ τὴν κατοχήν, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ κ. Ρεμπάκος, οὔτε ἦτο εἰς τὴν Δωδεκάνησον κατὰ τὴν κατοχήν, οὔτε ἀνάξιος Ἕλλην ὑπῆρξεν, τοποθετηθεὶς ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου τὸ πρῶτον, ὡς Ἔπαρχος ἐν Δωδεκανήσῳ. Ἡ διατύπωσις, λοιπόν, τῆς ἐπερωτήσεως, καθ’ ὃν τρόπον ἔλαβεν χώραν καὶ καθ’ ὃν τρόπον προεβλήθη εἰς τὸν Τύπον, ἀποδίδει ὡς κυρίαν ἐκτροπὴν τοῦ κ. Ρεμπάκου ὅτι ἐπεδείξατο ἐν Δωδεκανήσῳ διαγωγὴν ἀναξίου Ἕλληνος, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, ἐνῷ ὁ κ. Ρεμπάκος δὲν ἦτο κἂν εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Πέραν, ὅμως, τῆς ἐπιληψιμότητος τῆς διατυπώσεως τῆς ἐπερωτήσεως, τί ἀποδίδεται εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου; Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ ἑνὸς διαβήματος τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κατὰ πάντα σεβαστὸς κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων περὶ μεταθέσεως τοῦ Νομάρχου, νομίζω ὅτι ἀπὸ τῆς ὑπευθύνου θέσεως τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὁ τελευταῖος τῶν ὑπαλλήλων, ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ συγκεκριμένον στοιχεῖον, δὲν ἠμπορεῖ νὰ τύχῃ ἐχθρικῆς μεταχειρίσεως κατ’ ἀξίωσιν καὶ παράκλησιν οἱουδήποτε. Καὶ μέχρι σήμερον ἀκόμη δὲν ἀποδίδεται συγκεκριμένον τι εἰς βάρος τοῦ κ. Ρεμπάκου, καὶ συνεπῶς νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ὁ κ. Ρεμπάκος νὰ θεωρῆται πρόσωπον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διωχθῇ, οὔτε νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ καλὴ ἀπόδοσις καὶ δρᾶσις του ὡς Νομάρχου. Ἐκ τοῦ περιεχομένου τῶν ἐπερωτήσεων ἀπεδόθησαν κατὰ σειρὰν τὰ ἀκόλουθα: Πρῶτον, ὅτι ἐπεδείξατο ἀναξίαν διαγωγὴν κατὰ τὴν κατοχήν, δεύτερον ὅτι ἐξετράπη κομματικῶς καὶ ὑπῆρξεν ἀχαλίνωτος εἰς ὅλην του τὴν πολιτείαν ἐν Δωδεκανήσῳ, τρίτον, ὅτι Νομάρχης διωρίσθη χαριστικῶς, παρὰ τὴν ἔλλειψιν καὶ τυπικῶν ἀκόμη προσόντων καὶ ὅτι ὑπῆρξεν ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἀνεπαρκέστατος. Κυρία δὲ ἔλλειψις εἶναι ἡ ἔλλειψις γνώσεως μιᾶς ξένης γλώσσης, ἡ ὁποία εἰς τὴν νευραλγικὴν ἐκείνην θέσιν θεωρεῖται ἀπαραίτητος. Ἐπίσης ἀπεδόθη, συγκεκριμένως, ὅτι εἰς ὑπευθύνους θέσεις προβάλλει δῆθεν πρόσωπα τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ἐπέδειξαν ἐπαίσχυντον διαγωγὴν καὶ ἰδιαιτέρως ὅτι ἀπέκτησαν τὴν ἰταλικὴν ὑπηκοότητα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ πρώτου κεφαλαίου τῆς κατηγορίας κατὰ τοῦ κ. Ρεμπάκου, μετὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τὴν ὁποίαν καὶ διὰ τῶν πρακτικῶν ἔκαμε ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, νομίζω ὅτι δὲν ὑφίσταται θέμα δράσεώς του ὡς ἀναξίου Ἕλληνος, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ξενικῆς κατοχῆς τῆς Δωδεκανήσου, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ρεμπάκος δὲν ἦτο κἂν ἐκεῖ.

§183Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ἦτο Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Δήμου Πειραιῶς.

§184Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Καὶ ἔρχεται τὸ δεύτερον κεφάλαιον τῆς κατηγορίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Δωδεκάνησος ἀποτελεῖ τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικὴν περιφέρειαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὑπάρχει δὲ ἐκεῖ διακεκριμένον στέλεχός του, ὁ κ. Ζίγδης, ὁ ὁποῖος παρακολουθεῖ μικροσκοπικῶς καὶ μακροσκοπικῶς ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ θέματα καὶ τὴν ἐξέλιξιν αὐτῶν ἐν Δωδεκανήσῳ. Εἶναι, λοιπόν, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἐὰν ἐπὶ μίαν διετίαν εἴχομεν ἐκτροπὴν καὶ ἐκτραχηλισμὸν τοῦ Νομάρχου ἐν Δωδεκανήσῳ, θὰ ὑπῆρχε μία σειρὰ συγκεκριμένων καὶ σαφῶν περιπτώσεων εἰς βάρος τοῦ κ. Ρεμπάκου. Σᾶς πληροφορῶ, ὅμως, ὅτι τὸ πρῶτον σήμερον, ἐπικειμένης συμπληρώσεως διετίας, ἀκούω ὡρισμένους συγκεκριμένους ὑπαινιγμοὺς εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου, πλὴν τῶν ὅσων περιλαμβάνει τὸ περιεχόμενον τῶν ἐπερωτήσεων, ἤτοι, ὅτι ἐχρησιμοποίησε, ἐξέλεξε καὶ προέβαλε πρόσωπα δράσαντα ὑπόπτως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς. Πλὴν τοῦ περιεχομένου τῶν ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι μοῦ διεβιβάσθησαν, σᾶς βεβαιῶ ὑπευθύνως, ὅτι οὐδεμία ὑπεύθυνος καὶ συγκεκριμένη καταγγελία περὶ ἐκτραχηλισμοῦ τοῦ Νομάρχου κ. Ρεμπάκου ἔγινε μέχρι τῆς ἀποψινῆς συνεδριάσεως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀλλὰ πέραν τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ὑπόπτων αὐτῶν προσώπων, τὶ, ἀπὸ πλευρᾶς ἐκτραχηλισμοῦ ἀπεδόθη εἰς τὸν κ. Ρεμπάκον; Εἶπον, εἰς μίαν διακοπήν, εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην, ὅτι: «δὲν εἶναι συγκεκριμένα ὅσα λέγετε καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρευνηθοῦν». Ὁ ὑπαινιγμὸς τοῦ συναδέλφου κ. Τούμπα, ὅτι ἐκαθυστέρησε τὴν ἔγκρισιν τῆς δαπάνης διὰ τὴν κατασκευὴν ἑνὸς Κοινοτικοῦ Καταστήματος, δὲν ἀποτελεῖ ἐκτραχηλισμὸν καὶ κατ’ ἐμὲ δὲν ἔπρεπε νὰ τὴν ἐγκρίνῃ καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχουν προγραμματισμένα ἄλλα παραγωγικὰ ἔργα.

§185Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Δὲν τὸ ἀνέφερον ἐγώ.

§186Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μὲ συγχωρεῖτε. Ἴσως ὁ κ. Παπασπύρου. Συνεπῶς δὲν ἀποτελεῖ ἐκτραχηλισμόν, διότι, ἄλλως τε, γραμμὴ τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος εἶναι νὰ μὴ ἐγκρίνῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἔργα. Ὁ κ. Κωτιάδης, ἄλλωστε, εἶπεν, ὅτι ἐντὸς διετίας ἐξετελέσθησαν καὶ ἐπρογραμματίσθησαν ἔργα ἀξίας 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν εἰς τὴν Ρόδον.

§187Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὄχι 100 ἑκατομμυρίων.

§188Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). 63 καὶ 68.

§189Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Περίπου 90 ἑκατομμυρίων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὸ δὲν ὑποδηλοῖ κακὴν πολιτείαν τοῦ κ. Ρεμπάκου. Ἐπιπροσθέτως δὲ ὑπάρχει προσηρτημένος καὶ ὁ κατάλογος τῶν ἔργων. Ἐὰν ὑπάρχουν θεαματικὰ ἔργα, εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ κακίσῃ τὸ ἄλφα ἢ τὸ βῆτα ἔργον, διὰ κανένα ἔργον, ὅμως, δὲν ἤκουσα, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἀνεφέρθη μόνον ἀπὸ τὸν τελευταίως ὡμιλήσαντα κ. συνάδελφον ἡ παράλειψις νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν φορολογίαν εἰς βάρος μιᾶς βιομηχανίας τοπικῆς καὶ ὁ κ. Μαῦρος μᾶς εἶπεν ὅτι τοῦτο ἔχει παραπεμφθῆ καὶ ἐξετάζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, πλὴν τοῦ κεφαλαίου τὸ ὁποῖον ἐν τῇ ἐπερωτήσει ἀναφέρεται, ὅλα τὰ ἄλλα τὰ θεωρῶ ἀσαφῆ. Ἀλλὰ καὶ τὸ τελευταῖον κεφάλαιον δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάξιον προσοχῆς καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι κεφάλαιον τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔπαιζεν ρόλον ἀποφασιστικὸν εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου, ἐὰν εἰς μίαν περιοχὴν ἄρτι ἀπελευθερωθεῖσαν, εἰς μίαν περιοχὴν ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρουσαν, εἰς μίαν περιοχὴν ἐπὶ τῆς ὁποίας τὰ βλέμματα τοῦ συνόλου τῶν ξενικῶν προπαγανδῶν εἶναι συγκεντρωμένα, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ πρόσχημα ἐπὶ τῆς ἐπιτυχίας ἢ ἀποτυχίας τῆς Ἑλληνικῆς Διοικήσεως μετὰ τὴν προσάρτησιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραγνωρίσῃ ἡ Κυβέρνησις τυχὸν ἐκτροπάς. Τὸ κεφάλαιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει δύο σκέλη. Τὸ ἓν εἶναι, ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ποίου εἴδους ἀνάξιοι Ἕλληνες ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ τὸ δεύτερον σκέλος, εἶναι, ἐὰν τὸν Νομάρχην Ρόδου βαρύνῃ οἱαδήποτε κατηγορία. Ἐξ ὅσων εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσω ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν, ἀνάξιοι Ἕλληνες ἐν Δωδεκανήσῳ δὲν ὑπάρχουν. Καὶ δὲν ὑπάρχουν, διότι τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἠρνήθη νὰ ἐπεκτείνῃ τὸν νόμον περὶ δοσιλόγων εἰς τὴν Δωδεκάνησον διότι ἐπίστευσεν καὶ ἔκρινεν, ὅτι τυχὸν ἐπέκτασις τῆς μικρᾶς ἰθαγενείας μέχρι τῆς μεγάλης, εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσῃ ὑπὸ τοιαύτας προϋποθέσεις ἐξαναγκασμοῦ, ὥστε δὲν πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸν βέβαιον διχασμὸν τῶν πολιτῶν εἰς καλοὺς καὶ κακοὺς Ἕλληνας. Ὅλαι, συνεπῶς, αἱ πολιτικαὶ παρατάξεις — ὀρθῶς κρίνασαι — ἔκρινον ὅτι ἡ διάκρισις αὐτὴ θὰ ἀπέβαινεν εἰς βάρος τῶν καλῶς νοουμένων συμφερόντων τῆς Δωδεκανήσου καὶ ὄχι ἐπ’ ἀγαθῷ αὐτῶν. Καὶ ὀρθῶς δὲν ἔλαβον μέτρον διαχωρισμοῦ καὶ διετήρησαν περιζήλως τὴν τακτικὴν αὐτήν, ἡ ὁποία ὁμογόησεν τὸν Ροδιακὸν λαὸν καὶ γενικῶς τὸν λαὸν τῆς Δωδεκανήσου. Ἀπόδειξιν αὐτοῦ ἀποτελεῖ, ὅτι ὁ Νομάρχης τῆς Ρόδου εἶναι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστηρίχθησαν ἀπὸ τὸν κορυφαῖον Ἀπόστολον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὸν κ. Ζίγδην, καὶ κατὰ τρόπον ἐπίμονον. Ὁ Δήμαρχος Ρόδου εἶχε τὴν μεγάλην φασιστικὴν ἰθαγένειαν καὶ ὅμως ἐξελέγη διὰ τῆς παμψηφίας τοῦ λαοῦ τῆς Ρόδου. Χωρὶς κανεὶς νὰ διαλογισθῇ νὰ διαμαρτυρηθῇ οὔτε ἐναντίον τῆς ἐκλογῆς του ὡς Δημάρχου, οὔτε ἐναντίον ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον τὴν ὑποστήριξιν. Ἐπειδή, ὅμως, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἄλλης, ἡ ὁποία νομίζω συμπίπτει νὰ εἶναι ἡ παράταξις τοῦ Συναγερμοῦ, διετυπώθη μία ἐπιφύλαξις ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος τῆς μεγάλης ἰθαγενείας τῆς Ἰταλικῆς, τοῦ Δημάρχου, εἰς ἐνυπόγραφον ἄρθρον του ὁ κ. Ζίγδης, τονίζει ὅτι ἀποτελεῖ προδοσίαν οἱαδήποτε προσπάθεια νὰ διαταράξῃ τὸ ὅλον θέμα τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν καλῶν ἢ κακῶν Ἑλλήνων. (Χειροκροτήματα). Συνεπῶς ὅταν ἡ Ρόδος δικαιοῦται νὰ ἐκλέγῃ ἀνεπιφυλάκτως Δήμαρχον ἔχοντα τὴν ἰταλικὴν ἰθαγένειαν, ὅταν ὡς Νομαρχιακὸς Σύμβουλος μὲ παμψηφίαν σχεδὸν ἐκλέγεται πρόσωπον τὸ ὁποῖον εἶχεν τὴν ἀτυχίαν νὰ ἀποκτήσῃ αὐτὴν τὴν ἰθαγένειαν, ὅταν πολιτευτὴς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ παλαιὸς πολιτικός, δι’ ἐπιστολῆς του, ἡ ὁποία ὑπάρχει παρὰ τῷ κ. Κωτιάδῃ, ζητεῖ καὶ προτείνει νὰ προταθῇ ὡς ὑποψήφιος Δήμαρχος Λέρου τρίτον πρόσωπον, ἔχον τὴν μεγάλην φασιστικὴν ἰθαγένειαν, αὐτὰ σημαίνουν, κύριοι, ὅτι εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ συνόλου τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων τῆς περιοχῆς ἐκείνης ὑπεχώρησεν καὶ ἔχει ἐκμηδενισθῆ αὐτὴ ἡ διάκρισις καὶ ἔχει καταστῆ ἄνευ σημασίας.

§190Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κ. Κωτιάδης τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, μὲ ὡρισμένους συντρόφους του, ἐβγῆκεν εἰς τὴν Ρόδον καὶ εἶπεν: «Ὅποιος εἶναι Ἰταλὸς καὶ ἔχει Ἰταλικὴν συνείδησιν, ψηφίζει τὸν Πετρίδην. Ὅποιος εἶναι Ἕλλην ψηφίζει τὸν ἰδικόν μας». Καὶ ὁ κ. Ζίγδης ἐκπληρῶν ὑπέρτατον καθῆκον, διὰ νὰ κατασιγάσῃ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν, εἶπεν: «Πετρίδης». Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν του.

§191Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Παπασπύρου, θὰ συνεφώνουν μαζί σας ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους ἐὰν δὲν παρελείπατε νὰ εἴπητε ὅτι ὁ κ. Ζίγδης δὲν εἶπεν ἁπλῶς ἐὰν τάσσεται ὑπὲρ τοῦ Πετρίδη, ἀλλὰ εἶπεν ὅτι ἀποτελεῖ προδοσίαν ἐθνικὴν ἐὰν δὲν ψηφισθῇ ὁ Πετρίδης.

§192Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ.

§193Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἔχω τὸ ἄρθρον του ἐδῶ.

§194Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργοῦμεν θέμα, ὅπως τὸ ἐδημιούργησεν ὁ κ. Κωτιάδης.

§195Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Παπασπύρου, θὰ μὲ ὑποχρεώσητε νὰ σᾶς διαβάσω μίαν μικρὰν περικοπήν. Λέγει ὁ κ. Ζίγδης ἐν κατακλεῖδι, ἀφοῦ τὸ ἐπαναλαμβάνει δεκάκις κατὰ τὴν διαδρομὴν τοῦ ἄρθρου του, τὰ ἑξῆς: «Καλοῦμεν... (ἀναγινώσκει)...».

§196Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἐπιτρέπεται διὰ μίαν πλήρη διευκρίνισιν τοῦ θέματος οὐδεὶς ἀπὸ ἡμᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶπεν ὅτι οἱ μεγάλοι Ἰταλοὶ ὑπήκοοι ἐν τῷ συνόλῳ των εἶναι ἐθνικῶς καταδικαστέοι, ἀντιθέτως μάλιστα ἐγὼ δὲν ὡμίλησα περὶ αὐτοῦ. Ἐλέχθη ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν οἱ ὁποῖοι εἴτε χωρὶς νὰ τὸ θέλουν ἀκουσίως, διότι ἦσαν παιδιά, ἔγιναν Ἰταλοὶ ὑπήκοοι, εἴτε διότι δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀντιστοῦν εἰς μεγίστας πιέσεις τὰς ὁποίας ἤσκησεν ὁ κατακτητής, εἶναι δυνατὸν νὰ συγχωρηθοῦν. Ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ σημείου αὐτοῦ μέχρι τοῦ ἀφορισμοῦ ὅτι κατὰ τὴν κοινὴν συνείδησιν εἰς τὴν Δωδεκάνησον δὲν ὑπάρχουν ἐθνικῶς ἀνάξιοι Ἕλληνες, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά, κύριε Ὑπουργέ. Ἐγὼ δὲ τοὐλάχιστον τὸ ἐνετόπισα καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτῆς τῆς διατυπώσεως, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔγιναν μέλη τοῦ Φασιστικοῦ Κόμματος, οἱ ὁποῖοι ἐστρατεύθησαν καὶ ἐπολέμησαν ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν Ἀλβανίαν, οἱ ὁποῖοι ἔγιναν καὶ καταδόται τῆς Ἑλλάδος ὑπὲρ τῶν Ἰταλῶν, αὐτοὶ δὲν δύνανται νὰ εἶναι ἐθνικῶς ἄξιοι. Περὶ αὐτῶν ὡμιλήσαμεν καὶ παρακαλοῦμεν νὰ τὰ ἐρευνήσητε. (Χειροκροτήματα).

§197Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν γεννᾶται ζήτημα περὶ αὐτοῦ. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀσχέτως τῆς κατηγορίας τὴν ὁποίαν τώρα ἀναφέρει ὁ κ. Μητσοτάκης, ὑπῆρχεν ἡ διάθεσις νὰ ἀναθερμανθῇ ἡ διάκρισις τῶν διαφόρων πολιτῶν τῆς μεγάλης Ἰταλικῆς ἰθαγενείας ἀπὸ τῶν ὑπολοίπων, ἐρωτᾶται, καὶ ἂν ἀκόμη ἴσχυε τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἢ ἔπρεπε νὰ μὴ ἰσχύῃ ἡ λήθη τὴν ὁποίαν τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας ἔρριψεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου Ρόδου; Πρόκειται περὶ μιᾶς κλασσικῆς περιπτώσεως, ἑνὸς Γεωργίου Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος ὡρίσθη ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι.Κ.Α. δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου. Δι’ αὐτὴν τὴν τοποθέτησιν, ἐξηγέρθη καὶ ἠγανάκτησε καὶ ἀπετάθη μέχρι τοῦ Ἀνωτάτου Ἄρχοντος ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τῆς Ρόδου.

§198Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ὀρθῶς.

§199Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδή, ὅμως, ἐχρησιμοποιήθησαν στοιχεῖα περὶ ἄλλων προσώπων, ἐχόντων σχέσιν, ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, μήπως ἔλαβον τὸν κόπον νὰ μάθουν ποίας πληροφορίας εἶχον αἱ ὑπηρεσίαι αἱ Ἀστυνομικαί, ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐφεξῆς περὶ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου; Ἐὰν τὰ ἐγνωρίζατε αὐτά, θὰ ἐπληροφορεῖσθε καὶ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον, παρὰ πᾶσαν σχέσιν καὶ συνάφειαν ἔχει καὶ ἡ ἄκρα ἀριστερὰ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§200Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Τὸ γεγονὸς παραμένει.

§201Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Παραμένει τὸ γεγονὸς καὶ θὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ γεγονότος. Δὲν πρόκειται περὶ προσώπου τὸ ὁποῖον ἠγανάκτησε ἀπὸ ἐθνικὴν συγκίνησιν ἡ ὁποία τὸν κατέλαβε, διότι ὁ Παπανικολάου διωρίσθη, διότι ὁ Παπανικολάου, ἐφ’ ὅσον δὲν δεχόμεθα ὑφισταμένην τὴν διάκρισιν, ἐκ τοῦ νόμου καὶ ἐκ τῶν διατάξεων ἦτο ἐπιβεβλημένον νὰ διορισθῇ. Διότι πρῶτον, παρ’ ὅλον ὅτι εἶχεν ἀποκτήσει τὴν μεγάλην ἰταλικὴν ἰθαγένειαν ἐξελέγη διὰ τῆς παμψηφίας τῶν ψήφων ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου τῆς Ρόδου. Δεύτερον, ὅτι μεταξὺ τῶν μελῶν αὐτῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐξελέγη ὡς Ταμίας καὶ τρίτον, διὰ τῆς παμψηφίας, ἐπίσης, τῶν ψήφων τοῦ συνόλου τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Βιομηχανικοῦ καὶ Ἐπαγγελματικοῦ κόσμου, ἐπροτάθη πρὸς τὸν Νομάρχην, μαζὶ μὲ ἕνα ἀκόμη ὡς μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ προεκρίθη αὐτὸς τοῦ ἄλλου, διότι ἦτο ἐκπρόσωπος πολυαριθμοτέρας τάξεως, ἐχούσης μείζονα σχέσιν μὲ τὸ Ι.Κ.Α., διότι ὁ μὲν πρῶτος ἦτο ἐκπρόσωπος τῶν βιομηχάνων προκριθεὶς διὰ 9 ψήφων, ἐνῷ ὁ ἄλλος ἦτο ἐκπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν μὲ μεγαλυτέραν σχέσιν πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ εἶχε λάβει ψήφους 16. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, τὸ σύνολον τοῦ Ροδιακοῦ λαοῦ, τὸ σύνολον τῶν βιομηχάνων καὶ ἐπαγγελματιῶν δὲν θέλει τὴν διάκρισιν τῆς μεγάλης ἢ μικρᾶς ἰθαγενείας, ἔπρεπε ὁ Νομάρχης νὰ κάμῃ τὴν διάκρισιν αὐτὴν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι «στιγματίζω τὴν ψῆφον τοῦ Ροδιακοῦ λαοῦ, διότι ἀνηγόρευσε Δήμαρχον τὸν Πετρίδην, ὁ ὁποῖος εἶχεν αὐτὴν τὴν ἰθαγένειαν, στιγματίζω τοὺς ἐμπόρους καὶ βιομηχάνους διότι προτείνουν τὸν Γεώργιον Παπανικολάου καὶ ἐγὼ διότι ἔχει τὴν ἰθαγένειαν αὐτήν, ρίπτω τὸ ἔλαιον ἐπὶ τῆς πυρᾶς καὶ ἀρνοῦμαι νὰ τὸν ὀνομάσω μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς»; Νομίζω ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, θὰ ἀπετέλει πρόκλησιν ἐναντίον τῆς κοινωνίας τῆς Ρόδου αὐτό. Ἐὰν δὲ συνέβαινεν ὁ κ. Παπανικολάου νὰ εἶναι πρόσωπον τῆς ἀντιθέτου παρατάξεως, ἀντιλαμβάνεσθε πόσον δεδικαιολογημένως θὰ κατετίθετο μία ἐπερώτησις καὶ ἐπερωτᾶτο ἡ Κυβέρνησις, ἐν ὀνόματι ποίων κριτηρίων ὁ Νομάρχης ἔκαμε τὸν διαχωρισμὸν αὐτόν;

§202Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Δὲν θὰ ἐγίνετο οὐδεμία συζήτησις ἐὰν δὲν ὡμίλουν τὰ πράγματα διὰ τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας ἀνεφέρατε. Ἀλλὰ ὁ κύριος περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ συζήτησις αὐτή, δὲν ἦτο ἁπλῶς Ἰταλὸς ὑπήκοος, ἀλλὰ ἦτο καὶ μέλος τοῦ Ἰταλικοῦ Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἔλαβε μέρος εἰς τὸν πόλεμον ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος, ὡς οὗτος ὡμολόγησεν ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου.

§203Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἔχετε τὰ πρακτικά;

§204Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νὰ ἐρευνήσητε τὸ θέμα, κύριε Ὑπουργέ.

§205Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Οὔτε δέχομαι οὔτε διαψεύδω πράγματα, τὰ ὁποῖα ρίπτονται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀναποδείκτως ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§206Η. ΗΛΙΟΥ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§207Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σεῖς, κύριε Ἠλιοῦ, νὰ εἶσθε εὐπρεπέστερος καὶ νὰ μὴ χρησιμοποιῆτε ἐκφράσεις χαφιέδων, διότι σχέσεις μὲ χαφιέδες ἔχει μόνον ἡ παράταξίς σας.

§208Η. ΗΛΙΟΥ. Μαθήματα πατριωτισμοῦ δὲν δεχόμεθα ἀπὸ σᾶς... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§209Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σεῖς θὰ δεχθῆτε εἰδικῶς μαθήματα καὶ ἀπὸ τὸν τελευταῖον Ἕλληνα. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§210Η. ΗΛΙΟΥ. .. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενος).

§211Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Περὶ χαφιέδων ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε μόνον σεῖς γνώμην.

§212Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν γνωρίζω τίποτε, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπόθεσιν, ἀλλὰ διακηρύττετε μίαν ἀρχήν, ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι μὲ ἐκπλήττει. Λέγετε ὅτι ὅταν μοῦ γίνεται μία καταγγελία καὶ δὲν μοῦ προσάγονται ἀποδείξεις, ἐγὼ ὡς Ὑπουργὸς δὲν ἐρευνῶ τὴν ὑπόθεσιν. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν εἶναι δικαστήριον, ὥστε ὅταν δὲν προσάγωνται ἀποδείξεις ἐπὶ μιᾶς καταγγελίας νὰ μὴ γίνεται ἔρευνα τῆς ὑποθέσεως.

§213Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον κἄτι ἄλλο πολὺ σοβαρώτερον. Εἶπον ὅτι ἀπεφασίσθη νὰ κατατεθῇ μία ἐπερώτησις εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου Ρόδου, καὶ τὸ μόνον στοιχεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου στηρίζει τὴν ὑπόθεσιν ὁ κ. Τούμπας, εἶναι ὅτι τὸ πρόσωπον περὶ οὗ πρόκειται δὲν εἶχε μόνον τὴν Ἰταλικὴν ἰθαγένειαν, ἀλλὰ ἦτο καὶ μέλος τῶν Ἰταλικῶν στρατευμάτων τὰ ὁποῖα ἐπολέμησαν κατὰ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν Ἀλβανίαν. Νομίζετε, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ λέγωνται ταῦτα κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ χωρὶς νὰ ἀποδεικνύωνται; Ἐγὼ ὑποπτεύομαι ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ. Ἐὰν ἐξακριβώσω ὅτι τὰ ἀναφερόμενα εἶναι παρ’ ἐλπίδα ἀληθῆ καὶ ὅτι τὰ ἐγνώριζεν ὁ Νομάρχης ὅταν τὸν προέτειναν ὡς Σύμβουλον, ἀσφαλῶς θὰ διώξω τὸν Νομάρχην, ἀλλὰ σᾶς λέγω ὅτι ρίπτετε πράγματα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ ὁποῖα στεροῦνται ἀποδεικτικῶν.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αἱ καταγγελίαι τὰς ὁποίας διετυπώσαμεν, ὡς πρὸς τὸ πρόσωπον εἰς τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθημεν, δύνανται παραχρῆμα νὰ ἀποδειχθοῦν ὅλαι. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν δέχεσθε ὅτι ἐὰν τὰ πράγματα αὐτὰ εἶναι ἀκριβῆ, πρέπει νὰ ἔχουν συνεπείας, προσφερόμεθα νὰ σᾶς φέρωμεν πᾶσαν ἀπόδειξιν τὴν ὁποίαν θὰ ἠθέλατε.

§215Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ διευκρίνισις τὴν ὁποίαν ἔκαμα εἶναι σαφεστέρα τῆς προσθήκης τῆς ἰδικῆς σας, καθ’ ὅσον αὕτη δὲν ἀποσαφηνίζει τὰ πράγματα. Εἶπον, ὅτι τὰ πράγματα, ὡς ὑπεστηρίχθησαν, ἦσαν ἀσαφῆ καὶ χωρὶς τι τὸ συγκεκριμένον. Ὁ κ. Τούμπας ἀνέφερεν ὅτι τὸ πρόσωπον αὐτὸ δὲν εἶχε μόνον Ἰταλικὴν ἰθαγένειαν, ἀλλὰ συμμετεῖχε τῶν Ἰταλικῶν στρατευμάτων τὰ ὁποῖα ἐπολέμησαν τοὺς Ἕλληνας. Τώρα, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι προκύψῃ ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεστήριξεν ὁ κ. Τούμπας εἶχον ἀναφερθῆ εἰς τὸν Νομάρχην ὅταν ἐνέκρινε οὗτος τὴν τοποθέτησιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται προσώπου ὡς Δημάρχου, δηλῶ ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ζητήσω τὴν δίωξιν τοῦ Νομάρχου.

§216Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ὤφειλε νὰ τὰ γνωρίζῃ ὁ Νομάρχης;

§217Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ποῦ νὰ τὸ γνωρίζῃ;

§218Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κάποιος θὰ τοῦ τὰ εἶπε.

§219Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, ὑπὸ ἡμερομηνίαν (δὲν ἠκούσθη) ἀναφέρονται λεπτομερῶς αἱ κατηγορίαι αὗται, ἑπομένως ὁ Νομάρχης ἐγνώριζε τὰ πράγματα.... (ἀναγινώσκει)....

§220Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μετὰ τὸν διορισμὸν ὑπεβλήθη ἡ ἀναφορά.

§221Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἀφοῦ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τοῦ Νομάρχου, ἔπρεπε αὐτεπαγγέλτως νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§222Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἴπατε, κύριε Τούμπα, περὶ τῆς συμμετοχῆς τοῦ ἐν λόγῳ προσώπου, Παπανικολάου, εἰς τὸν Ἰταλικὸν στρατὸν καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις τῶν Ἰταλῶν κατὰ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὴν Ἀλβανίαν.

§223Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Δὲν εἶπον περὶ συμμετοχῆς του εἰς τὸν πόλεμον τῆς Ἀλβανίας.

§224Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὸ εἴπατε, πρὸ ὀλίγου.

§225Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Οὐδέποτε.

§226Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀσχέτως, κύριοι, τῆς ἐπερωτήσεως ἡ ὁποία φρονῶ ὅτι κατὰ ἕνα τρόπον ἐξηντλήθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς καὶ τῶν ἐπερωτώντων καὶ ἐμοῦ, διετυπώθησαν γενικώτεραι σκέψεις καὶ γενικώτεραι παρατηρήσεις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὅλην διάθεσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι τῆς διοικήσεως καὶ ἀθεωρήθησαν ἀνεπαρκεῖς αἱ προσπάθειαι τῆς Κυβερνήσεως καὶ αἱ προθέσεις αὐτῆς ἔναντι τῆς Διοικήσεως. Ἴσως αὐτὸ νὰ εἶναι τὸ σοβαρώτερον κεφάλαιον τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως. Ὡς Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ἀποκρούσω κατὰ κυριολεξίαν μετ’ ἀγανακτήσεως τὸν ὑπαινιγμὸν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει σκοπὸν καὶ κατέχεται ἀπὸ διάθεσιν κομματισμοῦ. Τὸ σύνολον τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τοῦ σοβαρωτέρου τομέως μέχρι τοῦ λεπτομερειακοῦ, μαρτυρεῖ ὅτι ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ ἤδη κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγοῦ τοῦ κυβερνῶντος Κόμματος διάθεσις καὶ σκέψις κομματικὴ δὲν κατέχει τὴν Κυβέρνησιν μέχρι σημείου ὥστε νὰ ἀντιστρέφεται τὸ παράπονον, νὰ διατυποῦται ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἰδίων κομματικῶν παραγόντων, ἔναντι τοῦ Ἀρχηγοῦ, ἀντὶ νὰ δικαιολογῆται παράπονον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Δύο μῆνας πρὸ τῆς ἀναμετρήσεως τοῦ ἤδη Ἀρχηγοῦ τῆς ΕΡΕ μὲ τὸ σύνολον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ἐπανεφέρθη ὁ θεσμὸς τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Νομάρχου, γεγονὸς μὴ γνώριμον εἰς τὰς πολιτικὰς συνηθείας τοῦ παρελθόντος ἐν Ἑλλάδι. Ἐπίσης, εἰς τὸ σύνολον τῶν κρισίμων θεμάτων τῆς Χώρας, δὲν ὑπάρχει οὔτε μία περίπτωσις εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἐπρυτάνευσε τὸ κομματικὸν συμφέρον.

§227Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Εἰς ὅλας...

§228Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἀπὸ τὰς Διοικήσεις τῶν Τραπεζῶν μέχρι τὰς Διοικήσεις τῶν Ἱδρυμάτων, μόνη σκέψις ἦτο τὸ κριτήριον τοῦ ἤθους καὶ τῆς ἱκανότητος τῶν προσώπων. Οὔτε μία περίπτωσις δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἠσκήθη κομματικὴ πίεσις εἰς Τραπέζας μάλιστα, ὡς ἀνεφέρθη.

§229Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὰ λέγετε σοβαρῶς αὐτὰ ἢ ἀστειεύεσθε;

§230Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶναι πραγματικότης ὅτι εἰς οὐδεμίαν θέσιν ἐπίκαιρον ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὴν ἐκλογὴν τῶν Ἀνωτάτων Λειτουργῶν ἐκινήθη ἀπὸ κομματικὴν ἐπιδίωξιν. Ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν ἀρχίσητε ἀπὸ τὰς Τραπέζας, ὅπου δὲν ἐπρυτάνευσε τὸ κομματικὸν κριτήριον, ἐχρησιμοποιήθησαν καθαρῶς ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα. Ἐὰν προχωρήσητε εἰς ὅλους τοὺς μεγάλους Ὀργανισμούς, ὅπως τὸ Ι.Κ.Α., ἡ Δ.Ε.Η., ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, θὰ ἴδητε ὅτι καὶ ἐκεῖ εἰσήχθησαν ἀποκλειστικῶς ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα.

§231Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲν εἶναι κομματικός; Εἶναι ὁ κομματικώτερος Ἕλλην.

§232Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διὰ ποῖον λέγετε, διὰ τὸν κ. Χριστοδούλου;

§233Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι γνωστὸς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐπήδησεν ἀπὸ τὸ παράθυρο καὶ ἔγινε Διοικητὴς Τραπέζης, διὰ κομματικοὺς καὶ μόνον λόγους. (Θόρυβος —κωδωνοκρουσίαι).

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθῆστε, παρακαλῶ. Οὐδεμίαν διακοπὴν ἐπιτρέπω.

§235Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅταν συνεζητεῖτο ὁ νόμος «περὶ ἐπιθεωρητῶν τῆς διοικήσεως», ἐγένετο ὑπαινιγμός, ὅτι ὀκτὼ ἢ δέκα θέσεις ἔγιναν διὰ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπόν, ὅπως χρησιμοποιηθοῦν κομματικοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐνεργοῦν ὑπὲρ τοῦ Κόμματος καὶ εἰς βάρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ τὰ πράγματα ἀπέδειξαν ὅτι τὰ πρόσωπα ἐπελέγησαν ἀπὸ ὑπηρετοῦντας ἀνωτέρους κρατικοὺς λειτουργούς. Ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοθέτημα «περὶ ἐπιθεωρητῶν τῆς διοικήσεως» ἐγένετο ὁ αὐτὸς ὑπαινιγμὸς καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐχρησιμοποιήθη εἰς ἐπίκαιρον θέσιν ἕνας ἄψογος λειτουργός, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ὑπῆρξε φίλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐχρησιμοποιήθη διότι ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ διότι ἦτο χρήσιμος. Δὲν ἠμπορεῖ εἰς βάρος μιᾶς Κυβερνήσεως νὰ ἀποδίδεται πρόθεσις ὄχι κομματική, ἀλλὰ κομματικοῦ ἐκτροχιασμοῦ. Νομίζω, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀπαντῶμεν καὶ νὰ τοποθετούμεθα ἐντίμως, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναγνωρίσωμεν, ὅτι τὸ πρῶτον προσόν, τὸ ὁποῖον παρουσίασεν ἡ παροῦσα κατάστασις, εἶναι ἡ ἀνωτερότης καὶ ἡ ἔλλειψις διαθέσεως κομματισμοῦ. Ἐν ὀνόματι τῆς ἐλλείψεως αὐτοῦ τοῦ κομματισμοῦ ἐπετεύχθη καὶ ἡ κατάλυσις τῆς διακρίσεως, ἡ ὁποία διαχωρίζει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἐπὶ μίαν πεντηκονταετίαν. Κατ’ ἀρχὴν αὐτὴ ἦτο ἡ αἰτία, ἡ κυρία, ὅτι κατελύθη ἡ διάκρισις εἰς τρόπον ὥστε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπεριόριστως πλέον νὰ κρίνῃ ἕνα ἕκαστον ἐξ ἡμῶν κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.

§236Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον τὸ θέμα περὶ Νομαρχῶν ἤχθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἄγραφος νόμος, ὁ ὁποῖος διέπει τὰς σχέσεις τῶν πολιτικῶν Κομμάτων ἐν τῇ Χώρᾳ, καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ἀνεξαρτήτως ὅλων τῶν ἄλλων, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον οἱ ὡμιλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι καὶ τὰ ὁποῖα δὲν θέλω νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ μεγαλυτέρου Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ζητεῖ τὴν ἀντικατάστασιν αὐτοῦ τοῦ Νομάρχου καὶ ὁ ὁποῖος Ἀρχηγὸς συμπίπτει νὰ ἐκπροσωπῇ καὶ τὴν περιφέρειαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἓν αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἱκανοποιήσει ἡ Κυβέρνησις. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν, πολιτεύεσθε διὰ πρώτην φορὰν καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι οὐδεμίαν πρόθεσιν ἔχετε νὰ κομματισθῆτε. Εἶμαι βέβαιος περὶ τούτου. Ἀλλὰ ἡ γνώμη μου εἶναι, ὅτι, ἐὰν ἐξηρτᾶτο τὸ ζήτημα ἀπὸ ὑμᾶς, θὰ εἴχατε προβῆ ἀσφαλῶς εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ Νομάρχου. Ἐὰν δὲν τὸ ἐπράξατε, εἶναι, διότι ἐπενέβη τὸ Κόμμα, τὸ ὁποῖον θεωρεῖ τὸν Νομάρχην ὡς πρώτης τάξεως κομματικὸν ὄργανον. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ. Διότι ὁ κύριος αὐτὸς Νομάρχης, δὲν ἔχει τὰ ἄλλα προσόντα, τὰ ὁποῖα θὰ τὸν ἐπέβαλον ὡς Νομάρχην, εἰς μίαν τόσον εὐαίσθητον καὶ κρίσιμον περιφέρειαν, ὡς εἶναι ἡ Δωδεκάνησος, διότι πράγματι οὗτος δὲν ἔχει οὔτε προσόντα μορφώσεως, οὔτε καὶ παραστάσεις. Προκειμένου δὲ περὶ μιᾶς περιφερείας, ἡ ὁποία ἔχει ἀξιόλογον τουριστικὴν κίνησιν καὶ συμβαίνει νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸν τὸν Ὀργανισμὸν μὲ μίαν τεραστίαν διαχείρισιν, νομίζω, ὅτι, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, τὴν ὁποίαν εἶχε δώσει ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, κ. Νικολίτσας, πρέπει νὰ ἐπιλεγῇ καὶ νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν ὁ ἄριστος τῶν Νομαρχῶν τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§237Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς ἐπερωτήσεως, καὶ εἰς τὰς συγκεκριμένας καταγγελίας, διότι στεροῦμαι τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων. Ἐκεῖνο, ὅμως, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ διαβεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἶναι, ὅτι πράγματι ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν διεπιστώθη ἡ ἑκάστοτε ἐπέμβασις τοῦ Νομάρχου Ρόδου εἰς τὴν διοίκησιν, κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον καὶ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι συνιστᾷ διοίκησιν χρηστήν. Νομίζω δὲ ὅτι ἀξίζει ἰδιαιτέρας προσοχῆς ἡ περιφέρεια ἐκείνη, ἡ ὁποία, τέλος πάντων, μέχρι τῆς χθές, ὑπῆρξεν ὑπόδουλος καὶ ἀνέμενε μὲ τὴν ἀπελευθέρωσίν της νὰ ἴδῃ τὴν χρηστὴν διοίκησιν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται εἰς ἕνα λαόν, ὅπως εἶναι ἐκεῖνος. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Νομάρχης, νὰ μετέρχεται, καθ’ ὃν τρόπον μετέρχεται, τοὺς πάντας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας θὰ ὤφειλε νὰ εἶχεν ἐνημερώσει τὴν Κυβέρνησιν περὶ τῆς τοιαύτης ἐπεμβάσεως εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς διοικήσεως τοῦ κ. Νομάρχου. Εἶμαι καὶ ἐγὼ πεπεισμένος, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἡ τοιαύτη συμπεριφορὰ τοῦ κ. Νομάρχου. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, τοῦτο εἶναι ἀναμφισβήτητον, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ παραμένῃ εἰς τὴν θέσιν ἐκείνην ὁ κ. Νομάρχης. (Χειροκροτήματα).

§238Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προέρχεσθε καὶ σεῖς ἀπὸ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ ὁποίου ἀσφαλῶς γνωρίζετε τὴν ἱστορίαν, ὅτι, μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1928, διέθεσε τὴν παμψηφίαν περίπου τῆς Βουλῆς ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος. Ὁ τότε Ἀρχηγὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως Π. Τσαλδάρης, ἐζήτησε τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ Νομάρχου τῆς ἰδιαιτέρας του περιφερείας καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν ὁ διαθέτων τὰ 9)10 ἐκείνης τῆς Βουλῆς, ἀντικατέστησε τὸν Νομάρχην ἐκείνης τῆς περιφερείας, ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης συζητήσεως. Νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ τοῦτο ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς ἐμβάλῃ εἰς ὡρισμένας σκέψεις.

§239Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Πάντως, θὰ πρέπει, διὰ νὰ διευκρινισθῇ αὐτό, νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων θὰ ὑπέβαλε προφανῶς τὸ αἴτημα αὐτό, ἀπ’ εὐθείας, πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§240Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Βεβαίως.

§241Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διότι εἰς ἐμὲ οὐδέποτε ὑπεβλήθη παρόμοιον αἴτημα.

§242Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ἐξήγησιν.

§243Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης, ὁ ὁποῖος, ὅπως φαίνεται, ἀπὸ τὴν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, δὲν παρηκολούθησε τὴν ὁμιλίαν μου, εἶπεν ὅτι, κατηγόρησα τὴν ἐφημερίδα «Πρόοδον τῆς Ρόδου» καὶ ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐναντίον τῆς ἐφημερίδος «Πρόοδος» νὰ τὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθην εἶναι τοῦτο: Ὅτι ὡς ἐπιχείρημα τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον χρησιμοποιεῖ ὁ Νομάρχης τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου εἰς τὴν Δωδεκάννησον. Ἐφημερὶς «Ροδιακή», τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, εἰς τὸ φύλλον της τῆς 19.10.57 ἔγραφε ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπὶ λέξει ἀνέγνωσεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὅτι, δηλαδή, ἀπὸ χρηματικὰ ποσὰ τοῦ Ο.Δ.Α.Π. διατίθενται διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν γραφείων τῆς ἐφημερίδας αὐτῆς.

§244Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Χρειάζεται μία ἀπάντησις. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐφημερὶς «Πρόοδος» ἀνήκει εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ἐβοήθησε τὸ πρῶτον τὸν κ. Ζίγδην διὰ τὴν ἐκλογήν του ὡς βουλευτοῦ, ἀργότερον δὲ τὴν Ὑπουργοποίησίν του. Ἐν συνεχεία, ὅμως, διὰ τὴν ἀντικατάστασίν του, τὸν παρώτρυνεν ἀπὸ τὴν Ε.Π.Ε.Κ. εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων. Ἐν συνεχεία ἔκαμε δριμεῖαν πολεμικὴν καὶ ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Αἱ ἐφημερίδες «Ροδιακὴ» καὶ ἡ ἐφημερὶς τοῦ κ. Ζίγδη, ἐξεδίδοντο ἐπὶ ἔτος εἰς τὰ κρατικὰ τυπογραφεῖα εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ». Αὐτὸν τὸν ἀγῶνα ἔκαμνεν ἡ «Πρόοδος», διότι ἔκαμεν ἀθέμιτον ἀνταγωνισμόν.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄσχετα μὲ τὸ θέμα.

§246Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἔχει σχέσιν μὲ τὸ δημοσίευμα τῆς «Ροδιακῆς». Δὲν εἶναι καθόλου ἄσχετα, διότι ἀνεφέρθησαν ἐδῶ διὰ νὰ ὑποστηριχθοῦν ὡρισμένα πράγματα. Κύριε Πρόεδρε, ἐν συνεχείᾳ ἠπείλησεν ὁ κ. Διαμαντίδης μήνυσιν ἐναντίον τοῦ Νομάρχου... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἄσχετα πρὸς τὸ θέμα. Δὲν ἐπιτρέπω τὴν συνέχισιν. (Κωδωνοκρουσίαι).

§248Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐὰν δώσητε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην νὰ ἀπαντήσῃ θὰ μοῦ ξαναδώσητε τὸν λόγον.

§249Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν διευκρίνισιν διὰ τὴν τάξιν. Ὁ κ. συνάδελφος, ὀρθῶς λέγει αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει. Ἡ ἐφημερὶς «Πρόοδος» εἶναι ἀξιόλογος ἐφημερὶς καὶ ὁ Διευθυντής της εἶναι ἀξιόλογος ἐπαγγελματίας δημοσιογράφος. Ἐμένα δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν τὰ συγκεκριμένα περιστατικά. Ἐλέχθη τὸ ἑξῆς, ὅτι ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν ἑνὸς σχολίου τῆς ἐφημερίδος του ἐμφανίζει ὁ κ. Κωτιάδης τὴν ὑπόληψιν τὴν ὁποίαν τρέφει ἐπὶ τὴν ἀμεροληψίαν τοῦ ἰδικοῦ του Νομάρχου. Ὅταν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ ἐμφανίζεται ὅτι ὁ Νομάρχης του δύναται νὰ διαθέσῃ χρήματα τοῦ Κράτους καὶ ὅταν ὁ ὑπαινιγμὸς αὐτὸς διατυποῦται δημοσία ἔχομεν κάθε δικαίωμα νὰ πιστεύωμεν ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξακολουθεῖ νὰ πιστεύῃ περὶ τοῦ Νομάρχου του ὅσα ἐπίστευε προτοῦ μεταστῇ εἰς τὴν παράταξιν εἰς τὴν ὁποίαν μετέστη.

§250Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὑπάρχουν προσωπικαὶ ἀντιθέσεις.

§251Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι κακῶς συνεστήσατε νὰ μὴ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Λυμπέρης. Τὸ βῆμα εἶναι ἐλεύθερον καὶ πρέπει νὰ ἀκούωνται ὅσα λέγουν οἱ κ. κ. βουλευταί. Ὤφειλεν ὁ κ. Τζαννετάκης, ἐὰν εἶχεν ἄλλα στοιχεῖα πέραν τῆς «Ροδιακῆς» νὰ τὰ ἀναφέρῃ. Ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν ἐφημερίδων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ ἐδῶ τὴν Βουλήν. Ἐὰν περιορίζεται εἰς τὸ σχόλιον τῆς «Ροδιακῆς» ἐμᾶς μᾶς εἶναι ἀδιάφορον, διότι ἡ «Πρόοδος» ἔκαμε ἔντονον ἀγῶνα ἐναντίον τῆς «Ροδιακῆς», ὅταν ἐξεδίδετο δαπάναις τοῦ Κρατικοῦ Τυπογραφείου καὶ ἡ ὁποία «Πρόοδος» δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συναγωνισθῇ. Τὸ ὅτι ἐβοήθησεν ὁ κ. Νομάρχης καὶ ἐστήριξε τὴν ἔκδοσιν τῶν ἐφημερίδων αὐτῶν, ὅταν ἡ «Πρόοδος» διεμαρτυρήθη καὶ εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι θὰ προβῇ καὶ εἰς μήνυσιν καὶ εἰς ἀγωγὴν κατὰ τοῦ Δημοσίου...

§252Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Καίτοι ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. εὑρίσκετο ἐντὸς τῆς αἰθούσης, δὲν μὲ παρηκολούθησε διότι οὐδὲν ἐναντίον τῆς «Προόδου» εἶπον. Εἶπον ἁπλῶς, ὅτι ὅπως ἰσχυρίζεται ἡ ἐφημερὶς τοῦ κ. Κωτιάδη, ἡ «Ροδιακή», διετέθησαν κεφάλαια ἀπὸ τὸν Ο.Δ.Α.Π. διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν γραφείων τῆς «Προόδου». Οὐδὲν εἶπον ἐναντίον τῆς «Προόδου» τὴν ὁποίαν ἄλλωστε δὲν γνωρίζω ἐὰν ἀνήκῃ εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν ἢ εἰς τὴν παράταξιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§253Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν ἀπέδωσα, εἰς τὸν κ. Τζαννετάκην ὅτι κατηγόρησε τὴν ἐφημερίδα «Πρόοδος», ἀνεφέρθην, ὅμως, εἰς τὴν εἰδικὴν μεταχείρισιν τοῦ κ. Νομάρχου. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐζήτησεν ὁ κ. Λυμπέρης νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πέραν τῆς «Ροδιακῆς» ἔχει στοιχεῖα μαρτυροῦντα περὶ τούτου.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, ὅτι εἶναι ἄσχετος ἡ συζήτησις. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§255Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐναντίον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ δύο διακρίσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἐνδεικτικῶς εἰς βάρος ἡμῶν. Πρῶτον, δὲν ἀνέμεινε, δηλαδή, νὰ ἀκούσῃ καὶ ἡμᾶς ἐπερωτῶντας, ἐπίσης καὶ κατόπιν νὰ ἀπαντήσῃ συνολικῶς καὶ δεύτερον καὶ σημαντικώτερον, ἐκμεταλλευόμενος κακὴν διατύπωσιν τῆς ἐπερωτήσεώς μας, ἣν δὲν ἐπρολάβαμεν νὰ διορθώσωμεν ἅπαξ κατεχωρήθη καὶ ἐξετυπώθη, νὰ διακρίνῃ ταύτην ἀπὸ τὰς ἄλλας δύο, καίτοι ἡ δευτέρα τούτων εἶναι ἀντιγραφὴ πιστὴ τῆς ἰδικῆς μας, διὰ νὰ μᾶς ἀποδώσῃ πρόθεσιν συκοφαντίας ἐναντίον τοῦ εἰρημένου Νομάρχου. Ἐλέχθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας, καὶ συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι δὲν στρέφεται ἡ συζήτησις προσωπικῶς ἐναντίον τοῦ Νομάρχου, διότι δὲν ἐνδιαφέρει ποσῶς οὗτος οὐδένα, ἀλλὰ ἐναντίον τῆς τακτικῆς του, ἐναντίον τῆς πολιτικῆς του, ἡ ὁποία εἶναι καὶ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§256Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶπον αὐτό, κύριε συνάδελφε, ἐγὼ εἶπον, ὅτι αἱ εἰσηγήσεις, αἱ ὁποῖαι ὤθησαν εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεως, ἦσαν ἐνδεχομένως συκοφαντικαί.

§257Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀποδέχομαι τοῦτο, διότι τὸ ἐπανελάβατε, ἀναφερόμενος εἰς τὴν στάσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου ἀπέναντι τοῦ Νομάρχου, ὑποδηλώνοντας προφανῶς συνταύτισιν ἀπόψεων τούτου μεθ’ ἡμῶν. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπὸ ἄλλον ρήτορα, ὅτι ὁ λαὸς ὑφίσταται, καὶ δὴ τῶν ἐπαρχιῶν, διοικητικὴν πίεσιν ἀπὸ τὰ διάφορα διοικητικὰ ὄργανα καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τοὺς Νομάρχας. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἀπὸ τὰ πράγματα, νὰ συμφωνήσωμεν καὶ ἡμεῖς ἀπολύτως εἰς τοῦτο. Δὲν νομίζω δέ, ἀλλ’ οὔτε καὶ πιστεύω εἰς τοῦτο, νὰ ἔχῃ σοβαρὰς ἀντιρρήσεις καὶ αὐτὸς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι, ὡς γνωρίζομεν, τὸ θέρος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰσηγήθη εἰς τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπέτυχε τὴν ψήφισιν τοῦ σχεδίου νόμου περὶ διορισμοῦ δέκα διοικητικῶν ἐπιθεωρητῶν αʹ καὶ βʹ τάξεως διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ τὸν ἔλεγχον τῶν διοικητικῶν ὀργάνων, δηλαδὴ τῶν Νομαρχῶν, καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀσκήσεως τοῦ λειτουργήματός των, ὁ ὁποῖος δὲν ἐθεωρεῖτο ἱκανοποιητικὸς καὶ καλός. Ἀλλὰ τί ἐπετεύχθη ἔκτοτε ἐπὶ πλέον; Οὐδέν! Ἀπόδειξις, ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν διεξάγομεν τὴν ἑσπέραν ταύτην, διὰ τὸν Νομάρχην Δωδεκανήσου καὶ τὴν δρᾶσιν του τὴν φατριαστικήν. Χρηστὴν διοίκησιν, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν ὁποίαν τόσον στενάζει ὁ λαὸς καὶ θέλει, οὔτε εἴχομεν, οὔτε ἔχομεν, οὔτε θὰ ἔχωμεν, ἐφ’ ὅσον ἔχομεν αὐτὴν τὴν νοοτροπίαν, νὰ θέλωμεν δηλαδὴ τοὺς Νομάρχας τυφλὰ καὶ ταπεινὰ ὄργανα τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Κόμματος. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, περὶ διορισμοῦ διοικητικῶν ἐπιθεωρητῶν, τὸ ὁποῖον εἰσήχθη μὲ τὴν αἰτιολογίαν, ὅτι λόγω τῆς διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως, ἡ ὁποία εἶχε ψηφισθῆ προηγουμένως, αἱ δικαιοδοσίαι τῶν Νομαρχῶν ηὐξήθησαν, μεταβιβασθεισῶν πολλῶν κυβερνητικῶν τοιούτων εἰς αὐτοὺς καὶ συνεπῶς ἡ σχέσις τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς δράσεως τούτων κατέστη στενωτέρα μὲ τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν δρᾶσιν τῆς Κυβερνήσεως, ἐπεβάλλετο ἡ ἀνάγκη αὐστηροτέρας παρακολουθήσεως τῆς διοικητικῆς λειτουργίας πρὸς ἐναρμονισμὸν τοῦ ὅλου Κυβερνητικοῦ ἔργου, πράγματι, ὅμως, διότι ἡ μέχρι τότε ἀπόδοσις τῶν διοικητικῶν ὀργάνων δὲν ὑπῆρξε ἱκανοποιητική. Κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, λέγω, εἴχομεν διατυπώσει ὡρισμένας ἀπόψεις, διαφωνοῦντες βασικῶς πρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, αἱ ὁποῖαι πιθανῶς νὰ ἐθεωρήθησαν τότε πρωτότυπες, ἀνεδαφικές, ἴσως καὶ οὐτοπιστικὲς καὶ ἀνεφάρμοστες. Εἴχομεν εἴπει, δηλαδή, τότε, ὅτι μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα ὅπως εἶναι περίπου τὰ θεσπιζόμενα ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν τὰ προσδοκώμενα ἀποτελέσματα καὶ ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν πράγματι καλὰ ἀποτελέσματα, θὰ πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν καὶ νὰ προσέξωμεν πρὸ παντὸς καὶ μόνον εἰς τὴν συνείδησιν, εἰς τὸ ἦθος καὶ εἰς τὴν ἐπιστημονικὴν καὶ κοινωνικὴν κατάρτισιν καὶ παράδοσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν πλήρη ἀντίληψιν περὶ εὐθύνης τῶν ἐκλεγομένων διὰ τοιαῦτα ὑψηλὰ πολιτικὰ λειτουργήματα, παράλληλα μὲ τὴν θέσπισιν αὐστηροτάτων κυρώσεων, διὰ τοὺς τυχὸν παρεκτρεπομένους, εἴτε ἐκ προθέσεως, εἴτε ἐκ λάθους, πρὸς βλάβην καὶ ζημίαν, εἴτε τοῦ λαοῦ, εἴτε τοῦ Κράτους, διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ζημιῶν τούτων, διότι ἡ ἁπλῆ ἀπόλυσις καὶ ἀποπομπὴ τοῦ παρεκτρεπομένου ὀργάνου πρὸς βλάβην καὶ ζημίαν εἴτε τοῦ λαοῦ, εἴτε τοῦ Κράτους, εἶναι φενάκη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπε καὶ κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς παρούσης ἐπερωτήσεως ἀπὸ τοὺς ἄλλους ρήτορας καὶ ἐπανέλαβεν ἐν τῇ ἀπαντήσει του πρὸς αὐτούς, ὅτι δὲν ἐλέχθη τίποτε τὸ συγκεκριμένον ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κατηγορίαν Νομάρχου καὶ ἐν πάση περιπτώσει μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν ἐγνώριζε τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ λέγονται καὶ παραγγέλλονται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν ἑσπέραν ταύτην. Πῶς δὲν τὸν ἐπληροφόρησαν περὶ τούτων οἱ κ. κ. ἐπιθεωρηταί; Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, γνωρίζομεν, ὑποθέτω, γραφὴν καὶ ἀνάγνωσιν καί, τοῦτο μᾶς ἐπιτρέπει νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἠκούσαμεν καὶ πολλὰ καταπληκτικὰ πράγματα διὰ τὴν ἐν γένει δρᾶσιν καὶ πολιτείαν τὴν φατριαστικὴν τοῦ περιβοήτου αὐτοῦ Νομάρχου. Ἀλλά, τέλος πάντων, καὶ ἂν ὅλα τὰ ἄλλα, ὅσα ἐλέχθησαν καὶ κατηγγέλθησαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνώπιον τοῦ Σώματος μὲ τόσην ἐπισημότητα καὶ ἀπὸ τόσους καὶ τόσον ἀξιοτίμους καὶ ἀξιοπίστους συναδέλφους, νομίζω ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δύναται νὰ τὰ παραβλέψῃ διὰ νὰ ὑπερασπίσῃ κακῶς τὸν ἐν λόγῳ Νομάρχην καὶ νὰ τὰ ἀγνοήσῃ, δύναται νὰ παραβλέψῃ καὶ νὰ ἀγνοήσῃ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ εἰρημένος Νομάρχης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 2827) 19.8.57 ἐγγράφου του διορίζει ὡς ἐκπρόσωπον τῶν ἐργοδοτῶν εἰς τὴν τοπικὴν διοικοῦσαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ι.Κ.Α. παρὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν τούτου, βάσει τῆς ὁποίας μεταξὺ τῶν κατηγοριῶν προσώπων τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ διορισθοῦν ὡς μέλη τῶν τοπικῶν διοικουσῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Ὑποκαταστημάτων τοῦ Ι.Κ.Α. περιλαμβάνονται καὶ οἱ μὴ κεκτημένοι «τὸ προσῆκον ἦθος» τὸν Γ. Παπανικολάου, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὄχι μόνον ἕνας Ἰταλὸς ὑπήκοος καὶ μέλος τοῦ Φάτσιο τῆς Ρόδου, ἀλλὰ καὶ ἔδρασε καὶ πολλάκις κατηγγέλθη ἀντεθνικῶς κατὰ τὴν Ἰταλικὴν Κατοχήν; Δύναται νὰ παραβλέψῃ, τὸ ὅτι ἐνῷ τοῦ κατηγγέλθη τοῦτο ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τῆς Ρόδου, ἀντὶ νὰ σπεύσῃ νὰ ἀνακαλέσῃ τὸν διορισμὸν τοῦτον, ἀπεναντίας ἠνέχθη καὶ ὑπεστήριξε μήνυσιν τούτου ἐπὶ συκοφαντίᾳ κατὰ τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου κ. Λαμπριανοῦ καὶ τῆς ἐφημερίδος «Ἐλευθερία», ἥτις ἀνέγραψε τὸ γεγονὸς τοῦτο καὶ ὁ ὁποῖος, παρὰ τὴν πανηγυρικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ τοῦ Λαμπριανοῦ καὶ τῆς «Ἐλευθερίας», δι’ ἧς ἀπεδείχθη ἡ συνεργασία τοῦ μηνυτοῦ μετὰ τῶν Ἰταλῶν, ἐξακολουθεῖ νὰ τὸν ἔχῃ εἰς τὴν θέσιν αὐτήν; Ἐκτός, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν καὶ ἄλλας παρεκτροπὰς καὶ φατριαστικὰς ἐπεμβάσεις τοῦ ἐν λόγῳ Νομάρχου σκανδαλώδεις, παρανόμους καὶ ἀντιδημοκρατικὰς κατὰ τοῦ συνδικαλισμοῦ, κατὰ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου τῆς Ρόδου, τοῦ ὁποίου τὴν ἐλευθέραν λειτουργίαν κατήργησε τελείως. Μήπως τὰ ἀγνοεῖ καὶ αὐτὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Τότε ποία εἶναι ἡ ἐπιτυχία τοῦ θεσμοῦ τῶν διοικητικῶν ἐπιθεωρητῶν; Ἀγνοεῖ μήπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ρόδου κ. Λαμπριανός, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8430) 2834 ἐγγράφου του κατήγγειλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐν συνεχείᾳ παρομοίας τηλεγραφικῆς καταγγελίας του πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸν Ἐργασίας καὶ Γενικὸν Γραμματέα Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν, ὅτι εἶναι τόση καὶ τοιαύτη ἡ ἐπέμβασις τοῦ Νομάρχου ἐπὶ συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, μὴ ἀρεστῶν εἰς αὐτόν, ὥστε ἐξηνάγκασε πολλὰ μέλη τῆς Διοικήσεως τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου ἐργαζόμενα εἰς τὴν Καπνοβιομηχανίαν, Πολιτικὴν Ἀεροπορίαν, Ο.Τ.Ε. καὶ Ἠλεκτρικὴν Ἑταιρίαν, νὰ παραιτηθοῦν ἀπὸ τὴν Διοίκησιν, φοβούμενος διὰ τὴν ἐργασίαν των; Ὅτι πάντα ταῦτα κατηγγέλθησαν προφορικῶς καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆν κατὰ τὴν παραμονήν του ἐν Ρόδῳ κατὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα καὶ παρουσίᾳ τοῦ Νομάρχου; Ἐπίσης, ὅτι ἐγράφησαν εἰς τὸν τοπικὸν ἡμερήσιον Τύπον, χωρὶς νὰ διαψευσθοῦν ἀπὸ κανένα; Ἐπὶ πλέον, ὅτι ὁ ἀφιχθεὶς εἰς Ρόδον, κατόπιν τῶν καταγγελιῶν αὐτῶν, ἐκτελεστικὸς γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. Ἰωάννης Σαλῖκος, συγκαλέσας Συνέλευσιν τοῦ Σωματείου τὴν 28ην Ἀπριλίου 1957, ἐξηκρίβωσε ταῦτα; Ἐπίσης ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Νομάρχης ἐπενέβη καὶ ἔκοψε τὴν ἐνίσχυσιν, τὴν ὁποίαν ἐλάμβανεν ἀπὸ τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν» ἐκ 4.000 δραχμῶν μηνιαίως τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ρόδου;

§258Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπέμβασις εἶναι νὰ παίρνῃ ἐνίσχυσιν καὶ ὄχι νὰ μὴ παίρνῃ;

§259Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Αὐτό, κύριε συνάδελφε, εἶναι ἄλλο θέμα, ὄχι τοῦ παρόντος. Ἄλλωστε τὸ συνεζητήσαμεν ἄλλοτε ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ εἴπομεν τὴν γνώμην μας. Ἀγνοεῖ, μήπως, ἐπίσης, ὁ κ. Ὑπουργός, τὰ τηλεγραφήματα τοῦ Γεν. Γραμματέως τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. κ. Φώτη Μακρῆ καὶ πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, σχετικῶς μὲ τὰς ἐπεμβάσεις τοῦ κ. Νομάρχου κατὰ τὴν ἀπεργίαν τοῦ Ἰουνίου 1957, τῆς ὁποίας ἡγεῖτο ὁ κ. Μακρῆς, τὰ ὁποῖα ἐδημοσίευσε καὶ ἡ ἐφημερίδα «Φῶς» τῆς Δωδεκανήσου; Ἂν τὰ ἀγνοῆτε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς τὰ διαβάσω. «Διδάγματα ἐκ τῆς ἀπεργίας». «Ὁ φασισμὸς ἀναβιοῖ εἰς τὴν Δωδεκάνησον» «Μία τηλεγραφικὴ καταγγελία τοῦ κ. Φ. Μακρῆ». Ὁ κ. Φ. Μακρῆς, Γ. Γραμματεὺς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ὁ ὁποῖος, ὡς γνωστόν, ἡγήθη προσωπικῶς τοῦ προχθεσινοῦ ἀπεργιακοῦ ἀγῶνος τῶν Ροδίων ἐργατῶν, ἀπηύθυνε χθὲς πρὸς τὸν κ. Σ. Κωτιάδην, Ὑπουργὸν τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὴν ἀκόλουθον τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καὶ τὴν πλέον ἀδυσώπητον καταδίκην τοῦ καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ἐγκαθίδρυσαν εἰς τὴν Δωδεκάνησον οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ: «Κωτιάδην Ὑπουργὸν Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κάσον. Φασισμὸς ἀναβιοῖ Δωδεκάνησον ΣΤΟΠ. Ἀπόδειξις ἀπαγόρευσις Λιμεναρχείου ἐπιτρέψῃ σήμερον ἀνάληψιν ἐργασίας εἰς εἴκοσι μονίμους λιμενεργάτας ἀσκήσαντας χθὲς συνταγματικόν των δικαίωμα ἀπεργίας ΣΤΟΠ. Κυβέρνησις ἐγκληματεῖ ἔναντι πολυπαθοῦς λαοῦ Δωδεκανήσου ἐπαναφέρουσα τρομοκρατίαν ΝΤΕΒΕΚΚΙ ΣΤΟΠ. Ζητοῦμεν ἄμεσον ἀνάκλησιν παρανόμου διαταγῆς Λιμεναρχείου δι’ ἣν Ὑμεῖς προσωπικῶς θέλετε φέρει εὐθύνην συνεπειῶν. Φώτης Μακρῆς». Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ὁ Πρόεδρος τοῦ Ε.Κ.Δ. κ. Λαμπριανός, ἀπηύθυνεν, ἐξ ἄλλου, πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν κ. Καραμανλῆν, τὸ ἀκόλουθον τηλεγράφημα: «Πρόεδρον Κυβερνήσεως Ἀθήνας. Πρὸς ἐκδίκησιν λιμενεργατῶν Ρόδου διὰ κάθοδόν των εἰς χθεσινὴν ἀπεργίαν Λιμεναρχεῖον ἀπηγόρευσε σήμερον εἴσοδον εἰς λιμένα καὶ ἀνάληψιν ἐργασίας εἴκοσι μονίμων ἐφωδιασμένων δι’ ἐπαγγελματικῶν βιβλιαρίων λιμενεργατῶν ΣΤΟΠ. Ζητοῦντες ἄμεσον ἀνάκλησιν ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς Λιμεναρχείου, προειδοποιοῦμεν βαρυτάτας εὐθύνας, ἃς δύναται νὰ ἔχῃ τοιαύτην παράνομος πρᾶξις ΣΤΟΠ. Ἐξ ἄλλου εὑρεθῶμεν δυσάρεστον θέσιν κηρύξωμεν Δωδεκανησίους ἐργαζομένους ἐν διωγμῷ. Γεώργιος Λαμπριανὸς Πρόεδρος Ε.Κ.Δ.». Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀγνοοῦνται τοιαῦτα σκάνδαλα, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν;

§260Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῖος τὸ ἐτηλεγράφησεν;

§261Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Ὁ Μακρῆς πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν.

§262Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μήπως δι’ αὐτὸν ἡ Ἀστυνομία ἔχει δώσει στοιχεῖα ὅτι ἀνήκει εἰς τὴν Ε.Δ.Α., διότι ὅσον ἀνήκει ὁ Μακρῆς εἰς τὴν Ε.Δ.Α., ἄλλο τόσον ἀνήκει καὶ ὁ Λαμπριανός.

§263Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. «Ἡ Κυβέρνησις .... (ἀναγινώσκει) ....».

§264Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐταὶ αἱ καταγγελίαι νὰ ἀπευθύνωνται εἰς ὅλα τὰ ἀναρμόδια πρόσωπα, πλὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ; Ἀπηγορεύθη μία συγκέντρωσις τὴν ὁποίαν ἀπηγόρευσεν ὁ Νομάρχης, ὁ ὁποῖος ὑπόκειται ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τὴν ἰδικήν μου. Σᾶς ἐρωτῶ: Ἐφ’ ὅσον ἡ παράβασις βαρύνει τὸν Νομάρχην, πῶς ἐξηγεῖται νὰ λαμβάνουν χώραν τόσαι διαμαρτυρίαι καὶ νὰ μὴ ἀπευθύνωνται πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν;

§265Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶχε τὴν πρόνοιαν ὁ κ. Μακρῆς νὰ τὰ στείλῃ εἰς σᾶς.

§266Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Μήπως ὑπάρχει Γραφεῖον Τύπου τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον, ἀσφαλῶς, πρέπει ὅλα τὰ ἀποκόμματα νὰ τὰ θέτῃ ὑπ’ ὄψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον ἀφοροῦν δρᾶσιν Νομαρχῶν;

§267Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κάθε Ὑπουργὸς ἔχει Γραφεῖον Τύπου καὶ παρακολουθεῖ τὸ κάθε ἔντυπον καὶ ἐνημερώνεται ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν του ὑπηρεσίαν καὶ διὰ τοῦτο τὰ εἶπεν αὐτά. Διατί δὲν ἀπηυθύνθη εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν γνωρίζω, ἀλλὰ τοῦτο δὲν δικαιολογεῖ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐπίσης, τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ρόδου ἔπαυσεν ἀπὸ πολλοῦ νὰ παίρνῃ ἐνίσχυσιν ἀπὸ τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν». Ἐνῷ προηγουμένως ἔπαιρνε 4.000 δραχμὰς τὸν μῆνα, τώρα δὲν παίρνει. Ἀπὸ τότε ὅπου ἤρχισαν αἱ προστριβαὶ μεταξὺ τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Λαμπριανοῦ.

§268Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐπέμβασις εἶναι τὸ νὰ παίρνῃ. Ἐπέμβασις δὲν εἶναι τὸ νὰ μὴ παίρνῃ.

§269Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ἄλλον ἀξιόλογον καὶ ἐντιμότατον συνάδελφον προηγουμένως, ὅτι τινὲς τῶν Νομαρχῶν γίνονται τυφλὰ καὶ ταπεινὰ ὄργανα τοῦ Κόμματος καὶ τῆς πολιτικῆς αὐτοῦ. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, δυστυχῶς, νὰ συμφωνήσωμεν ἀπολύτως καὶ εἰς αὐτὸ καὶ νὰ προσθέσωμεν ὅτι οὕτω γίνονται τύραννοι καὶ σατράπαι τῶν περιφερειῶν, τῶν ὁποίων προΐστανται, φατριάζοντες καὶ παρανομοῦντες. Τοῦτο ἀποδεικνύεται καὶ ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν συζήτησιν, τῆς πολιτείας καὶ τῆς δράσεως τοῦ Νομάρχου Ρόδου. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτός, δυστυχῶς, εἶναι καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν καὶ ἀποφασίζουν ὄχι κατὰ συνείδησιν καὶ κατὰ νόμον, ἀλλὰ κατὰ τὸ συμφέρον τοῦ Κόμματος, πρὸς βλάβην καὶ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ Κράτους, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀντιμετωπίζουν κυρώσεις τῶν πράξεών των καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν ἱκανὴν συνείδησιν τούτων καὶ ἀντίληψιν εὐθύνης. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι μόνον οὕτως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν εἰς χρηστὴν διοίκησιν, διὰ τὴν ὁποίαν τόσον φωνάζομεν καὶ κοπτόμεθα ὅλοι. Πρὸ ἡμερῶν, κύριε Ὑπουργέ, ἤμην στὴν Ἀργολίδα, ὅπου εἶχα μεταβῆ, διότι συνελήφθησαν τρία μέλη τοῦ Κόμματός μας, γνωστὰ στὴν κοινωνία γιὰ τὴν νομιμότητά τους καὶ τὴν κοινωνικήν, φιλήσυχον καὶ εἰρηνικὴν δρᾶσιν τους, μηδέποτε ἐνοχληθέντα, οὔτε καὶ εἰς τὸ πολυτάραχον παρελθόν, πολλάκις δὲ ἐπαινεθέντα καὶ ἐνώπιόν μου ἀπὸ τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, διὰ τὸ ἦθος των. Τὰ μέλη μας αὐτὰ παρεπέμφθησαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐκτοπίσεων, ἡ ὁποία τὰ κατεδίκασεν εἰς ἑνὸς χρόνου ἐκτόπισιν διὰ τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον, μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι ἀνέπτυσσαν δραστηριότητα ὑπὲρ τοῦ νομίμου καὶ κοινοβουλευτικοῦ Κόμματός μας. Καὶ ἐκεῖ ὁ Νομάρχης ὑπέγραψε μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν, χωρὶς νὰ ἐξετάσῃ τὴν βασιμότητα καὶ τὴν οὐσίαν τῶν καταγγελιῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὅταν δὲ μετέβην εἰς τὸν κ. Νομάρχην καὶ διεμαρτυρήθην, διὰ τὴν κατάφωρον αὐτὴν παρανομίαν καὶ ἀδικίαν, μοῦ συνέστησε νὰ κάμουν ἔφεσιν, νὰ ἐπανορθώσουν τὸ ἀδίκημα. Ἂς ἴδωμεν, κύριε Ὑπουργέ, ἂν θὰ γίνῃ καὶ αὐτό. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη ἀπὸ ὅλους τοὺς ρήτορας, ὅτι ἡ συζητουμένη ὑπόθεσις, δὲν εἶναι προσωπική, ἐγὼ λέγω ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ἁπλῶς πολιτική. Εἶναι ὑπόθεσις ἐθνική, διότι πρόκειται περὶ τῆς Δωδεκανήσου, πρόκειται περὶ τοῦ Δωδεκανησιακοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος διῆλθε μίαν μακροχρόνιον σκοτεινὴν καὶ τυραννικὴν ζωήν, ὑπὸ τὸ στυγνὸν καθεστὼς τοῦ φασισμοῦ καὶ πρέπει καὶ ὀφείλεται νὰ τυγχάνῃ ἰδιαιτέρας περιποιήσεως διὰ νὰ μὴ νοσταλγήσῃ ποτὲ τὸ παρελθόν. Εἶναι ἰδιαιτέρως εὐπαθὴς περιφέρεια καὶ ὁ λαὸς καὶ πρέπει νὰ τὴν προσέχωμεν περισσότερον, τοποθετοῦντες τοὺς ἀρίστους, ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθόν, μὲ τοὺς Γενικοὺς Διοικητάς, καὶ διὰ τοῦτο ἐπίσης δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ, γιὰ μερικὰ χρόνια τοὐλάχιστον ἡ Γενικὴ Διοίκησις Δωδεκανήσου. Ὀρθῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων διέγνωσεν ἀμέσως τὴν σημασίαν τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη μὲ τὴν ἔξαλλον πολιτικὴν τοῦ ἐκεῖ Νομάρχου καὶ ἐπεχείρησε νὰ διορθώσῃ τὴν κατάστασιν, χωρὶς νὰ ἀχθῇ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν. Ἐάν, συνεπῶς, τόσον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅσον καί τινες τῶν κ. κ. συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας συνεκινοῦντο ἐξ ἴσου, ὅπως κατὰ τὴν παροῦσαν συζήτησιν ἠθέλησαν νὰ δείξουν ὅτι συγκινοῦνται ἐθνικῶς ἀπὸ τὸ θέμα, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμουν τὸ ζητούμενον γενικῶς ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Δωδεκανήσου, χωρὶς καθυστέρησιν. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω ἂν ὁ ἀναφερθεὶς ὡς δοσίλογος, εἶναι δοσίλογος ἢ ὄχι, δὲν γνωρίζω ἂν τὰ καταγγελθέντα εἰς βάρος τοῦ Νομάρχου εἶναι ἀληθῆ ἢ ὄχι καὶ εἰς ποῖον βαθμόν, δὲν γνωρίζω ἂν εἶναι ἀληθῆ, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν εὐκόλως νὰ ἀποδειχθοῦν. Ἕνα γνωρίζω, ὅτι ὅταν ὁ Σωκράτης ἠρωτήθη πῶς τὸν ἐννοεῖ τὸν δημόσιον ἄνδρα, εἶπεν: «ἀνώτερον χρημάτων καὶ μὲ βίον διαυγῆ, ὅπως τὸ κρύσταλλον». Καὶ ὅταν ὁ Ἰούλιον Καῖσαρ ἐπετιμήθη διὰ τὴν ἄδικον συμπεριφορὰν τοὺ ἐναντίον τῆς ἐναρέτου κόρης τῶν Γράκχων, συζύγου του, εἶπεν: «Ἡ γυναῖκα τοῦ Καίσαρος δὲν πρέπει νὰ εἶναι μόνον τιμία, ἀλλὰ καὶ νὰ θεωρῆται τοιαύτη». Ἅπαξ, συνεπῶς ἔγινε λόγος καὶ μάλιστα τόσος, διὰ τὸν ἐν Ρόδῳ Νομάρχην, δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ μείνῃ ὄχι μόνον εἰς Ρόδον, ἀλλὰ καὶ ὡς Νομάρχης. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ στοιχειώδης τιμὴ καὶ εὐπρέπεια.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἔχει τὸν λόγον.

§271Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπιτρέψῃ καὶ εἰς ἐμὲ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ λάβω τὸν λόγον, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς βουλευτοῦ Δωδεκανήσου, ἐφ’ ὅσον τὸ ὄνομά μου ἀνεφέρθη πολλὲς φορὲς ἀπόψε, διὰ νὰ διαφωτισθῇ τὸ Σῶμα καὶ νὰ κατατοπισθῇ ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν καὶ τῶν ἐλατηρίων τὰ ὁποῖα ὤθησαν τοὺς ἐπερωτῶντας κ. κ. συναδέλφους εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεως. Καὶ ἐν πρώτοις, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν θλῖψιν μου, διότι ἔφθασε ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἡ κατηγορία ἐναντίον τοῦ ἐκπροσώπου τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον, τὴν τόσον εὐπαθῆ καὶ νευραλγικὴν αὐτὴν περιοχήν. Τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος διὰ τῶν ἑκάστοτε Γενικῶν Διοικητῶν καὶ τοῦ νῦν Νομάρχου, ἐπέτυχε πλήρως εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς Δωδεκανήσου καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες πρέπει νὰ αἰσθάνωνται ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν διὰ τὴν λαμπρὰν αὐτὴν ἐπιτυχίαν εἰς ἕνα νεωστὶ ἀπελευθερωθὲν τμῆμα τοῦ Ἔθνους. Ὅσοι ἐξ ἡμῶν εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Δωδεκάνησον εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ προσφάτως, θὰ διεπίστωσαν, ὅτι κατὰ τὴν διαρρεύσασαν ἀπὸ τῆς προσαρτήσεως 15ετίαν ὅτι ἐσημειώθη μία τεραστία πρόοδος εἰς τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Δωδεκανήσου. Ἡ ἀνάπτυξις τῆς Δωδεκανησιακῆς οἰκονομίας ὑπῆρξεν ὄντως ἁλματώδης εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, γεωργίαν, κτηνοτροφίαν, βιομηχανίαν, τουρισμόν, σπογγαλιείαν εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνάμεθα καὶ τὰς πλέον αἰσιοδόξους προβλέψεις νὰ κάμωμεν. Κατὰ τὴν διαρρεύσασαν ἀπὸ τῆς ἐνσωματώσεως 10ετίαν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὑπῆρξεν ἐξόχως στοργικὸν πρὸς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἀκριτικὴν περιοχὴν καὶ μὲ ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν οἱ Δωδεκανήσιοι διαπιστώνουν σήμερον ὅτι ὑπῆρξε στοργικὴ ἡ μητρικὴ ἀγκάλη, ὄχι εἰς ἔργα ἐπιδείξεως, ὡς τὰ ἔργα τῶν κατακτητῶν, ἀλλὰ εἰς ἔργα πολιτισμοῦ, εἰς ἔργα προόδου καὶ εἰς ἔργα ἀνυψώσεως τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ Δωδεκανησιακοῦ λαοῦ. Ἰδιαιτέρως ἡ παροῦσα Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ ἀντιμετώπισε μὲ ἐξαιρετικὸν ἐνδιαφέρον, οὕτως ὥστε δύναται νὰ λεχθῇ χωρὶς ὑπερβολήν, ὅτι ἡ Δωδεκάνησος ἀποτελεῖ προνομιοῦχον περιοχὴν τοῦ Κράτους καὶ βαδίζει σταθερῶς, ἀλλὰ ἀσφαλῶς πρὸς ἕνα καλύτερον μέλλον εὐημερίας καὶ προόδου. Ὁ τεράστιος οἰκονομικός, ὁδικὸς καὶ τουριστικὸς πλοῦτος τὸν ὁποῖον μᾶς κατέλιπεν εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἡ πάλαι ποτὲ Ἰταλικὴ Αὐτοκρατορία, ὄχι μόνον συνετηρήθη καλῶς καὶ πλήρως, ἀλλὰ καὶ ἐβελτιώθη καὶ ἠξιοποιήθη εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ὥστε ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν Δωδεκανησίων σήμερον οὔτε πόρρωθεν νὰ δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν τοιαύτην κατὰ τὴν περίοδον τῆς Ἰταλοκρατίας. Τοῦτο δέ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἰδιαιτέρως ἀξιοσημείωτον καὶ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει, διότι ἡ Δωδεκάνησος καὶ ἰδίως ἡ Ρόδος ἀπετέλει τὴν προθήκην τῆς Ἰταλικῆς Αὐτοκρατορίας εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον καὶ ὅτι ἐκεῖ ἐδαπάνα καὶ ἐσκόρπιζε ἀφειδῶς ὑπέρογκα ποσά, ἰδίως μετὰ τὸν Ἰταλοαβησσυνιακὸν πόλεμον τὸ 1935. Ὁ πληθυσμὸς τῆς νήσου, ὁ ὁποῖος ἦτο 60.000 ηὐξήθη εἰς 80.000, ἀπὸ τὰς σταθμευούσας στρατιωτικὰς δυνάμεις, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, εἶχε τὰς οἰκονομικάς του συνεπείας ἐπὶ τῆς ἐν γένει καταστάσεως εἰς τὴν νῆσον. Σήμερον ἑπομένως ὁπότε ὁ Δωδεκανησιακὸς λαὸς ἐν μέσῳ μιᾶς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ προόδου τῶν νήσων καὶ ὑπὸ τὴν θαλπωρὴν τῆς μητρὸς Πατρίδος, αἰσθάνεται καὶ ἀπολαμβάνει τὰ ἀγαθὰ τῆς ἐλευθερίας. Ἰδιαιτέρως αἰσθάνεται ὅτι «οὐδενὸς γλυκύτερον ἡ Πατρίς». Σήμερον βλέπομεν μὲ κἄποιαν δικαιολογημένην πικρίαν νὰ κατατίθεται ἐπερώτησις ἐναντίον τοῦ Νομάρχου Δωδεκανήσου, ὁ ὁποῖος ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους συμβάλλει εἰς τὴν πρόοδον καὶ τὴν εὐημερίαν τῆς Δωδεκανήσου. Καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον ὀφείλω νὰ ἐκφράσω τὴν θλῖψιν μου ἐξ ἀφορμῆς τῆς κατατεθείσης ἐπερωτήσεως. «Κατηγορεῖται ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου, ὅπως εἶπεν ὁ πρῶτος ἐκ τῶν 4 βουλευτῶν, ὡς περιπτυχθεὶς ὑπὸ .... (ἀναγινώσκει) ....». Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, κύριοι συνάδελφοι, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὡς γνώστην τῶν πραγμάτων, νὰ ἐξηγήσω δι’ ὀλίγων τὸ θέμα τῆς μεγάλης Ἰταλικῆς ὑπηκοότητος τὸ ὁποῖον ἔχει ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐπερώτησιν. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν περίοδον τῆς Ἰταλοκρατίας, οἱ Δωδεκανήσιοι Ἕλληνες τὸ γένος, εἶχον τὴν οὕτω ἀποκαλουμένην ὑπηκοότητα, τὴν Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα, τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, τὴν μικρὰν λεγομένην ὑπηκοότητα. Κατὰ τὸ 1933 ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνησις δι’ εἰδικοῦ Νομοθετήματος ἐπέτρεψε εἰς τοὺς Δωδεκανησίους νὰ ἀποκτήσουν τὴν πλήρη ἢ λεγομένην μεγάλην ἰταλικὴν ὑπηκοότητα, ἥτις καὶ ἐξομοίου μὲ τοὺς Ἰταλοὺς πολίτας τοὺς καταγομένους ἐκ τῆς μητροπολιτικῆς Ἰταλίας. Τοῦτο ἐγένετο, εἴτε διὰ στρατιωτικῆς θητείας, ἐφ’ ὅσον ἦσαν κάτω τῶν 35 ἐτῶν, εἴτε ἄνευ στρατιωτικῆς θητείας, ἐφ’ ὅσον ὑπερέβαινον τὴν ἡλικίαν αὐτήν. Ἐπὶ συνόλου 120.000 Ἑλλήνων κατοίκων εὑρέθησαν περίπου 400 οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ ἀποκτήσουν τὴν πλήρη Ἰταλικὴν ὑπηκοότητα. Ἐξ αὐτῶν τὸ μέγιστον ποσοστὸν ἦτο δημόσιοι ὑπάλληλοι, διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, ἀγρόται, ἰατροί, εἴτε τραπεζιτικοὶ ὑπάλληλοι, ἐλάχιστοι δὲ ὑπῆρξαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι αὐτοβούλως καὶ ἄνευ ἐξαναγκασμοῦ, ἢ πιέσεως τῶν Ἰταλικῶν, ἢ Φασιστικῶν Ἀρχῶν ἔλαβον τὴν μεγάλην ὑπηκοότητα. Δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ὤθησαν τοὺς ὀλιγαρίθμους τούτους Δωδεκανησίους εἰς αὐτὴν τὴν πρᾶξιν. Ὁ Δωδεκανησιακὸς λαὸς τοὺς ἔκρινε καὶ θὰ τοὺς κρίνῃ ἐπίσης ἡ ἀδέκαστος ἱστορία. Εἶμαι ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, ὅτι ἐξ ὅσων γνωρίζω, δὲν ὑπῆρξαν Δωδεκανήσιοι οἱ ὁποῖοι νὰ ἦσαν συνειδητὰ ὄργανα τοῦ κατακτητοῦ. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε κἄποια θλιβερὰ ἐξαίρεσις, τοῦτο ἐπιβεβαιοῖ τὸν κανόνα, ὅτι ὁ Δωδεκανησιακὸς λαὸς ἐν τῷ συνόλῳ του κατὰ τὴν μακραίωνα δουλείαν του ὑπὸ ποικίλους κατακτητάς, ἐξ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν, διετήρησεν ὑψηλὸν καὶ ἀναλλοίωτον τὸ ἐθνικόν του φρόνημα καὶ τὴν ἐθνικήν του πίστιν. Ἡ ἐμμονή του εἰς τὰ πάτρια ἰδεώδη καὶ τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη ἦτο μία ἀπόδειξις τῆς ἑνότητος τῆς φυλῆς καὶ τῆς βαθυτάτης πίστεως τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ εἰς τὰς νήσους τοῦ Αἰγαίου. Διὰ τοῦτο τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ὅταν εἰς τὸ 1947 ἐπραγματοποιήθη ἡ πολυπόθητος Ἕνωσις, ἔπειτα ἀπὸ αἷμα καὶ θυσίας τῶν Πανελλήνων, δὲν ἀντιμετώπισεν αὐτὸ τὸ θέμα, ἀλλὰ μὲ γενναιοδωρίαν καὶ μεγαλοψυχίαν, ὅπως τὴν ἐχαρακτήρισαν, ἐφήρμοσε τὸ εὐαγγελικὸν ρητὸν «νηστεύσαντες καὶ μὴ νηστεύσαντες ὁμοῦ εὐφρανθῶμεν». Ἐθεώρησεν ὅλους τοὺς Δωδεκανησίους, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἶχον αὐτὴν τὴν μεγάλην ὑπηκοότητα οἱ ὀλιγάριθμοι, τοὺς ἐθεώρησεν ὅλους ἀνεξαρτήτως ὡς Ἕλληνας πολίτας. Ἡ πολιτικὴ τῆς τότε Κυβερνήσεως, μὲ Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὸν νῦν συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἦτο μία ἐθνικὴ πρᾶξις, ἦτο μία πρᾶξις ἐπιβεβλημένη, διότι τὸ ἀντίθετον θὰ ἐπέφερε τὴν ἀναμόχλευσιν τῶν παθῶν εἰς τὴν Δωδεκάνησον καὶ ἡ ἔξαψις τῶν πνευμάτων ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἦτο ἀρκετὰ μεγάλη.

§272Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μᾶς λέγετε αὐτὰ ποὺ ἐγράψατε ἐναντίον τοῦ Νομάρχου.

§273Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Θὰ ἔλθω καὶ ἐκεῖ, κύριε συνάδελφε. Μὲ τὴν πάροδον τοῦ χρόνου ἀπὸ τῆς ἐνσωματώσεως, κύριοι συνάδελφοι, ἔνιοι ἐκ τῆς κατηγορίας αὐτῆς τῶν ὀλιγαρίθμων Ἑλλήνων πολιτῶν, πρώην Ἰταλῶν ὑπηκόων, οἱ ὁποῖοι πλέον κατέστησαν Ἕλληνες πολῖται, μὲ πλήρη δικαιώματα καὶ πλήρεις ὑποχρεώσεις, ἀνεδείχθησαν διὰ τῆς ψήφου τοῦ λαοῦ εἰς δημοτικὰ ἀξιώματα, εἰς Κοινοτικὰ ἀξιώματα καὶ εἰς ἐπαγγελματικὰ τοιαῦτα. Ὁ Δωδεκανησιακὸς λαὸς ἑπομένως, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν ἁγνὸν καὶ ἄδολον πατριωτισμὸν ποὺ τὸν χαρακτηρίζει, ἐλησμόνησε πρόσωπα καὶ πράγματα. Διὰ τῆς ἀναδείξεως ἐνίων ἐκ τῶν προσώπων αὐτῶν εἰς ὑπεύθυνα ἀξιώματα ἠθέλησε νὰ ρίψῃ κατὰ κάποιον τρόπον εἰς τὴν λήθην τὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἀφήσῃ εἰς τὸν πανδαμάτορα χρόνον νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον του. Νῦν ἔπειτα ἀπὸ 11 ὁλόκληρα ἔτη ἀπὸ τῆς ἐνσωματώσεως, ἐπιχειρεῖται διὰ τῆς κατατεθείσης ἐπερωτήσεώς σας, μία ἀναμόχλευσις τῶν παθῶν, μία ἀνασκάλευσις τοῦ παρελθόντος, ἡ ὁποία ἀσυζητητὶ κατακρίνεται ἀπὸ ὅλους τοὺς Δωδεκανησίους, ἀνεξαρτήτως κομματικῆς ἀποχρώσεως. Ἡ ἐπιχειρουμένη σήμερον διαίρεσις τῶν Δωδεκανησίων εἰς ἐθνικῶς ἀναξίους καὶ μή, ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι ἐπὶ ἀνυπολογίστῳ ζημίᾳ τῆς Πολιτείας καὶ πρέπει νὰ καταδικασθῇ ἀσυζητητί.

§274Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν λέγουν δι’ ὅλους, λέγουν δι’ ὡρισμένον πρόσωπον. Σιγὰ–σιγὰ θὰ μᾶς εἴπητε ὅτι εἴπομεν τοὺς Δωδεκανησίους ἐθνικῶς ἀναξίους, εἴπομεν ἕνα–δύο πρόσωπα.

§275Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἂν ὁ κ. Νομάρχης συνεργάζεται μέ τινας αἱρετοὺς ἀξιωματούχους, συνεργάζεται κατὰ καθῆκον ὡς ἐκ τῆς ὑπευθύνου θέσεώς του καὶ δὲν δύναται νὰ τοῦ ἀποδοθῇ ἡ μομφὴ ὅτι τραυματίζει τὴν ἐθνικὴν φιλοτιμίαν πολὺ δὲ περισσότερον ὅτι θέτει ἐν κινδύνῳ τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν εἰς τὴν ἀκριτικὴν αὐτὴν περιοχήν. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ συγκεκριμένον παράδειγμα. Οἱ συνάδελφοί μου ἐκ Δωδεκανήσου, οἱ ὁποῖοι θὰ μὲ διαδεχθοῦν, ἐπὶ τοῦ βήματος, θὰ σᾶς ὁμιλήσουν εἰδικώτερον, διότι ἐγὼ δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἀλλὰ ἐγένοντο τόσαι συζητήσεις διὰ τὸν κ. Γ. Παπανικολάου. Ὅπως σᾶς ἐξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὗτος εἶχεν ἐκλεγῆ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἐπαγγελματοβιοτεχνικῆς τάξεως εἰς τὴν Διοικοῦσαν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ κατόπιν δι’ αὐτοῦ, εἶχεν ἐκλεγῆ ἐπίσης ὡς Ταμίας τῆς 5μελοῦς ἐκτελεστικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Διοικοῦσα Ἐπιτροπή, μὲ Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος σᾶς ὑπεστήριξε κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, ὑπέδειξε τὸν κ. Παπανικολάου ὡς μέλος τῆς Τοπικῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ὁ κ. Νομάρχης, ἐπειδὴ οὗτος προήρχετο ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, ἡ ὁποία ἔχει ἄμεσα καὶ περισσότερα συμφέροντα μὲ τὸ Ι.Κ.Α., τὸν προέκρινεν ἀπέναντι ἑνὸς ἄλλου, ὁ ὁποῖος προήρχετο ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν βιομηχάνων καὶ ὁ ὁποῖος εἶχε λάβει 9 ψήφους ἔναντι 13 καὶ πλέον τοὺς ὁποίους εἶχε λάβει ὁ Παπανικολάου. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ ὑποστηρίξω τὸν κ. Παπανικολάου οὔτε ὑπεισέρχομαι εἰς τὴν πολιτείαν του κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, διότι δὲν τὴν γνωρίζω, εἰλικρινῶς σᾶς ὁμολογῶ. Ὡμίλησεν, ἐπίσης, ὁ συνάδελφος κ. Τούμπας, εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου του, περὶ κἄποιου Στράτα εἰς τὴν Πάτμον. Ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω, διακόπτων τὸν κ. συνάδελφον, οὗτος ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὑπὸ τοῦ τότε συναδέλφου κ. Ζίγδη, προεκάλεσε τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Πολιτείας καὶ ὁ νῦν Ἀρχηγὸς τῆς Χωροφυλακῆς κ. Μακρυνιώτης μετέβη ἐπὶ τόπου καὶ ἔκαμε μίαν μακρὰν διοικητικὴν ἐξέτασιν. Ἐξ ὅσων γνωρίζω τὰ ὅσα κατηγγέλθησαν ἐναντίον τοῦ κ. Στράτα ἀπεδείχθησαν ἀκριβῆ. Σᾶς εἶπον ἐπίσης ὅτι οὗτος εἶχεν ἐκλεγῆ καὶ ὡς Νομαρχιακὸς Σύμβουλος τῆς ἐπαρχίας Καλύμου κατὰ τὰς προηγουμένας ἐκλογὰς Νομαρχιακῶν Συμβούλων.

§276Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σεῖς ἔχετε προσωπικὴν ἀντίληψιν περὶ τῶν προσώπων αὐτῶν, κύριε Ὑπουργέ;

§277Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτικὴν κατὰ τὴν κατοχήν.

§278Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄρα δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀποκρούσητε τὰς κατηγορίας οὔτε νὰ τὰς ἐπιβεβαιώσητε.

§279Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σεῖς ἔχετε στοιχεῖα, ὅταν κατηγορῆτε;

§280Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Κωτιάδην, διότι εἶναι Ὑπουργὸς καὶ ἀπήντησεν.

§281Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἔχομεν ἀπόσπασμα καταθέσεως τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Λέρου καὶ τὸ ἀνέγνωσα. Τί ἐπισημότερον τούτου;

§282Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ ἐνδιαφέρει νὰ διαπιστωθῇ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ ἔχῃ γνώμην. Λέγει, δὲν δύναται.

§283Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἐκεῖ, ὅμως, ποὺ ἡ Ἀντιπολίτευσις νομίζω ὅτι ὑπερβάλλει ἑαυτὴν καὶ ἰδιαιτέρως ἐνδιέτριψε περὶ τοῦ θέματος ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, εἶναι ὅτι ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ κ. Νομάρχης ἀσκεῖ πρωτοφανῆ τρομοκρατίαν ἐναντίον παντὸς ἀντιφρονοῦντος.

§284Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε Ὑπουργέ; Διηυκρινίσατε ὅτι ὁμιλεῖτε ὡς βουλευτὴς Δωδεκανήσου καὶ ἐγὼ ἀπευθύνω μίαν ἐρώτησιν εἰς παλαιὸν φίλον καὶ συνάδελφον, τὸν κ. Κωτιάδην. Τὸν κ. Ρεμπάκον δὲν τὸν γνωρίζω, τὸν ἐγνώρισα μόνον ἀπὸ σᾶς. Δηλαδή, ἐνθυμοῦμαι παλαιότερον, ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος εἴχατε ἐπανειλημμένως διαμαρτυρηθῆ.

§285Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὡμίλησα, καὶ ἀπὸ τῆς Βουλῆς, θὰ τὸ εἴπω.

§286Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ἐπειδὴ ὁ κ. Βενιζέλος δὲν εἶναι παρών, ὁ ἴδιος, ἂν ἐνθυμῆσθε, εἶχε προβῆ εἰς διαβήματα ἐντονώτατα διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ κ. Ρεμπάκου, διότι σεῖς εἴχατε εἴπει ὅτι εἶναι πρόκλησις διὰ τὸν Δωδεκανησιακὸν λαὸν νὰ ὑπηρετῇ ὡς Νομάρχης ἄνθρωπος, ὡς ὁ κ. Ρεμπάκος. Δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίζω, ἀπὸ ὅσα σεῖς μᾶς εἴπατε καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ζίγδης, διερωτῶμαι εἶναι μήπως Καραϊσκάκης ὁ κ. Ρεμπάκος, πότε εἶναι καλὸς καὶ πότε εἶναι κακός; Αὐτὸ θὰ ἤθελον νὰ μᾶς διευκρινίσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§287Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Θὰ ἔλθω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου. Ἐκεῖ, ὅμως, ποὺ νομίζω ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ὑπερβάλλει ἑαυτὴν καὶ ἐνδιέτριψεν ἰδιαιτέρως ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, εἶναι ὅταν ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ κ. Νομάρχης ἀσκεῖ πρωτοφανῆ τρομοκρατίαν ἐναντίον παντὸς ἀντιφρονοῦντος. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβές, ἐκτὸς ἐὰν ἔχῃ χαθῆ ἡ ἔννοια τῶν λέξεων. Ἂν ἐρωτηθῇ οἱοσδήποτε Δωδεκανήσιος, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς παρατάξεως, δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ καθορίσῃ τὴν λέξιν «τρομοκρατία», ὡς ἔννοιαν τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως. Εἶναι δὲ θλιβερὸν μάλιστα νὰ γίνεται λόγος περὶ τρομοκρατίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἐπὶ Ἑλληνικῆς διοικήσεως, τὸ ὁποῖον ἐνθυμίζει εἰς τοὺς Δωδεκανησίους τοὺς ζοφεροὺς χρόνους τῆς δουλείας. Ἀσκεῖται ἐλευθέρως καὶ ἀπροσκόπτως εἰς τὴν Δωδεκάνησον συμπολίτευσις καὶ ἀντιπολίτευσις. Δύο ἀντιπολιτευόμεναι ἡμερήσιαι ἐφημερίδες ἐκδίδονται εἰς τὴν Ρόδον αἱ ὁποῖαι μὲ μίαν ἀσυνήθη σφοδρότητα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ μὲ μίαν μῆνιν καὶ δριμύτητα ἀντιπολιτευτικὴν ἄνευ προηγουμένου, ἐπιτίθενται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ εἰδικώτερον ἐναντίον τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ. Ὅλοι εἰς τὴν Δωδεκάνησον ζοῦν καὶ πολιτεύονται ἐλευθέρως καὶ ἀπροσκόπτως. Οἱ πολιτικοί μας ἀντίπαλοι τῶν τελευταίων ἐκλογῶν περιφέρονται ἐλευθέρως ἀνὰ τὰς νήσους καὶ τὴν ὕπαιθρον ἐπικρίνοντες ζωηρότατα καὶ δριμύτατα τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἔφθασε μέχρι τῶν συναδέλφων οὐδεμία καταγγελία ὅτι δῆθεν ἠσκήθη πίεσις ἐπ’ αὐτῶν.

§288Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδὴ θέλετε νὰ εἴπητε ὅτι δὲν ἐμπῆκαν φυλακὴ ἀκόμη; Αὐτὸ εἶναι βέβαιον.

§289Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Καὶ εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνεται λόγος περὶ τρομοκρατίας, ἐφ’ ὅσον ἰσχύουν αἱ Συνταγματικαὶ διατάξεις, λειτουργοῦν πλήρως τὰ δικαστήρια; Αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποτελεῖ τὸ μυστήριον τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐξηγήσουν οἱ ἐπερωτῶντες κύριοι συνάδελφοι, διότι εἶναι εὔκολον ἕνας πολιτικός, τοῦ ὁποίου δὲν γίνονται τὰ χατήρια, ὅπως εἶναι ὁ τέως κ. συνάδελφος εἰς τὴν Δωδεκάνησον, νὰ στιγματίζῃ ἕνα Κρατικὸν ἐκπρόσωπον καὶ νὰ λέγῃ ὅτι κομματίζεται. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται λόγος περὶ τρομοκρατίας εἰς τὴν Δωδεκάνησον, διότι ἡ λέξις αὐτὴ οὔτε εἶναι νοητή, οὔτε πράγματι εἶναι αἰσθητή.

§290Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πάντως καὶ σεῖς τὸ λέγετε.

§291Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Δὲν λέγω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§292Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἄλλοτε τὸν ἐλέγατε τρομοκράτην.

§293Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἄλλοτε ἐλέγατε ὅτι ἐκομματίζετο.

§294Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι εὔκολον ἕνας πολιτικός, ἐπειδὴ δὲν τοῦ γίνονται τὰ χατήρια, νὰ κατηγορῇ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Κράτους ὅτι κομματίζεται. Ἐγὼ λέγω ὅτι δὲν κομματίζεται καὶ θὰ σᾶς εἴπω, ἐὰν ὑπάρχουν συγκεκριμένα παραδείγματα κομματισμοῦ, θὰ σᾶς εἴπω καὶ ὅτι εἶναι ὑπὲρ ὑμῶν. Ὁ ἰσχυρισμὸς ἑπομένως τῶν ἐπερωτώντων κ. κ. συναδέλφων, ὅτι ἰσχύει ἡ τρομοκρατία εἰς τὴν Δωδεκάνησον, ἴσως ἐξηγεῖται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ζοῦν μακρὰν αὐτῆς καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν νὰ εἴπω ὅτι δὲν νοιώθουν τὸν παλμόν της.

§295Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὅλοι οἱ Ἕλληνες νοιώθουν τὸν παλμὸν τῶν Δωδεκανησίων.

§296Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ἀπὸ τοπικῆς πλευρᾶς θέτω τὸ θέμα. Ἡμεῖς οἱ Δωδεκανήσιοι, οἱ ὁποῖοι ζῶμεν ἐκεῖ καὶ ὅλοι οἱ συμπατριῶται μου, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἐκεῖ, πιστεύσατέ με ὅτι ἀποροῦν καὶ ἐξανίστανται ὅταν πληροφοροῦνται ἀπὸ τὸν Ἀθηναϊκὸν Τύπον, εἴτε ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, ὅτι εἰς τὴν Δωδεκάνησον ὑπάρχει τρομοκρατία, ἡ ὁποία εἶναι, σᾶς βεβαιῶ, ἐντελῶς ἀνύπαρκτος, καὶ ἡ ὁποία οὔτε νοητή, οὔτε αἰσθητὴ εἶναι ἀπὸ τὸν Δωδεκανησιακὸν λαόν. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν ἐπίσης ὅτι ὁ Νομάρχης μετεβλήθη εἰς ἀδίστακτον κομματικὸν ὄργανον καὶ ἐξαπέλυσε πρωτοφανῆ τρομοκρατίαν. Δὲν μᾶς εἶπεν, ὅμως, συγκεκριμένα πράγματα κομματισμοῦ, ἐκτὸς ὡρισμένων περιπτώσεων ἀφορωσῶν τὰ ἔργα τοῦ Ὀργανισμοῦ ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπανέλθω ἀργότερον.

§297Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπειδή, κύριε Ὑπουργέ, μὲ ἐπικαλεῖσθε συνεχῶς, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τοῦτο διὰ τὴν διάκρισιν τῆς συζητήσεως. Ἐγὼ μὲν εἶπον τὶ ἠννόουν κομματισμὸν τοῦ κ. Νομάρχου, σεῖς, ἐπειδὴ συνεχῶς ἐπανέρχεσθε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διαβάσω τί εἴπατε. Εἴπατε τὰ ἑξῆς: «Ὅτι ὡς κομματικὸς Νομάρχης ὑπηρέτησε πιστῶς τὸ Κόμμα καὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις κατέστη ὄργανον τῶν Συναγερμικῶν παραγόντων τῆς Ρόδου καὶ τῶν ἀνὰ τὴν νῆσον κομματαρχῶν, ἐκτός, ἐπὶ πλέον, τῆς ἐντεῦθεν, ἐξ Ἀθηνῶν, κομματικῆς κατευθύνσεως» Κατὰ συνέπειαν, σεῖς ἀπὸ πότε νομίζετε ὅτι ἀνεβαπτίσθη καὶ εἰς ποίαν κολυμβήθραν, ὁ κ. Ρεμπάκος, ἀπὸ κομματικὸν ὄργανον εἰς ἀκομμάτιστον Νομάρχην;

§298Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Εἰς τὸν κ. Νομάρχην ἀνεγνωρίσθησαν ἱκανότητες καὶ πεῖρα.

§299Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἕν κομματικὸν ὄργανον ὅσον πιὸ πεπειραμένον εἶναι τόσον πιὸ ἐπικίνδυνον εἶναι.

§300Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω μίαν περίπτωσιν κομματισμοῦ ὑπὲρ ὑμῶν; Πρὸ καιροῦ, ὁ τέως συνάδελφος κ. Ζερβάνος, τέως βουλευτὴς καὶ ὑποψήφιος τῆς παρατάξεώς σας κατὰ τὰς τελευταίας ἐκλογάς, διωρίσθη εἰς ἕνα ἀγροτικὸν ἰατρεῖον τῆς Ρόδου ἀπὸ τὸν νῦν Νομάρχην. Ἐπὶ πλέον δέ, ὁ ἐπὶ θυγατρὶ γαμβρὸς τοῦ κ. Ζερβάνου, εἶναι καὶ Πρόεδρος τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν Κῶ. Ὁ συνάδελφος κ. Παπασπύρου καὶ ὁ συνάδελφος κ. Μητσοτάκης, ἐπεκαλέσθησαν παλαιοτέραν ἀγόρευσίν μου, τῆς 7ης Νοεμβρίου 1955, νομίζω, καθ’ ἣν συζητουμένου, τότε, τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Νομαρχῶν καὶ Ἐπάρχων», ἔλαβον τὸν λόγον καὶ εἶπον περὶ τῶν προσόντων τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ εἶχε ὁ πρῶτος Νομάρχης τῆς Δωδεκανήσου. Εἶναι πράγματι γεγονός, ὅτι κατὰ τὴν συνεδρίασιν ἐκείνην, λαβὼν τὸν λόγον, ὡμίλησα περὶ τῆς ἐν γένει πολιτικῆς τοῦ Νομάρχου ἐν Δωδεκανήσῳ καὶ ὡς ἐκ τῆς θέσεώς μου ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει, τὸν ἐμέμφθην, πλὴν, ὅμως, τοῦ Νομάρχου ἀνεγνώρισα καὶ πεῖραν τῶν Δωδεκανησιακῶν ζητημάτων καθὼς καὶ ἱκανότητας, καίτοι τὸν Νοέμβριον τοῦ 1955 εἶχε μόλις τοποθετηθῆ πρὸ ὀλίγων μηνῶν καὶ δὲν εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον διὰ νὰ ἐπιδείξῃ τὰς ἱκανότητάς του. Χάριν τῆς ἀληθείας καὶ πρὸς ἐνημέρωσιν τῆς Βουλῆς, σᾶς παραθέτω πίνακα τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων ἐν Δωδεκανήσῳ ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1955 μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1957 ἐπὶ τῆς Νομαρχίας τοῦ κ. Ρεμπάκου. Κατ’ αὐτὴν τὴν περίοδον ἔγιναν ἔργα εἰς τὴν Δωδεκάνησον, συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 62.974.595. Τὰ ἔργα αὐτὰ κατανέμονται ὡς ἑξῆς: Προϋπολογισμὸς Νομαρχίας Δωδεκανήσου δραχμαὶ 3.785.340. Πιστώσεις παραμεθορίων περιοχῶν διὰ τὸ Καστελλόριζον δραχ. 1.278.650. Ἔργα Νομαρχιακοῦ Ταμείου ἀπὸ 1.4.57 μέχρι 31.12.57 δρχ. 16.191.909. Ἔργα ἀερολιμένος δρχ. 2.470.000. Λιμενικὰ ἔργα δρχ. 7.913.380. Ἔργα ὁδοποιΐας δρχ. 2.943.659. Μικρὰ κοινωφελῆ ἔργα 10.178.400. Ἔργα τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀκινήτου Περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐν Δωδεκανήσῳ κοινῆς ὠφελείας καὶ τουριστικῆς χρησιμότητος μέχρι 31.12. 1956 δρχ. 8.145.721 καὶ κατὰ τὸ 1957 δρχ. 9.685.751. Ἐπίσης ἔργα ἐκ πιστώσεων τῆς Κρατικῆς καπνοβιομηχανίας Ρόδου, δρχ. 391.990. Σύνολον δρχ. 62.974.596. Διὰ τὸ 1958 ἔχουν προγραμματισθῆ εἰς τὴν Δωδεκάνησον ἐκ διαφόρων πιστώσεων ἔργα συνολικῆς ἀξίας δρχ. 25.257.496. Εἰς ὅλας τὰς νήσους τοῦ Δωδεκανησιακοῦ συμπλέγματος, κύριοι συνάδελφοι, παρατηρεῖται εἷς ἀσυνήθης καὶ ἄνευ προηγουμένου ὀργασμὸς καὶ μία πραγματικὴ ἀνόρθωσις τῆς οἰκονομίας τῶν νήσων καὶ βελτίωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ. Σήμερον ἀκριβῶς, ἔλαβον αὐτὸ τὸ ἀντίτυπον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος «Ἡ οἰκονομία τῆς Δωδεκανήσου ἐπὶ Ἰταλικῆς Κατοχῆς καὶ Ἑλληνικῆς Διοικήσεως», τὸ ὁποῖον εἶναι μία μελέτη ἡ ὁποία ἔχει γίνει ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ε.Κ.Π. ἐπεσκέφθη τὴν Δωδεκάνησον κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1957. Ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς ἔσχε τὴν εὐκαιρίαν νὰ μελετήσῃ ὅλους τοὺς πλουτοπαραγωγικοὺς κλάδους τῆς Δωδεκανήσου, τὴν γεωργίαν, τὴν κτηνοτροφίαν, τὸν Τουρισμόν, τὴν ἁλιείαν καὶ ἔκαμε μίαν συγκριτικὴν μελέτην τῆς οἰκονομίας τῶν νήσων κατὰ τὴν Ἰταλικὴν χρονικὴν περίοδον 1935–40 καὶ τὴν περίοδον 1950–55. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸ γεγονός, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως πάντοτε ἐπέδειξαν μίαν στοργὴν πρὸς τὴν Δωδεκάνησον, ὀφείλω, ὅμως, νὰ εἴπω ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἐπέδειξε πράγματι ἕνα ἐπηυξημένον ἐνδιαφέρον καὶ ὅτι οἱ Δωδεκανήσιοι ἀναγνωρίζουν εἰς τὴν νῦν Κυβέρνησιν Καραμανλῆ τὸ προβάδισμα καὶ τὸ ἄνευ προηγουμένου ἐπηυξημένον ἐνδιαφέρον της ἀπέναντι τῶν προηγηθεισῶν Κυβερνήσεων. Δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν μελέτην αὐτήν. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω μόνον τὰ συμπεράσματα εἰς τὰ ὁποῖα καταλήγει καὶ συμφώνως πρὸς τὰ ὁποῖα τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους εἰς τὴν Δωδεκάνησον εἶναι ἐπηυξημένον κυρίως κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη.

§301Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ἐπερώτησις, κύριε Ὑπουργέ, δὲν στρέφεται κατὰ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ στρέφεται κατὰ τοῦ Νομάρχου.

§302Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Ὁ κύριος λόγος τῆς ἐπερωτήσεως, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι γίνονται πλεῖστα ὅσα ἔργα εἰς τὴν Δωδεκάνησον, δημιουργεῖται ἓν εὐνοϊκὸν κλῖμα ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἀπώτερος λόγος τῆς ἐπερωτήσεως.

§303Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μέγιστον λάθος κάμνετε, κύριε Ὑπουργέ. Ὁ κύριος καὶ μόνος λόγος τῆς ἐπερωτήσεως, εἶναι ὅτι μεταβάλλεται ἡ Δωδεκάνησος εἰς κομματικὸν φέουδον. Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀπήντησε, καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα. Ἀλλ’ ἀπὸ σᾶς ἀναμένομεν τώρα τὴν ὥραν νὰ μᾶς εἴπητε πότε ἐβαπτίσθη ὁ κ. Ρεμπάκος εἰς ἀμερόληπτον Νομάρχην. Ἐκτὸς ἐὰν ἡ ἰδική σας πολιτικὴ μετάστασις, σᾶς καθιστᾶ προσωπικὸν φίλον τοῦ κ. Ρεμπάκου, ὁπότε τὸ πρᾶγμα τοποθετεῖται ἐπὶ διαφορετικῆς βάσεως. Διότι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι σεῖς ὁ ἴδιος κατηγορήσατε τὸν κ. Ρεμπάκον ὅτι εἶναι ὑποτελὴς εἰς τὸν τέως Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας καὶ κατέστη ὁ κομματικός του πράκτωρ εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ἐρωτῶμεν, λοιπόν: Ἐπειδὴ εἶναι καὶ ἰδικός σας κομματικὸς πράκτωρ, εἶναι καλός;

§304Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. Ναυτιλίας). Καθὼς γνωρίζετε, διαφωνῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ 8ετίας, ἀπὸ τῶν πρώτων ἐκλογῶν τῆς Δωδεκανήσου, τῆς 5ης Μαρτίου 1950, καὶ δὲν διακρίνομαι διὰ τὸν κομματικόν μου φανατισμόν. Ἐπομένως, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε τὰ πράγματα αὐτά. Ὅπως εἶπον προηγουμένως, ὁ Δωδεκανησιακὸς λαὸς κατανοεῖ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιτελεῖ νῦν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Ὁ ἴδιος ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος συχνὰ ἐπισκέπτεται τὴν Ρόδον, ἐμφορεῖται ἀπὸ μίαν ἐξαιρετικὴν στοργὴν πρὸς τὸ δεινοπαθῆσαν αὐτὸ τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ μὲ ἰδιαιτέραν φροντίδα ἐγκύπτει εἰς τὰ προβλήματα τῆς Δωδεκανήσου.

§305Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Καὶ ὁ κ. Βενιζέλος ἔχει περιοδεύσει μαζί σας.

§306Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ Ναυτιλίας). Ὑπὸ τὴν πνοὴν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις δεικνύει πάντοτε μίαν ἐξαιρετικὴν στοργὴν καὶ συνεχίζει τὴν εἰδικὴν προνομιακὴν μεταχείρισιν τῆς Δωδεκανήσου μετὰ πάροδον 10ετίας ἀπὸ τῆς προσαρτήσεως. Ὁ νῦν Νομάρχης ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν κατεύθυνσιν, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὸ ἀξίωμά του, περιβάλλει τοὺς Δωδεκανησίους μὲ μίαν ἐξαιρετικὴν θέρμην αἰσθημάτων, γνώστης τῶν Δωδεκανησιακῶν ζητημάτων, λόγῳ τῆς μακρᾶς του παραμονῆς εἰς τὴν Δωδεκάνησον δημοκρατικῷ τῷ τρόπῳ, ἔρχεται εἰς τακτικὴν καὶ ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος τοῦ ἀναγνωρίζει μίαν δημιουργικὴν δραστηριότητα, μίαν πρωτοβουλίαν, μίαν ἐντιμότητα, μίαν κατανόησιν τῶν ἀναγκῶν του καὶ διοικητικὰς ἱκανότητας οὐχὶ τὰς συνήθεις. Εἶμαι βέβαιος, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀσφαλῶς ὅλα αὐτὰ ἐνοχλοῦν τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ τοὺς τοπικοὺς πολιτικούς μας ἀντιπάλους, οἱ ὁποῖοι ὑπεκίνησαν καὶ τὴν ἐπερώτησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι δὲν δύνανται νὰ συνέλθουν ἀκόμη — ἐννοῶ τοὺς τοπικούς μας πολιτικοὺς ἀντιπάλους — δὲν δύνανται νὰ συνέλθουν ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἧτταν τῶν τελευταίων ἐκλογῶν καὶ ἐν ὄψει τῆς ἀναπληρωματικῆς ἐκλογῆς εἰς τὴν Δωδεκάνησον, εἰς περίπτωσιν ἐκπτώσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαεμμανουήλ, κινοῦν πάντα λίθον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ἐκπροσώπου της κ. Ρεμπάκου. Ὁ σκοπὸς εἶναι προφανής. Ἐγείροντες θόρυβον γύρω ἀπὸ τὸ ἔργον τοῦ Νομάρχου, προσπαθοῦν νὰ δημιουργήσουν κατάλληλον κλῖμα διὰ τὴν τυχὸν ἀπομάκρυνσίν του, ἐκ τῆς ὁποίας προσδοκοῦν νὰ ἀποκτήσουν πολιτικὰ ὀφέλη. Ἐλπίζουν ἔτσι ὅτι θὰ ἐπιτύχουν τὴν ἀνακοπὴν τοῦ Κυβερνητικοῦ ἔργου καὶ τῆς συντελουμένης προόδου ἐν Δωδεκανήσῳ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν, ὅμως, οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ τοὺς εἴπω ὅτι ἡ ἐλπίς των εἶναι ματαία. Ὁ Δωδεκανησιακὸς λαός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐλεύθερος, πλέον, ἀπὸ 12 ἐτῶν, γνωρίζει ποῖοι πράγματι ἐνδιαφέρονται δι’ αὐτὸν καὶ ποῖοι κάμνουν τεχνητὸν θόρυβον. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, ἀπτόητος ἀπὸ τὰς ἐπικρίσεις καὶ μὴ παρασυρομένη ἀπὸ τὸν θόρυβον, θὰ συνεχίσῃ τὸ ἐπηυξημένον της ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν Δωδεκάνησον, πιστεύουσα ὅτι ἐπιτελεῖ ἓν ἐπιβεβλημένον καθῆκον ἔναντι ἑνὸς νεωστὶ ἀπελευθερωθέντος τμήματος τοῦ Ἔθνους τὸ ὁποῖον ἐπὶ σειρὰν αἰώνων ζοφερᾶς δουλείας, ὑπὸ ποικιλωνύμους κατακτητάς, διατηρεῖ ἀναλλοίωτον τὴν ἐθνικήν του πίστιν. (Χειροκροτήματα).

§307Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀτύχημα, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀσχολεῖται αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, καθ’ ἣν στιγμήν, ἐκτὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἴσως ἀποφασίζεται, ὄχι κατὰ τὸν ἐπιβαλλόμενον τρόπον ἡ τύχη τῆς Κύπρου. Ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν πρόκειται περὶ τοῦ κ. Ρεμπάκου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ἑνὸς προσώπου εἰς τὸ ὁποῖον ἀνετέθη ἡ Διοίκησις τῆς Δωδεκανήσου, ἑνὸς τμήματος τῆς Χώρας μας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ μίαν ἀπὸ τὰς πλέον εὐπαθεῖς περιοχάς, δύναται κατὰ ἕνα τρόπον νὰ δικαιολογηθῇ, ὅτι ἔπρεπε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ συζητήσῃ, καθ’ ὃν τρόπον συζητεῖ τὸ θέμα. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἄλλο ἀτύχημα, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὅτι δύο Ὑπουργοὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἐπεχείρησαν, μεθ’ ὅσα κατὰ καιροὺς ἠκούσθησαν, καὶ ὅσα ἐγράφησαν ἀπὸ τῶν στηλῶν τῶν ἐφημερίδων ἐναντίον τοῦ κ. Νομάρχου, ἐπεχείρησαν κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν νὰ δικαιολογήσουν τὰ ἀδικαιολόγητα, διὰ νὰ φθάσουν εἰς ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ φθάσουν, μετατοπίζοντες τὴν ἐπερώτησιν, διὰ τὴν μὴ ἀντικατάστασιν τοῦ κ. Ρεμπάκου, διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία κατάστασις πραγματικῆς ἐννοίας τοῦ Κράτους. Πέραν τούτου, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀφορμὴν λαβὼν ἀπὸ μίαν ἀτυχῆ διατύπωσιν καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας ἐπερώτησιν, ἐπεχείρησε νὰ διαπράξῃ δύο τινά: Πρῶτον, νὰ διαχωρήσῃ τὴν ἰδικήν μας διατύπωσιν, ἀπὸ ἐκείνην τῶν ἄλλων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ ὡς συκοφαντικήν, ἐνῷ πρόκειται περὶ ταυτοσήμου διατυπώσεως. Εἰς τὴν ἰδικήν μας περίπτωσιν συνέβη τὸ ἑξῆς καὶ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ εἰς τὰ πρακτικά, διότι εἶναι θέμα καλῆς πίστεως καὶ γενναιοφροσύνης καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχουν αὐτὰ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Εἰς τὴν ἰδικήν μας διατύπωσιν ὑπῆρχε, ὅτι ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου ἐχρησιμοποίησε καὶ χρησιμοποιεῖ πρόσωπα ἐθνικῶς ἀνάξια. Ἐν συνεχείᾳ, ὅμως, κατὰ τὴν δακτυλογράφησιν ἐγένετο τὸ γνωστὸν λάθος. Ὅταν εἴδομεν ἐκτυπωθεῖσαν τὴν ἐπερώτησιν, ἠθελήσαμε νὰ διορθώσωμεν τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ γνωρίζει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀφ’ ἧς γίνῃ ἡ καταχώρησις δὲν γίνεται διόρθωσις. Καὶ ὑπάρχει ἡ παράδοσις, μόνον ὅταν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνῃ διόρθωσις. Πέραν αὐτοῦ, ὅμως, λόγῳ τῆς ἀφορμῆς αὐτῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέπτυξε καὶ μίαν πρωτότυπον θεωρίαν, ὅτι προκειμένου περὶ Δωδεκανήσου, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπορρίπτωνται τὰ πάθη, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνωνται διαχωρισμοὶ καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ μία λήθη ἐπὶ τῶν ἀξίων καὶ ἀναξίων ἐθνικῶς. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας ἰδιαιτέρως—ἐπαναλαμβάνω—ἰδιαιτέρως ἐπιμελεῖτο, θὰ ἔλεγον, νὰ μὴ ἀναξέωνται τὰ πάθη καὶ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀφορμαὶ καὶ ἀναξέονται τὰ πάθη εἰς βάρος τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος. Δὲν εἴμεθα, λοιπόν, ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ κατηγορηθῶμεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐὰν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐὰν κατηγοροῦμεν ὁλόκληρον τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, τοῦτο τὸ πράττομεν, διότι, ἐνῷ προκειμένου περὶ αὐτῆς τῆς κατηγορίας τῶν ἐθνικῶς ἀναξίων, θέλει νὰ λησμονήσῃ, προκειμένου, ὅμως, περὶ μιᾶς ἄλλης κατηγορίας προσώπων, προκειμένου περὶ μιᾶς κατηγορίας Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπῆρξαν ἐθνικῶς ἀνάξιοι, ἀλλὰ διὰ λόγους κομματικούς, γνωστούς, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐπιμένει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν αὐτόν. Καὶ προκειμένου περὶ Δωδεκανήσου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω ὅτι ὑπῆρξε Δωδεκανήσιος ἀγωνιστής, ὁ Παπαναστασίου, ὁ ὁποῖος κατεδικάσθη ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τοῦ διχασμοῦ καὶ ἀπέθανεν εἰς τὰς φυλακάς, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας αἰτήσεις, ὅτι ἦτο ἀσθενὴς καὶ ὅτι πρόκειται νὰ ἀποθάνῃ, χωρὶς νὰ τοῦ δοθῇ ἡ κατὰ νόμον ἐπιβαλλομένη ἀπόλυσις, λόγῳ ἀνηκούστου βλάβης. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μιᾶς ἄλλης ἀπόψεως, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἄστοχος ἡ διατύπωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Διαχωρισμὸς βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται προκειμένου περὶ τοῦ Δωδεκανησιακοῦ λαοῦ, ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῶν ἐλαχίστων προσώπων εἰς τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἀνατεθοῦν ὕψιστα ἀξιώματα εἰς μίαν περιοχήν, ὅπως εἶναι τοῦ Νομάρχου, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐρευνᾶται ἡ περίπτωσις. Ὅταν, κύριε Ὑπουργέ, ζητεῖτε πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων, προκειμένου διὰ τὸν τελευταῖον ὁδοκαθαριστὴν τοῦ Δήμου, ἢ τῆς Κοινότητος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐρευνᾶτε περὶ τοῦ ποία ὑπῆρξεν ἡ πολιτεία προσώπων, εἰς τὰ ὁποῖα ἀντιτίθενται ἀξιώματα, ὡς τὰ τοῦ Δημάρχου, ἢ προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποτελέσουν τὸ ἄμεσον διοικητικὸν περιβάλλον εἰς ἕνα τόσον νευραλγικὸν σημεῖον;...

§308Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ δὲν εἶπον τὶ προτιμῶ, οὔτε εἶπον, ὅτι προτιμῶ νὰ μὴ ὑπάρχουν διακρίσεις, Εἶπον, ὅτι σύμπας ὁ πολιτικὸς κόσμος, ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, εἴτε διότι δὲν ἐπεξέτεινε τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου «περὶ Δοσιλόγων», εἴτε διότι δὲν ἐδημιουργήθη θέμα ἐπ’ αὐτοῦ, προετίμησεν νὰ ἀποφύγῃ τὰς διακρίσεις. Εἶναι δὲ γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1947 μέχρι σήμερον, ἀπὸ μίαν 11ετίαν αἱ διακρίσεις δὲν ἀνεθερμάνθησαν. Ἀπόδειξιν δὲ τούτου ἀποτελεῖ ὅτι ὁ Ροδιακὸς λαὸς τὸ 1954 ἐψήφισε Δήμαρχον, ὁ ὁποῖος συμβαίνει νὰ ἔχῃ τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ἰθαγένειαν, συνέπεια τῆς ὁποίας εἶναι νὰ ἀποτελῇ μέλος τοῦ Κόμματος καὶ νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὸν Ἰταλικὸν στρατόν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ταῦτα συνέβαινον ἐν Ρόδῳ, λόγῳ τῆς λήθης ἡ ὁποία ἐπεκράτησε, καλῶς ἢ κακῶς, πῶς θὰ ἤρχετο ὁ Νομάρχης, διὰ λογαριασμὸν ἑνὸς ἐκλεγέντος διὰ τῆς ψήφου τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν τὸν διορίζω, διότι ἔχει τὴν μεγάλην Ἰταλικὴν ἰθαγένειαν; Ἐάν, κύριοι, νομίζῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅτι ὑπῆρξεν ἐσφαλμένη ἡ γραμμὴ ποὺ ἠκολούθησεν ὁ πολιτικὸς κόσμος μέχρι σήμερον καὶ εἴπῃ, ὅτι πρέπει νὰ ἀναθερμανθοῦν αἱ διακρίσεις καὶ οἱ διχασμοί, ἂς τὸ κάμῃ. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον, ὅμως, δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς.

§309Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἴπατε, τὶ νομίζει ὁ λαὸς τῆς Δωδεκανήσου, ἢ τὶ ἔκαμε ὁ πολιτικὸς κόσμος κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη. Ἐκεῖνο ὅμως, ποὺ ἐνδιαφέρει ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς σημερινῆς. Καὶ σᾶς εἶπον, ὅτι ἡ ἰδική μας παράταξις ἐπιδιώκει τὴν λήθην μέχρι πάθους, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἐθνικὴ ἑνότης. Ἀλλὰ ἐκεῖ ὅπου τεχνηέντως ἐδημιουργήθησαν κατηγορίαι, εἰς βάρος προσώπων, τὰ ὁποῖα ἠγωνίσθησαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ τῆς Δωδεκανήσου, ἐξακολουθεῖ ἡ παράταξις ἡ ἰδική σας νὰ διατηρῇ τὰ διαχωριστικὰ αὐτὰ κριτήρια. Καὶ σᾶς ἠρώτησα, διὰ τίνα λόγον ἐξακολουθῆτε νὰ ἐπιμένετε νὰ ζητῆτε πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων, ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ διορισθῇ ὁδοκαθαριστὴς εἰς τὴν τελευταίαν Κοινότητα; Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρόκειται περὶ εὐπαθοῦς περιοχῆς καὶ ὅτι θὰ πρέπει ἡ συζήτησις νὰ γίνεται προσεκτικῶς, εἶναι ἀναμφισβήτητον. Νομίζω, ὅτι ὅλοι ἐνθυμούμεθα προσπάθειαν τῶν τυράννων τῆς Κύπρου, νὰ ἐμφανίσουν εἰς τὴν διεθνῆ κοινὴν γνώμην, ὅτι δῆθεν ὁ Δωδεκανησιακὸς λαὸς νοσταλγεῖ τὴν Ἰταλικὴν διοίκησιν. Αὐτὸ τὸ στοιχεῖον πρέπει νὰ κάμῃ πάντας ἡμᾶς, ὅταν συζητοῦμεν περὶ Δωδεκανήσου, νὰ εἴμεθα προσεκτικοὶ καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν, νὰ ἐπιλέγῃ μετὰ μεγίστης προσοχῆς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ τοποθετήσῃ ἐκεῖ, διὰ νὰ εἶναι ὅ,τι καλύτερον δύναται νὰ διαθέσῃ ὁ τόπος αὐτός. Καὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξηνέχθη αὐτὴ ἡ καταγγελία θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ σπεύσῃ κατεπειγόντως νὰ δώσῃ ριζικὴν λύσιν, νὰ ἀντικαταστήσῃ δηλαδὴ ἀμέσως, ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δικαίως ἢ ἀδίκως ἐδημιούργησαν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὴν Δωδεκάνησον. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἐπὶ τῆς οὐσίας, πρόκειται νὰ προσθέσω δύο περιπτώσεις μόνον, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ παρακαλέσω τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν νὰ θελήσῃ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν. Ὑπάρχει τὸ ραδιόφωνον Δωδεκανήσου, ὑπάρχει ἰδιαίτερος σταθμὸς ὁ ὁποῖος κυριαρχεῖται ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ τὸ περιβάλλον του, ἐδημοσιεύθη δὲ ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ καὶ ἀσφαλῶς ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἔχῃ λάβει γνῶσιν, ὅτι ὁ ραδιοσταθμὸς αὐτὸς οὐδέποτε, καθ’ ὅλον τὸ διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον εἶναι Νομάρχης ὁ κ. Ρεμπάκος, ἔκαμε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἐξυμνῇ τὴν τριανδρίαν Ρεμπάκου, δικηγόρου Πετρίδη καὶ τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, καὶ νὰ κάμνῃ προπαγάνδαν ὑπὲρ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Οὐδέποτε ὑπῆρξε περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνέφερε καὶ τὸ παραμικρὸν σχόλιον, τὸ ὁποῖον νὰ ἀνεφέρετο εἰς οἱονδήποτε Κόμμα, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀνέφερε πράγματι σχόλια ἀναφερόμενα εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ τὰ σχόλια αὐτὰ ἦσαν δυσφημιστικά. Ἐδημοσιεύθη καὶ ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ ὅπως ἀνέφερα καὶ πάρα πάνω, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρξε διάψευσις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ καὶ τοῦτο μᾶς κάμνει νὰ ὑποθέσωμεν ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀκριβῆ. Πέραν τοῦ ραδιοφώνου, ὑπάρχει ὡρισμένη συμπεριφορὰ τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ κύκλου του ἔναντι τοῦ Τύπου καὶ θέλω νὰ προσθέσω ὡρισμένα στοιχεῖα. Εἰς τὴν Ρόδον ἐκδίδεται ὁ «Φρουρὸς τῆς Δωδεκανήσου». Πρόκειται περὶ ἀντιπολιτευομένης ἐφημερίδος, ἡ ὁποία ἐξεδιώχθη τοῖς μέχρι τοῦδε ἀπὸ τὸ τυπογραφεῖον, ἐνῷ οὐδέποτε ἠνωχλήθη ἡ «Ροδιακή». Καὶ αὐτὰ ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν κ. Κ. Τσάτσον τὰ κατήγγειλεν ἐπισήμως. Ἀνακοινώσεις, διακηρύξεις δίδονται σχεδὸν κατ’ ἀποκλειστικότητα εἰς τὴν «Ροδιακήν». Τὸ πρᾶγμα ἔχει σημασίαν, διότι αἱ ἀνακοινώσεις ἀποτελοῦν πολύτιμον δημοσιογραφικὸν στοιχεῖον, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἀποτελοῦν καὶ πηγὴν ἐσόδων τῶν ἐφημερίδων διότι καταχωροῦνται βάσει ἀμοιβῆς. Πέραν αὐτοῦ, κατηγγέλθη ἐπισήμως ἀπὸ Ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ Τύπου τῆς Δωδεκανήσου, ὅτι ὁ Νομάρχης ἐκυκλοφόρησε ἐγκυκλίους διὰ τῶν ὁποίων συνιστᾶ εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας τῆς Δωδεκανήσου νὰ σπεύσουν νὰ καταβάλουν τὴν συνδρομὴν πρὸς τὴν «Ροδιακήν».

§310Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Πότε ἔγινεν αὐτό; Ὄχι μόνον διὰ τὴν «Ροδιακήν», ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἄλλας ἐφημερίδας.

§311Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ Νομάρχης τῆς Δωδεκανήσου θὰ πρέπει νὰ μεταβληθῇ εἰς εἰσπράκτορα τῶν ἐφημερίδων. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ καταγγελία πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τῆς 26.1.1957. Ἡ συμπεριφορὰ αὐτὴ τοῦ Νομάρχου πρὸς δύο ἀποφασιστικῆς σημασίας ὄργανα τὰ ὁποῖα διαμορφώνουν τὴν κοινὴν γνώμην, ραδιόφωνον, Τύπος, θὰ ἀπετέλει χαρακτηριστικὸν στοιχεῖον, θὰ προσέθετον, νὰ κρίνῃ τις, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον πρόκειται περὶ Νομάρχου ἢ πρόκειται περὶ Γκαουλάϊτερ ὁ ὁποῖος ἀποκλειστικὸν σκοπὸν ἔχει νὰ καταστήσῃ τὴν Δωδεκάνησον κομματικὸν φέουδον τῆς Κυβερνήσεως. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, κυκλοφοροῦν φῆμαι — τὸ συζητεῖ ὁλόκληρος ὁ Δωδεκανησιακὸς λαός, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἐπίσημος διάψευσις, ἡ ὁποία νὰ καθησυχάζῃ τὴν κοινὴν γνώμην — ὅτι τὸ 1957, ὅτε οἱ Βασιλεῖς μετέβησαν εἰς Δωδεκάνησον διὰ νὰ διανείμουν τὰ γνωστὰ βιβλιάρια προικοδοτήσεως κορασίδων, ἀνεκοινώθη ἐκεῖ, ὅτι ὁ κ. Ρεμπάκος κατέθεσεν εἰς τὸ ἁρμόδιον Ταμεῖον διὰ νὰ γίνῃ διανομὴ βιβλιαρίων εἰς 70 κορασίδας, 70.000 δραχ. Τὸ πρᾶγμα φαίνεται νὰ ἔχῃ ὡς ἑξῆς: Ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ προέρχονται ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τοῦ Ο.Δ.Α.Π.Δ.Δ. Ἡ ἀνακοίνωσις δὲν προσδιώρισεν αὐτὸ τὸ στοιχεῖον καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ἔμεινε μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ κ. Ρεμπάκος προσέφερεν 70.000 δραχμὰς διὰ προικοδότησιν 70 κορασίδων. Ἐπισήμως αὐτὸ τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἀνέφερα δὲν ἔχει μέχρι τῆς στιγμῆς διαψευσθῆ. Εἰς τὰ Συμβούλια τῶν διαφόρων ἑταιριῶν ἢ Ὀργανισμῶν, ὅπως τοῦ Ο.Δ.Α.Π.Δ.Δ., διορίζονται πρόσωπα τῆς ἀποκλειστικῆς ἐκλογῆς καὶ ἐγκρίσεως τοῦ Νομάρχου καὶ λέγεται ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ ὑποχρεοῦνται εἰς ἀντάλλαγμα τοῦ διορισμοῦ νὰ καταβάλλουν ἕνα ποσοστὸν ἐκ τῶν ἀποδοχῶν των ὑπὲρ τοῦ Τοπικοῦ Ταμείου τῆς

Ε.Ρ.Ε.

§312Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Πῶς τὸ εἴπατε, δὲν τὸ κατάλαβα.

§313Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἶπον τὸ ἑξῆς καὶ θὰ τὸ γνωρίζετε, ἐὰν εἶσθε Δωδεκανήσιος. Ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη εἰς τὴν Δωδεκάνησον, συζητεῖ, γνωρίζει καὶ κατά τινα τρόπον κατηγγέλθη διὰ δημοσιευμάτων κ.λ.π. ὅτι εἰς τοὺς διαφόρους Ὀργανισμούς, ὅπως ὁ Ο.Δ.Α.Π.Δ.Δ. οἱ διοριζόμενοι ὡς ἐργαζόμενοι, πρέπει νὰ ἐπιλέγωνται ἀπὸ τὸν κ. Ρεμπάκον ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ διορισμοὶ πρέπει νὰ τύχουν τῆς ἐγκρίσεώς του. Εἰς ἀντάλλαγμα τοῦ διορισμοῦ των οἱ διοριζόμενοι, ποσοστὸν ἐκ τῶν ἀποδοχῶν των τὸ καταβάλλουν εἰς τὸ Τοπικὸν Ταμεῖον τῆς Ε.Ρ.Ε.

§314Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ἀπεριορίστως τοιαῦτα πράγματα εἰς τὸ Σῶμα;

§315Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἠμπορεῖ ὄχι μόνον ἀορίστως ἀλλὰ καὶ συκοφαντικῶς.

§316Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπήγατε εἰς τὴν Ρόδον; Πῶς ἔχετε αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, πῶς τὰ λέγετε αὐτὰ ἐδῶ τὰ συκοφαντικὰ πράγματα;

§317Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐκάματε μίαν ἐρώτησιν, πρέπει νὰ περιμένετε τὴν ἀπάντησιν.

§318Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Ἐὰν δὲν δώσητε τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ ἐπερώτησις.

§319Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν εἶναι αἴθουσα Εἰρηνοδικείου, εἶναι αἴθουσα Βουλῆς. Εἰς τὴν Βουλὴν φέρονται ὡρισμένα στοιχεῖα, καταγγέλλονται ὡρισμένα περιστατικὰ καὶ εὐθύνη τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν εἶναι νὰ ἐρευνοῦν ἐὰν ἐξακολουθοῦν καὶ νὰ ἐπιβάλλουν τὰς κυρώσεις. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος δι’ ἑκάστην περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν οἱ ἐπερωτῶντες θέλει νὰ μετατραπῇ ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἰς αἴθουσαν Εἰρηνοδικείου, εἰς αἴθουσαν ἀκροαματικῆς διαδικασίας, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἀλλάξῃ ὁ ρόλος τῆς Βουλῆς. Καταγγέλλομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ κοινὴ γνώμη τῆς Δωδεκανήσου ἀνησυχεῖ, καταγγέλλομεν ὅτι συνέβη, σὺν τοῖς ἄλλοις, καὶ αὐτὸ τὸ περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἀνέφερον. Παρόντες εἶναι δύο Ὑπουργοί, παρόντες ὑπάρχουν εὐτυχῶς, καὶ ἀντιπρόσωποι τῆς Δωδεκανήσου, χρέος ἰδικό των εἶναι νὰ ἐρευνήσουν καὶ νὰ ἐπιβάλουν κυρώσεις, ἐὰν εἶναι ἀληθῆ. Ἐὰν δὲν εἶναι ἀληθῆ καὶ εὐχόμεθα νὰ μὴ εἶναι ἀληθῆ, διότι, ἀλλοίμονον ἐὰν εἶναι ἀληθῆ, ἐὰν δὲν εἶναι ἀληθῆ, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει αὐτὸ σημαίνει ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὁ κ. Νομάρχης, δὲν ἔπεσε καὶ εἰς αὐτὸ τὸ ὀλίσθημα. Ἔχω ἄλλας, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ πολίτας ἐγγράφους καὶ προφορικὰς καταγγελίας, ὡς αὐτὰς τὰς ὁποίας ἀνέφερα καὶ θὰ τὰς ἀναφέρω κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπερωτήσεως. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ παράλειψιν βαρυτάτου καθήκοντος ὅταν ἔχετε ἀναλόγους καταγγελίας καὶ δὲν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ τὰς φέρητε ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἁρμόδιοι, διὰ νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα...

§320Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι καταγγέλλουν;

§321Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι ἐὰν δὲν ὑπῆρχε εἰς τὴν Δωδεκάνησον τὸ κλῖμα περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ εἶχον τὸ θάρρος, ὄχι μόνον νὰ καταγγείλουν ἀνοικτὰ καὶ διὰ τῶν στηλῶν τοῦ Τύπου καὶ διὰ διαβημάτων εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ δὲν θὰ εὑρίσκοντο καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπέκυπτον εἰς τὸν ἐκβιασμὸν αὐτόν. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι δυνατόν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἰς μίαν συζήτησιν, νὰ θέλετε νὰ μοῦ ὑφαρπάσητε ὀνόματα προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ καταστοῦν θύματα διώξεων.

§322Γ. ΧΑΡΙΤΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ὑπεκφυγή.

§323Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐζητήσατε κυρώσεις, ἐν περιπτώσει ἐπαληθεύσεως τῶν καταγγελιῶν. Ἐν περιπτώσει συκοφαντικῶν καταγγελιῶν, δὲν νομίζετε ὅτι καὶ τότε πρέπει νὰ ὑπάρξουν κυρώσεις;

§324Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν κάμνομεν συμφωνίαν. Ἐγὼ κάμνω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι ἔχω καθῆκον νὰ κάμνω.

§325Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία συμφωνία.

§326Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Σεῖς ἠθελήσατε νὰ διαστρέψητε τὰ πράγματα καὶ εἴπατε ὅτι μόνον ἡ ἰδική μας ἐπερώτησις ἔχει αὐτὴν τὴν διατύπωσιν.

§327Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἐπερώτησίς σας, ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον, εἶναι καθαρῶς συκοφαντική. Ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος ἔχει πανομοιότυπον ἐπερώτησιν, ἐδήλωσεν ὅτι ἔσφαλε καὶ ἐζήτησε διόρθωσιν, σεῖς δὲν τὸ ἐζητήσατε καθόλου. Ἡ συνέπεια εἶναι ὅτι μέχρι σήμερον ἡ ἐπερώτησίς σας, ὅπως καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Μητσοτάκη, δημοσιευθεῖσαι εἰς τὸν Τύπον, ἄφησαν τὸ βασικὸν στοιχεῖον εἰς βάρος τοῦ κ. Ρεμπάκου, ὅτι παρέμεινε κατὰ τὴν κατοχὴν τὴν ξενικὴν καὶ συνειργάζετο κατὰ τρόπον ἀνάξιον μὲ τοὺς Ἰταλοὺς καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμυνθῇ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ ἐντύπωσις αὐτὴ ἔμεινεν ἐπὶ ἕνα περίπου ἔτος. Δὲν εἶναι συκοφαντικὴ ἡ ἐπερώτησις οὔτε τοῦ ἑνὸς βουλευτοῦ, οὔτε τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα διεβιβάσθησαν μέσῳ τοῦ κ. βουλευτοῦ, εἶναι συκοφαντικά.

§328Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς διηυκρίνισα ὅτι διόρθωσις τῶν πρακτικῶν, τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς ἠθελήσαμεν νὰ κάμωμεν, δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ, διότι κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἀφ’ ἧς ἔγινεν ἡ καταχώρησις, δὲν ἐπιτρέπεται πλέον διόρθωσις.

§329Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἰς τὸν Τύπον ἐκάματε καμμίαν ἀνακοίνωσιν, ὅτι δὲν ἠμπορέσατε νὰ κάμητε καμμίαν διόρθωσιν;

§330Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τί θὰ ἐκάμναμεν ἡμεῖς εἶναι δικαίωμα ἰδικόν μας, δὲν θὰ γίνῃ ἐδῶ συμφωνία καὶ ἀπορῶ διατὶ ἐπιδιώκετε νὰ γίνῃ συμφωνία, ἴσως διὰ νὰ ἐξέλθητε ἀπὸ μίαν δυσχερῆ θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε.

§331Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τί συμφωνίαν νὰ κάμωμεν;

§332Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἴχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ὑποβάλωμεν ἐπερώτησιν, διότι ἐλέγετο ὅτι ἐχρησιμοποιήθησαν καὶ χρησιμοποιοῦνται πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐθνικῶς ἀνάξια. Ἀφ’ ἧς ὅμως, κατεχωρήθη δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν νὰ κάμωμεν τὴν διόρθωσιν. Σεῖς ἐπροχωρήσατε καὶ ἠθελήσατε νὰ κάμητε ἕνα διαχωρισμὸν προκαταλαμβάνοντες δὲ ἐδώσατε τὴν ἀπάντησιν προτοῦ ἀκούσητε τὴν ἀνάπτυξίν μας, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἐπιφυλαχθῆτε νὰ ἀκούσητε τὰς ἀπόψεις μας καὶ μετὰ νὰ ἀπαντήσητε. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι ἐξ ὅσων ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ ὅλους τοὺς συναδέλφους, νομίζω ἐπίσης ὅτι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐπεχείρησαν νὰ ὑπερασπίσουν μίαν ἀτυχῆ ὑπόθεσιν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ καταλήγω εἰς ἕνα συμπέρασμα ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ λόγους καὶ εὐθιξίας καὶ συμφέροντος καὶ πολιτικῆς τάξεως ἡ Κυβέρνησις, οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, νὰ ἀποφασίσουν νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν ἄμεσον ἀντικατάστασιν προσώπων, τὰ ὁποῖα διὰ τῆς πολιτικῆς των δικαίως ἢ ἀδίκως, ἔγιναν πρόξενοι οἱασδήποτε καταστάσεως, ὡς αὐτή, τὴν ὁποίαν καταγγέλλομεν διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μας. Μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποδείξῃ ὅτι εἰς τὴν Δωδεκάνησον δὲν ἐπικρατεῖ καθεστὼς κομματικῆς διαρκείας.

§333ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Ζερβὸς ἔχει τὸν λόγον.

§334Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη, μετὰ τὴν πολύωρον συζήτησιν, παρακαλῶ νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§335ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ δὲν ἐξηντλήθη ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων, ἡ συζήτησις θὰ συνεχισθῇ καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν, κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§336ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§337ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 5.45′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ. μ.)