1957.11.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 17η

ΤΕΤΑΡΤΗ 13 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Παπαθανάσης αἰτεῖται τρίμηνον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων περὶ εἰσπράξεως δημοσίων ἐσόδων καὶ θεσπίσεως ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ κ. κ. Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων), Σ. Κωτιάδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς τέλους χρήσεως λιμένος πρὸς ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων». Οἱ κ. κ. Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ κατασκευῆς καταφυγίων πολιτικῆς ἀμύνης κειμένων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Α.Ν. 2765) 1941 «περὶ ἐμπορικῶν ἀντιπροσώπων εἰσαγωγῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Ι. Ριζιώτης, Δ. Παπασπύρου, Κ. Βασαρδάνης, Γ. Ταρμπάζης, Φ. Κατσιάμπας καὶ Θ. Μπάλλας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος καὶ Α. Γκελεστάθης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κοντοβράκης, Σ. Εὐστρατιάδης, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Β. Ἀλεξᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν Ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης, Φ. Πιτούλης καὶ Φρόντζος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Πιτούλης, Κ. Φρόντζος, Α. Πετραλιᾶς καὶ Ι. Μποῦτος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Αὐγερόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Λαμπρινάκος, Ε. Ἀθανασάκος, Α. Καμβύσης καὶ Φ. Πιτούλης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Νικολαΐδης καὶ Κωνσταντ. Ταλιαδούρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, Γ. Καραγκιόζης, Θ. Λυμπερίδης καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βαρβιτσιώτης, Ν. Μήτρου καὶ Ι. Λύρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀνδρεάδης, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Μποῦτος, Μ. Καροῦσος Ε. Κοθρῆς καὶ Α. Βαχλιώτης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Γ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Ρουμάνης καὶ Ν. Λαμπρινάκος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀποστ. Σχινᾶς καὶ Σ. Μακρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χριστόπουλος, Α. Πετραλιᾶς, Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Χλουδεράκης καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Γκελεστάθης, Ε. Ἀλιπράντης, Π. Οἰκονομίδης καὶ Γ. Κλῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Χριστόπουλος, Α. Πετραλιᾶς, Μ. Χλουδεράκης, Α. Γκελεστάθης, Γ. Κλῆς, Ν. Ρηγόπουλος, Ν. Λαμπρινάκος, Γ. Σαμαρᾶς καὶ Ε. Ἀλιπράντης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κίνιας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Μυριδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Π. Βαρβιτσιώτης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καλαντζάκος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μεταξᾶς, Θ. Μπάρμπας καὶ Ι. Καντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Τσιγάρας, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων παρακολούθησίν του κατὰ τὴν εἰς Κατερίνην ἄφιξίν του καὶ ζητεῖ τὴν λῆψιν μέτρων διὰ τὸν τερματισμὸν τῶν ἐν λόγῳ παρανόμων ἐνεργειῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανὸς καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, ζητούντων τὴν ἀναγνώρισιν τῶν συνταξίμων ἐτῶν καὶ ἐκείνων ἅτινα προηγήθησαν τοῦ ἐγγράφου διορισμοῦ των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Ἀγρινίου καὶ Θεστιέων ζητοῦντος πλήρη ἐξομοίωσιν τῶν ἱερέων πρὸς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους, πλήρη νοσοκομειακὴν περίθαλψιν αὐτῶν, κατάργησιν τῆς Δʹ κατηγορίας ἱερέων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Προχώματος, ζητοῦντος χορήγησιν λιπασμάτων καὶ σπόρων, ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν ἀναξιοπαθούντων συνεταίρων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Δ. Στρατῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατῶν βαφέων — καθαριστῶν — σιδηρωτριῶν καὶ πλυντριῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας διὰ τοῦ Ν. Δ. 3755)57 καὶ ζητοῦντος ἐπαναχορήγησιν αὐτοῦ. Ὁ κ. Π. Ἀγαστόπουλος, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Γορτυνίας, ἥτις τόσους ἥρωας προσέφερεν εἰς τὸν ἀπελευθερωτικὸν ἀγῶνα τοῦ 1821 καὶ ζητεῖ χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ὁδοῦ Γατούνης–Παλούμπας–Λουτρῶν Ἡραίας καὶ ἕνωσιν εἰς τὴν γέφυραν Λάδωνος μὲ τὴν Ὀλυμπίαν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν μεταλλωρύχων Στρατωνίκης, ζητούντων μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεώς των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁλιεργατῶν Νομοῦ Καβάλας, ζητοῦντος ματαίωσιν διαθέσεως τῶν 4.000.000 δολλαρίων διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων Ἀτλαντικῆς Ἁλιείας καὶ λῆψιν μέτρων ἀξιοποιήσεως τῆς ἰχθυοπαραγωγῆς τῶν Ἑλληνικῶν θαλασσῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ. Ε.Β.Ε., ζητούσης ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Ταμείου τοῦ Γ. Λαμπρινάκου, αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν ἠσφαλισμένων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀνωγειανάκης, Γ. Μπακατσέλας καὶ Ι. Παπαηλιάκης καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ὁμοσπονδίας Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Θεσσαλονίκης, ζητούσης χορήγησιν πιστώσεως, διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τοῦ ποταμοῦ Ἀνθεμοῦντος. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Χαλίας, ζητοῦντος παράτασιν ἐπὶ τρίμηνον τοὐλάχιστον τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν διὰ τὴν χορήγησιν ἀποζημιώσεως διὰ τὰς κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 γενομένας ἐπιτάξεις ὑποζυγίων, ἵνα δυνηθοῦν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καὶ συμπληρώσουν τὰ δικαιολογητικά των. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χαράλαμπος Σκουτέρης, καταθέτει ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 86 ἀπὸ 8.11.57 ἐγγράφου τοῦ Σωματείου Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς Ἐλευσῖνος πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς παρ’ ἐλευθέρων ἐργατῶν μεταφερομένων ἐκ Μπογιατίου, μερίμνῃ Στρατιωτικῆς Μονάδος, γενομένας κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου φορτοεκφορτώσεις βλημάτων πυροβολικοῦ εἰς τὸν ἐν Ἐλευσῖνι σιδηροδρομικὸν Σταθμὸν

ΣΠΑΠ.

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γλιγλῆς καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰς κατοίκων Ἀνθοχωρίου, Προφήτου Ἠλία, Σφάκας, Λευκοχωρίου, Βασιλικῶν, Ἐλατείας κ.λ.π., χωρίων περιοχῆς, ζητούντων διευθέτησιν τῆς κοίτης τοῦ Κηφισοῦ ποταμοῦ, καταργουμένων τῶν λεκανῶν αὐτοῦ, διὰ τὴν ἐν τῷ μέλλοντι ἀποφυγὴν τῶν πλημμυρῶν, μετατροπὴν τῶν βραχυπροθέσμων δανείων των εἰς μακροπρόθεσμα κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Ἰωαννίνων, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς διαταγῆς διαλύσεως τῆς Προτύπου Καπλανείου Σχολῆς Ἰωαννίνων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Τ. Ε.Β.Ε., ζητούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ν. Ρόδων, Χαλκιδικῆς, διαμαρτυρομένου διότι ἡ χάραξις τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Ἁγίου Ὄρους, γίνεται μακρὰν τοῦ χωρίου του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Καπνεργατῶν Καβάλας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν Καβάλᾳ παραρτήματος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείου, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957 Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 182 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: 1) Διὰ τοῦ ἱδρυτικοῦ τοῦ Ἰνστιτούτου τῆς Βενετίας νόμου 1766) 1951, ὡρίσθη ἡ ἀποζημίωσις τοῦ ἑκάστοτε Διευθυντοῦ τοῦ Ἰνστιτούτου ἴση πρὸς τὴν τοῦ Αʹ Γραμματέως Πρεσβείας Ρώμης, δυνάμει δὲ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ ἀπὸ 6.10. 1954) 15.1.1955 Β. Δ., λαμβάνει οὗτος τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 2276) 52 ἐπιμίσθιον τουτέστι τὸ 1) 3 τῆς καθοριζομένης ἀποζημιώσεως. 2) Ἡ κυρία Σοφία Ἀντωνιάδου ἐξελέγη ὑπὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά της ὡς τακτικῆς καθηγητρίας τῆς Χριστιανικῆς καὶ Βυζαντινῆς Γλώσσης καὶ Φιλολογίας ἐπὶ εἴκοσι πέντε συνεχῆ ἔτη εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Λέϋντεν τῆς Ὁλλανδίας καὶ ὡς ἔκτακτος εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τοῦ Ἄμστερνταμ. Μόλις ἐγένετο ἡ ἐκλογὴ ταύτης, ἡ κυρία Ἀντωνιάδου παρῃτήθη τῶν δύο αὐτῶν θέσεών της ἐν Ὁλλανδίᾳ, κρίνουσα ὅτι δὲν ὤφειλε νὰ ἀρνηθῇ ὑπηρεσίαν, ὅταν τὴν ἐκάλει ἡ Πατρίς της. Οἱ Ὁλλανδοὶ ἐξέφρασαν τὴν λύπην των διὰ τὴν ἀπώλειαν ἣν ὑφίσταντο ἐκ τῆς ἀναχωρήσεως τῆς κυρίας Ἀντωνιάδου, ἣν ἐτίμησαν διὰ τοῦ παρασήμου ΟΡΑΝΖ–ΝΑΣΣΩ. Ὡς καθηγήτρια καὶ συγγραφεὺς ἐπιστημονικῶν μελετῶν ἐξελέγη ὑπὸ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν ἀντεπιστέλλον μέλος τῆς αὐτῆς τὸ ἔτος 1951, ἐπωφελουμένη δὲ ἐπισκέψεώς της εἰς Ἀθήνας, ἔκαμεν ἀνακοίνωσιν ἱστορικοῦ βυζαντινοῦ περιεχομένου εἰς τὴν Ὁλομέλειαν τῆς Ἀκαδημίας ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἡ ἠθικὴ ἀποκατάστασις τοῦ Βασιλείου Βουλγαροκτόνου». Δέον νὰ προστεθῇ ὅτι, τῇ αἰτήσει τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Παδούης, διδάσκει ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους ἰταλιστὶ τὴν Ἱστορίαν τῆς μεσαιωνικῆς δημώδους ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ λογοτεχνίας. 3) Περιττὸν νὰ σημειωθῇ ὅτι οὔτε πρωτοβουλίαν, οὔτε δυνατότητα κατεῖχεν ἡ Διευθύντρια ὅπως προβῇ αὐτοβούλως εἰς διάθεσιν οἱουδήποτε χρηματικοῦ ποσοῦ, χάριν τοῦ Ἱδρύματος. Οὕτω, κατόπιν ἐγκρίσεως ὑπὸ τῆς Ἐποπτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἐντολῆς τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν, διετέθη τὸ ποσὸν τῶν 10 ἑκατομμυρίων λιρεττῶν διὰ τὴν ἀπολύτως ἀπαραίτητον διαρρύθμισιν καὶ ἐπισκευὴν ὁλοκλήρου οἰκοδομήματος, τελοῦντος εἰς κατάστασιν πλήρους ἐγκαταλείψεως καὶ μεγίστης φθορᾶς, ἵνα ἐγκατασταθῶσι τὸ Γραφεῖον Κοινότητος, Γραφεῖον Ἰνστιτούτου, αἴθουσα ἐπισκεπτῶν μεγίστης καὶ πολυτίμου συλλογῆς ἱερῶν εἰκόνων καὶ αἴθουσα περιέχουσα δύο χρηματοκιβώτια μὲ ἀνεκτιμήτου ἀξίας κειμήλια καὶ ἑρμάρια περιέχοντα ἀρχαῖα ἱερὰ ἄμφια μοναδικὰ εἰς τὸ εἶδός των. 4) Αἱ ἐπισκευαὶ ἐγένοντο κατόπιν μειοδοτικῶν διαγωνισμῶν προκηρυχθέντων ἑκάστοτε ὑπὸ τῆς ἐν Βενετίᾳ ἑδρευούσης Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς. Οἱ δὲ προϋπολογισμοὶ τῶν δαπανῶν ἀποστελλόμενοι εἰς τὴν ἐν Ἀθήναις Ἐποπτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπεκυροῦντο ὑπ’ αὐτῆς. 5) Ὡς πρὸς τὴν οἰκοδόμησιν τοῦ Ἰνστιτούτου ἐπὶ οἰκοπέδου τῆς Κοινότητος, πρόκειται περὶ τελείας ἀγνοίας τῶν πραγμάτων. Ἡ Κοινότης, κατόπιν ὁμοφώνου ἀποφάσεως τῶν μελῶν αὐτῆς ἐδωρήσατο πᾶσαν τὴν κινητὴν καὶ ἀκίνητον αὐτῆς περιουσίαν εἰς τὸ Ἰνστιτοῦτον, ὅπερ ἐπρόκειτο νὰ ἐγκατασταθῇ ἐπὶ τῶν ἱστορικῶν καὶ ἀπαραμίλλου λαμπρότητος ἀλλὰ κατεστραμμένων ὑπὸ τοῦ χρόνου κτιρίων τῶν ἀποτελούντων τὸ καλούμενον ΚΑΜΠΟ ΝΤΙ ΓΚΡΕΤΣΙ. Δι’ ὃ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις, μεγίστην ἀποδίδουσα σημασίαν εἰς τὴν προβολὴν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιστήμης περὶ τὴν ἔρευναν τοῦ Ἑλληνικοῦ Μεσαιωνικοῦ καὶ μεταγενεστέρου πολιτισμοῦ, δι’ Ἑλληνικοῦ Ἱδρύματος ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ, διέθεσε, δι’ ἀποφάσεων αὐτῆς τὰ ἀναγκαῖα κεφάλαια, ἅτινα καὶ προτίθεται νὰ συμπληρώσῃ, διὰ τὴν ἐν συνόλῳ διαρρύθμισιν καὶ ἀνακαίνισιν τῶν ὄντως λαμπρῶν οἰκοδομημάτων, τῶν προοριζομένων διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καὶ δρᾶσιν τοῦ Ἰνστιτούτου. Τὸ τοιοῦτον ἐθεώρησεν ὡς ἀπαραίτητον καὶ ἡ Ἐποπτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ἰνστιτούτου δι’ ἐπανειλημμένων ἀποφάσεων αὐτῆς. 6) Εἰς τὸ ἀρχαῖον κτίριον τοῦ 17ου αἰῶνος, τὸ ὀνομαζόμενον «Φλαγγίνειος Σχολή», προετοιμάζεται ἡ κυρίως ἕδρα τοῦ Ἰνστιτούτου, δηλαδὴ ἡ Βιβλιοθήκη καὶ ἡ κατοικία τῶν ἐρευνητῶν καὶ τοῦ Διευθυντοῦ. Ἡ ἀγορὰ ἰδίου καὶ μάλιστα πολυτελεστάτου ἀκινήτου, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τοῦ Ἰνστιτούτου καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Προξενείου δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθῇ ἂν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ εἰδικαὶ συνθῆκαι ὑφ’ ἃς ἐπετεύχθη ἡ ἵδρυσις τοῦ Ἰνστιτούτου, ὁ ὅρος ὑφ’ ὃν ἐγένετο ἡ δωρεὰ καὶ ὁ σκοπὸς εἰς ὃν ἀπέβλεπεν ἡ Ἑλληνικὴ Πολιτεία. Σημειωτέον ὅτι ὁ ἐν Βενετίᾳ ἑκάστοτε Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος, ἀντιπροσωπεύων τὸν ἐν Ρώμῃ Ἕλληνα Πρέσβυν, μετέχει τῆς Διαχειριστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ἑδρευούσης ἐν Βενετίᾳ, ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῆς ὁποίας γίνονται αἱ ἑκάστοτε δαπάναι μετὰ τὴν ἔγκρισιν αὐτῶν ὑπὸ τῆς Ἐποπτικῆς Ἐπιτροπῆς. 7) Προκειμένου περὶ τῆς θερμάνσεως, παρατηρεῖται ὅτι καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας ὅπου τὸ κλῖμα εἶναι τόσον ἤπιον πολλοὶ ναοὶ θερμαίνονται, εἰς δὲ τὴν Βενετίαν τὸ πρᾶγμα θεωρεῖται ἔτι ἀπαραίτητον, λόγῳ τῆς ὑπερβολικῆς ὑγρασίας καὶ ἔχει ἐγκατασταθῆ καλοριφὲρ εἰς πολλοὺς ναούς, μελετᾶται δὲ σήμερον καὶ ἡ θέρμανσις τοῦ Ἁγίου Μάρκου. Εἰς τὸν ἐκεῖ ἰδικόν μας Ναὸν τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἡ θέρμανσις ἐθεωρήθη ἀκόμη περισσότερον ἀπαραίτητος, διότι τὸ τέμπλον εἶναι ζωγραφισμένον κατὰ μέγα μέρος τὸν 16ον αἰῶνα ὑπὸ τοῦ Μιχαὴλ Δαμασκηνοῦ, παρουσιάζει δὲ μερικὰς καταστροφάς, λόγῳ τῆς φοβερᾶς ὑγρασίας. Ἐπὶ πλέον διὰ τὸν αὐτὸν λόγον τὸ μέγα μωσαϊκὸν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ εἶχεν ἀποκολληθῆ τοῦ τοίχου, μέχρι καὶ τοῦ μέσου αὐτοῦ. Κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἐργασίας αὐτῆς κατεβλήθη εὐλαβεστάτη προσοχὴ διὰ τὴν διαφύλαξιν τῶν τεθαμμένων ὀστῶν, καὶ τὴν ἐπανατοποθέτησίν των ἐντὸς εἰδικῶν κιβωτίων. 8) Παρέχεται, τέλος, ἡ πληροφορία, ὅτι ἡ κυρία Σ. Ἀντωνιάδου προσελήφθη ἐπὶ συμβάσει διαρκείας πέντε ἐτῶν μόλις πρὸ διετίας. Κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο κατέγινε, πλὴν τῆς μελέτης ἐπισκευῶν, δημοπρασίας καὶ ἄλλων συναφῶν ἐνεργειῶν, ὡς πρὸς τὴν διαρρύθμισιν τῶν ἀκινήτων καὶ τῆς ἐκκλησίας, καὶ εἰς τὸ ἐπίπονον καὶ σοβαρὸν ἔργον τῆς τακτοποιήσεως τοῦ Ἀρχείου τῆς ἀριθμούσης τετρακοσίων ἐτῶν ζωὴν Κοινότητος καὶ συνέταξε τὸ εὑρετήριον αὐτοῦ. Ἔπραξε τὸ αὐτὸ διὰ τὴν κληρονομηθεῖσαν Βιβλιοθήκην καὶ συνέταξε, συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, τὸν Ἐσωτερικὸν Ὀργανισμὸν τοῦ ἐν λόγῳ Ἱδρύματος. Προσέτι καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ ἐργασία προήχθη, καθότι ἡ Διευθύντρια ἐκάλεσε τὸν Διευθυντὴν Μουσείου Μπενάκη καὶ Ἔφορον Βυζαντινῶν Ἀρχαιοτήτων κύριον Μαν. Χατζηδάκην μετὰ τοῦ ὁποίου κατήρτισαν τὸ ἐπιστημονικὸν εὑρετήριον μετὰ φωτογραφιῶν τῶν ἀρχαίων ἱερῶν εἰκόνων. Μετεκάλεσεν ἐπίσης Ἕλληνας εἰδικοὺς ἐπισκευαστὰς κειμηλίων, οἵτινες εἰργάσθησαν ἱκανοποιητικώτατα εἰς τὸν τομέα τῆς διασώσεως καὶ ἐπισκευῶν ἀνυπολογίστου ἀξίας εἰκόνων, αἵτινες ἦσαν σχεδὸν κατεστραμμέναι ὑπὸ τοῦ χρόνου καὶ τῆς παντελοῦς ἐγκαταλείψεως. Τέλος καταγίνεται εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ καλλιτεχνικοῦ καταλόγου εἰκόνων καὶ κειμηλίων, τοῦ κυρίου Μ. Χατζηδάκη, προλογίζοντος αὐτὸν καὶ ἀναπτύσσοντος τὴν σημασίαν τῆς συλλογῆς τοῦ Ἰνστιτούτου. Κρίνομεν, ὅτι κατόπιν τῆς πολυσχιδεῦς ταύτης ἐργασίας, εἰς ἣν προστίθεται καὶ ἡ ὅλη διοικητικὴ ἐργασία τοῦ Ἱδρύματος, δυσκόλως θὰ ἠδύνατο νὰ στηριχθῇ μομφὴ ἐπὶ δῆθεν ἀδρανείᾳ. Εἶναι δὲ τοὐλάχιστον ἀποκαρδιωτικὸν νὰ μνημονεύῃ τις ἐν Ἑλλάδι, ὅτι στερεῖται εἰδικότητος, Ἑλληνὶς ἐπιστήμων περιποιοῦσα ἐν τῇ ξένῃ σπανίαν καὶ ἀναγνωρισθεῖσαν τιμὴν εἰς τὴν μελέτην τῶν βυζαντινῶν γραμμάτων. Οἱ Ὑπουργοὶ

Ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

Ἐπὶ τῆς Ἐθν. Παιδείας κ.λ.π.

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9895)16.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν ἔχομεν πρόχειρον κατάλογον, ἵνα ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν κ. βουλευτὴν πόσα εὐχετήρια τηλεγραφήματα ἔχομεν στείλει. Δυνάμεθα, ὅμως, νὰ τὸν πληροφορήσωμεν, ὅτι ὑπὸ τὴν βουλευτικήν μας ἰδιότητα οὐδὲν εὐχετήριον τηλεγράφημα ἔχομεν ἀποστείλει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9899)16.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ παραλιακὴ ὁδὸς Καλαμῶν ὑπόκειται εἰς τὴν φροντίδα τοῦ ἐκεῖσε Λιμενικοῦ Ταμείου. Ἐν τούτοις τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον διέθεσε κατὰ τὸ παρελθὸν σοβαρὸν ποσὸν καὶ οὕτω προωθήθη ἡ κατασκευὴ μεγάλου τμήματος τῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10175)24.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 150 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα, περὶ μειώσεως τοῦ ἀντιτίμου εἰσιτηρίου τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν– Πετρουπόλεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐδόθησαν πληροφορίαι εἰς τὴν Κοινότητα Πετρουπόλεως καὶ τὸν Σύλλογον «Ἡ Ἀναγέννησις» διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 159645) 27.6.57 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου, οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρων ὑπομνημάτων περὶ μειώσεως τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Πετρουπόλεως, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὰ κόμιστρα τῶν λεωφορείων τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν–Πειραιῶς δὲν καθορίζονται βάσει τῆς χιλιομετρικῆς ἀποστάσεως ἑκάστης γραμμῆς ἐντεταγμένης εἰς Κ.Τ.Ε.Λ., ἀλλὰ βάσει τῆς γενικῆς εἰσπράξεως ἀνὰ χιλιόμετρον ὁλοκλήρου τοῦ ΚΤΕΛ καὶ τῶν λοιπῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως. Ἡ εἴσπραξις αὕτη δέον νὰ καλύπτῃ τὸ χιλιομετρικὸν κόστος. Συγκεκριμένων τῶν δύο μεγεθῶν, ἤτοι τοῦ κόστους ἀνὰ χιλιόμετρον καὶ τῆς εἰσπράξεως ἀνὰ χιλιόμετρον ἀποφασίζεται ἡ αὔξησις ἢ μὴ τοῦ κομίστρου κατὰ ποσοστὸν ἐπὶ τῆς προηγουμένης ἰσχυούσης τιμῆς. Τὸ ποσοστὸν δὲ τοῦτο ἀφορᾷ γενικῶς ὁλόκληρον τὸ ΚΤΕΛ καὶ πάσας τὰς γραμμὰς αὐτοῦ ἀδιακρίτως. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καθίσταται φανερὸν ὅτι δὲν δύναται νὰ ἐπενεχθῇ μείωσις τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου ἐπὶ μιᾶς γραμμῆς καθ’ ὅσον αὕτη θὰ ἔχῃ δυσμενῆ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν εἰσπράξεων ὁλοκλήρου τοῦ ΚΤΕΛ καὶ διασάλευσιν τῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως αὐτοῦ. Παρὰ ταῦτα εἰς ἐνδεχομένην ἀναπροσαρμογὴν τοῦ κομίστρου καὶ εἰδικῶς διὰ τὴν γραμμὴν Πετρουπόλεως θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει τὸ αἴτημα ὑμῶν περὶ ἀναθεωρήσεως τῆς τιμῆς τοῦ εἰσιτηρίου τῆς ὡς ἄνω γραμμῆς, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἥ τε ἐπιβατικὴ κίνησις καὶ τὸ χιλιομετρικὸν κόστος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν συνολικὴν εἴσπραξιν ὁλοκλήρου τοῦ ΚΤΕΛ ἤθελον ἐπιτρέψει τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1957 Ἐντολῇ Ὑφυπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

ΣΤ. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9946) 17.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 146) 7.10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη, διαμαρτυρομένου διὰ μὴ πλήρη ἐξυπηρέτησιν διεξαχθείσης τὴν 5ην Ὀκτωβρίου τηλεφ. συνδιαλέξεώς του μετὰ Ξάνθης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ σχετικῆς ἐγκυκλίου διαταγῆς τοῦ Ο.Τ.Ε. ἀπὸ 17.10.57 ἐδόθησαν ὁδηγίαι πρὸς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας αὐτοῦ, ὅπως αἱ βουλευτικαὶ συνδιαλέξεις διεξάγωνται συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις αἵτινες ἐκτίθενται εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9616) 7937) 28.9.57 ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς. Ἡ διεξαγωγὴ τῆς περὶ ἧς πρόκειται συνδιαλέξεως ἀνάγεται εἰς προγενέστερον χρόνον, φαίνεται δὲ ὅτι πράγματι ἔλαβον χώραν ἀντικανονικαὶ ἐνέργειαι κατὰ τὴν διεξαγωγὴν ταύτης δι’ ἃς θέλει ἀσκηθῇ ὁ προσήκων ἔλεγχος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 10256) 24.10.57 διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 203 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ἡ ὑπὸ τῆς ἀναδόχου Ἑταιρίας προβληθεῖσα ἀπαίτησις διὰ τὴν ἀπὸ δευτέρου μετώπου προσβολὴν τῆς Σήραγγος Λαψίστης, προσδιορίζει τὴν ἀπαιτηθησομένην πρόσθετον ἐπιβάρυνσιν τῆς ἀξίας τῶν ἔργων εἰς τὸ ποσὸν τῶν 8.000.000 καὶ οὐχὶ 5.000.000 ὡς ἀναφέρεται ἐν τῷ κειμένῳ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. βουλευτοῦ. 2. Ἡ σύντμησις τοῦ χρόνου περαιώσεως τοῦ ἔργου διὰ τὴν περίπτωσιν προσβολῆς τῆς Σήραγγος ἀπὸ δευτέρου μετώπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεγαλυτέρα τοῦ 1 ἕως 1½ τὸ πολὺ ἔτους. 3. Ἀσχέτως τῶν ἀνωτέρω, τὸ ζήτημα ἐξετάζεται παρὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου καὶ τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, διότι ἡ σοβαρότης τοῦ θέματος τόσον ἀπὸ οἰκονομικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ συμβατικῆς πλευρᾶς, ὑποχρεώνει τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν, ὅπως ἐρευνήσῃ τὰ ἀνακύπτοντα ζητήματα ἐμπεριστατωμένως πρὸ τῆς λήψεως οἱασδήποτε ἀποφάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μ. Στεφανίδη καὶ Ε. Ἀρβανιτάκη. Ἐπὶ τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 10187) 24.10.57 καὶ 10527) 2.11.57 ὑμετέρων διαβιβασθεισῶν ὑπ’ ἀριθ. 162 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη καὶ ὑπ’ ἀριθ. 141 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἁρμόδιον διὰ τὴν κατασκευὴν λιμενικοῦ ἔργου εἰς ὅρμον Ν. Ἀρτάκη εἶναι τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Χαλκίδος τὸ ὁποῖον ἐγνώρισε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 155) 11.9.57 ἐγγράφου του, ὅτι θέλει μελετήσει τὴν προσφορωτέραν κατασκευὴν καὶ ἐν καιρῷ τὴν ἐκτέλεσίν του ἀναλόγως μὲ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητά του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 10126) 22.10.57 διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 170 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τοὺς διπλωματούχους πολιτικοὺς μηχανικοὺς κ. κ. Σ. Δάλλαν καὶ Κ. Ζέρην ἡ ἐκπόνησις προμελέτης τῶν ἀπαιτουμένων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων πρὸς ἀξιοποίησιν τῆς πεδινῆς περιοχῆς Μοναδρίου καὶ Αὐλωναρίου Εὐβοίας, εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνονται καὶ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα τοῦ χειμάρρου «Μανικιάτη». Ἡ προμελέτη αὕτη θὰ ἐξετάζῃ τὴν γενικὴν προστασίαν τῆς περιοχῆς καὶ πρὶν ἢ αὕτη περατωθῇ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ ἐπὶ μέρους ἔργα. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐπείγοντα ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα τοπικῆς σημασίας, ἔχει ἤδη συνταχθῆ πρόχειρος μελέτη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως (Δ2) τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἐφαρμοσθεῖσα ἐν μέρει, ἐχορηγήθη δὲ ἐσχάτως πίστωσις δραχμῶν 150.000 διὰ τὴν προσωρινὴν προστασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουγίδη καὶ Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 248 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη καὶ Ι. Παπαηλιάκη, περὶ ἐκτελέσεως μεταφορῶν ἐπὶ κομίστρῳ ὑπὸ 20 περίπου ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων ἀπὸ τῆς πόλεως Κιλκὶς εἰς Σ. Σ. καὶ ἀντιστρόφως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἁρμόδιος ἐπὶ τοῦ προκειμένου τυγχάνει ὁ Νομάρχης, εἰς ὃν καὶ δέον ν’ ἀποταθῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἐν θέματι ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 266 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγεροπούλου, περὶ κατασκευῆς ὑποστέγων εἰς τὰς ἀφετηρίας καὶ τὰ τέρματα τῶν ἀστικῶν λεωφορείων πρωτευούσης καὶ προαστίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ταῦτα θὰ κατασκευασθῶσι συντόμως. Ἡ διὰ μικρὸν χρονικὸν διάστημα καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὴν ἀνάδειξιν τοῦ κατασκευαστοῦ, κατόπιν τῆς γενομένης δημοπρασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἐργαζάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 117 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Ἐργαζάκη, νὰ πέμψωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 928) 14.4.56 ἐγκυκλίου τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἥτις ρυθμίζει τὸ ζήτημα τῆς ἐκτελέσεως τῶν κοινωφελῶν ἔργων καὶ ἥτις ἐξακολουθεῖ ἰσχύουσα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 928.

Ἀθῆναι τῇ 14 Ἀπριλίου 1957

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν 1. Πρὸς ἐπίτευξιν ταχείας καὶ αἰσθητῆς βελτιώσεως τῶν συνθηκῶν διαβιώσεως γενικῶς τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου, ἥτις καὶ ἀποτελεῖ μίαν τῶν βασικῶν ἐπιδιώξεων τῆς Κυβερνήσεως, ἀπεφασίσθη ἀφ’ ἑνὸς ὁ προγραμματισμὸς καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ ταχεῖα ἐκτέλεσις μεγάλων παραγωγικῶν ἔργων οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἐκ παραλλήλου ἐκτέλεσις μικροτέρας ἐκτάσεως ἔργων πάσης φύσεως, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἀπαιτοῦνται σοβαραὶ μελέται καὶ διατυπώσεις καὶ δυναμένων νὰ ἐκτελεσθῶσιν καὶ ν’ ἀποδοθῶσιν ἀμέσως. 2. Εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀνωτέρω ἐργασιῶν θὰ συμμετάσχωσι πλὴν τῶν μέσων τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν καὶ αἱ Δημοτικαὶ καὶ Κοινοτικαὶ Ἀρχαί, ὁ πληθυσμὸς τῆς ὑπαίθρου καὶ ὁλόκληρος ἡ διαθέσιμος δύναμις τῶν ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Χώρας, διατεθησομένων ἐπὶ 20ήμερον μὲν καὶ κατὰ τὴν περίοδον Σεπτέμβριος, Ὀκτώβριος, ὅλων τῶν μονάδων καὶ ἐπὶ ἕνα μῆνα τῶν Ταγμάτων Μηχανικοῦ μὲ ὅλον τὸν μηχανικὸν ἐξοπλισμόν των. 3. Ἤδη τὸ ζήτημα τῆς συμμετοχῆς τῶν Μονάδων Μηχανικοῦ καὶ τῶν Μηχανημάτων των ἐρρυθμίσθη μεταξὺ Γ.Ε.Σ. καὶ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀποφασισθείσης τῆς ὑπὸ τούτων ἐκτελέσεως ἔργων. Διὰ τὴν ρύθμισιν τῆς συμμετοχῆς εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τῶν μικροτέρας σημασίας ἔργων, ὅλων τῶν ὑπολοίπων Μονάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἀπαιτεῖται ἡ σύνταξις ἑνὸς προγράμματος τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων. 4. Πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ καὶ πρὸς καταρτισμὸν ἐτησίου προγράμματος ἔργων τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν παρακαλεῖται ὅπως διατάξῃ δι’ Ε. Δ)γῆς του τοὺς Νομάρχας καὶ ὑποβάλωσι μέχρι τέλους Μαΐου εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως πίνακα τῶν προτεινομένων πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργων συμπεπληρωμένον ὡς τὸ συνημμένον ὑπόδειγμα. Τὰ ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργα α) Δέον νὰ πληρῶσιν τὰ κάτωθι χαρακτηριστικά: Νὰ ὑπάρχῃ προμελέτη. Νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἄμεσος ἔναρξις καὶ ταχεῖα ἐκτέλεσις. Νὰ εἶναι δυνατή, ἡ διὰ μικρῶν σχετικῶν δαπανῶν ἀποπεράτωσις, ἵνα μὴ ἀπαιτοῦνται μακροχρόνιοι μελέται, διαγωνισμοὶ καὶ λοιπαὶ ἐπιβραδυντικαὶ διατυπώσεις. Νὰ δύνανται νὰ ἐκτελεσθῶσι διὰ τῶν δυναμένων νὰ διατεθῶσιν ἀμέσως μέσων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τῶν λοιπῶν Κρατικῶν Ὑπηρεσιῶν, ὡς καὶ τῶν Ὀργανώσεων καὶ Ἱδρυμάτων ἐν γένει. β) Νὰ διαιρεθῶσιν ἀπὸ ἀπόψεως προτεραιότητος εἰς ἔργα, ἔχοντα ἄμεσον καὶ ἔμμεσον ἐνεργητικὴν ἐπίδρασιν ἐν γένει. Ι. Ἐπὶ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς. Ἀντιπλημμυρικά, (διευθετήσεις χειμάρρων, κατασκευαί, ἐπισκευαί, ἐνισχύσεις ἀναχωμάτων, διανοίξεως καὶ διευθετήσεως τάφρων, φραγμάτων κ.λ.π.), ἀποστραγγίσεις ὅπου ἐπιφέρουν ζημίας εἰς τὴν παραγωγήν. ΙΙ. Ἐπὶ τῆς διαβιώσεως τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου. Κοινοτικαὶ καὶ ἀγροτικαὶ ὁδοὶ (διανοίξεις, ἐπεκτάσεις, συμπληρώσεις, γεφυρίδια, ὀχετοί), διὰ μεταφορὰν γεωργικῶν ἢ δασικῶν προϊόντων. Ἐκ τῆς πληθύος τῶν ὑπὸ ἐκτέλεσιν ἔργων ἑκάστη Νομαρχία θὰ ἀναγράψῃ εἰς τὸν πίνακα καὶ δι’ ὅλους τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητάς της μέχρι 10 ἔργα ἐκ τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν παράγραφον 4 ὑποπαράγραφον β) Ι καὶ δύο ἐκ τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν ὑποπαράγραφον β) ΙΙ τῆς αὐτῆς παραγράφου.

Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 213 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Τσιγάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος περυσινὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐδόθη ἀπάντησις πλήρης, περιέχουσα τὸ ὅλον ἱστορικὸν τῆς ὑποθέσεως καὶ τὴν κατάστασιν αὐτῆς τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. β) Συνεπεῖς πρὸς τὴν ἀπάντησίν μας ἐκείνην γνωρίζομεν, ὅτι τὸ διὰ τὸν ἐν λόγῳ σκοπὸν οἰκόπεδον ἠγοράσθη, ἐντὸς δὲ τῶν ἡμερῶν δημοπρατεῖται ἡ ἀνέγερσις τοῦ κτιρίου Λέσχης Ἀξιωματικῶν Βερροίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 180 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ὁ κ. βουλευτὴς γνωρίζει καὶ ἀναφέρει ἐν τῇ ἐρωτήσει του, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον ἔχει καταθέσει εἰς τὴν Βουλὴν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον ἀπὸ 10ης Ἀπριλίου 1957. Ἤδη μετὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ἡ συζήτησίς του ἐνώπιον αὐτῆς καὶ ἡ ψήφισίς του ἀναμένεται ἐντὸς ὀλίγου χρόνου.

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ΙΙ) τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9896) 8139) 16.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὴν προαναφερομένην ἐρώτησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον πρὸ πολλοῦ διεπίστωσε ὅτι ἀρκετοὶ γεωπόνοι τῶν ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν, ἐπὶ τῷ σκοπῷ εὐχερεστέρας αὐτῶν μετακινήσεως εἰς τὰς Κοινότητας τῆς περιφερείας των, προέβησαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἰδίων μέσων κινήσεως (αὐτοκινήτων, μοτοσυκλεττῶν, ποδηλάτων κ.λ.π.), πλὴν ὅμως οὗτοι δὲν δικαιοῦνται μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν, δαπανῶν κινήσεως καὶ οὕτω δὲν δύνανται νὰ χρησιμοποιήσουν τὰ μέσα ταῦτα, δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας. 2) Γνωστοῦ ὄντος ὅτι ἡ συχνοτέρα ἐπαφὴ τοῦ γεωπόνου μετὰ τῶν γεωργῶν εἶναι ὁ σπουδαιότερος παράγων τῆς ἀποδόσεώς των καὶ ἐπὶ τῷ σκοπῷ ὅπως παροτρύνωμεν τοὺς γεωπόνους τῶν ἐξωτερικῶν Γεωργικῶν Ὑπηρεσιῶν, ἰδιοκτήτας μεταφορικῶν μέσων, διὰ τὴν χρησιμοποίησιν τῶν μέσων τούτων δι’ ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας καὶ ἐνθαρρύνωμεν τοὺς ὑπολοίπους διὰ τὴν ἀγορὰν ἀτομικῶν αὐτοκινήτων καὶ λοιπῶν μέσων μεταφορᾶς, κατηρτίσαμεν τὸ ἐν ἀντιγράφῳ συναποστελλόμενον σχέδιον νομ. διατάγματος, τὸ ὁποῖον ὑποβληθέν, ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως, τῆς Οἰκονομικῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτῆς τῆς 17.5.1957. 3) Διὰ τοῦ ὡς εἴρηται σχεδίου Ν. Δ. προβλέπεται ἡ καταβολὴ εἰς τοὺς γεωπόνους καὶ λοιπὸν προσωπικὸν τῶν ἐξωτερικῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸ διαθέτον ἴδιον μέσον κινήσεως, ἀντὶ ὁδοιπορικῶν ἐξόδων ἀποζημιώσεως κατὰ χιλιόμετρον καλυπτούσης τὴν δαπάνην καυσίμων, συντηρήσεως, ἀποσβέσεως ἀσφαλίστρων καὶ λοιπὰς δαπάνας κινήσεως τοῦ μεταφορικοῦ μέσου, ὡς καὶ τοὺς ἀναλογοῦντας φόρους διὰ τὰ διανυθησόμενα δι’ ὑπηρεσίαν χιλιόμετρα. Συνεπῶς καὶ τὸ θέμα τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν αὐτοκινήτων Ι. Χ. τῶν γεωπόνων τῶν ἐξωτερικῶν ὑπηρεσιῶν ἐκ τοῦ φόρου, ἀντιμετωπίζεται κατὰ τὸν ὀρθὸν καὶ πρέποντα τρόπον, ἤτοι ταῦτα ἀπαλλάσσονται τοῦ φόρου διὰ τὰς πραγματοποιουμένας ὑπηρεσιακὰς μετακινήσεις καὶ οὐχὶ διὰ τὸ σύνολον τῶν διαδρομῶν, μερικαὶ τῶν ὁποίων θὰ γίνωνται δι’ ἰδιωτικοὺς σκοπούς. 4) Τὸ ὡς εἴρηται νομοσχέδιον, ὡς ἐξάγεται ἐκ τοῦ γενομένου ἀπολογισμοῦ, τεθέντος ὑπ’ ὄψιν τῆς Γ.Δ.Δ.Λ., ὄχι μόνον δὲν δημιουργεῖ οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, ἀλλὰ τοὐναντίον προκαλεῖ ἐλάφρυνσιν τούτου καὶ σημαντικὴν ὠφέλειαν διὰ τὸ Δημόσιον, λόγῳ τῆς αὐξήσεως τῆς ἀποδόσεως τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἐξωτερικῶν γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν. 5) Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, πρὸς ὃ ἀπεστάλη τὸ ὡς εἴρηται σχέδιον νόμου μετὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, μᾶς ἐγνώρισε ὅτι τοῦτο ἐνδιαφέρει καὶ ἄλλα Ὑπουργεῖα καὶ ὅτι θὰ προβῇ ἐν καιρῷ εἰς τὴν κατάρτισιν γενικοῦ νομοσχεδίου, ρυθμίζοντος κατὰ τρόπον γενικὸν καὶ ὁμοιόμορφον τὸ ζήτημα τῶν δι’ ἰδίων μεταφορικῶν μέσων κινουμένων Δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, ἐπὶ τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. 153, τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Τὸ ὀλιγάριθμον τῶν ὑπηρετούντων, εἰς τὸ Τμῆμα Ἐποικισμοῦ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ν. Λαρίσης, ὑπαλλήλων, δὲν παρατηρεῖται μόνον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην, τῆς ὁποίας δὲν ἀμφισβητοῦμεν τὰ σοβαρὰ ἐποικιστικὰ καθήκοντα, εἶναι ἐπιφορτισμέναι αἱ ἄλλαι ὑπηρεσίαι ἡμῶν, ἄλλων Νομῶν τῆς Ἐπικρατείας, καὶ ὅμως ἡ κατάστασις αὐτῶν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ὑπηρετοῦντος προσωπικοῦ δὲν εἶναι καλυτέρα. Ὑφίστανται Τμήματα Ἐποικισμοῦ, εἰς τὰ ὁποῖα ἢ δὲν ὑπηρετεῖ οὐδεὶς ὑπάλληλος ἢ ὑπηρετεῖ εἷς μόνον. Ἐκ τούτων ἐπιθυμοῦμεν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ δὲν εἶναι θέμα εἰδικόν, ἀφορῶν μόνον τὸ Τμῆμα Ἐπικουρισμοῦ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας Ν. Λαρίσης, εἶναι θέμα γενικόν. Εἰς τὰ Τμήματα Ἐποικισμοῦ ὑπηρετοῦν ὑπάλληλοι ἀνήκοντες εἰς τὸ Διοικητικὸν καὶ Λογιστικὸν κλάδον. Οἱ εἰς τοὺς κλάδους τούτους, ὅμως, ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι εἶναι ὀλίγοι εἰς ἀριθμὸν καὶ κατέστησε τούτους ἔτι ὀλιγωτέρους ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθ. 2500) 1953 «περὶ περιορισμοῦ τῆς εἰς προσωπικὸν συνθέσεως τῶν πολιτικῶν τοῦ Κράτους ὑπηρεσιῶν, καὶ τὸ κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. τούτου ἐκδοθὲν Β. Δ. ἀπὸ 3.4.54, «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ)τος 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἔχουσα ἐπίγνωσιν ἄμεσον τῶν ἀναγκῶν της, ἀντιμετωπίζει πάντοτε ὡς ὀξὺ τὸ πρόβλημα, ὁσάκις πρόκειται νὰ ἐπανδρώσῃ διάφορα τμήματα τῆς δραστηριότητός της, δι’ ὑπαλλήλων ἀνηκόντων εἰς τοὺς προαναφερθέντας κλάδους. Δι’ ὃ καὶ χρησιμοποιεῖ, διαφόρους προσκαίρους ὑπαλλήλους. Ἀλλὰ καὶ ἡ δυνατότης της πρὸς τοῦτο εἶναι ἐξαιρετικὰ περιωρισμένη ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὴν μελλοντικὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν, τοῦτο ἀποτελεῖ πρόβλημα αὐξήσεως τοῦ ὀργανικοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλά, ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ λύσις τοῦ προβλήματος τούτου ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς δυνατότητος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10367) 8548) 29.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 22.10.57, ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη ἀναφορικῶς μὲ τὴν μοναστηριακὴν ἔκτασιν τῆς Ἱ. Μονῆς Λευκῶν Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατ’ ἀρχήν, αἱ δενδροφυτευμέναι ἐκτάσεις, αἵτινες μνημονεύονται ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐξηρέθησαν πάσης συναλλαγῆς μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Ἐκκλησίας, προστατευθεῖσαι διὰ τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Νομ. Δ)τος 2185)52. Προφανῶς, ὅμως, πρόκειται περὶ τῆς δασώδους μορφῆς τῆς Ἱ. Μονῆς Λευκῶν, ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «Ἀμπελουσία», ἐκτάσεως 5.000 στρεμμάτων περίπου. Περὶ τῆς ἐκτάσεως ταύτης ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καρυστίας, ἀνταλλαγή. Δηλ. ἡ ἀνωτέρω Ἱ. Μονή, προσέφερεν ἔκτασιν 520 στρεμμάτων καὶ ᾐτεῖτο τὴν διατήρησιν ὑπ’ αὐτῆς 360, ἅτινα εἶχον ἐξαγορασθῆ δυνάμει τῆς ἀπὸ 26)9)52 συμβάσεως Κράτους–Ἐκκλησίας (Φ.Ε.Κ. 289) ΙΑ) 8.10.52) ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία, καίτοι ἡ ζητηθεῖσα ἀνταλλαγὴ δὲν προεβλέπετο ὑπὸ διατάξεων νόμου τινός, οὐδὲ καὶ τῆς προμνησθείσης συμβάσεως, ἐν ὄψει τοῦ ὅτι ἐκρίθη αὕτη συμφέρουσα, διότι θὰ ἐκαλύπτοντο μεγαλύτεραι ἀνάγκαι τῶν ἀκτημόνων τῆς περιοχῆς ταύτης, συνηγόρησεν ὑπὲρ τῆς πραγματοποιήσεως αὐτῆς, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν βεβαίως τῆς μεταγενεστέρας κυρώσεως δι’ εἰδικῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἀπηυθύνθη εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Διευθύνσεως Ἐκκλησιαστικῆς Περιουσίας, (Ο.Δ.Ε.Π.), διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε) 17100) 19.5.1954 ἐγγράφου, οὗτινος ἡ συγκατάθεσις ἦτο ἀπαραίτητος. Πλὴν ὅμως δὲν ἐτύχομεν εἰσέτι ἀπαντήσεως, καίτοι κατ’ ἐπανάληψιν ὠχλήθη οὗτος πρὸς τοῦτο. Ἤδη, τὸ Ὑπουργεῖον εὑρίσκεται εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῆς Ἐκκλησίας, ἔχει δὲ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συσταθῆ εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐξ ἀντιπροσώπων αὐτῆς, διὰ τὴν μελέτην καὶ ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν παρομοίας φύσεως θεμάτων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς συμβάσεως ἀνακυψάντων τοιούτων. Ἐτέθησαν δὲ ὑπ’ ὄψιν αὐτῆς, τῇ αἰτήσει της, ἅπαντα τὰ ἐκ τῶν καταμετρήσεων, τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας στοιχεῖα, ἅτινα καὶ ἐπεξεργάζονται αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ο.Δ.Ε.Π. ὥστε νὰ καταστῇ εὐχερὴς ἡ περαιτέρω προώθησις τῶν ὡς προελέχθη ζητημάτων τῆς μοναστηριακῆς περιουσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 21 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως, τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Θ. Γωνιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ ἑξῆς: Ἐπειδὴ ἐκ τῶν τεθέντων ὑπ’ ὄψει ἡμῶν στοιχείων προέκυψαν σοβαραὶ ἐνδείξεις, ὅτι παρὰ τὰ ληφθέντα ἐκ μέρους ἡμῶν μέτρα ἐλέγχου δὲν ἐπετεύχθη ἡ πρόληψις τῆς ἀπὸ μέρους ἐνίων Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν ἐκδόσεως ἀνακριβῶν βεβαιώσεων, καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὰς καλλιεργηθείσας διὰ σίτου ἐκτάσεις κ.λ.π., ἀπὸ μέρους τῶν μὴ ὀφειλετῶν τῆς Α.Τ.Ε. σιτοπαραγωγῶν, ἐνετάλη ἡ Α.Τ.Ε., ὅπως ἀναστείλῃ πᾶσαν ἐφεξῆς καταβολὴν τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς προνομιακῆς τοιαύτης, εἰς κομιστὰς βεβαιώσεων Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν, μέχρι πέρατος τοῦ διεξαγομένου ἤδη ἐλέγχου τῆς ἀκριβείας τῶν βεβαιώσεων τούτων. Εἰς τοὺς ὡς ἀνωτέρω σιτοπαραγωγοὺς κατεβλήθη ἀμέσως τὸ ἀντίτιμον τοῦ παραδοθέντος σίτου μὲ τιμὴν ἀσφαλείας, εὐθὺς δὲ ὡς θὰ περατωθῇ ὁ ἔλεγχος, θὰ καταβληθῇ αὐτοῖς καὶ ἡ διαφορά, ἐφ’ ὅσον βεβαίως αἱ προσκομισθεῖσαι βεβαιώσεις ἐλεγχθοῦν ἀκριβεῖς. Διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐπιτάχυνσιν τοῦ ἐλέγχου τούτου ἐξεδόθησαν ἤδη αἱ δέουσαι ὁδηγίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 112 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας τῶν κίτρων μελετᾶται ἁρμοδίως, πλὴν ὅμως, ἡ λῆψις σχετικῆς ἀποφάσεως δὲν εἶναι εὐχερής, διότι ὁ καθορισμὸς περισσότερον ἱκανοποιητικῆς τιμῆς θὰ καθίστα ἀδύνατον τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. 2. Ἡ Κυβέρνησις θὰ μεριμνήσῃ καὶ θὰ παράσχῃ ὅλην της τὴν ἐνίσχυσιν διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν εὐρυτέραν ἐξαγωγὴν τῶν κίτρων. 3. Διὰ τὴν χορήγησιν ζακχάρεως ἀτελῶς εἰς τὴν Κιτροένωσιν πρὸς κατασκευὴν μαρμελάδων κ.λ.π., τὸ ζήτημα παρουσιάζει σοβαρὰς δυσχερείας, διότι δὲν χορηγεῖται ζάκχαρις ἀτελῶς, εἰμὴ μόνον διὰ προϊόντα προοριζόμενα πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ οὐχὶ δι’ ἐκεῖνα, ἅτινα καταναλίσκονται εἰς τὸ ἐσωτερικόν. 4. Πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἐγένετο σχετικὴ σύστασις διὰ τὴν χορήγησιν τῶν αἰτουμένων οἰκονομικῶν διευκολύνσεων, τυγχάνει δὲ γνωστόν, ὅτι πάντοτε ἡ ἐν λόγῳ Τράπεζα χορηγεῖ πᾶσαν σχετικὴν διευκόλυνσιν, ὁσάκις καὶ ὅπου παρίσταται ἀνάγκη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Νάκη Αὐγερινοῦ, περὶ ἱδρύσεως ἢ μὴ ἐργοστασίου γάλακτος ἐν Ἠλείᾳ, πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γαλακτοπαραγωγῆς τῆς περιφερείας ταύτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Δὲν πρόκειται νὰ προταθῇ ἵδρυσις ἐργοστασίου παστεριώσεως γάλακτος μὲ σκοπὸν τὸν ἐφοδιασμὸν τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἠλείας «Πύργου» μὲ νωπὸν γάλα ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἡ παραγωγὴ εἰς ἀγελαδινὸν γάλα ἐν Ἠλείᾳ εἶναι μικρά, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι τὰ ἀστικὰ κέντρα τῆς Ἠλείος εἶναι πολὺ μικρότερα ἄλλων εἰς τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἱδρυθοῦν τοιαῦτα ἐργοστάσια κατὰ σειρὰν προτεραιότητος. Οὐχ’ ἧττον, ὅμως, ἀναζητοῦμεν κατάλληλον φορέα, κατὰ προτίμησιν συνεταιριστικὴν ὀργάνωσιν, τὸν παραγωγόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἐνισχύσωμεν νὰ ἐγκαταστήσῃ Τυροκομεῖον μὲ σκοπὸν τὴν ἀξιοποίησιν τῶν γαλακτοκομικῶν προϊόντων πρὸς τὴν κατεύθυνσιν κατασκευῆς βελτιωμένου τυροῦ καὶ αὔξησιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν παραγωγῶν. Πρὸς τοῦτο ἔχομεν διατάξει τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἠλείας νὰ μᾶς ἀναφέρῃ περὶ τῶν ἱδρυθησομένων εἰς τὴν περιφέρειάν της Τυροκομείων. Ἐὰν εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ ἐπιτυχία τῶν τυχὸν προταθησομένων τυροκομείων θὰ ἐνεργήσωμεν τὰ δέοντα ὥστε νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἡ ἀπαιτουμένη πρὸς τοῦτο πίστωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι μέχρι σήμερον οὔτε παρὰ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως Γεωργίας, οὔτε παρὰ τῆς Ὀργανώσεως Σουλτανοπαραγωγῶν ΚΣΟΣ ἀνεφέρθη ἡμῖν περὶ σοβαρῶν ζημιῶν τῆς σουλτανίνας ἐκ τῶν τελευταίων βροχῶν καὶ ἀζητησίας τοῦ προϊόντος εἰς τὴν περιφέρειαν Ἠλείας. Ἀντιθέτως, παρὰ τῆς τελευταίας ταύτης Ὀργανώσεως ἀνεκοινώθη, ὅτι ἅπασα ἡ παραγωγὴ τῆς σουλτανίνας τῆς περιφερείας Γαστούνης, διετέθη ἤδη εἰς τὸ ἐμπόριον. Πάντως ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἠλείας, ἐζητήσαμεν νὰ ἀναφέρῃ περὶ τυχὸν σοβαρῶν ζημιῶν τοῦ προϊόντος τούτου ἐκ τῶν βροχῶν, εἰς ἣν δὲ περίπτωσιν προβῶμεν εἰς τοιαύτην διαπίστωσιν, θὰ προέλθωμεν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας παρὰ τῇ Ἀγροτικῇ Τραπέζῃ διὰ τὴν παροχὴν πάσης δυνατῆς διευκολύνσεως εἰς τοὺς πληγέντας. Ἀνεξαρτήτως τούτου, γνωστὸν τυγχάνει, ὅτι ἡ ἐν λόγῳ Τράπεζα εἰς παρομοίας περιπτώσεις, παρεμβαίνουσα αὐτεπαγγέλτως, παρέχει πᾶσαν πιστωτικὴν ἐνίσχυσιν εἰς τοὺς ἀποδεδειγμένως εὑρισκομένους ἐν ἀδυναμίᾳ ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν των, πληγέντας παραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σπαῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10183)8307)24.10.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σπαῆ, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Ἀγνάντων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἀγνάντων, ἀνήκουσιν ὀργανικῶς καὶ ὑπηρετοῦσιν εἷς Μαθηματικὸς καὶ εἷς Θεολόγος Καθηγητής, ἀπεσπάσθησαν δὲ εἰσέτι εἰς τὸ αὐτὸ Γυμνάσιον ὑπὸ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Θʹ Περιφερείας οἱ Φιλόλογοι Καθηγηταὶ Ἀπ. Παπαθεοδώρου, ἐκ τοῦ Γυμνασίου Κονίτσης καὶ Χρ. Μπογιάκος ἐκ τῆς Ζωσιμαίας Σχολῆς Ἰωαννίνων. Διὰ τῶν διενεργηθεισῶν ἀποσπάσεων τούτων καὶ τοῦ διορισμοῦ εἰς τὸ ὡς ἄνω Γυμνάσιον ἑνὸς Καθηγητοῦ τῶν Φυσικῶν, ὅστις θὰ ἀναλάβῃ ὑπηρεσίαν κατ’ αὐτάς, θέλει ἐπιτευχθῇ ὁμαλή πως λειτουργία τούτου. Ἤδη δὲ ἐλήφθη μέριμνα ὅπως κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς Καθηγητῶν τοποθετηθῇ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα εἷς Φιλόλογος Καθηγητὴς εἰς τὰς ἐναπομενούσας δύο εἰσέτι κενὰς θέσεις Καθηγητῶν τῆς εἰδικότητος ταύτης, ὅτι μετατίθεται ἐκεῖσε καὶ εἷς Φιλόλογος Γυμνασιάρχης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Βουδούρη, Δ. Λαντζούνη, Ι. Λαμπροπούλου, Β. Βασιλικοῦ, Α. Σχινᾶ, Λ. Μπατρίνου, Α. Μητακίδη καὶ Κ. Γιαννούση. Λαβόντες ὑπ’ ὄψει τὴν ἐν ἀντιγράφῳ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 42 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Βουδούρη, Λαντζούνη, Λαμπροπούλου κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως, πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτὰς ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2389)1953 οἱ προσωρινοὶ καθηγηταὶ τῆς Ἀγγλικῆς γλώσσης μονιμοποιοῦνται μετὰ τὴν συμπλήρωσιν τετραετοῦς ὑπηρεσίας, παρακολούθησιν μιᾶς σειρᾶς θερινῶν μαθημάτων καὶ ἐπιτυχῆ δοκιμασίαν εἰς τὴν Ἀγγλικὴν γλῶσσαν καὶ τὴν Παιδαγωγικήν. Εἰς ἐκτέλεσιν τῶν ἀνωτέρω ὑπὸ τοῦ νόμου διατασσομένων, διενηργήθη κατὰ τὸ παρελθὸν θέρος διαγωνισμὸς εἰς ὃν προσῆλθον οἱ συμπληρώσαντες τετραετῆ ὑπηρεσίαν καὶ ἐπιθεωρηθέντες ὑπὸ τῶν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 44)14.8.57 δὲ πράξεως τοῦ ΚΥΣΜΕ προὐτάθη ἡ μονιμοποίησις δέκα τριῶν ἐξ αὐτῶν, τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος ἀποσταλέντος πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10185)8309)24.10.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 160) 160)15.10.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Ἁλμυροποτάμου, τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Καρυστίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι περιελήφθη καὶ τὸ σχολεῖον τοῦτο εἰς ὑπογραφὲν παρ’ ἡμῶν Β. Δ. περὶ προαγωγῆς σχολείων, ὅπερ ἀπεστάλη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὴν ὑπογραφήν του καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΧ. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν τῇ περιλήψει ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ἐν συνεχεία πρὸς τὰ πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 36295) 13.5.57 καὶ 40. 029) 25.5.57 ἔγγραφά μας ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος ὅτι, ἡ ὑποβληθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἐξετάσαντος τὸ θέμα τῆς ἰχθυοσκάλας Χαλκίδος Ἐπιθεωρητοῦ Ἁλιείας κ. Ἀλ. Στεφανίδη, ἐστάλη ἐν ἀντιγράφῳ πρὸς τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Χαλκίδος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41205) 30.5.57 ἐγγράφου μας δι’ οὗ πληροφοροῦμεν ἐξ ἄλλου τὸ ὡς ἄνω Ταμεῖον περὶ τῶν ἐνδεδειγμένων νὰ γίνωσιν ὑπ’ αὐτοῦ ἐνεργειῶν, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ κατασκευὴ τῆς ἰχθυοσκάλας Χαλκίδος τῆς ὁποίας ὁ λιμὴν θὰ ἐξυπηρετήσῃ δι’ ἐλλιμενισμὸν καὶ τὰ πλοῖα τῆς Ν. Ἀρτάκης, διὰ τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ ἔργου καὶ ἐκ λογαριασμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Μέχρι τοῦδε τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Χαλκίδος δὲν μᾶς παρέσχεν οὐδεμίαν πληροφορίαν περὶ τῶν ἐνεργειῶν του ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ὄψιν θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10189) 8313 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ Ὀρφανοτροφεῖον «Γεώργιος Σταῦρος» Ἰωαννίνων, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 197869 τοῦ ἔτους 1949 ἔχουσι χορηγηθῆ ἄδειαι ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας Σχολῶν α) Οἰκοδόμων, β) Ξυλουργῶν, γ) Ἠλεκτροτεχνιτῶν καὶ δ) Τεχνιτῶν κινητηρίων καὶ ἐργαλειομηχανῶν. Τὸ ἱδρῦσαν τὰς Σχολὰς ταύτας Ὀρφανοτροφεῖον ἐλειτούργησε μέχρι τοῦδε τὴν Σχολὴν Ξυλουργῶν καὶ τὴν Σχολὴν Οἰκοδόμων καὶ τοῦτο διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὸ ἔργον ἀνασυγκροτήσεως τῆς Σχολῆς δὲν εἶχε περατωθῆ, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι προσκρούει εἰς τὴν ἔλλειψιν πόρων διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ὑπολοίπων Σχολῶν (ὑποβληθεὶς προϋπολογισμὸς ἔτους 1956–57 ἀναφέρει ἔλλειμμα 36.000 δραχμῶν παρὰ τὴν ἐκ 30.000 δραχμῶν ἐπιχορήγησιν τῆς Σχολῆς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας) οἵτινες δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προέρχωνται μόνον ἐκ τῶν διδάκτρων τῶν μαθητῶν. Ὅθεν φρονοῦμεν ὅτι ὁ Δῆμος Ἰωαννίνων ἢ ἐν συμπράξει οἱ Δῆμοι καὶ Κοινότητες Ἰωαννίνων ν’ ἀναλάβωσι τὴ ἐπιχορήγησιν τῆς Σχολῆς, ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων των, εἴμεθα δὲ διατεθειμένοι ἅμα ὡς ἐπιτευχθῇ ἡ λειτουργία καὶ τῶν ὑπολοίπων Σχολῶν ν’ αὐξήσωμεν τὴν ἐτησίαν ἐπιχορήγησιν τῆς Σχολῆς ταύτης ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων τῆς ἀναγραφομένης ἑκάστοτε πιστώσεως ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἐκδόσεως ἐκτελεστικοῦ διατάγματος τοῦ νόμου 3680 περὶ καθορισμοῦ τῶν λεπτομερειῶν ἀσφαλίσεως εἰς τὸ Τ.Α.Σ. τῶν ὑπαλλήλων τῶν συμβολαιογραφείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Συμβολαιογράφων δι’ ἀποφάσεώς του τῆς 18 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἀπεδέχθη κατ’ ἀρχὴν τὴν ἔνταξιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν συμβολαιογραφείων μεταξὺ τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ταμείου. Ἡ ἔκδοσις τοῦ ὑπὸ τοῦ ν. 3680)57 προβλεπομένου Β. Διατάγματος περὶ καθορισμοῦ τῶν λεπτομερειῶν τῆς ἀσφαλίσεως παρὰ τῷ Ταμείῳ τούτῳ τῶν ὑπαλλήλων τούτων θὰ ἐπακολουθήσῃ εὐθὺς ὡς πραγματοποιηθῇ ἡ ἀναλογιστικὴ μελέτη ἥτις διετάχθη ἤδη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ πραγματοποίησις τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ὑπαλλήλων δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν διάθεσιν τῆς Διοικήσεως τοῦ Τ.Α.Σ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Α. Μπριλλάκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10295)8383 καὶ ἀπὸ 25.10.57 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὸ παρεχόμενον εἰς τοὺς κρατουμένους ἐν ταῖς φυλακαῖς συσσίτιον ἀποτελεῖται καθ’ ἑβδομάδα ἐκ τῶν κατωτέρω τροφίμων:

Διὰ τὴν παρασκευὴν ἑκάστου συσσιτίου διατίθεται ποσότης ἐλαίου 3½ δραμίων καὶ σπορελαίου 3½ δραμίων δι’ ἑκάστην μερίδα ἢ 10 δραμίων σπορελαίου. Τοῦτο δύναται ν’ ἀντικατασταθῇ δι’ ἀναλόγου ποσότητος λίπους. Παρέχονται ἐπίσης τ’ ἀπαιτούμενα καρυκεύματα, ἤτοι τομάτα, κρόμμυα κ.λ.π. Ἡ ἡμερησία μερὶς τοῦ ἄρτου ἀνέρχεται εἰς 150 δράμια κατ’ ἄτομον. Ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς δαπάνης ἑκάστου ἐκ τῶν ὡς ἄνω συσσιτίων ἐπιτρέπεται ἡ ἀντικατάστασις δι’ ἑτέρων εἰδῶν τροφίμων, ὡς λ. χ. ὀρύζης, ἰχθύων κ.λ.π. Ἡ σύνθεσις καὶ ἡ ποσότης τῆς παρεχομένης τροφῆς, ὑπολογίζεται εἰς 2.200 θερμίδες ἡμερησίως. Εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ἢ ἔχοντας ἀνάγκην εἰδικῆς διαίτης, κρατουμένους, παρέχεται βελτιωμένη τροφή, συνισταμένη καθ’ ἑβδομάδα εἰς:

Διὰ τὴν παρασκευὴν ἑκάστου συσσιτίου χορηγεῖται ἐπίσης βούτυρον ἢ λίπος ἀνὰ 12 δράμια κατ’ ἄτομον ἢ 10 δράμια σπορέλαιον ἢ ἀνὰ 5 δράμια ἐλαίου καὶ 5 δράμια σπορελαίου, ὡς καὶ τ’ ἀπαιτούμενα καρυκεύματα. Ἐπὶ πλέον τῆς βελτιωμένης ταύτης τροφῆς, εἰς τοὺς ὑπὸ δίαιταν κρατουμένους, παρέχονται καθ’ ἑκάστην 200 δράμια γάλακτος, ἓν κύπελλον γιαούρτης καὶ 10 δράμια ζακχάρεως. Πάντως, οἱ ἰατροὶ τῶν φυλακῶν δύνανται, ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς δαπάνης τῶν ἄνω συσσιτίων, νὰ καθορίζουν τὴν χορήγησιν οἱασδήποτε ἄλλης τροφῆς, ἀναλόγως τοῦ εἴδους τῆς ἀσθενείας ἑκάστου κρατουμένου. Ἡ σύνθεσις καὶ ἡ ποσότης τῆς τροφῆς διαίτης εἶναι ἐπίσης ἀπολύτως ἐπαρκής. 2. Ἡ ἐγκύκλιος 35 κατηργήθη, ἀντικατασταθεῖσα ὑπὸ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 57 τοιαύτης, ἥτις ἀπέλυσε τὸ ζήτημα τῆς ὑπὸ τῶν κρατουμένων προμηθείας, δαπάναις των, τροφίμων καὶ ἄλλων εἰδῶν, κατὰ τὸν εὐρύτερον δυνατὸν τρόπον, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἰσχύοντα πρὸς τὰς φυλακὰς Ἰταλίας, Γαλλίας καὶ Ἀγγλίας, εἰς τὰς ὁποίας ἡ εἰσαγωγὴ τροφίμων ἔξωθεν εἶναι λίαν περιωρισμένη, ἀπαγορευομένης αὐστηρῶς τῆς ὑπὸ τῶν κρατουμένων κατοχῆς εἰς χεῖρας των χρηματικῶν ποσῶν. Συναποστέλλομεν ἀντίτυπον τῆς ἐν λόγῳ ἐγκυκλίου. 3. Κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1957, ἐχορηγήθη πίστωσις δραχμῶν 1.620.000 διὰ τὴν προμήθειαν φαρμάκων εἰς τὰς φυλακάς. Πλήν, ὅμως, τῆς τακτικῆς ταύτης πιστώσεως, χορηγοῦνται ἑκάστοτε καὶ συμπληρωματικαὶ πιστώσεις, ἀναλόγως τῶν παρουσιαζομένων ἀναγκῶν, ὡς συνέβη ἐσχάτως μὲ τὴν τελευταίαν ἐπιδημίαν τῆς γρίππης. 4. Εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην κρατουμένους, ὡς καὶ εἰς τοὺς ἐργαζομένους, παρέχεται καινουργὴς ἱματισμός, ἤτοι ἐσώρρουχα ἐκ κάμποτ, ἐξωτερικὴ στολὴ ἐξ εἰδικοῦ διμίτου ὑφάσματος καὶ ἄρβυλα. 5. Κατόπιν τῆς μειώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένων, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, δὲν παρουσιάζεται σήμερον πρόβλημα συνωστισμοῦ εἰς τὰς φυλακάς, ἀντιμετωπιζομένης μόνον τῆς ἀραιώσεως τῶν κρατουμένων εἰς τὰς φυλακὰς Κερκύρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9878) 16.10.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἀποτροπῆς τῶν συριγμῶν τῶν ἁμαξοστοιχιῶν τῶν σιδηροδρόμων ἀπασχολεῖ τὴν ὑπηρεσίαν μας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949. Κατόπιν τῶν ἐνεργειῶν μας, τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν συνεκρότησεν Ἐπιτροπὴν καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5805) 13.4.56 ἀποφάσεώς του υἱοθέτησε τὴν λῆψιν τῶν προταθέντων μέτρων ἀσφαλείας κατὰ μῆκος τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν διὰ περιφράξεως τούτων καὶ τὴν δι’ εἰδικῶν φυλάκων ἐπίβλεψιν τῶν μεγάλης κινήσεως ἰσοπέδων διαβάσεων αὐτῶν. Ἤδη τὸ ἐν λόγῳ Ὑπουργεῖον μέχρις ἐκτελέσεως τῶν προγραμματισθέντων ἔργων δι’ ἐπανειλημμένων διαταγῶν του συνέστησε εἰς τοὺς ὁδηγοὺς τὴν λελογισμένην χρῆσιν σειρήνων τῶν ἁμαξοστοιχιῶν καὶ ὅπου ἀναπόφευκτοι ἀνάγκαι ἐπιβάλλουσι τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 15.10.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χρ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 10133 ἀπὸ 22.10.57 ἐγγράφου σας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 60 § 7 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3365) 1955 Ν. Δ. «περὶ Κώδικος τοῦ Σώματος τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς» καὶ τῷ ἄρθρῳ 93 § 3 τοῦ Κανονισμοῦ Σχολῆς Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, ὁ ἀριθμὸς εἰσακτέων εἰς τὸ Τμῆμα Ὑπενωμοταρχῶν τῆς Σχολῆς Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, λαμβάνεται κατὰ τὸ 1) 3 ἐκ χωροφυλάκων μὴ ἀποφοίτων Γυμνασίου ἢ ἄλλης ἰσοτίμου πρὸς Γυμνάσιον Δημοσίας ἢ ἀνεγνωρισμένης Σχολῆς, κατὰ δὲ τὰ ὑπόλοιπα 2) 3 ἐκ δοκίμων χωροφυλάκων, ἐκ χωροφυλάκων καὶ ἐξ ἰδιωτῶν ἀποφοίτων Γυμνασίου ἢ τῶν ἄλλων ὡς ἄνω ἰσοτίμων Σχολῶν ἐκ τοῦ οἰκείου πίνακος κατὰ σειρὰν ἐπιτυχίας. Τροποποίησις τοῦ Κώδικος Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοῦ Κανονισμοῦ Σχολῆς Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς κατὰ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ, δὲν εἶναι δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 10386 ἐ. ἔ. ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Μαγνησίας, ἐντὸς τῆς πόλεως Βόλου λειτουργοῦσι σταῦλοι, τόσον διὰ μεγάλα ζῶα, ὅσον καὶ διὰ μικρότερα, χωρὶς, βεβαίως, νὰ τηροῦνται οἱ ὑπὸ τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμενοι ὅροι ὑγιεινῆς. Ἐπίσης, ἐντὸς τῆς πόλεως λειτουργοῦσιν ἀσβεστοκάμινοι καὶ ἐργαστήρια ἀγγειοπλαστικῆς, ἐκ τῶν ἐκπεμπομένων ἀερίων, τῶν ὁποίων, ἡ διὰ τοὺς πέριξ οἰκοῦντας κατάστασις δὲν εἶναι εὐχάριστος. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἀνωτέρω ἐζήτησαν ἄδειαν λειτουργίας, ἡ δὲ Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Νομάρχου προεδρευομένη, ἀπεφάσισε ὅπως ἐντὸς ἑξαμήνου ἀπομακρυνθῶσι ἅπαντα τὰ ἀνωτέρω, ἀπαγορευθῇ δὲ εἰς τὸ μέλλον ἡ ἵδρυσις καὶ λειτουργία βουστασίων ἐντὸς ἐγκεκριμένου σχεδίου πόλεως. Διὰ τ’ ἀνωτέρω βουστάσια, ποιμνιοστάσια καὶ ἐργοστάσια ὑποβάλλονται συνεχῶς παράπονα εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον καὶ εἰς τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, διότι πραγματικῶς δημιουργοῦνται ἀνθυγιειναὶ καταστάσεις, ἰδίως κατὰ τὴν θερινὴν ἐποχὴν διὰ τῆς ἀναπτύξεως μυιῶν καὶ τῆς ἀφορήτου δυσοσμίας. Ὅλα τ’ ἀνωτέρω ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ἡ Ὑγειονομικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἐξέδωκε τὴν ἀνωτέρω ἀπόφασιν, περὶ ἀπομακρύνσεως ἐντὸς ἑξαμήνου ἐκτὸς σχεδίου πόλεως. Δὲν παραβλέπομεν τὰς δυσχερεῖς οἰκονομικὰς συνθήκας τῶν διατηρούντων σταύλους καὶ ἐργαστάσια ἀγγειοπλαστικῆς καὶ μάλιστα μετὰ τὴν ἐκ τῶν σεισμῶν συμφοράν, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ παρορῶνται καὶ αἱ ἐκ τῆς λειτουργίας των ἐνοχλήσεις, αἱ ὁποῖαι πάντοτε ἀλλὰ ἰδίως κατὰ τὴν θερινὴν ἐποχὴν εἶναι ἀφόρητοι. Τὸ ζήτημα τῆς χορηγήσεως ἐνδεχομένης παρατάσεως ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος κατόπιν τοῦ νόμου περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως εἶναι ζήτημα τῶν τοπικῶν Ἀρχῶν, αἵτινες ἐκτιμῶσαι τὰ πράγματα θὰ χορηγήσωσιν ἢ μὴ καὶ ἄλλην παράτασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Νοεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 236, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐνδιαφέρεται κυρίως διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ἀπαραιτήτων ὅρων καὶ προϋποθέσεων εἰς τὰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς καλῆς νοσηλείας τῶν ἀσθενῶν καὶ διὰ τοῦτο ἐθεώρησε ὑποχρέωσίν του, ν’ ἀναπροσαρμόσῃ τὰ ὅρια τῶν κατὰ κλίνην νοσηλευτικῶν χώρων τῶν κλινικῶν τούτων πρὸς τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις τῆς καλῆς νοσηλείας, τὸ Ι.Κ.Α., ἐνδιαφερόμενον καὶ τοῦτο διὰ τὴν παροχὴν τῆς δεούσης νοσηλείας εἰς τοὺς ἀσθενεῖς του, εἶχεν ἀποκλείσει τῆς χρησιμοποίησεως ὡρισμένας ἰδιωτικὰς κλινικάς, διότι ὄντως δὲν παρεῖχον αὗται τὰς προϋποθέσεις τῆς ἐνδεδειγμένης νοσηλείας. Ἕνεκα τούτου, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἀπηύθυνε τὸ ὑπ’ ἀριθ. Δ.Φ.2721)28.6.1957 ἔγγραφον πρὸς τὸ Ι.Κ.Α. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀπρόσκοπτον, ταχεῖαν παροχὴν τῆς νοσηλείας εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους, φρονοῦμεν ὅτι, διὰ τῶν κατὰ τόπους νοσοκομείων καὶ τῶν ὑφισταμένων ἰδιωτικῶν κλινικῶν, ἐξασφαλίζεται ὁ ἀναγκαῖος ἀριθμὸς νοσηλευτικῶν κλινῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Νοεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτήσεων 310 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Πρίφτη καὶ Β. Θανασέκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἔχομεν ἤδη μεριμνήσει διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Βαλλιανείου Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Κεφαλληνίας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ ἄμεσος καὶ κανονικὴ λειτουργία τούτου νὰ μὴ προσκόψῃ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἀπηυθύναμεν σχετικὸν ἔγγραφον τόσον πρὸς τὸν Νομίατρον Κεφαλληνίας, ὅσον καὶ πρὸς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Νοεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀναφερομένης εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐξυπηρετήσεως ὑπὸ τῶν Τελωνειακῶν Ἀρχῶν τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐρχομένων Ἑλλήνων ναυτικῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Ματρῖνος).

§6Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, κύριε Πρόεδρε, ἀναφέρεται εἰς τὴν κακὴν καὶ ἄνισον ἔναντι τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν μεταχείρισιν τῶν ναυτικῶν μας ἀπὸ τὰς Τελωνειακὰς Ἀρχάς. Πιστεύω, ὅτι καὶ ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία προσχωρεῖ εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι οἱ ναυτικοί μας εἶναι φιλήσυχοι καὶ νομοταγεῖς πολῖται, πειθαρχικοὶ ἐργάται καὶ ὅτι τὸ Κράτος εἰσπράττει κατ’ ἔτος ἑκατομμύρια δολλαρίων ἀπὸ τὸ ναυτιλιακὸν συνάλλαγμα. Δύο εἶναι αἱ αἰτιάσεις τῶν ναυτικῶν, ἡ μία, ὅτι οἱ τελωνειακοὶ τοὺς βλέπουν ὡς λαθρεμπόρους καί, ἡ ἑτέρα, ὅτι δὲν τυγχάνουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως οἵας τυγχάνουν οἱ λοιποὶ πολῖται. Ὡς πρὸς τὴν πρώτην αἰτίασιν δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀμφισβητήσω, ὅτι μεταξὺ τῶν πεντήκοντα χιλιάδων ναυτεργατῶν δὲν ὑπῆρξαν πέντε, δέκα λαθρέμποροι, ὅπως ἀσφαλῶς ὑπῆρξαν καὶ εἰς ἄλλας κατηγορίας ἐπαγγελματιῶν. Αὐτὸ ὅμως, δὲν εἶναι λόγος νὰ τοὺς θεωρήσωμεν ὅλους συλλήβδην λαθρεμπόρους. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν αἰτίασιν, τὴν κακὴν μεταχείρισίν των, ἐκθέτω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰ ἑξῆς: Τὰ ὑπερωκεάνεια καὶ τὰ πλοῖα ἐξωτερικῶν γραμμῶν φεύγουν, τὰς περισσοτέρας φοράς, τὴν ἡμέραν τῆς ἀφίξεώς των, ἢ τὴν ἑπομένην. Εἶναι φυσικὸν καὶ δίκαιον νὰ θέλουν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ πᾶνε στὰ σπίτια τους διὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν τοὺς οἰκείους των, ἢ διὰ νὰ τακτοποιήσουν διαφόρους ἐργασίας των. Πηγαίνουν, λοιπόν, εἰς τὸ Τελωνεῖον μὲ διάφορα πράγματά των ἢ μὲ τὰ λερωμένα των ροῦχα, πρέπει, ὅμως, νὰ ἀναμένουν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ ἑκατοντάδες τῶν ἐπιβατῶν καὶ κατόπιν νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά των. Φωνάζουν, ἀλλ’ ἡ ἀπάντησις εἶναι: «Πηγαίνετε τὰ πράγματά σας εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ τὰ παίρνετε ἄλλην ὥραν». Ἀπαντοῦν ὅτι «τὸ βαπόρι φεύγει τὸ ἀπόγευμα». Ἐκτὸς τούτου, εἶναι ταλαιπωρία καὶ ἔξοδα διὰ νὰ κάμουν πληρεξούσιον. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή. Πρέπει νὰ διατεθῇ καὶ διὰ τὴν ἄμεσον ἅμα τῇ ἀποβιβάσει των ἐξυπηρέτησιν τῶν ναυτικῶν μας, ὡρισμένος ἀριθμὸς ἐλεγκτῶν, ἀπὸ τὰς δεκάδας ποὺ διατίθενται διὰ τὸν ἔλεγχον τῶν ἀποσκευῶν τῶν ἐπιβατῶν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι μὲ τὴν τοποθέτησιν ὡς Γενικοῦ Διευθυντοῦ Τελωνείου Πειραιῶς τοῦ ἀρίστου ὑπαλλήλου κ. Μακρυνικόλα, ἔχει ἐπέλθει μία κἄποια βελτίωσις. Θὰ πρέπει, ὅμως, νὰ ὁλοκληρωθοῦν τὰ μέτρα, διὰ νὰ ἐκλείψῃ τὸ ἄτοπον.

§7Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἐρώτησίς σας, κύριε συνάδελφε, ἔχει ἐγγραφῆ ἀπὸ τὸ καλοκαῖρι καὶ δὲν ἔχει παρακολουθήσει τοὺς τελευταίους μῆνας τὴν πλήρη μεταβολὴν ἐπὶ τοῦ θέματος. Συμφώνως μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Ναυτικοῦ Κώδικος, τὰ πληρώματα ὑποχρεοῦνται ἅμα τῷ κατάπλῳ, νὰ δίδουν σημείωμα τοῦ τὶ κομίζουν. Βεβαίως, γίνεται δι’ ὅλων τῶν μέσων καὶ μὲ ταχύτητα ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν πληρωμάτων, ἀλλὰ προέχει ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἐπιβατῶν. Ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ κυρίως τὰ πληρώματα τῶν δύο ὑπερωκεανείων. Ἐλήφθη μέριμνα ἀπὸ τριμήνου, εὐθὺς μόλις περαιωθῇ – καὶ γίνεται ταχύτατα – ὁ ἔλεγχος τῶν ἀποσκευῶν τῶν ἐπιβατῶν, ἀμέσως εἰδικὸν συνεργεῖον νὰ ἀσχολῆται καὶ μὲ τὰ πληρώματα. Διότι, γνωρίζει τὸ Ὑπουργεῖον, ὅτι εἶναι μικρὸς ὁ χρόνος τῆς παραμονῆς τῶν πλοίων εἰς τὸν λιμένα. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐσημειοῦντο ἄτοπα παρ’ ὡρισμένων – εὐτυχῶς μικροῦ ἀριθμοῦ – ναυτικῶν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου. Αὐτὰ τὰ ἄτοπα ἔχουν περιορισθῆ. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἔγραφε σήμερον τὴν ἐρώτησιν, δὲν θὰ ἀπεφάσιζε νὰ τὴν καταθέσῃ, διότι δὲν ὑφίσταται πλέον κατάστασις οἵα κατὰ τὸ παρελθόν.

§8Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνεγνώρισε ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι ἀπασχολοῦνται διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν, πρῶτον τῶν ἐπιβατῶν καί, ἐν συνεχεία, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ναυτικῶν. Αὐτὴ ἡ προτέρα ἐξυπηρέτησις τῶν ἐπιβατῶν ἀπαιτεῖ χρονικὸν διάστημα δύο ὡρῶν. Ἐν συνεχεία θὰ εἴπω τὸ ἑξῆς, ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐκλέγεται εἰς τὸν Πειραιᾶ, δὲν ἔλαβε τὸν κόπον νὰ πάῃ ποτὲ εἰς τὸ Τελωνεῖον ἢ τὴν Τρούμπαν.

§9Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶσθε ἐκτὸς πραγματικότητος.

§10Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ κατάστασις τὴν ὁποίαν ἀναφέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἔχει οὕτως ἀποδεικνύεται καὶ ἐκ τοῦ ὅτι τὴν ἀναφέρει καὶ ἡ «Φωνὴ τοῦ Πειραιῶς», ἡ ὁποία ἐξετάζει τὰ θέματα.

§11Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Μὴ μὲ ἀναγκάσητε νὰ ὀνομάσω λαθρεμπορικὰ συμβάντα. Μὴ κάμνετε εὐθηνὴν πολιτικήν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γωνιάδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῶσι μέτρα ὥστε νὰ δικαιωθῶσιν ἀποζημιώσεως καὶ ἐκεῖνοι ἐκ τῶν δικαιουμένων ἐξ ἐπιτάξεως ζώων, οἵτινες ἀδυνατοῦν νὰ προσκομίσωσιν ἅπαντα τὰ ἀπαιτούμενα πρὸς τοῦτο δικαιολογητικὰ λόγω καταστροφῆς τῶν ἀρχείων τῶν Κοινοτήτων των.

§13Ι. ΓΩΝΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Νομὸς Κιλκίς, εἶναι ἐξ ἐκείνων τῶν Νομῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν περισσότερον παντὸς ἄλλου κατὰ τὴν συμμοριακὴν δρᾶσιν καὶ ἑπόμενον ἦτο νὰ καταστραφοῦν πολλὰ ἀρχεῖα καί, ἰδιαιτέρως, τῶν Κοινοτήτων. Παρουσιάζεται, λοιπόν, τὸ φαινόμενον, δικαιοῦχοι ἐξ ἐπιτάξεως ζώων ἀπὸ τοὺς ὁποίους ζητεῖται νὰ παρουσιάσουν ἀπὸ τὰς Κοινότητας δικαιολογητικὰ πιστοποιητικά, ὅτι ἐπετάχθησαν τὰ ζῶα των, νὰ μὴ δύνανται νὰ τὰ προσκομίσουν. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος, ὥστε οἱ δυστυχεῖς ἀγρόται νὰ μὴ μείνουν ἀπλήρωτοι, διότι δὲν νομίζω ὅτι ἔχουν αὐτοὶ εὐθύνην, διότι κατεστράφησαν τὰ ἀρχεῖα τῶν Κοινοτήτων.

§14Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὄχι μόνον συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν τοῦ ἐκ Κιλκὶς κ. συναδέλφου, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ θεωρήσῃ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, ὡς ἀφορῶσαν σχεδὸν ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἀνάγκη — καὶ τὸ εἶχα τονίσει καὶ ἄλλοτε ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν — νὰ ρυθμισθῇ τὸ ταχύτερον τὸ θέμα. Αἱ διαμαρτυρίαι τῶν ἐνδιαφερομένων — δηλαδὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν τὰς συνεπείας τοῦ πολέμου κατὰ τρόπον ἄνισον — αἱ διαμαρτυρίαι εἶναι ἔντονοι. Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ μου, φερ’ εἰπεῖν, ἰδία εἰς τὰ ὀρεινά, εἰς τὴν ἐπαρχίαν Καλαβρύτων, εἰς τὴν ἐπαρχίαν Αἰγιαλείας, ἐπίσης, ἔχουν καταστραφῆ τὰ σχετικὰ ἀρχεῖα. Πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ ἄλλος τρόπος καὶ ὑπάρχει ὁ τρόπος διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως, διὰ τῆς ἐπικλήσεως μαρτύρων. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ διατηρηθῇ αὐτὴ ἡ ἀνισότης εἰς βάρος τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι προσέφερον τὰς αὐτὰς ὑπηρεσίας. Δὲν ἐχάθησαν τὰ δικαιολογητικὰ ἐξ ὑπαιτιότητός των. Ἑπομένως, τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἐξεύρῃ τρόπον, ὥστε νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ δικαιοσύνη.

§15Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Πρέπει νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός....

§16Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ἡ 15η εἶναι ἡ ἰδία, κύριε Πρόεδρε.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Παπαπαναγιώτου ἐπὶ τῆς 15ης, καθ’ ὅσον εἶναι σχετική, ἀφορῶσα καὶ αὐτὴ τὴν παράτασιν προθεσμίας ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν διὰ τὸν αὐτὸν λόγον.

§18Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Τὸ θέμα τῶν δικαιολογητικῶν, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἕνα θέμα, ποὺ ἀπασχολεῖ ὅλας σχεδὸν τὰς περιφερείας ὅπου ἐπέρασεν ὁ κατακτητής, ὅπως ἦτο ὁ Βούλγαρος, ὁ ὁποῖος ἐὰν κἄπου ἔβλεπε κἄποιο στοιχεῖον Ἑλληνικόν, ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος τὸ εἶχε, ἔπρεπε νὰ πεθάνῃ, διότι ἦτο εἰς Ἑλληνικὴν γλῶσσαν. Ὡς ἐκ τούτου, πολλοὶ ἀπὸ τοὺς χωρικοὺς τοὺς δικαιούχους, οἱ ὁποῖοι εἶχον δώσει κατὰ τὸ 1940 ὄχι μόνον τὰ ζῶα των ἀλλὰ καὶ τὴν ζωήν των, ἠναγκάσθησαν ἄλλοι νὰ τὰ χώσουν εἰς τὸ χῶμα καὶ ἄλλοι νὰ τὰ καταστρέψουν, νὰ μὴ ὑπάρχουν. Ὑπάρχουν φερ’ εἰπεῖν, στοιχεῖα, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν δι’ ἐνόρκου βεβαιώσεως, ὄχι ἁπλῶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος, νὰ βεβαιώσουν τὴν ἐπίταξιν ζώων, κατὰ τὴν διάρκειαν αὐτήν, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ δοθῇ μία παράτασις, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὰ δικαιολογητικά των. Δὲν εἶναι σωστόν, κύριε Ὑπουργέ, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ὄχι μόνον τὰ ζῶα των, ἀλλὰ καὶ τὴν ζωήν των, νὰ μὴ δικαιωθοῦν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἑτέρας, ὁμοίας, ἐρωτήσεώς του.

§20Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ ἐρώτησις ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ὁμιλήσω, ἀφορᾷ τὰ δικαιολογητικὰ διὰ τὴν ἐπίταξιν ζώων, πλὴν τῆς παρατάσεως, τὴν ὁποίαν ἐζήτησαν ἄλλοι συνάδελφοι, ἡ ὁποία καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι δικαία καὶ πρέπει νὰ δοθῇ. Εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, ἐνεφιλοχώρησεν μεταξὺ τῆς ἐπιτάξεως καὶ σήμερον, ποὺ δίδεται ἡ ἀποζημίωσις, ἡ Βουλγαρικὴ κατοχή. Κατὰ τὴν Βουλγαρικὴν κατοχήν, οἱ Βούλγαροι κατέστρεφον πᾶν τὸ Ἑλληνικὸν καὶ κυρίως κατέστρεψαν ὅ,τι εὑρίσκετο εἰς χεῖρας τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀφορῶν οἱονδήποτε ζήτημα. Συμβόλαια, ἔγγραφα ἐπιτάξεως κ.λ.π. τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους κατεστράφησαν ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους. Σήμερον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ στεροῦνται παντὸς στοιχείου, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς χεῖρας των καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ ἀποδεικνύεται ἡ ἐπίταξις τῶν ζώων των. Ὁ νόμος, ὅπως ἐγίνετο, προβλέπει, βεβαίως, μίαν διαδικασίαν ἐνώπιον τοῦ Εἰρηνοδίκου, ἀλλὰ ὁ Εἰρηνοδίκης δὲν δέχεται συζήτησιν ἐπὶ ἀποδείξεως ὅτι ἐπετάχθη πράγματι κἄποιον ζῶον, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ κἄποιον στοιχεῖον, ὄχι βεβαίωσις τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος. Κύριε Ὑπουργέ, προσέξατε τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εἶναι βασικὸν τὸ ζήτημα.

§21Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν περιμένω νὰ τὸ ἀκούσω. Τὸ ἠξεύρω καὶ περιμένω νὰ ἀπαντήσω.

§22Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν δέχεται συζήτησιν, λοιπόν, ὁ Εἰρηνοδίκης, ἐὰν δὲν φέρουν ἕνα στοιχεῖον τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι δημόσιον ἔγγραφον καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον νὰ ἀποδεικνύεται ὅτι ἐγένετο ἡ ἐπίταξις καὶ νὰ φέρῃ ἡμερομηνίαν παλαιάν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν τοιαῦτα στοιχεῖα ἀφοῦ, ὅπως εἶπον προηγουμένως, εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν, τοὐλάχιστον, κατεστράφησαν τὰ πάντα ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους; Θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ μία ἄλλη διαδικασία. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁρκίζεται ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὁρκίζεται ὁ παπᾶς, ὁρκίζονται ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἠξεύρουν — καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσουν ψευδῆ ὅρκον — ὅτι πράγματι ἐπετάχθη τὸ ζῶον αὐτό, τί ἄλλα στοιχεῖα πρέπει νὰ ἔχῃ εἰς χεῖρας του τὸ Δημόσιον, ἀφοῦ διὰ τοῦ ὅρκου ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις τοῦ Εἰρηνοδίκου διὰ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται ὅτι πράγματι ἐπετάχθη τὸ ζῶον; Τί ἄλλα στοιχεῖα νὰ ὑπάρχουν, κύριε Ὑπουργέ, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν τέτοια στοιχεῖα; Νομίζω ὅτι ἡ διάταξις, ὅπως ἔχει εἶναι δυσμενὴς δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἶναι ἔτι μεῖζον δυσμενής, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατεστράφησαν περισσότερον παντὸς ἄλλου. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι οἱ Βούλγαροι τοὺς ἀφῄρεσαν πᾶν περιουσιακὸν στοιχεῖον, ἀφοῦ τοὺς εἶχον ἀφαιρέσει, τότε, ἀκόμη καὶ τὰς οἰκίας. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ ἀναπτύξω τὸ ζήτημα, ἔτι περισσότερον. Πρέπει νὰ δοθῇ δικαιοσύνη εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§24Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος περὶ ἀποζημιώσεως τῶν κατόχων ζώων ἐπιταχθέντων, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Θηβαῖος, ὑπεσχέθη ὅτι ἰδιὰ διατάγματος θὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Δυστυχῶς τὸ διάταγμα ἀνατρέπει τὸν νόμον. Καθιστᾷ δυσχερεστέραν τὴν ἐξεύρεσιν τρόπου ἀποζημιώσεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Ἔφθασαν αἱ Ἀρχαὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ ἐπιστρέφουν εἰς τὰς Κοινοτικὰς Ἀρχὰς ἀποδείξεις. Ὅταν βεβαιωθοῦν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, τὰς ἐπιστρέφουν διὰ νὰ τὰς βεβαιώσῃ ἡ Ἀστυνομία, ὅταν βεβαιοῖ ἡ Ἀστυνομία τὰς ἐπιστρέφουν διὰ νὰ τὰς βεβαιώσῃ ὁ Εἰρηνοδίκης. Εἰς τὰς περιφερείας ὅπου κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς ὅλα αὐτὰ τὰ ἔγγραφα νὰ γίνῃ μία ρύθμισις τοῦ πράγματος διὰ τῆς ἐνόρκου ἀποδείξεως. Καὶ ἀποτελεῖ σκάνδαλον νὰ τύχουν ἄλλοι ἀποζημιώσεως, προεκλογικῶς καὶ ἄλλοι ὄχι. Ἐπίσης, νὰ παρατείνητε καὶ τὴν προθεσμίαν ὑποβολῆς τῶν δικαιολογητικῶν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀποσκίτης, ἔχει τὸν λόγον.

§26Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας κ.κ. συναδέλφους καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, κύριον Κανελλόπουλον ἐτονίσθη, ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, καὶ μάλιστα Ἕλληνας ἐκλεκτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπώλεσαν τὰ πάντα καὶ φυσικὸν ἦτο νὰ μὴ ἠμπορέσουν νὰ φυλάξουν τὰς ἀποδείξεις ἐπιτάξεων τῶν ζώων. Ὁ κ. Μπουρδάρας, ἀνέφερε περιπτώσεις, ποὺ κατεστράφησαν τὰ πάντα. Γεννᾶται ἑπομένως θέμα ὄχι μόνον παρατάσεως τῆς προθεσμίας ἀλλὰ καὶ ἁπλουστεύσεως τῆς ἀποδείξεως τῆς ἐπιτάξεως. Εἶχε δοθῆ ρητὴ ὑπόσχεσις ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, περὶ αὐτοῦ, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ περίπτωσις οὐδεμία, ἡ ὁποία νὰ μὴ τύχῃ δικαιοσύνης καὶ ἀποζημιώσεως. Λοιπόν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, πέραν τῆς προθεσμίας, νὰ προσέξῃ καὶ αὐτὸ τὸ σημεῖον τῆς ἁπλουστεύσεως δηλαδὴ τῆς ἀποδείξεως.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§28Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ προσέξητε τὰ ὀλίγα λόγια ποὺ θὰ εἴπω, διότι τὰ εἶπον, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἐπιταχθέντων ζώων. Ἔλαβον τότε τὸν λόγον, καὶ ἐπεσήμανα τὸν κίνδυνον ποὺ διατρέχει τὸ θέμα ἐκ τῆς ἀσαφοῦς διατάξεως τοῦ νόμου 2612 τοῦ 1956. Τί ἔγινε τότε; Ἄφησε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν διάταξιν ἀνοικτὴν χωρὶς δηλαδὴ νὰ προσδιορίσῃ τὸν τρόπον ἀποδείξεως τῆς ἀπωλείας τῶν δικαιολογητικῶν καὶ ὥρισεν ὅτι ὁ τρόπος θὰ καθωρίζετο διὰ διατάγματος. Ἐξέδωκε μετὰ ἕνα περίπου ἔτος, τὴν 11.12.57, τὸ ἐκτελεστικὸν διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου χωρὶς ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου, ἀξιοῖ πιστοποιητικὸν βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἐπελαμβάνετο ὁ Εἰρηνοδίκης τῆς ἐξετάσεως τοῦ δικαιώματος τοῦ δικαιούχου πιστοποιητικὸν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος ἐκδιδόμενον πρὸ τῆς 11ης Φεβρουαρίου 1956. Καὶ ἐρωτᾶται, ποῦ ὑπάρχει ἐν τῷ νόμῳ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια νὰ προσδιορίζῃ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὶ πιστοποιητικὸν ἀπαιτεῖται καὶ μάλιστα ἐποχῆς ποὺ δὲν ἐγνώριζον οἱ χωρικοὶ ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔδιδε τοιαύτην ἀποζημίωσιν, διὰ νὰ ἐφοδιασθοῦν μὲ πιστοποιητικά. Ἐδῶ πάσχει ἡ ὅλη ὑπόθεσις. Ἔστειλα τηλεγραφήματα ἀπὸ ὅλας τὰς περιφερείας τῆς Ἠπείρου, καὶ ἀπὸ τὴν Κόνιτσαν καὶ ἀπὸ τὸ Δελβινάκιον, καὶ ἀπὸ τοὺς Φιλιάτες καὶ Ἡγουμενίτσαν καὶ τὰ Ἰωάννινα, ὅτι οἱ Εἰρηνοδίκαι δὲν δέχονται τὰς αἰτήσεις μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι δὲν ὑπάρχει τὸ πιστοποιητικὸν τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸ διάταγμα. Ἀλλὰ οἱ χωρικοὶ δὲν δύνανται, ἢ μᾶλλον δὲν ἔχουσι τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ προσβάλωσι τὴν ἄρνησιν τῶν Εἰρηνοδικῶν ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω, ὑπάρχει εἰς τὴν ἐρώτησίν μας καὶ ἄλλο θέμα. Ἄλλη διάταξις ὁρίζει ὅτι ὅσοι ἔχουν λάβει ζῶον ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν, δὲν δικαιοῦνται νὰ λάβουν ἀποζημίωσιν. Ἔρχονται οἱ δικαιοῦχοι καὶ λέγουν ὅτι τὸ ζῶον, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν ἢ ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν τὸ ἐπλήρωσαν. Συνεπῶς, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνῆται τὸ Κράτος τὴν ἀποζημίωσιν διὰ τὸ ζῶον, τὸ ὁποῖον ἐπέταξε κατὰ τὸ 1940; Εἶναι, ὅθεν, ἀνάγκη, νὰ τροποποιηθῇ τὸ διάταγμα τῆς 11ης Δεκεμβρίου 1957 νὰ δοθῇ προθεσμία ὑποβολῆς τῶν αἰτήσεων καὶ νὰ ἁπλουστευθῇ ἡ διαδικασία τοῦ Εἰρηνοδικείου καὶ νὰ ἀποζημιωθοῦν καὶ οἱ λαβόντες ζῶα, ἐφ’ ὅσον ἐχρεώθησαν καὶ τὰ πληρώνουν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Χούτας, ἔχει τὸν λόγον.

§30Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ προθεσμία ὑποβολῆς τῶν δικαιολογητικῶν ἔληξε εἰς τὰς 13 Ὀκτωβρίου. Τοῦτο εἶναι τὸ πλέον ἐπεῖγον καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ παράτασις τῆς προθεσμίας ὑποβολῆς τῶν δικαιολογητικῶν. Διότι ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ δοθῇ παράτασις, δὲν δικαιοῦνται ὄχι μόνον ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι στεροῦνται διπλοτύπων διὰ τὴν ἐπίταξιν τοῦ ζώου, ἀλλὰ καὶ οἱ ἔχοντες τὰ διπλότυπα, οἱ ὁποῖοι δὲν τὰ ὑπέβαλον ἐγκαίρως. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἔχωμεν μίαν συγκεκριμένην ἀπάντησιν, θὰ δοθῇ νέα προθεσμία ναὶ ἢ ὄχι; Διότι ὑπάρχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διπλότυπα ἀλλὰ δὲν ἔχουν ὑποβάλει τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζόμενα δικαιολογητικά.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κονίτσας, ἔχει τὸν λόγον.

§32Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ μεγάλην καθυστέρησιν τὸ Κράτος τὸ 1956 ἀπεφάσισε νὰ ἀντιμετωπίσῃ μέγα ὑφιστάμενον πρόβλημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ζώων ἐκείνων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι τὰ προσέφερον κατὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41. Καὶ μὲ καθυστέρησιν ἦλθε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τὸ σχετικὸν σχέδιον Ν. Δ. Καὶ ἀντὶ τὸ διάταγμα νὰ συμφωνῇ πρὸς τὴν πάγκοινον ἀντίληψιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ εἰς τὸ νὰ καθιερώνῃ ἁπλῆν καὶ σύντομον διαδικασίαν διὰ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς τίτλου βάσει τοῦ ὁποίου θὰ ἐπληρώνοντο οἱ ἀπολέσαντες τοὺς τίτλους των δικαιοῦχοι, γίνεται διάταγμα πολυσύνθετον τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖ καὶ δαπάνας καὶ χρόνον μακρόν. Πλὴν τούτου ἡ ἀπώλεια τῶν δηλώσεων ἐπιτάξεως διὰ τοὺς πλείστους ἐκ τῶν δικαιούχων, ἐδημιούργησε ζητήματα μὴ δυνάμενα νὰ ἱκανοποιηθῶσιν καὶ τακτοποιηθῶσιν ἐντὸς τῆς ταχθείσης προθεσμίας. Ὑπάρχουν ἤδη δύο θέματα. Πρῶτον, παράτασις τῆς δοθείσης προθεσμίας καὶ δεύτερον ἁπλοποίησις τῶν δικαιολογητικῶν καὶ τῆς πληρωμῆς. Εἶναι ἠθικὸν καθῆκον τοῦ Κράτους νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφύγῃ καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τελικῶς τὸ ζήτημα αὐτό.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§34Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀνάγκης τοῦ νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ὑπέδειξαν οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι. Τὸ θέμα πραγματικὰ εἶναι γενικόν. Πλήττει ὄχι μόνον τοὺς κατοίκους τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ τῶν ἄλλων περιφερειῶν, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τῆς Ἀρκαδίας. Καὶ χαίρω πολὺ ὅτι συνάδελφός μου ἐκ τῆς Ἀρκαδίας, συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας, ἐπεσήμανε τὴν ἀνάγκην αὐτὴν καὶ ἐζήτησε τὴν λῆψιν τῶν μέτρων αὐτῶν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν μεγάλου ἀριθμοῦ Ἑλλήνων πολιτῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἐτονίσθη ὀρθῶς ὅτι δύο θέματα ὑπάρχουν, τῆς προθεσμίας ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῆς διευκολύνσεως πρὸς προσαγωγὴν νέων πιστοποιητικῶν. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ δύο λύσεις εἰς τὸ θέμα. Δι’ ἡμᾶς μὲν τοὺς ἀντιπολιτευομένους ἡ ὑποβολὴ τῶν παραπόνων τῶν πολιτῶν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους τῆς Συμπολιτεύσεως ὑπάρχει ἄλλη λύσις, νὰ καταψηφίσουν τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν δὲν λάβῃ τὰ δέοντα μέτρα.

§35Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Ζάκυνθον, λόγῳ τῶν καταστρεπτικῶν σεισμῶν, καὶ τῆς ἐπακολουθησάσης πυρκαϊᾶς, ἀπωλέσθησαν τὰ πάντα καὶ μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα διὰ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα. Συνεπῶς, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ληφθῇ μέριμνα, διὰ νὰ πληρωθοῦν καὶ οἱ ἀπολέσαντες τὰ ἀποδεικτικά των στοιχεῖα, δεδομένου ὅτι ἡ ἀπώλεια τούτων δὲν ἔγινε ὑπαιτιότητί των, καὶ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ στερηθοῦν ἀδικαιολογήτως τῆς ἀποζημιώσεώς των.

§36Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δύο λέξεις νὰ εἴπω, παρακαλῶ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, θὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§38Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἐπὶ μακρὸν ἀπησχόλησε τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν ὅπως τὸ ἐμφανίζετε, διότι μεμονωμέναι εἶναι πλέον αἱ περιπτώσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ ἡ συζήτησις, μέχρι σήμερον δὲ ἐξεκαθαρίσθη ποσοστὸν περιπτώσεων ποὺ ἀνέρχεται εἰς τὸ 90% καὶ πλέον, διετέθησαν δὲ 74.000.000 διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν μέχρι σήμερον. Ἑπομένως διὰ τὰς μεμονωμένας περιπτώσεις, διὰ τὰς ὁποίας ὁ νόμος δὲν ἔχει λάβει πρόνοιαν καὶ ποὺ δὲν ἐμφανίζονται μὲ βάσιν τὴν γραμμὴν τοῦ νόμου, τὰ δικαιολογητικά, δὲν ὑπάρχει πρόθεσις νέας παρατάσεως, διότι πολλοὺς κινδύνους ἡ παράτασις περικλείει. Διὰ τοὺς ἔχοντας πλήρη τὰ δικαιολογητικά, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐλάχιστοι, δι’ αὐτοὺς λαμβάνεται μία πρόνοια. Διὰ τὰς ἄλλας, ὅμως, περιπτώσεις εἶναι ἀδύνατον.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι μὲ ἐλύπησε βαθύτατα ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος καὶ ἀγαπητὸς κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀπέκλεισε κατὰ τρόπον κατηγορηματικὸν τὴν μελέτην τοῦ ζητήματος, τοῦ ἀφορῶντος τοὺς παραλειφθέντας οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητός των, ἐκείνους οἱ ὁποῖοι εἴτε εἶναι 10%, τόσον τὸ καλύτερον, νὰ εἶναι 10%, τόσον τὸ καλύτερον διὰ τὸν Προϋπολογισμόν, εἴτε εἶναι 50 ἢ 80%, ἔχουν τὸ αὐτὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον εἶχον καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὴν ἀποζημίωσιν.

§40Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ποσοστὸν αὐτό, κύριε Πρόεδρε, θὰ γίνῃ 200%.

§41Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μὴ γίνῃ.

§42Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διότι, ὅλοι τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν θὰ ἐμφανισθοῦν ὡς δικαιοῦχοι.

§43Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε πρῶτον μὲν νὰ διαφωνήσω μαζί σας, διότι δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη τάσις, ἐξαπατήσεως τοῦ Δημοσίου, ἐκ μέρους τῶν ἀγροτῶν μας. Δυνατὸν νὰ εἶναι ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι θὰ διαπράξουν τοιοῦτον ἀδίκημα καὶ δεύτερον νὰ διαφωνήσω μαζί σας, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας. Δὲν εἶναι ὀρθόν, οὔτε ἠθικόν, τὸ Κράτος νὰ προβῇ εἰς τὴν θέσπισιν ἑνὸς κριτηρίου, τὸ ὁποῖον διαχωρίζει τοὺς Ἕλληνας τοὺς ὑποστάντας τὴν αὐτὴν ζημίαν εἰς δύο κατηγορίας. Εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διότι δὲν ἐχάθησαν τὰ πιστοποιητικὰ λαμβάνουν τὴν ἀποζημίωσιν καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διότι ἐχάθησαν οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητος ἀλλὰ λόγῳ τῶν περιστάσεων, δὲν θὰ λάβουν καμμίαν ἀποζημίωσιν. Σᾶς βεβαιῶ, διότι ἔρχομαι εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν ὕπαιθρον ἐνῷ ὑμεῖς ἐκπροσωποῦντες πόλιν μεγάλην καὶ ἀξιόλογον καὶ πόλιν τὴν ὁποίαν ὅλοι τιμῶμεν καὶ τὴν ὁποίαν σεβόμεθα, δὲν θὰ ἠκούσατε τὰς διαμαρτυρίας τόσον πολὺ τῶν ἐνδιαφερομένων. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν εἶναι ἐνδιαφερόμενοι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς προασπίσεως ἑνὸς οἱουδήποτε συμφέροντος, ἀλλ’ ἐνδιαφερόμενοι, κατ’ οὐσίαν, ἐμμέσως, διὰ τὴν ἠθικὴν τάξιν καὶ διὰ τὴν ἠθικὴν ὑπόστασιν τοῦ Κράτους. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, παρακαλῶ αὐτὸν τοῦτον τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἀποφασίσουν, ὅπως, ἀνακαλουμένης αὐτῆς τῆς κατηγορηματικῆς δηλώσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβητε, σκεφθοῦν λύσιν τοῦ ζητήματος ἀνταποκρινομένην εἰς τὸ δίκαιον καὶ εἰς τὴν ἠθικήν. (Χειροκροτήματα).

§44Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐλήφθη τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1956 καὶ ἐξετελέσθη μὲ εὐσυνειδησίαν καὶ προθυμίαν, διὰ νὰ ἀποζημιώσωμεν ὅλους τοὺς γεωργοὺς ποὺ προσέφερον εἰς τὸν ἀγῶνα τὰ ζῶα των καὶ εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθησαν μέχρι σήμερον, 74 ἑκατομμύρια, εἶναι μία ἀπόφασις Κυβερνητική, ποὺ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ πολὺ παλαιότερον, καὶ ἐλήφθη ὕστερα ἀπὸ πολλὰ ἔτη.

§45Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὀκτὼ ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν.

§46Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις τὰ ἐπλήρωσε μὲ ἐντιμότητα καὶ ἀποφασιστικότητα, ἐνῷ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν οὐδεμία προσοχὴ ἐδόθη.

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, μετὰ τὸν ὑπαινιγμόν, τὸν ὁποῖον ἐκάματε, ὑπαινιγμὸν ὁ ὁποῖος, ἀσφαλῶς, ἀφορᾷ καὶ ἐμέ, ὡς μέλος Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον ἐπιλύσει τὸ θέμα. Κύριε Ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἐπροτίμων νὰ μὴ ἐπιλυθῇ διόλου, ὅπως δὲν ἔχουν ἐπιλυθῆ τόσα ἄλλα θέματα. Ὑπάρχουν, φερ’ εἰπεῖν, οἱ καταστραφέντες εἰς τὴν πόλιν, ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων τὰ σπίτια κατεστράφησαν καὶ δὲν ἱκανοποιήθησαν. Ὑπάρχουν τόσοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν φοβερὰς καταστροφάς, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι, τοὐλάχιστον γνωρίζουν, ὅτι ὅλοι ὅσοι ὑπέστησαν τὰς ὁμοειδεῖς καταστροφάς, δὲν ἀπεζημιώθησαν. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀποφασίζεται — καὶ εἶναι πρὸς τιμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τὸ ἀπεφάσισε— τὴν ἱκανοποίησιν αὐτοῦ τοῦ δικαίου αἰτήματος, πρέπει ἡ ἱκανοποίησις νὰ εἶναι πλήρης, διότι τότε δημιουργεῖται ἠθικὸν θέμα. Ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις αἱ προηγούμεναι δὲν τὸ εἶχον ἐπιλύσει, εἴτε ἡ Κυβέρνησις, τῆς ὁποίας μετεῖχον, εἴτε αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, αἱ προηγηθεῖσαι, αὐτό, βεβαίως εἶναι εἰς βάρος μας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἦτο ἀναγκαῖον εἰς τὸν Προϋπολογισμόν, διὰ νὰ ἀνταποκριθῶμεν, τότε, εἰς αὐτὴν τὴν ἀνάγκην. Ἀλλ’ ἀφ’ ἧς στιγμῆς θεσπίζεται καὶ ἐθεσπίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ ὑπουργοῦντος, τότε, τοῦ κ. Ἀποστολίδη καὶ ἔχοντος τὴν κατ’ οὐσίαν εὐθύνην τοῦ κ. Δερτιλῆ, θεσπίζοντες, κατ’ ἀρχήν ὅτι θ’ ἀποζημιωθοῦν πρέπει ἡ ἀποζημίωσις νὰ εἶναι ἴση πρὸς ὅλους καὶ δὲν πρέπει νὰ χωρισθοῦν οἱ πολῖται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάθει ὁμοειδῆ ζημίαν, νὰ ὑποστοῦν αὐτὴν τὴν διάκρισιν μεταξὺ τῶν ὑπὸ τῆς τύχης εὐνοηθέντων καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ηὐνοήθησαν ὑπὸ τῆς τύχης, διότι τὰ χαρτιά των —ἀσχέτως πρὸς τὴν ὑπαιτιότητα αὐτῶν — ἐχάθησαν ἢ κατεστράφησαν. Παρακαλῶ, λοιπόν, τροποποιοῦντες τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν διετυπώσατε εἰς βάρος ὅλων τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, νὰ ἀναγνωρίσητε ὅτι, ὅταν δὲν λαμβάνεται οὐδὲν μέτρον, ὁ πολίτης θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἦτο ἡ Κυβέρνησις εἰς θέσιν νὰ τὸ λάβῃ. Ἀλλ’ ὅταν λαμβάνῃ μέτρα, πρέπει νὰ εἶναι δίκαια, ὡς πρὸς ὅλους τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ, καὶ νὰ μὴ περιέχῃ αὐτὴν τὴν βασικὴν ἀνισότητα ἡ ὁποία περιέχεται εἰς τὸ διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη. Εἴπατε, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἠδύνατο, ἐὰν τροποιηθῇ τὸ διάταγμα, νὰ μὴ εἶναι μόνον 10% ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ διεκδικήσουν, ἀλλὰ νὰ αὐξηθῇ ὑπερβολικὰ ὁ ἀριθμός. Ἂς θεσπισθοῦν ὅλαι αἱ ἀναγκαῖαι ἀναγνωρίσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτρέψουν αὐτὴν τὴν αὔξησιν, ἡ ὁποία, πιστεύω, ὅτι καὶ ἀφ’ ἑαυτῆς δὲν θὰ εἶναι μεγάλη, διότι δὲν νομίζω, ἢ μᾶλλον πιστεύω, ἀντιθέτως, ὥστε οἱ ἀγρόται μας ἔχουν τοιαύτην τιμιότητα, ὥστε δὲν θὰ προβάλουν ἀξιώσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἠθικαὶ καὶ τίμιαι.

§48Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἐξεπλήρωσε τὸ χρέος της, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου, ποὺ ἐψήφισεν ἡ Βουλή. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, προβλεπομένη ἐν τῷ νόμῳ, ποὺ δὲν ἱκανοποιήθη.

§49Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχετε λάθος, κύριε Ὑπουργέ.

§50Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι ἐπερώτησις. Ἂν θέλουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἂς κάμουν ἐπερώτησιν.

§51Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δικαιούμεθα νὰ δευτερολογήσωμεν.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἐρωτήσεων......

§53Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔπρεπε νὰ μᾶς δώσῃ ἀπάντησιν. Σεῖς καταργεῖτε τὸν Κανονισμὸν καὶ θεωρεῖτε, ὅτι ἔληξε τὸ ζήτημα, ἐνῷ ὑπάρχουν ἀγορηταὶ ποὺ θέλουν νὰ δευτερολογήσουν.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, ἐγὼ εἶμαι ὁ πταίστης. Ἔκαμα κατάχρησιν τοῦ λόγου καί, τοιουτοτρόπως, εἶναι φυσικόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ὅτι παρετάθη ὑπερβολικὰ ἡ συζήτησις, ἐπὶ μιᾶς ἁπλῆς ἐρωτήσεως, παρακαλεῖ νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Ἔκαμα κατάχρησιν, διότι τὸ θέμα ἦτο οὐσιῶδες καὶ μεγίστης σημασίας.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀκούσατε καὶ ἐμὲ, κύριε Παπασταύρου: Ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ δευτερολογήσητε. Ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι ὁ ἀγορητὴς ὁμιλεῖ δίς. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁ κ. Κανελλόπουλος ἐξήντλησε τὸ θέμα δι’ αὐτὸ τὸ θεωρεῖ λῆξαν ὁ κ. Ὑπουργός. Κοντεύει νὰ γίνῃ ἐπερώτησις. Ἐὰν ἐπιμένετε, φέρατέ το, ὡς ἐπερώτησιν. Ἐφ’ ὅσον θεωρεῖται λήξασα ἡ συζήτησις, εἰσερχόμεθα

εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§56Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε, δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸν Κανονισμόν. Δὲν παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἄλλο εἶναι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ οὐσιαστικοῦ θέματος καὶ ἄλλο εἶναι ἡ συζήτησις λόγου ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, καὶ νομίζω ὅτι ὀφείλετε νὰ τὸν δώσητε.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τοῦ ἀπήντησα ἐγώ, ὅτι δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ δικαιοῦται νὰ δευτερολογήσῃ ἂν θέλῃ: «... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὰ λέγει ὁ Κανονισμός. Ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ θέμα ἐξηντλήθη ὑπὸ τοῦ κ. Κανελλοπούλου....

§59Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐξηντλήθη, διότι ἄλλα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἄλλα εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ἄλλως ἔχουν τὰ θέματα ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ δευτερολογήσω, διότι πρέπει νὰ κατατοπίσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι πρόκειται περὶ νομικοῦ ἐλαττώματος.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§61Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς ἀκούσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 47 ὅτι: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§63Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐρωτῶν καὶ δὲν ὡμίλησα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡμιλήσατε.

§65Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Θέλω νὰ εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο. Ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐρωτῶν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας.

§67Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, καὶ τὸν ἐζήτησα ἀπὸ χθὲς καὶ ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ εἶπε, ὅτι σήμερον θὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐνόμισα, ὅτι ἐζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος.

§69Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἀπὸ τοῦ Μαρτίου τοῦ 1957 εὑρίσκεται ἐγγεγραμμένον, εἰς ὅλας τὰς Ἡμερησίας Διατάξεις, τόσον τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος τὸ σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ 2348 ἀφορῶντος τὴν ρύθμισιν καὶ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου περὶ ἐργατῶν κατεργασίας καπνοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ περίεργον τρόπον, τὸ σχέδιον αὐτὸ εἰς ἑκάστην Ἡμερησίαν Διάταξιν ἐγγράφεται τελευταῖον οὕτως ὥστε προτοῦ νὰ τελειώσῃ ἡ Ἡμερησία Διάταξις γίνεται ἄλλη Ἡμερησία Διάταξις, μπαίνουν ἄλλα νομοθετήματα πρῶτα καὶ αὐτὸ εἶναι πάντοτε τελευταῖον. Ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1957 μία ὁλόκληρος τάξις 75.000 ἐργατῶν ἀναμένει τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Εὑρίσκονται, λοιπόν, ἐπὶ ποδὸς ὅλοι οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς τὴν περιφέρειάν των σημαντικὸν ἀριθμὸν καπνεργατῶν διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Νομίζω, ὅτι γίνεται μία κατάχρησις τοῦ Κανονισμοῦ καὶ κατάχρησις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ κατάχρησις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ μένει αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον πάντοτε τελευταῖον, ὥστε νὰ μὴ συζητῆται οὐδέποτε. Ἢ θὰ πρέπει, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὸ θέλῃ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ τὸ ἀποσύρῃ, καὶ νὰ μὴ τὸ ἐγγράφῃ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἀπὸ τοῦ Μαρτίου, ἢ ἐὰν πράγματι ὑπάρχῃ σοβαρὰ κυβερνητικὴ πρόθεσις νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει κἄποτε νὰ συζητηθῇ καὶ νὰ ψηφισθῇ. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἐπὶ 10 μῆνας νὰ ἐγγράφεται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ νὰ μὴ συζητῆται.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος βουλευτὴς — ἤμην ἀπὼν ὅταν ἤρχισε νὰ ὁμιλῇ — ἔλαβε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει, ὅμως, νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ὅταν ζητοῦμεν τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει καὶ νὰ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅταν θέλωμεν νὰ εἰσαγάγωμεν ἄλλα θέματα, κατὰ τρόπον, ἀντιβαίνοντα εἰς τὸν Κανονισμόν, δὲν ἠμποροῦμε νὰ ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ νὰ ἐλέγξωμεν πῶς ἀπαρτίζεται ἡ Ἡμερησία Διάταξις Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Ἐπειδὴ εἶσθε νέος βουλευτής, ἀλλὰ βλέπω, ὅτι ἔχετε ἕνα ζῆλον, ὁ ὁποῖος ἐνίοτε εἶναι κἄπως ὑπερβάλλων, θὰ σᾶς δώσω μερικὰς συστάσεις, ὡς παλαιότερος καὶ Πρόεδρος τοῦ Σώματος: Ἡ Ἡμερησία Διάταξις καταρτίζεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἁρμόδιον νὰ ὁρίζῃ ποῖα νομοθετήματα θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ ψηφισθοῦν καὶ κατὰ ποίαν σειρὰν καὶ τοῦ Προεδρείου καὶ οὐδεμίαν σχέσιν δύναται νὰ ἔχῃ ὁ Κανονισμός, τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὁσάκις θέλετε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ πρέπει νὰ ὁμιλῆτε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Διὰ πᾶν ἄλλο θέμα, ἐλέγχεται ἡ Κυβέρνησις δι’ ἐπερωτήσεως. Παρακαλῶ, κύριε βουλευτά, νὰ προσέχετε τὸν Κανονισμόν, ἂν καὶ τὸν ἐφαρμόζετε.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ἀσφαλῶς εἶναι βάσιμος. Καὶ μοῦ ἐνθυμίζει ὅ,τι συνέβη εἰς τὸν κ. Ἀβέρωφ ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Συνελεύσεως τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ὁ ὁποῖος ἔκαμεν ἀκριβῶς τὴν αὐτὴν παρατήρησιν... (Γέλωτες ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἐνόμισα δὲ ὅτι τὸν ἐζήτησε ἐξ αἰτίας τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον προηγουμένως συνεζητεῖτο καὶ δὲν ἐπρόλαβον νὰ ὁμιλήσω ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἡ ἄποψις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἶναι ὅτι......

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Οἱ Ὑπουργοὶ δὲν ἀκούουν...

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ὁμιλῶ καὶ πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Καὶ ἐὰν οἱ Ὑπουργοὶ κωφεύουν μοῦ ἀρκεῖ, νὰ ἀκούῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ τελικὸς κριτὴς καὶ ἡμῶν καὶ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ πρώτη παρατήρησις ἡμῶν εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ μία λογικὴ παράτασις. Καὶ δεύτερον ὅπου ὑπάρχει ἀπώλεια πιστοποιητικῶν, νὰ εὑρεθῇ ἄλλος τρόπος ἀποδείξεως, διότι εἶναι ἀπολύτως ἄδικον, ἄλλοι νὰ ἀποζημιωθοῦν καὶ ἄλλοι ὄχι, ἀπὸ τυπικοὺς λόγους, διότι ἐλλείπουν τὰ πιστοποιητικά. Αὐτὴ εἶναι ἡ γραμμὴ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων.

§74Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν...

§76Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐγεννήθη θέμα προσωπικὸν τοῦ κ. βουλευτοῦ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοῦ ἀρνηθῆτε τὸν λόγον, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει προσωπικόν.

§78Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐκτιμήσητε σεῖς. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. βουλευτὴς ἐπιμένει, ὅτι ὑπάρχει θέμα προσωπικόν, πρέπει νὰ τοῦ δώσητε τὸν λόγον καὶ κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν, θὰ ἐκτιμήσητε, ἐὰν εἶναι προσωπικὸν θέμα, ἢ ὄχι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μίαν σύστασιν ἔκαμε ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Ὁρίστε, κύριε Λυμπέρη.

§80Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Διὰ τὴν σύστασιν ποὺ μοῦ ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος, εὐχαριστῶ πάρα πολύ. Εἰς τὸν τόνον, ὅμως, ποὺ τὴν ἔκαμε τὴν σύστασιν, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος, καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον ν’ ἀπευθύνεται οὕτω πρὸς βουλευτάς. (Κωδωνοκρουσίαι).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τώρα, κύριε Λυμπέρη, ἐκάματε ἕνα μεγάλο παράπτωμα, μεγαλύτερον ἐκείνου ποὺ ἐκάματε πρότερον. Τὸ Προεδρεῖον ἐκ καθήκοντος ἑκάστην Τετάρτην ἀναγράφει εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὰ δυνάμει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος προτεινόμενα πρὸς ἐπανασυζήτησιν νομοθετήματα. Σήμερον ἀνέγραψε τὴν πρότασιν τὴν ἀφορῶσαν τὸ περὶ προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων νομ. διάταγμα τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπειδὴ ὅμως, ὑπεβλήθη καὶ ἄλλη πρότασις νόμου, ἀφορῶσα τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον, τὸ Προεδρεῖον ἀπευθύνεται πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ ζητεῖ τὴν ἀποδοχήν της διὰ τὴν συζήτησιν ἀμφοτέρων τῶν προτάσεων τὴν προσεχῆ ἑβδομάδα.

§82Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Ἡ πρότασίς μας αὕτη φέρει ἡμερομηνίαν 24.1.57. Πλησιάζομεν εἰς τὸ 1958 καὶ ἀκόμη δὲν ἔχει συζητηθῆ. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, νὰ ἐπισπευσθῇ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαιωνίζεται ἡ ἐκκρεμότης αὐτή.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἐπανειλημμένως, ἀλλὰ τῇ αἰτήσει τῶν ἐνδιαφερομένων βουλευτῶν, ἀνεβλήθη. Ἤδη αἱ δύο προτάσεις συγχωνευόμεναι θὰ συζητηθοῦν τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα.

§84Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἂς ὁρισθῇ διὰ τὴν ἄλλην Τετάρτην. Βλέπετε πόσην καλὴν διάθεσιν διαθέτει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ζητοῦμεν μίαν ἀνταπόκρισιν καλῆς θελήσεως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ θελήσῃ νὰ τὸ στείλῃ εἰς τὴν Κοινοδουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ εἶναι ὥριμον τὴν ἄλλην Τετάρτην.

§85Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν τίθεται θέμα Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, διότι αἱ προτάσεις νόμων ἔχουν συζητηθῆ ὑπ’ αὐτῶν.

§86Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διὰ τὰς ἐφετεινὰς προτάσεις εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος νὰ συγχωνευθοῦν αἱ δύο προτάσεις διὰ νὰ συζητηθοῦν τὴν ἐρχομένην Τετάρτην. Πρέπει, ὅμως, διὰ τοῦτο νὰ εἶναι ὥριμος καὶ ἡ δευτέρα πρότασις. Παρακαλοῦμεν, λοιπόν, νὰ μεριμνήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ γίνῃ ὥριμος καὶ αὐτὴ διὰ νὰ συζητηθῇ τὴν Τετάρτην.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα.

§88Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἄλλαι προτάσεις ὥριμοι πρὸς συζήτησιν, δὲν ὑπάρχουν, κύριε Πρόεδρε;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, κύριε συνάδελφε. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχουν ἄλλαι.

§90Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Διότι τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον, ἐνῷ ὑπῆρχον 30 προτάσεις νόμων, συνεζητήθησαν.

§91Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Τζαννετάκης θέτει ὀρθῶς τὸ θέμα. Ἐνθυμεῖσθε, κατὰ τὴν πρώτην συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐτέθη τὸ θέμα κατὰ πόσον θὰ δώσωμεν μίαν ἐλαστικὴν ἑρμηνείαν εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον προσδιορίζει ἀπόλυτον προτεραιότητα. Τότε εἴπομεν ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα, ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ γράμματος τοῦ ἄρθρου 35, νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἡμερῶν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας πρέπει νὰ διατίθεται πρὸς ἐξάντλησιν αὐτῶν, διὰ νὰ μεταβῶμεν κατόπιν εἰς τὰ ἄλλα σχέδια νόμων. Ἐδέχθη ἐν τούτοις ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ εἶναι δύο ἡμέραι ἀντὶ τῶν τριῶν. Ἐν τῇ πράξει γίνεται μία ἡμέρα ἀντὶ τῶν τριῶν. Ἀλλὰ φθάνομεν εἰς ἀπαράδεκτον ὑπερβολὴν ἐὰν εἰς αὐτὴν τὴν ἡμέραν εἶναι μόνον ἕνα. Διότι ἐὰν δὲν εἶναι ἄλλα ὥριμα εὐλόγως εἶναι μία ἡμέρα. Ἐπιθυμοῦμεν ἀφοῦ καί πάλιν κατελήξαμεν εἰς μίαν ἡμέραν, ὁλόκληρος ἡ ἡμέρα νὰ διατίθεται τοὐλάχιστον διὰ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε εἶναι βάσιμον, ὅπως καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Τζαννετάκης. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν: Διὰ μὲν τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τοῦ ἄρθρου 35, τῆς τελευταίας Συνόδου, ταῦτα εἶναι ἀνώριμα, διότι εἶναι ὅλα ἐνώπιον τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι μόλις ἔκαμαν ἀρχαιρεσίας. Ἑπομένως, ἐπ’ αὐτῶν δὲν τίθεται ζήτημα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ προηγούμενα, ἡ ὑπηρεσία διεξάγει συνεννοήσεις πρῶτον μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων διὰ νὰ καθορίσῃ διὰ ποῖα κυρίως ἐνδιαφέρεται κατὰ προτίμησιν, διὰ νὰ καθορίσῃ τὸ Προεδρεῖον τὴν σειρὰν συζητήσεως. Ἀφοῦ καταλήξῃ μὲ τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, θὰ προχωρήσῃ πρὸς τὰ ἄλλα Κόμματα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὸ τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, εἶναι ὅτι μὲ ἀπόλυτον σεβασμὸν καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ πρὸς τὰ δικαιώματα ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν ἐπανασυζήτησιν, τὸ Προεδρεῖον θὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθῆκον του καὶ σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι θὰ τάξῃ προθεσμίαν συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, ὅπως αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐντὸς 10– 15 ἡμερῶν περατώσουν τὸ ἔργον των. Ἄλλως θὰ εἰσαχθῶσι πρὸς τὴν Βουλήν, χωρὶς νὰ συζητηθοῦν ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν.

§93Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἴμεθα ἐντελῶς σύμφωνοι, μὲ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι ἀπὸ τῆς προσεχοῦς Τετάρτης ἡ Ἡμερησία Διάταξις θὰ περιέχῃ νομοθετικὰ διατάγματα τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν νόμου 2100)52 κ.λ.π.». Ἔχει συζητηθῆ καὶ ψηφισθῆ τὸ ἄρθρον 3. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ὡς ἄνω νομοσχεδίου. Ὁ κ. Β. Ἀναστασᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§95Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 2 παράγρ. 4, ἐγένετο δεκτὴ τροπολογία μου ἀφορῶσα τοὺς ἐνοικιαστὰς ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ. Ἐπειδὴ ἐν τῇ τροπολογίᾳ μου ταύτῃ ἀναφέρομεν τὴν λέξιν «ὀφειλέτας», παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς καὶ οἱ «ἐγγυηταί», διότι αὐτοὶ εἶναι οἱ περισσότερον ὑποστάντες ζημίας καὶ μάλιστα οὐχὶ ἐξ ἰδίας ὑπαιτιότητος.

§96Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ δέχομαι, κύριε συνάδελφε.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§98Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον, μετὰ τὸ ἄρθρον 3, νὰ γίνῃ δεκτὴ τροπολογία μου, ἢ νὰ τεθῇ ὡς αὐτοτελὲς ἄρθρον. Ἡ τροπολογία μου αὕτη ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ καταβολὴ τοῦ τιμήματος κτημάτων τοῦ Δημοσίου, κειμένων εἰς τὴν σεισμόπληκτον περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Μαγνησίας καὶ ἐκποιηθέντων διὰ δημοπρασίας εἰς ἀγοραστὰς ὄντας κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκποιήσεως σεισμοπαθεῖς καὶ στερουμένους οἰκοπέδου ἢ τοιούτους ἀστέγους ἐνοικιαστὰς καταστραφέντων οἰκημάτων, δύναται νὰ καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν εἰς δέκα τὸ πολὺ ἰσοπόσους ἐτησίας δόσεις, ἐντόκως, πρὸς 6%, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπιτευχθὲν τίμημα ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, ὑπερέβη τοὐλάχιστον κατὰ 40% τὸ ποσὸν τῆς πρώτης προσφορᾶς». Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§99Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν;

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι ἀκόμη.

§101Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 λαμβάνεται ἓν μέτρον, τὸ ὁποῖον, ὅμως, τὸ περιορίζετε μόνον εἰς τὴν Ἀττικήν. Λέγομεν ὅτι κάμνομεν τουριστικὴν πολιτικὴν καὶ τουριστικὴ πολιτικὴ εἶναι ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἀττικῆς.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§103Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§104Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως διορθωθῇ κἄτι τὸ ὁποῖον εἶπον καὶ παρελείφθη ἐκ παραδρομῆς ἐκ τῶν πρακτικῶν. Ὅπως θὰ ἐνθυμοῦνται ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ὡμίλησα πράγματι χθές, ἀναφερόμενος εἰς τὰ κενὰ τῆς δημοτικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ ἰδίως ὡμίλησα περὶ τῶν μονοταξίων δημοτικῶν σχολείων, περὶ ἐπιδημίας, ἀλλὰ ὡμίλησα περὶ ἐπιδημίας ἡ ὁποία δὲν ὁδηγεῖ εἰς τὸν θάνατον, ἀλλὰ εἰς τὴν διαιώνισιν τοῦ εἴδους. Ὡμίλησα περὶ ἐπιδημίας ἐγκυμοσύνης τῶν διδασκαλισσῶν. Πρόκειται περὶ λάθους, περὶ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας, τὸ ὅτι παρελείφθη ἡ λέξις «ἐγκυμοσύνης» καὶ ἔμεινε μόνον ἡ λέξις «ἐπιδημίας». Ὁ ἀναγνώστης θὰ νομίσῃ ὅτι ἐπῆλθε ἐπιδημία τις, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὸν θάνατον, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἐπιδημίας, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὴν ζωήν, εἰς τὴν διαιώνισιν τοῦ εἴδους.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§106Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐδήλωσε χθὲς ὅτι, ἂν ὑπάρχουν ὅμοιαι περιπτώσεις ὅπως αἱ ὀφειλαὶ τῶν ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου, θὰ ρυθμισθοῦν κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ αὐταί, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς Ἀμμουδιδιᾶς–Πράγας. Αὐτὸ δὲν ἔχει διατυπωθῆ εἰς τὰ πρακτικά.

§107Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ τύχουν τῆς αὐτῆς ρυθμίσεως, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὁμοίων περιπτώσεων.

§108Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Καὶ ἡ ἰδική μου παράκλησις καὶ τοῦ κ. Καλκάνη εἶναι ὅπως περιληφθῇ καὶ ἡ περίπτωσις τῆς Ἀμμουδιᾶς–Πράγας.

§109Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν παρόμοιαι περιπτώσεις καλύπτονται διὰ τῆς ἰδίας διατάξεως.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ κ. Α. Ἀνωγειανάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§111Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Ἀρχομένης τῆς συζητήσεως τοῦ νομοθετήματος, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐζήτησε νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ δώσῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ ἀναπτύξουν γενικώτερον τὰς ἀπόψεις των. Μὲ τὴν βάσιν αὐτὴν προτίθεμαι νὰ σχολιάσω τὴν βάσιν τοῦ νομοθετήματος, ἐπιπροσθέτως, νὰ ἀναπτύξω σειρὰν τροπολογιῶν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα κατὰ ἕνα τρόπον σκοπεῖ νὰ ρευστοποιήσῃ τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου. Παραγνωρίζει ὅμως, ἕνα σκοπὸν βασικὸν ὅτι διεχωρίσθη ἀπὸ τὸν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἱκανοποιήσῃ. Γνωρίζετε καλῶς ὅτι τὸ θέμα τὸ μεγάλο τοῦ τόπου μας, τὸ πρόβλημα τὸ ἐπεῖγον τῆς σημερινῆς ἐποχῆς εἶναι τὸ θέμα τοῦ ἀκτήμονος. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν τὸ Δημόσιον τὸ Ἑλληνικόν, νὰ ρευστοποιήσῃ τὴν περιουσίαν τὴν ὁποίαν ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του, χωρὶς ταὐτόχρονα νὰ φροντίζῃ διὰ τὸ θέμα τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ἀκτήμονος. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἰς τὴν οὐσίαν οὐδεμίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πρόβλεψιν κάμνει, οὔτε ἱκανοποιεῖ τοὺς ἀκτήμονας. Ἐν πρώτοις καθορίζει κατὰ μίαν διαδικασίαν τὴν τιμὴν τῶν κτημάτων τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ ἐκποιήσῃ. Ὅσοι κατέχουν κτήματα τοῦ εἴδους αὐτοῦ ἀπὸ 50ετίας, αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, οὕτως εἰπεῖν, φαβορί, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ ⅕, μὲ τὸ ¼ τῆς ἀξίας των, τὰ ἀγοράζουν. Ἀλλὰ αὐτὰ ἀνήκουν εἰς διαφόρους κατηγορίας, ἀνήκουν εἰς τὰ κυρίως ἀστικὰ ἀκίνητα, ἀνήκουν εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν τῶν ἀστικῶν ἀκινήτων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τοὺς Δήμους ἢ εἰς τὰς Κοινότητας, πέριξ μεγάλων ἀστικῶν κέντρων καὶ ἐδῶ εὑρισκόμεθα πρὸ τοῦ ἑξῆς φαινομένου: Ἐνῷ τὰ ἀκίνητα, τὰ κυρίως ἀστικὰ καὶ πρὸ 50ετίας καὶ σήμερον, εἰς τὴν οὐσίαν ἔχουν ἀκριβῶς τὴν ἰδίαν τιμὴν καὶ δὲν ἐμεσολάβησε τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ δικαιολογῇ τὰς διατάξεις τὰς ὁποίας θεσπίζει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα. Ἡ Κυβέρνησις τὰ μεταχειρίζεται κατὰ τρόπον προνομιακὸν καὶ εἶναι πράγματι προνομιακὸς ὁ τρόπος αὐτὸς διότι δὲν ἐμεσολάβησε τίποτε τὸ ὁποῖον νὰ δημιουργήσῃ εἰς τὰ ἀκίνητα αὐτὰ μίαν ὁποιανδήποτε ὑπεραξίαν καὶ ἡ ὁποία ὑπεραξία θὰ ἐπέτρεπε τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος. Ἀντιθέτως, τὰ ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τοὺς Δήμους ἢ τὰς Κοινότητας τὰς ἐντὸς τῶν κυρίως ἀστικῶν περιοχῶν, εἶναι ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησαν μίαν ὑπεραξίαν μεγάλην, τὴν ὁποίαν ὅμως, ὑπεραξίαν εἶναι δύσκολον νὰ δεχθῶμεν, ὅτι πρέπει νὰ τὴν παραχωρήσωμεν εἰς τὸ Κράτος, καὶ ὄχι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὴν ἐδημιούργησαν. Πράγματι, λόγῳ τῆς συνδρομῆς γεγονότων ὅλως ἐξαιρετικῶν, τῆς συγκεντρώσεως μεγάλου πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου πρὸς τὰς πόλεις καὶ ἰδίως λόγῳ τοῦ παλαιοῦ δράματος τοῦ προσφυγικοῦ πληθυσμοῦ, ἐδημιουργήθησαν νέοι συνοικισμοὶ εἰς τὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν προϋπῆρχον ἀκάλυπτα γήπεδα. Μεταξὺ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης 1924–1925 καὶ τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ἐδημιουργήθη εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς ὑπεραξία, ἡ ὁποία ὑπερέβαλε πολλὰς φορὰς τὸ χιλιαπλάσιον τῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν τὰ κτήματα αὐτὰ εἶχον τὸ 1924. Αὐτὰς τὰς κατηγορίας τῶν κτημάτων διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἡ Κυβέρνησις ἐμφανίζει ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὡς καινούργια ὕλη φορολογητέα. Τὸ τίμημα, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ μεταβιβάζῃ εἰς τοὺς κατοίκους εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ τίμημα ποὺ μεταβιβάζει τὰ κτήματα τῆς ἄλλης ἐποχῆς, τῆς ἄλλης κατηγορίας. Ἐπὶ τῶν ἀστικῶν κτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν τὰς ἑξῆς τροπολογίας: α) «Ἀκίνητα τοῦ Δημοσίου, κείμενα..... (ἀναγινώσκει) ....». β) «Ἀστικὰ ἀκίνητα .... (ἀναγινώσκει)....». Διὰ νὰ κάμωμεν τὴν ἑξῆς διάκρισιν, τὰ κυρίως ἀστικὰ κτήματα, οὐδεὶς ἀπολύτως λόγος ὑπάρχει νὰ περιέλθουν εἰς τοὺς κατοίκους σήμερον μὲ τὸ τίμημα, μὲ τὸ ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν θέλει. Πρέπει νὰ ἐκποιηθοῦν διὰ δημοπρασίας καὶ τὸ τίμημα αὐτὸ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ ἀκέραιον εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα, ἀλλὰ νὰ περιέρχωνται εἰς τοὺς Δήμους καὶ εἰς τὰς Κοινότητας καὶ νὰ κατανέμωνται εἰς τοὺς κατοίκους, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀστέγων καὶ ἐὰν μὲν αὐτοὶ εἶναι ἄποροι, νὰ διατίθενται ἐντελῶς δωρεάν, ἐὰν δὲ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ τὰ πληρώσουν θὰ τὰ πληρώσουν μὲ τὴν τιμὴν ποὺ εἶχε τὸ ἀκάλυπτον οἰκόπεδον τὸ 1924, δηλαδὴ κατὰ τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρχισε νὰ δημιουργῆται τὸ ὑπερτίμημα καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐργασίας τῶν ἀνθρώπων, ποὺ τὰ ἔχουν καταλάβει, καὶ ὡς ἐκ τούτου τὰ ἔχουν ἀξιοποιήσει. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι, εἰς τὴν ἄλλην κατηγορίαν, τῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα εἶναι κατὰ πολὺ σπουδαιότερα, διότι χωρὶς αὐτὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα τοῦ ἀκτήμονος. Εἶναι τὰ ἀγροτικὰ κτήματα. Ὅσα ἀπὸ τὰ κτήματα αὐτὰ εἶναι σήμερον ἀδιάθετα, εὑρίσκονται ἀκόμη ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὅλα αὐτὰ πρέπει νὰ περιέλθουν εἰς τὰς ὁμόρους Κοινότητας, διὰ νὰ κατανεμηθοῦν ἀναλόγως τῶν ἀκτημόνων, τοὺς ὁποίους αἱ Κοινότητες αὗται ἔχουν καὶ μάλιστα κατ’ ἰσομοιρίαν, κατὰ παρέκκλισιν τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος. Διότι, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν ἰδικήν μας περιοχὴν τὰ 20% τῶν κατοίκων εἶναι ἀκτήμονες καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, ἐφ’ ὅσον θὰ διατεθοῦν ἄλλως τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ἀποκαταστάσεως αὐτῶν. Εἶναι, λοιπόν, ἐπιβεβλημένον, νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν τὰ σχέδια αὐτὰ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν ζωτικὴν ἀνάγκην, τὴν σύγχρονον ἀνάγκην τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων. Εἶναι ἐπίσης ὀρθόν, κατὰ παρέκκλισιν τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, νὰ διατεθοῦν, διότι ὁ Ἀγροτικὸς Κῶδιξ φροντίζει μόνον διὰ τοὺς παλαιοὺς κληρούχους καὶ ἀπὸ τὰ κτήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα σήμερον τυχὸν θὰ διατεθοῦν, νὰ περισσεύσουν, διὰ νὰ πάρουν οἱ ἀκτήμονες, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν καὶ τὰς νέας οἰκογενείας τοῦ τόπου μας. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς θέμα, περὶ τοῦ ὁποίου καὶ χθὲς μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ὁμιλήσωμεν. Πρόκειται περὶ τοῦ κτήματος τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Θεσσαλονίκης, κτῆμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται μεταξὺ τῶν Κοινοτήτων Ἐπανωμῆς καὶ Τριλόφου. Τὸ κτῆμα αὐτό, ἐκ 5.000 στρεμμάτων περίπου, εἶχεν ἐξαγορασθῆ παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τὸ 1952, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων, τῶν ὁμόρων περιοχῶν. Δυστυχῶς, παρ’ ὅλον ὅτι ἐμεσολάβησε ὁλόκληρος πενταετία, τὸ κτῆμα αὐτὸ παραμένει ἀδιάθετον, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ τὸ διανείμῃ, λόγῳ τῶν πιέσεων τῶν ὁποίων ὑφίσταται ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ ἐνῷ δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ τὸ μοιράσῃ κατ’ ἰσομοιρίαν εἰς τοὺς ἀκτήμονας, ἔχει ἐν τούτοις τὴν δυνατότητα, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν αὐτοῦ νομοθετήματος νὰ τὸ παρέχῃ εἰς τοὺς καλλιεργητὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ἐνοικιασταὶ ἕνα τμῆμα τοῦ κτήματος αὐτοῦ. Δι’ αὐτὸ ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... ἀναγινώσκει) ....». Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων εἶναι τόσον μεγάλον, ὥστε ἐπιβάλλεται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐκ μέρους τοῦ Κράτους διὰ τῆς ἐκχερσώσεως δασικῶν ἐκτάσεων ἐπιδεκτικῶν καλλιεργείας. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ περιορίζεται εἰς ὡρισμένας εὐνοίας, ἐνῷ πρέπει νὰ λάβῃ γενικωτέραν μορφὴν εἰς τρόπον ὥστε αἱ ἐκτάσεις αὗται νὰ περιέρχωνται εἰς ὁμόρους Κοινότητας καὶ ἐκχερσούμενα νὰ διανέμωνται κατ’ ἰσομοιρίαν εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ἡ τροπολογία μου ἐπ’ αὐτοῦ ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§112Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, αὐτὴν τὴν ἐργασίαν τὴν κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τῆς Διευθύνσεως Ἐποικισμοῦ. Ἐπῆρε καὶ ἄλλα κτήματα καὶ αὐτὸ εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων.

§113Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο τὸ ἐπεκαλέσθητε κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὰ ἀνταλλάξιμα. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι εἴτε πρόκειται περὶ ἀνταλλαξίμων κτημάτων, εἴτε περὶ Κρατικῶν τοιούτων, δὲν πρέπει νὰ διατίθενται διὰ τὸν προσπορισμὸν χρημάτων ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ διατίθενται διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων. Ἡ τροπολογία μου λέγει: «...ἀναγινώσκει) ....». Δηλαδή, θὰ παραχωροῦνται δωρεάν, ἐφ’ ὅσον ἐντὸς 5ετίας θὰ ἐξημερωθοῦν τὰ ἄγρια δένδρα. Πρόκειται, κύριοι, περὶ τοῦ μεγάλου δάσους Δημητρακοπούλου, τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὸν Λαγκαδᾶ διαστάσεων 25 χιλιομέτρων ἐπὶ 15 χιλιομέτρων. Τὸ δάσος αὐτὸ εἶναι κατάφυτον ἀγριελαιῶν. Πέριξ αὐτοῦ εἶναι 10 χωρία, μὲ πληθυσμὸν 8.000 κατοίκων. Πρόκειται περὶ πτωχῶν χωρίων τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι δὲν δύνανται νὰ ἀντεπεξέλθουν οὐδὲ εἰς τὰς στοιχειωδεστέρας βιοτικὰς αὐτῶν ἀνάγκας. Ἐν τούτοις, δὲν ἠθέλησε τὸ Κράτος νὰ τὸ διαθέσῃ πρὸς αὐτοὺς δωρεάν. Εἶναι ἀνάγκη, ἑπομένως, νὰ θεσπισθῇ τοῦτο, διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, πρᾶγμα ποὺ θὰ εἶναι καὶ εἰς ὄφελος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, διότι θὰ ἐξημερωθοῦν 1.000.000 ἐλαιόδενδρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποδίδουν συνεχῶς.

§114Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος κτῆμα ὄντως εὑρίσκεται ἐν μέσῳ χωρίων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην ἐνισχύσεως διὰ νὰ ἀντεπεξέλθουν οἱ κάτοικοί των εἰς τὰς βιοτικὰς των ἀνάγκας. Ἐν τούτοις, θὰ πρέπει νὰ συνομολογηθῇ ὅτι ἐὰν δὲν ἀπηλλοτριώθη, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι θεωρεῖται δασικὴ ἔκτασις. Κατὰ τὰ λοιπά, ὅπου πρόκειται περὶ δασῶν ἀπὸ δένδρα ἐπιδεκτικὰ ἐξημερώσεως, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ σαφὴς διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας νὰ παραχωροῦνται πρὸς ἐξημέρωσιν εἰς τοὺς ἀκτήμονας.

§115Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Πέραν τούτου, αἱ ἡμιδασικαὶ ἐκτάσεις, αἵτινες εἶναι ἰδιοκτησία τοῦ Δημοσίου, δὲν πρέπει νὰ παραμένουν ἀνεκμετάλλευτοι, ἀλλὰ πρέπει καὶ αὗται νὰ παραχωρηθοῦν εἰς τὰς Κοινότητας καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχω ὑποβάλει τροπολογίαν διὰ τὰς τελείως γυμνὰς ἐκτάσεις, ἥτις λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Δὲν πρέπει τὸ Κράτος αὐτὰς τὰς γυμνὰς καὶ ἀγόνους ἐκτάσεις, αἵτινες ἀπογυμνοῦνται κατὰ τὰς βροχὰς ἀπὸ τὰ χώματα καὶ διὰ τῆς δημιουργίας χειμάρρων, προξενοῦν ζημίας εἰς τὰς πεδιάδας νὰ παραμείνουν ἀνεκμετάλλευτοι. Ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Δημόσιον νὰ τὰς ἀναδασώσῃ. Ἐπειδή, ὅμως, δὲν δύναται, πρέπει νὰ τὰς παραχωρήσῃ εἰς τὰς Κοινότητας τὰς ὁμόρους, αἵτινες θὰ ἐπιμεληθοῦν τῆς ἀναδασώσεως καὶ ἀξιοποιήσεώς των, ὥστε ἀπὸ ἄγονα καὶ ἐπιζήμια ἐδάφη νὰ γίνουν δασικαὶ ἐκτάσεις γόνιμοι καὶ ἀποδοτικαί. Ἔκρινα ὡς ἐκ τούτου σκόπιμον νὰ ἐπισημάνω τὰ τρωτὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ τρωτὰ αὐτὰ εἶναι φοβερά, διότι παρέχει μεγάλας περιουσίας τοῦ Δημοσίου ἐντελῶς δωρεάν, ἐπιβαρῦνον ὅλους τοὺς ἄλλους κατὰ τρόπον ἀντίστροφον. Ἐνῷ ἐκεῖ μὲν ἡ ἀξία ἦτο δημιουργημένη, καὶ δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ τὰ δώσῃ, ἐφ’ ὅσον ἦτο δημιουργημένη, ἐδῶ εἶναι ἀξία, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη διὰ τῆς προσπαθείας τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔχει ἑπομένως ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος νὰ ἀναγνωρίσῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνταλλαξίμου νομοσχεδίου, συζητουμένου, ἔκρινα ὀρθὸν νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς μας ἐκεῖνο τὸ θέμα. Δυστυχῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισε ὅτι δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μὲ εὐρεῖαν βάσιν.

§116Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θέλετε νὰ ἀσκήσητε γενικωτάτην πολιτικὴν....

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§118Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν κατέθεσε ὁ κ. Ἀνωγειανάκης, ἐπιδιώκετε ἡ λύσις τῶν ἑξῆς συγκεκριμένων ζητημάτων, ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν περιφέρειαν Θεσσαλονίκης. Πρῶτον, εἶναι τὸ θέμα τοῦ συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ, τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, Ὅταν συνεζητεῖτο, κύριε Ὑπουργέ, τὸ σχέδιον νόμου περὶ ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, οἱ συνάδελφοι κ. κ. Ἀνωγειανάκης, Παπαηλιάκης καὶ ἐγὼ εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ καταθέσωμεν μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἐζητήσαμεν τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ εἴπατε, τότε, ὅτι ναὶ μὲν δίκαιον εἶναι, ἀλλὰ ἀνάγεται εἰς ἄλλο θέμα, εἰς τὸ θέμα τῶν Δημοσίων κτημάτων. Κύριε Ὑπουργέ, εὐθὺς μετὰ τὴν πυρκαϊὰν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐν ἔτει 1917, ἐκτίσθη ὁ συνοικισμὸς Ἀξιοῦ καὶ ἐστεγάσθησαν ἐκεῖ οἱ ἄστεγοι Ἑβραῖοι τῆς Θεσσαλονίκης. Μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν Ἑβραίων κατὰ τὸ ἔτος 1943 ἐκ Θεσσαλονίκης, λόγῳ τῆς Χιτλερικῆς πολιτικῆς, ἐγκατεστάθησαν πρόσφυγες ἐξ Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης. Ἐφ’ ὅσον δὲ διὰ τοῦ νομοθετήματος λαμβάνεται μέριμνα, ὥστε ὅλα τὰ ἀκίνητα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα κατεῖχον κατὰ τὸ παρελθὸν διάφοροι Ἕλληνες, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ τὸ συγκεκριμένον θέμα, τῶν κατόχων τῶν οἰκημάτων τοῦ συνοικισμοῦ Ἀξιοῦ, Θεσσαλονίκης. Πρέπει, δηλονότι, νὰ γίνουν κύριοι οἱ κάτοχοι τῶν οἰκημάτων αὐτῶν, οὐχί, ὅμως, μὲ τὴν τρέχουσαν ἀξίαν, ἢ τὰ ⅔ αὐτῆς, ἀλλὰ νὰ περιορισθῇ ἡ ἀξία εἰς τὸ ἐλάχιστον, εἰς τὸ ⅕ τῆς πραγματικῆς ἀξίας. Νομίζω, ἐπαναλαμβάνω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμὴ νὰ ἀντιμετωπίσητε σήμερον τὸ θέμα τοῦτο. Ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει ἡ τροπολογία νὰ ἀντιμετωπίσῃ, εἶναι τὸ θέμα τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Θεσσαλονίκης. Καὶ ναὶ μέν, κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι μὲ τὸ θέμα ἀσχολεῖται τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ εἰδικώτερον, ἡ Διεύθυνσις Ἐποικισμοῦ, ἀλλὰ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη βεβαίως ἐγένετο διότι τὸ νομοσχέδιον ἐπροσπάθησε νὰ τὰ δώσῃ εἰς τοὺς νῦν κατόχους καίτοι ἤδη ἔχουν τεθῆ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐν συνεχείᾳ πρὸς ὅσα χθὲς ἐλέχθησαν, θὰ πρέπει νὰ δηλώσητε ὅτι θὰ ἠμποροῦν οἱ νῦν κατέχοντες νὰ κρατήσουν μέχρις ἑνὸς κλήρου, καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι εἶναι ἀκτήμονες καὶ δὲν ἔχουν ἄλλην περιουσίαν, διότι, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, οἱ ἔχοντες ἄλλην περιουσίαν, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ πάρουν καὶ πρόσθετον κτῆμα, διότι τὸ κατέχουν. Ὑπάρχουν ἀκτήμονες, οἱ ὁποῖοι, ὡς ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Ἀνωγειανάκης, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ἀποκατασταθοῦν. Πέραν τούτου ὁ κ. Ἀνωγειανάκης διὰ τῆς τροπολογίας του, ἐπιδιώκει τὴν λύσιν τῶν ἑξῆς θεμάτων: Εἰς τὴν περιφέρειαν Θεσσαλονίκης, ὑπάρχουν ἐκτάσεις δασικαί, ἀνήκουσαι εἰς τὸ Δημόσιον, ὑπάρχουν δὲ καὶ κτήματα ἀνήκοντα εἰς ἰδιώτας. Δυστυχῶς, τὸ Σύνταγμα δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ τὰ ἀπαλλοτριώσωμεν, τὰ ἰδιωτικὰ δάση. Ἀλλὰ τὰ δάση, τὰ ἀνήκοντα εἰς τὸ Δημόσιον, δίκαιον εἶναι νὰ δοθοῦν εἰς συνεταιρισμοὺς τοὺς ὁποίους θὰ ἀποτελέσουν οἱ κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων, ὅπως τῶν Κοινοτήτων Σταυροῦ, Μπαμπακιᾶς, Βρασνῶν, Μοδίου κ.λ.π., καὶ οἱ ὁποῖοι κάτοικοι ἀποζοῦν ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ξυλοκόπου. Ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἡ τροπολογία αὐτὴ ἐπιδιώκει νὰ ἐπιλύσῃ εἶναι ἡ ἐξημέρωσις δένδρων ἀνηκόντων εἰς τὸ Δημόσιον. Θὰ πρέπει καὶ αὐτὰ νὰ δοθοῦν εἰς οἰκισμούς, εἰς τοὺς κατοίκους τῶν Κοινοτήτων, εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν ὁποίων ὑπάγονται τὰ δάση. Ὁ παριστάμενος κ. Ὑφυπουργός, εἶχεν ἐπιχειρήσει νὰ ἐπιλύσῃ τὸ θέμα, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω διατὶ τὸ ἐγκατέλειψε. Νομίζω ὅτι σήμερον εἶναι ἡ κατάλληλος εὐκαιρία νὰ δοθῇ λύσις καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§120Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ τῶν προλαλησάντων συναδέλφων κ.κ. Ἀνωγειανάκη καὶ Μπακατσέλου, ἐξετέθησαν ἐν ἐκτάσει τὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν ἐκλογικὴν περιφέρειάν μας. Διὰ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Ἀνωγειανάκης, καὶ ἡ ὁποία εἶναι πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ ἄρθρου 4, τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, προβλέπεται ἡ τακτοποίησις, ὅπως ὀρθῶς ἀνέπτυξαν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, τοῦ μεγάλου θέματος τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἄνω τῶν 1.000 οἰκογενειῶν αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐγκατεστημέναι πρὸ χρόνου πολλοῦ εἰς τὸν οἰκισμὸν Ρεζιμπουρδάρη–Ἀξιοῦ. Αἱ οἰκογένειαι αὐταί, δυνάμει ἑνὸς νόμου χρησιμοποιοῦν ὡρισμένους συνοικισμοὺς ὡς κατοικίαν βάσει μισθώσεως καὶ ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ προβάλῃ ὅτι οἱ σημερινοὶ κάτοικοι τοῦ Ἀξιοῦ δὲν κατέχουν αὐθαιρέτως, ὅπως κατέχουν οἱ ἄλλοι, τοὺς ὁποίους προσπαθεῖ τὸ σχέδιον νόμου νὰ τακτοποιήσῃ ἀλλὰ κατέχουν τὰ οἰκήματα αὐτὰ βάσει μισθώσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς συμπεριλάβῃ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Θὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὅπως ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 2 προβλέπει εἰδικὴν μεταχείρισιν διὰ τοὺς αὐτοκαλλιεργητὰς καὶ κάμνει μνείαν ὅτι οἱ αὐτοκαλλιεργηταὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατέχουν δυνάμει μισθώσεως τὰ ἀγροτικὰ κτήματα, δύνανται νὰ ἀγοράζουν τὰ κτήματα αὐτὰ ἐν δημοπρασίᾳ, οὕτω θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα διὰ τοὺς μισθωτὰς τοῦ οἰκοπέδου τοῦ Δημοσίου αὐτοῦ, οἰκισμοῦ καὶ ἑπομένως ἐὰν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δωρηθῇ ἡ ἔκτασις ἡ κατεχομένη ὑπὸ τῶν σημερινῶν μισθωτῶν τοῦ Ρεζιμπουρδάρη, ἀναποζημιώτως, τοὐλάχιστον νὰ ληφθῇ δι’ αὐτοὺς μέριμνα ἡ ὁποία λαμβάνεται καὶ διὰ τοὺς αὐτοκαλλιεργητὰς ἀγροτικῶν ἐκτάσεων, δηλαδὴ νὰ καθορισθῇ μία δικαία καὶ εὔλογος τιμὴ εἰς βάρος τῶν σημερινῶν κατόχων τοῦ οἰκισμοῦ Ρεζιμπουρδάρη. Νομίζω ὅτι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἀπονέμεται δικαιοσύνη καὶ τακτοποιεῖται τὸ ζήτημα χιλίων καὶ πλέον οἰκογενειῶν ἀστέγων. Αὐτὰ μὲν ὡς πρὸς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη. Διὰ τῆς δευτέρας παραγράφου τῆς τροπολογίας προβλέπεται ἡ τακτοποίησις τῶν ἀκτημόνων. Εἶναι εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν γνωστὸν ὅτι τοὐλάχιστον εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ἓν ἀπὸ τὰ φλέγοντα ζητήματα: Ὅτι εἰς ὅλους γενικῶς τοὺς οἰκισμοὺς αὐξάνουν καταπληκτικῶς αἱ ἀγροτικαὶ οἰκογένειαι ἐνῷ δὲν αὐξάνουν αἱ ἀγροτικαὶ ἐκτάσεις. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τὸν ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Ἀνωγειανάκης, ἐξευρίσκεται τρόπος μερικῆς ἱκανοποιήσεως τῶν ἀκτημόνων τῆς ὑπαίθρου. Διὰ τῆς δευτέρας παραγράφου τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη, προβλέπεται ἡ τακτοποίησις κατὰ κἄποιον τρόπον τῶν ἀκτημόνων τῆς περιφερείας Θεσσαλονίκης. Ὡς γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, ὁ πληθυσμὸς καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον τῆς Θεσσαλονίκης ηὐξήθη τελευταίως σημαντικῶς, ἐνῷ ἡ καλλιεργήσιμος γῆ παραμένει πάντοτε ἡ ἰδία. Τὸ κτῆμα τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας τὸ ὁποῖον ὡς γνωστόν, τελευταίως περιῆλθεν εἰς τὸ Κράτος, ὅλοι ἀνέμενον νὰ διανεμηθῇ εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων πρὸς τὸ κτῆμα αὐτὸ δηλαδὴ Ἐπανωμῆς καὶ Τριλόφου. Ὄχι μόνον δὲν ἐγένετο τοῦτο, ἀλλὰ ἐρχόμεθα σήμερον διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου καὶ παραχωροῦμεν μέρος τοῦ ἐν λόγῳ κτήματος εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸ ἔχουν μισθώσει. Καὶ ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι οἱ μισθωταὶ θὰ πρέπει νὰ περιορισθοῦν εἰς τὸν βιώσιμον κλῆρον. Θὰ πρέπει ὅμως, νὰ δηλώσῃ ὅτι θὰ δοθῇ εἰς τοὺς μισθωτὰς εἷς βιώσιμος κλῆρος ἐφ’ ὅσον οὗτοι δὲν κατέχουν ἄλλα κτήματα, εἶναι τοὐτέστιν ἀκτήμονες. Διότι, εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτοκαλλιεργηταί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰς τὴν κυριότητά των ἄλλα κτήματα νὰ τοὺς παραχωρήσωμεν καὶ ἕνα ὁλόκληρον βιώσιμον κλῆρον. Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν τροπολογίας ἀντιμετωπίζεται κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν καὶ τὸ θέμα τῶν δασικῶν ἐκτάσεων τῶν κειμένων εἰς τὴν περιφέρειαν Θεσσαλονίκης. Ὁ κ. Λεβαντῆς, εἶπεν, ὅτι τὸ κτῆμα Δημητρακοπούλου, δὲν ἀπηλλοτριώθη συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος, διότι τὸ κτῆμα αὐτὸ δὲν ἦτο ἀγροτικὴ ἔκτασις, ἀλλὰ δασικὴ τοιαύτη. Διὰ τῆς συζητουμένης σήμερον τροπολογίας ἀποσκοπεῖται ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ κτήματος τούτου, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος. Ὑπάρχουν, κύριε Πρόεδρε, 8.000 κάτοικοι, τῶν πέριξ τοῦ κτήματος χωρίων, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τὸ κτῆμα αὐτὸ νὰ παραμένῃ ἀνεκμετάλλευτον καὶ δυσανασχετοῦν κατὰ τοῦ Κράτους καὶ ἡμῶν τῶν ἰδίων, διότι δὲν εὑρίσκομεν τὸν τρόπον νὰ τοὺς δώσωμεν τὸ κτῆμα αὐτὸ νὰ τὸ ἀξιοποιήσουν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, τὸ κτῆμα αὐτό, νὰ ἀπαλλοτριωθῇ, χάριν κοινῆς ὠφελείας, καὶ νὰ καταβληθῇ τὸ τίμημα ὑπὸ τοῦ Κράτους. Καὶ ἂν τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον, νὰ τὸ καταβάλουν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐν καιρῷ. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ σήμερον ἄγονος ἔκτασις τοῦ κτήματος ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν, κύριε Πρόεδρε, θὰ μεταβληθῇ εἰς δάσος καρποφόρων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τοὺς ἐνδιαφερομένους, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἄλλας τροπολογίας φρονῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπαρκῶς ἀνεπτύχθησαν καὶ περιορίζομαι νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τὰς ἀποδεχθῇ, διότι εἶναι δικαιόταται.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιόζης, ἔχει τὸν λόγον.

§122Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία, κύριοι βουλευταί, ὡς παρευρισκομένων καὶ τῶν δύο ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δηλονότι τῆς Γεωργίας καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα ζητήματα, συνδεόμενα μὲ τὴν διάθεσιν κτημάτων τοῦ Δημοσίου. Ὁ κ. Ἀνωγειανάκης, διὰ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας του, ἔθιξε πολλὰ ζητήματα. Τὸν συγχωρῶ, κύριοι βουλευταί, διότι, ὡς καταγόμενος ἀπὸ τὴν Κρήτην, δὲν γνωρίζει πῶς ἔχουν τὰ πράγματα, σχετικῶς μὲ τὸ κτῆμα Κριτσενᾶ. Τὸ κτῆμα τοῦτο ἀνέκαθεν τὸ ἐκαλλιέργουν οἱ κάτοικοι τῆς Ἐπανωμῆς, καὶ ὅταν ἐξηγοράσθη ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐξηγοράσθη διὰ νὰ καλλιεργῆται καὶ ἐξηκολούθησε πράγματι καλλιεργούμενον ὑπὸ τῶν Ἐπανωμιτῶν. Τὸ κτῆμα τοῦτο δὲν ἀρκεῖ, οὔτε διὰ τοὺς κατοίκους τῆς Ἐπανωμῆς, διότι, ἐνῷ ὁ βιώσιμος κλῆρος, ὡς γνωστόν, εἶναι 45 στρέμματα ἐκ τοῦ κτήματος τούτου εἰς ἕκαστον ἀκτήμονα, παρεχωρήθησαν μόνον 19 στρέμματα. Δι’ αὐτὸ ἐγένοντο ἀγῶνες καὶ θὰ συνεχίσουν οἱ Ἐπανωμῖται ἀγωνιζόμενοι διὰ τὴν ἐξαγορὰν καὶ τῆς ὑπολοίπου ἐκτάσεως, ἀνερχομένης εἰς 2.500 στρέμματα, διότι, ἡ ἤδη παραχωρηθεῖσα εἰς τούτους καλλιεργήσιμος ἔκτασις δὲν ἀρκεῖ. Ἑπομένως, ὀφείλει ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος κατάγεται ἐκ Κρήτης, νὰ γνωρίζῃ τὸ ἱστορικὸν τοῦ κτήματος αὐτοῦ. Ἡμεῖς δὲν στρεφόμεθα κατὰ τῶν ἄλλων γεωργῶν, διότι εἴμεθα ἐκπρόσωποι ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§123Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ἐννοῇ ἐμὲ ἢ τὸν κ. Ἀνωγειαννάκην. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατάγομαι ἐκ Κρήτης. Ἡ οἰκογένειά μου ἠγωνίσθη κατὰ τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Μακεδονίας. Ἔχω ἐγκατασταθῆ πρὸ πολλῶν ἐτῶν εἰς Θεσσαλονίκην ὅπου καὶ πολιτεύομαι. Θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου ὑπερήφανον, διότι ἐκπροσωπῶ τὴν περιφέρειαν τῆς συμπρωτευούσης. Δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι κατέχω καλῶς τὰ ζητήματα τῆς ἐκλογικῆς μου περιφερείας καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ περιορισθῇ ἐπὶ τῆς τροπολογίας καὶ νὰ ἀφήσῃ τὶς συστάσεις καὶ ὑποδείξεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἁρμόζουν ἐν προκειμένῳ.

§124Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἔρχομαι ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα τῆς διαθέσεως κτημάτων διὰ τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Ὡρισμένα κτήματα τὰ κατέλαβον παρανόμως καὶ θέλομεν σήμερον νὰ τοὺς καλύψωμεν καὶ ἐρχόμεθα καὶ τοὺς δίδομεν καὶ βιώσιμον κλῆρον, παραμερίζομεν δὲ τοὺς ἄλλους, νομοταγεῖς ἀγρότας. Αὐτὸ δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ὠθοῦμεν τοὺς πολίτας εἰς τὴν παρανομίαν. Θὰ ἔπρεπε τὰ κτήματα αὐτὰ νὰ διατεθοῦν εἰς τοὺς πραγματικοὺς ἀκτήμονας καὶ μάλιστα δωρεάν. Ἑπομένως, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου προειδοποιοῦμεν ὅλους τοὺς Ἕλληνας καὶ τοὺς λέγομεν ὅτι αὔριον θὰ εὑρεθῇ κἄποιος Ὑπουργὸς καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι αὐτοὶ ποὺ κατέλαβον σπίτια νομιμοποιοῦνται. Δὲν νομίζω ὅτι σκοπὸς τῆς Βουλῆς εἶναι αὐτός. Ἄρα θὰ πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τοὺς πραγματικοὺς ἀκτήμονας, καὶ νὰ τοὺς δώσωμεν μάλιστα δωρεὰν αὐτὰ τὰ κτήματα. Ἔχομεν ἐπίσης τὸ θέμα τῶν δασῶν. Ὑπάρχουν τεράστιαι ἐκτάσεις ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι τὸ Σύνταγμα δὲν ἐπιτρέπει τὴν διανομήν. Δὲν δύναται νὰ εὑρεθῇ, κύριοι, ἕνας τρόπος νὰ τροποποιηθῇ τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ δοθοῦν αἱ ἐκτάσεις αὗται εἰς τοὺς ἀκτήμονας, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὰ ὀρεινὰ χωριά; Καὶ ἐρχόμεθα, ἐν ὀνόματι τοῦ Συντάγματος, νὰ νομιμοποιήσωμεν τὴν παρανομίαν; Ἐγώ, κύριοι, δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω αὐτό. Ἔχω πλεῖστα παραδείγματα κατοίκων Κοινοτήτων, ὅπως τῆς Κοινότητος Σταυροῦ, ὅπου οἱ κάτοικοί της λαχταροῦν δι’ ἕνα στρέμμα γῆς.

§125Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν ἀναλάβητε σεῖς τὴν ἐξουσίαν, νὰ ἐφαρμόσητε τὴν πολιτικὴν τοῦ Κόμματός σας.

§126Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ὅταν ἀναλάβωμεν ἡμεῖς, θὰ δώσωμεν γῆν εἰς τοὺς ἀκτήμονας, ὅπως ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ κάμητε καὶ σεῖς, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ζήσουν τὰ παιδιά τους. Ἐπίσης τὸ θέμα τῶν μισθωτῶν εἶναι σοβαρώτατον. Δὲν νομίζω ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὰ σπίτια των, διότι πρόκειται περὶ πτωχῶν ἀνθρώπων.

§127Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Προηγουμένως εἴπατε ὅτι δὲν πρέπει νὰ βραβεύσωμεν τὴν παρανομίαν. Τώρα ὑποστηρίζετε ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατέχουν παρανόμως σπίτια δὲν πρέπει νὰ ἐκδιωχθοῦν.

§128Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἀποδεδειγμένως ἀστέγων. Εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Γεωργὸς ὁ ὁποῖος εἶχε βιώσιμον κλῆρον μπαίνει παρανόμως μέσα. Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ συστήσω εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα νὰ μελετήσουν ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα καὶ νὰ φέρουν ἕνα νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου νὰ δίδεται μία δικαία λύσις.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§130Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δημιουργεῖ διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν δεινὸν πλῆγμα, διότι οἱ δασοκτηματίαι Οἰκονόμου καὶ Δημητρακόπουλος γίνονται κύριοι καὶ κάτοχοι τῶν δασικῶν ἐκτάσεων τοῦ Δημοσίου τῆς περιοχῆς Θεσσαλονίκης, μὲ ἀποτέλεσμα αἱ ὅμοροι Κοινότητες Ἄνω καὶ Κάτω Σταυροῦ, Βάμβακος, Μ. Βόλβη, Μόδι καὶ Βρασνᾶ νὰ στερηθοῦν τοῦ δικαιώματος τῆς ἐξαγορᾶς διὰ λογαριασμὸν τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ ὑλοτόμων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τοῦ δικαιώματος τῆς ὑλοτομίας καὶ ἐξαναγκάζονται διὰ νὰ εὕρουν ἐργασίαν νὰ καταφύγουν εἰς Γράμμον κ.λ.π. Ἄλλωστε πλεῖσται διοικητικαὶ ἐνέργειαι ἐναντίον τοῦ δασοκτηματίου Οἰκονόμου ἔμειναν ἄνευ ἀποτελέσματος. Τελευταίως τὸ δικαστικὸν τμῆμα τοῦ Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος, ἤγειρεν ἀγωγὴν διὰ τὴν διανομὴν τοῦ ἐξ ἀδιαιρέτου μετὰ τοῦ Δημοσίου δασοκτήματος Οἰκονόμου καὶ ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις ἀποφάσεως, ὥστε τὸ τμῆμα τοὐλάχιστον τοῦ Δημοσίου νὰ δοθῇ εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῶν ἀνωτέρω Κοινοτήτων, ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ νομοσχεδίου χορηγεῖ τὸ τμῆμα τοῦ Δημοσίου δασοκτήματος εἰς τοὺς δασοκτηματίας. Λυποῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, διότι αἱ ὑπηρεσίαι ὑμῶν δὲν σᾶς ἐπληροφόρησαν ἀρκετά, ὥστε νὰ ἐνημερωθῆτε ἐπὶ τοῦ ὅλου θέματος τοῦ δασοκτήματος Οἰκονόμου. Ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου αἱ ἀνωτέρω Κοινότητες θὰ ἐλάμβανον τὰς ἀκαλύπτους ἐκτάσεις ἵνα διανείμουν ταύτας εἰς τοὺς ἀκτήμονας καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ οὐχὶ τὰς χαριστικὰς διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ ἐφθάσαμεν, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, νὰ χορηγῶμεν ἀπαραδέκτως τεραστίας ἐκτάσεις εἰς τοὺς μεγαλοδασοκτηματίας.

§131Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τί σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ νομοσχέδιον, κύριε συνάδελφε;

§132Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Δὲν χορηγεῖτε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας τὸ δικαίωμα, ὅπως ὅστις νέμεται νὰ ἐξαγοράσῃ τὸ κτῆμα ἐντὸς ὡρισμένου χρονικοῦ ὁρίου; Ἐγὼ διατυπώνω τὰς ἐν προκειμένῳ ἀπόψεις μου.

§133Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ κάμητε ἐπερώτησιν, ἐὰν νομίζετε ὅτι ὑπάρχει θέμα, διὰ νὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν. Πάντως, τώρα εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§134Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τῆς περιπτώσεως τοῦ μεγάλου αὐτοῦ δασοκτήματος. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸν συνοικισμὸν Ἀξιοῦ, ἐκεῖ ἐστεγάσθησαν, εἰς οἰκίας τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίναι καί, νομίζω ὅτι ἐπὶ δεκαετηρίδας, μὲ διαφόρους ἐπισκευάς, κατώρθωσαν νὰ καταστήσουν τὰ οἰκήματα αὐτὰ κατοικήσιμα. Καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ὅλοι, νὰ ζητήσωμεν, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή, ὅπως οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἱκανοποιηθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν ἄλλων συνοικισμῶν, καὶ τοῦ συνοικισμοῦ Θεσσαλονίκης, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη, ὅπως δοθοῦν τὰ ἀκίνητα αὐτὰ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰ κατέχουν πέραν τῆς δεκαετίας, διότι, δυστυχῶς, τελευταίως ἡ ψήφισις ἑνὸς νομοσχεδίου δημιουργεῖ τὰς προϋποθέσεις ἐκείνας ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εὑρεθοῦν ἐκτὸς τῶν κατοικιῶν, τὰς ὁποίας ἐπεσκεύασαν καί, διὰ τὰς ὁποίας ἐξώδευσαν οὐκ ὀλίγα χρήματα. Καὶ ἐπιμένω, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου, ὅτι πράγματι ὁ Νομὸς Θεσσαλονίκης θὰ ὑποστῇ καίριον πλῆγμα, διότι, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ δημιουργεῖ τὸν μέγα αὐτὸν δασοκτηματίαν, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ τοῦ ἐδημιουργήσαμε χιλιάδας ζητήματα διοικητικά, ἀφοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν βάσει τοῦ Συντάγματος νὰ ἀναλάβωμεν ἡμεῖς τὸ δασόκτημα ἢ αἱ ὅμοροι Κοινότητες, κατώρθωσε οὕτω νὰ δημιουργήσῃ τὰς προϋποθέσεις, ὥστε νὰ ἐξαγοράσῃ τὸ κτῆμα αὐτό. Πολὺ λυποῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο καί, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον εἰδικῶς διὰ τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης, τοῦ ὁποίου δὲν θεραπεύει σχεδὸν κανένα ζήτημα. Οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως θὰ λάβουν τὸν λόγον διὰ νὰ σᾶς κατατοπίσουν ἐν προκειμένῳ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§135Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶσθε ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος.

§136Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι ἡ ἀγόρευσις τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη, ἐδημιούργησε ἀταξίαν εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἦτο ἐκτὸς κειμένου καὶ πραγματικότητος. Ἐν τούτοις ἐθίγησαν θέματα, τὰ ὁποῖα ἂν δὲν ἅπτωνται τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν ἅπτονται ὅμως, τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ δώσω ὡρισμένας πληροφορίας. Εἶναι ἀνακριβές, ὅτι αἱ τροποποιήσεις θὰ δώσουν λύσιν τοῦ θέματος Ρεζιβαρδά. Ὑφίσταται θέμα καὶ χίλιαι οἰκογένειαι ἀναμένουν τὴν ἀποκατάστασίν των. Ὡς Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας, εἶχον ἐπιτύχει τὴν ψήφισιν πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἀπετέλει ρυθμιστὴν τοῦ θέματος ἐν τῷ συνόλῳ του. Ἡ πρᾶξις αὕτη δὲν ἐφηρμόσθη, λόγῳ τῶν γενομένων, τότε, ἐκλογῶν. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ θέμα εἶναι γνωστόν. Δὲν εἶναι ὡς τὸ ἀνέπτυξαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι. Οἰκισταὶ τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ εἶναι πρόσφυγες τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Πρόσφυγες δικαιούμενοι ἀποκαταστάσεως καὶ ἄποροι. Κατὰ προτίμησιν αἱ οἰκίαι τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ ἔχουν ἐνοικιασθῆ εἰς ἀναπήρους πολέμου. Ὁ οἰκισμὸς πρέπει νὰ ἀποδοθῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται μερίμνης. Δὲν νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ παρόντος νόμου θὰ λύσωμεν οὔτε τὸ θέμα τῶν οἰκημάτων τῶν Βουλγάρων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην.

§137Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει ἕτοιμον σχετικὸν νομοσχέδιον.

§138Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Δὲν ἔρχεται πρὸς συζήτησιν, ἐν τούτοις, ἐπὶ 1½ ἔτος.

§139Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ δήλωσιν, ὅτι ἐκ τῶν πρώτων προσεχῶν μελημάτων του θὰ εἶναι καὶ ἡ κατάθεσις καὶ ψήφισις σχετικοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰλημμένην ἀπόφασιν καὶ εἶναι θέμα κοινωνικὸν μέγα καὶ δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ ἄλυτον. Σημειῶ ὅτι ὁ οἰκισμὸς Ρεζῆ Βαρδάρ, γειτνιάζων μὲ τὸν Σιδηροδρομικὸν Σταθμόν, εἶναι εὐεπίδεκτος μιᾶς ἀξιοποιήσεως, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ καὶ τὰ οἰκονομικὰ μέσα ἀφ’ ἑαυτῆς νὰ ἀσφαλίσῃ, διότι διαθέτει οἰκόπεδα κατὰ μῆκος τῆς λεωφόρου, τὰ ὁποῖα ἐκποιούμενα, εἶναι δυνατὸν νὰ συντελέσουν, ὥστε καὶ ἔργα σημαντικὰ νὰ γίνουν καὶ ἀνακαινίσεις ριζικαί, διὰ νὰ παρουσιάσωμεν ἕνα οἰκισμὸν πρωτότυπον ὅπως εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν παρουσιάσωμεν.

§140Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι ποὺ κατέχουν τὰ οἰκόπεδα τί θὰ γίνουν;

§141Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ἀφοῦ πρόκειται νὰ κάμωμεν κοινωνικὴν πολιτικήν, κύριε συνάδελφε; Ἀλλὰ θὰ ἤθελον, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ συνάδελφος τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος κ. Καραγκιόζης, ἔθιξε τὸ θέμα τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας νὰ εἴπω, διότι τὸ θέμα τὸ ἐχειρίσθην ὡς Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον κατέβαλε τὸ τίμημα τῆς ἐξαγορᾶς ἑνὸς μεγάλου μέρους, τὸ ὁποῖον διετέθη διὰ τοὺς χωρικούς, τοὺς πράγματι ἀκτήμονας, τῆς Ἐπανωμῆς, μὲ τὴν προοπτικὴν ὅτι θὰ παρθῇ καὶ τὸ ἄλλο ἀργότερα, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι μέσα εἰς τοὺς δικαιούχους θὰ μποῦν καὶ τοῦ Τριλόφου, διότι καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὑπάρχουν οἰκογένειαι ἀκτήμονες δικαιούμενοι ἴσης στοργῆς.

§142Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Συνεπῶς, ὁ ἐκ Κρήτης κ. συνάδελφος, ἤξευρε τὸ θέμα. Δὲν ἤξευρε ὅτι μόνον τοὺς ἀκτήμονας τῆς Ἐπανωμῆς πρέπει νὰ ἱκανοποιήσωμεν.

§143Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἄλλα θιγέντα θέματα, ὁ συνάδελφος κ. Καραγκιόζης, μὲ τὴν ὁρμητικότητα ποὺ τὸν διακρίνει, ἠμφισβήτησε ἐδῶ τὴν ἰσχὺν τοῦ Συντάγματος καὶ εἶπε: «Τί θὰ εἴπῃ Σύνταγμα; Ἀφίσατε τὸ Σύνταγμα, Ἐλᾶτε αὔριον νὰ τὸ τροποποιήσωμεν καὶ νὰ πάρωμεν τὶς δασικὲς αὐτὲς ἐκτάσεις ποὺ νέμεται σήμερον ὁ ἕνας καὶ αὔριον ἢ ἄλλος.». Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἐκ τῶν ὑστέρων διαπιστοῦται ὅτι διεπράχθη ἕνα σφάλμα. Ἡ ἀπαγόρευσις, ἢ μᾶλλον, ἡ κατοχύρωσις τῆς νομῆς καὶ τῆς ἀποκτήσεως ὅλων αὐτῶν τῶν δασικῶν ἐκτάσεων ἀπὸ τῶν παλαιῶν κατόχων των, συνταγματικῶς ὀχυρωθεῖσα ἐδέσμευσε τὰ χέρια τοῦ Κράτους, διὰ νὰ ἀσκήσῃ μίαν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ὤφειλε νὰ ἀσκήσῃ ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων. Ἐν τούτοις δὲν εἶναι ἀληθές, κύριε Ἀνωγειανάκη, καὶ κύριε Παπαηλιάκη, ὅτι τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, προκειμένου περὶ τοῦ δάσους τοῦ Σταυροῦ, ὅτι διετέθησαν ὑπὲρ τοῦ ἰδιοκτήτου. Ὄχι. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, καὶ ἐδῶ εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς βεβαιώσῃ ὅτι ἐμοῦ ὑπουργοῦντος ἐπὶ τῆς Γεωργίας, τὸ ⅕, ποὺ ἀνῆκεν εἰς τὸ Δημόσιον, διετέθη διὰ τοὺς χωρικούς μας.

§144Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Δὲν διετέθη ἀκόμη. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς εἶχε ἀποφασίσει νὰ τὸ λύσῃ καὶ ἡτοίμασε νομοσχέδιον, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρομεν διατὶ δὲν ἦλθε εἰς τὴν Βουλήν.

§145Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ἐκεῖνο ποὺ ἤθελον νὰ ὑπογραμμίσω εἶναι ὅτι τὸ θέμα ἀξίζει ἰδιαιτέρας μελέτης. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, κύριε Ὑπουργέ, εἰς ἕνα οἰκισμὸν γαιοπαγῶν, δηλαδὴ χωρικῶν 100%, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰ νύχια καλλιεργοῦν τὴν γῆν, εἰς τὶς Βαμβακιές, διεξάγεται ἕνας ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ τῶν χωρικῶν. Ἐνῷ τὸ Κράτος διέθεσε πιστώσεις διὰ νὰ γίνῃ ἐκχέρσωσις τῶν μὴ δασικῶν περιοχῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι θαμνώδεις, ἐν τούτοις, ἐνῷ διέθεσε πιστώσεις καὶ ἔγιναν ἐκχερσώσεις διὰ νὰ διανεμηθοῦν, ἐν τούτοις κοινοποιοῦνται μηνύσεις καὶ ἀγωγαὶ ἐναντίον τῶν χωρικῶν, οἱ ὁποῖοι, ὅμως, θέσαντες ἐπὶ κεφαλῆς τὰ γυναικόπαιδα, προασπίζουν τὴν ζωήν των. Καὶ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ καταδικάσῃ ἀνθρώπους, τοὺς ὁποίους τὸ ἴδιον τὸ Κράτος ἐβοήθησε νὰ ἐκχερσώσουν τὰ μέρη αὐτά, διὰ νὰ τὰ καταλάβουν, διότι δὲν εἶναι δασικαὶ ἐκτάσεις, κατὰ τὴν ἐπίσημον ἔκθεσιν τῶν δασικῶν ὑπηρεσιῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐνόμισα ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω τὰ ὀλίγα αὐτὰ διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ συζήτησις εἰς τὴν κανονικήν της τροχιάν, διότι, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι, ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συζητοῦμεν, οὐδέποτε θὰ καταλήξωμεν νὰ νομοθετήσωμεν κατὰ ἕνα τρόπον ἀδιάβλητον. Κατὰ τὰς προηγουμένας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς διεπιστώθη μὲ ἐξαίρετον εὐχαρίστησιν ἐκ μέρους ὅλων ὅτι συμπνοίᾳ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως ἐγένετο μία δημιουργικὴ ἐργασία. Ἡ σύμπνοια αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ συνεχισθῇ. Αἱ πλάναι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν ὡς πρὸς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν θεμάτων, εἶναι δυνατὸν νὰ διαλύωνται ἄνευ ὅμως ἐρεθισμῶν καὶ διαπληκτισμῶν.

§146Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Μᾶς κατηγορεῖτε ὅτι ἐξετρέψαμεν τὴν συζήτησιν.

§147Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὄχι, δὲν σᾶς κατηγορῶ.

§148Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εἴπατε ὅτι ἡ συζήτησις ἐξέφυγε τῶν κανονικῶν της πλαισίων. Νομίζομεν ὅτι εὑρίσκεται ἡ συζήτησις ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ συζητουμένου σχεδίου νόμου, διότι, τὸ νομοσχέδιον διὰ τοῦ πρώτου ἄρθρου προσπαθεῖ νὰ νομιμοποιήσῃ ὅλους τοὺς κατόχους τοὺς αὐθαιρέτους — καθορίζει μόνον διαφόρους περιπτώσεις, πέντε περιπτώσεις. Εἶναι ἀκριβῶς ἐντὸς τῶν πλαισίων καὶ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη, ὅσον ἀφορᾶ τὸ Ρεζῆ Βαρδὰρ καὶ νομίζομεν ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις νὰ γίνῃ 6η περίπτωσις καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι καὶ τὸ Ρεζῆ Βαρδὰρ θὰ δοθῇ εἰς τοὺς κατόχους του, ἀντὶ τιμήματος τὸ ⅕, τὸ μάξιμουμ, ἂν καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἀκόμη ὀλιγώτερον. Ἑπομένως, κύριε συνάδελφε, συζητοῦμεν ἐντὸς τῶν πλαισίων τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Σεῖς προσπαθεῖτε νὰ ἐκτρέψητε τὴν συζήτησιν.

§149Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πάρα πολύ, διὰ τὴν διακοπὴν τοῦ ἀγαπητοῦ κ. συναδέλφου. Δὲν ὑπῆρχε καμμία ἐκτροπὴ ἰδική μου. Ἐχειρίσθην θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε — καὶ τὰ ἐχειρίσθην μὲ κἄποιαν ὑπευθυνότητα λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ ἔζησα καὶ τὰ παρηκολούθησα. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσω, ἔξαφνα, τὸν κ. Καραγκιόζην, νὰ λέγῃ εἰς τὸ Πανελλήνιον αὔριον: «Ἡμεῖς εἴμεθα ὑπὲρ τῆς καταλήψεως ὅλων τῶν δασικῶν ἐκτάσεων, δίχως νὰ δίδεται ἡ ἐξήγησις ὅτι ὑπάρχει ἕνα Ἑλληνικὸν Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον παρεμποδίζει. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ δώσω τὰς πληροφορίας ποὺ ἔδωσα διὰ τὸ ⅕ τῶν δασῶν τῆς περιφερείας Σταυροῦ. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ μὴ εἴπω ὅσα εἶπον διὰ τὸ ἀγρόκτημα τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, τὸ ποῖον ἔζησα καὶ ἐμελέτησα.

§150Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Δὲν ἠξεύρω τὸ Σύνταγμα διότι δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα λέγει ὅτι ἡ κοινωνικὴ δικαιοσύνη ἐπιβάλλεται, ὅταν ἕνας ἔχῃ 15.000 στρέμματα δάσος καὶ ὁ ἄλλος δὲν ἔχει οὔτε ἕνα στρέμμα διὰ νὰ καλλιεργήσῃ.

§151Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ἀνοίγατε ἀνοικτὰς θύρας προκειμένου περὶ ἐμοῦ, διότι ἐγὼ πλειοδοτῶ εἰς ἐκεῖνα ποὺ λέγετε καὶ τὸ γνωρίζετε. Ὄχι μόνον, κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει ἐκτροπή, ἀλλὰ ἀντιθέτως...

§152Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Σεῖς ἐψηφίσατε, ὡς βουλευτὴς τῶν Φιλελευθέρων, τὴν ἄποψιν ὅτι τὰ δάση πρέπει νὰ δοθοῦν.

§153Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη πρόθεσις ἰδικῆς μου ἐκτροπῆς, ἀλλὰ ὑπάρχει μία προσπάθεια συναδελφική, νὰ φέρωμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἀλλὰ εἴδατε πόση καλὴ πίστις διέπει τὴν συζήτησιν, διότι ἀνεγνώρισα ὅτι τὰ θιγέντα θέματα εἶναι ὅλα ἐκ τῶν σπουδαιοτέρων τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴν περιφέρειαν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἠθέλησα καὶ τὸ ἕνα νὰ εἴπω καὶ τὸ ἄλλο. Νὰ ἀποδοθοῦν τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι.

§154Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον διὰ τὰ Βουλγαρικὰ οἰκήματα, ὅπως ἐδήλωσα πρὸ ὀλίγου, ἔχει ἑτοιμασθῆ ἀπὸ πολλοῦ καὶ πρόκειται νὰ ἔλθῃ, διότι, πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ τερματίσῃ τὸ θέμα. Καὶ ἐπὶ τόπου ἐπεσκέφθην τὸν συνοικισμὸν Ρεζῆ Βαρδάρ, ἀλλὰ ἔχει δυσκολίας πολλάς.

§155Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, χθὲς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν μερικῶν τροπολογιῶν, ἐκάματε μίαν δήλωσιν, ἀναφερομένην εἰς τὰ πρακτικὰ τῶν κ. κ. Παπασταύρου καὶ Δερδεμέζη, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ ἀγορασθέντα κτήματα, νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 5, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 1, ρυθμίζει τὸ θέμα. Ἐπειδὴ τὸ θέμα εἶναι εἰδικὸν καὶ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, δὲν εἶναι καὶ ξένη πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν, εἶμαι σύμφωνος. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ....

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 4, κύριε Παπασταύρου καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5.

§157Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Θὰ συζητηθοῦν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5, διότι ἀναφέρονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, καὶ ἐπιθυμῶ νὰ τὸ ρυθμίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Θὰ ἀποσύρω τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 5. Ἄς τελειώσωμεν τὸ ἄρθρον 4 πρῶτα.

§158Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἤθελον νὰ ἐπισημάνω τὸ ἑξῆς: Ἐδόθη εὐκαιρία ἀπὸ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη νὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ ἐγὼ ὅπως υἱοθετήσητε τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἀγρίας καστανέας καὶ τὰ ἄγρια ὀπωροφόρα δένδρα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ ἐξημερωθοῦν. Ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἰς τὴν Θεσπρωτίαν ὑπάρχουν ἐκτάσεις, τοῦ Δημοσίου, εἰς τὰς ὁποίας εὑρίσκονται ἄγριαι ἐλαῖαι κατὰ χιλιάδας. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν νόμον, ὅπως τὴν καθορίζετε εἰς τὸ ἄρθρον 5, νὰ χορηγῇ κλήρους τοιούτων ἀγριελαιῶν, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἐξημερώσεως καὶ τῆς καλλιεργείας. Ἔτσι θὰ ἀποκαταστήσωμεν πολὺν κόσμον εἰς δασικὰς περιφερείας ἀσημάντου ἀξίας.

§159Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Μὲ προσοχὴν ἤκουσα τὴν πρότασίν σας, ἂν καὶ δὲν ἀνάγεται εἰς θέμα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§160Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅπως καὶ εἰς τὰ Ζαγόρια, ὅπου ὑπάρχουν δάση ἀπὸ φουντουκιές.

§161Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἤθελα ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ λύσῃ αὐτὸ τὸ θέμα. Εἶναι ἀξία προσοχῆς ἡ πρότασίς σας.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ταλιαδούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§163Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ὁ κ. συνάδελφος, ἔχω νὰ παρατηρήσω καὶ ἐγὼ τὰ ἑξῆς καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος: Δίδεται ἤδη ἡ εὐκαιρία διὰ τὴν τακτοποίησιν ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει πάρα πολὺν κόσμον τῆς περιοχῆς Κοζάνης, τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, ὁ ὁποῖος, ὅπως γνωρίζετε δὲν εἶναι ἀπὸ τοὺς πλουσίους Νομούς, ἀλλὰ ἔχει τὸ θλιβερὸν προνόμιον νὰ εἶναι ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 Νομὸς τῶν ἀπόρων, μὲ 84% ἀπόρους. Ἑπομένως, ἤθελον νὰ προσέξητε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἐξομάλυνσιν μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀπαλλάξῃ πολλοὺς ἀπὸ τὴν πτωχείαν. Εἶναι ἡ περίπτωσις τῶν χωρίων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀγριοκαστανιὲς τὶς ὁποῖες νέμονται ἀπὸ τῶν παλαιοτάτων χρόνων, ἀπὸ τοὺς προγόνους των ἀκόμη, διὰ τὰς ὁποίας εἶχε προβλέψει κάποτε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας νὰ καταθέσῃ ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ὅμως, ἄγνωστον διατί, δὲν ἐνεφανίσθη. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, τὴν στοργὴν τὴν ἰδικήν σας, ὥστε ἐκεῖ ποὺ ἀναφέρετε ἐκτάσεις βαλανιδοδένδρων, νὰ προστεθῇ καὶ «ἐκτάσεις ἀγριοκαστανεῶν».

§164Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐδῶ συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 καὶ ὁ κ. συνάδελφος ὁμιλεῖ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν εἰσήλθομεν ἀκόμη.

§165Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἡ ἀγόρευσίς μου ἔχει σχέσιν μὲ τὴν παράγραφον 5 τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη. Εἰς τὴν παράγραφον 5 τῆς τροπολογίας, ὁ κ. συνάδελφος, ὁμιλεῖ περὶ δασῶν ἐξ ἀγριελαιῶν καὶ ἀγριοκαστανεῶν. Νομίζω ὅτι Ἑλληνικὰ τὰ γράφει καὶ Ἑλληνικὰ τὰ ὁμιλῶ, πρὸς τί, λοιπόν, ὁ θόρυβος; Θὰ ἤθελον νὰ συνηγορήσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ὄντως θίγει ἕνα θέμα τῆς περιφερείας μου, ἡ θεραπεία τοῦ ὁποίου θὰ ἀποκαταστήσῃ πολλοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους. Ἤθελον, λοιπόν, νὰ συνηγορήσω καὶ νὰ ἐπικαλεσθῶ τὸ ἐνδιαφέρον σας, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ἐὰν μεταξὺ ὅλων αὐτῶν θὰ περιληφθῇ καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοὺς προγόνους των ἔχουν τὶς καστανιὲς αὐτές, χωρὶς νὰ τύχουν κἄποιας προστασίας οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἐπ’ αὐτοῦ ἤθελον νὰ συνηγορήσω καὶ θὰ ἀναμείνω τὴν ἀπάντησιν τόσον ὑμῶν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅσον καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας.

§166Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐθίγη τὸ ζήτημα τοῦ περὶ δασῶν νομοσχεδίου, ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καθυστέρησε διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ νομοσχεδίου βασικῆς σημασίας τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐθεώρησε σκόπιμον νὰ τὸ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ οὐχὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἄλλος λόγος ἦτο ὅτι, ἐπειδὴ ἰδίως εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἠπείρου, διὰ τὰ δάση αὐτά, τὰ ὁποῖα γνωρίζουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἰδίως οἱ ἀντιπροσωπεύοντες τὴν περιοχὴν ἐκείνην, ὑπάρχουν ἀκόμη μερικαὶ ἀντιθέσεις ὀξύταται μάλιστα, ἐθεωρήθη σκόπιμον νὰ ἀποσταλῇ καὶ Ἐπιτροπὴ ἐξ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἐκ καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, ὥστε νὰ διαμορφώσουν ἐκεῖ μίαν ὁριστικὴν γνώμην περὶ τοῦ τὶ θὰ γίνῃ. Ἐλπίζω ὅτι συντόμως θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ πληροφορῶ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Ταλιαδούρην, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο προβλέπομεν τὴν παραχώρησιν τῶν καστανοδένδρων, διότι εἶναι ὀρθὸν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὶς καστανιὲς καὶ ἀποζοῦν ἀπὸ αὐτὲς νὰ γίνουν ἀπόλυτοι κύριοι. Συνεπῶς ἡ σύστασις τὴν ὁποίαν ἔκαμε εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζω, ὅτι πολὺ πιθανὸν νὰ εἶναι ὀρθή, ἀλλὰ περιττεύει, διότι τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος διαβάσει, περιλαμβάνει μέσα σαφῶς τὸ ἄρθρον, διὰ τοῦ ὁποίου παραχωροῦνται τὰ καστανεόδενδρα εἰς τοὺς καστανοκαλλιεργητάς. Ἐπίσης εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ διότι ἐξετοξεύθησαν διάφοροι κατηγορίαι ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν λαμβάνει τὰ μέτρα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται διὰ τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς καὶ γενικῶς διὰ τὴν προστασίαν τῶν πληθυσμῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται γῆς. Μέσα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰ ὅρια τοῦ δυνατοῦ, προχωρεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰς τὸ νὰ ἀποκαθιστᾷ περισσοτέρους ἀκτήμονας. Εἶμαι ὅμως, ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν κ. κ. συναδέλφων ἀπὸ τώρα καὶ θὰ τὴν ἐπιστήσω καὶ ἐντονώτερον ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον περὶ δασῶν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ ζητῶμεν διαρκῶς τὴν ἐκχέρσωσιν δασικῶν ἐκτάσεων, δηλαδὴ ἐκτάσεων μὲ δασικὸν καθαρῶς χαρακτῆρα, διότι κινδυνεύει νὰ μεταβληθῇ τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος γενικῶς εἰς ἕνα ἔδαφος τὸ ὁποῖον μετ’ ὀλίγα χρόνια δὲν θὰ ἔχῃ χῶμα, θὰ καταντήσῃ κυριολεκτικῶς Σαχάρα, θὰ τὸ ἔχουν παρασύρει ὅλοι οἱ χείμαρροι πρὸς τὴν θάλασσαν. Κρούω τὸν κώδωνα αὐτὸν τοῦ κινδύνου. Ἀναγνωρίζω βεβαίως ὅτι ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης καὶ τὴν ἀνάγκην αὐτὴν αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ εἰς τὸν Νομόν μου καὶ αἰσθάνομαι καὶ ἐγὼ τὴν πίεσιν τῶν ἀκτημόνων, ἀλλὰ ἐὰν δὲν θέσωμεν κἄποιον φραγμὸν εἰς αὐτὴν τὴν τάσιν τῶν ἐκχερσώσεων τῶν ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ μείνουν δασικαὶ ἐκτάσεις, θὰ προκαλέσωμεν μίαν μεγίστην ἐθνικὴν ζημίαν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§168Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ δασικοὶ ὑπάλληλοι ἔχουν τὴν τάσιν νὰ βγάλουν ὅλα τὰ ἐδάφη δασικά. Λοιπόν, ἡ ὑπερβολὴ εἶναι ἀπὸ ἐκεῖ.

§169Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ συναδέλφου κυρίου Ἀνωγειανάκη πράγματι ἔθεσε ἕνα σοβαρώτατον θέμα. Ἡ ἀντιμετώπισις τῆς τροπολογίας κατὰ τὴν ἄποψίν μου, ὑπῆρξε ὑπερβολικὴ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Λεβαντῆ, οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι ἡ τροπολογία εἶναι ἄσχετος μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Ἐξ ἄλλου νομίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἐπίσης ὑπερβολικὴ ἡ ἀνάπτυξις τῆς τροπολογίας καὶ ἡ προέκτασίς της καὶ ἀπὸ τὴν ἄποψιν ὡρισμένων ζητημάτων ποὺ ἔθιξαν συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι ὑπερβολικὴ ἀπὸ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τοῦ κ. Λεβαντῆ, διότι τὸ ἴδιον τὸ νομοσχέδιον εἰς διάφορα ἄρθρα του, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν του ἔκθεσιν θίγει θέματα τὰ ὁποῖα ἀκριβῶς θίγει καὶ ἡ τροπολογία τοῦ συναδέλφου κ. Ἀνωγειανάκη. Συνεπῶς δὲν ἔπρεπε καὶ δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ἡ τροπολογία ἄσχετος μὲ τὸ θέμα. Ἀλλὰ πέραν τούτου ἡ τροπολογία θίγει τὸ οὐσιῶδες θέμα, ὅτι ὑπάρχουν κτήματα τοῦ Δημοσίου, ἀστικά, ἀγροτικά, καθὼς καὶ δασικαὶ ἐκτάσεις, ἐνῷ ἀπὸ τῆς ἄλλης πλευρᾶς ἔχομεν ἀστέγους, εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα καὶ ἀναποκαταστάτους ἀγρότας εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἔρχεται ἡ τροπολογία αὐτή, ὅπως ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ὑπάρχοντος εἰς τὴν πραγματικότητα θέματος, νὰ προτείνω μίαν λύσιν. Συνεπῶς εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ἄσχετος μὲ τὸ θέμα. Νομίζω ὅτι καὶ οὐσιαστικῶς καὶ τυπικῶς ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, ἡ τροπολογία εἶχε τὴν θέσιν της καὶ ὀρθῶς προεβλήθη καὶ ὑπεστηρίχθη. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὰς ὑπερβολὰς ὡρισμένων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διετυπώθη ὑπ’ αὐτῶν ἡ ἄποψις καὶ διατυποῦται καὶ εἰς τὴν τροπολογίαν των καὶ δὴ εἰς τὴν παράγραφον 5, «τὸ ἄνευ οἱασδήποτε ἀποζημιώσεως», τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι ἐν προκειμένῳ πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς παραχωρήσεις πρὸς ἀκτήμονας κ.λ.π., ἄνευ τῆς τηρήσεως τῶν προϋποθέσεων τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος. Εἶναι δυνατὸν κανεὶς νὰ ἔχῃ τὴν ἄποψιν ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὸ ἄρθρον 17 εἶναι ἄδικον καὶ δὲν ὑποβοηθεῖ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων κ.λ.π. Ὀρθῶς, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὰς παραχωρήσεις αὐτάς, διότι, ἐνῷ τυπικῶς ἢ φαινομενικῶς, θὰ ἐμφανίζεται ὅτι θέλει νὰ ὑποβοηθήσῃ τοὺς ἀκτήμονας, οὐσιαστικῶς θὰ τοὺς ἐμπλέξῃ εἰς ἐπικίνδυνον διαδικασίαν, ἡ ὁποία θὰ ἀκολουθήσῃ ἐφ’ ὅσον ἡ παραχώρησις αὐτὴ θὰ γίνῃ κατὰ παράβασιν τοῦ ἄρθρου 17. Εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ τις ἀλλοῦ, νὰ εἴπῃ, ὅτι θὰ ἐπιζητήσῃ νὰ τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος, ἀλλὰ εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε ὄχι, σήμερον τὸ ἄρθρον 17 ἀποτελεῖ ἕνα καθεστὼς καὶ μάλιστα καθεστὼς ἰσχυροῦ τυπικοῦ συνταγματικοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρίδωμεν παρὰ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχωμεν προκειμένου διὰ τοὺς ἀκτήμονας. Θὰ πρέπει πράγματι νὰ γίνουν παραχωρήσεις πρὸς τοὺς ἀκτήμονας ὑπὸ τὸν ὅρον ὅμως, ὅτι αἱ παραχωρήσεις αὗται δὲν θὰ τοὺς ἐμπλέξουν εἰς μακρὰς διαδικασίας ἀπὸ τὰς ὁποίας, ἀφοῦ ἐξαντληθοῦν οἰκονομικῶς, δὲν θὰ ἔχουν καὶ τὴν δυνατότητα νὰ ἀποκτήσουν τὴν παραχωρουμένην ἔκτασιν. Αὐτὰ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῶν ἑκατέρωθεν ὑπερβολῶν. Νομίζω κατὰ τὰ ἄλλα, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν θελήσῃ, νὰ ἀποδεχθῇ τὰ ἄλλα σημεῖα τῆς τροπολογίας, τοῦ κ. Ἀνωγειανάκη, ἴσως θὰ κάμῃ τὴν πρώτην οὐσιαστικὴν πρᾶξιν διὰ νὰ ρυθμισθῇ ἐπὶ βάσεως δικαιοσύνης πλέον καὶ ἐπὶ βάσεως οἰκονομικῆς, ἀκόμη, ἐὰν θέλετε, αὐτὸ τὸ ἐκκρεμοῦν θέμα τῶν δημοσίων κτημάτων. Διότι αἱ ἐκτάσεις αὗται εἴτε ἀστικαὶ εἶναι, εἴτε ἀγροτικαί, εἴτε δασικαὶ λόγῳ τῆς ἐκκρεμότητος, ἡ ὁποία ὑφίσταται περίπου ἐπὶ 100 ἔτη, τώρα διαρρέουν, ἐὰν θέλετε καταστρέφονται καὶ φθείρονται ἀκόμη. Συμβαίνει, δηλαδή, ἐδῶ κἄτι ἀνάλογον μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβαινε καὶ ἐξακολουθεῖ μὲ τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν. Ἡ γνωστὴ διαρροή, διασπάθισις ἀπὸ διαφόρους ἐπιτηδείους κ.λ.π. Τὰ αὐτὰ περίπου γίνονται, προκειμένου καὶ διὰ τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, οἱουδήποτε χαρακτῆρος καὶ ἂν εἶναι αὐτά, ἀγροτικά, ἀστικὰ κ.λ.π. Συνεπῶς, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς δεχθῇ τὴν βάσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἀπηλλαγμένης ἀπὸ τὰς ὑπερβολάς της καὶ προχωρήσῃ εἰς τὴν παραχώρησιν αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ζητεῖ ἡ τροπολογία εἰς τὰς παραγράφους 2, 3, 4 καὶ εἰς τὴν παράγραφον 5, ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ τηρηθοῦν αἱ προϋποθέσεις τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Συντάγματος διὰ νὰ προστατευθοῦν, πραγματικῶς, οἱ ἀκτήμονες, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο μία ἐξυπηρέτησις πρὸς τὸν κόσμον τῶν ἀστῶν ἀστέγων, πρὸς τὸν κόσμον τῶν ἀκτημόνων ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν νομίζω, ὅτι ὑπάρχουν μόνον εἰς τὸν Νομὸν τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ ἐδῶ νομίζω, ὅτι ὑπῆρξε μία ὑπερβολὴ τῶν κ.λ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν, ὡς ἐκπρόσωποι μόνον τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Βεβαίως, εἰς τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης, τὸ πρόβλημα ἐμφανίζεται μὲ κἄποιαν ὀξύτητα καὶ διὰ λόγους ἱστορικούς, ἰδιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀπελευθέρωσις ἐπῆλθε ἀργότερον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ πρόβλημα ὑφίσταται καὶ δι’ ἄλλας περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Συνεπῶς, ἂν ἐδέχετο τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω ὅτι θὰ ἔδιδε μίαν οὐσιαστικήν, λύσιν, ἡ ὁποία θὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀκτημόνων αὐτῶν, εἴτε τῶν ἀστικῶν κέντρων, εἴτε τῆς ὑπαίθρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρώτην παράγραφον τῆς τροπολογίας, μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον, διότι ἔρχεται εἰς μίαν ἀντίθεσιν πρὸς τὴν ἱεράρχησιν τῶν ἀναγκῶν, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ διέπῃ εἰς ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον. Δηλαδή, κατὰ τὴν παράγραφον 1, ἡ διάθεσις τῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν περιορισμὸν ἐφ’ ὅσον τὰ Δημόσια κτήματα δὲν χρειάζονται διὰ τὰς ἀμέσους ἀνάγκας τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους, θὰ πρέπει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἡ ἀξιολόγησις τῶν ἀναγκῶν νὰ γίνῃ, ὄχι πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τοῦ ταμιευτηριακοῦ σκοποῦ, πρὸς τὴν ἐπιδίωξιν, δηλαδή, τοῦ ταμιευτικοῦ σκοποῦ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπικρατήσῃ τὸ κοινωνικὸν κριτήριον. Θὰ πρέπει, παραλλήλως πρὸς τὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους, νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ αἱ κοινωνικαὶ ἀνάγκαι καὶ μέγα τμῆμα τῶν δημοσίων κτημάτων νὰ εἶναι ἀντικείμενον παραχωρήσεως πρὸς ἀκτήμονας καλλιεργητὰς ἢ πρὸς ἀστέγους τῶν ἀστικῶν κέντρων. Νομίζω ὅτι ἄν, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτάς, θελήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Ἀνωγειανάκη, θὰ ἐγκαινιάσῃ μίαν λύσιν τοῦ προβλήματος, τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, ἐκκρεμεῖ ἐπὶ 100 ἔτη καὶ ἀφορᾷ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς κολοσσιαίας περιουσίας τὴν ὁποίαν συνιστοῦν τὰ δημόσια κτήματα.

§170Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, ἐν σχέσει μὲ τὴν τροπολογίαν διὰ τὶς καστανιές. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐνδιαφέρει πλείστας ὅσας περιοχὰς καὶ ἓν τμῆμα τῆς περιφερείας μου, καὶ κατ’ ἐπανάληψιν ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λύσῃ τὸ θέμα αὐτό, φέρων σχετικὸν νομοθέτημα. Πιστεύω ὅτι, αἱ δηλώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶναι ἱκανοποιητικαί, ὅτι θὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον, καὶ ἡ παρατήρησίς μου εἶναι νὰ τὸ φέρῃ ταχύτατα εἰς τὴν Βουλὴν, διὰ νὰ λυθῇ ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ πολλοὺς πτωχοὺς γεωργούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν κατοχὴν τῶν δένδρων αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν ἔχουν τὴν κυριότητά των.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: «Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅπως εὐαρεστούμενος διατάξητε τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ καταλόγου, πρὸς διαπίστωσιν ὑπάρξεως ἀπαρτίας. Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Βασαρδάνης, Γ. Παπαστεργίου, Π. Τζαννετάκης, Α. Αὐγερινός, Μ. Τοσουνίδης, Θ. Ἀνδρεάδης, Η. Μπραδήμας, Δ. Παπασπύρου, Κ. Πετρόπουλος καὶ Β. Ἐφραιμίδης. Ἐπειδὴ διαπιστοῦται ἔλλειψις ἀπαρτίας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ ἀντικείμενον Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.55′ μ. μ.)