1957.12.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η

ΠΕΜΠΤΗ 12 Δεκεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Χρῆστος Βαφέας, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἰταλικοῦ Νηπιαγωγείου Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου ἐν Θεσσαλονίκῃ καὶ Νηπιαγωγείου καὶ Γυμνασίου ἐν Ἀθήναις». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μητσοτάκης, Π. Ξενοδοχειάρης, Β. Μαυράτογλου, Α. Μπαρότσης, Γ. Τσαντίρης, Ν. Μαλλιάκας, Μ. Σκουλᾶς, Κ. Μαρῆς, Ν. Κρασαδάκης, Π. Ντεντιδάκης, Χ. Παπασταύρου, Δ. Παπασπύρου, Α. Ἀνωγειανάκης, Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Στεφανίδης, Ε. Ἀρβανιτάκης, Α. Αὐγερινός, Χ. Ἀβραμίδης, Δ. Κωστῆς, Μ. Γαληνὸς καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ψάρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βαρβιτσιώτης καὶ Λ. Μπατρῖνος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπὸ τῶν Ν. Δ. 3379) 55 καὶ 3632) 56 προβλεπομένων Διαταγμάτων». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρῖκος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Κάβδας καὶ Α. Παπαϊωάννου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Β. Φιλοσοφόπουλος καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ περιπτώσεων ἀναστολῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ΚΗʹ Ψηφίσματος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Καλαντζῆς, Τ. Μιχαηλίδης καὶ Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 704 τῆς 26 Ἀπριλίου 1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων περὶ ναυτικῶν πρακτορείων ἀκτοπλοϊκῶν ἐπιβατηγῶν πλοίων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Μπάρμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος, Μ. Τσουνίδης, Ι. Παπαηλιάκης καὶ Ν. Ἰντζές, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀνωγειανάκης καὶ Γ. Μπακατσέλος καὶ Ι. Παπαηλιάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σωχοῦ, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὴν περιφέρειαν Λαγκαδᾶ κατὰ 5.628 στρέμματα, ἐπὶ ζημίᾳ ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ τῆς ἐν λόγῳ περιφερείας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Νικολαΐδης καὶ Δ. Γρίβας, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Σ.Α.Α.Κ. Μεσίας, ζητοῦντος ἀναστολὴν καταβολῆς τῶν χρεῶν τῶν κληρούχων Τεναγῶν Φιλίππων. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Μηχανοσιδηρουργῶν Νομοῦ Καβάλας, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ἐργατῶν Μετάλλου εἰς τὰς Ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἄρσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1854)1951 προσγενομένων εἰς τοὺς συνταξιούχους ἀδικιῶν καὶ ζητούσης χορήγησιν εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς ἴσου πρὸς τὸ ποσὸν τῆς μηνιαίας συντάξεώς των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Ἀρτεργατῶν καὶ Μυλεργατῶν Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἔγκρισιν μέχρι σήμερον ἀποφάσεως τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν περὶ αὐξήσεως κατὰ 10% συντάξεων ἀναξιοπαθούντων μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἱκανοποίησιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ Δικηγορικοῦ Σώματος, πρὸς ἐξύψωσιν τῆς Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10770)8780) 6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 284 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡλ. Σκυλλάκου, περὶ τοῦ ἐν θέματι ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ δημοσίευσις διαφημίσεων περὶ τῶν καταθέσεων εἰς τὰ Ταμιευτήρια τῶν Τραπεζῶν εἰς τὰς ἐφημερίδας τῶν ἐπαρχιῶν, ἡμερησίας καὶ μή, διεκόπη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος μηνὸς Σεπτεμβρίου. Καὶ τοῦτο, διότι: Αἱ μὲν Τράπεζαι δὲν δεικνύουν ἐνδιαφέρον εἰς τὰς ἐπαρχιακὰς ἐφημερίδας, τὸ δὲ Κράτος εὑρίσκεται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν δαπάνην τῶν δημοσιεύσεων ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι αἱ γενόμεναι μέχρι καὶ τοῦ Αὐγούστου δημοσιεύσεις ἐπραγματοποιήθησαν μὲ πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία συνέβαλε διὰ σημαντικοῦ ποσοῦ πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἐφημερίδων καὶ ἐνίσχυσιν αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζώρτζη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11627)21.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 485 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζώρτζη, περὶ μεταφορᾶς ἰδιωτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Μηχανοκαλλιεργείας Θηβῶν, ἀπὸ τῆς πόλεως εἰς Μηχανοστάσιον καὶ τἀνάπαλιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐν λόγῳ ἔγκρισις δὲν καθίσταται ἐφικτὴ καθ’ ὅσον ἀπαγορεύεται ὑπὸ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2396)53 Ν. Δ)τος (ἄρθρ. 2, παρ. Βʹ). Ὑπὸ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως οὐδεμία τοιαύτη παρέκκλισις ἐγένετο καίτοι ἐζητήθη τοῦτο καὶ ὑπὸ ἄλλων ὑπηρεσιῶν Ἔβρου, Πρεβέζης, Θεσσαλονίκης. Εἰς τὴν Νομαρχίαν Βοιωτίας ἐδόθη ἀρνητικὴ ἀπάντησις διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 92474)27.6.57 ἐγγράφου τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, στηριζομένη εἰς τὸ ὡς ἄνω 2396)53 Ν. Δ) καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 40009)53 Ε. Δ. κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. ἄ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11111)9051)13.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 355 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι, μεταξὺ τῶν ἐν ἄρθρῳ 14 τοῦ Ν. Δ. 2963)54 ὁριζομένων προϋποθέσεων, ἃς δέον νὰ πληροῦσιν οἱ δικαιοῦχοι ἐργατικῶν κατοικιῶν εἶναι καὶ ἡ προϋπόθεσις ὅπως οὗτοι προσκομίσωσι τὸ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει πιστοποιητικόν. Ἡ διάταξις αὕτη ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύῃ μέχρι σήμερον.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11260) 9209) 15. 11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 380) 11.11.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ ἐφαρμογῆς τῆς 8ώρου ἐργασίας, εἰς ἅπαν τὸ προσωπικὸν τῶν σιδηροδρόμων κλ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων διὰ τοῦ ἀποσταλέντος ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. Υ5598) 31.10.1957 ἐγγράφου του, (οὗτινος ἀντίγραφον διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως), ἐκτίθενται οἱ ἀντικειμενικοὶ λόγοι ἀδυναμίας, ὧν ἕνεκεν δὲν τυγχάνει, πρὸς τὸ παρὸν ἐφικτὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς 8ώρου ἐργασίας εἰς τὸ προσωπικὸν ὅλων τῶν κλάδων τῶν σιδηροδρόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Στρατῆ, Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ἐν θέματι ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 11 καὶ 92 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Στρατῆ, Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ ἐφαρμογῆς τῆς ὀκταώρου ἐργασίας εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν σιδηροδρόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὰ χρονικὰ ὅρια ἐργασίας καὶ ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καθορίζονται ὑπὸ τοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1926 ἐκδοθέντος Κανονισμοῦ ὡρῶν ἐργασίας καὶ ἀναπαύσεως τοῦ προσωπικοῦ (Κ.Ω.Ε.Α.Π.). Ὁ ἐν λόγῳ Κανονισμός, ὅστις κατηρτίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως Ἐργασίας τῆς Οὐασιγκτῶνος, τοῦ 1919, κυρωθείσης διὰ τοῦ ν. 2269) 26, καθιεροῖ κατὰ βάσιν τὴν 8ωρον ἡμερησίαν ἐργασίαν, περιέχει ὅμως κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρων 4 καὶ 5 αὐτῆς, παρεκκλίσεις τινάς, δι’ ὡρισμένους κλάδους προσωπικοῦ, λόγῳ τῆς ἰδιαζούσης φύσεως τῆς ἐργασίας τοῦ προσωπικοῦ τούτου καὶ τῶν συνθηκῶν τῆς ἐν γένει διεξαγωγῆς τῶν διὰ τῶν σιδηροδρόμων μεταφορῶν. Καίτοι αἱ ἐν λόγῳ παρεκκλίσεις ἐκ τῆς καθολικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ 8ώρου κεῖνται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν διατάξεων τῆς συμβάσεως τῆς Οὐασιγκτῶνος, ἐμελετήθησαν πρό τινος τροποποιήσεις τοῦ Κ.Ω.Ε.Α.Π. περιορίζουσαι ἔτι μᾶλλον τὰς ἐν λόγῳ παρεκκλίσεις. Ἡ θέσις ἐν ἰσχύϊ τοῦ νέου τούτου Κανονισμοῦ ἐξ ὁλοκλήρου, δὲν εἶναι ἀμέσως πραγματοποιήσιμος, καθ’ ὅσον αὕτη συνεπάγεται ἰδιὰ τὰ σιδηροδρομικὰ δίκτυα σημαντικὴν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν (35.000.000 δρχ. περίπου) μὴ δυναμένη νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον. Πάντως, τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς ἐφαρμογὴν αὐτοῦ ἐγένετο διὰ τοῦ Β. Δ. τῆς 5.4.56 (Φ.Ε.Κ. — Αʹ -107) 1956) δι’ οὗ ἐτροποποιήθη τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ἐν ἰσχύϊ Κ.Ω.Ε.Α.Π. καὶ παρεσχέθησαν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν σταθμῶν (καθαριστάς, φορτωτάς, ζυγιστάς, ἐπιστάτας ἀποθηκῶν, φανοκόρους σταθμῶν, μαθητευομένους κλειδούχους, κλειδούχους, ἀρχικλειδούχους, ἑλιγμοδηγούς, ἀρχιελιγμοδηγούς, σταθμάρχας, τηλεφωνητάς, τηλεγραφητάς, μαθητευομένους βοηθοὺς σταθμοῦ καὶ σταθμάρχας) 4 ἀναπαύσεις, ἀντὶ τῶν 2 ποὺ ἐδικαιοῦντο μέχρι σήμερον, ἐντὸς 30 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως οἱασδήποτε περιόδου ἐργασίας. Παραμένει ὅμως πάντοτε μέλημα τῆς Κυβερνήσεως ἡ ρύθμισις τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος ἐν τῷ συνόλῳ του, εὐθὺς ὡς τὸ ἐπιτρέψουν αἱ συνθῆκαι τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 503 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 11978) 9903) 27.11.1957 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὸν κλάδον ὑγείας, καθιερωθεῖσα ἰδιὰ τοῦ ν. 3487) 55, ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν καὶ ἀναπτύσσεται προοδευτικῶς ἱδρυθέντων ἤδη καὶ λειτουργούντων 1035 κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων εἰς τὰς ὀρεινὰς καὶ πεδινὰς ἀγροτικὰς περιφερείας τῆς χώρας μὲ διωρισμένους 4.070 ἰατρούς, 235 μαίας καὶ 230 νοσοκόμους. Πρὸς τούτοις λειτουργοῦν 85 πλήρως ἐπηνδρωμένοι Ὑγειονομικοὶ Σταθμοὶ διὰ τὴν ἀνοικτὴν καὶ πρόχειρον κλειστὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καὶ τὰς μαιεύσεις εἰς συγκοινωνιακοὺς κόμβους τῆς ὑπαίθρου, ἐπὶ πλέον δὲ ἐξησφαλίσθη σχεδὸν εἰς τὸ σύνολον ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν διὰ τῶν ἀνὰ τὸ Κράτος λειτουργούντων Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Βαθμιαίως αἱ εἰς εἶδος παροχαὶ ἐπεκτείνονται εἰς τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν παροχὴν ἰατρικῶν φροντίδων, εἰδικοτήτων, ἐνσωματοῦνται δὲ εἰς ἑνιαῖον πρόγραμμα καὶ πᾶσαι αἱ ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι προληπτικοῦ χαρακτῆρος. Ὡς πρὸς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν κλάδων ἀναπηρίας, γήρατος καὶ ἀνεργίας, ἡ δικαιοδοσία δὲν ἀνήκει εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12350) 10210 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 27.11.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ περίπτωσις αὕτη ἀφορᾷ προφανῶς τὸν ἰατρὸν Α. Ντρούλιαν καὶ ἔχει ὡς κάτωθι: Ἐν ὀνόματι τοῦ ἰατροῦ Α. Ντρούλια καὶ τοῦ ἰατροῦ Ἐμμ. Μπιτζῆ ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. Ν.Ι.Δ.) 9068) 1374) 16. 9.54 ἄδεια λειτουργίας Χειρουργικῆς Κλινικῆς ἐν Ἄργει κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1214) 4.6.54 γνωμοτεύσεως τοῦ Α.Υ. Συμβουλίου στηριχθείσης εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 639) 22.7.54 γνωμάτευσιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Κατὰ τὴν γνωμάτευσιν ταύτην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ὁ ἰατρὸς Ἀνδρέας Ντρούλιας συμφώνως πρὸς τὴν ἐν τέλει τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ ν. 1565) 39 περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος, μεταβατικὴν διάταξιν, ἐγκατεστημένος ἐν Ἀθήναις ἐπαγγελματικῶς ἀπὸ τοῦ 1936 ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τοῦ ἔτους τούτου καὶ ἐφεξῆς μετέβαινε καθ’ ὡρισμένας ἡμέρας εἰς τὸ Ἄργος καὶ ἐπεσκέπτετο ἀσθενεῖς πρὸς θεραπείαν, χειρουργῶν τούτους ὁσάκις παρίστατο ἀνάγκη, κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 307) 7.5.57 βεβαίωσιν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἄργους, εἰς ὃν εἶχεν ἐγγραφῆ πρὸ τοῦ ἔτους 1926 ἔχει καὶ νῦν νόμιμον δικαίωμα ἀσκήσεως τῆς ἰατρικῆς του εἰδικότητος καὶ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἄργους, χωρὶς νὰ ἀπαιτῆται πρὸς τοῦτο καὶ ἄδεια τοῦ ὁμωνύμου Ἰατρικοῦ Συλλόγου. Κατὰ συνέπειαν δὲ τούτου δικαιοῦται καὶ ἀδείας ἱδρύσεως Κλινικῆς ἐν Ἄργει, ἀφοῦ διὰ ταύτης ὁ αὐτὸς ἐξυπηρετεῖται σκοπὸς (ἡ θεραπεία ἀσθενῶν) μὴ ὑφισταμένου οὐδενὸς κωλύματος ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Β. Δ. τῆς 14.12. 37 τῶν διεπουσῶν τὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἰδιωτικῶν Κλινικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Σπηλιοπούλου, Α. Λασκαρίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12532 τῆς 5. 12.1957 ὑμετέρου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Σπηλιοπούλου, Ἀγγ. Λασκαρίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς ὅτι ἐδώκαμεν τηλεφωνικῶς ἐντολὴν εἰς τὸ Κέντρον Προνοίας Ἀλεξανδρουπόλεως νὰ ὑποβάλῃ ἔκθεσιν ἐπὶ τῶν ἀναφερομένων παρὰ τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Δεκεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἔγγραφόν σας: 10956) 11.11.1957. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 334 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἐν σχέσει μὲ τὰ καθορισθέντα ποσοστὰ πλασματικῶν δανείων ἐπὶ καπνῶν 1957, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ καπνῶν ὑπολογίζεται νὰ ἀνέλθῃ εἰς 75 ἑκατομμύρια περίπου ὀκάδας ἔναντι πραγματοποιηθείσης παραγωγῆς 1956 ἐξ ὀκάδων 64 ἑκατομμυρίων. Τὰ καθορισθέντα ἐφέτος δάνεια ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ καπνῶν ἐσοδείας 1957 εἶναι 55% διὰ τοὺς συνεταιρισμένους καὶ 50% διὰ τοὺς μεμονωμένους παραγωγούς, ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν βάσει τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1955, τὰ ὁποῖα εἶναι ποιοτικῶς παρεμφερῆ μὲ τὰ καπνὰ τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας. Τὸ παρελθὸν ἔτος τὰ ποσοστὰ τῶν πλασματικῶν εἶχον καθορισθῆ εἰς 45% διὰ τοὺς συνεταιρισμένους καὶ 40% διὰ τοὺς μεμονωμένους παραγωγούς, ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν καπνῶν βάσει τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1954, δεδομένου ὅτι αἱ ἐσοδεῖαι 1956 καὶ 1954 ἦσαν ποιοτικῶς σχεδὸν ὅμοιαι. Τὰ ποσοστὰ συνεπῶς δανεισμοῦ ἐφέτος καθωρίσθησαν ηὐξημένα ἔναντι τῶν περυσινῶν, ἀλλὰ τὸ κατ’ ὀκᾶν καπνοῦ χορηγητέον ποσὸν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὅμοιον καὶ ἐλαφρῶς κατώτερον τοῦ περυσινοῦ, καθ’ ὅσον τὰ ποσοστὰ δανεισμοῦ ἐπὶ τῶν πλασματικῶν πάντοτε προσαρμόζονται πρὸς τὴν ποιοτικὴν σύνθεσιν τῶν καπνῶν, ἡ ὁποία, ὡς καὶ ἀνωτέρω ἐλέχθη, εἶναι ἀνωτέρα ἐφέτος ἔναντι τῆς περυσινῆς. Πάντως τὰ χορηγηθησόμενα ἐφέτος ἐν συνόλῳ δάνεια ἐπὶ πλασματικῷ ἐνεχύρῳ καπνῶν ἐσοδείας 1957 προϋπολογίζονται νὰ ἀνέλθουν εἰς 742 ἑκατομμ. ἔναντι 627 ἑκατομμ. χορηγηθέντων πέρυσι, ἤτοι ἐπὶ πλέον 115 ἑκατομ. δεδομένου ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἐμπορεύσιμος καπνοπαραγωγὴ ὡς ἀνωτέρω σημειοῦμεν ὑπολογίζεται εἰς 75 ἑκατομμ. ὀκάδας, ἔναντι 64 περίπου ἑκατομμ. ὀκάδων τῆς περυσινῆς ἐσοδείας. Ἤδη ἐὰν εἰς ὡρισμένας καπνικὰς περιφερείας ὑπάρχουν παράπονα ἐκ μέρους τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὅτι ἐφέτος λαμβάνουν διὰ τῶν χορηγουμένων πλασματικῶν ὀλιγώτερα μετρητὰ εἰς χεῖρας ἀπὸ τὰ ληφθέντα πέρυσι, τοῦτο ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ποιοτικὴν κατωτερότητα τῶν καπνῶν των κατὰ τὸ τρέχον ἔτος καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅτι ἐφέτος ἔλαβον διπλάσιον ποσὸν καπνοκαλλιεργητικοῦ δανείου ἔναντι τοῦ ληφθέντος κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος καὶ τὸ ὁποῖον συμψηφιζόμενον, ὡς γνωστόν, εἰς τὸ συναπτόμενον πλασματικόν, μειώνει ἀναλόγως τὰ καταβαλλόμενα εἰς χεῖρας μετρητά. Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ εἶναι μεγαλυτέρα τῆς περυσινῆς, τὸ ἐφετεινὸν πλασματικὸν εἶναι ἀντιστοίχως ἀνώτερον τοῦ περυσινοῦ. Πάντως καὶ ἂν ἀκόμη μετὰ τὸν συμψηφισμὸν τῶν ὀφειλῶν τῶν παραγωγῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. δὲν ἀπομένῃ περιθώριον διὰ μετρητὰ εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἔχουν δοθῆ ὁδηγίαι ὅπως καταβάλληται ὁπωσδήποτε εὔλογον ποσὸν μετρητῶν εἰς χεῖρας των, οὐχὶ πάντως κατώτερον τῶν 5 χιλ. δραχ. κατ’ ὀκᾶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Θεοχαρίδη καὶ Γ. Γεωργίου ὡς καὶ ὁμοίας τῶν βουλευτῶν κ.κ. Π. Γλιγλῆ, Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Β. Θανασέκου. Ἐπὶ τῶν κατατεθεισῶν ἐρωτήσεων ὑπὸ τῶν ἐν λόγῳ βουλευτῶν διὰ τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμων στεγαστικῶν δανείων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην τούτων ἀγρότας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ χορήγησις τοιούτων δανείων ἀντίκειται εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Καταστατικοῦ της ὁριζόμενα, καθ’ ὅσον βάσει αὐτοῦ, χορηγοῦνται ὑπὸ ταύτης δάνεια διὰ παραγωγικοὺς σκοπούς. Πάντως τὸ ζήτημα τοῦτο δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, παρὰ τῷ ὁποίῳ ὑφίσταται ὑπηρεσία ἀνοικοδομήσεως, διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος τῶν ἐνδιαφερομένων ἀγροτῶν ἐν ὄψει τῶν τεθεισῶν εἰς τὴν διάθεσίν του σχετικῶν πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 473 ἀπὸ 17.11.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Λασκαρίδη, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Πράγματι τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1636) 1956 ἀποφάσεώς του ἔκρινε τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 6 παρ. 1 καὶ 2 τοῦ Ν. Δ)τος 2536) 1953 «περὶ ἐπανεποικισμοῦ παραμεθορίων περιοχῶν» ὡς ἀντιβαινούσας εἰς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος καὶ ἠκύρωσε τὴν βάσει αὐτοῦ ἐκδοθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 28β)1955 ἀπόφασιν τῆς Ε. Α. Καστοριᾶς. Ἡ ἀπόφασις αὕτη, ὡς ἀποτελοῦσα δεδικασμένον διὰ τὴν κριθεῖσαν ὑπόθεσιν ἐφηρμόσθη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας. 2) Τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας διὰ νεωτέρας αὐτοῦ ἀποφάσεως ὑπ’ ἀριθ. 530)1957 ἐδέχθη μὲν ὅτι διὰ τῆς παρ. 2 ἐδάφ. πρῶτον τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος καὶ τοῦ δι’ αὐτοῦ δημιουργουμένου πλάσματος τῆς ἐγκαταλείψεως τοῦ κτήματος, ἐπέρχεται ἀφαίρεσις τῆς ἰδιοκτησίας ἄνευ συναινέσεως τοῦ ἰδιοκτήτου, περαιτέρω ὅμως ἐδέχθη ὅτι ἐκ τῶν λοιπῶν διατάξεων τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου συνάγεται ἑρμηνεία συμβιβαζομένη πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, καθ’ ἣν ὁ νομοθέτης ἠθέλησεν ὅπως τὰ ἀκίνητα τὰ ἀνήκοντα εἰς πρόσωπα μεταναστεύσαντα λάθρα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τεθῶσιν ἅμα τῇ τοιαύτῃ ἀποδημίᾳ ὑπὸ ἐπίταξιν. Ὅτι ἡ τοιαύτη ἐπίταξις νομίμως θεσπίζεται κατὰ τὴν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος, διότι τὸ μέτρον τοῦτο δικαιολογεῖται ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς τάξεως τῶν παραμεθορίων περιοχῶν καὶ ἀποκατάστασις ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Περαιτέρω ἐδέχθη ὅτι ὁ νομοθέτης ἐπὶ τῷ αὐτῷ ὡς ἄνω σκοπῷ δημοσίας ὠφελείας κηρύσσει ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωμένα μετὰ τριετίαν ἀπὸ τῆς μεταναστεύσεως τοῦ ἰδιοκτήτου τὰ οὕτω ὑπὸ ἐπίταξιν τελοῦντα ἀκίνητα τῶν ὁποίων οὕτω ἡ ἀναγκαστικὴ ἐπίταξις παρίσταται προσωρινῆς διαρκείας, διατηρουμένη μέχρι τῆς κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις συντελέσεως τῆς διὰ τοῦ νόμου κηρυχθείσης ἀπαλλοτριώσεως. 3) Τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας ἀντιθέτως, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 36)1957 ἀποφάσεώς του ἔκρινε τὴν διάταξιν, ὡς συμπορευομένην πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος. 4) Ἐπειδὴ ἐκ τῶν ἀνωτέρω παρατιθεμένων ἐδημιουργήθη εἰς τὰ δικαστήρια ἀμφιβολία περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ Ν. Δ. 2536)1953, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία διὰ τοῦ ἄρθρου 42 τοῦ Ν. Δ)τος 3784)1957 προέβη εἰς τὴν αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τῶν ἐπιμάχων διατάξεων ὁρίσασα ὅτι τὰ εἰς τὰς περιοχὰς εἰς ἃς ἰσχύει τὸ Β. Διάταγμα 2536)53 ἀκίνητα τὰ ἐγκαταλελειμμένα παρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν, νοουμένων ὡς τοιούτων καὶ ἐκείνων ἐκ τῶν ἐγκαταλελειμμένων ἅτινα διαχειρίζονται τρίτοι ἄνευ τηρήσεως τῶν διατυπώσεων τοῦ Α. Ν. 1366)1938, περιέρχονται κατὰ πλήρη κυριότητα εἰς τὸ Δημόσιον μετὰ πάροδον τριετίας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ)τος 2536)1953 ἀποσβεννυμένου παντὸς δικαιώματος τοῦ ἰδιοκτήτου ἐπ’ αὐτῶν καὶ ὅτι τὰ αὐτὰ ἀκίνητα λογίζονται ὑπὸ νόμιμον ἐπίταξιν κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἐμφανίσεως τοῦ ἀληθοῦς κυρίου πρὸ τῆς συμπληρώσεως τῆς ἀνωτέρω τριετίας. Ἡ ἀνωτέρω ἑρμηνευτικὴ διάταξις ἐτέθη ἤδη ὑπ’ ὄψει τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ ἐκκρεμῶν ἐνώπιον αὐτοῦ θεμάτων τοῦ Ν. Δ)τος 2536)1953 καὶ ἀναμένομεν τὴν σχετικήν του ἀπόφασιν. 5) Ἡ Διοίκησις ἐν ὄψει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 530)1957 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δὲν ἀνέστειλε τὸ ἔργον τῆς καταλήψεως καὶ παραχωρήσεως τῶν ἐγκαταλελειμμένων κτημάτων, διότι ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐθεώρησε τὰ κτήματα ταῦτα, ὡς τελοῦντα ὑπὸ νόμιμον ἐπίταξιν διατηρουμένην μέχρι τῆς συντελέσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος. Δεδομένου δὲ ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἀπηγγέλθη κατὰ τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 2536)1953 ἕπεται ἀναγκαίως ὅτι ἡ 5ετὴς προθεσμία πρὸς συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως (ἄρθρον 2 παρ. 3 Α. Ν. 1731)1939 καὶ Β. Δ. 9.3.56 (Φ.Ε.Κ. 85)1956. τεῦχος Αʹ) λήγει τὴν 27ην Αὐγούστου 1958 καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ Διοίκησις, ἀσχέτως τῆς γενομένης ὡς ἄνω αὐθεντικῆς ἑρμηνείας, προβαίνουσα εἰς τὴν κατάληψιν καὶ διάθεσιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται κτημάτων, οὐδαμῶς ὑπερβαίνει τὰ ὅρια, ἅτινα καθωρίσθησαν διὰ τῆς ἀναφερομένης ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη, Α. Πατσιαντᾶ κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11476) 19.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὸ ἔργον τοῦτο συνετάγη μελέτη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὡς πληροφορούμεθα δὲ πρόκειται νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ τὸ ἔτος 1958. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατεθεῖσαν πίστωσιν τῶν 40.000 δρχ., αὕτη διετέθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ καθαρῶς τοπικῆς σημασίας σκοπούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 9897) 16.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου μετὰ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς πρὸς τὴν ἐκ τῶν συριγμῶν τῶν σιδηροδρόμων προκαλουμένην ἐνόχλησιν τῶν παρὰ τὰς σιδηροδρομικὰς γραμμὰς οἰκούντων κατόπιν δὲ ἐπανειλημμένων ἀναφορῶν αὐτῶν τούτων τῶν ἐνδιαφερομένων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐκ μέρους τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας, ἔχουσιν ἀπὸ μακροῦ χρόνου γίνει αἱ δέουσαι ἐνέργειαι πρὸς Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π., διὰ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς περιστολὴν τῆς ἐκ τῶν συριγμῶν ἐνοχλήσεως μέχρι τοῦ ἀπαραιτήτου ὁρίου, διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς κυκλοφορίας τῶν σιδηροδρόμων, οἵτινες, ὅμως, συριγμοὶ διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους ἀσφαλείας, δὲν δύνανται νὰ καταργηθῶσι παντελῶς. Σχετικαὶ τυγχάνουσι αἱ ὑπ’ ἀριθ. 12255) 30.9.1957, 10790) 30.8.1957, 8259) 2.7.1957, πρὸς Σ.Ε.Κ. καὶ Σ. Π.Α.Π. ἡμέτεραι διαταγαί, ἃς ἐν ἀντιγράφοις, κοινοποιοῦμεν ὑμῖν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι: 1) Λυσιτελὲς μέτρον διὰ τὴν πλήρη ἐξαφάνισιν τῆς ἐνοχλήσεως τῆς προκαλουμένης ἐκ τῶν συριγμῶν τῶν σιδηροδρόμων, θὰ ἦτο ἡ περίφραξις τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν, ἥτις, ὅμως, προϋποθέτει δαπάνας δυσβαστάκτους ὑπὸ τὸ σημερινὸν οἰκονομικὸν καθεστὼς τῶν σιδηροδρομικῶν δικτύων. 2) Μέχρι σήμερον οὐδεμία παρομοία διαμαρτυρία ὑπεβλήθη ἡμῖν διὰ τοιαύτην ἐνόχλησιν ἐκ συριγμῶν, ἐκ μέρους κατοίκων περιοχῆς τοῦ Πειραιῶς ἢ ἄλλης μεγάλης Ἑλληνικῆς πόλεως. 3) Πάντως, ἐὰν τὸ θέμα τοῦτο τῆς ἐκ τῶν συριγμῶν ἐνοχλήσεως ἐξετασθῇ ἐν πνεύματι δικαιοσύνης, δὲν πρέπει νὰ βαρύνῃ τοὺς Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π., ἡ εὐθύνη τῆς ἐνοχλήσεως ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς ἀσφαλείας, καθ’ ὅσον αἱ γραμμαὶ προϋπῆρχον καὶ μάλιστα ἀπὸ μακροῦ χρόνου πρὸ τοῦ οἰκισμοῦ τῶν περὶ τὰς σιδηροδρομικὰς ταύτας γραμμὰς χώρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10608)4.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 232 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, περὶ τακτοποιήσεως ἐκκρεμῶν ζητημάτων προσωπικοῦ Θεσσαλικοῦ δικτύου Σ.Ε.Κ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τὸ θέμα τῆς χορηγήσεως ἐπιδόματος σεισμοπληξίας εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ δικτύου τέως Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ. 2) Ἡ διαβάθμισις τῶν Σταθμῶν τοῦ δικτύου τέως Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας ἐγένετο πράγματι ἀπὸ 1ης Ἰουλίου 1957, πλὴν ἐπὶ ἄλλων κριτηρίων στηρίζεται ἡ ἐν λόγῳ διαβάθμισις καὶ ἐπὶ ἄλλων ἡ χορήγησις τοῦ ἐπιδόματος Σταθμαρχῶν. Τὸ ἐπίδομα τοῦτο χορηγεῖται εἰς τοὺς Σταθμάρχας, τοὺς διευθύνοντας Σταθμοὺς ἐξαιρετικῆς σπουδαιότητος. Ἤδη ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις τῶν Σ.Ε.Κ. τελεῖ ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς προτάσεως τῆς Διευθύνσεως Περιφερείας Ἀθηνῶν, ὑφ’ ἣν τελεῖ τὸ δίκτυον τέως Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας, ἵνα ἀποφασίσῃ σχετικῶς. Τοῦτ’ αὐτὸ καὶ διὰ τὸ ἐπίδομα ἑλιγμοδηγῶν. 3) Τὸ θέμα τῆς καταβολῆς ἐπιμισθίου εἰς τοὺς ἐπιθεωρητὰς Σταθμάρχας, ὡς καὶ εἰς τὸ προσωπικὸν ἀποθηκῶν τοῦ δικτύου τῶν τέως Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας ἐξετάζεται καὶ συντόμως θέλει ρυθμισθῆ. 4) Τὸ θέμα τῆς μὴ κανονικῆς χορηγήσεως τῶν ἀδειῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Σιδηροδρόμων εἶναι γενικόν, δὲν ἀφορᾶ μόνον τὸ προσωπικὸν τοῦ τέως δικτύου Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς στενότητα προσωπικοῦ, καθ’ ὅσον τὰ ὑπάρχοντα κενὰ δὲν συμπληροῦνται κανονικῶς, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν Σιδηροδρόμων εἶναι σήμερον ἐλλειμματική. Ἐκ μέρους τῆς Διευθύνσεως τῶν Σιδηροδρόμων καταβάλλεται κάθε προσπάθεια διὰ τὴν ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων δυνατοτήτων χορήγησιν τῶν κανονικῶν ἀδειῶν εἰς τὸ προσωπικόν. 5) Ἀφορᾶ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων ὁδηγῶν. Οἱ σήμερον ἀσκοῦντες καθήκοντα ὁδηγοῦ ἁμαξοστοιχιῶν δὲν δύνανται νὰ καταλάβουν τὰς ἐν λόγῳ κενὰς θέσεις, διότι δὲν κέκτηνται τὰ ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμενα προσόντα. Πάντως, τὸ θέμα ἐξετάζεται πρὸς ἐξεύρεσιν, εἰ δυνατόν, λύσεώς τινος. 6) Τὸ μέγιστον τῶν χιλιομέτρων, βάσει τῶν ὁποίων κατεβάλλοντο αἱ δευτερεύουσαι ἀμοιβαί, εἶχεν ὁρισθῆ ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας, εἰς 3.000 χιλιόμετρα, ὑπὸ δὲ τοῦ δικτύου τῶν Σ.Ε.Κ. εἰς 5.000 χιλιόμετρα. Ὁ καθορισμὸς τοῦ ἄνω ἀριθμοῦ δὲν εἶναι αὐθαίρετος, ἀλλὰ γίνεται ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματικῶν ἀναγκῶν τῆς ἐκμεταλλεύσεως, αἵτινες ποικίλλουν μεταξὺ τοῦ τέως δικτύου Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας καὶ Σ.Ε.Κ. 7) Οἱ ἰατροὶ τοῦ τέως δικτύου Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας προσέφυγον ἤδη εἰς τὰ δικαστήρια. Τὸ θέμα τοῦτο θέλει ρυθμισθῆ συντόμως. 8) Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48701)5.8. 55 διαταγῆς τῶν Σ.Ε.Κ. διὰ τὴν χορήγησιν ἐλευθέρου μισθώματος εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Σταθμῶν καὶ συντηρήσεως τῶν πληγέντων κατὰ τοὺς σεισμοὺς τοῦ Μαρτίου 1957 ἐξετάζεται ἤδη παρὰ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως τῶν Σ.Ε.Κ. 9) Ἀνεξαρτήτως ἐὰν τὸ αἴτημα τῆς καταβολῆς εἰς τοὺς φυματικοὺς συνταξιούχους τοῦ τέως δικτύου Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας τῶν ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ (διὰ τοῦ ν. 1961) 51, κυρωθέντος κανονισμοῦ φυματικῶν εἶναι οὐσίᾳ βάσιμον, ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἐξήτασε τοῦτο κατὰ τὸ παρελθὸν χωρὶς νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις αὐτοῦ, καθ’ ὅσον αἱ ἰσχύουσαι διατάξεις δὲν παρεῖχον τοιαύτην εὐχέρειαν. Ἤδη τὸ αἴτημα τοῦτο παραπέμπεται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν συσταθεῖσαν διὰ τὴν μελέτην θεμάτων ἀνακυψάντων ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 3395)55 «περὶ συνταξιοδοτήσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀτμηλάτων Σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ἵνα ἐξετάσῃ τοῦτο καὶ προτείνῃ σχετικῶς. 10) Ἡ διακοπὴ τῆς ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ Δευτερευουσῶν ἀπολαυῶν προβλεπομένης ἀμοιβῆς ἀσκήσεως καθηκόντων ἀνωτέρου βαθμοῦ ἦτο προσωρινὴ μέχρις ἐφαρμογῆς τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τοῦ δικτύου. Ἤδη ἀρθέντος τοῦ ἀνωτέρω κωλύματος ἐπανέρχεται ἡ καταβολὴ ἐντὸς τῶν διαγραφομένων ὑπὸ τοῦ ὀργανισμοῦ τούτου ὁρίων. 11) Ὁ ὀργανισμὸς τοῦ δικτύου δὲν προβλέπει τὴν ἐν τῷ Σταθμῷ Βόλου ἀπόσπασιν προσωπικοῦ τῆς ἐξωτερικῆς ὑπηρεσίας διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ προσωπικοῦ ἁμαξοστοιχιῶν. 12) Οἱ ὅροι ἐκμεταλλεύσεως τοῦ δικτύου τῶν τέως Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας δὲν ταυτίζονται πρὸς τοὺς ὅρους ἐκμεταλλεύσεως τοῦ δικτύου τῶν Σ.Ε.Κ. καὶ ἑπομένως δὲν συγχωρεῖται τοιαύτη ἐπέκτασις. 13) Ἡ ἀμοιβὴ οἰκονομίας καυσίμων καταβάλλεται τακτικῶς εἰς τοὺς δικαιούχους. 14) Ἡ Ἐπιτροπὴ μελέτης τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τῶν Σιδηροδρόμων ἐργάζεται κανονικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11485) 9458)19.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 441)14.11. 1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ τηλεφωνικὴ γραμμὴ διὰ τῆς ὁποίας συνδέεται τὸ χωρίον Ἀσκὸς Θεσσαλονίκης, ἔχει δεσμευθῆ ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Σ. καὶ χρησιμοποιεῖται ἀποκλειστικῶς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν στρατιωτικῶν ἀναγκῶν. Κατόπιν τούτου ὁ Ο.Τ.Ε. περιέλαβεν εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1958 τὴν κατασκευὴν νέας τηλεφωνικῆς συνδέσεως τοῦ χωρίου Ἀσκὸς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἰδιωτικῆς ἀνταποκρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 553 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ἰ. Παπαηλιάκη, Μ. Τοσουνίδη, Α. Ἀνωγειανάκη, Φ. Παπαδοπούλου, Κ. Ταλιαδούρη καὶ Β. Μουράτογλου, περὶ ἀπολύσεως προσωπικοῦ Ο.Α.Σ.Θ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Ο.Α.Σ.Θ. ἀπέλυσε μικρὸν ἀριθμὸν Σταθμαρχῶν καὶ Ἐλεγκτῶν διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος τοῦ προσωπικοῦ, ἥτις εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν του. Αἱ ἀπολύσεις αὗται εἶναι συνέχεια ἐνεργουμένων ἀπολύσεων καὶ προσλήψεων ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Εἰς τὴν θέσιν τῶν ἀπολυθέντων, οἵτινες ἦσαν βεβαρημένοι μὲ σοβαρὰ παραπτώματα, προσελήφθησαν νέοι Ἐλεγκταὶ καὶ Σταθμάρχαι καὶ δὴ ἐπὶ πλέον τῶν ἀπολυθέντων. Ὥστε ἀπολύονται μὲν ὑπάλληλοι κακῆς ποιότητος, προσλαμβάνονται δὲ νέοι, οἵτινες εἶναι καλύτεροι τῶν πρώτων. Ἡ πρόσληψις αὕτη τῶν νέων ὑπαλλήλων οὐδεμίαν ἔχει σχέσιν μὲ τοὺς τριακοσίους δέκα πέντε (315) ὑπαλλήλους τοὺς ὁποίους ὁ Ο.Α.Σ.Θ. ἐκ συμβατικῆς ὑποχρεώσεώς του θὰ προσλάβῃ ἀπὸ 1.1.1958. Τοιαῦται ἀπολύσεις ἐγένοντο καὶ εἰς ὁδηγοὺς καὶ εἰσπράκτορας τῶν ὁποίων τὸ ποινικὸν μητρῷον ἦτο λίαν βεβαρημένον. Αἱ ἀπολύσεις αὗται ἐγένοντο ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων, ὡς γίνονται συνήθως, τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. μὴ ἔχοντος οὐδὲν δικαίωμα ἀναμίξεως ἐπ’ αὐτῶν. Εἰς τὴν θέσιν τῶν ἀπολυθέντων προσελήφθησαν νέοι ὁδηγοὶ καὶ εἰσπράκτορες ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν, οἱ ὁποῖοι ὅμως καὶ πάλιν οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσιν μὲ τοὺς 315 τροχιοδρομικοὺς ὑπαλλήλους. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀποδεικνύεται μὲν ὅτι ἐγένοντο ἀπολύσεις ἐργαζομένων ἀποδεδειγμένως κακῆς ποιότητος, προσελήφθησαν δὲ εἰς τὴν θέσιν των ἕτεροι καλῆς ποιότητος. Τοῦτο εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἐξακολουθήσῃ πρὸς ἐξυγίανσιν τῆς ποιότητος τοῦ ἐμψύχου ὑλικοῦ τοῦ Ο.Α.Σ.Θ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη κ.λ.π. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 10759) 6.11.1957 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 273 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ι. Παπαηλιάκη κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα ἐξυγιάνσεως τῆς περιοχῆς Δενδροποτάμου δὲν λύεται μὲ τὴν κάλυψιν τούτου, ὅστις δὲν ἀποτελεῖ τάφρον ἀλλὰ χείμαρρον ἐκτεταμένης λεκάνης ἀπορροῆς, ὑπερβαινούσης τὰ 80 τετρ. χιλιόμετρα μὲ σημαντικὴν ἀπορροὴν ἐν καιρῷ πλημμύρας, δυναμένην νὰ ὑπερβῇ τὰ 150 κυβ. μ. κατὰ δευτερόλεπτον. Ἡ κοίτη τοῦ χειμάρρου Δενδροποτάμου ἐπὶ μήκους πλέον τῶν 3 χιλιομ. πρὸ τῆς ἐκβολῆς εἰς θάλασσαν δέχεται πάντα τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα καὶ ἀπορρίμματα τὰ ἀπορριπτόμενα ὑπὸ τῆς κυρίως πόλεως Θεσσαλονίκης, ἀπὸ τῆς Πλατείας Βαρδαρίου μέχρι Δενδροποτάμου καὶ βορειοδυτικῶς ἀπὸ τῶν τειχῶν τῆς πόλεως μέχρι τοῦ στρατοπέδου «Παύλου Μελᾶ» ὡς ἐπίσης καὶ ὁλοκλήρου τῆς βιομηχανικῆς καὶ σιδηροδρομικῆς ζώνης. Οὔτε σκέψις δύναται νὰ γίνῃ διὰ τὴν κάλυψιν τῆς κοίτης τοῦ Δενδροποτάμου, πρὸς ἐξυγίανσιν τῆς περιοχῆς ταύτης, διότι ἀσχέτως τῆς κολοσσιαίας δαπάνης τοιαύτης κατασκευῆς, ἥτις ἄλλωστε λόγῳ τῶν φερτῶν ὑλῶν τοῦ χειμάρρου καὶ τῆς ἐλαχίστης κατὰ μῆκος κλίσεως τῆς κοίτης θὰ προσχωθῇ βαθμιαίως μὲ ἔναρξιν προσχώσεως ἀπὸ τῶν ἐκβολῶν πρὸς τὰ ἀνάντη, θὰ πρέπει νὰ κατασκευασθῇ δίκτυον ὑπονόμων πρὸς ἀποχέτευσιν τῶν ἀκαθάρτων καὶ βιομηχανικῶν ὑδάτων τῆς ρηθείσης περιοχῆς καὶ οὐχὶ νὰ ἀποχετεύωνται ταῦτα ἐπιφανειακῶς δι’ ἀνοικτῶν τάφρων καὶ ρευμάτων, ὡς σήμερον. Τὸ ζήτημα ὅθεν ἀνάγεται εἰς τὴν κατασκευὴν καταλλήλου δικτύου ὑπονόμων ἀκαθάρτων ὁλοκλήρου τῆς προαναφερθείσης περιοχῆς, ὅπερ ἀποτελεῖ σημαντικὸν μέρος τοῦ ὅλου δικτύου ὑπονόμων τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης μετὰ τῶν προαστείων της, οὗτινος ἡ κατασκευὴ ἀρξαμένη τὸ 1925 περιωρίσθη εἰς τὸ Κεντρικὸν μέρος τῆς πόλεως μέχρι Λευκοῦ Πύργου. Ἡ ἀνάγκη ὅθεν τῆς ἐξυγιάνσεως τῆς περιοχῆς Δενδροποτάμου ὑφίσταται τοὐλάχιστον πρὸ 25ετίας καὶ ἀποτελεῖ μέρος ἔργων ἀποχετεύσεως μακρᾶς πνοῆς καὶ σοβαρωτάτης δαπάνης, καθαρῶς Δημοτικῆς καὶ Κοινοτικῆς ἁρμοδιότητος. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐκτιμῶν τὰς δυσχερείας ἀντιμετωπίσεως ἑνὸς τοιούτου ἔργου ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ὑποχρέων Δήμων καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ του νὰ ὑποβοηθήσῃ τούτους διὰ τὴν προώθησιν, ἀπέστειλε τὸν ἁρμόδιον διευθυντὴν τῆς Ὑπηρεσίας Ὑδραυλικῶν Ἔργων πρὸς ἐπιτόπιον ἔρευναν, ὅστις ὑπέβαλε λεπτομερῆ ἔκθεσιν ἧς τὸ πόρισμα μελετῶμεν πρὸς λῆψιν τῶν ἐνδεδειγμένων ἀποφάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιααντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 386 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Ι. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶ, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων τοῦ Προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Μ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2130) 27.11.57 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐλήφθη πρόνοια διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου διὰ ποσοῦ δραχμῶν 375.000 μηνιαίως μέχρι τῆς συγχωνεύσεώς του εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 1135) 16.11.57 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 242 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ν. Κιτσίκη καὶ Α. Πατσιαντᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἔργον τοῦ χειμάρρου τοῦ ὀροπεδίου τῆς Ἐλασσόνος ἐμελετήθη ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Διευθύνσεως Μελετῶν μὲ προϋπολογισμὸν 8.750.000 δρχ. Τὸ ποσὸν τοῦτο εἶναι ἐξαιρετικῶς σοβαρὸν καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ χρηματοδότησις τοῦ ἔργου κατὰ τὸ παρὸν οἰκον. ἔτος διότι δὲν ὑφίσταντο περιθώρια πιστώσεων διὰ νέα ἔργα ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ὅτι μεμονωμέναι τοπικαὶ προστασίαι περιοχῶν, οὐδὲν εὐνοϊκὸν ἀποτέλεσμα θὰ ἐπιφέρουν, ἀντιθέτως δὲ ἄνευ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ ἔργου διατρέχομεν τὸν κίνδυνον τῆς δημιουργίας νέων καταστροφῶν. Τὸ ἐν λόγῳ ἔργον θὰ προταθῇ πρὸς χρηματοδότησιν διὰ τὸ ἔτος 1958, ἐφ’ ὅσον ὑπάρξῃ δυνατότης χρηματοδοτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10943) 11.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων πρὸς προστασίαν τῆς Κοινότητος τῶν Καλῶν Νερῶν Μαγνησίας, ἐκ τῶν διασχιζομένων ταύτην χειμάρρων, διετάξαμεν τὸν Νομομηχανικὸν Μαγνησίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.55020 ἐ. ἔ. διαταγῆς μας, ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν μελέτας τῶν ἐκτελεστέων ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐπὶ τῶν χειμάρρων Κάρκαλα–Πελεγρίνου–Ροδιᾶς καὶ Ἁγίας Μαρίνας. Βάσει τοῦ ὕψους τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐν λόγῳ μελετῶν καὶ τῶν προγραμματισθησομένων πιστώσεων κατὰ τὸ νέον οἰκον. ἔτος θέλομεν προτείνει ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων καὶ ἐπὶ τῶν ἐν λόγῳ χειμάρρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

§7Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζω ὅτι δὲν εἶναι κανονικὸν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως νὰ ἔρχωνται θέματα πρὸς συζήτησιν. Εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατάχρησις. Ἡ χρῆσις, ὅμως, εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ ἀποτελεῖ παράδοσιν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ ἐπισημάνω τὸ γεγονὸς ὅτι σήμερον ἤρχισε μία καθολικὴ ἀπεργία τῶν δικηγόρων, ἡ ὁποία εἶναι ἀδύνατον νὰ παρέλθῃ ἀπαρατήρητος ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐὰν σήμερον δὲν εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐλπίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἰδοποιηθῇ δι’ αὔριον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκουσθῇ ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Ἡ ἀπεργία ἔγινεν ἐκ μέρους ὅλων τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων τῆς Χώρας καὶ ἡ καθολικότης ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ὑπάρχουν πολιτικὰ ἐλατήρια. Τὰ αἰτήματα τῶν δικηγόρων εἶναι ἄξια προσοχῆς, διότι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξύψωσιν καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς δικηγορίας. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου νὰ γίνῃ αὔριον ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ εἰδοποιηθῇ σχετικῶς ἡ Κυβέρνησις.

§9Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐκ μέρους τοῦ Δ.Κ.Ε.Λ. συμμεριζόμεθα τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως γίνῃ σχετικὴ σύστασις εἰς τὴν Κυβέρνησιν δι’ αὔριον.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον θὰ εἰδοποιήσῃ τὴν Κυβέρνησιν, πέραν τούτου δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἄλλο τι.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς, τῆς χρήσεως 1958.

§11Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς, βλέπω ὅτι γίνεται περικοπὴ κονδυλίου 150.000 δρχ., συνεπῶς θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ ἀπολύσητε ἐκτάκτους ὑπαλλήλους καὶ ἐργάτας οἵτινες ἐργάζονται μὲ ἐλαχιστοτάτην ἀμοιβήν. Θὰ παρακαλέσω ὅπως μὴ ἀπολύσητε τοὺς ἐν λόγῳ ὑπαλλήλους, οἵτινες εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὰς ὑπηρεσίας.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀπολύσω ὑπαλλήλους ἐκ τῶν ὑπηρετούντων, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ διορίσω ἄλλους ἀθρόως. Συνεπῶς γίνεται δεκτὸς ὁ Προϋπολογισμὸς τῆς Βουλῆς;

§13Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Ἐφόρου τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Βουλῆς, θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε...

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύναμαι νὰ αὐξήσω κανὲν κονδύλιον καὶ συνεπῶς δὲν δέχομαι οὐδεμίαν πρότασιν, διότι τὸ Κοινοβούλιον πρέπει νὰ δίδῃ τὸ παράδειγμα τῆς λιτότητος καὶ τῶν οἰκονομιῶν.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸς εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν, ὁ Εἰδικὸς Προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1958. Ψήφισις συνόλου σχεδίου νόμου «περὶ δικαστηρίου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῆς ἐνώπιον αὐτοῦ διαδικασίας ἐπὶ τῶν πολιτικῶν δικῶν».

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ δικαστηρίου τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τῆς ἐνώπιον αὐτοῦ ἀναστολῆς τῶν διατάξεων τοῦ ΚΗʹ Ψηφίσματος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ περιπτώσεων ἀναστολῆς ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων τοῦ ΚΗʹ Ψηφίσματος».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ περιπτώσεων ἀναστολῆς τῶν διατάξεων τοῦ ΚΗʹ Ψηφίσματος». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας πρὸς σύναψιν συμβάσεως μετὰ τοῦ Δήμου Καλαμῶν».

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, πρὸς σύναψιν συμβάσεως μετὰ τοῦ Δήμου Καλαμῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2348) 1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν εἶναι παρών.

§23Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θεωροῦμεν καθῆκόν μας νὰ σημειώσωμεν τὴν ἀπουσίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν συζήτησιν τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐπὶ ἕν σχεδὸν ἔτος φέρεται, ἐπαναφέρεται καὶ ἀναβάλλεται. Θὰ πρέπει νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προσέλθῃ ἰδιὰ νὰ συζητηθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον.

§24Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ ἤρχισεν εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ρυθμίζοντος ζητήματα σχετιζόμενα πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη, νὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις τούτου, ἡ ὁποία ἄλλωστε, ἐλπίζω νὰ μὴ εἶναι μακρὰ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§25Θ. ΜΠΑΛΛΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀναφέρεται εἰς τὴν ἑταιρίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Μονοπωλίου, τῆς ὁποίας ἡ ἱστορία ἔχει ὡς ἑξῆς: Ὕστερα ἀπὸ τὸν ἀτυχῆ πόλεμον τοῦ 1897 τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὑπεχρεώθη ὅπως καταβάλῃ ἀποζημιώσεις εἰς τὸ Τουρκικὸν τοιοῦτον. Διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων αὐτῶν ἠναγκάσθη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ καταφύγῃ εἰς δανεισμὸν ἀπὸ ξένας Δυνάμεις. Πράγματι, ἐδανείσθη καὶ ἐξώφλησε τὸ χρέος του πρὸς τὴν Τουρκίαν. Αἱ ξέναι δυνάμεις διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν χρημάτων των, ὑπεχρέωσαν τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον νὰ ἀποδεχθῇ τὸν διεθνῆ οἰκονομικὸν ἔλεγχον. Ὑπεχρεώθη, δηλαδή, ὅπως ὡρισμένα εἴδη, ὅπως τὰ σπίρτα, τὸ ἁλάτι, τὸ φωτιστικὸν πετρέλαιον, τὰ παιγνιόχαρτα, τὸ χαρτόσημον, νὰ ἀναλάβῃ μία ἑταιρία αἱ εἰσπράξεις δὲ ἐκ τούτων μὴ περιέρχωνται εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Προϋπολογισμόν, ἀλλὰ ἀπ’ εὐθείας νὰ δίδωνται εἰς τὰς ξένας Δυνάμεις. Ἡ πρώτη σύμβασις μετὰ τῆς Ἑταιρίας Ἑλληνικῶν Μονοπωλίων ἐγένετο τὸ 1898. Ἔκτοτε, μέχρι τὸ 1940 τὸ ἀντίτιμον εἰσεπράττετο ἀπὸ τὴν Ἑταιρείαν, ἡ ὁποία καὶ κατέβαλε τὸ εἰσπραττόμενον ποσὸν ἀπ’ εὐθείας εἰς τὰς ξένας δυνάμεις πρὸς ἐξόφλησιν τοῦ χρέους. Τὸ 1940, λόγῳ τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς, ἔπαυσαν τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ διατίθενται διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Οἱ ξένοι κατακτηταὶ δὲν ἠδύναντο νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἀπόδοσιν τῶν χρημάτων αὐτῶν εἰς δυνάμεις κατὰ σύμπτωσιν ἀντιπάλους των. Ἐξηκολούθει, ὅμως, νὰ παραμένῃ ἡ αὐτὴ κατάστασις, τῆς μονοπωλήσεως τῶν εἰδῶν, τὰ δὲ χρήματα εἰσεπράττοντο καὶ εἰσήρχοντο εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. Μέχρι τοῦ 1940 ἡ σύμβασις διέγραψεν ὡρισμένον τρόπον ἀμοιβῆς τῆς Ἑταιρίας διὰ τὰς ὑπηρεσίας της. Ἡ ἀμοιβὴ αὐτὴ συνίστατο εἰς ἕνα ὡρισμένον ποσοστὸν ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν εἰδῶν μονοπωλίου. Ἀπὸ τὸ 1940 τὸ καθεστὼς τῆς ἀμοιβῆς τῆς ἑταιρίας διεμορφώθη κατὰ τρόπον, ὥστε ἀντὶ ποσοστοῦ νὰ λαμβάνῃ ἓν ἐφάπαξ. Ἐπηκολούθησαν αἱ ἄλλαι τροποποιήσεις τῆς συμβάσεως καὶ τέλος ἡ τροποποίησις, ἡ ὁποία, ἐγένετο τὸ 1950, δι’ ἧς ἡ ἀμοιβὴ τῆς Ἑταιρίας καθωρίσθη εἰς ἐφ’ ἅπαξ ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς 1.200.000 δραχμάς. Ἤδη, ἡ σύμβασις ἐκείνη λήγει καὶ τίθεται ἐπὶ τάπητος ἂν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀνανέωσις τῆς συμβάσεως. Πρίν, ὅμως, ἐξετάσωμεν τὸ θέμα τῆς ἀνανεώσεως τῆς συμβάσεως, θὰ πρέπει νὰ ἐρευνήσωμεν ὡρισμένα ἄλλα ζητήματα. Ὡς πρῶτον θέμα εὑρίσκω ὅτι εἶναι τὸ θέμα τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ. Εἶναι ἕνας ἀριθμὸς ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ περίπου 800, διὰ τοὺς ὁποίους ἔχει δημιουργηθῆ μία κατάστασις τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίδωμεν. Πρέπει νὰ τακτοποιήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν θὰ εὕρῃ ἀντίρρησιν ἀπὸ καμμίαν πλευράν. Δὲν εἶναι νοητὸν 800 οἰκογένειαι νὰ πεταχθοῦν εἰς τὸν δρόμον. Ἀμφιβολίας τινάς, κύριοι συνάδελφοι, ἐμφανίζει τὸ θέμα ἐὰν πρέπει νὰ διατηρήσωμεν τὴν Ἑταιρίαν καὶ ἂν πρέπει νὰ ἀνανεώσωμεν τὴν σύμβασιν καὶ διὰ πόσον χρονικὸν διάστημα. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ θέσις τῆς Ἑταιρίας καὶ αἱ προσφερόμεναι ὑπ’ αὐτῆς ὑπηρεσίαι δὲν εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ σκεφθῶμεν διὰ μίαν σοβαρὰν ἀνανέωσιν τῆς συμβάσεως καὶ μάλιστα ἐπὶ μίαν 5ετίαν, ὡς ὑποστηρίζουν οἱ ὑπέρμαχοι τῆς Ἑταιρίας, ἐπικαλούμενοι τὸν λόγον ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως ἡ ὁποία ἀπαλλάσσει τὸ Δημόσιον ἀπὸ περιττὰς δαπάνας. Τοῦτο δὲν τὸ εὑρίσκω ὀρθόν, διότι δὲν εἶναι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις. Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ Ἑταιρία, λαμβάνουσα ἕνα πάγιον ποσόν, μεριμνᾷ περὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ ἐλαχίστη εἶναι ἡ διαφορά, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως περιστολῆς τῶν δαπανῶν τοῦ Δημοσίου. Μάλιστα, κατέστη ἐμφανὲς ὅτι ἡ Ἑταιρία ἐν πολλοῖς προσπαθεῖ ὅσον τὸ δυνατὸν τὰ κονδύλια τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐναποθήκευσιν, διαχείρισιν καὶ διακομιδὴν τῶν ἐσόδων τῶν εἰδῶν αὐτῶν τῶν μονοπωλίων, προσπαθεῖ ὅσον τὸ δυνατὸν νὰ τὰ κάμνῃ μεγαλύτερα καὶ εὐτυχῶς, ποὺ ὑπάρχει ἡ τροχοπέδη ἐπιθεωρητῶν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ ὁποία συγκρατεῖ τὴν ὑπερβολικὴν αὐτὴν ἐπιθυμίαν τῆς αὐξήσεως τῶν ἐσόδων. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, βλέπομεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀποδώσωμεν εἰς τὴν Ἑταιρίαν τὴν μορφὴν τῆς ἰδιωτικῆς ἐπιχειρήσεως. Δὲν ἔχει, λοιπόν, Ἑταιρίας τὸ κεφαλαιῶδες ἐκεῖνο πλεονέκτημα, τὸ ὁποῖον ἐπικαλοῦνται οἱ φίλοι της, ὅτι ὡς ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις ἀπαλλάσσει τὸ Δημόσιον ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας δαπάνης. Θὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἡ Ἑταιρία εἰσπράττει παγίως κατ’ ἔτος καὶ τὸ ὁποῖον ὡς εἴπομεν ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τοῦ 1.200.000 δρχ. δὲν λαμβάνεται ὅλον ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας, ἀλλὰ ἓν ποσὸν ἐξ αὐτοῦ ἀνερχόμενον μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 600 χιλ., ἐπιστρέφει καὶ πάλιν εἰς τὸ Δημόσιον, ὡς φόρον τοῦ Δημοσίου. Τοῦτο, δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀληθές. Βεβαίως, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἓν ποσὸν ἐπιστρέφει εἰς τὸ Δημόσιον ὡς φόρον, ὄχι ὅμως, τὸ ποσὸν τῶν 600.000 δρχ. ὡς ὑποστηρίζουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπεραμύνονται τῆς Ἑταιρίας. Πράγματι, ἡ Ἑταιρία πληρώνει φόρον 600 χιλ. δραχμῶν εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ ὁ φόρος αὐτὸς δὲν εἶναι διὰ τὸ 1.200.000 ποὺ λαμβάνει ὡς ἀμοιβὴν τὸ Δημόσιον διὰ τὰς παρεχομένας ὑπηρεσίας, ἀλλὰ εἶναι φόρος ἀναφερόμενος εἰς ὁλόκληρα τὰ ἔσοδα τῆς Ἑταιρίας, ἀνερχόμενος περίπου εἰς 3.500.000 δρχ. Ἐπίσης, θὰ ὑποστηριχθῇ ὑπὸ τῶν φίλων τῆς Ἑταιρίας, ὅτι ἐπιδεικνύει ἡ Ἑταιρία κατὰ τὴν διαχείρισιν τῆς ἐργασίας ποὺ τῆς ἀνετέθη μίαν σύνεσιν καὶ ἕνεκα τῆς συνέσεως ταύτης, τὸ κόστος τῶν εἰδῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Μονοπωλίου εἶναι μικρόν. Θὰ ἐπικαλεσθῶ δὲ τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἐνῷ ἡ τιμὴ τοῦ ἅλατος τὴν ὁποίαν πραγματοποιεῖ ἡ Ἑταιρία εἶναι ἕνα Αʹ ποσόν, τὸ ὁποῖον διατίθεται ὑπὸ τῶν ἐμπόρων εἰς περιοχὰς ἔνθα ἡ Ἑταιρία δὲν ἔχει δρᾶσιν, διότι ἡ δρᾶσις εἶναι περιωρισμένη ἰδίως εἰς τὰς Νέας Χώρας, ἐκεῖνο τὸ ποσὸν τῆς τιμῆς, εἶναι κατὰ 3–4 δεκάρες μεγαλύτερον τῆς τιμῆς τῆς Ἑταιρίας. Τοῦτο ὅμως, κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξηγήσω δὲν εἶναι ἀπόρροια τῆς συνέσεως, ἀλλὰ εἶναι ἀπόρροια τοῦ κόστους τῆς μεταφορᾶς, διότι ἡ τιμὴ τοῦ ἅλατος βγαίνει, ὡς πρὸς τὴν Ἑταιρίαν, μὲ βάσιν τὸν μέσον ὅρον τῶν δαπανῶν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, μέχρι καὶ τὴν τελευταίαν περιοχὴν ποὺ ἔχει τὴν ἐπιρροὴν της ἡ Ἑταιρία. Εἶναι δὲ γεγονός, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς μεταφορᾶς ἰδίᾳ διὰ τὰς πλησιέστερον πρὸς τὴν Ἀθήνα περιοχάς, ποὺ εἶναι καὶ ἡ μεγαλυτέρα κατανάλωσις, ὁ μέσος ὅρος τῆς ἀποστάσεως μεταφορᾶς αὐτῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 250 χιλιομ., διότι ἔχομεν καὶ τὰς πλησίον πρὸς τοὺς τόπους περιοχάς, ἔχομεν καὶ τὰς ἀπομεμακρυσμένας τοιαύτας, ὁπότε λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ μέση τιμὴ τῆς εἰσαγωγῆς. Ἡ δὲ μέση τιμή, εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ τὴν τοποθετήσωμεν εἰς τὴν ἀπόστασιν τῶν 250 χιλιομέτρων, ἐνῷ, οἱ ἔμποροι, οἱ ὁποῖοι διαθέτουν τὸ ἅλας εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχάς, θὰ πρέπει νὰ πληρώνουν μεταφορικὰ διὰ 600 ἢ 700 χιλιόμετρα. Ἐάν, λοιπόν, ἡ Ἑταιρία πραγματοποιῇ μίαν μικροτέραν τιμὴν κατὰ 3–4 δεκάρες, τοῦτο, ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Ἑταιρία δὲν εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κάμνῃ μεταφορὰν ἐπὶ 600 ἢ 700 χιλιομέτρων ὅπως εἶναι ὁ ἔμπορος, εἶναι ὅμως, ὑποχρεωμένη, νὰ κάμνῃ μεταφορὰν κατὰ μέσον ὅρον 250 χιλιομέτρων. Ἐκεῖθεν, λοιπόν, ἐξηγεῖται ἡ διαφορὰ αὐτῆς τῆς τιμῆς καὶ εὔλογον εἶναι, ὅτι ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ διαχείρισις ξεφεύγει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῆς Ἑταιρίας, πάλιν ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος δὲν θὰ γίνῃ μεγαλυτέρα, διότι καὶ τὸ ἐμπόριον ἔχει τὰ προσόντα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡ Ἑταιρία θέλει νὰ κρατῇ καὶ νὰ διεκδικῇ διὰ τὸν ἑαυτόν της. Ἡ Ἑταιρία αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἰδιόμορφος πρὸς ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων καταστάσεων. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι λείψῃ ἡ Ἑταιρία αὐτὴ ἀπὸ τὴν μέσην καὶ δημιουργηθῇ μία ἄλλη ἰδιόμορφος κατάστασις, ἡ ὁποία νὰ κρατῇ ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς ὑπηρεσίας, τότε θὰ ἔχωμεν τὴν ὠφέλειαν ὅτι θὰ γίνεται ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ ζητήματος, ὡς ἐγένετο μέχρι σήμερον, καὶ ἐπὶ πλέον, θέτοντες ἐκποδὼν τὴν Ἑταιρίαν θὰ ἀπαλλαγῶμεν τοῦ ποσοῦ τῶν 1.200.000 δραχμῶν, τὰ ὁποῖα κατ’ ἔτος πληρώνομεν εἰς τὴν Ἑταιρίαν. Ἀφοῦ εἶναι ἀπολύτως βέβαιον, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν καμμίαν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως, ἐὰν τὸ πρᾶγμα συνεχίζεται καὶ ἐὰν ἡ Ἑταιρία δὲν ὑποστῇ καμμίαν ζημίαν, διὰ τίνα λόγον νὰ διατηρήσωμεν τὴν Ἑταιρίαν καὶ νὰ τῆς παρέχωμεν τὸ ποσὸν τοῦ 1.200.000 δραχμῶν, τὸ ὁποῖον μετατρέπεται εἰς 5–6 χιλ. λίρας ἐτησίως;

§26Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Διὰ τὸν λόγον, ὅτι τὸ πετρέλαιον ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ Ἑταιρεία αὐτή, θὰ ἐπωλεῖτο ἀκριβότερον.

§27Θ. ΜΠΑΛΛΑΣ. Ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς εἶναι 3–4 δεκάρες κατ’ ὀκᾶν. Αὐτό, δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς συνετῆς διαχειρίσεως τῆς Ἑταιρίας, εἶναι ἀποτέλεσμα τοῦ γεγονότος, ὅτι οἱ ἔμποροι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ μεταφέρουν τὸ πετρέλαιον εἰς μακρυτέρας ἀποστάσεις, ἀπὸ ὅ,τι τὸ μεταφέρει ἡ Ἑταιρία. Ἐὰν ὑποχρεωθῇ νὰ μεταφέρῃ τὸ πετρέλαιον ἡ Ἑταιρία, τότε ἡ τιμή του δὲν θὰ εἶναι διάφορος εἰς τὸ ἐμπόριον.

§28Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Διότι ἐὰν ἀπομακρυνθῇ ἡ Ἑταιρεία θὰ πληρώνῃ τὸ κοινὸν ἀκριβότερα τὸ πετρέλαιον, ὅπως συμβαίνει σήμερον.

§29Θ. ΜΠΑΛΛΑΣ. Αὐτὸ γίνεται διότι οἱ ἔμποροι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ μεταφέρουν τὸ πετρέλαιον εἰς ἀπομεμακρυσμένας ἀποστάσεις, ἐὰν καὶ ἡ Ἑταιρεία μεταφέρῃ τὸ πετρέλαιον εἰς ἀπομεμακρυσμένα μέρη θὰ τὸ πωλῇ ἀκριβότερα.

§30Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, τοῦ ψύχους, κύριοι συνάδελφοι, παρετηρήθη λόγω τῆς ἐλλείψεως πετρελαίου τὸ ἀπαράδεκτον φαινόμενον νὰ πωλῆται τοῦτο εἰς διπλασίαν τιμὴν ἐκείνης ποὺ τὸ προσφέρει ἡ Ἑταιρία. Δὲν νομίζετε, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ κἄποιο μέτρον δι’ αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, ὥστε πάντοτε νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἀπαιτούμενον πετρέλαιον καὶ ἄλλα μονοπωλιακὰ εἴδη διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως;

§31Θ. ΜΠΑΛΛΑΣ. Ἐξ αἰτίας τῶν ἐξωτερικῶν τούτων περιστατικῶν, κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ θεσμοθετήσωμεν γενικὰς ἀρχάς. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ υἱοθετήσωμεν τὰς προτάσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Βεβαίως θὰ ἀπαιτηθῇ εἷς χρόνος διὰ τὴν παρασκευὴν τῆς διαδόχου καταστάσεως. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρὸς τοῦτο ἀρκοῦν τὰ δύο ἔτη, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις προτείνει. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατηρῶμεν τὴν Ἑταιρίαν περισσότερον, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἡ διαμεσολάβησίς της εἶναι περιττὴ καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ παίρνει ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου τὰ λεπτά. Προτείνω λοιπόν, νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ὡς τὸ κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§32Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπληροφορήθην ὅτι ἐκ μέρους τοῦ κ. συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ὑπεβλήθη διαμαρτυρία διὰ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας ἐπεξεργασίας καπνοῦ». Λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων δὲν γνωρίζει, φαίνεται, ὅτι ἡ περιπέτεια τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταθέσει πρὸ ἔτους καὶ ἐπανειλημμένως τὸ ἔχει ἐπισπεύσει, ὅπως γνωρίζει τὸ Προεδρεῖον, ὀφείλεται εἰς τὴν εὔλογον ἴσως προσπάθειαν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μηδὲ τοῦ κ. Νικολαΐδη ἐξαιρουμένου, νὰ τὸ βελτιώσωμεν. Προσεπαθήσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν. Μετέβην δὶς εἰς τὴν Καβάλαν καὶ συγκεντρώσαμεν νέα στοιχεῖα. Ἡ προσπάθειά μας ἦτο νὰ συγκεντρώσωμεν στοιχεῖα καὶ νὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τὸ Ι.Κ.Α., ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καλύτερον. Οὐδεμία, λοιπόν, ὑπάρχει πρόθεσις κωλυσιεργίας καὶ πρὸ πάντων ἐκ μέρους μου, ὁ ὁποῖος εἶμαι πάντα εἰς τὴν αἴθουσαν. Εἰδικῶς ἀπόψε ἐγνώριζον, ὅτι ὑπάρχει τὸ νομοσχέδιον τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν, διὰ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει προθεσμία καὶ τοῦ ὁποίου ἡ συζήτησις εἶχεν ἀρχίσει.

§33Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔκαμεν ἁπλῶς τὴν παρατήρησιν διὰ τὴν ἀπουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Διὰ τοῦτο καὶ μόνον ὁ κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔκαμε τὴν παρατήρησιν. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἴπατε, καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου, αὐτὸ εἶναι ἀληθές. Ἀλλὰ οὐδέποτε ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτησε οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπὶ 14 μῆνας ἀπὸ τῆς καταθέσεως. Συνεπῶς δὲν δύνασθε νὰ ἐπιστρέψητε αὐτὴν τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ἔναντι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅταν σεῖς ἐπανειλημμένως ἐφέρατε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ πάλιν εἰς τὴν Βουλὴν δὶς καὶ τρὶς καὶ σήμερον ἀπουσιάζατε καθ’ ἣν στιγμὴν περιμένομεν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον πρὸ τῶν ἑορτῶν. Διατὶ παραπονεῖσθε, κύριε Ὑπουργέ;

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζετε, ὅτι εἶχεν ἀρχίσει ἡ συζήτησις τοῦ ἄλλου νομοσχεδίου.

§35Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ὑπάρχει μία εὐθύνη, ἡ ὁποία εἶναι ἀναμφισβήτητος, διὰ τὴν ἀναβολὴν τοῦ νομοσχεδίου.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οὐδεμία εὐθύνη μὲ βαρύνει. Διότι γνωρίζετε σεῖς εἰδικῶς, κύριε Νικολαΐδη, ὅτι καὶ μίαν φορὰν ἀνέβαλον τὴν συζήτησίν του, διότι σεῖς τὸ ἐζητήσατε, ἐπειδὴ ἀπουσιάζατε.

§37Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Μίαν φορὰν πέρυσι. Μὴ θέλετε νὰ δημιουργήσετε ἀδίκους ἐντυπώσεις. Διότι ἐγὼ ἐζήτησα εἰς μίαν συνεδρίασιν νὰ ἀναβληθῇ. Σεῖς ἐπὶ 14 μῆνας τὸ ἀναβάλλετε. Εἶναι δικαιολογία αὐτή;

§38Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἐγγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν οὐδόλως ἀπουσίαζον τοῦ Σώματος. Ἐπιμένω ὅτι αἱ εὐθῦναι τῆς καθυστερήσεως βαρύνουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ δὴ τὸ Κόμμα τῆς ΕΔΑ.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς, ἔχει τὸν λόγον, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας.

§40Κ. ΜΑΡΗΣ. Δὲν θὰ ἀνέλθω, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ἐξακολουθήσω τὴν χθὲς διακοπεῖσαν εἰσήγησίν μου καὶ νὰ προτείνω τὴν ἀπόρριψιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἵνα μὴ φανῶ βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως, δοθέντος ὅτι καὶ ὁ κ. εἰσηγητὴς ἐκ τῆς πλειοψηφίας ἐπρότεινε περίπου τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Παρακαλῶ μόνον τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὰς τρεῖς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ἐπιτροπή. Ἰδιαιτέρως ἐπισημαίνω τὴν ἀνάγκην νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, τὴν τροπολογίαν, τὴν ἀφορῶσαν τὴν δυνατότητα ἱδρύσεως νέων ἀποθηκῶν, ἀναλόγως, τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν. Ἐπίσης, τὸν παρακαλῶ, νὰ δεχθῇ καὶ τὴν τροπολογίαν, τὴν ἀφορῶσαν τὸ προσωπικόν, διὰ τῆς ὁποίας τροπολογίας δὲν παρέχονται εἰς τοῦτο καὶ τόσον σπουδαῖα δικαιώματα, ἀλλ’ ἁπλῶς ἐξασφαλίζεται εἰς αὐτοὺς τὸ συναίσθημα τῆς ἀσφαλείας, ὅτι δὲν θὰ εὑρεθοῦν ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου εἰς τὸν δρόμον.

§41Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν, σχετικῶς μὲ τὰς προταθείσας ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν τροπολογίας. Ἡ Κυβέρνησις, μετὰ μακρὰν μελέτην τοῦ θέματος, κατέληξεν εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς εἰσηγήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, διὰ τὴν διετῆ παράτασιν τῆς συμβάσεως τῆς Ἑταιρίας Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων. Δὲν δύναμαι, συνεπῶς, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, νὰ δεχθῶ διάταξιν, ἀνατρέπουσαν τὴν τεθεῖσαν παράτασιν τῆς διετίας. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ προσωπικόν, οὐδεὶς λόγος συντρέχει τοῦτο νὰ ἀνησυχῇ καὶ νὰ καταφεύγῃ εἰς τοὺς κ. κ. βουλευτάς, διὰ νὰ εὕρῃ, δι’ εἰδικῆς διατάξεως, τῆς προστεθείσης εἰς τὴν ἔκθεσιν, προστασίαν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδέποτε θὰ ἀγνοήσῃ τὰ πραγματικὰ καὶ νόμιμα συμφέροντα τῶν ὑπαλλήλων. Συνεπῶς, καὶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν δὲν τὴν ἀποδέχομαι, διότι ἁπλούστατα δὲν ὑπάρχει λόγος ἀνησυχίας τινός. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν τροπολογίαν, τὴν ἀφορῶσαν τὴν δυνατότητα ἱδρύσεως νέων ἀποθηκῶν, τὴν δέχομαι, τροποποιημένην, ὅμως, ὡς ἑξῆς: «Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δύναται νὰ συνιστῶνται εἰδικαὶ ἀποθῆκαι διαχειρίσεως εἰδῶν μονοπωλίου, ἐκτιμωμένων ἑκάστοτε τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως καὶ μέχρι 15 κατ’ ἀνώτατον ὅριον. Ἐπίσης δύνανται νὰ καταργοῦνται τοιαῦται».

§42Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ὑπάρξῃ σαφέστερος, ὅσον ἀφορᾶ τὸ προσωπικόν. Ἤθελον, δηλαδή, νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱαδήποτε τύχη καὶ ἂν ἐπιφυλάσσεται εἰς τὴν Ἑταιρίαν, τὸ προσωπικὸν θὰ παραμείνῃ εἰς τὴν θέσιν του, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ ἡ διακίνησις τῶν εἰδῶν τούτων.

§43Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἀγνοήσῃ τὴν θέσιν καὶ τὰ νόμιμα δικαιώματα τοῦ προσωπικοῦ.

§44Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ προσωπικόν, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει λόγους νὰ ἀνησυχῇ, διότι εἰς ὁμοίας περιπτώσεις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ἐπεδείχθη μεγάλη ἀστοργία πρὸς τοὺς ἐργαζομένους. Περαιτέρω, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἱδρυθοῦν νέαι ἀποθῆκαι, νὰ προτιμηθοῦν ὡς διευθυνταὶ αὐτῶν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτουν προηγουμένως καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν λόγῳ καταργήσεως θέσεως.

§45Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κύριε Ζάκκα, τοιαύτας περιπτώσεις.

§46Α. ΖΑΚΚΑΣ. Εἶναι ὡρισμένοι, ποὺ ὑπηρετοῦν ὡς προϊστάμενοι ὑποκαταστημάτων καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἱδρύσητε νέα ὑποκαταστήματα, ὀρθὸν εἶναι νὰ τοὺς καλέσητε καὶ νὰ τοὺς δώσητε τὴν θέσιν των.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§48Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἑταιρία Μονοπωλίων, διαχειρισθεῖσα τὰς ὑπεγγύους προσόδους πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου χρέους, κατὰ τὸ μακρὸν χρονικὸν διάστημα, ἤσκησε τὸ ἔργον τοῦτο κατὰ τρόπον ὠφέλιμον διὰ τὰ κρατικὰ συμφέροντα. Ἡ Ἑταιρία τῶν Μονοπωλίων ἐπηνδρωμένη μὲ εἰδικευμένον προσωπικὸν καὶ μὲ μίαν ἀρτίαν ὀργάνωσιν προσφέρει τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη εἰς τὰς εὐθηνοτέρας τιμὰς ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ἄκρου τῆς χώρας μέχρι τοῦ ἀνωτέρου ὁρίου τῆς Ἐπικρατείας τὰ προσφέρει εἰς τὴν αὐτὴν τιμήν, ἐνῷ τὸ πετρέλαιον εἰς τὰς Νέας Χώρας, ὅπου τοῦτο ἀνήκει εἰς τὸ ἐμπόριον, προσφέρεται εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου μὲ διάφορον τιμήν, μεγαλυτέραν ἐκείνης εἰς ἣν πωλεῖται εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἀστικὰ κέντρα τῶν Νέων Χωρῶν. Προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν παραδοχὴν δύο τροπολογιῶν. Ἡ πρώτη τούτων συνίσταται εἰς τὴν ἐπαύξησιν τῆς προθεσμίας τῆς διαχειρίσεως τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας ἀπὸ δύο χρόνια εἰς πέντε, ἡ δὲ δευτέρα νὰ ἐπαυξηθοῦν αἱ ἀποθῆκαι κατὰ 15 ἀκόμη πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ, ἔχει ἴσως δίκαιον, διότι σκέπτεται, ἐφ’ ὅσον παρατείνεται ἡ ζωὴ τῆς Ἑταιρίας, τίνα λόγον ἔχουν τὰ προτεινόμενα μέτρα ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ· ὁ συλλογισμὸς οὗτος θὰ εὐσταθήσῃ, ἐὰν ἡ παράτασις τῆς ζωῆς τῆς Ἑταιρίας ὁρισθῇ, τοὐλάχιστον εἰς 5 ἔτη, ἐνῷ τὰ 2 ἔτη εἶναι ἀνεπαρκῆ. Εἶπεν ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι τὸ ἐμπόριον προσφέρει τὸ πετρέλαιον κατὰ 30, 40 ἢ 50 λεπτὰ ἀκριβότερον ἀπὸ τὰς τιμὰς τῆς Ἑταιρίας, διότι τὸ μεταφέρει εἰς 600 μίλλια καὶ βαρύνεται μὲ ὑπέρογκα ἔξοδα μεταφορᾶς. Φαίνεται ὅτι ὁ κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ὑπέστη σύγχυσιν, δὲν ἐξετάζεται διατὶ τὸ πωλεῖ ἀκριβότερα, ἀλλὰ τὸ θετικὸν ἀποτέλεσμα, ὅτι τὸ πωλεῖ ἀκριβότερα καὶ βαρύνεται ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου μὲ μεγαλυτέρας τιμάς. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἐπαναλαμβάνω τὴν παράκλησίν μου νὰ ἐπαυξηθῇ ὁ χρόνος εἰς 5 ἔτη.

§49Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, κύριε συνάδελφε, ἀφῆκεν ἐλεύθερον τὸν Ὑπουργὸν καὶ ἐγὼ τὸ περιώρισα.

§50Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πληθυσμῶν τῆς ὑπαίθρου.

§51Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ τροπολογία τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Τὴν ἀποδέχομαι, μὲ τὴν σκοπιμότητα τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ὀρεινῶν ἐκείνων κυρίως περιοχῶν, αἵτινες πραγματικῶς ἔχουν ἀνάγκην.

§52Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ἀπὸ τοῦδε νὰ δώσητε μείζονα σημασίαν διὰ τὰς καταργηθείσας ἀποθήκας, ποὺ ἐξυπηρετοῦσαν τὸν πληθυσμὸν καὶ ὁπωσδήποτε νὰ διασφαλίσητε διὰ 15 καὶ τὰ δύο χρόνια νὰ γίνουν πέντε.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§54Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπόψε θὰ συμβῇ κἄτι ποὺ θὰ σᾶς φανῇ ἴσως περίεργον. Θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἐπὶ τοῦ θέματος ὁ ἀξιότιμος κ. εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας καὶ θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας καὶ τὸν προλαλήσαντα κ. συνάδελφον. Ὅπως σᾶς ἀνέφερεν καὶ ὁ κ. Μπάλλας, μετὰ τὸ 1897 ἡ Χώρα εὑρέθη, ἀτυχῶς, εἰς τὴν ἀνάγκην, προκειμένου νὰ ἐξασφαλίσῃ δάνειον ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ συστήσῃ τὴν Ἑταιρίαν Ὑπεγγύων Προσόδων διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν ἐκ τῆς ὁποίας θὰ ἐξυπηρετεῖτο καὶ τὸ Δημόσιον χρέος. Σήμερον δὲν ὑφίσταται πλέον τοιαύτη ἀνάγκη, ἄλλωστε οὔτε εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ αἰῶνος, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προανέφερον, θὰ ἐσκέπτετο ποτὲ τὸ Κράτος τὴν ἀνάθεσιν εἰς μίαν ἰδιωτικὴν ἑταιρείαν τῆς εἰσπράξεως Δημοσίου ἐσόδου. Συνεπῶς παρέλκει εἰς τὴν ἐποχήν μας νὰ συζητοῦμεν διὰ τὴν διατήρησιν τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος τῆς ἰδιωτικῆς ἑταιρίας. Ἡ διατήρησις τῆς Ἑταιρίας ὁμοιάζει μὲ τὴν ἀνάθεσιν τῆς εἰσπράξεως τῶν δασμῶν ἢ ἄλλων ἐσόδων τοῦ Δημοσίου εἰς ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Εἶναι ἐξ ἄλλου χαρακτηριστικόν, ὅτι καὶ εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξαν διχογνωμίαι, εἰς αὐτὰς δὲ ὀφείλεται τὸ γεγονός, ὅτι συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως. Ὡς ἐπιχείρημα τῆς διατηρήσεως τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος, προεβλήθη, ὅτι τὸ Δημόσιον δὲν θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ διαχειρισθῇ τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ Δημοσία Ἐπιχείρησις Ἠλεκτρισμοῦ, ὅταν συζητῆται ἐὰν πρέπει τὸ Δημόσιον νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν Διϋλιστηρίων Πετρελαίου, ὅταν ἱδρύωνται Κρατικαὶ Τράπεζαι καὶ ἐν γένει ἐπεκτείνεται ἡ Κρατικὴ ἐπιχειρηματικὴ δραστηριότης, ἐπιτρέπεται νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἀνίκανον νὰ ἀναλάβῃ τὴν διακίνησιν τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν; Δὲν εὐσταθεῖ ἐπίσης ὅτι τὸ κόστος τῆς διαχειρίσεως ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας εἶναι χαμηλόν, ἀνερχόμενον εἰς 7%. Τὰ ἔσοδα ἐκ τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν ἀνέρχονται εἰς 450.000.000 δραχ. ἐτησίως. Τὸ κόστος διακινήσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν, ἀνέρχεται εἰς 36.000.000 ἐπὶ τῶν 450.000.000, ἤτοι 7%. Εἰς τὰ 450.000.000 περιλαμβάνονται καὶ οἱ φόροι, διότι τὸ κόστος τῶν διαχειριζομένων ὑπὸ τοῦ Μονοπωλίου εἰδῶν δὲν ὑπερβαίνει τὰ 120.000.000 δραχμάς. Ἑπομένως τὸ 7% γίνεται 36%, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπολογίζεται ἡ ἐπιβάρυνσις καὶ ἐπὶ τοῦ φόρου. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, δὲν γνωρίζω ἐὰν θεωροῦν οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὸ Δημόσιον ἀνίκανον νὰ διαχειρίζεται ὑπὸ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη. Θὰ ἀποφύγω ἐπίσης νὰ συζητήσω ἐὰν ἐν γένει εἶναι καὶ σκόπιμος ἡ διατήρησις τοῦ ὑφισταμένου Μονοπωλίου, διότι ἀποτελεῖ τὴν ἐπαχθεστέραν ἔμμεσον φορολογίαν διὰ τὰς ἀπορωτέρας τάξεις, διὰ τὰ πυρεῖα 800% καὶ πλέον, τὸ πετρέλαιον 150%, τὸ ἅλας 1200% κ.ο.κ. Εἰς τὴν Ἑταιρίαν τέλος, αὐτήν, τῶν Μονοπωλίων ἔχει ἀνατεθῆ μόνον ἡ διάθεσις καὶ ἡ πώλησις τῶν εἰδῶν ἐνῷ τὸ δυσκολώτερον ἔργον τῆς παραγωγῆς διὰ τὸ ἅλας ἢ τῆς προμηθείας διενεργεῖται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. Κύριοι συνάδελφοι, καταλήγων, θὰ ἤθελον νὰ προτείνω τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, χωρὶς νὰ δίδῃ προσωρινὴν παράτασιν.

§55Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Τζαννετάκη, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπητε τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται ἡ Ἑταιρία αὐτὴ εἶναι εἴδη μόνον προερχόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἢ εἶναι καὶ εἴδη τοῦ ἐσωτερικοῦ;

§56Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται ἡ Ἑταιρία αὐτή, εἶναι ὅλα σχεδὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πλὴν τοῦ ἅλατος, τῶν παιγνιοχάρτων κ.λ.π.

§57Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπόν, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νὰ εἰσαχθῇ δασμός;

§58Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Βεβαίως θὰ ἠδύνατο νὰ εἰσαχθῇ δασμὸς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἀλλὰ θὰ ἦτο σκοπιμώτερον νὰ ἀνατεθῇ ἡ διαχείρισις εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα.

§59Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε, κύριε Τζαννετάκη, σεῖς ὑποστηρίζετε ὅτι πρέπει νὰ εἰσαχθῇ δασμός; Δὲν νομίζω ὅτι μὲ τοὺς δασμοὺς γίνεται τίποτε.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§61Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, εἶναι ἐὰν θὰ πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἡ ὑφισταμένη μέχρι σήμερον κατάστασις, δηλαδὴ ἐὰν δύναται ἡ διαχείρισις τῶν ὑπεγγύων προσόδων, νὰ διατηρηθῇ εἰς χεῖρας τῆς ἤδη μέχρι σήμερον διαχειριζομένης αὐτὰς Ἑταιρίας ἐπὶ διετίαν ἀκόμη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τῆς ἀδρανείας, ἐσυνεχίσθη ἡ διατήρησις τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρίας καὶ ἐθεωρήθη ἐπιτετραμμένον ὅπως τῆς δοθῶσι διάφοροι παρατάσεις. Αἱ παρατάσεις αἱ ὁποῖαι τῆς ἐδόθησαν εἶχον πάντοτε τὸν τύπον τῆς προσωρινότητος. Ἀλλὰ ἔπρεπε αὗται κἄποτε νὰ τερματισθοῦν. Ἡ τελευταία παράτασις λήγει σήμερον. Καὶ σήμερον ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ μᾶς ζητεῖ ὅπως τὸν βίον τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρίας τὸν διατηρήσωμεν ἐπὶ διετίαν εἰσέτι. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν προθεσμίαν αὐτὴν διὰ νὰ προπαρασκευάσῃ τὴν διάδοχον κατάστασιν διότι ὀφείλει νὰ ἐξεύρῃ ἄλλον τρόπον διαχειρίσεως τῶν εἰδῶν αὐτῶν. Βεβαίως, ἡ μέχρι σήμερον ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας διαχείρισις, ὑπῆρξεν ἀρίστη. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ τερματισθῇ ὁριστικῶς μὲ τὴν λῆξιν τῆς διετίας. Τὸ ὅτι μία ἑταιρία διεχειρίσθη μέχρι σήμερον καλῶς τὰ εἴδη αὐτά, δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἐπ’ ἄπειρον, θυμίζει μίαν περίοδον οἰκονομικῆς δουλείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀκραίων περιφερειῶν, νομίζω ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐνίσχυσίν των. Κατ’ ἐμέ, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει ἡ διαχείρισις τῶν εἰδῶν αὐτῶν, νὰ δοθῇ εἰς τὸ ἐμπόριον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει κατὰ φυσικὸν δικαίωμα. Παραδέχομαι βεβαίως ὅτι ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν εἰδῶν αὐτῶν ἡ Ἑταιρία ὑπέστη ζημίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλως νὰ γίνῃ. Ὡρισμένοι ἐκπρόσωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἔθεσαν καὶ τὸ ζήτημα τοῦ ὑφισταμένου προσωπικοῦ εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρίαν. Ἄν, δηλαδή, πρέπει νὰ διατηρηθῇ ἢ ὄχι. Νομίζω κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι πολὺ πρόωρον νὰ συζητήσωμεν διὰ τὸ θέμα αὐτό. Τὰ προσήκοντα μέτρα προνοίας ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τοῦ ὁποίου αἱ ἀντιλήψεις ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων εἶναι γνωσταί. Κατερχόμενος τοῦ βήματος, κύριοι βουλευταί, προτείνω ὅπως τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ψηφισθῇ καὶ δοθῇ ἡ παράτασις τῆς μιᾶς διετίας. Μετὰ τὴν λῆξιν, ὅμως, τῆς διετίας, αὐτῆς, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ὅπως τὰ εἴδη τοῦ Μονοπωλίου, δοθῶσιν εἰς τὸ ἐμπόριον, τὸ δὲ χαρτόσημον νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Κράτους. Δὲν νομίζω, μολονότι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐκπρόσωπος πολὺ ἀπομεμακρυσμένης περιοχῆς τῆς Βορείου Ἑλλάδος ὅτι ἡ ἐλαχίστη διαφορὰ τιμῆς ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προκύψῃ δι’ ὡρισμένα εἴδη ἐκ τοῦ μονοπωλίου, διότι τὰ ἄλλα δὲν ἐνδιαφέρουν τὰς περιοχὰς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ δικαιολογητικὸν λόγον διαιωνίσεως μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν, ἔστω καὶ ἂν ἡ διαχείρισις αὐτῶν τῶν εἰδῶν ὑπῆρξε πράγματι ἠθικὴ καὶ ἔντιμος. Διότι δὲν ἔχω λόγους ν’ ἀρνηθῶ ὅτι ἐν τῇ διαχειρίσει τῶν εἰδῶν αὐτῶν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἡ Ἑταιρεία ἐζημίωσε καὶ ἀπώλεσε σχεδὸν ὁλόκληρον τὴν περιουσίαν της. Πράγματι ὅταν συνεστήθη ἡ ἑταιρεία αὐτὴ εἶχε 200 ἑκατομμύρια κεφάλαια, ἐνῷ σήμερον τὰ κεφάλαιά της δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσουν τὰ 10.000.000 δραχμῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ἀλλά, ἀνεξαρτήτως τούτου, ἐπιβάλλεται διὰ λόγους δημοσίου συμφέροντος ἡ ὁριστικὴ ρύθμισις τῆς διαχειρίσεως τῶν εἰδῶν μονοπωλίου ἐντὸς τῆς διετίας, δι’ ἣν θὰ δοθῇ διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ παρόντος σχεδίου Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἡ τελευταία παράτασις. Ὡρισμένοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὀρθῶς ἔθεσαν καὶ ζήτημα τῆς ὀφειλομένης μερίμνης διὰ τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἤδη ἐπὶ δεκαετηρίδας προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του διὰ τὴν διαχείρισιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν καὶ δὴ διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου, διὰ τὴν διακίνησιν τῶν ἐσόδων αὐτῶν εἰς ὅλας τὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Τὸ αἴσθημα συμπαθείας ἀπὸ τὸ ὁποῖον κινοῦνται οἱ ἐν λόγῳ συνάδελφοι, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι αἴσθημα τὸ ὁποῖον κατέχει ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει εἶναι δυνατόν, ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ δημοσίου συμφέροντος νὰ γίνεται εἰς βάρος μιᾶς τάξεως ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δεκαετηρίδας, προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των καὶ εἰς τὸ κοινὸν καὶ εἰς τὴν ἑταιρείαν καὶ εἰς τὸ Κράτος. Πιστεύω ὅμως ὅτι τὰ προσήκοντα μέτρα προνοίας ὑπὲρ τῆς τύχης τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐχρησιμοποιήθησαν μέχρι σήμερον εἰς τὴν ἑταιρείαν διαχειρίσεως τῶν ὑπεγγύων προσόδων, θὰ τὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ δὴ ὁ Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κύριος Ἀλιπράντης, ὁ ὁποῖος με τόσην μεγάλην προσοχὴν καὶ τόσον μεγάλην στοργὴν πρὸς τοὺς ἐργαζομένους χειρίζεται ὅλα τὰ μέχρι τοῦδε προκύψαντα ζητήματά των. Φρονῶ λοιπὸν ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ μία παράτασις μιᾶς διετίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ θεωρηθῇ πλέον ἢ ἐπαρκὴς διὰ τὴν κατὰ τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα δημιουργίαν τῆς διαδόχου καταστάσεως, ἡ ὁποία κατ’ ἐμὲ θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: Τὰ μὲν μονοπωλιακὰ εἴδη νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἐμπόρους, τοὺς φυσικοὺς διαχειριστὰς τῶν εἰδῶν αὐτῶν, τὰ δὲ ἔσοδα ἐκ τοῦ χαρτοσήμου νὰ τὰ ἀναλάβῃ τὸ Δημόσιον. Ὅπως διαχειρίζεται ὅλας τὰς προσόδους διὰ τῶν κρατικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸ ἴδιον πρέπει νὰ γίνῃ καὶ διὰ τὸ χαρτόσημον.

§62Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν δὲν δέχεται τὰς δύο πρώτας καὶ δέχεται τὴν τρίτην καὶ ταύτην μάλιστα τροποποιημένην. Αἱ δύο πρῶται τροπολογίαι τὰς ὁποίας δὲν ἐδέχθη ὁ κύριος Ὑπουργός, εἶναι ἀφ’ ἑνὸς ἡ παράτασις τῆς ζωῆς τῆς ἑταιρείας αὐτῆς ἀπὸ 2ετίας εἰς πενταετίαν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἐξασφάλισις τῆς τύχης τῶν ὑπαλλήλων. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὑπάρχει κἄποια ἀντίφασις μεταξὺ τῶν δύο τούτων τροπολογιῶν. Διότι ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ παράτασις εἶναι περιττὴ πρὸς τὸ παρὸν ἡ προστασία τῶν ὑπαλλήλων τῆς ἑταιρείας. Ἡ δευτέρα τροπολογία ὑπεβλήθη ὅλως ἐπικουρικῶς διότι ἐκ τῆς προόδου τῆς συζητήσεως διεπιστώθη ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ παράτασις ἀπὸ 2ετίαν εἰς πενταετίαν. Ἐφ’ ὅσον ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν δέχεται τὴν τροπολογίαν διὰ τὴν παράτασιν τῆς ἑταιρείας, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν ἄλλην τροπολογίαν ἡ ὁποία λαμβάνει μέριμναν διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Ἐφ’ ὅσον λήγει τὸ προνόμιον τῆς ἑταιρείας καὶ δὲν λαμβάνεται μέριμνα, δὲν θὰ ἔχῃ κανεὶς τὸ μυαλό του νὰ κάμῃ καλῶς τὴν δουλειά του καὶ θὰ φροντίζει ἀπὸ τώρα νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸ μέλλον του. Ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας ἐπιβάλλεται καὶ ἀπὸ λόγους ψυχολογικούς. Παρ’ ὅλον ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς πιστεύει εἰς τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ ποτὲ Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος θὰ ἀδιαφορήσῃ διὰ τὸ μέλλον τῶν ὑπαλλήλων, νομίζω ὅτι ἐὰν ἀπὸ τοῦδε τεθῇ διάταξις περὶ προστασίας τῶν ὑπαλλήλων, ὅτι θὰ εἶναι μία διάταξις ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ μεγάλον ἀντίκτυπον ὅσον ἀφορᾷ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν τῆς ἑταιρείας καὶ τὴν εἴσπραξιν τοῦ ἐσόδου. Ἄλλωστε ὁ τρόπος ποὺ διετύπωσε ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὴν τροπολογίαν εἶναι τόσον ἀόριστος, ὥστε νὰ εἶναι μία ὑπόσχεσις ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ τακτοποιηθοῦν αἱ λεπτομέρειαι. Δὲν ἀναλαμβάνει καμμίαν οὐσιαστικὴν ὑποχρέωσιν, εἰμὴ μόνον μίαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν.

§63Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει θέμα ἀνησυχίας τῶν ὑπαλλήλων.

§64Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει μία καθησύχασις τῶν ὑπαλλήλων θὰ ἐγένετο διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τρίτην τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἐτροποποίησεν ὁ κύριος Ὑπουργός, θὰ ἤθελον νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὴν ἵδρυσιν μέχρι 15 νέων πρακτορείων τῆς ἑταιρείας ὄχι μόνον εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ, διότι σκοπὸς καὶ προορισμὸς τῆς ἑταιρείας, δὲν εἶναι νὰ διευκολύνῃ τοὺς Ἀθηναίους καὶ τοὺς Πειραιεῖς, διότι αἱ Ἀθῆναι καὶ ὁ Πειραιεὺς εἶναι γεμᾶτοι ἀπὸ Πρακτορεῖα καὶ ἀπὸ ἄλλους ἐμπορευομένους οἱ ὁποῖοι διαθέτουν τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη εἰς τὰς διατετιμημένας τιμάς, σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ὀρεινοὶ καὶ ἀπομεμακρυσμένοι πληθυσμοί. Νομίζω, ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργός, πρέπει ἀναγνωρίζων τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν καὶ νὰ μὴ ἱδρυθοῦν τὰ πρακτορεῖα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ, ἀλλὰ εἰς τὰς ἐπαρχίας.

§65Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀναφέρεται ποῦ θὰ γίνουν αἱ ἀποθῆκαι. Ἀναλόγως τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν. Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὁ πληθυσμός, ὁ σημερινὸς τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἀπὸ τὸ Πέραμα μέχρι καὶ πέραν τῆς Ἑκάλης, ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὰ ἴδια πρατήρια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξυπηρετεῖται καὶ πρὸ 25ετίας.

§66Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Τὸ 1951 ἱδρύθησαν ἕνα σωρὸ πρατήρια.

§67Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ προσοχή μας θὰ στραφῇ κυρίως πρὸς τὴν ὀρεινὴν Ἑλλάδα, τὴν ὕπαιθρον, ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἔντονος ἀνάγκη, χωρὶς νὰ ἀγνοηθοῦν, ἡ ἐξυπηρέτησις καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ πληθυσμοῦ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης.

§68Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχα σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω διὰ μακρῶν, ἀλλ’ ἀναγκάζομαι νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ ἑξῆς: Τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον διὰ πρώτην φορὰν ἐφήρμοσεν ἡ ἑταιρεία ἐν Ἑλλάδι, εἶναι ἀνάλογον πρὸς ὅ,τι ἐφήρμοσεν ἡ ΑΤΕ, διὰ τὴν διανομὴν τῶν ἀγροτικῶν ἐφοδίων. Δηλαδὴ διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἀστικῶν πληθυσμῶν προσφέρει εἰς τὴν ἰδίαν τιμὴν τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη εἰς τὸν πλέον ἀπομεμακρυσμένον χωρικόν.

§69Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὀρθῶς.

§70Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθότατα. Ἀλλ’ ἐὰν πρόκειται νὰ κάμετε πρατήρια εἰς τὰς Ἀθήνας, εἴμεθα ἔξω ἀπὸ τὸν ρόλον καὶ τὸν προορισμὸν τῆς ἑταιρείας.

§71Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐτόνισα κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι ἡ ὀρεινὴ Ἑλλάς, ἡ ὕπαιθρος χώρα, ὅπου δὲν κυκλοφορεῖ τὸ αὐτοκίνητον, ἔχει ἀπόλυτον ἀνάγκην πρατηρίων, ὅπως καὶ οἱ μεγάλοι συνοικισμοὶ τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς.

§72Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ζητοῦμεν διὰ τῆς τροπολογίας νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ ἵδρυσις πρατηρίων εἰς τὰς πόλεις.

§73Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Λαντζούνη, οἱ δύο ἀριθμοὶ ποὺ θὰ ἀκούσετε, θὰ σᾶς ἐμφανίσουν τὴν πραγματικότητα. Τὸ 62% τῆς καταναλώσεως πετρελαίου τὸ ἔχει ἡ περιφέρεια τῆς Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τὸ 38% ὅλη ἡ ὑπόλοιπος Ἑλλάς.

§74Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν πρατηρίων.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ε. Καλαντζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§76Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατηρῶ ἀκόμη ζωηρῶς εἰς τὴν μνήμην μου τὸ τί ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸ πενταετίας, ὅταν ἤγετο τὸ ἴδιον νομοσχέδιον, δηλαδὴ σχέδιον νόμου περὶ παρατάσεως τῆς ὑφισταμένης συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ Ἑταιρείας Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων. Ἂν δὲν μὲ ἀπατᾷ ἡ μνήμη, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως, τότε ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ἀνεγνωρίσθη ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ἂν μή τι ἄλλο, ἐκτὸς δηλαδὴ τοῦ ὅτι εἶναι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ ἀσυγχρόνιστον, ἀποτελεῖ μίαν φάσκουσαν ἀντίφασιν πρὸς τὴν καταστᾶσαν γενικωτέραν συνείδησιν περὶ τοῦ ρόλου τοῦ σημερινοῦ Κράτους καὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀσκήσεως τῆς δημοσιονομικῆς καὶ φορολογικῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τῆς κρατικῆς μηχανῆς ἐν τῷ συνόλῳ, μὴ δυναμένου νὰ ἐννοηθῇ κατὰ τὸ σωτήριον τότε ἔτος 1952 ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συζητοῦνται εἰς τὰς αἰθούσας τῶν Ἐθνικῶν Συνελεύσεων τῶν διαφόρων Κρατῶν ἀπόψεις καθ’ ἃς νὰ ἐπικροτῆται ἡ διατήρησις καθεστῶτος, ἐπιβληθέντος, ὡς ἐν προκειμένῳ, ἐκ λόγων ἀνωτέρας βίας καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν ἐξωελληνικῶν συμφερόντων, ἐξ ἄλλου διατηρεῖ καὶ συντηρεῖ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι τοσοῦτον ὀργανικῶς ἀδύνατον καὶ ἀνίκανον νὰ προέλθῃ εἰς ἐκτέλεσιν τῶν προδιαγραφομένων γενικωτέρων πρακτικῶν σκοπῶν, ὥστε — καὶ λυποῦμαι παρὰ πολὺ διότι, κατὰ ἕνα τρόπον, ἐκ μέρους ὡρισμένων συναδέλφων ἰδιαιτέρως ἐτονίσθη τοῦτο— νὰ εἶναι, τρόπον τινά, καὶ εὐγνῶμον διότι ὑπάρχει καὶ μία ἑταιρεία, ἡ ὁποία ὑπεισέρχεται εἰς τὰ βασικὰ κρατικὰ καθήκοντα καὶ νὰ χαίρῃ διὰ τοῦτο τὸ Κράτος. Ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ συνεχισθῇ περαιτέρω, πρῶτον, διὰ λόγους προσαρμογῆς πρὸς τὰς ὑφισταμένας γενικωτέρας κοινωνικὰς καὶ πολιτικὰς ἀρχὰς καὶ ἀντιλήψεις καί, δεύτερον, ἀπὸ ἀπόψεως ἀναστηλώσεως τοῦ γοήτρου τοῦ Κράτους καὶ διαγραφῆς ἀπὸ τὸ ἡμερολόγιον τῆς ἑλληνικῆς ἱστορίας μιᾶς ἡμερομηνίας, συνδεδεμένης μὲ λυπηρὰ ἐθνικὰ γεγονότα, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπέρρευσεν ἡ ἀδυναμία τότε τοῦ Κράτους νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἄλλως πως τὴν δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ ἡ ὑποταγή του, ὅπως καὶ εἰς ἄλλας δύο περιπτώσεις, ἀπὸ τοῦ 1830 μέχρι τῶν προσφάτων χρόνων, εἰς τὰ ξένα συμφέροντα. Τότε, κύριε Πρόεδρε, πρὸ πενταετίας, ἐλέχθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς ὅτι θὰ ἦτο ἡ τελευταία παράτασις τῆς ἑταιρείας, ἥτις ὡρίσθη, μάλιστα, εἰς 5 ἔτη. Λυποῦμαι παρὰ πολὺ διότι ἡ Κυβέρνησις σήμερον καὶ ὁ φίλτατος καὶ ἀγαπητὸς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι ὥριμος διὰ νὰ λάβῃ τὴν ἐνδεδειγμένην ἀπόφασιν. Ἐγὼ πάντως, κύριοι συνάδελφοι, ὡς ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ψηφίσω τὴν παράτασιν τῆς ζωῆς μιᾶς ἑταιρείας, ἡ ὁποία, οὔτε πολύ, οὔτε ὀλίγον, εἰς ἕνα συγκεκριμένον τομέα ὑποκαθιστᾷ τὸν ρόλον τοῦ Κράτους καὶ δημιουργεῖ μίαν ἠθικὴν ἀντίφασιν καὶ μίαν σύγχυσιν πλήρη. Διότι οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον, ἐάν, κύριοι, ἡμεῖς, ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ, ἀποδεχθῶμεν ὅτι τὰ μόνα μονοπωλιακὰ εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως εἶναι τὰ ἐν τῇ συμβάσει διαλαμβανόμενα καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν τὸ Κράτος διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν τιμῶν, παρὰ τὴν δυσβάστακτον ἔμμεσον φορολογίαν, προσφεύγῃ εἰς ἄσκησιν δημοσιονομικῆς πολιτικῆς, οἵα διαγράφεται εἰς τὴν ἐν λόγῳ σύμβασιν διὰ τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον βλέπω ὅτι δεδικαιολογημένως συγκινεῖ τοὺς κυρίους συναδέλφους, δηλαδὴ τὸ μέλλον νὰ προκύψῃ, ἐφόσον τὸ Κράτος δὲν εἶναι εἰς θέσιν σήμερον, ὅπως, κατ’ ἐμέ, ἔπρεπε νὰ ἦτο εἰς θέσιν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν πρὸ πενταετίας ἀναληφθεῖσαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν ἀπέναντι τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος, νὰ ἐξαγγείλῃ τὴν ἐνδεικνυομένην ἀπόφασιν, ὅσον ἀφορᾷ, λοιπόν, τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τὸ μέλλον τῶν ὁποίων τὸ ἐνδιαφέρον ὡρισμένων συναδέλφων προεκτείνεται εἰς τὸν μετὰ τὴν κατάργησιν αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος χρόνον, ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον ἀπορῶ διατί δὲν ἐξεδηλώθη μέχρι σήμερον ἐκ μέρους τῶν κ.κ. συναδέλφων τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, ὥστε νὰ θελήσουν νὰ ἴδουν ὑπὸ ποίας συνθήκας ὑπηρετοῦν σήμερον οἱ ὑπάλληλοι ὑπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό, τὸ ὁποῖον διέπει τὴν ΣΟΥΤ ΓΚΕΝΕΡΙΣ κατάστασιν τῶν σχέσεων τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῆς ἑταιρείας. Διότι, ἐὰν καθ’ ὅλα τὰ ἄλλα σημεῖα ἡ ἑταιρεία αὐτὴ τελῇ ὑπὸ κανόνας δημοσίου γενικῶς χαρακτῆρος, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τῆς καταστατικῆς καταστάσεως τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων ἐπικρατεῖ καθεστὼς ἰδίου δικαίου. Καὶ δύναμαι ὑπευθύνως νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ὑπηρετεῖ τὸ μεῖζον μέρος τῶν ὑπαλλήλων σήμερον ὑπὸ τὴν ἑταιρείαν, εἶναι τοὐλάχιστον ἀπαράδεκτοι ἀπὸ ἀπόψεως ἴσης μεταχειρίσεως. Σᾶς ἀναφέρω ἓν χαρακτηριστικὸν παράδειγμα: ὁ Διευθυντὴς τοῦ Μονοπωλίου Λαμίας ἀμείβεται κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον, μὲ τὰ σημερινὰ πλαίσια τῆς μισθοδοσίας τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, πλουσιοπαρόχως. Ἀντιθέτως, ὁ διαχειριστὴς Κρικέλου–Εὐρυτανίας λαμβάνει τὸ 1) 5. Δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει ἑνιαῖον καθεστώς, οὔτε ἱεράρχησις, οὔτε κατοχύρωσις καμμία τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν ἑταιρείαν ἀπὸ δεκαετηρίδων ὑπαλλήλων.

§77Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἑταιρεία κανονίζει τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων;

§78Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸ Κράτος τὰ πληρώνει, κύριε Κωστόπουλε, ἀλλ’ ἐνῷ τὰ πληρώνει τὸ Κράτος, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα ἤ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν ἠσχολήθη νὰ ἀποκτήσῃ τὸ δικαίωμα τῆς παρακολουθήσεως τῆς καταστατικῆς ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§79Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ τὸ Κράτος καθορίζῃ τοὺς μισθούς, τί φταίει ἡ ἑταιρεία;

§80Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἡ Ἑταιρεία διὰ χρημάτων τοῦ Δημοσίου ἔχει τοὺς ὑπαλλήλους. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως εἶναι ἀπαράδεκτον ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας τελεῖ γενικώτερον τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων, εἴτε λέγονται Δημόσιοι ὑπάλληλοι αὐτοί, εἴτε λέγονται ἰδιωτικοῦ δικαίου. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐνῷ τὸ Κράτος πληρώνει ἡ ἑταιρεία ρυθμίζει καὶ τὴν παροῦσαν σταδιοδρομίαν καὶ τὸ μέλλον. Καὶ ὑπάρχουν πλεῖσται ὅσαι περιπτώσεις διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, αἱ ὁποῖαι ἀντιτίθενται εἰς τοὺς κανόνας τῆς ἠθικῆς καὶ τῆς χρηστῆς διοικήσεως, καὶ τὸ Κράτος εἶναι ἀδύναμον νὰ πληρώνῃ. Τώρα ἂν θὰ ἦτο σκόπιμον νὰ υἱοθετηθῇ ὑπὸ τύπον διατάξεως πρόνοια τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων ἐκ πρώτης ὄψεως οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Διότι κατὰ τὰ ἄλλα ἡ Πολιτεία ἔπρεπε νὰ εἶναι συνεπὴς εἰς τὴν πρὸ πενταετίας δήλωσίν της. Ἂν ὑπάρχῃ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πιθανὸν αὔριον νὰ εἶναι τὸ δυσχερέστερον πρὸς ρύθμισιν θὰ εἶναι ἡ τύχη τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ. Κατὰ τὰ ἄλλα δὲν ἔχει λόγον ἐπιβιώσεως οὐδένα ἡ σύμβασις αὐτή. Συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκον)κῶν διότι ἔστρεψε τὴν σκέψιν του πρὸς τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, διότι ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς ἐνδείκνυται κατάργησις τῶν μονοπωλίων. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὲ πιστεύσητε ὅτι εἶναι μία ἄνισος, ἢ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀνεπαρκής, κατανομὴ τῶν πρακτορείων ὅπως λέγονται αὐτὰ ἐπὶ τοῦ ὀρεινοῦ ὄγκου. Ἐγὼ θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, χωρὶς νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν συζήτησιν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἡ ὁποία παρουσιάζει καταγάλωσιν 62%, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν συγχαίρω τὴν ἀρχὴν καὶ ἔχω νὰ παρακαλέσω, ἂν δὲν κάματε αὐτὴν τὴν γενικὴν κατανομὴν τοῦ θέματος ἰδιαιτέρως νὰ καθορίσετε ἐπηυξημένον ἀριθμὸν τῶν πρακτορείων τῶν ὀρεινῶν ὄγκων. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ μᾶς ἀπομακρύνῃ τῆς ἄλλης ἀπόψεως καὶ ἐκφράζω τὴν λύπην μου διότι δὲν τελειώνει αὐτὴ ἡ κατάστασις. Καὶ θὰ ἤμην εὐτυχής, ἂν ἐκ μέρους τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἠκούετο ἡ δήλωσις ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα ἵνα ἡ Πολιτεία μὴ ἐπιτρέπῃ τοιαύτας συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι αὐτὴν τὴν ἱστορικὴν ἀφετηρίαν ἔχουν καὶ αὐτὴν τὴν ἀντινομίαν ἀποτελοῦν διὰ τὴν σήμερον ἡμέραν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§82Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μόνον δύο λέξεις διὰ νὰ εἴπω πρῶτα–πρῶτα πόσον εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς ὁμιλίας τοῦ συναδέλφου κυρίου Οἰκονομίδη, ὁ ὁποῖος εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξάρῃ τὰ ἔργα τῆς Ἑταιρείας Ὑπεγγύων Προσόδων. Ἀναμφισβητήτως ἀπέδωσε δικαιοσύνην καὶ πρέπει ὅλοι μας νὰ τὰ ἀποδεχθῶμεν μὲ τὴν καλυτέραν διάθεσιν. Θὰ μοῦ συγχωρήσῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τοῦ ἐκφράσω τὴν συγκίνησίν μου διὰ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία οὕτω πως διεμορφώθη, διὰ τῆς ὁποίας προστίθενται αἱ 15 ἀποθῆκαι τῶν μονοπωλίων. Δὲν λησμονῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι ἕνα φθινοπωρινὸν βράδυ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ γεννήτωρ τῆς ΕΡΕ, ὁ Συναγερμός, ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἕδραν, ἐξήγγειλεν ὅτι λόγῳ οἰκονομιῶν καταργεῖ ὡρισμένας ἕδρας. Διεμαρτυρήθημεν δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ὅπως πίπτουν τὰ φύλλα τοῦ φθινοπώρου, ἔπεσαν ὅλα τὰ φύλλα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ ἀπὸ Συναγερμὸν καὶ τὴν διάδοχον τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὴν ΕΡΕ, ἔτσι καταπίπτει καὶ αὐτὸ καὶ χαίρομεν ἰδιαιτέρως.

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ποῖον αὐτό;

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ Κατάργησις τῶν θέσεων, κύριε Ὑπουργέ.

§85Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν μὲ ὁμόφωνον ἀπόφασιν συνέστησεν αὐτὸ εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, φαίνεται ὅτι δὲν μὲ παρακολουθεῖτε. Ἐτονίσαμεν τότε ὅτι εἶναι τόσον ἀδικαιολόγητος καὶ ἄκοπος ἡ κατάργησις....

§87Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ποῖος;

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μὰ κύριε Ὑπουργέ, τόσον πολὺ ἀπαρνεῖσθε τὸ πρόσφατον παρελθὸν καὶ τόσον ἀπαρνεῖσθε τὴν προέλευσίν σας καὶ τὴν ἀλληλεγγύην σας; Κύριε Ὑπουργέ, ἂς ἔλθωμεν εἰς πρακτικώτερα πράγματα. Μήπως, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ πληροφορηθῶ ἂν εἰς τὸ ἐκλογικὸν διαμέρισμα Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας πρόκειται νὰ προστεθῇ καμμία ἀποθήκη ἀπὸ αὐτὰς αἱ ὁποῖαι ψηφίζονται;

§89Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἄν, τὰ ὀρεινὰ τῆς Ἀττικοβοιωτίας, κριθῇ ὅτι ἔχουν ἀνάγκην βεβαίως θὰ πάρουν.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἕως τώρα, δὲν ὑπάρχει κριτήριον ἀκόμη. Αὐτὸ ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ἡ. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§92Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἕνα φαινόμενον κοινωνικόν, ὅτι ὅταν ἔκτακτοι συνθῆκαι καὶ ἀνάγκαι δημιουργήσουν μίαν ὀργάνωσιν, καὶ ὅταν ἀκόμη ἐκλείψουν αἱ ἔκτακτοι ἐκεῖναι συνθῆκαι καὶ ἀνάγκαι, ἡ ὀργάνωσις ἐννοεῖ νὰ ἐπιζήσῃ καὶ νὰ διαιωνίσῃ τὴν ὕπαρξίν της. Αὐτὸ τὸ φαινόμενον παρουσιάζει καὶ εἰς τὸ ἀκολούθημα τῆς χρεωκοπίας τοῦ 1898, τὴν Ἑταιρείαν Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων ἡ ὁποία θέλει τώρα νὰ πάρῃ νέαν ὑπόστασιν μεταβάλλουσα τίτλον καὶ μεταβαλλομένη εἰς Ἑταρείαν Διαχειρίσεως Μονοπωλιακῶν εἰδῶν. Μᾶς εἶπον τὸ 1898 οἱ πιστωταί μας ὅτι κύριοι δὲν σᾶς πιστεύομεν, ἔχομεν τὸν ἄνθρωπόν μας, ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ ὁ σύνδικος τῆς πτωχεύσεως τῆς Ἑλλάδος. Ἀπεβάλαμεν τότε μέρος τῆς ἀνεξαρτησίας μας καὶ αὐτὸ ἀπετέλεσε ἠθελημένην σύμβασιν τῆς πτωχεύσεώς μας νὰ ἀγοράζωμεν καὶ νὰ δεχθῶμεν τὰ εἴδη αὐτὰ τὰ μονοπωλιακά, νὰ κάμνωμεν τὴν πληρωμὴν τῶν ὑπαλλήλων νὰ δίδωμεν κέρδη καὶ νὰ δίδωμεν καὶ ἀμοιβάς, καὶ αὐτοὶ νὰ διαχειρίζωνται τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη διὰ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν πληρωμὴν τοῦ χρεωλυσίου εἰς τοὺς πιστωτάς μας, οἱ ὁποῖοι πεντάκις εἰσέπραξαν αὐτὰ ποὺ μᾶς εἶχον δανείσει τὸ 1821, μέχρις ὅτου ἐπεβλήθη ὁ Δ.Ο.Ε. Ἔγινε κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι ξένον σῶμα, δὲν εἶναι οὔτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ὑποτίθεται ὅτι τὸ Κράτος θέλει νὰ ἀσκήσῃ τὴν δημοσιονομικὴν πολιτικήν. Διότι δὲν φαντάζομαι ὅτι εἶναι σκοπὸς αὐτὸς τοῦ Κράτους νὰ διατηρῇ μονοπωλιακὴν μορφὴν διαθέσεως ὡρισμένων ἀγαθῶν. Ἀλλὰ εὑρίσκει ἑκάστοτε τρόπον νὰ παρατείνῃ τὴν ζωὴν αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ ὑπὸ τὴν μορφὴν ὅτι ἄντε ἀκόμη δύο χρόνια, ἄντε ἀκόμη πέντε χρόνια. Ἡ πρόνοια ὑπάρχει εἰς τὸ συζητούμενον ἀπόψε νομοσχέδιον. Ἡ πρόνοια ὑπάρχει ὅτι μετὰ 2 χρόνια ἐδῶ θὰ ἔλθῃ καὶ πάλιν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι ξεύρετε ἐπειδὴ εἶναι οἱ τελευταῖες ἡμέρες καὶ εἶναι ἀνάγκη ἕως ὅτου τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα, νὰ παρατείνωμε δι’ ἄλλα δύο χρόνια ὅπως τόσους λόγους μᾶς ἐξέθεσε ὁ ἀξιότιμος ἐκ Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. συνάδελφος μὲ τὰς αὐτὰς προφάσεις, εἰσαγωγῆς νομοσχεδίων. Νομίζω ὅτι ὀφείλομεν χωρὶς ἄλλο νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν μόνην λύσιν, δηλαδὴ εἰς τὴν ἔνταξιν τῶν ὑπαλλήλων ὥστε νὰ κατοχυρωθοῦν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν ζητήματα εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν λῆξις τοῦ προνομίου τῆς ἑταιρείας καὶ συγχώνευσις καὶ ἀναγωγὴ τῶν ὑπηρεσιῶν, τὰς ὁποίας μέχρι σήμερον προσέφερε, εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν καὶ τίποτε πέραν τούτου. Τὰ δύο χρόνια τὰ ὁποῖα μᾶς προτείνουν σημαίνουν πολλὰ χρόνια. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1959 θὰ συζητῇ πάλιν ἡ Βουλὴ τότε, νέαν παράτασιν διὰ δύο ἢ διὰ πέντε χρόνια.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Λαντζούνης ἔχει τὸν λόγον.

§94Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ διαχείρισις τῶν εἰδῶν μονοπωλίου ἰδίως κατὰ τὰ τελευταῖα δέκα ἔτη, ποὺ εἰσῆλθον καὶ ἐγὼ εἰς τὴν πολιτικήν, εἶναι λίαν ἐπωφελὴς ἰδιαιτέρως διὰ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Εἶναι, κύριοι, ὁ μόνος Ὀργανισμὸς τῆς Ἑταιρείας Ὑπεγγύων Προσόδων, ποὺ ἐπιβαρύνει τὴν διαχείρισιν τῶν εἰδῶν μὲ τὸ ἐλάχιστον ποσοστὸν διαχειρίσεως. Εἶναι καταπληκτικὸν τὸ ἐλάχιστον ποσὸν ἔναντι μεγάλων ποσῶν διαχειρίσεως τῶν ἀνωνύμων ἑταιρειῶν, τραπεζῶν ἢ διαφόρων ἄλλων ὀργανισμῶν, εἴτε δημοσίου δικαίου εἴτε ἰδιωτικοῦ δικαίου. Καὶ αὐτὸς καὶ μόνον ὁ λόγος μὲ ἀναγκάζει νὰ ἐξάρω τὸ γεγονὸς τοῦτο τῆς διαχειρίσεως τῶν ὑπεγγύων προσόδων. Μοῦ λέγουν ὅτι τὸ ὅριον τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς φθάνει τὸ ποσοστὸν τῶν 2,5 ἕως 3%, ἐνῷ ἡ διαχείρισις ἄλλων εἴτε τραπεζῶν εἴτε ὀργανισμῶν φθάνει τὰ 7 ἕως 12%. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, πρόκειται κατὰ τὸ διάστημα τῆς διετίας, ποὺ δίδεται τὸ δικαίωμα ἢ μᾶλλον ζητεῖται τὸ δικαίωμα σήμερον ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ δοθῇ ἡ προθεσμία αὐτὴ ἵνα σκεφθῆτε καὶ ἀποφασίσητε διὰ τὴν διάδοχον κατάστασιν τῆς Ἑταιρείας Ὑπεγγύων Προσόδων, δύο πράγματα ἔχετε νὰ σκεφθῆτε. Ἢ τὴν διατήρησιν, ἤ, ἐὰν τυχὸν λόγοι οἰκονομικοὶ ἐπιβάλλουν τὴν μὴ περαιτέρω διατήρησιν εἴτε λόγοι ἐθνικοί, πρέπει νὰ ἀποφασίσετε τὴν ἐλευθέραν διάθεσιν τῶν εἰδῶν τούτων εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, ἵνα μὴ περιπέσωμεν πλέον εἰς κανένα ἄλλον ὀργανισμὸν ἢ ἄλλην ἑταιρίαν ἢ ἄλλην διαχείρισιν, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ἐπιβαρυντικὸν ἀποτέλεσμα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δύο θὰ πρέπει νὰ εἶναι αἱ σκέψεις. Ἢ ἡ διατήρησις τῆς διαχειρίσεως ἢ πλέον ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐλευθέρας διαχειρίσεως εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, καθ’ ὅσον καὶ σήμερον τὴν παραγωγὴν κυρίως τῶν περισσοτέρων εἰδῶν ἔχει αὐτὸ τοῦτο τὸ ἑλληνικὸν δημόσιον καὶ δὲν δύναται καλύτερον νὰ θεσπισθῇ ἡ ἐλευθέρα ἐμπορία καὶ νὰ δύναται τὸ ἐμπόριον νὰ προμηθεύεται ἐλευθέρως πλέον βάσει μιᾶς ὡρισμένης τιμῆς τὴν ὁποίαν θὰ ὁρίσουν αἱ ἁρμόδιαι κρατικαὶ ὑπηρεσίαι τὰ προϊόντα αὐτὰ κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τὸ Κράτος. Μία ἐκ τῶν σοβαρωτέρων περιπτώσεων ἐξυπηρετήσεως τοῦ γενικοῦ συνόλου, ἡ ὁποία προῆλθεν ἐκ τῆς διαχειρίσεως τῶν ὑπεγγύων προσόδων, εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τῆς διαχειρίσεως αὐτῆς ἐξυπηρετοῦνται τὰ μέγιστα κυρίως οἱ ἀπομεμακρυσμένοι ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ καὶ θὰ ἦτο εὐκταῖον ἐὰν αὐτὸ τοῦτο τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖ ἡ ἑταιρεία Ὑπεγγύων Προσόδων, ἐχρησιμοποιεῖτο καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Δηλαδὴ νὰ ἐγένετο ἡ κοστολόγησις ὡρισμένων εἰδῶν τοῦ μονοπωλίου, ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὰ λιπάσματα καὶ ἡ τιμὴ τῶν εἰδῶν αὐτῶν νὰ εἶναι ἑνιαία τοῦ κέντρου καὶ τῶν ἐπαρχιῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ μεγίστην ὑπηρεσίαν τῶν ἀπομεμακρυσμένων ὀρεινῶν πτωχῶν περιφερειῶν. Εἶναι τὸ σημαντικώτερον ἐξ ὅλων. Τοῦτο τὸ ἴδιον ἐφαρμόζει καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ θὰ ἦτο εὐκταῖον καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις, ὅπως εἶναι ἡ βενζίνη, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς ἄλλα παρόμοια προϊόντα. Μετὰ ταῦτα, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ εἴπω ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τὰ ἑξῆς: Εἶναι πράγματι ἀνησυχηστικὸν τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐμφανίζουν σήμερον οἱ ὑπάλληλοι τῆς ἑταιρείας Ὑπεγγύων Προσόδων. Εἶναι πραγματικὰ τρομακτικὴ ἡ θέσις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν διότι ἔχουν πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ φάσμα τῆς εἰς σύντομον χρονικὸν διάστημα διαλύσεως τῆς ἑταιρείας καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀναγκάζονται νὰ ἐμφανίζωνται δι’ ἡμῶν τῶν ἐκπροσώπων των ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ νὰ ζητοῦν ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου αὐτοῦ βήματος νὰ τοὺς προστατεύσωμεν. Δὲν εἶναι ἄδικος ἡ ἀνησυχία των, διότι ἤδη αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὶν ἀκόμη ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, αὐτοὶ δὲν εὑρίσκονται καλὰ εἰς τὰς θέσεις των διότι αὔριον τελειώνει καὶ ὁ μόχθος ὁ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καταβληθεὶς ἀπὸ αὐτοὺς καὶ συνεπῶς ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀνησυχοῦν, ἔτι δὲ περισσότερον καθ’ ἣν στιγμὴν καὶ ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, δὲν δέχεσθε τὴν παράτασιν τοῦ βίου τῆς διαχειρίσεως διὰ πέντε ἔτη, διότι τὰ δύο ἔτη συντόμως θὰ παρέλθουν. Ἐπαφίεμαι εἰς τὰς δηλώσεις σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, εἴτε ἡ σημερινή, εἴτε ἡ αὐριανή, θὰ λάβῃ μέριμναν προστασίας αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὴν ἄλλην τροπολογίαν τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς ἱδρύσεως 15 ἀποθηκῶν, νομίζω ὅτι εἴτε 15 εἶναι αἱ ἀποθῆκαι, εἴτε εἶναι 25, δὲν εἶναι ζήτημα ἐξόδων οὔτε ζήτημα δαπάνης, διότι δὲν εἶναι δαπάνη ὅταν θὰ ἐξυπηρετήσωμεν ἕνα πληθυσμὸν διὰ τῆς ἱδρύσεως μιᾶς ἀποθήκης, ἕνα πληθυσμὸν 10 –15 χιλιάδων κατοίκων. Δὲν εἶναι δαπάνη ὅταν ἡ ἵδρυσις μιᾶς ἀποθήκης στοιχίζῃ 15 χιλιάδας δραχμὰς ἐτησίως. Δὲν εἶναι ἐπιβάρυνσις ὅταν ὁ ἀγρότης δὲν ἐπιβαρύνεται μὲ ἡμεραργίας, δι’ ἔξοδα μεταβάσεως εἰς τὸ κέντρον τοῦ καταστήματος. Συνεπῶς νὰ μὴ πτοούμεθα ἐὰν ἡ ἵδρυσις ἀποθηκῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν θὰ ἔχῃ μίαν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν, διότι ἡ ὠφέλεια εἶναι ἀπείρως μεγαλυτέρα, διότι ὠφελεῖται μεγάλο ποσοστὸν ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ἐπειδὴ θὰ ἦτο σκόπιμον ὅπως αἱ ἱδρυθησόμεναι αὐταὶ ἀποθῆκαι ἱδρυθοῦν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν μίαν φράσιν. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: «Δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δύνανται νὰ συνιστῶνται ἢ νὰ ἱδρύωνται μέχρι 15 εἰδικαὶ ἀποθῆκαι μονοπωλίου κλπ». Ἐγὼ λέγω νὰ γίνῃ ὡς ἑξῆς δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή: «Δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ........ (ἀναγινώσκει).............». Λέγω ἐγώ: «Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν δύνανται νὰ ἀνασυνιστῶνται ἢ νὰ ἱδρύωνται εἰς ὀρεινὰς περιφερείας, μέχρι 15 ἀποθηκῶν». Οὔτε νὰ καταργοῦνται, διότι ἤδη ἐκρίθησαν ποῖαι ἀποθῆκαι πρέπει νὰ καταργηθοῦν, ἀλλὰ νὰ δεσμεύσωμεν καὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν τὸν κύριον Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἡ ἵδρυσις τῶν νέων ἀποθηκῶν γίνεται εἰς ὀρεινάς, κυρίως περιφερείας. Διότι ναὶ μέν, κύριε Ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, ἐν Ἀθήναις ἐξυπηρετοῦνται τὰ 65% τῶν καταναλισκομένων εἰδῶν μονοπωλίου ἀλλ’ ἡ μία ἀποθήκη ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἐκτὸς τῶν πόλεων, ἀπέχει 1 ἢ 2 χιλιόμετρα. Εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἡ μία ἀπὸ τὴν ἄλλην ἀπέχει 15, 20 καὶ 30 χιλιόμετρα. Συνεπῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐπιβάλλεται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν, ὅπως ἡ ἵδρυσις τῶν νέων ἀποθηκῶν γίνεται εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§96Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν πρὸ ἐτῶν συνεζητεῖτο ἡ παροχὴ τῆς παρατάσεως εἰς τὴν λήξασαν ἑταιρίαν, ἐνθυμοῦμαι ἄριστα ὅτι εἶχε λεχθῆ τότε ὅτι ἡ παράτασις ἐκείνη θὰ ἦτο καὶ ἡ τελευταία. Κατὰ τρόπον ὅμως περίεργον, παρατηρῶ σήμερον ὅτι ζητεῖται νέα παράτασις τῆς παρατάσεως. Μὲ τὸν τρόπον ὅμως αὐτὸν καταντᾷ ἡ παράτασις νὰ εἶναι διαρκὴς καὶ μόνιμος. Νομίζω ὅταν λέγωμεν τελευταία παράτασις πρέπει νὰ εἶναι αὕτη ἡ τελευταία παράτασις, ἄλλως νομίζω, ὅτι τότε δὲν νομοθετοῦμεν σοβαρῶς. Θεωρῶ, λοιπόν, ὅτι χρέος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ κηρύξῃ λήξασαν τὴν ὑπόστασιν τῆς ἑταιρείας αὐτῆς καὶ νὰ μὴ παράσχῃ ἄλλην παράτασιν. Ἐρωτᾶται ὅμως ἔχει κανένα σκοπὸν ἡ αἰτουμένη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως παράτασις; Ἀναμφισβητήτως κανένα. Διότι νομίζω ὅτι τὰ εἴδη τοῦ μονοπωλίου δύνανται νὰ χειρισθοῦν ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ Κράτος ἢ ἀπὸ ὡρισμένας Κρατικὰς Ὑπηρεσίας ἢ νὰ δοθοῦν εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐμπόριον ἐλευθέρως. Δὲν βλέπω κατὰ τίνα τρόπον θὰ ὠφελήσῃ ἐὰν τὰ εἴδη τὰ διαχειρίζεται ἡ ἑταιρεία ἢ ἐὰν τὰ χορηγῇ τὸ Κράτος ἢ αἱ ἁρμόδιαι Κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι. Ἐὰν τοῦτο γίνῃ δὲν χρειάζεται ἡ παράτασις... Ὅσον ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν θὰ πρέπει τοῦτο νὰ κριθῇ κατὰ δικαίαν καὶ εὔλογον κρίσιν, ἐὰν δὲ παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν καὶ λογικὴν χορηγηθῇ ἡ παράτασις εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 50ετίαν δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ βαρύνῃ τὸ Κράτος, τότε νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὰς ἀποθήκας. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κύριος Ὑπουργὸς δεσμεύει τὸ δικαίωμά του καὶ περιορίζεται ὁ ἴδιος εἰς τὸ θέμα ἀποθηκῶν. Τίς ὁ λόγος τῶν 15 ἀποθηκῶν ἢ τῶν εἴκοσι. Καλύτερον θὰ ἦτο νὰ εἴπωμεν, ὅτι δύναται ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δημιουργῇ ἀπεριορίστως ἀποθήκας ὁπουδήποτε κατὰ τὴν κρίσιν του, κατὰ τὰς ὑφισταμένας ἀνάγκας καὶ κατὰ τὸ συμφέρον τῶν ἀγροτῶν, ὁσάκις παρίσταται ἀναγκαία ἡ ἵδρυσις, ἀποθηκῶν. Δὲν βλέπω τὸν λόγον, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ περιορισθῶμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 15 ἀποθηκῶν καὶ ποῖος ὁ λόγος ἕνεκα τοῦ ὁποίου θέλει ὁ κύριος Ὑπουργός, νὰ περιορίσῃ καὶ δεσμεύσῃ ἑαυτὸν εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν Ὑπουργὸν πρὸς ρύθμισιν τοῦ θέματος καὶ νὰ μὴ παρίσταται ἑκάστοτε ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐκ νέου πέντε ἢ δέκα ἢ εἴκοσιν ἀκόμη ἀποθηκῶν. Πρέπει νὰ λάβωμεν σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὸ βάρος, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται ὁ ἀγρότης μεταβαίνων διὰ τὴν παραλαβὴν εἰδῶν τοῦ μονοπωλίου ἀπὸ κεντρικὴν ἀποθήκην, ἡ ὁποία ἀπέχει 20 ἢ 30 χιλιόμετρα. Εἶναι τρομερὸν νὰ μὴ ἔχωμεν ἀντιληφθῆ ἀκόμη τὴν δεινὴν θέσιν τοῦ ἀγρότου. Ὀφείλομεν νὰ διευκολύνωμεν ὅσον τὸ δυνατόν, τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἰς τὸ θέμα τῶν ἀποθηκῶν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τόσον ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ δεχθοῦν τὸν ἀπεριόριστον ἀριθμὸν τῶν ἀποθηκῶν καὶ τὴν ρύθμισιν τῆς ἱδρύσεως τούτων κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, τῶν ἑκάστοτε ἐμφανιζομένων συνθηκῶν καὶ περιστάσεων. Εἰς τὰς ὀρεινὰς ἰδίᾳ περιοχὰς μεγίστη παρίσταται πρὸς τοῦτο ἀνάγκη. Βεβαίως, αἱ Ἀθῆναι καὶ ὁ Πειραιεὺς καταναλίσκουν τὸ 60%, ἢ 70% τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν. Τοῦτο ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ παραγνωρίσωμεν τὰς ἀγροτικὰς περιοχὰς καὶ νὰ τὰς ἐγκαταλείψωμεν εἰς τὰς ἀποθήκας των ἀπεχούσας 15 καὶ 20 καὶ 30 χιλιόμετρα. Ἡ ἵδρυσις ἀποθηκῶν διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἐπιβεβλημένη καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ εἰς τοῦτο.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ι. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§98Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ μία διάκρισις μεταξὺ τοῦ μονοπωλιακοῦ χαρακτῆρος ὡρισμένων εἰδῶν καὶ τῆς ἀποστολῆς τῆς ἑταιρείας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ὀνομάζομεν ἑταιρείαν πρὸς διαχείρισιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν. Ὁ μονοπωλιακὸς χαρακτὴρ δὲν ὀφείλεται εἰς ἄλλο τί παρὰ εἰς δημοσιονομικοὺς λόγους καὶ ἂν διατηρῆται σήμερον διατηρεῖται, διότι δὲν τολμᾷ οὐδεὶς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καταργήσῃ τὸ μονοπώλιον αὐτό, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔχει ἔσοδα σημαντικώτατα. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ποίαν ἀποστολὴν ἔχει; Ἔχομεν παρεξηγήσει τὴν ἀποστολήν της. Δὲν ἔχει διαχείρισιν οὔτε ἐκμετάλλευσιν, ἀλλὰ ἁπλῶς ἔχει ἀναλάβει μίαν ἐργασίαν ἐργολαβικῶς, ἐνεργεῖ διακίνησιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν καὶ εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὴν φθορὰν καὶ διὰ τὰ ἐλλείμματα, ὡς καὶ διὰ τὴν ἔγκαιρον μεταφορὰν τῶν εἰδῶν εἰς τοὺς τόπους τῆς καταναλώσεως. Καὶ ἔχει δοκιμασθῆ ἡ ἀποστολὴ αὐτῆς τῆς ἑταιρείας. Ἔρχεται ὅμως ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ λέγει: «Δέον νὰ σημειωθῇ.........(ἀναγινώσκει)... ......». Αὐτὴ εἶναι ἡ βαθμολογία, ἡ ὁποία δίδεται ἀπὸ τὴν ἐπίσημον Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν. Τί ἔργον ἐκτελεῖ τώρα ἡ ἑταιρεία; Ἐνεργεῖ, ἐπαναλαμβάνω, διακίνησιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν καὶ ὅλα τὰ ἔξοδα τὰ ἀναλαμβάνει τὸ Κράτος, δηλαδὴ τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων, τοὺς ναύλους τῆς διακινήσεως τῶν προϊόντων, κόμιστρα κλπ. Τὰ κόμιστρα εἶναι κατὰ 35% κατώτερα τῆς ἐπισήμου τιμῆς καὶ οἱ ναῦλοι κατὰ 16% ὀλιγώτεροι τοῦ ἐπισήμου ναυλολογίου. Ὁ μηνιαῖος μισθὸς ἑνὸς διαχειριστοῦ ἀποθήκης εἶναι 1.090 δραχμαὶ καὶ ὁ ἀνώτερος μηνιαῖος μισθός, περιλαμβανομένης τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως, εἶναι 6.600 δραχμαί. Δηλαδὴ μέσος μηνιαῖος μισθὸς ὑπαλλήλου δραχ. 2.033. Καὶ ἐρωτᾶται: Μὲ τὰ ποσὰ αὐτὰ ἱκανοποιοῦνται οἱ ὑπάλληλοι; Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι. Ἀπὸ τὸ ποσὸν τοῦ 1.200.000, τὸ ὁποῖον λαμβάνει ἡ ἑταιρεία ὡς ἀμοιβήν, ἓν μεγάλον ποσοστὸν δίδει εἰς τοὺς ὑπαλλήλους ὡς πρόσθετον ἀμοιβήν. Ἔπειτα, δραχμὰς 400.000 πληρώνει διὰ φόρους εἰς τὸ Δημόσιον. Περὶ τὰς 200–250 χιλιάδας εἶναι ἡ πρόσθετος ἀμοιβὴ τῶν ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία δὲν ἐπιβαρύνει τὸ Κράτος. Τὰ κανονικὰ ἐλλείμματα καὶ αἱ φθοραὶ ὑπερβαίνουν τὰς 200.000. Καὶ ἀπομένει ὡς ἀμοιβὴ τῆς ἑταιρείας δι’ ὁλόκληρον αὐτὴν τὴν διαχείρισιν, δι’ ὁλόκληρον αὐτὴν τὴν ἐργασίαν ποσὸν δραχμῶν 300.000 περίπου. Καὶ πότε καθωρίσθη ἡ ἀμοιβὴ αὐτή; Καθωρίσθη τὸ 1951 μὲ ἀγοραστικὴν ἀξίαν δραχμῆς διπλασίαν τῆς σημερινῆς. Καὶ παραμένει εἰς τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἡ αὐτὴ ἀμοιβή. Δὲν ἔχομεν λοιπὸν λόγους νὰ συζητῶμεν καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι ἀποτελεῖ κατάραν διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἡ ὕπαρξις τῆς ἑταιρείας αὐτῆς. Ἡ ἑταιρία αὐτὴ δὲν κάμνει παρὰ ὅ,τι κάμνει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα μὲ τὴν διακίνησιν τῶν λιπασμάτων.

§99Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Καὶ ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ φόρου ἔπρεπε νὰ δίδωμεν εἰς τὴν ἑταιρείαν;

§100Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχω νὰ εἴπω εἶναι ὅτι οὐδεμία ἄλλη ἐπιχείρησις εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνῃ ὀλιγώτερον τὰ εἴδη αὐτά. Ἔχω ἐπισήμους ἀριθμοὺς ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἀποδεικνύεται ὅτι ἐνεργεῖ τὴν διακίνησιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν μὲ ναῦλον 16% ὀλιγώτερον τοῦ ἐπισήμου καὶ μὲ κόμιστρα 35% χαμηλότερα τῶν ἐπισήμων κομίστρων. Ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς ἔρχεται καὶ δίδει μίαν παράτασιν διὰ δύο ἔτη. Προλέγω ὅτι καὶ ὁ μέλλων Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἰδίαν θέσιν. Ἡμεῖς ἀνευθύνως δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ὅ,τι θέλομεν. Τὸ Ὑπουργεῖον ὅμως εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ παρακολουθῇ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους καὶ νὰ κάμῃ ὅ,τι τὰ συμφέροντα αὐτὰ ἐπιβάλλουν. Καὶ τὰ συμφέροντα τοῦ Κράτους καὶ τῆς καταναλώσεως ἐπιβάλλουν τοῦτο. Δύναται ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἔλθῃ μὲ μίαν μονοκονδυλιὰν νὰ καταργήσῃ τὴν ἑταιρείαν αὐτήν; Καὶ νὰ τὴν ὑποκαταστήσῃ μὲ ποίαν; Νὰ δώσωμεν τὴν διαχείρισιν αὐτὴν εἰς τὸ ἐμπόριον; Θὰ ἠδυνάμεθα, θὰ συζητήσωμεν τοῦτο ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ καταργήσωμεν τὸ μονοπώλιον. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ Κράτος διατηρεῖ τὸ μονοπώλιον διὰ λόγους δημοσιονομικοὺς δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν τοιαύτην συζήτησιν. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε, ἀντιθέτως, νὰ συμμορφωθῆτε πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ δώσητε μίαν μακροτέραν παράτασιν. Ἐὰν αὔριον τὸ Κράτος ἀποφασίσῃ νὰ καταργήσῃ τὸ μονοπώλιον, εἶναι ἄλλο θέμα. Ἀλλὰ νὰ μὴ εὑρίσκεται καὶ ἡ ἑταιρεία ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἡ ζωή της θὰ εἶναι βραχεῖα καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κύριος Κωστόπουλος ἀληθεύει, καὶ ὁ ζῆλος της θὰ εἶναι ἠλαττωμένος. Κύριοι, δὲν μὲ συνδέει τίποτε μὲ οὐδὲν πρόσωπον, σᾶς λέγω ὅμως, ὅτι τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τὰ συμφέροντα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, καὶ τὰ συμφέροντα τῆς καταναλώσεως, ἐπιβάλλουν τὴν ἴσην μεταχείρισιν. Τὴν μεταχείρισιν αὐτὴν ζητεῖ καὶ ἡ ἑταιρεία. Ἂς μὴ πειραματισθῶμεν μὲ ἄλλο ὄργανον, τοῦ ὁποίου δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὰς δυνατότητας καὶ τὴν ἱκανότητα ἐπιτελέσεως τοῦ καθήκοντος αὐτοῦ.

§101ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἔπρεπε νὰ τὸ ἔχωμεν.

§102Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν τὸ ἔχομεν. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι μετὰ μίαν διετίαν ἀνανεώσεως τῆς συμβάσεως, δὲν κατώρθωσε τὸ Κράτος νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Δὲν εἶναι εὔκολον νὰ δημιουργηθῇ μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴν ἀποστολὴν ποὺ ἐκτελεῖ ἡ ἑταιρεία αὐτὴ ἀπὸ ὀγδοηκονταετίας. Ἀπὸ τῆς σκέψεως αὐτῆς, ἐκκινῶν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἶσθε γενναιότεροι εἰς τὴν παράτασιν τῆς προθεσμίας καὶ συγχρόνως συνιστῶ ὅπως υἱοθετηθῇ μία πρότασις ἠθικῆς τάξεως διὰ τοὺς ὑπαλλήλους. Δὲν νομίζω, ὅτι τοῦτο θὰ παραβλάψῃ κατ’ οὐδένα τὴν μέλλουσαν πορείαν τῆς ἑταιρείας. Εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤθελεν αὔριον καταργηθῇ ἡ ἑταιρεία, ὁ μέλλων Ὑπουργός, θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ρυθμίσῃ καὶ τὴν θέσιν τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἔβλαπτε λοιπόν, ἐὰν ἀπὸ τοῦδε ὑπέσχετο ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὸ Κράτος θὰ λάβῃ μίαν μέριμναν δι’ αὐτούς. Δὲν βλέπω, διατί πικραίνετε ἕνα κόσμον 400 ὑπαλλήλων τῆς ἑταιρείας. Νομίζω, ὅτι ἄριστα ἠμπορεῖτε νὰ υἱοθετήσητε τὴν σκέψιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, περὶ μελλοντικῆς ἐξασφαλίσεως τῆς τύχης τῶν ὑπαλλήλων.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Ν. Λαμπρινάκος ἔχει τὸν λόγον.

§104Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, κύριοι, ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῆς ὑφισταμένης συμβάσεως μεταξὺ ἑταιρείας καὶ Κράτους. Δὲν ἀφορᾷ τὸν τερματισμὸν τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἐπομένως ὅταν ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίσῃ καὶ λήξῃ ἡ σύμβασις, θὰ μᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ἀποφασίσωμεν, ἐὰν συμφέρῃ νὰ ὑπάρχῃ ἡ κατάστασις αὐτή, ἢ ἐὰν συμφέρῃ ἕνα ἄλλο καθεστώς, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργηθῇ. Λήγει ἡ σύμβασις, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ λήξῃ, ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι ἕτοιμος ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντικατάστασίν της. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἀποκλείεται νὰ συζητηθῇ τι ἐπ’ αὐτοῦ.

§105ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί νὰ μὴ εἶναι ἑτοίμη;

§106Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ζήτημα ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀπόψε. Ἀλλὰ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα καὶ προκειμένου περὶ τῆς ἐξασφαλίσεως τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων. Ἐάν, βέβαια, ἡ παράτασις αὐτὴ διὰ μίαν πενταετίαν δίδῃ ἕνα μεγάλο χρονικὸν διάστημα καὶ οἱ ὑπάλληλοι ἔχουν κάποιαν ἄνεσιν καὶ δὲν ἔχουν τὴν ἀγωνίαν, θὰ τὴν ἔχουν ὅμως, ἐὰν τελικῶς ἡ παράτασις δοθῇ διὰ 2 χρόνια καὶ ὄχι διὰ πέντε. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ λάβετε ἕνα ἀσφαλιστικὸν μέτρον διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ὅλους, διότι ἄλλως θὰ τοὺς καταδικάσετε εἰς μίαν ἀγωνίαν διετῆ. Ἡ ἀγωνία αὐτὴ θὰ ὑπάρχῃ, διότι τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν δύο ἐτῶν δὲν εἶναι τόσον μεγάλο, ὥστε νὰ θεωροῦν ἐξησφαλισμένην τὴν θέσιν των. Ἔχομεν δὲ παραδείγματα καὶ ἄλλα καὶ δὲν ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῶν ὑπαλλήλων καὶ τελικῶς εὑρέθησαν εἰς τὸν δρόμον. Θὰ πρέπει λοιπὸν νὰ δοθῇ κἄποια μεγαλυτέρα προσοχὴ καὶ ὅταν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ ψηφισθῇ μὲ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ὑπαλλήλων.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ ἔχει τὸν λόγον.

§108Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀνέμενον νὰ ἴδω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν συζήτησιν ἐπὶ παρομοίου νομοσχεδίου καὶ νὰ ἴδω ὑπεράσπισιν παρομοίου νομοσχεδίου ἀπὸ Ἕλληνας βουλευτάς. Κύριοι, θὰ πρέπει πρῶτον νὰ ρίψωμεν μία ματιὰ εἰς τὰ εἴδη, τὰ ὁποῖα εἶναι εἴδη Ἑλληνικοῦ μονοπωλίου. Θὰ ἴδητε πλὴν τῶν παιγνιοχάρτων, ὅτι ὅλα τὰ εἴδη, εἶναι ἤδη λαϊκῆς καταναλώσεως. Ὁ κατάλογος λέγει τὰ ἑξῆς: «Σιγαρόχαρτον. Εἰσπράττει τὸ κράτος 10 ἑκατομμύρια ἐξοδεύει 3 ἑκατομμύρια. Ἐν συνεχεία παιγνιόχαρτα, δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν. Πυρεῖα. Εἰσπράττει τὸ Κράτος 112 ἑκατομμύρια, καταναλίσκει 12.5 ἑκατομμύρια. Πετρέλαιον. Εἰσπράττει 227 ἑκατομμύρια, ἐξοδεύει 92. Μαγειρικὸν ἅλας κλπ.» Κύριοι βουλευταί, ποῖος καταναλίσκει τὰ εἴδη αὐτά; Καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν αὐτὴν τὴν ἐπιβάρυνσιν ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τοὺς πτωχούς, διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν διατήρησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Μονοπωλίου. Φρονῶ, ὅτι ἐξ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ ἐξ ὅλων τῶν πτερύγων, μία μόνη φωνὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ: Καταργήσατε τὸ Μονοπώλιον. Ἐὰν τὰ 200 ἑκατομμύρια ποὺ εἰσπράττῃ τὸ Δημόσιον, ἐὰν καὶ αἱ πληροφορίαι εἶναι ἀληθεῖς, διότι εἶναι ἀπὸ τὸν κύριον Τζαννετάκην......

§109Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ εἰς κάθε κονδύλιον ἀναφέρω τὸ ἄρθρον καὶ τὴν παράγραφον.

§110Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐὰν ὅμως τοῦτο εἶναι ἀληθές, φρονῶ, ὅτι μία λύσις ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ. Ἡ κατάργησις τοῦ Μονοπωλίου. Δεδομένου μάλιστα, ὅτι δὲν βαρύνει παρὰ μόνον τοὺς πτωχούς, φρονῶ, ὅτι καὶ μόνον διὰ τὸν λόγον αὐτόν, τὸ νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ εἶναι ἀπαράδεκτον, διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§111Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὴν Μυτιλήνην ἰσχύει τὸ Μονοπώλιον;

§112Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἁλάτι πωλεῖται διὰ τοῦ Μονοπωλίου.

§113Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκον.). Μόνον εἰς τὴν παλαιὰν Ἑλλάδα ὑπάρχει Μονοπώλιον. Εἰς τὰς Νέας Χώρας δὲν ὑπάρχει.

§114Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, κάμνετε ἕνα βασικὸν σφάλμα, ὅταν λέγετε ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταλογισθῇ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Ἑταιρίας τὸ ὅτι ἐπέτυχε μείωσιν τῶν κομίστρων κατὰ 35% τῶν ἐπισήμως ἀνεγνωρισμένων τοιούτων. Τί εἶναι 35%, ὅταν ἔχῃ εἰς τὰ χέρια της ἡ Ἑταιρία τὴν διακίνησιν ἑκατομμυρίων τόννων ἐμπορευμάτων; Ἔπρεπε νὰ ἔχῃ μείωσιν 70%. Εἶναι λοιπόν, φυσικόν, ὅτι τὸ πετρέλαιον τὸ ὁποῖον κομίζει τὸ Μονοπώλιον εἰς τὴν ἄλφα περιοχὴν τὸ κομίζει μὲ κόμιστρον μειωμένον.

§115Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σύμφωνα μὲ ὅσα λέγετε, ἐὰν καταργήσωμεν τὸ Μονοπώλιον, τὸν ἕνα, δηλαδὴ ἐπιχειρηματίαν καὶ δώσωμεν καὶ τὰ εἴδη ταῦτα εἰς τὸ ἐμπόριον, τότε κατ’ ἀνάγκην δὲν θὰ ἔχωμεν μείωσιν τοῦ κομίστρου, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλήσατε, καὶ συνεπῶς τὰ εἴδη ταῦτα θὰ πωλοῦνται ἀκριβότερα, ὅπερ σημαίνει ἐπιβάρυνσιν τοῦ πτωχοῦ λαοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§116Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν τὸ κουτὶ τὰ σπίρτα τὸ ἀγοράζῃ δέκα λεπτὰ καὶ τὸ πωλῇ μίαν δραχμήν, καὶ κερδίζει 900%, τί θέλετε νὰ εἶναι τὸ κόμιστρον; Ἑπομένως διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦμεν ἐντυπώσεις, ἡ ἰδική μου πρότασις εἶναι σαφής, κατάργησις τῶν Μονοπωλίων παντὸς εἴδους. Ἐὰν ἐπιθυμῇ τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ ἔσοδα ἐκ μονοπωλιακῆς διαθέσεως εἰδῶν, θὰ πρέπει νὰ ἀναζητήσῃ τὰ εἴδη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν αἱ εὔποροι τάξεις; Π. χ. τὶς κάλτσες νάϋλον, τὰ καλλυντικὰ καὶ τόσα ἄλλα εἴδη ποὺ καταναλίσκουν οἱ εὔποροι.

§117Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ πρότασίς σας ἀφορᾷ ἄλλο θέμα καὶ ὄχι τὸ συζητούμενον. Ἡμεῖς συζητοῦμεν τώρα τὴν παράτασιν μιᾶς προθεσμίας καὶ τίποτε ἄλλο.

§118Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀπὸ ὑμᾶς, κύριε συνάδελφε, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀνέμενον τοιοῦτον σόφισμα. Κύριοι συνάδελφοι, ληγούσης τῆς θητείας τῆς Ἑταιρίας, αὐτομάτως, λήγει καὶ τὸ Μονοπώλιον, ἐνῷ ἀντιθέτως, ἀνανεουμένης τῆς θητείας τῆς Ἑταιρίας διὰ ἓν ἢ δύο ἢ πέντε ἔτη, ἀνανεοῦται καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Μονοπωλίου. Ἑπομένως, νομίζω, ὅτι εἶναι κἄτι τὸ πολὺ ἀνώμαλον τὸ ὁποῖον δὲν τὸ ἐπερίμενα ἀπὸ σᾶς. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω ὅτι μιὰ φωνὴ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθῇ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, Νὰ καταργηθῇ τὸ Μονοπώλιον. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχουν εἴδη μονοπωλιακῆς καταναλώσεως, καταναλισκόμενα ἀπὸ τὰς λαϊκὰς τάξεις, τὰ ὁποῖα νὰ πωλοῦνται εἰς τιμὰς 10πλασίας ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας κοστίζουν. Πρέπει, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σταματήσῃ ἡ ληστεία αὐτὴ τοῦ πτωχοῦ κοσμάκη σήμερον μάλιστα, ποὺ εἶναι διαπιστωμένον ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς ἔχει τεράστια περισσεύματα. Διὰ τοῦτο, λοιπόν, μετ’ ἄλλων συναδέλφων, ὑποβάλλομεν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐπίσης, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, νὰ θίξω τὸ θέμα τῆς Ἑταιρίας. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἐὰν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ Μονοπώλιον καὶ ἄλλο εἶναι τοῦ πῶς θὰ διαχειρίζεται τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη. Ἐλέχθη ὅτι ἡ Ἑταιρία ἡ διαχειριζομένη τὸ Μονοπώλιον ἔχει κόστος 7%. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑταιρία νὰ κοστολογῇ τὰς δαπάνας της ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων της, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς τιμῆς κτήσεως τῶν προϊόντων της. Τὸ κόστος τῆς Ἑταιρίας διὰ τὴν διακίνησιν τοῦ ἐμπορεύματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κοστολογηθῇ ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως ἡ ὁποία εἶναι φόρος ἔμμεσος. Λέγω, ὅτι κατ’ ἀρχὴν τὸ κόστος δὲν εἶναι νοητόν, οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ ὑπολογισθῇ ἐπὶ τῆς τιμῆς πωλήσεως, θὰ ὑπολογισθῇ ἐπὶ τῆς τιμῆς κτήσεως. Ἑπομένως, ἡ τιμὴ κτήσεως εἶναι ὑπέρογκος, εἶναι 36%. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις. Ἡ Ἑταιρία Μονοπωλίων, λέγουσα ὅτι ἔχει κόστος 7%, ὑπολογίζει τὴν τιμὴν τοῦ κόστους μὲ 36%. Ἡ Ἑταιρία, ἔχει ὑπέρογκον ἐπιβάρυνσιν. Ἐπὶ 111.910.000 ἔχει 36.200.000, δηλαδὴ τὸ ⅓, 36% καὶ ἐκεῖθεν ὑπολογίζεται τὸ κόστος. Τὸ Κράτος πληρώνει τὴν παραγωγήν, ἑτοιμάζει τὸ ἐμπόρευμα καὶ τὸ παραδίδει εἰς τὸ καΐκι καὶ ἡ Ἑταιρία αὑτή, ἔχει τὴν ἀξίωσιν νὰ ἔχῃ ἔξοδα 36% ἐπὶ τοῦ κόστους αὑτοῦ. Ὁμολογῶ, ὅτι αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν.

§119Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἀναφέρετε ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄξια προσοχῆς, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοῦτο: Ἐὰν τὸ Κράτος σήμερον ἀπεφάσιζε νὰ διοχετεύσῃ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Μονοπωλίου αὐτοῦ εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος ἐὰν δὲν εἶχεν ἀποθήκας, νὰ κατασκευάσῃ ἢ νὰ ἐνοικιάσῃ. Καὶ τὸ νὰ κατασκευάσῃ, εἶναι δύσκολον καὶ δαπανηρόν, ἐὰν ἐνοικιάσῃ, θὰ ἐνοικίαζε μὲ ἐλεύθερον μίσθωμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης δαπανηρόν. Ἡ Ἑταιρία ἔχει ἰδιοκτήτους ἀποθήκας, τὰς ὁποίας ἔχει ἀποσβέσει καὶ ἠξεύρω ὅτι τὸ κεντρικὸν κατάστημα τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης φέρεται εἰς τὸν ἰσολογισμὸν ἀντὶ μιᾶς δραχμῆς, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι εἶναι πλήρως ἀποσβεσμένον. Καὶ ὅπου δὲν ἔχει ἰδιοκτήτας, ἔχει ἐνοικιοστασιακὰς μὲ μηδαμινὸν ἐνοίκιον. Ἑπομένως, τὰ ἔξοδα τοῦ κόστους εἶναι ἐλάχιστα. Ὁ Ὀργανισμὸς θὰ εὑρεθῇ πρὸ μιᾶς ἀναταραχῆς, διότι πῶς θὰ τὰ εὕρῃ ὅλα αὐτά; Αὐτὰ ὡς πρὸς τὸν Ὀργανισμόν. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι δὲν ὑπάρχει Ὀργανισμὸς διάδοχος ἀλλὰ ὑπάρχει ἕνας ἔμπορος ὁ ὁποῖος προμηθεύεται ὡρισμένας ποσότητας, ἀναλόγως τῆς δυναμικότητός του καὶ αὐτός, θὰ πρέπει κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον νὰ φτιάξῃ μίαν ἀποθήκην, ἢ νὰ ἐνοικιάσῃ μὲ ἐλεύθερον μίσθωμα. Ἄρα ἡ ἐπιβάρυνσις, θὰ εἶναι μεγαλυτέρα. Ὁ μῦθος, δηλαδή, τοῦτος, ὅτι ὡς ἔχουν τὰ πράγματα σήμερον, ἡ διαχείρισις τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν ἀπὸ τὸν ὑπάρχοντα Ὀργανισμόν, παρέχει ἀπολύτως συμφερωτέραν τιμήν. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τοῦ Μονοπωλίου, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν χρόνον διὰ νὰ μελετήσωμεν τὸ ζήτημα καὶ δι’ οὗ ὁ τὸ Κράτος λέγει, ὅτι θέλει δύο χρόνια διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὸ κάμῃ.

§120Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, διότι πιθανόν, θὰ ἔμενε σκοτεινὸν τὸ σημεῖον αὐτό. Θέμα πρῶτον: Ἡ Κυβέρνησις ἀναλαβοῦσα τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ 1–2 ἔτη, κατ’ οὐσίαν ἐπὶ 1–6 ἔτη, διότι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ εἶναι συνέχεια τοῦ Συναγερμοῦ, ὤφειλε νὰ εἶχε προβλέψει καὶ προετοιμάσει τὸν διάδοχον. Ὅπως καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὁ ἀξιότιμος Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου κ. Μάρτης, εἶπεν, ὅτι μέχρι σήμερον δὲν εἴχομεν πολιτικήν, ἔτσι πρέπει νὰ εἴπῃ καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, σήμερον κάμνω πολιτικὴν καὶ νὰ τὸ δεχθῶμεν. Σᾶς ἐρωτῶ, δὲν ἦτο δυνατὸν δι’ ἑνὸς νόμου νὰ ὑπεισέλθῃ τὸ Κράτος εἰς τὰ δικαιώματα τῆς Ἑταιρίας καὶ εἰς τὰς ἀποθήκας ὡς διάδοχος κατάστασις; Τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, εἰσερχόμενον εἰς τὰ δικαιώματα τῆς Ἑταιρίας, ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι μισθωτὴς τῶν ἀποθηκῶν τῆς Ἑταιρίας. Τὸ ζήτημα εἶναι ἁπλούστατον. Ἐὰν αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ παραμένῃ ἕνα Μονοπώλιον ληστεῦον τὴν Ἑλλάδα ἐπὶ μίαν 100ετίαν, φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι δικαιολογία ὁ λόγος αὐτός. Κύριοι βουλευταί, ἀναμφιβόλως τοῦ ἐὰν θὰ δεχθῆτε τὸν συλλογισμὸν τοῦ κ. Οἰκονομίδη, καὶ ἄλλων συναδέλφων, ὅτι τὸ κόστος τῆς Ἑταιρίας εἶναι μικτὸν ἢ θὰ δεχθῆτε τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ὀρθοτέραν, φρονῶ, ὅτι διὰ λόγους στοιχειώδους ἀξιοπρεπείας καὶ διὰ λόγους στοιχειώδους σεβασμοῦ πρὸς τὸν λαὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος τόσα ὑπέστη διὰ τὴν ἐλευθερίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσῃ ἐπ’ ἄπειρον τὴν παράτασιν μονοπωλίων καὶ παρομοίων ἐκμεταλλεύσεων. Τὸ ἴδιον πράγματι καὶ προχθὲς συνέβη καὶ μὲ τὴν Δ.Ε.Η. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, ἀνατέλλοντος τοῦ ἔτους 1958, πρέπει νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένη ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἐντροπὴν τοῦ συναισθήματος τῆς κατωτερότητος καὶ πρέπει νὰ σηκώσῃ κεφάλι καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν δέχομαι αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῆ ἐν ὀνόματι τοῦ μικροτέρου κόστους. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἐὰν δεχθῆτε, ὅπως πιστεύω ὅτι θὰ δεχθῆτε, τὴν ἐπικράτησιν ἐν Ἑλλάδι τοῦ πνεύματος τῆς ἐλευθερίας, τὴν ἐπικράτησιν ἐν Ἑλλάδι τοῦ πνεύματος τῆς διαθέσεως τοῦ ἑαυτοῦ της κατὰ τὴν ἰδικήν της καὶ μόνον βούλησιν καὶ τοῦ δικαιώματος νὰ κάμῃ πᾶν ὅ,τι θέλει, χωρὶς νὰ ἔχῃ πάντοτε ἀφεντικὰ καὶ χωρὶς νὰ σκέπτεται, ὅτι διὰ μίαν δεκάραν πρέπει νὰ πωληθῇ, θὰ πᾶμε μπροστά. Ἐπωλήσαμεν εἰς ξένην Ἑταιρίαν τὴν Βάβδον, λέγοντες, ἢ ὅτι δὲν ἔχομεν χρήματα, ἢ ὅτι δὲν εἶναι τὸ Κράτος μας ἱκανόν. Λέγεται, ὅτι κᾶθε νομοσχέδιον, εἰς κᾶθε ἀπεμπόλησιν τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι κακὸς ἔμπορος, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι κακὸς διαχειριστής. Τί τὸ θέλετε αὐτὸ τὸ Κράτος; Εἶναι καταπληκτικὴ αὐτὴ ἡ ἐντροπή. Πρέπει ἀπὸ τὴν Βουλὴν αὐτὴν νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τῆς αἰσιοδοξίας, ὅτι τὸ Κράτος εἶναι ἱκανώτατον, ἀρκεῖ νὰ ὑπάρχουν τίμιοι ὑπάλληλοι! Κύριοι βουλευταί, μαζὶ μὲ ἄλλους συναδέλφους, ἐζήτησα τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν καὶ προτείνω εἰς τὴν Βουλήν, τὴν ἀπόρριψιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§122Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποσημειουμένη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔκθεσις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, δὲν μὲ ἄφησεν ἀσυγκίνητον καὶ ἔκρινον καλὸν νὰ σᾶς εἴπω τὴν σκέψιν μου, ἀλλὰ καὶ νὰ δικαιολογήσω τὴν ὑπογραφήν μου, εἰς μίαν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ὅταν ἡ ἐπίσημος ἔκθεσις τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. μᾶς λέγῃ, ὅτι ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους ἐπιβαρύνεται μὲ τὸ ποσὸν τῶν 40.000.000 δραχμῶν, ἐτησίως, δι’ ἔξοδα καὶ ἀμοιβὴν τῆς Ἑταιρίας, δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἡμᾶς νὰ παρατείνωμεν τὸ ἐπαχθὲς τοῦτο διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καθεστὼς καὶ νὰ συνεχίσωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ μὲ τὴν ἐν λόγῳ δαπάνην, καὶ ἐμμέσως τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ πτωχοῦ βαλαντίου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, τάσσομαι ἐναντίον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως ἐπὶ μίαν διετίαν» ἑνὸς καθεστῶτος, τὸ ὁποῖον ἠναγκάσθη ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πολεμικῶν γεγονότων νὰ ἀνεχθῇ ἡ Ἑλλὰς πρὸ 60 ἐτῶν. Ἀλλὰ ἐὰν παρ’ ἐλπίδα ἡ πλειονότης τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων ταχθῇ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου τότε παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως κάμῃ δεκτὴν μίαν τροπολογίαν μου, δι’ ἧς ζητῶ ὅπως ἡ μία ἐκ τῶν 15 εἰδικῶν ἀποθηκῶν, τὴν ἵδρυσιν τῶν ὁποίων προέτεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐτέθη ὡς ἄρθρον 3, νὰ ἱδρυθῇ εἰς τὴν κωμόπολιν Δικαίου–Τριγώνου Ἕβρου. Ἡ τροπολογία μου αὕτη, ἔχει οὕτω: «Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἡ μία ἐκ τῶν εἰδικῶν ἀποθηκῶν Μονοπωλίου θὰ ἱδρυθῇ εἰς τὴν κωμόπολιν Δικαίου– Τριγώνου Ἕβρου».

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινός, ἔχει τὸν λόγον.

§124Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ γίνῃ ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἐπαρχιῶν.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§126Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ τῆς παρατάσεως ἢ μὴ τοῦ προνομίου τῆς Ἑταιρίας, διότι ἀρκετὰ καὶ περίεργα, ὡς ὁ συνάδελφος κ. Τζαννετάκης εἶπεν, ἐλέχθησαν. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἐφάνη βασιλικώτερος τοῦ Βασιλέως, καὶ ἀντιστρόφως ἐπέκρινε τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπανεξετάσῃ τὰς δύο τροπολογίας, τὰς ἀφορώσας τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς ἀγωνιώδη κατάστασιν ἀπὸ 5ετίας. Τὸ μέλλον δὲν εἶναι ἀόριστον, ὡς ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργός. Τοὐναντίον τὸ μέλλον εἶναι ὡρισμένον καὶ καθορίζεται ἡ διετία. Πέραν, λοιπόν, τῆς δηλώσεώς του, θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ κάμῃ κἄτι τι οὐσιαστικώτερον διὰ τὸ προσωπικόν. Ἡ προτεινομένη τροπολογία, καθορίζει τὴν λῆψιν μέτρων προνοίας ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ τὸν διάδοχον Ὀργανισμὸν τῆς Ἑταιρίας Ὑπεγγύων Προσόδων.

§127Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ τροπολογία, κύριε συνάδελφε, ἐκφράζει εὐχολόγιον.

§128Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Σύμφωνοι, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλ’ ἐὰν περιληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ καθησυχάσῃ τὸ προσωπικὸν καὶ δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ καὶ πάλιν ἐπιμένω νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη τροπολογία, τῆς ἱδρύσεως τῶν 15 νέων πρακτορείων. Πρέπει ἐπ’ αὐτοῦ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἵδρυσις τῶν πρακτορείων τούτων πρέπει νὰ γίνῃ ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἐάν, συνεπῶς, τὰ 15 αὐτὰ πρακτορεῖα πρόκειται τελικῶς νὰ ἱδρυθοῦν, πρέπει νὰ γίνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης, ἔχει τὸν λόγον.

§130Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου εἶμαι σύμφωνος. Λαμβάνω, ὅμως, τὸν λόγον, διὰ νὰ τονίσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐὰν ἀντιλαμβάνεται ὅτι τὰ 15 αὐτὰ νέα πρακτορεῖα Μονοπωλίων πρόκειται νὰ ἱδρυθοῦν ἕνεκα διαφόρων λόγων, εἴτε εἰς τὴν Ἀττικήν, εἴτε πλησίον σιδηροδρομικῶν σταθμῶν ἢ ἄλλων συγκοινωνιακῶν κόμβων, τὸν παρακαλῶ νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν εἰς 25, διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ ἡ ὑποανάπτυκτος περιοχὴ τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ ἰδιαίτατα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἐκεῖ εἰς τὴν Ἤπειρον, οἱ κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν βαδίζουν ὥρας ὁλοκλήρους πεζῇ διὰ νὰ προμηθευθοῦν ἁλάτι καὶ πετρέλαιον. Αἱ ὑπάρχουσαι σήμερον πληροφορίαι, ἐμφανίζουν τὴν ὀρεινὴν Ἤπειρον ἀπογυμνωμένην ἐκ τοῦ πληθυσμοῦ της, ὁ ὁποῖος σπεύδει εἰς τὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ζήσῃ. Διὰ νὰ συγκρατηθῇ, λοιπόν, ὁ πληθυσμὸς αὐτὸς εἰς τὰς ἑστίας του, ἐπιβάλλεται ὅπως αὐτὰ τὰ πρακτορεῖα αὐξηθοῦν καὶ ἱδρυθοῦν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ὅπου τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ καὶ ἐλλιπῆ.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καμβύσης, ἔχει τὸν λόγον.

§132Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη», ἔχω νὰ κάμω μίαν γενικὴν παρατήρησιν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐνισχυτικὸν τῆς σοβαρότητος καὶ τοῦ κύρους ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων καὶ ἰδίως τῶν Ὑπουργῶν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἔρχωνται κάθε τόσο νὰ ζητοῦν διὰ τῆς ὑποβολῆς νομοσχεδίων παράτασιν τοῦ βίου τῆς Ἑταιρίας διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων, ἄλλοτε διὰ πέντε καὶ σήμερον διὰ δύο ἔτη. Διότι, ἢ συμφέρει εἰς τὸ Δημόσιον ὡς ρητῶς ἄλλωστε ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἡ διαχείρισις τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας Ὑπεγγύων Προσόδων, ὁπότε ἀδιστάκτως πρέπει νὰ παραταθῇ τὸ προνόμιον τῆς Ἑταιρίας ἐπὶ χρόνον μακρότερον ἢ εἶναι ἀσύμφορος, ὁπότε θὰ ἔδει νὰ τερματισθῇ τὸ καθεστὼς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποκαταστήσει τὸ Κράτος καὶ τὸ ἐμφανίζει ἀδύνατον ἄλλωστε νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸ διὰ κρατικῶν ὀργάνων τὴν διαχείρισιν τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν. Πολὺ φοβοῦμαι, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἂν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, συνέβαινε νὰ παρέμενεν εἰς τὴν θέσιν του καὶ μετὰ τὴν διετίαν, θὰ ἤρχετο ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ζητήσῃ διὰ νέου νομοσχεδίου νέαν παράτασιν τοῦ βίου τῆς Ἑταιρίας. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι αἱ ἑκάστοτε χορηγούμεναι παρατάσεις, ἔχουν προσωρινὸν ἐντελῶς χαρακτῆρα καὶ ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ μελετηθῇ σοβαρῶς καὶ ἐν τῷ συνόλῳ του τὸ θέμα κατὰ τὴν διετίαν ταύτην, εἰς τρόπον ὥστε νὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ Κράτος διὰ νὰ καθορίσῃ ποία θὰ εἶναι ἡ διάδοχος κατάστασις τῆς Ἑταιρίας Διαχειρίσεως Ὑπεγγύων Προσόδων, ἡ ὁποία θὰ ἐγγυᾶται τὴν ὑπὸ συμφεροτέρους ὅρους διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ Δημόσιον διαχειρίσεως τῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν. Ταῦτα, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀρχὴν τοῦ σχεδίου νόμου. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ προσθέσω ὀλίγα τινὰ καὶ ἐπὶ τῆς ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς γενομένης δεκτῆς τροπολογίας, ὅπως δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀνασυνιστῶνται καὶ ἱδρύωνται μέχρι δέκα πέντε ἀποθῆκαι μονοπωλίου. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε δίκαιον, ὅταν πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὅτι ὁ πληθυσμὸς τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ηὐξήθη ὑπερμέτρως κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαπενταετίαν καὶ ἐξακολουθεῖ ἐξυπηρετούμενος διὰ τῶν αὐτῶν μονοπωλιακῶν ἀποθηκῶν. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ τοιαύτη ἀνάγκη ἐξυπηρετήσεως παρουσιάζεται ἐντονωτέρα εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἰδιαιτέρως εἰς ἀγροτικὰς περιφερείας, στερουμένας συγκοινωνιακῶν μέσων, τῶν κατοίκων ὑποβαλλομένων εἰς πολλὰς ταλαιπωρίας διὰ τὴν προμήθειαν τοῦ φωτιστικοῦ πετρελαίου καὶ τοῦ ἅλατος. Καὶ πρέπει νὰ μὴ λησμονῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι οἱ κάτοικοι τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, ἔχουν ἄφθονα συγκοινωνιακὰ μέσα καὶ ἄλλας ἀνέσεις, ἐνῷ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἀναφέρω ὡς παράδειγμα ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν, τοὺς τρεῖς πολυπληθεῖς τέως Δήμους Μεθώνης, Βουφράδος καὶ Πεταλιδίου, οἱ κάτοικοι τῶν ὁποίων εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ διανύσουν ἀποστάσεις πολλῶν χιλιομέτρων διὰ νὰ προμηθευθοῦν τὰ τόσον ἀπαραίτητα διὰ τὴν διαβίωσίν των εἴδη μονοπωλίου. Πρὸς ἀποκατάστασιν δικαίας τάξεως πραγμάτων, προτείνω τὴν ἀντικατάστασιν τῆς ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Οἰκονομικῶν ὑποβληθείσης τροπολογίας ὑπὸ τῶν ἑξῆς: «Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπανασυνιστῶνται αἱ καταργηθεῖσαι ἀποθῆκαι μονοπωλίου».

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§134Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι αἱ προϋποθέσεις ποὺ ἐπέβαλον τὴν ἵδρυσιν τῆς Ἑταιρίας Ὑπεγγύων Προσόδων ἔπαυσαν ἀπὸ πολλοῦ νὰ ὑπάρχουν. Αἱ συνθῆκαι ἤλλαξαν σήμερον καὶ νέαι κοινωνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ τοιαῦται διεμορφώθησαν. Ἔπρεπε, συνεπῶς νὰ εἶχε πρυτανεύσει ἡ πρακτικὴ ἀντίληψις τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Τζαννετάκης. Ἡ πρακτικὴ αὐτὴ λύσις, ἐπιβάλλεται καὶ δι’ ἕνα ἄλλον οὐσιαστικώτερον λόγον. Εἶπεν ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι τὰ 62% τοῦ πετρελαίου καταναλίσκονται εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Αὐτὸ τί σημαίνει, κύριοι συνάδελφοι; Σημαίνει ὅτι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ τῆς ὑπαίθρου διαφέρει τοῦ τῆς Πρωτευούσης, ὅπου προφανῶς ὑπάρχουν περισσότερα μέσα καὶ περισσότεραι ἀνέσεις. Ἀποδεικνύει ἀκόμη τὸ γεγονὸς τοῦτο ὅτι ἡ Ἑταιρία αὐτὴ οὐδέποτε ἐβοήθησε, καὶ τὸ χειρότερον, δὲν ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ὑπαίθρου καὶ παρεγνώρισε τὴν κοινωνικὴν ἀποστολὴν αὐτῆς. Ἡ ὕπαιθρος, κύριοι συνάδελφοι, εἰς πολλὰς περιφερείας, καίει πρὸς φωτισμὸν λάδι, δαδὶ καὶ ρετσίνι. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὸ δαδὶ ἀπὸ ἀπόψεως τιμῆς ἰσοφαρίζεται πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ πετρελαίου. Ἀλλὰ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ λαδιοῦ, εἶναι, ὅπως γνωρίζομεν, πολὺ δαπανηρά. Εἶναι πλέον καιρὸς τὸ σύγχρονον Κράτος, ὅταν θέλῃ νὰ προσφέρῃ μίαν ὑπηρεσίαν, νὰ ἀποκτήσῃ τὸ δικαίωμα νὰ διοικῇ τὰ τοῦ οἴκου του. Ἡ Ἑταιρία αὐτὴ κἄποτε ἦτο Κράτος ἐν Κράτει, ἀκόμη, ὅμως, δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπενθυμίζωμεν εἰς τὴν νέαν γενεὰν τὰς τραγικὰς συνθήκας μιᾶς ξενικῆς ἐπιβολῆς, ἡ ὁποία ἐγκατέστησε τὴν ἐν λόγῳ Ἑταιρίαν εἰς τὴν χώραν μας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ὑπάρχουν ἐρωτηματικὰ διὰ τὴν διατήρησιν αὐτῆς τῆς Ἑταιρίας καὶ τὰ ἐρωτηματικὰ αὐτὰ συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ δοθῇ παράτασις μόνον διὰ μίαν 2ετίαν παράτασις προφανῶς μεταβατικοῦ χαρακτῆρος. Νομίζω, ὅτι κατὰ τὴν μεταβατικὴν αὐτὴν περίοδον θὰ πρέπει νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα ὥστε ἡ διοίκησις τῆς Ἑταιρίας νὰ περιέλθῃ εἰς τὸ Κράτος μαζὶ μὲ τοὺς ὑπηρετοῦντας ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ πεῖρα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν λαϊκῶν καὶ Κρατικῶν ἀναγκῶν εἰς τὸ μέλλον. Κυρίως τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει ὁριστικῶς νὰ ρυθμισθῇ, νὰ περιέλθῃ ἡ Ἑταιρία Μονοπωλίων εἰς τὸ Κράτος. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι εἰδικὰ καὶ λεπτομερῆ θέματα, ἀνήκοντα εἰς τὴν διακριτικὴν κυρίως ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν.

§135Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν λαϊκῶν τάξεων. Ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἀποδέχεται τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἱδρύονται 15 ἀποθῆκαι. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ λέγωμεν ὅτι παρατείνομεν προσωρινῶς τὴν ζωὴν τῆς Ἑταιρίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἱδρύωμεν 15 ἀποθήκας. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ σοβαρῶς. Τὸ Μονοπώλιον διαθέτει εἴδη λαϊκῆς καταναλώσεως. Ὅλα αὐτὰ τὰ εἴδη τῆς λαϊκῆς καταναλώσεως κατὰ τὴν κατοχὴν διετίθεντο ἀπὸ τοὺς Συνεταιρισμούς. Ὅπως γνωρίζετε, εἰς ὅλα τὰ Κράτη ἡ διάθεσις τῶν εἰδῶν αὐτῶν γίνεται διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν. Ὡς πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους, νομίζω, ὅτι οὗτοι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἐὰν αὐτὸ ἀναλάβῃ τὴν διαχείρισιν. Δὲν πρέπει νὰ κατοχυρώνωμεν τὰ συμφέροντα τῶν μεγάλων εἰς βάρος τοῦ λαοῦ.

§136Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον Ν. Δ. καὶ τὴν ἐπακολουθήσασαν συζήτησιν, ἀνακύπτουν τρία βασικὰ θέματα. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ ὕπαρξις Κρατικοῦ Μονοπωλίου ἐπὶ ὡρισμένων εἰδῶν βασικωτάτης λαϊκῆς καταναλώσεως. Τὸ δεύτερον εἶναι τὸ ποῖος διαχειρίζεται καὶ ποῖος ἔχει τὴν διακίνησιν τῶν εἰδῶν αὐτῶν καὶ τρίτον εἶναι ὅτι ἤδη ἀπὸ ἐτῶν ὡρισμένος ἀριθμὸς ἐργαζομένων ἀπασχολεῖται μὲ τὰς ἐργασίας τοῦ Μονοπωλίου. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος εἶναι βέβαιον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν συζητοῦντες ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, νὰ ἔχωμεν ἀπόφασιν, ἐπειδὴ δὲν ἀφορᾷ αὐτό, καθαυτὸ τὸ θέμα. Εἶναι, ὅμως, δυνατόν, νὰ διατυπωθῇ ὁ χαρακτηρισμός, ὅτι ἡ διατήρησις αὐτοῦ τοῦ Κρατικοῦ Μονοπωλίου ἐπὶ τῶν βασικωτάτων λαϊκῆς καταναλώσεως εἰδῶν, ἀποτελεῖ τὴν ἀγριωτέραν, τὴν ἐπαχθεστέραν ἔμμεσον φορολογίαν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἑπομένως θὰ πρέπει κάποτε νὰ ἀποφασισθῇ ἡ κατάργησις αὐτοῦ τοῦ Μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον πράγματι, ἐπιβαρύνει εἰς βαρύτατον βαθμὸν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιβαρύνῃ κυρίως τὰς λαϊκὰς τάξεις. Βεβαίως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμένῃ κανεὶς ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς ἀγρίας ἐμμέσου φορολογίας. Διότι ἡ Κυβέρνησις θέλει καὶ ἐπεζήτησε νὰ ἐπαυξήσῃ τοὺς ἐμμέσους φόρους, διὰ νὰ ἔχῃ εὐχέρειαν νὰ δίδῃ ἀπαλλαγὰς εἰς τὰ συγκροτήματα τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας, εἰς τὸ νὰ βοηθῇ τὰ συγκροτήματα νὰ προχωροῦν. (Θόρυβος — διαμαρτυρίαι). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι διαμαρτύρονται, νὰ διαμαρτύρωνται μὲ τὸν αὐτὸν ζωηρὸν τρόπον, ὅταν ἔρχωνται διατάξεις νομοσχεδίων, διὰ τῶν ὁποίων, πράγματι, διαπιστώνουν καὶ οἱ ἴδιοι ὅτι παρέχονται ἀπαλλαγαὶ εἰς τὰ συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα κατωνόμασα. Ἐὰν τότε διεμαρτύροντο, τότε καὶ τώρα θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθοῦν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τότε δὲν διεμαρτυρήθησαν ἢ ἐγκατέλειψαν τὴν αἴθουσαν ἢ ὑπερεψήφισαν τὰς ἀπαλλαγὰς αὐτάς, νομίζω ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ διαμαρτύρωνται αὐτὴν πὴν στιγμήν. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριε Πρόεδρε, τὸ δεύτερον σημεῖον τοῦ ὅτι δηλαδὴ ἡ διακίνησις τῶν εἰδῶν καὶ ἡ διαχείρισίς των ἔχει ἐναποτεθῆ εἰς χεῖρας ἑνὸς ἰδιωτικοῦ Μονοπωλίου, μιᾶς ἰδιωτικῆς Ἑταιρίας, ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. κ. συναδέλφους, ὅτι ὅταν τὸ πρῶτον συνέβη αὐτό, ἔγινε ὑπὸ τοὺς πλέον ἐξευτελιστικοὺς ὅρους, λόγω τῆς ἥττης τοῦ 1897 καὶ ἐν συνεχείᾳ ταύτης ἐπιβληθέντος εἰς τὴν χώραν μας, Δ.Ο.Ε., ὁπότε οἱ ξένοι δανεισταὶ δὲν εἶχον ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, ὅτι ἐκ τῶν εἰσπράξεών του θὰ κατέβαλε τὰς ὑποχρεώσεις του. Καὶ πρὸς ἐξασφάλισίν των ὑπέβαλον καὶ τὸ Μονοπώλιον. Σήμερον, ὁ λόγος αὐτὸς δὲν ὑφίσταται, ὑφίσταται ὅμως, ὁ ἄλλος λόγος. Ἡ Ἑταιρία κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ἀσκοῦσα μονοπωλιακῶς τὸ ἔργον της, τὸ ὁποῖον ἤσκησε εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, κατώρθωσε νὰ ἀποκτήσῃ ἐπιρροάς, κατώρθωσε νὰ γίνῃ Κράτος ἐν Κράτει εἰς ὡρισμένας δὲ περιπτώσεις κατώρθωσε νὰ ἐπηρεάζῃ καὶ τὰς τύχας τῶν Κυβερνήσεων. Σήμερον, ἠμπορεῖ εἰς τὸ ἀκέραιον νὰ μὴ δύναται νὰ πράξῃ τοῦτο, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ἔχῃ ἐπιρροὰς καὶ ἀπόδειξις τούτου εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐν ἔτει 1957, μεθ’ ὅσα ἔχουν συμβῆ μετὰ τὸν δεύτερον παγκόσμιον πόλεμον, μεθ’ ὅσα ἔχουν συμβῆ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ νὰ ἀναλαμβάνουν τὰ Κράτη ὅλο καὶ περισσοτέρας ἁρμοδιότητας ἔρχεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις νὰ παρατείνῃ τὸ προνόμιον τῆς Ἑταιρίας, καὶ διὰ νὰ τὸ δικαιολογήσῃ ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου, παραθέτει ἐπαινετικὰς φράσεις διὰ τὸ ἔργον τῆς Ἑταιρίας, κυρίως ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ πεδίου, χωρὶς νὰ παραθέτῃ καὶ στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἐπείθετο τυχὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ὅτι πράγματι ἡ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι εὔλογος. Ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐπιζητεῖ νὰ παρατείνῃ τὸ προνόμιον τῆς Ἑταιρίας, χωρὶς νὰ παράσχῃ, ὡς εἶπον, πλήρη στοιχεῖα. Ἠμπορεῖ, κύριοι, ἡ Ἑταιρία νὰ ἀπώλεσε μέρος τῆς δυνάμεώς της, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι παροῦσα ὡς μονοπωλιακὸν συγκρότημα, καὶ δύναται νὰ ἐπηρεάζῃ, καθ’ ὃν τρόπον ἐπηρεάζει καὶ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἑπομένως εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἐκφράσωμεν τὴν ἔκπληξιν τῆς παρατάξεώς μας καὶ νομίζομεν ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ καὶ ἔκπληξιν τοῦ τμήματος ἐκείνου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸ ὁποῖον ἀκολουθεῖ τὰ ἄλλα Κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ διὰ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὸ Συνέδριόν του ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς, ἐνῷ διεκήρυξεν ὅτι εἶναι ὑπὲρ τῆς κρατικοποιήσεως τῶν σοβαρῶν τομέων τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, ἐν τούτοις, ὅμως, ἀπόψε ἐκηρύχθη ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τοῦ προνομίου τῆς Ἑταιρίας αὐτῆς.

§137Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν εἶναι ἀπόψεις τοῦ Κόμματος. Εἶναι προσωπικαὶ ἀπόψεις.

§138Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σεῖς, ὅταν ἐψηφίζοντο τὰ φορολογικὰ νομοσχέδια, ἐτάχθητε ὑπὲρ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν... (Φωναὶ — θόρυβος).

§139Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξιν τῆς παρατάξεώς μου καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦν τὰ Κόμματα αὐτά. Ἡ Βουλὴ ἐνθυμῆται ὅτι ἐνῷ ὁ κ. Παπανδρέου ὡμίλησεν περὶ κρατικοποιήσεως ὡρισμένων τομέων τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἐκηρύχθησαν ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῶν μονοπωλίων. (Φωναὶ — θόρυβος).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριε συάδελφε.

§141Κ. ΜΑΡΗΣ. Ὁ ὁμιλητής, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐκφράσῃ τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός του. Τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας θὰ τὰς ἐκφράσωμεν ἡμεῖς.

§142Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ δὲν ἀσχολεῖσθε μὲ τὸ νομοσχέδιον; Τόσον σᾶς ἐξοργίζει τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων;

§143Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι δὲν ἐφαρμόζεται ὁ Κανονισμός. Συνεχῶς διακόπτομαι.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ἐφαρμόζεται, κύριε συνάδελφε. Παρακαλῶ νὰ εἶσθε ἐπὶ τοῦ θέματος.

§145Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Προχωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα, τὸ ἀφορῶν τὸ προσωπικὸν τῆς Ἑταιρίας αὐτῆς. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δεχθῇ ἡ Βουλὴ νὰ μὴ παρατείνῃ τὴν ζωὴν τῆς Ἑταιρίας αὐτῆς, παρακαλῶ ὅπως τὸ προσωπικὸν κατοχυρωθῇ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἅπαντες οἱ ὑπηρετοῦντες σήμερον εἰς τὴν Ἑταιρίαν θὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὰς ἀναλόγους κρατικὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι θὰ συνεχίσουν τὸ ἔργον τῆς διαχειρίσεως τῶν εἰδῶν τοῦ Κρατικοῦ Μονοπωλίου. Καὶ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὰ ἐκεῖ. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν νὰ μὴ παραταθῇ τὸ προνόμιον τῆς Ἑταιρίας. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασιν, τότε θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀλλάξῃ τίτλον καὶ νὰ ὀνομασθῇ νομοσχέδιον περὶ χρεωκοπίας τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προβῇ εἰς τὴν διαχείρισιν τῶν βασικῶν αὐτῶν εἰδῶν, καὶ ἔχει ἀνάγκην ἑνὸς ἰδιωτικοῦ Μονοπωλίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐμπιστεύεται τὴν διαχείρισιν εἰδῶν βασικῆς λαϊκῆς καταναλώσεως.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§147Γ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλέχθησαν, κύριε Πρόεδρε, πολλά, τόσον ἐναντίον ὅσον καὶ ὑπὲρ τῆς Ἑταιρίας Ὑπεγγύων Προσόδων. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ κάμνει ἐντύπωσιν εἶναι τὸ ὅτι ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις δὲν ἔχει σχηματίσει σαφῆ γνώμην ἂν ἡ Ἑταιρία εἶναι χρήσιμος καὶ ἐξυπηρετῇ κοινωνικὰς ἀνάγκας, ὁπότε θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ παράτασις δι’ ἄλλα 30 ἔτη ἢ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὸν λαὸν καὶ θὰ πρέπει νὰ διαλυθῇ καὶ νὰ ἀνατεθῇ εἰς ἄλλον Ὀργανισμόν, ἢ εἰς τὸ Δημόσιον ἡ ἐργασία τὴν ὁποίαν κάμνει. Νομίζω ὅτι ἡ ὑπεύθυνος Κυβέρνησις ἔπρεπε ὁριστικῶς νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, οὕτως ἢ ἄλλως, διὰ νὰ μὴ κρατῆται καὶ τὸ προσωπικὸν αὐτῆς ἐν συνεχεῖ ἀγωνίᾳ καὶ ἀναστατώσει, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν γνωρίζει τί θὰ γίνῃ. Περαιτέρω, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀπομεμακρυσμένων χωρίων. Εἰς τὰ πλέον ἀπομεμακρυσμένα σημεῖα τὰ εἴδη τοῦ Μονοπωλίου πωλοῦνται εἰς τὴν αὐτὴν τιμὴν ποὺ πωλοῦνται καὶ εἰς τὰ κέντρα χωρὶς νὰ κερδίζῃ οὔτε τὸ Κράτος, οὔτε ἡ Ἑταιρία. Ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἀπομεμακρυσμένα χωρία μὲ πληθυσμὸν μεγάλον, ὅπως εἰς τὴν περιφέρειαν Καρδίτσης, ὅπου ὑπάρχουν χωρία μὲ 6.000 κατοίκους καὶ ἀναγκάζονται νὰ κατέρχωνται εἰς τὴν πόλιν τῆς Καρδίτσης διὰ νὰ προμηθευθοῦν τὰ εἴδη Μονοπωλίου. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, εἰς τὰ μεγάλα αὐτὰ ἀπομεμακρυσμένα χωρία, νὰ ἱδρυθοῦν πρακτορεῖα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§149Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἀπασχοληθῶ μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐκεῖνο, ποὺ θὰ μὲ ἀπασχολήσῃ εἶναι ἡ σκοπιμότης ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἱδρυομένων νέων μονοπωλίων, ποὺ θέτει διὰ τῆς τροπολογίας του ὁ κ. Ὑπουργός. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὴν σκοπιμότητα τῆς ἱδρύσεως νέων μονοπωλίων, ἀνεγνωρίσθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἀπεδέχθη νὰ γίνουν 15....

§150Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἰς ὡρισμένα μέρη.

§151Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ σκοπιμότης ὅτι πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν νέα πρακτορεῖα, ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁμιλήσαντας κ. κ. συναδέλφους. Ὡς πρὸς τὸν ἀριθμόν, ὅμως, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ. Θὰ πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν ἀποθῆκαι μονοπωλίου εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὰ ἀπομεμακρυσμένα σημεῖα καὶ ὀρεινὰ μεγάλα χωρία. Εἰδικῶς διὰ τὸν Νομὸν Μεσσηνίας εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν 4 ἕως 6, εἰς χωρία ἀπομεμακρυσμένα, ποὺ ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ πόλεις κειμένας 4 καὶ 5 ὥρας μακράν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προτείνω ὅπως ὁ ἀριθμὸς τῶν ἱδρυθησομένων ἀποθηκῶν μονοπωλίου, αὐξηθῇ εἰς 25, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν κυρίως τῆς ὑπαίθρου.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἀναστασᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§153Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων δὲν κατενόησαν ἐπαρκῶς τὴν σημασίαν τοῦ νομοσχεδίου καὶ λυποῦμαι ἰδιαιτέρως, διότι συνάδελφοι ἀκριτικῶν περιφερειῶν ὡμίλησαν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τί λέγει τὸ νομοσχέδιον; Δὲν δημιουργεῖ μονοπώλιον, ἀλλὰ ἁπλῶς λέγει ὅτι διατηρεῖ τὴν Ἑταιρίαν Ὑπεγγύων Προσόδων, παρατεῖνον τὴν ζωήν της ἐπὶ διετίαν. Τὴν παρατείνει διατί; Διότι τὸ Κράτος ἐπιθυμεῖ νὰ δίδῃ καὶ εἰς τὰ ὀρεινὰ χωρία καὶ παντοῦ μὲ τὴν αὐτὴν τιμὴν τὰ εἴδη τὰ μονοπωλιακά. Ἡ μὴ παράτασις θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν κατοίκων τῶν ὀρεινῶν ἰδίᾳ περιοχῶν, διότι, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι προετοιμασμέναι αἱ ὑπηρεσίαι διὰ νὰ ἀναλάβουν τὸ ἔργον.

§154Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Νὰ τὸ πάρουν αἱ Ὀργανώσεις.

§155Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Ἐὰν δὲν συμβῇ αὐτὸ τὰ εἴδη τὰ μονοπωλιακὰ θὰ πᾶνε εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχωμεν μίαν μεγάλην ἐπίσπευσιν ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ εἴδους, τὸ ὁποῖον θὰ πωλῆται εἰς τὰ ὀρεινά. Κατὰ συνέπειαν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἀπολαμβάνῃ ὁ χωρικὸς καὶ ἰδίᾳ ὁ ὀρεινός, εἰς τὴν εὐθηνὴν τιμὴν τὸ εἶδος αὐτό, ἕως ὅτου τὸ Κράτος κατορθώσῃ νὰ φροντίσῃ νὰ ἴδῃ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ δίδῃ ἐπίσης τὰ εἴδη αὐτὰ εἰς τὴν αὐτὴν καθολικὴν τιμὴν καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν πεδινῶν πόλεων καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεξαρτήτως αὐτῆς τῆς παρατηρήσεώς μου, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ κάμω δύο παρακλήσεις. Πρῶτον, ἐὰν ἦτο δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔχωμεν μίαν καθησυχαστικήν σας δήλωσιν διὰ τὸ προσωπικόν. Ἀναγνωρίζομεν, τὸ Κράτος, ὅτι πάντοτε, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ καταργήσῃ ὑπηρεσίας, ἔστω καὶ ἐκτάκτους ἀκόμη ὑπηρεσίας, ὅπως ἡ ΕΦΕΕ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τοὺς ἐπῆρε, τοὺς περιέθαλψε, τοὺς ἔχει σήμερον εἰς τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ κανεὶς νὰ σκεφθῇ ὅτι ὑμεῖς, ἢ οἱοσδήποτε Ὑπουργός, ποὺ θὰ εὑρεθῇ αὔριον εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν διακοπὴν τῆς Ἑταιρίας, ὅτι δὲν θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὸ προσωπικόν. Θὰ ἦτο, ὅμως, σκόπιμος μία δήλωσίς σας, ἢ μία διάταξις εἰς τὸν νόμον, ἐξασφαλίζουσα τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον κατηνάλωσε τὴν ζωήν του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Ἐφ’ ὅσον δὲν δέχεσθε τὴν 5ετῆ παράτασιν τῆς συμβάσεως τῆς Ἑταιρίας, εἶναι σκόπιμον νὰ δώσωμεν εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ζῇ εἰς τὴν Ἑταιρίαν, τὴν χαράν, ὅτι εἶναι ἐξησφαλισμένοι αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Δευτέρα παράκλησις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐγὼ ἔθεσα μίαν βασικὴν ἀρχήν, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον τὸ Κράτος διαθέτει τὰ μονοπωλιακά του εἴδη, εἰς τὰ ὀρεινὰ χωρία, εἶναι ὁ ἐπωφελέστερος διὰ τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, διότι τὰ μὲν πεδινὰ χωρία ἔχουν χαμηλὸν κόστος μεταφορᾶς, ἐνῷ τὰ ὀρεινὰ ἔχουν μεγάλο κόστος. Σήμερον ἡ τιμὴ εἶναι καθωρισμένη καὶ διὰ τὰ ὀρεινὰ καὶ διὰ τὰ πεδινά. Ἐπειδὴ πάρα πολλαὶ ὀρειναὶ περιοχαὶ ἔχουν ἀνάγκην ἀποθηκῶν μονοπωλιακῶν εἰδῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμητε μίαν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ, ἀλλὰ μὲ μίαν προϋπόθεσιν, τὰ ¾ τουλάχιστον τῶν ἀποθηκῶν αὐτῶν νὰ δοθοῦν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ ὅτι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἱκανοποιεῖται τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ ἡ σκοπιμότης, ἡ ὁποία θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν καλυτέραν ζωὴν τῶν ὀρεινῶν μας περιοχῶν.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§157Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλὰ ἐλέχθησαν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὥστε νὰ περιττεύῃ πᾶσα περαιτέρω συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοθετήματος τούτου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅμως, πρέπει νὰ τονίσω καὶ ἐγὼ ὅτι θὰ πρέπει νὰ παύσῃ ἡ παράτασις τῆς ζωῆς τοῦ Μονοπωλίου. Ἐὰν λαμβάνω τὸν λόγον, τὸν λαμβάνω διὰ νὰ ὑποστηρίξω τροπολογίαν, ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Ἀναγνωστοπούλου, διὰ τῆς ὁποίας προτείνεται ἡ ἵδρυσις ἰδίας ἀποθήκης εἰς τὴν κωμόπολιν Παλαμᾶ. Ἡ κωμόπολις αὕτη, κύριε Πρόεδρε, ἀπέχει πλέον τῶν 4 ὡρῶν ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Καρδίτσης, καὶ ἔχει πληθυσμὸν 8.000 κατοίκων. Πέριξ, ὅμως, αὐτῆς, εὑρίσκονται χωρία, οἱ κάτοικοι τῶν ὁποίων φθάνουν τὰς 30.000. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καὶ δίκαιον καὶ εὔλογον καὶ ὀρθὸν εἶναι εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν πυκνοκατωκημένην περιφέρειαν νὰ ἱδρυθῇ ἡ μεγάλη ἀποθήκη ἐπὶ τῷ τέλει ἐξυπηρετήσεως τοῦ σημαντικοῦ πληθυσμοῦ τὸν ὁποῖον προανέφερον.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λαδᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§159Α. ΛΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος, ἠκούσθησαν αἱ ἀπόψεις ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ Κόμματα. Καὶ δὲν χωρεῖ ἀμφιβολία, ὅτι ὑπάρχουν ἐπὶ τοῦ παρόντος δικαιολογητικοὶ λόγοι ἐπιβάλλοντες τὴν διατήρησιν τῆς Ἑταιρίας. Οἱ κοινωνικοὶ λόγοι, ἐπίσης, οἱ ἀναπτυχθέντες, ἔχουν ἀναμφισβητήτως κἄποιαν δικαιολογητικὴν βάσιν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ κατάργησις τῆς Ἑταιρίας. Ὡς ἐκ τούτου, ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπάρξεως οἱωνδήποτε οἰκονομικῶν καὶ κοινωνικῶν λόγων ἐπιβάλλεται ἡ διατήρησις, διὰ νὰ μελετηθοῦν μετὰ προσοχῆς ὅλα τὰ ζητήματα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς Ἑταιρίας. Ἐὰν ἔλαβον τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, τὸν ἔλαβον διὰ νὰ χαρακτηρίσω τὸ γεγονὸς τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως, ἡ ὁποία ὑφίσταται εἰς τὴν διάθεσιν τῶν εἰδῶν μονοπωλίου, μεταξὺ Βορείου Ἑλλάδος καὶ Νοτίου τοιαύτης. Ἐνῷ, δηλαδή, εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα δίδονται ὅλα τὰ εἴδη μονοπωλίου, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἀντιθέτως, δὲν χορηγεῖται τὸ πετρέλαιον μὲ τιμὴν Μονοπωλίου, ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου εἶναι οἱ χωρικοὶ νὰ ἀγοράζουν τοῦτο εἰς τιμὴν ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Τοῦτο, ὅμως, νομίζω, δὲν εἶναι δικαιολογημένον, καὶ ἀποτελεῖ πρᾶξιν ἀνίσου μεταχειρίσεως μεταξὺ Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ περιφερειῶν τῆς Πατρίδος μας. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ἤδη ἀποφασίζωμεν τὴν παράτασιν ἐπὶ διετίαν, θὰ πρέπει, νομίζω, νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς τὰς Νέας Χώρας ὥστε τό πετρέλαιον νὰ ἀποτελῇ καὶ τοῦτο εἶδος τοῦ Μονοπωλίου. Μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θεωρῶ ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις, διαφορετικὰ θὰ θεωρήσωμεν ὡς ἄνισον μεταχείρισιν μεταξὺ Ἑλλήνων πολιτῶν τὴν μὴ διάθεσιν τοῦ πετρελαίου ὡς εἶδος Μονοπωλίου εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν ἀποθηκῶν, τοῦτο ἐπαρκῶς ἀνεπτύχθη ὑπὸ προλαλησάντων συναδέλφων καὶ κατεδείχθη ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ πλαισιωθοῦν διὰ τῆς ἱδρύσεως ἀποθηκῶν οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ τῆς Χώρας. Θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν του πρὸς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε αἱ ἀποθῆκαι νὰ ἱδρυθοῦν ἰδίᾳ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς. Σᾶς ἀναφέρω συγκεκριμένως τὸ γεγονὸς ὅτι ἐπὶ μιᾶς ὀρεινῆς περιοχῆς τοῦ Βοΐου, τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, θὰ ἐπεβάλλετο ἡ ἵδρυσις ἀποθήκης εἰς τὸν Πεντάλοφον, διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας ὅλων τῶν πέριξ χωρίων τῆς περιοχῆς αὐτῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ παραλαμβάνωσι τὰ Μονοπωλιακὰ εἴδη ἀπὸ τὸ Τσοτύλι, τὸ ὁποῖον ἀπέχει πολὺ ἐκ Πενταλόφου καὶ δὲν ὑπάρχει, δυστυχῶς, καὶ οὔτε ἔχει κατασκευασθῆ μέχρι σήμερον πλήρης συγκοινωνία, ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπεν εὐχερέστερον, τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς Πενταλόφου μετὰ τοῦ Τσοτυλίου. Φρονῶ, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ληφθῇ κἄποια πρόνοια ὥστε νὰ ἐνισχυθῇ ὁ πληθυσμὸς τῶν περιοχῶν αὐτῶν καὶ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ δυνατὸν ταχύτερον συγκοινωνίαν πλήρη καὶ συγχρονισμένην. Ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα φροντὶς διὰ τὸ ὑπηρετοῦν προσωπικὸν τῆς Ἑταιρίας Ὑπεγγύων Προσόδων, ὥστε ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας νὰ ἐνταχθῇ εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ὡς ἐγένετο καὶ εἰς παρομοίας περιπτώσεις, ἐπὶ καταργουμένων τακτικῶν ἢ ἐκτάκτων ὑπηρεσιῶν ἢ Ὀργανισμῶν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Κίνιας, ἔχει τὸν λόγον.

§161Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι ἐντὸς τοῦ ἐθνικοῦ αὐτοῦ Συνεδρίου εὑρίσκονται ἐθνικὰ Κόμματα, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ Ἔθνους, τοῦ λαοῦ καὶ τῆς Πατρίδος. Δὲν ἀναγνωρίζω εἰς κανένα τὸ δικαίωμα τῆς μονοπωλήσεως τοῦ πατριωτισμοῦ ὑπὲρ τοῦ πατρῴου λαοῦ. Τέτοιος ἰσχυρισμὸς εἶναι περιφρόνησις πρὸς τὰ ἐθνικόφρονα Κόμματα. Ἀναγκάζομαι νὰ εἴπω αὐτὰ τὰ ὀλίγα διὰ νὰ καταλήξω ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ καταλήξω. Ἡ Ἀντιπολίτευσις διεξάγεται μόνον ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ στενοῦ καὶ τοπικοῦ κομματικοῦ συμφέροντος, ἀλλὰ...

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος, κύριε Κίνια.

§163Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἴχομεν ἕνα βραχνᾶν ἐπὶ πολλὰ ἔτη εἰς τὸν λαόν μας, ὁ ὁποῖος ἐπεβλήθη κατόπιν μιᾶς ἐθνικῆς συμφορᾶς τοῦ 1897. Σήμερον, ληγούσης τῆς συμβάσεως περὶ τὰ τέλη τοῦ τρέχοντος ἔτους τί γίνεται; Γίνεται τοῦτο: Ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει ἕνα μέτρον καὶ λέγει ὅτι καταργεῖται ἡ σύμβασις, ἀλλὰ μέχρις ὅτου καταργηθῇ αὐτὴ ἡ σύμβασις, ζητεῖ προθεσμίαν δύο ἐτῶν. Ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ δοθῇ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐμελέτησε τὸ θέμα ἐγκαίρως καὶ ἐὰν ἔκαμε τὸ καθῆκον της, ὅπως ἔπρεπε, ἀλλὰ.....

§164Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πῶς καταργεῖται;

§165Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἡ σύμβασις αὐτὴ πρέπει νὰ καταλάβωμεν ὅτι καταργεῖται μετὰ δύο ἔτη.

§166Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ποῦ τὸ ἐδιαβάσατε;

§167Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§168Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν τὸ λέγει.

§169Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριοι, ἔχω τὸ νομοσχέδιον ὑπ’ ὄψιν μου: «Ἐπικειμένης τῆς λήξεως τῆς συμβάσεως τῆς 31.12 ...(ἀναγινώσκει)....». Τελειώνει, λοιπόν, αὐτὴ ἡ σύμβασις. Καὶ ἀφοῦ τελειώνῃ αὐτὴ ἡ σύμβασις, τί γίνεται; Ἔληξεν ἡ σύμβασις, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦλθε νὰ δώσῃ λύσιν ἀμέσως καὶ ζητεῖ προθεσμίαν δύο ἐτῶν. Ἔ! ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου ἠκούσθησαν οἰμωγαὶ καὶ κραυγαί. Δὲν λέγω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ κάμῃ, ἀλλὰ θεωρῶ ὅτι εἶναι ἄστοχον νὰ ἀκούωνται οἰμωγαὶ καὶ κραυγαὶ ἐκ μέρους μιᾶς μερίδος ὅτι δῆθεν ὅλα τὰ Κόμματα τὰ Ἐθνικὰ ἐγκαταλείπουν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἔχει καμμίαν γραμμήν. Αὐτὸ εἶναι ἐκτὸς τῆς ἠθικῆς γραμμῆς καὶ ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος, κύριοι συνάδελφοι. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Λοιπόν, ἓν εἶναι τὸ θέμα: Ἂν ἡ Κυβέρνησις προχωρήσῃ ὅπως προχωρεῖ, θὰ κάμω μίαν σύστασιν εἰς τὸν κύριον Ὑπουργόν, τὴν ἑξῆς: Εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εὕρητε ἕνα τρόπον, ἀφοῦ ἐζήσαμεν τόσα χρόνια χωρὶς ἀποθήκας καὶ τώρα ὑπάρχει μία πενία καὶ μία δυσχέρεια καὶ μία δυσκολία εἰς τὴν Χώραν μας, δὲν ἦτο δυνατόν, διὰ νὰ μὴ γίνῃ αὐτὴ ἡ Ὁμηρικὴ μάχη, ποῦ θὰ πᾶμε τὰς ἀποθήκας εἰς τὴν Παλαιὰν ἢ τὴν Βόρειον Ἑλλάδα ἢ εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρακάμψητε αὐτὸν τὸν σκόπελον νὰ μὴ ὑποστηρίζωνται ὅσα ὑποστηρίζονται, διότι ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἐλέχθησαν ὀλίγα, ἐκτὸς τῆς αἰθούσης θὰ λέγωνται ἄλλα. Σᾶς παρακαλῶ νὰ προσέξητε αὐτὸ διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἀφορμαί, παρανοήσεις. Νομίζω ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου θὰ πρέπει νὰ προσέξητε καὶ ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναστείλητε τὴν λύσιν ἐπὶ χρονικόν τι διάστημα, διὰ νὰ μελετήσητε τὰ πράγματα. Καταλήγων εἰς ὅσα κατέληξα, συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσέξῃ καὶ λέγω ὅτι τὸν πατριωτισμὸν τὸν γνωρίζομεν ὑπὲρ πάντα ἄλλον ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἀνήκομεν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἀνακοινῶ ἐπίσης εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, περὶ διεξαγωγῆς ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ πρότασις ἔχει οὕτω: Πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, προτείνομεν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ἀθῆναι. 12.12.57 Α. Τριανταφυλλίδης, Θ. Λυμπερίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Καραγκιόζης, Ε. Πρωϊμάκης, Β. Ἐφραιμίδης, Π. Μόντζαλας, Π. Τζαννετάκης, Μ. Γαληνός, Κ. Βασαρδάνης, Δ. Κρῖκος, Η. Ἡλιοῦ, Η. Σκυλλάκος, Π. Γλιγλῆς, Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Πετροπουλάκης, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Στρατῆς, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Λασκαρίδης. Παρισταμένων 16 ἐκ τῶν ὑπογραφόντων τὴν πρότασιν κ. κ. βουλευτῶν, αὕτη ἐγκύρως ὑποβάλλεται. Θὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Σχινᾶς καὶ Ν. Ἰντζές. Τὸ ἐρώτημα τίθεται οὕτω: Οἱ παραδεχόμενοι κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον, λέγουν ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι, λέγουν ΟΧΙ. (Προελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία).

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Περαιωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, ἀνακοινῶ τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 82. Εἶπον ΝΑΙ 64 καὶ ΟΧΙ 18, κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον:

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκ τῆς γενομένης ψηφοφορίας διεπιστώθη, ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα ἐν ἀπαρτίᾳ καὶ συνεπῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν.

§173Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ πολύ, κύριε Πρόεδρε, τὴν προσεχῆ Δευτέραν μετὰ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον περὶ μονοπωλίων, νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐπεξεργασίας φύλλων καπνοῦ.

§174Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Διὰ νὰ ψηφισθῇ, κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν καὶ συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην, ἄλλως ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὐδὲν ἀποτέλεσμα θὰ ἔχῃ.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.25′ μ. μ.)