1957.11.11

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 15η

ΔΕΥΤΕΡΑ 11 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Κ. Τσάτσος (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως), Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), Ι. Ψαρρέας (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας), καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεών τινων περὶ ἰαματικῶν πηγῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων σχετιζομένων πρὸς τὰ μονοπωλιακὰ εἴδη». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων προσωπικοῦ Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν». Οἱ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Γεωργίας), Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 28 Ἰουλίου 1955 Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Α. Ε. «Γεωργικὴ Ἑταιρεία Λεσίνι» διὰ τὴν τροποποίησιν καὶ λύσιν τῆς ἀπὸ 3.7.1930 Συμβάσεως περὶ παραχωρήσεως τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ ἕλους Λεσίνι». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Τσάτσος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀηδονᾶς καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσω Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Ξενοδοχειάρης καὶ Ν. Μαλλιάκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσω Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Λυμπέρης, Ι. Γιαννιδάκης καὶ Σ. Νικολαΐδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μαρῆς καὶ Ν. Κρασαδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Πιτούλης καὶ Ε. Ἀθανασάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Σταυρόπουλος καὶ Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης καὶ Α. Ἀνωγειανάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μαλλιάκας, Α. Ἀηδονᾶς καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κοντοβράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης καὶ Α. Ἀνωγειανάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Λεβαντῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δερδεμέζης, Α. Ἀηδονᾶς, Π. Κάβδας, Ι. Κοντοβράκης, Ι. Σπηλιόπουλος καὶ Ν. Μαλλιάκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων Κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης καὶ Χ. Γουλόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρὸς καὶ Ε. Ἀθανασάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Πετροπουλάκος καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κονίτσας, Γ. Πλατῆς, Ι. Λύρας, Ε. Σαββόπουλος, Π. Σταυρόπουλος, Β. Ἀναστασᾶτος καὶ Δ. Βουρδουμπᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἠλεκτροτεχνιτῶν Μαγνησίας, ζητούντων ἀνάκλησιν τῶν παρὰ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Βόλου ἀπολυθέντων ἐργατοϋπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κτηνοτρόφων Χ. Στάϊκου, Α. Τσακίρη, Η. Μάρκου, Π. Ἄρμεν, Γ. Παπαμαρίνου, Γ. Στάϊκου καὶ Δ. Καρατάσου, κτηνοτρόφων, κατοίκων τῆς ὀρεινῆς Κοινότητος Βώλακος, αἰτούντων παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου τῆς ληγούσης τὴν 7ην Νοεμβρίου 1957 θερινῆς περιόδου καὶ μέχρι τῆς 7ης Μαΐου 1958. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ε.Δ.Α. Ρεθύμνης, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας καὶ διαθέσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων Νομοῦ Ρεθύμνης (ἐλαιολάδου, χαρουπίων, σταφίδος, βελανιδίου κ.λ.π.). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης, Α. Πατσιαντᾶς, Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὀργανωτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Παναλιευτικοῦ Συνεδρίου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἀπόφασιν περὶ ναυπηγήσεως δέκα σκαφῶν Ἀτλαντικῆς ἁλιείας καὶ ζητούσης ἐφαρμογὴν προγράμματος προστασίας καὶ ἀξιοποιήσεως ἰχθυοπαραγωγῆς Ἑλληνικῶν θαλασσῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐπικούρων Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος Θεσσαλονίκης «Ὁ Θερμαϊκός», αἰτοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς τερματισμὸν τῆς ἐκμεταλλεύσεως ποὺ ὑφίσταται καὶ τῶν ἀδικιῶν, ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Λ.Θ. ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῆς ἀμοιβῆς των, τῆς μονιμοποιήσεώς των κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ι. παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Μηχανικῶν–Θερμαστῶν Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας Ἑλλάδος, ζητούσης ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ προστασίας τῶν ἐκ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ πληττομένων πρακτικῶν μηχανικῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Πατσιαντᾶς, Κ. Τσιγάρας καὶ Α. Λασκαρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιοκτητῶν Θεριζοαλωνιστικῶν Μηχανῶν Θεσσαλίας, αἰτούντων κατάργησιν τῆς φορολογίας ἐπὶ τῶν πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν ὡς ἀμοιβὴν ἐκ τῆς ἐργασίας των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ καὶ Ἐπαγγελματοβιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Λασηθίου, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ οἰνοπνευματοποίησις 5.000 τόννων χαρουπίων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Α. Κακκαρᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁγίου–Αἰδηψοῦ, ζητοῦντος ἀναστολὴν χρεῶν πρὸς Α.Τ.Ε. καὶ Δημόσιον Ταμεῖον, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τοῦ ἐλαιοκάρπου ἐκ δάκου καὶ χαλάζης. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἀγροτικοῦ Συλλόγου Λασηθίου, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας καὶ συγκεντρώσεως 20 ἑκατομμυρίων ὀκάδων ἐλαίου τοὐλάχιστον, ἐφετεινῆς παραγωγῆς Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ἀναβατήρων Ἀθηνῶν, ζητούσης χορήγησιν εἰς τὰ μέλη της ἀδείας ἠλεκτροτεχνίτου Δʹ κατηγορίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀποστράτων καὶ Παθόντων Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς Καλαμῶν, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 1854) 51, ἐπὶ τῷ τέλει βελτιώσεως τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰς συγγενῶν πολιτικῶν ἐξορίστων Θεσσαλονίκης, ζητούντων κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου καὶ χορήγησιν ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ξυλίνων Παραπηγματούχων Κάτω Τούμπας, Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὅπως ρυθμισθῇ τὸ ἀπὸ δεκαετηρίδων χρονίζον πρόβλημα τῆς στεγάσεως τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων τοῦ Ι.Κ.Α. Βόλου, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν συντάξεων, ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ὁδηγῶν καὶ Εἰσπρακτόρων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούντων ἄμεσον ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, «περὶ κανονισμοῦ λειτουργίας τοῦ Τ.Σ.Α.», ἐπιστροφὴν τῶν παρὰ τοῦ Κράτους δανεισθέντων 180 ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Κροντηροπούλου, παραπονουμένου διὰ πλημμελῆ λειτουργίαν τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ι. Κ.Α. καὶ ζητοῦντος βελτίωσιν τῆς περὶ αὐτοῦ νομοθεσίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὸν ἐξαναγκασμὸν εἰς παραίτησιν τοῦ Προέδρου τῆς ἐν λόγῳ Ὁμοσπονδίας Ἰω. Ἀλευρᾶ καὶ ζητούσης κατοχύρωσιν τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Γεωργίου καὶ Γ. Παπαστεργίου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν ἀντιπροσώπων τῆς Παρακαρλίου περιοχῆς Λαρίσης, ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας των, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τῶν θεομηνιῶν ζημιῶν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Τεχνικῶν Ραδιοφωνίας Ἑλλάδος, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ μισθολογικοῦ αἰτήματος τῶν μελῶν του κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Γεωργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιοκτητῶν Θεριζοαλωνιστικῶν Μηχανῶν Θεσσαλίας, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν ἐπαγγελματιῶν θεριζοαλωνιστικῶν μηχανῶν ἐκ τῆς καταβολῆς φόρου 2% ἐπὶ τῶν πωλουμένων ἀγροτικῶν προϊόντων, ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ τῆς Ἀγροφυλακῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Σωματείων Μισθωτῶν Βιομηχανίας Καπνοῦ Καλαμῶν, ζητοῦντος βελτίωσιν τῶν προϋποθέσεων συντάξεων τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐξόδου καὶ Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως μισθωτῶν Βιομηχανίας Καπνοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Τσιαπάρας καὶ Γ. Μπακατσέλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Ξυλίνων Παραπηγματούχων Κάτω Τούμπας Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἀναστολὴν ἐπ’ ἀόριστον τῆς ἀποστεγάσεως παντὸς παραπηγματούχου, ἐπίσπευσιν ἀποκαταστάσεως αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Δημοσίου Ταμείου Σητείας, ζητούντων ματαίωσιν τοῦ προκηρυχθέντος διαγωνισμοῦ, διὰ τὴν πλήρωσιν κενῶν θέσεων Ἐπιμελητῶν εἰσπράξεων καὶ κατάληψιν αὐτῶν παρὰ τῶν ὑπηρετούντων ἤδη παρὰ τοῖς δημοσίοις Ταμείοις Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Χώρας Τριφυλλίας, ζητοῦντος ἐπανίδρυσιν τοῦ Κέντρου Λουτροθεραπείας Ἀναπήρων πολέμου εἰς Λουτρόπολιν Καϊάφα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἱεραπέτρας, ζητούσης μεταφορὰν τῆς ἕδρας τοῦ Ἐφετείου Κρήτης καὶ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων εἰς Ἡράκλειον. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πρακτικῶν Μηχανικῶν–Μηχανοδηγῶν–Θερμαστῶν–Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας Εὐβοίας, ζητούσης ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ προστασίας τῶν ἐκ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ πληττομένων πρακτικῶν μηχανικῶν καὶ μηχανοδηγῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Ι.Κ.Α., ζητούντων συνταξιοδότησιν τῶν ὑπερηλίκων ἰατρῶν, τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κωνσταντίνου Μαμπλέκα, καὶ λοιπῶν κατοίκων Ἀθηνῶν, ζητούντων ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς πρωτευούσης τῶν βουστασίων, ἅτινα ἀποτελοῦν ἑστίας μολύνσεων τῶν περιοίκων. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, ζητοῦντος κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Καλαμῶν–Τριπόλεως–Ἀθηνῶν, παρὰ τὸν Ἀχλαδόκαμπον, παραλλήλως τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς, πρὸς ἀποφυγὴν τῆς ἐπικινδύνου ἤδη διαδρομῆς ἀνόδου καὶ καθόδου κατὰ τὴν περιοχὴν αὐτήν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Π. Πετροπουλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, ζητούσης ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Οἰκονομίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Αἰγίου, ζητούντων αὔξησιν τῶν πενιχρῶν συντάξεών των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κιτσίκης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βύρωνος, ζητοῦντος μεταφορὰν τοῦ Ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ, εἰς ἄλλην περιοχὴν τῆς Ἀττικῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Χανδρᾶ.— Ἕβρου, ζητοῦντος κατασκευὴν τῶν ὁδῶν Βάλτου–Χανδρᾶ Μεγάλη Δοξαπάρα, Χανδρᾶ–Χιονάδων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν καὶ Καπνεργατριῶν Σάμου «Ἡ Ἀναγέννησις», ζητοῦντος ἐπιδότησιν τῶν ἀνέργων καπνεργατῶν τῶν πραγματοποιούντων 75 ἡμερομίσθια. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη, πληττομένων ἐκ τῆς δημιουργίας τῆς νέας Λαχαναγορᾶς εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, ζητούντων ματαίωσιν τῆς ἱδρύσεως τῆς ἐν λόγῳ λαχαναγορᾶς εἰς τοὺς λαχανοκήπους Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Τοσουνίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Παλαιοῦ Γυναικοκάστρου Κιλκίς, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὴν ἄνω περιοχήν, κριθεῖσαν κατάλληλον ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κ. Κομβόκη, Δ. Καρρᾶ, Λ. Λάλα καὶ Χ. Τέντζου, πυροπαθῶν συμμοριοπλήκτων ἀστέγων κατοίκων Μικροπόλεως, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ στέγασίν των εἰσέτι καὶ αἰτούντων τὴν χορήγησιν μακροπροθέσμου δανείου μὲ μικρὸν τόκον, διὰ τὴν ἀπόκτησιν στέγης, διότι τυγχάνουν μόνον μικροκαλλιεργηταὶ καπνοῦ μικροῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος καὶ μὴ δυνάμενοι ἐξ ἰδίων των νὰ ἀποκτήσωσιν οἴκημα. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Νέας Δημητριάδος Βόλου, ζητοῦντος ἄμεσον χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἔναρξιν ἐκτελέσεως ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ χειμάρρου Ἀναύρου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν «Ἅγιος Νικόλαος» Κεραμωτῆς Καβάλας, ζητούσης ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς Κεραμωτήν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Β. Χατζηκυριάκου, Τρ. Παϊραμίδη, Ἐ. Χατζησαβίδη, Π. Χατζηορφανίδη, καὶ Α. Ἀλεξιάδη, ἀγροτῶν, κατοίκων Γραμμένης, στεγαζομένων εἰς παμπάλαια Τουρκόσπιτα περιελθόντα εἰς κατάστασιν καταρρεύσεως καὶ αἰτούντων τὴν παροχὴν μακροπροθέσμων στεγαστικῶν δανείων, μὲ συμβολικὸν τόκον, ἐφ’ ὅσον διὰ τῶν ἰδίων των οἰκονομικῶν δυνάμεων δὲ εἶναι ποτὲ δυνατὸν ν’ ἀποκτήσωσιν στέγην. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανεργατικῆς Ἑνώσεως Νέας Ἀγχιάλου, ζητούσης ἐπέκτασιν τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ εἰς τὴν κωμόπολιν Νέας Ἀγχιάλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Βόλου, ζητούντων ματαίωσιν ἀπαλλοτριώσεως τοῦ ἀκινήτου Κόσιαβα, ὑπὲρ τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ ἐξεύρεσιν ἑτέρου ἀκινήτου πλέον καταλλήλου καὶ μὴ πλήττοντος ἐνοικιαστάς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν πλημμυροπαθῶν Νέου Χειμωνίου– Ὀρεστιάδος, ζητούντων ἀναστολὴν τῶν εἰς Κτηματικὴν Τράπεζαν ὀφειλομένων χρεῶν κ.λ.π.

§3Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ παρελθὸν Σάββατον κατέθεσα ἕνα τηλεγράφημα τοῦ ὁποίου τὴν ἀνακοίνωσιν δὲν ἤκουσα.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀνακοινοῦνται μὲ τὴν σειράν. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα τηλεγραφήματα καὶ ὑπομνήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεκοινώθησαν ἀκόμη. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἐπιθυμῶ νὰ ὑποβάλω τὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὰς ἐργασίας της καὶ ὑποβάλῃ εἰ δυνατὸν ἐντὸς τῆς ἑβδομάδος τὸ πόρισμά της, διότι ἐπιβάλλεται νὰ ἔλθῃ τὸ γρηγορώτερον εἰς τὴν Βουλὴν ἡ τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Τὰ ὑπ’ ἀριθμὸν 1 καὶ 2 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως σχέδια νόμων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἀναβάλλονται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)52 κ.λ.π.».

§5Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Βουλή, νὰ γίνῃ δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δεδομένου ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖται ἀπὸ ἄρθρα ρυθμίζοντα διάφορα θέματα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἐπεκταθοῦν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐὰν ἤθελον, εὐρύτερον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§9Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν περιφέρειαν Φθιώτιδος, βάσει τοῦ διατάγματος τοῦ Φεβρουαρίου 1923, εἶχον ἀπαλλοτριωθῆ δύο μεγάλα ἀγροτικὰ κτήματα. Αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀπαλλοτριώσεως, αἱ ὁποῖαι ἐξεδίκασαν τὰ κτήματα αὐτά, καθήρεσαν τοὺς τελευταίους κληρούχους ἀπὸ τὸν ἀντιστοιχοῦντα κλῆρον. Ὅταν, ὅμως, ἐπέστη ἡ στιγμὴ τῆς διανομῆς, ἀπεδείχθη ὅτι αἱ ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν ὑπηρεσίαν ἐθεωρήθησαν ὡς καλλιεργήσιμοι, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐχρειάσθη νὰ μειωθῇ ἄνευ τοῦ Διατάγματος καὶ ἄνευ τῆς ἀποφάσεως ὁ διδόμενος κλῆρος. Ἐγκατεστάθησαν εἰς μικρὸν κλῆρον καὶ μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν, συμφωνούντων καὶ τῶν σημερινῶν κληρούχων, οἱ κληροῦχοι ἠσχολήθησαν εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τῶν κτημάτων αὐτῶν. Τὰ κτήματα, ὅμως, αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀπηλλοτριώθησαν κατὰ τὸν ἰσχύοντα καὶ μεταγενέστερον νόμον, ἐθεωρήθησαν ὡς Δημόσια κτήματα. Τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς εὗρε τὸ Δημόσιον ὡς τοιαύτας καὶ δὲν εἶχε λάβει ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατέχονται, ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς καὶ τὰς διέθεσε διὰ τὴν ἀποκατάστασιν νέων κληρούχων, οἱ νέοι κληροῦχοι δὲν εἶναι ἀκτήμονες καὶ εἶναι ἐξ ἄλλων χωρίων μακρυνῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε, κατόπιν τούτου, ὅτι μία φοβερὰ σύγκρουσις ἀπειλεῖται ἐκ τῆς τοιαύτης διαθέσεως μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν τὰ κτήματα αὐτὰ καὶ τῶν παλαιῶν κληρούχων καὶ τῶν μικροϊδιοκτητῶν. Τὴν ἀταξίαν αὐτὴν σκοπεῖ νὰ διορθώσῃ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐπειδὴ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἀνήκῃ καὶ εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχω τὴν συγκατάθεσίν του ὡς καὶ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Ἡ τροπολογία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐκτάσεις τῶν ἀπαλλοτριωθέντων .... (ἀναγινώσκει) ....».

§10Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μακροπούλου εἶναι δικαιοτάτη καὶ ἀποκαθιστᾷ τὸ δίκαιον ὡρισμένης τάξεως κληρούχων. Συνηγορῶ, λοιπόν, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§11Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ σκέψις τοῦ νομοσχεδίου νὰ τακτοποιήσῃ ὁριστικῶς καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς καταπατητὰς τῶν δημοσίων κτημάτων εἶναι ὀρθή. Διότι, πράγματι, κατ’ ἄλλον τρόπον θὰ χρειασθῇ ἕνας αἰῶνας διὰ νὰ τακτοποιηθοῦν τὰ θύματα αὐτὰ καὶ νὰ παύσῃ ὑφισταμένη μία κατάστασις, ἡ ὁποία εἶχεν ἀποβῆ ἀνυπόφορος, Ἐξαιρεῖτε ὅμως, τὰ οἰκόπεδα καὶ τὰ κτήματα γενικῶς, τὰ ὁποῖα διὰ διαταγμάτων ἢ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἔχουν χορηγηθῆ μέχρι σήμερον δι’ ἄλλους σκοποὺς κοινωνικοὺς ἢ δημοσίους. Καὶ συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Εἰς τὰ κτήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐξαιρεῖτε, ἔχουν ἀνοικοδομηθῆ κτίρια καὶ κατοικίαι, εἰς τὰς ὁποίας ἔχουν ἐγκατασταθῆ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατέχουν ταῦτα σήμερον. Εἶναι, λοιπόν, ἀνάγκη εἰς περίπτωσιν, καθ’ ἣν ἡ ἀνοικοδόμησις ἔχῃ λάβει χώραν ἀπὸ 5ετίας νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ εὐεργετήματα τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς. Ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ ἴση μεταχείρισις, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐπιβάλλουν τοῦτο. Διότι, θὰ εἶναι ἀπαράδεκτον καταπατηταὶ τῶν δημοσίων κτημάτων, οἱασδήποτε κατηγορίας, νὰ τύχουν τῶν εὐεργετημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀξιοπρόσεκτα, καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι οἰκοδόμησαν κατοικίας καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτὰ μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των νὰ μὴ ἔχουν τὰ ἴδια δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀναγνωρίζετε καὶ διὰ τοὺς ἄλλους. Ἡ δικαιοσύνη ἐπιβάλλει νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὰ εὐεργετήματα .... (ἀναγινώσκει) ....».

§12Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δώσατέ μου τὴν τροπολογίαν σας, κύριε συνάδελφε.

§13Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν πρὸ 6μήνου συνεζητεῖτο εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ παρὸν νομοσχέδιον, εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐὰν εἶχεν ἀνακύψει τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ τὸ εἴχατε ἀποδεχθῆ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Πτωχοί, βιοπαλαισταί, βομβόπληκτοι, ἀνήγειρον οἰκίας εἰς οἰκόπεδα τοῦ Δημοσίου μετὰ ταῦτα δωρηθέντα διὰ τὴν ἵδρυσιν Σταδίου ἐν Ἡρακλείῳ. Μέχρις ἐδῶ ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ σήμερον ἐμφανίζεται τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τοῦ Σταδίου Ἡρακλείου καὶ ζητεῖ τὴν κατεδάφισιν τῶν οἰκιῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἀποπομπὴν 40 περίπου οἰκογενειαρχῶν. Δι’ αὐτούς, κύριε Ὑπουργέ, ζητοῦμεν τὸν οἶκτον σας, καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως εἰς τὰς ἐξαιρέσεις τοῦ νομοσχεδίου περιληφθοῦν καὶ αὐτοί. Ὁ χῶρος εἶναι ἐπαρκής, ὥστε δύνανται νὰ παραμείνουν καὶ αὐτοὶ μέσα. Νομίζω, ὅτι χάριν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Σταδίου θὰ πρέπει νὰ ἀφήσουν τὰς πολυτελείας.

§14Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὁ χῶρος περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖ ὁ κ. συνάδελφος, δὲν εἶναι ἐπαρκής.

§15Κ. ΜΑΡΗΣ. Αὐτό, κύριε συνάδελφε, συμβαίνει εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς ἐπαρχίας μου καὶ γνωρίζετε σεῖς τὰ πράγματα καλλίτερον ἐμοῦ;

§16Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὁ χῶρος αὐτὸς εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητος, διὰ τὴν ἀνέγερσιν Σταδίου.

§17Κ. ΜΑΡΗΣ. Εἴμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς θέσιν νὰ κρίνωμεν, κύριε συνάδελφε, ἂν ἐπαρκῇ ἢ ὄχι, ὁ χῶρος αὐτός.

§18Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς παλαιότερον νόμον ἐτέθη διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας δι’ ἐθνικὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα κατέχονται ἀπὸ ὡρισμένων ἐτῶν, 30ετίας περίπου, ὑπὸ στρατιωτικῶν, παραχωροῦνται δάνεια διὰ τοὺς δικαιούχους. Εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν προσετέθη καὶ ἄλλη διάταξις. Ἐκεῖνα τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα κατείχοντο πέραν τῆς 30ετίας, καὶ τὰ ὁποῖα ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως δὲν ἐδέχθη, ὅτι ἦσαν πλήρεις νομεῖς. Διότι, εἶπε: Ναὶ μὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ κατέχετε 50 χρόνια καὶ δὲν ὑπάρχει παραγραφὴ ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου καὶ συνεπῶς δὲν τὰ παίρνει, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἔκρινεν ὡς δικαίαν τὴν ἐπανόρθωσιν αὐτὴν καὶ ἔβαλε τὴν ἑξῆς διάταξιν: «.... (ἀναγινώσκει)....». Εἰς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὑπάρχει ἐπίσης παρομοία περίπτωσις.

§19Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θέλετε νὰ τὴν ἐπαναλάβω;

§20Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Μάλιστα.

§21Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Συνηγορῶ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Μακρόπουλος, ἀφορῶσαν τοὺς ἀποκατασταθέντας Ξυνιάδος καὶ Ἀνθήλης.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βαφειάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§23Ν. ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συνεργεῖον Ἀναζητήσεως καὶ Ἐρευνῶν Δημοσίων Κτημάτων, κατὰ τὸ 1935 κακῶς ἐχαρακτήρισε καὶ κατέλαβε 2.500 στρέμματα ἰδιοκτήτων ἀγρῶν τῶν κατοίκων Πυθείου, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν ἀπὸ ἀμνημονεύτων χρόνων, ὡς δῆθεν δημόσια, προερχόμενα ἐκ τοῦ Τουρκικοῦ Δημοσίου. Μέχρι σήμερον ἔχουν ἐκδοθῆ πρωτόκολλα καταλήψεως τῶν ἀγρῶν. Ὕστερα ἀπὸ μίαν ὁλόκληρον 10ετίαν, λαμβάνω γνῶσιν ἐκ τοῦ ἐγγράφου τοῦ οἰκονομικοῦ Ἐφόρου, ὅτι τοὺς ζητοῦνται μισθώματα διὰ τὰ κτήματα αὐτά. Οἱ κάτοικοι διεμαρτυρήθησαν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον διέταξε τὴν ἀναστολὴν πάσης ἐνεργείας πρὸς βεβαίωσιν καὶ εἴσπραξιν μισθωμάτων. Δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς διεξαχθείσας ἀλληλογραφίας μεταξὺ κατοίκων–Ὑπουργείου–Διευθύνσεως Γεωργίας Ἔβρου–Ἐπάρχου–Νομάρχου κ.λ.π. Πάντως, τὸ ζήτημα ἀπὸ τὸ 1953 παραμένει στάσιμον. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκ τῆς καθ’ ὅλα ἐξετάσεως τοῦ φακέλλου τοῦ ζητήματος τοῦ Πυθείου, δὲν προκύπτει, ὅτι τὰ κτήματα ταῦτα ἀνήκουσιν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Ἐπειδὴ τὸ ὅλον ζήτημα ἔχει γίνει κοινωνικὸν ζήτημα, παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως δεχθῆτε τὴν κατατεθεῖσαν τροπολογίαν καὶ ἀποδοθῶσι τὰ κτήματα αὐτὰ εἰς τοὺς κατοίκους ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιμισθίας. Σήμερον, καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ Κράτος δεικνύει τόσον στοργικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τοὺς ἀγρότας, εἶναι ἀνεξήγητον καὶ ἐθνικῶς ἐπιζήμιον νὰ ὑπάρχουν ἐν ἐκκρεμότητι τοιαῦτα θέματα, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν ἐθνικὰς ἀντιδικίας. Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως δεχθῆτε τὴν κατατεθεῖσαν τροπολογίαν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λεβαντῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§25Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὁ συνάδελφος κ. Μαρῆς ἔθιξεν ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἄμεσον καὶ προσωπικήν μου ἀντίληψιν. Ὡμίλησε περὶ τῶν ἐγκατεστημένων προσφυγικῶν κατὰ τὸ πλεῖστον οἰκογενειῶν εἰς ἕνα ὕψωμα ὑπὲρ τῆς κερκίδας τοῦ Ἐθνικοῦ Σταδίου τοῦ Ἡρακλείου, ζητήσας τὴν κατ’ εὐθεῖαν παραχώρησιν, πρὸς αὐτοὺς τῶν οἰκοπέδων, τὰ ὁποῖα κατέχουν. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ στέγης, τὸ θέμα συγκινεῖ ὅλους μας καὶ οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ δὲν θὰ ἤθελεν νὰ συνηγορήσῃ ὑπὲρ τῆς ἐξώσεως οἰκογενειῶν καὶ μάλιστα ὑπὸ συνθήκας ἀνωμάλους. Ἤδη, ὅμως, εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ὁ χῶρος, ὁ ὁποῖος κατέχεται διὰ τῶν κτισμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄθλια κατὰ τὸ πλεῖστον, εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὸ Ἐθνικὸν Στάδιον τοῦ Ἡρακλείου. Εἶχον προτείνει μίαν λύσιν συνισταμένην εἰς τὰ ἑξῆς: α) Ὅσοι μὲν ἐκ τούτων εἶναι ἐργατικοὶ νὰ περιληφθοῦν κατὰ προτίμησιν εἰς τὸν πίνακα τὸν στεγαστικὸν εἰς τὰς ἐργατικὰς κατοικίας. β) Ὅσοι εἶναι πρόσφυγες δικαιούμενοι προσφυγικῆς ἀποκαταστάσεως θὰ ἔπρεπε οὗτοι νὰ τύχουν προτεραιότητος εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν παραχωρουμένων εἰς αὐτοὺς κατ’ ἀναλογίαν οἰκοπέδων καὶ τῶν στεγαστικῶν δανείων, καὶ γ) Ὁ Δῆμος μετὰ τοῦ ὁποίου εἶχον καὶ τότε κάμει σχετικὰς συνομιλίας νὰ ἀποδεχθῇ, νὰ συμβάλῃ καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι παρεμποδίζουν τὴν συμπλήρωσιν καὶ ὁλοκλήρωσιν τοῦ Σταδίου τοῦ Ἡρακλείου, ἑνὸς ἐκ τῶν ὡραιοτέρων Σταδίων ποὺ ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἡ Ἑλλάς. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριε Ὑπουργέ, χωρὶς τοῦτο νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἀντιτίθεμαι εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῶν οἰκογενειῶν αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τόσα χρόνια εἶναι σκαρφαλωμέναι ἐκεῖ εἰς τὰς ἀετοφωλεάς. Ἐπειδὴ ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν καὶ ἔχω δώσει αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι σύμφωνος μαζί μου ὁ κύριος Μαρῆς, ὅτι ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρωθοῦν αὗται νὰ παραδοθῇ ὁ χῶρος εἰς τὸ Στάδιον.

§26Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἐὰν ἦτο δυνατὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ δοθῇ ἡ λύσις ἡ προτεινομένη ὑπὸ τοῦ φίλου κυρίου Λεβαντῆ, ἀσφαλῶς θὰ τὴν ἀποδεχώμεθα. Ἡ λύσις τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κύριος Λεβαντῆς, εἶναι ὅτι παραπέμπει τὸ θέμα εἰς τὰς πολιτικὰς καλένδας. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κύριον Ὑπουργόν, ὅπως κάμῃ ἀποδεκτὴν τὴν τροπολογίαν, τὴν ποίαν κατεθέσαμεν, ἢ ὅπως ἐν τῷ νομοσχεδίῳ περιληφθῇ μία διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἄλλος χῶρος τοῦ Δημοσίου, θὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν 40 οἰκογενειῶν τῶν ὁποίων τὰ σπίτια, δὲν ἔκαμον φυσικῷ τῷ λόγῳ ἐντύπωσιν εἰς τὸν κ. Λεβαντῆν, διότι εἶναι σπίτια πτωχῶν, πάμπτωχων βιοπαλαιστῶν.

§27Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐτολμήσαμε νὰ ὑποβάλωμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι τὸ νομοσχέδιον ἔχει μίαν προμετωπίδα νὰ δικαιώσῃ δηλαδὴ τοὺς καταπατητὰς τῶν Δημοσίων κτημάτων. Μέσα εἰς τὸ πνεῦμα αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνεφέραμεν. Ἐάν, ἀπορρίψητε τὴν τροπολογίαν μας, νοθεύετε τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπίσης, ἡ τροπολογία μας δὲν εἶναι ἀντισυνταγματική, διότι οἱ Ὀργανισμοὶ Δημοσίου Δικαίου εἶναι αὐτὸ τοῦτο τὸ Δημόσιον καὶ δι’ αὐτῶν ἐκφράζει τὴν θέλησίν του. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι ἡ τροπολογία μας εἶναι δικαιοτάτη, ἔχει ἠθικὴν βάσιν καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§28Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς τόσον ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μακροπούλου, ὅσον καὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Μαρῆ καὶ Κρασαδάκη. Αἱ δύο τροπολογίαι εἶναι δίκαιαι καὶ πρέπει νὰ γίνουν ἀποδεκταί. Πέραν τούτου, ὅμως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω πρὸς τὸ νομοσχέδιον μὲ τὸν τρόπον, ποὺ ρυθμίζει τὰ τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ διαθέσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων. Τὰ Δημόσια κτήματα τῶν πόλεων, κύριε Πρόεδρε, διαιροῦνται εἰς δύο κατηγορίας. Τὰ ἀστικὰ, τὰ κείμενα εἰς τὸ κέντρον τῆς πόλεως καὶ τὰ κείμενα εἰς τοὺς συνοικισμούς. Καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ διαφορᾶς τιμῆς, νὰ ρυθμίζωνται ὅλα ταυτόχρονα διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὰ κτήματα τῆς πόλεως εἶναι μεγάλης ἀξίας καὶ δὲν γνωρίζω διατὶ παραχωροῦνται. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ παραχωρηθοῦν διὰ δημοπρασίας καὶ τὰ χρήματα νὰ περιέλθουν εἰς τὸ Δημόσιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ κτήματα τῶν συνοικισμῶν, τὸ θέμα εἶναι διάφορον. Εἰς τὰ κτήματα αὐτὰ ἔχει ἐπέλθει μία ὑπεραξία. Ἡ ὑπεραξία αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὴν πληθώραν τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος κατώκησεν ἐκεῖ. Εἶναι δίκαιον, λοιπόν, ἡ ὑπεραξία αὐτὴ νὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὴν προεκάλεσαν. Προτείνω, συνεπῶς, τὰ κτήματα αὐτὰ νὰ δοθοῦν, εἴτε δωρεὰν εἰς τοὺς ἀστέγους, εἴτε μὲ τὴν οἰκοπεδικὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον κατὰ τὸν χρόνον ποὺ τὰ κατέλαβον.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§30Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 1 § 1 ἐδάφ. 5 ἀναφέρεται μία ἡμερομηνία κατοχῆς ἀπὸ 1.1. 1941. Προκειμένου διὰ τὴν περιοχὴν τὴν πέραν τοῦ Στρυμόνος, τὴν ὁποίαν εἶχον καταλάβει οἱ Βούλγαροι, δὲν δύναται τὸ εὐεργέτημα αὐτὸ νὰ ἰσχύσῃ, διότι τότε εἶχε καταληφθῆ ἡ περιοχὴ αὐτή, καὶ συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ἡ 1.1.1946 ὁπότε εἶχον ἐπανακάμψει οἱ πρόσφυγες ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπον Ἑλλάδα καθὼς καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπαχθῆ ἀπὸ τοὺς Βουλγάρους.

§31Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Λέγει ἀπὸ τοῦ 1941 καὶ ἐφ’ ἑξῆς. Συνεπῶς καλύπτεται καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Ψαρρός, ἔχει τὸν λόγον.

§33Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Ἔχω καταθέσει μετ’ ἄλλων συναδέλφων τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... (ἀναγινώσκει)...». Ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν διατύπωσιν, ἡ τροπολογία ἀφορᾶ κάτοχον, ὁ ὁποῖος ἔχει δικαίωμα κυριότητος. Εἶναι ἀπὸ τὰς περιπτώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι νομίζω πρέπει νὰ ἀναγνωρισθοῦν κατὰ προτίμησιν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔχει πράγματι μίαν μορφὴν νομιμότητος.

§34Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Καλύπτεται.

§35Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Διότι ὁ κύριος εὑρίσκεται εἰς ἀντιδικίαν μὲ τοὺς κατόχους αὐτῶν τῶν κτημάτων, καὶ διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν ἀτέρμονες δικαστικοὶ ἀγῶνες θὰ πρέπει νὰ λυθῇ διοικητικῶς τὸ θέμα αὐτό. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§36Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Εὑρίσκω δικαίαν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ψαρροῦ, διότι δι’ αὐτῆς προστατεύονται οἱ νόμιμοι κάτοχοι ἀπὸ τοὺς παρανόμους. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§38Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπὶ γενικωτέρου θέματος τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Νομίζω ὅτι παρεξηγήθη ὁ σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, δὲν εἶναι νὰ δικαιωθοῦν οἱ καταπατηταὶ τῶν δημοσίων κτημάτων, διότι αὐτὸ θὰ ἦτο ἄκρως ἐπικίνδυνον. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, εἶναι ὁ ἴδιος μὲ τὸν σκοπὸν ποὺ ἔταξεν ὁ νόμος 1939) 38, νὰ κανονίσῃ δηλαδὴ τὴν περιουσίαν τοῦ Δημοσίου ποὺ διατελεῖ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς διοικήσεως. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἐγένετο προσπάθεια ὅπως οἱ κάτοχοι τῶν κτημάτων αὐτῶν τοῦ Δημοσίου ἀγοράσουν μὲ ἕνα ὡρισμένον τίμημα τὸ ¼ περίπου τῆς ἀξίας των, ὥστε τὸ Δημόσιον νὰ δυνηθῇ νὰ περισυλλέξῃ τὰ ὑπόλοιπα κτήματα. Ὁ νόμος αὐτός, ὅμως, ἀπέτυχε οἰκτρά. Τὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου, ἀγροτικὰ καὶ ἀστικά, τὰ ὁποῖα κατέχονται ἀπὸ διαφόρους τρίτους, ἀνέρχονται εἰς 42.000. Ἐξ αὐτῶν εἶναι οἰκίαι 3250, οἰκόπεδα 5.200 καὶ ἀγροτικὰ κτήματα 31200. Ἡ πιθανὴ ἀξία τῶν κτημάτων αὐτῶν, ἀνέρχεται εἰς πλέον τῶν 3.000.000.000 δραχμῶν. Τὰ ἀγροτικὰ κτήματα ἀνέρχονται εἰς 160.000 στρέμματα καὶ τὰ λειβάδια εἰς 1.160.000 στρέμματα. Ἡ δυσχέρεια περισυλλογῆς αὐτῆς τῆς τεραστίας ἀγροτικῆς περιουσίας ἔγκειται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι διὰ νόμου ὑπεχρεώθησαν οἱ κάτοχοι αὐτῶν νὰ πληρώσουν τὸ ¼ τῆς ἀξίας των εἰς δόσεις. Ἀποτέλεσμα τῆς προσπαθείας αὐτῆς, ἦτο νὰ ναυαγήσῃ ὁ νόμος ἐκεῖνος. Διότι, δὲν ἦτο δυνατὸν οἱ κάτοχοι τῶν ἀγροτικῶν αὐτῶν κτημάτων, τὰ ὁποῖα κατέχουν πρὸ τοῦ 1900, μετὰ παρέλευσιν τόσων ἐτῶν νὰ σπεύσουν νὰ δηλώσουν τὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα κατέχουν καὶ νὰ πληρώσουν τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον ὥριζεν ὁ νόμος. Διὰ τοῦτο θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρισθῇ ἕνα συμβολικὸν τίμημα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν τὸ ⅙ τῆς ἀξίας τοῦ κτήματος, ὡς ὁρίζεται σήμερον. Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ νόμου, νὰ προβῇ εἰς ριζικωτέραν μεταβολὴν αὐτοῦ.

§39Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Πρὸ δύο μηνῶν περίπου, ἐψηφίσθη διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας ἀγροτικὰ κτήματα τοῦ Δημοσίου κατεχόμενα ἐπὶ μίαν 30ετίαν, παραχωροῦνται δωρεὰν μέχρις ἑνὸς βιωσίμου κλήρου.

§40Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν κατέχῃ μεγαλυτέραν ἔκτασιν καὶ τὴν ἔκτασιν αὐτὴν τὴν κατέχει ἀπὸ 50ετίας, καὶ ἔχει παραγραφῆ τὸ δικαίωμα παντὸς τρίτου, πῶς δωρεὰν μέχρις ἑνὸς βιωσίμου κλήρου; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἕνα κτηματολόγιον καὶ νὰ γίνῃ γενικὴ ἐκκαθάρισις τῆς κρατικῆς περιουσίας. Πρέπει, βεβαίως, τὸ Κράτος νὰ εἶναι αὐστηρότερον ὅταν πρόκειται δι’ ἀστικὰ κτήματα. Ὅσον, ὅμως, πρόκειται δι’ ἀγροτικὰ κτήματα, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐλαστικώτερον. Διότι, οὐδεὶς θὰ δηλώσῃ ἐὰν πρόκειται νὰ πληρώσῃ τὸ ⅕ τῆς ἀγοραίας ἀξίας τοῦ κτήματος. Διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ ἐπιτυχία τοῦ μέτρου αὐτοῦ, ἐπιβάλλεται μεγαλυτέρα γενναιότης ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, διὰ τὰ ἀγροτικὰ κτήματα. Τοῦτο ὑπεστήριξα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ ἀγροτικῶν καὶ ἀστικῶν κτημάτων, καὶ νὰ καταρτισθῇ καὶ ἕνα κτηματολόγιον.

§41Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 ρυθμίζονται πολλαὶ περιπτώσεις ἀφορῶσαι τοὺς νομεῖς ἢ κατόχους Δημοσίων κτημάτων ὑπὸ τοὺς ὅρους καὶ τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἀναφέρει τὸ σχετικὸν ἄρθρον ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου δημιουργεῖται μία ἀνησυχία διότι δὲν προβλέπεται ἡ ρύθμισις τῶν μισθωτῶν τῶν Δημοσίων κτημάτων. Τοῦτο ἐπιτείνεται ἐπὶ πλέον ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 2, τὸ ὁποῖον προβλέπει εἰδικῶς τὴν περίπτωσιν τῶν μισθωτῶν. Συνεπῶς ἀναποτρέπτως πρέπει νὰ συναχθῇ ὅτι δὲν ρυθμίζεται ἡ περίπτωσις τῶν μισθωτῶν διὰ τοῦ ἄρθρου 1. Ἐὰν οὕτως ἔχῃ τὸ πρᾶγμα, νομίζω ὅτι γίνεται μία ἄνισος μεταχείρισις. Ἀσφαλῶς ἀντιμετωπίζεται τὸ θέμα τῶν μισθωτῶν εἰς τὸ ἄρθρον 2, ἀλλ’ ὡς ἔχει ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 3 εἶναι ἀσυγκρίτως βαρύτεραι αἱ ὑποχρεώσεις τῶν μισθωτῶν, ἀπὸ τῶν νομέων ἢ κατόχων τοῦ ἄρθρου 1. Νομίζω ὅτι διὰ τὴν ἴσην μεταχείρισιν θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 1: «Ἢ μισθωτὴς Δημοσίων κτημάτων». Ἀναμφισβητήτως δέ, κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρόκειται κτήματα μεγάλης ἀξίας νὰ περιέλθουν εἰς μισθωτάς, διότι εἰς τὰ ἄρθρα καθορίζονται αἱ προϋποθέσεις, περὶ ποίων κτημάτων πρόκειται κ.λ.π., πέραν δὲ αὐτοῦ τὸ Δημόσιον ἐπιφυλάσσει τὰ δικαιώματά του, προκειμένου περὶ ἐνοικιάσεως. Συνεπῶς νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δίκαιον νὰ προστεθῇ ἡ περίπτωσις τῶν μισθωτῶν, ἐπιφυλάσσον τὸ Δημόσιον τὸ δικαίωμά του νὰ ἀποφασίζῃ ἑκάστοτε ἐὰν θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκποίησιν ὑπὸ τοὺς ὅρους αὐτοὺς ἢ ὄχι.

§42Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ εὐρύνεται ὁ κύκλος καὶ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ὑπόλοιπον.

§43Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ἀναμφισβητήτως εὐρύνεται, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως.

§44Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παλαιοτέρα διάταξις παρεῖχε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐπὶ τριετίαν μισθωτάς.

§45Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Καὶ ἤδη παρέχεται τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ ὑπὸ ἄλλας προϋποθέσεις. Τὸ αἴτημά μου εἶναι νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως.

§46Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Πιτούλη, διότι πρόκειται περὶ μισθωτῶν μικτῶν κτημάτων καὶ διότι οἱ κάτοχοι θὰ τύχουν καλυτέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τοὺς μισθωτάς. Ἐπίσης, θὰ ἤθελον νὰ ἄρητε διὰ δηλώσεώς σας, μίαν παρεξήγησιν, ἡ ὁποία προέκυψεν ὅσον ἀφορᾷ τοὺς μισθωτὰς κτημάτων εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰ κτήματα αὐτὰ ἀπὸ τὸ 1944, καὶ ἐνῷ πληρώνουν, αἱ ὑπηρεσίαι δὲν ἐπεκτείνουν τὰ εὐεργετήματα τοῦ νόμου καὶ εἰς τοὺς κατόχους τῆς κατηγορίας αὐτῆς. Θὰ ἤθελον διὰ δηλώσεώς σας, κύριε Ὑπουργέ, νὰ λύσητε τὸ θέμα, διὰ νὰ μὴ προκύψῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον ζήτημα. Πρόκειται περὶ κατόχων ἀπὸ τοῦ 1941, κατὰ τὰς διακρίσεις τοῦ ἄρθρου 1.

§47Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ ἴσης μεταχειρίσεως ὅλων τῶν κατηγοριῶν αὐτῶν, καθ’ ὅσον καὶ οἱ ἐν λόγῳ μισθωταὶ τῶν Δημοσίων κτημάτων, εἶναι τοιοῦτοι ἀπὸ μακροτάτου χρόνου. Ἐφ’ ὅσον λαμβάνεται μέριμνα διὰ τοὺς κατόχους ἢ αὐθαιρέτως καταλαβόντας, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς ἀνάλογον θέσιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι δικαία καὶ ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα κατὰ τρόπον ἀντικειμενικόν. Ἐπίσης, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ δήλωσις τὴν ὁποίαν ἐζήτησεν ὁ κ. Ἀθανασάκος, προκειμένου περὶ τῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων, ἂν καὶ κατὰ τὴν γνώμην μου, τὸ ζήτημα εἶναι τακτοποιημένον. Ἐν τούτοις, ὁ πλεονασμὸς δὲν βλάπτει, διότι οἱ κάτοχοι εὑρίσκονται εἰς μίαν ἀνησυχίαν καὶ ἀγωνίαν.

§48Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παράγραφος πρώτη τοῦ ἄρθρου 1, ὅπως εἶναι διατυπωμένη μὲ ἐμβάλλει εἰς τὴν ἑξῆς ἀνησυχίαν: Ἐὰν εἰς τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας ρυθμίζει ἡ παράγραφος αὐτή, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν καὶ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα ἀγροτικὰ κτήματα τῆς Θεσπρωτίας. Ἡ γνώμη μου εἶναι βεβαίως ὅτι δὲν ὑπάγονται. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι ἢ πρέπει νὰ κάμητε δήλωσιν εἰς τὰ πρακτικὰ ἐπεξηγηματικὴν ἢ νὰ προστεθῇ διάταξις ἀναφέρουσα ὅτι πᾶς νομεὺς ἢ κάτοχος Δημοσίου κτήματος ἐκ τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν διαχείρισιν τῆς Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ μὴ ἀπαλλοτριωθέντων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου κ.λ.π.

§49Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὰ τὰ ἀπαλλοτριωθέντα δὲν εἶναι διαχειρίσεως τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἔχουν παραχωρηθῆ.

§50Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅλα αὐτὰ τὰ κτήματα ἀνήκουν εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν συνετελέσθη πλήρως καὶ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι κάτοχοι διάφοροι ἀγρόται ἢ καὶ κάτοικοι τῆς ἐγγὺς περιφερειῶν, οἱ ὁποῖοι τὰ κατέλαβον ἀπὸ τὸ 1944 καὶ ἐντεῦθεν, διὰ νὰ μὴ ἀνακύψῃ καμμία δυσχέρεια εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ τῆς ἀποκαταστάσεώς των, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ προστεθῇ: «ἐξαιρουμένων τῶν ἐν ἀπαλλοτριώσει εὑρισκομένων».

§51Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑφίσταται δι’ ἡμᾶς ζήτημα, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸ ἔχει ἀντιμετωπίσει.

§52Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μοῦ ἀρκεῖ ἡ δήλωσίς σας, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ἡ διαστολὴ μεταξὺ τῶν δύο περιπτώσεων. Ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὑπάρχουν εἰς τὴν Θεσπρωτίαν διάφορα κτήματα, ἀνήκοντα προηγουμένως εἰς Μουσουλμάνους, τὰ ὁποῖα μετὰ τὴν ἀποχώρησίν των, ἔχουν καταλάβει διάφοροι πληγέντες καὶ ἄστεγοι, τόσον κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, ὅσον καὶ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἐγκατασταθέντες ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ἀρχῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τελοῦν ὑπὸ μίαν ἰδιότυπον σχέσιν μὲ τὸ Δημόσιον. Θεωροῦνται ὅτι κατέλαβον τὰ κτήματα ταῦτα αὐθαιρέτως καὶ ὑποχρεοῦνται εἰς τὴν καταβολὴν μιᾶς ἀποζημιώσεως διὰ τὴν χρῆσιν τῶν κτημάτων αὐτῶν πρὸς τὸ Δημόσιον πρὸς στέγασιν καὶ ἐπαγγελματικὴν ἐγκατάστασιν. Διὰ τὰ κτήματα αὐτά, κύριε Ὑπουργέ, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα, διότι ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν εἶχε τεθῆ ὁ περιορισμὸς ὅτι καὶ τῆς ἰδιοτύπου αὐτῆς καταστάσεως ἐξαιροῦνται ὅσοι εἶναι εὔποροι. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰ κτήματα, ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦται ὅτι δὲν ἔχουν ἰδιόκτητον στέγην, ὀρθὸν εἶναι νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὰς περιπτώσεις τοῦ ἄρθρου 1, παράγρ. 1 καὶ νὰ τοὺς δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ τὰ ἐξαγοράσουν ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ ψηφιζομένου νόμου. Οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν ἔχουν ὑποστῆ τὰ πάνδεινα κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὸν συμμοριτοπόλεμον, εἶναι ἄστεγοι καὶ πυροπαθεῖς ἀπὸ τοὺς Ἀλβανοτσάμηδες καὶ τοὺς συμμορίτας. Περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν τῆς παραγράφου 1, ἀναφέρεσθε εἰς κατοχὰς κτημάτων ἀγροτικῶν καὶ εἰς ἐξαγορᾶς τῶν κτημάτων αὐτῶν εἰς τὸ ἓν πέμπτον τῆς ἀξίας των, ἐφ’ ὅσον ἡ νομὴ καὶ ἡ κατοχὴ ἤρξατο πρὸ τοῦ 1900. Ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, ἀφορᾷ κτήματα τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος. Ἀλλὰ πρὸ τοῦ 1900 εἴχομεν καὶ εἰς τὰς νέας χώρας κατοχὴν καὶ νομήν, ἀμφισβητουμένην, βεβαίως, ὑπὸ τοῦ Τουρκικοῦ Δημοσίου καὶ ὡρισμένων μπέηδων, πλήν, ὅμως, ἀμφισβητουμένων ἐκ μέρους τῶν Κοινοτήτων καὶ τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι τὰ χωριά μας εἶναι κεφαλοχώρια καὶ δὲν διετέλεσαν ποτὲ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς μπασταίνης καὶ τῶν τσιφλικίων. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, αὐτὰς τὰς περιπτώσεις νὰ τὰς συμπεριλάβητε, ὅπως συμπεριλαμβάνετε καὶ τὰς περιπτώσεις τῆς παλαιᾶς Ἑλλάδος. Ἐὰν καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν Νέων Χωρῶν ἔχουν κατοχήν, ἡ ὁποία νὰ μὴ ἀμφισβητῆται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἢ ὑπὸ ἰδιωτῶν τότε καὶ ἐκεῖνοι πρέπει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀγοράσουν τὰ κτήματα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ Δημόσιον προβάλλει ἀκόμη ἀξιώσεις.

§53Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ νόμος, κύριε συνάδελφε, θὰ ἔχῃ καθολικὴν ἰσχύν. Εἰς οἱονδήποτε μέρος τῆς Ἑλλάδος ἐὰν ὑπάρχουν τοιαῦται περιπτώσεις θὰ ρυθμισθοῦν, σύμφωνα μὲ τὸν παρόντα νόμον.

§54Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὡς εἶναι, ὅμως, διατυπωμένη ἡ διάταξις ἀφορᾷ μόνον ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέλαβον κτήματα εἰς τὴν Παλαιὰν Ἑλλάδα. Πρέπει ρητῶς νὰ τὸ διαλάβητε εἰς τὴν διάταξιν, διὰ νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ αἱ περιπτώσεις τῶν νέων Χωρῶν. Περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καὶ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ἔχω ὑπογράψει μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν ἀγροτικὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα ἀπηλλοτριώθησαν ἀναγκαστικῶς ἐπὶ σκοπῷ ἀναδασώσεως καὶ ἡ ἀναδάσωσις τούτων δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον. Τὸ Δημόσιον εἶναι κύριον τῶν κτημάτων αὐτῶν. Ἡ ἀπαλλοτρίωσις δὲν συνετελέσθη, οὔτε κατεβλήθη ἡ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς δικαιούχους. Οἱ ἰδιοκτῆται τῶν κτημάτων αὐτῶν ζητοῦν νὰ τοὺς δοθοῦν πάλιν τὰ κτήματά των αὐτὰ καὶ ἐὰν ἐπὶ τέλους τὸ Δημόσιον ἔχῃ ἀξίωσίν τινα, προτίθενται γὰ καταβάλουν καὶ αὐτοὶ τὸ τίμημα, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται διὰ τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας ρυθμίζει τὸ ἄρθρον τοῦτο. Παρεμφερεῖς περιπτώσεις, κύριε Ὑπουργέ, ρυθμίζονται διὰ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 5 καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 10. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§55Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἁρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§56Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διότι ἐξακολουθεῖ τὸ Δημόσιον νὰ διατηρῇ τὴν κυριότητα ἐπὶ τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν καὶ δὲν ἔχει προχωρήσει εἰς τὴν ἀναδάσωσιν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν ἐπροχώρησε εἰς τὴν ἀναδάσωσιν καὶ δὲν κατέβαλε τὸ τίμημα τῆς ἀπαλλοτριώσεως, διατὶ θὰ στερήσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν τὰ κτήματα αὐτὰ μὲ ἐπίσημον συμβόλαιον, θὰ τοὺς στερήσωμεν τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐξαγοράσουν, ἔστω ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους, τὰς ἐκτάσεις αὐτάς, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα;

§57Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετ’ ἄλλων συναδέλφων, ἔχομεν ὑπογράψει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος τοῦ 1926, παρὰ τῇ ὑπηρεσίᾳ Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης, εἶχε συσταθῆ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἁρμοδιότητα νὰ κρίνῃ περὶ τοῦ δικαιώματος κυριότητος ἀμφισβητουμένων ἀκινήτων. Τὸ δικαστήριον ἐλειτούργησεν ἐπὶ μακρὸν καὶ ἐξέδωσε πλείστας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι κατέστησαν τελεσίδικοι καὶ ὁριστικαί. Ἡ ὑπηρεσία Δημοσίων Κτημάτων, ἡ ὁποία διεδέχθη κατ’ ἁρμοδιότητα τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, περιφρονοῦσα τὰς ἀποφάσεις αὐτάς, ἤγειρε διεκδικητικὴν ἀγωγὴν κατὰ τῶν ἀναγνωρισθέντων κυρίων ἐνώπιον τῶν τακτικῶν δικαστηρίων. Ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς διοικήσεως κλονίζει τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν πολιτῶν πρὸς τὴν συνέπειαν τοῦ Κράτους καὶ πρὸς τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἰδιωτικῆς ἰδιοκτησίας.

§58Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον εἶπε, ὅτι τὸ Συμβούλιον αὐτὸ παρανόμως ἐλειτούργησε καὶ αἱ ἀποφάσεις του δὲν δεσμεύουν.

§59Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Νὰ ληφθῇ εἰς τὸν νόμον μία εἰδικὴ πρόνοια, διότι αὐτὸς ὁ τύπος δὲν πρέπει νὰ καταστρέψῃ τὴν οὐσίαν καὶ νὰ ἀδικήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Τὸ ὅτι παρανόμως ἐλειτούργησε τὸ Διοικητικὸν αὐτὸ δικαστήριον εἶναι πταῖσμα τοῦ Κράτους, καί, δὲν ἀνάγεται εἰς τὴν εὐθύνην τῶν ἐνδιαφερομένων. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ληφθῇ κἄποια πρόνοια διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι πρόκειται περὶ περιπτώσεως δικαίας καὶ ὀρθῆς.

§60Α. ΣΧΙΝΑΣ. Δὲν ἔχω, παρὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀποσκίτη, τὴν ὁποίαν, ἄλλωστε καὶ ὑπέγραψα. Ὁ ἰσχυρισμὸς τὸν ὁποῖον εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἐντελῶς τυπικός. Οὐχὶ ἐξ εὐθύνης καὶ ἐξ ὑπαιτιότητος τῶν ἐνδιαφερομένων, ἀλλὰ ἐξ ὑπαιτιότητος τοῦ Κράτους ἐλειτούργησε κακῶς τὸ Διοικητικὸν Δικαστήριον. Εἰς τὴν οὐσίαν, ὅμως, τὸ γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ δίκαιον εἶναι μὲ τὸ μέρος τῆς περιπτώσεως, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ρυθμίσῃ ἡ τροπολογία αὐτὴ καί, ἡ ὁποία πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§61Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συνηγορῶ, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Δεδομένου, δέ, ὅτι ἀνεγνωρίσθη τὸ κατ’ οὐσίαν δίκαιον, ἔστω καὶ ὑπὸ παρανόμως λειτουργοῦντος Διοικητικοῦ Δικαστηρίου, πρέπει νὰ προστατευθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§62Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, περίπου 600 οἰκογένειαι τῆς πόλεως Ἀλεξανδρουπόλεως, τῆς ἀκριτικῆς αὐτῆς πόλεως, τὴν ὁποίαν θέλομεν νὰ ἀποκαλοῦμεν προμαχῶνα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀρκετὸς ἀκριτικὸς πληθυσμὸς τοῦ Νομοῦ Ἕβρου, ἀναμένει ἐπὶ πολὺ καὶ μετ’ ἀγωνίας νὰ φέρῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ θέσῃ τέρμα εἰς ὡρισμένα ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐπὶ πολὺν χρόνον προσεπάθησαν νὰ λύσουν οἱ κάτοικοι αὐτοὶ καὶ ἔρχονται εἰς ἀντιδικίαν μὲ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον.

§63Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διατὶ εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον; Εἰς τὸ τέλος νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως. Συμπαθῶ τὸ θέμα, ἀναμένω δὲ καὶ ἀπόφασιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου.

§64Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ὑποχωρῶ, κύριοι βουλευταί, καὶ ἔχω τὴν πεποίθησιν, ὅτι οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι, θὰ μὲ ἀκούσουν, διότι ἰδιὰ τὴν πόλιν τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως τὸ θέμα εἶναι σπουδαιότατον.

§65Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ συνάδελφοι τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου ὑπέβαλον μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν τὸ ἄρθρον 1, παράγρ. 1, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ τροπολογία αὐτὴ κατετέθη ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀνεπτύχθησαν δέ, αἱ ἀπόψεις τῶν κ. κ. συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ περιληφθοῦν εἰς τὰ εὐεργετήματα τοῦ ἄρθρου 1, παρ. 1 καὶ τὰ οἰκόπεδα, ἐπὶ τῶν ὁποίων τινὲς τῶν πολιτῶν Ἡρακλείου οἰκοδόμησαν κατοικίας καὶ ἰδιοκατοικοῦν ταύτας, ἐπὶ οἰκοπέδων τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν διὰ σκοποὺς κοινωνικούς, τοῦ Δημοσίου, τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων. Εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς τροπολογίας ἐνεφανίσθη ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Λεβαντῆς ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ ἀνέπτυξε τὴν ἄποψιν, ὅτι χάρις εἰς τὸν καλλωπιστικὸν σκοπὸν τοῦ παρακειμένου ἀθλητικοῦ γηπέδου δὲν θὰ πρέπει νὰ περιληφθῇ ἡ τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Λεβαντῆ, ἔχω νὰ ἀντιτάξω τὰ ἑξῆς ἐπιχειρήματα καί, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον νὰ ἄρῃ τὰς ἀπόψεις του, ἐφ’ ὅσον εὕρῃ τὰ ἐπιχειρήματά μου ταῦτα λογικὰ καὶ ἔχοντα σκοπιμότητα καὶ περαιτέρω ὁ κ. συνάδελφος νὰ υἱοθετήσῃ τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. συναδέλφων τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου. Τὰ ἐπιχειρήματα εἶναι τὰ ἀκόλουθα: Τὸ μὲν γήπεδον τὸ παρακείμενον, εὑρίσκεται ἀπὸ τὰ οἰκόπεδα, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἔχουν ἀνεγερθῆ τὰ οἰκήματα αὐτά, περίπου 100–1500 μέτρα. Ἡ ἔκτασις τῶν οἰκοπέδων, διὰ τὰ ὁποῖα γίνεται λόγος εἰς τὴν τροπολογίαν, δὲν εἶναι πέραν τῶν 500–1500 τ.μ. Ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν ἔχουν οἰκοδομηθῆ 25–30 οἰκίαι ἀπὸ πολεμιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως τοῦ τελευταίου πολέμου, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι ἐπυρπολήθησαν, κατεδαφίσθησαν ἢ κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ. Ὅταν, δηλαδή, ἡ Πολιτεία, κύριε Ὑπουργέ, παρεχώρει εἰς τοὺς πολίτας τοὺς μὴ λαβόντας ἐνεργὸν μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἔθνους, πιστώσεις καὶ ἐκτάσεις καὶ οἰκόπεδα διὰ τὴν αὐτοστέγασίν των, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 4ετίαν προσέφεραν τὰς ὑπηρεσίας των οἴκοθεν, διότι ἔτσι ἀντελαμβάνοντο τὸ καθῆκον των, εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀπελευθερώσεως, ἐντεταγμένοι εἰς ἐθνικὰς Ὀργανώσεις ἀντιστάσεως, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἄνευ βοηθείας τοῦ ἐπισήμου Κράτους, προσπαθείᾳ καὶ δαπάναις ἰδικαῖς των, εὑρέθησαν σήμερον ἐντεταγμένοι ἐπὶ οἰκοπέδων τοῦ Δημοσίου. Καὶ ἐνῷ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ ἔρχεται νὰ διακανονίσῃ ἄλλας κατηγορίας πολιτῶν, αὐθαιρέτως καὶ ὑπὸ εἰρηνικὰς περιστάσεις, καταλαβόντες οἰκόπεδα τοῦ Δημοσίου, εἰς τοὺς ὁποίους τὰ παραχωρεῖ ὑπὸ τὰς Α ἢ Β προϋποθέσεις, κατὰ ποίαν λογικὴν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς ἀγωνιστὰς αὐτοὺς ὅτι ὁ σημερινὸς νόμος τοὺς ἀγνοεῖ, διότι τὸ οἰκόπεδον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἔκτισαν ἔχει μέσα 5 δένδρα, τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ νὰ δώσουν ἀέρα καὶ ὀξυγόνον εἰς τὴν πόλιν; Ἡ πόλις τοῦ Ἡρακλείου, κύριοι, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγομαι καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἐγεννήθην καὶ ἀνετράφην, διὰ νὰ καλλωπισθῇ καὶ βελτιωθῇ ἀπὸ ὑγιεινῆς ἀπόψεως, χρειάζεται κατεδάφισιν τῶν ἑνετικῶν τειχῶν, τὰ ὁποῖα τὴν περιβάλλουν. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ εὐπρεπισθῇ ἡ πόλις τοῦ Ἡρακλείου. Δὲν εἶναι δυνατόν, λοιπὸν κύριε συνάδελφε, νὰ συνταχθῶμεν μὲ τὴν ἄποψίν σας ἡμεῖς, διότι οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν πρόκειται νὰ προσφέρῃ ἡ ἀπόρριψις τῆς τροπολογίας μας, εἴτε εἰς τὴν ὑγείαν τῆς πόλεως, εἴτε εἰς τοὺς ἀθλουμένους εἰς τὸ Στάδιον, διότι οὗτοι, ἀθλούμενοι ἀπὸ 30ετίας, εἰς τὸ Στάδιον αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδισθοῦν εἰς τὴν ἄθλησίν των ἐκ τοῦ ὅτι ὑπὲρ τὸ Στάδιον θὰ φυτευθῶσι 5 ἢ 10 δένδρα. Παλαιότερον, χωρὶς καμμίαν ἐκτίμησιν τῶν γενικωτέρων πραγμάτων τῆς πόλεως τοῦ Ἡρακλείου, εἶχεν ἀποφασισθῆ νὰ παραχωρηθῇ τὸ τμῆμα αὐτὸ ὑπὲρ γενικῶν δημοτικῶν σκοπῶν. Ἀλλ’ ἐὰν ἐγένετο ἕνα λάθος, εἶναι δυνατὸν σήμερον τὸ λάθος νὰ διορθωθῇ μὲ ἄλλο λάθος; Διὰ τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ, ὑποβάλλω καὶ ἐγὼ τὴν παράκλησιν, σᾶν ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ζῶ καὶ πονῶ τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου, ἀλλὰ συγχρόνως πονῶ καὶ τὸν πολεμιστὴν τὸν ἀκτήμονα, τὸν ἄστεγον, ἐκεῖνον ποὺ ἔδωκε εἰς τὴν Πατρίδα, ὅ,τι εἶχε, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. συναδέλφων. Παρακαλῶ δὲ περαιτέρω καὶ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Λεβαντῆν, νὰ ἀποσύρῃ τὰς ἀπόψεις ποὺ ἐξέθεσε, κατὰ τὴν ἀνάλυσιν τοῦ θέματος καὶ νὰ βοηθήσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τοὺς ὀλίγους αὐτοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἄλλως θὰ μείνουν μὲ τὸ παράπονον ὅτι ὁ κ. Λεβαντῆς, τοῦ ὁποίου τὰ αἰσθήματα εἶναι γνωστά, ἐστράφη ἐναντίον τῆς στεγάσεώς των.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§67Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ὑποχρεωμένος, αὐτόπτης μάρτυς αὐτῆς τῆς ἱστορίας, νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Μαρῆ καὶ Κρασαδάκη, διότι πράγματι αἱ οἰκογένειαι αὗται εὑρίσκονται εἰς ἀξιοθρήνητον ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως κατάστασιν, πρόκειται δέ, ὅπως εἶπε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Γιαννιδάκης, περὶ πολεμιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Πέραν τούτου, ὅμως, ἡ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἐπιδιωκομένη ἐκκαθάρισις καὶ τακτοποίησις τῆς δημιουργηθείσης καταστάσεως ὡς πρὸς τὰ Δημόσια λεγόμενα κτήματα, διὰ τῆς καταπατήσεως, ἐκχωρήσεως, ἀπαλλοτριώσεως καὶ διὰ διαφόρων ἄλλων τρόπων κατοχῆς, νομῆς καὶ κυριότητος ἀκόμη ὑπὸ τρίτων εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου, ἐπιβάλλει ὑποχρεωτικῶς τὴν ἀναδρομὴν εἰς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν διὰ τὴν ἱστορικὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου ζητήματος, ἔστω καὶ ἀπολύτως σκιαγραφικῶς, ἀπὸ τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας καὶ ἐντεῦθεν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς γῆς ἀπὸ τοὺς δυνάστας Τούρκους καὶ τὴν ἵδρυσιν καὶ δημιουργίαν Ἑλληνικοῦ Κράτους, ὁλόκληρος ἡ ἀπελευθερωθεῖσα ἔκτασις γῆς περιῆλθεν αὐτομάτως εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ὡς περιουσία αὐτοῦ, ὡς διαδόχου τοῦ Τουρκικοῦ Δημοσίου, καθ’ ὅσον, κατὰ τὰ ἰσχύοντα Τουρκικὰ ἔθιμα, ὁλόκληρος ἡ Τουρκικὴ γῆ ἦτο περιουσία τοῦ Στέμματος. Ἰδιωτικαὶ ἰδιοκτησίαι ἀνεγνωρίζοντο μόνον διὰ χοτζετίων καί, συνεπῶς, οἱ κάτοχοι τοιούτων χοτζετίων, καὶ ἐπὶ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἀνεγνωρίζοντο αὐτοδικαίως, ὡς κύριοι τοῦ κατεχομένου κτήματος. Ἡ ἐθνικὴ αὐτὴ γῆ, αἱ ἐθνικαὶ γαῖαι, ὅπως ἀπεκλήθησαν, ἐχρησιμοποιήθησαν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ὡς βάσις πάσης οἰκονομικῆς προσπαθείας καὶ ἐπιδιώξεως. Βάσει τῶν ἐθνικῶν τούτων γαιῶν συνήφθησαν καὶ τὰ πρῶτα δάνεια ὑπὸ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων πρὸς ἐξόφλησιν ἄλλων δανείων καὶ ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας εἶχον συνάψει διαρκοῦντος τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος, ἀλλὰ καὶ πρὸς διοργάνωσιν καὶ ἀνασυγκρότησιν τοῦ νεαροῦ Κράτους. Θὰ ἔπρεπε, βέβαια, μετὰ ταῦτα, μετὰ τὴν πάροδον, δηλαδή, τοῦ χρόνου, τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησεν ἀναγκαστικῶς ἡ σύστασις τοῦ Κράτους, ὕστερα ἀπὸ ἕνα μακροχρόνιον καὶ σκληρὸν ἀγῶνα, μετὰ τὴν θεμελίωσιν, κατὰ ἕνα τρόπον, τοῦ νεαροῦ τούτου Κράτους, καὶ τὴν ἐπούλωσιν τῶν πληγῶν, ποὺ ἤνοιξεν ὁ ἀγὼν αὐτός, θὰ ἔπρεπε, ἐπαναλαμβάνω, αἱ ἐθνικαὶ αὐταὶ γαῖαι νὰ ἀποτελέσουν τὸ πρῶτον καὶ τὸ μόνον μέλημα τῶν Κυβερνήσεων αὐτῶν διὰ τὴν καλυτέραν διάθεσιν καὶ χρησιμοποίησιν αὐτῶν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε, τότε, ἄλλος σχεδὸν πόρος, πρὸς ὄφελος καὶ τοῦ νεαροῦ Κράτους, ἀλλὰ καὶ τοῦ ὑπὲρ πίστεως καὶ Πατρίδος ἀγωνισθέντος λαοῦ, διότι ἡ σχετικὴ εὐχὴ τῆς Ἐκκλησίας ἠμπορεῖ νὰ ἱκανοποιοῦσε καὶ νὰ ἱκανοποιῇ τὰ αὐτιά, οὐδέποτε, ὅμως, ἱκανοποίησεν ἢ ἱκανοποιεῖ τὸν στόμαχον. Ἀκόμη δέ, διὰ νὰ μὴ φθάσουν οἱ ἡρωϊκοὶ ἀγωνισταὶ τῆς ἀπελευθερώσεως εἰς τὸ σημεῖον ποὺ περιῆλθον — καὶ τὸ ὁποῖον τόσον ἐναργῶς καὶ πιστῶς ἀποδίδει καὶ ἀπεικονίζει εἰς τὸ ἱστορικόν του ποίημα «Ὁ Ματρόζος» ὁ Εὐάγγ. Στρατήγης. Τοῦτο, ὅμως, δὲν ἐγένετο. Ἀπ’ ἐναντίας αἱ ἐθνικαὶ γαῖαι αὐταὶ ἐγένοντο λεία καὶ διενεμήθησαν μεταξὺ διαφόρων, οὕτω δὲ ἐδημιουργήθησαν τὰ τσιφλίκια. Ἐνέμοντο δὲ αὐτοὶ μέχρι προχθὲς καὶ ἴσως ἐξακολουθοῦν νὰ νέμωνται μέχρις ἑνὸς βαθμοῦ τὴν κατάστασιν. Ὑπολείμματα τῶν κτημάτων αὐτῶν, ἐδημιούργησαν τὸ σημερινὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θέλει νὰ θεραπεύσῃ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐπιδιώκονται κυρίως τρία πράγματα. Πρῶτον, ἡ ἐπέκτασις τῶν δικαιωμάτων τῆς ἐξαγορᾶς καὶ πέραν τῶν κατόχων πρὸ τοῦ 1900. Δεύτερον, ἡ μείωσις τοῦ τιμήματος τῆς ἐξαγορᾶς αὐτῆς καὶ τρίτον ἡ παράτασις τῶν προθεσμιῶν. Ὁ νόμος ἀναγνωρίζει κατόχους, νομεῖς ἢ καὶ κυρίους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰ κτήματα αὐτὰ πρὸ τοῦ 1885, διότι καὶ κατὰ τὸν Τουρκικὸν νόμον ἡ ἰδιωτικὴ ἰδιοκτησία ἀνεγνωρίζετο. Ἐν συνεχεία καὶ ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ἀνεγνωρίζοντο ὡς ἰδιοκτῆται. Πέραν τούτου, ὅμως, κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ πολλοὶ καταλαμβάνουν καὶ διὰ τῆς παρόδου τοῦ χρόνου — καὶ διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἴσχυον αἱ διατάξεις τῆς παραγραφῆς καὶ τῆς χρησικτησίας — ἔγιναν κύριοι. Ἀπὸ τὸ 1912– 1923, διὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου ἀνεστάλη ἡ διάταξις τῆς παραγραφῆς διὰ τὸ Δημόσιον καὶ τὸ 1926 κατηργήθη ἐντελῶς. Κατὰ τὸ ἐν τῷ μεταξὺ χρονικὸν διάστημα πολλοὶ εἶχον γίνει νομεῖς καὶ κάτοχοι διαφόρων κτημάτων. Ἐπεχειρήθη τὸ πρῶτον διὰ τοῦ Α. Ν. περὶ ἀποβολῆς κατόχων ἀπὸ τὰ Δημόσια κτήματα τῆς Ἀεραμύνης, διὰ διατάξεως αὐτοῦ, νὰ καθαρισθῇ ἡ κατάστασις. Ἀλλὰ τὰ μεσολαβήσαντα γεγονότα, ἡ κατοχὴ κ.λ.π., δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐν τῷ μεταξὺ διὰ τῆς καταστάσεως αὐτῆς ἐπολλαπλασιάσθησαν οἱ κάτοχοι καὶ οἱ νομεῖς. Ἂν τὸ Δημόσιον ἤθελε νὰ ἐγείρῃ ἀγωγὰς δὲν θὰ ἔλυε ποτὲ τὸ ζήτημα. Ἐσκέφθη, λοιπόν, καὶ πολὺ ὀρθῶς, ἐφ’ ὅσον καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι πλεῖσται περιοχαὶ ἦσαν τελείως χέρσαι καὶ διὰ τῆς κατοχῆς των κατέστησαν χρήσιμοι, νὰ μὴ ἀδικήσῃ καὶ τοὺς κατόχους τελείως, νὰ εὕρῃ μίαν μέσην ὁδόν, διὰ τῆς ὁποίας καὶ τὸ Δημόσιον νὰ μὴ ζημιωθῇ, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἔστω καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀξιοποίησαν τὰ κτήματα αὐτά, νὰ μὴ ἀδικηθοῦν. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, διὰ τοῦ τρόπου τῆς ἀποζημιώσεως δημιουργεῖται μία ἀνισότης μεγάλη, διότι διὰ τοὺς κατόχους, ὅπως λέγετε, τοὐλάχιστον ἀπὸ πενταετίας, τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον θὰ καταβληθῇ θὰ εἶναι τὸ ⅕ τῆς ἀγοραίας ἀξίας. Διὰ τοὺς κατόχους πρὸ τοῦ 1900 τὸ ¼ τῆς ὡς ἄνω ἀξίας (ἀναγινώσκει) ..... Τί δημιουργεῖται, ὅμως, διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ; Μία ἐπὶ πλέον ἐπιβάρυνσις, διὰ τὸν ὑποχρεωμένον νὰ καταβάλῃ τὸ ⅕ τῆς ἀξίας ἐντὸς τῆς προθεσμίας, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι ἐκπρόθεσμος ἢ καθορίζεται τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς, δηλαδὴ ⅕+⅖, τὸ πρόστιμον. Ἔτσι ἀνέρχεται δύο φορὰς τὸ τίμημα. Διὰ τοὺς ὑποχρεωμένους νὰ καταβάλουν τὸ ¼, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπέβαλον αἴτησιν ἐμπρόθεσμον, τὰ ¾, δηλαδὴ ¼+1½)4 ἤτοι ½ ἐπὶ πλέον. Διὰ τὴν διόρθωσιν αὐτῆς τῆς ἀδικίας ὑπεβάλαμεν μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζομεν τὸ ἑξῆς: «Ἐπὶ τῆς ἀγοραίας ἀξίας .... (ἀναγιγνώσκει) ....». Πέραν αὐτῆς τῆς τροπολογίας, ἔχομεν καὶ πολλὰς ἄλλας τροπολογίας καὶ ὑπεβάλαμεν μίαν γενικήν, διότι τὸ ἄρθρον 1, εἶναι πολὺ ἀσαφές, κύριε Ὑπουργέ, καὶ εἰς διάφορα ἄλλα σημεῖα. Προϊούσης τῆς συζητήσεως θὰ ἀναπτύξωμεν καὶ τὰς ἄλλας τροπολογίας ποὺ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§69Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 1 εἶναι διατυπωμένον κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε ὡς μοναδικὸν κριτήριον διὰ τὴν μείωσιν τοῦ τιμήματος εἰς τὰς καθ’ ἕκαστον περιπτώσεις, λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν του τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς ἢ νομῆς τοῦ κτήματος. Νομίζω, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι λίαν εἰδυλλιακός, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Δὲν ἐλήφθη κἂν ὑπ’ ὄψιν διὰ τίνα λόγον καὶ ποῖαι εἶναι ἐκεῖναι αἱ συνθῆκαι αἱ ὁποῖαι ἠνάγκασαν τὸν Α κάτοχον νὰ καταλάβῃ ἕνα κτῆμα τοῦ Δημοσίου. Τὸ λέγω αὐτό, διότι, ἂν ἐνθυμῆσθε τὸ 1922, ἐγένετο ἡ μεγάλη Μικρασιατικὴ καταστροφή. Εἰς τὰς πόλεις κυρίως τῆς Μακεδονίας κατὰ ἑκατοντάδας χιλιάδων συνέρρευσαν οἱ πρόσφυγες, ἄστεγοι, παντελῶς γυμνοί, ἀνυπόδητοι, πεινασμένοι. Εἰς τὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας εἶχον συρρεύσει, ὑπῆρχον ἐκτάσεις τῆς ἀντιαεροπορικῆς ἀμύνης, ἔτσι ὠνομάζοντο τότε. Μὲ μίαν ἄδειαν ἁπλῶς τοῦ Νομάρχου, τοὺς ἐχορηγεῖτο δικαίωμα, ἐφ’ ὅσον εἶχον ἰδίους πόρους, νὰ κτίσουν ἕνα οἴκημα νὰ στεγασθοῦν. Ἔπαιρναν ἕνα χαρτὶ καὶ ἐγκαθίσταντο καὶ ἔκτιζον ἐπάνω εἰς μίαν ἔκτασιν τοῦ Δημοσίου. Ἐξ ἰδίων πόρων ἔκτισαν τὰ σπίτια. Ἔκτοτε, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔκτισαν τὰ σπίτια, ἀξιοποίησαν ἀκαλλιεργήτους καὶ ἀκατοικήτους ἐκτάσεις, εὑρισκομένας σχεδὸν ἔξω τῆς πόλεως, διότι αἱ πόλεις, τότε, τῆς Μακεδονίας, εἶχον τὸ ⅒ τοῦ πληθυσμοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπέκτησαν μετὰ τὴν ἔλευσιν τῶν προσφύγων. Καὶ ἐν πολλοῖς, ὅπως σᾶς εἶπον, ἐκτάσεις ἀκατοικήτους, ἐκτάσεις βοσκοτόπους ἀξιοποίησαν καὶ τοὺς ἔκαμαν συνοικισμοὺς καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ. Δι’ αὐτοὺς τοὺς πρόσφυγας ὄχι μόνον δὲν λαμβάνεται καμμία πρόνοια εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀλλὰ εἶναι δυσμενεῖς οἱ ὅροι ἐξαγορᾶς τῶν κτημάτων αὐτῶν. Καὶ εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, δυσμενεῖς οἱ ὅροι ἐξαγορᾶς διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Διότι, ὅταν κατέλαβον ἔπειτα τὰ κτήματα, ἠμποροῦσαν ἴσως καὶ μὲ 5 δραχμὰς νὰ πάρουν ἕνα στρέμμα, τότε, δηλαδὴ τὸ 1922, 1925, τὸ 1928. Σήμερον, ὅμως, ἔγιναν πολυάνθρωποι συνοικισμοὶ καὶ τὴν ἀξίαν τὴν πρόσθετον, τὴν ὁποίαν ἀπέκτησαν τὰ κτήματα αὐτά, τὴν ἀπέκτησαν συνεπείᾳ τῆς οἰκήσεως ἐν τοῖς συνοικισμοῖς αὐτῶν τῶν προσφύγων. Πῶς, λοιπόν, θὰ πληρώσουν αὐτὸ τὸ ἥμισυ τῆς ἀξίας τῆς σημερινῆς, ἀφοῦ ἐν πολλοῖς ἡ ἀξία αὐτὴ ὀφείλεται καὶ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰ μέρη αὐτὰ καὶ ἔδωσαν ἀξίαν εἰς τὸ κτῆμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἦτο ἄνευ ἀξίας. Νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος καὶ σήμερον ἐξοδεύει χρήματα ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, διὰ νὰ στεγάσῃ τοὺς μὴ ἐστεγασμένους πρόσφυγας, ἐπιβάλλεται διὰ τοὺς πρόσφυγας εἰδικώτερον, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν εἰς κτήματα, τότε, τοῦ Δημοσίου καὶ ἔκτισαν ἐξ ἰδίων ἐπὶ τῶν κτημάτων αὐτῶν, νὰ πληρώσουν τοὐλάχιστον μόνον τὸ ⅕ τῆς ἀξίας. Ὅταν, μάλιστα, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ περιουσία τὴν ὁποίαν ἐγκατέλειψαν καὶ ἐχαρίσθη εἰς τοὺς Τούρκους μὲ τὴν συνθήκην τοῦ 1930, ἀπὸ τὸν τότε Πρωθυπουργὸν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἡ περιουσία αὐτὴ ἦτο ἀξίας 100 ἑκατομμυρίων χρυσῶν λιρῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσουν οἱ πρόσφυγες τὴν σημερινὴν ἀξίαν τῶν κτημάτων αὐτῶν καὶ μάλιστα εἰς τὴν ὑπεραξίαν τὴν ὁποίαν διὰ τῆς οἰκήσεως ἀπέκτησαν τὰ κτήματα αὐτά.

§70Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἀπαντῶ, ὅτι ἡ ἔκπτωσις αὐτὴ διέπεται ἀπὸ τὴν παράγραφον 1, στοιχεῖον δʹ. Ἀλλ’ ἐλησμονήσατε νὰ ἴδητε πάρα κάτω ποὺ ὁρίζει ὅτι ἐκπίπτεται ἡ γενομένη ὑπὸ τοῦ κατόχου ἀξιοποίησις. Θὰ ληφθῇ, δηλαδή, ὑπ’ ὄψει ἡ μεταγενεστέρα αὐξηθεῖσα ἀξία τοῦ κτήματος καὶ θὰ ἐκπεσθῇ. Ἑπομένως, θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν.

§71Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μήπως ἐκπεσθῇ μόνον τὸ κτίσμα. Ἐγὼ λέγω ὅτι καὶ τὸ οἰκόπεδον ἀπέκτησε τὴν ὑπεραξίαν. Σᾶς εἶπον ὅτι διὰ τῆς οἰκήσεως, διὰ τῆς δημιουργίας συνοικισμῶν, ἐκεῖ ὅπου ὑπῆρχον μόνον χωράφια, ἐπῆλθεν ἡ ὑπεραξία.

§72Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, ἡ γενικὴ ἀξιοποίησις θὰ ἐκπεσθῇ.

§73Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νὰ σημειωθῇ, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ δήλωσις αὐτὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Πάντως, κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὅπως τὸ λέγετε, εἶναι ἀόριστον. Νὰ τεθῇ ὡρισμένως καὶ καθαρὰ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§75Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασταύρου. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀφορᾷ ἀγροτικὰ κτήματα, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν μὲ συμβόλαια ἐπίσημα πρὸ τοῦ 1920. Ἀρχικῶς, λόγῳ τοῦ ὅτι ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ ἀπαλλοτρίωσίς των, διὰ λόγους ἀναδασώσεως, ἀφῃρέθησαν ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ἀγοραστάς, οἱ ὁποῖοι κατέβαλον τὰ χρήματά των καὶ δὲν συνετελέσθη οὔτε καὶ ἡ ἀναδάσωσις. Ἑπομένως σήμερον εὑρίσκονται ἀπαλλοτριωμένα ἀπὸ ἀγοραστὰς χωρὶς νὰ γίνῃ ἡ ἀναδάσωσις καὶ χωρὶς νὰ καταβληθῇ ἡ ἀξία των καὶ ἑπομένως δὲν χρειάζεται οὔτε ἀναδάσωσιν τὸ κτῆμα, ἐφ’ ὅσον τὸ Δημόσιον θέλει νὰ βάλῃ τὰ κτήματα αὐτά. Πρέπει νὰ προτιμηθοῦν αὐτοὶ ποὺ ἠγόρασαν πρὸ τοῦ 1920, καὶ ἔχουν τὰ συμβόλαια τὰ ἐπίσημα τοῦ συμβολαιογράφου. Ἑπομένως, θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον, ἐὰν δὲν θὰ κάμῃ ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν δι’ αὐτούς, νὰ τοὺς ὑπολογίσῃ τὸ ¼ ἢ τὸ ⅕ καὶ δι’ αὐτὸ νὰ καθορισθῇ καὶ διὰ τοὺς ἀγοραστὰς τῶν ἀγροτικῶν κτημάτων οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀγοράσει πρὸ τοῦ 1920 καὶ οἱ ὁποῖοι ἠγόρασαν μὲ ἐπίσημα συμβόλαια. Τὸ Κράτος ἔκρινε σκόπιμον νὰ κάμῃ ἀναδάσωσιν, δὲν τὴν ἔκαμε τὴν ἀναδάσωσιν. Ἐφ’ ὅσον τὰ μεταβιβάζει, νὰ τὰ ἐξαγοράσουν καὶ πάλιν ἀλλὰ μὲ τιμὴν ὅπως διὰ τοὺς ἄλλους. Συνεπῶς δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§77Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸν περιορισμὸν τῆς πενταετίας. Εἰς ἀλλεπαλλήλους συζητήσεις ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ διαφόρων μελῶν της ἀνεγνώρισεν, ὅτι τὸ νὰ κατέχῃ κτήματα τὸ Δημόσιον, αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν ζημίαν τοῦ Δημοσίου, διότι τὰ μὲν ἀστικὰ καθημερινῶς μὲ τὴν παρέλευσιν τοῦ χρόνου καταρρέουν, τὰ δὲ ἀγροτικὰ κατὰ κἄποιον τρόπον καταπατοῦνται ἀπὸ τοὺς γείτονας ἰδιοκτήτας. Καὶ ἐξεφράσθη ἐπανειλημμένως ἡ ἐπιθυμία καὶ ἐγένετο δήλωσις ὅτι θὰ φροντίσῃ τὸ Δημόσιον μιὰ ὥρα ἀρχήτερα νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ αὐτά. Δι’ αὐτὸ μὲ ἐξένισε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἴπατε ὅτι θὰ μείνωμεν χωρὶς κτήματα. Συνεπῶς νομίζω ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπὸς αὐτὸς ὁ ὁποῖος σκοπὸς τείνει εἰς τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου. Νομίζω ὅτι ἐὰν ἐθέτατε τριετίαν, θὰ ἐξηπηρετεῖτο καλύτερα ὁ σκοπός, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας, κύριε Ὑπουργέ.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§79Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς τροπολογίας μου ἔχω ἀπασχολήσει προφορικῶς πολλάκις τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἀναγκάζομαι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ψηφίσεως τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου νὰ ἀναπτύξω τὸ περιεχόμενόν της, διότι ἐπιθυμῶ νὰ ἔχω μίαν ἐπίσημον δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ποὺ βασανίζει γονεῖς 60.000 κατοίκων. Εἰς μικρὰν ἀπόσπασιν τῶν Ἀθηνῶν εὑρίσκεται ὁ μέγας συνοικισμὸς τοῦ Δήμου Ταύρου, ὁ ὁποῖος ἀριθμεῖ περὶ τὰς 60.000 κατοίκους. Αἱ 40.000 εἶναι πρόσφυγες καὶ αἱ 20.000 εἶναι γηγενεῖς. Ἐκεῖ ὑπάρχουν 3 σχολεῖα, ὑπάρχει τὸ δημοτικὸν σχολεῖον τὸ 12ον, ὑπάρχει τὸ γυμνασιακὸν παράρτημα καὶ ὑπάρχει καὶ ἓν δημοτικὸν ἐπίσης σχολεῖον. Συνολικῶς τὰ σχολεῖα αὐτὰ ἔχουν 520 μαθητάς. Δὲν θὰ ἐπίστευα τὴν τραγικὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν φέρω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, ἐὰν ὁ Δήμαρχος δὲν μὲ ἔπαιρνε νὰ μεταβῶμεν μαζὶ εἰς τὸν συνοικισμὸν αὐτὸν διὰ νὰ σχηματίσω προσωπικὴν ἀντίληψιν ποῦ στεγάζονται τὰ παιδιὰ αὐτὰ τοῦ λαοῦ. Εἶναι δύο δωμάτια καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ. Διόμισυ περίπου δωμάτια εἰς ἓν ἰσόγειον, ἀνθυγιεινὸν οἴκημα, διὰ νὰ μὴ τὴν ὀνομάσω τρώγλην. Μόλις τὸ ἥμισυ τῶν μαθητῶν κατορθώνει νὰ εἶναι καθισμένον, ὄχι εἰς τὰ θρανία, ἀλλὰ καὶ κάτω. Τὸ ἕτερον ἥμισυ τῶν παιδιῶν αὐτῶν εἶναι ὀρθόν. Ἀφήνω εἰς πάντα καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κρίνῃ ἂν εἶναι δυνατόν, εἰς τοιοῦτον οἴκημα, νὰ γίνεται ἐκπαίδευσις μαθητῶν ἑνὸς πολυπληθοῦς συνοικισμοῦ, ὅπως εἶναι ὁ συνοικισμὸς Ταύρου. Ὑπάρχει θεραπεία τοῦ κακοῦ τούτου, καὶ μάλιστα ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε τὴν εὐγενῆ καλωσύνην, εἰς σχετικὴν παράκλησιν, νὰ ἔλθῃ ἐπὶ τόπου. Ἐκεῖ ὑπάρχει λύσις. Καὶ ποία εἶναι ἡ λύσις, τὴν ὁποίαν ὑπεδείξαμεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν μετὰ τοῦ Δημάρχου; Νὰ δοθῇ ἓν μικρὸν μέρος, εἷς ὡρισμένος χῶρος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἔμπροσθεν τῶν Παλαιῶν Φυλακῶν Συγγροῦ, ὥστε νὰ ἀνεγερθῇ ἓν κτήριον, ποὺ θὰ ἠμπορέσῃ νὰ συμπεριλάβῃ τοὺς 520 μαθητὰς τοῦ συνοικισμοῦ Ταύρου. Πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπέδειξε, πραγματικῶς, πλήρη κατανόησιν, ἀλλὰ πληροφοροῦμαι ὅτι εἰς τὴν ἀπόφασίν του, ὅπως παραχωρήσῃ τὸν χῶρον αὐτόν, ἐπενέβη τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ πάρῃ τὸν χῶρον αὐτόν, διὰ νὰ κάμῃ τί; Ἢ στρατῶνας ἢ ἀποθήκας, διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν στρατιωτικῶν εἰδῶν, νομίζω. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ ἐρωτῶ ὅλους τοὺς συναδέλφους, εἶναι ποτὲ ἐπιτετραμμένον, σήμερον, ποὺ πρέπει ὅλαι αἱ στρατιωτικαὶ μονάδες νὰ εὑρίσκωνται ὄχι ἐδῶ ἀλλ’ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, μακρὰν τῶν Ἀθηνῶν, νὰ κάμνωμεν νέα στρατιωτικὰ οἰκήματα διὰ νὰ στερήσωμεν τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν ἀπὸ τὰ κατάλληλα κέντρα, ποὺ ἔχουν ἀνάγκην, διὰ νὰ ἐκπαιδευθοῦν; Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ παραχωρήσῃ ἓν μικρὸν μέρος τῶν ἀπαραιτήτων χώρων, νὰ δοθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, διὰ νὰ ἀνεγερθῇ τὸ Γυμνάσιον, διὰ τὸν στρατωνισμὸν τόσων πτωχῶν παιδιῶν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ λύσητε τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ τὸ λύσητε συντόμως, διότι ἠξεύρετε περὶ ποίας τρώγλης πρόκειται.

§80Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὸ Σῶμα τὸ ἑξῆς: Ἀνεγνώρισα κατεπείγουσαν τὴν ἀνάγκην τῆς παραχωρήσεως γηπέδου διὰ τὴν ταχεῖαν ἀνέγερσιν σχολείου, ἱκανοῦ νὰ περιλάβῃ τὸν μέγα ἀριθμὸν τῶν μαθητῶν τῆς σχολῆς τοῦ Δήμου Ταύρου. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον μετέβην ἐπὶ τόπου. Καὶ θὰ τὸ εἶχον παραχωρήσει ἀπὸ τὴν περιοχὴν τῶν φυλακῶν, τῶν τέως φυλακῶν, διότι τὰ ἐρείπια ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλ’ ἐμεσολάβησε μία ἄλλη γενικωτέρα σκοπιμότης, χάριν τῶν Ἀθηνῶν. Ὅπως γνωρίζετε, εἰς τὴν Φιλαδέλφειαν, τὸ Ταμεῖον τοῦ Στόλου εἶναι κύριον τῆς μεγάλης ἐκείνης περιοχῆς, ποὺ εἶναι τὸ δάσος. Τὸ Ταμεῖον τοῦ Στόλου ἔχει ἀνάγκην καὶ ἤθελε νὰ τὸ ἐκποιήσῃ καὶ νὰ τὸ οἰκοπεδοποιήσῃ. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ τὸ δεχθῇ, ἐζήτησε νὰ κάμῃ ἀνταλλαγήν, διὰ νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν δημοσίαν χρῆσιν καὶ ὠφέλειαν τὸ δάσος, καὶ παρεχώρησεν ἀναλόγου ἀξίας γήπεδον εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Στόλου, ὥστε καὶ ὁ πρῶτος σκοπὸς νὰ ἱκανοποιηθῇ καὶ ὁ δεύτερος, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ταμείου τοῦ Στόλου. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ στάδιον τῶν συζητήσεων. Δὲν πρόκειται περὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀλλὰ περὶ τοῦ Ταμείου τοῦ Στόλου. Ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε αὐτὴν τὴν παραχώρησιν, διὰ νὰ διασωθῇ τὸ δάσος τῆς Φιλαδελφείας. Ἔχει τὴν εὐχέρειαν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην ἀνάλογον χῶρον, διὰ νὰ καλυφθῇ.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§82Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἔχω, κύριε Ὑπουργέ, ταὐτόσημον τροπολογίαν, μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι αἱ τέως φυλακαὶ Ἀβέρωφ, ἔχουν καταληφθῆ ἀπὸ ἐνίους πολίτας, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ εἶναι πλούσιοι, τὴν κατέλαβον, κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον, μὲ προοπτικὴν νὰ τοὺς παραχωρηθοῦν τὰ οἰκόπεδα αὐτά. Ἔχουν δὲ εἰς τὴν ἄλλην Ἑλλάδα μεγάλην ἀκίνητον περιουσίαν. Εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν διοικούντων τὸν Δῆμον Ταύρου, ὅτι ἀναλαμβάνουν, ἰδίαις δαπάναις, τὴν ἀνέγερσιν δημοτικοῦ σχολείου καὶ γυμνασίου. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐξηγήσεως, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ γίνῃ παραχώρησις ἀμοιβαία μὲ τὸ Ταμεῖον τοῦ Στόλου, δὲν εἶναι ὀρθή, διότι, ἐφ’ ὅσον εἶναι δάση ποὺ ἔχει τὸ Ταμεῖον τοῦ Στόλου, δὲν δύναται τὸ δάσος νὰ οἰκοπεδοποιηθῇ. Ἑπομένως, δὲν πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ συμβιβασμός, διότι, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ κοινωνικῆς πλευρᾶς, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα πτωχοπεριφέρεια τῶν Ἀθηνῶν.

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει θέμα, διὰ νὰ κουράζεσθε περισσότερον. Ἀνεγνώρισα τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν σκοπιμότητα. Θὰ κάμω τοὺς συνδυασμούς μου.

§84Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Προχωρῶ, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν δευτέραν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Κρασαδάκη καὶ Μαρῆ, διὰ τὴν παραχώρησιν τῶν οἰκοπέδων Ἡρακλείου εἰς τοὺς ἤδη κατόχους αὐτῶν. Πράγματι, τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ ἐδόθησαν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰς ὡρισμένους παλαιοὺς πολεμιστάς, οἱ ὁποῖοι, κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς ἐγκατέλειψαν τὰς οἰκίας αὐτῶν, καὶ ὁλόκληρον τὴν περιουσίαν των. Τὸ μόνον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον τοὺς ἔδωσε τὸ Κράτος, ἦτο ἓν οἰκόπεδον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι κἄποτε θὰ γίνῃ ἓν στάδιον εἰς τὸ Ἡράκλειον καὶ νὰ τὸ κρατήσωμεν διὰ τὸ Στάδιον. Τὰ στάδια προϋποθέτουν παιδιὰ ὑγιῆ καὶ εὔρωστα, ὄχι νὰ ζοῦν μέσα εἰς τὰς τρώγλας. Νομίζω, ὅτι τὰ ἀγωνίσματα ἔχουν σχέσιν μὲ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἑπομένως, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον παρεχωρήθησαν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τὰ οἰκόπεδα, νὰ τὰ δώσῃ καὶ ὁποτεδήποτε χρειασθῇ τὸ Στάδιον ὑπάρχουν τόσοι χῶροι, ὥστε νὰ δύναται νὰ γίνῃ τὸ Στάδιον, τὸ ὁποῖον θέλει ὁ κ. Ὑπουργός.

§85Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν τοὺς μηχανικοὺς τοῦ Δημοσίου, διὰ τοὺς ὁποίους, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἓν μέτρον προνοίας, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας μου αὐτῆς.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§87Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι τὸ πλῆθος καὶ τὸ εἶδος τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου, ὁδηγεῖ εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀνώμαλον, ὅτι οὐσιαστικῶς δὲν κατευθύνεται πρὸς τὸν σκοπόν, τὸν ὁποῖον θὰ ἤθελεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁλόκληρος ἡ Βουλή. Δηλαδὴ νὰ ἐπιλύσῃ ἢ κατὰ ἕνα τρόπον νὰ διευθετήσῃ ἐπὶ μιᾶς ὁμαλῆς βάσεως τὸ ἀνώμαλον πλέον πρόβλημα τῶν Δημοσίων κτημάτων. Τί συμβαίνει ἐδῶ; Ἐπὶ ὡρισμένου Δημοσίου κτήματος ὑπάρχει τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, τὸ ὁποῖον ζητεῖ χῶρον διὰ νὰ ἱδρύσῃ σχολεῖον. Ὑπάρχει ὁ Δῆμος Ταύρου, ὁ ὁποῖος θέλει τὸν αὐτὸν χῶρον διὰ νὰ κάμῃ Παιδοκομικοὺς Σταθμοὺς κ.λ.π. Ὑπάρχει τὸ Ἐθνικὸν Ταμεῖον Στόλου, τὸ ὁποῖον ζητεῖ τὸν χῶρον αὐτὸν ὡς ἀντάλλαγμα ἄλλου χώρου ἐπίσης Δημοσίου τὸν ὁποῖον ἐπῆρε ὁ Δῆμος Νέας Φιλαδελφείας.

§88Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν τὸν ἐπῆρεν ὁ Δῆμος Νέας Φιλαδελφείας, ἀλλὰ τὸ Κράτος τὸν παρεχώρησε εἰς τὸν Ταμεῖον τοῦ Στόλου, ἔναντι ἄλλων ἀκινήτων, δι’ ἄλλας ἀνάγκας.

§89Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ χῶρος αὐτὸς ἐδόθη εἰς τὸν Δῆμον Νέας Φιλαδελφείας καὶ τὸ Ἐθνικὸν Ταμεῖον Στόλου ζητεῖ ἓν εἶδος ἀποζημιώσεως. Ὁλόκληρος ὁ «μύλος» αὐτός, νὰ ἐρίζουν τόσαι ἀρχαὶ διὰ τὸν αὐτὸν χῶρον, ἐπιβεβαιώνει τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐρρυθμίσθη, οὔτε ρυθμίζεται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Πάντοτε τὰ Δημόσια κτήματα διαρρέουν εἰς τοὺς ἑκάστοτε ἐπιτηδείους, ἢ τοὺς διαθέτοντας τὰ ἀνάλογα μέσα. Τὸ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται καὶ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Καὶ νομίζω ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς προσετέθη καὶ δευτέρα ἀνωμαλία, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπεύθυνος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ἀποκλείσῃ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§90Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Βουλὴ συζητῇ ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ἐπὶ 3ωρον. Πρὸς Θεοῦ!

§91Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον κατηυθύνετο εἰς τὸ νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῶν Δημοσίων κτημάτων καὶ ἂν ἐζητούσατε σεῖς νὰ γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς διὰ νὰ κατατοπισθῶμεν ὅλοι, θὰ ἐτελειώναμεν ἐνωρίτερον. Ἐνῷ τώρα μὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων τροπολογιῶν καὶ τῶν ἀλληλοσυγκρουομένων αἰτημάτων, νομίζω, ὅτι τὸ περιπλέκομεν. Διὰ νὰ μὴ νομίσητε ὅτι αὐτὰ λέγονται ἐπιπολαίως, θὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ἔχομεν παραχώρησιν Δημοσίου κτήματος 12 στρεμμάτων διὰ τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν. Ἔχομεν πολλαπλάσια στρέμματα, τὰ ὁποῖα παρεχωρήθησαν διὰ νὰ γίνῃ τὸ περίφημον ξενοδοχεῖον «Χίλτον». Ποῦ εἶναι ἡ ἱεράρχησις τῶν κοινωνικῶν ἀναγκῶν καὶ διὰ τίνα λόγον γίνονται αἱ προτιμήσεις αὗται;

§92Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὰ παραχωρηθέντα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν ἐδόθησαν ἐπ’ ἀμοιβαιότητι. Μᾶς παρεχώρησαν καὶ ἐκεῖνοι ἀκίνητα εἰς τὴν Οὐάσιγκτων.

§93Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ γνωρίζω εἰς ποῖον σημεῖον τῶν Ἀθηνῶν μᾶς παρεχώρησαν. Ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει κατὰ ποῖον τρόπον ἔγινε ἡ ἱεράρχησις τῶν κοινωνικῶν καὶ τῶν Κρατικῶν ἀναγκῶν. Διατὶ ἡ παραχώρησις τόσων στρεμμάτων διὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτον»;

§94Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὰ δὲν μᾶς ἀνήκουν. Θὰ τὰ ἀγοράσουν ἀπὸ τὴν Ριζάρειον Σχολὴν καὶ τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§95Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Τὸ Ταμεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἐν τῇ οὐσίᾳ εἶναι διαχειριστὴς Δημοσίων κτημάτων.

§96Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, ἀνήκουν κατὰ κυριότητα εἰς αὐτό.

§97Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἄλλο παράδειγμα εἶναι ἡ περίπτωσις τῆς «Σωτηρίας», ἡ ὁποία παρ’ ὀλίγον θὰ κατηργεῖτο, διὰ νὰ ἐπεκταθῇ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ἐκείνην ὁ συνοικισμὸς τῶν ἀξιωματικῶν. Ἐπίσης ὁ «Οἶκος Κωφαλάλων», ὁ ὁποῖος ἐγκατεστάθη εἰς χῶρον προοριζόμενον διὰ τὴν «Σωτηρίαν». Ἔφερα τὰ παραδείγματα αὐτὰ διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι δὲν ὑπάρχει μία καταγραφὴ τῶν κοινωνικῶν καὶ κρατικῶν ἀναγκῶν, οὔτε κτηματολόγιον διὰ νὰ γνωρίζωμεν τὶ διαθέτει τὸ δημόσιον, ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι καὶ πῶς θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἱκανοποίησίν των. Ὑπῆρξεν εὐκαιρία διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ λύσητε τὸ θέμα τοῦτο. Δὲν τὸ ἠθελήσατε, ὅμως, καὶ ἐπροχωρήσατε εἰς διαφόρους ἐμβαλωματικὰς λύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐν πολλοῖς εἶναι καὶ ἀνώμαλοι. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἔχω νὰ προτείνω μίαν τροπολογίαν. Τώρα δίδεται τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγορᾶς εἰς τοὺς κατόχους πρὸ τοῦ 1926. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγορᾶς νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς κατόχους μετὰ τὸ 1926, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὡρισμένα προσόντα ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους. Καὶ συγκεκριμένως, ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀγροτικῶν κτημάτων αὐτοκαλλιεργουμένων, τῶν ὁποίων ἡ ἔκτασις δὲν ὑπερβαίνει τὴν τοῦ βιωσίμου κλήρου τῆς περιφερείας. Δεύτερον ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀστικῶν.... (ἀναγινώσκει).... Νομίζω ὅτι εἰς τὴν δευτέραν αὐτὴν περίπτωσιν θὰ πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα τῆς ἀγορᾶς ἔστω καὶ ἂν ἡ νομὴ καὶ ἡ κατοχὴ ἤρξατο μετὰ τὸ 1926...

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Νικολαΐδης, ἔχει τὸν λόγον.

§99Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης, καθ’ ὅσον ἡ ἐξήγησις τὴν ὁποίαν ἐδώσατε δὲν λύει τὸ θέμα. Τὸ αἴτημα εἶναι οἱ ἀποκατασταθέντες εἰς κτήματα τοῦ Δημοσίου τῆς λεγομένης τότε Ἀεροπορικῆς Ἀμύνης πρόσφυγες, νὰ τύχουν μιᾶς μεταχειρίσεως, ὄχι ἁπλῶς τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἐδαφίου 1 τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ κἄτι ἐπὶ πλέον. Θὰ ἔπρεπε τὰ οἰκόπεδα αὐτὰ νὰ δοθοῦν δωρεάν. Σεῖς τοὺς ὑπάγετε εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν ἐνῷ τὸ δίκαιον εἶναι νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν. Νὰ πληρώσουν, δηλαδή, τὸ ⅕ ὅπως οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς πολὺ καλυτέραν θέσιν. Τὸ αἴτημα εἶναι δίκαιον καὶ σεῖς, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προσφύγων, νομίζω ὅτι θὰ τὴν δεχθῆτε, ἐπιδεικνύοντες τὴν στοργήν σας πρὸς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§101Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, πολλὰ ἄτομα καὶ ἰδίᾳ ἀγρόται, τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, εἴτε ἀπήχθησαν βιαίως, εἴτε ἐλλείψει τῶν ἁρμοδίων διὰ τὴν ἀσφάλειαν Ἀρχῶν, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἀντιστοῦν καὶ εὑρέθησαν δι’ ἕν ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, εἰς τὸ παραπέτασμα. Ἐξακριβωθέντος, ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι πράγματι αὐτὰ τὰ ἄτομα δὲν ἦσαν κομμουνισταί, ἐγένοντο ἐνέργειαι διὰ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν νὰ ἐπαναπατρισθοῦν καὶ μετὰ τὸν ἐπαναπατρισμόν των εὑρέθησαν πρὸ τοῦ τραγικοῦ δι’ αὐτοὺς προβλήματος, ὅτι αἱ περιουσίαι των εἶχον καταληφθῆ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου καὶ δὲν τοὺς ἀπεδίδοντο πλέον. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως λάβῃ μέριμναν διὰ τὴν ἀπόδοσιν εἰς αὐτοὺς τῶν κτημάτων των ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λεβαντῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§103Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Παραιτοῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, τῆς ὑποστηρίξεως τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος κ. Βρανόπουλος, μετὰ τὴν συζήτησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μετὰ τὴν κατανόησιν τὴν ἔκδηλον τὴν ὁποίαν ἔδειξε ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξοικονομήσεως τοῦ ἀπαιτουμένου χώρου διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς Σχολῆς. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους τοῦ Ἡρακλείου. Ἐν πρώτοις εἶναι γνωστὰ τὰ φιλοκρητικά μου αἰσθήματα. Ἐπίσης, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι δὲν μὲ ἐγκατέλειπεν ἡ ὀρθὴ κρίσις ἐπὶ θεμάτων κοινωνικοῦ ἐνδιαφέροντος. Ἐὰν ἐπρόκειτο, κύριοι, περὶ κτισμάτων ἀξιολόγων, ὅπως εἰς τὸ γήπεδον τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας, οὐδὲν θὰ ἔλεγον, ἀλλὰ θὰ ζητοῦσα ὅπως ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας τροποποιήσῃ τὰ σχέδια κερκίδων τοῦ Σταδίου τῆς πόλεως τοῦ Ἡρακλείου. Ἀλλ’ ἐδῶ πρόκειται περὶ 30–40 κατοικιῶν αἵτινες ἔχουν ὅλαι ἀνεγερθῆ ἐπὶ ἐκτάσεως 1000 περίπου τετραγωνικῶν μέτρων. Πρόκειται περὶ ἐγκαταστάσεως εἰς ἕνα κλωβόν. Ἡ πρότασις ἡ ἰδική μου δὲν συνίστατο εἰς τὴν ἀποστέγασιν τούτων, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ Σταδίου, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τὴν καλυτέραν στέγασιν τῶν ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας στεγαζομένων εἰς τὸ ὕψωμα ἐκεῖνο. Δὲν πρόκειται περὶ κτισμάτων, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεγερθοῦν ἐκεῖ κτίσματα λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμουν θεμέλια. Ἐπεσκέφθην προσωπικῶς τὸν χῶρον ἐκεῖνον καὶ ἔχω σχηματίσει τὴν ἀντίληψιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ κολοβωθῇ τὸ Στάδιον, ἀλλὰ καὶ νὰ στεγασθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Εἰς ὅσα εἶπε ὁ κ. Γιαννιδάκης, ἔχω νὰ ἀπαντήσω ὅτι βεβαίως θὰ ἔλθῃ στιγμὴ ποὺ θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν ἀέρα εἰς τὴν πόλιν τοῦ Ἡρακλείου, ἀλλὰ τοῦτο θὰ γίνῃ ὅταν θὰ ἔλθῃ ὁ καιρός.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ἀναπτυχθεισῶν τροπολογιῶν.

§105Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, μὲ συμπάθειαν ἰδιαιτέραν βλέπω τὸ θέμα τοῦ Σταδίου τοῦ Ἡρακλείου, διότι ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος. Ὅπως θὰ ἀντιλαμβάνωνται οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα αὐτὸ παρουσιάζει δυσχερείας, διότι ἡ ἔκτασις δὲν ἀνήκει πλέον εἰς τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον, εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκει τὸ Στάδιον. Πάντως, διὰ νὰ δώσω μίαν λύσιν, ἐδέχθην νὰ διατυπώσω τὴν ἑξῆς διάταξιν: «....(ἀναγινώσκει)....». Νομίζω, ὅτι εἶναι μία προσφορά, ποὺ ἱκανοποιεῖ τὸ Ἡράκλειον.

§106Κ. ΜΑΡΗΣ. Θὰ εἶναι ἐντὸς σχεδίου, κύριε Ὑπουργέ;

§107Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Βεβαίως. Ἀναγνωρίζω τὴν σκοπιμότητα τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Δερδεμέζη καὶ ἄλλων συναδέλφων, ἡ ὁποία ἀφορᾷ κατόχους συνοικισμῶν Θεσπρωτίας. Τὴν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Μὲ λύπην μου, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Ψαρροῦ καὶ Κακκαρᾶ, διότι δι’ αὐτῆς δημιουργοῦνται ὡρισμένα προβλήματα. Πρέπει νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ διὰ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου.

§108Χ. ΨΑΡΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν ἴδιον δικαίωμα καὶ ἀπὸ 35 ἐτῶν εἶναι νομεῖς. Παρακαλῶ νὰ βρῆτε ἕνα τρόπον νὰ ρυθμίσητε τὸ θέμα αὐτό.

§109Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ πρέπει νὰ τηρήσωμεν τὴν διαδικασίαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου. Πάντως, θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. Ἐπίσης, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀποσκίτη, καὶ ἄλλων συναδέλφων, διότι δι’ αὐτῆς καταργοῦνται δίκαι.

§110Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Καταργοῦνται δίκαι, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀπὸ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα εἶχον παράνομον σύνθεσιν.

§111Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἀναγνωρίζει τὸ νόμιμον. Δὲν εἶναι δικαστήριον, Ἐπιτροπὴ εἶναι, δὲν ἔχει νομιμότητα πῶς θὰ τὸ δεχθῶ;

§112Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. Τὸ θέμα πρέπει νὰ τὸ ρυθμίσητε διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔγιναν κτηματίαι ἀπὸ τὸ 1925 καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ 30 χρόνια νὰ γίνωνται διεκδικητικαὶ ἀγωγαὶ καὶ νὰ ὑποβάλλωνται εἰς ἕνα μακρὸν καὶ ἄνισον δικαστικὸν ἀγῶνα.

§113Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν πρότασίν μου, νομίζω, ὅτι θὰ ἔχετε καλυτέραν λύσιν.

§114Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δίδομεν δωρεὰν βιώσιμον κλῆρον καὶ ἔπρεπε νὰ τὸ ἐκτιμήσητε.

§115Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἰς τὴν ἄμοιρον Λακωνίαν ὁ βιώσιμος κλῆρος εἶναι μηδέν.

§116Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Παπασταύρου καὶ Δερδεμέζη, ποὺ ἀφορᾷ τὰ ἀγορασθέντα κτήματα, νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 5 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 1 καλύπτει τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μακροπούλου, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἐκ Φθιώτιδος, καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ κτήματα τῆς περιοχῆς Ἀνθήλης καὶ Εὐγιάδος, τὴν ἀποδέχομαι. Ἐπίσης, ἐπαναλαμβάνω τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸν νόμον περὶ Βοιωτικοῦ Κηφισοῦ τὴν ὁποίαν ἐπρότεινε ὁ κ. Πλατῆς καὶ ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «.... (ἀναγινώσκει)....». Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μιχαηλίδη δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ, διότι ἡ προσθήκη τῶν λέξεων «τριετίαν» καὶ «μισθωμέναι» ἀνατρέπει τὴν θέσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§117Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ ὑπάρχει μία κατηγορία ἀνθρώπων, ἡ ὁποία κατὰ τοὺς νομικοὺς δὲν ἠμποροῦν νὰ ὀνομασθοῦν οὔτε νομεῖς, οὔτε ἐνοικιασταί.

§118Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Αὐτὰς τὰς εἰδικὰς περιπτώσεις τοῦ Νομοῦ Ξάνθης νὰ τὰς θέσητε ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ τὰς μελετήσωμεν.

§119Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Πληρώνουν ἐνοίκιον, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐνοικιασταί.

§120Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν τροπολογίαν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ κ. Μιχαηλίδη, δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι ἔχει ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐπίσης, δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μιχαηλίδη, σχετικῶς μὲ τὴν διενέργειαν ἁλιείας ἐντὸς τῆς λεκάνης τῶν λιμένων, ποὺ ἔχουν ἁρμοδιότητα τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, δηλαδὴ νὰ ἐπιτρέπουν τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα τὴν ἁλιείαν, διότι δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα νὰ ρυθμίσω θέματα ἁλιείας.

§121Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἔχετε ἁρμοδιότητα νὰ παίρνετε χρήματα ἀπὸ τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχετε καὶ τὴν ἁρμοδιότητα διὰ τὴν ρύθμισιν θεμάτων, σχετικῶν μὲ τὴν ἁλιείαν.

§122Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ ἁλιείας, τὴν ὁποίαν ἔθιξεν ὁ κ. Μιχαηλίδης, θὰ τὴν συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 6, διότι παρουσιάζει Πανελλήνιον ἐνδιαφέρον. Διότι ἢ πρέπει νὰ λάβωμεν ἕνα μέτρον καθολικὸν ἢ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἐξίσωσις τῶν πάντων. Ὅπως ἐπὶ παραδείγματι εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ λιμένος τοῦ Πόρτο– Λάγο.

§123Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 6. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μιχαηλίδη διὰ τοὺς ἀθιγγάνους, λυποῦμαι, διότι οἱ ἀθίγγανοι εἶναι πολῖται τῆς οἰκουμένης καὶ δὲν δύναμαι νὰ λάβω μέτρα ὑπὲρ αὐτῶν.

§124Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Ξάνθης, ἀπ’ ὅπου περνοῦν οἱ Βασιλεῖς, οἱ ξένοι, εἶναι ἐγκατεστημένοι οἱ ἀθίγγανοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ λεγόμενα «γύφτικα» καὶ παρουσιάζουν μίαν ἀσχημίαν. Θὰ πρέπει αὐτὸ τὸ κακὸν νὰ διορθωθῇ.

§125Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἀθίγγανοι αὐτοὶ δὲν εἶναι νομάδες. Τοιοῦτοι ἀθίγγανοι εἶναι εἰς τὸ Διδυμότειχον καὶ εἰς τὴν Κομοτηνὴν, καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα.

§126Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὰ μητρῷα τῶν Δήμων;

§127Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Μάλιστα.

§128Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸ δημοτολόγιον, θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα. Τὴν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων κ. κ. Πέτσου καὶ Θεοχαρίδη, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἀποφάσεις, σχετικῶς μὲ τοὺς δωσιλόγους, δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς σχετικὸν νομοσχέδιον, ρυθμίζον τὰ θέματα αὐτά.

§129Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀπηντήσατε ἐπὶ τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας.

§130Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξετάσητε τὴν πρότασιν τοῦ κ. Νικολαΐδη. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν εἰς καλυτέραν μοῖραν οἱ ὑποστάντες ζημίας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προϋπῆρχον κατεστραμμένοι. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε, ὅπως καὶ οἱ πρόσφυγες ἐξισωθοῦν μὲ τοὺς ἄλλους.

§131Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ καταπατηταὶ τῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου, οἱ ὁποῖοι αὐθαιρέτως κατέλαβον τὰ κτήματα αὐτά, νὰ τύχουν καλυτέρας μεταχειρίσεως, ἀπὸ τοὺς πρόσφυγας, διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀδικοῦμεν τοὺς πρόσφυγας. Δὲν νομίζω, ὅτι νομοθετοῦμεν δικαίως ἐν προκειμένῳ. Φερόμεθα σκληρὰ εἰς τοὺς πρόσφυγας, οἱ ὁποῖοι ἔχασαν τὰ πάντα.

§132Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχουν μεσολαβήσει τρεῖς δεκαετηρίδες καὶ δὲν ἐπιτρέπεται πλέον νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ προσφύγων. Ἕλληνες εἶναι ὅλοι.

§133Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τὸ ἄστεγον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ὑφίσταται καὶ ἀπομένει ἡ λέξις δὲν ἐξαντλεῖται.

§134Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ τοὺς στεγάσῃ.

§135Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐδῶ ζητοῦμεν νὰ τοὺς ὑπαγάγητε εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν.

§136Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅλοι οἱ Ἕλληνες τυγχάνουν ἴσης μεταχειρίσεως.

§137Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπάγονται εἰς τὸ ⅕, ποῖοι εἶναι; Εἰς ποίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν εὑρίσκονται;

§138Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης, ὑπῆρξε κάπως ὀξὺς εἰς τὴν διατύπωσιν μιᾶς σκέψεώς του, ὅτι ἡ Κυβέρνησις φέρεται σκληρῶς πρὸς τοὺς πρόσφυγας. Ἠμποροῦσε νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν καὶ ἐγὼ καὶ ὁ κ. Νικολαΐδης, κατὰ τὸν πλέον εὐπρεπῆ τρόπον, διότι ἐδῶ ὑπάρχει μία διάφορος ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος τόσην δεικνύει κατανόησιν ἐπὶ παρεμφερῶν θεμάτων, θὰ τὴν ἐξετάσῃ, κατὰ τὸν ἰδικόν του τρόπον. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἐξετάσῃ τὴν πρότασιν αὐτὴν κατὰ τὸν ἰδικόν του τρόπον καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ μᾶς εἴπῃ, ὅτι ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν, διότι εἶναι δικαία.

§139Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλω νὰ σᾶς εὐχαριστήσω, διότι υἱοθετήσατε τὴν πρότασίν μου, τὴν σχετικὴν μὲ τὸ θέμα τῶν ἐγκατεστημένων συμμοριοπλήκτων καὶ τῶν πληγέντων κατὰ τὸν χρόνον τῆς κατοχῆς, εἰς τὰ ἀστικὰ ἀκίνητα τῆς Θεσπρωτίας.

§140Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ὁμαδικὸν αἴτημα τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐξ Ἠπείρου.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διετύπωσα, κύριε Ὑπουργέ, σαφέστατα τὰς ἀπόψεις μου. Δὲν γνωρίζω τί διετύπωσαν οἱ ἄλλοι συνάδελφοι. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἀφήσατε ἐκκρεμές, εἶναι τὸ ὅτι, δὲν καθωρίσατε, εἰς ποίαν κατηγορίαν ὑπάγονται αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι. Καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὅλοι οἱ ἐγκατασταθέντες ἐκεῖ, ἐγκατεστάθησαν ὑπὸ τῶν Δημοσίων Ἀρχῶν, εἴτε διότι κατεστράφησαν, τὰ οἰκήματα αὐτῶν καὶ ἡ περιουσία των, εἴτε διότι ἠτύχησαν ἀπὸ ἄλλα περιστατικὰ τοῦ πολέμου, εἰς χωρία ἢ πόλεις. Αὐτοὺς τοὺς πληγέντας καὶ εὑρισκομένους εἰς ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν περιεβάλατε μὲ τὴν εὔνοιάν σας καὶ υἱοθετήσατε τὴν ἀποκατάστασίν των. Νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι κατεστραμμένοι, θὰ πρέπει νὰ τοὺς δώσητε τὰ μέτρα νὰ γράφουν τὰ κτήματα καὶ θὰ πρέπει νὰ τοὺς ὑπαγάγῃ εἰς μίαν ἀπὸ τὰς 5 κατηγορίας. Δὲν θέλω νὰ ἀντιμετωπίσητε ἀπόψε τὸ ζήτημα. Μελετήσατέ το καὶ ἀναλόγως τὸ διατυπώνετε εἰς τὴν βʹ συζήτησιν.

§142Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ἡ μία ἀφορᾷ τὴν καταβολὴν τοῦ ἑνὸς ἕκτου τῆς ἀξίας τοῦ κτήματος, τὴν ὁποίαν θὰ καταβάλουν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συνεχῶς τὰ κτήματα ἀπὸ τοῦ 1900. Ἀλλά, βάσει ὑφισταμένων νόμων τὰ κτήματα αὐτὰ εἶναι δικά τους, δι’ αὐτὸ ὁ νόμος θὰ δημιουργήσῃ ἀναταραχήν. Ἡ ἄλλη παρατήρησις ἀφορᾷ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Νικολαΐδης καὶ ὑπεστήριξεν ὁ κ. Λεβαντῆς. Ἔχομεν τοὺς πρόσφυγας τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς. Ἄλλοι ἐξ αὐτῶν ἀποκατεστάθησαν, ἄλλοι οἱ περισσότεροι ἐξ αὐτῶν κύπτουν ὑπὸ τὰ βάρη τῶν δυστυχιῶν καὶ παραμένουν ἄστεγοι. Εἶναι δίκαιον νὰ τακτοποιηθοῦν καὶ αὐτοὶ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον γίνεται διὰ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Νικολαΐδη, τὴν ὁποίαν ὅλοι ὑποστηρίζομεν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ὡς ἐτροποποιήθη;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§146Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§147Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πρὶν λήξῃ ἡ συνεδρίασις τῆς παρελθούσης Πέμπτης, κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ δεχθῇ τροπολογίας καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ συζητουμένου, προχθές, σχεδίου καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησε καταφατικῶς. Τοῦτο δὲν τὸ βλέπω ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ παρακαλῶ νὰ σημειωθῇ.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, κύριοι συνάδελφοι, ἐδήλωσε κατ’ ἐπανάληψιν μάλιστα, ὅτι ἐπιφυλάσσεται νὰ μελετήσῃ ὡρισμένας τροπολογίας καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ εἴπῃ ἐὰν τὰς δέχεται ἢ τὰς ἀπορρίπτῃ.

§149Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὑπέβαλον, κύριε Πρόεδρε, μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη. Βλέπω, ὅμως, παραδόξως, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς φέρεται δεχθεὶς τὴν τροπολογίαν ταύτην κάπως διάφορον ἀπὸ ἐκείνην, ποὺ ὑπέβαλον ἐγὼ καὶ ἀπεδέχθη, ὁ κ. Ὑπουργός. Ἡ τροπολογία ποὺ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)....».

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀσφαλῶς, ἔχει ὑπογράψει τὴν τροπολογίαν καὶ ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, θὰ προστεθῇ αὕτη εἰς τὸ σύνολον, ὡς τὴν ἔχει ὑπογράψει. Δὲν ὑπάρχει, συνεπῶς, λόγος νὰ ἀνησυχῆτε. Ὑπάρχει ἀντίρρησις ἐπὶ τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Θ. Κονίτσας, ἔχει τὸν λόγον.

§153Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Ἡ παράγραφος 4 τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρου, κύριοι συνάδελφοι, λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....». Ὑπάρχουν, ὅμως, περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας τὰ ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωθέντα ἢ προσφερθέντα πρὸς ἐξόφλησιν ὀφειλῶν κτήματα, δὲν εὑρίσκονται πλέον εἰς χεῖρας τοῦ Δημοσίου. Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς, νομίζομεν, ὅτι εἶναι δίκαιον ἡ διαφορὰ τοῦ ἐπιτευχθέντος τιμήματος ἐν σχέσει μὲ τὴν ὀφειλὴν τοῦ πρωτοφειλέτου νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοῦτον, διότι τὸ Κράτος, δὲν εἶναι δίκαιον, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ λήψεως ἀναγκαστικῶν μέτρων, νὰ πλουτίζῃ ἄνευ λόγου εἰς βάρος τῶν ὀφειλετῶν του. Εἶναι ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπεγράψαμεν μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Πετροπούλου: «... (ἀναγινώσκει)....». Θὰ παρακαλέσω νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε κατ’ ἀρχὴν καὶ νὰ δώσητε ἐντολὴν εἰς τὰς ὑπηρεσίας σας νὰ τὴν διαμορφώσουν ἔτσι, ὥστε νὰ ἐξυπηρετῇ τὸ οὐσιαστικὸν δίκαιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Δημόσιον νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὸ νὰ καταστῇ πλουσιώτερον.

§154Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ πρῶτον ἄρθρον ὁμιλεῖ διὰ τὸν νομέα, διὰ τὸν κάτοχον. Τὸ δεύτερον ἄρθρον, ὁμιλεῖ διὰ τὸν μισθωτήν, δηλαδή, δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος προσεφέρθη νὰ ὑπογράψῃ ἕνα συμβόλαιον κ.λ.π. Ποία εἶναι ἡ μεταχείρισις τοῦ ἑνὸς ἀπὸ τὸν ἄλλον; Εἰς τὸν μισθωτήν, δύναται τὸ Δημόσιον νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἐκποίησιν, ἐνῷ εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, δύναται ὁ νομεὺς καὶ ὁ κάτοχος.

§155Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δύνανται νὰ ἐκποιοῦνται ἄνευ δημοπρασίας.

§156Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Πάντως, ἤθελα νὰ καταλήξω εἰς κἄποιο ἄλλο πρᾶγμα, ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρίζετε μίαν εἰδικὴν περίπτωσιν μικροεπαγγελματιῶν τοὐλάχιστον, δι’ αὐτοὺς νὰ καθορίσητε τὴν 3ετῆ μίσθωσιν, διότι ὅλοι δὲν συγκεντρώνουν τὰ προσόντα καὶ πρόκειται διὰ καθαρῶς ἀστικὰ κτήματα.

§157Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀναγνωρίζω τὸ εὔλογον τῆς τροπολογίας σας καὶ τὴν κάμνω ἀποδεκτήν.

§158Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Ὑπουργέ, τὸ Σῶμα ἀσφαλῶς δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἀντίρρησιν εἰς τὴν δημιουργίαν εὐεργετικῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν ἀπόρων. Εἰς τὸ ἄρθρον, ὅμως, αὐτό, θὰ παρακαλέσω ὅπως ἀποδεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁλόκληρος ἡ Μακεδονικὴ Πρωτεύουσα θὰ σᾶς παρακαλέσῃ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Τὸ 1932 δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ παλαίμαχος ἀθλητικὸς Σύλλογος «Ἡρακλῆς» καὶ αἱ ἐγκαταστάσεις του, ἐξοῦνται ἐκ τοῦ μέρους τοῦ ὁποίου εὑρίσκονται, διὰ νὰ παραχωρηθῇ ἡ ἔκτασις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ διὰ νὰ δημιουργηθῇ βραδύτερον αὐτὸ τὸ ὁποῖον βλέπομεν, τὸ θαῦμα τῆς μεγάλης Πανεπιστημιακῆς πόλεως. Ὁ «Ἡρακλῆς» εἶναι ἕνα ἐκ τῶν παλαιμάχων Σωματείων, τὸ ὁποῖον ἱδρύθη τὸ 1908, ὑπῆρξε κοιτὶς Ἑλληνοπρεπείας, ἀλλὰ καὶ κοιτὶς εἰς τὴν ὁποίαν ἐξετρέφετο ὁ Μακεδονικὸς ἀγών. Ὅλοι, ὅσοι ἦσαν εἰς τὸν Μακεδονικὸν ἀγῶνα, ἦσαν μέλη τοῦ «Ἡρακλέους» καὶ ἐξ ἀντιθέτου, μέλη τοῦ «Ἡρακλέους», ἀποτελοῦν τὰ κύρια στελέχη τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνος, τὰ ὁποῖα διεσκορπίσθησαν εἰς ὅλην τὴν Χώραν. Ἔναντι αὐτῆς τῆς παραχωρήσεως, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ὑπῆρξε μία ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, ὅτι κἄποτε θὰ παρεχωρεῖτο μία ἔκτασις ἀνάλογος διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ Σταδίου τοῦ «Ἡρακλέους». Ὁ χῶρος αὐτὸς ἔχει ἤδη ἐξευρεθῆ. Ἔχω κάμει μίαν πρότασιν ὑπὸ τύπον ἄρθρου, τὸ ὁποῖον, ἐὰν θέλητε νὰ προστεθῇ εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου σας, καὶ τὸ ὁποῖον λέγει: «Παραχωρεῖται κατὰ κυριότητα.... (ἀναγινώσκει)....». Θὰ παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ τὸ θέμα τὸ ἐξητάσατε εἰς Θεσσαλονίκην, νὰ μᾶς δώσητε μίαν πλήρη ἱκανοποιητικὴν ἀπάντησιν.

§159Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος εἶναι ἑτοίμη καὶ ἔχει ἤδη τὴν ἀπόφασίν της. Ἀπὸ ἑνὸς ἔτους, ἐπὶ τόπου εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἐμελέτησα τὸ θέμα. Ἀναγνωρίζει ἡ Κυβέρνησις τὴν κοινωνικὴν σκοπιμότητα καὶ ἔχει ἑτοίμην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ζητήσω νὰ ἐνσωματωθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ἄρθρον 29ον.

§160Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολύ, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν κατηγορηματικὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἐκάματε, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω ταὐτοχρόνως, ὅπως δηλωθῇ ὅτι τὸ τίμημα τὸ ὁποῖον θὰ καθορίσῃ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ εἶναι πράγματι συμβολικόν.

§161Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ Μεσολόγγιον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐνοικιάσεως τῶν ἰχθυοτροφείων ἐπῆλθεν μία πολὺ μεγάλη καταστροφὴ εἰς τοὺς ἐνοικιαστάς. Ἡ πόλις τοῦ Μεσολογγίου εἶναι πολὺ πτωχὴ καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτῆς τῆς μεγάλης καταστροφῆς τὸ Δημόσιον ἐξεποίησε τὰς ὑπολειπομένας οἰκίας καὶ πρὸ παντὸς ἀγροτικὰ κτήματα. Παρακαλοῦμεν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, ὥστε ἀντὶ τῆς 5ετίας, ἡ ὁποία προβλέπεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ πᾶνε νὰ ἐξαγοράσουν τὸ σπίτι τους ἀπὸ τὸ χωρίον τους, νὰ τὸ κάμητε 8ετίαν καὶ μάλιστα, νὰ διατυπωθῇ εἰς ὀκτὼ ἐτησίας δόσεις.

§162Θ. ΜΠΑΛΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἔτος 1917 ἀπηλλοτριώθη ἀπὸ τὸ Δημόσιον, ἔκτασις 27 περίπου στρεμμάτων εὑρισκομένων παρὰ τῷ σιδηροδρομικῷ σταθμῷ Λαρίσης. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς διαβάσω τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§163Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχει ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§164Θ. ΜΠΑΛΛΑΣ. Τότε, ἔχει καλῶς.

§165Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς γνωρίζει καλῶς τὴν ἐξαθλίωσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν περιέλθει οἱ ὀφειλέται τοῦ Δημοσίου ἐκ χρεῶν ἰχθυοτροφικῶν ἐπιχειρήσεων, τῆς λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ. Εἴχατε τὴν εὐκαιρίαν, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς ἐπισκέψεώς σας εἰς τὰς πόλεις αὐτάς, νὰ διαπιστώσητε τὴν ἀθλιότητά των.

§166Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τοὺς διευκολύνομεν. Λέγομεν εἰς ὀκτὼ ἐτησίας δόσεις.

§167Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω, κύριε Ὑπουργέ, τί ἔννοιαν ἔχει ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 2 ὡς εἶναι διατυπωμένη. Λέγει αὕτη: «...... (ἀναγινώσκει)......». Φοβοῦμαι ὅτι ἔχει προσωπικὴν μορφήν.

§168Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Καμμίαν προσωπικὴν μορφήν. Ἐτέθη ὁμοφώνως ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, διότι ἐκρίθη σκόπιμον νὰ περιληφθῇ. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἀναφέρεται σχετικῶς. Διευκολύνομεν ἁπλῶς ἀνωνύμους ὀφειλέτας. Ἐὰν ἀναγινώσκατε τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, θὰ ἐβλέπατε ὅτι λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§169Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Λυποῦμαι, διότι ἐγὼ δὲν τὰ καταλαβαίνω αὐτὰ τὰ πράγματα.

§170Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Κονίτσα ἀναπτυχθεῖσαν τροπολογίαν. Πρόκειται περὶ ὀλίγων ἄλλωστε περιπτώσεων.

§171Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν δὲν δύναμαι νὰ ἀνατρέψω καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω.

§172Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι εἶναι ἠθική. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐφ’ ὅσον ἐστερήθησαν τοῦ δικαιώματος νὰ ἐγείρουν ἀγωγὴν κατὰ τὸν ν. 1323)49, διότι οἱ κατοχικοὶ ἀγορασταὶ ἦσαν ὀφειλέται εἰς τὸ Δημόσιον καὶ τὰ κτήματα παρεχωρήθησαν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ τὰ ἐπώλησεν εἰς πολὺ μεγαλυτέραν τιμήν, νομίζω εἶναι δίκαιον τὸ ἐπὶ πλέον ποσὸν τὸ ὁποῖον ἔλαβε, νὰ ἀποδοθῇ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἠθικὸν τὸ Κράτος νὰ μὴ κάμνῃ πλουσίους.

§173Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Μόλις γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία θὰ ἐμφανισθοῦν ἄπειραι περιπτώσεις πολιτῶν, ζητούντων τὴν διαφοράν. Θὰ ἀνοίξουν αἱ πύλαι τοῦ Ἅδου.

§174Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Διὰ τῆς παραγρ. 3 παρέχεται μία 3μηνος προθεσμία διὰ τοὺς μὴ ὑποβαλόντας αἴτησιν. Οὕτω γίνεται μία ἀδικία καὶ καλύτερον θὰ ἦτο διὰ τὴν ἴσην μεταχείρισιν νὰ τεθῇ τὸ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....».

§175Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχετε διατυπώσει τροπολογίαν;

§176Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Τὴν προτείνω, ὡς τὴν ἀνέγνωσα. Νομίζω ὅτι ἔτσι θὰ δικαιωθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον αἴτησιν, ἀλλὰ εἴτε δὲν ἐγένετο δεκτή, εἴτε δὲν ὑπῆρξε συμφωνία μεταξὺ αὐτῶν καὶ τοῦ Δημοσίου.

§177Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διατυπώσατέ την διὰ νὰ τὴν μελετήσω.

§178Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν ὅπως ἡ καταβολὴ τοῦ τιμήματος γίνῃ εἰς 5 ἐτησίας δόσεις, διότι οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ βιοτέχναι δὲν εὑρίσκονται εἰς καλὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν.

§179Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Λεβαντῆς ἀνέπτυξε παρακαίρως τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὑποβάλει ὡς ἄρθρον 28, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναπτύξω τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν προτείνει μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Μπακατσέλου καὶ Ἀνωγειανάκη.

§180Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διὰ ποῖον θέμα;

§181Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Διὰ τὸν ἀθλητικὸν Σύλλογον «Ἡρακλῆς». Κύριε Ὑπουργέ, ὁλοκληρώνω μίαν τροπολογίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγράφομεν ἀκριβῶς ὅσα ἀνέπτυξεν λίαν ὀρθῶς καὶ ἐμπεριστατωμένως ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Λεβαντῆς.

§182Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἐπρόλαβον πρὸ ἑνὸς ἔτους.

§183Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦν τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ἴσως νὰ μὴ γνωρίζουν ποίας ὑπηρεσίας ἔχει προσφέρει εἰς τὸν ἀθλητισμὸν ὁ ἀθλητικὸς Σύλλογος «Ἡρακλῆς».

§184Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, εἶναι γνωσταὶ αἱ ὁμάδες αἱ μεγαλύτεραι.

§185Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι μία ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸν Σύλλογον αὐτόν, διότι τὰ περισσότερα μέλη του ἔχουν προσφέρει ἐθνικὰς ὑπηρεσίας.

§186Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις γνωρίζουσα τὴν ἱστορίαν τοῦ «Ἡρακλέους» ἐπρωτοστάτησεν ὑμῶν.

§187Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ τροπολογία αὐτή.

§188Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀνάγκην τῆς τροπολογίας σας.

§189Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Τώρα, κύριε Ὑπουργέ, εἰσέρχομαι εἰς τὸ ἄρθρον 2, ποὺ γίνεται ἡ συζήτησις εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἔχω τροπολογίαν νὰ ὑποστηρίξω. Ἀπὸ τὸ ἄρθρον δύο καὶ ἀπὸ τὴν παράγραφον πρώτῃ, προκύπτει ὅτι: «Ἀστικὰ ἀκίνητα τοῦ Δημοσίου .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐπὶ τῆς παραγράφου ταύτης οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει ἀπὸ ἐμέ. Ἐν συνεχείᾳ ὅμως, βλέπω μίαν παράγραφον ἔχουσαν οὕτω: «Ὁμοίως ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις ἐκποιοῦνται .... (ἀναγινώσκει) ....». Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ μισθωταὶ καὶ πόσαι εἶναι αἱ περιπτώσεις, διότι εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας μίαν περίπτωσιν ἑνὸς αὐτοκαλλιεργητοῦ ὁ ὁποῖος κατέχει μίαν τεραστίαν ἔκτασιν, πρὸς κοινὸν σκάνδαλον, μίαν ἔκτασιν τεσσάρων περίπου χιλιάδων στρεμμάτων, τὴν ὁποίαν ἔχει ἐκμισθώσει ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Τώρα διὰ τῆς παραγράφου αὐτῆς θὰ δύναται ὁ κύριος αὐτὸς νὰ ἀγοράσῃ τὴν ἔκτασιν αὐτήν.

§190Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ νὰ καθορίσητε τὴν περίπτωσιν.

§191Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δι’ ἐμέ, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ παράγραφος αὐτή, διότι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν γίνεται ἀγὼν διὰ δύο–τρία στρέμματα, διὰ νὰ πάρουν οἱ ἀκτήμονες, νὰ ἐρχώμεθα ἡμεῖς ἡ Πολιτεία, τοῦ αὐτοκαλλιεργητοῦ αὐτοῦ, ποὺ ἔχει ἐκμισθώσει μίαν τεραστίαν ἔκτασιν, νὰ τοῦ τὴν πωλήσωμεν ἄνευ δημοπρασίας.

§192Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐὰν ἔχετε κἄτι τι τὸ συγκεκριμένον, νὰ μᾶς εἴπητε τὴν περίπτωσιν καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι πρῶτος ἐγὼ θὰ ἀποδεχθῶ τὴν πρότασίν σας, διατὶ ὁμιλεῖτε ἀορίστως;

§193Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι σωστὸν αὐτό, νὰ στεροῦμεν ἀκτήμονας καλλιεργητὰς ἐλαχίστων στρεμμάτων;

§194Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἔδωκε χιλιάδας στρεμμάτων εἰς τοὺς ἀκτήμονας καλλιεργητάς. Ἐὰν ἐδιαβάζατε τὸ ἄρθρον αὐτό, θὰ ἐβλέπατε ὅτι ἀναφέρεται ἀξία κτήματος 100 χιλιάδων δραχμῶν.

§195Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σύμφωνοι εἰς αὐτό, ἀλλὰ ἀξία 100 χιλιάδων δραχμῶν, εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ἰσοδυναμεῖ μὲ 100 στρέμματα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ δίδωμεν εἰς τοὺς ἐνοικιαστάς.

§196Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶσθε ἀκατατόπιστος, κύριε συνάδελφε, καὶ ὁμιλεῖτε ἔτσι διότι μόλις πρὸ ὀλίγου ἐδώσαμεν δωρεὰν κλῆρον. Εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου ποὺ συνεζήτησεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην, εἶχον καθορίσει 25 στρέμματα. Κατὰ τὴν 4ήμερον, ὅμως, ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὁμοφώνως ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς ὅλων τῶν Κομμάτων καθωρίσθη, τὸ ποσὸν τῶν 100 χιλιάδων. Ὅταν λέγομεν βιώσιμον κλῆρον, ἐννοοῦμεν ἑβδομήκοντα στρέμματα.

§197Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Νὰ τὸ περιορίσητε, κύριε Ὑπουργέ, θὰ προσφέρετε ὑπηρεσίαν εἰς τοὺς ἀκτήμονας, τοὺς πτωχοὺς ἀκτήμονας.

§198Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ μακρὰ συζήτησις τῆς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ καθώρισεν ἔτσι καὶ ὁμόφωνος ὑπῆρξεν ἡ ἀπόφασις ὅλων τῶν βουλευτῶν, ὅλων τῶν Κομμάτων.

§199Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Νὰ τὸ περιορίσητε, κύριε Ὑπουργέ, εἰς δέκα στρέμματα, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ διάταξις αὐτὴ δημιουργεῖ ἀδικίας.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§201Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἀπεδέχθη τροπολογίαν διὰ τὸν Ἀθλητικὸν Σύλλογον «Ἡρακλῆς» περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησε προηγουμένως ὁ κ. Παπαηλιάκης. Θὰ ἐπεθύμουν, ὅμως, νὰ καθορίσῃ διὰ δηλώσεώς του ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι τὸ τίμημα θὰ εἶναι ὄχι μόνον συμβολικὸν ἀλλὰ δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ 3% τῆς σημερινῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου.

§202Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. Ὑπουργός, διετύπωσε τὴν διάταξιν ὡς Κυβέρνησις καὶ εἶπε ὅτι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ καθορίσῃ τὴν ἀξίαν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ὑποκαταστήσω τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὁ Πρόεδρος τοῦ ὁποίου εἶναι ὁ ἐμπνευστὴς καὶ ὁ κατευθύνας τὴν διάταξιν, γνωρίζει τὰς συνθήκας καὶ ὡς Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, μὲ πᾶσαν εὐμένειαν καὶ συμβολικότητα θὰ καθορίσῃ τὸ τίμημα.

§203Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Ἡμεῖς ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι εἰς ἕνα κλῆρον, ὁ ὁποῖος ἔχει αὐτὴν τὴν ἱστορίαν, ἐπιβάλλεται σεῖς, ὡς ὑπεύθυνος Ὑπουργός, νὰ καθορίσητε συγκεκριμένως, τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ τίμημα, διότι τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἠμπορεῖ νὰ καθορίσῃ πολὺ μεγάλον ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον δὲν πρέπει. Αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις ἡ ἰδική μας, καὶ παρακαλῶ νὰ καθορισθῇ τὸ συμβολικὸν τίμημα εἰς τὸ ⅓ τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου. Ἐν συνεχεία, ἐπὶ τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Παπαηλιάκη, πράγματι εἰς τὸ ἄρθρον 2, παράγραφος 1, ὑπάρχει ἡ ἑξῆς φράσις: «Ὁμοίως ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις ... (ἀναγινώσκει) ...». Δὲν καθορίζεται ἡ ἔκτασις καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον, πράγματι νὰ ὑπάγεται εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ ἡ ἔκτασις περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησεν ὁ κ. Παπαηλιάκης. Σᾶς εἶπε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὑπάρχουν μισθωταὶ ἐκτάσεως χιλιάδων στρεμμάτων καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτοί. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, διὰ νὰ καταστῇ ἀδιάβλητος ἡ διάταξις, εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ εἴπητε ὅτι ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν αὐτὴν εἶναι ἀκτήμονες καὶ ὅτι δὲν δύναται ἡ ἔκτασις νὰ ὑπερβῇ τὰ 20 στρέμματα τὸ μάξιμουμ.

§204Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπαντῶ διὰ τελευταίαν φοράν. Εἶχεν καθορισθῆ εἰς τὸ ἀρχικὸν κείμενον τοῦ νομοσχεδίου μου εἰς 25 στρέμματα καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως καθώρισε αὐτὸ καὶ υἱοθέτησε τὴν ἄποψίν των. Ἄν ἡ Βουλὴ διαφωνῇ πρὸς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἐπαναφέρω τὴν διάταξιν, ὅπως τὴν εἶχον.

§205Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβητήτως, θὰ ἐρωτηθῇ εἰς τὸ τέλος ἡ Βουλή. Ἡμεῖς θὰ ἠθέλαμεν ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ μᾶς εἴπῃ: Εἶναι εἰς τὴν διάθεσίν του νὰ ἀφήσῃ τὴν διάταξιν, ὅπως εἶναι διατυπωμένη τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἡμᾶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος κατέχει ἔκτασιν 40 καὶ πλέον στρεμμάτων.

§206Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις: Ἄν ἡ Βουλὴ θελήσῃ νὰ ἐπαναφέρω τὴν διάταξιν ὅπως τὴν εἶχον, ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§207Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν εἶναι τρόπος συζητήσεως αὐτός, κύριε Ὑπουργέ. Ἐδῶ εἶναι ἕνα θέμα κεφαλαιῶδες, καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ βιώσιμος κλῆρος εἰς πολλὰς περιφερείας εἶναι 5 καὶ 10 στρέμματα.

§208Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν Πελοπόννησον εἶναι 70 στρέμματα, ἀλλοῦ εἶναι 30 καὶ ἀλλοῦ 40.

§209Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρέπει νὰ ὁρίσητε ἀριθμὸν στρεμμάτων, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀνοικτὸν ὅσα ἔχει ἕνας ἐνοικιαστὴς νὰ δύναται νὰ τὰ ἀγοράσῃ ἄνευ δημοπρασίας. Καὶ ἂν ἔχω 500 στρέμματα νὰ ἠμπορῶ νὰ τὰ ἀγοράσω ἐγὼ ἄνευ δημοπρασίας. Νὰ θέσητε ἕνα ἀνώτατον ὅριον.

§210Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἰς τὸ ἀρχικὸν κείμενον τοῦ νομοσχεδίου εἶχον 25 στρέμματα.

§211Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν πρότασίν σας, διότι ἡ Ἐπιτροπή, φαίνεται, δὲν τὸ ἐπρόσεξε καὶ εἶναι κεφαλαιῶδες ζήτημα αὐτό.

§212Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον συνεζητήθη ἐπὶ 4 ἡμέρας.

§213Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡμεῖς δὲν εἴμεθα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν εἶναι ἀπάντησις, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπή. Σεῖς τὸ δέχεσθε τώρα; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε Ὑπουργέ, θέλετε σεῖς ἂν ἕνας μισθωτὴς ἔχει μισθώσει ἕνα κτῆμα 200 στρεμμάτων, νὰ τὸ ἀγοράσῃ ἄνευ δημοπρασίας;

§214Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κάμετε πρότασιν, νὰ τὸ βάλωμεν 25.

§215Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡμεῖς δὲν σᾶς φέρομεν δυσκολίας. Βλέπετε ὅτι εἴμεθα 25 ἄνθρωποι καὶ καθήμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ψηφίσητε τὸ νομοσχέδιον.

§216Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τότε, ἂν θέλετε, νὰ καθορίσωμεν καὶ ἐδῶ τὸν βιώσιμον κλῆρον.

§217Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μάλιστα, εἴμεθα σύμφωνοι.

§218Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀκτήμων, κύριε Ὑπουργέ.

§219Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατόπιν τῶν ἀμφιβολιῶν αἱ ὁποῖαι διατυπώνονται εἶναι ἀνάγκη ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς αὐτοκαλλιεργητὰς νὰ ἀπαλειφθῇ ἐξ ὁλοκλήρου.

§220Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐξαλείψω τίποτε, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιμείνῃ εἰς αὐτήν. Τιμῶμεν τὸν αὐτοκαλλιεργητήν, διότι μὲ τὸν ἱδρῶτα του ἀξιοποιεῖ τὸ κτῆμα.

§221Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀνάγκη νὰ φύγῃ, διότι ἀφορᾷ συγκεκριμένην περίπτωσιν τῆς Θεσσαλονίκης, ἐπὶ τοῦ κτήματος τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξ ἐξαγορᾶς ὑπὸ τοῦ Ἑλλην. Δημοσίου, διὰ νὰ παραχωρηθῇ εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῶν ὁμόρων περιοχῶν, δηλαδὴ τῆς Ἐπανωμῆς καὶ τοῦ Τριλόφου. Εἰς τὸ ἴδιον νομοσχέδιον ἐδιάβασα μίαν ἄλλην διάταξιν, ἡ ὁποία λέγει ὅτι τὰ κτήματα ἐξ ἐξαγορᾶς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἐφ’ ὅσον δὲν διετέθησαν διὰ τὸν προορισμὸν τὸν ὁποῖον εἶχον, ἐπανέρχονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ πάλιν. Ἐν συνεχείᾳ αὐτῆς τῆς διατάξεως τοποθετεῖται τοῦτο ἐδῶ, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἐξυπηρετήσῃ αὐτοκαλλιεργητήν, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἶναι, ἂν θέλετε νὰ σᾶς εἴπω, καὶ συνάδελφος.

§222Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐπιτρέπω, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὰς ὑπηρεσίας του, τοὺς ἀβασίμους ὑπαινιγμούς σας. Αὐτὸ ἀφορᾷ σᾶς καὶ τὴν περιφέρειάν σας.

§223Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν λέγω ὅτι τὸ ἐκάματε ἐπίτηδες.

§224Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡμεῖς ἔχομεν πρόθεσιν, ἐπαναλαμβάνω, νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ νὰ τιμήσωμεν τὸν ἀγρότην αὐτοκαλλιεργητήν.

§225Α. ΑΝΩΓΕΙΑΝΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἤθελον ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπὶ τῆς διατάξεως ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως παρεισέφρυσεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἐπιμείνῃ, διότι εἶναι καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπαράδεκτος. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐν ἐκτάσει θὰ σᾶς ὁμιλήσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4, ὅπου ἔχομεν καὶ τροπολογίας ὁριστικὰς ἐπὶ τοῦ θέματος.

§226Α. ΑΗΔΟΝΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς βουλευτὴς Θεσσαλονίκης, θεωρῶ καθῆκον μου νὰ εὐχαριστήσω διὰ λογαριασμὸν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Γυμναστικοῦ Συλλόγου «Ἡρακλῆς», τῶν φιλάθλων τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας περὶ ρυθμίσεως τοῦ θέματος τοῦ γηπέδου τοῦ «Ἡρακλέους».

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§228Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἀρχὴν ὀφείλω νὰ συγχαρώ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν παράγραφον αὐτὴν καὶ διότι ἔλαβε πρόνοιαν νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς μισθωτὰς ὡρισμένων ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνήκουν εἰς τὸ Δημόσιον. Βεβαίως ἐν μέρει διαφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης καὶ δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι προσωπικὴ ἢ ὄχι ἡ διάταξις αὐτή. Ἐπειδή, ὅμως εἶμαι βουλευτὴς ἀγροτῶν, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου πολλὰς περιπτώσεις ἀγροτικῶν κτημάτων τοῦ Δημοσίου, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς περιοχὰς πέριξ τῶν πόλεων καὶ τὰ ὁποῖα ἀπὸ πολλὰ ἔτη μισθωταὶ αὐτακαλλιεργηταὶ ἔχουν εἰς χεῖρας των. Πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν περιέλαβε διάταξιν ρυθμίζουσαν τὸ θέμα τοῦτο. Ἐὰν θέλετε νὰ μὴ ἀποδοθῇ προσωπικὸς χαρακτὴρ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ περιληφθῇ πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν κ. κ. συναδέλφων καὶ μία φράσις, ἡ ἑξῆς, ὅτι ἡ ἔκτασις αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ἐλάσσων τῶν 100 στρεμμάτων, μὴ δυναμένη νὰ ὑπερβῇ τὸν ἐλάσσονα κλῆρον.

§229ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§230Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἐπίδικον σημεῖον, ποὺ λέγει «ὁμοίως ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις ἐκποιοῦνται κ.λ.π.», ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ἐπιχειρήματα τῶν προλαλησάντων συναδέλφων, διότι, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε ἐξ αἰτίας καὶ τοῦ ὑπαινιγμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔγινε, δὲν ἐρευνῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν ὁ ὑπαινιγμὸς εἶναι ἀντικειμενικὸς ἢ ὄχι, ἐγένετο ὅμως, καὶ εἶναι πιθανὸν νὰ δημιουργηθῇ ἐντύπωσις εἰς βάρος συναδέλφου, ὅτι ἠθελήσατε νὰ ψηφισθῇ μία προσωπικὴ διάταξις. Ἐπομένως, βάσει τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν κ. κ. συναδέλφων, νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε ὄχι τὴν ἀπάλειψίν της, διότι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ ἔννοια τῆς ὑποστηρίξεως τῶν αὐτοκαλλιεργητῶν, ἀλλὰ νὰ δεχθῆτε μίαν τροποποίησιν, ἡ ὁποία νὰ κατατείνῃ εἰς δύο τινά. Πρῶτον, νὰ ἐπιβάλῃ ὁπωσδήποτε τὴν δημοπρασίαν καὶ δεύτερον, νὰ περιορίζῃ τὴν ἔκτασιν, ἐπὶ τῆς ὁποίας δύναται νὰ γίνῃ ἡ διαδικασία αὐτή. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς δημοπρασίας, εἴπατε ὅτι αὐτὸ ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ὅτι σεῖς εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον δὲν εἴχατε τὸ ἄνευ δημοπρασίας.

§231Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶπον τέτοιο πρᾶγμα, δὲν ἀνεφέρθην κἂν εἰς αὐτό.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶπε ὅτι ὑπῆρχον 25 στρέμματα εἰς τὸ ἀρχικὸν σχέδιον καὶ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἀπήλειψε. Αὐτὸ εἶπε ὁ κ. Ὑπουργός.

§233Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, ὅτι ἐγὼ ὡμίλησα μόνον διὰ τὰ 25 στρέμματα καὶ οἱ ἀκηκοότες ὁμολογοῦν.

§234Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δὲν θέλω νὰ δημιουργήσω ἐντυπώσεις. Ἐγὼ ἐδιάβασα τὸ ἀρχικὸν σχέδιόν σας, ὅπου γίνεται λόγος διὰ τὸ ἄνευ δημοπρασίας καὶ εἴπατε ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπέβαλε τὴν φράσιν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑτέραν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε ὅτι ἐπρόφθασε τοὺς ὑποβαλόντας, ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ «Ἡρακλέους». Νομίζω ὅτι πρέπει ἀπὸ τοῦδε διὰ διατάξεως τοῦ νόμου νὰ ὑπάρξῃ πρόβλεψις ὅτι τὸ τίμημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερβῇ τὸ 3% τῆς σημερινῆς ἀξίας. Ἐφ’ ὅσον ἐμπιστευόμεθα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δίδομεν μίαν ἐξουσιοδότησιν νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ ἡ ἐξουσιοδότησις αὐτὴ κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἔχῃ ἕνα περιορισμόν, ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ τίμημα δὲν θὰ ὑπερβαίνῃ αὐτὸ τὸ ποσοστὸν τοῦ 3%. Διότι εἶναι πιθανὸν νὰ δώσῃ μὲν αὐτὴν τὴν ἔκτασιν εἰς τὸ ἀθλητικὸν αὐτὸ Σωματεῖον, ἀλλὰ νὰ καταντήσῃ δῶρον ἄδωρον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ Σωματεῖον αὐτὸ διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς ταὐτοχρόνως θὰ πρέπει καὶ νὰ κατοχυρώσῃ τὸ Σωματεῖον ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν θὰ δύναται νὰ ὁρίσῃ τίμημα ἀνώτερον τοῦ 3%.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§236Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλοῦντες προηγουμένως, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 2, πολλοὶ συνάδελφοι, ἐκ Θεσσαλονίκης, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρουν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Νομίζω ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀναγράφωνται παρὰ μόνον παράγραφοι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ γενικὸν σύνολον. Εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ τακτικὴ αὐτή, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς διατάξεως μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἡ φράσις αὐτὴ τοῦ βιωσίμου κλήρου. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Θεσσαλονίκης, εἶπον ὅτι ἔφεραν ἀποτέλεσμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἐτόνισε κατ’ ἐπανάληψιν καὶ οἱ κ.κ. συνάδελφοι δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἤλλαξε τὸ ἄρθρον καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, ὡς δημοκρατικός, ἔδωσε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ συμπληρώσῃ ἢ νὰ τὸ ἀφήσῃ ὡς ἔχει. Κατόπιν αὐτοῦ, ἡ Βουλὴ τὸ συνεπλήρωσε.

§237ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§238Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ ἐζήτουν νὰ ὁμιλήσω, ἐὰν οἱ συνάδελφοι κ.κ. Παπαδημητρίου καὶ Ἰωάννου, δὲν ἔλεγον ὅτι οἱ συνάδελφοι Θεσσαλονίκης εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ὑποστηρίζουν τοὺς γεωργοὺς αὐτοκαλλιεργητάς. Ἐγὼ εἶπον τὸ ἑξῆς, ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν ἀκτήμονες, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὔτε 10 στρέμματα χωράφια, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρχώμεθα σήμερον εἰς τοὺς μισθωτὰς τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου νὰ δίδωμεν ἄνευ δημοπρασίας μεγάλας ἐκτάσεις.

§239Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ἀναφέρωνται συγκεκριμέναι περιπτώσεις εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§240Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει διὰ νὰ διαλυθῇ ἡ ἐντύπωσις αὐτή, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, ἡμεῖς τασσόμεθα ὑπὲρ τῶν αὐτοκαλλιεργητῶν, ὅταν ὁ κλῆρος αὐτῶν περιορισθῇ εἰς τὸν βιώσιμον.

§241Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτὸν μὲ τὰς ἑξῆς μεταβολὰς τὰς ὁποίας ἀπεδέχθην. Τὸ ἐπὶ πενταετίαν, γίνεται ἐπὶ 3ετίαν καὶ ἡ πρώτη παράγραφος μὲ τὴν προϋπόθεσιν: «.... (ἀναγινώσκει).... καὶ μέχρι τοῦ βιωσίμου κλήρου». Ἐπίσης, ἐδέχθην εἰς τὸ ἄρθρον 2 τὴν τροπολογίαν τὴν ἀφορῶσαν τοὺς ὀφειλέτας τῶν ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου εἰς 8 ἐτησίας δόσεις.

§242Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργόν, εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν εἶναι νὰ ἐξετάσω καὶ τὸ θέμα καὶ διὰ τοὺς ὀφειλέτας τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς Πάργας. Ὑπάρχει ἐκεῖ μία τοιαύτη περίπτωσις.

§243Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ τὸ μελετήσω. Ἐὰν ὑπάρχουν τῆς ἰδίας κατηγορίας δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§245ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 3.

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.55′ μ. μ.)