1957.11.07
3.977 στίχοι · 28.963 λέξεις · 472 παρεμβάσεις
§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 14η
ΠΕΜΠΤΗ 7 Νοεμβρίου 1957
Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ
(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)
§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.
§2Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)
§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Πρός Τὸν Ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Α. Μ. ὁ Βασιλεύς, διὰ Διατάγματος ἀπὸ 5 Νοεμβρίου ἐ. ἔ. εὐηρεστήθη ν’ ἀποδεχθῇ τὴν ὑποβληθεῖσαν Αὐτῷ παραίτησιν τοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Ὑπουργοῦ κ. Σπυρίδωνος Θεοτόκη. Ὁμοίως, διὰ Διατάγματος τῆς αὐτῆς ἡμερομηνίας εὐηρεστήθη νὰ διορίσῃ Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας τὸν κ. Κωνσταντῖνον Ἀδαμόπουλον. Δεχθῆτε, Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεώς μου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Νεμβρίου 1957
Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου
ΚΩΝΣΤ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.
§4Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει) Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Πασσαλίδης, Η. Ἠλιοῦ, Π. Πετροπουλάκης, Ν. Κιτσίκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Π. Γλιγλῆς, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Αὐγερόπουλος, Γ. Πρίφτης, Ε. Πρωϊμάκης, Κ. Τσιγάρας, Β. Θανασέκου, Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Λασκαρίδης καὶ Λ. Μπριλλάκης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3765) 30.9.1957 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3323) 1955 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κεφαλογιάννης, Ι. Λύρας, Π. Σταυρόπουλος καὶ Θ. Κονίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανιδρύσεως, μετονομασίας κ.λ.π. ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τῶν Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δερδεμέζης, Ν. Μήτρου καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Ντεντιδάκης, Δ. Πετροπουλάκος καὶ Σ. Νικολαΐδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ρηγόπουλος, Ν. Λαμπρινάκος, Ε. Ἀθανασάκος καὶ Ἰωάν. Προκοπίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Βαφειάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Ταλιαδοῦρος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σκορδίλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Μπρεδήμας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν νοσηλευομένων φυματικῶν Ι.Κ.Α. ἐν τῷ Σανατορίῳ Πάρνηθος, διαμαρτυρομένων διὰ τὸ μελετώμενον κλείσιμον τοῦ Σανατορίου, λόγῳ μὴ ἀποστολῆς ἀσθενῶν ὑπὸ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Συνεταιρισμῶν Παπαδατῶν, ζητούντων μὴ ὑπαγωγὴν τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων εἰς τὴν φορολογίαν εἰσοδήματος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων «Βορείου Ἑλλάδος» ζητούσης βελτίωσιν τῶν οἰκονομικῶν τοῦ Τ.Ε.Α. βελτίωσιν τῶν συντάξεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Φιλοσοφόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου Πελοπίου, ζητούντων συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Κινηματογραφικῶν Ἐπιχειρήσεων, ζητούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν μελῶν της. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πρὸς ἀνέγερσιν καὶ προστασίαν κοινωφελῶν ἔργων «Ἡ Ἀναγέννησις» Πετρουπόλεως Ἀθηνῶν, αἰτοῦντος τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς εἰσιτηρίων τῶν ἀστικῶν λεωφορείων τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Πετρουπόλεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐκπροσώπων ἀγροτῶν Παρακαρλίου, περιοχῆς ἐπαρχίας Λαρίσης, αἰτούντων, λόγῳ καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς των ἐκ πλημμυρῶν, τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., τὴν ἔγκαιρον χορήγησιν σπόρων, λιπασμάτων, δανείων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν παλαιῶν σεισμοπλήκτων ἐνοικιαστῶν Βόλου, σεισμῶν 8ης Νοεμβρίου 1956, αἰτούντων παράτασιν προθεσμίας πρὸς ἀγορὰν οἰκοπέδου διὰ νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνοικοδομήσεως τοῦ 1958. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Συκουρίου, Ὄσσης, Καλοχωρίου, Νέσσωνος, Κυψελοχωρίου, Μακρυχωρίου, Ἐλατείας καὶ Πουρνάρι, αἰτούντων ἠλεκτροδότησιν ἐκ τῆς Δ.Ε.Η., ἵδρυσιν ὑποπαραρτήματος Α.Τ.Ε., ἐγκατάστασιν τηλεφώνων, κατασκευὴν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ε.Η.Σ., ζητούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργησάντων μελῶν της, μὴ χρησιμοποίησιν ἀνειδικεύτων καὶ δὴ ἀστυφυλάκων διὰ τὴν κίνησιν τῶν συρμῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀσθενῶν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν «Ἀβέρωφ», αἰτούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Κων. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀδιορίστων ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Κορινθίας, ζητούντων κατάργησιν τῶν ν. 2028)52 καὶ 2702)53 περὶ προνομιακῶν διορισμῶν τῶν ἐκ Βορείου Ἑλλάδος καταγομένων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Δράμας κ. κ. Π. Πινάτσης καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουν τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τῶν καπνικῶν Συνεταιρισμῶν «Εὐδαιμονία», «Γεωργικὴ Τράπεζα», «Δήμητρα» καὶ «Ἀγροτικὴ Πίστις», Δοξάτου, Προσωτσάνης, Προέδρου Κοινότητος Χωριστῆς, «Ἑρμῆς» Θράκης, καὶ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μικροπόλεως, «Ἡσιόδου», «Προόδου» καὶ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Καλοφύτου, Νέας Ἄλτας, «Προόδου», «Μελίσσης» καὶ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Κυργίων καὶ Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Νομοῦ Δράμας, διαμαρτυρομένων διότι τὸ ποσοστὸν τοῦ πλασματικοῦ δανείου εἶναι κατὰ δύο καὶ τρεῖς δραχμὰς μικρότερον τοῦ περυσινοῦ καὶ αἰτούντων ὅπως τὸ ποσοστὸν αὐξηθῇ κατὰ δύο δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν καὶ πέραν τοῦ ποσοστοῦ τοῦ χορηγηθέντος διὰ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1956, ἵνα ἀνταποκριθοῦν οἱ καπνοπαραγωγοὶ εἰς τὰς ηὐξημένας, λόγῳ τῆς ηὐξημένης παραγωγῆς ἀνάγκας καὶ ὑποχρεώσεις των. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουγίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μ. Τσακιρίδου, ζητοῦντος γεωργικὴν ἀποκατάστασιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Μ. Τοσουγίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγαθαγγέλου Μουρατίδου, ζητοῦντος χορήγησιν συντάξεως, διὰ τὸν ἐν τῇ στρατιωτικῇ ὑπηρεσίᾳ παθόντα υἱόν του κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Σαχτουρίων, Ἰωάννου Δεληδάκη, διαμαρτυρομένου διὰ παραγκωνισμὸν τῶν θυμάτων τῆς Κοινότητός του καὶ ζητοῦντος ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀθανασίου Σταμάτη, διαμαρτυρομένου διότι ἀπεκλείσθη τῆς χορηγήσεως γεωργικοῦ κλήρου ἐκ τοῦ μουσουλμανικοῦ ἀγροκτήματος Ἐλαία Φιλιατῶν, καίτοι ἐδικαιοῦτο ἐκ τοῦ νόμου καὶ ζητοῦντος γεωργικὴν ἀποκατάστασιν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Νέας Δημητριάδος Βόλου, ζητοῦντος ἄμεσον ἔναρξιν ἐκτελέσεως τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ χειμάρρου Ἀναύρου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς», ζητοῦντος κατασκευὴν τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ἀκτίου–Γεφύρας, Κατοχῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρναίας, ζητούσης ἀσφάλισιν τῶν δασεργατῶν εἰς τὸ ΙΚΑ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Κοκκέβης, καταθέτει τηλεγράφημα τῶν Σωματείων Λιμενεργατῶν, Μυλεργατῶν καὶ Μυλοϋπαλλήλων Καλαμῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ ἐπαναλειτουργίαν τῶν τοπικῶν βιομηχανιῶν καὶ συγκεκριμένως τοῦ ἐργοστασίου Οἴνων καὶ Οἰνοπνευμάτων καὶ τῆς Γεωργικῆς Βιομηχανίας Καλαμῶν, ἀξιοῦντες ὅπως ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ προέλθουν εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῶν ἐν λόγῳ ἐργοστασίων, περιοριζομένης οὕτω τῆς καθημερινῶς ὀγκουμένης ἀνεργίας ἐν τῇ πόλει τῶν Καλαμῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Χαραλ. Κωνσταντάκη καὶ Εὐθυμίας Μαυροπούλου, κατοίκων Κυργίων, αἰτούντων τὴν παροχὴν ὑπὸ τύπον δανείου, οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν παλαιῶν τουρκικῶν οἰκημάτων εἰς τὰ ὁποῖα στεγάζονται καὶ τὰ ὁποῖα ἐχαρακτηρίσθησαν ἐπικινδύνως ἑτοιμόρροπα, διότι ἐξ ἰδίων των οὐδέποτε θὰ δυνηθοῦν νὰ τὰ ἐπισκευάσουν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοσμᾶ Παπαβοῦ, ἀστέγου ἀγρότου Καλαμῶνος, αἰτοῦντος τὴν παροχὴν μακροπροθέσμου δανείου 15.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς νεοδμήτου καὶ ἡμιτελοῦς οἰκοδομῆς τὴν ὁποίαν ἐξ ἰδίων του ἀνήγειρε χωρὶς ὅμως νὰ δυνηθῇ ὁ ἴδιος νὰ στεγασθῇ ἐν αὐτῇ, λόγῳ τῶν βασικῶν ἐσωτερικῶν ἐλλείψεων ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐλευθερίου Παρχαρίδου, ἀστέγου ἀγρότου Ψηλῆς Ράχης, αἰτοῦντος τὴν χορήγησιν παρ’ οἱουδήποτε Ὀργανισμοῦ μακροπροθέσμου δανείου ἐκ 15.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἐξ ἰδίων του ἀνεγειρομένης καὶ ἡμιτελοῦς ἀφεθείσης οἰκίας του ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ στέγασις ἐν αὐτῇ τῆς πολυμελοῦς οἰκογενείας του. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Χαλίας Βοιωτίας, περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 3612)1956 περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἐπιταχθέντων ὑποζυγίων κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον 1940–41 καὶ ἁπλουστεύσεως τῆς διαδικασίας διὰ τοὺς στερουμένους δελτίων ἐπιτάξεως ἢ ἔχοντας ἐφθαρμένα ἢ ἀτελῆ τοιαῦτα.
§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Τσάτσος, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. (Ἡ Βουλὴ ἐρωτωμένη, ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας). Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Νομικὸς ζητεῖ δίμηνον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. (Ἡ Βουλὴ ἐρωτωμένη, ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας). Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἰντζές, ζητεῖ δεκαπενθήμερον ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. (Ἡ Βουλὴ ἐρωτωμένη, ἐγκρίνει τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας).
§6Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.
§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λάβητε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, χωρὶς νὰ ἔχητε γνωρίσει προηγουμένως εἰς τὸ Προεδρεῖον περὶ ποίου θέματος θέλετε νὰ ὁμιλήσητε.
Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν
ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ
ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Συνέχεια τῆς Αʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 5. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου.
§8Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, γνωστοποιῶ εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι εἰς τὰ πρακτικὰ περιελήφθη τροπολογία, ἡ ὁποία δὲν ἐψηφίσθη ἀπὸ τὸ Σῶμα καὶ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι παράνομος, ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἀνήθικος. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔγινε προσπάθεια νὰ περιληφθῇ, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν, ἡ τροπολογία αὐτὴ περιελήφθη εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, χωρὶς ἐπίσης νὰ ἔχῃ ψηφισθῆ τὸν μῆνα Μάϊον. Κατόπιν παρεμβάσεως ἰδικῆς μου, ὁ Γραμματεὺς τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, διέγραψε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, καὶ εἰς τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν δὲν περιλαμβάνεται ἡ τροπολογία αὐτή. Παραδόξως ἀνέγνωσα τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως τῆς Δευτέρας καὶ περὶ τὸ τέλος τῆς συζητήσεως φαίνεται ὅτι δῆθεν ἀνεγνώσθη ἡ τροπολογία αὐτή, ἀπὸ τὸν κ. Μακρόπουλον καὶ ὅτι δῆθεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἔκαμε δεκτήν. Ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς θέμα, ὅτι αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸν 5ον βαθμὸν δὲν θὰ γίνωνται συμφώνως μὲ τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, μὲ βάσιν τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν προηγούμενον βαθμόν, ἀλλὰ μὲ βάσιν τὸ ἄθροισμα τῶν ἐτῶν τῶν δύο προηγουμένων βαθμῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει συμβῆ εἰς τὰ ὑπαλληλικὰ χρονικὰ καὶ ἀποτελεῖ παραβίασιν τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος καὶ εἶναι ἀντισυνταγματικὸν καὶ ἀνήθικον. Δὲν θέλω νὰ κατονομάσω τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐπειδή, ὅμως, εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαλείψῃ προκαταβολικῶς τὴν διάταξιν αὐτὴν ἡ ὁποία δὲν ἐψηφίσθη. Ὁ κ. Μακρόπουλος εἶπε χαρακτηριστικὰ ὅτι ἔχει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θεραπεύει ὡρισμένας ἀδικίας. Καὶ εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται ὅτι ἀνεγνώσθη ἡ τροπολογία. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἐψηφίσθη. Καὶ ὑπάρχει καὶ τὸ προηγούμενον, τὸ ὁποῖον σᾶς κατήγγειλα, καὶ τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς γνωρίζει.
§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθη ἡ διάταξις αὕτη εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω ἐγὼ προσωπικῶς τὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς. Ἐπέμεινα πρὸ τῆς λήξεως τῆς συνεδριάσεως καὶ ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τῶν κ. κ. βουλευτῶν νὰ ἐκθέσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ποίας ἀκριβῶς τροπολογίας ἔκαμε δεκτάς. Καὶ οὔτε εἰς τὴν ἀντίληψίν μου περιέπεσε, ἀλλὰ οὔτε καὶ εἰς τὴν ἀντίληψιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν, ὅτι ἐγένετο αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ὅλαι αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ ἀνεγνώσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.
§10Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ ξενίζει, κύριε Πρόεδρε, πῶς ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐπιμένει ἐπὶ μιᾶς ὑποθέσεως διὰ τὴν ὁποίαν ἐνδεχομένως δὲν εἶναι καλῶς πληροφορημένος. Τὴν τροπολογίαν ὑπέγραψα ἐγώ, τὴν κατέθεσα τὴν 1ην Νοεμβρίου καὶ ἐτυπώθη καὶ ἐκυκλοφόρησε. Ἀνέπτυξα δὲ καὶ προφορικῶς ὁλόκληρον τὸ ἱστορικόν της. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὴν ἀνάπτυξιν τῆς τροπολογίας μου εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ τὴν ἔχουν πολὺ συντετμημένην. Ἐν τοσούτῳ ὑπάρχει ἡ οὐσία. Καὶ ἐπειδὴ τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ ἀποτελοῦν περίληψιν, δὲν ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπω τι. Κύριοι συνάδελφοι, βάσει τοῦ νόμου 608 οἱ ἐπόπται Κέντρων Ἐξυγιάνσεως προάγονται μέχρι τοῦ ἑβδόμου βαθμοῦ. Ἐν τῷ μεταξύ, ὅμως, δυνάμει ἑνὸς διατάγματος, τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὁποίου δὲν ἐνθυμοῦμαι, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὰ Πολυϊατρεῖα, μολονότι καὶ αὐτοὶ εἶναι ἐπόπται Κέντρων Ἐξυγιάνσεως, ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ προαχθοῦν ἐκ μόνου τοῦ γεγονότος ὅτι ἦσαν τοποθετημένοι εἰς τὰ Πολυϊατρεῖα μέχρι τοῦ ἕκτου βαθμοῦ. Τὴν ἐξάλειψιν, ἀκριβῶς, αὐτῆς τῆς, ἂν θέλετε, ἀδικίας, ἐσκόπει ἡ τροπολογία.
§11Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. (Ἐγείρεται διὰ νὰ ὁμιλήσῃ).
§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης Δευτέρας ἐπεκυρώθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἐμονογραφήθησαν καὶ ἑπομένως ἀποτελοῦν νόμον. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἐρχώμεθα καὶ νὰ θέλωμεν νὰ τὰ ἀνατρέψωμεν. Ἐκτὸς ἂν θέλετε νὰ ὑποβάλητε καταγγελίαν καὶ νὰ προσβάλλητε τὰ πρακτικὰ ὡς πλαστογραφημένα.
§13Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Μακρόπουλος, δὲν ἀνέγνωσε τὴν τροπολογίαν. Εἶπε ἁπλῶς ὅτι ἔχει μίαν τροπολογίαν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἀπεδέχθη. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι μένουν εἰς τὸν ἕβδομον καὶ ὄγδοον βαθμὸν νὰ ἀδικοῦνται. Νὰ προσμετρηθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας των διὰ νὰ πάρουν τὸν ἕκτον βαθμόν. Νομίζω ὅτι οἱ καλλίτεροι πρέπει νὰ πάρουν τὰς θέσεις αὐτάς. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Μακρόπουλον νὰ ἀποσύρῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.
§14Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία ἀνεπτύχθη καὶ ἐψηφίσθη. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικά.
§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ γίνῃ καὶ δευτέρα συζήτησις καὶ ἐκεῖ νὰ κάμητε τὰς παρατηρήσεις σας.
§16Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἐτέθη ἀπὸ ἐμέ, διότι ἐθεώρησα ὅτι ἦτο ἄδικος ἡ μεταχείρισις δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸ ἐδέχθην. Ἄν προσκρούῃ εἰς τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα, νὰ τὸ συζητήσωμεν. Εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἐμέ, ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν μὲ αὐτὰ τὰ προσόντα εἰς τὴν ὕπαιθρον, νὰ τυγχάνουν διαφορετικῆς μεταχειρίσεως.
§17Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνάπτυξις, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. συνάδελφος....
§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε συνάδελφε. Ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται ἐπὶ διατάξεως ψηφισθείσης εἶναι ἀντικανονική. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ σχέδιον θὰ συζητηθῇ καὶ εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ὁπότε θὰ γίνῃ σχετικὴ συζήτησις. Προχωροῦμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸ λόγον, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5. Παρακαλῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ τηρήσωμεν κἄποιαν ἠρεμίαν καὶ ἡσυχίαν, οὕτως ὥστε ἡ συζήτησις νὰ διεξάγεται ἐπὶ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου, ὡς τοῦτο συνέβη καὶ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν.
§19Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τοῦ ἄρθρου 5 προβλέπεται ἡ διαδικασία τῆς ἐντάξεως τῶν κατὰ τὸν παρόντα νόμον ἐντασσομένων ὑπαλλήλων τῆς Βʹ καὶ τῆς Γʹ κατηγορίας. Ὑπάρχει ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 2980)54 δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν ἐπὶ τῶν κατὰ τὸν παρόντα νόμον ἐντασσομένων, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ δύνανται νὰ προσμετρήσουν τὸν πλεονάζοντα χρόνον οἱ ἀπὸ 7ου βαθμοῦ καὶ κάτω ὑπάλληλοι. Ἐρωτᾶται: Διατὶ αὐτὴ ἡ δυσμενὴς μεταχείρισις τῶν ἐντασσομένων αὐτῶν ὑπαλλήλων, βάσει τοῦ παρόντος Ν. Δ., ὅπως καὶ ἐπίσης τῶν ἐνταχθέντων, βάσει τοῦ ν. 3467)55; Θὰ ἔλεγον, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ πρέπει οἱ νόμοι νὰ εἰσάγουν διακρίσεις μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων. Διότι, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχουν διακρίσεις, οὐδέποτε θὰ ὑπάρξῃ ἠρεμία μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων, ὡς ἐπίσης καὶ ἡ καλῶς νοουμένη συναδελφικὴ σχέσις. Κατὰ συνέπειαν, διὰ τὴν ἠρεμίαν τοῦ Ὑπουργείου σας, διὰ τὴν ἀπόδοσιν τῶν ὑπαλλήλων καὶ διὰ τὸ δίκαιον, θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ διαγράψητε τὴν παράγραφον 2.
§20Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς δικαιοτάτης αὐτῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Δερτιλῆς.
§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.
§22Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἐπισημάνω, ὅτι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι ὁ ἐπιβαλλόμενος ἀπὸ τοὺς κανονισμούς. Βεβαίως, εἰς νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τακτοποίησιν προσωπικοῦ ἢ συνταξιοδοτικά, πράγματι, δημιουργεῖται θόρυ-6ος. Ἀλλά, προχθές, ἐδημιουργήθη πραγματικὸν πανδαιμόνιον. Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ἦτο πράγματι νὰ μὴ ἀκουσθῇ εὐκρινῶς ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Μακρόπουλος. Ἀνεξαρτήτως τοῦ δικαίου ἢ μὴ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, ἔχω νὰ παρακαλέσω, πρῶτον ἡ σειρὰ τῶν ὁμιλητῶν καθορίζεται ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον καὶ δεύτερον εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπάρχουν 25 Ν. Δ., κοιναὶ ἀποφάσεις καὶ ἐγκύκλιοι τῶν Ὑπουργείων, εἶναι πολὺ φυσικὸν νὰ μὴ ἠξεύρωμεν τὶ ψηφίζεται. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἀνάγνωσις ἑκάστου ἐδαφίου, καὶ νὰ συζητοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ, ἐὰν ὑπάρχουν τροπολογίαι, ἢ ἀντιρρήσεις. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Δερτιλῆς, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος καὶ συνιστῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει ἡ παράγραφος 2, τροποποιουμένη, ὡς ἑξῆς: «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3... (ἀναγινώσκει)...». Ὁπότε, λύεται τὸ θέμα.
§23Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ὑπάρχει ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν καὶ καταθέτω.
§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νὰ τηρήσωμεν τὴν ἑξῆς σειράν: Ὑπεβλήθη, π. χ., ἡ τροπολογία τοῦ κ. Δερτιλῆ. Ὅσοι θέλουν νὰ λάβουν τὸν λόγον ἐπ’ αὐτῆς, νὰ ὁμιλήσουν καὶ κατόπιν νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ καμμία ἀνησυχία.
§25Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ διαβάζωνται αἱ τροπολογίαι.
§26Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἴμεθα εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Εἶναι τόσον πολλαὶ αἱ τροπολογίαι, ὥστε εἶναι ἀδύνατον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἠξεύρῃ, ἐὰν πρέπει νὰ τὰς ἀποδεχθῇ ἢ ὄχι. Νὰ ἀκούσῃ τοὺς κυρίους βουλευτὰς καὶ νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, διὰ νὰ ἀπαντήσῃ εὐσυνειδήτως. Διότι πρόκειται περὶ λεπτομερειῶν καὶ μικροτροπολογιῶν, διὰ τὰς ὁποίας φυσικὸν εἶναι οἱοσδήποτε Ὑπουργὸς νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ εὐσυνειδήτως.
§27Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὰς ἔχω ἐξετάσει ἐπὶ 3 ὁλόκληρα ἡμερονύκτια.
§28Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Δερτιλῆς. Θὰ σᾶς καταθέσω τηλεγραφήματα τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐπαρχιακῶν Κέντρων Προνοίας, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἴδητε, ὅτι διαμαρτύρονται διὰ τὴν φράσιν, τὴν ὁποίαν ἔχετε περιλάβει εἰς τὸ ἄρθρον 5, «δὲν ἔχουσιν ἰσχὺν καὶ ἐφαρμογήν». Θὰ παρακαλέσω καὶ ἐγὼ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Σᾶς καταθέτω καὶ τὸ τηλεγράφημα τῶν ὑπαλλήλων Λέσβου.
§29Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θεωρῶ καθῆκον μου, νὰ συνηγορήσω ἀπολύτως ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Δερτιλῆ, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξαν καὶ τόσοι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ κ. Κοκκέβης καὶ ἄλλοι. Ἡ τροπολογία αὐτὴ διὰ λόγους ἐπιβεβλημένους πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή. Πρῶτον, δὲν ἐπιτρέπεται χρόνος διανυθεὶς εἰς δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ἑπομένως διανυθεὶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, πρὸς ὄφελος τοῦ ὑπαλλήλου, δὲν ἠμπορεῖ ὁ χρόνος αὐτὸς νὰ ἔχῃ ἀποβῆ μόνον πρὸς ὄφελος τοῦ Κράτους. Πρέπει νὰ ἀποβῇ καὶ πρὸς ὄφελος τοῦ ὑπαλλήλου. Δεύτερος λόγος οὐσιώδης: Πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διὰ νὰ ἀποτραπῇ μία ἀδικία ἢ μᾶλλον μία ἀνισότης, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη, διότι, ὡς πληροφοροῦμαι — θὰ ἐπεθύμουν, νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσητε, — ἐὰν εἶναι γεγονὸς καὶ νὰ τὸ διαψεύσητε, ἐὰν δὲν εἶναι. Δὲν εἶναι νοητὸν νὰ μὴ γίνῃ δεκτή. Παρακαλῶ τὴν κυρίαν Ὑπουργὸν καὶ τὸν κύριον Ὑφυπουργόν, νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δερτιλῆ.
§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ τακτοποιήσωμεν τὴν συζήτησιν. Ἄς ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπεβλήθη μία τροπολογία τοῦ κ. Δερτιλῆ, θὰ τὴν ὑποστηρίξουν ὅσοι ἔχουν σειράν, θὰ κρατήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς σημειώσεις καὶ εἰς τὸ τέλος ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ἀπαντήσῃ, ἐὰν εἶναι δεκτὴ ἢ ὄχι. Ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις.
§31Α. ΣΧΙΝΑΣ. Διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπαλλήλων ποὺ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀναφέρω, ἐλήφθη ὡς χρόνος ὑπηρεσίας ἡ συνεδρίασις κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνέταξε τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς εἰς τὴν κατηγορίαν τὴν ὁποίαν ἐνέταξε, δηλαδὴ τὴν ἡμερομηνίαν τοῦ πρακτικοῦ ἐνῷ μέχρι τῆς 16.2.56 τῆς πράξεως τῆς Ὑπουργικῆς ἡ ὁποία ὑπεγράφη καὶ ἐδημοσιεύθη, ἐμεσολάβησεν ἕνα χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον εἶναι νεκρόν. Θὰ ἔπρεπε συνεπῶς, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ χρόνος τοῦ διατάγματος, διότι ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Ἕνας ἐκ τῶν 22 ὑπαλλήλων ποὺ ἀφορᾷ ἡ τροπολογία προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐδικαιώθη καὶ εὑρίσκεται βέβαια εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου σας. Πρέπει, συνεπῶς, νὰ τακτοποιηθῇ ἡ ἀδικία αὐτὴ μὲ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: Εἰς τὸ ἄρθρον 5 προστίθεται παράγραφος 2 ἔχουσα οὕτω: «Καταργεῖται ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἔτσι τακτοποιεῖται τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστόν.
§32Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Δεκτόν.
§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπακατσέλος, ἔχει τὸν λόγον.
§34Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Εἰς τὸ ἐν ὄψει σχέδιον νόμου δέον νὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ἀπὸ τοῦ Μαΐου 1954 ἀσκοῦντος καθήκοντα Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Ἀποκαταστάσεως Ἀστῶν Προσφύγων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Οἱ λόγοι οἵτινες ἐπιβάλλουσι τὴν ὡς εἴρηται τακτοποίησιν ἀνάγονται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὸ συμφέρον τῆς Ὑπηρεσίας καὶ τὴν ἀπονομὴν δικαιοσύνης. Ὄντως, ὁ περὶ οὗ τυγχάνει ὁ ἀρχαιότερος ἁπάντων τῶν ὑπηρετούντων τμηματαρχῶν τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ὡς καὶ πολλῶν τμηματαρχῶν, οἵτινες ἐγένοντο ἤδη Διευθυνταὶ καὶ δὴ Αʹ τάξεως, λαμβάνοντες μάλιστα καὶ ἀποδοχὰς Γενικοῦ Διευθυντοῦ, κεκτημένος συνολικὸν χρόνον πραγματικῆς ὑπηρεσίας 33 καὶ πλέον ἐτῶν, ἐξ ὧν ὑπὲρ τὰ 16 εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου, καὶ πτυχίον Νομικῆς Σχολῆς. Ἡ κατὰ τὸ παρελθὸν παράλειψις τούτου ὠφείλετο κυρίως εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ὑπηρέτει συνεχῶς μακρὰν τοῦ Κέντρου, διευθύνων, κατὰ τρόπον μάλιστα ὑποδειγματικόν, ἐξωτερικὰς (περιφερειακὰς) Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ δὲν εὑρίσκετο οὕτω εἰς ἄμεσον ἐπαφὴν μὲ τοὺς διευθυντὰς τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας, οἵτινες ἀπήρτιζον, πρὸ τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια. Ἡ ἐν γένει σταδιοδρομία τοῦ ὑπαλλήλου τούτου ὑπῆρξεν ὄντως λαμπρὰ καὶ ἄψογος. Τυγχάνει γνώστης ὁλοκλήρου τῆς νομοθεσίας τῆς ἀφορώσης ἅπαντα τὰ θέματα Κοινωνικῆς Προνοίας. Διεκρίθη διὰ τὰς εὐστόχους λύσεις, ἃς ἔδιδεν ἐπὶ θεμάτων ἐμπιπτόντων εἰς τὴν ἑκάστοτε ἁρμοδιότητά του, διὰ τὸν χρηστὸν καὶ ἐπιβλητικὸν τρόπον ἀσκήσεως τῆς διοικήσεως καὶ διὰ τὴν καλὴν ὀργάνωσιν καὶ λειτουργίαν ἁπασῶν τῶν ὑπηρεσιῶν ἃς διηύθυνε. Ἡ διαγωγή του, τὸ ἦθος καὶ ἡ ἐν γένει συμπεριφορά του, ὑπῆρξαν ὑποδειγματικαί. Σημειωτέον ὅτι κατὰ τὸ ἔτος 1950 τῷ ἀπενεμήθη παρὰ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως τὸ παράσημον τοῦ Ἀργυροῦ Σταυροῦ τοῦ Τάγματος Γεωργίου Αʹ. Τὰς ὡς ἄνω ἱκανότητας καὶ προτερήματά του ἐπιδεικνύει κατὰ τρόπον ἐναργῆ, ἀφ’ ἧς διευθύνει τὴν Διεύθυνσιν Ἀποκαταστάσεως Ἀστῶν Προσφύγων. Εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἡ κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν παρατηρουμένη ἁλματώδης προώθησις τοῦ θέματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν Ἀστῶν Προσφύγων, ὀφείλεται, ἀπὸ ὑπηρεσιακῆς πλευρᾶς, εἰς τοῦτον κυρίως. Ἐξ ἄλλου ἀποφασιστικὴ ὑπῆρξεν ἡ συμβολή του εἰς τὴν πληρεστέραν κατάρτισιν τοῦ ἤδη ἑτοίμου νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως κ.λ.π., τῆς νομοθεσίας Ἀποκαταστάσεως Ἀστῶν Προσφύγων. Ἡ ἀρξαμένη παρὰ τούτου ἐργασία κατὰ τρόπον λίαν ἀποδοτικόν, δέον νὰ συνεχισθῇ πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῆς ταύτης τῆς Ὑπηρεσίας, ἐχούσης ἀνάγκην τῆς πολυτίμου πείρας καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν του γνώσεων. Ἐπιπροσθέτως, ὁ περὶ οὗ εἶχε προαχθῇ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ ἐκπεσὼν κατόπιν τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως, λαμβάνει δὲ τὸ νῦν ἀπὸ μακροῦ τὰς ἀποδοχὰς τοῦ Διευθυντοῦ. Δίκαιον εἶναι νὰ ἀποκατασταθῇ κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε νὰ ἐπανεύρῃ τὴν προσήκουσαν αὐτῷ θέσιν παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν λοιπῶν συναδέλφων του καὶ ἤδη Διευθυντῶν, ἐξ ὧν πολλοὶ τυγχάνουσι κατὰ πολὺ νεώτεροί του εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: 1. Αἱ ἐπὶ 3ῳ ἢ 2ῳ βαθμῷ θέσεις τοῦ Διοικητικοῦ Κλάδου Αʹ κατηγορίας περὶ οὗ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ)τος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 κ.λ.π. «προσαυξάνονται προσωρινῶς κατὰ μίαν». 2. Εἰς ταύτην καὶ εἰς τὸν 2ον βαθμὸν αὐτῆς ἐντάσσεται διὰ Β. Δ)τος προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας ὁ ἀπὸ μακροῦ ἀσκῶν καθήκοντα Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Ἀποκαταστάσεως Ἀστῶν Προσφύγων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὑπάλληλος ἐπὶ 4ῳ βαθμῷ τοῦ αὐτοῦ κλάδου καὶ κατηγορίας, τῆς ἐντάξεως ταύτης λογιζομένης ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1950 μόνον διὰ τὴν ἀπονομὴν ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἀνωτέρου βαθμοῦ καὶ τὴν ἀρχαιότητα, ἐφ’ ὅσον εἰς τοῦτον εἶχεν ἀπονεμηθῇ ὁ βαθμὸς τοῦ Διευθυντοῦ Βʹ τάξεως ἀπὸ 1ης Μαρτίου 1944, δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 410)1943». 3. Τὴν πρώτην κενωθησομένην ἐπὶ 3ῳ ἢ 2ῳ βαθμῷ θέσιν τοῦ διοικητικοῦ κλάδου Αʹ κατηγορίας καταλαμβάνει αὐτοδικαίως ὁ οὕτως ἐντασσόμενος εἰς τὴν κατὰ τ’ ἄνω προστιθεμένην προσωρινὴν θέσιν ὑπάλληλος, καταργουμένης προσωρινῆς ταύτης θέσεως.
§35Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς.
§36Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Δερτιλῆ, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον βάσει τοῦ ἄρθρου 205 τοῦ Κώδικος, εἰς ὅλας τὰς διατάξεις ἐφηρμόσθη ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ χρόνου. Ἐρωτᾶται διότι θὰ ἀποτελέσουν ἐξαίρεσιν οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι.
§37Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Δερτιλῆς. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι αὕτη ἀνεπτύχθη ἐπιτυχῶς, τόσον ἀπὸ τὸν κ. Δερτιλῆν, ὅσον καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους ἀξιοτίμους κ. κ. συναδέλφους, περιορίζομαι εἰς τὸ νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε, δεδομένου ὅτι εἶναι δικαία.
§38Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ σᾶς ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν ἀπολύτως δικαίαν, ἀναγνωρισθεῖσαν ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου 2.500 ὡς ἀπολύτως δικαιοτάτην. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ἕξ ἐπόπται ἑλονοσίας, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ τρεῖς ὑπηρετοῦν εἰς Καβάλαν καὶ εἶναι καὶ οἱ τρεῖς ἀνάπηροι πολέμου, βάσει τοῦ νόμου 2500 λόγῳ καταργήσεως θέσεων, ἀπελύθησαν. Ὅλοι αὐτοί, κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν προσελήφθησαν ὡς ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι καὶ ὑπηρετοῦν ἔκτοτε εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Σᾶς παρέδωσα τὸ ἔγγραφον τοῦ Νομιάτρου Καβάλας, ὁ ὁποῖος λέγει καὶ ἰσχυρίζεται καὶ ἐπιμένει, ὅτι, ἄνευ αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ ὑπηρεσία τῆς ἑλονοσίας, διότι εἰς τὰς περιοχάς μας ἡ ἑλονοσία, μετὰ τὴν ἀξιοποίησιν ὡρισμένων ἐκτάσεων αἱ ὁποῖαι ἐσπάρησαν μὲ ρύζι, ἔχει φουντώσει. Κατὰ συνέπειαν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δίκαιον καθόλου, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ μὴ τακτοποιηθοῦν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχον ὡς μόνιμοι ὑπάλληλοι 17 ὁλόκληρα χρόνια καὶ ἀπελύθησαν λόγῳ καταργήσεως θέσεως, χωρὶς νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ὑπηρεσίαν. Ἀλλά, ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας αὐτῆς ἐπανεπροσελήφθησαν ὡς ἡμερομίσθιοι. Κύριε Ὑπουργέ, σημειῶ καὶ τοῦτο καὶ σᾶς τὸ λέγω: Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἦσαν ἑπτά. Ἐξ αὐτῶν, ὁ ἕνας εἶχε καταδίκην δι’ ἀτιμωτικὸν ἀδίκημα. Δὲν ἐπερίμενε ἡ ὑπηρεσία νὰ πάρῃ χάριν ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς, καὶ νὰ τὸν τακτοποιήσῃ. Ἐνῷ αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν δὲν ἐτακτοποιήθησαν καὶ ὁ μοναδικὸς αὐτὸς ἐτακτοποιήθη.
§39Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἢ θὰ πρέπει νὰ ἀπαντῶ εἰς ἑκάστην τροπολογίαν, ἢ θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν τροπολογιῶν καὶ εἰς τὸ τέλος, θὰ ἀπαντήσω δι’ ὅλας τὰς τροπολογίας.
§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν, διὰ νὰ ἔχωμεν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα, νὰ σημειώσητε ποίας τροπολογίας ἀποδέχεσθε, νὰ ἀνακοινώσητε εἰς τὴν Βουλήν, ἐκείνας, τὰς ὁποίας ἀποδέχεσθε, ἐκείνας, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ μελετήσητε καὶ ἐκείνας, τὰς ὁποίας δὲν ἀποδέχεσθε.
§41Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τὴν ἀναπτυχθεῖσαν ὑπὸ τῶν κ. κ. Δερτιλῆ καὶ Κανελλοπούλου. Εἶναι δικαία ἡ τροπολογία καὶ παρακαλῶ, ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.
§42Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δερτιλῆ τὴν εὑρίσκω δικαιοτάτην, ἀλλὰ ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι τεραστία. Πρόκειται περὶ 800 ὑπαλλήλων. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν μελετήσω καὶ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπακατσέλου, τὴν εὑρίσκω δικαίαν καὶ τὴν ἀποδέχομαι. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λυμπέρη, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ θὰ κριθοῦν ἀναλόγως τῶν προσόντων των, ὄχι ἀνεξαρτήτως προσόντων.
§43Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὅταν διωρίσθησαν, εἶχον ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Τώρα, ὅμως, χρειάζεται νὰ ἔχουν καὶ πτυχίον ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐζητεῖτο κατὰ τὸν διορισμόν των. Πῶς, λοιπόν, θὰ κριθοῦν; Θὰ τοὺς ζητήσητε καὶ πτυχίον ἐπόπτου;
§44Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν πτυχίον ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως, θὰ φοιτήσουν εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολήν.
§45Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε Ὑπουργέ, εἴμεθα σύμφωνοι.
§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.
§47Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Δερτιλῆ, εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι. Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω, ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 5, προστεθῇ ἡ ἑξῆς περίπτωσις ἀφορῶσα τοὺς ἐνταχθέντας κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3367)55 ὑπαλλήλους. Ὁ χρόνος τῆς προσμετρήσεως πρέπει νὰ ὑπολογίζεται μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος. Ἐπειδὴ ἐπὶ παρομοίας περιπτώσεως τὸ Συμβούλιον Κρίσεως τοῦ Ὑπουργείου σας ἔχει ἀποφανθῆ ἀντιθέτως, ὑπολογίσαν ὡς χρόνον ὑπηρεσίας διὰ τὴν ἔνταξιν τὴν ἡμέραν κρίσεώς του, τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἔκρινεν ἀντιθέτως. Πλὴν τὸ Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου ἐπέμεινεν ἐπὶ τῆς ἀρχικῆς ἀπόψεώς του καὶ εἰς περίπτωσιν μάλιστα ποὺ ὑπάλληλος συνεπλήρωνε χρόνον τὴν ἡμέραν τῆς συνεδριάσεώς του, τὴν ὁποίαν δὲν ὑπελόγισε καὶ δὲν ἐνετάχθη διὰ μίαν ἡμέραν, εἰς τὸν βαθμὸν ποὺ ἔπρεπε. Προσέφυγεν ἐκ νέου εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὑποστηρίζων, ὅτι ὡς χρόνος ὑπολογίσιμος πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἡ ἡμέρα τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐκκρεμεῖ ἡ αἴτησίς του. Διὰ τοῦτο προτείνω, ὅπως ὁ χρόνος προσμετρήσεως ὑπολογίζεται ὄχι μέχρι τῆς ἡμερομηνίας κρίσεως ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ διατάγματος. Πρόκειται περὶ μιᾶς μικρᾶς ὁμάδος ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου σας καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν ἑξῆς νομοθετικὴν τακτοποίησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διὰ νὰ μὴ παραπεμφθῇ καὶ πάλιν τὸ θέμα εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας. Ὑποβάλλω πρὸς τοῦτο τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Ὡς χρόνος διὰ τὴν ἔνταξιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν μονιμοποιηθέντων δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 3367) λογίζεται ὁ διανυθεὶς μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τῆς περὶ μονιμοποιήσεως καὶ ἐντάξεως τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων ἀποφάσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως.
§48Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἐξετάσω τὴν τροπολογίαν σας καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐὰν τὴν ἀποδέχωμαι.
§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§50Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ Συμβούλια Κρίσεως τῶν ὑπαλλήλων θὰ πρέπει νὰ καταργηθοῦν διότι δεσμεύουν καὶ καθιστοῦν ὑποχείριον τὸν Ὑπουργὸν εἰς τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἀνήκῃ τὸ δικαίωμα τῆς προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων καὶ ὄχι εἰς τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης τῶν Συμβουλίων. Προτείνω τὴν διαγραφὴν τῆς σχετικῆς διατάξεως, ὅσον ἀφορᾶ τὸ σύμφωνον τῆς γνώμης τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων.
§51Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δερτιλῆ. Ἤκουσα τὴν ἀπάντησίν του, ἡ ὁποία εἶναι λίαν ἱκανοποιητική, μόνον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὴν δευτέραν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἐὰν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἢ ὄχι.
§52Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ὡμίλησα προηγουμένως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μπακατσέλου, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.
§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον πέμπτον γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐπιφυλάσσεται ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπὶ τῶν ἄλλων τροπολογιῶν. Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Γ. Οἰκονομόπουλος ἔχει τὸν λόγον.
§54Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπω εἰς τὸ ἄρθρον 6 ὅτι ἀπαιτεῖται πτυχίον ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως σχολῆς Ἀθηνῶν. Δὲν ἠξεύρω νὰ ἀποτελῶ ἐγὼ περίεργον περίπτωσιν, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι αὐτὴ ἡ ὑγειονομικὴ σχολή, ἡ ὁποία κατήργησε τὸ Πανεπιστήμιον εἶναι πρᾶγμα ἀπαράδεκτον. Δηλαδή, τὶ προσθέτει παραπάνω αὐτὴ ἡ σχολὴ καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἔχομεν ἐργαστήρια διὰ τοὺς ἐκπαιδευομένους ἰατροὺς εἰς τὸ Πανεπιστήμιον; Κύριε Ὑπουργέ, προτείνω καὶ δὲν διστάζω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι καρκίνωμα αὐτὴ ἡ σχολὴ καὶ ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῆτε διὰ τὴν κατάργησίν της. Εἶναι κατωτέρας ποιότητος τὸ Πανεπιστήμιον;
§55Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ποὺ ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἕνα θέμα πολὺ σοβαρὸν καὶ ἅπτεται τῆς ἐπιστήμης, δὲν ἠμποροῦν νὰ λέγωνται τοιαῦτα πράγματα.
§56Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγώ, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ πάρωμεν ἀποφάσεις θαρραλέας δι’ αὐτὸ προτείνω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ σκεφθῇ διὰ τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς σχολῆς.
§57Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἰς μεγάλα νοσοκομεῖα καὶ κλινικάς, κύριε Πρόεδρε, διευθύνουν ἐργαστήρια καὶ τμήματα αὐτοὶ ἀπὸ πολλὰ ἔτη ὡρισμένοι ἰατροί. Βεβαίως, ἡ μακρὰ ὑπηρεσία των μαρτυρεῖ, ὅτι ἔχουν τὴν ἀπαιτουμένην κατάρτισιν καὶ εὐδοκίμως προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των. Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑποχρεωθοῦν νὰ διαγωνισθοῦν μὲ ἄλλους ἀνωτέρους ἴσως χάσουν τὸ δικαίωμα τῆς συνεχίσεως τῆς ἐργασίας, τὴν ὁποίαν ἐπὶ τόσα ἔτη εὐδοκίμως ἀσκοῦν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ λάβητε μίαν πρόνοιαν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ὥστε νὰ ἔχουν κἄποιαν προτίμησιν.
§58Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὁ κ. Μιχαηλίδης ἀνέπτυξε τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ δὲν ἔκαμε καὶ τὴν διατύπωσιν. Νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις, τὴν ὁποίαν ἔχω κάμει, καλύπτει τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Λέγω: «Κατ’ ἐξαίρεσιν τῶν κειμένων διατάξεων.... (ἀναγινώσκει) ....». Ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἐπρόλαβε εἰς τὴν ἀπάντησιν. Ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι βάσει τοῦ νόμου 2592 τοποθετοῦνται οἱ Διευθυνταὶ Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἐξωτερικῶν ἰατρείων ἢ ἀκτινολογικῶν ἐργαστηρίων. Οἱ Διευθυνταὶ αὐτοὶ ἐτελείωσαν τὴν θητείαν των καὶ συνεπλήρωσαν τὰς ὑποχρεώσεις των, ἐπρόκειτο δὲ νὰ γίνῃ συμπλήρωσις τῶν θέσεων. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπηκολούθησαν οἱ νόμοι 3302 καὶ 3367 καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει αὐτὴν τὴν στιγμὴν οἱ Διευθυνταὶ τῶν ἰατρείων καὶ κλινικῶν εὑρίσκονται μὲ συμβάσεις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ἑξαμήνους. Λέγομεν, λοιπόν, ὅτι αὐτοὶ οἱ Διευθυνταὶ δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἠμπορέσουν νὰ διορισθοῦν εἰς τὰς θέσεις, τὰς ὁποίας κατέχουν σήμερον καὶ εἰς κλινικὰς μὲ δύναμιν 1500 κλινῶν.
§59Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τῆς τροπολογίας μου ζητεῖται ἡ ἐπανόρθωσις προσγενομένης ἀδικίας ἐπὶ ἐπόπτου τῆς ὑγειονομικῆς ὑπηρεσίας ὡς ἀπουσιάζοντος δῆθεν αὐθαιρέτως ἐπὶ 20ήμερον τῆς ὑπηρεσίας του. Τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ὅτι δῆθεν ἀπουσίασεν αὐθαιρέτως δὲν ἀπεδέχθη εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς προσπαθοῦμεν νὰ ἐπανορθώσωμεν τὴν ἀδικίαν αὐτήν. Θέλω νὰ τονίσω, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1948 ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ὑπηρετεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὡς ἡμερομίσθιος. Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ τροπολογία μου.
§60Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς πρώτης προτάσεως, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Μιχαηλίδης ἔκαμε ἔχω νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Μόνον διὰ διατάγματος θὰ ρυθμίσω τὸ θέμα τῆς προσλήψεως τῶν ἰατρῶν, διότι ἐφ’ ὅσον συνιστῶνται ἐπιστημονικὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα κρίνουν τοὺς Διευθυντὰς ἢ Ἐπιμελητὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβαίνωμεν εἰς μονιμοποίησιν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ ἐξωτερικὰ ἰατρεῖα. Αὐτὸ θὰ ρυθμισθῇ διὰ Διατάγματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ δεχθῶ τροπολογίαν, δι’ ἧς ρυθμίζονται θέματα προσλήψεως ἰατρῶν.
§61Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀναμένεται ἡ ἔκδοσις Διατάγματος, κατ’ ἐφαρμογὴν νόμου;
§62Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μάλιστα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σκορδίλη θὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν. Παρακαλῶ ὅπως εἰς τὸ τέλος τῆς παραγρ. 6 προστεθῇ: «Ἢ ἰσοτίμου ξένης σχολῆς».
§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;
§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.
§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 7ον. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§66Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ὁμιλεῖ διὰ τὸ προσωπικὸν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Θὰ ἤθελον ἐν προκειμένῳ νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ὀρθολογιστικὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν 7 Διευθύνσεις. Δηλαδή, τῆς Δ)νσεως, τῆς Ἐπιθεωρήσεως τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν, τῆς Διεκπεραιώσεως κ.λ.π. Ἐξ αὐτῶν τινὲς ὑπάγονται εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργείου καὶ πράγματι ἡ ὑπηρεσία διεξάγεται λίαν ἀξιεπαίνως, χάριν εἰς τὰς προσπαθείας τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως. Ὑπάρχουν ὅμως, καὶ δύο Γενικοὶ Διευθυνταί, ὑπὸ μίαν γενικὴν Διεύθυνσιν, τὴν Διεύθυνσιν τῆς Ὑγιεινῆς. Αἱ ἄλλαι Διευθύνσεις εἶναι ἄνευ συν)σμοῦ μεταξὺ των καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ μία ἀκόμη Γενικὴ Διεύθυνσις, ἡ ὁποία ἄλλωστε προβλέπεται, ὑπὸ ἕνα ἀκόμη Γενικὸν Διευθυντήν. Αὐτὴ θὰ ἦτο μία αὐτοτελὴς Γενικὴ Διεύθυνσις τῶν διοικητικῶν καὶ οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν, μὲ ἕνα ἐκ τῶν Διευθυντῶν, τὸν ὁποῖον ἤθελεν τὸ ἁρμόδιον Συμβούλιον, προκρίνῃ διὰ τὴν θέσιν αὐτήν, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία ἐπιβάρυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὅλοι οἱ Διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου, ὑπηρετοῦν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν πέραν τῆς 8ετίας. Ἐπὶ πλέον θὰ καταργηθῇ καὶ μία θέσις Διευθυντοῦ καὶ νομίζω ὅτι ἰδιὰ τὴν κανονικὴν διεξαγωγὴν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ χάριν τῆς διαρθρώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν, ἐπιβάλλεται ἡ κυρία Ὑπουργὸς καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργός, νὰ μελετήσουν τὴν πρότασίν μου καὶ ἐὰν τὴν εὕρουν κατάλληλον νὰ τὴν ἀποδεχθοῦν.
§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Βαρβιτσιώτης, ἔχει τὸν λόγον.
§68Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Ἔχει, κύριε Ὑπουργέ, κατατεθῆ τροπολογία, δυνάμει τῆς ὁποίας ἐπιτρέπεται ἡ βαθμολογικὴ ἐξέλιξις ὑπαλλήλων, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 205 τοῦ Κώδικος. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....». Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν δικαίαν αὐτὴν τροπολογίαν.
§69Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὸν τέταρτον βαθμόν. Ἐπειδὴ ἔχουν προσόντα θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ δεχθῶ τὸν 6ον βαθμόν.
§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.
§71Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὅλοι οἱ κύριοι συνάδελφοι, θὰ γνωρίζουν καὶ θὰ ἐκτιμοῦν τὴν ἀποστολὴν τῆς Ἐπιθεωρήσεως τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Μάλιστα λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ λοιπῶν ὑγειονομικῶν ἱδρυμάτων ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἐπιθεωρήσεως τοῦ Ὑπουργείου ἔχει μεγάλην ἀποστολὴν καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω. Πέραν τούτου, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν, ἔχουν εὐδόκιμον ὑπηρεσίαν καὶ θὰ πρέπει διὰ τοῦτο νὰ καθορισθοῦν 5 βαθμοὶ εἰς τὴν Αʹ κατηγορίαν καὶ νὰ λάβουν μίαν προαγωγὴν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν, οἱ ὑπηρετοῦντες ἐπὶ τρίτῳ ἢ τετάρτῳ βαθμῷ.
§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μήτρου, ἔχει τὸν λόγον.
§73Ν. ΜΗΤΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Δερδεμέζης, διότι τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τὴν θεωρῶ δικαίαν. Προσθέτω ἀκόμη, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὅπως ἐγένετο μέχρι σήμερον ὁ Τμηματάρχης νὰ ἐλέγχῃ τὸν Διευθυντήν. Δι’ αὐτὸ πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ κύρους τῆς ὑπηρεσίας, ἡ τροπολογία αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.
§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.
§75Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ ὅσα διετυπώθησαν ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας, καὶ προσθέτω ὅτι ἡ ἀποδοχὴ αὐτῆς θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν θεσμὸν αὐτὸν τοῦ Ὑπουργείου.
§76Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας θὰ δώσωμεν δύο καὶ τρεῖς βαθμούς. Εἰς τὸ ἄρθρον 7 παράγραφος 3 καὶ μετὰ τὴν λέξιν «εἰς ὃν ἐντάσσεται....» ἀπαλείφεται τὸ «αὐτοδικαίως....».
§77Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μίαν τροπολογίαν ἀναφερομένην εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἀγροτικῶν οἰκοτροφείων. Ἡ τροπολογία αὕτη ἔχει οὕτω: 1. Ὑπάλληλοι Ἐθνικῶν Ὀρφανοτροφείων καὶ Οἰκοτροφείων Ἀγροτικῶν τε καὶ μὴ καὶ Ἐθνικῶν Παιδικῶν Σταθμῶν, ὄντες μόνιμοι δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὑπάγονται βάσει τοῦ παρόντος εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ν. 1811) 51 «περὶ κώδικος καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων», ἐντασσόμενοι κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ ἁρμοδίου Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἀναλόγως τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας. 2. Αἱ διατηρηθεῖσαι διὰ τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Ν. Δ. θέσεις Ἐπιμελητῶν καὶ Τεχνιτῶν Γεωργίας, καθορίζονται εἰς 5 καὶ 17 ἀντιστοίχως ἐπὶ βαθμοῖς 10 ἕως 6ου, τῶν ἤδη ὑπηρετούντων ἐπὶ ἡμερομισθίῳ τεχνιτῶν Γεωργίας, μονιμοποιουμένων καὶ ἐντασσομένων κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου βάσει τῆς παραγράφου 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου, προσμετρουμένης τῆς μέχρι τοῦδε ἐν τοῖς ἱδρύμασιν ἐκτάκτου ἢ ἡμερομισθίου ὑπηρεσίας των. Ἡ περίπτωσις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δικαιοτάτη, τὴν θέτομεν ὑπ’ ὄψιν σας καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀφοῦ τὴν μελετήσητε μᾶς γνωρίσητε κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ἂν τὴν ἀποδέχεσθε.
§78Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν ὅπως μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Βρανόπουλος.
§79Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγοροῦμεν καὶ ἡμεῖς, κύριε Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Βρανοπούλου.
§80Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τροπολογιῶν νὰ συνιστῶνται Γενικαὶ Διευθύνσεις. Εἶναι θέμα διὰ τὸ ὁποῖον δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἡ μεταρρύθμισις τὴν ὁποίαν προτείνετε, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ μελετηθῇ. Σήμερον δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.
§81Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Εἶναι δικαία ἡ τροπολογία, κύριε Ὑπουργέ, καὶ συνηγορῶ καὶ ἐγώ.
§82Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑφυπουργόν, τῆς Προνοίας, ὅπως προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνέγνωσεν ὁ συνάδελφος κ. Ἰωάννου, περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν γεωργοτεχνικῶν οἰκοτροφείων.
§83Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ἰωάννου, καὶ παρακαλῶ ὅπως ἐξετασθῇ μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς, δεδομένου ὅτι εἶναι ἡ πλέον δικαία τροπολογία τῶν ὅσων ὑπεβλήθησαν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.
§84Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὁ συνάδελφος κ. Ἀδαμόπουλος εἶχε καταθέσει μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ἐζήτει ὅπως γίνῃ ἑνοποίησις τῶν θέσεων 11–6 βαθμοῦ τῆς Βʹ κατηγορίας καὶ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ προαχθῶσιν εἰς τὸν 6ον βαθμὸν οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Ἡ ἰδία περίπτωσις, ἀφορῶσα τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, περιελήφθη εἰς ἕτερον σχετικὸν νομοσχέδιον. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην σας ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας τοῦ συναδέλφου κ. Ἀδαμοπούλου, ὁ ὁποῖος, διορισθεὶς Ὑπουργός, δὲν δύναται νὰ ὑποστηρίξῃ ἤδη ὁ ἴδιος τὴν τροπολογίαν.
§85Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ.
§86Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν ταύτην, ἀλλὰ εἰς τὸ ἄρθρον 10 καὶ τροποποιημένην.
§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη;
§88ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§89Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Καὶ μὲ ὅσας θὰ υἱοθετήσῃ ἀπὸ τὰς ὑποβληθείσας.
§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 8ον. Ὁ κ. Α. Παυλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§91Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ἔχω βασικὰς ἀντιρρήσεις, διὰ τοὺς ἑξῆς δύο λόγους: Πρῶτον, δὲν θεωρῶ ἀπαραίτητον τὴν ἵδρυσιν νέας ἕδρας παρασιτολογίας εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν. Ἡ Ὑγειονομικὴ Σχολὴ παλαιότερον εἶχεν περισσότερον ὄγκον ἐργασίας καὶ δὲν ᾐσθάνθη τὴν ἀνάγκην τῆς ἱδρύσεως τῆς ἕδρας αὐτῆς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δημιουργεῖται μία περιττὴ δαπάνη, δεδομένου, ὅτι τὸ ἔργον τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς ἔχει περιορισθῆ ἀρκετά. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει λόγος νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἕδρα αὐτή. Δεύτερον, ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἵδρυσις τῆς ἕδρας δὲν θὰ πρέπει νὰ περιορισθῶμεν εἰς ἕνα πρόσωπον, διότι ἐνδέχεται νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἄλλο πρόσωπον καὶ νὰ διεξαχθῇ διαγωνισμὸς μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων. Δι’ αὐτοὺς τοὺς δύο βασικοὺς λόγους, ἔχω ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 καὶ ἢ θὰ πρέπει νὰ διαγραφῇ, ἢ ἄλλως νὰ τὸ τροποποιήσωμεν, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διαγωνισμός.
§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.
§93Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ συνηγορήσω, ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἄρθρου 8, κυρίως διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἀσχέτως τοῦ ὅτι τὴν ἕδραν αὐτὴν τὴν κατέχει διακεκριμένος ἐπιστήμων καί, τὸ λέγω πράγματι ὅτι εἶναι διακεκριμένος, παρὰ τὸ ὅτι ὁ ὁμιλῶν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι ἰατρός, ἀλλὰ γνωρίζω τοὐλάχιστον ὅτι, ἔργον του διεθνοῦς ἐπιστημονικῆς ἀξίας ἔτυχε μεγίστης κυκλοφορίας καὶ παρόμοιον ἔργον, εἰς τὴν Ἑλληνικὴν τοὐλάχιστον ἐπιστήμην δὲν ὑπάρχει. Ἀσχέτως, λοιπόν, τοῦ προσώπου ποὺ κατέχει τὴν ἕδραν αὐτὴν σήμερον καὶ εἰδικῶς ἡ Ὑγειονομικὴ Σχολή, κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν τοὐλάχιστον καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀμυήτους εἰς τὴν ὑγιεινολογίαν, στηρίζεται κατὰ πρῶτον καὶ κύριον λόγον εἰς τὴν μικροβιολογίαν καὶ τὴν παρασιτολογίαν. Καὶ αὐτὸ τοὐλάχιστον γνωρίζω, ὅτι ὁ ἐπιστήμων αὐτὸς ἔχει μακρὰν παράδοσιν καὶ ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἐξετίμησεν μέχρι σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ περιέλαβεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἄρθρον 8 καὶ ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη τῆς δημιουργίας τῆς ἕδρας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν νὰ καταλάβῃ ὁ διακεκριμένος αὐτὸς ἐπιστήμων. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, τὰς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἤκουσα ἀπὸ ἕνα διακεκριμένον συνάδελφον, δὲν νομίζω, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὰς φέρῃ καί, ἐλπίζω, βασίμως, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος συνέταξε τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον ἔκαμεν μέχρι τοῦδε ἀρκετὰς μεταβολάς, ὅτι θὰ δεχθῇ τὸ ἄρθρον ὡς ἔχει διατυπωθῆ καὶ θὰ παρακαλέσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.
§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.
§95Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἐνθυμεῖσθε, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἔγιναν μακραὶ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Πράγματι ἐξετέθησαν αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις καὶ ἐκρίθη ἀναγκαῖον, ὅτι πρέπει νὰ ἱδρυθῇ ἡ ἕδρα τῆς παρασιτολογίας. Πράγματι τὰ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Κρασαδάκης, ἀνταποκρίνονται πλήρως εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐγένετο ἡ σχετικὴ συζήτησις καὶ ἐπεξεργασία τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐτροπολογήθη ὅπως εἶναι καὶ μὲ τὴν σύνθεσιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν εἶχε, ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νὰ ψηφισθῇ. Νομίζω, ὅτι, ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, διότι προοιμίων τὸ εἶχε δεχθῆ.
§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§97Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνεζητήσαμεν ἐδῶ ἀπόψε καὶ συζητοῦμεν διατὶ ἕνας τελωνοφύλαξ εἶχε τιμωρηθῆ διὰ 10 ἢ 20 ἡμέρας καὶ ἐὰν θὰ πρέπει νὰ προαχθῇ καὶ λυποῦμαι διότι διὰ μίαν ἀπόφασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐνεκρίθη δι’ ἐπιστήμονα, ὄχι ἐξαιρετικοῦ κύρους, ὅπως ὡμολόγησεν ὁ κ. Κρασαδάκης, ἀλλὰ δι’ ἐπιστήμονα διεθνοῦς κύρους, διατυποῦνται ἀντιρρήσεις. Ὁμολογῶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, ὅτι ἐπὶ δύο ἔτη, ἐξήτασε περὶ τὰς 2 χιλιάδας ἀσθενεῖς, τελείως δωρεάν, διὰ νὰ κάμῃ στατιστικάς. Πράγματι εἶναι ἄνθρωπος διεθνοῦς φήμης καὶ ἔκαμε σύγγραμμα ἐξαίρετον, τὸ παρεδέχθη ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ λυποῦμαι, διότι ἐξετέθησαν αὗται αἱ ἀπόψεις, ἀπόψε. Ἐπὶ πλέον, ἐδῶ δὲν πρόκειται νὰ δημιουργηθῇ ἐπιβάρυνσις, ἔχομεν τὸ προηγούμενον τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς διὰ δύο ἰατρούς, συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον κατέλαβον τὴν ἕδραν. Λυποῦμαι, διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἐξεφράσθησαν ἀντιρρήσεις.
§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.
§99Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπάρξεως τῆς ἕδρας παρασιτολογίας εἰς τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολήν, ἐπιβάλλει ἡ λῆψις μέτρων προληπτικῆς ὑγιεινῆς τοῦ Ὑπουργείου. Ὅταν δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸν τομέα τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς, ὡς Ὑφυπουργὸς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀντελήφθην τὴν ἀνάγκην καί, κατόπιν τῶν εἰσηγήσεων, φυσικά, τῶν ἁρμοδίων, ἀλλὰ καὶ ὡς ἰατρὸς γνωρίζων τὴν ἀνάγκην, ἔφερα νομοσχέδιον περὶ ὀργανώσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς, εἰς τὸ ὁποῖον εἶχον διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας τὸ τμῆμα τῆς παρασιτολογίας, μετεβάλετο εἰς ἕδραν. Εἶπον ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ λόγῳ ὀργανώσεως τῆς προληπτικῆς ὑγιεινῆς, διότι αἱ παρασιτικαὶ νόσοι εἰς τὴν Ἑλλάδα προκαλοῦν πλῆθος ὅσων νοσηρῶν δεδομένων καὶ ἑπομένως ἡ ὀργάνωσις τῆς παρασιτολογίας θὰ προφυλάξῃ εἰς μεγάλην κλίμακα τὰς νοσηρὰς αὐτὰς ἐκδηλώσεις, Ἑπομένως δὲν νομίζω ὅτι δύναται τοὐλάχιστον ἰατρὸς νὰ διατυπώσῃ ἀντίθετον γνώμην περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ὑπάρξεως τῆς ἕδρας αὐτῆς. Πέραν τούτου, κύριε Ὑπουργέ, καὶ κύριοι συνάδελφοι, ὁ κατέχων ἤδη τὴν Διεύθυνσιν τοῦ τμήματος τῆς παρασιτολογίας εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὠργάνωσε τὸ τμῆμα αὐτὸ καὶ προσέφερεν ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὴν ἐπιστήμην. Ἀποτελεῖ χρέος τῆς Πολιτείας ἡ θέσπισις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ πρὸς διευκόλυνσιν τῶν προληπτικῶν μέτρων τοῦ Ὑπουργείου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἠθικὴν ἀμοιβὴν τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἀφιέρωσεν ὁλόκληρον τὴν ζωήν του διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πασχόντων καὶ τῆς ἐπιστήμης.
§100Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ, ὅτι μὲ ἐξένισε ἡ ἐκδηλωθεῖσα ἀντίθεσις ὡς πρὸς τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου 8. Ὑποχρέωσις ἡμῶν τῶν ἰατρῶν εἶναι νὰ ἀνυψώσωμεν τὴν παρασιτολογίαν ἐν Ἑλλάδι, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ μεταίχμιον τῶν χωρῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ ἡ ἕδρα τῆς παρασιτολογίας ἐν Ἑλλάδι εἶναι ἐνδεδειγμένη. Καὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕδρα τῆς παρασιτολογίας. Δὲν θὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ ἐπιστήμονος τοῦ κατέχοντος ἤδη τὸ τμῆμα αὐτό. Εἶναι εἰδικός, ὁ ὁποῖος ἔχει κάμει μελέτας ἐν Ἑλλάδι. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἕδρα καὶ νὰ τὴν καταλάβῃ ὁ ἤδη κατέχων τὸ τμῆμα διότι εἶναι ὁ μόνος εἰδικὸς ἐν Ἑλλάδι.
§101Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἀνεπτύχθη ἀρκετὰ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀνάγκην τῆς ἱδρύσεως τῆς ἕδρας τῆς παρασιτολογίας. Ὁ συνάδελφος ὁ ὁποῖος ἀντετάχθη εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 8, νομίζω ὅτι ἐτοποθέτησεν τὸ ζήτημα ἐπὶ τῆς βάσεως νὰ δημιουργηθοῦν προϋποθέσεις διαγωνισμοῦ. Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορά. Ἀλλὰ ἐδῶ, δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς ἕδρας ἢ περὶ μιᾶς θέσεως, τὴν ὁποίαν θὰ διαγωνισθοῦν νὰ καταλάβουν διάφοροι ὑποψήφιοι τῆς θέσεως αὐτῆς. Ἐδῶ πρόκειται περὶ μιᾶς θέσεως καὶ διευθύνσεως τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησεν τὸ ἔργον τοῦ ἐπιστήμονος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ σειρὰν ἐτῶν ἐργάζεται ἐκεῖ. Εἰς ὅλας τὰς Σχολὰς τοῦ κόσμου προάγονται αἱ θέσεις εἰς ἕδρας ὄχι διὰ νὰ δημιουργηθῇ διαγωνισμὸς ἀλλὰ διότι ἡ θέσις, μόνη της ἀπὸ τὸ ἐπιτελεσθὲν ἔργον προήχθη εἰς ἕδραν. Ὁ ἐργασθεὶς ὡς διευθυντὴς τοῦ τμήματος τῆς παρασιτολογίας ἐπιστήμων, ἐδημιούργησε τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας τῆς ἕδρας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 8 καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας κ. Κατσαφάδος εἶχεν ἐπίσης ὑποβάλει πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου τὸ ὁποῖον δὲν ἔφθασεν εἰς ψήφισιν, δὲν ἐπρόλαβεν ἡ Βουλὴ νὰ τὸ ψηφίσῃ. Ἡ ἀναγκαιότης τῆς ἕδρας ὑπῆρξε, διὰ τοῦτο δὲν δημιουργεῖται ζήτημα διαγωνισμοῦ.
§102Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ προηγούμενοι προλαλήσαντες ὅλοι ἐπιστήμονες συνάδελφοι, ἐξέθεσαν ὅτι τὸ ἄρθρον πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν. Καὶ ἐγὼ συνηγορῶ περὶ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ.
§103Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τίποτε περισσότερον παρὰ νὰ ἑνώσω καὶ νὰ συνηγορήσω διὰ τὴν ἀποδοχὴν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Δηλαδὴ ὑπὲρ τῆς δημιουργίας τῆς ἕδρας αὐτῆς καὶ δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ τὴν καταλάβῃ εἶναι ὁ κατέχων τὴν θέσιν αὐτήν.
§104Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ, οἱ συνάδελφοι ἐπιστήμονες ἤδη ἐξήντλησαν ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς τὴν ἀνάγκην τῆς ἱδρύσεως τῆς ἕδρας. Πέραν τούτου ἀποτελεῖ εὐχάριστον διαπίστωσιν ὅτι ἡ Βουλὴ σύσσωμος, ἀπὸ ὅλες τὶς πτέρυγες ἀναγνωρίζει τὶς προσπάθειες τοῦ κατέχοντος ἤδη τὴν θέσιν αὐτήν. Καὶ ἐπὶ Ὑπουργίας τοῦ κ. Κατσαφάδου, εἶχεν ὑποβληθῆ νομοσχέδιον διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς θέσεως αὐτῆς εἰς ἕδραν. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι διὰ νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη, πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον αὐτὸ περὶ ἱδρύσεως ἕδρας παρασιτολογίας.
§105Γ. ΤΣΑΝΤΙΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγώ ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 8 καὶ κατόπιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Κατσαφάδος δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε. Συμφωνῶ μὲ τὰ λεχθέντα καὶ συμφωνῶ ἐπὶ τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖον διευθύνει τὴν ὀργάνωσιν τῆς παρασιτολογίας, τὸ ὁποῖον ἔχει διαθέσει μέχρι τώρα τὴν ζωήν του εἰς τὴν ἐπιστήμην.
§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι περιττεύει ἡ συνηγορία, διότι εἶναι ὁμόθυμος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς περὶ τῆς ἀνάγκης τῆς ἱδρύσεως αὐτῆς τῆς ἕδρας καὶ τῆς συμβολῆς τοῦ διακεκριμένου ἐπιστήμονος τοῦ κατέχοντος τὴν θέσιν αὐτήν. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.
§107Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας, ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν μία διάταξις ἡ ὁποία εἶναι τόσον δικαία ζητεῖται νὰ μὴ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον.
§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;
§109ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.
§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9ον. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.
§111Α. ΚΑΚΚΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ συγχαρῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἔλαβε τὸ μέτρον διὰ τοῦ ὁποίου θεσπίζεται ἡ ἕδρα τῆς παρασιτολογίας. Ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Βουλῆς νὰ ἀποδώσῃ τὴν θέσιν εἰς τὸν νῦν Διευθυντὴν τῆς παρασιτολογίας ἀποτελεῖ ἠθικὴν ἀμοιβήν, δι’ ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος τιμᾷ τὴν Ἑλληνικὴν ἐπιστήμην καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι ὁ κ. Παπαδάκης.
§112Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ ἰδίαν παράγραφον 2, τοῦ ἄρθρου 9, ἔχω νὰ κάμω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν καὶ τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. «Εἰς τὰ Δημόσια Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα δυνάμεως ....(ἀναγινώσκει)....». Ἐπίσης, προτείνομεν νὰ δοθῇ ἕνα μικρὸν ἐπίδομα, ἔστω καὶ 20%, λόγῳ τοῦ ἐπικινδύνου τῆς ἐργασίας, ἀφοῦ καὶ εἰς ἄλλα ἐπαγγέλματα, ὀλιγωτέρας σημασίας, ἔχει δοθῆ τὸ ἐπίδομα αὐτὸ τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας.
§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πλατῆς, ἔχει τὸν λόγον.
§114Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μετὰ τὸν κ. Καρατζένην, ὑπογράφω μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας παρακαλοῦμεν ὅπως κατὰ τὴν διαβάθμισιν ὡρισμένων ὑπαλλήλων ἡμερομισθίων ἢ ἐκτάκτων, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν εἰς νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἢ ἄλλα πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.
§115Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ὀρθότατον καὶ δικαιότατον, κύριε Ὑπουργέ.
§116Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ δέχομαι.
§117Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν δεκτὴν τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Βρανόπουλος προηγουμένως. Πρόκειται περὶ μιᾶς δικαίας τροπολογίας. «Εἰς Ἱδρύματα Νοσηλευτικὰ δυνάμεως ἄνω τῶν 100 κλινῶν... (ἀναγινώσκει)...». Νομίζω, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ὅτι καὶ τὸ ἐπίδομα τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας νὰ δίδεται εἰς αὐτοὺς ἐφ’ ὅσον ἐργάζονται εἰς τὰ μικροβιολογικὰ ἐργαστήρια ὅπου ἡ ἐργασία των εἶναι ἐπικίνδυνος.
§118Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία μας, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη τὴν 12)3 καὶ τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Λυμπέρης, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐδάφιον, εἰς τὸ ὁποῖον ζητοῦμεν νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος τῆς προϋπηρεσίας τῶν ἡμερομισθίων ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι ἐμισθοδοτοῦντο εἰς βάρος τῶν πιστώσεων καταπολεμήσεως ἑλονοσίας. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ δεκτήν, διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ ἔχουν ὑπηρεσίαν ὑπερδεκαετῆ μὲ ἡμερομίσθιον.
§119Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴπωμεν περισσότερα. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βρανοπούλου.
§120Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ διάφορα ἱδρύματα, προβλέπεται κατόπιν εἰδικῶν διατάξεων εἰς ὅσους ὑπηρετοῦν εἰς ἐπικινδύνους ἐργασίας, ὅπως τὰ ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια καὶ τὰ μικροβιολογικὰ ἐργαστήρια τῶν Σανατορίων, νὰ λαμβάνουν εἰδικὸν ἐπίδομα. Ἀλλὰ πέραν τούτου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν αὐτὸ εἰς ὅλους.
§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9, ὡς ἐτροποποιήθη;
§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.
§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 10ον.
§124Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησε εἰς τὸ δεύτερον μέρος τῆς τροπολογίας καὶ δὲν ἀπήντησεν εἰς τὸ πρῶτον μέρος αὐτῆς.
§125Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν προβλέπεται ὑπὸ τῶν Ὀργανισμῶν τῶν νοσοκομείων. Οἱ παρασκευασταὶ εἶναι μέχρι 8ου βαθμοῦ.
§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Προκοπίδης, ἔχει τὸν λόγον. ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 10.
§127Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι 250 ὑπάλληλοι τῆς Βʹ κατηγορίας τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας κατέχουν τὸν 7ον βαθμὸν καίτοι εἶναι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εὐδοκίμως ὑπηρετοῦν καὶ ἐκπληροῦν τὰ καθήκοντά των. Μὲ ὅλα ταῦτα παραμένουν στάσιμοι ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν ἠμποροῦν νὰ προαχθοῦν. Παρομοίαν περίπτωσιν, κύριε Πρόεδρε, εἶχε καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, καὶ διὰ τοῦ ν. 3770)57 ἐξίσωσε τοὺς ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας, ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ 11ου μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ, συμπεριλαμβανομένου. Προκύπτει, λοιπόν, μία τεραστία ὑπόθεσις διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς καὶ θὰ πρέπει, νὰ ἴδητε καὶ νὰ υἱοθετήσητε τὴν κατωτέρω τροπολογίαν τὴν ὁποίαν συνυπέγραψα μὲ ὡρισμένους συναδέλφους. Ἡ τροπολογία μου ἔχει οὕτω: «Εἰς τὸ ἄρθρον 10 τοῦ σχεδίου ν., προστίθενται παράγραφοι 2, 3, 4, 5 καὶ 6 .... (ἀναγινώσκει) ....». Κύριε Ὑπουργέ, ἡ τροπολογία μου εἶναι δικαιοτάτη, διότι θεραπεύει πολλοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τόσον καιρὸν δὲν κατορθώνουν νὰ πάρουν οὔτε μίαν προαγωγήν. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή.
§128Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Προκοπίδη, τὴν δέχομαι κατ’ ἀρχήν, ἀλλὰ θέλω νὰ ἐλέγξω τὸ ὕψος τῆς δαπάνης.
§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παραιτεῖσθε, κύριοι βουλευταί, τοῦ λόγου;
§130ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§131Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου.
§132Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε, ὅτι δέχεται τὴν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον ἐξευρεθῇ ἡ δαπάνη. Ὑπάρχει ὅμως, καὶ παράγραφος ἡ ὁποία δὲν ἀπαιτεῖ δαπάνην. Αὐτὴ νὰ γίνῃ δεκτή.
§133Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὅσαι δὲν ἀπαιτοῦν δαπάνην γίνονται ἀμέσως δεκταί.
§134Α. ΚΑΚΚΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ Σισμανογλείου, τὸ κατατεθὲν παρ’ ὑμῶν καὶ παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐτέθη μία προθεσμία ἀφορῶσα τὸ ἰατρικὸν προσωπικὸν τοῦ Σισμανογλείου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἀνατρεπτικὴ προθεσμία καὶ διὰ τοὺς ἰατρούς. Νομίζω ὅτι τοῦτο ὑπῆρξε τελείως ἄδικον. Λογικῶς ἐτέθη ἀνατρεπτικὴ προθεσμία διὰ τοὺς χορηγητάς, ἀλλὰ διὰ τὸ ἰατρικὸν προσωπικὸν καὶ τὸ κατώτερον τοιοῦτον, τὸ ὁποῖον εἶχε δεδουλευμένους μισθούς, ἡ προθεσμία αὐτὴ ἦτο ἄδικος. Ὡρισμένοι ἀπὸ αὐτούς, τοὺς ὑπαλλήλους, ἔχουν πάθει τὸ ἑξῆς: Οἱ δικηγόροι ἔκαμαν λάθος καὶ ἄφησαν νὰ περάσῃ ἡ προθεσμία καὶ μετὰ 2–3 ἡμέρας ὑπέβαλον τὰ σχετικὰ χαρτιὰ εἰς τὸ δικαστήριον. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ ὅτι ἀπαιτήσεις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Σισμανογλείου κ.λ.π., γνωστοποιηθεῖσαι ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ ἄρθρου 2, θεωροῦνται ἐμπρόθεσμοι. Νομίζω ὅτι ὁλόκληρος ἡ Βουλή, ἀνεξαρτήτως πτερύγων, ἔχει ὑπογράψει τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ εὑρεθῇ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θὰ ἀρνηθῇ νὰ πάρουν τοὺς μισθούς των οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.
§135Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ ἠθικὸν προκειμένου νὰ ἀξιώσουν τοὺς δεδουλευμένους μισθούς των νὰ τοὺς θέτουν ἀνατρεπτικὰς προθεσμίας τόσον συντόμους; Διότι ἐτέθη ἐδῶ ἑνὸς μηνὸς προθεσμία καὶ εἶναι ἀδύνατον πολλάκις νὰ ἐξαντληθῇ ἡ προθεσμία αὐτὴ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον, κύριε Πρόεδρε, κἄτι πάρα πάνω. Ὄχι νὰ προστεθοῦν 10 ἡμέραι, ἀλλὰ νὰ ἀφεθῇ ἀνοικτὴ ἡ προθεσμία. Διατὶ νὰ θέσωμεν προθεσμίαν;
§136Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν δέχομαι, διότι καλύπτει μίαν δεδουλευμένην ἐργασίαν ἐπιστημόνων καὶ ἐφ’ ὅσον ἄλλωστε ὑπάρχει καὶ ἔγκρισις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἐκτιμᾷ τὴν ἀνάγκην τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας.
§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.
§138Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ εὔρυθμος λειτουργία τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν προσωπικότητα τοῦ διευθυντοῦ. Πρέπει ἡ ἐπιλογὴ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα τίθενται ἐπὶ κεφαλῆς τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, νὰ γίνεται μὲ μεγάλην προσοχήν. Πέραν τῆς θεωρητικῆς καταρτίσεως, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχουν οἱ ἐν λόγῳ διευθυνταί, πρέπει καὶ πεῖραν καὶ δεδοκιμασμένον ἦθος νὰ ἔχουν. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Μόνιμοι ὑπάλληλοι Αʹ κατηγορίας.... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδή, λέγομεν, ὅτι μὲ τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον, ἔχουν, τοποθετοῦνται εἰς κενὰς θέσεις, κατ’ ἀπόφασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.
§139Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπειδὴ καλύπτεται εἰς γενικωτέραν διάταξιν ἡ περίπτωσις τοῦ κ. Κοκκέβη, θὰ παρεκάλουν νὰ περιληφθῇ εἰς τὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἀναπτύξωμεν κατόπιν.
§140Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Κοκκέβης. Εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καθορίζεται 10ήμερος προθεσμία, τὴν ὁποίαν καὶ ἐδέχθητε, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ εἶναι ἀνεπαρκής. Πρέπει, νὰ ὑπάρχῃ τακτὴ προθεσμία, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἐπ’ ἀόριστον. Δι’ αὐτό, πρέπει ἡ προθεσμία αὑτὴ νὰ γίνῃ μηνιαία.
§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Στεφανίδη, ἡ προθεσμία εἶναι πενθήμερος, ὄχι δεκαήμερος.
§142Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει ἡ προθεσμία αὐτὴ νὰ καλύψῃ καὶ ἄλλας περιπτώσεις, τυχὸν δικαιούχων ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, δὲν ἠμπόρεσαν ἐντὸς τῆς προθεσμίας αὐτῆς νὰ ἐγείρουν τὰς ἀπαιτήσεις των. Μὲ τὰς 10 ἢ 5 ἡμέρας καλύπτονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ὑπερβάσεις, ἀλλὰ δίκαιον εἶναι δι’ ἀπαιτήσεις ἐπιστημόνων ἰατρῶν ἢ ἄλλων ὑγειονομικῶν προσώπων, νὰ ὑπάρξῃ μεγαλυτέρα προθεσμία. Δὲν πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀρνηθῆτε νὰ τὴν παράσχητε, διότι ὑπάρχει πληροφορία ὅτι πρόκειται περὶ ἀπαιτήσεων καὶ ἄλλου προσωπικοῦ καὶ βοηθητικοῦ, ποὺ δὲν ἐπρόλαβε νὰ κάμῃ τὴν ἀναγγελίαν αὐτήν. Εἶναι δικαιοτάτη ἡ παράκλησις ἡ ὁποία σᾶς ὑποβάλλεται.
§143Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλη περίπτωσις. Ἀλλὰ καὶ ἂν ὑπῆρχε, δὲν θὰ ἔπρεπε, ἐν πάσῃ περιπτώσει, νὰ μεταβάλῃ τὴν τροπολογίαν, διότι ἡ ἁρμοδιότης τοῦ ἐλέγχου τοῦ Ὑπουργείου ἀνήκει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἔχομεν ἡμεῖς τὴν ἁρμοδιότητα αὐτήν. Τὴν ἐδέχθημεν μὲ τὴν προϋπόθεσιν τῆς συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν.
§144Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀπεδέχθη κατ’ ἀρχὴν τὴν τροπολογίαν, ὑποθέτω, ὅτι δὲν ὑφίσταται δυσχέρεια νὰ δεχθῆτε καὶ σεῖς τὴν παράτασιν τῆς ἀνεπαρκοῦς αὐτῆς παρεχομένης προθεσμίας τῶν 5 ἡμερῶν. Ἐὰν ἀποκλεισθοῦν, εἶναι ἄδικον.
§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δεκτὸν τὸ ἄρθρον 10, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;
§146ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη τὸ ἄρθρον 10. Ἄρθρον 11ον.
§148Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀναγνώσω ποῖαι διατάξεις καὶ ποῖαι παράγραφοι ἔχουν ψηφισθῆ εἰς ἄλλους νόμους. Ἡ παράγραφος 1 ἔχει περιληφθῆ εἰς τὸ Ν. Δ. 3766. Ἡ παράγραφος 2 εἰς τὸ 3766. Τὸ δεύτερον ἐδάφιον τῆς παραγράφου ταύτης, ἀνασυντάσσεται συμφώνως μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Βρανοπούλου. Ἐπανέρχεται ἐν ἰσχύϊ ἡ διάταξις τοῦ 1947. Ἡ παράγραφος 3 περιελήφθη εἰς τὸ Ν. Δ. 3735, ἡ παράγραφος 4 περιελήφθη εἰς τὸ Ν. Δ. 3766. Ἐπίσης εἰς τὸ αὐτὸ Ν. Δ., περιελήφθη καὶ ἡ παράγραφος 5, πλὴν τῆς τελευταίας περιπτώσεως, ἡ ὁποία θὰ παραμείνῃ ἀνασυντασσομένη ὡς ἑξῆς: «Εἰς τοὺς Διοικητὰς Διευθυντὰς νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων.... (ἀναγινώσκει)....».
§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὁμιλήσητε.
§150Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντὶ νὰ μοῦ κάμνετε παρατηρήσεις, θὰ ἔπρεπε νὰ προσέξητε πῶς ψηφίζομεν. Ψηφίζομεν ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ τί ψηφίζομεν. Ἀφήσατε, λοιπόν, τὴν συζήτησιν. Κατελάβατε τὴν ἕδραν, ὄχι διὰ νὰ μᾶς κάμνετε ὑποδείξεις, ἀλλὰ διὰ νὰ προσέχετε τὸ πῶς ψηφίζονται τὰ νομοσχέδια.
§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν εἶναι ἀδύνατον νὰ λάβητε καὶ σεῖς καὶ οἱοσδήποτε ἄλλος τὸν λόγον, χωρὶς νὰ ζητήσητε αὐτόν.
§152Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠξεύρομεν τί ψηφίζομεν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπαλείφονται διατάξεις, προστίθενται, τροποποιοῦνται κ.λ.π.
§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε τὸν λόγον; Ζητήσατέ τον διὰ νὰ σᾶς τὸν δώσω. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, ἀπὸ τὸν παρελθόντα Ἀπρίλιον εἶχε καταρτίσει τὸ νομοσχέδιον ἔκτοτε δὲ λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος, ὡρισμέναι διατάξεις συμπεριελήφθησαν εἰς ἄλλους νόμους.
§154Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὡς εἶχε καταρτισθῆ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Οὕτω τὸ νομοσχέδιον ἔρχεται μὲ ὅλας τὰς διατάξεις, περιλαμβάνον καὶ διατάξεις ψηφισθείσας ἤδη εἰς ἄλλους νόμους, κατὰ τὴν συζήτησιν ὅμως, ἡ ὁποία θὰ διεξαχθῇ, θὰ διαγραφοῦν αὐταί Μὲ τὸν νόμον π. χ., κύριε Χριστόπουλε, 2500 προεβλέπετο καὶ ἐδίδετο ἓν ἐπίδομα εἰς τοὺς Διευθυντὰς μέχρι 50% δι’ ἓν ἔτος. Ἤδη τὸ μονιμοποιοῦμεν καὶ λέγομεν, ὅτι οἱ Διευθυνταὶ νοσοκομείων, ἄνω τῶν 200 κλινῶν, θὰ λαμβάνουν 50% ἐπίδομα σταθερὸν ἐπὶ τοῦ μισθοῦ, ὑπὸ μορφὴν ἐξόδων κινήσεως. Διὰ τὰς κάτω τῶν 200 κλινῶν τὸ ἐπίδομα εἶναι 30%. Καὶ δὲν θὰ ἔχουν δικαίωμα τοῦ ἐπιδόματος τούτου, ἐὰν ἀπουσιάζουν πέραν τοῦ μηνός.
§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἔχει 21 παραγράφους. Καλὸν θὰ εἶναι νὰ ψηφίσωμεν κατὰ παραγράφους διὰ νὰ ἠξεύρωμεν τί γίνεται δεκτὸν εἰς ἑκάστην παράγραφον. Ὅσοι θέλουν νὰ ζητήσουν τὸν λόγον ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 11.
§156Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσε, ὅτι εἰς τὴν δευτέραν περίπτωσιν, διότι ἡ πρώτη ἔχει περιληφθῆ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον, θὰ κάμῃ ἀναμόρφωσιν τῆς διατάξεως. Ἐπὶ τῆς περιπτώσεως 2 ἔχω καὶ ἐγὼ ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, εἰς τὴν ὁποίαν συνεφώνησε καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ δέχεται τὴν τροπολογίαν μου;
§157Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μάλιστα.
§158Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤδη ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἶπε ποῖα ἄρθρα καὶ ποῖαι παράγραφοι ἔχουν ψηφισθῆ. Ἐφθάσαμεν εἰς τὴν παράγραφον 5 τοῦ ἄρθρου 11 καὶ εὑρισκόμεθα τὴν στιγμὴν αὐτὴν εἰς τὴν παράγραφον 6. Θὰ προχωρήσωμεν κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν κανονικῶς ἢ ὄχι; Διότι οἱ συνάδελφοι δικαίως παραπονοῦνται ὅτι δὲν δύνανται νὰ παρακολουθήσωσι καὶ δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ πλειοψηφία θέλει νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν μειοψηφίαν.
§159Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζομεν τὶ ἐγένετο μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Βρανοπούλου. Τὴν ἐκάματε ἀποδεκτήν;
§160Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, εἶναι ἡ αὐτὴ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μακροπούλου, καὶ τὴν ἔκαμα δεκτήν.
§161Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ συνεχίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ δέχεται καὶ τὶ δὲν δέχεται, τὶ διαγράφει καὶ τὶ ἀπομένει καὶ ἀκολούθως νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ τροπολογίαι τῶν κ. κ. συναδέλφων.
§162Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει ἕνα δίκαιον αἴτημα κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ ἐπίδομα ὅπερ παρέχεται εἰς τοὺς Διευθυντάς, θὰ πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς Ὑποδιευθυντάς. Παρακαλῶ ὅπως δεχθῆτε τοῦτο.
§163Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὑπάρχουν Ὑποδιευθυνταί, ἀλλὰ ἀναπληρωταὶ τῶν Διευθυντῶν.
§164Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ὅπου ὑπάρχουν Ὑποδιευθυνταί, κύριε Ὑπουργέ.
§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ διεξαχθῇ κανονικῶς ἡ συζήτησις, νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ἑξῆς διαδικασίαν: Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ μᾶς εἴπῃ τί τροποποιεῖται μέχρι καὶ τῆς παραγράφου 21, τὶ ἀπομένει ἀπὸ τὸ ἄρθρον 11 καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.
§166Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Τί νὰ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δέχεται, καθ’ ἣν στιγμὴν κυκλοφοροῦν δεκάδες τροπολογιῶν; Τὸ ἄρθρον 11 ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ τὴν ἐπιλογὴν τῶν ὑπὲρ διακοσίων πεντήκοντα τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶχον ὑποβληθῆ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον. Τοῦτ’ αὐτὸ ἐπαναλαμβάνεται διαρκούσης καὶ τῆς συνεδριάσεως αὐτῆς. Ποίας, λοιπόν, τροπολογίας θὰ δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δέχεται, καθ’ ἣν στιγμὴν προσκομίζονται τώρα καὶ ἄλλαι;
§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ γίνῃ καμμία τροπολογία δεκτή, χωρὶς νὰ ἀκουσθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν.
§168Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἶπον προηγουμένως ὅτι διὰ λόγους ἐπιτακτικῆς ἀνάγκης, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήλειψε μερικὰς ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 11 καὶ τὰς περιέλαβεν εἰς ἕτερα νομοθετήματα. Δὲν συνέβη τίποτε τὸ ἀνώμαλον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μᾶς εἴπῃ τώρα ποίας ἀπὸ τὰς διατάξεις ἔχει ἀπαλείψει, διὰ νὰ τελειώσωμεν.
§169Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ παράγραφος 6 ἐψηφίσθη εἰς τὸ Ν. Δ. 3766) 55. Ἐπίσης καὶ αἱ παράγραφοι 7, 8 καὶ 9 ἐψηφίσθησαν εἰς τὸ αὐτὸ Ν. Διάταγμα. Ἡ δευτέρα περίπτωσις μόνον τῆς παραγράφου 9 ἀνασυντάσσεται καὶ ἀνατυποῦται ὡς ἑξῆς: ....(ἀναγινώσκει).....
§170Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν δυνάμεθα τώρα νὰ καταφύγωμεν εἰς τὰ Διατάγματα εἰς τὰ ὁποῖα μᾶς παραπέμπετε.
§171Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπὶ τῆς παραγράφου 9 τοῦ ἄρθρου 11 προτείνω ὅπως ὑπάρξῃ πρόβλεψις ἐντάξεως εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς βοηθῶν φαρμακοποιῶν, ἀνεξαρτήτως ἡλικίας.
§172Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσίν σας, καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν τοῦ σχεδίου θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐὰν ἀποδέχομαι αὐτὴν ἢ ὄχι. Κύριε Πρόεδρε, αἱ παράγραφοι 10 καὶ 12 περιελήφθησαν εἰς τὸ Ν. Δ. 3766) 1955. Ἡ παράγραφος 11 λαμβάνει ἄλλον ἀριθμόν. Συζητοῦμεν μόνον τὴν 13ην παράγραφον.
§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καλαντζάκος ἐπὶ τῆς παραγράφου 9 τοῦ ἄρθρου 11 ἔχει τὸν λόγον.
§174Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ὅταν κατετέθη ἦτο νομοσχέδιον μὲ 2 ἢ 3 ἄρθρα μόνον καὶ ἀπέβλεπε κυρίως εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν θέσεων τῶν ὑπαλλήλων ἑλονοσίας. Κατὰ τὴν ἐξέλιξίν του, ὅμως, καὶ ἐπεξεργασίαν προέβλεψε, πολὺ ὀρθῶς, τὴν τακτοποίησιν τῆς θέσεως καὶ ἄλλων τινῶν κατηγοριῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπομένως, ἐφ’ ὅσον, πολὺ ὀρθῶς ἐπαναλαμβάνω, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο σκοπεῖ τὴν τακτοποίησιν τῆς θέσεως ὑπαλλήλων καὶ ἄλλων κατηγοριῶν, εἶναι δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον νομίζω νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς μίαν παραλειφθεῖσαν κατηγορίαν ὑπαλλήλων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, οἱ ὁποῖοι, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἐξ ἀβλεψίας παρελείφθησαν εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς θέσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... (ἀναγινώσκει) ...». Πρόκειται περὶ δικαιοτάτης περιπτώσεως ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα, ὑπηρετοῦν ἤδη εἰς ὀργανικὰς θέσεις ἱδρυμάτων καὶ οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν ἐπιφέρουν.
§175Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ἐφ’ ὅσον κατέχουν θέσεις εἰς ἀναμορφωθέντας ὀργανισμοὺς καὶ αἱ θέσεις των εἶναι ὀργανικαί, οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ μονιμοποιοῦνται, διότι δικαίωμα ἐντάξεώς των ἔχει τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον.
§176Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχει δικαίωμα τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἐντάξῃ καὶ νὰ μονιμοποιήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτὸν καθ’ ἣν στιγμὴν τὸ νομοθέτημά σας μονιμοποιεῖ ἡμερομισθίους ἐργάτας νὰ ἀφήσωμεν ἐκκρεμεῖς τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς.
§177Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὴν κάμω δεκτὴν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι δὲν τὴν ἠξεύρω. Θὰ τὴν μελετήσω καὶ θὰ ἀπαντήσω.
§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν θὰ ἀνακοινώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν τὴν δέχεται ἢ ὄχι.
§179Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Καλαντζάκου, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς διαβεβαιοῖ ὅτι θὰ τὴν μελετήσῃ, δὲν ἐπιμένομεν.
§180Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Λυποῦμαι πάρα πολὺ ἀλλὰ εἶναι ἀδύνατον, διότι ὁ ἀριθμὸς των εἶναι 100 καὶ ἄνω. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τακτοποιηθοῦν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, θὰ φέρω ἄλλο νομοσχέδιον διὰ νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα αὐτό.
§181Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9, ἐν συσχετίσει μὲ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. Καλαντζάκος, πρέπει νὰ διευκρινισθῇ καὶ νὰ γίνῃ γνωστὴ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπάρχουν πολλοὶ νοσηλευτικοὶ Ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἀναμορφωθῆ ἀκόμη. Ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναμορφωθῆ. Τὸ δὲ θέμα αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἐργωδῶν συνεννοήσεων μεταξὺ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἡ εὐχὴ πάντων εἶναι ὅπως τὸ ταχύτερον καταλήξωμεν εἰς μονίμους Ὀργανισμοὺς διὰ νὰ ἠξεύρωμεν τὶ ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα.
§182Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Οἱ Ὀργανισμοὶ ἔχουν ἀναμορφωθῆ κατὰ τὸ πλεῖστον. Ἐλάχιστοι ἀκόμη ὑπάρχουν.
§183Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω κἄπως γενικώτερα, κύριε Πρόεδρε. Ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου καὶ τὸ περιεχόμενον ἦτο μοιραῖον νὰ προσλάβουν τὴν μορφὴν Ὀργανισμοῦ τῆς συνθέσεως τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀτύπως, ἀναρμοδίως δημιουργούμενος ἐν τῇ Ἐθνικῇ Ἀντιπροσωπείᾳ. Ὅπως εἶπον, δι’ ὀλίγων, ὅταν ἔλαβον τὸν λόγον εἰς κἄποιαν παράγραφον, τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν σύνθεσιν ἑκατοντάδων τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Τὸ αὐτὸ θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄρθρου 11 καὶ περαιτέρω. Διὰ τοῦτο πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δηλώσῃ ἐὰν δέχεται τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔκαμε δεκτὰς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Προνοίας, διὰ δὲ τὰς ἑτέρας, αἱ ὁποῖαι δὲν παύουν διαρκῶς νὰ κυκλοφοροῦν, νὰ ἐπιφυλαχθῇ νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ, ποίας δέχεται καὶ ποίας δὲν δέχεται, διότι εἶναι ἄσκοπος ἡ ταλαιπωρία τοῦ Σώματος.
§184Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὸ ἀκριβῶς κάμνω Δέχομαι τροπολογίας αἱ ὁποῖαι εἶναι παράλληλοι πρὸς τὸ νομοσχέδιον καὶ δὲν δέχομαι τροπολογίας αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν.
§185Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς τῆς διατάξεως, θεωρῶ ἀπαραίτητον νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Σανατόριον Λαμίας, διότι πράγματι ἡ δημιουργηθεῖσα κατάστασις, τὴν κάλυψιν τῆς ὁποίας σκοπεύει ἡ ἰδική μου τροπολογία, εἶναι ἀπόρροια αὐτῆς τῆς διπλῆς ἐνεργείας τῶν Ὀργανισμῶν. Ὅταν τὸ Σανατόριον αὐτὸ ἱδρύθη, εἶχεν προσλάβει ὡρισμένον προσωπικόν, βάσει τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3097)54 εἰς θέσεις προβλεπομένας ὑπὸ τοῦ τότε ἰσχύοντος Ὀργανισμοῦ καὶ μὲ τοὺς εἰσαγωγικοὺς βαθμούς, τοὺς προβλεπομένους ὑπὸ τοῦ τότε Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἱδρύματος. Κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν τότε ἀναμόρφωσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σανατορίου, βάσει τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος τῆς 12.2.56 προεβλέπετο διὰ τὰς αὐτὰς θέσεις εἰσαγωγικοὶ βαθμοὶ κατώτεροι ἐκείνων οἵτινες προεβλέποντο εἰς τὸν προηγούμενον Ὀργανισμόν. Θὰ ἔπρεπε, δηλονότι, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον νὰ ἀπολύσῃ τὸ προσωπικὸν αὐτὸ καὶ νὰ τὸ ἐπαναπροσλάβῃ εἰς τὰς αὐτὰς θέσεις, μὲ τοὺς εἰσαγωγικούς, ὅμως, βαθμούς, οἱ ὁποῖοι καθωρίζοντο ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ὅμως, διὰ νὰ μὴ προβῇ εἰς τὴν ἀπόλυσιν τούτων, ἠναγκάσθη ἐνώπιον ἀδηρίτου ἀνάγκης, τῇ συγκαταθέσει τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, νὰ διατηρήσῃ τὸ προσωπικὸν μὲ τὰς αὐτὰς ἀποδοχάς, αἵτινες προεβλέποντο εἰς τὸν προηγούμενον Ὀργανισμόν. Ἐπειδὴ ἡ μονιμοποίησις τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλλήλων ἐβράδυνε νὰ ὁλοκληρωθῇ, ἡ συνέχισις καταβολῆς ηὐξημένων ἀποδοχῶν, ἐδημιούργησε διαχειριστικὴν διαφοράν. Ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μου, ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἂν καταβληθεῖσαι μετὰ τὴν ἰσχὺν .... (ἀναγινώσκει) ....». Ὑποθέτω, πὼς δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ τὴν δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.
§186Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι εἶναι δικαιοτάτη.
§187Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ τὸ ἴδω τὸ θέμα, διότι νομίζω, ὅτι παρομοία διάταξις ὑπάρχει.
§188Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Πῶς ἔγινε ἡ ἀνασύνταξις τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου 11; Διότι εἶπε ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι ἀνασυντάσσεται.
§189Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Τὸ ἐδιάβασεν ὁ κ. Ὑπουργός.
§190Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν τὸ ἐδιάβασεν εὐκρινῶς. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ μᾶς ἀναγνώσητε τὸ ἀνασυνταχθὲν κείμενον.
§191Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 37 .... (ἀναγινώσκει) ....».
§192Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω, μετὰ τὴν διατύπωσιν αὐτὴν τί συμβαίνει. Διότι ἡ παράγραφος 4 τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ 3097)54, λέγει τὰ ἑξῆς: «Αἱ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος.... (ἀναγινώσκει)....». Τί λέγει, λοιπόν;
§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή.
§194Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὄχι ἐρωτᾶται ἡ Βουλή.
§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Παραπονεῖσθε, ὅτι εἶναι νέα τροπολογία, τὸ πρῶτον ἀναπτυσσομένη. Τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει: «... (ἀναγινώσκει) ....». Ἡ Βουλὴ ἐδέχθη νὰ συζητηθῇ, διετυπώθη καὶ διενεμήθη. Ἐπίσης ἀνεπτύχθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ἐρωτᾶται ἡ Βουλή.
§196Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν ἀνεπτύχθη, κύριε Πρόεδρε. Ἄλλη εἶναι ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἄλλη ἡ ἀνατύπωσις. Δὲν ἀνεπτύχθη, ἁπλῶς διετυπώθη.
§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τῆς διαμορφωθείσης παραγράφου ὁ κ. Ὑπουργός, γίνεται δεκτὴ αὕτη ὑπὸ τῆς Βουλῆς;
§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.
§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 11.
§200Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ὑπάρχει μία μέση ὁδὸς καὶ αὐτή, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἀπόψε. Τὰ ἀναμορφούμενα ἄρθρα νὰ ἀνατυπωθοῦν καὶ νὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.
§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε Λεβαντῆ.
§202Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ σύγχυσις καὶ ἡ παραζάλη, ἡ ὁποία ἔχει ἐπέλθει μεταξὺ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, πρέπει νὰ λήξῃ. Εἴπομεν, ὅτι πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀναγνώσῃ εἰς τὸ Σῶμα ποῖαι τῶν παραγράφων ἀπαλείφονται καὶ ποῖαι εἶναι πρὸς ἐπανασυζήτησιν. Διότι ἀπὸ τὸ 9 ἐπήγαμεν εἰς τὸ 11, ἀπὸ τὸ 11 εἰς τὸ 13, ἀπὸ τὸ 13 εἰς τὸ 17 καὶ δὲν ἠξεύρομεν τὶ συζητοῦμεν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ γίνῃ ἡ ἐπανατύπωσις ἢ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ποῖαι τῶν παραγράφων θὰ συζητηθοῦν ἀπόψε καὶ ποῖαι θὰ ἀπαλειφθοῦν, διότι τὸ ἄρθρον 11 εἶναι κατ’ ἀρτιότητα συντεταγμένον ποὺ ἀποτελεῖ ὁλόκληρον νόμον.
§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ παράπονόν σας θὰ ἦτο εὔλογον ἐὰν ἀπὸ τὴν παράγραφον 9ην ἐπεστρέφαμεν εἰς τὴν 8ην. Ὅπως βλέπετε, ὅμως, μετὰ τὴν 9ην πηγαίνομεν εἰς τὴν 11ην καὶ τοῦτο διότι ἡ 10η διεγράφη.
§204Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν, πλὴν ὅσων ὑπάγονται εἰς τὸ νομοσχέδιον. Θὰ τὰς ἐξετάσω ὅλας καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποίας δέχομαι εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.
§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παράγραφος 11 δεκτή;
§206ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.
§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 11 ἐγένετο δεκτή.
§208Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 12 ἤθελον νὰ ὁμιλήσω.
§209Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ παράγραφος 12 ἐψηφίσθη ὄχι ὅμως κατὰ τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν, ἀλλὰ περιελήφθη εἰς τὸ 37)95 νομοθετικὸν διάταγμα.
§210Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς παραγράφου 11 ἔχω ὑποβάλει τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «.... (ἀναγινώσκει) ....».
§211Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Παρελείφθη ἐκ παραδρομῆς, κύριε Ὑπουργέ, ἡ διόρθωσις τῆς ἀδικίας αὐτῆς καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ κ. συναδέλφου.
§212Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν ἀποδέχομαι.
§213Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ποὺ εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, ἤθελον νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι, νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις δὲν ἐξυπηρετεῖ τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμοὺς τῆς ὑπαίθρου. Διότι τὸ ἐπίδομα τὸ εἰδικόν, τὸ ὁποῖον δίδεται διὰ τοὺς ἰατροὺς τῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν, εἶναι δεδικαιολογημένον, κύριε Ὑπουργέ, ἀπολύτως. Εἰς τοὺς Ὑγειονομικοὺς Σταθμοὺς ὁ ἰατρὸς δὲν ἐπιτελεῖ ἔργον, οἷον οἱ Κοινοτικοὶ ἰατροί, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἕνα μικρὸν νοσοκομεῖον, ἕνα ἀναρρωτήριον μὲ 2, 4. 5 κρεββάτια. Ὅταν ἔχῃ αὐτὴν τὴν πρόσθετον ἐργασίαν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ κόψωμε τὸ εἰδικὸν αὐτὸ ἐπίδομα, κύριε Ὑπουργέ; Ἐγὼ προτείνω τὸ ἑξῆς: Νὰ δοθῇ ὁ μισθός, ὁ ὁποῖος δίδεται εἰς τοὺς ἰατροὺς τῶν Κοινοτικῶν ἰατρείων καὶ σὺν τὸ εἰδικὸν ἐπίδομα.
§214Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ποῖον ἐπίδομα; Εἶναι τὰ ἔξοδα κινήσεως. Δὲν παίρνει ἐπίδομα. Τὰ πληρώνει καὶ τὰ λαμβάνει πάλιν. Ὁ ἰατρὸς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ παραμένει εἰς τὴν ἕδραν του. Ὁ ἰατρὸς τοῦ Κοινοτικοῦ ἰατρείου περιφέρεται ὑποχρεωτικῶς εἰς τὰ χωρία, τὰ ὑπαγόμενα εἰς τὸ Κοινοτικὸν ἰατρεῖον. Λοιπόν, εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν περὶ αὐτοῦ; Δὲν ὑπάρχει ἐπίδομα. Ὑπάρχουν ὑπερωρίαι καὶ ἔξοδα κινήσεως. Δὲν θὰ δεχθῶ συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, κύριε Παπασταύρου, διότι δὲν ὑπάρχει θέμα.
§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λεβαντῆς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς παραγράφου 13.
§216Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Θὰ ἤθελον ὀλίγας λέξεις νὰ εἴπω ἐπὶ τῆς παραγράφου 13, πρὶν ὅμως εἴπω αὐτὰς τὰς ὀλίγας λέξεις, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κατ’ ἐπανάληψιν ὡμίλησα. Ἡ συζήτησις, ὅπως διεξάγεται, διεξάγεται κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαράδεκτος. Δὲν παρακολουθοῦμεν. Ἠκολουθήθη μία διαδικασία, διὰ τὴν ὁποίαν ἐκρατήσαμεν ὡρισμένας σημειώσεις, ἀλλὰ δὲν ἐκράτησαν ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι, καὶ συνέπεια αὐτοῦ ὅλη ἡ ἀρρυθμία, ἡ ὁποία παρουσιάσθη καὶ ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι μᾶς διακρίνει. Ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας τῶν δύο λέξεων ποὺ θέλω νὰ σᾶς εἴπω, διὰ τὴν παράγραφον 13 διὰ νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῆς θερμῆς συστάσεως, ὅπως κἄποια τάξις ἐπικρατήσῃ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς ἕνα πέρας. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συνεχίσῃ νὰ καθορίσῃ τὰς παραγράφους, αἱ ὁποῖαι ἔχουν παραλειφθῆ ἢ τὰ ἄρθρα εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἠξεύρωμεν ἐπὶ ποίου ἄρθρου ἢ παραγράφου συζητοῦμεν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀντίρρησις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς νὰ ἀποδεχθῇ ὁμοθύμως τὴν πρότασιν ἢ μᾶλλον τὴν σύστασιν τῆς ἀνωτέρας Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς Αἱμοδοσίας. Τὰ ἤδη λειτουργοῦντα Κέντρα ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ὁμολογουμένως προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, ἀλλὰ τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δὲν ἠδύνατο νὰ μὴ προβῇ παραλλήλως εἰς μίαν ὀργάνωσιν τῆς ὑπηρεσίας. Καὶ συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι φέρει τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὴν Βουλήν, μὲ τὸ ὁποῖον εἶχον ἀσχοληθῆ καὶ ἄλλοτε μὲ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ λειτουργία τῶν Κέντρων Αἱμοδοσίας τῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἀποδεικνύει, δὲν θέλω νὰ εἴπω ἄριστα ἀποτελέσματα, ἀλλὰ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα, προοιωνίζεται μία διεύρυνσις τῆς ὀργανώσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία πράγματι πρέπει νὰ λαμβάνῃ τὴν μορφὴν ἐθνικῆς σταυροφορίας. Ἐξ ἄλλων τομέων εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ συστήσω ὅ,τι ἔπρεπε. Ἀπόψε, νομίζω, καίτοι εἴμεθα ἐλάχιστοι τὸν ἀριθμόν, ἠμποροῦμεν νὰ γίνωμεν φορεῖς τοῦ παλμοῦ, ὅτι στερεῖ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ χρέος της πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην αἵματος, στερεῖ τρομερὰ ἡ Ἑλλὰς καὶ δὲν καταλαβαίνω διατὶ διαρκῶς ἐπαινώμεθα διὰ τὸν πολιτισμόν, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐὰν θὰ πᾶτε εἰς μέρη, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἥσσονα πολιτισμόν, μὲ ἡμᾶς, χωρὶς νὰ εἶναι εἰς τὸ παραπέτασμα θὰ ἴδητε ὅτι προκειμένου νὰ ἐπιτελέσουν τὴν κοινωνικὴν αὐτὴν λειτουργίαν, τὴν ἐπιτελοῦν μὲ αὐτοπεποίθησιν, ἀλλὰ καὶ συγχρόνως μὲ πνεῦμα θυσίας πρὸς τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Συνηγορῶ ἐκθύμως καὶ συνηγορῶ ἐπίσης εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ ὀνομασθῇ ἐθνικὴ ὑπηρεσία, διότι ὄντως εἶναι ἐθνική. Κατὰ τὰ ἄλλα δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς λεπτομερείας τῆς παραγράφου, διότι ἀφοροῦν προσωπικὰ ζητήματα καὶ θέλω νὰ ἀποφύγω τὴν συζήτησιν καὶ συνανάμιξιν μὲ τὸ γενικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ πρόσωπα. Ἄλλωστε ἡ δικαίωσις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν πρωτοπόροι ὡς διευθυνταὶ τῶν Κέντρων, ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν, καθ’ ὃν τρόπον ἀπετέλεσεν ὑποχρέωσιν καὶ διὰ τὸ Σῶμα, νὰ ἐκδηλώσῃ τὸ αἴσθημα πρὸς τὸν καθηγητὴν κ. Παπαδάκην ἐξ αἰτίας τῶν ἐργασιῶν καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τὰς ὁποίας προσέφερεν εἰς τὸ Ἔθνος.
§217Π. ΚΑΒΔΑΣ. Θεωρῶ περιττὸν νὰ ἐξάρω τὴν σημασίαν τῆς διατάξεως καὶ τοῦτο διότι τὰ Κέντρα αὐτὰ εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλους τὶ ἔχουν προσφέρει εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ μας. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργόν, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον. Καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου αὐτῆς νὰ τεθῇ «ἀναγνωριζομένης τῆς προϋπηρεσίας».
§218Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους μας ἡ ἀξία σήμερον τοὐλάχιστον τοῦ αἵματος. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἠθέλησεν νὰ ὑστερήσῃ καὶ τὸ Ἔθνος εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτὴν καὶ δι’ αὐτὸ ἔγινε αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία νομοθετημένη καὶ ὠνομάσθη «Ἐθνικὴ Ὑπηρεσία Αἱμοδοσίας». Διότι, ὄντως, ἐθνικὴ εἶναι. Εἰς οὐδὲν νοσοκομεῖον δὲν ὑπάρχει σήμερον πλέον λόγῳ τῶν ἐξελίξεων τῶν ἐπιστημονικῶν ἡ ἀνάγκη αἵματος. Δι’ αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἐσκέφθη νὰ ἐπεκτείνῃ τὰς Τραπέζας αἵματος ἐφ’ ὅλων τῶν Κρατικῶν νοσοκομείων ἄνω τῶν 50 ἕως 60 κλινῶν. (Χειροκροτήματα), διότι, οὕτω καὶ τὰ νοσοκομεῖα θὰ ἐξυπηρετοῦνται καὶ οἱ πολῖται θὰ ἀντιληφθοῦν, ὅτι τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτελοῦν καὶ θὰ ἐπιτελέσουν εἶναι ἱερόν. Διότι τὸ αἷμα εἶναι ζωὴ καὶ ἡ ζωὴ τὴν ὁποίαν δίδομεν εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ἀναμφισβητήτως δὲν ἀντικαθίσταται μὲ οὐδεμίαν ἄλλην προσφορὰν θυσίας.
§219Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἐν πρώτοις ἐπιθυμῶ νὰ ἐξάρω καὶ ἐγὼ τὸ ἔργον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῆς αἱμοδοσίας, καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ πατρὸς τῆς νεωτέρας Ἑλληνικῆς χειρουργικῆς κ. Μακκᾶ, τοῦ ὁποίου ἀποκλειστικὸν ἔργον εἶναι ἡ ὀργάνωσις αἱμοδοσίας ἐν Ἑλλάδι. Πέραν τούτου ἡ περαιτέρω ἀνάπτυξις τῶν πολλαπλῶν ἀναγκῶν μεγάλων πηγῶν αἵματος, διὰ τὴν διάσωσιν τραυματιῶν καὶ ἀσθενῶν, ὡδήγησαν τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας νὰ φέρουν πρὸς ψήφισιν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 3340, διὰ τοῦ ὁποίου ρυθμίζεται ἡ αἱμοδοσία, διότι τὸ αἷμα κατέστη ἀναγκαιότερον καὶ τῶν πλέον συνήθων φαρμάκων. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ, ὡς γνωστόν, ἱδρύθη ἡ Ὑπηρεσία Ἐθνικῆς Αἱμοδοσίας, τῆς ὁποίας ὁ σκοπὸς ἦτο νὰ ἀναπτύξῃ τὰς δυνατότητας παροχῆς αἵματος, ὄχι μόνον εἰς τὰ νοσοκομεῖα δυνάμεως 60 κλινῶν, ἀλλὰ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ καταφθάνῃ τὸ αἷμα ἀκόμη καὶ εἰς τὰ μικρότερα χωρία. Ἑπομένως, εἶναι ἀξία πάσης προσοχῆς καὶ ὑποστηρίξεως πᾶσα διάταξις, ἡ ὁποία ἐνισχύει τὸ ἔργον τῆς ὑπηρεσίας αὑτῆς. Περαιτέρω ἐπιβάλλεται, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ συνάδελφος καὶ τέως Ὑπουργὸς κ. Λεβαντῆς, διαφώτισις τοῦ κοινοῦ, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει ἀκόμη ἀντιληφθῆ, πρῶτον τὴν μεγίστην ἀνάγκην ὑπάρξεως μεγάλων πηγῶν αἵματος καὶ δεύτερον τὸ ἀκίνδυνον τῆς παροχῆς ἀπὸ οἱονδήποτε ἄτομον μιᾶς ποσότητος αἵματος. Αὐτὸ βεβαίως εἶναι ἔργον τῆς Ὑπηρεσίας αὐτῆς, τῆς ὁποίας θὰ ἦτο παράλειψις ἐὰν δὲν ἐξῄρετο ὑπὸ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσεν ἀπὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος μέχρι σήμερον.
§220Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μετὰ τὰ ὅσα ἐξέθεσεν ὁ τέως Ὑπουργὸς κ. Λεβαντῆς, καὶ τὰ ὁποῖα συνεπλήρωσαν οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι περὶ τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐπετελέσθη ἀπὸ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἐπὶ τῆς αἱμοδοσίας καὶ τῶν προσπαθειῶν, τὰς ὁποίας κατέβαλε ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω, ὅτι ἡ ἰδική μου ἀνάπτυξις εἶναι περιττή. Εἶναι βεβαίως ἀνάγκη εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εἴπω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην τῆς τρομερᾶς ἐλλείψεως, ἠμπορῶ νὰ εἴπω, αἵματος, καὶ ἠθέλησε νὰ πληρώσῃ τὴν ἀνάγκην αὐτήν. Γνωρίζουν κάλλιον ἐμοῦ καὶ ἡ κ. Προέδρου, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἀνάγκην. Ἐλπίζομεν, ὅτι διὰ τῶν μέτρων ποὺ λαμβάνονται, θὰ καλυφθοῦν αἱ ἀνάγκαι εἰς τὸ προσεχὲς μέλλον.
§221Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Εἶναι πράγματι ἀξία ἐξάρσεως ἡ διάταξις αὐτή, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ὅμως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὑτῇ, νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα δὲν εὑρίσκουν 250.000–300.000 δραχ. διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁ Σταθμὸς Πρώτων Βοηθειῶν, ὁ ὁποῖος ἄλλωστε εἶναι τόσον ἀπαραίτητος. Οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ ἔκαμον ὅ,τι ἠδύναντο, παρὰ ταῦτα, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξευρεθῇ αὐτὸ τὸ γελοῖον ποσὸν τῶν 250.000–300.000 δραχμῶν, διὰ νὰ ἀρχίσῃ ἡ λειτουργία τοῦ Σταθμοῦ αὐτοῦ. Δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ὅτι πρὸ τινῶν ἡμερῶν προσέφυγον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἐγκρίνῃ τὴν πίστωσιν αὐτήν. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τὴν διαμόρφωσιν μιᾶς πλατείας εἰς Μακεδονικὴν πόλιν διετέθησαν 600.000 δρχ., τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκρίθησαν 250.00 δραχ. ὑπὲρ τοῦ Ο.Κ.Φ.Α., νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ καὶ ἕνας τρόπος διὰ νὰ λειτουργήσῃ ὁ Σταθμὸς Πρώτων Βοηθειῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει πράγματι τεραστίαν ἀποστολήν.
§222ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Σχετικῶς πρὸς τὰ ὅσα ἀνέφερεν ὁ κ. Σκορδίλης, ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ προσθέσω δύο λόγια, διὰ νὰ συγχαρῶ τὴν θαυμασίαν προσπάθειαν, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸν Πειραιᾶ, μὲ τὸν Σταθμόν, ὁ ὁποῖος ἀνηγέρθη. Δυστυχῶς, ὑπάρχουν πολλαὶ δυσχέρειαι, ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠδυνήθημεν ἀκόμη νὰ βοηθήσωμεν τὸ ἔργον αὐτό. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι γίνεται τόσον ἐποικοδομητικὴ συζήτησις διὰ τὸ θέμα τῆς αἱμοδοσίας, νομίζω, ὅτι ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι ἠμποροῦν κατὰ τόπους, εἰς τὰς περιφερείας των, νὰ βοηθήσουν καὶ νὰ πείσουν ὅλους τοὺς πολίτας, νὰ συμβάλλουν δι’ ὀλίγου ἔστω αἵματος εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Τὸ αἷμα σήμερον ἔγινε τὸ καθημερινὸν φάρμακον εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Δὲν θὰ ἤθελον ὅμως, νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ συζήτησις, χωρὶς νὰ κάμω μνείαν μιᾶς τεραστίας προσπαθείας, ἡ ὁποία ἔγινε, καὶ ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς παράδειγμα ἀπὸ τοὺς κατοίκους τοῦ Γυθείου. Ἐπήγαμε εἰς τὸ Γύθειον μίαν ἡμέραν μαζὶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπου οἱ κάτοικοι προσέφερον μίαν μεγάλην ποσότητα αἵματος, τὸ ὁποῖον μετεφέρθη διὰ ψυγείων ἐδῶ. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ κ. κ. συνάδελφοι θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀκολουθήσουν, διὰ νὰ γίνῃ μία πραγματικῶς μεγάλη προσπάθεια εἰς ὅλην τὴν χώραν. (Χειροκροτήματα).
§223Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Δὲν παρεξηγῶ τὸν συνάδελφον κ. Σκορδίλην, διότι συνηγορῶν μιᾶς τόσον ζωτικῆς ἀνάγκης, ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπῃ, ὅτι διὰ μίαν πλατεῖαν μιᾶς Μακεδονικῆς πόλεως διετέθησαν τόσα λεπτά. Δὲν ἠξεύρω ποία εἶναι ἡ πλατεῖα αὐτὴ καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καμμίαν πρόθεσιν ὁ φίλτατος κ. Σκορδίλης δὲν εἶχε νὰ μᾶς θίξῃ, ὡς σπαταλήσαντες δῆθεν, ὄχι ἐπ’ ἀγαθῷ τὰ χρήματα τοῦ Δημοσίου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν, διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐν γνώσει τῆς τεραστίας προσπαθείας, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ Πειραϊκὸς λαός, διὰ νὰ κάμῃ τὸν Σταθμὸν Πρώτων Βοηθειῶν, εἶναι νὰ ἐκφρασθῇ ἀπόψε ἡ εὐχὴ τοῦ Σώματος, ὅπως ἐξευρεθῇ τὸ ἀπαιτούμενον ποσόν, διὰ νὰ τεθῇ εἰς λειτουργίαν ὁ Σταθμὸς αὐτὸς τοῦ Πειραιῶς, ποὺ πρόκειται τόσον πολλὰς ὑπηρεσίας νὰ προσφέρῃ.
§224Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Χαίρω ὅλως ἰδιαιτέρως διὰ τὴν συμπαράστασιν τοῦ σεβαστοῦ μου Ὑπουργοῦ κ. Λεβαντῆ καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ θίξω οὐδένα. Αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ τονισθῇ εἶναι ὅτι ὑπάρχει θέμα. Νὰ γίνουν καὶ αἱ πλατεῖαι, ἀλλὰ νὰ γίνῃ καὶ ὁ Σταθμὸς Πρώτων Βοηθειῶν.
§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 13 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 14η.
§226Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὲ πληροφορήσῃ, ἐὰν ἡ παράγραφος 14 θὰ μείνῃ ὡς ἔχει, ἢ θὰ ἐπενεχθῇ καμμία ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τροπολογία. Ἐὰν ἡ παράγραφος μείνῃ ὡς ἔχει, ἀποσύρω τὴν τροπολογίαν μου, ἐὰν ὅμως ὡς πληροφοροῦμαι τροπολογηθῇ, τότε θὰ ἐπιμείνω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου.
§227Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ ἐμβαδὸν τῶν κλινικῶν κατὰ τὸν προηγούμενον νόμον ἦτο 7 τμ. κατὰ κλίνην. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, διὰ νὰ μὴ γίνῃ ἀποτόμως 6 νὰ γίνῃ 6.30. Ἐπίσης δι’ ἀσθενεῖς ἄνω τῶν 17 ἐτῶν νὰ μείνῃ εἰς τὰ 5.30, διὰ θαλάμους πλέον τῆς μιᾶς κλίνης καὶ δι’ ἀσθενεῖς κάτω τῶν 17 ἐτῶν 5. Ἐπίσης, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, πρὸς τὴν τροποποίησιν τῶν κλινικῶν, καίτοι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει ἀποφασίσει ἐπ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ ἐμβαδὸν μειοῦται πολὺ καὶ οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ καὶ τὸ Ι.Κ.Α. δημιουργοῦν προϋποθέσεις δυσχεροῦς λειτουργίας τῶν κλινικῶν, θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ παραμείνῃ τὸ ἐμβαδὸν κάτω τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἀντιδικία μεταξὺ τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τῶν κλινικαρχῶν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τὸ ἔκαμον καὶ διὰ κανένα ἄλλον λόγον.
§228Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἐφ’ ὅσον τὴν τροπολογεῖ ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν μου.
§229Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπαναλαμβάνω, δὲν τροποποιῶ τὴν παράγραφον αὐτὴν ὡς τὴν ἐψήφισεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Νομίζω ὅμως, ὡς Ὑπουργός, ἐπειδὴ ἔχομεν ἐπαφὴν μὲ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, καὶ ἠξεύρομεν τὰς διαθέσεις των καὶ τὰς προθέσεις των, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐμβαδόν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ δυσχέρεια καὶ ἀντιδικία καὶ δημιουργοῦνται θέματα, καταγγελίας συμβάσεων, καὶ κλεισίματος κλινικῶν, πιστεύω, ὅτι τὸ ἥμισυ μέτρον τῆς αὐξήσεως δὲν θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ μὴ τὸ ψηφίσῃ, ἐφ’ ὅσον κατὰ ἕνα τρόπον διασφαλίζεται ἡ καλυτέρα λειτουργία καὶ σταθερωτέρα λειτουργία τῶν κλινικῶν ἔναντι τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν.
§230Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑποστηρίζει, ὅτι πράγματι ὑφίσταται ἀνάγκη νομίζω, ὅτι ἐδῶ προσβάλλονται κεκτημένα δικαιώματα. Ὑπάρχουν κλινικαί, αἱ ὁποῖαι ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων διατάξεων, ἐπὶ τῇ βάσει ἐκδοθεισῶν ἀδειῶν, νομίμως ἐλειτούργησαν καὶ λειτουργοῦν καὶ μὲ ἐμβαδὸν 5 τ.μ. κατὰ κλίνην, ἐπὶ δικλίνων καὶ τρικλίνων δωματίων. Δοθέντος δέ, ὅτι ἕνα κρεββάτι καταλαμβάνει 1. 90 ὑπολείπονται ἀκόμη 3, 10 διὰ τὸν διάδρομον ποὺ θὰ πηγαίνῃ καὶ ἕνας συγγενὴς τοῦ ἀσθενοῦς. Ἡ τροπολογία μου ἔγκειται εἰς τοῦτο: Ὅσαι κλινικαὶ δημιουργηθοῦν ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, ἂς ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον αὐτόν. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὑπάρχουν κλινικαί, αἱ ὁποῖαι λειτουργοῦν νομίμως καὶ ἐγκύρως θὰ ἦτο ἄνομον καὶ παράνομον, θὰ ἔλεγον, νὰ ζητήσωμεν τὴν κατάργησιν αὐτῶν. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτό, νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν κρίσιν δικαίου ἀνδρός, δίκαιον καὶ νόμιμον εἶναι, νὰ μὴ καταστρατηγήσωμεν δηλαδὴ κεκτημένα δικαιώματα διὰ νόμου. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου.
§231Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κανονικῶς θὰ ἔπρεπε νὰ λειτουργοῦν αἱ κλινικαὶ βάσει τῶν διατάξεων τῶν ὑφισταμένων νόμων, ποὺ εἶναι 7–6 κ.λ.π. Ἐὰν ὑπάρχουν κλινικαὶ καὶ σανατόρια, εἰς τὰ ὁποῖα ἐχορηγήθη ἄδεια λειτουργίας μὲ μικρότερον ἐμβαδόν, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς μίαν περίοδον κατοχικήν, ὅπου ὑπῆρχε ἀνάγκη, λόγῳ μιᾶς ἀνεπαρκείας κλινῶν, νὰ λειτουργήσουν περισσότεραι κλινικαὶ καὶ σανατόρια. Ἐδόθη τότε ἄδεια ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον πρὸς τοῦτο. Ἤδη, ὅμως, θὰ γνωρίζετε, ὅτι κατηγγέλθησαν πλεῖσται κλινικαί, ἀπὸ διαφόρους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Πρὸς προάσπισιν, λοιπόν, τῶν κλινικῶν, θέλομεν σήμερον νὰ σταθεροποιήσωμεν τὸ ἐμβαδὸν αὐτό, διὰ νὰ ἀποφεύγωνται ἀδικίαι.
§232Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔδωσε ὁ κ. Ὑπουργός, καλύπτει τὸ θέμα. Πράγματι σήμερον ὑπάρχει μία κατάστασις, κατὰ τὴν ὁποίαν, παρὰ τοὺς κειμένους νόμους, λειτουργοῦν κλινικαί, μὲ ὀλιγώτερον ἐμβαδὸν ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὁ νόμος. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ φίλτατος κ, Μπατρῖνος, ἔχει ὑπὲρ αὐτοῦ ὡρισμένα ἀτοῦ. Βεβαίως ἄδειαι, ὑπάρχουν αἱ ὁποῖαι ἔχουν ληφθῆ εἰς χρόνον, κατὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορούσαμεν νὰ ἀντεπεξέλθωμεν εἰς τὰς ἀνάγκας μας, δι’ αὐτὸ ἔγινε, τότε, κἄποια παράκλησις καὶ ἐδόθησαν ἄδειαι διὰ μικρότερον ἐμβαδόν, ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον καθορίζει ὁ νόμος. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, προχωροῦμεν σήμερον εἰς τὴν νομιμότητα καὶ κανονικότητα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἰσχὺν τῶν νόμων, οὔτε νὰ ἀγνοήσωμεν τοὺς κανόνας τῆς ὑγιεινῆς, ἀλλὰ οὔτε πρὸ παντὸς νὰ ἀγνοήσωμεν κἄτι ἄλλο, τὸ γεγονός, ὅτι οἱ νέοι κλινικάρχαι ὑποβαλλόμενοι εἰς πολλαπλᾶ ἔξοδα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναγωνισθοῦν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐλάχιστα ἔξοδα καὶ μὲ προπολεμικὰ ἐνοίκια ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰ ἔξοδά των. Παρὰ ταῦτα θὰ προέτεινον ὅπως παραχωρηθῇ ἓν χρονικὸν διάστημα εἰς αὐτούς, ποὺ ἔχουν ἤδη ἄδειαν, διὰ βελτίωσιν τῶν ἐγκαταστάσεών των, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅμως, ὅτι αὐτὸ θὰ τὸ ἐδέχοντο καὶ οἱ διάφοροι Ὀργανισμοί. Διότι, γνωρίζω, ὅτι τὸν τελευταῖον καιρὸν τὸ Ι.Κ.Α. ἔκαμεν, ὡρισμένας καταγγελίας ἐναντίον ὡρισμένων κλινικῶν. Βάσει τῶν κειμένων νόμων, θὰ πρέπει νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια καὶ ὁ χρόνος εἰς τὰς λειτουργούσας μὲ μειωμένον ἐμβαδὸν κλινικὰς νὰ βελτιώσουν τοὺς ὅρους λειτουργίας των. Αὐτὴν τὴν πρότασιν κάμνω καὶ παρακαλῶ ὅπως ἐξετασθῇ.
§233Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῶν διατάξεων τῆς παραγράφου 2–3, ὡς διετυπώθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, μὲ μίαν παρατήρησιν εἰς τὸ τρίτον ἐδάφιον τῆς παραγράφου: «Ὁ ἐπιτρεπόμενος κυβισμὸς.... (ἀναγινώσκει)....». Ὅπως γνωρίζω, ἀπὸ τοὺς πολεοδομικοὺς κανονισμούς, ὕψος θαλάμου μέχρι 3.20 μέτρων μέχρι 4ου πατώματος. Ὅταν πρόκειται περὶ κλινικῶν, πέραν τοῦ 5ου πατώματος, τὸ ὕψος τῆς ὀροφῆς εἶναι 2,90–3,10, ἀναλόγως πρὸς τὸ ὕψος, τόσον πίπτει ἡ ἀπόστασις μεταξὺ δαπέδου καὶ ὀροφῆς, τοῦτο δὲ ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ τὸ πλάτος τῆς ὁδοῦ. Ὅσον ἐρχόμεθα εἰς τὰ ἐπάνω πατώματα, τόσον ἡ ἀπόστασις τοῦ δαπέδου ἀπὸ τῆς ὀροφῆς πίπτει. Ἑπομένως, δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ θέσωμεν 3,20, ἀλλὰ νὰ εἴπωμεν, τὸ ὕψος τὸ ἐπιτρεπόμενον ὑπὸ τῶν πολεοδομικῶν κανονισμῶν.
§234Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νομίζω ὅτι αὐτὸ δημιουργεῖ δυσχερείας μεγαλυτέρας ἀκόμη.
§235Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Δὲν πρόκειται διὰ τὸ ρετιρέ, πρόκειται διὰ 4ον, 5ον πάτωμα.
§236Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν θέλωμεν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ποὺ ὑπάρχει σήμερον, περὶ ἐμβαδοῦ καὶ ὕψους, μειοῦται ὁ κυβισμὸς πάρα πολύ. Εἶναι ἀκόμη χειρότερον. Αὐτὸς εἶναι ἕνας λόγος, ποὺ πρέπει νὰ μείνῃ. Ἡμεῖς λαμβάνομεν ὡς βάσιν τὸ 3,20 καὶ μειοῦμεν τὸ ἐμβαδόν.
§237Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θέλω νὰ τὸ σημειώσητε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ τὸ ἴδητε, διότι νομίζω ὅτι δὲν ἔχει ἐπαρκῶς μελετηθῇ.
§238Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀσφαλῶς ἔχει μελετηθῇ, διότι ὁ κυβισμὸς τὸν ὁποῖον καθορίζει τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι κατώτερος τοῦ πραγματικοῦ. Δὲν εἶναι, δηλαδή, ἐκεῖνος, ποὺ πρέπει οὐσιαστικῶς νὰ εἶναι, ἀλλὰ λαμβάνομεν τὴν πρόνοιαν αὐτήν, διότι ὑπάρχει αὐτὴ ἡ σημερινὴ ἀναρχία μὲ τὰς σημερινὰς κλινικὰς καὶ σανατόρια. Νὰ ἐπέλθῃ μία ἰσορροπία καί, θὰ εἶναι πρὸς ὄφελός των. Ὡς πρὸς τὸ ὕψος, αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ θέμα τοῦ Ὑπουργείου. Τὸ Ὑπουργεῖον θέλει νὰ ἔχῃ ὡρισμένον κυβισμόν. Ἐὰν αὐτὸς ὁ κυβισμὸς δὲν προβλέπεται, αὐτὸ δὲν ἐνδιαφέρει τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐὰν εἶναι κατώτερον τοῦ 3,20 θὰ ἔχῃ αὔξησιν τοῦ ἐμβαδοῦ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἐλάττωσιν τοῦ κυβισμοῦ λόγῳ τοῦ ὕψους. Αἱ κλινικαὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουν τὴν διαρρύθμισιν τῶν πολυκατοικιῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν κτίρια διὰ κλινικάς. Ὅταν εἶναι διὰ κλινικάς, νὰ προβλέπουν οἱ ἀρχιτέκτονες καὶ νὰ ἔχουν τὸ ὕψος ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν.
§239Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὑπάρχει μία ἄποψις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καί, ὑπάρχει καὶ μία ἰδική σας τροπολογία καὶ θὰ ἤθελον εἰς τὴν βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν νὰ ἴδωμεν ἐὰν ὑπάρχῃ περιθώριον βελτιώσεως τοῦ ἄρθρου 3.
§240Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος αὕτη, ἡ ὁποία εἰσήχθη, ὅπως εἶπον, μεταξὺ ἄλλων τροπολογιῶν, ὡς τροπολογία, ἀποσκοπεῖ τροποποίησιν τῆς ἰσχυούσης περὶ κλινικῶν νομοθεσίας. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἕνα μέγα μέρος ἀπὸ τὰς λειτουργούσας ἤδη κλινικὰς δὲν πληροῖ τοὺς ὅρους, τοὺς ὁποίους ἀπαιτεῖ ἡ πρόοδος τῆς συγχρόνου ἰατρικῆς ἐπιστήμης, καί, περὶ αὐτοῦ, πιστεύω, ὅτι, τὸ Ὑπουργεῖον εὑρίσκεται ἤδη εἰς τὴν ὁδὸν νὰ λάβῃ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν τὴν ἐπιβολὴν τῶν ὅρων αὐτῶν καὶ τῶν συνθηκῶν. Ἡ παράγραφος αὐτή, συγκεκριμένως τῆς νομοθεσίας ἀποσκοπεῖ τὴν ὕπαρξιν ὡρισμένου κυβισμοῦ διὰ τὸν ἀερισμὸν καὶ τὴν ὀξυγόνωσιν τῶν νοσηλευομένων ἀρρώστων. Δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ μιᾶς τροπολογίας καὶ διὰ μιᾶς παραγράφου νὰ διορθώσωμεν κακῶς κείμενα, τὰ ὁποῖα χρήζουν ὄντως διορθώσεως καί, τὸ Ὑπουργεῖον πρέπει νὰ μὴ διστάσῃ καὶ μάλιστα τὸ ταχύτερον πρέπει νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐπιβολὴν διὰ νομοθετικῶν μέτρων τῆς διορθώσεως αὐτῆς. Διότι, ὅπως ἀνέφερον, κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν Ὀργανισμοί, οἱ ὁποῖοι, ὄχι ἁπλῶς ὑποκαθιστοῦν τὸ Κράτος εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς προασπίσεως τῆς Δημοσίας ὑγείας, ἀλλὰ τὸ ἀγνοοῦν τὸ καταρρακώνουν. Τὴν εὐθύνην, κύριε Ὑπουργέ, τῆς δημοσίας ὑγείας, καὶ τῆς καλῆς λειτουργίας ὑπηρεσίας, οἱασδήποτε ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία παρέχει ἰατρικὴν περίθαλψιν, ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, καὶ εἰς οὐδένα ἄλλον Ὀργανισμόν, εἰς οὐδεμίαν ἄλλην ὑπηρεσίαν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφέρῃ καὶ νὰ μεταθέσῃ τὰ δικαιώματα αὐτὰ καὶ τὰς ὑποχρεώσεις. Μὲ ποῖον δικαίωμα, οἱοσδήποτε Ὀργανισμός, εἴτε Ι.Κ.Α. λέγεται, εἴτε οἱοσδήποτε ἄλλος Ἀσφαλιστικὸς Ὀργανισμός, προβαίνει εἰς πράξεις καὶ ἐνεργείας, αἱ ὁποῖαι καταργοῦν ὁριστικῶς τὴν ὕπαρξιν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας; Κύριε Ὑπουργέ, τὸ Ι.Κ.Α. δι’ ὀργάνων του, ξένων τελείως πρὸς τὴν ἰατρικὴν καὶ πᾶσαν ἔννοιαν ἰατρικῆς, προβαίνει εἰς καταγγελίας συμβάσεων ὡρισμένων κλινικῶν μὲ κριτήρια, ὅτι δὲν πληροῦν τοὺς ὅρους ὑγιεινῆς; Ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἐλέγξῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ ἐὰν πράγματι ἔχει δίκαιον, νὰ προβῇ ἀμέσως εἰς ἔκδοσιν διαταγῆς νὰ κλείσουν αἱ κλινικαὶ αὗται. Ἐὰν ὄχι, νὰ θεσπίσῃ διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἀπαγορεύεται εἰς οἱονδήποτε φορέα τῆς κρατικῆς μηχανῆς νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὰ ζητήματα τῆς προασπίσεως τῆς δημοσίας ὑγείας.
§241Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων εἶπε ὁ συνάδελφος κ. Κατσαφάδος, θέλω νὰ ἐρωτήσω καὶ νὰ πληροφορηθῶ, ἀφοῦ ἐκρίθη ἀναγκαῖον νὰ συμπεριληφθῇ ἡ παράγραφος αὐτὴ εἰς ἕνα νομοσχέδιον ξένον κατὰ τὰ ἄλλα, φιλοξενεῖται, οὕτως εἰπεῖν, ἀπὸ αὐτό.
§242Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι σχετικόν, κύριε συνάδελφε, πρὸς τὸ νομοθέτημα, διότι πρόκειται περὶ νομοθετήματος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.
§243Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατηγορῶ δι’ αὐτό, ἀπεναντίας τὸ θεωρῶ πολὺ δίκαιον. Ἀλλὰ ὑπάρχουν πολλὰ νομοθετήματα, ποὺ φιλοξενοῦν διατάξεις καὶ ἄρθρα τελείως ξένα. Πολὺ ὀρθῶς συμπεριελήφθη ἡ διάταξις αὐτή. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Διατὶ περιορίζομεν τὸν ἔλεγχον τοῦ κυβισμοῦ μόνον εἰς τὰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς καὶ ἱδρύματα ἰδιωτικοῦ Δικαίου, διατὶ δηλαδὴ δὲν ἐπεκτείνεται ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ ἐλέγχου τοῦ κυβισμοῦ καθολικῶς, δι’ ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα; Διατί, τέλος, εἶναι δυνατὸν τὸ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον καθὼς πληροφοροῦμαι, εἶναι τόσον αὐστηρὸν εἰς τὰς κρίσεις του εἰς τὰς ἰδιωτικὰς κλινικάς, τὸ ἴδιο τὸ Ι.Κ.Α. νὰ ἔχῃ τὸ ἕνα κρεββάτι ἐπάνω εἰς τὸ ἄλλο, ὅπως καὶ τὰ Κρατικὰ Νοσοκομεῖα; Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ ἐπεκταθῇ ὁ ἔλεγχος γενικῶς ἐπὶ ὅλων τῶν ἱδρυμάτων.
§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.
§245Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ σχετικὸν ἄρθρον μὲ εὑρίσκει σύμφωνον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι, ἐφ’ ὅσον φεύγομεν ἀπὸ μίαν νομοθετημένην διάταξιν, δηλαδὴ ἀπὸ ἕνα ὑφιστάμενον νόμον, καὶ πηγαίνομεν εἰς ἓν ἄλλο καθεστώς, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία μεταβατικὴ τακτὴ προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας οἱ πάσης φύσεως κλινικάρχαι νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὸ νέον καθεστώς. Αὐτά, ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν τοῦ συζητουμένου θέματος. Ὡς πρὸς τὸ ἄλλο θέμα, ὅμως, τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνον οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι. Ἡ ἐν γένει ὑγειονομικὴ στάθμη τοῦ λαοῦ μας ἀνυψώθη, καὶ ἀνυψώθη χάρις εἰς τοὺς ἀγῶνας τῶν πενεστέρων τάξεων, ἰδίᾳ τῶν ἐργαζομένων. Αὐταὶ αἱ τάξεις, ἐπρωτοστάτησαν καὶ πρωτηγωνίστησαν καὶ ἐδημιούργησαν ἕνα θεσμόν, μὲ τὰ μειονεκτήματα καὶ τὰ ἐλαττώματά του, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕνα θεσμὸν περιωπῆς, ὁ ὁποῖος ἤδη συμπεριέλαβε σημαντικὸν τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτὸς ὁ θεσμὸς δὲν λειτουργεῖ εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε, ἀλλὰ κάτω ἀπὸ μίαν προοπτικήν, ἡ ὁποία δὲν ἔχει μόνον διαγραφῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας. Ὑπάρχουν διεθνεῖς συμβάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἐργασίαν, ὑφ’ ὅλας της τὰς μορφάς, τοῦ ἀτυχήματος, τῆς ἐπαγγελματικῆς νόσου, τῆς ἀσθενείας κ.λ.π. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ κλάδοι, αἱ ὁποῖοι σήμερον ἀσφαλίζονται εἰς τὸ Ι.Κ.Α., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποσπασθοῦν ἀπὸ τὸν φυσικὸν φορέα των. Ἄλλο θέμα ἐὰν τὰ Ὑπουργεῖα Προνοίας καὶ Ἐργασίας θὰ πρέπει νὰ ἀσκήσουν καὶ νὰ δώσουν τὴν κατεύθυνσιν, τὴν προγραμματισμένην πολιτικήν...
§246Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κάμνετε παρανόησιν. Ἐγὼ δὲν ἐζήτησα τὴν ἀπόσπασιν τῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας, ὑπεστήριξα ἁπλῶς, ὅτι τὴν εὐθύνην τῆς δημοσίας ὑγείας πρέπει νὰ τὴν ἔχῃ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας.
§247Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἐτέθη ἕνα θέμα, ποὺ ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, διότι λέγετε ὅτι ἐδῶ ἐγένοντο καταγγελίαι. Θὰ πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ἐντρεπώμεθα νὰ τὸ εἴπωμεν, ὅτι εἰς ὡρισμένας περιόδους ἠσκήθη ἐμπορία ἐκ μέρους κλινικαρχῶν εἰς βάρος τῶν ἀσθενῶν. Μέσα εἰς τὶς κλινικὲς αὐτὲς δὲν ὑπῆρχε τίποτε τὸ συστηματοποιημένον. Καὶ ἦλθε τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἡ ἀντίδρασις τῶν ἰδίων τῶν ἠσφαλισμένων, ποὺ ὑπεχρέωσαν τοὺς κλινικάρχας νὰ προσαρμοσθοῦν πρὸς τὴν νέαν κατάστασιν, δηλαδὴ νὰ συγχρονίσουν τὰς κλινικάς των. Αὐτὸν τὸν συγχρονισμὸν ἐπιζητεῖ τώρα ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον καὶ ἐγὼ ἐνθαρρύνω τὴν προσπάθειαν αὐτήν, μόνον θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μία μεταβατικὴ περίοδος ἐντὸς τῆς ὁποίας θὰ πρέπει αἱ κλινικαὶ αὐταὶ νὰ προσαρμοσθοῦν. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ κρίσιν διάταξιν. Πρέπει, ὅμως, νὰ σημειωθῇ ὅτι ἤδη, ὀλίγον κατ’ ὀλίγον, ἱδρύονται κλινικαὶ μὲ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα, αἱ ὁποῖαι τιμοῦν τὸν τόπον. Ἑπομένως, αὐτὰ τὰ δύο πράγματα, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν προσπάθειαν ποὺ καταβάλλει τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, θὰ ἀποδώσουν τοὺς καρπούς των.
§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας, ἔχει τὸν λόγον.
§249Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐξ ὅσων ἀντελήφθην, κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν διατάξεως λαμβάνεται πρόνοια ὥστε ἡ σήμερον παρατηρουμένη ἀναρχία εἰς τὰς κλινικὰς ὅσον ἀφορᾷ τὸν κυβισμόν των νὰ ἐκλείψῃ. Καὶ κατηγγέλθη ὅτι ὑπάρχουν κλινικαί, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης λειτουργοῦν κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον. Ἐρωτᾶται ὅμως, διατὶ δὲν ἠλέγχθησαν οἱ ἐπιθεωρηταὶ ὑγιεινῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπέτρεψαν νὰ λειτουργοῦν τοιαῦται κλινικαί; Ὁ κ. Μπατρῖνος εἶπεν ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνωμεν διὰ τὸν κυβισμὸν τῶν ἤδη λειτουργουσῶν κλινικῶν, διότι αὗται ἱδρύθησαν κατόπιν ἀδείας τῆς Κρατικῆς Ἀρχῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ἔλθωμεν καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν διάφορον ρύθμισιν. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι τόσον κακὸν τὸ πρᾶγμα, ἐὰν ὑποχρεώσωμεν κλινικάρχας τινὰς νὰ ἀραιώσουν τὰς κλίνας τῆς κλινικῆς των. Μεταβατικὴ λοιπὸν διάταξις διὰ τὴν περίπτωσιν ταύτην δὲν εἶναι ἀπαραίτητος. Δὲν εἶναι δυνατὸν τοὐλάχιστον διὰ τὰς κλινικὰς νὰ δεχθῶμεν τὴν παρατηρουμένην σήμερον κατάστασιν τῶν ἀνεγειρομένων πολυκατοικιῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ὕψος τῶν δωματίων αὐτῶν. Κατασκευάζουν σήμερον οἱ κ. κ. ἐργολάβοι διὰ τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὰς πολυκατοικίας αὐτὰς χώρους τόσον μικροὺς καὶ ἀνθυγιεινούς, ὥστε νὰ μὴ εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς αὐτὰ ὄχι μόνον ὑπηρέτρια νὰ διαμείνῃ, ἀλλὰ οὔτε σκυλί. Καίτοι, κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τοῦτο εἶναι ἐκτὸς τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ μέτρα διὰ τὸ παρατηρούμενον αὐτὸ ἄτοπον τὸ ὁποῖον προσβάλλει αὐτὸν τοῦτον τὸν πολιτισμόν μας.
§250Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Ὑπουργεῖον, κύριοι βουλευταί, παραλλήλως πρὸς τὴν αὐστηρὰν ἐπίβλεψιν τῶν κλινικῶν διὰ τὴν προστασίαν τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν, λαμβάνει καὶ μέτρα δι’ αὐτάς. Συγκεκριμένως κατευθύνεται πρὸς τὴν ἰδέαν τοῦ ὁμοιομόρφου τοῦ νοσηλείου δι’ ὅλους τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ τὸ Κράτος διότι ἀναμφισβητήτως σήμερον αἱ προϋποθέσεις τῆς δυσμενοῦς νοσηλείας δὲν ὀφείλονται μόνον εἰς τὴν ἀνεπάρκειαν τοῦ χώρου, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν νοσηλείων. Δὲν εἶναι δὲ παραδεκτὸν νὰ ἐπιβάλωμεν κυρώσεις ἐπὶ τῶν κλινικαρχῶν, νὰ ἔχωμεν ἀξιώσεις καὶ ἐπὶ τῶν νοσοκομείων, ἀξιώσεις συγχρονισμένου ἐξοπλισμοῦ, ἀλλὰ παραλλήλως νὰ ἐπιζητοῦμεν τὴν μείωσιν τῶν νοσηλείων. Διότι τὰ νοσήλεια δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι εἰς βάρος τῆς οἰκονομικῆς εὐσταθείας τῶν Ὀργανισμῶν, ἀλλὰ θὰ πρέπει καὶ οἱ Ὀργανισμοὶ νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι πρέπει νὰ προσαρμόσουν κἄπως τὴν νοσηλείαν. Τὸ Ὑπουργεῖον καὶ αὐτοῦ τοῦ θέματος θὰ ἐπιληφθῇ.
§251Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ περιορίζετε τὸν ἔλεγχον μόνον εἰς τὰς ἰδιωτικὰς κλινικὰς καὶ δὲν τὸν ἐπεκτείνετε εἰς ὅλα τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα;
§252Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ μέτρον εἶναι γενικόν. Εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις λόγῳ ἐκτάκτων ἀναγκῶν πρὸς κάλυψιν ἀπόρων ἀσθενῶν ἀναγκάζονται προσωρινῶς καὶ μόνον νὰ ἐφαρμόζουν μέτρα στενότητος, τὰ ὁποῖα δὲν ἕπεται ὅτι αὐξάνουν τὴν ἀξίαν. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀδιαφορίας. Πάντοτε εἰς τὰ πλαίσια τοῦ κυβισμοῦ τῶν νοσοκομείων, εἴμεθα, τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τῶν νόμων.
§253Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Εἶναι κατ’ ἄρθρον συζήτησις αὐτή, κύριε Ὑπουργέ; Ἂν ἐξακολουθήσωμεν ἔτσι, καταναλίσκωμεν τὸν χρόνον, χωρὶς κανένα σκοπόν.
§254Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀκούσατε τὶ θὰ εἴπω ἐγὼ καὶ θὰ ἴδητε ὅτι θὰ εἶσθε σύμφωνος. Λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι θέματα τοιαύτης σπουδαιότητος, ὅσα θίγονται ἀπόψε, θίγονται μὲ κενὰ ἑδώλια. Διότι τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι ἐκ τῶν σοβαρωτέρων καὶ ἀφοροῦν τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ μας. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀφοροῦν τὴν δημοσίαν ὑγείαν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πλήθουσα ἡ αἴθουσα καὶ πλήθοντα τὰ θεωρεῖα καὶ ὁ Τύπος νὰ ἀσχολῆται αὔριον μὲ αὐτὰ τὰ θέματα ἀντὶ ἄλλων. Ἂν ἔλαβον τὸν λόγον, κύριε Ὑπουργέ, δὲν τὸν ἔλαβον διότι ἤθελα νὰ ἐκφράσω τὴν πικρίαν μου, διὰ τὸ φαινόμενον αὐτό, ἀλλὰ διότι ἐπιθυμῶ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις, ἡ ὁποία πρὸς στιγμὴν ἐδημιουργήθη, ἐκ τῆς εὐγλώττου προσλαλιᾶς τοῦ κ. Δημητράτου, ὅτι ὑπάρχει οἱαδήποτε ἀντινομία μεταξὺ τοῦ Ι.Κ.Α. καὶ τῆς Βουλῆς ἢ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ὅ,τι ἠθέλησε νὰ εἴπῃ ὁ κ. Κατσαφάδος, ἦτο σαφές. Ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εἶναι ὁ φορεύς, ὁ κύριος φορεὺς τῆς ὑγείας. Καὶ ὅ,τι καὶ ἂν πράξῃ εἴτε καταγγελίαν συμβάσεως μὲ τὸ Ι.Κ.Α., εἴτε εἰς ἄλλα μέτρα ἀφορῶντα τὸν τομέα τῆς ὑγείας, εἶναι διότι πρέπει νὰ ἐλέγχωνται καὶ νὰ παρακολουθοῦνται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ ἄποψις τὴν ὁποίαν νομίζω, κανείς, εἰς τὸν τόπον αὐτόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ, κατὰ τοσούτῳ περισσότερον καθ’ ὅσον κἄποτε θὰ φθάσωμεν, κύριοι, εἰς μίαν ἑνιαίαν ἀντιμετώπισιν τῶν θεμάτων αὐτῶν, ὅπως κἄποτε θὰ φθάσωμεν καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἄλλων θεμάτων τὰ ὁποῖα εἶναι χωρισμένα κατὰ χιλιάδας μὲ χίλιες–δυὸ ἁρμοδιότητες. Διότι, ὅ,τι συντρίβει τὴν Ἑλληνικὴν ἰσχὺν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν δημιουργικότητα εἶναι ἡ κατάτμησις αὐτῆς τῆς ἁρμοδιότητος εἰς πολλοὺς φορεῖς. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ζήτημα τῶν κλινικῶν προχωρήσατε μὲ θάρρος, διότι ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἀνθρωπότης προχωρεῖ. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς κλινικὰς τὰς ὁποίας ὅλοι τὰς ἠξεύρομεν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς κατονομάσωμεν, ἐδῶ, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὑγιεινὴ ἀντίληψις, ἀλλὰ καὶ θεραπεία ἀσθενῶν.
§255Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔκαμον ἀντιδικίαν μὲ τὸ Ι.Κ.Α., εἶπον ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει δικαίωμα νὰ καταγγείλῃ ὅλας τὰς κλινικὰς ἅμα θέλῃ, δὲν ἔχει δικαίωμα, ὅμως, νὰ λέγῃ ὅτι καταγγέλλει τὴν σύμβασιν, διότι δὲν πληροῦν τοὺς ὑγιεινοὺς κανόνας. Δικαίωμά του εἶναι, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ προβάλῃ ὡς ἐπιχείρημα τὴν ἔλλειψιν τῶν κανόνων ὑγιεινῆς.
§256Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας ἔλεγχος ἐπὶ τῶν κλινικῶν καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα αὐτὸ τὸ
Ι.Κ.Α.
§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ γνώμη ἡ ἰδική σας, εἶναι τόσον πολύτιμος διὰ τὴν Βουλήν, ὥστε θὰ παρεκάλουν ὅ,τι ἔχετε νὰ εἴπητε, νὰ τὸ εἴπητε δημοσίᾳ. Θὰ παρεκάλουν νὰ καθήσητε ὥστε νὰ συμβάλητε καὶ σεῖς εἰς τὴν εὐταξίαν.
§258Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Λυποῦμαι, πολύ, διότι ὁ ἀγαπητός μου κ. Κατσαφάδος, δὲν κατενόησεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπα. Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ παρανοήσεως. Ἐγὼ ὑπεστήριξα ὅτι ὑπάρχουν δικαιώματα εἰς τὸ Ι.Κ.Α., τὰ ὁποῖα ἐπιτρέπουν εἰς αὐτό, ἂν κάμῃ μίαν διαπίστωσιν ὅτι εἰς οἱανδήποτε κλινικὴν διατηροῦνται οἱ ὅροι τῆς ὑγιεινῆς, νὰ καταγγέλῃ τὴν σύμβασιν.
§259Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν διὰ τὰς ηὐξημένας ἐγκαταστάσεις νὰ δοθῇ ἕνα διάστημα χρόνου λογικόν.
§260Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν κ. Λεβαντῆν ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ. Ἐτόνισεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποδοθῇ μεγίστη προσοχὴ ὑπὲρ τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἀπολύτως σύμφωνοι. Ἀλλά, κύριε Λεβαντῆ, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι καὶ κύριε Ὑπουργέ, ἡ δημοσία ὑγεία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατοχυρωθῇ μὲ ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον φέρετε ἀπόψε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μὲ 22 ἐδάφια, θέλει προσπάθειαν, προσπάθειαν ἐν τῷ σπουδαστηρίῳ, ἔλεγχον ἀντικειμενικὸν καὶ ὄχι μὲ ὕμνους πρὸς τὸ Ι.Κ.Α., ἀλλὰ μὲ ἔλεγχον εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Σᾶς συγχαίρω, κύριε Ὑπουργέ. Προσπαθήσατε νὰ εὕρητε τοὺς λόγους, ἕνεκεν τῶν ὁποίων νοσεῖ ἡ Ἑλλὰς καὶ τὶ ἀποδίδει τὸ Ι.Κ.Α. καὶ πῶς προσφέρει τὰς ὑπηρεσίας του. Ἀπευθύνομαι εἰς σᾶς οἱ ὁποῖοι εἶσθε ἰατροὶ νὰ εἴπητε ἂν ὠφελῇ ὅπως πρέπει τὸ Ι.Κ.Α. ἢ ἂν βλάπτῃ. Διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ παύσῃ ἡ γενικὴ συζήτησις καὶ ἡ ἀπεραντολογία. Διότι ἂν θέλετε συζήτησιν εἶμαι πρόθυμος ἂν τὴν προκαλέσητε. Δὲν πρέπει νὰ καταγίνεται ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων μόνον μὲ διατάξεις, ἀφορώσας ὑπηρεσίας προσώπων παρὰ μὲ διατάξεις ἀφορώσας τὸ γενικὸν συμφέρον τῆς δημοσίας ὑγείας.
§261Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος, παρὰ τὸν σεβασμὸν ποὺ ἔχω εἰς τὸν σεβαστὸν συνάδελφον νὰ διαμαρτυρηθῶ, διότι ἡ δημοσία ὑγεία ἀναμφισβητήτως εἶναι γνωστὸν ὅτι εὑρίσκεται εἰς ὑψηλότερον ἐπίπεδον ἐν σχέσει ὄχι πρὸς παλαιοτέραν ἐποχὴν τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ ἐν σχέσει πρὸς τὴν σημερινὴν ἐποχὴν ὅλων τῶν πεπολιτισμένων κρατῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ εὑρισκώμεθα ὑπὸ κατηγορίαν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς ἀθλίαν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ὑγείας, οὔτε ἤλθομεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ ὀργανώσωμεν τὴν δημοσίαν ὑγείαν, ἡ ὁποία καὶ ὡργανωμένη εἶναι καὶ παρακολουθεῖται. Ἀλλὰ ἂν μὲ μίαν διάταξιν ρυθμίζεται ἕνα ἐκκρεμὲς ζήτημα τὸ κάμνομεν διότι ὑπῆρξε ἀναρχία ἀπὸ προηγουμένην κατάστασιν.
§262Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἰδιαιτέρως χαίρω, ποὺ βλέπω νὰ ἀσχολούμεθα διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ καὶ βλέπω μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον ὅλοι νὰ ὑπεραμύνωνται τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ διαχωρίζομεν ὅμως, τὸν λαὸν, βλέπω εἰς δύο τάξεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι εἰς σπανίας περιπτώσεις παραβιάζονται αἱ ὑγιειναὶ συνθῆκαι εἰς τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον διότι δὲν λέγετε τὴν ἀλήθειαν. Μόνιμος εἶναι ἡ κατάστασις τῆς ἐντροπῆς εἰς τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα καὶ εἶναι πλήρεις οἱ διάδρομοι αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἴμεθα πολιτισμένον κράτος. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, ἀφήσατε νὰ ἐννοηθῇ ὅτι τὰ κρατικὰ νοσοκομεῖα εἶναι πλήρως τακτοποιημένα. Θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ἕνα γενικώτερον μέτρον, ὥστε οἱ μὲν ἄποροι νὰ προστατευθοῦν, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πληρώνουν εἰς τὰς κλινικὰς ἔχουν νοῦν νὰ κρίνουν ἐὰν τοὺς συμφέρῃ ἡ κλινικὴ αὐτὴ νὰ καθήσουν ἢ νὰ πᾶνε εἰς ἄλλην κλινικήν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀπὸ τὴν μοῖραν καταδικασμένοι νὰ πᾶνε ἐκεῖ, διατὶ ἀδιαφοροῦμεν δι’ αὐτοὺς καὶ δὲν ζητοῦμεν νὰ διορθώσωμεν τὰ κακὰ αὐτά. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ πόσαι κλινικαὶ τοῦ Ι.Κ.Α. δὲν δίδουν ποσοστὰ καὶ πόσαι δὲν εἶναι ἐν τάξει.
§263Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ εἶχε παραλειφθῆ ὁ κυβισμὸς τῶν παιδιατρικῶν κλινικῶν, εἶναι μία προσθήκη ἐπὶ τῆς παραγράφου 14, ἡ ἑξῆς: «Εἰς τὰς παιδιατρικὰς κλινικὰς προκειμένου περὶ νεογνῶν καὶ προώρων βρεφῶν.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐν συνεχείᾳ τῆς διατάξεως αὐτῆς προστίθεται ἡ φράσις αὐτή.
§264Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς ὅλους τοὺς ρήτορας ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχουν ζητήματος. Καὶ ἐσχημάτισα τὴν γνώμην ὅτι ὅλοι οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι εἶχον ὑπ’ ὄψει των ὡς προοπτικὴν τὰς Ἀθήνας καὶ τὰ περίχωρά των. Νομίζω, ὅτι εἴμεθα Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ Ἕλληνες κατοικοῦν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα καὶ θέλω νὰ συζητήσω διὰ τὰς κλινικὰς τῆς πατρίδος μου. Εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Νικολίτσας ἐπὶ τοῦ κυβισμοῦ καὶ ὁ κ. Κατσαφάδος διὰ τὰς ὀξυγονώσεις. Ἔρχεται, ὅμως, ἡ παράγραφος 14 καὶ ἐμποδίζει τὸν ὀξυγονισμὸν καὶ λέγει ὅτι τὸ ἐμβαδὸν θὰ πολλαπλασιάζεται διὰ νὰ εὑρεθῇ ὁ κυβισμὸς μόνον ἐπὶ 3,25. Θέτω ὑπ’ ὄψιν σας ἕνα πρόχειρον πρακτικὸν παράδειγμα. Ἔχω εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ὅπου τὰ σπίτια εἶναι 7–8 μέτρα ψηλὰ κάθε δωμάτιο καὶ ἔχει 15 μέτρα ἐμβαδὸν εἰς ἕνα δωμάτιον. Δηλαδὴ 15Χ7 μᾶς κάμνουν 105 κυβικὰ μέτρα κυβισμὸν ὅπου οἱ τρεῖς ἀσθενεῖς θὰ ἔχουν καὶ τὸ ὀξυγόνον τους τὸ καλὸν καὶ θὰ ὑπάρχῃ καὶ καθαρὸς ἀέρας καὶ ἔχομεν ἐδῶ τὰ καφεκούτια τῆς Ἀθήνας, τὰ ὁποῖα εἶναι μόνον 3 μέτρα τὸ ὕψος των καὶ ἐπ’ αὐτῶν μόνον ἐπιτρέπει ὁ νόμος νὰ κυβισθοῦν. Καὶ ἐρωτῶ, εἰς τὰ μέτρα ἐμβαδοῦ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι 3 κλῖναι, ἂν καὶ ἔχῃ κυβισμὸν 105; Βέβαια ἰατρὸς δὲν εἶμαι, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω πῶς ὑπόκειται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν ὑγιεινὴν αὐτήν. Τὸ νὰ ἔχῃ ὁ ἄρρωστος 105 κυβικὰ μέτρα, δηλαδὴ 51 κυβικὰ μέτρα εἰς κάθε ἄρρωστον, δὲν νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ τρίτη κλίνη ἐπειδὴ λείπει μισὸ τετραγωνικὸν μέτρον ἐμβαδοῦ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον οἱ εἰδήμονες λέγουν ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ αὐτὸ τὸ μισὸ τετραγωνικὸν μέτρον, ἂς προστεθῇ, ἀλλὰ ἂς δοθῇ μία πίστωσις χρόνου.
§265Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ παράγραφος 15 τροποποιεῖται ἐπὶ τὸ τελειότερον ἐλαφρῶς, ὡς ἑξῆς: «Εἰς κενὰς θέσεις διοικητικῶν διευθυντῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 δύνανται νὰ μετατάσσωνται τῇ αἰτήσει των μόνιμοι διοικητικοὶ ὑπάλληλοι.... (ἀναγινώσκει)....».
§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 14 ἐγένετο δεκτή. Παράγραφος 15. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου, ἔχει τὸν λόγον.
§267Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Παρακαλῶ εἰς τὸ ἐδάφιον 2 τῆς παραγράφου 15, ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν πρὸς συμπλήρωσιν αὐτῆς τῆς παραγράφου Ἐκεῖ ποὺ λέγει: «Τὸν ὃν κέκτηνται βαθμόν», νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «ἢ μόνιμοι διοικητικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχοντες διοικητικὴν ὑπηρεσίαν παρὰ νοσηλευτικοῖς ἱδρύμασι». Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις εἰς τοῦτο.
§268Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Καλύπτεται ἡ περίπτωσις αὐτή.
§269Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἔχουν ὑπογράψει οἱ κ.κ. Καλαντζάκος, Μίχας, καὶ Λαντζούνης, καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ ἔκτακτον προσωπικὸν τῆς Διευθύνσεως Ὑγειονομικῆς Μηχανικῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Εἶναι ὑπάλληλοι κατώτεροι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἔκτακτοι ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀτακτοποίητοι.
§270Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ τὴν ἴδω εὐχαρίστως τὴν τροπολογίαν αὐτήν.
§271Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προστεθῇ: «Προτιμωμένων ἰατρῶν, ἐὰν ὑπάρχουν τοιοῦτοι».
§272Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Προτιμῶνται οἱ ἰατροί.
§273Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχουν διευθυνταὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων μὲ βαθμὸν τμηματάρχου. Παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι ἰατροὶ μὲ προϋπηρεσίαν 20 ἐτῶν καὶ διευθύνουν μεγάλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, 400 κλινῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου αʹ, καθ’ ἣν στιγμὴν πλεῖστοι ἄλλοι ὑπάλληλοι φέρουν βαθμὸν διευθυντοῦ βʹ, αʹ κ.λπ.
§274Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ δέχομαι ἄνω τῶν 200 κλινῶν.
§275Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Συνηγορῶ μὲ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Παυλόπουλος.
§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 15;
§277ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.
§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ παράγραφος 15 ἐγένετο δεκτή.
§279Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, αἱ παράγραφοι 16, 17 καὶ 18 καὶ τὰ 2 πρῶτα ἐδάφια τῆς παραγράφου 19, τοῦ ἄρθρου 11, ἔχουν ψηφισθῆ εἰς ἄλλα νομοσχέδια. Ἁπλῶς, ἀναγινώσκονται διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.
§280Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ παράγραφος 17 ἔχει ψηφισθῆ ἢ δὲν ἔχει ψηφισθῆ; Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἴπητε αὐτὴν τὴν στιγμήν, τί ψηφίζομεν;
§281Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἀναγινώσκονται ἁπλῶς, μόνον διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν ἡ Βουλή.
§282Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.
§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ζητήσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἔχομεν πολλὰς παραχωρήσεις. Εἰς κάθε παραχώρησιν, βλέπετε, ὅτι πρόκειται περὶ διατάξεως, ἡ ὁποία ἔρχεται ἀπὸ ἄλλον νόμον. Δὲν ὑπάρχει ἀντικείμενον διὰ προσωπικὰ θέματα.
§284Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν πρόκειται περὶ ἄλλου νόμου. Αἱ διατάξεις αὐταὶ ἐψηφίσθησαν εἰς ἄλλα Ν. Δ. τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας.
§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν εἴχατε τὴν ὑπομονὴν νὰ ἀκούσητε τὸν κύριον Ὑπουργόν, δὲν θὰ ζητούσατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι αἱ παράγραφοι 16, 17, 18 καὶ μέρος τοῦ 19, περιελήφθησαν εἰς ἄλλα νομοσχέδια, καὶ ἔπρεπε νὰ διαγραφοῦν ἀπὸ τότε ποὺ ἐψηφίσθησαν εἰς ἄλλα νομοσχέδια. Σήμερον, ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνακοινοῖ εἰς τὸ Σῶμα, ποῖαι διατάξεις συμπεριελήφθησαν εἰς ἄλλα νομοσχέδια. Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.
§286Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Φαίνεται ἡ ἀναρχία ἀπὸ τὴν κατάταξιν τῶν διατάξεων αὐτῶν.
§287Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τῆς παραγράφου 3 τοῦ τρίτου ἐδαφίου, ἔχω ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις βασικάς, διότι νομίζω, ὅτι ἡ ἄνευ ἐξετάσεων ἀπόκτησις εἰδικότητος δὲν διασφαλίζει τὴν δημοσίαν ὑγείαν ἐπαρκῶς ὅταν μὲ εὐεργετικὰς διατάξεις ἀπαλλάσσωμεν τῶν ἐξετάσεων ὡρισμένας εἰδικότητας. Διότι, εἰδικοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπεύθυνοι διὰ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὑγείαν τῶν ἀσθενῶν. Παρατείνομεν καὶ ἐπεκτείνομεν τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις, εἰς βάρος τῆς δημοσίας ὑγείας, τῆς ζωῆς τῶν ἀτόμων. Ἐπιμένω καὶ ἐγὼ ὡς ἰατρὸς νὰ μὴ τεθῇ αὐτὴ ἡ παράγραφος.
§288Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Εὑρέθην, πολλάκις, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ δώσω ἐξηγήσεις εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ προσπάθεια δημιουργίας συνθηκῶν πτώσεως τῆς στάθμης τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Κάθε εὐεργετικὴ διάταξις, ἡ ὁποία παρεισφρύει μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐξυπηρετεῖ εἴτε ὑποψηφίους ἰατρούς, εἴτε νεαροὺς ἰατρούς, ἐνῷ, ἀντιθέτως, εἰς τὴν πραγματικότητα τοὺς βλάπτομεν, καταβιβάζει τὴν στάθμην τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος ἢ μᾶλλον, τείνει νὰ καταβιβάσῃ τὴν στάθμην τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Δὲν πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ἑλληνικὴ ἰατρική, ἡ ὁποία ἔχει μίαν ἄνοδον καὶ τείνει νὰ λάβῃ τὴν πρώτην θέσιν μεταξὺ τῶν ἰατρῶν τοῦ κόσμου, νὰ καταβιβασθῇ ἐξ αἰτίας θεσπίσεως μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ καταρρίπτουν τὴν στάθμην τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος.
§289Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὰ διάφορα κράτη, κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει ὥστε αἱ εἰδικότητες νὰ λαμβάνωνται ἄνευ ἐξετάσεων, ἀρκεῖ νὰ ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον οἱ ἐνδιαφερόμενοι εἰς διαφόρους κλινικάς. Νομίζω, ὅτι οἱ σήμερον τιμῶντες τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην, δὲν διῆλθον δι’ ἐξετάσεων εἰς Ἐπιτροπάς, ἀλλὰ διῆλθον διαφόρους ἐπιστημονικὰς ἐνασχολήσεις, εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα. Συνεπῶς ἡ ἀνύψωσις τῆς στάθμης τῆς ἰατρικῆς δὲν συντελεῖται μὲ τὸ ἐὰν θὰ δώσῃ κανεὶς ἐξετάσεις εἰς μίαν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀνυψώσεως τῆς στάθμης τῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα. Θέλω, λοιπόν, ἐντοπίζων τὸ θέμα, εἰδικῶς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νὰ εἴπω, ὅτι οἱ ἰατροί, τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ ἡ παράγραφος αὐτή, εἶναι ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἐστρατεύθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, δὲν ἔτυχον ἀναβολῆς καὶ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐλήφθη πρόνοια διὰ τοὺς τοῦ 1943–44, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ τοὺς τοῦ 1945–1946. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι πρὸς θάνατον, ἐὰν ἐξυπηρετήσωμεν τὰ παιδιὰ αὐτά, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ πλεῖστα ὑπηρέτησαν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον.
§290Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑπὲρ τῆς διατάξεως καὶ διαφωνῶ καὶ πρὸς τὸν κ. Κατσαφάδον, καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ θέτω τὸ ἐρώτημα: Οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εἶναι σήμερον ἰατροί, ἔχουν δώσει ἐξετάσεις; Καὶ ὅμως, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι δὲν κρατοῦν πολὺ ὑψηλὰ τὴν στάθμην, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται τὸ ἰατρικὸν ἐπάγγελμα. Δεύτερον, ἐδόθησαν ὡρισμένα προνόμια εἰς τοὺς ἰατροὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν κατὰ τὰ ἔτη 1943– 44, 1944–45, εἴτε κατὰ τὴν κατοχήν, εἴτε κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ δὲν ἔδωσαν κἂν ἐξετάσεις εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἐνῷ οἱ ἐγγραφέντες 1946–47 εἰσῆλθον μὲ ἐξετάσεις, διέκοψαν τὰς σπουδὰς των καὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ σήμερον λέγομεν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους: «Σεῖς, ὑποχρεοῦσθε νὰ δώσητε ἐξετάσεις». Δὲν τὸ θεωρῶ αὐτὸ ἠθικὸν καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ κἄποια πρόνοια.
§291Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέρον καὶ δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν οἱαδήποτε γλῶσσα, ἡ ὁποία νὰ μὴ κινηθῇ ὑπὲρ αὐτῶν ἢ ἐκείνων τῶν παιδιῶν. Ὑπῆρξε, κύριοι, μία ἐποχή, κατὰ τὴν ὁποίαν ὅλοι, κάμνοντες τὴν ἀνάγκην, φιλοτιμίαν, ἐκάμαμεν ὡρισμένας ὑποχωρήσεις. Αἱ ὑποχωρήσεις δὲ αὗται ἔφθασαν, ὥστε νὰ γίνωνται καὶ εἰς ζητήματα ἀκόμη ὑγείας, εἰς βάρος τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἀποκατασταθείσης, ὅμως, τῆς ἀνωμαλίας, δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ μὴ πᾶμε κατὰ ἕνα τρόπον ὀρθολογιστικὸν εἰς τὴν διόρθωσιν τῶν ἐπιστημονικῶν μας ὀργάνων. Καὶ προκειμένου περὶ ἰατρῶν, καὶ περὶ εἰδικότητος οὐδεμία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις, ὡς πρὸς τὴν ἀνάγκην τοῦ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα αὐτὴν ὡρισμένοι, βάσει ἐξετάσεων, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ δώσουν. Γίνομαι ἀντιπαθὴς πρὸς ἕνα κόσμον, ὁ ὁποῖος θὰ περιμένῃ δίχως ἐξετάσεις νὰ πάρῃ τὴν εἰδικότητά του. Ἀδιαφορῶ δι’ αὐτούς, διότι, πρέπει πρῶτον νὰ μᾶς ἐνδιαφέρῃ, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν ἰατροὺς ἱκανοὺς νὰ παράσχουν τὴν πρέπουσαν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν εἰς τὸν λαόν μας, καὶ δεύτερον, ἐὰν κάποτε ὀργανωθῶμεν ὡς Κράτος — ἐλέχθη, ὅτι πουθενὰ δὲν δίδονται ἐξετάσεις. Ὄχι, λάθος. Ἀλλαχοῦ διὰ νὰ πάρουν τὰς εἰδικότητας, γίνονται εἰδικαὶ διατριβαὶ καὶ μάλιστα εἰδικαὶ διδακτορικαὶ διατριβαὶ καὶ γίνονται εἰδικαὶ ἐξετάσεις. Παντοῦ ἰσχύει τὸ σύστημα αὐτό, διότι εἰς τὰ θέματα τῆς ὑγείας ὅλος ὁ κόσμος εἶναι πλέον εὐπαθής. Σήμερα, κύριοι, δὲν εἶναι ἡ ὑγιεινὴ καὶ τὰ ὑγειονομικὰ ζητήματα ὡς ἦσαν πρὸ 20–30 ἐτῶν, διότι κάποιος μᾶς εἶπε, ὅτι θὰ ἐφαρμόσωμεν τὰς πρό τινων ἐτῶν μεθόδους, ὁπότε γνωρίζαμεν τὶ ἐφήρμοζον ὅλοι οἱ ἰατροὶ εἰς τὰ διάφορα μέρη καὶ μάλιστα εἰς τὰ μικρὰ μέρη. Κύριοι, ἡ ἐποχὴ ἐκείνη ἐπέρασε. Ἐπέρασεν ἀνεπιστρεπτί. Σήμερον, ὅλη ἡ ὕπαιθρός μας κατακλύζεται ἀπὸ ἐπιστήμονας ἰατρούς. Ἐὰν ὑπάρχουν ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ παρελθὸν ἐπῆραν ἔτσι ἢ ἄλλως μὲ ἠλαττωμένας σπουδὰς τὰ διπλώματά των, μάλιστα εὔχομαι νὰ εὐτυχήσουν καὶ εὔχομαι νὰ εἶναι ὀλίγοι αὐτοί, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπίσης εὔχομαι, εἶναι, ὅτι κάποτε ὅλοι μας πρέπει νὰ συμφωνήσωμεν ἐπὶ μερικῶν πραγμάτων. Καὶ ἕνα ἐκ τῶν πραγμάτων αὐτῶν εἶναι, ὅτι θὰ πρέπει ὅλοι ὅσοι πηγαίνουν διὰ νὰ ἀποκτήσουν δίπλωμα ἐπιστήμονος, καὶ δίπλωμα εἰδικότητος, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστοῦν τὴν βάσανον. Ὅσοι δὲν ἔχουν κότσια νὰ μὴ περάσουν.
§292Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Παραξενεύομαι πῶς ἐγεννήθη τοιοῦτον θέμα καὶ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ δίδουν ἐξετάσεις οἱ ἰατροὶ διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν εἰδικότητα, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσουν τὴν εἰδικότητα αὐτήν. Ἄλλοτε ἐδόθησαν ἄδειαι ἰατρῶν μὲ δύο μάρτυρας καὶ οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ παρέμειναν, εἰς κίνδυνον τῆς κοινωνίας. Εἶναι δυνατόν, ὅμως, σήμερον νὰ εἴπωμεν, ὅτι θὰ ἀσκῇ τὸ ἐπάγγελμά του ὁ ἰατρός, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὑποστῆ ἐξετάσεις εἰς τὴν εἰδικότητά του; Ἐὰν σκεφθῶμεν ἔτσι, τότε τὶ τὸ θέλομεν καὶ τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου καὶ διατὶ νὰ δίδωνται ἐξετάσεις καὶ διὰ τὸ δίπλωμα; Εἶναι ἀναπότρεπτος, λοιπόν, ἡ ἀνάγκη ἡ εἰδικότης νὰ ἀποκτᾶται κατόπιν αὐστηροτάτων μάλιστα ἐξετάσεων.
§293Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Διὰ νὰ ἀποκτήσῃ ὁ ἰατρὸς τὴν εἰδικότητα, θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ φυσικὰ τὸ πτυχίον τῆς γενικῆς ἰατρικῆς. Ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον τῆς ἀρχῆς νὰ δίδωνται ἐξετάσεις πρὸς ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος. Διότι μία τετραετία ἀσκήσεως πρακτικῆς εἰς ἕνα νοσοκομεῖον, νομίζω ὅτι εἶναι ἐπαρκὴς καὶ δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη ἐξετάσεων.
§294Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κατὰ τὰς ἐξετάσεις ὁ ἐξεταζόμενος χειρουργεῖ.
§295Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὄχι, ὄχι, κύριε συνάδελφε, δὲν γίνεται αὐτό. Καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐξετάζουν, ἐὰν ἐξετασθοῦν εἰς τὴν θεωρίαν, θὰ ἀποτύχουν. Δὲν νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ πρέπει νὰ γίνεται συζήτησις. Αὐτοὶ δὲ οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ πάρουν τὴν εἰδικότητά των, ἄνευ ἐξετάσεων, ἔχουν τὰ πιστοποιητικὰ τῶν κλινικῶν καὶ τῶν νοσοκομείων, εἰς τὰ ὁποῖα εἰργάσθησαν. Καὶ εἰς τὰ ξένα κράτη, ἡ εἰδικότης δὲν δίδεται κατόπιν ἐξετάσεων, ἀλλὰ διὰ τῆς πρακτικῆς.
§296Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω ἀνενδότως ἐπὶ τῆς γραμμῆς τὴν ὁποίαν ἔθεσα, διότι πιστεύω ὅτι ἐκτὸς τῶν ἄλλων, διασφαλίζεται καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ ὑπόστασις τῶν ἰδίων τῶν ἰατρῶν. Ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐπὶ χρόνια εἰς τὰ νοσοκομεῖα, αὐτοὶ δὲν ἔχουν ἀνάγκην. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀποφύγωμεν τοὺς ὀλίγους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ εἶναι κατηρτισμένοι καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἀποτελοῦν κίνδυνον διὰ τὴν κοινωνίαν. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τοὺς παρακινήσωμεν ἡμεῖς διὰ νόμου νὰ γίνουν ἀμελέστεροι.
§297Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ προξενεῖ κατάπληξιν ἡ ἄρνησις νὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία αὐτή, ἰδίως ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν πρὸ ὀλίγου χρόνου ὑπεστηρίχθη, καὶ ὀρθότατα, διάταξις ψηφισθεῖσα ἀπὸ τὸ Σῶμα, δυνάμει τῆς ὁποίας προάγονται τμηματάρχαι εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου, ἄνευ ἐξετάσεων. Καὶ δὲν δίδουν τὴν εὐχέρειαν αὐτὴν εἰς ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον μετὰ τὸ 1943 καὶ συγκεκριμένως εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μέχρι τοῦ 1947 ἐξῆλθον κατόπιν ἐξετάσεων τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς. Παρακαλῶ, λοιπόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ θεωρήσητε ὡς λεχθεῖσαν τὴν φράσιν σας ὅτι ἐπιμένετε ἀνενδότως.
§298Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ σᾶς κάμω μίαν διευκρίνισιν. Λέγω ὅτι δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ ὄχι ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ τοῦ ἰατροῦ. Καὶ ἐπειδὴ γνωρίζω τὰ πράγματα καὶ γνωρίζω τοὺς κινδύνους καὶ διὰ τὴν κοινωνίαν καὶ διὰ τοὺς ἰδίους τοὺς ἰατρούς.
§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.
§300Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ὄχι διὰ νὰ ἀναμιχθῶ εἰς θέμα ἰατρικῆς εἰδικότητος, ἀλλὰ διότι ἡ διάταξις αὕτη τοῦ ἄρθρου 11, τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου, μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐπανέλθω εἰς θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν ὅταν συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἀγροτικῆς Ἀσφαλίσεως. Καὶ θέλω νὰ μὲ προσέξητε, ἰδίᾳ ὅσοι προέρχεσθε ἀπὸ ἐπαρχίας, διὰ νὰ εὕρωμεν μίαν λύσιν εἰς τὸ μεγάλο πρόβλημα ποὺ ἀπασχολεῖ τὰ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου Ἑλλάδος. Παρ’ ὅλην τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε καὶ ἡ ἀξιότιμος κυρία Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς καὶ τὸ Ὑπουργεῖον, παρ’ ὅλας τὰς ἱκανοποιητικὰς ἀποδοχὰς τὰς ὁποίας ἔδωσε διὰ τοὺς ἰατροὺς ἐκείνους ποὺ διωρίσθησαν εἰς Ἰατρεῖα τῶν Κοινοτήτων, ἐξακολουθεῖ ἀπροθυμία εἰς τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων. Μὴ αὐταπατώμεθα, κύριοι συνάδελφοι. Ἡ ὕπαιθρος στερεῖται ἰατρῶν. Ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἀφεώρα τὰς εἰδικότητας, ἐτόνισα, καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον, ὅτι πρέπει ὁ μέλλων νὰ ἐξέλθῃ τοῦ Πανεπιστημίου, ἰατρός, κατὰ τὸ τελευταῖον ἔτος τῆς ἀσκήσεώς του, νὰ ἀσκῆται εἰς ἀγροτικὰ ἢ κοινοτικὰ ἰατρεῖα καὶ ἐκεῖ νὰ ἀποκτᾷ τὴν εἰδικότητα. Δὲν ἐπιμένω εἰς τὴν πρότασίν μου ἐκείνην. Τὴν περιορίζω εἰς τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον ποὺ ὁμιλεῖ περὶ εἰδικοτήτων, εἰς τὸ τελευταῖον ἔτος. Τὰ δύο ἔτη νὰ ὑπηρετῇ εἰς νοσοκομεῖα καὶ τὸ τελευταῖον εἰς τὰ ἰατρεῖα τῆς ὑπαίθρου καὶ ὕστερα νὰ παίρνῃ εἰδικότητα. Διαφορετικὰ δὲν θὰ ἀποκτήσουν ἰατροὺς αἱ ἐπαρχίαι καὶ ἰδίᾳ αἱ ὀρειναὶ περιοχαί, αἱ ὁποῖαι ὑποφέρουν ὅσον κανένα ἄλλο τμῆμα τῆς χώρας.
§301Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀπόκτησις τῆς εἰδικότητος προϋποθέτει ἐργαστήρια καὶ διάφορα ἄλλα μέσα ἰατρικά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὰ ἰατρεῖα αὐτά. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία συσχέτισις. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐπιμένω εἰς τὸ θέμα αὐτό.
§302Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διὰ τὸν παθολόγον εἶναι ἀρκετὴ διετὴς παρακολούθησις εἰς νοσοκομεῖα, διότι ἐπὶ ἓξ ἔτη ἔχει διδαχθῆ καὶ γενικὴν ἰατρικὴν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον.
§303Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, κύριε Ὑπουργέ, εἴχατε δεχθῆ τὴν διάταξιν.
§304Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, μόνον διὰ ψηφοφορίας ἐγένετο ἀποδεκτή. Ἐγὼ εἶχον ἀντιταχθῆ δι’ οὓς λόγους ἀντιτάσσομαι καὶ σήμερον.
§305Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἐπτόησαν οἱ καθηγηταὶ Πανεπιστημίου.
§306Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, ἀποτελεῖ πίστιν εἰς ἐμὲ ὅτι ἡ εἰδικότης πρέπει νὰ ἀποκτᾶται δι’ ἐξετάσεων.
§307Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὰ ⅔ τῶν σημερινῶν καθηγητῶν τῆς ἰατρικῆς δὲν ἔχουν εἰδικότητα. Διὰ τῆς διατάξεως ἄλλωστε ζητεῖται ἡ εἰδικὴ μεταχείρισις ὡρισμένων ἀγωνιστῶν.
§308Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ θέμα τῆς ἀποκτήσεως εἰδικότητος, εἶναι ἐκτὸς προνομίων, κύριε συνάδελφε.
§309Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν πρόκειται ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ ἀποτελέσῃ δῶρον διὰ τοὺς ἀγωνιστὰς ἰατρούς, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι θέμα ποὺ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Ἐάν, ὅμως, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς πρόκειται νὰ ἐξαπολύσωμεν τὸν κίνδυνον διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀξίζει πράγματι τὸ θέμα συζητήσεως. Ἀλλ’ ἐρωτᾶται, ἐξασφαλίζεται ἡ ἱκανότης πρὸς ἀπόκτησιν τῆς εἰδικότητος διὰ τῆς ὑποβολῆς εἰς ἐξέτασιν; Ποτέ. Ὅταν πρόκειται περὶ εἰδικότητος, ἀπαιτεῖται πεῖρα, χρειάζονται νοσοκομεῖα, χρειάζονται ἐργαστηριακαὶ ἐργασίαι κ. λ.π., καὶ τέτοια πράγματα δὲν ὑπάρχουν. Δὲν ὑπάρχει, δυστυχῶς, ἐπάρκεια νοσοκομείων. Ἡ διάταξις καθ’ ἣν ἐπιβάλλεται πρὸς ἀπόκτησιν εἰδικότητος ἡ ἐξέτασις, νομίζω, εἰς οὐδὲν θὰ ὠφελήσῃ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ προηγουμένως ἱκανὴ πεῖρα ἡ ὁποία ἀποκτᾶται εἰς τὰ νοσοκομεῖα.
§310Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐπροσπάθησα, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν πεῖραν μου, νὰ συγκρατήσω τὴν συζήτησιν ἐκεῖ ὅπου ἔπρεπε. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, δὲν πρέπει νὰ ἐξερχώμεθα τοῦ ἄρθρου νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου καὶ διὰ τὸ ἄρθρον. Ἤκουσα μετ’ ἐκπλήξεως θεωρίας περιέργους κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται ἄρθρου, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξουν εἰδικότητες ἢ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ γενικὴ ἰατρική.
§311Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἄλλη εἶναι ἡ παράγραφος αὐτή.
§312Ι. ΚΙΝΙΑΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, μετὰ τὴν διαγραφὴν τῶν ἐδαφίων 1 καὶ 2 παραμένει τὸ ἐδάφιον 3 τῆς παραγράφου 19 τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 11 ἡ ὁποία ἔχει οὕτω: «....(ἀναγινώσκει)....». Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τίνα λόγον ἔχει ἡ συζήτησις ἀπόψε; Ὅλαι αἱ θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν περὶ ἰατρῶν, δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Διὰ τῆς συζητουμένης διατάξεως, προτείνεται ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ χορήγησις εἰδικότητος, εἰς στρατευθέντας ἰατρούς, ἀκολουθοῦντας ὡρισμένας κλάσεις.
§313Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὴ ἡ διάταξις ἔχει τὸν σκοπὸν νὰ προστατεύσῃ ὡρισμένας κλάσεις στρατευσίμων ἰατρῶν εἰδικευμένων, νὰ μὴ ὑποστοῦν τὴν ἐξέτασιν τῆς εἰδικότητος. Ἐγώ, λοιπόν, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστοῦν τὰς ἐξετάσεις τῆς εἰδικότητος, ἀνεξαρτήτως τῆς στρατεύσεώς των.
§314Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἐὰν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας δὲν ἦτο ἰατρός, θὰ ἐπίστευον εἰς αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει. Ἐὰν πράγματι, κύριε Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ἐκάματε διὰ νὰ βγάλητε νέους ἰατροὺς εἰδικούς, σᾶς βεβαιῶ εἰλικρινῶς, ὅτι ἀλλοῦ εἶναι ἡ λύσις τοῦ ζητήματος. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐὰν οἱ κ. κ. Καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου ἤθελον νὰ κάμνουν ἰατροὺς μὲ εἰδικότητας, θὰ ἠδύναντο καὶ ἄνευ ἐξετάσεων νὰ τοὺς κάμνουν. Στέλλει τὸ Ὑπουργεῖον 20–30 ἰατροὺς διὰ νὰ εἰδικευθοῦν εἰς μίαν χειρουργικὴν κλινικὴν π. χ. Ὁ Καθηγητὴς ἢ ὁ Διευθυντὴς τῆς κλινικῆς, ἀδιαφορεῖ τελείως ποῖοι εἶναι αὐτοὶ οἱ ἰατροὶ καὶ τί κάμνουν καὶ οὔτε τοὺς δίδουν τὴν εὐχέρειαν διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὴν ἀναγκαίαν πεῖραν διὰ τὴν εἰδικότητα, τὴν ὁποία ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποκτήσουν. Τέσαρα χρόνια οἱ κ.κ. Καθηγηταὶ ἔχουν τοὺς ἰατροὺς εἰς τὰ χέρια των καὶ ἐὰν θέλουν νὰ κάμνουν καλοὺς ἰατροὺς μὲ εἰδικότητα, δύνανται νὰ τοὺς κάμνουν. Διὰ νὰ γίνῃ κανεὶς εἰδικὸς ἰατρός, ἀπαιτεῖται νὰ ἀποκτήσῃ πεῖραν καὶ διὰ νὰ ἀποκτήσῃ πεῖραν, χρειάζεται ἐξάσκησις. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ πεῖραν καὶ νὰ γίνῃ ἕνας ἰατρὸς μαιευτὴρ καλός, ὅταν εἰς τὸ Μαιευτήριον τῆς Ἀλεξάνδρας δὲν εἰσέρχεται καμμία γυναῖκα τοῦ λαοῦ, ὥστε, νὰ παρασχεθῇ εἰς αὐτὸν ἡ εὐχέρεια νὰ ἀσκήσῃ τὴν εἰδικότητα τοῦ μαιευτῆρος καὶ τοῦτο, διότι τὸ Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρας» κατήντησε πολυτελείας καὶ ἐκεῖναι αἱ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι εἰσέρχονται ἐπιθυμοῦν νὰ ἐξετασθοῦν μόνον ἀπὸ τοὺς Καθηγητάς; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ πεῖραν καὶ νὰ γίνῃ μαιευτὴρ καλός, ὅταν εἰς τὸ Μαιευτήριον τῆς «Ἀλεξάνδρας» δὲν εἰσέρχεται ἡ οἱαδήποτε γυναῖκα τοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὸν ἐπιθυμοῦντα νὰ ἀσκήσῃ τὴν εἰδικότητα τοῦ μαιευτῆρος μικρὸν ἰατρὸν νὰ ἀσκηθῇ; Διότι τὸ Μαιευτήριον τῆς «Ἀλεξάνδρας» κατήντησε πολυτελείας καὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι εἰσέρχονται, ἐπιθυμοῦν νὰ ἐξετασθοῦν ἀπὸ καθηγητάς. Πῶς θὰ ἀσκηθῇ καὶ πῶς θὰ ἀποκτήσῃ πεῖραν ὁ μικρὸς ἰατρός; Ἀντὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς ἰατροὺς εἰς ἐξετάσεις, θὰ πρέπει νὰ ὑποχρεώσωμεν τὰ νοσοκομεῖα, τοὺς καθηγητὰς καὶ τοὺς διευθυντὰς κλινικῶν, οἱ ὁποῖοι ἄλλωστε θὰ βεβαιώσουν, ὅτι ἠσκήθησαν καὶ εἶναι ἱκανοὶ διὰ τὴν εἰδικότητα, νὰ καταβάλλουν κάθε προσπάθειαν, ὅπως οἱ ἐπιθυμοῦντες νὰ ἀποκτήσωσιν εἰδικότητα ἰατροί, ἀποκτήσωσιν ἱκανὴν πρὸς τοῦτο πεῖραν.
§315Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζητε, ὅτι διὰ τὴν ἄσκησιν εἰς τὰς εἰδικότητας δὲν εἶναι ὑπεύθυνοι μόνον οἱ καθηγηταί, ἀλλὰ καὶ οἱ ἰατροὶ τῶν κλινικῶν. Πῶς, λοιπόν, περιορίζετε τὰς εὐθύνας εἰς τοὺς καθηγητάς; Ὑπάρχουν νοσοκομεῖα καὶ κλινικαὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅπου δύνανται νὰ ἀσκηθοῦν εἰς τὰς εἰδικότητας. Αἱ ἐξετάσεις θεσπίζονται, διὰ νὰ ἀποκλεισθοῦν οἱ ὀκνηροί, οἱ ἀνίκανοι καὶ ἐπικίνδυνοι. Καὶ εἶναι ἐπιβεβλημένον τοῦτο.
§316Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ διάταξις ὡς τοποθετεῖται ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἶναι ὀρθοτάτη. Τὸ θέμα ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι αἱ ἐξετάσεις νὰ γίνωνται κατὰ τρόπον τοιοῦτον ὥστε νὰ μὴ ἀποκλείωνται οἱ κατηρτισμένοι.
§317Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Αἱ ἐξετάσεις οὐσιαστικῶς εἶναι τυπικαί. Τὸ θέμα εἶναι, ὅτι πρέπει ἀπὸ ἀπόψεως ἐξασκήσεως νὰ εἶναι κατηρτισμένοι οἱ ὑποψήφιοι. Καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν συντάσσονται ὑπὸ τῶν καθηγητῶν εἰδικὰ βιβλιάρια, τὰ ὁποῖα παραδίδονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Εἰς αὐτὰ περιλαμβάνονται ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ αἱ γενόμεναι ὑπὸ τῶν ὑποψηφίων ἐργασίαι καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν καθηγηταὶ νὰ θέσουν, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, τὴν ὑπογραφήν των. Σέβομαι ἀπολύτως καὶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τὴν εὐθύνην αὐτοῦ, λόγῳ τῆς θέσεώς του, ὅπως δέχομαι καὶ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λεβαντῆς. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι αἱ ἀνησυχίαι των εἶναι διωγκωμέναι.
§318Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὁ κ. συνάδελφος εἶπε, ὅτι οἱ ὑποψήφιοι ἔχουν τὰ τετράδια ἀσκήσεώς των, ἀλλὰ ὅταν δὲν ἔχουν τὸν φόβον τῶν ἐξετάσεων θὰ ἐγκαταλείψουν τὰς μελέτας των τελείως.
§319Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Διὰ νὰ ὑπογράψουν οἱ καθηγηταί, ὅτι ἔκαμαν ὡρισμένας ἀσκήσεις, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζουν, ὅτι δύνανται οὗτοι νὰ ἀσκήσουν τὴν εἰδικότητα.
§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν παράγραφον 19 μὲ τὰς διαγραφὰς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;
§321ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.
§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ παράγραφος 20, ὡς ἐτροποποιήθη;
§323ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.
§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν ἀποδέχεται τὴν παράγραφον 21, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.
§325ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.
§326ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12.
§327Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκυκλοφόρησε πρὸ ὀλίγου, μία βασικὴ τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν σύνθεσιν τῶν διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Θὰ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, μεταξὺ τῶν κυρίων τροπολογιῶν, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας καὶ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ τῆς ἀνασυνθέσεως τῶν Συμβουλίων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Ὑπάρχει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἓν σοβαρὸν θέμα, διότι εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, δὲν περιελήφθησαν μέχρι τοῦδε γυναῖκες. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως μελετηθῇ ἡ σχετικὴ πρότασις τοῦ κ. Στεφάνου μὲ τὴν προσθήκην ἓν ποσοστὸν νὰ ἀφορᾷ τὴν συμμετοχὴν γυναικῶν εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια.
§328Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ, ὅπως εἰς τὸ ψηφισθὲν ἄρθρον 11 παράγραφος 21, ἐδάφ. 2, προστεθοῦν τὰ ἑξῆς: «...... (ἀναγιγνώσκει)......». Πρόκειται περὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς διατάξεως καὶ διὰ τοὺς ὁμογενεῖς φαρμακοποιοὺς τῆς Βουλγαρίας.
§329ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον εἰς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Λεβαντῆ, νὰ εἴπω, ὅτι, ὅταν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μοῦ ἀνατεθῇ ἡ Διεύθυνσις τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, μὲ ἔκπληξιν εἶδα, ὅτι δὲν ὑπάρχει Διοικητικὸν Συμβούλιον Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ συμμετέχουν γυναῖκες. Νομίζω, ὅτι καὶ δικαίωμα καὶ καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ἔχουν νὰ ὑπηρετήσουν αἱ γυναῖκες εἰς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ γυναῖκες πάντοτε ἔδειξαν μεγάλον ἐνδιαφέρον καὶ προσέφερον μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸν κοινωνικὸν τομέα καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας. Ἔχουν, ἑπομένως, δικαίωμα καὶ καθῆκον νὰ συμμετάσχουν καὶ εἰς τὴν διοίκησιν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν πρότασιν. (Χειροκροτήματα).
§330Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 7, ὁρίζεται ποία λογίζεται θέσις, τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ κατέχῃ τις, ὅστις κατέχει καὶ ἄλλην θέσιν. Ὑπάρχει πάρα κάτω παράγραφος, ποία δὲν λογίζεται θέσις. Ἡ πρώτη φράσις αὐτὴ τῆς παραγράφου λέγει ὅτι: «Ἡ σύνταξις.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐπίσης, πάρα κάτω εἰς τὴν 3ην παράγραφον ὁρίζει ὅτι: «Ἡ παροχὴ ἰατρικῆς.... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ αὐτὸ δὲν θεωρεῖται ὡς θέσις, δηλαδὴ νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ παίρνουν ἀμοιβὴν κατὰ τὰς ἐπισκέψεις καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον παίρνουν δὲν θεωρεῖται ὡς θέσις. Ὑπάρχουν, ὅμως, τὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχουν περισσοτέρους ἰατρούς, τῶν ὁποίων τινὲς ἔχουν τὴν τὴν αὐτὴν εἰδικότητα. Ὑπάρχουν καὶ πολλὰ Ταμεῖα ποὺ ἔχουν 5 φυματιολόγους, 5 λαρυγγολόγους, νομίζω ὅτι καὶ αὐταὶ αἱ περιπτώσεις δὲν πρέπει νὰ θεωροῦνται ὡς θέσεις.
§331Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Περιορίζεται τὸ δικαίωμα τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀσθενῶν εἰς ὡρισμένον ἀριθμὸν ἰατρῶν.
§332Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Ἐπειδὴ τὰ Ταμεῖα αὐτὰ ἔχουν ὡρισμένους ἰατροὺς καὶ ἔχουν καὶ περισσοτέρους τοῦ ἑνὸς εἰδικοὺς καὶ ἑπομένως δὲν περιορίζονται εἰς τὸν ἕνα ἰατρόν, ἀλλὰ δύναται ὁ ἀσθενὴς νὰ κάμῃ τὴν ἐπιλογήν, δι’ αὐτὸ ἔχω τὴν ἑξῆς παράγραφον, ἡ ὁποία παρακαλῶ νὰ προστεθῇ: «Ἡ ὑπηρεσία ἰατροῦ .... (ἀναγινώσκει) ....». Ὁ λόγος εἶναι ὅτι οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ἔχουν ἕνα μισθὸν 2. 200–2.500 δρχ. ἀπὸ τὰ Ταμεῖα.
§333Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 12, § 7, εἶναι, νομίζω ἀπὸ τὰς σπουδαιοτέρας παραγράφους τοῦ παρόντος Ν. Δ., διότι πειρᾶται διὰ ταύτης ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα καὶ ἐν γένει ἕνα ἀπὸ τὰ βασικώτερα προβλήματα ποὺ μαστίζουν σήμερον τὴν ἰατρικὴν τάξιν. Εἶναι γνωστὸν ἀπὸ ἀγῶνας, ποὺ κατέβαλον οἱ ἰατροί, διὰ νὰ κτυπήσουν τὴν πολυθεσίαν, δηλαδὴ τοὺς ἐπιτηδείους, ἂς εἴπωμεν ἢ ἐπὶ τέλους, τοὺς ἱκανοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον τὴν ἱκανότητα νὰ κατέχουν περισσοτέρας θέσεις καὶ ἔτσι νὰ κλείουν τὸν δρόμον τῆς δραστηριοποιήσεως τῶν ἄλλων συναδέλφων. Τοῦτο, ὅμως, προϋποθέτει, τὸ βασικὸν αἴτημα, ὅτι αὐτὴ ἡ νέα θέσις δὲν ἐξασφαλίζει τοὐλάχιστον τὸ στοιχειῶδες βιοτικὸν ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν διαβίωσιν ἑνὸς ἰατροῦ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀσκήσωμεν κοινωνικὴν ἰατρικήν, διὰ νὰ ἀσκήσωμεν τὸ λειτούργημα τοῦ ἰατροῦ, χρειάζονται τὰ ἀπαραίτητα μέσα καὶ εἶναι καὶ ὁ ἰατρὸς ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ φορεὺς τῆς ἀντιλήψεως ὑγείας. Ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἔχωμεν ὑψηλὸν ἐπίπεδον ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ νὰ προσφέρωμεν ὑψηλὸν ἐπίπεδον καὶ καλὴν ποιότητα ἰατρικῆς, ἐὰν ὁ ἰατρὸς δὲν ἔχῃ τὰ στοιχειώδη οἰκονομικὰ μέσα νὰ σταθοῦν εἰς τὸ ὕψος των. Δυστυχῶς ἀντὶ ἡ προϋπόθεσις νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ τοῦ Ν. Δ. περὶ καθορισμοῦ κατωτάτου ὁρίου ἀμοιβῶν, τὸ ὁποῖον εἰσαγάγει ὁ κ. Ὑπουργός, συνέβη τὸ ἀντίθετον. Ἔγινε, ὅ,τι ἦτο δυνατόν, ὥστε οἱ ἰατροὶ νὰ μείνουν εἰς πενιχρότατα ἐπίπεδα ἀμοιβῆς καὶ νὰ γίνεται ἀπὸ πολλὰ Ταμεῖα Ὑγείας, ἐκμετάλλευσις τούτων καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ τὸ κατώτατον ὅριον τῶν 3.200 δρχ. Αἱ 3.200 δρχ., εἶναι ὀνομαστικὴ ἀμοιβή, διότι εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἀπολαμβάνουν εἶναι αἱ 2.600. «Ἰατρικὴ θέσις λέγεται πᾶσα ὑπηρεσία .... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτό, κύριοι, ἐξασφαλίζει οὐσιαστικὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν τῆς ἰατρικῆς τάξεως. Εἶμαι ἐναντίον τῆς πολυθεσίας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς ἕνα πτωχὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος ἔχει κἄποιαν θέσιν 2.000 δραχμῶν, νὰ κρατήσῃ καὶ αὐτὴν τὴν θέσιν, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ στοιχειωδῶς τὸ ἐνοίκιον, οὔτε καὶ τὸ τηλέφωνον δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώσῃ. Ἑνὸς κακοῦ δοθέντος, μύρια ἕπονται. Ἐὰν δὲν καθορίσωμεν εἰς τοὺς ἰατροὺς στοιχειώδη διαβίωσιν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξασφαλισθῇ μὲ 1.500 δραχ. τὸν μῆνα....
§334Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Γίνεται ἕνα λάθος. Δὲν πρόκειται περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων. Οἱ ἰατροὶ εἶναι ἐλεύθερον ἐπάγγελμα. Ὅσοι ἐργάζονται εἰς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς νὰ προσέχουν νὰ πληρώνωνται καλά.
§335Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς κατορθώνει πολλὲς φορὲς νὰ μετατοπίζῃ τὸ θέμα. Τὸ ἐλεύθερον ἐπάγγελμα, κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἠξεύρετε ὅτι σήμερον εἶναι ἀνύπαρκτον. Ἐλεύθερον ἐπάγγελμα ὑπάρχει σήμερον μόνον δι’ ἐλαχίστους ἰατρούς, ἐνῷ διὰ τὴν μεγάλην πλειονότητα, οἱ ἰατροὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς. Οἱ ἰατροί, μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσατε πέρυσι, ἔχουν παραδοθῆ εἰς τὴν ἐκμεταλλευτικὴν μανίαν τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν διὰ 10 καὶ 15 δραχμάς.
§336Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Διότι ἐκαθορίσαμεν διὰ πρώτην φορὰν προστασίαν συνθηκῶν ἐργασίας. Τὸ λέγετε αὐτό; Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐπεμβαίνει τὸ Ὑπουργεῖον.
§337Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καλύτερα νὰ μὴ ἐγένετο αὐτό.
§338Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρῶτον, γίνεται ἔλεγχος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐξεταζομένων ὑπὸ τῶν ἰατρῶν καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμνετε δημαγωγίαν ἐπὶ τοιούτων θεμάτων. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ εἴπω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ θὰ πρέπει εἰς τὸ θέμα τῆς ὑγείας καὶ εἰς τὸ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς ἰατροὺς νὰ εἴμεθα ἀντικειμενικοὶ καὶ νὰ μὴ ἐπηρεαζώμεθα ἀπὸ τὸ πνεῦμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνακριβῆ. Ὁμιλεῖτε περὶ μὴ προστασίας τῶν ἰατρῶν, ἐνῷ ἀντιθέτως ἐὰν ἔγινε κἄποια προστασία εἶναι τώρα, διότι ὁ νόμος καθιερώνει ὅτι ὁ ἰατρὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ πληρώνεται πάρα κάτω ἀπὸ 3.200 δραχ. Βεβαίως καὶ ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ φθάσῃ ἡ ἀμοιβὴ εἰς 10 χιλ., ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος. Ἐρχόμεθα τώρα νὰ λέγωμεν ὅτι ἡ πολυθεσία δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, διότι ἐὰν θὰ ὑπάρχῃ ὁ θεσμὸς αὐτὸς τοῦ νὰ διατηροῦμεν δύο καὶ τρεῖς θέσεις τῶν 500 δραχμῶν εἶναι διασυρμὸς καὶ τοῦ ἰατροῦ καὶ τῆς ἰατρικῆς. Οἱ ἰατροὶ θὰ ἐξυψωθοῦν ἐὰν ἔχουν τοὐλάχιστον βασικὸν μισθὸν 3.200 καὶ ἄνω. Τὸ κατώτατον ὅριον εἶναι 3.200. Κατὰ ποίαν λογικὴν θὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ ὑπάρξουν θέσεις τῶν 500 δραχμῶν; Δι’ αὐτὸ πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία καὶ μόνη θέσις, διότι ἡ θέσις αὐτὴ θὰ ἀποτελῇ τὴν βάσιν τῆς ζωῆς τοῦ ἰατροῦ. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι σήμερον ἡμεῖς ἐπιδιώκομεν τὸ ἀντίθετον, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε σεῖς. Ὁ διασυρμὸς γίνεται σήμερον μὲ τὸ ἐὰν δέχωνται οἱ ἰατροὶ νὰ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν ἢ ὑπὸ τὴν μειοδοτικὴν δημοπρασίαν. Διατὶ δέχονται αὐτὴν τὴν κατάστασιν; Διότι ξεκινοῦν μὲ δύο καὶ τρεῖς θέσεις, διότι δὲν ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀνάγκας μὲ μίαν θέσιν. Τότε μόνον θὰ ἐξυπηρετηθῇ τὸ ἐπάγγελμα. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπὸς καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι ὁ σκοπός μας νὰ περιορίσωμεν τὰς θέσεις καὶ νὰ στερήσωμεν τῶν ἰατρῶν τοῦ ἐπαγγέλματος. Παράλληλα ἐκτὸς αὐτοῦ, ἐψηφίσθη καὶ ἄλλο διάταγμα περὶ ἀμοιβῆς τῶν ἰατρῶν καὶ ηὐξήθησαν αἱ ἀμοιβαὶ τῶν ἰατρῶν κατ’ ἐπίσκεψιν καὶ κατὰ τάξιν. Ὥστε βλέπετε ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον συνεχίζει τὸν ἀγῶνα τὸν ὁποῖον δὲν κάμνουν τὰ Σωματεῖα τὰ ἰατρικά. Τὸ κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν ἰατρῶν καὶ τὴν ὑγείαν τοῦ κόσμου. Τὸ κάμνει αὐτὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἄνευ τῆς συμπαραστάσεως τῶν ἐνδιαφερομένων. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ λέγωμεν ὅτι ὑπάρχει νόμος ποὺ προστατεύει τὴν πολυθεσίαν. Θὰ πρέπει μίαν μόνον θέσιν νὰ κατέχουν. Ποῖος, ὅμως, εἶπε, νὰ μὴ ἔχουν καὶ ἄλλας θέσεις ὅταν δὲν θὰ ὑπάρχουν ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἀνάγκην; Εἶναι ἀπαράδεκτον, ὅμως, νὰ ὑπάρχουν καὶ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι νὰ ἔχουν καὶ πελατείαν ἀλλὰ νὰ διατηροῦν διὰ διαφόρων μέσων καὶ τρόπων καὶ μίαν ἢ καὶ πέντε ἄλλας θέσεις, ἐνῷ συγχρόνως ὑποφέρουν ἄλλοι ἰατροί μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ νομοσχεδίου.
§339Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν δέχομαι τὸν χαρακτηρισμόν σας περὶ δημαγωγίας. Ὅταν ὁμιλῶ καὶ λέγω ὅτι ἔχει καθορισθῆ κατώτατον ὅριον μισθοῦ 3.200 νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι γεγονὸς καὶ δὲν εἶναι δημαγωγία.
§340Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἴπομεν, ὅτι δὲν θὰ εἶναι κάτω τῶν 3.200.
§341Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι γεγονός, ὅμως, ὅτι ἀντὶ 3.200 εἰσπράττουν μόνον 2.600. Αὐτὸ τὸ κατώτατον ὅριον ἐλάχιστοι ἰατροὶ τὸ ἐξασφαλίζουν, διότι τὰ Ταμεῖα δὲν τὸ δίδουν αὐτὸ παρὰ μόνον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ὅτι εἶναι φθασμένοι. Κατὰ τὰ ἄλλα ἔχομεν διάφορον ἀντίληψιν τοῦ κατὰ ποῖον τρόπον διεξάγονται οἱ συνδικαλιστικοὶ ἀγῶνες, ἔχομεν διάφορον ἀντίληψιν εἰς τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν 15.000 ἰατροὶ νὰ μὴ πέσουν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν χάριν τῶν ὀλίγων ἰατρῶν. Δυστυχῶς, δὲν ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις καὶ αὐτὸ τὸ λέγω μετὰ λύπης μου διὰ νὰ κατορθώσητε νὰ τὸ ἐπιτύχητε αὐτό. Σᾶς λέγω μετὰ λύπης μου, ὅτι δυστυχῶς οἱ ἰατροὶ κάθε χρόνον γίνονται περισσότερον πτωχοὶ καὶ θὰ εἶναι ὀλιγώτερον εἰς θέσιν νὰ ἀσκήσουν τὸ ὑψηλὸν κοινωνικὸν λειτούργημα. Διὰ τοῦτο σᾶς τονίζω καὶ πάλιν, ὅτι εἶμαι ἐναντίον τῆς πολυθεσίας ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ τοὐλάχιστον μία στοιχειώδης ἀμοιβὴ ἐκ 5.000 δραχμῶν μηνιαίως, ὅπως ἔχει ψηφίσει ὁ Ἰατρικὸς Σύλλογος ὡς κατώτατον ὅριον.
§342Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρὸ ὀλίγων ἐτῶν καὶ πέρυσι ἀκόμη, τί ἐγίνετο;
§343Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ κάμνομεν κριτικὴν τοῦ νομοσχεδίου σας καὶ σᾶς τονίζω, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα δίκαιοι καὶ νὰ μὴ ἐπιμένωμεν εἰς τοὺς τύπους καὶ νὰ μὴ θέλωμεν νὰ κάμνωμεν δημαγωγίαν. Εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας τονίζετε ὅτι διὰ τοὺς συνταξιούχους δὲν λογίζεται ἰατρικὴ θέσις, ὅταν ἡ σύνταξις δὲν εἶναι ἄνω τῶν 5.000 δραχ. ἀλλὰ τὸ ἴδιον πρέπει νὰ συμπεριλαμβάνῃ καὶ διὰ τοὺς ἀσκοῦντας τὸ ἐπάγγελμα, διότι ὁ συνταξιοῦχος δὲν ἔχει τὰ ἴδια ἔξοδα παραστάσεως διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασίν σας, διότι τότε πραγματικὰ θὰ προσφέρητε ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ἰατρικὸν κόσμον καὶ ὅταν δώσωμεν καὶ ἐξασφαλίσωμεν μίαν πραγματικὴν ἀξιοπρεπῆ μηνιαίαν ἀντιμισθίαν, τότε ἠμποροῦμεν νὰ τοποθετήσωμεν τὸ θέμα τῆς μοναδικῆς θέσεως.
§344Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Νομίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. συναδέλφου, πρέπει νὰ κλείσῃ τὸ θέμα καὶ σεῖς πρέπει νὰ ἔχετε τὴν παρηγορίαν, τοῦ συνήθως συμβαίνοντος εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὅτι ὅταν γίνεται κἄτι, τότε διαμαρτυρόμεθα, ὅταν δὲν γίνεται συνήθως κἄτι, τότε δὲν φωνάζομεν. Ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἔγινε μία προσπάθεια καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, ἡ προσπάθεια αὐτὴ εἶναι ὡλοκληρωμένη; Κανεὶς δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καί, πρῶτος ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν εἶναι ὁλοκληρωμένη καὶ δι’ αὐτὸ εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀρχίσαμε ἀπὸ πέρυσι συνεχίζομεν ἐφέτος, παρὰ τὰς ὑφισταμένας ἀντιδράσεις, δηλαδὴ ἀντιδράσεις, ὑποθέτω ὅτι ἤθελε νὰ εἴπῃ παρὰ τὴν ἔφεσιν, ὅπως προχωρήσωμεν ταχύτερον καὶ θὰ τὴν συνεχίσῃ, εἶμαι βέβαιος, ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀλλὰ οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλουν νὰ ἠξεύρουν ὅτι ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἅπτονται τῶν οἰκονομικῶν ζητημάτων, ὅταν συζητοῦνται, δὲν ἠμποροῦν νὰ συζητοῦνται ὡς τροπολογίαι εἰς ἄρθρα νόμου εἰσαγομένου πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν, διότι κάλλιστα πρέπει νὰ γνωρίζουν καὶ γνωρίζουν, ὅτι πᾶσα διάταξις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ δαπάνην, ὀφείλει προηγουμένως νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ, τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐν γένει τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, διὰ νὰ ἀποτελέσῃ καὶ θέμα καὶ ἀντικείμενον συζητήσεως. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, ἐκφράζει ἕνα αἴσθημα, τὸ ὁποῖον ἐπιπολάζει τὸν τελευταῖον καιρὸν καὶ ἐπιπολάζει, διότι κἄτι ἤρχισε νὰ γίνεται. Προηγουμένως δὲν ἐπιπόλαζε τὸ αἴσθημα καὶ πάντες ἐθεωρούσαμε τὰ κακῶς κείμενα ὡς κακῶς κείμενα. Ὅταν, ὅμως, ἡ κατάργησις τῆς πολυθεσίας, ὅταν ἡ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἰατρῶν καὶ ὁ καθορισμὸς κατωτάτου ὁρίου καί, ἡ βελτίωσις τῶν ἀποδοχῶν τῶν οἴκοι ἐπισκέψεων ἀποτελοῦν θέματα, κανείς μας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητήσῃ ἐκεῖνο τὸ ὀρθὸν ρητὸν τοῦ Εὐαγγελίου: «Κράτει τὰ πάντα, ζήτει τὰ βελτίω» καί, ἂς εὐχώμεθα ὅλαι αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι μας, νὰ εἶναι τοιαῦται, ὥστε νὰ ἠμποροῦμεν νὰ χειροκροτήσωμεν τοὺς Ὑπουργούς, εἰσηγουμένους εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀποσκοποῦν εἰς τὴν ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐπιστημονικῶν μας τάξεων, ἀλλὰ καὶ ταυτοχρόνως νὰ ἐπιβεβαιώνουν μίαν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ὅλοι εὐχόμεθα, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν νὰ ἐπικρατήσῃ, ὅτι νὰ βγοῦμε ἀπὸ τὴν μιζέρια, ἡ ὁποία μᾶς δέρνει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὀρθὸν εἶναι, προκειμένου νὰ κάμωμεν οἱανδήποτε κριτικήν, νὰ τὴν κάμνωμεν μὲ σύγκρισιν καὶ νὰ μὴ λέγωμεν, ὅτι κάμνομεν κριτικὴν καὶ δὲν κάμνομεν συγκριτικήν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμνωμεν συγκριτικήν, διότι ἄλλως δὲν εἴμεθα καλῆς πίστεως, ἐὰν θέλετε. Εἶναι χαρακτηρισμὸς γενικός, εἶναι ἐθισμένος εἰς τὸ Ἑλληνικὸν λεξιλόγιον τὸν τελευταῖον καιρόν. Πρέπει νὰ κάμνωμεν καὶ τὴν σύγκρισιν, τί εἴχαμεν χθές, τί ἔχομεν σήμερον, τὶ πᾶμε νὰ ἔχωμεν αὔριον, διὰ νὰ ἠμποροῦμεν νὰ ἠξεύρωμεν, ἔχω ἐλπίδας νὰ κάμω ὅ,τι ζητῶ. Ἡ ἐρίτιμος κυρία Ὑπουργὸς καὶ ὁ Ὑφυπουργὸς κ. Ψαρρέας, θὰ ἤθελον νὰ φέρουν ἕνα νομοσχέδιον καί, νὰ λέγουν, ὅτι τὸ κατώτερον ὅριον ἀμοιβῆς ἰατρῶν εἶναι 6 χιλ. διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἔχωμεν τὴν ἀγαλλομένην καρδίαν τοῦ ἰατροῦ καὶ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἠξεύρῃ ὅτι ἔχει ἐπιστήμονας ἀμειβομένους. Ὁ σκοπὸς εἶναι νὰ ἐπιδιώκωμεν τὸ δυνατὸν καὶ τὸ δυνατὸν εἶναι αὐτό, ποὺ γίνεται σήμερον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ ἰατροὶ εὐγνωμονοῦν τοὺς Ὑπουργούς, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ ἰατρικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος πράγματι πρέπει νὰ ὑψωθῇ καὶ χάριν τοῦ ἰδίου καὶ χάριν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπιστήμης, ἡ ὁποία καθημερινῶς κάμνει ἅλματα.
§345Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διατὶ δὲν πηγαίνουν εἰς τὰ χωρία νὰ βγάζουν 6 χιλιάδας;
§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.
§347Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 7, ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ κάμητε μίαν διευκρίνισιν. Πρόκειται περὶ μιᾶς κατηγορίας ἰατρῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ὑπηρετούντων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν σας, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μισθὸν κατώτερον τοῦ ποσοῦ τῶν 3 χιλ. καὶ ἄλλοι μισθὸν 1.500 δρχ., μὲ βαθμὸν γραμματέως. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, περιλαμβανόμενοι καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ κατώτατον ὅριον τῶν 3 χιλ. δικαιοῦνται νὰ ἔχουν καὶ ἄλλην θέσιν, διότι σήμερον δικαιοῦνται, ἢ καταργεῖται καὶ διὰ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς;
§348Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον προεβλέψαμεν διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἰατροὺς τοῦ Ὑπουργείου. Περαιτέρω, γίνεται, δι’ ὡρισμένων ἄλλων διατάξεων μία ἑνοποίησις θέσεων, ἡ ὁποία προϋποθέτει τὴν αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν των διὰ τῶν ὁδοιπορικῶν κ.λ.π., ὥστε νὰ ὑπερβαίνουν τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ μὲ ὡρισμένα, ποὺ παίρνουν οἱ ὑγειονομικοί, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἰατροὶ παίρνουν πολὺ περισσότερα τῶν 2,5 χιλιάδων δραχ., μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ κατώτερος μισθός, εἴτε διὰ τοὺς ὑγειονομικούς, εἴτε διὰ τοὺς ἰατρούς.
§349Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κατ’ ἀκολουθίαν δὲν δικαιοῦνται ἄλλης θέσεως.
§350Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαιότατα, οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα δευτέρας θέσεως.
§351Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἀφοῦ ἔχουν οἱ στρατιωτικοί, διατὶ νὰ μὴ ἔχουν καὶ οἱ ὑπάλληλοι;
§352Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμποροῦν νὰ ζήσουν οἱ συνταξιοῦχοι μὲ τὶς 5 χιλ.
§353Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Οὔτε καὶ αὐτοί.
§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.
§355Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν παράγραφον 7, περίοδον Γʹ, μετὰ τὸ δεύτερον ἐδάφιον, παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἕτερον ἐδάφιον ἔχον ὡς ἑξῆς: «Εἰς πόλεις, ὅπου ὑπάρχει εἷς ὀδοντίατρος, ἢ ὑπάρχουν διωρισμένοι εἰς κλινικὴν Δημοτικοῦ, ἢ Κρατικοῦ Νοσοκομείου, ἐπιτρέπεται ἡ διατήρησις Ἰατρείου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινοῦ παρὰ ὀδοντιάτρου ἐξ ἄλλης πόλεως τοῦ ἰδίου Νομοῦ. Εἶναι δικαία ἡ τροπολογία καὶ παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε. Εἰς ταύτην προβαίνω, διότι εἰς πολὺ μικρὰς πόλεις τῆς Ἠπείρου, ὅπως τὸ Μέτσοβον, Κόνιτσα, Φιλιάτες, Παραμυθιά, εἰς τὰ λειτουργοῦντα νοσοκομεῖα ὑπάρχει εἷς καὶ μόνον ὀδοντίατρος, διωρισμένος. Ὁ ἰατρὸς αὐτὸς ἀπασχολεῖται μὲ τὸ νοσοκομεῖον καὶ τοὺς ἀσθενεῖς τοῦ νοσοκομείου. Ἔχει βεβαίως τὸν χρόνον καὶ ἐργάζεται καὶ ἰδιωτικῶς, δὲν θέλω νὰ τὸ ἀποκλείσω καὶ πολὺ ὀρθῶς, διότι, δι’ ὅλους τοὺς ἰατροὺς ἐπιτρέπεται. Συμβαίνει, ὅμως, ὡρισμένας ἡμέρας τῆς ἑβδομάδας, ὅπου εἶναι λαϊκαὶ ἀγοραὶ καὶ οἱ χωρικοὶ κατεβαίνουν ἀπὸ τὰ χωριὰ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ θέλουν νὰ ζητήσουν τὴν βοήθειαν τοῦ ἰατροῦ, δὲν προλαμβάνει ὁ ἰατρὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπησχολημένος εἰς τὸ νοσοκομεῖον, οὔτε οἱ χωρικοὶ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν, διὰ λόγους οἰκονομικούς, διὰ νὰ φτιάξουν τὰ δόντια τους. Νὰ ἐπιτραπῇ, ὅπου ὑπάρχει ἕνας καὶ μόνον ὀδοντίατρος, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ παρουσία καὶ δευτέρου ὀδοντιάτρου ἐκ τῆς αὐτῆς περιοχῆς. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι πρὸς ζημίαν τοῦ ὑφισταμένου ἰατροῦ, τοὐναντίον ὅμως, θὰ εἶναι πρὸς ὄφελος τοῦ πτωχοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου χώρας.
§356Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διέπονται ἀπὸ διατάξεις παλαιοτέρων νόμων.
§357Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ διατηρῇ δύο ἰατρεῖα εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ αὐτοῦ ἰατρικοῦ Συλλόγου.
§358Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι συνάδελφοι, οἱ συνάδελφοι κ. κ. Βαφειάδης καὶ Θανόπουλος ἔχουν ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν διὰ τοὺς διωρισμένους ἰατροὺς καὶ ζητοῦν τὸ ἑξῆς: «Ὁσάκις.... (ἀναγινώσκει) ...». Πρόκειται περὶ τῶν διωρισμένων ἰατρῶν οἱ ὁποῖοι νομίζω ὅτι εἶναι ἄξιοι προστασίας. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας αὐτῆς ἡ ὁποία εἶναι τόσον δικαία.
§359Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶχον καὶ ἄλλοτε τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω μίαν τροπολογίαν. Ἡ τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἀσκοῦμεν κοινωνικὴν πολιτικὴν καὶ δημιουργοῦμεν ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἐπανιδρύσωμεν διότι οἱ ἰατροὶ ἀρνοῦνται νὰ μεταβοῦν ἐκεῖ διότι εὑρίσκουν εἰς τὰς πόλεις τὴν ἄνεσιν τῆς ζωῆς καὶ ταὐτοχρόνως τὴν ἄνεσιν τὴν εἰσπρακτικήν, διότι πηγαίνουν ὅλοι εἰς τοὺς διαφόρους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς καὶ εὑρίσκουν θέσιν. Νομίζω ὅτι τὸ ἄτοπον αὐτὸ πρέπει νὰ θεραπευθῇ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐνόμισεν ὅτι ὅταν αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἰατρείων εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ συγχρόνως ὅταν αὐξήσῃ τοὺς μισθοὺς τῶν ἰατρῶν θὰ περισώσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν. Ἀλλὰ τοῦ λέγω ὅτι ἡ αὔξησις τῶν μισθῶν τῶν ἰατρῶν δὲν κατώρθωσε νὰ τὴν θεραπεύσῃ. Εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων οὐδένα ὀρεινὸν ἰατρεῖον ἔχει ἐπανδρωθῆ. Διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν συνέταξα μίαν τροπολογίαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἰατροί, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπηρέτησαν ἐπὶ ἓν ἢ δύο ἔτη εἰς τὰ Κοινοτικὰ ἢ ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα νὰ μὴ δύνανται νὰ διορίζωνται εἰς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς τῶν πόλεων. Ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμούς. Τουλάχιστον ἂς τοὺς παράσχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ ἔχουν ἕνα ἰατρὸν εἰς μίαν δύσκολον στιγμὴν ποὺ θὰ τοὺς παρουσιασθῇ.
§360ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Συμφωνοῦμεν καὶ ἡμεῖς μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Φρόντζου.
§361Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Φρόντζου, συμφωνῶ καὶ ἐγώ.
§362Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Ἡ πρότασις τῶν κυρίων συναδέλφων εἶναι ἐκ τῶν πλέον ἐνδιαφερουσῶν καὶ πηγάζει ἀπὸ μίαν ἀνάγκην, τὴν ὁποίαν ὅλοι ἔχομεν διαπιστώσει. Νομίζω, ὅμως, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ βιασθῶμεν νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν, πρὶν ἐξετάσωμεν ἐὰν εἶναι συνταγματική. Πιστεύω ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ βάλωμεν ὄχι νὰ ὑποχρεοῦνται, ἀλλὰ νὰ προτιμῶνται ἐκεῖνοι οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπηρετήσει εἰς τὰ ὀρεινὰ ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα.
§363Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία εἶναι συνταγματική. Δὲν λέγω νὰ μὴ τύχουν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος, λέγω ὅτι προϋπόθεσις διὰ νὰ διορισθῇ τις πρέπει νὰ εἶναι ἡ ὑπηρεσία εἰς τὰ ἀγροτικὰ καὶ κοινοτικὰ ἰατρεῖα. Ἑπομένως, ἡ διάταξις εἶναι συνταγματικὴ καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἔχω μίαν ἀπάντησιν.
§364Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐδώσαμεν καὶ ἄλλοτε τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐξετάσητε τὸ πρᾶγμα. Φαίνεται, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν σας, δὲν ὑπάρχει τὸ μέγα δρᾶμα τῶν ὀρεινῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν. Τὰ πάντα ἠρημώθησαν ἐκεῖ, διότι δὲν ὑπάρχει Κράτος ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν. Οὐδεμία πνοὴ κρατικὴ ὑπάρχει. Οὔτε τηλέφωνον ὑπάρχει, οὔτε τίποτε δὲν ὑπάρχει. Δι’ αὐτὸ ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ εὑρεθῇ τρόπος ἐπανδρώσεως τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων.
§365Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πάντως, πάρα πολὺ καλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην ποὺ ὑπῆρχε, τὴν ἀνύπαρκτον.
§366Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτὸ δὲν σημαίνει...
§367Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σᾶς παρακαλῶ, σᾶς ἤκουσα.
§368Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπήγατε εἰς τὰ Ἰωάννινα, δὲν ἐπήγατε εἰς τὰ χωρία.
§369Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὅπως σᾶς ἤκουσα, εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ μὲ ἀκούσητε. Εἶναι ἀπαράδεκτα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε ἐδῶ πέρα. Ὁμιλεῖτε περὶ ἐγκαταλείψεως τῶν ἐπαρχιῶν καὶ περὶ ἐγκαταλείψεως τῆς ὑπαίθρου, ὅταν πρό τινων ἐτῶν, δὲν ὑπῆρχε κἂν ἡ ἰδέα τῆς προστασίας. Ὡρισμέναι περιπτώσεις εἶναι ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, λόγῳ τῆς ἀνυπαρξίας δρόμων ὅπου οἱ ἰατροὶ δὲν θέλουν νὰ πᾶνε. Δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ οἱανδήποτε διάταξιν νὰ βάλωμεν, ὡρισμένας περιοχὰς νὰ τὰς πλαισιώσωμεν μὲ ἰατρούς. Παρὰ ταῦτα τὰς περιφερείας αὐτάς, παρὰ τὴν προτίμησιν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς μισθοδοσίας τὰς ηὐνοήσαμεν καὶ ἄλλως, διότι ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὑπηρετήσει ἐπὶ μίαν τριετίαν, εἰς τὰ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα νὰ ἐγγράφωνται εἰς οἱονδήποτε Σύλλογον θέλουν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ λέγετε ὅτι δὲν ὑπάρχει σήμερον τίποτε, ὅταν δὲν ὑπῆρχε ποτὲ τίποτε, καὶ σήμερον ὑπάρχει μία πλήρης ὀργάνωσις προστασίας τῆς ὑπαίθρου, τοὐλάχιστον ἀπὸ ἰατρούς. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).
§370Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς παρενόησε τὰ ὅσα εἶπον, σχετικῶς μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς ὑπαίθρου.
§371Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος.
§372ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπεστηρίχθη μία γνώμη καὶ δὲν διετυπώθη ἀντίθετος ἄποψις, θὰ παρεκάλουν νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς μίαν συνηγορίαν καὶ νὰ προχωρήσωμεν.
§373Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Προνοίας, ὅτι κατὰ τὴν ψήφισιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τοῦ σχεδίου νομοθετικοῦ διατάγματος «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων» εἰς τὴν παράγραφον 1 «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 289 τοῦ νόμου 1811) 1951 περιελήφθη διάταξις, ἥτις καὶ περιέλαβε καὶ τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων ὅπερ καὶ ἀπολύεται αὐτοδικαίως τῆς ὑπηρεσίας ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 60οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας των, ἐφ’ ὅσον ἔχει βαθμὸν 4ον καὶ κατώτερον. Ὡρισμένος ὑπάλληλος, κατέχων βαθμὸν 8ον καὶ ἐκτελῶν χρέη Γενικοῦ Γραμματέως νοσηλευτικοῦ ἱδρύματος, περιελήφθη καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἄνω διάταξιν, διότι δὲν εἶχε ρυθμισθῆ τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς του (ἤδη ἔδει νὰ εἶχε τὸν 2ον βαθμόν), καίτοι ἦτο ἑτοίμη ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις τῆς προαγωγῆς του. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἐντιμοτάτου καὶ ἐμπειροτάτου ὑπαλλήλου, ἀδικηθέντος καταφώρως διὰ τοῦ ὡς ἄνω νομοσχεδίου καὶ ἐπειδὴ δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ προσφέρῃ πολυτιμοτάτας ὑπηρεσίας, καθ’ ὃ ἐμπειρότατος ὑπάλληλος, προτείνω τὴν κατωτέρω τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ θερμῶς τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ δεκτὴν χάριν αὐτῆς ταύτης τῆς ἀπονομῆς τοῦ δικαίου. Εἶναι ἔργον δικαιοσύνης καὶ ἀνθρωπισμοῦ νὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία. «Τὸ ἐδάφιον γʹ τοῦ ἄρθρου 189 τοῦ ν. 1811)1951 ὡς τοῦτο ἀντικατεστάθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 1 ν. 3768)1957 τροποποιεῖται ὡς κάτωθι καὶ μόνον, ὅσον ἀφορᾶ τὸ προσωπικὸν Κρατικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων: Τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν τῶν Κρατικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἀπολύεται αὐτοδικαίως τῆς ὑπηρεσίας ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του».
§374Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸ ἑξῆς: Διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ συζήτησις, ὅσοι ἔχουν ἀντιρρήσεις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12, νὰ ὁμιλήσουν, ὅσοι ἔχουν νέας τροπολογίας νὰ τὰς ἀναπτύξουν καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ 12ου ἄρθρου. Ἡ συζητουμένη διάταξις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει τὴν μεγαλυτέραν σκοπιμότητα καὶ σημασίαν. Ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ βγάλῃ ἀπὸ τὰς κρύπτας των τοὺς διαφόρους πολυθεσίτας οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς, νοθεύουν τὸν ἔντιμον ἀγῶνα τῶν ἰατρῶν. Ἡ ἐξαθλίωσις τῶν ἰατρῶν εἶναι γνωστή, οἱ λόγοι εἶναι γνωστοί, ἡ ἐκμετάλλευσις τῆς ἐργασίας τῶν ἰατρῶν ἀπὸ τὰ διάφορα κλαδικὰ Ταμεῖα εἶναι γνωστή. Ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς μὲ τὸ νομοσχέδιον περὶ κατωτάτου ὁρίου ἀμοιβῆς, τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐχειροκροτήσαμεν, καὶ εἴπομεν ὅτι δὲν ζητοῦμεν προνόμια, ἀλλὰ ζητοῦμεν μίαν στοιχειώδη διαβίωσιν καὶ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ τοῦ νομοσχεδίου τῶν Κρατικῶν Ἀσφαλίσεων, αὐτὴν τὴν στοιχειώδη διαβίωσιν ἐπιδιώκει τῶν ἀγωνιζομένων τὸν ἀγῶνα τῆς κατακτήσεως τῆς ἁπλῆς ἀνθρωπίνης διαβιώσεως. Διότι, πράγματι, ὅπως παρετήρησεν ὁ κ. συνάδελφος ἂν δὲν ἔχῃ 4–5.000 δραχ. ἕνας ἰατρός, δὲν ἠμπορεῖ πραγματικῶς οὔτε νὰ ἐπαυξήσῃ τὰς γνώσεις του, οὔτε συγγράμματα νὰ ἀγοράσῃ, οὔτε τίποτε. Ἐπομένως, ἡ διάταξις αὐτὴ τίθεται διὰ νὰ φύγουν οἱ πολυθεσῖται ἀπὸ τὴν μέσην. Εἶμαι βέβαιος ὅτι μὲ τὰ πρῶτα αὐτὰ βήματα καὶ μὲ τὰς διατάξεις αὐτὰς ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἴδωμεν πραγματικῶς καλυτέρας ἡμέρας, ὄχι νὰ ζῶμεν πλούσια, ἀλλὰ ἀνθρωπίνως. Δὲν ὑπάρχει ἐναρμόνησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι δὲν εἶναι θέσις ἡ σύνταξις τῶν 5.000 δραχμῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτον ἀπὸ τὴν μία μεριὰ νὰ λέμε ὅτι κατώτατον ὅριον ἀμοιβῆς εἶναι 3.200 δραχ. καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ νὰ λέμε ὅτι δὲν λογίζεται θέσις ἡ σύνταξις τῶν 5.000 δραχ. Νὰ εὐθυγραμμίσωμεν τὴν ὑπόθεσιν.
§375Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ αὔξησις τοῦ κύκλου τῶν ἀσφαλίσεων καὶ ὁ περιορισμὸς τῆς πελατείας, ὅπως ἐπίσης ἡ ἔλλειψις νοσηρότητος, κατὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀπὸ τὰς προόδους ποὺ ἔχουν γίνει εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας, ἡ χρῆσις τῶν ἀντιβιοτικῶν φαρμάκων κ.λ. π. ἐμείωσαν τὰς προόδους ἐκ τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος. Ἀνέκυψε, λοιπόν, ἡ ἀνάγκη, νὰ γίνῃ δικαία κατανομὴ τοῦ ἰατρικοῦ εἰσοδήματος. Πράγματι διὰ τῶν διατάξεων ποὺ θεσπίζονται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι γίνεται μία δικαία κατανομὴ τοῦ ἰατρικοῦ εἰσοδήματος καὶ ταὐτοχρόνως ἀνοίγεται ἡ θύρα πρὸς τὰς συλλογικὰς συμβάσεις, ἡ ὁποία θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν τοῦ νέου τιμολογίου, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ἡ μειοδοσία τὴν ὁποίαν μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὰς διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν μὲ τὴν ἑξῆς παρατήρησιν, ὅπως καὶ ὁ κ. Χλουβεράκης παρετήρησε καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Δηλαδή: «Δὲν λογίζεται ἡ σύνταξις ὁσάκις αὕτη δὲν ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν τῶν 5.000 δραχ..... (ἀναγινώσκει) ....». Νομίζω, κύριοι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἠθικὴν δικαίωσιν ἡ διάταξις αὐτή. Διότι θὰ λαμβάνουν τὴν σύνταξιν καὶ θὰ ἔχουν καὶ θέσιν. Ἐπὶ πλέον θὰ ἔχουν τὰ μερίσματα, προσαυξήσεις καὶ ἐπιδόματα. Ἐνῷ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τὰ πρῶτα του βήματα θὰ λαμβάνῃ δρχ. 3.200 καὶ τίποτε ἄλλο. Εὑρίσκω, λοιπόν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ὅπως ἔχει νὰ ἐπιτρέπεται, δηλαδή, εἰς τοὺς συνταξιούχους τῶν ὁποίων ἡ σύνταξις δὲν ὑπερβαίνει τὰς 5.000 δραχ. νὰ ἔχουν καὶ δευτέραν θέσιν, δὲν ἔχει ἠθικὴν δικαίωσιν.
§376Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ ἀρχὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ξεκίνησα διὰ νὰ σκεφθῶ ἐὰν πρέπει τὴν σύνταξιν νὰ τὴν ὑπολογίσω ὡς θέσιν, ἦτο, πρῶτον, ἐὰν ἐπιτρέπεται τὴν σύνταξιν νὰ τὴν ὑπολογίσω ὡς θέσιν. Δὲν τὸ νομίζω τοῦτο διότι αὐτὴ ἀποτελεῖ περιουσιακὸν στοιχεῖον ἀπορρέον ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος ἐπὶ μίαν ζωὴν ὁλόκληρον. Δεύτερον, οἱ ἐπαγγελματίαι ἰατροὶ οἱ ἀσκοῦντες ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμα προϋποτίθεται ὅτι ἔχουν δημιουργήσει μίαν βάσιν. Ἕνας οἱοσδήποτε συνταξιοῦχος ἐὰν θὰ πάρῃ μίαν θέσιν, θὰ εἶναι θέσις διοικητικὴ ἢ δὲν θὰ εἶναι καμμία θέσις. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ἡ σύνταξις νὰ τὸν ἀποστερήσῃ τῆς δυνατότητος αὐτῆς; Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ δὲν ἔχω λόγους νὰ ἔχω ἀντίρρησιν.
§377Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ τὸ προσέξητε πολύ, κύριε Ὑπουργέ, διότι ναὶ μὲν ἡ σύνταξις δὲν εἶναι θέσις, εἶναι, ὅμως, μία πρόσοδος. Καὶ ἐὰν ἤχθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην θὰ καταργήσωμεν τὴν πολυθεσίαν, ἤχθημεν ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου. Ἐγὼ προσωπικῶς τοὐλάχιστον ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἡ ἀποδοχὴ τῆς ὁποίας ἐναπόκειται φυσικὰ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡ σύνταξις εἶναι προϊὸν τῆς ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐργασίας του. Ἀλλ’ ἡ δευτέρα θέσις δὲν εἶναι.
§378Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ εἰσοδήματος, ἀλλὰ περὶ θέσεως. Ὁ ἰατρός, ὁ συνταξιοῦχος, ὁ ὁποῖος εἰργάσθη ἐπὶ τριάκοντα ἔτη, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ μονίμως τὸν ἐλεύθερον ἐπαγγελματίαν καὶ κατώρθωσε νὰ πάρῃ μίαν σύνταξιν 2–3000 δραχμῶν, δύναται νὰ θεωρηθῇ ὅτι κατέχει θέσιν; Ἀμοιβὴ θέσεως δι’ ἐμὲ εἶναι ἡ ἀμοιβὴ προσφερομένης ἑκάστοτε ἐργασίας.
§379Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἐγὼ θὰ διατηρήσω τὰς ἀπόψεις μου. Πρόκειται περὶ συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν τὸ ἐπάγγελμά των καὶ μάλιστα ἐπιτυχῶς. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω καὶ συγκεκριμένα παραδείγματα. Ὑπάρχει συνταξιοῦχος μὲ σύνταξιν δραχ. 5.100, μὲ δευτέραν θέσιν δραχ. 4.950 καὶ τρίτην θέσιν δραχ. 2.218. Ὁ νόμος 3623 ἔκαμε μέγα βῆμα πρὸς τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἰατρικῶν προβλημάτων τὸν ὁποῖον ἐδέχθη νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν. Περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω ὅπως περιλαμβάνεται καὶ ὑπολογίζεται ὡς ὑπηρεσία καὶ ἡ τοιαύτη εἰς τοὺς Δήμους καὶ εἰς τὰς Κοινότητας.
§380Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Περιλαμβάνεται, κύριε συνάδελφε, καὶ ἡ ὑπηρεσία εἰς τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ τῆς παραγράφου 7, ἔχω μίαν συμπλήρωσιν, τὴν ἑξῆς: «Ὁσάκις πρόκειται περὶ καταλήψεως .... (ἀναγινώσκει) ....».
§381Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διαγράψωμεν τὴν λέξιν «τὰ ἀπαιτούμενα» καὶ νὰ εἴπωμεν «τὰ νόμιμα». Περαιτέρω νομίζω, ὅτι, ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις, ἀποτελεῖ γράμμα νεκρόν, διότι πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ κυρώσεις. Ἔχετε λάβει μέριμναν ἐπ’ αὐτοῦ;
§382Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαιότατα. Λέγομεν τὰ ἑξῆς: «Οἱ παραβάται ...... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐπίσης, εἰς τὴν παράγραφον 1, ἐδάφ. 2, διαγράφω τὴν ἑξῆς φράσιν: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Τὸ ἐπίδομα, δηλαδή, ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ τῶν ἀκτινολόγων καὶ φυματιολόγων.
§383Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Περιλαμβάνονται οἱ στρατιωτικοὶ ἰατροί;
§384Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀναφέρομεν λεπτομερείας καὶ θὰ σᾶς εἴπω, ἂν θέλετε.
§385Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τοῦ ν. 2592) 53 τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ὀργανικὰς θέσεις εἰδικῶν ἰατρῶν. Τὸ θέμα τοῦτο ἐμφανίζεται κυρίως εἰς τὰς ἐπαρχίας ὅπου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν. Ποῖα μέτρα λαμβάνετε ἐν προκειμένῳ;
§386Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ θέμα ρυθμίζεται δι’ ἄλλης διατάξεως, κύριε συνάδελφε.
§387Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπανέλθω καὶ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Φρόντζου, περὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων. Καὶ ἐν πρώτοις θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Παπασταύρου, ὁ ὁποῖος παρουσίασε μίαν εἰκόνα.... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι) .......
§388ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ἡσυχία, κύριοι συνάδελφοι.
§389Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Διότι καταβάλλεται μία προσπάθεια νὰ γίνῃ μία ἐκμετάλλευσις. Εἶναι ἀληθές, ὅτι εἰς τὰ ὀρεινὰ ἰατροὶ δὲν προσέρχονται. Νὰ δώσητε αὔξησιν μισθοῦ, διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα. Ἔχω ἓν σχέδιον τροπολογίας, τὸ ὁποῖον, δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπικριθῇ, ὡς ἀντισυνταγματικόν.
§390Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ προσέξουν ὀλίγον τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας προτείνουν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12. Σᾶς ἀναγινώσκω τὸ ἄρθρον 12, ἐπειδὴ ὑπάρχει ἡ διαφορὰ τῶν ἐπιδομάτων, ποὺ σᾶς ἐνδιαφέρει. Ἄρθρον 12: «Τοῦ διὰ τῆς παραγράφου 2, τοῦ ἄρθρου 2 Ν. Δ..... (ἀναγινώσκει) ...». Δηλαδή, ἐπεκτείνομεν τὸ ἐπίδομα καὶ εἰς ὡρισμένους ἐπιμελητάς, καὶ βοηθοὺς τῶν ἐργαστηρίων.
§391Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, μαζὶ μὲ ὅλα τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνετε ὑπὲρ τῶν κλάδων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἐπικινδύνως, νὰ μὴ λησμονήσωμεν καὶ τὸ κατώτερον προσωπικὸν τῶν νοσοκομείων. Διότι ἂν οἱ ἰατροὶ ἠμποροῦν, διαθέτοντες καὶ ἐπιστημονικὰς γνώσεις πληρεστέρας, οἱ ἴδιοι, προφυλάσσονται, ὀλιγώτερον ἠμποροῦν νὰ προφυλαχθοῦν οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὰ ἱματιοφυλάκια, οἱ νοσοκόμες, οἱ ὑπάλληλοι καὶ ἄλλοι.
§392Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Περὶ ποίων περιπτώσεων πρόκειται;
§393Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Περὶ τῶν Σανατορίων.
§394Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ ἐπίδομα ἐπικινδύνου ἐργασίας δίδεται μόνον εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν λοιμωδῶν νόσων καὶ εἰς τοὺς ἀκτινολόγους καὶ τοὺς ἐργαζομένους πλησίον εἰς αὐτοὺς βοηθούς, παρασκευαστάς, ἐμφανιστάς. Εἰς τὴν «Σωτηρίαν» ἐδόθη ἐπειδὴ καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ οἱ βοηθοὶ καὶ ὡρισμένον προσωπικὸν ἔχει καὶ αὐτὸ μίαν σχέσιν μὲ τὰ ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια. Ὡς ἐπίδομα ἀκτινολόγου ἐδόθη, ὡς ἀσχολουμένων μὲ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀκτινολογικῶς. Τὸ ἐπίδομα τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας εἰς τὰ Σανατόρια, ὡς Σανατόρια, ὡς ἐπικίνδυνα διὰ τὴν φυματίωσιν, αὐτὴν καθ’ ἑαυτήν, δὲν ἔχει ἀκόμη δοθῆ.
§395Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Δὲν λαμβάνω ἀφορμήν, κύριε Ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν παραχώρησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε εἰς τὴν «Σωτηρίαν».
§396Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἰς ὅλα τὰ Σανατόρια τοῦ Κράτους ἐπεκτείνεται. Κατ’ ἀρχήν, ἠρχίσαμεν ἀπὸ τοὺς Διευθυντάς. Ἤδη ἐπεκτείνεται ἐπὶ βοηθῶν καὶ παρασκευαστῶν.
§397Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, ἐπὶ τῇ ἀφορμῇ αὐτῇ, νὰ εἶναι ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ὑπάρχει τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ.
§398Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι μόνον εἶναι ὑπ’ ὄψει, ἀλλ’ ἔχει συμπεριληφθῆ εἰς τὸν νόμον 3628 προχωρῶ εἰς τὴν ἀνάγνωσιν: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Διὰ νὰ μὴ σταματήσουν οἱ ἰατροί, μέχρι τῆς ἀναμορφώσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὥστε συμπεριλαμβάνωνται εἰς τὸν Ὀργανισμόν, καὶ εἰδικότητες, αἱ ὁποῖαι ἐκπροσωποῦνται ἀπὸ ἰατρούς, χωρὶς νὰ διακόψουν προσφέροντες ἐργασίαν εἰς τὸ νοσοκομεῖον. Ἀνεμορφώθη ὁ Ὀργανισμός, ἐπανῆλθον εἰς τὰς θέσεις των, νὰ μὴ διακοπῇ ἡ μισθοδοσία των. «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου 6, τοῦ ἄρθρου 1 .... (ἀναγινώσκει) ....». Εἶναι ἑρμηνεία. Ὑπάρχει σαφὴς ἡ γνώμη καὶ τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνείαν αὐτήν: «Τὸ ἐν παραγράφῳ 1, τοῦ ἄρθρου 1.... (ἀναγινώσκει) ....». Καλύπτομεν τὰ νοσοκομεῖα τῶν 30 κλινῶν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον ἀκτινολόγους καὶ μικροβιολόγους.
§399Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ διὰ τὸ νοσοκομεῖον Φιλιατῶν. Προέβλεπε ὁ Ὀργανισμὸς ὀδοντιατρῶν νὰ καταργηθῇ. Εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτὴν δὲν ὑπάρχει ὀδοντίατρος.
§400Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡμεῖς προεβλέψαμεν διὰ νοσοκομεῖα μικρὰ 30 κλινῶν, ὅπου δὲν ἔχουν μέσον ἐξυπηρετήσεως ἀπὸ ἐργαστήρια ἀκτινολογικὰ καὶ μικροβιολογικά. Νὰ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ προσλαμβάνουν καὶ μικροβιολόγους καὶ ἀκτινολόγους. Οἱ Ὀργανισμοὶ δύνανται νὰ συμπεριλάβουν καὶ ὀδοντιάτρους, ἐφ’ ὅσον ὑπάρξῃ κρίσις σύμφωνος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ τὴν δαπάνην. Θὰ προβλέπωνται ἀπὸ τόσας κλίνας καὶ ἄνω, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει, μέχρι σήμερον. Θὰ πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τοὺς Ὀργανισμοὺς τῶν νοσοκομείων ὀργανικαὶ θέσεις ὀδοντιάτρων καὶ βοηθῶν ὀδοντιάτρων, διὰ νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ πρόσληψις τῶν ὀδοντιάτρων. Αὐτό, ὅμως, προϋποθέτει τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν: «Ἐφ’ ἑξῆς, ἡ χορήγησις .... (ἀναγινώσκει) ....». Δηλαδή, τί κάμνομεν; Λέγει, ὅτι τὸ ὑπὸ τῆς παραγράφου 12, τοῦ Ν. Δ. 2592)53 προβλεπόμενον ἐπίδομα χορηγεῖται καὶ εἰς τοὺς μονίμους ἰατρούς, τοὺς ἐγκατεστημένους εἰς τὴν ἰδίαν των περιφέρειαν. Δηλαδή, μέχρι τώρα, τὸ ἐπίδομα τὸ ἔπαιρναν οἱ ἰατροί. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι πληροῦν τὰς προϋποθέσεις τῆς προσλήψεώς των, καὶ ἔχουν καὶ κῦρος ἐπιστημονικὸν καὶ κρίσιν τοῦ Ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἦτο ἄδικον, ἐφ’ ὅσον ὁ ὁποθενδήποτε προερχόμενος, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ αὐτὸ τὸ ἐπίδομα, διότι ἦτο κάτοικος μόνιμος, τῆς πόλεως εἰς τὴν ὁποίαν ἐργάζεται, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις νὰ τὸ λαμβάνουν καὶ οἱ μονίμως ἐγκατεστημένοι.
§401Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Συμβαίνει, ὅμως, τὸ ἑξῆς: «Εἰς τοὺς .... (ἀναγινώσκει) ....». Ὅταν πρόκειται διὰ μικροβιολόγους, τί θὰ γίνῃ;
§402Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἂν δεχθῇ τὸ ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον θὰ παίρνῃ, ὡς ἐπὶ πλέον τοῦ μισθοῦ του, ἀναμφισβητήτως, δὲν θὰ ἔχῃ ἐργαστήριον.
§403Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νὰ τὸ κλείσωμεν. Εἶναι μοναδικὸν ἐκεῖ.
§404Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὅταν δὲν ὑπάρχουν ἰατροὶ ἄλλοι ἐγκατεστημένοι, τῆς αὐτῆς εἰδικότητος, δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἀπαγορεύσεως. «Διὰ Β. Δ. ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ..... (ἀναγινώσκει)....». Καθορίζεται γενικῶς, διὰ παντός, ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ κρίνῃ τὸ κόστος τῆς νοσηλείας καὶ θὰ ρυθμίζεται ὁμοιομόρφως, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀναρχία, ἄλλοι νὰ πληρώνωνται μὲ 40, 50, 60, 100 καὶ ἄλλοι μὲ 30: «Οἱ παραβάται τοῦ ἑκάστοτε καθοριζομένου τιμολογίου... (ἀναγινώσκει)....».
§405Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν τὸ ἐπίδομα ἐργασίας, τὸ δίδετε καὶ εἰς τοὺς φυματιολόγους ἰατροὺς τῶν δημοσίων ἰατρείων, τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὰ ἀκτινολογικὰ ἐργαστήρια.
§406Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, κύριε Λύχνε, εἰς ὅλους.
§407Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Μίαν τροπολογίαν, ἐπὶ τῆς δικαιοδοσίας τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων, κύριε Ὑπουργέ: «...(ἀναγινώσκει)....». Τώρα εἰσερχόμεθα εἰς τὰ Πειθαρχικὰ Συμβούλια: «...(ἀναγινώσκει)....».
§408Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει γίνει λάθος. Ἀντὶ πενταμελοῦς θὰ τεθῇ ἑξαμελές:.... (ἀναγινώσκει)....».
§409Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. Νὰ προστεθῇ περιλαμβανομένων καὶ τῶν καθαριστριῶν.
§410Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μάλιστα, θὰ προστεθῇ: «.... (ἀναγινώσκει)....».
§411ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.
§412Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν προέτεινεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχω μίαν παρατήρησιν νὰ κάμω, μίαν ἀποσαφήνισιν εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὸν μὴ ὑπολογισμὸν τῆς τροφῆς καὶ τῆς κατοικίας, ὡς μισθοῦ. Αὐτὸ τί σημαίνει; Νὰ τὸ ἀναλύσωμεν, διὰ νὰ ἴδωμεν. Ἐὰν ἔχωμεν μίαν νοσοκόμον, ἡ ὁποία ἐργάζεται, ἢ καὶ ἕνα ἰατρόν, ὁ ὁποῖος παίρνει 700 δρχ. τὸν μῆνα καὶ πρόκειται νὰ τοῦ καταγγελθῇ ἡ σύμβασις, τὰ δικαστήρια ἔρχονται καὶ λέγουν 700 δρχ. ἔπαιρνες, ὑπολογιζομένης δὲ καὶ τῆς τροφῆς πρὸς 22 δρχ. ἡμερησίως, κάμνουν ἄλλες 600 δρχ., συνεπῶς ὁ μισθός σου εἶναι 1.200 δρχ. Ἄρα ἡ καταγγελία τῆς συμβάσεως στηρίζεται ἐπὶ τῶν 1.200 δρχ. καὶ ἑπομένως ὁ ἀπολυόμενος δικαιοῦται νὰ πάρῃ ὄχι 600 ἀλλὰ 1.200. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸ ἀσφάλιστρον. Δηλαδή, ἀντὶ νὰ πάρῃ τὸ ἀσφάλιστρον τῶν 600 δρχ., θὰ πάρῃ 1.200 δρχ. Δὲν ἠξεύρω ποῖοι λόγοι οἰκονομικοὶ ὑπηγόρευσαν τὴν διάταξιν αὐτήν, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντιασφαλιστική, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀσφαλείας καὶ ἀντικοινωνικὴ καὶ νομίζω, ὅτι ὁ αἰών μας δὲν σηκώνει μίαν τοιαύτην διαρρύθμισιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ εἶχον ζητήσει τὸν λόγον διὰ τὸ θέμα, ποὺ εἶχον θέσει ἐξ ἀρχῆς ὁ κ. Σπηλιόπουλος. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει εἶναι πάρα πολὺ μελετημένη. Εἶναι δύο διαφορετικὰ πράγματα ποὺ μπερδεύτηκαν κατὰ τὴν συζήτησιν. Τὸ ἕνα ἀφορᾷ τὴν ἰατρικὴν θέσιν, καὶ ἔρχεται ὁ συντάκτης τοῦ σχεδίου νόμου καὶ λέγει, ὅτι σχέσις ἐργασίας Δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ δικαίου ὑφίσταται ὑπὸ τὴν Α ἢ Β προϋπόθεσιν. Αὐταὶ αἱ προϋποθέσεις περικλείουν τὴν ἔννοιαν τῆς θέσεως τοῦ ἰατροῦ. Πέραν τούτου, γίνεται γενικὴ ρύθμισις αὐτῆς τῆς σχέσεως, καὶ ἡ σχέσις αὐτὴ δημιουργεῖται εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς εἰδικῆς ἀναγνωρίσεως, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς εἰδικῆς συμφωνίας, εἴτε ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ εἰδικοῦ μισθοῦ. Πέραν αὐτῶν ποὺ ρυθμίζει ὁ νομοθέτης μὲ πολὺ μεγάλην προσοχήν, τί ἐμεσολάβησε; Ἐμεσολάβησε μία ἄλλη ἀρχή, ἐντελῶς διαφορετικὴ ἀπὸ αὐτὴν τὴν σχέσιν ἐργασίας. Ἡ ἄλλη ἀρχὴ εἶναι ἡ διέπουσα τὴν ἀμοιβὴν ἐργασίας, δηλαδὴ τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἡμερομισθίου, τὸ ἐλάχιστον ὅριον μισθοῦ, τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἀμοιβῆς, διὰ μίαν οἱανδήποτε κατ’ ἀποκοπὴν ἐργασίαν, ἢ διὰ μίαν ἐπίσκεψιν ἰατροῦ. Τὸ ἕνα θέμα ἔχει σχέσιν ἐντελῶς διαφορετικὴν ἀπὸ τὸ ἄλλο. Ἡ μὲν πρώτη περίπτωσις ἀφορᾷ τὴν σύμβασιν, πότε δηλαδὴ τελεῖ ὁ ἰατρὸς ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς συμβάσεως ἐργασίας καὶ τὸ ἄλλο θέμα ἀφορᾷ τὴν ἀμοιβήν, ποία, δηλαδή, θὰ εἶναι ἡ ἀμοιβή. Καὶ εἶπεν ὁ νομοθέτης, ὅτι ἡ ἀμοιβὴ εἶναι 3.200 δρχ.
§413Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διὰ τετράωρον ἐργασίαν.
§414Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ἔχομεν, λοιπόν, καὶ τὴν περίπτωσιν τοῦ μισθοῦ, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ κατωτάτου ὁρίου, καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀμοιβῆς ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐπίσης τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐλάχιστον ὅριον. Πέραν αὐτοῦ, ὑπάρχει πλήρης ἡ δυνατότης τῆς ἀνόδου ἀπὸ 3.200 εἰς 6.200. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι πρέπει τὸ ποσὸν τῶν 5.000 δρχ. τῆς συντάξεως, ἐξαιρέσει τῶν ἀναπήρων, νὰ περιορισθῇ καὶ νὰ τεθῇ «τὸ κατώτατον ὅριον μισθοῦ», τὸ δὲ ἐλάχιστον ὅριον ἡμερομισθίου νὰ μὴ συσχετισθῇ μὲ τὸν νόμον καὶ ὑποστηρίζω τὸ σύνολον τῆς διατάξεως ὡς ἔχει, ἄνευ τροποποιήσεως.
§415Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἔχω δύο παρατηρήσεις, κύριε Πρόεδρε, νὰ κάμω, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12. Ἡ μία ἀναφέρεται εἰς τὴν παράγραφον 7, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι ἡ μικροτέρα τῶν 5.000 δραχμῶν σύνταξις δὲν ἀποτελεῖ θέσιν. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν θηλέων ἰατρῶν, αἱ ὁποῖαι λαμβάνουν σύνταξιν ἐκ τοῦ Δημοσίου, λόγῳ τῆς ἰδιότητος τοῦ πατρός των, ἡ σύνταξις αὐτὴ νὰ μὴ εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὸν μισθόν, τὸν ὁποῖον θὰ λαμβάνουν ὡς ἰατροί.
§416Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Περὶ αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβλέψωμεν, κύριε συνάδελφε, διότι εἶναι θέμα γενικώτερον. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι, ἡ μικροτέρα τῶν 5.000 δραχμῶν σύνταξις δὲν ἀποτελεῖ θέσιν, ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι θὰ δύναται, πλὴν τῆς συντάξεως ταύτης, νὰ λάβῃ ὁ ἰατρὸς καὶ μισθὸν οὐχὶ ἐκ τοῦ Δημοσίου Ταμείου ὡς ὑπάλληλος, ἀλλὰ ἔκ τινος ταμείου, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπηρετεῖ ἐπὶ συμβάσει.
§417Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου ἀναφέρεται εἰς τὸ ἑξῆς: Εἴπατε, ὅτι τὸ ἐλάχιστον ὅριον ἰατρικῆς ἀμοιβῆς εἶναι μηνιαίως 3.200 δρχ. διὰ 4ωρον ἐργασίαν καθημερινήν. Εἶναι δυνατὸν ἕνα Ταμεῖον νὰ χρησιμοποιήσῃ ἕνα ἰατρὸν δι’ ὀλιγωτέρας ὥρας, καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, καὶ νὰ καταβάλῃ εἰς τοῦτον μικρότερον μισθὸν καὶ εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ ἰατρὸς νὰ κατέχῃ καὶ δευτέραν θέσιν, μέχρι συμπληρώσεως τοῦ κατωτάτου ὁρίου ἀμοιβῆς;
§418Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, Αὐτὸ ἀκριβῶς θέλομεν νὰ ἀποκλείσωμεν.
§419Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σχετικῶς μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κατεθέσατε, θέλω νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ὡς πρὸς τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου. Λέγετε, ὅτι ἐκ τῶν 5 ἰατρῶν, τοὺς ὁποίους θὰ ὑποδεικνύῃ ὁ Σύλλογος, θὰ ἐκλέγῃ τὸν ἕνα ὁ Ὑπουργός. Θὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ ἰατρὸς αὐτὸς θὰ εἶναι ἐκ τῆς ἕδρας τοῦ προτείνοντος Ἰατρικοῦ Συλλόγου.
§420Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως, ἐὰν ὑπάρχῃ τοιαύτη ἀμφιβολία. Περαιτέρω, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ δεχθῇ τὰς ἑξῆς τέσσαρας τροπολογίας μου. Ἡ μία ἀφορᾷ τὴν τακτοποίησιν τοῦ θέματος τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν μελῶν τῶν Συμβουλίων, τὰ ὁποῖα ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐξεύρεσιν ἰατρείων. Ἡ δευτέρα, ἀφορᾷ τὸ Σανατόριον Ἰθώμης. Ἡ τρίτη τὴν ἵδρυσιν Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Στέγη Ἰατρῶν», καὶ ἡ τετάρτη τὸ Μαιευτήριον «Ἀλεξάνδρα». Αἱ τροπολογίαι αὐταὶ ἔχουν ὡς ἑξῆς:.... (ἀναγινώσκει)....».
§421Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀφείλω, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου ταύτης, νὰ ἐκφράσω ὁλοψύχως τὰ συγχαρητήριά μου πρὸς τὴν κυρίαν Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, οἱ ὁποῖοι ἀπεφάσισαν τὴν ἵδρυσιν Ὀργανισμοῦ ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Στέγη Ἰατρῶν», ἀποδεχθέντες σχετικὴν τροπολογίαν τῶν συναδέλφων κ. κ. Ἀδαμοπούλου κ.λ.π. Ὁμολογῶ εἰλικρινῶς, ὅτι δὲν ἐπίστευον, ὅτι οἱ ἰατροὶ ἐπιστήμονες, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἰατρικοῦ των ἐπαγγέλματος, δὲν ἔχουν τροφὴν καὶ στέγην. Εἰς τὸ φιλάνθρωπον αὐτὸ ἔργον εἶχεν, ὁ διακεκριμένος ἰατρὸς Μ. Καλδῆς, δώσει ὅλην τὴν προσοχήν του, τὰς σωματικὰς καὶ πνευματικάς του δυνάμεις. Ἐὰν τονωθῇ τὸ φιλάνθρωπον αὐτὸ ἔργον, διὰ τῆς ὀνομασίας τοῦ ἱδρύματος αὐτοῦ ὡς Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, νομίζω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ πληρεστάτη ἡ στοργὴ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Κράτους ἀπέναντι τῶν ἰατρῶν ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν, ὅ,τι εἶχον καὶ δὲν εἶχον ἐπάνω εἰς τὸν ὡραῖον αὐτὸν σκοπόν.
§422Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ ἐπιδόματος ἀκτινολόγων ἐπικινδύνου ἐργασίας καὶ εἰς τοὺς ἀκτινολόγους ἰατροὺς ἐπαγγελματίας καὶ ἐμφυσητάς, εἰς τοὺς εἰδικοὺς ἰατροὺς ἀκτινολόγους Στρατοῦ, Ἀεροπορίας καὶ Ναυτικοῦ δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἔχῃ ληφθῇ πρόνοια περὶ αὐτῶν. Δὲν ἠξεύρω ἐπίσης μέχρι ποίου σημείου φθάνει ἡ ἰδική σας δικαιοδοσία.
§423Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὁμιλοῦμεν περὶ τῶν ὑγειονομικῶν ὑπηρεσιῶν ἐν γένει.
§424Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἐρωτηθεὶς ὑπ’ ἐμοῦ εἶπεν, ὅτι περιλαμβάνονται καὶ οἱ στρατιωτικοί.
§425Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δικαιοῦνται καὶ αὐτοί. Ὁ νομοθέτης δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἐξαίρεσιν.
§426Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τροπολογίας τινάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι τόσον δίκαιαι, ὥστε δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ τὰς ἀναπτύξω: «... (ἀναγινώσκει) ....». Δευτέρα, κύριε Ὑπουργέ, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων, καὶ ὑπ’ ἐμοῦ: «.... (ἀναγινώσκει) ....».
§427Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ δευτέρα ἀπορρίπτεται ἀσυζητητί. Ἡ πρώτη γίνεται δεκτή.
§428Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Τρίτη τροπολογία: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Τετάρτη τροπολογία: «.... (ἀναγινώσκει) ....».
§429Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Παρακαλῶ νὰ μοῦ τὴν δώσητε καὶ τὶς ὑπόλοιπες, νὰ τὰς ἀναγνώσω, καὶ αὔριον θὰ σᾶς ἀπαντήσω, διότι, πέραν τῆς πρώτης καὶ τῆς τρίτης, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπόψε νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι.
§430Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Μὲ τὸν νόμον 3626) 56 εἶχε τακτοποιηθῆ μία ἀταξία, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ εἰς μίαν φαρμακευτικὴν ἀποθήκην εἰς τὴν Λαμίαν. Ἀπὸ 15 ἐτῶν ὑπῆρχε εἰς τὴν Λαμίαν μία φαρμακευτικὴ ἀποθήκη, ἡ ὁποία ἐπεθεωρεῖτο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, χωρίς, ὅμως, νὰ ἔχῃ ἄδειαν. Τὸ Ὑπουργεῖον ἀπεφάσισε νὰ νομιμοποιήσῃ τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ ἐψήφισε τὸ ἄρθρον 5 τοῦ νόμου 3626, ἀλλὰ δὲν διετυπώθη καλῶς. Παρακαλῶ πρὸς τοῦτο τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «.... (ἀναγινώσκει) ....».
§431Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν δέχομαι.
§432Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ψηφίζομεν παρουσίᾳ 14 βουλευτῶν. Δὲν ἐφέραμεν ἀντιρρήσεις νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, διότι ἔχει σοβαρὰς διατάξεις, πλήν, ὅμως, εἶναι 14 ἐν ὅλῳ οἱ παρόντες συνάδελφοι. Θὰ παρεκάλουν νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ δεχθῇ νὰ γίνουν παρατηρήσεις καὶ ἐνδεχομένως καὶ τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἀκόμη δὲν ἔχομεν διαβάσει.
§433Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Βεβαίως.
§434Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καὶ ἐγὼ τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «.... (ἀναγινώσκει) ....».
§435Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐὰν δι’ οἱονδήποτε λόγον δὲν λειτουργήσουν τὰ ἐπιστημονικὰ Συμβούλια, θὰ ληφθῇ μία μέριμνα προσλήψεώς των.
§436Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ δευτέρα τροπολογία μου ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως φαρμακείου εἰς τὴν Τῆνον. Εἶναι γνωστὸν, ὅτι ἡ Τῆνος, ἔχει περὶ τὰς 12.000 κατοίκους, ἡ δὲ πόλις 2.790. Ἡ παλαιὰ βάσις τοῦ νόμου ἦτο ὁ ἀριθμὸς τῶν κατοίκων 2.500. Ἑπομένως, γίνεται κατάδηλος ἡ ἀναγκαιότης τῆς ὑπάρξεως καὶ δευτέρου φαρμακείου. Πρέπει ἐδῶ νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ὅτι θὰ πρέπει ὁ Κῶδιξ νὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον, διότι περὶ τοὺς 1.000 φαρμακοποιοὺς εἶναι ἄνεργοι.
§437Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἐπειδὴ δημιουργεῖται γενίκευσις τοῦ θέματος τούτου, δεδομένου, ὅτι τροποποιεῖτε τὴν βασικὴν προϋπόθεσιν τῆς ἱδρύσεως φαρμακείων, εἶναι ἀδύνατον νὰ τὴν δεχθῶ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ὅμως, παρ’ ὅτι ἔχω ἤδη ἕτοιμον νόμον, νὰ ἴδω ἐὰν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν θέσωμεν ἐκεῖ, διότι πρόκειται — ἐπαναλαμβάνω — περὶ μιᾶς γενικῆς διατάξεως, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν μόνον διὰ τὴν Τῆνον, ἀλλὰ εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν. Δὲν ἠμπορῶ, λοιπόν, νὰ τὴν συζητήσω ἀπόψε. Θὰ τὴν μελετήσω καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ὑπὸ κατάθεσιν εἰδικὸς νόμος, ρυθμίζων τὰ τῆς φαρμακευτικῆς νομοθεσίας, ἐκεῖ ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν.
§438Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κώδικος ἀπὸ τὸ 1952, ἀρχαὶ τοῦ 1953, ἔχει ἕτοιμον τὸν Φαρμακευτικὸν Κώδικα. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἕτοιμον, ἀλλὰ ἔρχεται καὶ φεύγει. Δὲν θὰ ψηφισθῇ ποτὲ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Εἰς τὴν Τῆνον, ὅμως, ὑπάρχει εἰδικὸς λόγος. Μία φαρμακαποθήκη ὑπάρχει. Ὁ φαρμακοποιὸς ἀπέθανε καὶ ὁ ἀντικαταστάτης του δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκτελέσῃ οὔτε συνταγήν. Ἔχω βεβαίωσιν τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου, ὅτι δὲν κάμνει συνταγάς. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν πόλιν, μὲ τόσον τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, νὰ ὑπάρχῃ ἕνα φαρμακεῖον, μὲ ἕνα φαρμακοποιὸν ἀνεξέλεγκτον. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, διότι πρόκειται περὶ εἰδικῆς περιπτώσεως.
§439Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Σᾶς ἐξήγησα διατὶ δὲν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας.
§440Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τότε, κύριε Ὑπουργέ, κάμετε μίαν δήλωσιν, ὅτι θὰ φέρετε τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον λέγετε ἐντὸς πάσης προθεσμίας;
§441Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶναι καθ’ ὅλα ἕτοιμον. Μοῦ τὸ ἐζήτησε νὰ τὸ ἴδῃ ὁ κ. Τσατσᾶς, καθηγητὴς τῆς Φαρμακευτικῆς καὶ Ἰατρικῆς Χημείας. Περιμένω, λοιπόν, τὴν ἐπιστροφήν του, διὰ νὰ ἀκούσω καὶ τὴν γνώμην του.
§442Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὑπολογίζετε ἕνα δίμηνον;
§443Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Πολὺ ἐνωρίτερον. Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ τὴν δώσητε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, νὰ τὴν μελετήσω καὶ νὰ ἴδω τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐπ’ αὐτῆς.
§444Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν πρόκειται περὶ γενικῆς διατάξεως, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὴν δεχθῶμεν, διότι εἰς τὴν Ἤπειρον ἔχομεν εἰς ὅλας τὰς μικρὰς πόλεις ἕνα φαρμακεῖον. Ἐὰν προστεθῇ καὶ δεύτερον, θὰ κλείσουν καὶ τὰ δύο.
§445Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ τρίτη καὶ τελευταία τροπολογία μου, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἑξῆς: «......ἀναγινώσκει)......».
§446Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἡ τροπολογία σας εἶναι πολὺ συμπαθής, ἀλλὰ, δυστυχῶς, ἀνατρέπει τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσθέσω νέας θέσεις Διευθυντῶν, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὑποψήφιοι. Ἐπὶ τοῦ παρόντος, λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας.
§447Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Οἱ ἄλλοι ἦσαν τριῶν ἐτῶν ὑγιεινολόγοι καὶ εἶχον μεγαλύτερον βαθμὸν ἀπὸ τὸν βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος. Ἐφ’ ὅσον ἐγένονται δεκταὶ τόσαι τροπολογίαι, διὰ τὴν ἀπονομὴν τοῦ δικαίου, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ τροπολογία αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ δικαία. Ἔχει 30 χρόνια ὑπηρεσίας καὶ ἀκόμη εἶναι τμηματάρχης.
§448Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ δημιουργήσω προϋποθέσεις δημιουργίας νέων θέσεων Διευθυντῶν, διότι ἀνατρέπω τὴν ἱεραρχίαν. Πιστεύω, ὅτι προσεχῶς θὰ εὑρεθῇ μία λύσις διὰ τὸ ζήτημα αὐτῶν, ποὺ ὑπηρέτησαν, ὡς ὑγιεινολόγοι, ἰατροὶ ὑπὸ ἄλλην μορφήν, εἴτε ὡς ἰατροί, οὕτως ὥστε νὰ ὑπολογίζωνται τὰ ἔτη ὑπηρεσίας.
§449Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ κάμῃ δεκτὴν μίαν δικαίαν τροπολογίαν. Πρόκειται περὶ τῆς ὑπαλλήλου τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου Ἕβρου. Εἶναι μία ἄριστος ὑπάλληλος, ἡ ὁποία συγκεντρώνει τὰ οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα καὶ ἐνετάχθη εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν προσωπικόν. Ἐπειδὴ συμπληρώνει τὸ 30ὸν ἔτος, ἡ ὑπάλληλος αὐτή, ἡ ὁποία εἶναι τόσον ἐξαίρετος, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.
§450Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἀφήσατε νὰ ἐξετάσω τὴν τροπολογίαν καί, ἐὰν ὑπάρχῃ δυνατότης, νὰ τὴν δεχθῶ.
§451Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, καὶ ἰδίᾳ εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον, ἐνῷ ὑπάρχουν στελέχη ἐξ ἀνωτάτων Σχολῶν εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμούς, παραδόξως δὲν ὑπάρχουν στελέχη διὰ τοὺς μέσους βαθμούς. Τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὰ 1955 ἐν ὄψει τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, ἠναγκάσθη νὰ εἰσηγηθῇ τροποποίησιν καὶ ἐψηφίσθη ἡ διάταξις τοῦ νόμου 3310 διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη ἡ ἔνταξις ὑπαλλήλων ἐπὶ ὀγδόῳ βαθμῷ πτυχιούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν εἰς τὸν βαθμὸν 6ον. Ὅταν ἐφηρμόσθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀπεδείχθη, ὅτι ἐκ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν ἦσαν 2–3. Ἡ τροπολογία μου ἀποβλέπει εἰς τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἔκτακτοι ὑπάλληλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχοντες ὑπερδεκαετῆ ὑπηρεσίαν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάρει συνείδησιν ὑπαλληλικήν, εἶναι εὐσυνείδητοι καὶ ἐργατικοὶ καὶ ἀπέκτησαν καὶ τὸ δίπλωμά των, νὰ ὑπάρχῃ μία εὐχέρεια συμπληρώσεως τῶν κενῶν αὐτῶν διὰ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, διότι ἔχουν ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς περαιτέρω ἐξελίξεως καί, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας του. Τὴν θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.
§452Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας, κύριε συνάδελφε, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι εἰδικῶς ἐπὶ τῶν οὕτως ἐντασσομένων ὑπαλλήλων, ὁ ἐπὶ πλέον τῶν ἐννέα ἐτῶν, χρόνος ὑπηρεσίας ὑπολογίζεται κατὰ τὸ ἥμισυ διὰ τὴν περαιτέρω ἐξέλιξίν των.
§453ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;
§454Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔδωσε μίαν πληροφορίαν συγκεχυμένην, ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12.
§455ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρεῖς φορὰς ἐλάβατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12.
§456Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰδικῶς διὰ τὴν Τῆνον, συμφωνῶ, μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Χλουθεράκη. Ἐάν, ὅμως, πρόκειται περὶ γενικῆς διατάξεως, διαφωνῶ, διότι εἰς τὰς μικρὰς πόλεις τῆς Ἠπείρου, μόλις κρατεῖται ἕνα φαρμακεῖον. Ἐὰν ἀνοίξωμεν καὶ ἄλλο θὰ κλείσουν καὶ τὰ δύο. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σκορδίλη, διὰ τοὺς κληρονόμους φαρμακείων, συμφωνῶ νὰ δοθῇ παράτασις μέχρι τὸ 1960.
§457Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω μίαν τροπολογίαν, ὑπογραφομένην ὑπὸ τῶν κ. κ. Θ. Τσάτσου, Χ. Παπασταύρου, καὶ λοιπῶν συναδέλφων. Ὑπάρχει μία εὐεργετικὴ διάταξις εἰς τὸ ἄρθρον 18, παράγραφος 4, τοῦ διατάγματος τῆς 27ης Μαΐου 1957. Τὸ σχετικὸν διάταγμα λέγει, θανόντος τοῦ φαρμακοποιοῦ, εἰς περίπτωσιν ποὺ οἱ κληρονόμοι μεταβιβάσουν εἰς τρίτον τινὰ φαρμακοποιὸν τὸ φαρμακεῖον, ὁ τρίτος αὐτὸς προστατεύεται. Λογικόν, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως εἶναι, ὅτι τὰ δικαιώματα, ποὺ μεταβιβάζουν οἱ καθολικοὶ διάδοχοι κατὰ μείζονα λόγον ἀνήκουν εἰς τὸν κανονικὸν διάδοχον. Ὁπωσδήποτε θὰ πρέπει νὰ προστατεύωνται καὶ οἱ καθολικοὶ διάδοχοι. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἀληθὴς ἔννοια τῆς παραγράφου... (ἀναγινώσκει)...». Εἶναι ἐντὸς τοῦ δικαίου. Προστατεύονται καὶ οἱ καθολικοὶ διάδοχοι τοῦ φαρμακοποιοῦ ἐφ’ ὅσον κληρονομήσουν τὸ φαρμακεῖον. Εἶναι αἴτημα τοῦ Φαρμακευτικοῦ Συλλόγου καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης τὸ ἀπεδέχθη.
§458Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν σας, ἐφ’ ὅσον εἶναι ὑπογεγραμμένη καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ἄλλως δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τροπολογίαν, μὴ φέρουσαν τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ.
§459ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 12, ὡς ἐτροπολογήθη;
§460ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.
§461ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 13ον.
§462Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 13, κατέθεσα τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐπιτρέπεται ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ μαλάκτου, κατόπιν ἀδείας τοῦ Ὑπουργοῦ Κοινωνικῆς Προνοίας καί, εἰς τοὺς κεκτημένους δίπλωμα μαλάκτου ξένης σχολῆς, ἀνεγνωρισμένης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, χώρας τῆς ἐθνικότητος τῆς Σχολῆς.
§463Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν ἀποδέχομαι, κύριε συνάδελφε.
§464ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος, ἔχει τὸν λόγον.
§465Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν νοσηλείαν τῶν βουλευτῶν καὶ ἔχει οὕτω: «Ἡ δωρεὰν νοσηλεία τῶν βουλευτῶν περιορίζεται εἰς τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ βουλευτὰς ὡς καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους, ἀντικαθισταμένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 4, τοῦ νόμου 483) 47».
§466Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὴν ἀποδέχομαι, κύριε συνάδελφε.
§467Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 71, τοῦ Ν. Δ. ὁμιλεῖ περὶ Β. Δ., ἀλλὰ νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ Προεδρικοῦ Διατάγματος.
§468ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν;
§469ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.
§470ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 ποῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν;
§471ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.
§472ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 3.20′ π. μ.)