1957.11.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 23η

ΠΕΜΠΤΗ 21 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν ἀναβάλλεται ἐπὶ ἡμίωρον, κύριοι βουλευταί, ἵνα λάβητε γνῶσιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Εὐταξίας, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Α. Εὐταξίαν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), Σ. Κωτιάδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ». Ὁ κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 195)16.2.1951, 344)29.3.1952, 158)27. 2.1954 καὶ 809)8.6.1954 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορωσῶν τὸν διορισμὸν Βορειοηπειρωτῶν καὶ Κυπρίων εἰς Δημοσίας θέσεις καὶ θέσεις Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου, ἐπεκτάσεως τοῦ μέτρου τούτου καὶ ἐπὶ τῶν ὁμογενῶν ἀλλοδαπῶν, προερχομένων ἐκ Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἐκ νήσων Ἴμβρου καὶ Τενέδου καὶ μισθώσεως καταλλήλου χώρου πρὸς στέγασιν τῶν γραφείων τοῦ ἐν Ἑλλάδι Κλιμακίου τῆς Προσωρινῆς Διακυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Μεταναστεύσεως ἐξ Εὐρώπης». Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὑπὸ τῶν Ν. Δ. 3379)55 καὶ 3632)56 προβλεπομένων Διαταγμάτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ χορηγήσεως δανείων ὑπὸ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ διασκευὴν ξενοδοχείων» καὶ 2) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32374)28.7.1954 ἀποφάσεως τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 267)1953 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου συσταθείσης ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39082) 13.4.1957 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωτιάδη, ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Μαλλιάκας, Π. Ξενοδοχειάρης, καὶ Χ. Βαφέας, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Γλιγλῆς, Β. Ἐφραιμίδης, Ξενοδοχειάρης καὶ Χ. Βαφέας, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης καὶ Α. Ἀνωγειανάκης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Κρῖκος, Χ. Ψαρρὸς καὶ Γ. Ρουμάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου». Οἱ βουλευταὶ κ. Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων καὶ Τεχνιτῶν Ἑταιρ. Πετρελαίων Θεσσαλονίκης «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος», ζητοῦντος ἐν ὄψει τῆς ἱδρύσεως διϋλιστηρίου πετρελαίου ἐν Ἑλλάδι, τὴν διασφάλισιν τῶν ἐργατικῶν δικαιωμάτων τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Σπηλιόπουλος, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων τοῦ Τ. Ε.Β.Ε., ζητούσης ἄμεσον ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς θέσεώς του τοῦ Προέδρου τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. κ. Γ. Λαμπρινάκου, λόγῳ ἀτασθαλιῶν, τιμαριθμικὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Τσιγάρας, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν ὑπὸ τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας παρακολούθησιν αὐτοῦ κατὰ τὴν εἰς Κοζάνην μετάβασίν του καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὰς ἀντιδημοκρατικὰς καὶ ἀνελευθέρους ἐνεργείας τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δοξάτου καὶ Καλλιφύτου, ζητούντων αὔξησιν τῶν καθορισθέντων ποσοστῶν πλασματικῶν δανείων καπνοῦ κατὰ 2 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Βασιλικῶν, Ἁγίας Παρασκευῆς, Ν. Ραιδεστοῦ καὶ Θέρμης Νομοῦ Θεσσαλονίκης, αἰτούντων ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1958 τὸ ἔργον τοῦ ποταμοῦ Ἀνθεμοῦντος περιφερείας Θεσσαλονίκης διὰ τοῦ ὁποίου θὰ προστατευθοῦν περὶ τὰ 16.000 στρέμματα γῆς καὶ ὑπὲρ τὰς 2.500 ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι τῶν ἀνωτέρω χωρίων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Κώμης Νομοῦ Καβάλας, αἰτοῦντος τὴν χρηματοδότησιν ἐκ τοῦ Νομαρχιακοῦ Ταμείου Καβάλας τοῦ ἔργου ἀρδεύσεως τῶν ὀρυζώνων οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς πτωχοὺς κληρούχους οἵτινες ἀδυνατοῦν νὰ ἐκτελέσουν τὸ ἀνωτέρω ἔργον ἰδίοις ἐξόδοις. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καραγκιόζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Κοιλάδος Ἀνθεμοῦντος Θεσσαλονίκης, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἀνθεμοῦντος. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9223)10.9.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 110)5.9. 57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, ἥτις ἐφάπτεται καὶ τοῦ ζητήματος τοῦ σπηλαίου Περάματος–Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἀνετέθη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Ὀργανισμὸν Τουρισμοῦ ὁ ἠλεκτροφωτισμὸς τοῦ σπηλαίου ἐκ κεφαλαίων τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων καὶ ὅτι ἡ δαπάνη καθωρίσθη εἰς δρχ. 600.000. Συναφῶς γνωρίζομεν ὅτι ὁ Ε.Ο.Τ. ἐκτὸς τοῦ ἠλεκτροφωτισμοῦ ἐπιζητεῖ ὅπως κατὰ τὴν μελετωμένην ἀπαλλοτρίωσιν τῶν κτημάτων τοῦ ὡς ἄνω χωρίου προβλεφθῶσι: α) χῶρος διὰ τὴν διαμόρφωσιν πλατείας σταθμεύσεως τῶν αὐτοκινήτων τῶν ἐπισκεπτῶν τοῦ σπηλαίου καὶ β) βελτίωσις τῆς χαράξεως τῆς ὁδοῦ προσπελάσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Τούμπα καὶ Κ. Μητσοτάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 313)1.11.57 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Τούμπα καὶ Κ. Μητσοτάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Κατ’ ἀρχὴν θέματα ἀφορῶντα τὴν προσωπικὴν καὶ ἐπαγγελματικὴν ὑπόστασιν τῶν ἀξιωματικῶν εἶναι ἀπόρρητα καὶ οὐδαμῶς εἶναι ἐπωφελὴς ἡ δημοσία ἐπ’ αὐτῶν συζήτησις. β) Ἐκτὸς ὅμως τούτου, κατόπιν προσφυγῆς τοῦ ἐνδιαφερομένου, θέλει συζητηθῆ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ὕπερθεν ἔγγραφον τῆς Βουλῆς, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 154 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡλ. Σκυλλάκου, καὶ κατόπιν γενομένης τηλεφωνικῆς συνεννοήσεως ὅτι τὴν ἀπάντησιν θέλετε δώσει ὑμεῖς, λόγῳ ἁρμοδιότητος, τ’ ἀκόλουθα: α) Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ἀεροδρομίου Λαρίσης ἀπηλλοτριώθη ἔκτασις 2705 στρεμμάτων, διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. Α.31756) 31.12.54, Α.7433) 12.5.55 καὶ Α.28769) 1938) 2.1.57 κοινῶν ἀποφάσεων τῶν Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Οἰκονομικῶν. β) Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ὑπὲρ οὗ ἐγένετο ἡ κήρυξις τῶν ἀνωτέρω ἀπαλλοτριώσεων, ἐπειγόμενον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν προγραμματισθέντων ἔργων, διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ Ἀεροδρομίου, προέβη εἰς τὴν ἐπίταξιν τῶν ἀπαλλοτριωθεισῶν ἐκτάσεων μήπω ἀποζημιωθεισῶν, μὲ τὴν προϋπόθεσιν, ὅπως καταβάλλωνται μισθώματα, χρήσεως αὐτῶν εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας, μέχρις οὗ καταβληθῇ ἡ ἀποζημίωσις ἀπαλλοτριώσεως. γ) Τὰ μισθώματα ταῦτα καταβάλλονται ἀνελλιπῶς εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν ἐπιταχθεισῶν ἐκτάσεων. 2. Παρακαλοῦμεν, ὅπως κοινοποιήσητε καὶ ἡμῖν τὴν δοθησομένην ἀπάντησιν πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10751) 6.11.1957 ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ χρόνου προστασίας τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι, εἰς τοὺς Δημοσίους Ὑπαλλήλους ἐγκύους γυναῖκας παρέχεται συμφώνως ταῖς κειμέναις διατάξεσι, ἐκτὸς τῆς κανονικῆς καὶ ἀναρρωτικῆς ἀδείας ἣν δικαιοῦνται, ὡς καὶ οἱ λοιποὶ ὑπάλληλοι, καὶ πρόσθετος κανονικὴ ἄδεια 60 ἡμερῶν πρὸ τοῦ τοκετοῦ καὶ 60 ἡμερῶν μετὰ τὸν τοκετόν, ἐφ’ ὅσον τὸ τεχθὲν ζῇ. Εἰς τὰς ἐργαζομένας εἰς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον γυναῖκας ὑπαλλήλους παρέχεται ἐπὶ ἀρκετοὺς μῆνας πᾶσα διευκόλυνσις (βραδεῖα προσέλευσις καὶ πρόωρος ἀποχώρησις) πρὸς θηλασμὸν τῶν νεογεννήτων τέκνων των. Διὰ τὰς ἐργαζομένας εἰς τὰς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις καὶ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου καὶ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου ἡ παρεχομένη προστασία εἶναι διάφορος, διεπομένη ὑπὸ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, περαιτέρω ἐπέκτασις τῆς προστασίας ταύτης εἰς ταύτας εἶναι θέμα ἀναγόμενον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Κατὰ τὴν γνώμην μας αὔξησις τοῦ χρόνου τῆς παρεχομένης προστασίας ὡς συνεπαγομένη ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐργοδοτικῶν ἐπιχειρήσεων, θὰ ἀπέβαινε εἰς βάρος τῆς ἐργαζομένης γυναικὸς κατὰ τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11107 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 351 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 3 τοῦ ἀπὸ 18.10. 25 Ν. Δ. (Φ.Ε.Κ. 322 τῆς 27.10.55) «περὶ ἱδρυμάτων Ὑγιεινῆς καὶ Ἰατρικῆς ἐν γένει» δύναται, προτάσει τοῦ ἰδιοκτήτου κλινικῆς ἢ τῶν κληρονόμων αὐτοῦ ἐν περιπτώσει θανάτου τοῦ ἰδιοκτήτου, νὰ μεταβιβασθῇ ἡ ἄδεια λειτουργίας δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας δημοσιευομένης εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, μετὰ γνωμάτευσιν τοῦ Ἀνωτάτου Ὑγειονομικοῦ Συμβουλίου εἰς ἐπιστήμονα κεκτημένον τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ προμνησθέντος Ν. Δ. προσόντα. Κατὰ τὸ αὐτὸ ἐπίσης ἄρθρον δύναται ἡ οἰκογένεια ἢ οἱ κληρονόμοι τοῦ ἐφ’ οὗ ἡ ἄδεια λειτουργίας τῆς κλινικῆς ἐν περιπτώσει θανάτου τούτου νὰ διατηρήσωσι τὴν κλινικὴν ὑπὸ τὴν εὐθύνην ἐπιστήμονος ἰατροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, κατόπιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10961)8949)11.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 339 ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ. κ. Βάσως Θανασέκου, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰσαγωγὴν γαιανθράκων καὶ τὴν ἐκφόρτωσιν τούτων εἰς τὰ ἐπιλιμένια Κέντρα Πατρῶν καὶ Καλαμῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ι. Μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγωγέων Γαιανθράκων ἡ εἰσαγωγὴ καὶ ἡ μέριμνα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς πολιτικῆς καταναλώσεως εἰς στερεὰ καύσιμα, καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν, διενεργεῖται ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν εἰσαγωγέων. Κατὰ συνέπειαν τῶν ἀνωτέρω καὶ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, αἱ ὑφιστάμεναι ἀνάγκαι εἰς στερεὰ καύσιμα καλύπτονται ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον ἀσκεῖ ἐπίβλεψιν ἐπὶ τῆς ἐπαρκείας τοῦ εἴδους τούτου γενικώτερον. ΙΙ) Οἱ καταναλωταὶ μεγάλων ποσοτήτων, ἐπιχειρήσεις Σ.Ε.Κ. καὶ Σ.Π.Α.Π., Ἀεριόφως κλπ. προμηθεύονται ἀπ’ εὐθείας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰς ἀναγκαιούσας ποσότητας γαιανθράκων, ἡ δὲ ἐκφόρτωσις τῶν κομιζομένων φορτίων ρυθμίζεται ὑπ’ αὐτῶν ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων κατὰ τόπους ἀναγκῶν. Δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς τὸ ἐπιλιμένιον κέντρον Καλαμῶν ὑφίστατο ἀπὸ τριετίας ἀπόθεμα γαιανθράκων τοῦ Δημοσίου (120 τόννοι) τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον δὲν εἶχεν ἀπορροφήσει ἡ ἐπιτόπιος κατανάλωσις καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἐξόδων ἐναποθηκεύσεως ἀνετέθη εἰς τὸν ΟΔΙΣΥ ἡ ἐκποίησις τοῦ ἀποθέματος τούτου διὰ δημοπρασίας. ΙΙΙ) Ὅσον ἀφορᾶ τὰς τιμὰς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ὑπὸ ἰδιωτῶν στερεῶν καυσίμων, γνωρίζομεν ὅτι αὗται διαμορφοῦνται βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν καὶ τοῦ ὕψους τῶν ναύλων μεταφορᾶς, ὑπόκεινται δὲ εἰς ἀγορανομικὸν ἔλεγχον ἐν περιπτώσει διαθέσεως τῶν ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων εἰς τιμὰς ἀνωτέρας τοῦ πραγματικοῦ κόστους, πλέον τοῦ νομίμου ποσοστοῦ ἐμπορικοῦ κέρδους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπὸ ἡμερομηνίαν 16 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Νάκη Αὐγερινοῦ, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 10130) 8267) 1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς τακτοποιήσεως ἐνίων περιπτώσεων σταφιδοπαραγωγῶν, οἵτινες ἐφύτευσαν κατὰ παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3541) 1956 μελετᾶται ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, θέλει δὲ ρυθμισθῆ νομοθετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Στρατῆ, Γ. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Λ. Πατσιαντᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀπὸ 1.8.57 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Στρατῆ, Γ. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Λ. Πατσιαντᾶ, ἀναφερομένην εἰς τὰ ἐπισυμβάντα κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἀτυχήματα εἰς ἐργαζομένους, νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι εἰς τὴν ἐδαφικὴν ἁρμοδιότητα τῆς Χωροφυλακῆς ἔλαβον χώραν κατὰ τὰ ἔτη 1953, 1954, 1955 καὶ 1956 τὰ κάτωθι ἐργατικὰ ἀτυχήματα.

ἤτοι: Θανατηφόρα 252, Ἀκρωτηριασμοὶ 478 καὶ ἁπλᾶ 3478. Τὰ ἀνωτέρω ἀτυχήματα ὀφείλονται: 528 εἰς ὑπαιτιότητα ἐργοδοτῶν, 807 εἰς ὑπαιτιότητα παθόντων καὶ 2573 τυχαῖα. Ἐπίσης κατὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω χρονικὸν διάστημα ἐβεβαιώθησαν ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους ὑπηρεσιῶν Χωροφυλακῆς 1968 παραβάσεις ἐργατικῶν νόμων. Ἐξεδόθησαν διαταγαὶ διὰ τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας καὶ τῶν περὶ ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλείας τῶν ἐργατῶν διατάξεων... Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10388) 8559 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ ἀείμνηστος Μιχαὴλ Ἀναγνωστόπουλος διὰ τῆς ἀπὸ 20.2.1906 διαθήκης του, συνταχθείσης ἐν Βοστώνῃ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς, ὥρισε μεταξὺ τῶν ἄλλων, ὅπως, οἱ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης του ταύτης, οἱ ὁποῖοι εἶναι Ἀμερικανοὶ πολῖται, διαθέσωσι 5) 6 κεφαλαίου σχηματισθέντος ἐκ τῆς ὑπολειφθείσης, μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν διαφόρων ἐπὶ μέρους κληροδοτημάτων, περιουσίας αὐτοῦ, διὰ τὴν ἵδρυσιν καὶ συντήρησιν Ἑλληνικοῦ σχολείου ἐν Κονίτσῃ, ἢ ἐν Ἰωαννίνοις ἢ ἐν ἄλλῃ πόλει τῆς Ἠπείρου πρὸς δυσμὰς τῶν Ἰωαννίνων κειμένης. 2. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὁ διαθέτης τῆς αὐτῆς ὡς ἄνω διαθήκης, ὥρισεν ἐπιτρόπους, οἱ ὁποῖοι διαχειρίζονται τὴν ἐν Ἀμερικῇ κειμένην περιουσίαν, ἀνεξελέγκτως κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτῶν κρίσιν καὶ μεριμνοῦν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐν τῇ διαθήκῃ σκοπῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἵδρυσις καὶ συντήρησις τῆς Πρακτικῆς Γεωργικῆς Σχολῆς Κονίτσης. 3. Οἱ κατὰ τὸν ἀνωτέρω τρόπον ὁρισθέντες ἐπίτροποι (ΤΡΟΥΣΤΕΡΟΥΣ) τὴν 16.6.1907 συνέστησαν Σωματεῖον μὲ ἕδραν τὴν Βοστώνην τῶν Η.Π.Α. ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Σχολαὶ Μιχαὴλ Ἀνάγνου». Σκοπὸς τοῦ Σωματείου τούτου εἶναι ἡ ἐκπαίδευσις νέων τῆς Ἠπείρου, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς ὡς ἄνω διαθήκης τοῦ Μιχαὴλ Ἀναγνωστοπούλου. 4. Τὰ συνιστῶντα τὸ Σωματεῖον πρόσωπα ἀποτελοῦν τὴν διαχειριστικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ κληροδοτήματος. Ταῦτα, διὰ πληρεξουσίου των, ἀπὸ 30.6.1936, διώρισαν εἰδικοὺς αὐτῶν πληρεξουσίους καὶ ἀντικλήτους ἐν Ἑλλάδι τοὺς κ. κ. Ἀλέξ. Πάλλην καὶ Φίλιππον Δραγούμην. Τὰ ἀπαρτίζοντα τὸ Σωματεῖον πρόσωπα ἀπαλλάσσονται ἐκ τῶν διατάξεων τῆς διαθήκης πάσης εὐθύνης καὶ ὑποχρεώσεως διὰ τὴν ἐν Ἑλλάδι γενομένην διαχείρισιν τῶν ἑκάστοτε ἀποστελλομένων χρηματικῶν ποσῶν. 5. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἔχουσα ὑπ’ ὄψει τὰ ἀνωτέρω, ὅτι δηλ. ὁ Μιχαὴλ Ἀναγνωστόπουλος, διὰ διατάξεως τελευταίας βουλήσεως, διέθεσε μέρος τῆς περιουσίας αὑτοῦ πρὸς ἐκπλήρωσιν εἰς τὸ διηνεκὲς κοινωφελοῦς σκοποῦ (ἐκπαιδευτικοῦ), ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ὁποίου ἀνατίθεται διὰ τῆς συστατικῆς πράξεως, κατὰ πρῶτον λόγον εἰς τοὺς ἐν Η.Π.Α. ἐκτελεστὰς αὐτοῦ καὶ κατὰ δεύτερον λόγον εἰς τὰ ὑπ’ αὐτῶν ἐπιλεγόμενα ἐν Ἑλλάδι πρόσωπα καὶ ὅτι ἡ τοιαύτη διάθεσις τῆς περιουσίας τοῦ διαθέτου συνιστᾷ, κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 95 παράγρ. 1 ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 2 παράγρ. 2 τοῦ Α. Ν. 2039) 39, ἵδρυμα διοικούμενον κατὰ τὰ ἐν τῇ συστατικῇ πράξει ὁριζόμενα καὶ ἐπικουρικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 2039) 39, ἐζήτησε, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Γ. 24731)26.11.53 ἐγγράφου της, παρὰ τῆς ἐν Ἑλλάδι διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἀναγνωστοπουλείου Γεωργικοῦ Σχολείου Κονίτσης, σχετικὰς πληροφορίας περὶ τοῦ τρόπου λειτουργίας τῆς Σχολῆς ταύτης καὶ τῶν ἀπαρτιζόντων τὴν διαχειριστικὴν αὐτοῦ ἐπιτροπὴν προσώπων, ὡς καὶ περὶ τοῦ τρόπου διορισμοῦ των. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 287)19.12.53 ἐγγράφου της ἡ διαχειριστικὴ ἐπιτροπὴ παρέσχε ἡμῖν τὰς ζητηθείσας πληροφορίας, γενομένης εἰδικῆς μνείας περὶ τῆς κατὰ τὴν γνώμην της ἀλλοδαπῆς ὑπηκοότητος τῆς Σχολῆς. 6. Ἐν συνεχεία διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 33410) 22.6.54 ἐγγράφου μας ὑπεμνήσθη εἰς τὴν διαχειριστικὴν ἐπιτροπὴν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Γεωργικοῦ Σχολείου, συσταθέντος κατὰ τὸν ἀνωτέρω ἀναφερόμενον τρόπον, ἡ ὑποχρέωσις αὐτῆς ἡ ὁποία ἀπορρέει ἐκ τῶν διατάξεων τῶν παρ. 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 101 τοῦ Α. Ν. 2039) 39, περὶ ὑποβολῆς ἡμῖν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ οἰκον. ἔτους 1954–55 καὶ τῶν ἀπολογισμῶν, μετὰ τῶν ἰσολογισμῶν, τῶν προηγουμένων οἰκον. ἐτῶν τοῦ κληροδοτήματος, διὰ τὸν κατὰ τὸν νόμον ἔλεγχον καὶ ἔγκρισιν τούτων. Ἡ ὡς ἄνω Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπή, διαφωνοῦσα πρὸς τὰς ἐν τῷ ἐγγράφῳ μας ἐκτιθεμένας ἀπόψεις, διετύπωσε τὰς ἀντιρρήσεις ταύτης, τὰς ὁποίας ἐγνώρισεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 252)6.7.1954 ἐγγράφου της, ἰσχυρισθεῖσα ὅτι τὸ ὑπ’ αὐτῆς διοικούμενον ἵδρυμα εἶναι ἀλλοδαπὸν κοινωφελὲς ἵδρυμα, μὴ ὑποκείμενον εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Α. νόμου 2039) 1939. 7. Κατόπιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου τοῦ Ἀναγνωστοπουλείου Γεωργικοῦ Σχολείου, τὸ ζήτημα ἤχθη ὑφ’ ἡμῶν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 14.1.1955, ἐγνωμοδότησε α) ὅτι τὸ Ἀναγνωστοπούλειον Πρακτικὸν Γεωργικὸν Σχολεῖον Κονίτσης, συσταθὲν καὶ λειτουργοῦν διὰ περιουσίας διατεθείσης κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐν Ἑλλάδι, διὰ διατάξεως τελευταίας βουλήσεως, ἤτοι τῆς ἀπὸ 20.2.1906 διαθήκης τοῦ Μιχ. Ἀναγνωστοπούλου, πρὸς ἐκπλήρωσιν εἰς τὸ διηνεκὲς κοινωφελοῦς (ἐκπαιδευτικοῦ) σκοποῦ, συνιστᾷ ἵδρυμα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 95 παρ. 1 Α. Ν. 2039) 39, διοικούμενον κατὰ τὰ ἐν τῇ συστατικῇ πράξει ὁριζόμενα καὶ ἐπικουρικῶς κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὡς εἴρηται Α. Νόμου, β) ὡς κοινωφελὲς ἵδρυμα, ἡ ὡς εἴρηται Σχολὴ τελεῖ ὑπὸ τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μεριμνῶντος ἰδίᾳ τὴν πιστὴν καὶ ἐπακριβῆ ἐκτέλεσιν τῆς βουλήσεως τοῦ διαθέτου, γ) ὅτι τὰ ἐν Ἑλλάδι πρόσωπα ἢ τὸ Σωματεῖον εἰς ἃ κατὰ τὴν διαθήκην ἀνατίθεται ἡ διοίκησις καὶ ἡ διαχείρισις τῆς Σχολῆς ὑπόκεινται εἰς ἁπάσας τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Α. Ν. 2039) 39 καὶ τὴν πειθαρχικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν τοιαύτην ἐν Ἑλλάδι διαχείρισιν καὶ διοίκησιν τῆς Σχολῆς καὶ τὴν πιστὴν ἐκτέλεσιν τοῦ σκοποῦ τοῦ διαθέτου. 8. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία, μετὰ τὴν ὡς ἄνω γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 18494) 18.2.55 ἐγγράφου, ἐζήτησε παρὰ τῆς ἐν Ἑλλάδι Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως συμμορφωθῇ πρὸς τὰς ἐκ τοῦ Α. Ν. 2039) 1939 ἀπορρεούσας ὑποχρεώσεις της. 9. Ἡ Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται κληροδοτήματος, ἀντὶ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν ὡς ἄνω πρᾶξιν ἡμῶν, διὰ τῆς ἀπὸ 14 Ἀπριλίου 1955 αἰτήσεώς της πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐζήτησε τὴν ἀκύρωσιν τῆς περὶ ἧς πρόκειται πράξεως ἡμῶν καὶ τῆς ἀπὸ 14.1. 1955 γνώμης τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων. Ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω αἰτήσεως ἀκυρώσεως ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 759) 1956 ἀπόφασις, τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἀπέρριψεν, ὡς νόμῳ ἀβάσιμον τὴν εἰρημένην αἴτησιν, δικαιώσασα πλήρως τὰς ἀπόψεις τῆς Ὑπηρεσίας Κληροδοτημάτων. 10. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 759) 1956 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ἐζητήθη παρὰ τῆς ἐνταῦθα Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ κληροδοτήματος ἡ ὑποβολὴ ἡμῖν τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ οἰκον. ἔτους 1955– 56 καὶ τῶν ἀπολογισμῶν, μετὰ τῶν ἰσολογισμῶν, τῶν προηγουμένων οἰκονομικῶν ἐτῶν. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου ἐγγράφου μας, ἡ ἐνταῦθα Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπὴ ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι αὕτη δὲν ὑφίσταται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 2039) 1939 καὶ ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐν τούτοις παρέσχεν ἡμῖν ὡρισμένα στοιχεῖα περὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς χρήσεως 1956. Κατὰ ταῦτα αἱ εἰσπράξεις ἀνῆλθον εἰς 1.177.238.95 δραχμὰς καὶ αἱ πληρωμαὶ εἰς 1.119.473.75 δραχμάς. 11. Τέλος, πρὸς ἀποφυγὴν μακρᾶς καὶ ἀσκόπου ἀλληλογραφίας, ἀπηυθύναμεν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 10822) 28.8. 57 ἐγγράφου μας, πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Βασιλικὸν Προξενεῖον τῆς Βοστώνης, ἀντίγραφον τοῦ ὁποίου ἐπισυνάπτομεν, μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως κληθῶσιν οἱ διοικοῦντες τὸ Σωματεῖον «Σχολαὶ Μιχαὴλ Ἀνάγνου» καὶ ἐνημερωθῶσι λεπτομερῶς ἐπὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως, γνωρίσῃ δὲ τοῦτο ἐν συνεχείᾳ ἡμῖν τὰς ἀπόψεις τῶν ἐκπροσώπων τοῦ Σωματείου. 12. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου τούτου ἐγγράφου ἡμῶν ὁ Ἕλλην Πρόξενος τοῦ ἐν Βοστώνῃ Β. Προξενείου ἐγνώρισεν ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1161) Δ) 3 τῆς 19.9.1957 ἐγγράφου του, ὅτι οἱ ἀποτελοῦντες τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Σωματείου κ. κ. ΑΛΕΞ ΟΥΧΕΛΕΡ, Πρόεδρος, ΜΠΟΜΠ ΚΟΝΝΑΡΔ, Ταμίας, ΓΟΥΟΛΒΟΡΤ ΡΙΕΡΑ, Σύμβουλος καὶ ΜΠΟΜΠ Η. ΓΚΑΡΔΙΝΕΡ, Σύμβουλος, συνεφώνησαν κατ’ ἀρχὴν ἐπὶ τῶν ἡμετέρων ἀπόψεων, ἐπεφυλάχθησαν ὅμως νὰ ἀπαντήσωσιν ἐγγράφως, μετὰ προηγουμένην συνεννόησιν μετὰ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀντιπροσώπων των κ. κ. Φ. Δραγούμη καὶ Α. Πάλλη, ὡς πρὸς τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους οἱ τελευταῖοι ἠμφεσβήτησαν τὸ δικαίωμα ἀσκήσεως ὑφ’ ἡμῶν ἐποπτείας. Ὡς ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει, ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἐπελέξατο τὸν τρόπον τοῦτον ἐνεργείας, καθ’ ὅσον ὑφίσταται κίνδυνος ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τῶν ἐν Ἀμερικῇ ἐκπροσώπων τοῦ Σωματείου «Σχολαὶ Μιχαὴλ Ἀνάγνου» καὶ τῆς συνεργασίας τούτων, νὰ ἐπέλθῃ ἡ προσωρινὴ διακοπὴ τῶν ἐτησίων ἐξ Ἀμερικῆς ἐμβασμάτων, ὁπότε ἡ λειτουργία τῆς Σχολῆς θὰ καθίστατο προβληματική, θὰ ἐδημιουργοῦντο δὲ δυσχέρειαι καὶ θὰ ἀπῃτοῦντο μεγάλαι δικαστικαὶ δαπάναι διὰ τὴν ἐπαναχορήγησιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐμβασμάτων. Τυχὸν δὲ ἀντικατάστασις, δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν, βασιζομένης εἰς τὰ ἄρθρα 86 καὶ 99 τοῦ Α. Ν. 2039)1939 θὰ ἐγένετο πρόξενος ἀνωμαλίας καὶ πιθανῶς ἀναστολῆς τῆς λειτουργίας τῆς Σχολῆς, ἂν οἱ ἐν Βοστώνῃ ἐπίτροποι τοῦ κληροδοτήματος δὲν ἤθελον συμφωνήσει εἰς τὸν διορισμὸν τῶν προσώπων τούτων, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν διαθήκην δικαιοῦνται νὰ διορίσωσιν οὗτοι. Μετὰ τὴν ὁριστικὴν ἀναμενομένην ἀπάντησιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἐπιτρόπων θέλομεν λάβει τὰ ἐπιβαλλόμενα, ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 10387)30.10.1957 ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 220 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ὑδραυλικὰ ἔργα ἐκβολῶν Καλαμᾶ διακρίνονται εἰς δύο σαφῆ στάδια. Εἰς τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα ἀρδευτικὰ καὶ ἀποξηραντικὰ τοιοῦτα. Ἡ μελέτη τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ἐνεκρίθη καὶ ἐδημοπρατήθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Συγκεκριμένως ἡ νέα κεντρικὴ κοίτη προϋπολογισμοῦ 2.500.000 δραχ. κατασκευάζεται ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν μονάδων Μ.Ο.Μ.Α..., τὰ δὲ ἀναχώματα ἐργολαβικῶς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τοῦ ὅλου ἔργου προϋπολογισθέντος εἰς 6.000.000 δραχ. περίπου ἐξ ὧν τὰ 3.000.000 δραχ. διετέθησαν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ἐργασιῶν θὰ λάβῃ χώραν πιθανῶς τὴν 31.12.58 ἡ δὲ προστατευθησομένη ἐκ τῶν πλημμυρῶν περιοχὴ θὰ πλησιάζῃ τὰ 40.000 στρέμματα. Τὸ τμῆμα τῆς μελέτης, τὸ ἀφορῶν τὴν περαιτέρω ἀξιοποίησιν διὰ τῆς ἀποξηράνσεως σημαντικῶν ἑλωδῶν ἐκτάσεων καὶ ἀρδεύσεως 50.000 στρεμμάτων περίπου εὑρίσκεται εἰς τὸ στάδιον τῆς ὁριστικῆς συντάξεως. Τὸ ἔργον τοῦ Καλαμᾶ (Θυάμιδος) ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἔργον τοῦ Ἀχέροντος εἶναι τὰ σοβαρώτερα ὑδραυλικὰ ἔργα τῆς Θεσπρωτίας καὶ τῆς Ἐπαρχίας Πωγωνίου διὰ τοῦτο ἐδόθη ἰδιαιτέρα σημασία ὥστε νὰ ἀξιοποιηθῇ τὸ ταχύτερον ἡ ὅλη περιοχή. Τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα Φαλοζίων, Παρακαλάμου, Ρεπετίστης κ.λ.π., τὰ ἀναφερόμενα ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, ταῦτα μικροτέρας ἐκτάσεως καὶ σημασίας ἀντιμετωπίζονται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Δι’ ἔνια τῶν ἔργων τούτων συντάσσονται ἤδη μελέται ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ὑπουργείου ἐκτὸς τοῦ ἔργου τοῦ Παρακαλάμου τὸ ὁποῖον ἔχει μὲν μελετηθῆ δὲν ἐνετάχθη ὅμως εἰσέτι πρὸς ἐκτέλεσιν εἰς τὸ πρόγραμμα Ἐπενδύσεων τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Γέφυραν Ἁγίου αὕτη μελετᾶται καὶ θὰ κατασκευασθῇ κατὰ τὸ ἔτος 1958 καθὼς καὶ ἡ τοῦ Καλαμᾶ. Ἐπίσης θὰ γίνῃ καὶ ἡ συντήρησις τῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 241 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διαπλάτυνσις τῆς Σιδηροδρομικῆς Γραμμῆς Βόλου — Λαρίσης ὑπελογίσθη διὰ τὸ ἔργον ὑποδομῆς (δαπάναι ἐσωτερικοῦ) εἰς δραχμὰς 54.600.000. Ἐξ αὐτῶν διετέθησαν ἐκ τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων κατὰ τὸ ἔτος 1956 δραχμαὶ 13.600.000 καὶ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δραχμαὶ 15.000.000 ἤτοι σύνολον δρχ. 28.600.000. Κατὰ τὴν διαμόρφωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ δημοσίων ἐπενδύσεων τοῦ τρέχοντος ἔτους ἐζητήθησαν εἰσέτι δραχ. 5.000.000 αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν ἐχορηγήθησαν. Διὰ τὸ ἔτος 1958, εἰς τὸ ὑποβληθὲν παρ’ ἡμῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, πρόγραμμα Σιδηροδρομικῶν Ἔργων, περιελήφθη τὸ ἀπαιτούμενον εἰσέτι πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἔργου τούτου ποσὸν δραχμῶν 26.000.000. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον διατεθῇ ἡ αἰτηθεῖσα ὡς ἄνω πίστωσις, τὸ ἔργον θὰ περατωθῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους 1958. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 347 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ ταχυδρομικαὶ ὑπηρεσίαι τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης κατὰ τὰ ἔτη 1956–57 ἐνισχύθησαν δι’ ὑπερπεντήκοντα διανομέων καὶ οὕτω ἐπῆλθε σημαντικὴ ἀνακούφισις εἰς τοὺς διανομεῖς τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας των, εἰς τρόπον ὥστε οὗτοι νὰ ἐργάζωνται σήμερον τὸ κανονικὸν ὡράριον ἡμερησίως, ἐνίοτε δὲ καὶ ὀλιγώτερον τούτου. Οἱ διανομεῖς δὲν συνδέονται μετὰ τοῦ Δημοσίου διὰ σχέσεως ἐργασίας ἰδιωτικοῦ δικαίου, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ὑπαγωγὴ τῶν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ περὶ βαρείας καὶ ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας νόμου. Οὗτοι ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι διέπονται ὑπὸ τοῦ Κώδικος Καταστάσεως Δημοσίων Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων, λαμβάνουσι δὲ συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τούτου ἀποζημίωσιν διὰ τὴν κατὰ τὰς κατὰ τὰς ἐξαιρεσίμους ἡμέρας ἐργασίαν των, ὡς καὶ ἐπίδομα ὑπερωριακῆς ἐργασίας. Ὡσαύτως συνταξιοδοτικῶς διέπονται ὑπὸ τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος, δὲν εἶναι δυνατὴ δὲ ὡς ἐκ τούτου ἡ ὑπαγωγή των εἰς εἰδικὰς συνταξιοδοτικὰς διατάξεις, δι’ ὧν θὰ παρεβιάζετο ἡ ἀρχὴ τῆς ἰσότητος. Αἱ κείμεναι διατάξεις προβλέπουσι τὴν χορήγησιν ὁμοιομόρφων ὑπηρεσιακῶν στολῶν εἰς τοὺς διανομεῖς καὶ ἤδη χορηγοῦνται τοιαῦται στολαί, κατὰ πάντα εὐπρόσωποι, ὥστε τὸ αἴτημά των τοῦτο ἀποβαίνει ἄνευ ἀντικειμένου. Οἱ ἀστικοὶ διανομεῖς ἐξελίσσονται βαθμολογικῶς, εἰς ἑνιαίας θέσεις, μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ, ὡς καὶ οἱ ταξινόμοι δὲν προβλέπονται δὲ διὰ τούτους, ὡς διὰ τοὺς ταξινόμους, ἔνιαι θέσεις ἀνωτέρου βαθμοῦ (5ου), διότι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀσκήσεως ὑπὸ τούτων ἐποπτικῶν καθηκόντων, ὡς συμβαίνει διὰ τοὺς ταξινόμους, δι’ οὓς προβλέπονται καὶ ἀνάλογοι θέσεις ἀρχιταξινόμων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10754) 8764 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 268 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἅπαντα τὰ βιβλία, περιοδικὰ καὶ ἐν γένει ἔντυπα, τὰ ταχυδρομούμενα εἰς Ἑλλάδα, ὡς καὶ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διαβιβαζόμενα ταχυδρομικῶς εἰς Ἑλλάδα, ἐπιδίδονται εἰς τοὺς παραλήπτας, ἐξαιρέσει ἐκείνων, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενον, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς ἁρμοδίας ἀρχῆς, θὰ ἠδύνατο νὰ θέση εἰς κίνδυνον τὴν δημοσίαν τάξιν. Ἡ μὴ ἐπίδοσις εἰς τοὺς παραλήπτας τῶν τοιούτου περιεχομένου ἐντύπων, προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ νόμου 4581) 1930 «περὶ Ταχ. Ἀνταποκρίσεως» καὶ τοῦ ἄρθρου 59 τῆς Παγκοσμίου Ταχ. Συμβάσεως τῆς κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 2697) 1953. 2) Κατὰ τὰς παρασχεθείσας ὑπὸ τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν πληροφορίας, οὐδὲν τεῦχος περιοδικοῦ ὑπὸ τίτλον «Κτηνιατρικὴ» ἢ «Γενικὴ Βιολογίας» ἀποσταλὲν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ προοριζόμενον διὰ τὸν βουλευτὴν κ. Τσιγάραν, παραμένει ἀνεπίδοτον. Πάντα τὰ ἔντυπα τὰ διαβιβασθέντα εἰς τὸ Ταχυδρομεῖον Ἀθηνῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπ’ ὀνόματι τοῦ κ. Τσιγάρα ἐπεδόθησαν αὐτῷ. 3) Ἐν ὄψει τῶν παραπόνων τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐπεστήθη ἡ προσοχὴ τοῦ Κεντρικοῦ Ταχυδρομείου Ἀθηνῶν νὰ παρακολουθῇ μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς τὴν τακτικὴν ἐπίδοσιν τῶν περὶ ὧν πρόκειται περιοδικῶν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 221 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χρ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀφορώσης τὴν ἐν γένει διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῆς Ἀναγνωστοπουλείου Γεωργικῆς Σχολῆς Κονίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: 1. Τὸ Ἀναγνωστοπούλειον Γεωργικὸν Σχολεῖον Κονίτσης, ὑπάγεται εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἀδείᾳ τούτου λειτουργούντων ἐν τῇ χώρᾳ ἰδιωτικῶν Πρακτικῶν Γεωργικῶν Σχολείων, ἀνήκει δὲ εἰς τὸ Εὐαγὲς Ἀμερικανικὸν Σωματεῖον «Σχολαὶ Μιχαὴλ Ἀνάγνου» τῆς Βοστώνης, ἐκ τῶν πόρων τοῦ ὁποίου καὶ συντηρεῖται. 2. Τὸ σχολεῖον τοῦτο ἱδρύθη τὸ 1911 καὶ ἤρξατο λειτουργοῦν τὸ 1925. Ἡ λειτουργία του ἐπετράπη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5526) 11.1.1940 ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ διέπεται ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1698) 39 «περὶ ἰδιωτικῶν Πρακτικῶν Γεωργικῶν Σχολείων» καὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ, αὐτοῦ, ἐγκριθέντος διὰ τῆς ἀπὸ 11ης Ἰανουαρίου 1940 ὑπ’ ἀριθ. 5527 ἀποφάσεως ἡμῶν. 3. Τὸ σχολεῖον τοῦτο λειτουργοῦν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1925 ἠναγκάσθη νὰ διακόψῃ τὴν λειτουργίαν του τὴν 28ην Ὀκτωβρίου 1940, ὅτε ἡ Κόνιτσα ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου κατελήφθη ὑπὸ τῶν Ἰταλῶν. Ἡ ἐπαναλειτουργία τούτου ἤρχισε τὴν 15ην Ἰανουαρίου 1954 διὰ τῆς προσλήψεως 29 μαθητῶν, τοὺς ὁποίους παρεχώρησεν ὡς ὑποτρόφους του, κατὰ τὸ πλεῖστον Ἠπειρώτας ὑπὸ τὴν προστασίαν τῆς Α. Μ. τῆς Βασιλίσσης Ἔρανος «Πρόνοια Βορείων Ἐπαρχιῶν», 3 Βορειοηπειρωτῶν ὑποτρόφων τῆς Παγκείου Ἐπιτροπῆς καὶ 1 Ἠπειρώτου ἀγροτόπαιδος ἀπόρου. Διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπαναλειτουργία του ἐχρειάσθη νὰ ἀνασυγκροτηθῇ καὶ νὰ ἀνοικοδομηθῇ ἀπὸ τὰς τεραστίας ζημίας τὰς ὁποίας ὑπέστη διαρκοῦντος τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου, τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς καὶ τοῦ συμμοριτικοῦ πολέμου. Εἰς τὴν προσπάθειαν ταύτην συνέβαλε καὶ τὸ Κράτος δι’ ἐπιχορηγήσεως ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ διὰ συνολικοῦ ποσοῦ 556.000 δραχμῶν. 4. Μόνον οἱ Ἀμερικανοὶ ἐκτελεσταὶ τῆς διαθήκης τοῦ εὐεργέτου Μιχαὴλ Ἀναγνωστοπούλου καὶ διαχειρισταὶ τῆς περιουσίας τοῦ Ἱδρύματος γνωρίζουν πόση εἶναι ἡ περιουσία καὶ εἰς πόσα καὶ ποίου εἴδους Ἀμερικανικὰ χρεώγραφα εἶναι ἐπενδεδυμένη. Οὗτοι ἀποστέλλουν εἰς τοὺς ἐν Ἑλλάδι ἀμίσθους πληρεξουσίους των μόνον τὰ εἰσοδήματα τοῦ κεφαλαίου ἀνερχόμενα κατὰ τὰς βεβαιώσεις τούτων εἰς 850 δολλάρια μηνιαίως, ἤτοι 25.415 δραχμάς. 5. Τὸ σχολεῖον διοικεῖται ὑπὸ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἀντιπροσώπων πληρεξουσίων τῆς ἐν Βοστώνῃ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ἑδρευούσης ἑταιρίας «Σχολαὶ Μιχαὴλ Ἀνάγνου» κ. κ. Φ. Σ. Δραγούμη καὶ Α. Α. Πάλλη βοηθουμένων ὑπὸ Συμβουλίου, ἀποτελουμένου ἐκ τῶν κ. κ. Ν. Ι. Ἀπέργη, Α. Ι. Βαλαωρίτη, Β. Β. Μελᾶ καὶ Π. Κ. Σταθάτου. Οἱ κ. κ. Σύμβουλοι ἐκλέγονται ὑπὸ τῶν ἀντιπροσώπων πληρεξουσίων, τῇ ἐγκρίσει τῆς Ἑταιρίας. 6. Κατὰ τὰς βεβαιώσεις τῶν διοικούντων τὸ σχολεῖον πληρεξουσίων, οὗτοι εἶναι ἄμισθοι καὶ οὐδεμίαν ἀμοιβὴν λαμβάνουν διὰ τὰς πρὸς τὸ σχολεῖον ὑπηρεσίας των, ἐκτὸς τοῦ χρησιμοποιουμένου ὑπαλλήλου ἐν Ἀθήναις ὡς Γραμματέως τοῦ Ἱδρύματος. 7. Ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων σημείων τῆς ἐρωτήσεως οὐδὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίζωμεν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχει εἰς τὴν διαχείρισιν καὶ τὸν οἰκονομικὸν ἐν γένει ἔλεγχον τοῦ σχολείου τούτου, περιοριζόμενον μόνον εἰς τὸν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1698) 1939 «περὶ Ἰδιωτικῶν Πρακτικῶν Γεωργικῶν Σχολείων» προβλεπόμενον ἔλεγχον ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ τοῦ σχολείου, τῶν προσόντων τοῦ προσλαμβανομένου διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ γενικῶς τῆς τηρήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ρηθέντος νόμου. Ἡ διαχείρισις τοῦ σχολείου ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ἐν Ἑλλάδι πληρεξουσίων, οἱ ὁποῖοι λογοδοτοῦν κατ’ ἔτος εἰς τὸ ἐν Βοστώνῃ τῶν Η.Π.Α. Ἀμερικανικὸν Συμβούλιον τῆς εὐαγοῦς Ἀμερικανικῆς Ἑταιρίας «Σχολαὶ Μιχαὴλ Ἀνάγνου». Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 11109) Διεκπ. 9049) 13.11. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀφορῶντος τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν συνεννοήσεως τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἡμῶν μετὰ τῆς συναφοῦς ὑπηρεσίας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἐνεκρίναμεν ὅπως διὰ τὴν αὔξησιν τῆς χορηγουμένης ποσότητος σιτοσπόρου κατὰ στρέμμα ἀπὸ 12 εἰς 15 ὀκάδας διὰ τὰ πεδινὰ διαμερίσματα τοῦ Νομοῦ Λαρίσης γνωματεύῃ Ἐπιτροπὴ ἀπαρτιζομένη 1) ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ Γεωργίας Λαρίσης, 2) ἐκ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Α.Τ.Ε. Λαρίσης, καὶ 3) ἐκ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. Λαρίσης, ἥτις, ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν ἑκάστης περιοχῆς, θὰ καθορίζῃ διὰ πρακτικοῦ της τὴν ἀπαιτουμένην ποσότητα σιτοσπόρου κατὰ στρέμμα καὶ μέχρι τῶν 15 ὀκάδων. Πρὸς τοῦτο ἐδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 110310) 5.11.57 ἐντολὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὸ ἐν Λαρίσῃ Ὑποκατάστημα αὐτῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη, Α. Πατσιαντᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 231 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀγγ. Λασκαρίδη, Ἀντ. Πατσιαντᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Εἶναι γνωσταὶ αἱ δυσχέρειαι τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου λόγω τῆς ἀνεπαρκείας τῶν ἀποθηκευτικῶν μέσων τῆς χώρας διὰ τὰς ἀνάγκας στεγάσεως τῆς πρωτοφανοῦς ὀγκώδους ἐσοδείας καὶ συγκεντρώσεως τοῦ τρέχοντος ἔτους. Ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς καταστάσεως ταύτης τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀλεξανδρουπόλεως, πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐκεῖ Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν παρεχώρησεν αὐτῇ (ἐπὶ μισθώματι) τὴν ἀναφερομένην αἴθουσαν κινηματογράφου, διὰ νὰ χρησιμοποιηθῇ προσωρινῶς πρὸς ἐναποθήκευσιν σίτου. Καθ’ ἃ ἐπληροφόρησεν ἡμᾶς ἡ ΚΥΔΕΠ, ἡ ἐν λόγῳ αἴθουσα ἐκκενοῦται ἤδη ἐκ τοῦ ἐν αὐτῇ σίτου καὶ παραδίδεται εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Πέτρου Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὰ ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ζητήματα ὡς ἐκ τῆς φύσεώς των ἀποτελοῦσιν ἀντικείμενον νέου ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ὅταν θὰ συνταχθῇ σχέδιον νόμου περὶ τοῦ νέου ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου θὰ ληφθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀνάγκαι τῆς ὑπηρεσίας εἰς γεωργοτεχνίτας καὶ κτηνονοσοκόμους καὶ θὰ προσπαθήσωμεν ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ ἱκανοποιήσωμεν ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 11.

§6Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Προχθὲς ἐγένετο συζήτησις διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν σήμερον μὲ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐπὶ τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 11. Κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, διετυπώθησαν αἱ ἑξῆς 2 τροπολογίαι ἀπὸ τὰς ὁποίας μίαν θὰ ἐπιλέξῃ ἡ Βουλή. Ἡ πρώτη τροπολογία: «Ὁ τρόπος καὶ ἡ διαδικασία .... (ἀναγινώσκει)....». Ἡ δευτέρα τροπολογία: «Ὁ τρόπος καὶ ἡ διαδικασία .... (ἀναγινώσκει)....». Μία ἐκ τῶν δύο θὰ γίνῃ δεκτὴ ἢ καμμία. Ἡ Βουλὴ εἶναι κατατοπισμένη ἐπὶ τοῦ θέματος.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι κατὰ τὸν Κανονισμόν, οὐδένα ἠμποροῦμεν νὰ ἀποκλείσωμεν νὰ λάβῃ τὸν λόγον ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν. Ἀλλὰ πρῶτον νὰ λάβω θέσιν ἐγώ. Κύριε Ὑπουργέ, ποίαν ἐκ τῶν δύο εἰσηγεῖσθε σεῖς;

§8Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κατόπιν συζητήσεως μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν συνεφωνήσαμεν νὰ μείνῃ εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ποία ἐκ τῶν δύο τροπολογιῶν θὰ γίνῃ δεκτή. Πληρεστέρα εἶναι ἡ δευτέρα, διότι ἱκανοποιεῖ περισσότερον τὴν Βουλήν.

§9Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀπὸ ὅ,τι ἀντιλαμβάνομαι ἡ Βουλὴ ἀποδέχεται τὴν δευτέραν. Θὰ παρεκάλουν ὅμως, διὰ νὰ τελειώσῃ τὸ θέμα αὐτό, νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «δύναται».

§10Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα τὰς δύο τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς ἀντικατάστασιν τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντελήφθην πλήρως τὸ περιεχόμενον τῆς δευτέρας τροπολογίας. Δηλαδὴ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐξητάσθησαν ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον μὲ τὸ διάταγμα τοῦ 1956 θὰ προσληφθοῦν;

§11Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δύνανται νὰ προσληφθοῦν.

§12Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ «δύναται» διατὶ νὰ ὑπάρχῃ; Ἢ θὰ ἰσχύσῃ ἢ δὲν θὰ ἰσχύσῃ τὸ διάταγμα.

§13Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διότι ἐφ’ ὅσον δεχόμεθα καὶ πρὸ καὶ μετὰ τὸ διάταγμα τοῦ 1946 καὶ τὰς διατάξεις τοῦ 1947, διότι δι’ αὐτοὺς ἀποφασίζει τὸ Ἀδελφᾶτον καὶ οὐχὶ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον, ὑποτίθεται ὅτι θὰ κριθοῦν καὶ αἱ δύο περιπτώσεις καὶ μὲ τὸ 1947 καὶ μὲ τὸ 1956.

§14Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν προλάβῃ εἷς ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων νὰ κριθῇ ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, βάσει τοῦ «δύναται» τί θὰ γίνῃ; Θέλετε νὰ ἀποδώσητε, κ. Ὑπουργέ, δικαίαν καὶ ἠθικὴν κρίσιν; Διαγράψατε τὸ «δύναται». Νομίζω ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος ἐπ’ αὐτοῦ.

§15Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἡ Βουλή, κύριε Πρόεδρε, θέλει νὰ διαγραφῇ τὸ «δύναται».

§16Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει ἡ λέξις «δύναται», διότι αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει καὶ Ὑπουργός, διότι ὁ Ὑπουργὸς δὲν εἶναι διεκπεραιωτὴς ἁπλῶς ἀποφάσεων ὡρισμένων Συμβουλίων.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν τὴν δευτέραν τροπολογίαν. Ἡ δευτέρα εἶναι ἡ τροπολογία τοῦ «δύναται», ἡ ὁποία τίθεται εἰς ψηφοφορίαν. Δηλαδὴ θέλετε νὰ καταργηθῇ τὸ «δύναται»; Ἐπομένως τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ διαγραφὴ τοῦ «δύναται».

§18Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι τὸ «δύναται» δὲν ἐμποδίζει, διότι ἡ κρίσις τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου θὰ ὑπάρχῃ. Κατὰ τὸ διάταγμα τοῦ 1947 μεταξὺ τῶν τριῶν προτάσεων ἔκρινεν ὁποτεδήποτε ἤθελε τὸ Ἀδελφᾶτον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εὑρίσκομαι πρὸ τῆς ἀνάγκης νὰ ψηφισθῇ μία διάταξις καὶ πρέπει νὰ θέσω τὸ ζήτημα εἰς ψηφοφορίαν. Ὑπάρχει πρότασις νὰ διαγραφῇ τὸ «δύναται». Οἱ δεχόμενοι νὰ διαγραφῇ τὸ «δύναται» παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται πολλοὶ βουλευταί). Ἀπερρίφθη ἡ πρότασις. (Διαμαρτυρίαι πολλῶν βουλευτῶν, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ ὁμιλήσητε, κύριε Πρόεδρε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε νὰ ἐπιμείνητε.

§22Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Συμβαίνει συχνάκις, ὅταν διεξάγεται ψηφοφορία, δι’ ἀνατάσεως, ὅταν τὸ Προεδρεῖον ἀντιλαμβάνεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ψήφων δὲν εἶναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν εὐάρεστος, ἀναβάλλει, διὰ νὰ γίνῃ ψηφοφορία ὀνομαστικὴ καὶ ἐν τῷ μεταξὺ καλοῦνται οἱ βουλευταί, οἱ ἀπόντες, διὰ νὰ μεταβληθῇ τὸ ἀποτέλεσμα.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε βουλευτά.

§24Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἡ δι’ ἀνατάσεως ψηφοφορία διεξάγεται εἰς ὅλον τὸν κόσμον ὡς ἑξῆς: Ὅταν ἐγερθοῦν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι λέγουν ΝΑΙ γίνεται καταμέτρησις ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐγείρονται οἱ λέγοντες ΟΧΙ καὶ γίνεται ἐπίσης καταμέτρησις. Αὐτό, ὅμως, γίνεται ἐπίσης ἀμέσως.

§25Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μὲ τὴν τακτικήν σας αὐτήν, κύριε Πρόεδρε, θέτετε ἐπὶ τάπητος ζήτημα ἀρχῆς. Θὰ πρέπει, δηλαδή, εἰς τὸ μέλλον ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς διεξαγωγῆς οἱασδήποτε ψηφοφορίας, δηλαδὴ ὁ τρόπος τῆς δι’ ἀνατάσεως ψηφοφορίας θὰ πρέπει νὰ καταργηθῇ, διότι ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἐφαρμοσθῇ, δὲν ἐννοῶ ποῖον λόγον θὰ ἔχῃ ὁ τρόπος αὐτὸς τῆς ἐκδηλώσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ὑπάρχει πράγματι ἀμφισβήτησις ἐὰν ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι ἢ οἱ ὀλιγώτεροι, διότι ἐκ τῆς μετρήσεως, ἡ ὁποία ἔγινε, τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι 63 μὲ 61 καὶ δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔγινε λάθος καὶ διὰ νὰ μὴ ἀνακοινώσω ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ εἶναι ἀρεστὸν εἰς ὑμᾶς, δι’ αὐτὸ καλλίτερον θὰ εἶναι νὰ διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «δύναται» λέγουσι «ναί», οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «δύναται» λέγουσιν «ὄχι». Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Α. Σχινᾶς καὶ Π. Βαρδινογιάννης καὶ ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν, ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως:

Διεξαχθείσης ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς ἀνακοινοῦται ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν συνόλῳ 149. Εἶπον ΝΑΙ 74 καὶ ΟΧΙ 75. Συνεπῶς δὲν ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἡ διαγραφὴ τῆς λέξεως «δύναται» ἐπὶ τῆς προταθείσης τροπολογίας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ὡς ἔχει. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 11. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης ἔχει τὸν λόγον.

§27Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τερματισθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ διεξαχθείσης τῆς ψηφοφορίας, ἔρχεται ἡ σειρὰ τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας τὴν ὁποίαν προχθὲς ὑπέβαλον μετ’ ἄλλων συναδέλφων καὶ ἀνέπτυξα λεπτομερῶς. Ἡ τροπολογία μου αὕτη ἀφορᾷ τοὺς ἐγγραφέντας κατὰ τὰ Πανεπιστημιακὰ ἔτη 1945 ἕως 1947. Οἱ λόγοι οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἐπιψήφισιν αὐτῆς τῆς τροπολογίας ἐξηγήθησαν ἐν λεπτομερείᾳ κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν. Ἐλέχθησαν ὅμως μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Θέλω νὰ συμπληρώσω τὴν ἀνάπτυξίν μου ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Οἱ ἰατροὶ περὶ τῶν ὁποίων γίνεται λόγος δὲν ἔτυχον οὐδενὸς εὐεργετήματος ὡς ἐλέχθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἀντιθέτως ὑπέστησαν κανονικῶς τὰς τμηματικὰς ἐξετάσεις καὶ δὲν ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τοῦ συμψηφισμοῦ τῶν μαθημάτων. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία διότι πράγματι εἰς μίαν δύσκολον περίοδον τοῦ ἐθνικοῦ μας βίου οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ἐστρατεύθησαν καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ διακόψουν τὰς ἐξετάσεις των. Ἐπαναλαμβάνω ὑπέστησαν τὰς ἐξετάσεις των καὶ ἐπίσης συνεπλήρωσαν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον διὰ τὴν ἄσκησίν των. Ἀντιλαμβάνεσθε ποία εἶναι ἡ θέσις αὐτῶν, ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἄλλους ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ἔτυχον ἀναστολῆς καὶ μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν των ὑπηρέτησαν ὡς ἔφεδροι ἀμειβόμενοι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ καὶ ταυτοχρόνως ὁ χρόνος τὸν ὁποῖον διήνυσαν εἰς τὰ στρατιωτικὰ νοσοκομεῖα ἐλήφθη ὡς χρόνος εἰδικότητος. Ἐπὶ πλέον τὸ Ν. Δ. 3366 λαμβάνει πρόνοιαν διὰ τοὺς προαναφερθέντας ἰατρούς. Δίκαιον εἶναι τὸ μέτρον τοῦτο νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν κατὰ τὰ Πανεπιστημιακὰ ἔτη 1945 ἕως 1947. Παρακαλῶ ἡ τροπολογία μου αὐτὴ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν δι’ ἀνατάσεως.

§28Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἐγένετο διεξοδικὴ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ ἀνεπτύχθησαν ἑκατέρωθεν οἱ λόγοι ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι κυρίως ἡ προστασία τῆς δημοσίας ὑγείας. Οἱ κύριοι ἰατροὶ μετὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ διπλώματός των ἔχουν μίαν ὑποχρέωσιν παρακολουθήσεως ἐπὶ 3ετίαν ἢ 4ετίαν ἀναλόγως τοῦ εἴδους τῆς εἰδικότητός των. Οἱ ἰατροὶ ὑπὲρ τῶν ὁποίων ζητεῖτε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, ἔχουν τύχει ἄλλων εὐεργετημάτων. Τοὺς ἐδόθη τὸ εὐεργέτημα τῆς ἀσκήσεώς των εἰς ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα καὶ νὰ ἔχουν τὸν τίτλον τοῦ ἐσωτερικοῦ ἰατροῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν τοῦ χρόνου ἀσκήσεως, διότι εἶναι ἐπικίνδυνον διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Παρακαλῶ, νὰ τὸ προσέξητε αὐτὸ ἰδιαιτέρως. Θὰ δημιουργήσωμεν μίαν κατάστασιν ἐπικίνδυνον διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ θὰ τοὺς παρασύρωμεν εἰς μίαν περιπέτειαν, ἡ ὁποία θὰ τοὺς κοστίσῃ τὴν ἰατρικήν των σταδιοδρομίαν. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἔχει περαιωθῆ, παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§29Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἐτερματίσθη. Ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας. Συνεπῶς περιττεύει πᾶσα περαιτέρω συζήτησις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κοκκέβη....

§31Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ θέσητε τὴν τροπολογίαν εἰς ψηφοφορίαν, νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν. Νομίζω ὅτι ἡ ἀνησυχία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι τόσον δικαιολογημένη. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ὁ ἰατρὸς δὲν εἶναι ὅπως ὁ δικηγόρος. Ὁ ἰατρὸς ἅμα τῇ λήψει τοῦ πτυχίου του δικαιοῦται εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος αὐτοῦ. Τί σημαίνει τοῦτο; Ὅτι ὅταν λάβῃ τὸ πτυχίον του ὁ ἰατρὸς ἠμπορεῖ νὰ ἀσκῇ πάσας τὰς εἰδικότητας, δηλαδὴ νὰ ἀσκῇ τὴν γενικὴν ἰατρικήν. Ἑπομένως, καὶ τὴν εἰδικότητα τοῦ χειρουργοῦ, εἰς ἃ μέρη δὲν ὑπάρχει, δὲν δύναται, ὅμως, νὰ διαφημισθῇ ὡς τοιοῦτος. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Πρέπει δὲ νὰ προσθέσω ὅτι ἀπὸ τοὺς ἀσκοῦντας σήμερον ἐπιτυχῶς τὴν ἰατρικήν, οὐδεὶς ἔχει ὑποστῆ τὴν εἰδικὴν δοκιμασίαν διὰ τὴν λῆψιν τῆς εἰδικότητός του.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κοκκέβη, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ἡμίσεις περίπου τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§33ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἠγέρθησαν οἱ περισσότεροι, κύριε Πρόεδρε.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τοὺς ἔβγαλα 52 ἀπ’ ἐδῶ καὶ 61 ἀπ’ ἐκεῖ. Νὰ ἐγερθοῦν οἱ μὴ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κοκκέβη. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπερρίφθη.

§35Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§37Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρατηροῦμεν ὅτι λαμβάνομεν ἐκ νέου τροπολογίας σωρηδόν, αἱ ὁποῖαι ἀπερρίφθησαν κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν. Ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ θὰ φθάσωμεν εἰς ἀδιέξοδον. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτή.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος βʹ.

§39Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μία συμπλήρωσις, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον βʹ. «Εἰς νοσοκομεῖα δυνάμεως κάτω τῶν 200 κλινῶν τὸ ἐπίδομα τῶν Διοικητικῶν Διευθυντῶν εἶναι 25%». Τὸ ποσοστὸν τοῦ ἐπιδόματος καὶ τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων νὰ εἶναι 25%.

§40Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Καὶ τῶν ὑποδιευθυντῶν, κύριε Ὑπουργέ.

§41Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὑπάρχουν.

§42Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ἤθελον ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11 νὰ διατυπώσω μίαν τροπολογίαν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11 εἶναι ἐγγεγραμμένοι πρὸ ὑμῶν ἄλλοι. Πρὶν ἢ δώσω τὸν λόγον, κ.κ. βουλευταί, εἰς τὸν ἔχοντα σειρὰν νὰ ὁμιλήσῃ, ἐρωτῶ, ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως;

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Καλαντζάκος.

§46Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ κάμητε μίαν σύστασιν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους διότι καλῇ ἢ κακῇ συγκυρίᾳ ὑπάρχουν δύο Ἰντζέδες καὶ κάθε φορὰν γίνεται μία σύγχυσις. Διὰ νὰ ἠξεύρωμεν ποῖος εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ.

§47Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν σᾶς ἐπρόλαβον κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν, εἰς τὴν τρίτην σελίδα, ἐκεῖ ὅπου ἔχει μίαν ὁμιλίαν ἰδικήν μου λέγει: «Τὰς εἰδικὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἐποικοδομητικαὶ διὰ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας». Παρακαλῶ νὰ διορθωθῇ, «δὲν εἶναι ἐποικοδομητικαὶ διὰ τὸν στρατόν, ἰδιὰ τὰ διάφορα ὅπλα τοῦ στρατοῦ».

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, νὰ γίνῃ διόρθωσις.

§49Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν νοσοκομεῖα καὶ κλινικαὶ εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει καὶ θέσις ὑποδιευθυντοῦ. Οἱ ὑποδιευθυνταὶ αὐτοὶ ἀσκοῦν μέρος τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ διευθυντοῦ, ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, αἱ ὁποῖαι παρουσιάζουν μέγαν φόρτον ἐργασίας. Εἰς τὰς ὑπηρεσίας, λοιπόν, ποὺ παρουσιάζουν μέγαν ὄγκον ἐργασίας, συνιστᾶται θέσις ὑποδιευθυντοῦ. Τέτοιοι ὑποδιευθυνταὶ ὑπάρχουν 2–3 οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν πράγματι καθήκοντα διευθυντοῦ κατὰ μέγιστον μέρος. Παρακαλοῦμεν ὅπως δεχθῆτε εἰς τοὺς διευθυντὰς αὐτοὺς νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ὑποδιευθυνταί, ἐφ’ ὅσον ἐκτελοῦν καθήκοντα διευθυντοῦ καὶ νὰ παίρνουν καὶ αὐτοὶ τὸ ἐπίδομα.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον.

§51Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Καλαντζάκου, διότι θὰ εἶναι πράγματι ἄδικον οἱ 2 ἢ 3 αὐτοὶ ὑποδιευθυνταὶ μεγάλων νοσοκομείων νὰ μὴ λάβουν τὸ ἐπίδομα αὐτό, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν νοσοκομείων. Διότι, ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κ. Καλαντζάκος, δὲν ὑπάρχει πραγματικῶς διαφορὰ ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἄσκησιν τῶν καθηκόντων των, καὶ ὅσον ἀφορᾶ τὴν καταβαλλομένην προσπάθειαν καὶ τὸν κόπον μεταξὺ τοῦ διευθυντοῦ καὶ τοῦ ὑποδιευθυντοῦ τοῦ νοσοκομείου, δεδομένου μάλιστα ὅτι κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τῶν νοσοκομείων ἁρμοδιότητας διαφόρους ἔχουν οἱ δύο, ὁ διευθυντὴς καὶ ὁ ὑποδιευθυντής. Συνεπῶς θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, δεδομένου μάλιστα, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβαρύνσεως σοβαρᾶς καὶ δὲν θὰ ἤξιζε τὸν κόπον νὰ γίνῃ κἂν συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθοῦν 2 ἢ 3 ἄνθρωποι. Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ εἶναι μέτρον δίκαιον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν.

§52Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅ,τι δὲν ὑφίσταται τίτλος ὑποδιευθυντοῦ, πλὴν δύο νοσοκομείων, ἡ εὐθύνη βεβαίως βαρύνει ἐξ ὁλοκλήρου τὸν διευθυντήν, καὶ εἰς περίπτωσιν ἀπουσίας τοῦ διευθυντοῦ πέραν τοῦ μηνός, προβλέπεται διὰ τοῦ νόμου νὰ λαμβάνῃ τὸ ἐπίδομα ὁ ὑποδιευθυντής, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀναπληρωτής, ἐν τούτοις, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ δύο μόνον ὑποδιευθυντῶν εἰς μεγάλα νοσοκομεῖα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν μόνον τὸ 25%.

§53Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ τὸ ἄρθρον 11 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 2, νὰ προστεθοῦν, ἂν εἶναι δυνατόν, καὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων. Διότι, ὅπως εἶναι γνωστόν, καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ὑπάρχει νοσοκομεῖον τὸ ὁποῖον εἶναι μάλιστα ἄνω τῶν 300 κλινῶν. Συγκεκριμένως δὲ πρόκειται ἴσως περὶ τοῦ καλυτέρου νοσοκομείου τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον ὅπως τῶν ἐξόδων κινήσεως καὶ τῶν σχετικῶν εὐεργετημάτων ἀπολαμβάνουν καὶ τούτων οἱ διευθυνταί, διότι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ παραλειφθοῦν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 θὰ ἔπρεπε νὰ προστεθῇ ὥστε νὰ δοθοῦν τὰ ἔξοδα κινήσεως καὶ τὰ ἐπιδόματα καὶ εἰς τὸν διευθυντὴν τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐφ’ ὅσον διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν δίδονται εἰς τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα, θὰ ἔδει νὰ δοθοῦν καὶ εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων. Εἶναι ἀπαράδεκτον, δεδομένου ὅτι οἱ ἀσθενεῖς ὁλοκλήρου τῆς Βορείου Ἑλλάδος εἰσάγονται εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης.

§54Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχομεν κανένα δικαίωμα. Εἶναι καθαρῶς ἐπιχείρησις τοῦ Δήμου καὶ τοῦ Ἀδελφάτου. Ἡμεῖς οἰκονομικῶς ἐνισχύομεν τὰ νοσοκομεῖα διὰ συμβάσεων ὡρισμένων κλινῶν. Πέραν αὐτοῦ οὐδὲν δικαίωμα ἔχομεν ἐπὶ τῆς διαχειρίσεως καὶ τῆς Διοικήσεως εἰς τὰ ἄλλα νοσοκομεῖα.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§56Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν χορήγησιν ἐξόδων κινήσεως εἰς τοὺς διευθυντὰς τῶν νοσοκομείων, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιήσῃ τὴν ἀπόφασιν καὶ νὰ αὐξήσῃ τὸ ποσοστόν, ἰδίως διὰ τὰ μεγάλα νοσοκομεῖα τῶν μεγάλων πόλεων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ὅπου καὶ αἱ κλῖναι εἶναι πάρα πολλαί ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ οὐσιαστικὸν θέμα κινήσεως τῶν διευθυντῶν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν εἰς τὰς διαφόρους ὑπηρεσίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν συμβαίνει εἰς τὰς μικρὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις. Ἂν δὲν δεχθῇ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ παρεκάλουν πως τὸ μέτρον τῆς αὐξήσεως τοῦ ποσοστοῦ ληφθῇ καὶ διὰ τὰ Σανατόρια καὶ τὰ Ψυχιατρεῖα ὅπου ὑπάρχει εἰδικὴ περίπτωσις λόγῳ τῶν κινδύνων τοὺς ὁποίους διατρέχουν καὶ οἱ διευθυνταὶ ἐρχόμενοι εἰς ἐπαφὴν μὲ τοὺς ἀσθενεῖς αὐτούς. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νομίζω ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα πρόνοια. Καὶ θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. κ. συναδέλφους ὅπως δεχθῶμεν εὐχαρίστως τὴν αὔξησιν τῶν ἐξόδων κινήσεως εἰς ὅλους τοὺς διευθυντάς, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ κατοχυρωθοῦν θαυμάσια τὰ συμφέροντα τῶν νοσοκομείων καὶ θὰ ἐπικρατήσῃ κἄποια τάξις καὶ κἄποιος ἠθικὸς ρυθμός. Διότι τὰ μέχρι τοῦδε συμβαίνοντα εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα καὶ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα δὲν εἶναι καθόλου εὐχάριστα, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς τάξεως. Διότι φρονῶ ὅτι οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἀμείβονται καλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποπέσουν εἰς παραπτώματα ἠθικῆς τάξεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὀφείλω νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὸ ἑξῆς γεγονός: Κάποτε, ἐπὶ τῆς Βασιλίσσης Βικτωρίας τῆς Ἀγγλίας, τὰ οἰκονομικὰ τοῦ κράτους δὲν ἐπήγαιναν καθόλου καλά. Μετεκάλεσε, λοιπόν, εἰδικοὺς οἰκονομολόγους. Ἕνας ἐξ αὐτῶν, Γερμανὸς οἰκονομολόγος, ὑπέδειξε τὴν ἁπλουστάτην αὐτὴν λύσιν: «Μεγαλειοτάτη, αὐξήσατε ἀμέσως τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων». «Μά, πρὸς Θεοῦ», λέγει, «δὲν πᾶνε καλὰ τὰ οἰκονομικά μας». «Θὰ ἴδητε, λέγει, τὸ πρῶτον τρίμηνον, ὅτι ἐκεῖ χωλαίνει τὸ θέμα». Καὶ πράγματι ηὔξησε τοὺς μισθοὺς καὶ κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον ηὐξήθησαν καὶ τὰ ἔσοδα καταπληκτικῶς καὶ πράγματι βγήκανε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον. Καὶ νομίζω ὅτι καὶ ἐδῶ ἐπικρατεῖ γενικὴ ἀντίληψις, ὄχι μόνον μεταξὺ τοῦ Σώματος, ἀλλὰ καὶ μεταξὺ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅτι ἡ Κρατικὴ μηχανὴ χωλαίνει ἐπικινδύνως, χάρις εἰς τὸ θέμα αὐτό. Ἄν, λοιπόν, τοὺς αὐξήσωμεν τὸν μισθὸν μὲ τὸν ὁποῖον θὰ ἠμποροῦν νὰ ζήσουν ἀξιοπρεπῶς, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ πατάξωμεν ἀμειλίκτως κάθε ἀταξίαν, νομίζω ὅτι τὸ θέμα λύεται θαυμάσια.

§57Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν περὶ αὐξήσεως τοῦ ποσοστοῦ τῶν ἐξόδων κινήσεως τῶν διοικητικῶν διευθυντῶν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Διότι, κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀμοιβαί, αἱ ἀποδοχαὶ τῶν διευθυντῶν αὐτῶν εἶναι πάρα πολὺ χαμηλαί. Ὁ τμηματάρχης Αʹ — κατὰ κανόνα οἱ τμηματάρχαι Αʹ ἢ Βʹ τάξεως εἶναι οἱ διευθυνταὶ τῶν νοσοκομείων — ἔχει ἀποδοχὰς 2.255 δραχμὰς μηνιαίως, ὁ δὲ τμηματάρχης Βʹ 2.035 δρχ. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ διπλασιάσῃ τὸ ποσοστὸν τῶν ἐξόδων κινήσεως διὰ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄνω τῶν 250 κλινῶν καὶ εἰς 50% τῶν ἐχόντων κάτω τῶν 250 κλινῶν.

§58Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νομίζω ὅτι καὶ τὸ ἐπίδομα τὸ ὁποῖον σταθεροποιοῦμεν εἶναι λίαν ἱκανοποιητικόν. Τώρα σταθεροποιοῦμεν τὸ ἐπίδομα εἰς τὸ 50%. Ἐξ ἄλλου οἱ διοικητικοὶ διευθυνταὶ τῶν μεγάλων νοσοκομείων ἔχουν μεγάλους μισθούς. Δηλῶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν πέραν τῶν ὅσων ἔχω δεχθῆ, διότι αἱ ὑποβαλλόμεναι τροπολογίαι προκαλοῦν δαπάνας αἱ ὁποῖαι οὔτε ἀπὸ ἐμέ, οὔτε ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἔχουν προβλεφθῆ. Παρακαλῶ τροπολογίας μὲ προσθέτους δαπάνας νὰ μὴ ἀναφέρωνται, οὔτε νὰ προτείνωνται.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἰντζές, ἔχει τὸν λόγον.

§60Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασίν του αὐτήν, διότι νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πολὺ καλὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ σανατόριον Ἀσβεστοχωρίου Θεσσαλονίκης ἀπέχει 14 χιλιόμετρα ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καθὼς καὶ τὸ Ψυχιατρεῖον Θεσσαλονίκης. Κατὰ συνέπειαν τὰ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα καὶ γενικῶς τὰ ἔξοδα κινήσεως εἶναι διπλάσια καὶ τριπλάσια τῶν ἐξόδων τὰ ὁποῖα καταβάλλουν οἱ διευθυνταὶ τῶν νοσοκομείων τῶν εὑρισκομένων ἐκτὸς τῆς πόλεως. Ἡ πρότασίς μου ἔχει δύο σκέλη. Τὸ ἕνα σκέλος ἀφορᾷ τοὺς διοικητικοὺς διευθυντὰς καὶ λέγει,: ὅτι «εἰς τοὺς διοικητικοὺς διευθυντὰς σανατορίων καὶ ψυχιατρείων τοῦ νόμου 2592)53 δυνάμεως ἄνω τῶν 800 κλινῶν λόγῳ τῶν ἐπικινδύνων συνθηκῶν λειτουργίας καὶ λόγῳ τῶν ἀποστάσεων ἀπὸ τὴν πόλιν Θεσσαλονίκης παρέχονται μηνιαίως κατ’ ἀποκοπὴν ἔξοδα κινήσεως 100%».

§61Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχουν ἔξοδα κινήσεως. Ἐφ’ ὅσον ὑπερβαίνουν τὰ 5 χιλιόμετρα ἔξω τῆς πόλεως δὲν πληρώνουν τίποτε, διότι παντοῦ ὑπάρχουν αὐτοκίνητα.

§62Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐπίσης διὰ τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους εἶναι ζήτημα στοιχειώδους δικαιοσύνης ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων νὰ μὴ θεσμοθετῇ μόνον διὰ τοὺς διοικητικοὺς διευθυντὰς καὶ διὰ τοὺς ἰατρούς. Πρέπει νὰ ληφθῇ στοιχειώδης μέριμνα καὶ διὰ τὰς ἀδελφάς, τῶν ὁποίων τὸ ἔργον καὶ τὸ λειτούργημα εἶναι ἐξ ἴσου δυσχερὲς καὶ νὰ δοθῇ ἕνα ποσοστὸν καὶ εἰς τὰς ἀδελφάς.

§63Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νομίζω ὅτι ἡ θέσις τῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων ἔχει βελτιωθῆ σημαντικώτατα. Ἀντιθέτως, πολλοὶ ἰατροὶ ἔχουν κατωτέρους μισθοὺς ἀπὸ τὰς ἀδελφάς. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε διὰ τὰς ἀδελφάς. Προσεχῶς πάλιν θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημά των. Εἶναι συμπαθὴς βεβαίως ἡ τάξις τῶν ἀδελφῶν, ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα τώρα ἀμέσως νὰ τοὺς δώσωμεν ἐπίδομα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Θεμελῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§65Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιθέτως πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους κ. κ. συναδέλφους, ἐγὼ ἔχω αἴτησιν διευθυντῶν νοσοκομείων τῆς Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ παραμείνῃ ἐν ἰσχύϊ ὁ νόμος 3303 τοῦ 1955. Δὲν γνωρίζω ποῖοι λόγοι ἐπέβαλον εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Προνοίας τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νόμου 3303 καὶ τὴν θέσπισιν νέας διατάξεως.

§66Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διότι τότε ἐλάχιστοι ἐπωφελοῦνται αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας νὰ λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα, ἐνῷ ἀντιθέτως σήμερον τὸ γενικεύομεν καὶ λαμβάνουν ὅλοι.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Μόντζαλας, ἔχει τὸν λόγον.

§68Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 11 καταργεῖ κεκτημένα δικαιώματα. Δι’ αὐτὸ συντάσσομαι καὶ ἐγὼ μὲ τοὺς προλαλήσαντας καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀφήσῃ ὅπως ἀκριβῶς εἶχε τὴν παράγραφον εἰς τὸ σχέδιον τοῦ νόμου, διότι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καθωρίσθησαν ἔξοδα κινήσεως διὰ τοὺς διευθυντὰς τῶν μεγάλων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων εἰς 100%. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔρχεται σήμερον καὶ περιορίζει τὸ ἐπίδομα αὐτὸ εἰς 25%. Καταργεῖ ἕνα κεκτημένον δικαίωμα. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρόθεσις οὔτε ὁ σκοπὸς νὰ καταργοῦμεν κεκτημένα δικαιώματα. Παρακαλῶ τοὐλάχιστον διὰ τὰ σανατόρια, ὅπου αἱ συνθῆκαι εἶναι λίαν δυσμενεῖς νὰ παραμείνῃ τὸ ἐπίδομα εἰς 100%.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§70Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11 ἠμπορεῖ νὰ γενικεύεται τὸ θέμα ὅσον ἀφορᾶ τοὺς διοικητικοὺς διευθυντάς, ἀλλὰ ὅμως καταργοῦνται ὡρισμένα κεκτημένα δικαιώματα ὡρισμένων πάλιν διοικητικῶν διευθυντῶν. Ἐὰν τὸ μέτρον ἀπεσκόπει εἰς τὸ νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν ἁπάντων, οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ ἐδῶ τὸ μέτρον βελτιώνει τὴν θέσιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα, ἀλλὰ ὅμως περιορίζει τὸ κεκτημένον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐλάμβανον ἐπίδομα μέχρι σήμερον. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀφήσῃ ἐν ἰσχύϊ τὴν διάταξιν τοῦ προηγουμένου διατάγματος καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν εὐεργετικὴν αὐτὴν διάταξιν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπολοίπους διευθυντάς, διότι μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐνῷ φαίνεται ἡ γενικὴ ἐπιφάνεια τοῦ θέματος ὅτι ἔχει σκοπὸν νὰ βελτιώσῃ τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῶν διοικητικῶν διευθυντῶν, ἐν τούτοις εἰς ἄλλο σημεῖον τὴν βελτιώνει κατά τι καὶ τὰ κεκτημένα δικαιώματα ὀλίγον κατ’ ὀλίγον τὰ καταργεῖ. Τοῦτο δὲν εἶναι δίκαιον. Ὁ νόμος, κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ στηρίζεται ἐπὶ δικαίας καὶ ἠθικῆς βάσεως καὶ νὰ ἐξελίσσεται ἐπὶ τῶν σημερινῶν οἰκονομικῶν γεγονότων. Δὲν εἶναι, δηλαδή, δυνατὸν ἕνας διοικητικὸς διευθυντὴς ὁ ὁποῖος ἐλάμβανε δύο καὶ τρεῖς χιλιάδας δραχμὰς νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πάῃ εἰς τὰς 1.500 ἕως 2.200. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸν ἀφήσωμεν ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκετο καὶ νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν τῶν ἄλλων. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, κρίνητε ὅτι ἡ ἄποψίς μου εἶναι ὀρθή, τότε νὰ τὴν ἐνσωματώσητε εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§72Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον ἡ διάταξις αὐτή, διότι γίνεται μία δικαία καὶ ἴση μεταχείρισις. Μέχρι σήμερον ἐλάμβανον τὸ ἐπίδομα αὐτὸ μόνον ὡρισμένοι διοικητικοὶ διευθυνταί, σήμερον, ὅμως, ἐπεκτείνεται εἰς ὅλους. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἶναι τὸ 50% νὰ τὸ κάμῃ 70%, ἐπειδὴ ἐξαιροῦνται τῆς φορολογίας τὰ ἔξοδα κινήσεως διότι ἀναμφισβητήτως τὸ 50% προστιθέμενον εἰς τὴν φορολογικὴν κλίμακα θὰ τὴν ἀνεβάσῃ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ἐὰν ἦτο δυνατὸν τὸ 50% νὰ τὸ κάμητε 70%, ὁπότε θὰ γίνῃ ὅπως προέβλεπε ὁ προηγούμενος νόμος καὶ θὰ ἦτο ὡς ζήτημα ἀρχῆς πλῆρες καὶ δίκαιον.

§73Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν καμμίαν αὔξησιν, δεδομένου ὅτι ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ λαμβάνουν ἐπίδομα, σήμερον ἐπεκτείνεται τὸ ἐπίδομα εἰς ὅλα τὰ νοσοκομεῖα. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ ρύθμισις αὐτὴ καὶ παραλλήλως τὸ ποσοστὸν τῶν ἤδη λαμβανόντων ἐπίδομα, τὸ 60%, δὲν μειοῦται, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπίδομα αὐτὸ δὲν φορολογεῖται.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δεκτὴ ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 11, ὡς ἐτροπολογήθη;

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 11 ἐγένετο δεκτή, ὡς ἐτροποποιήθη. Παράγραφος 3.

§77Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἰς τὴν παράγραφον 3 νὰ συμπληρωθῇ «μετὰ τὸ Ν. Δ..... (ἀναγινώσκει)....», νὰ προστεθῇ «ὡς καὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἐν γένει ἀσκοῦντες κατ’ ἀπόσπασιν καθήκοντα γενικοῦ διευθυντοῦ.... (ἀναγινώσκει)».

§78Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κύριον Ὑπουργόν, νὰ γίνῃ μία διευκρίνισις ἤ, μᾶλλον δὲν εἶναι ἁπλῆ διευκρίνισις, ἀλλά, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητῶ εἶναι προσθήκη. Ἂν ὁ περὶ οὗ πρόκειται, δὲν εἶναι μόνιμος ὑπάλληλος ἀλλὰ εἶναι ἀπόστρατος στρατιωτικός. Τί θὰ γίνῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καὶ αὐτὸς δύναται νὰ μετατάσσηται;

§79Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι ἐν ἐνεργείᾳ;

§80Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, ἀπόστρατος. Καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις, ποὺ ὑπηρετοῦν ἀπόστρατοι ὡς διοικητικοὶ διευθυνταί.

§81ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι μόνιμος;

§82Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ μόνιμος ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐτοποθετήθη, ὡς τέως μόνιμος ἀξιωματικός. Εἶναι ἀπόστρατος ἀξιωματικός, δὲν εἶναι μόνιμος δημόσιος λειτουργός.

§83Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ μετατάξεως μονίμων δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐάν, ὁ διοικητικὸς διευθυντὴς εἶναι μόνιμος, θὰ ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις περὶ μονίμων διοικητικῶν διευθυντῶν.

§84Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὑπάρχουν ἤδη ὡρισμένοι σήμερον, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ὡς ἔκτακτοι ἢ προσωρινοὶ διοικητικοὶ διευθυνταί.

§85Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ αὐτοῦ, μετὰ πάροδον ἑνὸς ἔτους θὰ μονιμοποιηθοῦν, ἐφ’ ὅσον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον κρίνῃ, ὅτι εἶναι ἱκανοὶ νὰ τοὺς μονιμοποιήσῃ. Ἐφ’ ὅσον μονιμοποιοῦνται, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§86Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τί θὰ γίνῃ διὰ τοὺς νέους; Οἱ ἀπόστρατοι νὰ πάρουν τὰς συντάξεις των.

§87Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει βάσιν ἡ παρατήρησις τοῦ ἀγαπητοῦ φίλου κ. Ντεντιδάκη. Ἀλλὰ ἡ βάσις δὲν εἶναι ἐπαρκής. Καὶ δὲν εἶναι ἐπαρκής, διότι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ἡ σύνταξις. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν δυνατότητα νὰ τοποθετηθοῦν ὡρισμένοι δοκιμαστικῶς, οἱ ὁποῖοι ἀποστρατευθέντες, ἔχουν μίαν μικρὰν σύνταξιν.

§88Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν πρέπει νὰ διορίζεται οὐδεὶς συνταξιοῦχος.

§89Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Προχθές, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδέχθη τροπολογίαν καὶ εἶπεν διὰ τοὺς ἰατρούς: δὲν δύνανται στρατιωτικοὶ ἰατροί, ἔχοντες σύνταξιν 3.200, νὰ ἔχουν δευτέραν θέσιν. Κατὰ ποίαν λογικήν, οἱ στρατιωτικοὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι παίρνουν τὴν σύνταξίν των, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ πάρουν ἄλλην θέσιν καὶ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ μὴ στρατιωτικοὶ ἰατροὶ νὰ καταλαμβάνουν θέσιν τὴν ὁποίαν θὰ ἠμποροῦν νὰ καταλαμβάνουν μόνον οἱ ἰατροί;

§90Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται περὶ διορισμοῦ. Πρόκειται περὶ μετατάξεως. Πρόκειται περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων τοποθετημένων ἢ ἀποσπασθέντων εἰς ἓν νοσοκομεῖον, διότι εἶναι δυνατὸν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ ἀποσπῶνται. Δὲν εἶναι διορισμός. Ὡς πρὸς τοὺς διορισμούς, ὑπάρχουν εἰδικαὶ διατάξεις.

§91Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ θέμα εἶναι ὡς ἑξῆς: Ὑπηρετοῦν σήμερον ὡς διοικητικοὶ διευθυνταὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ἀπόστρατοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνώτεροι καὶ δὲν ἔχουν, κατὰ τοὺς φόβους τοῦ κ. Ντεντιδάκη, ἄνω τῶν 3.200, δηλαδή, διπλάσιον μισθόν. Ὅταν τὸ Κράτος ἐνδιαφέρεται νὰ ἔχῃ ἱδρύματα μὲ διοικητάς, διότι, ἐὰν ἔχωμεν, ὅπως ὑποστηρίζεται, ὅτι ὑπάρχει ἀνεργία, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξασφαλίζωνται θέσεις, εἶναι ὀρθόν. Ἀλλά, εἰς τοιαύτην θέσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πηγαίνῃ ὁ οἱοσδήποτε ἀλλά, θὰ ἔπρεπε νὰ πηγαίνουν, ἐπειδὴ εἶναι ἐλάχιστα τὰ νοσοκομεῖα, ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ προτιμῶνται ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποστρατευθῆ καὶ ὀργανώνουν νοσοκομεῖα.

§92Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ διορισμοῦ. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Πρόκειται περὶ ἀποσπάσεως ἢ μετατάξεως μονίμων δημοσίων ὑπαλλήλων.

§93Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὑπηρετοῦν. Αὐταὶ αἱ θέσεις εἶναι κεναί, ἀλλὰ δὲν ἔχουν καλυφθῆ μὲ μονίμους. Νὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς μονιμοποιήσητε ἐφ’ ὅσον ἔχουν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν.

§94Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ τοποθετήσεως διοικητικῶν διευθυντῶν προσωρινῶν. Μετὰ ἓν ἔτος, ἔχει δικαίωμα τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ τοὺς μονιμοποιήσῃ. Ὑπάρχουν διατάξεις κατὰ τὰς ὁποίας δύναται τὸ Συμβούλιον νὰ μονιμοποιῇ μετὰ ἓν ἔτος.

§95Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Αὐτὸ εἶναι δήλωσίς σας, κύριε Ὑπουργέ;

§96Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὡς συνταξιοῦχος, ὅταν γίνῃ μόνιμος, θὰ χάσῃ τὴν σύνταξίν του. Ἐὰν εἶναι συνταξιοῦχος στρατιωτικὸς διευθυντὴς νοσοκομείου, ἀμειβόμενος ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, θὰ χάσῃ τὴν σύνταξίν του. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ δύο μισθοὺς ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Προχωρήσατε, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ψήφισιν τῶν παραγράφων.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπανειλημμένως εἶπον, ὅτι, δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ περαιώσω τὴν συζήτησιν, ἂν δὲν ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ἐγγραφέντες. Εἶναι ἐπιτακτικὸν καθῆκον μου, ἐκτὸς ἐὰν δηλώσουν οἱ ἀγορηταί, ὅτι παραιτοῦνται τοῦ λόγου. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καλέσω τὸν κ. Παπασταύρου. Καὶ ἐγὼ ἐπείγομαι, κύριοι, νὰ τελειώσῃ αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου. Ἐὰν ἔχετε σεῖς τὴν καλωσύνην νὰ μὴ διακόπτετε καὶ νὰ εἶσθε σύντομοι, θὰ τελειώσωμεν τὸ ταχύτερον.

§99Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ ἡ παράγραφος 3 ὁμιλεῖ περὶ μετατάξεως, μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπὸ 15 συναδέλφους, τοὺς κ. κ. Παυλόπουλον κ.λ.π. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐντὸς ἔτους ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος ... (ἀναγινώσκει) ...». Εἶναι μία δικαιοτάτη τροπολογία, τὴν ὁποίαν υἱοθέτησαν 45 συνάδελφοι καὶ θὰ τὴν θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν θέλετε νὰ τὴν δεχθῆτε.

§100Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μετὰ τὴν προαγωγήν του εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ ἠμπορεῖ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ.

§101Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως οἱ ἔχοντες πτυχίον Ὑγειονομικῆς Σχολῆς, μὲ τοὺς μὴ ἔχοντας. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Ἔχω μίαν ἄλλην τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὑπαλλήλους τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσληφθῆ ὡς δόκιμοι. Ἡ τροπολογία ποὺ ὑποστηρίζω λέγει τὰ ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ...». Εἶναι μία περίπτωσις, ποὺ ἀφορᾷ ἀδικηθέντας κατωτέρους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ ἦσαν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν μονιμοποιηθησομένων ἀπελύθησαν, λόγῳ, τοῦ ὅτι, ἀνεστάλη ἡ ἐφαρμογὴ ὡρισμένων διατάξεων τοῦ νόμου 2592 καὶ δὲν ἐμονιμοποιήθησαν, παραμένουν δὲ ἔκτοτε ὡς ἔκτακτοι ὑπάλληλοι. Εἶναι μία δικαιοτάτη τροπολογία, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τῆς ἐγκρίσεώς σας.

§102Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις ποὺ ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς, τάσσομαι ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις του.

§103Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ὑγιεινῆς, νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὰ ἱδρύματα τὰ μέχρι 60 κλινῶν, τὰ ὁποῖα ἑδρεύουν εἰς μικρὰ κέντρα καὶ διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχει ἡ εὐκαιρία τῆς προσλήψεως εἰδικῶν διευθυντῶν, μὲ τὰ προσόντα ποὺ προβλέπει ὁ νόμος. Ἔχω μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ περιβάλῃ μὲ τὴν συμπάθειάν του, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν ὡρισμένα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τοῦ νόμου 2592 διευθυντὴν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα παρ’ ὅλας τὰς προσπαθείας ποὺ καταβάλλονται μέχρι τοῦδε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ τὸ κατάλληλον πρόσωπον.

§104Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις συμφωνεῖ ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, οὕτως, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν οὔτε ἐντεῦθεν, οὔτε ἐκεῖθεν ἀντιρρήσεις. Πρόκειται περὶ ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς ἀκριτικωτάτην περιφέρειαν, ὅπου δὲν πηγαίνουν οἱ διευθυνταί.

§105Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ ἄλλος ὑπάλληλος.

§106Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν πάει οὐδείς.

§107Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§108Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς προβλέπεται μετάταξις διοικητικῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου ὡς διευθυντῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Δηλαδὴ ἐφεξῆς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διορίζωνται διοικητικοὶ διευθυνταὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ὑπάλληλοι, ἄνευ οὐδενὸς προσόντος. Ὁ νόμος, ὅμως, 3301)55 ἀξιώνει διὰ τὸν διορισμὸν διευθυντοῦ, πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς. Σήμερον καταργεῖται τοῦτο. Καταργουμένου ὅμως, αὐτοῦ, δύνανται νὰ μετατάσσωνται διοικητικοὶ ὑπάλληλοι καὶ νὰ τοποθετοῦνται ὡς διευθυνταὶ νοσοκομείων. Τοῦτο ἐπιθυμεῖτε; Ἐρωτῶ διὰ νὰ γνωρίζῃ τὸ Σῶμα.

§109Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κατ’ ἀρχὴν προτιμῶνται οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι αʹ κατηγορίας. Ὅπου δὲν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι τῆς αʹ κατηγορίας, εἶναι δυνατὸν νὰ καλυφθῇ ἡ ἀνάγκη, διὰ ὑπαλλήλων τῆς βʹ κατηγορίας.

§110Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὁμιλῶ περὶ ὑπαλλήλων αʹ ἢ βʹ κατηγορίας. Ὁμιλῶ περὶ τῆς καταργήσεως τῆς παραγράφου 8, ἡ ὁποία προέβλεπε τὴν ὕπαρξιν προσόντων. Ἡ κατάργησις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 8 εἶναι σαφὴς καὶ κατηγορηματική.

§111Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Προτιμῶνται οἱ τῆς αʹ κατηγορίας.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 11, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§113ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 3 ἐγένετο δεκτή, ὡς ἐτροπολογήθη, ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§115Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι γίνεται μία ἀδικία ὅσον ἀφορᾶ τοὺς διοικητικοὺς διευθυντάς. Διότι, ὡς πρὸς τὸν βαθμόν, ἐξισοῦμεν ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχοντες ἔστω καὶ 2ετῆ ὑπηρεσίαν διευθυντοῦ διοικητικοῦ καὶ 26ετῆ ἄσκησιν ἰδιώτου ἰατροῦ, προάγονται εἰς τὸν 2ον βαθμόν, ἐνῷ διευθυνταὶ διοικητικοί, ἀσκοῦντες καθήκοντα διοικητικὰ ἐπὶ 15ετίαν καὶ πλέον καὶ ἄσκησιν ἰατρικὴν συνολικὴν 35 ἔτη καὶ πλέον, ἔχουν ἀκόμη δεύτερον βαθμόν. Εἶναι δικαία μεταχείρισις αὐτή; Εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εἷς βαθμὸς ἀκόμη.

§116Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀπήντησα ὅτι ἡ 25ετία δὲν εἶναι ὑπηρεσία, ἀλλὰ ἄσκησις ἐπαγγέλματος. Ἐπειδή, ὅμως, πρόκειται περὶ διοικητικῶν διευθυντῶν μεγάλων νοσοκομείων καὶ ἡ Βουλὴ διεμαρτυρήθη προηγουμένως διὰ τὰς μικρὰς ἀντιμισθίας, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ δώσωμεν τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ ἢ τοῦ τμηματάρχου.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 4 γίνεται δεκτὴ ὡς ἔχει;

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 4 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 5η. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§120Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν διατύπωσιν τῆς παραγράφου 5. Ἀφορᾶ τὴν τακτοποίησιν προσωπικοῦ ὑπηρετοῦντος εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τοῦ ν. 2592. Φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα ὥστε εἰς τὸ μέλλον νὰ κατισχύσουν αἱ διατάξεις τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, τῆς διατάξεως 3097 καὶ 3031)54 Ν. Δ. ἄλλως θὰ ἐπέλθῃ σάλος καὶ ἀναταραχή.

§121Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Ν. Δ. 3097 προβλέπει περὶ τῶν προσόντων. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ τῶν προσόντων ἀλλὰ περὶ παροχῆς διευκολύνσεως.

§122Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἰσάγεται ἡ διάταξις εἶναι διότι μὲ τὸ Ν. Δ. 3097 δὲν ἐφηρμόζοντο αἱ διατάξεις τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος.

§123Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ἡ ἔγκρισις καὶ ἡ δημοσίευσις οἱουδήποτε ὀργανισμοῦ. Ἐὰν γίνῃ διαχωρισμὸς τοῦ διοικητικοῦ προσωπικοῦ ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπον προσωπικόν, ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποίας περιπετείας θὰ ὑποβάλωμεν τοὺς ὀργανισμούς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδέχθη τὴν διάταξιν μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἀπαλλαγῶμεν ἀπὸ τὴν περιπέτειαν τῆς δημοσιεύσεως τῶν ὀργανισμῶν.

§124Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θέλω νὰ πληροφορηθῶ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία ἀναστάτωσις.

§125Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Πρ.). Οὐδεμία ἀναστάτωσις θὰ γίνῃ.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 5 γίνεται δεκτὴ ὡς ἔχει;

§127ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 5 ἐγένετο δεκτὴ ὡς ἔχει. Παράγραφος 6η.

§129ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 6 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 7η.

§131Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἰς τὴν παράγραφον 7ην ἔχω νὰ κάμω μίαν συμπλήρωσιν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἡ παράγραφος αὐτὴ συμπληρωθῇ ὡς ἀκολούθως: Εἰς τὸ πρῶτον ἐδάφιον καὶ μετὰ τὰς λέξεις «ἰδιωτικὰς κλινικάς», νὰ τεθῇ ἓν κόμμα καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ λέξις «σανατόρια» καὶ νὰ διαγραφῇ τὸ «κ.λ.π.». Ἐπίσης τὸ ἐδάφιον βʹ νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς διὰ νὰ εἶναι εὐκρινέστερον: «....(ἀναγινώσκει)....».

§132Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Παρακαλῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 7 δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «....(ἀναγινώσκει)....». Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ ὑπολογίζουν τὴν ἄδειαν ἡ ὁποία χορηγεῖται πρὸς τὸ προσωπικὸν ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν χορηγεῖται ἡ ἄδεια. Κατὰ τὸν νόμον ἡ ἄδεια αὐτὴ εἶναι ἢ 24ωρος ἀνὰ 15θήμερον ἢ 12ωρος καθ’ ἑβδομάδα. Δεδομένου ὅμως, ὅτι ἡ ἐργασία εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα εἶναι συνεχής, ἀγόμεθα εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ χορηγοῦνται ἄδειαι 4 φορὰς (;) ... καὶ ἐνῷ κατὰ τὸν νόμον θὰ ἔπρεπε νὰ πληρώνουν ἀσφάλιστρον ἐπὶ 25 ἡμερομισθίων, οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοὶ ἔχουν τὴν ἀξίωσιν νὰ πληρώνονται ἀσφάλιστρα ἐπὶ 30 ἡμερομισθίων, δηλαδὴ θέλουν νὰ εἰσπράττουν ἀσφάλιστρον ἐπὶ ἐργασίας μήπω πραγματοποιουμένης καὶ ἑπομένως παρανόμως. Τὴν διάταξιν αὐτὴν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν, διότι πράγματι λύει ἕνα πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας καὶ εἶναι καὶ νομικῶς ὀρθή. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ὁ κ. συνάδελφος εἶπεν ὅτι μᾶς παραπέμπει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοῦ δηλώσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι εἰς ζητήματα φύσεως ὑγειονομικῆς τὸν πρῶτον λόγον ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ ὄχι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας. Τὰ ὑγειονομικὰ προβλήματα τῆς χώρας θεμελιοῦνται ἐπὶ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, πρὸς τὰς ὁποίας ἀποφάσεις εἶναι ὑποχρεωμένα τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα νὰ συμφωνήσουν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὸν τόπον μας εἶναι ἀναμφισβητήτως ἀπαράδεκτον.

§133Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ μὲ προσέξητε ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑποχρεώσεων τὰς ὁποίας ἔχουν αἱ ἰδιωτικαὶ κλινικαί, εἶναι καὶ ἡ ὑποχρέωσις νὰ συνεισφέρουν εἰς τὸ ΙΚΑ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ ἰδιωτικαὶ κλινικαὶ εἶναι ὑποχρεωμέναι νὰ καταβάλλουν κατὰ μῆνα τεράστια ποσά, χωρὶς νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ καταβάλλουν σήμερον. Συμβαίνει δὲ πολλάκις αἱ ἰδιωτικαὶ κλινικαί, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ νοσηλεύουν ἀσθενεῖς προερχομένους ἀπὸ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, πλὴν τοῦ ΙΚΑ, νὰ μὴ ἔχουν δικαίωμα νὰ νοσηλεύουν τὸ ἰδικόν των προσωπικόν. Ἐάν, δηλαδή, μία ἀδελφὴ νοσοκόμος νοσηλευθῇ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν κλινικὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρετεῖ, ἡ κλινικὴ οὐδεμίαν ἀμοιβὴν λαμβάνει ἐκ τοῦ ΙΚΑ, ἐνῷ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ πληρώσῃ εἰς τὸ ΙΚΑ. Τοῦτο εἶναι τελείως ἄδικον καὶ παρακαλῶ νὰ συνεννοηθῆτε μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ ἐνσωματωθῇ τοῦτο εἰς τὸν νόμον.

§134Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, ἐθίγη τὸ ζήτημα τῶν ἀσφαλιστικῶν εἰσφορῶν πρὸς τὸ ΙΚΑ διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τὸ ἐν ἀδείᾳ διατελοῦν. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα πρέπει νὰ ἀφεθῇ νὰ κρίνεται ἀπὸ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλουν εἰσφορὰς διὰ τὸ ΙΚΑ, δηλαδὴ πρέπει νὰ κρίνεται ποία εἰσφορὰ θὰ δοθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀποδείξεων ποὺ λαμβάνουν ἀπὸ τοὺς ἐργοδότας, χωρὶς νὰ ἔχῃ σχέσιν τὸ πότε ἐπῆρε ἄδειαν. Μὴ πληρωνόμενος δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συνεισφέρῃ οὔτε αὐτός, οὔτε ὁ ἐργοδότης. Ἑπομένως, δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει θέμα τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. Διαμαντόπουλος, εἶναι ζητήματα ὀργανώσεως παροχῆς τῆς ὑγιεινῆς περιθάλψεως ἀπὸ τὸ ΙΚΑ. Ὑποθέτω ὅτι ὑπάρχει πᾶσα δυνατότης, ὥστε ὅσοι νομίζουν ὅτι ἀδικοῦνται νὰ προσφύγουν εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΙΚΑ καὶ νὰ ζητήσουν τὴν δικαίωσίν των ἢ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐὰν δὲν δίδεται ἡ δέουσα προσοχὴ ἀπὸ μέρους τοῦ ΙΚΑ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο μόνον: Ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, καὶ ἀπὸ ἐρεύνας ποὺ ἔχω κάμει — διότι ἔχω κἄποιο δικαίωμα ηὐξημένον ἀπὸ τοὺς παρόντας νὰ ἀσχολοῦμαι μὲ τὸν θεσμὸν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων — πιστεύω ὅτι διὰ πάντα ὁ ὁποῖος κατορθώνει νὰ ἔχῃ μίαν κλινικὴν καὶ ἐπιτύχῃ σύμβασιν μὲ τὸ ΙΚΑ, ἔχει λύσει τὸ οἰκονομικὸν πρόβλημα τῆς κλινικῆς του. Δυστυχῶς, λέγω τοῦτο, διότι ἡ δικτατορία ἀπεστέρησε τὸ ΙΚΑ ἀπὸ τὰ κεφάλαια μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ ἰδικά του νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ἦλθεν ἔπειτα καὶ ἡ κατοχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπῆρξαν εἰσφοραὶ ἄξιαι λόγου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐνέτεινε τὴν ὑπάρχουσαν κακοδαιμονίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τονίζω ὅτι αὐτὰ εἶναι ζητήματα ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἰδιαιτέρως ὀφεῖλον νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ πῶς πραγματοποιεῖται ἡ παροχὴ τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τοὺς μισθωτούς.

§135Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναγκάζομαι νὰ κάμω μίαν παρέμβασιν, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ζάκκας. Εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὰ θέματα, τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν Διοίκησιν τοῦ ΙΚΑ καὶ τὰ τυχὸν ὑφιστάμενα παράπονα, ἀσφαλῶς ἁρμόδια εἶναι τὰ κατὰ νόμον ὄργανα τοῦ ἱδρύματος νὰ κρίνουν τὰς διαφόρους αἰτιάσεις. Ἔλαβα, ὅμως, τὸν λόγον διότι δι’ ἕνα ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη καὶ διὰ τὸ ὁποῖον σεμνύνονται καὶ θὰ σεμνύνωνται πάντοτε αἱ μέλλουσαι γενεαί, ἐννοῶ τὴν λειτουργίαν τοῦ μεγάλου θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὁ ὁποῖος ἱδρύθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, εἰς μίαν περίοδον δικτατορικὴν πράγματι ...(θόρυβος ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως)... Ἡ λειτουργία τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἤρχισε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, τὰ δὲ κεφάλαια ἔπειτα ἀπὸ μακρὰν περίοδον μακρῶν ἀγώνων καὶ μακρῶν προσπαθειῶν τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἔφθασαν... (νέος θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). Θέλω νὰ τεθῇ ὁριστικὸν τέρμα εἰς τὸ θέμα τῶν κεφαλαίων καὶ ἀπορῶ τῇ ἀληθείᾳ πῶς ὁ κ. Ζάκκας...

§136ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλῆτε διὰ τὴν δικτατορίαν μέσα εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§137Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὰ ἔργα, ἀγαπητοί μου, μένουν ἔργα καὶ ἀπορῶ τῇ ἀληθείᾳ πῶς ὁ κ. Ζάκκας ὁμιλεῖ περὶ κεφαλαίων δεσμευθέντων εἰς μίαν περίοδον ἐθνικῶν ἀγώνων κατὰ τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς, ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἔδιδε τὰ πάντα διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Πατρίδος καὶ ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσωμεν αὐτὰ τὰ κεφάλαια διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἐθνικῆς ἀμύνης. Εἴμεθα ὑπερήφανοι διὰ τὸ ἔργον μας αὐτὸ καὶ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν κεφαλαίων αὐτῶν, χάρις εἰς τὰ ὁποῖα ὠργανώθη ὁ ἐθνικὸς ἀγών. Τὰ λέγω αὐτὰ διότι πρέπει νὰ τελειώσῃ κἄποτε ὁριστικῶς τὸ κακὸν τοῦτο... (φωναὶ καὶ θόρυβος εἰς τὴν πλευρὰν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως — κωδωνοκρουσίαι). Ἔχετε καθῆκον νὰ ἀναγνωρίζετε ὅ,τι ἡ ἱστορία ἀνεγνώρισε καὶ ὅ,τι ἡ μικροπολιτικὴ ἐμποδίζει νὰ ἀναγνωρισθῇ. Νομίζω ὅτι βάσει ὡρισμένων ἠθικῶν κανόνων πρέπει νὰ κρίνωνται ὅλα τὰ ἔργα. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§138Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐπειδὴ ὡμίλησε περὶ ἐθνικῆς ἀμύνης, ὁ κ. πρώην Ὑπουργὸς τῆς 4ης Αὐγούστου, ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ, τὰ χρήματα τῶν ἐράνων ὑπὲρ τῆς Ἀεροπορίας, ποῦ διετέθησαν;

§139Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὰ χρήματα αὐτὰ εἶναι τὰ μόνα τὰ ὁποῖα διεσώθησαν μέσα εἰς τὴν θύελλαν τοῦ πολέμου καὶ ὅλοι γνωρίζουν πῶς διετέθησαν. (Θόρυβος — φωναὶ — κωδωνοκρουσίαι).

§140Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἰδοὺ θέμα, καμαρῶστε τὴν δικτατορίαν. (Νέος θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§141Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Δημητρᾶτος ἀπήντησεν εἰς μίαν ἀποστροφὴν τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Ζάκκα καὶ εἶπε βέβαια περισσότερα ἀπὸ ὅσα ἔπρεπε νὰ εἴπῃ. Παρακαλῶ νὰ σταματήσῃ ἡ συζήτησις αὐτή, ἡ ὁποία δὲν ἔχει βέβαια σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον. (Φωναὶ — θόρυβος).

§142Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει ὁ κ. Παλλάσκας νὰ λέγῃ αὐτὰ τὰ πράγματα. (Δημιουργεῖται νέος μέγας θόρυβος, ἐν μέσῳ τοῦ ὁποίου ὁ κ. Κάβδας ὄρθιος καὶ χειρονομῶν ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)

§143Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Κάβδας πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν ἀπρεπῆ καὶ βαρεῖαν φράσιν ποὺ ἐξεστόμισε. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§144Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν δύναται ὁ ὑπηρετήσας τὴν δικτατορίαν νὰ ὑβρίζῃ τοιουτοτρόπως καὶ πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§145Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Σῶμα δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσχοληθῇ μὲ αὐτὰ τὰ θέματα, τὰ ἔθιξεν ὁ κ. Διαμαντόπουλος καὶ οἱ ἄλλοι κ.κ. συνάδελφοι. Εἶναι θέμα καθαρῶς Ὑπουργείου Ἐργασίας. Παρὰ ταῦτα, δύναμαι νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ τὸ ἐξετάσω εὐμενῶς αὐτὸ τὸ θέμα, ἀφοῦ θὰ ἔχω τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ προχωρήσωμεν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ γίνεται ἐντὸς τοῦ θέματος.

§146Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν, ἐὰν δὲν ἀνακληθοῦν αἱ ὕβρεις, αἱ ὁποῖαι ἀπηυθύνθησαν κατὰ βουλευτῶν ἀπὸ ὑπηρέτην τῆς δικτατορίας.

§147Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Νὰ ἐρωτήσητε τὸν συνάδελφον κ. Κάβδαν ποῖαι εἶναι αἱ φράσεις ποὺ ἐξεστόμισε, διότι ἐγὼ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καταγγέλλω ὅτι κατὰ τὴν ἔκρηξιν τοῦ πολέμου 84 ἀεροπλάνα εἶχε ἡ Ἑλληνικὴ Ἀεροπορία. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§148Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κάβδας ἀπεκάλεσε τὴν παράταξιν αὐτὴν «γαϊδούρια», πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§149Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κανελλόπουλος.

§151Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ ἐζήτησα πρῶτος τὸν λόγον. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτομεν τὴν συνεδρίασιν, διὰ πέντε λεπτά.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ νὰ καταλάβητε τὰς θέσεις σας. Ὑπάρχει Προεδρεῖον, τὸ ὁποῖον προστατεύει τὴν τάξιν ἐν τῇ Βουλῇ καὶ τὴν συναδελφικὴν ἀλληλεγγύην. Ἑπομένως ἀφήσατε εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του. Εἶναι καλύτερον νὰ προεδρεύῃ ἕνας παρὰ ὅλοι μαζί. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ τέως Πρωθυπουργός, κ. Κανελλόπουλος.

§154Α. ΖΑΚΚΑΣ. Προηγουμένως εἶχον ζητήσει ἐγὼ τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι τέως Πρωθυπουργός. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§156Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ζάκκας.

§157Α. ΖΑΚΚΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἐξ ὀνόματος Κόμματος θὰ ὁμιλήσω.

§158Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ προηγηθῇ ἐμοῦ ὁ κ. Ζάκκας, ἀλλὰ ἐλπίζω ὅτι ἡ ἰδική μου παρέμβασις θὰ εἶναι κατευναστική, ἐνῷ τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ φίλου κ. Ζάκκα ἡ παρέμβασις ἐνδεχομένως θὰ ἦτο ὀξεῖα.

§159Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ ἐνδεχομένως ἔπρεπε νὰ σᾶς πείσῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσω πρῶτος ἐγώ.

§160Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἡ παρατήρησίς μου ἐγένετο μὲ διάθεσιν φιλικὴν καὶ μὲ μειδίαμα καὶ ἤλπιζον ὅτι δὲν θὰ τὸ παρεξηγήσητε. Ἐδημιουργήθη ἕνα ἐπεισόδιον. Νομίζω ὅτι ἡ ἀφορμὴ ἦτο πολὺ μικρὰ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ τὸ ἐπεισόδιον. Βεβαίως ἕνας ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων τῶν ἀξιοτίμων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως συγκεκριμένως ὁ κ. Ζάκκας, προέβη εἰς παρατηρήσεις αἱ ὁποῖαι ἀφεώρων τὴν πολιτείαν ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Ἐργασίας ἑτέρου ἐκ τῆς Βουλῆς συναδέλφου, ὁ ὁποῖος συνέπεσε τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας νὰ τὸ ἐπιτελῇ οὐχὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος, ἀλλὰ εἰς περίοδον δικτατορίας. Δὲν σημαίνει, ὅμως, αὐτό, ὅτι ὁ κ. Δημητρᾶτος δὲν εἶχεν, ἔναντι τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσε καὶ τὸ ὁποῖον θεωρεῖ ὅτι καλῶς ἐπετελέσθη, καθῆκον νὰ ἀπαντήσῃ. Ἔστω καὶ ἂν ἦτο Ὑπουργὸς δικτατορίας, προκληθείς, ἦτο φυσικὸν νὰ ἀπαντήσῃ, διαφωνῶν πρὸς τὸν κ. Ζάκκαν καὶ λέγων ὅτι ἐγένετο ἡ πρᾶξις αὐτή, τὴν ὁποίαν κατηγορεῖ ὁ κ. Ζάκκας, διὰ σκοποὺς ἐθνικῆς ἀμύνης. Καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ κ. Δημητρᾶτος διετύπωνε αὐτὴν τὴν ἀπάντησιν, ἐδημιουργήθη βέβαια κἄποια νευρικότης εἰς τὴν αἴθουσαν καὶ ἐδημιουργήθη νευρικότης, διότι ὁ κ. Δημητρᾶτος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἦτο φυσικὸν καὶ ἀναπόφευκτον, ἐμνημόνευσε τὴν δρᾶσιν του τῆς περιόδου δικτατορίας. Νομίζω ὅτι ὕστερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια τὰ ὁποῖα ἔχουν παρέλθει, ἔπρεπε μὲ κἄποιαν ἄνεσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ νὰ μὴ ἐκνευρισθοῦν. Ἐδημιουργήθη ὅμως, ἐκνευρισμός, — δὲν τὸ θεωρῶ καὶ αὐτὸ παράδοξον — καὶ κατὰ τὸ διάστημα τοῦ ἐκνευρισμοῦ ἀντηλλάγησαν ὡρισμέναι φράσεις. Δὲν τὰς ἤκουσα ἀπὸ τῆς θέσεως ἐδῶ, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκομαι, διότι αἱ φράσεις ἐλέχθησαν ὑπὸ συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι κάθηνται εἰς ἀρκετὴν ἀπόστασιν. Ἐὰν πράγματι συνάδελφος, τὸν ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ καὶ ἀγαπῶ, ἐξεστόμισε τοιαύτας φράσεις, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν πρὸ ὀλίγου οἱ κ. κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ θελήσῃ νὰ ἀνακαλέσῃ.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάβδας, ἔχει τὸν λόγον.

§162Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐπεισόδιον ἔλαβε χώραν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠκούσθησαν αἱ φράσεις, αἱ ὁποῖαι ἐξετοξεύθησαν ἐκ μέρους συναδέλφων ἐναντίον τῆς μνήμης τοῦ ἀειμνήστου Ἰωάννου Μεταξᾶ.

§163Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὡμίλησα περὶ τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παλλάσκα, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἐπεμβαίνητε χωρὶς προηγουμένως νὰ σᾶς δώσω ἐγὼ τὸν λόγον.

§165Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ δικαιολογήσω τὴν φράσιν μου. Θὰ ὁμολογήσω τὸ σφάλμα μου. Δὲν εἶμαι μικρὸ παιδί. Θὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ φράσις τὴν ὁποίαν ἐξετόξευσα, δὲν ἦτο κοινοβουλευτική. Δὲν ἦτο κοινοβουλευτική, δὲν ἦτο ἡ ἐθνικὴ ὅμως, καὶ ἡ φράσις τοῦ κ. συναδέλφου νὰ στραφῇ ἐναντίον τῆς μνήμης τοῦ ἀειμνήστου Ἰωάννου Μεταξᾶ, χάρις εἰς τὸν ὁποῖον, ὁ κύριος συνάδελφος ἔχει σήμερον τὴν ἐλευθερίαν του καὶ κάθηται εἰς τὰ ἑδώλια τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων ἐλεύθερος. Δι’ αὐτὴν τὴν ἄσεμνον φράσιν εἶπον ὅ,τι εἶπον, δηλαδὴ τὴν φράσιν αὐτήν, καὶ λυποῦμαι ὄντως διότι τὴν εἶπον. Ἡ φράσις μου, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἦτο κοινοβουλευτική, ἀλλὰ καὶ ἡ φράσις τοῦ κυρίου συναδέλφου, ὄχι μόνον δὲν ἦτο κοινοβουλευτικὴ ἀλλὰ καὶ κἄτι παραπάνω.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος βουλευτὴς ἐξέφρασε τὴν λύπην του, καὶ κατόπιν τούτου τὸ ἐπεισόδιον θεωρεῖται λῆξαν.

§167Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε, ἐδημιουργήθη ζήτημα προσωπικὸν μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ κυρίου Κάβδα καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω νὰ μοῦ εἴπητε, ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ προσωπικὸν ζήτημα, διὰ νὰ κρίνω.

§169Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κύριος Κάβδας ἀνεφέρθη εἰς λόγια τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον. Δὲν ἀνέφερον οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τὸ ὄνομα τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν ἀπὸ τὸν κύριον Κάβδαν, μὲ τὴν φαντασίαν του τὰ ἔκαμε. Δεύτερον, εἶναι προσωπικὸν τὸ ζήτημα, διότι ἕνας συνάδελφος, δι’ ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶπον ἐγὼ εἶπε τὴν λέξιν «παληάνθρωπος».

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μά, κύριε συνάδελφε, ἀνεκάλεσε...

§171Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠκούσατε πῶς ἐδημιουργήθη τὸ προσωπικὸν ζήτημα διότι, δὲν εὑρίσκεσθε ἐδῶ. Προήδρευεν ὁ κύριος Ἀντιπρόεδρος. Ἐφ’ ὅσον ἀνεφέρθη εἰς τὸ τὶ προσέφερεν ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας, εἶχον καθῆκον ὡς ἀξιωματικὸς τῆς Ἀεροπορίας νὰ εἴπω ὅτι ἐξεκινήσαμε νὰ κάμωμεν τὸν πόλεμον μὲ 84 ἀεροπλάνα, καὶ τὸν ἐκάμαμεν.

§172Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰδικῶς, ὁ κύριος Παλλάσκας, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ λέγῃ τοιαῦτα πράγματα.

§173Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Σεῖς ἐξεμεταλλεύθητε τὰ πράγματα. (Θόρυβος).

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει προσωπικὸν ζήτημα. Ὁ κ. Α. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον.

§175Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀναμιχθῶ εἰς τὸ προσωπικὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην, διότι ἀνεκάλεσεν ὁ κύριος συνάδελφος, ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὅταν τὸ Ι.Κ.Α. συνετρίβη, συνετρίβη διότι κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ἡ δικτατορία τοῦ ἔπαιρνε τὰ κεφάλαια. Ὅταν τὸ εἶπον αὐτὸ δὲν εἶχον οὐδεμίαν διάθεσιν νὰ ἐπιτεθῶ κατὰ τῆς δικτατορίας, ἀλλὰ δὲν ἀναγνωρίζομεν εἰς οὐδένα τὸ δικαίωμα ὅτι πρέπει νὰ τιμᾷ τὴν θέσιν αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς δικτατορίας. Αὐτὸ δὲν εἶναι δικαιολογημένον πρᾶγμα εἰς ἕνα Κοινοβούλιον. Ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπεν, ὅτι παρῆλθον ἔκτοτε 20 χρόνια. Μὲ γνωρίζει πολὺ καλὰ καὶ ἠξεύρει πόσον ἀμνησίκακος ἄνθρωπος εἶμαι. Ἀλλά, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ δικτατορίας, καὶ καυχώμεθα, νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τονίζω εἶναι ὅτι ἡ ἐργατικὴ τάξις θὰ εἶχε διάφορον Κοινωνικὴν Ἀσφάλισιν, ἐὰν ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐφηρμόζετο ἀπὸ Κοινοβουλευτικὴν Κυβέρνησιν καὶ ὄχι ἀπὸ δικτατορικήν.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐπεισόδιον θεωρεῖται λῆξαν. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 7 τοῦ ἄρθρου 11;

§177ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 7 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 8.

§179Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ἡ παράγραφος 8 καὶ 9 πρέπει νὰ ἀποτελέσουν ἴδιον ἄρθρον.

§180Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης ἔχει τὸν λόγον.

§182Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς παραγράφου 8 προβλέπεται ἡ διευκόλυνσις τῶν ἰατρῶν καὶ ὀδοντιάτρων τῶν ἀναγκαστικῶς ἀπομακρυνομένων ἐκ τῶν ξένων χωρῶν. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι πρέπει νὰ ἀφορᾷ ἰατροὺς καὶ ὀδοντιάτρους ἐγκατεστημένους ἐν Ἑλλάδι καὶ ἀσκοῦντας τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἰατροῦ ἀπὸ 10ετίας. Διότι, ἐὰν προϋπάρχῃ τοιαύτη ἄσκησις, αὕτη θὰ ἦτο νόμιμος ὁπότε δὲν χρειάζεται τὸ εὐεργετικὸν αὐτὸ μέτρον. Ἐάν, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν τοιαῦται περιπτώσεις, θὰ πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ παρανόμου ἀσκήσεως, ὁπότε δὲν εἶναι ἠθικὸν νὰ νομιμοποιηθῇ καὶ νὰ βραβευθῇ ἡ παρανομία. Περίπτωσις ἄλλωστε ὀδοντιάτρων διπλωματούχων ξένων Σχολῶν, μὴ τακτοποιηθέντων, δὲν ὑπάρχουν πλέον εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἂν ὑπῆρχον παλαιότερον, αὗται ἐρρυθμίσθησαν διὰ νόμων. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ φράσις «ἢ ἐν τῇ ἡμεδαπῇ ἐπὶ 10ετίαν». Διότι, ἐὰν ψηφισθῇ ὡς ἔχει τότε θὰ δημιουργηθοῦν ἀνωμαλίαι καὶ παρεξηγήσεις. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 467 τῆς 14ης Νοεμβρίου 1957 ἔγγραφον τοῦ Πανελληνίου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου, διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ διαγραφὴ τῆς φράσεως αὐτῆς.

§183Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ἔχω συνεννοηθῆ μὲ τὸν Πανελλήνιον Ὀδοντιατρικὸν Σύλλογον, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη τὴν παράγραφον αὐτήν. Κατὰ συνέπειαν δὲν συντρέχει λόγος διαγραφῆς τῶν φράσεων αὐτῶν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βασαρδάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§185Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 11 μὲ εὑρίσκει παντελῶς ἀντίθετον, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς δοκιμασίας οἱ πτυχιούχοι τῶν Ἰατρικῶν καὶ Ὀδοντιατρικῶν Σχολῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν πρόκειται περὶ ὁμογενῶν, οἱ ὁποῖοι ἠναγκάσθησαν νὰ ἔλθουν συνεπεία τῶν γεγονότων τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Κύπρου, ἐὰν πρόκειται δι’ αὐτοὺς θὰ ὑπῆρχε μία δικαιολογία. Ἀλλ’ ὡς πληροφορούμεθα ἀπὸ τὸ ὑπόμνημα τοῦ Πανελληνίου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ὡρισμένοι πτυχιούχοι, ἴσως τῆς ὀδοντιατρικῆς, ξένων Πανεπιστημίων, οἵτινες ἀσκοῦν ἀπὸ 10ετίας τὸ ἐπάγγελμά των εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Νομίζω, ὅτι ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸ ὑπόμνημα αὐτό. Θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεωθοῦν καὶ αὐτοὶ νὰ ὑποστοῦν τὰς ἐξετάσεις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 1565)1939. Αὐτὸ λέγει ὁ Πανελλήνιος Σύλλογος Ὀδοντιάτρων καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθόν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§187Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, κύριε Πρόεδρε, ὅπως δεχθῇ ὁ κύριος Ὑπουργὸς νὰ περιορίσῃ τὰ ἔτη, ἀντὶ 10ετίας, νὰ τεθῇ 5ετία, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν δέχεται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἔχοντας πτυχία ξένων Πανεπιστημίων, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀναγνωρισθῆ.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πλατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§189Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἔχω ὑπογράψει μίαν τροπολογίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 11 τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου, προστίθεται παράγραφος 10, ἔχουσα οὕτω: «10 Διοικητικοὶ Διευθυνταὶ Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 μονιμοποιηθέντες βάσει τοῦ Ν. Δ. 1073)49 μετὰ πρότασιν τοῦ οἰκείου Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἱδρύματος, εἰς βαθμόν, ὅμως, μὴ ἀντίστοιχον πρὸς τὰς ἀποδοχὰς ἃς ἐλάμβανον, λογίζονται μονιμοποιηθέντες, ἄνευ ἑτέρας διαδικασίας, εἰς τὸν ἀντίστοιχον πρὸς τὰς ἀποδοχάς, ἃς ἐλάμβανον κατὰ τὸν χρόνον τῆς μονιμοποιήσεώς των βαθμόν, ἐφ’ ὅσον ἐκέκτηντο δεκαετῆ προϋπηρεσίαν ὑπαλλήλου παρὰ νοσηλευτικῷ ἱδρύματι Α. Ν. 965)1937 καὶ εἶχον προταθῆ διὰ τὸν βαθμὸν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἱδρύματος. Ἐκ τῆς ἀνωτέρω βαθμολογικῆς τακτοποιήσεως δὲν δικαιοῦνται διαφορᾶς ἀποδοχῶν διὰ τὸ μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα». Νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ δεκτή.

§190Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὸ τὸ θέμα θὰ τακτοποιηθῇ μὲ τὸν Ὀργανισμὸν καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις νὰ ἀδικηθοῦν.

§191ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§192Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς γνωρίσητε ποίους πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ αὐτὴ ἡ διάταξις διὰ τοὺς ἀσκήσαντας τὸ ἐπάγγελμα τῆς ἰατρικῆς ἢ ὀδοντιατρικῆς ἐπὶ 10ετίαν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν ἢ ἡμεδαπήν, διότι, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι εἰς τί ἀποβλέπει ἡ διάταξις αὐτή.

§193Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται περὶ διατάξεως τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ περὶ τροπολογίας συναδέλφων. Πάντως, ἐὰν ἀσκοῦν ἐπάγγελμα, θὰ πρέπει νὰ ἔχουν δίπλωμα ἰσοτίμου Σχολῆς καὶ δι’ αὐτὸ ἐτέθη ἡ λέξις «ἰσοτίμου». Ἐξ οὗ καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου, ὅταν συνεζητήθη τὸ θέμα, εἶπεν, ὅτι εἶναι ἱκανοποιημένος ὅταν τεθῇ ἡ φράσις «τῶν ἰσοτίμων Σχολῶν».

§194Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Διατὶ δίδουν ἐξετάσεις;

§195Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν δώσει ἐξετάσεις. Πρόκειται περὶ ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι ἐσπούδασαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐπῆραν τὸ δίπλωμά των ἀπὸ ἐκεῖ. Μὲ τὸν ὑφιστάμενον νόμον διὰ νὰ πάρουν ἄδειαν νὰ ἐξασκήσουν τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, πρέπει νὰ δώσουν ἐξετάσεις.

§196Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Εἶναι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα πολὺ εὔκολον δι’ αὐτοὺς νὰ δώσουν ἐξετάσεις.

§197Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἰσοτίμων Σχολῶν.

§198Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Τὸ ὅτι ὑπηρέτησαν 10 ἔτη ἐν τῇ ἡμεδαπῇ τί λόγον ἔχει;

§199Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐδῶ θέτομεν κἄτι περισσότερον, δηλαδὴ νὰ ἔχῃ τὸ δίπλωμα καὶ νὰ ἔχῃ καὶ 10 χρόνια ὑπηρεσίαν μετὰ τὸ δίπλωμα. Ὁ σκοπός μας ἦτο νὰ καλύψωμεν ὡρισμένους συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως ἐκ τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Δι’ αὐτὸ ἐτέθη ἡ παράγραφος αὐτὴ καὶ προσετέθη τὸ «ἡμεδαπῆς», διότι μᾶς εἶπον ὅτι ὑπάρχουν 1–2 ἰατροὶ μὲ δίπλωμα ἐξωτερικοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἠθελήσαμεν νὰ καλύψωμεν αὐτούς. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει θέμα ὑποψίας, ὅταν ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου μοῦ ἐδήλωσεν ὅτι ὅταν τεθῇ ἰσοτίμων Σχολῶν, καλύπτεται τὸ θέμα.

§200Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἡ παράγραφος αὐτὴ εἶναι τελείως ὕποπτος καὶ δὲν βλέπω διατὶ ἡ Βουλὴ δὲν ἀντιδρᾷ ἀναλόγως. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ εἶναι φυσιολογικόν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς προηγουμένως ἐχάλασε τὸν κόσμον νὰ μὴ περάσουν 10–20 παιδιὰ, χωρὶς ἐξετάσεις χάριν τῆς ἀσφαλείας τῆς ὑγείας καὶ τώρα δέχεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὅταν ἔχουν ἐπὶ 10 ἔτη ἀσκήσει τὸ ἐπάγγελμα ἐν τῇ ἡμεδαπῇ, τί δουλειὰ ἔχουν, νὰ περάσουν ἔτσι; Δὲν ἔχω ἀμφιβολίαν ὅτι αὐτοὶ θὰ ἔχουν ψεύτικα διπλώματα.

§201Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ δοθῇ ἄδεια ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, πρέπει νὰ φέρουν ἀντίγραφον τοῦ διπλώματος τοῦ Πανεπιστημίου εἰς τὸ ὁποῖον ἐφοίτησαν. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, περίπτωσις νὰ μὴ ἔχουν διπλώματα καὶ δι’ αὐτὸ τὸ θέτομεν «τῶν ἰσοτίμων σχολῶν», διότι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν πτυχίον Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν καὶ μάλιστα ἰσοτίμων.

§202Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Λέγετε καὶ ἀσκήσαντες ὑπηρεσίαν ἐν τῇ ἡμεδαπῇ ἢ ἀλλοδαπῇ;

§203Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐν τῇ ἡμεδαπῇ καὶ ἀλλοδαπῇ 10 χρόνια.

§204Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τοὺς διευκολύνομεν αὐτούς. Ἐγὼ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω βάσει τίνος δικαιώματος ἀσκοῦσαν τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὰ 10 αὐτὰ ἔτη.

§205Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Δὲν πρόκειται περὶ διατάξεως ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀλλὰ πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν συνάδελφοι ὀδοντίατροι οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχουν ἕνα δίπλωμα ἀλλὰ νὰ μὴ τὸ ἔχουν κατοχυρώσει. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἤσκησαν κανονικῶς τὸ ἐπάγγελμα. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει, ἐὰν πράγματι εἶναι διπλωματούχοι Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν, νὰ τοὺς γίνῃ μία ἀναγνώρισις.

§206Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ νόμου θὰ ἔχουν τακτοποιηθῆ. Ἀσφαλῶς θὰ πρόκειται περὶ ὀδοντοτεχνιτῶν καὶ προσπαθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ πάρουν τὸ δίπλωμα.

§207Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σᾶς κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι πρόκειται περὶ πτυχιούχων ἰσοτίμων Πανεπιστημιακῶν Σχολῶν.

§208Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Νὰ δώσουν ἐξετάσεις.

§209Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ «ἡμεδαπῇ καὶ ἀλλοδαπῇ».

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§211Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἡ παράγραφος 8 ἀφορᾷ ὀδοντιάτρους θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προστεθῇ ὡς δεύτερον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 8 ἡ ἑξῆς διάταξις: «Εἰς πρωτευούσας Νομῶν... (ἀναγινώσκει)...». Ἀνέκυψε ἕνα θέμα εἰς τὴν Δράμαν. Ἐπὶ 10 ἔτη εὑρίσκετο ἐκεῖ ἕνας ὀδοντίατρος καὶ ἐπῆγε ἕνας νέος ὀδοντίατρος καὶ τοῦ λέγει δὲν μοῦ χρειάζεσαι. Αὐτός, λοιπόν, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρέτησε τὸ κοινὸν ἐπὶ τόσα ἔτη ἔρχεται καὶ λέγει ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ συνεχίσω τὸ ὀδοντιατρεῖον. Τὸ πρᾶγμα ἔχει ἠθικὴν βάσιν καὶ πρέπει νὰ τὸ υἱοθετήσητε. Θὰ ἔλεγον ἐὰν θέλετε νὰ δώσητε τὴν εὐχέρειαν νὰ τοποθετηθοῦν ἢ καὶ νὰ ἐγκατασταθοῦν δύο ἰατρεῖα, ἀλλὰ ὅπου προσέφεραν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν κατὰ τὰς ἀνωμάλους περιστάσεις.

§212Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀνατρέπετε τελείως τὰς περὶ ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος διατάξεις.

§213Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ὑπάρχει διάταξις σχετική. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει καταργηθῆ ἀπὸ τὸ 1943.

§214Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὅπου εἶναι ἐγγεγραμμένοι θὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα καὶ ὄχι ὅπου θέλουν.

§215Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁμιλῶ περὶ ἐπιστημόνων ὀδοντιάτρων καὶ ὄχι περὶ πλανωδίων.

§216Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 8 ἡ παρεμβολὴ τῆς λέξεως «ἰσοτίμων» βεβαίως μὲ ἱκανοποιεῖ. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ὅταν ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν προβλεπομένην διαδικασίαν τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ πτυχίου των. Ὡς γνωστὸν λαμβάνουν πρῶτον πτυχίον καὶ ἔπειτα παίρνουν ἄδειαν ἐξασκήσεως. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διατὶ νὰ λέγωμεν διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ πτυχίου των καὶ ὄχι τῆς ἀποκτήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Νομίζω ὅτι ἄδικα συζητοῦμεν ἐδῶ. Ἔχομεν δικαίωμα ἡμεῖς νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ πτυχίον τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Βερολίνου ἢ τῶν Παρισίων; Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀναγνώρισις τοῦ πτυχίου. Καὶ θὰ ἤθελον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω ἐὰν πρόκειται διὰ τοὺς ἐξ Αἰγύπτου, Κύπρου κ.λ.π. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ τὸ εἴπωμεν εὐθέως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαφορὰν τῶν 5 καὶ 10 ἐτῶν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα, αὐτὸ μὲ ἀφήνει κατάπληκτον. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ τοιαύτη διαφορά. Ἐγὼ ἐσπούδασα εἰς τὴν Γερμανίαν τὴν ἰατρικήν, ἀλλὰ τὴν ἔμαθα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ γίνῃ μία διόρθωσις ἐν προκειμένῳ. Δὲν πρόκειται περὶ ἀναγνωρίσεως πτυχίου, ἀλλὰ περὶ δικαιώματος ἐξασκήσεως ἐπαγγέλματος.

§217Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω ὅτι συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ἰατροὶ σπουδάσαντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὀφείλουν σύμφωνα μὲ τοὺς κειμένους νόμους, νὰ ἐπικυρώσουν τὸ δίπλωμά των, δηλαδὴ νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὸ Ἑλληνικόν. Αὐτὸ φαίνεται δὲν ἐγένετο. Αὐτὸ θέλει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ νομιμοποιήσῃ. Οἱ σπουδάσαντες εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ δώσουν ἐξετάσεις εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Πανεπιστήμιον, διὰ νὰ ἐπικυρώσουν τὸ πτυχίον των, διότι ἄλλως διώκωνται ποινικῶς.

§218ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί;

§219Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διότι ἄλλως λαμβάνει ἕνα δίπλωμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, χωρὶς νὰ σπουδάσῃ κἄν, καὶ κάμνει τὸν ἰατρόν. Ὑπάρχουν τοιαῦται περιπτώσεις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, καὶ ὀρθῶς λέγει τὸ νομοσχέδιον ὅτι πρέπει νὰ ἀναγνωρίσουν τὸ πτυχίον των. Ἔ, ἂν τώρα πρόκειται περὶ τῶν προερχομένων ἐκ Κύπρου καὶ ἐξ Αἰγύπτου, νὰ τὸ βάλωμε μέσα εἰς τὸν νόμον. Διὰ τοὺς ἄλλους, ὅμως, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ δώσουν ἐξετάσεις. Ν’ εἴπωμεν ὅτι προκειμένου περὶ ἰατρῶν καὶ ὀδοντιάτρων ἐκ Κύπρου καὶ Αἰγύπτου, δὲν ὑποχρεοῦνται νὰ δώσουν ἐξετάσεις.

§220Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Καὶ ἐκ Βορείου Ἠπείρου.

§221Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ δυσπιστία τῶν κ. κ. συναδέλφων εἶναι δικαιολογημένη διὰ τὴν διάταξιν καὶ ἡ φράσις «ἀσκήσαντες τὸ ἐπάγγελμα ἐπὶ 10ετίαν» πρέπει νὰ διαγραφῇ. Διότι καὶ ἂν ἀκόμη τὸ ἤσκησαν ἐπὶ μίαν 10ετίαν, τὸ ἤσκησαν παρανόμως καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα διατὶ ἐδίστασαν ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 10ετίαν νὰ προσέλθουν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ νόμου 2939 καὶ νὰ ὑποστοῦν τὰς προβλεπομένας ἐξετάσεις; Ἐὰν βεβαίως ἀφορᾷ, ὡς ὁ κ. Χαβίνης εἶπε, τοὺς ἐκ Κύπρου, Κωνσταντινουπόλεως, Αἰγύπτου καὶ Βορείου Ἠπείρου προερχομένους, ἔχει καλῶς. Δι’ ὅλους, ὅμως, τοὺς ἄλλους δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο, διότι ἐφ’ ὅσον ἐξακολουθοῦν νὰ διστάζουν νὰ προσέλθουν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξέτασιν, ἐννοεῖται κἄτι τὸ ὕποπτον συμβαίνει δι’ αὐτούς.

§222Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ βασικὴ διάταξις ἀπέβλεπε εἰς τὸ νὰ καλύψῃ τοὺς ἐξ ἀλλοδαπῆς. Ἡ προσθήκη ἐτέθη μὲ τροπολογίαν, ὡς ἀφορῶσαν καὶ τῆς ἡμεδαπῆς. Καὶ πάλιν ἠρώτησα τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου, μήπως ὑπάρχει ἐμπόδιον, ὥστε νὰ μὴ ἐγκριθῇ δίπλωμα ἰσοτίμου Σχολῆς καὶ μοῦ εἶπεν: Ἐφ’ ὅσον τεθῇ τὸ «ἰσοτίμου Σχολῆς» καλύπτεται».

§223Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφοῦ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ διὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Πλατῆς, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀκούσῃ μίαν ἄλλην τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν οἱ συνάδελφοι Τσιαπάρας, Ἀηδονᾶς καὶ ἐγώ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν παράγραφον 8. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν.

§225Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ μὴ ἐπανέλθωμεν πάλιν, κύριε Πρόεδρε.

§226Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Εἶναι ἡ τελευταία παράγραφος, τὴν ὁποίαν θέλω νὰ προσθέσω εἰς τὸ ἄρθρον 11.

§227Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Οὐδεμίαν τροπολογίαν δέχομαι.

§228Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σέβομαι ἀπολύτως τὰς γνώμας τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «ἡμεδαπῆς». Προτοῦ προχωρήσωμεν ὅμως, εἰς λῆψιν ὁριστικῶν ἀποφάσεων, θὰ παρεκάλουν νὰ μὲ ἀκούσουν περὶ τίνος πρόκειται. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀρίστου ἐπιστήμονος ὀδοντιάτρου ἀποφοίτου τῆς Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς τῶν Παρισίων, τοῦ κ. Τσιμινάδη. Κατὰ σύμπτωσιν, ὁ κ. Τσιμινάδης, ἦτο συμφοιτητὴς τοῦ καθηγητοῦ κ. Λουρίδη, οἱ ὁποῖοι ἀμφότεροι ἠρίστευσαν. Τὸ πτυχίον τοῦ κ. Τσιμινάδη, ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Οὗτος εἶναι ἡλικίας 58 ἐτῶν καὶ νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς δι’ αὐτόν, διότι ἠρίστευσεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῶν Παρισίων καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἄξιος τιμῆς νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του εἰς μίαν ἐπαρχιακὴν πόλιν ὁ ἐπιστήμων αὐτός. Ὁ κ. Τσιμινάδης παρέμεινε κατὰ τὴν κατοχὴν ἐκεῖ, εἰργάσθη καὶ ἔχει ὅλα τὰ φορολογικὰ στοιχεῖα ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν ὅτι εἰργάσθη κατὰ τρόπον ἐπιτυχῆ. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ὑποβάλωμεν ἄνδρα ὑπερβάντα τὸ 50ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας του εἰς τὴν δοκιμασίαν, διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἡ δοκιμασία αὐτὴ σκοπὸν ἔχει νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν κοινωνίαν ἀπὸ τὴν δυνατότητα ἀσκήσεως ἐπαγγελμάτων ὑπὸ ἀνθρώπων μὴ ἱκανῶν νὰ ἀσκοῦν τὰ ἐπαγγέλματα ταῦτα. Ἐν προκειμένῳ τοιοῦτος φόβος δὲν ὑφίσταται, διότι ὁ ὀδοντίατρος Τσιμινάδης ὄχι μόνον ἔχει δίπλωμα Σχολῆς ἰσοτίμου πρὸς τὴν ἡμετέραν Ὀδοντιατρικὴν Σχολήν, ἀλλ’ ἔχει δίπλωμα τῆς γνωστῆς διὰ τὴν πλήρη κατάρτισιν τῶν εἰς αὐτὴν φοιτώντων Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς τῶν Παρισίων, ἐπιτυχὼν μάλιστα καὶ τοῦ βαθμοῦ ἄριστα. Αὐτὸ ἀποσκοπεῖ, κύριοι βουλευταί, νὰ καλύψῃ ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις. Φρονῶ ὅτι ἄλλαι τοιαῦται περιπτώσεις, δὲν ὑπάρχουν καί, ἐὰν ὑπάρχουν, εἶναι μόνον δύο ἢ τρεῖς εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Πίσπας, ἔχει τὸν λόγον.

§230Μ. ΠΙΣΠΑΣ. Ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Λαυρεντίδης, ἀτυχῶς δὲν ἔχει ὡς ἀκριβῶς ἐξετέθη παρ’ αὐτοῦ. Διότι, ἐὰν ὁ κ. ὀδοντίατρος, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν, ἐὰν εἶχε δίπλωμα ἰσοτίμου πρὸς τῆς ἡμετέρας Σχολῆς, θὰ ἠδύνατο νὰ προσέλθῃ ἔκτοτε εἰς τὰς ἐξετάσεις ποὺ ὁρίζουν οἱ κείμενοι νόμοι. Καθ’ ἃς ὅμως ἔχω πληροφορίας, δὲν εἶναι πτυχιούχος ἰσοτίμου Σχολῆς τοῦ ἡμεδαποῦ Πανεπιστημίου. Εἰς τὴν πόλιν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ὀδοντίατρος οὗτος ἤσκει τὸ ἐπάγγελμά του ἤδη ἐγκατεστάθη ἄλλος ὀδοντίατρος, ὁ ὁποῖος ἔχει πτυχίον καὶ γενικῶς ὅλα τὰ προσόντα διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ὀδοντιατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Ὁ νέος οὗτος ὀδοντίατρος ἀπεκάλυψε τὴν ἐπὶ τόσα ἔτη παρανομίαν τοῦ ὀδοντιάτρου, τὴν τακτοποίησιν τοῦ ὁποίου ἐπιδιώκει ἡ ὑπὸ κρίσιν διάταξις καὶ κατόπιν ὁ ὀδοντίατρος οὗτος, ἀντὶ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ τύχῃ τῆς ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, κατέφυγε εἰς τὸν συνάδελφον κ. Λαυρεντίδην, διὰ νὰ τακτοποιηθῇ διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, κύριε συνάδελφε, νὰ ἐπαληθεύσουν αἱ ὑποθέσεις σας, διότι ὁ νόμος λέγει ρητῶς ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ δίπλωμα ἰσοτίμου πρὸς τῆς ἡμετέρας Σχολῆς.

§232Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν). Διηυκρίνησα, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν διατρέχομεν κίνδυνον τινά, νὰ παρεισφρύσῃ ἰατρὸς χωρὶς δίπλωμα ἰσοτίμου Σχολῆς. Δι’ αὐτὸν δὲ ἀκριβῶς τὸν λόγον, προσέθεσα καὶ τὴν διάταξιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖται δίπλωμα ἰσοτίμου Σχολῆς.

§233Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος δημιουργεῖ κατάστασιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐπικίνδυνος. Ὁ νόμος εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ὀδοντιατρικοῦ ἐπαγγέλματος εἶναι πολὺ αὐστηρός. Ἀπὸ οἱονδήποτε Πανεπιστήμιον προερχόμενος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ δώσῃ τὰς ἐπ’ ἀδείᾳ ἐξετάσεις. Βεβαίως ἀντιλαμβανόμεθα τὴν προσπάθειαν τοῦ νομοθέτου διὰ περιπτώσεις σπανίως πιθανῶν ἡλικιωμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι λόγῳ διαφόρων ἀτυχημάτων δὲν κατώρθωσαν ἐγκαίρως νὰ προσέλθουν εἰς τὰς ἐπ’ ἀδείᾳ ἐξετάσεις. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, θὰ ἦτο δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ περιλάβῃ πιθανῶς μίαν ἄλλην διάταξιν διευκολύνουσαν τὰς ἐπ’ ἀδείᾳ ἐξετάσεις, ἀλλὰ μὲ αὐτὴν τὴν παράγραφον δημιουργεῖται τοῦτο τὸ ἐνδεχόμενον, ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν πτυχίον καὶ ἐπὶ μίαν 5ετίαν ἢ 10ετίαν δὲν ἤσκησαν τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶμεν, ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἤσκησαν τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα ἐπὶ 10ετίαν, ἢ ἤσκησαν τὸ ἐπάγγελμα ἐμπόρου, ἐρχόμενοι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄνευ ἐξετάσεων, ἐπ’ ἀδείᾳ, νὰ ἀσκήσουν τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα. Νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐπικίνδυνον διότι ἀφήνει ἀνοικτὲς τὶς πόρτες διὰ τὴν ἄσκησιν ἐπαγγέλματος ἄνευ τοῦ ἐλέγχου τῶν ἐπ’ ἀδείᾳ ἐξετάσεων. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ τελείως ἡ παράγραφος. Ἐὰν ἐπὶ τέλους ἡ περίπτωσις τοῦ ἰατροῦ Τσιμινάδη εἶναι ὡς τὴν ἐξέθηκεν ὁ συνάδελφος κ. Λαυρεντίδης, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ περιλάβῃ κατ’ ἄλλον τρόπον μίαν διευκόλυνσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ὥστε τυπικῶς νὰ κατωχυρωθῇ, ἀλλὰ ὅμως νὰ μὴ καταργηθῇ ὁ ἔλεγχος τῶν ἐρχομένων ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ διπλώματα ἰατρικῆς.

§234Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, ὅσον συμπαθητικὴ καὶ ἂν εἶναι ἡ περίπτωσις ποὺ ἀνέφερεν ὁ συνάδελφος κ. Λαυρεντίδης, εἶναι σοβαρὸν καὶ φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ κ.λ.π. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν λέγωμεν εἰς τὸν τελευταῖον ἀγρότην καὶ ποιμένα ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἄγνοια νόμου, δὲν δυνάμεθα νὰ ἔλθωμεν νὰ βραβεύσωμεν ἀπόψε ἰατρόν, ὁ ὁποῖος ἐπὶ τόσα χρόνια παρέβαινε τὸν νόμον, διότι τὸν ἐγνώριζε, διότι, ἐὰν ψηφίσωμεν ἀπόψε αὐτὸ ποὺ θέλει ὁ κ. Λαυρεντίδης, δὲν θὰ εἴπωμεν τίποτε ἄλλο παρὰ ὅτι βραβεύομεν τοὺς ἐπιστήμονας τοὺς παραβαίνοντας τοὺς νόμους ἐν γνώσει καὶ τιμωροῦμεν τοὺς χωρικούς, οἱ ὁποῖοι ἐν ἀγνοίᾳ των διαπράττουν κάποιο ἀδίκημα. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἀντιτάσσομαι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς μου κατὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, κύριε Ὑπουργέ, καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἀφήσῃ νὰ περάσῃ τοιαύτη διάταξις. Εἶναι καὶ ζήτημα ἀξιοπρεπείας καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, νὰ βραβεύῃ τοὺς παρανομοῦντας ἐπιστήμονας ἐπὶ δεκαετίαν καὶ νὰ τιμωρῇ τοὺς ἀγνώστους χωρικούς. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ νόημα τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§235Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο πράγματα συμβαίνουν, ἢ ὁ κ. Τσιμινάδης, διὰ τὸν ὁποῖον τόσον κολακευτικῶς ὡμίλησεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Λαυρεντίδης, δὲν ἔχει πτυχίον ἰσοτίμου Σχολῆς πρὸς τὰ Πανεπιστήμια τῆς Ἑλλάδος καὶ ὡς ἐκ τούτου φοβεῖται νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τῆς Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ δώσῃ ἐξετάσεις, ἢ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἠσέβησε πρὸς τοὺς κειμένους νόμους πρὸς τοὺς ὁποίους ὅλοι μας πειθαρχοῦμεν. Ἐτελειώσαμεν τὸ Πανεπιστήμιον, ἐπήραμεν τὸ πτυχίον μας καὶ μετὰ παρέλευσιν ὀλίγου χρόνου, κύριε Ὑπουργέ, προσήλθομεν νὰ δώσωμεν τὰς ἐξετάσεις ἐπ’ ἀδείᾳ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Τσιμινάδης, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τόσον σπουδαίας σπουδὰς ἀριστεύσας μάλιστα εἰς τὰ μεγαλύτερα Πανεπιστήμια τῆς Εὐρώπης, ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν, σεβόμενος τοὺς νόμους τοῦ Κράτους, νὰ προσέλθῃ ἐνώπιον τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν νὰ δώσῃ ἐξετάσεις. Ἢ φαίνεται ὅτι δὲν ἔχει πτυχίον ἰσοτίμου Σχολῆς μὲ τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ βραβεύσωμεν ἡμεῖς τὴν πρᾶξιν ἑνὸς ἐπιστήμονος, ὁ ὁποῖος ἔκαμε σπουδάς, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὸ Σῶμα, ἀρτιωτάτας εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν καὶ ἔρχεται σήμερον νὰ ζητήσῃ, δι’ εἰδικῆς προσωπικῆς διατάξεως νὰ τοῦ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸ 58ον ἔτος τῆς ἡλικίας του νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ὀδοντιάτρου. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ πρέπει ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ νὰ ἐντοπισθῇ, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνων τῶν ἐπιστημόνων τοῦ ἐξωτερικοῦ, οἱ ὁποῖοι δι’ ἐθνικοὺς λόγους ἐξηναγκάσθησαν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Πατρίδα.

§236Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§237Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ σᾶς ἀπαλλάξω, κύριε συνάδελφε, τοῦ κόπου, νὰ ὁμιλήσητε. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀρχικὴ διάταξις ἤθελε νὰ καλύψῃ τοὺς ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσερχομένους, Κύπρου, Κωνσταντινουπόλεως καὶ Αἰγύπτου. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι ἄκρως συμπαθὴς καὶ μετὰ τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου, ὅτι δὲν καλύπτεται ἐὰν δὲν ἔχῃ δίπλωμα ἰσοτίμου Σχολῆς, ἐφησύχασα. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θελήσῃ νὰ τὸ ψηφίσῃ, ἐγὼ εὐχαρίστως θὰ ἐδεχόμην νὰ διευκολύνωμεν τὸν κ. συνάδελφον, τὸν ἀτυχήσαντα καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ διπλωματοῦχον Σχολῆς ξένης διὰ νὰ κατορθώσωμεν νὰ τὸν βοηθήσωμεν, ὥστε νὰ μὴ ὑποστῇ τὰς λεπτομερειακὰς ἐξετάσεις τὰς ὁποίας ὑφίστανται οἱ νέοι διὰ τὸ δίπλωμα.

§238Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ ἐπιστρατεύσωμεν, δηλαδή, τὴν παρανομίαν.

§239Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, κύριε Χαβίνη.

§240Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ θὰ ζητήσω τὰ πρακτικὰ νὰ πᾶνε εἰς τὸν ἁρμόδιον Εἰσαγγελέα. Τί θὰ κάμῃ;

§241Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐὰν ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος ἔχει δικαίωμα ὁ Εἰσαγγελεύς. Αἱ διατάξεις τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος δὲν ἀποστέλλονται, ἀλλὰ ἐφαρμόζονται πάντοτε, ὅπου ὑπάρχει περίπτωσις.

§242Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ κάμνει κατάπληξιν ἡ συζήτησις ποὺ γίνεται δι’ αὐτὸν τὸν ἀτυχῆ ὀδοντίατρον. Ἡ διάταξις, ὅπως συνεπληρώθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργόν, δίδει ὅλας τὰς ἐγγυήσεις ὅτι δὲν θὰ διατρέξῃ κίνδυνον ἡ δημοσία ὑγεία. Γίνεται ἐδῶ πέρα μία συζήτησις καὶ βλέπω κόπτονται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, διὰ τὸ ζήτημα τῆς δημοσίας ὑγείας. Δὲν πρέπει οἱ κ. κ. συνάδελφοι, νὰ ἀγνοοῦν ὅτι ἀκόμη ὑπάρχουν κουρεῖς καὶ τραγουδισταί, οἱ ὁποῖοι ἔκαμνον τὸν ὀδοντίατρον μὲ μίαν τανάλιαν ποὺ πεταλώνουν ζῶα καὶ σήμερον ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ὀδοντιάτρου. Ὅταν ἐπικρατῇ, λοιπόν, αὐτὴ ἡ κατάστασις, τὸ νὰ συζητοῦμεν διατὶ δὲν ἐπῆρε τὴν ἄδειαν, ἐνῷ ἔχει πτυχίον Ἀνωτάτης Σχολῆς, νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ ἀναχρονισμόν.

§243Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὴν παράκλησιν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Λαυρεντίδην, τὸ θέμα ἔχει λήξει. Ἑπομένως, τὸ θεωρῶ ἐντελῶς περιττὸν καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν τὸ δέχεται ἢ ὄχι.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς διαβάσω τὸ ἄρθρον 19 τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἡ συζήτησις δὲν περατοῦται πρὶν ἢ ἀγορεύσωσιν πάντες οἱ ἐγγραφέντες καὶ ζητήσαντες τὸν λόγον». Συνεπῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω τὸν λόγον νὰ ὁμιλήσουν, ἐκτὸς ἐὰν παραιτηθῶσιν.

§245Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μὲ τὴν προσπάθειάν σας, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐξαντλήσητε τὸν κατάλογον ἔχετε ἐξαντλήσει τὴν Βουλήν.

§246Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐκ Τρικάλων, μοῦ ἔκαμαν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφερθοῦν εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον διὰ τὸν ὀδοντίατρον καὶ τὰ ἔθεσαν ἐν ἀμφιβόλῳ. Εἶναι δικαίωμά των καὶ αὐτό, κατὰ κάποιον τρόπον, χαρακτηρίζει τὴν ἐκτίμησιν περὶ τὴν καλὴν πίστιν.

§247Μ. ΠΙΣΠΑΣ. Καμμίαν.

§248Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν ἐξήγησιν.

§249Μ. ΠΙΣΠΑΣ. Ἡμεῖς δὲν ἐθέσαμεν ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν καλήν σας πίστιν, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε ἐσφαλμένας πληροφορίας.

§250Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἔχω εἰς τὰς ἰδικάς μου συνηθείας νὰ λέγω τίποτε ἂν δὲν εἶμαι 100% βέβαιος καὶ δὲν ἐσυνήθισα νὰ μεταφέρω εἰς τὸ Σῶμα ἀνακριβεῖς πληροφορίας, ἀλλὰ παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι ὁ ἰατρὸς αὐτὸς εἶναι πράγματι ἀπόφοιτος τῆς Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς ἀπὸ τὸ 1932. Εἶναι Ἕλλην ἐκ Ρουμανίας, ἐπῆγε καὶ ἐσπούδασε ἐκεῖ καὶ ὅταν ἦλθε καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ συνθῆκαι ἦσαν τοιαῦται ὥστε νὰ μὴ τοῦ ἐπιτρέψουν τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματός του, βάσει τῆς τυπικῆς διαδικασίας ποὺ ἀπαιτεῖται. Θὰ ἤθελον τώρα νὰ καθησυχάσω ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ἢ δὲν πιστεύουν εἰς αὐτὴν τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον τὸ κείμενον τοῦ σχεδίου νόμου ὁμιλεῖ περὶ ἰσοτίμου Σχολῆς, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ὅλα τὰ ἄλλα ἀποτελοῦν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, φιλολογίαν ἁπλῆν. Διότι, ἂν ἡ Σχολὴ εἶναι ἰσότιμος, θέμα δὲν γεννᾶται. Ἂν δὲν εἶναι ἰσότιμος, πάλιν θέμα δὲν γεννᾶται, διότι οὐδεὶς ἔχει νὰ ὠφεληθῇ ἐξ αὐτῆς τῆς διατάξεως. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα ἐπιστήμονα νὰ ἀγνοῇ τὸν νόμον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀξιοῦμεν ἀπὸ τὸν οἱονδήποτε ποιμένα νὰ γνωρίζῃ τὸν νόμον — καὶ ὑπάρχει βασικὴ ἀρχὴ ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἄγνοια τοῦ νόμου — θὰ ἤθελον αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ συνείδησιν νὰ ἐλέγαμεν ποσάκις καὶ οἱ ἐξ ἡμῶν διακονοῦντες εἰς τὴν ἐπιστήμην, φωρῶνται ἀγνοοῦντες τὰς διατάξεις ὡρισμένων νόμων.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννιδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§252Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπω ὅτι λέγετε ὅτι θὰ ἐξαντλήσητε τὸ πᾶν διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός, Καὶ παρὰ ταῦτα εἴπατε, ἀφοῦ ἐπῆρα τὸν λόγον, μήπως ἔχετε τὴν διάθεσιν νὰ παραιτηθῆτε. Θὰ ἤθελα, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτήσω τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, παρὰ τὸν σεβασμὸν ποὺ τοῦ ἔχω, μήπως σᾶς ἐνοχλῇ ὁ λόγος ὁ ἰδικός μου;

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν δὲν ἤθελον, δὲν θὰ ἐπέμενον μετὰ πείσματος, νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, διότι εἶσθε ἐγγεγραμμένος. Ἴσα–ἴσα, διότι θέλω νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμὸν καὶ διότι θὰ εὐχαριστηθῶ ἀκούοντάς σας δι’ αὐτὸ σᾶς τὸν δίδω.

§254Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω ἐκθύμως τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Λαυρεντίδη, διότι γνωρίζω τοῦτο. Ἕνας ἐπιστήμων ἀλλοδαπὸς — δὲν γνωρίζω τὸν κύριον, διὰ τὸν ὁποῖον ὡμίλησεν εἰδικῶς — ἦτο δυνατόν, Ἕλλην τὴν καταγωγήν, ἦτο δυνατὸν κατὰ τὸ διάστημα τοῦ πολέμου, νὰ εἰσέλθῃ ἐντὸς τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς διάφορα διαμερίσματα τῆς χώρας, ἔνθα ὑπῆρχον ἀνωμαλίαι, εἴτε ἐκ τοῦ πολέμου, εἴτε μὲ τὴν ἐπακολουθήσασαν σύγκρουσιν μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, δηλαδὴ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον; Καὶ ἐρωτῶ, κύριε Πρόεδρε, ἐντὸς τῆς 10ετίας εἰς τὰ σημεῖα αὐτὰ τῆς χώρας...

§255Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§256Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Εἶσθε ὁ μόνιμος καὶ συνεχὴς συζητητὴς τῆς Βουλῆς, ἄνευ ἀποχρῶντος, πολλὲς φορές, λόγου καὶ ἀνεχόμεθα τὴν συμπεριφοράν σας. Καὶ ὅμως, κύριε συνάδελφε, παρεμβαίνετε εἰς σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔχετε λόγον νὰ παρεμβαίνετε.

§257Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα, κύριε συνάδελφε, καὶ νὰ μὲ συγχωρῆτε πάρα πολύ.

§258Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Χαβίνην, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι θὰ συγχωρήσῃ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν τὴν παρανομίαν τὴν ὁποίαν ἐπιστήμονες διαπράττουν, καὶ ἀναγνωρίζει ντὲ φάκτο τὴν ἄγνοιαν τοῦ νόμου εἰς τοὺς ἐπιστήμονας τῆς Ἑλλάδος, ἐνῷ ἀντιθέτως δὲν ἀναγνωρίζει τὴν ἄγνοιαν εἰς ἁπλοῦς χωρικούς. Ἡ ἄποψις αὐτὴ εὐσταθεῖ, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι εἶναι δυνατόν, εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξε καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐμπίπτει ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου, εἴς τινα διαμερίσματα τῆς χώρας νὰ συνεχίζετο ἐπὶ 10ετίαν ἡ ἀνωμαλία καὶ νὰ μὴ ὑπῆρχε γνῶσις τοῦ νόμου, οὔτε ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου. Τίνα νόμον θὰ ἐφήρμοζεν ὁ ἐπιστήμων αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἔχει δίπλωμα ἰσοτίμου Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου, ἐφ’ ὅσον ὁ νόμος εἶχε καταργηθῆ εἰς τὴν περιφέρειαν εἰς τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ τὸ ἐπάγγελμά του; Καὶ ἑπομένως, οὔτε ἄγνοιαν νόμου εἶχεν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν νόμον, διότι οἱ πολῖται τῆς περιοχῆς ἐκείνης δὲν ἠδύναντο νὰ καταφύγουν εἰς ἄλλα διαμερίσματα καὶ νὰ νοσηλευθοῦν. Εἰς ἰατρόν, ὁ ὁποῖος προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, πρέπει νὰ ἀρνηθῶμεν τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα εἰς τὴν Πατρίδα μας, ἀφ’ ὅσον κέκτηται πτυχίον ἰσοτίμου Σχολῆς ξένου Πανεπιστημίου; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Λαυρεντίδη καὶ διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν δυὸ–τρεῖς ἄλλαι περιπτώσεις, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ θεραπεύσωμεν.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, γίνεται δεκτὴ ἡ παράγραφος 8 τοῦ ἄρθρου 11;

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 8 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 9. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§262Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ μιᾶς προσθήκης εἰς τὸ ἄρθρον 11. Ὑπάρχει τροπολογία ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ. κ. Τσιαπάραν, Πετρόπουλον, Ἀηδονᾶν, Τσακιρίδην καὶ Μπάρμπαν, λέγει δὲ τὰ ἑξῆς: «Ἐφ’ ὅσον μεταξὺ ὑποψηφίων πρὸς κατάληψιν θέσεως διευθυντοῦ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων συγκαταλέγωνται μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι ..... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία, κύριε Ὑπουργέ.

§263Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφ. Κοινων. Προν.). Θὰ ὑπαχθῇ εἰς τὰς κειμένας διατάξεις τῶν νόμων, ὅπως ὑπάγωνται ὅλοι. Δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§264Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργόν, διὰ τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχει τροπολογία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 11 ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν νομιμοποίησιν ἑνὸς ἐκτάκτου ὑγειονομιοφύλακος ἐλονοσίας. Τὴν τροπολογίαν ὑπογράφουν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Ἔξαρχος, Γαστεράτος καὶ ἐγώ. Εἰς συζήτησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, ἀνεφέρθητε εἰς τὸν φάκελλον αὐτοῦ τοῦ ὑπαλλήλου καὶ νομίζω ὅτι διεπιστώσατε ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ὑπάρχουν στοιχεῖα ἐναντίον τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἐκ παραδρομῆς τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἐμονιμοποιήθη, ὅταν οἱ ἄλλοι συνάδελφοί του ἐμονιμοποιήθησαν καὶ νομίζομεν ὅτι θὰ εἶναι ἄδικον νὰ στερηθῇ τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς. Πρόκειται περὶ μιᾶς δικαιοτάτης τροπολογίας, ἡ ὑπηρεσία τὴν γνωρίζει καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς νὰ καταδικασθῇ.

§265Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἔκτακτος, οὔτε ἡμερομίσθιος εἶναι, ἀλλὰ κατέχει μίαν θέσιν προσωρινήν. Ἐν τούτοις ἡ διάταξις αὐτὴ εἶχε διαγραφῆ, ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ πάλιν νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Πάντως, νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς διαγραφεῖσαν διάταξιν.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ παράγραφος 9 τοῦ ἄρθρου 11 γίνεται δεκτή;

§267ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§268Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§269Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀπερρίφθη προηγουμένως ὑπὸ τῆς Βουλῆς κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν.

§270Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχε συμφωνηθῆ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν νὰ ἐπανέλθουν τροπολογίαι εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν ποὺ γίνεται σήμερον. Συνεπῶς δὲν εὐσταθεῖ ὁ προβαλλόμενος ἰσχυρισμὸς ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπανασυζητηθῇ ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω ποῖον ἀφορᾷ. Ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι εἶναι δικαία καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἕνα ἀδικηθέντα ἔκτακτον ὑπάλληλον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸ δίκαιον εἰς ἕνα ὑπάλληλον τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω, οὔτε γνωρίζω περὶ τίνος πρόκειται, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διστάσῃ.

§271Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος καὶ τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν γνωρίζει καὶ γνωρίζει ὅτι εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν ἀπηλείφθη ἡ διάταξις αὐτή. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος κάθε τόσο προσπαθεῖ νὰ παίρνῃ ἀπὸ ἕνα βαθμόν. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἦτο ἔκτακτος, ἐνετάχθη τὸ 1955 μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως βʹ.

§272Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Λάθος, κάμνετε, κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχει κανένα βαθμόν.

§273Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Εἶναι ἡ ἰδία περίπτωσις, κύριε Ὑπουργέ, τῆς παραγράφου 4. Ἡ ἀπαλειφθεῖσα διάταξις κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου λέγει τὰ ἑξῆς, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας ἐκδιδομένης μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου κ.λ.π.

§274Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, δὲν εἶναι ἡ διάταξις αὐτή, κάμνετε λάθος. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Ὁ περὶ οὗ ὁμιλεῖτε εἶναι ὑπάλληλος.

§275Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἐδῶ ἐψηφίσαμεν τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ ἐπανερχόμεθα πάλιν. Ἔτσι δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§276Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἀτόμου τὸ ὁποῖον ὑπαινίσσεσθε. Ἔχετε κάμει λάθος.

§277Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἔχομεν πάθει σύγχυσιν. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 4. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου ἐκτάκτου, ὄχι μονίμου.

§278Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, ἀκούσατε πρῶτον περὶ τίνος πρόκειται.

§279Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὁμιλεῖτε περὶ ἐκτάκτου ὑπαλλήλου, ἀλλὰ περὶ μονίμου.

§280Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ ἀπαλειφθεῖσα διάταξις κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, λέγει, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας ἐντάσσεται εἰς τὸν 6ον βαθμὸν ὁ δυνάμει τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3301 τοῦ 1955 νόμου.

§281Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὸ διεγράφη, κύριε συνάδελφε.

§282Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ λέγει τὰ ἴδια πράγματα. Δηλαδὴ λέγει ὅτι διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ νόμου 3201)55 ἐτακτοποιήθη μόνιμος ὑπάλληλος κ.λ.π. Ἡ λέξις ἐτακτοποιήθη τί σημαίνει ἐνετάχθη; Ἀντὶ νὰ βάλῃ ἐνετάχθη λέγει ὅτι ἐτακτοποιήθη.

§283Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Πρόκειται περὶ ἄλλης τροπολογίας, κύριε συνάδελφε.

§284Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Πρόκειται περὶ τῆς αὐτῆς τροπολογίας.

§285Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀθανασάκου ἀφορᾷ ἔκτακτον ὑπάλληλον.

§286Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὁ κ. Ἀθανασάκος, ποὺ ἀνέπτυξε τὴν τροπολογίαν, ἐμνημόνευσε ὅτι εἶχε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Κοκκέβη.

§287Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Λάθος.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί λέγετε, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς τροπολογίας;

§289Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ ἀρχῆς, νὰ μὴ ἐπανερχώμεθα ἐπὶ διατάξεων, τὰς ὁποίας ἔχομεν διαγράψει. Αὐτὴ εἶναι βασικὴ ἀρχή. Σήμερον, ἐφ’ ὅσον διεγράφη, διεγράφη.

§290Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω ἀπάντησιν, διότι ὁ κ. Καλαντζάκος, μὲ ἐπεκαλέσθη. Ὁ κ. Καλαντζάκος, κατεχόμενος ἀπὸ μανίαν ἐναντίον ἑνὸς ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἐπειδὴ ἔχω γράψει τροπολογίαν μετὰ τοῦ κ. Σπέντζα, ἐθεώρησεν ὅτι πρόκειται περὶ αὐτῆς τῆς τροπολογίας. Ὁ κ. Ἀθανασάκος ἀνέπτυξε τὴν τροπολογίαν.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ λάβητε τὸν λόγον.

§292Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν θὰ μὲ ἐμποδίσητε, κύριε Πρόεδρε. Ὁ κ. Ἀθανασάκος δὲν ἀνέφερεν ὅτι ἐγὼ ἔχω ὑπογράψει. Ἀλλ’ ὁ κ. Καλαντζάκος, γνωρίζων ὅτι ἔχει ὑπογραφῆ παρ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ κ. Σπέντζα τροπολογία, ἐθεώρησεν, ἐκ κεκτημένης ταχύτητος, ὅτι ἐγὼ ἔλαβον τὸν λόγον, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀθανασάκου. Ἐγὼ τὴν ὑπεστήριξα ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι δικαία. Ἄν θέλῃ ἡ Βουλή, ἂς τὴν ἀποδεχθῇ. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται τοιαῦτα λάθη. Καὶ ὁ κ. Καλαντζάκος πρέπει νὰ παρακολουθῇ τὸν ἀγορητὴν καὶ νὰ μὴ κάμνῃ λάθη.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 9 τοῦ ἄρθρου 11;

§294ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11, ὡς ἐτροποποιήθη;

§296ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 12ον. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§298Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθῇ εἰς τὴν πρώτην παράγραφον...

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι ἓν ἄρθρον ποὺ ἔχει 11 καὶ 12 παραγράφους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατὰ παράγραφον. Ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι δὶς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ τὸν λόγον ὁ βουλευτής. Τί συμβαίνει μὲ τὰς παραγράφους; Λαμβάνουν πλειστάκις τὸν λόγον, διότι θεωρεῖται ξεχωριστὸν ἄρθρον. Συνεπῶς, θὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 12.

§300Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συμπληρώσωμεν τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 12, προσθέτοντες εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται τοῦ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας καὶ τοὺς ἀκτινολόγους τῶν στρατιωτικῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν. Θὰ πρέπει, δηλαδή, ἐκεῖ ποὺ γράφει «διευθυνταί, ἐπιμεληταὶ ἢ .... (ἀναγινώσκει)...». νὰ προστεθῇ «καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων».

§301Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δεδομένου ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι παρὼν καὶ εἶναι θέμα τῆς Στρατιωτικῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας. Θὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα ἡ Ὑγειονομικὴ Ὑπηρεσία Στρατοῦ.

§302Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, εἶναι ἀδύνατον, φυσικά, νὰ συνεχίσωμεν ὑποστηρίζοντες τὴν ἄποψιν, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν συμφωνεῖ. Διότι εἶναι θέμα εἰς τὸ ὁποῖον διασταυροῦται ἡ ἁρμοδιότης τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν νὰ διαβιβάσητε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὴν ὁμόφωνον ἄποψιν τῆς Βουλῆς ὅτι θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν.

§303Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι εἰς τὴν παράγραφον βʹ, τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

§304ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§305Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπρότεινεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ νὰ προσθέσω ὅτι πρέπει εἰς τὴν βʹ παράγραφον, καὶ εἰς τὴν γʹ παράγραφον ἐδάφ. αʹ καὶ βʹ, μετὰ τὴν φράσιν «ἐν γένει», νὰ προστεθῇ «καὶ οἱ στρατιωτικοί». Τότε σᾶς ἐζήτησα νὰ προστεθῇ ἡ φράσις αὐτή, μοῦ ἀπηντήσατε ὅτι δὲν ὑφίσταται λόγος, διότι εἶναι αὐτονόητον. Ἡ στιχομυθία αὐτὴ μεταξὺ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν δὲν ἀναγράφεται ἐν τοῖς πρακτικοῖς. Περαιτέρω, ὅμως, τὴν αὐτὴν παρατήρησιν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κοκκέβης, καὶ παρεμβληθεὶς ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ θέμα εἶναι λελυμένον. Σεῖς εἴπατε, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀνεγράφη ἐν τοῖς πρακτικοῖς, ὅτι θεωρεῖτε περιττὴν τὴν ἀναγραφὴν τῆς φράσεως «καὶ οἱ στρατιωτικοὶ» ἐκ τοῦ λόγου ὅτι εἶναι αὐτονόητον, καὶ ἔτσι ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν.

§306Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι θέμα ποὺ ἀφορᾷ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σύμφωνος γνώμη.

§307Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ψηφισθῇ διὰ τοὺς ἄλλους καὶ οἱ στρατιωτικοὶ νὰ μείνουν ἀπ’ ἔξω. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχει διαφωνίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§308Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρέπει νὰ ἔχω τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς Στρατιωτικῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας. Ἡμεῖς ἐκαλύψαμεν ὅλας τὰς ὑγειονομικὰς ὑπηρεσίας.

§309ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§310Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἰς τοὺς αὐτοὺς κινδύνους ἐπικινδύνου ἐργασίας ὑπόκεινται καὶ οἱ ἰατροὶ τῶν Στρατιωτικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἐὰν δὲν συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀσφαλῶς θὰ ἀποκλεισθοῦν. Δὲν πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ μᾶς φέρῃ νομοσχέδιον καλύπτον τὴν δικαιολογημένην αὐτὴν περίπτωσιν. Πρόκειται περὶ Στρατιωτικῶν ἰατρῶν ἀκτινολόγων, οἱ ὁποῖοι ὑπόκεινται πράγματι εἰς τοὺς ἰδίους κινδύνους. Λοιπόν, θὰ παρακαλέσω νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοί. Ἐπίσης νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ τεχνικοὶ βοηθοί, οἱ ὁποῖοι ὑπόκεινται εἰς τοὺς αὐτοὺς κινδύνους.

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§312Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐπίδομα τῶν Ὑγειονομικῶν Ἀξιωματικῶν παρ’ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν, ὅτι θὰ ἐρωτήσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὅταν τὸν ἐρωτήσῃ θὰ ἔχῃ ἤδη τὸ νομοσχέδιον ψηφισθῆ, καὶ ἑπομένως θὰ ἀποκλεισθῇ μία τάξις ἀνθρώπων ποὺ ἠξεύρομεν ὅλοι πόσον ἐπικίνδυνον εἶναι τὸ ἐπάγγελμά των. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασίν μου, ὅπως δοθῇ τοῦτο καὶ εἰς τοὺς ὑγειονομικοὺς τοῦ Στρατοῦ, καὶ ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἂς ἀρνηθῇ.

§313Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ διάταξις ἡ ἰδική μας ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ἐπίδομα τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας. Ὅταν ὅμως πρόκειται περὶ Ὑπουργείων ξένης ἁρμοδιότητος, πρὸς τὴν ἰδικήν μας, δὲν ἔχομεν τὴν δυνατότητα ἡμεῖς νὰ ἐπέμβωμεν. Δι’ ἐγγράφου μας ἐζητήσαμεν τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§315Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφοῦ ἐπαναλάβω τὴν παράκλησίν μου, ὅπως συνεννοηθῆτε μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ περιληφθοῦν, δηλαδή, καὶ οἱ Στρατιωτικοὶ ἰατροί, ἔχω νὰ διατυπώσω καὶ μίαν ἄλλην παράκλησιν. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ὅταν λέγῃ τὸ νομοσχέδιον ἐμφανισταί, χειρισταὶ κ.λ.π., ἐννοεῖ καὶ τοὺς βοηθοὺς τεχνικοὺς ἀκτινολόγων;

§316Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Οἱ τεχνικοὶ βοηθοὶ περιλαμβάνονται.

§317Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ τονισθῇ αὐτό.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§319Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶχον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Μὲ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον καὶ μὲ τοὺς ἄλλους κ. κ. συναδέλφους, ἔχομεν ὑποβάλει τροπολογίαν σχετικὴν μὲ τὸ ἐπίδομα τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, διὰ τοῦ ἰατροὺς τοῦ Στρατοῦ, τοῦ Ναυτικοῦ, τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων γενικῶς καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἶναι ἀσήμαντος. Εἶναι ζήτημα ἐὰν συνολικῶς εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις ὑπηρετοῦν 18 τοιοῦτοι ἀξιωματικοὶ καὶ 2 εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ μικροῦ ἀριθμοῦ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι, ὅπως ὀρθῶς ἐξήγησαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, εὑρίσκονται εἰς δυσχερῆ θέσιν. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι εἶναι μία εὐκαιρία νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τοῦ ἐπιδόματος αὐτοῦ.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§321Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤκουσα, ὅτι ἐζητήθη ἡ γνώμη τοῦ κυρίου ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Ὑπουργοῦ διὰ νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας, καὶ οἱ ἰατροὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, καὶ ὅτι δὲν ἐλήφθη ἡ ἀπάντησις. Κακῶς ἔκαμε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν σᾶς ἀπήντησε. Παρὰ ταῦτα ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι τὸ Σῶμα αὐτὸ εἶναι κυρίαρχον καὶ ἀσχέτως τῆς γνώμης, εἴτε τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν, εἴτε τῶν Ὑπουργείων των, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, νὰ συμπεριλάβωμεν καὶ τὰς εἰδικότητας αὐτὰς τῶν ἰατρῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, καὶ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ὁπωσδήποτε δὲ καὶ τοῦ Πυροσβεστικοῦ Σώματος. Ἡ Χωροφυλακή, ἡ Ἀστυνομία καὶ τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα εἶναι ζήτημα ἐὰν ἔχουν 5 ἀκτινολόγους καὶ φυματιολόγους. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοί. Ἐπίσης ἔχομεν καὶ ἰατροὺς εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας —δὲν ἠξεύρω ἐὰν ὑπάρχουν καὶ εἰς τὸν Στρατὸν καὶ εἰς τὸ Πυροσβεστικὸν Σῶμα — ἰδιώτας, ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀντιμισθίᾳ. Ἐδῶ βάζομεν καὶ τοὺς.... (δὲν ἠκούσθη) ὅτι πρέπει νὰ πάρουν τὸ ἐπίδομα αὐτό.

§322Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μόνον τῶν Σανατορίων.

§323Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν θέλω νὰ γίνῃ ἐξαίρεσις, ἐγὼ θέλω ὁ κανὼν νὰ εἶναι γενικός. Ὑπάρχουν, λοιπόν, καὶ ἰδιῶται ἰατροί, ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀντιμισθίᾳ. Πῶς θὰ ἐξαιρεθοῦν αὐτοί; Νομίζω, ὅτι εἶναι ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης, νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἰατροὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ ἰδιῶται ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ Σώματα αὐτά, ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀντιμισθίᾳ.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§325Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προσθέτω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησίν μου, ὅπως γίνῃ ἡ ἑξῆς διευκρίνησις, διότι ὁ νόμος ὁμιλεῖ περὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, κλινικῶν Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Ὑποθέτω, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ οἱ Στρατιωτικοὶ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας. Εἶναι μία διάταξις ἠθικῆς τάξεως. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ φυματίωσις εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὸν ἰδιώτην ἰατρόν, καὶ ὄχι διὰ τὸν Στρατιωτικόν, διότι φορεῖ τὸ χακί. Ἐφ’ ὅσον δέ, ἐκδηλοῦται κατὰ τρόπον ὁμόθυμον ἡ ἐπιθυμία τοῦ Σώματος ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ διευκρίνησις, δεδομένου, ὅτι δὲν ἀφορᾷ καὶ δαπάνην μεγίστην. Πρόκειται δι’ ἕνα πολὺ μικρὸν ἀριθμὸν προσώπων. Ἡ δαπάνη εἶναι ἐλαχίστη καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς οἱονδήποτε νὰ εἴπῃ, ὅτι ψηφίζομεν νόμον, κρίνοντες μὲ δύο μέτρα καὶ μὲ δύο σταθμά. Θὰ παρακαλέσω νὰ τὸ δεχθῆτε.

§326Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ διάταξις προέβλεψε δι’ ὅλας τὰς ὑγειονομικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἀπόκειται εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ ἐφαρμόσουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητά του ἕκαστος τὸ μέτρον τοῦτο. Ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις ἑκάστου Ὑπουργείου καὶ οἱ κανόνες οἱ ὁποῖοι διέπουν αὐτὰ εἶναι διάφοροι καὶ ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ παρέμβω. Ἡμεῖς προεβλέψαμεν ὡς Ὑπουργεῖον Προνοίας τὸ ἐπίδομα τοῦτο διὰ τοὺς ὑγειονομικοὺς οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς ἐπικινδύνους ἐργασίας. Τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα θὰ ἀποφασίσουν καὶ ἐκεῖνα.

§327ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§328Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Συμμερίζομαι πλήρως τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ τοῦτο διότι δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διάκρισις εἰς τὸν ἐπαγγελματικὸν τομέα, ὁ ὁποῖος εἶναι ἑνιαῖος καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἑνότης εἰς τὴν ἀντιμετώπισίν του. Πέραν τούτου ἤθελα νὰ προσθέσω ὅτι ἡ σύμβασις ἐργασίας εἶναι ὡρισμένου χρόνου, ἀορίστου χρόνου καὶ ἐπὶ θητείᾳ. Συνήθως ὅταν θέλωμεν νὰ φύγωμεν ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ὁρισμοὺς καὶ νὰ κάμωμεν καταδολίευσιν τῶν κανόνων τῆς ἐργασίας καὶ καταστρατήγησιν, εὑρίσκομεν ἕνα ἄλλον τρόπον, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀπαλλάσσει ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως νὰ καταβάλωμεν ἀσφάλιστρα εἰς τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ νὰ προστατεύσωμεν τὸν ἐργαζόμενον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ μισθωτοῦ. Τότε τὸ ἀντίτιμον τῆς ἐργασίας μεταβάλλεται καὶ δὲν ἐμφανίζεται ὡς μισθός, ἀλλ’ ἐμφανίζεται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ποσοστῶν. Διερωτῶμαι, ἡ περίπτωσις τοῦ ἐπιδόματος τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας, ὅπως εἶναι τοῦ ἀκτινολόγου, ἐὰν περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ διαφόρου τρόπου ἀμοιβῆς, δηλαδὴ ἐὰν πληρώνεται μὲ μισθὸν ἢ ἐπὶ ποσοστοῖς. Νομίζω ὅτι πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ τεθῇ ἡ λέξις «ἐπὶ ποσοστοῖς» διότι, μόνον τοιουτοτρόπως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ οἱοσδήποτε ἐργαζόμενος. Τοῦτο πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ κινδύνου τῆς καταστρατηγήσεως τῶν κειμένων ἐργατικῶν διατάξεων.

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§330Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, φαντάζομαι ὅτι ἐπὶ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, δὲν ὑπάρχει τοὐλάχιστον ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οὐδεὶς διαφωνῶν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει ὅτι τὸ θέμα τῆς ὑγείας τοῦ Στρατοῦ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐπιμείνω ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἔχω, ὅμως, μίαν ἄλλην παρατήρησιν: Διὰ τοῦ ἄρθρου 1, περίπτωσις 1, ἐδόθη ἀμοιβὴ εἰς τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ἐργάζεται εἰς τὰ Σανατόρια καὶ εἰς τὰς φυματιολογικὰς κλινικὰς τῶν Δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν ἱδρυμάτων, μεταξὺ δὲ αὐτῶν περιλαμβάνονται καὶ οἱ βοηθοὶ ἐργαστηρίων κ.λ.π. Ὑπάρχει, ὅμως, μία κατηγορία προσωπικοῦ ἡ ὁποία δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν ἀμοιβήν, ὅπως εἶναι οἱ παρασκευασταὶ καὶ οἱ βοηθοὶ φαρμακοποιῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἐργασία εἶναι καὶ αὐτῶν ἐπικίνδυνος.

§331Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ ἐπιδόματος φυματιώσεως, ἀλλ’ ἐπιδόματος διὰ τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰς ἀκτῖνας.

§332Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν θὰ εἶχε ἀντίρρησιν καὶ δὲν θὰ ἤθελε νὰ ἔλθῃ εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὁλόκληρον τὸ Σῶμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ἐὰν περιλαμβάνωνται καὶ οἱ πολῖται ὑγειονομικοὶ οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ στρατιωτικὰ νοσοκομεῖα, οἱ ὁποῖοι νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀδικηθοῦν.

§333Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ ὁμιλήσω, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μακρόπουλος. Μετὰ τὴν ἀπάντησιν, ὅμως, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παρέλκει ἡ ἀνάπτυξίς της.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§335Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχον, ἀξιότιμε καὶ ἀγαπητὲ κύριε Ὑπουργέ, ἀναπτύξει πρὸ ἡμερῶν μίαν τροπολογίαν, ὑπογραφομένην ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ. κ. Σχινᾶ, Σπαῆ, Μπάρμπα καὶ Μεταξᾶ, τὴν ὁποίαν εἴχατε κατ’ ἀρχὴν ἀποδεχθῆ, ἀλλὰ μοῦ εἴπατε ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐνσωματωθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 12. Πρόκειται περὶ ἑνὸς λάθους τὸ ὁποῖον εἶχε γίνει εἰς δύο νόμους, τὸν 3097)54 καὶ 3301)55 διὰ τῶν ὁποίων ἐνῷ ὑπελογίζετο εἰς τὸν χρόνον τῆς προαγωγῆς ὁ χρόνος τῆς ἐντάξεως μιᾶς ἀδελφῆς νοσοκόμου ἢ μαίας ὁ διανυθεὶς εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, δὲν ὑπολογίζεται διὰ τὸ εὐδόκιμον καὶ διὰ τὰς κανονικὰς καὶ ἀναρρωτικὰς ἀδείας. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ διορθωθοῦν οἱ δύο αὐτοὶ προγενέστεροι νόμοι, γενομένης δεκτῆς τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας.

§336Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 13, κύριε Πρόεδρε.

§337Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἂς θεωρηθῇ ὡς ψηφισθεῖσα, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ ἐπανερχώμεθα.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάβδας, ἔχει τὸν λόγον.

§339Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων, διὰ νὰ παρακαλέσω ὅπως περιληφθοῦν καὶ οἱ ἰατροὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἔχει ἀντίρρησιν καὶ ἀφοῦ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ εἰς τοῦτο, νὰ παρακληθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν συνάδελφόν του τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ νὰ τακτοποιήσῃ τὸ θέμα τοῦτο.

§340ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λιάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§341Α. ΛΙΑΚΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας δίδει τὰς κατευθυντηρίους γραμμὰς ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ἰατρούς. Δικαιότατον εἶναι τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον ὑποβάλλουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι. Ἀλλ’ ἀγνοοῦν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, τὸ ὁποῖον εἶναι θέμα ἀφορῶν ἀποκλειστικῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κατάστασιν ἐπέβαλε διὰ νόμου μισθοὺς διὰ τοὺς ἰατροὺς τοὺς ὁποίους ἔστειλεν ἔξω, δρχ. 5 καὶ 6.000. Εἶναι δυνατὸν τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν καὶ εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ νὰ δώσωμεν μισθοὺς 5 καὶ 6.000; Δὲν εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν τοῦτο. Ἐὰν πράγματι ἡ Βουλὴ ἐπιθυμῇ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἂς ἀπευθυνθῇ εἰς τὸν Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπὸ τὸν ὁποῖον νὰ ζητήσῃ τὴν ἐφαρμογήν του.

§342ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§343Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ ἐμμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ συζητουμένου θέματος εἶναι ἀδικαιολόγητος. Διότι τὸ νομοσχέδιον σαφῶς λέγει ὅτι τὸ ἐπίδομα τοῦτο δίδεται.... (ἀναγινώσκει).... Ἐάν, δηλαδή, ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν θελήσῃ νὰ υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν σας, τότε οἱ ἰδιωτικοὶ ἰατροὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ λάβουν τὸ ἐπίδομα τοῦτο. Ἑπομένως δυνάμεθα νὰ περιλάβωμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν ἐφ’ ὅσον ἀπαιτεῖται τριμερὴς Ὑπουργικὴ ἀπόφασις.

§344Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τίποτε, πέραν τῶν ὅσων ἔχω δικαίωμα. Νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸν Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§345Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ νομίζω ὅτι ἡ διατύπωσις ὅπως ἔχει τῆς παραγράφου 1 περιλαμβάνει καὶ τοὺς στρατιωτικοὺς ἰατρούς, ἐφ’ ὅσον εἰς ταύτην περιλαμβάνονται ὅλοι οἱ ἰατροί. Δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσητε τίποτε παρὰ μόνον μίαν τελείαν διὰ νὰ γίνῃ ἰδιαιτέρα φράσις τὸ ἀφορῶν τὴν κοινὴν ἀπόφασιν τῶν τριῶν Ὑπουργῶν.

§346Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας δίδει μίαν γραμμὴν καὶ ὅλαι αἱ ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι τυχὸν θὰ θέλουν νὰ ἀκολουθήσουν τὴν γραμμὴν αὐτήν, δύνανται, ἐὰν ἔχουν οἰκονομικὴν δυνατότητα, νὰ τὸ πράξουν.

§347Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν διάταξιν περιλαμβάνονται καὶ αἱ Στρατιωτικαὶ Ὑπηρεσίαι. Καὶ δὲν χρειάζεται οὔτε ἡ τελεία περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Σεργάκης.

§348Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δύνανται οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ δι’ ἀποφάσεώς των νὰ τὸ κάμουν.

§349Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Διευκρινίζεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅτι δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐὰν τὸ θέλῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός.

§350Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὑπάρχει, κύριε Ὑπουργέ, μία κατηγορία ἰατρῶν, ἡ ὁποία ἀμείβεται ἐπὶ ποσοστοῖς καὶ τῆς ὁποίας αἱ ἀποδοχαὶ κυμαίνονται ἑκάστοτε. Νομίζω ὅτι δι’ αὐτὴν τὴν κατηγορίαν θὰ ἠδύνασθε νὰ ὁρίσητε κατ’ ἀποκοπὴν τὸ ἐπίδομα, ὑπολογίζοντες τὰς ἀποδοχάς των εἰς 4.500 ἢ 5.000 δραχμὰς κατὰ μῆνα. Περαιτέρω, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ τῶν ἑξῆς δύο σημείων: Ὡς ἔχει ἡ διάταξις τὰ κατώτατα ὅρια ἀμοιβῆς δὲν ἰσχύουν προκειμένου περὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ὑπαγομένων εἰς τὸν νόμον 2592. Τοῦτο, νομίζω, ὅτι εἶναι ἄδικον καὶ πρὸς ἄρσιν τῆς ἀδικίας ταύτης θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε ὅτι τὰ κατώτατα ὅρια ἀμοιβῆς ἰσχύουν δι’ ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Τὸ ἄλλο σημεῖον ἀφορᾷ τὴν ἑξῆς παράγραφον: «.... (ἀναγινώσκει)....». Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν καταβολὴν τοῦ ἐπιδόματος ἐπιτρέπετε καὶ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος. Διὰ μίαν ἐπαρχιακὴν ὅμως πόλιν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν θὰ ὑπάρξῃ πλέον πελατεία δι’ ἄλλον ἰατρόν, διότι πάντες θὰ καταφεύγουν εἰς τὸν ἰατρὸν τοῦ νοσοκομείου, πιστεύοντες ὅτι οὗτος θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ τοὺς ἐξυπηρετήσῃ διὰ τὴν εἴσοδόν των εἰς τὸ νοσοκομεῖον κ.λ.π. Νομίζω ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ ἐλευθέρα κατ’ ἰδίαν ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος.

§351Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀπόφασίν του ὅπως μὴ κατονομάσῃ εἰδικῶς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐπιδόματος ἐπικινδύνου ἐργασίας καὶ εἰς αὐτά.

§352Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δέχομαι, κύριε Πρόεδρε, τὰς ἑξῆς τροποποιήσεις: Τὸ ἐδάφιον γʹ τῆς παραγράφου 1 νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....». Δεύτερον, ἡ παράγραφος 3 νὰ διαγραφῇ, διότι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ρυθμίζει προτιθέμεθα νὰ τὸ ρυθμίσωμεν δι’ εἰδικοῦ νόμου. Τρίτον, ἡ ἐν τῇ παρ. 7 ἡμερομηνία «31.12.57» γίνεται «30.6.58». Τέταρτον, εἰς τὴν παράγραφον 11 προστίθεται καὶ ἡ λέξις «ὀδοντιάτρων». Τέλος, ἡ παρ. 12, παρακαλῶ, νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§353Α. ΚΑΚΚΑΡΑΣ. Παρακαλῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δώσητε μίαν ἀπάντησιν σχετικῶς μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Κοκκέβης.

§354Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅτι δίδομεν 100%.

§355Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὅλα τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια, κύριε Ὑπουργέ, θὰ δώσουν τὸ 100%. Σᾶς ἀναφέρω ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὁ ἀσθενὴς δὲν θὰ νοσηλευθῇ ἐὰν δὲν ἔχῃ περάσει προηγουμένως ἀπὸ τὸν διευθυντὴν τοῦ νοσοκομείου.

§356Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ δώσετε συγκεκριμένα στοιχεῖα.

§357Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀναφέρω τὸ νοσοκομεῖον Κυπαρισσίας, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδεὶς ἀσθενὴς εἰσάγεται, ἐὰν δὲν περάσῃ προηγουμένως ἀπὸ τὸν διευθυντήν. (Θόρυβος – κωδωνοκρουσίαι).

§358Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Τὸ νοσοκομεῖον Κυπαρισσίας ἐκτελεῖ εὐσυνειδήτως τὰ καθήκοντά του. Εἶναι συκοφαντία αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε.

§359Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν εἶμαι συκοφάντης. Σεῖς εἶσθε συκοφάντης. Αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγω εἶναι ἀληθῆ. (Θόρυβος– κωδωνοκρουσίαι).

§360Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε νὰ τὰ καταθέσητε εἰς τὸν Εἰσαγγελέα. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι, ζωηρὰ διαλογικὴ συζήτησις, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§361ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συνεδρίασις διὰ 5 λεπτά.

(Ὥρα 11.30′ μ. μ.)

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗΝ

(Ὥρα 11.45 μ. μ.)

§362ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνεται ἡ διακοπεῖσα συνεδρίασις. Ὁ κ. Ι. Σούλας, ἔχει τὸν λόγον.

§363Ι. ΣΟΥΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει εἰς τὰ καταργηθέντα ἰατρεῖα, ἀφροδισιολογικῶν, φυματιολογικῶν κ.λ.π., διὰ τοῦ νέου Ὀργανισμοῦ τῶν Νοσοκομείων, νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια νὰ προσλαμβάνουν ἰατροὺς τοὐλάχιστον 4 ὥρας τὴν ἑβδομάδα μὲ ἀνάλογον ἀντιμισθίαν διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον οἱ ἄποροι ἀσθενεῖς. Ἡ πρότασίς μου εἶναι δικαιοτάτη καὶ παρακαλῶ, ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.

§364Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὰ κεντρικὰ νοσοκομεῖα θὰ καλύψουν τὰς περιπτώσεις αὐτάς.

§365Ι. ΣΟΥΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπείσθην εἰς ὅσα ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν.

§366ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§367Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, μὲ τὸν ὁποῖον ὡμίλησαν διάφοροι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι θὰ καταδικάσωμεν εἰς θάνατον τοὺς ἐλευθέρους ἐπαγγελματίας. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ καταστήσωμεν μεγιστάνας τοὺς ἰατροὺς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων καὶ θὰ καταδικάσωμεν τοὺς ἄλλους ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν ἐλεύθερον ἐπάγγελμα.

§368ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§369Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἐπίδομα 100% εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν νοσοκομείων τῶν ἐπαρχιῶν καὶ νὰ ἀπαγορευθῇ νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δημιουργοῦμεν μίαν προνομιοῦχον θέσιν εἰς βάρος τῶν ἄλλων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἐξαθλίωσιν. Ἐπίσης εἶναι ἀντικοινωνικὸν τὸ μέτρον τῆς καταργήσεως τῶν ἀντιφυματικῶν καὶ ἀντιαφροδισιακῶν ἰατρείων, εἰς τὰ νοσοκομεῖα κάτω τῶν 80 κλινῶν. Αὐτὸ εἶναι ἐγκληματικὸν διὰ τοὺς ἀπόρους φυματικοὺς καὶ φέρω ὡς παράδειγμα τὸ νοσοκομεῖον Χαλκίδος. Στερεῖται ὁ Νομὸς Εὐβοίας καὶ τὸ ἥμισυ τῆς Βοιωτίας ἑνὸς ἀντιφυματικοῦ ἰατρείου καὶ τοῦτο ἀποβαίνει εἰς βάρος τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς, διὰ τὴν ὁποίαν τόσαι θυσίαι γίνονται. Ἡ ἄποψις, ὅτι τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἔχει δικαίωμα νὰ διατηρῇ τὸ ἰατρεῖον, τοὐλάχιστον εἰς τὴν Χαλκίδα, λόγῳ τοῦ ὅτι ὑπάρχει εἷς φυματιολόγος, ἀνήκων εἰς τὴν ἀντίθετον πολιτικὴν παράταξιν, δὲν θὰ τὸ διατηρήσῃ τὸ ἰατρεῖον τὸ Συμβούλιον.

§370Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαμαρτύρομαι δι’ ὅσα λέγει ὁ κ. συνάδελφος, διότι δὲν πρόκειται περὶ τῆς Χαλκίδος. Πρόκειται περὶ γενικῆς διατάξεως καὶ δὲν ἀφορᾷ ὡρισμένα ἰατρεῖα.

§371ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 12 ὡς ἐτροπολογήθη;

§372ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§373ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 12 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον.

§374Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 13 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 5 ἐδ. 3 νὰ προστεθῶσιν τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐπίσης, εἰς τὸ 4ον ἐδάφιον νὰ προστεθοῦν τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§375ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σεργάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§376Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ διὰ τὴν συγκρότησιν τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων, θὰ ἤθελον τὸ ἕνα μέλος ἐκ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων νὰ εἶναι δικαστικός. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ παρουσία του θὰ ἀποτελῇ τὴν συνισταμένην τῶν γνωμῶν τῶν ἄλλων μελῶν τοῦ Συμβουλίου. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι πρέπει ἡ διάταξις τοῦ νόμου 255 νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§377Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ διατάξεως νὰ ὁρίσωμεν τὰ πρόσωπα τοῦ Συμβουλίου. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ Δημοσίων ὑπαλλήλων, δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ δικαστικός.

§378Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν τρίτην παράγραφον, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ Προέδρου τοῦ Συμβουλίου νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διευκρινισθῇ ὅτι καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Συμβουλίου θὰ εἶναι ἐκ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ὁρίζεται Πρόεδρος τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου Δημ. ὑπαλλήλους, τοῦτ’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς παραγρ. 3, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Πρόεδρον τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ἔχομεν ὑπογράψει μίαν τροπολογίαν μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Κοθρῆ, Λουλακάκη, Πολυχρονίδη καὶ Χλουθεριάκη καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἐπιλογὴν τῶν μελῶν τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι οἱ ὑποψήφιοι καὶ οἱ διατελέσαντες βουλευταί, ὡς καὶ οἱ ἐν ἐνεργείᾳ ἐν γένει πολιτευόμενοι, ἔχουν ὑπὲρ αὐτῶν τὸ τεκμήριον τῆς διακρίσεως διὰ τὴν κοινωνικήν των δρᾶσιν, ὥστε κατὰ προτεραιότητα νὰ ἔχουν τὰ προσόντα τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ νόμος διὰ νὰ εἶναι μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐν τῇ πράξει ἰδίως εἰς τὰς ἐπαρχίας ἡ συμμετοχὴ τούτων εἰς Διοικητικὰ Συμβούλια ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὴν ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματός των συνεδύασαν πολλάκις μὲ ἀτομικοὺς πολιτικοὺς ὑπολογισμούς, δι’ αὐτὸ πρὸς χάριν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων ἵνα μὴ ἐκτίθενται εἰς παρεξηγήσεις ἐν τῇ ἐνασκήσει τοῦ κοινωνικοῦ αὐτοῦ λειτουργήματος, προτείνομεν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας δὲν διορίζονται μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων οἱ διατελέσαντες βουλευταὶ κατὰ τὴν προηγουμένην βουλευτικὴν περίοδον, ὡς καὶ οἱ ὑποψήφιοι βουλευταὶ κατὰ τὰς τελευταίας βουλευτικὰς ἐκλογάς. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς διασφαλίζεται καὶ τὸ κῦρος αὐτῶν τῶν ἰδίων, ἀλλὰ καὶ αἱ ὀχλήσεις πρὸς αὐτὸν τὸν κ. Ὑπουργόν.

§379Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους θὰ πρέπει νὰ καθορίσητε τὸν βαθμὸν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Εἰδικῶς εἰς τὴν περιφέρειάν μου οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι εἶναι ὁ Ἔφορος καὶ ὁ Ταμίας. Νομίζω ὅτι εἰς τὰς μικρὰς πόλεις πρέπει νὰ κατονομασθῇ ὁ ὑπάλληλος.

§380Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ὁρίζομεν ὅτι μετέχει τοῦ Συμβουλίου Δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ ἔχων τὸν 6ον βαθμόν.

§381Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Καὶ τοὺς ἰδιώτας μέλη τῶν Συμβουλίων, ποῖος θὰ τοὺς ὁρίζῃ, κύριε Ὑπουργέ;

§382Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ τοὺς ὁρίζῃ, κύριοι συνάδελφοι, ὁ Νομάρχης.

§383Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Σεργάκης ἀνέπτυξε προηγουμένως τὴν τροπολογίαν μας ὅσον ἀφορᾶ τὴν μὴ συμμετοχὴν τῶν πολιτευομένων εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁ ὁποῖος ἔδειξε μέχρι τοῦδε καλὴν διάθεσιν, θὰ ἀποδεχθῇ ἀσμένως τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία καὶ τὴν Κυβέρνησιν διασφαλίζει ἀπὸ τὰς κομματικὰς ἀξιώσεις τῶν φίλων της.

§384Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὴν τροπολογίαν διότι τὸ θέμα ἀφορᾷ νοσοκομεῖα ἀπόρων πολιτῶν. Τουλάχιστον διὰ διατάξεως νόμου νὰ ἀπαγορευθῇ εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτὰς νὰ εἶναι μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων.

§385Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ μέριμναν διὰ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῶν πόλεων ὅπου δὲν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι ἔστω καὶ ἕκτου βαθμοῦ. Π. χ. εἰς τοὺς Φιλιάτες δὲν ὑπάρχει.... Ἔχω τροπολογίαν καὶ λέγω ὅτι ὅπου δὲν ὑπάρχουν πρόσωπα ἐκ τοῦ νόμου, νὰ διορίζεται ἕνας ἀκόμη πολίτης ἢ καὶ ὑπάλληλος ἐπὶ 7ῳ βαθμῷ.

§386Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ τὴν ἴδω τὴν τροπολογίαν σας. Εἶναι κατ’ ἀρχὴν ὀρθὴ καὶ τὴν ἀποδέχομαι.

§387Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Σεργάκη, διότι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἡ ἐντύπωσις ὅτι ψηφίζομεν διατάξεις αἱ ὁποῖαι εὐνοοῦν τὰ Κόμματα. Διότι χωρὶς τὴν διάταξιν αὐτὴν τὸ ἑκάστοτε κυβερνῶν Κόμμα θὰ διορίζῃ εἰς τὰ νοσοκομεῖα τοὺς πρώην βουλευτὰς καὶ ὑποψηφίους διὰ νὰ αὐξάνῃ τὴν κομματικήν του δύναμιν. Χάριν τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος πρέπει νὰ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§388Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν ὅπως εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια μετέχουν καὶ οἱ Δήμαρχοι.

§389Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι βουλευταί, ἐξ ὅσων γνωρίζω, εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, οὐδεὶς πρώην πολιτευόμενος ἐδέχθη νὰ εἶναι μέλος καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνεται συζήτησις ὅτι ὑπάρχει θέμα ἐκμεταλλεύσεως, καθ’ ὅσον ὁ χῶρος τῶν νοσοκομείων εἶναι ἱερός. Οὔτε περίπτωσις ἐκμεταλλεύσεως εἶναι δυνατή, καθ’ ὅσον αἱ κλῖναι δὲν εἶναι περιωρισμέναι. Οὐδεὶς πολιτευόμενος ἐδέχθη, οὔτε δέχεται νὰ γίνῃ μέλος Διοικητικοῦ Συμβουλίου νοσηλευτικοῦ ἱδρύματος καὶ ἐὰν δὲν δέχομαι ἀπαγορευτικὴν διάταξιν, τὸ πράττω, διότι τοῦτο εἶναι ὑποτιμητικὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς πολιτικούς.

§390Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως μὴ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει πολιτευόμενον μέλος Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις εἶχον τοιαύτην πρόθεσιν, θὰ εἶχον διορίσει τέως βουλευτάς. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει γίνει διορισμὸς τοιοῦτος, διατὶ νὰ γίνεται συζήτησις;

§391Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τοῦ τρόπου τῆς συνθέσεως τῶν Συμβουλίων σαφῶς ἀνακύπτει διὰ τὸν σοβαρὸν παρατηρητήν, ὅτι ἐὰν ἡ ἰθύνουσα πολιτικὴ τάξις θέλῃ νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῶν Συμβουλίων, δύναται νὰ ἐπιδράσῃ διὰ τῶν μονίμων ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους δύναται νὰ ἐπιλέξῃ καὶ νὰ συνθέσῃ τὸ Συμβούλιον. Συνεπῶς, διὰ τίνα λόγον καὶ πῶς τίθεται τὸ θέμα τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες, διὰ τίνα λόγον θὰ θελήσωμεν ἔστω καὶ ἁπλῶς νύξιν νὰ κάμωμεν εἰς τὸν νόμον, ὅτι πολιτευθέντες ποτὲ ἢ διατελέσαντες βουλευταί, εἶναι ἠκρωτηριασμένης κοινωνικῆς ἐμφανίσεως ἄνθρωποι; Ἔχω, λοιπόν, τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν θὰ πρέπει ποτὲ τὸ Σῶμα νὰ δεχθῇ νὰ ἀκρωτηριάσωμεν τὴν ὑπόληψιν τῶν πολιτικῶν προσώπων ἢ τῶν πολιτευθέντων ποτὲ προσώπων, διότι ἡ κοινὴ γνώμη ἐκφράζεται περὶ τῆς κοινωνικῆς των ἐπιδόσεως καὶ τῆς εἰδικῆς διακρίσεως ποὺ ἔχουν ἐντὸς τῆς κοινωνίας. Αὐτοὶ θεωροῦνται, λοιπόν, πρόσωπα πάντοτε ἐπίλεκτα καὶ ἑπομένως δὲν ἔπρεπε αὐτὰ ταῦτα τὰ ἴδια τὰ πρόσωπα νὰ καταψηφίσουν τοὺς ἑαυτούς των. Φρονῶ, ὅτι ἡ τροπολογία τῶν κ. κ. συναδέλφων καίτοι ἀποβλέπει εἰς κάποιον σκοπόν, ἐν τούτοις ἀκρωτηριάζει τὸ Σῶμα καὶ τοὺς πολιτικοὺς καὶ τοὺς πολιτευθέντας καὶ τοὺς βουλευτάς, ἐὰν γίνῃ δεκτή.

§392Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία ἀναφέρει ὅτι τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια θὰ τὰ διορίζῃ ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἢ ὁ Ὑφυπουργός. Νομίζω, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τόσος λόγος γίνεται περὶ τῆς ἀποκεντρώσεως, περὶ τῶν Νομαρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὁπλισθῆ μὲ ὅλας τὰς ἁρμοδιότητας, θὰ συμφωνήσουν καὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι ἐλπίζω καὶ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἁρμοδιώτερος δι’ αὐτὸ τὸ ἔργον θὰ εἶναι ὁ Νομάρχης. Ὁ Ὑπουργὸς ἀπὸ τὸ κέντρον δὲν δύναται νὰ ἔχῃ καμμίαν γνῶσιν προσωπικήν, προσώπων καὶ πραγμάτων, οὔτε αἱ ὑπηρεσίαι του δύνανται νὰ τὸν διευκολύνουν καὶ τὸ πολύ, πολὺ ἡ διάταξις αὐτή, ἂν μείνῃ ὡς ἔχει θὰ ὁδηγήσῃ πλείστους ὅσους βουλευτὰς ἐνδιαφερομένους εἰς τὸν προθάλαμον τοῦ Ὑπουργείου διὰ νὰ ἀγωνίζωνται νὰ διορίσουν φίλους εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἡμεῖς, οἱ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἔχομεν κανένα λόγον νὰ εἴμεθα εὐχαριστημένοι ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς Νομάρχας, οἱ ὁποῖοι σχεδὸν εἰς τὸ σύνολόν των εἶναι κομματικοί, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὁ Νομάρχης, εὑρισκόμενος ἐπὶ τόπου εἶναι φυσικὸν καὶ πρόσωπα νὰ γνωρίζῃ, ἀλλὰ καὶ ἀμέσως νὰ ὑφίσταται τὸν ἀντίκτυπον τῆς κοινῆς γνώμης. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει χάριν τοῦ θεσμοῦ τῶν Νομαρχῶν καὶ χάριν τῆς διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως περὶ τῆς ὁποίας γνωρίζομεν ἑκάστοτε νὰ ψάλλωμεν ὕμνους, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι καὶ χάριν τῆς ἰδικῆς του εἰσηγήσεως νὰ δεχθῶμεν τὴν διάταξιν, ὥστε νὰ διορίζωνται ἀπὸ τοὺς Νομάρχας τὰ μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ὑπάρχουν τινὲς ἐξ ἡμῶν διαφωνοῦντες, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι ἀντικειμενικῶς ὀρθὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπον. Ἐπίσης, θέλω νὰ εἴπω ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἡ διάταξις ὡς ἡ περιλαμβανομένη εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ διὰ τῆς ὁποίας διὰ νόμου καταργεῖται ἡ θητεία εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, καὶ πρέπει νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν ἀσυμπαθής.

§393Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ζήτημα μηνῶν.

§394Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τὰ ὁποῖα σήμερον ὑπάρχουν γνωρίζετε ὅτι δὲν ἔχουν διορισθῆ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν. Δὲν ἔχω λόγον νὰ κόπτωμαι ὑπὲρ αὐτῶν, ἀλλὰ θὰ συνίστων χάριν τῆς σοβαρότητος τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν κάμνομεν, νὰ ἀποφύγωμεν τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι διὰ νόμου περιορίζουν τὴν θητείαν. Τέλος, θέλω νὰ εἴπω ὅτι συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ περιλάβῃ εὐθέως διάταξιν ἀποκλείουσαν τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτὰς ἀπὸ τοῦ δικαιώματος νὰ εἶναι μέλη τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἐπιθυμῶ νὰ ἑρμηνεύσω καὶ ἐλπίζω, ὅτι θὰ εἶμαι εἰς τὸ πνεῦμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὴν δήλωσίν του, ὅτι ἀπὸ τοῦδε δὲν πρόκειται νὰ διορίσῃ ἐν ἐνεργείᾳ πολιτικοὺς εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἂν φυσικὰ καὶ ἡ Βουλὴ ἐπιμένῃ εἰς τὸ νὰ διατηρήσῃ ὁ Ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα καὶ νὰ μὴ τὸ μεταφέρῃ εἰς τοὺς Νομάρχας, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω.

§395Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ὅπως προβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καταρτισθῇ ἀπὸ 3 δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἀπὸ ἕνα μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου. Θὰ παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατόν, εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον νὰ μετέχουν οἱ διοικητικοὶ διευθυνταὶ τῶν ἱδρυμάτων, διότι εἶναι οἱ φορεῖς καὶ οἱ γνῶσται ὅλων τῶν πραγμάτων, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ διαφωτίσουν τόσον τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ὅσον καὶ εἰς τὴν διεκπεραίωσιν τῆς ἐργασίας. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι λογικὸν καὶ τὸ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§396Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταβάλλεται προσπάθεια εἰς τὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἐξευρεθῇ ὁ τρόπος τῆς καλυτέρας συγκροτήσεως τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων καὶ εἶναι πολὺ λογικόν, διότι πραγματικὰ ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα ἄρθρα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι τὸ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ συγκροτηθοῦν τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν νοσοκομείων. Τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα πάσχουν ἀπὸ τὴν σύνθεσιν τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων. Ὁ τρόπος τῆς διοικήσεως ἀπὸ ἐπίλεκτα μέλη τῆς κοινωνίας δὲν εἶναι ὁ ἐνδεδειγμένος τρόπος. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐὰν θελήσωμεν νὰ συγκροτήσωμεν τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια κατὰ ἀντιπροσωπευτικὸν τρόπον, δηλ. κατὰ τρόπον ἀντιπροσωπεύοντα ὅλας τὰς τάξεις τῆς κοινωνίας, ὅπου ὑπάρχουν τὰ νοσοκομεῖα, τότε θὰ πρέπει καθ’ ὃν τρόπον ἐκλέγεται ἕνα μέλος εἰς τὸ Ἰατρικὸν Σῶμα ἐκ τοῦ πίνακος, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον νὰ συγκροτηθῇ ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν τάξεων ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου, ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Ἐμπορικοῦ, τοῦ Τεχνικοῦ καὶ τοῦ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀποτελεσθῇ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον, ἄλλως αἱ προτάσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται δὲν ἀποκλείουν ἐκεῖνο τὸ ἐνδεχόμενον διὰ τὸ ὁποῖον ἐπροτάθησαν, δηλαδὴ τὸ νὰ γίνεται πάντοτε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐντελῶς ἀδικαιολογήτως ἀποκλείει. Διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν νοσοκομείων νὰ συγκροτοῦνται ἀπὸ ἀντιπροσώπους τῶν Συλλόγων καὶ τῶν Σωματείων.

§397ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13, δεκτόν;

§398ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§399ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ. Ἄρθρον 14. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§400Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 3 διαγραφῇ τὸ ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει) .....». Ἐπίσης, διαγράφεται τὸ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) .....». Εἰς τὴν παράγραφον 5 προστίθεται: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐπίσης ἐπὶ τῶν παραγράφων 12–14 προστίθεται: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὡς παράγραφος 13 προστίθεται ἡ τροπολογία τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ἔχουσα οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὡς παράγραφος 14 προστίθεται ἡ ἑξῆς προσθήκη: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὡς παράγραφος 15 προστίθεται: «...... (ἀναγινώσκει) ....». Ὡς παράγραφος 16: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὡς παράγραφος 17: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Εἰς τοὺς ὑπαλλήλους Σανατορίου Λαμίας εἶχον δοθῆ ὡρισμέναι ἀποδοχαὶ πλέον τῶν κανονικῶν. Τὰς νομιμοποιοῦμεν, διότι δὲν εἶχε δημοσιευθῆ ὁ Ὀργανισμός.

§401Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω δι’ ὑστάτην φορὰν, ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τὸν ὑγειονομοφύλακα ἐλονοσίας.

§402Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ τελειώσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ἐξετάσω εὐχαρίστως τὴν τροπολογίαν σας.

§403Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 8, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν εἴχατε δεχθῆ τὸ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Αἱ θέσεις εἶναι κεναὶ καὶ πρέπει νὰ τὰς καταλάβουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§404Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ.

§405Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Βεβαίως, κύριε Ὑπουργέ.

§406Ι. ΣΟΥΛΑΣ. Εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν, κύριε Ὑπουργέ, εἶχον παρακαλέσει τὸ ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει) ....».

§407Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ ἴδιον εἶναι, κύριε συνάδελφε.

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 δεκτόν;

§409ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15). Ἄρθρον 16. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§411Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Παρακαλῶ ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 8, μετὰ τὰς λέξεις «Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας» προστεθῶσι αἱ λέξεις «καὶ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν». Διαγράφεται τὸ ἐντὸς 3μήνου ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος.

§412Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Παρακαλῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀποδεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Γωνιάδη, Σκουτέρη, Πέτσου καὶ Λυμπέρη. Διὰ τῆς τροπολογίας ταύτης προτείνεται νὰ δημιουργηθῇ εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν τακτικὴ ἕδρα Παθολογίας καὶ Σχολῆς Ὑγιεινῆς, δοθέντος ὅτι τὸ σπουδαῖον αὐτὸ μάθημα διδάσκεται σήμερον ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Κοινωνικῆς Ὑγιεινῆς, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἶναι ἐπιφορτισμένος μὲ τὴν διδασκαλίαν τῶν μαθημάτων τῆς Δημοσίας καὶ Ἐφηρμοσμένης Ὑγιεινῆς καὶ τῆς Βιομηχανικῆς Ὑγιεινῆς καὶ ὁ ὁποῖος συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἐπιδοθῇ εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ σπουδαίου μαθήματος τῆς Παθολογίας καὶ Σχολικῆς Ὑγιεινῆς.

§413Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ αὐτὸ θέμα ὑπεστηρίχθη καὶ κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν καὶ ἀπερρίφθη ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία, διότι δὲν ὑπάρχει πρότασις τῆς ἁρμοδίας Σχολῆς.

§414ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 16 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§415ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§416ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 17. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§417Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 17 ὑπέβαλον τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν καὶ ἅπαντες οἱ συνάδελφοι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§418Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προτείνω ὡρισμένας τροπολογίας, μήπως σᾶς διευκολύνω. Εἰς τὴν παράγραφον 3, στίχος 3, προστίθενται αἱ λέξεις «μειωμέναι κατὰ τὸ ἥμισυ» καὶ διαγράφονται αἱ λέξεις τοῦ ἑπομένου στίχου «ἐξ ὁλοκλήρου». Δεύτερον, εἰς τὸ ἐδάφ. αʹ τῆς παραγράφου 7 προσθέτομεν τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Καὶ τρίτον, ἡ παράγρ. 3 διαμορφοῦται ὡς ἑξῆς: «Εἷς ἐκ τῶν καθηγητῶν τῆς Φυσικομαθηματικῆς .... (ἀναγινώσκει) ....».

§419Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Θὰ ἔρχωνται ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην;

§420Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αἱ συνεδριάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου δὲν εἶναι καθημεριναί, θὰ εἶναι ἀνὰ 15θήμερον.

§421Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Διὰ νὰ παρίστανται συνεχῶς εἰς τὰς Ἀθήνας;

§422Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι ἰσότιμον Πανεπιστήμιον, δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν διαγραφὴν τῶν καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

§423Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Παρακαλῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως τὸ ἐδάφιον γʹ τῆς παραγράφου 7 διαμορφωθῇ ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἡ παροχὴ τῶν ἰατρικῶν ὑπηρεσιῶν παρὰ τῶν δικαιουμένων κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος ἰατρῶν εἰς τὸ ἰδιωτικόν των ἰατρεῖον, κλινικὴν ἢ ἐργαστήριον, κατ’ οἶκον τοῦ ἀσθενοῦς, ἐπ’ ἀμοιβῇ κατ’ ἐπίσκεψιν, κατὰ πρᾶξιν ἢ κατὰ περίπτωσιν πρὸς τὰ ἠσφαλισμένα ἢ προστατευόμενα πρόσωπα, ὑπαγόμενα εἰς τὰ Ταμεῖα Ὑγείας καὶ Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς πάσης φύσεως, εἶναι ἀπολύτως ἐλευθέρα, ὡς ἐπίσης καὶ τὸ δικαίωμα τῶν ἀσθενῶν νὰ ἐκλέγουν ἐλευθέρως τοὺς ἰατροὺς ἢ τὰς κλινικὰς τῆς ἀρεσκείας των ἐκ τῶν νομίμως ἀσκούντων ἐν τῇ οἰκείᾳ περιφερείᾳ τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα». Ὅπως, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἶπον, τὴν διάταξιν αὐτὴν ἔχουν ὑπογράψει ὅλοι οἱ συνάδελφοι, οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ καταστήσῃ τὸ ἐπάγγελμα τὸ ἰατρικὸν τελείως ἐλεύθερον. Ὡς πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς νὰ ἐκλέξουν τοὺς ἰατρούς, ἢ τὴν θεραπείαν τῆς ἀπολύτου ἀρεσκείας των καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἰατροὺς νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς ὅλους ἀνεξαιρέτως ἢ πρὸς οὐδένα. Τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα εἶναι ἀναμφισβητήτως καὶ πρέπει νὰ παραμείνῃ ἐπάγγελμα ἐλεύθερον. Ὁ τόπος μας ἔχει ἀνάγκην ἀπόλυτον, ὄχι μόνον ἀπὸ καλοὺς ἰατρούς, ἀλλὰ ἀπὸ ἰατροὺς πολλοὺς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας διατελεῖ τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ νὰ ἐξασφαλίσωμεν οὔτε τὸ ἕνα, οὔτε τὸ ἄλλο. Ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία ἔχει δεσμευθῇ ἀπολύτως εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν πολλοὺς καλοὺς ἰατρούς. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νομίζω ὅτι εἶναι ὅλως ἀπαραίτητον, τὸ ἄτοπον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσα χρόνια ἐβασίλευεν ἐδῶ εἰς τὸν τόπον αὐτόν, νὰ λήξῃ ἀπόψε. Νομίζω ἑπομένως ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ εἰς ὅλην της τὴν ἔκτασιν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲ σᾶς λέγω ὅτι ἔχω καὶ πάρα κάτω τὴν ἰδίαν τροπολογίαν ὡς αὐτοτελὲς ἄρθρον 23. Εἰς ἣν περίπτωσιν δὲν γίνῃ δεκτή, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐπανέλθω καὶ νὰ ὁμιλήσω διεξοδικώτερον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν θὰ παραστῇ ἀνάγκη.

§424ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§425Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τετράκις ὁμιλήσας ὑπεστήριξεν ὅτι ἡ σύνταξις δὲν εἶναι θέσις καὶ τὸ ὑπεστήριξε μὲ τόσον ὡραῖα ἐπιχειρήματα, ὥστε νὰ μὴ μείνῃ καμμία ἀμφιβολία ὅτι ἔτσι εἶχε τὸ πρᾶγμα ὡς ἀνεπτύχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν· μετὰ ταῦτα, ὁ κ. Ὑπουργὸς πεισθεὶς πιθανὸν ἀπὸ ἀντιρρήσεις ὡρισμένων συναδέλφων, εἶπεν ὅτι τὸ ποσὸν τὸ ἄνω τῶν 5.000 δραχμῶν ποὺ εἶχε καθορίσει ὡς ἐλάχιστον ὅριον θὰ γίνῃ 3.200. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι, ἂν εἶναι δυνατὸν μὲ 3.200 νὰ ἠμπορέσῃ ἕνας ἰατρὸς νὰ ζήσῃ αὐτὸς καὶ ἡ οἰκογένειά του, ὕστερα ἀπὸ μίαν εὐδόκιμον ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος ἐπὶ 40 καὶ πλέον ἔτη. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, καὶ δὲν πιστεύω. Νομίζω ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 3.200 εἶναι ἐλάχιστον. Πρέπει νὰ γίνῃ 5.000. Ἐγὼ εἶμαι πάντοτε τῆς ἀρχῆς, τόσον εἰς τοὺς νέους, τοῦτο δὲ ἐφήρμοσα ἐμπράκτως, ἀποχωρήσας 8 χρόνια ἐνωρίτερα ἀπὸ τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἐπιστήμονες ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ὅ,τι εἶχον διὰ τὸν τόπον αὐτόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται πρόσκομμα εἰς τοὺς νέους ἰατρούς, διότι αὐτοὶ θὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των περίπου κατὰ τὸ 50ὸν ἢ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν τὸ ποσὸν τῶν 3.200 νὰ γίνῃ 5.000 δραχμαί. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν, εἰς τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἐδαφίου γʹ: Ἐφ’ ὅσον παρ’ ἡμῖν δὲν ἔχει καθιερωθῆ ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία ἐκλογῆς ὑπὸ τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ ἰατροῦ των, πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Δημόσιον ἢ εἰς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς ἓν ἵδρυμα Δημοσίου Δικαίου, λ. χ. τὸ Ι.Κ.Α. ἢ Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, νὰ ἠμποροῦν νὰ παρέχουν τὰς ὑπηρεσίας των καὶ εἰς ἕνα Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον. Ὅταν, κύριοι, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑπηρετῶ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀστυνομίας, ἐπρόκετο νὰ γίνῃ ἐπέκτασις τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὴν Ἀστυνομίαν, καὶ ἔπειτα εἰς τὴν Χωροφυλακήν. Εὑρισκόμην εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ ἐκεῖ ἐπῆρα εἰδικὴν ἐντολὴν τῆς τότε ἡγεσίας νὰ παρακολουθήσω καὶ ἐξετάσω καὶ τὸ θέμα αὐτό. Καὶ τί διεπίστωσα; Ὅτι οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξουν τὸν ἰατρὸν τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης ἀπὸ τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου μέχρι τοῦ τελευταίου ἰατροῦ. Τότε γίνεται σεβαστὸς ὁ θεσμὸς αὐτός, διότι κατ’ ἄλλον τρόπον τί γίνεται σήμερον; Κάθε Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον, ἔχει τρεῖς ἰατρούς. Τὸ Ταμεῖον Νομικῶν, φερ’ εἰπεῖν, ἔχει δέκα. Οὔτε ἐκεῖνο ἔχει ὅλας τὰς εἰδικότητας ποὺ ὑπάρχουν σήμερον, καὶ εἶσθε ὑποχρεωμένος ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς δέκα — πολλάκις εἶναι 2–3 τῆς ἰδίας εἰδικότητος — νὰ πάρετε τὸν ἰατρὸν Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εἶναι ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης, ἐὰν δὲν δεχθῆτε τὴν πρότασίν μου περὶ ἰατρῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ Δημόσιον ἢ εἰς Ν.Π.Δ.Δ. νὰ ἠμποροῦν νὰ ἔχουν καὶ ἓν Ἀσφαλιστικὸν Ταμεῖον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ ἀποδεχθῆτε τὸ εἰδικὸν μέτρον ποὺ ἔχει ληφθῆ εἰς τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις τῶν Ἄγγλων, ὅπου ὁ ἠσφαλισμένος ἔχει τὴν εὐχέρειαν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγῃ ὅποιον ἰατρὸν θέλῃ, νὰ τὸν ἐκλέγῃ ἐλευθέρως, χωρὶς νὰ τοῦ τὸ ἐπιβάλωμεν ἡμεῖς.

§426ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§427Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν, εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, νὰ ὁμιλήσω περὶ τῆς οἰκτρᾶς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν ἰατρῶν τοῦ Δημοσίου καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εὑρέθη σύμφωνος ἐπὶ τῆς βάσεως ὅτι πρέπει νὰ βελτιωθῇ ἡ θέσις τῶν ἰατρῶν τοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σήμερον μισθοὺς πείνης. Δοθέντος ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζωμεν εἰς ταχεῖαν ἐπανόρθωσιν αὐτῆς τῆς ἀδίκου μεταχειρίσεως τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ τοὐλάχιστον κἄποια πρόνοια ὥστε οἱ ἰατροὶ τοῦ Δημοσίου, περὶ τῶν ὁποίων ὀρθότατα καὶ ὁ ἐξ Ἀθηνῶν κ. συνάδελφος ὡμίλησε πρὸ ὀλίγου — τοὐλάχιστον οἱ ἐξ αὐτῶν κατέχοντες κατωτέρους βαθμοὺς — νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαιρέσεως, νὰ κατέχουν καὶ δευτέραν θέσιν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ ἰατροὶ τοῦ Δημοσίου ἀπὸ εἰσηγητοῦ καὶ κάτω παίρνουν μισθούς, οἱ ὁποῖοι κυμαίνονται γύρω εἰς τὰς 1500 –1600 δραχμάς. Ὅ,τι καὶ νὰ εἴπωμεν ἡμεῖς, ἀντίκειται πρὸς τοὺς κανόνας τῆς ζωῆς καὶ τῆς φύσεως νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ ζοῦν μὲ τὸν μισθὸν αὐτὸν καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ εὑρεθῇ σύμφωνος ἀπὸ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνομεν, καὶ ἡ ὁποία ἀναφέρει ὅτι, ἐξαιρετικῶς προκειμένου περὶ ἰατρῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ κάτω, ἐπιτρέπεται ἡ κατοχὴ δευτέρας θέσεως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐμπίπτει εἰς τὰς ἀπαγορευτικὰς διατάξεις τοῦ ἐπαγγέλματος. Ἐπιδίωξις τῆς τροπολογίας αὐτῆς δὲν εἶναι νὰ πλουτίσουν, οὔτε νὰ ζοῦν ἀντιθέτως οἱ ἰατροὶ τοῦ Δημοσίου, ἐπιδίωξις καὶ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς τῆς τροπολογίας εἶναι μέχρις οὗ καταστῇ δυνατὸν νὰ ληφθῇ μέριμνα, τὴν ὁποίαν ὅλοι μας ἐλπίζομεν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ μὴ πεθάνουν ἀπὸ τὴν πεῖναν. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εὑρεθῇ σύμφωνος.

§428ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Συμφωνοῦμεν ὅλοι.

§429Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τροποποιουμένην ἐλαφρῶς. Κατ’ ἀρχὴν θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν συνάδελφον κ. Βρανόπουλον, ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς συντάξεως. Ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ σύνταξις δὲν εἶναι θέσις. Πάντως ἡ Βουλὴ ἐτοποθέτησε τὸ θέμα, ἀλλοῦ καὶ εἶπεν ὅτι εἶναι θέσις, ἀλλὰ ὄχι ἀπολύτως θέσις ἐργαζομένου, δὲν ἐδέχθη, ὅμως, τὰς 5.000 καὶ τὰς κατεβιβάσαμεν εἰς τὰς 3.200. Τὸ ὅτι, ὅμως, δέχεται τὴν κατοχὴν τῶν δύο θέσεων, ἀμέσως παραδέχεται ὅτι δὲν ὑπάρχει θέσις, διότι ἂν θεωρῆται θέσις, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα, ἔστω καὶ μεμονωμένως. Ἐφ’ ὅσον δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν συνταξιοῦχον, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ δικαίωμα παίρνοντας σύνταξιν περισσοτέραν τῶν 3.200, νὰ παραιτῆται τοῦ ἐπὶ πλέον τῆς συντάξεώς του, διὰ νὰ κατέχῃ τὴν δευτέραν θέσιν, νομίζω ὅτι τακτοποιεῖται τὸ ζήτημα καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἄνισος μεταχείρισις.

§430Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ διαφορὰ θὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ Κράτους; Ὑπὲρ τίνος παραιτεῖται;

§431Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Νὰ γίνῃ 4.000 δραχμαὶ κύριε Ὑπουργέ.

§432Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ κατ’ ἀρχὴν εἶπον καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν θεωρῶ τὴν σύνταξιν ὡς θέσιν. Παρὰ ταῦτα 4.000 θέλετε, 4.000. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, νὰ γίνῃ ἀπὸ 3.200, 4.000, μὲ τὸν περιορισμὸν ποὺ θέτομεν. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη, εἶναι θέμα πολὺ εὐρύτερον τῆς σημερινῆς συζητήσεως, ἡ ἐλευθέρα ἐκλογὴ τοῦ ἰατροῦ. Μὲ ἔχει ἀπασχολήσει πολύ, ἀλλὰ εἶναι δύσκολος ἡ λύσις τοῦ θέματος διὰ μιᾶς διατάξεως, διότι ἅπτεται πολλῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνάγονται καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας κλ.π. Τὸ θέμα, ὡς ἰατρός, τὸ ἔχω ἀντιμετωπίσει μὲ τὸ ἴδιον ἐνδιαφέρον ποὺ τὸ ἀντιμετωπίζετε καὶ σεῖς. Παρὰ ταῦτα ἐρχόμεθα εἰς τὴν παράγραφον γʹ καὶ λέγομεν ὅτι: «Ἡ παροχὴ ἰατρικῆς ὑπηρεσίας .... (ἀναγινώσκει) ....». Τί θέλετε νὰ κάμωμεν; Μέχρι σήμερον ὑπῆρχεν ἡ δυνατότης νὰ συμβληθοῦν ὡρισμένοι ἰατροὶ μὲ τοὺς Ὀργανισμούς, νὰ ἔχουν τὸ ἀποκλειστικὸν δικαίωμα τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀσθενῶν τῶν Ὀργανισμῶν αὐτῶν. Σήμερον ἐρχόμεθα καὶ λέγομεν ὅτι τότε μόνον δὲν θὰ θεωρῆται θέσις, ὅταν οἱ Ὀργανισμοὶ ἔχουν δώσει τὸ δικαίωμα εἰς ὅλους τοὺς ἰατρούς, δηλαδὴ εἰς τοὺς ἀσθενεῖς, νὰ ἐκλέγουν τὸν ἰατρόν των. Ἄν, ἀντιθέτως, τοὺς ἔχουν περιορίσει εἰς 2–3 ἰατρούς, θεωρεῖται θέσις. Ἐμμέσως δηλαδή, τείνομεν πρὸς τὴν ἐλευθέραν ἐκλογὴν τῶν ἰατρῶν. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μητσοτάκη, πραγματικὰ εἶναι συμπαθής, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων πτωχῶν, δεύτερον δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα ὡς Δημόσιοι ὑπάλληλοι. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσθέσωμεν τὰς λέξεις: «Καθ’ ἃς ὥρας δὲν ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν των».

§433Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ, δέχομαι ὅπως τὴν διατυπώσετε.

§434Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι κατέχουν δημοσίας θέσεις νὰ δύνανται νὰ διορίζωνται καὶ εἰς ἄλλας θέσεις.

§435Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὅταν κατέχουν θέσεις κατωτέρας τοῦ εἰσηγητοῦ, καὶ κατὰ τὰς ὥρας ποὺ δὲν ἀπασχολοῦνται, δύνανται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα. Διότι, ἠξεύρετε πολὺ καλά, ἂν εἶναι ἕνας Νομίατρος δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα, ἀλλὰ ἕνας ὑπάλληλος, βοηθὸς τοῦ Νομιάτρου, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του.

§436Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 17, παράγραφος 1, ἐδάφιον βʹ, «αἱ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 2, ἀναφερόμεναι λέξεις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τοιαῦται, διαγράφονται». Ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελον μίαν ἐξήγησιν.

§437Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι τὸ θέμα τῆς τροφῆς.

§438Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4, μετὰ τὴν λέξιν «σύμβασιν» προστίθενται αἱ λέξεις «ἢ κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ πολυθεσίας». Πρόκειται περὶ τῶν ἰατρῶν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀπολύονται κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ πολυθεσίας. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἤθελον νὰ προσδιορίσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὑπάρχει μία κατηγορία ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι Δημοτικοὶ ὑπάλληλοι. Οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ἔχουν ἴδιον ταμεῖον «Ταμεῖον Συντάξεως Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἰατρῶν». Ἀπολαμβάνουν τῆς συντάξεως μετὰ τὴν συμπλήρωσιν μιᾶς 25ετίας. Ἂν αὐτοὶ κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ πολυθεσίας φύγουν, κατὰ τὸ καταστατικὸν τοῦ «Ταμείου Δήμων καὶ Κοινοτήτων» νομίζω, ὅτι δὲν ἀπολαμβάνουν τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως. Θὰ ἤθελον ἐδῶ νὰ προστεθῇ ὅτι θὰ ἀπολαμβάνουν τῶν ἰδιαιτέρων αὐτῶν δικαιωμάτων ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπονομὴν τῶν συντάξεων ἐκ μέρους τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, ἐφ’ ὅσον ἔχουν συμπληρωμένα τὰ 2) 3 τοῦ προβλεπομένου χρόνου. Διότι εἶναι κρῖμα, ἂν ἕνας ἰατρὸς ἀποσύρεται ὕστερα ἀπὸ 23 χρόνια κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ πολυθεσίας, νὰ μὴ ἀπολαύῃ τῆς συντάξεως. Τοῦτο δὲν θὰ ἦτο δίκαιον. Ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 7, ἐδάφιον 1, ποὺ λέγει ὅτι ἡ σύνταξις ὁσάκις δὲν ὑπερβαίνῃ τὰς 3.200 δρχ. μηνιαίως κ.λ.π., ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν τροπολογίαν ὡς τὴν διετύπωσε ὁ κ. Ὑπουργός, διότι μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν δὲν ἐμποδίζονται καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν ἄνω τῶν 3.200 δραχμῶν νὰ καταλάβουν μίαν θέσιν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ ἡ τροπολογία ὡς τὴν διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§439ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Ἐψηφίσθη αὐτό.

§440Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Αὐτὸ δὲν ἐψηφίσθη, διότι γίνεται συζήτησις διὰ τὸ ἄρθρον 17 καὶ εὑρίσκω ὅτι ἔχει πράγματι ἠθικὴν δικαίωσιν ἡ τροπολογία. Δὲν δύναται νὰ ἔχῃ δικαίωσιν ἠθικὴν ἐὰν φθάσῃ τὰς 5.000 καὶ ὑπερβαίνει τὰς 3.200. Ἤδη δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν πέραν τῶν 4.000 καὶ τῶν 5.000 νὰ καταλαμβάνουν θέσιν. Ἡ διαφωνία μου εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐφ’ ὅσον πηγαίνομεν εἰς μίαν κατάργησιν τῆς πολυθεσίας, δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ἄλλης ὁδοῦ νὰ παρακωλύωμεν τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ ποὺ θέλομεν. Ἄλλη παρατήρησις εἶναι ὅτι εἰς τὸ ἐδάφιον 2 ἡ ὑπηρεσία τοῦ τακτικοῦ βοηθοῦ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις αὐτή. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐφ’ ὅσον θέλει νὰ φθάσῃ εἰς τὴν κατάργησιν τῆς πολυθεσίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσῃ διὰ τῶν διατάξεων αὐτῶν.

§441Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δι’ ὅσους δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα πρόκειται, διότι αὐτοὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀσκοῦν ἐπάγγελμα. Πρῶτον θὰ ἔχουν μισθὸν κατώτερον τῶν 1.500 δραχμῶν, δὲν θὰ ἔχουν δικαίωμα ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος καὶ δὲν θὰ ἔχουν καὶ δυνατότητα νὰ ἐργάζωνται ἄλλας ὥρας.

§442Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ δὲν λέγει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀλλὰ λέγει ὅτι ὁσάκις πρόκειται περὶ θέσεως ἀπαιτούσης ἡμερησίαν ἐργασίαν μέχρι 4 ὡρῶν.

§443Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ ὡράριον τῶν βοηθῶν εἰς τὰ νοσοκομεῖα δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἀσκοῦν ἐπάγγελμα.

§444Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τὸ ἀπόγευμα.

§445Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ βοηθὸς νὰ φύγῃ ὅλον τὸ ἀπόγευμα.

§446Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Νομίζετε ὅτι καλύπτεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, δηλαδὴ ἡ προσπάθεια καταλήψεως δευτέρας θέσεως, ὅτι καλύπτεται μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν ὡς ἔχει;

§447Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐὰν δὲν παρακωλύεται ἡ ὑπηρεσία του καὶ μέχρι 4 ὡρῶν.

§448Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δηλαδὴ ἐὰν δὲν παρακωλύεται ἡ ὑπηρεσία του δύναται νὰ ἔχῃ δευτέραν θέσιν;

§449Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον ἔχει μισθὸν 800 δραχμῶν μόνον.

§450Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γενικευθῇ ἡ διάταξις, ὅτι οἱ παραβάται τοῦ νόμου 3623 τιμωροῦνται κ.λ.π., διότι μόνον ἔτσι θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς κάποιον λογαριασμόν.

§451ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§452Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 17 περιέχει διατάξεις σχετικὰς μὲ τὸν τρόπον ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἔχω νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις. Ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους, ἀφ’ ἧς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας διευθύνεται ἀπὸ τὴν κυρίαν Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, ἐνώπιον τοῦ Σώματος καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως παρουσιάσθησαν ὡρισμένα νομοσχέδια διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται συστηματικῶς ἡ ἐξυπηρέτησις καὶ ὁ καθορισμὸς τοῦ τρόπου παροχῆς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἀτυχῶς, εἰς τὸν τομέα τῆς ἀγροτικῆς ἰατρικῆς ἀσφαλίσεως καθυστερεῖ μόνον. Εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας, ἐπὶ τῶν προγραμματισθέντων 45 ἀγροτικῶν ἰατρείων, τὰ 33 μένουν ἄνευ ἰατρῶν καὶ παρ’ ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου καὶ οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους καταβάλλουν προσπαθείας διὰ νὰ καλύψουν τὸ κενόν, μέχρι τοῦδε κατέστη ἀδύνατον νὰ καλύψουν τὸν τομέα αὐτόν. Δεκάδες χιλιάδων πληθυσμοῦ ὑποφέρουν καὶ σᾶς ἀναφέρω ὅτι εἰς τὰ ὀρεινὰ τῆς Ἠπείρου σημειώνονται θάνατοι, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἰατρικὴ ἀντίληψις, τοὐλάχιστον μία νοσοκόμος νὰ κάμῃ μία ἐπίδεσιν ἑνὸς τραύματος ἢ νὰ παράσχῃ μίαν ἄμεσον ὑπηρεσίαν. Νομίζω ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ δὲν δύναται νὰ συνεχισθῇ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προτείνω ἢ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ λάβῃ δραστικὰ μέτρα ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς παροχῆς, διὰ τοὺς ἰατροὺς τῶν ὀρεινῶν ἰατρείων ἢ θὰ πρέπει νὰ διορισθῇ ἰατρὸς παθολόγος, σύμφωνα μὲ τροπολογίαν τὴν ὁποίαν θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§453Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, τὴν ἀνέγνωσα τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν κατάληψιν ἰατρικῶν θέσεων γενικῶς.

§454Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Διὰ τοὺς βοηθοὺς ὁμιλεῖτε, κύριε Ὑπουργέ;

§455Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, δι’ ὅλους τοὺς ἰατροὺς λέγομεν.

§456Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Νὰ τὴν ἐπεκτείνητε τὴν διάταξιν αὐτὴν βάσει τοῦ νόμου 3623.

§457Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Οὔτε εἶναι δυνατὸν πέραν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων νὰ ἐπεκτείνω τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα δι’ ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα.

§458Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θέλω νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Κοκκέβη ὅσον ἀφορᾶ τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν δύο θέσεις ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μία εἶναι δημοτικὴ θέσις, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ταμεῖον τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων. Οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ πρόκειται νὰ κάμουν ἐπιλογὴν μεταξὺ τῶν δύο θέσεων καὶ θὰ ἦτο ἄδικον νὰ παραιτηθοῦν τῆς συντάξεως μὲ ὑπηρεσίαν 20 ἐτῶν. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἶναι δικαία, ὀρθὴ καὶ ἠθική.

§459Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Συνταξιοδοτικὰ ζητήματα θὰ τὰ ρυθμίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Δὲν εἶναι εἰς τὴν ἁρμοδιότητά μου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ λάβω ἀπόφασιν διὰ τὴν σύνταξιν τῶν δημοτικῶν ἢ κοινοτικῶν ἰατρῶν.

§460Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ συνταξιοδότησις πηγάζει ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι πρέπει νὰ κάμουν τὴν ἐπιλογὴν μεταξὺ τῶν δύο θέσεων.

§461Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν εὑρίσκω ὀρθὴν καὶ δικαίαν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι πρόκειται περὶ συνταξιοδοτικῶν θεμάτων καὶ ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ κοινοτικῶν ἰατρῶν, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν.

§462Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν διὰ τοὺς συνταξιούχους, ποὺ λέγετε ὅτι θὰ παραιτηθοῦν τῆς ἐπὶ πλέον συντάξεως. Νὰ πηγαίνῃ τὸ ποσὸν αὐτὸ ὑπὲρ τῆς Στέγης τῶν Ἰατρῶν.

§463Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα ἐγὼ νὰ τὸ βάλω, θὰ δοθῇ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου.

§464Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ ἐδαφίου 3 τῆς παραγράφου 7, μὲ τὴν διατύπωσιν τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ κείμενον τὸ ἰδικόν σας. Ὡς εἶναι, παραδέχεσθε, ὅτι οἱ ἄρρωστοι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγουν τὸν ἰατρὸν τῆς ἀρεσκείας των. Αὐτὴν τὴν διατύπωσιν ἔχετε ἐδῶ.

§465Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὑπάρχει αὐτὴ ἡ περίπτωσις καὶ πᾶμε ἡμεῖς νὰ τὴν καταργήσωμεν. Εἶναι μία κατάστασις πραγματική, ὅτι οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ ἔχουν συμβληθῆ μὲ 1–2 ἰατροὺς καί, λέγουν εἰς ἕνα ἐκ τῶν δύο θὰ πᾶτε. Ὁ ἀσθενὴς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐλεύθερος νὰ ἐκλέξῃ τὸν ἰατρὸν τῆς ἀρεσκείας του.

§466Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κατανοῶ τὸ πνεῦμα τὸ ἰδικόν σας, ἀλλὰ λέγω τὸ ἑξῆς: Ἡ διατύπωσις εἶναι ἐντελῶς ἀντισυνταγματική. Εἶναι ἀδύνατον νὰ στερήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέξουν τοὺς ἰατροὺς τοὺς ὁποίους θέλουν. Κατὰ συνέπειαν, ἐὰν ἔχετε ἄλλην διατύπωσιν, ἐγὼ συμφωνῶ μαζί σας. Ἄλλως, αὐτὸ θὰ προσκρούσῃ ὁπωσδήποτε.

§467Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ σύνταξις αὐτὴ περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦμεν, δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρύνῃ τὸ Δημόσιον. Πρόκειται διὰ τὴν σύνταξιν τὴν ὁποίαν ἀπολαμβάνουν ἐκ μέρους τῶν Ταμείων τῶν Κοινοτικῶν καὶ Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων. Ὅπως ἠξεύρετε, γίνονται κρατήσεις ἀπὸ τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τοῦ Ταμείου αὐτοῦ καὶ ἀπολαμβάνουν συντάξεως μετὰ συμπλήρωσιν 25ετοῦς ὑπηρεσίας. Ἐὰν ὑποχρεωθοῦν νὰ φύγουν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων περὶ πολυθεσίας, νὰ διατηρήσουν τὸ δικαίωμά των, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροχὴν συντάξεως, ἐφ’ ὅσον ἔχουν διανύσει τὰ ¾ τοῦ χρόνου τοῦ ἀπαιτουμένου πρὸς σύνταξιν. Ἐκάματε δεκτὴν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἡ σύνταξις τῶν 4.000 δρχ., δὲν θεωρεῖται δευτέρα θέσις; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἄνω τῶν 4.000 δρχ. τί θὰ γίνεται;

§468Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 4.000 δὲν θὰ παραιτηθοῦν. Ἄνευ, ὅμως, τοῦ ποσοῦ τῶν 4.000, θὰ παραιτηθοῦν τῆς μιᾶς θέσεως.

§469Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὥστε, ἐκάματε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν; Πρέπει νὰ διευκρινίσωμεν, ὅτι ἐὰν ἔχουν σύνταξιν πέραν τῶν 4.000 θὰ παραιτοῦνται.

§470Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κύριος Ὑπουργός, νὰ διαφωνήσω μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἢ θὰ ἀποδεχθῇ, διότι ἀνατρέπει τὴν σκοπιμότητα τοῦ ἄρθρου 17 δηλαδὴ τὴν κατάργησιν τῆς πολυθεσίας. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον λέγει ἡ παράγραφος 7, ὅτι ὁ οἱοσδήποτε ἄλλος ἰατρὸς ὅταν ἔχῃ τὴν οἱανδήποτε θέσιν, αὐτὸς θεωρεῖται ὅτι κατέχων τὴν θέσιν, δὲν εἶναι ὀρθόν. Δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν αὐτὸν τὸν διαχωρισμὸν μεταξὺ τῶν χιλιάδων ἰατρῶν.

§471Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαχωρισμὸς γίνεται μόνον διὰ τοὺς μὴ ἀσκοῦντας τὸ ἐπάγγελμα. Καί, δεύτερον, εἰς περίπτωσιν περιορισμοῦ ποὺ ὁ μισθὸς δὲν ὑπερβαίνει τὰς χιλίας δραχμάς.

§472Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὅταν ὁ μισθὸς δὲν ὑπερβαίνῃ τὸν μισθὸν τοῦ εἰσηγητοῦ; Ἕνας μικροβιολόγος ἀσκεῖ ἐπάγγελμα; Ἀσκεῖ ἐλεύθερον ἐπάγγελμα μικροβιολόγου καὶ θὰ πάρῃ καὶ δευτέραν θέσιν; Κύριε Ὑπουργέ, προχωρήσατε μὲ μίαν βάσιν εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§473Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, μία μερὶς τῶν πολυθεσιτῶν ποὺ ἔχει δευτέραν καὶ τρίτην θέσιν, θὰ χάσῃ τὴν δευτέραν θέσιν.

§474Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ συνταξιοῦχοι οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὸ 3200...

§475Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διὰ τῆς ἀποδοχῆς της, ἡ Βουλὴ δὲν δέχεται τὴν σύνταξιν ὅτι εἶναι θέσις. Θέσις εἶναι ὅ,τι ἀποδίδεται ἐκ τῆς παρούσης ἐργασίας.

§476Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν διαφωνῶ, ἂν εἶναι σύνταξις ἢ ὄχι, ἐφ’ ὅσον λαμβάνετε σεῖς ὅτι 4.000 δὲν ἀποτελοῦν θέσιν, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐὰν πᾶνε εἰς τὰς 6 ἢ 7.000. Τὸ βασικὸν εἶναι, αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς λέγομεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι δημιουργεῖται μία τάξις προνομιοῦχος καὶ ἀφήνομεν ἐκτεθειμένην τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν Ἑλλήνων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ οἱανδήποτε θέσιν θὰ στερηθοῦν καὶ τῆς δευτέρας θέσεως.

§477Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν φεύγομεν ἀπὸ τὴν βάσιν μας τῶν 3.200. Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ 5 καὶ 10.000. Θὰ ἐξαρτηθῇ ἀπὸ τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ θὰ δείξουν οἱ Ἰατρικοὶ Σύλλογοι.

§478Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Μονίμως πρέπει νὰ τὸ λύσωμεν αὐτὸ τὸ θέμα. Νὰ κάμητε τὴν ἑξῆς συμπλήρωσιν εἰς τὸ ἄρθρον 17, ἐδάφιον γʹ καὶ νὰ μπῇ τὸ ἑξῆς: «Οἱ κατέχοντες πλείονας τῆς μιᾶς θέσεως..... (ἀναγινώσκει)....».

§479Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραλλήλως μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Χλουβεράκης, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Ἕνα ἀπὸ τὰ κυριώτερα θέματα τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν πολυθεσίαν. Ὅταν ἐρχώμεθα τώρα, ἐνῷ ὅλοι ἐτίμησαν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὡς λαμβάνον μέτρα κατὰ τῆς πολυθεσίας, ἐρχόμεθα διὰ τὸ συμφέρον τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνε, καὶ εἴπομεν νὰ ψηφισθῇ αὐτὸς ὁ νόμος περὶ πολυθεσίας, διὰ νὰ ζήσουν ὅλοι οἱ ἰατροί, νὰ εἴπωμεν ὅτι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ, δύνανται νὰ καταλαμβάνουν καὶ δευτέραν θέσιν.

§480Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θέλω νὰ εἴπω νὰ τὸ κάμητε 5.000.

§481Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι.

§482Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Διὰ τοῦ Β. Δ. τοῦ 1954 περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 2500, ὅπως γνωρίζετε, 18 θέσεις ἐπὶ βαθμῷ 3ῳ καὶ 2ῳ ἔγιναν προσωρινοί. Νομίζω, ὅτι ἔχει δημιουργήσει ὁ νόμος αὐτὸς ἀρκετὰς ἀνωμαλίας. Νὰ ἐπαναφέρητε τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ὡς τακτικούς.

§483Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Στεφάνου;

§484Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι.

§485Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. 18 θέσεις ὑγιεινολόγων ἰατρῶν νὰ γίνουν μόνιμοι.

§486Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αἱ θέσεις εἶναι προσωριναί. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὰς εἴχαμεν ὁρίσει τακτικάς. Ἐπὶ 2ῳ καὶ 3ῳ βαθμῷ εἶναι αὐταὶ αἱ θέσεις. Εἶναι μία δαπάνη τὴν ὁποίαν δὲν ἠξεύρω πῶς θὰ τὴν ἀντιμετωπίσωμεν.

§487Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ δαπάνη ὑπάρχει.

§488Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι προσωρινοί. Ὅταν ἀπολύωνται, θὰ συμπληροῦνται.

§489Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν.

§490Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν δέχομαι.

§491ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 17 μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§492ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§493ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 17 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 18. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§494Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Συνέχεια τῆς παραγράφου 3: «Τὸ προσωπικὸν τοῦ καταργουμένου.... (ἀναγινώσκει)....». Πρόκειται περὶ 9 ὑπαλλήλων, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 4 ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Σανατόριον «Προφήτης Ἠλίας». Οἱ τρεῖς εἰς τὸ νοσοκομεῖον, εἷς μάγειρος, μία καθαρίστρια καὶ εἷς ὑπηρετεῖ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον. Αὐτοὶ εἶναι ὑπάλληλοι μόνιμοι ἀπὸ τοῦ 1929, ἐπειδὴ ἡ περιουσία τοῦ Σανατορίου, ἡ ὁποία ἦτο ἰδιωτικοῦ Δικαίου, μεταφέρεται ὡς περιουσία τοῦ νοσοκομείου Καλαμῶν, καὶ ἐπληρώνοντο ὅπως καὶ σήμερον ἀπὸ τὸ Δημόσιον, πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν.

§495Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἐπειδὴ μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ Σανατορίου ἐγεννήθησαν διάφορα ζητήματα τοῦ προσωπικοῦ, τὴν τακτοποίησιν τῶν ὁποίων δὲν προέβλεπε τὸ ἄρθρον 18, ἐνῷ ρυθμίζονται τὰ περιουσιακὰ ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ μεταβιβάζονται ὅλαι αἱ ὑποχρεώσεις καὶ τὰ δικαιώματα εἰς τὸ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὸ προσωπικὸν τοῦ Σανατορίου Ἰθώμης, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ ἄλλα νοσοκομεῖα, ἐὰν ὑπάρχουν σανατόρια εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ὑπάρχῃ ὁμοία περίπτωσις. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν ὅτι ρυθμίζεται τὸ προσωπικόν, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω ἄλλα.

§496ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 18, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§497ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§498ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 19. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§499Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μίαν προσθήκην εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 19: «Αἱ μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος.... (ἀναγινώσκει)....».

§500ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 19, μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§501ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§502ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 20. Ὁ κ. Θ. Κονίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§503Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν κύριε Ὑπουργέ, ὑπογεγραμμένην ὑπὸ τοῦ κ. Πλατῆ, «ἐκ τῆς ὁποίας δύνανται.... (ἀναγινώσκει)....».

§504Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν δέχομαι. Ἡ παράγραφος 4 μεταφέρεται ὡς παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 22. Τὸ ἄλλο μένει ὡς παράγραφος 4. Μόνον τὸ ἐδάφιον 1.

§505Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 4, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ σύγχυσις, νὰ φύγῃ τὸ «ἀποδοχῶν».

§506Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Καὶ αἱ ἀποδοχαὶ εἶναι ἀμοιβή. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ δέχομαι.

§507Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 20 ἅπτεται τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ μήπως ὑπάρχει ἐδῶ ἀνωμαλία, μήπως ὑπάρχει σύγκρουσις ἁρμοδιοτήτων.

§508Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει σύμφωνος γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης.

§509Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Παρὰ ταῦτα, κύριε Ὑπουργέ, ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ παρόντος νομοθετήματος, ἔστω καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ σύμφωνος γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, νὰ διακανονισθῇ θέμα ἐνοικιοστασιακόν, διότι θὰ εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὰς Συνταγματικὰς διατάξεις καὶ ἑπομένως δύναται ὁλόκληρον τὸ νομοθέτημα νὰ προσβληθῇ.

§510Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἤθελον νὰ παράσχω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν: Ἡ τροπολογία προτείνεται ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων κ. κ. Παπασπύρου, Τσάτσου, Ἀδαμοπούλου καὶ ἐμοῦ, ὑπεβλήθη δὲ κατόπιν ἐγγράφου τοῦ Πανελληνίου Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, προσυπογράφεται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας. Ἑπομένως ὀρθότατα φέρεται.

§511Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θέλω, κύριε Πρόεδρε, νὰ καθησυχάσω τὰς Συνταγματικὰς ἀνησυχίας τοῦ ἐξ Ἡρακλείου κ. συναδέλφου. Καὶ σύννομος εἶναι καὶ Συνταγματικὴ ἡ διάταξις.

§512Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν συνεπάγεται οὔτε ἐπιβάρυνσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, οὔτε ἀνατροπὴν τῆς καθεστηκυίας ὑπαλληλικῆς τάξεως. Ἐν τῷ ὑμετέρῳ Ὑπουργείῳ εἰς τὴν Τεχνικὴν Ὑπηρεσίαν ὑπηρετοῦν 5 ὑπάλληλοι μὲ τὴν ὀνομασίαν σχεδιασταί. Οἱ τρεῖς ἐξ αὐτῶν ἐνετάγησαν διὰ τοῦ νόμου 2044 ὡς ὑπομηχανικοί, διότι πράγματι ἐκτελοῦν ἔργα ὑπομηχανικοῦ τοπογράφου. Οἱ ὑπόλοιποι δύο, δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον, καίτοι καὶ ἐκεῖνοι ἐκτελοῦν τὰ αὐτὰ καθήκοντα, μέχρι σήμερον δὲν ἐνετάγησαν. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ζητῶ ὅπως καὶ αὐτοὶ οἱ δύο ἐνταγῶσιν, ὥστε νὰ ἰσχύσῃ καὶ δι’ αὐτοὺς ὅ,τι ἴσχυσε καὶ διὰ τοὺς ὑπολοίπους τρεῖς.

§513Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον ἐκτελοῦν τὸ αὐτὸ ἔργον τοῦ ὑπομηχανικοῦ τοπογράφου, εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα καὶ τὸ ἀποδέχομαι.

§514Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 20 τὸ ὁποῖον πραγματεύεται περὶ φαρμακείων, ὑποβάλλω σχετικὴν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§515Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν περὶ φαρμακείων, διότι ἔχω ἤδη ἕτοιμον εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§516ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 20, ὡς ἐτροποποιήθη;

§517ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§518ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 20 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 21. Ὁ κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§519Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 21 τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, ἐπαναφέρεται ἐν ἰσχύϊ τὸ Βασιλικὸν Διάταγμα τῆς 1.5.56 «περὶ μαλακτῶν». Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ἐν λόγῳ διατάγματος, διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἀδείας ἐξασκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ μαλάκτου, ἀπαιτεῖται ἐνδεικτικὸν δευτέρας τάξεως Γυμνασίου. Εἶναι ὅμως, μία κατηγορία νέων, ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν καὶ ἤσκησαν εἰς τὸν στρατὸν τὴν εἰδικότητα τοῦ μαλάκτου, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ ἐδοκιμάσθησαν. Δυστυχῶς, αὐτοί, λέγει, στεροῦνται ἐνδεικτικοῦ δευτέρας τάξεως. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ ἐπάγγελμα τοῦ μαλάκτου εἶναι μᾶλλον τεχνικόν, θὰ παρεκάλουν, νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Δύνανται νὰ ἀποκτήσουν ἄδειαν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος.... (ἀναγινώσκει)....».

§520Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ παρομοίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Γ. Πλατῆ, τὴν ὁποίαν σᾶς παραδίδω καὶ τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας.

§521Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, διότι εἰς 1–2 μῆνας ἀρχίζει νὰ λειτουργῇ Σχολή.

§522ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη;

§523ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§524ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 22. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§525Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 22, ἔχω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Αἱ ἀπαιτήσεις.... (ἀναγινώσκει)...». Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐφ’ ὅσον αἱ ἀπαιτήσεις τοῦ Δημοσίου παραγράφονται ἐντὸς μιᾶς 5ετίας, δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τοῦ Ταμείου τοῦ ἰδικοῦ μας νὰ ὑπάρχῃ 20ετία. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§526Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν γίνεται δεκτή.

§527Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Παρακαλῶ εἰς τὸ ἄρθρον 22 νὰ προστεθῇ παράγραφος 3, ἔχουσα οὕτω: «... (ἀναγινώσκει)....».

§528ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 δεκτόν;

§529ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§530ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 22 ἐγένετο δεκτόν, μὲ τὴν προταθεῖσαν παράγραφον 3, κατόπιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Κοκκέβη. Ἄρθρον 23. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχει τὸν λόγον.

§531Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἰς τὸν βʹ στίχον καὶ μετὰ τὴν λέξιν «ἀσφαλίσεως» νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος νόμου». Ἐπίσης παρακαλῶ ὅπως προστεθῇ δευτέρα παράγραφος ἔχουσα οὕτω: «Τὸ σύνολον.... (ἀναγινώσκει)....».

§532Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐψηφίζετο τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3735 νομοθετικὸν διάταγμα, προσετέθη κατόπιν τροπολογίας διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας καθιεροῦτο τὸ ἀσυμβίβαστον τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἀρχόντων προκειμένου νὰ καταλάβωσιν θέσιν κοινοτικοῦ ἢ ἀγροτικοῦ ἰατροῦ. Δυστυχῶς, ἡ διατύπωσις τῆς διατάξεως ἐκείνης ὑπῆρξεν ἀτυχὴς καὶ ἐδημιούργησεν ἐν τῇ πράξει παρερμηνείας διὰ τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀληθοῦς νομοθετικοῦ σκοποῦ ὁ ὁποῖος ἐπεδιώκετο διὰ τῆς θεσπίσεως τῆς διατάξεως ἐκείνης, καὶ ὁ νομοθετικὸς αὐτὸς σκοπὸς ἦτο προφανής, ἡ καθιέρωσις τοῦ ἀσυμβιβάστου. Δηλαδὴ καθιεροῦτο ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς Κοινοτικοὺς καὶ Δημοτικοὺς Ἄρχοντας νὰ διορίζωνται ὡς ἀγροτικοὶ ἢ Κοινοτικοὶ ἰατροὶ δηλαδὴ νὰ ἀναλαμβάνουν δημοσίαν θέσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀντίκειται καὶ πρὸς θεμελιώδη διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Κώδικος περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Δυστυχῶς, ἡ διατύπωσις ὑπῆρξεν ἀτυχής. Ὑπῆρξεν Νομαρχιακὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἑρμηνεῦον τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶπεν ὅτι ὁ νέος αὐτὸς ἰατρός, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπεθύμει νὰ διορισθῇ εἰς τὸ Δημοτικὸν ἢ Κοινοτικὸν ἰατρεῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐγκατεστημένος ἐν τῇ ἕδρᾳ τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος ὅπου ἑδρεύει τὸ ἰατρεῖον. Ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν αὐτὴν εἶπεν ὅτι τὴν ἀπεδέχθη μὲ τὴν προϋπόθεσιν νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνας ἄλλος ἰατρός, ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ψηφισθῇ μία ἑρμηνευτικὴ διάταξις, ἑρμηνεύουσα τὴν διάταξιν αὐτήν. Προτείνω, τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ὅτι ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς διατάξεως ἐκείνης εἶναι, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον ὁ νέος ἰατρὸς νὰ εἶναι ἐγκατεστημένος ἐν τῇ ἕδρᾳ τῆς Κοινότητος ἢ τοῦ Δήμου, ὅπου τὸ ἰατρεῖον». Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον διάταξις ἑρμηνεύουσα τὴν ἀνωτέρω διάταξιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἀπαραίτητον ὁ νέος ἰατρὸς νὰ εἶναι δημότης τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει ἱδρυθῆ τὸ ἰατρεῖον. Ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ προσθέσωμεν ἓν συνεχείᾳ καὶ ἑτέραν ἑρμηνευτικὴν διάταξιν, ρυθμίζουσαν τὸ ἑξῆς θέμα: Εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἐνεφανίζετο νέος ἰατρός, ὁ ἰατρός, ὁ ἀσκῶν καὶ τὸ λειτούργημα τοῦ δημοτικοῦ ἢ κοινοτικοῦ Ἄρχοντος, θὰ πρέπει ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς νὰ ἐπιλέξῃ τὴν μίαν ἐκ τῶν δύο θέσεων. Θὰ πρέπει, λοιπόν, δι’ ἑρμηνευτικῆς διατάξεως, νὰ ὁρίσωμεν, ὅτι ἡ μηνιαία αὕτη προθεσμία θὰ ἄρχεται ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως τοῦ ἑτέρου ἰατροῦ πρὸς διορισμόν του εἰς τὸ δημοτικὸν ἢ κοινοτικὸν ἰατρεῖον.

§533Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως τῆς τελευταίας περιπτώσεως ποὺ ἀνεφέρατε, κύριε συνάδελφε, ἀναμφισβήτητον εἶναι, ὅτι ἡ μηνιαία προθεσμία ἄρχεται ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως τοῦ νέου ἰατροῦ πρὸς διορισμόν του εἰς τὸ δημοτικὸν ἢ κοινοτικὸν ἰατρεῖον.

§534Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 23 εἶναι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει ζητήματα σχετικὰ μὲ τὸν νόμον 3487. Δι’ αὐτό, κύριε Πρόεδρε, προτείνω εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο νὰ περιλάβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ἕνεκα τοῦ ὑπάρχοντος τούτου κενοῦ, Κοινότητες μικραί, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται πλησίον Δήμων, εἰς τοὺς ὁποίους προβλέπεται ἡ ἵδρυσις ἀγροτικοῦ ἰατρείου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν ἀπὸ τὸ ἀγροτικὸν ἰατρεῖον τοῦ Δήμου». Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ ὡς ἄνω τροπολογία μου, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ δυνατότης νὰ ἱδρύεται ἀγροτικὸν ἰατρεῖον, καὶ διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὁμάδος Δήμων καὶ Κοινοτήτων, Ἐκ τῆς τροπολογίας μου ταύτης, κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον ἐπιβάρυνσίς τις δὲν γίνεται, ἀλλὰ τοὐναντίον καὶ οἰκονομίαν ἔχομεν, ἐφ’ ὅσον διὰ μίαν περιφέρειαν ἔχουν προγραμματισθῆ περισσότερα ἰατρεῖα καὶ ταῦτα θὰ συμπτυχθοῦν εἰς ἕν, παρεχομένης οὕτω τῆς δυνατότητος τῆς ἐπανδρώσεως ὅλων τῶν ἰατρείων. Σημειωθήτω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὴν διάταξιν ταύτην τὴν εὑρήκατε πλήρως δεδικαιολογημένην καὶ τὴν ἔχετε περιλάβει εἰς ἄλλο νομοσχέδιόν σας. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δυνατὸν νὰ ἀργήσῃ νὰ ψηφισθῇ, παρακαλῶ πολὺ νὰ περιλάβωμεν τὴν διάταξιν ταύτην εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§535Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἡ τροπολογία αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δικαία καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἐπειδὴ κατ’ αὐτὰς θὰ φέρω εἰδικὸν νομοσχέδιον ρυθμίζον θέματα ἀναγόμενα εἰς τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν, φρονῶ, ὅτι θὰ πρέπει εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, νὰ περιλάβωμεν τὴν ὑπὸ κρίσιν διάταξιν. Τὰς τρεχούσας ἀνάγκας τὰς ρυθμίζομεν δι’ ἐγκυκλίων.

§536ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 23, ὡς ἐτροποποιήθη;

§537ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§538ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 23 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 24. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης, ἔχει τὸν λόγον.

§539Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω εἰς τὸ ἄρθρον 24 τὰς ἑξῆς τροπολογίας: Ἡ μία τροπολογία εἶναι ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τῶν κ. κ. Παυλοπαύλου, Κάβδα, καὶ ἐμοῦ καὶ ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν ἑνὸς πολεμιστοῦ καὶ παρακαλῶ ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε, διότι εἶναι δικαιοτάτη. Ἡ δευτέρα τροπολογία ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησιν εἰς τὸ Κεντρικὸν Κατάστημα τοῦ Ὑπουργείου, ὡς θυρωροῦ, ἑνὸς ἡμερομισθίου ὑπαλλήλου. Παρακαλῶ, ὅπως δεχθῆτε καὶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§540Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Αὕτη ἀφορᾷ τὸν ἰατρόν, ὁ ὁποῖος κακῶς ἀπελύθη, βάσει τοῦ νόμου 2500. Ὁ ἐπιστήμων αὐτὸς ἔχει ὑπηρεσίαν 25 ἐτῶν καὶ εὑρίσκεται ἐκτὸς θέσεως. Παρακαλῶ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου, διὰ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν θέσιν του.

§541Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ἡ πρώτη τροπολογία τοῦ κ. Σκορδίλη, εἶναι συμπαθὴς καὶ παρακαλῶ, νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ.

§542Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἂν πρόκειται περὶ ἑνὸς τὴν ἀποδέχομαι.

§543Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ ἀποδεχθῆτε καὶ τὴν περίπτωσιν τοῦ ἰατροῦ ὁ ὁποῖος ἀπελύθη βάσει τοῦ ν. 2500. Οὗτος ὑπηρέτησεν ἐπὶ 25 συνεχῆ ἔτη εἰς τὴν Ἐπαρχίαν.

§544Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν ἀποδέχομαι.

§545Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ κάμητε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τὴν μονιμοποίησιν ἑνὸς ὑγειονοφύλακος, τοῦ ὁποίου τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἐνέκρινε τὸν διορισμὸν καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, περιέλαβε τὴν δαπάνην του εἰς τὴν δαπάνην τῶν 124. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, διότι εἶναι δικαιοτάτη τροπολογία.

§546Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν δέχομαι εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν.

§547Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁλόκληρον τὸ ἔργον τῆς παρακολουθήσεως, τῆς περὶ φαρμακείων νομοθεσίας, ἔχει ἀνατεθῆ εἰς δύο ὑπηρεσίας: εἰς τὴν Διεύθυνσιν Φαρμακείων καὶ εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν... (δὲν ἠκούσθη). Τὸ ὑφιστάμενον προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς, εἶναι ἀνεπαρκές. Ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Πρόκειται, περὶ αὐξήσεως τῶν δύο θέσεων, εἰς τρεῖς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἶναι δικαιοτάτη.

§548Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρόκειται περὶ νέας ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία καθωρίσθη ἀπὸ τὴν διεύρυνσιν τῶν εἰδικῶν ἐπαγγελμάτων καὶ ἐδημιουργήθη, ἡ φαρμακευτικὴ ὑπηρεσία. Ἐζητήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ συμπλήρωσις 4 θέσεων, λόγῳ τῆς ἀποχωρήσεως 4 παλαιῶν, ἀλλά, ὅμως, ἔδωσε τὴν μίαν. Βέβαια, ὑπάρχει περίπτωσις, νὰ συμπληρωθοῦν ἀργότερον διὰ προσλήψεως ἐπὶ συμβάσει.

§549Η. ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἔκαμε δεκτὴν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας, ἐμονιμοποιοῦντο δύο ὑπάλληλοι τοῦ γραφείου εἰσαγωγῆς ἀπόρων ἀσθενῶν. Ἡ διάταξις αὐτή, εἰς τὸ διανεμηθὲν σχέδιον νόμου, ἔχει περιληφθῆ ὡς 11η παράγραφος τοῦ ἄρθρου 4, ἐνῷ κατὰ τὴν συζήτησιν, εἶχε γίνει δεκτὴ ὡς ἐδάφιον ζʹ τοῦ ἄρθρου 4. Πρόκειται, περὶ δύο ὑπαλλήλων ἡρώων, οἱ ὁποῖοι, πράγματι, ἔχουν ἀνταποκριθῆ πλήρως εἰς τὴν ἀποστολὴν τοῦ γραφείου αὐτοῦ.

§550Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§551Η. ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, κατ’ ἐξαίρεσιν, νὰ μὴ εἶναι ἄτεγκτος εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἡ δικαιοτέρα, ἐξ ὅσων ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§552Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πρόκειται περὶ προσλήψεως ἡμερομισθίων. Ὑπάρχουν, ὅμως, ὑπάλληλοι, ποὺ ἔχουν 15 χρόνια. Δὲν ἠμπορῶ νὰ πάρω τοὺς νεωτέρους. Δὲν τὸ δέχομαι, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει δυνατότης.

§553Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Μετὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπαηλιοῦ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, διότι παρέστην τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, μάρτυρες τοῦ τὶ ὑποφέρουν οἱ ἐν λόγῳ ὑπάλληλοι διὰ νὰ ἐκτελέσουν τὸ καθῆκον των. Πολλάκις τοὺς ὑβρίζουν, διότι δὲν εἰσέρχονται ἢ δὲν δίδονται ἐγκαίρως τὰ εἰσιτήρια διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν ἀσθενῶν. Ὑποφέρουν τὰ πάνδεινα. Νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ τοὺς ὑποστηρίξητε, διότι προσφέρουν πραγματικὴν ὑπηρεσίαν.

§554Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παπαηλιοῦ, ὅτι ἔχω παρακολουθήσει τί ὑπηρεσίαν προσφέρουν οἱ ὑπάλληλοι αὐταί, οἱ ὁποῖοι κάμνουν τὰς εἰσαγωγὰς εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Νομίζω, ὅτι τὸ δίκαιον ἐπιβάλλει, ἔστω καὶ ἐὰν ἀδικηθοῦν ἄλλοι, νὰ τιμηθοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν μίαν πραγματικὰ ἀξιόλογον κανονικὴν ὑπηρεσίαν.

§555Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι μοχθοῦν ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ὑπηρεσίας των καὶ πρέπει νὰ δικαιωθοῦν.

§556Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Πρέπει οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ δικαιωθοῦν.

§557Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ ἐξέλθῃ, τυχόν, ἀπὸ τὸ δίλημμα, νὰ ἀφήσῃ τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν.

§558Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ἀξιολόγους ὑπηρεσίας.

§559Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μοῦ εἶναι συμπαθέστατοι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ἀλλὰ πέραν τῶν καθηκόντων των δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμω ἐξαίρεσιν.

§560Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ τροπολογία μου ἀφορᾷ μίαν ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ὁποία ὑπηρετεῖ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διαφωτίσεως τοῦ Ὑπουργείου. Ἔχει τὴν θέσιν μηχανικοῦ ἐπὶ τετάρτῳ βαθμῷ, καὶ συγκεντρώνει τὰ ἑξῆς προσόντα: «... (ἀναγινώσκει)...». Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)....» Πρόκειται περὶ ἐξαιρετικῆς ὑπαλλήλου καὶ ἴσως ἀναντικαταστάτου. Τὸ περίπτερον ποὺ παρουσιάσαμεν εἰς τὴν Ἔκθεσιν τῆς Θεσσαλονίκης, εἶναι δημιούργημά της.

§561Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Παρ’ ὅ,τι ὄντως πρόκειται περὶ ἐξαιρετικῆς ὑπαλλήλου, εἶναι δύσκολον νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἐντὸς διαστήματος 2 ἐτῶν θὰ λάβῃ τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ. Δημιουργῶ οὕτω τὸ αἴσθημα τῆς ἀδικίας εἰς τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους. Μὲ τὴν πρώτην εὐκαιρίαν θὰ προαχθῇ.

§562Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπογράφομεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Μακροπούλου. Πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, περὶ δύο ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Κεντρικὴν Ὑγειονομικὴν Ἀποθήκην τοῦ Ὑπουργείου καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν 12 χρόνια ἡμερομισθίου ὑπαλλήλου. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἔχουν εἰδικευθῆ εἰς τὰ μηχανήματα Μπάκερ. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ἐνταχθῶσιν καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί.

§563Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Λυποῦμαι, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰδικευθῆ εἰς τὰ ἀκτινολογικὰ μηχανήματα τῶν ὁποίων ἡ ἐργασία εἶναι βαρεῖα καὶ λεπτὴ καὶ δὲν τοὺς ἔχομεν τακτοποιήσει ἀκόμη.

§564Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία κατηγορία πρακτικῶν μαιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς μεγάλα νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν, καὶ εἰς ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Αὐταὶ αἱ μαῖαι ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διορισθοῦν εἰς τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμούς, ἐξ ἴσου μὲ τὰς πτυχιούχους μαίας, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑπηρετήσει ἄνω τοὐλάχιστον τῆς 2ετίας εἰς τὰ μεγάλα νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν.

§565Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ δικαίωμα τὸ ἔχουν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν διπλωματοῦχοι. Ἐὰν ἔχουν τοποθετηθῆ εἰς ὡρισμένας περιφερείας νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τῆς μαίας, θὰ τὸ ἀσκοῦν καὶ τώρα...

§566Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔχουν τὸ δικαίωμα καὶ ὅταν ὑπάρχουν διπλωματοῦχοι.

§567Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν εἰσηγούμεθα ἀφορᾷ ἕνα ὑπάλληλον πτωχὸν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Εἰσῆλθεν ὡς ἔκτακτος, ὑπηρέτησεν εὐόρκως καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπηρετῇ. Τὸ 1955, ὅταν ἐγένετο ἡ ἔνταξις τῶν ὑπαλλήλων, οἱ συνάδελφοί του μὲ τὰ αὐτὰ προσόντα καὶ μὲ τὰ αὐτὰ ἔτη ὑπηρεσίας ἐνετάχθησαν εἰς μεγαλύτερον βαθμόν. Ἐδημιουργήθη μία πικρία εἰς τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὸ τοὺς καλλιτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, διότι οἱ συνάδελφοί του μὲ τὰ αὐτὰ προσόντα ἐτακτοποιήθησαν εἰς βαθμὸν ἀνώτερον. Ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ ἔχωμεν ἴσην μεταχείρισιν εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἐπιβάλλεται νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία ποὺ ἐγένετο εἰς τὸν ὑπάλληλον αὐτόν. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ ἀντίθετον γνώμην, διὰ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ ἀδικία ποὺ ἐγένετο εἰς τὸν ὑπάλληλον αὐτόν. Δὲν παραλείπω νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς ὅτι συνάδελφός μας ἀντετάχθη εἰς τὴν τακτοποίησιν τοῦ ὑπαλλήλου αὐτοῦ καὶ ἐπιμένει εἰς τὴν ἀντίθεσίν του αὐτήν. Λόγοι δικαιοσύνης ἐπιβάλλουν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὸν ὑπάλληλον αὐτόν.

§568Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Σπέντζας. Τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Σπέντζας ἀνταποκρίνονται εἰς τὴν πραγματικότητα. Οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι ποὺ ἔχουν τὰ αὐτὰ ἔτη ὑπηρεσίας καὶ τὰ αὐτὰ προσόντα μὲ τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν ἐνετάχθησαν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι πολιτικός μου φίλος καὶ δὲν τὸν γνωρίζω, ἔχει τὴν πικρίαν ὅτι ἠδικήθη. Λόγοι δικαιοσύνης καὶ ἴσης μεταχειρίσεως τῶν ὑπαλλήλων ἐπιβάλλουν τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀδικίας ποὺ ἐγένετο εἰς τὸν ὑπάλληλον αὐτόν. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία.

§569Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Παρέλειψα νὰ εἴπω, ὅτι ἀνήκει εἰς ἄλλον Νομὸν καὶ τοῦτο τὸ λέγω διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ, ὅτι πρόκειται περὶ ψηφοφόρου μου.

§570Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐὰν πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου ὁ ὁποῖος ἠδικήθη εἰς τὴν σειρὰν τῆς ἐντάξεώς του, θὰ τὸ δεχθῶ.

§571Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Θέλω νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν εἶναι τὰ πράγματα ἀκριβῶς ὡς ἐξετέθησαν. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ὅτι δὲν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν.

§572Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν δέχομαι.

§573ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§574Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Δὲν ἠρωτήθη ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλή. Διαμαρτύρομαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠξεύρει ὅτι δὲν ἠδικήθη ὁ ὑπάλληλος αὐτός. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἰσῆλθεν ὡς ἔκτακτος τὸ 1947. Ἔρχεται ὁ νόμος τοῦ 1955 ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ κ. Πολυζωγοπούλου, ὁ ὁποῖος νόμος ἐτακτοποίησεν ὅλους τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶχε 8 ἐτῶν ὑπηρεσίαν καὶ ἐνετάχθη εἰς τὸν ἀνάλογον βαθμόν.

§575Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Εἰς τὸν τελευταῖον βαθμόν.

§576Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἐνετάχθη εἰς τὸν βαθμὸν ποὺ ἀνῆκε, λόγῳ τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας του. Διὰ νὰ προαχθῇ χρειάζεται 13 ἐτῶν ὑπηρεσίαν καὶ ζητεῖ ἤδη διὰ τῆς τροπολογίας νὰ γίνῃ εἰσηγητὴς εἰς δύο ἔτη.

§577Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει εἰσηγητής. Ἡ δίωξις εἶναι ἰδική σας.

§578Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἐνετάχθη ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας του. Πῶς ἠδικήθη ὁ ὑπάλληλος; Ἔρχεται διὰ τῆς τροπολογίας καὶ ζητεῖ νὰ πάρῃ ἀνώτερον βαθμὸν τὸν ὁποῖον δὲν δικαιοῦται.

§579Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὑπάλληλοι τῆς αὐτῆς κατηγορίας, μὲ τὰ αὐτὰ χρόνια ὑπηρεσίας, καὶ μὲ τὰ αὐτὰ προσόντα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνώτερον βαθμόν, θὰ πρέπει νὰ ἀποκατασταθῇ. Καὶ πρὸς τοῦτο θὰ προτείνω μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν.

§580Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ἀπορῶ πῶς ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τοιούτων τροπολογιῶν.

§581Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶπον κατ’ ἀρχὴν δὲν δέχομαι τροπολογίας αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν προϋποθέσεις μονιμοποιήσεως ὑπαλλήλων ἐκτάκτων καὶ ἡμερομισθίων. Ὅταν πρόκειται περὶ τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ἀποκαθιστοῦν ἀδικίας, θὰ τὰς ἀκούσωμεν. Πρέπει νὰ ἀποκαταστήσωμεν αὐτὰς τὰς ἀδικίας.

§582Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Εἴπατε ὅτι κατὰ βάσιν δὲν θὰ δεχθῆτε τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνουν οἰκονομικῶς...

§583Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐδέχθην τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ἐπιβαρύνουν πολὺ περισσότερον καὶ δὲν ὡμιλήσατε.

§584ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε τὴν τροπολογίαν;

§585Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δέχομαι «κατὰ ἕνα βαθμὸν μόνον».

§586Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπερασπίζῃ ὅ,τι θέλει ὁ καθένας... Ἐνετάχθη ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς τὸ 1955 ἀναλόγως τῶν ἐτῶν του. Δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ λάβῃ μεγαλύτερον βαθμὸν κατὰ τὴν ἔνταξίν του. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι λαμβάνονται ἀποφάσεις μὲ 10 βουλευτάς.

§587Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Ὅταν ὁ κ. Καλαντζάκος ἐπέρασεν προσωπικὴν διάταξιν τοῦ ἀνεψιοῦ του, ἦσαν περισσότεροι βουλευταί, κύριε Πρόεδρε;

§588ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατὰ ἕνα βαθμόν;

§589Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρανομεῖτε. Δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία.

§590Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐδέχθημεν τροπολογίαν τοῦ ἀνεψιοῦ σας, κύριε συνάδελφε, διατὶ τώρα δημιουργεῖτε ζήτημα;

§591ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σπέντζα ὡς τὴν διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐγερθῶσι. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἑπομένως, ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτὴ ὡς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§592Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἵνα καταστῇ, κύριε Ὑπουργέ, δυνατὴ ἡ βαθμολογικὴ ἐξέλιξις, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 205 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, ὑπαλλήλου ἔχοντος ὑπερεικοσιπενταετῆ ὑπηρεσίαν, ἐξ ὧν 13ετῆ τοιαύτην εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, κατόχου, ἐκτὸς τῶν προβλεπομένων προσόντων, καὶ εἰδικῶν τοιούτων (πιστοποιητικὰ τῆς Σχολῆς Ὑγιεινῆς καὶ Τροπικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Λονδίνου), ἐνῷ ἕτεροι ὑπάλληλοι τῆς αὐτῆς ὑπηρεσίας, μὲ τὸν αὐτὸν χρόνον ὑπηρεσίας καὶ μὲ προσόντα οὐχὶ ἀνώτερα, ἐξειλίχθησαν μέχρι καὶ τοῦ 4ου βαθμοῦ, προτείνομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑποβάλει μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Λαυρεντίδη καὶ Μπάρμπα: «Ἡ ὑπὸ τῆς παραγράφου 20 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀπὸ 3 Ἀπριλίου 1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953» προβλεπομένη μία θέσις μικροσκοπιστοῦ τῆς Βʹ Κατηγορίας διαβαθμίζεται μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ. Εἰς τὴν θέσιν ταύτην ἐντάσσεται ἐπὶ βαθμῷ ἀναλόγῳ τῶν ἐτῶν πάσης φύσεως προϋπηρεσίας παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 105 τοῦ νόμου 1811) 1951 ἡ ὑπηρετοῦσα εἰς τὴν θέσιν ταύτην, κεκτημένη πάντα τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπόμενα τυπικὰ προσόντα καὶ πιστοποιητικὸν τῆς Σχολῆς Ὑγιεινῆς καὶ Τροπικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Λονδίνου, δι’ ἀποφάσεως τοῦ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Ὑπουργοῦ, μετὰ γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου». Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως τὴν δεχθῆτε, πρὸς ἀποκατάστασιν μιᾶς ἀδικίας.

§593Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅλα τὰ θέματα νὰ ρυθμισθοῦν διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Θὰ φέρω ἄλλο καὶ ἐκεῖ θὰ ληφθῇ μέριμνα δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις.

§594ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§595Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατέθεσα μίαν τροπολογίαν ὑπὲρ τῆς ὁποίας διετυπώθη θερμὴ συνηγορία τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν. Πρόκειται περὶ μιᾶς δικαιοτάτης περιπτώσεως, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει).....». Τὸ θέμα ἀφορᾷ μίαν ὑπάλληλον ἰατρόν, ἡ ὁποία, ὑπηρετοῦσα εἰς Νομικὸν Πρόσωπον, ἐπὶ συμβατικῇ σχέσει, λόγῳ ἐγκυμοσύνης παρεβίασε τὴν ἄδειάν της καὶ λόγῳ τῆς παραβιάσεως αὐτῆς, ἀπελύθη. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἰς ἐποχήν, καθ’ ἣν γίνονται τόσοι ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς μητρότητος καὶ τοῦ παιδιοῦ, νὰ εὑρίσκωνται Νομικὰ Πρόσωπα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀπολύουν τὰς μητέρας, διότι ἀκριβῶς διέπραξαν τὸ σφάλμα νὰ γίνουν μητέρες, εἶναι κἄτι ποὺ ἡ ἐποχή μας δὲν συγχωρεῖ. Ζητοῦμεν διὰ τῆς τροπολογίας μας τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης καὶ τὸ δίκαιον πρέπει νὰ ἀποδίδεται, ὅταν εἶναι ποιοτικὸν καὶ ὄχι ποσοτικόν. Ζητοῦμεν νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ὑπάλληλος αὐτὴ εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον καὶ νὰ ἐπαναλάβῃ τὴν μισθωτικήν της θέσιν.

§596Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ τὸν προλαλήσαντα κ. συνάδελφον καὶ ἐφ’ ὅσον εἰς τὸ ἄρθρον 14 ἐδέχθημεν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας παρομοίας περιπτώσεις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας δέχεσθε τὴν ἐπαναφοράν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἰσχύει εἰς Κρατικὰς ὑπηρεσίας, νὰ μὴ ἰσχύῃ εἰς Νομικὰ Πρόσωπα καὶ διὰ τοῦτο ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου.

§597Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, πιθανὸν νὰ εἶναι συμπαθὴς ἡ τροπολογία σας, ἀλλὰ νομίζω ὅτι κακὴν ὑπηρεσίαν καὶ προστασίαν προσφέρομεν εἰς τὰς ἐργαζομένας γυναῖκας διότι οὐδὲν Νομικὸν Πρόσωπον πλέον θὰ δεχθῇ νὰ προσλάβῃ γυναῖκα.

§598Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ ἰσχυρισμὸς σας περὶ κακῆς προστασίας εἰς τὰς ἐργαζομένας γυναῖκας, τὴν ὁποίαν παρέχομεν καὶ ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην σας θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῶν ἐργαζομένων γυναικῶν, διότι οὐδὲν νομικὸν πρόσωπον τοῦ λοιποῦ θὰ δεχθῇ νὰ προσλάβῃ γυναίκας, σᾶς πληροφορῶ ὅτι δὲν εὐσταθεῖ. Ἄλλα ἐπιχειρήματα ἴσως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῆτε. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ὑπάρχῃ τὸ προηγούμενον ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καθημερινῶς παραβιάζονται αἱ ἀναρρωτικαὶ ἄδειαι ἀπὸ ἐγκυμονούσας γυναῖκας καὶ συγχωροῦνται, νὰ ἐπιτρέπωμεν εἰς τὸν ἐργοδότην νὰ παραβιάζῃ καὶ νὰ ἀπολύῃ μίαν μητέρα θηλάζουσαν, διότι παρεβίασε τὴν ἀναρρωτικήν της ἄδειαν. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι μεγαλυτέραν προστασίαν θὰ παράσχωμεν εἰς τὴν ἐργαζομένην γυναῖκα, διότι θὰ ἀντιληφθῇ ὁ ἐργοδότης ὅτι δὲν δύναται νὰ ἀπολύῃ ἀτιμωρητὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς ἐργαζομένας γυναῖκας.

§599Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε δεχθῆ μίαν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 40 παράγραφος 4 ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰ Κέντρα Κοινωνικῆς Προνοίας .... (ἀναγινώσκει)....». Παρακαλῶ νὰ τὴν κάμητε δεκτὴν διότι εἶναι τόσον δικαία.

§600Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν κάμνω δεκτὴν ὡς τὴν τροποποιῶ: «Εἰς τὰ Κέντρα Κοινωνικῆς Προνοίας .... (ἀναγινώσκει)....».

§601Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ–ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτήν.

§602Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Λαυρεντίδη.

§603ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§604Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ εἴπατε ὅτι θὰ προσπαθήσητε νὰ ἐπανορθώσητε τὰς ἀδικίας, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑποβάλλω εἰς τὸ ἄρθρον 24: «.... (ἀναγινώσκει)....». Πρόκειται περὶ ἑνὸς σεμνοῦ τὸ ἦθος ὑπαλλήλου Κυπρίου τὴν καταγωγήν, ἰατροῦ ἀκτινολόγου, ὁ ὁποῖος ἠδικήθη κατὰ τὴν ἔνταξιν καὶ ἐξακολουθεῖ ἔπειτα ἀπὸ 30 ὁλόκληρα ἔτη, νὰ ὑπηρετῇ ἀκόμη μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου ὅταν σύγχρονοι ἢ νεώτεροί του συνάδελφοι, ἔγιναν Διευθυνταί. Εἶναι ὁ ἰατρὸς Κουτρουμπᾶς.

§605Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι Τμηματάρχης Αʹ καὶ μὲ τὴν προσθήκην ποὺ κάμνομεν τῶν ὑγιεινολόγων, θὰ ὑπάρξῃ θέσις νὰ προαχθῇ. Ἐπειδὴ ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη περίπτωσις ὑγιεινολόγου, σχεδὸν παρομοία, θὰ ἠδυνάμεθα μόνον νὰ συμψηφίσωμεν ὡρισμένον χρόνον ὑπηρεσίας, ὥστε νὰ τοῦ δημιουργήσωμεν μίαν προϋπόθεσιν ταχυτέρας προαγωγῆς.

§606Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑπάρξῃ κἄποιος χρόνος συμψηφισμοῦ διὰ νεωτέραν προαγωγήν, θὰ συμφωνήσω, ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικηθῇ τόσον καταφώρως ἕνας ὑπάλληλος. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καὶ ἄλλην τροπολογίαν. Αὕτη ἀφορᾷ τὸ φαρμακεῖον τῆς Τήνου. Εἶναι γνωστόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐπὶ τόσα ἔτη βασανίζομαι διὰ τὸ φαρμακεῖον τῆς Τήνου. Ἐδώσατε προχθὲς τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕτοιμον.

§607Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.

§608Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχω ἔκθεσιν καὶ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία λέγει ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ τὸ φαρμακεῖον. Ἱκανοποιοῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν ὑπόσχεσίν σας, ὅτι ἐντὸς μηνὸς θὰ εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον πράγματι τακτοποιεῖ αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ δὲν θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν.

§609Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἐντύπωσις ὅτι ἐγὼ συνεφώνησα, διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸν νόμον τὸ φαρμακεῖον Τήνου, τὸ δέχομαι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν κατοίκων θὰ εἶναι πλέον τῶν 3.000.

§610Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἂν εἶναι, βασικῶς, 3.000 ἰσχύει ὁ ἴδιος νόμος.

§611Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις, διὰ τῆς προσαυξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν κατοίκων τῶν πέριξ συνοικισμῶν.

§612ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Λαυρεντίδη ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε;

§613Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶπον καὶ προηγουμένως ὅτι εἶναι συμπαθὴς ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λαυρεντίδη, δὲν ἠξεύρω ὅμως, μέχρι ποίας ἐκτάσεως εἶναι αὕτη. Διὰ ποῖον λόγον ἀπελύθη, ποίαν ἔκτασιν εἶχε. Ἤκουσα μίαν τροπολογίαν, ἀλλὰ τὰς τροπολογίας ποὺ δέχομαι τὰς ἔχω ἐλέγξει, ὥστε κατὰ ἕνα ποσοστὸν τοὐλάχιστον, ἔχω μίαν βασικὴν προσωπικὴν ἀντίληψιν.