1958.01.31

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 57η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31 Ἰανουαρίου 1958

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς (Ὑπουργὸς Ἐργασίας), καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κατατάξεως, ἐκπαιδεύσεως κ.λ.π., εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις τῆς Α.Β.Υ. τοῦ Βασιλόπαιδος Κωνσταντίνου». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως στρατολογικῶν τινων ζητημάτων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰατρίδης, Γ. Παπαγεωργίου, Ι. Λύρας, Ι. Κοντοβράκης, Δ. Πετροπουλάκος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Λ. Δερτιλῆς, Ε. Κεφαλογιάννης, Κ. Μαρῆς, Μ. Γαληνός, Τ. Βουλόδημος, Α. Πετραλιᾶς, Γ. Γρηγορίου Α. Ζάκκας, Α. Ἀηδονᾶς, Σ. Λοϊζίδης Α. Δερδεμέζης, Φ. Πιτούλης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σαμαρᾶς, Γ. Βογιατζῆς καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μεταξᾶς, Π. Ξενοδοχειάρης, Ν. Κιτσίκης κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν κειμένων διατάξεων περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Λιαροῦτσος, Σ. Λοϊζίδης, Ι. Λύρας, Ε. Κεφαλογιάννης, Θ. Μπάλλας, Δ. Πετροπουλάκος καὶ Θ. Μπάρμπας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τούμπας, Ε. Κοθρῆς, Κ. Μητσοτάκης, Τ. Κολοκυθᾶς καὶ Μ. Σκουλᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 3768)1957 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρ. 1, 2 καὶ 3 καὶ τροποποιήσεως τῶν ἄρθρων 6, 10 καὶ 16 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)57 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Δικηγορικοῦ, Γονέων καὶ Κηδεμόνων, Ἐμπόρων, Ἀναπήρων, Ἐπαγγελματιῶν καὶ Πολυτέκνων τῆς πόλεως Γρεβενῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ χορήγησιν πιστώσεων ἐκ τῶν ἐπενδύσεων πρὸς συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως τοῦ Γυμνασιακοῦ κτιρίου Γρεβενῶν καὶ ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν τῶν ἐν λόγῳ πιστώσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων 1940–1949 Ἰωαννίνων διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην κατάργησιν ΚΑΑΠ Πρεβέζης. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεωργοενώσεως Ἡγουμενίτσης–Φιλιατῶν, ζητούσης ἄρσιν τῶν περιορισμῶν καλλιεργείας καπνοῦ εἰς Θεσπρωτίαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀγγίστης Σερρῶν, ζητούντων ἐπισκευὴν τῶν καταστραφέντων φραγμάτων τῶν ἀρδευτικῶν ἔργων τῆς Κοινότητας, διάθεσιν ἐκσκαφέως διὰ τὴν διάνοιξιν ρυακίων πρὸς ἀποφυγὴν τῶν πλημμυρῶν, χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Κοινότητος Ἀγγίστης–Σερρῶν, ζητούντων ἀναστολὴν περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀρτοποιῶν Μεσσήνης, «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος», ζητοῦντος χορήγησιν δανείου 500.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἵδρυσιν Συνεταιριστικοῦ ἀρτοποιείου ἐν Μεσσήνῃ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει ἀναφορὰν 700 ἰδιοκτητῶν γωνιαίων διωρόφων οἰκιῶν, ζητούντων νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ συμπληρωματικοῦ οἰκοπεδικοῦ χώρου, ὁριζοντίου ἰδιοκτησίας, τῶν διωρόφων προσφυγικῶν οἰκημάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Θ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν μικροπωλητῶν κατοίκων Διδυμοτείχου, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, διὰ τῆς ὁποίας καλοῦνται νὰ ἐγκαταλείψωσι τὸν παρ’ αὐτῶν κατεχόμενον χῶρον ἐν οἰκοπέδῳ ἰδιοκτησίας τῆς Τραπέζης, κειμένῳ ἐν Διδυμοτείχῳ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Καλαμῶν καὶ Δικηγορικοῦ Συλλόγου καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων Καλαμῶν, ζητούντων ἐπαναφορὰν τῶν φυλακῶν τῆς πόλεώς των εἰς τὴν θέσιν βʹ τάξεως, ἐξ ἧς ἐσχάτως ὑπεβιβάσθησαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἰωαννίνων, ζητοῦντος ματαίωσιν καταργήσεως τοῦ βάσει τοῦ ν. 1114)44 ἐπιβαλλομένου ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῶν Ὀργανισμῶν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως πόρου, ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐκπροσώπων Ἐργατικῶν Ὀργανώσεων. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ι. Ὀρφανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ εἰσέτι νομοθετικὴν ρύθμισιν κυρώσεως Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως ἐπεκτάσεως τοῦ Ταμείου Μετάλλου εἰς ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως Ἀγρινίου, Ἰωαννίνων κ.λ.π., ζητουσῶν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ μονοπωλήσεως καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καθορισμὸν διὰ νόμου τιμῶν πωλήσεως πρὸς καπνοβιομηχανίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ παροχὴν ὑπὸ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας οἰκονομικῆς ἐπιχορηγήσεως διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὑπ’ αὐτοῦ ἀπαραιτήτων δαπανῶν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς του. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐπαγγελματιῶν Ἐλασσόνος, διαμαρτυρομένων δι’ ἀσκουμένην κατ’ αὐτῶν ἐξοντωτικὴν πολιτικὴν τῆς Ἐφορίας Ἐλασσόνος, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας κατέρχονται εἰς ἀπεργίαν καὶ αἰτούντων ἀποστολὴν Ἐπιθεωρητοῦ πρὸς κατάπαυσιν τῆς τοιαύτης τακτικῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν Δικηγορικοῦ Συλλόγου, Ἐργατικοῦ Κέντρου, Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου, Φιλοπροόδου Συλλόγου, «Μέγας Ἀλέξανδρος», Ἑνώσεως Φιλανθρωπικῶν Σωματείων Κυριῶν καὶ Δεσποινίδων, Ἑνώσεως Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν καὶ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἐδέσσης, ζητούντων ἄμεσον λῆψιν νομοθετικῶν μέτρων πρὸς πλήρη μισθολογικὴν καὶ βαθμολογικὴν ἐξίσωσιν τῶν δημοδιδασκάλων πρὸς τοὺς λοιποὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Καλαμῶν καὶ Τριφυλλίας, ζητούντων ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν λειτουργῶν στοιχειώδους ἐκπαιδεύσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τηλεγράφημα διαμαρτυρίας τοῦ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Λευκάδος, αἰτούντων μισθολογικὴν καὶ βαθμολογικὴν ἐξίσωσιν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κρασαδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Νομοῦ Ἡρακλείου, ζητοῦντος ταχεῖαν ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν δημοδιδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ψυχικοῦ Σερρῶν, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 3612)56 καὶ τοῦ ἀπὸ 11.12.56 Β. Δ. ὡς πρὸς τὸν χρόνον ἐκδόσεως τῶν δικαιολογητικῶν διὰ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως ἐπιταχθέντων κτηνῶν πολέμου 1940–41.

§5ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ στείλητε σημείωμα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως.

§7Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Θέλω νὰ ὁμιλήσω. (Χειρονομεῖ).

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἰντζέ, κάμετέ μου τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ζητῆτε τὸν λόγον. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πρὸς ἀποφυγὴν παραπόνων, παρακαλεῖσθε ὅπως ἀποστείλητε σημείωμα — ὅσοι θέλετε νὰ ἐγγραφῆτε καὶ νὰ ὁμιλήσητε — διότι εἶναι τόσοι πολλοὶ οἱ τείνοντες τὴν χεῖρα, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ποῖοι ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν θέλουν νὰ ὁμιλήσουν. Ἀποσαφηνίζεται ὅτι θέλομεν ἰδιόχειρον σημείωμα ἀπὸ ὅσους θέλουν νὰ γραφοῦν ἵνα ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἀναφορᾶς. Εἰς τὸν νέον Κανονισμὸν ὑπάρχει τροπολογία κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς ἑκάστην ἐρώτησιν θὰ ὁμιλῇ εἷς καὶ μόνον καὶ ἐλπίζω, κύριε Γαληνέ, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἰδικήν μου γνώμην καὶ ὄχι τὴν ἰδικήν σας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ, διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 656) καὶ ἐν συνεχείᾳ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 64103)24.12.57 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον κ. βουλευτὴν ἐπὶ τῆς ὕπερθεν ἐρωτήσεώς του, ἐν σχέσει μὲ τὴν διάθεσιν τῶν ἀπαραιτήτων πιστώσεων πρὸς ἐποικισμὸν τῶν παραμεθορίων Κοινοτήτων καὶ συνοικισμῶν Ἀγριανῆς, Κυριακῆς, Μικροῦ Δερίου καὶ Κορύμβου τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, τὰ ἑξῆς: Ὡς ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 191)4.1.1958 ἀπαντητικῆς ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Ἔβρου προκύπτει, ἐπρογραμματίσθη ἐποικισμὸς διαφόρων περιοχῶν τοῦ νομοῦ Ἔβρου ἐν αἷς καὶ τῶν τούτων τοῦ Μικροῦ Δερίου καὶ Κορύμβου. Ἐποικισμὸς μικροῦ ἀριθμοῦ οἰκογενειῶν προβλέπεται ἐπίσης καὶ εἰς τὸ χωρίον Κυριακὴ ἔνθα ὑπάρχουν ἐγκαταλειφθέντες κλῆροι διαφόρων φυγάδων τοῦ παραπετάσματος. Εἰς τὸ χωρίον Ἀγριάνη δὲν προβλέπεται ἐποικισμός, διότι αἱ ὀλίγαι, πρὸς διάθεσιν ἐκτάσεις προορίζονται ἵνα διανεμηθῶσιν εἰς κατοίκους τῆς γύρωθεν περιοχῆς. Μέχρι τοῦδε ἐκ τῶν διατιθεμένων πιστώσεων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος δὲν ἐχρηματοδοτήθη ὁ ἐποικισμὸς τῶν ἄνω χωρίων, διότι προηγήθη ὁ τοιοῦτος τῶν Κοινοτήτων Κοτρωνιὰ καὶ Σοδηρὼ τοῦ Νομοῦ Ἔβρου, αἵτινες εἶχον καταστραφῆ ἐκ βάθρων ἐξ ἄλλου δὲ ἐχρηματοδοτήθη ἡ ἐκτέλεσις πολλῶν παραγωγικῶν, ἐν τῷ εἰρημένῳ Νομῷ, ἔργων, ὧν ἡ ἐκτέλεσις συνετέλεσεν εἰς τὴν κατὰ πολὺ ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ πληθυσμοῦ. Συγκεκριμένως εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τοῦ Νομοῦ Ἔβρου ἐλάχισται αἰτήσεις ὑπεβλήθησαν ἀναποκαταστάτων ἀκτημόνων, αἰτουμένων τὸν ἐποικισμὸν των εἰς τὰς ὡς ἄνω περιοχάς, (ἀριθ. αἰτήσεων 56). Ἀνάλογος δὲ πρὸς τὰς ἄλλας περιοχὰς τῆς χώρας ὑπῆρξε καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ἔβρου ἡ κίνησις προσώπων ἐπιθυμούντων τὴν εἰς Βέλγιον μετάβασίν των πρὸς ἐξεύρεσιν ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Γ. Παπαστεργίου, Ε. Κοθρῆ, Μ. Στεφανίδη, Π. Τζαννετάκη, Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἀνακοινώσητε εἰς τοὺς καταθέσαντας ὑμῖν ἐρώτησιν κ. κ. βουλευτὰς Δ. Παπασπύρου, Γ. Παπαστεργίου, Ε. Κοθρῆν, Μ. Στεφανίδην, Π. Τζαννετάκην, Κ. Τσιγάραν, Β. Ἐφραιμίδην καὶ Α. Λασκαρίδην, καθ’ ἣν καθαιροῦνται νομίμως ἐκλεγόμενοι εἰς τὰς Διοικήσεις Ἀγροτικῶν Συνεταιρισμῶν, λόγῳ ἐλλείψεως νομιμοφροσύνης τὰ κάτωθι. 1) Δυνάμει τοῦ ἄρθρου τρίτου τοῦ Ψηφίσματος ΜΘʹ (Φ.Ε.Κ. τῆς 19ης Ἀπριλίου 1948 τεῦχος Αʹ) «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 516)1947 Α. Νόμου «περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης τῶν Δημοσίων κ.λ.π. ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν», αἱ διατάξεις τοῦ 516)1948 Α. Ν. ἔχουσιν ἐφαρμογὴν καὶ προκειμένου περὶ μελῶν Διοικητικῶν καὶ Ἐποπτικῶν Συμβουλίων Γεωργικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων παντὸς βαθμοῦ καὶ πάσης φύσεως. 2) Δυνάμει τῆς παραγράφου 10 τοῦ ἄρθρου τρίτου τοῦ ἀνωτέρω Ψηφίσματος συνιστᾶται εἰς τὴν ἕδραν ἑκάστου Νομοῦ παρὰ τοῦ οἰκείου Νομάρχου Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης, ὅπερ κρίνει περὶ τῆς νομιμοφροσύνης μελῶν Διοικητικῶν καὶ Ἐποπτικῶν Συμβουλίων Γεωργικῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων. Τὰ Συμβούλια ταῦτα ἐπιλαμβάνονται τοῦ ἔργου των εἴτε ἐπὶ τῇ ὀχλήσει μέλους τῆς οἰκείας Ὀργανώσεως, εἴτε τῆς Ἐποπτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ὑπηρεσίας, εἴτε παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Νομάρχου, εἴτε τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, εἴτε τῇ προτάσει τῶν Διοικήσεων Χωροφυλακῆς πρὸς τὸν Νομάρχην. Σχετικὸν ὑμέτερον 976) 22.1.1958, ἀριθ. ἐρωτ. 946). Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 698) 375 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βρανοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀποβαίνει τελείως ἀδύνατος ἡ ἐκκένωσις τοῦ ἐν Καλλιθέᾳ κτιρίου τοῦ χρησιμοποιουμένου σήμερον ὡς Βʹ Δικαστικὴ Φυλακὴ Ἀθηνῶν, καθ’ ὅσον ὑπάρχει πλήρης ἔλλειψις χώρου εἰς τὰς ἑτέρας δύο λειτουργούσας ἐν Ἀθήναις Φυλακάς, οὐδ’ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις ἑτέρου καταλλήλου κτιρίου, ἵνα χρησιμοποιηθῇ σχετικῶς. Πάντως, ἐξευρεθέντων ἤδη τῶν ἀπαιτουμένων πόρων, τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης πρόκειται νὰ προβῇ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, εἰς ἀνέγερσιν Δικαστικῆς Φυλακῆς ἐξυπηρετούσης τὰς ἀνάγκας τῶν πόλεων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, ὁπότε ἅμα τῇ συμπληρώσει μιᾶς πτέρυγος τοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος, θὰ μεταφερθοῦν ἀμέσως ἐκεῖ ἅπαντες οἱ κρατούμενοι τῶν ἐν λόγῳ Φυλακῶν, ὁπότε καὶ θὰ ἐκκενωθῇ τὸ σήμερον χρησιμοποιούμενον κτίριον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ σημειούμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, ὅτι ἡ λειτουργία φυλακῆς εἰς κεντρικὸν σημεῖον τῆς πόλεως Καλλιθέας, ἀσκεῖ ἀντιπαιδαγωγικὴν ἐπίδρασιν εἰς τὴν νεολαίαν, τοῦτο δὲν συμβαίνει εἰς τὴν πραγματικότητα, δοθέντος μάλιστα ὅτι εἰς ἁπάσας τὰς μεγαλουπόλεις τῶν πεπολιτισμένων χωρῶν, ἡ Δικαστικὴ Φυλακὴ εὑρίσκεται εἰς κεντρικὸν τμῆμα τῆς πόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 953) 449) 21.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 16.1.1958 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ κενὴ θέσις γραφέως τοῦ Εἰρηνοδικείου Λαγκαδᾶ θὰ πληρωθῇ εὐθὺς ὡς ψηφισθῇ τὸ σχέδιον νόμου δι’ οὗ παρατείνεται μέχρι τέλους τοῦ 1958, ἡ ἰσχὺς τῶν πινάκων τῶν κατὰ τοὺς διαγωνισμοὺς δικαστικῶν γραφέων τοῦ Ἰουνίου 1957 ἐπιτυχόντων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη, Μ. Τοσουνίδη, Φ. Παπαδοπούλου, Κ. Ταλιαδούρη καὶ Α. Ἀνωγειανάκη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 750) 415 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 899 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Παπαηλιάκη, Τοσουνίδη κ.λ.π., περὶ παροχῆς στολῆς εἰς τοὺς ποινικοὺς κλητῆρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης διερμηνεῦον τοὺς ὑπαγορεύσαντας τὴν λῆψιν τοῦ ἀνωτέρω νομοθετικοῦ μέτρου λόγους, ᾐτήσατο ἐπανειλημμένως παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν τὴν ἔγκρισιν τῆς ἀναγκαίας πιστώσεως διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τούτου. Ἐσχάτως ἐν ὄψει καταρτίσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ νέου οἰκονομικοῦ ἔτους, ᾐτήσατο διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 112 066) 18.10.57 ἐγγράφου του, τὴν ἐγγραφὴν σχετικῆς προβλέψεως ἐν αὐτῷ τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης καὶ τὴν διάθεσιν ταύτης ἰδιὰ τὴν χορήγησιν μιᾶς χειμερινῆς στολῆς εἰς τοὺς ποινικοὺς κλητῆρας τῶν δικαστηρίων, ἀνερχομένους εἰς 131 ἐν συνόλῳ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐγνώρισεν ὅτι κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3796) 18) 11 ἐ. ἔ. διαταγῆς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἅπαντα τὰ Ὑπουργεῖα, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ παροχὴ τῆς ἐγκρίσεως τούτου, ἐλλείψει σχετικῆς προβλέψεως εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10765) 8775) 6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 279 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἐν αὐτῇ θιγόμενον ζήτημα ἐρρυθμίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1726) 7.11.57 ἀποφάσεως τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας. Διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ὅπως οἱ ἐπιδοτούμενοι καπνεργάται Λιμένος καὶ Λιμεναρίων Θάσου ἀπαλλαγοῦν τῆς ὑποχρεώσεως παρουσιάσεως εἰς τὰς ὑπηρεσίας Ι.Κ.Α. Λιμένος καὶ Λιμεναρίων πρὸς ἔλεγχον τῆς ἀνεργίας των, ὑποχρεούμενοι ὅπως παρουσιάζωνται εἰς τὴν οἰκείαν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν ἢ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10. 660) 8713) 5.11.1957 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 258 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Θέμα μονιμοποιήσεως τοῦ ἐργατοτεχνικοῦ προσωπικοῦ δὲν ὑφίσταται, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐργατικῆς σχέσεως τούτου μετὰ τῆς ὑπηρεσίας. β) Ὅσον ἀφορᾶ τὰς κρατήσεις ὑπὲρ τῶν Μετοχικῶν Ταμείων, αὗται ἐνεργοῦνται κανονικῶς προβλεπόμεναι ὑπὸ διατάξεων τῶν νόμων 5481) 32, 1988) 39 καὶ 2141) 39. γ) Ἡ ἐκ μιᾶς δραχμῆς αὔξησις τοῦ ἡμερομισθίου, λόγῳ αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἐδόθη εἰς ἅπαντας τοὺς δικαιουμένους βάσει τοῦ νόμου (ἤτοι εἰς τοὺς συνδεομένους μετὰ τῆς ὑπηρεσίας διὰ σχέσεως ἰδιωτικοῦ δικαίου ἐργατοτεχνίτας). Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Ε. Πρωϊμάκη, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. 1) Ἐπὶ ὑποβληθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τῶν ἐν περιλήψει ἀξιοτίμων κ. κ. βουλευτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους ἐρωτημάτων αὐτῆς 1 καὶ 2, ἁρμόδιος ὅπως παράσχῃ πᾶσαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου πληροφορίαν, τυγχάνει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 2) Ἐπὶ τοῦ ἐπὶ μέρους 3 ἐρωτήματος, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ μελέτη τοῦ θέματος ἀπὸ πλευρᾶς Ναυτιλίας θέλει ἐξαρτηθῆ ἐκ τῆς ἐν παραγράφῳ 1 τοῦ παρόντος ἀπαντήσεως κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 3) Ἐν πάσῃ ὅμως, περιπτώσει, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Υ.Ε.Ν. ἔχον ὑπ’ ὄψιν ἁπάσας τὰς ἐκ προσφάτου ναυτιλιακῆς κρίσεως δημιουργηθείσας συνθήκας, ὅσον ἀφορᾶ τὴν λῆψιν μέτρων, τῆς κατὰ τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας προσελεύσεως Ἑλληνικῶν πλοίων ἀργούντων ἢ τοιούτων ὑπὸ ξένην σημαίαν Ἑλληνικῆς πλοιοκτησίας καὶ συμφερόντων εἰς Ἑλληνικοὺς λιμένας καὶ ὅρμους, ἀντιμετωπίζει ἐπιτυχῶς τὸ ὅλον θέμα, ἔχει δὲ ὑποδείξει ἀσφαλῆ πρὸς τοῦτο ἀγκυροβόλια εἰς ἡμεδαποὺς ὅρμους καὶ λιμένας, εὑρισκομένων πάντοτε ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Γ.Ε.Ν. τοῦ ΥΕΘΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Αὐγερινοῦ καὶ Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 974) 495) 22.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Αὐγερινοῦ καὶ Ι. Τούμπα ὑπ’ ἀριθ. 944 σχετικῶς πρὸς τὴν τιμὴν τῶν τυροκομικῶν προϊόντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς τυγχάνει γνωστόν, ἡ κατωτάτη τιμὴ πωλήσεως τοῦ γάλακτος, τυροκομίας, ὡρίσθη πρὸς δρχ. 4,60 κατ’ ὀκᾶν διὰ τῆς ἀπὸ 28.2.1957 ὑπ’ ἀριθ. 18 Ἀγορανομικῆς Διατάξεως. Βάσει τῆς ἀνωτέρω τιμῆς ἡ τιμὴ λιανικῆς πωλήσεως τοῦ τυροῦ φέτα εἶχε καθορισθῆ πρὸς δρχ. 26 κατ’ ὀκᾶν, ἀνάλογοι δὲ ἦσαν καὶ αἱ τιμαὶ τῶν σκληρῶν τυρῶν. Εἰς τὰς τιμὰς ταύτας τῶν τυρῶν εἶχον ὑπολογισθῆ ψυκτικὰ τριῶν (3) μηνῶν ἤτοι μέχρι τέλους Μαΐου. Οἱ ἔμποροι χονδρικῆς πωλήσεως τυρῶν, οἵτινες εἶχον τυροὺς εἰς τὰ ψυγεῖα ἐπεβαρύνοντο διὰ ψυκτικῶν ἀπὸ τοῦ μηνὸς Μαΐου καὶ ἐντεῦθεν καὶ συνεπῶς ἤρχισαν νὰ πωλοῦν πρὸς τοὺς παντοπώλας τοὺς τυροὺς εἰς μεγαλυτέραν τιμήν, ὅπερ προεκάλεσε τὰς διαμαρτυρίας τῶν παντοπωλῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον διέταξεν αὐστηρὸν ἔλεγχον καὶ τὴν παρακολούθησιν τῶν πωλούντων εἰς ὑπερβολικὰς τιμάς, ἠσκήθησαν δὲ πολλαὶ ποινικαὶ διώξεις. Ἐπανεξετασθέντος τοῦ ὅλου θέματος εἰς συσκέψεις τόσον ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου, ὅσον καὶ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ, ἀπεφασίσθη ὅπως αἱ ὡς ἄνω τιμαὶ ἀναπροσαρμοσθῶσι κατὰ τὰ ψυκτικὰ ἔξοδα. Οὕτω τὴν 9.12.57 ἐδόθη αὔξησις κατὰ μίαν δραχμὴν κατ’ ὀκᾶν εἰς ἅπαντα τὰ εἴδη τυρῶν διὰ ψυκτικὴν δαπάνην τὴν δὲ 15.1.57 ἑτέρα αὔξησις κατὰ 0,50 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν πρὸς κάλυψιν τῆς δαπάνης τῶν ψυκτικῶν μέχρι τέλους Μαρτίου ἐ. ἔ. Ὅσον δ’ ἀφορᾷ τὴν διατυπουμένην γνώμην ὅτι ἐκ τριῶν (3) ὀκάδων γάλακτος παράγεται μία ὀκᾶ τυροῦ γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι αὕτη δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, δοθέντος ὅτι ἔχει γίνει παραδεκτὸν παρὰ τῶν τεχνικῶν ὅτι ὁ μέσος ὅρος ἀποδόσεως τοῦ προβείου γάλακτος εἰς τυρὸν καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν, ἀνέρχεται εἰς τέσσαρας (4) ὀκάδας γάλακτος μία ὀκᾶ τυροῦ καὶ μὲ ἀποβουτύρωσιν κατὰ 20%, ὁπότε ἡ ἀξία τοῦ λαμβανομένου βουτύρου ἐκπίπτεται ἐκ τοῦ κοστολογίου τοῦ τυροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ἰ. Παπαηλιάκη, Μ. Τασουνίδη, Α. Ἀνωγειανάκη, Φ. Παπαδοπούλου καὶ Κ. Ταλιαδούρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 950) 21.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 928 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ἰ. Παπαηλιάκη, Μ. Τασουνίδη κ.λ.π., σχετικῶς μὲ ἀναγνώρισιν προϋπηρεσίας ἐνίων ὑπαλλήλων τῆς ὑπηρεσίας Ἐμπορίου Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων τούτων καὶ θὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν νομοθετικὴν τακτοποίησίν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55) 41) 3.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Θανασέκου, περὶ ἐκλογῆς καταλλήλου γηπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν συναφῶς τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 130762) 24.10.57 ἡμετέρας διαταγῆς, διετάξαμεν τὸν Νομάρχην Μαγνησίας ὅπως συγκροτήσῃ Ἐπιτροπὴν ἐκλογῆς καταλλήλου γηπέδου πρὸς ἀγορὰν τούτου ὑπὸ τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας ἵνα ἀνεγερθῇ ἐπ’ αὐτοῦ διδακτήριον. Ἡ ρηθεῖσα Νομαρχία διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29981) 14.11.1957 ἀποφάσεώς της συνέστησε πρὸς τοῦτο πενταμελῆ Ἐπιτροπὴν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ Α. Ν. 1856) 1939 περὶ συστάσεως Ταμείων Ἀνεγέρσεως διδακτηρίων ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3200) 1953. Ἡ ρηθεῖσα Ἐπιτροπὴ διὰ διακηρύξεώς της, δημοσιευθείσης εἰς τὰς ἐκεῖσε ἐκδιδομένας ἐφημερίδας, ἐκάλεσε τοὺς ἰδιοκτήτας τοὺς ἔχοντας κατάλληλα οἰκόπεδα πρὸς τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν καὶ ἐπιθυμοῦντας νὰ πωλήσωσι ταῦτα εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Βόλου καὶ δηλώσωσι τοῦτο ἐγγράφως εἰς αὐτήν, καθ’ ἃς δὲ ἔχομεν πληροφορίας, ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἐξέλεξε τὸ καταλληλότερον ἐκ τῶν προσφερθέντων οἰκοπέδων καὶ κατ’ αὐτὰς θὰ ὑποβάλῃ ἡμῖν ἡ Νομαρχία τὴν σχετικὴν πρᾶξιν τῆς ὡς εἴρηται Ἐπιτροπῆς πρὸς ἔγκρισιν. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν ὑπὸ τῶν ἐρωτώντων κ. κ. βουλευτῶν ἐκδηλούμενον φόβον ἀπωλείας τῆς πρὸς τοῦτο χορηγηθείσης πιστώσεως, εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται Σχολικὴν Ἐφορείαν, βεβαιοῦμεν αὐτοὺς ὅτι οὐδεμία σχετικὴ ἀνησυχία δικαιολογεῖται, διότι τὸ χορηγηθὲν ποσόν, εἰσπραχθὲν ὑπὸ τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας, ἀποτελεῖ ἤδη περιουσίαν αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτη, σχετικῶς πρὸς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ «Ἁγίου Ἀθανασίου» Σταγιατῶν Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 96502) 1635 ἀπὸ 26)9.57 ἡμετέρας ἀποφάσεως ἐνεκρίθη ἡ μελέτη διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἐν λόγῳ Ναοῦ, φροντίδι τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας. Καίτοι ἐν τῇ ἡμετέρᾳ ἐγκρίσει σαφῶς ἀνεγράφετο ὅτι διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ἔδει νὰ διενεργηθῇ κανονικὴ μειοδοτικὴ δημοπρασία τὰ πρακτικὰ τῆς ὁποίας θὰ ὑποβληθοῦν ἡμῖν πρὸς ἔγκρισιν, ἐν τούτοις μέχρι σήμερον οὐδὲν σχετικὸν ἐλάβομεν, διὰ νὰ ἀσκήσωμεν τὸν δέοντα ἔλεγχον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου. Ἤδη, ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ κειμένου τῆς ἐρωτήσεως τῶν κ. κ. βουλευτῶν, τὸ Ἐθνικὸν Ἵδρυμα Ραδιοφωνίας δὲν συνεμορφώθη πρὸς τοὺς ὅρους τῆς ἡμετέρας ἐγκρίσεως ἐν ἀγνοίᾳ δὲ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας παρανόμως εὑρίσκεται ἐγκατεστημένος εἰς τὸ ἔργον ἐργολάβος, ἄγνωστον πῶς ἀναλαβὼν τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἐζήτησε παρὰ τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας καὶ τοῦ ἐπιβλέποντος τὴν ἀνέγερσιν μηχανικοῦ νὰ πληροφορηθῇ τὶ ἀκριβῶς συνέβη ἐν προκειμένῳ, ἵνα λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ναοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου, Γ. Πρίφτη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 26) 2.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 795 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου, καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Τρικάλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ὁ ἐκ τῶν σεισμῶν καταστὰς ἑτοιμόρροπος πρῶτος ὄροφος τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Τρικάλων ἠχρηστεύθη καὶ αἱ μαθήτριαι στεγάζονται εἰς τὰς ὑπολοίπους αἰθούσας. Κατὰ γνωμάτευσιν τοῦ Νομομηχανικοῦ τὸ διδακτήριον τοῦ Γυμνασίου τούτου παρουσιάζει ἐλαφρὰς ζημίας, συγκεκριμένως ρωγμὰς τινὰς εἰς τὴν Νοτιοανατολικὴν πλευρὰν καὶ εἴς τινα ἐσωτερικὰ χωρίσματα, χωρὶς νὰ εἶναι σοβαρῶς βεβλαμμένον. Τὸ Γυμνάσιον τοῦτο ἔχει ἀνάγκην δύο φιλολόγων καθηγητῶν καὶ ἑνὸς φυσικοῦ. Κατὰ τοὺς διενεργηθησομένους προσεχῶς διορισμοὺς Ἐκπαιδευτικῶν Λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν τούτων θέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 132) 7.7.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 821 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἀφορῶσα τὴν ἀπόλυσιν τοῦ τέως καθηγητοῦ Δημητρίου Νηστικοῦλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν ὅτι ὁ εἰρημένος δὲν ἀπελύθη βάσει τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 1953, καθ’ ὅσον τὸ Νομοθετικὸν τοῦτο Διάταγμα δὲν ἔτυχεν ἐφαρμογῆς εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν, ἀλλὰ διὰ πειθαρχικὰ παραπτώματα, διαπιστωθέντα ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου. Σημειωτέον, ὅτι ὁ ὡς ἄνω τέως καθηγητὴς προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ὅπερ ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Πειθαρχικοῦ Συμβουλίου περὶ ὁριστικῆς ἀπολύσεώς του καὶ ἐχαρακτήρισεν ὡς χαρακτηριστικῶς ἀναξίαν τὴν διαγωγὴν τούτου. Ἡ ἀνάκλησις τῆς ἀπολύσεως τοῦ καθηγητοῦ τούτου εἶναι ἀδύνατος, διότι ἡ ἔκδοσις διοικητικῆς πράξεως ἀνατρεπούσης τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν δὲν εἶναι δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πετραλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 709 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 906 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πετραλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ ἀνασκαφαὶ εἰς ἀρχαίαν Ἤλιδα ἤρχισαν ἐν ἔτει 1910 παρὰ τοῦ Αὐστριακοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, τὸ ὁποῖον δὲν προέβη εἰς τὴν ἀποπεράτωσίν των, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἐμεσολάβησεν ὁ αʹ παγκόσμιος πόλεμος καὶ διότι δὲν ὑφίσταται πλέον τὸ ἐν λόγῳ Ἰνστιτοῦτον. Ἀναμφιβόλως τὸ ὑπέδαφος τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς κρύπτει, ὡς καὶ ἄλλαι περιοχαὶ τῆς Χώρας, σημαντικὰς ἀρχαιότητας, πλὴν αἱ κατ’ ἔτος χορηγούμεναι πιστώσεις δι’ ἀνασκαφὰς εἶναι περιωρισμένης κλίμακος. Τὰ εὑρήματα τῶν ἀνασκαφῶν Ἀρχαίας Ἤλιδος ἐναπετέθησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς τὸν πλησιέστερον πρὸς τὸν χῶρον τῶν ἀνασκαφῶν κατῳκημένον χῶρον καὶ ἐν προκειμένῳ εἰς οἴκημα τοῦ χωρίου Μπουχιώτη, ἀνῆκον εἰς τὸν ἐκεῖ ἱερὸν ναὸν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, δι’ ὅπερ κατεβάλλετο μέχρι πρό τινων ἐτῶν μίσθωμα ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου. Μεταγενεστέρως τὸ Ὑπουργεῖον, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Συμβουλίου, ληφθείσης κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 116) 1938 συνεδρίαν του, ἐνέκρινε τὴν μεταφορὰν τῆς ἐν θέματι συλλογῆς εἰς Ἀμαλιάδα, ἧς ὁ Δῆμος προσέφερε δωρεὰν πρὸς τοῦτο οἴκημα. Κατόπιν, ὅμως, ἐπιμόνων ἀντιρρήσεων τῆς Κοινότητος Μπουχιώτη καὶ ἄλλων Κοινοτήτων τῆς περιοχῆς Ἤλιδος, ἐματαιώθη ἡ εἰς Ἀμαλιάδα μεταφορὰ τῆς ρηθείσης Ἀρχαιολογικῆς Συλλογῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 434 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 845 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι διὰ καταρτισθέντος νομοσχεδίου, ὅπερ ἐνεκρίθη τόσον ὑπὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ παρὰ τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Συμβουλίου, ρυθμίζονται πάντα τὰ ἐν τῇ ἐρωτήσει θιγόμενα θέματα. Εἰδικώτερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου προβλέπεται α) ὅπως ἡ νομὴ καὶ κατοχὴ τῶν εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Δημοσίου περιελθόντων ἀκινήτων ἐν τῇ περιοχῇ τῆς Ἀρχαίας Ἀκαδημίας Πλάτωνος, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν παρὰ τοῦ Παν. Ἀριστόφρονος, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 809) 1937 ἀν. νόμου, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀποκαλύψεως τῆς Ἀρχαίας Ἀκαδημίας, περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον μετὰ τὴν ὑπὸ τῆς Ἀκαδημίας ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περὶ παραιτήσεώς της ἐκ τῶν δικαιωμάτων προσωρινῆς κυριότητος νομῆς καὶ κατοχῆς ἐπὶ τῶν ἀκινήτων τούτων. β) Ὅπως περιέλθῃ εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Δημοσίου τὸ βορείως τῆς Ἀκαδημίας Πλάτωνος κείμενον ἀγρόκτημα ἐκτάσεως 25.000 περίπου τ. μ. ἀπὸ τοῦ ὁποίου παρῃτήθη ὑπὲρ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, παντὸς δικαιώματός της ἡ Ἰωάννα Π. Ἀριστόφρονος. γ) Ὅπως ἐκποιηθῇ τὸ ἐν λόγῳ ἀγρόκτημα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, τὸ δὲ ἐκ τῆς ἐκποιήσεως τίμημα διατεθῇ διὰ τὴν ἀγορὰν ἢ ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἐντὸς τοῦ χώρου τοῦ λεγομένου Γυμνασίου τῆς Ἀρχαίας Ἀκαδημίας ἐλαχίστων ἰδιωτικῶν οἰκημάτων πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν ἀνασκαφῶν τοῦ οἰκοδομικοῦ τετραγώνου, εἰς ὃ κεῖνται ταῦτα. Τὸ μετὰ τὴν ἀγορὰν τῶν περιγραφομένων οἰκημάτων ὑπολειφθησόμενον ποσὸν θέλει διατεθῆ διὰ τὴν νόμιμον περίφραξιν, καθαρισμὸν καὶ εὐπρεπισμὸν τοῦ χώρου τῶν ἀνασκαφῶν ἐν τῇ Ἀρχαίᾳ Ἀκαδημίᾳ Πλάτωνος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χωματοληψίαν ἐκ τοῦ ρηθέντος ἀγροκτήματος, περὶ τῆς ὁποίας ἐφιστᾶται ἰδιαιτέρως ἡ προσοχὴ ἡμῶν παρὰ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον ἀποσπάσματος ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 574)7.6.1956 συνεδρίας τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν ὡς καὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114582)5280) 26.11.56 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Συλλόγου Συνοικίας Ἀκαδημίας Πλάτωνος, ἐν τοῖς ὁποίοις ἐν πλάτει ἀναλύεται τὸ θέμα τοῦτο. Πλέον τῶν ἀνωτέρω σᾶς γνωρίζομεν, ὅτι ἀτονήσαντος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 809)1937 ἀν. νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεβλήθησαν διάφοροι οἰκοδομικοὶ κ.λ.π. περιορισμοὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῶν συνοικιῶν Ἁγίου Τρύφωνος καὶ Κολωνοῦ, ἤρθη πᾶσα οἰκοδομικὴ δέσμευσις ἐπιβληθεῖσα διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὡς εἴρηται νόμου καὶ ἐπιτρέπεται ἡ οἰκοδόμησις εἰς τὴν ρηθεῖσαν περιοχὴν ἄνευ οὐδενὸς περιορισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 788 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Β. Θανασέκου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, περὶ ἐκτάσεως ἐν Βόλῳ ἥτις ἐκηρύχθη ἀρχαιολογικὸς χῶρος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ εἰς τὴν περιοχὴν «Παληὰ» ἀνασκαφαὶ διενεργηθεῖσαι παρὰ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἑταιρίας, ἀπεκάλυψαν τμῆμα τοῦ Μυκηναϊκοῦ ἀνακτόρου, εὕρημα σπουδαιότατον διὰ τὴν ἱστορίαν τῆς πόλεως καὶ τὴν ἀρχαιολογικὴν ἐπιστήμην. Ἡ καθ’ ἡμᾶς Διεύθυνσις Ἀρχαιοτήτων ἐζήτησε δι’ ἐπείγοντος ἐγγράφου της (154321)6250)18.12.57) ἀπὸ τὴν ἀνασκάπτουσαν Ἀρχαιολογικὴν Ἑταιρίαν πρὸς ἣν διεβιβάσθη καὶ τὸ σχετικὸν ὑπ’ ἀριθ. Φ.9)1612)9.12.57 ἔγγραφον τοῦ Σ.Δ.Ι.Α.Σ. Θεσσαλίας τὴν οἰκονομικὴν συμβολὴν ταύτης διὰ τὴν ἐπείγουσαν ταύτην ἀπαλλοτρίωσιν καὶ διατελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς ἀπαντήσεώς της. Ἐξ ἄλλου δι’ ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ Σ.Δ.Ι.Α.Σ. Θεσσαλίας παρακαλοῦμεν νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία ἀποδοχῆς τῶν στεγαστικῶν δανείων τῶν δικαιουμένων σεισμοπλήκτων περιοχῆς «Παληά», ἵνα ἐν τῷ μεταξὺ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 973)494)22.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 943, σχετικῶς μὲ τὸ νοσοκομεῖον «Παμμακάριστος», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ Νοσοκομεῖον «Παμμακάριστος», διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1277)51 ἀποφάσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, ἐχαρακτηρίσθη ὡς κοινωφελὲς ἵδρυμα καὶ συνεπείᾳ ταύτης, ἀπαλλάσσεται ἔκτοτε τοῦ φόρου καθαρᾶς προσόδου, νομοθετικῶς δὲ οὐδεμιᾶς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς ἔτυχεν. 2. Τὸ ἐν λόγῳ Νοσοκομεῖον δὲν ἔλαβε μέχρι σήμερον δάνειον παρὰ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος ἢ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., πλὴν ὅμως, τοῦτο ᾐτήσατο δάνειον παρὰ τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης. 3. Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος, τοῦτο παρέχει εἰς τοὺς ἀπόρους ἀσθενεῖς δωρεὰν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν εἰς ποσοστὸν 10% ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀσθενῶν του. 4. Τὸ Νοσοκομεῖον «Παμμακάριστος» δὲν ἐφημερεύει καθ’ ὅσον δὲν ὑφίσταται μετὰ τοῦ Ὑπουργείου σύμβασις, διὰ τὴν νοσηλείαν ἀπόρων ἀσθενῶν. 5. Τὸ ποσοστὸν τῶν δωρεὰν νοσηλευομένων ἀσθενῶν ἀνέρχεται εἰς 10% καὶ ἐκ τοῦ ποσοστοῦ αὐτοῦ τὸ ἥμισυ περίπου τοῖς ἑκατὸν εἶναι Καθολικοῦ Δόγματος. 6. Οἱ ἰατροὶ τῶν εἰδικοτήτων δερματολόγου καὶ φυσικοθεραπευτοῦ ὡς καὶ τῶν λοιπῶν εἰδικοτήτων ἀμείβονται ἐπὶ ποσοστοῖς ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων καὶ 7. Δὲν ὑπηρετοῦσιν βοηθοὶ ἰατροὶ εἰς τὰς ὡς ἄνω εἰδικότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 977)498)22.1.1958 ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 948 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Περὶ τῆς συστάσεως ἢ καταργήσεως κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων κατὰ Νομούς, ἁρμόδια εἶναι τὰ οἰκεῖα Νομαρχιακὰ Συμβούλια Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως, τοῦ Ὑπουργείου ἐπιφυλασσομένου νὰ ἐγκρίνῃ ἢ ν’ ἀπορρίπτῃ τὰς σχετικὰς προτάσεις ἐπὶ τῷ τέλει συμμέτρου καὶ ἀναλόγου πρὸς τὰς καθολικὰς ἀνάγκας τῆς χώρας προόδου τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ἱδρυομένων ἰατρείων. 2. Εἰς Σαββάλια, εὑρισκόμενα πλησίον τῆς Ἀμαλιάδος καὶ τῆς Γαστούνης καὶ ἔχοντα πληθυσμὸν 1.556 κατοίκων, ἔχει μὲν ἀρχικῶς προγραμματισθῆ ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ἠλείας ἴδιον ἰατρεῖον, χαρακτηρισθὲν ὅμως, ὡς πεδινόν, δὲν ἐλειτούργησε μέχρι τοῦδε, προταχθείσης κατὰ νόμον τῆς λειτουργίας τῶν ὀρεινῶν. 3. Ἤδη τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, ἔχον ὑπ’ ὄψιν του τὸ ὀλιγάριθμον τοῦ πληθυσμοῦ (1.556 κάτοικοι), τὴν τοποθεσίαν τῆς Κοινότητος εἰς πεδινὴν περιοχὴν ἐγγὺς ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῆς πόλεως Ἀμαλιάδος, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῆς κωμοπόλεως Γαστούνης, ἔνθα λειτουργεῖ Κοινοτικὸν Ἰατρεῖον, ὑποδεικνύει διὰ τοῦ ὑποβληθέντος σχεδίου γενικοῦ ἀναπρογραμματισμοῦ τῶν ἰατρείων τοῦ Νομοῦ, τὴν ὑπαγωγὴν τῆς Κοινότητος Σαββαλίων εἰς τὸ Ἰατρεῖον Γαστούνης. 4. Ἐπικειμένης τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ σχεδίου Βαρθολομιοῦ, ἔνθα πρόκειται νὰ ἐγκατασταθῇ ἰδία κινητὴ μονὰς διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς δι’ ἰατροῦ, μαίας καὶ νοσοκόμου ἐκ περιτροπῆς ἐπισκεπτομένων ὅλα τὰ χωρία, τὰ Σαββάλια θὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον, οὕτω δὲ διὰ τῆς συνεργασίας τῆς κινητῆς ταύτης μονάδος μετὰ τῶν μονίμων ἰατρείων τῆς περιοχῆς, ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος ταύτης θὰ εἶναι τακτικὴ καὶ πλήρης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰανουαρίου 1958

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη, Α. Λασκαρίδη, Π. Γλιγλῆ, Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 717) 18.1.58 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 916) 16.1.1958 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη κ.λ.π., περὶ χορηγήσεως στεγαστικῆς ἀρωγῆς εἰς ἀστέγους, ἢ εἰς ἀνεπαρκεῖς χώρους διαβιοῦντας ἀγρότας κλ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τῆς χώρας, συμφώνως πρὸς ἀναφορὰς τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, καὶ ὑπηρεσιῶν, ἔχουν ὡς ἀκολούθως: 1. Πολεμοπαθεῖς: α) Καταστραφεῖσαι οἰκίαι 78.000. β) Δαπάνη ἀποκαταστάσεως δρχ. 780.000.000. 2. Σεισμοπαθεῖς: (πλὴν Ἰονίων Νήσων καὶ Θεσσαλίας). α) Καταστραφεῖσαι οἰκίαι 7.400. β) Δαπάνη ἀποκαταστάσεως δρχ. 85.100.000. 3. Πλημμυροπαθεῖς: α) Καταστραφεῖσαι οἰκίαι 1.700. β) Δαπάνη ἀποκαταστάσεως δρχ. 17.000.000. 4. Λοιπαὶ θεομηνίαι (κατολισθήσεις): α) Καταστραφεῖσαι οἰκίαι 2.400. β) Δαπάνη ἀποκαταστάσεως δρχ. 37.000.000. 5. Λαϊκαὶ κατοικίαι (διαβιοῦντες εἰς ἀκατάλληλα στέγαστρα): α) Οἰκίαι (εἰς ἀστικὰ κέντρα) 25.000. β) Ἀπαιτουμένη δαπάνη δρχ. 625.000.000. γ) Οἰκίαι (εἰς ἀγροτικοὺς οἰκισμοὺς) 75.000. δ) Ἀπαιτουμένη δαπάνη δρχ. 1.125.000.000. Ἔναντι τῶν ὡς ἄνω τεραστίων στεγαστικῶν ἀναγκῶν, αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ Κράτους εἶναι τοιαῦται, ὥστε τὸ πρόβλημα τῆς στεγάσεως ἀντιμετωπίζεται σταδιακῶς καὶ μὲ προτεραιότητα τὴν παροχὴν στεγαστικῆς ἀρωγῆς εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν κατηγοριῶν 1–4, οἵτινες εἶχον ἰδιόκτητον οἰκίαν καὶ κατεστράφη καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς τοὺς διαβιοῦντας εἰς ἀκατάλληλα ἢ ἀνεπαρκῆ ἀπὸ ἀπόψεως χώρου στέγαστρα, οἵτινες δὲν ἔχουν ἰδιόκτητον στέγην. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ κατὰ νόμον ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ Λαϊκῆς Στέγης ἑκάστου Νομοῦ, δύναται κατὰ τὴν ἀνὰ οἰκισμὸν καὶ δικαιοῦχον κατανομὴν τῶν σχετικῶν πιστώσεων διὰ τὰ προγράμματα στεγάσεως νὰ προγραμματίσῃ ἐκ παραλλήλου εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ δικαιούχους τῆς 5ης κατηγορίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 755) 20.1.1958 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 904) 16.1.1958 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, περὶ παροχῆς στεγαστικῆς ἀρωγῆς εἰς τοὺς κατοίκους Μακρακώμης–Φθιώτιδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὸ τρέχον οἰκονομ. ἔτος προβλέπεται ἡ ἔγκρισις ἀναλόγου πιστώσεως εἰς βάρος τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων διὰ τὴν στέγασιν πολεμοπαθῶν κ.λ.π. ἀστέγων τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος. Τὴν ἐγκριθησομένην πίστωσιν θέλομεν θέσει ἐν καιρῷ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Φθιώτιδος. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι, κατὰ νόμον, ἁρμοδία διὰ τὴν κατ’ οἰκισμὸν καὶ δικαιοῦχον κατανομὴν τῶν σχετικῶν πιστώσεων τυγχάνει ἡ ὑπὸ τὸν οἰκεῖον Νομάρχην Νομαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ Λαϊκῆς Στέγης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 455) 181) 14.1.1958 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 866 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τῶν Δήμων Συκεῶν καὶ Νεαπόλεως ἄρχεται ἀκάλυπτος τάφρος ἡ ὁποία καταλήγει εἰς τὸν Δενδροπόταμον, ὁ ὁποῖος ἐκβάλλει εἰς τὴν θάλασσαν. Εἰς τὴν τάφρον ταύτην, πλὴν τῶν ὀμβρίων ὑδάτων, διοχετεύονται καὶ τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα τῶν ἔνθεν κακεῖθεν αὐτῆς οἰκιῶν τῶν ἀνωτέρω Δήμων, Συνοικισμῶν τινων Θεσσαλονίκης, διαφόρων ἐργοστασίων καὶ οἰκιῶν τῶν Ἀμπελοκήπων καὶ Σταυρουπόλεως. Ἡ κατάστασις αὕτη χρονολογεῖται ἀπὸ μακροῦ, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ὁποίας ἐγένοντο ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Νομάρχου, τῇ εἰσηγήσει τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, ἀλλεπάλληλοι συσκέψεις τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων τῶν ἐνδιαφερομένων Δήμων καὶ Κοινοτήτων αἵτινες κατέληξαν εἰς τὴν ἀπόφασιν ἐπικαλύψεως τῆς τάφρου, καταρτισθέντων τῶν σχεδίων καὶ τῆς σχετικῆς μελέτης, τῆς δαπάνης προϋπολογισθείσης εἰς τὸ ποσὸν τῶν 20.000.000 δραχμῶν. Δυστυχῶς ὅμως, τὸ ὑπέρογκον αὐτὸ ποσὸν δὲν κατωρθώθη νὰ ἐξευρεθῇ καὶ ἡ ἀναληφθεῖσα προσπάθεια δὲν ἐπραγματοποιήθη. Κατόπιν τούτου τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων ἀπέστειλε μηχανικὸν πρὸς νέαν μελέτην τοῦ ἔργου. Ἡ ἀποχέτευσις τοῦ εἰς τὸν συνοικισμὸν Σταυρουπόλεως λειτουργοῦντος Δημοσίου Ψυχιατρείου Θεσσαλονίκης, γίνεται διὰ σηπτικῶν μεγάλων βόθρων κατασκευασθέντων ἐντὸς τοῦ περιβόλου τοῦ Ψυχιατρείου μὲ ἅπαντας τοὺς ὅρους ὑγιεινῆς καὶ βάσει σχεδίων ἐκπονηθέντων ὑπὸ μηχανικῶν. Ἐκ τῶν δύο τούτων σηπτικῶν βόθρων διὰ κλειστῶν ἀγωγῶν διοχετεύονται εἰς ἕτερον μεγάλον ἀπορροφητικὸν βόθρον, κατασκευασθέντα εἰς τὸ χεῖλος τοῦ Δενδροποτάμου καὶ ἐκεῖθεν χύνονται εἰς τοῦτον κεκαθαρμένα. Ἐκ τῆς ἀποχετεύσεως, ὅθεν, τῶν ὑδάτων τοῦ Δημοσίου Ψυχιατρείου, οὐδεμία βλάβη τῆς δημοσίας ὑγείας ἐπέρχεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 643) 16.1.58 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 884 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως ἐν τῇ Χώρᾳ μας ἀποτελεῖ μέρος τοῦ ὅλου θέματος ἀναδιοργανώσεως τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας τὸ ὁποῖον ὡς γνωστὸν ἔγινε ἀντικείμενον συστηματικῆς μελέτης ὑπὸ τῆς ὑπὸ τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ συσταθείσης Ἐπιτροπῆς τῆς Παιδείας ἥτις καὶ ὑπέβαλε τὰ πορίσματά της εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Μουράτογλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. Π. 3048) 14.12.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων κατατεθεῖσα ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Μουράτογλου ἐπὶ τοῦ κάτωθι θέματος, ἤτοι: 1) Ἐὰν εἶναι γνωστὸν πότε ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ θὰ καταβάλῃ τὴν ἀξίαν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν γαιῶν εἰς τοὺς δικαιούχους (κατοίκους Ἄγρα, Βρυττῶν, Νησίου καὶ πόλεως Ἐδέσσης) καὶ 2) Τίνα μέτρα προτίθεται ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας νὰ λάβῃ πρὸς ἐξαναγκασμὸν τῆς Δ.Ε.Η. νὰ πληρώσῃ βάσει τῶν καθορισθεισῶν ἀποζημιώσεων παρὰ τῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ νόμου 2000) 52, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ, συμφώνως πρὸς τὴν διέπουσαν τὴν λειτουργίαν της νομοθεσίαν, πρὶν προβῇ εἰς τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως πρὸς τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον διὰ τήν, ὑπὲρ αὐτῆς καὶ δαπάναις της, ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν ἐκτάσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπ’ αὐτῆς τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, ἥτις ἦτο γνωστὴ ὡς «Λίμνη Νησίου» ἢ «Ἐθνικαὶ βαλτώδεις γαῖαι Βλαδόβου» καὶ ἡ ὁποία κατὰ καιροὺς ἦτο κατακεκλυσμένη ὑπὸ ὑδάτων, κατέβαλε προσπαθείας φιλικῆς ἐξαγορᾶς τῶν ἀναγκαιουσῶν ἐκτάσεων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου, ὡς ἔπραξε καὶ δι’ ἄλλας ἐκτάσεις ἄλλων περιοχῶν, ἀναγκαιούσας εἰς αὐτὴν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν προγραμματισθέντων ἔργων. Ἀλλ’ ἐνῷ αἱ περὶ ὧν ὁ λόγος διαπραγματεύσεις μὲ δικαιούχους ἄλλων περιοχῶν, ἐστέφθησαν ὑπὸ ἐπιτυχίας, (Πτολεμαΐς, Μέγδοβας κ.λ.π.), εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται περιοχὴν οὐδὲν ἀποτέλεσμα ἐπέφερον. Κατόπιν τούτου καὶ δεδομένου ὅτι ἡ ἐκτέλεσις τῶν προγραμματισθέντων ἔργων ἐν οἷς καὶ τὰ ἐν τῇ ἐν λόγῳ περιοχῇ, ἦτο κατεπειγούσης μορφῆς, κατέστη ἀναγκαία πλέον ἡ μόνη ἀπομένουσα κατὰ νόμον διαδικασία τῆς ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως, ἥτις καὶ ἐφηρμόσθη ἐπὶ τοῦ προκειμένου. Ὁ καθορισμὸς τῶν καταβλητέων ἀποζημιώσεων εἰς τοὺς δικαιούχους τῶν κατὰ τὴν ἐν λόγῳ διαδικασίαν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων, ἐγένετο ὑπὸ ἁρμοδίων ἰσοβίων δικαστῶν τῆς περιφερείας Ἐδέσσης (Πρόεδρος Πρωτοδικῶν καὶ Πρωτοδικεῖον) μετὰ ἐξονυχιστικὴν ἔρευναν διὰ μίαν ἑκάστην περίπτωσιν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον παρέχει ἐγγυήσεις περὶ τῆς ἀμερολήπτου καὶ δικαίας κρίσεώς των. Σημειωτέον ὅτι ὅσοι ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων δικαιούχων ἔκριναν, καθ’ ἃ δηλοῖ ἡ Δ.Ε.Η. ὅτι ἡ ἀρχικὴ δικαστικὴ ἀπόφασις δὲν ἐδικαίωσε τὰς προσδοκίας των, ἤσκησαν προσφυγὰς καὶ ἐξήντλησαν τὰ ἐκ τοῦ νόμου παρεχόμενα ἔνδικα μέσα. Εἰς τόν, κατὰ τ’ ἀνωτέρω, καθορισμὸν τῶν τοιούτων δικαστικῶν ἀποζημιώσεων, ὡς εἶναι εὐνόητον, ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀνάμιξίν τινα, πέραν τῆς ὑποχρεώσεώς της, ὅπως καταβάλῃ τοῖς δικαιούχοις τὴν ὑπὸ τῶν δικαστῶν καθορισθεῖσαν ἀποζημίωσίν των, τηρουμένων τῶν προϋποθέσεων τοῦ νόμου. Ἐπειδή, ὅμως, τινὲς μὲν τῶν δικαιούχων δὲν ἀπεδέχοντο τὰς δικαστικῶς καθορισθείσας ἀποζημιώσεις των, ἄλλοι δὲ δὲν ἠδύναντο νὰ ἀναγνωρισθῶσι, συνεπείᾳ ἀδυναμίας προσκομίσεως νομίμου τίτλου, ἡ Δ.Ε.Η. εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐνεργήσῃ παρακατάθεσιν τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος δικαστικῶν ἀποζημιώσεων εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, ἵνα οὕτω ὁλοκληρουμένης τῆς ἀποζημιώσεως, καταστῇ δυνατὴ ἡ πρόοδος τοῦ ἔργου. Τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου εἶχε περιέλθει τὸ θέμα τῆς καταβολῆς εἰς τοὺς δικαιούχους τῆς δικαστικῆς ἀποζημιώσεώς των, εἰς ὅσους ἐπεδίωκον τὴν ἀνάληψιν τῆς παρακατατεθείσης ἀποζημιώσεως, ἀπῄτει, συμφώνως τῷ νόμῳ, τὴν δικαστικὴν ἀναγνώρισίν των ὡς δικαιούχων, ἥτις καθίστατο ἀδύνατος δι’ ὅσους δὲν ἠδύναντο νὰ προσκομίσωσι νόμιμον τίτλον. Ἐπὶ τῷ τέλει συμπληρώσεως τῆς τοιαύτης ἐλλείψεως καὶ τῆς ἐκ τῶν ἐνόντων ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιούχων, ἐπεξετάθη ταῖς ἡμετέραις ἐνεργείαις καὶ εἰς τὴν προκειμένην περιοχὴν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ εὐεργετικοῦ νόμου 2000) 1952. Αἱ προβλεπόμεναι παρ’ αὐτοῦ Ἐπιτροπαὶ ἀποτελούμεναι κατὰ πλειοψηφίαν ἀπὸ μὴ δικαστικὰ μέλη εἶχον μέλημα τὸν συμβιβαστικὸν καθορισμὸν τῆς ἀποζημιώσεως καὶ τὴν ἀναγνώρισιν τῶν δικαιούχων. Δὲν ἔχουσιν, ὅμως, αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῶν ἀφ’ ἑαυτῶν δεσμευτικὴν δύναμιν, εἰμὴ μόνον ἐὰν τὰ ἑκατέρωθεν μέρη ἤθελον ἀποδεχθῇ ταύτας. Ἐὰν τὸ πρόσωπον ὑπὲρ οὗ ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις ὅπερ εἶναι καὶ βεβαρημένον διὰ τῆς δαπάνης ἀποζημιώσεως, δὲν ἤθελεν ἀποδεχθῆ καὶ τοῦτο τὴν ἀπόφασιν, ὁ συμβιβασμὸς θεωρεῖται ὡς ματαιωθείς. (Ἄρθρον 37α παρ. 4 τοῦ κωδικοποιημένου Ἀν. Ν. 1731) 1939, ὡς τοῦτο ἀντικατεστάθη διὰ τῶν ἄρθρων 2 καὶ 3 παρ. 2 τοῦ Ν. Δ. 2987) 54 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς κειμένης νομοθεσίας περὶ ἀναγκαστικῶν ἀπαλλοτριώσεων»). Κατὰ συνέπειαν αἱ προηγουμένως καθορισθεῖσαι διὰ τακτικῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων ἀποζημιώσεις ἦσαν τελεσίδικοι, ὥστε ἀνατροπὴ τούτων νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἐκ τοῦ νόμου. Οὐχ’ ἧττον παρὰ τὰς ρητὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας, τὰ ἀποτελέσαντα τὰς ὑπὸ τοῦ ν. 2000) 52 προβλεπομένας Ἐπιτροπὰς πρόσωπα, δὲν ἔλαβον ὑπ’ ὄψιν τὸ ὑφιστάμενον δεδικασμένον, ὡς πρὸς τὸ ποσὸν τῆς ἀποζημιώσεως, ἀλλὰ καθώρισαν ἐκ νέου ταύτας ἐπὶ ἄλλων βάσεων, αἰσθητῶς, ὅμως, ηὐξημένας. Κατόπιν τούτου ἡ Δ.Ε.Η., καθ’ ἃ ἀνέφερεν ἡμῖν, δὲν ἀπεδέχθη τὰς περὶ ὧν ὁ λόγος ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ ν. 2000)1952, δοθέντος ὅτι, ὡς εἶχον αὗται καταρτισθῆ ἀνέτρεπον τὰς καθορισθείσας ἀποζημιώσεις διὰ τῶν προγενεστέρων τακτικῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Οὕτω: παρ. (α) καθώριζον ἑνιαίας τιμάς, προκειμένου περὶ ἐδαφῶν ἐκ διαμέτρου διαφερόντων μεταξὺ των, χωρὶς νὰ ποιῶνται διάκρισίν τινα. γ) Δὲν προσδιώριζον τὰ καθ’ ἕκαστον κτηματοτεμάχια μείζονα τῆς ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως καὶ οὕτω καθώριζον τιμὰς καὶ ἀνεγνώριζον δικαιούχους ἐκτάσεων μὴ ἀπαλλοτριωθεισῶν. β) Δὲν προσδιώριζον τὰ καθ’ ἕκαστον κτηματοτεμάχια εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέροντο, καθιστῶσαι οὕτω ἀδύνατον τὴν ἀνεύρεσίν των. δ) Καθώριζον τιμὰς διὰ δενδροπερίβολα, λαμβάνουσαι ὑπ’ ὄψιν καὶ τὴν ἀξίαν δένδρων, ἐνῷ ἡ διὰ τὰ δένδρα ἀποζημίωσις εἶχε καταβληθῆ εἰς τοὺς δικαιούχους ἅμα τῇ ἐκδόσει τῶν ἀρχικῶν Προεδρικῶν ἀποφάσεων ἤτοι, κατὰ δήλωσιν τῆς Δ.Ε.Η., πολὺ πρὶν ἢ ἐπιληφθῶσι τῆς ἐξετάσεως τῶν ἀποζημιώσεων τούτων, αἱ Ἐπιτροπαὶ τοῦ νόμου 2000) 1952. Παρὰ ταῦτα ἡ Δ.Ε.Η. ἀντιμετωπίζουσα τὰς δυσχερείας εἰς τὰς ὁποίας ἔχουσι περιέλθει οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀγρόται, συνεπικουρουμένη καὶ ὑπὸ τοῦ ἀσκοῦντος τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον αὐτῆς ἡμετέρου Ὑπουργείου, προέβη εἰς τὰς κάτωθι ἐνεργείας, ἤτοι: α) Ἐνήργησε τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν κατατεθεισῶν ἀποζημιώσεων, αὐξήσασα ταύτας εἰς ποσοστὸν φθάνον σχεδὸν μέχρι τοῦ διπλασίου τοῦ ἀρχικοῦ. β) Κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος, μετὰ διεξαχθεῖσαν σχετικὴν ἀλληλογραφίαν μετὰ τοῦ Ὑπουργείου καὶ κατόπιν συνεννοήσεων μεταξὺ Δ.Ε.Η. καὶ ἐνδιαφερομένων, προκατεβλήθη ὑπὸ ταύτης εἰς τοὺς δικαιούχους ἔναντι τῶν ἀποζημιώσεων, ποσὸν δραχμῶν ἑνὸς ἑκατομμυρίου (1.000. 000), ἐκλήθησαν δὲ οὗτοι, καθ’ ἃ δηλοῖ αὕτη, εἰς λῆψιν καὶ τῆς ὑπολοίπου ἀποζημιώσεως. γ) Κατόπιν ἀπ’ εὐθείας συνεννοήσεων μεταξὺ Δ.Ε.Η. καὶ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, τὸ τελευταῖον προέβη εἰς καταβολὴν πρὸς τοὺς δικαιούχους τῶν παρακαταθεισῶν ἀποζημιώσεων, χωρὶς οὗτοι νὰ προβῶσιν εἰς τὴν δικαστικὴν διαδικασίαν ἀναγνωρίσεως τῆς τοιαύτης ἰδιότητός των, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ σχετικῇ ἐγγυήσει τῆς Δ.Ε.Η., ἥτις ἀνέλαβε καὶ πᾶσαν ἐκ τοῦ λόγου τούτου εὐθύνην. Ἐκτός, ὅμως, τῶν ἀνωτέρω παραχωρήσεων, κατὰ δήλωσίν της, σημαντικὴ μερὶς δικαιούχων, κατοίκων τῆς πόλεως Ἐδέσσης καὶ τῶν Κοινοτήτων Νησίου, Καρυδιᾶς, Κερασιᾶς καὶ Μεσημερίου, ἀνερχομένων εἰς τοὺς ἑκατὸν ὀκτὼ (108) ἐν συνόλῳ, ἦλθον ἤδη εἰς φιλικὴν συνεννόησιν μετὰ τῆς Δ.Ε.Η., ὑπέγραψαν τὰ σχετικὰ συμβόλαια καὶ ἱκανοποιήθησαν πλήρως. Ἅπαντες οὗτοι, κατὰ σχετικὴν δήλωσιν τῆς Δ.Ε.Η., ἐδέχθησαν ὅτι αἱ καταβληθεῖσαι τιμαὶ ἐκάλυπτον πλήρως τὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων των. Οὕτω, κατὰ τὴν Δ.Ε.Η., μόνοι παραπονούμενοι σήμερον ἐκ τῶν ἀρχικῶν δικαιούχων, παρέμειναν οἱ ἐξ αὐτῶν κάτοικοι τῆς Κοινότητος Ἄγρα. Κατὰ τὴν ἰδίαν ὡς ἄνω ἀναφερομένην, τοῦτο συμβαίνει οὐχὶ ἐπειδὴ ὑφίστανται οὐσιαστικοί τινες λόγοι, ἀφοῦ κτήματα ἰδίας ἀποδόσεως εἶχον καὶ κάτοικοι τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων, οἵτινες ὑπέγραψαν φιλικὰς συμβάσεις μετὰ τῆς Δ.Ε.Η., καὶ ἐκφράζουσι τὰς εὐχαριστίας των, ἀλλ’ ἴσως κατ’ αὐτήν, διότι παρακινοῦνται πρὸς τοῦτο παρ’ ἄλλων. Ἐν τούτοις καὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ Κοινότητα Ἄγρα, ὡς διαφαίνεται, κατὰ τὴν Δ.Ε.Η., ἐξ ἐπιστολῆς τοῦ πληρεξουσίου δικηγόρου τῶν δικαιούχων, οὗτοι ἤρχισαν νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὸ ἀδικαιολόγητον τοῦ θορύβου καὶ νὰ σκέπτωνται ὅπως ἀκολουθήσωσι τὸ παράδειγμα καὶ τῶν ὑπολοίπων Κοινοτήτων. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως, ἄσκησις πιέσεως ἐπὶ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, διὰ νὰ ἐξαναγκασθῇ αὕτη νὰ καταβάλῃ τὰς καθορισθείσας ἀποζημιώσεις παρὰ τῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ νόμου 2000)52, κατόπιν, μάλιστα, τῶν ὅσων ἐκτίθενται ἀνωτέρω, δὲν εἶναι δυνατή, δεδομένου ὅτι λόγῳ τῶν περιωρισμένων πόρων τῆς Δ.Ε.Η. τοῦτο θὰ ἀπέβαινε εἰς βάρος τοῦ προγράμματος ἐπεκτάσεως τῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰανουαρίου 1958

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, θέλετε νὰ λάβητε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως;

§10Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἶναι δυνατόν. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ἔλαβε χώραν λυπηρὸν ἐπεισόδιον τὸ ὁποῖον ἠνάγκασε τὰ πλεῖστα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀποχωρήσουν τῆς αἰθούσης κατὰ τὸ ὑπόλοιπον τῆς συνεδριάσεως. Τὸ ἐπεισόδιον ἐδημιουργήθη ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐξεστόμισε βαρυτάτην ὕβριν ἐναντίον Φιλελευθέρου βουλευτοῦ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ καὶ ὀφείλετε καὶ σεῖς νὰ τὸ συνομολογήσητε, ὅτι κατὰ τὰς ὀλίγας ἐμφανίσεις τὰς ὁποίας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ μᾶς κάμνῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ἔδωσε ἀφορμὴν καὶ ἔδωσε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἀφορμήν, λόγῳ βιαιότητος τῆς γλώσσης, νὰ δημιουργηθοῦν ἀνάλογα ἐπεισόδια. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ ρόλος καὶ ὁ τόνος τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ μεταχειρίζεται ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλει νὰ εἶναι κατασταλτικὸς καὶ καταπραϋντικὸς καὶ ὄχι ἐμπρηστικὸς καὶ ὑβριστικός. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο προσέρχεται εἰς τὴν αἴθουσαν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, γενόμενος δεκτὸς μὲ χειροκροτήματα τῶν κυβερνητικῶν βουλευτῶν). Διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, θὰ εἶναι ἀδύνατος ἡ ὁμαλὴ λειτουργία τῶν κοινοβουλευτικῶν ἐργασιῶν. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, ὡς πρὸς τὸ ἐπεισόδιον καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, παρίσταται, θὰ ἤθελον καὶ πάλιν νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του νὰ ἀποκαταστήσῃ τὰ πράγματα, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου διὰ τὴν στάσιν του αὐτήν. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε χθὲς εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ὁ κ. Χαβίνης ὀρθῶς διετύπωσε τὴν ἄποψιν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουὴλ ὁ λόγος καὶ νὰ εἰσέλθῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποθέσεως, δοθέντος ὅτι ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἔδωσεν τὴν πρωτοβουλίαν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, νομίζω, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀναχωρήσεώς του εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ὁ κ. Παπαεμμανουήλ, ὅπως ἀνέγνωσα εἰς τὰ πρακτικά, διότι δὲν παριστάμην ἐδῶ, ἐδήλωσε χθές, ὅτι θὰ ἀποδείξῃ, ὅτι δὲν ἐδραπέτευσε, ἀλλ’ ἔφυγε κανονικῶς. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου αὐτοῦ θέματος παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως τοῦ δοθῇ ὁ λόγος. (Χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἔχει τὸν λόγον.

§12Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ἐτόνισα ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐγὼ προσωπικῶς ἐπιθυμοῦμεν νὰ λειτουργῇ ὁμαλῶς ἡ Βουλὴ καὶ αἱ συζητήσεις ἐν αὐτῇ νὰ διεξάγωνται κατὰ τρόπον ἤρεμον καὶ ἐποικοδομητικόν, νομίζω, ὅτι ἐδώσαμεν ἐμπράκτους ἀποδείξεις αὐτῶν τῶν προθέσεών μας. Πολλάκις προκαλοῦμαι, ὑβρίζομαι καὶ συκοφαντοῦμαι ἀκόμη ἀπὸ ὁμιλητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Παρὰ ταῦτα συνεπὴς πρὸς τὴν ἀρχικὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμον, ὅταν τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη ἡ Κυβέρνησις ἐνώπιον ὑμῶν, ὅτι θὰ καταβάλω προσπάθειαν δημιουργίας κλίματος ἠρέμου πολιτικοῦ βίου, ἀπέφυγα νὰ παρακολουθήσω τοὺς ἀρεσκομένους εἰς τὴν δημιουργίαν ὀξυτήτων καὶ ὅταν ἡ ἀνάγκη τῆς ἀμύνης μοῦ τὸ ἐπέβαλλε. Συνεπῶς δὲν εἶναι εἰς τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως ἡ δημιουργία ὀξύτητας πολιτικῆς οὔτε εἶναι εἰς τὰς προθέσεις της ἡ δημιουργία δυσκολιῶν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος. Ἀλλ’ ἦτο ἀδύνατον, κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, νὰ μὴ ἀντιδράσω κατὰ τῆς συμπεριφορᾶς τοῦ περὶ οὗ πρόκειται κ. βουλευτοῦ, ὅστις μὲ διέκοψε χειρονομῶν κατὰ τρόπον προκλητικόν. Τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον πρὶν ἢ χαρακτηρίσω τὴν συμπεριφορὰν αὐτήν, εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν παρέμβασιν καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἐκπροσωποῦντος τὸ Κόμμα σας κ. Χαβίνη, διὰ νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος μὲ ἔφερε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὁμιλήσω ὅπως ὡμίλησα. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ ὀξύνω περισσότερον τὴν κατάστασιν, δὲν δύναμαι νὰ μὴ ἐπαναλάβω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ὁποῖος ἔδωσεν ἀφορμὴν εἰς τὴν δημιουργίαν τοῦ ἐπεισοδίου αὐτοῦ, φέρεται πολλάκις κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε ἀναμφισβητήτως θὰ ἀποτελῇ ἀνωμαλίαν εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Σώματος. Ἡ φράσις μου δὲ αὐτὴ εἶχε τὴν ἔννοιαν τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῆς τοιαύτης συμπεριφορᾶς του. Ἐπιμένω δὲ εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι τόσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ ὁ ἐκπροσωπῶν τὸ Κόμμα σας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθοῦν πρὸς τὸν κ. βουλευτήν, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς προκλητικότητός του προεκάλεσε τὸ ἐπεισόδιον καὶ ὄχι πρὸς ἐμέ. Θὰ ἤθελον, ὅμως, μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ἦτο ἢ ὄχι δικαιολογημένος αὐτὸς ὁ χαρακτηρισμὸς — καὶ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν διετυπώθη ἦτο δικαιολογημένος, δὲν ἀφεώρα τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀναχθῇ ἀπὸ μέρους του τὸ ἐπεισόδιον εἰς θέμα πολιτικόν. Ἦτο χαρακτηρισμὸς ὁ ὁποῖος ἀφεώρα τὴν προσωπικὴν συμπεριφορὰν καὶ τὴν διαγωγὴν ἑνὸς βουλευτοῦ. (Χειροκροτήματα).

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§14Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε πρὸ ὀλίγου ὅτι ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς ἐμὲ διὰ νὰ συστήσω εἰς τὸν κ. Διαμαντόπουλον νὰ φέρεται καλύτερον. Πρῶτον, δηλῶ, ὅτι δὲν ἀντελήφθην ἀπὸ τῆς θέσεώς μου αὐτῆς τὶ εἶπε καὶ τὶ χειρονομίας ἔκαμεν ὁ κ. Διαμαντόπουλος. Δηλῶ τοῦτο κατὰ τὸν κατηγορηματικώτερον τρόπον. Ἀλλὰ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅτι καὶ αὐτὸς ὡς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἐντεταλμένος διὰ τὴν τήρησιν τῆς ὁμαλότητος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ὅταν βουλευταί του ἐξετράπησαν εἰς βαρείας ὕβρεις κατὰ Ἀρχηγοῦ Κόμματος, καίτοι εὑρίσκετο ἐν τῇ αἰθούσῃ δὲν ἐπενέβη νὰ τὸν σταματήσῃ. Ἔγινε ἐπίθεσις κατὰ ἐκλεκτοῦ Ἕλληνος, τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, ὡς προδότου, ἐκ μέρους τοῦ κ. Παπαγεωργίου καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐπενέβη. Ἐπετέθη ὁ βουλευτὴς ἐκ Κιλκίς, ὁ κ. Παπαδόπουλος, προσωπικῶς κατὰ τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, τοῦ Ὑπαρχηγοῦ τοῦ Κόμματος, ὁμιλοῦντος ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ τὸν ἥρπασε νὰ τὸν κτυπήσῃ. Ἠναγκάσθην, τότε, νὰ ἐπέμβω ἐγὼ καὶ ἄλλοι βουλευταὶ ἐνῷ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἐπενέβη, καίτοι ἦτο παρών. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρατηρήσῃ εἰς ἐμὲ ὅτι δὲν ἐπενέβην νὰ σταματήσω τὸν κ. Διαμαντόπουλον, τὸν ὁποῖον δὲν ἤκουσα, οὔτε εἶδον τὴν χειρονομίαν.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§16Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ Δημοκρατικὸν Κόμμα ἔκρινεν ὅτι τῷ ὄντι ἦτο ἐπιβεβλημένον χθὲς νὰ ἀποχωρήσῃ τῆς συνεδριάσεως. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐξηγήσω ὅτι ἡ ἔννοια αὐτῆς τῆς πράξεως ἦτο ἕνα εἶδος διαμαρτυρίας, διαμαρτυρίας ἐντόνου καὶ διὰ τὴν δεινὴν ὕβριν, ἡ ὁποία ἀπηυθύνθη κατὰ μέλους τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ διὰ τὸν πρόσθετον ἀκόμη λόγον ὅτι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, μολονότι παρεκλήθη ἐπιμόνως καὶ ἀπὸ τὸν ἐκπρόσωπον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον κύριον Κανελλόπουλον, ἠρνήθη νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν παρ’ αὐτοῦ ἐκτοξευθεῖσαν ὕβριν. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἶναι παρὰ πολὺ ἐπικίνδυνος ἡ θεωρία, ἐὰν κατισχύσῃ τελικῶς, ἡ θεωρία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἡ ἀνάκλησις τῆς ὕβρεως ἀποτελεῖ μείωσιν ἢ ταπείνωσιν διὰ τὸν ἀνακαλοῦντα. Πιστεύω ὅτι ἡ ἀνάκλησις μιᾶς ὕβρεως ὄχι μόνον τιμᾷ τὸν ἀνακαλοῦντα ἀλλὰ καὶ ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ ἕνα θεσμόν, τὸν ὁποῖον ἔκπαλαι ἔχει καθιδρύσει ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, νομίζω δὲ καὶ οἱ Κανονισμοὶ ὅλων τῶν Κοινοβουλίων τοῦ κόσμου καὶ χρησιμεύει αὐτὸς ὁ θεσμὸς εἰς χεῖρας τῶν Προέδρων τῶν Κοινοβουλευτικῶν Σωμάτων ὡς ἕνα τελεσφόρον μέσον διὰ νὰ δίδεται διέξοδος ὅταν διαταράσσεται δι’ ἐπεισοδίων ἀναλόγων μὲ τὸ χθεσινὸν ἡ ὁμαλὴ πορεία τῶν συζητήσεων τῶν Κοινοβουλίων. Καὶ πιστεύω ὅτι θὰ εἶναι παρὰ πολύ, ἐπαναλαμβάνω ἐπικίνδυνον, νὰ κατισχύσῃ ἡ ἀρχὴ ὅτι ὁ ὑβρίζων μειοῦται καλούμενος νὰ ἀνακαλέσῃ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, περαιτέρω ὅτι ἀποτελεῖ ἕνα εἶδος παραφωνίας ὅταν τοιαῦτα ἐπεισόδια δημιουργοῦνται ὡς τὸ χθεσινὸν καθ’ ὃν χρόνον τὸ Σῶμα ἀπὸ ἡμερῶν ἤδη ἀσχολεῖται μὲ τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιψήφισιν σχεδίου τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, σχεδίου, τὸ ὁποῖον, τοὐλάχιστον, κατὰ τὴν πρόθεσιν τῶν ἐμπνευστῶν του, κατατείνει εἰς τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τοῦ Σώματος, ἑνὸς σχεδίου, τὸ ὁποῖον περιέχει εἰδικὸν κεφάλαιον, προβλέπον πολὺ βαρείας κυρώσεις διὰ τοὺς βουλευτὰς τοὺς ἀπευθύνοντας ὕβρεις κατὰ τῶν συναδέλφων των καὶ ἀκόμη βαρυτέρας δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν δέχονται νὰ ἀνακαλέσουν τὰς ἐκτοξευθείσας ὕβρεις. Τὸ χθεσινὸν ἐπεισόδιον ἐξ ἄλλου ἐὰν προσέλαβε μεγαλυτέρας διαστάσεις, κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ δεχθῆτε ὅτι ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἦτο ἐντελῶς μελετημένον. Δὲν θὰ θελήσω νὰ ἀνατρέξω εἰς ἀπώτερον παρελθόν, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ταράξω τὴν μνήμην ἑνὸς ἐκλιπόντος πολιτικοῦ ἡγέτου, δικαιοῦμαι, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπικαλεσθῶ ἕνα πολὺ πρόσφατον ἐπεισόδιον, ὅταν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀπηύθυνεν ἐπίσης μίαν βαρυτάτην ὕβριν κατὰ διακεκριμένου ἐξ Ἀθηνῶν συναδέλφου, τοῦ κυρίου Ζάκκα, καὶ ὅταν, κύριε Πρόεδρε, μὲ μίαν καταπλήσσουσαν εὐκολίαν — ἀπροκλήτως δὲ — τὴν ἐπεξέτεινεν εἰς τοὺς 19 βουλευτὰς ποὺ συγκροτοῦν τὴν Κοινοβουλευτικὴν ὁμάδα τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἠσθάνθην τὴν ἀνάγκην τότε νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τρόπον ἔντονον καὶ εἶπον ὅτι ἦτο πρωτοφανὴς καὶ ἀπαράδεκτος ἡ ὕβρις. Δυστυχῶς, ἡ ἀντίδρασίς μου ἐκείνη, δὲν ἴσχυσε διὰ νὰ προλάβῃ τὴν χθεσινὴν ὑποτροπήν. Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν ἕνας ἐξ ἡμῶν τῶν ἁπλῶν βουλευτῶν διαπράξῃ αὐτὸ τὸ παράπτωμα, βεβαίως εἶναι σημαντικὸν καὶ βεβαίως ἀποτελεῖ μίαν ἀνωμαλίαν, ἀλλὰ ὅταν διαπράττεται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τότε νομίζω ὅτι ἔχει πολὺ μεγαλυτέραν σημασίαν, ὄχι ἁπλῶς διότι εἶναι ἐπηυξημένη ἡ εὐθύνη τοῦ Πρωθυπουργοῦ, ἀλλὰ διότι φοβοῦμαι, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τότε προβάλλεται, τρόπον τινά, ὡς παράδειγμα πρὸς μίμησιν καὶ δίδεται ἕνας τόνος παρὰ πολὺ ἐπικίνδυνος εἰς τὰς συζητήσεις τοῦ Σώματος. Δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους, νομίζω, ὅτι ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, γενναιοφροσύνην θὰ ἀπεδείκνυεν ἐὰν ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην στιγμήν, ἔδιδε τὸ παράδειγμα καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἄλλους βουλευτάς, ὅταν τυχὸν ἐκτρεπόμενοι εἰς παρομοίας ὕβρεις, νὰ μὴ δυσκολευώμεθα νὰ ἀνακαλῶμεν, διευκολύνοντες οὕτω τὴν περαιτέρω ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, τελευτῶν, ὅτι δικαιούμεθα νὰ θεωρήσωμεν ὡς ἀπολύτως δικαιολογημένην τὴν χθεσινὴν διαμαρτυρίαν μας καὶ δικαιούμεθα ἀκόμη νὰ ἐπισημάνωμεν τοὺς κινδύνους δι’ αὐτὸν τοῦτον τὸν Κοινοβουλευτισμόν, ἐὰν συνεχισθῇ ἡ τακτικὴ δημιουργίας ἐπεισοδίων παρομοίας φύσεως ὡς τὸ χθεσινόν. (Χειροκροτήματα).

§17Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὁ κύριος Ἀλλαμανῆς, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀποχώρησιν τοῦ Κόμματός του, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ἐπεκαλέσθη καὶ ὡρισμένα περιστατικά, τὰ ὁποῖα ἐσημειώθησαν εἰς τὸ παρελθόν. Ἐπιθυμῶ νὰ τοῦ εἴπω ὅτι ἡ ἰδιότης τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἀποτελεῖ κώλυμα δι’ ἐμὲ νὰ ἀμύνωμαι ὅταν ὑφίσταμαι ἀδίκους ἐπιθέσεις. Εἰς ἀμφότερα ἐκεῖνα τὰ περιστατικὰ δὲν ἔκαμα τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς μίαν συγκεκριμένην πρόκλησιν, θὰ ἦτο δὲ παράλειψις βαρεῖα ἀπὸ μέρους μου, τὴν στιγμήν, καθ’ ἣν προκαλοῦμαι προσωπικῶς, καὶ γίνεται μία ἄδικος κριτικὴ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεώς μου, νὰ μὴ ὑπεραμύνωμαι τόσον τῆς προσωπικῆς μου ἀξιοπρεπείας, ὅσον καὶ τῆς πολιτικῆς μου. Θὰ παρακαλέσω ἐπίσης τὸν κ. Ἀλλαμανῆν νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν ἔχει ἀνάγκην συστάσεων, διότι δὲν εἶναι νέος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν... Εὑρίσκομαι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐπὶ 23 συναπτὰ ἔτη καὶ νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν συναδέλφων δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς θητείας μου εἰς τὸ Κοινοβούλιον ἔδωσα ἀφορμὴν νὰ θιγῇ οἱοσδήποτε συνάδελφος ἢ ὅτι συνετέλεσα ὁπωσδήποτε εἰς τὴν δημιουργίαν πολιτικῆς ὀξύτητος. Συνεπῶς, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, πρὸς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπευθύνῃ τὰς συστάσεις, ἀλλὰ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀναγκάζουν, ὑπεραμυνόμενον τῆς προσωπικῆς μου ἀξιοπρεπείας καὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀπαντῶ. (Χειροκροτήματα).

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νομίζει ὅτι ἔχει μόνον δικαιώματα καὶ ὄχι καὶ ὑποχρεώσεις. Διότι, ὅταν λέγῃ, ὅτι ἔχει δικαίωμα νὰ ἀμύνεται, πρέπει νὰ γνωρίζῃ καὶ τὴν ὑποχρέωσίν του, ὡς Ἀρχηγὸς τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος διευθύνει τὰς ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, νὰ παρατηρήσῃ εἰς τοὺς βουλευτάς του, νὰ μὴ ἐκτρέπωνται εἰς ὕβρεις καὶ βιαιοπραγίας κατὰ τῶν βουλευτῶν τῆς ἀντιπάλου παρατάξεως. Καὶ εἰς τὰ δύο παραδείγματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα, ἦτο παρὼν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν ἐπενέβη, διὰ νὰ σταματήσῃ οὔτε τὸν κύριον Παπαδόπουλον νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ βιαιοπραγήσῃ κατὰ τοῦ κυρίου Ἀλλαμανῆ, οὔτε τὸν κύριον Παπαγεωργίου νὰ ἐκστομίσῃ βαρείας φράσεις κατὰ τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη.

§19Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Σᾶς ἀπατᾷ ἡ μνήμη σας. Ἐγὼ παρεκάλεσα τὸν κύριον Παπαγεωργίου νὰ ἀνακαλέσῃ.

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἀνεκάλεσε.

§21Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Τὸ γνωρίζει αὐτὸ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ὅτι ἐγὼ ἐνθαρρύνω τοὺς βουλευτάς μου νὰ φέρωνται ἀπρεπῶς πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§22Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μὲ τὴν θεωρίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ εἶναι ὁμαλὴ ἡ λειτουργία τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ὑπεύθυνος διὰ πᾶσαν ἀνωμαλίαν εἶναι μόνον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος δίδει ἀφορμάς. (Χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ δευτέρου θέματος.

§24Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως οἱ βουλευταὶ δὲν λαμβάνουν τὸν λόγον.

§26Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὡμίλησεν ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὁ Ἀρχηγὸς αὐτοῦ.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον, κύριε Διαμαντόπουλε. Θὰ μοῦ εἴπητε πρῶτον, ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν θέμα, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικόν σας θέμα καὶ ἐὰν ἀπόψε ἐλέχθη τι ἐναντίον σας.

§28Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀκριβῶς, αὐτὸ εἶναι.... (Θόρυβος — διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§29Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. ...... (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου μὴ ἀκουόμενος).......

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μυριδάκη, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§31Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν.

§33Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει κατάπληξιν πῶς ὅταν ὅλος ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη, ἐδημιουργήθη ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἰδικῆς μου ἀνωμαλίας, ὅπως ἐτόνισε σήμερον ὁ κύριος Πρωθυπουργός, δὲν εἶναι πλέον τοῦτο προσωπικὸν θέμα καὶ δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλήσω. Αὐτὸ μοῦ κάμνει κατάπληξιν. Εἶναι ὄντως προσωπικὸν τὸ θέμα.

§34Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κατ’ ἐξοχήν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, περιορισθῆτε εἰς τὸ νὰ ἐκθέσητε πρῶτον ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν θέμα καὶ τὸ Προεδρεῖον μετ’ ἀντικειμενικότητος θὰ κρίνῃ καὶ θὰ σᾶς δώσῃ τὸν λόγον. Μὴ κάμνετε σχόλια πρὶν ἢ λάβῃ ἀπόφασιν τὸ Προεδρεῖον. Ἰδοὺ δύνασθε τώρα νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ σας θέματος.

§36Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θέλῃ νὰ συνδέσῃ ὁπωσδήποτε τὸ θέμα τὸ ἰδικόν μου μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, δύο εἶναι οἱ δρόμοι μου: Ἢ ἐν ἀμύνῃ εὑρισκόμενος νὰ δηλώσω, ὅτι ἀποχωρῶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ παραμένω ἀνεξάρτητος, ἀλλὰ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, πάντοτε, ἢ νὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅπως εἶμαι, ὅτι ἡ στάσις, ὄχι μόνον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ καὶ τῶν πλείστων Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μὲ ἱκανοποιεῖ πλήρως, ἱκανοποιεῖ τοὺς ἐκλογεῖς μου, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐξέλεξαν καὶ δηλῶ, ὅτι καὶ ἐγώ, ἀτομικῶς, πλέον, θεωρῶ μὲ τὴν σειράν μου ἀνωμαλίαν, τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἐννοεῖ νὰ κυβερνᾷ τὴν Χώραν ὁ κύριος Καραμανλῆς. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§37Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν).

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Εἰς τόνον). Κύριε Μυριδάκη, διὰ δευτέραν φοράν, σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν. (Συνεχεῖς κωδωνοκρουσίαι–θόρυβος). Ἐπὶ τῆς δευτέρας προτάσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κύριος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἔχει τὸν λόγον ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§39Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης θὰ ὁμιλήσῃ ἢ ὁ κύριος Παπαεμμανουήλ;

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήθη ἡ γνώμη τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐὰν ἡ πλειοψηφία συμφωνῇ νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κύριος Παπαεμμανουήλ, σύμφωνα μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κυρίου Βενιζέλου καὶ τοὺς περιορισμοὺς αὐτῆς.

§41Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ὡς εἶπον εἰς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἐφ’ ὅσον νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Παπαεμμανουήλ, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν.

§42Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος τῆς ἀναχωρήσεώς του εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§43Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ἐπὶ οἱουδήποτε θέματος. Διότι, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν ἐλήφθη ἀπόφασις, παρ’ ὅλον ὅτι ἐκκρεμεῖ τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης, νὰ τοῦ δοθῇ ὁ λόγος, ἡ Κυβέρνησις — ἐπαναλαμβάνω — δέχεται.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας, ὡς Πρόεδρος τοῦ Σώματος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς δηλώσω....

§45Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε. Ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: Σήμερον τὸ ἀπόγευμα μοὶ διεβιβάσθη ἡ πληροφορία

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω, ὅμως, νὰ ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἐπερώτησιν, ὅτι θὰ ζητηθῇ ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως. Θὰ παρεκάλουν ἢ νὰ ἀποφευχθῇ τοῦτο, ἢ ἐὰν θέλετε, μὲ πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ γίνῃ τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα ἡ συζήτησις. Καὶ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς καὶ ἐπὶ τοῦ ἄλλου συμφωνεῖ ἡ Κυβέρνησις.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω ὅμως νὰ ἀπαντήσω τὸ ἑξῆς, ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας. Δὲν δύναμαι νὰ ἔχω γνώμην, τὸ Σῶμα θὰ ἀποφανθῇ. Εἶναι ὅμως λίαν δυσχερές, διότι γνωρίζω τὸν κύριον Παπαεμμανουήλ. Δὲν ἠμπορεῖ, ὅταν ἀνέλθῃ εἰς τὸ βῆμα, νὰ ἀπομονώσῃ ἓν θέμα καὶ νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ἐπὶ ὅλων τῶν θεμάτων ποὺ τὸν ἀπασχολοῦν. Καὶ οὐδεὶς ἔχει ἀμφιβολίαν ἐπ’ αὐτοῦ. Θὰ ζητήσω, ὅμως τὴν συνδρομὴν τοῦ Σώματος. Διότι διὰ νὰ τὸν ἀναγκάσω νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ θέμα καὶ ἐν ἀνάγκῃ νὰ διατάσσω κυρώσεις αὐστηρὰς ἴσως νὰ χρειασθῇ καὶ νὰ διακόψω τὴν Συνεδρίασιν. Ἤθελον νὰ ἔχω καὶ τὴν συμπαράστασίν σας ἐν προκειμένῳ. Δέχεται ἡ Βουλή, ὅπως ὁμιλήσῃ ὁ κύριος Παπαεμμανουὴλ μόνον ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐδήλωσεν ὡς προσωπικόν;

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Παπαεμμανουήλ, ἔχετε τὸν λόγον. Κύριε Παπαεμμανουήλ, ἠκούσατε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος. Θὰ περιορισθῆτε εἰς τὸ θέμα τῆς μὴ «ἀποδράσεως», ὡς λέγετε καὶ θεωρεῖτε προσωπικὸν καὶ δι’ αὐτὸ καὶ μόνον λαμβάνετε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς ἕνα κύριον βουλευτήν, θὰ παρακαλέσω τὸ Σῶμα, νὰ ἀκούσῃ ἄνευ διακοπῶν, κρίσεων καὶ ἐπικρίσεων. Τὸ Προεδρεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος, ἐὰν τυχόν, παρεκτραπῇ οἱοσδήποτε βουλευτής.

§50Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὡρισμένας ἐρωτήσεις πρὸς διευκρινήσεις, νὰ ἐπιτρέψετε.

§51Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπεθύμουν ὅπως ἡ παροῦσα συζήτησις ἐγίνετο μετὰ τὴν πρώτην ἔστω ἐτυμηγορίαν τῆς Δικαιοσύνης τῆς Πατρίδος μου, διότι τότε πράγματι θὰ ἦτο ἡ φυσικὴ σειρὰ τῆς ἀγορεύσεώς μου. Δηλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸ ἑξῆς ἐὰν θέλετε νὰ μὴ ἐπιτρέψητε διακοπάς, διότι θὰ ἐπεθύμουν νὰ σᾶς δώσω τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι ἐὰν ἐκ τῆς ἀγορεύσεώς μου ὑπάρξουν σημεῖα χρήζοντα διευκρινίσεως, θὰ εἶμαι ἀπολύτως εἰς τὴν διάθεσίν σας διὰ νὰ σᾶς παράσχω πᾶσαν σχετικὴν πληροφορίαν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Θὰ παρακαλέσω ἑπομένως νὰ μὲ ἀκούσετε πάντες διότι πιστεύω ὅτι ἡ ἀγόρευσίς μου θὰ ἔχῃ ὡς σκοπὸν τὴν ἀνόρθωσιν αὐτοῦ τούτου τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος διότι ἡ κατηγορία, ἡ ὁποία μοὶ προσήφθη δὲν εἶναι κατηγορία ἡ ὁποία πρέπει νὰ περιορισθῇ μόνον εἰς τὸ ἄτομόν μου, ἀλλὰ εἶναι κατηγορία ἐπὶ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλήν. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς εἰς τὴν ὑπόθεσιν ταύτην θὰ προσπαθήσω ὅπως πᾶν ὅ,τι ἰσχυρισθῶ διαπιστοῦται ἐπὶ τῇ βάσει ἐπισήμων στοιχείων ἀναμφισβητήτων καὶ ἀδιασείστων. Πιστεύω ὅτι δὲν θὰ προβάλλω οἱονδήποτε ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ ἔχῃ ἀντίστοιχον διαπίστωσίν του. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω καὶ γνωρίζετε ὅλοι σας, τὸν δημοσιογραφικὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη πέριξ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Σισμανογλείου μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ δικαστηρίου ἐπὶ τῆς κρίσεως τῆς ἐφημερίδος «Ἑστία».

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαεμμανουήλ, ἐπαναλαμβάνω ὅπως ὁμιλήσετε μόνον διὰ τὸ ζήτημα περὶ τοῦ ὁποίου ἐκλήθητε νὰ ὁμιλήσετε καὶ ὄχι νὰ κάμετε ἱστορίαν τῆς ὅλης πολιτείας σας. Δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψω νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§53Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαχωρισθοῦν τὰ θέματα....

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαεμμανουήλ, νὰ ὁμιλήσετε περὶ τοῦ ζητήματος τῆς φυγῆς σας ἐκ τῆς Ἑλλάδος.

§55Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλπίζω ὅτι ἐκ τῆς συνεχίσεως τῆς ἀγορεύσεώς μου θὰ πεισθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι πρέπει νὰ μοῦ δώσῃ τὸ δικαίωμα νὰ τῆς δώσω πάντα τὰ στοιχεῖα πρὸς πλήρη αὐτῆς διαφώτισιν, ἑπομένως ἡ προσπάθεια ἐμοῦ ἢ οἱουδήποτε νὰ ἀπομονώσῃ ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον εἶναι σχετικὸν ἀπολύτως μὲ τὴν καθόλου ὑπόθεσιν θὰ εἶναι ἴσως ματαία, διότι ἁπλούστατα τὸ Σῶμα θὰ δεχθῇ ὅτι δὲν διεφωτίσθη ἐπαρκῶς. Κύριε Πρόεδρε, νὰ βεβαιωθῆτε ὅτι τὴν συζήτησιν ταύτην θὰ θελήσω νὰ διεξαγάγω ἐν πλήρει ἠρεμίᾳ καὶ μὲ εὐπρέπειαν γλώσσης ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται λόγῳ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος καὶ τῆς Δημοκρατίας εἰς τὴν ὁποίαν ζῶμεν. Μετὰ τὸν δημοσιογραφικὸν ἐκεῖνον θόρυβον ὁ ὁποῖος δὲν ἐφείσθη ὄχι ἁπλῶς τοῦ ὀνόματός μου, ὄχι ἁπλῶς τῆς ὑπολήψεώς μου, ἀλλὰ κατέτεινεν εἰς τὸ νὰ κατασπιλώσῃ πᾶν ὅ,τι ἔχει σχέσιν μὲ τὰ δικαιώματα τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου, ἐδημιουργήθη μία ψυχολογικὴ κατάστασις τὴν ὁποίαν ἀναμφιβόλως θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ δικαιολογήσω μίαν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν οἱοσδήποτε βουλευτὴς ἐὰν εὑρίσκετο, θὰ προσπαθοῦσε νὰ δικαιολογήσῃ δηλαδὴ ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔκαμα ἦτο ἡ ἐνδεδειγμένη λύσις. Κύριοι βουλευταί, ὑπεστηρίχθη πανταχόθεν ὑπὸ ἄλλων μὲν ὅτι ἐδραπέτευσα, ὑπὸ ἄλλων δὲ ὅτι ἐφυγαδεύθην ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης ἔπλεξαν μίαν ἀτέρμονα σειρὰν μυθιστορηματικῆς πλοκῆς τῶν πλέον ἀπιθάνων ψευδῶν περὶ τὴν ὑπόθεσιν ταύτην, ὥστε ἐγὼ ὁ ἴδιος πολλάκις ἔκπληκτος προσεπάθουν νὰ δώσω ἑρμηνείαν τοῦ φαινομένου. Καὶ ἡ ἑρμηνεία αὐτοῦ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ παρὰ μόνον ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐπρόκειτο ἐν τῷ προσώπῳ μου νὰ ἐκδηλωθῇ διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἡ πολιτικὴ καὶ κομματικὴ ἐμπάθεια ἡ ὁποία δυστυχῶς ἐπικρατεῖ εἰς τὴν χώραν καὶ ὅτι δὲν εὑρίσκω οὐδεμίαν ἄλλην ἑρμηνείαν ὅπως καὶ σεῖς δὲν θὰ εὕρετε κατόπιν τῶν ἐπισήμων στοιχείων τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς ἀναφέρω. Εἶπον χθὲς ὅτι οὔτε ἐδραπέτευσα, οὔτε ἐφυγαδεύθην. Κύριοι βουλευταί, ἔφυγα μὲ διαβατήριον κανονικὸν καὶ ἀφοῦ ἐξεπλήρωσα ὅλας τὰς νομίμους διατυπώσεις. Ἐὰν ἔφυγα ἐκλέξας ἕνα σταθμόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἀποτελεῖ κύριον συγκοινωνιακὸν κόμβον τὸ ἔκαμα ἁπλῶς καὶ μόνον διότι ἤθελον νὰ μὴ δημιουργηθῇ καὶ πάλιν παμμέγιστος δημοσιογραφικὸς θόρυβος διότι ἁπλούστατα αὐτὸς ὁ σταθμὸς ἦτο σταθμὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐλάχιστοι ταξειδιῶτες μεταβαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. (Γέλωτες ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως– Κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, θὰ δεχθῶ οἱασδήποτε ἐρωτήσεις καὶ θὰ εἶμαι διατεθειμένος πάντοτε νὰ δώσω πᾶσαν πληροφορίαν. Παρακαλῶ λοιπὸν νὰ μὴ μὲ διακόπτουν. Ἔφυγα λοιπὸν μὲ κανονικὸν διαβατήριον καὶ κανονικῶς θεωρημένον καὶ ἀνεχώρησα ἀπὸ τὸν σταθμὸν ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι πολυσύχναστος ἐνῷ ὁ σταθμὸς τῆς Εἰδομένης ἦτο κόμβος συγκοινωνιακὸς κεντρικός. Καὶ ἔφυγα διότι ἔπρεπε νὰ φύγω. Γνωρίζετε ποῖον ἦτο τὸ κλῖμα τὸ ψυχολογικὸν τὸ ὁποῖον ἐπεκράτει κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Θὰ εἴχατε ἴσως πληροφορηθῇ ὅτι εἶχον κλονισμὸν τῆς ὑγείας μου, εὐτυχῶς οὐχὶ ὀργανικόν, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ἐξετάσεων εἰς τὰς ὁποίας ὑπεβλήθην ἐν Γαλλίᾳ. Ἔπρεπε λοιπὸν νὰ φύγω διότι ἐμάντευον καὶ διῃσθάνθην τὴν ἔκτασιν τῆς περιπετείας εἰς τὴν ὁποίαν ἐπρόκειτο νὰ ἐμπλακῶ. Ἀκόμη ἐμάντευον καὶ ἐπίστευον, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχω χαλυβδίνην ὑγείαν διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ ἀντιμετωπίσω, ὅσας περιπετείας ἤμην βέβαιος, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπίσω. Ἐάν, κύριοι, ἐφυγαδευόμην ἢ ἐδραπέτευον, ποία ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ δικαιολογία τῆς δραπετεύσεώς μου καὶ τῆς φυγαδεύσεώς μου. Ἡ δικαιολογία ἔπρεπε νὰ εἶναι, ὅτι συναισθανόμενος ἐνοχὴν ἐζήτησα τὴν ξένην, ἐζήτησα τὴν προστασίαν ἀπὸ τὰς Γαλλικὰς ἀρχὰς καὶ νὰ μὴ ἐπιστρέφω εἰς τὴν πατρίδα μου καὶ νὰ παρουσιασθῶ ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης καὶ νὰ δώσω λόγον τῶν πράξεών μου, διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν ἀλήθειαν καὶ νὰ ἀμυνθῶ ἐναντίον ἀτίμων συκοφαντιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπλάσθησαν πέριξ τῆς ὑποθέσεως τοῦ Σισμανογλείου. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ μοῦ τὸ καταλογίσῃ διότι σχετικῶς μὲ τὴν ἀναχώρησίν μου αὐτὸ τὸ διαβατήριον διὰ τὸ ὁποῖον ὡς ἐπληροφορήθην συνάδελφος κατέθεσεν ἐπερώτησιν εὑρίσκετο ἤδη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Τὸ ὅτι λοιπὸν ἔφυγα κανονικῶς ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ἡ καταβολὴ εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τοῦ διαβατηρίου μου. Διὰ τὴν ἄλλην ὑπόθεσιν, ὅτι ἔφυγα, διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθω καὶ ὄχι πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας μου καὶ μετ’ αὐτὴν νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ παρουσιασθῶ ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης ἔχω νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἐπίσημα στοιχεῖα. Θὰ μοῦ προβληθῇ ἡ ἐρώτησις, ἐὰν αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς γνωρίζω σήμερον τὰ ἔλαβα μετὰ τὴν σύλληψίν μου. Ἐλέχθη τὸ ἑξῆς: διατί δὲν ἐπέστρεψες προηγουμένως πρὶν ζητηθῇ ἡ ἔκδοσίς σου καὶ πρὶν ἐκδοθῇ ἔνταλμα συλλήψεως ἐναντίον σου; Ἀπαντῶ προκαταβολικῶς, κύριοι, οὐδέποτε ἐπίστευον ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ ὢν βεβαιότατος περὶ τῆς ἐξαιρετικῆς διαχειρίσεως τοῦ Σισμανογλείου, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ σταθῇ οἱαδήποτε κατηγορία. Ὅπως πιστεύω καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἡ ἀλήθεια θὰ διαλάμψῃ. Ἀλλ’ οὐδεὶς δύναται νὰ ἀρνηθῇ, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔφθασα εἰς τὴν Γαλλίαν ὑπεβλήθην εἰς καρδιολογικὴν ἐξέτασιν, δηλώσας πρὸς πάντας καὶ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, ὅτι καλούμενος ὑπὸ τῆς Δικαιοσύνης τῆς πατρίδος μου, θὰ ἐπανέλθω ἀμέσως, χωρὶς νὰ ζητήσω τὴν προστασίαν τῆς Γαλλικῆς Δικαιοσύνης. Ὄντως συλληφθεὶς τὴν 16ην Φεβρουαρίου καὶ ἐνώπιον τοῦ κυρίου Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Λαντρουὰ ἔκαμα τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Συγκατατίθεμαι εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεώς μου ἔκδοσιν, δὲν θέλω συνήγορον, ἀρνοῦμαι τὴν προστασίαν τῆς Γαλλικῆς Δικαιοσύνης, ἀρνοῦμαι καὶ ὅλα τὰ εὐεργετήματα τῆς ὑπὸ ἡμερομηνίαν 10 Μαρτίου 1927 σχετικῆς συμβάσεως Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας. Καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω εἶναι νὰ παραδοθῶ ἀμέσως εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχὰς καὶ τὴν ἐπιστροφήν, ὅσο τὸ δυνατὸν ταχύτερον εἰς τὴν πατρίδα μου. Ἐν πρώτοις, τὴν δήλωσιν ταύτην ὁ Εἰσαγγελεὺς διεβίβασε εἰς τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον καὶ ὅταν μετὰ 4 ἡμέρας ἐκλήθην εἰς τὸ Δικαστήριον ἔκαμα ἐπισήμως τὴν δήλωσιν ταύτην καὶ ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου, ἡ ὁποία μοῦ ἐστάλη —ὑπάρχει ἡ φωτοτυπία ἐδῶ — ἐκ μέρους τοῦ Ἐφετείου τῆς Γαλλίας τὴν ὁποίαν δήλωσιν μετέφρασα ἐπισήμως εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ ὁποία δήλωσις λέγει τὸ ἑξῆς: «Ἐπιθυμεῖτε νὰ συμπαρασταθῇ διερμηνεὺς (Ἀναγινώσκει)....». Αὐτὴ ἦτο ἡ πρώτη δήλωσις. Μοῦ δίδεται συμβουλὴ ἐκ μέρους τοῦ Προέδρου τοῦ Δικαστηρίου τοῦ Chambre καὶ ὁ Πρόεδρος ὅταν ἔκαμα τὴν δήλωσιν αὐτὴν καὶ μοῦ εἶπε ὅτι παρὰ ταῦτα ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ σᾶς ἐκδώσῃ ἐὰν δὲν ἐπιθυμῆτε τὴν ἔκδοσίν σας. Πρέπει τὴν δήλωσιν ταύτην νὰ τὴν ἐπαναλάβητε πρὸς τὴν πρεσβείαν σας καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης τῆς Γαλλίας. Ὄντως, τὴν ἑπομένην ἀπέστειλε εἰς τὴν ἐν Παρισίοις Ἑλληνικὴν Πρεσβείαν καὶ ἐπανέλαβα τὴν δήλωσιν, πλὴν ὅμως, μετὰ τὴν πέμπτην ἐπιστολὴν ἔλαβα εἰδοποίησιν τῆς πρεσβείας τῆς Ἑλληνικῆς ἐν Παρισίοις ὅτι ἔλαβε τὴν ἐπιστολήν μου καὶ τὴν δήλωσίν μου τὴν ὁποίαν ἀπέστειλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας. Ὅταν δὲ ἔβλεπα ὅτι ἐβράδυνε ἡ ἔκδοσίς μου, τότε πλέον ἐζήτησα ὅπως παρουσιασθῶ ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ ἐνώπιον τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν διὰ νὰ κάμω μίαν νέαν δήλωσιν, τὴν ἑξῆς, ἀφοῦ μοῦ ἀπηρίθμησαν τὰς νέας κατηγορίας τὰς ὁποίας ἔστειλεν ἐντεῦθεν ἐξ Ἀθηνῶν ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν: Ὁ Παπαεμμανουήλ.... (ἀναγινώσκει).... Ἀπαιτῶ τότε καὶ ὑπογράφω νέαν δήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν λέγω ὅτι ζητῶ νὰ παραδοθῶ εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἀρχὰς διὰ νὰ δικασθῶ ὄχι μόνον δι’ ὅσας κατηγορίας μὲ ἐκατηγόρησεν ἡ Δικαιοσύνη τῆς πατρίδος μου, ἀλλὰ καὶ διὰ πάσας τὰς κατηγορίας διὰ τὰς ὁποίας ἤθελον καταδιωχθῆ. Ἔκαμε κατάπληξιν τὸ γεγονὸς καὶ ὅταν ἔβλεπα ὅτι πάλιν ἐβράδυνεν ἡ ἔκδοσίς μου, τότε ἔκαμα νέαν δήλωσιν ὅτι συγκατατίθεμαι νὰ ἐπιστρέψω ἰδίαις δαπάναις, ὢν διατεθειμένος νὰ πληρώσω τὰ ἔξοδα τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα κατὰ νόμον ἔπρεπε νὰ μὲ συνωδεύσουν καὶ τὰ ὁποῖα πράγματι, ἐπλήρωσα, ἐσχάτως δὲ μοῦ κατεβλήθησαν ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Ἐάν, κύριοι, σκοπός μου ἦτο νὰ ἀποφύγω τὴν Δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος μου διατὶ νὰ μὴ ζητήσω ὅταν μάλιστα μοῦ ἐδηλώθη ὅτι ἡ Γαλλικὴ Κυβέρνησις δὲν ἐπρόκειτο νὰ μὲ ἐκδώσῃ. Καὶ διὰ νὰ μὴ φανῇ ὅτι λόγῳ ἀνακριβείας σᾶς παρουσιάζω τὴν ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν μοῦ ἔστειλε τὸ γραφεῖον ΝΤΕ ΛΑ ΚΟΥΡ ΝΤ’ ΑΤΕΝ, εἰς τὸ ὁποῖον ἐζήτησα τὸ ΡΑΠΟΡΤ τὸ ὁποῖον ἔστειλε ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης τῆς Ἑλλάδος καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἔλεγε, δὲν δύναμαι νὰ ἐκδώσω τὸν Παπαεμμανουήλ, διότι ὁ Παπαεμμανουήλ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκδοθῇ, θὰ ὑπάρξῃ δὲ κίνδυνος διὰ τὴν Γαλλικὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ζητήσῃ οὗτος εἰς ἀνώτατον δικαστήριον, πιθανῶς ἀποζημίωσιν. Τὸ ΡΑΠΟΡΤ αὐτό, μοῦ ἔθεσε ὑπ’ ὄψιν ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, διὰ νὰ περιέλθῃ εἰς γνῶσιν μου. Τὸ ἐδιάβασα καὶ ὅταν τὸ ἐδιάβασα τοῦ λέγω: Ἐπιμένω νὰ παραδοθῶ ἀμέσως εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχὰς καὶ καθιστῶ προσωπικῶς ὑπεύθυνον καὶ τὸν εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν ἐὰν δὲν μὲ παραδώσητε εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἀρχάς. Ταὐτοχρόνως ἀποστέλλω ἐπιστολήν, τέσσαρας ἐπιστολὰς εἰς τὸν Πρεσβευτήν μας εἰς τὴν ὁποίαν παραπονοῦμαι καὶ λέγω ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ πρεσβεία νὰ ἐνδιαφερθῇ δι’ ἕνα πολίτην καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοῦ ἀρνηθῇ τὰς ὑπηρεσίας της, νὰ ἐπισπεύσῃ τὰ διαβήματα, τὰ ἀναγκαῖα, διὰ τὴν ἔκδοσίν του, ὅταν ὁ πολίτης αὐτὸς ἐν ὀνόματι τοῦ δικαίου ζητᾷ νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιον τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης τῆς πατρίδος του. Τότε ὁ κύριος Ραφαὴλ μοῦ ἔστειλε διὰ τοῦ Γραμματέως τῆς πρεσβείας, ἐπιστολὴν καὶ μοῦ λέγει ὅτι ὄντως ἐλάβαμε καὶ τὴν νέαν δήλωσίν σας καὶ κάμνομεν πᾶν τὸ δυνατόν, διὰ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἀναγκαίων διαβημάτων διὰ τὴν ἔκδοσίν σας. Κύριοι, ἐγνώριζον, τί μὲ ἀνέμενεν, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ ἔλθω ἐδῶ.

§56Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ποῖος σᾶς ἐμπόδιζε νὰ σηκωθῆτε καὶ νὰ ἔλθετε ἐδῶ; Νὰ πάρετε τὸ τραῖνο;

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπαντᾶτε, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς.

§58Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Μετὰ θὰ δώσω οἱανδήποτε διευκρίνισιν θέλετε. Τώρα ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μὲ ἀκούσητε. Φθάνων εἰς τὴν πατρίδα μου, ἐγνώριζον εἰς ποίας περιπετείας ἐπρόκειτο νὰ ἀποδυθῶ καὶ τὰς περιπετείας ταύτας τὰς ἠνέχθην, διότι ἐγνώριζον ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα, εἰς τὴν Δικαιοσύνην τῆς Πατρίδος μου, θὰ διαλάμψῃ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ δικαιοσύνη καὶ θὰ ἐκδώσῃ τὴν ἐτυμηγορίαν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ μὲ ἀπεκαθίστα. Ὥστε ἡ δραπέτευσίς μου καὶ ἡ φυγάδευσίς μου ἀπετέλει μῦθον, ὁ ὁποῖος βεβαιωθῆτε, κύριοι βουλευταί, καὶ παραπονοῦμαι, διότι δυστυχῶς εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην ἐν ἀγνοίᾳ μου, οὐδεὶς βουλευτὴς εὑρέθη τότε νὰ θίξῃ καὶ νὰ θελήσῃ νὰ εἴπῃ πῶς ἀνεχώρησα καὶ οὐδεὶς ἐκ τῶν βουλευτῶν, ἐκφράζω τὸ παράπονον, εἰς τὴν Βουλὴν ταύτην, δὲν εἶπε καὶ δὲν ὑπεστήριξε τὴν ἀκριβῆ σημασίαν τῆς ἀναχωρήσεώς μου ἐκτὸς τοῦ ἀειμνήστου Καρτάλη, ἀπ’ ὅσα εἶδα εἰς τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν μου. Κύριοι βουλευταί, ἔθεσα ὑπ’ ὄψει σας αὐτὰ τὰ σημεῖα, σχετικὰ μὲ τὰ ζητήματα τῆς ἀναχωρήσεώς μου καὶ σχετικὰ μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐκδόσεώς μου.

§59Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἄδειαν τῆς Βουλῆς ἐζητήσατε;

§60Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Ὑποβάλατε, κατόπιν ἐρωτήσεις καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς ὅσας ἐρωτήσεις θέλετε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις τῆς ἀναχωρήσεώς μου εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Εἶναι ὑπόθεσις, ἡ ὁποία ἦτο ἀπολύτως κανονική, μοῦ ἔκαμε δὲ κατάπληξιν ὁ θόρυβος, ἀλλὰ καὶ ἡ ἔκτασις τὴν ὁποίαν προσέλαβε τὸ θέμα τοῦτο. Ἤκουσα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κύριον συνάδελφον, διατί δὲν ἐζήτησα τὴν ἄδειαν τῆς Βουλῆς. Εὐχαρίστως ἀπαντῶ. Πρῶτον, διότι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ἦτο ἐδῶ καὶ δεύτερον, διότι ἀκριβῶς ἦλθα νὰ καταθέσω ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἔλεγα τὰ ἑξῆς: Ἀναχωρῶ διὰ λόγους ὑγείας καὶ θὰ ἐπιστρέψω, δεδομένου ὅτι ἡ ἀναχώρησίς μου συνέπιπτε μὲ τὰς διακοπὰς τῆς Βουλῆς. Ποῦ εὑρίσκετε ὅτι δὲν ἐζήτησα τὴν ἄδειαν; Ἀλλὰ καὶ κατόπιν ὅταν εἶδα τὸν θόρυβον πάλιν ἐζήτησα τὴν ἄδειαν τηλεγραφικῶς καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω ὅ,τι ἐρώτησιν θέλετε νὰ κάμητε εἰς τὸ τέλος, διὰ νὰ ἀπαντήσω.

§61Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὴν ἐπήρατε τὴν ἄδειαν ἢ ὄχι;

§62Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω....

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, προσωπικὸν θέμα εἶναι καὶ ὑποβάλλετε ἐρωτήσεις σὰν νὰ πρόκειται περὶ ἀνακριτοῦ;

§64Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Τώρα θὰ ἤθελον τὸ ἑξῆς: Μοῦ ἐδόθη, κύριοι, ὁ λόγος καὶ δὲν νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ περιορισθῶ μόνον εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλή, τοὐλάχιστον μερικὰ ζητήματα νὰ δυνηθῶ νὰ τὰ ἀναπτύξω.

§65Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἰσέλθῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί ζητήματα θέλετε νὰ ἀναπτύξητε;

§67Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Δὲν πρόκειται, κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ νὰ ἐκταθῶ εἰς λεπτομερείας, ἐφ’ ὅσον ἡ ὑπόθεσίς μου ἐκκρεμεῖ ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης. Γενικότητας μόνον ἐπὶ 2–3 θεμάτων θὰ ἤθελα. Θὰ ἤθελα μόνον νὰ παρουσιάσω τὸν ὄγκον τῶν πρωτοτυπιῶν τῶν ἀποδείξεων, τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα πρὸς τὰ ὁποῖα ἐδίδοντο χρήματα. Ὅλα αὐτὰ κατετέθησαν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην, ἀλλὰ βεβαιωθῆτε ὅτι ὁ ὄγκος αὐτὸς εἶναι πρωτοτυπία ἀποδείξεων, αἱ ὁποῖαι δικαιολογοῦν διὰ ποσὸν τῶν 350.000 περισσότερα ἀπὸ τὸ ποσὸν διὰ τὸ ὁποῖον μὲ κατηγοροῦν. Δὲν πρόκειται νὰ εἰσέλθω, κύριοι εἰς λεπτομερείας, ἀλλὰ ἐκφράζω τὸν πόνον μου. Τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὸ κοινοβουλευτικόν μας πολίτευμα διότι πρέπει νὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅτι ἐδῶ μέσα ὑπάρχουν ἄνθρωποι τίμιοι καὶ ἡ ὑπόθεσίς μου πρέπει νὰ δώσῃ ἀφορμὴν ἐξαγνισμοῦ καὶ καθαρμοῦ. Δὲν θὰ ἐπέτρεπον εἰς τὸν ἑαυτόν μου, κύριοι, ἐὰν ἡ ὑπόθεσίς μου δὲν μοῦ....

§68ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν δεχόμεθα μαθήματα. (Φωναὶ–διαμαρτυρίαι).

§69Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ ποὺ γίνεται αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§70Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Δὲν πρόκειται νὰ προβῶ εἰς λεπτομερείας.

§71Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τί λέγει;

§72Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ σκεφθῶ νὰ καταχρασθῶ, ὅταν τὸ ἵδρυμα μοῦ ὀφείλῃ 2.400.000, ὅταν ἔδωσα εἰς τὸ Ἵδρυμα 5 ἑκατομμύρια, καὶ ὅταν τὸ ἐδάνεισα 800 χιλιάδας; (Φωναὶ — θόρυβος).

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς ἐπαναφέρω ἐπὶ τοῦ θέματος.

§74Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀπέδρασεν, ἡ ἀπόδρασις ἀπόψε. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν μᾶς εἶπε τίποτε ὁ κύριος συνάδελφος. Ἐρωτῶ, πῶς συνέβη, κύριε συνάδελφε, ὁ πολυσύχναστος αὐτὸς σταθμὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἐφύγατε, νὰ εἶναι ὁ μόνος, ποὺ δὲν εἰδοποιήθη; Δὲν ὁμιλήσατε διὰ τὴν ἀπόδρασιν καὶ εἰσήλθατε εἰς τὸ Σισμανόγλειον.

§75Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς γνωρίζω ὡς ἄνθρωπον ποὺ δὲν στερεῖσθε θάρρους. Βεβαιοῦται ὅτι ὁ σταθμὸς ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀπέδρασα, ἦτο ὁ μόνος εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπῆρχε σῆμα. Εἶσθε βέβαιος περὶ τούτου;

§76Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐτιμωρήθη ὁ ἀξιωματικός.

§77Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι βέβαιος.

§78Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃ ἡ Βουλή, νὰ ἐπεκταθῶ ὀλίγον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, σᾶς παρακαλῶ.

§80Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶπα τίποτα.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπαντᾶτε, κύριε συνάδελφε.

§82Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Σᾶς γνωρίζω πολὺ καλά, κύριε Διαμαντόπουλε, καὶ γνωρίζω ποῖος εἶναι ὁ χαρακτήρ σας, ὥστε ἐγὼ δὲν παρεξηγῶ. Γνωρίζω τὸ ὀξύθυμον τοῦ χαρακτῆρος σας, διότι πρόκειται περὶ τῆς ἰδιοσυγκρασίας σας. Κατὰ τὰ ἄλλα πρόκειται περὶ ἀγωνιστοῦ τὸν ὁποῖον ἐγνώρισα ἀγωνιζόμενον εἰς τὰς ἐπάλξεις ἐπὶ τῶν ἐπαγγελματικῶν ζητημάτων. Ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπεκταθῶ καὶ βεβαιωθῆτε ὅτι αὐτὸ θὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος.

§83ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι — ὄχι.

§84ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπαντήσατε εἰς τὸν κύριον Γρηγορίου;

§85Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Ἀπήντησα.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδῶ δὲν εἴμεθα εἰς τὸ Δικαστήριον. Ὁμιλεῖ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος καὶ ἀφήσατέ τον, παρακαλῶ νὰ τελειώσῃ.

§87Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Δὲν μᾶς εἶπεν ἐὰν ἐπῆρεν ἄδειαν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα καὶ ὅ,τι θέλει θὰ εἴπῃ.

§89Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κάμνω τὴν ἑξῆς δήλωσιν. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κυρίου συναδέλφου καὶ τότε θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, ἀλλὰ τώρα θὰ ἤθελα νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Δὲν εἶναι ζήτημα προσωπικόν. Λάβετέ το ὑπ’ ὄψιν σας σοβαρῶς. Πρόκειται νὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιλήσμονες τῶν ὑποχρεώσεών των, ὅταν οἱ ἄνθρωποι μάλιστα ὑπηρέτησαν τὴν ἐπιστήμην ἐπὶ τρεῖς δεκαετηρίδας καὶ ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἀπέστειλε τοὺς ἀντιπροσώπους του πρὸς τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἔχῃ ἐμπιστοσύνην, διότι ἐδῶ κινδυνεύομεν οἱ πάντες νὰ ἀλληλοϋποπτευώμεθα.

§90Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ ὄχι, κύριε συνάδελφε.

§91Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε Χαβίνη, σᾶς λέγω μόνον τοῦτο. Ἐπὶ 18 κατηγοριῶν ποὺ μοῦ ἀπηυθύνθησαν, διὰ τῆς εἰσαγγελικῆς προτάσεως παραπέμπομαι διὰ μίαν καὶ μόνην. Καταλαβαίνετε ποία ἱκανοποίησις πρέπει νὰ εἶναι καὶ διὰ τὸ Σῶμα αὐτό. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω, ὅταν ἔλθῃ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κυρίου συναδέλφου, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον. Σᾶς δηλῶ δὲ ὅτι θὰ ἱκανοποιήσω τὰς ἐρωτήσεις ὅλων καὶ ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψω ὀξύτητα συζητήσεων. Πιθανὸν νὰ ὁμιλῶ καὶ ἐγὼ μὲ κἄποιο ὕφος, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εὐλαβοῦμαι ὅλων καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω τὰς ἀπορίας σας.

§92Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ ἤθελον μίαν ἐρώτησιν, κύριε Πρόεδρε.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§94Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριοι συνάδελφοι, μετ’ ὀλίγας ἢ περισσοτέρας ἡμέρας θὰ δημοσιευθῇ τὸ βούλευμα τοῦ Συμβουλίου Πλημμελειοδικῶν, τὸ ὁποῖον θὰ κρίνῃ περὶ τῆς παραπομπῆς ἢ μὴ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Δικαιοσύνην τοῦ κατηγορηθέντος βουλευτοῦ. Εἶναι γνωστόν, ἰδιαιτέρως εἰς τοὺς συναδέλφους δικηγόρους ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, ἡ διαδικασία περατώσεως τῆς ἀνακρίσεως καὶ αἱ διατυπώσεις τῆς ὑποβολῆς τῆς προτάσεως τοῦ εἰσαγγελέως εἰς τὸ Συμβούλιον. Λυποῦμαι μόνον διότι ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος βουλευτὴς ἐπέτρεψε εἰς ἑαυτὸν νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως τοῦ εἰσαγγελέως καὶ νὰ προσθέσῃ ἂν ἡ παραπομπή του ἐζητήθη δι’ ἓν (1) ἢ 30 ἢ ὀλιγώτερα ἀδικήματα. Αἱ ὑποθέσεις διὰ τὰς ὁποίας ἐκατηγορήθη ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου εἶναι πολλαί. Ἡ Εἰσαγγελία Ἀθηνῶν ἤσκησε τρὶς δίωξιν ἐναντίον του καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τρὶς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ Σῶμα τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας του, ἀναλόγως τῶν διαδοχικῶς διαβιβαζομένων αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. Εὐθὺς ὡς ἐγνωστοποιήθη ἡ ἀναχώρησις, καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τοῦ ἐκ Δωδεκανήσου βουλευτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐζήτησεν ἀμέσως ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Ὀργάνωσιν Ἀστυνομίας, μὲ τὴν συμπαράστασιν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, τὴν ἄμεσον σύλληψιν τοῦ ἀναχωρήσαντος βουλευτοῦ, μέχρις ὅτου προβῇ εἰς τὰ ἀναγκαῖα διαβήματα διὰ τὴν ἔκδοσίν του. Καὶ τὸ αἴτημά μας δὲν ἀπηυθύνθη μόνον πρὸς τὴν Γαλλικὴν Ἀστυνομίαν, διότι δὲν ἦτο προσδιωρισμένος ὁ τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον εἶχε μεταβῆ ὁ ἀναχωρήσας βουλευτής. Ἀπηυθύνετο καὶ εἰς ἄλλας χώρας καὶ εἰς τὰ Κράτη τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, κατωρθώθη δὲ ἡ σύλληψίς του εἰς Παρισίους. Μέχρι τῶν μέσων Μαρτίου 1957 ὁ κατηγορούμενος βουλευτὴς εἶχε δηλώσει μετὰ τὴν σύλληψίν του καὶ βάσει τῆς ἀρχικῆς αἰτήσεως ἐκδόσεως ὅτι προσφέρεται νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν χώραν μας καὶ νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῶν Ἑλληνικῶν δικαστηρίων, χωρὶς νὰ διευκρινίζῃ τὰ ἀδικήματα διὰ τὰ ὁποῖα προθυμοποιεῖται νὰ προσέλθῃ εἰς τὸ δικαστήριον. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ σύμβασις μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας ὁρίζει, ὅτι ὁ ἐκζητούμενος καὶ ἐκδιδόμενος εἶναι δυνατὸν νὰ δικασθῇ μόνον διὰ τὰ ἀδικήματα, διὰ τὰ ὁποῖα ἐξεδόθη. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Χώρα, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἡ ἔκδοσις, νὰ προχωρήσῃ εἰς παραπομπήν του καὶ εἰς ἄλλας πράξεις, παρὰ μόνον ἐὰν ἐκ τῶν ὑστέρων ζητήσῃ καὶ πάλιν τὴν συγκατάθεσιν τῆς χώρας, ἡ ὁποία τὸν ἐξέδωσεν. Ἐπηκολούθησεν ἀλληλογραφία μεταξὺ τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ τῆς ἐν Παρισίοις Ἑλληνικῆς πρεσβείας ἐπισπεύδοντος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὴν 21ην Μαρτίου 1957 τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἀνεκοίνου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διεκρινίσεις, τὰς ὁποίας εἴχομεν ζητήσει καὶ τὰς ὁποίας ἀπέστειλεν ἡ Πρεσβεία τῶν Παρισίων. Ἐδόθη τότε ἡ πληροφορία ὅτι αἱ ἐπιστολαί, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν ὁ κατηγορούμενος βουλευτής, εἶναι παλαιαί, καὶ εἶχον γραφῆ, ὅταν τὸ πρῶτον ἐζητήθη ἡ ἔκδοσίς του διὰ κατάχρησιν 30 χιλιάδων δραχμῶν καὶ διὰ πλαστογραφίαν. Διότι αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτον ἀδίκημα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐζητήθη ἡ ἔκδοσίς του. Ὑπενθυμίζω ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ζητηθῇ ἡ ἔκδοσίς του δι’ ἀδικήματα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπῆρχε ἔνταλμα βιαίας προσαγωγῆς ἢ συλλήψεως τοῦ ἐκζητουμένου. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν πληροφορεῖ ὅτι ὑπεβλήθη καὶ συμπληρωματικὴ αἴτησις ἐκδόσεως, πλὴν ὅμως δὲν περιῆλθεν αὐτῷ δήλωσίς του περὶ τῆς διαθέσεώς του νὰ προσαχθῇ....... (ἀναγινώσκει)...... Τὴν 21ην Μαρτίου ἐπηκολούθησαν ἄλλαι διευκρινίσεις καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας ἐδόθη ἡ πληροφορία ὅτι ὁ ἐκζητούμενος βουλευτὴς προέβη εἰς ἀπερίφραστον δήλωσιν, ὅτι δέχεται νὰ ἐπανέλθῃ καὶ ὅτι κατὰ συνέπειαν εἶναι περιττὴ ἡ συνέχισις τῆς διαδικασίας τῆς ἐκδόσεως. Ἔκρινεν ὅμως καὶ τότε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιστήσῃ τὴν προσοχὴν τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν εἰς Παρισίους μὴ τυχὸν ἡ δήλωσίς του εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ἀπόλυσίν του ἐκ τῶν φυλακῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐδημιούργει νέας δυσχερείας ἐὰν ὁ ἐκζητούμενος διέφευγεν εἰς ἄλλας χώρας μεθ’ ὧν δὲν εἴχομεν ὑπογράψει σύμβασιν ἐκδόσεως. Ἀντιμετωπίσαμεν καὶ τὸ πρόβλημα μὴ τυχὸν κατὰ τὴν μεταφορὰν ὁ προσφερόμενος πλέον νὰ ἐπανέλθῃ διερχόμενος δι’ ἄλλης χώρας, εἰς ἣν θὰ ἐστάθμευε τὸ ἀεροπλάνον, ἐζήτει τὴν προστασίαν τῶν ἐπιτοπίων ἀρχῶν, ὡς πολιτικὸς δῆθεν ἐγκληματίας. Ἐξησφαλίσθη δι’ ὅλων τῶν ἐνεργειῶν μας ἡ κράτησις τοῦ ἐκζητουμένου καὶ παρεδόθη οὗτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἀστυνομίαν, μεθ’ ὃ ἐπεβιβάσθη ἀεροπλάνου τὸ ὁποῖον θὰ ἤρχετο κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ περὶ τὰ μέσα Ἀπριλίου εἶχε λήξει ἡ διαδικασία περὶ τῆς ὁποίας ὁ κύριος βουλευτὴς ἀπησχόλησε τὸ Σῶμα.

§95Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐτέθη χθὲς καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν συνάδελφον κύριον Παπαεμμανουήλ, ἦτο τὸ ἑξῆς καὶ μόνον, ἐὰν ὁ συνάδελφος ἐδραπέτευσε κρυφίως, ὡς ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίσθη, ἐπιβαλοῦσα καὶ κυρώσεις κατὰ τοῦ ἁρμοδίου φύλακος, ἤ, ὡς ἰσχυρίσθη καὶ ἐπανέλαβε σήμερον ὁ κύριος Παπαεμμανουήλ, ἔφυγε κανονικῶς ὡς ἐντιμώτατος πολίτης; Καὶ ἐρωτῶ δι’ Ὑμῶν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, Ἐξωτερικῶν, Ἐσωτερικῶν καὶ ὅλους εἶναι δυνατὸν ἄνθρωπος τελῶν ὑπὸ κατηγορίαν τοιαύτην νὰ λαμβάνῃ ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν διαβατήριον ἐλευθέρως, νὰ ἔρχεται εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ δίδῃ ἐπιστολὰς καὶ νὰ φεύγῃ ἀνενόχλητος....

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι ἐπερώτησις, κύριε Γαληνέ. Κύριε Γαληνέ, διατὶ θέλετε νὰ διαψεύσητε τὸ ἐπίθετόν σας τὸ ὁποῖον σημαίνει γαλήνην, ἠρεμίαν, καλωσύνην. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε Γαληνέ, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ὁ βουλευτὴς Παπαεμμανουήλ, ἐκλήθη νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος καὶ λέγει τί εἶναι προσωπικὸν θέμα ὁ Κανονισμός. Ἐθεώρησε ἑαυτὸν θιγόμενον, καὶ ὡμίλησεν ἐπ’ αὐτοῦ. Τώρα θέλετε νὰ γενικεύσωμεν τὴν συζήτησιν;

§97Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ὡμίλησε ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§98Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, κατόπιν προκλήσεως τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Παπαεμμανουήλ.

§99Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὄχι.

§100Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, τοῦ ἐδόθη ὁ λόγος ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, ἀλλὰ τοῦ ἐδόθη ὁ λόγος, ἐπειδὴ τὸ Κόμμα τὸ ἰδικόν μας, ἢ μᾶλλον ὁ τύπος, εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ νὰ ἐμποδίσῃ τὰς ἀποκαλύψεις. Καὶ ἔκαμε τὴν δήλωσιν ὁ κύριος Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ λέγει, ἐὰν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων θέλῃ νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Παπαεμμανουήλ, νὰ κάμῃ τὰς ἀποκαλύψεις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν. Καὶ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων σήμερον διὰ τοῦ Ἀρχηγοῦ του εἶπε νὰ δοθῇ ὁ λόγος.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ λόγος νὰ δοθῇ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§102Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, πάρετε τὰ χθεσινὰ πρακτικά. Χθὲς ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ καὶ δὲν ἀπήντησεν ἡ Βουλὴ ἂν πρέπει νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Παπαεμμανουὴλ ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος. Δὲν ἀπεφάνθη ἡ Βουλή. Καὶ σήμερον ἀπεφασίσθη νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἂν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως θὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κύριον Παπαεμμανουήλ, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος.

§104Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, 100 φορὲς ὄχι. Ἄλλο τί ἔγινε χθές. Τί ἔγινε σήμερα.

§105Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τί ἀξίαν ἔχει αὐτό, κύριε Μπακόπουλε;

§106Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑποστηρίζετε ὅτι εἰς τὸν κύριον Παπαεμμανουήλ, ἐδόθη ὁ λόγος νὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ἐνῷ ἐδόθη ὁ λόγος διὰ νὰ δώσῃ τὰς ἐξηγήσεις τὰς ὁποίας πρέπει νὰ δώσῃ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἀποδράσεως. Ἄλλο προσωπικὸν θέμα καὶ ἄλλο τὸ θέμα αὐτό. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ἐγένετο συζήτησις περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀποδράσεως, δὲν ἐμποδίζεται κανεὶς νὰ ὑποβάλῃ μίαν ἐρώτησιν, νὰ εἴπῃ δύο λέξεις, περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Καὶ ἐπειδὴ οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θέσω μίαν ἐρώτησιν, τὴν ὁποίαν ἄλλωστε ἐπροκάλεσε ὁ κύριος Παπαεμμανουήλ. Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κύριον Γρηγορίου τὸν ἠρώτησε, εἶσθε βέβαιος, κύριε Γρηγορίου ὅτι δὲν ἐδόθη σῆμα εἰς τὸν σταθμὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀνεχώρησε, ἂς μὴ μεταχειρισθῶ τὴν λέξιν «ἐδραπέτευσε», εἶσθε βέβαιος — ἐπανέλαβε τρὶς — τὴν ἐρώτησιν — ὅτι δὲν ἐδόθη σῆμα; Καὶ πολὺ σωστά, ἀπήντησεν, ὅτι εἴμεθα βέβαιοι, διότι οὕτως ἐβεβαίωσεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐτιμωρήθη ὁ ἀξιωματικός. Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ εὐαρεστηθῆτε καθ’ ἣν ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐρωτήσητε τὸν κύριον Παπαεμμανουὴλ καθ’ ὃ δικαίωμα ὁ ἴδιος ἔδωσε: Εἶναι βέβαιος ὅτι εἶχε δοθῆ σῆμα καὶ πόθεν τὸ γνωρίζει; Εὑρισκόμεθα πρὸ δύο ἀντιθέτων διαβεβαιώσεων. Καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κοινὴ γνώμη ἔχει δικαίωμα νὰ διαφωτισθῇ ἐπ’ αὐτοῦ, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μείνῃ σκοτεινόν.

§107Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐπειδὴ ὁ κύριος Παπαεμμανουὴλ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἀπέτεινεν διακοπὴν πρὸς τὸν κύριον Γρηγορίου, εἶναι γνωστὸν τί εἶπε. Εἶσθε βέβαιος ὅτι μόνον εἰς τὸν σταθμὸν ἐκεῖνον δὲν ἔφθασεν ἡ ἀπαγορευτικὴ διαταγή; Καὶ ὁ κύριος Γρηγορίου ἀπήντησεν ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦτο βεβαιοῖ ὅτι μόνον εἰς τὸν σταθμὸν αὐτὸν δὲν ἔφθασεν. Ἐκεῖ διεκόπη τὸ θέμα. Σεῖς μεταμορφώνετε τὴν ἐρώτησιν.

§108Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι.

§109Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Παρακαλῶ καλὰ λέγετε ὅτι ὁ βουλευτὴς Ρόδου ἀπὸ τοῦ βήματος εἶπεν: Εἶσθε βέβαιος ὅτι δὲν ἔφθασεν ἡ ἀπαγορευτικὴ διαταγὴ εἰς τὸν σταθμὸν Καυκάσου, ὁπόθεν ἀνεχώρησεν; Ἡ διάθλασις μόνον δι’ ἀφελεῖς ἠμπορεῖ νὰ μὴ γίνῃ ἀντιληπτὸν ποίαν σημασίαν ἔχει. Εἶναι ἀναστροφὴ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Διότι μὲ τὴν βάσιν τὴν ἰδικήν σας σημαίνει ὅτι ἀφίχθη ἡ ἀπαγορευτικὴ διαταγὴ μέχρι Καυκάσου, καὶ ἄλλος τις ἐπενήργησεν, ὑπαρχούσης τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀναχώρησις τοῦ κυρίου Παπαεμμανουήλ. Τώρα ἂν πρόκειται νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ κυρίου Παπαεμμανουήλ, ἐπικαλουμένου ὅτι ἀνεχώρησε νομίμως, εἶμαι πρόθυμος νὰ φέρωμε τὸ ὅλον θέμα πρὸς ἐπανασυζήτησιν. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἐπ’ αὐτοῦ. Πάντως ὁ κύριος Παπαεμμανουὴλ συμπερασματικῶς ἀποφαίνεται ὅτι ἔφυγε νομίμως, ἐπικαλεῖται δὲ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα οὐδεὶς ἠμφισβήτησεν. Ἡ ἔκδοσις τοῦ διαβατηρίου καὶ ἡ παράδοσις τοῦ διαβατηρίου, ἦσαν περιστατικὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἠμφισβήτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν κατὰ τὴν σχοινοτενῆ συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν προσέθεσεν τότε ὅτι ἐπὶ τῇ παραδόσει τοῦ διαβατηρίου ἐξέδωσεν ἀπαγορευτικὴν διαταγήν, τὴν ὁποίαν ἐκ τῶν κειμένων διατάξεων εἶχε δικαίωμα νὰ ἐκδώσῃ, δυνάμει τῆς ὁποίας ἀπαγορεύεται ἡ ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους ἔξοδος τοῦ κυρίου Παπαεμμανουὴλ ἔστω καὶ ἐφωδιασμένου μὲ κανονικὸν διαβατήριον. Ἡ παραβίασις τῆς ἀπαγορευτικῆς αὐτῆς διαταγῆς καθιστᾷ παράνομον τὴν ἔξοδον καὶ τὴν μεταβάλλει εἰς ἀπόδρασιν. Ἄρνησις θεωρήσεως τοῦ διαβατηρίου ἦτο παράνομος. Ὑπῆρχεν ὅμως ἡ δυνατότης τῆς ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς, ἡ ὁποία ἐξεδόθη. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ ἐκ τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως κύριος Μητσοτάκης μετὰ ἐμπεριστατωμένην μάλιστα ἐξέτασιν ἀπεφάνθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν ὑπαρχούσης ἀπαγορευτικῆς διαταγῆς νὰ δραπετεύσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπῆρχεν ὅλη ἡ ἀσφάλεια διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι ὁ κύριος Παπαεμμανουὴλ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναχωρήσῃ. Ἐὰν τώρα ὁ κύριος Παπαεμμανουὴλ παριστάνῃ τὴν γνωστὴν εἰς αὐτὸν ἀπαγορευτικὴν διαταγὴν ἀναχωρήσεως ἀπομένει εἰς ὑμᾶς νὰ κρίνετε ἂν ἐξῆλθε νομίμως τῶν ὁρίων τῆς χώρας ἢ ἐδραπέτευσεν. Περιμένετε ἀπὸ τὸν λογοδοτοῦντα βουλευτήν, τοῦ ὁποίου ἡ θέσις εἶναι βαρεῖα νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν φυγήν του ὡς ἀπόδρασιν; Σεῖς διότι θὰ σᾶς λέγῃ ὁ κύριος Παπαεμμανουὴλ ὅτι χαρακτηρίζει ὡς νόμιμον τὴν ἔξοδόν του θὰ τὸ ἐδέχεσθε; Δεχθῆτε το καὶ ἀγνοήσατε τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα.

§110Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ λεχθέντα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν μοῦ ἐπιτρέπουν νὰ ἀπαντήσω ὄχι μόνον διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ καὶ διότι ἐδημιουργήθη ἓν προσωπικὸν ζήτημα μὲ ἐμέ, τὸ ὁποῖον συνίσταται εἰς τοῦτο: Ὅτι εἶπεν ὅτι ἐγὼ παρεμόρφωσα τὰ λεχθέντα καί, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ὅταν ἀποδίδεται τοιοῦτον τι εἰς βουλευτήν, δημιουργεῖται προσωπικὸν ζήτημα. Δὲν παρεμόρφωσα τίποτε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠθέλησε νὰ παραμορφώσῃ τὰ πράγματα καὶ διὰ μιᾶς σχετικῶς μικρᾶς ἀγορεύσεώς του νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ τάχα ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα οὐδαμῶς ἔθιξα. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι, ὁ κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος τὸ ἠμφισβήτησε ρητῶς καὶ κατηγορηματικῶς ἐὰν εἶχε φθάσει εἰς τὸν περὶ οὗ πρόκειται σταθμὸν ἡ ἀπαγορευτικὴ διαταγὴ τῆς ἐξόδου του.

§111Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐρωτήσατε τοὺς συναδέλφους σας.

§112Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἐρωτᾷ «ἔχετε βεβαιότητα περὶ τοῦ ὅτι δὲν ἔφθασε τὸ σῆμα», καὶ ἀπηντήσαμεν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν — καὶ ἐγὼ μεταξὺ τῶν ἀπαντησάντων — «αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν ἔχομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν», ποῦ εὑρίσκετε τὴν παραμόρφωσιν, κύριε Ὑπουργέ; Καὶ ἠρώτησα, διότι πρέπει αὐτὸ τὸ θέμα νὰ διαλευκανθῇ. Διότι ἐγώ, ἂν θέλετε, θέτω τὸ ζήτημα σαφῶς ὡς ἑξῆς: Μᾶς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις ἀνακριβείας, ὅτι δὲν εἶχε σταλῆ τὸ σῆμα ἐκεῖ καὶ ἐτιμώρησε τοὺς ὑπολόγους ἀξιωματικούς, ἢ εἶναι ἀληθὲς τὸ λεχθὲν ἀπὸ τὸν κ. Παπαεμμανουήλ, ὅτι εἶχε σταλῆ τὸ σῆμα;

§113Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Σᾶς εἶπα, κ. Μπακόπουλε, ἐρωτήσατε τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται δι’ ὅσα λέγετε; Ἐρωτήσατε τὸν κ. Χαβίνην...

§114Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ εἶπεν εἰς τὸν κ. Γρηγορίου: «Εἶσαι βέβαιος, κύριε Γρηγορίου, ὅτι ὄντως δὲν εἶχε σταλῆ τὸ σῆμα;» (Φωναὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως: Ὄχι! Ὄχι!)

§115Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, βλέπω ὅτι διεξάγεται μία ἀνάκρισις πλέον εἰς τὸ Σῶμα καὶ ὄχι συζήτησις. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐπιτρέψητε νὰ συνεχισθῇ ἡ ἀνάκρισις. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει εὕρει ἕνα μάρτυρα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠμπορεῖ νὰ βασισθῇ. Νὰ ἀπευθύνῃ τὰς ἐρωτήσεις του εἰς τὸν κατηγορούμενον βουλευτὴν διὰ νὰ λάβῃ τὰς ἀπαντήσεις ποὺ περιμένει.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐξηγήσητε βάσει τίνος διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις;

§117Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἀποτελεῖ παραβίασιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἀνωμαλίαν. Ἀφοῦ εἰσήλθομεν εἰς τὴν ἀνωμαλίαν ἂς τὴν συνεχίσωμεν καὶ νὰ συνεχίσῃ τὰς ἐρωτήσεις του ὁ κ. Μπακόπουλος, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν ἱκανοποίησιν, βάσει τῶν μαρτυριῶν ποὺ θὰ ἐκμαιεύσῃ, νὰ ἠμπορέσῃ νὰ στηρίξῃ τὰς κατηγορίας του κατὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις διεξάγεται κατὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ...

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄ!

§120Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι «ἄ»! ἀκούσατε τὴν συνέχειαν, ἀλλὰ κατόπιν εἰδικῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§122Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ναί, κύριε Πρόεδρε. Ἡ δὲ ἐρώτησίς μου οὐδαμῶς στρέφεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ἐσφαλμένως καὶ ἴσως σκοπίμως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Ζητῶ νὰ διαλευκανθῇ τὸ ζήτημα, πῶς ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἰσχυρίζεται ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ὅτι εἶχε σταλῆ τὸ σῆμα καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν εἶχε σταλῆ. Ἂν θέλετε νὰ συσκοτίσητε τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ μείνῃ ἀνεξιχνίαστον τὸ θέμα σήμερον, δικαίωμά σας. Ὅμως τὸ θέμα παραμένει.

§123Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νομίζω ὅτι εἶσθε 100 ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἠκούσατε τὶ εἶπεν ὁ κ. Παπαεμμανουήλ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀνεκτὴ ἡ παραμόρφωσις τὴν ὁποίαν ἀναλαμβάνει ὁ κ. Μπακόπουλος ἀπὸ ὑμᾶς αὐτοὺς τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἐὰν οἱ κ. κ. συνάδελφοι δὲν ἀνασκευάζουν τὴν ἀνακρίβειαν ποὺ ὑποστηρίζει ὁ κ. Μπακόπουλος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ καλόπιστος συζήτησις.

§124Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Ὑπάρχει ἀσφαλεστέρα μέθοδος διὰ νὰ λάβῃ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. Μπακόπουλος. Ἡ ἀσφαλεστέρα μέθοδος εἶναι νὰ ἀποστενογραφηθοῦν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ καὶ νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ βουλευτὴς Δωδεκανήσου εἰς τὸν κ. Γρηγορίου.

§125Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀσφαλεστέρα μέθοδος εἶναι νὰ ἐρωτηθῇ ὁ κ. Παπαεμμανουήλ. Ἐρωτήσατε τὸν ἴδιον τί εἶπε.

§126Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε Πρόεδρε, γίνεται συζήτησις περὶ τοῦ τί ἐλέχθη ἐκ μέρους μου καὶ δὲν καλοῦμαι ἐγὼ νὰ ἐπιβεβαιώσω τὶ εἶπον. Μοῦ κάμνει κατάπληξιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὁ κ. Γρηγορίου, ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Σάμου καὶ Ἰκαρίας, εἶπεν: «Κύριε Παπαεμμανουὴλ πῶς γνωρίζετε ὅτι εἰς ἐκεῖνον μόνον τὸν σταθμὸν δὲν εἶχεν διαβιβασθῆ τὸ σῆμα ἀπαγορεύσεως τῆς ἐξόδου, καὶ ἐπήγατε ἐκεῖ;» Καὶ τοῦ ἀπήντησα: «Εἶσθε βέβαιος, κύριε Γρηγορίου, ὅτι εἰς αὐτὸν μόνον τὸν σταθμὸν δὲν εἶχε πάει τὸ σῆμα, τὸ ἀπαγορεῦον τὴν ἔξοδόν μου»;

§127Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἴπομεν καὶ ἡμεῖς.

§128Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐζήτησα νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Γρηγορίου. Ἐγὼ ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησιν ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐζήτησα ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Γρηγορίου.

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, βάσει ποίας διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ συνεχίζεται ἡ συζήτησις; Ἐγείρονται συνεχῶς ρήτορες, ἐνῷ ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐπὶ συγκεκριμένου θέματος. Διὰ τὰ περαιτέρω πρέπει νὰ ληφθῇ ἀπόφασις πάλιν ἂν θέλετε νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§130Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἀνέφερε τὴν στιχομυθίαν τὴν ὁποίαν εἶχε μὲ ἐμὲ καὶ εἶπεν ὅτι τοῦ εἶπον ἐγώ, ποῦ κ. Παπαεμμανουήλ, «πῶς συνέβη, κύριε συνάδελφε, νὰ φύγετε ἀπὸ τὸν πολυσύχναστον σταθμὸν εἰς τὸν ὁποῖον, κατὰ σύμπτωσιν, δὲν εἶχε δοθῆ τὸ σῆμα;» Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἀπήντησε: «Εἶσθε βέβαιος ὅτι δὲν εἶχε δοθῆ;» Τώρα ποὺ τὸ συμπληρώνει, λέγει: «Εἶσθε βέβαιος, κύριε Γρηγορίου, ὅτι μόνον ἐκεῖ δὲν εἶχε δοθῆ;»

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ζήτημα θεωρεῖται λῆξαν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐξακολουθεῖ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βάμβακος. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἀπουσιάζων, διαγράφεται. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§132Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταργήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ, ἐπὶ τοῦ βάμβακος ἔχει ἀρκετὰ ἀναπτυχθῆ καὶ τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὁμιλητάς. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὸ νὰ τονίσω ὡρισμένα συγκεκριμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ προαγάγουν, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὴν ἐπερώτησιν. Εἶναι ἡ δευτέρα φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖται ἡ κατάργησις τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβακος. Τὸ 1955 ἡ προσπάθεια ἐπέτυχε χωρὶς μεγάλας δυσκολίας καὶ ὅπως εἶναι γνωστὸν μὲ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὑπ’ ἀριθ. 483)11.3.55, ἡ ὁποία ἐκυρώθη μὲ τὸ Ν. Δ. 3394)55 ἐτέθη εἰς ἀχρηστίαν ἡ δασμολογικὴ διάταξις ἐπὶ τοῦ βάμβακος καὶ ἐπετράπη ἡ ἄνευ δασμῶν εἰσαγωγὴ βάμβακος. Μὲ τὴν πρᾶξιν ἐκείνην εἶχεν ἐπιτραπῆ ὅπως εἰσαχθῶσιν εἰς τὴν χώραν μας περίπου 3.000 τόννοι βάμβακος. Κατὰ τὸ 1956 μὲ πρωτοβουλίαν καὶ κάτω ἀπὸ τὴν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐπανεισάγεται καὶ ψηφίζεται ἐκ νέου ὁ δασμὸς ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβακος. Καὶ μετὰ τὴν θέσπισιν αὐτοῦ, ἐπιχειρεῖται διὰ δευτέραν φορὰν νὰ καταργηθῇ ὁ δασμὸς ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβακος. Τὰ ἐπιχειρήματα κατὰ τὴν πρώτην προσπάθειαν ἦσαν, κυρίως, ὅπως κατὰ τὴν συζήτησιν ἐξετέθη ὅτι ἡ χώρα μας στερεῖται μακροΐνου βάμβακος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν κατασκευὴν ὡρισμένων ὑφασμάτων πολυτελείας καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ εἰσάγεται ἡ ποσότης αὐτοῦ τοῦ μακροΐνου βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κατὰ τὴν δευτέραν προσπάθειαν ἡ ὁποία ἐπεχειρήθη τελευταίως διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, τὸ ἐπιχείρημα ἦτο ὅτι λόγῳ τῆς μεγάλης ἐξαγωγῆς βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ παρουσιάζετο ἔλλειψις πρώτης ὕλης εἰς τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ καταργήσῃ τὰς διατάξεις τοῦ δασμοῦ, ὥστε νὰ διευκολύνῃ τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος ἄνευ δασμοῦ. Ἐν τούτοις, τόσον ἡ πρώτη, ἐπιχειρηματολογία, ὅτι ἡ ἀνάγκη ἀποκτήσεως μακροΐνου βάμβακος ἐπέβαλεν τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ, ὅσον καὶ ἡ δευτέρα, νομίζω ὅτι δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰ πράγματα, διότι μακροΐνου βάμβακος, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἔχομεν ἀνάγκην μόνον 300 τόννων. Ἑπομένως τὸ ἐπιχείρημα τῆς εἰσαγωγῆς 3.000 τόννων διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, δὲν δύναται νὰ εὐσταθήσῃ. Ἐπίσης καὶ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἦσαν ἀπαραίτητοι οἱ 8.000 τόννοι διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ, καὶ θὰ ἴδωμεν περαιτέρω διὰ ποίους λόγους. Βεβαίως, εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι αἱ προβλέψεις δι’ ἐλλείμματα ἦσαν περίπου τόσαι δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος καὶ ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις ἦτο ἠναγκασμένη νὰ προτείνῃ τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ. Ἀλλά καὶ ἐὰν ἀκόμη δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν ἄποψιν, νομίζομεν ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῆς ἐποχῆς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ βάμβακος δὲν εἶναι κατάλληλος, κύριε Ὑπουργέ, διότι δὲν ἔπρεπε ποτὲ νὰ συμπέσῃ μὲ τὴν περίοδον τῆς συγκομιδῆς τοῦ βάμβακος καὶ μὲ τὴν περίοδον τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν. Τὸ πρόβλημα τοῦ βάμβακος, κύριοι βουλευταί, εἶναι καὶ αὐτὸ πρόβλημα μέγα, ὅπως δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας μεγάλης ἐκτάσεως, ὅπως εἶναι ὁ καπνός, τὸ λάδι καὶ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Εἶναι βεβαίως ὀρθὴ ἡ ἄποψις ὅτι πρέπει μὲ ὅλα τὰ μέσα νὰ τείνωμεν εἰς τὸν περιορισμὸν καὶ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς, ἰδίως διὰ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα, ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ τὰ ἐξάγωμεν συναγωνιζόμενοι τὰ προϊόντα ἄλλων χωρῶν. Ἀλλὰ τὸ κόστος παραγωγῆς ἐξαρτᾶται ἀπὸ διαφόρους παράγοντας, ἀπὸ τὴν προσφερομένην ἐργασίαν, πρῶτον, καὶ ἀπὸ τὰ μέσα παραγωγῆς, τὰ ὁποῖα ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ παραγωγός. Ἡ προσφερομένη ἐργασία ἀπὸ τὸν παραγωγὸν νομίζομεν ὅτι προσφέρεται καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασίν της καὶ μὲ ὅλον τὸν ζῆλον τὸν ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τὸν παραγωγόν. Τὰ μέσα δυστυχῶς τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν χρηματοδότησιν τῆς παραγωγῆς αὐτὰ πρέπει νὰ προσφέρῃ τὸ Κράτος διότι, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Δυστυχῶς, εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τὸ Κράτος δὲν ἐξεπλήρωσε μέχρι σήμερον τὸν προορισμόν του. Διὰ νὰ μὴ εἰσέλθωμεν εἰς ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι πολλάκις διαμφισβητοῦνται, ἀπὸ ὁμολογίας τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνήσεως εἶναι γνωστὸν ὅτι μόνον τὸ 25% τῶν δαπανῶν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος προσφέρονται ἀπὸ τὴν πιστοδότησιν ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τοῦ 25% βεβαίως εἶναι πολὺ χαμηλὸν καὶ δὲν δύναται ὁ πάμπτωχος καὶ ὁ ἐνδεὴς πάντοτε ἀγρότης νὰ ἐξεύρῃ, εἴτε ἐξ ἰδίων, εἴτε κατ’ ἄλλον εὔκολον τρόπον, τὸ ὑπόλοιπον ποσόν τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται διὰ τὴν κίνησιν τῆς ἐπιχειρήσεώς του. Συνέπεια αὐτοῦ εἶναι ὅτι ἀναγκαστικῶς καταφεύγει ὁ παραγωγὸς εἰς τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον τελευταίως κατέστη τρομακτικὴ τοκογλυφία. Ἡ ἀνεπάρκεια δηλαδὴ τῆς πιστοδοτήσεως ἀναγκάζει τοὺς γεωργοὺς νὰ προβαίνουν εἰς προπώλησιν τῆς παραγωγῆς των εἰς τιμὰς πράγματι ἐξευτελιστικάς. Τοὺς ἀναγκάζει συχνά, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀμέσων ἀναγκῶν των νὰ καταφεύγουν εἰς τοὺς τοκογλύφους καὶ νὰ δανείζωνται χρήματα μὲ τόκον ποὺ φθάνει κἄποτε μέχρι 112%, ὅπως ὡμολόγησεν ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν καὶ ὅπως φυσικὰ ὅλοι, ὅσοι ἐρχόμεθα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ὕπαιθρον γνωρίζομεν καλά. Διὰ νὰ σᾶς δώσω ἕνα μικρὸν παράδειγμα τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς μικρᾶς πιστοδοτήσεως, ὀρθὸν εἶναι νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν περιφέρειαν Θεσσαλονίκης ἱδρύθησαν 4 σποροπαραγωγικὰ κέντρα τοῦ βάμβακος. Τῶν παραγωγῶν αὐτῶν ὁ βάμβαξ παραλαμβάνεται ἀπὸ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος μὲ τιμὴν ἀνωτέραν ἀπὸ τὸν ὑπόλοιπον παραγόμενον βάμβακα καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν παραγωγῶν ἐπειδὴ εἶχον ἀνάγκην καὶ εἶχον καταφύγει εἰς ἰδιωτικὸν δανεισμόν, εἰς τὸν τοκογλυφικὸν ἰδιωτικὸν δανεισμόν, ἠναγκάσθησαν νὰ μὴ παραδώσουν ἕνα μεγάλο μέρος, πολλοὶ δὲ καὶ ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν των εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος, νὰ μὴ ἀπολαύσουν δηλαδὴ τὴν μεγαλυτέραν τιμὴν καὶ νὰ παραδώσουν τὴν παραγωγήν των εἰς τοὺς ἐμπόρους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶχον δανεισθῆ διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς διαφόρους ἀνάγκας των κατὰ τὴν περίοδον τῆς καλλιεργείας καὶ μέχρι τῆς συγκομιδῆς τοῦ προϊόντος. Ἐπίσης καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς πιστοδοτήσεως πρὸς ἀγορὰν τοῦ βάμβακος, συμβαίνει πολλὲς φορὲς νὰ μὴ φθάνῃ ἡ πιστοδότησις ἐγκαίρως εἰς τὰ διάφορα περιφερειακὰ κέντρα καὶ ἑπομένως ἀναγκάζονται οἱ παραγωγοὶ νὰ καταφεύγουν εἰς τὸ ἐμπόριον. Συγκεκριμένως εἰς τὴν περιφέρειαν Γιαννιτσῶν ἡ πίστωσις εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν ἔφθασεν εἰς τὸ τέλος Ὀκτωβρίου, ὁπότε ὅλοι σχεδὸν οἱ μικροὶ παραγωγοὶ εἶχον παραδώσει τὴν παραγωγήν των εἰς τὸ ἐμπόριον. Ἕνα ἄλλο κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον θὰ συνετέλει εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους, εἶναι καὶ τὸ ζήτημα τῆς φορολογίας. Ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ βάμβακος φθάνει μέχρι 7%. Ἔχομεν τὸ 3% τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ Ἀγροφυλακῆς καὶ μὲ τὸν ἐπιβληθέντα φόρον τῶν 60 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν διὰ τὴν ἐγχώριον βιομηχανικὴν κατανάλωσιν βάμβακος, ὁ ὁποῖος ὑπολογίζεται περίπου εἰς 3½%, ἔχομεν 6½%—7% φορολογίαν τοῦ βάμβακος καὶ αὐτὸ τὸ 7% ὑπολογίζεται ἐπὶ τῆς παραγωγῆς. Τὸ 7% δηλαδὴ ἐπιπίπτει ὄχι ἐπὶ τῆς καθαρᾶς προσόδου ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου τοιαύτης. Καὶ ὅταν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ καθαρὰ πρόσοδος εἰς περίπτωσιν κακῆς ἐσοδείας εἶναι πολὺ μικρά, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς πόσον ἐπαχθὴς εἶναι ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν αὐτὴν τὸ Κράτος δὲν βοηθεῖ εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς τοῦ προϊόντος. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν βοηθεῖ τὸ Κράτος τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὸ νὰ μειωθῇ τὸ κόστος παραγωγῆς τοῦ προϊόντος, αὐτὸ ἀντιθέτως βλέπομεν ὅτι μὲ διάφορα μέσα κτυπᾷ τοὺς παραγωγούς, ὅπως συμβαίνει μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ δασμοῦ, ἡ ὁποία, ἂν καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἰσχυρίσθη ὅτι δὲν ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος, καὶ ἔφερεν ὡς παράδειγμα τὰς τιμὰς τῆς πρώτης ἑβδομάδος τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ τῆς τρίτης ἑβδομάδος τοῦ Ὀκτωβρίου, ἐν τούτοις ἐγὼ ἰσχυρίζομαι ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔχει μεγάλην ἐπίδρασιν καὶ πρὸ παντὸς ψυχολογικήν. Ὁ ἀγρότης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ποῖαι εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τοῦ βάμβακος. Ὅταν, λοιπόν, δημοσιεύωνται εἰς τὸν Τύπον, ὅταν γίνεται γνωστὸν εἰς τὸ Πανελλήνιον ὅτι ἔρχονται παρτίδες βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἑπόμενον εἶναι νὰ ἐπιδρᾷ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐπὶ τῆς ψυχολογίας τῶν μικρῶν καὶ ἀπομονωμένων παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι εὐκολώτερον καθίστανται ἀντικείμενον τῆς κερδοσκοπικῆς ἀσυδοσίας τοῦ μεγαλεμπορίου διὰ τῶν ἀντιπροσώπων καὶ τῶν μεσιτῶν του, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὰ διάφορα παραγωγικὰ κέντρα. Ἕνα ἄλλο μέσον τὸ ὁποῖον, ἐπίσης, ἐπέδρασεν ἐπὶ τῆς μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος, εἶναι καὶ ἡ εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ὅπως μᾶς ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Μπακατσέλος, 30.000 τόννοι βαμβακοσπόρου εἰσήχθησαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀπαντῶν εἰς τὸν συνάδελφον κ. Μπακατσέλον, ἰσχυρίσθη, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀναγκαῖον διότι, κατ’ ἄλλον τρόπον, θὰ καταδικάζαμεν εἰς θάνατον τὰ ζῶα. Ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν εὐσταθεῖ, διότι, ἀντὶ νὰ εἰσάγωμεν βαμβακόσπορον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι τὸ προτιμότερον νὰ εἰσάγωμεν διαφόρους κτηνοτροφικὰς πίττας, εἴτε βαμβακόπιτταν, εἴτε ἄλλας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν οὐδεμίαν ἐπίπτωσιν ἐπὶ τῆς βαμβακοπαραγωγῆς, οὔτε κτυποῦν τὴν παραγωγὴν ἄλλου τινὸς προϊόντος. Σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα, τὴν Ἑλβετίαν, ἡ ὁποία, ὅπως εἶναι γνωστόν, εἶναι ὀρεινή, κυρίως χώρα, καὶ ἐν τούτοις ἔχει κτηνοτροφίαν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκονται αἱ κτηνοτροφίαι τῶν πλέον προηγμένων Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν. Καί, ὅμως, ἡ Ἑλβετία, χωρὶς νὰ ἔχῃ παραγωγὴν ἐγχωρίων κτηνοτροφῶν ἱκανοποιεῖ ὅλας τὰς ἀνάγκας εἰς ζωοτροφάς, εἰσάγουσα κτηνοτροφικὲς πίττες ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ κάμωμεν καὶ ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τὴν χώραν μας καὶ ὄχι νὰ εἰσάγωμεν βαμβακόσπορον.

§133Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου διεπιστώθη καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου βλάπτει μίαν ἄλλην μεγάλην καλλιέργειαν, τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Διότι, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σπόρων, παράγεται καὶ σπορέλαιον ἐπιπροσθέτως τοῦ παραγομένου ἐν Ἑλλάδι, ἐκ τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ὀρθοτάτη εἶναι ἡ παρατήρησίς σας, καὶ εἶχεν ἔκτοτε ἐπισημανθῆ ἡ ἀνάγκη, νὰ ἀποφεύγεται τοῦ λοιποῦ ἡ εἰσαγωγὴ σπόρων, ἀλλὰ νὰ ἐπιδιώκεται μόνον ἡ εἰσαγωγὴ καθαρῶς κτηνοτροφικῶν τροφῶν.

§134Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Μὲ προλάβατε, κύριε συνάδελφε. Εἶναι ὀρθότατον αὐτό. Ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς ἔχομεν μεγάλην παραγωγὴν ἐλαιολάδου θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποφεύγωμεν μὲ κάθε τρόπον τὴν εἰσαγωγὴν σπόρων πρὸς παραγωγὴν σπορελαίων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τόσα δεινὰ ἐπεσωρεύθησαν καὶ μὲ τὴν νοθείαν καὶ μὲ τὸ ἀπ’ εὐθείας κτύπημα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§135Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ποσότης βαμβακοσπόρου, ἡ ὁποία εἰσήχθη, ἀντιστοιχεῖ, ἐν συνόλῳ πρὸς σπορέλαιον, μόνον εἰς 1.000 τόννους.

§136Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν εἰσήχθησαν 30.000 τόννοι σπόρων, αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ μὲ 3.000 σπορελαίου.

§137Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀπήντησε προχθὲς εἰς τὸν κ. Μπακατσέλον καὶ δι’ αὐτὸ ἐνόμισα, ὅτι συμφωνεῖ.

§138Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι κάτω τῶν 15.000 τόννων.

§139Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Πάντως, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἰσάγωμεν οὔτε μίαν ὀκᾶν βαμβακοσπόρου, κύριε Ὑπουργέ, διότι ἄλλως καὶ τὸ ἐλαιόλαδον κτυποῦμε καὶ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, ἐνῷ ἠμποροῦμεν νὰ εἰσάγωμεν βαμβακόπιτταν. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, διότι, ὅπως εἶπον, ἀρκετὰ ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ προγενεστέρους ὁμιλητάς. Θὰ ἤθελον, τελειώνοντας, νὰ καταλήξω εἰς διάφορα μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της καὶ τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν ἡ Κυβέρνησις. Κατὰ τὴν γνώμην ὅλων τῶν παραγωγῶν, καθὼς καὶ τῶν συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, διὰ νὰ προστατεύσωμεν τὸν βάμβακα, θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν τὰ ἑξῆς μέτρα: Νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ βάμβακος πλήν, ὅπως εἶπον, τῶν ἐλαχίστων ἑκατοντάδων τόννων μακροΐνου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὰ ὑφάσματα πολυτελείας. Διότι πρέπει νὰ σημειώσωμεν καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ εἰσαγόμενος βάμβαξ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι κατωτέρας ποιότητος, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἑπομένως, ἔχει μεγάλα περιθώρια ἀνταγωνισμοῦ πρὸς τὸν ἰδικόν μας ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν καὶ οὕτω συντείνει εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐγχωρίου βάμβακος. Δεύτερον, νὰ ἀπαγορευθῇ ἀπολύτως ἡ εἰσαγωγὴ βαμβακοσπόρου, καὶ νὰ εἰσάγωνται διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν μας εἰς ζωοτροφάς, βαμβακόπιτται. Τρίτον, ὅπως ὑπεστηρίχθη καὶ ἀπὸ ἄλλους προλαλήσαντας συναδέλφους, πρέπει νὰ καθορισθῇ μία κατωτέρα τιμὴ ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος, ὥστε νὰ ἀποφεύγεται συναγωνισμὸς μεταξὺ τῶν εἰσαγωγέων. Καλόν, βέβαια, θὰ εἶναι νὰ ἀναλάβῃ εἷς Ὀργανισμὸς τὰς ἐξαγωγάς, ὥστε νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ἡ κατάστασις, διότι, ὅπως γίνεται καὶ μὲ τὸν καπνόν, τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸν βάμβακα. Ὁ συναγωνισμὸς τῶν ἐξαγωγέων ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα, τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν καὶ ὡς ἐπακόλουθον, τὴν ζημίαν τῶν παραγωγῶν. Τέταρτον, νὰ διευκολυνθοῦν αἱ ἐξαγωγαί μας. Εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτό, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι τὸ Κράτος καὶ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἀνέπτυξε ὅλην τὴν πρωτοβουλίαν καὶ ὅλας τὰς δυνατότητας τοποθετήσεως γεωργικῶν, ἰδίᾳ, προϊόντων εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Δὲν θέλω νὰ μακρηγορήσω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου. Βεβαίως εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη δυσκολίαι διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, ὅπως ἰσχυρίσθη ὁ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ὅστις εἶπεν, ὅτι δυστυχῶς, δὲν δυνάμεθα νὰ εἰσάγωμεν, ἀντιστοίχως, ἀπὸ τὰς χώρας τοῦ Ἀνατολικοῦ μπλὸκ, διάφορα ἐμπορεύματα. Βεβαίως, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ εἰσάγωμεν ἐμπορεύματα. Πρῶτον, διότι ἐπὶ 40 περίπου χρόνια ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ ἔχει ἀποξενωθῆ ἀπὸ τὰ προϊόντα τῶν Ἀνατολικῶν χωρῶν, λόγῳ τῆς μακροχρονίου ἐλλείψεως ἐπικοινωνίας μεταξὺ Ἀνατολικοῦ καὶ Δυτικοῦ κόσμου. Καὶ ἐπιμένω, εἶναι, βέβαια, δύσκολον νὰ συνηθίσῃ σήμερον ὁ ἀγοραστὴς καὶ ὁ καταναλωτὴς εἰς προϊόντα τὰ ὁποῖα ἐπὶ τόσον χρονικὸν διάστημα δὲν ἔχει χρησιμοποιήσει. Ἀλλ’ ἔχομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἀντὶ ἀγορᾶς ἀναλόγων καὶ ἀντιστοίχων βιομηχανικῶν προϊόντων, δυνάμεθα νὰ χρησιμοποιήσωμεν τὰς κρατικὰς συμβάσεις, τὰς κρατικὰς προμηθείας πρῶτον, καὶ δεύτερον, νὰ ζητήσωμεν τὴν κατασκευὴν ἔργων, μεγάλων ἔργων. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἔγιναν συγκεκριμέναι προτάσεις ἐκ μέρους καὶ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως πρὸς κατασκευὴν ἔργων μεγάλων, μὲ μακροχρόνιον ἐξόφλησιν, 20 ἐτῶν νομίζω, μὲ μικρὸν τόκον καὶ μὲ ἐξόφλησιν ὄχι διὰ συναλλάγματος ἀλλὰ δι’ ἐξαγωγίμων ἀγροτικῶν προϊόντων. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτύξωμεν καὶ νὰ πολλαπλασιάσωμεν τὰς ἐξαγωγάς μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πέμπτον, πρέπει ὡς Κυβέρνησις νὰ μεριμνήσῃ καὶ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἔγκαιρον καὶ ἐπαρκῆ πιστοδότησιν τῶν παραγωγῶν καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Διότι, κατ’ ἄλλον τρόπον, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποφευχθῇ ἡ μείωσις τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ἐὰν ὁ παραγωγὸς δὲν ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του, ἐγκαίρως καὶ ἐπαρκῶς τὰ χρηματικὰ μέσα, ὥστε νὰ μὴ καταφεύγῃ εἰς τὸ ἰδιωτικὸν τοκογλυφικὸν κεφάλαιον. Ἐκτὸς αὐτοῦ, πρέπει νὰ μειωθῇ καὶ ἡ φορολογία ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Καὶ ἐγὼ θὰ ἐπρότεινα νὰ καταργηθῇ ἡ ἐπιβληθεῖσα μὲ τὸ Ν. Δ. «περὶ ταξινομήσεως βάμβακος» φορολογία 60 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν, διότι αὕτη, ὅπως ἀνέπτυξα, ὑπολογίζεται νὰ φθάσῃ τὰ 31/2% ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ βαρυτάτην φορολογίαν διὰ τὸν παραγωγόν. Τέλος, δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λησμονήσῃ ὅτι ἔχει μίαν ἱερὰν ὑποχρέωσιν, ἡ μὴ ἐκπλήρωσις τῆς ὁποίας, εἰς τὰ μάτια τῶν ἀγροτῶν, τὴν παρουσιάζει ὡς ἕνα καταχραστήν. Πρόκειται διὰ τὰ 72.500.000, τὰ ὁποῖα ἐκρατήθησαν ὡς παρακράτημα συναλλαγματικὸν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ ἐξακολουθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ κατακρατῇ καὶ πρέπει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, τώρα μάλιστα ποὺ ὑπάρχουν πλεονάσματα εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, νὰ τὰ ἀποδώσῃ εἰς τοὺς παραγωγούς. Εἶναι μία ὑποχρέωσις καὶ μία ὀφειλή, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ παρέλθῃ. Αὐτὰ εἶχον, κύριοι βουλευταί, νὰ εἴπω σχετικῶς μὲ τὸ πρόβλημα τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου βάμβακος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ πραγματικὰ νὰ βοηθήσῃ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς, ἐν τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσει, πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ τὰ γενναῖα αὐτὰ μέτρα, διότι, ἄλλως, θὰ δείξωμεν ὅτι μόνον εἰς τὰ λόγια ἐμφανιζόμεθα φιλαγροτικοί, ἐνῷ εἰς τὰ ἔργα εἴμεθα ἀντιαγροτικοὶ.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§141ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ἐπερωτώντων καὶ ἀκολούθως νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαιοῦται, κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ὁμιλήσῃ ὁποτεδήποτε ζητήσῃ τὸν λόγον.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, προτοῦ ἀπαντήσω ἐπὶ τοῦ κυρίου μέρους τῆς κατηγορίας τῶν ἐπερωτώντων κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει νὰ σημειώσω ὅτι ὑποστηρίζεται ἡ ἄποψις, καὶ ὑποστηρίζεται σθεναρῶς, ὅτι ὁ εἰσαγωγικὸς δασμὸς ἐπὶ τοῦ βάμβακος ἔχει ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τῆς παραγωγῆς ἐν γένει. Ἡ ἐξαγωγὴ ἀπορροφᾷ περίπου τὸ 60% τῆς ὅλης παραγωγῆς. Εἶναι ἑπομένως συμφέρον εἰς τοὺς παραγωγοὺς νὰ δημιουργοῦνται συνθῆκαι εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοιαῦται, ὥστε νὰ τοὺς διευκολύνουν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ κανόνα, ὁ ὁποῖος ἰσχύει διὰ πᾶν ἐξαγωγικὸν προϊόν.

§144Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἴδιον εἴπατε καὶ διὰ τὸ λάδι.

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ εἴπαμε διὰ τὸ λάδι καὶ ἠμποροῦμεν νὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν διὰ κάθε ἐξαγωγικὸν προϊόν. Λέγουν οἱ ὑποστηρίζοντες ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰσαγωγικὸς δασμὸς ἐπὶ τοῦ βάμβακος ὅτι ἡ ὕπαρξις τούτου, δὲν ἀποκλείει, εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, τὸν ἀνταγωνισμόν, μεταξὺ τῆς ἐσωτερικῆς ζητήσεως καὶ τῆς ἐξωτερικῆς ζητήσεως. Καὶ ἐκ τοῦ ἀνταγωνισμοῦ αὐτοῦ τὴν δημιουργίαν τιμῶν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ πολὺ ὑψηλῶν, προσκαίρως, πολὺ ὑψηλοτέρων ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα τὴν κάμψιν τῶν ἐξαγωγῶν, καί, τὴν κάμψιν τῶν τιμῶν. Κύριοι βουλευταί, οἱ ὑποστηρίζοντες ταῦτα ἐπικαλοῦνται καὶ τὸ παράδειγμα τῆς ἐσοδείας τοῦ 1955. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀρχομένου τοῦ 1955, μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ τότε Κυβέρνησις διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος, ἦτο καὶ ἡ κατάργησις τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ ὄχι μόνον δὲν ἦτο ἀνασχετικὸν ἐπὶ τῆς προόδου τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ αὐτό, ὅπως καὶ ἄλλα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ γίνῃ ἕνα τεράστιον ἅλμα καὶ εἰς τὴν παραγωγήν, χωρὶς μὲ αὐτὸ νὰ μειωθῇ καθόλου ἢ νὰ δυσχερανθῇ ἡ διάθεσις τῆς παραγωγῆς ἐκείνης. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι βουλευταί, συγκριτικὰ στοιχεῖα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος. Τὸ 1953 ἡ παραγωγὴ ἐκκοκκισμένου βάμβακος ἀνήρχετο εἰς 30.360 τόννους μὲ ἐξαγωγὴν 6.346 τόννους. Τὸ 1954 ἡ παραγωγὴ ἀνῆλθεν εἰς 41.000 τόννων μὲ ἐξαγωγὴν 16.264 τόννων. Τὸ 1955, τὸ ἔτος, ἐπαναλαμβάνω, κατὰ τὸ ὁποῖον καθιερώθη ἡ ἀτέλεια τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ βάμβακος, εἴχομεν παραγωγὴν 60.760 τόννων καὶ ἐξαγωγὴν 38.517 τόννων. Ἐσημείωσα τὴν ἄποψιν ταύτην, κύριοι βουλευταί, καὶ ἀνέφερα καὶ τὰ γεγονότα, διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀτελείας ἐν τῇ εἰσαγωγῇ τοῦ βάμβακος δὲν εἶναι ὅπως παρουσιάζεται ἐκ πρώτης ὄψεως ἀπορρίψιμον ἀλλ’ εἶναι συζητήσιμον. Πολὺ περισσότερον διότι ὑποστηρίζεται ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἀτελείας ἔφερε τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἔφερε κατὰ τὸ 1955. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ἐπερωτήσεως δὲν εἶναι τοῦτο. Διὰ τῶν σχεδίων Ν. Δ. τὰ ὁποῖα κατετέθησαν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, δὲν ἐπεδιώχθη ἡ κατάργησις τῶν δασμῶν ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ἐπεδιώχθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ καθ’ ὡρισμένην περίοδον καὶ ὡρισμένης ποσότητος βάμβακος. Καὶ ἡ κατηγορία ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, ἦτο καταστρεπτικὸν διὰ τὸν παραγωγόν, πολὺ περισσότερον διότι, ὅπως εἶπον, οἱ κατηγοροῦντες, ἐλήφθη κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς ἐσοδείας. Κύριοι συνάδελφοι, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἰς κάθε λογικὸν ἄνθρωπον καὶ εἰς κάθε συζητητὴν καλῆς πίστεως, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα: Εἶναι τόσον ἀνάλγητος ἡ Κυβέρνησις, ὥστε εἰς τὰς παραμονὰς τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος νὰ λαμβάνῃ τόσον καταστρεπτικὰ διὰ τὴν παραγωγὴν μέτρα; Ἐγὼ τὸ θέτω ὠμότερον τὸ ζήτημα. Εἶναι τόσον ἀνόητος ἡ Κυβέρνησις, ὥστε νὰ καταβάλῃ τὰς φροντίδας διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς παραγωγῆς, διὰ τὴν διάθεσιν τῶν προϊόντων καὶ ἀφοῦ διέθεσε τόσας πιστώσεις ἰδικὰ τὴν γεωργίαν, νὰ λαμβάνῃ μέτρα τὰ ὁποῖα νὰ καταστρέφουν τὰ πολιτικὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ πολιτικὰ ὠφέλη ἐκ τῶν μέτρων τῶν γενικῶς, τὰ ὁποῖα λαμβάνει διὰ τὸ προϊὸν τοῦ βάμβακος; Ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τόσον ἀνόητος ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἀποδεικνύουν τὰ πράγματα. Εἶπον προηγουμένως ὅτι διὰ τῶν σχεδίων Ν. Δ., διότι κατετέθησαν τρία σχέδια εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ παρελθόντος θέρους, ἐπεδιώχθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τοῦ βάμβακος καθ’ ὡρισμένην περίοδον καὶ ὄχι κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς ἐσοδείας, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς 11ης Μαΐου μέχρι τῆς 30ῆς Σεπτεμβρίου 1957. Καὶ ὡρισμένες ποσότητες μέχρι 8.000 τόννων ἐπὶ τῇ βάσει ἀδειῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου. Καὶ ἐξήχθησαν κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο ἀπὸ 11 Μαΐου μέχρι 3 Σεπτεμβρίου, ἐπαναλαμβάνω, κατόπιν ἀδειῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, 7.600 τόννοι.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πάντως προτοῦ ψηφισθοῦν τὰ νομοσχέδια.

§147Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπικρίνουσα τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πολιτικήν την ἐπὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων γενικῶς εἰς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, μεταξὺ τῶν ἄλλων ἔχει καὶ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων εἶναι δυσανάλογοι πρὸς τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ δὴ τῶν προϊόντων τῶν βιομηχανικῶν τῆς λαϊκῆς καταναλώσεως. Ὅπως δὲ εἶναι γνωστὸν μεταξὺ τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων εἶναι καὶ τὰ βαμβακερά, τὰ ὁποῖα εἶναι εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως. Κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1956–57 ὁ βάμβαξ, ὡς εἶναι γνωστόν, λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ Σουέζ, ἀφ’ ἑνὸς μὲν αἱ τιμαὶ ἦσαν ὑψηλαί, ἀφ’ ἑτέρου δὲ αἱ ἐξαγωγαὶ ἐβοήθησαν μὲ γοργὸν ρυθμὸν καὶ σᾶς παρέχω τὰς ἑξῆς ἐπισήμους πληροφορίας ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος: Κατὰ τὴν 1ην Μαΐου 1957 τὰ ἀποθέματα εἰς χεῖρας μὲν τῶν παραγωγῶν ἦσαν 1932 τόννοι, εἰς χεῖρας δὲ τῶν ἐμπόρων 1650 τόννοι. Τὴν 1ην Ἰουνίου 1957 εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἔμειναν 834 τόννοι καὶ εἰς χεῖρας τῶν ἐμπόρων 1135 τόννοι. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ἀποθεμάτων βάμβακος ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς χώρας.

§148Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ παραγωγῆς 60.000 τόννων;

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ σᾶς εἴπω πόση ἦτο ἡ παραγωγὴ εἰς τὰ 1956–57. Ἦτο 51.000 τόννοι.

§150Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Ὁ πίναξ αὐτὸς τοῦ 1957 εἶναι; Ἐγὼ ἔχω ἕνα δελτίον τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι τὰ ἀποθέματα τὴν 1ην Ἰανουαρίου 1957 ἐγχωρίου βάμβακος εἶναι 2.737 τόννοι.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸν Μάϊον καὶ τὸν Ἰούνιον.

§152Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Ἐγώ, ὅμως, ἔχω ἕνα πίνακα τοῦ Νοεμβρίου.

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν παρακολουθεῖτε. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐπιφέρετε μίαν σύγχυσιν. Ὡμίλησα περὶ τῶν ἀποθεμάτων τῆς 1ης Μαΐου 1957 καὶ τῆς 1ης Ἰουνίου 1957, δηλαδὴ πρὸ τῆς νέας ἐσοδείας, ἐνῷ σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Νοεμβρίου.

§154Γ. ΤΖΩΡΤΖΗΣ. Εἰς ἀποθέματα ἐξωτερικοῦ βάμβακος.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἄσχετον αὐτό. Ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν προκύπτει ὅτι ἡ ἐγχωρία βιομηχανία κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τοῦ Μαΐου καὶ Ἰουνίου τοὺς ἑπομένους μῆνας μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας δὲν εἶναι ὅτι εὑρίσκετο πρὸ ὑψηλῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος ἐν τῷ ἐσωτερικῷ, ἀλλὰ εὑρίσκετο καὶ πρὸ ἐλλείψεως πρώτης ὕλης. Τί ἔπρεπε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Πολὺ περισσότερον, διότι ἐπαναλαμβάνω, πρόκειται περὶ βιομηχανικῶν προϊόντων λαϊκῆς καταναλώσεως, ἔπρεπε νὰ διευκολύνῃ τὴν βιομηχανίαν νὰ εἰσαγάγῃ πρώτην ὕλην τόσην ὅσην τῆς ἐχρειάζετο μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας, διὰ τὴν παραγωγὴν προϊόντων εὐθηνῶν, προϊόντων τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ὑφίσταντο ἀντίκτυπον ἀπὸ τοὺς δασμοὺς καὶ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῶν μικρῶν ἀποθεμάτων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ τοῦτο ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις, κύριοι συνάδελφοι. Δηλαδὴ διὰ τῶν κατατεθέντων Ν. Διαταγμάτων ἐπεδίωξε νὰ εἰσαχθῇ ἡ ποσότης ἐκείνη, ἡ ὁποία χρειάζεται διὰ νὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐσωτερικῆς βιομηχανίας κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ τοῦ Μαΐου μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας.

§156Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Τὰ νούμερα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος λέγουν τὸ ἀντίθετον ἀπὸ ὅ,τι λέγετε.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κρατεῖστε αὐτὰ τὰ νούμερα. Ἠμπορεῖ νὰ ὑποπέσω καὶ εἰς ἄλλας ἀναληθείας καθ’ ὑμᾶς καὶ συνεπῶς νὰ ἔχετε περισσότερα ἐπιχειρήματα ἐναντίον μου. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι ἀπέβλεπε τὸ μέτρον εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τόσης ποσότητος ὅση ἐχρειάζετο ἡ βιομηχανία διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας της μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας. Καὶ αὐτὸ ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τῶν στοιχείων τῶν ἀπολογιστικῶν, τὰ ὁποῖα σήμερον μοῦ ἔδωσεν ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος. Ἡ παραγωγὴ βάμβακος, ὅπως εἶπον προηγουμένως, κατὰ τὸ 1956 ἀνῆλθεν εἰς 51.000 τόννους. Ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 31.385 τόννοι. Κατηναλώθη εἰς τὴν βιομηχανίαν — ἠξεύρετε ὅτι ἐπιτρέπεται καὶ ἡ ἐκκόκκισις βάμβακος διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς οἰκιακὰς εἰς μικρὰν ποσότητα, 320 τόννοι — καὶ ἀπομένει, λοιπόν, διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν 19.295 τόννοι. Ἡ παραγωγὴ τοῦ 1956 –57, δηλαδὴ ἡ περίοδος ἡ λήγουσα τὴν 30ὴν Σεπτεμβρίου 1957, ἢ μᾶλλον τὴν 31ην Αὐγούστου 1957, ἡ κίνησις τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας κατὰ τὸ βαμβακικόν, ἂς εἴπωμεν ἔτος, ἀπὸ 1ης Σεπτεμβρίου 1956 μέχρι 31 Αὐγούστου 1957, ἀνῆλθεν εἰς τόννους 26.302. Ἐὰν ἐξ αὐτῶν ἀφαιρέσωμεν τὸ ὑπόλοιπον τὸ διαθέσιμον κατὰ τὸν προηγούμενον λογαριασμὸν ἀπὸ τοὺς 19.285 τόννους, προκύπτει ἔλλειμμα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ καλυφθῇ δι’ εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, 7.017 τόννους. Ἔναντι αὐτοῦ τοῦ ἐλλείμματος τῶν 7.000 τόννων εἰσήχθησαν 7.600. Ἐὰν μοῦ εἴπητε ὅτι ἐπέρασε τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, τότε ἀποδέχομαι τὴν κατηγορίαν. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ κ. συνάδελφος προχθές, ἀναγινώσκων τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ...

§158Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐκ τῆς ὁποίας προκύπτουν ἐντελῶς τὰ ἀντίθετα.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν προκύπτει αὐτό. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ὅταν ἐγράφη ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις εἰς τὰς 11 Μαΐου, δὲν εἶχον συγκεντρωθῆ πλήρως τὰ στοιχεῖα τὰ ἀπολογιστικά, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον προηγουμένως καὶ ἐκ τῶν ὁποίων προκύπτει, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης βάμβακος ἐκάλυψε τὰς ἀνάγκας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας μὲ ἓν μικρὸν ἐλάχιστον πλεόνασμα 300 ἕως 400 τόννων.

§160Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ ἀντινομία ὑπῆρχεν εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον. Διότι, εἰς μὲν τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ἀνεγράφετο ὅτι λείπουν 2.000 τόννοι βάμβακος, εἰς δὲ τὸ κείμενον ἐζήτει κατάργησιν τῆς ἀτελείας δι’ 6.000 τόννους.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω ὅτι δὲν εἶχον κάμει καλὰ τὸν ἀπολογισμόν. Ἔβλεπον τοὺς κινδύνους, ἔβλεπον ὅτι ἡ βιομηχανία, ἡ ὁποία ἔχει ἀνάγκην περίπου 2.000 τόννων τὸν μῆνα, ὅτι δὲν ἠμποροῦσε νὰ προμηθευθῇ πρώτας ὕλας. Αὐτὸ ἦτο γεγονὸς κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ὅπως γνωρίζετε, συνήθως αἱ αἰτιολογικαὶ ἐκθέσεις δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§162Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Τὴν 15ην Αὐγούστου ἄρχεται ἡ συγκομιδὴ τοῦ ξηρικοῦ βάμβακος. Εἶναι ἀπαράδεκτον, λοιπόν, ἀφοῦ τὴν 15ην Αὐγούστου βγαίνει τὸ ἰδικόν μας βαμβάκι, τὴν 31ην Σεπτεμβρίου νὰ ἔρχεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν.

§163Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὰ 95% τῆς ποσότητος ποὺ σᾶς ἀνέφερον ἦλθον πρὸ τῆς 1ης Ὀκτωβρίου. Ἄρχισεν ἡ εἰσαγωγὴ ἀπὸ τὰς 11 Μαΐου.

§164Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δηλαδὴ ἡ κατάργησις τῆς ἀτελείας διὰ τοὺς 2.000 τόννους, πέραν τῶν 6.000 τόννων, διὰ τοὺς ὁποίους εἶχε θεσπισθῆ ἀπὸ 11 Μαΐου νομίζω ὅτι ἔγινε μετὰ τὴν 15ην Αὐγούστου καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ ἐπίμεμπτον σημεῖον.

§165Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔγινε ἕως τὰς 10 Σεπτεμβρίου, κύριε συνάδελφε.

§166Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Εἶναι 3.000 τόννοι, κύριε Ὑπουργέ.

§167Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι αὐτὰ εἶναι σαφῆ. Ἐκ τῶν ἀπολογιστικῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέγνωσα, προηγουμένως, ἀποδεικνύεται ὅτι ἐκάλυψε τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας μὲ ἀποτέλεσμα, λόγῳ τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ, νὰ μὴ αὐξηθοῦν καὶ τὰ προϊόντα τῆς βαμβακουργίας, τὰ προϊόντα, ἐπαναλαμβάνω, τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ λαϊκῆς καταναλώσεως. Ἔπειτα, ὅπως ἀπέδειξα κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἡ εἰσαγωγὴ αὐτή, οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον ἐπηρέασε τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐπαναλάβω τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφερον προχθὲς εἰς τὴν Βουλήν, ἐπικαλούμενος τὰς τιμὰς τῆς περιοχῆς Λεβαδείας, ἀπὸ τὰ ὁποῖα στοιχεῖα παρουσιάζεται ὅτι ἀπὸ τῆς τρίτης ἢ τετάρτης ἑβδομάδος τοῦ Σεπτεμβρίου, ἡ διαφορὰ τῶν τιμῶν μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἑβδομάδων καὶ τῶν τιμῶν τοῦ Ὀκτωβρίου καὶ τοῦ Σεπτεμβρίου εἶναι ἐλαχίστη, ποικίλουσα ἀπὸ 10–27%. Κύριοι συνάδελφοι, κατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἐνῷ ἐπέτρεψε τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος ἀτελῶς ἐπὶ προσαγωγῇ ἐγγυητικῶν ἐπιστολῶν Τραπεζῶν, μετέπειτα πρὶν νὰ ψηφισθῇ ἐκεῖνο τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκόμη ἐκκρεμὲς καὶ παρεμπιπτόντως λέγω ὅτι ἡ ἐκκρεμότης αὕτη ὀφείλεται κατὰ μέγα μέρος εἰς τὴν ἀσθένειαν τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ἐξαιρέτου συναδέλφου κ. Θηβαίου, ἐπέστρεψε τὰς ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς λαμβάνουσα προσωπικὰς ἐγγυήσεις. Κύριοι, αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀποδοθῇ καμμία εὐθύνη εἰς τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὐτὸν τὸν λόγον. Ἐγγυητικαὶ ἐπιστολαί, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν ἓν κόστος καὶ τὸ κόστος αὐτὸ ἐπιβαρύνει τὴν παραγωγήν. Αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ἐπέστρεψε τὰς ἐγγυητικὰς ἐπιστολάς, ἐνῷ ἔλαβε προσωπικὰς ἐγγυήσεις. Καὶ δυνάμει τῶν προσωπικῶν ἐγγυήσεων εἶναι ἀπόλυτα ἐξησφαλισμένον τὸ Δημόσιον, ὥστε διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν τελικῶς δὲν ψηφισθῇ καὶ ἰδὲν γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τῶν ποσοτήτων περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα, μὲ τὰς ἐγγυήσεις προσώπων ἀπολύτως φερεγγύων εἶναι ἀπόλυτα ἐξησφαλισμένον τὸ Δημόσιον, διότι καὶ τὴν περιουσίαν αὐτῶν ἔχει ὑπέγγυον διὰ τὰς ὑποχρεώσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ μέτρον τῆς προσωπικῆς κρατήσεως ἠμπορεῖ νὰ ἐφαρμόσῃ ἐναντίον των. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς μομφῆς, ἡ ὁποία ἐξηνέχθη ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν πολιτικὴν τοῦ βάμβακος κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ 1957, πολλαὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων ἠθέλησαν νὰ σημειώσουν ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ βάμβακος δὲν προστατεύεται ἐπαρκῶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ εἴπω ὀλίγα ἐπ’ αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι. Εἶπον προηγουμένως ὅτι μέχρι τοῦ 1954 ἡ παραγωγὴ ἦτο εἰς μικρὰ ἐπίπεδα καὶ ἡ εἰσαγωγὴ ἦτο ἐπίσης πολὺ μικρά. Εἰς τὸ 1955 ἀπεφασίσθη ἡ ἐξόρμησις πρὸς αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ ἡ ἐξόρμησις αὕτη δὲν ἐπετεύχθη μόνον μὲ λόγια, ἀλλὰ ἐπετεύχθη μὲ λῆψιν μέτρων προστατευτικῶν. Πρῶτον, καθιερώθη ἡ ἀπόλυτος καὶ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν ἦτο ἀπολύτως ἐλευθέρα. Δεύτερον, κατηργήθη: «... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδή, ἐν συνόλῳ, κατὰ τὸ 1955 καὶ ἐν συνεχεία εἶναι ἀνάλογα τὰ ποσὰ κατὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη, ἐχορηγήθησαν εἰς βραχυπρόθεσμα καὶ μεσοπρόθεσμα δάνεια διὰ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν περίπου 120 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Ἐκτὸς δὲ αὐτῶν κατὰ τὴν συλλογὴν γίνεται νέα προστασία καὶ νέα ἐνίσχυσις τοῦ παραγωγοῦ. Ὅπως ἀνέφερον καὶ προχθὲς εἰς μίαν διακοπήν μου, δίδονται καὶ δάνεια συλλογῆς τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ 1956 ἦσαν 35 δραχμαὶ διὰ τὰ ξηρικὰ καὶ 70 διὰ τὰ ποτιστικὰ κατὰ στρέμμα. Ἐπαναλαμβάνω, ἐχορηγήθησαν δάνεια συλλογῆς, ἐκτὸς τῶν καλλιεργητικῶν .... (ἀναγινώσκει)..... Ἐπὶ πλέον κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἐχρηματοδοτήθη ἡ Κ.Υ.Δ.Ε.Π. δι’ 70 ἑκατομμυρίων δραχμῶν δι’ ἀγορὰν βάμβακος χωρὶς τὴν ὑποχρέωσιν παρουσιάσεως κλεισίματος πράξεων. Ἐνῷ πέρυσι καὶ προπέρυσι ἡ χρηματοδότησις ἀνῆλθεν μόνον εἰς 30 ἑκατομ. διὰ τὴν ἀγορὰν βάμβακος, ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξαν πράξεις κεκλεισμέναι εἰς τὴν Κ. Υ.Δ.Ε.Π., ἡ ὁποία, ὡς γνωρίζετε, εἶναι τριτοβάθμιος συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις.

§168ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν ἔκαμε χρῆσιν ὅμως.

§169Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Ἔκαμε χρῆσιν. Ἐκτὸς δὲ τούτου ἀπεφασίσθη ἀδιαφόρως ἐὰν ἔγινε εὐρεῖα χρῆσις αὐτῆς τῆς εὐκολίας τὴν ὁποίαν παρέσχεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ χορήγησις δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ δραχμῶν 18 κατ’ ὀκᾶν. Ἐπειδὴ ἀπορεῖτε, κύριε συνάδελφε, ἡ Κ.Υ. Δ.Ε.Π. ἐχρηματοδοτήθη διὰ τὴν συγκέντρωσιν ἀπὸ τὰ εἰδικὰ σποροπαραγωγικὰ κέντρα καθὼς καὶ ἡ Λῆμνος, δι’ 100 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐκ τούτων ἀποδεικνύεται ὅτι ἐξαιρετικὴ μεταχείρισις ὅπως δι’ ὅλα τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα ἔτσι καὶ διὰ τὸν βάμβακα, ἔγινε ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὲς διὰ τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα νὰ φροντίζωμεν νὰ δημιουργοῦμεν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν συνθήκας ποὺ νὰ ἐπιτρέπουν τὴν ἀπόλυτον ἐξαγωγὴν τῶν προϊόντων. Πέραν αὐτοῦ πρέπει νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐκτὸς τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἀνέφερον μονίμως καὶ μὲ τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ. Ἀλλὰ ἡ προστασία τοῦ παραγωγοῦ διὰ κἄθε ἐξαγώγιμον προϊὸν καὶ τὸν βάμβακα, τοῦ ὁποίου ἡ παραγωγὴ τόσον ἁλματωδῶς αὐξάνει κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, πρέπει νὰ ἀποβλέπῃ εἰς δύο πράγματα. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος, οὕτως ὥστε τὸ προϊὸν τὸ Ἑλληνικὸν νὰ συναγωνίζεται τὴν παραγωγὴν τῶν ἄλλων Κρατῶν. Πρέπει δέ, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐξαιρετικὴν φροντίδα καταβάλλουν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς. Ἡ φροντὶς δὲ αὕτη συνίσταται εἰς τὸ ἑξῆς: Γίνονται πειράματα συνεχῆ εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος διὰ τὴν ἐξεύρεσιν ποικιλιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα καὶ τὴν ποιότητα νὰ καλυτερεύσουν. Ἡ ποιότης δὲ τοῦ βάμβακος, ὡς γνωστόν, ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ μήκους τῆς ἰνός, ἀλλὰ καὶ μεγαλυτέραν στρεμματικὴν ἀπόδοσιν νὰ ἔχουν. Ἡ στρεμματικὴ ἀπόδοσις δὲ ὅσον αὐξάνει τόσον μειώνει τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Διὰ τὰς ἀρδεύσεις πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι κατὰ τὸ ἐφετεινὸν πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων τῶν γεωργικῶν διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τὸ ὁποῖον ηὐξήθη κατὰ 200 ἑκατομμύρια, ἐν σχέσει μὲ τὸ περυσινὸν διατίθενται ἐκ τῶν 700 ἑκατομμυρίων 200 ἑκατομμύρια δι’ ἀρδεύσεις.

§170ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἀντιπολιτεύσεως). Μόνον διὰ τὴν πεδιάδα τῶν Θηβῶν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχει κάμει τίποτε τὸ Ὑπουργεῖον παρ’ ὅλον ὅτι οἱ γεωπόνοι σας, οἱ ἁρμόδιοι, σᾶς λέγουν ὅτι εἶναι τὸ εὐκολώτερον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§171Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν ὅλα ταυτοχρόνως καὶ ὅτι πρέπει νὰ ἀρχίζωμεν ἀπὸ τὰς πλέον ἀπορωτέρας περιφερείας. Εὐτυχῶς δι’ ὑμᾶς καὶ δι’ ἐμέ, ἡ πεδιὰς τῶν Θηβῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ λεχθῇ ὅτι συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν ἀπορωτέρων περιφερειῶν. Ἐκτὸς αὐτοῦ εἰς τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς ποιότητος ἐψηφίσθη κατὰ τὸ 1956 τὸ νομοσχέδιον «περὶ ταξινομήσεως βάμβακος». Ἡ ταξινόμησις, κύριοι συνάδελφοι, ἔχει σπουδαίαν σημασίαν, ἔχει σπουδαιοτάτην σημασίαν, διότι διὰ τῆς ταξινομήσεως καὶ ἡ ποιότης γίνεται ὁμοιόμορφος, ἀλλὰ καὶ κυρίως δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις καὶ ἡ πεποίθησις εἰς τοὺς πελάτας μας τοῦ ἐξωτερικοῦ ὅτι ὅ,τι ἀγοράζουν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ὅταν δημιουργῆται αὐτὴ ἡ πεποίθησις, καὶ ἐλπίζω ὅτι δημιουργεῖται εἰς τοὺς πελάτας μας τοῦ ἐξωτερικοῦ, τότε ἀσφαλῶς ἡ προσπάθειά μας γίνεται πλέον ἀποτελεσματικωτέρα. Ἔπειτα, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἔλεγχος ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὸν ἴδιον σκοπόν, γίνεται αὐστηρότατος καὶ τέλος θὰ ἔλθῃ ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἐκκοκκίσεως βάμβακος» διὰ τοῦ ὁποίου σκοπεῖται ἡ ἐκκόκκισις, δηλαδὴ ἡ κυριωτέρα ἐργασία ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν τακτοποίησιν τῆς ποιότητος καὶ εἰς τὴν τυποποίησιν τῆς ποιότητος νὰ γίνεται κατὰ τὸν πλέον ἐπιστημονικὸν καὶ τὸν πλέον ὀρθὸν τρόπον. Βλέπετε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀνακεφαλαιώσω τὴν ἀπολογίαν μου ἐπὶ τῆς κατηγορίας τῶν ἀντιπολιτευομένων κ. κ. βουλευτῶν, ὅτι οὔτε τὸ μέτρον τῆς εἰσαγωγῆς ὡρισμένων ποσοτήτων βάμβακος ἐπηρέασε τὰς τιμάς, οὔτε ἔβλαψε τὴν παραγωγήν, οὔτε ἦτο ἐπιβεβλημένον διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, προϊόντων λαϊκῆς καταναλώσεως. Δεύτερον, ἡ Κυβέρνησις ἐξαιρετικὰ μέτρα ἔχει λάβει καὶ λαμβάνει διὰ τὴν προώθησιν τῆς παραγωγῆς. Ἔπειτα καὶ ἐπιστημονικῶς καὶ διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας φροντίζει τόσον διὰ τὴν αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως, δηλαδὴ διὰ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους παραγωγῆς ὡς καὶ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος, ὡς καὶ διὰ τὴν τυποποίησιν τοῦ προϊόντος, προϊόντος ἐξαγωγικοῦ, τυποποίησις, ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἀπαραίτητος διὰ τὴν προώθησιν καὶ τὴν σταθεροποίησιν τῆς πελατείας μας ἐν τῷ ἐξωτερικῷ. Ἐλπίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ ἀναγνωρίσητε ὅλοι σας ὅτι αἱ κατηγορίαι, κατηγορίαι μάλιστα κάπως μὲ ὀξὺ τόνον καὶ ἐντυπωσιακαί, ἦσαν ἄδικοι καὶ ἀντὶ κατηγοριῶν νομίζω ὅτι ὅλοι οἱ καλῆς πίστεως συζητηταὶ θὰ ἀναγνωρίσουν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε τὸ πᾶν διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ προαγάγῃ τὸ θέμα τοῦ βάμβακος.

§172Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐπέτρεψα διακοπήν, ἀξιῶ καὶ ἀπὸ ὑμᾶς νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν διακοπήν. Ἡμεῖς δὲν ἠμφισβητήσαμεν τὴν χρησιμότητα καὶ τὴν ὠφέλειαν τῆς ταξινομήσεως βάμβακος ἀλλὰ τὰ ἔξοδα καὶ αἱ δαπάναι τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιπέσουν ἐπὶ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ Κράτους.

§173Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω μήπως τυχὸν καὶ διαπιστώνετε ἔλλειψιν ἀπαρτίας.

§174Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, ἔχετε τὸν λόγον.

§176Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἐκ τῶν νέων βουλευτῶν καὶ τὸ πρῶτον εἰσῆλθον εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὥστε νὰ μὴ ἠξεύρω τοῦ τὶ γίνεται εἰς τὰς προηγουμένας Βουλάς. Τὸ ἄρθρον 26 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς διαγράφει τὰ τῆς παρουσίας καὶ τῆς προσελεύσεως καὶ τῆς ἀπουσίας τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Τὸν τελευταῖον καιρόν, δυστυχῶς, κατήντησε σύστημα ὥστε ἀπὸ τὰς 8,30′ νὰ διαρρέουν οἱ κ. κ. βουλευταί, καὶ νὰ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ συζητοῦνται σοβαρώτατα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἡ συζήτησις νὰ γίνεται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων. Θὰ παρακαλέσω πάρα πολύ, τὸ γεγονὸς αὐτό, τὸ ὁποῖον θεωρῶ ἀπαράδεκτον, θὰ παρακαλέσω τὸ Προεδρεῖον νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπικοινωνίαν μὲ τοὺς κ. κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὥστε νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§177Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ ἐπρόλαβε ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος εἰς τὸ θέμα. Μὲ πραγματικὴν θλῖψιν διαπιστώνει κανεὶς τὸ φαινόμενον αὐτὸ εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, ὁσάκις συζητοῦνται θέματα ὑψίστης σημασίας ἁπτόμενα τῆς ζωῆς τῶν γεωργῶν καὶ διαπιστοῦται αὐτὸ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν πτέρυγα τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ ὁποία διευθύνει τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς διευθετήσεως ὅλων τῶν προβλημάτων. Παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νὰ ἀπουσιάζουν συστηματικῶς ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως. Τὴν εὐθύνην τὴν φέρει ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταί. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκφράσωμεν τὴν βαθεῖαν μας λύπην διὰ τὴν συστηματικὴν ἀπουσίαν τῶν κ. κ. βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ὁσάκις συζητοῦνται θέματα ἀναφερόμενα εἰς τὸ 62% τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ὅτι πράγματι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία. Μόνον, διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, νὰ ἴδουν ὅτι δυστυχῶς οἱ ἀπουσιάζοντες ἀνήκουν εἰς ὅλας τὰς πτέρυγας. Κατ’ ἐξοχήν, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἡμέρας κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, καὶ ὁ κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος γίνεται πρωτοβουλίᾳ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐγὼ δὲ θὰ ἠδυνάμην καὶ ἐνωρίτερον νὰ διαπιστώσω τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα τὴν Ἀντιπολίτευσιν δὲν τὸ ἔκαμα. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὑπεβλήθη πρότασις περὶ ἐλλείψεως ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10 μ. μ.)