1958.02.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 61η

ΠΕΜΠΤΗ 6 Φεβρουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν ἀπάντησίν μου ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ ἐλαιολάδου εἶπον, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς ἠγοράσθησαν 3.000 τόννοι ἐλαιολάδου. Ἐκ παραδρομῆς οἱ πρακτικογράφοι ἀνέγραψαν ὅτι θὰ ἀγορασθῶσι 23.000 τόννοι. Αὐτὴ εἶναι ἡ διόρθωσις.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ ἀναγράφουν πράγματι αὐτὰ ποὺ εἴπατε, ὅτι ἠγοράσθησαν 3.000 τόννοι ἐλαιολάδου. Συνεπῶς ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§5Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων), Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀνεγέρσεως Τουριστικοῦ Ξενωδοχείου ἐν Θεσσαλονίκῃ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κονίτσας καὶ Χ. Γουλόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Σχινᾶς, Χ. Σκουτέρης, Δ. Καρατζένης, Γ. Μεταξᾶς, Γ. Βογιατζῆς, Σ. Εὐστρατιάδης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Π. Βαρδινογιάννης, Γ. Τραυλινός, Γ. Ἐργαζάκης, Ε. Βενιζέλος καὶ Β. Ἀλεξᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ρηγόπουλος, Α. Δρούλιας, Γ. Μεταξᾶς, Γ. Πλατῆς, καὶ Ν. Ζαρντινίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Καρασπήλιος καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Σκυλλάκος, Ι. Ριζιώτης, Θ. Ἀνδρεάδης, Κ. Πετρόπουλος, Γ. Πρίφτης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)57 Ν.Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θωμᾶ Ἰωαννίδου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τὸν νόμον ἐκποίησιν οἰκοπέδου τοῦ Δήμου Βερροίας καὶ ζητοῦντος τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων καὶ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ὑπευθύνων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Γαληνὸς καὶ Π. Γλιγλῆς, διὰ τηλεγραφήματός των ζητοῦν ἄμεσον οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν Δήμου Πλωμαρίου, αἱ ζημίαι τοῦ ὁποίου ὑπερέβησαν τὸ 1.000.000, ἀναστολὴν τῶν χρεῶν τῶν πληγέντων ἀγροτῶν καὶ ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν, χορήγησιν δανείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Ταμείου Καστορίας καὶ Νεστορίου, παραπονουμένων διὰ τὴν μεροληπτικὴν μεταχείρισιν τῶν συναδέλφων των τοῦ Δήμου καὶ ζητούντων τὴν τακτοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καθενῶν, ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν κατοίκων διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἐλαιοδένδρων καὶ ἀμπέλων τῶν καταστραφέντων ὑπὸ τοῦ παγετοῦ, ἀναστολὴν εἰσπράξεων τῶν χρεῶν, χορήγησιν δανείων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἐλπινίκης, χήρας Νικολάου Κυριακοῦ, ζητούσης τὴν ἀποδέσμευσιν οἰκίας, περιελθούσης αὐτῇ ἐκ κληρονομίας τοῦ καταδικασθέντος συζύγου της. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Μακεδονίας–Θρᾴκης (Τμῆμα Καβάλας) ζητούσης ὅπως τύχουν ἀσφαλίσεως πάντες οἱ ὑπερήλικες ἐφημεριδοπῶλαι, καθιερωθῇ ἑνιαῖον ποσοστὸν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν τῶν ἐπαρχιῶν ἐπὶ τῶν πωλουμένων ὑπ’ αὐτῶν φύλλων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Τ.Ε., προερχομένων ἐκ τῶν Τ.Τ.Τ., διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἀποκλεισμόν των ἐκ τοῦ ΤΑΠΟΤΕ καὶ ζητούντων συνταξιοδότησιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καζαβητίου Θάσου, ζητοῦντος ἔναρξιν συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου ἐν Θάσῳ καὶ ἐπαναφορὰν τῆς διατάξεως τῶν ἑπταβάθμων ὡς βρωσίμων. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ποταμιᾶς Ἀχέροντος, ζητοῦντος ὅπως ἡ Τ.Α.Ε. διευκολύνῃ τὴν ἐξόφλησιν τῶν χρεῶν τῶν παραγωγῶν, διότι ἡ βαμβακοκαλλιέργεια ἐκ καιρικῶν συνθηκῶν ἀπέδωσε μόνον 30 ὀκάδας κατὰ στρέμμα. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἡγουμενίτσης–Φιλιατῶν, ζητούσης ὅπως υἱοθετηθῇ ἐξαγορὰ ἐλαιολάδου Θεσπρωτίας καὶ ἡ ἵδρυσις δύο Κέντρων εἰς Ἡγουμενίτσαν καὶ Πέρδικαν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ν.Α.Τ., διαμαρτυρομένης διὰ τὴν χορήγησιν μηδαμινῶν συντάξεων δραχ. 330 εἰς τοὺς ναυτικοὺς συνταξιούχους καὶ ζητούσης τὴν βελτίωσίν των. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας καὶ Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀρχιφυλάκων καὶ Ἀγροφυλάκων, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων τοῦ κλάδου των. Οἱ βουλευταὶ Πρεβέζης–Ἄρτης κ. κ. Θ. Χαβίνης καὶ Δ. Κρόκος καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Πρεβεζάνων Ἀθηνῶν καὶ τῶν Ὀργανώσεων Πρεβέζης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν χορήγησιν ἐλαχίστων πιστώσεων διὰ κοινωφελῆ ἔργα τοῦ Νομοῦ Πρεβέζης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἔξαρχος, Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Ταρμπάζης, Μ. Πέσπας καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Τρικάλων, ζητοῦντος ἐπέκτασιν τῶν ἐξαγγελθέντων ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Θεσσαλίας μέτρων καὶ εἰς τὰς περιφερείας Τρικάλων– Καρδίτσης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ὄσσης Λαρίσης, ζητούντων ἀποφυλάκισιν τοῦ συγχωριανοῦ των Μπήκα Γεωργίου τοῦ Χαδούλη, κρατουμένου εἰς τὰς φυλακὰς Αἰγίνης. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν Βυρσοδεψῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας αὐτῶν, παραχώρησιν μιᾶς φόρμας (στολῆς) κατ’ ἔτος καὶ ἑνὸς ζεύγους ὑποδημάτων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν κληρούχων Κοινότητος Ὑδρομύλων Καβάλας, διαμαρτυρομένων διότι ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Νομοῦ Καβάλας, τοὺς ἀφαιρεῖ κληροτεμάχια γαιῶν ἅτινα οὗτοι ἔλαβον ἀπὸ τὸ ἔτος 1929 ἐκτάσεως 1.000 περίπου στρεμμάτων καὶ ἐγκαθιστᾷ ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Λασκαρίδης, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Κ. Τσιγάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Ἐλευθερουπόλεως, «Ἡ Ἕνωσις», διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τῶν καπνεργατικῶν αἰτημάτων καὶ ζητοῦντος τὴν ἄμεσον ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν ὡς καὶ τὴν ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν ἐκκρεμῶν καπνεργατικῶν αἰτημάτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Προοδευτικοῦ Συλλόγου «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος» καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων Ἄνω Χαλανδρίου, ζητούντων ἐπέκτασιν τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Χαλανδρίου μέχρι τῆς Πλατείας Φλύας. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἡγουμενίτσης–Φιλιατῶν, ζητούσης ὅπως υἱοθετηθῇ συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου Θεσπρωτίας εἰς Ἡγουμενίτσαν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Λασκαρίδης, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως Σωματείου Καπνεργατῶν Καβάλας «Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις», ζητουσῶν τὴν ἄμεσον ἀπορρόφησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Ο. Χ.Ο.Α. χρηματοδοτούμενα ἔργα, τὴν παροχὴν ἐκτάκτων ἐπιδομάτων ἀνεργίας εἰς πάντας τοὺς δικαιωθέντας τοιούτων καὶ τὴν τροποποίησιν τῶν νόμων 2384)53 καὶ 2519) 53. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἐμποροβιομηχανικοῦ καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Μυτιλήνης, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν ὑποστάντων ἐκ τῶν πλημμυρῶν ζημίας ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ ἀπόρων Πλωμαρίου, παροχὴν μακροπροθέσμων δανείων εἰς τοὺς ἐμπόρους, ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας, ἀναστολὴν χρεῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Φλωρίνης, παραπονουμένων διότι οὗτοι καίτοι αὐτοκαλλιεργηταὶ ἀπὸ εἰκοσαετίας καὶ πλέον τῆς ἐκτάσεως «Γιάτσοβο» Φλωρίνης, δὲν ἀποκατεστάθησαν ἐπ’ αὐτῆς, ἀλλὰ ἐπροτιμήθησαν ἄλλοι μὴ γεωργοὶ καὶ μὴ αὐτοκαλλιεργηταὶ τοῦ κτήματος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Παπαδημητρίου Β. Θανασέκου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ἐργατῶν Καπνοῦ Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούσης ἔνταξιν τῶν μελῶν της εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ τὴν ἐξίσωσιν τῶν συντάξεών των πρὸς τὰς τῶν ἄλλων συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α., διατήρησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ἐπὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ἄμεσον ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος καὶ αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 50%. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Φοιτητῶν καὶ Σπουδαστῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν Ν. Δ. 132) 46, ζητούντων παράτασιν τῆς προθεσμίας ἥτις ἔληξεν τὴν 30.12.57, διὰ νὰ δυνηθοῦν καὶ περατώσουν τὰς σπουδάς των. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Καλλιθέας, Φλωρίνης, παραπονουμένων διὰ τὴν παράνομον κατάληψιν τῶν ἰδιοκτησιῶν των ὑπὸ τοῦ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου καὶ τὴν καταχώρησιν τούτων εἰς τοπογραφικὸν σχεδιάγραμμα ὡς ἐγκαταλελειμμένων, καὶ ζητούντων τὴν ἄμεσον ἀκύρωσιν τοῦ τοπογραφικοῦ σχεδιαγράμματος καὶ ἀπόδοσιν τῶν κτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζαγορᾶς, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Πορταριᾶς–Ζαγορᾶς–Χορευτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζαγορᾶς, ζητοῦντος οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῆς Κοινότητός του, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν τελευταίων πλημμυρῶν ζημιῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης, Π. Γλιγλῆς καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουσι ψήφισμα τοῦ συγκροτηθέντος ἐν Κερκύρᾳ τὴν 15ην τρέχοντος συλλαλητηρίου, δι’ οὗ ζητεῖται ἡ λῆψις μέτρων προστασίας τοῦ ἐλαίου, ἤτοι ἄμεσος συγκέντρωσις αὐτοῦ εἰς τιμὴν οὐχὶ κατωτέραν τῶν 22,40 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, αὐξανομένης τῆς ποσότητος παραδόσεως, ἄμεσον χορήγησιν δανείων καὶ λιπασμάτων εἰς τοὺς πληγέντας παραγωγούς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Διδασκάλων Ἀργολίδος, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν διδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατοϋπαλλήλων καὶ ἐργοστασίου πορσελάνης Νέας Μάκρης–Ἀττικῆς, ζητούντων ἀναστολὴν τοῦ πλειστηριασμοῦ τοῦ ἐργοστασίου τούτου, διενεργουμένου ἐπισπεύσει τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης καὶ ρύθμισιν τοῦ ζητήματος καταβολῆς ὡς προνομιούχων τῶν δεδουλευμένων ἀποδοχῶν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Νέας Φιλοθέης, ζητοῦντος διάνοιξιν τῆς κεντρικῆς ἀρτηρίας λεωφόρου Νεαπόλεως, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ὡς ἄνω συνοικισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Χαλκιδέων, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ τμήματος τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Χαλκίδος καὶ ζητοῦντος ἄμεσον διάθεσιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ τμήματος τούτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Παιονίας τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς ζητούντων ἀπόσπασιν τῆς Ἐπαρχίας Παιονίας ἐκ τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς καὶ ὑπαγωγὴν αὐτῆς εἰς τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Νομοῦ Ἠλείας, παραπονουμένων διὰ τὴν μεροληπτικὴν μεταχείρισιν τῶν συναδέλφων των τοῦ Δήμου Πατρέων καὶ ζητούντων τὴν μονιμοποίησιν ἁπάντων τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1184) 25.1.1958 ἐγγράφου ὑμῶν, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 979 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση, σχετικῶς μὲ τὰς γενομένας κρατήσεις καὶ ἀποδόσεις εἰς τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τρίτους ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῶν ἐνοριακῶν ναῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν ἱερῶν ἐνοριακῶν ναῶν νομικαὶ ὑποχρεώσεις καὶ παρακρατήσεις προβλέπονται ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 2200)1940 «περὶ ἐνοριακῶν ναῶν καὶ ἐφημερίων», καὶ τοῦ Α. Ν. 536)45 «περὶ μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου» διατιθέμεναι ὑπὲρ καθαρῶς ἐκκλησιαστικῶν σκοπῶν καὶ συνίστανται 25% διὰ τὴν ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ταμείων καταβολὴν τῆς μισθοδοσίας τοῦ ἐφημεριακοῦ κλήρου. Ὡς γνωστόν, ὁ λογαριασμὸς οὗτος εἶναι ἐλλειμματικός, καλυπτομένου τοῦ ἐλλείμματός του ὑπὸ τοῦ Δημοσίου

(Α. Ν. 536)45).

6% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως καὶ Ἀρωγῆς Ὀρθοδόξου Ἐφημεριακοῦ Κλήρου Ἑλλάδος (Τ.Α.Κ.Ε.) διὰ συντάξεις τῶν κληρικῶν. 6% ὑπὲρ τῶν Μητροπολιτικῶν Γραφείων πρὸς μισθοδοσίαν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Μητροπόλεων. 2% ὑπὲρ τῶν Μητροπολιτικῶν οἰκημάτων. 3% ὑπὲρ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω τὸ ἀναφερόμενον ὅτι ὁ φόρος ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ἀνέρχεται εἰς 25% δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 948 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ν. Κιτσίκη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Στρέφι Ἠλείας, ἐχορηγήσαμεν κατὰ τὸ λῆξαν οἰκονομ. ἔτος 100.000 δραχμὰς καὶ ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τούτου τυγχάνει κατὰ τὸ Ν. Δ. 3620)56, τὸ Συμβούλιον τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐχορήγησε κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκον. ἔτος 50.000 δρχ. πρὸς ἀποπεράτωσιν. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος θὰ μεταβιβασθῇ εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον ποσὸν ἐκ δραχμῶν 2.800.000 δρχ. πρὸς ἀνέγερσιν καὶ ἀποπεράτωσιν σημαντικοῦ ἀριθμοῦ διδακτηρίων, ἐκ τούτων δὲ θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐκ νέου ἐνίσχυσις τοῦ Σχολικοῦ Ταμείου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13234)17.12.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 704 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Ἐλασσόνος τοποθετοῦνται ἤδη δύο νηπιαγωγοὶ μία διὰ μεταθέσεως ἐκ τῆς περιφερείας Γιαννιτσῶν εἰς τὸ Νηπιαγωγεῖον Βλαχογιάννης Ἐλασσόνος καὶ μία διὰ διορισμοῦ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητοῦ. Εὐθὺς δὲ ὡς παρασχεθῇ ἡ ζητηθεῖσα ἔγκρισις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μεριμνήσωμεν καὶ διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν λοιπῶν κενῶν θέσεων νηπιαγωγῶν εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν. Διὰ τὴν ἀνέγερσιν, ἀποπεράτωσιν καὶ ἐπισκευὴν τῶν διδακτηρίων τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, διετέθη εἴτε ἀπ’ εὐθείας παρὰ τοῦ Ὑπουργείου, εἴτε παρὰ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκον. ἔτος ποσὸν δραχ. 3.283.000 διὰ τὴν στοιχειώδη ἐκπαίδευσιν καὶ 1.700.000 διὰ τὴν Μέσην. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι σημαντικόν, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ σύνολον τῶν διατεθεισῶν πιστώσεων κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκον. ἔτος ἀνήρχετο εἰς δρχ. 88.504.000 δι’ ὅλον τὸ Κράτος. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος θὰ διατεθῇ σημαντικὸν ποσὸν πρὸς κάλυψιν μεγάλου μέρους τῶν ἀναγκῶν. Τὸ ὡς ἄνω ποσὸν θὰ μεταβιβασθῇ εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ κατανέμῃ τοῦτο εἰς τὰς Σχολικὰς Ἐφορείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 966 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Παλαιοπύργου Τρικάλων ἀπεστάλη εἰς τὴν ἁρμοδίαν Σχολικὴν Ἐφορείαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7699 τῆς 11.10.1956 ἐγγράφου μας καὶ ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεως συμφώνως τῷ Ν. Δ. 3620)56, τυγχάνει τὸ Συμβούλιον τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὁποίου θὰ τεθῇ κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος ποσὸν ἐκ δραχ. 1.150.000 πρὸς ἀνέγερσιν καὶ ἀποπεράτωσιν σημαντικοῦ ἀριθμοῦ διδακτηρίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀρ. 456)182 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐσωτ. 867 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ λοιπῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ ζήτημα τῆς λειτουργίας νυκτερινῆς σχολῆς ἀναλφαβήτων εἰς τὴν Κοινότητα Σταυρουπόλεως–Θεσσαλονίκης. ἀνάγεται, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3094)1954 εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς καταπολεμήσεως ἀναλφαβητισμοῦ (Ν.Ε.Κ.Α.), διὰ τῶν πόρων τῆς ὁποίας δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἡ δαπάνη τῆς ἐγκαταστάσεως ἠλεκτροφωτισμοῦ τοῦ διδακτηρίου, εἰς ὃ πρόκειται νὰ λειτουργήσῃ ἡ Σχολὴ αὕτη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 688)18.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἐρωτήσεων 876 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, «περὶ ἀποδεσμεύσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Καλλιθέας», ὅπερ χρησιμοποιεῖται, ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 ὡς φυλακαί, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων μας ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἡ ἀποδέσμευσις τοῦ διδακτηρίου τῶν ἐν λόγῳ Γυμνασίων, ἅτινα στεγάζονται ἤδη εἰς ἀνθυγιεινὰ καὶ ἀκατάλληλα οἰκήματα, τῆς τοιαύτης στεγάσεως ἀποβαινούσης, ὡς γνωστόν, εἰς βάρος τῆς ὑγείας τῆς μαθητιώσης νεολαίας καὶ τῆς ἐν γένει ἐκπαιδεύσεως αὐτῆς. Καθίσταται ὅθεν ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον ἀποδέσμευσιν τοῦ ἀνωτέρω διδακτηρίου καὶ ἀπόδοσιν τούτου εἰς τὰ Γυμνάσια Καλλιθέας, διὰ τοὺς ἀνωτέρω σοβαρωτάτους λόγους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 953 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ διορισμὸς προσωπικοῦ εἰς τὰς Ἀγροτολέσχας τοῦ Ἐθνικοῦ Βασιλικοῦ Ἱδρύματος ἀποτελεῖ θέμα ἀναγόμενον ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ἱδρύματος τούτου, ἄνευ οἱασδήποτε ἀναμίξεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη, Γ. Μπακατσέλου, Α. Ἀνωγειανάκη καὶ Μ. Τοσουνίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 922) 21.1.58 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη, Γ. Μπακατσέλου, Α. Ἀνωγειανάκη καὶ Μ. Τοσουνίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Οὐδέποτε ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπόμνημα τῶν ἐνδιαφερομένων πολιτῶν τῆς Θεσσαλονίκης περὶ τῆς ἱδρύσεως Σχολῆς Εἰκαστικῶν Τεχνῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ. Τοῦτο παρεδόθη, ὡς γνωρίζομεν, εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν ἀπ’ εὐθείας, χωρὶς νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὑπηρεσιακὴν ὁδόν, διὰ τοῦτο δὲ καὶ δὲν ἐδόθη ἀπάντησις ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Τοῦτ’ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὴν δευτέραν αἴτησίν των περὶ χορηγήσεως ἀδείας λειτουργίας τοιαύτης Σχολῆς. Ἐπὶ ταύτης ἐδόθησαν προφορικαὶ ἐξηγήσεις ὑπὸ τοῦ τότε κ. Ὑπουργοῦ. Πάντως, τὸ θέμα τοῦτο ἀπησχόλησε τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν καὶ ἐξητάζετο μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς. Ἤδη ὅμως, ἐπελήφθη κατὰ τρόπον γενικὸν ὅλων τῶν σχετικῶν μὲ τὰς Καλὰς Τέχνας ζητημάτων ἡ ἐπὶ τούτῳ συσταθεῖσα Ἐπιτροπὴ Γραμμάτων καὶ δέον νὰ ἀναμένωμεν τὰς εἰσηγήσεις αὐτῆς προκειμένου νὰ ρυθμίσωμεν κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον τὰ τῆς λειτουργίας Σχολῆς Εἰκαστικῶν Τεχνῶν καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ.) Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 949 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν χορήγησιν πιστώσεως πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Κρεσταίνων Ὀλυμπίας, τυγχάνει τὸ Συμβούλιον τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Ἠλείας, εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὁποίου θὰ τεθῇ προσεχῶς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 2.800.000, πρὸς ἀνέγερσιν καὶ ἀποπεράτωσιν τῶν διδακτηρίων τοῦ Νομοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Σπαῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Π. Πετροπουλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 399 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Σπαῆ, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Π. Πετροπουλάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Τὸ θέμα τῆς ἀνακτήσεως τῶν βαθμῶν καὶ τῆς συντάξεως μετὰ τῶν λοιπῶν παροχῶν τῶν ἀξιωματικῶν, οἵτινες εἶχον στερηθῆ τούτων, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ψηφίσματος ΝΑ)48, ἤχθη κατ’ ἐπανάληψιν ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ Ν. 2058)52 διὰ τοῦ ἄρθρου 31, τοῦ ὁποίου οὗτοι ἀποκαθίσταντο αὐτοδικαίως. 2. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τόσον εἰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ἡ διοίκησις εἶχε προβῆ εἰς τὴν διοικητικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν (περίπτωσις ἀποκαταστάσεως Ἀντισυνταγματάρχου Μωραΐτη Α.), ὅσον καὶ εἰς περιπτώσεις, καθ’ ἃς ἡ διοίκησις δὲν προέβη εἰς τοιαύτην ἀποκατάστασιν ἔκρινε τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ ν. 2058)52 ὡς ἀντισυνταγματικὴν καὶ δὲν ἐφήρμοσεν αὐτήν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι δι’ αὐτῆς δὲν ἠδύνατο νὰ καταργηθῶσιν αἱ ἐπηυξημένης τυπικῆς δυνάμεως διατάξεις τοῦ Ψηφίσματος ΝΑ)48 (πρακτικὸν 7ης συνεδριάσεως τῆς ὁλομελείας τῆς 30.4.52), ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὡς πρὸς τὸ συνταξιοδοτικὸν ζήτημα, διότι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ ν. 2058)52 δὲν ἐνηρμονίσθη πρὸς τὸ ἄρθρον 52 τοῦ Συντάγματος. 3. Πρὸς τὴν γνώμην τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου συνεφώνησε καὶ ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δημοσίου Λογιστικοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 199253)14.8.54 ἐγγράφου της, πρὸς νομιμοποίησιν δὲ τῶν μὴ νομίμως ἐνεργηθεισῶν ἐπανεγγραφῶν τῶν ἐκπεσόντων τοῦ βαθμοῦ των ἀξιωματικῶν εἰς τοὺς συνταξιοδοτικοὺς πίνακας, ἃς εἶχεν ἐνεργήσει ὁ τότε Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν κ. Γρηγορίου, ἐψηφίσθη ἡ διάταξις τῆς παρ. 9, τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ Ν. Δ. 3768)57. 4. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης εὑρεθὲν πρὸ τῶν ἄνω γνωμῶν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν (ΓΔΔΛ) ἐνόμισεν ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν ὡς ἀντισυνταγματικὴν κριθεῖσαν σχετικὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ ν. 2058)52. Ἤδη μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῆς διατάξεως ταύτης εἰς τὸ ἐσχάτως ψηφισθὲν Ν. Δ) 3768)57, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀντιμετωπίζει νέαν νομικὴν κατάστασιν, ἣν καὶ μελετᾷ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 11115) 1957 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 359 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περιφέρεια Γουμενίτσας καὶ γενικῶς ὁ Νομὸς Κιλκίς, ἔχει ἀνάγκην βελτιώσεως τοῦ ὁδικοῦ του δικτύου, περὶ τούτου ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Κιλκίς. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον ἀναγνωρίζον τὰς ἀνάγκας, συνεχῶς κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν χρηματοδοτεῖ ἔργα τοῦ Νομοῦ καὶ κυρίως γεφύρας, ὡς ἡ Ἀξιοῦ (Ἀξιουπόλεως) πρώτης προτεραιότητος ἔργον, διότι ἄνευ τούτων οὐδὲν δύναται νὰ γίνῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς βατότητος τῶν ὁδῶν. Οὕτω προχωροῦντες, ἐλπίζομεν νὰ συμπληρώσωμεν ἐντὸς τῶν ἑπομένων δύο ἐτῶν τὴν κατασκευὴν ὅλων τῶν γεφυρῶν καὶ εἶναι πολλαὶ αἱ ἐλλείψεις γεφυρῶν, ὁπότε παραλλήλως καὶ τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον θὰ προωθήσῃ τὰς ἐργασίας ὁδοστρωσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 649)16.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἰντζέ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Γενικὸς σκοπὸς τοῦ νόμου 3665)57 «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν τέκνων ἐργαζομένων» εἶναι ἡ παροχὴ ὡρισμένης οἰκονομικῆς ἐπιχορηγήσεως εἰς τέκνα ἐργαζομένων, ἢ ἐργαζομένους, σπουδαστὰς Ἀνωτάτων καὶ Ἀνωτέρων Σχολῶν, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν ἀξιόλογον πρόοδον καὶ ἐπίδοσιν εἰς τὰ μαθήματά των καὶ ἐλλείψει τῶν ἀπαραιτήτων οἰκονομικῶν μέσων συντηρήσεως καὶ κανονικῆς φοιτήσεως, δὲν δύνανται νὰ συνεχίσωσιν τὰς σπουδάς των. Φυσικὸν εἶναι κατὰ τὴν θέσπισιν ἑνὸς θεσμοῦ νὰ μὴ δίδεται εὐρεῖα ἔκτασις εἰς αὐτόν, ἀλλὰ δοκιμαστικῶς νὰ περιορίζεται ὁ κύκλος τῆς ἐφαρμογῆς του, ἐν ἀναμονῇ, διὰ τὴν περαιτέρω ἐπέκτασιν τούτου, τῶν ἀποτελεσμάτων ἐκ τῆς περιωρισμένης ἐφαρμογῆς του. Τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου ἐδόθη προτίμησις εἰς σπουδαστὰς τοῦ Πολυτεχνείου, τῆς Α.Σ.Ο. καὶ Ε. Ἐπιστημῶν, τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν καὶ τῆς Πολυτεχνικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ὅτι ἐγένετο τοῦτο πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ ἀποκλεισθοῦν διὰ παντὸς τοῦ εὐεργετήματος τοῦ νόμου οἱ σπουδασταὶ τῶν θεωρητικῶν Σχολῶν, δεδομένου ἄλλωστε, ὅτι ἐκ τοῦ νόμου παρέχεται ἡ δυνατότης ἐπεκτάσεως τῆς ὑπὸ τούτου ὁριζομένης ἐπιχορηγήσεως, δι’ ἐργαζομένους ἢ τέκνα ἐργαζομένων, σπουδαστὰς ἄλλων Ἀνωτάτων Σχολῶν, ἀλλ’ ὅτι ἐκρίθη περισσότερον ἀναγκαία ἡ ἐνίσχυσις κατὰ πρῶτον λόγον σπουδαστῶν τῶν ὡς ἄνω ἀναφερομένων Σχολῶν, πρὸς μείζονα ἐνθάρρυνσιν τῶν νέων τῶν ἐργατικῶν οἰκογενειῶν πρὸς ἐπιστήμονας συνδεομένας στενώτερον μὲ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς ὀργανώσεως καὶ βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν ἐργασίας, τὸ ὁποῖον ἐπηρεάζει ἀμέσως καὶ εὐρύτερον τὸ βιοτικὸν καὶ πνευματικὸν ἐπίπεδον τῆς τάξεως τῶν ἐργαζομένων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἠ. Ἠλιοῦ, Γ. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει κ. κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι: Καίτοι, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 689) 5.2.57 βουλεύματος τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 202) 25.6.56 γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ τὸ ἄρθρον 30 τοῦ Γ) 1946 Ψηφίσματος, ἐν τούτοις ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἡ διάταξις αὕτη, προκειμένου περὶ ἀνακοινώσεων τῶν Διοικήσεων τῶν διαφόρων Σωματείων ἢ συνδικαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Σχετικὴ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 280 τῆς 13.12.57 ἀνακοίνωσις τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἧς ἀποστέλλομεν συνημμένως ἀντίγραφον. Προκειμένου, ὅμως, περὶ Σωματείων, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον σαφεῖς πληροφορίαι ὅτι κατηυθύνοντο ὑπὸ τοῦ Κ. Κ.Ε., τὸ ὁποῖον μέσῳ τῶν Σωματείων τούτων ἤθελε νὰ κυκλοφορήσῃ προκηρύξεις μὲ προπαγανδιστικὸν ὑπὲρ τοῦ Κ. Κ.Ε. περιεχόμενον, τότε εἰδοποιεῖτο ἡ Διοίκησις τῶν Σωματείων τούτων καὶ ἔθετεν ὑπ’ ὄψιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἀντίτυπον τῆς πρὸς κυκλοφορίαν προκηρύξεως καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ περιεχόμενον τῆς προκηρύξεως ἦτο προπαγανδιστικὸν τοῦ Κ.Κ.Ε. δὲν ἐχορηγεῖτο ἡ σχετικὴ ἄδεια, τοῦτο δὲ ἀνεκοινοῦτο εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὡς ἐπίσης καὶ ὁ λόγος τῆς μὴ χορηγήσεως ἀδείας. Λογοκρισία δὲν ἠσκήθη καὶ οὐδέποτε διεγράφη ἢ ὑπεδείχθη διαγραφὴ φράσεων καθαπτομένων τῆς Κυβερνήσεως. Ἀπόδειξις τούτου, ὅτι πλεῖσται προκηρύξεις συνδικαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ ἐκυκλοφόρησαν, καίτοι κατέκρινον τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ἢ καὶ ἄλλοτε μὲ περιεχόμενον ὑβριστικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Γ.Σ.Ε.Ε. Γραφεῖον Τύπου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἐξ ἀφορμῆς δημοσιευθεισῶν πληροφοριῶν καθ’ ἃς αἱ Ἀστυνομικαὶ Ἀρχαὶ σχεδιάζουν ἢ ἐπεχείρησαν προληπτικὴν λογοκρισίαν ἐπὶ ἀνακοινώσεων καὶ προκηρύξεων τῶν Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων διευκρινίζει ὅτι οὐδὲν τοιοῦτον ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψίν της. Οὕτω οὐδεὶς ἔλεγχος ἠσκήθη ἢ ἐπεχειρήθη νὰ ἀσκηθῇ ἐπὶ ἀνακοινώσεων ἢ προκηρύξεων τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. ἐνῷ παραλλήλως οὐδεμία Ὀργάνωσις τῆς δυνάμεώς της ἀνέφερεν αὐτῇ τοιοῦτόν τι. ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πλατῆ, Σ. Μακροπούλου, Δ. Στεφάνου, Ε. Καλαντζῆ καὶ Θ. Κονίτσα. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 882 αἴτησιν καὶ ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πλατῆ, Σ. Μακροπούλου, Δ. Στεφάνου, Ε. Καλαντζῆ καὶ Θ. Κονίτσα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ὁ παρ’ ἡμῖν τηρούμενος φάκελλος τῆς Ἑταιρίας «Βωξῖται Παρνασσοῦ», ἀπεστάλη ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 273)8.1.1958 ἐγγράφου μας, ἐπὶ αἰτήσεως (ὑπ’ ἀριθ. 49) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Καλαντζῆ καὶ Θ. Κονίτσα, κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11959)9885)27.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, β) Περὶ τῆς τηρήσεως ἢ μὴ ἐπακριβῶς τῶν ὅρων, ὑφ’ οὓς ἐπετράπη εἰς τὴν Ἑταιρίαν «Βωξῖται Παρνασσοῦ» ἡ ἀποψίλωσις μικρῶν ἐκτάσεων δάσους ἐξ ἀνάγκης τῶν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν, ὑπεβλήθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7315) 23.12.1957 ἀναφορὰ τοῦ Δασαρχείου Παρνασσίδος, εἰς ἣν ἀναφέρεται ὅτι οἱ ὅροι τῆς ἀποψιλώσεως τηροῦνται. Οὐχ’ ἧττον τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2936) 58)21.1.1958 διαταγῆς του διέταξεν ἐπιμελέστερον ἔλεγχον παρ’ ὑπαλλήλων περισσότερον εἰδικῶν τόσον διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τηρήσεως ἢ μὴ τῶν τεθέντων διὰ τὴν ἀποψίλωσιν ὅρων, ὅσον καὶ διὰ τὴν διαπίστωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ἀποψιλώσεως ἀπὸ ὑδρονομικῆς πλευρᾶς, παρεκάλεσε δὲ συγχρόνως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8796)39)21.1.1958 ἐγγράφου του τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ὅπως διατάξῃ καὶ τοῦτο ἔλεγχον τῶν ἐργασιῶν ἐξορύξεως μεταλλεύματος ὑπὸ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ του εἰς τὴν ὑπ’ ὄψει περιοχὴν Παρνασσίδος. Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ πορίσματος τῆς τοιαύτης ἐξετάσεως θὰ προβῶμεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου ἀπὸ 13.1.1958 ἐρώτησίς του, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θιγόμενον εἰς τὴν ἐρώτησιν ταύτην ζήτημα, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸν τρόπον, καθ’ ὃν πρόκειται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις, ἀναφορικῶς μὲ τοὺς κατοίκους περιφερείας Ἀγυιᾶς–Μαγνησίας, τοὺς κατέχοντας καὶ νεμομένους κτήματα τοῦ Δημοσίου (Ὑπ. Οἰκονομικῶν) κείμενα ἐν τῇ περιφερείᾳ ταύτῃ, ὧν ἡ παραχώρησις εἰς αὐτοὺς προβλέπεται, ὑπὸ τὰς εἰς αὐτὸ καθοριζομένας προϋποθέσεις, ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. Διατάγματος 3784)1957, λόγῳ τῆς ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Οἰκον. Ἐφορίας ἐκδόσεως, πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ὡς ἄνω Ν. Διατάγματος σχετικῶν πρωτοκόλλων αὐθαιρέτου καταλήψεως τῶν ἐν λόγῳ κτημάτων τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς διὰ τὴν ὡς ἄνω χρῆσιν αὐτῶν βεβαιώσεως εἰς βάρος τούτων διαφόρων ποσῶν, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον διὰ τὴν ἐξέτασιν καὶ ρύθμισιν τοῦ ὁποίου ἁρμόδιον καθ’ ὁλοκληρίαν εἶναι τό, πρὸς ὃ ἐπίσης ἀπευθύνεται ἡ ἐρώτησις αὕτη, Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 724 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατὰ παρασχεθείσας ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. πληροφορίας, προεκηρύχθη ὑπὸ τούτου διαγωνισμὸς ἐκποιήσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀχυροκυτταρίνης διενεργηθησόμενος τὴν 31.3. 58. Αἱ ὑποβληθησόμεναι προσφοραὶ πρὸς ἀγορὰν ἑνιαίως τοῦ ὑφισταμένου συγκροτήματος τοῦ ἐργοστασίου (κινητῶν καὶ ἀκινήτου) δύνανται νὰ ἀφορῶσιν. Α) Εἴτε εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐργοστασίου δι’ ἀμέσου καταβολῆς τοῖς μετρητοῖς τοῦ τιμήματος καὶ διάθεσιν ὑπὸ τοῦ ἀγοραστοῦ τοῦ περαιτέρω ἀπαιτηθησομένου κεφαλαίου πρὸς συμπλήρωσιν καὶ θέσιν ἐν λειτουργίᾳ τοῦ ἐργοστασίου. Β) Εἴτε εἰς ἀγορὰν τοῦ ἐργοστασίου δι’ ἀμέσου καταβολῆς τοῖς μετρητοῖς τοῦ τιμήματος καὶ περαιτέρω χρηματοδότησιν τοῦ ἀγοραστοῦ πρὸς συμπλήρωσιν καὶ θέσιν ἐν λειτουργίᾳ τοῦ ἐργοστασίου διὰ δανείου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Γ) Εἴτε εἰς ἀγορὰν τοῦ ἐργοστασίου παρεχομένης πιστώσεως τοῦ τιμήματος ἐπὶ καταλλήλῳ ἀσφαλείᾳ καὶ περαιτέρω χρηματοδότησιν καὶ θέση ἐν λειτουργίᾳ τοῦ ἐργοστασίου διὰ δανείου Ο.Χ.Ο.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 567)58 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου κ.λ.π., σχετικῶς μὲ τὴν ἀξίωσιν τοῦ Τελώνου Κεφαλληνίας, ὅπως καταβληθῶσι δασμοὶ καὶ φόροι, ἐπὶ τροφίμων διατεθέντων δωρεάν, ὑπὸ πλοιοκτητῶν παροπλισθέντων πλοίων, εἰς τὰ ἐν Ἀργοστολίῳ Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα, Γηροκομεῖον καὶ Ὀρφανοτροφεῖον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν, λαβοῦσα γνῶσιν τῆς ἀνωτέρω πληροφορίας ἐκ σχολίων τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων τῆς 8ης τρέχοντος, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.131)8.1.58 τηλεγραφικῆς διαταγῆς τῆς, πρὸς τὸ Τελωνεῖον Κεφαλληνίας, ᾐτήσατο σχετικὰς πληροφορίας. Τὸ Τελωνεῖον τοῦτο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109)9.1.58 τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς του, ἀνέφερεν ἡμῖν ὅτι, οὐ μόνον ἡ ὡς ἄνω πληροφορία, περὶ εἰσπράξεως δασμῶν εἶναι, ἀνακριβής, ἀλλ’ οὔτε κἂν ἐζητήθη ἀποβίβασις τροφίμων προοριζομένων διὰ τὰ ἐν λόγῳ Ἱδρύματα. Δέον πρὸς τούτοις νὰ σημειωθῇ ὅτι εἰδικῶς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ κατεψυγμένων κρεάτων, ὁ Τελώνης ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀξιώσῃ τὴν καταβολὴν δασμῶν, διότι ταῦτα, καὶ δι’ ἐμπορίαν ἀκόμη εἰσαγόμενα, εἶναι ἀτελῆ μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1958, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1944)25.10.57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὰ ἀνωτέρω, ὁ Τελώνης ἐπεβεβαίωσε καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 205)17.1.1958 λεπτομεροῦς ἀναφορᾶς του, δι’ ἧς ὑπέβαλε προσέτι καὶ τὰς ἀπὸ 17.1.58 ἐπιστολὰς τῶν Παναγ. Κότσορου καὶ Ἠλία Βαρθολομιοῦ, ἀντιπροσώπων τῶν ἐφοπλιστῶν Μαρκεσίνη καὶ Βλασσοπούλου καὶ πρακτόρων τῶν παροπλισθέντων πλοίων «ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ» καὶ «ΜΑΡΙΑ–ΤΕΡΕΖΑ», δι’ ὧν οὗτοι ἐπιβεβαιοῦσιν ὅτι, ὡς ἁρμόδιοι, οὐδέποτε ἐζήτησαν ἀποβίβασιν τροφίμων, τῶν παροπλισθέντων τούτων πλοίων, πρὸς δωρεὰν διάθεσιν εἰς Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα τῆς νήσου. Τὴν ἀνακρίβειαν τῆς σχετικῆς πληροφορίας ἐγνωρίσαμεν καὶ εἰς τὰς ἀναγραψάσας ταύτην ἐφημερίδας «Καθημερινή», «Ἐλευθερία» καὶ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ.489) 11.1.58 ἐγγράφου μας, ὅπερ αἱ ἐν λόγῳ ἐφημερίδες ἐδημοσίευσαν προβᾶσαι εἰς ἐπανόρθωσιν τοῦ σχολίου των τῆς 8.1.58. Ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Κ.489) 11.1.58 ἐγγράφου μας διαβιβάζομεν συνημμένως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἐν Ἀθήναις τῇ 11.1.1858 Ἀριθ. Πρωτ. Κ. 489. Πρὸς τὰς Ἐφημερίδας 1) «Καθημερινή», 2) «Ἐλευθερία», 3) «Ἐθνικὸς Κῆρυξ». Θέμα: «Παρέχομεν πληροφορίας ἐπὶ σχολίων ἀναφερομένων εἰς τὴν ἀξίωσιν παρὰ τῆς Τελων. Ὑπηρεσίας εἰσπράξεως δασμῶν ἐπὶ δωρεὰν παρεχομένων εἰς Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα τροφίμων». Εἰς τὸ φύλλον τῆς 8ης τρέχοντος τῶν ὑμετέρων ἐφημερίδων, ἀνεγράφη σχόλιον, καθ’ ὃ τὸ Τελωνεῖον Κεφαλληνίας ἠξίωσε τὴν καταβολὴν δασμῶν καὶ φόρων ἐπὶ τροφίμων διατεθέντων δωρεάν, ὑπὸ πλοιοκτητῶν παροπλισθέντων πλοίων εἰς τὰ ἐν Ἀργοστολίῳ Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα, Γηροκομεῖον καὶ Ὀρφανοτροφεῖον. Τὸ Τελωνεῖον τοῦτο, εἰς ἀπάντησιν τηλεγραφικῆς διαταγῆς μας, ἀνέφερεν ἡμῖν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 109) 9.1.58 τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς του, οὐ μόνον ἡ ὡς ἄνω πληροφορία περὶ εἰσπράξεως δασμῶν, εἶναι ἀνακριβής, ἀλλ’ οὔτε κἂν ἐζητήθη ἀποβίβασις τροφίμων διὰ τὰ ἐν λόγῳ Ἱδρύματα. Σημειοῦμεν ἀκόμη ὅτι καὶ τὰ δι’ ἐμπορίαν εἰσαγόμενα κατεψυγμένα κρέατα, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1944) 25.10.57 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου 1958, εἰσάγωνται ἀτελῶς καὶ συνεπῶς ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ κρεάτων, τὸ Τελωνεῖον ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀξιώσῃ εἴσπραξιν δασμῶν.

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΘΕΟΔ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 58) 45) 3.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 797 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν παραχώρησιν οἰκοπέδων τοῦ Δημοσίου εἰς τὰς Ἁλυκὰς Βόλου πρὸς τοὺς σεισμοπλήκτους βιοτέχνας, ἐπαγγελματίας κ.λ.π. Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀνάγεται εἰς τὴν ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Νομάρχου Μαγνησίας, δυνάμει τοῦ νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως» καὶ εἰδικώτερον δυνάμει τοῦ νόμου 3286) 1955, παρ’ οὗ καὶ ἐζητήσαμεν σχετικὰς πληροφορίας. Παρὰ τῇ ὑπηρεσίᾳ μας δὲν ἐκκρεμεῖ τοιοῦτον θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠ. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 639)331 ἀπὸ 16.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 878 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Ν. Δ. 3787) 57 προβλέπεται ἡ δωρεὰν ἢ ἐπὶ μειωμένῳ τιμήματι κατὰ περίπτωσιν παραχώρησις ἀγροτικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου εἰς τοὺς κατόχους γεωργούς, οὐχὶ δὲ καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ τούτων ἀπὸ τῆς καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων μισθωμάτων, ἅτινα, ἐφ’ ὅσον ἐβεβαιώθησαν, κατ’ οὐδεμίαν διάταξιν νόμου δύνανται νὰ διαγραφῶσιν. Ἡ μόνη διευκόλυνσις, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ εἰς τοὺς τοιούτους ὀφειλέτας (καὶ ἐν προκειμένῳ τοὺς κατοίκους τοῦ χωρίου Μελιβοίας (Ἀθανάτης) Ἁγιᾶς, εἶναι ἡ εἰς πολλὰς δόσεις καταβολὴ τῶν ὀφειλῶν των τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§7Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ἡμερῶν ἤρχισεν ἡ συζήτησις δύο νομοσχεδίων, τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς» καὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Ταμείου Συντάξεων Καπνεργατῶν». Παραδόξως βλέπομεν τὸ μὲν νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ» νὰ εἶναι πρῶτον, τὸ δὲ νομοσχέδιον περὶ καπνεργατῶν νὰ εἶναι ἕκτον. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἑνὸς νομοσχεδίου πρέπει νὰ προταχθῇ παντὸς ἄλλου νομοσχεδίου. Βεβαίως προηγεῖται τὸ νομοσχέδιον «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς», ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητον, κύριε Πρόεδρε, νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον «περὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν». Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἐκκρεμὲς ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τριανταπέντε χιλιάδας ἀνθρώπους.

§8Α. ΖΑΚΚΑΣ. Διατὶ ἐγκατελείφθη ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου περὶ καπνεργατῶν; Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον πρᾶγμα, κύριε Πρόεδρε, κρατοῦμεν τὸν κόσμον εἰς ἀγωνίαν.

§9Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ ἐκτιμήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ὀξεῖαν καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήνωμεν εἰς τὴν μέσην ἕνα νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀρχίζωμεν ἄλλο.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται ἡ προεκφώνησις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§11Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ γνωστὸν νομοσχέδιον περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2348)1953 ἦτο ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἐπὶ ἓν ἔτος, ἤρχισεν ἡ συζήτησις καὶ διεκόπη. Προβλέπομεν ὅτι δὲν θὰ συζητηθῇ σύντομα, διότι τὰ νομοσχέδια τὰ ὁποῖα προηγοῦνται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν χρειάζονται μεγάλην συζήτησιν. Πρέπει νὰ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ ρυθμισθοῦν τὰ ζητήματα τῶν καπνεργατῶν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀναβάλλεται διότι ἀπουσιάζει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κειμένων διατάξεων».

§13Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ πολύ, ἐπειδὴ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν χρῄζει συζητήσεως κατ’ ἀρχὴν δεδομένου ὅτι εἶναι ἕνα συνοθύλευμα ἑκατὸν εἴκοσι διατάξεων τροποποιούντων τὰς βασικὰς διατάξεις περὶ σχεδίου πόλεως καὶ ἐπειδή, ἀφ’ ἑτέρου, εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη καὶ ἐπείγουσα νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον διότι κινδυνεύει νὰ κτισθῇ καὶ αὐτὸς ὁ Παρθενών, σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε ἄνευ συζητήσεως τὸ νομοσχέδιον καὶ τὴν ἑπομένην ἑβδομάδα τὸ συζητοῦμεν κατ’ ἄρθρον ὥστε θὰ εἶναι δυνατὸν ὁ κάθε βουλευτὴς νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του εἰς τὰς ἐπὶ μέρους διατάξεις καὶ τροπολογίας τοῦ νομοσχεδίου.

§14Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει πράγματι θέματα ἀρχῆς, εἶναι μία σειρὰ διατάξεων, αἱ ὁποῖαι φυσικὰ δὲν εἶναι ὅλαι εὔστοχοι. Καὶ ὑπάρχει καὶ μία σειρὰ τροπολογιῶν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ὀρθὸν εἶναι νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει θέμα ἀρχῆς καὶ τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα συζητοῦμεν τὰ ἄρθρα.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον νὰ γίνῃ συζήτησις.

§16Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχήν.

§17Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον προϋπόθεσιν ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, εἰς ὡρισμένα ἐνδιαφέροντα σημεῖα, νὰ δοθῇ ἄνεσις χρόνου εἰς τοὺς κυρίους βουλευτάς, νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς συμφωνεῖ ἡ Βουλὴ ὅπως τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον γίνῃ δεκτὸν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον.

§19Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τότε τὸ κρατοῦμεν, νὰ γίνῃ δεκτὸν μόνον κατ’ ἀρχήν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε. Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος λέγει: «Οὐδεμία πρότασις νόμου γίνεται δεκτὴ ἐὰν δὲν συζητηθῇ καὶ ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς .... (ἀναγινώσκει) ....».

§21Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον νὰ συζητηθῇ σήμερον.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς δευτέραν συζήτησιν τότε θὰ συζητηθῇ λεπτομερῶς. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κειμένων διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ».

§23Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀρχομένης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤμην εἰσηγητής, τῆς πλειοψηφίας, κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτὴν ἐξετράπη. Ἐγὼ ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας περιωρίσθην εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὡς ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἐντελῶς ὑπηρεσιακὸν καὶ διοικητικῆς φύσεως νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον οὔτε κἂν ἔχει ἀρχήν.

§24Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι Κανονισμός, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἔλεγχος.

§25Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Δύο λέξεις θὰ εἴπω, ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ συνέχισις τῆς συζητήσεως μὲ τὸν ἴδιον ρυθμὸν καὶ ἔκτασιν. Ἐὰν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν μὲ τὸν ἴδιον ρυθμὸν καὶ τὴν ἰδίαν ἔκτασιν τὸ θέμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ θὰ πελαγοδρομήσωμεν, διότι ἀσφαλῶς ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θὰ θελήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ. Λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει ἡ συζήτησις νὰ περιωρισθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, διότι καὶ ἐγὼ ὡς βουλευτὴς θὰ εἶχον ἀσφαλῶς πολλὰ νὰ εἴπω ἐπὶ τοῦ γενικοῦ θέματος τοῦ Τουρισμοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰδικώτερον νὰ ἐκφράσω πικρὰ παράπονα, διὰ τὴν ἄδικον μεταχείρισιν τῆς περιφερείας μου, διότι ἐγένετο πράγματι ἄδικος μεταχείρισις, εἰς τὴν κατανομὴν τῶν τουριστικῶν πιστώσεων. Θὰ παρεκάλουν, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος τὸ ἐτόνισεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἀλλὰ καὶ τὸ Προεδρεῖον, νὰ περιορίσῃ τὴν συζήτησιν εἰς τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ μὴ ἐπεκταθῇ εἰς τὸ ὅλον τουριστικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας, τὸ ὁποῖον ἐλπίζω, ὅτι θὰ μᾶς δοθῇ συντόμως ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Μπακλατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§27Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Ἀποσκίτης, ὡμίλησε παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ ἔδωσε τρόπον τινὰ μαθήματα πρὸς τοὺς βουλευτάς, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ χειρίζωνται ἐκεῖνα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔρχονται πρὸς συζήτησιν. Τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐφ’ ὅσον δίδεται μία εὐκαιρία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ, εἶναι, νομίζω, ὑποχρέωσις ὅλων μας νὰ λάβωμεν τὸν λόγον καὶ νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις τῶν ἰδικῶν μας περιφερειῶν, ἀπὸ τὰς ὁποίας προερχόμεθα καὶ αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐν ἐξεγέρσει, διότι ἔχουν τελείως παραμεληθῆ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν. Ὁ Τουρισμὸς εἶναι ὄντως ἕνας ἀπὸ τοὺς σπουδαιοτέρους πλουτοπαραγωγικοὺς συντελεστὰς τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας καὶ διὰ τοῦτο, οἱαδήποτε ἐνέργεια ποὺ τείνει εἰς τὴν προαγωγὴν του, πρέπει νὰ τυγχάνῃ τῆς γενικῆς ἐπιδοκιμασίας, ἀνάλογοι δὲ ἐνέργειαι τῆς Κυβερνήσεως δέον νὰ τυγχάνουν τῆς ἰδικῆς μας ὑποστηρίξεως. Ὁ Τουρισμὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἤρχισε κἄπως νὰ προωθῆται, ἀλλὰ δὲν ἔχει φθάσει εἰς τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχε φθάσει. Ἑπομένως, κατ’ ἀρχὴν δεχόμεθα τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ κάμωμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, κύριοι βουλευταί, αἰσθάνομαι καὶ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐκ μέρους τῆς ἰδιαιτέρας μου πατρίδος, τῆς Κρήτης. Ἐνῷ κατὰ τὰ τρία ἐρχόμενα ἔτη διατίθενται 837 ἑκατομ. δι’ ἔργα τουριστικά, ἤτοι διὰ περίπτερα, ξενῶνας, ξενοδοχεῖα, δρόμους τουριστικοὺς κ.λ.π. εἰς τὴν Κρήτην δὲν δετέθη οὔτε μία δραχμή. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, μᾶς ὑπεσχέθη εἰς προηγουμένην συζήτησιν, ὅτι θὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, τὶ διετέθησαν διὰ τὴν Κρήτην, διὰ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν παρημελήθη καὶ ἡ Κρήτη. Κύριοι βουλευταί, ἔχει παρεξηγηθῆ ἡ Κρήτη. Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ἐὰν ἐξαιρεθῇ ἡ κεντρικὴ ἀρτηρία, ἡ ὁποία συνδέει τὰς πόλεις Χανιὰ–Ρέθυμνον καὶ Ἡράκλειον, ἀπόστασις 150 χιλιομέτρων, οὐδεμία ἄλλη ὁδὸς τῆς προκοπῆς ὑπάρχει. Ὅλαι αἱ ὁδοὶ εἶναι κατεστραμμέναι καὶ εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ περισσότεροι δρόμοι ἔχουν γίνει μὲ προσωπικὴν ἐργασίαν τῶν κατοίκων. Διαμαρτυρόμεθα διότι πουθενὰ ἀλλοῦ δὲν ἐγένετο αὐτό. Ὅταν ἐκυβέρνα ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, οὐδέποτε ἐστράφη πρὸς τὴν πατρίδα του, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ ὅτι κάμνει διάφορον μεταχείρισιν. Ἡ Κρήτη εἶχε τὸ εὐτύχημα, νὰ μὴ εἶχε συμμοριτοπόλεμον καὶ ἠδύνατο νὰ γίνουν πολλὰ ἔργα. Δυστυχῶς, ὅμως, δὲν ἔγινε τίποτε καὶ σήμερον ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου, ὑπάρχει ἔντονος ἡ διαμαρτυρία τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ ὅτι παρημελήθη τελείως ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ Τουρισμοῦ καὶ ὅτι δὲν διετέθη οὐδὲν ποσόν. Διερμηνεύων τὴν γνώμην τῆς περιφερείας μου, διαμαρτύρομαι καὶ ἐπικαλοῦμαι καὶ τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμήν, τὴν στοργὴν τοῦ Κράτους ἀνάλογον, πρὸς ὅλας τὰς περιφερείας. (Χειροκροτήματα).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§29Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀλίγα τινὰ θέλω νὰ εἴπω, διότι ἂν καὶ τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι ἐξαιρετικὰ μέγα, ἐν τούτοις ἡ προοπτικὴ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν νομίζω ὅτι ἐπιτρέπει τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀντιμετώπισιν τούτου. Δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει γίνει ἀντιληπτόν, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει συλληφθῆ ἀκόμη ἀκριβῶς τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Τουρισμός, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα προβλεπόμενα δημόσια ἔσοδα, ὁ ὁποῖος ἐὰν καταλλήλως καλλιεργηθῇ, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ μίαν σημαντικὴν λύσιν εἰς τὴν δημοσίαν οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Διὰ νὰ γίνῃ, ὅμως, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίζεται ἡ παροῦσα κατάστασις, ἡ ὁποία ἔχει ἀναθέσει τὸ θέμα τοῦ χειρισμοῦ τῶν ζητημάτων τοῦ Τουρισμοῦ εἰς ἕνα συλλογικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον κυρίως, βασίζεται εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐθελοντικῆς προσφορᾶς ἐργασίας. Συμβαίνει μὲ τὸν Τουρισμόν, ὅ,τι μὲ τὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα τῆς Χώρας, εἰς τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των μόνον ἐθελονταί. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ μὲ τὸν νέον νόμον τὸν παρόντα ὑπὸ συζήτησιν, ἐξακολουθεῖ νὰ διέπεται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀρχήν. Τοῦτο κατ’ ἐμέ, ἀποδεικνύει σαφῶς, ὅτι, δὲν ἔχει γίνει ἀντιληπτόν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ δὲν ἔχει συλληφθῆ πῶς πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ. Ἡ ἀπασχόλησις τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται εἰς τὸν Τουρισμόν, δὲν ἐπιτρέπεται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ πάρεργον. Πρέπει νὰ εἶναι ἔργον τακτὸν καὶ ἔργον ἀμειβόμενον καλῶς. Οἱοσδήποτε εὐϋπόληπτος κύριος, ὁ ὁποῖος εἶναι πολιτισμένος, ὁ ὁποῖος ἔχει ταξιδεύσει, ὁ ὁποῖος ἔχει ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς αὐτῆς καὶ μόνον. Τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ ἀποτελεῖ μίαν σημαντικὴν ἔκφανσιν τῆς δημοσίας ζωῆς τοῦ τόπου, τῶν δημοσίων μας οἰκονομικῶν καὶ ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, θὰ ἔπρεπε νὰ διαρθρωθῇ καὶ θὰ ἔπρεπε ἀπαραιτήτως νὰ δημιουργηθῇ ἕνα ὄργανον κρατικὸν μὲ τακτὰ καθήκοντα. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ἔχωμεν διηρθρωμένην ὑπηρεσίαν μὲ τακτὴν ἐργασίαν τῶν ὑπηρετούντων καὶ ἀμειβομένων διὰ τὴν ἐργασίαν των αὐτήν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδώσῃ πᾶσα προσπάθεια, ἡ ὁποία καταβάλλεται διὰ τὸν Τουρισμόν. Οὐδεὶς ποτὲ ἐσκέφθη, κύριοι, νὰ πάρῃ ἕνα τμῆμα τῶν δημοσίων ἐσόδων, σημαντικὸν καὶ νὰ τὸ ἀναθέσῃ εἰς ἕνα ἵδρυμα, ὑπὸ τὴν μορφὴν φιλανθρωπικοῦ σωματείου. Φερ’ εἰπεῖν, οὐδεὶς ποτὲ ἐσκέφθη τὸ θέμα τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας νὰ τὸ ἀναθέσῃ εἰς ἕνα συλλογικὸν ὄργανον, εἰς τὸ ὁποῖον διάφοροι κύριοι νὰ ἔρχωνται καὶ νὰ προσφέρουν ἐθελοντικῶς τὰς ὑπηρεσίας των. Διατὶ τὸ κάμνουν αὐτὸ εἰς τὸν Τουρισμόν; Ἀπόδειξις τῆς ἀκριβείας αὐτῶν τῶν ὁποίων λέγω, εἶναι, ὅτι ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα γίνονται προγράμματα διὰ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν, ἐν τούτοις διὰ τὸν Τουρισμὸν οὐδὲν πρόγραμμα μακρᾶς πνοῆς ὑπάρχει. Ὅταν λέγω οὐδὲν πρόγραμμα μακρᾶς πνοῆς, θὰ ἤθελον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕνα πρόγραμμα τοὐλάχιστον 10 ἐτῶν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπου ἀρχίζομεν σχεδὸν ἀπὸ τὸ μηδέν, ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἕνα μακρόπνοον πρόγραμμα. Ἀλλὰ πρόγραμμα ὡς αὐτὸ τὸ ὁποῖον σήμερον παρουσιάζεται μὲ τὴν διάθεσιν 800 ἑκατομ. διὰ τρία ἔτη, δὲν ἀντιμετωπίζει, κατὰ τὴν γνώμην μου, κατ’ οὐσίαν τὸ θέμα. Καὶ θὰ σᾶς δώσω νὰ ἀντιληφθῆτε, πῶς ἐννοῶ τὸ θέμα. Ἀσχολούμεθα εἰς τὸ νὰ κάμνωμεν ξενοδοχεῖα. Ἡ προσπάθεια αὐτὴ εἶναι πράγματι ἀξιέπαινος. Ἐπίσης ἀσχολούμεθα καὶ μὲ τὴν κατασκευὴν δρόμων. Ἐρωτᾶται, ὅμως, ἔχει μελετηθῆ τὸ θέμα τῶν συγκοινωνιῶν ἐν τῷ συνόλῳ του; Ἔχουν ἐξετασθῆ οἱ παράγοντες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν σειρὰν προτεραιότητος ποὺ θὰ δοθῇ διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου; Ἔχουν συλλεχθῆ ὅλα τὰ στοιχεῖα, ὥστε νὰ ἐξαχθῇ τὸ τελικὸν συμπέρασμα, τί συμφέρει τὸν Τουρισμὸν διὰ νὰ δοθῇ ἡ σειρὰ προτεραιότητος εἰς τὴν κατασκευὴν ὁδικοῦ δικτύου; Τὰ ξενοδοχεῖα ἐπίσης, τὰ ὁποῖα κατασκευάζονται ἀπὸ τὸν Τουρισμόν, εἶναι πάρα πολὺ καλά. Δὲν ἔχω νὰ εἴπω τίποτε, μὲ τὴν μόνην διαφοράν, ὅτι αἱ τιμαί των ἀπευθύνονται πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀποτελοῦν σήμερον τὸν μέγαν ὄγκον τῶν τουριστῶν. Ὁ τουρίστας σήμερον, τόσον ὁ ξένος, ὅσον καὶ ὁ Ἕλλην, δὲν εἶναι ὁ τουρίστας ἐκεῖνος ποὺ ὑπῆρχε πρὸ μιᾶς 10ετίας, ἢ πρὸ μιᾶς 20ετίας. Δὲν εἶναι ὁ λόρδος, ὅπως τὸν ἔλεγαν τότε, ὁ ὁποῖος ἠδύνατο νὰ ἐξοδεύῃ χρήματα, ἀλλὰ εἶναι ὁ ὑπάλληλος ἢ ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος ἔχει συνηθίσει νὰ ταξιδεύῃ διὰ νὰ ἐπισκέπτεται τὰ διάφορα μέρη καὶ ὁ ὁποῖος ὡς εἶναι ἀντιληπτόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώνῃ τὰς μεγάλας τιμὰς ποὺ ζητοῦν τὰ πολυτελῆ ξενοδοχεῖα. Ἐπίσης, ἔχομεν στρέψει τὴν προσοχήν μας, μόνον εἰς τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείων ὕπνου. Ἀλλὰ ὁ ἄνθρωπος, δὲν εἶναι μόνον πνεῦμα, εἶναι καὶ σῶμα, καὶ ὡς τοιοῦτος, ἔχει ἀνάγκην καὶ τροφῆς. Τὸ θέμα τῆς ἐξευρέσεως τῆς τροφῆς διὰ τοῦ Τουρισμοῦ, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι ἀπολύτως ἐγκαταλελειμμένον. Ἴσως οἱ ἁρμόδιοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀκούουν αὐτὴν τὴν στιγμήν, νὰ νομίζουν, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι θέματα τῆς Ἀγορανομίας. Εἶναι σφάλμα μεγάλο, κύριοι. Εἶναι καὶ αὐτό, ἕνα ἐκ τῶν θεμάτων τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Τουρισμοῦ. Διότι, ὅταν ἔχῃ κηρυχθῆ ἡ Μύκονος τουριστικὴ περιοχή, εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Τουρισμοῦ νὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει ὄχι μόνον τὸν ὕπνον ὄχι μόνον τὴν μετάβασιν, ἀλλὰ καὶ τὴν διατροφὴν τῶν ἀνθρώπων, ποὺ θὰ μεταβοῦν εἰς τὴν Μύκονον. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι σήμερον τοῦτο, τὸ τονίζω εἰδικὰ διὰ τὴν Μύκονον, διότι εἶναι ἡ κατ’ ἐξοχὴν τουριστικὴ περιοχή, ἡ ὁποία ἔχει ἀναπτυχθῆ περισσότερον ἀπὸ τὰς ἄλλας, καὶ πρέπει νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι εἶναι πρόβλημα μεγάλο νὰ φᾶτε εἰς τὴν Μύκονον. Ἄλλο θέμα εἶναι, ὅτι δὲν ἔχει συλλάβει ὁ Τουρισμός, τὸ θέμα τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸ Κέντρον τόσον ἀπὸ ἀπόψεως μεταβάσεως, ὅσον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως τηλεπικοινωνίας. Τὸ θέμα τῶν μεταφερομένων, ἰδίως εἰς τὰ νησιὰ διὰ τῶν σκαφῶν, εἶναι εἰς τοιαύτην κατάστασιν, ὥστε νὰ ἀποτελῇ τὴν χειροτέραν προπαγάνδαν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν Τουρισμόν. Φίλοι μου, ξένοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰς καλυτέρας διαθέσεις διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ τοὺς ὁποίους εἶδον νὰ ἐπιστρέφουν ἀπὸ ταξίδι, τὸ ὁποῖον ἔκαμαν εἰς τὰς Κυκλάδας, ἦσαν κυριολεκτικῶς ἔξαλλοι πρὸ τῆς πρωτογόνου καταστάσεως, τὴν ὁποίαν ἀντιμετώπισαν εἰς τὰς ἀκτοπλοϊκὰς συγκοινωνίας. Ἐὰν δὲν ἐφοβούμην νὰ σᾶς κουράσω θὰ σᾶς ἀνέπτυσσα περισσοτέρας τῆς μιᾶς περιπτώσεις, ποὺ θὰ σᾶς ἔκαμναν νὰ φρικιάσητε πραγματικῶς πρὸ τῆς πρωτογόνου καταστάσεως εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεχρεώθησαν νὰ ταξιδεύσουν ξένοι τουρίσται εἰς τὴν Ἑλλάδα. Πέραν τούτου λέγομεν Τουρισμόν, καὶ ἐπανέρχομαι εἰς τὴν Μύκονον ἢ εἰς τὸν Πόρον, ὁ ὁποῖος εἶναι μόλις ἔξω ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Ὁ Τουρισμὸς καταβάλλει ποσὰ διὰ τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείων, καταβάλλει ποσὰ διὰ τὸ φεστιβὰλ τῆς Ἐπιδαύρου. Δὲν ἔχει ἐξασφαλίσει ὅμως, ἓν στοιχειῶδες καὶ ἀπαραίτητον. Τὸ θέμα τῆς τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας. Ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις μιᾶς βαρείας ἀσθενείας ἑνὸς τουρίστα εἰς τὴν Μύκονον ἢ τὸν Πόρον, δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ τὴν 6ην ἀπογευματινὴν νὰ ἐπικοινωνήσῃ κανεὶς μὲ τὸ Κέντρον, διὰ νὰ ζητήσῃ μίαν βοήθειαν, διότι τὸ τηλέφωνον κλείει εἰς τὰς ἕξ, καί, ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία δυνατὴ ἐπικοινωνία. Ἀλλά, ἀγαπητοὶ κύριοι, ὅταν κάμνωμεν Τουρισμὸν εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικάζωμεν εἰς τοιαύτην ἀπομόνωσιν τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος θὰ μεταβῇ ἐκεῖ πέρα; Εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ἀποξενώσωμεν ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον κόσμον, μετὰ τὰς 6 τὸ ἀπόγευμα; Τουρίστας σημαίνει καὶ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει ὑποθέσεις, ἔχει συμφέροντα, ἔχει ἐργασίας. Εἶναι λίαν πιθανόν, εἴτε νὰ ἔλθουν εἰς ἐπικοινωνίαν μετ’ αὐτοῦ διὰ τὰς ἐργασίας του, εἴτε νὰ ζητήσῃ νὰ ἔλθῃ αὐτὸς εἰς ἐπικοινωνίαν διὰ τὴν ἐργασίαν του. Ὅταν εἶναι κομμένη ἡ γραμμή, τί γίνεται; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ Τουρισμοῦ, ὅταν ἔχωμεν αὐτὸ τὸ πρωτόγονον κυριολεκτικῶς σύστημα εἰς τὰς ἐπικοινωνίας μας; Λυποῦμαι, διότι ἐμφανίζω μὲ αὐτὰ τὰ χρώματα τὴν κατάστασιν τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν πρὸς ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν πρόθεσιν, καὶ οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ πικράνω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, καὶ ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ θέματος. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ εἴπω ὅτι δὲν νομίζω ὅτι ἔχει μελετήσει καλῶς τὸ θέμα. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἔχει συλλάβει ἐπακριβῶς τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν Τουρισμόν. Θέλετε νὰ ἀναβαπτίσητε τὸν Τουρισμόν; Θέλετε νὰ βάλετε τὰς βάσεις τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Τουρισμοῦ; Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἐπιτύχητε διὰ τοῦ κατατεθειμένου νομοσχεδίου. Οὔτε νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐπιτύχητε δι’ ἑνὸς πτωχοῦ προγράμματος μιᾶς τριετοῦς προοπτικῆς. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ πάρετε τὸ θέμα πρῶτον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς ὅτι ὁ τουρίστας δὲν εἶναι ἀρχαιόφιλος. Ἔχομεν τὴν κακὴν συνήθειαν νὰ νομίζωμεν ὅτι οἱ τουρίσται μόνον διὰ τὰς ἀρχαιότητας ἐνδιαφέρονται. Δὲν ἐνδιαφέρονται διὰ τὰς ἀρχαιότητας μόνον. Ἐνδιαφέρονται διὰ τὸ σύνολον τῶν Ἑλληνικῶν ἐκφάσεων ποὺ παρέχει ἡ Ἑλληνικὴ πραγματικότης, ἡ Ἑλληνικὴ φύσις. Ἀλλὰ πέραν τούτου καὶ ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ὁ τουρίστας εἶναι μόνον ἀρχαιόφιλος, πρέπει νὰ ἠξεύρητε ὅτι κάμνομεν ἡμεῖς ἕνα βασικὸν σφάλμα. Δὲν προσέχομεν τὸν τουρίσταν. Θεωροῦμεν ὅτι αὐτὸς ποὺ ἔρχεται εἶναι προσκυνητὴς καὶ ὄχι τουρίστας. Ἄλλο, κύριοι, εἶναι ὁ προσκυνητὴς καὶ ἄλλο ὁ τουρίστας. Ὁ τουρίστας, ὁ ὁποῖος ἔρχεται νὰ ἴδῃ τὰς ἀρχαιότητας δὲν ἔρχεται διὰ νὰ τὰς προσκυνήσῃ μόνον. Ἔχει σάρκαν καὶ ὀστᾶ, καὶ θέλει κατόπιν, ἀφοῦ ἴδῃ τὰ ἄψυχα μάρμαρα καὶ μελετήσῃ εἴτε τὸν παλαιὸν κλασσικὸν πολιτισμόν, εἴτε τὸν Βυζαντινὸν πολιτισμόν, θέλει ἀσφαλῶς νὰ ἔχῃ μίαν στοιχειώδη ψυχαγωγίαν. Ἐὰν δὲν καταλάβωμεν ὅτι ὁ Τουρισμὸς σημαίνει καὶ παροχὴν μιᾶς ἀναγκαίας ψυχαγωγίας εἰς τὸν τουρίσταν, τότε κάμνομεν τὸ σφάλμα, τὸ βασικόν, νὰ ἐκλαμβάνωμεν τὸν τουρίσταν ὡς προσκυνητήν. Ἀλλὰ σήμερον προσκυνηταὶ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον, οὔτε καὶ σταυροφόροι. Αἱ σταυροφορίαι ἔχουν παύσει ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν νὰ ὑφίστανται πλέον. Κύριε Ὑπουργέ, θέλετε νὰ ἀναμορφώσητε τὸν Τουρισμόν; Θὰ τὸ πάρετε τὸ θέμα ὑπὸ τὴν σοβαράν του ἄποψιν. Θὰ τὸν ἱδρύσητε πρῶτον ὡς μίαν Κρατικὴν ὑπηρεσίαν. Θὰ βγάλετε ἀπὸ μέσα ὅλους τοὺς εὐϋπολήπτους κυρίους, τοὺς ὁποίους ἐκτιμῶ βαθύτατα, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των, ὅπως παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των οἱ σύμβουλοι τῶν φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων. Πρέπει οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸν Τουρισμὸν νὰ τὸ ἔχουν ἔργον τακτὸν καὶ νὰ ὑπόκεινται εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν προϊσταμένων. Μόνον ἡ ἵδρυσις ἑνὸς Ὑπουργείου Τουρισμοῦ, εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι σοβαρὸν καὶ σημαντικώτατον, καὶ πολὺ πλέον σημαντικὸν ἀπὸ ὅ,τι νομίζομεν. Εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ νὰ ἀνυψωθῶμεν δημοσιονομικῶς πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι προβλέπεται. Θέλετε νὰ καινοτομήσητε; Τραβήξατε τὴν ὁδὸν αὐτήν. Κάμνετε μίαν διάρθρωσιν, μίαν κρατικὴν μηχανὴν καὶ τραβήξατε εἰς μακρόπνοον σχέδιον μακρᾶς προοπτικῆς καὶ μὴ λησμονῆτε, τόσον σεῖς, ὅσον καὶ οἱ ἁρμόδιοι, ὅτι θέλομεν τουρίστας καὶ ὄχι προσκυνητάς. (Χειροκροτήματα).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνακύπτουν δύο θέματα μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἶναι πρῶτον θέμα ἀρχῆς, κατὰ κύριον λόγον, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ εἶναι θέμα οὐσίας διὰ τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὸ ἄρθρον 15, ἐὰν ρίψητε μίαν ματιὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἴδητε μίαν ἀπίθανον νομοθετικὴν ἐξέλιξιν. Καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν συλλήβδην ἐννέα πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθετικοῦ περιεχομένου, αἱ ὁποῖαι ἐκδίδονται ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τὸ σωτήριον ἔτος 1955, καὶ ἔρχονται, ἀρχομένου τοῦ 1958, νὰ κυρωθοῦν. Ἄρθρον 15 τοῦ νομοσχεδίου: ....(ἀναγινώσκει) ..... «Κυροῦνται ἀφ’ ἧς ἤρχισαν αἱ κάτωθι πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου...». Εἶναι ἡ πρᾶξις 2480 τῆς 30ῆς Δεκεμβρίου 1955. Ρίψατε μίαν ματιὰ νὰ ἴδητε καθαρῶς νομοθετικοῦ περιεχομένου. Εἶναι πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ πέντε ἄρθρα. Καὶ τέλος, ἀκοῦστε κἄτι καταπληκτικόν: Μὲ πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παρέχεται ἡ νομοθετικὴ ἐξουσιοδότησις εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως νὰ τροποποιῇ, νὰ μεταρρυθμίζῃ καὶ νὰ ἐκδίδῃ καὶ ἀποφάσεις βάσει μιᾶς ἐκθέσεως καὶ πρωτοφανῶς ἀντισυνταγματικῆς ἐνεργείας. Λέγει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἰς τὸ ἄρθρον 5: «Διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως.... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ νομοθετική, δηλαδή, ἐξουσιοδότησις τοῦ δίδεται. Προχειρίζονται εἰς νομοθέτας, καταργοῦντες τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καταργοῦντες τὸν Βασιλέα. Ἐκδίδουν μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐξουσιοδοτοῦν ἑαυτοὺς διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀναγκαίων διαταγμάτων, οἱονεὶ διαταγμάτων. Τώρα ἀκούσατε καὶ κἄτι ἄλλο, ἐν συνεχείᾳ. Πανδεσία νομοθετική, κύριοι συνάδελφοι. Ἐκδίδεται ἡ πρώτη πρᾶξις τοῦ 1955, εἰς τὰς 29.5.56 ἄλλη πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2480 τοῦ 1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Πλήρης, δηλαδή, ἰσοπέδωσις καὶ κατάργησις τῶν πάντων ἐδῶ. Ἐπακολουθεῖ ἡ 875 τῆς 31. 5.55 μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον. Καὶ ἐπακολουθεῖ ἡ πρᾶξις τῆς 1.11.56, εἰς τὴν ὁποίαν ἐν τέλει πάλιν διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως: «Ρυθμίζεται πᾶσα ἐν γένει λεπτομέρεια διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς παρούσης ....(ἀναγινώσκει)....». Καὶ μετέπειτα, ἡ παράγραφος 9, τοῦ ἄρθρου 1, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1699 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τροποποιεῖται ὡς κάτωθι: Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν ἀσκεῖ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, καταργεῖ τὴν Βουλήν, ἡ Βουλὴ δὲν ἀκούεται, ἐπιβάλλονται εἰσφοραί, ρυθμίζονται ἄνευ ὑπαγωγῆς εἰς τὸ Δημόσιον Λογιστικόν, διάφορα θέματα, καὶ ταῦτα, πάντα γίνονται, ἐνῷ λειτουργεῖ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἢ ἔστω καὶ ἀκόμη ὅταν εἶναι αἱ διακοπαί, ποὺ θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ κληθοῦν οἱ Ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, νὰ συζητήσουν εἴτε εἰς μίαν συζήτησιν, εἴτε εἰς δύο συζητήσεις, τὰ περίφημα νομοθετικὰ μέτρα μὲ τὰ ὁποῖα ἡ Βουλὴ ὠργάνωσε τὰ περιώνυμα φεστιβάλ, διὰ τὰ ὁποῖα τόσος θόρυβος ἔγινε. Μεγαλυτέρα κατάχρησις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας δὲν ἔχει σημειωθῆ. Καὶ ἐνῷ πάντα ταῦτα γίνονται ἀπὸ τὸ 1955, ἐρχόμεθα τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1958, ὅταν πλέον τὰ πάντα ἔχουν συντελεσθῆ, τὰ πάντα ἔχουν δαπανηθῆ, δημόσιος θόρυβος ἔχει δημιουργηθῆ σχετικὰ μὲ τὴν διάθεσιν ὡρισμένων κονδυλίων, ἐρχόμεθα καὶ εὑρισκόμεθα πρὸ τετελεσμένων γεγονότων, διὰ νὰ κυρώσωμεν αὐτὰς τὰς πράξεις. Ἠμπορεῖ νὰ χρειάζωνται τὰ φεστιβάλ, ἠμπορεῖ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν, ἠμπορεῖ τὰ αʹ ἢ βʹ πρόσωπα νὰ ἦσαν ἱκανὰ καὶ χρήσιμα, διὰ νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν τουριστικὴν κίνησιν, ἠμπορεῖ οἱ αʹ καὶ βʹ καλλιτέχναι, εἴτε τῆς ἡμεδαπῆς, εἴτε τῆς ἀλλοδαπῆς, νὰ ἦσαν χρήσιμοι, νὰ ἔλθουν ἐδῶ, ἀλλὰ ὅταν ἀπὸ τὸ 1956 ξεκινᾷ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, ὅταν εὑρίσκεται ἐν πλήρει λειτουργίᾳ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ποία εἶναι ἡ βάσις καὶ ἡ δικαιολογία τῆς καταργήσεως; Καὶ πῶς καταργεῖται ὁ ἕτερος παράγων τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας, ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ Σύνταγμα συμβάλλει καὶ ἐκεῖνος εἰς τὴν θεσμοθέτησιν τῶν διαφόρων διατάξεων; Λυποῦμαι βαθύτατα κάμνων αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις, καὶ λυποῦμαι ἀκόμη περισσότερον διὰ νομοθετήματα νομομαθοῦς καὶ διακεκριμένου ἀνδρός, ὅπως εἶναι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως κ. Ὑπουργός, καθηγητὴς τῆς Φιλοσοφίας τοῦ Δικαίου, ὁ ὁποῖος ἀπηρνήθη κατὰ τοιοῦτον τρόπον θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ὡρισμένας βάσει καὶ οὐσίᾳ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας πολιτεύματος, καὶ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος προδίδει, δὲν θέλω νὰ μεταχειρισθῶ τὴν φράσιν τῆς ἀσεβείας, πάντως μίαν λησμοσύνην ἔναντι τῶν ὑποχρεώσεων ποὺ ἔχομεν πρὸς τοὺς Δημοκρατικοὺς καὶ Συνταγματικοὺς θεσμούς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι μὲ τὸ Σύνταγμα τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1952, ἐτέθη ἕνας φραγμὸς εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, καὶ αὐτὸς ἦτο ὁ δικαιολογητικὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Βουλὴ τοῦ 1946, ἡ ἀναθεωρητικὴ ἐθέσπισεν εἰς ἐπειγούσας περιπτώσεις τὴν ἔκδοσιν τῶν Ν.Δ. μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Δὲν ἦτο δυνατὸν ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, νὰ διανοηθῇ, ὅτι τὸ θέμα τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, θὰ ἀντικαθίστατο κατὰ τρόπον προκλητικώτατον, κατὰ τρόπον ἀσεβῆ πρὸς τὸ Σύνταγμα, μὲ τὰς περιφήμους πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αἰσθάνομαι τὸ χρέος νὰ διατυπώσω τὴν διαμαρτυρίαν μου καὶ τὴν ἀντίθεσίν μου πρὸς αὐτὴν τὴν τακτικήν. Καὶ θὰ πρέπει αὐτὸς ὁ φραγμὸς νὰ τεθῇ καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐξαρθοῦμε εἰς κάποιο ἀνώτερο ἐπίπεδο καὶ νὰ εἴπωμεν δὲν κυροῦμεν τὰς πράξεις, διὰ νὰ γίνῃ ἕνα μάθημα πρὸς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργούς, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον νὰ ἀσχημονοῦν εἰς βάρος τῆς Συνταγματικῆς τάξεως τῆς Χώρας. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἐγίνετο ἡ συζήτησις διὰ τὴν κύρωσιν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952, ἐγένετο ὀξεῖα συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ὁ πατὴρ τοῦ Κόμματος τῆς πλειοψηφίας, ὁ Συναγερμός, τότε, διὰ τῶν ἐκπροσώπων του, διεκήρυξε καὶ εἶπεν, ὅτι ἐπέστη ὁ καιρὸς νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν νομιμότητα καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἔγινε μία διακήρυξις ὅτι ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν ἀρχὴν ὁ Συναγερμός, οὔτε ἀναγκαστικοὶ νόμοι, οὔτε πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θὰ ἐκδοθοῦν. Θὰ ἰσχύσῃ καὶ θὰ λειτουργήσῃ τὸ Σύνταγμα. Βέβαια, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος σήμερον ἐπιδιώκει τὴν κύρωσιν, εἶναι ἀνεύθυνος διὰ τὴν τότε διακήρυξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἀλλὰ ὁ Συναγερμὸς ἐγέννησε τὴν Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία μὲ τὰς ἰδίας διακηρύξεις καὶ δοξασίας χωρεῖ εἰς τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. Δημιουργεῖται, λοιπόν, διὰ τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, μία δέσμευσις καὶ μία ἀποδοχὴ ὅλων ἐκείνων τῶν διακηρύξεων καὶ ἀπόψεων ποὺ διεκηρύχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Αὐτὴ ἡ ἀθρόα ἔκδοσις τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀποδεικνύει ὅτι δὲν εἶναι καλὸς τηρητὴς τῶν ὑποσχέσεων ποὺ ἔδωσε ἡ Ε.Ρ.Ε. καὶ ὁ γενήτωρ της, Ἑλληνικὸς Συναγερμός. Τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δὲν εἶναι θέμα κομματικῆς πειθαρχίας, κύριοι συνάδελφοι. Θὰ πρέπει κάποια στιγμή, ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία νὰ λήξῃ καὶ κἄθε ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς, προκειμένου νὰ δώσῃ τὴν ψῆφον του κατὰ συνείδησιν ἐπὶ τῆς κυρώσεως τῶν ἀθρόων αὐτῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καλεῖται νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του. Ταῦτα, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς Συνταγματικῆς ἀρχῆς. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς οὐσίας τοῦ νομοθετήματος. Βλέπω ὅτι γίνεται μία προσπάθεια, πῶς θὰ ἀπαγκιστρωθῇ ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ ἀπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ πῶς θὰ ὑπάρξῃ πλήρης διοικητικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἀσυδοσία. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι καὶ εἰς τὸ θέμα τὸ τουριστικὸν ἔχομεν παραγνωρίσει τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Εἴμεθα ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου καὶ νομίζομεν ὅτι μὲ τὰ μεγαλεπήβολα σχέδια, μὲ τὸ ξενοδοχεῖον «Χίλτον», ἢ δὲν ἠξεύρω τί ἄλλας πραγματοποιήσεις, πρόκειται νὰ λύσωμεν πράγματι τὸ μέγα ἐθνικὸν θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Εἴμεθα καθυστερημένοι εἰς αὐτὸ τὸ κεφάλαιον. Ἐὰν πάρωμεν τὴν στατιστικὴν θὰ ἴδωμεν ὅτι ἡ Ἰταλία, τὸ ἡττημένο κράτος, ἔχει κατορθώσει νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἀνόρθωσιν τῶν δημοσίων πραγμάτων του, κατὰ τοιοῦτον τρόπον καὶ ἔχει δημιουργήσει μίαν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, ποὺ ἐγγίζει τὰ ὅρια τοῦ ἀπιθάνου. Δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ θέμα τῆς διοικήσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ οὔτε μοῦ ἀρέσει νὰ δημιουργῶ προσωπικὰς ἀντιθέσεις καὶ ἀντιδράσεις. Ἔρχομαι εὐθέως εἰς μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία προβλέπεται μὲ τὸ ἄρθρον 1... Τὸ ἄρθρον 1 προβλέπει τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ παρέχεται μία δικαιοδοσία εἰς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν νὰ ἐπιλέγῃ ἐξ ἀνωτάτων κρατικῶν λειτουργῶν ἢ καὶ προσώπων εἰδικευμένων εἰς τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ καὶ διοριζομένων ἐπὶ τριετίαν, νὰ ἐπιλέγῃ τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι βασικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία πρέπει νὰ τεθῇ μὲ θετικὴν διάταξιν εἰς τὸν νόμον, ὅτι ἡ παροχὴ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῶν πρέπει νὰ εἶναι ἄμισθος διότι ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ εἶναι ἔμμισθος θὰ γίνῃ ἕνας ἀγὼν ταχύτητος εἰς τοὺς Ὑπουργικοὺς προθαλάμους, εἰς τοὺς πρωθυπουργικοὺς διαδρόμους, εἰς τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς, καὶ παντοῦ, διὰ τὴν κατάκτησιν αὐτῶν τῶν θέσεων. Πρώτη ἀρχὴ καὶ βάσις πρέπει νὰ εἶναι αὐτή. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μοῦ παρατηρηθῇ, ὅτι κανεὶς δὲν θὰ πάῃ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του ἀμισθί, ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο βασικὸν θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀγαθαὶ αἱ προθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐκπροσώπησις εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ποὺ θὰ κατευθύνῃ τὰς ἐργασίας τοῦ Τουρισμοῦ, ἐκπροσώπησις τῶν τάξεων ἐκείνων ποὺ κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν. Θὰ εἶναι καὶ μία διευκόλυνσις πρὸς τοὺς ἑκάστοτε Ὑπουργούς, πρὸς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἐὰν δημιουργηθῇ μία δέσμευσις καὶ θὰ ἤθελα πιὸ συγκεκριμένα νὰ εἴπω πῶς εἶναι δυνατὸν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι φύσει καὶ θέσει μὲ τὰ συμφέροντά των ἀκόμη ἔχουν κἄθε λόγον νὰ συντελέσουν εἰς τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν, πῶς εἶναι δυνατὸν αἱ τάξεις αὐταὶ αἱ ἐπαγγελματικαὶ καὶ ἐπιχειρηματικαὶ νὰ παροραθοῦν καὶ νὰ μὴ κληθοῦν διὰ θετικὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου, πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου, τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ταξιδιωτικῶν γραφείων, τῶν ναυτικῶν γραφείων, τῆς Συνομοσπονδίας τῶν Ἐκδρομικῶν Σωματείων, ποὺ τὰ Σωματεῖα τόσα ἔχουν προσφέρει εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν τουριστικήν, ἀκόμη καὶ τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιριῶν ἐνδιαφέρονται διὰ μίαν ἄνοδον τοῦ ἐπιπέδου τοῦ τουριστικοῦ, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, αἱ τάξεις αὗται νὰ παραμερισθοῦν νὰ μὴ συμβάλουν εἰς θετικὴν συμμετοχὴν εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ε.Ο.Τ.; Αὔριον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου ψηφισθῇ, ὅπως διατυποῦται, εἰς τὸ νομοσχέδιον, παρ’ οἱανδήποτε ἀγαθὴν διάθεσιν, εἴτε τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, θὰ γίνῃ ἕνας συνωστισμὸς εἰς τὰ Ὑπουργικὰ γραφεῖα, πού, παρ’ ὅλην τὴν διάθεσιν ποὺ θὰ ἔχουν οἱ ἁρμόδιοι νὰ ἀντισταθοῦν εἰς τὰς πιέσεις, φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ τὸ ἐπιτύχουν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ οἱαδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι ἡ διάθεσις τῶν ἀρνουμένων νὰ δεχθοῦν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ προέλθῃ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μία διάταξις ἡ ὁποία θὰ ἀποκλείῃ τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου, ποία ἄλλη τάξις περισσότερον ἀπὸ τοὺς ξενοδόχους ἔχει συμφέρον διὰ τὴν τουριστικὴν ἀνάπτυξιν; Ἀλλὰ καὶ ἄλλαι τάξεις, κύριοι βουλευταί, καὶ ἐμπορικαὶ καὶ ἐπαγγελματικαί, τὰ ναυτικὰ γραφεῖα, τὰ ταξιδιωτικά, ἡ Συνομοσπονδία τῶν Ἐκδρομικῶν Σωματείων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθοῦν αὐταὶ αἱ τάξεις; Προτείνω, λοιπόν, ὅτι κατόπιν ἐπιλογῆς ἀπὸ τὰ ἁρμόδια Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Ὀργανισμῶν ποὺ ἀνέφερα, θὰ ὑπάρξουν ἀντιπρόσωποι ὅλων αὐτῶν τῶν Ὀργανισμῶν μέσα εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ε.Ο.Τ., καὶ διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ καμμία διαμάχη διὰ τὴν κατάληψιν τῶν θέσεων αὐτῶν, βασικὴ προϋπόθεσις θὰ εἶναι νὰ θεσπισθῇ ὅτι αὐτοὶ δωρεὰν ἄνευ ἀμοιβῆς τινος θὰ παρέχουν τὴν ὑπηρεσίαν των καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ προέρχωνται ἀπὸ τοιούτους Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄμεσον συμφέρον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως, θὰ πρέπει καὶ μὲ προθυμίαν νὰ μετέχουν, ἀλλὰ καὶ μὲ ἕνα φανατισμὸν καὶ μὲ μίαν προσήλωσιν νὰ ἀσκοῦν τὸ καθῆκον των. Ἐὰν κατὰ τοιοῦτον τρόπον τακτοποιηθῇ τὸ θέμα τῆς διαρθρώσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ προχωρήσῃ ἡ ὑπόθεσις τοῦ Τουρισμοῦ, διότι εἶπον, καὶ ἐξακολουθῶ νὰ τὸ ὑποστηρίζω, ὅτι εἰς αὐτὸν τὸν τόπον γίνονται μεγάλα σχέδια, τὰ ὁποῖα συνήθως μένουν εἰς τὰ χαρτιὰ καὶ δὲν πραγματοποιοῦνται, ἀλλὰ τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον συνάπτεται μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Διεκήρυξεν ἡ Κυβέρνησις μὲ μίαν τυμπανοκρουσίαν, ὅτι ἔχει ἕνα τουριστικὸν πρόγραμμα, ὅτι θὰ διατεθοῦν δι’ ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον 850.000.000 δρχ. διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως. Καὶ μεταξὺ τῶν μέτρων αὐτῶν ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι θὰ ἐξασφαλίσῃ 2.000 ἢ 3.000 κλίνας πολυτελῶν ξενοδοχείων, δηλαδὴ ὅλον τὸ πρόγραμμα ὅταν ἔχωμεν αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ὡς δεδομένον...

§32Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ὄχι, πολυτελῶν, ἀλλὰ πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας.

§33Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔστω, πρώτης καὶ δευτέρας, διότι εἶμαι ἀπὸ ἐκείνους ποὺ πιστεύουν ὅτι διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ χρειάζεται μία καθαρὰ καὶ εὐπρόσωπος κλίνη καὶ ὄχι πολυτέλειες, διότι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν μεγάλην πολυτέλειαν θὰ μείνουν εἰς τὰς θαλαμηγούς των, αἱ ὁποῖαι θὰ σταματήσουν κἄπου εἰς τὸν Φαληρικὸν ὅρμον ἢ εἰς τὸ Τουρκολίμανο τοῦ Πειραιῶς, ἀλλὰ ὁ μέσος τουρίστας θὰ ἀναζητήσῃ τὸ καθαρὸ καὶ εὐπρόσωπο κρεββάτι. Ἀλλὰ ἀφοῦ ἐξηγγείλατε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω ἀπὸ σᾶς τὰς ἐξηγήσεις σας τὶ ἔγιναν αἱ 43.000 κλῖναι τῶν ὑφισταμένων ἤδη ξενοδοχείων ποὺ ἀγνοοῦνται, ποὺ κάμνουν ἐκκλήσεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ποὺ ἀναζητοῦν μίαν βοήθειαν διὰ τὴν ἀνάπτυξίν των, διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμόν των, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν αἱ 43.000 κλῖναι, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσουν τὴν κίνησιν τὴν τουριστικήν. Λέγομεν, ὅτι θὰ γίνῃ τὸ ξενοδοχεῖον «Χίλτον» καὶ μὲ αὐτὸ νομίζομεν, ὅτι ἐλύσαμεν τὸ πρόβλημά μας. Ἐκκρεμοῦν, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἑκατοντάδες αἰτήσεις ὑφισταμένων ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων ποὺ ὠθοῦνται ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν εἰς μίαν οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν ἐπὶ βλάβῃ ὄχι μόνον τῆς οἰκονομίας, ὄχι μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν αὐτὰς τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ τὰς διατηροῦν μὲ αἷμα καὶ μὲ ἀγωνίαν, ἀλλὰ ἐπὶ βλάβῃ τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως. Ἔγινε ἕνα Συνέδριον τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου, ἐλέχθησαν ὡρισμέναι ἀλήθειαι, ἔγιναν ὡρισμέναι ὑποδείξεις καθημερινῶς διὰ τοῦ Τύπου καὶ δ’ ὑπομνημάτων θέτουν ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως αὐτὰ τὰ θέματα καὶ ἀπάντησις δὲν δίδεται ἀπολύτως καμμία. Θὰ εἶναι καιρός, κἄποτε, νὰ εὕρωμεν λύσεις πρακτικὰς καὶ ἐὰν θέλωμεν εἰς τὸν τόπον μας νὰ δημιουργήσωμεν αὐτὴν τὴν πηγὴν τοῦ πλούτου, ἡ ὁποία θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακουφίσῃ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τῆς χώρας μας, θὰ πρέπει νὰ ὀρθοφρονήσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, θὰ πρέπει νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἐν ψυχρῷ, νὰ βοηθήσωμεν τὴν κατάστασιν καὶ ὄχι μὲ τὴν πρόσκλησιν τῶν πλέον ἀπιθάνων προσώπων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἔξω τῆς πραγματικότητος, τὰ ὁποῖα ποτὲ δὲν ἐκινήθησαν διὰ τὰ τουριστικὰ αὐτὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πλήρη καὶ ὁλοσχερῆ ἄγνοιαν τῶν ζητημάτων ποὺ ἀφοροῦν τὸν Ἑλληνικὸν Τουρισμὸν καὶ μὲ μίαν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τὰ πρόσωπα αὐτὰ ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν ἀξιόλογον θέσιν εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι τὰ ἁρμόδια νὰ ἐννοήσουν, νὰ πιστεύσουν, νὰ ἀντιληφθοῦν τὰς ἀνάγκας καὶ νὰ ἀντιληφθοῦν τὰ θέματα ἐκεῖνα τὰ καίοντα, ποὺ ἀφοροῦν κατὰ τρόπον οὐσιώδη τὸ θέμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Τουρισμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ μίαν τοιαύτην σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου νὰ προχωρήσῃ τὸ ἔργον τοῦ Τουρισμοῦ. Κύριε Ὑπουργέ, χρειάζεται μία γενναιότης εἰς τὰ ζητήματα αὐτά, νὰ τὴν ἐπιδείξετε τὴν γενναιότητα αὐτήν. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ λυτρωθῆτε ὀλίγον ἀπὸ τὰς κομματικὰς ἐπιδιώξεις, αὐτὰς τὰς ἐπιδιώξεις τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατὰ κἄποιον τρόπον θὰ κυττάξουν νὰ λύσουν εἴτε τὰ ἀτομικά των ζητήματα, εἴτε τὰ οἰκονομικά των προβλήματα. Τότε, εἰς τὴν προσπάθειάν σας αὐτὴν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχετε. Σᾶς τὸ εὔχομαι ὁλοψύχως νὰ ἐπιτύχετε εἰς αὐτὴν τὴν προσπάθειαν, ἀλλὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, μὲ σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, ὅπως τὴν βλέπετε μὲ τὰ μεγαλεπήβολα ἔργα τῶν 4.000 κλινῶν καὶ τὴν παραμέλησιν τῆς ξενοδοχειακῆς ἀνόδου καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ὑπαρχουσῶν ξενοδοχειακῶν ἐπιχειρήσεων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ καὶ θὰ ἴδητε ὅτι παρ’ οἱανδήποτε καλὴν προσπάθειαν δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτύχῃ τὸ νομοσχέδιόν σας αὐτό. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὸ ἀναμορφώσητε ἀπολύτως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπίσητε τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα. Εἶναι ἀνάγκη νὰ χαράξητε μίαν ὀρθήν, μίαν σώφρονα τουριστικὴν πολιτικὴν διὰ νὰ ἠμποροῦν οἱ σκοποί σας νὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ νὰ ἔχουν ἐπιτυχῆ ἔκβασιν. (Χειροκροτήματα).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§35Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διεμαρτυρήθη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας, διότι οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ κύρωσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, πολιτικὴν ἐπὶ ἰαματικῶν πηγῶν, καὶ τῆς σχέσεως τοῦ προσωπικοῦ Τουρισμοῦ, ἠθέλησαν νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ νὰ συζητήσουν τὸ ὅλον τουριστικὸν θέμα. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶχε τὸν χρόνον ἢ τὴν θέλησιν νὰ ἀσχοληθῇ περισσότερον μὲ τὸ ἐθνικὸν θέμα τοῦ Τουρισμοῦ, τότε, θὰ ἀντελαμβάνετο διατὶ οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. προλαλήσαντες συνάδελφοι, ἠθέλησαν νὰ ἐπεκταθοῦν καὶ νὰ συζητήσουν λεπτομερῶς τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ. Τὸ νὰ ἀναπτύξῃ κανεὶς ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τοὺς πολλοὺς ἐκείνους λόγους ποὺ ἐπιβάλλουν εἰς τὴν Ἑλλάδα τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, τὸ θεωρῶ ἐντελῶς ἄσκοπον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον ἰδιαιτέρως νὰ τονίσω εἶναι, ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους, κἄποιος νὰ ἀσχοληθῇ σοβαρῶς μὲ τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ. Ἠκούσαμεν εἰς τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν συναδέλφους νὰ ἐπικρίνουν καὶ ἄλλους νὰ ἐπαινοῦν τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Τουρισμοῦ. Δὲν ἀνήκει εἰς ἐμὲ ἡ πρωτοβουλία, τοῦ νὰ ἐπαινέσω ἢ νὰ κατηγορήσω τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Τουρισμοῦ. Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι ἐκτελεστὴς μιᾶς πολιτικῆς καὶ πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ ἐὰν καλῶς ἐκτελῇ ἢ ὄχι τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ τονισθῇ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, εἶναι, ὅτι δὲν ὑπάρχει πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ Τουρισμοῦ, τοὐλάχιστον ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν εἴχομεν μελετήσει τὸ τὶ συμβαίνει εἰς τὰς ἄλλας χώρας, τότε, ἀσφαλῶς, θὰ εἴχομεν διδαχθῆ πολλὰ πράγματα. Ἐνθυμοῦμαι μίαν φράσιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν εἴπει ὁ ἀείμνηστος Πρωθυπουργὸς τῆς Ἰταλίας, ὁ ἀναμορφωτὴς τῆς μεταπολεμικῆς Ἰταλίας, ὁ ντὲ Γκάσπερι: «Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ συγκρατήσω ἀκόμη 48 ὥρας εἰς τὴν χώραν μου τοὺς κατ’ ἔτος εἰσερχομένους τουρίστας, θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἀντιμετωπίσω ὅλα τὰ προβλήματα τῆς Ἰταλίας». Ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία, λόγῳ τῆς ἱστορίας της, λόγῳ τῶν χώρων τῶν ἀρχαιολογικῶν, λόγῳ τῶν μνημείων της, λόγῳ τῶν φυσικῶν της καλλονῶν, προσελκύει κατ’ ἔτος πολλοὺς τουρίστας, μέχρι τῶν συνόρων, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν τουρίσταν ὡς τουρίσταν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῆς εἰσόδου του καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ πρέπει νὰ προσπαθήσῃ νὰ τὸν πείσῃ νὰ γίνῃ διαφημιστὴς τῆς Ἑλλάδος, ἐπανερχόμενος εἰς τὴν πατρίδα του. Μέχρι δὲ τῆς εἰσόδου τοῦ ξένου τουρίστα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει μέχρι τῆς στιγμῆς, τοὐλάχιστον, πράξει ἀπολύτως τίποτε. Πρὸ ἡμερῶν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶπεν, ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια πολλὰ ἔχουν γίνει εἰς τὸν τομέα τὸν τουριστικὸν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν του. Προσωπικῶς, προσεπάθησα νὰ ἐρευνήσω ἀπὸ ὡρισμένα στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσίν μου, διὰ νὰ εὕρω τὰ κονδύλια ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ πραγματικὰ τουριστικὰ ἔργα, καὶ δὲν κατώρθωσα νὰ εὕρω παρὰ ἐλάχιστα. Ὡμίλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως περὶ τουριστικῶν δρόμων καὶ ἀπήντησε συνάδελφος, νομίζω ἐκ Κρήτης, ὅτι πολλοὶ δρόμοι ἔχουν γίνει εἰς τὴν Κρήτην μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ κεντρικὴ λεωφόρος, ἡ ὁποία ἑνώνει τὰ Χανιὰ μὲ τὸ Ἡράκλειον. Θὰ πρέπει νὰ ὑπομνήσωμεν εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργόν, καὶ εἰς τόν, δυστυχῶς, ἀπουσιάζοντα συνάδελφον, ὅτι δὲν εἶναι δρόμοι τουριστικοὶ οἱ ἐθνικοὶ δρόμοι. Δὲν εἶναι κονδύλια τουριστικὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν πρὸ ἡμερῶν καί, δυστυχῶς, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, παρεκάλεσε μάλιστα τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν συνάδελφον νὰ ἀναφέρῃ τὰ κονδύλια αὐτά. Δὲν εἶναι κονδύλια, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ ἀναφέρωνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν συζητεῖται ἓν καθαρῶς τουριστικὸν νομοσχέδιον. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου σκοπὸν ἔχει νὰ νομιμοποιήσῃ ὅλας ἐκείνας τὰς ἐνεργείας τοῦ σημερινοῦ ἢ τοῦ χθεσινοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ φεστιβὰλ τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, ὅτι ἐπαρκῶς ἀπὸ πάσης πλευρᾶς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς συνταγματικῆς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς οὐσίας ἐξήγησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Παπασπύρου, τὸ διατί ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ τολμᾷ νὰ φέρῃ πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου μὲ τοιοῦτον περιεχόμενον εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, εἶναι, ὅτι ἡ Κρήτη διαμαρτύρεται ἐντονώτατα, διότι τὸ ἐξαγγελθὲν πρόγραμμα — δηλαδὴ ἡ παράταξις κονδυλίων πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων, διότι μέχρι τῆς στιγμῆς πρόγραμμα δὲν ὑπάρχει — τὸ ἐξαγγελθὲν πρόγραμμα δὲν ἔχει, τοὐλάχιστον εἰς τὸν Τουρισμόν, δοθῆ μέχρι τῆς στιγμῆς. Κρατεῖται ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας. Ἡ Κρήτη παρελείφθη κατὰ τρόπον ἐγκληματικόν. Δὲν ὑπάρχει οὔτε εἰς τὸν πρῶτον, οὔτε εἰς τὸν τρίτον, οὔτε εἰς τὸν πέμπτον χρόνον τοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἀξιότιμος κ. Κ. Τσάτσος, μᾶς εἶπεν, ὅτι τὰ κονδύλια διετέθησαν ἀνάλογα μὲ τὴν ἱεράρχησιν ἡ ὁποία ἐγένετο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ πλευρᾶς τουριστικῆς τῶν διαφόρων διαμερισμάτων. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποίαν σειρὰν κατέχει ἡ Κρήτη εἰς αὐτὴν τὴν ἱεράρχησιν τὴν τουριστικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θέλω νὰ πιστεύω, δὲν θέλω νὰ δεχθῶ, παρ’ ὅλον ποὺ δυστυχῶς τὰ γεγονότα διαψεύδουν κάθε ἕνα ποὺ θὰ προσπαθήσῃ νὰ μὴ τὰ δεχθῇ αὐτά, ὅτι διὰ λόγους πολιτικοὺς ἡ Κρήτη παρελείφθη ἀπὸ τὸ πρόγραμμα τοῦ Τουρισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὑπάρχει ἕνας τόπος εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν εἶναι ἐγωϊστικόν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι σωστόν, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ ἀξιοποιηθῇ τουριστικῶς, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ προσελκύσῃ τουρίστας, αὐτὸς εἶναι ἡ Κρήτη. Ἐὰν ὑπάρχουν τουριστικοὶ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ κατασκευασθοῦν, εἶναι οἱ 5 ἢ 10 δρόμοι οἱ ὁποῖοι συνδέουν τὴν κεντρικὴν λεωφόρον μὲ τὰ βασικώτερα σημεῖα τῆς Κρήτης. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς δὲν ἠθέλησε νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καίτοι τὸ ὑπεσχέθη, περὶ τῶν κονδυλίων τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ διαθέσῃ ἢ ἔχει διαθέσει διὰ τὴν Κρήτην. Καὶ τοῦτο διότι, ἴσως ἀσχοληθεὶς ἐπ’ ὀλίγον μὲ τὸ θέμα «Τουρισμός», ἐζήτησε στοιχεῖα ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ἀνεκάλυψε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα κονδύλια, διὰ τὴν Κρήτην τοὐλάχιστον. Εἶπεν, ἐπίσης, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν ἔδωσε δάνεια διὰ τὴν Κρήτην διὰ τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείου, διότι ἀντιμετωπίσθη τὸ θέμα ἀπὸ ἰδιώτας. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι αὐτὸ πολιτική, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀναμένετε μήπως τυχὸν εὑρεθῇ εἷς ἰδιώτης ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ διαθέσῃ καὶ τὴν τελευταίαν δραχμὴν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς ξενοδοχείου καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ νὰ ἐνισχύετε κατὰ τρόπον πρωτοφανῆ ἄλλους ἰδιώτας ἐντοπίους ἢ ξένους διὰ τὴν ἵδρυσιν κεντρικοῦ ξενοδοχείου. Ὁ μέσος τουρίστας τῶν 20 καὶ 30 δολλαρίων, κύριε Ὑπουργέ, ζητεῖ ἕνα ξενοδοχεῖον Γʹ κατηγορίας, ἕνα καθαρὸ κρεββάτι καὶ ζεστὸ νερό. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐλάχιστα, ποὺ ἐπιθυμεῖ, διὰ νὰ ἀπολαύσῃ τὶς ὀμορφιὲς τοῦ τόπου καὶ νὰ μελετήσῃ τὰ ἀρχαῖα μνημεῖα. Ἀντ’ αὐτοῦ ὑπάρχει πρόγραμμα ἐνισχύσεως κατασκευῆς νέων ξενοδοχείων μὲ ἐγκατάλειψιν τῶν παλαιῶν. (Χειροκροτήματα). Περαίνων, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐὰν σήμερον, λόγῳ ἀποδόσεως τῶν μεγάλων ἔργων καὶ τῆς βαρυτάτης φορολογίας ποὺ ἐπεβλήθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀπεφασίσθη νὰ διατεθοῦν 857 ἑκατομ. διὰ τὸν Τουρισμόν, παρελείφθη ἡ Κρήτη, ὁ μὲν τουρίστας θὰ φθάνῃ διὰ νὰ γνωρίζῃ τὴν Μεγαλόνησον μὲ τὰ ἀρχαῖα καὶ τὶς ὀμορφιές της, ἀλλὰ δὲν θὰ πρέπει νὰ αἰσθάνεται ὑπερηφάνειαν ἡ ἐκπονήσασα τὸ πρόγραμμα Κυβέρνησις, διότι ὅταν θὰ φεύγῃ δὲν θὰ παίρνῃ μαζὶ τὶς ὡραῖες ἀναμνήσεις. Ἐλπίζομεν μόνον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἐφαρμόσῃ τὸ ἐξαγγελθὲν πρόγραμμα, ἀλλὰ ἄλλη, καὶ ἔτσι πιστεύομεν ὅτι θὰ μᾶς δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ. Ὡς Κρὴς διαμαρτύρομαι, καὶ ὡς μέλος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καταγγέλλω τὸν συντάξαντα τὸ πρόγραμμα Ὑπουργόν, καὶ τὴν Κυβέρνησίν του, καὶ τὴν καλῶ καὶ τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμήν, νὰ εἴπῃ, ὅτι ἦτο μία ἁπλῆ τυπογραφικὴ παράλειψις ἡ ἐξαγγελία τῶν κονδυλίων, διὰ τὸν Τουρισμὸν τῆς Κρήτης. (Χειροκροτήματα).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον.

§37Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἀναμφισβητήτως, κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου βελτιώνεται καὶ προσαρμόζεται πρὸς τὰς συγχρόνους ἀνάγκας ἡ ἀφορῶσα τὸν Τουρισμόν μας νομοθεσία. Εἶμαι, ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, τὸ βαθὺ παράπονον πολλῶν περιφερειῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος, διότι παραμελεῖται συστηματικῶς ὁ τουριστικός των πλοῦτος. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ Νομὸς Καβάλας παρουσιάζει ἀξιοσημείωτον τουριστικὸν ἐνδιαφέρον. Ἔχει τὴν Θάσον, ἕνα ἀπὸ τὰ ὡραιότερα καὶ ἱστορικώτερα νησιὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἔχει τὰς ἀρχαιότητας τῶν Φιλίππων καὶ τῆς Ἀμφιπόλεως καὶ πλῆθος φυσικῶν καλλονῶν. Παρὰ ταῦτα, μέχρι τοῦδε μόνον ψιχία ἐδόθησαν διὰ τὸν Τουρισμὸν τῆς Καβάλας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ε.Ο.Τ. δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦν καὶ τὴν ἀκριτικὴν Ἑλλάδα, καὶ τὸ ἐνδιαφέρον των νὰ μὴ ἐξαντλῆται μόνον διὰ τὴν Πρωτεύουσαν καὶ ὡρισμένας περιοχὰς τοῦ Κέντρου.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνός, ἔχει τὸν λόγον.

§39Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ συνηθισμένα νομοθετήματα, μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει συνηθίσει ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ τὰ ἐμφανίζῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ὅλα τὰ νομοθετήματα, ὡς καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, ἀποβλέπουν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον νὰ καλύψουν τὸ κομματικὸν ὄργιον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, μελετήσητε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ πεισθῆτε, ὅτι πράγματι μοναδικὸς σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ καλύψῃ τὸ κομματικόν της ὄργιον εἰς βάρος τοῦ δημοσίου πλούτου. Ἡ διασπάθισις τοῦ δημοσίου χρήματος γίνεται διὰ σκοποὺς κομματικοὺς καὶ χάριν προσώπων κομματικῶν φίλων τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν προσέξητε ὅλας τὰς πράξεις, τὰς ὁποίας φέρει σήμερον πρὸς κύρωσιν ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἴδητε, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ πράξεις, εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς παράνομοι καὶ ἀντισυνταγματικαὶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀφοροῦν χορηγίας δημοσίου χρήματος, εἰς τούς, «ἡμετέρους». Ἀποτελεῖ συνήθειαν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως νὰ διαχειρίζεται τὸ δημόσιον χρῆμα, ἄνευ οὐδενὸς ἐλέγχου, κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ οὐχὶ διὰ δημοσίου ὑπολόγου. Τὴν παρανομίαν, λοιπόν, αὐτήν, κύριοι συνάδελφοι, καλούμεθα σήμερον νὰ καλύψωμεν, εὑρισκόμενοι ὡς συνήθως, πρὸ τετελεσμένων γεγονότων καὶ καλεῖται εἰδικῶς ἡ πλειοψηφία νὰ κυρώσῃ, ἵνα μὴ ἐκτεθῇ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω, ἐπαναλαμβάνων τὰ ἴδια μὲ προλαλήσαντας συναδέλφους, σᾶς παραπέμπω εἰς τὴν σελίδα 8, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 319) 56 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς παρέχονται φορολογικαὶ ἀτέλειαι καὶ δασμολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ εἰς ὡρισμένους ἀνθρώπους καὶ εἰδικῶς εἰς τὰ ξενοδοχεῖα πολυτελείας Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας. Τουλάχιστον δὲν παρέχονται εἰς ὅλα τὰ ξενοδοχεῖα, ἀλλὰ ἀγνοοῦνται οἱ μικροὶ καὶ πτωχοὶ βιοπαλαισταί, ξενοδόχοι, καὶ ἡ ἀτέλεια χορηγεῖται εἰς τοὺς μεγάλους καὶ ζαπλούτους καὶ δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὴν παραχωρήσῃ καὶ εἰς τοὺς μικρούς, φυσικά, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς πρὸς τὴν Κυβέρνησιν κομματικῆς φιλίας των. Θὰ ἴδητε, ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ εἴδη, διὰ τὰ ὁποῖα παρέχεται ἡ ἀτέλεια, εἶναι εἴδη, τὰ ὁποῖα εἰσάγονται εὐκόλως διὰ λαθρεμπορίου — δεδομένου ὅτι οὐδεὶς φραγμὸς τίθεται εἰς τὴν εἰσαχθησομένην ποσότητα, εἶναι δὲ ἅπαντα εἴδη, κουζίναι ἠλεκτρικαί, σκεύη ἠλεκτρικά, σινδόνια, μαχαιροπήρουνα κ.λ.π., μὲ τὰ ὁποῖα ὡς καλῶς γνωρίζετε, εἶναι κατάμεστος ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορά, ξενικῆς προελεύσεως. Ὁμολογῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Παρέχεται ἀπεριόριστος δασμολογικὴ ἀτέλεια καὶ φορολογικὴ ἀπαλλαγὴ μὲ μόνον γνώμονα τὸ νὰ ἀνήκῃ τὸ ξενοδοχεῖον εἰς τὰ προστατευόμενα ὑπὸ τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ ὁ μόνος ἔλεγχος, ποὺ γίνεται, καὶ ὁ ὁποῖος φυσικὰ ποτὲ δὲν γίνεται, εἶναι ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν τοῦ Ε.Ο.Τ. Καὶ φυσικά, ἵνα μὴ τυχὸν γίνῃ κανένα λάθος, ὁ κ. Ὑπιυργός, διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος κατασκευάζει καὶ τὴν Διεύθυνσιν αὐτήν, ἐπιλέγων αὐτὸς μόνος, μεταξὺ τῶν φίλων του, αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν ἀποτελέσουν. Καὶ πρῶτον, δημιουργεῖ μίαν ὑπερπολυτελῆ ὑπηρεσίαν Ἀστυνομίας Τουρισμοῦ. Διατί; Δὲν φθάνουν 40 συνταγματάρχαι καὶ ὑποστράτηγοι; Ἴσως εἶναι τὸ μόνον Κράτος ἡ Ἑλλὰς ποὺ ἔχει τόσον πολυτελεῖς ὑπηρεσίας εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς. Διατὶ νὰ κάμωμεν νέαν Διεύθυνσιν; Διατὶ ἕνας κύριος ἐνωμοτάρχης ποὺ εἶναι εἰς τὴν Μυτιλήνην, νὰ εἶναι ἀνεξέλεγκτος, ὑπαγόμενος κάπου ἀλλοῦ; Δὲν ἀρκεῖ ὁ Διοικητὴς Χωροφυλακῆς; Διατὶ νὰ ἔχωμεν ἰδιαιτέραν ὑπηρεσίαν; Καὶ διατί, κύριοι βουλευταί, δὲν θέλετε κἄποτε νὰ καταλάβωμεν ἐδῶ, εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἀστυνομία πρέπει νὰ εἶναι πολιτισμένη, διὰ νὰ κάμνῃ τὰ τουριστικά της καθήκοντα; Καὶ ὅτι πρέπει ἡ ἐπιλογὴ τῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι κατατάσσονται εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, νὰ εἶναι τοιαύτη ὥστε οὗτοι νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς ὅλα τὰ καθήκοντά των; Διατὶ ἰδιαίτερον Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας διὰ τὸν Τουρισμόν, μὲ ἰδιαιτέραν Διεύθυνσιν, μὲ ἰδιαίτερον μέγαρον, μὲ κουδούνια καὶ κλητῆρες; Εἶναι ἡ μανία τῆς κατασπαταλήσεως τοῦ δημοσίου χρήματος χάριν τῆς ἱκανοποιήσεως φιλοδοξιῶν, τὴν ὁποίαν ὁμολογῶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνω ποτέ. Θὰ εἴδατε ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δύναται κατὰ παράβασιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων νὰ προσλαμβάνῃ ἐπὶ συμβάσει ὅσους θέλῃ, ἐπὶ οἱῳδήποτε βαθμῷ καὶ μισθῷ. Ὅλα αὐτά, ἐὰν θέλετε νὰ τὰ κυρώσητε σεῖς καὶ νὰ δώσητε εἰς τὰ χέρια ἑνὸς Ὑπουργοῦ μίαν τοιαύτην δύναμιν, τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιήσῃ, καθ’ ὃν τρόπον τὴν ἐχρησιμοποίησαν μέχρι τώρα οἱ προηγούμενοι, δύνασθε νὰ τὸ πράξητε, ἐγὼ ὅμως, ποτὲ ἰδὲν θὰ συμφωνήσω εἰς τοῦτο. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπὶ πλέον, νὰ εἴχομεν μίαν ἔκθεσιν — καὶ σκέπτομαι νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν — τῶν δαπανῶν τοῦ Τουρισμοῦ. Δηλαδή, τί ἔχει δαπανήσει καὶ ποῦ καί, δεύτερον — κἄτι ποὺ καταγγέλλω τώρα — ἂν ὁ περίφημος αὐτὸς Τουρισμὸς μισθώνῃ ἄνευ δημοπρασίας εἰς ἡμετέρους 2, 3, 4, 8, μοῦ εἶπαν εἰς ἕνα 9, τουριστικὰ περίπτερα πρὸς 1.600 δρχ. τὸν χρόνο μίσθωμα! Καὶ αὐτὸς ὁ ἕνας προτιμᾶται νὰ ἐνοικιάσῃ 9 περίπτερα εἰς διάφορα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος διότι εἶναι εἰδικὸς εἰς τὰ τουριστικὰ καὶ ἀναντικατάστατος!... Κύριοι βουλευταί, συντόμως θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἄλλα θέματα εὐρύτερα παρομοίας φύσεως κατασπαταλήσεως τοῦ δημοσίου χρήματος καὶ πλήρους περιφρονήσεως τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸ Δημόσιον, αὐτὸ χρῆμα. Φρονῶ, ὅμως, ὅτι πρέπει κἄποτε νὰ γίνῃ μία ἀρχὴ ἐξυγιάνσεως καὶ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ ἀπὸ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ κυρώσῃ ἡ Βουλή, διὰ νὰ πεισθοῦν κἄποτε οἱ Ὑπουργοὶ ὅτι δὲν εἶναι ἐλέῳ Θεοῦ Ὑπουργοὶ παρὰ μὲ τὴν θέλησιν τοῦ λαοῦ. Κατὰ συνέπειαν ἐγὼ θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον καὶ προτείνω εἰς τὴν Βουλὴν νὰ μὴ γίνῃ δεκτόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας, ἔχει τὸν λόγον.

§41Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τῶν νομοθετημάτων της ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις δίδει τὰ μέτρα τῆς δημιουργίας της. Ἔρχεται πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον περὶ τουρισμοῦ. Καλῶς ἢ κακῶς ἐλειτούργησεν ὁ Τουρισμὸς μέχρι τοῦδε ἐν Ἑλλάδι. Καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔρχεται, ὅπως λέγει εἰς τὸν πρόλογόν του: «Σκοπός του εἶναι ἡ ὀργάνωσις καὶ ἡ προαγωγὴ τοῦ Τουρισμοῦ ἐν Ἑλλάδι, διὰ τῆς ἀξιοποιήσεως ὅλων τῶν πρὸς τοῦτο ὑφισταμένων δυνατοτήτων τῆς Χώρας καὶ συντονισμὸν πρὸς ἑνιαίαν κατεύθυνσιν τῶν ἐνεργειῶν πάσης Δημοσίας, Δημοτικῆς, Κοινοτικῆς Ἀρχῆς, Ν.Π.Δ.Δ. ἢ ἰδιωτικῶν Ὀργανώσεων κ.λ.π.». Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπέρχονται τροποποιήσεις καὶ εἰς τὴν Διοίκησιν, ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐνεργήσῃ πλέον ἐλευθέρως καὶ ἀδεσμεύτως, λαμβάνονται δὲ καὶ συγκεκριμένα μέτρα ὑπὲρ τουριστικῶν νέων ὁδῶν, διότι, ὀρθῶς ἐλέχθη, ὁ Τουρισμὸς δὲν εἶναι πλέον μία θεωρία — εἶναι μία πραγματικὴ πηγὴ πλούτου εἰς ὅλας τὰς πολιτισμένας χώρας. Καὶ ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔχει τὸν φυσικὸν πλοῦτον τοῦ ἡλίου καὶ τῆς θαλάσσης καὶ τοῦ κλίματος, τοῦ καλυτέρου εἰς ὅλον τὸν κόσμον, βεβαίως ἠδύνατο νὰ καταταγῇ μεταξὺ τῶν πρώτων χωρῶν ποὺ θὰ ἠδύναντο νὰ ἐκμεταλλεύωνται κατὰ τὸν πλέον καλύτερον τρόπον τὸν Τουρισμόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον ἰδιαιτέρως νὰ ὑποβάλω ὡς παράπονον εἶναι ὅτι, βεβαίως, πολλαὶ περιφέρειαι περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον εὐνοοῦνται ἢ δὲν εὐνοοῦνται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον καί, γενικώτερον, ἀπὸ τὸν Τουρισμόν, ἀλλὰ ἡ περιφέρεια, ἡ ὁποία παντελῶς ἠγνοήθη εἶναι ἡ Λέσβος, δι’ ὃ καὶ οἱ Λέσβιοι διερωτῶνται ἂν ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ μέρος τῆς Ἐπικρατείας τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Λέσβος δὲν εἶναι ἓν οἱονδήποτε νησί. Διότι, τολμῶ νὰ εἴπω, ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως φυσικῶν καλλονῶν, δὲν ὑπάρχει δεύτερον ἐν Ἑλλάδι. Δὲν δύναται νὰ παραβληθῇ οὔτε πρὸς τὴν Κέρκυραν, οὔτε πρὸς τὴν Ρόδον...

§42Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἡ Λεβάδεια δὲν στερεῖται τοιούτων καλλονῶν.

§43Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶπον ἐκ τῶν νήσων, κύριε συνάδελφε. Τολμῶ νὰ πιστεύω ὅτι ἡ πρώτη εἰς φυσικὰς καλλονὰς μεταξὺ ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν νήσων εἶναι ἡ Λέσβος. Δι’ αὐτὸ ἐθεωρήθη καὶ ἡ νῆσος τῶν Μουσῶν καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ ἱστορία φέρει ὡς γεννηθεῖσαν τὴν Σαπφὼ εἰς τὴν Λέσβον. Ὑπάρχουν φυσικαὶ καλλοναὶ — θὰ τὰς εἶδον ὅσοι τοὐλάχιστον ἀπὸ σᾶς ἠθέλησαν ποτὲ νὰ τὴν ἐπισκεφθοῦν— ἄνευ προηγουμένου. Ἔχει δύο κόλπους, οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται βαθέως μέσα εἰς τὴν στερηὰ καὶ ἐναλλάσσονται τοπία εἰς ποικιλίαν χρωμάτων μὲ τὰς θαλάσσας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἠδύναντο νὰ συναγωνισθοῦν μὲ τοὺς καλυτέρους λιμένας τοῦ κόσμου, ὡς τοῦ Κόμο, ἢ οἱανδήποτε ἄλλην, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Ἰταλίαν ἢ Ἑλβετίαν. Παρ’ ὅλα ταῦτα ὅμως, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἡ Λέσβος ἔχει ἐγκαταλειφθῆ τελείως, ὥστε οἱ κάτοικοί της νὰ διερωτῶνται ἐὰν πράγματι ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ τμῆμα τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Τελευταίως ἀνεγνώσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας — οὐδεὶς φθόνος — ὅτι εἰς τὰς γειτονικὰς νήσους Χίον καὶ Σάμον, ἐδόθησαν ποσὰ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Εἰς τὴν Μυτιλήνην οὔτε δραχμή. Ἐπὶ Τουρκοκρατίας ἡ Λέσβος εἶχε μίαν ἔκτασιν δρόμων κατεσκευασμένων 600 χιλιομέτρων. Οἱ δρόμοι αὐτοὶ εὑρίσκονται σήμερον εἰς ἐσχάτην ἀθλιότητα, μὲ κίνδυνον ἀνατροπῆς τῶν λεωφορείων, τὰ ὁποῖα πράγματι, κατὰ καιρούς, καὶ ἀνατρέπονται. Τὸ Δημόσιον περιώρισε τὰς δημοσίας ὁδοὺς εἰς 60 μόλις χιλιόμετρα καὶ ἀπὸ τὰ 60 αὐτὰ μόλις 18 εἶναι ἀσφαλτοστρωμένα. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι σχεδὸν ἀδιάβατα. Ἀπελπισθέντες οἱ Λέσβιοι ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ γίνουν οἱ δρόμοι, ἀπεφάσισαν νὰ θέσουν μίαν φορολογίαν εἰδικήν, νὰ φορολογήσουν τοὺς ἑαυτούς των καὶ εἶπον νὰ τεθῇ μία φορολογία ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων καὶ ἐξαγομένων εἰδῶν 3–5 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Καὶ γίνεται ἕνας ἀγὼν ἀπὸ διετίας νὰ δεχθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ τεθῇ ἡ εἰδικὴ αὐτὴ φορολογία, νὰ συγκεντρώσουν ἰδικά των χρήματα καὶ νὰ διορθώσουν τοὺς δρόμους. Αὐτὸ δὲν ἐγκρίνεται! Ἐλέχθη: «Εὐχαρίστως νὰ σᾶς δώσωμεν ἡμεῖς χρήματα νὰ τοὺς ἐπισκευάσετε». Ἐδόθη θεωρητικῶς ἕνα κονδύλιον 20 ἑκατομ. δραχμῶν τὸ ὁποῖον στέκει μετέωρον. Δὲν ἠξεύρομεν ἐὰν τελικῶς θὰ γίνῃ ἡ ἐπένδυσις ἢ ὄχι. Διότι βέβαια οἱ δρόμοι δὲν πρόκειται νὰ γίνουν οὔτε μὲ ἕνα ἑκατομμύριον, οὔτε μὲ δύο ἑκατομμύρια δραχμῶν, ὥστε νὰ ὑπάρχουν δρόμοι 600 ἢ πλέον χιλιομέτρων. Ὑπάρχει εἰς τὴν Μυτιλήνην τὸ ἀπολιθωμένον δάσος Σιγρίου–Ἐφέσσου, τὸ ὁποῖον εἶναι μοναδικὸν εἰς τὸν κόσμον. Μόνον εἰς τὴν Ἀριζόνα ὑπάρχει, ἀλλὰ ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν οἱ πολύχρωμοι ὄρθιοι κορμοὶ τῶν ἀπολιθωμένων δένδρων εἰς ὕψος 7 καὶ 8 μέτρων. Αὐτὸ εἶναι μοναδικὸν καὶ εἶναι ἡλικίας 20–30 ἑκατομμυρίων ἐτῶν. Δὲν ἐλήφθη μέχρι στιγμῆς μέριμνα. Ἐκοπιάσαμεν ἕως τώρα νὰ θεωρηθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ὅτι εἶναι «μνημεῖον διατηρητέον». Αὐτὸ κατωρθώθη μέχρι τῆς στιγμῆς. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅλοι οἱ ἐπισκέπται οἱ ὁποῖοι πηγαίνουν, σπάζουν τοὺς κορμοὺς καὶ παίρνουν πρὸς ἐνθύμιον κομμάτια. Καὶ κἄποτε θὰ ἴδωμεν ὅτι καὶ αὐτὸ ἦτο παρελθὸν καὶ θὰ μᾶς λέγουν ὅτι δὲν ὑπῆρχεν δάσος ἀπολιθωμένον. Τὸ ἴδιον εἶχεν ἀποφασισθῆ καὶ διὰ τὸ Τελωνεῖον Μυτιλήνης. Τὰ νερὰ τρέχουν μέσα καὶ τὰ ἐμπορεύματα ποὺ εὑρίσκονται ἐκεῖ σαπίζουν. Καὶ πέρυσι ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ τὸ φτιάσουν καὶ ἐδόθη ἡ διαταγή, καὶ ἐδόθησαν τὰ χρήματα, ἐν τῷ μεταξὺ, ὅμως, τὸ Τελωνεῖον παραμένει εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν καὶ ὑπάρχει κίνδυνος νὰ θρηνήσωμεν καὶ θύματα. Εἶναι ἀπίστευτος ἡ ἐγκατάλειψις ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν Μυτιλήνην. Αὐτὰ ἤθελα, νὰ θέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἀντὶ πολυτελῶν ἀλλὰ καὶ μεγαλοπνόων ἔργων, τὰ ὁποῖα ἔχει κατὰ φρένας καὶ κατὰ θυμὸν ἡ Κυβέρνησις, θὰ ἤθελα νὰ τὴν προσγειώσω καὶ μὲ τὸ αἴσθημα τῆς ἰσότητος καὶ τῆς Δημοκρατίας, ὅταν πρόκειται νὰ ἐφαρμόσῃ ἕνα οἱονδήποτε μέτρον, νὰ τὸ ἐφαρμόζῃ δι’ ὅλας τὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους, διότι οἱ Ἕλληνες κατ’ ἴσην ἀναλογίαν προσφέρουν καὶ εἰς ἐθνικὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. (Χειροκροτήματα).

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἀλεξᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§45Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὡς Ἕλλην καὶ ἐγὼ καὶ ἀσχέτως πρὸς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχω ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἐνδιαφέρομαι διὰ τὰ ζητήματα τοῦ Τουρισμοῦ, ὅπως ἐνδιαφέρονται καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι, οἱ ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως, νὰ ἐκφράσω κἄποιο αἴσθημα θλίψεως διότι ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀγορητὰς ἤκουσα ὅτι τὸ ζήτημα τοῦ Τουρισμοῦ τὸ θέτουσιν μόνον καὶ μόνον εἰς ἕνα ἐπίπεδον διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι οὔτε πρέπον νὰ τίθεται, οὔτε εἶναι προωρισμένον, τὸ θέτωσιν εἰς τὸ ζήτημα τοῦ οἰκονομικοῦ συμφέροντος διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ πᾶσαν προσπάθειαν καὶ πᾶσαν κίνησιν διὰ τὸν Τουρισμὸν τὴν ἑρμηνεύουν μόνον καὶ μόνον μὲ τὸ συμφέρον τὸ οἰκονομικὸν τῆς Πατρίδος μας Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τὸ μόνον ζήτημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ οἰστρηλατῇ καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ πάντας τοὺς ἐνδιαφερομένους. Διὰ τὸν Τουρισμόν, τὸ ζήτημα τὸ οἰκονομικόν, τοῦ ὁποίου πηγὴ θὰ ἀποβαίνῃ ὁ Τουρισμὸς ἔχει καὶ κἄποιαν βάσιν κἄπως ἠθικωτέραν. Κύριοι βουλευταί, ἤκουσα μετὰ συγκινήσεως ἀληθῶς τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Κρήτης βουλευτοῦ κ. Κρασαδάκη, ὁ ὁποῖος εἰς ἕνα σημεῖον τῆς ἀγορεύσεώς του ἀνέφερεν μίαν προσωπικότητα ἱστορικήν, τὸν Ἀρθοῦρον Ἔβανς, ὁ ὁποῖος μετὰ τοῦ ἀειμνήστου Ἑρρίκου Σλῆμαν, θεωροῦνται ἀνὰ τὴν Ὑφήλιον, ὡς νεώτεροι προφῆται διὰ τὰς ἀνακαλύψεις εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν τόσον ἐν Κρήτῃ ὅσον καὶ ἐν Μυκήναις, ὅσον καὶ ἐν Τύρινθι καὶ ἀλλαχοῦ. Μὲ ηὐχαρίστησεν ἰδιαιτέρως ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Κρασαδάκη, διότι ἀνεμνήσθη τοῦ ἀνδρὸς ἐκείνου εἰς τὸν ὁποῖον, πραγματικῶς, ὀφείλεται μία ἐμφάνισις ἐν Κρήτῃ, ἐμφάνισις ἡ ὁποία παρουσιάζει τὴν Κρήτην ἐκτὸς τῶν ἄλλων μεγαλείων, τὰ ὁποῖα ἔχει ἐκ τῆς τελευταίας αὐτῆς ἱστορίας τῆς πολιτικῆς, τῆς στρατιωτικῆς καὶ τῆς πολεμικῆς, ἔχουσα καὶ τὴν ἄλλην, ὅτι σήμερον, μετὰ τὰς ἀνακαλύψεις τοῦ Ἀρθούρου Ἔβανς, ἀποτελεῖ μίαν δευτέραν Σιών, ἐκ τῆς ὁποίας ἐκλάμπει φῶς δόξης καὶ μεγαλείου διὰ τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον. Ἐπίσης, αἱ ἀνακαλύψεις τοῦ Ἑρρίκου Σλῆμαν, ὁ ὁποῖος φέρει εἰς φῶς μίαν ἰδέαν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔγραψε ὁ μεγαλύτερος ποιητὴς τῶν Ἑλλήνων, ὁ Ὅμηρος, δὲν εἶναι ἕνας ἁπλοῦς μῦθος, ἀλλὰ εἶναι μία πραγματικότης. Καὶ οἱ ἥρωες, τοὺς ὁποίους ἐν τῷ ποιήματι αὐτοῦ ἀναφέρει, ὑπῆρξαν πράγματι ἥρωες καὶ πράγματι Ἕλληνες. Ἤθελα διὰ τὸν λόγον αὐτόν, χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὰ ζητήματα τὰ νομικά, τὰ ὁποῖα ἤχθησαν ἀπὸ πολλὰς πλευράς, καὶ τὰ ζητήματα τὰ Συνταγματικά, ἤθελα μόνον καὶ μόνον μίαν ὑπόδειξιν νὰ κάμω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ Τουρισμοῦ. Ἐσχάτως ἐν Κεφαλληνίᾳ, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, εἰς ἕνα μέρος εἰς τὸ νοτιοανατολικὸν μέρος τῆς νήσου, σκαπτομένων θεμελίων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς κωμοπόλεως Σκάλας, ἡ ὁποία κατεστράφη ἐκ τῶν σεισμῶν, ἀνευρέθησαν πολύτιμοι θησαυροί, ψηφιδωτὰ ἐκ τῶν σπανιωτέρων, εἰς μεγάλην ἔκτασιν καὶ ἕνας Ναὸς κατὰ τὴν διάγνωσιν τοῦ περιφήμου συμπολίτου μου καθηγητοῦ κ. Μαρινάτου, καθηγητοῦ τῆς Ἀρχαιολογίας, εἶναι αἰώνων, αἰώνων πολλῶν. Καὶ τὸ εὕρημα ἑνὸς Ναοῦ εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο, ὁ ὁποῖος, κατὰ πᾶσαν πιθανότητα εἶναι Ναὸς τοῦ Ἀπόλλωνος, εἶναι σπουδαιότατον, διότι πρόκειται περὶ Ναοῦ τοῦ 7ου π. Χ. αἰῶνος. Καὶ ἐκτὸς τῶν σπονδύλων, τῶν κιόνων, οἱ ὁποῖοι ἀνευρέθησαν, ἀνευρέθη ἕνα πολυτιμώτατον κιονόκρανον, ὅμοια τοῦ ὁποίου δύο καὶ μόνον ὑπάρχουν εἰς τὸν κόσμον, ἓν ἐν Ἰταλίᾳ, καὶ ἄλλο εἰς τὴν Μελβούρνην, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς προέρχονται ἀπὸ τὸ μέρος ἐκεῖνο. Τοῦ συνέστησα εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο νὰ κάμῃ δοκιμαστικὰς ἀνασκαφὰς καὶ λέγει καὶ διαλαλεῖ σήμερον ὅτι ἡ σκαπάνη τοῦ ἀρχαιολόγου θὰ ἀνακαλύψῃ πόλιν ὁλόκληρον καὶ σημαντικήν, διότι ἡ ἀνεύρεσις τῶν ψηφιδωτῶν ἀνήκει εἰς θέρμας καὶ θέρμαι ὑπάρχουν μόνον ἐκεῖ. Ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον ἀπὸ ὅλα, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ ἀνεύρεσις ἐπιγραφῶν σπουδαίων, αἱ ὁποῖαι χρονολογοῦνται ἀπὸ τὸν πρῶτον αἰῶνα πρὸ Χριστοῦ καὶ θὰ εὑρεθῶσι καὶ ἄλλαι, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποκαλύψουν ὅλην τὴν ἱστορίαν, ὄχι μόνον τῆς πόλεως, ἐκείνης, ἀλλὰ καὶ τὴν ἱστορίαν τῆς Κεφαλληνίας. Διότι ἡ Κεφαλληνία σήμερον, ἴσως νὰ μὴ εἶναι, θὰ ἀποβῇ, ὅμως, μέρος τουριστικόν, διότι, ἐὰν ἀναγνώσῃ κανεὶς τὴν ἱστορίαν τῆς Κεφαλληνίας τοῦ Γερμανοῦ Πάλτς, θὰ ἴδῃ ὅτι πρόκειται περὶ νήσου ἡ ὁποία περιεῖχε καὶ εἰς ζωντανὰ καὶ εἰς νεκρὰ ἀντικείμενα, πράγματα σπουδαιότατα. Εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ καταφύγωμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, μετὰ τὴν διαπίστωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Σπυρίδωνος Μαρινάτου, ὅτι τὸ ἔδαφος ἐκεῖνο κρύπτει σπουδαῖα καὶ πολυτελῆ πράγματα, ἀνεφέρθημεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ μέχρι σήμερον δὲν κατωρθώθη νὰ ἀνευρεθοῦν αἱ ἀναγκαῖαι πιστώσεις διὰ νὰ γίνουν αἱ ἀνασκαφαί, αἱ ὁποῖαι θὰ φέρουν σπουδαιότατα πράγματα εἰς φῶς. Μόνον ἕνα πρόσωπον ἀπὸ τὸ μέρος ἐκεῖνο ἐκινήθη καὶ κινεῖται, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος Σκάλας κ. Τραυλός, ὁ ὁποῖος νυχθημερὸν δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ κινεῖται διὰ νὰ εὑρεθῇ ὁ τρόπος καθ’ ὃν θὰ γίνουν αἱ ἀνασκαφαί. Καὶ θὰ ἔλεγα ὅτι αἱ ἀνασκαφαὶ ὄχι μόνον εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο πρέπει νὰ γίνουν, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ὅπου εὑρέθησαν σπουδαῖα εὑρήματα τοῦ μεγάλου Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ὅπως εἰς τὴν Κρήτην, εἰς τὰς Μυκήνας, τὴν Τύρινθα καὶ ἀλλαχοῦ. Ἀπαιτοῦνται, ὅμως, μέσα. Καὶ θὰ ἔλεγα εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργόν ὅτι διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἐχρειάζετο μία μελέτη ἐκ μέρους του καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῶν κεφαλαίων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ διατεθοῦν δι’ ἔργα διάφορα, δι’ ὁδούς, διὰ ξενοδοχεῖα καὶ δι’ ἄλλα ἔργα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τοὺς τουρίστας, νὰ ἀναγράφωνται διαρκῶς ἀνάλογα ποσὰ διὰ τὴν διενέργειαν ἀνασκαφῶν. Διότι, μὴ ἀπατώμεθα, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ γῆ ἡ Ἑλληνικὴ ἀνὰ πᾶν βῆμα περικλείει καὶ μίαν φωνήν, ἡ ὁποία διαλαλεῖ τὴν δόξαν της καὶ τὸ μεγαλεῖον της. Θέλω ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναφέρω τὸν ἆθλον ἑνὸς Ἄγγλου, τοῦ Μιχαὴλ Βέντρις, ὁ ὁποῖος μολονότι δὲν ἦτο ἀρχαιολόγος, μολονότι δὲν ἦτο καθηγητής, ἀλλὰ ἁπλοῦς ἀρχιτέκτων, εἶναι ὁ μόνος ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ ἑρμηνεύσῃ τὰς γραφὰς αἱ ὁποῖαι εὑρέθησαν ἐν Κρήτῃ, ἐν Πύλῳ καὶ ἀλλαχοῦ καὶ τοῦ ὁποίου τὸν ἆθλον αὐτόν, τὸ ἐπίτευγμα τοῦτο, ἀνεγνώρισεν ἡ ἀνθρωπότης ὁλόκληρος. Καὶ ὅλοι ἐν Ἑλλάδι καὶ ἐν Εὐρώπῃ, οἱ ὁποῖοι δύνανται νὰ ἔχουν γνώμην εἰς τὰ θέματα αὐτά, ἀναγνωρίζουν ὅτι αἱ γραφαὶ αὐταὶ ἐν Κρήτῃ καὶ εἰς τὴν Πύλον εἰς τὸ ἀνάκτορον τοῦ Νέστορος, εἶναι αὐτόχρημα γραφαὶ περιέχουσαι γλῶσσαν καθαρῶς Ἑλληνικήν. Τὴν παράκλησίν μου αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ τὴν θέσητε κατὰ μέρος καὶ νὰ φροντίσητε ὡρισμένα κονδύλια νὰ ὑπάρχουν διὰ τὴν διενέργειαν ἀνασκαφῶν. Μὴ φροντίζωμεν μόνον, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ οἰκονομικὸν μέρος τοῦ Τουρισμοῦ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ἠθικόν. Καὶ τὸ ἠθικὸν μέρος τοῦ Τουρισμοῦ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαλαλεῖ εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου τὴν ἱστορίαν, τὴν δόξαν καὶ τὸ μεγαλεῖον τῆς Ἑλλάδος. Αἱ ἀνασκαφαί, ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς εἴπω, κύριε Ὑπουργέ, μέχρι σήμερον δὲν εἶναι πλήρεις καὶ θὰ πρέπει νὰ ἔχουν καὶ συνέχειαν. (Χειροκροτήματα).

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πατσιαντᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§47Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ ὅτι ἡ μελέτη τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου μὲ ἔβγαλεν ἀπὸ μίαν ἀπορίαν. Δηλαδή, ἱκανοποιήθην ἐκ τοῦ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζεται εἰς τὰ χαρτιὰ ὅτι ἔχει μίαν ἀξιόλογον τουριστικὴν δρᾶσιν. Μέχρι τώρα, κύριοι συνάδελφοι, Τουρισμὸν ἠκούομεν καὶ Τουρισμὸν δὲν ἐβλέπαμε. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ σχεδίου νόμου δείχνει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ πολὺ μεγάλη στενοκεφαλιὰ καὶ μυωπία ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα αὐτό. Καὶ τὸ ἀντιμετωπίζει μόνον εἰς τὸν χῶρον τῶν Ἀθηνῶν καὶ εἰς ὡρισμένους πασιγνώστους χώρους ἀρχαιολογικούς. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἡ Χώρα μας εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ὡς χώρα ἀρχαιοτήτων ἀξιολόγων, σοβαρῶν, μεγάλης ἱστορικῆς ἀξίας. Εἶναι, ὅμως, ὀλιγώτερον γνωστὴ ἡ Χώρα μας ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν φυσικῶν καλλονῶν τὰς ὁποίας διαθέτει. Χρέος μας, λοιπόν, εἶναι, νὰ ἀξιοποιήσωμεν τόσον τὰς ἀρχαιότητας, ὅσον καὶ τὰς φυσικὰς καλλονάς, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν. Τελευταίως παρετηρήθη μία ἀνάπτυξις τουριστικὴ μὲ τὴν εἰσροὴν ξένων τουριστῶν, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ προσέξωμεν ὅτι εἶναι τουρίσται ξένοι, προερχόμενοι ἀπὸ μεσαῖα στρώματα καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνώτερα στρώματα, ὅπως ἀνέφερεν συνάδελφος. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, οἱ τουρίσται αὐτοὶ εἶναι ἄνθρωποι ἐργαζόμενοι, μισθωτοί, μεσαῖα βαλάντια, πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσωμεν καὶ ἡμεῖς καταλλήλως τὸ θέμα, ὥστε νὰ προσελκύωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρους ἐξ αὐτῶν καὶ αὐτοὶ νὰ ἠμποροῦν νὰ ἀπολαύσουν πᾶν ὅ,τι διαθέτει ἡ Χώρα μας ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος. Πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὅτι ἐὰν πιάσουμε 100 ἀνθρώπους εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς Ἑλλάδος καὶ τοὺς ἐρωτήσωμεν πόσοι ἐπῆγαν εἰς τὴν Πύλον, πόσοι ἐπῆγαν εἰς τὰ Μετέωρα, εἰς τὴν Ρόδον καὶ ἀλλοῦ, θὰ διαπιστώσουμε ὅτι μόνον ἕνα ποσοστὸν 5–10% ἔχει ἐπισκεφθῆ τὰ μέρη αὐτά. Καὶ ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θὰ θεραπεύσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν τακτοποίησιν ὡρισμένων γνωστῶν καὶ φίλων τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπικροτῶ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Τούμπα, ὁ ὁποῖος εἶπεν διατὶ δαπανῶνται τόσα χρήματα διὰ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Τουρισμοῦ, ἐφ’ ὅσον δυνάμεθα νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἐθελοντὰς διὰ τὴν ἐργασίαν αὐτήν, καὶ ἔκαμε μάλιστα καὶ συγκεκριμένας προτάσεις. Τὸ δεύτερον βασικὸν σκέλος τοῦ νομοσχεδίου ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καλύψῃ τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν μέχρι τώρα διὰ τὸν Τουρισμόν, καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας βγαίνει τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ Κυβέρνησις καμμία σοβαρὴ δουλειὰ δὲν ἔκαμε διὰ τὸν Τουρισμόν. Εἶναι, νομίζω, καιρός, νὰ προσγειωθῇ καὶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ πράγματα εἰς τὴν οὐσίαν καὶ εἰς τὴν βάσιν τους. Μὴ ὁμιλῶμεν διὰ τουρισμὸν ὅταν δὲν εἶναι προσιτὸς καὶ εἰς τοὺς ξένους καὶ εἰς τοὺς ἐντοπίους. Μὲ τὸ συγκοινωνιακὸν δίκτυον ποὺ διαθέτομεν σήμερα, δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ Τουρισμοῦ. Ἐὰν θέλετε νὰ πᾶτε εἰς τὰ Μετέωρα, ἐὰν θέλετε νὰ πᾶτε εἰς τὴν Πύλον καὶ εἰς ἄλλα τουριστικὰ μέρη, δὲν θὰ ἠμπορέσετε νὰ πᾶτε διότι οἱ δρόμοι εἶναι κατεστραμμένοι. Ἀκόμη προσφάτως ἐψηφίσθη νόμος καὶ διετέθησαν πούλμαν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἀλλ’ ὑπάρχει διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ νὰ ἐκκινήσῃ τὸ πούλμαν πρέπει πρῶτον νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῶν ἐκδρομέων. Τί θέσιν ἔχει ὁ ἔλεγχος αὐτὸς δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω. Ἀναφέρω τὸ περιστατικὸν τοῦτο: Ἐζήτησαν αἱ Ὀργανώσεις τοῦ Βόλου νὰ γίνῃ ἐκεῖ ἕνα τουριστικὸν ξενοδοχεῖον καὶ προσεφέρθη ἡ Ὀργάνωσις τῶν Συνεταιριστικῶν Ὑπαλλήλων νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν καὶ ἔκαμε σχετικὴν αἴτησιν εἰς τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπορρίπτει τὴν αἴτησιν αὐτήν. Ἔρχονται αἱ Ὀργανώσεις τοῦ Βόλου, βλέπουν τὸν κ. Πρωθυπουργὸν καὶ τὸ ξενοδοχεῖον δίδεται ἡ ὑπόσχεσις ὅτι θὰ ἱδρυθῇ. Δημοσιεύεται, ὅμως, τὸ τριετὲς πρόγραμμα καὶ ξενοδοχεῖον δὲν ὑπάρχει. Γίνεται συζήτησις νὰ ἱδρυθῇ ξενοδοχεῖον εἰς τὴν Πορταριὰν καὶ τίποτε δὲν γίνεται. Παίρνει ἡ Κυβέρνησις ἕνα κληροδότημα τοῦ Στακοῦ στοὺς Τσαγκαράδες, καὶ θέλει νὰ κάμῃ τουριστικὸν ξενοδοχεῖον. Εἶναι ἀξία παντὸς ἐπαίνου δι’ αὐτό. Ἀλλὰ λέγει ὅτι τὸ ξενοδοχεῖον αὐτὸ θὰ συνδέεται μὲ ἐναέριον σιδηρόδρομον. Τί νὰ τὸν κάμωμεν, ὅμως, τὸν ἐναέριον σιδηρόδρομον; Ἂς κατασκευάσῃ καλύτερα 1.500 μέτρα δρόμον διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ πηγαίνῃ ὁ κόσμος εἰς τὴν θάλασσαν νὰ κάμνῃ τὸ μπάνιο του καὶ ἂς μείνῃ ὁ ἐναέριος σιδηρόδρομος. Ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι μὲ τοιαύτην πολιτικὴν δὲν ἠμποροῦμε νὰ ἔχωμε Τουρισμόν. Εἶναι καιρὸς νὰ καταλάβῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ Ἑλλὰς εἶναι καὶ πέραν τῶν Ἀθηνῶν καὶ ὑπάρχουν ἀρχαιότητες καὶ φυσικὲς καλλονὲς ποὺ πρέπει νὰ τὶς δῇ καὶ ὁ ἐντόπιος καὶ ὁ ξένος κόσμος. Ἂς μελετήσῃ, λοιπόν, καὶ ἂς ἐφαρμόσῃ μέτρα πρακτικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ τουριστικοῦ πλούτου τῆς Χώρας, διὰ νὰ ἠμπορέσουμε, ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ξένους, καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ τὸν ἀπολαύσουμε.

§48Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φυσικὸν εἶναι νὰ λησμονῶμεν ἐνίοτε κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μας ὡρισμένα πράγματα. Μοῦ διέφυγε νὰ εἴπω δύο λόγια διὰ τὸν Γενικὸν Γραμματέα Τουρισμοῦ κ. Ν. Φωκᾶν, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἐστράφησαν ὡρισμένα βέλη ἀγορητῶν. Δὲν γνωρίζω τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὶ θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ τὴν δημιουργίαν Ὑφυπουργείου Τουρισμοῦ. Ἀλλὰ τὸ λεχθὲν ὅτι ὁ νῦν Γενικὸς Γραμματεὺς Τουρισμοῦ ἀπέτυχεν, αὐτὸ ὀλίγον μᾶς πειράζει, διότι ὁ κ. Ν. Φωκᾶς ἦτο δεδοκιμασμένος ἐπὶ πολλὰ ἔτη ὡς Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ ἐπέτυχεν ἀπολύτως καὶ εἰς τὸν Τουρισμὸν ὅπου ἐπὶ μίαν διετίαν ὑπηρετεῖ, εἶναι πανθομολογούμενον τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπέτυχεν ἐπίσης ἀπολύτως, λόγῳ τῆς μορφώσεώς του, τῆς ἱκανότητός του καὶ τῶν μέσων ποὺ διέθετεν ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀληθὴς ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι πρόκειται περὶ ἀποτυχίας καὶ μάλιστα διαξιφισμοὶ ὅτι ὑπῆρχον σκανδαλώδεις ἐνέργειαι ἐφ’ ὅσον πᾶσαι αἱ κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις τὸν διετήρησαν ὡς ἐπιτυχόντα καὶ ἄξιον τῆς θέσεως ταύτης.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§50Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς εἰδικωτέρας διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐν πλάτει ἀνεπτύχθησαν αὗται ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. κ. συναδέλφους. Τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἔχει δύο σκέλη. Τὸ ἓν ἀρχίζει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 1 καὶ τελειώνει εἰς τὸ ἄρθρον 14 καὶ τὸ ἄλλο εἶναι τὸ ὑπόλοιπον νομοσχέδιον, μὲ τὰς 10 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὸ πρῶτον σκέλος ἠλέγχθη μετ’ αὐστηρότητος ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλήσαντας κ. κ. συναδέλφους, καὶ ἠλέγχθη μετ’ ἀκριβείας, διότι εἰς ὅλας του τὰς διατάξεις ἔχει μειονεκτήματα τοιαῦτα, ποὺ θὰ πρέπει κατ’ ἀνάγκην νὰ ὁδηγήσουν τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Προεδρίας Κυβερνήσεως, εἰς τὴν ἀναμόρφωσίν του, εἰς τὴν ἀνασύνταξίν του καὶ εἰς τὴν ἐκ νέου ὑποβολήν του. Τοῦ πρώτου σκέλους ἡ ἐπιδίωξις εἶναι ἡ ἀναμόρφωσις τῆς Διοικήσεως τοῦ Ε.Ο.Τ., μὲ μερικὰς ἀκόμη διατάξεις ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν τουριστικὴν κίνησιν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὴν Χώραν μας. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου, τὰς ὁποίας, νομίζω, ὅτι θὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ υἱοθετήσῃ, διότι αἱ περισσότεραι υἱοθετούμεναι θὰ ἐνισχύσουν τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ τοῦ δώσουν τὴν μορφήν, ἡ ὁποία ἐπιβάλλεται, διότι, δυστυχῶς, ὅπως ἐμφανίζεται, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνα συνοθύλευμα μπαλωμάτων παλαιῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἴσχυσαν καὶ ἰσχύουν μέχρι σήμερον, διὰ τὸν Τουρισμόν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς δεύτερον σκέλος, τὸ ὁποῖον ἔρχεται νὰ καλύψῃ μίαν ἀσχημίαν, ἡ ὁποία ἀπό τινων ἐτῶν παρατηρεῖται εἰς τὴν Χώραν μας καὶ ἡ ὁποία ἔχει καθιερωθῆ κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὴν οἰκονομίαν, τὴν ὁποίαν καθορίζει τὸ Σύνταγμα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ψήφισιν τῶν νόμων ἐν τῇ Χώρᾳ μας. Θέματα, ἀπολύτως ἐπείγοντα, ὑπάρχει τρόπος, μὲ ρητὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, τοῦ ἄρθρου 35, νὰ ἔλθουν πρὸς ἐπιψήφισιν κατὰ τὸν δυνατὸν συντομώτερον χρόνον καὶ νὰ γίνουν νόμοι τοῦ Κράτους καὶ οὕτω νὰ λυθοῦν ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θεωρεῖ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι εἶναι ἐπειγούσης σημασίας καὶ φύσεως. Ἐάν, κύριοι, διαβάσητε καὶ τὰς 10 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἴδητε, ὅτι εἶναι ζήτημα, ἐὰν 1 ἢ 2 ἐξ αὐτῶν ἔχουν χρόνον ἀμέσου θέσεως εἰς ἰσχύν, πρὸς ἐπίλυσιν ἐπειγόντων ζητημάτων. Ὅλαι αἱ ἄλλαι, θὰ ἠδύναντο νὰ ἔλθουν διὰ νομοσχεδίων εἰς τὴν Βουλήν, ἢ καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἡ Συνταγματικὴ αὐτὴ ἀτασθαλία πρέπει νὰ λείψῃ, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπομακρύνομεν τὴν Βουλὴν ἀπὸ τὸ κύριον ἔργον της καὶ τὴν μεταβάλομεν εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ ὡς μόνην ἀποστολὴν τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πράξεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν νομιμοποίησιν αὐτῶν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτὴ ἡ παράβασις τῆς Συνταγματικῆς δικονομίας, τῆς ἐκδόσεως Ὑπουργικῶν Πράξεων, διότι δὲν ἔρχονται ὅπως ὁρίζει τὸ Σύνταγμα, εἰς τὰ Νομοθετικὰ Σώματα, ἀλλὰ προχωροῦν περαιτέρω. Παραβιάζουν κατ’ εὐθεῖαν ὡρισμένας διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ὅπως εἶναι τὰ ἄρθρα 57 καὶ 58, τὰ ὁποῖα εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, ἐκεῖ ὅπου ἐπιβάλλονται φόροι, ἢ ὅπου ἐπέρχονται ἀπαλλαγαὶ δασμῶν καὶ φόρων, ἀπαιτοῦν καὶ ὡρισμένον τύπον, ἤτοι ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ συνοδεύῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν διαβάσητε εἰς τὰς σελίδας 7 καὶ 8, τὰς δύο πράξεις, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1699 καὶ τὴν 319, θὰ ἴδητε, ὅτι ὑπάρχουν ἄρθρα, τὰ ὁποῖα σαφῶς ἀντιτίθενται πρὸς τὰ ἄρθρα 58, 57 καὶ 59 τοῦ Συντάγματος. Διότι, εἰς μὲν τὴν πρώτην πρᾶξιν, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 δίδεται ἐτησία ἐπιχορήγησις τοῦ Κράτους εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν πρὸς διάθεσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν δύναται νὰ τὸ κάμῃ μία πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχῃ ἐκ τοῦ νόμου ἐξουσιοδότησις, ἡ ὁποία νὰ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν αὐτήν. Ἡ 319 πρᾶξις ἀπαλλάσσει τελῶν κ.λ.π., καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος ἐπιτάσσει σαφῶς, ὅτι δὲν δύναται τοῦτο νὰ γίνῃ δι’ οἱανδήποτε φορολογικὴν ἀπαλλαγήν, ἐὰν δὲν τηρηθῆ ἡ διαδικασία, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Συντάγματος. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν διαβάσητε ὅλας αὐτὰς τὰς πράξεις, θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ περιεχόμενόν των καὶ ἡ μία πρὸς τὴν ἄλλην παρουσιάζουν τὸ φαινόμενον ἐκεῖνο τοῦ γνωμικοῦ, εἶναι, δηλαδή, πλίνθοι καὶ κέραμοι ἀτάκτως ἐρριμένοι. Δὲν ὑπάρχει καμμία διάταξις συναφὴς πρὸς τὴν ἄλλην. Καὶ ἀπορῶ, κύριοι, πῶς δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν του τοῦτο ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν εἶπεν, ὅτι ὅλας αὐτὰς τὰς διατάξεις, δι’ ἑνὸς Διατάγματος θὰ τὰς ἐφαρμόσω, θὰ τὰς προσαρμόσω καὶ θὰ τὰς κωδικοποιήσω, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζουν τὸ φαινόμενον ποὺ παρουσιάζουν. Αὐτοὶ οἱ λόγοι καὶ ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους θὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, νομίζω, ὅτι θὰ συντελέσουν εἰς τὸ νὰ θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον, νὰ τὸ ἀναμορφώσῃ, νὰ τὸ καταστήσῃ ἄρτιον καὶ μὲ μίαν μεταβατικὴν διάταξιν νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐκ τῶν πράξεων αὐτῶν δημιουργοῦνται δικαιώματα καὶ δίκαια, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν ἰσχὺν μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, ἐφεξῆς δὲ θὰ ἰσχύουν αἱ διατάξεις ἑνὸς νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι πλῆρες ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, διότι, ὅπως εἶναι σήμερον εἶναι ἕνα συνοθύλευμα διαφόρων διατάξεων μὲ συμπληρώσεις διαφόρους, αἱ ὁποῖαι δὲν τοῦ δίδουν πληρότητα, τὴν ὁποίαν, ὅμως, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ἔχουν τὰ νομοσχέδια, ὅταν ἔρχωνται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ ἀπομακρύνω τοὺς κυρίους συναδέλφους ἀπὸ μίαν πλάνην εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται, τὸν ἀξιότιμον ἐκ Πρεβέζης καὶ σεβαστὸν φίλον κ. Χαβίνην, καὶ τὸν εἰσηγητὴν ἐπὶ τῆς μειοψηφίας κ. Κρασαδάκην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ὅλον της τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ἐξήντλησε διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Θεσπρωτίας καὶ Ἰωαννίνων καὶ ἐλησμόνησε τὴν Κρήτην καὶ τὸν Νομὸν Πρεβέζης. Πρέπει νὰ εἶναι εὐτυχεῖς, διότι τοὐλάχιστον δοκιμάζουν αὐτὴν καὶ μόνην τὴν πικρίαν ὅτι τοὺς ἐλησμόνησεν, ὅτι τοὺς θεωρεῖ ἐκτὸς τοῦ ἐνδιαφέροντός της καὶ συνεπῶς τοὺς ἐλησμόνησεν ἅπαξ διὰ παντός. Ἡμεῖς ὅμως, τῶν Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας δοκιμάζομεν πικρίαν καὶ ἀπογοήτευσιν διότι ἐνῷ ἀναγράφονται πιστώσεις, ὅτι θὰ γίνουν ἔργα καὶ ἄλλα, ὅπως τὸ φέρρυ– μπώτ, Ἰταλίας–Ἡγουμενίτσης, ὅπως εἶναι τὰ ἔργα τῆς ὁδοποιΐας πρὸς τὰ ἀρχαιολογικὰ τοπία μας, ἐν τούτοις δὲν γίνεται τίποτε. Ἐξ ὅσων διαφημίζονται εἰς τὰς ἐφημερίδας, τίποτε μέχρι σήμερον δὲν ἔχει συντελεσθῆ. Ἐπὶ δύο ἔτη ταλαιπωρούμεθα μὲ τὸ φέρρυ–μπὼτ καὶ οὔτε καταστάλαγμα σκέψεως ἔχομεν ἀκόμη ἐὰν θὰ γίνῃ καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ γίνῃ διὰ νὰ δρομολογηθῇ τὸ φέρρυ–μπώτ, Οὔτε εἰς τὴν Κέρκυραν ἔγινε καμμία προσπάθεια σοβαρά, οὔτε εἰς τὴν Θεσπρωτίαν καὶ Ἰωάννινα. Ἡ μόνη σοβαρὰ προσπάθεια εἶναι ἡ κατασκευὴ τοῦ δρόμου Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἔργον δὲν εἶναι τοῦ προγράμματος Τουρισμοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον παραπονοῦνται οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, εἶναι ἕνα ἔργον τὸ ὁποῖον περιελαμβάνετο εἰς τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον εἶχε θέσει ὁ Συναγερμὸς διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ δρόμου Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων. Θὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν. Ἦλθε μία ἀνακοίνωσις τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ 837 ἑκατομμύρια. Διὰ τὸ φέρρυ–μπὼτ θὰ δοθοῦν 90 ἑκατομμύρια, ἐκ τῶν ὁποίων 18.000.000 τὸ πρῶτον ἔτος. Σκεφθῆτε, λοιπόν, ἐὰν μὲ αὐτὸν τὸν ρυθμὸν θὰ ἴδωμεν φέρρυ–μπώτ, ἐνωρίτερον ἀπὸ 4 ἔτη.

§51Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ πλοῖα δὲν πληρώνονται τοῖς μετρητοῖς ἀπὸ τὸν πρῶτον χρόνον. Πληρώνονται ἀφοῦ ἐργασθοῦν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν.

§52Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι θὰ δρομολογηθῇ μετὰ πάροδον 10ετίας. Εἰς τὴν σκέψιν αὐτὴν μὲ ἐνισχύουν καὶ τὰ ἄλλα κονδύλια ποὺ διετέθησαν διὰ τὰ ἄλλα ἔργα. Διὰ τὴν ὁδὸν Ἰωαννίνων–Ἡγουμενίτσης διετέθησαν 20 ἑκατομμύρια διὰ τὸ 1958 τὰ ὁποῖα, ὅμως δὲν ἐπαρκοῦν οὔτε διὰ τὸν μισὸν δρόμον, διότι μέχρι σήμερον ἔγιναν μόνον 30–35 χιλιόμετρα καὶ μένει ὑπόλοιπον 70 χιλιόμετρα, καὶ διὰ νὰ γίνουν αὐτὰ θὰ ἀπαιτηθοῦν 70 ἑκατομμύρια. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι μὲ τὸ διατεθὲν διὰ τὸν δρόμον Ἡγουμενίτσης–Ἰωαννίνων κονδύλιον, τὸ φέρρυ–μπὼτ δὲν θὰ λειτουργήσῃ παρὰ μετὰ 3–4 ἔτη, διότι χωρὶς δρόμον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δρομολόγησις. Δηλαδὴ τὰ κονδύλια τὰ ἴδια προδίδουν πότε θὰ συντελεσθῇ ἡ τουριστικὴ ἀξιοποίησις τῆς περιφερείας τῶν Ἰωαννίνων. Καὶ πᾶμε περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἴδητε τί γίνεται. Πᾶμε εἰς τὸ ζήτημα τοῦ Σπηλαίου τοῦ Περάματος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα μεγαλούργημα τῆς φύσεως ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, τοῦ ὁποίου ὅμοιον δὲν ὑπάρχει ἐν Εὐρώπῃ καὶ ἀποτελεῖ ἕνα ἐξαιρετικοῦ τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος σημεῖον τῆς Ἠπείρου, οὐδεμία πίστωσις ἐχορηγήθη. Ἐπὶ δύο ἔτη ταλαιπωρεῖται ἡ Κοινότης Περάσματος, ὁ Δῆμος Ἰωαννίνων, ἡ Ἤπειρος ὁλόκληρος διὰ νὰ τύχῃ ἑνὸς δανείου 400 χιλιάδων διὰ νὰ κάμῃ τὸν ἐξωτερικὸν φωτισμὸν τῶν ἀλλεπαλλήλων θαλάμων σὲ μῆκος 700 μέτρων καὶ παρὰ τὰς ρητὰς ὑποσχέσεις τῶν ἁρμοδίων καὶ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ποὺ ἐπεσκέφθησαν τὰ Ἰωάννινα, οὐδὲν ἐγένετο.

§53Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀπὸ ὅ,τι μᾶς λέγετε, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ περιφέρειά σας δὲν εἶναι ἡ τελευταία, ἀπὸ ἀπόψεως χρηματοδοτήσεως πάσης φύσεως ἔργων, ἀλλὰ ἔτυχεν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως διότι ἐπῆρε ὑπὲρ τὰ 100 ἑκατομμύρια.

§54Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ τοῦ Σπηλαίου Περάματος, διότι ἔχει γίνει κἄποια προκήρυξις τοῦ ἔργου.

§55Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἔχει γίνει, ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ διακόψω τοὺς ρήτορας.

§56Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ δύο ἔτη δὲν ἐγένετο τίποτε. Καὶ ἡ προκήρυξις ποὺ ἀναφέρεται εἶναι ἕνας τρόπος διαιωνίσεως. Ἀπὸ πέρυσιν ἐδόθη ὑπόσχεσις διὰ τὴν μελέτην καὶ ἀκόμη δὲν συνετελέσθη. Ἀναφερόμενος εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Βογιατζῆ, λέγω, ὅτι πράγματι γράφονται 100 ἑκατομμύρια διὰ τὰ Ἰωάννινα, Θεσπρωτίαν, ἀλλ’ ἀπὸ αὐτά οὔτε τὰ μισὰ δὲν στέλλονται. Ἂν θέλετε ἠμποροῦμε νὰ πᾶμε εἰς τὴν Ἤπειρον, νὰ ἴδητε τὶ ἔργα ἐκτελοῦνται καὶ σὲ ποίαν δραματικὴν κατάστασιν εἶναι οἱ δρόμοι της. Ὡς πρὸς τὴν κυριωτέραν ἐκδήλωσιν τοῦ Τουρισμοῦ, δηλαδὴ τὴν ἵδρυσιν ξενοδοχείων, λιμενικῶν ἔργων κ.λ.π., ἔχουν διατεθῆ εἰς τὴν Κέρκυραν, Ἡγουμενίτσαν καὶ Ἰωάννινα, 31 ἑκατομμ., ἐκ τῶν ὁποίων ἐφέτος μόνον 7. Τί θὰ γίνῃ καὶ ποῦ μὲ τὰ 7 ἑκατομμύρια;

§57Β. ΚΡΙΚΟΣ. Διὰ τὴν ὁδὸν Δελφῶν, εἶχον διατεθῆ μόνον 2 ἑκατομ. καὶ κατόπιν διαμαρτυριῶν μας ηὐξήθησαν εἰς 4.

§58Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ ὁδικὸν δίκτυον τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, εἶναι χειρότερον. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ὁδὸς Ἰωαννίνων–Περάματος, τριῶν χιλιομέτρων εἶναι ἀπροσπέλαστος. Ὁ δρόμος Ἰωαννίνων πρὸς τὸ Μέτσοβον, τὴν πατρίδα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, κατήντησε τέτοιος, ποὺ γιὰ νὰ πάῃ κανείς, πρέπει νὰ μεταλάβῃ πρῶτον εἰς τὸν Μητροπολίτην ἢ μᾶλλον εἰς τὸν τοποτηρητὴν Ἰωαννίνων. Καὶ ἔχει τουριστικὸν ἐνδιαφέρον τὸ Μέτσοβον, καὶ ἡ Καλαμπάκα μὲ τὰ Μετέωρα, ὅπως καὶ ἄλλα τοπία τῆς Ἠπείρου. Ὁ δρόμος πρὸς τὴν Δωδώνην, τὸ ἀρχαιότερον Μαντεῖον τῆς Ἑλλάδος, ἐξαιρετικοῦ τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος, εἶναι ὡσαύτως ἀδιάβατος. Καὶ δὲν διετέθη ὀβολός. Ἐνῷ ἡ Δωδώνη εἶναι ἀρχαιότερον Μαντεῖον ἀπὸ τὰ τῶν Δελφῶν καὶ τῆς Δήλου. Αὐτὸ εἶναι τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύει ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας. Ὅσα σᾶς εἶπον, τὰ ἀνέφερον, διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἀπὸ ὅσα ἐξαγγέλλει ἡ Κυβέρνησις, τίποτε δὲν πραγματοποιεῖ. Εἰς τὴν Ἤπειρον ἔδωσεν ὑποσχέσεις πολλὰς καὶ μὲ ἀγωνίαν περιμένομεν τὴν ἐκπλήρωσίν των.

§59Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Διὰ τὸν Νομὸν Ἠλείας, κύριε συνάδελφε, δὲν διετέθη οὔτε μία δραχμή.

§60Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶσθε εἰς τὴν κατηγορίαν τῆς Κρήτης καὶ τῆς Πρεβέζης.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§62Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πρὶν εἰσέλθω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ κύριον θέμα, θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς ὑπάλληλον τοῦ Τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀδίκως ἐκακοποιήθη ὑπὸ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου. Πρόκειται περὶ τοῦ ὑπαλλήλου κ. Παπαβρανούση, καὶ ἐπειδὴ ἔτυχε νὰ τὸν γνωρίζω, σᾶς βεβαιῶ ὅτι εἶναι ὑπόδειγμα ὑπαλλήλου, τιμίου καὶ προσηλωμένου εἰς τὸ καθῆκον, δι’ ὃ καὶ ἐπανειλημμένως τοῦ ἀπενεμήθη ἔπαινος καὶ εἰς αὐτὸν ὀφείλεται ἡ ὀργάνωσις τῶν οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Τουρισμοῦ· δὲν νομίζω δέ, ὅτι ἔπρεπε νὰ κακοποιηθῇ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον καὶ φίλον συνάδελφον, τὸν κ. Σαββόπουλον. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὀρθῶς τὸν ὑπερήσπισεν, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ λεχθοῦν καὶ ἀπὸ ἡμᾶς αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπον, διότι καὶ ἡμεῖς τὸν γνωρίζομεν. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀξιοτίμου κυρίου συναδέλφου, νομίζω ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ ἐπανορθώσῃ τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ἔκαμε πρὸς τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἀληθές, ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου δὲν λύει τὰ θέματα τοῦ Τουρισμοῦ, ἀλλὰ ἁπλῶς μόνον ἀναφέρεται εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας θέλει νὰ βελτιώσῃ, ἀλλὰ ἴσως καὶ νὰ χειροτερεύσῃ. Εἶναι παρατηρημένον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας ὅταν τὰ πράγματα δὲν πᾶνε καλά, εἰς μίαν ὑπηρεσίαν ἀλλάζομεν τὴν Ἐπιτροπήν. Τὸ ἴδιο καὶ ἐδῶ γίνεται. Τὸ ὅτι ὁ Τουρισμὸς δὲν λειτουργεῖ ἀποδοτικά, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι οὔτε μελέτη ἀξιόλογος ὑπάρχει, οὔτε κανένας προγραμματισμὸς καὶ ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἔπρεπε πρῶτον διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ θεσπίσωμεν ὅτι τὰ μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου Τουρισμοῦ θὰ εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐνδιαφέρονται καὶ πονοῦν διὰ τὸν Τουρισμόν. Εἰς τὸ Δ. Σ. θὰ πρέπει νὰ συμμετέχουν αἱ τάξεις, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα θίγονται ἀπὸ τὴν αὔξησιν ἢ μείωσιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς τὴν χώραν μας. Εἰς τὸ νομοσχέδιον βλέπω 12μελὲς Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἀπαρτιζόμενον ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργοὺς κ.λ.π. Δὲν νομίζω, ὅτι μὲ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ὡς πάρεργον τὴν ἀπασχόλησίν των εἰς τὸν Τουρισμόν, δὲν νομίζω, λέγω, ὅτι μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ σπουδαῖον, τὸ ζωτικώτατον διὰ τὴν χώραν μας πρόβλημα, τοῦ Τουρισμοῦ. Εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ πρέπει νὰ μετέχουν πρωτίστως, πρόσωπα, τὰ ὁποῖα, ὡς ἐκ τῆς φύσεως καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός των, ἐνδιαφέρονται ἰδιὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Πρέπει νὰ τεθῇ εἰδικὴ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας νὰ μετέχουν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ ἐκπρόσωποι τοῦ Ξενοδοχειακοῦ Ἐπιμελητηρίου, τὸ ὁποῖον ἔχει ἄμεσον συμφέρον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, διότι ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτᾶται ἡ ἐπαύξησις τῶν ἐργασιῶν τῶν ξενοδοχείων. Ἔχω καταθέσει εἰδικὴν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας προτείνω ὅπως μετέχουν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ αἱ τάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, ὅπως εἶναι αἱ ξενοδοχειακαὶ ἐπιχειρήσεις, τὰς ὁποίας ἐμνημόνευσα, καὶ τὰ ἐκδρομικὰ σωματεῖα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ τουριστικὰ γραφεῖα, τὰ ὁποῖα ἠγόρασαν αὐτοκίνητα πούλμαν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Θὰ πρέπει νὰ μετέχῃ καὶ ἐπρόσωπος αὐτῶν, διότι ἐκ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐκ τῆς διαχειρίσεως τουριστικῶν θεμάτων, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Θὰ φέρω ἕνα παράδειγμα. Τὸν παρελθόντα Ἰούλιον, Γερμανοὶ τουρίσται ἐζήτησαν ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Ἀστυνομίας Θεσσαλονίκης νὰ τοὺς καθοδηγήσῃ πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ μεταβοῦν εἰς Ἅγιον Ὄρος. Ἤθελον δὲ νὰ ἐπισκεφθοῦν ἐκτὸς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τὴν Θάσον. Ἡ Διεύθυνσις Ἀστυνομίας τοὺς εἶπεν ὅτι θὰ μεταβοῦν εἰς Ἅγιον Ὄρος μέσῳ Καβάλας, ἀλλ’ ὅταν ἔφθασαν εἰς Καβάλαν, ἡ Ἀστυνομία Καβάλας τοὺς ἐπληροφόρησεν ὅτι ἦτο ἀδύνατον ἀπὸ ἐκεῖ νὰ μεταβοῦν εἰς Ἅγιον Ὄρος, ἐλλείψει συγκοινωνίας καὶ ὅτι μόνον ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ σκοπός τους αὐτός. Οἱ Γερμανοὶ ὅταν ἤκουσαν αὐτό, ἐγέλασαν, μᾶς ἐλεεινολόγησαν διὰ τὴν κατάστασίν μας καὶ κατηυθύνθησαν πρὸς Κωνσταντινούπολιν, χωρὶς νὰ ἐπισκεφθοῦν οὔτε τὴν Θάσον, οὔτε τὸ Ἅγιον Ὄρος. Εἶναι γνωστὸν τὸ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον, τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύουν οἱ Γερμανοὶ διὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὴν Θάσον. Τὸ Ἅγιον Ὄρος εἶναι ἡ μοναδικὴ εἰς τὸν κόσμον πολιτεία, ἥτις ἀποτελεῖται μόνον ἀπὸ ἄνδρας. Ἡ Θάσος, ἥτις εἰς τὴν ἀρχαιότητα ἐθεωρεῖτο αἱ Ἀθῆναι τοῦ Βορρᾶ, ἔχει ἀξιολόγους καὶ μοναδικὰς ἴσως ἀρχαιότητας, δι’ ὃ καὶ ὑπάρχει ἐν Θάσῳ μόνιμος ἀποστολὴ τῆς Γαλλικῆς Ἀρχαιολογικῆς Σχολῆς. Αἱ φυσικαὶ ἐπίσης καλλοναὶ τῆς Θάσου εἶναι μοναδικαὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπέβαλα τρεῖς ἐρωτήσεις διὰ τὴν κατάστασιν τῆς θαλασσίας συγκοινωνίας Θάσου καὶ Ἁγίου Ὄρους. Διότι δὲν ὑπάρχει συγκοινωνία σύγχρονος διὰ τὰ μέρη αὐτὰ καὶ διὰ νὰ ἐπισκεφθῇ τις τὸ Ἅγιον Ὄρος, θὰ πρέπει νὰ ναυλώσῃ πλοῖον. Ὅταν ἔχωμεν τοιαύτην ἔλλειψιν συγκοινωνιακῶν μέσων διὰ νὰ μεταβῇ τις εἰς δύο κατ’ ἐξοχὴν τουριστικὰ μέρη, ὅπως ἡ Θάσος καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν δι’ ὀργάνωσιν ξενοδοχείων κ.λ.π.; Τὸ τουριστικὸν πρόβλημα χρειάζεται μελέτην σοβαρὰν ἀπὸ εἰδικούς, ἐνδιαφερομένους ἀμέσως διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ ἐν Ἑλλάδι. Σήμερον ὁ Τουρισμὸς ἀγνοεῖ παντελῶς τὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος, τὰς παρουσιαζούσας τουριστικὸν ἐνδιαφέρον. Σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα: Πρὸ δύο μηνῶν, εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Μάρτη, εἶδα βιβλίον εἰς τὴν Γαλλικὴν καὶ τὴν Ἀγγλικήν, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρετο εἰς τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον τῆς Ἑλλάδος καὶ τὸ ὁποῖον προωρίζετο διὰ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ γνωρίσουν οἱ ξένοι ἐξ αὐτοῦ τοὺς τόπους τῆς Ἑλλάδος ποὺ παρουσιάζουν τουριστικὸν ἐνδιαφέρον. Μὲ ἔκπληξιν εἶδα, ὅτι διὰ τὴν Θάσον ἔχει μόνον μίαν φωτογραφίαν γραίας εἰς τὸ κατῶφλι τῆς οἰκίας της, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Θάσος ἔχει ἀρχαιολογικὰ μνημεῖα μεγάλης σημασίας καὶ φυσικὰς καλλονὰς ἀνυπερβλήτους. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἐρωτήσεις μου, διὰ τὰς συγκοινωνίας Θάσου–Ἁγίου Ὄρους, μοῦ ἀπήντησε, δυστυχῶς, ὅτι εἶναι ζήτημα Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Βεβαίως, εἶναι ζήτημα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, ἀλλὰ ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀναπτύξωμεν ἕνα Τουρισμόν, εἰς δύο βασικὰ μέρη, ὅπως τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ ἡ Θάσος, χρειάζεται πρωτίστως νὰ ἐνδιαφερθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Τουρισμοῦ, ὥστε νὰ γίνωνται δύο ταξίδια τὴν ἑβδομάδα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὰ ἄλλα ταξίδια νὰ γίνωνται πρὸς τὴν Θάσον ὅπου καὶ Ἀρχαιολογικὴ Γαλλικὴ Σχολὴ ὑπάρχει καὶ ἀρκετὸν ἐνδιαφέρον τουριστικὸν παρουσιάζει, ἀλλὰ καὶ θερινὸν θέρετρον εἶναι ἡ Θάσος ἐξαιρετικόν. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι εἶχον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι ζήτημα συντάξεως νόμου, κύριοι, ἀλλὰ ζήτημα μελέτης, τὰ πορίσματα τῆς ὁποίας πρέπει νὰ καθορισθοῦν καὶ νὰ γίνουν ἓν πρόγραμμα καλόν. Διὰ νὰ τεθῇ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ εἰς ἐφαρμογὴν μᾶς χρειάζονται, τόσον δρόμοι, ὅσον καὶ συγκοινωνιακὰ μέσα. Ἀλλὰ τόσον καὶ ξενοδοχεῖα, ἔστω καὶ ἑστιατόρια, ὅσον καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι πρὸ παντὸς νὰ ἐνδιαφέρωνται διὰ τὸν Τουρισμόν. Τότε πιστεύω, ὅτι θὰ προχωρήσῃ καλῶς ὁ Τουρισμός. (Χειροκροτήματα).

§63Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε. Λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ τὰ λεχθέντα τελευταίως ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου, εἰπόντος τὰ ἑξῆς: Ἀφοῦ ἀνεφέρθη περὶ τῆς συγκοινωνίας τῆς Θάσου κ.λ.π., εἶπεν ὅτι αὐτὰ εἶχε νὰ εἴπῃ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κάθε ἄλλο παρὰ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ὡμίλησε. Θέλω νὰ εἴπω, τέλος, καὶ τὸ ἑξῆς, κύριε Πρόεδρε. Τελευταίως ἡ Κυβέρνησις ἐνεφάνισε δύο πράγματα. Ἕνα νομοσχέδιον περὶ Τουρισμοῦ καὶ δεύτερον τὸ πρόγραμμα περὶ κυκλοφορίας, καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ πρῶτον καὶ ἄρτιον δημοσιευθὲν καὶ καταρτισθὲν πρόγραμμα. Ἀπόψε συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐσωτερικῆς ὀργανώσεως τοῦ Τουρισμοῦ. Δὲν βλέπω διατὶ σήμερον γίνεται ἐπίκρισις τοῦ Κυβερνητικοῦ προγράμματος Τουρισμοῦ. Νομίζω ὅτι εἶναι θέμα τελείως ἄσχετον. Ὡμίλησαν οἱ ρήτορες καὶ ἐπικρίνοντες τὸ πρόγραμμα τοῦ Τουρισμοῦ νομίζουν ὅτι συζητοῦν ἐπὶ τοῦ Τουρισμοῦ. Εἶναι δύο θέματα ἄσχετα καὶ θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Πρόεδρος νὰ ἐπέμβῃ διὰ νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν θέλουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἐπικρίνουν τὸ πρόγραμμα, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ συζήτησις νὰ ἀχθῇ εἰς ἄλλην ἡμέραν.

§64Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι, ἀνεφέρθην συμβατικῶς ἀπὸ τῶν συγκοινωνιῶν τῆς Θάσου, τονίζων τὴν ἔλλειψιν μελέτης καὶ προγράμματος εἰς τὸν Τουρισμόν.

§65Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὁ νόμος 1624 τοῦ 1951, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐθεμελιώθη ἀπὸ τὸν νόμον αὐτόν, εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως Κέντρου, ἡ ὁποία ἀσθενὴς τότε εἰς ἀριθμὸν καὶ εἰς δύναμιν Κοινοβουλευτικήν, ἐν τούτοις μεταξὺ τῶν ἄλλων εἶχε θέσει καὶ τὰ θεμέλια μιᾶς τουριστικῆς πολιτικῆς εἰς τὴν χώραν μας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τὸ ὁμολογεῖ. Ὁ νόμος ἦτο τελειότατος. Διὰ μεταγενεστέρων, ὅμως, κατ’ ἐπανάληψιν μεταρρυθμίσεων, κατέστη λίαν βραδυκίνητος ὁ Ὀργανισμός, ὅπως ρητῶς μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἔκθεσίν του. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅταν θὰ ἔλθῃ εἰς τὸ βῆμα, θὰ ἀναφερθῇ εἰς τὰ σημεῖα αὐτὰ καὶ θὰ ὑπομνήσῃ εἰς ἡμᾶς, τοὺς Φιλελευθέρους, οἱ ὁποῖοι ἀντιλέγομεν ἐν μέρει εἰς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιόν του ὅτι ἔργον ἰδικόν μας, ἂς ποῦμε, ἂν καὶ δὲν μετεῖχον, τότε, τοῦ Κόμματος, εἶναι ὁ νόμος τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ συμπλήρωσις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τὸ ὅτι κατέστη βραδυκίνητος ὁ νόμος διὰ μεταγενεστέρων νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα ὀφείλονται εἰς τὴν διαδεχθεῖσαν τὴν Κυβέρνησιν τῶν Φιλελευθέρων Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τὸ ὁμολογεῖ, ἐν τούτοις χωρὶς οὐδεμίαν δικαιολογίαν ἔρχεται ἡ πρότασις τοῦ ἄρθρου 1, τῆς αὐξήσεως δηλονότι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβούλων διὰ νὰ ἐπιδιώξῃ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ ἔτι χειροτέραν κατάστασιν, ἔτι περσσότερον βραδυκίνητον τὸν Ὀργανισμὸν καὶ δὲν ἠξεύρω ποία εἶναι ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἀριθμοῦ δηλαδὴ τῶν συμβούλων. Πρὸ ἔτους ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς εἶχε φέρει νομοσχέδιον περὶ τοῦ Ο.Δ.Ι.Σ.Υ καὶ ἐζήτησε νὰ μειώσωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβούλων τοῦ Ο.Δ.Ι.Σ.Υ., διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκτελέσῃ τὸ ἔργον του καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἀπαρτία. Καὶ ἐψηφίσαμεν ὅλοι, μηδενὸς ἐξαιρουμένου, τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Ἄλλος Ὑπουργός, τῆς ἰδίας Κυβερνήσεως, σήμερον μᾶς ζητεῖ τὸ ἐννεαμελές, τὸ πολυμελὲς αὐτὸ συμβούλιον νὰ τὸ αὐξήσωμεν εἰς δωδεκαμελές. Ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, θὰ ἔπρεπε τὸ ἀντίθετον νὰ συμβῇ. Θὰ ἔπρεπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ζητήσῃ τὴν μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ εἰς ἕνα μικρότερον ἀριθμόν, εἰς πενταμελὲς ἴσως, διὰ νὰ καταστήσῃ εὐκινητότερον καὶ ταχύτερον τὸν Ὀργανισμόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν αὔξησιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν δὲν δικαιολογεῖ τίποτε. Προτείνει νὰ λάβῃ μέρος ἕνας ἀντιπρόσωπος τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ποίαν θέσιν ἔχει τὸ Γενικὸν Λογιστήριον; Κατασταλτικῶς, τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ τὸν ἔλεγχον. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι μέσα τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἢ οἱ ἀντιπρόσωποί του, οἱ ὁποῖοι, τέλος πάντων, κατέχονται ἀπὸ μίαν ὑπερβολικὴν ἰδιοτροπίαν εἰς τὸν χειρισμὸν θεμάτων χρήματος, διὰ νὰ δυσχεράνῃ τὸ ἔργον του; Περαιτέρω νὰ λαμβάνῃ μέρος ὁ Νομικὸς Σύμβουλος. Ἀλλὰ ὁ Νομικὸς Σύμβουλος ἔχει τὴν θέσιν του, καὶ ἀσφαλῶς θὰ μετέχῃ πάντοτε τοῦ Συμβουλίου καὶ θὰ λαμβάνῃ μέρος εἰς τὰς συζητήσεις, χωρὶς νὰ εἶναι, κατ’ ἀνάγκην, μέλος τοῦ Συμβουλίου. Περαιτέρω ὑποδεικνύεται, ὅπως τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου εἶναι ἀνώτεροι κρατικοὶ λειτουργοί. Διὰ ποῖον λόγον, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀνώτατοι κρατικοὶ λειτουργοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐμπεπιστευμένοι μὲ ἀνώτατα κρατικὰ ἀξιώματα, εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὸν χρόνον καὶ τὴν ὄρεξιν ἀκόμα, νὰ πᾶνε νὰ μετέχουν συνελεύσεων Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος τόσα εἰδικὰ θέματα ἀντιμετωπίζει; Ἐγὼ νομίζω ὅτι οἱ μόνοι κατάλληλοι, οἱανδήποτε ἀξίαν καὶ εἰδικότητα καὶ ἂν ἔχουν, εἶναι τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν κἄποιαν ἄλλην ἀποστολὴν καὶ κἄποιαν ἄλλην ἐργασίαν. Εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν: Ἀναζητήσατε 4–5 εἰδικὰ πρόσωπα εἰς τὴν Πρωτεύουσαν ἢ ἀπὸ ὁπουδήποτε τῆς Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα νὰ ἔχουν μίαν πεῖραν, νὰ ἔχουν γνώσεις εἰδικότητος, καὶ ὁποιανδήποτε θέσιν καὶ ἐὰν ἔχουν ἐμπιστευθῆτε τὸ ἔργον τοῦ συμβούλου, ἐμμίσθου καὶ ποτὲ ἀμίσθου, ὅπως ὑπεστήριξαν συνάδελφοι, διότι οὐδεὶς θὰ εὑρεθῇ νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας ὑπευθύνως.

§66Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶναι πρόθυμοι νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας.

§67Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Πιθανῶς νὰ ὑπάρχουν καὶ τέτοιοι, καὶ δικαίωμά των εἶναι, ἄλλωστε, ἐὰν θέλουν νὰ προσφέρουν καὶ ἀμίσθως τὰς ὑπηρεσίας των, ἀλλὰ κατὰ βάσιν δὲν θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν τέτοιαν ἀξίωσιν.

§68Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερν.). Εἶναι ἄμισθος ἡ ὑπηρεσία.

§69Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐγὼ λέγω τὸ ἀντίθετον, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἔμμισθος. Ἡ ἄμισθος ὑπηρεσία τῶν ἀνευθύνων ἀνωτάτων λειτουργῶν θὰ ἔλεγον νὰ γίνῃ ἔμμισθος. Νὰ ὑπάρχουν τρία ἢ τέσσαρα ὑπεύθυνα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ πλαισιώσουν τὸν Πρόεδρον, διὰ νὰ ἐκτελέσουν ὑπευθύνως καὶ μὲ κἄποιον ζῆλον τὸ ἔργον. Περαιτέρω ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς Τουριστικῆς Ἀστυνομίας, πιστεύω ὅτι ἔχει δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ ὅτι ἀσφαλῶς θὰ πρέπει ἡ Τουριστικὴ Ἀστυνομία νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸν Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἔχῃ καταλληλοτέραν τὴν Διοίκησίν της. Τὸ ἄλλο ἄρθρον δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον, δηλαδὴ τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον ζητεῖ νὰ δοθῇ εἰς τὸν Ὀργανισμόν, τῆς προσλήψεως ὑπαλλήλων ἐπὶ συμβάσει, μετὰ πρᾶξιν τοῦ Συμβουλίου. Τοῦτο εἶναι ἐπικίνδυνον καὶ νομίζω ἀπαράδεκτον σήμερον. Καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ἀρχὴ τῆς προσλήψεως τῶν εὐνοουμένων καὶ νὰ καθιερωθῇ πάντοτε ἡ ὑποχρέωσις τοῦ διαγωνισμοῦ, τῆς προσλήψεως, δηλαδή, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διὰ διαγωνισμοῦ νὰ ἐπιτύχουν καὶ δὲν εἶναι τῆς συμπαθείας τοῦ οἱουδήποτε ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Προέδρου τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸν Ὀργανισμόν, αὐτόν, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸν προστατεύσωμεν, διότι εἶναι ἀπαραίτητος καὶ χρήσιμος. Δὲν ἐξετάζω τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐὰν ἐπέτυχε εἰς τὸ ἔργον του. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας περὶ τῶν προσώπων, διότι νομίζω ὅτι ὅπως μέχρι σήμερον ἤσκησε τὸ ἔργον του, δὲν ἦτο ἔργον ὀφειλόμενον ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν ἰδικήν του πρωτοβουλίαν, διότι, ἀτυχῶς, τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἀνέκαθεν καὶ περισσότερον σήμερον, ἐπεμβαίνει ἀποτελεσματικῶς καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω, ἴσως, ὅτι οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι ἐκτελεστικὰ ὄργανα, διότι δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ἔχει εὐθύνην ὁ Τουρισμὸς διὰ τὴν ἔλλειψιν τῆς συγκοινωνιακῆς πολιτικῆς, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ἡ ἔλλειψις τουριστικοῦ εἰσιτηρίου διὰ τὰς σιδηροδρομικὰς συγκοινωνίας, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς ὅλας τὰς χώρας τοῦ κόσμου καὶ διαρκοῦν μὲ διακοπὰς αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅτι αὐτὸ ὀφείλεται εἰς ὑπαιτιότητα τοῦ Τουρισμοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔλθω μὲ τὴν σειράν μου δι’ ἐλαχίστων, ὡς παράδειγμα νὰ ἀναφέρω περιπτώσεις τὰς ὁποίας ἀντλῶ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν, δὲν θὰ πρέπει νὰ κατηγορήσωμεν τοὺς κυρίους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν ἕκαστος διὰ τὴν περιφέρειάν του. Ἔχομεν, λοιπόν, εἰς τὴν περιφέρειάν μου, τὴν Ἀρχαίαν Ὀλυμπίαν, τὸ σπουδαιότερον αὐτὸ τουριστικὸν κέντρον τῆς χώρας μὲ τὴν μεγάλην αὐτὴν ἱστορίαν, ἡ ὁποία ἔχει ἀπομονωθῆ εἰς ἕνα ἀκραῖον σημεῖον χωρὶς συγκοινωνιακὴν ἐπέκτασιν. Ὑπάρχει, βέβαια, ἕνας θαυμάσιος δρόμος, μέχρις ἐκεῖ, ἀλλὰ ἔγινεν ὑπὸ ἄλλας συνθήκας, ὄχι διὰ τουριστικοὺς λόγους, ἀλλὰ ὅμως εἶναι γεγονὸς ὅτι πέραν τῆς Ὀλυμπίας, δὲν δύναται νὰ προχωρήσῃ κανείς. Καὶ ὅταν οἱ ξένοι πηγαίνουν ἐκεῖ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὰς Ἀθήνας διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ συνεχίσουν διὰ νὰ κάμουν τὸν γῦρον τῆς Πελοποννήσου, νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν Πύλον, τὸν Μυστρᾶν, τὴν Τρίπολιν καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰς Μυκήνας καὶ τὴν Ἐπίδαυρον. Ὁ γῦρος τῆς Πελοποννήσου ἀποκλείεται καὶ ἀναγκάζονται αὐθημερὸν νὰ ἐπιστρέψουν εἰς Ἀθήνας διότι δὲν παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἐκεῖ διαμονῆς, οὔτε ἡ συνέχεια τοῦ ταξιδίου. Τὰ πρακτορεῖα ταξιδίων τὰ ὁποῖα ὀργανώνουν τὰς ἐπισκέψεις τῆς Ὀλυμπίας, πάντοτε καθορίζουν αὐθημερὸν ἐπιστροφήν. Βλέπετε νὰ ὑπάρχῃ ὁ δρόμος Τριπόλεως–Ἀρχαίας Ὀλυμπίας εἰς κατάστασιν ἀπελπιστικήν, δὲν διέρχονται οὔτε λεωφορεῖα, καὶ ἔγινεν ὁ δρόμος αὐτὸς χάρις εἰς τὴν ἐπέμβασιν ἑνὸς Ἀμερικανοῦ ἐπισήμου. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐνθυμηθῶ τὸ ὄνομά του ἴσως ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὸ ἐνθυμῆται περισσότερον, ἢ νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τότε ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἐγράφη εἰς τὰς ἐφημερίδας, τότε, ὅτι ἐπιστρέφων ὁ ξένος αὐτὸς ἠξίωσεν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, τὸν τότε καὶ νῦν Πρωθυπουργόν, ὅτι δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ Τουρισμὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἂν δὲν κατασκευασθῇ ὁ δρόμος αὐτὸς διὰ νὰ δημιουργηθῇ μία κατάστασις ἱκανὴ διὰ τὸν γῦρον τῆς Πελοποννήσου. Ἀλλὰ σήμερον ἀπὸ τὸν νῦν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ζητοῦμεν τὸν δρόμον Πύργου– Κυπαρισσίας–Πύλου, καὶ μᾶς λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν πετᾷ τὰ λεπτά του ἐκεῖ, ἀλλὰ θὰ φτιάξῃ δρόμον ἀπὸ τὰ σύνορα μέχρι τὴν Πρωτεύουσαν. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ ὑπάρχουν τόσα ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ποὺ ἠμποροῦν νὰ ἐπισκεφθοῦν οἱ ξένοι. Καὶ εἶναι πολιτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία προκαλεῖ τὴν θυμηδίαν ὅταν θέλωμεν ἡ Ὀλυμπία νὰ εὑρίσκεται ἐν μέσῳ τῶν λασπωδῶν ὁδῶν ποὺ τὴν ἐμπλέκουν καὶ ἀκόμη πλησίον τοῦ ποταμοῦ Ἀλφειοῦ, ὁ ὁποῖος εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις πλημμυρίζει καὶ ἀπειλεῖ συνεχῶς τὰ μνημεῖα τοῦ ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, οὔτε διὰ τὸν Ἀλφειὸν λαμβάνεται μέριμνα, οὔτε διὰ τὸν δρόμον τῆς Κυπαρισσίας, ἀλλὰ ἐδόθη μία πίστωσις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ πολυτελοῦς ξενοδοχείου Σπάρτης–Κυπαρισσίας, τὸ ὁποῖον ἔχει τιμὰς 100 δραχμὰς κατ’ ἄτομον, δηλαδὴ ξενοδοχεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ πλησιάσουν καὶ νὰ ἐπισκεφθοῦν οἱ πολὺ πλούσιοι καὶ εὔποροι ἐπισκέπται τῆς Ὀλυμπίας. Ἀλλὰ οἱ τουρίσται οἱ ὁποῖοι ἐπισκέπτονται τὴν Ἑλλάδα, τὸ μικρὸν αὐτὸ σημεῖον τῆς Μεσογείου, δὲν εἶναι οἱ φίλοι μας Ἀμερικανοὶ καὶ Ἄγγλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὰ μέσα νὰ διαθέσουν τὰ χρήματα, ἀλλὰ οἱ ἐπισκέπται μας καὶ οἱ τακτικοὶ πελάται μας εἶναι οἱ τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, τῆς Γερμανίας, τῆς Αὐστρίας καὶ ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, οἱ ὁποῖοι πολὺ ὀλίγα χρήματα διαθέτουν διὰ τὰ ταξίδια αὐτά. Ἂν τοὺς πᾶτε σήμερον εἰς τὴν Ὀλυμπίαν θὰ πρέπει νὰ ἴδουν ἀπ’ ἔξω μόνον τὸ πολυτελὲς αὐτὸ ξενοδοχεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον διετέθησαν πάρα πολλὰ χρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν δύο ξενοδοχεῖα προσιτώτερα, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ μείνουν οἱ περιηγηταὶ ἐκεῖ ἕνα ἢ δύο βράδυα, διὰ νὰ ἀφήσουν ὀλίγα χρήματα εἰς τὸν τόπον. Εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Τουρισμὸς διὰ τὴν συγκοινωνιακὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἢ διὰ τὰ πολυτελῆ ξενοδοχεῖα ἢ διὰ τὰς ἄλλας παραλείψεις; Ἐπίσης ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι εἶναι ὑπεύθυνος ὁ Ε.Ο.Τ. διὰ τὴν κακὴν καὶ ἀτυχῆ ὀργάνωσιν τοῦ φεστιβάλ; Διότι βλέπομεν ὅτι ὄπισθεν τῶν διατάξεων περὶ συγκοινωνιῶν καὶ ἄλλων φορολογικῶν διευκολύνσεων καὶ περὶ Τουριστικῆς Ἀστυνομίας κρύπτονται αἱ Ὑπουργικαὶ πράξεις, αἱ ὁποῖαι, εἶχον προκαλέσει πρὸ ἐτῶν σάλον εἰς τὸν νομικὸν κόσμον τῆς χώρας, ὁ ὁποῖος διὰ πολλῶν ἄρθρων εἰς τὰς ἐφημερίδας, τότε, κατηγόρησε τὴν κακὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νομοθετῇ καὶ λαμβάνῃ τόσον σοβαρὰ μέτρα καὶ ἐθεώρησε τὰς πράξεις αὐτὰς ἀκύρους καὶ ἀντισυνταγματικάς, ὄπισθεν τῶν ἀθρόων αὐτῶν ἄρθρων ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὴν διακρίνουσαν νομοτεχνικήν, ἂς εἴπωμεν ἐμπειρίαν καὶ δεξιοτεχνίαν, ἔφερεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἐπικύρωσιν τῶν Ὑπουργικῶν ἐκείνων πράξεων.

§70Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὡμιλήσατε διὰ τὴν Ἠλείαν, καὶ εἴπατε προηγουμένως ὅτι δὲν εὐθύνεται ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ διὰ τὰς παραλείψεις, διότι δὲν ἔχει τὴν πρωτοβουλίαν εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα, ἀλλὰ ὅμως ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο τουριστικὸν κέντρον ὄχι περιωρισμένης ἀξίας. Ἕνα τουριστικὸν κέντρον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ πηγὴν πλούτου διὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι τὰ λουτρὰ τῆς Κυλήνης ἐκεῖ ἔχει ἀπόλυτον ἁρμοδιότητα ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ.

§71Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Θὰ ἔλθωμεν καὶ ἐπὶ τῶν ἰαματικῶν πηγῶν.

§72Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶσθε ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπισκέπτονται αὐτὰ τὰ λουτρὰ τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, εἰς τὰ ὁποῖα κατ’ ἔτος ἔρχεται πλῆθος ξένων καὶ διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ὁποίων ὅλοι οἱ ἐπιστήμονες ὁμιλοῦν. Σᾶς ἐρωτῶ, ἡ δρᾶσις τοῦ Τουρισμοῦ ὡς Ὀργανισμοῦ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν λουτρῶν Κυλήνης εἶναι εὐεργετικὴ ἢ εἶναι ἐναντίον τῆς ἀναπτύξεως τῶν λουτρῶν; Δηλαδὴ ἐπροστάτευσε τὴν κατάστασιν ἐκείνην, ἢ τὴν ἐχειροτέρευσεν ἡ ἐπέμβασις τοῦ Τουρισμοῦ;

§73Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔθιξα τὸ θέμα τῶν ἰαματικῶν πηγῶν διότι ἐν συνεχείᾳ θὰ ἔχωμεν νομοσχέδιον «περὶ ἰαματικῶν πηγῶν», εἰς τὸ ὁποῖον εἶμαι καὶ εἰσηγητής. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν διὰ τὸ θέμα. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ Τουρισμὸς ἔπεσεν εἰς τὸ ἀτύχημα, εἰδικῶς εἰς τὸ θέμα τῆς Κυλήνης ἐκτὸς τῶν ἄλλων, νὰ ἔχῃ μισθωτὰς οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν ἀνίκανοι καὶ ἔφερον τὰ λουτρὰ εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον. Ἀλλὰ μὲ τὴν διακοπήν σας, μοῦ ὑπενθυμίσατε ἕνα ἄλλο ἀρχαιολογικὸν κέντρον. Τὸν Ναὸν τοῦ Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος, ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβῇ κανείς. Πέρυσι μετέβη ἐκεῖ ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεὺς καὶ εἶχε εἰς τὸ πρόγραμμά του τὴν ἐπίσκεψιν τοῦ Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος, ἀλλὰ λόγῳ τῆς βροχῆς δὲν ἐπῆγε, διότι κατέστη ἀδιάβατος ὁ δρόμος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Βουδούρης ἠξεύρει πολὺ καλὰ τὴν κατάστασιν, διότι εἶναι τῆς περιφερείας αὐτῆς.

§74Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς δώσω μίαν πληροφορίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ σᾶς φανῇ χρήσιμος. Ὁ δρόμος αὐτὸς Ἐπικουρείου Ἀπόλλωνος–Ἀνδριτσαίνης γίνεται, ἀλλὰ πῶς θὰ πηγαίνουν οἱ περιηγηταὶ εἰς τὴν Ἀνδρίτσαιναν; Ἐγὼ νομίζω μόνον μὲ ἀλεξίπτωτον! Ὁ δρόμος Μεγαλοπόλεως–Ἀνδριτσαίνης, τοῦ ὁποίου ἡ κατασκευὴ ἐκρίθη ἀναγκαία πρὸ 80 ἐτῶν, εἶναι ἐγκαταλελειμμένη καὶ συνεπῶς ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὴν Ἀνδρίτσαινα εἶναι ἀδύνατος. Οἱ γέφυρες εἶναι ξύλινες, τὶς ὁποῖες βάζουν οἱ χωρικοὶ καὶ ἀπορῶ πῶς μέχρι σήμερον, δὲν μᾶς συνέβη καμμία συμφορά, νὰ πέσῃ κανένα πούλμαν μὲ περιηγητὰς καὶ νὰ γκρεμισθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως τὴν 11ην Ἰανουαρίου ἀνεκοίνωσε μαζὶ μὲ τὸ τόσον πλούσιον πρόγραμμά του, ὅτι διετέθη ποσὸν 23 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὸν δρόμον αὐτόν, δυστυχῶς εἶναι ἀνακριβέστατον.

§75Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ἐὰν ὁ καθεὶς ὁμιλήσῃ διὰ τὴν περιφέρειάν του, ποῦ θὰ φθάσωμεν;

§76Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τουριστικαὶ περιοχαὶ ὑπάρχουν παντοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως τοῦ φεστιβάλ. Ἐγκατελείφθη τὸ ζήτημα τῶν πράξεων, δηλαδὴ τῆς ἀναγκαιότητος τῶν πράξεων καὶ ἐδημιουργήθη ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίγη καὶ ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια, καὶ μάλιστα ἀπὸ συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πεῖραν καὶ κατέχουν τὰ θέματα καλύτερον ἐμοῦ. Ἀλλὰ ἡ ὀργάνωσις τοῦ φεστιβὰλ ἀπέτυχεν ἐκ τῶν πραγμάτων, διότι δὲν ὠργανοῦται νέον διὰ νὰ συνεχισθῇ καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος.

§77Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ὠργανοῦται.

§78Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Πέρυσι, κύριε Ὑπουργέ, εἶχον τὴν περιέργειαν νὰ καταθέσω μίαν ἐρώτησιν, διὰ τὸ φεστιβὰλ τοῦ 1956 μὲ δέκα θέματα, τὰ ὁποῖα ἁπλῶς ἠρώτησα, διὰ νὰ ἀντιληφθῶ καὶ ἐγώ, διότι σάλος μεγάλος εἶχε δημιουργηθῆ εἰς μίαν ἐφημερίδα ἀπογευματινήν, κύρους καὶ ἐξόχως ἠθικὸν ἐχαρακτηρίζετο τὸ ζήτημα, νὰ ἴδω καὶ ἐγὼ ποία εἶναι ἡ ἀπόδοσις τοῦ φεστιβὰλ ἡ χρηματική. Ποία ἡ ὠφέλεια ἡ τουριστικὴ εἰς τὴν χώραν, κατὰ ποῖον τρόπον ὠργανώθη καὶ τόσα ἄλλα θέματα. Εἰδικώτερον μάλιστα, τότε, μοῦ εἶχε κάμει ἐντύπωσιν ἡ μεγάλη τιμὴ τῶν εἰσιτηρίων. Τὸ φεστιβὰλ αὐτὸ ἦτο ἀπρόσιτον διὰ τοὺς Ἕλληνας, διὰ τοὺς Ἀθηναίους, διότι οὐδεὶς ἄλλος ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν ἔρχεται, διὰ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ πνεύματος, τῶν γραμμάτων, διὰ τοὺς μουσικοφίλους, διὰ τὴν νεολαίαν καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς καὶ οἱ ὀλίγοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν, ἀνέβηκαν εἰς τὰ βράχια τοῦ θεάτρου τοῦ Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ. Ἀφοῦ, λοιπόν, τοὺς ὀλίγους ξένους, τοὺς ὁποίους φέρομεν, τοὺς προσκαλοῦμεν καὶ τοὺς πηγαίνομεν δωρεὰν καὶ ἑπομένως τὸ εἰσιτήριον αὐτὸ τὸ πληρώνει ὁ Ἕλλην πολίτης, διατὶ νὰ μὴ τὸ κάμωμεν προσιτὸν καὶ νὰ μὴ καταστήσωμεν δυνατὸν καὶ εἰς τοὺς περισσοτέρους Ἀθηναίους, νὰ ἀκούσουν τοὺς διασήμους ξένους, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται, διότι ἐκτὸς τοῦ ἀρχαίου δράματος, ὅλα τὰ ἄλλα εἰσιτήρια ἦταν πανάκριβα. Ἐγὼ δύο φορὰς ἐπῆγα, διότι κἄπως ἀσχολοῦμαι μὲ τὰ λογοτεχνικὰ θεάματα καὶ σᾶς βεβαιῶ ὅτι μὲ μεγάλην στενοχώριαν καὶ δυσκολίαν ἐπῆγα. Παραλλήλως ἐγένετο καὶ τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Ἐνῷ ἐγὼ ἔβγαλα εἰσιτήριον 150 δραχμῶν, δίπλα μου ἕνας κύριος ἀξιόλογος, καλῶς ἐνδεδυμένος, εἶχε πρόσκλησιν τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπλήρωσε μόνον τὸν φόρον δέκα δραχμάς. Ἐνῷ δὲν ἦσαν ἐπίσημοι, ἀλλὰ ἁπλοῖ Ἀθηναῖοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὸ προνόμιον νὰ λάβουν πρόσκλησιν, ἐνῷ ἄλλοι ἄνθρωποι τοῦ πνεύματος δὲν ἔλαβον. Ἐνῷ οὐδεὶς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων ἔλαβε προσκλήσεις καὶ δι’ αὐτὸ πολὺ ὀλίγοι βουλευταὶ κατώρθωσαν νὰ πᾶνε. Ἐνῷ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εἶχον δικαίωμα νὰ τύχουν μιᾶς προσκλήσεως ἐπλήρωνον ὁλόκληρον εἰσιτήριον, διάφοροι ἄγνωστοι κατέφθανον ἐκεῖ μὲ ἰδιόκτητα αὐτοκίνητα καὶ ἐπλήρωναν μόνον δέκα δραχμάς. Εἶναι Τουρισμὸς αὐτός; Ὅταν ἐπρότεινα τὴν δημιουργίαν λαϊκῶν παραστάσεων, οὐδεμία συζήτησις ἔγινε. Τὸ θέμα αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν δὲν τὸ ἐπρόσεξε τὸ θέμα, νὰ τὸ προσέξῃ, νὰ προσέξῃ δὲ τὸ ὑπερβολικὸν εἰσιτήριον, τὸ ὁποῖον μαστίζει τὰ θεάματα τῆς Πρωτευούσης. Ὑπάρχουν καλλιτεχνικὰ γραφεῖα, τὰ ὁποῖα μετακαλοῦν ξένους καλλιτέχνας ἀμφιβόλου ποιότητος καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν ἀξίωσιν, νὰ πηγαίνῃ ὁ κόσμος νὰ παρακολουθῇ καὶ νὰ πληρώνῃ εἰσιτήριον ἄνω τῶν ἑκατὸν δραχμῶν. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν 20μελὴς ὁμὰς νεαρῶν Αὐστριοπαίδων μετεκλήθη ἀπὸ καλλιτεχνικὸν γραφεῖον, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν ἀξίωσιν νὰ ζητᾷ εἰσιτήριον ἑκατὸν δραχμῶν. Ἐγένετο κανένας ἔλεγχος εἰς τὸ ζήτημα αὐτό; Ἐπῆγε κανένας νὰ ἐλέγξῃ, ἐὰν ἔχουν ὑπερβολικὸν κέρδος; Γίνεται κανένας ἔλεγχος εἰς τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει σχέσιν μὲ τὸν Τουρισμόν, τοὐλάχιστον, τὸν ἐσωτερικὸν ἀλλὰ καὶ τὸν ἐξωτερικόν; Διότι, καὶ οἱ ξένοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐδῶ, εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι οἰκονόμοι καὶ δὲν πᾶνε νὰ δώσουν τόσον μεγάλο εἰσιτήριον. Καὶ ἔτσι τὰ θεάματα τῶν Ἀθηνῶν ἀποκλείονται, ἐκτὸς βέβαια ἀπὸ τὰς τακτικὰς παραστάσεις τῶν Ἑλληνικῶν θεάτρων, τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζουν πρόβλημα κρίσεως μὲ τὸ εὐθηνὸν εἰσιτήριον λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν. Βέβαια, κύριοι συνάδελφοι, ἐξέφυγα ἀπὸ τὸ θέμα, ἀλλὰ εἶναι μία παρατήρησις, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν συζήτησιν αὐτήν. Θὰ ἔλεγα ὅτι πρέπει τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ νὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρώτερον καὶ κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν κατά τι. Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι νὰ φέρωμεν τοὺς ξένους. Θὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν ξένων ποὺ ἐπεσκέφθησαν τελευταῖα τὴν Ἑλλάδα, ἐνῷ παλαιότερον ἤρχοντο πολὺ ὀλιγώτεροι, ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι διεθνὲς τὸ ρεῦμα τοῦ Τουρισμοῦ καὶ οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ συγκρατήσῃ τὸ κῦμα αὐτὸ τῶν ἀνθρώπων ποὺ κινεῖται πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις. Εἶναι ἕνα μεταπολεμικὸν φαινόμενον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει, εἶναι, τοὺς ὀλίγους ἢ πολλοὺς ξένους, τοὺς ὁποίους φέρομεν ἐδῶ νὰ τοὺς παράσχωμεν τὴν ἱκανοποίησιν, ὥστε νὰ γίνουν διαφημισταὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν ἐκ τῆς ἀφίξεώς των νὰ ἔχωμεν ὠφέλειαν εἰς συνάλλαγμα καὶ γενικώτερον εἰς οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, τόσον εἰς τὸ δημόσιον ὅσον καὶ εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι δ’ ἐμὲ φέρουν κατὰ τὸ 80% τὸ βάρος τῆς ὅλης τουριστικῆς ὀργανώσεως τῆς χώρας καὶ μόνον εἰς αὐτὰς κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ὀφείλεται ἡ πρωτοβουλία αὐτή, δηλαδὴ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία τῶν Ἑλλήνων ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν μὲ τὰ ὀλιγώτερα μέσα ποὺ τοὺς παρέχει τὸ Κράτος καὶ τὴν ἐλαχίστην βοήθειαν, νὰ δημιουργήσουν μίαν κάποιαν ἀξιόλογον τουριστικὴν κατάστασιν. (Χειροκροτήματα).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου, ἔχει τὸν λόγον.

§80Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀναφέρεται ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ μία γενικὴ ἀναδιοργάνωσις τοῦ Τουρισμοῦ. Ὅταν, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἀναγινώσκῃ κανεὶς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, δὲν συνάγει τοιοῦτον συμπέρασμα. Τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀπόψε ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν εἰς πλείστους συναδέλφους ὅλων τῶν πτερύγων νὰ ἐκφράσουν τὰ παράπονά των καὶ τὰς ἀνησυχίας των διὰ τὴν πορείαν τοῦ Τουρισμοῦ, πρέπει νὰ ἐμβάλῃ εἰς ἀνησυχίαν τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, ἀναφέρεται, ὅπως γνωρίζετε καὶ σεῖς, εἰς δύο σημεῖα: Τὸ πρῶτον σημεῖον εἶναι ἡ ἐπικύρωσις τῶν Ὑπουργικῶν ἀποφάσεων διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ φεστιβάλ. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἦλθε τὸ πρῶτον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἦλθε μὲ τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ κατεπείγοντος. Ὅταν ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς δώσῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ἀφορῶντα τὸ φεστιβάλ, ἡ Κυβέρνησις ἀπέφυγε. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι κἄτι παρόμοιον συμβαίνει καὶ σήμερον. Ἐκτὸς αὐτῶν, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ ἐπιλύσῃ καὶ θέματα ἀφορῶντα τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ὅμως, ὅπως βλέπετε, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Τουρισμοῦ. Δι’ αὐτό, ἐπιβάλλεται νὰ προσέξωμεν τὸ σημεῖον αὐτό. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κύριοι βουλευταί, ποὺ καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν νομοσχέδια, διὰ τῶν ὁποίων καταργοῦνται κεκτημένα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων, ἐνῷ παραχωροῦνται προνόμια εἰς Ὀργανισμούς. Τὰ προνόμια ὀλίγον κατ’ ὀλίγον θὰ στραφῶσιν ἐναντίον τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἡμεῖς θὰ ζητήσωμεν νὰ καταψηφισθῇ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ καὶ θὰ συστήσωμεν συγχρόνως εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ φέρῃ ἄλλο νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον ἔστω καὶ σταδιακῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ προβλήματα τοῦ Τουρισμοῦ, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ διὰ τὴν χώραν μας ἕνα μεγάλο οἰκονομικὸν παράγοντα, ὁ ὁποῖος θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§82Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, ἔχουν λεχθῆ πολλὰ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς μας ἔχουν ὁμιλήσει μέχρι τῆς στιγμῆς τρεῖς συνάδελφοι. Συνεπῶς καὶ αὐτὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἔχει προχωρήσει ἡ ὥρα καὶ ὄχι διότι διαμαρτύρεται ὁ κ. συνάδελφος, θὰ ἔπρεπε νὰ σημαίνῃ ὅτι, καλούμενος εἰς τὸ βῆμα, θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ παραιτηθῶ. Δὲν θὰ παραιτηθῶ, ὅμως, ὄχι διότι νομίζω ὅτι ὅσα θὰ εἴπω ἔχουν τόσην σημασίαν ὥστε ἐὰν δὲν ἐλέγοντο ἦτο δυνατὸν νὰ ἐζημίωνεν ἡ κρίσις τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ γενικώτερον τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ, ἀλλὰ διότι νομίζω ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅταν οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν ἔχῃ ἀπόψεις καὶ πρόκειται περὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα οὕτως ἢ ἄλλως ἐνδιαφέρουν, πέραν τῶν συμφερόντων μιᾶς ὡρισμένης περιφερείας, ἢ ὡρισμένης τάξεως τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, εἶναι χρήσιμον καὶ εἶναι καὶ ἐπιβεβλημένον τὰς ἀπόψεις αὐτὰς νὰ τὰς διατυπώνουν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ ἀντικειμενική των ἔκθεσις νὰ συντελέσῃ εἰς μίαν καλυτέρευσιν τῶν κρινομένων νομοσχεδίων. Τὸ συγκεκριμένον νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν ἔχει μίαν ὁμολογίαν. Ὅτι ὁ Τουρισμὸς εἰς τὴν χώραν μας εἶναι καθυστερημένος. Περὶ αὐτοῦ, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία καὶ δὲν νομίζω ὅτι οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν ἢ οἱοσδήποτε ἐκτὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς εἶναι δυνατὸν νὰ παρασύρεται ἀπὸ ὡρισμένας ἐντυπωσιακὰς εἰκόνας, τὰς ὁποίας βλέπομεν καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν, εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὅταν μία ὁμὰς ξένων περιφέρεται μὲ αὐτὸν ἢ ἐκεῖνον τὸν τρόπον καὶ δημιουργεῖ καμμιὰ φορὰν τὴν ψευδαίσθησιν ὅτι ὑπάρχει ἓν τουριστικὸν κῦμα, ἓν τουριστικὸν ρεῦμα, τὸ ὁποῖον εἶναι χρήσιμον, ἀπὸ πολλῶν ἀπόψεων διὰ τὴν χώραν μας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, στατιστικάς, αἱ ὁποῖαι δίδουν στοιχεῖα διὰ τὴν κίνησιν τῶν τουριστῶν εἰς ἄλλας χώρας. Δὲν θὰ χρειασθῇ νὰ ἀνατρέξῃ κανεὶς εἰς στοιχεῖα διὰ νὰ διαπιστώσῃ ὅτι ἡ τουριστικὴ κίνησις εἰς ἄλλας χώρας εἶναι μεγάλη. Ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸν πίνακα αὐτόν, μιᾶς διεθνοῦς ὑπηρεσίας, πρόκειται περὶ ὡρισμένων τμημάτων τοῦ Ο.Η.Ε., φέρεται εἰς τὴν τελευταίαν τάξιν. Τὸ 1955 μὲ 170 χιλιάδας ξένους καὶ τὸ 1957 μὲ 250.000. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις εἶναι περίπου ἀπατηλός. Διότι ἀπὸ τὰς 250 χιλιάδας ξένους, εἶναι βεβαιωμένον ὅτι ἓν ποσοστὸν σοβαρώτατον δὲν ἀφορᾷ τουρίστας μὲ τὴν πραγματικὴν σημασίαν τοῦ ὅρου. Πρόκειται περὶ ὁμογενῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνεξαρτήτως τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος, ἢ τουριστικῆς πολιτικῆς, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, ὁπωσδήποτε θὰ ἤρχοντο εἰς τὴν Ἑλλάδα, δι’ ἄλλους, ἀσχέτους πρὸς τὸν τουρισμὸν λόγους π. χ. εἶναι ὁμογενεῖς ἐξ Ἀμερικῆς, Κωνσταντινουπόλεως καὶ Αἰγύπτου. Ἐπίσης, ὑπάρχει ἓν ἄλλο σοβαρὸν ποσοστὸν ξένων, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται εἰς αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν 170 χιλιάδων, διὰ τὸ 1955 καὶ τῶν 250 διὰ τὸ 1957, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ξένων, οἱ ὁποῖοι, κυριολεκτικῶς, διέρχονται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ παραμένουν δ’ ὡρισμένον μόνον χρόνον, διὰ μερικὰς ὥρας. Πρόκειται, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὡς περὶ ἑνὸς «τμήματος μεταγωγῶν», ἀπὸ τὸ ὁποῖον διέρχονται οἱ ξένοι αὐτοί, διὰ νὰ προχωρήσουν, ἐν συνεχείᾳ, εἰς ἄλλας χώρας, ὅπου καὶ ἐγκαθίστανται ὡς τουρίσται καὶ γίνονται ἀντικείμενον ὠφελείας διὰ τὰς χώρας, διὰ τὰς ὁποίας προορίζονται. Συνεπῶς, ἡ ὁμολογία τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως περὶ καθυστερημένου τουρισμοῦ εἰς τὴν χώραν μας ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ προαναφερθέντα καὶ πρέπει νὰ προφυλασσώμεθα ἀπὸ τὰς ἐντυπωσιακὰς εἰκόνας τῶν διαφόρων φεστιβάλ, τὰ ὁποῖα γίνονται εἴτε εἰς τὴν Ἐπίδαυρον, εἴτε εἰς τὰς Ἀθήνας.

§83Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Πῶς ἐξηγεῖτε, κύριε συνάδελφε, τὴν αὔξησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως κατὰ τὸ 1957 εἰς 250 χιλιάδας;

§84Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ ἑνὸς διεθνοῦς φαινομένου αὐξήσεως τῆς τουριστικῆς κινήσεως, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται ἔπειτα ἀπὸ κάθε πολεμικὴν ἀναστάτωσιν, ποὺ ὑποκινεῖ μίαν γενικὴν διάθεσιν τοῦ κοινοῦ νὰ κινῆται εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο παγκοσμίως γνωσταὶ ἐκ τῆς πολεμικῆς ἀναστατώσεως. Μέσα εἰς τὴν κίνησιν αὐτὴν περιλαμβανόμεθα βεβαίως, καὶ ἡμεῖς, μὲ τὴν διαφοράν, ὅμως, ὅτι ἡμεῖς εἰσπράττομεν ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἔναντι τῶν ἄλλων χωρῶν. Καὶ ἀπὸ τὸν πίνακα τοῦ Ο.Η.Ε., τὸν ὁποῖον σᾶς ἀνέφερον, ἡ Ἑλλὰς ἐμφανίζεται τελευταία καὶ ἀπὸ αὐτὰς ἀκόμη τὰς ἀκραίας χώρας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὰς ἰδίας προϋποθέσεις κλίματος καὶ ἀρχαιολογικῶν μνημείων, ὅπως ἡ Ἑλλάς. Ἐπὶ παραδείγματι ἡ Φινλανδία, ἡ Σουηδία καὶ ἄλλαι χῶραι. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ χώρα μας εἶχε μίαν τρομερὰν πολεμικὴν δοκιμασίαν καὶ ἐν συνεχείᾳ μέχρι τοῦ ἔτους 1950 μίαν ἐσωτερικὴν ἀνωμαλίαν. Ἐὰν δὲ μετὰ τὸ 1952 ἤρχισε νὰ παρατηρῆται μία αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ τῆς τουριστικῆς κινήσεως, αὐτὸ ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ ὅτι τὰ γεγονότα τῆς ἐσωτερικῆς αὐτῆς ἀνωμαλίας ἀπομακρύνονται διαρκῶς καὶ ἐπικρατεῖ μία σχετικὴ ὁμαλότης. Καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ καθ’ ὅσον ἡμεῖς δὲν θὰ ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ τὸ καθεστὼς αὐτὸ τῆς ἀνωμαλίας, τοῦτο θὰ ἀποτελῇ ἀνασταλτικὸν παράγοντα προσελεύσεως ξένων, διότι ὁ ξένος τουρίστας ἔρχεται, διὰ νὰ ἀναπαυθῇ εἰς μίαν χώραν, νὰ μελετήσῃ τὰ ἀρχαιολογικὰ μνημεῖα κ.λ.π. καὶ ὄχι νὰ θαυμάσῃ στρατόπεδα συγκεντρώσεως ἢ νὰ ζήσῃ ὥρας ἀνησυχίας εἰς χώρας ὅπου διατελοῦν ὑπὸ ἀνώμαλον καθεστώς. Καὶ εἶναι φυσικόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις αὐταὶ τῆς ἀνωμαλίας, αἱ ὁποῖαι ἐξογκώνονται καὶ μὲ ἄλλα μέσα, ἀλλὰ καὶ μὲ ἀπαγορεύσεις, ὡς ἐκείνη τῆς δημοκρατικῆς συγκεντρώσεώς μας εἰς Μυτιλήνην, θὰ κλονίζεται τὸ αἴσθημα ἀσφαλείας τῶν ξένων καὶ θὰ ἀποφεύγουν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν χώραν μας. Πρέπει δὲ νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ σημαντικὸν ἐμπόδιον προσελκύσεως ξένων καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§85Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἀπηντήσατε εἰς τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔθεσα. Δηλαδή, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1955 καὶ 1957, ὑπάρχει μία αὔξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως, μὲ ποσοστὸν 60%. Σᾶς ἐρωτῶ, ποῦ ἀποδίδετε τὴν αὔξησιν αὐτήν;

§86Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐπροσέξατε εἰς ὅσα εἶπον προηγουμένως. Ἡ δῆθεν αὔξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως ἀνάγεται εἰς ὅλους τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους προανέφερον καὶ εἰς οὐδένα ἄλλο, πέραν αὐτῶν.

§87Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γεγονὸς ὅτι τελευταῖα εἰς τὴν χώραν μας ὑπῆρξε μία αὔξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως. Εἰς ἄλλας, ὅμως, χώρας, ἡ αὔξησις αὐτὴ ὑπῆρξε πολὺ μεγαλυτέρα. Ἡ αὔξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἰς τὴν χώραν μας ὀφείλεται εἰς τὰς καλὰς κλιματολογικὰς συνθήκας τῆς πατρίδος μας καὶ εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ συναλλάγματος. Εἰς τὰς ἄλλας, ὅμως, χώρας, ἡ αὔξησις τοῦ συναλλάγματος εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα καὶ συνεπῶς εἶναι μεγαλυτέρα καὶ ἡ αὔξησις τουριστικῆς κινήσεως, ἐνῷ εἰς τὴν χώραν μας, ἀντιθέτως, ἡ αὔξησις τῆς τουριστικῆς κινήσεως ἐσημείωσεν ἄνοδον, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ συνάλλαγμα παρέμεινεν εἰς τὸ αὐτὸ ἐπίπεδον. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας ἔρχονται καὶ τουρίσται ὄχι οἰκονομικῶς ἰσχυροί.

§88Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ὅλα αὐτὰ εἶναι πολὺ ὡραῖα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε καὶ τὸ ἑξῆς, κύριε Ἐφραιμίδη, ὅτι μέχρι τὸ 1951 ἡ Ἑλλὰς ἔκειτο εἰς ἐρείπια. Δὲν εἶχε δρόμους, δὲν εἶχε ξενοδοχεῖα, δὲν εἶχε γεφύρας. Καὶ ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπικαλῆσθε αὐτὰς τὰς ἀναλογίας, παρὰ μόνον λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι ξεκινᾷ ἡ τουριστικὴ προσπάθεια τῆς χώρας, ἀσχέτως Κυβερνήσεως, μόνον ἀπὸ τὸ 1955. Οὕτως ἔχει ἡ πραγματικότης. Δὲν ὑπῆρχε τίποτε, πῶς ἠθέλατε νὰ γίνῃ τουρισμός;

§89Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Αὐτὰ εἰς ἀπάντησιν τοῦ κ. Σαμαρᾶ.

§90Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος συγκρίνει τὴν Σουηδίαν μὲ τὴν Ἑλλάδα.

§91Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Εἶναι, ὅμως δυνατὸν νὰ συγκρίνωμεν τὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν Γιουγκοσλαβίαν. Τὸ 1955 ἡ Ἑλλὰς εἶχε 175.000 τουριστῶν. Ἡ Γιουγκοσλαβία ἐδέχθη 600.000.

§92Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ὁ Τουρισμὸς εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος καὶ εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν, συντελεῖται ὑπὸ ἐντελῶς διαφορετικὰς συνθήκας. Καὶ ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον νὰ μοῦ κάμῃ ἀνάπτυξίν τινα, διότι πράγματι ἐκεῖ ὑπάρχει ἕνας Τουρισμὸς ἄλλου τύπου, τὸν ὁποῖον ἐὰν θέλωμεν σοβαρώτερον νὰ συζητήσωμεν εἶναι ἄλλο θέμα.

§93Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν διεκδικῶ τὴν εἰδικότητα τῆς ἀναπτύξεως τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὰς Ἀνατολικὰς Χώρας. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι, ἐξ ὅσων ὑπεχρεώθη νὰ ὁμολογήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπαραίτητος προϋπόθεσις διὰ τὴν αὔξησιν τῆς τουριστικῆς κινήσεως εἶναι ἡ ὕπαρξις ἡσυχίας καὶ ὁμαλότητος, καὶ ὁ παράγων αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθῇ ἐὰν πράγματι θέλωμεν Τουρισμόν.

§94Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Συμφωνῶ, κύριε συνάδελφε, ὅμως διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡσυχία καὶ ὁμαλότης, πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχουν στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ τινάζουν εἰς τὸν ἀέρα ξενοδοχεῖα καὶ γεφύρας, αἱ ὁποῖαι κατασκευάζονται διὰ τὸν Τουρισμόν.

§95Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁσάκις, κύριε Ὑπουργέ, σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐκλήθητε νὰ ἀποδείξητε ὅτι θέλετε νὰ συμβάλητε εἰς τὴν κατοχύρωσιν ὁμαλότητος, ἐπεδείξατε, διὰ τῆς στάσεώς σας καὶ τῶν λόγων σας, τὸ ἀντίθετον. Περὶ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀντιληφθῆ τί; Ὅτι ὡρισμένη παράταξις, ὡς ἡ ἰδική σας, μόνον διὰ τῆς ἀνωμαλίας εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρῆται καὶ νὰ παραμένῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνῷ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ὁμολογουμένη καθυστέρησις εἰς τὸν Τουρισμὸν παρ’ ἡμῖν, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου διακηρύσσεται, ὅτι δι’ αὐτὸ πρόκειται νὰ ἀναδιοργανωθῇ ὁ Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ καὶ νὰ κυρωθοῦν ὡρισμένα πράξεις, καὶ ὅτι ὅλαι αἱ διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου κατατείνουν εἰς τὸ νὰ καταστήσουν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν εὐκίνητον. Δηλαδὴ εὑρίσκεται ἡ πανάκεια εἰς αὐτό, ὅτι ἐὰν καταστήσωμεν τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν εὐκίνητον, τότε μέγιστον μέρος τοῦ προβλήματος ἐπιλύεται, διότι κατὰ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τὰ ὑπόλοιπα θὰ ἐπιλυθοῦν δι’ ἄλλου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἀναμένωμεν νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν καὶ κατὰ πόσον αὐτὴ ἡ εὐκινησία, ἡ ὁποία προσδίδεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, θὰ ἐπιλύσῃ τὸ πρόβλημα, διότι τότε θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρωτήσῃ κανείς: Ἔχομεν αὐτὴν τὴν καθυστέρησιν, διότι δὲν ὑπῆρχεν εὐκίνητος Ὀργανισμὸς Τουρισμοῦ; Ἐὰν ἔχῃ ἔτσι τὸ πρᾶγμα, τότε πράγματι, ἐὰν τὸν καταστήσωμεν εὐκίνητον, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ λύσωμεν τὸ ἥμισυ τοὐλάχιστον τοῦ προβλήματος. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι ἡ βασικὴ αἰτία τῆς καθυστερήσεως, δὲν ἦτο τὸ εὐκίνητον ἢ δυσκίνητον τοῦ Ὀργανισμοῦ καί, ἑπομένως, δὲν πρόκειται νὰ ἐξαλειφθῇ ἡ προηγουμένη αἰτία, μὲ τὸν διακηρυσσόμενον εὐκίνητον Ὀργανισμόν. Ἄλλωστε, ὅσον δὲν καθίσταται εὐκίνητος, ὅπως λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις καὶ ὅπως ἐν συνεχείᾳ ὑλοποιοῦνται αἱ διακηρύξεις της, εἰς τὰ σχετικὰ ἄρθρα, ἀλλὰ μᾶλλον καθίσταται ἕνας Ὀργανισμὸς ἀσύδοτος, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ὑπάγεται οὔτε εἰς τὰς διατάξεις περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ, οὔτε εἰς τὰς ἄλλας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὰ τῆς προσλήψεως, ἀπολύσεως ὑπαλλήλων κ.λ.π. Καὶ τοῦτο ἀκόμη μὲ ἀναγκάζει νὰ διατυπώσω τὸ ἐρώτημα: Εἶναι, λοιπόν, τόσον ἄχρηστοι καὶ τόσον δεσμευτικοὶ οἱ ὅροι καὶ αἱ διατάξεις τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ αἱ προβλέπουσαι τὰ τῆς προσλήψεως ἐργαζομένων εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας; Ἐὰν εἶναι τόσον ἐπιβλαβεῖς καὶ δεσμευτικοί, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατὶ δὲν ἔπρεπε νὰ καταργοῦνται; Θὰ πρέπει νὰ τοὺς παραβλέπωμεν μόνον προκειμένου περὶ τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ καὶ νὰ ἀφήνωμεν εἰς ὁλόκληρον τὴν ἄλλην κρατικὴν καὶ δημοσίαν δραστηριότητα νὰ ἰσχύουν τὰ δεσμὰ αὐτά, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνωστὴ κακοδαιμονία;

§96Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Αἱ διατάξεις ἐξαιρέσεως ἀπὸ τὸ Δημόσιον Λογιστικόν, ὑπάρχουν εἰς τὸν βασικὸν νόμον περὶ Τουρισμοῦ, τὸν ἱδρυτικόν, τὸν ψηφισθέντα τὸ 1950, καὶ οὐδέποτε μετεβλήθησαν. Ἐγώ, ἁπλῶς, προσθέτω μίαν διάταξιν ἀφορῶσαν τὴν ρύθμισιν τῆς ἐποπτείας, ἡ ὁποία ἐπαυξάνει τὸν ἔλεγχον καὶ δὲν τὸν ἐλαττώνει. Ἑπομένως, δὲν κάμνω πολιτικὴν ἀπαγκιστρώσεως ἀπὸ τὸ Δημόσιον Λογιστικόν. Αὐτὰ ὑπῆρχον ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους θὰ εἴπω κατὰ τὴν ἀγόρευσίν μου.

§97Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θέλω νὰ μακρηγορήσω. Αὐτὰ θὰ τὰ εἴπωμεν καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἀλλά, παρατηρῶ, ὅτι εἰς τὰ σχετικὰ ἄρθρα ὑπάρχει ἕνα πλῆθος ἀπαλλαγῶν, καθ’ ὑπέρβασιν προσλήψεων κ.λ.π.

§98Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). (Δὲν ἠκούσθη).

§99Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Πιστεύσατε, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, διατυπώνων τὰ ὅσα διατυπώνω, δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν συγκεκριμένα συμφέροντα, τὰ ὁποῖα θίγονται ἢ εὐεργετοῦνται, ἀλλὰ ἀκριβῶς, ἤθελον νὰ διατυπώσω τὸ ἐρώτημα ἐπὶ τῇ βάσει τῆς γενικῆς σκέψεως, τὴν ὁποίαν διατυπώνετε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Οἱ περιορισμοὶ αὐτοὶ ἐμφανίζονται ὡς τρομερὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἠμπόδισαν τὴν ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τοῦ Τουρισμοῦ. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀναπηδᾷ τὸ ἐρώτημα, ἐὰν αὐτὰ εἶναι δεσμά, ἐὰν αὐτοὶ εἶναι περιορισμοὶ τόσον ἐπιβλαβεῖς, διὰ τίνα λόγον μόνον ἐδῶ πρέπει νὰ παραμερίζωνται καὶ ὄχι εἰς ἄλλας περιπτώσεις; Μετὰ τὴν ἐρώτησιν αὐτήν, φυσικά, ἔχω δικαίωμα νὰ προχωρήσω τὴν σκέψιν μου καὶ νὰ εἴπω...

§100Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Εἰς ὅλα τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ ἀπαλλαγαί, εἰς τὸν Ο.Τ.Ε., τὴν Δ.Ε.Η. κ.λ.π.

§101Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐκεῖ ἀκριβῶς θέλω νὰ προχωρήσω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αὐτὰ τὰ προνόμια, αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ἀσυδοσία ποὺ δίδεται ἑκάστοτε εἰς διαφόρους Ὀργανισμούς, οἱ ὁποῖοι κατευθύνουν, ἐκπροσωποῦν καὶ ὀργανώνουν κεντρικοὺς τομεῖς τῆς Δημοσίας ζωῆς, τοὺς ἔχουν καταντήσει πολλάκις Κράτος ἐν Κράτει καὶ μὲ πολλὰς ἐπιζημίους συνεπείας διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἑπομένως, θὰ ἔπρεπε ἴσως νὰ μελετηθῇ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ παραχώρησις αὐτῶν τῶν προνομίων, τῶν ἀτελειῶν, τῶν ὑπερβάσεων κ.λ.π. ἀντὶ νὰ ἐπεκτείνεται διαρκῶς καὶ εἰς νέους Ὀργανισμούς, μήπως θὰ ἔπρεπε ἐπὶ τέλους νὰ μελετηθῇ ὁ περιορισμός της. Διότι ἐὰν προχωρήσωμεν ἑκάστοτε εἰς τὸ νὰ ἁπλώνωμεν τὸν κύκλον αὐτῶν τῶν προνομίων, τελικῶς, θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν κἄποτε εἰς μίαν κατάστασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ὁμολογῶμεν, ὅτι τὸ Κράτος αὐτό, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι διωργανωμένον καὶ συγκεκροτημένον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολήν του, ἔχει χρεωκοπήσει κατὰ τὰς βασικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι διέπουν τὴν δημοσίαν ζωὴν καὶ δι’ αὐτὸ διαρκῶς κατ’ ἐξαίρεσιν ρυθμίζει βασικοὺς τομεῖς, δι’ ἐξαιρετικῶν διατάξεων, σὺν τῷ γεγονότι, ὅτι δι’ αὐτῶν τῶν προνομίων καὶ τῆς ἐξαιρετικῆς μεταχειρίσεως αὐτῶν τῶν τομέων στεροῦμεν καὶ τὸ Σῶμα αὐτό, ἀπὸ τοῦ νὰ ἀσκῇ ἕνα συστηματικὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν βασικῶν αὐτῶν τομέων. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ ἕνα δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν συγκρότησιν τοῦ Συμβουλίου. Τὸ Συμβούλιον ἀπὸ 9μελὲς καθίσταται 12μελές. Πιθανὸν τοῦτο νὰ εἶναι ὀρθόν! Ὁ κ. Ὑπουργός, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, εἶχε παρατάξει ὡρισμένα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἔπεισαν ὅτι τὸ 12μελὲς ἴσως νὰ ἦτο χρησιμώτερον, διότι θὰ ὑπῆρχε συνεισφορὰ μεγαλυτέρας πείρας καὶ ἀνταλλαγῆς ἀπόψεων, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ ὀρθοτέρας λύσεις πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τοῦ Τουρισμοῦ. Ἀλλὰ καὶ τότε καὶ τώρα, διατυπώνω ὡρισμένα ἐρωτήματα. Ποῖοι θὰ εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελοῦν τὸ 12μελὲς αὐτὸ Σῶμα καί, κυρίως, ποῖοι θὰ ἐκλέγουν τὸ Σῶμα αὐτό; Εἶχον σημειώσει, τότε, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν ἀφεθῇ ἡ ἐκλογὴ τῶν περισσοτέρων μελῶν μόνον εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ Τουρισμοῦ ἢ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι πιθανὸν αὐτὸ νὰ ἐπωμίζῃ εἰς τὸν Ὑπουργὸν μίαν εὐθύνην, ἡ ὁποία εἶναι βαρυτάτη, εἶναι δυνατὸν νὰ καθιστᾶ τὸ Συμβούλιον αὐτὸ διαβλητόν, εἶναι πιθανόν, καὶ ἐὰν δὲν εἶναι τὸ Συμβούλιον αὐτὸ νὰ λέγεται ὅτι εἶναι ὄργανον κομματικὸν τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως καὶ ὅτι, ἑπομένως, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν αἱ διαβολαὶ αὗται, αἱ ἀνταποκρινόμεναι εἰς τὰ πράγματα εἴτε μὴ ἀνταποκρινόμεναι, θὰ ἦτο ὀρθὸν ἕνα μέρος τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου νὰ ἐκλέγεται ἀπὸ Ὀργανισμοὺς καὶ Ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι λόγῳ τῆς φύσεως καὶ τοῦ χαρακτῆρος των ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ κρινόμενον θέμα τοῦ Τουρισμοῦ. Ἄλλοι συνάδελφοι π. χ. ἀνέφερον τὰ Ξενοδοχειακὰ Ἐπιμελητήρια κ.λ.π. Ἐγὼ θὰ προσθέσω καὶ τοὺς Ὀργανισμοὺς Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς παρεκάλουν καὶ πάλιν αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς συνθέσεως τοῦ Συμβουλίου νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διότι ὕστερα θὰ ἐπαναλάβωμεν τὰ ἴδια πράγματα.

§103Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, ἀλλὰ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν νὰ παρέμβητε κατὰ τὰς ὁμιλίας τῶν ἄλλων ρητόρων!

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράκλησίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὸ Προεδρεῖον ὑποβάλλει μίαν παράκλησιν, οἱ κ. κ. βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσουν νὰ ἐφαρμόσουν οἰκειοθελῶς τὸν μικρὸν χρόνον τῆς ἀγορεύσεως δοθέντος ὅτι συζητοῦμεν κατ’ ἀρχήν. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐπὶ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει ἀρχή. Ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι κἄτι νὰ γίνῃ. Ὅταν θὰ ἔλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, πάλιν θὰ εἴπωμεν τὰ ἴδια. Δὲν εἶναι προσωπικὴ εἰς σᾶς, εἶναι γενικωτέρα ἡ παράκλησίς μου.

§105Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λέγω ὅτι καὶ τότε καὶ σήμερον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπαναλάβω πάλιν καὶ νὰ σημειώσω ὅτι θὰ εἶναι χρήσιμον ἡ ἐκλογὴ τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ νὰ μὴ εἶναι προϊὸν ἀποκλειστικῆς κρίσεως καὶ εὐθύνης τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τῶν ἀντιστοίχων ὀργάνων, ἐπίσης δὲ ὅτι θὰ πρέπει εἰς τὸ Συμβούλιον νὰ ἀντιπροσωπεύωνται καὶ οἱ Δῆμοι καὶ αἱ Κοινότητες, ἢ τοὐλάχιστον ὡρισμένοι ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι λόγω τῆς θέσεώς των παίζουν ἕνα ἀποφασιστικὸν ρόλον εἰς τὸ θέμα τοῦ Τουρισμοῦ. Περαιτέρω ἤθελα νὰ σημειώσω, κύριοι συνάδελφοι, δύο τυπικὰς ἀνωμαλίας τοῦ κρινομένου νομοσχεδίου, αἱ ὁποῖαι ἔχουν καὶ οὐσιαστικήν, νομίζω, σημασίαν. Ἡ μία εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὰ ἄρθρα 8 καὶ 9 ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑπάρχει ρητὴ ἡ ἐπιφύλαξις καὶ ἀντίδρασις τοῦ Α.Σ.Δ.Υ. περὶ τοῦ κατὰ πόσον ἡ διατύπωσις πρέπει νὰ μείνῃ αὐτὴ ποὺ εἶναι. Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, διὰ μιᾶς διατάξεως τοῦ κρινομένου νομοθετήματος κυροῦμεν μίαν πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἀφορᾶ δαπάνας τοῦ φεστιβάλ. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου συνετάγη τὴν 26. 6.57. Δι’ αὐτῆς ἐπιφυλάσσεται τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ λέγει: «Δὲν δύναμαι νὰ προβλέψω ποῖαι θὰ εἶναι αἱ δαπάναι μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου 1957». Εἶναι γνωστὸν ὅτι μεταξὺ Ἰουνίου καὶ Δεκεμβρίου μεσολαβεῖ ἡ ὀργάνωσις τῶν φεστιβὰλ τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Ἐπιδαύρου. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν ὅτι εἰς ὡρισμένους καλλιτέχνας τοῦ ἐδῶ φεστιβὰλ κατεβλήθησαν ποσὰ τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν ἐντύπωσιν καὶ τὸν γνωστὸν ἀντίκτυπον. Μοῦ κάμνει, λοιπόν, ἐντύπωσιν ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον δὲν ἦτο τόσο κατεπεῖγον καὶ ἔρχεται καὶ συζητῆται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κατὰ μῆνα Φεβρουάριον, διὰ τίνα λόγον νὰ στηριχθῶμεν ὑπ’ εὐθύνη τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία συνετάγη τὸν Ἰούνιον τοῦ 1957; Ἢ ἂν τότε ἐθεωρεῖτο κατεπεῖγον καὶ ἐζητήθη ἡ ἔκθεσις, ἐφ’ ὅσον δὲν συνεζητήθη κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ καὶ ἐπρόκειτο νὰ συζητηθῇ τὸν Ἰανουάριον ἢ τὸν Φεβρουάριον θὰ ἔπρεπε εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ νὰ ὑπῆρχε ἡ εὐθιξία αὐτῶν ποὺ προσάγουν τὸ νομοσχέδιον, νὰ ζητήσουν μίαν συμπληρωματικὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία νὰ ἀποφανθῇ καὶ ἐπὶ τῶν δαπανῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι φαίνεται ὅτι ἴσως ἦσαν πολλαπλάσιαι τῶν δαπανῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μέχρι τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1957. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν αὐτὴν τὴν συμπληρωματικὴν ἔκθεσιν, φοβούμεθα ὅτι καλούμεθα νὰ κυρώσωμεν μίαν πρᾶξιν χωρὶς νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὅλην δαπάνην κ.λ.π. Χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν περὶ τίνος πρόκειται, καλούμεθα κατὰ τρόπον ἐπιπόλαιον νὰ κυρώσωμεν πράξεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν δαπάνας, ἐνῷ θὰ ἦτο εὐχερὲς νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα διὰ μιᾶς ἔστω συμπληρωματικῆς ἐκθέσεως, τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία θὰ ἔλυε τὸ ζήτημα καὶ θὰ τὸ καθίστα, ἂν θέλετε ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, τοὐλάχιστον ἀδιάβλητον. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω μὲ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ κυρίου Προέδρου, δὲν θέλω νὰ προχωρήσω περαιτέρω, ἀλλὰ πρὸ τοῦ τερματισμοῦ θέλω νὰ εἴπω ὅτι θὰ εἶναι χρήσιμον καὶ θὰ εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπόσχεται ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν, νὰ φέρῃ δηλαδὴ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ τὸ ὅλον θέμα τοῦ Τουρισμοῦ νὰ γίνῃ. Διότι, πράγματι, τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει μίαν σημασίαν καὶ οἰκονομικὴν καὶ ἐθνικὴν καὶ πολιτιστικήν. Θὰ ἔλεγον μόνον ὅτι τὴν σημασίαν αὐτὴν ἴσως δὲν θὰ πρέπει νὰ τὴν ὑπερεκτιμήσωμεν καὶ ἴσως αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ ἡ διήκουσα γραμμὴ τοῦ νέου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ρυθμίζῃ τὸ ὅλον θέμα. Δὲν θὰ πρέπει, δηλαδή, νὰ ὑπάρχῃ ἕνας προσανατολισμός, ὅτι ὁ Τουρισμὸς καὶ αἱ πρὸς τὸν Τουρισμὸν πλούσιαι, πλουσιώταται ἐπενδύσεις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλύσουν τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας μας. Δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγῃ ὁ ὀρθὸς προσανατολισμὸς ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἀνόρθωσις τῆς Χώρας εἶναι δυνατὸν καὶ θὰ γίνῃ μόνον δι’ ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ στρέφωνται εἰς ἔργα, πράγματι παραγωγικά, ἐνῷ αἱ ἐπενδύσεις πρὸς τὴν πλευρὰν τοῦ Τουρισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ ἔχουν μόνον τὸν χαρακτῆρα τὸν ἐπικουρικόν. Διότι ἐπικουρικὸν μέσον ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἡ ἀνάπτυξις τοῦ Τουρισμοῦ καὶ ὄχι βασικὸς προσανατολισμός.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§107Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐξηντλήθη. Εἶναι ἕνα νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν δὲν ἔχει κανεὶς ἀντίρρησιν. Εἰς τὰ ἄρθρα θὰ κάμωμεν τὰς παρατηρήσεις μας, δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. κ. συναδέλφους ποὺ θὰ ὁμιλήσουν, νὰ μὴ ὁμιλήσουν περισσότερον τῶν 10′.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ πάρα πολύ, κύριε Χαβίνη.

§109Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἑνώσω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου μὲ τὴν παράκλησιν τοῦ κ. Χαβίνη. Πράγματι, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἔχει θέματα ἀρχῆς, τὰ κατασκευάζομεν, εἶναι θέματα ἄρθρων. Ἡ συζήτησις τῶν ἄρθρων θὰ γίνῃ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν, δίς. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς! Ἂν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐγγραφῆ θέλουν ἕνας ἕκαστος νὰ διατυπώσουν τὰ παράπονα διὰ τὴν ἐπαρχίαν των καὶ ἐγὼ εἶπον ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως ὅτι τὸ σέβομαι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν πρέπει νὰ στερήσωμεν ἐκείνους ποὺ δὲν ὡμίλησαν, τῆς εὐκαιρίας νὰ ὁμιλήσουν, ἀλλὰ νὰ εἶναι σύντομοι καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ὁμιλήσουν. Δὲν ὠφελεῖ ὅλους μας αὐτὸς ὁ τρόπος τῆς συζητήσεως. Βλάπτει τὸ σύνολον τῆς συζητήσεως.

§110Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ εἶμαι ἀναμφιβόλως συντομώτατος, ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Κυβέρνησιν, τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύεται ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους ὅλων τῶν παρατάξεων, νὰ λάβουν τὸν λόγον ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, διότι ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Βουλὴ πράγματι ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα μετὰ τῆς ἐπιβαλλομένης σοβαρότητος. Σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ πάντοτε ὅταν συζητοῦνται ἐν τῇ Βουλῇ νομοσχέδια, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἀφοροῦν ὡρισμένας εἰδικὰς περιπτώσεις, μεγάλων θεμάτων, ὅπως εἶναι τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον βέβαια, δὲν φέρει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁλόκληρον τὸ τουριστικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας, θίγει μόνον ὡρισμένας περιπτώσεις ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ε.Ο.Τ. καὶ τακτοποιεῖ τὰ ὑπάρχοντα καὶ ἄλλα παρεμπίπτοντα θέματα, εἶναι ὅμως φυσικόν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, νὰ θίγεται τὸ γενικώτερον θέμα τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνητικῆς, ἡ ὁποία ἠσκήθη καὶ ἀσκεῖται, διότι δὲν μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία ἄλλοτε νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος, ἢ ἐπὶ ἄλλου θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον ἡμῶν δι’ ἄλλου νομοσχεδίου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ εὐχαρίστησιν πρέπει νὰ βλέπῃ αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Ἀλλά, βέβαια, ὕστερα ἀπὸ τὰς ὁμιλίας τῶν κ. κ. συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο μέχρι τῆς στιγμῆς, ἡμεῖς οἱ ἑπόμενοι ρήτορες νομίζω ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα πολὺ συντομώτεροι. Ἐγὼ συγκεκριμένως, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν γενικωτέραν παρατήρησιν καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ θὰ ἐπιφυλαχθῶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ εἴπω τὰς εἰδικωτέρας ἀπόψεις μου. Ἡ γενικωτέρα αὐτὴ παρατήρησις εἶναι τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον διεπιστώθη καὶ ἀπὸ τὰς ὁμιλίας τῶν προλαλησάντων κ. κ. συναδέλφων, ὅτι εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον στερεῖται πολιτικῆς. Δηλαδή, δὲν ἐφηρμόσθη μέχρι σήμερον τουριστικὴ πολιτικὴ ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀξιοποίησις, κύριοι συνάδελφοι, τῶν τουριστικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας μας εἶναι ἕνα σοβαρώτατον πρόβλημα, τὸ ὁποῖον συνδέεται ἀμέσως μὲ τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα ὄχι μόνον τοῦ Κράτους, ὡς τοιούτου, ἀλλὰ καὶ τῶν περισσοτέρων παραγωγικῶν καὶ κοινωνικῶν τάξεων τῆς Χώρας. Εἰδικώτερον δὲ ἡ Ἑλλὰς ἔχει δυνατότητας ἀξιοποιήσεως τουριστικῆς, κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ τὰς ὁμιλίας τῶν προλαλησάντων κ. κ. συναδέλφων, πολὺ μεγαλυτέρας ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην χώραν τῶν Βαλκανίων καὶ τῆς Εὐρώπης. Τὸ ὅτι ἐνεφανίσθησαν σήμερον ἀπὸ τοῦ βήματος ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ διετύπωσαν παράπονα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἕκαστος διὰ τὸ διαμέρισμά του ὅτι δὲν ἔτυχε μιᾶς ἰδιαιτέρας προσοχῆς, ἀποδεικνύει ὅτι ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας ἔχουν δυνατότητας τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως καὶ πρὸς ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ στραφῇ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους. Αὐτὸ βεβαίως εἶναι δύσκολον. Ἀναγνωρίζομεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε τὰ οἰκονομικὰ μέσα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ταυτόχρονον ἀντιμετώπισιν τοῦ κολοσσιαίου αὐτοῦ προβλήματος κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον πρὸς ὅλα τὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας. Ἀλλὰ αὐτὸ ἐπέβαλε καὶ ἐπιβάλλει εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἔχῃ ἤδη προγραμματίσει καὶ νὰ ἔχῃ ἱεραρχήσει τὰς τεραστίας ἀνάγκας της, κατὰ τρόπον ὥστε πράγματι ἡμεῖς ὅλοι ἐδῶ, οἱ ὁποῖοι διαμαρτυρόμεθα, νὰ γνωρίζωμεν διὰ ποῖον λόγον ἐφέτος διετέθησαν τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐνεγράφησαν εἰς τὸ πρόγραμμα διὰ τὸ Α διαμέρισμα καὶ διὰ ποῖον λόγον δὲν διετέθησαν χρήματα διὰ τὸ Βʹ διαμέρισμα, ὁπότε ἡ κοινὴ γνώμη θὰ εἶχε πλήρη γνῶσιν τῆς τουριστικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ φυσικὰ καὶ ἡμεῖς καὶ θὰ ἐπερίσσευεν ἡ ἐν τῇ Βουλῇ συζήτησις, ἡ ὁποία δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι χάνει τὸν τόνον τῆς σοβαρότητός της, ὅταν ἐμφανιζώμεθα ὅλοι οἱ συνάδελφοι νὰ ἀξιοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ταυτόχρονον ἀντιμετώπισιν τῶν τουριστικῶν ἀναγκῶν τῶν περιφερειῶν μας. Ἡμεῖς ἔχομεν ἀξίωσιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἐλέγχομεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐνῷ παρῆλθε διετία ἀπὸ τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν Ἀρχήν, μέχρι σήμερον δὲν μᾶς ἀνεκοίνωσε καὶ δὲν ἐξήγγειλε ἕνα πλῆρες καὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν Χώραν τουριστικὸν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον νὰ προβλέπῃ μίαν πλήρη καὶ σὺν τῷ χρόνῳ συστηματικὴν ἀξιοποίησιν τῶν τουριστικῶν δυνατοτήτων ὅλων τῶν διαμερισμάτων τῆς Χώρας μας, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζουν δυνατότητας μιᾶς σοβαρᾶς τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως. Τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἀντιθέτως ἀποδεικνύει ἀκριβῶς τὴν ἔλλειψιν τουριστικοῦ προγράμματος καὶ τουριστικῆς πολιτικῆς. Διότι ὅταν ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ μεταβάλῃ σήμερον τὴν διοίκησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ διὰ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα μιᾶς μεγαλυτέρας εὐκινησίας, σημαίνει ὅτι κατὰ τὸ διετὲς διάστημα τῆς παραμονῆς της εἰς τὴν Ἀρχὴν δὲν ἀντελήφθη ἡ Κυβέρνησις ἢ δὲν εἶχε μελετήσει τὸ τουριστικὸν πρόβλημα τῆς Χώρας καὶ δὲν ἐγνώριζεν ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ δὲν ἐπαρκεῖ καὶ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει. Ἔρχεται σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ζητεῖ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐντελῶς ξεκάρφωτο. Ὑπηρετεῖ ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν μὲ συμβάσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν νομιμοποιηθῆ μέχρι σήμερον καὶ τῶν ὁποίων ἀναδρομικῶς ζητεῖται ἡ κύρωσις. Εἰς ποῖον σοβαρὸν Ὀργανισμὸν εἶναι δυνατὸν τὸ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν νὰ ἀποδώσῃ ὅταν εἶναι ἀτακτοποίητον καὶ δὲν ἔχει τακτοποιήσει τὴν ὑπαλληλικήν του θέσιν;

§111Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Ὅταν εἶσθε σεῖς εἰς τὴν Κυβέρνησιν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον αὐτό, ποία ἦτο ἡ κατάστασις τοῦ προσωπικοῦ, ἦτο καλυτέρα, ἢ ὅπως εἶναι τώρα;

§112Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἡμεῖς ἀκριβῶς αὐτὸ ἀναμένομεν ἀπὸ ὑμᾶς καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς ἐλέγχομεν ὅτι δὲν τὰ ἐπραγματοποιήσατε μέχρι σήμερον. Ἡ διατύπωσις λοιπόν, τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ σήμερον ἀκόμη ἀποδεικνύει ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς δὲν ἔχει ἡ Κυβέρνησις καταρτίσει πλῆρες πρόγραμμα ἀξιοποιήσεως τῶν τουριστικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας. Ἡμεῖς παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἀπὸ σήμερον ἀποφασίσῃ σοβαρῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, πρῶτον νὰ καταρτίσῃ ἕνα πλῆρες πρόγραμμα τουριστικῆς ἀξιοποιήσεως ὅλων τῶν δυνατοτήτων ὅλων τῶν διαμερισμάτων τῆς Χώρας μας, νὰ μᾶς τὸ ἀνακοινώσῃ αὐτό, νὰ γίνῃ μία δημοσία ἀνακοίνωσις ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ γνωρίζῃ κάθε διαμέρισμα τί εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἀπὸ τὸ Κράτος. Αὐτὸ θὰ δημιουργήσῃ εὐνοϊκὰς συνθήκας διὰ νὰ προκληθῇ τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἡ ὁποία, δυστυχῶς, καὶ αὐτὸ ἐπίσης εἶναι εἰς βάρος τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν εὑρίσκει καμμίαν ἀπήχησιν, καμμίαν προστασίαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ προσφέρῃ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρῃ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ τομέως αὐτοῦ, ἀλλὰ ἐπίσης δὲν ὑπάρχει καὶ μία συντονισμένη προσπάθεια εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Καὶ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω τὴν ὀρθότητα τῆς παρατηρήσεώς μου αὐτῆς, δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω εἰς τὸν τομέα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ξενοδοχείων διὰ τῆς παροχῆς δανείων ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὰς ὑποσχέσεις της, δὲν ἐνίσχυσε τὸν Ὀργανισμὸν τῆς ξενοδοχειακῆς πίστεως, ὁ ὁποῖος ἱδρύθη παρ’ αὐτῆς διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν τομέα αὐτόν, ἀλλὰ παραλλήλως μᾶς φέρει νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ ἄλλοι Ὀργανισμοὶ Τραπεζιτικοὶ καὶ μὴ θὰ χορηγοῦν δάνεια διὰ τὴν ἀνέγερσιν ξενοδοχείων. Παράλληλα λαμβάνει ἀποφάσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν μεγάλων ξενοδοχείων, διαθέτουσα ἑκατομμύρια δολλαρίων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Ξενοδοχειακῆς Πίστεως, ἐκκρεμοῦν ἑκατοντάδες αἰτήσεων ἰδιοκτητῶν ξενοδοχείων ἐπαρχιῶν πρὸς χορήγησιν δανείων. Διότι αὐτὸ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν μέσην τουριστικὴν τάξιν, ἡ ὁποία σήμερον εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπισκέπτεται τὰς τουριστικὰς περιφερείας τῆς Χώρας μας καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν κυρίως ἡ Χώρα μας περιμένει νὰ ἐνισχυθῇ. Τὴν μέσην τουριστικὴν τάξιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μόνον ἐκεῖνοι αἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ ἐσωτερικόν. Διότι καὶ ὁ ἐσωτερικὸς Τουρισμὸς εἶναι τομεὺς ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος τομεὺς δύναται νὰ ἀποδώσῃ πολλὰ διὰ νὰ ἀντλήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν πραγματοποίησιν ἑνὸς μεγαλοπνόου προγράμματος τουριστικοῦ. Καταλήγω εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι μὲ τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, διὰ τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ψηφίσωμεν, διότι προκειμένου νὰ μὴ γίνῃ τίποτε καὶ αὐτὸ κἄτι εἶναι, ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον δὲν ἔχει τουριστικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἀνταξία εἰς μίαν χώραν, ὅπως ἡ Ἑλλάς. Δὲν μᾶς ἔχει δὲ ἱκανοποιήσει οὔτε τὸ τουριστικὸν πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλε, διότι τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα διεκήρυξεν ὅτι δίδονται εἶναι δυσανάλογα μὲ τὰς τουριστικὰς δυνατότητας τῆς χώρας μας καὶ τὴν ἀποδοτικότητα αὐτῶν, δηλαδὴ μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἐν γένει μὲ τὴν πλήρη ἱκανοποίησιν τῶν τουριστικῶν δυνατοτήτων. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, προηγουμένως, ὅτι ἔχομεν ἀπὸ τοῦ 1955 κυρίως ποὺ ἐφαρμόζομεν τὴν τουριστικὴν πολιτικήν. Ἀπὸ τοῦ 1951, ἡ Χώρα μας διετέλει ὑπὸ δυσμενεστάτας συνθήκας, λόγῳ τοῦ πολέμου, τῆς κατοχῆς, τῆς ἀνταρσίας καὶ δὲν ὑπῆρχον δρόμοι, δὲν ὑπῆρχον ξενοδοχεῖα, δὲν ὑπῆρχε τίποτε. Βεβαίως, αὐτὰ εἶναι ἀληθῆ. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι καὶ σεῖς ἀναγνωρίζετε ὅτι κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει μία ἐσωτερικὴ τάξις καὶ κυβερνᾷ τὴν Χώραν ἰσχυρὰ Κυβέρνησις, δὲν ἔγινε ὅ,τι ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, μὲ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας διαθέτει ὁ Προϋπολογισμὸς καὶ μὲ τῆς τουριστικὰς δυνατότητας τὰς ὁποίας παρέχει ἡ Χώρα μας. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, τὴν στιγμὴν αὐτὴν ποὺ ἀκούετε τὸ παράπονον ὅλων τῶν κ. κ. συναδέλφων, δηλαδὴ τὴν φωνὴν ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, ἔχετε ὑποχρέωσιν, τὴν τελευταίαν αὐτὴν στιγμὴν νὰ εἰσηγηθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ καταρτίσῃ, ἐπὶ τέλους, ἕνα ὡλοκληρωμένον πρόγραμμα, νὰ τὸ ἀνακοινώσῃ καὶ νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιώζης, ἔχει τὸν λόγον. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ κάμνω μίαν τελευταίαν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, νὰ παραιτηθῶσι, ἐὰν δέχωνται, τοῦ λόγου, νὰ κηρύξωμεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§114Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Θὰ εἴπωμεν ὀλίγα λόγια καὶ ἡμεῖς, κύριε Πρόεδρε.

§115Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις, νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ τὸ ψηφίσωμεν ἀπόψε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν νὰ ὁμιλήσουν ἐὰν θέλουν, οἱ ὑπόλοιποι καὶ νὰ τελειώνωμεν.

§116Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, ὀρθῶς θέτει τὸ ζήτημα ὁ κ. Χαβίνης.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί θέλετε νὰ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον, κύριε Ὑπουργέ; Ὁ μόνος τρόπος νὰ ἐφαρμοσθοῦν αὐτὰ εἶναι νὰ παραιτηθοῦν οἱ ἐγγραφέντες τοῦ λόγου ἢ νὰ περιορίσωσι τὰς ὁμιλίας των εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἐφ’ ὅσον οἱ ἐγγεγραμμένοι δὲν παραιτοῦνται, τὸ Προεδρεῖον δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἄλλως. Κύριε Καραγκιώζη, ἔχετε τὸν λόγον.

§118Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ὅτι ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι ὡμίλησαν διὰ τὰς τουριστικὰς ἀνάγκας τῆς περιφερείας των, μαρτυρεῖ ὅτι ἔχει ριζώσει μέσα εἰς τὴν ψυχὴν ὅλων μας ἡ ἀντίληψις ὅτι ὁ Τουρισμὸς ἀποτελεῖ σημαντικὸν παράγοντα διὰ τὴν πρόοδον τοῦ τόπου. Δι’ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ φέρητε, νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησις, ἕνα νομοσχέδιον ὡλοκληρωμένον, τὸ ὁποῖον νὰ λύσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ τουριστικὸν πρόβλημα. Πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ χωνέψωμε ὅτι δὲν ἔχομεν Τουρισμόν, ὅταν εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν ὑπάρχει ἕνας ξενὼν νὰ δεχθῇ ἕνα τουρίσταν. Δυστυχῶς, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις φροντίζουν μόνον διὰ τὴν βιτρίναν, φροντίζουν μόνον διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ διὰ 2–3 Κέντρα τουριστικά. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ Τουρισμόν. Ὅταν εὑρεθῇ κανεὶς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Ἑλλάδος, θὰ συναντήσῃ μόνον καλύβια, χωρὶς οὔτε τὰ στοιχειώδη ἀπαραίτητα, χωρὶς τὴν στοιχειώδη ἄνεσιν ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς ἕνα ξένον νὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ κάπου. Ἀντί, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διαθέτετε τὸ τεράστιον ποσὸν τῶν 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων εἰς αὐτὸ τὸ περιβόητον Ξενοδοχεῖον «Χίλτον» νὰ τὸ ρίξετε εἰς τὴν ὕπαιθρον, νὰ κάμετε κανένα δρόμον, νὰ βάλετε 5–10 δένδρα εἰς τοὺς δρόμους τοὺς Ἑλληνικούς, ὅπου δὲν ὑπάρχει καθόλου πράσινον, δὲν ὑπάρχει οὔτε 1 καρποφόρον, οὔτε 1 καλλωπιστικὸν δένδρον; Πῶς θέλετε ἀλλοιῶς νὰ προσελκύσουμε τὸν ξένον; Ἠθελήσαμεν νὰ κάμωμεν τὸ φεστιβὰλ καὶ ἐπωλήσαμε τὴν μισὴ Ἑλλάδα διὰ νὰ πληρώσουμε τὴν Κάλλας. Ἡ ἱστορία, κύριε Ὑπουργέ, μᾶς λέγει ὅτι τὸ ἀρχαῖον θέατρον ἱδρύθη καὶ ἀνεδείχθη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔρχονται οἱ ξένοι νὰ θαυμάσουν τὰ ἐρείπια τῶν ἀρχαίων θεάτρων. Καὶ ἡμεῖς οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες παραμελοῦμε, λησμονοῦμε τὸ Ἑλληνικὸν θέατρον καὶ ἔχουμε τοὺς θιάσους καὶ τοὺς ἠθοποιούς μας νὰ λιμοκτονοῦν. Ἐὰν πᾶτε εἰς τὰ καφενεῖα θὰ δῆτε τοὺς ἠθοποιούς μας νὰ βρίσκωνται ἐκεῖ σὲ κακὴν κατάστασιν, ἄνεργοι, νὰ σέρνωνται εἰς τοὺς δρόμους κυριολεκτικῶς σαράβαλα. Καὶ ἐν τούτοις φωνάζουμε ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν καὶ πληρώνουμε τὴν Κάλλας.

§119Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τί θέλετε νὰ φέρωμε τὸν Καραγκιόζη;... (Κωδωνοκρουσίαι — δὲν ἀκούγεται).

§120Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ὄχι, νὰ φέρουμε ἐσένα, ποὺ δὲν ξέρεις νὰ φέρεσαι.

§121Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἡ Κάλλας εἶναι ἡ καλυτέρα φωνὴ τοῦ κόσμου. Διατὶ λοιπόν...

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, καθῆστε, κύριε Γιαννούση, καὶ μὴ διακόπτετε.

§123Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ὅ,τι καὶ νὰ εἶναι ἡ Κάλλας, ἔπρεπε νὰ πωλήσουμε τὴν μισὴ Ἑλλάδα νὰ τὴν φέρουμε; Εἴχαμε, πρῶτον, ὑποχρέωσιν, νὰ...

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπαντᾶτε εἰς τὰς διακοπάς, κύριε συνάδελφε. Συνεχίσατε ἐπὶ τοῦ θέματος.

§125Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἔλεγα, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοὺς Ἕλληνας ἠθοποιούς, ποὺ εἶναι τὸ καμάρι τῆς Ἑλλάδος καὶ ποὺ τοὺς ἔχομεν ἐγκαταλείψει. Καὶ ὁ ξένος ποὺ ἔρχεται, ἔρχεται διὰ νὰ δῇ καὶ τοὺς Ἕλληνας ἠθοποιούς. Ἔχομεν ἐξαιρέτους ἠθοποιούς, ἔχομε διαμάντια καλλιτεχνικὰ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν εἰς τὴν Χώραν μας! καὶ τὰ ἔχομεν ἐγκαταλείψει καὶ περιφέρονται δυστυχεῖς.

§126Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Ἐγείρεται νὰ ὁμιλήσῃ, διακοπτόμενος ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου). (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡσυχία, κύριοι συνάδελφοι. Ἐπαναλαμβάνω, μὴ κάμνετε διακοπάς.

§128Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἔχομεν, κύριε Ὑπουργέ, τόσας ἰαματικὰς πηγὰς ἐν Ἑλλάδι, ὥστε θὰ ἠμπορούσαμε νὰ εἴμεθα τὸ κέντρον τῆς Εὐρώπης εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Καὶ κατήντησε ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ μὴ μποροῦμε νὰ πιοῦμε ἕνα ποτῆρι ἰαματικὸ νερό, διότι εἶναι τρεῖς φορὲς ἀκριβότερα ἀπὸ τὸ γάλα. Ἔχομε τὴν Νιγρίτα, τὴν Σουρωτή, τὸ Λουτράκι καὶ τόσα ἄλλα ποὺ μᾶς τὰ ἔδωσε ὁ Θεὸς καὶ ποὺ βγαίνουν μέσα ἀπὸ τὴν γῆ καὶ τὰ στερούμεθα καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι. Πῶς θὰ ἀναπτύξωμε, λοιπόν, τουρισμὸν καὶ ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό; Ἕν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν θίξει οἱ κ. κ. συνάδελφοι τῆς Χαλκιδικῆς, εἶναι καὶ αὐτό: Διὰ τὸν Χριστιανισμόν, δύο κειμήλια ὑπάρχουν, τὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ τὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ τὰ μὲν Ἱεροσόλυμα ἐφρόντισαν οἱ Αἰγύπτιοι, αὐτοὶ οἱ «ἀμόρφωτοι» νὰ τὰ ἀναπτύξουν, καὶ νὰ προσελκύουν ἐκεῖ ὅλον τὸν κόσμο. Ἡμεῖς ἔχομε τὸ Ἅγιον Ὄρος ὅπου ὑπάρχουν τόσα ἀρχαῖα κειμήλια, συγγράμματα καὶ ἄλλα πράγματα ἀξιόλογα, τουριστικοῦ ἐνδιαφέροντος, ποὺ οἱ Ἕλληνες δὲν θὰ ξέρουν καὶ ποὺ οἱ ξένοι σοφοὶ θέλουν νὰ ἔρχωνται νὰ τὰ ἐπισκέπτωνται. Ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ προσεγγίσῃ εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος μὲ τὴν κατάστασι ποὺ ὑπάρχει σήμερα. Λέτε ὅτι διεθέσατε μερικὰ ψιχία. Καλὰ εἶναι καὶ αὐτά. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα, καὶ θὰ ἔπρεπε, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει δεύτερον Ἅγιον Ὄρος, νὰ τὸ προσέξετε ἔτι περισσότερον, διότι καὶ ἀπὸ θρησκευτικῆς πλευρᾶς καὶ ἀπὸ ἐθνικῆς πλευρᾶς ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν. Ἡ Χαλκιδική, τὸ στόλισμα αὐτὸ τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔχει κανένα δρόμον. Ὑπάρχει ἓν ἀρχαῖον θέατρον ποὺ τὸ ξεσκεπάσαμε καὶ ἐπειδὴ ὁ Τουρισμὸς δὲν ἔχει νὰ πληρώσῃ οὔτε ἕνα φύλακα, ἀναγκασθήκαμε νὰ τὸ ξανασκεπάσουμε μὲ τὰ χώματα, διὰ νὰ μὴ καταστραφοῦν τὰ ψηφιδωτά. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, λέγετε αὐτὸ Τουρισμός; Ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρος ἡ χερσόνησος τῆς Χαλκιδικῆς παρὰ τὰς καλλονάς, τὰς ὁποίας ἔχει, ἔχει ἐγκαταλειφθῆ ἐξ ὁλοκλήρου, ὅπως καὶ ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος. Πρέπει ὁ Τουρισμὸς νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἐσωτερικοῦ Τουρισμοῦ. Θὰ πρέπει νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς κατοίκους τῶν παραθαλασσίων θερέτρων, ὅπως εἶναι τὰ παραθαλάσσια τῆς Θεσσαλονίκης, διὰ νὰ δύνανται οἱ ἐργαζόμενοι νὰ μεταβαίνουν τὸ θέρος εἰς αὐτά. Δὲν θὰ ὁμιλήσω διὰ τὸ θέμα τῶν συμβασιούχων, οἱ ὁποῖοι ἀποκτοῦν προνόμια καὶ μονιμοποιοῦνται κατόπιν, ἐνῷ οἱ ἄλλοι ἀναμένουν νὰ διορισθοῦν μὲ διαγωνισμόν. Μᾶς ἔχει συνηθίσει ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἰς αὐτά. Περαίνων, θὰ ἤθελα νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως συντάξῃ ἕνα νομοσχέδιον μὲ τὴν συνεργασίαν τῶν τάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, δηλαδὴ τῶν ξενοδόχων, τῶν αὐτοκινητιστῶν κ.λ.π., ἐνδιαφερομένων, τὸ ὁποῖον νὰ φέρῃ ἄρτιον εἰς τρόπον ὥστε ψηφιζόμενον παρὰ τῆς Βουλῆς, νὰ ἔχῃ ἀπόδοσιν διὰ νὰ καταστῇ οὕτω δυνατόν, νὰ ἀναπτυχθῇ ὁ Τουρισμός, ὁπότε καὶ ἡ οἰκονομία τῆς Χώρας ἔχει νὰ ὠφεληθῇ.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ σειρὰν εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ. κ. Στεφανίδης, Χριστόπουλος, Μπουρδάρας, Τρουλλινός, Πέτσος καὶ Τσουκαλᾶς, οἵτινες ὅμως, ἀπουσιάζουν καὶ ἑπομένως, διαγράφονται. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Τριανταφυλλίδης.

§130Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, κύριε Πρόεδρε.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παραιτουμένου τοῦ λόγου ὁ κ. Τριανταφυλλίδης, τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Λασκαρίδης.

§132Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν, ὑπεγραμμίσθη ὑπὸ ὅλων ἡ ἀνάγκη, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ τίθενται αἱ βάσεις τῆς ὀργανώσεως τοῦ Τουρισμοῦ ἐν Ἑλλάδι. Ἤθελα νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ὑπάρχουν περιοχαὶ αἱ ὁποῖαι ἔχουν χαρακτηρισθῆ ὡς τουριστικαί, ὅπως εἶναι τὸ τρίγωνον Καβάλας–Σαμοθράκης– Θάσου. Ὀρθῶς αἱ περιοχαὶ αὗται ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς τουριστικαί, ἀλλά, δυστυχῶς, εἶναι ἐγκαταλελειμμέναι καὶ οἱ ξένοι τουρίσται ἐπισκεπτόμενοι αὐτὰς ταλαιπωροῦνται εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε νὰ ἐντρεπώμεθα διὰ τὸν νέον Ἑλληνικὸν πολιτισμόν. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, διὰ λόγους ἐθνικούς, πρέπει νὰ προσέξωμεν ἰδιαιτέρως ὅλους τοὺς παράγοντας οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ ἐν Ἑλλάδι, διότι ἄλλως θὰ πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἐβιάσθημεν νὰ χαρακτηρίσωμεν τὰς περιοχὰς αὐτὰς ὡς τουριστικάς. Αἱ συγκοινωνίαι εὑρίσκονται εἰς κακὴν κατάστασιν καὶ οἱ δρόμοι εἰς τὴν Θάσον εὑρίσκονται εἰς πρωτόγονον κατάστασιν. Ἐξ ὅλων αὐτῶν ἀποδεικνύεται, ὅτι ἔχει ἀγνοηθῆ ἡ ἐπαρχία, ὡς πρὸς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ συμβάλωμεν ὅλοι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀρχαιολογικὰ μνημεῖα καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐγκαταλελειμμέναι.

§133Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἐξηντλήθη. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§134Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αὐτὴν τὴν πρότασιν τὴν ἔκαμεν καὶ ὁ κ. Χαβίνης, ὅπως γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ τὴν Δευτέραν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν βʹ συζήτησιν.

§135Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἦτο παράλειψις, νὰ μὴ ἀναφέρω, ὅτι ὁ Νομὸς Πέλλης, μὲ τοὺς καταρράκτας τῆς Ἐδέσσης, τοὺς ὁποίους ἔχει καὶ μὲ τὴν Πέλλαν, ὅπου ἐγεννήθη ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, καὶ τὰ μνημεῖα τὰ ὁποῖα ἔχει, τῆς περιόδου τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, ὅτι ὁ Νομὸς αὐτὸς ἔχει ἐνδιαφέρον ἀπὸ ἀπόψεως τουριστικῆς. Ἐκτὸς αὐτῶν ὁ Νομὸς Πέλλης, ἔχει καὶ ἰαματικὰς πηγάς. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα προσοχὴ κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν τουριστικῶν πιστώσεων, ὥστε νὰ μὴ ἀγνοηθῇ ὁ Νομὸς Πέλλης, ὁ ὁποῖος ἔχει πράγματι τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, μὲ τὰ ἀξιόλογα μνημεῖα, μὲ τὰς ἰαματικὰς πηγὰς καὶ μὲ τοὺς καταρράκτας τῆς Ἐδέσσης.

§136Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Θὰ ἦτο παράλειψις δι’ ἐμέ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν δὲν εἶχα ἀναπτύξει τὰς φυσικὰς καλλονὰς τῆς ἰδιαιτέρας μου ἐκλογικῆς περιοχῆς, τοῦ Νομοῦ Πέλλης, διότι βλέπω ὅτι ὅλοι οἱ προλαλήσαντες ὁμιληταὶ ἀνέπτυξαν ἕνας ἕκαστος τούτων τὸν Τουρισμὸν τῆς περιφερείας των, ὡσὰν ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀπετέλει ἴδιον Κράτος ἑνὸς ἑκάστου. Ἀντί, λοιπόν, οἱ ὁμιληταί, νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν οὐσίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, παρεξέκλινον τοῦ σκοποῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσω καὶ ἐγὼ τὴν ἰδίαν τακτικήν. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς ἀνέφερεν καὶ ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, ὁ Νομὸς Πέλλης εἶναι πατρὶς τοῦ ἀναμορφωτοῦ τῆς Ὑφηλίου, δηλαδὴ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου. Αἱ ἀνασκαφαὶ Πέλλας ἔφερον εἰς φῶς ἀρχαῖα κειμήλια ὑψίστης σημασίας, τὰ ὁποῖα μαρτυροῦν τὴν ἱστορικὴν ἀξίαν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις διέθεσεν ἀπεριόριστα χρήματα, διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἀνασκαφῶν. Οὐδεὶς θὰ ἀμφισβητήσῃ τὰς καλλονὰς τῆς πόλεως Ἐδέσσης, τὰς ἰαματικὰς πηγὰς Λουτρακίου–Πόζαρ, ἀλλὰ καὶ τὴν γραφικωτάτην λίμνην Ἀρμίσσης. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας, κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν κονδυλίων, νὰ δώσῃ περισσοτέραν προσοχὴν καὶ περισσότερα ποσὰ διὰ τὸν Νομὸν Πέλλης. (Χειροκροτήματα).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§138ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.35′ μ. μ.)