1957.11.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20ὴ

ΔΕΥΤΕΡΑ 18 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ ἐπιστολὴν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, διὰ τῆς ὁποίας γνωρίζει ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀπουσίας του, ὁρίζει ὡς ἀναπληρωτήν του τὸν βουλευτὴν Ἀθηνῶν κ. Α. Ζάκκαν. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ παραχωρήσεως τῶν δασῶν κατηγορίας «Μπαλταλίκ» εἰς τὰς Κοινότητας Ζαγορίου Ἰωαννίνων καὶ συστάσεως, Δασικῶν Συνδέσμων προαγωγῆς τῶν δασῶν Ἠπείρου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3558)56 Ν. Δ. «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1556)1950 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2663)1953 προβλεπομένων τελῶν» καὶ 2) «Περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3558)1956 Ν. Δ. «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1556)1950 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2663)1953 προβλεπομένων τελῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 1955 «περὶ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας, Ε. Ἀθανασάκος, Ε. Κοθρῆς, Ι. Λύρας καὶ Δ. Ἰωάννου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθάτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θανόπουλος, Π. Γαρουφαλιᾶς, Ε. Ἀθανασάκος, Θ. Μπάλλας, Φ. Πιτούλης, Ι. Παπαρτεμίου, Π. Κάβδας, Ν. Βαρβιτσιώτης, Π. Τσακιρίδης, Ι. Λύρας, Γ. Σταμάτης, Λ. Δερδεμέζης, Ι. Ἰντζές, Ν. Μήτρου, Γ. Σαμαρᾶς, Δ. Κολιαπίδης, Ι. Κοντοβράκης, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Οἰκονομόπουλος, Π. Βουδούρης, Μ. Μυριδάκης, Α. Λιάκος, Λ. Σπαῆς, Γ. Ἀνδρεάδης, Ε. Μπακλατζῆς, Ε. Κοθρῆς, Ε. Γαλεγιανός, Γ. Παλλάσκας, Κ. Πετρόπουλος, Β. Φιλοσόπουλος, Χ. Παπασταύρου, Σ. Χούτας, Ε. Σαββόπουλος, Γ. Γρηγορίου, Δ. Καρρέρ, Π. Βαρδινογιάννης, Π. Γαστεράτος, Ν. Λαμπρινάκος, Α. Λαδᾶς, Β. Κρῖκος, Χ. Γκαργκάνας, Γ. Κλῆς, Λ. Σαραφιανός, Ν. Ρηγόπουλος, Ι. Σεργάκης, Μ. Χλουβεράκης, Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Ι. Σπηλιόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς, Δ. Βρανόπουλος, Σ. Νικολαΐδης, Ι. Λύρας, Α. Τσουκαλᾶς, καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς τέλους χρήσεως λιμένος πρὸς ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κακκαρᾶς καὶ Δημ. Θανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σεργάκης καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Σεργάκης, Ε. Κοθρῆς, Ε. Λουλακάκης, Π. Πολυχρονίδης καὶ Μ. Χλουβεράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μυριδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Σπέντζας καὶ Α. Κοκκέβης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λαντζούνης καὶ Α. Παυλόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Γόντικας, Α. Αὐγερινός, Κ. Βουδούρης καὶ Ι. Γιαννόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Ψαρρός, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης, Α. Δεκῆς καὶ Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 23848) 1913 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοτεχνιτῶν Μακαρονοποιῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ὑφισταμένης καὶ ὁλονὲν αὐξανομένης ἀνεργίας εἰς τὸν κλάδον, λόγῳ χρησιμοποιήσεως παρὰ τῶν ἐπιχειρήσεων μακαρονοποιΐας αὐτομάτων μηχανημάτων παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ.Τ.Ε.Λ. Στερεᾶς Ἑλλάδος, Θεσσαλονίκης, Μακεδονίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ὑπεραστικῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Λαρίσης–Θεσσαλονίκης εἰς τοὺς Σ.Ε.Κ. καὶ ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως καὶ παραχώρησιν αὐτῆς εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας αὐτοκινητιστάς. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν εἰσπρακτόρων Ἀγροφυλακῆς Δημοσίου Ταμείου Φλωρίνης, ζητούντων ἀπορρόφησίν των μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς ὑπηρεσίας εἰσπράξεως φόρου ἀγροφυλακῆς, εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Πύργου καὶ Περιχώρων «Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος», ζητούσης ἀπομάκρυνσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. κ. Γ. Λαμπρινάκου, αὔξησιν τῶν συντάξεων μέχρι τοῦ ἐπιπέδου τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α., παροχὴν πλήρους ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, ἑνοποίησιν τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. καὶ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Πεντολάκκου Πωγωνίου, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τοῦ Σχολείου τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συνεταιρισμῶν Προσωτσάνης, Καλλιθέας, Μητροπόλεως, Χαριτωμένης, Κοκκινογείων, Καλῆς Βρύσης κ.λ.π., ζητούντων χορήγησιν ηὐξημένων πλασματικῶν δανείων καπνοῦ ἐσοδείας 1957 κατὰ 2 δραχμὰς πλέον τῶν χορηγηθέντων διὰ τὸ 1956. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου τῶν μὴ ὑπαχθέντων καπνεργατῶν εἰς τὸν ν. 2348)53 τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἄρσιν τῆς διὰ τοῦ ἐν λόγῳ νόμου προσγενομένης εἰς τὰ μέλη του ἀδικίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν παλαιῶν πολεμιστῶν τοῦ ν. 244)36, ζητούντων ματαίωσιν τῆς καταργήσεως τῆς προστασίας αὐτῶν τῆς περιληφθείσης εἰς τὴν μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Μεταφορῶν ὑπογραφείσης συμβάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. καὶ τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἀλσουπόλεως Νέας Ἰωνίας, ζητούντων ἐπαναστέγασιν τοῦ Νυκτερινοῦ Γυμνασίου Ἰνεπολιτῶν Νέας Ἰωνίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Σωτῆρος–Θάσου, αἰτούντων ἀναστολὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ μεταβιβάσεως κοινοχρήστων ἐκτάσεων εἰς τὴν Κοινότητα, μέρος τῶν ὁποίων εἶχε παραχωρηθῆ πρὸ τριακονταετίας εἰς αὐτούς. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Καβάλας «Ἡ Ἐθνικὴ Ἕνωσις», ζητοῦντος ἐπανόρθωσιν τῶν διὰ τοῦ ν. 2348) 53 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519 προσγενομένων εἰς τοὺς καπνεργάτας ἀδικιῶν, χορήγησιν ἐπιδομάτων ἀνεργίας μὲ συντελεστὴν 75 ἡμερομισθίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν Τεχνιτῶν Μακαρονοποιῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῶν Μακαρονοτεχνιτῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνεργίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων περιφερείας Φλωρίνης, ζητούντων ἀπόδοσιν τῶν δημευθεισῶν περιουσιῶν λόγῳ νομίμου ἀποφυλακίσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Γρεβενῶν, ζητοῦντος ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν ἠλεκτροπαραγωγικῶν μηχανῶν τῆς πόλεως Γρεβενῶν ἢ ἀνάληψιν φωτισμοῦ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Μακεδονίας καὶ τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Χίου, ζητούντων αὔξησιν τῶν παρὰ τοῦ Τ.Ε.Β.Ε. χορηγουμένων συντάξεων καὶ ἐπιδομάτων, πλήρη νοσοκομειακὴν περίθαλψιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ι.Κ. Α. Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὑπολογισμὸν τῶν ἡμερῶν ἐπιδοτήσεως ὡς ἡμερῶν ἐργασίας διανυθεισῶν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ κλάδου συντάξεως ἀπὸ τῆς ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Θ. Κύρου, Κ. Σαμωνίδου, καὶ Γ. Μητρούση, παλαιῶν πολεμιστῶν, κατοίκων Πανοράματος Θεσσαλονίκης, ζητούντων καθορισμὸν ἀντιτίμου, διὰ τὰ παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων παραχωρηθέντα οἰκόπεδα, τοῦ ἰδίου ὅπερ καθωρίσθη διὰ τὰ παραχωρηθέντα εἰς τοὺς πολεμιστὰς τοῦ ν. 751. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων δημοτικῶν ὑπαλλήλων Μεσολογγίου, ζητούντων αὔξησιν τῶν συντάξεών των, χορήγησιν ἐπιδομάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σεισμοπλήκτων ἐνοικιαστῶν πόλεως Βόλου, μὴ δικαιωθέντων ἀρωγῆς, ἐλλείψει οἰκοπέδου, ζητούντων παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀγορᾶς οἰκοπέδου μέχρι τέλους Ἰουνίου 1958, ἵνα οὕτω δικαιωθοῦν καὶ οὗτοι ἀρωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει τηλεγράφημα τοῦ Προέδρου Κοινότητος Βουνοπλαγιᾶς Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένου διότι καπνέμποροι προβαίνουν εἰς ἀγορὰν καπνῶν λαθραίων, καὶ ζητοῦντος προστασίαν τιμῆς καπνοῦ των. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐν Πετρουπόλει Ὀργανώσεων καὶ Σωματείων, ζητούντων μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Πετρουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων Θεσπρωτίας, ζητούντων ὅπως προτιμηθῶσιν εἰς τὴν πλήρωσιν κενῶν θέσεων ἐπιμελητῶν εἰσπράξεως τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς», ζητοῦντος ἐπαναλειτουργίαν τοῦ Τηλεγραφείου Μεσολογγίου καὶ κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας, ὡς τοῦτο ἐλειτούργει κατὰ τὸ παρελθόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιοκτητῶν Θεριζοαλωνιστικῶν Μηχανῶν Θεσσαλίας, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν ἐπαγγελματιῶν θεριζοαλωνιστῶν, ἐκ τῆς ἐπιβολῆς φόρου 3% ὑπὲρ Δήμων καὶ Ἀγροφυλακῆς, ἐπὶ τῆς εἰς εἶδος εἰσπραττομένης ἀμοιβῆς αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τοῦ χωρίου Βρυττῶν–Ἐδέσσης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. ἀπαλλοτριωθεῖσαν ἔκτασιν ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν τῆς ἐν λόγῳ ἀποζημιώσεως καὶ λῆψιν μέτρων ἀποτροπῆς τῶν ζημιῶν ἃς ὑφίστανται ἐκ τῆς ὑπαιτιότητι τῆς Δ.Ε.Η. καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς τῶν συνεχομένων καὶ μὴ ἀπαλλοτριωθέντων ἀγρῶν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζαγορᾶς, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τῶν πλημμυρῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Κοινότητός του, εἰς οἰκίας, ἐργοστάσια, γεφύρας, ὁδοὺς καὶ τὴν παραγωγήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης καταθέτει τηλεγραφικὴν διαμαρτυρίαν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου, Ἐγγειοβελτιωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ, Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Θηβῶν διαμαρτυρομένων διότι εἰς τὰ παρὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐξαγγελθέντα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, δὲν συμπεριελήφθη ἡ ἄρδευσις τοῦ Βοιωτικοῦ κάμπου ἐκτάσεως ἑκατὸν χιλιάδων στρεμμάτων, ἐκ τῆς ὑδατικῆς διαθεσιμότητος τῶν λιμνῶν Ὑλίκης καὶ Παραλίμνης. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καφεζαχαροπλαστῶν Πύργου Ἠλείας, αἰτοῦντος ἀναστολὴν ἐκτελέσεως διαταγῆς ὑποχρεούσης αὐτοὺς εἰς τὴν κατασκευὴν συγχρονισμένων χώρων ἀπορριμμάτων κ.λ.π., ἐντὸς τῶν καταστημάτων των, μὴ δυναμένων ν’ ἀνταποκριθῶσι λόγῳ τοῦ περιωρισμένου χώρου τῶν καταστημάτων των, τῆς οἰκονομικῆς των ἀδυναμίας καὶ τῆς μὴ πλήρους ἀποχετεύσεως τῆς πόλεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Μεσολογγίου, ζητοῦντος ὅπως συμπεριληφθῇ καὶ τὸ Αἰτωλικὸν εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων, ἐπὶ διαφόρων ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10. 658) 8711 ἀπὸ 5.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: Τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς καθωρίσθη διὰ τοῦ ἄρθρου 79 τοῦ πρὸ διετίας ψηφισθέντος Ν. Δ. 3365 «περὶ κώδικος τοῦ Σώματος τῆς Ἑλληνικῆς Β. Χωροφυλακῆς», εἶναι δὲ τὸ αὐτὸ μὲ τὸ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν καθιερωθέν. Ἡ αὔξησις τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν Ὑπομοιράρχων δὲν κρίνεται ὑπηρεσιακῶς συμφέρουσα, διότι τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν στελεχῶν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ἦτο ἀνέκαθεν τὸ αὐτὸ μὲ τὸ τῶν στελεχῶν τοῦ Στρατοῦ, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἡ Χωροφυλακὴ ἔχει στρατιωτικὸν χαρακτῆρα καὶ τὰ στελέχη της, μετέχοντα τῶν πολεμικῶν ἐπιχειρήσεων, ὑφίστανται τὰς αὐτὰς δοκιμασίας μετὰ τῶν συναδέλφων των τοῦ Στρατοῦ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπιβάλλεται νὰ ἔχωσι μικρότερον ὅριον ἡλικίας ἔναντι τοῦ ηὐξημένου τοιούτου τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐπειδή, ὅμως, οἱ ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ Μοιράρχου συμπεριλαμβανομένου ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, δὲν συμπληροῦν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον πρὸς πλήρη συνταξιοδότησίν των, ἐπροτείναμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10)2)19α ἀπὸ 27.8.1957 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γεν. Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ), τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 42 τοῦ Α. Νόμου 1854)1951 «περὶ ἀπονομῆς πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων» ἵνα ἡ μηνιαία σύνταξις, προκειμένου περὶ πραγματικῆς συνταξίμου ὑπηρεσίας, ὑπολογίζεται εἰς τριακοστὰ πέμπτα, ἀντὶ τῶν ἰσχυόντων σήμερον πεντηκοστῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κοκκέβη, Π. Ντεντιδάκη καὶ Γ. Μπουρδάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10805)8815 ἀπὸ 6.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κοκκέβη, Π. Ντεντιδάκη καὶ Γ. Μπουρδάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10616)234)1 ἀπὸ 21.10.1957 ὁμοίου ἡμῶν ἀνεκοινώσαμεν ἐπὶ ταυτοσήμου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ὅτι ἡ παροχὴ σημαντικωτέρας εἰς ὕψος καὶ εὐρυτέρας εἰς ἔκτασιν, ἀπὸ ἀπόψεως δικαιούχων, οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, πέραν τῆς ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1818)11.10.57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου χορηγήσεως εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐπιδόματος εἰδικῶν συνθηκῶν ὑπηρεσίας, ἀναλόγου πρὸς τὸ χορηγηθὲν εἰς ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατεύματος, ὡς ἐξαρτωμένη ἐκ τῶν δυνατοτήτων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἀνῆκον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν κ. κ. Ὑπουργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου, Α. Κοκκέβη, Π. Ντεντιδάκη καὶ Γ. Μπουρδάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10756)8766 ἀπὸ 6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τριανταφυλλίδου, νὰ γνωρίσωμεν, ὡς καὶ διὰ προγενεστέρων ὁμοίων ἡμῶν ἐπὶ ταυτοσήμων ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου, Α. Κοκκέβη, Π. Ντεντιδάκη καὶ Γ. Μπουρδάρα, ὅτι ἡ παροχὴ σημαντικωτέρας εἰς ὕψος καὶ εὐρυτέρας εἰς ἔκτασιν, ἀπὸ ἀπόψεως δικαιούχων, οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πέραν τοῦ ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1818)11.10.1957 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου χορηγηθέντος εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐπιδόματος εἰδικῶν συνθηκῶν ὑπηρεσίας, ἀναλόγου τοῦ χορηγηθέντος εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Στρατεύματος, ὡς ἐξαρτωμένη ἐκ τῶν δυνατοτήτων τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἀνῆκον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῶν ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν κ. κ. Ὑπουργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 220 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ ἀποκαταστάσεως τοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων καὶ ἰδίᾳ τῶν ἀκριτικῶν καὶ ὀρεινῶν Κοινοτήτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου παρεσχέθησαν πληροφορίαι ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 74) 18.10.57 παρεμφεροῦς ἐρωτήσεως τοῦ κυρίου βουλευτοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Υ. 5648) 9.11.57 ἐγγράφου μας. Συμπληρωματικῶς γνωρίζομεν ὅτι λόγῳ τῶν τεραστίων καταστροφῶν, τὰς ὁποίας εἶχεν ὑποστῆ τὸ Κοινοτικὸν τηλεφωνικὸν δίκτυον κατὰ τὸν πόλεμον, τὴν κατοχὴν καὶ τὴν μετέπειτα περίοδον, δὲν ἦτο δυνατὸν ἡ ἀνασυγκρότησις αὐτοῦ ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος. Παρέστη, κατὰ συνέπειαν, ἀνάγκη ὅπως ἡ ἀνασυγκρότησις τούτου κλιμακωθῇ εἰς σειρὰν ἐτῶν, ἐπιδιωχθέντος ὅπως κατὰ τὴν πρώτην φάσιν ἀνασυνδεθῶσιν αἱ Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι ἦσαν συνδεδεμέναι καὶ προπολεμικῶς, μεθ’ ὃ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ κοινοτικὴ τηλεφωνία καὶ εἰς τὰς Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι ἐστεροῦντο προπολεμικῶς τηλεφωνικῆς συνδέσεως. Ἡ ἀνασύνδεσις τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς κοινοτικῶν τηλεφωνείων ἐλπίζεται ὅτι θὰ ὁλοκληρωθῇ μέχρι τέλους τοῦ προσεχοῦς ἔτους 1958, εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ὁποίου θὰ περιληφθῶσιν ὅλαι αἱ μὴ ἀνασυνδεθεῖσαι μέχρι τοῦδε Κοινότητες. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 239 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀπεστάλη εἰς τὴν Νομαρχίαν Μαγνησίας ἡ ἐφαρμογὴ ἐπὶ τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας Βόλου, διακεκομμένου καὶ μαθητικοῦ εἰσιτηρίου. Ὡς πρὸς τὰ μαθηματικὰ εἰσιτήρια ἐπὶ τῶν ὑπεραστικῶν τοῦ 29 Κ.Τ.Ε.Λ. δὲν ὑπάρχει σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου, ἐκτὸς ἐὰν τὸ οἰκεῖον Κ.Τ.Ε.Λ. αὐτοβούλως καθιέρωσε τοιαῦτα καὶ εἶτα τὰ κατήργησε. Ἤδη, ὑπεβλήθη ἡμῖν ἔγγραφον τοῦ 29 Κ.Τ.Ε.Λ. διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 27549) 57 ἐγγράφου τῆς Νομαρχίας περὶ καθιερώσεως μαθητικοῦ εἰσιτηρίου, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι οἱ μαθηταὶ θὰ εἶναι καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ ἐπιβατῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 208296) 1957 ἐγγράφου του ἐντέλλεται εἰς τὸ Κ.Τ.Ε.Λ. ὅπως τηρήσῃ προηγουμένως τὰ ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150991) 53 ἐγκυκλίου διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου προβλεπόμενα, ἤτοι νὰ θέσῃ τὸ θέμα ὑπ’ ὄψιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κ.Τ. Ε.Λ. ἢ τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν μετόχων καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ γνωρίσῃ τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἡ ἐν προκειμένῳ ἀπόφασις, ἐφ’ ὅσον ὑποβληθῇ, θὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ Συμβουλίου Αὐτοκινητιστῶν, ἵνα γνωμοδοτήσῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐκδοθῇ σχετικὴ ἀπόφασις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10794) 8704 ἀπὸ 6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 309) 1.11.57 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ καθυστέρησις τῆς ἐκδόσεως ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ διενεργηθέντος κατὰ τὴν 28.7.57 εἰς 22 πόλεις τῆς Ἑλλάδος διαγωνισμοῦ διὰ τὴν πρόσληψιν τηλεφωνητριῶν, ὠφείλετο εἰς τὸν μεγάλον ἀριθμὸν τῶν ὑποψηφίων (1.300 ἐξ ὧν 750 ἐν Ἀθήναις). Σημειωτέον ὅτι ἑκάστη ὑποψηφία ἐξητάσθη γραπτῶς εἰς τρία μαθήματα, ἤτοι ἔκθεσιν ἰδεῶν, γεωγραφίαν καὶ ξένας γλώσσας καὶ ὅτι ἡ ἐπίδοσις αὐτῶν ἐβαθμολογήθη παρ’ Ἐπιτροπῆς ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ο.Τ.Ε. ἐν Ἀθήναις. Ἤδη ἀπό τινων ἡμερῶν ἐξεδόθησαν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑπολοίπων ἐπαρχιακῶν πόλεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10797) 8807 ἀπὸ 6.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 312) 1.11.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη καὶ Α. Πατσιαντᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι δὲν προβλέπεται ἐν τῷ προγράμματι ἐπεκτάσεως τῆς ἀστικῆς τηλεφωνίας κατὰ 50.000 συνδέσεις ἡ ἐγκατάστασις αὐτομάτου Τηλεφωνικοῦ Κέντρου ἐν Ἀργοστολίῳ. Αἱ ἀνάγκαι ἐπικοινωνίας τοῦ Ἀργοστολίου θὰ ἐξυπηρετηθῶσι διὰ συμπληρωματικοῦ προγράμματος ἐπεκτάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 228 ἐρωτήματος πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἀντ. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Εὐαγγέλου, περὶ τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Σχολῆς Ἐργοδηγῶν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι: 1) Ἡ Σχολὴ αὕτη δὲν ὑπάγεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἀλλὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. 2) Εἰς τὰ ἐπαγγελματικὰ σχολεῖα δὲν διδάσκει «εἰδικευμένον ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν» ἀλλ’ ἐμπειρικὸν τοιοῦτον, διότι δὲν ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι κατηρτισμένοι καθηγηταὶ καὶ διδάσκαλοι ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως. Τώρα προετοιμάζεται ἡ δημιουργία τοῦ κλάδου τούτου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἔχει καταρτίσει εἰδικὴν μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10606 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 230 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὡς πρὸς τὸ πρῶτον ἐν αὐτῇ ἀναφερόμενον θέμα, ὅτι ἡ κατάστασις τοῦ κτιρίου ἐν ᾗ στεγάζεται ἡ ἀρχαιολογικὴ συλλογὴ Ν. Ἀγχιάλου, τυγχάνει γνωστὴ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἥτις ἔχει ἤδη εἰσηγηθῆ τὴν ἀνέγερσιν νέου καταλλήλου Μουσείου, τοῦ ὁποίου τὰ σχέδια ἐκπονοῦνται παρὰ τῆς Διευθύνσεως Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ κτίριον τοῦ 6ταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου Ν. Ἀγχιάλου, συμφώνως πρὸς τὴν σχετικὴν γνωμάτευσιν τοῦ οἰκείου νομομηχανικοῦ, εἶναι δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις τεσσάρων αἰθουσῶν τοῦ διδακτηρίου, ὡς μὴ βλαβεισῶν ἐκ τῶν σεισμῶν. Τοῦτο ἐγνωρίσαμεν εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορίαν τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου μὲ τὴν παραγγελίαν, ὅπως ἡ στέγασις τοῦ Σχολείου περιορισθῇ εἰς τέσσαρας αἰθούσας, μέχρις ἐπισκευῆς τοῦ ὑπολοίπου τμήματος τοῦ διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10802)8812)6.11.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 317 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγομένων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων σπουδαστῶν τέκνων ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, πολυτέκνων καὶ ἐκπαιδευτικῶν, τυγχάνει περιωρισμένος, ὁριζόμενος ὑπὸ τῆς παραγρ. 5 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2702)1953 εἰς τὸ ἓν τρίτον (⅓) τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς ἑκάστην Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν. Τὸ ποσοστὸν τοῦτο συνεπληρώθη ἤδη καὶ εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν νομιμοποιεῖται ἡ ἐγγραφὴ ἐν αὐτῇ πάντων τῶν ἐπιλαχόντων ὑποψηφίων, τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς ἀνωτέρω κατηγορίας. β) Ὅτι οὐδὲν Τμῆμα τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων κατηργήθη, ἐξακολουθεῖ δὲ αὕτη νὰ λειτουργῇ μὲ τρία τμήματα, καίτοι μὴ νομοθετημένα. Καί, γ) Ὅτι ὁ καθορισθεὶς ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν Ἰωαννίνων δὲν τυγχάνει περιωρισμένος ἔναντι τῶν ἄλλων Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ἀλλ’ ὁ αὐτὸς ἀκριβῶς οἷος καὶ τῶν λοιπῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν τῶν λειτουργουσῶν μὲ τρία Τμήματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10784 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ σταλείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 298 τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς κάτωθι πληροφορίας: Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ν. 2508) 1920 τὰ μέλη τῆς Ἐνοριακῆς Ἐπιτροπῆς ἐκλέγονται ὅπου μὲν ὑφίσταται εἷς μόνον ἐνοριακὸς ναὸς ἐν τῇ πόλει ἢ τῷ χωρίῳ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν ἐνοριτῶν ὅπου δὲ ὑπάρχουν πλείονες τοῦ ἑνὸς ἐνοριακοῦ ναοῦ — ὡς συμβαίνει μὲ τὴν πόλιν τῆς Χίου — εἴτε ἐκ τῶν μελῶν ὅλων τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων τῶν ἐν τῇ πόλει ἐνοριακῶν ναῶν, εἴτε ἐξ εἰδικῶν ἀντιπροσώπων ἐκλεγομένων παρ’ ἑκάστης ἐνορίας καὶ ὅτι τὰ ἐκ τῆς ἐκλογῆς θέλουσι κανονισθῇ διὰ Β. Διατάγματος. Τὸ Β. Διάταγμα τῆς 27.2.1954 τὸ καθορίσαν τὸν τρόπον τῆς ἐκλογῆς τῶν Ἀνωτέρων Ἐνοριακῶν Ἐπιτροπῶν ἐν ἄρθρῳ 2 αὐτοῦ ὁρίζει ὅτι ἡ ἐκλογὴ ἐνεργεῖται, ὅπου εἶναι πολλοὶ ἐνοριακοὶ ναοὶ ὑπὸ γενικῆς συνελεύσεως, ἀποτελουμένης εἴτε ἐκ τῶν μελῶν τῶν Ἐνοριακῶν Ἐπιτροπῶν τῶν ἐν τῇ πόλει ἢ τῷ χωρίῳ ἐνοριακῶν ναῶν, εἴτε ἐξ εἰδικῶν ἀντιπροσώπων, ἐκλεγομένων ὑφ’ ἑκάστης ἐνορίας, καὶ ὅτι ὁ τρόπος τῆς ἐκλογῆς τῶν μελῶν τῆς Ἀνωτέρας Ἐνοριακῆς Ἐπιτροπείας, καθορίζεται ὑπὸ Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου ἢ τοῦ Ἀρχιερατικοῦ αὐτοῦ Ἐπιτρόπου, τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Δημάρχου, ἢ Προέδρου τῆς Κοινότητος, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν εἰδικῶν τοπικῶν συνθηκῶν. Ἐπίσης κατὰ τὸν νόμον 2508) 1920 αἱ Ἀνώτεραι Ἐνοριακαὶ Ἀντιπροσωπεῖαι τελοῦν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐπικειμένων ἐκλογῶν δι’ ἀνάδειξιν μελῶν τῆς Ἀνωτάτης Ἐνοριακῆς Ἀντιπροσωπείας κατὰ μῆνα Ὀκτώβριον ἐ. ἔτους, ὁ Πρόεδρος τῆς Ἀνωτάτης Ἀντιπροσωπείας Χίου Σεβ. Μητροπολίτης Χίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11) 8.10.57 ἀναφορᾶς του ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Β. Δ. τῆς 27.2.1924 ἀπεφάσισε νὰ ἐκλεγοῦν τὰ μέλη τῆς Ἀνωτέρας Ἐνοριακῆς Ἀντιπροσωπείας, οὐχὶ ὑπὸ τῆς Συνελεύσεως τῶν Ἐνοριακῶν Ἐπιτροπῶν τῶν ἐνοριῶν τῆς πόλεως Χίου — ὡς μέχρι τοῦδε συννόμως γίνεται, κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναφορὰν — ἀλλά, μεταβαλλομένου τοῦ συστήματος, δι’ εἰδικῶν ἀντιπροσώπων ἐκλεγομένων παρ’ ἑκάστης ἐνορίας, χωρὶς νὰ μᾶς ἀναφέρεται καὶ ποῖοι οἱ λόγοι καὶ αἱ εἰδικαὶ συνθῆκαι ἐπέβαλον τὴν ἀλλαγὴν τοῦ καθιερωθέντος ἀπὸ τοῦ παρελθόντος συστήματος, καὶ ἐζήτει τὴν ἔγκρισιν ὑμῶν ὡς ἐποπτεύοντος Ὑπουργείου. Κατ’ ἀκολουθίαν τοῦ ἀνωτέρω οὐδεμίαν αὐθαίρετον ἀνάμιξιν ἔχομεν ἐπὶ τοῦ θιγομένου, ἀλλ’ ἐπὶ ζητηθείσης ἐγκρίσεως μεταβολῆς τρόπου ἐκλογῆς, ἐπικειμένων ἐκλογῶν, τῆς Ἀνωτέρας Ἐνοριακῆς Ἀντιπροσωπείας Χίου, χωρὶς νὰ ἀναφέρωνται αἱ εἰδικαὶ συνθῆκαι αἱ ἐπιβάλλουσαι τὴν ἀλλαγὴν τοῦ ἐφαρμοζομένου συστήματος ἐκλογῆς συνεστήσαμεν τὴν ἐνέργειαν τούτων κατὰ τὸ μέχρι τοῦδε ἰσχῦσαν σύστημα δηλαδὴ τοῦ διὰ τῆς συνελεύσεως τῶν μελῶν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων, μὴ δυνάμενοι νὰ ἐγκρίνωμεν μεταβολὴν συστήματος, ὡς ἐποπτεύουσα Ἀρχή, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐξετέθησαν οἱ λόγοι οἱ ἐπιβάλλοντες ταύτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 235 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἡ ἐπισκευὴ τοῦ διδακτηρίου τοῦ Αʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Κάτω Λεχωνίων Μαγνησίας, θὰ ἀντιμετωπισθῇ παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προσεχοῦς οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10803) 6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 319 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δερδεμέζη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον τῆς ἐπιτυχίας ὑποψηφίων τινῶν σπουδαστριῶν εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων καὶ τῆς ἀποτυχίας αὐτῶν εἰς τὰς ἐξετάσεις τοῦ τμήματος Νηπιαγωγῶν τῆς αὐτῆς Ἀκαδημίας ἢ καὶ ἀντιστρόφως τῆς ἀποτυχίας αὐτῶν εἰς τὴν Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν καὶ τῆς ἐπιτυχίας εἰς τὸ Τμῆμα Νηπιαγωγῶν, δὲν σημαίνει ὅτι ἐσημειώθη χαριστικὴ βαθμολογία ἢ ἄλλη τις ἀνωμαλία κατὰ τὴν διεξαγωγὴν τῶν εἰσιτηρίων τούτων ἐξετάσεων καὶ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποτελεσμάτων, καθ’ ὅσον διαφορετικὰ τυγχάνουσι τὰ μαθήματα καὶ τὰ δοθέντα θέματα εἰς τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας καὶ τοῦ Τμήματος Νηπιαγωγῶν αὐτῆς. Ἀνεξαρτήτως ὅμως, τούτου, διετάξαμεν τὴν ὑποβολὴν ἡμῖν ἀντιγράφου τῶν σχετικῶν πρακτικῶν τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων τοῦ Τμήματος Νηπιαγωγῶν τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων, ἵνα ἐξετάσωμεν τὰ σχετικὰ παράπονα τῶν ἀποτυχουσῶν ἢ ἐπιλαχουσῶν ὑποψηφίων σπουδαστριῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10300) 8388) 25.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 196 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι τὸ Γυμνάσιον Σοφάδων ἔχει ἀνάγκην δύο Φιλολόγων καθηγητῶν καὶ ἑνὸς Φυσικοῦ. Εἰς τὸ ἐν λόγῳ Γυμνάσιον τοποθετεῖται ἤδη εἷς Φιλόλογος–Γυμνασιάρχης, ὅστις θὰ ἀναλάβῃ ὑπηρεσίαν κατ’ αὐτάς, ἐλήφθη δὲ ἐπὶ πλέον μέριμνα ὅπως κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν πληρωθοῦν καὶ αἱ λοιπαὶ κατὰ τὰ ἀνωτέρω κεναὶ θέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10529) 8578) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 226) 57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὸν Συνοικισμὸν Ἁγίου Φανουρίου Νέων Λιοσίων–Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἵδρυσις ἑξαταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην περιελήφθη εἰς ὑπογραφὲν παρ’ ἡμῶν Β. Διάταγμα περὶ ἱδρύσεως Δημοτικῶν Σχολείων, ὅπερ ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ὑπογραφήν του καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10387) 8558) 30.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 220 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Πωγωνιανῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ὑποβληθέντος δελτίου κινήσεως προσωπικοῦ τοῦ Γυμνασίου Πωγωνιανῆς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο ἔχει ἀνάγκην δύο Φιλολόγων καθηγητῶν καὶ ἑνὸς καθηγητοῦ Φυσικῶν. Ἤδη ἐνετάλη ὁ οἰκεῖος Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὅπως ἀνακατανείμῃ τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν μεταξὺ τῶν Σχολείων τῆς περιφερείας του, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐπιτευχθῇ κατὰ τὸ δυνατὸν ὁμαλὴ λειτουργία πάντων τούτων, θὰ ληφθῇ δὲ μέριμνα κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς καθηγητῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ὑπολειπομένων ἀναγκῶν. Διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν καὶ ἐπισκευὴν τῶν διδακτηρίων θὰ διατεθῶσιν ἀνάλογα ποσὰ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ κατανείμῃ ταῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10656) 5.11. 57 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πολυχρονίδη, ἀφορῶσαν, τόσον εἰς τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν τοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ φυλακτικοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ὑπηρεσίας, ὅσον καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν λοιπῶν ἀναγκῶν ταύτης, ἐθεραπεύθησαν ἐν μικρῷ μέρει κατὰ τὴν τρέχουσαν οἰκονομικὴν χρῆσιν καὶ ἐλπίζομεν νὰ βελτιωθοῦν ἔτι πλέον κατὰ τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΥ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν, ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ἀριθ. 175) τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Ν. Χ. Αὐγερινοῦ, ἀναφορικῶς μὲ τὸν συνοικισμὸν Γαστούνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι πράγματι ἡ ὁριστικὴ διανομὴ καὶ ρυμοτομία τῶν προσφυγικῶν συνοικισμῶν Γαστούνης, ἤτοι Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Χονδρομάνδρας, Καλὸ Πηγάδι, Οἰκονομία καὶ Ἀγγινάρα, ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου πλὴν ὅμως κατὰ τὸν ἔλεγχον τῆς γενομένης ἐργασίας ἀπεδείχθη ὅτι οἱ συνοικισμοὶ οὗτοι ἔχουσι ἀνεγερθῆ ἐπὶ ἐκτάσεων ἀπαλλοτριωμένων ὑπὲρ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἑπομένως ὅτι θεωροῦνται ὡς ἀστικοί. Ἕνεκα τούτου δὲν προέβημεν εἰς τὴν κύρωσιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τῶν ὑπ’ ὄψει συνοικισμῶν καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 48530) 16.7.42 ἐγγράφου μας πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας παρηγγείλαμεν ὅπως τὰ σχετικὰ διαγράμματα παραπέμψῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ὡς ἁρμόδιον. Ἑπομένως δὲν πρόκειται νῦν νὰ μετατραπῇ ἀγροτικῶς εἰς ἀστικὸν συνοικισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη, ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, καὶ ἀφορῶσαν εἰς τὴν διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ παρὰ τὴν Ἐλασσόνα διερχομένου ποταμοῦ, ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «τὸ ποτάμι τῆς Μεταμορφώσεως», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐν προκειμένῳ ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 163) 14.10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἀφορώσης τὸν ἀποκλεισμὸν τοῦ Α. Χρυσουλάκη, ἐκ τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων τῆς Σχολῆς Μηχανικῶν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Εἰς τὸ μάθημα «Ἱστορία» εἶχον παραπεμφθῆ πρὸς ἐξέτασιν 35 ὑποψήφιοι ἐπιτυχόντες εἰς τὸ μάθημα Γεωγραφίας. β) Ἐπειδὴ διεπιστώθη ἡ ἀπουσία τοῦ ὑποψηφίου Ἀντωνίου Χρυσουλάκη καὶ ἐπειδὴ ἐπρόκειτο περὶ τοῦ τελευταίου μαθήματος, ἡ Ἐπιτροπή, μολονότι οὐδεμίαν εἶχε πρὸς τοῦτο ὑποχρέωσιν, καθυστέρησε πλέον τῆς ἡμισείας ὥρας τὴν ἔναρξιν τῆς ἐξετάσεως τοῦ μαθήματος ἐν ἀναμονῇ ἐλεύσεως τοῦ ἐν περιλήψει ὑποψηφίου πλὴν οὗτος δὲν ἐνεφανίσθη μέχρι τῆς λήξεως τῆς ἐξετάσεως, οὔτε ἐνώπιον τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς, οὔτε ἐνώπιον τοῦ παρ’ αὐτῷ Ἐπιτρόπου ἡμῶν. γ) Ἅπαντες οἱ μετασχόντες εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ μαθήματος τῆς Ἱστορίας ἐπέτυχον. Ἑπομένως οἱ ἐπιτυχόντες εἶναι 35 καὶ οὐχὶ 33. δ) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω δὲν ὑφίσταται θέμα ἀποδοχῆς τῆς αἰτήσεως τοῦ ἀνωτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 205) 22.10.57 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο ἀντιμετωπίζεται κυρίως ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς. Οὕτω ἡ ἐπ’ ἐσχάτων συντελεσθεῖσα κατ’ ἔκτασιν καὶ κατ’ εἶδος ἐπέκτασις τῆς προστασίας τοῦ Οἴκου Ναύτου κατ’ ἔκτασιν μὲν διὰ τῆς ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας μέχρι σήμερον εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ ναυτικὰ κέντρα 26 παραρτημάτων Ο. Ν. κατ’ εἶδος δὲ διὰ τῆς παροχῆς εἰς τοὺς ὑπὸ τῶν ἐν λόγω παραρτημάτων προστατευομένους ναυτικοὺς καὶ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν πλὴν ἰατροφαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως, εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ὑπέρμετρον ἐπιβάρυνσιν τοῦ κεφαλαίου ἀνεργίας καὶ ἀσθενείας ναυτικῶν ὅθεν τυχὸν πραγμάτωσις τῆς ὑποδεικνυομένης ἱδρύσεως παραρτήματος Ο. Ν. καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ λόγους κυρίως ἀποσυμφορήσεως τοῦ ἐν Πειραιεῖ Κεντρικοῦ Ο. Ν., θὰ ἐπεβάρυνε ἔτι περαιτέρω τὸν Προϋπολογισμὸν Ο. Ν. μὲ σημαντικὰς δαπάνας διοικήσεως. Ἂς σημειωθῇ ὅτι λόγω τῆς ἐνσκηψάσης ναυτιλιακῆς κρίσεως ἐνδείκνυται ἡ ἀποφυγὴ πάσης νέας ἐπιβαρύνσεως τοῦ Ο. Ν. πρὸς διαφύλαξιν τῶν διαθεσίμων τοῦ κεφαλαίου ἀνεργίας διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἐπιδόματος ἀνέργων. Οὐχ’ ἧττον ἡ ὑπηρεσία μελετᾶ τὸ θέμα τοῦτο ἵνα ἐν καιρῷ καὶ ἐντὸς τῶν ὁρίων τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ κεφαλαίου ἀνεργίας ὡς καὶ ἀσθενείας ναυτικῶν ἐπιτευχθῆ ἡ σκοπουμένη ἄνω λύσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 10647) 8700) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ὑπ’ ἀριθ. 249) 29.10 1957 ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐξασφάλισιν ἐπαρκείας εἰς γαιάνθρακας εἰς τὴν περιφέρειαν Βόλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγωγέων γαιανθράκων ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἡ μέριμνα διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς πολιτικῆς καταναλώσεως εἰς στερεὰ καύσιμα καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν διενεργεῖται ὑπὸ τῶν ἰδιωτῶν εἰσαγωγέων, ὡς ἄλλωστε ᾐτήσαντο οὗτοι. 2. Εἰς τὴν προνομιοῦχον Ἀνώνυμον Ἑταιρίαν Γενικῶν Ἀποθηκῶν δὲν ἀνετέθη ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ στερεῶν καυσίμων, ὡς ἰσχυρίζονται οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί, ἀλλὰ παρεχωρήθη διὰ συμβάσεως ἡ διαχείρισις τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων στερεῶν καυσίμων, τοῦ Δημοσίου, μετὰ τὴν διάλυσιν τῆς ἀνωτέρω Ἑνώσεως, καὶ μέχρι πλήρους διαθέσεως τούτων. Ὡς γνωστὸν τὰ ἀποθέματα τοῦ Δημοσίου διατίθενται εἰς τὴν κατανάλωσιν ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ἑταιρίας ἐλευθέρως εἰς πάντα αἰτοῦντα, τοῖς μετρητοῖς καὶ ἐπὶ πιστώσει, μὲ τὰς καθορισθείσας δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν τιμάς. 3. Εἰδικώτερον εἰς τὸ ἐπιλιμένιον κέντρον τοῦ Βόλου, διετέθησαν πρὸ μηνὸς τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα στερεῶν καυσίμων τοῦ Δημοσίου, ἡ δὲ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν περιφερείας Βόλου, πραγματοποιεῖται ἔκτοτε ἐκ τῶν ὑπαρχόντων εἰς Πειραιᾶ ἀποθεμάτων τοῦ Δημοσίου, μέχρι τῶν γαιανθρακεμπόρων Βόλου, χωρὶς νὰ παρατηρηθῇ μέχρι σήμερον οὐδεμία ἔλλειψις. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἡ ὑπηρεσία εἰδοποίησεν ἐγκαίρως τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῶν ἀποθεμάτων τοῦ Δημοσίου, οὐδεμία ποσότης καυσίμων πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ ὑπ’ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ συνεπῶς αἱ ἀνάγκαι θὰ ἔδει νὰ καλυφθῶσι εἴτε διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἴτε δι’ ἀγορᾶς ἐκ τῶν εἰς Πειραιᾶ εὑρισκομένων ἀποθεμάτων τοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχουν. Ὁμοίως γνωρίζομεν, ὅτι οἱ ἰδιῶται γαιανθρακέμποροι, ἀπὸ ἐτῶν εἰσάγουσι ποσότητας στερεῶν καυσίμων διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς πολιτικῆς καταναλώσεως, δεδομένου δὲ ὅτι καὶ τὸ Δημόσιον σήμερον διαθέτει ἐπαρκεῖς ποσότητας στερεῶν καυσίμων εἰς Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην οὐδεμία ἀνησυχία δικαιολογεῖται, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἔλλειψις τοῦ εἴδους τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Καλαντζῆ καὶ Γ. Πλατῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10304) 25.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ἀπὸ 22.10.57 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. κ. Ε. Καλαντζῆ καὶ Γ. Πλατῆ περὶ ἐνισχύσεως διὰ σιτηρῶν τῶν ἀπόρων κατοίκων τῶν ἀποκλειομένων καὶ ὀρεινῶν ἀγόνων περιοχῶν τῆς Χώρας, κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον 1957 –58, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι οἱ ἐνδεεῖς τῶν ἀνωτέρω περιοχῶν τῆς χώρας θέλουσιν ἐνισχυθῆ διὰ 15 ὀκάδων ἀλεύρων, ἐκ σίτου καὶ ἀραβοσίτου, δωρεάν, κατ’ ἄτομον, μέσῳ τῶν οἰκείων Ἱερῶν Μητροπόλεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Π. Πετροπουλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8122) 19.7.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Π. Πετρουλάκη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐκραγεῖσαν πυρκαϊὰν εἰς Πέραμα καὶ εἰς περιοχὴν τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὅσον ἀφορᾶ τὰ μέτρα ἅτινα λαμβάνονται διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐγκαταστάσεων ἐπεξεργασίας καὶ ἐναποθηκεύσεως γενικῶς ἐκρηκτικῶν καὶ εὐφλέκτων ὑλῶν, ἐφ’ ὧν ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ὑμετέρου Ὑπουργείου, ταῦτα μελετῶνται καὶ ἐφαρμόζονται εἰς ἑκάστην συγκεκριμένην περίπτωσιν κατὰ τὴν χορήγησιν τῶν κατὰ νόμον ἀπαιτουμένων ἀδειῶν ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων καὶ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν περιοχῆς, κτιρίου καὶ ἐγκαταστάσεως ὡς καὶ τῶν ἐπεξεργαζομένων ἢ ἐναποθηκευομένων ποσοτήτων. Ἡ συγκεκριμένη ὡς ἄνω περίπτωσις τῆς προσωρινῆς ἐναποθηκεύσεως τῶν ἐν τῇ περιοχῇ τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς ὑπὸ διαμετακόμισιν εὐφλέκτων ὑλῶν, ὡς καὶ τὸ ζήτημα τῆς τιμωρίας τῶν ὑπευθύνων καὶ τῆς ἐνισχύσεως τῶν πάσης φύσεως πληγέντων, ταῦτα ἐκφεύγουσι τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10783) 6.11.57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 297, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκμεταλλευομένην ἰχθυοτρόφον λίμνην Ἁγίου Βασιλείου Λαγκαδᾶ, πᾶς δικαιούμενος νὰ ἐνεργῇ ἁλιείαν, καταβάλλει ποσοστὸν 25% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν ἁλιευομένων ἰχθύων, ὡς δικαίωμα τοῦ Δημοσίου. Τὸ αὐτὸ ποσοστὸν καταβάλλουσι καὶ οἱ ἁλιεύοντες εἰς τὴν λίμνην Κάρλαν, τὴν ὁποίαν ἐπίσης ἐκμεταλλεύεται τὸ Δημόσιον ἀπ’ εὐθείας. Αἱ περιπτώσεις ὅμως αὗται εἶναι ἄσχετοι πρὸς ἐκείνας καθ’ ἃς ἐκμισθοῦνται ἰχθυοτροφεῖα καὶ ἰχθυοτρόφοι λίμναι εἰς Ἁλιευτικοὺς Συνεταιρισμούς. Οἱ μισθωταὶ Ἁλιευτικοὶ Συνεταιρισμοὶ καταβάλλουσι ἀντὶ μισθώματος, ποσοστὸν οὐχὶ μικρότερον τοῦ 26% ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν παρ’ αὐτῶν ἁλιευομένων ἰχθύων, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1168) 44, πέραν τοῦ ποσοστοῦ τούτου, διὰ τῶν οἰκείων μισθωτικῶν συμβάσεων, προβλέπεται καὶ ἕτερον ποσοστὸν 5% τοὐλάχιστον ἐπὶ τῆς τιμῆς ἁλιευομένων ἰχθύων, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων. Εἰδικώτερον, ἐπὶ τῆς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένης περιπτώσεως, ὁ μισθωτὴς τοῦ ἰχθυοτροφείου Πόρτο–Λάγο «Βιστωνίδης» Συνεταιρισμὸς Ἁλιέων καὶ Ἁλιεργατῶν Ἰχθυοτροφείων Λιμνοθαλάσσης Βιστωνίδος καὶ Βιστωνικοῦ Κόλπου «Ὁ Ἅγιος Νικόλαος», καταβάλλει: α) ποσοστὸν 25% ὡς μίσθωμα καὶ β) ἕτερον ποσοστὸν 6% δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων. Κατὰ συνέπειαν ὁ Συνεταιρισμὸς οὗτος, βαρύνεται μὲ ποσοστὸν 31% καὶ οὐχὶ 15% ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει διατυποῦται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 350 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Πινάτση διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 11106) 13.11.57 ὑμετέρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀποτιμήσεως χρεώσεως καὶ ἐξοφλήσεως τῆς ὑπὸ τοῦ Κράτους παρασχεθείσης πρὸς ἰδιώτας πολεμοπαθεῖς κ.λ.π. στεγαστικῆς βοηθείας καὶ ὁριστικῆς παραχωρήσεως οἰκοπέδων, οἰκημάτων κ.λ.π. πρὸς δικαιούχους στεγαστικῆς βοηθείας πολεμοπαθεῖς κ.λ.π.» καταρτισθὲν πρὸ πολλοῦ παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἔτυχε τῆς ἐκ τοῦ Συντάγματος σχετικῆς ἐκθέσεως τῆς Γ.Δ.Δ.Λ. Ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ καὶ τῆς ἐν προκειμένῳ ἐκθέσεως τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἵνα προωθήσωμεν τοῦτο περαιτέρω πρὸς κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 203 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἀφορῶσα τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἐπίσπευσις τοῦ χρόνου κατασκευῆς τῆς σήραγγος Κάρλας ἀποτελεῖ θέμα ἐξετάσεως ὑπευθύνου διὰ τὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος Ἐπιτροπῆς παρὰ τῷ Ὑπουργῷ Δημοσίων Ἔργων. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἐξετάζει τὸ θέμα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, ἀλλ’ εὑρίσκεται πρὸ ὑπερβολικῶν ἀξιώσεων τοῦ ἐργολάβου διὰ τὴν ἔναρξιν τῆς διατρήσεως τῆς σήραγγος καὶ ἀπὸ τοῦ ἀντιθέτου μετώπου. Τὸ ὅλον θέμα θὰ ἐπανεξετασθῇ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν μὲ τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἐνταῦθα ἀφίξεως τοῦ εἰδικοῦ ἐπὶ τῆς σήραγγος ταύτης συμβούλου τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως Ἰταλοῦ ἐμπειρογνώμονος κ. Βεκέλιο. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ἔργον προχωρεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος μὲ τὸν προβλεφθέντα ἀρχικῶς ρυθμόν, αἱ δὲ διατεθεῖσαι πιστώσεις κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ὑπερκαλύπτουν τὰς δυνατὰς δαπάνας. Παραμένει βεβαίως τὸ θέμα τῆς σημαντικῆς αὐξήσεως τοῦ κόστους τῆς σήραγγος, κατὰ ποσὸν πολὺ μεγαλύτερον τῶν ἀναφερομένων 5.000.000, ἐν περιπτώσει ἐπισπεύσεως τῶν ἐργασιῶν. Τοῦτο, ὅμως, ἀποτελεῖ θέμα γενικώτερον, τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ ἰδιαίτερον χειρισμὸν διὰ τὴν ἀποφυγὴν ἀδικαιολογήτου ἐπιβαρύνσεως τοῦ Δημοσίου καὶ σημαντικῆς ὑπερβάσεως τοῦ ἀρχικοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ ἔργου, ἐκ τοῦ λόγου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 11.

§8Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ κάμω μίαν ἐρώτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἰς τὴν παράγρ. 3 τοῦ ψηφισθέντος ἄρθρου 3 λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Τί ἐννοεῖ μὲ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργός;

§9Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐννοῶ τὴν ἑνοποίησιν τῶν θέσεων τῶν ἰατρῶν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν κατὰ παράγραφον. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11 τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Οἰκονομίδης.

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐψηφίσθη ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, δὲν ἐψηφίσθη. Ἤρχισεν ἡ συζήτησις καὶ ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας.

§13Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐψηφίσθη ἡ παράγραφος 1.

§14Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπειδὴ πρόκειται νὰ λυθοῦν ὡρισμένα θέματα ὑπαγόμενα εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, θὰ τὰ ρυθμίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δι’ εἰδικοῦ νόμου ἢ διατάγματος.

§15Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσε τὴν παρελθοῦσαν Πέμπτην ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν θὰ εἶχε ἀντίρρησιν, εὐχαρίστως θὰ ἐδέχετο τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 11 ἀφορῶσαν τὴν ἐπιλογὴν τῶν Διευθυντῶν τῶν Κλινικῶν καὶ Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ὥστε νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ μετὰ τὸ Β. Διάταγμα τοῦ 1956 διαγωνισμοί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ὑπῆρξε κατηγορηματικώτατος. Ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐδήλωσεν ὅτι οὐδεμίαν ἔχει ἀντίρρησιν, τὴν δήλωσίν του δὲ ταύτην ἐκοινοποίησε καὶ ἐγγράφως εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Παρακαλῶ ἑπομένως τὸν κ. Ὑπουργόν, σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσίν του νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§16Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν ἐπεσκέφθην τὸ Σάββατον τὸ πρωῒ καὶ μοῦ εἶπεν ὅτι θὰ ρυθμίσῃ ὁ ἴδιος τὸ θέμα διὰ νόμου.

§17Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11 νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει, διότι εἶναι θέμα ἀπολύτου δικαιοσύνης. Προχθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ νὰ παρατείνῃ τὴν προθεσμίαν ἐζήτησε τὴν ἔγκρισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία τοῦ ἐδόθη. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς συνεφώνησε μεταγενεστέρως μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὅπως τὸ θέμα ρυθμισθῇ ἄλλως, τοῦτο ἀφορᾷ αὐτὸν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§18Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται ὅτι ἐψηφίσθη ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11 καὶ τὰ πρακτικὰ ἔχουν ἐπικυρωθῆ.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἰσχυρίζεται, λαβὼν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ὅτι ἡ παράγραφος τοῦ ἄρθρου 11 ἐψηφίσθη καὶ ὅτι ἀναγράφεται τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά.

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11 ἐψηφίσθη καὶ ἀναγράφεται τοῦτο εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Συνεπῶς πᾶσα συζήτησις παρέλκει.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ Προεδρεῖον δὲν ἀπεφάνθη ἐὰν ἐψηφίσθη ἡ παράγραφος 1. Τὰ πρακτικὰ ἀναγράφουν ὅτι ὁ κ. Ψαρρέας ἐπεφυλάχθη νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρξῃ συγκατάθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐξ αὐτοῦ δὲν τεκμαίρεται ὅτι ἐψηφίσθη ἡ παράγραφος 1, διότι ἔπρεπε τὸ Προεδρεῖον νὰ ἐξαγγείλῃ ὅτι ψηφίζεται ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἐγένετο καὶ ἐτέθη ἡ αἵρεσις τῆς ἐγκρίσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ὑπάρχει ψήφισις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11.

§22Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νομίζω ὅτι πρὸ τῆς ψηφίσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11 ἔκαμα μίαν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ἐφ’ ὅσον συγκατατεθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν ὁποῖον ἐπεσκέφθην τὸ Σάββατον τὸ πρωῒ, μοῦ εἶπεν ὅτι προτιμᾷ νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα ὁ ἴδιος διὰ νόμου ἢ διατάγματος.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 1 δὲν ἐψηφίσθη. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Κίνιας.

§24Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τὸ κείμενον τῶν πρακτικῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι κατηγορηματικὸν καὶ λέγει ἀκριβῶς ὅτι ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλή. Εἶπε δὲ ἐν τέλει ὁ κ. Ὑπουργός: «Ἂν ὑπάρχῃ συγκατάθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν». Καὶ τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ἀποτελοῦν πλέον πλήρη ἀπόδειξιν τῆς θελήσεως τοῦ Σώματος. Δὲν δύναται νὰ ὑπαναχωρήσῃ οὔτε εἷς. Συνεπῶς εἶναι ἐψηφισμένον τὸ ἄρθρον. Ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλῃ νὰ ρυθμίσῃ καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα, παρὰ τὴν θέλησιν τῆς Βουλῆς, εἶναι ἄλλο θέμα. Δὲν δυνάμεθα νὰ ἀνατρέψωμεν τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τὰ κυρωθέντα. Τότε πλέον δὲν κάμνομεν ἄλλο τι παρὰ διαγράφομεν τὸν ἱστὸν τῆς Πηνελόπης. Δὲν εἶναι δυνατὸν κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ ρυθμισθῇ. Δὲν βλέπω δὲ τίνος λόγου ἕνεκεν θὰ παρέμβῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἢ καὶ ἂν παρέμβῃ νὰ εἴπῃ τὸ ἀντίθετον ἀπὸ ὅ,τι εἶπε τὸ Σῶμα. Εἶναι δὲ καὶ δίκαιον, ἄλλωστε, διότι ἀντικαθιστᾷ τὸ διάταγμα τοῦ 1956, τὸ ὁποῖον ἦτο ἄδικον. Καὶ ἔκαμε μίαν πρᾶξιν γενναίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας. Τώρα θὰ ἔλθωμεν νὰ τὴν ἀνατρέψωμεν; Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ τὶ θὰ κάμῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶναι ἄλλο θέμα.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἀνέγνωσα τὰ πρακτικὰ ὡς εἶναι διατυπωμένα καὶ ὡς ὁ κ. Κίγιας τὰ ἀνέγνωσε. Καὶ λέγουν «Ι. Ψαρρέας (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Ἐὰν ὑπάρχῃ συγκατάθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὴν δεχθῶ». Συνεπῶς...

§26Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπεβλήθησαν δύο νέαι τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνέτρεπον τὴν βάσιν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀπήντησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἐπὶ τῶν δύο νέων τροπολογιῶν θὰ ἀπαντοῦσε κατόπιν. Συνεπῶς ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 11 ἐγένετο δεκτή.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν γίνεται δεκτὴ οἱαδήποτε παράγραφος ὁ Πρόεδρος λέγει: «Ἐγένετο δεκτή». Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη δήλωσις τοῦ Προεδρείου.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ λάβω τὸν λόγον, διότι βλέπω ὅτι ἡ συζήτησις προσλαμβάνει μορφήν, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς ἀδιέξοδον. Ἐγὼ συμπαθῶ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ συμφωνῶ μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11. Παρὰ ταῦτα πρέπει νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον ὅτι συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν, οὐδὲν ἄρθρον εἶναι δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὡς ψηφισθὲν ἐφ’ ὅσον δὲν ἐψηφίσθη ὁλόκληρον. Κατ’ οἰκονομίαν εἴπομεν ὅτι ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἄρθρου μὲ πολλὰς διατάξεις ὅτι πρέπει νὰ προχωροῦμεν ἀπὸ παραγράφου εἰς παράγραφον. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἂν ἀκόμη εἶχε ψηφισθῆ τὸ ἄρθρον, ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διατυπώσῃ τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ ἐξετάσῃ ἐκ νέου τὸ θέμα. Μέχρι τῆς ὁριστικῆς εἰς τὸ σύνολον ἐπιψηφίσεως ἑνὸς νομοσχεδίου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητῆται εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰσηγητὴς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ δικαίωμα νὰ παρακαλέσῃ τὴν Βουλὴν νὰ ἐπανεξετάσῃ κἄτι. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν παρεκάλεσε βεβαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπανασυζητήσωμεν τὸ θέμα, ἀλλὰ παρεκάλεσε νὰ μὴ συζητηθῇ κἄν, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν διετύπωσε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα μόνος. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι ὅτι θὰ ἔλθω εἰς ἀντίθεσιν πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ πιστεύω ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας καὶ περιεχομένου τῆς διατάξεως. Ἡ διάταξις 1 τοῦ ἄρθρου 11 ἀφορᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ κανονικῶς δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ προσυπογραφὴ καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει προσυπογράψει. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὴν Βουλήν, νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα δι’ ἰδίου νομοθετήματος, ἢ διὰ διατάγματος, ὅπως εἶπε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας. Καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ἀφοῦ καὶ πάλιν τονίσω ὅτι θεωρῶ θεμιτὴν τὴν παράκλησίν του ὅπως ἐπανασυζητηθῇ τὸ θέμα, θὰ τὸν παρεκάλουν νὰ πείσῃ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν μέχρι τῆς εἰς τὸ σύνολον ἐπιψηφίσεως τοῦ ὅλου νομοθετήματος, νὰ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν τὴν σύμφωνον γνώμην νὰ παραδεχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ πρὸ ἡμερῶν ἀπεδέχθη καὶ τὸ ὁποῖον ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐπιθυμεῖ καὶ εὔχεται. Ἴσως καὶ ἐντὸς τῆς ἀποψινῆς ἑσπέρας θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ ἐπικοινωνία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, οὕτως, ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος δὲν παρηκολούθησε τὴν γενομένην ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συζήτησιν, πληροφορηθῇ ὅτι εἶναι γενική, εἶναι καθολικὴ ἡ ἐπιθυμία ὅπως ρυθμισθῇ καὶ ἡ θέσις τῶν περὶ ὧν πρόκειται προσώπων καὶ ὑποχωρήσῃ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι, πληροφορούμενος τὴν ἐπιθυμίαν αὐτήν, θὰ ὑποχωρήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐάν, ὅμως, δὲν ὑποχωρήσῃ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, πρὸς ὑμᾶς, ὅτι εἶναι φυσικὸν ἡ κυρία Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθοῦν διάταξιν, τῆς ὁποίας τὸ περιεχόμενον ὑπάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν διάταξιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει ἀντιρρήσεις. Αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον. Ἐλπίζω, ὅμως, καὶ ἡ προσδοκία μου εἶναι ἀπολύτως θετικὴ καὶ βεβαία, ὅτι μετὰ συνεννόησιν, ἡ ὁποία ἀπόψε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, θὰ γίνῃ δεκτὴ ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ἡ ἄποψίς μας καὶ θὰ ἐνσωματωθῇ ὅπως κατ’ ἀρχὴν ἐψηφίσθη ἡ διάταξις 1 τοῦ ἄρθρου 11.

§29Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ διαμόρφωσις τῆς τροπολογίας θὰ γίνῃ ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁπότε ἐγὼ εὐχαρίστως θὰ τὴν εἰσαγάγω.

§30Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνέκυψε, κύριε Πρόεδρε, ἕνα σοβαρώτατον ζήτημα, τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ ἔχῃ συνεπείας νομικὰς ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς διοικήσεως τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τοὺς Δήμους. Νομίζω, ἐὰν ἀντελήφθην ὀρθῶς, ὅτι τόσον ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας, ὅσον καὶ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου, κυρίου Κανελλοπούλου, θέτουν εἰς τὴν ὀρθὴν θέσιν τὸ ζήτημα, ὅτι καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ δημοτικὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, τὴν προέχουσαν θέσιν διὰ τὸν κανονισμὸν τῆς διοικήσεως τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων θὰ τὴν ἔχῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐὰν ταύτη εἶναι ἡ ἄποψις καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, νομίζω, ὅτι τέμνεται τὸ ὅλον θέμα κατὰ τὸν δεοντολογικῶς πρέποντα τρόπον. Διότι, ὡρισμένως, τὰ δημοτικὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ὡς συντηρούμενα, κατὰ τὸ πλεῖστον, ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ προωρισμένα νὰ νοσηλεύουν κατ’ ἐξοχὴν δημότας τοῦ Δήμου, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν, ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑπάγωνται, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διοίκησιν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Δήμου καὶ ὡς πρὸς τὰς λεπτομερείας τῆς διοικήσεως τὴν κρατοῦσαν γνώμην νὰ τὴν ἔχῃ ὁ Δῆμος καὶ τὰ σχετικὰ Ἀδελφᾶτα.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς ἔχει βεβαίως τὴν ἐποπτείαν.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναμφισβητήτως. Δὲν ἔθιξα θέμα ἐποπτείας. Ὡμίλησα μόνον περὶ τῆς διοικήσεως τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι καὶ ἐγὼ αὐτῆς τῆς γνώμης καὶ εἶμαι εὐτυχής, διότι ἡ συζήτησις αὐτὴ δίδει τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, νὰ διαλευκάνῃ τὸ θέμα τοῦτο καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἰδία.

§33Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μάλιστα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ὀρφανὸς, ἔχει τὸν λόγον.

§35Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11, κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Χλουθεράκης ἔχει καταθέσει μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ παράτασις τῆς θητείας τῶν διευθυντῶν τῶν ἐξωτερικῶν ἰατρείων, τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα δυνάμει τοῦ νόμου 2950) 52 ἐκρατικοποιήθησαν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δοθέντος ὅτι εἶναι δικαία καὶ ὑπάρχουν διευθυνταί, τῶν ὁποίων ἡ θητεία ἔχει παραταθῆ ἐπὶ μίαν 2ετίαν.

§36Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Θὰ παρακαλέσω, κατόπιν τῆς διαλευκάνσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐπὶ τοῦ θέματος τόσον ὑπὸ τοῦ κ. Μπακοπούλου ὅσον καὶ τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, νὰ μὴ συζητῆται τὸ θέμα αὐτό, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ τροπολογία, ἡ ὁποία ἀμφισβητεῖται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτοῦ.

§37Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχώμεθα ὑπὸ ὅρους.

§38Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Τὰ νοσοκομεῖα διὰ τὰ ὁποῖα ὡμίλησα, εἶναι κρατικά.

§39Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐφ’ ὅσον ὑπήχθησαν εἰς τὰ νοσοκομεῖα τὰ ἰδικά μας, βάσει τοῦ νόμου 2950) 52, ἄλλη περίπτωσις.

§40Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν τοῦ σεβαστοῦ μου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ἐὰν ἔχῃ πράγματι ψηφισθῆ ἡ πρώτη παράγραφος ἢ ὄχι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω μίαν ἀμφιβολίαν, ἂς μὴ εἶμαι νομικός. Διότι, ἐδῶ οἱ νομικοὶ εἶναι περίεργοι· ἄλλα λέγουν καὶ ἄλλα πράττουν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ 10 φορὲς συνεχῶς ἠθέλαμεν νὰ ὁμιλήσωμεν ἐπὶ ὡρισμένου ἄρθρου καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος μᾶς διέκοπτον καὶ μᾶς ἔλεγον, ὅτι ἐτελείωσεν ἡ παράγραφος 2 καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν 7 καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν 2. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ λέγουν αὐτὰ οἱ νομικοί; Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μπακοπούλου ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν νομίζω, ὅτι τὰ νοσοκομεῖα πρέπει νὰ διευθύνωνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Διότι, τότε, δὲν πρέπει νὰ ὡμιλῶμεν περὶ ἀποκεντρώσεως. Τὴν ἐπιστημονικὴν ἐπίβλεψιν πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ ἀποφασίζῃ πῶς νὰ διορίζωνται οἱ διευθυνταί.

§41Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν λαμβάνω τὸν λόγον, παρὰ τὴν θέλησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι, διότι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δώσω μίαν ἐξήγησιν εἰς τὸ θέμα διὰ νὰ κατατοπισθῇ καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Τὸ θέμα περὶ τοῦ ὁποίου πράγματι ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11 δὲν ὑπάρχει οὔτε εἰς τὸ σχέδιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὔτε εἰς τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ θέμα ἦλθε τὸ πρῶτον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κατόπιν προταθείσης τροπολογίας ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Βρανοπούλου. Ἐνόμισα χρέος μου, εἴτε τὴν διοίκησιν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, εἴτε τὸν ἔλεγχον τῆς διοικήσεως, εἴτε πλήρη ἁρμοδιότητα, νὰ συμβουλευθῶ πρῶτον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἐὰν ἦτο σύμφωνος ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς τροπολογίας μου αὐτῆς. Τὸ σύμφωνον τοῦτο διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν καὶ κατόπιν τούτου καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν ὡς συμφωνοῦσαν ἐν παντὶ καὶ πρὸς τὴν οὐσίαν καὶ πρὸς τὸν τύπον. Οὕτω ἐψηφίσθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἡ διάταξις αὐτή, συμφωνούντων, δηλαδή, καὶ τῶν ἁρμοδίων, ἐν προκειμένῳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς. Ἐρχόμεθα, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν δευτέραν πλέον συζήτησιν. Τότε ὑπεβλήθη τροπολογία ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας καὶ ἐνῷ ἐγὼ ὡμίλουν διὰ τοὺς διαγωνισμοὺς τοῦ πρώτου διατάγματος τοῦ 1956, ἡ τροπολογία ἀφορᾷ καὶ τοὺς μετέπειτα διενεργηθέντας. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς Προνοίας ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν ἔχει ἀντίρρησιν ἐὰν συμφωνῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν. Συμφωνοῦμεν, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας αὐτῆς;

§42Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Μάλιστα.

§43Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤδη πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν ἀνεκάλεσε καὶ τὴν πρώτην. Θὰ ἤθελον ἐπισήμως νὰ πληροφορηθῶ, ἐὰν ἀνακαλῇ καὶ τὴν πρώτην συμφωνίαν.

§44Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Προτιμῶ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν ἴδιον.

§45Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα ἐπὶ πολύ. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ἔχει ἤδη περάσει ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 11. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ εἴπῃ τὴν γνώμην του, ἐὰν εἰς τὴν συνομιλίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ὑποστηρίξῃ καὶ τὴν ἄποψιν τῆς ἴσης μεταχειρίσεως τῶν βοηθῶν καὶ ἐπιμελητῶν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον, ὅπως καὶ διὰ τοὺς διευθυντάς.

§46Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως.

§47Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ἀλλὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ νομοθετῇ τὸ Σῶμα ὑπὸ αἵρεσιν. Θὰ πρέπει ὁριστικῶς νὰ τεθῇ κανών, ὅτι οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοί, ὅταν γίνεται συζήτησις ἐπὶ νομοθετημάτων, τὰ ὁποῖα τοὺς ἀφοροῦν θὰ πρέπει νὰ παρίστανται καὶ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα πρὸ τοῦ φαινομένου, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τὸ δεχθῇ ἢ ὄχι. Πάντως συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συνεννοηθῇ μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ὅλου θέματος.

§48Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δεδομένου ὅτι ἔκαμα μίαν ὑποχώρησιν νὰ δεχθῶ συζήτησιν ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ τὸ ἰδικόν μου Ὑπουργεῖον, θὰ πρέπει τοῦτο νὰ ἐκτιμηθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν, διότι θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀποσύρω τὴν παράγραφον αὐτήν. Ἀπ’ ἀρχῆς ἐδήλωσα, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἐπροτίμα τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 11 νὰ τὴν διαγράψωμεν, διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὸ ὅλον θέμα μόνος του. Αὐτὸ εἶναι παράκλησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἡ ὁποία μοὶ ἐγένετο τὴν πρωΐαν τοῦ Σαββάτου. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν θέλῃ ἄλλην ρύθμισιν δὲν εἶναι ἰδικόν μου ζήτημα.

§49Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ἤκουσα μετὰ σεβασμοῦ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν. Πάντως τὸ ζήτημα ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 δὲν εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ ἀποκλειστικῶς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Τὸ ἔτος 1956 προεκηρύχθη διαγωνισμὸς διὰ τὴν κατάληψιν μιᾶς θέσεως διευθυντοῦ κλινικῆς εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον. Μέχρι τότε ἴσχυον τὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν, δηλαδὴ θὰ ἐγένετο κρίσις ἀπὸ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον. Τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον πρέπει νὰ προτείνῃ 3 καὶ μεταξὺ τῶν 3 εἶχε τὴν ἐπιλογὴν τὸ Ἀδελφᾶτον. Ὅταν ἔγινε ὁ διαγωνισμὸς ἔγινε προκήρυξις καὶ ἐκρίθησαν ἀπὸ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον 3, ὁπότε ἦλθε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας χωρὶς νὰ ἔχῃ, κατ’ ἐμέ, οὐδὲν δικαίωμα, καὶ ἐξέδωσε Βασιλικὸν Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπενέβαινε εἰς τὰ καθήκοντα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ κατήργησαν τὴν ἐπιλογὴν παρὰ τοῦ Ἀδελφάτου. Εἰς τὸ διάταγμα αὐτὸ τοῦ 1956 ἀναφέρεται, ὅτι ὁ πρῶτος κρινόμενος παρὰ τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου θὰ καταλαμβάνῃ καὶ τὴν θέσιν τοῦ διευθυντοῦ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔγινε χωρὶς νὰ ἔχῃ ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἐπιμένον εἰς δικαιώματα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἔρχεται ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας νὰ τὸ διορθώσῃ διὰ τῆς παραγράφου 1. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι μόνην ἀποκλειστικότητα ἔχει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ καλῶς ἐτέθη ἡ διάταξις καὶ καλῶς ἐψηφίσθη δὶς ἀπὸ τὴν Βουλὴν καὶ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ περιμένωμεν οἱανδήποτε ἔγκρισιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§50Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποβάλω ἕνα ἐρώτημα εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργόν. Παρακαλῶ νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ἐὰν τὸ ἄρθρον 11 ἔχῃ ἐγκριθῇ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ὅταν ἔρχωνται νομοσχέδια ἐδῶ καὶ ἅπτωνται ἁρμοδιότητος δύο ἢ περισσοτέρων Ὑπουργείων, πρέπει νὰ ὑπογράφωνται ἀπὸ ὅλους τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς.

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Γίνεται ἕνα λάθος. Δὲν ὑπῆρχε εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡς κατετέθη ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11. Αὐτὴ εἶναι περιεχόμενον τροπολογίας. Ἑπομένως, δὲν ἦτο ἀναγκαία ἡ ὑπογραφὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§52Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀκουστικὴ τῆς αἰθούσης ἀπόψε, εἶναι ἀφόρητος. Δὲν ὑπάρχει συνεννόησις, εἶναι μία βοή.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ αὐτὸ παρεκάλεσα νὰ ὑπάρξῃ ἡσυχία.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διεπίστωσα πρὸ ἡμισείας ὥρας τὴν ὕπαρξιν ἀδιεξόδου, ἐλπίζων ὅτι ἡ διαπίστωσις θὰ ἦτο ἐπαρκὴς διὰ νὰ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τὴν δύσκολον θέσιν. Δυστυχῶς, δὲν ἐξερχόμεθα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω δι’ ὀλίγων ἀκόμη, ἐπὶ τῆς κρισίμου αὐτῆς θέσεως, τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν. Ἀπὸ ἀπόψεως τύπου, ἡ ἁρμοδιότης, ὅσον ἀφορᾷ τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα καὶ τὰς Δημοτικὰς Κλινικάς, εἶναι ἁρμοδιότης Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, διότι οἱ Δῆμοι ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν σημειοῦται διασταύρωσις ἁρμοδιοτήτων, ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς, προκειμένου περὶ θεμάτων ἀναφερομένων εἰς τὴν νοσηλευτικὴν ὀργάνωσιν τῶν δημοτικῶν νοσοκομείων. Μὲ ἄλλας λέξεις, προκειμένου νὰ διορισθῇ ὁ διοικητικὸς διευθυντής, ἡ ἁρμοδιότης τύποις καὶ οὐσίᾳ εἶναι τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Προκειμένου, ὅμως, καὶ εὑρισκόμεθα ἐνώπιον τοιαύτης περιπτώσεως νὰ ρυθμισθῇ θέμα κλινικῆς, δηλαδὴ νὰ διορισθῇ διευθυντὴς κλινικῆς, τῶν δημοτικῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, τύποις μὲν ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, οὐσίᾳ δὲ ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς.

§55Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἔχει ἁρμοδιότητα μόνον ἀπὸ ἀπόψεως ἐποπτείας τῆς λειτουργίας τῶν νοσοκομείων αὐτῶν. Οὐδεμίαν δὲ ἔχει ἁρμοδιότητα ὡς πρὸς τὴν πρόσληψιν διοικητικοῦ καὶ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθῶς. Ἔχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἀναμφισβητήτως τὴν ἐποπτείαν εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν καλήν, ἀπὸ ἀπόψεως ὑγειονομικῆς, λειτουργίαν ἐπὶ τῶν νοσοκομείων, ἔστω καὶ Δημοτικῶν. Προκειμένου περὶ ἐκλογῆς ἢ διορισμοῦ διευθυντῶν κλινικῶν εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον, τοῦτο εἶναι θέμα ποὺ ἀνάγεται εἰς τὰς ἁρμοδιότητας καὶ τῶν δύο Ὑπουργῶν. Διότι τύποις μὲν ὑπάγεται εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ὡς ἀσκοῦντος τὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν Δημοτικῶν ἱδρυμάτων, οὐσίᾳ, ὅμως, ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ὡς ἔχων ἐποπτείαν ἐπὶ τῶν νοσοκομείων καὶ ἰδίως εἰς τὸν τομέα τὸν ἀφορῶντα τὴν ὀργάνωσιν τῶν κλινικῶν. Διότι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τῆς καθαριότητος τῶν νοσοκομείων, ἀσφαλῶς ἡ ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς ἐπεκτείνεται καὶ πέραν αὐτῆς καὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν καλὴν λειτουργίαν καὶ ὀργάνωσιν τῶν κλινικῶν.

§57Α. ΖΑΚΚΑΣ. Μεταβάλετε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας εἰς Ἰατρικὴν Ἀκαδημίαν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἀναθέσωμεν τὴν φροντίδα τῆς ἐπιλογῆς τοῦ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ; Ἐποπτείαν μόνον ἠμπορεῖ νὰ ἀσκῇ.

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλα λέγετε σεῖς, καὶ ἄλλα εἶπον ἐγώ. Μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλὰ εἶναι ὀλίγον περίεργος ἡ παρέμβασις αὐτή, διότι δὲν λέγει, ὅσα ἰσχυρίζεσθε, ὅτι εἶπον. Περὶ ἐποπτείας ὡμίλησα. Δὲν λέγω, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς Ὑγιεινῆς πρέπει νὰ διορίζῃ τοὺς διευθυντὰς κλινικῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ αὐτὸς ἁρμοδιότητα εἰς τὸν καταρτισμὸν τοῦ τρόπου, εἰς τὸ νομοθέτημα δηλαδή, τὸ ὁποῖον θὰ θεσπίζῃ καὶ τὸν τρόπον διορισμοῦ. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον βλέπει, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ ἐπιθυμεῖ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ εἶναι εὔκολον νὰ ἀπαγκιστρωθῶμεν ἀπὸ τὴν 1ην παράγραφον, τοῦ ἄρθρου 11, ἐφ’ ὅσον γίνῃ συνεννόησις μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ προβῇ εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀφοῦ προχωρήσωμεν εἰς τὴν δευτέραν καὶ τρίτην παράγραφον καὶ μετὰ ἡμίσειαν ὥραν, νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος, νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἀφοῦ ὅλοι ἐξεφράσθησαν ὑπὲρ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11.

§59Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Προχωρεῖτε, κύριε Πρόεδρε.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω τοὺς ἐγγραφέντας διὰ νὰ ὁμιλήσουν.

§61Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία διαφορά. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ὡμίλησε περὶ ἐποπτείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας συνθέτει τὰ Ἐπιστημονικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα κρίνουν ὅλους τοὺς ἰατροὺς καὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, καὶ τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων. Ἑπομένως ἔχει μίαν ἐποπτείαν καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Ἀλλὰ ἡ πρόσληψις τῶν πρώτων, γίνεται ἀπὸ τὸ Ἀδελφᾶτον καὶ ἀπὸ τὸν Δῆμον. Ἔχει ὑποχρέωσιν, δηλαδή, ὁ Δῆμος νὰ πάρῃ οἱονδήποτε ἐκ τῶν τριῶν, οἱ ὁποῖοι προτείνονται ἀπὸ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἰσότητα. Γνωρίζομεν διὰ ποῖον γίνεται αὐτό.

§63Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀφήνομεν τὸ θέμα νὰ τὸ ρυθμίσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§64Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἢ ὅλοι, ἢ τίποτε. Διότι τὸ θέμα εἶναι δι’ ὡρισμένον εὐνοούμενον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ γνωρίζομεν καὶ ποῖον. Λοιπόν, ἢ δι’ ὅλους, ἢ διὰ κανέναν. Ἢ καὶ διὰ τοὺς πρό, ἢ καὶ διὰ τοὺς μετά.

§65Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δι’ ἐμὲ δι’ οὐδένα.

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, φωτογραφίες. Ἐπαναλαμβάνω διὰ τρίτην φοράν. Γνωρίζομεν διὰ ποῖον πρόκειται.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς βεβαιώσῃ, ὅτι θὰ συνεννοηθῇ ἀμέσως, διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν του, μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις. Ἡ διάταξις αὕτη, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, εἶναι ὀρθή. Ἂς διαγραφῇ, ἐπὶ τέλους, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπόλοιπον νομοσχέδιον καὶ ρυθμίζεται τὸ θέμα δι’ εἰδικοῦ διατάγματος.

§68Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐμπλέκεται ἡ συζήτησις καὶ ἐπὶ πολλὴν ὥραν συζητοῦμεν διὰ τὸ ἴδιον θέμα, ἐνῷ εἶναι ἁπλούστατον. Ἐδῶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Μὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 1247, τὴν ἐπιλογὴν τοῦ διευθυντοῦ κλινικῆς εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ Ἀδελφᾶτον, μὲ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα τοῦ 56, ὅσοι διορισθοῦν εἰς τὸ μέλλον, θὰ διορισθοῦν διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ Οἰκονομικῶν, ὅσοι κριθοῦν ἀπὸ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον. Ἐγὼ λέγω νὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς: Τὸ Ἀδελφᾶτον νὰ ἐπιλέξῃ ἕνα ἐκ τῶν τριῶν ἐπιτυχόντων. Παρακαλῶ, λοιπὸν καὶ ἐγώ, τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἄλλωστε ἀπεδέχθη προχθὲς τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη. Διὰ τὰς δύο τροπολογίας τῶν κ. κ. Οἰκονομίδη, Γκελεστάθη ἐπαφίεται ἡ ρύθμισις τοῦ θέματος διὰ διατάγματος.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ ξαναβάλωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς παραγράφου 1.

§70Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχει ἀναβολήν. Διαγράφεται.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς αὐτὴν τὴν στιγμήν, βλέπων βέβαια αὐτὴν τὴν ἐπιμονὴν τῆς Βουλῆς, καὶ διαπιστῶν, ὅτι ἐχάθη μία καὶ ἡμίσεια ὥρα, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ θέματος αὐτοῦ, φθάνει εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι διαγράφει τὴν διάταξιν. Δὲν ὑπάρχει δικαίωμα τῶν Ὑπουργῶν νὰ ἀποσύρουν διατάξεις. Τὸ δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ εἶναι νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον.

§72Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας ἰδικῆς μου.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήσατε νὰ ἴδωμεν τὸ θέμα πρῶτον νομικῶς καὶ μετὰ τὸ βλέπομεν ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ὅπου θὰ σᾶς βοηθήσω, νὰ εὕρητε λύσιν. Δὲν ἠμπορεῖ ἕνας Ὑπουργὸς νὰ εἴπῃ: «Διαγράφω διάταξιν», ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις εἶναι ἀναγεγραμμένη. Πρέπει νὰ γίνῃ ψηφοφορία, ἤ, ἐὰν διαφωνῇ τόσον πολὺ πρὸς τὸ περιεχόμενον μιᾶς διατάξεως, ἢ ἔστω καὶ μιᾶς τροπολογίας, θὰ πρέπει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ μόνον δικαίωμα, λοιπόν, τὸ ὁποῖον ἔχει ὁ Ὑπουργός, εἶναι, ἐὰν διαφωνῇ, νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Νὰ ἀποσύρῃ διάταξιν, δὲν ἔχει δικαίωμα.

§74Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν...

§75Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ἐγένετο αὐτὸ συμφωνούσης τῆς Βουλῆς, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν ἔγινε ψηφοφορία, ὅπως αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν συμφωνήσωμεν, ὅπως προτείνω νὰ συμφωνήσωμεν, διὰ νὰ προχωρήσωμεν, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ξεφύγωμεν αὐτὴν τὴν διάταξιν.

§76Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν νομίζετε, ὅτι εἶναι ἄκαιρος ἡ συζήτησις, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, τοῦ μόνου ἁρμοδίου;

§77Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ἐμμείνητε εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι εἶσθε καὶ σεῖς ἁρμόδιος.

§78Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι. Εἶπον προηγουμένως, ὅτι δὲν ἔχω καμμίαν ἁρμοδιότητα ἐπὶ τῶν διοικητικῶν θεμάτων τῶν διευθυντῶν τῶν κλινικῶν.

§79Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα εἶναι τὸ ἀκόλουθον, καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ συμφωνήσῃ, ὅτι ἔχει ἁρμοδιότητα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Προνοίας. (Θόρυβος). Περὶ τίνος θέματος πρόκειται; Ἐὰν καὶ κατὰ πόσον τὸ ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργοῦ Προνοίας λειτουργοῦν Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον προτεῖνον 3 ἰατρούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους δικαιοῦται νὰ ἐπιλέξῃ ὁ Δῆμος ἕνα, διὰ νὰ τὸν ὁρίσῃ διευθυντὴν κλινικῆς ἢ διευθυντὴν νοσοκομείου, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς Προνοίας νὰ θεωρηθῇ ἀναρμόδιος, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν λεχθῇ, ὅτι δὲν δεσμεύεται ὁ Δῆμος, ἀπὸ ἀπόψεως σειρᾶς τῶν προταθέντων. Ἡ σειρὰ τῶν προταθέντων ἐθεσπίσθη ἀπὸ ποίους ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον προάγει τοὺς ἰατρούς; Εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητά σας, ὄχι μόνον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι ἀπαλλάσσεσθε ἢ μᾶλλον ἀπεμπολεῖτε ἕνα δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχετε. Ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀσχοληθῆτε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι συνομολογεῖ μαζὶ σας ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ρυθμίσητε τὸ ζήτημα μόνος σας καὶ χωρὶς σύμφωνον γνώμην καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀλλὰ παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν ἄποψιν ὅτι μόνος ἐκεῖνος εἶναι ἁρμόδιος. Ἁρμόδιοι εἶσθε καὶ οἱ δύο εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν κατ’ ἄνισον τρόπον ὑμῶν τοῦ Ὑπουργοῦ Ὑγιεινῆς, ἔχοντας μεγαλύτερον δικαίωμα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ ἰατρικοῦ ἐπιστημονικοῦ προβλήματος καὶ οὐχὶ περὶ διοικητικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ὅπως τὸ ἔθεσεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, δὲν εἶναι τὸ πραγματικόν. Ὁ κ. Κανελλόπουλος ὀρθῶς ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν σκέψιν ὅτι ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία ἐπιβάλλει ὅπως τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον προτείνῃ 3 καὶ ὁ Δῆμος διὰ τοῦ Ἀδελφάτου τοῦ νοσοκομείου ἐπιλέξῃ τὸν ἕνα. Δὲν εἶναι, ὅμως, αὐτὴ ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία. Αὐτὴ ἦτο ἡ παλαιὰ νομοθεσία, ἡ ἰσχύουσα μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1956, ὁπότε τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἐξέδωκε τὸ ἀπὸ 25.12.56 διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου τὰ παίρνει ὅλα καὶ λέγει: Τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον τῶν νοσηλευτικῶν δημοτικῶν ἱδρυμάτων δὲν θὰ ἐπιλέγῃ 3 ἀλλὰ θὰ ἐπιλέγῃ ἕνα, τὸ Ἀδελφᾶτον θὰ λέγῃ ποῖος θεωρεῖται κατάλληλος καὶ ὁ πρῶτος θὰ διορίζεται, ἀλλὰ θὰ διορίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Καὶ ἐκεῖ ἐπῆλθεν ἡ σύγκρουσις μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὴν διασάφησιν τοῦ ζητήματος. Ἐὰν εἶχον ὡς τὰ ἔθεσεν ὁ κ. Κανελλόπουλος θὰ εἶχε δίκαιον εἰς τοὺς συλλογισμοὺς ἀλλὰ ἐλπίζω ὅτι θὰ ἀναγνωρίζῃ ὅτι δὲν στηρίζονται ἐπὶ σταθερᾶς νομικῆς βάσεως καὶ διὰ τοῦτο ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε ὁ κ. Βρανόπουλος, τὴν ὁποίαν προσυπέγραψα καὶ ἐγὼ δὲν ἔλεγε τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ ἑξῆς: Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ὅτι θέλουν διὰ μίαν καὶ μόνην περίπτωσιν νὰ ἐπαναφέρουν τὸν παλαιὸν νόμον, διότι ὁ εὐνοούμενος τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν εἶχεν ἐπιλεγῆ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου τοῦ παλαιοῦ, ἀλλὰ τὸν προκατέλαβε τὸ νέον διάταγμα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ διορισθῇ. Λέγουν, λοιπόν, δι’ ἐκεῖνον θὰ ἰσχύσῃ ὁ παλαιὸς νόμος ὅτι θὰ προτείνῃ τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον 3 καὶ ἐξ ἐκείνων ἕνα. Αὐτὸ θὰ γίνῃ, ἐὰν γίνῃ, δι’ ὅλους. Τὶ τὸ μᾶλλον πρέπον; Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά μας. Ἐὰν θὰ ἐπανέλθῃ ὁ παλαιὸς νόμος, νὰ ἐπανέλθῃ δι’ ὅλους.

§81Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον, δὲν ὑπάρχει διαφωνία καὶ εἰς τὸ συμπέρασμα τὸ οὐσιαστικὸν ἐὰν ἐπανέλθῃ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ δι’ ὅλους ἡ διάταξις καὶ κατ’ ἐμὲ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ νὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα μεταξὺ 3. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ νομικὸν θέμα, δὲν ὑπάρχει διαφωνία, διότι ἀκριβῶς αὐτὸ ἰσχυρίσθην καὶ ἐγώ, ὅτι ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἐπιλογῆς ἰατρῶν διὰ τὴν τοποθέτησιν εἰς καθαρῶς ἐπιστημονικὴν ἰατρικὴν θέσιν, τὸ θέμα εἶναι θέμα εἰς τὸ ὁποῖον διασταυροῦται ἡ ἁρμοδιότης καὶ τῶν δύο Ὑπουργείων Ὑγιεινῆς καὶ Ἐσωτερικῶν.

§82Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Ἡ ἄποψις τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ὑπὸ τύπον προτάσεως, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν, διὰ νὰ τελειώσωμεν. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐξηντλήθη τὸ θέμα, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, θὰ ὁμιλήσουν ὅσοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι.

§84Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ ὅπως ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11 ἡ ὁποία καθορίζει τὸν τρόπον πληρώσεως τῶν θέσεων τῶν διευθυντῶν τῶν δημοτικῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, ἐπεκταθῇ καὶ εἰς βοηθοὺς καὶ ἐπιμελητὰς τῶν Νοσηλ. Ἱδρυμάτων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, κ. Ὑπουργὲ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, νομίζω, ὅτι εἶναι ἠθικὸν καὶ δίκαιον ὅπως οἱ βοηθοὶ καὶ ἐπιμεληταὶ τῶν ἱδρυμάτων τούτων τύχωσιν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τοὺς διευθυντὰς τῶν κλινικῶν αὐτῶν.

§85Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ Βουλὴ ταλαιπωρῆται μὲ τὴν παράγραφον 1, ἡ ὁποία δι’ ἐμὲ οὐσιαστικῶς ἔχει ψηφισθῆ, τοῦτο ἔγινε ἐξ αἰτίας ἑνὸς βουλευτοῦ, ἐμοῦ τοῦ ἰδίου. Καὶ ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ταλαιπωρῆται, τοῦτο συμβαίνει συνεπείᾳ ἁμαρτήματος τοῦ προκατόχου του Ὑπουργοῦ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω τὰ περιστατικὰ ἐνάρξεως τῆς ὅλης ὑποθέσεως αὐτῆς δι’ ἣν λαμβάνω τὸν λόγον, διότι ἐπανῆλθε τὸ θέμα σήμερον. Διὰ τὰς ἐκλογὰς 19ης Φεβρουαρίου ὑπέβαλα ὑποψηφιότητα βουλευτοῦ καὶ ἔλαβα τηλεφώνημα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ὅτι ἡ ὑποψηφιότης τοῦ βουλευτοῦ δὲν συμβιβάζεται μὲ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατεῖχον εἰς τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον καὶ ἔπρεπε κατὰ συνέπειαν νὰ παραιτηθῶ ἀπὸ αὐτήν. Ἀνάλογον ἔγγραφον ἔλαβε καὶ ὁ Φιλελεύθερος ἰατρὸς κ. Σπύρου, διὰ νὰ παραιτηθῇ. Ὁ βουλευτής, ὅμως, τῆς Ε.Ρ.Ε. κ. Κατσαφάδος, παρ’ ὅτι εἶχεν ὁμοίαν ἰδιότητα δὲν ἔλαβε τοιοῦτον ἔγγραφον. Λέγω ταῦτα, διὰ νὰ ἴδητε ποία εἶναι ἡ συνταγματικὴ ἰσότης μεταξὺ τῶν πολιτῶν καὶ πῶς ἀπονέμεται ἡ δικαιοσύνη. Κατόπιν τούτου, ὁ μὲν συνάδελφος κ. Σπύρου, πειθαρχήσας εἰς τὸ ἔγγραφον παρητήθη ἐκ τῆς θέσεώς του. Ἐγώ, ὅμως, σκεφθεὶς ἠρέμως, τὸ θέμα, καὶ ἔχων ὑπ’ ὄψει μου τὸ προηγούμενον τοῦ κ. Κατσιλάμπρου, ὑπέβαλα αἴτησιν παραιτήσεως τυπικὴν καὶ ἔγραφα ὅπως μὴ γίνῃ ἀποδεκτὴ ὡς μὴ προερχομένη ἐξ ἰδίας βουλήσεως. Τὴν κατέθεσα εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον καὶ τὸ Πρωτοδικεῖον τὴν παρέπεμψε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τοῦ ὁποίου προΐστατο ὁ κ. Κατσαφάδος. Τὸ ἔκαμα τοῦτο, ἐπαναλαμβάνω, διότι ἐπίστευα, ὅτι δὲν ἦτο ὑποχρεωτικὴ ἡ παραίτησις καὶ δὲν ἦτο δίκαιον νὰ χάσω 23 ἔτη προϋπηρεσίας. Πάντως, ἡ παραίτησίς μου ἐγένετο ἀποδεκτή, σταλεῖσα ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν κ. Κατσαφάδον εἰς τὸ Ἀδελφᾶτον, ἐνῷ ὤφειλε νὰ τὴν κρατήσῃ αὐτήν, δεδομένου, ὅτι ὁ ἴδιος παρέμεινε εἰς τὴν θέσιν τοῦ Τζαννείου Νοσοκομείου. Ἐν συνεχεία ὁ κ. Νομάρχης, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις μου, ἔσπευσε νὰ τὴν δημοσιεύσῃ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Οὕτω βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἔχασαν τὰς θέσεις των, ἐνῷ ὁ τῆς Ε.Ρ.Ε. παρέμεινε. Τὴν θέσιν μου τὴν κατέλαβεν ὁ ἀναπληρωτὴς ἐπιμελητής μου καὶ δι’ αὐτὸν γίνεται ὅλη ἡ συζήτησις σήμερον. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, πιστεύω ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐψηφίσθη εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἡ παράγραφος 1 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν. Κατόπιν, ὅμως, τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Λαμπρινάκου, περὶ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου, εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀναφέρω ταῦτα εἰς τὸ Σῶμα.

§86Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Κατσαφάδος κατέχει σήμερον τὴν θέσιν του;

§87Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν κατέχει. Ἐγὼ ἐδικαιώθην ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἀλλὰ ἦτο πλέον ἀργά. Ἡ συζήτησις γίνεται διότι τώρα ἐνεφανίσθη νέος μνηστὴρ τῆς θέσεως. Κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, ἡ παράγραφος 1 ἐψηφίσθη. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ δικαιοσύνη καὶ συνταγματικὴ ἰσότης εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἰδ’ ἄλλως νὰ ἀποχωρήσωμεν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§88Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν ἐὰν ἐψηφίσθη ἢ ὄχι ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1, καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν θεωρηθῆ μὲ ψηφισθεῖσα, θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς μίαν τροπολογίαν ὑπογεγραμμένην ὑπ’ ἐμοῦ, τοῦ κ. Λαντζούνη, Κλῆ καὶ λοιπῶν. Ὀρθή, βεβαίως, εἶναι ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἐπαναφέρεται ὁ νόμος τοῦ 1947, κατὰ τὸν ὁποῖον τὸ Ἀδελφᾶτον τοῦ νοσοκομείου ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγῃ ἕνα ἐξ ἐκείνων τοὺς ὁποίους προτείνει τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον. Ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ διατυπωθῇ ἀντίρρησις, διότι ἐν ἐναντία περιπτώσει ἀφαιροῦμεν πᾶσαν δικαιοδοσίαν ἀπὸ τὸ Ἀδελφᾶτον, τὰς ὁποίαν ἔχει ἀπὸ τῆς συστάσεώς του. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνῃ δεκτὸν τοῦτο ὀφείλει νὰ διασαφισθῇ τὸ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐπανέρχεται ἰσότης καὶ ἀποδίδεται δικαιοσύνη. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Μπακόπουλον, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ ἔχωμεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ὅ,τι θὰ γίνῃ διὰ τοὺς μὲν, θὰ γίνῃ καὶ διὰ τοὺς δέ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἡ προκήρυξις τῶν θέσεων θὰ γίνεται βάσει τοῦ νόμου 1947. Αὐτὸ εἶναι δίκαιον καὶ δὲν διαταράσσει τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ Ἀδελφᾶτον, διότι ἄλλως ἐὰν καταργήσωμεν τὸ δικαίωμα ποὺ ἔχει τὸ Ἀδελφᾶτον, τὸ καθιστῶμεν τελείως ἄνευ δικαιοδοσίας.

§89Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπρόκειτο νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔληξε ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου, θὰ ὁμιλήσω ὅταν θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 11.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Λαμπρινάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§91Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ συνάδελφος κ. Διαμαντόπουλος, εἰς τὴν ὁμιλίαν του μὲ ἀνέφερε. Τὸν εὐχαριστῶ, διότι πάντοτε μὲ ἐνθυμεῖται. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ δηλώσω, ὅτι οὐδεμίαν ἐγὼ ἔχω σχέσιν μὲ τὰ ὅσα εἶπε καὶ ἀνεφέροντο εἰς τὰ μεταξὺ αὐτοῦ καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Κατσαφάδου. Ἐγὼ ὑπεστήριξα τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 11. Ὁ κ. Μπακόπουλος, τὸν ὁποῖον τόσον σέβομαι καὶ ἐκτιμῶ, εἶπεν, ὅτι ἡ ἀνωτέρω παράγραφος εἶναι προσωπικὴ καὶ μάλιστα τὸ ἐπανέλαβε εἰς δευτερολογίαν του. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, μὲ τὰ ὅσα εἶπε καὶ ὁ κ. Διαμαντόπουλος, ἐπεβεβαίωσε τὰ περὶ προσωπικῆς διατάξεως λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Μπακοπούλου. Πρόκειται, ὅμως, περὶ λάθους, πρόκειται περὶ σφάλματος. Δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῆς διατάξεως. Ἀντιθέτως, διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως τῆς ἀνωτέρω διατάξεως ἀποφεύγεται ἡ προσωπικὴ μορφὴ τῆς διατάξεως. Διότι, ὡς εἶπον, καὶ προηγουμένως, διὰ τοῦ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Β. Δ. τοῦ ἔτους 1956, τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον, ὤφειλε νὰ προτείνῃ τρεῖς καὶ ἐκ τούτων τὸ Ἀδελφᾶτον τοῦ νοσοκομείου ἐδικαιοῦτο νὰ ἐπιλέξῃ τὸν ἕνα. Λοιπόν, τί εἴδους προσωπικὴ διάταξις ἠμπορεῖ νὰ εἶναι, ἀφοῦ ἡ ἐπιλογὴ ὑπὸ τοῦ Ἀδελφάτου θὰ γίνῃ μεταξὺ τριῶν; Ποῖος θὰ εἶναι ἐκ τῶν τριῶν, εἶναι ἄγνωστον, ὥστε δὲν δύναται ν’ ἀφορᾷ ὡρισμένον πρόσωπον. Ἐτόνισα καὶ ἐπιμένω, ὅτι διὰ τὴν παράγραφον 1 δὲν χρειάζεται συναίνεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Διότι, ὡς εἶπον καὶ κατὰ τὴν πρώτην ὁμιλίαν μου, διὰ τοῦ ἀνωτέρω Β. Δ. τοῦ ἔτους 1956 τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἐπενέβη εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ κατήργησε τὸ ἰσχῦον καθεστὼς καὶ καθιέρωσεν, ὅτι δὲν ἔχει δικαίωμα ἐπιλογῆς τὸ Ἀδελφᾶτον τοῦ Νοσοκομείου, ἀλλὰ ὑποχρεωτικῶς διορίζεται ὁ πρῶτος προκριθεὶς ὑπὸ τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου. Ἤδη, διὰ τῆς ἀνωτέρω διατάξεως τὸ ἴδιον τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον μονομερῶς εἶχεν ἐνεργήσει, καταργεῖ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἐπαναφέρει τὸ πρὸ τοῦ Β. Δ. 1956 καθεστώς, τὸ ὁποῖον εἶχε θεσπίσει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§93Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος ὀρθῶς ἔθεσε τὸ ζήτημα μετὰ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Μπακόπουλον καὶ ἐπὶ τῆς προτάσεώς των, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ τὸ θέμα. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ μία παρεξήγησις, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς παρεξήγησις: Εἰς τὴν πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν δὲν περιείχετο εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν σχέδιον Ν. Δ. ἡ αʹ παράγραφος τοῦ ἄρθρου 11. Ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος καὶ ἐγὼ ὑπεβάλαμε μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη καὶ ὅταν ἐγένετο ἡ ἀνατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν περιείχετο ἡ διάταξις αὐτή. Μετὰ ταῦτο ὑπεβλήθη ἑτέρα τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, καὶ ἐν τῇ τροπολογίᾳ αὐτῇ περιείχετο πρότασις νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ διευθυνταὶ τῶν κλινικῶν διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μετὰ τὸ 1956. Ἐκεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσε, ἡ δήλωσις αὐτὴ ὑπάρχει εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά, τὴν δέχομαι μὲ μίαν ἐπιφύλαξιν, θὰ ἐρωτήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς τῆς δευτέρας, ὄχι ἐπὶ τῆς πρώτης, ὅπως διατυπώνεται εἰς τὴν αʹ παράγραφον, θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν ὅτι θὰ ἀποφασίσῃ καὶ θὰ τὸ τακτοποιήσῃ τὸ θέμα διὰ Β. Διατάγματος. Ἔτσι μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ψαρρέας. Κατόπιν αὐτοῦ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρώτην τροπολογίαν, ἔχει ψηφισθῆ, ἐπὶ τῆς δευτέρας ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ὑπὸ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ἐπεφυλάχθη ὁ κ. Ὑπουργός, παρ’ ὅλον ὅτι τοῦ ἐπῆγαν σημείωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι τὴν ἐγκρίνει. Διότι ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, αἱ διατάξεις πρέπει νὰ εἶναι γενικαὶ καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰς προσωπικὰς διατάξεις. Πάντως, ἐφ’ ὅσον δηλοῖ, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀνεκάλεσε τὴν ἔγγραφον συγκατάθεσίν του διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὴν δευτέραν τροπολογίαν διὰ Β. Διατάγματος, πρέπει νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεώς του.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§95Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ λεπτολογήσω ὀλίγον, ἡ ὑπόθεσις ἔχει οὕτω: Ἀπεφάνθη τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον περὶ τοῦ διορισμοῦ τῶν τριῶν ἐπιστημονικῶν διευθυντῶν τῶν κλινικῶν. Καὶ προτοῦ ἀποφανθῇ καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ νοσοκομείου, ὡς ἐκ τοῦ νόμου εἶχε τὸ δικαίωμα διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν τριῶν, ἐπεμβαίνει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τοῦ Β. Διατάγματος τοῦ 1956 καὶ λέγει, ὅτι ἐκ τῶν τριῶν προκρινομένων ὑπὸ τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου, θὰ διορίζεται εἷς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας. Πῶς, λοιπόν, ἐπενέβη τότε, διὰ διατάγματος αὐτοῦ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ πῶς εἶχε τὸ δικαίωμα, τότε, καὶ σήμερον ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἁρμόδιος εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν; Ὅλα αὐτὰ γίνονται διὰ νὰ ἀδικηθῇ ἕνας ἐπιστήμων, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀξίαν καὶ διὰ νὰ βάλουν ἕνα ἐπιστήμονα ποὺ τοὺς ἀρέσει. Ἐνῷ εἰς ὅλα τὰ νοσοκομεῖα ἰσχύει τὸ δικαίωμα τοῦ Ἀδελφάτου νὰ ἐκλέξῃ 1 ἀπὸ τοὺς τρεῖς, διατὶ καταργεῖται ἀπὸ τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα; Καὶ ἐνῷ εἶχε τὸ δικαίωμα τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ διορίσῃ τὸν ἐπιστημονικὸν διευθυντὴν καὶ ὄχι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, πῶς ἐπικαλεῖται τώρα τὴν συμπαράστασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν; Ἐγὼ νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐντρεπώμεθα δι’ αὐτὰ τὰ πράγματα.

§96Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω εἰς ὅσα προηγουμένως εἶπον ἐν σχέσει μὲ τὸν ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἔρριψεν ὁ συνάδελφος κ. Μπακόπουλος, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι προσωπική. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, ὅτι εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε ψηφίσει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὑπῆρχε ἀντίθετος διάταξις ἐξυπηρετοῦσα τὸν κ. Παπαντωνίου, καὶ ἐναντίον αὐτῆς τῆς διατάξεως ἔβαλα τὴν ἰδικήν μου τροπολογίαν. Ἑπομένως, δὲν ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα.

§97Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν ἔχῃ προσωπικὸν χαρακτῆρα, νὰ γενικευθῇ. Ἐγὼ δὲν λέγω νὰ μὴ γίνῃ ὁ Παπαντωνίου. Ὄχι, ὅμως, ὁ ἕνας μὲ τὸν ἕνα νόμον καὶ ὁ ἄλλος μὲ τὸν ἄλλον νόμον.

§98Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὑπόθεσις ὡδηγήθη εἰς ἀδιέξοδον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀρνεῖται νὰ δεχθῇ τὴν ψηφισθεῖσαν προχθὲς διάταξιν καὶ δηλοῖ ὅτι θὰ τὸ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ. Δύο πράγματα πρόκεινται: Ἢ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὴν ψηφισθεῖσαν διάταξιν ἢ ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἄλλη λύσις δὲν ὑπάρχει καμμία, κύριε Πρόεδρε.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, σεῖς παραδέχεσθε ὡς δεδομένον ὅτι ἐψηφίσθη ἐνῷ νομικῶς δὲν ἐψηφίσθη.

§100Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὰ πρακτικὰ δὲν λέγουν τίποτε;

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπὸ τὰ πρακτικά, νομικῶς δὲν ἐψηφίσθη.

§102Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ παραγράφους ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον, μὴ ἐπιμένετε.

§103Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὑπάρχει εἰς τὰ πρακτικὰ ἰδική μου ἐπιφύλαξις ὅτι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ἐγκρίσεως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ τὸ δεχθῶ. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἀρνῆται προσωπικῶς εἰς ἐμὲ καὶ μοῦ συνιστᾷ νὰ ἀποσύρω τὴν διάταξιν αὐτήν, μὲ ποῖον δικαίωμα νὰ τὴν ἀποδεχθῶ ἐγώ;

§104Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὅταν τὸν καταργούσατε διατὶ δὲν ἠρωτήθη ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§105Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Πῶς δὲν εἶσθε ἁρμόδιος σήμερον καὶ τότε εἶσθε ἁρμόδιος;

§106Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις θὰ ἤθελον νὰ εἴπω. Σκοπὸς τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἡ βελτίωσις ὑφισταμένων καταστάσεων. Εἰδικώτερον ἐδῶ σκοπός μας πρέπει νὰ εἶναι κατὰ ποῖον τρόπον τὰς ἐπιστημονικὰς κλινικὰς θὰ τὰς διευθύνουν οἱ μᾶλλον κατάλληλοι. Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἰσχύει διὰ τὰς κλινικὰς τῶν δημοσίων νοσοκομείων, προβλέπει ὅτι τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον εὑρίσκει τίνες εἶναι οἱ κατάλληλοι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ διορισθοῦν καὶ προτείνει τρεῖς ἐξ αὐτῶν. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ἴδιον πρᾶγμα δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα. Τὸ ὅτι ὑπάρχουν Ἀδελφᾶτα, αὐτὸ εἶναι ἄσχετον, διότι Ἀδελφᾶτα ὑπάρχουν καὶ εἰς τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα. Δὲν ἕπεται ἐξ αὐτοῦ ὅτι παραβιάζομεν τὸ δικαίωμα τοῦ Ἀδελφάτου, ὅταν δεχώμεθα τὴν γνώμην τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι διὰ νὰ πράξωμεν τὸ καλύτερον διὰ νὰ ἔχουν αἱ κλινικαὶ καὶ τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων τοὺς καλυτέρους ἐπιστήμονας καὶ διὰ νὰ εἴμεθα συνεπείς πρὸς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κάμνομεν καὶ εἰς τὰ Δημόσια Νοσοκομεῖα, τὸ πρέπον θὰ εἶναι νὰ ὁρίσωμεν ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δεχόμεθα ὅτι πρέπει νὰ γίνεται διὰ τοὺς ἐπιστημονικοὺς διευθυντὰς κλινικῶν καὶ τὰ Δημόσια Νοσοκομεῖα, τὸ αὐτὸ θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα. Νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθὸν καὶ πρέπον νὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν.

§107Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστὸν καὶ αὐτὸ ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς.

§108Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Νικολίτσας. Διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ θέσωμεν ὑπὸ ἀμφισβήτησιν τὴν διάταξιν περὶ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ ἀναθέσωμεν τὴν ἐκλογὴν τοῦ καλυτέρου ἐπιστήμονος εἰς τὸ Ἀδελφᾶτον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐπιστήμονας ἀρίστους. Διότι, κύριε Πρόεδρε, τὸ Ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον κρίνει ποῖος θὰ διευθύνῃ τὰς κλινικὰς τῶν νοσοκομείων ἀπαρτίζεται ἀπὸ καθηγητὰς Πανεπιστημίου καὶ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τριῶν. Ὅλος ὁ θόρυβος γίνεται δι’ ἕνα προσωπικὸν ζήτημα. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τὸ προσωπικὸν αὐτὸ ζήτημα νὰ ἀπασχολῆται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τόσην ὥραν καὶ νὰ μὴ προχωρήσωμεν περαιτέρω εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἀπαιτήσεις ἑνὸς ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐκδιώξῃ τὸν ἤδη διευθύνοντα ἐπιστημονικῶς τὴν κλινικὴν καὶ νὰ καταλάβῃ αὐτὸς τὴν θέσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ὅτι ἐδέχθη τὴν τροπολογίαν ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ τὴν ἐγκρίνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν εἶναι ἀκριβές, διότι αὐτὴ ἡ ἐπιφύλαξις ἀφεώρα δύο ἄλλας τροπολογίας καὶ ὄχι αὐτήν. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι πρὸς ἀποφυγὴν περαιτέρω συζητήσεων καὶ παρεξηγήσεων, πρέπει νὰ παραμείνῃ ἡ παράγραφος καθὼς ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀκούσητε τὸ κείμενον τῆς παραγράφου 1 τὸ ὁποῖον θὰ ἀναγνώσω καὶ θὰ τεθῇ τὸ ἐρώτημα πρῶτον καὶ θὰ ἀναγνώσω τὴν παράγραφον καὶ εἶτα θὰ τεθῇ τὸ ἐρώτημα ὡς ἐβελτιώθη ὑπὸ τῶν κ. κ. Κανελλοπούλου καὶ Μπακοπούλου. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 11, ἔχουσαν οὕτω, πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως καὶ διασαφίσεως κατηγορηματικῆς. Παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11: «Εἰς τὰς κενὰς ὀργανικὰς θέσεις .... (ἀναγινώσκει)....», καὶ μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ ἀπὸ 13.10.56 ...... (ἀναγινώσκει) ....».

§110Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὑπάρχει τὸ «μετά». Ποῦ τὸ βρήκατε αὐτό;

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἤκουσα τὸν κ. Ὑπουργόν. Θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς ἐὰν δέχεται ἁπλῶς ὡς ἔχει τὸ κείμενον, δηλαδὴ νὰ λείψουν αἱ λέξεις «καὶ μετὰ τὴν ἰσχύν». Τὸ κείμενον ἔχει οὕτω: «Εἰς τὰς κενὰς ὀργανικὰς θέσεις τῶν διευθυντῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων... (ἀναγινώσκει) ....».

§112Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπεβάλαμεν τὴν τροπολογίαν ὅτι θὰ ἰσχύσῃ καὶ «μετά».

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν, ὡς ἔχει τὸ κείμενον καὶ ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει τὸ κείμενον θὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «καὶ μετὰ τὴν ἰσχύν». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν παράγραφον ὡς ἔχει...

§114Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ προτιμηθῇ ἡ δήλωσίς μου εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατόπιν συνεννοήσεώς μου μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν...

§115Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§116Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.).... δὲν θὰ τὴν δεχθῶ τὴν διάταξιν. Ἄλλως θὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον.

§117Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὅταν ἐστείλατε τὸ ἔγγραφον καὶ χαλάσατε τὴν διάταξιν, διατὶ δὲν ἐπήρατε τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν;

§118Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν ἐπὶ τῆς τελευταίας δηλώσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῆς Προνοίας. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι ὥριμος καὶ δὲν ἔχει καταλήξει εἰς συμπέρασμα ἐπὶ τοῦ θέματος, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, δὲν ὑπάρχει στάδιον περαιτέρω συζητήσεως. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἐπιβάλλεται καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην παρομοίαν περίπτωσιν ἡ ἀναβολὴ μέχρις ὅτου ἐναρμονίσῃ ἡ Κυβέρνησις τὰς ἀπόψεις της καὶ τὰς ὑποστηρίξῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Εἶναι προφανὲς νὰ λέγεται ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔχει αὐτὴν τὴν γνώμην τὴν ὁποίαν ἐξαρτᾷ, ὅμως, ἀπὸ τὴν ἄγνωστον γνώμην τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§119Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὑπάρχει καμμία διαφωνία εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει πάρει τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ πάρῃ, ἐφ’ ὅσον ἐγὼ συνεννοήθην μὲ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ εἶναι συμφωνία ὅτι θὰ ἀποσυρθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ διότι θὰ ρυθμισθῇ διὰ διατάγματος ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν νομίζω ὅτι ὑφίσταται θέμα. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀσυμφωνία τῆς Κυβερνήσεως.

§120Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγου ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν περιστάσεων, διότι πράγματι αἱ περιστάσεις εἶναι πρωτοφανεῖς, συζητοῦμεν ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου θέματος, ἀφορῶντος συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐπὶ 3 περίπου ὥρας. Ὑπὸ τὴν πίεσιν αὐτῶν τῶν περιστάσεων εὑρεθεὶς ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε κἄτι τὸ ὁποῖον ἐφοβούμην ἤδη ἀπὸ ἡμερῶν. Διότι, πράγματι ἔχει βασανισθῆ κατὰ τὸ διάστημα τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου. Εἶπεν ὅτι ἂν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11, θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀποσύρῃ τὸ ὅλον νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ κάμω ἔκκλησιν καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον βεβαίως δὲν διέπεται ὑπὸ συστήματος, διότι δὲν ἦτο ἡ πρόθεσις ἀκόμη τῆς Κας Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ νὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἢ δὲν ἔχει γίνει ἡ ἀπαιτουμένη δύσκολος προεργασία, νὰ φέρουν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁλόκληρον Ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου. Ἢ ἕνα νόμον ὁ ὁποῖος νὰ ρυθμίζῃ κατὰ τρόπον συστηματικὸν τὰ πάντα. Πάντως ἂν καὶ δὲν ρυθμίζῃ τὰ πάντα, ἂν καὶ δὲν διέπεται ὑπὸ συστήματος τὸ παρὸν νομοθέτημα, ἀντιμετωπίζει οὐσιώδη προβλήματα, θεραπεύει οὐσιώδεις ἀνάγκας, ἐπιλύει προβλήματα τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον καὶ τὰ ὁποῖα ἐπὶ μακρὸν δὲν ἐπελύοντο. Συνεβάλλαμεν δὲ καὶ ὅλοι μας, συνέβαλλε ὁλόκληρος ἡ Βουλή, εἰς τὸ νὰ συμπληρωθῇ προστιθεμένων διατάξεων αἱ ὁποῖαι ἐπιλύουν καὶ ἄλλα ἐκκρεμῆ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς θέματα. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, μὴ φθάσωμεν ὕστερα ἀπὸ τόσον κόπον, τὸν ὁποῖον ὑπέστημεν ὅλοι, καὶ κατ’ ἐξοχὴν οἱ ἀσκοῦντες τὸ καθῆκον τοῦ Προέδρου, ἀλλὰ καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, μετὰ τόσον κόπον δὲν πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ νὰ καταδειχθῇ ματαία ἡ γενομένη συζήτησις. Ποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ διέξοδος; Ἡ Βουλή, ὅπως βλέπετε, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένει ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11. Ἔχει δέ, ἀσχέτως τῶν οὐσιαστικῶν λόγων, τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ συμμερίζομαι καὶ μίαν τυπικὴν βάσιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται ἡ Βουλή, ἰσχυριζομένη ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσυρθῇ μία διάταξις μόνον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἠμπορεῖ νὰ ἀποσυρθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ, συμφωνούσης τῆς Βουλῆς, διότι, δυστυχῶς, ἢ ἀτυχῶς, ἡ διάταξις αὐτὴ ἂν καὶ δὲν περιέχεται εἰς τὸ ἰδικόν σας σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτή, ἐνεσωματώθη καὶ ἐψηφίσθη εἰς τὴν αʹ συζήτησιν.

§121Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Καὶ εἰς τὴν αʹ συζήτησιν ἡ αὐτὴ δήλωσις ἐγένετο.

§122Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν ἀνεφέρθη Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὴν αʹ συζήτησιν.

§123Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἂν ἀκόμη, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀποδοχὴ τῶν δύο τροπολογιῶν ἐγένετο μὲ ἐπιφυλάξεις, ὅπως πράγματι θὰ ἐγένετο, ὅπως δηλώνει ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ πάλιν ἐπὶ πάσης τροπολογίας ἡ Βουλὴ ἔχει δικαίωμα νὰ ζητήσῃ ψηφοφορίαν. Εὑρισκόμεθα, λοιπόν, πρὸ ἑνὸς ἀδιεξόδου, καὶ ἐνώπιον τοῦ κινδύνου νὰ ἀποσυρθῇ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀπεύχομαι, διότι καὶ κόπος ἔχει καταβληθῆ. Θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ πρακτικὴ λύσις. Ποία εἶναι ἡ πρακτικὴ λύσις; Ἡ ψηφοφορία αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι πράγματι ἐπικίνδυνος. Εἶναι ἐπικίνδυνος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἀποσύρῃ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον ἂν ψηφισθῇ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11.

§124ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σχῆμα λόγου εἶναι.

§125Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν εἶναι σχῆμα λόγου, θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι εἶναι σχῆμα λόγου, διότι διαφορετικὰ ἡ διάταξις ἢ δὲν θὰ ψηφισθῇ κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον παραβλάπτει τὴν οὐσίαν διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἀγωνιζόμεθα, ἢ θὰ ψηφισθῇ παρὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ θὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§126Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει οὐσία διότι ἡ οὐσία ρυθμίζεται διὰ διατάγματος. Διὰ ποῖον λόγον νὰ ἐπιμείνῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως, ὅταν ρυθμίζεται τὸ θέμα αὐτό; Ὑπάρχει τρόπος ρυθμίσεως τῆς διατάξεως αὐτῆς διὰ διατάγματος.

§127Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἂν παραβλάπτεται ἢ ὄχι εἶναι ἕνα θέμα ἐκτιμήσεως καὶ βλέπετε ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν μᾶς ἀφήνει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν δευτέραν διάταξιν ἂν δὲν ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτό. Ἄρα, δὲν ἀρκεῖται ἡ Βουλή, μὴ ἐπιτρέπουσα εἰς ἡμᾶς ὅλους οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦμεν νὰ προχωρήσωμεν, μὴ ἐπιτρέπουσα νὰ προχωρήσωμεν. Ἀποδίδει εἰς τὴν διάταξιν μεγαλυτέραν σημασίαν ἀπὸ ὅσην ἀποδίδετε σεῖς. Τί πρέπει νὰ κάμωμεν; Θὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸ νομοσχέδιον ἢ θὰ παραμείνωμεν ἐδῶ; Εἴμεθα ἤδη 3 ὥρας ἐδῶ καὶ συζητοῦμεν τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἂς παρακληθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἔλθῃ. Δὲν γίνεται ἄλλως, ἀπὸ ὅσα βλέπετε νὰ ἔχωμεν μείνει ἐδῶ συζητοῦντες ἐπὶ τόσην ὥραν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος.

§128Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νὰ διακόψετε ἐπὶ ἕνα τέταρτον.

§129Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ ψηφισθῇ διότι τακτοποιεῖ ἕνα μεγάλον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων καὶ διότι μὲ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ λάβῃ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας μίαν μορφὴν Ὑπουργείου, διότι δὲν ἔχει ὀργανισμὸν διόλου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀναφυὲν ζήτημα ἐπειδὴ πιστεύω ἀπολύτως ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ὅλων τῶν ἄρθρων ἀπόψε, προτείνω νὰ μείνῃ ἐκκρεμὴς ἡ ψήφισις τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11, νὰ ψηφισθῇ ὅλον τὸ νομοσχέδιον, θὰ φθάσωμεν δὲν ἠξεύρω εἰς ποῖον ἄρθρον καὶ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν ἀφοῦ συνεννοηθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, νὰ ἔλθῃ νὰ μᾶς εἴπῃ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ δι’ αὐτὸ φρονῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ προχωρήσωμεν πάρα κάτω, καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὴν παράγραφον 1, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν θὰ περατωθῇ ἀπόψε ἡ συζήτησις.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, τὴν λύσιν τὴν πρακτικήν, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ὁ κ. Χαβίνης, τὴν δέχεται; Δηλαδὴ νὰ ἀναβάλωμεν τὴν ψήφισιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11;

§131Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν πρόκειται ἡ Βουλὴ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Χαβίνη, νὰ κηρύξετε προηγουμένως τερματισθεῖσαν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς παραγράφου 1, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν καὶ πάλιν νέαν συζήτησιν, ἀλλ’ ἁπλῶς νὰ ἀνακοινώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς ποῖον σημεῖον κατέληξε μὲ τὸν συνάδελφόν του ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τότε νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§132Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κατόπιν τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος ἀπὸ τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον καὶ ἀπὸ τὸν κ. Μπακόπουλον, δέχομαι νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς τροπολογίας θὰ γίνῃ καὶ θὰ προσυπογραφῇ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ νὰ εἴμεθα ἐν τάξει ὅλοι. Ἔκαμα τὴν ἐπιφύλαξίν μου καὶ εἰς τὴν αʹ συζήτησιν καὶ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἐπιφυλάξεως. Ἂς ἀναβληθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος καὶ νὰ ρυθμισθῇ μαζὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐμέ.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11 ἀναβάλλεται καὶ προχωροῦμεν ἤδη εἰς τὴν συζήτησιν τῆς παραγράφου 2.

§134Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἠρωτήθη ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς ἀναβολῆς; Πῶς προχωρεῖτε; Δηλαδὴ δὲν μᾶς λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν σας καθόλου;

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεφώνησεν ἡ Βουλή.

§136Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλετε νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὴν ἀναβολήν.

§137Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, παρακαλῶ.

§138Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ζάκκας ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, διατὶ δὲν τοῦ δίδετε τὸν λόγον;

§139Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐθαιρετεῖτε.

§140Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἴπατε πρὸ ὀλίγου, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 11. Καὶ ἐρωτῶ, ἐξησφαλίσατε τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐὰν θέλωμεν νὰ προχωρήσωμεν ἢ νὰ μείνωμεν; Νὰ ἐρωτήσητε τὴν Βουλὴν καὶ τότε ἀφοῦ ἔχετε τὴν πλειοψηφίαν νὰ προχωρήσητε.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ διεπίστωσα ἀπὸ τὴν φυσιογνωμίαν τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς.

§142Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὴν φυσιογνωμίαν θὰ κρίνετε;

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς παραγράφου 1, παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, ἡ Βουλὴ ἐδέχθη τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τῆς παραγράφου 1. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος, ἔχει τὸν λόγον.

§145Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὑποδιευθυνταὶ εἶναι ἐλάχιστοι καὶ ἐκτελοῦν τὰ καθήκοντά των μὲ τοὺς διευθυντάς. Εἶναι δίκαιον νὰ χορηγηθῇ καὶ εἰς αὐτοὺς τὸ ἐπίδομα.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§147Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 11 ὑπάρχει μία νομικὴ ἀσάφεια. Τὸ ἐδάφιον 2 λέγει ὅτι εἰς κλινικὰς ἐχούσας διακοσίας κλίνας καὶ ἄνω δίδεται ἕνα ὡρισμένον ἐπίδομα. Πάρα κάτω λέγει ὅτι εἰς κλινικὰς ἐχούσας ἀριθμὸν κλινῶν 200 καὶ κάτω, γίνεται τὸ ἥμισυ. Παρακαλῶ νὰ διασαφηνισθῇ τὶ γίνεται μὲ τὸν ἀριθμὸν 200.

§148Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἄνω τῶν 200 τὸ 50%.

§149Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὸ εἴπητε σαφῶς ἄνω τῶν 200.

§150Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχομεν κάμει διόρθωσιν καὶ λέγομεν ἄνω τῶν 200.

§151Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ νομικὴ ἀσάφεια εἰς τὴν ἐφαρμογήν.

§152Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχει γίνει ἡ σχετικὴ διόρθωσις.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§154Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀπηλείφθη ἀπὸ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ ἄρθρον 11 παράγραφος 1η τὸ τρίτον ἐδάφιον, τὸ ὁποῖον ἐπαναφέρω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὡς τροπολογίαν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ ἐδάφιον ἔχει οὕτω: «Αἱ διατάξεις τῆς παραγράφου τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3366)55 Ν. Δ. περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἰατρικῶν εἰδικοτήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων, ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῶν ἐγγραφέντων εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν κατὰ τὰ Πανεπιστημιακὰ ἔτη 1945)46 καὶ 1946)47». Πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας ἰατρῶν οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν εἰς τὸ 1945 καὶ 1946 κατόπιν εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Ὁ νόμος ἔχει ἀπαλλάξει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν μέχρι τὸ 1943. Ἀπὸ τὸ 1941–1943 δὲν ἐδόθησαν εἰσιτήριοι ἐξετάσεις, οἱ δὲ ἐγγραφέντες κατὰ τὰ ἔτη 1941–1943, ἐνεγράφησαν ἄνευ εἰσιτηρίων ἐξετάσεων. Ἀντιθέτως ἡ κατηγορία περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλῶ ἐγώ, δηλαδὴ 1945–46 καὶ 1946–47, ὑπέστη τὴν εἰσιτήριον δοκιμασίαν, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἠναγκάσθησαν νὰ διακόψουν τὰς σπουδάς των λόγῳ τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος καὶ ἐπανῆλθον μετὰ ἔτη καὶ συνέχισαν τὰς σπουδάς των καὶ ἔχουν περατώσει τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος. Ποῖος εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιθυμοῦμεν ὅπως αἱ διατάξεις αὗται ἐπεκταθοῦν καὶ διὰ τοὺς τῆς κατηγορίας 1945–46 καὶ 1946–47. Ὁ λόγος εἶναι ἕνας, ὅτι οἱ ἑπόμενοι οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ δώσουν, ὄχι μόνον δὲν διέκοψαν τὰς σπουδάς των, ὄχι μόνον ἐφοίτησαν συνεχῶς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἀλλὰ οὔτε εἰς τὸν στρατὸν ὑπηρέτησαν. Δεύτερον, ὁ χρόνος, μὲ τὸν νόμον 3366, ὁ ὁποῖος διανύεται εἰς τὰ στρατιωτικὰ νοσοκομεῖα, λογίζεται ὡς χρόνος εἰδικότητος. Ἀντιθέτως, αὐτοὶ διέκοψαν τὰς σπουδάς των, ὑπηρέτησαν εἰς τὸν στρατὸν καὶ ἐν τῷ μεταξὺ τοὺς καλοῦμεν νὰ δώσουν πλέον προφορικὰς ἐξετάσεις ἐνώπιον Ἐπιτροπῆς ἐκ καθηγητῶν, ἐνῷ πράγματι ἔχουν συμπληρώσει τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον πρὸς ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος καὶ ἐνῷ ἔχουν κάμει ὅλας ἐκείνας τὰς ἀπαιτουμένας πρακτικὰς ἀσκήσεις. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δίκαιον, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ ἡ δικαιολογία ὅτι ἡ ἐπέκτασις αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ καὶ εἰς τὰ ἑπόμενα ἔτη, διότι διὰ τὰ ἑπόμενα ἔτη καλύπτονται αἱ ἀνάγκαι ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐστρατεύθησαν, ὑπηρέτησαν συνεχῶς, ἐπῆραν ἀναβολάς, λόγῳ σπουδῶν.

§155Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχει ἀποφανθῆ ἡ Βουλὴ ἐπ’ αὐτοῦ, ἔχει γίνει μάλιστα καὶ ψηφοφορία καὶ ἀπερρίφθη.

§156Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ θὰ τὴν ἀναπτύξω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, κύριε Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ θὰ ζητήσω καὶ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Ἐνῷ διὰ τοὺς ἄλλους ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐστρατεύθησαν, λαμβάνεται ἡ ἑξῆς πρόνοια: «Ἡ ὑπηρεσία εἰς νοσοκομεῖα ἐνόπλων δυνάμεων προσμετρᾶται εἰς τὸν κατὰ τὰ ἀνωτέρω ὁριζόμενον χρόνον ἀσκήσεως πρὸς ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος, εἴτε ἐν ὅλῳ, εἴτε ἐν μέρει κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου Ἰατρικῶν Εἰδικοτήτων». Καὶ πάρα κάτω ὁ νόμος ἐν ἄρθρῳ 10 λέγει τὰ ἑξῆς: «Οἱ διανύοντες πλήρη θητείαν .... (ἀναγινώσκει) ....». Διὰ ποῖον λόγον, κύριε Πρόεδρε, γίνεται αὐτὴ ἡ διάκρισις; Ἐγὼ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καταθέτω ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν μετ’ ἄλλων συναδέλφων.

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Κοκκέβης, ὑπεστήριξε διάταξιν, ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὴν παράγραφον 19. Θέλετε νὰ συνεχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ ἢ νὰ ἀναμείνωμεν νὰ συζητήσωμεν προηγουμένως ἐπὶ τῶν ἄλλων παραγράφων;

§158Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κατὰ σειρὰν νὰ ψηφίσωμεν τὰς παραγράφους.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11.

§160Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νομίζω ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει θέσιν ἡ τροπολογία μου αὐτή.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Κανελλόπουλος θὰ ὁμιλήσῃ μετὰ τὴν 8ην παράγραφον, νομίζω ὅτι τότε θὰ πρέπει νὰ ὁμιλήσητε καὶ σεῖς.

§162Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐγὼ παρακαλῶ τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, νὰ ὁμιλήσῃ ἤδη, διότι ἡ τροπολογία μου δύναται νὰ τεθῇ καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 1. Πάντως ἡ πρωτοβουλία καὶ ἐκ μέρους μας ἀνατίθεται εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Κανελλόπουλος.

§164Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον εἰσῆλθεν ὁ κ. Κοκκέβης εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, ἂς λυθῇ ἀμέσως. Συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξεν ὁ κ. Κοκκέβης. Πρέπει νὰ τονίσω πρὸς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀποδίδω σημασίαν εἰς τὴν δοκιμασίαν, τὴν ὁποίαν οἱ ἀνώτατοι νόμοι θεσπίζουν, προκειμένου νὰ λάβῃ ὁ ἰατρὸς τὸ ἐνδεικτικὸν τῆς εἰδικότητος. Δὲν ἀνήκω, δηλαδή, εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰδικὴ δοκιμασία, καὶ ὅτι ἀρκεῖ τὸ γεγονός, ὅτι ἰατρός τις, πτυχιοῦχος, δηλαδή, τοῦ Πανεπιστημίου, ἠσκήθη ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα εἰς εἰδικὴν κλινικήν. Μολονότι, ὅμως, ἀποδίδω σημασίαν εἰς τὴν δοκιμασίαν αὐτήν, συμμερίζομαι, τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Κοκκέβη, ὡς πρὸς εἰδικῶς τοὺς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ ἐξαιρετικῶς ἀνωμάλους διὰ τὸ Ἔθνος καὶ τὸ πρόσωπόν των τυχὸν συνθήκας, εἰσῆλθον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, καὶ διέκοψαν τὰς σπουδάς των, διότι ἐπολέμησαν κατὰ τὸ διάστημα τοῦ συμμοριτοπολέμου. Δι’ αὐτό, εἰδικῶς καὶ μόνον δι’ αὐτούς, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν θὰ ἐδεχόμην καὶ ἐγὼ νὰ δημιουργηθῇ πικρία εἰς τὰς ψυχάς των, ὅτι θὰ τύχουν ἀνίσου μεταχειρίσεως. Δι’ αὐτὸ παρακαλοῦμεν τὴν στοργὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ συμμεριζόμενοι τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Κοκκέβη, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπόψεις ὑποστηριζόμεναι καὶ ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, προτείνω ὅπως ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, ἡ ὁποία εἶχε, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, διὰ τροπολογίας προσετέθη, δὲν ἐνθυμοῦμαι, διότι δὲν παρέστη κατὰ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ ἐὰν ἐγένετο ψηφοφορία, ἀλλὰ ὅπως ἐπληροφορήθην αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχεν προσθέσει τὴν διάταξιν αὐτήν. Νομίζω, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐν γνώσει τῶν πραγμάτων, σταθμίσασα τὰ πράγματα, ὅπως ἔπρεπε, προσέθεσε τὴν διάταξιν. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζω πολλοὺς ἐξ αὐτῶν. Γνωρίζω, ὅτι ἀσκοῦνται ἐπὶ μακρὸν καὶ ἐργάζονται εἰς κλινικάς. Ἂς δώσωμεν καὶ εἰς αὐτούς, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἀσφαλῶς οἱαδήποτε συνέπεια δυσμενὴς διὰ τὴν κοινωνίαν, τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσουν καὶ τὴν εἰδικότητά των, χωρὶς νὰ καθήσουν καὶ πάλιν εἰς τὸ σκαμνὶ τοῦ ἐξεταζομένου, καθ’ ὅτι καὶ ἡ ἡλικία των ἔχει προχωρήσει καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἔχουν ὑποστῆ τόσας δοκιμασίας.

§165Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Εἶναι δικαία καὶ τοῦτο κατεδείχθη σαφῶς ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Κοκκέβης. Εἶναι δὲ καὶ ἐπὶ πλέον ἀκίνδυνος, διότι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ εἰσῆλθον εἰς τὸ Πανεπιστήμιον κατόπιν ἐξετάσεων, ἐστρατεύθησαν καὶ ἠγωνίσθησαν εἰς τὸν Ἐθνικὸν ἀγῶνα, ἀλλὰ ἐπανακάμψαντες, δὲν ἔτυχον οὐδενὸς εὐεργετήματος. Τουναντίον ἀπ’ ἀρχῆς πάλιν ἤρχισαν τὰ μαθήματά των εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Συνεπῶς πρόκειται περὶ ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι κανονικῶς ἀπεφοίτησαν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Πέραν τούτου, κύριε Ὑπουργέ, ἠσκήθησαν ὁλόκληρον τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον προβλέπει ὁ νόμος καὶ διὰ τοὺς ἄλλους, καὶ πέραν αὐτοῦ ἀκόμη ἔλαβον τὸ πτυχίον τῆς εἰδικότητος ἀπὸ τὸν καθηγητήν, εἰς τὸν ὁποῖον ἠσκήθησαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ νόμος εἶναι νὰ δίδουν ἐξετάσεις ἐνώπιον τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἀπὸ ἑτέρους καθηγητάς, πλὴν ἐκείνων εἰς τοὺς ὁποίους ἠσκήθησαν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀνησυχίαν ὅτι αἱ ἐξετάσεις αὐταί, ἢ τὸ ἐνδεικτικὸν τῆς εἰδικότητος, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ ἡ τριμελὴς Ἐπιτροπή, ἔχει μεγαλυτέραν ἀξίαν, ἀπὸ τὸ ἐνδεικτικόν, τὸ ὁποῖον δίδει ὁ καθηγητὴς ἐκεῖνος, παρὰ τῷ ὁποίῳ ἠσκήθησαν οἱ ἰατροὶ ἐπὶ διετίαν, καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ἀσφαλῶς περισσότερον τῶν ἄλλων εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ, κατὰ πόσον ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι ἱκανὸς νὰ λάβῃ καὶ νὰ ἀσκήσῃ τὴν εἰδικότητα. Κίνδυνος, λοιπόν, νὰ παραδώσωμεν εἰς τὴν κοινωνίαν ἰατροὺς ἐστερημένους προσόντων νὰ ἀσκήσουν τὴν εἰδικότητα, τὴν ὁποίαν ζητοῦν, δὲν ὑπάρχει. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ προσέξητε, διότι γνωρίζω, ὅτι ἐκεῖ ἔγκεινται κυρίως οἱ ἐνδοιασμοί σας, ἐνδοιασμοὶ κατ’ ἀρχὴν εὔλογοι, ἀλλὰ ἐξ ὅσων εἶπον προηγουμένως καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, κίνδυνος νὰ παραδώσωμεν εἰς τὴν κοινωνίαν ἰατροὺς ἐστερημένους τῶν προσόντων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ νόμος, προκειμένου νὰ ἀσκήσουν εἰδικότητας, δὲν ὑπάρχει. Ὁ δεύτερος ἐνδοιασμός σας — θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ γνωρίζω τοὺς ἐνδοιασμούς σας λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας συνομιλίας ποὺ εἴχομεν πρὸ ἡμερῶν, καὶ νὰ τοὺς ἐπαναλάβω — εἶναι, μήπως δημιουργηθῇ οὕτω πως προηγούμενον. Ἀλλὰ τὸ γεγονός, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἐστρατεύθησαν, ἠγωνίσθησαν εἰς ἕνα ἀγῶνα Ἐθνικόν, αὐτὸ τιθέμενον ὡς φραγμός, δὲν δημιουργεῖ πλέον προηγούμενον, καὶ κίνδυνον ἐπεκτάσεως τοῦ εὐεργετήματος αὐτοῦ, τοῦ καθ’ ὅλα δικαίου αἰτήματος, πρὸς ἄλλους ἰατρούς, μεταγενεστέρων κλάσεων. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, κίνδυνος διὰ τὴν κοινωνίαν δὲν ὑπάρχει, διότι ἡ πιστοποίησις τοῦ ἰατροῦ παρὰ τῷ ὁποίῳ ἠσκήθησαν εἶναι ἀσφαλῶς κατ’ ἐμέ, ἐγκυροτέρα τῆς προχείρου ἐξετάσεως ποὺ θὰ ὑποστοῦν ἐνώπιον μιᾶς τριμελοῦς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζουν, καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχομεν καὶ τὸν φραγμόν, ὅτι κατετάγησαν εἰς μίαν κρίσιμον περίοδον τοῦ Ἐθνικοῦ μας βίου, καὶ ἐπολέμησαν, αὐτὸ ἀποτελεῖ φραγμὸν διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ κακὸν προηγούμενον. Αὐτὰ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀρκετὰ νὰ σᾶς πείσουν, ὅτι πρέπει τὸ αἴτημά μας νὰ γίνῃ δεκτόν. Ἔτι μᾶλλον, διότι διὰ νόμου προγενεστέρου ἐδόθη τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς ἰατρούς, ἐγγραφέντας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὸ 1943 καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆς ἰδικῆς σας Κυβερνήσεως, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἐδόθη τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐγγραφῆ τὸ 1943 καὶ μάλιστα ἄνευ ἐξετάσεων.

§166Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Οἱ λόγοι, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι ἐπέβαλον, ὅπως οἱ ἐγγραφέντες κατὰ τὰ Πανεπιστημιακὰ ἔτη 1943–1944, μὴ ὑποστοῦν δοκιμασίαν, οἱ ἴδιοι λόγοι συντρέχουν εἰς τὴν περίπτωσιν 1945–1946, 1946– 1947. Ἡ ἀνώμαλος ἐποχὴ ἔδωσε τὸ δικαίωμα νὰ ἀδικηθοῦν οἱ σπουδασταὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Τὸ Πανεπιστήμιον δὲν ἐλειτούργει. Στρατεύσεις ἐπανειλημμέναι ἔγιναν καὶ κατήντησαν οἱ φοιτηταὶ τῶν περιόδων αὐτῶν νὰ σπουδάζουν μέχρι σήμερον διὰ τὴν εἰδικότητα αὐτήν. Συγκεκριμένως, ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν ἀναφέρουν αἱ τροπολογίαι, εἶναι ἡ περισσότερον κατηρτισμένη. Διότι, μετὰ τὰς ἐξετάσεις εἰσῆλθον καὶ ἐξεπαιδεύθησαν κανονικῶς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ παρηκολούθησαν τὰ ἔτη δοκιμασίας, τὰ ὁποῖα ἀνέγραφεν ὁ εἰδικὸς νόμος. Ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτοὶ εἶναι θύματα τῆς ἀνωμάλου ἐποχῆς, πρέπει νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῶν εὐεργετημάτων, τῶν ὁποίων τυγχάνουν οἱ τῶν ἐτῶν 1943–1944. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§167Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεξαρτήτως τῆς ἀτομικῆς μου ἀντιλήψεως, περὶ τῆς ἀναγκαιότητος ἢ μὴ τῶν ἐξετάσεων διὰ εἰδικότητα — καὶ δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς τὸ θέμα — δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν. Θὰ παρακαλέσω ἁπλῶς, ὅπως ὅλοι οἱ προλαλήσαντες κ.κ. συνάδελφοι, νὰ μὴ ἀδικήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, εἰδικὰ διὰ τὰς περιπτώσεις 1945–1946, 1946–1947.

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Συμφωνοῦμεν ὅλοι.

§169Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ, κύριε Ὑπουργέ.

§170Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶχα τὴν εὐκαιρίαν καὶ τὴν ἄλλην φορὰν νὰ ἐπαναλάβω, ὅσα θὰ ἐπαναλάβω καὶ τώρα. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποβλέπομεν εἰς βελτίωσιν ὡρισμένων θεμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνάγκην ρυθμίσεως. Παραλλήλως, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἔχει καὶ μίαν ἄλλην ἀποστολήν: Τῆς ἐποπτείας, τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας, καὶ διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἐποπτεία καὶ τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας ὑποτίθεται ὅτι θὰ ὑπάρχουν, πάντοτε, ἰατροί, πλήρως συγκροτημένοι. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὁσονδήποτε συμπαθεῖς καὶ ἂν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι παράτυπος ἢ περιττὴ ἡ ἐξέτασις περὶ τὴν εἰδικότητα, νὰ δεχθῇ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ συμφωνήσῃ μὲ τὴν ἄποψιν τῶν προλαλησάντων μόνον καὶ μόνον διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐξετάσεων τμηματικῶν. Διότι οἱ στρατευθέντες, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν τύχει ὅλων τῶν ἀπαλλαγῶν ποὺ προβλέπει ὁ νόμος περὶ τμηματικῶν ἐξετάσεων.

§171Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὄχι.

§172Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχουν τύχει τῶν δυνατοτήτων τῆς ἐκπαιδεύσεώς των, κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ πλέον, τῆς εἰδικότητός των εἰς ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα ὥστε νὰ μὴ ἔχουν οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, σήμερον, νὰ ἔλθωμεν ἡμεῖς νὰ καταργήσωμεν καὶ τὴν τυπικὴν αὐτὴν ἐμφάνισίν των εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Εἰδικοτήτων, ὥστε νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ παίρνουν τὴν εἰδικότητα, χωρὶς ἐξετάσεις παρὰ τῶν καθηγητῶν. Δὲν πρόκειται περὶ ἰατρῶν μόνον. Πρόκειται περὶ εἰδικῶν, διότι εἰδικὸς ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει ὑπευθύνως νὰ χειρουργῇ, ὥστε νὰ ἔχῃ τὴν ἄδειαν τῆς εἰδικότητος, ἂν δὲν ἔχωμεν ἡμεῖς κατοχυρώσει τὰς ἐξετάσεις, εἶναι ἔγκλημα, ἡμεῖς νὰ δεχθῶμεν τὴν παρέκκλισιν ἀπὸ τὴν γραμμὴν αὐτήν, διότι, ὅπως εἶπον δὲν πρόκειται περὶ τμηματικῶν ἐξετάσεων. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ὅπως διεπίστωσα εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν φοιτητῶν τοῦ 1943–1944, ἡ ταλαιπωρία, τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν, διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὸ σημεῖον τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τοὺς χορηγήσῃ τὴν ἄδειαν, ἦτο πλέον τῶν 6 μηνῶν, δηλαδή, οὐσιαστικά, οὔτε ὁ χρόνος αὐτὸς θὰ εἶναι ὑπὲρ αὐτῶν. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, ἐπειδὴ ἀναλαμβάνω μίαν εὐθύνην καὶ ἐγώ, ὡς ἰατρός, ἔκαμα τὴν δήλωσιν αὐτήν, ἐπειδὴ ὑπάρχουν διατάξεις, ὑπάρχει νόμος, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ παρουσιασθῇ εἷς ἰατρὸς μὴ ἐξετασθείς, διότι εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ μὴ ἐξετασθῇ καὶ διότι δὲν κατώρθωσε νὰ ἐκπαιδευθῇ καλῶς, ἐδημιουργήθη ἕνας θάνατος. Πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι πρόκειται περὶ ζωῆς καὶ ὄχι περὶ τῶν διευκολύνσεων αἱ ὁποῖαι ζητοῦνται νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς φοιτητάς. Θὰ παρεκάλουν, ὡς ἰατρός, καὶ κάμνω ἔκκλησιν εἰς τὴν Βουλήν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ, διότι οὔτε τοὺς παρέχομεν καὶ ὑπηρεσίαν, θὰ ταλαιπωρηθοῦν. Πρόκειται περὶ ἀκαταρτίστων, οἱ κατηρτισμένοι ἔχουν πάρει εἰδικότητα. Πρόκειται περὶ τῶν ὀλίγων ἀκαταρτίστων.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Φιλοσαφόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§174Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ σχέδιον νόμου, ὅπως εἰσήχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν περιέχει τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ κ. κ. Κοκκέβης καὶ Κανελλόπουλος. Ἐν τῇ Κοινοβουλευτικῇ Ἐπιτροπῇ εἰσῆλθεν ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ μετὰ μεγάλην συζήτησιν συμπεριελήφθη εἰς τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλήν. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἀπηλείφθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι αἱ γνῶμαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν κριτήριον ἂν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τῶν κ. κ. συναδέλφων ἢ ὄχι. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθῇ τὸ πρῶτον μία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀπηλλάσσοντο τῶν ἐξετάσεων ὡρισμέναι κατηγορίαι ἰατρῶν, τότε, βεβαίως, τὸ πρᾶγμα θὰ ἦτο διάφορον καὶ θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσάγωμεν τὸ σύστημα αὐτό. Ἡ διάταξις ὅμως, προϋπῆρχε. Τότε ἐδόθη τὸ δικαίωμα ἄνευ ἐξετάσεων νὰ ἀποκτοῦν τὴν εἰδικότητα ὡρισμένης κατηγορίας ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποστῆ μίαν πρακτικὴν ἄσκησιν, ἄσκησιν ἡ ὁποία συντρέχει καὶ διὰ τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς τῶν ἐτῶν 1944–45 καὶ 1945–46. Ἡ πρακτικὴ ἄσκησις εἶναι ἀποδοτικωτέρα πολλάκις τῆς ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως. Καὶ αὐτοὶ οἱ πρακτικῶς ἀσκηθέντες εὑρέθησαν ὑπὸ περιστάσεις τοιαύτας ἀνωτέρας βίας, συνδεομένης μὲ ὑπηρεσίας πρὸς τὴν Πατρίδα, ἡ ὁποία δὲν τοὺς ἐπέτρεψε νὰ συνεχίσουν τὴν ἐπιστημονικήν των μόρφωσιν καὶ νὰ πάρουν τὴν εἰδικότητα. Καὶ εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους τοὺς ἐπιστήμονας ὅτι ὅταν ἀπομακρύνεται κανεὶς ἀπὸ τὰ Πανεπιστημιακὰ ἑδώλια χάνει ἕνα μέρος τῆς ἐπιστημονικῆς του μορφώσεως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν παύει νὰ τὴν κατέχῃ ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ τυφλοσούρτης τοῦ Πανεπιστημιακοῦ θρανίου. Καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐπιστήμονες ἀριστοῦχοι εἰς τὰ ἑδώλια, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ συναγωνισθοῦν μετὰ ὀλίγα χρόνια ἄλλους, τοὺς ὁποίους ἀνέδειξεν ἡ ἄσκησις, χωρὶς νὰ εἶναι ἀριστοῦχοι. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν κατάστασιν αὐτὴν τῶν πραγμάτων διὰ τοὺς ὀλίγους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ἀνωτέρας βίας, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ὑποστοῦν τὴν δοκιμασίαν συγχρόνως μὲ τὴν ἔξοδόν των ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια, οἱ ὁποῖοι, ὅμως, ἔχουν μίαν ἄσκησιν εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν πρότασιν τῶν κυρίων συναδέλφων.

§175Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι εἰς τοὺς ἀγωνιστάς, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος, πρέπει νὰ παρέχεται πᾶσα δυνατὴ εὐχέρεια διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν των. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ, μέχρι τοῦ νὰ κρίνωμεν ὅτι ὁ ἀγὼν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον π. χ., συνεπάγεται ἀπόκτησιν ἐπιστημονικῶν γνώσεων, ὑπάρχει τεραστία ἀπόστασις.

§176ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶπε κανεὶς τοιοῦτον τι.

§177Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Περίπου αὐτὸ λέγετε.

§178Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι δὲν ἐλέχθη τοιοῦτόν τι.

§179Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δέχομαι, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ παιδιὰ αὐτὰ νὰ δοθοῦν ὡρισμέναι διευκολύνσεις, νὰ δοθοῦν πλείονες ἐξεταστικαὶ περίοδοι, νὰ δοθοῦν ἀτέλειαι κ.λ.π. Ἀλλὰ μέχρι τοῦ σημείου νὰ δώσωμεν διπλώματα, διὰ νὰ ἀσκήσουν τὸ σημαντικὸν ἔργον τοῦ ἰατροῦ, καὶ νὰ καταστοῦν δημόσιοι κίνδυνοι, ὑπάρχει τεραστία ἀπόστασις. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἐρχόμενος ἐκ Καλαμπάκας π. χ., ὁ ὁποῖος ἠγωνίσθη καὶ ἔγινε καὶ ἐπιλοχίας, ἀπέκτησε γνώσεις ἀκτινολόγου καὶ χειρούργου καὶ δύναται, τούτῳ τῷ λόγῳ, νὰ κάμῃ τὸν ἀκτινολόγον καὶ τὸν χειροῦργον; Δι’ αὐτοὺς προβάλλει τὸ ἑξῆς δίλημμα: Ἢ εἶναι κατηρτισμένοι καὶ δὲν ἔχουν λόγον νὰ φοβοῦνται τὰς ἐξετάσεις ἢ δὲν εἶναι κατηρτισμένοι, ὁπότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν τὸν ἐπιστήμονα, τὸν ἰατρόν. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Κοκκέβην, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε τοῦτο καὶ ὁ ὁποῖος ἔκρινε σκόπιμον νὰ μὲ διακόψῃ...

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἀπευθύνεσθε εἰς ὡρισμένους βουλευτάς, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ πρὸς τὴν Βουλὴν ὁλόκληρον.

§181Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀναφέρωμαι εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ ὡρισμένων συναδέλφων. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἔχω ἀνάγκην ἐγχειρίσεως, θὰ μὲ συμβουλεύατε, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπευθυνθῶ εἰς ἕνα ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ἀπέκτων τὴν εἰδικότητα;

§182Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἔχουν ἀσκηθῆ, κύριε συνάδελφε, καὶ νομίζω ὅτι κάμνετε λάθος, λέγων αὐτὰ τὰ πράγματα.

§183Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, καὶ ἐρωτῶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ ἀποκτήσουν ἄνευ ἐξετάσεων τὴν εἰδικότητα, ἐὰν ἤμην ἀσθενὴς θὰ μὲ συνεβούλευον οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ ἐγχειρισθῶ ἀπὸ αὐτούς;

§184Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Διατὶ ὄχι, κύριε συνάδελφε; Αὐτοὶ ἔχουν περάσει ἀπὸ πρακτικὴν ἄσκησιν.

§185Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Μέχρις ἐκεῖ φθάνει ἡ ἀντιπολιτευτική σας διάθεσις, κύριε συνάδελφε, ὥστε νὰ μοῦ συνιστᾶτε τοῦτο!.

§186Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος, κύριε Πρόεδρε.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει τοιοῦτον θέμα καὶ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§188Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Παρακαλῶ, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§189Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω συνυπογράψει καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κοκκέβη καὶ συνηγορῶ ὑπὲρ αὐτῆς. Συνομολογῶ ἐπίσης μετὰ τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Προνοίας, ὅτι οἱ λαμβάνοντες εἰδικότητα δέον νὰ εἶναι ἀρίστως κατηρτισμένοι θεωρητικῶς καὶ ἰδιαιτέρως μὲ πεῖραν πρακτικὴν πρὸς ὄφελος τῆς ζωῆς τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Δὲν συμφωνῶ μὲ ἐκείνους, οἵτινες αἰτιολογοῦν διὰ τὴν παροχὴν εἰδικότητος τὸ ὅτι ἐπολέμησαν. Ἀλλὰ πιστεύω ὡς ζήτημα ἀρχῆς τὴν κατάργησιν τῶν ἐξετάσεων εἰδικεύσεως, ἐφ’ ὅσον πράγματι ἠσκήθησαν τὰ ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ νόμου προβλεπόμενα ἔτη πρακτικῆς ἀσκήσεως εἰς τὰ μεγάλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Τοῦτ’ αὐτὸ γίνεται καὶ εἰς ὅλας τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Ἡ ἀξιολόγησις τοῦ ἰατροῦ κατὰ τὰς ἐξετάσεις τῆς εἰδικεύσεως εἰς τὴν θεωρητικὴν σχεδὸν σφαῖραν δὲν ἀποδίδει τὴν ἀξίαν τοῦ ἰατροῦ. Νομίζω ὅτι οἱ διὰ τὰ ἔτη 45–46 καὶ 46–47 δέον νὰ τύχουν τοῦ εὐεργετήματος ποὺ ἔτυχον καὶ οἱ συνάδελφοί των 1943–44 δι’ οὓς λόγους ἀνέπτυξαν προηγούμενοι συνάδελφοι. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, πιστεύομεν, ὅτι ἡ ἄσκησις ἡ πρακτικὴ θὰ γίνεται ἐπαρκῶς ἂς ἰσχύσῃ δοκιμασία τῆς εἰδικεύσεως διὰ νὰ ἀποτελέσῃ καὶ μόνον τὴν Δαμόκλειον σπάθην καὶ τὴν φοβίαν τῶν ὑποψηφίων διὰ μίαν ἐνδελεχῆ μελέτην καὶ ἄσκησιν. Παρακαλῶ καὶ πάλιν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§190Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς εἰδικότητος τῶν ἰατρῶν εἶναι μέγιστον. Ἀλλοίμονον, δι’ ἕνα ἰατρόν, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει κάμει τὴν ἀπαιτουμένην ἐξάσκησιν. Πρέπει τὸ Κράτος νὰ καθορίσῃ τὰ νοσοκομεῖα ἐκεῖνα, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ πηγαίνουν οἱ τελειόφοιτοι ἰατροὶ διὰ νὰ ἐξασκοῦνται. Ὑπάρχουν ὡρισμέναι εἰδικότητες πολὺ σοβαραί, ὅπως εἶναι ἡ εἰδικότης τοῦ γυναικολόγου, τοῦ μαιευτῆρος κ.λ.π., αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦν μεγάλην προσοχὴν κατὰ τὴν ἐξάσκησιν, διότι ἀπὸ αὐτοὺς ἐξαρτᾶται ἡ ὑγεία καὶ ἡ ζωὴ πολλῶν ἀσθενῶν.

§191Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων, κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἄνθρωποι διὰ τοὺς ὁποίους ὁμιλοῦμεν ἐδῶ, νομίζω, ὅτι ἀδικοῦνται καταφώρως. Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι διέκοψαν τὰς σπουδάς των διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὸν πόλεμον, ὅταν ὑπηρετοῦν ὡς ἀνθυπίατροι ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, ὑπολογίζεται αὐτὸ εἰς τὴν εἰδικότητα. Αὐτὸ τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον εἶχαν οἱ ἄλλοι τοὺς ὁποίους δὲν τοὺς ἐπεστράτευσαν, διατὶ τοὺς τὸ στερεῖτε; Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἀδικήσωμεν αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπεστρατεύθησαν. Πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μας διὰ νὰ ὑπάρχῃ δικαιοσύνη.

§192Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ νομίζω ὅτι οἱ συνάδελφοι ἰατροὶ ἀδικοῦν τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Οἱ κατηρτισμένοι ἰατροὶ δὲν φοβοῦνται τοὺς τύπους καὶ τὰς ἐξετάσεις.

§193Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁποιοσδήποτε καθηγητὴς Πανεπιστημίου καὶ νὰ ἐξετασθῇ εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν 100% δὲν θὰ περάσῃ εἰς θεωρίαν. Δι’ αὐτό, νομίζω ὅτι, αἱ ἐξετάσεις δὲν θὰ βγάλουν τοὺς καλοὺς ἰατρούς. Τὸ ἐὰν εἶναι ἕνας κατηρτισμένος ὑποψήφιος ἰατρός, τὸ γνωρίζει μόνος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος τὸν ἔχει τέσσαρα χρόνια ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν του καὶ τὸν παρακολουθεῖ εἰς τὴν πρᾶξιν. Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν κρίνῃ ἐὰν εἶναι ἱκανός.

§194Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους θὰ διατρέξῃ ἡ κοινωνία. Εἰς τοὺς φοιτητὰς τῶν ἐτῶν 1945 –1946 καὶ 1946–1947 παρεσχέθησαν ἄπειραι διευκολύνσεις εἰς τὰς σπουδάς των. Ἀπηλλάγησαν τῶν τμηματικῶν ἐξετάσεων, ἐπετράπη ὁ συμψηφισμὸς εἰς τὰ μὴ βασικὰ μαθήματα καὶ ἀκόμη συνετμήθη ὁ χρόνος πρακτικῆς ἀσκήσεως. Ἐγὼ τοὐλάχιστον νομίζω ὅτι τὸ πτυχίον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν θὰ ἔχῃ ἀξίαν ὅπως ἀξίαν θὰ εἶχεν ἐὰν ἐγίνοντο κανονικαὶ αἱ σπουδαί των. Σήμερον προσθέτομεν καὶ νέας διευκολύνσεις διὰ νὰ ἀποκτήσουν ἄδειαν εἰδικότητος. Τοῦτο εἶναι ὑπερβολικὸν καὶ ἄδικον. Ἐφ’ ὅσον οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ εἰδικεύθησαν τέσσαρα χρόνια, δὲν πρέπει νὰ φοβηθοῦν τὰς ἐξετάσεις, ἐὰν βεβαίως εἶναι ἱκανοί.

§195Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον συνεζητεῖτο ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς τροπολογίας καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἀντέταξε οὐδεμίαν ἀντίρρησιν.

§196Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, ἐγὼ εἶχον ἀντιρρήσεις.

§197Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς δὲν εἶσθε παρών, ἀλλὰ ἦτο μόνον ἡ κυρία Ὑπουργός. Τὸ Ὑπουργεῖον σας δὲν ἀντέταξε οὐδεμίαν ἀντίρρησιν καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία.

§198Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μὲ ψηφοφορίαν ἐγένετο ἀποδεκτή.

§199Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Σήμερον ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος καὶ ἠκούσθησαν διάφοροι γνῶμαι. Σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ὑπεστηρίξατε καὶ ἐπεσημάνατε τὸν κίνδυνον διὰ τὴν κοινωνίαν. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἆραγε ὁ Ἱπποκράτης εἰς ποίαν δοκιμασίαν ὑπεβλήθη διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν εἰδικότητα; Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸν ὑπόλοιπον κόσμον δὲν ἐφαρμόζεται ἡ δοκιμασία τῶν ἐξετάσεων. Διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ἕνας ἰατρὸς τὴν εἰδικότητα, τὴν ἀποκτᾷ βάσει τῆς εἰδικεύσεως τὴν ὁποίαν κάμνει εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, δυστυχῶς, συμβαίνει αὐτό. Θὰ χαλάσῃ, λοιπόν, ὁ κόσμος ἐὰν δὲν ἐφαρμόσωμεν τὰς ἐξετάσεις; Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι προέταξαν τὰ στήθη των διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἀνεπτύχθησαν, κύριε Πρόεδρε, διάφορα ἐπιχειρήματα καὶ διάφοροι ἀπόψεις. Ἐγὼ προσωπικῶς, πιστεύω, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πρέπει νὰ δώσουν ἐξετάσεις. Δὲν νομίζω, ὅτι ἂν τοὺς ἐπιτρέψωμεν τὴν ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος ἄνευ ἐξετάσεων θὰ βλάψωμεν, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὴν κοινωνίαν. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ παρακαλῶ, ὅπως ἡ ὑποβληθεῖσα τροπολογία γίνῃ ἀποδεκτή.

§200Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω δύο λέξεις εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, διότι νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος. Τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐκλήθην νὰ παράσχω τὰς ὑπηρεσίας μου, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ δεχθῶ τρία τραύματα. Συνεπῶς ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπέφυγαν τὴν στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, ἐξ αἰτίας δὲ τῶν τραυμάτων μου αὐτῶν, οὐδεμίαν ἐπιστημονικὴν διευκόλυνσιν εἶχον.

§201Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐδήλωσα καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου δὲν ὑπηνίχθην τὸν κ. συνάδελφον. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξα δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ θίξῃ τὴν προσωπικότητα τοῦ κ. συναδέλφου. Ἐγὼ ὡμίλησα γενικώτερα. Λυποῦμαι, διότι μὲ παρεξήγησε.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Γιαννούσης δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ σᾶς θίξῃ οὔτε καὶ σεῖς εἴχατε τοιαύτην πρόθεσιν.

§203Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ τὴν ὑποβληθεῖσαν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Κοκκέβη, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ τὴν δεχθῇ. Ἐπιθυμῶ, λοιπόν, νὰ κάμω μίαν συμβιβαστικὴν πρότασιν. Ἐὰν οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ προσέρχωνται πρὸς ἐξέτασιν διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος δὶς τοῦ ἔτους, νὰ γίνεται ἡ ὑποχρέωσις αὐτὴ κατὰ τρίμηνον.

§204Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὴν τὴν διευκόλυνσιν τὴν δέχομαι.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος ἔχει τὸν λόγον.

§206Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ συνάδελφοι κ. κ. Ἀρβανιτάκης, Χούτας, καὶ Κοκκέβης, ὅτι δηλαδὴ ἐφ’ ὅσον ἄλλοι δὲν ἔδωσαν ἐξετάσεις διὰ νὰ εἰσαχθῶσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εὐηργετήθησαν καὶ κατὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ πτυχίου των, δίκαιον εἶναι νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν ἐξετάσεις διὰ νὰ εἰσαχθῶσιν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ ἐστρατεύθησαν. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἐξετάσεις δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Ἀξίαν ἔχει ἡ βεβαίωσις τοῦ καθηγητοῦ, ὅτι οὗτοι ἠσκήθησαν καλῶς ἐπὶ ὡρισμένον χρόνον. Καὶ ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη οἱ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου προσέλθουν εἰς ἐξέτασιν διὰ τὴν ἀπόκτησιν εἰδικότητος δὲν θὰ ἐπιτύχουν εἰς τὴν δοκιμασίαν αὐτήν. Κατὰ συνέπειαν αἱ ἐξετάσεις δὲν ἔχουν καμμίαν ἀξίαν. Δι’ αὐτὸ συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάβδας, ἔχει τὸν λόγον.

§208Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ καίτοι δὲν εἶμαι ἰατρός, ἀλλὰ εἶμαι στρατιωτικός, ἐν τούτοις νομίζω ὅτι ἡ ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Κοκκέβη ὑποστηριχθεῖσα τροπολογία εἶναι δικαία καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Πρέπει οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ νὰ τύχουν ἴσης μεταχειρίσεως, διότι οὗτοι διέκοψαν τὰς σπουδάς των λόγῳ στρατεύσεως καὶ ἔρχονται καὶ ζητοῦν νὰ τοὺς παρασχεθῇ τὸ εὐεργέτημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρεσχέθη εἰς ἄλλους συναδέλφους των, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὸ προνόμιον τῆς στρατεύσεως. Δι’ αὐτὸ καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνεπτύχθησαν δύο τροπολογίαι, μία τοῦ κ. Ντεντιδάκη καὶ ἡ ἄλλη τοῦ κ. Κοκκέβη. Ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται, ὅπως ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Κοκκέβη δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Ἡ πρότασις ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ ζητοῦμεν, ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς κάτωθι τροπολογίας: Αἱ διατάξεις τῆς παραγρ. 8 τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3366) 1955 Ν. Δ. «περὶ ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἰατρικῶν εἰδικοτήτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» ἐφαρμόζονται καὶ ἐπὶ τῶν ἐγγραφέντων εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν κατὰ τὰ πανεπιστημιακὰ ἔτη 1945–1946 καὶ 1946–1947. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Νοεμβρίου 1957 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Α. Κοκκέβης, Α. Πετραλιᾶς, Ι. Σεργάκης, Ι. Διαμαντόπουλος, Δ. Κωστῆς, Μ. Χλουβεράκης, Μ. Τοσουνίδης, Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Γαληνός, Β. Παπαζήσης, Γ. Μπουρδάρας, Α. Δημητρᾶτος, Σ. Χούτας, Ν. Βαφειάδης, Χ. Ἀβραμίδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Γ. Οἰκονομόπουλος Ι. Γιαννιδάκης, Γ. Παλλάσκας, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Γιαμᾶς, Ν. Μπακόπουλος, Σ. Κωστόπουλος, Ν. Κρασαδάκης, Χ. Παπασταύρου, Α. Ἀνωγειανάκης, Β. Φιλοσοφόπουλος. Ἐφ’ ὅσον παρίστανται 16 ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Κοκκέβη, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν διεξαγωγὴν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κοκκέβη λέγουσι ναί. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι αὐτὴν λέγουσιν ὄχι. Καλοῦνται ὡς ψηφολέκται οἱ κ. κ. Κ. Γιαννούσης καὶ Ι. Διαμαντόπουλος. Ἄρχεται ἡ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως:

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 72. Εἶπον ΝΑΙ 31, ΟΧΙ 39 καὶ 2 ἠρνήθησαν ψῆφον. Κύριοι βουλευταί, ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος τῆς ψηφοφορίας ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.55′ μ. μ.)