1957.11.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 18η

ΠΕΜΠΤΗ 14 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεθύμουν πρὶν ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Ὅπως θὰ ἀντελήφθητε εἰς τὰ διανεμηθέντα πρακτικὰ δὲν ἀναγράφονται φράσεις τινὲς ἀπευθυνθεῖσαι ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Λυμπέρη πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Σώματος. Τοῦτο ἐγένετο κατ’ ἐπιθυμίαν τοῦ ἐκ Καβάλας κ. συναδέλφου, ὅστις ἐξέφρασε τὴν λύπην του πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὸν συγχαίρω διὰ τὴν χειρονομίαν του ταύτην. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀστέγων καὶ Ἀκτημόνων Σερρῶν «Ἡ Ἑστία», ζητοῦντος στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Λ. Καρασπήλιος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατ’ οἶκον θεραπευτῶν ἰατρῶν Ὑποκαταστήματος Ι.Κ.Α. Πατρῶν, ζητούντων καθορισμὸν ἀνωτάτου ὁρίου ἡμερησίας ἐργασίας τῶν κατ’ οἶκον θεραπευτῶν ἰατρῶν, 8–10 ὥρας, χορήγησιν εἰς αὐτοὺς ἐπιδομάτων κ. λ. π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν Σωματείου Ἐφημεριδοπωλῶν Χανίων, αἰτούντων τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐφημεριδοπωλῶν καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς Νυκτερινοῦ Γυμνασίου Νέας Ἰωνίας (Ἰνεαπολιτῶν), ζητούσης ἀναστολὴν τῆς ἀποστεγάσεως τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου καὶ διπλασιασμὸν τῆς χορηγουμένης χρηματικῆς ἐνισχύσεως πρὸς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν τοῦ 4ου Δημοτικοῦ Σχολείου διὰ τὴν καλὴν συντήρησιν τοῦ διδακτηρίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν Συνδέσμου Συνοικισμῶν «Κολοκοτρώνη», «Ρήγα Φεραίου», «Παναγῆ Τσαλδάρη» καὶ «Νεαπόλεως», αἰτούντων τὴν ἐπάνδρωσιν τοῦ Γραφείου Δ.Α.Π. Θεσσαλονίκης καὶ ἱκανοποίησιν λοιπῶν αἰτημάτων αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ξηροβάλτου, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς προταθείσης παρὰ Π.Υ.Σ.Σ.Ε. Ἰωαννίνων καταργήσεως τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Ξηροβάλτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου, διότι ἡ πόλις Χαλκίδος ἐξῃρέθη τοῦ προγράμματος ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν καὶ ζητοῦντος, ὅπως συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ 1958. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Ταύρου, ζητοῦντος παραχώρησιν τοῦ χώρου τῶν τέως Φυλακῶν Συγγροῦ εἰς τὸν Δῆμον Ταύρου, διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἀνέγερσιν διδακτηρίων, Κέντρου Παιδικῆς Χαρᾶς κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Α. Μπριλλάκης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἐκάρας Δομοκοῦ, ζητούντων τὴν ἀπόλυσιν κρατουμένων συμπατριωτῶν των καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Π. Πετροπουλάκης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν συγκεντρώσεως ὁδηγῶν καὶ συνταξιούχων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, αἰτούντων τὴν ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ κανονισμοῦ λειτουργίας τοῦ Τ.Σ.Α.» κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ὀργανώσεων καὶ παραγωγικῶν τάξεων τῆς Ἑλλάδος, ζητουσῶν μείωσιν τῶν ὑπερβολικῶν ἐπιβαρύνσεων ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων, ἀναδιοργάνωσιν καὶ ἐξυγίανσιν τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ε. Πρωϊμάκης, Β. Ἐφραιμίδης, Π. Γλιγλῆς, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν τηλεγράφημα τῆς βουλευτίδος κ. Βάσως Θανασέκου, ἔχον ὡς ἀκολούθως: «Κυριακήν, 10ην τρέχοντος, καὶ ὥραν 4ην ἀπογευματινήν, συνοδευομένη ὑπὸ μελῶν Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Ε.Δ.Α. Ἄργους, ἐπεσκέφθημεν τὸ Ναύπλιον καὶ τὸ χωρίον Φίχτια. Καθ’ ὅλην τὴν διαδρομὴν καὶ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπισκέψεώς μας, παρηκολουθούμεθα ὑπὸ ὀργάνων Ἀσφαλείας, κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον. Δὲν ἤρκεσε, ὅμως μόνον αὐτό. Κατευθυνόμενοι πρὸς Φίχτια χωρίον, τοῦ ὁποίου ὁ πληθυσμὸς δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 600 κατοίκους, δύο αὐτοκίνητα τῆς Ἀσφαλείας, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἓν τῆς Ε.Β.Χ., φέρον τὸν Διοικητὴν Χωροφυλακῆς Ἀργοναυπλίας, παρηκολούθουν τὸ αὐτοκίνητόν μας. Ἡμεῖς ἐσταθμεύσαμεν εἰς τὸ κέντρον χωρίου Φίχτια, προκειμένου νὰ ἐπικοινωνήσωμεν μετὰ τῶν μελῶν καὶ ὀπαδῶν τοῦ Κόμματός μας. Ὁ Διοικητής, κατὰ τρόπον προκλητικόν, εἰσῆλθεν εἰς τὸ κέντρον, ἀκολουθούμενος ὑπὸ ὁμάδος ὀργάνων, διὰ νὰ ἐμπνεύσῃ τρομοκρατίαν, εἰς τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι ἀπηύθυνον ἐρωτήσεις καὶ ἐζήτουν νὰ πληροφορηθοῦν περὶ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πολεμοπαθῶν, βομβοπλήκτων καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν προϊόντων των. Ἡ ἐπικοινωνία μας αὐτὴ διήρκεσε περὶ τὰ 40–50 λεπτὰ τῆς ὥρας καὶ ἔληξε ἁπλᾶ καὶ ἤρεμα, ὅπως αἱ συνήθεις πολιτικαὶ συσκέψεις, ὁπότε ὁ Διοικητὴς ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ παρέμβῃ ἐνώπιον πλέον τῶν πολιτῶν, ποὺ εὑρίσκοντο πέριξ καθήμενοι, δηλῶν εἰς ἐμέ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κινοῦμαι, χωρὶς νὰ τὸν εἰδοποιῶ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζω τὴν βαθυτάτην ἀγανάκτησίν μου, διὰ τὴν παράνομον αὐτὴν ἐνέργειαν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἐπικοινωνία μας μὲ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, καὶ τὴν νόμιμον λειτουργίαν τοῦ Κόμματός μας. Ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐπέμβασίν σας καὶ ζητῶ, ὅπως ληφθοῦν μέτρα καὶ ἐπιβληθοῦν αἱ δέουσαι κυρώσεις διὰ τὰς ἐνεργείας αὐτὰς τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων, αἱ ὁποῖαι στρέφονται ἐναντίον τῶν κοινοβουλευτικῶν μας θεσμῶν. Βάσω Θανασέκου Βουλευτὶς Ἀθηνῶν» Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μούντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Σερρῶν, καὶ περιφερείας, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν του, χορήγησιν ἐπιδομάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατέας καὶ τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Κουβαρᾶ, Καλυβίων, Ἀρετσοῦς καὶ Φωκαίας, ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τῶν τριῶν ἀνωτέρων τάξεων τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Κερατέας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαιδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων τῶν Ἀστικῶν καὶ Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων «Ἡ Ἑνότης Θεσσαλονίκης», τοῦ Συνδέσμου Ἀρτεργατῶν «Ἡ Ἀναγέννησις», τοῦ Σωματείου Ὑπαλλήλων Καφεζυθεστιατορίων «Ἡ Πρόοδος» καὶ τῆς Ἑνώσεως Μηχανοξυλουργῶν Θεσσαλονίκης, δι’ ὧν τάσσονται ἀλληλέγγυοι πρὸς τὸ ἀπεργοῦν προσωπικὸν τῆς Ε.Η.Σ. καὶ διαμαρτύρονται διὰ χρησιμοποίησιν ἀστυφυλάκων καὶ ἄλλων Κρατικῶν ὀργάνων πρὸς διάσπασιν τῆς ἀπεργίας καὶ αἰτούντων ἄμεσον ἱκανοποίησιν αἰτημάτων ἀπεργῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Γ. Σπηλιόπουλας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὑπολογισμὸν τῶν ἡμερῶν ἐπιδοτήσεως ὡς ἡμερῶν ἐργασίας, παγίωσιν τῶν συντάξεων τῶν Ἀναπήρων καὶ Φυματικῶν κ.λ.π. Τὸ Συμβούλιον Ε.Ρ.Ε. Νομοῦ Πέλλης, ἐκφράζει τὴν ἀγανάκτησίν του διὰ τὴν συμπεριφορὰν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, πρὸς τὸν βουλευτὴν κ. Ι. Προκοπίδην. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημ. Μπαγουλῆ, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀσφαλίσεως καὶ συνταξιοδοτήσεως τῶν Ἀρχιφυλάκων Ἀγροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀλληλοβοηθείας Προσφύγων Ἁλμυροῦ, ζητοῦντος ἀστικὴν ἀποκατάστασιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ἀνωγειανάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δήμου Ἀμπελοκήπων Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἄμεσον προκήρυξιν ἐκλογῶν Δημάρχου τοῦ ἐν λόγῳ Δήμου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Μποῦτος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Σωματείων Ἀσφαλείας Μεσσήνης, ζητούσης βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της, ἀναγνώρισιν τῶν πλασματικῶν ἐτῶν καὶ τῶν ἐμπολέμων τοιούτων κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν: Ι) τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9898) 16.10.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἡ ἀπὸ 5.10.1957 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένη μετὰ τῆς προσηρτημένης αὐτῇ ὑπ’ ἀριθ. 14510) 1.10.57 ἀναφορᾶς τῆς Νομαρχίας Ἄρτης, περὶ ἐνισχύσεως διὰ σίτου ἢ ἀραβοσίτου τῶν ἀπόρων κατοίκων τῶν ἀποκλεισμένων ὀρεινῶν ἀγόνων περιοχῶν τῆς χώρας κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδο 1957–58, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀπόρων κατοίκων τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν, ἐξετάζεται μετὰ μεγίστου ἐνδιαφέροντος, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις λίαν συντόμως θέλει ἀνακοινώσει τὸν τρόπον ἐνισχύσεως τῶν ἀνωτέρω ἀπόρων, ὡς καὶ τὴν κατ’ ἄτομον χορηγηθησομένην ποσότητα δημητριακῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ὀκτωβρίου 1057

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10560) 8609) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 316 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, παρακαλοῦντος ὅπως πληροφορήσωμεν ὑμᾶς περὶ τοῦ πραγματικοῦ κόστους τοῦ ἐγχωρίου ζύθου τύπου ΛΑΝΤΖΕΡ 500 γραμμ., μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν φόρων, ἐπιβαρύνσεως ἐκ ζύθου χῦμα, μεταφορικῶν κ.λ.π., διὰ τὴν εὐχερῆ σύγκρισιν τοῦ οὕτω προκύπτοντος κόστους ἐγχωρίου ζύθου πρὸς τὸν τοιοῦτον προελεύσεως ἐξωτερικοῦ τσὶφ Πειραιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ αἰτουμένη πληροφορία παρεσχέθη ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 464138) 5051) 8.11.57 ἐγγράφου μας πρὸς ὃ καὶ παραπέμπομεν τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1)2 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γ) ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ Σ. Χούτα. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τοῦ ζύθου, ἐφ’ ὧν ἀπηντήσαμεν ἤδη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 180822) 1934) 28.5.57 καὶ 207983) 2844) 3.7.57 ἡμετέρων ἐγγράφων ἀντιστοίχως, ἐπιθυμοῦμεν ὅπως παράσχωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι συμπληρωματικὰ στοιχεῖα, ἵνα καταστῇ εὐχερεστέρα ἡ σύγκρισις τῶν τιμῶν ἐγχωρίου ζύθου, πρὸς τὰς τοιαύτας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Οὕτω αἱ παρατιθέμεναι ἐν τῷ πρώτῳ ἐγγράφῳ μας τιμαὶ ζύθου χῦμα καὶ ἐμφιαλωμένου τοιούτου, εἶναι ἐπιβαρυμέναι καὶ δι’ ἐξόδων μεταφορᾶς τοῦ ζύθου ἀπὸ τοῦ ἐργοστασίου μέχρι τῶν ἐπαρχιακῶν ἀντιπροσώπων τῆς ἐπιχειρήσεως, εἰς τὴν περιοχὴν δὲ τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ μέχρι τῶν καταστημάτων τῶν πελατῶν. Ἡ ἐκ τοῦ ἀνωτέρω λόγου ἐπιβάρυνσις ἀνῆλθε κατὰ τὸ 1956 εἰς δραχ. 0,35 κατὰ χιλ)μον ζύθου ἢ εἰς δραχ. 0,175 κατὰ φιάλην τῶν 500 γραμμαρίων καὶ ἑπομένως ἡ πραγματικὴ τιμὴ ἐργοστασίου διὰ φιάλην ζύθου κοινοῦ 500 γραμμ. μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀνωτέρω μεταφορικῶν θὰ ἦτο δραχ. 2,38. Ἀμέσως κατωτέρω παρατίθεμεν ἐπίσης ἀνάλυσιν κόστους καὶ τῆς φιάλης 500 γραμμ. ζύθου τύπου Λάγκερ 12½%. Τιμὴ κόστους ἐργοστασίου 1 χιλ)μου ζύθου πρὸς ἐμφιάλωσιν τύπου Λάγκερ δραχ. 9,540.

Ἄρα τιμὴ ἐργοστασίου ἐμφιαλωμένου ζύθου 500 γραμ. τύπου Λάγκερ ἄνευ φόρων καὶ μεταφορικῶν δραχ. 2.504. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10377) 8555 ἀπὸ 29.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν κατατεθεῖσαν παρ’ ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτ. 219 τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ὑποβληθείσης ἡμῖν ἀπὸ 14.6.1957 ἀναφορᾶς τῆς Διαχ. Ἐπιτροπῆς τοῦ Κληροδοτήματος Νικ. Πίχτου, ἡ περιουσιακὴ κατάστασις τοῦ ἐν λόγῳ Κληροδοτήματος ἔχει ὡς ἀκολούθως: Τὰ ὑπάρχοντα σήμερον ἐν Ἑλλάδι περιουσιακὰ στοιχεῖα εἶναι: 1) 500 ὁμολογίαι τοῦ εἰς χρυσὸν δανείου 1914, ἀξίας περίπου δραχ. 60.000. 2) Λίραι Ἀγγλίας 4878) 11) 8 ἀξίας περίπου δραχ. 390.000. 3) Λίραι Αἰγύπτου 1158,59 ἀξίας περίπου δραχ. 98 000. 4) Δραχμαὶ 200.639 (Λογαριασμὸς ὄψεως). 5) Δέκα (10) μετοχαὶ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, ἀξίας περίπου δραχ. 87.000. 6) Ἑκατὸν (100) μετοχαὶ Τραπέζης Ἑλλάδος, ἀξίας περίπου 145.000. Ὡσαύτως ὑπάρχουν κατατεθειμέναι εἰς τὸ Ὑποκατάστημα Ἀλεξανδρείας τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν. 1) Ἑκατὸν πεντήκοντα (150) μετοχαὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Αἰγύπτου σημερινῆς ἀξίας 3.600 λιρῶν Αἰγύπτου. 2) Δώδεκα (12) ἀποδείξεις PROVISOIRES LOTS TURQUE ἄνευ ἀξίας. 3) 1. OBLICATION LOTS TURQUE. ἄνευ ἀξίας. Ἡ ἐτησία ἀπόδοσις τῶν ὡς ἄνω περιουσιακῶν στοιχείων ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ εἶναι ἡ κάτωθι: 1) Ὁμολογίαι 1914, οὐδεμία. 2) 4878, 11) 8 λίραι Ἀγγλίας 1% ἤτοι δραχμαὶ περίπου 3.900. 3) 1158, 59 λίραι Αἰγύπτου 1% ἤτοι δραχ. περίπου 980. 4) 200.639 δραχ. πρὸς 7% δραχ. περίπου 14.00. 5) 10 μετοχαὶ Ε.Τ.Ε.Α. δὲν ἀπέδωκαν μέρισμα τὸ 1956. 6) 100 μετοχαὶ Τραπέζης Ἑλλάδος δραχ. περίπου 10.500 καὶ 7) 150 μετοχαὶ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Αἰγύπτου, δραχ. περίπου 20.000. Συμφώνως πρὸς τὴν διαθήκην καὶ τὸν κωδίκελλον τοῦ διαθέτου, ἀποβιώσαντος τὸ 1939, τὸ περὶ οὗ πρόκειται κληροδότημα κατελείφθη ὑπὲρ τῆς Κοινότητος Μετσόβου, ἵνα τὸ ἥμισυ τῶν εἰσοδημάτων διατεθῇ μέχρις οὗ καταστῇ ἐπαρκὲς διὰ τὴν κατασκευὴν α) ὑδραγωγείου καὶ β) ἠλεκτρικοῦ ἐργοστασίου, τὸ δὲ ἕτερον ἥμισυ διὰ διαφόρους κοινωφελεῖς σκοποὺς (προικίσεις, ἐξωραϊσμὸν τῆς πόλεως, ἀγορὰν ραδιοφώνου κ.λ.π.). Ἡ περιουσία του ὁ διαθέτης ὥρισεν ὅπως ἐπενδυθῇ εἰς ὁμολογίας Ἐθνικῶν δανείων ἢ εἰς μετοχὰς Ἐθνικῆς Τραπέζης ἢ Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ κατατεθῇ εἰς Ἑλληνικὰς Τραπέζας, διὰ τοῦ κωδικέλλου του, ὅμως, ἐπέτρεψε καὶ τὴν ἀγορὰν ἀκινήτων, κειμένων εἰς Βέλον, Λάρισαν, Καρδίτσαν, Τρίκαλα, Ἰωάννινα καὶ Μέτσοβον. Διαχειριστικὴν Ἐπιτροπὴν ὁ διαθέτης ὥρισεν ἑξαμελῆ ἡ ὁποία ἀποτελεῖται σήμερον ἀπὸ τοὺς κ. κ. Εὐάγγελον Ἀβέρωφ, ὡς Πρόεδρον, μὲ δύο ψήφους, Βασίλειον Λουλακιάρην, Γεώργιον Σταύρου, Ἀθαν. Μπουσβάρην, Σπυρ. Βεληβάσην καὶ Ἰωάν. Ἀθανασίου. Ἡ Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ κληροδοτήματος προπολεμικῶς μετέφερε εἰς τὴν Ἑλλάδα ἅπασαν τὴν εἰς μετρητὰ περιουσίαν τοῦ κληροδοτήματος ἐξ Αἰγύπτου, ἡ ὁποία δραχμοποιηθεῖσα, κατετέθη παρὰ τῇ ἐνταῦθα Ἐθνικῇ Τραπέζῃ. Ἐκ τοῦ μεταφερθέντος ποσοῦ ἠγοράσθησαν τὸ 1940 αἱ ὡς ἄνω ἀναφερόμεναι 500 ὁμολογίαι τοῦ 1914, αἱ 10 μετοχαὶ τῆς Ε.Τ.Ε.Α. καὶ αἱ 100 μετοχαὶ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, διατεθέντος διὰ τὴν ἀγορὰν ἐν συνόλῳ ποσοῦ προπολεμικῶν δραχμῶν 2.439.720. Μετὰ τὴν ὡς ἄνω μεταφορὰν τῶν μετρητῶν καὶ τὴν ἐπένδυσιν τούτων παρέμειναν τότε ἐν Αἰγύπτῳ μόνον τὰ χρεώγραφα καὶ αἱ μετοχαὶ τοῦ κληροδοτήματος, ἤτοι: 1) 2.000 λίραι Στερλίναι ΚΑΡΙΤΑΛ ΟΟΥΜ ΝΤΕΤ-

ΤΕ ΝΤ’ ΕΤΖΥΠΤ.

2) 2.000 λίραι Στερλίναι ΚΑΡΙΤΑΛ ΝΟΜ ΝΤΕΤ-

ΤΕ ΕΤΖΥΠΤ ΡΕΝΝΕ ΠΡΙΒΙΛΕΤΖΙΤΖΕ.

Τὸ προϊὸν τῆς ἐξαργυρώσεως τῶν ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 1 καὶ 2 ὁμολογιῶν μετεφέρθη μεταπολεμικῶς εἰς Ἑλλάδα. 3) 150 μετοχαὶ ΝΑΤΣΙΟΝΑΛ ΜΠΑΝΚ ΟΦ ΕΤΖΥ-

ΠΤΕ.

4) 12 ἀποδείξεις ΠΡΟΒΙΣΟΥΑΡΣ ΛΟΤΣ ΤΟΥΡΚ 5) 500 φράγκα ΚΑΠΙΤΑΛ ΝΟΜ ΕΛΕΤΕ ΤΟΥΡΚ 7½. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὰ ἐπὶ πλέον ἐμφανιζόμενα σήμερον περιουσιακὰ στοιχεῖα προέρχονται ἐκ τῶν πραγματοποιηθέντων εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ κληροδοτήματος ἀπὸ τοῦ θανάτου τοῦ διαθέτου μέχρι σήμερον. Κατὰ τὴν τελευταίαν πενταετίαν ἡ Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ κληροδοτήματος ᾐτήσατο καὶ τὸ ὑφ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐνέκρινε: α) Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Π. 9206) 7.6.54 ἐγγράφου του, τὴν ἀνάληψιν ἐκ τῶν καταθέσεων τοῦ κληροδοτήματος δραχμῶν δέκα πέντε χιλιάδων (15.000) διὰ τὴν ἀγορὰν δέκα (10) τόννων τσιμέντου καὶ 65,70 κυβικῶν μέτρων ἄμμου καὶ διὰ τὴν μεταφορὰν τούτων καὶ λοιπὰ ἔξοδα πρὸς χρησιμοποίησίν των διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Ὑδραγωγείου Μετσόβου καὶ β) διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Π. 12295) 19.7.54 ἐγγράφου, τὴν ἀνάληψιν δρχ. ἑκατὸν χιλιάδων πρὸς χρησιμοποίησίν των εἰς τὸ δίκτυον ὑδρεύσεως Μετσόβου. Ἐπίσης ἡ Διαχειριστικὴ Ἐπιτροπὴ ᾐτήσατο τὴν ἐπένδυσιν τῆς περιουσίας τοῦ κληροδοτήματος εἰς προσοδοφόρον ἀκίνητον ἐν Ἀθήναις πλὴν ὅμως, μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων, ἡ ὑπηρεσία μας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α.5305) 8.3.55 ἐγγράφου της ἀπέρριψε τὴν πρότασιν, καθ’ ὅσον ὁ διαθέτης διὰ τοῦ κωδικέλλου του προέβλεψε τὴν ἀγορὰν ἀκινήτων εἰς ὡρισμένας μόνον πόλεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν ἀναφέρονται αἱ Ἀθῆναι. Ἐν συνεχεία, κατόπιν νεωτέρας προτάσεως τῆς Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ κληροδοτήματος καὶ σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐθνικῶν Κληροδοτημάτων διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ.6300) 1630) 11.9.57 ἐγγράφου ἐνεκρίναμεν τὴν ἀγορὰν τριῶν καινουργῶν μονοκατοικιῶν κειμένων ἐν Ἰωαννίνοις ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἀβέρωφ ἰδιοκτησίας τοῦ Ἱδρύματος Τοσίτσα, ὑπὸ τὸ ὅρον ὅτι τὸ καταβληθησόμενον τίμημα δὲν θὰ εἶναι ἀνώτερον τῶν δραχμῶν ἑπτακοσίων εἴκοσι χιλιάδων (720.000). Ἐπίσης ἐνεκρίναμεν ὅπως διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ ἀνωτέρω τιμήματος διατεθῶσιν α) τὸ προϊὸν τῆς ἐκποιήσεως τῶν 500 ὁμολογιῶν τοῦ εἰς δραχ. δαν. 1914, β) τὸ προϊὸν τῆς ἐκποιήσεως τῶν λιρῶν Ἀγγλίας 4.878.11.8, γ) τὸ ποσὸν τῆς ἐκποιήσεως τῶν λιρῶν Αἰγύπτου 1158.59% καὶ δ) ὁλόκληρος ὁ λογαριασμὸς ὄψεως τοῦ κληροδοτήματος ἐκ δραχμῶν περίπου 200.000. Γνωρίζομεν προσέτι ὑμῖν, ὅτι διαχειριστικὸς ἔλεγχος δὲν διετάχθη σήμερον, διότι ἡ περιουσία τοῦ κληροδοτήματος ἀποτελεῖται ἐκ χρεωγράφων καὶ μετρητῶν κατατεθειμένων παρὰ Τραπέζαις, διὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν ὁποίων ἀπαιτεῖται προηγουμένη ἔγκρισις ἡμῶν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 79 τοῦ Α. Ν. 2039) 39. Ἐκ τῶν εἰσοδημάτων τῆς ἀνωτέρω περιουσίας προφανὲς εἶναι ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐκτέλεσις ἁπάντων τῶν σκοπῶν τοῦ διαθέτου. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ὅμως Κ.5502) 600 ἀπὸ 25.3.57 ἐγγράφου μας, ἀπεστείλαμεν πρὸς τὸν κ. Νομάρχην Ἰωαννίνων καταστάσεις περὶ τῶν ὑφισταμένων ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, ἀδιαθέτων κληροδοτημάτων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων, μεταξὺ τῶν ὁποίων περιλαμβάνεται καὶ τὸ ἀνωτέρω κληροδότημα, ἵνα μελετηθῇ μετὰ τῶν τοπικῶν παραγόντων ἡ κατά τινα τρόπον ἀξιοποίησις τῶν ἐν ἀδρανείᾳ τελούντων κληροδοτημάτων καὶ ἡ διάθεσις τούτων διὰ τὸν σκοπὸν δι’ ὃν κατελείφθησαν, εἴτε διὰ τῆς διαθέσεώς των ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ, ἐφ’ ὅσον ὁ ὁρισθεὶς σκοπὸς καθίσταται ἀπραγματοποίητος. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου μας δὲν ἀπήντησεν εἰσέτι παρὰ σχετικὴν ὑπόμνησίν μας ὁ κ. Νομάρχης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη, περὶ τῶν ληφθέντων ἢ ληπτέων μέτρων εἰς περίπτωσιν ἀδυναμίας ἀναπληρώσεως τῶν ἀπολεσθέντων δελτίων ἐπιτάξεως, λόγῳ καταστροφῆς τῶν ἀρχείων τῶν Δημοσίων Ἀρχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου ρυθμίσεως τοῦ ἐν λόγῳ ζητήματος, δεδομένου ὅτι τοῦτο θὰ συνεπήγετο σημαντικὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, μὴ δυναμένη νὰ ἀντιμετωπισθῇ παρ’ αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

§7Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἡ διαμαρτυρία τῆς συναδέλφου Κας Θανασέκου, τεθῇ ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ἄρθρον 1.

§9Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι βουλευταί, κατόπιν σχετικοῦ ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἐκ τῶν προσωπικῶν διατάξεων αἱ ὁποῖαι περιελήφθησαν εἰς τὸ ἄρθρον 1 εἶναι μεγάλη καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας δὲν προέβλεπε τοιαύτην δαπάνην, παρακαλῶ ὅπως ἀπαλειφθοῦν ὅλαι αἱ προσωπικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιελήφθησαν εἰς τὸ ἄρθρον 1.

§10Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὁρίσῃ ποῖαι εἶναι αἱ διατάξεις αὐταί. Δὲν πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θεωρήσῃ τὴν μὴ σύμφωνον γνώμην τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ὡς καθιστῶσαν ἄκυρον τὸν δημοσιευθησόμενον νόμον. Ἡ γνώμη τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου χρειάζεται καὶ εἶναι ἀναγκαία πρὸς διαφώτισιν τῆς Βουλῆς, δὲν δύναται ὅμως νὰ θεωρηθῇ ἄκυρον ἓν νομοσχέδιον ψηφισθέν, διότι δὲν εἶναι σύμφωνον πρὸς τὴν γνώμην τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Μόνον προκειμένου περὶ συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἡ γνώμη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, τότε μόνον δὲν δύναται νὰ ἰσχύσῃ διάταξις ψηφισθεῖσα ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διότι ρητῶς ὁρίζεται τοῦτο ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, ὅτι δὲν δύναται νὰ ψηφισθῇ συνταξιοδοτικὴ διάταξις ἐὰν δὲν συνοδεύεται ἀπὸ γνωμάτευσιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἐὰν πράγματι ἡ δαπάνη εἶναι μεγάλη, θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δηλώσῃ ὅτι δὲν ἀποδέχεται τὰς τροπολογίας. Ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου χρησιμεύει διὰ νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν περὶ τῆς προκαλουμένης δαπάνης. Δὲν θὰ ἐπικρατήσῃ, ὅμως, ἡ γνώμη τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἀλλὰ ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς.

§11Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ πρὸς ὅσα ἐξέθεσεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, θέλω νὰ προσθέσω δὲ τὰ ἑξῆς: Ἐὰν ἐγένοντο δεκταὶ ὡρισμέναι τροπολογίαι ἀπὸ τὸ Σῶμα, δὲν ἔγκειται οὔτε εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, οὔτε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὰς ἀπαλείψῃ, διότι ἐφ’ ὅσον αἱ τροπολογίαι ἐγένοντο δεκταί, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀπόφασιν τοῦ Σώματος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγραφοῦν ἄνευ νεωτέρας ἀποφάσεως τοῦ Σώματος.

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ θέσις τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὁ κ. Κωστόπουλος, μὲ εὑρίσκει ἄκρως ἀντίθετον καὶ συμφωνῶ δὲ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος. Ἡ γνώμη τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, χαρακτηρίζεται κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος πρὸς διαφώτισιν μόνον τῆς Βουλῆς, περὶ τοῦ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον, ὡρισμέναι διατάξεις ἐπιβαρύνουν τὸν Προϋπολογισμόν. Ἔργον τῆς Κυβερνήσεως εἶναι, ἡ ὁποία γνωρίζει τὴν ἔκθεσιν μέχρι ὡρισμένης στιγμῆς τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Προϋπολογισμοῦ, νὰ κρίνῃ ἐὰν ἐπιτρέπεται ἢ δὲν ἐπιτρέπεται, σύμφωνα μὲ τὰ συμφέροντα τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους, νὰ δεχθῇ τὴν διάταξιν. Ἕως ἐδῶ, καλά. Συνεπῶς, ὁ ἀφορισμὸς ὁ γενικός, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐπειδὴ δὲν συμφωνεῖ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν πρέπει νὰ συμφωνήσῃ καὶ ἡ Βουλή, δὲν εἶναι ὀρθός. Τὴν εὐθύνην τῆς ἀποδοχῆς ἢ ὄχι, τὴν φέρει ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἐκπροσωποῦσα τὴν πλειοψηφίαν. Ὁ κ. Κωστόπουλος, εἶπεν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὡρισμέναι τροπολογίαι ἐψηφίσθησαν εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγραφοῦν κατὰ τὴν δευτέραν τοιαύτην. Διαφωνῶ, ἐπ’ αὐτοῦ, ριζικῶς. Τὸ νομοσχέδιον ψηφίζεται εἰς δύο ἀναγνώσεις, ἀκριβῶς, πρὸς αὐτὸν τὸν σκοπόν, διὰ νὰ προσέξῃ ἡ Βουλὴ ἐνδεχομένως εἴτε ἐπὶ τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐψηφίσθησαν εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, εἴτε ἐπὶ ὑποδείξεων πορισμάτων, τὰ ὁποῖα ἐμελετήθησαν. Συνεπῶς τὸ ὅτι τυχόν, ἐγένοντο δεκταί, ὡρισμέναι τροπολογίαι εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν, δὲν ἐμποδίζει τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν πρέπει αὗται νὰ διαγραφοῦν κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς τὸ θελήσῃ. Συμφωνῶ ἀπολύτως, μὲ ὅσα εἶπεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος.

§13Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐὰν ἀνέφερον τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, τὸ ἔκαμα μόνον καὶ μόνον, διότι αὐτὸ συμπίπτει μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπίσης, ἐκτὸς τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς οἰκονομικῆς, τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει ἡ διάταξις αὕτη, δημιουργεῖ καὶ μίαν ἀναρχίαν εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν. Ἑπομένως, ἐὰν ὑπάρχουν τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι δὲν θίγουν, πρῶτον, τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν καὶ δεύτερον δὲν ἐπιβαρύνουν τὸν Προϋπολογισμόν, θὰ γίνουν δεκταί. Τὰς ὑπολοίπους, αἱ ὁποῖαι θίγουν καὶ τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν καὶ ἐπιβαρύνουν τὸν Προϋπολογισμὸν δὲν θὰ τὰς δεχθῶ.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τῆς ἀναφυσείσης διαφορᾶς μεταξὺ τοῦ κ. Μπακοπούλου καὶ τοῦ κ. Κωστοπούλου. Ὁ κ. Κωστόπουλος ἔχει ὡς πρὸς τὸ ἑξῆς σημεῖον δίκαιον, ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι αἱ ψηφισθεῖσαι τροπολογίαι αἱ γενόμεναι δεκταὶ ὑπὸ τοῦ Σώματος διαγράφονται. Ὑπάρχει, ὅμως, ἡ μέση ὁδός, διότι ὁ κ. Μπακόπουλος ἔχει δίκαιον. Ἔχει δίκαιον καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ προτείνῃ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ συμφωνήσῃ ἡ Βουλὴ εἰς τὴν διαγραφὴν τῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταί. Αὐτὸ ἐννοοῦσε, ἄλλωστε, καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅταν εἶπεν ὅτι αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ καὶ αἱ ὁποῖαι ἐπιφέρουν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, εἶναι συνδεδεμέναι μὲ τὸ ἄρθρον 1. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐκτιμηθέντος ἐκ νέου τοῦ ζητήματος ὑπὸ τοῦ ἰδίου καὶ ὄχι ἁπλῶς ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, νὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς τὸ προκείμενον σχέδιον νόμου. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Πρόεδρος νὰ ἐρωτήσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν συμφωνῇ εἰς τὴν διαγραφὴν τῶν γενομένων δεκτῶν τροπολογιῶν.

§15Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 1 θὰ γίνῃ αὐτό.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσάτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§17Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, γεννᾶται ἕνα θέμα ἀρχῆς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Σύνταγμα προβλέπει τὴν ὕπαρξιν ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ὅταν κατατίθεται τροπολογία καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ τροπολογία αὕτη νὰ ἀποσταλῇ πρὸς σύνταξιν ἐκθέσεως, ἔχει δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης ἠθέλησε νὰ ἀποκλείσῃ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἐμφάνισις τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἔφερε εἰς δυσχερεστάτην θέσιν τὸν Ὑπουργόν. Δὲν εἶχε ἐπαρκῶς μελετήσει τὰς τροπολογίας, ὅταν τὰς ἀπεδέχθη, δὲν ἦτο ἐπαρκῶς ἕτοιμος διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς προταθείσας τροπολογίας καὶ πρὸ τοῦ σημειώματος αὐτοῦ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου μετέβαλε γνώμην καὶ ἔρχεται νὰ ἐξαναγκάσῃ τὴν πλειοψηφίαν ἡ ὁποία ἀπεδέχθη τὰς τροπολογίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία εἶναι κατωτέρα τῆς Βουλῆς, νὰ ἐξαναγκάζῃ τὴν Βουλὴν νὰ μεταβάλῃ γνώμην, διότι δὲν εἶχεν ἐπαρκῶς ἐπεξεργασθῆ τὸν νόμον. Ἐγώ, δὲν γνωρίζω, διότι δὲν εἶχον ἀναμιχθῆ εἰς τὴν συζήτησιν, καὶ εἶναι πιθανὸν νὰ ἀποτελέσῃ σφάλμα ἡ ψήφισις τῶν τροπολογιῶν. Δὲν τὰς γνωρίζω τὰς τροπολογίας αὑτὰς καὶ δὲν δύναμαι νὰ λάβω θέσιν. Ἐκεῖνο ἐναντίον τοῦ ὁποίου διαμαρτύρομαι, εἶναι, ὅτι ἤρκεσε ἡ ἐμφάνισις μιᾶς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διὰ νὰ μεταβάλῃ ἡ πλειοψηφία γνώμην. Αὐτό, εἶναι κάτι τὸ ἀπαράδεκτον. Τὸ Σῶμα πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν μεγαλυτέραν πεποίθησιν εἰς τὰς ἰδικάς του ἁρμοδιότητας καὶ δὲν πρέπει μὲ αὐτὴν τὴν εὐκολίαν ἐπὶ τῇ ἐμφανίσει τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου νὰ φέρῃ μεταβολὰς εἰς ἕνα νόμον, διότι καταπίπτει τὸ κῦρος τοῦ Κράτους. Ἐκεῖ εἶναι ἡ εὐθύνη σας, κύριε Ὑπουργέ.

§18Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐδήλωσα ὅτι δέχομαι τὰς τροπολογίας μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως, τὴν ὁποίαν θὰ προκαλέσουν. Τὰς ἐδέχθην καὶ μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν ἐὰν συμφωνοῦν πρὸς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν.

§19Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐδέχθητε προχθὲς μετὰ συζήτησιν, ἡ ἔνταξις τῶν ὑπαλλήλων καὶ αἱ προαγωγαὶ νὰ γίνωνται κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 δὲν τὸ ἐβάλατε αὐτό, τὸ ἐβάλατε εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§20Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Παντοῦ εἶναι ἡ σύμφωνος γνώμη. Εἰς τὸ ἄρθρον 1 ἐκ παραδρομῆς παρελείφθη.

§21Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρέπει νὰ μπῇ «μετὰ σύμφωνον γνώμην». Εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 1 γίνεται: «Μετὰ σύμφωνον γνώμην».

§22Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ σχέδιον τῆς Ἐπιτροπῆς.

§23Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ παραδρομῆς. Ἔχω δεχθῆ «μετὰ σύμφωνον γνώμην» καὶ παρακαλῶ, ὅπως διορθωθῇ.

§24Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ διεξαχθῇ, κύριε Πρόεδρε, ἐπιτυχῶς ἡ συζήτησις, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δηλώσῃ ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν δέχεται καὶ ποίας διαγράφει.

§25Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1 προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τῆς φράσεως: «Ἐπὶ βαθμῷ 5ῳ θέσεις 5». Κατὰ τὰ λοιπὰ ἡ παράγραφος παραμένει, ὡς ἔχει.

§26Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐπειδή, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ παράγραφος 6 εἶναι συναφὴς πρὸς τὴν παράγραφον 1, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω ἐὰν θὰ διαγραφῇ καὶ αὕτη.

§27Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, θὰ διαγραφῇ, ἀλλ’ ἤδη ἡ συζήτησις διεξάγεται ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§29Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὸ ψηφισθὲν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν νομοσχέδιον, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὰς τροπολογίας, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ οὕτω ἡ συζήτησις, δὲν θὰ παραμείνῃ τίποτα. Διότι, πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι, πράγματι ὑπάρχουν πολλαὶ προσωπικαὶ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι συνεπάγονται δαπάνας. Ἐὰν αὗται αἱ τροπολογίαι διαγραφοῦν ὅλαι, τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ νομοσχέδιον καὶ καλύτερον θὰ εἶναι νὰ τὸ ἀποσύρῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ φέρῃ ἕνα νέον νομοσχέδιον πραγματικῆς ἐξυγιάνσεως.

§30Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αἱ διαγραφόμεναι διατάξεις εἶναι ἐλάχισται καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ νομοσχέδιον δὲν πρόκειται νὰ τὸ ἀποσύρω.

§31Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον ἁπλῶς νὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὸ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι περιέχει ἄλλας διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀναγκαῖαι. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, εἶναι νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τῆς παραγράφου 6. Νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ παρὰ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως θὰ παρετήρει, ὅτι ἐπέρχεται ποιά τις ἐπιβάρυνσις.

§32Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβαρύνσεως. Δὲν εἶναι, ὅμως, δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσωμεν ὅλας τὰς φιλοδοξίας τῶν ὑποψηφίων. Ἔχομεν 5 καὶ θέλομεν 10, 15. Παρὰ ταῦτα μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία ἀντὶ 38 θέσεων, ποὺ προβλέπονται, εἰσηγητῶν νὰ δημιουργήσωμεν 68.

§33Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ παράγραφος 1, τοῦ ἄρθρου 1, εἶναι συναφὴς μὲ τὴν παράγραφον 6 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου. Ἐπ’ αὐτῶν θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασίν σας, δεδομένου μάλιστα, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἐγκρίνει 13 θέσεις ἐπὶ βαθμῷ πέμπτῳ. Πρόκειται περὶ ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως, οἵτινες τυγχάνουν ἐπιστήμονες εἰδικευμένοι εἰς τὴν προληπτικὴν ἰατρικήν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ δεχθῆτε 10 ἢ 13 θέσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ προσόντα εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, προκειμένου διὰ τοὺς ἐργοδηγούς, λέγετε «ἀνεξαρτήτως προσόντων».

§34Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὸ διαγράφεται, κύριε Πρόεδρε. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 1 ἔχω νὰ κάμω μίαν τροποποίησιν.

§35Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ προτείνω κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθητε καὶ ἡ ὁποία περιελήφθη ὡς παράγραφος 6 εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον 1 ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἰδίου ἄρθρου, δι’ οὗ αὐξάνονται αἱ ἐπὶ βαθμῷ 5ῳ θέσεις εἰς 5. Ἤδη καταργεῖτε τὰς 5 αὐτὰς θέσεις καὶ διαγράφετε τὴν παράγραφον 6. Ἐν προκειμένῳ, κύριε Ὑπουργέ, δημιουργεῖται μία ἀδικία. Ὡρισμένοι ἐπόπται ἐξυγιάνσεως βάσει τοῦ νόμου 6008, δύνανται νὰ ἐξελιχθοῦν μέχρι 7ου βαθμοῦ. Ἐκεῖνοι, ὅμως, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ Πολυϊατρεῖα καὶ ἔχουν τὰ αὐτὰ προσόντα ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐξελιχθοῦν μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ. Θὰ παρακάλεουν νὰ κριθοῦν ἑνιαίως καὶ αἱ δύο κατηγορίαι τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§36Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, ἑνιαίως, κύριε συνάδελφε.

§37Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔγινε μία ἀδικία εἰς βάρος ὡρισμένων ὑπαλλήλων. Ἡ Πολιτεία ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἄρῃ τὴν προσγενομένην ἀδικίαν εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§38Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ ἠδύνατο νὰ τεθῇ νὰ ἐξελίσσωνται καὶ αὐτοὶ μέχρι τοῦ ἕκτου βαθμοῦ.

§39Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν εἶχε προταθῆ καὶ ἐγένετο δεκτόν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις εἰς πέντε. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ εἶχε δεχθῆ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων εἰς 13 καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑπῆρχε καὶ ἡ σχετικὴ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἡ ὁποία καθώριζε τὴν ἐν προκειμένῳ ἀπαιτουμένην δαπάνην. Συνεπῶς δὲν δικαιολογεῖται σήμερον ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ἐπιμένῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ δὲν γνωρίζει τὴν δαπάνην. Φρονῶ, ὅτι ὄχι μόνον πρέπει νὰ παραμείνῃ ἡ αὔξησις τῶν θέσεων εἰς 5 ἐπὶ πέμπτῳ βαθμῷ, ἀλλὰ καὶ νὰ αὐξηθῇ ὡς προτείνει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§40Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι μόνον θέμα οἰκονομικὸν καὶ ἐκθέσεως Γενικοῦ Λογιστηρίου. Δι’ ἐμὲ προέχει νὰ μὴ μείνῃ εἰς βάρος ὡρισμένων ὑπαλλήλων μία ἀδικία. Εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως περισσότερον καὶ ὄχι οἰκονομικόν.

§41Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐκτιμῶ, βεβαίως, τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον θὰ εἶχε ὑπ’ ὄψει της τὰ θέματα αὐτά. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει, ὄχι μόνον νὰ παραμείνῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν 5 θέσεων, ἀλλὰ νὰ αὐξηθῇ, ἵνα παρασχεθῇ οὕτω ἡ δυνατότης τῆς ἐξελίξεως τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἐπίσης, εὑρίσκω δικαιολογημένην τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χαβίνης, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει καὶ εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου νὰ τεθῇ «μετὰ σύμφωνον γνώμην» τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καὶ ὄχι ἁπλῶς «μετὰ γνώμην», ὡς ἀναφέρει ἡ παράγραφος.

§42Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἴπαμεν, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ ὑπάρχῃ ἡ «σύμφωνος γνώμη» τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, πλὴν τῆς παραγράφου 6, διαγράφεται καὶ ἡ παράγραφος 5, τοῦ ἄρθρου 1.

§43Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ἐπανέρχομαι, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἐὰν ὑπάρχῃ μία δικαία τροπολογία ἐν προκειμένῳ, εἶναι ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ἐγένετο ἀποδεκτὴ καὶ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ διὰ τῆς ὁποίας διευκολύνεται ἡ ἐξέλιξις τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἐξ ἄλλου διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ὡς εἶπε καὶ ὁ προλαλήσας κ. συνάδελφος, ὑπάρχει καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, συνεπῶς δὲν ὑφίσταται θέμα οἰκονομικόν. Ἀλλά, οὔτε θέμα ἠθικῆς τάξεως ὑφίσταται, κύριε Ὑπουργέ. Διότι, ἐὰν ἐφαρμοσθῇ ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, δὲν ὑπάρχει θέμα ἀδικίας. Θέμα ἀδικίας προέκυψεν ὅταν ἐφηρμόσθη ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ. Τὸ ζήτημα ὑπάρχει καὶ εἰς ἄλλο ἄρθρον, εἶναι τὸ ἄρθρον 10 εἰς τὴν παράγραφον 3 καὶ 4. Ἐκεῖ εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ἡ κατάχρησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα αὐτό. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τῶν 5 εἰς 13, ὅπως προβλέπει τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἀφ’ ἑτέρου νὰ γίνῃ ἡ προαγωγὴ κατὰ ὁμαλὸν τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ καμμία ἀδικία.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§45Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Ἡ διαγραφὴ τῆς ἐξελίξεως τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως, μέχρι τοῦ βαθμοῦ 5, ἀποδεικνύει ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι σας δὲν ἔχουν σαφῆ ἐπίγνωσιν τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν. Τελευταίως, οἱ προοριζόμενοι νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν πέμπτον βαθμόν, ἔχουν μεταβληθῆ εἰς ὑγιεινολόγους, οἱ ὁποῖοι ἐλλείπουν ἀπὸ τὰς περιφερείας, καὶ ἀντὶ νὰ ζητήσητε τὴν περαιτέρω ἐξέλιξίν των, διότι καὶ τυπικὰ προσόντα παρουσιάζουν, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν μετεκπαιδευθῆ εἰς τὴν Εὐρώπην καὶ Ἀμερικὴν καὶ προσφέρουν πραγματικῶς, ὑπηρεσίας ὑγιεινολόγων, ἰατρῶν, καὶ μηχανικῶν, ἀντὶ νὰ ἐπαυξάνωνται αἱ θέσεις αὗται τὰς καταργεῖτε. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ ἐπανεξετάσητε τὸ ζήτημα, ἐφ’ ὅσον μάλιστα δὲν ὑπάρχει τὸ κώλυμα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§46Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπληροφορήθην ὅτι ὑπεβλήθη τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἐκάματε δεκτήν, ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰς δημιουργηθείσας 5 κενὰς θέσεις τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας τῶν Διευθυντῶν, καταλαμβάνουν 5 Τμηματάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 7ετῆ ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας. Νομίζω, ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐκάματε ἀποδεκτήν, ἐδημιουργήσατε μίαν ἀπαράδεκτον κατάστασιν καὶ εἰδικώτερον διὰ τοὺς ἔχοντας ὑπηρεσίαν ὑπερεικοσαετῆ εἰς τὴν ἐπαρχίαν.

§47Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη τροπολογία.

§48Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Αἱ ἐπαρχιακαὶ ὑπηρεσίαι, νομίζω, ὅτι ἀποδίδουν περισσότερον καὶ εἶναι αἱ περισσότερον προσηρμοσμέναι εἰς τὴν πραγματικότητα, τὴν μεταπολεμικὴν καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον, πολλοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας νὰ κατορθώσουν διὰ τῆς πλαγίας ὁδοῦ νὰ καταλαμβάνουν τὰς καλλιτέρας τῶν θέσεων, διὰ διαφόρων τροπολογιῶν. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον.

§49Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, δὲν ὑπάρχει τοιαύτη τροπολογία.

§50Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τότε παραιτοῦμαι.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§52Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν πρώτην κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἀνέπτυξα τὴν περίπτωσιν τῶν θέσεων ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν βάσει τοῦ νόμου 2500 καὶ ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς ὑπηρετοῦν ὡς ἡμερομίσθιοι πλέον. Δι’ ὡρισμένους λόγους ποὺ εἴπατε δὲν ἀπεδέχθητε τὴν τροπολογίαν ὡς ἔχει, ἀλλά, τοὐλάχιστον, διὰ τὸν 1 ἢ 2, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνάπηροι πολέμου, καὶ εἶναι ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἐν τάξει. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τοὺς τακτοποιήσητε.

§53Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἠξεύρετε πολὺ καλὰ τοὺς φακέλλους καὶ κατόπιν αὐτοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ἀποσύρει τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὅλοι εἰς αὐτὴν τὴν κατηγορίαν εὑρίσκονται, μηδὲ τῶν ἀναπήρων ἐξαιρουμένων.

§54Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὁ ἀνάπηρος πολέμου ἔχει ἀποχαρακτηρισθῆ.

§55Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Λυποῦμαι, διότι εἶναι καὶ ἀνάπηροι πολέμου.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§57Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ παράγραφος 5 δὲν εἶχε προταχθῆ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἀλλὰ εἶχε προστεθῆ, ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς ἀδικίας. Ἡ περίπτωσις ἔχει ὡς ἑξῆς: Βάσει τοῦ νόμου 2500 οἱ ὑγιεινοφύλακες ἐνῷ ἀπελύοντο πρὸ τοῦ νόμου 2500 εἰς τὸ 65ον ἔτος, κατόπιν ψηφίσεως τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀπολύονται εἰς τὸ 58ον ἔτος ἀκριβῶς διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπελύθη μεταξὺ τῶν ὑγιεινοφυλάκων καὶ ἕνας, ἔχων τὴν ἰδιότητα τοῦ ἰατροῦ. Κύριε Πρόεδρε, βάσει τοῦ νόμου 2500 οἱ ἰατροὶ εἶχον ρυθμισθῆ ὡς ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν καὶ βάσει τοῦ νόμου ἀπελύετο ὅταν συνεπλήρωνε τὸ 65ον. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ τὴν ἀποκατάστασιν αὐτῆς τῆς ἀδικίας. Δὲν βλέπω διὰ ποῖον λόγον νὰ ἀπολυθῇ ὁ ἰατρὸς εἰς τὸ 58ον ἔτος, ἐνῷ ἐὰν εἶχε τὴν ἰδιότητα αὐτὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἀπελύετο ὅταν συνεπλήρωνε τὸ 65ον ἔτος. Εἶναι ἐντελῶς ἄδικον νὰ ἀπολύσωμεν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἔχει 25 χρόνια ὑπηρεσίαν καὶ τοῦ ὁποίου ἐλάχιστα ἔτη ἀπομένουν διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ συντάξιμα ἔτη. Εἰς αὐτὸν δὲ τὸν σκοπὸν ἀποσκοπεῖ ἡ τροπολογία. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εὑρίσκεται εἰς μίαν δυσάρεστον θέσιν, λόγῳ τοῦ γνωστοῦ ἐγγράφου τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, νὰ καλύψῃ αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἡ ὁποία, νομίζω, θὰ συμφωνήσῃ.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρὸς τὸ Προεδρεῖον μία πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἡ ὁποία εἶναι διατυπωμένη καὶ παρακαλῶ τὸν κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων νὰ προσέξῃ ὅπως εἶναι διατυπωμένη ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν τὴν ἐννοῶ: «Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ ὅπως διεξαχθῇ .... (ἀναγινώσκει) ....». Τί ψηφοφορία νὰ γίνῃ; Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ πρότασις εἶναι ἀσαφής. Παρακαλῶ, νὰ διατυπωθῇ αὕτη ἀρτιώτερον, διότι, ὡς ἔχει, δὲν δύναμαι νὰ τὴν θέσω εἰς ψηφοφορίαν, διότι δὲν δύναμαι νὰ θέσω ἐρώτημα.

§59Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Σταυρόπουλος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἐξετάσῃ ὅλα τὰ ζητήματα τὰ ἀναγόμενα εἰς τὴν ἠθικὴν τάξιν. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θίγει ἡ παράγραφος 5 εἶναι ἀπὸ τὰ κατ’ ἐξοχὴν ζητήματα τὰ ὁποῖα ἀνάγονται εἰς τὴν ἠθικὴν τάξιν. Διὰ τοῦ νόμου 2500 ἀπελύθη εἷς ἐπιστήμων ἰατρὸς διότι τότε ἐκρίθη ὅτι συνεπλήρωσε τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, τὸ ὁποῖον ὥριζεν ὁ νόμος αὐτός, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὅμως, δὲν ἴσχυε, προκειμένου περὶ ἰατρῶν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς μὴ δεσμευόμενος ἀπὸ ἓν τυπικὸν ἔγγραφον, τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, δὲν θὰ θελήσῃ νὰ παραβλέψῃ ἓν δικαιότατον αἴτημα ἑνὸς ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του ἐπὶ τόσα ἔτη καὶ ὁ ὁποῖος κινδυνεύει νὰ χάσῃ τὴν σύνταξίν του, μόνον καὶ μόνον, διότι δὲν ἐθεωρήθη τότε ὡς ἀνήκων εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν προσωπικόν, ἀλλὰ ὡς ὑγιεινοφύλαξ ἁπλῶς καὶ ἀπελύθη. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὴν ἐξαιρετικὴν αὐτὴν περίπτωσιν καὶ νὰ δικαιώσῃ τὸν ἰατρὸν αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἀπελύθη διὰ τοῦ ν. 2500.

§60Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὸ ζήτημα τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν κἄτι διότι ἐπιτυχῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ προσφέρουν πράγματι σημαντικὰς ὑπηρεσίας καὶ εἶναι δίκαιον νὰ τοὺς δώσωμεν μίαν ἱκανοποίησιν, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐργασθοῦν.

§61Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀποδεχθῇ τὴν ἄποψιν τῶν συναδέλφων κ. κ. Σταυροπούλου καὶ Πετροπούλου, διότι πρόκειται περὶ δικαιοτάτης περιπτώσεως. Ἀφορᾷ ἕνα ἰατρὸν ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπερεικοσιπενταετῆ ὑπηρεσίαν καὶ ὡς ἐξετέθη, δὲν ζητεῖ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τίποτε ἄλλο ἀπὸ δικαιοσύνην, διότι ἀπελύθη βάσει τοῦ νόμου 2500 καὶ ζητεῖ τὴν ἐπαναφοράν του, διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὸν ἐλάχιστον χρόνον ποὺ τοῦ ὑπολείπεται διὰ νὰ λάβῃ τὴν σύνταξίν του. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν ἄποψιν αὐτήν, διὰ νὰ δικαιωθῇ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος δικαιώσεως.

§62Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἐγένετο εὐρυτάτη συζήτησις διὰ τὴν παράγραφον 1 καὶ ἐξεδηλώθη ἡ ἐπιθυμία τῆς Βουλῆς νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἐδηλώσατε δὲ καὶ ὑμεῖς, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἀναγνωρίζετε τὴν ἀνάγκην τῆς αὐξήσεως αὐτῶν, καὶ εἴπατε ὅτι διὰ λόγους οἰκονομίας δὲν δύνασθε νὰ τὰς αὐξήσητε πέραν τῶν 5. Κατὰ συνέπειαν αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι ἐπιβάλλουν τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων. Ἐρωτᾶται κατόπιν τῶν δηλώσεων αὐτῶν, πῶς σήμερον ἐδηλώσατε, τὰ ὅσα ἐδηλώσατε καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ηὐξημένα τυπικὰ προσόντα καὶ προσφέρουν ἀξιολόγους ὑπηρεσίας; Ἐπιμένω, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως αἱ ἐν λόγῳ θέσεις αὐξηθοῦν εἰς 15, ἐν πάσῃ δὲ περιπτώσει αἱ 5 θέσεις θὰ πρέπει νὰ διατηρηθοῦν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς προτάσεως ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε;

§64Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχει λόγον ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, διότι ἡ Βουλὴ ἔχει ἀποφανθῆ ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡ ἐκτίμησις, κύριοι, τῶν ὑπηρεσιακῶν ἱκανοτήτων τῶν διαφόρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου ἀνάγεται περισσότερον εἰς τὴν ἐκτίμησιν τὴν ἰδικήν μας, λόγῳ τῆς παρακολουθήσεως τοῦ ἐπιτελουμένου παρ’ αὐτῶν ἔργου ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Πιστεύω δὲ ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ δι’ αὐτὸ μονιμοποιοῦμεν τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι κατεῖχον προσωρινὰς θέσεις. Προσθέτομεν 68 εἰσηγητὰς καὶ δημιουργοῦμεν τὰς προϋποθέσεις μονιμοποιήσεως καὶ ἐξελίξεως. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν δημιουργίαν θέσεων Τμηματαρχῶν. Θὰ ἔλθῃ ἀργότερον ὁ Ὀργανισμὸς καὶ θὰ προβλέψῃ θέσεις Τμηματαρχῶν. Σήμερον δὲν πρέπει νὰ προσθέσωμεν ἄλλας θέσεις. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς προτάσεως. Παρακαλῶ, νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ δι’ ἀνατάσεως.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένουν οἱ ὑπογράψαντες ἐπὶ τῆς προτάσεως;

§66Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐλέχθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς πλειοψηφίας, ὅτι ἡ αἴτησις οἱασδήποτε ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, δὲν ἔχει ἄλλον τινὰ σκοπόν, δὲν φέρει ἄλλο ἀποτέλεσμα, παρὰ τὴν ταλαιπωρίαν τοῦ Σώματος, ἐπειδὴ προεξοφλεῖται ὅτι ἡ πλειοψηφία θὰ καταψηφίσῃ τὴν προτεινομένην τροπολογίαν. Νομίζω, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ ἀγὼν ἐντὸς τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχει ὡς μοναδικὸν σκοπὸν τὴν ἐπιψήφισιν αὑτῆς τῆς διατάξεως. Ὁ κύριος σκοπὸς τοῦ ἀγῶνος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι ἡ διαφώτισις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ προτείναντες βουλευταὶ νομίζουν, ὅτι τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ, ἢ τὰ συμφέροντα μιᾶς εὐρείας τάξεως τοῦ λαοῦ ἐξυπηρετοῦνται διὰ τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν προτείνουν, ἐκπληροῦν τὸ καθῆκον των, ὡς βουλευταί, καθ’ ὃν τρόπον ἡ συνείδησίς των τὸ ἐπιβάλλει. Καὶ συνεπῶς ἐνδεχομένως ἡ ἐμμονὴ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν συγκαταλέγομαι, εἶναι ἐκπλήρωσις βουλευτικοῦ καθήκοντος, συμφώνως πρὸς τὴν συνείδησίν των καὶ τείνοντος εἰς τὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ. Ὡς πρὸς τὸ δεδομένον θέμα, ἐνδεχομένως θὰ ἦτο σύμφωνον πρὸς τὴν συνείδησίν μας, ἐὰν ἐπεβάλλοντο προτάσεις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, κατὰ πάσης διατάξεως, διὰ νὰ ἀποδείξωμεν πῶς ἡ πλειοψηφία ἀσκεῖ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Δὲν ἔχομεν, βεβαίως, τὴν δύναμιν, λόγῳ τοῦ ἀριθμοῦ, νὰ ἐπιβάλωμεν τὰς ἀπόψεις μας, ἔχομεν ὅμως, τὴν δύναμιν καὶ τὸ καθῆκον νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, ὅπως ἠξεύρετε, ὑπάρχουν δύο τρόποι ψηφοφορίας, δι’ ἀνατάσεως καὶ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Πρὸς διευκόλυνσιν τῶν πραγμάτων ἠρώτησα τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐὰν δέχωνται νὰ γίνῃ ψηφοφορία δι’ ἀνατάσεως.

§68Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, δὲν διεμαρτυρήθην διὰ τὴν πρότασίν σας, διεμαρτυρήθην διὰ τὴν ἐκφρασθεῖσαν ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας ἄποψιν, ὅτι ἡ ψηφοφορία εἶναι ἄσκοπος καί, ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι ἄσκοπος καὶ ὅτι, σκοπὸν ἔχει τὴν διαφώτισιν τοῦ λαοῦ.

§69Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ζητοῦμεν, κύριε Πρόεδρε, ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν καὶ ὄχι δι’ ἀνατάσεως, διὰ νὰ διαπιστωθῇ τὶ θὰ ψηφίσουν οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τόσας ὑπηρεσίας προσφέρουν εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§70Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε προχθές, ὅτι διὰ τοὺς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως εἰς τὰς ἐπαρχίας θὰ ἐδέχετο νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν κατὰ 15 καὶ 20. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐπόπτης, ὁ ὁποῖος θὰ καταλάβῃ τὸν 5ον βαθμόν, ὑπηρετεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Εἶναι εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἐὰν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ αὐξήσῃ τὰς θέσεις, τὰς ὁποίας ἐδέχθη τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, διὰ νὰ μὴ διεξαχθῇ ψηφοφορία.

§71Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐξήγησα ἐπαρκῶς τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν τῶν κ. κ. συναδέλφων. Μὲ τοὺς ἐν λόγῳ ὑπαλλήλους ἔχω συνδεθῆ ἀρκετὰ καὶ γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον καλοῦνται νὰ ἐπιτελέσουν. Νομίζω, ὅτι ἡ τακτοποίησις, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον, εἶναι ἱκανοποιητική. Ὁ Κανονισμὸς τοῦ Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος συντόμως θὰ ψηφισθῇ, ἀσφαλῶς θὰ προβλέψῃ καὶ περαιτέρω ἐξέλιξιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Δὲν νομίζω, ὅτι σήμερον θὰ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν ἔτι περισσότερον, ἐφ’ ὅσον ἐκ τῶν 38 θέσεων, ποὺ προβλέπει ἡ ὑπηρεσία, ἐγὼ τὰς ηὔξησα εἰς 48. Δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν ποτὲ νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὰς ἐπιδιώξεις ὅλων τῶν ὑπαλλήλων. Σήμερον αἱ οἰκονομικαὶ ἀνάγκαι τῆς Χώρας, δὲν ἐπιτρέπουν περισσότερα πράγματα, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε. (Ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου ἀναγινώσκεται ὁ κατάλογος τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας).

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλλείποντος τοῦ κ. Κοθρῆ, δὲν ὑπάρχει ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς τῶν κ. κ. βουλευτῶν, καί, συνεπῶς, ἡ πρότασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτή.

§73Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐδιαβάσατε ὅλας τὰς ὑπογραφάς, εἶναι 17.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι 15. Ἔχω τὸν κατάλογον τῶν ὑπογραψάντων. Ὑπάρχει τὶς ὑπογράψας, ὁ ὁποῖος δὲν ἤκουσε τὸ ὄνομά του; Οὐδείς. Συνεπῶς, ἡ πρότασις συγκεντρώσασα μόνον 12 παρόντας, δὲν ἐγένετο ἀποδεκτή. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2ον. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§77Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, εἶχον παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θεωρῶ δικαιοτάτην. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑγιεινοφύλακος ἑλονοσίας, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ἀπὸ 11 ἐτῶν καὶ ὁ ὁποῖος κατὰ τὰς προηγουμένας τοποθετήσεις τοῦ προσωπικοῦ δὲν συμπεριελήφθη. Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος παραμένει εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καί, μισθοδοτεῖται ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ τακτοποιηθῇ κατὰ ἕνα ὡρισμένον τρόπον διὰ νὰ μὴ ἐκβληθῇ μιᾶς ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὁποίαν ἐργάζεται σχεδὸν καθ’ ὅλην τὴν ἐπαγγελματικὴν ζωήν του τὴν ὁποίαν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ. Θὰ ἤθελον νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν τὸ αἴτημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι δικαιότατον γίνεται ἢ ὄχι ἀποδεκτόν. Θὰ ἤθελον ἀκόμη νὰ προσθέσω ὅτι πρόκειται περὶ νέου, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησε, ὁ ὁποῖος ἔχει πάρει καὶ πολεμικὸν Σταυρὸν Γʹ Τάξεως, διότι προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας κατὰ τὸν πόλεμον. Νομίζω ὅτι ἡ ὑπηρεσία πρέπει νὰ ἔχῃ ἀπέναντί του μίαν ἀναγνώρισιν.

§78Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λύχνος. Πρόκειται πράγματι περὶ ὑπαλλήλου καλοῦ, ἐργασθέντος ἐπὶ 11 ἔτη καὶ δὲν δημιουργεῖται οὐδεμία νέα δαπάνη διὰ τὴν ὑπηρεσίαν. Ἔχει ἐγκριθῇ ἀπὸ τὸ Α.Σ.Δ.Υ. διὰ τῆς 497) 56 συνεδριάσεως ὅπως καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον λέγει ὅτι οὐδεμία νέα δαπάνη δημιουργεῖται. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει λόγος, δὲν δημιουργεῖται οὐδεμία δαπάνη περιττὴ καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§79Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Λύχνος καὶ Γαστερᾶτος, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς περιπτώσεως ἀποκαταστάσεως δικαίου. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἀπεκλείσθη, μᾶλλον παρελείφθη ἀπὸ τὰς προηγουμένας ἐντάξεις ἐκ παραδρομῆς τῶν ὑπηρεσιῶν καὶ οὐχὶ ὑπαιτιότητι αὐτοῦ. Ἔπρεπε μεταξὺ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας του, οἵτινες ἐνετάχθησαν νὰ ἐνταχθῇ καὶ αὐτός. Πρέπει, ἑπομένως νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁμιλοῦμεν περὶ τροπολογίας τὴν ὁποίαν δὲν ἀνέγνωσε οὐδεὶς τῶν κ. κ. συναδέλφων. Ἄς ἀκούσωμεν περὶ τίνος πρόκειται. Ὑποθέτω ὅτι κανεὶς δὲν ἠξεύρει τὶ συζητοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§81Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἐπειδὴ θὰ ὁμιλήσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναγνώσω καὶ τὴν τροπολογίαν: «Εἰς τὰς 114 θέσεις, περὶ ὧν τὸ ἄρθρον 2, τοῦ παρόντος, προστίθεται μία.... (ἀναγινώσκει)....». Περὶ αὐτῆς τῆς τροπολογίας πρόκειται, ἡ ὁποία πρέπει ἀναμφισβητήτως νὰ γίνῃ δεκτή, κύριε Πρόεδρε, διότι ὅπως οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἐτόνισαν, πρόκειται περὶ μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς παράλειψιν τῆς ὑπηρεσίας, κατὰ τὴν ὁμαδικὴν τακτοποίησιν τῶν λοιπῶν τῆς κατηγορίας του ὑπαλλήλων. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ τακτοποιηθῇ καὶ αὐτός.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατὶ δὲν φθάνουν 114 καὶ χρειάζονται 115, διὰ νὰ τὴν πάρῃ αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος. Ὄχι.

§83Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Διότι δὲν ἐκρίθη κἄν ὅταν ἐκρίθησαν διὰ νὰ συμπληρωθοῦν αἱ 114 θέσεις. Δὲν συμπεριελήφθη. Διὰ τοῦτο ζητοῦμεν νὰ προστεθῇ μία θέσις.

§84Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς διοικητικὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὑπηρετοῦν ἀπὸ 15ετίας δύο ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι χαρακτηρίζονται ὡς ἐπόπται κωφωναειδῶν, ἐνῷ οὐδέποτε ἔκαμαν ὑπηρεσίαν ἐπόπτου. Εἶναι ἀδιαβάθμητοι ὑπάλληλοι. Νομίζω ὅτι πρέπει καὶ οἱ δύο αὐτοὶ ὑπάλληλοι, νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὰς διοικητικὰς θέσεις Βʹ κατηγορίας διὰ νὰ πάρουν τὴν σειράν των, δεδομένου μάλιστα ὅτι οὐδεμία ἐπιβάρυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ πρόκειται νὰ γίνῃ, διότι οἱ ἄνθρωποι παίρνουν ἤδη τὸν μισθὸν ἐκεῖνον εἰς τὴν διαβάθμισιν τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ πᾶνε. Νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας νὰ τοὺς τακτοποιήσῃ. Ὑπογράφουν μίαν τροπολογίαν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Λαυρεντίδης καὶ Παπαηλιοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἐδῶ, ὑπεστήριξα ἐγὼ τὴν τροπολογίαν.

§85Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαία, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων τῶν δέκα ἐτῶν ὑπηρεσίας.

§86Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἠδικήθη καταφώρως. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πιτούλη.

§87Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, αἰσθάνομαι εἰλικρινὰ στενοχωρημένος ὅταν ἀκούω ὅτι παρελείφθη ὑπάλληλος. Παρὰ τοῦτο δὲν εἶναι ὁ μόνος ὑπάλληλος ποὺ παρελείφθη. Εἶναι 510 εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Μόνον γενικὸν μέτρον ἠμπορεῖ νὰ τακτοποιήσῃ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους. Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ θέμα. Δὲν εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ ληφθῇ γενικὸν μέτρον.

§88Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ δικαιοτάτην περίπτωσιν. Ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους Γʹ κατηγορίας τοὺς ὑγιεινοφύλακας. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων μὲ 15ετῆ ὑπηρεσίαν, κύριε Ὑπουργέ, καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἔχει;

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§92Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον 3 τοῦ ἄρθρου 3, ἔχω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Πρόκειται περὶ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα. Ζητοῦμεν τὴν προσθήκην αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἐπιβάρυνσις, διότι τὸ θέμα αὐτὸ παρετηρήσαμεν ὅτι ὀρθῶς καὶ ἰδιαιτέρως σᾶς ἀπασχολεῖ. Λέγομεν ὅτι, οἱ εἰς τὸν 4ον βαθμὸν τοῦ κλάδου προαγόμενοι εἰς τὸν 3ον, συνυπολογίζεται ὁ χρόνος παραμονῆς καὶ προσμετρᾶται διὰ τὴν προαγωγήν. Οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα ἔχουν ὀκταετῆ καὶ πλέον ὑπηρεσίαν. Ἑπομένως δὲν δημιουργεῖται καμμία δαπάνη. Τὸ θέμα τῆς ἠθικῆς ἱκανοποιήσεως εἶναι ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ δεχθῆτε, διότι πρόκειται περὶ νεοσυστάτου ὑπηρεσίας καὶ γνωρίζετε τί ὑπηρεσίαν προσφέρουν εἰς ὅλας τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας οἱ ὑπηρετοῦντες ἰατροί.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει 13 ἐδάφια, νὰ ἀρχίσωμεν ἐδάφιον πρὸς ἐδάφιον τὴν ψήφισιν.

§94Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ πρέπει νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ποίας διατάξεις ἀποσύρει καὶ τότε θὰ ὁμιλήσωμεν, ἀλλὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ δὲν ἀποδέχεται ὁ κ. Ὑπουργός.

§95Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὀρθῶς. Λοιπόν, ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 δεχόμεθα τὴν ἑνοποίησιν τῶν ὑγιεινολόγων καὶ μικροβιολόγων καὶ παραμένει ἡ προσθήκη τῶν 17 θέσεων ἰατρῶν ὑγιεινολόγων.

§96Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας διατάξεις, εἶσθε σύμφωνος;

§97Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Καὶ τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 3. Ἀπὸ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 3, διαγράφονται αἱ ἑξῆς λέξεις: «Ἐπὶ 6ῳ, 5ῳ ἢ 4ῳ βαθμῷ τοῦ κλάδου ὑγιεινολόγων ἰατρῶν ὡς καὶ ἐπὶ 7ῳ, 6ῳ, 5ῳ ἢ 4ῳ». Αὐτὰ διαγράφονται. Προχωροῦμεν κατόπιν κανονικὰ μέχρι τὸ «καὶ ἐπὶ βαθμῷ 7, 6, 5, 4», τὰ ὁποῖα διαγράφονται. Ἡ παράγραφος 5 διαγράφεται ὁλόκληρος.

§98Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 5, ἡ ὁποία ἀνταποκρίνεται ἀπολύτως καὶ εἰς τὴν ἠθικὴν καὶ τὴν δικαιοσύνην. Παρακαλῶ νὰ παραμείνῃ ἡ παράγραφος 5 ὡς ἔχει.

§99Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχουν διδακτορικὸν δίπλωμα. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ σκέπτωμαι ἀκόμη διότι ἔχουν διδακτορικὸν δίπλωμα. Τὸ ὅτι δηλαδὴ ἔχουν διδακτορικὸν δίπλωμα μᾶς κρατεῖ σκεπτικούς.

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, ἔχει οὐσιώδη σημασίαν τὸ νὰ ὑπάρχῃ διδακτορικὸν δίπλωμα. Παρακαλῶ νὰ μείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ ἀποδεχθοῦν ὅπως παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτὴ ὡς ἔχει.

§101Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τότε δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ παραμείνῃ ἡ παράγραφος 5.

§102Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σοβαρὰ συζήτησις κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Τὸ ἄρθρον 3 περιλαμβάνει 13 παραγράφους, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν πρὸς ἀλλήλας. Πρόκειται περὶ χωριστῶν ἄρθρων. Νομίζω ὅτι ἕνας τρόπος σοβαρᾶς ἐπιψηφίσεως ὑπάρχει, νὰ ἀρχίσωμεν τὴν ψήφισιν παράγραφον πρὸς παράγραφον καὶ νὰ προχωροῦμεν.

§103Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Οὐδεμία ἀντίρρησις.

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ συζήτησις γίνεται μὲ τάξιν, διότι ἐφθάσαμεν εἰς τὴν παράγραφον 5. Αἱ προηγούμεναι ἐπεκυρώθησαν ἐκ νέου ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἀφῃρέθησαν μόνον ὡρισμέναι φράσεις κατὰ πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν συνεζητήθησαν, διότι παραμένουν ὡς εἶχον ψηφισθῆ πρὸ ἡμερῶν.

§105Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀναπτύξητε τὰς ἀπόψεις σας, κύριοι βουλευταί.

§106Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐζητήθη ἀπὸ τὸν κ. Κοκκέβην νὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ποίας παραγράφους δέχεται καὶ ποίας ὄχι, οὕτως ὥστε αἱ ἀπομένουσαι νὰ συζητηθοῦν. Ἔτσι ἐτέθη τὸ πρᾶγμα καὶ ἐδιάβαζε ὁ κ. Ὑπουργός, τὰς παραγράφους.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς κάμνει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐναντίον αὐτῆς τῆς τακτικῆς ἀντεῖπεν ὁ κ. Μητσοτάκης. Θέλετε νὰ πᾶμε παράγραφον πρὸς παράγραφον ἢ νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ κ. Κοκκέβης;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ αὐτὸ ποὺ εἶπε ὁ κ. Κοκκέβης.

§109Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἀκόμη ἔρχονται τροπολογίαι. Εἴμεθα εἰς τὸ τέλος τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔρχονται ἀκόμη τροπολογίαι.

§110Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, διότι, πράγματι, εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν ὡρισμένοι συνάδελφοι, καὶ συγκεκριμένως ὁ κ. Μητσοτάκης, νὰ ἀρχίσωμεν μὲ μίαν ἑκάστην παράγραφον. Θὰ παρεκάλουν, σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ὁ ὁποῖος διευθύνετε τὴν συνεδρίασιν, νὰ ἐρωτήσητε τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἑκάστης παραγράφου, ποία εἶναι ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν καὶ ποία εἶναι ἡ γνώμη τῶν κ.κ. συναδέλφων, ἐὰν ἐπιμένουν ἢ ὄχι ἐπὶ τῆς τροπολογίας.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, νὰ μὴ ἀναπτύσσουν διὰ μακρῶν τὰς τροπολογίας. Ἐξηντλήθησαν εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, παράγραφος 1, ὁ κ. Κανελλόπουλος.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου ἔχει ὑποβληθῆ τροπολογία τῶν συναδέλφων κ. κ. Πετροπουλάκου καὶ Σαββοπούλου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸν κλάδον μικροσκοπιστῶν... (ἀναγινώσκει) ...». Πιστεύω, ὅτι εἶναι καθῆκον καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς, σὺν τῷ χρόνῳ, νὰ μεταβάλουν τοὺς ἡμερομισθίους, ἐφ’ ὅσον καὶ καθ’ ὅσον εἶναι ἀναγκαῖοι, εἰς μονίμους ὑπαλλήλους. Δὲν εἶναι νοητόν, νὰ ζοῦν ὡρισμένοι, καὶ εἶναι πολλοί, εἰς τὴν δημοσίαν ὑπηρεσίαν ὑπηρετοῦντες ἐπὶ ἔτη, νὰ ζοῦν ὑπὸ τὴν δαμόκλειον σπάθην τῆς ἐνδεχομένης αὔριον, ἄνευ συνεπειῶν, ἀπολύσεως ἢ μᾶλλον μετὰ συνεπειῶν βαρυτάτων εἰς βάρος των. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν πρότασιν τῶν κ. κ. Πετροπουλάκου καὶ Σαββοπούλου. Συμπαθῶ ἰδιαιτέρως αὐτὴν τὴν περίπτωσιν τῶν μικροσκοπιστῶν, τῶν γυναικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ βαρὺς καὶ ὁ ὁποῖος δὲν συνδέεται μὲ οὐδεμίαν διάκρισιν καὶ μὲ οὐδεμίαν ἰδιαιτέραν τιμήν. Θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡμεῖς συμφωνήσωμεν ὅτι εἶναι ἀναγκαῖος ὁ κλάδος αὐτός, νὰ δώσωμεν εἰς τὰς περὶ ὧν πρόκειται τὴν δυνατότητα τῆς ἐντάξεως.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§114Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος διὰ τοὺς μικροσκοπιστάς, δεδομένου ὅτι ὑπηρετοῦν πέραν τῶν 10 ἐτῶν. Θὰ πρέπει νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις, ἀπὸ μίαν θέσιν, τουλάχιστον, κατὰ 5. Δεδομένου ὅτι εἶναι ἀπαραίτητοι, πρέπει νὰ ἀποκατασταθοῦν καὶ νὰ ἠξεύρουν ὅτι εἶναι μόνιμοι ὑπάλληλοι. Διότι ὡς ἡμερομίσθιοι καὶ δὲν ἀποδίδουν καὶ ἔχουν τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι τακτοποιημένοι. Ἐπίσης, διὰ τοὺς σχεδιαστάς, θὰ παρεκάλουν αἱ θέσεις ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ νὰ γίνουν δύο καὶ ὄχι μία διότι νομίζω ὅτι δι’ ἕνα ὑπάλληλον ὁ ὁποῖος ἔχει 20ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ πτυχίον ἀνωτέρας Σχολῆς, πρέπει νὰ ληφθῇ αὐτὸ ὑπ’ ὄψιν. Διότι ἔχει περιφερειακοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἀπὸ 20ετίας καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ λάβουν τὸν 9ον ἢ 10ον βαθμόν, ἐνῷ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν 6 χρόνια ἔχουν ἤδη τὸν 6ον βαθμόν. Ἑπομένως, διὰ τοὺς σχεδιαστάς, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀνισότης, πρέπει νὰ γίνουν 2 θέσεις εἰς τὸν 6ον βαθμόν.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βαρβιτσιώτης, ἔχει τὸν λόγον.

§116Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς, ὅπως κάμητε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ὅπως καὶ ὁ συνάδελφος ἐξ Ἰωαννίνων. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων ἐπὶ ἡμερομισθίῳ, ὑπηρετούντων ἐπὶ μίαν δεκαετίαν καὶ οἱ ὁποῖοι προσέφερον πλείστας ὑπηρεσίας. Δὲν πρόκειται, ἑπομένως, ὁ Προϋπολογισμὸς νὰ ἐπιβαρυνθῇ, διότι ἀμείβονται καὶ ἔτσι μὲ ἡμερομίσθιον. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ εἰς αὐτοὺς ἡ δικαιοσύνη.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§118Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν, περὶ ἧς πρόκειται. Τὴν εὑρίσκω ὄχι μόνον, κατ’ οὐσίαν, σύμφωνον, ἀλλὰ τὴν εὑρίσκω ἐπιβεβλημένην τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, σύμφωνον μὲ τὴν περὶ δικαίου ἀντίληψιν ὅπως αὕτη ἔχει καθιερωθῆ ἀπὸ παγίαν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἰδιότητα τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων, τῶν ὁποίων τὴν μονιμότητα προστατεύει τὸ Σύνταγμα, τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐπιληφθὲν ἀναλόγου ὑποθέσεως πλέον ἢ ἅπαξ, εἶχεν ἀποφανθῆ διὰ παγίας νομολογίας, ὅτι τὸ Σύνταγμα προστατεύει τοὺς τακτικοὺς διοικητικοὺς ὑπαλλήλους. Ἀλλ’ ἡ ἰδιότης τοῦ τακτικοῦ ὑπαλλήλου, κατὰ τὴν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ὑπαλλήλου, ὡς ἡμερομισθίου ἢ ἐκτάκτου, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπηρεσίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει ταχθῆ. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Πολιτεία ἐθεώρησε τὴν ὑπηρεσίαν τῶν προσώπων περὶ ὧν ἡ τροπολογία, ὅτι εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῆς διοικητικῆς ὑπηρεσίας, ἕπεται ὅτι θεωρεῖται ὡς ὑπηρεσία τακτική. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἂν τὸ Ὑπουργεῖον θελήσῃ νὰ τοὺς ἀπολύσῃ χωρὶς νὰ τηρηθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ νόμου περὶ προστασίας τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων, θὰ εὑρεθῇ ἐκτεθειμένον εἰς ἀκύρωσιν τῶν σχετικῶν πράξεών του ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Συνεπῶς, συμπέρασμα: Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ δὲν ἠμπορεῖ ν’ ἀπολυθοῦν, θὰ παραμένουν. Κατ’ οὐσίαν, θὰ εἶναι τακτικοὶ ὑπάλληλοι, κατὰ τύπους δὲν εἶναι. Ὀρθὸν εἶναι ἡ Πολιτεία, ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, σεβόμεναι καὶ τὰ πορίσματα τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἡ Διοίκησις δὲν δύναται νὰ ἀποφύγῃ, νὰ θεσπίσουν καὶ διὰ διατάξεως τὴν μονιμοποίησιν τῶν προσώπων αὐτῶν. Ὅπως δὲ πολὺ ὀρθῶς καὶ πολὺ ἐπιστημονικὰ καὶ πολὺ πολιτικὰ ἐξέθεσεν ὁ ἀξιότ. Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς Κράτος, λεγόμενον Κράτος δικαίου, νὰ παραμένουν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπάλληλοι ἕρμαια, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ προστατεύωνται καὶ ἀπὸ θετικὰς διατάξεις τῆς νομοθεσίας πρὸς τὴν ὑπαλληλικήν των θέσιν. Καὶ θὰ ἦτο εὐκταῖον ὅλα αὐτὰ νὰ νομιμοποιηθοῦν διὰ διατάξεως νόμου, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἡ Διοίκησις, ἐὰν θελήσῃ νὰ θίξῃ τὰς θέσεις των, θὰ εὑρεθῇ ἐκτεθειμένη. Τάσσομαι, λοιπόν, καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Πετροπουλάκου, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἰδιαιτέρως δὲ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ φέρῃ ἀντιρρήσεις, καθ’ ὅσον δὲν δύναται νὰ πράξῃ ἄλλως, κατ’ οὐσίαν.

§119Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Μετὰ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ὑπὸ τοῦ κ. Κανελλοπούλου καὶ τῶν ἄλλων συναδέλφων καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, ὡς ὑποβαλὼν τὴν τροπολογίαν, ἔρχομαι νὰ συνηγορήσω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀποδίδει δικαιοσύνην εἰς ἕνα ἀριθμὸν ἐργαζομένων νεανίδων, αἱ ὁποῖαι θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῆς προστασίας τῆς ἐπιβεβλημένης, ἐκ μέρους τοῦ Κράτους.

§120Α. ΣΧΙΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἠθικὸν ἔρεισμα τὸ ὁποῖον χαρακτηριστικῶς ἐτόνισεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, συντρέχει καὶ δι’ ἕνα συναφῆ τεχνικὸν κλάδον 3–4 ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν πλέον τῆς 10ετίας ἐπὶ συμβάσει ἀνανεουμένῃ κατ’ ἔτος, χωρὶς νὰ τακτοποιοῦνται. Ἐκεῖ ἀποβλέπει ἡ τροπολογία μου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰς τακτικὰς θέσεις...... (ἀναγινώσκει)....». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν.

§121Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πετροπουλάκου. Ἀλλὰ φαίνεται ὅτι ὁ τυφὼν τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἐξέσπασε καὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἐνῷ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα ὑπάρχει πλούσιον τὸ ἐδεσματολόγιον τόσον τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων, ὅσων καὶ τῶν ἐντάξεων, ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἐντελῶς φειδωλός. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ λογικὸν νὰ αὐξήσωμεν τὰς θέσεις εἰς ἕξ, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν ἐν λόγῳ τροπολογίαν.

§122Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πετροπουλάκου. Ἀλλ’ ἐκτὸς τῆς κατηγορίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι κατηγορίαι ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 14 καὶ 15 ἔτη. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συγκεκριμένως περίπτωσιν ὑπαλλήλου, πολεμιστοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ἐπὶ 14 ἔτη καὶ εἶναι ἀκόμη ἡμερομίσθιος. Ὀρθότατα, λοιπόν, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν δι’ ἑνὸς Ὀργανισμοῦ.

§123Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πετροπουλάκου εἶναι τόσον δικαία, ὥστε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τί, εἰς ὅσα ἤδη ἐλέχθησαν ὑπὲρ αὐτῆς.

§124Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Εἶναι δικαιότατον τὸ αἴτημα τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν.

§125Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς νὰ θέλω νὰ νομισθῇ ὅτι στρέφομαι κατὰ τῶν ὑπαλλήλων, ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω ποῦ θὰ πάῃ αὐτὸ τὸ «βιολί». Κάθε Ὑπουργὸς παίρνει 5–10 ἡμερομισθίους, ἔρχεται ἄλλος Ὑπουργὸς καὶ παίρνει ἄλλους 5–10, δημιουργεῖται ἔτσι μία κατάστασις καὶ ἐρχόμεθα μετὰ ἀπὸ χρόνια, λυπούμεθα τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, καὶ τοὺς τακτοποιοῦμε. Καὶ ἐν τῷ μεταξὺ γίνονται διαγωνισμοὶ καὶ δὲν προσλαμβάνεται κανένας ἢ προσλαμβάνονται οἱ ἡμέτεροι. Ἔτσι θὰ πάῃ μπροστὰ τὸ Ἔθνος καὶ εἶναι δικαιοσύνη αὐτή; Νὰ σταματήσῃ τὸ κακὸ αὐτό. Ἢ ὑπάρχει Κράτος δικαίου, ἢ δὲν ὑπάρχει.

§126Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Μὲ ὅσα εἶπε ὁ κ. Καραγκιόζης καὶ θὰ ἐκθέσω καὶ ἐγώ, δὲν θέλομεν νὰ στραφῶμεν οὔτε ἐναντίον τῆς τροπολογίας, οὔτε ἐναντίον τῶν ὅσων ἀνέπτυξαν οἱ προλαλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι. Ἐμεῖς θέλομε νὰ τονίσωμεν ὅτι σύστημα κατὰ τὸ ὁποῖον καταλαμβάνουν τὰς θέσεις οἱ μέχρι τοῦδε προσωρινῶς κατέχοντες αὐτὰς δὲν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προάγει τὰ συμφέροντα τῶν Κρατικῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐκτὸς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι σήμερον εἶναι ἔκτακτοι καὶ ἡμερομίσθιοι, ὑπάρχουν περισσότεροι καὶ καλλίτεροι νέοι οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ ἀποδώσουν καὶ πρέπει νὰ κυττάξωμε καὶ αὐτούς. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι ὁ τρόπος αὐτῶν εἶναι καταστρατήγησις τῶν ἰσχυόντων νόμων.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§128Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐξακολουθοῦν νὰ διανέμωνται τροπολογίαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐν ἀρχῇ τῆς συζητήσεως ἐδήλωσε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ δεχθῇ τροπολογίας, καὶ μάλιστα, ὅτι καὶ μερικὰς ποὺ ἐδέχθη, θὰ ζητήσῃ νὰ διαγραφοῦν, διὰ δύο λόγους. Πρῶτον, διότι ἐπιβαρύνεται ὁ Προϋπολογισμός, αὐτὸ εἶναι τὸ μικρότερον, καὶ δεύτερον καὶ σοβαρώτερον, ὅτι γίνεται ἀναστάτωσις εἰς τὴν Διοίκησιν. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διὰ νὰ γίνῃ ἔνταξις τῶν ὑπαλλήλων, παραδέχομαι, ὅτι ἔγιναν σφάλματα, καὶ προσωπικαὶ διατάξεις, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι ἕνα σύνολον ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τὴν ὑπηρεσίαν, καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι δὲν δέχεται τροπολογίας διὰ τὸν σοβαρώτατον λόγον τὸν δεύτερον, διότι ὁ πρῶτος εἶναι λόγος καθαρῶς Κυβερνητικός. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς δηλώνει, ὅτι διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῶν τροπολογιῶν θὰ ἐπήρχετο ἀναστάτωσις εἰς τὴν Διοίκησιν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπιμείνωμεν ἡμεῖς οἱ βουλευταί, νὰ γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι αὐταί. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, διὰ νὰ συγκροτηθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι συγκροτημένον, καὶ μετὰ 2–3 μῆνας ἔρχεται ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ βελτιώνῃ τὴν κατάστασιν. Διότι ὅπως πᾶμε δὲν θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Παρακαλῶ, λοιπόν, τοὺς κ. κ. συναδέλφους, νὰ παραιτηθοῦν τῆς περαιτέρω συζητήσεως, νὰ ἀφήσουν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, νὰ πάρῃ μίαν μορφὴν τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ δι’ ἑνὸς ἄλλου προσθέτου νομοσχεδίου ρυθμίζομεν καὶ τὰς τυχὸν ὑπαρχούσας ἀδικίας. Καὶ ἐγὼ ἐὰν ἤμην Ὑπουργός, τὸ ἴδιον θὰ ἔκαμνα. Ἄς ἀφήσωμεν τὰς τροπολογίας καὶ ἂς ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχῃ, διότι πρέπει νὰ ψηφισθῇ.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 3, ὡς ἔχῃ;

§130Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπαναλαμβάνω ὅ,τι εἶπον καὶ προηγουμένως. Εὑρίσκομαι εἰς τὴν αὐτὴν στενόχωρον θέσιν, ποὺ εὑρίσκεσθε καὶ ὑμεῖς. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἔχει μίαν κακὴν κληρονομίαν, νὰ ἔχῃ ἐκτάκτους καὶ ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους. Ἤδη, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτάκτων καὶ ἡμερομισθίων εἶναι 150. Ἐὰν ἐπιμένω νὰ μὴ δεχθῶ τροπολογίας εἶναι, διότι θὰ δημιουργηθῇ ἕνα αἴσθημα ἀδικίας εἰς τοὺς ὑπολοίπους, εἰς τὰ 9)10, δηλαδὴ τῶν ὑπαλλήλων πρῶτον, καὶ δεύτερον δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ὀργανισμὸς πραγματικὸς τοῦ Ὑπουργείου, μὲ τὴν διοικητικὴν ἀναρχίαν ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ διὰ τῆς ἀποδοχῆς ὡρισμένων τροπολογιῶν. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὴν Βουλήν, ἔχομεν ἐκτιμήσει βαθύτατα τὰς τροπολογίας, καὶ τὰς ἔχομεν μελετήσει ἐπὶ πολλὰς ὥρας, δὲν κατεχόμεθα ἀπὸ ἔμμονον ἰδέαν νὰ μὴ τακτοποιήσωμεν τοὺς ὑπαλλήλους διότι αἰσθάνομαι, ὅτι ὑπάρχει ὑποχρέωσις τοῦ Ὑπουργείου ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Ἤδη ἔχουν τακτοποιηθῆ 216 ὑπάλληλοι, ἐπιδιώκομεν δὲ καὶ τὴν τακτοποίησιν τῶν ὑπολοίπων ἡμερομισθίων καὶ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ὥστε νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ σύνθεσις τοῦ Ὑπουργείου. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὴν Βουλήν, νὰ μᾶς βοηθήσῃ εἰς τὸ ἔργον αὐτό, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων ἀδικίαν, καὶ ἐλέχθη, ὅτι ἐπιδιώκοντες τὴν τακτοποίησιν, δὲν ἐτακτοποιήσαμεν παρὰ ὡρισμένον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Δὲν ἀντιδικῶ πρὸς τὴν Βουλήν. Ἔχομεν ἐκτιμήσει βαθύτατα τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσφέρουν, ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὄντως ἀπαραίτητοι, ὅλων τῶν θέσεων καὶ ὅλων τῶν εἰδικοτήτων. Ἀλλά, δυστυχῶς, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία μελέτη ἐμπεριστατωμένη, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν. Αὐτὸς εἶναι καὶ μόνον ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀναγκάζει νὰ ἐπιμείνωμεν.

§131ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν 1ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 3;

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 3 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 2.

§134ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 2 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 3.

§136Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω θερμῶς, νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 «.... (ἀναγινώσκει)....». Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιοτάτη περίπτωσις. Αὐτὸ ἔχει καθιερωθῆ καὶ ἔχει θεσπισθῆ, καὶ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας, καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπολείπωνται οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας.

§137Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ κ. Κονίτσας, ὑπέβαλε προηγουμένως μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχε ὑποβάλει καὶ ὁ συνάδελφος κ. Βρανόπουλος, ὡς προσθήκην εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τῆς παραγράφου 3. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐγώ, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη καὶ ἀφορᾷ μονίμους ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκλήθησαν ἐγκαίρως, καὶ ἔχασαν τὰ ἔτη ὑπηρεσίας, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ συνυπολογισθοῦν.

§138Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ.

§139Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νομίζω, ὅτι εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ τακτοποίησις τῶν ὑγιεινολόγων καὶ πλήρης.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν παράγραφον 3, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 3 ἐγένετο δεκτή, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκταὶ αἱ παράγραφοι 4 καὶ 5). Παράγραφος 6.

§143Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται.

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τῆς παραγράφου 6.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐξηγήσῃ διὰ ποῖον λόγον διαγράφει τὴν παράγραφον 6. Κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν, ἡ διάταξις αὐτή, ἐκρίθη δικαιοτάτη, καὶ νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσῃ καὶ ὁ ἴδιος ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ἰατρὸς καὶ γνωρίζει τὰ θέματα. Διὰ ποῖον λόγον τὴν διεγράψατε, κύριε Ὑπουργέ;

§147Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀναμφισβητήτως, κύριε συνάδελφε, ὡς ἰατρός, βλέπω συμπαθῶς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀλλὰ ἀτυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν κάμω δεκτήν, διότι οἱ μικροβιολόγοι διατηροῦν ὅλοι σχεδὸν ἰδιωτικὰ ἐργαστήρια καὶ συνεπῶς, δὲν θὰ πρέπει ἐπὶ πλέον νὰ λαμβάνουν καὶ τὸ προβλεπόμενον διὰ τῆς παραγράφου ταύτης ἐπίδομα.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα αὐτό, ἐν ἀντιθέσει πρὸς πολλὰ ἄλλα θέματα τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὸν νόμον αὐτόν, ἔχει μίαν γενικότητα, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ μὴ ὑποσημειώσῃ καὶ μὲ τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀπασχοληθῇ. Δὲν γνωρίζω, μέχρι πότε θὰ μείνουν ἐκτεθειμένοι οἱ μισθοὶ τῶν ἰατρῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὸ ἐξευτελιστικὸν ἐπίπεδον τῶν 1.500 καὶ 1.600 δραχμῶν. Γίνεται συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν ἰατρῶν, ὥστε νὰ δύνανται νὰ ἀσκοῦν τὸ ὑψηλὸν λειτούργημά των μὲ κἄποιαν ἀξιοπρέπειαν, καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Κράτους ποὺ ὑπεχρέωσε τοὺς διαφόρους Ὀργανισμοὺς νὰ πληρώνουν εἰς τοὺς ἰατροὺς ὡς ἐλάχιστον μισθόν, τὸ ποσὸν τῶν 3.200 δραχμῶν διὰ 4ωρον ἐργασίαν. Ἀλλά, ἐνῷ τοῦτο ἔκαμε τὸ Κράτος, προκειμένου περὶ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν, προκειμένου διὰ τὸν ἑαυτόν του, ἐννοεῖ νὰ κρατῇ τοὺς μισθοὺς τῶν ἰατρῶν εἰς τὸ ἐξευτελιστικὸν ἐπίπεδον τῶν 1.500 καὶ 1.600 δραχμῶν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ λύσωμεν, οὔτε μὲ ἐπιδόματα, οὔτε μὲ τροπολογίας προσωπικάς, ἀπὸ τὰς ὁποίας βρίθει, δυστυχῶς, τὸ συζητούμενον σχέδιον νόμου. Ἀναγκαζόμεθα καὶ ἐντάξεις νὰ κάμωμεν καὶ προαγωγὰς νὰ κάμνωμεν καὶ νέας θέσεις νὰ δημιουργήσωμεν, διότι, εἰς τὴν βάσιν ὑπάρχει τὸ ἀπαράδεκτον καθεστὼς μιᾶς μισθολογικῆς ἐξαθλιώσεως καὶ πείνης εἰς τοὺς κρατικοὺς ἰατρούς. Ἕως πότε θὰ διατηρηθῇ αὐτὸ τὸ καθεστώς; Νομίζω, ὅτι πρὸς ἔπαινον, καὶ πρὸς δόξαν, τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦτο, ἐὰν ἐπιάνατε τὸν ταῦρον ἀπὸ τὰ κέρατα καὶ ἐπελύατε τὰ θέματα αὐτά. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀναθεωρήσητε τὸ μισθολόγιον τῶν ἰατρῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν εἶμαι ἰατρὸς καὶ γνωρίζετε, ὅτι ποτὲ δὲν καταπιάνομαι μὲ θέματα ἰατρικά, διότι πελαγώνω ἀπὸ τὰς ἀπείρους προσωπικὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ποτὲ δὲν ἔχουν τέλος. Ἀλλὰ ἀνέμενον καὶ ἀπὸ τοὺς ἰατροὺς καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἀντιμετωπίσουν κατ’ οὐσίαν τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι σεῖς ποὺ ἐδείξατε μίαν γόνιμον νομοθετικὴν δραστηριότητα θὰ ἔχετε ἕνα τίτλον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ὑπὲρ τῆς Κυβερνήσεώς σας, ἐὰν ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα αὐτὸ εὐθέως εἰς τὴν βάσιν του καὶ νομίζω, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ σᾶς συνδράμῃ εἰς τὸ ἔργον αὐτό.

§149Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κατ’ ἀρχήν, κύριε συνάδελφε, ἀποκρούω τὸν ἰσχυρισμόν σας ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, περιέχει προσωπικὰς διατάξεις. Εἰς τὴν ρύθμισιν τῶν ἰατρικῶν θεμάτων, προσωπικαὶ διατάξεις δὲν χωροῦν. Ὅπως εἴδατε ἑνοποιήσαμεν ὡρισμένας θέσεις καὶ κατωρθώσαμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν προαγωγὴν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἰατρῶν, εἰς ἀνωτέρους βαθμούς. Παραλλήλως, ἐπετύχαμεν τὴν καταβολὴν ἑνὸς ἐπιδόματος. Περαιτέρω, ἔχομεν ζητήσει καὶ ἐλπίζομεν, ὅτι τελικῶς θὰ ἐπιτύχωμεν, τὴν ἐξομοίωσιν τῶν ἰατρῶν μὲ τοὺς μηχανικούς, ἀπὸ ἀπόψεως μισθολογικῆς. Ὅπως βλέπετε, λοιπόν, τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν τάξιν τῶν ἰατρῶν, εἶναι μέγα. Γνωρίζομεν πολὺ καλῶς, τὴν ἀποστολὴν τῶν ἰατρῶν, τὸ ὑψηλὸν τοῦ λειτουργήματός των. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως, ὅλα τὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν ἰατρικὴν τάξιν, νὰ λυθοῦν τὴν αὐτὴν ἡμέραν.

§150Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἔπεισε μὲ τὰ ἐπιχειρήματά του, περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 6. Εἶπεν, ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δώσωμεν καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἰατρῶν τῆς παραγράφου ταύτης τὸ ἐν λόγῳ ἐπίδομα, διότι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των. Ποῖον ἐπάγγελμα ἀσκοῦν, κύριε Ὑπουργέ; Δὲν ὑπάρχει πελατεία διὰ τὰ ἰδιωτικὰ μικροβιολογικὰ ἐργαστήρια, διότι, ὡς γνωρίζετε, ὅλος ὁ κόσμος εἶναι ἠσφαλισμένος εἰς κάποιο Ταμεῖον. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ τελειώνω. Ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Κρήτης, ἀνέπτυξε τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὴν ἀμοιβὴν τῶν ἰατρῶν. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, ὄχι μόνον νὰ μὴ διαγράψητε τὴν παράγραφον 6, ἀλλὰ νὰ δεχθῆτε καὶ τὴν ἀπάλειψιν τῶν τελευταίων λέξεων, κατὰ τὰς ὁποίας τὸ ἐπίδομα τοῦτο δὲν δίδεται, ἐφ’ ὅσον οἱ ἰατροὶ αὐτοί, ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των.

§151Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 6, ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν μισθολογικὴν τακτοποίησιν ὡρισμένων εἰδικοτήτων ἰατρῶν, τὰς ὁποίας καὶ ἡμεῖς εὑρίσκομεν δικαίας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν ἀρκεῖ ἡ διάταξις τῆς παραγράφου ταύτης. Σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ ἐδείξατε ἀμέριστον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος, καὶ τὴν ἀξιοπρεπῆ ἐμφάνισιν τῶν ἰατρῶν, θὰ προχωρήσητε μὲ θάρρος εἰς τὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, τώρα ποὺ σᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία, νὰ ἔχετε ἐξασφαλίσει τὴν ὁμόθυμον συνηγορίαν ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς. Θὰ πρέπει τὸ Κράτος, νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ ἀμείψῃ τοὺς ἰατροὺς ποὺ ἐργάζονται διὰ λογαριασμόν του, τοὐλάχιστον, ὅπως διατάσσει τοῦτο, νὰ ἀμείβωνται οἱ ἰατροὶ ὅταν ἐργάζωνται εἰς τοὺς ἄλλους Ὀργανισμούς. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑγιεινολόγων ἰατρῶν, μέχρι τοῦ τρίτου βαθμοῦ. Δεύτερον, πρέπει νὰ διαγράψητε τὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ μικροβιολόγοι δὲν θὰ λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα, ὅταν θὰ ἀσκοῦν ἰδιωτικῶς τὸ ἐπάγγελμά των. Θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ προχωρήσῃ γενναιότερον καὶ νὰ ἀμείψῃ τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται διὰ λογαριασμόν του, τοὐλάχιστον, ὅπως διατάσσει τοῦτο νὰ ἀμείβωνται, ὅταν ἐργάζωνται εἰς τοὺς ἄλλους Ὀργανισμούς. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑγιεινολόγων ἰατρῶν, μέχρι τοῦ τρίτου βαθμοῦ. Δεύτερον, πρέπει νὰ διαγράψητε τὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ μικροβιολόγοι δὲν θὰ λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα, ὅταν ἀσκοῦν ἰδιωτικῶς τὸ ἐπάγγελμά των καὶ τρίτον νὰ δεχθῆτε τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐπιδόματος τούτου εἰς ὅλους τοὺς μονίμους κρατικοὺς ἰατρούς, ἐφ’ ὅσον κέκτηνται δίπλωμα ὑγιεινολόγου. Περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ τακτοποιήσητε καὶ τὸ ἡμερομίσθιον τοῦ προσωπικοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ὑπηρετεῖ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον. Εἶναι ἀνάγκη, ὅλα αὐτὰ τὰ ζητήματα, ἐφ’ ὅσον σᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία, νὰ τὰ ἀντιμετωπίσητε.

§152Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς παραγράφου 6. Ἐζήτησα τὸν λόγον, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ συγχαρῶ τὸν ἐκ Χανίων συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὑπὲρ τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι εὑρίσκονται εἰς ἣν κατάστασιν εὑρίσκονται. Ὑπάρχουν νομίατροι, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸν βαθμὸν τοῦ Γραμματέως. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάμει 10 ἐτῶν ἀνωτάτας σπουδὰς νὰ δίδωμεν μισθὸν 2.000 δραχμῶν κατὰ μῆνα.

§153Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, ἔθιξαν τὸ θέμα τῶν ἀπολαυῶν τῶν ἰατρῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ δὲν ἀμείβονται ὅπως πρέπει. Μὴ λησμονῶμεν, ὅμως, ὅτι οἱ ἰατροὶ γενικῶς ἔχουν τὸ δικαίωμα παραλλήλως νὰ ἀσκοῦν καὶ ἰδιωτικῶς τὸ ἐπάγγελμά των καὶ νὰ ἔχουν συνεπῶς ἐκεῖθεν κἄποιο εἰσόδημα. Ἐκεῖνοι οἱ ἰατροί, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των, καὶ ὀρθῶς τοῦτο, εἶναι οἱ ὑγιεινολόγοι νομίατροι. Ἡ δεινὴ θέσις τῶν ἀνθρώπων τούτων ἀνεγνωρίσθη καὶ πάλιν καὶ εἴπομεν νὰ καταβάλλεται εἰς τούτους μία προσαύξησις ἀνερχομένη εἰς 100% τοῦ μισθοῦ των. Καθ’ ὅσον γνωρίζω, ὅμως, μόνον τὸ 30% τοῦ μισθοῦ των λαμβάνουν ὡς ἐπίδομα. Δυστυχῶς, καὶ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν τακτοποιοῦνται. Εὐεργετοῦνται κἄπως, πλὴν ὅμως τὰ ζητήματά των παραμένουν εἰσέτι ἄλυτα. Ἐφ’ ὅσον δίδομεν εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ ὀρθῶς 7.000 δραχμάς...

§154Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὄχι 7.000 δραχ., κύριε συνάδελφε.

§155Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, ἐπιμένω 7.000 δραχμάς. Ἐφ’ ὅσον, λέγω, δίδομεν 7.000 δραχμὰς εἰς τοὺς ἰατροὺς αὐτούς, εἰς τοὺς ἰατροὺς—δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ μάλιστα νομιάτρους, τοὺς δίδομεν 2.000–2.500, χωρὶς νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμά των, ἐλευθέρως. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις εἰς τὴν ὁποίαν προέβη ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, παρέχει τὴν διαπίστωσιν ὅτι οἱ μισθοὶ οἱ ὁποῖοι δίδονται εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους δὲν εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔδει νὰ ἐδίδοντο. Πᾶσα διάταξις ἡ ὁποία θὰ παρέχῃ τὴν εὐχέρειαν εἴτε παροχῆς ἐπιδόματος, εἴτε ἄλλων εὐεργετημάτων ὑπὲρ τῶν ἰατρῶν— δημοσίων ὑπαλλήλων, εἰς τοὺς ὁποίους δὲν παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς ἰδιωτικῆς πελατείας, εἶναι ἐπαινετή.

§156Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Μετὰ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ. κ. συναδέλφους καὶ ἰδίᾳ τὸν συνάδελφον ἐκ Χανίων κ. Μητσοτάκην, περὶ τῶν ἰατρῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, θὰ παρῆλκε νὰ λάβω καὶ ἐγὼ τὸν λόγον. Εἶναι, ὅμως, καταπληκτικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη, ὅτι οἱ ἰατροὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων ἀμείβονται μὲ 7.000 δραχμὰς μηνιαίως, ἐνῷ οἱ νομίατροι λαμβάνουν μόλις 2.000–3.000 δραχ. Οἱ νομίατροι ἀντιπροσωπεύουν εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος. Ἐπειδὴ δὲ εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν τοὺς παρέχεται τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τοὺς ἄλλους ἰατρούς. Ὑπάρχει περίπτωσις νομιάτρου, καὶ συγκεκριμένως τοῦ νομιάτρου Καβάλας, ὁ ὁποῖος παίρνει 2.950 δραχμ. κατὰ μῆνα. Ἐπιβάλλεται, ὅπως, ληφθοῦν τὰ προσήκοντα μέτρα, ἵνα διορθωθῇ ἡ κατάστασις αὐτή.

§157Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἰς τὰς βασικωτέρας αὐτοῦ διατάξεις ἀποβλέπει πρῶτον νὰ θέσῃ τέρμα εἰς ἕνα καθεστὼς ἀβεβαιότητος τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ὑπαλλήλων διαφόρων κατηγοριῶν καὶ δεύτερον νὰ ἐντάξῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς εἰς ὀργανικὰς θέσεις. Εἰς τὴν δευτέραν αὐτὴν περίπτωσιν, ἡ ὑπηρεσία καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν ρύθμισιν ὅλων τῶν ἐντεῦθεν προκυπτόντων ζητημάτων τῆς ἐντάξεως τῶν ὑπαλλήλων τούτων εἰς ἀναλόγους θέσεις. Ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της αὐτῇ ἡ ὑπηρεσία ἔρχεται καὶ καθορίζει ὡρισμένα ἐπιδόματα. Τὰ ἐπιδόματα αὐτὰ χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἔχοντας ὡρισμένας εἰδικότητας. Αἱ εἰδικότητες, ὅμως θὰ πρέπει νὰ παρακολουθοῦνται εἰς ὅλας τὰς σχέσεις ἐργασίας, τοὺς ἐπὶ συμβάσει καὶ τοὺς ἐπὶ ποσοστοῖς ἐργαζομένους ἀκτινολόγους καὶ τοὺς βοηθοὺς αὐτῶν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι ἡ παντελὴς παραγνώρισις τοῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, τῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων καὶ γενικῶς τῶν ἐπαγγελματιῶν βοηθῶν τῶν ἰατρῶν. Τί μέτρα λαμβάνονται διὰ τὸ προσωπικὸν αὐτό, τοὺς βοηθοὺς τῶν μικροβιολόγων ἢ τοὺς βοηθοὺς ἀκτινολόγων;

§158Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὁμιλεῖτε, κύριε συνάδελφε, διὰ τοὺς βοηθοὺς ἀκτινολόγων, ἀλλὰ λαμβάνουν καὶ αὐτοὶ ἐπίδομα.

§159Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὁμιλῶ, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοὺς ἐπὶ ποσοστοῖς ἐργαζομένους ἀκτινολόγους, καὶ τὸ ἐν γένει βοηθητικὸν προσωπικὸν τῶν μικροβιολόγων καὶ ἄλλων τινῶν εἰδικοτήτων. Εἶναι καιρὸς νὰ ἐκδηλωθῇ ἰδιαίτερον ὅλως ἐνδιαφέρον καὶ διὰ τὸ κατώτερον ὑγειονομικὸν προσωπικόν. Εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας αὐτὰς τῶν εἰδικοτήτων, ὑπάρχει καὶ ἐργαστηριακὸν προσωπικὸν καὶ φρονῶ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἰδιαιτέρα πρόνοια.

§160Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ συγχαρώ τὸν συνάδελφον κ. Μητσοτάκην, ὁ ὁποῖος ἔθιξε τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἰατρῶν. Μέχρι πρό τινος οἱ ἰατροί, εἴτε εἰς τὸ Δημόσιον ὑπηρετοῦν, εἴτε εἰς τὸ Ἵδρυμα, εὑρίσκονται εἰς ἀθλίαν κατάστασιν. Ἡ σημερινή, ὅμως, Κυβέρνησις, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ἔστρεψε καὶ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τὴν προσοχήν της καὶ ἔλαβε πολλὰ εὐεργετικὰ μέτρα ὑπὲρ αὐτῆς. Οἱ ἰατροὶ εἶναι ἄξιοι καλυτέρας μεταχειρίσεως, ὅπως ἄλλωστε ὁλόκληρος ὁ ἐπιστημονικὸς κόσμος. Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ὅτι ἐὰν οἱ Ρῶσοι σήμερον ἔχουν νὰ ἐπιδείξουν αὐτὴν τὴν καταπληκτικὴν πρόοδον εἰς τὴν ἐπιστημονικὴν ἐξέλιξιν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἀμείβουν πλουσιοπαρόχως τοὺς ἐπιστήμονας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον, εἶναι οἱ ἰατροί, οἱ διοριζόμενοι εἰς ὑπηρεσίας διαφόρων Ὑπουργείων, νὰ μὴ λαμβάνουν τὰς αὐτὰς ἀποδοχάς, ἀλλὰ διαφόρους. Ἐπιβάλλεται, ὅπως γίνῃ ἡ ἐξίσωσις τῆς ἀμοιβῆς ὅλων τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἴτε εἰς τὸ Δημόσιον, εἴτε εἰς τὰ Ἱδρύματα.

§161Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μετ’ ἰδιαιτέρας προσοχῆς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν ἀξιοτίμων προλαλησάντων κ. κ. συναδέλφων καὶ ἰδίᾳ τοῦ συναδέλφου ἐκ Χανίων κ. Μητσοτάκη. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὰς ἀναπτυχθείσας ἀπόψεις. Οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δικηγόροι θὰ εἶναι σύμφωνοι, ὅτι οἱ ἰατροί, ἐν τῇ κοινωνίᾳ καὶ ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, δὲν τυγχάνουν τῆς δεούσης μεταχειρίσεως. Ἡ ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν προσφέρουν οἱ ἰατροὶ — δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κάμω ἀξιολόγησιν τῆς ὑπηρεσίας ὅλων τῶν ἐπιστημονικῶν κλάδων — εἶναι μεγίστη. Τὸ τονισθέν, ὅτι εἰδικῶς οἱ ἰατροὶ διὰ νὰ λάβουν τὸ πτυχίον των καὶ διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητά των διανύουν οἱ ἐπιστήμονες ἄλλων κλάδων, εἶναι ἀπολύτως ὀρθόν. Καὶ ὄχι μόνον διανύουν μεγαλύτερον χρόνον, ἀλλὰ καὶ εἰς περισσοτέρους κόπους καὶ μόχθους ὑποβάλλονται καὶ εἰς μεγαλυτέρας δαπάνας. Τὸ γεγονὸς καὶ μόνον αὐτὸ θὰ ἤρκει διὰ νὰ δώσωμεν τοὐλάχιστον ἀπὸ ἀπόψεως τυπικῆς τὰ πρωτεῖα εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν ἐπάγγελμα τῶν ἰατρῶν, διότι χρόνος μεγαλύτερος ἀπαιτεῖται διὰ νὰ φθάσουν εἰς τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα. Εἶμαι πολὺ ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑφυπουργός, τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἀγαπητὸς φίλος, ὅτι θὰ προβῇ, ὅτι προβαίνει ἤδη καὶ θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ προβαίνῃ εἰς τὰς ἀναγκαιούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ἀπονομὴν τῆς στοιχειώδους δικαιοσύνης ἀπέναντι τῶν ὑπηρετούντων τὸ Δημόσιον ἰατρῶν. Νομίζω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ δικαιοσύνης, ἡ ὁποία θὰ ἀπονεμηθῇ εἰς αὐτούς, πρόκειται περὶ δικαιοσύνης ἡ ὁποία θὰ θεσπισθῇ ἀντικειμενικῶς καὶ ἀσχέτως τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἀφορᾷ. Ἐν συνδυασμῷ μὲ αὐτὴν τὴν βασικὴν θέσιν τὴν ὁποίαν λαμβάνω, θέσιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, καὶ τὴν ὁποίαν συμμερίζομαι, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς αὐτήν, νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι θὰ πρέπει ἐξ ἀφορμῆς τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου καὶ ἐξ ἀφορμῆς εἰδικώτερα τῆς παραγράφου 6 τοῦ ἄρθρου 3 νὰ γενικεύσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν τὸ ἐπίδομα αὐτὸ τὸ μικρὸν τοῦ 30%, τὸ ὁποῖον χορηγοῦμεν εἰς τοὺς ἰατρούς. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργός, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δύναται νὰ ἀσπασθῇ καὶ νὰ υἱοθετήσῃ τὰς προτάσεις μας. Ἀλλὰ ἐὰν ἔχῃ ὑπολογίσει τὴν δαπάνην, ἡ ὁποία θὰ ἀπαιτηθῇ, τότε θὰ εἴμεθα πολὺ εὐτυχεῖς, ἐὰν ἔκαμε δεκτὰς τὰς γενομένας σχετικὰς προτάσεις ἐκ μέρους συναδέλφων πρὸς χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας ἰατρῶν, ἐκτὸς ἐκείνων διὰ τοὺς ὁποίους προβλέπει ἡ σχετικὴ διάταξις τὴν χορήγησιν τοῦ ἐπιδόματος. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κύριοι συνάδελφοι, συμμερίζομαι, βεβαίως τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὁ συνάδελφος κ. Δερδεμέζης ἀνέπτυξεν, ὅτι εὑρίσκονται εἰς λίαν μειονεκτικὴν θέσιν οἱ ὑγιεινολόγοι νομίατροι. Αὐτὸς εἶναι ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ φθάσωμεν νὰ τονώσωμεν ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς τοὺς ὑγιεινολόγους νομιάτρους, χωρὶς νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν ἱκανοποίησιν ἄλλων κατηγοριῶν. Ἀναμφισβητήτως ἔχει δίκαιον ὁ κ. Δερδεμέζης καὶ συνιστῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως γίνῃ νέα διαβάθμισις τῶν ὑγιεινολόγων νομιάτρων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται ἐκ τοῦ νόμου τοῦ δικαιώματος τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος. Βεβαίως συμφωνῶ μὲ τὸν φίλον μου κ. Κατσαφάδον, εἰς τὸ ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος εἶναι δικαίωμα ὀνομαστικόν, διότι, ὅπως εἶπε, δὲν ὑπάρχει τόση πελατεία, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κερδίζουν οὐσιώδη πράγματα ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος. Συμπληρώνουν μικρὸν τμῆμα τῶν μεγάλων κενῶν, εἰς τὴν ἰδιωτικήν των οἰκονομίαν. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως, εἰ δυνατόν, δεχθῆτε τὰς γενομένας προτάσεις ἢ ἐὰν δὲν εἶσθε εἰς θέσιν νὰ τὰς δεχθῆτε, σήμερον, μελετήσατέ τας, ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς γενικῆς πολιτικῆς σας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν οἰκονομικήν των ἐνίσχυσιν, μελετήσατε τὰς δυνατότητας τῆς ταχείας ἱκανοποιήσεως τῶν διατυπωθέντων αἰτημάτων.

§162Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, λαμβάνω τὸν λόγον, διότι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἔλαβε ὡρισμένα μέτρα ὑπὲρ τῶν ἰατρῶν. Εἶμαι δὲ βέβαιος ὅτι ὅταν δημιουργηθοῦν αἱ κατάλληλοι συνθῆκαι, ἡ παροῦσα Κυβέρνησις θὰ δυνηθῇ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἔργον της, τῆς μερίμνης ὑπὲρ τῶν ἰατρῶν. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν ὅτι μέχρι πέρυσι οἱ ἰατροὶ ἠμείβοντο μὲ τὸν μισθὸν τοῦ εἰδικευμένου ἐργάτου. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ ἀναλγησίᾳ διὰ τοὺς ἰατρούς, ὅταν βλέπωμεν ὅτι τοιαύτην μέριμναν λαμβάνει καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ μέριμνά της αὐτή. (Χειροκροτήματα).

§163Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εὐχαριστήσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, διὰ τὴν συμπάθειαν ποὺ ἐπέδειξαν εἰς τοὺς ἰατροὺς διότι καὶ ἐγὼ ἀνήκω, λόγῳ τῆς ἰδιότητός μου, εἰς τὸν ἰατρικὸν κόσμον. Ἀλλὰ παραλλήλως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν ἀντιμετωπίζεται γενικώτερον, διότι πραγματικὰ οἱ ἰατροὶ ἔχουν σύνδεσμον τοιοῦτον μὲ τὴν κοινωνίαν καὶ μὲ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ, ὥστε ἀναποτρέπτως πρέπει νὰ ἔχουν θέσιν ἐξαιρετικὴν εἰς τὴν κοινωνίαν, διὰ νὰ δύνανται νὰ ἱκανοποιήσουν τὴν ἀποστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν ταχθῆ. Ἀναμφισβητήτως, τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν ἰατρῶν, εἶναι μέγα καὶ ἔγινε μέγα, λόγῳ τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν τελευταίως ἐκ τῶν πολυαρίθμων ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τῆς μεγάλης προσφορᾶς καὶ τῆς ἐξαντλήσεως τῆς ἰδιωτικῆς πελατείας. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτὸ ἐν τῇ γενικότητί του. Ἡμεῖς παραλλήλως, ἀπὸ ἔτους καὶ πλέον προσπαθοῦμεν καὶ διὰ τοῦ 3823 καὶ διὰ παντὸς νόμου, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἱκανοποιοῦνται κατὰ ἕνα τρόπον, εἴτε δι’ ἐπιδομάτων, εἴτε διὰ τοῦ κατωτάτου ὁρίου ἀμοιβῆς, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν μισθὸν κατώτερον τῶν 3.200, διὰ νὰ διασφαλίσωμεν κατὰ ἕνα τρόπον τὴν σχετικῶς ἱκανοποιητικὴν ζωὴν τῶν ἰατρῶν. Δὲν θὰ λυθῇ, ὅμως, τὸ θέμα ἀμέσως, διότι τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἰατρῶν ἡ θέσις εἶναι ἐντελῶς ἰδιαιτέρα, δεδομένου ὅτι ἡ αὔξησις ἡ μισθολογική των δημιουργεῖ ἀντίκτυπον εἰς ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, τῶν ὁποίων οἱ μισθοὶ δὲν εἶναι ἐπίσης ἱκανοποιητικοί. Παρὰ ταῦτα, προεβλέψαμεν εἰδικὰ ἐπιδόματα, εἴτε ὡς ἔξοδα κινήσεως, τὰ ὁποῖα, ὅμως, δὲν φορολογοῦμεν καὶ ἑπομένως ἔχουν κἄποιαν ἀνταπόκρισιν μεγαλυτέραν καὶ ἐπιπροσθέτως εἰδικὰ ἐπιδόματα τῶν διαφόρων εἰδικοτήτων, ἀνυπάρκτων μέχρι σήμερον, ὅπως εἶναι τῶν φυματιολόγων, τῶν ἀκτινολόγων, τῶν λοιμωδῶν νόσων καὶ προσθέτως ἀκόμη, ἔχομεν δημιουργήσει προϋποθέσεις ἐργασίας καλλιτέρας ἀπ’ ὅ,τι ἦτο πρίν. Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐκτιμήσῃ τὰς προσπαθείας αὐτάς, διότι ἔχει ἀντιμετωπισθῇ καὶ ἀντιμετωπίζεται μὲ πραγματικὴν ἐκτίμησιν, ὅπως εἶπον προηγουμένως ἡ θέσις τοῦ ἰατροῦ ἐν τῇ κοινωνίᾳ, διότι ἄνευ τῆς ὑγείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ κανένας λαός.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 6, νὰ διατηρηθῇ ἢ νὰ ἀπαλειφθῇ αὕτη;

§165Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ δήλωσις ἡ ἰδική μου, εἶναι ὅτι, ἐφ’ ὅσον διατηρηθῇ ἡ παράγραφος, θὰ τεθῇ ἡ φράσις: «Ἐφ’ ὅσον δὲν ἀσκοῦν ἐπάγγελμα», διότι τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα δίδεται εἰδικῶς εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους. Θὰ ἦτο ἀπαράδεκτον νὰ δοθῇ καὶ εἰς τοὺς μικροβιολόγους.

§166Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶναι προτιμότερον νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, διότι θὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα καὶ θὰ δημιουργηθοῦν ἱστορίες.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τίθεται εἰς ψηφοφορίαν ἡ πρότασις τοῦ κ. Χλουβεράκη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν διατήρησιν τῆς παραγράφου 6 παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἐρωτᾶται, ὡσαύτως ἡ Βουλή, δέχεται τὴν διαγραφὴν τοῦ ἐδαφίου κατὰ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§168Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ δήλωσις ἡ ἰδική μου εἶναι ἐὰν θὰ διατηρηθῇ ἢ θὰ ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος 6 καὶ ἐὰν διατηρηθῇ νὰ παραμείνῃ τὸ «ἐφ’ ὅσον δὲν ἀσκοῦσιν ἐπάγγελμα».

§169Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐθέσατε ἕνα ζήτημα εἰς ψηφοφορίαν, δι’ ἀνατάσεως. Τὸ θέμα ἦτο οἱ παραδεχόμενοι τὴν διατήρησιν τῆς παραγράφου 6 ὡς ἔχει, ἐγείρονται. Ἐξηγγείλατε τὸ ἀποτέλεσμα; Πῶς ἐπανερχόμεθα ἐπ’ αὐτοῦ; Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀμφισβήτησις ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου, ἢ ἀπὸ μέρους ὡρισμένων βουλευτῶν, ὅτι ἦτο ἐσφαλμένη ἡ κρίσις τοῦ Προεδρείου, δύναται νὰ ἐπαναληφθῇ ἡ ψηφοφορία, ἀλλὰ ὡς ἐτέθη ἤδη τὸ θέμα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀντιστρόφως. «Οἱ μὴ δεχόμενοι τὴν διατήρησιν νὰ ἐγερθῶσιν».

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις, εἶναι, κύριοι, μία διάταξις, ἡ ὁποία, ἐὰν ψηφισθῇ ὡς ἔχει, σημαίνει ὅτι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν ἐπάγγελμα, θὰ πρέπει νὰ παίρνουν. Ἑπομένως ἂς τεθῇ ὡς τὸ ἐζήτησεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ διάταξις ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) ....».

§173Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ διάταξις, δίδει τὸ δικαίωμα ἐπιδόματος καὶ εἰς τοὺς μικροβιολόγους. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι τὸ ἐπίδομα θὰ πρέπει νὰ τὸ πάρουν μόνον οἱ ὑγιεινολόγοι. Ἐν προκειμένῳ, κύριοι, εἴχομεν πάντοτε ὑπ’ ὄψει μας τὸ «ἐφ’ ὅσον δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα».

§174Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν περιελαμβάνετο εἰς τὸ ἀρχικὸν κείμενον. Ἐτέθη ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἐγένετο δεκτὴ καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Εἶναι περίεργον τώρα, πῶς δὲν θέλει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ τὴν δεχθῇ, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως ὡρισμένης κατηγορίας ἰατρῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τώρα τὸ ἐὰν ἀσκοῦν ἢ ὄχι ἐπάγγελμα, θὰ εἶχον νὰ εἴπω ὅτι δυνατὸν νὰ ἐκλέξουν, ὥστε ἐὰν θέλουν νὰ παίρνουν τὸ ἐπίδομα, νὰ παύσουν νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§175Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 71 τοῦ Κανονισμοῦ δὲν δύναται νὰ γίνῃ τίποτε ἄλλο παρὰ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Τὸ ἄρθρον 71 λέγει: «... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐλπίζω ὅτι δὲν θέλετε ὀνομαστικὴν κλῆσιν. Δὲν δύναται νὰ γίνῃ συνεπῶς τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ σεβασθῶμεν τὴν ἐξαγγελίαν τοῦ ἀποτελέσματος.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκεῖνο ποὺ δύναται νὰ γίνῃ εἶναι νὰ διατυπωθῇ τὸ ἐρώτημα ἀντιθέτως.

§177Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀνομαστικὴ κλῆσις, κύριε Πρόεδρε. Ἡ πρότασίς μου διευκολύνει τὴν πρόοδον τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Τὴν ἐμποδίζει ὅμως, ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος, κατὰ τὸ ἄρθρον 71. Συνεπῶς ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ.

§178Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναμφισβητήτως ἔχει δίκαιον ὁ κ. Μπακόπουλος, ἀλλὰ ὅταν ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ εἶναι σύμφωνος καὶ δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις καὶ ἐκ μέρους ἑνὸς βουλευτοῦ, εἶναι δυνατὸν κατ’ οἰκονομίαν νὰ θεωρηθῇ δυνατὴ ἡ καὶ πάλιν δι’ ἀνατάσεως ἐξακρίβωσις μιᾶς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγου ἐλήφθη. Βεβαίως, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις καὶ ἑνὸς βουλευτοῦ, πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβαλλομένη διαδικασία καὶ συμφωνῶ, κύριε Μπακόπουλε, μαζί σας, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν δύναται νὰ τεθῇ τὸ ἀντίστροφον ἐρώτημα δι’ ἀνατάσεως. Περικλείει μέσα του καὶ τὸ ἐρώτημα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἀπεφάνθη ἤδη ἡ Βουλὴ, μὲ τὴν διαφορὰν, ὅτι γίνεται ἡ ἀντίστροφος διατύπωσις καὶ ρητῶς λέγει ὁ Κανονισμός, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐὰν 15 βουλευταὶ τὸ ζητήσουν πρέπει νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Νομίζω, ὅμως, ὅτι κατ’ οἰκονομίαν, ἐὰν ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ πάλιν δι’ ἀνατάσεως, ὄχι ἁπλῶς ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἀντιστρόφου ἐρωτήσεως, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἐρωτήματος. Διότι ὅταν ὅλοι συμφωνοῦμεν, γίνεται μία ἐπαλήθευσις τῆς πρὸ ὀλίγου γενομένης ψηφοφορίας.

§179Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέκαθεν εἶχον τὴν ἰδιότητα νὰ πιστεύω, ὅτι τὰ θέματα τοῦ Συντάγματος καὶ τὰ θέματα τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς δὲν ἐπιδέχονται παραβιάσεις εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, εἶναι συμπλήρωμα τῶν ἀντιστοίχων διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Προβλέπεται ἀπὸ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, πῶς ψηφίζεται ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς καὶ πῶς τροποποιεῖται. Δὲν εὑρίσκω δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ θεωρία τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου, ὅτι κατ’ οἰκονομίαν, ἠμποροῦμε νὰ παραβῶμεν. Κατὰ τὴν ἐμὴν ὀρθόδοξον νομικὴν ἀντίληψιν, κατ’ οἰκονομίαν παραβίασις τοῦ Συντάγματος, ἢ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς δὲν ἐπιτρέπεται. Ἐγὼ ὡς βουλευτής, ὡς μονὰς ὁμιλῶ δι’ ἴδιον λογαριασμόν, δὲν ἐκπροσωπῶ ἄλλου σκέψιν. Ἐμμένω εἰς τὴν ἄποψίν μου, ὅτι πρέπει νὰ τηρῶμεν μετ’ αὐστηρότητος τὸν Κανονισμόν. Διότι, ἐὰν ἀρχίσωμεν κατ’ οἰκονομίαν νὰ παραβαίνωμεν τοῦτο σήμερον καὶ κατ’ οἰκονομίαν νὰ παραβαίνωμεν τὸ ἄλλο αὔριον, οὕτω καταλήγομεν, εἰς τὸ ὅ,τι ἡ ἑκάστοτε πλειοψηφία τῆς Βουλῆς δύναται νὰ κάμνῃ, ὅ,τι θέλει, χωρὶς νὰ περιορίζεται ἀπὸ τὸν Κανονισμόν. Δι’ αὐτὸ, ἐπαναλαμβάνω, κύριε Πρόεδρε, πρὸς ἐξακρίβωσιν τῆς πραγματικῆς κρίσεως τῆς Βουλῆς θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§180Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μπακόπουλος νὰ ἰσχυρισθῶ ὅτι, ἔδωσε μεγάλην ἔκτασιν εἰς τὴν ὑπ’ ἐμοῦ ἀναπτυχθεῖσαν ἄποψιν. Πρῶτον, δὲν ὡμίλησα περὶ παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Βεβαίως, παραβίασις τοῦ Συντάγματος καὶ αὐτοῦ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς κατ’ οἰκονομίαν, δὲν ἐπιτρέπεται. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ παραβιάσεως, πρόκειται περὶ ἐπαληθεύσεως ἑνὸς γεγονότος σημειωθέντος πρὸ ὀλίγου. Καὶ ἔθεσα μίαν προϋπόθεσιν, ἡ ὁποία προϋπόθεσις, ἀγαπητὲ κύριε Μπακόπουλε, ἀποκλείει ὁπωσδήποτε τοὺς κινδύνους, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε, ἔθεσα τὴν προϋπόθεσιν τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἐκ μέρους ἁπάντων τῶν βουλευτῶν συμφωνίας, ὁπότε δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καμμία ἐκμετάλλευσις τῆς πλειοψηφίας εἰς βάρος τῆς μειοψηφίας. Εἶπον καὶ εἷς ἐὰν διαφωνῇ δὲν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ παρέκκλισις ἡ μικρὰ ἀπὸ τὸν Κανονισμόν, διότι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν περὶ παρεκκλίσεως πρόκειται καὶ οὐχὶ περὶ παραβιάσεως ἀρχῆς, θεσπιζομένης ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ.

§181Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ γενικαὶ ἀρχαὶ εἶναι ἀπαράβατοι. Ἐπειδὴ καὶ οἱ 300 βουλευταὶ εἴμεθα σύμφωνοι κατὰ τρόπον αὐθαίρετον, θὰ παραβῶμεν τὸν Κανονισμόν; Ἐὰν θέλετε τροποποίησιν τῶν διατάξεων τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ ἔλθῃ διὰ τῆς νομίμου ὁδοῦ. Ἐφ’ ὅσον ἰσχύουν, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὰς παραβῶμεν. Πῶς τὸ θέλετε; Καὶ ἀκριβῶς οἱ ἡγέται τῆς Βουλῆς πρέπει νὰ δίδουν τὸ καλὸ παράδειγμα. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ κάμνῃ ὅ,τι θέλει.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Μπακόπουλον, διὰ τὰ ὅσα εἶπεν ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῶν θεσμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπαραίτητοι. Ἀλλὰ τὸ Προεδρεῖον ἔχει διάφορον ἀντίληψιν, ὡς πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 71 τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 71 λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐφ’ ὅσον, κατὰ συνέπειαν, τὸ Προεδρεῖον δὲν κρίνει ἀναγκαίαν, οὔτε ὑπάρχει αἴτησις 15 βουλευτῶν δι’ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, θέμα δὲν ὑπάρχει, ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη. Κατὰ συνέπειαν, ἡ παράγραφος 6 γίνεται δεκτὴ ὡς ἔχει. Παράγραφος 7.

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 7 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 8.

§185Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 8, παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ.

§186Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διατὶ διαγράφετε τὴν παράγραφον 8; Δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχει λόγος διαγραφῆς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἱκανοποιεῖται ἕνα δίκαιον αἴτημα. Τὸ νομοσχέδιόν σας γέμει ἀπὸ προσωπικὰς διατάξεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἄλλας νὰ τὰς ἀφήνωμεν καὶ ἄλλας νὰ τὰς διαγράφωμεν. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι πρέπει νὰ παραμείνῃ.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 8;

§188ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ παράγραφος 8 διαγράφεται. Ἡ παράγραφος 9 γίνεται δεκτή;

§190ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 9 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 10. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§192Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς παραγράφου 10 ἔχει ὑποβληθῆ μία τροπολογία, ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ. κ. Δερδεμέζην καὶ Κατσαφάδον. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, γενομένης συζητήσεως, κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἐπεφυλάχθητε νὰ μᾶς ἀπαντήσητε. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ἐὰν τὴν δέχεται, ἢ ὄχι.

§193Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, νὰ ἀκούσῃ ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν.

§194Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν τροπολογίαν σᾶς τὴν παρέδωσα, δι’ αὐτὸ ἀπὸ μνήμης θὰ ἀναφέρω τί λέγει. Πρόκειται περὶ 4 βοηθῶν νοσοκόμων, ὑπηρετούντων εἰς τὸν ἀντιαφροδισιακὸν ἀγῶνα ὡρισμένων περιοχῶν, ὑπηρετοῦντες ἤδη ἐπὶ μίαν 20ετίαν. Οὗτοι, διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν, ἐντάσσονται εἰς τὸν κλάδον τῶν νοσοκόμων.

§195Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, εἴπομεν νὰ περιορίσωμεν τὰς προσωπικὰς διατάξεις.

§196Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι καταπληκτικώτατον, νὰ θεωρῆτε προσωπικὴν τὴν τροπολογίαν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νὰ μὴ τὴν ἀποδέχεσθε, ὅταν πρόκειται νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν παράγραφον 10, ἡ ὁποία τάδε λέγει, κύριε Ὑπουργέ. Ἰδῆτε ἀπρόσωπον καὶ ἀντικειμενικὴν διάταξιν. Ἡ παράγραφος 10 ὁμιλεῖ περὶ τοῦ κλάδου βοηθῶν νοσοκόμων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ λέγει: «Καθίστανται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ παρόντος (...ἀναγινώσκει)....». Πρέπει νὰ ἔχουν τὸ καταπληκτικὸν προσόν, ὅτι ὑπηρετοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὅσοι δὲ ὑπάλληλοι δὲν ἔχουν αὐτὸ τὸ καταπληκτικὸν προσόν, τὸ ἀπρόσωπον καὶ ἀντικειμενικόν, νὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ μίαν 4ετίαν εἰς τὰς Ἀθήνας, δὲν δικαιοῦνται αὐτῆς τῆς ἐντάξεως, ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προτείνομεν.

§197Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Προτείνω νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 10.

§198Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Εἴπατε κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπάρχει προσωπικὴ διάταξις, διότι δῆθεν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐξ ὑπαρχῆς ἀσκοῦν διοικητικὰ καθήκοντα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἀπεκλείσθησαν, διὰ νὰ καταλάβουν θέσιν βοηθῶν νοσοκόμων. Τοῦτο, ἐγὼ νομίζω, ὄχι ὅτι αἴρει τὸν προσωπικὸν χαρακτῆρα τῆς διατάξεως, ἀλλὰ ἀποδεικνύει ὅτι καίτοι δὲν εἶχον διοικητικὴν θέσιν, κατώρθωσαν νὰ καταλάβουν διοικητικὴν θέσιν καὶ νὰ ἀχρηστεύσουν τὰς θέσεις τῶν βοηθῶν νοσοκόμων, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς θὰ ἀπεστέλλοντο εἰς τὰς ἐπαρχίας. Θεωρῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι θέμα ἀρχῆς. Δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα προσωπικόν, δι’ ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ κέντρον καί, ὅτι ὑπάρχει θέμα προσωπικόν, ὅταν πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν.

§199Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. συνάδελφος θεωρεῖ ὅτι ἡ παράγραφος 10 εἶναι προσωπική, προτείνω τὴν διαγραφήν της.

§200Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, κατόπιν τῆς συζητήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο, κατέληξε εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 10. Ἡ χειρονομία, βεβαίως, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἱκανοποιεῖ τὸ Σῶμα, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν αἰτιάσεις, ὅτι ἡ παράγραφος αὐτὴ εἶναι προσωπική. Εἰς τὴν προκειμένην ὅμως, περίπτωσιν ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου αὐτῆς, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 20ετίαν καὶ πλέον ὑπηρέτησαν εἰς τὰ βουνὰ τῆς Θράκης. Δημιουργεῖται ζήτημα ἀρχῆς. Δὲν ἠμποροῦμεν, κύριοι, νὰ εὐνοοῦμεν πάντοτε τὸ Κέντρον καὶ νὰ ἀγνοοῦμεν τὴν ἐπαρχίαν. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ ἀποκαταστάσεως παιδιῶν, τὰ ὁποῖα διέσχισαν ἐπὶ 20ετίαν τὰ βουνὰ τῆς Θράκης. Χρέος, λοιπόν, ἔχει τὸ Σῶμα, νὰ προσέξῃ καὶ τὴν ἐπαρχίαν.

§201Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 10, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ ἀκόμη. Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 19ετῆ καὶ 20ετῆ ὑπηρεσίαν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἔνταξίς των. Ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ ἕνα πρόχειρον ὑπολογισμόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖος εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν περιφερειακῶν ὑγειονομικῶν ὑπαλλήλων. Ἐὰν εἶναι πολλοὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Διότι, δὲν εἶναι δίκαιον, ὅσοι εἶναι εἰς κεντρικὰς ὑπηρεσίας καὶ ἔχουν 4 χρόνια, νὰ ἐντάσσωνται, οἱ δὲ ἄλλοι, ποὺ ὑπηρετοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας νὰ μὴ λαμβάνουν αὐτὸν τὸν βαθμόν. Ἐγώ, λοιπόν, προτείνω, ἢ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ εἰς τὰς περιφερειακὰς ὑγειονομικὰς ὑπηρεσίας ἢ νὰ διαγραφῇ.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§203Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι μόνον ζήτημα ἀρχῆς, ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ συνάδελφος κ. Πιτούλης, ἀλλὰ εἶναι καὶ ζήτημα ἠθικῆς τάξεως.

§204Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐφ’ ὅσον, κύριε συνάδελφε, εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, διαγράφω ἐξ ὁλοκλήρου τὴν παράγραφον 10.

§205Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι λύσις αὐτή, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ ἐπανορθωθῇ μία ἀδικία, ἡ ὁποία ἐπανορθοῦται μερικῶς. Θὰ ἀφήσωμεν ὁλοκληρωμένην τὴν ἀδικίαν διὰ νὰ μὴ εἴπωμεν ὅτι ὑφίσταται ζήτημα ἠθικῆς τάξεως.

§206Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). 131 τροπολογίαι εἶναι.

§207Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ νοσοκόμους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς Θράκην, Ἤπειρον καὶ εἰς ἀκριτικὰς περιοχάς. Βλέπω ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας καίτοι γέμει προσωπικῶν διατάξεων, κυρίως τακτοποιεῖ κεντρικοὺς ὑπαλλήλους, ἐκεῖνοι δὲ ποὺ ἀντιπροσωπεύουν τὸ Κράτος, εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχάς, καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ποὺ ἔπρεπε πρῶτοι νὰ τακτοποιηθοῦν, καταδικάζονται νὰ εἶναι αἰωνίως ἀδικημένοι.

§208Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ἐγένετο μία παρεξήγησις καὶ ἐδημιουργήθη ἀναβρασμὸς καὶ θὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῶν διατάξεων, ἀλλὰ πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας βοηθῶν νοσοκόμων τοῦ ἀντιαφροδισιακοῦ ἀγῶνος, αἱ ὁποῖαι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ἑπομένως, κακῶς ἐξενευρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Πιτούλης καὶ κακῶς ἐθεώρησαν καὶ οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικῶν διατάξεων. Δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῶν διατάξεων. Τί ζητοῦμεν; Ζητοῦμεν ἁπλῶς ἀπὸ τῆς Γʹ κατηγορίας, δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ ὑπηρετικοῦ προσωπικοῦ, νὰ πᾶνε εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, διότι ὄντως δικαιοῦνται.

§209Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ γίνουν γραφειάδες. Διότι, πιὸ πολὺ χρειάζονται ὡς γραφειάδες, παρὰ ὡς νοσοκόμοι;

§210Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Ὄχι.

§211Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἔτσι λέγει ἐδῶ.

§212Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἶναι δικαιοτάτη ἡ τροπολογία. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω κακῶς οἱ κ. κ. συνάδελφοι, νομίζουν ὅτι πρόκειται περὶ χαριστικῆς διατάξεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπειδὴ ἐλέχθησαν ἐδῶ αὐτά, ὅτι πρόκειται περὶ ζητήματος ἠθικῆς τάξεως, ἐξενευρίσθη καὶ εἶπεν ὅτι διαγράφει τὴν παράγραφον. Δὲν ζητοῦμεν νὰ διαγραφῇ, διότι εἶναι δικαία. Θὰ παρακαλέσωμεν μόνον ἐπειδὴ πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας ἀνθρώπων, νὰ μποῦν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν Γʹ κατηγορίαν εἰς τὴν Βʹ.

§213Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἀχθῇ εἰς τὴν ἀπόρριψιν τῆς 10ης παραγράφου διὰ τοὺς λόγους ποὺ ἐξέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος προηγουμένως, διότι εἶναι βοηθοὶ νοσοκόμοι οἱ ὑπάλληλοι εἰς τοὺς ὁποίους ἀναφέρεται ἡ τροπολογία καὶ εἶναι ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 25 ἔτη εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ τὴν Θράκην, ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ ἔχουν συνεπῶς τὰ τυπικὰ προσόντα τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν παράγραφον 10 διὰ νὰ μεταπηδοῦν εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν. Δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι προσωπικὸν ὥστε ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ θεωρήσῃ ἑαυτὸν θιγόμενον καὶ νὰ ἀπορρίψῃ τὴν παράγραφον 10, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρεται ἡ τροπολογία.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ἐὰν ψυχραίμως ἐξετασθῇ τὸ θέμα, ὅτι ἔχουν δίκαιον οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι γεμᾶτο ἀπὸ προσωπικὰς διατάξεις. Προσωπικαὶ διατάξεις εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζουν εἰδικά των προσωπικὰ θέματα ἢ στενώτερον κύκλον. Δὲν ὑπάρχει, κατὰ συνέπειαν, ἀμφιβολία ὅτι, ἐὰν κ. Ὑπουργὸς θελήσῃ νὰ δείξῃ τὴν εὐαισθησίαν, τὴν ὁποίαν ἔδειξε εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, πρέπει νὰ διαγράψῃ τὸ μισό του νομοθέτημα. Διότι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 10 εἶναι ὄντως προσωπικὴ καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ἂν ἀρχίσητε ἔτσι, δὲν ἠξεύρω τὶ θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὸ νομοθέτημά σας. Κάματε τὸν κόπον νὰ διαβάσητε παραπάνω καὶ λιγάκι παρακάτω. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, προσωπικῶς εἶμαι πάντοτε ἀντίθετος εἰς τὰς τροπολογίας, αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἀνατρέπουν μίαν τάξιν ἱεραρχικὴν καὶ ὡρισμένους παγίους κανόνας, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν σχέσιν καὶ διὰ τοῦτο πάντοτε δὲν ψηφίζω αὐτὰς τὰς προσωπικὰς τροπολογίας. Ἀλλὰ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ κάμω μίαν ἐξομολόγησιν πρὸς τὸ Σῶμα καὶ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀναμφισβητήτως εἶναι ἀτύχημα διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι δὲν κατώρθωσε νὰ φέρῃ ἕνα νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον νὰ τάσσῃ γενικὰς γραμμὰς καὶ κανόνας καὶ ἔτσι ἡ τροπολογία αὐτή, ἀπροσώπως ἀντιμετωπιζομένη, εἶναι ὅλως προσωπικὴ ἢ αἱ πλεῖσται προσωπικαὶ καὶ δημιουργοῦν τὸ αἴσθημα τῆς ἀνισότητος, τῆς ἀδικίας καὶ τὴν δικαίαν ἐξέγερσιν ἡμῶν ὅλων. Εἶναι, ὅμως, ἐξ ἀντιθέτου, κύριε Πρόεδρε, τέτοια ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὥστε εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις καὶ τὰ μπαλώματα, τὰ ὁποῖα ἐπιχειρεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, ἀρκεῖ νὰ γίνωνται μὲ στοιχειώδη ἠθικὴν βάσιν, δὲν ἠμποροῦν νὰ τύχουν ἐπιθέσεως ἢ ἀρνήσεως. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐφ’ ὅσον οὕτως ἢ ἄλλως ἔχει τὸ ἀτύχημα νὰ ὑποστηρίζῃ ἕνα τέτοιο νομοθέτημα, νὰ προσπαθήσῃ, μιὰ καὶ δὲν χαράσσει γενικὰς ἀρχάς, ὅ,τι εἶναι δυνατὸν καὶ δίκαιον εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ ἀντιμετωπισθῇ, νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ. Οὕτως ἢ ἄλλως τὸ νομοθέτημα δὲν ἔχει νὰ χάσῃ τίποτε παραπάνω ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ χάνει μὲ τὴν πρώτην ματιὰ ποὺ θὰ ρίψῃ κανεὶς εἰς αὐτό.

§215Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἀπαιτήσεις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὴν διαγράφει, νομίζω ὅτι εἶναι περιττὴ ἡ περαιτέρω συζήτησις.

§216Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διαγράφεται, κύριε Ὑπουργέ;

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 10 παρακαλῶ νὰ ἐγερθοῦν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Συνεπῶς, ἡ παράγραφος 10 διαγράφεται. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκταὶ αἱ παράγραφοι 11 καὶ 12). Παράγραφος 13. Ὁ κ. Β. Ἀλεξᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§218Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Μένω κατάπληκτος, κύριε Πρέεδρε, ἀπὸ μίαν ἀήθη ἐμφάνισιν. Κατὰ τὰς γενομένας συζητήσεις ἐπὶ ὡρισμένων νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ὑποβάλλουν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι Ὑπουργοί, ἑκάστοτε, ἐγείρονται διαμαρτυρίαι καὶ αὗται ἐπὶ τὸ πλεῖστον προέρχονται, χωρὶς νὰ θέλω νὰ τοὺς θίξω, ἀπὸ τοὺς νεωτέρους τῶν βουλευτῶν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ ἀκούονται διαρκῶς, εἴτε διὰ μίαν τροπολογίαν, εἴτε διὰ μίαν διάταξιν, τὴν ὁποίαν περιέχει ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὑποβάλλει ὁ ἑκάστοτε Ὑπουργός, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι προσωπική, εἴτε ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι προσωπική.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε, νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς παραγράφου 13.

§220Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἐκτὸς θέματος.

§221Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ θέλω νὰ ὑποστηρίξω μίαν πρότασιν, ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τοὺς κ. κ. συναδέλφους, καὶ ποιὰ διάταξις καὶ ποιὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι προσωπικόν; Πιθανὸν νὰ ἀφορᾷ δέκα πρόσωπα, πιθανὸν νὰ ἀφορᾷ ἑκατὸν πρόσωπα καὶ χίλια πρόσωπα, πάντως πρόσωπα ἀφορᾷ, πολίτας Ἕλληνας ἀφοροῦν αὐταὶ αἱ διατάξεις ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται τὸ καταπληκτικὸν φαινόμενον ὅτι ἑκάστοτε μία διάταξις εἶναι καὶ προσωπικὴ καὶ νὰ γίνεται βολὴ κατ’ αὐτῆς. Μετὰ τὴν παράγραφον 13, ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει ὑπογραφῆ ἀπὸ ἀρκετοὺς βουλευτὰς καὶ θὰ ὑποστηριχθῇ καὶ ἀπὸ ἀρκετοὺς βουλευτάς, κατὰ τὴν ὁποίαν ζητεῖται ἡ ἐγγραφὴ 14ης παραγράφου μὲ τὸ ἑξῆς περιεχόμενον.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μετὰ τὴν 13ην παράγραφον νὰ τὴν προτείνετε, νὰ ἀποφανθῇ πρῶτον ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς παραγράφου 13.

§223Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Ἐνόμιζα ὅτι ἐγένετο δεκτὴ ἡ 13η παράγραφος καὶ μοῦ ἐδώσατε καὶ τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε. Ἐὰν ἀκολουθηθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς παραγράφου 13 ἐπιφυλάσσομαι νὰ ὁμιλήσω τότε.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 13, ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§225Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι δύσκολον νὰ ἀντιληφθῶ, καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ ποῖον εἶναι τὸ νόημα αὐτῆς τῆς παραγράφου 13. Ἐὰν δὲν κάμνω λάθος, εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1957 καὶ ἐνθυμούμεθα τοὺς μὴ ὑποβαλόντας δηλώσεις πρὸ δώδεκα ἐτῶν καὶ πλέον. Τί εἶναι αὐτὴ ἡ ἀπίθανος διάταξις, ποῖον σκοπὸν καὶ ποίαν δικαιοσύνην ἐξυπηρετεῖ;

§226Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ ἑνὸς ἰατροῦ ὁ ὁποῖος ἀπελύθη ἀνωμάλως ἴσως διὰ πολιτικοὺς λόγους τὸ 1937. Δὲν ὑπέβαλε ἐμπροθέσμως τὴν αἴτησίν του καὶ παρῆλθον δέκα ἡμέραι καὶ ἔχει τὸ δικαίωμα τοῦ ἐπαναδιορισμοῦ του. Πάντως τακτοποιεῖται ἡ θέσις του ἀπὸ τότε, διότι τὸ χρονικὸν διάστημα ποὺ παρῆλθε τοῦ δημιουργεῖ προϋποθέσεις μειώσεως τῆς συντάξεως.

§227Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὑπηρετεῖ ἀπὸ τὸ 1937 συνεχῶς;

§228Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, ἐπανῆλθε τὸ 1947, ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ὑπελογίσθη ὁ χρόνος, ὁ ἐκτὸς ὑπηρεσίας.

§229Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Συντακτικὴ Πρᾶξις 24 τοῦ 1945, ἐξεδόθη μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν καὶ προφανῶς ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἔχασε τὴν προθεσμίαν τῆς Συντακτικῆς Πράξεως. Ἀλλὰ ἐὰν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος θὰ δώσῃ τὴν παράτασιν αὐτήν, διατὶ θὰ τὴν δώσῃ διὰ τὸν ἕνα ἰατρὸν καὶ δὲν θὰ τὴν δώσῃ δι’ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους; Ἐὰν μετὰ δώδεκα ἔτη ἐνθυμῆται τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ὅτι ὑπάρχουν Ἕλληνες πολῖται ποὺ ἔχασαν τὴν προθεσμίαν νὰ δώσῃ μίαν παράτασιν, ἀλλὰ νὰ δίδωμεν τὴν παράτασιν δι’ ἕνα ἰατρόν, αὐτὸ ὑπερβαίνει ὅλα τὰ μέτρα καὶ ὅλα τὰ ὅρια.

§230Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω μίαν ἀρχήν. Τὴν εἶχα ἀναπτύξει καὶ ἄλλοτε καὶ μάλιστα τὴν εἶχα ἀναπτύξει ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅταν ἔφερα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα ἕνα καὶ μόνον ὁ ὁποῖος κακῶς εἶχεν ἀπολυθῆ τὸ 1935. Βεβαίως τὸ ἔφερα εὐθέως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ φέρει εὐθέως, δίδων ἐξηγήσεις καὶ λέγει ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καὶ μόνον. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ διάταξις. Δὲν γνωρίζω τὸ πρόσωπον. Ἐὰν ἡ περίπτωσις εἶναι ὅπως τὴν παρουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν παρουσιάζει ὑπευθύνως ἐνώπιον ἡμῶν, πρέπει νὰ δικαιώσωμεν, νὰ διευκολύνωμεν τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔχασε μίαν προθεσμίαν. Ἐὰν ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι καὶ ἤκουσα πρὸ ὀλίγου τὸν κ. Μπακόπουλον ψιθυρίζοντα ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ ἄλλοι εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα καὶ ἀσφαλῶς θὰ ἔχῃ δίκαιον, θὰ πρέπει οἱ Ὑπουργοὶ τῶν ἄλλων Ὑπουργείων νὰ πράξουν τὸ ἴδιο. Ἡ στοργὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔναντι τοῦ ἑνὸς ὁ ὁποῖος ἀφορᾷ τὴν δικαιοδοσίαν του, εἶναι ἐπαινετή, ἐνῷ ἡ τυχὸν ἀδιαφορία ἄλλων Ὑπουργῶν ἔναντι τῶν περιπτώσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὰ Ὑπουργεῖά των, δὲν εἶναι ἐπαινετή. Πρέπει, λοιπόν, νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν διάταξιν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν τὸν κ. Πρόεδρον, ὅπως ὑποδείξῃ ἐκ μέρους μας εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν ὑπάρχουν περιπτώσεις ἀνάλογοι εἰς τὰ ἄλλα Ὑπουργεῖα νὰ ἀχθοῦν ἐνώπιον ἡμῶν διατάξεις σχετικαὶ διὰ νὰ διευκολύνωμεν καὶ τοὺς ἄλλους.

§231Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ διαγραφῇ, καίτοι βεβαίως εἶναι ἀπίθανος μία διάταξις, ἡ ὁποία μετὰ 12 ἔτη μεταβάλλει προθεσμίαν. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι, διατὶ ἐὰν εἶναι ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας θὰ ἰσχύσῃ δι’ αὐτὸν ἡ διάταξις καὶ ἐὰν εἶναι ὑπάλληλος οἱουδήποτε Ὑπουργείου δὲν θὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διατὶ αὐτὴ ἡ ἡμερομηνία τῆς 10.6.1945; Τί κοσμοϊστορικὸν γεγονὸς συνέβη τὴν στιγμὴν ἐκείνην; Μήπως εἶναι ἡ ἡμερομηνία τῆς αἰτήσεως τοῦ ἰατροῦ αὐτοῦ, διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι νόμος πλέον αὐτός. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ νὰ σβήσωμεν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ νὰ εἴπωμεν «μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι διορισθέντες κ.λ.π.», δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν.

§232Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Δὲν γίνεται αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, μεταφέρετε συνήθως ὡρισμένα θέματα ἐπὶ προσωπικῶν διατάξεων. Οὔτε κἂν τὸν γνωρίζω τὸν ἄνθρωπον. Ἡ προθεσμία τῆς 12.6.45 ἦτο ἡ προθεσμία τῆς λήξεως τῆς ἐνστάσεώς του τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ κάμῃ.

§233Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ἕνας ὑπέβαλε τὴν 11.6.45 θὰ τὴν χάσῃ;

§234Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν θὰ τὴν γενικεύσω ἐγὼ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§235Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου γεννᾷ πολλὰς σκέψεις. Εἴπατε εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτει ἀπὸ τὸ 1937 καὶ ἑπομένως εἶναι ἄξιος συμπαθείας, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ συναισθηματισμοῦ, ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, τῆς διορθώσεως μιᾶς ἀδικίας. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δεκτὸν — καὶ πρὸ ἡμερῶν, πρὸ 2–3 ἡμερῶν συνεζητήθη παρόμοιον θέμα — νὰ τεθοῦν διατάξεις ὅταν πρόκειται περὶ διορθώσεως ἀδικίας καὶ ὄχι περὶ ἀποκαταστάσεως ἀδικίας, διότι ἡ ἔννοια αὐτὴ εἶναι εὐρυτάτη. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ποῦ εἶναι ἡ ἀδικία, τὴν ὁποίαν ἐπιζητεῖ τὸ νομοσχέδιον νὰ διορθώσῃ; Ἐδῶ λέγετε: «Μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας... (ἀναγινώσκει)....». Ποῦ εἶναι ἡ ἀδικία: Κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ νόμου, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὑπάλληλος διωρίσθη ἐκ νέου μετὰ τὴν συντακτικὴν πρᾶξιν 2445, δὲν εἶχε ὑποβάλει ἐμπροθέσμως τὴν αἴτησίν του. Πῶς διωρίσθη; Ἑπομένως, ὑπάρχει ἓν νομικὸν ἐλάττωμα εἰς τὸν διορισμόν του, τὸ ὁποῖον τείνετε νὰ διορθώσητε. Καὶ ἐρωτῶ, τί ἐπιζητεῖ, τίνα σκοπόν, ποῖον νόημα ἔχει ἡ φράσις τοῦ νομοσχεδίου «θεωροῦνται ἐμπρόθεσμοι»; Τὸ «θεωροῦνται» ὅσον «θεωρεῖται ὑποβολὴν... (ἀναγινώσκει)....». Δὲν γνωρίζω, μὴ σᾶς παραξενεύσῃ ἡ φράσις, δὲν ἐννοῶ τί κρύπτεται κάτω ἀπὸ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Διότι ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἰατρὸς διωρίσθη ἐκ νέου εἰς τὸ 1945, ὄχι εἰς τὸ 1947, διότι ζητεῖται νὰ θεωρηθῇ ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσα αἴτησις μέχρι τῆς 10.6.1945. Τί κρύπτεται ἐδῶ; Αὐτὸς ὁ διορισμός του ἦτο παράνομος, διότι ὅπως ἐμφαίνεται, δὲν εἶχε ὑποβάλει ἐμπροθέσμως τὴν αἴτησίν του. Κατὰ γενικὴν ἀρχὴν τοῦ Δημοσίου Δικαίου, ἐφ’ ὅσον μία παράνομος πρᾶξις τῆς διοικήσεως δὲν προσεβλήθη ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐντὸς τῆς προθεσμίας τῶν 60 ἡμερῶν, ἀφ’ ἧς δημοσιευθῇ — καὶ ἐδῶ ὁ διορισμὸς ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ πάντα τρίτον ἡ προθεσμία ἄρχεται ἀπὸ τὴν δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως — ἡ πρᾶξις εἶναι ἀπρόσβλητος. Τί ζητεῖται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς;

§236Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ 1947 ἐπανῆλθε ὁ ἄνθρωπος, ὄχι τὸ 1945.

§237Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Φαντάζομαι, καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς διευκρινίσῃ τὸ θέμα, ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὁ περὶ οὗ πρόκειται διωρίσθη, θὰ διωρίσθη καλῶς. Δὲν ἐπανεδιωρίσθη, ὅμως, ὅπως τὸ προβλέπει ἡ συντακτικὴ πρᾶξις, ὁπότε θὰ ὑπελογίζετο ὁ χρόνος ὁ διαδραμὼν ἀπὸ τοῦ 1937 μέχρι τοῦ 1947. Θὰ πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§238Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν εἶναι συνταξιοδοτικὴ διάταξις, ἄδικα τὴν ἐβάλατε. Δὲν ἔχει ἔννοιαν.

§239Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις, ὅπως ἔχει διατυπωθῆ, δὲν ἐξυπηρετεῖ τοιοῦτον σκοπόν. Διότι καλύπτει, ἁπλῶς καὶ μόνον, τὸ ἐμπρόθεσμον τῆς ὑποβολῆς προτάσεως. Συνεπῶς, θὰ εἶχε ἔννοιαν ἐάν, λόγῳ τοῦ ἐκπροθέσμου αὐτοῦ, ἠδύνατο σήμερον νὰ προσβληθῇ τὸ νόμιμον τοῦ διορισμοῦ του. Αὐτὸ δὲν ὑφίσταται. Τί ἀποβλέπει; Εἰς τὸ νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἔτη ὑπηρεσίας τὰ ἐνδιάμεσα ἀπὸ τοῦ 1937–1947; Δὲν ἐπιτρέπεται τοιαύτη διάταξις. Ἀλλὰ ἦλθε τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸ ὀλίγου τὸ ἔθιξεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ὅτι προκειμένου περὶ συνταξιοδοτικῆς διατάξεως, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πρότασις τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, γνωμάτευσις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἑπομένως, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, ἐὰν πρόκειται περὶ τοιούτου τινός, δὲν ἐξυπηρετεῖτε τὸν σκοπόν σας, οὔτε τὸ λέγετε, ἄλλωστε ὅτι ὁ διαδραμὼν χρόνος θεωρεῖται ὡς χρόνος ὑπηρεσίας. Εἰς πλείονας ἄλλους νόμους ἔχει περιληφθῆ διάταξις, ὅτι δι’ ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπολυθῆ καὶ μετὰ ἔτη ἐπανεδιωρίσθησαν, ὁ διαδραμὼν χρόνος ἐν τῷ μεταξὺ ἐθεωρεῖτο ὡς χρόνος ὑπηρεσίας καὶ διὰ τὴν σύνταξιν, πλὴν τῶν ἀποδοχῶν. Πηγαίνει εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τὸ ὁποῖον λέγει ὄχι, ἡ διάταξις εἶναι ἀντισυνταγματική. Συνεπῶς, ἐὰν αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, κύριε Ὑπουργέ, δὲν τὸν ἐξυπηρετεῖτε. Θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ μία διάταξις, προτεινομένη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, συνοδευομένη ἀπὸ γνώμην τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§240Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἰς ἴδιον συνταξιοδοτικὸν νόμον.

§241Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. .. εἰς ἴδιον συνταξιοδοτικὸν νόμον. Διότι, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ἔχει δεχθῆ ὅτι παρεμβολὴ τοιαύτης διατάξεως εἰς ἄλλον νόμον, δὲν δεσμεύει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις, ὡς μὴ ἐξυπηρετοῦσα τὸν σκοπόν σας.

§242Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι κρίσιμον καὶ οὐσιῶδες. Φοβοῦμαι ὅτι αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν θὰ δώσῃ καὶ ἔχει δώσει, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη ἑρμηνεία. Βεβαίως, τὸ Σύνταγμα, ἀπαιτεῖ νὰ ὑπάρχῃ γνώμη τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, προκειμένου περὶ συνταξιοδοτικῆς διατάξεως. Τί ἐννοεῖ, ὅμως, τὸ Σύνταγμα, ὅταν λέγῃ τοῦτο; Ἐννοεῖ διατάξεις, τῶν ὁποίων τὸ ὁριστικὸν περιεχόμενον νὰ εἶναι συνταξιοδοτικόν. Ἡ διευκόλυνσις ἀπὸ ἀπόψεως προθεσμίας τινὸς δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάγεται εἰς τὴν σχετικὴν ἐπιτακτικὴν διατύπωσιν τοῦ Συντάγματος, διότι ἁπλούστατα προεβλέφθη καθ’ ἣν στιγμὴν ἐγένετο τότε ὁ νόμος καὶ ἠρωτήθη τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἐὰν τὸ Σύνταγμα ἀπαιτῇ ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν. Ἀλλά, νομίζω, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν ἠρωτήθη, διότι πρόκειται περὶ συνταξιοδοτικῆς πράξεως. Ἀλλὰ δὲν ἔχει σημασίαν. Ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι ἡμεῖς ἐρχόμεθα καὶ διευκολύνομεν κἄποιον, ὁ ὁποῖος ἔχασε τὴν προθεσμίαν. Δὲν νομίζω, ὅτι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον πρέπει νὰ φθάνῃ μέχρις αὐτῆς τῆς τυπικῆς ἑρμηνείας διατάξεων τοῦ Συντάγματος. Βεβαίως δὲν θὰ ἦτο κακὸν νὰ εἶχον ἐρωτηθῆ, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἄκαιρος ἡ διάταξις, διὰ νὰ ψηφισθῇ ὑφ’ ἡμῶν. Φοβοῦμαι ὅμως, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἄκαιρος φοβοῦμαι, ὅτι εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας θὰ εὕρῃ τὸ δίκαιόν του.

§243Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς ὁμιλῶ καὶ ἐκ τῆς πείρας τοῦ ἐπαγγέλματός μου.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, ἐζήτησε ἄλλος, πρὸ ὑμῶν, τὸν λόγον.

§245Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναγκαζόμεθα νὰ κάμωμεν ὑποθέσεις, περὶ τοῦ τί ἐννοεῖ ἡ διάταξις. Ἐὰν εἶναι συνταξιοδοτική, εἶναι ἀντισυνταγματική, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι.

§246Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Νομικῶς εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν θεωρίαν τοῦ κ. Κανελλοπούλου, καὶ εἶχον τὴν εὐκαιρίαν — δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, ὅτι ὁμιλῶ ἐκ τῆς πείρας τοῦ ἐπαγγέλματος — τὰς ἀπόψεις αὐτὰς νὰ τὰς ὑποστηρίξω καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου εἰς συνταξιοδοτικὴν ὑπόθεσιν. Τὸ Ἐλεγκτικόν, ὅμως, Συνέδριον, ἐχόμενον στερρῶς τῶν ἰδικῶν του ἀποφάσεων, ὑποστηρίζει, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχει ἰδίαν δικαιοδοσίαν ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἀναφορικῶς πρὸς τὰς συντάξεις ἑρμηνεῦον στενῶς τὰ πράγματα, καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει πρότασις ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν εἰδικοῦ νομοσχεδίου καὶ γνωμάτευσις τοῦ Συνεδρίου θὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι εἶναι ΙΝΤΕΡΝΑ ΚΟΡΠΟΡΙΣ. Αἱ ἀποφάσεις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου δὲν ὑπόκεινται εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας.

§247Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, εἶχον κάμει τὴν ἑξῆς δήλωσιν, ὅτι τὴν δέχομαι ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Ἤπειρον. Τὸ 1937 διὰ πολιτικοὺς λόγους ἀπελύθη. Τὸ 1945 δὲν ἐπρόλαβε, λόγῳ τῶν γεγονότων, νὰ ὑποβάλῃ ἐμπροθέσμως τὴν αἴτησίν του, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε 12 ἡμέρας ἀργότερον, καὶ προσπαθοῦμεν τώρα διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, νὰ δημιουργήσωμεν τὰς προϋποθέσεις τῆς παραγραφῆς τῶν 12 ἡμερῶν.

§248Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ διορισμὸς εἶναι ἔγκυρος. Ἡ σταδιοδρομία του ὁμαλή. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα;

§249Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ χρονικὸν διάστημα 1937–45 τὸ ἔχασε.

§250Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. 8 χρόνια ὁλόκληρα, χωρὶς νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος, νὰ τοῦ τὰ ἀναγνωρίσωμεν ὡς ἔτη ὑπηρεσίας; Διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ.

§251Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀνεγνωρίσθη καὶ εἰς τοὺς ἄλλους.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, ἔχετε τὸν λόγον, ἀλλὰ ἄλλην φοράν, ἐὰν διακόψητε, θὰ θεωρηθῇ, ὅτι μὲ τὴν διακοπήν σας ἐξαντλεῖτε τὴν σειρὰν τοῦ λόγου σας.

§253Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ διακοπή μου ἦτο ἀρκετὴ νὰ συμπληρώσῃ τὰ ὅσα θὰ ἔλεγον. Ἀνεξαρτήτως τῶν ὅσων ἐξέθεσεν ὁ κ. Μπακόπουλος, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπτύξω καὶ ἐγὼ τὰς ἀπόψεις μου, θεωρῶ, ὅτι εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτον αὐτό, τὸ ὁποῖον προσφέρεται διὰ τῆς παραγράφου 13, τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, διότι ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος δὲν προσέφερε ὑπηρεσίας, διὰ τὸν α ἢ β λόγον, ἐπὶ ὁλόκληρα χρόνια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα τώρα εἰς τὸν πολίτην αὐτὸν νὰ ἀναγνωρίζωμεν δικαίωμα ὑπολογισμοῦ τοῦ χρόνου, τὸν ὁποῖον δὲν ὑπηρέτησε, καὶ νὰ δώσωμεν καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἱεραρχίας διὰ χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν προσέφερε ὑπηρεσίας εἰς τὸ Κράτος. Αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον ἠθικῶς. Καὶ πότε ὅταν ἐρχώμεθα καὶ ἀρνούμεθα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπολέμησαν, οἱ ὁποῖοι προσέφερον ὑπηρεσίας κατὰ τὰς κρισίμους στιγμὰς τοῦ Ἔθνους καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διεκινδύνευσαν τὴν ζωήν των, καὶ τοὺς λέγομεν, ὅτι τὰ πολεμικά των χρόνια, δὲν τὰ ὑπολογίζομεν ὅταν ἐρχώμεθα εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παλαιότερον ὑπηρέτουν εἰς τὰ σύνορα καὶ τοὺς εἶχε ἀναγνωρίσει ἡ Πολιτεία ἕνα δικαίωμα νὰ ἀναγνωρισθοῦν μερικὰ χρόνια εἰς τὸ διπλοῦν, νὰ δίδωμεν σήμερον τὴν εὐκαιρίαν, ἐπειδὴ δὲν ἐπρόλαβε νὰ ὑποβάλῃ τὴν αἴτησιν, νὰ κερδίσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια; Κατὰ τί ἐζημιώθη; Εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτον, ἐπαναλαμβάνω. Ὀρθὸν εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν κἄποτε ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὡς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι καὶ ἕνας πολίτης ὅταν ἀδικῆται, πρέπει ὁ πολίτης διὰ νόμου, δι’ εἰδικῶν διατάξεων, νὰ δικαιώνεται. Ἀλλὰ πότε; Ἀλλὰ πῶς; Τὸ ἔφερε εὐθέως ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ θέμα. Καὶ παρ’ ὅλον τοῦτο, ὅταν μετὰ ἕνα μῆνα ἀνέκυψεν ἄλλο ζήτημα, τριῶν Συνταγματαρχῶν, ἠρνήθη νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δικαίωμα αὐτό. Ἐδῶ ἔρχεται συγκεκριμένως ὁ κ. Ὑπουργός, ὄχι νὰ μᾶς παραπλανήσῃ, ἀλλὰ νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι ὑπάρχει δίκαιον, ὅπου δὲν ὑπάρχει.

§254Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχει γίνει μία παρεξήγησις. Δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας τὴν ὁποίαν εἰσήγαγον ἐγώ. Εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν παρὰ συναδέλφων μας. Ὑπεστηρίχθη καὶ τὴν ἔκαμε δεκτὴν ἡ Βουλή. Παρὰ ταῦτα, ἐπιφυλάσσομαι, διότι ὑπάρχει δαπάνη, νὰ ζητήσω καὶ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§255Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὴν ἔχει δεχθῆ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν;

§256Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως. Αὐτὴ εἶναι ἡ προϋπόθεσις ποὺ μὲ κάμνει καὶ συζητῶ. Δὲν εἶναι τροπολογία ἰδική μου. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τὴν διαγράψωμεν, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Δὲν ἐνδιαφέρομαι προσωπικῶς.

§257Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καλούμεθα νὰ ἀποδώσωμεν δίκαιον εἰς ἕνα ἄνθρωπον. Εἰς τὴν κατηγορίαν, ὅμως αὐτήν, δὲν ὑπάρχει μόνον ὁ ἄνθρωπος αὐτός. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου χίλιες–δυὸ παρόμοιες περιπτώσεις. Ἐὰν δικαιώσωμεν τὸν ἕνα, τί θὰ εἴπουν οἱ ἄλλοι; Θὰ εἴπουν ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅσους ἔχουν τὰ μέσα τοὺς δικαιώνομεν. Ἀλλ’ αὐτὴ δὲν εἶναι δικαιοσύνη. Ἡ δικαιοσύνη πρέπει νὰ εἶναι δι’ ὅλους. Ἢ θὰ κάμωμεν, λοιπόν, ἕνα νόμον καὶ θὰ συμπεριλάβωμεν ὅλους τοὺς ἀδικηθέντας ἢ δὲν θὰ κάμωμεν τίποτε. Τοὺς πτωχοὺς γεωργούς, ποὺ τοὺς ἐπήρανε τὰ ζῶα καὶ τὴν περιουσία τους δὲν τοὺς δικαιώσαμε ἀκόμα, τοὺς ἀγνοοῦμε.

§258Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 13 ἐγένετο δεκτὴ ἀπὸ τὴν Βουλήν, κατόπιν τροπολογίας ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Νικολίτσα. Ἐπειδὴ οὗτος ἀπουσιάζει θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Νομίζω δὲ ὅτι παρέχω πλήρη διαφώτισιν ἐὰν ἀναγνώσω τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τῆς τροπολογίας, ἔχουσαν οὕτω: «Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24) 45 συντακτικῆς πράξεως... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτὴ εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία νομίζω ὅτι εἶναι ἀπολύτως δικαία καὶ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§259Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ διάταξις αὕτη ἀφορᾷ μόνον τὴν περίπτωσιν συνταξιοδοτήσεως. Διαρκούσης τῆς κατοχῆς, ἀπελύθησαν μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ὑπάλληλοι Ὀργανισμῶν Δημοσίου Δικαίου. Αὐτοὶ οἱ ἀπολυθέντες, ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας εἶχον δικαίωμα νὰ ὑποβάλωσι δηλώσεις ἐπανεξετάσεως πρὸς ἐπαναφοράν. Πράγματι ὑπεβλήθησαν αἱ δηλώσεις καὶ σχεδὸν ἐντὸς τῆς διμήνου προθεσμίας ἐκρίθησαν καὶ ἐπανῆλθον ὅλοι. Μερικοί, ὅμως, ἐλάχιστοι, λόγῳ ἀνωτέρας βίας, δὲν κατώρθωσαν νὰ ὑποβάλουν τὰς αἰτήσεις των εἰς τὰ ἁρμόδια ὄργανα διὰ τὴν ἐπαναφοράν των καὶ αἱ αἰτήσεις των ἐκρίθησαν ἐκπρόθεσμοι καὶ συνεπεία τούτου ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς ὑπαλλήλων εὑρέθη ἐκτὸς ὑπηρεσίας, χωρὶς νὰ ἔχῃ εὐθύνην. Ἡ Πολιτεία ἐφρόντισε κατὰ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον, καὶ τοὺς ἐπανέφερεν εἰς τὰς θέσεις των. Ἀλλ’ ἀντὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ ὁ χρόνος τῆς ἀπολύσεώς των κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς ἐδημιουργήθη διακοπὴ εἰς τὸν χρόνον τῆς ὑπηρεσίας καὶ οὕτω ἀπώλεσαν ὄχι μόνον τὴν σειρὰν προαγωγῆς των, ἀλλὰ καὶ ἄλλα στοιχειώδη δικαιώματά των. Νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ὅλα τὰ πολιτικὰ Κόμματα τῆς Ἑλλάδος ἔλαβον θέσιν διὰ τὴν ἠθικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἑπομένως, ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν υἱοθετεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὄχι μόνον εἶναι ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς ἠθικῆς τάξεως, ἀλλ’ ἀποδίδει καὶ δικαιοσύνην.

§260Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδώσαμεν διαστάσεις εἰς ἕνα θέμα, χωρὶς νὰ ἀξίζῃ. Ὅπως ἤκουσα ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσιν τῆς αἰτιολογικῆς ἐκθέσεως τῆς τροπολογίας, ἔγινε ἕνας νόμος ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας θὰ ὑποβληθοῦν αἰτήσεις ἐπαναδιορισμοῦ. Ἕνας φουκαρᾶς ἔχασε τὴν προθεσμίαν — παρένθεσις: Εἰς ὅλην μου τὴν ζωὴν χάνω προθεσμίες καὶ τώρα χάνω καὶ τὰ τρὰμ καὶ τὰ λεωφορεῖα. (Γέλωτες). Λοιπόν, δὲν ὑπέβαλεν ὁ ἄνθρωπος ἐγκαίρως τὴν αἴτησίν του. Ἐν τῷ μεταξὺ προσελήφθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, χωρίς, ὅμως, λόγῳ τῆς 10ημέρου καθυστερήσεως, νὰ ἔχῃ τὰ εὐεργετήματα τῶν ὁποίων ἀπήλαυσαν ὅλοι οἱ ἄλλοι. Ἐρωτῶ, λοιπόν, εἶναι δίκαιον νὰ χάσῃ τὰ πλεονεκτήματα αὐτά; Πέραν αὐτῶν, διάκειμαι συμπαθῶς πρὸς τὸ αἴτημα τοῦτο καὶ ἐξ ἄλλου λόγου. Ἀκούω ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν ἐπαναπρόσληψιν ἀφορᾷ ὑπαλλήλους ἀπομακρυνθέντας διὰ πολιτικοὺς λόγους. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὑπάλληλος, ὅταν ἀπελύθη, δὲν ἴσχυε ὁ Κοινοβουλευτισμός, ἐπὶ δικτατορίας Μεταξᾶ. Διὰ πάντα ταῦτα, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω, νὰ θεωρήσωμεν λῆξαν τὸ ζήτημα καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν.

§261Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνθρωπίνη πλευρὰ καὶ ἡ προσωπικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος, εἶναι ἀσφαλῶς αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὁ κ. Παπασπύρου ἀνέπτυξε. Ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς, καὶ πολὺ περισσότερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν, γεννᾶται ἀπορία, ὄχι διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοινων. Προνοίας, ἀλλὰ διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἤκουσα μετ’ ἐκπλήξεως ὅτι συνεφώνησε εἰς μίαν τοιαύτην διάταξιν. Τί εἶναι δικαιοσύνη; Ἡ δικαιοσύνη εἶναι πολὺ σχετικὴ ἔννοια. Ἀλλὰ βέβαιον εἶναι ὅτι τὸ ἄνισον δὲν εἶναι δικαιοσύνη. Νὰ τὴν ψηφίσωμεν, λοιπόν, 100 φορὲς τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἀλλ’ ἐὰν αὔριον τὸ πρωΐ ἀχθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μία τροπολογία ἡ ὁποία θὰ ὁμιλῇ περὶ ἐκπροθέσμου αἰτήσεως τῆς αὐτῆς κατηγορίας ὑπαλλήλων, τί θὰ εἴπῃ ἡ Βουλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις; Ὑπάρχουν ὡρισμένα θέματα βασικὰ διὰ τὰ δημοσιοϋπαλληλικὰ ζητήματα. Ὑπάρχουν πολλαὶ περιπτώσεις ἐκπροθέσμων. Τὸ νὰ ἐρχώμεθα, ἐπειδὴ ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας μίαν συμπαθῆ περίπτωσιν ἑνὸς ὑπαλλήλου, νὰ νομοθετοῦμεν μεμονωμένως, παραγνωρίζοντες τυχὸν ὑπαρχούσας περιπτώσεις, δημιουργοῦμεν ἄνισον μεταχείρισιν. Εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ἄρωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας. Ἀλλὰ εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ μείνῃ ἡ μομφὴ τῆς ἀνίσου μεταχειρίσεως, διότι τὶ θὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ ποίαν στάσιν θὰ δείξῃ ἡ Συμπολίτευσις ὅταν αὔριον, ζητήσωμεν νὰ ληφθῇ ἀνάλογος μέριμνα καὶ δι’ ἄλλας ὁμοίας περιπτώσεις μὲ τὴν προκειμένην καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀρνηθῇ, ὅπως εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἀρνηθῇ; Εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ Κράτος σοβαρὸν καὶ δίκαιον, οὕτω πολιτευόμενον; Ἐὰν αὐτὸ δὲν συμβῇ εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ ὁ κ. Θηβαῖος καὶ ἀναλάβῃ πάλιν τὰ καθήκοντά του ὡς Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι μετὰ πατάγου θὰ ἀπορρίψῃ οἱανδήποτε παρομοίαν διάταξιν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὑπάρχει Κράτος;

§262Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, κύριοι συνάδελφοι, βρίθει προσωπικῶν διατάξεων καὶ κακῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπραξε ποὺ τὰς ἐδέχθη. Καὶ ἐρχόμεθα πάλιν σήμερον καὶ ἀσχολούμεθα ἐπὶ ὥρας μὲ μίαν προσωπικὴν διάταξιν. Νομίζω ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν διὰ τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς.

§263Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν πταίει ὁ κ. Ὑπουργὸς ποὺ ἐδέχθη τὰς τροπολογίας. Πταῖνε οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι τὰς ὑπέβαλον.

§264Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἐδέχθην καμμίαν τροπολογίαν ἐγώ. Ἁπλῶς εἶπον ὅτι ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὰς ἐξετάσω ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως. Καὶ ἂν ἐγκρίνῃ τὴν δαπάνην ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τὰς περιλάβω εἰς τὸ νομοθέτημα.

§265Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε ἐὰν τὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἢ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου;.

§266Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τὸ ἴδιον εἶναι.

§267Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχε δίκαιον, συνεπῶς ὁ κ. Μητσοτάκης, λέγων, ὅτι ὅταν ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἀρνηθῇ παρομοίαν διάταξιν, τὴν ὁποίαν τυχὸν θὰ ἐπροτείναμεν.

§268Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχω ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ νομίζω ὅτι εἶναι τὸ ἴδιον. (Μεθ’ ὃ ἡ παράγραφος 3 γίνεται δεκτή).

§269Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 προτείνω ὅπως προστεθῇ παράγραφος 14, ἔχουσα οὕτω: «Ἡ προϋπηρεσία ὑγιεινολόγων ἰατρῶν, ὡς ὑγειονομικῶν ἐποπτῶν ἢ ὑγειονομοφυλάκων ἢ ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως, λογίζεται ὡς ὑπηρεσία ὑγιεινολόγου διανυθεῖσα εἰς τὸν βαθμὸν ὃν κατέχουσι σήμερον, ἐφ’ ὅσον κατὰ τὸν διορισμόν των ὡς ὑγειονομικῶν ἐποπτῶν, ἢ ὑγειονομοφυλάκων ἢ ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως ἐκέκτηντο πτυχίον ἰατροῦ».

§270Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπω ὅτι ὑπάρχει μία τροπολογία ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ. κ. Α. Σχινᾶ, Λ. Σπαῆ, Α. Μεταξᾶ καὶ ἄλλων καὶ ἡ ὁποία συνδέεται μὲ τὸ παρὸν ἄρθρον καὶ θεωρῶ ἀναγκαῖον νὰ τὴν ἀναπτύξω, διότι τὴν εὑρίσκω δικαίαν. Προκειμένου νὰ γίνῃ διαβάθμισις καὶ μονιμοποίησις νοσοκόμων καὶ μαιῶν προβλέπεται κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ὁ συνυπολογισμὸς καὶ τῆς ὑπηρεσίας εἰς διάφορα ἱδρύματα καθὼς καὶ εἰς τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν. Ἐπίσης, ὁ χρόνος αὐτὸς βάσει τοῦ νόμου 3691)57 συνυπολογίζεται καὶ διὰ τὴν σύνταξιν. Ἐνῷ συνυπολογίζεται καὶ διὰ τὴν σύνταξιν, δὲν ἐλήφθη πρόνοια ὥστε νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει ὁ χρόνος αὐτὸς καὶ διὰ τὴν παροχὴν ἐπιδόματος εὐδοκίμου ὑπηρεσίας καὶ χορήγησιν ἀναρρωτικῆς ἀδείας. Πρόκειται ἀσφαλῶς περὶ παραλείψεως τοῦ σχετικοῦ νόμου. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὑπ’ ὄψει τῶν ὁποίων ἐτέθη τὸ ζήτημα, ἐθεώρησαν καθῆκον των νὰ ὑπογράψουν σχετικὴν τροπολογίαν πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ κενοῦ τοῦ νόμου, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: .... (ἀναγινώσκει) ...». Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὴν συμπλήρωσιν αὐτὴν τοῦ κενοῦ, ἐφ’ ὅσον ὁ χρόνος ὑπολογίζεται διὰ τὴν σύνταξιν νὰ ὑπολογίζεται καὶ διὰ τὰς δύο ἀναφερθείσας περιπτώσεις.

§271Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ νὰ τεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 12.

§272Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, νὰ τεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 12, ἀλλὰ νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀνεπτύχθη διὰ νὰ μὴ τὴν ἐπαναλάβω κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 12.

§273Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν εἰς ποῖον ἄρθρον θὰ τεθῇ. Κόλλυβα εἶναι. Ὅπου καὶ ἂν τὴν βάλετε, κόλλυβα μοιράζετε. Δὲν εἶναι τρόπος ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς αὐτός. Δίσκο ἔχετε, πλειοψηφίαν ἔχετε, κόλλυβα μοιράζετε.

§274Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Λυποῦμαι, διότι, οἱ συνάδελφοι κ. κ. Μπακόπουλος καὶ Παπασταύρου, ἐξηγέρθησαν, διότι ὑπεστήριξα μίαν τροπολογίαν, ποὺ νομίζω ὅτι εἶναι δικαία. Τὴν εὗρον ἐνώπιόν μου. Τὴν ἐμελέτησα, διότι μελετῶ ὅλας τὰς τροπολογίας. Ἀσχολοῦμαι εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον κατὰ τρόπον συστηματικὸν καὶ θέλω νὰ συμβάλω εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον. Διὰ τοῦτο ἔρχομαι πρῶτος καὶ ἀναχωρῶ τελευταῖος. Τὴν ἐμελέτησα, λέγω, τὴν τροπολογίαν, τὴν εὗρον δικαίαν καὶ νομίζω ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ τὴν ὑποστηρίξω. Δὲν ἀνέμενον διὰ τοῦτο ὅτι θὰ ἐπερρίπτετο ἐναντίον μου αὐτὴ ἡ μομφὴ ὅτι μοιράζω κόλλυβα. Ὑπεστήριξα μίαν δικαίαν τροπολογίαν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐναπόκειται ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτή. Ἐγὼ τὴν τροπολογίαν ταύτην οὔτε κἂν τὴν εἶχον ὑπογράψει. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιρριφθῇ ἡ μομφὴ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἡ πρότασις δὲν προέρχεται ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν νομίζετε, ὅπως πιστεύω ἐγώ, ὅτι ἡ διάταξις καλύπτει κενὸν παλαιῶν νόμων, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§275Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ, ὅπως ἐπανεξετάσητε τὸ ζήτημα τῆς ἐντάξεως καὶ μονιμοποιήσεως ἑνὸς καὶ μόνον ὑγειονομοφύλακος ἑλονοσίας....

§276Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία αὕτη ὑπάγεται εἰς τὸ ἄρθρον 2, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη.

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ὑποστηρίζει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3.

§278Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, ὁμιλῶ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ καὶ πάλιν ὅπως ἐπανεξετάσητε τὸ ζήτημα τῆς ἐντάξεως καὶ μονιμοποιήσεως ἑνὸς καὶ μόνον ὑγειονομοφύλακος. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν ὑπεστήριξαν πολλοὶ βουλευταὶ καὶ ἐκ παρανοήσεως ὑμεῖς δὲν τὴν ἀπεδέχθητε, διότι ἐνομίσατε ὅτι πρόκειται περὶ τῶν ἐκ 510 ἡμερομισθίων, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἐκτάκτου ὑπαλλήλου, μισθοδοτουμένου παρὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἡ περίπτωσις εἶναι δικαία, διότι ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει ἀποφανθῆ καὶ τὸ Α.Σ.Δ.Υ., ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἡ τροπολογία αὐτή, παρακαλῶ νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον ὡς παράγραφος 14.

§279Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μὴ ἐπιμένετε εἰς τὴν συζήτησιν, διότι θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἔχει ἄθλιον φάκελλον.

§280Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀλεξάτου καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἀναγνωρισθῇ ἡ προϋπηρεσία.

§281Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀλεξάτου εἶναι συμπαθής, δὲν γνωρίζω, ὅμως, μετὰ τὴν ἔνταξίν του, ποίας προϋποθέσεις θὰ δημιουργήσῃ διὰ τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους. Πάντως, θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὴ καὶ ἡ 13η παράγραφος). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4. Ἡ παράγραφος 1, δεκτή;

§283ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§284Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 2, αἱ πρῶται 17 θέσεις γίνονται 9.

§285Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 2, ἐδάφιον δʹ, ἔχομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν:...

§286Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σᾶς προλαμβάνω, ἡ παράγραφος αὐτὴ διαγράφεται.

§287Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὴν διευρύνωμεν ἐπὶ δικαιοτάτης βάσεως. Διὰ τροπολογίας τοῦ κ. Κρασαδάκη, διατυποῦται τὸ ἐδάφιον δ’ ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Νομίζω, μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἀντιμετωπίζεται καλύτερον τὸ θέμα. Ἐν συνεχείᾳ, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει γίνει ἕνα τυπογραφικὸν λάθος εἰς τὸ ἐδάφιον εʹ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «τῶν ἐχόντων ὑπερδιετῆ ὑπηρεσίαν».

§288Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται καὶ τὸ ἐδάφιον εʹ.

§289Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Πρέπει, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μᾶς αἰτιολογήσῃ τὴν διαγραφήν. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον, ἀφορᾷ τὴν ἔνταξιν ὑπαλλήλου τῆς ἀποθήκης τῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας καὶ εἶναι δικαιοτάτη.

§290Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσω ὅλους.

§291Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἡ δευτέρα τροπολογία, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπασπύρου, λέγει, τὸ «ὑπερτριετὴς ὑπηρεσία» νὰ γίνῃ «ὑπερδιετὴς ὑπηρεσία», διότι ἱκανοποιεῖ τὰς ἀνάγκας, τὰς ὁποίας σεῖς ἐπιδιώκετε.

§292Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διαβάζοντας κανεὶς τὸ ἄρθρον 4, ὁλόκληρον, ἀλλὰ εἰδικώτερον τὴν παράγραφον 2, ἀποκομίζει ἀμέσως μίαν ἀπορίαν. Δὲν γίνονται κανονικῶς προαγωγαὶ καὶ συμπληρώσεις θέσεων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας; Ἡ παράγραφος 2 λέγει, ὅτι αἱ 17 κενούμεναι θέσεις, πληροῦνται κατὰ τὸν α, β, γ, δ κ.λ.π. τρόπον. Σήμερον ἀκούαμεν ὅτι αἱ 17 θέσεις γίνονται 9. Ἐὰν πιστεύετε, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐξυπηρετεῖτε τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἀπονέμετε δικαιοσύνην, τότε νὰ σᾶς δώσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτό. Ἐγώ, ὅμως, διαβλέπω, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖται ἡ δικαιοσύνη. Κατήντησε, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸ νομοθέτημά σας, νὰ μὴ δύναται νὰ προαχθῇ εἷς ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου σας, παρὰ μόνον διὰ νόμου. Εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλή, νὰ ἔρχεται νὰ ψηφίσῃ νόμους, διὰ νὰ προαγάγῃ ὑπαλλήλους; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἕνας φραγμός, διότι θὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ὅτι ἡμεῖς ἐδῶ καθήμεθα καὶ νομοθετοῦμεν, διὰ νὰ προαγάγωμεν ὑπαλλήλους. Κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε ἀποδεχθῆ μίαν τροπολογίαν, ὡς ἐδάφιον ζʹ τῆς παραγράφου 2 καὶ αὐτὴ ἐτέθη τώρα ὡς παράγραφος.

§293Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται, διότι ἐμπῆκεν ἀντικανονικῶς.

§294Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διατί, κύριε Ὑπουργέ, τὴν διαγράφετε; Ἐὰν ἀρχίσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, καὶ διαγράφωμεν τὴν μίαν καὶ τὴν ἄλλην παράγραφον, τότε τί θὰ μείνῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον;

§295Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ διάταξις, ἐψηφίσθη κατὰ γενικὴν ἀπαίτησιν, ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς.

§296Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπειδὴ ὁ κ. Μητσοτάκης, ὡμίλησε περὶ προσωπικῶν διατάξεων, κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι οὐδεμία προσωπικὴ διάταξις ὑπάρχει. Ἀντιθέτως, προσπαθῶμεν νὰ περιορίσωμεν τὰς προσωπικὰς διατάξεις. Πρόκειται περὶ τακτοποιήσεως ὡρισμένων ὑπαλλήλων, κατεχόντων προσωρινὰς θέσεις.

§297ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπ. Κοινων. Προν.). Παρακαλῶ, νὰ μὴ λέγετε αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι δὲν πρόκειται περὶ προσωπικῶν διατάξεων.

§298Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ μὲ ὑποχρεώσητε νὰ σᾶς δώσω ἀριθμούς.

§299Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπάρχουν προσωπικαὶ διατάξεις. Ἄλλως, τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς τοὺς εὑρῆκα, δὲν δημιουργῶ θέσεις.

§300Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι παρεξήγησεν ὁ κ. Ὑπουργός, διότι δὲν εἶχε τὴν πρόθεσιν ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ σᾶς θίξῃ, ὅταν ὡμίλησε περὶ προσωπικῶν διατάξεων. Προσωπικαί, βεβαίως, εἶναι αἱ διατάξεις, ὑπὸ τὴν καλὴν ἔννοιαν τῆς λέξεως. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ἡ διάταξις ἀφορᾷ ἐντάξεις ὑπαλλήλων, εἰς τὸν κατώτερον βαθμὸν τῆς δημοσιοϋπαλληλικῆς ἱεραρχίας.

§301Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐγώ, δὲν ἤθελον νὰ δώσω αὐτὸν τὸν τόνον. Ἀντιθέτως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀπέφυγον νὰ ὁμιλήσω περὶ προσωπικῶν διατάξεων. Νὰ εἶσθε βέβαιος, κ. Ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν ἠθέλομεν νὰ κάμωμεν ἀντιπολίτευσιν, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ τὸ πράξωμεν. Ἔχομεν ζήσει πολλὰ νομοθετήματα, καὶ γνωρίζομεν, πῶς ἐψηφίζοντο ταῦτα. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, δὲν ἦτο ἰδικόν σας, ἀλλὰ ἦτο τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, οὐδέποτε θὰ ἐπερνοῦσε ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητά σας, δὲν ὑποστηρίζομεν ὅτι τοῦτο τὸ κάμνετε διὰ λόγους κομματικούς. Ἀλλά, λέγω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐξεκινήσατε ἀπὸ τὴν βάσιν αὐτήν, δὲν θὰ πρέπει ὑπερμέτρως νὰ περιορίσητε τὰ ὑπεδάφια τῆς παραγράφου 2. Δηλαδὴ ἐὰν αὐτὰς τὰς 9 θέσεις τὰς ἀπευθύνετε πρὸς 15 ἀνθρώπους...

§302Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θέλετε νὰ τὰς διαγράψω;

§303Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐὰν τὰς διαγράψητε θὰ πράξητε πρᾶξιν δικαιοσύνης.

§304Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαιότατα, θὰ τὰς διαγράψω.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.

§306Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι πολὺ διότι σήμερον ἔρχεσθε καὶ ἐπικρίνετε τὸ νομοθέτημα, ὅταν εὐρυτάτη ἐγένετο συζήτησις κατὰ τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Ἐγεννήθη τότε ἅμιλλα ποῖος θὰ ὑποβάλῃ τροπολογίαν διὰ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ὑπεβλήθησαν κατὰ δεκάδας αἱ τροπολογίαι. Τὸ νομοθέτημα, κύριοι βουλευταί, τείνει νὰ προσλάβῃ τὴν μορφὴν ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι μέχρι σήμερον ἀνωμάλως εἰργάζετο. Ἡμεῖς εἴμεθα, λοιπόν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλαμεν τὰς τροπολογίας, διότι πιστεύομεν, ὅτι ἐξυπηρετοῦμεν τὴν δικαιοσύνην τακτοποιοῦντες τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου. Ὅταν συνεζητεῖτο εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν τὸ νομοθέτημα, ἐπρότεινα ὅπως δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ποίας τροπολογίας θὰ κάμῃ ἀποδεκτὰς καὶ ποίας ὄχι. Ἐζήτησα τοῦτο, διὰ νὰ διευκολύνωμεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοθετήματος. Εἶναι, λοιπόν, σκόπιμον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δηλώσητε ποίας τροπολογίας κάμνετε δεκτὰς καὶ ποίας δὲν κάμνετε εἰς ἕνα ἕκαστον ἄρθρον.

§307ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἴπητε τί δέχεσθε καὶ τί πρόκειται νὰ διαγράψητε ἀπὸ τὴν παράγραφον 2.

§308Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀπὸ τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 4, προτείνω νὰ παραμείνουν τὰ ἐδάφια α, β καὶ γ καὶ νὰ διαγραφοῦν τὰ ὑπόλοιπα ε, στʹ καὶ ζʹ. Ἐπίσης, κύριε Πρόεδρε, προτείνω τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 11 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 4.

§309ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν παράγραφον 2 μὲ τὰς διαγραφάς, τὰς προταθείσας ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὡς καὶ τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 11 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 4;

§310ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη.

§312Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, μίαν διευκρίνισιν. Ἀπὸ τὴν παράγραφον 2 παρέμειναν τὰ ἐδάφια α, β καὶ γ, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν μονίμους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου.

§313Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αἱ κεναὶ θέσεις θὰ καταλαμβάνωνται ἀπὸ μονίμους ὑπαλλήλους, κατέχοντας προσωρινὰς θέσεις.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν παράγραφον 3;

§315ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 4.

§317Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 4, λέγει, ὅτι ἡ ἔνταξις ἐνεργεῖται εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμὸν τῆς Αʹ κατηγορίας. Ἀντὶ τούτου προτείνω νὰ τεθῇ, ὅτι ἐντάσσονται εἰς τὸν ἀναλογοῦντα βαθμὸν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ νόμου 1811)51, ὅπως καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βʹ κατηγορίας.

§318Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βρανοπούλου.

§319Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἔνταξίς των νὰ γίνῃ εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμόν, ὅταν ἔχουν προϋπηρεσίαν τόσων ἐτῶν. Ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ ἔχει λύσει τὸ ζήτημα αὐτό, διὰ τοῦ ἄρθρου 205, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει ὅτι ἐντάσσονται εἰς τὸν ἀναλογοῦντα βαθμόν.

§320Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ ἡμερομισθίων, δηλαδή, κατωτάτων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸ πτυχίον των καθ’ ὃν χρόνον ὑπηρετοῦσαν καὶ ἤδη ἐντάσσονται εἰς ἀνωτέρους βαθμούς. Ἐπαναλαμβάνω, οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν, ἦσαν ἡμερομίσθιοι καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν δυσφορίαν θὰ δημιουργήσωμεν εἰς τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους, ὅταν αὐτοὺς τοὺς ἐντάξωμεν εἰς ἀνωτέρους βαθμούς.

§321Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Δὲν εἶναι ὀρθόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ νομοθετοῦμεν ἐπὶ περιπτώσεων. Τὸ θέμα τὸ ἔχει λύσει ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ. Τὸ ἄρθρον 205 τοῦ νόμου 2811 λέγει, ὅταν μονιμοποιοῦνται ἢ ἐντάσσωνται, τοποθετοῦνται εἰς τὸν ἀναλογοῦντα βαθμὸν καὶ ὄχι εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμόν. Δὲν ἐπιτρέπεται, ἑπομένως, νὰ θεσπίσωμεν εἰδικῶς δι’ αὐτοὺς δυσμενεστέρας διατάξεις ἀπὸ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος. Πρέπει νὰ τηρηθοῦν, ἐπαναλαμβάνω, καὶ νὰ ἰσχύουν αἱ διατάξεις τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Φ. Κατσιάμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§323Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσητε τὸ θέμα, μήπως ἐν προκειμένῳ πρέπει νὰ τύχουν ἐφαρμογῆς αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ Κώδικος περὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Ἐγὼ πάντως συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βρανοπούλου.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος ἔχει τὸν λόγον.

§325Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, παρὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς τὸ ἄρθρον 205 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, ὁ ὁποῖος ἔχει καταρτισθῆ κατόπιν μακρᾶς καὶ ἐμπεριστατωμένης μελέτης καὶ ἀποτελεῖ τὸν καταστατικὸν χάρτην τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§327Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας. Δὲν εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθὸν νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν εἰσαγωγικὸν βαθμόν, χωρὶς νὰ ὑπολογισθῇ ἡ προϋπηρεσία των. Πρέπει νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὸν ἀναλογοῦντα βαθμόν.

§328ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§329Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὁ κ. Κονίτσας ἰσχυρίσθη, ὅτι τὸ λέγει ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ. Ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν ἀπαιτεῖται νόμος, ἑπομένως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει δίκαιον.

§330Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ νόμος θέτει εἰδικὴν δυσμενῆ διάταξιν.

§331Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι προκειμένου περὶ ἡμερομισθίων ὑπαλλήλων δὲν προβλέπει ὁ Κῶδιξ τῶν Ὑπαλλήλων. Φρονῶ ὅτι περὶ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὑπάρχει διαβάθμισις, οἱ ἡμερομίσθιοι δὲν θεωροῦνται ὑπάλληλοι. Αὐτὸ ἀφορᾷ τοὺς ἐκτάκτους ὑπαλλήλους ἢ μονίμους, δὲν ἀφορᾷ τοὺς ἡμερομισθίους. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ κάμῃ τὴν ἔνταξιν ὅπως λέγει.

§332Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, ἕνα φαινόμενον, τὸ ὁποῖον εἶχε παρουσιασθῆ εἰς τὸ παρελθόν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον ἐστερεῖτο μονίμων ὑπαλλήλων τῆς πρώτης κατηγορίας, ἀντιθέτως ὑπῆρχον ὑπάλληλοι συγκεντροῦντες ὅλα τὰ προσόντα τῆς Αʹ κατηγορίας, χωρὶς νὰ δύνανται νὰ ἀποκτήσουν καὶ τὴν σειράν των. Ὑπέβαλον, λοιπόν, μίαν τροπολογίαν, στηριζομένην εἰς τὸ ἑξῆς γεγονός: Τὸ Ὑπουργεῖον, ἐν ὄψει τῆς παλαιοτέρας ἁρμοδιότητος τὴν ὁποίαν εἶχε, ἐπέτρεψε τὴν μετάταξιν, τρόπον τινά, τοῦ μονίμου προσωπικοῦ καὶ τὴν ἔνταξιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν συγκεντρούντων τὰ προσόντα τῆς πρώτης κατηγορίας. Παρὰ ταῦτα, εἶχε θέσει ἕνα περιορισμόν, ἔπρεπε παραλλήλως πρὸς τὰ τυπικὰ προσόντα καὶ τὴν ἀνωτέραν μόρφωσιν, οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι νὰ ἔχουν μίαν προϋπηρεσίαν εἰς τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ δι’ αὐτὸ ἔθεσε τὸν ὅρον τῆς 10ετοῦς, ὡς ἐλάχιστον ὅριον, προϋπηρεσίας. Ἀλλὰ μὲ τὸν ὅρον αὐτὸν ἔφθασαν εἰς τὸ ἀντίστροφον ἀποτέλεσμα, ὅτι δὲν εὑρῆκαν ἀπὸ τοὺς πεπειραμένους πρώτους ὑπαλλήλους νὰ τοὺς μονιμοποιήσουν. Εἶχα θέσει ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μίαν ἀνάλογον τροπολογίαν καὶ τὴν ὁποίαν ἐπειδὴ συζητεῖται τὸ συναφὲς αὐτὸ θέμα, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, μολονότι μοῦ εἶπεν ὅτι δέχεται τὴν τροπολογίαν, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι δὲν θὰ ὑπολογισθῇ ὁλόκληρος ὁ χρόνος, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μοῦ εἴπῃ εἰς ποίαν ἀπόφασιν κατέληξεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§333Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων Αʹ κατηγορίας καὶ ὑπολογίζεται τὸ ⅓ τοῦ χρόνου.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ παράγραφος 4, ὡς ἔχει.

§335ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 5η.

§337Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχω μίαν τροποποίησιν ἐπὶ τῆς παραγράφου 5. Διαγράφεται ἀπὸ τῆς λέξεως «ἐπὶ 8ῳ βαθμῷ» μέχρι τέρματος.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ παράγραφος 5 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§339ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§340ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 6η.

§341ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§342ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 6η γίνεται δεκτὴ ὡς ἔχει. Παράγραφος 7η.

§343Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 7η διαγράφεται. (Ἡ παράγραφος 8η γίνεται δεκτὴ ὡς ἔχει). Παράγραφος 9η.

§345Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται.

§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 9 διαγράφεται.

§347Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Διατί, κύριε Ὑπουργέ, διαγράφετε τὴν παράγραφον αὐτήν;

§348Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διότι πρόκειται περὶ νοσοκόμων, οἱ ὁποῖοι εἶναι δημόσιοι ὑπάλληλοι.

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 10 γίνεται δεκτὴ ὡς ἔχει. Ἡ παράγραφος 11η ἔχει διαγραφῆ.

§350Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑφυπουργός, προτείνει τὴν διαγραφὴν καὶ τῆς παραγράφου 11. Φρονῶ, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει τοὐλάχιστον νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, δοθέντος μάλιστα, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ διάταξις εὑρέθη δικαιοτάτη ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ συνεφώνησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ, περὶ προσωπικῆς διατάξεως. Προσωπικὴ εἶναι ἡ διάταξις, ὅταν, ἕνεκα ταύτης, ὡρισμένοι ὑπάλληλοι ἐξελίσσωνται εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου οὐδεὶς ἀδικεῖται. Τοὐναντίον εὐνοοῦνται δύο ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπεδείξαντο ἀρίστην ἐντύπωσιν.

§351Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διότι, κύριε συνάδελφε, σεῖς οἱ ἴδιοι ἐκ τῆς πτέρυγός σας, μοῦ ἐπετέθητε, ὅτι εἰσάγω νομοσχέδια μὲ προσωπικὰς διατάξεις. Ἐγώ, ἀντιθέτως, καὶ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐπεφυλάχθην πάντοτε εἰς τὰς τροπολογίας, ἐπειδὴ βλέπω ὅτι δημιουργεῖται αὐτὴ ἡ ἀτμόσφαιρα. Ἀπαλείφω, λοιπόν, ὅλας ἐκείνας, τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ὄντως τοιαῦται, ποὺ νὰ δημιουργοῦν τὰς δυνατότητας τῆς ἀδικίας ὡρισμένων ἄλλων ὑπαλλήλων, τὰς ἀπαλείφω διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς κανένα ὑπάλληλον τὸ αἴσθημα τῆς ἀδικίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν δύο ὑπαλλήλων, εἶναι πράγματι δύο συμπαθέστατοι ὑπάλληλοι, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι.

§352Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἀδικεῖ κανένα;

§353Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως.

§354Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ἡ συζήτησις, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἐγένετο καὶ ὑπεστηρίχθη ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπαναχωρήσωμεν σήμερα.

§355Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι ἀναγνώρισις δικαιοσύνης.

§356ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 11 διαγράφεται. Ἡ παράγραφος 12.

§357Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται.

§358Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ποίαν περίπτωσιν ἀφορᾷ ἡ παράγραφος 12, ἀλλὰ τὴν εὑρίσκω πολὺ συμπαθῆ, διότι πρόκειται περὶ προσώπων ὑπηρετούντων εἰς τὸ Κέντρον Μολυσματικῶν Νόσων Ἕβρου ὑπὲρ τὴν 10ετίαν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἡ περίπτωσις. Φοβοῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι διὰ νὰ ἀποδείξητε τὴν ἀπόλυτον ἀντικειμενικότητα, ἡ ὁποία πράγματι σᾶς διέπει, διότι σᾶς γνωρίζω πολλὰ ἔτη καὶ δὲν γνωρίζετε τί σημαίνει μικροπολιτική, φοβοῦμαι ὅτι κατελήφθητε ὑπὸ ὑπερβολικῆς εὐαισθησίας καὶ διαγράφετε διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι διατάξεις ἀπονέμουσαι δίκαιον μόνον. Καὶ ἡ προηγουμένη διάταξις, τὴν ὁποίαν διεγράψατε ἦτο ἀσφαλῶς διάταξις, ἡ ὁποία ἀπένειμε δικαιοσύνην εἰς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται κατὰ τρόπον κοινωνικῶς λίαν ἐπιμελῆ, διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἐπιδίδονται εἰς τὴν ἐξασφάλισιν θέσεων εἰς τοὺς ἀπόρους. Ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ πάντες, δὲν δυνάμεθα νὰ μὴ ἱκανοποιήσωμεν καὶ ὡρισμένους, διὰ τοὺς ὁποίους ἐγένετο διαπίστωσις τῆς ἀνάγκης, ὅτι πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν. Παρακαλῶ νὰ ἀνακαλέσητε τὴν ἀπόφασιν τὴν ὁποίαν ἐλάβατε ὅπως διαγράψητε τὴν παράγραφον 11, ἀλλὰ κυρίως ἐπιμένω, νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 12.

§359Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ μιᾶς ὑπαλλήλου, ἡ ὁποία προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν Νομὸν Ἕβρου. Ἐπὶ μίαν 10ετίαν, ὅταν δὲν εἴχαμε νομίατρον, αὐτὴ ἐξετέλει καὶ χρέη νομιάτρου, ἐκτὸς δὲ τούτου, τὸν Δεκέμβριον συμπληρώνει καὶ 35ετῆ ὑπηρεσίαν. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τακτοποιηθῇ τώρα ἡ περὶ ἧς πρόκειται ὑπάλληλος, δύναται νὰ φθάσῃ καὶ εἰς κανένα σοβαρὸν διάβημα.

§360Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν θὰ δεχθῶ, κύριοι βουλευταί, καμμίαν παρέκκλισιν τῆς γραμμῆς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησα. Ὅπως γνωρίζετε, καὶ σεῖς καὶ ἐγὼ γνωρίζω ὅτι εἶναι πολὺ συμπαθεῖς αἱ περιπτώσεις ὡρισμένων ὑπαλλήλων καὶ τὸ θέμα μὲ ἀπασχολεῖ πολύ. Ὅσον, ὅμως, συμπαθεῖς καὶ ἐὰν εἶναι αἱ περιπτώσεις τῆς παραγράφου 11, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τροπολογίαν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἀδικίαν εἰς ἄλλους ὑπαλλήλους.

§361Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνετε, κύριε Ὑπουργέ, ἀποτελεῖ μικροψυχίαν.

§362Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχουν δύο τροπολογίαι, κύριε Ὑπουργέ, τὰς ὁποίας θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας. Πρόκειται διὰ τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ὑγειονομικῆς Μηχανικῆς τοῦ Ὑπουργείου σας, τὸ ὁποῖον ζητεῖ τακτοποίησιν «.... (ἀναγινώσκει)...».

§363Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§364Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ἡ ἑξῆς τροπολογία: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§365Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Καὶ αὐτὴν δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§366Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω ὀλίγα τινά, κατόπιν τῶν δηλώσεων, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, κύριε Πρόεδρε, ἀναγράφεται εἰς τὸν τίτλον αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδή, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνέλαβε ὅλας τὰς ἁμαρτίας τοῦ παρελθόντος, καὶ ἔρχεται σήμερον, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νὰ ρυθμίσῃ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐκκρεμότητας. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, ὡς κατετέθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὐδεμίαν προσωπικὴν διάταξιν περιεῖχε. Αἱ προσωπικαὶ διατάξεις προσετέθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, τῇ προτάσει ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων. Δι’ αὐτὸ δὲν βλέπω τὸν λόγον τῆς ἐπιθέσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέστη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ δὲν πρέπει τοῦτο νὰ προκαλέσῃ φοβίαν, ὥστε νὰ ἀρχίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαγράφῃ τὰς γενομένας δεκτὰς τροπολογίας.

§367Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, οὐδεμίαν ἀπήχησιν εἶχε ἡ συζήτησις ἐν τῇ Βουλῇ ἐπὶ τῆς διαγραφῆς τῶν περὶ ὧν πρόκειται διατάξεων. Ἡ διαγραφὴ ἐγένετο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον πρὸ πάσης συζητήσεως.

§368Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ θέσω, ὑπ’ ὄψιν σας μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰδικοὺς τεχνικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι καὶ δίπλωμα ἀμερικανικῆς σχολῆς, τὴν θέτω ὑπ’ ὄψιν σας καὶ παρακαλῶ, ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.

§369Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐπὶ τῆς παραγράφου 12 νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Ἡ ὑπάλληλος αὐτὴ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἔτους συμπληρώνει ὑπηρεσίαν 35 ἐτῶν, καὶ ἐὰν δὲν τακτοποιηθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ τῆς δημιουργηθῇ πικρία καὶ ἀπαγοήτευσις μεγάλη.

§370Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ρηγοπούλου. Ἀφορᾷ μίαν συμπαθῆ περίπτωσιν ὑπαλλήλου, ἡ ὁποία, πράγματι, προσέφερε πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὴν περιφέρειαν Ἕβρου καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ καὶ ἐγώ, ὅπως μὴ θελήσητε καὶ ἐπιμείνητε, ἐπὶ τῆς διαγραφῆς τῆς παραγράφου 12.

§371Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πράγματι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ὡς κατετέθη ἀρχικῶς ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑφυπουργοῦ, οὐδεμίαν προσωπικὴν διάταξιν περιεῖχε. Αἱ διατάξεις αἱ προσωπικαὶ προσετέθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ διαγραφή, ὅμως, ἤδη τῶν διατάξεων αὐτῶν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ καθιστᾷ τοῦτον ὑπερβολικόν. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ρηγοπούλου καὶ παρακαλῶ, ὅπως μὴ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 12. Ἐπίσης ἀναφερόμενος εἰς ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Κοθρῆς ἀναφορικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τὸ τεχνικὸν προσωπικὸν τῆς Διευθύνσεως Ὑγειονομικῆς Μηχανικῆς, ἐπιθυμῶ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, δεδομένου, ὅτι πρόκειται περὶ τεχνικῶν ἐλαχίστων ἄλλωστε τὸν ἀριθμόν.

§372Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπαναλαμβάγω, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν. Ἐπὶ τῆς παραγράφου, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὅπως ἀποφανθῇ ἡ Βουλή.

§373ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ δεχόμενοι τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου 12 τοῦ ἄρθρου 4, παρακαλοῦνται ὅπως ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ἐλάχιστοι). Ἠγέρθησαν ἐλάχιστοι, συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς μὴ διαγραφῆς τῆς παραγράφου 12. Μεθ’ ὃ τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, ὁ Ὑφυπουργὸς κ. Ψαρρέας, προτείνει ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 2 καὶ εἰς τὸν πρῶτον στίχον προστεθῇ μετὰ τὸν ἀριθμὸν 1954, ἡ λέξις «δὲν», εἰς τὸν τρίτον στίχον διαγράφονται αἱ λέξεις «καὶ τῶν ἐνταχθέντων βάσει ἑτέρων διατάξεων».

§374Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ λάθους, ἢ περὶ μεταβολῆς τῶν ἀπόψεών σας;

§375Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ μεταβολῆς, διότι ἡ δαπάνη εἶναι τεραστία. Πρόκειται περὶ 850 περίπου ὑπαλλήλων.

§376Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Πράγματι, κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν εἴχατε κάμει τὴν ἐπιφύλαξιν νὰ ἐρευνήσητε καὶ νὰ μᾶς εἴπητε, ἐὰν πρόκειται περὶ 800 ἢ 850, ὡς εἴπατε τώρα, ὑπαλλήλων. Ἤδη δηλώνετε, ὅτι πρόκειται περὶ 850. Αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω ἀπὸ τὸ Σωματεῖον τῶν Ὑπαλλήλων, εἶναι, ὅτι δὲν ὑπερβαίνουν τοὺς 120. Μὴ τυχὸν δὲν ἔχει γίνει ἐπιμελὴς ἔρευνα ἐπὶ τοῦ θέματος, μὴ τυχὸν σᾶς ἔχουν παραστήσει ὑπερβολικὰ τὰ πράγματα καὶ δὲν εἶναι 800, ἀλλὰ εἶναι 120 οἱ ὑπάλληλοι, ποὺ ὑπηρετοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας;

§377Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνῷ εἴχατε δεχθῆ τὴν ἀπάλειψιν τῆς φράσεως αὐτῆς, σήμερον λέγετε νὰ προστεθῇ. Δὲν νομίζετε ὅτι θὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων ποὺ ὑπηρετοῦν εἰς ἐπαρχίας;

§378Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι γενικὴ ἡ διάταξις, κύριε συνάδελφε.

§379Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Σέβομαι ἀπολύτως τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε κατ’ ἐπανάληψιν ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίας, παρ’ ὅλον τοῦτο θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἀναπτύξω ἐν ὀλίγοις μίαν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω πρὸ πολλῶν μηνῶν καὶ τὴν ὁποίαν εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους ὀρφανοτροφείων, οἰκοτροφείων καὶ τῶν ἐθνικῶν παιδικῶν σταθμῶν. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν ἀπὸ πολλοῦ καιροῦ καὶ ὑπηρετοῦν, διέπονται ἀπὸ τοὺς αὐτοὺς νόμους, ὅπως καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν ἐφηρμόσθησαν εἰς αὐτοὺς αἱ εἰδικαὶ διατάξεις τοῦ ν. 1811) 51. Νομίζω ὅτι λόγοι ἠθικῆς τάξεως ἐπιβάλλουν νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ ν. 1811)51 καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ἐθνικὰς ὑπηρεσίας εἰς τὰ Ἱδρύματα εἰς τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν καὶ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ἀναγνώσω: «Ὑπάλληλοι ἐθνικῶν οἰκοτροφείων.... (ἀναγινώσκει)....». Εἶναι κἄτι πολὺ σωστὸν νομίζω, καὶ κἄτι τὸ ὁποῖον δὲν θίγει κανένα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν δεχθῇ.

§380Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἰωάννου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συμφωνήσω. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς Ἱδρύματα ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, εἰς τὰ ὁποῖα προσφέρουν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, δεδομένου ὅτι δὲν δημιουργεῖ οὐδεμίαν δαπάνην.

§381Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι ἕτοιμον εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπιλαμβάνεται τῆς τακτοποιήσεως καὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§382ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη;

§383ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§384ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 6ον. Δεκτόν;

§385ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§386ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 7ον. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§387Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σέβομαι τὴν δήλωσίν σας, ὅτι δὲν θὰ κάμετε δεκτὰς τροπολογίας, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι αἱ τροπολογίαι βοηθοῦν τὸ ἔργον σας, θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Δερδεμέζης, Καρατζένης καὶ Μήτρου ἔχουν καταθέσει, ἀναφερομένην εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 7, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον τῆς Αʹ κατηγορίας .... (ἀναγινώσκει) ....».

§388Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, παρ’ ὅτι ἀναγνωρίζω τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐπιθεωρήσεως, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τροπολογίαν διὰ προσθήκην θέσεως.

§389Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν, κύριε Ὑπουργέ, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἡμερομισθίους ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας, διὰ τὴν κατάληψιν θέσεως κλητῆρος. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν καὶ ἐὰν ἴδητε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, ἔχει καλῶς: «Ἡμερομίσθιοι ἐργάται τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐὰν ἐκκενωθῇ καμμία θέσις κλητῆρος νὰ τὴν καταλάβουν.

§390Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Καὶ χωρὶς τροπολογίαν, ἠμποροῦν νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν.

§391Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ πάρετε ἕνα ἄλλον καὶ ὄχι ἕνα ἀπὸ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§392Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς 2ας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 7 ὁρίζετε ὅτι «... (ἀναγινώσκει) ...». Νομίζω ὅτι αἱ θέσεις Δʹ καὶ Εʹ βαθμοῦ θὰ πρέπει νὰ γίνουν ἑνιαῖαι, διότι ἄλλως θὰ δημιουργηθῇ μία ἀδικία εἰς βάρος τῆς ἐξελίξεως τῶν νεωτέρων ὑπαλλήλων, διότι καταργοῦνται θέσεις τοῦ Γʹ βαθμοῦ.

§393Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν. Ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 7 διαγράφεται.

§394ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§395Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ διατυπώσω τὰς ἀπόψεις μου, τὰς ὁποίας καὶ κατὰ τὴν πρὸ ἡμερῶν συζήτησιν διετύπωσα. Διὰ τοῦ ἄρθρου 8 ἀποφασίζομεν νὰ δημιουργήσωμεν καθηγητὰς Πανεπιστημίου δι’ ἑνὸς ἄρθρου καὶ ἐρχόμεθα καὶ λέγομεν διὰ τοῦ νόμου, ὅτι ἕνα ποὺ διευθύνει ἕνα τμῆμα εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν τὸν κάμνομεν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου. Προχθὲς ἔφερα τὰς ἀντιρρήσεις μου διὰ τοὺς ἑξῆς 2 λόγους: Πρῶτον ὅτι ἡ Ὑγειον. Σχολὴ δὲν ἔχει ἀντικείμενον τόσον μεγάλο σήμερον, ὥστε νὰ κλείσωμεν τὰς θέσεις τῶν διδασκόντων καὶ τῶν καθηγητῶν. Σήμερον εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν διδάσκουν 5–6 ὑγιεινολόγοι ἰατροὶ τοὺς 40–50 ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως. Καὶ ἐρωτῶ: Διὰ προσωπικὸν 40–50 ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως χρειάζονται 5–6 καθηγηταὶ Πανεπιστημίου; Τὴν στιγμὴν καθ’ ἣν δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία ὅτι οἱ βοηθοὶ νοσοκόμοι οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ ἀκραῖα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος δὲν μονιμοποιοῦνται, ὅταν δὲν γίνεται δεκτὴ τροπολογία ἀφορῶσα πτωχοὺς ὑπαλλήλους, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς διὰ νόμου νὰ κάμνωμεν καθηγητὰς Πανεπιστημίου. Εἶπον προχθὲς ὅτι, ἐὰν τελικὰ ἡ Βουλὴ δεχθῇ νὰ γίνῃ καὶ νέα ἕδρα νοσολογίας, δεδομένου ὅτι ὑπάρχει ἕδρα μικροβιολογίας καὶ ἕδρα παρασιτολογίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ νὰ δημιουργήσωμεν καὶ νέαν ἕδραν. Δὲν εὑρίσκω νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς λόγος νὰ γίνῃ ἄλλη ἕδρα εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν καὶ νὰ ἔχωμεν καθηγητὰς περισσοτέρους ἀπὸ τοὺς διδασκομένους μαθητάς. Ἐὰν νομίζῃ ἡ Βουλὴ ὅτι τοῦτο εἶναι ὀρθόν, ἂς τὸ ψηφίσῃ.

§396ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν εἰς τὸ ἄρθρον 8, νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔχουν λεχθῆ ἐπανειλημμένως.

§397Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν πρότασιν θὰ ὑποβάλω διὰ τοὺς κ. κ. συναδέλφους. Ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτὸ ἤγειρε μεγάλην συζήτησιν, θὰ προτείνω ὅπως τὰ λεχθέντα ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἐπανεγγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά.

§398Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ὄντως δημιουργεῖται μία θέσις ἰσότιμος καθηγητοῦ Πανεπιστημίου. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, καὶ εἶναι μία θέσις ἐπίλεκτος. Πάντως, ὅμως, καὶ ὁ ἰατρὸς περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, εἶναι ἀπὸ τοὺς ἐξέχοντας ἐπιστήμονας. Δι’ αὐτὸ καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ἀφέθη εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ καὶ ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε. Ἐφ’ ὅσον ἀπεφάσισεν ἡ Βουλή, δὲν εἶναι θέμα ἰδικόν μου.

§399ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§400Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλη τροπολογία, εἰς τὸ ἄρθρον 8, διότι ὑπάρχει τμῆμα παρασιτολογίας, τὸ ὁποῖον μετατρέπεται εἰς ἕδραν, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει τμῆμα σχολικῆς ὑγιεινῆς καὶ παιδολογίας. Αὐτὴν τὴν ἕδραν τὴν καταλαμβάνει ὑφηγητὴς διδάσκων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ὅταν ὑπάρχῃ τμῆμα εἰς τὴν σχολήν, δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ γίνῃ ἕδρα, ἐνῷ δὲν ὑπάρχει τμῆμα σχολικῆς ὑγιεινῆς καὶ παιδολογίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι θὰ διαγράψῃ καὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ τώρα ὁ κ. Ὑπουργὸς βλέπω ὅτι δέχεται νὰ μείνῃ ἡ διάταξις αὐτή. Ἐγὼ προτείνω νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας ἱδρύεται καὶ ἕδρα σχολικῆς ὑγιεινῆς καὶ παιδολογίας.

§401Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θέμα τῆς Βουλῆς εἶναι αὐτό, δὲν εἶναι θέμα ἰδικόν μου. Ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ. Πάντως πρώτην φορὰν εἰσάγει ὁ κ. Γιαννόπουλος τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§402Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει κυκλοφορήσει, κύριε Ὑπουργέ, ἡ τροπολογία αὐτή.

§403Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι εὔκολον πρᾶγμα νὰ δημιουργοῦμεν θέσιν καθηγητοῦ Πανεπιστημίου.

§404Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι πιθανὸν νὰ ἔχῃ δίκαιον ὁ ἐξ Ἀχαΐας συμπολίτης μου κ. Γιαννόπουλος, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω τὴν περίπτωσιν, δὲν εἶναι δὲ τόσον εὔκολον νὰ συναποφασίσω μαζί σας τὴν ἵδρυσιν μιᾶς ἕδρας παθολογίας εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολήν. Ἡ Ὑγειονομικὴ Σχολὴ πιθανὸν νὰ χρειάζεται τοιαύτην ἕδραν, καὶ πιθανὸν νὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα. Ὅταν προηγουμένως ἀπεφασίσαμεν καὶ παρὰ τὴν ἀντίδρασιν ἀγαπητῶν φίλων ἐσιώπησα συμφωνῶν, συντασσόμενος μὲ τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἕδρα παρασιτολογίας, αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ δημιουργήσῃ προηγούμενον διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἀμέσως καὶ ἄλλας ἕδρας. Ἡ περίπτωσις τῆς ἕδρας τῆς παρασιτολογίας εἶναι ἀρρήκτως συνυφασμένη μὲ αὐτὴν ταύτην τὴν ἔννοιαν τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς, ἐνῷ δὲν εἶναι ἡ ἄλλη ἕδρα, ἡ προτεινομένη. Δεύτερον, δέ, προκειμένου περὶ τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖον θὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν αὐτήν, εἶναι παγκοίνως γνωστὸν ὅτι εἶναι τὸ ἄριστον καὶ ὅτι δὲν τίθεται κἂν ζήτημα ὅτι πρέπει νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν τῆς παρασιτολογίας, ἀσκῶν κατ’ οὐσίαν αὐτὰ τὰ καθήκοντα ἐπὶ ἔτη πολλά. Δὲν εἶναι, ὅμως, μὲ τὴν αὐτὴν εὐκολίαν δυνατὸν νὰ συμμερισθῶ τὴν ἄποψιν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἱδρύσωμεν καὶ ἄλλας ἕδρας. Πάντως, ἐπειδὴ καὶ ἡ ἕδρα τῆς παιδολογίας εἶναι ἀπαραίτητος, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα. Πάντως, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ πρώτη περίπτωσις ἔχει πλήρως μελετηθῆ καὶ εἶναι περίπτωσις ἡ ὁποία εὑρίσκει συμφώνους τοὺς περισσοτέρους συναδέλφους, εἶναι περίπτωσις ἡ ὁποία, ἄλλωστε καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀνομασίαν τῆς ἕδρας, εἶναι συνυφασμένη ἀρρήκτως μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς Σχολῆς. Ἡ Ἀνωτάτη Ὑγειονομικὴ Σχολή, δὲν εἶναι τρίτη ἰατρικὴ ἐν Ἑλλάδι Σχολή, δὲν εἶναι Σχολὴ συναγωνιζομένη τὰς δύο Ἰατρικὰς Σχολὰς τῶν δύο Πανεπιστημίων μας. Ἔχει εἰδικὸν λόγον, εἰδικὸν προορισμόν. Καί, ὡς ἐκ τούτου, ἔχουσιν εἰδικὸν προορισμόν, ἔχει εἰδικὰς ἕδρας. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἔχῃ ὅλας τὰς ἕδρας, τὰς ὁποίας ἔχουν αἱ Ἰατρικαὶ Σχολαὶ τοῦ Πανεπιστημίου, οὔτε εἶναι ἀνάγκη, ὅπως ἐλέχθη προηγουμένως, διὰ νὰ ἱδρυθῇ μία ἕδρα εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολήν, νὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ὁπωσδήποτε, τοιαύτη ἕδρα καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Βεβαίως δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἕδρα παρασιτολογίας. Ὑπάρχει ἕδρα εἰς τὴν ὁποίαν ὑποβάλλεται καὶ ἡ παρασιτολογία, εἰς τὴν εἰδικήν, ὅμως, αὐτὴν Σχολήν, χρειάζεται ἕδρα παρασιτολογίας. Χρειάζεται ἐπάνδρωσις εὐρυτέρα εἰς τὸν κλάδον αὐτόν, ἐνῷ δὲν ἠξεύρω ἂν χρειάζεται ἕδρα χειρουργικῆς, ἐνῷ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, βεβαίως, ἔχομεν ὄχι μίαν ἀλλὰ τρεῖς ἕδρας χειρουργικῆς.

§405Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως, ἡ ἵδρυσις ἕδρας παρασιτολογίας πληροῖ μίαν ἀνάγκην ἐπιστημονικὴν καὶ κοινωνικήν. Ἐκεῖ, ὅμως, ποὺ διαφωνῶ, εἶναι, ὅτι τὴν θέσιν αὐτὴν δημιουργοῦμεν διὰ νόμου, διότι εἶναι ἰσότιμος πρὸς καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου. Καὶ νομίζω, διὰ νὰ μὴ δημιουργήσωμεν κακὸν προηγούμενον, ὅτι θὰ πρέπει ἡ ὁλομέλεια τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς, νὰ ἐκλέξῃ τὸν καθηγητὴν τῆς Σχολῆς. Αὐτὸ πιστεύω ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, καὶ τὸ πιστεύω, λόγῳ ἀρχῆς. Τὴν ἕδραν αὐτὴν νὰ τὴν πάρῃ ὁ νῦν Διευθυντὴς τῆς παρασιτολογίας, διότι εἶναι γνώστης, διεθνοῦς φήμης.

§406Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ κάμνῃ καθηγητάς;

§407Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μὴ συγχέετε τὰ πράγματα. Δὲν εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.

§408Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἡ Ὑγειονομικὴ Σχολὴ δὲν εἶναι Πανεπιστήμιον. Πρέπει νὰ εἶναι συμβουλευτικὸν ἐπιστημονικὸν ὄργανον τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἔχει ὄχι μόνον δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ὀργανώσῃ καὶ νὰ συμπληρώσῃ τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολήν, διότι ἐπὶ τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς πρέπει νὰ βασίζῃ τὴν ὑγείαν τοῦ πολίτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἕδραν τῆς παρασιτολογίας, εἶναι λυπηρόν, ὅτι ἀκούονται τοιαῦτα ἐπιχειρήματα ἀπὸ συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ ἔχουν ἁρμοδίαν γνώμην καὶ νὰ διαφωτίζουν τοὺς συναδέλφους, τοὺς μὴ ἰατρούς. Ἡ ἕδρα τῆς παρασιτολογίας ἐδημιουργήθη, λόγῳ τῆς ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος. Ποία εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῆς ἕδρας τῆς παρασιτολογίας; Ἡ παρασιτολογία εἶναι ἡ καταπολέμησις τῶν παρασιτικῶν νόσων διὰ τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρξῃ ὠργανωμένη ὑπηρεσία εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας διὰ τὴν πρόληψιν τῶν παρασιτικῶν νόσων. Τὴν ἕδραν αὐτὴν ἐδημιούργησε καὶ ἐτίμησεν ἐπιστήμων διεθνοῦς φήμης, ὁ ὁποῖος προσέφερεν, ὡς ἀνέπτυξα καὶ εἰς τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, εἰς τὸν τομέα εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει ταχθῆ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην. Αἱ ἐργασίαι του αἱ ἐπιστημονικαὶ εἶναι γνωσταὶ διεθνῶς. Εἶναι, ἑπομένως, ὑποχρέωσις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρῶτον, νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὴν δυνατότητα τῆς προληπτικῆς ὑγείας, καὶ νὰ βραβεύῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀφιέρωσαν τὴν ζωήν των ὁλόκληρον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀρρώστου λαοῦ καὶ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης. (Χειροκροτήματα).

§409Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δημιουργοῦμεν κακὸν προηγούμενον μὲ τὸν διορισμὸν καθηγητῶν. Ἐγώ, κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς, διότι δὲν ἔχει οὐδὲν περιεχόμενον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν μίαν πολυτέλειαν προσωπικοῦ, μίαν δαπάνην τεραστίαν, διὰ νὰ ἀποδίδῃ 5 νομιάτρους τὸν χρόνον. Ἐλαύνεσθε ἀπὸ προσωπικοὺς λόγους, διὰ νὰ δημιουργήσητε τὴν ἕδραν αὐτήν.

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Οἰκονομόπουλε, δὲν εἶναι παραδεκτὸν αὐτό. Μὴ παρασύρεσθε.

§411Μ. ΖΕΡΒΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διαφωνοῦμεν εἰς τὸ σημεῖον, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα, ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, νὰ ὀνομάζωμεν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου.

§412Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται περὶ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου. Ἰσότιμος τοῦ Πανεπιστημίου.

§413ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§414ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§415ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9ον.

§416Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα εἶναι 1, εἶναι 22 ἄρθρα, δὲν τελειώνομεν ἔτσι καὶ ἔτσι. Ἂς διακόψωμεν.

§417Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα, μετὰ τὸ 9, δὲν εἶναι ἄρθρα ποὺ θὰ μᾶς ἀπασχολήσουν.

§418ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂς προχωρήσωμεν, ἀφοῦ θέλομεν ὅλοι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ μετὰ τὸ 9 δὲν ὑπάρχουν ἀντιρρήσεις.

§419Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 1, τοῦ ἄρθρου 9, διαγράφεται.

§420ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 2;

§421Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Κάμνω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ: Πρέπει νὰ σημειωθῇ ὅτι ἂν δὲν διαγραφῇ ἡ πρώτη παράγραφος, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει μόνον ἡ ὑπηρεσία παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Προνοίας, ἀλλὰ καὶ παρὰ πάσῃ δημοσίᾳ ὑπηρεσίᾳ.

§422Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται.

§423Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Τὸ αὐτὸ εἶχον νὰ παρατηρήσω καὶ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον. Διότι πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ὑπηρεσία παρὰ νομικῷ προσώπῳ δημοσίου δικαίου, ἀλλὰ καὶ παρὰ πάσῃ ἄλλῃ δημοσίᾳ ὑπηρεσίᾳ.

§424Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἄλλη δημοσία ὑπηρεσία.

§425Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Δὲν ἠννοήσατε. Λέγομεν: «Μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου....(ἀναγινώσκει)....». Πᾶσα ἄλλη ὑπηρεσία, ἐκτὸς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, δὲν πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει;

§426Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει, δι’ ἄλλων διατάξεων ἄλλου νόμου, ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ προϋπηρεσία.

§427Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἔχῃ 10 χρόνια εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν; Προσμετρῶνται ὅλα ἐκεῖνα;

§428Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ προσμετρηθοῦν;

§429ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ παράγραφος 2 γίνεται δεκτή;

§430ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§431ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὴ ἡ παράγραφος 3). Παράγραφος 4.

§432Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 4 ὁμιλεῖτε: «Κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ παρόντος.... (ἀναγινώσκει).....». Σωστὸν εἶναι αὐτό. Αὐτοὶ ποὺ ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς τὴν περιφέρειαν ἐπὶ 5 ἢ 10 ἔτη, αὐτοὶ πρέπει νὰ πᾶνε πάλιν εἰς τὴν περιφέρειαν; Διότι, δι’ αὐτοὺς ποὺ ὑπηρετοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας πολὺ σωστὰ νὰ πᾶνε. Ἀλλὰ αὐτοὶ ποὺ ἦλθον ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἔκαμαν 5–10 χρόνια, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ δι’ αὐτοὺς ἓν ὅριον.

§433Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ τὰ ἐξετάσῃ ἡ διοίκησις αὐτά.

§434Π. ΚΑΒΔΑΣ. Συμφώνως μὲ τὸν νόμον 3367, ἐτακτοποιήθησαν ὡρισμένοι ἰατροί, οἱ ὁποῖοι πρῶτα ἦσαν εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα, ὡς ἔκτακτοι ὑπάλληλοι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς ἱδρύσεως τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς καὶ ἐξηκολούθουν μέχρι τοῦ 1935, ὡς ἔκτακτοι, εἰς τὰ διάφορα ὑγειονομικὰ κέντρα. Μετὰ ταῦτα, τοὺς ἐμονιμοποίησαν. Ἐν τῷ μεταξὺ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν πλέον τῶν 50 ἐτῶν ἡλικίαν. Μονιμοποιούμενοι, δὲν θὰ ἔχουν δικαίωμα συντάξεως, ἀλλὰ θὰ χάσουν καὶ τὸ Ι.Κ.Α. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὁ χρόνος αὐτός, ὁ πρὸ τῆς μονιμοποιήσεως, καθ’ ὃν χρόνον ὑπηρέτουν εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα, δὲν καλύπτεται. Τέσσαρας ἰατροὺς ἔχετε μονιμοποιήσει, δι’ αὐτοὺς νὰ ληφθῇ μία μέριμνα. Ἔχω καταθέσει πρὸς τοῦτο μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀναγινώσκω: «Ἡ ὑπηρεσία... (ἀναγινώσκει)...». Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ κάμητε δεκτὴν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§435Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ συνταξιοδοτικῆς διατάξεως, κύριε συνάδελφε. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ, ἂν δὲν ἔχω τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§436ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 4;

§437ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§438ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Παράγραφος 5.

§439Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπὶ τῆς παραγράφου 5, ἐδάφ. 2, τὸ ἥμισυ γίνεται «τὸ ⅓ διὰ τὴν περαιτέρω ἐξέλιξιν».

§440ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 5, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§441ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§442ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Παράγραφος 6.

§443Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διαγράφεται, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ παράγραφος 7.

§444ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 8. Δεκτή;

§445ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§446Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ὑποβάλει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι δικαία καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε: «Εἰς .... (ἀναγινώσκει)....». Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαιοτάτη.

§447Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, αὐτὸ δημιουργεῖ πλήρη ἀναστάτωσιν εἰς ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα.

§448ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 10. Δεκτόν;

§449Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ πρώτη παράγραφος δεκτή. Ἡ παράγραφος 2 διαγράφεται.

§450ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς 3ης παραγράφου, ὁ κ. Σπηλιόπουλος.

§451Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 10, ὑπάρχει μία ἀντίφασις, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἕνα σοβαρὸν πρόβλημα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ὅτι ἐνῷ ζητεῖται 8ετὴς τοὐλάχιστον ὑπηρεσία, διὰ τοὺς εἰς τὰς περιφερείας ὑπηρετοῦντας, ἐν τούτοις, ἐλλείψει τοιούτων ὑπαλλήλων τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας, δύνανται νὰ ἀντικατασταθοῦν τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω κλάδου καὶ κατηγορίας, κεκτημένοι τὸν 6ον βαθμόν.

§452Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ τῆς παραγράφου 4, ἡ ὁποία διαγράφεται καὶ αὐτή.

§453Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 4 ὑπάρχει μία ἀνωμαλία.

§454Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σᾶς εἶπον ὅτι διαγράφεται.

§455ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καρασπήλιος, ἔχει τὸν λόγον.

§456Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς ἐπὶ μιᾶς περιπτώσεως, ἡ ὁποία ἀφορᾷ μίαν τροπολογίαν, ἥτις θὰ ἀποκαταστήσῃ μίαν δικαιοσύνην μεταξὺ μονίμων ὑπαλλήλων. Ὡς γνωστὸν, εἰς τὰ περιφερειακὰ κέντρα ὑφίστανται ἐν πολλοῖς ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι φέρουν μέχρι σήμερον ἀπὸ ἑπταετίας καὶ δεκαετίας τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως καὶ τοῦ γραφέως, οἱ ὑπάλληλοι δὲ αὐτοὶ προΐστανται περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν ὁλοκλήρου Νομοῦ. Αὐτὸ δὲν συμβαίνει εἰς καμμίαν ἄλλην ὑπηρεσίαν ἄλλου Ὑπουργείου, ὅπου ὁ προϊστάμενος ὑπηρεσίας Νομοῦ εἶναι κατ’ ἐλάχιστον μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου. Κατὰ σύμπτωσιν δὲ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἀποδώσει ἀρίστας ὑπηρεσίας καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιδόσεως εἰς τὰ ἔργα τῆς ὑπηρεσίας των. Δὲν ὑπάρχει δὲ καμμία πρόβλεψις περαιτέρω ἐξελίξεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Αὐτὴν τὴν ἀδικίαν ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποκαταστήσῃ ἡ τροπολογία μου, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναγνώσω: «Μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ ἢ 7ῳ αʹ ἢ βʹ κατηγορίας, ὑπηρετοῦντες εὐδοκίμως ὑπὲρ τὴν πενταετίαν ὡς διευθυνταὶ περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, ὧν ἡ ἁρμοδιότης ἐκτείνεται εἰς ὁλόκληρον τὸν Νομόν, ἐφ’ ὅσον κέκτηνται οἱ μὲν τῆς αʹ κατηγορίας ὑπερδωδεκαετῆ ὑπηρεσίαν, οἱ δὲ τῆς βʹ κατηγορίας ὑπερδεκατετραετῆ τοιαύτην, συνυπολογιζομένης καὶ τῆς διανυθείσης .... (ἀναγινώσκει)....». Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ προΐστανται ὑπάλληλοι μὲ βαθμὸν γραφέως, τοιούτων ὑπηρεσιῶν.

§457Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ πηδήσουν δύο βαθμούς.

§458Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν ποὺ ἔχομεν πρὸς τοὺς περιφερειακοὺς ὑπαλλήλους, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τοιαύτην τροπολογίαν καὶ νὰ φθάσωμεν ἀπὸ τὸν 7ον εἰς τὸν 5ον βαθμόν. Ὑπηρετοῦν μὲν ἐκεῖ, ἀλλὰ ἀσκοῦν καθήκοντα.

§459Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Διὰ νὰ ἐξαλειφθῇ ἡ ἀδικία αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ προτεινομένη ὑπ’ ἐμοῦ τροπολογία.

§460Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀδικία.

§461Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Συμμερίζομαι ἀπολύτως τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἀνέπτυξε ὁ ἀγαπητός μου συνάδελφος καὶ συμπολίτης κ. Καρασπήλιος. Θεωρῶ πράγματι παράδοξον ὅτι ὑπάρχει Ὑπουργεῖον — καὶ πολλὰ πράγματα μανθάνω κάθε ἡμέραν — τὸ ὁποῖον Ὑπουργεῖον χρησιμοποιεῖ ὑπὲρ τὴν πενταετίαν εἰς θέσεις Διευθυντοῦ ὑπηρεσίας ταυτιζομένης ἀπὸ ἀπόψεως ἐκτάσεως μὲ τὸν Νομὸν καὶ ὁ Διευθυντὴς αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀθλίαν ἀκόμη ὑπαλληλικὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν περιέγραψε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. Καρασπήλιος. Δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ ἄλλο Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ ὑπηρετοῦν μὲ εὐθύνας τοιαύτας ὑπάλληλοι ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν δὲν κάμῃ δεκτὴν ἀπόψε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν κάμῃ, διότι θὰ εἴπω μετ’ ὀλίγον ποῖοι λόγοι ἐπέβαλλον νὰ τὴν κάμῃ ἀμέσως δεκτήν, παρακαλῶ καὶ τὴν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, νὰ σπεύσουν νὰ καταρτίσουν ὀργανισμόν. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπηρετοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ὑπάρχῃ εἰς ὁλόκληρον Νομὸν ἰατρὸς ἐπὶ κεφαλῆς ὑπηρεσίας μὲ τοιαύτην ἁρμοδιότητα, ὁ ὁποῖος νὰ εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν κατωτάτην βαθμίδα τῆς ἱεραρχίας. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν εἶναι Διευθυντής. Κακῶς τὸ Ὑπουργεῖον δὲν τοποθετεῖ Διευθυντήν. Διότι τί λέγει ὁ κ. συνάδελφος εἰς τὴν τροπολογίαν του, λέγει νὰ ἀσκοῦν καθήκοντα Διευθυντοῦ ὑπὲρ τὴν πενταετίαν. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον ἐπὶ 5 ἔτη δὲν ἔχῃ τοποθετήσει Διευθυντήν, τότε, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει ἀναγνωρίσει αὐτὸν ὡς Διευθυντήν, καὶ πρέπει αὐτὸς νὰ πάρῃ τὴν θέσιν, ἡ ὁποία τοῦ ἀνήκει.

§462Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ὁ θεσμὸς τῶν Κέντρων Προνοίας εἶναι νεοσύστατος ἀπὸ τὸ 1946, οὔτε ἦτο δυνατὸν ἐντὸς μιᾶς δεκαετίας νὰ ἔχουν ἐξέλιξιν βαθμολογικὴν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ὥστε σήμερον νὰ εἶναι τμηματάρχαι. Παρὰ ταῦτα ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀνάγκην τῆς βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν καὶ βεβαίως ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας νὰ βελτιώσωμεν ὁπωσδήποτε τὴν θέσιν καὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§463Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὸ 1946 ἐθεσπίσθησαν αἱ θέσεις αὗται τῶν Κέντρων Προνοίας, εἶχα δὲ τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ ἰδιαίτερος τοῦ τότε Ὑπουργοῦ κ. Λαζανᾶ, ὁ ὁποῖος ἐθέσπισε τὸν νόμον αὐτόν, σᾶς λέγω ὅτι αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι διωρίσθησαν, τότε, χωρὶς προσόντα καὶ χωρὶς διαγωνισμόν. Κατόπιν ἔγιναν αἱ ἐντάξεις των καὶ ἔφθασαν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ. Ἀπὸ τὸ 1946 ἕως τὸ 1956 εἶναι ἀπὸ τότε εἰσηγηταὶ καὶ διευθύνουν Κέντρα Προνοίας Νομῶν καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι εἰσηγηταί. Ἔπρεπε αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ἐφ’ ὅσον παρακάθηνται μὲ Νομάρχας καὶ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους, νὰ εἶναι τουλάχιστον τμηματάρχαι. Αὐτὸ εἶναι τὸ λογικόν.

§464ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 3 δεκτή.

§465ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§466ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 3 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 4. Διαγράφεται. Παράγραφος 5. Διαγράφεται. Παράγραφος 6.

§467Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὑπάρχει μία τροπολογία: «....(ἀναγινώσκει)....». Ἐπειδή, πιθανόν, ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ τροπολογία, θὰ δημιουργήσῃ ἀδικίας, θὰ ἔλεγον νὰ παραμείνῃ πρὸς μελέτην.

§468Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα. Δὲν ὑπάρχει, ὅμως, στάδιον συζητήσεως, μετὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Ἑπομένως διαγράφεται;

§469Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δι’ ἐμὲ ἀναβάλλεται ἡ παράγραφος. Διαγράφεται μέν, ἀλλὰ θὰ ἐξετασθῇ ἐν καιρῷ. Ἀναβάλλεται δι’ ἄλλο νομοσχέδιον.

§470Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς τί θὰ κάμετε;

§471ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς αἰτιολογεῖ τὴν διαγραφήν.

§472Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δέχομαι τὴν διαγραφήν της, ἀλλὰ κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι, ἐπειδὴ πιθανὸν νὰ ὑπάρχῃ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἔστω καὶ ἕνα ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος ἠδικήθη πραγματικῶς, θὰ τὴν ἐξετάσω καὶ θὰ τὴν ἐπαναφέρω εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§473ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἡ παράγραφος 6 διαγράφεται, μὲ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, καὶ ἐὰν εὕρῃ εὔλογον τὸ αἴτημα, θὰ τὸ φέρῃ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§474Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν διετυπώθη, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὴν εἶχε ὑπ’ ὄψιν του;

§475Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν θίγεται ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν διαγραφὴν τῆς παραγράφου αὐτῆς. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§476ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§477Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸς οὗτος ὁ κ. Ὑπουργὸς ὁμολογεῖ, ὅτι ἡ διάταξις ἔχει ἐνδεχομένως βάσιν καὶ νομίζω καὶ ἐγώ, χωρὶς νὰ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι ἔχει κάποιαν βάσιν.

§478Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Ὅταν ἀκούσητε τὰ ὅσα θὰ λεχθοῦν, θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ἔχει βάσιν.

§479Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Καλαντζάκος ἐπιθυμεῖ νὰ ἐκθέσῃ τοὺς λόγους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνῃ αὐτό, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκουσθῇ διὰ νὰ κρίνωμεν.

§480ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον ἀκουσθοῦν ὅλαι αἱ ἀπόψεις αἱ ὑποστηρίζουσαι τὴν μὴ διαγραφήν.

§481Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν συμφωνήσωμεν ὅλοι μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, τότε δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις.

§482Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ διαγραφῇ ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ νὰ τελειώσῃ τὸ θέμα.

§483ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Α. Καλαντζάκος.

§484Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τί λέγει ἡ παράγραφος: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ποῖος εἶναι ὁ νόμος τῆς κατοχῆς, Εἶναι ὁ νόμος 1799 τοῦ 1942, ὁ ὁποῖος ἔδιδε τὰς ἀθρόας προαγωγάς, τὰς ὁποίας ἦλθε ἡ συντακτικὴ πρᾶξις τοῦ 1945 καὶ τὰ κατήργησε. Ὅλαι αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον προαχθῆ βάσει τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἠκυρώθησαν μὲ τὴν 59 συντακτικὴν πρᾶξιν. Ἐπηκολούθησαν προαγωγαὶ καὶ βάσει τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας, προήχθησαν ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ οἱ ὑπάλληλοι περὶ τῶν ὁποίων πρόκειται. Παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ σταματήσῃ καὶ νὰ παύσουν αἱ χαριστικαὶ πράξεις καὶ νὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§485Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐδήλωσα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι πιθανὸν ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ δημιουργῇ ἀδικίαν εἰς ἄλλους ὑπαλλήλους. Ἴσως, ὅμως, νὰ εἶναι καὶ δικαία. Σήμερον, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀποφασίσω καὶ νὰ εἴπω ὅτι τὴν ἀπορρίπτω. Δι’ αὐτό, τὴν ἀποσύρω δι’ ἀπόψε καὶ ἐπιφυλάσσομαι νὰ τὴν μελετήσω καὶ ἐὰν εὐσταθῇ, θὰ τὴν φέρω εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§486ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἀποσύρει τὴν διάταξιν, ἡ παράγραφος 6 διαγράφεται. Παράγραφος 7. Ὁ κ. Α. Καμβύσης, ἔχει τὸν λόγον.

§487Α. ΚΑΜΒΥΣΗΣ. Ἀναγνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, πλήρως τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ δεχθῇ τροπολογίας, ὁ σοβαρώτερος τῶν ὁποίων εἶναι νὰ ἀποφευχθοῦν ἀναταραχαὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅμως, ἔχω νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὄχι μόνον ἀναταραχὴν δὲν πρόκειται νὰ δημιουργήσῃ, ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ παρ’ ὅλων τῶν ὑπαλλήλων, εὐχαρίστως. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ἐξαιρετικοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν διευθύνει Διεύθυνσιν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὑπηρετεῖ ἐπὶ 15 χρόνια εἰς τὸν τέταρτον βαθμόν. Διὰ τῆς τροπολογίας μου ἡ θέσις του γίνεται 4ου ἢ 3ου ἢ 2ου βαθμοῦ. Πρόκειται περὶ δικαιοτάτης τροπολογίας καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: «Μία τῶν ἐπὶ 4ῳ βαθμῷ θέσεων τοῦ κλάδου περὶ οὗ τὸ ἄρθρον 2, παράγραφος 1, αὔξ. ἀριθ. 10 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 κ.λ.π.», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, καθίσταται ἑνιαία ἐπὶ βαθμοῖς 4ῳ ἢ 3ῳ ἢ 2ῳ. Εἰς τὴν θέσιν ταύτην καὶ εἰς τὸν 2ον βαθμὸν αὐτῆς ἐντάσσεται διὰ Β. Διατάγματος, προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ ἀπὸ μακροῦ ὑπηρετῶν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Κρατικῆς Ἀντιλήψεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀσκῶν κατ’ ἀναπλήρωσιν τὰ καθήκοντα τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως ταύτης ὑπάλληλος ἐπὶ 4ῳ βαθμῷ, κεκτημένος τὸν βαθμὸν τοῦτον ὑπὲρ τὴν δεκατριετίαν, τῆς ἐντάξεως ταύτης λογιζομένης ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1950, μόνον διὰ τὴν ἀπονομὴν ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἀνωτέρου βαθμοῦ».

§488Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Καμβύση, διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἔχουν ἀδικηθῆ καὶ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§489Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Πρόκειται πράγματι, περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος εἶχε προσφέρει πολλὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τομέα ποὺ τοῦ εἶχε ἀνατεθῆ μέχρι σήμερον καὶ νομίζω, ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν ὑπάλληλον αὐτόν.

§490Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος προσφέρει ὑψίστας ὑπηρεσίας εἰς τὸν τομέα του.

§491Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§492Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι ἀληθές, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ ὑπαλλήλου. Νομίζω ὅμως, ὅτι θὰ δημιουργηθῇ μία ἀναταραχὴ εἰς τὴν ἱεραρχίαν τοῦ Ὑπουργείου, διότι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου 2ας κατηγορίας. Ἐγὼ δὲν θὰ εἶχα ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι πρόκειται, ὡς εἶπον προηγουμένως, περὶ ἀρίστου καὶ ἱκανωτάτου ὑπαλλήλου.

§493Π. ΚΑΒΔΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Καμβύση. Ἐπίσης ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «....(ἀναγινώσκει)....». Εἶναι δικαία καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§494Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Πρόκειται περὶ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ προωθηθῇ λόγῳ τῆς μακροχρονίου ὑπηρεσίας του καὶ λόγῳ τῆς ἀρίστης ἀποδόσεως αὐτοῦ. Ἡ πρώτη ὅμως, παράγραφος, βελτιώνει τὴν κατάστασιν καὶ ἔρχεται ἡ δευτέρα, ἡ ὁποία ἀδικεῖ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ δευτέρα παράγραφος.

§495Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διεγράφη. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφασίσῃ ἀπόψε, νὰ μὴ τὴν κάμωμεν ὁριστικῶς δεκτήν, διότι θὰ πρέπει νὰ πάρω τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§496Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφασίζῃ ὑπὸ αἵρεσιν. Δὲν ἐξαρτῶνται αἱ ἀποφάσεις τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζῃ — καὶ πιστεύω ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν νομίζει — ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, ἡ τροπολογία δηλαδή, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Καμβύσης διετύπωσε καὶ τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ὑπεστήριξαν, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, θὰ εἴπῃ ὅτι τὴν ἀποδέχεται ἢ ὅτι δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ, ὁπότε, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἡμεῖς τὴν δεχθῶμεν, εἶναι διάταξις, ἡ ὁποία θὰ δημοσιευθῇ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Δέν ἐξαρτᾶται πλέον ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ θεωρηθῇ, ἐὰν ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὴν διάταξιν, ἡ διάταξις ὡς τελεσίδικος, ἐκτὸς ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς διατυπώσῃ ἀμφιβολίαν, ὁπότε ἡ Βουλὴ θὰ σεβασθῇ τὴν ἀμφιβολίαν αὐτὴν καὶ θὰ ἀναμείνῃ.

§497ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται: Οἱ δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Καμβύση παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἑπομένως, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Καμβύση ἐγένετο δεκτή. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Κάβδα, τίθεται καὶ πάλιν τὸ αὐτὸ ἐρώτημα.

§498Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν βλέπω διὰ πρώτην φοράν, δι’ αὐτὸ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ τὴν δεχθῶ. Δὲν ἠξεύρω ποῖον ἀφορᾷ.

§499Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ὁ κ. Φράγκος ἐντὸς πενταμήνου θὰ εἶναι τμηματάρχης Αʹ, πλὴν ὅμως ἔχει 25 ἔτη καὶ κρατεῖται 15 ἔτη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ.

§500Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὁ κ. Φράγκος εἶναι συμπατριώτης μου. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ παράπονον, διότι τὸν ἐβοήθησα πάρα πολὺ νὰ πάρῃ τὸν βαθμόν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§501ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιμένετε, κύριε Κάβδα;

§502Π. ΚΑΒΔΑΣ. Μάλιστα.

§503ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κάβδα, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἀπερρίφθη. Ὁ κ. Α. Καλαντζάκος ἔχει τὸν λόγον.

§504Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν ὡς προσθήκην εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3339) 54 ἐπετράπη ἡ δημιουργία πρατηρίων εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. Ἡ ἵδρυσις τῶν πρατηρίων αὐτῶν, δημιουργεῖ ἀνησυχίαν καὶ θόρυβον εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. Προτείνω, ὅπως τεθῇ διάταξις δι’ ἧς νὰ καταργῆται ἡ σχετικὴ διάταξις περὶ ἱδρύσεως πρατηρίου.

§505Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἂν πρόκειται περὶ πρατηρίων τῶν ἀναπήρων, δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει τόσον εὐκόλως νὰ σπεύσωμεν εἰς τὴν κατάργησίν του.

§506Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ σεβασθῶμεν τὴν ἡσυχίαν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα τὰ θεωρῶ τόπον ἱερὸν εἰς τὸν ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέπεται ἡ λειτουργία τοιούτων κέντρων.

§507Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ διοικοῦντες τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα θὰ πρέπει νὰ συμβιβάσουν τὴν ἡσυχίαν τῶν Ἱδρυμάτων μὲ τὴν λειτουργίαν τῶν πρατηρίων.

§508Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω ἐπ’ ὀλίγον τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἀντιμετώπισα καὶ ἐγὼ τὴν ἵδρυσιν πρατηρίων εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, εἶχον καὶ ἐγὼ τὴν ἀντίληψιν, τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ συνάδελφος κ. Καλαντζάκος. Ἡ πεῖρα, ὅμως, μὲ ἔκανε νὰ μεταβάλω γνώμην καὶ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι ὄχι μόνον ἀνωμαλίαν δὲν φέρουν τὰ πρατήρια ἀλλὰ καὶ πολυτίμους ὑπηρεσίας προσφέρουν εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα. Ἐκτὸς τούτου τὰ πρατήρια αὐτὰ ἐκμεταλλεύονται ἀνάπηροι καὶ δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον καὶ ὀρθὸν νὰ τὰ ἀφαιρέσουν.

§509Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Θεωρῶ, ὅτι τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα εἶναι τόπος ἱερός, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ἔχουν θέσιν τὰ πρατήρια αὐτά. Τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα ἔχουν ἀνάγκην ἡσυχίας.

§510Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει κεκτημένον δικαίωμα παραχωρηθὲν βάσει διατάξεων ἄλλου νόμου. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον οὔτε δυνάμεθα νὰ ἀφαιρέσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτό. Παράπονα συγκεκριμένα καὶ ἀταξίας δὲν ἔχομεν διαπιστώσει. Ἐὰν ὁ συνάδελφος κ. Καλαντζάκος, ἔχῃ διαπιστώσει τοιαύτας ἀταξίας, θὰ πρέπει νὰ τὰς γνωρίζωμεν καὶ ἡμεῖς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Διοίκησις τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων θὰ πρέπει νὰ μεριμνήσῃ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἡσυχίαν. Ἡμεῖς πάντως δὲν δυνάμεθα νὰ ἀφαιρέσωμεν κεκτημένα δικαιώματα.

§511Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Σεῖς ὁ ἴδιος, κύριε Ὑπουργέ, ἀρνεῖσθε τὴν ἵδρυσιν πρατηρίων εἰς τὸ Ἵδρυμα «Βασίλισσα Φρειδερίκη».

§512Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡμεῖς, προσωπικῶς δὲν ἀρνούμεθα. Αὐτὸ εἶναι ἔργον τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς.

§513Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων ἡ προκειμένη τροπολογία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ, διότι ἀναφέρεται εἰς ἁρμοδιότητας ἄλλου Ὑπουργείου.

§514ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10, ὡς ἐτροποποιήθη;

§515ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§516ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 11ον.

§517Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 11 ἐπιζητεῖται ἡ ἐπαναφορὰ τοῦ ἐν ἰσχύϊ Β. Δ. τοῦ 1947, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν ἐκλογὴν Διευθυντῶν Κλινικῶν τῶν Δημοτικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, δηλονότι ὅτι ἀνατίθεται ἡ ἐπιλογὴ εἰς τὸ ἁρμόδιον Ἀδελφάτον μεταξὺ τριῶν ἐπιστημόνων, προτεινομένων ὑπὸ τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλ’ ὡς διετυπώθη τὸ ἄρθρον 11 ἀφορᾷ μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν τοῦ Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ ἐπαναφορὰ ἐν ἰσχύϊ τοῦ Β. Δ. τοῦ 1947 ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἰσχὺς τῶν διατάξεων τοῦ Β.Δ. καὶ εἰς ἄλλας περιπτώσεις. Προτείνω, ὅθεν, μετὰ τὰς λέξεις «περατωθέντες διαγωνισμοὶ ἢ κρίσεις πρὸ» νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «ἢ μετά».

§518Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 11 ἔχει καταχωρηθῆ ὡς εἶχεν ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Μακροπούλου. Ἤδη προτείνετε, ὅπως ἐπεκταθῇ ἡ ἐφαρμογὴ μετὰ τὴν ἰσχὺν τῆς διατάξεως ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως περιλάβῃ καὶ τοὺς μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ Β. Δ. 30.10.56 προκηρυχθέντας διαγωνισμούς. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑπογράφεται παρὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Μυριδάκη, Ψαρροῦ, Μπακοπούλου, Δ. Παπαδημητρίου, Παπαηλιοῦ, καὶ ἐμοῦ. Ἔχει δὲ οὕτω: «Αἱ κεναὶ θέσεις Διευθυντῶν .... (ἀναγινώσκει) ....».

§519Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Βεβαίως, ἐγὼ συνέταξα τὴν τροπολογίαν, ἀλλὰ ἠλέγχθη ἀπὸ τὰ Ὑπουργεῖα Ἐσωτερικῶν καὶ Προνοίας.

§520Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Διὰ τῆς παραγρ. 1 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρου, ζητεῖται ἡ ἀποκατάστασις τῶν Διευθυντῶν Κλινικῶν. Ἡ ἐπιδίωξίς σας, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ χωρίζετε τοὺς Διευθυντὰς Κλινικῶν εἰς δύο κατηγορίας.

§521Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὁ χρόνος συμβάσεως καθορίζεται ἀπὸ τὸν ὀργανισμόν. Δὲν εἶναι ποιοτικὸς ὁ ἔλεγχος.

§522Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει συγκατατεθῆ.

§523Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐὰν ὑπάρχῃ συγκατάθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, διότι πρόκειται περὶ θέματος καθαρῶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν

§524Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ Πρακτικὰ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας δέχεται τὴν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§525ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας, ὑπογραφομένη ὑπὸ τῶν ἑξῆς συναδέλφων: «... (ἀναγινώσκει) ...» Κατόπιν τούτου, μὴ ὑπαρχούσης ἀπαρτίας, διακόπτεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 2.10′ π. μ.)