1957.11.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

ΔΕΥΤΕΡΑ 4 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, μετὰ λύπης τὸ Προεδρεῖον ἀνακοινοῖ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν θάνατον τοῦ Κλεάνθους Θεοφανοπούλου. Ὁ ἐκλιπὼν διετέλεσε κατ’ ἐπανάληψιν βουλευτὴς καὶ Ὑπουργὸς καὶ ἐτίμησε τὸν κοινοβουλευτικὸν θεσμὸν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τὸ ἦθος του, ἡ μετριοφροσύνη του καὶ ἡ ταπεινοφροσύνη του, ὑπῆρξαν παράδειγμα δι’ ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους. Ἡ Βουλὴ ἐξεπροσωπήθη κατὰ τὴν κηδείαν του καὶ διεβιβάσαμεν τὰ συλλυπητήρια τοῦ Σώματος πρὸς τὴν οἰκογένειαν τοῦ ἐκλιπόντος. Παρακαλῶ ὅπως τηρηθῇ ἑνὸς λεπτοῦ σιγή, εἰς ἔνδειξιν πένθους διὰ τὸν ἐκλιπόντα. (Ἅπαντες οἱ βουλευταὶ ἐγείρονται καὶ τηρεῖται ἑνὸς λεπτοῦ σιγή).

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§5Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 32374) 28.7.1954 ἀποφάσεως τῆς διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 267) 53 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου συσταθείσης ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς». Οἱ κ. κ. Δ. Μανέντης (Ὑφυπουργὸς Γεωργίας) καὶ Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν καὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τούτου». Οἱ κ. κ. Γ. Ράλλης (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων) καὶ Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ὀργανισμοῦ Ἀποχετεύσεως τῆς Πρωτευούσης κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ἀηδονᾶς, Π. Γυιόκας, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης καὶ Μ. Τσουνίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανιδρύσεως, μετονομασίας κ.λ.π. ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τῶν Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰωάννου, Α. Δερδεμέζης, Ε. Ἀθανασάκος, Φ. Πιτούλης, Ι. Λαυρεντίδης, Κ. Ταλιαδούρης, Ι. Νικολίτσας, Θ. Μπάρμπας, Φ. Κατσιάμπας, Δ. Πετραπουλάκος, Σ. Χαλικιόπουλος, καὶ Π. Γαστεράτος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπανιδρύσεως, μετονομασίας κ. λ. π. ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τῶν Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Εὐταξίας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρός, Α. Κακκαρᾶς καὶ Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, Ν. Βαφειάδης καὶ Χ. Γκαργκάνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν Δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100)1952 κ. λ. π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Κατσαφᾶδος, Δ. Στεφάνου, Ε. Κοθρῆς, Π. Ξενοδοχειάρης καὶ Μ. Χλουβεράκης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Ν. Βαρβιτσιώτης, Μ. Μυριδάκης, Τ. Πιτούλης καὶ Μ. Γλύκας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μπατρῖνος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντας προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδιναγιάννης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Σ. Μακρόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντας προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μεταξᾶς, Β. Ἀλεξᾶτος, Γ. Γρηγορίου Α. Δερδεμέζης καὶ Η. Μπρεδήμας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Παυλόπουλος, Π. Τσακιρίδης, Π. Γαστερᾶτος, Α. Ἀηδονᾶς καὶ Ι. Ἰντζὲς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348)53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Ρεθύμνης κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ρεθύμνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψίν των ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰς τὸ ζήτημα τῆς διαθέσεως τοῦ βαλανιδοκάρπου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Προσφύγων Χαροκόπου, καὶ περιφερείας, ζητούσης τὴν ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ λόφου Σικελίας, πρὸς στεγαστικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν της κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ψήφισμα τῆς Πανσυνταξιοδοτικῆς Συγκεντρώσεως Καβάλας, ζητούσης ἐπίλυσιν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ὑπόμνημα Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ἀποστράτων καὶ Παθόντων ὁπλιτῶν Χωρ)κῆς Καλαμῶν ζητούντων 1) ἀναγνώρισιν τῶν ἐμπολέμων ἐτῶν κατοχῆς εἰς διπλοῦν, 2) ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσηλευτικὴν περίθαλψιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Νέας Ἰωνίας, ζητοῦντος ἐπαναστέγασιν τοῦ Νυκτερινοῦ Γυμνασίου Συλλόγου Ἰναπολιτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν Συνεταιρισμῶν Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Κωπαΐδος, συμμετοχὴν ἐκπροσώπων καὶ κληρούχων εἰς τὸν ἐν λόγῳ Ὀργανισμὸν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Καβάλας κ. κ. Σ. Νικολαΐδης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ προϊσταμένου Γενικῆς Συνελεύσεως Ἀρτεργατῶν Καβάλας, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων των κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Β. Θανασέκου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ καὶ Μορφωτικοῦ Συλλόγου «Ὁ Ἅγιος Εὐστάθιος» Αὐτοστεγάσεως Ν. Ἰωνίας, αἰτοῦντος ὅπως τύχωσι τοῦ προνομίου τῆς ηὐξημένης χορηγήσεως στεγαστικοῦ δανείου καὶ οἱ κληροῦχοι Νέων Σφαγείων, Πολυγώνου, Καισαριανῆς κ. λ.π., ὡς συμβαίνει διὰ τοὺς κληρούχους Νέας Ἰωνίας καὶ παλαιῶν Σφαγείων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Σπολαΐτης, ζητούντων καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὰ καταστραφέντα καὶ καταληφθέντα κτήματά των συνεπεία τῶν ἐκτελουμένων ἀρδευτικῶν ἔργων τοῦ Ἀχελώου ὡς καὶ κατασκευὴν τεχνικῶν ἔργων πρὸς προστασίαν αὐτῶν ἐκ πλημμυρῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βαρδινογιάννης, καταθέτει ἔντονον διαμαρτυρίαν τῶν ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Ρεθύμνης, διὰ τὸν πρωτοφανῆ διωγμὸν τὸν ὁποῖον ὑφίστανται ἐκ μέρους τοῦ Δημοσίου Ταμείου παρὰ τὰς περὶ τοῦ ἐναντίον ὑποσχέσεις τῶν ἁρμοδίων, ζητοῦν δὲ τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν τῶν ἁρμοδίων κ. κ. Ὑπουργῶν πρὸς ἀποφυγὴν συλλήψεώς των διὰ τὰς πρὸς ἀνασυγκρότησιν χορηγηθέντα ἐπαγγελματικὰ δάνεια. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Χαλκίδος, ζητοῦντος τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων τῶν Πρωτοδικῶν Χαλκίδος ὡς καὶ τὴν αὔξησιν κατὰ 2 τῶν ὀργανικῶν θέσεων δικαστικῶν γραφέων τῆς Γραμματείας τοῦ Εἰρηνοδικείου Χαλκίδος διὰ τὴν εὔρυθμον ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλω νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος καὶ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Χαβίνης, ἔθιξεν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ὡς εἶναι γνωστὸν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς Βουλῆς τοῦ σχεδίου νόμου περὶ ἐκτελωνιστῶν κ. λ. π. ὑπεβλήθη εἰς τὸ ἄρθρον 34 μία τροπολογία, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ ὡρισμένου ἀριθμοῦ, τοῦ προβλεπομένου, βουλευτῶν. Τὸ ἄρθρον 54 τοῦ Συντάγματος, ἔχει δύο σκέλη. Πρῶτον, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἀπαρτία, καὶ νὰ συνεδριάσῃ ἡ Βουλή, ἀπαιτεῖ τὴν παρουσίαν τοὐλάχιστον τοῦ ⅓ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν. Καὶ δεύτερον σκέλος, διὰ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἀπαιτεῖται νὰ εἶναι ἡ πλειοψηφία τῶν ψηφισάντων, ἡ ὁποία, ὅμως, πλειοψηφία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μικροτέρα τοῦ ¼ τοῦ ὅλου ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν. Ὑπεβλήθη μία πρότασις περὶ ἀποδοχῆς ἢ μὴ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Δερτιλῆ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι βάσει τοῦ Συντάγματος καὶ ἔχων ὑπ’ ὄψει τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νομοδιδασκάλου Σαριπόλου, ὅτι ἡ τεθεῖσα πρότασις καὶ τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἡ πρότασις αὕτη ἔδει νὰ λάβῃ τὸν ἀπαιτούμενον ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Συντάγματος ἀριθμὸν ψήφων. Συνεπῶς, ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 101 βουλευταί. Τὸ πρῶτον σκέλος τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Συντάγματος ἐπληρώθη. Δηλαδὴ ἦτο παρὼν ὁ ἀριθμός, ὁ προβλεπόμενος ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 56. Ἔδει νὰ λάβῃ ἡ πρότασις 75 τοὐλάχιστον ψήφους. Οὕτω ἐνομολογήθη πάντοτε. Τὸ αὐτὸ λέγει καὶ ὁ Σαρίπολος, τὸν ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναγνώσω: «....(ἀναγινώσκει)....». Καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνει ὁ Σαρίπολος εἰς τὸ σύγγραμμά του. Ἐὰν ἐλάμβανεν εἰς τὸ «Ὄχι» 68 ψήφους καὶ εἰς τὸ «Ναὶ» 33, τότε δὲν θὰ ἐλαμβάνετο ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ἐλάμβανεν 74 ψήφους, ἐπίσης δὲν θὰ ἐγένετο ἡ πρότασις δεκτή, διότι ἔπρεπε ἡ πρότασις νὰ λάβῃ 75 τοὐλάχιστον ψήφους, τὸ ἓν τέταρτον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν. Συνεπῶς, μὴ τυχοῦσα τοῦ ἀριθμοῦ τούτου τῶν ψήφων ἡ πρότασις ἐγένετο ἀπαράδεκτος καὶ συνεπῶς ὀρθῶς ἀπερρίφθη καὶ ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς.

§7Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις τὸ Σύνταγμα δὲν ὁμιλεῖ περὶ προτάσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πλειοψηφίαν τῶν παρόντων βουλευτῶν εἶναι σαφεστάτη ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος. Διότι, τότε, θὰ συνέβαινε τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ἐλάμβανε ἡ πρότασις 74 ψήφους «Ναὶ» καὶ τὸ «Ὄχι» 30 ἢ 23 ἢ 28 θὰ ὑπερίσχυε τὸ 28 ἀπὸ τὸ 74. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος εἶναι σαφεστάτη καὶ λέγει: «Δὲν δύνανται .... (ἀναγινώσκει) .... νὰ ἀποφασίσῃ τι». «Οἱουδήποτε .... (ἀναγινώσκει) ....». Εἶναι σαφὴς ἡ διάταξις, ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποφασίσῃ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι εἴμεθα, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή. Ἀλλὰ τί νὰ ἀποφασίσῃ; Τὴν ἀποδοχὴν ἢ μὴ τῆς προτάσεως;

§9Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν δὲν ἀποφασίσῃ πῶς θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἢ μὴ ἡ πρότασις; Ἐγὼ δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν πεῖραν, τὴν ὁποίαν ἔχω, νομίζω ὅτι δὲν ἔχει συζήτησιν τὸ πρᾶγμα. Ἄλλωστε ἐπ’ αὐτοῦ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ μία ψηφοφορία δι’ ἀνατάσεως.

§10Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα θὰ εἴπω, παρακαλῶ ὑμᾶς προσωπικῶς, νὰ μὴ θεωρηθοῦν, ὅτι ἔχουν καὶ τὴν ἀπαραίτητον προσωπικὴν εὐθύνην. Τὸ σφάλλεσθαι ἀνθρώπινον εἶναι. Ἄλλωστε, γνωρίζετε μὲ ποῖον σεβασμὸν καὶ ποίαν ἐκτίμησιν σᾶς περιβάλλω καὶ ἀπόδειξις — μυστικὴ μέν, ἀλλὰ ὁμολογουμένη — ὅτι ὀφείλετε τὴν ἐπιτυχίαν σας καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου ψῆφον, λόγῳ ἀπολύτου ἐκτιμήσεως καὶ ὄχι κομματικῆς ἀλληλεγγύης. Τὸ σφάλλεσθαι, λοιπόν, ἀνθρώπινον εἶναι. Ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν — δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶσθε νομικὸς — ἐκάματε ἕνα σφάλμα....

§11ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἶναι νομικός.

§12Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκάματε ἕνα σφάλμα, ὅπως ὅλοι οἱ νομικοὶ κάμνομεν σφάλματα εἰς ὑποθέσεις, τὰς ὁποίας μάλιστα μελετοῦμεν ἐμπεριστατωμένως καὶ ἐν τούτοις πολλάκις σφάλλομεν. Πολὺ περισσότερον εἷς νομικός, ὁ ὁποῖος ἐκ τοῦ προχείρου ἐκφέρει μίαν γνώμην. Τὸ ὅτι γίνεται ἕνα σφάλμα δὲν ἀποτελεῖ ἀνωμαλίαν καὶ δὲν εἶναι μειωτικὸν δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος σφάλλει. Τὸ σφάλλεσθαι ἀνθρώπινον. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, σήμερον δὲν εὐσταθεῖ κατ’ οὐδένα λόγον. Τὸ Σύνταγμα ὁρίζει, ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι διὰ νὰ ἀποφασίσῃ τι, ὅ,τι δήποτε δηλαδὴ καὶ ἐὰν ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, πρέπει ὑπὲρ τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν λαμβάνει, νὰ συγκεντρωθοῦν 75 ψῆφοι παρὰ τῶν βουλευτῶν. Ἐδῶ ὑπεβλήθη μία πρότασις, ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, ἐν προκειμένῳ ποία ἦτο ἡ ἁρμοδιότης τῆς Βουλῆς; Νὰ ἀποφασίσῃ εἴτε ὅτι τὴν δέχεται, εἴτε ὅτι τὴν ἀπορρίπτει καὶ ἡ παραδοχὴ τῆς προτάσεως εἶναι ἀπόφασις τοῦ Σώματος καὶ ἡ ἀπόρριψις τῆς προτάσεως εἶναι ἀπόφασις τοῦ Σώματος, διότι κατὰ τὴν κοινὴν πλέον λογικὴν καὶ ὄχι τὴν νομικὴν σοφίαν οἱουδήποτε βαθμοῦ, ἐὰν δὲν ἀποφασίσῃ εἴτε τὴν παραδοχήν, εἴτε τὴν ἀπόρριψιν, τί κάνει. Ἐπειδὴ ἡ ψηφοφορία ἀπέδειξε ὅτι οὔτε ὑπὲρ τῆς προτάσεως ἀποδοχῆς, οὔτε ὑπὲρ τῆς προτάσεως τῆς ἀπορρίψεως συνεκέντρωσεν τὸ νόμιμον κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν ἀριθμὸν ἀπόφασις δὲν ἐλήφθη καὶ τὸ πρόβλημα παραμένει ἐκκρεμές, Πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἐτάχθη καὶ ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ κ. Ροδόπουλος, εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅταν ἐθίγη τὸ θέμα. Ἔχομεν διάφορον γνώμην μεταξὺ Προέδρου καὶ Πρώτου Ἀντιπροέδρου καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχομεν δύο ἀντιθέτους ἀπόψεις, οὔτε ὁ ἕνας μειοῦται, οὔτε ὁ ἄλλος μειοῦται. Νομικὴ γνώμη ἡ μία, νομικὴ γνώμη ἡ ἄλλη. Ἐπιτρέψατέ μου, μὲ ὅλον τὸν σεβασμὸν ποὺ ἔχω πρὸς τὸ πρόσωπόν σας ὅτι ἡ Προεδρικὴ πεῖρα τοῦ κ. Ροδοπούλου εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα ὅλων, διότι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἐκλέγεται Πρόεδρος τοῦ Σώματος καὶ γνωρίζει τὰ τῆς διευθύνσεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, ὅπως παρ’ ὅλων, δι’ αὐτό, ἀναγνωρίζεται. Ἐμνημονεύσατε τὴν γνώμην τοῦ Σαριπόλου. Ἡ γνώμη αὐτὴ δὲν σᾶς βοηθεῖ. Ὁ Σαρίπολος τί λέγει, ὅτι διὰ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἀπαιτεῖται τὸ τέταρτον καὶ ἐπεξηγεῖ, δηλαδὴ διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ μία πρότασις πρέπει νὰ συγκεντρώσῃ αὐτό. Δὲν ἀποκλείεται τὸ ἀντίθετο. Ποῦ τὸ βλέπετε ὅτι ἀποκλείεται τὸ ἀντίθετον; Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει νομικὸν ἀξίωμα, τὸ ὁποῖον τηρεῖται θρησκευτικῶς ἀπὸ ὅλα τὰ δικαστήρια οἱασδήποτε φύσεως καὶ οἱουδήποτε βαθμοῦ ὅτι ἐκεῖ ὅπου ὁ νόμος δὲν διακρίνει, οὔτε ὁ δικαστὴς διακρίνει καὶ ὅταν λέγωμεν δικαστὴν ἐννοοῦμεν τὸν οἱονδήποτε ἑρμηνευτὴν καὶ ἐφαρμοστὴν τοῦ νόμου, ἐν προκειμένῳ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Τὸ Σύνταγμά μας δὲν κάμνει οὐδεμίαν διάκρισιν μεταξὺ ἀποδοχῆς προτάσεως ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας καὶ ἀπορρίψεως αὐτῆς. Ἑπομένως, οὔτε ὑμεῖς, οὔτε ἡμεῖς ἐφ’ ὅσον ἀπευθύνεσθε πρὸς τὴν Βουλήν, ὅπως ἀποφανθῇ, ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἑρμηνεύσωμεν τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι τὸ Σύνταγμα διακρίνει. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ εἴπω δύο λέξεις. Λυποῦμαι νὰ τὸ εἴπω ἀλλὰ δὲν εἶναι πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ζητεῖται ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ παραβῇ τὸ Σύνταγμα. Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἀφορμὴ νὰ εἴπω ὅτι ἡ Βουλὴ εὐθυνομένου τοῦ Προεδρείου, τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων τῶν Κομμάτων, ἔχει ἐπανειλημμένως καὶ συνεχίζει νὰ παραβιάζῃ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐπικαλούμεθα τὸ Σύνταγμα ὅπου μᾶς συμφέρει καὶ ὅπου δὲν μᾶς συμφέρει νὰ τὸ ἀγνοοῦμεν. Τοῦτο δὲ δὲν βλέπω καὶ ποῖον εἶναι τὸ συμφέρον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ὠθήσῃ τὴν Βουλὴν εἴτε ἐν τῷ συνόλῳ της, εἴτε κατὰ πλειοψηφίαν, νὰ ὑποπέσῃ εἰς μίαν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος. Τὸ ἀποτέλεσμα τὸ πρακτικὸν θὰ εἶναι μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, τοῦ κ. Ροδοπούλου, ἐναντίον πρὸς τὴν ἰδικήν σας ἄποψιν καὶ πρὸς τὴν ἄποψιν ἡμῶν ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν ψηφισμένον σήμερον τὸ νομοσχέδιον, θὰ ψηφισθῇ σήμερον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ μετὰ δύο ἡμέρας θὰ ἔλθῃ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Διατὶ διὰ τὸν ἐλάχιστον αὐτὸν χρόνον, τῶν δύο ἡμερῶν, νὰ ὑποπέσωμεν εἰς μίαν παραβίασιν τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν παραβίασιν, ὁσονδήποτε καὶ ἂν θελήσῃ νὰ καλύψῃ ἡ πλειοψηφία — δὲν προδικάζω ὅτι θὰ τὴν καλύψῃ, νομίζω ὅτι δὲν θὰ τὴν καλύψῃ, — δὲν θὰ ἠμπορέσῃ. Διατὶ νὰ τὸ κάμωμεν; Νομίζω ὅτι τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν γνώμην τοῦ κ. Ροδοπούλου, τὴν ὀρθὴν καθ’ ἡμᾶς, νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις, νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐψηφίσθη εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ μεθαύριον θὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας, θὰ ἐπιμείνουν εἰς τὴν διεξαγωγὴν αὐτῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ ἐμὲ προσωπικῶς, ὁ ὁποῖος ἔχω ὑπογράψει τὴν πρότασιν ἀποσύρω τὴν ἰδικήν μου ὑπογραφήν. Ὑποθέτω καὶ οἱ ἄλλοι καὶ νὰ τελειώνωμεν, διὰ νὰ μὴ ὑποπέσωμεν εἰς νέαν παραβίασιν.

§13Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ἀποσύρω τὴν ὑπογραφήν μου.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ δεύτερον, προτοῦ φέρω τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τὸ συνεζήτησα μὲ τὸν κ. Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι ἔδει ἡ πρότασις νὰ συγκεντρώσῃ 75 ψήφους καὶ συνεθέντρωσε, μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν μου. Μακρὰν ἡ σκέψις καὶ τοῦ κ. Ροδοπούλου καὶ ἐμοῦ, νὰ γίνῃ ἐκμετάλλευσις κομματικὴ καὶ παραβίασις τοῦ Συντάγματος. Καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω εἰς τὸν νομικὸν κόσμον καὶ ἠξεύρω καὶ ὀλίγα νομικά. Μὲ αὐτὰ τὰ νομικά, νομίζω ὅτι ἡ ἀληθὴς ἑρμηνεία τοῦ ἄρθρου 56, παρὰ τὸν σεβασμὸν ποὺ ἔχω εἰς τὰς γνώσεις σας καὶ εἰς τὴν πεῖραν σας, καὶ εἰς τὸ βέτο τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε, ἐπὶ τῆς ἑρμηνείας τῶν Συνταγματικῶν διατάξεων, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ πρότασις πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ 70%, ἐκεῖ ἠθέλησε ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης νὰ ἀποβλέψῃ, μία οἱαδήποτε πρότασις δέον νὰ λαμβάνῃ τὸ ¼ τοὐλάχιστον τοῦ συνόλου τῶν βουλευτῶν. Διότι, ἄλλως, θὰ ἀγώμεθα τότε εἰς ἕνα λαβύρινθον σχεδὸν νὰ γίνωνται προτάσεις, τροπολογίαι καὶ νὰ ἀπορρίπτωνται διὰ τῆς πλειοψηφίας καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ ἀριθμὸς τῶν βουλευτῶν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπαραίτητος καὶ ἔτσι οὐδέποτε θὰ ἠμπορῇ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ νομοθετικὸν ἔργον ἡ Βουλή. Ἔχω τὴν γνώμην, καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ἐὰν ἄλλος συνάδελφος θέλῃ νὰ ὁμιλήσῃ ἐπ’ αὐτοῦ, νὰ λάβῃ τὸν λόγον, διὰ νὰ λυθῇ τὸ θέμα, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἑρμηνεύω καλῶς τὸ ἄρθρον 56 τοῦ Συντάγματος καὶ ἐπιμένω ὅτι πρέπει ἡ πρότασις αὕτη νὰ λάβῃ τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμόν. Μὴ λαβοῦσα τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν τῶν ψήφων, θεωρεῖται ὡς μὴ γενομένη καὶ ἀπαράδεκτος.

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐκεῖ ποὺ ὁ νομοθέτης ἤθελε νὰ θέσῃ τὴν πρότασιν εἰς ἥσσονα μοῖραν, λέγει: «Ἐν περιπτώσει ἰσοψηφίας, ἀπορρίπτεται, ἀλλὰ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην δὲν ἀπορρίπτεται». Εἶναι τόσον καταφανὲς τὸ πρᾶγμα, ὥστε ἀπορῶ πῶς τὸ συζητεῖτε. Δὲν εἶμαι νομικός, ἀλλὰ ἔχω κἄποιαν πεῖραν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, ἐὰν ἦσαν 150 βουλευταί, καὶ ἔπαιρνε 75 ἡ πρότασις καὶ ἄλλους 75 ἡ μὴ ἀποδοχή, τότε βέβαια ἀπορρίπτεται.

§17Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ ἡ πρότασίς μας εἶχε 74 καὶ σεῖς εἴχατε 30. Θὰ ἀποφασίζουν οἱ 30 καὶ ὄχι οἱ 74; Ἰδοὺ τὸ ἄτοπον.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ ἀποφασίζουν οἱ 30, ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα ἐπιτάσσει νὰ εἶναι 75.

§19Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ κ. κ. συνάδελφοι ἀποσύρουν τὴν πρότασίν των, τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ λῆξαν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Μπακόπουλος ὁ ὁποῖος μελετᾷ τὸ Δημόσιον Δίκαιον, νὰ εἴπῃ ὅτι παρ’ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν ἔχω εἰς τὴν νομικήν του ἐπίδοσιν, κατ’ ἐμέ, δὲν ὑφίσταται θέμα, ἀπὸ ἀπόψεως Συνταγματικῆς. Ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος εἶναι σαφὴς καὶ ἐπενόησε ὅτι τὸ Σῶμα δὲν δύναται νὰ λάβῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν, ἐὰν δὲν συντρέχῃ ἡ περίπτωσις τῆς πλειοψηφίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ Βουλὴ δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ θεωρηθῇ τὸ θέμα λῆξαν.

§20Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐθίξατε ἕνα σοβαρώτατον θέμα, ὅτι μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίξαμεν δυσχεραίνεται ἡ νομοθετικὴ ἐργασία, μέχρι σημείου ποὺ νὰ φθάνωμεν εἰς χάος, διότι εἴπατε τί θὰ γίνῃ ὅταν μία πρότασις δὲν συγκεντρώνῃ τόσον ἀριθμὸν βουλευτῶν καὶ ἑπομένως δὲν ληφθῇ ἀπόφασις. Ἡ ἄποψίς σας ἔχει μεγάλην σοβαρότητα, ὄχι, ὅμως, ἀπὸ ἀπόψεως Συνταγματικῆς τάξεως, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως Κοινοβουλευτικῆς τάξεως, καὶ περισσότερον ἀπὸ ἀπόψεως συναισθήσεως τῶν βουλευτῶν πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἐργασίας τῆς Βουλῆς καὶ ἔτι πλέον ἀπὸ ἀπόψεως εὐθυνῶν τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιβάλῃ τὴν δέουσαν πειθαρχίαν εἰς τὴν πλειοψηφίαν. Ἡ ψηφοφορία ἀπέδειξε προχθὲς ἕνα πρᾶγμα λυπηρὸν ἀπὸ ἀπόψεως Κοινοβουλευτικῆς τάξεως, συζητουμένου ἑνὸς νομοσχεδίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἀποδίδει μεγάλην σημασίαν, ἑνὸς νομοσχεδίου εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶχε παρατηρήσεις καὶ εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν συνεκεντρώθη μόλις καὶ μετὰ βίας τὸ ἐλάχιστον ὅριον τῆς ἀπαρτίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἐποικοδομητικὸν οὔτε διὰ τὴν δημιουργουμένην ἐντύπωσιν πρὸς τὸν Λαὸν ἐκ τῶν ἐργασιῶν τοῦ Κοινοβουλίου, οὔτε δι’ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, ὡς ἓν φαινόμενον, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ μᾶς καθησυχάζῃ ἀπὸ ἀπόψεως συνειδήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων μας. Ἐμὲ δὲν μὲ ἀφορᾷ, διότι ἤμην παρών, ἀλλὰ τὸ λέγω: Εἴμεθα 300 βουλευταὶ καὶ ἐψηφίσαμεν 100. Εἶναι πρᾶγμα αὐτό, καὶ μάλιστα εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς Συνόδου; Συνεπῶς ἐὰν ἐπικρατήσῃ ἡ πειθαρχία πρὸ παντὸς εἰς τὰς τάξεις τῆς πλειοψηφίας καὶ γενικώτερον ἡ συναίσθησις τῆς ἐκπληρώσεως τῶν καθηκόντων μας, διότι ἡμεῖς ἐκπληροῦμεν ἓν καθῆκον ἀπέναντι τοῦ λαοῦ, δὲν θὰ σημειωθῇ ὁ κίνδυνος τὸν ὁποῖον προηγουμένως ἐπεσημάνατε. Καὶ διὰ νὰ καταλήξω τονίζω ὅτι κατὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ, πρέπει νὰ περιληφθῇ διάταξις καθ’ ἣν οἱ ἀπόντες βουλευταὶ ὑφίστανται κυρώσεις, ὅπως προβλέπονται κυρώσεις καὶ διὰ τοὺς ἀτακτοῦντας βουλευτάς. Καὶ τὸ ἓν σημειοῦται ὅπως δὲν ἔπρεπε, καὶ τὸ ἄλλο σημειοῦται ὅπως ἐπίσης δὲν ἔπρεπε. Εἶναι, λοιπόν, θέμα Κανονισμοῦ τυπικῶς καὶ συναισθήσεως εὐθυνῶν οὐσιαστικῶς.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν ὅτι ἀποσύρουν τὴν πρότασιν, δὲν ὑφίσταται θέμα καὶ συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτόν.

§22Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀποσύρεται ἡ πρότασις καὶ ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ μεθαύριον εἰς δευτέραν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Σ. Βενιζέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§24Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὴν περίοδον 1928–32 ἐπὶ Κυβερνήσεως Φιλελευθέρων, ἤρχισαν ἐκτελούμενα τὰ μεγάλα παραγωγικὰ ἔργα τῆς Μακεδονίας. Ἔκτοτε, λόγῳ τῆς κατοχῆς, ἐν συνεχεία τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ γενικῶς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἡ συντήρησις τῶν ἔργων ἐγένετο πλημμελῶς εἰς σημεῖον ποὺ σχεδὸν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Στρυμόνος τὰ ἔργα, λόγῳ ὑπερεκχειλίσεως τῆς λίμνης Κερκίνης, ἔχουν τελείως καταστραφῆ καὶ τὰ νερὰ ἔχουν πλέον κατακλύσει τὰ πάντα. Ἐζήτησα τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, διότι κἄποτε εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1946 ὑπῆρξα ἀντιπρόσωπος τῆς περιφερείας τῶν Σερρῶν καὶ τώρα μοῦ ἔφεραν μηνύματα ἀπεριγράπτου ἀπογοητεύσεως τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι βλέπουν τὸν κλῆρον τὸν ὁποῖον ἀπέκτησαν λόγῳ τῆς ἀποξηράνσεως τῶν περιοχῶν αὐτῶν νὰ χάνεται. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς νὰ δηλώσουν εἰς τὴν Βουλὴν τὶ μέτρα ἔλαβον ἢ πρόκειται νὰ λάβουν διὰ νὰ ἔλθουν ἀρωγοὶ τῶν δεινοπαθούντων κατοίκων τῆς περιφερείας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς πραγματικὴν ἀπόγνωσιν.

§25Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει γνῶσιν ἀκριβῆ τοῦ θέματος καὶ ἔλαβε ἐγκαίρως τὰ μέτρα.

§26Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ποῖα μέτρα;

§27Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν γνωρίζω ἀκριβῶς τὶ μέτρα, ἀλλὰ ἔχει λάβει γνῶσιν.

§28Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Ἐγὼ γνωρίζω, ὡς κυβερνητικὸς βουλευτὴς τῆς περιφερείας αὐτῆς, γνωρίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσε τὴν μελέτην ἐκτελέσεως τῶν ἔργων... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι διακρίσεις. Ἐὰν ὁμιλήσῃ εἷς θὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι.

§30Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Ὅπως ἠξεύρω, κύριοι συνάδελφοι, ἀφ’ ἧς εἰδοποιήθη ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὑπῆρξαν πλήμμυραι καὶ ὑπάρχουν καὶ πλημμυροπαθεῖς, τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας 1½ ἑκατομμύριον διὰ τὰς περιφερείας Σερρῶν, Καβάλας, Δράμας.

§31Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε... (Θόρυβος —κωδωνοκρουσίαι).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ἀπήντησεν ἡ Κυβέρνησις.

§33Ν. ΙΝΤΖΕΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Πρόεδρε.

§34Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Κοιν. Προνοίας τί μέτρα ἔλαβε καὶ διὰ τὴν περιφέρειαν Φθιώτιδος, διότι μόνον...

§35Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῆς Κοιν. Προνοίας ὅτι ἐγὼ δὲν ὡμίλησα διὰ τὰς σημερινὰς εἰδικῶς πλημμύρας, ἀλλὰ περὶ τοῦ ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἔκτοτε, λόγῳ πλημμελοῦς συντηρήσεως τὰ ἔργα ἔχουν καταρρεύσει. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα, ὅτι σήμερον πλεῖστοι ἐκ τῶν καλλιεργητῶν ἔχουν στερηθῆ τὸν κλῆρον των, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῶν ἔργων. Δὲν ὡμίλησα διὰ τὰς σημερινὰς πλημμύρας.

§36Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἔλθῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸ τὸ μειονέκτημα παρουσιάζει ἡ συζήτησις πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, καθ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν λαμβάνει ἐγκαίρως γνῶσιν ἐπὶ ἑκάστου θέματος διὰ νὰ ἀπαντήσῃ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 560) 1937 «περὶ σπογγαλιείας».

§38Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ (Ὑπ. Ἐμπ. Ναυτιλίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν εἰς τὸ ἄρθρον 18, παρ. 2, ἀντὶ τῆς λέξεως «τῶν ὑπευθύνων» νὰ τεθῇ ἐπίρρημα «ὑπευθύνως». Ἐν συνεχεία, εἰς τὸ ἄρθρον 30 παρελείφθη, νὰ τεθῇ ἡ λέξις «ἐνώπιον τοῦ Ἀρείου Πάγου».

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν;

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον, ὡς διωρθώθη, φραστικῶς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 560) 1937 «περὶ σπογγαλιείας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν».

§42Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι αʹ συζήτησις καὶ συνέχεια αὐτῆς, νομίζω.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε βουλευτά. Ἡ αʹ συζήτησις ἐγένετο καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐπανέλθωμεν. Πρόκειται περὶ τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2 καὶ 3 ὡς ἔχουν. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§44Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ κάμῃ δεκτὴν μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Κονίτσα. Δηλαδὴ μετὰ τὴν λέξιν Ἐλευσῖνος νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «καὶ Πόρτο Ράφτη».

§45Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Διεύθυνσις τῶν Τελωνείων Πειραιῶς ἔχει καθωρισμένην ἁρμοδιότητα καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπαχθῇ ἡ Ραφήνα καὶ τὸ Λαύριον.

§46Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὅλη ἡ Ἑλληνικὴ νομοθεσία εἰς πᾶσαν περίπτωσιν τὴν Ἀττικὴν τὴν θεωρεῖ ὁλόκληρον ὡς ἐπαρχίαν Ἀττικῆς. Οὕτω μίαν θέσιν αὐτοκινήτου ἐπιβατηγοῦ εἰς τὸ Πόρτο Ράφτη ἢ τὸ Λαύριον τὴν καταλαμβάνει ἕνας ἐκ τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς καὶ ἐπειδὴ προτιμῶνται οἱ ἀνάπηροι, ἔρχονται οἱ ἀνάπηροι Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ τὴν καταλαμβάνουν. Διατὶ τώρα διὰ τοὺς ἐκτελωνιστὰς δὲν θὰ θεωρηθῇ ἡ ἰδία ἐπαρχία;

§47Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκταθῇ τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς εἰς τὴν Ραφήναν.

§48Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας κάμνετε τὴν ἐπέκτασιν εἰς Ἐλευσῖνα καὶ τὸ Ἑλληνικόν.

§49Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ Ἑλληνικὸν εἶναι τὸ ἀεροδρόμιον.

§50Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κάμετε, λοιπόν, καὶ τὸ Λαύριον, διότι εἶναι ἡ αὐτὴ περιφέρεια.

§51Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μᾶς διασαφηνίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν τὸ Τελωνεῖον Λαυρίου συμπεριλαμβάνεται εἰς τὸν Πειραιᾶ.

§52Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπανειλημμένως ἐτόνισα προχθὲς καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερον διὰ πολλοστὴν φοράν, ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἐπεκτείνω τὰ τοπικὰ ὅρια τοῦ Τελωνείου πρὸς Λαύριον καὶ Ραφήναν.

§53Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Ἡ τροπολογία μας εἶναι ὀρθὴ καὶ δικαιοτάτη καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ διότι ἔτσι λύεται ἓν θέμα καὶ καθορίζεται ὅτι καὶ τὸ Λαύριον θὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὰς 503 θέσεις.

§54Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθην εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Χαβίνην, ἐπὶ τῆς τροπολογίας του, ἐπὶ τῆς ὁποίας καὶ ἐπεφυλάχθην νὰ ἀπαντήσω. Ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Χαβίνη δημιουργεῖται ἕνα οἰκονομικὸν ἀδιέξοδον εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Ἐκτελωνιστῶν, διότι πράγματι ἀμέσως ὑποχρεοῦται τὸ Ταμεῖον νὰ συνταξιοδοτήσῃ τοὐλάχιστον ἕνα ἀριθμὸν ἐκτελωνιστῶν ἐκ 300. Ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς θὰ ἀνέλθῃ εἰς δραχμὰς 3.645.000, διότι τὸ Ταμεῖον δίδει 300 δραχμὰς τὸν μῆνα εἰς τὸν καθένα, ἄρα διὰ 13 μῆνας ἡ δαπάνη εἶναι 3.645.000 καὶ τὸ ἔλλειμμα διὰ τὸ Ταμεῖον θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ἕνα ἑκατομμύριον δραχμῶν. Πόροι δὲν ὑπάρχουν, πῶς θὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ἔλλειμμα τοῦτο; Θὰ πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὰς δύο δραχμὰς εἰς 15 τοῦ κοινωνικοῦ πόρου, πρᾶγμα ἀπαράδεκτον διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Λυποῦμαι, διότι λόγῳ τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§55Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι δικαία ἡ αἴτησις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ ἀναγνωρισθοῦν τὰ χρόνια αὐτά. Τώρα τὶ θὰ κάμῃ τὸ Ταμεῖον αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Μποῦτος ἔχει τὸν λόγον.

§57Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς παλαιᾶς παρατηρήσεως τοῦ συνδυασμοῦ τῶν ἄρθρων 4 καὶ 34.

§58Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐρωτῶ, τί συζήτησιν κάμνομεν τώρα, τί συζητοῦμεν;

§59Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4.

§60Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ψηφισθῆ. Πάλιν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν θὰ ἀρχίσωμεν;

§61Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Εἶναι ἄσχετον τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο καὶ ἀπορῶ, κύριε Ὑπουργέ, δι’ αὐτὰ ποὺ λέγετε. Σᾶς παρακαλῶ νὰ ἔχετε ὑπομονὴν νὰ μὲ ἀκούσητε.

§62Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔληξε ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§63Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ δευτέρα συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ναὶ ἢ ὄχι;

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προχωρήσατε, κύριε συνάδελφε.

§65Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἐπανέρχομαι πάλιν ἐπὶ τῆς παλαιᾶς συζητήσεως τὴν ὁποίαν εἴχομεν καὶ δίδω τὴν ὑπόσχεσιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι δὲν θὰ ἀφήσω εὐκαιρίαν νὰ τοῦ ὑπενθυμίζω τὴν ἀδικίαν ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ παρόντος σχεδίου νόμου πρὸς τοὺς βοηθοὺς τῶν ἐκτελωνιστῶν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτελωνιστῶν διὰ τὴν τελωνειακὴν διεύθυνσιν Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης παραμένει ὁ 720. Ἐδόθη διὰ τοῦ ἄρθρου 34 μία δυνατότης ἀπορροφήσεως τῶν βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν. Καὶ διαβάζω τὴν τροπολογίαν... Καὶ διαβάζω τὰς τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 34. Βλέπω δὲ, μὲ μεγάλην μου ἔκπληξιν, νὰ ἀνοίγωνται οἱ ἀριθμοὶ διὰ τὴν εἴσοδον πρώην τελωνειακῶν ὑπαλλήλων, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐμμέσως μόνον συνδέονται μὲ τὸν ἐκτελωνισμόν, νὰ ἀνοίγεται ὁ ἀριθμὸς διὰ τὴν εἴσοδόν των εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, ταυτοχρόνως δέ, ὁ ἀριθμὸς 720 τοῦ ἄρθρου 4 νὰ παραμένῃ ὁ αὐτός. Ὅταν, λοιπόν, συζητοῦμεν καὶ λέγωμεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς 720 εἶναι ἤδη μικρός, διὰ νὰ ἀπορροφήσῃ ὅλους τοὺς βοηθοὺς ἐκτελωνιστῶν, τὸν ἀριθμὸν 720 τὸν περιορίζομεν ἔτι περαιτέρω, ὅταν δεχώμεθα, ὅτι δύνανται νὰ γίνουν ἐκτελωνισταὶ ὅλοι αὐτοί, διὰ τοὺς ὁποίους ὁμιλοῦν αἱ τροπολογίαι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἑπομένως, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου 4, ὅτι θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργός, συνεπὴς πρὸς ὅσα εἶπεν, ὅτι θὰ καταβάλῃ κάθε προσπάθειαν νὰ ἀνοίξῃ τὸ ἐπάγγελμα καὶ διὰ τοὺς βοηθούς, οἱ ὁποῖοι ἀποζοῦν ἐξ αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, νὰ δεχθῇ, ὁ ἀριθμὸς 720 νὰ γίνῃ κάπως μεγαλύτερος. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4–33), ὡς ἔχουν).

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 34. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§67Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε προσθήκην παραγράφου εἰς τὸ ἄρθρον 34, κατὰ τὴν ὁποίαν, οἱ ἀνάπηροι πολέμου ἐκτελωνισταὶ θὰ προάγωνται, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὸν πίνακα, ἀνεξαρτήτως σειρᾶς ἀρχαιότητος. Ἡ παράγραφος ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§68Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν τὸ δέχομαι.

§69Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Τὸ θέτω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, καὶ νομίζω, ὅτι δι’ ἕνα ζήτημα, ὅπως εἶναι τῶν ἀναπήρων, πρέπει νὰ τεθῇ ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς, ἵνα ἀποφανθῇ δι’ ἀνατάσεως.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις ψηφοφορίας, ἔστω καὶ δι’ ἀνατάσεως, ἀπαιτεῖται, ὅπως ὑπογράψουν τὴν σχετικὴν αἴτησιν ὡρισμένος ἀριθμὸς βουλευτῶν.

§71Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Ὑπάρχει μία τροπολογία τῶν κ. κ. Ἰωάννου Ψαρροῦ καὶ Θεμελῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῶν Βορειοηπειρωτῶν. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν διωκόμενοι ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορούσατε νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἔχετε ὑποσχεθῆ, ὅτι μετὰ μελέτην, θὰ ἠμπορούσατε νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§72Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παρ’ ὅτι διάκειμαι συμπαθῶς πρὸς τὴν τροπολογίαν αὐτήν, δυστυχῶς, δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§73Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ὅσον ἀφορᾶ τοὺς Βορειοηπειρώτας Βορειοηπειρωτῶν. Πρόκειται περὶ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Ἀλβανίαν διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἐλευθέραν Πατρίδα. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ 3 ἐκτελωνιστῶν, ὅτι ἡ τροπολογία ἐὰν θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ θὰ ἀνατραπῇ ἡ νομοθεσία. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§74Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§75Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔρχομαι καὶ ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν, τὴν τροπολογίαν ποὺ ἀνέπτυξε ὁ κ. Βουρδουμπᾶς, ὅσον ἀφορᾷ τὰ θύματα πολέμου καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε. Μετὰ λύπης μου παρατηρῶ ὅτι διὰ πρώτην φορὰν χωρίζονται τὰ θύματα ἀπὸ τοὺς ἀναπήρους.

§76Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι λυποῦμαι ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 34;

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 34 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. (Γίνονται ὡσαύτως δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 35– 40).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§81ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2110)1952 κ.λ.π.».

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως ἀναβληθῇ, κατὰ παράκλησιν τοῦ συναδέλφου μου ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ».

§85Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ συζητηθῇ τὸ ἰδικόν σας σχέδιον ἢ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§86Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Δέχομαι ὅπως συζητηθῇ τὸ σχέδιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ σχέδιον νόμου συζητεῖται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ σχεδίου τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Δ. Στεφάνου, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας.

§88Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀποσκοπεῖται ἀφ’ ἑνὸς ἡ διαβάθμισις καὶ ἔνταξις ἱκανοῦ ἀριθμοῦ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ὡς καὶ ἡ τακτοποίησις μερικῶν ἄλλων κατηγοριῶν προσωπικοῦ, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ρύθμισις θεμάτων τινῶν τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου ἀφορώντων τὸν ὑγειονομικὸν τομέα. Ἡ τακτοποίησις τῶν πραγμάτων αὐτῶν ὁμολογουμένως ἦτο ἀπολύτως ἐπιβεβλημένη. Πρέπει νὰ ἀναφέρω ὅτι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ὑπουργεῖον εἶχον δημιουργηθῆ διάφοροι κατηγορίαι ὑπαλλήλων μὲ περιέργους καὶ ἀπιθάνους ὀνομασίας, ἐκτάκτων, ἡμερομισθίων καὶ ἐργατῶν ἀκόμη, πολλοὶ τῶν ὁποίων εἶχον ἐν τῷ μεταξὺ μονιμοποιηθῆ δι’ εἰδικῶν διατάξεων κατὰ καιροὺς εἰς διάφορα νομοσχέδια. Πρὸ τριετίας διὰ τοῦ Β. Δ. τοῦ 1954 εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 2500 εἶχον τακτοποιηθῆ ἀρκετοὶ ἀκόμη ἐκ τῶν ἐν λόγῳ ὑπαλληλικῶν κατηγοριῶν, διαβαθμισθέντες καὶ καταλαβόντες θέσεις μονίμους ἢ προσωρινάς. Παρέμεινε, ὅμως, ἀτακτοποίητος καὶ μετέωρος ὑπηρεσιακῶς σημαντικὸς ἀκόμη ἀριθμὸς ἐκ τούτων, τοῦ κλάδου ἑλονοσίας, περὶ τῶν ὁποίων διελάμβανε τὸ ἄρθρον 5 τοῦ Β. Δ. τοῦ 1954, ὡς καὶ μερικοὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι ἄλλων κατηγοριῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔκρινεν ὅτι ἔπρεπε νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ἀνώμαλον αὐτὴν ὑπαλληλικὴν κατάστασιν. Καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἔκρινεν ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ὀργανώσῃ μίαν περισσότερον ἀποτελεσματικὴν προσπάθειαν κατὰ τῆς ἑλονοσίας διὰ τῆς ἐνισχύσεως τοῦ εἰδικοῦ κλάδου τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως μὲ κατάλληλον προσωπικὸν καὶ διὰ συντονισμοῦ τοῦ ἔργου αὐτῶν μὲ τὴν λοιπὴν ὑγειονομικὴν δρᾶσιν τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων. Ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, κατωρθώθη μὲν μὲ τὰς καταβληθείσας ἐκ μέρους τῶν ὑγειονομικῶν Ἀρχῶν προσπαθείας καὶ διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἐντομοκτόνων νὰ περιορισθῇ ἡ ἑλονοσία, ἡ μάστιξ αὕτη τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μέχρις ἐξαφανίσεως, ἀλλὰ ἀπὸ 3ετίας — 4ετίας ἐνῷ ἐνομίζετο ὅτι εἶχε σχεδὸν αὕτη ἐξουδετερωθῆ, παρουσίασε τελευταίως σημεῖα σοβαρᾶς ἀναζωπυρώσεως, ἡ ὁποία ἀποδίδεται εἰς τὴν μείωσι τῆς κατ’ αὐτῆς προσπαθείας, εἰς τὴν μείωσιν δηλαδὴ τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἐν γένει ἀγῶνος, εἰς τὴν μεγάλην ἐπέκτασιν τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας, ἡ ὁποία εὐνοεῖ τὸν σχηματισμὸν στασίμων συλλογῶν ὕδατος, ἀλλ’ ἰδίᾳ εἰς τὸν ἐθισμὸν τῶν ἀνωφελῶν κωνώπων ἔναντι τῶν χρησιμοποιουμένων ἐντομοκτόνων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκρίθη ὡς ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη νὰ ἀναδιοργανωθῇ καὶ ἐνισχυθῇ ὁ ἀνθελονοσιακὸς ἀγών. Καὶ πρὸς τοῦτο διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐκτὸς τῆς ἐνισχύσεως, πραγματοποιηθείσης διὰ σειρᾶς μέτρων, τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑγιεινολόγων ἰατρῶν, ἐνισχύεται ὁ εἰδικὸς κλάδος τοῦ προσωπικοῦ ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως διὰ τῆς προσθήκης καὶ ἄλλων καταλλήλων στελεχῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνατίθεται ἡ ἐκτέλεσις τοῦ ἑκάστοτε καταρτιζομένου νέου ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Διὰ τοῦ Β. Δ. τοῦ 1954 εἶχον καθορισθῆ 115 θέσεις ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως Βʹ κατηγορίας (ἀπὸ τοῦ 6–10 βαθμοῦ), αἱ ὁποῖαι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐξάνονται εἰς 216 καὶ αἵτινες ἀναγκαιοῦν διὰ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν, καὶ καταργοῦνται ἐξ ἄλλου ἰσάριθμοι θέσεις 101 ἐποπτῶν ἑλονοσίας. Διαβαθμίζονται ἐπίσης καὶ ἐντάσσονται 114 μόνιμοι εἰς προσωρινὰς θέσεις Γʹ κατηγορίας ἐπὶ βαθμοῖς 8–13 καὶ εἰς τὰς θέσεις αὐτὰς ἐντάσσονται οἱ κατέχοντες ἤδη ταύτας καὶ μὴ ἐντασσόμενοι εἰς θέσεις ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Αἱ κεναὶ θέσεις ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου πληροῦνται δι’ ἐντάξεως μονίμων ἐπὶ μηνιαίῳ μισθῷ ὑπαλλήλων ἐκ τῶν κατεχόντων προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Β. Δ. 1954, μὲ ἀπολυτήριον Γυμνασίου, προτιμωμένων ὡρισμένων κατηγοριῶν ἐκ τούτων. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας ἐπὶ τοῦ τρόπου τῆς διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως, διότι αὗται θὰ ἐκτεθοῦν κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Παρέλκει νὰ ἀναπτύξω διὰ ποίους εἰδικώτερον λόγους ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ ἐνίσχυσις τοῦ κλάδου τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἀναφέρω μόνον ὅτι εἰς τούτους ἔχει ἀνατεθῆ σπουδαῖον μέρος εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας, ὡς εἶναι τὰ ἔργα ὑδρεύσεως, ἀποχετεύσεως, δειγματοληψίας, ἐξυγιάνσεως τῆς ὑπαίθρου, ἀποστραγγιστικῶν μικρῶν ἑλῶν, ἐπιθεωρήσεως καταστημάτων κ.λ.π. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ἰ. Λαυρεντιάδης). Ὡς εἶπον ἐν ἀρχῇ, διὰ τοῦ νομοσχεδίου τακτοποιεῖται καὶ ἡ θέσις μερικῶν ἄλλων ὑπαλλήλων διαφόρων κατηγοριῶν καὶ ρυθμίζονται καὶ ζητήματα σχετικὰ μὲ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, τῶν ὁποίων τὴν ρύθμισιν κατέστησεν ἀναγκαίαν ἡ μέχρι τοῦδε πεῖρα. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν μερικῶν ἄλλων σημείων τοῦ νομοσχεδίου, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ εἶχον νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις, ἐπιφυλασσόμενος πρὸς τοῦτο εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Οὕτως ἔχει, ἐν ὀλίγοις, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου εἰσηγοῦμαι τὴν ψήφισιν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§90Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν σκοπῶν, τοὺς ὁποίους ἀντιμετωπίζει τὸ παρὸν σχέδιον νόμου «περὶ διαβαθμίσεως.... (ἀναγινώσκει)....». Ἀνέγνωσα, κύριοι βουλευταί, τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν γίνεται νοητὸς εὐκόλως, ἐὰν δὲν γίνῃ μία ἀνάλυσις αὐτοῦ. Ἡ ἱστορία τοῦ νομοσχεδίου ἔχει ὡς ἑξῆς: Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2500 καὶ βάσει τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 3) 4) 54 Βασιλικὸν Διάταγμα, τὸ ὁποῖον ἐν ἄρθρῳ 5 ὁρίζει τὰς θέσεις τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως εἰς 120. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἠθέλησε νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν εἰς 216, τοῦτο, ὅμως, ἐθεωρήθη ὑπέρβασις νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, καὶ ἐζητήθη, ὅπως κυρωθῇ δι’ εἰδικοῦ νόμου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἔχω νὰ κάμω, κύριοι συνάδελφοι, συντόμους παρατηρήσεις, διὰ νὰ καταλήξω, ὅμως, εἰς τὰς παρατηρήσεις αὐτὰς πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου κινεῖται εἰς τὴν ἱεραρχίαν ἀπὸ τοῦ 1956 καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν μῆνα Ἰούλιον. Μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ποὺ ὑπέστη ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, κατετέθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1957, ὅπου ὑπέστη τὴν ἀνάλογον ἐπεξεργασίαν παρόντων καὶ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν. Ἔγιναν δηλαδὴ ἐκεῖ ὡρισμέναι συμπληρώσεις, περιελήφθησαν ὡρισμέναι διατάξεις σκοποῦσαι κυρίως εἰς τὴν τακτοποίησιν ὡρισμένων περιπτώσεων καὶ κυρίως εἰς ἄρσιν ἀνωμαλιῶν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ συζήτησις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Προνοίας, ἔγινε μὲ πᾶσαν προσοχήν. Ἀντηλλάγησαν ἀπόψεις ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ κατελήξαμεν εἰς τὴν διατύπωσιν ὡρισμένων τροπολογιῶν εἴτε ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, εἴτε ἐκ μέρους τῶν κ. κ. συναδέλφων, τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὰ εἶπον ὅλα αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ καταλήξω εἰς μίαν παρατήρησιν ποὺ ἔχω νὰ κάμω. Τί ἔγινε, ὅμως, ἐν τῷ μεταξὺ; Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος πολλαὶ διατάξεις καὶ τροπολογίαι περιελήφθησαν εἰς ἄλλα, ψηφισθέντα ἤδη νομοθετικὰ διατάγματα καὶ δὲν ἔχουν διαγραφῆ ἀπὸ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἡ παρατήρησίς μου, λοιπόν, εἶναι, ὅτι θὰ ἔπρεπε, μετὰ τὴν ψήφισιν τῶν διατάξεων αὐτῶν, νὰ εἶχον ἀπαλειφθῆ αὗται ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἀνατυπωθῆ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ προκαλῆται σύγχυσις εἰς τοὺς μελετητὰς τοῦ κειμένου.

§91Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἔχουν περιληφθῆ διατάξεις ψηφισθεῖσαι;

§92Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μάλιστα.

§93Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Δὲν εἴχομεν δικαίωμα, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπαλείψωμεν. Τὸ νομοσχέδιον ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἰς τὴν Βουλὴν θὰ καθορίσωμεν ποῖαι διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου ἔχουν ἐνταχθῆ εἰς ἄλλον νομοσχέδιον καὶ θὰ τὰς ἀπαλλάξωμεν.

§94Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ. Ἡ δευτέρα παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ κάμω εἶναι, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ σχέδιον νόμου γίνεται ἐπίκλησις 25 περίπου νόμων νομοθετικῶν διαταγμάτων κοινῶν ἀποφάσεων, Βασιλικῶν Διαταγμάτων κ.ο.κ. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀνατρέξῃ κανεὶς εἰς τὰ καθ’ ἕκαστον νομοθετικὰ διατάγματα ἀποφάσεις κ.λ.π.

§95Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Γίνεται τροποποίησις νόμων;

§96Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὄχι. Ἁπλῶς συμπληρώσεις ὡρισμένων.

§97Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκτυπωθοῦν παραλλήλως καὶ αἱ τροποποιούμεναι διατάξεις.

§98Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, τὰς ὁποίας ἔχω νὰ κάμω, νομίζω, ὅτι τὸ σχέδιον νόμου θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, διότι ἀφορᾷ μίαν ὡρισμένην κατηγορίαν ὑπαλλήλων μονίμων, οἱ ὁποῖοι διετηρήθησαν εἰς προσωρινὰς θέσεις καί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔδει ἀπὸ μακροῦ χρόνου νὰ εἶχον τακτοποιηθῆ. Μετὰ τὰς συντόμους αὐτὰς παρατηρήσεις πρέπει νὰ εἴπω τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους διαγράφει καὶ ἀντιμετωπίζει τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, καὶ οἱ ὁποῖοι σκοποὶ εἶναι δύο: Ἡ ἔνταξις καὶ ἡ διαβάθμισις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις καὶ ἡ ἑνοποίησις τοῦ κλάδου τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως καὶ ἐποπτῶν ἑλονοσίας. Διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο κατανοητὸν θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ πᾶς τις, ποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον, μὲ τὸ ὁποῖον ἀσχολοῦνται οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως καὶ ποῖον εἶναι τὸ ἀντικείμενον τῶν ἐποπτῶν ἑλονοσίας. Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ κλάδοι ὑπάγονται εἰς τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Ὁ τομεύς, εἰς τὸν ὁποῖον ἀσχολοῦνται οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως εἶναι γενικώτερος, εὐρύτερος ἀπὸ τὸν τομέα τῆς ἑλονοσίας, εἰς τὸν ὁποῖον ἀσχολοῦνται οἱ ἐπόπται ἑλονοσίας. Διατί, ὅμως, θὰ διερωτᾶται τις, παρὰ τὸ ὅτι εἰς τὰ τελευταῖα ἔτη 1953–54–55 ἔχομεν μίαν μικρὰν αὔξησιν, μίαν ἀναζωπύρωσιν τῆς ἑλονοσίας, διατὶ πηγαίνομεν εἰς τὴν ἑνοποίησιν τοῦ κλάδου καὶ βάζομε ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως καὶ ὄχι ἐπόπτας ἑλονοσίας; Ἀκριβῶς, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὁ τομεὺς τὸν ὁποῖον καλύπτουν οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως εἶναι εὐρύτερος καὶ ἑπομένως εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθοῦν οἱ 216 ἐπόπται ἐξυγιάνσεως. Οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως ἀσχολοῦνται κυρίως μὲ τὴν ὕδρευσιν καὶ τὴν ἀποχέτευσιν, μὲ τὴν ἀνακάλυψιν μολυσματικῶν ἑστιῶν, καὶ γενικώτερον μὲ τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ περιβάλλοντος, εἴτε τῶν πόλεων, εἴτε τῆς ὑπαίθρου, ἐνῷ οἱ ἐπόπται ἑλονοσίας ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καταπολέμησιν τῶν διαφόρων ἐντόμων, κωνώπων καὶ ἄλλων. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ὀρθῶς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας αὐξάνει τὸν ἀριθμὸν τῶν 120 εἰς 216 ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως.

§99Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Αὐξάνονται αἱ θέσεις εἰς 216;

§100Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Αὐξάνονται, διότι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα δίδουν αἱ ὑπηρεσίαι, μᾶς πείθουν ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθοῦν, λόγῳ τῶν ὑπαρχουσῶν ἀναγκῶν. Τὰ τελευταῖα χρόνια παρετηρήθη μία ἀναζωπύρωσις τῆς ἑλονοσίας.

§101Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Εἴπατε ὅτι αὐξάνονται αἱ θέσεις εἰς 216 καὶ γίνεται ἑνοποίησις τῶν ἐποπτῶν ἑλονοσίας καὶ ἐξυγιάνσεως. Οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες ἐπόπται ἐξυγιάνσεως μαζὶ μὲ τοὺς ἐπόπτας ἑλονοσίας, εἶναι ὀλιγώτεροι τῶν 216;

§102Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Σήμερον πέραν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τακτοπιοῦνται διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας 510 ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι καὶ ἐπὶ συμβάσει ἕτεροι 13, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαφόρους ὀνομασίας καὶ ἔχουν διορισθῆ κατὰ καιροὺς λόγῳ ὑπαρχουσῶν ἀναγκῶν. Ὑπάρχει μία περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχει διορισθῆ ἐπόπτης ἐξυγιάνσεως μὲ ἐνδεικτικὸν τῆς τρίτης Ἑλληνικοῦ. Ὀρθῶς, λοιπόν, λαμβάνει πρόνοιαν τὸ νομοσχέδιον, ὥστε ὁ ἐπόπτης νὰ ἔχῃ ἀπολυτήριον Γυμνασίου ἢ μέσης σχολῆς.

§103Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ἐννοήσω εἶναι ἂν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑπηρετούντων σήμερον ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως καὶ ἑλονοσίας εἶναι ἀνώτερος τῶν 216.

§104Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Εἶναι ἀνώτερος. Λαμβάνεται, ὅμως, πρόνοια, διὰ τοὺς 216, διότι τόσοι χρειάζονται ὡς μόνιμον προσωπικόν. Οἱ ἄλλοι θὰ διατηρηθοῦν εἰς προσωρινὰς θέσεις. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ πολιτικὴ τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἑνοποιήσῃ τοὺς δύο κλάδους, νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν 216, νὰ ἐντάξῃ καὶ νὰ διαβαθμίσῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Ἐξήγησα ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια παρετηρήθη μία ἀναζωπύρωσις τῆς ἑλονοσίας ὀφειλομένη εἰς τὴν ἐπίπτωσιν τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας εἰς τὸν ἐθισμὸν τῶν κωνώπων εἰς τὰ ἐντομοκτόνα καὶ εἰς τὴν μείωσιν τῆς ἐντάσεως τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Εἶναι ἀνάγκη διὰ νὰ κατανοηθῇ τὸ θέμα νὰ ἀνατρέξωμεν ὀλίγον εἰς τὸ παρελθόν. Εἰς τὸ παρελθὸν καὶ συγκεκριμένως τὸ 1932, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ περιστατικὰ ἑλονοσίας ἔφθαναν εἰς τὸ 1.500.000 ἐτησίως καὶ ὑπεχώρησε τὸ 1938 εἰς 565 χιλιάδας. Ἡ ἔκτασις τῶν περιστατικῶν προπολεμικῶς προσελάμβανε τὰς διαστάσεις ἐθνικῆς συμφορᾶς. Τόσον ἀληθὲς εἶναι τοῦτο ὥστε ἐνθυμοῦμαι ὅτι οἱ ἀείμνηστοι καθηγηταὶ Σάββας καὶ Καρδαμάτης ἀπέδιδον τόσην σημασίαν εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς ἑλονοσίας, ὥστε ἔλεγον ὅτι ἡ ἑλονοσία εἶναι ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τῆς πατρίδος μας. Συγκεκριμένως, ὁ δεύτερος ἔλεγεν ὅτι ὁ ἀγὼν κατὰ τῆς ἑλονοσίας οὐδενὸς ἀγῶνος ἐθνικοῦ ὑπολείπεται. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὰ τελευταῖα μεταπολεμικὰ χρόνια εἰς τὸν τομέα τῆς δημοσίας ὑγείας ἔγιναν σοβαρὰ βήματα. Εὔχομαι ὅπως ἡ Κυβέρνησις εἰδικῶς εἰς τὸν τομέα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἐπιδείξῃ τὸ ἴδιον ἐνδιαφέρον. Διότι εἶναι καιρὸς νὰ εἴπωμεν ὅτι, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι παρῆλθον 2 ὁλόκληρα ἔτη, τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων οὐδόλως ἔχει προαχθῆ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀκόμη δὲν ἔχει ὁρισθῆ οὔτε ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία θὰ ἐκδίδῃ τὰ πιστοποιητικὰ ἀγροτικῆς ἰδιότητος. Καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὅλοι εἰς τὰ νοσοκομεῖα νοσηλεύονται βάσει τοῦ νόμου 2592, δηλαδὴ μὲ πιστοποιητικὰ ἀπορίας καὶ οὐχὶ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀγρότου.

§105Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ εἴμεθα ἄδικοι ἂν ὑποτεθῇ ὅτι παρερχόμεθα χωρὶς νὰ σημειώσωμεν πότε ἔλαβε χώραν ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Εἶσθε νέος εἰς τὸν περίβολον τοῦτον καὶ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζετε. Θὰ εἶχον νὰ σᾶς προσθέσω τοῦτο: Ἡ πρώτη προσπάθεια, ἡ ὡργανωμένη, διὰ τὸν ἀνθελονοσιακὸν ἀγῶνα, ἐγένετο κατὰ τὴν περίοδον 1928–1932, κατὰ τὴν περίοδον τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, τὴν τελευταίαν. Τότε ὡργανώθη ἀνθελονοσιακὸς ἀγὼν καὶ τότε παρετηρήθη ἡ μεγάλη πτῶσις τῆς νοσηρότητος ἀπὸ ἀπόψεως ἑλονοσίας. Διὰ λόγους καθαρῶς ἱστορικοὺς σᾶς τὰ εἶπον αὐτά.

§106Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐγώ, δὲν κάμνω ἀναδρομὴν εἰς τὴν ἱστορίαν. Θὰ εἶχον νὰ εἴπω πάρα πολλὰ διὰ τὸ ἀείμνηστον Βενιζέλον, εἰς τοῦ ὁποίου τὴν σκέψιν καὶ τὴν σύλληψιν ὀφείλεται ἡ κατάρτισις πλήρους προγράμματος ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν, ὁ ἀγὼν ὁ ἀνθελονοσιακὸς ὑπῆρξε συνεχής. Γνωρίζω, ὅτι μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, ἤρχισεν νὰ γίνεται ἔντονος ἀνθελονοσιακὸς ἀγὼν καὶ γνωρίζω ὅτι ἀπὸ τὴν στατιστικὴν τὴν ὁποίαν ἔχω προχείρως ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, ἀπὸ τὸ ἔτος 1948 ἐφαρμόζεται ἀνθελονοσιακὸς ἀγὼν εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἔχωμεν ραγδαίαν ὑποχώρησιν τῆς ἑλονοσίας καὶ ἀπὸ τὸ 1946–1949 παρετηρήθη κατακόρυφος πτῶσις τῶν περιστατικῶν, ὥστε νὰ φθάνωμεν εἰς τὰ 1949 νὰ ἔχωμεν ἀριθμὸν περιστατικῶν 20 χιλιάδων, ἐνῷ, εἰς τὰ 1932 ὁ ἀριθμὸς τῶν περιστατικῶν ἦτο 1.500.000. Εἰς τὰ 1938, ἔχομεν 565 χιλιάδας. Μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος, τὸ 1946 ἔχομεν μόνον 20 χιλιάδας περιστατικά, εἰς τὸ 1950 15 χιλιάδας, εἰς τὸ 1951, 5 χιλιάδας καὶ εἰς τὸ 1952, 5 χιλιάδας καὶ ἔχομεν τὴν μικρὰν αὔξησιν εἰς τὸ 1953, 54, 55, ἔχομεν 10 χιλιάδας, τὸ 1953, 16 χιλιάδας τὸ 1954 καὶ 12 χιλιάδας τὸ 1955. Αὐτά, εἶναι στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τῆς Διευθύνσεως Ἑλονοσίας, ἀπὸ τὴν ὁποίαν τὰ ἐζήτησα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν θανόντων τὸ ἔτος 1949 ἦτο 36, τὸ 1950, 15, τὸ 1951, 9 καὶ τέλος, εἰς τὸ 1955 μηδενίζεται δὲν ὑπάρχει θάνατος ἐξ ἑλονοσίας. Εἰδικώτερον, τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἴπωμεν, ταὐτοχρόνως αὐξάνει τὰς θέσεις τῶν ἰατρῶν ὑγιεινολόγων. Δὲν θὰ σᾶς κουράσω περισσότερον.

§107Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπεστηρίξατε, ὅτι ὑπάρχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀληθές, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμεύσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις, χωρὶς νὰ ἠξεύρωμεν ποῖαι ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, ἔχουν γίνει νόμοι;

§108Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τὴν ἀπάντησιν τὴν ἔδωκεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶπεν, ὅτι ἀρξαμένης τῆς συζητήσεως κατ’ ἄρθρον, θὰ δηλώσῃ ποῖαι ἐκ τῶν διατάξεων αὐτῶν ἔχουν ψηφισθῆ καὶ ἔχουν περιληφθῆ εἰς ἄλλα νομοθετικὰ διατάγματα. Συνεπῶς, δὲν ὑπάρχει θέμα. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀφορᾶ ὡρισμένας κατηγορίας ὑπαλλήλων καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ψηφισθῇ.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφᾶδος, ἔχει τὸν λόγον.

§110Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, αἱ εἰσηγήσεις ἀμφοτέρων τῶν εἰσηγητῶν, ἀγαπητῶν κ. κ. συναδέλφων, μὲ ἀπαλλάσσουν ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσιν καὶ τὸν κόπον νὰ προβῶ εἰς εὐρυτέραν κἄπως ἀνάλυσιν τῆς ἀνάγκης τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις. Ἐτονίσθη ἐπαρκῶς ἀπὸ ἀμφοτέρους τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. εἰσηγητάς, ὅτι κυρία βάσις καὶ ἀποκλειστικὴ σκέψις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, εἶναι ἡ καταπολέμησις τῆς ἑλονοσίας, ἡ ἀνάπτυξις τοὐτέστιν τῶν μέσων τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Ἡ ἀνάγκη προέκυψε ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι παρὰ τὴν ἐξαφάνισιν τῆς μάστιγος, πράγματι ἐκείνης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ Ἔθνους, παρὰ τὴν πλήρη ἐξαφάνισιν κατόπιν ψεκασμῶν διὰ διαφόρων ἐντομοκτόνων τῶν ἀνωφελῶν κωνώπων, ἤρχισεν ἤδη ἀναζωπύρωσις τούτων καὶ τὰ αἴτια ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Κοκκέβην καὶ τοῦ εἰσηγητοῦ τῆς πλειοψηφίας. Δύο εἶναι τὰ αἴτια: Πρῶτον, ὅτι ἤρχισεν ἕνας ἐθισμὸς τοῦ κώνωπος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ φορεὺς τοῦ πλασμοδίου, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ τὴν ἑλονοσίαν ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἡ αὔξησις τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας εἰς τὴν χώραν μας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ προσφόρους ὅρους ἀναπτύξεως τοῦ φορέως τοῦ πλασμοδίου τῆς ἑλονοσίας, ἤτοι τοῦ ἀνωφελοῦς κώνωπος.

§111Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ψεκασμὸς δὲν ἐγένετο.

§112Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἔλαβον τὸν λόγον νὰ σᾶς διαφωτίσω ὅτι ἔχει ἀποδειχθῆ, τόσον πειραματικῶς, ὅσον καὶ εἰς τὴν πρᾶξιν, ὅτι οἱ ψεκασμοὶ κάθε χρόνον δὲν ἀποδίδουν καὶ θὰ ἔλθῃ στιγμή, ἡ στιγμὴ αὐτὴ δὲν εἶναι μακράν, ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος, εἰς τὸ ὁποῖον ἀποσκοπεῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, καθ’ ἣν ἡ ἑλονοσία θὰ ἀποτελέσῃ καὶ πάλιν τὴν μάστιγα τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ. Ἔχει ἀποδειχθῆ πειραματικῶς, ὅτι τὰ πλασμόδια καὶ οἱ κώνωπες οἱ ἐπιζῶντες, μετὰ τὴν ἐπίδρασιν τῶν διαφόρων ἐντομοκτόνων, ἀποκτοῦν ἐθισμὸν ἔναντι αὐτῶν. Ἡ σκέψις τῆς καταργήσεως ὁλοκληρωτικῶς τοῦ ψεκασμοῦ καὶ τῆς διαθέσεως τῶν σχετικῶν κονδυλίων, τὰ ὁποῖα διατίθενται δι’ αὐτὸν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος, εἰσηγουμένων ὅλων σχεδὸν τῶν εἰδικῶν εἰς τὴν χώραν μας, ἔχει ἀρχίσει ἀπὸ 2ετίας, πρωτοστατοῦντος τοῦ καθηγητοῦ τῆς Ὑγιεινῆς κυρίου Ἀλιβιζάτου, προτοῦ κἂν ἀναφανοῦν οἱ λόγοι, προτοῦ ἡ ἀπόδειξις ἔλθῃ εἰς τὴν πρᾶξιν. Οἱ ἐπιστήμονες συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἰσηγοῦνται τὴν μείωσιν τοῦ ψεκασμοῦ μέχρι τελείας αὐτοῦ καταργήσεως, στηρίζονται εἰς τὰ πειραματικὰ αὐτὰ δεδομένα. Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν τὴν σκέψιν αὐτὴν ἐστηρίχθησαν εἰς πειραματικὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἀπεδείχθησαν καὶ ἐκ τῶν δεδομένων τῆς πράξεως. Ὅπως εἶπον, ἡ ἑλονοσία ἤρχισεν ἤδη νὰ ἀναζωπυροῦται καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θὰ παρέλθῃ πολὺς χρόνος καὶ θὰ ἔχωμεν τοιαύτην ἐξάπλωσιν αὐτῆς, ὥστε νὰ εἶναι δυσχερὴς ἡ ἀνάπτυξις τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ πρὸ τοῦ πολέμου μέτρα, τὴν ἀναζήτησιν τῶν δύο παραγόντων οἱ ὁποῖοι ὁδηγοῦν εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς νόσου. Ἤτοι τὴν ἀναζήτησιν τοῦ πάσχοντος παρασιτοφόρου, ὅστις μολύνει τὸν κώνωπα, ὡς καὶ τὴν παρεμπόδισιν τοῦ πολλαπλασιασμοῦ τῶν φορέων τοῦ πλασμοδίου κωνώπων, διὰ καταργήσεως καὶ καταπολεμήσεως τῶν συνθηκῶν διευκολύνσεως ἢ προκλήσεως τοῦ παλλαπλασιασμοῦ. Εἰς αὐτὸ ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον, δηλαδὴ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος διὰ τῆς θεραπείας τῶν πασχόντων, ὥστε νὰ μειωθῇ ἡ ἑστία τῶν μολύνσεων καὶ παραλλήλως νὰ γίνῃ ἐξυγίανσις, διὰ τῆς καταπολεμήσεως τῆς ἀναπτύξεως τῶν κωνώπων. Οἱ ἐπόπται ἑλονοσίας ἦσαν ὑπάλληλοι ἐποχιακοί, προσλαμβανόμενοι μόνον κατὰ τὸ θέρος καὶ δὲν εἶχον τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα διὰ νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπαιτουμένας σήμερον γνώσεις διὰ τὸν ἀνθελονοσιακὸν ἀγῶνα. Βεβαίως, αἱ θέσεις αὐταὶ ἦσαν ὀλιγώτεραι τῶν προβλεπομένων, ἀλλὰ ὑπῆρχον καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ἔχοντες πτυχία, ποὺ θὰ τοὺς ἐπιτρέψῃ νὰ διακριθοῦν. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ ἐντατικὴ ἐργασία διὰ τὸν ἀνθελονοσιακὸν ἀγῶνα, διότι ἄλλως θὰ κινδυνεύσωμεν νὰ εὑρεθῶμεν πρὸ τοῦ δράματος ποὺ ὑπῆρχε πρὸ τοῦ πολέμου. Οἱ ἐπόπται ἑλονοσίας μετονομάζονται εἰς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως καὶ ὀρθῶς, διότι μετατρέπονται εἰς γενικωτέρους φορεῖς τῆς προστασίας τῆς δημοσίας ὑγείας. Τὰ ἴδια πρόσωπα, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τῆς προστασίας τῆς δημοσίας ὑγείας, θὰ καταπολεμοῦν καὶ τὴν ἑλονοσίαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ νομίζω ὅτι ὄχι μόνον ἀντίρρησις δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ, ἀλλὰ καὶ ἐπαύξησις τῆς ἀναπτύξεως τῶν φορέων τῆς προστασίας τῆς δημοσίας ὑγείας νὰ ζητηθῇ. Περαίνων, ὀφείλω νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Κοκκέβην, ὡμιλήσαντα περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ ἀναφέροντα καὶ τὸ ὄνομά μου. Πράγματι, εἰσηγήθην καὶ ὑπέγραψα τὸν νόμον περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων καὶ πιστεύω ὅτι ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν κατὰ τῶν ἀσθενειῶν εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ θέμα ποὺ πρέπει νὰ ἐνδιαφέρῃ κάθε πολιτευόμενον, πολιτευόμενον, μάλιστα, κατέχοντα κάποιαν θέσιν ὑπεύθυνον διὰ τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν.

§113Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Πρῶτον, δὲν εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὸ θέμα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, δεύτερον, δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σχετικοῦ σχεδίου νόμου ἀνήκει εἰς τὸν κ. συνάδελφον, καὶ τρίτον, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη εἶναι ὅτι ὅσα διὰ τοῦ φυλλαδίου ποὺ ἐκυκλοφόρησεν ἡ Κυβέρνησις διετυμπανίσθησαν, δὲν ἐπραγματοποιήθησαν καὶ ἐζήτητα ὅπως τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀναπτύξῃ τὸν θεσμόν, διότι, ὁμολογουμένως σήμερον, οὐδεὶς νοσηλεύεται ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀπόρου καὶ παρατηρεῖται τὸ θλιβερὸν φαινόμενον νὰ συνωθοῦνται οἱ ἀγρόται εἰς τὰς εἰσόδους τῶν νοσοκομείων.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§115Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχὴν εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, διότι τοῦτο προβλέπει αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Θὰ ἤθελον μάλιστα νὰ τονίσω ὅτι καὶ ἡ μετονομασία των ὑπὸ τὸν γενικὸν ὅρον ἐπόπται ἐξυγιάνσεως ὑπῆρξεν ἐπιτυχὴς καὶ διὰ λόγους οὐσίας. Ὁ ἀνθελονοσιακὸς ἀγὼν δὲν ἔχει μίαν καὶ μόνην μορφήν, τὴν καθοριζομένην εἰς τὴν χρησιμοποίησιν ἐντομοκτόνων, ἥτις καὶ θεωρεῖται καὶ εὐκολωτέρα. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν συμφωνῶ ὅτι τὰ ἐντομοκτόνα ἔδωσαν ὅ,τι εἶχον νὰ δώσουν, καθ’ ὅσον ἐπέρχεται ἐθισμός, διότι, παρὰ τὸν ἐθισμόν, ἡ χημεία μᾶς δίδει καὶ νέα μέσα ἀφθονώτερα καὶ ἀποτελεσματικώτερα. Καὶ τοιαῦτα ὑπάρχουν ἄφθονα. Θὰ εἶχον μόνον νὰ συστήσω εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας, νὰ χρησιμοποιήσουν τὴν πεῖραν καὶ ἄλλων χωρῶν καὶ νὰ ἐξακολουθήσουν, νὰ μὴ ἀπογοητεύωνται ἀπὸ τὸν ἐθισμόν, ποὺ παρουσιάζουν τὰ ἔντομα, ὥστε νὰ μὴ θεωρήσωμεν τὸ ζήτημα, ὡς λῆξαν.

§116Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Εἰς τὸ ὅτι θὰ πρέπει νὰ πάρωμεν τὰς γνώμας τῶν ἄλλων χωρῶν, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι προβαδίζομεν ὅλων τῶν Ἀραβικῶν χωρῶν καὶ τῆς Ἀσίας ἀκόμη εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξελίξεως τῆς ἑλονοσίας καὶ τῆς ἐξυγιάνσεως.

§117Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τῆς Φορμόζας ἀκόμη, κύριε Ὑπουργέ.

§118Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ εἶχον νὰ προσθέσω, ὅτι τοὺς καλοὺς εἰδικούς, τοὺς ὁποίους ἔχει ἡ χώρα μας, θὰ ἔπρεπε νὰ τοὺς χρησιμοποιήσῃ καὶ εἰς τὴν Νότιον Ἀφρικὴν καὶ εἰς ἄλλας ξένας χώρας, ἁπλούστατα, διότι δὲν τοὺς ἔχομεν ἐξασφαλίσει ἐπαρκῆ ἀμοιβήν.

§119Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Λάθος ἔχετε. Λαμβάνουν ἀποστολὰς ἐνιαυσίους καὶ ἑξαμήνους. Ἀκόμη διατηροῦν τὰς θέσεις των εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§120Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Εὔχομαι νὰ ἠμπορέσῃ νὰ κρατήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς πολὺ καλοὺς εἰδικοὺς ἑλονοσιολόγους, τοὺς ὁποίους ἔχει ἡ χώρα μας. Ἐπανέρχομαι εἰς τὸ θέμα καὶ θέλω νὰ πείσω εἰδικώτερον τὴν ἄλλην μορφὴν τοῦ ἀνθελονοσιακοῦ ἀγῶνος, ἡ ὁποία δυστυχῶς, ἐγκατελείφθη κἄπως, μετὰ τὰ θαυμάσια ἀποτελέσματα τῶν ἐντομοκτόνων. Ἡ μορφὴ αὐτὴ εἶναι ἡ μορφὴ τῆς ἐξυγιάνσεως. Πρέπει, κύριοι, νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ χώρα μας εὑρίσκεται, ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ὑγείας, εἰς μίαν πρωτόγονον κατάστασιν. Ἀκόμη καὶ μέσα εἰς τὰς πόλεις ἔχομεν ἀνοικτοὺς ὑπονόμους, ἔχομεν χώρους, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν κατ’ ἐξοχὴν ἑστίας μολύνσεως. Εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲ αὐταὶ αἱ ἑστίαι μολύνσεως εἶναι — ἂς εἴπωμεν — κλασσικὰ τροφεῖα καὶ ἐκκολαπτήρια τῶν ἐντόμων. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, θὰ ἤθελον νὰ ὑπομνήσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι σχεδὸν ὅλος ὁ χῶρος πέριξ τῶν πόλεων ἔχει ἀποδυθῆ εἰς ἐκκολαπτήρια, τὰ ὁποῖα εἶναι φορεῖς τοῦ μολυσμένου αὐτοῦ ὑλικοῦ καὶ ἀκόμη φορεῖς αὐτοῦ, ποὺ προκαλεῖ τὴν ἑλονοσίαν. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ τονίσω, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἰδιαιτέρα σημασία εἰς τὰς ἑστίας αὐτὰς καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς τῶν ἐποπτῶν, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραιτήτως ἀναγκαῖος, πιθανῶς μάλιστα νὰ εἶναι καὶ μικρὸς πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ τεραστίου αὐτοῦ προβλήματος.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§122ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, κατ’ ἀρχήν, τὸ σχέδιον νόμου καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Δ. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§124Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχουν, κύριε Πρόεδρε, μερικοὶ ὑπάλληλοι, περὶ τοὺς 200, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὸν..... βαθμόν. Αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι δὲν ἠμποροῦν νὰ προαχθοῦν, καίτοι ἔχουν τὰ προσόντα, δεδομένου, ὅτι δὲν ὑπάρχουν θέσεις. Ὁμοία περίπτωσις εἶχε παρουσιασθῆ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν καὶ διὰ Ν.Δ. τὸ ὁποῖον ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐτακτοποιήθησαν. Θὰ πρέπει, λοιπόν, καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ τακτοποιηθοῦν, δεδομένου, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Προϋπολογισμός, παρὰ μόνον διὰ 14 ὑπαλλήλων περίπου.

§125Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ ἄρθρου 1, παράγραφος 14, καθορίζεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι, ἐξῆραν τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον προσφέρουν οἱ ἐπόπται εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τῆς δημοσίας ὑγείας. Καὶ διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, ὥστε 15 ἐπόπται ἐξυγιάνσεως νὰ ἐξελίσσωνται τοὐλάχιστον μέχρι τοῦ 5ου βαθμοῦ.

§126Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ πρότασις τοῦ κ. Χλουβεράκη εἶναι δικαιοτάτη καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.

§127Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ 1945 ἐψηφίσθη συντακτικὴ πρᾶξις διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη εἰς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπολυθῆ διὰ πολιτικοὺς λόγους νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ὑπηρεσίας των, ἐφ’ ὅσον ἤθελον ὑποβάλει ἐντὸς διμήνου ἀνατρεπτικῆς προθεσμίας αἴτησιν ἐπαναδιορισμοῦ. Κατὰ τὴν χρονικὴν ἐκείνην περίοδον, εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ συγκοινωνίαι δὲν ἐλειτούργουν ὁμαλῶς καὶ αἱ αἰτήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν, ἔφθασαν εἰς τὸ Κέντρον 12 ἡμέρας μετὰ τὴν πάροδον τῆς προθεσμίας. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ παραταθῇ ἡ δίμηνος ἐκείνη προθεσμία εἰς 12 εἰσέτι ἡμέρας, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ αἰτήσεις αὐταί. Ἐπίσης θέλω νὰ συνηγορήσω ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπαδημητρίου, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη. Δὲν εἶναι ὀρθὸν οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι τόσον εὐδοκίμως ὑπηρετοῦσι, νὰ παραμείνωσιν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἀνεξέλικτοι. Δεδομένου, ὅτι παρόμοιον μέτρον ἐλήφθη καὶ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, δι’ ἰδίαν κατηγορίαν ὑπαλλήλων, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ μὴ δεχθῇ τὴν δικαιοτάτην αὐτὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν θὰ προκαλέσῃ καὶ ἐπιβάρυνσιν εἰς τὸν Προϋπολογισμόν.

§128Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει μελετηθῆ καὶ θὰ προκαλέσῃ ὡρισμένην δαπάνην. Τὴν δέχομαι, μὲ τὴν ἐπιφύλαξιν ἐγκρίσεως τῆς σχετικῆς δαπάνης ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χλουβεράκη, δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἔχει καθορισθῆ ἡ διάρθρωσις τῶν θέσεων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ προκαλέσῃ δαπάνην.

§129Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία θὰ προκληθῇ διὰ τῆς τροπολογίας, θὰ ἀνέλθῃ εἰς 65.000 δρχ. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν διὰ τὴν μικρὰν αὐτὴν ἐπιβάρυνσιν νὰ ἀρνηθῆτε τὴν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία ἐὰν γίνῃ δεκτή, θὰ ἱκανοποιήσῃ ἕνα δικαιότατον αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§130Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω ἐκθύμως τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χλουβεράκη. Τὸ γεγονός, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν συμφωνεῖ διὰ τὴν σχετικὴν πίστωσιν, δὲν ἀποτελεῖ λόγον διὰ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ν’ ἀρνηθῇ νὰ δεχθῇ μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία θὰ λύσῃ ἕνα σοβαρώτατον θέμα. Πολλοὶ ἐπόπται, ὡς γνωστόν, κύριε Πρόεδρε, μὲ ζῆλον καὶ προσήλωσιν πρὸς τὸ καθῆκον ἐκτελοῦν τὴν ὑπηρεσίαν των καὶ παραμένουν μὲ τὸν ἴδιον βαθμόν, χωρὶς τὴν ἐλπίδα βελτιώσεως τῆς θέσεώς των. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, τὸ Α.Σ.Δ.Υ., ἀπὸ μιᾶς ἀπόψεως καλύπτει τὸ θέμα, δὲν εἶναι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ σᾶς ἐπηρεάσῃ ὥστε νὰ κάμετε τὴν δήλωσιν ὅτι δὲν συμφωνεῖ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι ὑμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, εἶσθε σύμφωνος καὶ ὡς πρὸς τὴν οὐσίαν καὶ ὡς πρὸς τὴν δικαιολογημένην αὐτὴν ἄποψιν, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε αὐτὴν τὴν ἄποψιν.

§131Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ τὸ ἐνδιαφέρον τὸ ἰδικόν μας ἀπεδείχθη ἐμπράκτως, διότι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς προσωρινὰς θέσεις, τοὺς τακτοποιοῦμεν καὶ ἔχουν τὸ δικαίωμα τῆς ἐξελίξεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν ἡμεῖς θέσεις, διότι τὸ Ὑπουργεῖον ὑποτίθεται ὅτι ἔχει μίαν διοικητικὴν διάρθρωσιν. Δὲν εἶναι δυνατόν, πέραν ὡρισμένων θέσεων, ποὺ προβλέπονται νὰ δημιουργήσωμεν περισσοτέρας. Δεδομένου ὅτι οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ εἶναι ἄξιοι συμπαθείας καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τοὺς ἐντάσσομεν καὶ τοὺς δίδομεν τὸ δικαίωμα τῆς ἐξελίξεως.

§132Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ὄνειρον ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐλπίδος πραγματοποιήσεως τῆς ἐξελίξεως εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν.

§133Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶναι θέμα διαρθρώσεως καὶ νομίζω ὅτι σεῖς πρέπει νὰ δώσητε τὰς 10 ἐπὶ πλέον θέσεις.

§134Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Προβλέπομεν τὰς θέσεις αὐτὰς νὰ τὰς πάρουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μακρὰν ὑπηρεσίαν.

§135Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ συνεζήτησε τὸ θέμα καὶ τότε ἔγινε δεκτὸν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι πρέπει νὰ περιορισθοῦν, ἀλλὰ τὰ πλεῖστα τῶν μελῶν εἶχαν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἦτο πολὺ περιωρισμένος ἀριθμὸς ποὺ νὰ πάρουν τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου βʹ τάξεως. Δὲν πρόκειται περὶ Διευθυντῶν, πρόκειται περὶ δυνατότητος προαγωγῆς ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον εἶναι τελειόφοιτοι Γυμνασίου, ἀλλὰ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν ἔχουν πάρει πτυχίον Ὑγειονομικῆς Σχολῆς καὶ πολλοὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ μετεκπαιδεύθησαν καὶ τοὺς λέγομεν ὅτι δὲν ἠμποροῦν νὰ πᾶνε πάρα πάνω ἀπὸ εἰσηγηταί. Νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικον. Τὸ ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον λέγει αὐτὸ, δὲν νομίζω ὅτι τὸ Σῶμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ πάρῃ μίαν ἀπόφασιν.

§136Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βλέπω μίαν τροπολογίαν, τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων κ. κ. Ἀδαμοπούλου, Ψαρροῦ.... (ἀναγινώσκει)...., ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸ βʹ ἐδάφιον τῆς § 2.... (ἀναγινώσκει)....». Τὸ νομοσχέδιον λέγει: «.... κεκτημένου ὑπερδεκαετῆ συναπτὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐκτελούντων ὑπερδεκαετῆ καθήκοντα διοικητικοῦ ὑπαλλήλου.... (ἀναγινώσκει)....». Λέγω, λοιπόν, ὅτι ἐν τῷ νομοσχεδίῳ προστίθεται καὶ τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον μὲ ξενίζει: «Οἱ στρατευθέντες δὲ τόσον κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον τοῦ 1940–41, ὅσον καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν». Νομίζω ὅτι αὐτὸ ἐπέχει θέσιν φωτογραφίας, ἐὰν γίνῃ δεκτόν. Οἱ κ. κ. συνάδελφοι λέγουν: «Προτιμωμένων, ἀνεξαρτήτως προσόντων κατὰ.... (ἀναγινώσκει)....», τῶν κεκτημένων κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος ὑπερδεκαετῆ συναπτὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐκτελούντων καθήκοντα διοικητικοῦ ὑπαλλήλου». Ἐὰν τυχὸν δὲν θελήσητε νὰ γίνῃ δεκτή, ὅπως ἔχει ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν θεωρῶ ὀρθήν, τότε τοὐλάχιστον, ἂς προστεθῇ ἁπλῶς: «Οἱ ἔχοντες ὑπηρετήσει εἰς τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον». Διότι ἐὰν τυχὸν δὲν ἐκλήθησαν εἰς τὸν συμμοριτοπόλεμον, διατὶ νὰ ἀποκλεισθοῦν; Μήπως ἐκλήθησαν καὶ δὲν ἐπῆγαν; Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ ὑπάρχουν καὶ αἱ δύο περιπτώσεις, νὰ ὑπηρέτησαν εἰς τὸν πόλεμον τοῦ 1940–41 καὶ νὰ ὑπηρέτησαν καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§137Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Διὰ νὰ σᾶς διευκολύνω, δὲν δέχομαι ἄνευ προσόντων. Δὲν ὑπάρχει θέμα, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν προσόντα, ἂς μὴ δεχθοῦμε ἄνευ προσόντων.

§138Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὀρθῶς δὲν τὸ δέχεσθε αὐτό, ἀλλὰ νὰ δεχθῆτε τοὐλάχιστον νὰ σβήσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ δύο, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ λέτε «στρατευθέντες τόσον κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον, ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν».

§139Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Ἐγὼ προτείνω νὰ διαγραφῇ ὁλόκληρος ἡ φράσις «ἀνεξαρτήτως προσόντων.... (ἀναγινώσκει).... τὴν ἀπελευθέρωσιν». Εἰς τὴν § 2 τοῦ ἄρθρου 1.

§140Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐγὼ λέγω ὅτι ἕνα ἐκ τῶν δύο πρέπει νὰ ἀπαλείψητε, διότι λέγετε: «....τόσον κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον ὅσον καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον».

§141Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Εἶναι τροποποίησις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐγὼ προτείνω νὰ διαγράψητε. Θὰ διαγραφῇ ὁλόκληρον τὸ τμῆμα καὶ αὐτὸ ποὺ λέγετε.

§142Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τότε καλῶς.

§143Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Νικολίτσας. Ἐξ ἄλλου, κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 1 λαμβάνεται πρόνοια, ὅπως αἱ κενούμεναι θέσεις ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως πληροῦνται ἐκ μονίμων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως συμπληρωθῇ ἡ διάταξις, ὥστε νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν τακτοποίησιν αὐτὴν καὶ οἱ ὑγειονομοφύλακες οἱ ὁποῖοι ἔχουν πτυχίον ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§144Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Θὰ τὴν μελετήσω.

§145Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἔγινε ἡ τακτοποίησις τοῦ κατωτέρου προσωπικοῦ τῆς καταπολεμήσεως τῆς ἑλονοσίας τὸ 1953 εἷς ὑπάλληλος, δὲν ἐκρίθη οὔτε μόνιμος, οὔτε ἔκτακτος, οὔτε προσωρινός. Ἐξακολουθεῖ, ὅμως, νὰ παραμένῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Εἶχε τὰ προσόντα νὰ γίνῃ τακτικὸς ὑπάλληλος καὶ ἔχει ὑπηρεσίαν ἐκτάκτου 11 ἐτῶν. Ὑποβάλλω μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία σᾶς δίδει τὸ δικαίωμα τὸν ὑπάλληλον αὐτὸν νὰ τὸν τακτοποιήσητε: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§146Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ὑποστηρίζω, κύριε Ὑπουργέ, μίαν δικαιοτάτην τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν πληροφοροῦμαι ὅτι υἱοθετεῖτε. Πρόκειται περὶ τῆς πληρώσεως κενῶν ὀργανικῶν θέσεων Διευθυντῶν Κλινικῶν εἰς τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «...... (ἀναγινώσκει)....». Ζητοῦμεν νὰ ἐπανέλθῃ ἡ προηγουμένη κατάστασις.

§147Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Αὐτὸ προτείνομεν καὶ ἡμεῖς, νὰ ἐπανέλθῃ ἐν ἰσχύϊ ἡ προηγουμένη διάταξις, ὡς πρὸς τὴν πρόσληψιν τῶν ἐπιστημονικῶν Διευθυντῶν τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων, ἐπιλεγομένων παρὰ τοῦ ἐπιστημονικοῦ συμβουλίου. Νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἑκάστοτε τὸ Ἀδελφᾶτον νὰ ἐκλέγῃ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ἱδρύματος.

§148Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως ἀναθεωρήσητε τὴν ἄποψίν σας, καθ’ ἣν ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Χλουβεράκη, ἀπεκλείσατε τὴν αὔξησιν τῶν 5 θέσεων. Τοῦτο ἐπιβάλλεται καὶ διὰ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι τόσας προσέφερον ὑπηρεσίας.

§149Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχήν σας, ἐπὶ μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία γίνεται εἰς μίαν τάξιν δέκα ὑπαλλήλων μονίμων, οἱ ὁποῖοι ἐντάσσονται εἰς τὴν Γʹ Κατηγορίαν. Ὁ Κῶδιξ προβλέπει τὴν ἔνταξιν εἰς τὴν Βʹ Κατηγορίαν τῶν ἄνευ προσόντων Ὑπαλλήλων, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἄνω τῶν 10 ἐτῶν ὑπηρεσίαν. Οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί, ἔχουν 14 ἐτῶν ὑπηρεσίαν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὅ,τι γίνεται μὲ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, ὡς προβλέπει καὶ ὁ Κῶδιξ καὶ νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν Βʹ Κατηγορίαν. Μάλιστα, ὑπάρχει καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἀπόφασις ἐξεδόθη διότι τὸ Ὑπουργεῖον σας ἀπέλυσεν ὑπάλληλον τῆς κατηγορίας ταύτης, εἰς τὸ 58ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἀκριβῶς διότι τὸν ἐθεώρησεν, μὲ τὴν ἀντιστοιχίαν τοῦ μισθοῦ, ὡς ὑπάλληλον δευτέρας κατηγορίας. Θὰ ἔλεγον, λοιπόν, συνεπικουρῶν, ἐν προκειμένῳ τὸν συνάδελφον Ἀθηνῶν, τὸν κ. Ψαρρόν, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν, ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν τοῦ συναδέλφου κ. Ψαρροῦ, οὕτως ὥστε καὶ οἱ 10 αὐτοὶ ὑπάλληλοι νὰ εὕρουν τὸ δίκαιόν των. Λέγει ἡ τροπολογία: «....(ἀναγινώσκει)....». Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ δίκαιον, κύριε Ὑπουργέ, καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ψαρροῦ.

§150Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Εἶναι ἄνευ προσόντων τῆς τρίτης κατηγορίας. Πάντως, ὅλας τὰς θέσεις, τὰς ὁποίας θὰ καταλάβουν αὐτοὶ θὰ τὰς στερηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσόντα. Διότι, ὁ ἀριθμὸς τῆς τρίτης κατηγορίας καταργεῖται, μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων, καὶ τὰς θέσεις των καταλαμβάνουν ὑπάλληλοι μὲ προσόντα καὶ μὲ δίπλωμα Σχολῆς. Δημιουργεῖται, οὕτω, θέμα τῆς ἀδικίας τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι θὰ καταλάβουν τὰς θέσεις, τῶν ἐχόντων, δηλαδή, τὰ προσόντα. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σωστὸ αὐτό.

§151Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Προέβλεψε τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§153Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν προσόντων τῶν τυπικῶν, ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον συζητήσεων καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκτελωνιστῶν καὶ ἠκούσαμεν τὴν γνώμην τοῦ εἰδικωτέρου ὅλων, λόγῳ τῆς προγενεστέρας του ἰδιότητος ὡς καθηγητοῦ Πανεπιστημίου, τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε τὰ τυπικὰ προσόντα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, διότι ὑπάρχει ἡ ἐμπειρία καὶ μάλιστα, ὅπως ὁ συνάδελφος κ. Δερτιλῆς ἀνέπτυξεν, ἡ ἐμπειρία ἀναγνωρίζεται ὡς προσὸν καὶ ἀπὸ τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ μακρὸν χρόνον καί ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τοὺς ὑπαλλήλους, περὶ τῶν ὁποίων ἀφορᾷ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὰ ἐδάφια α καὶ β τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1, προκειμένου περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ μακρὸν χρόνον καὶ συνεπῶς, ἀπέκτησαν μίαν ἐμπειρίαν, δὲν νομίζω, ὅτι αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ὁποίους τὸ ἴδιον τὸ Κράτος ἀνέχεται ἐπὶ τόσον χρόνον ὑπηρετοῦντας δυνάμεθα νὰ τοὺς ἀφήνωμεν διαρκῶς ἐκθέτους. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία πρόνοια.

§154Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ὡρισμένων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰδικὴν ἐμπειρίαν καὶ εἰδικὴν ἐξάσκησιν εἰς ὡρισμένον τομέα, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ εἶναι μὲ εἰδικὴν ἄσκησιν, μὲ εἰδικὴν ἐμπειρίαν, εἰς ὡρισμένους τομεῖς. Ἐὰν θέλετε ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τρίτης κατηγορίας, νὰ τοὺς κάμωμεν δευτέρας κατηγορίας, εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων τῆς δευτέρας κατηγορίας, εἶναι ἄλλο ζήτημα.

§155Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὁμιλεῖ περὶ ὑγειονομοφυλάκων καί ἐργοδηγῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἀρκετὴ ἡ ἐμπειρία αὐτὴ καὶ δὲν πρέπει νὰ στεροῦμεν τοὺς ὑπαλλήλους τῶν δικαιωμάτων αὐτῶν. Εἴπατε, ὅτι ἐδέχεσθε τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§156Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Εἶπον, δὲν δέχομαι τὴν ἐπέκτασιν, δέχομαι νὰ παραμείνῃ μόνον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ὡρισμένοι ὑπάλληλοι μὲ εἰδικὴν ἄσκησιν καὶ ἐμπειρίαν, τοὺς ὁποίους ἔχομεν καὶ ἡμεῖς ἀναγνωρίσει. Ὄχι, ὅμως, νὰ κάμνωμεν ἐπέκτασιν ἐπὶ ὅλων τῶν ὑπαλλήλων.

§157Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Πρόκειται, λοιπόν, περὶ τῶν ὑπαλλήλων, τῶν περιλαμβανομένων εἰς τὰ ἐδάφια α καὶ β τῶν ὁποίων ἡ διατύπωσις δὲν εἶναι καλή, ἰδίᾳ τῆς παραγράφου 2.

§158Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Αὐτὸ τὸ ἔχω δεχθῆ.

§159Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀλλά, ὡς πρὸς τὸ δεύτερον ἐδάφιον, κάμνετε ἕνα περιορισμόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐπίσης ἀπαράδεκτος, διότι ὁμιλεῖ περὶ τῶν στρατευθέντων κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον ὡς καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Κύριε Ὑπουργέ, προκειμένου νὰ προσληφθῇ ἕνας ὑπάλληλος πρέπει νὰ ἔχῃ προϋπηρεσίαν στρατιωτικήν. Διατὶ νὰ περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὴν εἰδικὴν αὐτὴν περίπτωσιν τῆς ὑπηρεσίας κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον; Κύριε Ὑπουργέ, γνωρίζω ὅτι οἱ ὑπηρετήσαντες τοὺς πολέμους ἔχουν κἄποια δικαιώματα περισσότερον ἀπὸ τὸν ἄλλον κόσμον, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἔχουν ὑπηρεσίαν τῶν πρόσω, εἶναι τετιμημένοι μὲ μετάλλια, ἢ ἔχουν κάμει ἐξαιρέτους πράξεις. Ἁπλῶς τὸ ὅτι ὑπηρέτησαν, δὲν ἀρκεῖ. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπηρετήσῃ τις ὡς κληρωτὸς εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διατὶ θὰ τὸν διακρίνωμεν ἀπὸ τὸν ἄλλον, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε τὴν τιμὴν νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον, καὶ ὑπηρέτησεν μεταγενεστέρως ὡς κληρωτός; Δὲν νομίζω ὅτι ἡ διάκρισις αὐτὴ εἶναι σωστή, πολὺ περισσότερον, διότι δὲν τίθεται εἰς τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ κανένα ἐξαίρετον γεγονός, ὅπως π. χ. ὑπηρεσία εἰς τὴν γραμμὴν τῶν πρόσω, ἢ ἡ ἀπονομὴ τιμητικῆς διακρίσεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ αὐτὸς ὁ περιορισμὸς τῶν ὑπηρετησάντων κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον, ἢ τὴν ἀπελευθέρωσιν.

§160Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Τὸ δέχομαι.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§162Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτοὺς τοὺς 10 μονίμους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου σας, οἱ ὁποῖοι ἐντάσσονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου σας εἰς τὴν τρίτην κατηγορίαν, εἴπατε προηγουμένως εἰς τοὺς συναδέλφους κ. κ. Ψαρρὸν καὶ Δερτιλῆν, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε αὐτοὺς νὰ τοὺς ἐντάξητε εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν, διότι δὲν ἔχουν προσόντα. Αὐτοί, ὅμως, οἱ ἄνθρωποι, ἐξητάσθησαν προφορικῶς καὶ γραπτῶς ἀπὸ καθηγητὰς τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς καὶ ἐπέτυχον, ἔχουν δὲ 14 χρόνια ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθοῦν αὐτοὶ εἰς τὸ ἀριστερὸν τῶν ἄλλων, διότι ἔχουν μόνον τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Ἀλλὰ ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Ἀδαμόπουλος, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, ὕστερα ἀπὸ 14 χρόνια καὶ μὲ τοιαύτην πεῖραν ἐργασίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀδικηθοῦν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας τοὺς ἐδικαίωσε. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, καὶ ἐγώ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον τῆς Λέσβου, θὰ σᾶς εἴπω μίαν περίπτωσιν. Ἕνας ἡμερομίσθιος ὑπάλληλος ὑπηρετεῖ μὲ πτυχίον ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς. Ἐξακολουθεῖ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ὕστερα ἀπὸ 12 ἔτη ὑπηρεσίαν νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τακτοποιηθῇ. Θὰ ἐνταχθοῦν, τέλος πάντων, μέσα;

§163Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Ἔχουν πτυχίον ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως χωρὶς νὰ ἔχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου.

§164Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Βεβαίως.

§165Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Θὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα.

§166Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Διατὶ δὲν ἐνετάσσοντο ἐπὶ τόσα ἔτη;

§167Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν νὰ ἀπαντήσητε, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὰς τροπολογίας. Μαζέψατέ τας, βάλετέ τας εἰς τὴν τσέπην, πηγαίνετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐξετάσατέ τας, διότι ἐδῶ εἶναι λαβύρινθος. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ συζήτησις εἰς βʹ ἀνάγνωσιν. Πάρετε τὰς τροπολογίας καὶ μεθαύριον νὰ ἀπαντήσητε.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἔξαρχος, ἔχει τὸν λόγον.

§169Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Πρόκειται περὶ τῶν πτυχιούχων τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ὡς εἰδικευμένοι ἐργάται. Παρακαλῶ νὰ τοὺς ἐντάξητε ἀπὸ τοῦδε διότι ἔχουν τὸ πτυχίον τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν καὶ ἔχουν ὑπηρεσίαν εἰδικευμένου ἐργάτου. Πρέπει νὰ ἐνταχθοῦν ἀπὸ τοῦδε χωρὶς νὰ ἀναμένουν τὴν διετίαν, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἠμποροῦν νὰ ἐνταχθοῦν. Δι’ αὐτὸ ἐκάμαμεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Εἰς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως πτυχιούχους .... (ἀναγινώσκει)....».

§170Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, διότι εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν εἶναι πολλοί.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§172Α. ΜΙΧΑΣ. Θὰ ἐπανέλθω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι κ. κ. Χλουβεράκης καὶ Καλαντζῆς. Πρόκειται περὶ τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω ὅτι αὐτοὶ παίρνουν μὲ τὸ εὐδόκιμον ὑπηρεσίας γύρω εἰς τὰ 10–20%. Ἀλλὰ πέραν τούτου, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας ὅταν μὲ τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπηρετοῦν τόσοι ὑπάλληλοι, δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ὀρθὸν νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τμηματάρχου ὄχι 5 ἀλλὰ 15 ὡς ἀρχικῶς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοιν. Προνοίας εἶχε προτείνει. Βεβαίως τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν θέλον νὰ περιορίσῃ πᾶσαν δαπάνην, ἔχει τὰς ἀπόψεις του.

§173Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Ἐδιπλασίασα τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσηγητῶν.

§174Α. ΜΙΧΑΣ. Ναί, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου παρὰ μόνον 5. Θὰ παρακαλέσω μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσητε μίαν λύσιν.

§175Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ἡ δαπάνη εἶναι 66.000, κ. Ὑπουργέ.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Σκορδίλης, ἔχει τὸν λόγον.

§177Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία κατηγορία ὑπαλλήλων τοῦ διοικητικοῦ κλάδου τῆς Βʹ κατηγορίας τοῦ Ὑπουργείου σας, ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ, οἱ ὁποῖοι καίτοι ἔχωσιν ὑπεροκταετῆ ὑπηρεσίαν καὶ κέκτηνται καὶ τὰ λοιπὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα δὲν δύνανται νὰ προωθηθῶσιν εἰς τὸν 5ον βαθμόν, λόγῳ τῶν δυσαναλόγως περιωρισμένων θέσεων τοῦ 5ου αὐτοῦ βαθμοῦ. Ἀναφέρω ὅτι ὑπάρχουν 9 θέσεις ἐπὶ 5ῳ καὶ 4ῳ βαθμῷ ἐπὶ συνόλου 842 ὑπαλλήλων βʹ κατηγορίας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ἄνισος μεταχείρισις τῶν ὑπαλλήλων τῆς κατηγορίας αὐτῆς ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων τῶν κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν, οἱ ὁποῖοι, ὅπως πληροφοροῦμαι, τακτοποιοῦνται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχετικοῦ νόμου. Ὑποστηρίζω δὲ ὅτι δὲν γίνεται ἐπιβάρυνσις τοῦ δημοσίου Προϋπολογισμοῦ, διότι οἱ περισσότεροι λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα τῆς εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν προτείνω τὴν κατωτέρω τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπογράφομεν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Γαλενιανοῦ: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§178Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται ἄνισος μεταχείρισις τῶν ὑπαλλήλων τῶν Κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν, ἔναντι τῶν περιφερειακῶν.

§179Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Δὲν ὑπάρχει διάκρισις. Ἔχω δεχθῆ τροπολογίαν ἡ ὁποία ρυθμίζει τὸ θέμα τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰς περιφερειακὰς ὑπηρεσίας.

§180Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ὁμιλεῖτε ὑπευθύνως ὅτι δὲν πρόκειται νὰ προστατευθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Κεντρικῆς ὑπηρεσίας διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς;

§181Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Ἀσφαλῶς ὄχι.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον.

§183Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἀποδεχθῇ τροπολογίαν ὑποστηριχθεῖσαν ἐκ μέρους πολλῶν συναδέλφων καὶ ἰδίᾳ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Χλουθεράκη, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι πολλοὶ βουλευταί, νὰ ὑποστηρίξωμεν ἐπιμόνως τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ τὴν ἀποδεχθῇ διότι ἔχει ἑδραίαν ἠθικὴν βάσιν. Ὑπομιμνήσκω διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ΑΣΔΥ εἰς δύο ἀλλεπαλλήλους γνωμοτεύσεις του, τὰς ὁποίας ἐξέδωκε κατὰ τὸ 1952 καὶ κατὰ τὸ 1954, ἐγνωμάτευσεν ὅτι πρέπει νὰ προάγωνται μέχρι τοῦ 5ου βαθμοῦ καὶ καθώρισεν, ὡς γνωστόν, τὴν ἀναλογίαν εἰς τὸ ⅙ τοῦ συνόλου τῶν θέσεων, δηλαδὴ εἰς 36. Καὶ εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι καὶ σεῖς ὑπεστηρίξατε τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ταυτοχρόνως ἐβεβαιώθη ὅτι ὑπάρχει καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ἀλλὰ ἰσχυρίσθητε σήμερον ὅτι προέβαλε ἀντιρρήσεις ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προκειμένου περὶ αὐξήσεως ἀπὸ 5 εἰς 15 καὶ ὄχι ἀπὸ 5 εἰς 36. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιμένω ἐπὶ τῆς ἀποφάσεως, διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι ἔχουν πολλὰ προσόντα, πλεῖστοι ἀπὸ αὐτοὺς ἔχουν μετεκπαιδευθῆ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι περισσότερον χρήσιμοι. Πρέπει νὰ προαχθοῦν ἔκτοτε διότι πρόκειται νὰ ἀσκήσουν ἔργον ὑπηρεσίας σπουδαῖον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, κ. Ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ εἶναι ἀσήμαντος, διότι οἱ πλεῖστοι λαμβάνουν ὡς γνωστὸν τὰ ἐπιδόματα πολυετοῦς ὑπηρεσίας, λόγῳ ἐξαντλήσεως τῆς ἱεραρχίας. Συνεπῶς ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ Προϋπολογισμοῦ θὰ εἶναι δρχ. 60.000 καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς προκαλεῖ μίαν αἴσθησιν εἰς τὸ Σῶμα ἡ ἀντίρρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν ἀσήμαντον αὔξησιν προκειμένου περὶ ἔργων ἀφορώντων τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πείσητε τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἀποδεχθῇ ἔτσι ἀδιαμαρτυρήτως αὐτὸν τὸν ἰσχυρισμόν σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ αὐξήσητε αὐτὰς τὰς θέσεις τοὐλάχιστον εἰς 15 ὄχι εἰς 36. Εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητος ὁ προβαλλόμενος ἰσχυρισμὸς καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλοῦν βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως νὰ ἐξαντλήσητε τὰς προσπαθείας σας, κύριε Ὑπουργέ, μέχρι τῆς δευτέρας συζητήσεως, ὥστε νὰ πεισθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι πρέπει εἰς αὐτὸν τὸν πολύτιμον κλάδον, ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν ὕπαιθρον, νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῶν θέσεων αὐτῶν τοῦ 5ου βαθμοῦ τοὐλάχιστον εἰς 15.

§184Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Τῆς ὑπαίθρου ἢ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας; Διότι ἄλλως θὰ ἐνταχθοῦν εἰς διοικητικὰς θέσεις τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας. Ἐὰν πρόκειται νὰ πᾶνε εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὸ δέχομαι.

§185Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ ρυθμίσητε σεῖς τὸ θέμα. Τὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἠθικὴν ἀξίαν, εἶναι ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν οἱ ὁποῖοι ἔχουν προσόντα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀνώτερα προσόντα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ, πρέπει νὰ φθάσουν καὶ εἰς τὸν 4ον ἀκόμη βαθμὸν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐναπόκειται νὰ κρίνῃ ἐὰν πρέπει οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ πᾶνε εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§187Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Ὑπουργέ, θὰ προτείνω μίαν μέσην λύσιν. Νὰ δημιουργηθοῦν θέσεις εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα τῶν περιφερειῶν. Νὰ διαλέξωμεν 10–15 Ὑγειονομικὰ Κέντρα ἐνδιαφέροντα καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἐκεῖ τὰς θέσεις, οὕτως ὥστε νὰ μὴ παραμένουν εἰς τὸ Κέντρον.

§188Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Ὑπάρχουν νομίατροι μὲ βαθμὸν εἰσηγητοῦ. Τώρα προσπαθοῦμεν νὰ τακτοποιήσωμεν τοὺς νομιάτρους. Ἀντιλαμβάνεσθε τὴν ἀντίθεσιν ὅταν ὁ ὑγειονομικὸς ἐπόπτης θὰ εἶναι τμηματάρχης καὶ ὁ διευθυντὴς τοῦ Ὑγειονομικοῦ Κέντρου θὰ εἶναι εἰσηγητής. Παρὰ ταῦτα, ἀφοῦ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ θὰ τὴν ἐξετάσω περισσότερον ὡς πρὸς τὴν ἐπαρχίαν, τὸ δέχομαι, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ τὸ δεχθῇ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν.

§189Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν θὰ δημιουργήσωμεν θέσεις, θὰ τὰς δημιουργήσωμεν εἰς μεγάλα Ὑγειονομικὰ Κέντρα, ὄχι εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι μεγάλα Ὑγειονομικὰ Κέντρα δὲν ὑπάρχουν μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, ὑπάρχουν καὶ ἀλλοῦ. Νομίζω ὅτι εἰς 10 ἢ 12 Ὑγειονομικὰ Κέντρα ἠμπορεῖ νὰ τοποθετηθοῦν οἱ ἐπόπται αὐτοί.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§191Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι ὑπάρχουν νομίατροι μὲ βαθμὸν εἰσηγητοῦ. Δὲν νομίζετε ὅτι καταρρακώνεται ἡ ἔννοια τοῦ Κράτους ὅταν οἱ νομίατροι ἔχουν βαθμὸν εἰσηγητοῦ; Δὲν νομίζετε ὅτι τοῦτο εἶναι τρομερὸν καὶ καταρρακώνει τὴν ἔννοιαν τοῦ Κράτους;

§192Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐπειδὴ ἐθίξατε ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον βεβαίως θίγει καὶ τὴν Κυβέρνησιν, σᾶς ἀπαντῶ τὸ ἑξῆς:

§193Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ δὲν ἐστράφην ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ διαπιστώνω μίαν τρομερὰν πραγματικότητα.

§194Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ τρομερὰ αὐτὴ κατάστασις ἀκριβῶς τακτοποιεῖται μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον.

§195Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ βοηθήσω τὸν κ. Ὑπουργόν. Εἰς ἕνα νομοθετικὸν διάταγμα 3605 ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδέχθη ὅπως 500 θέσεις ταξινόμων προάγωνται μέχρι τοῦ 5ου βαθμοῦ, δηλαδή, ἐκεῖνοι ποὺ τακτοποιοῦν τὰ γράμματα, τὰς ἐπιστολάς, τακτοποιοῦνται καὶ ἡμεῖς τώρα τοὺς ἀποφοίτους τοῦ Γυμνασίου καὶ τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς τοὺς ἔχομεν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ εἰσηγητοῦ; Νὰ εἴπητε εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἔδωσε διὰ τοὺς ταξινόμους τὰς 500 αὐτὰς θέσεις μέχρι 5ου βαθμοῦ, πρέπει νὰ δώσῃ καὶ ἐδῶ.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§197Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἄποψιν τῶν κ. κ. συναδέλφων ἐπὶ τῆς ἀνάγκης τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως. Πρέπει νὰ φθάνουν εἰς τὸν πέμπτον βαθμόν. Νομίζω ὅτι πέραν τῶν ἄλλων, εἶναι ἀπαράδεκτον τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, προκειμένου εἰδικῶς περὶ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας νὰ κάμνῃ τὴν τσιγκουνιὰν ποὺ κάμνει. Τὸ ὕψος τῶν ἀντιπαραγωγικῶν δαπανῶν εἶναι τεράστιον. Ἂς κάμῃ οἰκονομίαν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἂς ἔχῃ εὐχέρειαν αὐξήσεως τῶν δαπανῶν εἰς τὰ δύο αὐτὰ Ὑπουργεῖα, τὰ ὁποῖα προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὸν λαόν.

§198Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ εἶπον ὅτι δέχομαι νὰ τὸ μελετήσω καὶ νὰ ἐρωτήσω καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ἀλλὰ σήμερον δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ ἀμέσως τώρα. Θὰ εἰσηγηθῶ καὶ ἐγὼ καὶ θὰ μεταφέρω καὶ τὰς ἀντιλήψεις τῆς Βουλῆς.

§199Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει ἕνα θέμα ἠθικόν, νὰ περιληφθῇ καὶ ὁ τέταρτος βαθμὸς εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἔστω καὶ συμβολικῶς. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἰδικόν σας Ὑπουργεῖον οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι οἱ ἔχοντες πτυχίον Γυμνασίου φθάνουν μέχρι τοῦ 4ου βαθμοῦ. Δὲν εἶναι νοητὸν εἰς τὸ ἴδιον Ὑπουργεῖον οἱ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν πτυχίον ἐπόπτου ἐξυγιάνσεως νὰ μὴ δύνανται νὰ φθάσουν οὔτε εἰς τὸν 5ον βαθμόν. Νομίζω ὅτι ἐὰν τεθῇ ἕνας ἀριθμὸς συμβολικῶς 3–5 τακτοποιεῖται ἕνα ἠθικὸν θέμα.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχει τὸν λόγον.

§201Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν πρέπει νὰ ἐκπλήττεσθε διὰ τὴν σωρείαν τῶν τροπολογιῶν. Αἱ περισσότεραι τῶν τροπολογιῶν εἶναι δίκαιαι καὶ τοῦτο διότι ἰδίᾳ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ἐπὶ τριάκοντα ἔτη δὲν εἶχε ὀργανισμόν. Ἕκαστος ὑπάλληλος εἶχεν εἰσέλθει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μὲ ἰδικόν του νόμον καὶ ἰδικήν του διάταξιν. Ἕκαστος ὑπάλληλος τοῦ Ὑπουργείου προήγετο καὶ ἐλάμβανε σύνταξιν μὲ εἰδικὸν νόμον, γραμμένον δι’ αὐτόν. Καὶ διὰ τοῦτο παρετηρήθη ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς ὑπάρχουν διευθυνταὶ μὲ χρονικὴν διάρκειαν ὑπηρεσίας 10 ἔτη. Ὅταν ἤμην Γενικὸς Γραμματεὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας ὑπῆρχον εἰσηγηταὶ μὲ ἄδειαν δικηγορεῖν 22 χρόνια εἰς τὸν βαθμὸν αὐτόν. Καὶ ὑπῆρχον ἄλλοι μὲ 10 καὶ 7 χρόνια ὑπηρεσίας καὶ ἦσαν διευθυνταί. Ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχεν αὐτὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παρελθὸν καὶ ἐφ’ ὅσον ἔρχεται νομοσχέδιον διὰ τακτοποίησιν θέσεων, φυσικὸν εἶναι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀδικίαι τοῦ παρελθόντος νὰ ζητηθοῦν νὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ νὰ ἀρθοῦν. Δι’ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, ἀντιμετωπίζετε τὴν σωρείαν τῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι τροπολογίαι κατὰ τὰ ⅘ εἶναι δίκαιαι. Τώρα θὰ ἀπαντήσητε ὅτι εὑρίσκεσθε πρὸ μιᾶς πραγματικῆς καταστάσεως καὶ τὶ νὰ κάμητε. Θὰ εὑρεθῇ ἡ λύσις, κ. Ὑπουργέ, φθάνει νὰ ὑπάρχῃ καλὴ θέλησις. Οὔτε πρόκειται νὰ καταστραφῇ τὸ Κράτος ἐὰν εἰς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ἐπὶ χρόνια ὁλόκληρα μένουν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν τοὺς ἀφαιρεῖτε τὸ δικαίωμα τῆς προαγωγῆς. Ὑπάρχει μία τροπολογία τῶν συναδέλφων κ. κ. Ἀδαμοπούλου κ.λ.π., ἡ ὁποία λέγει τὸ ἑξῆς: «Ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἰς τὸν 6ον βαθμὸν ἐπὶ 6–8 χρόνια νὰ δικαιοῦνται νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν 5ον βαθμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα καὶ νὰ καταδικάζεται νὰ μείνῃ εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἐπὶ μίαν 10ετίαν καὶ νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Εἶναι χρέος τιμῆς, διὰ τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ τακτοποιήσῃ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα καὶ νὰ λέγῃ τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἔχει θέσεις εἰς τὸν 5ον βαθμόν, εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον, θὰ παραμείνουν ἐπὶ 10–15 ἔτη εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμητε δεκτὴν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἄν βάλητε τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων τοῦ 1940, ποὺ ἦσαν 63.000 μὲ τοὺς 70.000 ποὺ εἶναι σήμερον, θὰ ἴδητε ὅτι δὲν ἔχομεν τόσους πολλοὺς διορισμοὺς ὑπαλλήλων ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις. Διότι τὸ Κράτος ἐξειλίχθη καὶ τὰ Ὑπουργεῖα ἀπὸ 12 ἔγιναν 17. Αὐτοί, τὸν μισθὸν θὰ τὸν πάρουν, διότι θὰ πάρουν τὴν πολυετίαν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, καὶ πάλιν, ὅπως δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§202Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ ἁμαρτωλὸν παρελθόν, ὅπως εἴπατε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ μὲ μίαν ἢ δύο τροπολογίας. Μόνον ὁ ὀργανισμὸς τοῦ Ὑπουργείου θὰ διορθώσῃ τὴν ἀνωμαλίαν αὐτήν. Ὅλαι αἱ ἀδικίαι ποὺ δημιουργοῦνται, δημιουργοῦνται ἀπὸ τὰς τροπολογίας, διότι εἰς κάθε συζήτησιν παρεισφρύουν τροπολογίαι. Μόνον διὰ τοῦ ὀργανισμοῦ, θὰ τεθῇ τέρμα, ὁ ὁποῖος ἐλπίζω, δὲν θὰ βραδύνῃ νὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν. Τὴν τροπολογίαν θὰ τὴν μελετήσω.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Καρασπήλιος, ἔχει τὸν λόγον.

§204Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμμερίζομαι καὶ ἐγώ, ἀπολύτως, ὅσα ὀρθὰ καὶ δίκαια ἀνέπτυξεν ὁ κ. Γρηγορίου. Ἐν συνεχείᾳ, ἔχω νὰ εἰσηγηθῶ πρὸς ὑμᾶς μίαν δικαιοτάτην περίπτωσιν προϊσταμένων περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν Νομῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ ἔχουν ἀποδώσει πλουσίως, ἔχουν ἀρίστας ἐκθέσεις, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν προΐστανται τῶν ὑπηρεσιῶν ὁλοκλήρων, εἶναι μὲ βαθμὸν γραμματέως καὶ εἰσηγητοῦ. Εἶναι αὐτό, δηλαδή, ποὺ εἴπατε πρὸ ὀλίγου, ἀπαντῶν εἰς τὸν κ. Ἀδαμόπουλον, ὅτι ὑπάρχουν νομίατροι μὲ βαθμὸν εἰσηγητοῦ. Σᾶς λέγω ὅτι ὑπάρχουν καὶ μὲ βαθμὸν γραμματέως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προΐσταται ὑπάλληλος ἐπὶ μιᾶς περιφερειακῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου εἰς ὁλόκληρον τὸν νομὸν καὶ νὰ ἔχουν, ἐπὶ σειρὰν 5–6 ἐτῶν τὸν βαθμὸν τοῦ γραμματέως ἢ εἰσηγητοῦ. Οὐδεμία ἄλλη ὑπηρεσία, οἱουδήποτε ἄλλου Ὑπουργείου, ἔχει προϊστάμενον μὲ βαθμὸν κάτω τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου.

§205Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Περὶ ὑγιεινολόγων πρόκειται.

§206Α. ΚΑΡΑΣΠΗΛΙΟΣ. Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ περίπτωσις, διότι πρόκειται περὶ προϊσταμένων. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσητε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφᾶδος, ἔχει τὸν λόγον.

§208Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία, φαίνεται, εἶναι ἀποδεκτὴ ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι πολὺ δικαία. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίζωμεν μέτρα, τὰ ὁποῖα σκοποῦν τὴν προάσπισιν τῆς δημοσίας ὑγείας καὶ νὰ θέτωμεν, πάντοτε, τὸ φάσμα τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ὅταν πρόκειται διὰ τὴν ἔγκρισιν πιστώσεως διὰ τὴν προάσπισιν τῆς δημοσίας ὑγείας, φέρουν, πάντοτε, τὸν κατακλυσμόν. Δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀρνοῦνται πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ τὴν προάσπισιν τῆς δημοσίας ὑγείας. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ γενικώτερον θέμα. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δισταγμὸς ἐκ μέρους σας διὰ τὴν ἄνευ ἐπιφυλάξεως, ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Διότι, ὅπως εἶπον καὶ εἰς τὴν βραχεῖαν ἀνάλυσιν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, θεσπίζετε διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων βάζετε ὄργανα διὰ τὴν ἐξυγίανσιν καὶ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν μέσων καὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐξασφαλίσουν τὴν δημοσίαν ὑγιεινήν, ἀλλὰ πῶς θέλετε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ κάμουν τὴν δουλειάν των μὲ κἄποιαν ἄνεσιν καὶ μὲ κἄποιαν προθυμίαν καὶ ἐπιθυμίαν, ὅταν θὰ μείνουν εἰς τὸν ἴδιον βαθμόν; Ἂν δὲν πρόκειται, ὅπως ἐλέχθη εἰς μίαν συζήτησιν, διὰ τὰς θέσεις αὐτὰς τοῦ 5ου βαθμοῦ, νὰ τοὺς συνωστήσωμεν εἰς τὸ Κέντρον, ἀλλὰ νὰ πᾶνε νὰ φορτωθοῦν τὸν σάκκον μὲ τὰ ἐπιστημονικὰ μέσα, νὰ αὐξηθοῦν αἱ θέσεις τοῦ 5ου βαθμοῦ. Ἂν πρόκειται νὰ τοὺς συνωστήσωμεν εἰς τὸ Κέντρον, τότε νὰ μὴ τὸ πραγματοποιήσητε καθόλου. Νομίζω, πάντως, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ δισταγμὸς νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι ἀποσκοπεῖ μόνον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ὡρισμένων κτηθέντων δικαιωμάτων, λόγῳ πολυετοῦς ὑπηρεσίας.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§210Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ συνάδελφοι κ. κ. Ψαρρὸς καὶ Δερτιλῆς ὑπέβαλον μίαν τροπολογίαν, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπεφυλάχθητε νὰ ἀπαντήσητε. Παρακαλῶ πολὺ νὰ τὴν υἱοθετήσητε, διότι νομίζω ὅτι εἶναι ἔργον στοιχειώδους δικαιοσύνης νὰ τακτοποιήσητε τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μνημονεύονται εἰς τὴν τροπολογίαν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§212Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πράγματι, εἶναι καθολικὴ ἐπιθυμία τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ αὔξησις τῶν θέσεων εἰς 13, ὡς, πράγματι, ὥριζεν τὸ ἀρχικὸν κείμενον. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν βλέπω, ὅτι καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἀναφέρεται εἰς τὰς 13 αὐτὰς θέσεις. Ἑπομένως, δὲν προκύπτει δυσκολία, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἔγκρισις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ἡ ἔγκρισις ἔχει γίνει βάσει τοῦ ἀριθμοῦ 13. Ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα, ὥστε, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ τάξις, αὐτή, διότι πέραν τοῦ πτυχίου τοῦ Γυμνασίου ἔχουν καὶ πτυχίον τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς. Δευτέρα παρατήρησις, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Ἔξαρχος. Πρόκειται περὶ ἡμερομισθίων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον κατέχουν ἀπολυτήριον Γυμνασίου, ἀλλὰ εἶναι καὶ πτυχιούχοι τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, νὰ εἴπωμεν «ἐντὸς διετίας», ἀλλὰ νὰ ἐντάσσωνται κατὰ τὸν νόμον, δοθέντος ὅτι ἔχουν καὶ τὰ οὐσιαστικὰ καὶ τὰ τυπικὰ προσόντα, καὶ ἔχουν ὑπηρεσίαν τριετῆ.

§213Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ προϋπόθεσις τῆς προτιμήσεως τῶν διπλωματούχων τῆς Ὑγειονομικῆς Σχολῆς ὑπάρχει. Ἐὰν θὰ μποῦν, θὰ μποῦν ἀπὸ αὐτούς. Ἐκεῖνο ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἶναι μονιμοποιήσεις. Θὰ γίνῃ προσωρινὴ τακτοποίησις. Θὰ μονιμοποιοῦνται ἑκάστοτε κατὰ τὰς ὑπαρχούσας ἀνάγκας, καὶ θὰ πληροῦνται αἱ θέσεις ἑκάστοτε.

§214Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ μειώσωμεν αὐτὸ τὸ διάστημα.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§216Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 ἔχω καὶ ἐγὼ διατυπώσει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὸ ζήτημα τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ἐποπτῶν ἐξυγιάνσεως, διὰ τὴν προαγωγήν των. Εἰς τὸ παρελθόν, συνέβη τοῦτο τὸ περίεργον. Βάσει τοῦ νόμου 6038) 34 οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως ἐξειλίσσοντο μέχρι τοῦ 7ου βαθμοῦ, μὲ τὸν νόμον, ὅμως, περὶ Πολυϊατρείων τοῦ 1946, ἅμα τῇ τοποθετήσει των εἰς Πολυϊατρεῖα οἱ ἐπόπται ἐξυγιάνσεως εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ ἐξελιχθοῦν μέχρι τοῦ 6ου βαθμοῦ. Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι αὐτὸ ἐδημιούργησε μίαν ἀδικίαν, διότι μόνον ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἔδιδε τὸ δικαίωμα προαγωγῆς κατὰ 1 βαθμόν.

§217Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μὴ κουράζεσθε, τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δηλώσῃ ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν δέχεται.

§219Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν μὲ τὴν διαγραφὴν ποὺ προέτεινεν ὁ κ. Καλκάνης.

§220Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δέχομαι τὸ ἄρθρον 1, ὡς ἐτροπολογήθη, ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἔχω κάμει ἐπίσης δεκτὴν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μακροπούλου.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν θὰ μᾶς εἴπητε, ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν δέχεσθε. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 1;

§222ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ ἔκαμε ὡρισμένας ἀνακοινώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἁρμοδιότητας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τότε ἀπουσίαζε, τώρα, ὅμως, προσελθών, ἐπιθυμεῖ νὰ δώσῃ πληροφορίας εἰς τὸ Σῶμα.

§224Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς πληροφορήσω τὰ ἑξῆς: Ἔχει μελετηθῆ καὶ ἔχει ἐγκριθῆ ἡ προμελέτη διὰ τὸν Στρυμόνα, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπὸ τὸν Ἑλβετὸν καθηγητὴν κ. Μύλλερ καὶ ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὸ κόστος τοῦ ὅλου ἔργου εἰς 750.000.000 δραχμάς, κατ’ ἐλάχιστον ὅριον. Παρὰ τὸ σημαντικὸν τῆς δαπάνης, ἔδωσα ἐντολὴν νὰ προχωρήσωμεν καὶ εἰς ὁριστικὴν μελέτην. Πλὴν τούτου, ὅμως, ἐπειδὴ καὶ ἀπὸ ὡρισμένους τεχνικοὺς τοῦ Ὑπουργείου, ἐγένετο μία πρότασις λίαν ἐνδιαφέρουσα, ἡ ὁποία, ἐὰν τυχὸν εἶναι ἐφαρμόσιμος θὰ λύσῃ τὸ θέμα διὰ μίαν μακρὰν περίοδον ἐτῶν, 30 τοὐλάχιστον ἐτῶν, καὶ ἐπειδὴ ἡ πρότασις αὐτὴ συνεπάγεται μίαν δαπάνην πολὺ μικροτέραν, δηλαδὴ 40–50.000.000 δραχμῶν, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Ἑλβετὸν καθηγητήν, πλὴν τῆς ὁριστικῆς λύσεως, νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν μελέτην καὶ τῆς προσωρινῆς λύσεως. Διὰ τῆς δημιουργίας δευτέρου φράγματος εἰς τὴν Κερκίνην, ἡ στάθμη τοῦ ποταμοῦ ἔχει κατέλθει. Θὰ ἠμπορούσαμεν, λοιπόν, νὰ περισώσωμεν τὴν κατάστασιν, ἐὰν ἡ λύσις αὐτὴ κριθῇ ἐφαρμόσιμος διὰ 30 ἔτη. Πλὴν αὐτῶν τῶν δύο ὁριστικῶν λύσεων, αἱ ὁποῖαι ἤδη μελετῶνται ὁριστικῶς, ἔχουν ληφθῆ καὶ λαμβάνονται κατ’ ἔτος διάφορα προστατευτικὰ μέτρα, δαπανᾶται ἐτησίως ἕνα σοβαρὸν χρηματικὸν ποσόν, περὶ τὰ 10.000.000. Ἐφέτος ἔχομεν καταλήξει εἰς μίαν συμφωνίαν μὲ τοὺς στρατιωτικούς, ἡ ὁποία μεγάλως ἀνεκούφισε τὴν περιοχήν. Καθὼς γνωρίζετε, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν, διὰ στρατιωτικοὺς σκοπούς, εἶχεν ἀξιώσει καὶ τὸ εἴχομεν δεχθῆ, νὰ τηρῆται ἡ στάθμη τῆς Κερκίνης λίμνης εἰς ἕνα ὡρισμένον ἐπίπεδον, νὰ μὴ ἀδειάζῃ δηλαδὴ ποτέ. Τοῦτο ἐδημιούργει τὴν ἀνησυχίαν, μήπως τυχὸν ἤθελε πλημμυρίσει ποτὲ ἡ λίμνη. Ἀπεφασίσθη, λοιπόν, καὶ ἐδόθη ἐντολὴ — ἤνοιξαν τὰ φράγματα καὶ ἄδειασε ἐντελῶς ἡ λίμνη. Αὐτὴν τὴν ἑσπέραν ἐπεκοινώνησα μετὰ τοῦ Νομάρχου καὶ τοῦ Νομομηχανικοῦ Σερρῶν, οἱ ὁποῖοι μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν ἔχουν καμμίαν ἀνησυχίαν. Βεβαίως, αὐτὸ δὲν εἶναι καθησυχαστικὸν 100%, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἠξεύρῃ κανείς, ἐὰν θὰ γίνῃ μία μεγάλη πτῶσις βροχῶν εἰς τὴν Βουλγαρίαν καὶ τὶ ἐπακόλουθα ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ αὕτη. Κανονικῶς, ὅμως, ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἔστω καὶ ἐὰν ἔχωμεν μίαν πλήμμυραν μετρίας ἐκτάσεως, μὲ τὸ μέτρον τῆς ἐκκενώσεως τῆς λίμνης, ἡ περιοχὴ δὲν διατρέχει κανένα κίνδυνον. Θὰ πρέπει νὰ τελειώσωμεν τὴν ὁριστικὴν μελέτην καὶ νὰ ἀποφασίσωμεν. Ἐφ’ ὅσον δὲ ἡ προσωρινὴ λύσις, ἡ λύσις τῶν 30 ἐτῶν, κριθῇ ἐφαρμόσιμος, θὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν ἕνα σοβαρὸν κονδύλιον, διὰ νὰ ἀρχίσῃ τὸ ἔργον τοῦ Στρυμῶνος. Διότι, ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτό, κινδυνεύει μία τεραστία περιοχὴ καὶ εἰς ἀριθμὸν κατοίκων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀποδόσεως διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. (Χειροκροτήματα).

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Α. Κοκκέβης, ἔχει τὸν λόγον.

§226Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 2 λαμβάνεται πρόνοια ὅπως, δι’ ἐκείνους τοὺς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν προσόντα καὶ διατηροῦνται εἰς προσωρινὰς θέσεις ἐπὶ βαθμῷ 13–8ῳ ὑποβάλομεν τὴν παράκλησιν, ὅπως εἰς αὐτοὺς δοθῇ μία μεγαλυτέρα εὐχέρεια εἰς τρόπον, ὥστε νὰ διαβαθμίζωνται ἀπὸ τοῦ 13 ἕως τοῦ 7 βαθμοῦ. Νομίζω, ὅτι, ἐπειδὴ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν προσφέρει πολλὰ εἰς τὴν καταπολέμησιν τῆς ἑλονοσίας, ἠμποροῦμεν νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν αὐτήν.

§227Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὑπὸ ἐξέτασιν, κύριε συνάδελφε. Δὲν δύναμαι νὰ τὸ δεχθῶ ἀμέσως. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἄλλωστε, καὶ χωρὶς προσόντα τακτοποιοῦνται καί, παραλλήλως, διαβαθμίζονται Ἀρκετὸν εἶναι τοῦτο.

§228Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τοῦ κ. Κοκκέβη. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν 10 χρόνια ὑπάλληλοι καὶ τὸ μόνον προσὸν ποὺ δὲν ἔχουν εἶναι τὸ ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Δὲν ζητοῦν δὲ τίποτε τὸ σπουδαῖον. Ζητοῦν μόνον νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ γραμματέως Αʹ, ἀντὶ τοῦ γραμματέως Βʹ ποὺ φθάνουν σήμερον.

§229Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ προσθήκην εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο μιᾶς παραγράφου, ἐχούσης ὡς ἑξῆς: «Ἰατροὶ διατελέσαντες.... (ἀναγινώσκει) ....».

§230Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ ὑγιεινολόγων, κύριε συνάδελφε, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον 3. Ἀφήσατε, λοιπόν, νὰ τὸ συζητήσωμεν ἐκεῖ.

§231ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§232ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Φ. Πιτούλης ἔχει τὸν λόγον.

§234Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 11 προβλέπεται μία περίπτωσις ἐντάξεως ὑπαλλήλων τῆς Γʹ κατηγορίας εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν. Ὑπάρχει μία τροπολογία ὡρισμένων συναδέλφων, τὴν ὁποίαν ἀρχικῶς μετὰ δειλίας ἀνέλαβα νὰ ὑποστηρίξω. Ἀλλ’ ἀναγνώσας τὴν 11 παράγραφον, εὑρίσκω ὅτι εἶναι δικαιοτέρα καὶ ἀξιωτέρα ὑποστηρίξεως ἡ τροπολογία τῶν κ. κ. συναδέλφων. Διότι ἡ ἐν λόγῳ ἔνταξις προβλέπεται ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τὴν ἀπροσδόκητον νὰ ὑπηρετοῦν ἀπὸ τετραετίας εἰς τὸ Κέντρον καὶ νὰ ἀποκλείωνται οἱ μὴ τυχόντες τοῦ εὐεργετήματος νὰ ὑπηρετήσουν εἰς τὸ Κέντρον, οἱ ταλαίπωροι, δηλαδή, ὑπάλληλοι τῶν ἐπαρχιῶν. Ἡ τροπολογία, λοιπόν, αὐτὴ ὁμιλεῖ περὶ 4 βοηθῶν νοσοκόμων, τῆς κατηγορίας, δηλαδή, διὰ τὴν ὁποίαν μεριμνᾷ τὸ νομοσχέδιον νὰ προστατεύσῃ, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπηρετοῦν ἀπὸ τετραετίας εἰς τὸ Κέντρον, ἀλλ’ ὑπηρετοῦν, εἴτε εἰς τὴν Ἤπειρον, εἴτε εἰς τὴν Θράκην, εἰς περιοχάς, δηλαδή, αἱ ὁποῖαι φαίνεται δὲν δημιουργοῦν προνόμια ἐντάξεως. Τὴν τροπολογίαν ὑπογράφουν οἱ κ. κ. Ἀλιπράντης, Δερδεμέζης, Κατσαφάδος καὶ ἄλλοι συνάδελφοι. Νομίζω ὅτι εἶναι δικαιοτάτη ἡ τροπολογία καί, τοὐλάχιστον διὰ νὰ ἐπιφέρωμεν μίαν ἰσορροπίαν στοιχειώδη μεταξὺ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου καὶ τῶν ἐπαρχιῶν, πρέπει νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, ὥστε μεταξὺ τῶν 5 προβλεπομένων νὰ προστεθοῦν καὶ οἱ 4 τῶν ἐπαρχιῶν.

§235Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Δὲν πρόκειται περὶ νοσοκόμων, κύριε συνάδελφε, ὅπως ἐνομίσατε. Προσελήφθησαν ὡς νοσοκόμοι καὶ ὑπηρετοῦν ὡς διοικητικοὶ ὑπάλληλοι καὶ ὡς τοιοῦτοι τακτοποιοῦνται. Εἶναι μορφωμένοι, μὲ γνώσεις κ.λ.π. Πάντως νοσοκόμοι δὲν εἶναι. Παρὰ ταῦτα, νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν εὐχαρίστως.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀθανασάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§237Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ μιᾶς περιπτώσεως ἀφορώσης τὸν κλάδον σχεδιαστῶν. Εἰς τὸ νομοσχέδιον προβλέπεται μία θέσις ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ καὶ μία θέσις ἐπὶ βαθμῷ 10ῳ μέχρι 9ῳ. Πρόκειται περὶ ἑνὸς σχεδιαστοῦ, πολεμιστοῦ τοῦ πολέμου 1940–41, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ 1938 ὑπηρετεῖ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τώρα κατατάσσεται εἰς τὸν βαθμὸν 10ον ἢ 9ον, ὡσὰν νὰ διορίζεται τώρα. Νομίζω ὅτι δι’ ἕνα τοιοῦτον ὑπάλληλον μὲ 20ετῆ ὑπηρεσίαν θὰ εἶναι ἄδικον νὰ καταταγῇ εἰς τὸν 10ον βαθμόν. Περαιτέρω, ὡς πρὸς τοὺς βοηθοὺς νοσοκόμους τῶν ἐπαρχιῶν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Βιτούλιας, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ αὐτῆς, διότι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 20ετίαν εἰς τὴν Ἤπειρον καὶ Θράκην καὶ θὰ πρέπει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μὲ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς τὸ Κέντρον.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Κατσαφάδος, ἔχει τὸν λόγον.

§239Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ὑπάρχουν πολλοὶ ἰατροί, ὑπηρετοῦντες λίαν εὐδοκίμως ἀπὸ μακροτάτου χρόνου καὶ κατέχοντες θέσεις εἰς τὴν ὑπαλληλικὴν ἱεραρχίαν ὑψίστης ἀποστολῆς. Θὰ πρέπει ἑπομένως, νὰ θεσπισθοῦν θέσεις δι’ αὐτούς, ἀνάλογοι ὄχι πρὸς ἱκανοποίησιν αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας. Θὰ πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσητε τὴν δημιουργίαν τῶν θέσεων αὐτῶν διὰ νὰ ἔχητε οὕτω τὴν δυνατότητα τῆς ἐπανδρώσεως τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, ἰδίᾳ τῶν ἐπαρχιῶν, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ εἰσηγητοῦ. Παρὰ τὴν ἀντίθεσιν τῶν οἰκονομικῶν παραγόντων θὰ πρέπει νὰ προβῆτε εἰς τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῶν Ὑγειονομικῶν Ὑπηρεσιῶν, ἰδίᾳ τῶν εἰδικοτήτων, αἱ ὁποῖαι εἶναι λίαν ἀναγκαῖαι. Ἡ δευτέρα παρατήρησίς μου εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ παραμείνῃ «μετὰ γνώμην».

§240Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας). Ἔχει διαγραφῆ.

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§242Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὴν «Σωτηρίαν» ὑπηρετοῦν ἀπὸ 15ετίας δύο ἢ τρεῖς βοηθοὶ φαρμακοποιοί, οἵτινες ἔχουν ἄδειαν ἀσκήσεως ἐπαγγέλματος καὶ ὑφίστανται ὁλόκληρον τὸ βάρος τῶν φαρμακευτικῶν ἐργασιῶν τοῦ Ἱδρύματος. Ἡ ἐξέλιξις αὐτῶν φθάνει μέχρι τοῦ 8ου βαθμοῦ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω διὰ λόγους δικαιοσύνης, νὰ δύνανται μετὰ γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου νὰ ἐξελιχθοῦν μέχρι καὶ τοῦ 6ου βαθμοῦ.

§243Α. ΚΑΚΚΑΡΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 παράγρ. 3, ἐδάφ. βʹ προβλέπεται ἡ ἀναδιαβάθμισις τῶν ἰατρῶν ὑγιεινολόγων ἐπὶ βαθμῷ 6ῳ. Ἐπειδὴ εἶναι δυνατόν, ὅπως διατυποῦται ἡ διάταξις, νὰ μὴ τύχουν τοῦ αὐτοῦ εὐεργετήματος καὶ διὰ τοὺς ἤδη κατέχοντας 5ον βαθμόν, παρακαλῶ, ὅπως προστεθῇ, μετὰ τὴν φράσιν ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ, ἡ φράσις καὶ «ἐπὶ 5ῳ βαθμῷ».

§244Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δεδομένου ὅτι ἐνοποιοῦνται θέσεις, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὑπάρχῃ ἡ φράσις «ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ» καὶ διαγραφομένης ταύτης τακτοποιεῖται τὸ ζήτημα.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§246Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ τῆς παραγράφου 9 τοῦ ἄρθρου 3 χορηγοῦνται τὰ ἐπιδόματα τῶν ὑγιεινολόγων καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς πτυχιούχους τοὺς κεκτημένους τὸν τίτλον τοῦ Ὑφηγητοῦ Ὑγιεινῆς τοῦ Πανεπιστημίου. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ὅπως διαγραφῇ ἡ φράσις «κεκτημένοι τὸν τίτλον τοῦ Ὑφηγητοῦ Ὑγιεινῆς» διὰ νὰ τύχουν τῶν ἐπιδομάτων ὅλοι οἱ ἰατροὶ πτυχιούχοι Ὑγιεινολόγοι καὶ ὑπάλληλοι.

§247Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὡς ἔχει διατυπωθῆ ἡ παράγραφος 9 πρόκειται περὶ ἑνὸς μόνον ἰατροῦ πτυχιούχου ὑγιεινολόγου κεκτημένου τὸν τίτλον τοῦ ὑφηγητοῦ Ὑγιεινῆς. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ ἐξαίρεσις. Ἢ θὰ πρέπει νὰ λαμβάνουν αὐτὰ τὰ ἐπιδόματα ὅλοι οἱ ἰατροὶ πτυχιοῦχοι ὑγιεινολόγοι, ἢ κανένας.

§248Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Σήμερον, τὸ ἐπίδομα τὸ λαμβάνουν μόνον οἱ Νομίατροι. Ἡμεῖς ἔχομεν πράγματι ζητήσει νὰ ἐπεκταθῇ τὸ ἐπίδομα τῶν ὑγιεινολόγων ἰατρῶν ἐπὶ ὅλων τῶν ὁπωσδήποτε ὑπηρετούντων μέχρις ὅτου ἐγκριθῇ ἡ αἴτησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπὸ τώρα νὰ τὴν κάμωμεν δεκτήν.

§249Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Τότε νὰ διαγραφῇ.

§250Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§251Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Ὑπουργέ, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ διαφωνήσω ριζικώτατα μὲ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Κατσαφάδου καὶ ὑμῶν, ὅτι δὲν ἀπαιτεῖται ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Συμβουλίου διὰ τὴν προαγωγήν. Αὐτό, εἶναι πρωτοφανές. Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα ὅλου τοῦ κόσμου, αἱ προαγωγαὶ γίνονται μόνον μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Θὰ εἶναι πρωτοφανὲς διὰ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας νὰ κάμωμεν ἐξαίρεσιν ἀπὸ ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, νὰ προάγωνται οἱ ὑπάλληλοι ἄνευ συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἐξασφάλισις τῶν ὑπαλλήλων. Ἐὰν ἐλλείψῃ ἡ σύμφωνος γνώμη, ἀλλοίμονον εἰς τὸν κάθε ὑπάλληλον, ὁ Ὑπουργὸς θὰ προάγῃ ὅποιον θέλῃ. Δὲν εἶναι Κράτος αὐτό, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναρχία. Καὶ ἡ δικτατορία ἐσεβάσθη τὴν σύμφωνον γνώμην τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων. Καὶ ἐπὶ δικτατορίας Μεταξᾶ, ἐγένετο σεβαστὴ ἡ γνώμη τῶν Συμβουλίων διὰ τὰς προαγωγάς, καὶ σήμερον, εἰς ἐποχὴν Δημοκρατίας, νὰ καταστρέφεται ἡ ἀσφάλεια τῶν ὑπαλλήλων, εἶναι πρωτοφανές. Ὄχι μόνον διαφωνῶ, ἀλλὰ καὶ διαμαρτύρομαι, διότι βλέπω νὰ ἐκστομίζεται τοιαύτη φράσις εἰς τὸ Κοινοβούλιον τὸ Ἑλληνικόν, εἰς τὴν Δημοκρατίαν τὴν Ἑλληνικήν.

§252Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Παρ’ ἡμῶν, εἰσήχθη μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Αὐτὸ ἀπηλείφθη, μετὰ ἐπεξεργασίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἶναι θέμα Βουλῆς. Ἐὰν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, τὸ δέχονται, ἐπανέρχομαι.

§253Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὁ ἀξιότιμος ἐκ Πρεβέζης κ. συνάδελφος ἀνέπτυξεν, εἶναι οὐσιώδης, ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν νὰ ἀκουσθῇ καὶ ἡ γνώμη ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐνόμισαν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὴν Κοινοβουλευτικὴν ὅτι ἔπρεπε νὰ συμπληρώσουν τὴν λέξιν «μετὰ σύμφωνον» διὰ νὰ ἀκούσωμεν ποῦ ἐβάσισαν τὴν ἄποψίν των αὐτὴν καὶ νὰ κρίνωμεν ἀντικειμενικά, διότι ἄλλοτε πράγματι μόνον μετὰ σύμφωνον γνώμην ἐγένοντο αἱ προαγωγαί, ὄχι εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα.

§254Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἰς ὅλα.

§255Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἐγένοντο μετὰ σύμφωνον γνώμην. Ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ ἐγείρομαι, διὰ νὰ ἐξετάσω τὸ θέμα, διότι νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαία γραμμή.

§256Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σεῖς, κύριε Πρόεδρε, φαντάζεσθε ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ γίνωνται αἱ προαγωγαὶ ὑπαλλήλων ἄνευ συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου; Εἶναι ἡ μόνη ἐξασφάλισις τῶν ὑπαλλήλων.

§257Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψίν σας, ἀλλὰ ἐπειδὴ πληροφοροῦμαι ὅτι εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα, συγκεκριμένως, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν δὲν χρειάζεται σύμφωνος γνώμη, πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν διατὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προτείνει τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἁπλῆς γνώμης.

§258Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἠξεύρω. Οἱ ὑπάλληλοι προάγονται ἀπὸ τὸ Συμβούλιον. Μόνον διὰ τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου ἀποφαίνεται τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὁ βουλευτὴς προάγῃ ὅποιον θέλῃ, δὲν ὑπάρχει Κράτος. Αὐτὸ εἶναι τερατῶδες τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ γίνῃ καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ ἀντισταθῆτε καὶ νὰ ἐπιμείνητε νὰ περάσῃ ὅπως τὸ ἐφέρατε μὲ τὴν ὑπογραφήν σας, διότι ἄλλως, θὰ διαπράξητε μέγα ἔγκλημα. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Λ. Μπατρῖνος).

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στεφάνου, ἔχει τὸν λόγον.

§260Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τῶν λεχθέντων τοῦ συναδέλφου κ. Χαβίνη, ὅτι δὲν νομίζω ὅτι ἔχει ἀπολύτως δίκαιον διὰ τὰ ὅσα εἶπε. Βεβαίως, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια μέχρι τοῦδε ἐθεωροῦντο ὅτι ἐξησφάλιζον πλήρως τὸ δίκαιον τῶν ὑπαλλήλων. Ἐν τούτοις, ὅμως, ἐπειδὴ ἔκαμα ἐπὶ πολλὰ ἔτη Διευθυντὴς ὑπηρεσίας, κατέληξα εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι σήμερον δὲν εἶναι οἱ βουλευταὶ καὶ οἱ Ὑπουργοὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὰ Συμβούλια, καὶ ἐρωτῶ, ποία εἶναι ἡ εὐθύνη τῶν Ὑπουργῶν, οἱ ὁποῖοι διοικοῦν τὰ Ὑπουργεῖα. Δὲν ἔχουν καμμίαν γνώμην παρὰ μόνον ὅ,τι τοὺς λέγει τὸ α ἢ τὸ β Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον. Πρέπει νὰ ἠξεύρῃ ὁ κ. Χαβίνης ἐπὶ τοῦ προκειμένου ὅτι συναλλάσσονται τὰ Συμβούλια καὶ ὄχι ὁ Ὑπουργὸς καὶ οἱ βουλευταὶ καὶ ἑπομένως νὰ παραμείνῃ ὄχι μετὰ σύμφωνον γνώμην, ἀλλὰ μετὰ γνώμην τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων.

§261Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐπερίμενα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν νὰ ἀκουσθοῦν τοιαῦται προτάσεις. Μένω κατάπληκτος.

§262Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐὰν εἶσθε σεῖς Ὑπουργὸς καὶ σᾶς ἔφερε τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον μίαν προαγωγὴν καὶ σεῖς εἴχατε ἀντίθετον γνώμην, τί θὰ ἐκάματε;

§263Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, διαπράττετε ἕνα σφάλμα τεράστιον καὶ ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ σας. Ἐὰν διαβασθοῦν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέτε, θὰ εἴπουν ὅτι πρόκειται περὶ φαυλοκρατίας.

§264Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὑπεύθυνος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ κρίνῃ ἐὰν ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου εἶναι δικαία ἢ ὄχι.

§265Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Θὰ ἠξεύρῃ ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ἰατρὸς εἰς τὴν Πρέβεζαν τί κάμνει.

§266Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω τὴν ἀξίαν τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ τὰ ἀντίθετα ἐπιχειρήματα, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠκούσθησαν πρὸ ὀλίγου, ἀλλά, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ ἔχει σημασίαν, σημασίαν μεγαλυτέραν ἀκόμη καὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἐγὼ εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς ὅπως τὰ Συμβούλια ἀποφασίζουν τὰς προαγωγάς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει μεγαλυτέραν σημασίαν εἶναι ἡ ἑνότης εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς διοικήσεως. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον ἡ τύχη τοῦ ὑπαλλήλου νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια καὶ πρόσωπα καὶ εἰς ἄλλα Ὑπουργεῖα νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ πολιτικὰ πρόσωπα καὶ Ὑπουργούς. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἑνότης εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον καὶ οἱ ἐκπαιδευτικοὶ ἅπαντες προάγονται βάσει ἀποφάσεων τοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου... Ἐφ’ ὅσον οἱ στρατιωτικοί, ἅπαντες, προάγονται, βάσει ἀποφάσεως τῶν Ἀνωτάτων Στρατιωτικῶν Συμβουλίων ἢ τῶν Συμβουλίων Ἐπιλογῆς, ἐὰν πρόκειται περὶ κατωτέρων ἀξιωματικῶν, ἐφ’ ὅσον εἰς τὰ περισσότερα Ὑπουργεῖα αὐτὸ δὲν γίνεται, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνωμεν τὴν ἐξαίρεσιν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς καὶ Προνοίας. Ἐὰν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβάλλουν τὴν ἀλλαγὴν τοῦ συστήματος, εἶναι τόσον σοβαροί, τότε, θὰ πρέπει, ἐξεταζομένου τοῦ ὅλου θέματος εἰς ὅλην τὴν ἔκτασίν του, νὰ ἐγκαινιασθῇ τὸ ἀντίθετον σύστημα παντοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ὡρισμένα Ὑπουργεῖα νὰ συμβαίνῃ τοῦτο καὶ εἰς ἄλλα νὰ συμβαίνῃ τὸ ἄλλο. Ὁ δημόσιος λειτουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ κοινὰ εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα καὶ εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας κριτήρια προαγωγῆς. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ κριτήρια εἶναι, προκειμένου περὶ ὅλων τῶν ὑπαλλήλων μέχρις ὡρισμένου ἀνωτάτου βαθμοῦ, ὅπου ἔχει βεβαίως ἡ Κυβέρνησις ἀπόλυτον δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς προαγωγάς, ἐφ’ ὅσον τὰ κριτήρια αὐτὰ εἶναι ὑπηρεσιακά, νομίζω ὅτι πρέπει παντοῦ νὰ εἶναι ὑπηρεσιακά. Ποῖοι εἶναι οἱ ἀνώτατοι βαθμοί, εἰς τοὺς ὁποίους πράγματι αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ προβαίνουν εἰς προαγωγὰς καὶ εἰς τοποθετήσεις; Εἶναι αἱ περιπτώσεις τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων. Ἐκεῖ δὲν πρόκειται περὶ προαγωγῆς. Πρόκειται περὶ τοποθετήσεως, ἀλλὰ εἶναι οὐσιαστικὴ προαγωγή. Εἶναι ἡ θέσις τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον. Εἰς γενικὸν διευθυντήν, πράγματι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προαγάγῃ τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ διευθυνταὶ νὰ κρίνουν, ποῖος θὰ εἶναι προϊστάμενός των. Ὑπάρχουν, λοιπόν, κριτήρια νομικά, καὶ ἠθικά, βάσει τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ διαχωρίσωμεν τὰς περιπτώσεις τὰς εἰδικὰς καὶ τὰς μεμονωμένας εἰς τὰς ὁποίας αἱ Κυβερνήσεις ἢ οἱ Ὑπουργοὶ μόνον πρέπει νὰ προβαίνουν εἰς τὴν ἐπιλογὴν τοῦ προαγομένου καὶ τὰς πολλὰς περιπτώσεις, δηλαδὴ τῶν μεγάλων κανόνων, ὅπου πρέπει τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια νὰ ἔχουν αὐτὰ τὴν εὐθύνην. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθετε, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν διάταξιν, ὅπως τὴν εἴχατε καὶ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἡ γνώμη νὰ εἶναι ὑποχρεωτική, προκειμένου περὶ τῆς τύχης καὶ τῆς ἐξελίξεως τοῦ ὑπαλλήλου. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ἀφαίρεσιν ἁρμοδιότητος ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Ὁ Ὑπουργὸς διοικεῖ τὸ Ὑπουργεῖον, κατευθύνει, ἀποφασίζει, προβαίνει εἰς ὑπουργικὰς πράξεις, λύει προβλήματα, δὲν προάγει. Δὲν πρέπει νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἐφήμερον ἑκάστοτε πολιτικὴν κατάστασιν ἡ τύχη τοῦ δημοσίου λειτουργοῦ. Ἡ τύχη τοῦ δημοσίου λειτουργοῦ πρέπει νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ κἄποιαν μονιμωτέραν Ἐπιτροπήν, μονιμωτέραν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ὑπηρεσιακῆς μονιμότητος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὀρθὴ ἦτο ἡ ἀρχικὴ διάταξις, ὅπως τὴν εἴχατε.

§267Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν παρατηρήσεων τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, καὶ τοῦ κ. Χαβίνη, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ὀρθόδοξος γραμμὴ εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν. Οὐχ’ ἧττον ἡ ἀρχὴ αὐτὴ εἶναι ὀρθή, ὅταν οἱ ὑπάλληλοι κρίνωνται ἀπὸ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται ἀπὸ ὑπαλλήλους τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου. Ὅπως οἱ στρατιωτικοὶ κρίνονται ἀπὸ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται ἀπὸ στρατιωτικούς. Οἱ ἐκπαιδευτικοὶ κρίνονται ἀπὸ ἐκπαιδευτικούς. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ὅμως, Προνοίας, δὲν συμβαίνει τοῦτο. Τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἀποτελεῖται, ἐκτὸς τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀπὸ ὑπαλλήλους ἄλλων Ὑπουργείων. Συνεπῶς δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ κρίνωνται οἱ ὑπάλληλοι ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν περὶ τῆς δράσεως καὶ τῆς ἱκανότητός των.

§268Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶχε προταθῆ μία τροπολογία, διὰ τὴν διαβάθμισιν τῶν ὑγιεινολόγων ἰατρῶν, ἡ ὁποία βλέπω ὅτι ἔχει ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§269Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Τὴν κρίσιν τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἀντικειμενική. Ἡ ὑφὴ ὅμως, τῶν κρινομένων ὑπαλλήλων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, εἶναι διάφορος τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, διότι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας κρίνονται οἱ ὑγειονομικοὶ πολλάκις, δὲ ἡ κρίσις τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων δὲν ἦτο ἀντικειμενική. Διὰ τοῦτο ὑποστηρίζω ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ἡ κρίσις τῶν ὑγειονομικῶν δὲν εἶναι ἀντικειμενικὴ παρ’ ὅλον τὸν σεβασμόν, τὸν ὁποῖον ἔχω εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια.

§270Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ, τὸ ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι σύμφωνος ἡ γνώμη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἢ ὄχι, νομίζω ὅτι ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ εἶναι Ὑπουργός, εἷς ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ εἰδικότητα εἰς τὰ ὑγειονομικὰ ζητήματα, θὰ ἔλεγον ὅτι περιττεύει ἡ διάταξις «μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου». Γνωρίζομεν, ὅμως, ὅτι εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καθὼς καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα, καταλαμβάνονται τὰ Ὑπουργεῖα ἀπὸ Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν καμμίαν ἁρμοδιότητα καὶ εἰδικότητα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ὁποῖον λαμβάνουν. Βεβαίως, τότε πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ κατοχύρωσις τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἐὰν πρέπει ἡ γνώμη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου νὰ δεσμεύῃ ἢ ὄχι τὸν Ὑπουργόν, ἁρμοδία εἶναι νὰ κρίνῃ ἡ Βουλή. Τὸ νὰ ἀποφασίσῃ δὲ μόνος του ἕνας Ὑπουργός, μὴ ἔχων οὐδεμίαν εἰδικότητα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του καὶ αὐτὸ πάλιν δὲν εἶναι ὀρθόν.

§271Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ Ὑπουργεῖον εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν μὲ τὴν διάταξιν τῆς «συμφώνου γνώμης» τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου.

§272Α. ΚΑΛΑΝΤΖΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ τὸ υἱοθετεῖτε εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§273Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ὑπάρχῃ διάταξις, «μετὰ γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου» καὶ οὐχὶ «μετὰ σύμφωνον γνώμην». Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν.

§274Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ ζητήματος θεμελιωδεστάτου, εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴ ἔχῃ γνώμην ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ ἐξαρτᾶ τοῦτο ἀπὸ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι ἀσήμαντον πρᾶγμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ προβιβάζῃ τὸν εἰσηγητὴν εἰς τμηματάρχην καὶ τὸν γραφέα εἰς γραμματέα. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν γνωρίζει πρόσωπα καὶ θὰ ὑπόκειται εἰς κομματικὰς ἐπιρροάς. Δὲν φαντάζομαι νὰ ὑπάρχουν βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θὰ θελήσουν νὰ παραδώσουν τοὺς ὑπαλλήλους εἰς τὸν κομματισμόν. Διαπράττετε ἓν ἔγκλημα κατὰ τῆς Διοικήσεως καὶ τῆς Χώρας. Ἕνα ἔγκλημα κατὰ τῆς Ἑλλάδος.

§275Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἔχωμεν ἀντίληψιν τῆς ἀποστολῆς μας καὶ τῶν διατάξεων. Παρακολουθοῦμεν τὰς ἐργασίας τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ διεπιστώσαμεν, ὅτι δὲν εἶναι πάντοτε αὐταὶ αἱ ὁποῖαι ἔπρεπε νὰ εἶναι αἱ ἀποφάσεις των καὶ δὲν διασφαλίζουν τὴν δικαιοσύνην.

§276Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχετε ἐξουσιοδοτηθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμητε αὐτὴν τὴν ἐξαίρεσιν διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας; Δὲν πρέπει νὰ κάμητε αὐτὸ τὸ κακούργημα πρὶν συμβουλευθῆτε τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς δὲν θὰ σᾶς τὸ ἐπιτρέψῃ.

§277Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ εἰσήγαγον τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν διάταξιν «μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου». Πάντως ἡ Βουλὴ εἶναι κυρίαρχον Σῶμα διὰ νὰ ἀποφασίσῃ.

§278Α. ΚΑΚΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πλήρει ὁμοφωνίᾳ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη νὰ τεθῇ «μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου», διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς ἔχων τὴν πολιτικὴν εὐθύνην νὰ γίνεται ὄργανον τῶν ὑφισταμένων του. Τοῦτο συμβαίνει καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ὅπου ἡ τελευταία ὑπηρέτρια τοῦ πρώτου Ἐκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου δύναται νὰ προβῇ εἰς οἱανδήποτε μετάθεσιν ἐκπαιδευτικοῦ, χωρὶς ὁ ὑπεύθυνος Ὑπουργὸς νὰ δύναται ν’ ἀντιδράσῃ εἰς τὰς βουλὰς τῶν ὑπηρετριῶν καὶ ἀνεψιῶν τῶν κ. κ. ἐκπαιδευτικῶν Συμβούλων.

§279Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔληξεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ;

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐγγεγραμμένοι 12 βουλευταί. Δὲν εἶναι δυνατόν, νομίζω, νὰ καταμερίσωμεν τὴν συζήτησιν εἰς τὰ ἐδάφια τοῦ ἄρθρου. Συζητεῖται ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν ἐπ’ αὐτοῦ. Ἑπομένως, παρακαλῶ νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ παρεμπεσοῦσα συζήτησις, ἐπὶ τοῦ συμφώνου ἢ μὴ τῆς γνώμης τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων.

§281Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δὲν ὑπάρχει τέτοιο θέμα.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 καὶ μετὰ θὰ τεθοῦν τὰ ἐρωτήματα.

§283Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐφ’ ὅσον ἔκαμα τὴν δήλωσιν ὅτι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ταχθῶ μὲ τὴν σύμφωνον γνώμην, θὰ παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε.

§284Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θέλω νὰ ὁμιλήσω προτοῦ ἀποφανθῇ ὁ κ. Ὑπουργός.

§285Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐγὼ ἀπεφάνθην, ὅτι θὰ δεχθῶ τὸ νομοσχέδιον, ὡς εἰσήχθη, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου.

§286ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ ὄχι ὅπως θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή;

§287Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἐὰν ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή, θὰ σκεφθῶ καὶ ἐγώ.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§289Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ θὰ μὲ συγχωρήσῃ ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι ἔδωκε ἕνα τόνον ὀξύτητος ἄνευ λόγου, ἐὰν ὁ κ. Χαβίνης δὲν ἔδιδε τὸν ὀξὺ τόνον, δὲν θὰ ὑπῆρχε καὶ ἡ ἀντίδρασις, δηλαδὴ ἡ ὑπόθεσις, χάριν τῆς ὁποίας ἀγωνίζεται ὁ κ. Χαβίνης, κινδυνεύει νὰ χαθῇ, λόγῳ τῆς ὀξύτητος, ἡ ὁποία ἐδόθη, ἐνῷ τὸ θέμα εἶναι ἕνα βασικόν, εἶναι πράγματι, ἠθικὸν καὶ θεωρητικόν, ἀναφερόμενον εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Διοικητικοῦ Δικαίου, τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Δικαίου, προσέλαβε, μετὰ τὴν τοποθέτησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Χαβίνης, πολιτικὴν σημασίαν, διότι ἐδόθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι ὁ κ. Χαβίνης ὑποψιάζεται τὴν Κυβέρνησιν ὅτι θέλει νὰ κάμῃ κομματικὴν χρῆσιν αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας, ἐνῷ καὶ τοιουτοτρόπως ἐθεώρησαν καὶ οἱ βουλευταὶ τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ὑποχρέωσίν των νὰ ἀντιστοῦν πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένον, ἐνῷ ἡ ὑπόθεσις εἶναι ἁπλῆ καὶ δὲν εἶχε ἀνάγκην ὁ κ. Χαβίνης νὰ δώσῃ αὐτὸν τὸν τόνον τὸν ὀξύ, ὅτι πρόκειται νὰ καταστραφῇ ἡ Ἑλλάς, δι’ αὐτὸ ἔδωσα ἕνα τόνον ὅσον τὸ δυνατὸν ἠπιώτερον, ὥστε καὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι τεταγμένοι ὑπὲρ τῆς ἁπλῆς γνώμης, νὰ συμφωνήσουν μὲ τὴν σύμφωνον γνώμην. Παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐξετάσουν τὸ θέμα ἀπὸ πλευρᾶς Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ τὸ ἐξετάσουν ἀντικειμενικά. Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα, εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας, προκειμένου νὰ κάμουν οἱ Ὑπουργοὶ τὰς προαγωγάς, τὰς κάμνουν τύποις οἱ Ὑπουργοί, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ὁ Ὑπουργὸς δὲν εἶναι τεταγμένος νὰ ρυθμίζῃ τὴν προσωπικὴν τύχην τῶν ὑπαλλήλων, ὁ Ὑπουργὸς εἶναι τεταγμένος νὰ ρυθμίζῃ τὰ προβλήματα τοῦ Ὑπουργείου. Θὰ ἤμην προθυμότατος νὰ διαγράψωμεν ἀπὸ ὅλους τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι προβλέπουν σύμφωνον γνώμην, νὰ διαγράψωμεν τὴν σύμφωνον γνώμην, διότι πιστεύω ὅτι τὰ χέρια τῶν Ὑπουργῶν πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερα, νὰ μὴ εἶναι δεμένα ὄχι διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ προβαίνουν εἰς προαγωγάς, ἀλλὰ διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λάβῃ ἄλλας ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι καθαρῶς πολιτικαί, μὲ τὴν γενικωτέραν σημασίαν, ὄχι κομματικήν, ἀλλὰ συνδεδεμένην μὲ τὰς πολιτικὰς εὐθύνας του, εἰς τὰς περιπτώσεις, εἰς τὰς ὁποίας ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη Συμβουλίου καὶ αἱ τοιαῦται περιπτώσεις θὰ εἶναι περιπτώσεις προαγωγῆς καὶ ζωῆς τῶν ὑπαλλήλων. Δέχομαι νὰ διαγραφῇ ἡ σύμφωνος γνώμη διὰ νὰ ἔχῃ ὁ Ὑπουργὸς τὴν ἱκανότητα νὰ διοικήσῃ. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τῆς τύχης τῶν ὑπαλλήλων περὶ τῆς ζωῆς των καὶ τῆς σταδιοδρομίας των, χιλίων ὑπαλλήλων, τοὺς ὁποίους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ ὁ Ὑπουργός, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Αὐτὰ ἰσχύουν ἀνέκαθεν καὶ αὐτὰ ἰσχύουν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις. Ἑπομένως ἂς μὴ δώσωμεν τὸν τόνον ἀντιθέσεων μεταξὺ κυβερνητικῆς παρατάξεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ θέμα εἶναι, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ κριθῇ ἀντικειμενικά, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι Κυβέρνησις τῆς Ε.Ρ.Ε. ἢ ἐὰν εἶναι Κυβέρνησις ἄλλου Κόμματος, διότι οἱ Ὑπουργοὶ ἀλλάζουν. Τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια ἐπίσης ἀπὸ ἀπόψεως προσώπων, ἀλλάζουν καὶ δὲν ἀλλάζουν ἀπὸ ἀπόψεως συνθέσεως, εἶναι μόνιμοι καὶ ἀποτελοῦν ἐγγύησιν, τὴν μεγαλυτέραν δυνατὴν ἐγγύησιν. Παραδέχομαι ἀπολύτως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ κ. Στεφάνου καὶ τοῦ κ. Κατσαφάδου, ὅτι εἰς πλείστας περιπτώσεις καὶ τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια ἐπλανήθησαν. Εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἠμπορεῖ νὰ συμβαίνῃ καὶ κἄποια συναλλαγὴ καὶ εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, διότι ἄνθρωποι τὰ ἀπαρτίζουν, ἀλλὰ πάντως μικρότερος κίνδυνος συναλλαγῆς ὑπάρχει εἰς τὸ πλαίσιον ἑνὸς Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ἀπ’ ὅ,τι ὑπάρχει εἰς τὴν ψυχὴν ἑνὸς Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος ἐκ τῶν πραγμάτων νὰ προτιμήσῃ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος τοῦ εἶναι πολιτικὸς φίλος, ὁ ὁποῖος ἀνήκει εἰς τὴν ἰδεολογίαν, εἶναι φυσικόν, ἢ ἐκεῖνον θὰ προτιμήσῃ, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶναι πάρα πολὺ εὐχάριστος, εἰς πᾶν ὅ,τι ἐπιθυμεῖ, ἐνῷ ἐγὼ τὸν ὑπάλληλον ὡς Ὑπουργός, δὲν τὸν θέλω νὰ εἶναι πολὺ εὐχάριστος. Θέλω νὰ μὲ διαφωτίσῃ, θέλω νὰ μοῦ γίνῃ δυσάρεστος καὶ πάντοτε ἐξετίμων εἰς τὰ Ὑπουργεῖα εἰς τὰ ὁποῖα εὑρίσκομεν τοὺς λειτουργούς, φερ’ εἰπεῖν, Ἀρχηγοὺς Ἐπιτελείων ἢ ἄλλους λειτουργούς, οἱ ὁποῖοι ἔφερναν ἀντιρρήσεις καὶ μὲ τοὺς ὁποίους ἀντιδικοῦσα, συζητοῦσα, προκειμένου νὰ λάβω μίαν ἀπόφασιν. Ἐξετίμων τὸ γεγονὸς ὅτι εἶχον θάρρος καὶ ὅτι εἶχον γνώμην, διότι πρέπει νὰ ἔχουν γνώμην. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ ὁ κίνδυνος ἑνὸς Ὑπουργοῦ, νὰ ἐπιθυμῇ νὰ ἔχῃ συνεργάτας ἄνευ γνώμης καὶ θὰ προετίμων εἰς τὰς προαγωγὰς αὐτούς, διότι τοὺς εἶναι βολικοί. Δι’ αὐτὸ πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνωνται προαγωγαὶ ἄνευ συμφώνου γνώμης ἑνὸς Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐγγύησιν καὶ κατοχύρωσιν τῆς διοικήσεως εἰς τὸν τόπον μας.

§290Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος, τὸν λόγον.

§291ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἡ σύμφωνος γνώμη, τῆς Βουλῆς, νὰ μὴ ἐπεκταθῶμεν ἐπὶ τοῦ συμφώνου ἢ μὴ τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων;

§292Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἀπάντησιν εἰς ἕνα σημεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀλίγον προσωπικόν. Ἐδῶ ὁ κ. Πρόεδρος, μοῦ ἀπέδωσεν ὅτι ἐγὼ τὸ ἔκαμα αὐτό, ἀπὸ κομματικὴν ἀντιπολίτευσιν. Καταλήγων, ἐγὼ εἶπον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐρωτήσῃ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Πρωθυπουργὸς θὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς γνώμης μας.

§293Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδόθη τόνος ἀντιδικίας.

§294Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μὲ ἀδικεῖτε, διότι ἔχω τὸν ἐγωϊσμὸν νὰ πιστεύω ὅτι πολὺ σπανίως, ἐὰν μὴ ποτέ, ὡμίλησα ἀπὸ κομματικῆς ἀπόψεως. Ἐγὼ τοὐναντίον εἶπον ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐὰν φέρῃ τὸ θέμα αὐτὸ εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον θὰ ἀποφανθῇ μὲ τὴν γνώμην μας. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψίν σας δι’ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα, ἀλλὰ ἡ προαγωγὴ τῶν ὑπαλλήλων κατὰ πολλοὺς νομικοὺς διασφαλίζεται καὶ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, ὅταν λέγῃ περὶ μονιμότητος, διότι μέσα εἰς τὴν μονιμοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων εἶναι καὶ ἡ προαγωγή.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§296Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπειδὴ ἤμην μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἐπρότεινε τὴν ἀπάλειψιν τῶν λέξεων «συμφώνου γνώμης» θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐκθέσω ἐπ’ αὐτοῦ τὰς ἀπόψεις μου. Ὑπῆρξε, κύριοι, μία παρεξήγησις μεταξὺ τοῦ κ. Χαβίνη καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ τεθῇ «μετὰ σύμφωνον γνώμην». Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπιμένει νὰ διαγραφῇ τὸ «σύμφωνος». Προσωπικῶς πιστεύω ὅτι μέσα εἰς τὴν ἔκτασιν τῆς μονιμότητος δὲν εἶναι μόνον ἡ διατήρησις τοῦ ὑπαλλήλου, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξέλιξις καὶ ἡ προαγωγή. Καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ μονιμότης προστατεύεται Συνταγματικῶς, θὰ ἦτο ἀντισυνταγματικόν, ἡ προαγωγὴ τοῦ ὑπαλλήλου νὰ μὴ γίνεται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου.

§297Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, ἐν τούτοις πιέζει διὰ λόγους συνδυαζομένους μὲ τὴν νομικήν μου σκέψιν ν’ ἀποφανθῶ ἀντιθέτως. Τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἄρθρον 131 ὁρίζει ὅτι: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Κατ’ ἀντιδιαστολὴν συνάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ θέμα τῶν προαγωγῶν ἀφήνομεν τὸν νομοθέτην νὰ τὸ ρυθμίσῃ κατὰ τὴν κρίσιν του.

§298Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν τὸ Σύνταγμα παρεῖχε σχετικὴν διάταξιν, τότε, νομίζω, ὅτι μόνον εἰς τὴν Συνταγματικὴν κατοχύρωσιν εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς προαγωγῆς. Τὸ θέμα εἶναι ἁπλούστερον ἀπὸ ὅ,τι παρουσιάζεται. Δὲν πρόκειται περὶ προαγωγῆς, ἀλλὰ περὶ διαβαθμίσεως ὑπαλλήλων. Πρόκειται περὶ καθορισμοῦ τοῦ βαθμοῦ των, καὶ σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 3 § 1 γίνεται ἡ διαβάθμισίς των. Δὲν πρόκειται περὶ προαγωγῆς, καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ σύμφωνος γνώμη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§300Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω μετ’ ἄλλων συναδέλφων ὑπογράψει τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας σκοπεῖται ἡ διὰ μονιμοποιήσεως τακτοποίησις τῆς θέσεως ἐλαχίστων κατωτέρων τεχνικῶν ὑπαλλήλων ὑπηρετούντων εὐδοκίμως ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν παρὰ τῇ Διευθύνσει Ὑγειονομικῆς Μηχανικῆς τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ὡς ἐπὶ συμβάσει, τῶν ὁποίων ἡ σύμβασις λόγῳ τοῦ ἀπαραιτήτου αὐτῶν, ἀνανεοῦται συνεχῶς, εἰς σημεῖον, ὥστε οὗτοι νὰ θεωροῦνται πλέον ἢ ἀπαραίτητοι διὰ τὴν κανονικὴν διεξαγωγὴν τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ τροπολογία μου αὕτη κατατείνει εἰς τὴν προσθήκην δύο θέσεων εἰς τὸν διοικητικὸν κλάδον ἐπὶ 8ῳ βαθμῷ, μίαν θέσιν εἰς τὸν κλάδον σχεδιαστῶν ἐπὶ 6ῳ βαθμῷ καὶ δημιουργεῖται κλάδος τεχνικῶν βοηθῶν διὰ τρεῖς θέσεις ἐπὶ 8ῳ, 7ῳ ἢ 6ῳ βαθμῷ καὶ παρακαλῶ ὅπως τὴν ἀποδεχθῆτε.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δερδεμέζης, ἔχει τὸν λόγον.

§302Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ 4 νοσοκόμους, ποὺ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἀνθελονοσιακὰ συνεργεῖα τῆς ὑπαίθρου. Ἔχουν ὅλοι τὰ προσόντα καὶ θὰ πρέπει νὰ ἐνταχθοῦν εἰς τὴν Βʹ καὶ οὐχὶ εἰς τὴν Γʹ κατηγορίαν.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Εὐστρατιάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§304Σ. ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν ἔνταξιν τῶν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 3 προσώπων, παρακαλῶ ὅπως προσμετρηθῇ καὶ ὁ χρόνος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἦσαν εἰς οἱανδήποτε ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ, ὅπως προστεθῇ: «... (ἀναγινώσκει) ...». Διότι, τὴν δαπάνην τῶν συνεργείων αὐτῶν τὴν κατέβαλε τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας.

§305Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρός, δὲν διοικεῖται ἀπὸ ἡμᾶς. Δὲν τίθεται, ἑπομένως θέμα.

§306ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§307Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν περὶ τοῦ ἐὰν αἱ προαγωγαὶ καὶ ἡ ἐν γένει ἐξέλιξις τῶν ὑπαλλήλων, θὰ γίνωνται μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Καὶ τὸ θέμα αὐτό. Διότι ὅπως ὀρθότατα ἀνέπτυξαν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Χαβίνης, πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀποστολῆς τοῦ Κράτους. Ἡ μοναδικὴ ἐγγύησις τῶν ὑπαλλήλων εἶναι τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια. Κριταὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων πρέπει νὰ εἶναι οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Πρέπει νὰ τεθῇ ὅτι αἱ προαγωγαί, ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ αἱ μεταθέσεις πρέπει νὰ γίνωνται κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ στοιχειώδη ἐγγύησιν τοῦ ὑπαλλήλου.

§308ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἀλεξᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§309Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω νὰ ὑποστηρίξω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ὑπαλλήλους τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 15ετίαν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Ζητοῦν δὲ ὅπως προαχθοῦν ἀπὸ τὸν 4ον εἰς τὸν 3ον βαθμόν. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη.

§310Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν τὴν δέχομαι ὡς εἶναι διατυπωμένη. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσω προϋποθέσεις θέσεων νέων Διευθυντῶν. Δὲν ἔχω δικαίωμα. Εἶναι καθωρισμέναι αἱ θέσεις τῶν Διευθυντῶν.

§311ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§312Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κε Πρόεδρε, δὲν ἐσκόπουν νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου, ἀλλὰ μὲ ἀναγκάζει εἰς τοῦτο ἡ διατυπωθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Χαβίνη ἄποψις. Νομίζω ὅτι ἦτο βαρὺς ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ κ. Χαβίνη, ὅτι διαπράττεται ἔγκλημα καὶ κακούργημα ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι καὶ ἁπλῆ γνώμη τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἀποτελεῖ τεραστίαν ἐγγύησιν, διότι ὑπάρχει πέραν ἡμῶν ἕνας θεσμὸς κατωχυρούμενος Συνταγματικῶς. Ὁ θεσμὸς τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας τί θέσιν ἔχει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Ἡ ἐνέργεια ἐναντίον τῆς γνώμης τοῦ Συμβουλίου, δύο πράγματα θὰ σημαίνῃ. Ἢ αὐθαιρεσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ, τὴν ὁποίαν εἶναι ὑποχρεωμένος ἐν τῇ πράξει νὰ δικαιολογήσῃ, ἢ κἄτι ἄλλο, μίαν διαφωνίαν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς θὰ ἔχῃ δίκαιον. Καὶ εἰς τὴν μίαν καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν ὁ ὑπάλληλος ἔχει μίαν ἀσφάλειαν, νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι ἀρκετὴ ἀσφάλεια διὰ τοὺς ὑπαλλήλους; Εἶναι ἀνάγκη εἰς ὡρισμένα θέματα νὰ εἶναι δέσμιος τῆς διοικήσεως ὁ κ. Ὑπουργός, ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος; Δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἀσφάλεια ὅταν ὁ Ὑπουργὸς σύρεται εἰς τὸ Ἀνώτατον Διοικητικὸν Δικαστήριον μὲ τὴν κατηγορίαν ὅτι κατεχράσθη τῆς ἐξουσίας; Καὶ ἐρωτᾶται: Ποῖος Ὑπουργὸς θὰ παραβλέψῃ τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον ἔχει πρὸς τὸν θεσμόν, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸ σημεῖον νὰ χαρακτηρισθῇ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅτι καταχρᾶται τῆς διοικητικῆς ἐξουσίας; Πιστεύω ὅτι εἰς τὰ πλεῖστα τῶν θεμάτων, χωρὶς νὰ πιστεύω ὅτι ἀποτελεῖ ἔγκλημα ἐναντίον τῆς Πατρίδος, καὶ μόνη ἡ γνωμοδότησις τοῦ Συμβουλίου ἀποτελεῖ ἐπαρκῆ ἐγγύησιν τῶν ὑπαλλήλων.

§313Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ εἴπω δύο λέξεις. Ἐγὼ εἰς τὰς ἀγορεύσεις μου προσπαθῶ πάντοτε νὰ μὴ θίγω κανένα συνάδελφον. Σέβομαι τὴν προσωπικότητα ἑνὸς ἑκάστου καὶ ὅλων μαζὶ τῶν κ. κ. συναδέλφων. Δὲν τὸ εἶπον αὐτὸ διὰ νὰ θίξω κανένα, εἶπον ὅτι θὰ εἶναι καταστρεπτικὸν διὰ τὴν διοίκησιν τῆς χώρας. Δὲν εἶπον ὅτι θὰ διαπραχθῇ ἔγκλημα. Μὲ αὐτὸ δὲν ἤθελον νὰ θίξω τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντιθέτως ὑπεστήριξα ὅτι ἐὰν ἐρωτηθῇ ἡ Κυβέρνησις εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν σύμφωνον γνώμην.

§314ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινός, ἔχει τὸν λόγον.

§315Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἔλαβε μίαν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ λάβῃ. Τὸ θέμα, εἶναι θέμα ἀρχῆς. Δὲν ἐπιτρέπεται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ ἐξαρτοῦν τὴν ἐξέλιξίν των ἀπὸ τὴν διάθεσιν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἔρχεται καὶ παρέρχεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς οἱανδήποτε καλὴν διάθεσιν καὶ ἐὰν εὑρίσκεται νὰ κρίνῃ αὐτοὺς μὲ τὴν εὐχέρειαν μὲ τὴν ὁποίαν θὰ κρίνουν τὰ μόνιμα Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν εἰς τὸν Ὑπουργὸν τὴν εὐθύνην τῆς ἐξελίξεως τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, διότι, νομίζω, ὅτι τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἀναθέτει ἡ Πολιτεία καὶ τὸ Σύνταγμα εἰς τὸν Ὑπουργὸν εἶναι πολὺ μεγαλύτερον, τῆς κρίσεως καὶ ἐξελίξεως τῶν ὑπαλλήλων. Ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργοῦ ἔγκειται εἰς τὴν διοίκησιν, εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς εὐρυτέρου ἔργου. Καὶ ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φορτώσωμεν τὸν Ὑπουργὸν μὲ τὸ ἔργον τῆς ἀναλήψεως τῶν προαγωγῶν. Διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Ἀδαμόπουλον, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου δὲν γίνονται αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων, ἀλλὰ ἡ διαβάθμισις. Εἶναι ἔτι βαρύτερον, ἐὰν ἀφήσωμεν νὰ κριθοῦν οἱ ὑπάλληλοι ἄνευ συμφώνου γνώμης τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Διότι τώρα ποὺ γίνεται ἡ διάρθρωσις τῶν ὑπηρεσιῶν, γίνεται καὶ ἡ ἱεράρχισις τῶν ὑπαλλήλων. Εἶναι ἀκόμη βαρύτερον τὸ ἔργον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαιτήσωμεν τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου.

§316Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγενικεύσαμεν ἐπὶ τοῦ θέματος τὴν συζήτησιν, ἐνῷ ὡς βλέπω — ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶχον προσέξει τὴν διάταξιν — ἡ διάταξις ἔχει εἰδικὴν σημασίαν καὶ πρόκειται ἐφ’ ἅπαξ μόνον νὰ ἐφαρμοσθῇ. Δὲν ἀπέβλεψε δηλαδὴ καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ δὲν ἀπέβλεψε κανεὶς ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων Στεφάνου, Μακροπούλου κ.λ.π. εἰς ἀνατροπὴν τῆς ἀρχῆς ὅτι ἡ ἐξέλιξις τῶν ὑπαλλήλων πρέπει νὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, ἀλλὰ ὑπεστήριξαν τὴν ἄποψιν ὅτι προκειμένου περὶ ἐντάξεως ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι μόνιμο’ νὰ γίνεται ἡ ἔνταξίς των μὲ ἁπλῆν γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου. Νομίζω ὅτι μᾶλλον μετὰ σύμφωνον γνώμην, θὰ πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἔνταξις. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν ὅτι ἀρκεῖ ἁπλῆ γνώμη τοῦ Συμβουλίου, δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀνατρέψουν τὴν ἀρχὴν ἡ ὁποία διέπει τὸ δημοσιοϋπαλληλικόν μας δίκαιον. Προκειμένου περὶ ἐντάξεως ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ἀκόμη ἐνταχθῆ, οἱ ὁποῖοι δὲν κατέχουν ὀργανικὰς θέσεις, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι μόνιμοι, προκειμένου περὶ τοιαύτης ἐντάξεως, ἡ ὁποία ἐφ’ ἅπαξ θὰ γίνῃ, ἐθεώρησαν ὡρισμένοι ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὅτι ἦτο δυνατὸν ὁ Ὑπουργὸς μὲ ἁπλῆν γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου νὰ ἀποφασίσῃ. Δὲν πρόκειται, κύριε Χλουβεράκη, περὶ μονίμων. Τὸ λέγει ρητῶς τὸ ἄρθρον «Εἰς τὰς θέσεις.... (ἀναγινώσκει)....». Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ τί εἴδους ὑπάλληλοι εἶναι αὐτοί. Εἶναι μόνιμοι ὑπάλληλοι κατέχοντες ὀργανικὰς θέσεις;

§317Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι μόνιμοι ὑπάλληλοι κατέχοντες προσωρινὰς θέσεις.

§318Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐθεώρησα ὑποχρέωσίν μου νὰ προβῶ εἰς αὐτὴν τὴν παρατήρησιν διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι καὶ ἡ ἄποψις ποὺ ὑπεστήριξαν οἱ κ. κ. συνάδελφοι, οἱ ἀντιταχθέντες πρὸς τὴν ἄλλην ἄποψιν, εἶναι ἄποψις παράδοξος. Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐφ’ ἅπαξ ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς. Δὲν πρόκειται νὰ θεσπίσωμεν νέαν ἀρχήν.

§319Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε σκοπὸν νὰ κάμητε διάκρισιν; Σύμφωνον γνώμην καὶ εἰς τὴν ἔνταξιν, διότι ἡ ἔνταξις εἶναι πολὺ χειρότερον πρᾶγμα. Ἑπομένως σύμφωνον γνώμην καὶ εἰς τὴν ἔνταξιν.

§320Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Παρατηροῦμεν ὅτι κατόπιν τῶν ὅσων ὑπεστήριξεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ τοὺς ἐντάξητε μετὰ σύμφωνον γνώμην.

§321Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Ἔχω ὑποβάλει, κύριε Ὑπουργέ, μίαν τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ ὅπως οἱ κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος ὑπηρετοῦντες διαχειρισταὶ Ἐθνικῶν Ὀρφανοτροφείων καὶ Οἰκοτροφείων, ἔχοντες δίπλωμα Νομικῆς καὶ δεκαετῆ τοὐλάχιστον ὑπηρεσίαν καταλάβωσι θέσιν διευθυντοῦ Ὀρφανοτροφείου ἢ Οἰκοτροφείου, ἐφ’ ὅσον ἤσκησαν ἐπὶ διετίαν τοὐλάχιστον τὰ καθήκοντα διευθυντοῦ Ὀρφανοτροφείου ἢ Οἰκοτροφείου. Παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε.

§322Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν δέχομαι.

§323ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§324Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Παραιτοῦμαι, κύριε Πρόεδρε.

§325Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§326Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Νὰ τὸ διευκρινήσωμεν. Μετὰ τὰ 4 ἔτη ποὺ λέγει, μετὰ 8 ἔτη, μετὰ 12, νὰ γίνῃ μετὰ 3, 6, 9, 12.

§327Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ὅλαι αἱ ἄλλαι τροπολογίαι ποὺ ἔγιναν δεκταὶ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν γίνονται δεκταί;

§328Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως. Μία διευκρίνισις ἐπὶ τῆς παραγράφου 6. Νὰ προστεθῇ: «Ἐφ’ ὅσον θὰ ἀσκήσουν, τὸ ἐπάγγελμα». Εἰς τὴν παράγραφον 6 τοῦ ἄρθρου 3.

§329Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὅταν οἱ μόνιμοι ἰατροὶ ἀξιωματικοὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα, διατὶ περιορίζετε τοὺς ἰατροὺς αὐτοὺς εἰς τὸν γλίσχρον μισθόν, τὸν ὁποῖον παίρνουν;

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ 3 ὡς ἐτροπολογήθη;

§331Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ποῖαι εἶναι αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 864; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἄρθρον 864, κἄποιο λάθος εἶναι.

§332Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ 2066) 39 ἀναγκ. νόμου .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἀναγνωρίζομεν ὡς τεχνικὸν ἐπίδομα τὸ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων διδόμενον ἐπίδομα.

§333Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1, παρ, 1, ἐδάφιον αʹ τοῦ Α. Ν. 837) 37 περιλαμβάνονται καὶ οἱ μόνιμοι ὑγιεινολόγοι ἰατροὶ τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς προσθέτει, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν βγάζουν μίαν πεντάραν ἀσκοῦντες τὸ ἐπάγγελμά των.

§334Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ τὸ προσέξητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι θὰ καταντήσῃ νὰ μὴ εἶναι ἐπίδομα, νὰ εἶναι καταδίκη.

§335Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσκοῦν κανένα ἐπάγγελμα καὶ δὲν λαμβάνουν ἐπίδομα.

§336Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Ὀρθῶς, βεβαίως, τίθεται ἡ λέξις «ἐφ’ ὅσον δὲν ἀσκοῦν ἐπάγγελμα», ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ οἱ ὑγιεινολόγοι ἰατροὶ τῶν Δήμων.

§337Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Δὲν εἶναι ὑγιεινολόγοι, εἶναι μικροβιολόγοι.

§338Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Αὐτοὶ δὲν παίρνουν τὸ ἐπίδομα ἐφ’ ὅσον ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα. Παρακαλῶ διὰ λόγους ἰσότητος καὶ τὸ θέμα αὐτὸ νὰ ρυθμισθῇ, ἅπαξ καὶ ρυθμίζεται ἐδῶ διὰ τοὺς λοιποὺς ὑγιεινολόγους.

§339Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἶναι, ὅμως, διάφορος ἡ θέσις τῶν μικροβιολόγων. Οἱ ὑγιεινολόγοι λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα αὐτὸ διότι δὲν ἀσκοῦν ποτὲ ἐπάγγελμα.

§340Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ ἐξηγήσωμεν εἰς τὸ κ. συνάδελφον, ὅτι τὸ ἐπίδομα διὰ τοὺς μικροβιολόγους δίδεται διὰ λόγους συνδεομένους μὲ τοὺς κινδύνους ποὺ ἀντιμετωπίζουν.

§341Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὄχι, ὄχι, κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι τὸ ἐπίδομα τῆς ἐπικινδύνου ἐργασίας αὐτό, εἶναι ἐπίδομα τὸ ὁποῖον ἀδίκως οἱ ὑγιεινολόγοι λαμβάνουν μόνον καὶ θέλουν νὰ γίνῃ ἡ ἐπέκτασις καὶ εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα.

§342Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Δυνάμει τελευταίας διατάξεως ἐδώσαμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους. Θὰ παρακαλέσω ἡ διάταξις ἐκείνη, δυνάμει τῆς ὁποίας οἱ ἰατροὶ τῶν Δήμων, ὑγιεινολόγοι ὄντες, δὲν λαμβάνουν τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τοὺς μικροβιολόγους ἐφ’ ὅσον ἀσκοῦν ἐπάγγελμα, θὰ παρεκάλουν ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς ἰσότητος νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ὑγιεινολόγους, ἀνεξαρτήτως ἐὰν ἀσκοῦν ἢ ὄχι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἰατροῦ.

§343Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἀκριβῶς ἐὰν ἐπέμεινα ἐγὼ καὶ λέγω ἐφ’ ὅσον δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα, εἶναι διότι ὑπάρχει μία ἄνισος μεταχείρισις. Οἱ διευθυνταὶ τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων μὲ βαθμὸν εἰσηγητοῦ καὶ κάτω, δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀσκοῦν ἐπάγγελμα. Οὔτε οἱ ὑγιεινολόγοι τῶν Δήμων θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα. Οἱ μικροβιολόγοι, οἱ ὁποῖοι θὰ λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα αὐτὸ δὲν θὰ πρέπει νὰ διαχωρισθοῦν ἀπὸ τοὺς ὑγιεινολόγους. Ἐγὼ ἐὰν τὸ ἔθεσα, τὸ ἔθεσα διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία ἴση μεταχείρισις εἰς ὅλους.

§344Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 3, παρ. 6, λέγετε: «ἐν συνεχείᾳ τοῦ προηγουμένου ἐδαφίου αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 864 τοῦ 1943 νόμου». Ὑπάρχει ἄρθρον 864;

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσφαλῶς κἄποιο λάθος θὰ εἶναι.

§346Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ νόμου 864 καὶ ὄχι περὶ ἄρθρου.

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 3 ὅπως ἐτροπολογήθη;

§348Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐπίδομα δὲν τὸ δέχομαι, διότι ὑπάρχει μία ἄνισος μεταχείρισις μεταξὺ ὑγιεινολόγων ἰατρῶν διευθυντῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμα καὶ μικροβιολόγων. Ἀφοῦ τοὺς δίδομεν τὸ ἐπίδομα τῶν ὑγιεινολόγων, δὲν θὰ πρέπει καὶ οἱ μικροβιολόγοι νὰ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένω νὰ μὴ τεθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό. Ἐπιμένω εἰς τὴν διατήρησιν τῆς μὴ ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος, ἐφ’ ὅσον λαμβάνουν τὸ ἐπίδομα τοῦ ὑγιεινολόγου.

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§350ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§352Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ἡ παράγραφος 7 τοῦ ἰδίου ἄρθρου δὲν διαγράφεται, ἀλλ’ ἐπειδὴ τροποποιεῖται, κατ’ ἄλλον τρόπον, μεταφέρεται εἰς ἄλλην διάταξιν κατωτέρω. Δὲν διαγράφεται ἡ διάταξις, ἀλλὰ μόνον τροποποιεῖται. Πάντως, ἡ παράγραφος 7 διαγράφεται τοῦ ἄρθρου 3.

§353Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς κάμνει μίαν διαγραφήν, τῆς παραγράφου 7.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐψηφίσθη ἤδη.

§355Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Τούτου δοθέντος, ἡ συζήτησις, κύριε Πρόεδρε, δὲν τελειώνει διὰ τὸ ἄρθρον 3 καὶ θέλω νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἡ διάταξις αὐτὴ τῆς παραγράφου 7 πρόκειται νὰ περιληφθῇ εἰς ἄλλο ἄρθρον, κατωτέρω;

§356Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Βεβαίως.

§357ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διαγράφεται ἡ παράγραφος 7, ἀλλὰ μετατίθεται εἰς ἄλλο ἄρθρον. Ἄρθρον 4 Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§358Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν). Ὡς θὰ διεπίστωσεν ἡ Βουλή, πλεῖσται διατάξεις τοῦ ἄρθρου 4 ἔχουν διαγραφῆ, διότι ἔχουν ψηφισθῆ εἰς ἄλλα νομοσχέδια.

§359Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 ἔχω μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Ἀδαμόπουλος κ.λ.π. Πρόκειται περὶ τῆς ἑξῆς δικαιοτάτης τροπολογίας, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Εἰς τὸ ἄρθρον 4 προστίθεται παράγραφος ζʹ, ἔχουσα οὕτω: «Διὰ τῆς μονιμοποιήσεως.... (ἀναγινώσκει)....». Κύριε Ὑπουργέ, ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι παράλληλος μὲ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου ΣΤʹ τοῦ ἄρθρου 4, εἶναι δὲ δικαιοτάτη, διότι πρόκειται νὰ τακτοποιηθῶσιν εἷς ἢ δύο ὑπάλληλοι τοῦ Κέντρου Εἰσαγωγῆς Ἀσθενῶν.

§360Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὴν δέχομαι τὴν τροπολογίαν.

§361Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. Κατόπιν τούτου, θὰ πρέπει εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 2, αἱ πρῶται 13 νὰ γίνουν αἱ πρῶται 17.

§362Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Τὸ δέχομαι.

§363Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον μίαν προσθήκην, διότι βλέπω ὅτι τὸ ἐνετοπίσατε ἐδῶ, διὰ τοὺς ὑπαλλήλους, τοὺς ἡμερομισθίους, τῆς Κεντρικῆς Ὑγειονομικῆς Ἀποθήκης κ.λ.π. Ὑπάρχει μία τροπολογία: «Ὡς καὶ ἡμερομίσθιοι ἐργάται αὐτῆς τῆς ἀποθήκης, κεκτημένοι ἀπολυτήριον σχολῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ ὑπερδεκαετῆ τοὐλάχιστον ὑπηρεσίαν».

§364Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι εἰς τὴν ἰδίαν περίπτωσιν.

§365Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πέντε εἶναι, κύριε Ὑπουργέ.

§366Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ὑπάρχῃ μία κρατικὴ ὑπηρεσία, ἓν Ὑπουργεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ διαφώτισις εἶναι ἀναγκαιοτάτη, εἶναι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου σας. Εἶναι ἐπιβεβλημένον αἱ ὑπηρεσίαι αὐταὶ νὰ ὀργανωθοῦν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε τὰ διδάγματα καὶ αἱ πληροφορίαι τῆς ὑγείας νὰ φθάνουν καὶ μέχρι τῆς τελευταίας καλύβης. Διὰ τοῦτο, διὰ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν πρέπει νὰ μεριμνήσητε, ὥστε νὰ ὀργανωθῇ, ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερον. Εἰς αὐτὸ ἀποσκοπεῖ μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι κ. κ. Ἀβδιμόπουλος καὶ Κηπουρός, ἔχουσαν οὕτω: «Ἐκ τοῦ σχεδίου νόμου .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐὰν ὑπάρχῃ μία ὑπηρεσία, εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρχῃ διαφώτισις διὰ τοὺς κανόνας τῆς προληπτικῆς ὑγείας, εἶναι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας.

§367Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Διὰ νὰ τὴν ἀποδεχθῶ, πρέπει νὰ ἀκούσω πῶς τὴν ἔχετε διατυπώσει.

§368Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν θέσεων τούτων (ἀναγινώσκει) ἐκτάκτου ἢ ἡμερομισθίου ὑπαλλήλου ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Κοινωνικῆς Προνοίας».

§369Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπουργὸς Κοινων. Προν.). Πρόκειται περὶ δύο ὑπαλλήλων μορφωμένων, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν πολλὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Θὰ τὴν δεχθῶ ὑπὸ ὡρισμένην τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ διατυπώσω. Θὰ τὴν ἀκούσητε, καὶ ἐὰν τὴν δεχθῆτε ἔχει καλῶς.

§370Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Βεβαίως σεῖς ἔχετε τὴν εὐθύνην διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν ὑπηρεσιῶν σας.

§371ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βαρδινογιάννης, ἐζήτησε τὸν λόγον.

§372Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τοῦ κ. Κηπουροῦ, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§373ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργόν.

§374ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Λαμπρινάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§375Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία τροπολογία, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων, ἀπὸ τοὺς κ. κ. Δερδεμέζην, Ρουμάνην κ.λ.π. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαιοτάτη καὶ ἀφορᾷ πέντε ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ μίαν δεκαπενταετίαν καὶ πλέον εἰς τὸν ἴδιον βαθμόν.

§376Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὴν ἔχει κάμει δεκτὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ ἄρθρον 1.

§377Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Εἴπομεν, ὅτι θὰ τὴν ἐξετάσω καὶ θὰ ἀπαντήσω.

§378Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρόκειται περὶ δικαιοτάτης τροπολογίας. Ἄλλωστε δὲν πρόκειται νὰ πάρουν προαγωγὴν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, διότι εἰς τὸν βαθμόν, τὸν ὁποῖον θέλουν νὰ ἀποκτήσουν δὲν ὑπάρχουν κεναὶ θέσεις καὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας.

§379Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Θὰ τὴν ἐξετάσω.

§380ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 4 μὲ τὰς τροπολογίας ποὺ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός;

§381ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§382Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ (Ὑφυπ. Κοινων. Προν.). Μίαν διευκρίνισιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἡ παράγραφος ὑπ’ ἀριθμὸν 11 «... (ἀναγινώσκει) διαγράφεται».

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§384ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§385ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0.30′ μ. μ.)