1957.12.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 36η

ΤΡΙΤΗ 10 Δεκεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται προσωρινῶς ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μέχρις ὅτου λάβωσι γνῶσιν οἱ κ. κ. βουλευταί. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σαραφιανὸς ζητεῖ 15θήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου ζητεῖ 10ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Δαβάκης (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἀναγνώρισιν γάμων τῶν στρατιωτικῶν ἐν γένει». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν» καὶ 2) «περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 5076)1931 «περὶ Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν καὶ Τραπεζῶν» καὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 52 παρ. 2 ἐδάφ. 1 τοῦ νόμου 3190)55 «περὶ Ἑταιριῶν Περιωρισμένης εὐθύνης». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ περιπτώσεως ἀναστολῆς τῶν διατάξεων τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ Ὑφυπουργοῦ Κοινων. Προνοίας πρὸς σύναψιν συμβάσεως μετὰ τοῦ Δήμου Καλαμῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κατσαφᾶδος καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος, Ν. Κρασαδάκης, Ι. Παπαηλιάκης, Α. Ἀνωγειανάκης, Φ. Παπαδόπουλος, Μ. Τοσουνίδης, Ν. Ἰντζές, Κ. Μαρῆς καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Χριστόπουλος, Δ. Κωστῆς, Δ. Κρόκος καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Α. Μπαρότσης, Ν. Κρασαδάκης, Ε. Κοθρῆς, Ι. Παπαηλιάκης, Κ. Μητσοτάκης, Α. Ἀνωγειανάκης, Γ. Ἐργαζάκης, Φ. Παπαδόπουλος, Μ. Τοσουνίδης, Ν. Ἰντζές, Κ. Μαρῆς, Λ. Αὐγερινὸς καὶ Π. Πολυχρονίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Ἰντζές, Α. Γκελεστάθης καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 3713)1928 «περὶ Συμβουλίου Ἐπικρατείας» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρός, Α. Σχινᾶς καὶ Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Συντάξεων Μηχανικῶν καὶ Ἐργοληπτῶν Δημοσίων Ἔργων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μητακίδης, Π. Κάβδας καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως τῆς περιοχῆς Πρωτευούσης κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμῶν Καμμένων Βούρλων, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν ἐλαιοδένδρων καὶ ὀπωροφόρων δένδρων ἐκ τοῦ τελευταίου παγετοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἐπιχειρηματιῶν καὶ ἐργατοϋπαλλήλων τῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν τελουσῶν ἐπιχειρήσεων ζητούσης παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 3562)56 «περὶ ἀναγκαστικῆς διαχειρίσεως» ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἔτος, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Κράτους, τῶν ἐπιχειρηματιῶν καὶ ἐργατοϋπαλλήλων καὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν (παράρτημα Κορίνθου) ζητούσης χορήγησιν εἰς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς, ἴσου πρὸς τὸ ποσὸν τῆς μηνιαίας συντάξεώς των κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς Χαλκίδος, ζητοῦντος προώθησιν καὶ ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπιβολῆς τέλους εἰς ἀντικατάστασιν τῆς γεφύρας Χαλκίδος». Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Γ. Μπουρδάρας, καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν περιφερείας Αἰτωλοακαρνανίας κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου περιορίσαντος καπνοκαλλιέργειαν εἰς τὴν περιφέρειάν των ἐπὶ ἰδιοκτήτων κτημάτων καλλιεργουμένων ἀπὸ ἑκατονταετίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλκάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λευκάδος, ζητούσης ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ ἐλαιολάδου διὰ τῆς ἀμέσου ἐξαγωγῆς παρὰ τοῦ Κράτους εἰς τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν 5 βαθμῶν, λόγῳ ὑποχωρήσεως τῶν τιμῶν κάτω τῶν 16 δραχμῶν μὲ τάσιν σημαντικῆς ὑποχωρήσεως, ὡς ἐκ τῆς αὐξήσεως προσφορᾶς, ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Μετάλλου Χαλκίδος «ὁ Ἀρχιμήδης» ζητοῦντος νομοθετικὴν κατοχύρωσιν ἐπεκτάσεως Ταμείου Μετάλλου εἰς τὰς Ἐπαρχίας. Ἀπαντήσεις διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ, Κ. Τσιγάρα, Π. Γλιγλῆ, Α. Λασκαρίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11274)9216 ἀπὸ 15.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 394) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Π. Γλιγλῆ κλπ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐφ’ ὧν παρακαλοῦμεν, ὅπως ἐνημερωθῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὡς ἄνω κ. κ. βουλευταί. 1) Κατ’ ἀρχὴν τὸ θέμα τῆς ἀπολύσεως τῶν μελῶν τῆς Διοικήσεως τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ἀνάγεται κυρίως εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 2) Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργείου εὐαρίθμων περιπτώσεων προκύπτει, ὅτι ὑπὸ τῶν Νομαρχῶν ἐγένετο λελογισμένη χρῆσις καὶ ἐντὸς τῶν νομίμων ὁρίων ἄσκησις δικαιώματός των, ἐν ταὐτῷ δὲ καὶ ὑποχρεώσεώς των, πηγαζούσης ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ Ψηφίσματος ΜΘʹ) 1948 «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 516) 48 ἀν. νόμου «περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης τῶν δημοσίων κλπ. ὑπαλλήλων καὶ ὑπηρετῶν». Ἡ εἰς περιωρισμένην κλίμακα ἔκδοσις ὑπὸ τῶν Νομαρχῶν ἀποφάσεων περὶ ἀπολύσεως μὴ νομιμοφρόνων, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ ὡς ἄνω νόμου, μελῶν διοικήσεως γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ἔλαβε χώραν πάντοτε κατόπιν ἐμπεριστατωμένης ἐρεύνης ἑκάστης περιπτώσεως καὶ αὐστηρᾶς τηρήσεως τῆς ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένης διαδικασίας, ἤτοι μετ’ ἀπόφασιν πάντοτε τοῦ οἰκείου συμβουλίου νομιμοφροσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11976)9901 ἀπὸ 27 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐπαναλειτουργίας τῶν φυλακῶν Τρικάλων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ ὡς ἄνω φυλακαὶ θὰ ἐπαναλειτουργήσουν ἐντὸς τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου. Ἡ καθυστέρησις τῆς ἐπαναλειτουργίας αὐτῶν ὀφείλεται εἰς ἀποκλειστικῶς τεχνικοὺς λόγους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς μεταγωγῆς εἰς τὰς ὡς ἄνω φυλακὰς τῶν ἐκ Θεσσαλίας καταγομένων γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι οὗτοι θὰ προτιμηθῶσι κατὰ τὸ δυνατόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 517 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτοκόλλου 11990) 9915) 25.11.57, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἐπισυνάψωμεν ὀνομαστικὸν πίνακα τῶν προγραμματισθέντων καὶ λειτουργούντων Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων εἰς τοὺς Νομοὺς Ἰωαννίνων καὶ Θεσπρωτίας καὶ τῶν ὑπηρετούντων εἰς ταῦτα ἰατρῶν. Ὡς πρὸς τὰ φερόμενα ὡς καταργηθέντα, διευκρινίζεται, ὅτι οὐδὲν κατηργήθη ἐκ τῶν προγραμματισθέντων Ἰατρείων. Ἐξητάσθη μόνον ἡ περίπτωσις μετατροπῆς εἰς Ἀγροτικὰ καὶ Κοινοτικῶν τινων Ἰατρείων, ἅτινα εἶχον ἀρχῆθεν χαρακτηρισθῆ ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων ὡς Κοινοτικά, παρὰ τὸ ὅτι ὁ πληθυσμὸς αὐτῶν εἶναι κατώτερος τῶν 300 καὶ χωρὶς νὰ ἔχῃ ζητηθῆ ἡ ἀπαιτουμένη κατὰ νόμον γνωμάτευσις τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ΝΟΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Αʹ. Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα. Προγραμματισθέντα 27, λειτουργοῦντα 15, καταργηθέντα 0. Ὑπηρετοῦντες Ἰατροὶ 15.

Βʹ. Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα. Προγραμματισθέντα 34, λειτουργοῦντα 9, καταργηθέντα 0. Ὑπηρετοῦντες ἰατροὶ 9.

ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Αʹ. Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα. Προγραμματισθέντα 6, λειτουργοῦντα 4, καταργηθέντα 0. Ὑπηρετοῦντες ἰατροὶ 4.

Βʹ. Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα. Προγραμματισθέντα 10, λειτουργοῦντα 3, καταργηθέντα 0. Ὑπηρετοῦντες ἰατροὶ 3. 1) Ἀραδανῆς 2) Κολιγλιάτης Εὐάγγελος 3) Καλαμπάκας Γεώργιος. β) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 546 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 12233) 30.11.57 ὑμετέρου ἀναφορικῶς, μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν Βιβλίῳ Ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 546, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, ἀναφερομένην εἰς τὰ ἐπὶ τοῦ Δημοσίου Ταμείου Μυτιλήνης δι’ ὀφειλομένας ληξιπροθέσμους τοκοχρεωλυτικὰς δόσεις βεβαιωθέντα χρέη τῶν λαβόντων στεγαστικὰ δάνεια σεισμοπαθῶν Μυτιλήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπειδὴ αἱ ἐκ τῶν σεισμῶν καὶ λοιπῶν θεομηνιῶν καθὼς καὶ ἐκ πολέμου καὶ συμμοριτοπολέμου κλπ. δημιουργηθεῖσαι στεγαστικαὶ ἀνάγκαι, εἶναι πολὺ ὑπέρτεραι τῶν δυνατοτήτων τοῦ Κράτους, νὰ στεγάσῃ ἀμέσως καὶ ταὐτοχρόνως ἅπαντας τοὺς καταστάντας ἀστέγους ἔχει ἀποφασισθῆ καὶ ἐφαρμόζεται ἡ ἐκτέλεσις προγραμμάτων προοδευτικῆς στεγάσεως, τῶν ὁποίων οἱ πόροι χρηματοδοτήσεως ἀποτελοῦν αἱ κατ’ ἔτος διατιθέμεναι κρατικαὶ πιστώσεις, συμπληρωματικῶς δὲ καὶ αἱ εἰσπραττόμεναι τοκοχρεωλυτικαὶ δόσεις τῶν χορηγηθέντων στεγαστικῶν δανείων. Κατὰ συνέπειαν, τυχόν, υἱοθέτησις τοιούτων αἰτημάτων θὰ ὁδηγήσῃ εἰς γενίκευσιν τοῦ μέτρου, ὁπότε τὸ Κράτος θὰ εὑρεθῇ ἐν ἀδυναμίᾳ νὰ ἐκπληρώσῃ ἀναληφθείσας ὑποχρεώσεις ἔναντι ἄλλων ἀστέγων, τῶν ὁποίων ἡ στέγασις εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν δικαιολογεῖται ἂν ἀναβληθῇ ἢ καθυστερήσῃ, συνεπείᾳ παροχῆς περισσοτέρων εὐκολιῶν εἰς τοὺς ἤδη στεγασθέντας. Δι’ ὅλους τοὺς λόγους τούτους, ἡ Ὑπηρεσία ἐπὶ αἰτημάτων ἀναστολῆς πληρωμῆς τῶν ὀφειλομένων ληξιπροθέσμων τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων χορηγηθέντων στεγαστικῶν δανείων, διατάσσει ἔρευναν πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἀναφερομένων ὀφειλῶν, ἀναλόγως πρὸς τὸ πόρισμα τῆς ὁποίας καὶ ἐν συνεννοήσει τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν ἀποφασίζει ἐπὶ τούτων. Αἱ ἐν προκειμένῳ πληροφορίαι τῆς Ὑπηρεσίας διὰ τοὺς ὀφειλέτας Μυτιλήνης εἶναι ὅτι διὰ τούτους δὲν δικαιολογεῖται νὰ τεθῇ θέμα ἀδυναμίας πληρωμῆς τοῦ βεβαιωθέντος ἐπὶ τοῦ Δημοσίου Ταμείου Μυτιλήνης, ὡς ἀνωτέρω χρέους των, καθ’ ὅσον ἡ ἐφετεινὴ ἐλαιοκομικὴ περίοδος εἶναι λίαν σημαντική. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. α) Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 408 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Προσωπικοῦ Π.Ε.Μ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2130)27.11.57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐλήφθη πρόνοια διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου διὰ ποσοῦ δραχμῶν 375.000 μηνιαίως μέχρι τῆς συγχωνεύσεώς του εἰς τὸ ΙΚΑ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου κλπ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 12248)30. 11.1957 ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 561 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραπέμψωμεν ὑμᾶς εἰς τὸ ἡμέτερον ὑπ’ ἀριθ. Α 65992) 2543)6.11.57 ἔγγραφον (Σχετ. ὑμέτερον ὑπ’ ἀριθ. 10759) 6.11.57 ἔγγραφον). Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

Γ) Ὑπουργείου Γεωργίας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 363 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, ἐν σχέσει μὲ τὴν καλλιέργειαν καπνοῦ εἰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι δὲν καλλιεργοῦν τοιοῦτον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Λόγοι ἀνάγκης προσαρμογῆς τῆς παραγωγῆς καπνῶν πρὸς τὰς ἐξαγωγικὰς δυνατότητας τῆς χώρας ἐν συνδυασμῷ μὲ ἑκάστοτε ἀποθέματα προηγουμένων ἐσοδειῶν ἐπιβάλλουν τὴν λῆψιν μέτρων συγκρατήσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς ἐπίπεδα ἀνταποκρινόμενα πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1956 καὶ ἐφεξῆς. Δεδομένου ὅτι παρὰ τὴν σημειωθεῖσαν ἐλαφρὰν βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν μας καὶ τὰς παρεχομένας ἐνδείξεις διανοίξεως νέων ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ διατηροῦνται εἰσέτι οἱ λόγοι τοῦ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας, κατέστη καὶ πάλιν ἐπάναγκες ὅπως ληφθοῦν καὶ διὰ τὸ ἔτος 1958 ρυθμιστικὰ μέτρα τῆς καπνοκαλλιεργείας. Εἰς τοῦτο ἀποβλέπει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 86)14.11.57 πρᾶξις τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ δι’ ἧς ὁρίζεται ὅτι ἡ καλλιεργηθησομένη διὰ καπνοῦ ἔκτασις καθ’ ὅλην τὴν χώραν ἐξαιρέσει τῶν νήσων, κατὰ τὸ 1958 δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ τὰς 1.133.733 στρέμματα, ἅτινα θὰ καλλιεργηθοῦν ὑπὸ τῶν παραγωγῶν οἵτινες ἐκαλλιέργησαν νομίμως καπνὸν κατὰ τὸ ἔτος 1957, τῶν μὴ δυνηθέντων νὰ καλλιεργήσουν καπνὸν κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο λόγῳ ἀνωτέρας βίας, τῶν ἀρρένων τέκνων τῶν καπνοπαραγωγῶν οἰκογενειῶν τῶν δημιουργησάντων νέαν οἰκογένειαν κλπ. Βάσει τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ διὰ τὸ ἔτος 1958 τὸ διατυπούμενον ἐν τῇ ἐρωτήσει αἴτημα περὶ ἐπεκτάσεως τῆς καλλιεργείας καπνοῦ εἰς περιφερείας αἱ ὁποῖαι δὲν καλλιεργοῦν τοιοῦτον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10176)24.10.57, 9975) 2726) 25.10.57 καὶ 9927) 2730) 25.10.57 ὑμετέρων ἐγγράφων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου ἐτερματίσθη λόγῳ τῆς κρισίμου καταστάσεως, ἥτις ἐδημιουργήθη συνεπείᾳ α) τῆς ἐξαντλήσεως ὅλων τῶν ἀποθηκευτικῶν δυνατοτήτων τῆς χώρας, β) τῆς ὑπερφορτώσεως τῶν ἐν σχέσει ἀποθηκῶν αἵτινες ἔδει νὰ ἐλαφρυνθοῦν τὸ ταχύτερον πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς συντηρήσεως τῶν ἀποθεμάτων καὶ πρόληψιν τῶν ζημιῶν εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν, γ) τῆς συσσωρεύσεως μεγάλου ἀριθμοῦ σιδηροδρομικῶν φορταμαξῶν εἰς Πειραιᾶ, Θεσσαλονίκην κλπ. ὧν ἡ καθυστέρησις ἐκφορτώσεως ἐλλείψει ἀποθηκευτικῶν χώρων ἔθετεν εἰς ἄμεσον κίνδυνον τὴν ὑπὸ τῶν σιδηροδρόμων ἐξυπηρέτησιν τῶν μεταφορῶν ὅλων ἐν γένει τῶν προϊόντων, ἐφοδίων καὶ ὑλικῶν. Ἡ κατάστασις αὕτη προεκλήθη ἐκ τοῦ ἐξαιρετικοῦ μεγέθους τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας καὶ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ χώρα εἶναι εἰσέτι ἀνέτοιμος ἀπὸ ἀπόψεως μέσων ἀποθηκεύσεως, ἵνα ἀνταποκριθῇ πρὸς τὰς ἀνάγκας στεγάσεως τῶν πλεονασμάτων τόσον πλουσίας ἐσοδείας. Παρὰ ταῦτα, χάρις εἰς τὰ ληφθέντα ἐξαιρετικὰ μέτρα, ἐπετεύχθη ἡ πρωτοφανὴς συγκέντρωσις 500 χιλιάδων περίπου τόννων, ἐκ τῶν ὁποίων 365 χιλ. τόννοι (βάσει προσωρινῶν στοιχείων) ἠγοράσθησαν μὲ προνομιακὰς τιμάς, ἀπὸ μικροὺς καὶ μέσους καλλιεργητάς, ἐδημιουργήθησαν δὲ οὕτω αἱ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐφεξῆς σταθεροποίησιν τῆς ἀγοραίας τιμῆς τοῦ σίτου γύρω τοῦ ἐπιπέδου τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ἤτοι ἐπετεύχθησαν οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τῆς συγκεντρώσεως. Ὡς προκύπτει ἐξ ἐπισήμων ἐξακριβώσεων, αἱ ἀγοραῖαι τιμαὶ τοῦ σίτου κατὰ τὸ τελευταῖον δεκαήμερον τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου, ἦσαν ἀνώτεραι τῆς τιμῆς ἀσφαλείας κατὰ 10 –30 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν. Διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν συγκεντρώσεως διετέθησαν διὰ τὴν μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου χρονικὴν περίοδον πιστώσεις ἐκ δραχμῶν 1.700.000.000, εἶναι δὲ ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σίτου ἐξησφάλισεν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν ὅλα τὰ οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα ἐκ τῆς πλουσίας ἐφετεινῆς ἐσοδείας, ἤτοι τὴν σημαντικωτάτην αὔξησιν τῶν εἰσοδημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΠ. Ι. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Κ. Τσιγάρα κ.λ.π. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11274) 9216) 15.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Η. Ἡλιοῦ καὶ Κ. Τσιγάρα κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Οἱ Νομάρχαι καὶ ἐν προκειμένῳ οἱ τοιοῦτοι Λευκάδος, Θεσσαλονίκης καὶ Καβάλας, δὲν ἐνήργησαν παρανόμως ἀπολύσαντες μέλη τῆς Δ)σεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς περιφερείας των, ἀλλὰ προέβησαν εἰς τὴν ἐνέργειαν ταύτην, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ κυρώσαντος τὸν ν. 516) 1948, ΜΘʹ Ψηφίσματος τοῦ 1948. Τὸ Κράτος ἔκρινε σκόπιμον καὶ ἀναγκαῖον, ὅπως καὶ οἱ συνεταιρισμοὶ δεδομένης τῆς προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν ὑπ’ αὐτοῦ, ὡς καὶ τῆς λειτουργίας ἣν ἐπιτελοῦν εἰς τοὺς κόλπους τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ὑπαχθοῦν εἰς τὰς ψηφισθείσας ὑπὸ τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας διατάξεις περὶ ἐλέγχου τῆς νομιμοφροσύνης, πρὸς τὰς ἐπιταγὰς τοῦ νόμου συμμορφούμενοι οἱ Νομάρχαι συνέστησαν παρ’ αὐτοῖς τὰ Συμβούλια Νομιμοφροσύνης, ἅτινα ἀποτελοῦνται ἐκ μονίμων κρατικῶν ὑπαλλήλων, προσώπων δηλ. παρεχόντων ἐχέγγυα ἀμερολήπτου κρίσεως. Ὑπενθυμίζομεν, ἐξ ἄλλου ὅτι ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ΜΘʹ ψηφίσματος, προβλέπεται δευτεροβάθμιον Συμβούλιον Νομιμοφροσύνης, λειτουργοῦν παρὰ τῷ Συμβουλίῳ Ἐπικρατείας, εἰς ὃ δύνανται νὰ προσφύγωσιν πάντες οἱ νομίζοντες ἑαυτοὺς ἀδικηθέντας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Π. Γλιγλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 190 ἐρώτησιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν Λ. Λασκαρίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Π. Γλιγλῆ, ὅπως ληφθῶσι μέτρα ὑπὲρ τῆς Μελισσοκομίας νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Χρηματοδότησις μελισσοτρόφων. Τὰ χορηγηθέντα κατὰ τὴν τελευταίαν 2ετίαν πάσης φύσεως δάνεια εἰς τοὺς μελισσοτρόφους, ἦσαν σημαντικῶς μεγαλύτερα, ἔναντι τῶν προηγουμένων ἐτῶν:

Διὰ τὴν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος συγκέντρωσιν τοῦ μέλιτος, ἐὰν ἀπαιτηθῇ αὔξησις τοῦ ἀνωτέρω διατεθέντος χρηματικοῦ ποσοῦ θέλει ὡσαύτως χορηγηθῆ. Χορήγησις ἀτελοῦς ζακχάρεως. Ἡ κρατικὴ μέριμνα, δὲν περιωρίσθη εἰς τὴν χορήγησιν τῶν ἀνωτέρω μόνον δανείων, ἀλλὰ διὰ τοῦ νόμου 3686) 23.4.57 ἄρθρον 23 παρ. 2 ἀπήλλαξε τοὺς μελισσοτρόφους τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ παντὸς φόρου εἰσπραττομένου κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τὰ ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τοῦ Ο.Λ.Π. ἢ τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ἢ τῶν Τελωνειακῶν Ἀποθηκῶν ἐκποιούμενα κατὰ καιροὺς μαζεύματα ζακχάρεως εἰς τὴν Α.Τ.Ε. ἢ εἰς Κοινοπραξίας Μελισσοκομικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος τὰ προοριζόμενα ἵνα διατεθῶσιν εἰς μεμονωμένους μελισσοκομικοὺς Συνεταιρισμούς, ἢ μεμονωμένους μελισσοκόμους πρὸς τροφοδότησιν τῶν μελισσοσμηνῶν. Ὡσαύτως γνωρίζομεν ὅτι δὲν ἠρκέσθησαν εἰς τὰς ἀνωτέρω μόνον παραχωρήσεις διὰ τὴν μελισσοκομίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ὑποβοηθήσωμεν τοὺς μελισσοτρόφους, ἰδίᾳ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν καὶ νήσων, ἐζητήσαμεν, τὴν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος νέαν προμήθειαν 25.000 κυψελῶν καὶ 500.000 φύλλων τεχνητῶν κηρηθρῶν, διὰ τὴν βαθμιαίαν ἀντικατάστασιν τῶν πρωτογόνων κυψελῶν. Τὰ ἀνωτέρω μελισσοκομικὰ ἐφόδια, θέλουσιν ὡσαύτως χορηγηθῇ εἰς τοὺς μελισσοτρόφους ἐπὶ πιστώσει. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν χορήγησιν δανείων, δι’ ἀγορὰν μελισσοσμηνῶν αὕτη εἶναι οὐχὶ ἀξία λόγου, καθ’ ὅσον οἱ μελισσοτρόφοι πολλαπλασιάζουν τὰ μελισσοσμήνη των, διὰ φυσικῆς ἢ τεχνητῆς σμηνουργίας τῶν ἰδίων των μελισσοσμηνῶν. Πάντως ἐὰν ζητηθῶσι καὶ τοιαῦτα δάνεια, θὰ ἐξετάσωμεν τὸ ζήτημα εὐμενῶς. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, κατόπιν εἰσηγήσεώς μας ἐξεδόθη ἀπόφασις, κυρωθεῖσα τελικῶς διὰ νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς κηροῦ» διὰ τὴν δημιουργίαν παρ’ ἡμῖν βιοτεχνιῶν παρασκευῆς τεχνητῶν κηρηθρῶν, αἵτινες θὰ συντελέσουν εἰς τὴν προώθησιν τῆς μελισσοκομίας. Πλέον τῶν ἀνωτέρω, διὰ τῶν κατὰ περιφερείας ἁρμοδίων ὀργάνων καὶ τῶν συσταθέντων μεταβατικῶν σχολείων Μελισσοκομίας, καθωδηγήθησαν οἱ μελισσοτρόφοι εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν μελισσοσμηνῶν διὰ συγχρόνων μεθόδων, παρεσχέθησαν εἰς αὐτοὺς ὁδηγίαι διὰ τὴν πρόληψιν τῶν ἀσθενειῶν τῶν μελισσῶν οὕτως ὥστε νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιτύχουν μεγαλυτέρας ἀποδόσεις μελισσοκομικῶν προϊόντων καὶ βελτιώσουν οὕτω τὸ εἰσόδημα αὐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10945)11.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐπὶ ὑποβληθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως περὶ χαρακτηρισμοῦ τῶν τυπογράφων ὡς ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀνετέθη εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ἡ ἐξέτασις τοῦ θέματος ἀπὸ πλευρᾶς προσφερομένης ἐργασίας ὑπὸ τῶν τυπογράφων καὶ ἡ ὑποβολὴ ἡμῖν εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10528)8577)2.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 224 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1254)49 καὶ εἰς τὰς φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας κωμοπόλεως Διαβολιτσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 52358)10484)12.9.57 ἐγγράφου ἡμῶν τὸ θέμα τοῦτο παρεπέμφθη διὰ τὴν κατὰ νόμον γνωμοδότησιν εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν Συμβούλιον Ἐργασίας, πλὴν ὅμως τὸ ἐν λόγῳ θέμα ἐκκρεμεῖ καθ’ ὅσον αἱ ἁρμοδιότητες τοῦ Συμβουλίου Ἐργασίας μετεβιβάσθησαν συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρτι ἐκδοθέντος ὑπ’ ἀριθ. 3756)1957 Ν. Διατάγματος εἰς τὸ Ἐθνικὸν Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον Κοινωνικῆς Πολιτικῆς, ὅπερ δὲν συνεκροτήθη εἰσέτι εἰς Σῶμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9945) 17.10.1957 πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 141 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα περὶ συμπληρώσεως τοῦ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημ. Ὑπαλλήλων τῶν ἀποχωρησάντων πρὸ τοῦ 1950 Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει τῆς χώρας εὑρέθη λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ μὲ μόνην περιουσίαν τὰ τέσσαρα ἀκίνητα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἀπέδιδον ἐλάχιστα λόγῳ τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὡς καὶ χρεώγραφα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, μὴ ἀποδίδοντα ἀπὸ μακροῦ οὐδὲν εἰσόδημα. Μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ νομίσματος καθωρίσθη τὸ νέον μισθολόγιον Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ὡρίσθη ὡς κράτησις ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημ. Ὑπαλλήλων εἰσφορὰ ἐξ 1% ἐπὶ τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν των, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν ἐκ ταύτης μοναδικῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου ἡ Διοίκησις αὐτοῦ καθώρισε τὰ καταβληθησόμενα βοηθήματα εἰς τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους. Ἐὰν τότε ἀπεφασίζετο ἡ διάλυσις τοῦ Τ.Π.Δ.Υ. καὶ διενέμετο ἡ περιουσία τούτου ἀσφαλῶς τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ εἰσέπραττεν ἕκαστος ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐξελθὼν ὑπάλληλος, θὰ ἦτο κατὰ πολὺ μικρότερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἰσέπραττεν ὁ ἐξελθὼν μετέπειτα ὑπάλληλος. Ἡ Διοίκησις τοῦ Ταμείου, τότε, εὑρέθη εὐθὺς ἀμέσως εἰς δυσχερεστάτην θέσιν, προκειμένου νὰ καθορίσῃ, τὰ ποσὰ τῶν βοηθημάτων διὰ τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους, ὧν τὸ ὕψος δὲν ἔπρεπε κατ’ οὐδένα λόγον νὰ εὑρίσκεται ἔξω τοῦ πλαισίου τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ταμείου, δηλαδὴ τῶν μοναδικῶν ἐκ τῆς κρατήσεως 1% ἐτησίων ἐσόδων αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι τὸ Κράτος δὲν προσήρμοσε τὸ ποσὸν τῆς πρὸς τὸ Ταμεῖον χορηγουμένης ἐτησίας κρατικῆς εἰσφορᾶς ἀνερχόμενον μέχρι τῆς ἐνάρξεως τοῦ πληθωρισμοῦ εἰς 12.000.000 δραχμάς. Παραλλήλως, ὅμως, ὁ τιμάριθμος καὶ ἡ ἀξία τῆς χρυσῆς λίρας ἀνήρχοντο χωρὶς νὰ αὐξάνωνται οἱ μισθοὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ ἐτήσια ἔσοδα τοῦ Ταμείου. Μόνον μετὰ πάροδον χρόνου ηὐξήθη ἡ κράτησις ἀπὸ 1% εἰς 2%, μετὰ τὴν 1ην Ἰουλίου 1950 ηὐξήθη εἰς 2% καὶ 3% καὶ βραδύτερον εἰς 2% καὶ 4%. Κατόπιν τούτων, ἡ Διοίκησις τοῦ Ταμείου ἦτο ὑποχρεωμένη, ἐφ’ ὅσον ἦτο δυνατόν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν βοηθημάτων καὶ ἔπραξε τοῦτο κατὰ χρονικὰ διαστήματα, ὁρίζουσα ἑκάστοτε συντελεστὴν 12. 20, 25, 50 κ. λ.π., ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματοποιουμένων ἐτησίων ἐσόδων τοῦ Ταμείου, δεδομένου ὅτι τὰ ἐλάχιστα περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ Ταμείου, ἅτινα εἶχον ἀπομείνει ὄχι μόνον δὲν ἔπρεπε νὰ θιγῶσιν ἀλλὰ τοὐναντίον ν’ αὐξηθῶσι κατὰ τὸ δυνατὸν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν μελλουσῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ταμείου. Οὕτω κατὰ τὰ ἔτη 1945–49 τὸ Ταμεῖον εἰσέπραξεν ἐν συνόλῳ δραχμὰς 16.292.395 καὶ κατέβαλε κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα εἰς βοηθήματα δραχμὰς 12.944.280, συνεπῶς ἀπέμειναν εἰς τὸ Ταμεῖον κατὰ τὴν ρηθεῖσαν πενταετίαν δραχμαὶ 3.348.115. Διὰ τοῦ ὑπολοίπου τούτου ἔπρεπε ν’ ἀντιμετωπισθῶσιν αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Ταμείου διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους οἵτινες εἶχον μὲν ἐξέλθει κατὰ τὸ ρηθὲν χρονικὸν διάστημα 1945–49, χωρὶς ὅμως νὰ εἶχον ὑποβάλει τὴν σχετικὴν αἴτησιν διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ βοηθήματός των. Κατὰ τοὺς τότε γενομένους ὑπολογισμοὺς οὗτοι ἀνήρχοντο εἰς 300 περίπου δικαιούχους βοηθήματος καὶ συνεπῶς τὸ ἀπομένον ἀπόθεμα σχεδὸν ἐκαλύπτετο. Ἡ Διοίκησις τοῦ Ταμείου ἐπανειλημμένως ἐξήτασεν ἐμπεριστατωμένως τὸ αἴτημα τῆς περὶ ἧς πρόκειται κατηγορίας ὑπαλλήλων, περὶ χορηγήσεως συμπληρωματικοῦ βοηθήματος, διεπίστωσεν ὅμως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις αὐτοῦ ἄνευ κινδύνου κλονισμοῦ τῶν οἰκονομικῶν βάσεων τοῦ Ταμείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11474)19.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 425 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἔχουν σήμερον αἱ οἰκεῖαι διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1846)51 «περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων» δι’ ὧν καθιεροῦται τὸ αὐτόματον τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀσφαλίσεως, δὲν δύνανται νὰ ἐφαρμοσθῶσιν προκειμένου περὶ οἰκιακοῦ προσωπικοῦ, καθ’ ὅσον θὰ προκύψουν ζητήματα παραβιάσεως τοῦ οἰκογενειακοῦ ἀσύλου ἐκ τοῦ ἐλέγχου ὅστις θὰ ἐνεργῆται παρ’ ὀργάνων τοῦ Ι.Κ.Α. Τούτου ἕνεκεν διετυπώθη διάταξις δι’ ἧς ἀντὶ τοῦ αὐτομάτου τῆς ἀσφαλίσεως θεσπίζεται ἡ ὑποχρέωσις ἀναγγελίας εἰς τὸ Ι.Κ.Α. τῆς προσλήψεως καὶ ἀπολύσεως τοιούτου προσωπικοῦ καὶ ἐπιβάλλονται ὡρισμέναι διατυπώσεις προκύπτουσαι ἐκ τῆς ἰδιομορφίας ἀπὸ ἀσφαλιστικῆς ἀπόψεως τοῦ προσωπικοῦ τούτου. Ἡ σχετικὴ διάταξις περιελήφθη εἰς γενικώτερον σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὸ στάδιον τῆς τελικῆς αὐτοῦ ἐπεξεργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη, Α. Ἀνωγειανάκη, Ι. Παπαηλιάκη, Ι. Παπαδάκη, Κ. Ταλιαδούρη, Β. Μουράτογλου, Ν. Ἰντζέ, Φ. Παπαδοπούλου, Χ. Ἀβραμίδη, καὶ Ι. Γωνιάδη, ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν κατάθεσιν σχεδίου νόμου περὶ τροποποιήσεως τῆς διεπούσης τὸ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10235)24.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 21. 10.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη, Α. Ἀνωγειανάκη, Ι. Παπαηλιάκη, κ.λ.π., περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας εἶχον καταρτισθῆ προσχέδια νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς διεπούσης τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίας». Μετὰ τὸν διορισμὸν νέας Διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3710)57 «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ διοικήσεως καὶ ἐλέγχου τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίας παραπέμψαμεν τὸ ὑπὸ τῆς προκατόχου διοικήσεως τοῦ Ἱδρύματος καταρτισθὲν προσχέδιον νόμου, ἵνα ἀναφέρῃ ἡμῖν τὰς ἐπ’ αὐτοῦ ἀπόψεις της ἐν ἀναμονῇ τῶν ὁποίων τελοῦμεν. Διὰ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται σχεδίου νόμου γίνεται σκέψις ὅπως προκειμένου περὶ μισθωτῶν ἀπασχολουμένων εἰς ἰδιαζόντως βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὴν ἀπόκτησιν δικαιώματος εἰς σύνταξιν μειωθῇ τόσον προκειμένου περὶ ἀνδρῶν, ὅσον προκειμένου καὶ περὶ γυναικῶν ἠσφαλισμένων, ἀλλὰ δὲν ἀπεφασίσθη εἰσέτι μέχρι ποίας ἡλικίας αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ Ι.Κ.Α. ἐπιτρέπουν τὴν μείωσιν ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν Οἰκισμοῦ ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Διαγράφεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τῆς Δυτικῆς Θεσσαλίας τοῦ εὐεργετήματος τῆς χορηγήσεως δανείου εἰς τοὺς ἀποστερηθέντας λόγῳ τῶν σεισμῶν τῆς ἐπαγγελματικῆς των στέγης, λόγῳ ἀπουσίας τούτου.

§7Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1 εἶναι τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐκπρόσωπος Κόμματος. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ τῆς ἐξαιρέσεως, δεδομένου, ὅτι ἀπουσιάζει, κατόπιν ἀδείας διμήνου τοῦ Σώματος.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἠξεύρετε ὅλοι καλά, ἂν δὲν ἔχει εἰδοποιήσει δι’ ἐπιστολῆς του νὰ ἀναβληθῇ, πρὸ τῆς ἐνάρξεως, διαγράφεται ἡ ἐρώτησις. Ἄλλως, δὲν θὰ διεγράφετο οὐδεμία καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν τόμους. Ἐπίσης, διαγράφεται ἡ ἐρώτησις τῶν κ. κ. Πατσιαντᾶ καὶ Τσιγάρα, σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τῆς ὑπολοίπου πιστώσεως διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν παραπηγματούχων σεισμοπλήκτων, λόγῳ ἀπουσίας τούτων. Ὡσαύτως, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων κ. κ. Πατσιαντᾶ καὶ Θανασέκου, ἡ ἐρώτησίς των σχετικῶς μὲ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν σεισμοπλήκτων ἐνοικιαστῶν τοῦ 1955 κ.λ.π. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν τῆς τελευταίας δόσεως τῆς ἀρωγῆς εἰς τοὺς παραπηγματοῦχους σεισμοπλήκτους Βόλου.

§9Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συντονιστὴς τῆς σεισμοπλήκτου περιφερείας Βόλου, κ. Παυλίδης, δὲν χορηγεῖ τὴν δευτέραν δόσιν τῆς καθορισθείσης ἀρωγῆς εἰς τοὺς δικαιούχους, διὰ τὸν λόγον, ὅτι πρέπει προηγουμένως νὰ καταστρέψωσι τὰ παλαιά των παραπήγματα. Ἀναγνωρίζομεν, ὅτι ὁ κ. Συντονιστὴς ἔχει δίκαιον νὰ ἐνδιαφέρεται νὰ ἐξαλείψῃ τὰ παλαιὰ παραπήγματα ἀπὸ τὴν πόλιν τοῦ Βόλου. Ἀλλ’ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν διαθέτουν χρήματα, διὰ νὰ φτειάσουν τὰ νέα παραπήγματα καὶ νὰ μποῦν μέσα. Πρέπει νὰ ἐξαλείψωμεν αὐτὸ τὸ ἐμπόδιον διότι δὲν εἶναι σωστὸν νὰ φύγουν ἀπὸ τὰ παραπήγματα καὶ νὰ μποῦν εἰς τὰ ἀτελείωτα σπίτια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀκατάλληλα διὰ κατοικίαν. Ἐπίσης, εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀγχιάλου, δὲν χορηγοῦνται δάνεια εἰς κατοίκους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κατεδαφίσει τὰ παλαιὰ κατεστραμμένα οἰκήματα. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ καταστρέψουν τὰ παλαιὰ παραπήγματα. Νὰ φροντίσουν νὰ συνάψουν δάνειον, νὰ ἐξοικονομήσουν τὰ ὑλικὰ καὶ κατόπιν νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀνέγερσιν τῶν σπιτιῶν των. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς γνωρίσῃ πῶς σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον.

§10Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δι’ ἀποφάσεως ἀπὸ 5.11.57, τὸ θέμα εἶναι λελυμένον. Καθωρίσθη δέ ὅτι, ἐφ’ ὅσον ὁ ἰδιοκτήτης προβῇ εἰς τὴν κατεδάφισιν τοῦ ἐπισφαλοῦς σημείου τῆς παλαιᾶς οἰκοδομῆς, δύναται ἡ οἰκοδομὴ νὰ διατηρηθῇ καὶ νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς ἀποθηκευτικὸς χῶρος. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐρώτημα τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, νομίζω, ὅτι οὐσία δὲν ὑφίσταται. Ἡ τελευταία δόσις δὲν καταβάλλεται, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐφαρμοσθοῦν τὰ ὅσα, ἡ ἀνωτέρω ἀπὸ 5 Νοεμβρίου ἀπόφασις διαλαμβάνει.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπ’ ἀριθμὸν 3. Ὁ κ. Δ. Πατσιαντᾶς καὶ Κ. Τσιγάρας, ἀπόντες, διαγράφεται. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4. Ὁ κ. Δ. Πατσιαντᾶς καὶ ἡ κ. Β. Θανασέκου ἀπόντες, διαγράφεται. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰ ἐνυπόθηκα οἰκόπεδα τῶν σεισμοπλήκτων Μαγνησίας.

§12Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πολλοὶ τῶν σεισμοπλήκτων Μαγνησίας εἶχον λάβει δάνειον ἐπισκευῆς ἢ ἀνακατασκευῆς τῶν καταστραφεισῶν οἰκοδομῶν. Συμβαίνει, ὅμως, παραπλεύρως τῆς νέας οἰκοδομηθείσης οἰκίας, νὰ ὑπάρχῃ οἰκόπεδον ἄρτιον, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμοῦν νὰ πωλήσουν. Ἐπειδὴ τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ θεωρεῖται ἑνιαῖον μὲ τὸ οἰκόπεδον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀνεγερθῆ ἡ οἰκία, διὰ τοῦ χορηγηθέντος δανείου, ἐπεκτείνεται ἡ ὑποθήκη καὶ εἰς τὸ οἰκόπεδον. Συνεπεία τούτου δὲν δύνανται οἱ περὶ ὧν πρόκειται, νὰ πωλήσουν τὸ παρακείμενον ἄρτιον οἰκόπεδον. Μέχρι τοῦδε ὁ Νομάρχης εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ περιορίζῃ τὴν ὑποθήκην μόνον εἰς τὸ οἰκόπεδον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐκτίσθη ἡ οἰκοδομή. Ἤδη τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἔχει ἀφαιρεθῆ ἀπὸ τὸν Νομάρχην. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν θὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα.

§13Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου δὲν στηρίζεται εἰς τὰ πραγματικὰ περιστατικά. Ἔχουν δὲ δοθῆ ὁδηγίαι πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἵνα ἡ ὑποθήκη ἐγγράφεται μόνον εἰς τὸ ἄρτιον οἰκόπεδον τοῦ δανειολήπτου, εἴτε προκειμένου περὶ νέας κατασκευῆς, εἴτε προκειμένου περὶ ἐπισκευῆς. Συνεπῶς τὸ θέμα εἶναι λελυμένον.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 6. Ὁ κ. Η. Σκυλλάκος. Ὁ κ. Σκυλλάκος ἀπέστειλε τηλεγράφημα καὶ παρακαλεῖ διὰ τὴν ἀναβολήν της. Ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Δ. Γεωργίου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀναφερομένης εἰς τὴν ἀνέγερσιν Διοικητηρίου ἐν Λαρίσῃ.

§15Δ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Λάρισαν ὑπάρχει ἕνα αἴτημα ἀνεγέρσεως Διοικητηρίου, πρὸς στέγασιν ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν. Ὁ Δήμαρχος Λαρίσης εἰς δήλωσίν του ἔχει εἴπει, ὅτι ἔχει ρητὴν τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἁρμοδίων κ. κ. Ὑπουργῶν, ὅτι συντόμως θὰ ἀνεγερθῇ Διοικητήριον εἰς τὴν Λάρισαν. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Οἰκισμοῦ, νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα, ἐὰν ἐδόθη τοιαύτη ὑπόσχεσις καὶ πότε θὰ πραγματοποιηθῇ.

§16Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνέγερσις τοῦ Διοικητηρίου Λαρίσης ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως Δημοσίων κτιρίων τοῦ προσεχοῦς ἔτους. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ ἔναρξις ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου θὰ πραγματοποιηθῇ μέχρι τῆς προσεχοῦς Ἀνοίξεως.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης, ὁ κ. Α. Πατσιαντᾶς, ἀπόντες διαγράφονται. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης τὴν πρόσληψιν 16ετοῦς νέου εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς νήσου Θήρας.

§18Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ Ἰωάννην θὰ μὲ κάμητε καὶ ὅτι μὲ ἀνεκαλέσατε θὰ μοῦ εἴπητε. Ἄλλο τι θὰ μοῦ εἴπητε, κύριε Πρόεδρε; Κύριε Ὑπουργέ, ἀνέγνωσα εἰς τὰς ἐφημερίδας, περὶ ἑνὸς 16ετοῦς νέου, ὁ ὁποῖος ἔλαβε ἀντιμισθίαν εἰς τὴν Θήραν 7.500 δρχ. τὸν μῆνα. Ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές. Δι’ ἐμὲ ὁπωσδήποτε τὸ Ὑπουργεῖον σας εἶναι ἁμαρτωλόν, ἀλλὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω, ἐὰν δύναμαι νὰ στηρίξω ἐπ’ αὐτοῦ τὰς ὑπονοίας μου, ἢ ὄχι.

§19Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς φράσεως ποὺ μετεχειρίσθη ὁ κ. συνάδελφος, διότι ἡ συζήτησις δὲν θὰ ἔπαιρνε, ἀσφαλῶς, εὐχάριστον τροπήν. Θὰ περιορισθῶ εἰς ἀπάντησιν, ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ἐρωτήσεως. Τὸ θέρος, τὸν Ἰούλιον εἰδικώτερον τοῦ τρέχοντος ἔτους, προσελήφθη ὡς ἡμερομίσθιος ὑπάλληλος, ὁ περὶ οὗ νέος, 18 ἐτῶν, μὲ ἡμερησίαν ἀποζημίωσιν μόνον ἐργασίμων ἡμερῶν δραχμῶν 120, δηλ. 25 ἡμερῶν. Εἰργάσθη ἐπὶ 2½ μῆνας. Συνεπῶς ἡ μηνιαία ἀντιμισθία του ἀνήρχετο εἰς δρχ. 3.000 περίπου, τὸ σύνολον δὲ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ εἰσπραχθέντων ἀνήρχετο εἰς 7.500 δρχ. Περὶ τὰ μέσα Δεκεμβρίου, λόγῳ προόδου τῶν ἐπιτελουμένων ἔργων, ἐμειώθη τὸ προσωπικόν, καὶ ὁ περὶ οὗ νέος ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας.

§20Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ γνωρίζω, ἐὰν ὁ νέος αὐτὸς ἦτο ἀπαραίτητος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Νέος 18 ἐτῶν, μὲ ἡμερομίσθιον 120 δρχ., τί ὑπηρεσίαν προσέφερε καὶ τί προσόντα εἶχε, δεδομένου, ὅτι μορφωμένοι ἄνθρωποι δὲν ἱκανοποιοῦνται ἐδῶ καὶ φεύγουν καὶ ὡς ἐργάται ἀκόμη εἰς τὰ ὀρυχεῖα τοῦ Βελγίου; Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσητε, ἐὰν ὁ νέος αὐτὸς εἶχε προσόντα τοιαῦτα, τὰ ὁποῖα ἐθεωροῦντο ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀπαραίτητα.

§21Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κατὰ τὴν γνώμην μου, ἦτο χρήσιμος, δι’ αὐτὸ καὶ προσελήφθη καὶ προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του ἐπὶ 2½ μῆνας. Καὶ πρὸς ἐνημέρωσίν σας σᾶς πληροφορῶ, ὅτι προσελήφθησαν κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας καὶ πολλοὶ σπουδασταὶ τοῦ Πολυτεχνείου, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ ἀπέδωσαν πολύ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαστεργίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς παλαιῶν σεισμοπλήκτων Βόλου, ζητούντων ὅπως συμπεριληφθῶσιν εἰς τὸ πρόγραμμα ἀποκαταστάσεως τοῦ ἔτους 1958 κ.λ.π.

§23Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ μεγάλοι σεισμοὶ τοῦ Βόλου, κατέστρεψαν ὅλας τὰς οἰκοδομάς, εἰς τὰς ὁποίας κατῴκουν, πλὴν τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ ἐνοικιασταί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν μέγα τμῆμα τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 3391 Ν. Δ. καθώρισεν, ὅτι οἱ ἐνοικιασταί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποκτήσουν οἰκόπεδον ἐντὸς τριετίας, ἤτοι μέχρι 19.4.58, θὰ τύχουν ἀρωγῆς. Ἡ προθεσμία αὐτή, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δυστυχῶς, περιωρίσθη μέχρι 31.12.56. Οὕτω, ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ἐνοικιαστῶν, δὲν ἠδυνήθη νὰ τύχῃ ἀρωγῆς, διότι δὲν ἠγόρασεν οἰκόπεδον ἐντὸς τῆς προθεσμίας ταύτης. Πρὸς διόρθωσιν αὐτοῦ, παρεσχέθησαν δάνεια εἰς παραπηγματούχους, ἀλλὰ τὸ πρόβλημα δὲν ἐλύθη καὶ ἐπιβάλλεται ὅπως δοθῇ παράτασις τῆς ταχθείσης προθεσμίας, διότι οἱ περὶ ὧν πρόκειται σεισμόπληκτοι οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός των ἀλλὰ λόγῳ μεγάλης οἰκονομικῆς ἀδυναμίας των, δὲν ἠδυνήθησαν ἐντὸς τῆς προθεσμίας ταύτης νὰ ἀγοράσουν οἰκόπεδα. Τὸ πρόβλημα τῆς στέγης εἰς τὸν Βόλον εἶναι ὀξύ, διότι τὰ ἀνεγειρόμενα νέα οἰκήματα δὲν ἐπαρκοῦν διὰ νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας τῶν ἐνοικιαστῶν. Δίκαιον συνεπῶς καὶ ἠθικὸν εἶναι, ὅπως παρασχεθῇ ἡ ρηθεῖσα προθεσμία εἰς τοὺς 200 αὐτοὺς σεισμοπλήκτους, οἱ ὁποῖοι ἐμπροθέσμως εἶχον ὑποβάλει ἅπαντες τὰ δικαιολογητικά των καὶ εἶναι ἐπὶ πλέον ἄποροι.

§24Κ. ΜΑΡΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν, κύριε Πρόεδρε.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ὁμοίας ἀναφορᾶς.

§26Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαστεργίου, ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα αὐτό, νὰ διευκολύνῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διὰ τὴν ἀποκατάστασίν των. Δὲν ζητοῦν τίποτε τὸ οὐσιαστικόν, παρὰ μόνον μίαν παράτασιν προθεσμίας, διὰ νὰ ἀπολαύσουν καὶ αὐτοὶ τοῦ εὐεργετήματος ποὺ ἀπήλαυσαν καὶ οἱ ἄλλοι.

§27Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Ἡ Κυβέρνησις ἀπέβλεψεν ἐξ ὑπαρχῆς εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προξενηθεισῶν ὑπὸ τῶν σεισμῶν ζημιῶν. Ὑπῆρξεν ἀρχικῶς σκέψις νὰ ἱκανοποιηθῇ μικρὰ κατηγορία ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶχον χαρακτηρισθῆ ἐνοικιασταί. Ἐκ τῆς πραγματικότητος ἡ Κυβέρνησις ἤχθη εἰς τὸ συμπέρασμα νὰ χορηγήσῃ δάνεια μόνον εἰς ἐκείνους τῶν ἐνοικιαστῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπέκτων μέχρι τῆς 31.12.56 κατὰ κυριότητα οἰκόπεδον. Τοῦτο ἐγένετο οὐχὶ διὰ πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀλλὰ διὰ νόμου τοῦ Σεπτεμβρίου 1956. Συνεπῶς, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὑπάρχει καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας ἀντίθετος γνώμη τῆς Κυβερνήσεως, ὑπάρχει καὶ τυπικὸν κώλυμα, νόμου, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ.

§28Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Καὶ ἐγὼ συμφωνῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ πρᾶξις ἐπεκυρώθη διὰ νόμου. Ἀλλ’ εἰς τὰ ἐπανειλημμένα διαβήματα, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο, διότι εἶχε περιορισθῆ πολὺ τὸ χρονικὸν διάστημα, μοῦ ἀπηντήσατε διὰ τοῦ ἑξῆς τηλεγραφήματός σας: «.... (ἀναγινώσκει)....» Συνεπῶς, ἐμμέσως ἀναγνωρίζετε καὶ σεῖς ὅτι διὰ νόμου θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν ἀκτημόνων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι πλέον ἄποροι.

§29Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Τὴν ἑρμηνείαν τῶν λόγων μου θὰ τὴν κάμω ἐγώ, κύριε συνάδελφε, καὶ ὄχι σεῖς.

§30Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Βεβαίως, κύριε Ὑπουργέ. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι διὰ λόγους ἀπορίας πραγματικῆς, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀποκτήσουν οἰκόπεδα.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς οἰκοπεδούχων Τραχώνων, ζητούντων μείωσιν τοῦ πλάτους τῶν πρασιῶν οἰκοδομικῶν τετραγώνων.

§32Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸν Συνοικισμὸν Τράχωνες κατοικοῦν 500 οἰκογένειαι. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς μίαν στενόχωρον θέσιν, διότι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία ἐζήτησε νὰ ἀφήσουν πρασιὰν εἰς τὰ οἰκόπεδα, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ζημιοῦνται, διότι εἶναι ὑπερβολική. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προσέξῃ τὸ δίκαιον παράπονον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§33Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Δὲν πρόκειται περὶ πρασιῶν, ἀλλὰ περὶ χώρου, ὁ ὁποῖος ἐξ ὑπαρχῆς εἶχε χαρακτηρισθῆ ὡς κοινόχρηστος καὶ ἤδη ζητεῖται νὰ μεταβληθῇ εἰς οἰκοδομήσιμον. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ θέμα μελετᾶται ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας καὶ θὰ εἶμαι εἰς θέσιν ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν νὰ σᾶς πληροφορήσω ἐπὶ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς μελέτης αὐτῆς.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς σεισμοπαθῶν κατοίκων Ἀλφειούσης Ἠλείας, ζητούντων χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων.

§35Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἡ ἀναφορὰ αὕτη φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Οἰκισμοῦ. Ἀφοῦ, ὅμως, κατ’ ἐπανάληψιν ἐγράφη διὰ τὸ Ὑπουργεῖον σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θέλετε νὰ μὲ ἀκούσητε. Οἱ σεισμόπληκτοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς ζητοῦν νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς καταστάσεις τῶν δικαιούχων τοῦ ἐγκριθέντος κονδυλίου τῶν 2.000.000, διὰ τὸν Νομὸν Ἠλείας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μεταφέρῃ τὴν παράκλησίν μου αὐτὴν εἰς τὸν συνάδελφόν του ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας.

§36Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μεταφέρω τὸ ὑποστηριζόμενον αἴτημα τοῦ κ. συναδέλφου εἰς τὸν συνάδελφόν μου κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἔχει προταχθῆ διὰ νὰ συζητηθῇ ἀπόψε ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου. Ἀλλ’ ὁ κ. Ζάκκας ἐζήτησε τὸν λόγον πρὶν ἢ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, διὰ νὰ κάμῃ πρότασιν προτάξεως ἄλλης ἐπερωτήσεως.

§38Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, πλεῖσται ἐνδείξεις μαρτυροῦν κατὰ τὸν τελευταῖον καιρὸν ὅτι ἡ δημοσία γνώμη τῆς χώρας μας ἀνησυχεῖ ζωηρότατα μήπως ἐγκατασταθοῦν εἰς τὸ ἔδαφος τῆς χώρας μας ἀτομικαὶ βάσεις, βάσεις πρὸς ἐναποθήκευσιν ἀτομικῶν βομβῶν καὶ θερμοπυρηνικῶν μέσων καὶ πυραύλων.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας, κύριε Ζάκκα.

§40Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ τὰς ἀνησυχίας αὐτὰς τῆς κοινῆς γνώμης ἐπιτείνουν αἱ ἀπὸ σοβαρωτάτας πηγὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ προερχόμεναι πληροφορίαι, κατὰ τὰς ὁποίας εἰς τὴν Σύνοδον τοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤΟ, ἡ ὁποία θὰ συνέλθῃ ἐπὶ ἀνωτάτου ἐπιπέδου, εἰς Παρισίους, τὴν 16ην Δεκεμβρίου, πρόκειται ἡ ἡγεσία τῆς Βορειοατλαντικῆς Συμμαχίας νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὰς Χώρας–μέλη τοῦ ΝΑΤΟ νὰ δεχθοῦν θερμοπυρηνικὰς βάσεις ἐπὶ τοῦ ἐδάφους των καί, συγχρόνως, νὰ ληφθοῦν ὡρισμέναι πολιτικῆς φύσεως ἀποφάσεις. Περισσότερον συγκεκριμένως, αἱ πληροφορίαι αὗται ὁμιλοῦν....

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, κύριε Ζάκκα, νὰ περιορισθῆτε ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας καὶ οὐχὶ νὰ κάμητε ἀγόρευσιν, εἰσερχόμενος εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οὐσίας. Ἔχετε κάμει μίαν ἐπερώτησιν. Νὰ εἴπητε ὅτι ζητεῖτε νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ μὴ εἰσέρχεσθε εἰς τὴν οὐσίαν....

§42Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν ζητῶ, κύριε Πρόεδρε, οὔτε λεπτοῦ ὑπέρβασιν ἀπὸ τὸν χρόνον τῶν 15 λεπτῶν ποὺ μοῦ δίδει ὁ Κανονισμός. Ἀλλὰ θέλω νὰ δικαιολογήσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διατὶ ἐπεδίωξα νὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ζητήσω τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ ὑπολογισθοῦν τὰ λεπτὰ τῆς διακοπῆς αὐτῆς.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει χρόνος 15 λεπτῶν.

§44Α. ΖΑΚΚΑΣ. Περισσότερον συγκεκριμένως αἱ πληροφορίαι αὗται ἀναφέρουν ὅτι ἐκ τῶν ληφθησομένων ἀποφάσεων αἱ μεγαλυτέρας σημασίας τοιαῦται θὰ ἀποβλέπουν εἰς τὸ νὰ ἐγκατασταθοῦν αἱ βάσεις αὐταὶ πρὸς ἐναποθήκευσιν ἀτομικῶν βομβῶν καὶ πυραύλων εἰς τὰς διαφόρους Χώρας τοῦ ΝΑΤΟ καὶ συγχρόνως θὰ καθορισθῇ ὅτι μία ὡρισμένη ἀνωτάτη συμμαχικὴ Ἀρχὴ θὰ εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ μέσα αὐτά. Αἱ πολιτικῆς φύσεως ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ληφθοῦν εἰς Παρισίους, ἀποβλέπουν εἰς τὸ πῶς θὰ καθορισθῇ ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τῶν διαφόρων Κρατῶν–Μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ πῶς θὰ ἐπιλύωνται τὰ διάφορα θέματα, τὰ ὁποῖα μοιραίως πρόκειται νὰ προκύπτουν κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν στρατιωτικῆς φύσεως ἀποφάσεων. Αὐτὰς τὰς πληροφορίας ποὺ σᾶς ἀνέφερον καὶ ὅπως ὅλαι, προέρχονται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ καθιστοῦν πλέον καθησυχαστικὰ ὡρισμένα ἄρθρα, τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται εἰς τὸν ἐγχώριον Τύπον εἰς σοβαρὰ ὄργανα δημοσιογραφικὰ καὶ αὐτὰ συλλέγονται ἀπὸ στρατιωτικοὺς καὶ διπλωμάτας κύρους. Διὰ τῆς ἀρθρογραφίας αὐτῆς δὲν ἀποκρύπτονται οἱ κίνδυνοι, οἱ τρομεροὶ κίνδυνοι, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, ἐὰν δεχθῇ τὰς βάσεις ἡ Ἑλλὰς ἐπὶ τοῦ ἐδάφους της. Ἄλλοι ὑποστηρίζουν ὅτι πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὰς βάσεις αὐτάς, διότι ἐὰν δὲν τὰς δεχθῶμεν...

§45Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§46Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μετὰ ἀπὸ ἐμέ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριε Ζάκκα, νὰ κάμητε ἀγόρευσιν. Πρότασιν προτάξεως κάμνετε καὶ δὲν δύνασθε νὰ ἀναπτύξητε τὴν ἐπερώτησίν σας.

§48Α. ΖΑΚΚΑΣ. Διότι λέγουν οἱ ἀρθρογράφοι, ἐὰν δεχθῶμεν τὰς βάσεις, θὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἄμυναν τῆς Χώρας καὶ τὴν ἄμυναν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ὅτι ἐὰν δὲν τὰς δεχθῶμεν, δὲν πρέπει νὰ παραμείνωμεν εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Τὴν ἀνησυχίαν αὐτὴν συμμεριζόμενον τὸ Δημοκρατικὸν Κόμμα, μοῦ ἀνέθεσε τὴν ἐντολὴν νὰ καταθέσω σχετικὴν ἐπερώτησιν ὑπὸ μορφὴν συστάσεως διὰ νὰ ἠμπορέσῃ τὸ Σῶμα νὰ συζητήσῃ τὸ θέμα. Καὶ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν πρόταξιν αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ βῆμα. Εἷς ἐκ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν διὰ τὴν πρόταξιν αὐτῆς τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρόκειται νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς Παρισίους συντομώτατα, διὰ νὰ τεθῇ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἐκεῖ Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἑπομένως, εἶναι ἀνάγκη, πρὸ τῆς ἀναχωρήσεώς του νὰ ἐκτεθοῦν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ὡρισμέναι ἀπόψεις καὶ νὰ γίνῃ μία συζήτησις, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ ἐπιτρέψῃ εὐχερῶς νὰ πληροφορηθῶμεν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ συγχρόνως θὰ δώσῃ τὴν ἀφορμὴν εἰς πολλοὺς νὰ εἴπουν τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ ἐὰν δεχθῶμεν τὰς βάσεις καὶ τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ ἐὰν δὲν τὰς δεχθῶμεν. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον θίγει ἡ ἐπερώτησίς μου ὑπὸ μορφὴν συστάσεως, εἶναι σοβαρώτατον δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν ὑπόστασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Εἶναι συγχρόνως δὲ σοβαρώτατον διὰ νὰ διατηρήσῃ τὰς ἱκανότητας ἡ Χώρα διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰς διεκδικήσεις της, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐν ἐκκρεμότητι καὶ συζητοῦνται τώρα. Ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν θέλω νὰ προτάξητε, κύριοι βουλευταί, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ καταδείξῃ ὅτι αἱ βάσεις ἐπὶ τοῦ ἐδάφους μας θὰ ἐξασθενήσουν πολὺ τὸν ἀμυντικὸν χαρακτῆρα ποὺ ἔχει ἡ Χώρα μας εἰς τὸ Βορειοατλαντικὸν Σύμφωνον καὶ θὰ ἐκθέσῃ τὴν Χώραν αὐτὴν εἰς ἕνα βέβαιον κίνδυνον ὁλοκληρωτικῆς καταστροφῆς. Εἶναι ἀπαραίτητον, ἐπίσης, νὰ προτάξωμεν αὐτὴν τὴν συζήτησιν ἐν τῇ Ἐθνικῇ Ἀντιπροσωπείᾳ, διὰ νὰ κατανοηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν δημοσίαν γνώμην, ὅτι δὲν μᾶς ἐπιτρέπεται νὰ ἀποξενωθῶμεν τοῦ δικαιώματος νὰ διευθύνωμεν ἡμεῖς τὰς στρατιωτικάς μας δυνάμεις καὶ νὰ τὰς χρησιμοποιῶμεν καθ’ ὃν τρόπον νομίζομεν ὅτι ἔχει συμφέρον ἡ Χώρα μας. Ἐπίσης, δὲν ἐπιτρέπεται ποτὲ διὰ τῶν πολιτικῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ληφθοῦν εἰς Παρισίους νὰ ἀποξενωθῇ ἡ Χώρα ἀπὸ τοῦ νὰ συνάπτῃ αὐτὴ καὶ μόνον αὐτὴ τὰς συμβάσεις φιλίας ἢ ἐμπορίας ἢ συναλλαγῶν, μὲ τὰς διαφόρους χώρας, μετὰ τῶν ὁποίων τὴν συμφέρει νὰ συναλλάσσηται. Καὶ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ τονισθῇ ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 33 τοῦ Συντάγματος τὸ προβλέπει ὅτι οὐδεμία παραχώρησις ἢ ἀνταλλαγὴ χώρας δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ νόμου. Ἀπαιτεῖται, δηλαδή, κατὰ τὸ Σύνταγμα, νόμος διὰ νὰ γίνουν αὐταὶ αἱ ἐνέργειαι, ποὺ συνήθως ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὸν ἀκρωτηριασμὸν τοῦ Κράτους μας. Κατὰ μείζονα λόγον πρέπει νὰ γίνῃ νόμος διὰ νὰ μὴ ἐκτεθῇ ἡ Χώρα αὐτὴ εἰς τὸν κίνδυνον ὄχι ἁπλῶς τοῦ ἀκρωτηριασμοῦ, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀφανισμοῦ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζάκκα, ἐξακολουθεῖτε νὰ ἀναπτύσσητε τὴν ἐπερώτησίν σας. Καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτό.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχανίας). Δὲν πρέπει νὰ καθιερωθῇ αὐτὴ ἡ ἀρχή. Διαμαρτύρομαι ἐν ὀνόματι τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν δέχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νομίζω ὅτι δὲν δέχεται καὶ τὸ Σῶμα ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς προτάσεως περὶ προτάξεως ἐπερωτήσεως, νὰ γίνεται μία ἀνάλυσις οἵα ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖ ὁ ἀξιότιμος ὁμιλητὴς ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος. Ὁ κ. συνάδελφος, ἀναφέρεται εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ. Εὑρισκόμεθα ἐκτὸς Κανονισμοῦ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε βουλευτά, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, δὲν γίνεται αὐτό. Ἡ ἀνάπτυξις τῆς προτάξεως γίνεται μόνον μὲ δύο λέξεις, δὲν εἶναι ἀνάπτυξις τῆς οὐσίας. Αὐτὸ γίνεται πάντοτε. Ἐὰν θέλετε νὰ κάμητε κατάχρησιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὑπὸ μορφὴν προτάσεως προτάξεως τῆς ἐπερωτήσεως, νὰ κάμητε συζήτησιν, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς σας, σᾶς λέγω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν.

§52Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§54Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑπάρχει Κανονισμός.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαιότατα ὑπάρχει. Μὲ παρεκάλεσεν ὁ κ. συνάδελφος, νὰ εἴπῃ δύο λέξεις διὰ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεώς του καὶ ὄχι διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπερώτησίν του. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§56Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Δὲν δύνασθε τώρα νὰ λάβητε τὸν λόγον καὶ δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον.

§58Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω. Προτάξεις ἐπερωτήσεων καὶ μάλιστα ἐπὶ σοβαρῶν θεμάτων, δὲν λέγονται μὲ δύο λέξεις, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἀναπτύσσονται ἐν σκελετῷ μὲ ὑποδείξεις σαφεῖς, διὰ νὰ προετοιμασθῇ ἡ συζήτησις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν διαφορετικὰ νὰ πεισθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἐὰν πρέπε νὰ προταχθῇ αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις. Διότι, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πεισθῇ ὁ κ. Τούμπας, ἢ ὁ κ. Γαληνός, νὰ ψηφίσουν ὑπὲρ τῆς προτάξεως μὲ τὰς δύο λέξεις, τὰς ὁποίας θὰ ἔχω εἴπει ἐγώ; Κύριε Πρόεδρε, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, θέλω νὰ ὑποδείξω καὶ τονίσω τοῦτο: Ὅτι μία συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ζητῶ, θὰ συντελέσῃ, ὥστε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκτεθοῦν ἐδῶ, νὰ χρησιμεύσουν ὡς θώραξ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ πᾶνε εἰς Παρισίους, διὰ νὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν σύσκεψιν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ θὰ τοὺς χρησιμεύσουν, νὰ προσέξουν, νὰ μὴ ἀναλάβουν δεσμεύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκθέσουν τὴν Χώραν εἰς ἐνδεχόμενον κίνδυνον καταστροφῆς, ἀλλὰ εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐκθέσουν τὰ ἐθνικὰ ζητήματα τῆς Χώρας εἰς ἐπιζημίους συνεπείας.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας.

§60Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, ὑπάρχει συμφωνία μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως περὶ τῆς σειρᾶς, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συζητηθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις. Ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν συμφωνηθεῖσαν σειράν. Οὔτε εἶναι δυνατὸν ἡ σειρὰ αὐτὴ καθ’ ἡμέραν νὰ ἀνατρέπεται. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι πρέπει νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου καὶ κατόπιν πρέπει νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις, ἡ ἀφορῶσα εἰς τὸ καπνεργατικόν, κατὰ τὴν συμφωνίαν, εἰς τὴν ὁποίαν προήλθομεν. Ἀλλὰ πέραν τοῦ εἰδικοῦ θέματος, ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς, διότι δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ καθιερωθῇ ἡ ἀρχή, κατὰ τὴν ὁποίαν πᾶς συνάδελφος, ἐπιθυμῶν νὰ ἀναπτύξῃ μίαν οἱανδήποτε ἐπερώτησιν, δύναται, ἀνερχόμενος ἐπὶ τὸ βῆμα, νὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ἐπερωτήσεώς του. Ἐὰν καθιερωθῇ αὐτὴ ἡ ἀρχὴ ἁπλούστατα δὲν θὰ ὑπῆρχεν Ἡμερησία Διάταξις ἐπερωτήσεων. Ἐκκρεμοῦν ἑκατοντάδες τινὲς ἐπερωτήσεων. Θὰ εἶχον, συνεπῶς, τὸ δικαίωμα ὑπὲρ ἑκατὸν συνάδελφοι, νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ εἷς ἕκαστος ἐξ αὐτῶν νὰ ἐκθέσῃ καὶ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπερώτησιν, ἰσχυριζόμενος ὅτι αἰτεῖται τὴν πρόταξιν. Δὲν εἶναι προδήλως ἡ ἔννοια τοῦ Κανονισμοῦ αὐτή. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συζητηθῇ ἀπόψε τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἐπέλθει συμφωνία μεταξὺ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως νὰ συζητηθῇ. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν οὐσίαν τῶν θεμάτων εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθη ὁ ἀξιότιμος βουλευτής, διότι ταῦτα ἐλέχθησαν ἀπολύτως ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ.

§61Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω δύο λέξεις, κατόπιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας ἐν σχέσει μὲ τὸν Κανονισμόν. Πρόκειται περὶ οὐσιαστικῆς παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ζάκκας ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς ἀναπτύξεως τῶν λόγων διὰ τοὺς ὁποίους ζητεῖ τὴν πρόταξιν τῆς ἐπερωτήσεώς του προχώρησεν εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῆς βάσεως τῆς ἐπερωτήσεως, δηλαδὴ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Πέραν, ὅμως, τούτου, ἐν τῇ συγκεκριμένῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ θέματος ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ ἐθνικῆς ἀσφαλείας, παραβιάζονται καὶ αἱ κοινοβουλευτικαὶ παραδόσεις. Δὲν συνέβη ποτὲ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅ,τι συμβαίνει ἀπόψε. Δηλαδή, ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ, περὶ προτάξεως, φέρεται πρὸς συζήτησιν θέμα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ ἐθνικῆς ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα, ἐπεκράτησεν ἀνέκαθεν ἡ ἀρχή, ὅπως συζητοῦνται κοινῇ συμφωνίᾳ ὑπευθύνου Κυβερνήσεως καὶ Ἀρχηγῶν ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν ἔρχονται ἐξ ἀπήνης. Ὡς πρὸς τὰς ὑποδείξεις τοῦ κ. Ζάκκα, αἱ ὁποῖαι θὰ χρησιμεύσουν κατ’ αὐτὸν εἰς τὸν κ. Πρωθυπουργόν, ἀπερχόμενον διὰ τὸ ΝΑΤΟ, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τὸν κ. Πρωθυπουργὸν συνοδεύει καὶ προικίζει ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρὸς τὴν ἐθνικὴν πολιτικήν, καὶ τὰς συμμαχίας μας.

§62Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ προσέχετε ὅταν ἀπευθύνεσθε πρὸς ἐμέ, καὶ πρὸ παντὸς νὰ μετρᾶτε τοὺς λόγους. Ἐγὼ σέβομαι τὰ ζητήματα τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ τὰ θέματα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς εἰς τὰ ὁποῖα δὲν θὰ δεχθῶ τὰς ὑποδείξεις σας, οὔτε εἶσθε ὁ ἁρμόδιος νὰ δίδετε μαθήματα. Δὲν εἶσθε ἁρμόδιος νὰ διδάξητε τὸν Κανονισμόν. Ἐγὼ εἰς τὰ ὅσα εἶπον ἔχω δίκαιον ἐνῷ σεῖς καὶ ὁ κ. Παπαληγούρας, ἔχετε ἄδικον.

§63Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μαθήματα ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ δὲν ἀντελήφθη ὁ κ. συνάδελφος. Ἐγὼ εἶπον ὅτι θέματα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς καὶ ἐθνικῆς ἀσφαλείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶνται ὑπὸ τὸ πρόσχημα παρατύπου προτάξεως μιᾶς ἐπερωτήσεως.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ συζήτησις προφανῶς διεξάγεται ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, διότι θέμα οὐσίας ἀκόμη δὲν ἦλθε πρὸς συζήτησιν. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ παρέχει αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν σχετικὴν περικοπήν.

§65Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§66Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ νῦν ἰσχύοντος. Ἡ Βουλή, βεβαίως, δύναται ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ νέου Κανονισμοῦ, νὰ μεταβάλῃ τὴν σχετικὴν διάταξιν. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἕκαστος τῶν ἀντιλεγόντων δὲν δύναται νὰ παρατείνῃ τὸν λόγον πλέον τῶν 15′ λεπτῶν τῆς ὥρας». Ἡ διάταξις εἶναι σαφής. Ἑπομένως ὁ ὁμιλήσας κ. συνάδελφος, ἤσκησε δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ὁμιλήσῃ τώρα καὶ ὁ Πρόεδρος. Ἔχει ἤδη ἀποφασισθῆ ἡ πρόταξις τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἐλαίου. Ἑπομένως ἔπρεπε νὰ λήξῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις διὰ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἐπὶ ἄλλου θέματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις καὶ ἡ θέσις τοῦ Προεδρείου. Τοῦτο συνάγεται καὶ διὰ τῆς εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῆς διότι ἄλλως ἠμπορεῖ νὰ γίνεται συνεχῶς πρόταξις τῆς προτάξεως.

§68Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ σᾶς δώσω δύο ἀπαντήσεις. Πρῶτον, εἶναι δυνατὸν νὰ προκύπτουν ἑκάστοτε ἀπρόοπτα θέματα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν τὴν τροποποίησιν συνεννοήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἀκόμη καὶ τὴν προηγουμένην ἡμέραν. Δεύτερον, ἐὰν εἶχον τὰ πράγματα ὅπως σεῖς λέγετε, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔπρεπε νὰ δώσητε τὸν λόγον διὰ νὰ γίνῃ ἡ πρότασις τῆς προτάξεως. Ἀφ’ ἧς ἐδώσατε τὸν λόγον ἀνεγνωρίσατε ὑφιστάμενον τὸ θέμα καὶ ἑπομένως ἀπεκτήθη δικαίωμα ὁμιλίας ἑνὸς τετάρτου.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. καὶ Βιομ). Ἡ ἰδική μου ἄποψις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ ὅτι δύναται νὰ ὁμιλήσῃ εἷς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, τῶν αἰτούντων τὴν πρόταξιν καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων, δὲν δύναται, ὅμως, ὁ ὁμιλῶν περὶ τῆς προτάξεως νὰ εἰσέρχεται εἰς τὴν οὐσίαν καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Εἶπον ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ὡμίλησεν ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, χωρὶς ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ περὶ αὐτοῦ προειδοποιηθῆ.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ μὴ ὁμιλήσῃ ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὡς ἐπιχειρήματος τῆς προτάξεως, τί ἄλλο θὰ ἔλεγε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τετάρτου;

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§72Η. ΗΛΙΟΥ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι αἱ ἀποφάσεις περὶ τῆς τύχης τῶν ἐπερωτήσεων εἶναι ἀποφάσεις μὴ ἔχουσαι ἐπηυξημένην ἰσχύν, ἀλλὰ ἀποφάσεις μετακληταί, δυνάμεναι νὰ μετακληθῶσι καθ’ ὃν τρόπον ἐλήφθησαν. Αὐτὸ εἶναι τόσον σαφές, ὥστε οἱαδήποτε περαιτέρω ἀνάπτυξις περιττεύει. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πράγματι πρέπει νὰ ἀναπτυχθῇ περαιτέρω, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὀρθῆς σκέψεως, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶναι τοῦτο: Πρὸ τῆς προσεχοῦς συνεδριάσεως τῆς ἐπερωτήσεως τῆς Βουλῆς, θὰ ἀναχωρήσῃ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἄλλα μέλη αὐτῆς, ἐπὶ κεφαλῆς στρατιωτικῶν καὶ ἄλλων ὑπηρεσιακῶν μελῶν πρὸς συζήτησιν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐπὶ θεμάτων μεγίστης σπουδαιότητος περὶ τῶν ὁποίων οὐδέποτε, κατὰ τὴν μακραίωνα ἱστορίαν, ἔλαβεν ἀποφάσεις ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου. Εἶναι θέμα ἐπιβιώσεως τοῦ λαοῦ, ὑπάρξεως τῆς χώρας. Εἶναι ἀπαράδεκτον, νὰ θέλωμεν νὰ παρακάμψωμεν ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἀγωνιᾷ ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τηρεῖ εἰς ἄγχος τὸν λαόν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ θέλωμεν νὰ συζητήσωμεν καὶ λάβωμεν ἀποφάσεις, δι’ ἐκεῖνο περὶ τοῦ ὁποίου θὰ ληφθῇ ἀπόφασις εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις ἐρήμην τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ λαοῦ. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ λάβουν θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ ὅλα τὰ Κόμματα. Δὲν εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ παρακαμφθῇ, διότι ἐλήφθη πρὸ μηνὸς ἀπόφασις περὶ προτάξεως ἄλλης ἐπερωτήσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νομίζω, ὅτι ἐν συναισθήσει τῆς σοβαρότητος αὐτοῦ καὶ ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν Ἐθνικὴν πράγματι Ἀντιπροσωπείαν, πρέπει νὰ λάβῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἀπόφασιν νὰ χωρήσῃ ἀμέσως εἰς τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἄποψις τοῦ Προεδρείου εἶναι, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς ἔχει προταχθῆ ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου. Δὲν εἰσάγω, συνεπῶς, πρὸς ψηφοφορίαν τὸ θέμα τῆς προτάξεως ἄλλης ἐπερωτήσεως καὶ μάλιστα κατόπιν τῆς δηλώσεως τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν δέχεται συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως. Παρακαλεῖται ὁ κ. Μαλλιάκας, νὰ λάβῃ τὸν λόγον.

§74Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ποῦ εἶναι ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς;

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἐρωτηθῆ ἡ Βουλή, καὶ ἔχει ἀποφασισθῆ ἀπὸ εἰκοσαημέρου ποία ἡ τάξις τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων.

§76Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν τηροῦνται εἰς τὸν τύπον αὐτά.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησε καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς περὶ ἧς πρόκειται ἐπερωτήσεως. Εἶναι δὲ ρητὴ ἡ διάταξις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία λέγει ὅτι ὅταν ἡ Κυβέρνησις ζητήσῃ δὲν γίνεται συζήτησις. Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως.

§78Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Δὲν ἐζητήσαμεν τὴν ἀναβολήν, ἀλλὰ νομίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη περὶ τίνος πρόκειται. Ποίαν θέσιν θὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ὁλόκληρον τὸν κόσμον σήμερον.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸν λόγον, κύριε Πιστολάκη. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Ὁρίστε, κύριε Μαλλιάκα.

§80Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, παρακαλῶ τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε. Ἐφ’ ὅσον ὁ Κανονισμὸς ἐπιτάσσει, τεθέντος ζητήματος, ἀλλαγὴν τῆς σειρᾶς τῶν ἐπερωτήσεων, ἡ Βουλὴ ἀποφαίνεται. Ἐπειδὴ δὲ ὑμεῖς ἀρνεῖσθε νὰ δώσητε τὸν λόγον εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς, καὶ ἐπιμένετε νὰ ρυθμίσητε τὸ θέμα κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ δικτατορικῶς, ἡ Ε. Δ.Α. ἀπευθύνει μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου καὶ ζητεῖ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μαλλιάκα.

§82Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἔχετε καθῆκον νὰ θέσητε τὴν πρότασιν εἰς ψηφοφορίαν. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πνίγετε τὰς προτάσεις. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§83Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἕνα ζήτημα Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκετε νὰ ἐπιλύσητε ὑμεῖς ἐν τῇ ἐξουσίᾳ σας, καὶ ἐν τῇ ἁρμοδιότητί σας καὶ ὑπάρχει καὶ ἕνα ζήτημα Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἤκουσα καλῶς, διότι ἦλθον διαρκούσης τῆς συζητήσεως, ἔγινεν ἐκ μέρους ὑμῶν, ἴσως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐκπροσωποῦντος ἐν προκειμένῳ τὴν Κυβέρνησιν, δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δέχεται αὐτὴν τὴν συζήτησιν. Ἔχει οὕτω τὸ θέμα ἢ ὄχι;

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα ἔχει οὕτω: ἐδήλωσεν ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν δέχεται αὐτὴν τὴν συζήτησιν καὶ ὡς Κυβέρνησις καὶ ὡς πλειοψηφία.

§85Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ...

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ εἶναι ἐν τάξει τὸ Προεδρεῖον. Ὡς καὶ προηγουμένως εἶπον, ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι ἡ Κυβέρνησις δικαιοῦται νὰ ζητήσῃ νὰ μὴ γίνῃ συζήτησις. Ὑπάρχει δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν δέχεται τὴν συζήτησιν.

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Ἐπειδὴ δὲν εἶσθε ἐδῶ, νὰ σᾶς εἴπω, τί εἶπον...

§88Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, βέβαια, νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν δέχεται τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ τὸ ζήτημα τοῦ Κανονισμοῦ εἶναι ἰδικόν σας, κύριε Πρόεδρε. Ἐὰν ὁ Κανονισμὸς προβλέπῃ ἐρώτησιν τῆς Βουλῆς, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἂς ἀρνηθῇ.

§89Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. καὶ Βιομ). Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσε σαφῶς τὰ ἑξῆς: Ἔχει συμφωνηθῆ μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ ὅλων τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τί θὰ πράξωμεν ἀπόψε καὶ ἡ Κυβέρνησις παρακαλεῖ, νὰ πράξωμεν ἀπόψε ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα συνεφωνήσαμεν.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μαλλιάκα.

§91Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ...............

(Θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως — κωδωνοκρουσίαι).

§92Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐὰν ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀπευθύνεται πρὸς ἐμέ, ἔχω νὰ τοῦ εἴπω τοῦτο: Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι εἶχε συμφωνηθῆ ἄλλο, θὰ ἠδύνατο, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ὄχι σήμερον, κύριοι, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν, θὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις. Τὸ θέμα εἶναι διπλοῦν. Ἀφ’ ἑνὸς εἶναι ἡ δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν θέλει νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἶναι ζήτημα Κανονισμοῦ.

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει κατ’ οὐδὲν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ τὸ δικαίωμα, νὰ ἀποκλείσῃ οἱανδήποτε συζήτησιν, προτεινομένην ὑπὸ οἱουδήποτε τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἀρκεῖ ὁ οἱοσδήποτε ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων νὰ τὴν φέρῃ κατὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προσδιοριζομένην τάξιν. Ἡ Κυβέρνησις, ἁπλῶς, δηλοῖ, ὅτι σήμερον ἐπιθυμεῖ, νὰ κάμωμεν τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον συνεφωνήσαμεν. Αὐτονόητον εἶναι, ὅτι κἄποτε, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θὰ συζητηθοῦν καὶ τὰ ὕψιστα θέματα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἀλλὰ τὸ κἄθε πρᾶγμα εἰς τὴν ὥραν του. Σήμερον εἶναι ἡ ὥρα τοῦ ἐλαίου. Αὐτὸ τὸ ἁπλοῦν εἶπεν ἡ Κυβέρνησις.

§94Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ προχωρήσωμεν, κύριε Πρόεδρε.

§95Α. ΖΑΚΚΑΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πλάνη σας, κύριε Ὑπουργέ.

§96Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τώρα, κύριε Πρόεδρε, ἂς προχωρήσωμεν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρχίσατε, κύριε Μαλλιάκα, παρακαλῶ.

§98Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὰς πληροφορίας μας ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, θὰ ἀντλήσωμεν ἀπὸ τὰ κυβερνητικὰ ἀνακοινωθέντα τῶν τελευταίων Κυβερνήσεων. Ἡ κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου, ἐζήτησεν ἀπὸ τὴν Νομισματικὴν Ἐπιτροπὴν 50.000.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Ἀσχέτως τοῦ ποσοῦ, τοῦ μικροῦ, τὸ ὁποῖον ἐζήτησεν καὶ τὸ ὁποῖον ἀναλογεῖ περίπου εἰς 2.500 τόννους ἐλαίου, ἐνῷ ὁ παραιτηθεὶς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἶχε ζητήσει συγκέντρωσιν 20.000 τόννων.

§99Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτον κονδύλιον ποὺ διετέθη.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ διακόπτετε.

§101Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αὐτὸ σημαίνει προσωρινὴν ρύθμισιν ἀλλὰ συνήθως αἱ προσωριναὶ ρυθμίσεις εἶναι ρυθμίσεις ὁριστικαί, διότι ἔχομεν καὶ τὸ προηγούμενον τοῦ δανείου ἐπ’ ἐνεχύρῳ, τὸ ὁποῖον ἐρρύθμισε κατὰ ἕνα τρόπον τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ γίνουν διακοπαί, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοποθετήσωμεν τὸ θέμα ἐκεῖ ποὺ θέλομεν. Εἰς τὴν ἐξαγορὰν τοῦ ἐλαίου, τὴν ὁποίαν ἐξήγγειλεν κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὴν μικρὰν ποσότητα τῶν 2.500 περίπου τόν. δὲν προσδιορίζει, οὔτε τὴν τιμὴν οὔτε τὸ εἶδος τῆς συγκεντρώσεως, ἴσως διότι ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἠτύχησε κατὰ τὸν προσδιορισμόν, πρόπερσι μὲν τῆς τιμῆς, ἐφέτος δὲ τοῦ ὕψους. Διότι πρόπερσι εἶχον προσδιορίσει κατὰ τὴν συγκέντρωσιν τιμὴν ἐλαίου 17000 δρχ. κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ αἱ ἀγοραὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἶχον διαμορφωθῆ εἰς τὰς 18.500 δρχ. καὶ δὲν ἐπέτυχεν ἡ συγκέντρωσις. Πέρυσι δέ, δὲν ἐπέτυχε, διότι ἐξήγγειλεν ποσότητα 15.000 τόννων ἐλαίου, καὶ συνεκέντρωσε μόνον 5.000 τόννους. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ἀπέφυγε, καί, τελείως ἀορίστως, ἐξήγγειλε συγκέντρωσιν ἐλαίου. Μάλιστα δὲν ἀπετόλμησεν οὐδὲ τὴν φράσιν, ἀλλὰ εἶπεν: «ἐξαγορὰν ἐλαίου». Πλέον τούτου, χάριν τῶν παραγωγῶν, ἐξαγγέλλεται ἄνευ αἰδοῦς, ὅτι ἐπανεσυνεστήθησαν αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαὶ αἱ ὁποῖαι θὰ παρακολουθοῦν τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὡσὰν τὰ ὑφιστάμενα σήμερον πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ἁρμόδια ὄργανα, νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ πράξουν τοῦτο, ὡς νὰ μὴ μᾶς ἀρκοῦν τὰ δελτία τιμῶν ἐλαίου ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ!... Πλέον τούτου, ἐξαγγέλλει τὸ κυβερνητικὸν ἀνακοινωθέν, ὅτι κατὰ τὰς περιόδους τῆς ἀθρόας ἐκθλίψεως ἐλαίου, δὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθοῦν κρατικὰ σπορέλαια, παρὰ μόνον σπορέλαια πρὸς μετασκευὴν εἰς μαγειρικὰ λίπη. Ἐπίσης, δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως, ὁρίζεται ὅτι τὰ σπορέλαια, κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀθρόας προσφορᾶς τοῦ ἐλαίου θὰ κυκλοφοροῦν, ἀλλὰ ὄχι εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, δηλαδὴ εἰς τὴν Μυτιλήνην, Κρήτην καὶ ἄλλα σημαντικὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ κέντρα. Ὁ πληθυσμὸς δὲ τῶν παραγωγικῶν αὐτῶν περιοχῶν, εἶναι τὸ ⅙ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Εἰς τὰ ἄλλα, ἑπομένως, τὰ ⅚ τοῦ πληθυσμοῦ, τὸ σπορέλαιον θὰ κυκλοφορῇ ἐλευθέρως. Καί, τέλος, διὰ τῆς αὐτῆς ἀγορανομικῆς διατάξεως, ἀπαγορεύει τὴν πώλησιν τυποποιουμένου ἐλαίου. Τὴν πώλησιν, ὅμως, ἀπαγορεύει καὶ ὄχι τὴν παρασκευήν. Διότι, ἂν ἀπαγορεύσῃ τὴν παραγωγήν, θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς κατασκευαστὰς τῶν κρουνῶν, τὴν ὁποίαν τυποποίησιν ἐνεκρίναμεν, τότε, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ νομοσχεδίου. Καὶ γνωρίζετε τὶ θὰ γίνῃ τελικῶς, ὅταν ἐπιτρέπωμεν τὴν παρασκευὴν τυποποιουμένου ἐλαιολάδου, Ἀργότερον ὁπωσδήποτε θὰ διατεθῇ. Πλὴν τῆς ἀνακοινώσεως αὐτῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν καὶ μίαν προγενεστέραν ἀνακοίνωσιν. Μὴ ἐπιθυμοῦσα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρνηθῇ τελείως τὴν συγκέντρωσιν ἐλαιολάδου, ἠθέλησε νὰ προχωρήσῃ εἰς μίαν δευτέρας ποιότητος συγκέντρωσιν, καὶ πρὸς τοῦτο ὥρισεν ὅτι θὰ κάμῃ συγκέντρωσιν ἐλαίου ἐπὶ ἐνεχύρῳ πρὸς 14 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἀλλὰ καὶ ἐδῶ ἔθεσεν ἀπεριορίστους περιορισμούς. Ὥρισεν ὅτι ἀπὸ κάθε παραγωγὸν θὰ πάρῃ 250 ὀκάδας ἐλαίου μόνον καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ παραγωγὸς δὲν ἔχῃ πλέον τῶν 300 ἐλαιοδένδρων. Ἐὰν τὰ ἐλαιόδενδρά του ἀνέρχωνται εἰς 350, δὲν δικαιοῦται δανείου, καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα ἐπιστροφῆς του, ἐντὸς 4 μηνῶν. Ἐὰν προσθέτως ἡ Κυβέρνησις νομίσῃ, κατὰ τὴν κρίσιν της, ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ηὐξήθησαν κατά τι, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ δανείου ἐνωρίτερον. Ἐπιδίωξις τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι νὰ φθάσῃ τὰ ἐσωτερικὰ ἐλαιόλαδα εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, δηλαδὴ 16–18 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, διότι, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι σήμερον 510 δολλάρια κατὰ τόννον. Ἐπισημαίνομεν ὅτι, ἡ Κυβέρνησις ἐνθυμεῖται καὶ ζητεῖ νὰ πωλῆται τὸ ἔλαιον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, ὅταν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατῆλθον, ὅπως εἶπον, εἰς τὰ 510 δολλάρια κατὰ τόννον. Πέρυσι καὶ αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἦσαν 840 δολλάρια ἢ 1.200 δολλάρια κατὰ τόννον, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐνεθυμήθη τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἀλλὰ θέτει καὶ ἕτερον περιορισμὸν εἰς τὸ θέμα τῆς παραχωρήσεως τῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ. Θὰ δώσῃ, λέγει, 14 δραχμὰς δι’ ἔλαιον 5 βαθμῶν ὀξύτητος, καὶ θὰ δεχθῇ ἔλαια μέχρις 7 βαθμῶν ὀξύτητος. Ἀλλὰ τοιοῦτον ἔλαιον, τοὐλάχιστον εἰς τὰ μεγάλα παραγωγικὰ κέντρα, ἐφέτος ἰδίως, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, Μυτιλήνην, δὲν συναντᾶται, διότι τὰ ἔλαια ἐφέτος εἰς τὴν Μυτιλήνην εἶναι ὀξύτητος 10–15 βαθμῶν καὶ ἄνω. Συνεπῶς, δὲν πρόκειται οὐδεὶς ἐφέτος νὰ προσφέρῃ ἔλαιον 5 βαθμῶν ἢ 7 βαθμῶν, πρῶτον διότι δὲν ἐξάγονται ἐφέτος τόσον μικρόβαθμα. Καὶ πράγματι, οὐδὲ ὀκᾶ ἐλαίου ἐδόθη πρὸς λῆψιν δανείου ἐπ’ ἐνεχύρῳ μέχρι σήμερον, ἀλλὰ καὶ διότι ἡ τιμὴ αὕτη δὲν θεωρεῖται ἀλλὰ εἶναι ἐξευτελιστική. Τὸ θέρος, μετὰ τὰ Πανελλήνια Συνέδρια τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἠναγκάσθην νὰ καταθέσω τὴν πρώτην ἐπερώτησίν μου ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, τὴν 1ην Ἰουλίου 1957, καὶ ἤλεγξα τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐπέτρεπε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου καὶ προώθει τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου καὶ ὑπέθαλπε τὴν νοθείαν τοῦ ἐλαίου καὶ ἀνεφέρθην, τότε, εἰς συγκεκριμένην δίκην ἐπὶ νοθείᾳ καὶ ἀπέδειξα ὅτι ἐπωλεῖτο, ἐν γνώσει τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, σπορέλαιον τὸ ὁποῖον διὰ τῆς χημικῆς ἀναλύσεως δὲν παρουσίαζε τὴν ἀντίδρασιν Μπελιὲ καὶ χαμηλὸν βαθμὸν βουτυροδιαθλάσεως, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἠρνεῖτο τὴν τοιαύτην νοθείαν καὶ ἠρνεῖτο ὅτι τὸ σπορέλαιον ἐπωλεῖτο εἰς τιμὰς ἐλαίου. Εἰς τὴν τελευταίαν μου ἐπερώτησιν τῆς 11ης Νοεμβρίου, ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις διὰ τὸν τρόπον παροχῆς τῶν ἐπ’ ἐνεχύρῳ δανείων. Αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι οὐδεὶς ἐλαιοπαραγωγὸς ἄχρις ὥρας ἐδέχθη νὰ δανεισθῇ ἐπὶ ἐνεχύρῳ ἐλαίου, καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, τὰ ὁποῖα οὗτοι ἐδοκίμασαν διὰ τῆς καθολικῆς ἀποχῆς τῆς καρπώσεώς των; Ἐπίσης ἀνέφερον διὰ μακρῶν τὰς περὶ νοθείας περιπτώσεις τοῦ ἐλαίου καὶ εἶπον ὅτι ὁ παντοπώλης δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ πωλῇ σπορέλαιον καὶ ἔλαιον ταυτοχρόνως, διότι ἡ νοθεία τότε εἶναι ἀναπόφευκτος. Νὰ ἀπαγορευθῇ πᾶσα εἰσαγωγὴ βρωσίμων σπορελαίων κ.λ.π. Ἐπίσης, ὅτι δὲν πρόκειται ἡ συγκέντρωσις νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς νομισματικὴν καὶ συναλλαγματικὴν ἐξάρθρωσιν, διότι ὁ Προϋπολογισμὸς ἐφέτος παρουσίασε πλεόνασμα ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχμῶν, αἱ δὲ ἐπενδύσεις προϋπολογισθεῖσαι εἰς 2.100 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἀπερρόφησαν τὸ πρῶτον ἐννεάμηνον 1.300 ἑκατομμύρια, ὑπολογίζεται δὲ ὅτι τὸ ὑπόλοιπον τρίμηνον, θὰ ἀπορροφήσουν ἕτερα 400 ἑκατομμύρια, ἑπομένως μὲ τὸ περίσσευμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τὸ περίσσευμα τῶν ἐπενδύσεων, ἔχομεν ὁλικὸν περίσσευμα 1.400 ἑκατομμυρίων. Πλέον τούτου, ἤρχισεν ἡ ρευστοποίησις τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον διέθεσε διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου. Καὶ ἔτι πλέον, μέρος τῶν διὰ τὴν συγκέντρωσιν ποσῶν θὰ συμψηφισθοῦν μὲ χρέη τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου τοῦ θέρους, ἡ Κυβέρνησις ἀπήντησε διὰ μακροσκελεστάτου ἐγγράφου, εἰς τὸ ὁποῖον ὁμολογεῖ κατὰ τρόπον πανηγυρικὸν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς ὑπεστηρίζαμεν μέχρι τοῦδε ὅτι συμβαίνουν. Σᾶς ἀναγινώσκω τὴν σχετικὴν περικοπὴν τοῦ ἐγγράφου τούτου, ἐξ ἧς θὰ διαπιστώσητε τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὅσων ἀναφέρω: «... (ἀναγινώσκει) ...».

§102Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δύνασθε νὰ μᾶς εἴπητε ποία εἶναι ἡ διαφορὰ τιμῆς μεταξὺ σπορελαίου καὶ ἐλαίου, εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§103Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Σήμερον, κύριε Πρόεδρε, ἡ τιμὴ τοῦ σπορελαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν φθάνει περίπου τὰ ⅔ τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου. Παρ’ ἡμῖν ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἐγγράφου τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα, ἡ τιμὴ σπορελαίου καὶ ἐλαίου ἔχει περίπου ἐξισωθῆ. Δυστυχῶς, αὐτὴ εἶναι ἡ προστασία τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. Εἰς τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα ἀναγνωρίζεται κατὰ τρόπον πανηγυρικὸν ὅτι ἐλάμβανε χώραν ἡ νοθεία τοῦ ἐλαίου, τὴν ὁποίαν κατήγγειλα. Παρὰ ταῦτα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὰς δίκας οἱ ὑπεύθυνοι τῆς νοθείας ἀθωοῦνται. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἐν ὄψει τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς. Λέγει εἰς τὸ ἔγγραφόν της ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἀπὸ 1.12.57 ἀπηγόρευσε τὴν προώθησιν τοῦ σπορελαίου εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἐξ αὐτοῦ ἀποδεικνύεται διὰ τῆς ὁμολογίας, δηλαδή, αὐτῆς ταύτης τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι προηγουμένως προωθοῦντο σπορέλαια καὶ εἰς αὐτὰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ τώρα τὰς ἐπιτρέπει δηλαδὴ τὰς συνεχίζει εἰς τὰς μὴ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Λέγει ἐπίσης ὅτι ἀνέστειλε τὰ μέτρα χρηματοδοτήσεως τοῦ σπορελαίου. Ὅτι ηὔξησε τὴν τιμὴν τοῦ σπορελαίου εἰς δραχμὰς 16, δηλ. τὸ ἐξίσωσε μὲ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου. Παρασιωπᾷ ὅμως, τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ σπορέλαια διατίθενται ἐπὶ πιστώσει ἐνῷ τὰ ἐλαιόλαδα πληρώνονται τοῖς μετρητοῖς. Τέταρτον, περιορίζει τὸν χρόνον τῆς ἐξοφλήσεως τῶν σπορελαίων ἐπὶ πιστώσει ἀπὸ 4 μῆνας εἰς δύο, καί, πέμπτον, αἴρει τὴν ὑποχρέωσιν ἀπὸ τοὺς ἐλαιεμπόρους νὰ διαθέτουν παραλλήλως πρὸς τὸ ἐλαιόλαδον καὶ σπορέλαιον.

§104Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁμοιάζει μὲ τὴν ἄρσιν τῶν ἐκτάκτων μέτρων εἰς τὴν Κύπρον ἀπὸ τὸν Χάρντιγκ.

§105Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι μεγάλαι αἱ ἀναλογίαι.

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἤρθησαν καὶ ἐδῶ τὰ ἔκτακτα μέτρα καὶ εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν.

§107Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κάπως χειρότερα. Βελτιωμένα.

§108Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μάλιστα. Αὐτὰ λέγει εἰς τὸ ἔγγραφόν της ἡ Κυβέρνησις, τὸ ὁποῖον ἔγγραφον μᾶς ἔστειλεν εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐπερωτήσεώς μου καὶ τῆς τοιαύτης τοῦ κ. Τζαννετάκη. Ὡς μέτρα, εἶναι πολὺ ἀνώτερα τῶν μέτρων τοῦ Χάρντιγκ, διότι, τὸ σαμποτάρισμα τοῦ ἐλαίου ὡς παραγωγικοῦ εἴδους, εἶναι ἀπολύτως ὠργανωμένον. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐπηγγέλθη νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὡς πρῶτον μέτρον ἐπηγγέλθη τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς προωθήσεως τῶν σπορελαίων πρὸς τὰς περιφερείας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς καὶ ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ παραγωγή. Σᾶς ἀναγινώσκω, κύριοι βουλευταί, τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ὑπογράφει ὁ σημερινὸς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρὸς τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ σταματήσουν ἀκόμη καὶ τὰ σπορέλαια τὰ παρεχόμενα ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως, ἀποδεικνύεται ὅτι ἦτο δημοκοπία. Ἐκ τοῦ ἐγγράφου τούτου ἐξάγεται ὅτι παρὰ τὴν ἐπαγγελίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τώρα ἀκόμη τὰ σπορέλαια προωθοῦνται εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς ἐλαιολάδου καὶ φοβούμενος ὁ κ. Ὑπουργὸς μήπως τοῦτο προκαλέσῃ ἐξέγερσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἐπισημαίνει ὅτι ὁ ψυχολογικὸς παράγων κυρίως ἐπιβάλλει τὴν προσωρινὴν ἀναστολὴν προωθήσεως τῶν σπορελαίων εἰς τὰς ἑστίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Σημειῶ ἐπὶ πλέον, ὅτι τὸ ἔγγραφον τοῦτο δὲν λέγει ὅτι θὰ ἀπαγορευθῇ ἡ προώθησις σπορελαίου εἰς τοὺς τόπους τῆς παραγωγῆς ἐλαιολάδου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου, ἀλλὰ ἁπλῶς συνιστᾷ νὰ ἀπαγορευθῇ κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν ὑπάρχει ἀθρόα ἡ παραγωγὴ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκθλίψεως, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου δύναται νὰ ἐπιτραπῇ ἡ προώθησις σπορελαίων εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος). Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ σπορέλαιον. Ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγήν. Τώρα, ὅτε διεπιστώθη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγή. Διότι σήμερον διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐξαγωγὴ θὰ πρέπει τὸ προϊὸν τοῦτο νὰ πριμοδοτηθῇ. Πρέπει νὰ βαρύνῃ ἐπίσης καὶ τὴν κρίσιν μας, ὅτι ἔχομεν ἐφέτος τὰ περισσότερα ἀποθέματα ἀπὸ ὅσα εἴχαμε τὴν τελευταίαν 10ετίαν, διότι εἰς τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν εἰσερχόμεθα μὲ ἀποθέματα περυσινὰ 53.600 τόννων.

§109Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι οὐσιῶδες τὸ θέμα καὶ πρέπει νὰ τὸ προσδιορίσητε.

§110Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἰς μίαν περυσινὴν συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν, διεπιστώθη ἑκατέρωθεν ὅτι τὰ ἀποθέματα ἀνήρχοντο εἰς 15.600 τόννους, καὶ εἶπον, τότε, ὅτι αὐτὰ ἦσαν τὰ ἐμφανῆ ἀποθέματα τὰ ὁποῖα ἦτο δυνατὸν νὰ διαπιστώσῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ προσέθεσα ὅτι πέραν αὐτῶν τῶν ἀποθεμάτων ὑπῆρχαν καὶ ἀφανῆ ἀποθέματα. Ἡ περυσινὴ ἐσοδεία τοῦ ἐλαιολάδου ἀνῆλθεν εἰς 138.000 τόννους. Ἐκ ταύτης ἔχομεν πλεόνασμα 38.000 τόννων εἰς τὸ ὁποῖον ἐὰν προστεθῇ τὸ περυσινὸν ἀπόθεμα τῶν 15.600 ἔχομεν σύνολον ἀποθέματος 53.600 τόννους. Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ ἐλαιολάδου θὰ ἀνέλθῃ εἰς 150.000 τόννους τὸ ὀλιγώτερον. Ἐλπίζεται καὶ 160.000 τόννους. Ἐξ αὐτῆς θὰ μείνῃ ἕνα ἀπόθεμα 50.000 τόννων τοὐλάχιστον εἰς τὸ ὁποῖον ἐὰν προστεθῇ καὶ τὸ ἀπόθεμα τῶν 53.600 τόννων, θὰ ἔχωμεν σύνολον ἀποθέματος πλέον τῶν 100.000 τόννων. Δι’ αὐτὸ ἐπέμεινα εἰς τὴν ἐρώτησίν μου πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Ἐμπορίου κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ποῖα μέτρα ἔλαβον ἢ σκέπτονται νὰ λάβουν διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν μεγάλων αὐτῶν ἀποθεμάτων τοῦ ἐλαίου. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ χῶραι τῆς Μεσογείου ἐξάγουν 70.000 τόννους, καὶ ὅτι μόνη ἡ Ἱσπανία ἐξάγει πλέον τῶν 35.000 τόννων, ἐκ τούτων συνάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγάγῃ πλέον τῶν 15.000 τόννων, δεδομένου ὅτι διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὑπολειπομένων 35.000 τόννων θὰ ὑπολογισθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι χῶραι τῆς Μεσογείου. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου πλέον τῶν 15 ἢ 20 τὸ πολὺ χιλιάδων τόννων, ἂν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι μόνον τὸ 1939 εἴχαμεν ἐξαγωγὴν 29 χιλιάδων τόννων καὶ τὸ 1953 ἕως 1954 ἐξήχθησαν 15.000 τόννοι. Τὰ λοιπὰ ἔτη αἱ ἐξαγωγαὶ ἐκυμαίνοντο ἀπὸ 2–10 χιλιάδας τόννων κατὰ μέσον ὅρον. Πῶς, λοιπόν, θὰ γίνῃ ἡ ἀπορρόφησις τοῦ πλεονάσματος τούτου τῶν 100.000 τόννων, ὅταν μάλιστα συνεχίζεται ἡ εἰσαγωγὴ λιπαρῶν καὶ ἐπροτάθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ λιπαρῶν ὀξέων μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 1958; Κατὰ τὸ παρελθὸν ὡς παράδειγμα ἀναφέρεται τὸ 1939 ποὺ ἐφθάσαμεν νὰ κάμωμεν ἐξαγωγὴν 29.000 τόννους. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνέφερεν ὅτι τὸ 1953–54 τὰ δύο αὐτὰ ἔτη μαζὶ ἐφθάσαμεν εἰς τοὺς 15.000 τόννους. Ἑπομένως, ὅταν αὐτὸ εἶναι δεδομένον, ὅτι κατ’ ἀνώτατον ὅριον μέσα εἰς μίαν 10ετίαν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλλὰς νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν ἂς εἴπωμεν 20 ἐτῶν, πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἀπορρόφησις τῶν 100.000 τόννων; Διατὶ συνεχίζομεν τὴν πολιτικὴν προστασίας τοῦ σπορελαίου, διατὶ συνεχίζομεν τὴν πολιτικὴν εἰσαγωγῆς λιπαρῶν καὶ δὲν ἀφήνομεν τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα νὰ πάρουν τὴν θέσιν των καὶ νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Ἀληθὲς εἶναι ὅτι διὰ τῆς τελευταίας ἀποφάσεως ἀπεφασίσθη ἡ εἰσαγωγὴ τῶν σπορελαίων, ἀλλ’ ὅπως εἴδομεν ἀπὸ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν συνεζητήσαμεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ λιπαρῶν ὀξέων καὶ ἀπολιπαντικῶν καὶ παρετάθη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ μέχρι τῆς 31ης Δεκεμβρίου 1958. Αὐτά, ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγήν. Ἑπομένως, διὰ νὰ ἀνακεφαλαιώσωμεν καὶ διὰ τὰς τρεῖς περιπτώσεις συγκεντρώσεως, ἀκούομεν ἐξαγγελλομένην, διὰ κυβερνητικῶν ἀνακοινώσεων τὴν ἀπόφασιν περὶ συγκεντρώσεως. Τὸ ἀποτέλεσμα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι ἐνέκρινε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ 50 ἑκατομ. δρχμ. διὰ νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις, ἀλλὰ τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς δὲν προσδιορίζεται τὸ ὕψος. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν 20 δραχ. τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ εἰς συγκέντρωσιν ἐλαίου 2½ χιλιάδων τόννων. Καὶ αὐτὸ εἶναι ὅλο–ὅλο. Δηλαδή, ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τὴν συγκέντρωσιν, ἡ ὁποία ἔγινε τὸ 1952, ἡ ὁποία ἦτο ἡ μόνη συγκέντρωσις ἡ ὁποία ἐγένετο μεταπολεμικῶς, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου, δὲν ἐγένετο ἄλλη συγκέντρωσις. Ἔχομεν τὴν συγκέντρωσιν ἡ ὁποία ἐξηγγέλθη τὸ 1955–56 μὲ 17 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ὅταν εἶχε τὸ ἔλαιον 18,50, καὶ δὲν ἐγένετο συγκέντρωσις οὔτε μιᾶς ὀκᾶς ἐλαίου. Ἑπομένως ἐματαιώθη. Καὶ ἡ δευτέρα συγκέντρωσις ἐματαιώθη, διότι ἐξηγγέλθη διὰ 15.000 τόννους καὶ ἔγινε διὰ 5.000 τόννους. Ἐφέτος, μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, θὰ γίνῃ συγκέντρωσις 2.500 τόννων.

§111Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Σᾶς τὸ εἶπον ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὸ ποσὸν τῶν 50.000.000 ποὺ ἐνέκρινε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, δὲν ἀποτελεῖ τὸ ὁριστικὸν ποσόν. Συνεπῶς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμητε διαιρέσεις καὶ νὰ βγάζητε ἀποτελέσματα. Αὐτὴ εἶναι προκαταβολή. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐκλήθησαν οἱ Πρόεδροι τῶν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν καὶ θὰ γίνῃ ἡ ὑπογραφὴ τῶν περυσινῶν συμβάσεων καὶ ἴσως μέχρι τέλους ἑβδομάδος καὶ τὸ πολὺ εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς ἄλλης, θὰ ἀρχίσῃ τὸ Κράτος τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου.

§112Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, καλὸν εἶναι νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, τὸ ποσόν, τὴν τιμὴν καὶ τὸν χρόνον, διότι καὶ ὁ χρόνος ἔχει σημασίαν διὰ νὰ μὴ δοθῇ ἀπὸ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς εἰς τοὺς ἐμπόρους. Ποσόν, τιμὴν καὶ χρόνον. Πληροφορήσατε τὴν Βουλήν.

§113Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αὐτὸ ἤθελον νὰ εἴπω. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαγγέλλεται ἡ συγκέντρωσις ἀορίστως. Θὰ πρέπει νὰ προσδιορισθῇ ὁ χρόνος, διὰ νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ παραγωγός. Δεύτερον νὰ ἠξεύρωμεν τὸ ὕψος τῆς συγκεντρώσεως καὶ τρίτον ποία εἶναι ἡ τιμή. Ἐὰν τὰ τρία αὐτὰ δὲν ὑπάρχουν, συγκέντρωσις δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει ὑπόσχεσις ἀόριστος, ἡ ὁποία ὡς ἀόριστος, ἀπορρίπτεται.

§114Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξήγγειλε συγκέντρωσιν, δὲν ἐξήγγειλε τιμὴν ἀσφαλείας, ἐξήγγειλε ἐπέμβασιν διὰ τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ἰδίως εἰς τὴν ἐνδοχώραν, πέσουν κάτω τῶν διεθνῶν τοιούτων. Καὶ θὰ ἐπεμβαίνῃ νὰ ἀγοράζῃ εἰς τὰς τιμὰς αὐτάς, ἀκριβῶς πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει λόγος, οὔτε τὴν ποσότητα νὰ ἐξαγγείλῃ, οὔτε τὴν τιμήν, οὔτε τὸν χρόνον.

§115Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαιρόμεθα διὰ τὴν πληροφορίαν.

§116Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Χαίρω, διὰ τὴν πληροφορίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πρῶτον, ὅτι δὲν σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις θέμα συγκεντρώσεως. Αὐτὸ ἐπιβεβαιώνει τοὺς ἰσχυρισμούς μου. Καὶ δεύτερον, ὅτι σήμερον, ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, κατὰ κοινὴν ὁμολογίαν, εἶναι πεσμένες καὶ δὲν λέγονται κἂν τιμαί, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι διὰ τὴν ὑποστήριξιν τῶν παραγωγῶν θὰ ἀγοράσῃ μὲ τὶς τιμὲς αὐτές. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις λέγῃ εἰς τοὺς παραγωγούς ὅτι θὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὰς τὰς μειωμένας τιμάς, τότε αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται προστασία τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἡ χαριστικὴ κατ’ αὐτῶν βολή, τὴν ὁποίαν παίρνει ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν δυσχερεστάτην αὐτὴν στιγμήν.

§117Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι μόνιμον καὶ σταθερὸν μέτρον τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς εἶναι ἡ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν. Δὲν εἶναι νοητόν, λοιπόν, νὰ δημιουργῇ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν συνθήκας τοιαύτας, αἱ ὁποῖαι, ἀντὶ νὰ διευκολύνουν τὴν εἰσαγωγήν, νὰ τὴν δυσχεραίνουν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία πολιτικὴ καθιερώθη καὶ ἐξηγγέλθη διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος Ν. Δ. περὶ προστασίας τῆς ἐθνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς.

§118Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὴν πολιτικὴν περὶ συγκεντρώσεως ἐλαίου καὶ προωθήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἶχε σκεφθῆ ἡ Κυβέρνησις ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦσαν ὑψηλαὶ καὶ ὑπῆρχε περίπτωσις ὠφελείας τῶν παραγωγῶν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὸ μέτρον ποὺ λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις ἐναντίον τῶν παραγωγῶν, εἶναι καταπληκτικόν, εἶναι ἐξευτελιστικόν, εἶναι μέτρον, τὸ ὁποῖον ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς δὲν ἦτο δυνατὸν οὔτε νὰ συλλάβῃ, οὔτε νὰ φαντασθῇ.

§119Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι περίεργος νοοτροπία. Ἐνῷ πιστεύεται ὅτι τὸ μέτρον ποὺ ἔλαβε ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὀρθὸν καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑγιὴς πολιτικὴ τῶν ἐξαγωγῶν, ὑποδεικνύετε ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀντίθετα εἰς τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Δηλαδὴ δὲν θέλετε ἐξαγωγάς;

§120Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν στιγμὴν ποὺ μὲ ἐρωτᾶτε, λάβετε τὴν ἀπάντησιν: Σήμερον, εἴτε ἐπιτρέψητε τὴν ἐξαγωγήν, εἴτε δὲν τὴν ἐπιτρέψητε, φθάνομεν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Διότι ἐὰν ἐπιτρέψητε ἐξαγωγὴν ἐλαίου, ἔχετε ὑποχρέωσιν διὰ νὰ τὸ προωθήσητε νὰ τὸ πριμοδοτήσητε. Ἐὰν δὲν τὸ πριμοδοτήσητε, δὲν κάμητε ἐξαγωγήν. Εἴτε τὸ ἐξαγγείλητε τὸ μέτρον, εἴτε δὲν τὸ ἐξαγγείλητε, πρακτικὴν σημασίαν δὲν ἔχει καμμίαν. Μένετε μὲ τὰ μέτρα σας, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιφέρουν βελτίωσιν, οὔτε τῆς παραγωγῆς, οὔτε τοῦ ἐμπορίου.

§121Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ καθιερώσασα τὰς ἐξαγωγάς, δὲν εἶναι διὰ τὴν ἐφετεινὴν μόνον περίοδον. Εἶναι μόνιμος καὶ σταθερὰ πολιτική. Δὲν ἠμπορεῖτε, λοιπόν, νὰ ἐπικρίνετε διὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν. Τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως θὰ τὴν κρίνετε μὲ προοπτικὴν τοῦ μέλλοντος. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ τὴν κρίνητε μὲ προοπτικὴν τοῦ μέλλοντος, τότε ὑποδείξατέ μας ποία εἶναι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας, ἡ ὀρθοτέρα πολιτική.

§122Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐπισημαίνω ἁπλῶς τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπεφασίσατε ἐφέτος καὶ νομοθετικῶς τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου, ὅταν ἦτο καὶ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐξαγωγή.

§123Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διατὶ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐξαγωγή;

§124Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Διότι ἔχει 510 δολλάρια κατὰ τόννον, τὸ ὁποῖον σημαίνει 18 δραχμάς, ὅταν τὸ λάδι εἰς τὸ ἐσωτερικὸν πωλῆται 20,50 ἕως 20,60.

§125Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ ηὐχόμην νὰ εἶχε εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τὸ λάδι 20 καὶ 19, ἀλλὰ δὲν ἔχει. Ἠμπορεῖ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας πατρίδα, λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας ποιότητος, τὸ λάδι νὰ ἔχῃ 18 καὶ 18.50 τὸ πεντάρι, ἀλλὰ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας δὲν ἔχει. Θὰ τὸ ηὐχόμην, ἀλλὰ δὲν ἔχει.

§126Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας σᾶς δίδω, τὰς ἀρύομαι ἀπὸ τὸ ἐπίσημον δελτίον ἐλαίου τῆς 6.12.57 τὸ ὁποῖον διὰ τὴν Μυτιλήνην ἀναφέρει τιμὴν πεντάβαθμου 20,60. Δὲν ἔγιναν αἱ τοπικαὶ Ἐπιτροπαὶ διὰ νὰ μᾶς δώσουν τὴν ἐξέλιξιν.

§127Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡμεῖς τὸ πωλοῦμεν 15 καὶ 17 δραχμάς.

§128Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τόσον τὸ χειρότερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἀνατρέπεται. Θέλει νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι σήμερον αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅταν ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζῃ τὴν ἐξαγωγὴν εἶναι τοιαῦται ὥστε δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου.

§129Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Σήμερον ἔχει 15 δραχμὰς εἰς τὴν Λευκάδα καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κόσμος εἶναι ἔξαλλος. Μακάρι νὰ εἶχε καὶ 20 καὶ 19.

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς ἀνακοινώσω τὰς τιμὰς τὰς χθεσινάς;

§131Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὰς ἠξεύρομεν.

§132Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μυτιλήνη: Πεντάρι 18,20 ἕως 18,30. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι τὸ λάδι τῆς Μυτιλήνης λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας ποιότητος, πάντοτε πωλεῖται εἰς τιμὰς πολὺ μεγαλυτέρας ὅλων τῶν ἄλλων ἐλαίων.

§133Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μία καὶ μισὴ δραχμή.

§134Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι ὀλίγο 1½ δραχμή. Ἡ τιμὴ εἰς τὴν Λευκάδα 17 ἕως 17, 20 καὶ εἰς τὴν Κέρκυραν γύρω εἰς τὰς 17.

§135Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιβεβαιώνει τὴν προσπάθειαν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐγκαταλείψῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου, αὐτὸ δὲν εἴπομεν, ὅταν ἐξηγγέλθησαν τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ; Εἴπομεν, τότε, ὅτι αἱ 14 δραχμαί, τὰς ὁποίας δίδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν παραγωγόν, διὰ τὴν συγκέντρωσιν βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον θὰ καταλήξουν αἱ τιμαὶ ἐλαίου. Ἰδοὺ ὅτι ἐπιτυγχάνετε εἰς τὴν προσπάθειάν σας. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξία συγχαρητηρίων, διότι ἔδωσεν αὐτὴν τὴν ὤθησιν τῶν τιμῶν πρὸς τὰ κάτω καὶ ζητεῖ σήμερον νὰ ἀντικρούσῃ βουλευτήν, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ κρατήσῃ τὰς τιμὰς ὑψηλά. Ἡ ἰδία ὁμολογεῖ ὅτι αἱ τιμαὶ πλέον εἶναι χαμηλαὶ καὶ ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι τιμαὶ ἐξαιρετικαὶ καὶ ἐπιδώκει νὰ φθάσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ καρποὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσατε, κύριε Ὑπουργέ.

§136Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἰσχυρίσθην ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ αἱ ἀντίστοιχοι τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, εἶναι αἱ ἐπιθυμηταί. Αὐτή, ὅμως, εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἰσχυρίσθην μόνον ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἡ καθιερωθεῖσα, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος Ν. Δ. εἶναι μία μόνιμος καὶ σταθερὰ πολιτικὴ ἐξαγωγῶν, διότι πιστεύει ὅτι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μονίμως καὶ σταθερῶς θὰ προστατευθῇ ἡ παραγωγή. Συνεπῶς αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἐν ἀντιστοιχίᾳ πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμωμεν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν.

§137Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀπαντῶ εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας τοῦτο, ὅτι δὲν ἦτο ἀπαραίτητον νὰ βαρύνουν τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ 100.000 τόννοι ἐλαιολάδου διὰ νὰ ἐφαρμόσητε τὴν πολιτικήν σας τὴν ἐξαγωγικὴν τοῦ ἐλαίου. Εἶναι δυνατὸν μὲ 20–30.000 τόννους ἐπὶ πλέον τῆς ποσότητος ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν νὰ ἐφαρμόσητε τὴν πολιτικὴν αὐτήν. Λέγω ὅ,τι ἰσχυρίζομαι καὶ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν, ἢ διὰ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα δὲν ἔλαβε, κατώρθωσεν εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς νὰ συγκεντρώσῃ σήμερον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν περίπου 100.000 τόννων, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς ἐφετεινῆς ἰδιαιτέρως παραγωγῆς, τῶν ἐφετεινῶν ἐπὶ πλέον τόννων, οἱ ὁποῖοι θὰ βαρύνουν καὶ διὰ τὸ ἐφετεινὸν καὶ διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Δὲν εἶναι δὲ ἐπιχείρημα ὅτι πρέπει νὰ συγκεντρώσωμεν τὸ λάδι εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Ἠμπορούσαμεν νὰ εἴχαμεν συγκεντρωμένον λάδι, μίαν ποσότητα 20–30.000 τόννων, ἐνῷ διὰ τῆς ἀβελτηρίας τῆς Κυβερνητικῆς ἢ τῆς τυφλῆς γραμμῆς τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου κατωρθώσαμεν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν ἐσωτερικὴν παραγωγὴν δι’ 100.000 τόννων ἀπὸ ὅσον χρειάζεται διὰ τὰς ἐφετεινὰς ἀνάγκας.

§138Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους δίδετε δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ἔπειτα ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν δὲν πιστεύω νὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ καταλογισθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τοὐναντίον εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως ὅτι κατωρθώσαμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγήν. Καὶ ἂν ὑπάρχῃ πλεόνασμα, ὑπάρχει πρὸ παντὸς λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Διότι ἡ μέση παραγωγή, κύριοι συνάδελφοι κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν ηὐξήθη κατὰ 40.000 τόννους, ἔναντι τῆς προηγουμένης πενταετίας! Ἔπειτα, δὲν εἶναι ἀληθεῖς οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ὑποστηρίζετε, διότι δὲν ἔχομεν πλεόνασμα 100.000 τόννων καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε, διότι αὐτὸ ψυχολογικῶς ἐπιδρᾷ εἰς βάρος τῶν τιμῶν. Τὸ πλεόνασμα, ἢ μᾶλλον τὰ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς περισσεύσουν ἐφέτος ὑπολογίζονται εἰς 30–40.000 τόννους. Διότι, πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι εἰς κάθε παραγωγήν, εἰς κάθε περίοδον, ὑπάρχει ἕνα λιμνάζον ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον δὲν ὑπολογίζεται.

§139Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀπαντῶ εἰς αὐτά: Πρῶτον, δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ ἑαυτῆς νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγήν. Αὐτὸ θὰ εἶναι ἄνω ποταμῶν! Διότι, σχεδὸν οὐδὲν ἐκ τῶν μέτρων τῶν κυβερνητικῶν συνετέλεσεν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς. Τί νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἔδωσε λιπάσματα ποὺ δὲν ἔχει; Ὅτι ἦτο πτωχὸς ὁ παραγωγὸς καὶ δὲν ἐπῆρεν ἀνάλογα δάνεια καλλιεργητικά; Αὐτὰ νὰ εἴπωμεν ὡς ἐνίσχυσιν διὰ τὴν παραγωγὴν τὴν ἐφετεινήν; Δεύτερον, ἡ Κυβέρνησις δὲν βαρύνεται δι’ ὅλον τὸ ποσὸν τῶν 100.000 τόννων, τὸ ὁποῖον θὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ πλέον ἐφέτος, ἀλλὰ βαρύνεται διὰ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον μέχρι τῆς σημερινῆς ἐσοδείας ἀφῆκε νὰ ὑπάρξῃ ὡς ἀπόθεμα. Διότι ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τῇ προόψει τῆς μεγάλης παραγωγῆς τῆς ἐφετεινῆς, νὰ εἶχε φροντίσει τὰς ἐξαγωγὰς καὶ ὄχι νὰ τὰς ἀπαγορεύσῃ μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς. Διότι μόλις πρὸ μηνῶν τὰς ἐπέτρεψε, ὅταν ἐψηφίσθη τὸ Ν. Δ. περὶ προστασίας τῆς ἐθνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ἡ δὲ εἰς βαρέλια ἐξαγωγὴ δὲν ἔχει παρὰ μόνον 15–20 ἡμέρας ποὺ ἐπετράπη. Ἑπομένως οὔτε τὸ ἓν, οὔτε τὸ ἄλλο εἶναι ἐπιχείρημα ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως.

§140Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἤκουσα μὲ ἔκπληξιν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι αἱ χαμηλαὶ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἔχουν καλῶς διὰ νὰ διευκολύνουν τὴν ἐξαγωγήν...

§141Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Μὴ παραποιῆτε τὰς λέξεις, δὲν εἶπον αὐτό.

§142Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἴπατε ὅτι αἱ χαμηλαὶ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ διευκολύνουν τὴν ἐξαγωγήν.

§143Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οὔτε αὐτὸ εἶπον. Εἶπον ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνταποκρίνονται καὶ πρέπει νὰ ἀνταποκρίνωνται πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§144Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εὐχαριστοῦμεν διὰ τὴν ἀπάντησιν. Ὑποστηρίζετε ὅτι ἂν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑπάρχῃ πτῶσις τιμῶν, πρέπει καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἐλαίου νὰ ὑποστοῦν τὴν αὐτὴν πτῶσιν. Αὐτὸ εἴπατε. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ εἶναι θεμελιώδης ἡ διαφωνία μας. Διότι, ἐπὶ ἑνὸς εἴδους τοῦ ὁποίου ἡ μὲν ἐσωτερικὴ κατανάλωσις φθάνει περίπου τοὺς 100.000 τόννους, ἡ δὲ ἐξαγωγὴ ἀνέρχεται μόλις εἰς 5,10, ἢ τὸ πολὺ 15 χιλ. τόννους, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον κριτήριον νὰ εἶναι ἡ ἐξωτερικὴ τιμή, ἀλλὰ κριτήριον πρέπει νὰ εἶναι τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ Ἕλληνος ἐλαιοπαραγωγοῦ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ συντρίψωμεν μίαν παραγωγικὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ὅπως ἀκριβῶς δὲν συντρίβομεν τὴν τάξιν τῶν σιτοπαραγωγῶν, ὅπως ὀφείλομεν νὰ προστατεύωμεν ὅλα τὰ ἀγροτικὰ εἴδη τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Διατὶ εἰς τὸν σῖτον δὲν εἶναι κριτήριον ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ; Διατὶ ὁρίζομεν τιμὰς συγκεντρώσεως ἀνωτέρας ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ; Τὸ ἴδιον πρέπει νὰ συμβαίνῃ καὶ μὲ τὸ ἔλαιον. Κριτήριον τῆς ἐλαχίστης τιμῆς του πρέπει νὰ εἶναι τὸ στοιχειῶδες βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ἀκόμη καὶ ἂν αὐτὸ ἀπαιτῇ τιμὴν ἀνωτέραν τῆς διεθνοῦς, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ μὲ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἐθνικὴ ἀλληλεγγύη. Τὸ σύνολον τοῦ λαοῦ θὰ συμμερισθῇ τὴν θυσίαν διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν δεξαμενὴν τῶν θυσιῶν καὶ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν κριτήριον ἦτο ἡ ἐλευθέρα, ἡ ἀνεμπόδιστος οἰκονομία, αὕτη ἠδύνατο νὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἐξόντωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, αὕτη βεβαίως πρέπει νὰ ἐπιδιώκεται εἰς δύο περιπτώσεις: Εἰς περίπτωσιν ἀνωτέρων τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καθὼς καὶ δι’ ἐνδεχομένης ἐπιδοτήσεως, ἐὰν ἑκάστοτε τὴν ἔκρινε σκόπιμον ἡ Κυβέρνησις. Αὐτὴν τὴν πολιτικὴν ἐπιβάλλει ἡ στοργὴ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον! (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§145Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ σᾶς ἀπαντήσω εἰς τὰ ὅσα εἴπατε. Μόνον θὰ ἤθελον νὰ ἀπευθύνω τὴν ἑξῆς ἐρώτησιν: Ἡ ἰδική σας πολιτική...!

§146Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εὐχαριστοῦμεν!!

§147Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας).... Ἡ ἰδική σας πολιτικὴ εἶναι πολιτικὴ ἐπιδοτήσεως τῶν προϊόντων;

§148Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ. Σᾶς εἶπον ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ ἐξαγωγὴ νὰ γίνεται, ἢ ὅταν ὑπάρχουν μεγαλύτεραι τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἢ ὅταν ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐνδείκνυται ἐπιδότησις. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διὰ τὰ εἴδη τοῦ σίτου, διὰ τὰ εἴδη τῆς ἀποκλειστικῆς σχεδὸν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κριτήριον πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐπάρκεια τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἡ ἰσορρόπησις ἑπομένως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας εἰς ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον προστατεύει τὴν παραγωγικήν μας τάξιν. Διότι, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐπιτρέπεται ἕνας παραγωγικὸς ἀγροτικὸς κλάδος—καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον γίνονται αἱ συγκεντρώσεις — ὑπὸ ὡρισμένας δυσμενεῖς συνθήκας νὰ συντριβῇ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς ἰδικῆς σας ἐλευθέρας οἰκονομίας ἀπὸ τὸ κοινωνικὸν Κράτος, ὅπως θέλομεν ἡμεῖς νὰ εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ Δημοκρατικὴ Πολιτεία. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§149Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν μοῦ ἀπηντήσατε ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματός μου. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει διαπιστῶ, κύριε Πρόεδρε, εὐχαρίστως τὸ διαπιστῶ δι’ ὑμᾶς, ὅτι δὲν εἶσθε καλὸς ἔμπορος. Διότι ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον ἔχει ἀνάγκην νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγεται, ὅτι ἐφέτος μὲν θὰ τὸ τοποθετήσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὴν ἑπομένην, ὅμως, χρονιάν, δὲν θὰ τὸ τοποθετήσωμεν, διότι τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ ἔχει ἀνάγκην σταθερᾶς καὶ μονίμου πελατείας.

§150Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐγὼ δὲν εἶμαι καλὸς ἔμπορος, σεῖς δὲν εἶσθε καλὸς πολιτικός. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Λησμονεῖτε, ὅτι τὸ ἔλαιον εἶναι εἶδος κατὰ πρῶτον λόγον ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἑπομένως ἡ βαρύνουσα σκέψις πρέπει νὰ εἶναι ἡ διάθεσις τῶν 100 χιλιάδων τόννων τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἡ τιμὴ αὐτῶν τῶν 100 χιλιάδων τόννων, ἡ ζωὴ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὰς 100 χιλιάδας τόννους. Σημαντική, βεβαίως, ἀλλὰ δευτερεύουσα εἶναι ἡ σκέψις τῶν ἐξαγομένων 5 ἢ 10 ἢ 15 χιλιάδων τόννων. Ἄν οἱ ἀριθμοὶ ἦσαν ἀντίστροφοι, θὰ εἴχατε δίκαιον. Μὲ αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς ἔχω ἐγὼ δίκαιον, δηλαδὴ ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας.

§151Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λησμονήσατε, κύριε Πρόεδρε, τὸ ἑξῆς: Καὶ λησμονήσατε μάλιστα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διεκήρυξε τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε.

§152Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τί;

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου ἐθεωρήθη ἀναγκαία τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ πλεονάσματα τοῦ μέσου ὅρου τῆς παραγωγῆς ἦσαν 10–12 χιλιάδες τόννοι. Τώρα ποὺ ηὐξήθη ἡ παραγωγή, ποὺ ὁ μέσος ὅρος τῆς ἐτησίας παραγωγῆς φθάνει 135 ἕως 140 χιλιάδας τόννους, ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλῶμεν, ὅτι βασικὴ πολιτικὴ διὰ τὸ λάδι, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐξαγωγική;

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐφ’ ὅσον αἱ 100 χιλιάδες τόννων εἶναι ἐσωτερικὴ κατανάλωσις, βασικόν, πρωτεῦον κριτήριον εἶναι ἡ τύχη καὶ ἡ τιμὴ τῶν 100 χιλιάδων τόννων ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾶται ἡ ζωὴ τοῦ ἀγροτικοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου. Ἐπιδιώκομεν πάντοτε καὶ θεωροῦμεν οὐσιῶδες τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς, ἀλλὰ νὰ βοηθήσῃ καὶ ὄχι νὰ σφαγιάσῃ τὰς τιμὰς τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. (Χειροκροτήματα).

§155Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν δημιουργοῦμεν καὶ ἐπιδιώκομεν...

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Τρουλλινέ, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. (Κωδωνοκρουσίαι — θόρυβος).

§157Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου) ... τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνωνται μέτρα καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἐκμετάλλευσις τοῦ εἴδους ἀπὸ τοὺς ἐκμεταλλευτάς, τὰ ὑπόλοιπα εἶναι συζήτησις.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μαλλιάκα, προχωρεῖτε.

§159Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἰσῆλθον εἰς τὴν διαλογικὴν συζήτησιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν δικαιοῦται σήμερον νὰ ἐπικαλῆται τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀφοῦ ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦσαν ἄλλαι δὲν τὰς ἐπεκαλέσθη, οὔτε ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς της, οὔτε ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Δεύτερον, ὡς πρὸς τὴν συγκέντρωσιν, ἡ Κυβέρνησις ἀπέκλεισε τὴν συγκέντρωσιν, διότι μετὰ βεβαιότητος βαίνομεν πρὸς νομισματικὴν καὶ συναλλαγματικὴν ἐξάρτησιν. Ἐπ’ αὐτῆς τῆς δηλώσεως τῆς Κυβερνητικῆς, ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω. Κατὰ τὸ πρῶτον 9μηνον τοῦ 1957 ὁ Προϋπολογισμὸς παρουσίασε περίσσευμα περίπου 50 ἑκατομ., ἀπὸ δὲ τὰς ἐπενδύσεις ἐκ δραχμῶν 2.100 ἑκατομ., ἀπερροφήθησαν κατὰ τὸ πρῶτον 9μηνον περὶ τὰ 1.500 ἑκατομ. Ὑπολογίζεται δὲ ἀπὸ τοὺς εἰδικοὺς ὅτι τὸ ὑπόλοιπον τρίμηνον πρόκειται νὰ ἀπορροφηθοῦν ἄλλα 400 ἑκατομμύρια. Ἑπομένως ἂν αὐτὰ προστεθοῦν, θὰ ἔχωμεν 1700 ἑκατομμύρια καὶ θὰ ἔχωμεν ἕνα περίσσευμα 400 ἑκατομμυρίων. Πλὴν τούτου τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον διετέθη διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου εἶναι γνωστὸν ὅτι ἀρχίζει πλέον νὰ ρευστοποιῆται, ἀλλὰ πλὴν τούτου τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ δοθῇ διὰ τὴν συγκέντρωσιν κατὰ ἕνα ποσοστὸν θὰ συμψηφισθῇ. Ἑπομένως, ἐπιμένομεν ὅτι ἡ συγκέντρωσις ἦτο ἀναγκαία καὶ ἀπαραίτητος καὶ θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ γίνῃ. Καὶ καταλήγων λέγω ὅτι συγκέντρωσις ἐν τῇ οὐσίᾳ δὲν γίνεται. Δεύτερον, τὸ σπορέλαιον παρ’ ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα δῆθεν λαμβάνονται, θὰ εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἢ μᾶλλον θὰ ἐξακολουθῇ εἰσαγόμενον καὶ θὰ διοχετεύεται εἰς τὴν κατανάλωσιν. Καὶ τρίτον ἡ ἐξαγωγὴ ἐξηγγέλθη μὲν νομοθετικῶς, ἀλλὰ δὲν πρόκειται ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ πραγματοποιηθῇ. Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐπιτεύγματα τὰ κυβερνητικά. Ἐὰν εἶσθε εὐχαριστημένοι ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν ἐπίδοσιν εἰς τὰ θέματα τοῦ ἐλαίου, τότε καμαρῶστε τα. Διότι, τρία εἶναι τὰ θέματα τοῦ ἐλαίου, πρῶτον τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς, δεύτερον, τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως καὶ τρίτον τὸ θέμα τῶν σπορελαίων. Καὶ εἰς τὰ τρία θέματα ἔδωσε ἐξετάσεις ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐμηδενίσθη. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ πλέον τῶν 10 βουλευτῶν, ὅπως ὁρίζει ὁ Κανονισμός, περὶ γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Συνεπῶς ἡ συζήτησις γενικεύεται. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι οἱ ἐπερωτῶντες προηγοῦνται, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, εἰς τὴν συζήτησιν καὶ κατόπιν θὰ ὁμιλήσουν οἱ ἄλλοι βουλευταί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§161Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπέβη φαίνεται ἀνάγκη διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον κατ’ ἔτος νὰ συζητῇ ἢ μᾶλλον δύο φορὰς τὸ ἔτος διὰ τὸ ἔλαιον. Αἱ ἑκάστοτε αἰτιάσεις κατὰ τῆς πολιτικῆς τῶν Κυβερνήσεων ἐν γενικαῖς γραμμαῖς δύνανται νὰ συνοψισθοῦν εἰς τὰ ἑξῆς. Κατὰ μὲν τὰ ἔτη τῶν μεγάλων ἐσοδειῶν καὶ τῶν μὴ ὑψηλῶν τιμῶν ἢ ἐὰν θέλετε χαμηλῶν τιμῶν, αἱ αἰτιάσεις στρέφονται εἰς τὸ διατί δὲν γίνεται συγκέντρωσις ἢ ἐὰν γίνῃ συγκέντρωσις αἱ αἰτιάσεις στρέφονται εἰς τὸ ὕψος τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως. Κατὰ δὲ τὰ ἔτη τῶν μικρῶν ἐσοδειῶν καὶ τῶν ὑψηλῶν τιμῶν αἱ αἰτιάσεις στρέφονται διατί ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγή. Δηλαδὴ οἱ ἰσχυρισμοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς μὲ περισσότερον ἁπλᾶ λόγια αἰτιῶνται τὰς Κυβερνήσεις ἑκάστοτε, δὲν αἰτιῶνται μόνον τὴν ἰδικήν μας Κυβέρνησιν. Αὐτὴ ἡ ἱστορία, κύριοι βουλευταί, ἀρχίζει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1929. Δὲν ἤμην βουλευτής, ἀλλὰ παρακολουθῶ τὰς συζητήσεις. Αἰτιῶνται τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν καὶ τῆς λέγουν ὅτι, ὅταν ἔχῃς μεγάλην ἐσοδείαν δὲν μᾶς δίδεις ἱκανοποιητικὴν τιμήν, ὅταν ἔχῃς μικρὰν ἐσοδείαν ἀπαγορεύεις τὴν ἐξαγωγὴν καὶ δὲν μᾶς ἀφήνεις νὰ ἀπολαύσωμεν τὰς μεγάλας τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ ἡ ἀνάγκη τὴν ὁποίαν αἰσθάνεται ἡ Βουλὴ κατ’ ἔτος νὰ συζητῇ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ αἱ ἑκάστοτε αἰτιάσεις ὀφείλονται εἰς τὸ ὅτι δὲν καθιερώθη μέχρι τοῦδε ὁριστικὴ καὶ μόνιμος πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις καθώρισε μόνιμον καὶ σταθερὰν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος Νομοθετικοῦ Διατάγματος περὶ προστασίας τῆς ἐθνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Δὲν θέλω νὰ εἴπω μὲ τοῦτο ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ὁ ἔλεγχος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα καθιέρωσε διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Εἶναι ἑπομένως μεγάλης ἐσοδείας αἱ τιμαί, δὲν εἶναι εἰς τὸ ἐπιθυμητὸν ἐπίπεδον καὶ συνεπῶς φυσικὸν εἶναι νὰ δημιουργῆται ἡ ἀνάγκη νὰ συγκινηθοῦν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἐκ τοῦ ὅτι δὲν ἱκανοποιεῖται ἡ ἐπιθυμία των νὰ ἀπολαύσουν μεγάλας τιμάς. Πιστεύω ὅμως ὅτι, ἀνεξαρτήτως τῶν αἰτίων τὰ ὁποῖα ἐπροκάλεσαν τὴν σημερινὴν συζήτησιν, ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ θὰ ἀποβῇ ὠφέλιμος διότι θὰ συντελέσῃ εἰς τὰ νὰ σταθεροποιηθῇ ἐν τῇ πραγματικότητι ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος Ν. Διατάγματος. Καὶ ἐλπίζω σταθεροποιουμένης τῆς πολιτικῆς αὐτῆς θὰ λείψῃ ἡ ἀνάγκη τοῦ νὰ συζητῇ κατ’ ἔτος καὶ δύο φορὰς τὸ ἔτος ἡ Βουλὴ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Κύριοι βουλευταί, τὰ πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς, ὡς εἶπον καὶ διακόπτων τὸν ἀξιότιμον Συναρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, μετεβλήθησαν οὐσιωδῶς καὶ σημαντικῶς. Ἡ ἐπέκτασις τῆς ἐλαιοκαλλιεργείας, ἡ ἐπιμελημένη καλλιέργεια, ἡ χρησιμοποίησις λιπασμάτων, ἡ καταπολέμησις τῶν νόσων, εἶχον τὸ εὐτυχὲς ἀποτέλεσμα, τονίζω τὸ εὐτυχὲς ἀποτέλεσμα διότι ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κυρίου συναδέλφου κατέστη κίνδυνος νὰ θεωρηθῇ ὅτι εἶναι ἀτυχὲς τὸ ἀποτέλεσμα ὅτι ηὐξήθη ἡ παραγωγή.

§162Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀτυχὲς δὲν εἶπα, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεως.

§163ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Δὲν εἶναι προϊὸν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς.

§164Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι προϊὸν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς διότι διὰ σοβαρῶν ποσῶν ἐνίσχυσεν ἐπανειλημμένως τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ τὴν ἐλαιοκαλλιέργειαν. Εἶχε λέγω τὸ εὐτυχὲς ἀποτέλεσμα νὰ αὐξηθῇ σημαντικῶς ἡ ἐλαιοπαραγωγή. Κατὰ τὴν τελευταίαν δεκαετίαν παρουσιάζονται οἱ ἀριθμοὶ ὡς ἑξῆς: ἐνῷ κατὰ τὴν πενταετίαν 1948 –1952 ἡ μέση παραγωγὴ ἀνήρχετο εἰς 103.000 τόννους, κατὰ τὴν ἑπομένην περίοδον 1952–1957 ἡ μέση παραγωγὴ ἀνέρχεται εἰς 138.00 τόννους. Ἡ προοπτικὴ δὲ εἶναι περαιτέρω αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, διότι ἔρχονται εἰς καρποφορίαν ὁλοκληρωτικὴν αἱ νέαι φυτεῖαι διότι ἐπεκτείνονται καὶ ὁλονὲν γίνονται κτῆμα τῶν παραγωγῶν αἱ βελτιωμέναι καλλιέργειαι. Ἐὰν πάρῃ κανεὶς αὐτὸ τὸ δεδομένον ὅτι ἔχομεν αὔξησιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει τὶς ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ διαφορετικὴν ἀντίληψιν ὅτι ἡ ὀρθὴ καὶ ὑγιὴς πολιτικὴ διὰ τὸ ἔλαιον εἶναι ἡ ἐξαγωγική, εἶναι ἡ σταθεροποίησις καὶ ἡ προώθησις τῶν ἐξαγωγῶν διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀπορροφήσωμεν ἑκάστοτε τὰ ἀποθέματα καὶ τὰ πλεονάσματα τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Ἀφοῦ μάλιστα πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὑπάρχει δυνατότης αὐξήσεως τῆς ἐξαγωγῆς, διότι πρέπει νὰ σημειώσωμεν τὸ ἑξῆς ὅτι, ἐνῷ προπολεμικῶς ἡ Ἑλλὰς ἐκάλυπτε ἄνω τοῦ 10% τῆς παγκοσμίου ἀγορᾶς, τώρα καλύπτει μόλις τὸ 3%. Τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις, ὅπως εἶπον προηγουμένως διὰ τοῦ τελευταίως ψηφισθέντος Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ διὰ τῆς τελευταίως ληφθείσης ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, ἐπιτρέψασα τὴν ἀπεριόριστον ἐξαγωγήν ἐλαίου. Ἀλλά, ἄν, κύριοι βουλευταί, πιστεύσωμεν ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ τῆς ἐξαγωγῆς εἶναι τὸ μόνον μέσον τῆς μονίμου καὶ σταθερᾶς ἐξυπηρετήσεως τοῦ παραγωγοῦ, πρέπει ἐν τῷ ἐσωτερικῷ νὰ μὴ δημιουργῶμεν συνθήκας τοιαύτας, ὥστε ἀντὶ νὰ εὐκολύνωνται αἱ ἐξαγωγαὶ νὰ δυσχεραίνωνται. Βεβαίως, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ λῆψις ἑκάστοτε μέτρων πρὸς προστασίαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον τῆς συγκομιδῆς, ὁπότε παρατηρεῖται προσφορά. Καὶ ἐδῶ εἶναι κύριοι, τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον αἱ ἐπερωτήσεις: Ποῖον εἶναι τὸ ἐνδεικνυόμενον μέτρον τῆς προστασίας τοῦ παραγωγοῦ ἐν σχέσει μὲ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν ἡ Κυβέρνησις. Νομίζω ὅτι ἀποδέχονται ὅλοι ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου. Ὑποστηρίζεται ὅτι τὸ ἐνδεικνυόμενον μέτρον εἶναι ἡ συγκέντρωσις καὶ ἡ καθιέρωσις τιμῆς ἀσφαλείας. Καὶ οἱ ἐπερωτῶντες, κυρίως, αὐτὸ μέμφονται τὴν Κυβέρνησιν. Ὅτι κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον δὲν καθιέρωσε τὸ μέτρον τῆς συγκεντρώσεως καὶ τὴν ὡρισμένην τιμὴν ἀσφαλείας.

§165Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Παραλλήλως.

§166Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος. Εἶπεν ὁ κύριος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὅτι δὲν εἶμαι καὶ καλὸς πολιτικός. Εἶμαι ὅμως πρακτικὸς ἄνθρωπος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν καταπιάνομαι νὰ ἐξετάσω τὸ γενικώτερον ζήτημα ἐὰν ἡ πολιτικὴ τῶν τιμῶν εἶναι ἡ σκοπιμωτέρα καὶ ἡ ὑγιεστέρα πολιτικὴ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλὰ περιορίζομαι νὰ ἐξετάσω τὸ συγκεκριμένον θέμα: ἐὰν ἡ πολιτικὴ τῆς συγκεντρώσεως, ἐὰν ἡ καθιέρωσις τιμῆς ἀσφαλείας εἶναι ἐκεῖνο τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐξυπηρετεῖ τὸν παραγωγόν. Ἀφοῦ δὲ ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι ὑγιὴς πολιτικὴ διὰ τὸ ἐλαιόλαδον εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς ἐξαγωγῆς, τῆς προωθήσεως καὶ τῆς σταθεροποιήσεως τῆς ἐξαγωγῆς θὰ ἐξετάσω ἐὰν ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως εὐχεραίνῃ ἢ δυσχεραίνῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ὅταν, κύριοι ὁμιλῶμεν περὶ τιμῆς ἀσφαλείας εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἐννοοῦμεν τιμὴν μὴ μεταβαλλομένην. Οἱονδήποτε καὶ ἂν εἶναι τὸ κριτήριον, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὁποίου καθορίζεται ἡ τιμὴ καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶναι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν νοεῖται τιμὴ ἀσφαλείας μεταβαλλομένη ἀναλόγως τῆς μεταβολῆς τῶν συνθηκῶν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων καθωρίσθη ἡ τιμὴ αὐτή. Ἐὰν πάρωμεν τοῦτο ὡς δεδομένον, ἐξ αὐτοῦ ἐξάγεται αὐτονοήτως τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐὰν ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας εἶναι μεγαλυτέρα τῶν τιμῶν τῶν διεθνῶν τότε τὸ μέτρον τοῦτο θὰ εἶναι δυσμενὲς διὰ τὴν ἐξαγωγήν.

§167Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι δυσμενὲς διὰ τὴν ἐξαγωγήν. 250 ὀκάδας εἴπατε ἀπὸ τὸν παραγωγόν. Τὸ ὑπόλοιπον τί θὰ τὸ κάμωμεν; Θὰ τὸ πετάξωμεν εἰς τὴν θάλασσαν;

§168Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔχετε κάμει λογαριασμὸν πόσον εἶναι κατὰ παραγωγὸν 250 ὀκάδες;

§169Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Οὔτε ἡ μισὴ παραγωγή.

§170Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι λογικὸν νὰ λέγετε ὅτι εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ μισὴ παραγωγὴ μὲ τὴν Αʹ τιμὴν καὶ ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἐξαγωγαί; Ἐὰν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας ἔχῃ ὡς βάσιν, ὡς λέγετε, τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, αὐτονόητον καὶ προοίμιον εἰς ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία θέτει οὕτω τὸ ζήτημα εἶναι, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας πρέπει νὰ ἔχῃ ὡς βάσιν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Δηλαδὴ νὰ καλύπτῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Τότε ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι αὐθαίρετος καὶ συμβατική, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, γενικώτερον εἰς ὅλον τὸν κόσμον, ἀλλ’ εἰδικώτερον εἰς τὴν Ἑλλάδα, δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ καθορισθῇ. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν εἶναι εὐχερές, διὰ τὰ ἄλλα προϊόντα, εἶναι σχεδὸν ἀδύνατον διὰ τὸ ἔλαιον. Διατί; Διότι ὅλοι οἱ ὅροι τῆς καλλιεργείας πηγαίνουν ὄχι μόνον κατὰ περιφέρειαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ παραγωγόν. Αἱ δὲ ἀποδόσεις ποικίλουν καὶ κατὰ δένδρον ἀκόμη. Ἔπειτα, ὅπως γνωρίζητε ὅλοι, δὲν ἔχομεν κατ’ ἔτος ἀπόδοσιν, ἀλλ’ ἔτος παρ’ ἔτος. Ἠμπορεῖ, λοιπόν, ἐν συμπληρώσει τὸ Αʹ διαμέρισμα νὰ ἔχῃ ἐφέτος ἐσοδείαν, τὸ Βʹ νὰ ἔχῃ ἀφορίαν.

§171Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διατί βγάζετε τιμὴν κόστους;

§172Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Οὐδεὶς βγάζει τιμὴν κόστους. Τιμὴν πωλήσεως βγάζει.

§173Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα βγάζει τιμὴν κόστους.

§174Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Συνεπῶς, πᾶσα ἀπόπειρα καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἀδιέξοδον καὶ εἰς κυκεῶνα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τιμὴ ἀσφαλείας καθοριζομένη ὅπως λέγεται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς θὰ εἶναι συμβατικὴ καὶ αὐθαίρετος. Καὶ ὅταν εἶναι αὐθαίρετος ἀναμφισβητήτως — διότι θὰ θέλῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ καὶ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ γίνῃ εὐχάριστος εἰς τοὺς παραγωγοὺς — ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τῶν τιμῶν τῶν διεθνῶν. Ἐὰν ἡ τιμὴ τῆς ἀσφαλείας προσδιορισθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, τότε ἕνα ἀπὸ τὰ δύο θὰ γίνῃ: Ἢ δὲν θὰ εἶναι σταθερά, ὁπότε θὰ εἶναι τιμὴ ἀσφαλείας καὶ τιμὴ ἐξαγορᾶς, ἢ ἂν εἶναι σταθερά, ἐνδεχόμενον εἶναι, πιθανώτερον εἶναι, λόγῳ τῶν διεθνῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, νὰ εὑρεθῇ εἰς μίαν περίοδον, εἰς ἐπίπεδον ἀνώτερον ἀπὸ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§175Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἔγινε τὸ 1952. Ὅπου ἔγινε συγκέντρωσις 3.000 τόννων καὶ κατὰ ἕνα τρόπον ἀνεκουφίσθη ὁ παραγωγικὸς κόσμος.

§176Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε περὶ τῆς συγκεντρώσεως 1951–52, ὅταν οἱ ὅροι δὲν εἶναι ἴδιοι.

§177Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ τιμὴ ἦτο 11 καὶ ἔγινε συγκέντρωσις μὲ 11,50 κατ’ ὀκᾶν.

§178Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ 1951 –52 ἡ μέση ἐτησία παραγωγὴ ἦτο 80.000 τόννοι. Συνεπῶς, δὲν εἶναι αἱ ἴδιοι προϋποθέσεις.

§179Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Κυβερνητικὴ πλευρὰ ὑπεστήριξεν ὅτι εἶναι 115.000 τόννοι ἐγὼ δὲ ὑπεστήριξα ὅτι εἶναι 125.000 τόννοι. Εὐχαρίστως ἀκούω ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τοὺς 138.000 τόννους ἀλλὰ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Ἀντιθέτως, εἶναι 115.000 τόννους καὶ θέλομεν 100.000 καὶ πλέον διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἄρα δὲν ἔχομεν ἐλαιόλαδον διὰ ἐξαγωγήν.

§180Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, θέλωμεν νὰ κάνωμεν πολιτικὴν ἐξαγωγῆς ἐλαιολάδου εἶναι αὐτονόητον ὅτι πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ πρέπει νὰ εὑρίσκωνται ἐν ἀναλογίᾳ πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐὰν τὰ λαμβανόμενα μέτρα διαμορφώνουν ἑκάστοτε τὰς τιμὰς ἐν τῷ ἐσωτερικῷ μεγαλυτέρας τῶν τιμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, τότε ὁδηγούμεθα εἰς τὴν ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τῶν δυνατοτήτων τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς ἐμπορίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ τὸ μέτρον συγκεντρώσεως ἀναμφισβητήτως ἐφόσον ἔχουν μίαν λογικὴν ἔκτασιν, παίζουν σπουδαιότατον ρόλον εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἐὰν λοιπὸν ἡ τιμὴ ἀσφαλείας δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐπίπεδον καὶ τὸ πιθανώτερον εἶναι δὲν θὰ εὑρίσκεται εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐξωτερικῶν τιμῶν, τότε τὸ μέτρον αὐτὸ ἄγει εἰς τὴν ἀνάσχεσιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐὰν λοιπὸν πιστεύητε ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη πολιτικὴ εἶναι ἡ τῆς ἑδραιώσεως καὶ τῆς προωθήσεως τῶν ἐξαγωγῶν, τότε ἀναμφισβητήτως δὲν πρέπει νὰ καθιερώσωμεν τὸ μέτρον τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, διότι τὸ μέτρον τοῦτο εὑρίσκεται εἰς ὀξεῖαν ἀντινομίαν σταθερὰν πρὸς τὴν πολιτικὴν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀσφαλῶς τὸ μέτρον αὐτὸ θὰ ἦτο εὐχάριστον εἰς τοὺς παραγωγοὺς κατὰ τὸ ἔτος ἐκεῖνο, κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ καθιεροῦτο διότι θὰ τοὺς ἔδιδε μίαν τιμὴν ἐπιθυμητήν, ἀλλὰ αἱ δυσμενεῖς συνέπειαι θὰ ἐπήρχοντο ἀπὸ τὸ ἑπόμενον ἔτος καὶ θὰ διήρκουν ἐπὶ πολλὰ ἴσως ἔτη, διότι ματαιουμένης, ἢ περιοριζομένης τῆς ἐξαγωγῆς, τὰ πλεονάσματα θὰ κατέθλιβον τὴν παραγωγὴν καὶ αἱ τιμαὶ διαρκῶς θὰ ἔπιπτον. Μόνον ἡ ἐξασφάλισις συνθηκῶν ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου ἀποτελεῖ τὸ βέβαιον καὶ σταθερώτερον μέτρον προστασίας τοῦ παραγωγοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι.

§181Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἡ τωρινή.

§182Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Γενικῶς, ἡ καθορισθεῖσα διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος τοῦ τελευταίου. Τὸ θέμα εἶναι περαιτέρω τὸ ἑξῆς: Ἀναμφισβητήτως, ὅπως εἶπον προηγουμένως καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐξαγωγῆς δὲν πρέπει νὰ ἀμελήσωμεν τὴν προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ, ἰδίως κατὰ τὴν περίοδον τῆς συγκομιδῆς, ὁπότε ὑπάρχει ὑπερπροσφορά. Ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα προηγουμένως καὶ τοῦ ἐναρμονισμοῦ τῶν μέτρων πρὸς τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐλήφθησαν δύο μέτρα πρὸς προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ. Τὸ ἓν μέτρον εἶναι ἡ παροχὴ δανείων ἐπὶ ἐνεχείρῳ. Τῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ τὸ ὕψος καθωρίσθη εἰς δραχμὰς 14 κατ’ ὀκᾶν, ἔναντι τιμῆς ἐξωτερικοῦ 18.

§183Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν ἐπροσέξατε......

§184Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅλα τὰ ἐπροσέξαμεν. Ἡ τιμὴ αὐτή, κύριοι, ἀποδεικνύει τὴν ἐξαιρετικὴν μεταχείρισιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν διότι τὸ ὕψος τοῦ δανείου 14 ἔναντι 18 πλησιάζει τὸ 80%. Διὰ τοῦ μέτρου αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, οἱ παραγωγοὶ ἐκτὸς τοῦ ὅτι εὐκολύνονται διὰ τὰς ἀμέσους ἀνάγκας των, δύνανται νὰ κρατήσουν τὸ προϊόν των ὥστε νὰ τὸ πωλήσουν, ὅταν παρέλθῃ ἡ ἐποχὴ τῆς συγκομιδῆς καὶ τῆς ὑπερπροσφορᾶς ὁπότε παρατηρεῖται πτῶσις τῶν τιμῶν. Ἐκτὸς τῶν ἀτομικῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχείρῳ ἐχρηματοδοτήθησαν καὶ αἱ συν)καὶ ὀργανώσεις, οὕτως ὥστε νὰ δέχωνται ἐπὶ ἐνεχύρῳ τὴν παραγωγὴν τῶν μελῶν των μὲ τὸν πρόσθετον ὅρον τῆς παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἀπὸ κοινοῦ πωλήσεως. Δεύτερον μέτρον πρὸς ὑποστήριξιν τῶν τιμῶν τῶν παραγωγῶν, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον λόγον ἤθελον νὰ ἐκποιήσουν τὸ προϊὸν εἶναι ἡ ἐπένδυσις τῆς ἐξαγορᾶς, μὲ τὰς τρεχούσας τιμάς, ἀντιστοίχους καὶ ἀναλόγους πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἰς τὰς περιπτώσεις ἐκείνας κατὰ τὰς ὁποίας παρατηρεῖται τεχνητὴ πτῶσις τῶν τιμῶν. Καὶ πράγματι ἀπὸ τῆς παρελθούσης ἑβδομάδος παρατηρεῖται πτῶσις τῶν τιμῶν ἀδικαιολόγητος εἰς περιφερείας ὡρισμένας τῆς Κρήτης, τῆς Κερκύρας, ἔν τινι δὲ μέρει καὶ εἰς τὴν Λακωνίαν. Διὰ τοῦτο ἀπεφασίσθη, ἄνευ περιορισμοῦ, νὰ ἐπεμβαίνῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ τῶν συν)κῶν ὀργανώσεων καὶ νὰ ἀγοράζῃ ἐλαιόλαδον εἰς τὰς τιμὰς τὰς διεθνεῖς, τῶν ὁποίων ἀντίστοιχοι τιμαὶ ὑπάρχουν καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ στηρίζῃ τὰς τιμὰς καὶ νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν ἡ Κυβέρνησις δὲν κατέφυγεν εἰς τὰς εὐκόλους λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν τῇ πραγματικότητι οὔτε τὴν παραγωγήν, οὔτε τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἐξυπηρετοῦν, ἀλλά, ἀφοῦ ἐχάραξε σταθερὰν πολιτικήν, ἔχουσαν σκοπὸν τὴν προώθησιν τῶν ἐξαγωγῶν, διὰ τῆς ὁποίας πιστεύει, ὅτι ἐξυπηρετεῖται μονίμως καὶ σταθερῶς τὸ συμφέρον τῶν παραγωγῶν, ἔλαβε διὰ τὸ τρέχον ἔτος τὰ ἀνωτέρω μέτρα καὶ διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν παραγωγῶν κατὰ πάσης ἀδικαιολογήτου καὶ τεχνητῆς ὑποτιμήσεως τοῦ προϊόντος. Πιστεύω δέ, ὅτι ὀρθῶς ἔπραξεν, ἡ προστασία ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὸν παραγωγὸν εἶναι ἡ δυνατὴ ἐν τοῖς πράγμασι καὶ ἡ διασφαλίζουσα αὐτόν, ὄχι μόνον διὰ τὸ παρὸν ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέλλον. (Χειροκροτήματα).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§186Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰλικρινὰ λυποῦμαι, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργός, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως συμπαθῶ καὶ ἐκτιμῶ, ἔχει πλήρη ἄγνοιαν τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου.

§187Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς κάμνω μίαν δήλωσιν: Εἶμαι ἐλαιοπαραγωγός.

§188Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παρὰ ταῦτα, ἔχετε ἄγνοιαν τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου καὶ λυποῦμαι ἔτι περισσότερον ὅτι εἶσθε ἐλαιοπαραγωγός. Ἐπίσης λυποῦμαι, ὅτι διαβλέπω καὶ διὰ τὸν κύριον Ἀδαμόπουλον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέκυψε διὰ τὸν προκάτοχόν του, τὸν κύριον Θεοτόκην. Τοῦ εἶπα τότε τὴν λαϊκὴν παροιμίαν «ψέμματα μαγειρεύεις, ἡ κοιλιά σου θὰ τὄβρῃ». Ἠναγκάσθη νὰ παραιτηθῇ, διότι, ὑπεραμυνόμενος, ἑνὸς σχεδίου νόμου περὶ προστασίας, βέβαια τοῦ ἐλαίου, μᾶς εἶπε τοῦ κόσμου τὰς ἀνακριβείας — μὲ καλὴν πίστιν, βέβαια, ὡς ἀπεδείχθη ἐκ τῶν ὑστέρων. Τὰ πράγματα ἀπέδειξαν ὅτι ἡμεῖς εἴχομεν δίκαιον καὶ ἐκεῖνος ἠναγκάσθη νὰ ἀπέλθῃ οἴκαδε. Προμαντεύω διὰ τὸν ἤδη Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅτι τὸ αὐτὸ θὰ πάθῃ καὶ ἐκεῖνος. Διότι ὅσα μέτρα ἀνέφερε προηγουμένως ὅτι θὰ λάβῃ δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ λάβῃ καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸ διατί. Εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι χαράσσει μίαν μόνιμον πολιτικὴν ἐξαγωγῶν διὰ τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος. Τοῦτο δὲν συμβαίνει. Ἀντιθέτως συμβαίνει, ὡς θὰ διαπιστώσετε ἐὰν διαβάσετε τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον λέγει: «Διὰ κοινῆς ἀποφάσεως ......... (ἀναγινώσκει).........». Ἤτοι ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἢ τοῦ Συντονισμοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτρέπῃ ἢ νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ τὴν ἐξαγωγήν. Ἄρα ἡ μόνιμος ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν καὶ εἰς τὴν κρίσιν τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀναγκάζεται νὰ κάμῃ σήμερον ἡ Κυβέρνησις, πνιγομένη ἀπὸ τὴν τεραστίαν παραγωγήν, αὔριον δὲν θὰ τὸ κάμῃ. Διότι πέρυσι συνέβη αὐτό, προπέρυσι συνέβη τὸ ἴδιον. Ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι τὸ λάδι εἶναι ἕνα εἶδος, τὸ ὁποῖον κατὰ περιόδους, ἀνὰ 4, 5, 6 ἔτη, σημειώνει ὑπερπαραγωγήν, μὲ συνέπειαν τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Τὰ ὑπόλοιπα ὡς συνήθως αἱ τιμαὶ ἐσωτερικοῦ εἶναι μᾶλλον μεγαλύτεραι τῶν τιμῶν ἐξωτερικοῦ καὶ συνήθως αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἀντιμετωπίζουν κραυγὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ διὰ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τοῦ λαδιοῦ. Καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην, διὰ νὰ προστατεύσουν τὸν ἕλληνα καταναλωτὴν νὰ ἀπαγορεύσουν τὰς ἐξαγωγάς. Ἐὰν δέ, ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργός, ἔχῃ τὴν τύχην νὰ εἶναι Ὑπουργὸς εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον, ὅταν ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ αὐξηθῇ, θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἔλθῃ ἐδῶ καὶ νὰ εἴπῃ τὰ ἀντίθετα. Οὐδεμίαν μόνιμον πολιτικὴν καθιερώνει. Καὶ εἶναι σφάλμα τὸ νὰ καθιερώσῃ μόνιμον πολιτικήν, δεδομένου ὅτι τὸ ἔλαιον εἶναι βασικὴ τροφὴ τοῦ Ἕλληνος καὶ πρέπει νὰ εἶναι, καί, κατὰ συνέπειαν, ὅπως ὀρθότατα ἐτόνισεν ὁ Συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου πρέπει νὰ εἶναι συνάρτησις ἐσωτερικῶν ἀναγκῶν, ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἀναγκῶν δυνάμεως καταναλωτοῦ καὶ ἀναγκῶν παραγωγοῦ καὶ βιοτικοῦ ἐπιπέδου παραγωγοῦ, ὥστε ἡ τιμὴ αὐτὴ νὰ ἱκανοποιῇ καὶ τὸν παραγωγόν, ἀλλὰ καὶ ἡ κατανάλωσις νὰ δύναται νὰ τὴν πληρώνῃ. Πέραν τούτων, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατανάλωσις ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἶναι περιωρισμένη, χωρὶς νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ. Καὶ ἄλλοτε εἶπον ὅτι περίπου ἡ ἐτησία κατανάλωσις τῶν μὴ ἐλαιοπαραγωγικῶν χωρῶν εἶναι 60–70 χιλ. τόννων ἐτησίως. Ἐξ αὐτῶν, μονίμως, 30 χιλ. τόννων ἐξάγει ἡ Ἱσπανία καὶ μένουν 40 χιλ. τόννων διὰ νὰ ἐξαγάγουν ὅλαι αἱ ἄλλαι ἐλαιοπαραγωγικαὶ χῶραι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ἡ Ἑλλάς. Ἡ Ἑλλὰς προπολεμικῶς, ὅταν ἦτο ἀπολύτως ἐλευθέρα ἡ ἐξαγωγή, ἐξῆγε 10–15 χιλ. τόννων, μὲ μοναδικὴν ἐξαίρεσιν τὸ 1939, ὅτε ἐξήγαγε 40 χιλ. τόννων, λόγῳ καταστροφῆς τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς τῆς Ἱσπανίας. Ὅταν, λοιπόν, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ δεδομένον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀμετάβλητον ἐπὶ μίαν 30ετίαν, ὅτι ἡ διεθνὴς κατανάλωσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ καμμίαν ποσότητα πέραν τῶν 40 χιλιάδων τόννων καὶ ὅταν γνωρίζετε ὅτι ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴν παραγωγὴν περισσεύει τὸ ποσὸν ποὺ ἀνέφερα πρὸς ἐξαγωγήν, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀνάγκη ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς. Ἀφήσατέ το νὰ φύγῃ καὶ θὰ φύγῃ. Τὸ Κράτος ἔπρεπε νὰ ἐνδιαφέρεται κυρίως διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, νὰ φροντίσῃ, προστατεῦον τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ, πῶς θὰ φάγῃ ὁ Ἕλλην λάδι, τοῦ ὁποίου ἡ θρεπτικὴ ἀξία εἶναι γνωστὴ καὶ ἀναμφισβήτητος. Ὅταν αὐξάνεται ἡ παραγωγὴ — ὀφειλομένη εἰς τὴν προσπάθειαν τοῦ παραγωγοῦ καὶ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ καρπωθῇ — καὶ δὲν αὐξάνεται ἡ κατανάλωσις, τί πρέπει νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις; Νὰ εὕρῃ καταναλωτήν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις περιορίζει τὸν καταναλωτήν, συνεχίζει τὴν πολιτικὴν τῶν σπορελαίων καὶ τῶν λιπαρῶν. Δηλαδὴ τὸ πλῆγμα ἐναντίον τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου εἶναι τριπλοῦν. Πρῶτον, εἶναι ὅτι δὲν τοῦ ἐδόθη μία λογικὴ τιμὴ διότι ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία τοῦ βάζει χωροφύλακα τὸ σπορέλαιον καὶ τὸ πυρηνέλαιον. Δεύτερον, τοῦ λέγει, τώρα ποὺ ἡ τιμὴ ἔπεσεν ἡ ἐξαγωγὴ εἶναι ἐλευθέρα, ὅταν αὐξηθῇ ἡ ἐξωτερικὴ τιμὴ τότε λέγει ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγὴ διότι τὸ χρειάζομαι τὸ ἔλαιον! Αὐτή, κύριοι εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου.

§189Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐψηφίσθη, κύριε συνάδελφε, κανένας ἄλλος νόμος εἰς τὴν Βουλὴν ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν μόνιμον ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου εἰς τυποποιημένα δοχεῖα;

§190Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν παρέλειψα ἀπολύτως τίποτε, κύριε Ὑπουργέ. Πρῶτον ἐδιάβασα ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ ὡρισμένων εἰδῶν, καὶ κατόπιν εἶπον ὅτι διὰ ἀποφάσεως τῶν τριῶν Ὑπουργῶν, ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ καὶ ἄλλων εἰδῶν. Νόμος προστασίας τοῦ ἐλαιολάδου, κύριε Ὑπουργέ, ἦτο ὁ νόμος τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, καὶ σᾶς καλῶ νὰ τὸν ἐπαναφέρετε ἐν ἰσχύϊ. Διότι ὅταν θὰ κάμετε αὐτὸ τότε θὰ προστατεύσετε τὸν ἐλαιοπαραγωγόν. Ἐσεῖς, ὅμως, δὲν κάνετε αὐτό, ἀλλὰ κάνετε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον, ἐπιτρέπετε τὴν εἰσαγωγὴν 20.000 τόννων βαμβακοσπόρου, τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι εἰσάγεται 30.000 τόννους σπορελαίου.

§191Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω, διότι εἴπατε τινὰς ἀνακριβείας. Δὲν εἰσήχθησαν 20.000 τόννοι βαμβακοσπόρου, ἔχον θεωρηθῆ τιμολόγια διὰ 16.000 τόννους, ἀμφίβολον ὅμως εἶναι ἐὰν θὰ εἰσαχθοῦν ἐν συνόλῳ 8.000 τόννοι. Ἡ δὲ εἰσαγωγὴ τοῦ βαμβακοσπόρου κατέστη ἀναγκαία λόγῳ ἐλλείψεως κτηνοτροφῶν καὶ τῆς ἐπελεύσεως προώρως τοῦ χειμῶνος. Διότι, ὡς γνωστόν, ἀπὸ τὸν βαμβακόσπορον παράγεται ἡ βαμβακόπιττα ἡ ὁποία θεωρεῖται ἀπαραίτητος διὰ τροφὴν τῶν ζώων. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἰσαχθοῦν αἱ 16.000 τόννοι βαμβακοσπόρου μόνον 1000–1500 τόννοι σπορελαίου δύνανται νὰ παραχθῶσιν ἐξ αὐτοῦ.

§192Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν, διότι ἔχετε τὴν κακὴν συνήθειαν ὅλοι οἱ Ὑπουργοὶ ὅταν ὁμιλοῦν οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ τοὺς διακόπτετε ἀνὰ πᾶν λεπτὸν διὰ νὰ δημιουργῆτε ἐντυπώσεις.

§193Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν δήλωσιν, ὅ,τι λέγομεν εἰς τὴν Βουλὴν δὲν τὸ λέγομεν διὰ νὰ δημιουργοῦμεν ἐντυπώσεις, εἶναι πραγματικότης.

§194Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπετράπη, λοιπόν, ἡ εἰσαγωγὴ 20.000 τόννων βαμβακοσπόρου, καὶ πέραν τούτου, καὶ ἀφ’ ἧς εἰσήχθη ὁ βαμβακόσπορος καὶ ἡ βιομηχανία μας παρῆγεν τὸ σπορέλαιον, τότε ἡ Κυβέρνησις ἐσκέφθη νὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ σπορελαίου.

§195Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐκ τοῦ βαμβακοσπόρου παραγόμενον σπορέλαιον, χρησιμοποιεῖται μόνον διὰ τὴν κατασκευὴν εἰδῶν καὶ δὲν διατίθεται ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν κατανάλωσιν.

§196Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ κρίνετε τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐνῷ τώρα ποὺ αἱ διεθνεῖς τιμαὶ τοῦ ἐλαίου ἔχουν πέσει, ἐπικαλεῖται ἡ Κυβέρνησις ταύτας διὰ τὴν προστασίαν δῆθεν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Δὲν κάμνει ὅμως τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸ σπορέλαιον, ἀλλὰ τὸ πωλεῖ τοῦτο ἀπὸ 15.50 δραχμὰς ποὺ στοιχίζει εἰς 13.50 δραχμάς, ὅταν αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἦσαν ηὐξημέναι τότε δὲν λέγει τὸ ἴδιον καὶ διὰ τὸ ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ τοὐναντίον προσφέρει τὸ σπορέλαιον τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας διὰ νὰ ρίξῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐπούλαγε σπορέλαια μὲ μειωμένην τιμήν.

§197Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Διότι ἐσημειώθη ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐσημειώθη.

§198Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ἐσημειώθη τίποτε. Μὴν εἶσθε τόσον ἀφελὴς δὲν ἐσημειώθη τίποτε ἀπολύτως. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ἀνάγκην δραχμῶν καὶ ἐπιθυμοῦσα νὰ ρευστοποιήσῃ, πάσῃ θυσίᾳ, τὰ σπορέλαια τῆς βοηθείας, τὰ ὁποῖα τὴν ἔπνιγαν εἰς τὰς ἀποθήκας, ἐσοφίσθη τὸ μέτρον τοῦ πλασαρίσματος τοῦ σπορελαίου διὰ νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου, καὶ ἔκαμε τὸ περίφημον τυποποιημένον ἔλαιον, δυνάμει τοῦ ὁποίου διοχετεύεται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἀγορὰν σπορέλαιον. Καὶ ὅπως εἶπον τότε καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐνῷ ἰσχυρίζετο ὅτι εἶχε 15% σπορέλαιον τὸ ἐλαιόλαδον, εἶχε 60%. Καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι κατώρθωσεν ἡ Ἑλληνικὴ χημεία καὶ ἡ ξένη χημεία, ἀλλὰ κυρίως ἡ Ἑλληνική, νὰ εὕρῃ τρόπον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κύριος Μαλλιάκας, κατώρθωσε νὰ εὕρῃ τρόπον, δυνάμει τοῦ ὁποίου νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνακαλυφθῇ τὸ σπορέλαιον. Ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις αὐτὰ ἤξευρε καὶ ἐνῷ τῆς κατηγγέλθησαν καὶ ἐγγράφως καὶ προφορικῶς καὶ κατ’ ἰδίαν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, δὲν ἔλαβεν οὐδὲν μέτρον καὶ δὲν ἐπέβαλε τὰ σπορέλαια νὰ πωλοῦνται, τοὐλάχιστον, εἰς δοχεῖα κλειστὰ σφραγισμένα καὶ ἀφήνει ἐλευθέρως νὰ ὀργιάζῃ ἡ νοθεία. Ἐὰν ἠμπορῇ ἡ Κυβέρνησις ἂς μοῦ ἀπαντήσῃ. Ποῦ εἶναι τὰ σπορέλαια ποὺ ἦρθαν; Ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν τὰ ἔδωσεν εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ ποῦ εἶναι; Ἕνα δεύτερον ἐρώτημα, οἱ 15.000 τόννοι πυρηνελαίου ποῦ εἶναι; Αὐτὰ τὰ διωχέτευσεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Ἀγοράν.

§199Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ πυρηνέλαια;

§200Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μάλιστα. Ἡ Κυβέρνησις αὐτή, ὄχι ὑπὸ τὴν σημερινήν της μορφήν, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προκάτοχον μορφήν. Καὶ μάρτυρες ὑπερασπίσεως τῶν νοθευτῶν, ἦλθον τὰ κρατικὰ Ὄργανα.

§201Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ὑπὸ ποίαν προκάτοχον μορφήν;

§202Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ Συναγερμοῦ.

§203Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Τὸ 1955.

§204Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ τὸ 1956. 15.000 τόννοι πυρηνελαίου ποῦ εἶναι; Διωχετεύθησαν ἅπαντα εἰς τὴν Ἀγορὰν καὶ τὸ γνωρίζετε. Δὲν ἔχετε τὸ θάρρος νὰ εἴπητε ὅτι τὸ πυρηνέλαιον εἶναι βρώσιμον εἶδος. Θὰ ἦτο ἕνας τρόπος, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὸ θάρρος νὰ βγάλῃ ἕνα διάταγμα καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι τὰ πυρηνέλαια εἶναι βρώσιμον εἶδος, διότι πράγματι εἶναι βρώσιμον, ὅταν εἶναι κεκαθαρμένα, τρώγονται καὶ νὰ εἴπητε τὰ πυρηνέλαια εἶναι βρώσιμον εἶδος καὶ πωλοῦνται πρὸς 8 ἢ 10 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Δὲν λέγει ὅμως ὅτι εἶναι βρώσιμον εἶδος καὶ οἱ μπακάληδες τὸ ἀναμειγνύουν μὲ τὸ λάδι καὶ τὸ πωλοῦν πρὸς 24 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὸ σπορέλαιον. Ἑπομένως, κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι δὲν δικαιοῦται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι, τὸ νὰ εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Δὲν ὑπάρχει πολιτική, μία μόνον εἶναι ἡ πολιτική. Διωγμὸς τοῦ ἐλαιολάδου, εἴτε διότι ἔχει ἀνάγκη δραχμῶν διὰ τῶν σπορελαίων, εἴτε διότι δὲν συμπίπτει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ εἶναι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν. Διότι ἐὰν ἦτο ἀπὸ σιτοπαραγωγικὴν περιφέρειαν θὰ ὑπεστήριζε τὸν σῖτον. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ, διατί ἀπὸ ὅλα τὰ εἴδη τὰ παραγόμενα εἰς τὴν Ἑλλάδα, μόνον τὸ ἐλαιόλαδον πρέπει νὰ ὑφίσταται αὐτὸν τὸν διωγμὸν καὶ μόνον τὸ ἐλαιόλαδον νὰ ἀπολαμβάνῃ τῶν διεθνῶν τιμῶν.

§205Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ βάμβαξ δὲν ἀπολαμβάνει τῆς διεθνοῦς τιμῆς;

§206Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πάλιν παρεμβαίνετε. Παρεβέβητε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἀτελῶς βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§207Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς βάρος τοῦ βάμβακος; Δὲν ἐψηφίσθη ὁ νόμος;

§208Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Χωρὶς νὰ ψηφισθῇ τὸ μέτρον αὐτό, εἰσηγάγατε, μετ’ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Μὴ συλλαμβάνεσθε ἀγνοῶν πραγματικότητα. Ὁ βάμβαξ εἰσήχθη, δυνάμει ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν ἦτο τότε Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ δὲν ἠσχολεῖτο μὲ τὰ γεωργικὰ προβλήματα.

§209Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔγινε σκέψις νὰ ὑποβληθῇ νομοσχέδιον περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν κατετέθη καὶ δὲν ἐψηφίσθη.

§210Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ μὴ φαίνεσθε ἀγνοῶν τὴν πραγματικότητα, ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατηρτίσθη καὶ διενεμήθη καὶ εἶχον μάλιστα τὴν τιμὴν νὰ ἐπιλεγῶ ὡς εἰσηγητής. Ἀλλὰ πρὶν ἢ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἐξέδωκεν ἀπόφασιν εἰσαγωγῆς τῆς ποσότητος τῶν 8 χιλιάδων τόννων καὶ τὸ εἰσήγαγε παρανόμως καὶ θὰ φέρητε μίαν ἡμέραν κἄποιο νομοσχέδιον περὶ κυρώσεως τῆς τάδε πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν θὰ ἠξεύρῃ ἡ Βουλὴ τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ψηφίζει.

§211Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Φύγατε ἀπὸ τὴν βάσιν καὶ εἴπατε τὸ ἑξῆς: Ὅτι μόνον τὸ λάδι κακομεταχειριζόμεθα, διότι δὲν καθορίζομεν τιμὴν ἀσφαλείας. Ἐρωτῶ, εἰς τὸν βάμβακα ἔχομεν ὡρισμένην τιμὴν ἀσφαλείας;

§212Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διότι συνέπεσεν ἐφέτος νὰ ἔχωμεν μίαν παραγωγὴν καὶ νὰ γίνεται μία συγκέντρωσις διὰ τῶν συνεταιρισμῶν, σημαίνει ὅτι ἔχομεν ὁρίσει τιμὴν ἀσφαλείας;

§213Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν γίνεται οὔτε διὰ τῶν συνεταιρισμῶν ἀλλὰ διὰ τῆς ΚΥΔΕΠ.

§214Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μάθετε τί γίνεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὴν θέσιν τοῦ κυρίου Ἀδαμοπούλου, τὸν ὁποῖον δέχομαι ὡς καλῆς πίστεως καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμεῖ νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ, πιστεύω ὅτι ὁ κύριος Ἀδαμόπουλος, πιστεύει ἀπολύτως ὅτι, διὰ τῶν ὅσων μᾶς εἶπε, θὰ σώσῃ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν καὶ πιστεύω, ὅτι ὅσα μᾶς εἶπε θὰ γίνουν, διότι ὁ ἄνθρωπος δὲν ἀπέκτησε πεῖραν. Ὁ κύριος Ὑπουργός, πιστεύει καὶ τὸ δέχομαι, ὅτι ὡς ἰσχυρίσθη ἐδῶ, ἢ ὡς συνεζήτησε μὲ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους του, πιστεύει ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ καὶ ὅτι ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ θὰ σώσῃ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Ὁ ἄνθρωπος, θητεύων εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., δὲν κατώρθωσε νὰ μάθῃ τί ἐστὶ Ε.Ρ.Ε. Αὐτὰ τὰ πιστεύει καλῇ τῇ πίστει. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἐγὼ θέλω νὰ μοῦ εἴπητε ἂν εἰς οἱανδήποτε ἀλλαγὴν μιᾶς πολιτικῆς εἴδατε ποτὲ νὰ μὴ γίνῃ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς τὸ θῦμα; Ἡ ἰδία Κυβέρνησις εἶχε διάφορον πολιτικὴν πέρυσιν. Ἀπηγόρευσε τὰς ἐξαγωγάς.

§215Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Πέρυσιν ἐξήχθησαν 5 χιλιάδες τόννοι.

§216Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ἐξήχθησαν 5 χιλιάδες τόννοι, πάλιν λάθος ἐκάματε. Ὀλιγώτεροι εἶναι. Ἐξήχθησαν κατόπιν πολλῶν πιέσεων καὶ μὲ τὶς φασαρίες καὶ μὲ τὶς 100 ἐπερωτήσεις ποὺ ὑπέβαλεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, μὲ χίλια βάσανα ἐξήχθησαν οἱ 3 χιλιάδες τόννοι. Σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς πρᾶγμα. Τὸ Κράτος, κύριοι βουλευταί, καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἶχεν 800 δολλάρια ὁ τόννος, εἶχεν εἰς τὴν κατοχήν του συγκεντρώσει 5.000 τόννους ἐλαιολάδου καὶ ἐνῷ προέβλεπε — δηλαδὴ αὐτὸ κατὰ μῆνα Αὔγουστον, Σεπτέμβριον, Ὀκτώβριον πρὸ 2, 3, 4 μηνῶν — καὶ ἐνῷ προέβλεπε τὴν αὔξησιν παραγωγῆς, ἐνῷ προέβλεπε τὸν πλεονασμὸν ἐλαιολάδου, ποὺ θὰ εἴχομεν, δὲν ἐξήγαγεν οὔτε κἂν αὐτό, οὔτε κἂν ἐδέχθη νὰ ἐξαγάγῃ τὰ ἀποθέματα καὶ ἐνῷ ἐζητεῖτο τὸ ἐλαιόλαδον καὶ ἐνῷ ἀπεγνωσμένως ἐκκλήσεις ἐστέλλοντο ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τῆς γῆς, δὲν ἐπέτρεπε τὰς ἐξαγωγὰς παρὰ μόνον τυποποιημένων ἐλαιολάδων εἰς μπετόνια τοῦ ἑνὸς κιλοῦ. Καὶ ἐρωτῶ, μία πολιτική, ποὺ ἤλλαξεν ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην εἶναι μοιραῖον νὰ ἔχῃ θύματα ἀκόμη καὶ ἐὰν ἡ νέα πολιτικὴ θὰ εἶναι καλή; Θὰ εἶναι καλή, κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ μέλλον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σήμερον. Θὰ εἶναι καλὴ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐφαρμόσῃ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 6 ἀλλὰ ἀφήσῃ τὰ σημερινὰ δεδομένα, ἀφήσῃ ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγήν, ἐντελῶς ἀπεριόριστον. Τότε, κύριοι, αὐτομάτως μετὰ μίαν τριετίαν ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἀσφαλῶς θὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας. Διότι πράγματι θὰ ἔλθῃ ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ μιὰν στιγμὴν ποὺ θὰ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ὅλο τὸ ἐδῶ λάδι θὰ φύγῃ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιτρέψῃ τὴν ἐλευθέραν ἐξαγωγὴν ὁ παραγωγὸς θὰ πάρῃ τὴν ἀξίαν τοῦ ἐλαιολάδου. Αὐτὰ τὰ τρία χρόνια, αὐτὴν τὴν θυσίαν τῆς πολιτικῆς τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ποῖος πρέπει νὰ τὴν ὑποστῇ; Ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς μόνον; Ἀπὸ τὰς 25 δραχμὰς ποὺ εἶχε τὸ ἔλαιον ἔφθασεν εἰς τὰς 14. Πρέπει νὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν πτῶσιν μόνον ὁ ἐλαιοπαραγωγός; Θὰ πρέπει τὸ Κράτος, τοὐλάχιστον, κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος νὰ ἔλθῃ ἀρωγόν, ὅταν εἰς τὴν πολιτικήν του καὶ μόνον ὀφείλεται αὐτὴ ἡ τεραστία πτῶσις τῆς τιμῆς. Δὲν νομίζετε, κύριοι βουλευταί, τῆς Συμπολιτεύσεως, κυρίως, ὅτι ὠφείλατε, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα διὰ μίαν ἀλλαγὴν πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐπιφέρει μίαν ἀναστάτωσιν τιμῶν πρὸς τὰ κάτω, ὥστε νὰ μὴ βαρύνῃ μόνον τὸν ἐλαιοπαραγωγόν, ἀλλὰ καὶ τὸ κοινωνικὸν σύνολον νὰ ὑποστῇ τὴν θυσίαν τὸ πρῶτον ἔτος;

§217Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργ. Ἐμπορίου). Τὸ πρῶτον ἐφαρμόζεται. Ἀλλαγὴ πολιτικῆς δὲν ὑπάρχει.

§218Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πολιτικὴ δὲν ὑπάρχει ἀλλὰ διὰ πρώτην φορὰν ἐφαρμόζεται. Ἑπομένως, ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, πέρυσι δὲν εἶχε πολιτικήν. Ἐφέτος ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ. Καὶ ὁμολογεῖτε σεῖς καὶ οἱ συνάδελφοί σας τῆς 4ετίας καὶ τῆς ἄλλης 4ετίας καὶ τῆς 20ετίας, ὅτι δὲν εἴχατε ποτὲ πολιτικήν. Χαίρομαι διὰ τὴν ὁμολογίαν. Τώρα θὰ κάμετε πολιτικήν. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀπεφασίσατε νὰ κάμετε πολιτικὴν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ πολιτικὴ θὰ ἐπιφέρῃ μίαν τεραστίαν ζημίαν δὲν φρονεῖτε, δὲν συγκινεῖσθε νὰ κάμετε μίαν συγκέντρωσιν διὰ νὰ σώσετε τὸν Ἕλληνα ἐλαιοπαραγωγὸν ἀπὸ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι ὅσοι χρεωστοῦν νὰ πωλήσουν μὲ 20 δραχμὰς τὸ ἐλαιόλαδον; Καὶ ἐνῷ τὰ ἠξεύρετε ὅλα αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, διατί ὁρίζετε τὸ 4μηνον διὰ τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ; Διότι τὸ 4μηνον εἶναι τετράμηνον πτώσεως τῶν τιμῶν. Θέλετε νὰ βάλετε ἐνέχυρον καθ’ ἣν στιγμὴν θὰ εἶναι εὐθηναὶ αἱ τιμαί; Διατί δὲν βάζετε ἔτος; Ἡ ἐσοδεία ἀρχίζει τὸν Δεκέμβριον καὶ τελειώνει ἡ συγκομιδή, ὅταν εἶναι καλὴ ἡ ἐσοδεία, τὸν Μάρτιον. Βάζετε, λοιπόν, τὸ τετράμηνον, δηλαδή, κατὰ Μάρτιον–Ἀπρίλιον–Μάϊον, εἶναι οἱ μῆνες ποὺ ἡ προσφορὰ εἶναι ἀθρόα καὶ αἱ τιμαὶ εὑρίσκονται εἰς τὰ κατώτατα ὅρια. Ἀπὸ τὸν Ἰούνιον–Ἰούλιον–Αὔγουστον αἱ τιμαὶ κινοῦνται πρὸς τὰ ἐπάνω. Τότε τὸ ἐνέχυρον δὲν λήγει ἀμέσως. Τὸ Κράτος θὰ ἐζημίωνεν ἐὰν ἔδιδε δι’ ἓν ἔτος τὰ χρήματα; Διότι ἀφοῦ συγκέντρωσιν δὲν κάμνετε, διατὶ δὲν δίδετε δάνεια ἐπὶ ἓν ἔτος ἐπὶ ὑποθήκῃ τοῦ ἐλαίου τοῦ παραγωγοῦ; Λῆξις τοῦ δανείου ἐπ’ ἐνεχύρῳ τετράμηνος. Ὥστε, ὅταν λήξῃ τὸ δάνειον νὰ εἶναι ἡ τιμὴ κατωτάτη, ἀσήμαντος, τιποτένια. Καὶ ἔχει τὴν ἀξίωσιν ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διότι ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου πιθανῶς νὰ ἔχῃ ὑποστῆ τὴν ἐπίδρασιν τοῦ ἐμπορίου καὶ νὰ ἀποβλέπῃ μόνον εἰς τὸ κέρδος, ἀλλὰ ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐντεταλμένος διὰ τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, δὲν βλέπει πόσον ἐγκληματικὸν διὰ τὸν παραγωγὸν εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἐπιμένει ὅτι κάμνει προστασίαν διότι ἐπέτρεψε τὰ ἐπ’ ἐνεχύρῳ δάνεια μὲ τετράμηνον προθεσμίαν. Εἶναι καταπληκτικὸν αὐτό.

§219Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Πάλιν περιεπέσατε εἰς μίαν ἀναλήθειαν. Εἴπατε, προηγουμένως, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ τιμὴ εἶναι 14 δραχμὰς ἔναντι 25. περυσινῶν. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς μὲν τὸν τόπον σας τὸ ἔλαιον 5 βαθμῶν ἔχει 18.50 δραχμάς, εἰς δὲ τὰς ἄλλας περιφερείας 17 καὶ 17,50 ἐνῷ αἱ περυσιναὶ τιμαὶ δὲν ἦσαν παρὰ 20 καὶ 22 δραχμάς. Δεύτερον, παίρνετε καὶ ὡς δεδομένον, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι ἕνας δανειστὴς σκληρὸς καὶ ἀπαίσιος.

§220Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σκληρότατος.

§221Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δηλαδή, ἐὰν λήξῃ τὸ δάνειον εἰς τὸ τέλος Μαρτίου, ἀμέσως θὰ τὸ βγάλῃ εἰς τὸν πλειστηριασμόν;

§222Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ πάρῃ τιμὴν 8 δραχμάς. Θὰ βάλῃ τόκον ὑπερημερίας μετὰ τὴν λῆξιν καὶ θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ ὀφειλέτης μὲ ἄλλα τόσα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐδανείσθη.

§223Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν συμβαίνει νὰ εἶναι σκληρὸς καὶ ἀπαίσιος δανειστὴς ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα.

§224Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Παίρνει τόκους ὑπερημερίας ναὶ ἢ ὄχι;

§225Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς κάμνω τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Ὅτι, ἐὰν κατὰ τὴν λῆξιν τοῦ δανείου δὲν ἔχῃ παρέλθει ἡ ἐποχὴ τῆς ὑπερπροσφορᾶς τοῦ ἐλαίου, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπέμβῃ παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ, ὥστε νὰ δοθῇ παράτασις τῆς ἐξοφλήσεως τῶν δανείων.

§226Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κατωρθώσαμεν νὰ σᾶς ἀποσπάσωμεν καὶ αὐτό. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα ἀπόκτημα ἀπὸ τὴν μάχην τῆς Ἀντιπολιτεύσεως πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Ἐλπίζω νὰ μὴ τὸ λησμονήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ νὰ μὴ πάθῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργός, ὅ,τι ἔπαθεν ὁ προκάτοχός του, μὴ δυνάμενος νὰ κρατήσῃ τὰς ἐντὸς τῆς Βουλῆς ὑποσχέσεις του καὶ ἠναγκάσθη νὰ παραιτηθῇ. Ἐγώ, θὰ λυπηθῶ, ἐὰν συμβῇ τοῦτο. Ἀλλὰ φοβοῦμαι, μήπως καὶ ἐκεῖνος, πρὸ τῆς ὑψηλῆς πολιτικῆς, πρὸ τῶν μεγάλων καὶ φαεινῶν ἰδεῶν, τὰς ὁποίας ἔχουν οἱ διαχειρισταὶ τῆς πολιτικῆς τῆς Ἑλλάδος, μήπως ἀναγκασθῇ νὰ πάρῃ καὶ ἐκεῖνος τὰ καπελλάκι του. Διότι αἱ ὑποσχέσεις δίδονται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ὅ,τι λέγετε σεῖς δὲν δεσμεύει τὴν Κυβέρνησίν σας, ἀλλὰ ὑμᾶς, ἐὰν ἔχετε φιλότιμον. Δηλαδή, ἐὰν εἰς τὴν λῆξιν τῶν τετραμήνων δανείων δὲν γίνουν αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε, ποῖαι θὰ εἶναι αἱ κυρώσεις; Ἑπομένως, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δὲν τὰ ἴδω γραμμένα εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν πιστεύω αὐτὰ ποὺ λέτε. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν κἄποτε γίνῃ κάτι σοβαρὸ εἰς τὸν τόπον μας, πρέπει οἱ βουλευταὶ τῆς πλειοψηφίας νὰ μὴ εἶναι ἀπόλυτα καὶ τυφλὰ προσδεδεμένοι εἰς τὸ Κόμμα. Ἡ πολιτικὴ εἶναι κακὴ καὶ πρέπει νὰ ἀλλάξῃ.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§228Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κύριος Π. Γλιγλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§230Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω περίπου 20 μῆνας ἀφ’ ἧς ἐξελέγην βουλευτὴς καὶ εἶναι ἡ 5η φορὰ ποὺ συζητοῦμε διὰ τὸ θέμα τοῦ λαδιοῦ καὶ ἀντὶ νὰ βελτιώσουμε τὴν θέσιν τῶν παραγωγῶν, ἀντιθέτως τὴν χειροτερεύομεν. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἀλλοπρόσαλλος. Πρὸς ἀπόδειξιν τούτου, ἀναφέρω τὸ γεγονὸς κατὰ τὸ ὁποῖον τὸν Μάϊον τοῦ 1956 εἶχεν ἀποφασίσει ἡ Κυβέρνησις νὰ νοθεύσῃ τὸ λάδι μὲ τὸ σπορέλαιον. Ὅταν δὲ ὑπεστηρίξαμεν ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀσύμφορον, ἡ Κυβέρνησις μᾶς ἀπήντησεν ὅτι ἐν προκειμένῳ ἀκολουθεῖ τὴν τακτικὴν ποὺ ἀκολουθεῖται εἰς τὴν Ἱσπανίαν, καὶ ἡ ὁποία θὰ τῆς ἀποφέρῃ ἀρκετὸν συνάλλαγμα. Ὅταν ἐν συνεχείᾳ εἴπωμεν εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ διότι τί εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ἀναλογῇ ἐπὶ τῆς ποσότητος τῶν 70.000 τόννων ποὺ ἔχει ἀνάγκην ἡ ἐξωτερικὴ ἀγορά, ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἀπήντησε καὶ ἐν συνεχείᾳ δὲν μᾶς ἤκουσεν. Ἦλθεν ἐν συνεχείᾳ ἡ παραγωγὴ τοῦ 1956 καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπηγόρευσε τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Οὕτω, οὔτε τὸ ἔλαιον ἐξήχθη οὔτε πυρηνέλαιον, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐλαιόπαστα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐχάσαμε μεγάλην ποσότητα συναλλάγματος. Φθάσαμεν εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Ὀκτωβρίου 1957. Ἡ Κυβέρνησις μᾶς εἶπεν ὅτι θὰ ἔφερε νόμον ποὺ θὰ ἐπροστάτευε τὴν ἐθνικὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Ἡμεῖς ἐτονίσαμε καὶ τότε ὅτι τὸ θέμα τῆς προστασίας εἶναι θέμα ἁπλοῦν. Τοὐτέστιν διατηρήσεως τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς καὶ ἐξαγωγῆς τῶν πλεονασμάτων. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις καὶ μὲ τὸν νόμον αὐτόν, δὲν ἠθέλησε νὰ θέση φραγμὸν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σπορελαίων, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔκανεν εἰδικὴν μνείαν εἰς τὴν εἰσηγητὴν ἔκθεσιν. Ὑπεβάλαμεν τροπολογίας καὶ ἐπιμείναμεν ὅπως ἀπαγορευθῇ ρητῶς ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ καταστῇ ὑποχρεωτικὴ διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἐξαγορὰ ὡρισμένης ποσότητος ἐλαίου. Αἱ τροπολογίαι μας ἀπερρίφθησαν καὶ ὁ νόμος περὶ ἐλαιοπαραγωγῆς ἐψηφίσθη. Ἡ νέα ἐσοδεία ἦλθεν ἀλλὰ λόγῳ τῆς ὑπάρξεως παλαιῶν ἀποθεμάτων, τὰ καινούργια λάδια πωλοῦνται πρὸς 14 καὶ 15 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Εἰς τὸ χωρίον Μαλωνὰ τῆς Ρόδου τὴν περασμένην ἑβδομάδα, ἐπωλεῖτο 11 δραχμὰς τὸ κιλὸν τὸ πεντάρι. Σήμερον ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, λέγει ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῆς παραγωγῆς ἐλαιολάδου ἀπὸ τὸ 1952 καὶ ἐντεῦθεν, ἔφθασε τοὺς 138.000 τόννους, ἐνῷ μέχρι πέρυσιν ἐλέγετο ὅτι εἶναι 105.000 τόννοι. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ὅταν θέλῃ νὰ στηρίξῃ τὴν πολιτικὴν τῆς ἀπαγορεύσεώς του ὑποβιβάζει τὴν μέσην παραγωγὴν εἰς τοὺς 105 χιλ. τόν., τώρα ποὺ ἐπιμένει ἐπὶ τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, ἐμφανίζει τὴν μέσην παραγωγὴν εἰς τοὺς 138.000 τόννους.

§231Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ὁ ἀριθμὸς τῶν 138.000 τόννων βγαίνει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ὑπολογισμοῦ χρήσεως εἰς 150.000 τόννους. Πάντως ἡ μέση παραγωγὴ ηὐξήθη σημαντικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια. Εἰς τοῦτο φυσικὰ συνετέλεσεν ἡ βελτίωσις τῆς καλλιεργείας καὶ ἡ ἐπέκτασις τῶν καλλιεργειῶν.

§232Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ πέρυσιν ἐτονίσαμεν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαίου διότι ἡ ἐπέκτασις τῶν καλλιεργειῶν, ἡ βελτίωσις τῆς καλλιεργείας καὶ ἡ καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας θὰ συντελέσουν εἰς τὴν αὔξησιν αὐτήν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν διερωτώμεθα, τὶ θὰ γίνῃ μὲ τὸ περίσσευμα καὶ τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σπορελαίων; Ὅταν αἱ τιμαὶ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ὑπερβαίνουν τὴν τιμὴν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν ὅπως ἔπραξεν ἐν προκειμένῳ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ διερωτῶμαι, εἶναι πολιτικὴ αὐτή;

§233Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐγὼ τὸ ἀντίθετον ὑπεστήριξα τουτέστιν μόνιμον καὶ σταθερὰν πολιτικὴν ἐξαγωγῶν.

§234Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πέραν ἀπὸ 15–20.000 τόννους δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐξαγάγωμεν. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε καὶ νὰ ὑποστηρίζετε ὅτι τὸ λάδι θὰ πρέπει νὰ φθάσῃ εἰς τὶς 16–17 δραχμὲς τὴν ὀκᾶ. Δὲν νομίζετε ὅτι ὅλοι οἱ ἀγρόται πρέπει νὰ ἀπολαμβάνουν τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως, ὅπως συνέβη μὲ τὸν σῖτον καὶ τὰ λοιπὰ προϊόντα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης). Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς μικροὺς καὶ μεσαίους παραγωγοὺς ἐν Ἑλλάδι. Πρέπει νὰ γίνεται παρέμβασις εἰς τὴν ἐποχὴν συγκομιδῆς τοῦ ἐλαίου, διότι οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ μικροὶ καὶ μεσαῖοι ἀναγκάζονται νὰ πωλοῦν τὸ ἔλαιον εἰς τιμὰς εὐθηνάς.

§235Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπειδὴ ἀναμιγνύετε τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, σᾶς λέγω, ὅτι ὁ συντελεστής, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἔτος 1938, τοῦ ἐλαιολάδου ἦτο 640 καὶ τῶν σιτηρῶν 490. Μὲ πέντε ὀκάδας σιτάρι ἀγοράζομεν μίαν ὀκᾶν ἔλαιον σήμερον, ἐνῷ προπολεμικῶς μὲ τέσσαρας ὀκάδας σιτάρι ἠγοράζομεν μίαν ὀκᾶν ἔλαιον. Βλέπετε, λοιπόν, ἡ προστασία τῶν σιτοπαραγωγῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, δὲν εἶναι εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν.

§236Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ μὲ μπερδεύετε μὲ τοὺς συντελεστάς σας. Οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἔχουν ἐπενδεδυμένον ἕνα κεφάλαιον εἰς τὰ ἐλαιοκτήματα. Πρέπει τοὐλάχιστον τὸν τόκον τοῦ κεφαλαίου των αὐτοῦ νὰ λαμβάνουν. Αἱ γεωργικαὶ ὑπηρεσίαι ἔδωσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ὑπολογίζεται εἰς 23 δραχμάς. Ἐπομένως, βάσει τοῦ κόστους, εἶναι δίκαιον οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ νὰ λάβουν τὸν τόκον τῶν χρημάτων των. Ἐὰν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ κατοχυρώσῃ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, πρέπει νὰ σταματήσῃ τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Ἡ δὲ τιμὴ καταναλώσεως νὰ εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν.

§237Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς τὴν Λέσβον, κάθε στρέμμα πόσα ἐλαιόδενδρα ἔχει;

§238Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ἀναλόγως. Ὑπάρχει στρέμμα μὲ δέκα ἐλαιόδενδρα. Ὑπάρχει καὶ μὲ εἴκοσι.

§239Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἄρα δὲν ἠμπορῶ νὰ εὕρω τὸ κόστος.

§240Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ τὸ κόστος. Ἕν στρέμμα τῶν 10 ἐλαιοδένδρων ἔχει π.χ. κλαδευτικὸν κόστος 60 δραχμῶν. Ἐπίσης ἕνα στρέμμα τῶν 20 ἐλαιοδένδρων δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὸ αὐτὸ κλαδευτικὸν κόστος διότι τὰ ἐλαιόδενδρα θὰ εἶναι μικρότερα. Ἄλλωστε σεῖς ἔχετε εἰδικευμένας ὑπηρεσίας καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι εὐκολώτερον νὰ εὕρουν τὸ κόστος.

§241Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Προπολεμικῶς ἡ σχέσις ἐλαίου πρὸς τὸ σῖτον, ἦτο 1 πρὸς 5.

§242Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Προπολεμικῶς ὁ παραγωγὸς μὲ μίαν ὀκᾶν λάδι ἠγόραζε μίαν ὀκᾶν κρέατος. Σήμερον οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τῆς Λέσβου εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Ἐὰν θέλετε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξυπηρετήσητε τοὺς παραγωγούς, εἶναι ἀνάγκη νὰ θέσητε εἰς ἐφαρμογὴν τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου ποὺ σᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἀγοράσητε ὡρισμένας ποσότητας ἐλαίου.

§243Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐλπίζω ὅτι τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς ἐρχομένης ἑβδομάδος, θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀγορὰ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Ὅπως ἐκάμαμε καὶ πέρυσι παρεμβατικὴν πολιτικήν, θὰ κάμωμεν καὶ ἐφέτος. Θὰ ἀγοράσωμεν ἔλαιον διὰ μέσου τῶν Ἑνώσεων.

§244Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τί ποσὸν θὰ διαθέσητε;

§245Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐζητήσαμεν 50 ἑκατ.

§246Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ σᾶς ἐνέκρινε ἓν ἑκατομμύριον.

§247Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ὄχι, τὸ αἴτημά μας θὰ κριθῇ αὔριον. Θὰ ἀγοράζωμεν καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον.

§248Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ διαθέσῃ ἀπεριόριστον ποσὸν πρὸς ἀγορὰν ἐλαίου, πρέπει δὲ νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς καὶ ἀπόφασιν τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§249Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Καθυστερεῖται νομίζω ἡ ἀπόφασις αὐτή, διότι ἤδη ἐπωλήθησαν ἀρκεταὶ ποσότητες ἐλαίου.

§250Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ κύριος Γαληνὸς εἶπεν ὅτι ἡ συγκομιδὴ ἀρχίζει τὸν Δεκέμβριον.

§251Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Εἰς ὡρισμένας περιφερείας ἐτελείωσεν ἤδη ἡ συγκομιδή. Παρακαλῶ ἑπομένως νὰ ἀγορασθοῦν ἐπὶ πλέον καὶ ἀπὸ τὰς κοινότητας ἐκείνας, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία ὀφείλεται εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§252Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ ἀγοράσωμεν εἴπομεν καὶ πάρα πάνω.

§253Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Εὔχομαι, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐκπληρωθοῦν αἱ ὑποσχέσεις σας. Πάντως θὰ πρέπει νὰ τοὺς δοθῇ ἡ τιμὴ ἡ ὁποία νὰ καλύπτῃ τὸ κόστος. Θὰ πρέπει νὰ δοθοῦν κατ’ ὀκᾶν 21 δραχμαὶ πέραν τοῦ φόρου 3%, τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ καλύψῃ τὸ Δημόσιον. Μόνον ἔτσι, κύριε Ὑπουργέ, θὰ δυνηθῆτε νὰ ἱκανοποιήσητε τὰ συμφέροντα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας.

§255Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑποβάλλεται ἔνστασις ἀπαρτίας, ὅταν συζητοῦνται θέματα τοιαύτης σοβαρότητος. Εἰς τοιαύτας περιπτώσεις θὰ πρέπει τὸ Προεδρεῖον νὰ διακόπτῃ τὴν συνεδρίασιν ὅταν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχῃ ἀπαρτίαν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται ἔνστασις ἀπαρτίας ὑπὸ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς ἡμέραν κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ δὲν δύνασθε νὰ μέμφεσθε τοὺς συναδέλφους σας οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκονται ἐδῶ τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὅταν τὸ θέμα αὐτὸ ἔχῃ συζητηθῆ κατ’ ἐπανάληψιν καὶ ἡ συζήτησις αὐτή, δὲν εἶναι οὔτε ἡ πρώτη οὔτε ἡ τελευταία.

§257Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ποῖοι ὑπογράφουν;

§258Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀγροτικοὺς βλέπετε ὅτι ἀπὸ τοὺς 8 εἶναι παρόντες 5. Συνεπῶς αὐτὸ ποὺ ἀναφέρατε δὲν ἰσχύει δι’ ἡμᾶς.

§259Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ποῖοι, κύριε Πρόεδρε, ὑπέγραψαν τὴν ἔνστασιν;

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἔνστασις ἐλλείψεως ἀπαρτίας ἔχει ὡς ἑξῆς: Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ προτείνωμεν τὴν ἔνστασιν ἐλλείψεως ἀπαρτίας. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ 1) Γ. Καραγκιόζης, 2) Ν. Παπαδημητρίου, 3) Θ. Λυμπερίδης, 4) Α. Μπαλτατζῆς, 5) Σ. Πιστολάκης, 6) Ε. Πρωϊμάκης, 7) Γ. Αὐγερόπουλος, 8) Β. Ἐφραιμίδης, 9) Ι. Γιαμᾶς, 10) Θ. Ἀνδρεάδης, 11) Π. Τζαννετάκης. Διαπιστώνων ὅτι πράγματι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.).