1958.02.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 59η

ΤΡΙΤΗ 4 Φεβρουαρίου 1958

(Ὥρα 7.00′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κύριος Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κύριος Δ. Παπαδημητρίου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος καὶ Ι. Προκοπίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Νικολίτσας, Θ. Κονίτσας, Χ. Ψαρρός, Δ. Βρανόπουλος καὶ Α. Κακκαρᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μόντζιαλας, Γ. Μπακατσέλος, Κ. Παπαδόπουλος, Α. Λιάκος καὶ Ι. Προκοπίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βουρδουμπᾶς καὶ Θ. Κονίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 1957 Ν. Δ) «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Διδασκαλικῶν Συλλόγων Φλωρίνης καὶ Ἀμυνταίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀστοργίαν τῆς Πολιτείας πρὸς τοὺς δημοδιδασκάλους καὶ αἰτούντων ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν διατηρούντων τὰ Μπὰρ τῶν Ξενοδοχείων «Μεγ. Βρεττανίας», «Κὶγκ Τζώρτζ» κ.λ.π., ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῶν ἐπιχειρήσεών των ἐκ τῆς ἐπιβολῆς προσθέτου φόρου 20% καὶ ἀποχαρακτηρισμόν των ὡς καταστημάτων ὑπερπολυτελείας. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Φθιώτιδος, ζητοῦντος μισθολογικὴν καὶ βαθμολογικὴν ἐξίσωσιν τῶν διδασκάλων πρὸς τοὺς λοιποὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει ὑπόμνημα τοῦ Συλλόγου τῶν δημοδιδασκάλων Τριφυλλίας, αἰτούντων τὴν ἐπίλυσιν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἀπασχολούντων τὴν τάξιν των προβλημάτων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Κόρακας καὶ Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Δολίχης–Ἐλασσόνος, ζητούσης προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ μονοταξίου σχολείου εἰς διτάξιον. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Πολυτίμης καὶ Κωνσταντίνας Ἰωάν. Γυφτέα, ζητουσῶν συμπλήρωσιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως τῶν 5)10 τῆς ἀπονεμηθείσης συντάξεως εἰς τὸν θανόντα ἀδελφόν των κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ριζιώτης καὶ Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Αʹ Περιφερείας Λαρίσης, ζητοῦντος ταχεῖαν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν δημοδιδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Βομβοπλήκτων καὶ Πολεμοπαθῶν Θεσσαλονίκης–Προαστίων, ζητούσης ὅπως διατεθῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος 1958 ἡ ἀπαιτηθησομένη πίστωσις διὰ τὴν ἀνέγερσιν τριῶν εἰσέτι Πολυκατοικιῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ πρὸς στέγασιν βομβοπλήκτων οἰκογενειῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Κόρακας καὶ Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν αὐτοκινητιστῶν, ζητούντων μεταφορὰν τοῦ συγκεντρουμένου σίτου διὰ φορτηγῶν αὐτοκινήτων εἰς Βόλον. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Β. Θανασέκου καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Φιλισδῶνος, ζητούντων ἀπόλυσιν ἐκ τῶν φυλακῶν, τοῦ συγχωριανοῦ των Ἀνδρέου Κυρίτση Ματίκα. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος καὶ Ξηρᾶς Μεσολογγίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τοῦ ἐπιχειρηματίου Εὐθυμιάδου ἀπόφραξιν τοῦ διαύλου τοῦ λιμένος Μεσολογγίου, διὰ τῆς μετατοπίσεως ἁρματαγωγοῦ ναυαγίου τοῦ πολέμου, ἐξ ἧς ἀπεκόπησαν τελείως αἱ φορτώσεις ἅλατος ἁλυκῆς Τουρλίδος, καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀνελκύσεως τοῦ ναυαγίου διὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν φορτοεκφορτώσεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Τζώρτζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπαγγελματικῆς καὶ Βιοτεχνικῆς Ἑνώσεως Ἐλευσῖνος, ζητούσης ἄμεσον μετάθεσιν τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἐν Ἐλευσῖνι Οἰκονομικῆς Ἐφορίας, διὰ τὴν ἀνάκτησιν τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν φορολογουμένων πρὸς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐφορίαν, μετὰ τὴν ἐπισυμβᾶσαν παράνομον ἐνέργειαν τμηματάρχου αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Κόρακας καὶ Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ συντάξεων, μείωσιν τοῦ ὁρίου συνταξιοδοτήσεως εἰς τὸ 55ον ἔτος κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Σπυριδούλας Δευτεραίου, διαμαρτυρομένης διότι ἐξεδιώχθη βιαίως ἐκ τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία», ἔνθα ἐνοσηλεύετο, δι’ ἀσήμαντον αἰτίαν καὶ ζητούσης ἀνάκλησιν τοῦ διακομιστηρίου της πρὸς τὸ Σανατόριον Πατρῶν, ὡς ἐχούσης ἀνάγκην σανατοριακῆς περιθάλψεως ἐν Ἀθήναις. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν Σωματείου Ἀδικηθέντων Καπνεργατῶν Νομοῦ Σερρῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἄρσιν τῆς ἀδικίας ποὺ ἐγένετο εἰς βάρος τῶν μελῶν του, διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ ν. 2348)53, καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519 καὶ αἰτουμένου τὴν τροποποίησιν τῶν ἀνωτέρω νόμων καὶ χορήγησιν ἀποζημιώσεως εἰς ὅλους τοὺς ἀδικηθέντας καπνεργάτας καὶ καπνεργατρίας, ἀνεξαρτήτως προϋποθέσεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Μπραούζη, καὶ λοιπῶν αἰτούντων ἐπέκτασιν τοῦ χώρου τῆς πλατείας Ἐξαρχείων καὶ ματαίωσιν ἐπικειμένης ἀνεγέρσεως ἐν τῷ χώρῳ τούτῳ πολυκατοικίας ἐξ ἧς θὰ καταστῇ ἀδύνατος ἐν τῷ μέλλοντι ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐν λόγῳ πλατείας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ριζιώτης καὶ Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γεωργικῆς Ἑνώσεως Λαρίσης, ζητούσης ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεως περιορισμοῦ καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιοχὴν Λαρίσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Γαστούνης, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων χορηγήσεως ἐπαρκοῦς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν ἐν λόγῳ πόλιν καὶ τὴν περιοχὴν αὐτῆς, εὑρισκομένων εἰς τὸ σκότος. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τῶν κατοίκων Στενῆς Εὐβοίας, ζητούντων προαγωγὴν τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλεφωνείου καὶ ταχυτέραν ἔναρξιν λειτουργίας τοῦ ἱδρυθέντος ταχυδρομικοῦ Γραφείου Γʹ τάξεως εἰς τὴν Στενὴν Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἐπιταλίου, ζητοῦντος κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Πύργου–Κυπαρισσίας, διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἀλφειοῦ ἀπὸ σιδηροδρομικῆς γεφύρας Ἀλφειούσης μέχρις ἐκβολῶν, ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Ἀγουλινίτσης καὶ ἐπέκτασιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος Λάδωνος διὰ φωτισμὸν καὶ τὴν βιομηχανίαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Κοινότητος Ἁγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου) Ἀθηνῶν, ζητούντων ἐξαίρεσιν τῆς Κοινότητός των ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων». Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. 1) Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 454)180)14.1.58 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπὸ τὸν αὔξ. ἀριθμὸν 865 τοῦ βιβλίου ἐρωτήσεων καταχωρηθεῖσα ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Θεσσαλονίκης κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου τοῦ Ἐθνικοῦ Παιδικοῦ Σταθμοῦ Σταυρουπόλεως, Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι μέχρι τοῦδε διετέθη παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ποσὸν ἐκ δραχμῶν διακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων (250.000) ὅπερ καὶ διετέθη διὰ τὰς ἐκτελεσθείσας ἤδη οἰκοδομικὰς ἐργασίας. Διὰ τὴν πρόοδον τῶν ἐργασιῶν τῆς ἀποπερατώσεως τοῦ κτιρίου τούτου, θὰ λάβωμεν μέριμναν διαθέσεως ἀναλόγου πιστώσεως κατὰ τὸ ἀρξάμενον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Ἐθνικὸς οὗτος Παιδικὸς Σταθμὸς συνεχίζει τὴν κανονικὴν λειτουργίαν του εἰς τὰς παλαιὰς ἐγκαταστάσεις του, μὲ δύναμιν 70 νηπίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Ν. Κιτσίκη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1337)813)28.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 995 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Ν. Κιτσίκη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Τὸ θέμα τῆς χωροσταθμίσεως τοῦ ἐδάφους καὶ κατασκευῆς ἀποβάθρας πρὸς ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων τοῦ συνοικισμοῦ Παλαιοῦ Λιμεναρχείου–Βόλου, ἐκ τῶν ἀπειλουμένων αὐτοῖς κινδύνων, λόγῳ τῆς συσσωρεύσεως τῶν ὑδάτων, ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκισμοῦ. β) Τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν μεμονωμένων ἀτόμων προσφύγων, δὲν δύναται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ τακτοποιηθῇ ὡς ἀντικείμενον εἰς τὸν νόμον, πλὴν ὅμως εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον νόμου ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστῶν προσφύγων περιλαμβάνεται σχετικὴ περὶ τούτου διάταξις. γ) Ἡ χορήγησις συμπληρωματικοῦ δανείου εἰς αὐτοστεγαζομένας προσφυγικὰς οἰκογενείας τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἀνεγειρομένων κατοικιῶν των θέλει ἐξαρτηθῇ ἐκ τῆς εὐχερείας ἥτις θὰ προκύψῃ ἐκ τῶν ἐγκρινομένων νέων πιστώσεων ἰδιὰ τὸ ἔτος 1958. Τέλος, ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν συνεχίζουσα τὴν προσπάθειἀν της, θέλει μεριμνήσει ὅπως εἰς τὸ ἐγκρινόμενον πρόγραμμα αὐτοστεγάσεως ἐν τῷ Νομῷ Μαγνησίας διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1958, περιληφθῇ ἱκανὸς ἀριθμὸς δικαιούχων ἀστικῆς ἀποκαταστάσεως προσφύγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 643)335)16.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διαβιβασθείσης δι’ αὐτοῦ ὑπ’ ἀριθ. 884)14.1.58 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς μετατροπῆς σοβαροῦ ἀριθμοῦ κλασσικοῦ τύπου Γυμνασίου τῆς τε ὑπαίθρου καὶ τῆς Πρωτευούσης εἰς Μέσας Τεχνικάς, Γεωργικάς, Δασικάς, Βιομηχανικάς, Ναυτικάς, καὶ Λογιστικὰς Σχολάς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ ὅλον θέμα τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς Παιδείας, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως προσαρμοσθῇ αὕτη πρὸς τὰς συνθήκας τῆς συγχρόνου ζωῆς καὶ ἱκανοποιῇ τὰς σήμερον ὑφισταμένας ἐθνικὰς καὶ κοινωνικὰς ἀνάγκας, ἐμελετήθη ἐμπεριστατωμένως ὑπὸ τῆς πρὸς τοῦτο συσταθείσης ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ συντόνως ἐργασθείσης εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς Παιδείας. Περατωθέντος δὲ τοῦ ἔργου τῆς Ἐπιτροπῆς, πρόκειται εἰς βραχύτατον χρονικὸν διάστημα τὰ πορίσματα αὐτῆς νὰ τεθῶσιν ὑπ’ ὄψιν τῆς ἐπὶ τῆς Παιδείας Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, ἵνα τὸ ὅλον θέμα ἐγκαίρως ἀχθῇ πρὸ τῆς Βουλῆς πρὸς νομοθετικὴν ρύθμισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 964)485)22.1. 58 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν προαγωγὴν τοῦ Αʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Ἀθηνῶν εἰς Πρότυπον Γυμνάσιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι συνυφασμένον πρὸς τὸ ὅλον ἐκπαιδευτικὸν πρόβλημα, τοῦ ὁποίου τὴν μελέτην ἔχει ἤδη ἀναλάβει ἡ ἐπὶ τῆς Παιδείας Διακομματικὴ Ἐπιτροπή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11391)9314)16.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, σχετικῶς μὲ τὸ ἀργοῦν μεταλλεῖον τῆς περιοχῆς Ἀλεξανδρουπόλεως, Καρὰ–Καγιὰ–Κίρκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἀνθρακωρυχεῖον τοῦτο ἔτυχεν ἐντατικῆς ἐκμεταλλεύσεως, διαρκούσης τῆς κατοχῆς ὑπὸ τῶν Ἀρχῶν κατοχῆς. Ἀλλ’ εἶναι εὐνόητον ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις αὕτη δὲν ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψει της τὸ κόστος τῆς ἐκμεταλλεύσεως. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν παρὰ τὰς προσπαθείας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, οὐδεὶς ἐπιχειρηματίας ἀνέλαβε τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ρηθέντος μεταλλείου, διότι ἡ ἐκμετάλλευσις τούτου κρίνεται μὴ ἀποδοτικὴ καὶ ἀντιοικονομική. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Βενιζέλου καὶ Θ. Χαβίνη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 398 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Βενιζέλου, καὶ Θ. Χαβίνη, ἀφορῶσαν εἰς τὴν ἀποζημίωσιν τῶν τσαρουχοποιῶν Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἀνεργίας τῶν τσαρουχοποιῶν Ἰωαννίνων, ὡς καὶ τῶν ἄλλων ἐπαγγελμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπλήγησαν ἐκ τῆς τεχνικῆς προόδου, ὡς καὶ τῶν ὑαλουργῶν, μυλεργατῶν κ.λ.π., ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ὅλου προβλήματος τῆς μεταπολεμικῶς ἀνακυψάσης τεχνολογικῆς ἀνεργίας. Κατὰ συνέπειαν τὸ ὑποβαλλόμενον αἴτημα τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀνέργων, περὶ ἀποζημιώσεώς των, δὲν δύναται νὰ τύχῃ ἱκανοποιήσεως πρὶν ἢ καθορισθῶσιν ἐκ τῆς μελέτης τοῦ ὅλου προβλήματος τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῶσι πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν συνεπειῶν τῆς τεχνολογικῆς ἀνεργίας: Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΥ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 604 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὰ διατιθέμενα εἰς τοὺς παραγωγοὺς χημικὰ λιπάσματα καὶ τὰς τιμὰς διαθέσεως τούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Μεταπολεμικῶς ἡ εἰσαγωγὴ καὶ διάθεσις χημικῶν λιπασμάτων, τόσον τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅσον καὶ τῶν παραγομένων ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ἀνετέθησαν ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Ἡ Α.Τ.Ε. ὠργάνωσε πυκνὸν δίκτυον κέντρων, διαθέσεων λιπασμάτων εἰς τοὺς παραγωγούς, ὥστε σήμερον νὰ λειτουργοῦν 540 τοιαῦτα κέντρα, ἐξ ὧν 96 ὀρεινά. Ἡ χρῆσις μικτῶν λιπασμάτων περιωρίσθη εἰς τὸ ἐλάχιστον καὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς διατίθενται κατὰ τὸ πλεῖστον τὰ χημικὰ λιπάσματα ὑπὸ τὴν ἁπλῆν αὐτῶν μορφήν, ἤτοι ὡς θειϊκὴ ἀμμωνία, νιτρικὴ ἀμμωνία, ἀσβεστοῦχος νιτρικὴ ἀμμωνία, νιτροθειϊκὴ ἀμμωνία, νιτρικὸν νάτριον, νιτρικὴ ἄσβεστος, οὐρία, ἀραιὸν καὶ πυκνὸν ὑπερφωσφορικὸν θειϊκὸν κάλιον κ.λ.π. Ἐπίσης κυκλοφοροῦν, ἐκτὸς τῆς φωσφορικῆς ἀμμωνίας, καὶ οἱ τύποι 6–8–8—, 4–8–12 καὶ 4–8–8. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1948 δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 760) 16.8. 1948 νόμου ἀφέθη ἐλευθέρα ἡ εἰσαγωγὴ καὶ διάθεσις τῶν χημικῶν λιπασμάτων καὶ ὑπὸ ἰδιωτῶν λιπασματεμπόρων, πλὴν ὅμως τὸ ἐλεύθερον λιπασματεμπόριον δὲν ἀπέδωκε τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα διότι εἰσήχθησαν παρ’ αὐτοῦ ὅλως περιωρισμέναι ποσότητες καὶ μὲ τιμὰς ἀνωτέρας τῶν ἐπιτυγχανομένων ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τῶν διεθνῶν διαγωνισμῶν. Διὰ τοῦ ὡς ἄνω νόμου κατοχυροῦνται πλήρως οἱ παραγωγοὶ ἐκ τῆς πωλήσεως λιπασμάτων εἰς ὑπερβολικὰς τιμάς, ἐκ νοθειῶν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀποδίδον θεμελιώδη σημασίαν εἰς τὰ χαμηλὰ λιπάσματα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν ταχύ, ἀσφαλὲς καὶ οἰκονομικὸν μέσον αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ μειώσεως τοῦ κόστους τῶν παραγομένων προϊόντων, καταβάλλει ἐξακολουθητικῶς πᾶσαν δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν διάθεσιν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν ἀναγκαιούντων εἰς αὐτοὺς χημικῶν λιπασμάτων εἰς τιμὰς εὐθηνοτέρας. Πρὸς τοῦτο ἡ προσπάθεια τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ χημικῶν λιπασμάτων (ἀζωτούχων καὶ καλιούχων) διενεργεῖται κατόπιν διεθνῶν δημοπρασιῶν διὰ τὴν ἐπίτευξιν ὅσον τὸ δυνατὸν εὐθηνοτέρων τιμῶν, τῶν δὲ παραγομένων ὑπὸ τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, (ὑπερφωσφορικῶν, φωσφορικῆς ἀμμωνίας, μικτῶν λιπασμάτων 6–8– 8 κ.λ.π.), κατόπιν αὐστηρᾶς κοστολογήσεως. Ὁμοίως, ἐκτὸς τῶν λαμβανομένων ἄλλων μέτρων, ὡς τῆς ἑνιαίας τιμῆς, πυκνώσεως τοῦ δικτύου τῶν Κέντρων διανομῆς, ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν κ.λ.π., κατ’ ἔτος ἐπιδοτοῦνται ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ αἱ τιμαὶ διαθέσεως τῶν χημικῶν λιπασμάτων εἰς τοὺς παραγωγούς, ὥστε ταῦτα νὰ διατίθενται 10–20% ἐπὶ ἔλαττον τοῦ κόστους των. Κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκονομικὸν ἔτος 1957 αἱ τιμαὶ τῶν χημικῶν λιπασμάτων ἐπεδοτήθησαν διὰ ποσοῦ 70 ἑκατομ. δραχμῶν ἔναντι 127 ἑκατομ. τοῦ οἰκον. ἔτους 1955–56 (18μηνον) καὶ 35 ἑκατομ. δραχ. ἑκάστου τῶν ἐτῶν 1954–55 καὶ 1953–54. Τὸ μέτρον τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν χημικῶν λιπασμάτων θετικῶς συνέβαλεν εἰς τὴν εὐρυτέραν χρῆσιν τούτων ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος ὑπὸ τῶν παραγωγῶν. Οὕτω, ἔναντι τῆς προπολεμικῆς ἐτησίας συνολικῆς εἰς ὄγκον καταναλώσεως ἐξ 126.471 τόννων χημικῶν λιπασμάτων, ἡ κατανάλωσις τούτων κατὰ τὰ γεωργικὰ ἔτη 1955–56 καὶ 1956– 57 ἀνῆλθεν ἀντιστοίχως εἰς 408.045 καὶ 554.470 τόννους, ἤτοι αὔξησις 36% τὸ τελευταῖον ἔτος ἔναντι τοῦ προηγουμένου καὶ 300% καὶ πλέον ἔναντι τῆς προπολεμικῆς καταναλώσεως. Ὁ ἔλεγχος τῆς ποιότητος τῶν χημικῶν λιπασμάτων διενεργεῖται διὰ δειγματοληψιῶν ἐνεργουμένων ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὴν παραλαβὴν τῶν χημικῶν λιπασμάτων καὶ τῆς ἐξετάσεως τῶν λαμβανομένων δειγμάτων ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 825 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Οἰκονομίδη, περὶ παρατάσεως τῆς λήξεως τῶν κτηνοτροφικῶν δανείων τὸ τέλος Μαΐου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὰ δάνεια, μετὰ τὴν λῆξιν των, ἐπὶ δίμηνον δὲν θεωροῦνται ἐν καθυστερήσει. Οὐδέποτε δὲ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα πιέζει τοὺς κτηνοτρόφους ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν πωλήσει τὰ προϊόντα των διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν δανείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι κατόπιν ὑποβληθείσης καταγγελίας ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν τοῦ Γεωργοκτηνοτροφικοῦ Σταθμοῦ Δράμας, κατὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ὡς εἴρηται Σταθμοῦ, γεωπόνου Ἐλ. Τζωάννου, διετάχθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 200073)29.11.1957 ἡμετέρας διαταγῆς ἡ Ἐπιθεώρησις Γεωργίας Καβάλας, ὅπως διενεργήσῃ σχετικὴν διοικητικὴν ἐξέτασιν ἤδη δὲ εὑρισκόμεθα ἐν ἀναμονῇ λήψεως τοῦ σχετικοῦ πορίσματος ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς 818 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἵδρυσιν Συνεταιριστικῶν Τυροκομείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἔτος 1956 ἐλειτούργησαν εἰς διαφόρους περιφερείας τῆς χώρας ἐν συνόλῳ 112 Συνεταιριστικὰ Τυροκομεῖα. Τὸ ἔτος 1957 ὁ ἀριθμὸς τῶν λειτουργησάντων Συνεταιριστικῶν Τυροκομείων ηὐξήθη εἰς 137 περίπου, μὲ προοπτικὴν περαιτέρω αὐξήσεως κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐκ τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν τυροκόμησιν τοῦ γάλακτος Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, 40 περίπου, ἀπέκτησαν διὰ δανείων ἢ διαφόρων ἐνισχύσεων τὰς ἀπαραιτήτους ἐγκαταστάσεις (κτίρια, ἐξοπλισμός), διὰ τὴν καλὴν τυροκόμησιν τοῦ γάλακτος καὶ ὡρίμανσιν τῶν τυρῶν· κατ’ ἔτος δὲ ἱδρύονται καὶ νέα Συνεταιριστικὰ Τυροκομεῖα. Ἡ ἵδρυσις νέων Συνεταιριστικῶν Τυροκομείων προϋποθέτει ἐξασφάλισιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων μὲ εὐνοϊκοὺς ὅρους ἀποπληρωμῆς των, καλὴν ὀργάνωσιν, πεῖραν κ.λ.π., τῶν ἐνδιαφερομένων συνεταιριστικῶν κτηνοτροφικῶν ὀργανώσεων. Ὅπου τὸ ἐνδιαφέρον, πεῖρα, κ.λ.π. συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων διὰ τυροκόμησιν γάλακτος, κρίνεται ἀξιόλογον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καταβάλλει τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐν λόγῳ ὀργανώσεων, διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀπαραιτήτων καὶ ἀναγκαίων τυροκομικῶν ἐγκαταστάσεων (τυροκομείων). Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11482)19.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ. ἀριθ. 438 ἀπὸ 14.11. 1957 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 327)1947 ἐκδοθείσης ὑπ’ ἀριθ. 171)98)1952 ἀποφάσεως ἡμῶν ἐκηρύχθησαν ἀναγκαστικῶς ἐκμισθωτέαι πρὸς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς κατοίκους ὡρισμένων ὁμόρων συνοικισμῶν αἱ συνεπείᾳ τῶν ὑπὸ τοῦ Εἰδικοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου Λαγκαδᾶ ἐκτελουμένων ἔργων ἀποκαλυφθεῖσαι καὶ ἀποκαλυφθησόμεναι γαῖαι τῆς λίμνης Βόλβης–Λαγκαδᾶ, ὡς αἱ γαῖαι αὗται ἤθελον ἀποτυπωθῆ ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας. Ἔκτοτε, μὴ καταστάσης ἐφικτῆς ἀποτυπώσεως τῶν ὑπ’ ὄψιν γαιῶν, δὲν ἐχώρησεν ἡ ὑπὸ τοῦ νόμου διαγραφομένη περαιτέρω διαδικασία καὶ δὴ ὁ παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων καθορισμὸς τῶν δικαιουμένων νὰ μετάσχωσιν εἰς τὴν ἀναγκαστικὴν μίσθωσιν ὡς καὶ τοῦ παραχωρητέου ἑκάστῳ κλήρου. Ἐσχάτως κατόπιν σχετικῆς προτάσεως τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἐνεκρίθη ὅπως καὶ πρὸ τῆς ἀποτυπώσεως παρὰ Τοπογραφικοῦ Συνεργείου τῶν ὑπ’ ὄψιν γαιῶν χωρήσῃ ἡ σχετικὴ διαδικασία καὶ ἐνετάλη ἡ ὑπηρεσία αὕτη νὰ προβῇ εἰς τὴν δέουσαν πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεων εἰσήγησιν καὶ εἰς τὰς ἐν γένει ἐνδεικνυομένας περαιτέρω νομίμους ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

§5Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως διὰ νὰ κατατοπίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ θέματος σπουδαίου καταλύσεως τοῦ διὰ τοῦ Συντάγματος κατωχυρωμένου δικαιώματος τῶν δημοσίων συγκεντρώσεων ἐν κλειστῷ χώρῳ ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων Μυτιλήνης, διαταγῇ δὲ τῆς Κυβερνήσεως. Συμφώνως δὲ πρὸς τὰ κεκανονισμένα σᾶς ἀνεκοίνωσα τὴν πρόθεσίν μου ἐγκαίρως. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἔχω τὸν λόγον ἐπ’ αὐτοῦ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, ὅπως εἶναι γνωστόν, ὁ Κανονισμὸς εἰς οὐδεμίαν διάταξίν του ἀναγράφει τὴν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως χορήγησιν τοῦ λόγου. Ἐπεκράτησε Κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον, κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ χαρακτηρίσω οὕτω, ἀλλὰ μία Κοινοβουλευτικὴ συνήθεια, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποίαν, εἰς ὅλως ἐξαιρετικὰς περιστάσεις, διὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνταράσσουν, ἢ ἐνδιαφέρουν τὸ Πανελλήνιον, δίδεται ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ συνήθως μόνον εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων. Λυποῦμαι πάρα πολύ, κύριε Ἠλιοῦ, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνεφέρατε.

§7Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ δικαίωμα τοῦ συνέρχεσθαι προστατεύεται ἀπὸ τὰς θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ εἶναι μία ἀπὸ τὰς μεγάλας δυνάμεις τῆς Δημοκρατίας. Ἐὰν ἐμποδίζεται ἕνας λαός, οἱοσδήποτε, νὰ συνέρχεται, τοῦτο εἶναι παράβασις σοβαρωτάτη τοῦ Συντάγματος. Καὶ ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, εἰς οἱονδήποτε βουλευτήν, ὄχι Ἀρχηγὸν Κόμματος, ἐφ’ ὅσον παραβιάζεται Συνταγματικὴ Διάταξις, τόσον θεμελιώδης. Εἰς οἱονδήποτε βουλευτὴν εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ Βουλὴ νὰ δώσῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Δι’ αὐτὸ φρονῶ, ἐὰν δὲν δώσητε τὸν λόγον σήμερον, νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ μίαν ἄλλην ἡμέραν νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ κ. συνάδελφος.

§8Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔθιμον, ἀλλὰ ἔχει παγιοποιηθῆ τακτική, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἕνας βουλευτὴς λαμβάνει τὸν λόγον, μετὰ προηγουμένην συνεννόησιν, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἐπὶ θεμάτων ἀκόμη τοπικῆς σημασίας, τὰ ὁποῖα ὅμως, παρουσιάζουν μίαν ἐπικαιρότητα ὀξεῖαν. Ἀλλὰ οὐδέποτε συνέβη Κόμμα, διὰ τοῦ νομίμου ἀντιπροσώπου του, νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἄρνησις ἀπὸ μέρους τοῦ Προεδρείου. Θέλω δὲ νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἀποτελεῖ λεπτομέρειαν αὐτὸ τὸ ὁποῖον καταγγέλλει ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α. Ἐὰν πράγματι συνέβη νὰ καταλυθῇ τὸ Σύνταγμα εἰς τὴν πλέον θεμελιώδη διάταξιν αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ κεφάλαιον τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει μόνον τὸ Κόμμα ποὺ θέλει νὰ φέρῃ τὸ ζήτημα, ἀλλὰ ὅλα τὰ Κόμματα, διότι δὲν θὰ ὑπάρξῃ Δημοκρατία, ἐὰν καταλυθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ συνέρχεσθαι καὶ δὴ τῶν Κομμάτων νὰ καλοῦν τοὺς ὀπαδούς των εἰς δημοσίας συγκεντρώσεις ἐν κλειστῷ χώρῳ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, νὰ ὁρισθῇ μία ἄλλη ἡμέρα, διὰ νὰ συζητηθῇ ἕνα τόσον βαρυσήμαντον θέμα, εἶναι ὀρθή. Καὶ θὰ ἤθελον νὰ διευκρινίσητε, ὅτι δὲν ἐννοεῖτε, ὅτι ἀποτελεῖ λεπτομέρειαν ἡ κατάλυσις καὶ ἡ παραβίασις τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Συντάγματος.

§9Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος, διότι ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸ Σῶμα, ὅτι οὔτε αἱ Συνταγματικαὶ ἐλευθερίαι διέτρεξαν, οὔτε διατρέχουν κανένα κίνδυνον, μὲ τὸ ὅ,τι ἀπηγορεύθη ἡ συγκέντρωσις ἐν κλειστῷ χώρῳ. Μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Ἠλιοῦ εὑρισκόμην τὸ παρελθὸν Σάββατον εἰς τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν...

§10ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὰ συζητεῖται τὸ θέμα; (Κωδωνοκρουσίαι).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον...

§12Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἠκούσθη εἰς τὴν αἴθουσαν, ὅτι κινδυνεύουν αἱ λαϊκαὶ ἐλευθερίαι. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς τοιοῦτος κίνδυνος.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ...

§14Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἀφήνετε τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὁμιλήσῃ;

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ ἀκούσητε. (Διαμαρτυρίαι — κωδωνοκρουσίαι). Τὸ Προεδρεῖον ἀπεφάσισε καὶ εἶπε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ Γραφεῖον μου καὶ ἀφοῦ συνεννοήθην καὶ ἐγὼ μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ὑπάρχει ἡ ὁδός, τὴν ὁποίαν προβλέπει ὁ Κανονισμός, ἡ ὁδὸς τῆς ἐπερωτήσεως. Καὶ ὑπάρχει ἡ δυνατότης, δι’ ἀποφάσεως ὡρισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις καὶ νὰ συζητηθῇ. Διατί, θέλετε ἐπὶ ζητημάτων, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ Κανονισμός, ὅτι δύνανται νὰ λυθοῦν δι’ ἐπερωτήσεως, νὰ ἔρχωνται πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως; Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ἠλιοῦ νὰ καταθέσῃ μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία θὰ γραφῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§16Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι, ἐὰν τὰ καταγγελόμενα εἶναι ἀληθῆ, ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ὅπως δὲ ἀντιλαμβάνομαι, ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως εἶναι ἕτοιμος καὶ νὰ ἀπαντήσῃ. Δὲν νομίζω λοιπόν, ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ θέλῃ νὰ παραμείνῃ ὑπὸ τὸ βάρος μιᾶς τοιαύτης κατηγορίας, ἀλλὰ δὲν συμφέρει καὶ διὰ τὸ Πολίτευμα τοιαῦται καταγγελίαι νὰ παραμένουν ἀναπάντητοι.

§17Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ μὴ δοθῇ ὁ λόγος εἰς Ἀρχηγὸν Κόμματος, ὁ ὁποῖος καταγγέλλει ὡρισμένα γεγονότα.

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ πρᾶξις αὕτη ἔχει κατὰ τοσοῦτον μεγαλυτέραν σημασίαν, ἡ ἀπαγόρευσις δηλαδὴ τοῦ δικαιώματος τῶν πολιτῶν νὰ συνέρχωνται, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, ὅτι τὴν ἄδειαν αὐτὴν τὴν ἐζήτησεν ὁ βουλευτής, ἀντιπρόσωπος τοῦ Ἔθνους. Τότε, ὅμως, διατὶ ἐπιτρέπεται εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ ὁμιλεῖ διαρκῶς ἀπὸ τὸ βῆμα; Εἶναι, λοιπόν, μεγαλυτέρας σημασίας τὸ γεγονὸς διότι ἐζήτησεν ὁ βουλευτὴς καὶ ὄχι ἕνας κοινὸς πολίτης...

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γεννᾶται τὸ ζήτημα, ἐὰν ἀπαγορεύεται εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ, ἢ εἰς οἱονδήποτε βουλευτήν, ἀλλὰ γεννᾶται ζήτημα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν. Ἐδῶ διαφωνοῦμεν. Καὶ λέγω, ὅτι...

§20Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν Ἀρχηγῶν καὶ τῶν ἀντιπροσώπων τῶν Κομμάτων νὰ φέρουν ζητήματα ἔκτακτα καὶ σοβαρά, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, εἶναι καθιερωμένον διὰ Κοινοβουλευτικοῦ ἐθίμου, ἔχει ρίζαν εἰς τὸ ἄρθρον 20 τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι, ὅσα πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἡμερῶν ἡ Βουλὴ ἠσχολήθη μὲ τὰς περιπετείας ἑνὸς ὑποδίκου βουλευτοῦ, θὰ πρέπει — ἐπιβάλλεται — νὰ ἀσχοληθῇ καὶ μὲ ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν κατάλυσιν τῆς ἐλευθερίας. Ἀλλὰ νομίζω, κύριοι, ὅτι ἐπαναλαμβάνεται ἀπόψε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἐκεῖνο ποὺ συνέβη εἰς τὴν Μυτιλήνην τὴν Κυριακήν. Ἐπιδιώκεται νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ ἕνα Κόμμα τὸ δικαίωμα νὰ ἐπικοινωνῇ νομίμως μὲ τὸν λαόν, διὰ θέματα, τὰ ὁποῖα τὸν ἐνδιαφέρουν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅμως, ἀπαγορεύεται εἰς τὸ Κόμμα μας νὰ ἐκφέρῃ τὰς γνώμας του. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριε Πρόεδρε, ὅτι οἱονδήποτε ἄλλο Κόμμα ἐζήτει τὸν λόγον ἐπὶ τόσον σοβαροῦ θέματος καὶ ἐπὶ μικροτέρας ἀκόμη σημασίας, θὰ τοῦ ἐδίδετο. Ἐπιμένω, λοιπόν, νὰ ζητῶ τὸν λόγον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ συζητήσωμεν, ἠμποροῦμεν νὰ συζητήσωμεν αὔριον. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀπέδειξεν, ὅτι νομίζει ἑαυτὸν ἕτοιμον νὰ συζητήσῃ.

§21Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§22Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θέλω νὰ ὁμιλήσω.

§23Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ὁμιλήσητε, ἀλλὰ θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον;

§25Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου εἴπατε, ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἠλιοῦ, ὅτι ἐμποδίζεσθε ἀπὸ τὸν Κανονισμὸν νὰ δώσητε τὸν λόγον καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα καὶ ἐγὼ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὡς δικαιολογίαν εἴπατε, ὅτι κατ’ ἔθιμον, καθ’ ὑμᾶς κατὰ συνήθειαν, ὅπερ τὸ αὐτό, δίδεται ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, μόνον ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα συγκινοῦν τὸ Ἔθνος, μόνον ἐπὶ θεμάτων, ἐὰν θέλητε νὰ διορθώσω τὴν λέξιν, τὰ ὁποῖα ἔχουν γενικωτέραν σημασίαν... Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἠλιοῦ, ἐζήτησε τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀποδείξῃ, ὡς εἶπεν, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς συγκεντρώσεως τῆς Ε.Δ.Α. εἰς τὴν Μυτιλήνην, ὀφείλεται εἰς ἀπαγόρευσιν τῆς Κυβερνήσεως, εἰς διαταγὴν τῆς Κυβερνήσεως. Κύριε Πρόεδρε, ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸ θέμα καὶ ὡς πολίτης Ἕλλην καὶ ὡς πολιτευόμενος. Σήμερον ἀπηγορεύθη ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ καταγγελία, τοῦ κ. Ἠλιοῦ, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ συγκέντρωσις τῆς Ε.Δ.Α., εἰς τὴν Μυτιλήνην. Ἐὰν αὐτὸ καθιερωθῇ ὡς δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, αὔριον θὰ ἀπαγορευθῇ εἰς ἡμᾶς, τὴν ἑπομένην εἰς ἄλλους. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἐφ’ ὅσον ὁμιλήσατε περὶ ζητήματος ἔχοντος γενικωτέραν σημασίαν καὶ συγκινοῦντος τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει οὐσιωδέστερον θέμα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀπὸ τὴν προστασίαν τῶν ἀτομικῶν του ἐλευθεριῶν, ἀπὸ τὴν προστασίαν τῆς τηρήσεως τοῦ Συντάγματος. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὁμιλήσω καὶ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, ὅτι ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὑμεῖς ὑπὲρ πάντα ἄλλον, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μεριμνήσητε περὶ τῆς τηρήσεως τοῦ Συντάγματος ὡς Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δεδομένου, ὅτι τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ Συντάγματος ἀφήνει τὴν τήρησίν του εἰς τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων. Πῶς εἶναι δυνατόν, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, προκειμένου περὶ καταγγελίας, ἐὰν ἡ καταγγελία εἶναι ἀληθής, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς συγκεντρώσεως τῆς Μυτιλήνης ὀφείλεται εἰς ρητὴν διαταγὴν τῆς Κυβερνήσεως, πῶς ἐπιτρέπεται, εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, νὰ μὴ συγκινηθῇ καὶ νὰ μὴ συμβάλῃ εἰς τὴν διαλεύκανσιν αὐτοῦ τοῦ ζητήματος; Ἐκτὸς ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ τὴν συζήτησιν.

§26Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤμην ἀπ’ ἀρχῆς τῆς συνεδριάσεως. Ἔφθασα μόνον πρὸ ὀλίγων λεπτῶν. Πληροφοροῦμαι, ὅτι εἷς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἐζήτησε τὴν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησιν, ἑνὸς θέματος προκύψαντος ἐκ τῆς μὴ πραγματοποιηθείσης συγκεντρώσεως τῆς Ε.Δ.Α. ἐν Μυτιλήνῃ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ὅπου διαπιστώνομεν μὲ μεγάλην λύπην ὄχι μόνον ἐμοῦ, ἀλλὰ εἶμαι βέβαιος πολλῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἀνεξαρτήτως παρατάξεων, ὅτι ἡμέραν παρ’ ἡμέραν σχεδὸν ἀναλίσκομεν τὴν συνεδρίασιν ὁλόκληρον εἰς θέματα ἐκτὸς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἕνας ἕκαστος ἔχει θέματα σπουδαῖα νὰ συζητήσῃ. Ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν ἐδῶ, εἶναι σπουδαῖα καὶ εἶναι σημαντικὰ καὶ ὑπάρχει πάντοτε δυνατότης νὰ εὕρωμεν ἐπιχειρήματα, διὰ νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος ἐκ τῆς ἀναβολῆς τῆς συζητήσεώς των. Αὐτὴ ἡ τάσις τῆς πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζητήσεως εἰς πᾶσαν στιγμήν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ ὡς θεσμὸς καθημερινῆς χρήσεως, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν καλῶς λειτουργοῦν Κοινοβούλιον. Αἱ ἐκτὸς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζητήσεις, πρέπει νὰ εἶναι περιωρισμέναι καὶ νὰ προσυμφωνοῦνται μεταξὺ τῶν Κομμάτων, δηλαδὴ πρέπει νὰ εἶναι πάντοτε συζητήσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων νὰ συμφωνῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις, διότι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἄλλως ἀπροειδοποιήτως νὰ συζητοῦμεν. Ἰδοὺ κακὸν παράδειγμα, κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐνῷ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχουν ἐνδιαφερόμενοι νὰ συζητήσουν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν ἀνοίξωμεν τοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου, θὰ ἴδητε ὁλόκληρον τὸ Κοινοβούλιον νὰ θέλῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ θέματος ἐκτὸς τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ζητεῖται ἡ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησις ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἐὰν συνεζητεῖτο δι’ ἐπερωτήσεως, εἴτε ἐρχομένης διὰ προτάξεως, εἴτε κανονικῶς, δὲν θὰ ἐδημιούργει οὐδεμίαν ζημίαν εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους; Ἐὰν ἐπρόκειτο αὔριον ἡ Ἑλλὰς νὰ λάβῃ μίαν ἀπόφασιν διὰ τὸ Κυπριακὸν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐσηκώνετο πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ μᾶς ἔλεγε: Πρόκειται σεῖς, ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος νὰ λάβητε μίαν ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, πρέπει νὰ μᾶς εἴπητε ποία εἶναι ἡ γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι θὰ ὑπῆρχε θέμα συζητήσεως πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ ἀνωδύνως μετὰ πάροδον ὡρισμένων ἡμερῶν. Δὲν βλέπω ἑπομένως διατὶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀναστάτωσις. Ἡ ἀπάντησις κατὰ ταῦτα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι δὲν θεωροῦμεν ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀναγκαῖον νὰ συζητηθῇ αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν, δὲν θέλω νὰ προχωρήσω εἰς τὴν διάψευσιν τῆς κατηγορίας ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀπηγόρευσε τὴν συγκέντρωσιν, δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν διότι μόνον διὰ λόγους ἀρχῆς εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ζητουμένη συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§27Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην σας, ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς Ἀρχηγὸν Κόμματος, ὁ ὁποῖος ζητεῖ νὰ ὁμιλήσῃ. Ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι ὅτι εἰς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς ὁ λόγος δίδεται πάντοτε, ὅταν ζητηθῇ ἐπὶ παντὸς θέματος. Εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπητε, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπὶ παντὸς θέματος προβλεπομένου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ἀφ’ ἧς, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἠνοίχθη, ἀφ’ ἧς δύο Ὑπουργοὶ ὡμίλησαν ἐπ’ αὐτοῦ, ἀφ’ ἧς ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Δημοσίας Τάξεως κ. Ὑφυπουργὸς ἀπήντησεν, οὐσιαστικῶς πρὶν ἀκούσῃ...

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Γαληνέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω...

§29Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὴ πίπτετε εἰς τὸ παράπτωμα καὶ διακόπτετε ρήτορα. Κύριε Πρόεδρε, λέγω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, τὸ θέμα ἔχει ἤδη ἀνοιχθῆ καὶ ἑπομένως τὸ Προεδρεῖον δὲν δύναται νὰ μὴ δώσῃ τὸν λόγον περὶ τούτου. Ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει ἐν περιπτώσει διαφωνίας τοῦ Προεδρείου πρὸς τὴν Βουλὴν ἐπί τινος θέματος καὶ ἰδίως ἐπὶ θέματος λόγου, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἡ ὁποία ἀποφαίνεται δι’ ἀνατάσεως. Ἑπομένως κατ’ ἀρχὴν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Πέραν τούτου νομίζω ὅτι πέραν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὑπάρχουν καὶ ἔθιμα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξ ἴσου ἰσχυρὰ μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Θὰ ὑπενθυμίσω πρὸς ὑμᾶς, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐγένετο συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως διὰ τὴν Μυτιλήνην, πάλιν ἐπὶ σοβαρωτάτου θέματος τῶν πλημμυρῶν τῶν ἀτυχῶν συγχωριανῶν μου καὶ ὀρθότατα ἔγινε συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐγένετο ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, παρὰ τὴν ἀντίδρασίν σας καὶ τότε, κατὰ τὴν γνώμην σας ὀρθήν, διὰ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Παπαεμμανουήλ. Διερωτῶμαι, τώρα, κατὰ ποίαν ἔννοιαν μᾶς πιάνει αὐτὴ ἡ θρησκευτικὴ εὐλάβεια πρὸς τὸν Κανονισμὸν καὶ ἀναζητοῦμεν τρόπους νὰ ἐμποδίσωμεν ἕνα ρήτορα, νὰ εἴπῃ καὶ νὰ ἀποδείξῃ μίαν βαρυτάτην, ὄντως, κατηγορίαν. Εἶναι δὲ πολὺ προτιμότερον καὶ διὰ τὴν Βουλὴν καὶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδειχθῇ ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ κατηγορία ἢ ψευδής, ὥστε καὶ ἡμεῖς νὰ γνωρίζωμεν τί πράγματι συνέβη ἐκεῖ.

§30Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ σᾶς ἀπευθύνω μίαν ἐρώτησιν. Ἠμπορεῖ νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, πρὶν ἢ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ναὶ ἢ ὄχι;

§31Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαιότατα. Ἐδῶ εἶναι τὸ θέμα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελον νὰ σᾶς ἀπαντήσω καὶ νὰ σᾶς εἴπω: Πρῶτον, δὲν ἐμποδίζεται καὶ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδισθῇ ὁ λόγος εἰς οἱονδήποτε ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Διαφωνοῦμεν, ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν, δυνάμει τῆς ὁποίας θὰ δοθῇ ὁ λόγος. Καί, ὅπως καὶ προηγουμένως ἀνέπτυξα καὶ ὅπως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶπεν, ὑπάρχει ὁ τρόπος ὁ διαγραφόμενος διὰ τὴν χορήγησιν τοῦ λόγου, δι’ ἐπερωτήσεως. Ὑπάρχει ὁ τρόπος τῆς προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως. Δεύτερον, ἤθελον νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἐζητήθη ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐκ μέρους τῆς Ε.Δ.Α. πάλιν διὰ παρεμφερὲς ζήτημα. Ὅταν ἡ συνάδελφος κυρία Θανασέκου ἔκαμε τὴν περιοδείαν της εἰς τὸ Ναύπλιον, ἐζήτησε τὸν λόγον, δὲν τῆς ἐδόθη πάλιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διότι ἐθεωρήθη, τότε, ὑπὸ ὅλων τῶν παρατάξεων, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ζητημάτων τὰ ὁποῖα δὲν συγκλονίζουν οὔτε τὸ Πανελλήνιον, οὔτε εἶναι γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος. Ἐθίξατε ἐπίσης τὸ ζήτημα, ὅτι καταργοῦνται ὡρισμέναι διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ὅτι ἀφαιρεῖται ὁ λόγος ἀπὸ οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος φέρει τὸ δικαίωμα τοῦ συνέρχεσθαι καὶ ὁμιλεῖν. Τὸ Προεδρεῖον νομίζει, συμφωνούσης καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα, διὰ νὰ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§34Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος διαβλέπει κίνδυνον εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, ἐὰν καθιερωθῇ ὡς θεσμὸς καὶ λάβῃ διαστάσεις ἡ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζήτησις ἡ προκαλουμένη ὑπὸ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων. Ἡμεῖς, ἀντιθέτως, φρονοῦμεν ὅτι ὁ Κοινοβουλευτισμὸς κινδυνεύει, ἐὰν δὲν καθιερωθῇ τὸ σύστημα αὐτό. Διότι, τὸ Κοινοβούλιον δὲν ἔχει πλέον ἐπικαιρότητα εἰς τὰς συζητήσεις του. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ τῆς δυνατότητος καταθέσεως ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν δύναται ἡ Βουλὴ νὰ προτάξῃ. Ἀλλὰ ἡ πρόταξις μιᾶς ἐπερωτήσεως ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἀπόφασιν τῆς πλειοψηφίας. Κύριε Πρόεδρε, ἡ κεντρικὴ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἔθεσεν, εἶναι ὅτι ἡ μὲν πρωτοβουλία εἰς τὰ θέματα νομοθετικῆς ἐργασίας πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀντιθέτως, ὅμως, ἡ πρωτοβουλία εἰς τὸν ἔλεγχον πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν γεννᾶται ζήτημα.

§36Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία τροπολογία εἰς τὸν Κανονισμόν, τὴν ὁποίαν πιστεύω, ὅτι θὰ δεχθῇ ἡ Βουλὴ καὶ τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν ὁ κ. Μητσοτάκης, ὁ κ. Βενιζέλος καὶ ἐγώ. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ρυθμίζεται ὁριστικῶς πλέον τὸ θέμα τῶν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζητήσεων, κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπον: Ὑποχρεοῦται ἡ Βουλή, νὰ συζητῇ, ἀρκεῖ Ἀρχηγὸς Κόμματος νὰ τὸ ζητήσῃ καὶ νὰ εἰδοποιήσῃ τὴν Κυβέρνησιν μέχρι τῆς μεσημβρίας, τῆς ἡμέρας τῆς συζητήσεως, ὁπότε διεξάγεται ὑποχρεωτικῶς ἡ συζήτησις τὸ ἀπόγευμα ἢ τὸ πολὺ μετὰ μίαν ἡμέραν καὶ ὑπὸ ἕνα ὅρον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴ ἡ συζήτησις νὰ κρατήσῃ πέραν τῆς ἡμισείας ὥρας. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν — καὶ ἀπαντῶ εἰς ὑμᾶς — νὰ λέγετε, ὅτι ὑπάρχει ἀπειρία θεμάτων καὶ ἕκαστος βουλευτὴς ἠμπορεῖ νὰ ἀποδείξῃ τὸ ἐπεῖγον τοῦ οἱουδήποτε θέματος, διὰ νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητῶμεν, δὲν εἶναι ἓν οἱονδήποτε θέμα. Ἐὰν τὰ καταγγελλόμενα εἶναι ἀκριβῆ, ἔχουν καταργηθῆ αἱ συνταγματικαὶ ἐλευθερίαι, τὰς ὁποίας προστατεύει τὸ δημόσιον δίκαιον τῶν Ἑλλήνων. Ἡ Βουλὴ ἔπρεπε σήμερον νὰ λάβῃ ἀπάντησιν καὶ οὐχὶ αὔριον. Ἀπηγόρευσεν ἡ Κυβέρνησις συγκέντρωσιν ναὶ ἢ ὄχι ἐν κλειστῷ χώρῳ, καὶ κατὰ παράβασιν τοῦ Συντάγματος;

§37Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Μαῦρος μὲ ἐπρόλαβεν ἐν μέρει. Θέλω νὰ προσθέσω τοῦτο: Ὅτι μὲ πολλὴν εἰλικρίνειαν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐξεδήλωσε τὴν ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ διεξαχθῇ αὐτὴ ἡ συζήτησις ἀνωδύνως διὰ τὴν βαρυτάτας εὐθύνας ἔχουσαν Κυβέρνησιν, κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία πρὶν ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν θὰ ἔχῃ διαγραφῆ λόγῳ διακοπῆς τῆς Συνόδου τῆς Βουλῆς. Τὸ Κόμμα μας δὲν ἀποδέχεται αὐτὴν τὴν μείωσιν, ἡ ὁποία γίνεται διὰ δευτέραν φοράν. Διότι, γίνεται εἰς βάρος τοῦ Κόμματός μας αὐτὴ ἡ discrimination, αὐτὴ ἡ διάκρισις εἰς πολίτας καὶ εἰς Κόμματα πρώτης καὶ εἰς δευτέρας κατηγορίας, τὴν ὁποίαν δὲν ἀποδέχεται.

§38Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν σας μᾶς ἐδίδαξε καὶ ποτὲ ἡμεῖς αὐτὴν τὴν discrimination, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν σεῖς ἐθεωρούσατε ὡς Ἕλληνας μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κατατεταγμένοι εἰς τὴν παράταξίν σας καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι εἴμεθα προδόται. (Χειροκροτήματα).

§39Η. ΗΛΙΟΥ. Σεῖς εἶσθε ὁ ἐμπνευστὴς καὶ ὁ.... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ἔχομεν καὶ στοιχεῖα τῆς διαταγῆς σας. (Συνεχεῖς κωδωνοκρουσίαι. — Διαμαρτυρίαι καὶ θόρυβος). Καταθέτομεν μίαν δήλωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν καταγγέλλομεν τὰ συμβάντα καὶ ἀποχωροῦμεν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§40Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ θέμα δὲν ἔληξε. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐδώσατε εἰς ὅλους τὸν λόγον, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω δύο λέξεις. Δὲν γνωρίζομεν ποῖος ἐδίδαξε τὴν μέθοδον τῆς ἀνισότητος περὶ τὴν μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐπικαλεῖται. Πιθανῶς νὰ ἐδιδάχθη ἀπὸ τὸν ἕνα καὶ πιθανῶς νὰ ἐδιδάχθη ἀπὸ τὸν ἄλλον. Ἀλλὰ νομίζω, ὅμως, ὅτι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ μείνῃ ἀπὸ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τόσον ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ τὸ Προεδρεῖον τηρεῖ μέτρον ἄνισον καὶ ὅτι ἀποφεύγει τὴν συζήτησιν αὐτὴν διότι τὴν φοβεῖται. (Χειροκροτήματα).

§41Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐάν, κάθε φοράν, ποὺ ἡ Κυβέρνησις ἀναγκάζεται, χάριν τῆς τηρήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, καὶ τῆς τάξεως τοῦ Κοινοβουλίου, νὰ ἀρνῆται μίαν συζήτησιν, ἐπικαλοῦνται οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φοβεῖται τὴν συζήτησιν, τότε δὲν θὰ ὑπάρξῃ τέρμα εἰς αὐτὰς τὰς ἀντεγκλήσεις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διότι φυσικὰ αὐτὸ δὲν δύναται νὰ τὸ παραδεχθῇ ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις οὔτε φοβεῖται, οὔτε ὑπάρχει λόγος νὰ φοβῆται αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Διότι, ὅπως εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐπὶ τῆς Ἀσφαλείας, εἶναι ψευδὲς τὸ λεγόμενον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠμπόδισεν, ἢ ἀπηγόρευσεν αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν. Καὶ ἑπομένως ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ κατηγορία, ἡ κατασκευή, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει σήμερον τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., δὲν εἶναι δι’ αὐτὴν παρὰ μία νέα εὐκαιρία, διὰ νὰ συνεχίσῃ τὴν ὡργανωμένην προπαγάνδαν της ἐναντίον ἑνὸς γενικωτέρου ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησεν ἤδη τὸ Σῶμα.

§42Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, σᾶς παρακαλῶ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡμίλησαν ἐπὶ τῆς οὐσίας. Νομίζω ὅτι κατόπιν αὐτοῦ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀρνηθῆτε καὶ εἰς ἐμὲ τὸν λόγον. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι)...

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§44Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἐδημιουργήθη ἓν ζήτημα καὶ μία ψυχολογικὴ διαταραχὴ ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἤρεμον καὶ ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον προέκυψεν. Τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον προέκυψεν ἀφορᾷ τὴν τήρησιν διατάξεως τοῦ Συντάγματος ἡ ὁποία κατοχυρώνει τὴν ἀτομικὴν ἐλευθερίαν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπικαλεῖται τὴν παραβίασιν τοῦ ἄρθρου τὸ Αʹ ἢ τὸ Βʹ Κόμμα, εἶναι παντελῶς ἀδιάφορον. Δὲν ἔχει ἀπολύτως οὐδεμίαν σημασίαν ποῖος ἐπικαλεῖται τὴν τήρησιν τοῦ Συντάγματος. Αἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος δὲν ἔχουν τεθῆ ὑπὲρ ὡρισμένων Κομμάτων, καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ ὑπερηφάνεια, καὶ ἡ δικαιοσύνη τῆς Δημοκρατίας, ὅτι οἱοσδήποτε ἀκόμη καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος μάχεται κατὰ τῆς Δημοκρατίας, δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Δημοκρατίας, τοὺς θεσμούς της, διὰ τὰ τὴν πολεμήσῃ. Ἔχει τόσην πεποίθησιν ἡ Δημοκρατία εἰς τὸ ἠθικὸν της κῦρος, ὥστε δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ καταμερίσῃ τὰς προστασίας τὰς ὁποίας τὸ Σύνταγμα παρέχει. Τὸ θέμα, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀπευθύνομαι κυρίως πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διαφωνοῦν, δηλαδὴ πρὸς τοὺς κ. κ. βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως, εἶναι θεμελιῶδες. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἐὰν ἡ ἀφορμὴ ἐδόθη εἰς μίαν Ἐπαρχίαν, ἐξ ἀφορμῆς συγκεντρώσεως τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν νὰ κάμῃ ὁ Αʹ ἢ ὁ Βʹ βουλευτὴς τοῦ Αʹ ἢ τοῦ Βʹ Κόμματος. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι ὅτι ἐπικαλοῦνται συνάδελφοι τὴν παράβασιν τῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Ὀφείλομεν νὰ ἀκούσωμεν. Οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν δύναται νὰ βεβαιώσῃ, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς γνωρίζει ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι ἀληθές. Θὰ ἀκούσωμεν καὶ θὰ κρίνωμεν. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐλέχθη, εἶναι χρήσιμον πρὸ παντὸς διὰ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀφήσῃ νὰ λεχθῇ ὅ,τι δήποτε ἔχει νὰ λεχθῇ, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ γνωρίζῃ ἡ κοινὴ γνώμη ἐὰν ὑπάρχῃ παραβίασις, ποῖος εἶναι ὁ ὑπεύθυνος. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν τάξιν ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς διὰ τὴν τήρησιν τοῦ Κανονισμοῦ: Σήμερον εἶναι ἡμέρα συζητήσεως κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Νομίζω ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς οἱ ἐκπρόσωποι ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐδήλωσαν ὅτι φρονοῦν ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ συζήτησις δὲν εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν θέλει τὴν συζήτησιν ἐφ’ ὅσον εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεκαλεῖτο ὅτι δὲν εἶναι ἕτοιμος, νὰ ἀπαντήσῃ, τότε τὸ ζήτημα θὰ διέφερε. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαναγκασθῇ αἰφνιδιαστικῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προβῇ εἰς ἀπάντησιν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοιοῦτόν τι δὲν ἐπεκαλέσθη. Ἀντιθέτως ἐπεκαλέσθη ὅτι γνωρίζει ὅτι δὲν ἔχει συμβῆ τι. Διατὶ δὲν θὰ γίνῃ συζήτησις; Ἄλλωστε ὁ χρόνος τὸν ὁποῖον ἀπωλέσαμεν ἤδη κατὰ πᾶσαν πιθανότητα θὰ ἦτο ἐπαρκὴς διὰ νὰ λήξῃ τὸ ζήτημα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τῶν ἀρχῶν τῆς οἰκονομίας, νὰ ἀντιληφθῶμεν, περὶ τίνος πρόκειται, καὶ ἐὰν πρέπει νὰ ἀρχίσῃ τὸ συντομώτερον ἡ συζήτησις.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἡ ψυχραιμοτέρα καὶ ὀρθοτέρα τοποθέτησις, ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου κ. Θ. Τσάτσου. Δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀξ. ἐκ Χανίων συνάδελφος κ. Μητσοτάκης. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἀπέδωσεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν φόβον. Ἀπήντησεν, ἤδη ὁ ἕτερος Τσάτσος, ὁ ἀξιότ. καὶ ἀγαπητὸς κ. Κωνσταντῖνος Τσάτσος καὶ ἀπήντησε κατὰ τρόπον ἐξαίρετον. Ὄχι μόνον ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἀλλὰ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, προερχομένη ἀπὸ τὸν ἐθνικόφρονα κόσμον, δὲν ἔχει τίποτε νὰ φοβηθῇ. Διότι, κινουμένη ἐντὸς τῆς Δημοκρατίας, καὶ ὅταν ἀκόμη τὴν κατηγοροῦν οἱ ἀρνηταὶ τῆς Δημοκρατίας, δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ. Ἐπειδή, ὅμως, ἀκριβῶς, δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ — καὶ ἑπομένως, δὲν συμμερίζομαι διόλου τὸν ὑπαινιγμὸν τὸν ὁποῖον ἔκαμε ἀπὸ ὀξεῖαν ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν καὶ οὐχὶ δι’ ἄλλον λόγον, ὁ κ. Μητσοτάκης, — ἐπειδή, ἀντιθέτως, συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Θ. Τσάτσος, ὅτι δηλαδὴ ἡ Δημοκρατία οὐδὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Συντάγματος δίδουσα τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε νὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν δικαιωμάτων τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἐπειδὴ πιστεύω αὐτὸ τὸ ὁποῖον πιστεύει ὁ κ. Θ. Τσάτσος, καὶ τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς πιστεύει καὶ ἡ Κυβέρνησις, θὰ προέτεινα, παρακαλῶν τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους τοῦ πλειοψηφοῦντος Κόμματος, νὰ μὴ ἀντιδράσουν εἰς τὴν παράκλησιν καὶ ἐμοῦ, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συζήτησις. Σκεφθῆτε ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, μέλη τῆς Κυβερνήσεως, πόσον κακὴν χρῆσιν, δημαγωγικὴν κατάχρησιν, τῆς ἀρνήσεως τὴν ὁποίαν προβάλλετε ὅπως συζητηθῇ τὸ ζήτημα, θὰ κάμουν αὔριον, οἱ ἀρνηταὶ τῆς Δημοκρατίας. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀποφύγωμεν τὴν συζήτησιν. Καὶ ἐάν, ἀκόμη, οὐσιαστικοὶ λόγοι ὡδήγησαν τὴν Κυβέρνησιν, πρὸς προάσπισιν τῆς ὁμαλότητος, εἰς ἀπαγόρευσιν τῆς συγκεντρώσεως καὶ αὐτὸ ἂς λεχθῇ, κατὰ τρόπον ἀνοικτόν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κατὰ μεγίστην πλειοψηφίαν, ἀπαρτιζόμενος ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν εἰς τὴν Δημοκρατίαν, καὶ τὴν ἐλευθερίαν, θὰ κατανοήσῃ τοὺς οὐσιαστικοὺς λόγους καὶ δὲν θὰ τοὺς θεωρήσῃ, ἀσυμβιβάστους πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἀλλὰ ὁμιλήσατε κατὰ τρόπον ἀνοικτόν. Μὴ ὀχυρωθῆτε ὄπισθεν οἱουδήποτε τύπου. Δηλώσατε καθαρὰ ἐὰν ὑπάρχουν λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἐνομίσατε ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις, διότι ἡ συγκέντρωσις αὐτὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς οἱονδήποτε κίνδυνον διαταράξεως τῆς τάξεως ἢ εἰς οἱανδήποτε ἐκδήλωσιν εἰς βάρος τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων. Πιθανὸν νὰ συμβαίνῃ τοῦτο. Δὲν τὸ γνωρίζω. Πιθανὸν ἡ δήλωσις εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία λύει τὸ ὅλον ζήτημα, δηλαδὴ νὰ μὴ ἐπενέβη ἡ Κυβέρνησις. Πάντως, ἂς γίνῃ ἡ συζήτησις, διὰ νὰ καταδειχθῇ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα, διὰ νὰ μὴ συμβῇ αὔριον τὸ φαινόμενον τὸ ὁποῖον συχνὰ σημειοῦται. Διὰ τῆς προβολῆς μιᾶς τυπικῆς ἀπαντήσεως νὰ γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν πιστεύουν εἰς τὸ Σύνταγμα καὶ εἰς τὴν Δημοκρατίαν. Κύριοι συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας, θὰ παρεκάλουν νὰ συμφωνήσητε καὶ σεῖς εἰς τὴν ἄποψιν ἡ ὁποία συμπίπτει ἀπολύτως μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Θ. Τσάτσου, καὶ ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνω, δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν διατύπωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. Μητσοτάκης. Καί, καταλήγων, λέγω ὅτι, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ, ὄχι γραπτοῦ ἀλλὰ ἀγράφου, δὲν πρέπει νὰ θεωρηθῇ τὸ πρᾶγμα ὡς παράτυπον καὶ ὡς μὴ ἐπιτετραμμένον. Πάντοτε, καὶ κατὰ τὴν τελευταίαν στιγμήν, ἐὰν παρουσιάζετο ζήτημα συνδεόμενον μὲ οἱονδήποτε Κόμμα, ἐδίδετο ὁ λόγος εἰς τὸν Ἀρχηγόν του. Ὑπῆρξα Ἀρχηγὸς μικροῦ Κόμματος εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἔτη ἀρκετά. Δὲν ὑπῆρξε περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἐζήτησα, κατὰ τὸ διάστημα τοῦ 1946–1950 ἢ τοῦ 1950–1951 — τὸ 1952 μάλιστα ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Συναγερμοῦ, τοῦ πρώτου κατὰ σειρὰν Κόμματος — τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, καὶ εἴτε ὁ κ. Θεοτόκης, εἴτε ὁ κ. Γόντικας νὰ μὴ μοῦ τὸν ἔδωσε. Ἀργότερον, εἴπομεν, διὰ νὰ μὴ γίνηται κατάχρησις τοῦ πράγματος, νὰ προηγῆται συνεννόησις μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ συνέβη διὰ δύο λόγους: Πρῶτον, διὰ νὰ τηρηθῇ ἡ τάξις ἀπέναντι τοῦ Προέδρου. Δεύτερον, διότι ἔπρεπε νὰ μὴ αἰφνιδιάζηται ἡ Κυβέρνησις, καὶ διὰ νὰ πληροφορηθῇ καὶ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς ὅτι θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις. Ἐνθυμοῦμαι τὸ 1951, ἦτο Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Βενιζέλος. Τὸ 1951 μάλιστα, ὅταν ἤμην ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἑνωτικοῦ Κόμματος, καὶ ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμω ἕνα ἐρώτημα διὰ τὸ Κυπριακόν, ἐτηλεφώνησα εἰς τὸν κ. Βενιζέλον. Μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Βενιζέλος, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπηυθύνθην τηλεφωνικῶς, καὶ ἀρχικῶς ἐπεκοινώνησε καὶ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς κ. Γόντικαν, μοῦ ἀπήντησεν πολὺ εὐχαρίστως, ποὺ θὰ ἔχῃ οὕτω τὴν δυνατότητα παριστάμενος, νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράδοσις. Ἐὰν κυττάξητε καὶ τὰ παλαιὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, αὐτὴ ἦτο ἡ κρατοῦσα ἀρχή. Γνωρίζω ὅτι τώρα ποὺ ἔχομεν πολλὰ Κόμματα, δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ ποὺ ἐγένετο πρὸ 20– 30 ἐτῶν, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἔτσι, ὅπως ἐγένετο, ἀλλὰ μετὰ συνεννόησιν μὲ τὸ Προεδρεῖον, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ ἐπιτρέπεται ὁ Ἀρχηγὸς ἑνὸς Κόμματος ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τὸ ὁποῖον θεωρεῖ αὐτὸ θιγέν, νὰ ὁμιλήσῃ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν μία συζήτησις θὰ ἀποβῇ πρὸς ὄφελος τῆς παρατάξεώς μας.

§47Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ περισσότερον εἰς τὴν ἄρνησίν της νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα. Εἶναι ἡμέρα κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου καὶ ἐφ’ ὅσον σύσσωμος ἡ Ἀντιπολίτευσις θέλει νὰ προταχθῇ ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ἠλιοῦ, δὲν νομίζω ὅτι ἔχει δικαίωμα ἡ Κυβέρνησις, νὰ μὴ συγκατατεθῇ διὰ νὰ γίνῃ συζήτησις, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι ἕτοιμος. Ἐπίσης, θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει εἴτε νὰ ἀποδείξῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι τὰ καταγγελθέντα εἶναι ἀνακριβῆ, εἴτε ἐὰν ἔδωσε ἀπαγορευτικὴν ἐντολήν, νὰ τὸ εἴπῃ εὐθέως καὶ νὰ ἐξηγήσῃ τοὺς λόγους. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ μὴ παραταθῇ περισσότερον ἡ συζήτησις αὐτὴ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἡλιοῦ τῶν καταγγελιῶν τὰς ὁποίας ἔχει νὰ κάμῃ.

§48Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων υἱοθετῶν τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., θέλει νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις σήμερον, θὰ τοῦ ἀπαντήσω ὡς ἑξῆς: Ἐὰν ἐπρόκειτο ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἔχει κάμει αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγει τὸ Κόμμα τῆς Ε.Δ.Α., ὅτι ἀπηγόρευσε τὴν συγκέντρωσιν καὶ ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἀσφαλείας, ὅτι τοιαύτη διαταγὴ δὲν ἐξεδόθη, οὔτε ἐνήργησεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ματαιώσῃ αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν, καὶ σταματοῦσε ἐκεῖ ἡ συζήτησις αὐτή, θὰ ἐμπαίναμε μέσα σὲ λογικὰ ὅρια. Ἀλλά, διὰ νὰ ἀνοίξωμεν ὁλόκληρον συζήτησιν νομίζω ὅτι εἶναι ζήτημα ἀρχῆς νὰ μὴ τὸ κάμωμεν. Ἐὰν θέλῃ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα, νὰ κατατεθῇ ἐπερώτησις, νὰ συμφωνήσωμεν διὰ τὴν πρόταξίν της καὶ νὰ συζητηθῇ προτεταγμένη.

§49Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξαγγέλλετε κἄτι τὸ καταπληκτικόν, σύμφωνα μὲ τὰ ἰσχύοντα ἐπὶ Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, ὅπου ὑπῆρχον αὐτεξούσιοι καὶ πελάται. Ὑπάρχουν αὐτεξούσια Κόμματα καὶ ὑπάρχουν καὶ Κόμματα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ζητήσουν τὴν προστασίαν ἄλλου Κόμματος, διὰ νὰ καταφέρουν νὰ συζητηθῇ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐνδιαφέρει μόνον αὐτό, ἀλλ’ ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀπαράδεκτος. Εὐχαριστοῦμεν τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαρτηθῇ ἐὰν θὰ συζητηθῇ θέμα θῖξαν τὸ Κόμμα μας, ἐκ τῆς προστασίας ἑνὸς ἄλλου Κόμματος. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον, καὶ ἀκριβῶς δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐπιβεβαιοῦται ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγένετο τὴν Κυριακήν, συνεχίζεται σήμερον. Πρόκειται περὶ τακτικῆς διακρίσεων.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον θεωρεῖ τὸ θέμα λῆξαν, κατόπιν τῆς δηλώσεως, ἡ ὁποία κατετέθη ὑπὸ τοῦ ἐκπροσώπου τῆς Ε.Δ.Α. καὶ ἡ ὁποία θὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§51Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα μας εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς αἰθούσης. (Ἀποχωροῦν ἅπαντες οἱ βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α.). (Καταχωρίζεται ἡ δήλωσις τῆς Ε.Δ.Α., ἥτις ἔχει οὕτω): Δήλωσις

Τοῦ Κόμματος τῆς Ἑνιαίας Δημοκρατικῆς Ἀριστερᾶς

(Ε.Δ.Α.)

Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς καὶ δι’ αὐτοῦ Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς δοθῇ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ὁ λόγος διὰ νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰς συνθήκας – ποὺ ἀξίζει νὰ κινήσουν τὴν προσοχήν της – ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐματαιώθη καὶ οὐσιαστικῶς ἀπηγορεύθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐν κλειστῷ χώρῳ δημοσία συγκέντρωσις τὴν ὁποίαν εἶχε ὀργανώσει διὰ τὴν προχθεσινὴν Κυριακὴν εἰς Μυτιλήνην τὸ Κόμμα μας. Εἰς τὴν αἴτησιν αὐτήν, σύμφωνον πρὸς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, ἡ Κυβέρνησις ἀντέταξεν ἀπόλυτον ἄρνησιν. Ὡς πρόσχημα ἐπεκαλέσθη ὅτι ἡ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως γίνεται προκειμένου περὶ ἐκτάκτων καὶ σπουδαίων θεμάτων. Τὸ ὅτι κατελύθη ὑπὸ τῶν διοικητικῶν ὀργάνων διαταγῇ τῆς Κυβερνήσεως, ἓν θεμελιῶδες συνταγματικῶς κατοχυρωμένον δικαίωμα, τῶν δημοσίων ἐν κλειστῷ χώρῳ συγκεντρώσεων, χαρακτηρίζεται ὡς θέμα οὔτε ἔκτακτον, οὔτε σπουδαῖον, ὅταν προχθὲς ἀκόμη ἠσχολήθη πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἡ Βουλὴ μὲ τὰς ἐλεεινότητας τοῦ Παπαεμμανουήλ. Κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν δὲν ἀμφιβάλλει ὅτι ἂν ἐν προκειμένῳ περὶ ὁμοίου ζητήματος, παρεμποδίσεως δημοσίας συγκεντρώσεως, ἐζήτει τὸν λόγον οἱονδήποτε ἄλλο Κόμμα, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, θὰ τοῦ ἐδίδετο ἀπροφασίστως. Ἀλλ’ ἡ τακτικὴ ἡ προχθεσινὴ τῆς Μυτιλήνης συνεχίσθη σήμερον εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ διάκρισις, ἡ discrimination, ὁ διχασμὸς τοῦ Ἔθνους εἰς πολίτας καὶ Κόμματα πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας. Τὴν τακτικὴν αὐτὴν στιγματίζομεν δημοσίᾳ. Ὁ λαός, ὅλων τῶν παρατάξεων, ἔχει γευθῆ πικροὺς τοὺς καρποὺς παρομοίων μεθοδευμάτων καὶ ἀξιοῖ σεβασμὸν τῶν δικαιωμάτων ὅλων, ἴσην μεταχείρισιν ὅλων. Πέραν τοῦ θέματος τῆς ἐν τῇ Βουλῇ συζητήσεως, ἀναγκαζόμεθα νὰ καταστήσωμεν ἐγγράφως γνωστὰς εἰς τὸ Σῶμα τὰς σοβαρὰς παρανομίας, τὴν καταρράκωσιν τοῦ δικαιώματος τοῦ συνέρχεσθαι ποὺ ἔλαβε χώραν εἰς Μυτιλήνην. Ἑκατοντάδες δημοσίων συγκεντρώσεων ὅλων τῶν Κομμάτων, ἔχουν λάβει χώραν εἰς τὴν Μυτιλήνην ἀπὸ τοῦ 1950. Πολλαὶ δεκάδες συγκεντρώσεων τῆς Ε.Δ.Α., ἡ ὁποία σταθερῶς εἰς 4 βουλευτικὰς καὶ 3 δημοτικὰς ἐκλογὰς τῆς τελευταίας 8ετίας πλειοψηφεῖ. Ὅλαι αἱ συγκεντρώσεις αὗται διεξάγονται μὲ ἄκραν τάξιν, χωρὶς νὰ σημειωθῇ ἔκτροπόν τι, εἰς ἀτμόσφαιραν πολιτισμένης ἀτομικῆς καὶ πολιτικῆς εὐπρεπείας καὶ ἀμοιβαίας ἀνοχῆς. Καὶ ὅλαι διεξάγονται εἰς τὴν ἰδίαν αἴθουσαν, τοῦ κινηματογράφου «Ἀρίων», ὡς καταλληλοτέραν πασῶν. Ἡ αἴθουσα αὕτη ἐνοικιάσθη καὶ παρ’ ἡμῶν ἤδη ἀπὸ τὰς 21 Ἰανουαρίου, διὰ τὴν δευτέραν Φεβρουαρίου, καὶ κατεβλήθη τὸ μίσθωμα. Μὲ τὴν ἀναγγελίαν, ὅμως, τῆς δημοσίας μας αὐτῆς συγκεντρώσεως, ἐθορυβήθη τὸ τοπικὸν κυβερνητικὸν Κόμμα καὶ ὁ κρατικὸς μηχανισμός. Ἤρχισε μία προπαγάνδα, ψιθύρου, ὅτι τρομερὰ καὶ φοβερὰ πράγματα πρόκειται νὰ συμβοῦν, ὅτι θὰ γίνῃ μακελιό, ὅτι θὰ δημιουργηθοῦν θύματα. Ὁ σκοπὸς ἦτο ἡ ἐκφόβισις τοῦ λαοῦ, ἥτις καὶ ἐπετεύχθη. Ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ «Ἀρίωνος» εἶδε κατ’ ἐπανάληψιν τὰ ἁρμόδια ὄργανα τοῦ Κόμματός μας καὶ τὰ ἐπληροφόρησεν ὅτι πιέζεται ἀπὸ δυνάμεις τὰς ὁποίας δὲν δύναται νὰ κατονομάσῃ ἀλλὰ δὲν ἐννοεῖ νὰ ἀποστῇ τῆς συμφωνίας. Γνωρίζω, ἄλλωστε, λέγει, ὅτι ἐγώ, σὰν ἐπιχειρηματίας, ἀποζῶ, κατὰ κύριον λόγον, ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς σας, ὥστε καὶ τὸ προσωπικόν μου συμφέρον καὶ ἡ ἐντιμότης μου ὡς συναλλασσομένου, ἀποκλείουν τὸ νὰ ἀποστῶ ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως. Ἡ πίεσις ἐν τῷ μεταξὺ ἐντείνεται. Ἀνακοινοῦται εἰς τὸν τύπον ὅτι συνεκροτήθη σύνδεσμος ἐπαναπατρισθέντων ἐκ τοῦ παραπετάσματος. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Δὲν ὑπάρχει ὁ ἀριθμὸς τῶν 20. 7 εἶναι οἱ ἐπαναπατρισθέντες. Ἐκλήθησαν ἅπαντες ἐκ διαφόρων χωρίων εἰς ἀναγκαστικὴν συνέλευσιν ἐν τῷ καταστήματι Ἀσφαλείας Μυτιλήνης, ἐπιέσθησαν διὰ νὰ συστήσουν σύλλογον πρὸς ἐκτέλεσιν ἀδικοπραξιῶν καὶ ἠρνήθησαν καὶ οἱ 7. Μεταταῦτα ἀπεζημιώθησαν ἀπὸ τὰ ἐθνικὰ μυστικὰ κονδύλια μὲ 30 δραχμὰς ἕκαστος διὰ τὴν ἡμεραργίαν καὶ ὑπεχρεώθησαν τὰ λεωφορεῖα νὰ τοὺς μεταφέρουν δωρεάν. Ἐν τούτοις καὶ τὴν 30ὴν Ἰανουαρίου καὶ τὴν 1ην Φεβρουαρίου διανέμονται ἔντυπα ρυπαρογραφήματα, ἀηδιαστικῆς χαμερπείας, περιυβρίζοντα τὸν κοινοβουλευτικὸν ἐκπρόσωπόν μας κ. Ἠλίαν Ἠλιοῦ, καὶ φέροντα ὡς ὑπογραφὴν τὸν τίτλον τοῦ ἀνυπάρκτου συνδέσμου ἐπαναπατρισθέντων. Τὰ λιβελλογραφήματα διανέμονται ὑπὸ ἀνδρῶν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας μεταξὺ ἄλλων τοῦ χωροφύλακος Δημητρίου Ἐλευθερίου, καὶ ἄλλου χωροφύλακος μὲ μικρὸν ὄνομα Γεώργιος, ὅστις ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ ὑπαλλήλου τοῦ Ο.Τ.Ε. Κυπραίου, ἠρεύνα τοὺς πολίτας πρὸς ἐκφοβισμὸν καὶ τοὺς ἔδιδε ἀντίτυπα τῶν λιβελλογραφημάτων. Ἐπιστρατεύονται ἀπὸ τὴν ὑποστάθμην τῆς κοινωνίας ἐνεργούμενα ὅπως ὁ ἀχθοφόρος Ἀμπουλὰς καὶ Φρυδάκης, καὶ ἄλλοι 3 ἢ 4 μὲ ἐντολὴν νὰ περιφέρωνται μεθυσμένοι ἢ μὴ εἰς τὰ δημόσια κέντρα καὶ νὰ βεβαιώνουν ὅτι ἔχουν ἀναλάβει τὴν ἀποστολὴν νὰ σπάσουν τὸ κεφάλι τοῦ Ἠλιοῦ διὰ νὰ ἐκφοβίσουν τὸν κόσμον. Ὁ συντάκτης τῆς κυβερνητικῆς ἐφημερίδος «Τὸ Στέμμα» κατάδικος ἐπὶ ἐθνικῇ ἀναξιότητι ὡς συνεργάτης τῶν Γερμανῶν Ἀθανάσιος Γκράβαλος, δημοσιεύει ἐμπρηστικὰ ἄρθρα. Ἀλλ’ αἱ πιέσεις αὗται καθιστοῦν ἀκόμη περισσότερον ἄκαμπτον τὴν θεληματικότητα ὄχι πλέον μόνον τῶν ὀπαδῶν μας ἀλλὰ τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ, θέλοντος νὰ περιφρουρήσῃ τὴν ἡσυχίαν του καὶ τὰ δικαιώματά του. Καὶ τότε ἀσκεῖται δημόσιος πλέον ἐκβιασμὸς εἰς βάρος τοῦ ἰδιοκτήτου τοῦ «Ἀρίωνος» κ. Ἀθαγιανοῦ, νὰ καταγγείλῃ καὶ συντετριμμένος καὶ αἰσχυνόμενος ἑαυτὸν καταγγέλλει τὴν σύμβασιν. Ἐπικαλεῖται μυστηριώδεις δυνάμεις, τὰς ὁποίας φοβεῖται νὰ κατονομάσῃ, αἱ ὁποῖαι ἀπειλοῦν τὴν ζωὴν καὶ περιουσίαν του. Εἰς τὸ δικόγραφον τῆς καταγγελίας ἰσχυρίζεται ὅτι ἐπειδή, ὡς ἐπληροφορήθη, πρόκειται νὰ ἀναπτύξωμεν ἰδέας ἀντικυβερνητικάς, οἱ ἀντίθετα φρονοῦντες ἐκστρεμισταὶ θὰ ἀπαντήσουν ἀμέσως καὶ ἐντόνως δι’ ἐκτρόπων καὶ βιαιοπραγιῶν καὶ πρὸς ἀποτροπὴν καταστροφῆς τοῦ κέντρου του καταγγέλλει τὴν μίσθωσιν. Σημειωτέον, ὅτι δῆθεν διὰ τὴν προστασίαν τῆς τάξεως πράγματι δὲ διὰ τὴν καταπτόησιν καὶ ἀπομάκρυνσιν τοῦ κοινοῦ, ἑκατοντάδες χωροφύλακες ἀπὸ ὅλας τὰς Ὑποδιοικήσεις, τὰ Τμήματα καὶ τοὺς Σταθμοὺς τῆς Μεγαλονήσου, μετακινοῦνται ἀπὸ τοῦ Σαββάτου εἰς τὴν πόλιν, ἥτις παρουσιάζει ὄψιν στρατοπέδου. Τί εἶχε, λοιπόν, νὰ φοβηθῇ ὁ ἄλλως ἀπτόητος καὶ ὑπερήφανος ἰδιοκτήτης; Ἔφθασεν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ ἄγνωστοι κατὰ τύπον τῶν γκάγκστερς νὰ ἀπαγορεύουν τὴν ἐνάσκησιν τῶν δικαιωμάτων τῶν πολιτῶν; Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἁπλοῦν. Δὲν δύναμαι νὰ κατονομάσω τὸ κρατικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον μᾶς ὡμολόγησε τοῦτο, διότι βέβαια καμμία μονιμότης δὲν εἶναι ἀρκετὴ νὰ τὸ σώσῃ ἀπὸ τὴν ἐκδίκησιν τῶν προϊσταμένων του. Ἐλπίζω, ὅμως, ὅτι μέχρι τῆς συζητήσεως τῆς σχετικῆς ἐπερωτήσεως, θὰ δυνηθῶ νὰ προσκομίσω καὶ τὴν φωτοτυπίαν ἐμπιστευτικῆς διαταγῆς, μὴ ἀπευθυνομένης μόνον εἰς τὰς Ἀρχὰς Χωροφυλακῆς Μυτιλήνης, ἀλλὰ καὶ ἄλλων περιοχῶν, ἡ ὁποία καταγγέλλει νὰ παρεμποδισθῇ πάσῃ θυσίᾳ ἡ σειρὰ δημοσίων συγκεντρώσεων τὰς ὁποίας πρὸ μηνὸς ἐξήγγειλεν ἡ Ε.Δ.Α., τηρουμένων εἰ δυνατὸν τῶν προσχημάτων. Πράγματι, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐκεῖ μεταβάσεώς μας, εἴχομεν προετοιμάσει δύο ἄλλας συγκεντρώσεις δημοσίας, μίαν εἰς τὸν κινηματογράφον Κοκκίνη, τῆς κωμοπόλεως Πολυχνίτου, καὶ μίαν εἰς τὸ Κεντρικὸν καφενεῖον τῆς κωμοπόλεως Καλλονῆς. Ἀπροκαλύπτως αὐτὴν τὴν φορὰν καλοῦνται οἱ ἰδιοκτῆται κέντρων εἰς μὲν Πολύχνιτον παρὰ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ Χωροφυλακῆς Κάππου καὶ εἰς Καλλονὴν παρὰ τοῦ ὑπομοιράρχου καὶ ἐκβιάζονται νὰ καταγγείλουν τὰς μισθώσεις. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν Μυτιλήνην. Ὁ πολύγραφος τῆς Χωροφυλακῆς ἐκτυπώνει νέα ρυπαρογραφήματα μὲ τὴν ὑπογραφὴν ἀνυπάρκτου ὀργανώσεως Ε.Ο.Μ., ἀφικνοῦνται δὲ καὶ ἐξ Ἀθηνῶν, μὲ στοιχεῖα μὴ ὑπάρχοντα εἰς τὰ ἐν Μυτιλήνῃ τυπογραφεῖα, τελείως ὅμοια μὲ τὰ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου, χιλιάδες προκηρύξεων, καὶ ὅλα αὐτὰ διανέμονται ὑπ’ ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἐν στολῇ καὶ μυστικῶν. Ὁπωσδήποτε ἐνοικιάζομεν τὴν αἴθουσαν τοῦ θερινοῦ κινηματογράφου «ΝΙΚΗ» ἀπὸ τὸν ἰδιοκτήτην της Μάριον Παραδέλην. Πρώτη ἔνστασις Καπράλου, διοικητοῦ Χωροφυλακῆς Μυτιλήνης. Ἐπειδὴ ὁ χῶρος εἶναι ἀσκεπής, ἰσοῦται ἡ συγκέντρωσις μὲ τοιαύτην ἐν ἀνοικτῷ χώρῳ, ἣν δὲν θέλω ἐπιτρέψει. Διατάσσεται δὲ καὶ ἡ προσαγωγὴ τοῦ Σαριπόλου καὶ τοῦ Σβώλου διὰ νὰ στηριχθῇ τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ὅμως, καταπίπτει. Δευτέρα προσπάθεια παρεμποδίσεως: Ὁ διοικητὴς Ἀσφαλείας Μυτιλήνης Σωτήριος Κατσαδράμης, καλεῖ τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ δευτέρου θερινοῦ πλέον κινηματογράφου Παραδέλην καὶ τὸν ἐπιτιμᾷ. «Τί ἔκανες βρέ; Κι’ ἂν πρόκειτο νὰ πάρῃς 500 ἢ 1000 δρχ. δὲν μᾶς τὸ ἔλεγες νὰ σοῦ δώσουμε 2, 3 καὶ 5 χιλιάδες;» (Καὶ αὐτὰς ἀπὸ τὰ μυστικὰ ἐθνικὰ κονδύλια). Ἀσκεῖ ἐπ’ αὐτοῦ ἰσχυρὰν πίεσιν νὰ καταγγείλῃ τὴν μίσθωσιν, τὸν εὑρίσκει, ὅμως, ἀμετάπειστον. Τρίτη προσπάθεια κωλυσιεργίας. Ἡ συγκέντρωσις εἶχεν ὁρισθῆ διὰ τὰς 10.30′. Ἐπειδὴ ἡ ἀλλαγὴ τῆς αἰθούσης ἔγινε αἰφνιδίως καὶ ἡ σχετικὴ δήλωσίς μας πρὸς τὴν Χωροφυλακὴν κατετέθη εἰς τὰς 11½ τοῦ Σαββάτου, ἀξιοῦται νὰ μετακινήσωμεν τὴν ὥραν εἰς τὰς 12, ὥστε νὰ δημιουργηθῇ σύγχυσις, λόγῳ τῶν διανεμηθεισῶν ἤδη ἐντύπων ἀγγελιῶν. Τετάρτη προσπάθεια κωλυσιεργίας: Διατάσσεται τὸ Κ.Τ.Ε.Λ. νὰ μὴ ἐκτελεσθοῦν τὰ δρομολόγια τῆς Κυριακῆς μὲ τὴν ὕπαιθρον καὶ ἰδίᾳ ἔντονος σύστασις γίνεται εἰς τοὺς περισσοτέρους ὁδηγοὺς καὶ ἰδιοκτήτας ταξί. Μὲ ἀποτέλεσμα ἑκατοντάδες νὰ κατέλθουν, χρησιμοποιοῦντες πορθμεῖα, διὰ νὰ συντάμουν τὸν δρόμον, φορτηγὰ αὐτοκίνητα καὶ τὰ ἀποστολικὰ μέσα. Πέμπτη προσπάθεια παρεμποδίσεως. Ἐπιστρατεύονται οἱ Ἀδελφοὶ Κρητικόπουλοι, ἐπιχειρηματίαι κινηματογράφου, μισθωταὶ διὰ τὴν θερινὴν περίοδον τῆς ὑπαιθρίου αἰθούσης «ΝΙΚΗ», οὐδὲν ἔχοντες κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον δικαίωμα, διὰ νὰ προβάλουν ἀντιρρήσεις. Καὶ πρὸς στιγμὴν ὁ Καπράλος ἐπιχειρεῖ νὰ κάμῃ ἔλεγχον τίτλων διὰ νὰ δώσῃ ἢ ἀποποιηθῇ τὴν ἄδειαν. Ἕκτη καὶ τελευταία μεθόδευσις: Συγκαλεῖται ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ἀποφαινομένη περὶ τῆς ἀσφαλείας τῶν χώρων, οἵτινες διατίθενται διὰ δημόσια θεάματα. Ἀποτελεῖται αὕτη ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν Νομαρχίας, ὁ ὁποῖος, προφανῶς ἐντρεπόμενος διὰ τὸν ρόλον ποὺ τοῦ ἀνετίθετο, ἐξαφανίζεται τὸ ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου, διαδίδων ὅτι εἶχε μεταβῆ εἰς Πλωμάριον, ὅπερ ἠλέγχθη ἀνακριβές. Ἀπὸ τὸν Νομομηχανικόν, τὸν Νομίατρον, τὸν Διοικητὴν Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας καὶ τὸν Διοικητὴν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος, τῆς περιοχῆς. Μὲ συγκινητικὴν στοργὴν διὰ τὰ μέλη τῆς συγκεντρώσεως, ἀποφαίνεται μίαν μόλις ὥραν πρὸ τῆς ὁρισθείσης διὰ τὴν συγκέντρωσιν, ὅτι ἡ αἴθουσα, ἡ μέχρι πρὸ τριμήνου καὶ κατ’ ἔτος λειτουργοῦσα ὡς θερινὸς κινηματογράφος, δι’ 800 θεατάς, εἶναι πάντως ἀκατάλληλος. Καὶ ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμπιστευτικὴ ἐξετελέσθη καὶ ἡ συγκέντρωσίς μας παρημποδίσθη. Δὲν ἔμεινε, ὅμως, ἄτρωτον τὸ κῦρος τῶν Ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι διετάχθησαν νὰ καλύψουν μὲ τὰ διαφανέστατα αὐτὰ προσχήματα μίαν παρανομίαν τῆς Κυβερνήσεως. Σημειωτέον ὅτι ἐπὶ 72 ὥρας εὑρισκόμενοι εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν δι’ ἐπανειλημμένων διαβημάτων, μὲ τοὺς Νομάρχην, Εἰσαγγελέα, Ἀνώτερον Διοικητήν, Διοικητὴν Χωροφυλακῆς καὶ Διοικητὴν Ἀσφαλείας, ἠναγκάσθημεν ὀλιγώτερον νὰ ἐξοργιζώμεθα καὶ περισσότερον νὰ ἐλεεινολογοῦμεν, διότι εἶχον περιαχθῆ οἱ δυστυχεῖς εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπινοοῦν ἀβάσιμα δικαιολογήματα ἢ νὰ ψεύδωνται καταφανῶς, ἐξηναγκασμένοι νὰ καλύψουν τὴν παράνομον κυβερνητικὴν ἐντολήν. Εἶναι φανερὸν ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, συνέχειαν τῆς ὑπὸ ὁμοίας περίπου συνθήκας ματαιώσεως μιᾶς δημοσίας συγκεντρώσεως εἰς τὸ «Κεντρικὸν» Ἀθηνῶν καὶ μὲ τὰς ἐλεεινότητας ποὺ διεδραματίσθησαν εἰς Πειραιᾶ κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ Δημοτικοῦ Θεάτρου, ἐγκαινιάζεται μία τακτικὴ καταλύσεως τῆς ὁμαλότητος καὶ τοῦ δημοκρατικοῦ δικαιώματος τοῦ συνέρχεσθαι. Ἐνῷ ἡ πολιτικὴ ἐνδιαφέρει πρωτίστως τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται τὰς συνεπείας ἐκ τῆς καλῆς ἢ τῆς κακῆς ἀσκήσεώς της, θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ τὴν καταστήσῃ θέμα παρασκηνίων, ἀνακτοβουλίων καὶ συνεννοήσεων μὲ ξένους ἀποκρισιαρίους. Νὰ κρατήσῃ τὸν ἀμέσως ἐνδιαφερόμενον, τὸν κύριον τῶν ὑποθέσεων λαόν, εἰς ἀπόστασιν. Εἰς τὸ ἐμπρηστικὸν ἄρθρον του τὸ κυβερνητικὸν «Στέμμα», χαρακτηρίζει τὴν δημοσίαν συγκέντρωσιν ὡς παρανομίαν καὶ ἐπάγεται: Ἡ Ε.Δ.Α. ἀπεφάσισε «μίαν ὑπόθεσιν τόσον σοβαράν, ὅπως ἡ τῶν βάσεων, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾶται ἴσως ἡ ἐθνική μας αὐθυπαρξία, νὰ τὴν μεταφέρουν πρὸς συζήτησιν εἰς τὰ πεζοδρόμια, καλοῦντες νὰ ἀποφανθοῦν ἐπ’ αὐτῆς οἱ τυφλοὶ λόγῳ ἀγνοίας ὄχλοι». Ἀλλ’ ἀκριβῶς αὐτοὶ οἱ ἀναθεματισμοὶ εἰς βάρος τοῦ λαοῦ, δείχνουν πόσον συναισθάνεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀποδοκιμάζεται βαθύτατα διὰ τὴν πολιτικήν της, ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ θέματος. Πόσον βαθύτατον χάσμα τὴν χωρίζει ἀπὸ τὸν λαόν. Ἀναγκαζομένη νὰ καταλύῃ ἀπροσχημάτιστα τὰς δημοσίας ἐλευθερίας, μαρτυρεῖ ὅτι αἰσθάνεται ἔνοχον τὴν συνείδησιν ἐνώπιον τοῦ Ἔθνους. Καταγγέλλομεν τὰ γενόμενα. Διαμαρτυρόμεθα δι’ αὐτά. Καλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποστῇ μεθόδων, τύπου Ἄρμας ἢ Χουσεΐν ἢ Χιμένεθ. Οὔτε τὸ ἐσωτερικόν, οὔτε τὸ διεθνὲς κλῖμα ἀνέχεται ἐκτροπάς. Ἤδη, οἱ ὀπαδοί της ἐν Μυτιλήνῃ, πλὴν τῶν ὀνομαστικῶς μνημονευθέντων, ἐνεργουμένων, ἀποδοκιμάζουν τὰ γενόμενα καὶ ἐκφράζουν τὴν ἀποκαρδίωσίν των δι’ αὐτά. Πρὶν προχωρήσῃ ἀκόμη περαιτέρω εἰς τὸν κατήφορον τῆς καταπατήσεως τῶν δημοσίων ἐλευθεριῶν, τῆς συνιστῶμεν νὰ αἰσθανθῇ τὴν ἐθνικὴν ἀνάγκην τῆς ὁμαλότητος καὶ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἐκτροπήν. Ἡμεῖς θὰ προασπίσωμεν τὴν ὁμαλότητα ἐνεργά, διεκδικοῦντες τὴν ἀκώλυτον ἄσκησιν τῶν δημοκρατικῶν ἐλευθεριῶν τῶν πολιτῶν. Καμμία πίεσις, καμμία ἀπειλή, δὲν θὰ μᾶς κάμῃ νὰ ἀποστῶμεν τῆς εἰς τὸ ἀκέραιον ἐκπληρώσεως τοῦ καθήκοντός μας πρὸς τὴν χώραν καὶ πρὸς τὸν λαόν. Ἀθῆναι 4 Φεβρουαρίου 1958 Ὁ Κοινοβουλευτικὸς Ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α.

ΗΛΙΑΣ ΗΛΙΟΥ

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις ἀναβάλλεται αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 διαγράφεται, ἀπουσιαζόντων τῶν ἐρωτώντων κ. κ. βουλευτῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 4 ἀναφορᾶς τῶν Ἀμαξοκαρραγωγέων Ἰωαννίνων–Κερκύρας, ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§53Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον σημειοῦται εἰς τὴν ἀναφοράν, ἔχει ἀπασχολήσει ἐπανειλημμένως τὴν Βουλὴν καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Εἶναι τὸ θέμα τῶν Ἁμαξοκαρραγέων Ἰωαννίνων–Κερκύρας–Πρεβέζης καὶ ἄλλων περιφερειῶν, ὅπου ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν ὑπολείμματα ἁμαξηλατῶν ποὺ δὲν ἔτυχον ἀποζημιώσεως καὶ οἱ ὁποῖοι ἔμειναν νὰ ἐξυπηρετοῦν τὴν συγκοινωνίαν τῶν πόλεων. Τελευταίως, μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας, δι’ αὐτοκινήτων, ἡ τάξις τῶν ἀπομεινάντων ἁμαξηλατῶν ἔχει πληγῆ εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε νὰ δικαιοῦται κάποιας προστασίας ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν. Εἰς τὰς ἐπανειλημμένας ἐρωτήσεις καὶ συστάσεις μας, ἐδόθη ὀρθὴ καὶ λογικὴ ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, τὴν ὁποίαν δὲν βλέπομεν πραγματοποιουμένην καὶ ὄχι μόνον ἀπάντησις ἐδόθη, ἀλλὰ καὶ ὑπόσχεσις. Ἐπειδὴ δὲν ἦτο εὔκολον νὰ εὑρεθοῦν πόροι διὰ τὴν ἀποζημίωσίν των, ἐκρίθη σκόπιμον νὰ τοὺς ἐπιτραπῇ ἡ χρησιμοποίησις αὐτοκινήτων ἀστικῶν καὶ αἱ ἄδειαι ποὺ ἐπρόκειτο νὰ δοθοῦν εἰς ἄτομα, νὰ δοθοῦν εἰς τὰ μέλη τῶν Σωματείων Ἁμαξηλατῶν ἀνὰ μία εἰς 4 μὲ 5 μέλη. Παρὰ τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι θὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἁμαξηλάτας τὰς ἀδείας ἀστικῆς συγκοινωνίας, πληροφορούμεθα, ὅτι ἐσχάτως ἔδωσε εἰς τὰ Ἰωάννινα 6 ἀδείας ἀστικῶν αὐτοκινήτων εἰς ἄτομα. Τὸ ἴδιο πληροφοροῦμαι, ὅτι ἑτοιμάζεται νὰ γίνῃ εἰς τὴν Κέρκυραν, τὰ Τρίκαλα, καὶ εἰς ἄλλας πόλεις, ὅπου ὑπάρχουν ἁμαξηλάται καὶ ἁμαξοκαρραγωγεῖς, ἐνῷ ἠμποροῦσε τὸ θέμα νὰ λυθῇ εὐκόλως μὲ τὴν υἱοθετηθεῖσαν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν λύσιν τῆς κατὰ προτίμησιν παραχωρήσεως τῶν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων εἰς τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς καὶ ἁμαξηλάτας, τὴν ὁποίαν λύσιν δὲν ἐπραγματοποίησε.

§54Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κατ’ εἰσήγησιν τοῦ Ὑφυπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δι’ ἐγκυκλίου του ἀπευθυνομένης πρὸς ὅλους τοὺς Νομάρχας, ἐκήρυξεν ἅπασαν τὴν Ἐπικράτειαν ὡς εὑρισκομένην ἐν πλήρει ἐπαρκείᾳ ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνιακῶν μέσων. Συνεπῶς, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος, δὲν πρόκειται νὰ χορηγηθῇ καμμία ἄδεια αὐτοκινήτου δημοσίας χρήσεως. Ὄσον ἀφορᾷ τὰ θέματα τῶν καρραγωγέων τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν μὲ τὴν κατανόησιν καὶ τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν καταβάλλει, ἔχει λάβει ἀπόφασιν ὑπογραφομένην αὔριον ἢ μεθαύριον, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐξουσιοδοτοῦνται οἱ κατὰ τόπους Νομάρχαι, ἵνα ἐφοδιάσουν τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς καὶ τοὺς ἄλλους ἀσχολουμένους μὲ μεταφορὰς διὰ μοτοσυκλεττῶν δημοσίας χρήσεως. Ἡ ρύθμισις αὐτὴ μολονότι δὲν φαίνεται πολὺ ἐξυπηρετική, θὰ δώσῃ μίαν διέξοδον εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατεγίνοντο μὲ τὰς μεταφορὰς ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῶν πόλεων. Τὸ μέτρον δὲν θὰ ἰσχύσῃ διὰ τὰς Ἀθήνας, ὅπου κυκλοφοροῦν ἤδη περὶ τὰς 1.200 μοτοσυκλέτται.

§55Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι, διότι δὲν εὑρίσκω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ σύμφωνον μὲ τὴν ὑπόσχεσίν του καὶ σύμφωνον μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα τῶν ἁμαξηλατῶν δὲν εἶναι θέμα συγκοινωνιακόν, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν θέμα κοινωνικῆς προνοίας ὑπὲρ μιᾶς τάξεως, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ παλαιότερον εἶχε ληφθῆ πρόνοια καὶ εἶχε ἀποζημιωθῆ κατὰ μέγα μέρος. Τώρα δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἀποζημίωσις. Εἶναι, ὅμως, δυνατὴ ἡ χορήγησις, κατὰ προτίμησιν, ἀδειῶν ἀστικῆς κυκλοφορίας. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ἔδει νὰ ἐρευνηθῇ καὶ ἐξετασθῇ τὸ αἴτημά των. Δυστυχῶς πληροφοροῦμαι, ὅτι ἐδόθησαν ἄδειαι δι’ ἓξ αὐτοκίνητα ἀστικὰ ἐντὸς τῆς πόλεως τῶν Ἰωαννίνων, εἰς ἰδιώτας καὶ γεννᾶται εὔλογον τὸ παράπονον καὶ ἡ πικρία τῶν ἁμαξηλατῶν, διατὶ αἱ ἄδειαι αὐταὶ νὰ χορηγηθοῦν εἰς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ποτὲ καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς συγκοινωνίας τῆς πόλεως Ἰωαννίνων καὶ νὰ μὴ δοθοῦν εἰς αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἐνήργουν τὴν συγκοινωνίαν τὴν ἀστικὴν μὲ τὰ ἁμάξια των καὶ εἶχον καὶ μίαν εὐνοϊκὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐθίξατε, κύριε Ὑπουργέ, μόνον τὸ θέμα τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων, δηλαδὴ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν μεταφοράς, ἐκτὸς τῶν πόλεων, μὲ φορτηγὰ ἁμάξια. Ἀλλ’ ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι διάφορος. Καὶ εἰς αὐτὴν δὲν δίδεται ἡ λύσις ποὺ πρέπει. Αὐτοκίνητα πρέπει νὰ δώσητε, δίδετε δίκυκλα. Εἰς δὲ τοὺς ἁμαξηλάτας τῶν πόλεων δὲν δίδετε. Ἔπρεπε καὶ τῶν ἁμαξηλατῶν τὸ ζήτημα νὰ ἀντιμετωπίσητε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς κοινωνικῆς προνοίας ὑπὲρ μιᾶς τάξεως πληγείσης, ἀπὸ τὰ νέα συγκοινωνιακὰ μέσα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παλλάσκας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων Πούλμαν.

§57Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἐχορήγησε ὡρισμένας ἀδείας δι’ αὐτοκίνητα πούλμαν εἰς ἰδιώτας μὴ ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς, μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τουρισμοῦ. Συνεκροτήθη μὲ ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως μία ἑταιρία ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Παυσανίας», ἡ ὁποία ἤρχισε νὰ ἐκτελῇ τακτικὴν συγκοινωνίαν ἀπὸ Ἀθηνῶν μέχρις Ἰωαννίνων καὶ μάλιστα μὲ μειωμένον εἰσιτήριον. Καὶ ἤρχισεν ἕνας ἀθέμιτος συναγωνισμὸς μὲ τὰ αὐτοκίνητα τοῦ 20οῦ Κ.Τ.Ε.Λ., μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐξεγερθοῦν οἱ πάντες καὶ οἱ αὐτοκινητισταὶ καὶ ὅλοι οἱ διαβλέποντες τὴν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο. Τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ἐδικαιολογήθη, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους τῆς ἑταιρίας γίνεται βάσει ἀποφάσεως τοῦ κ, Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἰς τὰ ζητήματα τὰ συγκοινωνιακὰ δὲν ἔχει καμμίαν ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ, πῶς ἐπέτρεψε νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἀθέμιτος συναγωνισμὸς εἰς τὸ 20ὸν Κ.Τ.Ε.Λ. μὲ τὰ πούλμαν, τὰ ὁποῖα ἐκμεταλλεύονται μὴ ἐπαγγελματίαι αὐτοκινητισταί. Πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι δὲν ἐκδίδονται νέαι ἄδειαι, διότι θεωρεῖται κεκορεσμένη ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ ἀπόψεως συγκοινωνιακῶν μέσων. Εὑρέθη, ὅμως, ὁ ἔμμεσος τρόπος νὰ χορηγοῦνται ἄδειαι ἐκμεταλλεύσεως πούλμαν εἰς ἀνθρώπους μὴ ἔχοντας τὸ δικαίωμα τοῦτο. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀποδεικνύεται πὼς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει οὐσιαστικῶς κανένα πρόγραμμα εἰς τὰ θέματα τῆς συγκοινωνίας. Ἄφησε μίαν τάξιν ὁλόκληρον τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων χωρὶς καμμίαν προστασίαν, καίτοι τὸ θέμα δὲν εἶχε διὰ πρώτην φορὰν τεθῆ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν, ὅτι δι’ ἀποφάσεως θὰ ἐπιτραπῇ ἡ χορήγησις ἀδειῶν μοτοσυκλεττῶν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, εἶναι τὸ ὀλιγώτερον κωμικόν, διότι προφανῶς ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἀγνοῇ ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ τοὺς ὁποίους μελετᾷ τὸ μέτρον αὐτό, εἶναι ἡλικίας ἄνω τῶν 50 ἐτῶν καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ χρησιμοποιοῦν μοτοσυκλέττας. Πρὸ δύο μηνῶν, τὸ Ὑπουργεῖον ἐχορήγησεν ἀδείας αὐτοκινήτων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀστικῶν συγκοινωνιῶν τῆς πόλεως Ἰωαννίνων. Θὰ ἦτο εὐχερὲς δύο ἢ τρεῖς ἄδειαι νὰ διατεθοῦν διὰ τὸ σύνολον τῶν ἁμαξοκαρραγωγέων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 50 ὁλόκληρα ἔτη ἐξυπηρετοῦν τὰς συγκοινωνίας τῆς πόλεως. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς κάμνω μίαν ἔκκλησιν, μελετήσατε τὸ θέμα προτοῦ ἀπαντήσητε καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ εὕρητε μίαν λύσιν ἱκανοποιητικὴν διὰ τοὺς ἁμαξοκαρραγωγεῖς, διὰ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐκμετάλλευσις ἐκ μέρους αὐτῆς τῆς περιφήμου ἑταιρίας «Παυσανίας».

§58Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινων.). Κύριε συνάδελφε, τόσον αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι πούλμαν ὅσον καὶ αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ἀστικῶν λεωφορείων, Ἰωαννίνων, ἐχορηγήθησαν βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Διότι ἔκαμε κάποιον ὑπαινιγμόν...

§59Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ὄχι διὰ τὴν ἄδειαν, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν.

§60Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινων.). Ἐν πάση περιπτώσει ἔχει μίαν βάσιν ἡ κατηγορία, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀναφορικῶς μὲ τὸν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν τῶν αὐτοκινήτων πούλμαν ἐναντίον τοῦ ὠργανωμένου Κ.Τ.Ε.Λ. Ἰωαννίνων. Εὐθὺς ὅμως, ὡς τὸ γεγονὸς κατηγγέλθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν, ἐλήφθησαν αὐστηρότατα μέτρα ἐναντίον τῆς τουριστικῆς ἑταιρίας «Παυσανίας», τρία ἐκ τῶν αὐτοκινήτων τῆς ἑταιρίας εὑρίσκονται ἐν ἀκινησίᾳ, διότι ἀφηρέθησαν αἱ ἄδειαι τῆς κυκλοφορίας καὶ αἱ πινακίδες.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως διὰ τὸν βάμβακα. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Δ. Γεωργίου, ἔχει τὸν λόγον. Ἀπών, διαγράφεται. Ὁ κ. Ι. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§62Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 152 ἐπερώτησιν κατεθέσαμεν μόλις ὡς ἤρχισαν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος, εἰς τὴν ὁποίαν διατυποῦται ὁ ἔλεγχος κατὰ τῆς πεπλανημένης πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Ἀτυχῶς, ἡ συζήτησις γίνεται σήμερον, κατὰ μῆνα Φεβρουάριον τοῦ 1958, ὅτε πλέον ὁ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τοῦ ἐλέγχου σχεδὸν ἐξέλειπεν. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ λεχθοῦν γεγονότα, τὰ ὁποῖα, πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιθυμεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἡσυχία εἰς τὴν ὕπαιθρον. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του προσεπάθησε νὰ μεταστρέψῃ τὴν συζήτησιν καὶ νὰ τὴν μεταφέρῃ εἰς ἀπώτερον χρόνον, ἐνῷ ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως ἐντοπίζεται εἰς θετικὸν θέμα καὶ εἰς συγκεκριμένην κατάστασιν. Κατὰ τὸ ἔτος 1956 ὑπῆρξε μία ἐσοδεία βάμβακος, ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς ποσότητα καθωρισμένην. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦ 1956, ὅταν ἔφθασεν ὁ μὴν Αὔγουστος ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη πρὸ ἡφαιστείου. Δύο Συνέδρια ἐγένοντο εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Ἐκλήθησαν οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς Κυβερνήσεως, οἱ βουλευταὶ καὶ οὐδεὶς ἐτόλμησε νὰ προσέλθῃ καὶ νὰ παρακολουθήσῃ. Ἠκούοντο τότε φωναὶ καὶ ταραχὴ τῶν ἀγροτῶν τῶν ἐθνικοφρόνων, οἱ ὁποῖοι ὕψωναν δριμύτατον κατηγορητήριον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐνῷ ἐπῆλθε μία αὔξησις τῆς παραγωγῆς, δὲν ἠθέλησε νὰ σκεφθῇ, οὔτε σκέπτεται, βλέπω, ἡ Κυβέρνησις ἀκόμη, ἀκριβῶς ποῖον κακὸν προξενεῖ, ὅταν αὐξάνῃ ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ ταυτοχρόνως κλείνει ἀπολύτως τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἠξεύρομεν ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τὴν δραματικὴν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει περιαγάγει ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως τοὺς ἀγρότας. Χάρις εἰς τὰ γεγονότα τοῦ Σουέζ, ἤρχισεν ἡ ἐξαγωγὴ τῆς πράγματι αὐξηθείσης παραγωγῆς καὶ ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος. Οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ εὑρίσκοντο εἰς ἀγωνίαν, ποὺ δὲν ἠδύναντο νὰ πωλήσουν τὸ βαμβάκι των, διότι ἐνῷ ἡ παραγωγὴ ἦτο 58 χιλ. τόννοι, ἡ βιομηχανία ἀπερρόφησεν 24 χιλ. τόννους καὶ ὑπῆρχον 30 χιλ. τόννοι εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ οὐδεὶς ἐσκέπτετο τί θὰ γίνῃ. Κατὰ τὸ Συνέδριον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο αὐτόκλητος καὶ ἀντιπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α., δὲν ἠξεύρω πῶς ἦλθεν Ἤρξατο μία τρομερὰ συζήτησις, μία ἐξέγερσις ἐντὸς τῆς Λεβαδείας, ὥστε ὁ Διοικητὴς τῆς Λεβαδείας ἠναγκάσθη νὰ ζητήσῃ τὴν συνδρομήν μας, διὰ νὰ κρατήσῃ τὴν τάξιν. Περιεφέροντο ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον, κατηγοροῦντες τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐγκατέλειψε τὸν βαμβακοπαραγωγὸν καὶ ἔξηψαν τὰ πλήθη οὕτως ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ κινηθῇ οὐδὲν ἀστικὸν Κόμμα. Ἦλθον τὰ γεγονότα τοῦ Σουέζ, καὶ κατωρθώθη νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος.

§63Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ηὐξήθη ἡ παραγωγή.

§64Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἦλθον τὰ γεγονότα τοῦ Σουέζ, ἔγινεν ἡ ἐξαγωγὴ καὶ ἐσώθη ὁ τόπος. Καὶ ἔρχεται σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ καυχᾶται ὅτι ηὔξησε τὴν παραγωγήν. Δὲν τὴν ηὐξήσατε σεῖς, ἀλλὰ ὁ παραγωγὸς διὰ τοῦ μόχθου του. Ἀλλὰ ἔστω καὶ ἐὰν δεχθῶμεν τὸν ἰσχυρισμόν, σας, ὅτι τὴν ηὐξήσατε σεῖς καὶ τὴν ἐφθάσατε εἰς 64 χιλ. τόννους, ἀφοῦ ηὐξήσατε τὴν παραγωγήν, διατὶ δὲν ἐσκέφθητε πῶς θὰ διατεθῇ τὸ περίσσευμα τοῦ βάμβακος; Ἐξακολουθοῦν αἱ φωναὶ τῶν ἀγροτῶν καὶ δὲν ἀκούονται οὔτε παρ’ ἡμῶν, οὔτε παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Διακόπτω ἐδῶ καὶ λέγω: Ἠναγκάσθην, τότε, διὰ νὰ συγκρατηθῇ ἡ τάξις κατὰ τὸν Αὔγουστον τοῦ 1956 νὰ ἀπευθύνω ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λεβαδείας, νὰ τὸν ἐκλιπαρήσω διὰ νὰ παύσῃ τὰ περαιτέρω Συνέδρια, διότι θὰ ἐπήρχετο ἡ ἔκρηξις ἐκ μέρους τῶν ἀνωμάλως σκεπτομένων. Ἔρχεται τὸ 1957, τὸ τρέχον ἔτος, καὶ ἡ Κυβέρνησις πλέον ὑποπίπτει εἰς ὀλίσθημα, φοβερόν. Εἶναι δὲ περίεργον πῶς δὲν κατώρθωσε ἀκόμη νὰ ἀντιληφθῇ εἰς ποῖον ὀλίσθημα ἔχει ὑποπέσει καὶ εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκονται οἱ βαμβακοπαραγωγοί. Κατὰ μῆνα Μάϊον ἡ Κυβέρνησις προνοοῦσα, λέγει, ὑπὲρ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, εἰσάγει τρία κατὰ σειρὰν νομοσχέδια εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τὰ ἀνακαλεῖ καὶ ζητεῖ διὰ τῆς ἐκθέσεως, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας πρὸ τοῦ νομοσχεδίου, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, νὰ εἰσαχθοῦν 8.000 τόννοι βάμβακος ἐκκοκκισμένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅπως λέγει ἡ ἐπίσημος ἔκθεσις, πρὸ τοῦ νομοσχεδίου προτασσομένη καὶ ὑπογραφομένη παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Θηβαίου, παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρα καὶ παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας κ. Θεοτόκη. Ζητεῖ, λέγω, νὰ εἰσαχθοῦν 8.000 τόννοι βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀτελῶς μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1957 διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῶν βιομηχάνων. Ἀλλὰ αὐτὴ αὕτη ἡ ἔκθεσις ἀναφέρει καὶ ὁμολογεῖ εἰς τὸ προοίμιόν της, ὅτι ὁ βάμβαξ ἀνήρχετο εἰς 52.000 τόννους καὶ εἰς αὐτοὺς τοὺς 52.000 τόννους προσθέτει καὶ 2.000 τόννους ἐκκοκκισμένον βάμβακα, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπόθεμα ἐκ τοῦ παρελθόντος ἔτους. Προχωρεῖ καὶ λέγει ἡ ἔκθεσις, ὅτι ἔχει ἀνάγκην ἡ βιομηχανία, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν της 24–25.000 τόνους βάμβακος καὶ συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ἔχει αὐτὰς τὰς ἀνάγκας διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν της, ἀναγκαζόμεθα νὰ εἰσαγάγωμεν 8.000 τόννους βάμβακος δηλ. ὑπάρχει ἔλλειμμα 20.000 τόννων, ὅπως λέγει ἡ ἔκθεσις. Καὶ ἐὰν λέγετε εἰς τὴν ἔκθεσίν σας, ὅτι τὸ ἔλλειμμα εἶναι 2.000 τόννοι βάμβακος, ἡμεῖς λέγομεν 500. Ἐν τούτοις εἰσάγετε τὸ νομοσχέδιον καὶ ζητεῖτε νὰ ἔλθουν ἄλλοι 8.000 τόννοι, δηλαδὴ τὸ ⅓ τῆς καταναλώσεως, τὴν ὁποίαν κάμνουν οἱ βιομήχανοι ἐπὶ τοῦ ὅλου βάμβακος κατ’ ἔτος. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἀρχίζει πλέον τὸ μαρτύριον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἀφ’ ἧς εἰσαγάγατε τὰ νομοσχέδια αὐτὰ καὶ ἀπορῶ πῶς ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν μετεῖχον καὶ τὰ ἄλλα Κόμματα δὲν σᾶς ἔκαμε τὴν πρέπουσαν ἐπίθεσιν, διότι ἔπρεπε νὰ σᾶς γίνῃ μία ἐπίθεσις πῶς ἐτολμήσατε κατὰ τὸν μῆνα Μάϊον, Ἰούνιον καὶ Ἰούλιον;....

§65Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἀνεγράφησαν κἂν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Ἐπιτροπῆς τὰ νομοσχέδια.

§66Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Βλέπω τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μένει ἡ κατηγορία αὐτή.

§67Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν συνεζητήθησαν τὰ νομοσχέδια, ἁπλῶς κατετέθησαν.

§68Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἰσήχθησαν. Ὅμως δὲν ἠδύνασθο νὰ διαμαρτυρηθῆτε δι’ αὐτό;

§69Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν συνεζητήθησαν.

§70Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐλάβατε γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ;

§71Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Χάρις εἰς τὸν θάνατον τοῦ Κουτσοπετάλου, εἶσθε βουλευτὴς ἀπὸ τὰς 25 Αὐγούστου καὶ σεῖς ἐλάβατε γνῶσιν τῶν νομοσχεδίων.

§72Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἔλαβον γνῶσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§73Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐδιαβάσατε τὰς ἐρωτήσεις ποὺ ἔγιναν; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα ἐδῶ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ἀγορητὴς εἶναι ἀπὸ τὰς 15 Αὐγούστου βουλευτὴς καὶ δὲν μᾶς εἶπε τί ἔκαμε.

§74Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐλάβατε γνῶσιν, ὅτι ζητεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἰσαγάγῃ 8.000 τόννους βάμβακος;

§75Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἐλάβομεν γνῶσιν ὅλοι οἱ βουλευταὶ καὶ ἀμέσως ὅλοι ἐκάμαμεν τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δημοσιευμένον εἰς τὴν ἐφημερίδα «Μακεδονία».

§76Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἀπὸ τοῦ Μαΐου ποὺ ὑπεβλήθη τὸ νομοσχέδιον μέχρι τοῦ Αὐγούστου, τί ἔγινε;

§77Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εὐθὺς ὡς κατετέθη τὸ νομοσχέδιον διεμαρτυρήθησαν ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἀλλὰ καὶ ὅλοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ὑπάρχει τηλεγράφημα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ μάλιστα καὶ διαμαρτυρίαι ἀπὸ τὸν κ. Παπασπύρου.

§78Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Σᾶς ἀπαντᾶ...

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. ... (Θόρυβος, ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του, δὲν ἀκούεται)...

§80Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§81Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα.

§82Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶμαι εὐχαριστημένος, διότι μοῦ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις.

§83Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶσαι πεμπτοφαλαγγίτης.

§84Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Καὶ σὺ κομμουνιστής. Χαίρω πολύ, διότι μοῦ ἐδόθη αὐτὴ ἡ ἀπάντησις, ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διεμαρτυρήθη καὶ μὲ ἱκανοποιεῖ, διότι πρέπει νὰ μάθετε τὶ συμβαίνει καὶ διατὶ προεκάλεσα αὐτὴν τὴν συζήτησιν, διότι περιφέρονται ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτὸς οἱ διάφοροι ὀπαδοὶ Κομμάτων ἀνωμάλων, καί, δυστυχῶς, τὸ λέγω καὶ τῶν ἀγροτῶν ἐπισήμων καὶ ἀσήμων ἐκπροσώπων, οἱ ὁποῖοι κατηγοροῦν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὅτι δὲν ὡμίλησεν ἢ ἐσίγησεν. Καὶ χαίρω πολύ, διότι ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς ἀποκαλύπτεται, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Μπακατσέλου, τὴν ὁποίαν δὲν διαψεύδει ἡ Κυβέρνησις, ἀποδεικνύεται ὅτι τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων προέβη εἰς διαμαρτυρίας διὰ τὸ γενόμενον σφάλμα.

§85Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ αὐτὰ ποὺ εἴπατε πρὶν τί γίνονται;

§86Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἀφῆστε τα αὐτά, σᾶς ἠξεύρω καὶ μὲ ἠξεύρετε.

§87Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τῆς Βορείου Ἑλλάδος, παρέστησαν εἰς τὸ Συνέδριον καὶ διεμαρτυρήθησαν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σεῖς ἀπὸ 15 Αὐγούστου τί ἐκάματε; Αὐτὸ νὰ μᾶς εἴπητε.

§89Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἀνήκω εἰς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν πολλὰ πρόσωπα, εἶμαι εὐθὺς καὶ θὰ ἀπαντήσω διὰ τὸ τὶ ἔκαμα καὶ τὶ δὲν ἔκαμα. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, λοιπόν, διεμαρτυρήθη, ὅπως καὶ ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διεμαρτυρήθησαν. Εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ ἢ ὄχι; Καὶ ἐν τούτοις, ἐνῷ αὐτὰ ἐγένοντο ἐπισήμως, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλεγε τοῦτο, ἀλλὰ ὅτι ἐσίγησαν. Καί, ἐκτὸς αὐτοῦ, ὀπαδοὶ ἐπίσημοι ἢ ἀνεπίσημοι τοῦ Κόμματος τῶν Ἀγροτῶν, περιήρχοντο τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔλεγον...

§90Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§91Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Σεῖς εἶσθε ἐπίσημος. Περιήρχοντο, λοιπόν, τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔλεγον εἰς τοὺς ἀγρότας ὅτι ὅλος ὁ πολιτικὸς κόσμος συνήργησεν εἰς τὸ ἔγκλημα αὐτὸ εἰς τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν ἡ Κυβέρνησις.

§92Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ποῖος τὸ ἔλεγεν αὐτό;

§93Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θέλετε ὀνόματα; Ὁ κ. Μαράντης.

§94Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε αὐτὸν τὸν τόνον, διότι γίνονται ἀντεγκλήσεις. Ἐξακολουθήσατε τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ ὅποιος θέλει νὰ ὁμιλήσῃ, κατόπιν.

§95Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Καὶ ἔλεγα, λοιπόν, ὅτι ἐνῷ εἰσήχθησαν τρία νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων ἐπεδιώκετο ἡ εἰσαγωγὴ ὀκτὼ χιλιάδων τόννων βάμβακος, περιήρχοντο ἀνὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν οἱ Ἀγροτικοὶ καὶ ἔλεγον ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὰ ἀστικὰ — καὶ πρὸ παντὸς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων — ἀποδέχονται τὴν εἰσαγωγὴν αὐτήν. Εἰς δὲ τὸ Συνέδριον τῆς Λεβαδείας ἠσκεῖτο ἔλεγχος ὄχι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ ἔργον της, ἀλλὰ ἠκούοντο φωναὶ ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ ἀστικοῦ πολιτικοῦ κόσμου ὅτι ἦτο συνυπεύθυνος, ἐνῷ δὲν εἶναι, ὡς ἀποκαλύπτεται ἀπόψε. Καὶ ἐρωτῶ, ἀφοῦ αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὰ Κόμματα τὰ ἀστικὰ — δὲν ἐρωτῶ τὶ κάμνουν οἱ ἐκτὸς τῶν ἀστικῶν Κομμάτων κινούμενοι — ἐρωτῶ καὶ λέγω ὅτι καὶ τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν δὲν ἐπετρέπετο διὰ τῶν ρητόρων του ἐμφανιζόμενον εἰς τὰ διάφορα Συνέδρια νὰ κάμνῃ ἐπιθέσεις καθ’ ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς Χώρας, καθ’ ὅλου τοῦ ἀστικοῦ κόσμου τῆς Χώρας καὶ νὰ προσπαθῇ νὰ γεννᾷ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ μόνον Κόμμα ποὺ ἀσκεῖ ὀρθὴν ἀγροτικὴν πολιτικήν, εἶναι τὸ Κόμμα τῶν Ἀγροτῶν.

§96Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Τί ἐκάματε σεῖς, ὅταν εἴσαστε εἰς τὴν Ἀρχήν; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§97Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§98Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ κ. Καραγκιόζης καὶ ὁ κ. Τριανταφυλλίδης μᾶς προκαλοῦν, ἐπειδὴ διετέλεσα καὶ ἐγὼ ἕνα μικρὸν διάστημα Ὑπουργός, θέλω νὰ ἀπαντήσω...

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σημαίνει ὅτι ἐπειδὴ σᾶς προκαλοῦν πρέπει νὰ προκαλέσητε καὶ σεῖς.

§100Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα, διότι ἤμην Ὑπουργός.

§101Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§102Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σεῖς εἶσθε μόνον ἀγρότης, ἡμεῖς δὲν εἴμεθα;

§103Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Μάλιστα, μόνον ἡμεῖς εἴμεθα ἀγρόται.

§104Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ διετέλεσα ὀλίγον χρονικὸν διάστημα Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὀφείλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος τὰ ἑξῆς: Ὑπῆρξα Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐπὶ τριάκοντα ἡμέρας καὶ τὴν πέμπτην ἡμέραν τῆς Ὑπουργίας μου εἰσηγήθην νὰ ἐξαχθῇ βάμβαξ τοῦ ὁποίου ἡ ἐξαγωγὴ ἀπηγορεύετο μέχρι τότε. Ἐξεδόθη, λοιπόν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1083)5.10.1951 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαγωγὴ πέντε χιλιάδων τόννων βάμβακος καὶ ἀπεφασίσθη μάλιστα νὰ ἐξαχθῇ διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ. Ὁ κ. Καραγκιώζης, ὁ ὁποῖος διαμαρτύρεται, γνωρίζει πολὺ καλῶς ὅτι ἐξετελέσθη ἡ ἀπόφασις αὐτὴ καὶ ὡς Πρόεδρος τῆς ΚΥ-ΔΕΠ ἐπῆγε εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ διέθεσε τὸ ποσὸν αὐτὸ τοῦ βάμβακος. Αὐτὸ ἐκάμαμεν ἡμεῖς ὅταν εἴμεθα Κυβέρνησις.

§105Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐγὼ διαχωρίζω τὰς εὐθύνας μου, ἀπέναντι τῶν συμπολιτῶν μου. Τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων δὲν εἶναι κἂν ὑπεύθυνον διὰ τὸ ἐπιτελεσθὲν σφάλμα. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν ἐπίσης νὰ γνωρίζουν οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Κόμματος τῶν Ἀγροτῶν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ρίπτωνται τὰ βέλη κατ’ εὐθεῖαν κατὰ παντὸς ἀστικοῦ Κόμματος καὶ καθ’ ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὅπως ἔγινε εἰς τὸ Συνέδριον τῆς Λεβαδείας διὰ τῶν ἐκπροσώπων του. Διότι ἐνῷ αἱ εὐθῦναι εἶναι ἀπομεμονωμέναι εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως, ἰσχυρίζονται πράγματα ἀνυπόστατα, πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν συνέβησαν.

§106Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου σᾶς ἠρώτησε τί ἐκάματε σεῖς ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου καὶ ἐντεῦθεν, ἀφ’ ὅτου ἐξελέγητε βουλευτής, καὶ δὲν ἀπηντήσατε.

§107Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε, καὶ εἰς αὐτό, ἀλλὰ καὶ σεῖς ἀντὶ νὰ μὲ ἐρωτᾶτε αὐτὰ τὰ πράγματα, θὰ ἦτο καλύτερον νὰ ἐκάμνατε τὰς δεούσας ὑποδείξεις πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ νὰ τῆς συστήσητε νὰ λάβῃ τὰ πρέποντα μέτρα. Ἀλλ’ ἀφοῦ ἀνησυχεῖτε, θὰ σᾶς εἴπω τί ἔκαμα καὶ ἐγώ. Ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου καὶ μετέπειτα, ὁπότε ἤρχισεν ἡ φοβερὰ κρίσις καὶ αἱ διαμαρτυρίαι, ἤμην παράπλευρος εἰς τοὺς διαμαρτυρομένους καὶ ἐγετόπιζον τὴν εὐθύνην ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὄχι ἐπὶ ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Αὐτὸ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ὀφείλετε καὶ σεῖς νὰ δηλώσητε ἐὰν εἶναι ὑπεύθυνος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Ἀνήκω εἰς μίαν γραμμὴν ἐθνικὴν καὶ δὲν συνηθίζω νὰ μεταπηδῶ ἀπὸ Κόμματος εἰς Κόμμα, ὅπως ἔκαμαν ἄλλοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἢ καὶ νὰ κρύπτωμαι ὑπὸ τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν, διὰ νὰ ἁλιεύω ψήφους κομμουνιστικάς, παρουσιαζόμενος ὡς προστάτης των.

§108Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πταίει ὁ κ. Πλατῆς. Ἀφοῦ λάβω τὸν λόγον θὰ ἐξηγήσω διατί.

§109Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ γίνῃ διευκρίνισις, ὅτι τὴν εὐθύνην διὰ τὸ πλῆγμα τῶν βαμβακοπαραγωγῶν τὴν φέρει ἐξ ὁλοκλήρου ἡ Κυβέρνησις καὶ ὅτι εἰς τὸ σχεδιασθὲν ἐναντίον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἀνοσιούργημα, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ἀντέδρασε. Δὲν εἶμαι ὀξύς, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν συνηθίζω νὰ ψηφοθηρῶ, κρυπτόμενος ὑπὸ προσωπίδας διαφόρους. Ἀμύνομαι κατὰ μιᾶς καταστάσεως ἀπαραδέκτου δι’ ὅλα τὰ ἀστικὰ Κόμματα. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω νὰ μάχωμαι ἐπὶ πολλῶν πεδίων. Ἐπὶ ἑνὸς μόνον πεδίου μάχομαι καὶ μίαν σημαίαν ἔχω, τὴν ἐθνικήν. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ τὸ μάθουν καὶ οἱ ὀπαδοὶ τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, ὥστε νὰ μὴ ἰσχυρίζωνται ὅτι αὐτοὶ μόνον ἐνδιαφέρονται διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ ὅτι τὰ ἄλλα Κόμματα δὲν ἔχουν ἀγροτικὴν πολιτικήν. Καὶ τώρα, κύριοι βουλευταί, ἔρχομαι εἰς τὰ λάθη τῆς Κυβερνήσεως. Τρεῖς ἐπίλεκτοι Ὑπουργοὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁ κ. Θηβαῖος καὶ ὁ κ. Θεοτόκης, λέγουν εἰς τὴν ἔκθεσίν των τὴν προτασσομένην τοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετρέπετο ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ 8.000 τόννων βάμβακος, ὅτι ἡ ἐγχώριος βιομηχανία ἔχει ἀνάγκην 3.000 τόννων βάμβακος, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει καὶ τῶν γενομένων προπωλήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν ἐκτελεσθῆ. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, παρ’ ὅλον ὅτι ὁμολογοῦν ὅτι οἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας ἀπαιτοῦν 3.000 τόννους βάμβακος, ἐπιτρέπουν τὴν εἰσαγωγὴν 8.000 τόννων βάμβακος καὶ τοῦτο πρὸς δόξαν τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζουν. Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἐρωτήματος, κύριοι βουλευταί, ἀπάντησιν δὲν ἐλάβομεν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ποσοτήτων αὐτῶν ξενικοῦ βάμβακος, δὲν ἐζημιώθη κανείς. Καὶ ὅμως, ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, λέγει, ὅτι ἐκ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ἐζημιώθη ὁ δημόσιος προϋπολογισμὸς 15.800.000. Αὐτὸ δὲν εἶναι ζημία; Καὶ περαιτέρω, καθορίζει ὅτι ἐκ τῆς μὴ χρησιμοποιήσεως Ἑλληνικοῦ βάμβακος ὑπὸ τῶν βιομηχανιῶν, προκύπτει ζημία διὰ τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος 60 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, μὴ δυναμένη νὰ προσδιορισθῇ ἐπακριβῶς εἰς τὸ σύνολόν της. Πέραν, ὅμως, τούτου, ἡ εἰσαγωγὴ ξενικοῦ βάμβακος εἶχεν ὡς συνέπειαν, τὴν κάμψιν τῶν τιμῶν καὶ τὴν μὴ διάθεσιν μεγάλου μέρους τῆς παραγωγῆς, ἥτις εὑρίσκεται εἴτε εἰς χεῖρας παραγωγῶν, εἴτε εἰς χεῖρας ἐμπόρων, ἀνερχομένη εἰς 27.000 τόννους. Ἀποτέλεσμα ἑπομένως τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐκ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς ξενικοῦ βάμβακος, ἦτο νὰ καλυφθοῦν δῆθεν αἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας, ἀλλὰ νὰ παραμείνῃ ἀδιάθετος μία μεγάλη ποσότης τῆς παραγωγῆς, ἀνερχομένη εἰς 27.000 τόννους, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατεθῇ. Εἰς τὰς χεῖρας τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἔχομεν ἀδιάθετα τὰ βαμβάκια. Νὰ διατὶ ἐξεγείρονται οἱ βαμβακοπαραγωγοί, δὲν ἐξεγείρονται τυχαίως. Οὔτε ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ὅτι εἰσάγομεν τὸ βαμβάκι διὰ νὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας. Ἐνῷ αἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας ὑπερεκαλύφθησαν, ἐνῷ ἔχομεν ἀδιάθετον τὸ βαμβάκι τῶν παραγωγῶν, κάμνετε εἰσαγωγήν. Ἀλλὰ ἔχετε καὶ μίαν ἄλλην πολιτικήν, ἡ ὁποία σώζει τὴν κατάστασιν, ὅπως λέγετε, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ἔχετε τὴν πολιτικὴν ὅτι ηὐξήσατε τὴν βαμβακοπαραγωγήν. Καὶ ἐγὼ σᾶς λέγω ναί, τὴν ηὐξήσατε, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν μᾶς εἴπατε ποτέ, οὔτε ἠδυνήθητε νὰ μᾶς διαφωτίσητε, ὅτι αὐτὸ τὸ βαμβάκι, τὸ ὁποῖον παράγουν οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ τί θὰ γίνῃ; Ποῦ θὰ τὸ δώσητε, εἰς τὸ ἐσωτερικόν; Εἴπομεν τί συμβαίνει. Ἄλλωστε τὸ ἐσωτερικὸν 25.000 τόννους, λέγετε σεῖς ὁ ἴδιος ὅτι χρειάζεται διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Τὸ ἄλλο, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπερηφανεύεσθε, ὅτι ηὐξήσατε τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ἐφθάσατε εἰς 60.000 τόννους, τὸ ἄλλο, οἱ ἄλλοι 35.000 τόννοι ποῦ θὰ δοθοῦν; Εἶναι ἐξαγώγιμον, λέγει ἡ Κυβέρνησις. Μάλιστα, εἶναι ἐξαγώγιμον, ἀλλὰ ἐκάματε ποτὲ τὸν λογαριασμόν, νὰ μάθετε πόσον κοστίζει εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὸ βαμβάκι καὶ πόσον πωλεῖται εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Καὶ ἂν εἶναι δυνατόν, ἔστω καὶ μία ὀκᾶ νὰ ἐξαχθῇ ὅταν τὸ βαμβάκι φθάνῃ νὰ στοιχίζῃ 6 δραχ. μὲ ἀκριβεῖς λογαριασμούς, καὶ ἂν θέλετε νὰ τὸ λογαριάσητε μὲ τὴν ἐκμετάλλευσιν ποῦ γίνεται ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους, στοιχίζει 8 δρχ. Πῶς θὰ ἐξαχθῇ, ὅταν ὁ ἐξωτερικὸς βάμβαξ εἶναι εὐθηνότερος εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἐπιδιώκομεν, λοιπόν, νὰ μειώσωμεν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Πῶς θὰ μειώσητε τὸ κόστος ὅταν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπάρχουν γαῖαι εὐπορώτεραι; Δεύτερον, ἔχομεν τὸ μονοπώλιον λιπάσματος τὸ ὁποῖον ἔχει τιμὰς τριπλασίας καὶ τετραπλασίας ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔχετε πιστοδοτήσεις, ὅπως εἴπατε, ἀφθόνους. Σᾶς λέγω καὶ ἐγώ, τοιαύτας, ὥστε νὰ πηγαίνουν οἱ παραγωγοὶ εἰς τοὺς τοκογλύφους. Δὲν τοὺς ἐνισχύετε ὅσον πρέπει καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω ὅτι τὸ κόστος τοῦ ἐσωτερικοῦ βάμβακος δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ καλύψῃ τὴν τιμὴν τῶν ἐξόδων τῶν παραγωγῶν, νὰ τὸ πᾶμε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τί ὑπόσχεσις, λοιπόν, εἶναι αὐτή, ὅταν ἔχωμεν τὸν βάμβακα τὸν ἐγχώριον καὶ συναντᾷ τιμὴν τοιαύτην εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ συναγωνισθῇ; Καὶ ἔρχεται ἔπειτα τὸ ζήτημα τῆς βαμβακόπιττας, τὴν ὁποίαν εἰσαγάγετε ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Λέγετε ὅτι τὴν ἐφέρατε διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Δὲν εἶπεν κανεὶς νὰ μὴ κάμητε μίαν προσπάθειαν διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ἀλλὰ ἡ προσπάθεια πρέπει νὰ γίνεται διὰ τὴν κτηνοτροφίαν, ὄχι ἐπὶ βλάβῃ τῆς γεωργίας. Ἰδίως νὰ μαζεύετε τὸν βαμβακόσπορον, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε, ἀλλὰ ὄχι ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ μὲ ἀτέλειαν καὶ ἐκεῖνον εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, διότι τότε πλήττεται διττῶς ἡ παραγωγή, ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ βάμβακος καὶ τοῦ βαμβακοσπόρου. Διὰ νὰ ἴδητε, κύριε Ὑπουργέ, ἕως ποῦ ἔφθασε τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ βαμβακοσπόρου, θὰ σᾶς ἀναγνώσω κἄτι τι. Ὑπάρχει μία ἐφημερίς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία ἐκδίδεται εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀττικῆς, καὶ ἡ ἐφημερὶς αὐτὴ γράφει τὰ ἑξῆς, περὶ τοῦ τρόπου τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ βαμβακοσπόρου καὶ τῆς βαμβακόπιττας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀτελῶς: «Σοβαρὰ μέτρα προστασίας τῆς κτηνοτροφίας μας. Ἐξασφαλίζονται ἱκαναὶ ποσότητες βαμβακόπιττας. Τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ Ὑπουργοῦ κ. Ράλλη διὰ τὴν Ἀττικήν. Δραστήριαι ἐνέργειαι τῆς Ἑνώσεως.... (ἀναγινώσκει)....». Ἔχει σταλῆ ἔγγραφον διὰ νὰ εἰσαχθοῦν 30.000 τόννοι Καὶ ἀπαντᾷ τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν Ἕνωσιν Κτηνοτρόφων Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐγγράφου του, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰσαχθῇ βαμβακόπιττα διὰ τὴν κτηνοτροφίαν. Ἐπίσης καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Ἐπίσης τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ τέλος, ἀφοῦ ἀνατρέχουν τὰ ἔγγραφα εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχει μέριμνα νὰ εἰσαχθοῦν 30.000 τόννοι βαμβακόπιττας καὶ βαμβακοσπόρου, ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀκούσατε τὸν ἐπίλογον, κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ κρίνητε κατὰ τίνα τρόπον γίνονται αἱ εἰσαγωγαί: «Τὸ θέμα τοῦτο ὡς ἐκ τῆς σοβαρότητός του, ἔτυχε τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων κ. Ράλλη. Ὁ κ. Ὑπουργός, συνδεδεμένος δι’ ἀρρήκτων δεσμῶν..... (ἀναγινώσκει)...Γ....». Καὶ διὰ νὰ ἴδητε πόσον ὡραῖα τὰ λέγει αὐτά, πάρετε μίαν ἐπιστολὴν τὴν ὁποίαν μοῦ ἔδωσεν ὁ Πρόεδρος Συνεταιρισμῶν Λεβαδείας, τὴν ὁποίαν ἀπέστειλε ὁ Πρόεδρος τῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν λέγει ἐν τέλει: «Ἄν θέλετε βαμβακόσπορον ἔχομεν εὐθηνὸν εἰς τὴν Λεβάδειαν». Τί ἔκαμα ἐγώ, εἶπεν ὁ κ. Παπασπύρου. Ἔκαμα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὤφειλον νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ μάθῃ ἡ Βουλὴ τὶ γίνεται καὶ τὶ πρέπει νὰ γίνεται. Καὶ λέγει, λοιπόν, ἡ Ἀττικὴ καὶ Μεγαρίς, ἐλᾶτε σεῖς οἱ Λεβαδῖτες, ἐδῶ πουλᾶμε κρασί, δὲν ἔχομεν βαμβακόσπορον καὶ βαμβακόπιτταν. Τὰ ὁποῖα, ὅμως, μερίμνῃ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ἔχομεν καὶ πωλοῦμεν εἰς σᾶς τοὺς ἐκ Λεβαδείας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρὸν καὶ φοβερὸν διὰ σᾶς εἶναι ἄλλο, ὅτι εἶσθε ὑπεύθυνοι. Τί τὸ θέλετε, τί εἶπον ἐγὼ καὶ τί εἶπεν ὁ κ. Παπασπύρου, τώρα νὰ μᾶς εἴπητε τί ἐκάματε σεῖς. Νὰ μᾶς εἴπητε σεῖς τί ἐκάματε καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα. Σεῖς ἀπεκαλέσατε καὶ τὰ ἔργα τοῦ Κηφισοῦ, κύριε συνάδελφε, δοσιλόγους..... Αὐταὶ εἶναι λέξεις ἰδικαί σας. Αὐτά, λοιπόν, εἶναι τὰ μέτρα τὰ κυβερνητικὰ τὰ ὁποῖα σεῖς ἀποδέχεσθε καὶ εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀπομονωθῆτε, διότι δὲν ἔχετε μόνον τὴν εὐθύνην τῆς δόξης τῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖτε εἰς βάρος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Δὲν δύνασθε νὰ μετατοπίσητε τὴν εὐθύνην εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνεύθυνοι. Καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ προκαλέσωμεν τὴν σημερινὴν συζήτησιν, διὰ νὰ ριφθῇ ἀπόλυτον φῶς εἰς τὸ σκότος, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήσατε δι’ ὅσων λέγετε. Ἔχετε πλήρη τὴν εὐθύνην τῆς κακῆς πολιτικῆς σας. Εἰς δὲ τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς συνιστῶ νὰ προσέχουν εἰς τὸ μέλλον διὰ νὰ μὴ παθαίνουν αὐτὰ ποὺ παθαίνουν. Παρακαλῶ δὲ τοὺς κυρίους ἀντιπροσώπους τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, νὰ μὴ περιφέρωνται ἀπὸ χωρίου εἰς χωρίον, καὶ ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν καὶ νὰ λέγουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους των ὅτι ὅλα τὰ Κόμματα τὰ ἀστικὰ εἶναι ἐχθρικὰ πρὸς τὸ Κράτος τὸ ἀστικόν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Παπασπύρου.

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ εἴπω, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§113Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐρχόμεθα 4 ἑβδομάδας ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην, διὰ νὰ εἴπωμεν πέντε λέξεις καὶ δὲν ἠμποροῦμεν. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§114Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀμυνθῶμεν;

§115Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ἔχετε δικαίωμα, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ ὑπάρχει μία σειρὰ ὁμιλητῶν.

§116Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ παράσχω μίαν διευκρίνισιν καὶ μίαν ἐξήγησιν, διότι ἡ ἐπερώτησις κατὰ τὸ ἀρχικόν της τμῆμα ἐστράφη ἐναντίον τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἰδιαιτέρως ἐναντίον τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, κατὰ τοῦ προσώπου μου διότι, διετυπώθη ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ἀπὸ τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος, ἡ αἰτίασις ὅτι ὑπεβλήθησαν διαδοχικὰ τρία νομοσχέδια εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐσίγησε. Πρέπει νὰ παράσχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὰ νομοσχέδια αὐτά, τὰ ὁποῖα διαδοχικὰ κατετέθησαν ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου μέχρι καὶ τῆς 1ης Ὀκτωβρίου 1957, δὲν ἦλθον πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, διότι κατετέθη τὸ πρῶτον τὸν μῆνα Ἰούνιον, ἀπεσύρθη, κατετέθη τὸ ἄλλο εἰς τὰς 31 Ἰουλίου, ἀπεσύρθη καὶ κατετέθη τὸ ἄλλο τὴν 1.10.1957, ἀλλὰ τὴν 10ην Ὀκτωβρίου ἐσταμάτησαν αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον δὲν ἦλθε πρὸς συζήτησιν. Ταῦτα ἐπὶ τῶν τριῶν νομοσχεδίων. Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος ἔσπευσα νὰ καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν 15ην Ὀκτωβρίου τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία συνεζητήθη προχθές. Προηγήθη ὅμως, κἄτι τι ἄλλο. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ξενοδοχειάρης, Ἡλιοῦ, Παπασπύρου καὶ ὁ μακαρίτης Κουτσοπέταλος, ἁπλῶς ὅταν ἐψιθυρίζετο τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1956, πρὶν γίνῃ κατάθεσις νομοσχεδίων, κατετέθη σχετικὴ ἐρώτησις καὶ ἐζητήσαμεν διευκρινίσεις εἰς τὴν Βουλήν. Πέραν αὐτοῦ μὲ συνεχεῖς ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις, μὲ δημοσιεύματα, δὲν ἐκάμαμεν τίποτε ἄλλο μέχρι τοῦ σημείου νὰ λέγουν οἱ κύριοι συνάδελφοι ὅτι ἐδῶ δὲν ἀκοῦμε παρὰ μόνον Κωπαΐδα καὶ βαμβάκι. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀντίληψις. Πέραν αὐτοῦ, ἔγινε διάβημα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Συντονισμοῦ καὶ μετέσχον ἐκτὸς τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ οἱ συνάδελφοι κ. κ. Βουρδουμπᾶς καὶ Κονίτσας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται αἰτιάσεις καὶ νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ πληροφορηθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ποῖοι συνετέλεσαν νὰ ἐπανέλθῃ ὁ δασμός, μέχρι τοῦ σημείου ποὺ ὁ κ. Παπανδρέου εἶπεν ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτό, «ὅταν κατορθώσωμεν νὰ ἐπανέλθῃ ὁ δασμός, ὅτι ἐκφράζω τὴν μεγάλην μου ἱκανοποίησιν διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐχειρίσθη τὸ θέμα». Χάρις εἰς τὸν θάνατον τοῦ ἀειμνήστου Κουτσοπετάλου εὑρίσκεται ἐδῶ ὁ κ. Κίνιας, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω ἀπὸ τῆς 15ης Δεκεμβρίου, ποὺ συνέπεσε, χάρις εἰς τὴν ἀνοχὴν τοῦ τότε Ἀντιπροέδρου, τοῦ κ. Πλατῆ, νὰ ρυθμίσῃ τὰ καθ’ ἑαυτόν, θὰ ἤθελον νὰ μάθω ἀπὸ τῆς 15ης Δεκεμβρίου τὶ ἔγινε μέχρι τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεώς μου.

§117Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατόν, πρέπει νὰ ἀπαντήσω τί ἔκαμα ἐγώ. Εἶπον, κύριοι βουλευταί, ὅτι προεκάλεσα τὴν συζήτησιν αὐτὴν διὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι τῆς πολιτικῆς τῆς ἀσκηθείσης. Ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος κ. βουλευτής, μὲ γνωρίζει καλῶς καὶ τὸν γνωρίζω καλῶς.

§118Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀφήσατε αὐτά, κύριε συνάδελφε.

§119Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Πρέπει δὲ νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἐγὼ δὲν κάμνω δηλώσεις ὑπόπτους, εἰς φύλλα ὕποπτα. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§121Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι βουλευταί, ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ δύναται καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἀποτελέσῃ μίαν ἡμέραν ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα ἐξαγώγιμα Ἑλληνικὰ προϊόντα. Ἐπειδὴ δὲ ἠμπορεῖ νὰ ἀντικαταστήσῃ ἄλλας μὴ ἀποδοτικὰς καλλιεργείας, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν παραγωγῶν καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν μας. Ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἐν Ἑλλάδι τὰ 1935–1938 ἀνήρχετο, κατὰ μέσον ὅρον, ἐτησίως εἰς 15.000 τόννους. Τὸ 1949 ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ὅριον αὐτὸ τῶν 15.000 τόννων. Τὸ 1950 ἡ παραγωγὴ ἀνῆλθεν εἰς 26.000 τόννους. Τὸ 1951 εἰς 29.000 τόννους Τὸ 1952 εἰς 24.000 τόννους. Τὸ 1953 εἰς 32.000 τόννους. Τὸ 1954 εἰς 41.000 τόννους. Τὸ 1955 εἰς 60.000 τόννους Τὸ 1956 εἰς 51.000 τόννους καὶ τὸ 1957 εἰς 58.000 τόννους. Αἱ ἐξαγωγαὶ τοῦ βάμβακος εἶναι αἱ ἀκόλουθοι: Τὸ 1951 εἰς 4.200 τόννους. Τὸ 1952 εἰς 5.497 τόννους. Τὸ 1953 εἰς 6.380 τόννους. Τὸ 1954 εἰς 8.874 τόννους. Τὸ 1955 εἰς 27.461 τόννους. Τὸ 1956 εἰς 40.703 τόννους καὶ τὸ 1957, μέχρι σήμερον, εἰς 17.575 τόννους. Ἡ παγκόσμιος παραγωγὴ κατὰ τὸ 1956 ἀνῆλθεν εἰς 9.618.000 τόννους. Ἡ δὲ παγκόσμιος κατανάλωσις βάμβακος κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα ἀνῆλθεν εἰς 9.500.000 τόννους. Ἡ μελέτη τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς καὶ τὰ συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ἀπὸ τὴν πορείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος, μέχρι σήμερον, πείθουν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ δύναται ἀσφαλῶς νὰ ἀποκτήσῃ σημαντικὴν θέσιν εἰς τὴν παγκόσμιον κατανάλωσιν τοῦ βάμβακος. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, ἐν συνεχείᾳ, εἰς ποίας χώρας ἐξηγάγομεν κατὰ τὸ 1957. Θὰ ἴδητε, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ εἰς τὰ τρία τελευταῖα ἔτη, ποὺ κυρίως ἦτο σοβαρῶς ἐξαγώγιμος ὡς ποσότης, διετέθη εἰς μεγάλον ἀριθμὸν ἀγορῶν τοῦ κόσμου. Ἡ Ἰαπωνία ἐπῆρε τὸ 1957 1.550 τόννους, ἡ Ἱσπανία 840 τόννους, ἡ Βουλγαρία 1.000 τόννους, ἡ Γιουγκοσλαβία 2.500 τόννους, ἡ Γαλλία 3.500 τόννους, ἡ Ὁλλανδία 200 τόννους, ἡ Οὐγγαρία 750 τόννους, ἡ Δυτικὴ Γερμανία 750 τόννους, ἡ Ἀγγλία 800 τόννους, ἡ Ἰταλία 400 τόννους, τὸ Βέλγιον 400 τόννους, τὸ Ἰσραὴλ 900 τόννους. Ἐκ τῆς ἁπλῆς στατιστικῆς καὶ τῆς ἀντιπαραθέσεως τῶν χωρῶν αὐτῶν, προκύπτει τὸ ἑξῆς γεγονός: Ὅτι καὶ εἰς τὰ ὀλίγα αὐτὰ ἔτη, κατώρθωσεν ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ εἰσαχθῇ, ἔστω καὶ εἰς μικρὰς ποσότητας, εἰς πολλὰς καταναλωτρίας χώρας. Συνεπῶς μὲ τὸ δεδομένον, ὅτι ἡ παγκοσμία κατανάλωσις εἶναι 9.500 ἑκατομμύρια, καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ εἶναι καλῆς ποιότητος, ὡς καὶ τὸ ὅτι εἰς τὰ ὀλίγια ἔτη ἐδοκιμάσθη ἐπιτυχῶς εἰς πολλὰς ἀγορὰς πείθουν, ὅτι μὲ μικρὰν προσπάθειαν δυνάμεθα νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας. Διότι, εἰς τὰ 9.500 ἑκατομμύρια τόννους εἶναι εὐκολώτατον, ἂν ὀλίγον προσέξωμεν, νὰ πολλαπλασιάσωμεν τὰς ἐξαγωγάς. Μόνον ἡ Δυτικὴ Γερμανία εἰσάγει 220.000 τόννους ἐτησίως καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μόνον 400. Ποῖα εἶναι τὰ βασικὰ μέτρα ἐπὶ τοῦ βάμβακος; Τὰ βασικὰ μέτρα ἐπὶ τοῦ βάμβακος τὰ κατανέμω εἰς δύο κατηγορίας. Πρῶτον, εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς παραγωγῆς καί, δεύτερον, εἰς τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβάλουν διεθνῶς τὸν βάμβακα ὡς ἐξαγώγιμον προϊόν. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος, δηλαδὴ τῆς ἐνισχύσεως τῆς παραγωγῆς, ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ὡς τὸ ἀπέδειξε δι’ ἀριθμῶν, ἔλαβε μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον ληφθῆ προηγουμένως, καὶ ἰδού: Τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ κατ’ ὀκᾶν τὸ 1951 ἦσαν 4 δραχμαί, τὸ 1955 18 δραχμαὶ καὶ τὸ 1957 18 δραχμαί. Ἐνεκρίθησαν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς πιστώσεις διὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ: Τὸ 1951 38.500 ἑκατομμύρια, τὸ 1955, 162 ἑκατομμύρια, τὸ δὲ 1957 διὰ μὲν τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ ἀπεριόριστον ποσόν, διὰ δὲ τὸ σύσπορον 100 ἑκατομμύρια εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§122Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν ἔχουν ἀξίαν τὰ στοιχεῖα.

§123Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἔχουν τὴν ἑξῆς σημασίαν, τὰ στοιχεῖα: Ὅτι τὸ 1950 δὲν εἶχε ληφθῆ οὐδεμία πρόνοια διὰ τὸ βαμβάκι, ὅτι τὸ 1951 ἐλήφθησαν ἐλάχιστα μέτρα καὶ τὸ 1955–57 ἀποδεικνύει ὅτι τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, λαμβάνει σοβαρῶς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Ἡ χρηματοδότησις τῆς Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἦτο τὸ 1951 38.800, τὸ 1953, 63, τὸ 1957, 70 ἑκατομμύρια ἄνευ ὑποχρεώσεως διὰ τὸ 1957 τῆς προσκομίσεως ἐγγυήσεως ὅτι ἐξησφάλισεν ἀγοράν.

§124Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Διὰ τὸ 1957 εἶναι ὀλίγα.

§125Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, διότι τὸ 1951, ὅπου ἦτο 38.800, ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ προσκομίζῃ βεβαιώσεις πωλήσεως. Ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου τὸ 1951 μηδέν. Τὸ 1957, 16 κατὰ κιλὸν καὶ διὰ πρώτην φορὰν ἐνέκρινεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις προχρηματοδότησιν 40% ἐπὶ τῶν πραγματοποιηθεισῶν ἐξαγωγῶν. Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐπιβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ σοβαρώτερον, διότι αὐτὸ θὰ συντελοῦσεν ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, διότι θὰ ὠθοῦσε τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὸ νὰ αὐξήσουν τὴν παραγωγήν, πλὴν τῆς αὐξήσεως τῆς χρηματοδοτήσεως, ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε καὶ καταβάλλει προσπαθείας, ὥστε νὰ ἐξαγάγῃ καὶ Ἑλληνικὸν βάμβακα εἰς τὴν ξένην ἀγοράν. Σᾶς ἀνέφερον ἓν σημερινὸν παράδειγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐγένετο σύσκεψις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε οὐσιαστικὰς προσπαθείας διὰ τὴν ἐξαγωγὴν βάμβακος εἰς τὴν ξένην ἀγοράν. Ὡς σᾶς ἀνέφερον, ἡ κατανάλωσις εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγορὰν εἶναι 220.000 τόννοι. Ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ οὐσιαστικῶς ἦτο ἄγνωστος, διότι μόνον 400 τόννοι εἰσήχθησαν ἐφέτος καὶ προηγουμένως δὲν εἰσήγετο καθόλου βάμβαξ. Ἐδώσαμεν ἐντολὴν εἰς τὸν Ἐμπορικὸν Σύμβουλον κ. Τσιμικάλην, νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς βιομηχάνους τοὺς Γερμανούς. Πρὸ ἡμερῶν ἀφίχθη εἰδικός, ὁ ὁποῖος ἐπεσκέφθη τὰς περιοχὰς τῆς παραγωγῆς βάμβακος. Σήμερον ἐκαλέσαμεν τὴν Κ.Υ.Δ.Ε.Π., εἰς τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν ἐντολὴν νὰ ἀποστείλῃ 60 τόννους βάμβακος εἰς τὴν Γερμανίαν μὲ ἐπιβάρυνσιν εἰς τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος, νὰ διαθέσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ποσότητας εἰς τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν, διὰ νὰ δοκιμάσῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἀγοράσῃ, διότι εἴμεθα βέβαιοι ὅτι, ὅπως εἶπεν ὁ εἰδικός, ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ, ἂν εἶχε διεθνῆ τιμήν, ἀναμφισβητήτως θὰ κατακτοῦσε τὴν Γερμανικὴν ἀγοράν. Συνεπῶς, μόνον ἡ Γερμανικὴ ἀγορά, μὲ τοὺς 220.000 τόννους, εἶναι ἱκανὴ νὰ πολλαπλασιάσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακός μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ἐπίμαχον θέμα, τὸ θέμα τοῦ δασμοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσε καὶ τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπερωτήσεως καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ τὸ σοβαρώτερον θέμα διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τοῦ βάμβακος. Τὸ θέμα τοῦ βάμβακος εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι, ὅταν διὰ πρώτην φορὰν ἤκουσα ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ βάμβακος ἐξανέστην. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι πᾶς μὴ γνωρίζων τὰς συνθήκας τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, τὸν τρόπον τῆς διαμορφώσεως τοῦ βάμβακος εἰς τὴν ξένην ἀγορὰν καὶ αὐτὸς θὰ ἐξανίστατο. Καὶ ὅμως, ἡ πραγματικότης εἶναι ἐντελῶς διάφορος. Τὸ θέμα τοῦ δασμοῦ εἶναι τελείως ἀποφασιστικόν, διότι ὁ βάμβαξ παρουσιάζει τὴν ἑξῆς ἰδιομορφίαν ἔναντι τῶν λοιπῶν ἐξαγωγίμων, ὡς π. χ. ὁ καπνός, καὶ ὁ καπνὸς εἶναι ἐξαγώγιμον προϊόν, ἀλλ’ εἰς τὸν καπνὸν ἔχομεν σαφῆ διαχωρισμόν, καπνὸν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ καπνὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Τὸν καπνό, τὸν Ἑλληνικόν, τὸν ἀγοράζουν αἱ ξέναι ἀγοραί, διότι τὸν ἔχουν ἀνάγκην διὰ πρόσμιξιν. Εἶναι ἀπαραίτητος καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ τὸν ἀγοράζουν. Εἰς τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα δὲν συμβαίνει αὐτό. Ὑπάρχουν διακρίσεις διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν βιομηχανιῶν, ἀλλ’ ὁ βάμβαξ τῶν αὐτῶν κατηγοριῶν εἶναι ὁ ἴδιος διὰ τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἀνέφερον, ὅτι ἡ παραγωγὴ εἶναι 9.600.000 καὶ ἡ κατανάλωσις 1.500.000. Συνεπῶς διὰ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὁ ἄγνωστος Ἑλληνικὸς βάμβαξ δὲν ἔπαιξε κανένα ρόλον, οὔτε ἦσαν ὑποχρεωμένοι οἱ ξένοι νὰ τὸν ἀγοράσουν. Εἶναι, συνεπῶς, συμφέρον τῆς Ἑλλάδος τὸν βάμβακα ἀφοῦ τὸν κατατάξῃ, ἀφοῦ τὸν προπαρασκευάσῃ, νὰ τὸν ἐμφανίσῃ εἰς τὸ διεθνὲς προσκήνιον. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀγορὰ τοῦ βάμβακος δὲν γίνεται ὅπως εἰς τὰ ἄλλα προϊόντα. Ὁ βάμβαξ ἀγοράζεται χρηματιστηριακῶς. Καὶ ἕνα πολλοστημόριον τοῦ σὲντς ἐὰν παίξῃ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ἡ ἀγορὰ τοῦ βάμβακος γίνεται ἐκεῖ ὅπου εἶναι συμφερωτέρα. Τί σημασίαν ἔχει, κύριοι βουλευταί, ὁ δασμός; Θὰ ἠμποροῦσα νὰ φέρω τὸ ἑξῆς ἐπιχείρημα: Ὅτι τὸ 1955 καὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἔτους 1956 εἰς τὴν Ἑλλάδα ἴσχυε καθεστὼς ἐλευθερίας, ἀδασμολογήτου εἰσαγωγῆς βάμβακος. Καὶ ἐνῷ ἴσχυε τὸ καθεστὼς αὐτὸ αἱ ἐξαγωγαὶ δὲν παρημποδίσθησαν. Μόνον τὸ γεγονὸς ὅτι αὐτὸ θὰ ἠμποροῦσα νὰ φέρω ὡς ἐπιχείρημα καὶ νὰ εἴπω, ὅτι ἀφοῦ τὸ 1955–56 ἴσχυε τὸ καθεστὼς αὐτό, εἰς τί παρημποδίσθη ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ κατακτήσῃ τὰς ξένας ἀγοράς; Δὲν θὰ ἀρκεσθῶ, ὅμως, εἰς αὐτό, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀναπτύξω τὰς σκέψεις μου. Ἐὰν ἔχωμεν τὸν δασμόν, τότε ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακουργία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ πάρῃ μόνον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακοβιομηχανία εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ πάρῃ μόνον ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὸ πρῶτον χρονικὸν διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον ἀρχίζει νὰ διαμορφοῦνται ἡ ἀγορὰ τοῦ βάμβακος διεθνῶς, δημιουργεῖται μία διαταραχή. Ἡ ἁπλῆ διαταραχὴ εἰς τὴν τιμὴν τοῦ βάμβακος κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα καθ’ ὃ διαμορφοῦται κυρίως ἡ ἀγορὰ διεθνῶς, ἔχει ἄμεσον συνέπειαν ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ νὰ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοῦ βάμβακος. Καὶ τί γίνεται τότε; Μεταβάλλονται οἱ παραγωγοί μας εἰς ἀποθηκαρίους τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Διότι, θὰ πρέπει σιγὰ–σιγὰ νὰ ἀγοράζουν οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι βαμβάκι Ἑλληνικὸν καὶ ὅταν δημιουργῆται ἢ κανένα Σουὲζ ἢ ἄλλο τι γεγονός, νὰ φεύγῃ Ἑλληνικὸν βαμβάκι. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ θὰ ἦτο σφάλμα τεράστιον. Συμφέρον τῶν παραγωγῶν εἶναι νὰ βγῇ τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ νὰ αὐξηθῇ πολλαπλασίως. Ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἴσχυε τὸ 1955–56, εἶναι σφάλμα νὰ νομίζετε, ὅτι τὸ χρονικὸν ἐκεῖνο διάστημα ἡ Ἑλληνικὴ βαμβακοβιομηχανία θὰ βγῇ νὰ ἀγοράσῃ βαμβάκι ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ ἀφήσῃ τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι. Διότι, τοῦτο δὲν συνέβη τὸ 1955 καὶ τὸ 1956. Καὶ δὲν θὰ δύναται νὰ συμβῇ, διότι ὅταν διαμορφοῦται ἡ ἀγορὰ βάμβακος κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τοῦ κόσμου συνεπῶς καὶ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἀγοράζουν εἰς διεθνεῖς τιμάς, συμφέρον τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας εἶναι νὰ ἀγοράσῃ τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι ἀμέσως, διότι τὸ ὁμοειδὲς βαμβάκι πάσης ἄλλης χώρας θὰ ἔχῃ τὴν διεθνῆ τιμήν, πλέον ναύλων. Συνεπῶς συμφέρον τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας εἶναι νὰ ἀγοράσῃ Ἑλληνικὸν βαμβάκι. Ὅταν, λοιπόν, διαμορφώνεται ἡ κατάστασις αὐτή, δὲν δημιουργοῦνται δυσμενεῖς συνθῆκαι διὰ τὸ βαμβάκι, διότι καὶ ὁ Ἕλλην βιομήχανος θὰ ἀγοράσῃ Ἑλληνικὸν βαμβάκι. Συμφωνῶ εἰς τὸ ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι. Ὅτι δὲν πρέπει εἰς τὴν βιομηχανίαν νὰ δίδωνται διευκολύνσεις τοιαῦται, ὥστε νὰ ὠθοῦν τοὺς βιομηχάνους εἰς τὴν ἀγορὰν ξένου βάμβακος. Ἀντιθέτως, νὰ δίδωνται διευκολύνσεις εἰς ὅλους, ὥστε νὰ διευκολύνεται ἡ ἀγορὰ καὶ ἡ ἀπορρόφησις τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Συμφωνῶ, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνωνται μέτρα, ὥστε ὁ βαμβακοπαραγωγός, ὅταν διαμορφοῦνται αἱ τιμαί, νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἀντιστάσεως, ὥστε νὰ μὴ κάμπτεται κάτω τῶν διεθνῶν τιμῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐξασφαλίζουν τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ βάμβακος. Αἱ δύο αὐταὶ προϋποθέσεις εἶναι βασικαί, δηλαδὴ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ κατὰ τὸ χρονικὸν ἐκεῖνο διάστημα καὶ παροχὴ διευκολύνσεων, διὰ τὴν ἀγορὰν Ἑλληνικοῦ βάμβακος.

§126Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἀναμφισβητήτως, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἔτσι ὅπως τὰ λέτε. Ἀλλ’ ὅταν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ εἶναι πρὸς τὰ κάτω, ὅπως ἐφέτος, καὶ ἔχωμεν τιμὰς ἐσωτερικοῦ ηὐξημένας, μὲ τὴν ἐπιπρόσθετον ἐπιβάρυνσιν τῆς καταναλώσεως, δὲν θὰ γίνῃ προσπάθεια νὰ εἰσαχθῇ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβαξ διὰ νὰ πέσουν αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀφ’ ὅσον ἐπ’ αὐτῶν τῶν τιμῶν ἔχει διαμορφωθῆ ἡ κατανάλωσις; Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι τὰ πράγματα ἔχουν οὕτω ἐὰν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἴσαι. Ἀλλ’ ἐὰν κοστίζῃ τὸ βαμβάκι πέραν τῆς τιμῆς τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ τί θὰ γίνῃ;

§127Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἢ θὰ καθορίσητε μίαν βασικὴν πολιτικὴν ἐπὶ ἑνὸς προϊόντος καὶ θὰ εἴπητε, ὅτι τὸ προϊὸν αὐτὸ εἶναι ἐξαγώγιμον, ἢ θὰ εἴπητε, ὅτι δὲν ἀκολουθῶ γραμμήν, δὲν ἀκολουθῶ πολιτικὴν συγκεκριμένην, ἀλλ’ ἀναλόγως τῶν περιστάσεων κάμνω, ὅ,τι θέλω. Ἢ θὰ εἴπητε εὐθέως, πριμοδότησις. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις, τὰ πράγματα εἶναι καθαρά. Καὶ ἡ γραμμὴ ἡ κυβερνητικὴ εἶναι ἡ ὀρθολογιστικὴ γραμμὴ τῆς ἐξαγωγῆς.

§128Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρῆτε, κύριε Ὑπουργέ. Βεβαίως δὲν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξω τὴν πριμοδότησιν βάμβακος. Καὶ εἰς τὰ ὅρια μιᾶς διακοπῆς δὲν θὰ ἤθελα νὰ κάμω καὶ κριτικὴν τῶν ἀπόψεών σας. Θὰ ἤθελα μόνον τοῦτο νὰ εἴπω: Νομίζετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προμηθεύεται ὁ Ἕλλην βιομήχανος ἐγχώριον προϊόν, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ χρῆμα ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἀκριβόν, ὑπάρχει δὲ ἡ δυνατότης οἱ προμηθευταὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ τοῦ παρέχουν τὸ βαμβάκι μὲ οὐσιαστικὰς εὐκολίας πληρωμῆς; Ἑπομένως εἶναι ἕνας πρόσθετος λόγος τὸ ξένο βαμβάκι νὰ συναγωνίζεται τὸ ἐγχώριον, εἶναι ἕνας λόγος ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν ὥστε νὰ ζητῆται τὸ βαμβάκι τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν.

§129Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀναμφισβητήτως εἶναι συνδεδεμένη μὲ δύο βασικὰς γραμμάς. Πρῶτον, ὅτι πρέπει νὰ ἐνισχύεται ὁ παραγωγὸς κατὰ τὸ διάστημα τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν, ὥστε νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἀντιστάσεως καὶ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐπιτυγχάνῃ τὴν διεθνῆ τιμήν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κατορθοῦται διὰ τῶν δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ καί, γενικῶς, τῶν δανείων καὶ δεύτερον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παρέχωνται εὐχέρειαι εἰς τοὺς βιομηχάνους, ὥστε νὰ προτιμοῦν τὸ ξένον βαμβάκι, ἔναντι τοῦ Ἑλληνικοῦ. Ἀντιθέτως, ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ ἔχῃ εὐχέρειαν τοιαύτην ὥστε νὰ προτιμᾷ τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι.

§130Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὶς εὐχέρειες δὲν τὶς δίδει ἡ Κυβέρνησις.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς οὐδένα διέκοψε. Παρακαλῶ νὰ μὴ τὸν διακόψῃ κανείς.

§132Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Τζαννετάκης δὲν εὐσταθεῖ, διότι καὶ αἱ εἰσαγωγαὶ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν γίνονται ἀνεξελέγκτως. Δηλαδὴ θὰ πρέπει νὰ ἀνοίξῃ πίστωσιν ὁ εἰσαγωγεύς κ.λ.π. Δέν δικαιοῦται νά εἰσαγάγῃ οἱοσδήποτε βιομήχανος καί ἐάν τοῦ προσφέρουν οἱ εἰσαγωγεῖς, τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄνευ συναλλαγματικῶν διατυπώσεων.

§133Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Οἱ προμηθευταί τοῦ ἐξωτερικοῦ καί διά τόν βάμβακα καί διά τά ἄλλα προϊόντα παρέχουν οὐσιώδεις εὐκολίας εἰς τήν ἐξόφλησιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§134Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Γνωρίζετε καλῶς, κύριε Τζαννετάκη, ὅτι ὑπάρχει Ἐπιτροπή ἡ ὁποία ρυθμίζει τάς διευκολύνσεις αὐτάς καί ἔχει κἄθε εὐχέρειαν νά ἀσκήσῃ τήν πολιτικήν αὐτήν. Λοιπόν, ἐκ τῶν ἀνωτέρω, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἐξάγεται τό ἀσφαλές συμπέρασμα ὅτι δέν εἶναι ἡ ἄρσις τοῦ δασμοῦ ἐκεῖνο τό γεγονός τό ὁποῖον καταστρέφει τόν Ἑλληνικόν βάμβακα. Ἀντιθέτως ἐξάγεται ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν τό ἀσφαλές συμπέρασμα ὅτι ἄνευ τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ καί τῆς προβολῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τό διεθνές προσκήνιον καί εἰς τήν διεθνῆ βαμβακαγοράν, δέν θά ἠμπορέσῃ ὁ Ἑλληνικός βάμβαξ νά ἀναπτυχθῇ. Ἀλλά καί πέραν τούτου, κύριοι βουλευταί, δέν ἠμπορεῖτε νά ἀγνοήσητε καί ἕνα ἄλλον παράγοντα, τόν παράγοντα ὅτι καί ἡ Ἑλληνική βιομηχανία, ὡς βιομηχανία, εὑρίσκεται εἰς διαρκῆ συναγωνισμόν, πολύ δέ περισσότερον σήμερον, πού εὑρισκόμεθα ἐν ὄψει τῆς κοινῆς ἀγορᾶς, ὁπότε πρέπει κἄθε βιομηχανία νά ἔχῃ τήν δυνατότητα νά συναγωνίζεται τάς ὁμοειδεῖς ξένας βιομηχανίας. Δέν εἶναι δυνατόν, συνεπῶς, ὅλαι αἱ βιομηχανίαι τοῦ κόσμου, πάσης ἀποχρώσεως, καί πάσης περιοχῆς, νά ἔχουν τήν δυνατότητα νά ἀγοράζουν τόν βάμβακα μέ τάς διεθνεῖς τιμάς καί μόνον ἡ Ἑλληνική βιομηχανία νά ἀποκλείεται ἀπό αὐτάς. Καί ἐάν μέν τό μέτρον αὐτό ἐπρόκειτο νά σώσῃ τούς βαμβακοπαραγωγούς, καί τήν βαμβακοπαραγωγήν, θά ἐλέγαμεν νά θυσιασθῇ ἡ βιομηχανία. Ἀλλά ἀντιθέτως, ὡς ἀνέπτυξα, ἀποτελεῖ τό ἀντίθετον μέτρον διαταραχῆς καί ἀναστολῆς τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐξαγωγῆς καί παραγωγῆς καί ἀπεδείχθη τοῦτο, τό ἔτος 1956. Ἀλλά ἐάν ἡ βαμβακοβιομηχανία, ἡ Ἑλληνική, ἔχῃ τήν δυνατότητα νά πάρῃ πρώτην ὕλην ὅπως τήν παίρνει ὁ οἱοσδήποτε ξένος βιομήχανος, θά ἔχῃ τήν δυνατότητα νά συναγωνισθῇ τάς ξένας βιομηχανίας. Τοῦτο, θά ἔχῃ ὡς συνέπειαν τήν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τῆς βιομηχανίας, πρός τό συμφέρον τοῦ βάμβακος. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, ἐάν ἐπρόκειτο τό μέτρον αὐτό νά ὠφελήσῃ τούς βαμβακοπαραγωγούς, ἀσφαλῶς δέν θά ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ἡ πλευρά τῆς βιομηχανίας, καίτοι, ὅπως ἀνεπτύχθη, δέν ἠμπορεῖ κανείς σοβαρῶς σκεπτόμενος, νά ἀγνοήσῃ καί τήν πλευράν τῆς βιομηχανίας, διότι καί αὐτή ἀποτελεῖ σοβαρόν παράγοντα τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας.

§135Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καί ἐν προκειμένῳ καταναλίσκει 30.000 τόννους Ἑλληνικοῦ βάμβακος.

§136Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, ἐπεκρίθη πολύ τό θέμα τῆς εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου καί μάλιστα ὅταν εἴπωμεν ὅτι αὐτό ἐγένετο χάριν τῆς κτηνοτροφίας, ἐφώναξαν πολλοί: «Νά εἰσαχθῇ βαμβακόπιττα». Ἀλλά ἡ βαμβακόπιττα, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται ἀπό τόν βαμβακόσπορον, καί συνεπῶς, ἡ α ποσότης βαμβακόπιττας ἀποστερεῖ ἀντίστοιχον ποσότητα βαμβακοσπόρου καί δέν ἔχει ὡς ἐκ τούτου οὐδεμίαν ἐπίδρασιν ἐπί τοῦ βαμβακοσπόρου. Μόνον ἀποτέλεσμα δέ τῆς εἰσαγωγῆς βαμβακόπιττας εἶναι νά εἰσάγωμεν ἐνίοτε κακῆς ποιότητος βαμβακόπιτταν καί νά πλήττωμεν τήν Ἑλληνικήν βιομηχανίαν. Ἐάν μοῦ ἐλέγατε νά μή εἰσαχθῇ βαμβακόπιττα, πιθανῶς θά εἴχατε κἄποιο δίκαιον. Νομίζω, ὅμως, πως ἕνα μόνον θέμα ἠμπορεῖ σαφῶς νά ἀντιταχθῇ, τό θέμα τοῦ βαμβακελαίου. Ἠμπορεῖ νά ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι: εἰσάγετε βαμβακόσπορον, τὸν συνθλίβετε καὶ βγάζετε βαμβακέλαιον. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι τὸ θέμα βαμβακελαίου δὲν εἶναι σοβαρὸν ἐπιχείρημα ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀπὸ ὅλον τὸν βαμβακόσπορον ὁ ὁποῖος εἰσήχθη, ἐξήχθησαν μόνον 1.000 τόννοι σπορελαίου. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ ποσότης αὐτὴ ἐπηρεάζει γενικῶς τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου, πολὺ δὲ περισσότερον, καθ’ ὅσον τὸ βαμβακέλαιον χρησιμοποιεῖται μόνον διὰ τὴν κατασκευὴν λιπῶν καὶ ὄχι διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ ἐπερώτησις καὶ ἡ κριτικὴ ἐπὶ τοῦ θέματος δὲν εἶχε κανένα λόγον, εἰδικώτερον δὲ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι ὅταν εἰσήχθη ὁ βάμβαξ αὐτός, εἴχομεν μίαν παραγωγὴν (τὸ 1956) 51.000 τόννους, ἐξηγάγομεν 32.000 τόννους, εἴχομεν ἀνάγκην διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν 28.000 τόννων. Συνεπῶς ἔλλειπεν ἀντιστοίχως βάμβαξ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν διὰ τὴν κάλυψιν ἐλλείμματος. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, δικαιοῦμαι νὰ ἰσχυρίζωμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε καὶ καταβάλλει συνεχῶς ποικίλας προσπαθείας διὰ τὴν ἐξύψωσιν καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν μας. Μόνον τρεῖς ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους θὰ ἀναφέρω, θὰ ἀποδείξουν πλήρως τὸν ἰσχυρισμὸν αὐτόν. Τὸ 1951 τὰ χορηγηθέντα ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. δάνεια γενικῶς ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.590.000.000 δρχ. Τὸ 1956, ἐπὶ Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ἀνῆλθε τὸ ποσὸν εἰς 3.598.000.0000. Καὶ τὸ 1957, ἀνῆλθεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.919.000.000 δρχ. Ἔχομεν, συνεπῶς, τριπλασιασμὸν τῶν χορηγηθέντων δανείων. (Χειροκροτήματα).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιώζης, ἔχει τὸν λόγον.

§138Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Προέρχομαι ἀπὸ μίαν περιοχήν, ἡ ὁποία καλλιεργεῖ ἐκλεκτὰς ποιότητας βάμβακος.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπανωμήν, κύριε συνάδελφε, ὅπου εἶναι ἡ πρότυπος περιοχὴ βαμβακοκαλλιεργείας.

§140Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν Ἐπανωμήν, τὴν ὁποίαν σεῖς ὁ ἴδιος, προσωπικῶς, ἐπεσκέφθητε. Ἀπὸ 150 ἐτῶν εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν καλλιεργεῖται τὸ βαμβάκι, καὶ μάλιστα μία ἐξαιρετικὴ ποικιλία, τὸ ὀνομαζόμενον ἰνδικόν. Ἀπὸ μικρὸς ἀσχολοῦμαι μὲ τὴν ἐκκόκκισιν βάμβακος μέσα εἰς τὸ σπίτι, διότι τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν εἴχομεν ἐκκοκκιστικὰς μηχανάς, ἀλλὰ ἐσπάζαμεν τὸν καρπὸν μὲ τὰ χέρια διὰ νὰ βγάλωμεν βάμβακα διὰ τὰς προίκας τῶν ἀδελφῶν μας καὶ τῶν θυγατέρων μας. Βέβαια, σήμερον ὅλοι ἐκδηλώνουν τὸ ἐνδιαφέρον των διὰ τὴν παραγωγὴν τοῦ βάμβακος καὶ ἐμφανίζουν ἑαυτοὺς ὡς συντελέσαντας εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς ἢ μᾶλλον ὡς ἀνήκουσα εἰς αὐτοὺς καὶ μόνον ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅμως, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐπετεύχθη μόνον ἀπὸ τὸν παραγωγόν, διότι αὐτὸ ἦτο καὶ τὸ συμφέρον του καὶ ἐὰν ἦτο τὸ Κρατικὸν ἐνδιαφέρον πραγματικόν, ἀσφαλῶς ἡ ἀνάπτυξις τοῦ βάμβακος θὰ ἦτο πολὺ καλυτέρα καὶ οἱ παραγωγοί μας δὲν θὰ ἐπεινοῦσαν. Ἐάν, ὅμως, τὸ Κράτος ἐξακολουθήσῃ νὰ δείχνῃ τὴν ἴδια στοργὴν διὰ τὸν βάμβακα, ἀλλοίμονον τότε εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Ὁ βαμβακοπαραγωγὸς ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, διότι ἀπὸ τὴν αὔξησιν αὐτήν, θὰ ζήσῃ αὐτὸς καὶ τὰ παιδιά του. Γνωρίζει ὁ παραγωγὸς καλύτερον παντὸς ἄλλου, τὸν δρόμον τὸν καλὸν διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ ἦτο ἀρκετὸν μόνον νὰ εἶχε τὸ πραγματικὸν ἐνδιαφέρον τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν ἀποστολήν του. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἐνδιαφέρον κρατικὸν δὲν ὑπῆρχεν οὔτε καὶ ὑπάρχει, διότι αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος πλήττει τοὺς παραγωγοὺς μὲ τὰς ἐπεμβάσεις του. Ὅταν, ἐπὶ παραδείγματι, ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ηὐξήθη εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, τὸ ἐπίσημον Κράτος ἔσπευσε νὰ ὑποβιβάσῃ τὸ δολλάριον, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ζημιωθοῦν οἱ παραγωγοὶ 65 ὁλόκληρα ἑκατομμύρια δραχμῶν, διότι, βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ Κράτος δὲν σκέπτεται τὸν δυστυχῆ παραγωγόν, ἀλλὰ τὸν κρατικὸν κορβανᾶν.

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει, πρῶτον χρονολογικῶς νὰ καθορίσωμεν τὴν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀναφέρετε, καὶ δεύτερον, ὅτι αἱ συναλλαγματικαὶ διαφοραὶ εἶναι 14.000.000 δραχ. καὶ ὄχι 65.000.000, ὡς εἴπατε.

§142Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν λέγω βεβαίως, ὅτι σεῖς εἴσαστε τὴν περίοδον ἐκείνην, ἀλλὰ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι αἱ συναλλαγματικαὶ διαφοραὶ εἶναι ἀκριβῶς 65.000.000 δρχ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει ὅτι, θὰ πρέπει νὰ συναγωνισθῶμεν τοὺς Ἀμερικανοὺς βαμβακοκαλλιεργητάς. Ἀλλὰ κατὰ ποίαν λογικὴν λέγει τοῦτο τὸ ἐπίσημον Κράτος, ὅταν εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς παραγωγὸς διαθέτῃ διὰ τὴν καλλιέργειαν ὅλα τὰ σύγχρονα μηχανικὰ μέσα, λιπάσματα δωρεὰν καὶ πολλὰς ἄλλας διευκολύνσεις, ἐνῷ ὁ δυστυχὴς Ἕλλην παραγωγός, δὲν διαθέτει παρὰ πρωτόγονα μέσα καλλιεργείας μὲ καλλιέργειαν ἡμερησίαν ἡμίσεος στρέμματος. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν ὁ Ἕλλην καλλιεργητὴς νὰ συναγωνισθῇ τὸν Ἀμερικανὸν καὶ εἶχε φθάσει ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ ἴδιον ἐπίπεδον, τότε ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐλέγετο Ἑλλάς, ἀλλὰ Ἀμερική, καὶ ἀντὶ νὰ δανείζεται, θὰ ἐδάνειζεν ἄλλας χώρας. Δὲν εὐσταθεῖ, ἐπίσης, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθεραι αἱ εἰσαγωγαὶ καὶ ἐξαγωγαὶ βάμβακος καὶ νὰ μὴ ἐνισχυθοῦν αἱ βιομηχανίαι οἰκονομικῶς, ἵνα τύχουν διευκολύνσεων, προκειμένου νὰ εἰσαγάγουν εἰς τὴν χώραν μας σχετικὸν βάμβακα. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία εἶναι οἰκονομικῶς ἰσχυρὰ καὶ ἐπὶ παραδείγματι, ὁ κ. Κατσάμπας, δὲν ἔχει ἀνάγκην δανεισμοῦ καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διότι ἔχει ὁ ἴδιος τὸ χρῆμα εἰς τὴν διάθεσίν του εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ δι’ ἁπλῶν μόνον τηλεγραφημάτων δύναται νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους του, καὶ ἐφ’ ὅσον νομίζει ὅτι εὑρίσκει συμφέρουσαν τιμὴν βάμβακος, νὰ τοῦ ἀποστείλουν ποσότητας διὰ 3 καὶ 4 χρόνια.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, καὶ πάλιν λέγετε ἀναληθείας. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ Κράτος ἔχει τὰ μέσα νὰ ἀνατρέψῃ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰσαγωγῆς. Ἔχει λάβει δι’ αὐτὸν τὸν σκοπὸν εἰδικὰ μέτρα. Ἔχει καταρτίσει εἰδικὸν πίνακα εἰσαγωγῆς. Βάσει τοῦ εἰδικοῦ αὐτοῦ πίνακος ὁ εἰσαγωγεύς ὑποχρεοῦται νὰ καταθέσῃ τὴν ἀξίαν τοῦ εἰσαχθησομένου προϊόντος.

§144Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἀσφαλῶς, ὅταν θέλῃ τὸ Κράτος, ἔχει τὰ μέσα, νὰ παρεμποδίσῃ τὸν εἰσαγωγέα. Ἀλλὰ ὁμιλοῦμεν διὰ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον δὲν θέλει νὰ λάβῃ τὰ μέτρα αὐτά. Ὅταν, κύριε Ὑπουργέ, εἰσήχθη ὁ σῖτος ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς, σᾶς ἐζητήσαμεν νὰ μὴ εἰσαχθῇ, διότι θὰ πέσῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Τότε, μᾶς ἀπηντήσατε ὅτι εἶναι δωρεὰ ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς. Καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν δωρεάν.

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἶναι πανελληνίως γνωστόν, ὅτι ἐφέτος ἡ προστασία τοῦ σίτου ἔφθασεν εἰς τὸ κατακόρυφον. Ἔγινε συγκέντρωσις 500.000 τόννων. Καὶ διετέθησαν 1.700.000.000 δραχμῶν, δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Οὐδὲν προϊὸν ἐπροστατεύθη, ὅσον ὁ σῖτος.

§146Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Τὸ Κράτος ἠθέλησε νὰ προστατεύσῃ τὸ σιτάρι, τὸ ἐπροστάτευσε καὶ αὐτὸ ἔγινε ἐπὶ Κυβερνήσεως Μεταξᾶ. Τότε τὸ σιτάρι εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἶχε 260 δραχμάς. Ὁ Ἕλλην ἀγρότης τὸ ἐπώλησε 8 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἔφαγε τὸ ψωμὶ μὲ 6 δραχμὰς τὴν ὀκᾶ.

§147Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Θὰ εἴσασθε τότε σὲ κανένα νησί. Δι’ αὐτὸ ἀγνοεῖτε τὰ πράγματα.

§148Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἐγὼ λέγω τὴν ἀλήθειαν, ἀνεξαρτήτως ποῖος ἦτο εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Μετὰ τὸν πόλεμον τῆς Κορέας, ὁ πληθυσμὸς μας αὐξάνει κατὰ 1½%. Ἡ κατανάλωσις τοῦ βάμβακος ηὐξήθη κατὰ 2½% κατὰ τὸ ἴδιον χρονικὸν διάστημα. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θέλει νὰ ἐνδυθῇ καλύτερον καὶ ὅτι τὸ βαμβάκι ζητεῖται. Μέσα εἰς τὰ 36.745.000 δέματα βάμβακος τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς, ἡ παραγωγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος ἀνέρχεται εἰς τὰ 268.000 δέματα βάμβακος, δηλαδὴ εἰς τὸ 1% τῆς παγκοσμίου παραγωγῆς. Ἐὰν ὑπῆρχεν ὀλίγον ἐνδιαφέρον ἐκ μέρους τοῦ ἐπισήμου Κράτους, διὰ τὸ βαμβάκι τὸ Ἑλληνικό, βαμβάκι θὰ εἶχε ἀπορροφηθῆ ἀπὸ τὶς ξένες ἀγορές, ὅπως εἶναι τῆς Γαλλίας, Γερμανίας, Ἀγγλίας κλπ. Ὅταν καθήσατε σεῖς οἱ μεγάλοι, εἰς τὸ τραπέζι καὶ ἐκάματε τὶς ἐμπορικὲς συμβάσεις, ἐλησμονήσατε τὸ Ἑλληνικὸ βαμβάκι. Τότε διεμαρτυρήθημεν καὶ μᾶς εἴπατε θὰ τὸ κανονίσωμεν. Ὑπάρχουν οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι, ὅπως ὁ Κατσιάμπας καὶ ὁ Μποδοσάκης, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰ κεφάλαιά τους ρυθμίζουν τὸ Ἑλληνικὸ βαμβάκι καὶ λένε «ἀφήσατε ἐλεύθερο τὸ βαμβάκι». Ἕνας τρόπος ὑπάρχει νὰ προστατεύσωμεν τὸ Ἑλληνικὸ βαμβάκι, ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ ἀπορροφήσῃ μόνον Ἑλληνικὸν βάμβακα καὶ ὄχι νὰ χρησιμοποιῇ ξένον βάμβακα. Ὅταν εἰσήχθη βαμβάκι ἀπ’ ἔξω, ἔπεσεν ἡ τιμὴ τῶν ὑφασμάτων; Ὄχι, βέβαια. Ἡ Κυβέρνησις ὀχυροῦται ὄπισθεν τῶν ἐργατῶν, διὰ νὰ λαμβάνῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν βιομηχάνων. Ἐπῆρε ἡ Βουλγαρία Ἑλληνικὸ βαμβάκι καὶ μᾶς ἔστειλε εὐθηνότερα νήματα. Ἡ Ἰταλία ἐπῆρε βαμβάκι καὶ μᾶς στέλλουν ὑφάσματα εὐθηνότερα. Πῶς συμβαίνει αὐτό; Πῶς δὲν πονηρέψατε καὶ σεῖς νὰ εἴπητε πῶς συμβαίνει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Ἡ Κυβέρνησις ἄλλοτε κάμνει πολιτικὴν ἐξαγωγῶν καὶ ἄλλοτε πολιτικὴν εἰσαγωγῶν, ὅπως θέλουν οἱ βιομήχανοι. Ἰσχυρίσθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι πέρυσι ἔσωσε τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς τὸ Σουέζ, καὶ ὅμως ἐφέτος τὸ βαμβάκι πωλεῖται ἀκριβότερο. Ὁ Ἑλληνικὸς Ὀργανισμὸς Βάμβακος λέγει: «Στὴν Γαλλία .... (ἀναγινώσκει) ....». Ποῦ εἶναι, λοιπόν, τὸ Σουέζ, ποὺ ἔσωσε τὴν κατάστασιν;

§149Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Τὸ θέμα τοῦ Σουὲζ ἐὰν ἀνεφέρθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἀπὸ τοὺς Ὑπουργούς, ἀνεφέρθη διὰ νὰ ἀποδείξωμεν πῶς συνέβη ἡ αὔξησις τῆς ἐξαγωγῆς βάμβακος, ἡ ὁποία ἐσημειώθη πέρυσι. Αἱ Εὐρωπαϊκαὶ ἀγοραί, λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ Σουέζ, ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ κατ’ ἀνάγκην ἠγόρασαν τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα. Ἀλλοίμονον ἐὰν δι’ ἕνα ἐξαγωγικὸν προϊόν, ἀντὶ νὰ ἐφαρμόσωμεν ὀρθὴν πολιτικήν, ἀναμένομεν γεγονότα τοιαῦτα διὰ νὰ βοηθήσουν τὰς ἐξαγωγάς μας. Μόνον ὀρθὴ λογική, καὶ σταθερὰ πολιτικὴ βοηθεῖ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν.

§150Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἐὰν τὸ ἀνεφέραμε τὸ Σουὲζ τὸ ἀνεφέραμε διότι ἐφέτος ξέπεσε τὸ βαμβάκι καὶ πρέπει νὰ μᾶς ἐνισχύσητε καὶ σεῖς μᾶς εἴπατε ὅτι πέθανε τὸ Σουέζ. Ἡμεῖς σᾶς ἀποδεικνύομεν ὅτι δὲν μᾶς ἐβοήθησε τὸ Σουὲζ καὶ ὅτι ἐφέτος ἔχομε καλυτέρας τιμὰς ἀπὸ πέρυσι. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω ἕνα πίνακα ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς διαφόρους περιφερείας πέρυσι ἦσαν ὑψηλότεραι ἀπὸ τὰς ἐφετεινὰς καὶ τὸν σύσπορον, διότι ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ ἀγοράσῃ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ..... (ἀναγινώσκει) ........ Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα ἀποδεικνύουν, ὅτι ἐφέτος τὸ βαμβάκι ἐπωλήθη ἀκριβότερον, ἐνῷ οἱ παραγωγοὶ ἐπῆραν ὀλιγώτερα, διότι οἱ βιομήχανοι κατώρθωσαν νὰ πείσουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βάμβακος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἠγόραζον βαμβάκι μὲ καλὴν τιμήν. Τώρα βεβαίως ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος ἀνῆλθεν ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει πλέον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, διότι ἔχει περιέλθει εἰς τοὺς βιομηχάνους. Ἡ Κυβέρνησις πρὸ διετίας δι’ ἐγκυκλίων της ἐζήτησεν ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ὅπως αὐξήσουν τὴν παραγωγὴν τοῦ βάμβακος μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι θὰ κατακτήσῃ καὶ τὴν ξένην ἀγοράν. Οἱ παραγωγοὶ βάσει τῶν παραινέσεων αὐτῶν ηὔξησαν πράγματι τὴν παραγωγὴν τοῦ βάμβακος διὰ νὰ ἀκούγωνται σήμερον τὰ παράπονα καὶ αἱ διαμαρτυρίαι τῶν παραγωγῶν. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ μονοπωλήσῃ τὸν βάμβακα καὶ νὰ τυποποιήσῃ αὐτὸν καὶ ὄχι νὰ ἐκμεταλλεύωνται αὐτὸν οἱ ἐξαγωγεῖς τοῦ βάμβακος.

§151Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Οἱ ἐξαγωγεῖς τοῦ βάμβακος καὶ ἰδίως οἱ τῆς Αἰγύπτου, εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν τὰς προϋποθέσεις ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος.

§152Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μέχρι τοῦ 1953 ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἦτο μικρά. Κατόπιν ὅμως ηὐξήθη ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος καὶ δι’ αὐτὸ ἐδημιουργήθη τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Τὸ 1953 ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος ἀνήρχετο εἰς 30.000 τόννους καὶ ἡ ἐξαγωγὴ εἰς 6.000 τόννους. Μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος μετὰ τὸ 1955 ἀνῆλθεν εἰς 60.000 τόννους καὶ ἡ ἐξαγωγὴ εἰς 25–35.000 τόννους καὶ φυσικὸν ἦτο νὰ δημιουργηθῇ τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον.

§153Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ὅλα αὐτὰ τὰ γνωρίζω καλά, διότι εἶμαι ὁ πρῶτος Ἕλλην, ὁ ὁποῖος ἐξήγαγε βάμβακα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μέσῳ τῶν γεωργικῶν ὀργανώσεων.

§154Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ποία Κυβέρνησις ἔδωκε τὴν ἄδειαν ἐξαγωγῆς βάμβακος καὶ ποῖος ἦτο Ὑπουργός;

§155Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ὑπουργὸς εἴσαστε σεῖς τότε, ἀλλὰ θὰ εἰπῶ καὶ τὰ δικά σας. Τότε ἐνῷ μὲ τὸ βαμβάκι ἐφέραμε λίρες αἱ ὁποῖαι ὑπελογίσθησαν μὲ 45 δραχμὰς ἑκάστη, αὗται ἐπωλήθησαν πρὸς 105 δραχμὰς χωρὶς τὴν διαφορὰν αὐτὴν νὰ τὴν ἐπωφεληθοῦν οἱ παραγωγοί. Ἀλλὰ καὶ κατόπιν, ὅταν ἐδόθη ἄδεια ἐξαγωγῆς εἰς τὸ Λεσίνι καὶ τὸν Φακόπουλον διὰ τὴν ἐξαγωγὴν 5.000 τόννων βάμβακος ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐκέρδησαν 6.000.000, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἐκέρδησαν τίποτα.

§156Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἐνθυμεῖσθε πόσον σκληρὸς ἀγὼν ἐγένετο παρ’ ἐμοῦ διὰ νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ ἀπὸ τοὺς ἐπιχειρηματίας ἀλλὰ ἀπὸ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις. Ὁ ἀγών μου ἐδικαιώθη πλήρως. Ἐπρόλαβε μόνον ὁ Φακόπουλος καὶ ἐπῆρε ἄδειαν ἐξαγωγῆς 500 τόννων, ἀλλὰ τοῦ ἐπεβάλαμεν παρακράτημα ὑπὲρ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν διὰ νὰ τοῦ πάρωμεν ὁλόκληρον τὸ κέρδος. Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας εἶπε διὰ τῆς ἀποφάσεώς του, ὅτι ὀρθῶς ἐπεβλήθη τὸ παρακράτημα ἀλλὰ ἔπρεπε ἡ κοινὴ ἀπόφασις τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου νὰ αἰτιολογηθῇ. Ἔπεσε ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα καὶ μετέπειτα ἡ Κυβέρνησις Παπάγου δὲν ἐξέδωκε ἠτιολογημένην ἀπόφασιν διὰ νὰ εἰσπράξῃ ἀπὸ τὸν Φακόπουλον τὸ παρακράτημα. Σεῖς, κύριε Καραγκιώζη, περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον ἠξεύρετε τοὺς ἀγῶνας μου ὑπὲρ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ ἐπανειλημμένως ὁμιλοῦντες εἰς τὰ συνέδρια μὲ ἀνεφέρατε κατὰ τὸν τιμητικώτερον τρόπον. Μὲ ἐφέρνατε ἀκόμη καὶ ὡς παράδειγμα διὰ τὴν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν δρᾶσιν μου.

§157Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς εἰσηγήθημεν καὶ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις νὰ δοθῇ διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ; Μίαν ἡμέραν μὲ συνήντησεν ὁ κύριος Παπασπύρου καὶ μὲ ἠρώτησεν, ὑπήρξατε προσωρινῶς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὑπὸ ποίους ὅρους ἐδώσατε τὴν ἄδειαν; Καὶ τοῦ εἶπον, ὅτι τὴν ἐδώσαμε, νὰ βγῇ διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ. Σᾶς παρακαλῶ, μοῦ εἶπε, νὰ ἔλθητε εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ τὸ ὑποστηρίξετε αὐτό, διότι κατὰ λάθος ἐξεδόθησαν δύο ἄδειαι ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Ἐμπορίου. Καὶ πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, μετέβην εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, τοῦ ὁποίου προήδρευε τότε ὁ κύριος Ρέντης διότι ἔλειπε καὶ ὁ κύριος Βενιζέλος καὶ ὁ μακαρίτης Πλαστήρας. Καὶ πράγματι αὐτὰ εἶπον καὶ συνέχισεν ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος διὰ τῶν ὀργανώσεων. Οἱ παραγωγοὶ δέ, ὅλα τὰ κέρδη τὰ ἐπῆραν καὶ λυποῦμαι διότι ὁ κύριος Καραγκιώζης δὲν τὸ λέγει αὐτό.

§158Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ζήτημα τῆς εἰσαγωγῆς τῶν 8.000 τόννων βάμβακος. Τὸ 1956 ὑπῆρχε παλαιὸν ὑπόλοιπον 2000 τόννων βάμβακος καὶ εἴχαμε παραγωγὴν 52.000 τόννους, ἤτοι σύνολον 54.000 τόννους. Ἐξ αὐτῶν ἐξήχθησαν 32.000 τόννοι καὶ παρέμεινεν ὑπόλοιπον 22.000 τόννων. Ἡ βιομηχανία ἐχρειάζετο 25.000 τόννους βάμβακος, ἄρα ὑπῆρχεν ἔλλειμμα 3.000 τόννων. Αὐτὴν τὴν ποσότητα τῶν 3.000 τόννων ἔπρεπε νὰ ἐπιτρέψῃ τὸ Κράτος νὰ εἰσαχθῇ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ τοὐναντίον τὸ Κράτος ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν 8.000 τόννων βάμβακος. Ἀπὸ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος, προκύπτει ὅτι ἐβιομηχανοποιήθησαν τὸν Σεπτέμβριον 1459 τόννοι. Τὸν Ὀκτώβριον 669 καὶ τὸν Νοέμβριον 316. Κατὰ τὴν περίοδον τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος εὑρέθημεν μὲ 3398 τόννους ξενικοῦ βάμβακος. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ ἀπόθεμα τοῦ ξενικοῦ βάμβακος, ἑπόμενον ἦτο οἱ βιομήχανοι νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τοὺς παραγωγούς.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι ἀληθές, κύριε συνάδελφε, ὅτι οἱ γεωργοὶ δὲν ἔδειξαν προθυμίαν νὰ λάβουν τὰ ἐπ’ ἐνεχύρῳ δάνεια. Δι’ αὐτὸ ὅμως θὰ πρέπει νὰ κατηγοροῦμεν ἡμᾶς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι δὲν διεφωτίσαμε τοὺς παραγωγοὺς ὅτι εἶναι συμφέρον των νὰ λάβουν τὰ ἐπ’ ἐνεχύρῳ δάνεια. Ἀντὶ νὰ κάνετε τοῦτο, σεῖς διακηρύσσετε ὅτι τὰ δάνεια αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ φθάσουν τὸ 90% τῆς ἀξίας τοῦ προϊόντος καὶ προσπαθεῖτε νὰ τοὺς πείσετε, τοὺς παραγωγούς, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἐνδιαφέρεται δῆθεν δι’ αὐτούς. Ἔχομε, κύριοι συνάδελφοι, ὑποχρέωσιν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην στιγμὴν νὰ διαφωτίζωμεν τοὺς παραγωγούς μας καὶ νὰ ὑποδεικνύωμεν εἰς αὐτοὺς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν καὶ ὄχι νὰ φροντίζωμεν νὰ εἴμεθα μόνον εὐχάριστοι εἰς αὐτούς.

§160Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἀντὶ νὰ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἦτο καλύτερον νὰ ὑποδείξετε εἰς τοὺς βιομηχάνους ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὸν ἕλληνα παραγωγὸν κατὰ τὸν τρόπον ποὺ τὸν ἐκμεταλλεύονται σήμερον, καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ φροντίσουν ὥστε τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα παράγουν νὰ μὴ εἶναι ἀκριβότερα ἀπὸ τὰ ὁμοειδῆ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τὰ ὁποῖα μάλιστα καταβάλλεται καὶ φόρος. Ἀντὶ νὰ λέγετε, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ τὰ πράγματα προσπαθεῖτε νὰ πείσετε ἡμᾶς ἵνα γίνωμεν κήρυκες εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ τρῶνε διὰ νὰ ἐξοφλήσουν τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μήπως ἠθέλατε, κύριε συνάδελφε, νὰ συστήσωμεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ ἐξοφλήσουν τὰς ὀφειλάς των πρὸς τὴν ΑΤΕ; Ἐὰν οἱ παραγωγοὶ δὲν ἐπιστρέψουν τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἐπῆραν πῶς εἶναι δυνατὸν τὸν ἑπόμενον χρόνον νὰ λάβουν νέα καλλιεργητικὰ δάνεια; Ἐὰν κάμωμεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σεῖς λέγετε, τότε εἶναι ποὺ θὰ ρίψωμεν τὸν παραγωγὸν εἰς τὰς χεῖρας τῶν τοκογλύφων, καὶ θὰ φέρωμεν τὴν πρὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐποχήν, ὁπότε εἴχομεν σειρὰν πλειστηριασμῶν ἀγροτικῶν κτημάτων.

§162Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Δύνασθε νὰ εἴπητε, κύριε Ὑπουργέ, εἰς ποῖον ἄλλο Κράτος οἱ παραγωγοὶ πληρώνουν τόκον 12% ποὺ πληρώνουν ἐδῶ;

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, κύριε συνάδελφε, δημοκοπεῖτε. Ὅπως ξεύρετε, ἡ ΑΤΕ ἔχασε τὰ κεφάλαιά της καὶ κατ’ ἀνάγκην διὰ τὰ χρήματα τὰ ὁποῖα δίδει εἰς τοὺς παραγωγοὺς πληρώνει ἕνα τόκον.

§164Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Τράπεζα Ἑλλάδος ἐκμεταλλεύεται τὰ χρήματα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων χωρὶς νὰ πληρώνῃ τόκον οὔτε μίαν δραχμήν. Διατὶ δὲν δίδονται εἰς τὴν ΑΤΕ;

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν τὰ ἔχει ἄτοκα, εἶναι 4%.

§166Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Εἶναι κεφάλαια τοῦ λαοῦ καὶ σήμερον τὰ ἔχει τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων ἄτοκα καὶ κάμνει πολιτικὴν δανεισμοῦ εἰς τοὺς γεωργούς. Εἶναι χρήματα τοῦ λαοῦ, τὰ ὁποῖα δίδουν καὶ κάμνουν ἔργα εἰς τὰς πόλεις χωρὶς νὰ τὰ δίδουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἠμποροῦσαν τὰ κεφάλαια αὐτά, ἀλλὰ νὰ τὰ δώσουν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν μὲ 1% καὶ μὲ 2%.

§167Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀπὸ ποῦ χρηματοδοτεῖται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ 4.500 ἑκατομμύρια;

§168Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία κρατεῖ 2,5% διὰ δικαίωμα ἐκδόσεως χαρτονομίσματος καὶ μάλιστα αὐτὸ τὸ ποσοστὸν ἦτο 3% καὶ τώρα κατέβηκε, εἰς 2,5%.

§169Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κύριος Ὑπουργός, ἀπὸ ποῦ χρηματοδοτοῦνται ὅλαι αἱ Τράπεζαι;

§170Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸν τελευταῖον καιρὸν ὅλαι αἱ Τράπεζαι χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὰς καταθέσεις των καὶ ἀντὶ νὰ κάμνετε προπαγάνδα εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον νὰ καταθέσῃ τὰ χρήματά του εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, σεῖς δημοκοπεῖτε.

§171Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ὁ ἀγορητὴς σᾶς ἔφερεν ὡρισμένα περιστατικὰ καὶ ἀπαντᾶτε ἐπὶ ἄλλων θεμάτων. Δὲν ἀπαντᾶτε εἰς τὰ ἐπιχειρήματά του.

§172Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω καὶ ἄλλο πρᾶγμα τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ποὺ διδάσκει τόσον ὡραῖα πράγματα αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ θέλετε νὰ γίνωμεν ἱεροκήρυκες διὰ τὸ θέμα αὐτὸ πῶς δέχεσθε σεῖς ὡς Ὑπουργὸς νὰ ἀπαγορεύηται ἡ εἰσαγωγὴ ἀντλητικῶν μηχανῶν καὶ νὰ τὰς δίδουν 4 ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι μὲ 140% ἀκριβότερα; Αὐτοὶ εἶναι ὁ Μαλκότσης, ὁ Ἀποστολίδης, ὁ Γκλαβάνης καὶ ὁ Ἀξελός, οἱ ὁποῖοι πωλοῦν μηχανήματα 140% ἀκριβότερα ἀπὸ τὰ Εὐρωπαϊκὰ καὶ ὑποχρεώνουν τὸν Ἕλληνα παραγωγὸν νὰ τὰ ἀγοράζῃ.

§173Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀναληθές. Εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἠμποροῦν νὰ λάβουν μέρος καὶ ξένοι καὶ ξεύρετε πολὺ καλά, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος διὰ τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν Βιομηχανιῶν....

§174Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Ἐπικαλοῦμαι τὰ πρακτικὰ τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης.

§175Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐδῶ, ὑπάρχουν νόμοι, οἱ ὁποῖοι ὁρίζουν τὸ ἑξῆς: Ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν προκειμένου περὶ διαγωνισμοῦ δύναται νὰ δίδωνται τιμαὶ μεγαλύτεραι. Ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς προσυμφωνίας ἐκ μέρους τῶν βιομηχάνων τοῦ ἐσωτερικοῦ μόλις 3% καὶ ὄχι 140%, ποὺ λέγετε.

§176Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ...

§177Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Καὶ ἐγὼ λυποῦμαι ποὺ ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς διαψεύδω.

§178Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Λυποῦμαι, ὅτι ἀγνοεῖτε ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ ἀντλητικῶν μηχανῶν πετρελαίου ἀπὸ 5–20 ἵππων. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε σεῖς νὰ τὸ ξεύρετε, διότι ἐγὼ ἤμουν αἱρετὸς Διοικητικὸς Σύμβουλος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης προτοῦ κάμετε τὸν νόμον, ποὺ μὲ ἐξεδίωξε. Λοιπόν, ὅταν ἐκάμαμε διεθνῆ διαγωνισμὸν καὶ μᾶς προσέφερεν ἡ Γερμανία μηχανάς...

§179Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐνθυμεῖσθε τὸ καθεστὼς τοῦ Μεταξᾶ.

§180Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Σεῖς εἶσθε χειρότεροι ἀπὸ τὸν Μεταξᾶ, μᾶς ἀπεκλείσατε ἀπὸ τὰ δικαιώματά μας.

§181Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Τότε εἴχατε τὴν τιμὴν νὰ εἶσθε φαλαγγάρχης;

§182Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Μᾶς προσέφερεν ἡ Γερμανία καὶ ἡ Ἀγγλία μηχανήματα τῶν 8–10 ἵππων μὲ 6.000 δραχμὰς καὶ ὑποχρεωθήκαμε νὰ ἀγοράσωμε τοῦ Μαλκότση μὲ 14.000 τὸ 1953 ἐπὶ Κυβερνήσεως Παπάγου.

§183Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λησμονεῖτε, ὅτι ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 1957 ἔχομεν ἐλευθερίαν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν.

§184Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΩΖΗΣ. Σήμερον, ἐπιτρέπετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Εἶναι λυπηρὸν νὰ ἐπιμένετε καὶ νὰ λέγετε ὅτι ἐπιτρέπετε εἰσαγωγὴν ἀντλητικῶν μηχανῶν.

§185Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Χιλιάδες ἀντλητικὲς μηχανὲς ἔχουν εἰσαχθῆ τὰ τελευταῖα χρόνια ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ πετρελαιοκίνητες ἀπαγορεύεται νὰ εἰσαχθοῦν. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου, καὶ δικαιολογεῖται ὁ κύριος Ὑπουργὸς καθ’ ὃν τρόπον ἐδικαιολόγησε τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ βάμβακος. Ἀλλὰ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴ εἰσαγωγὴν τοῦ βαμβακοσπόρου εἰς παραμονὰς ἐκκοκκίσεως βάμβακος. Τὴν ἰδίαν στιγμὴν τὸ ἐπίσημον Κράτος φέρει βαμβακόσπορον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου δικαιολογεῖ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτὴν καὶ λέγει ἦτο ἀναγκαία ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ βαμβακοσπόρου διὰ τὴν παραγωγὴν τῆς βαμβακόπιττας ὡς ζωοτροφῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δικαιολογία αὐτή, διότι ἠμποροῦσε νὰ εἰσαχθοῦν ἄλλαι ζωοτροφαί, ἀλλὰ ἡ δικαιολογία εἶναι ὅτι οἱ βιομήχανοι ἐπέμειναν νὰ εἰσαχθῇ βαμβακόσπορος διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν παραγωγὴν βαμβακελαίου, τὸ ὁποῖον δίδει μίαν καὶ δύο δραχμὰς περισσοτέρας κατ’ ὀκᾶν καὶ τὸ βαμβακέλαιον εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον κυρίως δίδει τὴν μεγάλην τιμὴν εἰς τὸ βαμβάκι. Ἔφεραν, λοιπόν, 30.000 τόννους βαμβακοσπόρου ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ λέγουν, ὅτι τὸ φέρομεν ἡμεῖς διὰ τὰ πρόβατα, ἀλλὰ ζωοτροφὴ δὲν εἶναι μόνον ἡ βαμβακόπιττα. Ἠμπορούσατε νὰ εἴπητε εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς ἀντὶ νὰ μᾶς φέρουν σιτάρι νὰ μᾶς φέρουν ζωοτροφὰς ποὺ δὲν εἴχομεν. Ἀλλὰ δὲν ἦτο θέμα οὔτε τῶν Ἀμερικανῶν, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο θέμα τῶν βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι ἀπέβλεπον εἰς τὸ νὰ φέρουν 30.000 τόννους βαμβακοσπόρου, διότι οἱ 30.000 τόννοι δίδουν 4.500 τόννους βαμβακελαίου.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγο.

§187Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κάματος τοῦ Σώματος δὲν μοῦ ἐπιτρέπει, ἐπὶ θέματος ἐξαντληθέντος, παρὰ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ καὶ νὰ ἀσχοληθῶ δι’ ὀλίγων μὲ τὰ δύο σκέλη τῆς ἐπερωτήσεως. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ἀπαντῶν εἰς ἀντίκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν ὁμιλησάντων κ. κ. συναδέλφων, ὑπεστήριξεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει καταρτίσει ἄρτιον ἀγροτικὸν προγραμματισμὸν καὶ ὅλα τὰ ἀνακύπτοντα ἀγροτικὰ θέματα ἐπιλύονται ἐναρμονιζόμενα καὶ προσαρμοζόμενα πρὸς τὸν ἀγροτικὸν αὐτὸν προγραμματισμόν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κύριος Ὑπουργός, νὰ διαφωνήσω διαρρήδην ὡς πρὸς τὴν ὕπαρξιν ἀρτίας ἀγροτικῆς πολιτικῆς, ἐνηρμονισμένης πρὸς τὴν πραγματικότητα τῆς ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Οὐδεὶς ἐναρμονισμὸς καὶ οὐδὲν πρόγραμμα ὑπάρχει, ἀλλὰ ἑκάστοτε λαμβάνονται ἐμβαλωματικὰ μέτρα, ἁπλῶς διὰ νὰ ἐπιτείνουν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐκ μέρους τῶν βαμβακεμπόρων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἐμπόρων καὶ μονοπωλίων, εἰς βάρος τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγρότου. Ἡ πραγματικότης καταφαίνεται ἀπὸ τὰς συνθήκας διαβιώσεως τῶν ἀγροτῶν. Ὡς πρὸς τὴν γενομένην εἰσαγωγὴν ἀτελῶς βάμβακος, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς. Ὁ ξερικὸς βάμβαξ συλλέγεται ἀπὸ τῆς 15ης Αὐγούστου. Συνεπῶς ἡ εἰσαγωγὴ βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μέχρι 30ῆς Σεπτεμβρίου, ὑπῆρξε τελείως ἄσκοπος, ἀλλὰ καὶ ἐπιζήμιος διὰ τὰς διαμορφουμένας τιμὰς τοῦ βάμβακος, διότι θὰ ἔδει νὰ εἰσαχθῇ οὐχὶ περισσότερον τῶν τριῶν χιλιάδων τόννων καὶ ὁ ἐπὶ πλέον εἰσαχθεὶς τῶν 4.500 τόννων συνέτεινεν εἰς τὴν ἐπίπτωσιν τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος, κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἐσοδείας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ πωληθῇ ὁ βάμβαξ πολὺ κάτω καὶ αὐτῶν τούτων τῶν διεθνῶν τιμῶν, ὥστε οἱ παραγωγοί μας νὰ μὴ ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἔλλειψιν βάμβακος. Ἄλλωστε αὐτὸς ἦτο καὶ ὁ σκοπὸς τῶν βαμβακοβιομηχάνων, νὰ δημιουργήσουν σύγχυσιν εἰς τὴν ἀγορὰν βάμβακος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκμεταλλευθοῦν καὶ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν καὶ νὰ ἀγοράσουν τοὐλάχιστον κατὰ 2,5 δραχμὰς ὀλιγώτερον ἀπὸ τὴν διεθνῆ τοιαύτην, ὥστε καὶ αὐτὴ ἡ ἐφετεινὴ ἔλλειψις βάμβακος μὲ τὴν εἰσαγωγὴν νὰ δημιουργήσῃ ὑπερκέρδη ὑπὲρ αὐτῶν, ὥστε ἀπὸ 5ετίας οἱ βαμβακοβιομήχανοι καὶ γενικώτερον οἱ ἐξαγωγεῖς βάμβακος νὰ δημιουργήσουν τεραστίας περιουσίας, γεγονὸς ποὺ οὐδαμοῦ συμβαίνει τοιαύτη, ἀνώμαλος συσσώρευσις πλούτου. Γενικῶς, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἔδει τὸ Ὑπουργεῖον σας νὰ προγραμματίσῃ τὴν ἀγροτικήν του πολιτικήν, ὥστε νὰ μὴ καθίσταται ἕρμαιον τῆς ἐκμεταλλευτικῆς τακτικῆς τῶν βαμβακοβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι καθοδηγοῦν τὴν πολιτικὴν τοῦ βάμβακος καὶ ὄχι ὑμεῖς, κ. κ. Ὑπουργοί. Διὰ τὴν ἀνυπαρξίαν ἀγροτικῆς πολιτικῆς, ἀναφέρω καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς κτηνοτροφικῆς πολιτικῆς τῶν Ὑπουργείων σας, τὰ ὁποῖα καθώρισαν τιμὴν ἀσφαλείας γάλακτος ἀγελάδος δραχμὰς 4,80, τιμὴν δὲ γάλακτος τυροκομίας 4,60. Οὐδέποτε, κύριοι Ὑπουργοί, ἐνεφανίσθη εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος Κυβέρνησις, νὰ καθορίζῃ τιμὴν γάλακτος πρόβειου κατωτέραν τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος ἀγελάδος. Ἐπίσης διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀγροτικὴ πολιτική, ἀναφέρω τὸ σημερινὸν δρᾶμα τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, τοῦ ὁποίου, ἀφοῦ περιωρίσατε τὴν καπνοκαλλιέργειαν διὰ τῶν τελευταίων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, ἐπῆλθε τοιαύτη σύγχυσις εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον, ὥστε οἱ καπνοπαραγωγοὶ νὰ ἐκποιοῦν τὴν καπνοπαραγωγήν των κατὰ 30% ὀλιγώτερον ἐν σχέσει μὲ τὰς τιμὰς τοῦ 1957.

§188Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ οἱ ἐργαζόμενοι γεωργοὶ ἔρχονται καὶ εὐχαριστοῦν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ὑπὲρ αὐτῶν καὶ διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνονται μέτρα εὐεργετικὰ διὰ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας οἷα ἔλαβεν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Εἶναι γνωστὸν τὸ εὐχαριστήριον τὸ ὁποῖον ἀπηύθυναν οἱ κ. κ. Ἀφεντάκης καὶ λοιποὶ ἐκπρόσωποι τῆς ΓΣΕΕ. Εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἀγνοήσῃ κανεὶς αὐτά;

§189Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ὅταν ἐγένετο εἰσαγωγὴ τοῦ βάμβακος καὶ ἐπηκολούθησεν ἡ συγκέντρωσις τῆς Θεσσαλονίκης οἱ ὡς ἄνω κύριοι κατεφέρθησαν δριμύτατα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Συνεπῶς ἐὰν σήμερον λέγουν ταῦτα, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ ἀνακολουθίαν. Ἡμεῖς δὲν ἀντιπροσωπεύομεν οὔτε καὶ ἐξαρτώμεθα ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρω ἀλλὰ λογοδοτοῦμεν ἔναντι τοῦ Λαοῦ τὸν ὁποῖον ἐκπροσωποῦμεν. Κύριοι Ὑπουργοί, οὔτε αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων ἀποτελοῦν γενικῶς ὁμαλότητα διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ χαμηλοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος οὔτε ἡ λειτουργία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ ἀποτελῇ ἐγγύησιν διὰ τὸ μέλλον ἀλλὰ καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀποτελεῖ παλαιοντολογίαν τοῦ 1930 καὶ οὐχὶ τοῦ ἔτους 1958. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παραλείψω τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεως, τὸ θέμα τῆς εἰσαγωγῆς βαμβακοσπόρου, ἥτις ἐγένετο μὲ ἀποκλειστικὸν καὶ μόνον σκοπὸν τὴν ἐπίπτωσιν τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος 1957 τοὐτέστιν πολιτικὴν τῶν βαμβακοβιομηχάνων καὶ οὐχὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐνῷ θὰ ἔδει ἡ εἰσαγωγή του νὰ γίνῃ ἐν μηνὶ Φεβρουαρίῳ 1958 τότε ποὺ θὰ ἐτελείωνεν ὁ βαμβακόσπορος ὁ Ἑλληνικὸς καὶ τοῦτο διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ ἐπιχείρημα τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ὅτι οὗτος εἰσήχθη δῆθεν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς κτηνοτροφίας. Περαίνων ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ὅλοι μας πρέπει νὰ ἐνδιαφερώμεθα νὰ δημιουργήσωμεν διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην τὰς προϋποθέσεις μιᾶς σχετικῆς ἀνέτου ζωῆς δεδομένου μάλιστα ὅτι τὸ ἀτομικὸν εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου εἶναι μηδαμινὸν καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸν ἀφίνωμεν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ὀλίγων μονοπωλίων. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω, κύριοι Ὑπουργοί, καὶ λέγω ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀγροτικὴ πολιτική.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ. μ.).