1957.11.01

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 10η

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 Νοεμβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Ἀνδρεάδης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

§3Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθές, ἐγένετο μία ὀνομαστικὴ ψηφοφορία καὶ ὁ κ. Προεδρεύων ἀπαγγείλας τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας εἶπεν ὅτι κατὰ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Δερτιλῆ ἐψήφισαν 68 καὶ ὑπὲρ 33, συνεπῶς ἀπερρίφθη ἡ τροπολογία. Δὲν ἀπερρίφθη, διότι ἔπρεπε νὰ εἶναι 75. Ὁ κ. Πρόεδρος δὲν ἐφήρμοσε τὸν Κανονισμόν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐλήφθη ἀπόφασις.

§5Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ἐλήφθη ἄρα ἀπόφασις.

§6Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐτερμάτισα τὴν ἀγόρευσίν μου, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς Ἀεροπορίας, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀντὶ νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ εἰς ὅσα ἀνέφερον ἐγώ, ἠρκέσθη νὰ εἴπῃ δι’ ὀλίγων, ὅτι πρόκειται περὶ ἀνακριβειῶν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, κύριε Γρηγορίου, ὄχι ἀπάντησιν εἰς τὸν ἀπόντα κ. Ὑπουργόν.

§8Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Καὶ μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων, λέγει τὰ ἑξῆς ἐπὶ λέξει: Κύριοι βουλευταί, δὲν πιστεύω νὰ ἐπηρεασθῇ κανεὶς ἀπὸ ὅσα ἤκουσεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐκ Σάμου, οὔτε καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς περιμένει ἀπὸ τὸν κ. Γρηγορίου νὰ πληροφορηθῇ ποία εἶναι ἡ ἀξία τῆς Ἀεροπορίας μας. Εἶναι τοιαύτη ἡ ἀξία τῆς Ἀεροπορίας μας, ὥστε δὲν χρειάζεται συνηγόρους καὶ πολὺ ὀλιγώτερον τοῦ εἴδους τοῦ κ. Γρηγορίου. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως). Εἰς τὸν λίβελλον αὐτὸν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, οὔτε ἀπήντησα, οὔτε πρόκειται νὰ ἀπαντήσω, εἶπον, ὅμως, ἐν συνεχείᾳ, ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλῶ περὶ τῆς Ἀεροπορίας, διότι ἐξετέλεσα τὰς στρατιωτικάς μου ὑποχρεώσεις καὶ ἔχω 5 μετάλλια, ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν δύναται νὰ ὁμιλῇ περὶ Ἀεροπορίας, διότι εἶναι ἀπόλεμος καὶ ἄκαπνος. Καὶ δὲν ἐτέθη αὐτὸ εἰς τὰ πρακτικά. Ἀξιῶ νὰ γραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Ὅταν ὁμιλῇ καὶ λέγει τοῦ «εἴδους Γρηγορίου» θὰ πάρῃ τὴν ἀπάντησίν του. (Θόρυβος).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Γρηγορίου, εἶσθε ἐκτὸς Κανονισμοῦ καὶ μὲ ὑποχρεώνετε νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. Διότι ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν ἔχει ὡς σκοπὸν τὴν διαπίστωσιν, ἐὰν ὅσα ἐλέχθησαν ἐγράφησαν ἢ παρεισέφρυσαν ἀνακρίβειαι. Τὸ νὰ ἐπανέρχεσθε καὶ νὰ λέγετε τὰ ἴδια ποὺ εἴπατε, ἢ ἄλλα τινὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀκρίβειαν τῶν πρακτικῶν εἶναι ἀντικανονικόν. Ἐπὶ πλέον νὰ σᾶς κάμω μίαν σύστασιν, ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε πολλὰ μετάλλια, ἀλλὰ πρέπει νὰ προσθέσητε καὶ ἕνα ἀκόμη, ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἀμείβει, διότι δὲν πρέπει νὰ ὁμιλῆτε ποτὲ ἀπόντος τοῦ καθ’ οὗ στρέφεσθε.

§10Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ καὶ ἐρωτᾶτε ἐὰν ἔχωμεν παρατηρήσεις καὶ σᾶς λέγω, αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπον δὲν ἀναφέρεται εἰς τὰ πρακτικά. Δὲν τὸ λέγω τώρα, κύριε Πρόεδρε, τὸ εἶπον καὶ διαμαρτύρομαι, διότι δὲν ἀνεγράφη.

§11Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερν.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι ὅταν ἐρωτᾷ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἐὰν ἔχετε νὰ κάμητε παρατηρήσεις πρὸ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν, δὲν ἐρωτᾷ διὰ νὰ γίνῃ κριτικὴ τοῦ περιεχομένου ἢ τῶν πραγμάτων τὰ ὁποῖα ἔλαβον χώραν.

§12Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Λάθος, κύριε Ὑπουργέ.

§13Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπουργὸς Πρ. Κυβερν.). Ἐρωτᾷ ἐὰν εἶναι ἀκριβῆ, ἢ ὄχι τὰ πρακτικά. Αὐτό, ἑπομένως, εἶναι ἐκτὸς Κανονισμοῦ.

§14Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρῶτον εἶναι ἀνακριβῆ τὰ πρακτικά, διότι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Γρηγορίου ὅτι εἶναι ἀπόλεμος, δὲν ἀνεγράφη.

§15ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Αὐτὸ δὲν τὸ εἶπε.

§16Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ εἶπεν. Ὅπως σεῖς δὲν ἠκούσατε αὐτό, ἔτσι καὶ ὁ κ. Γρηγορίου δὲν ἤκουσεν ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τοῦ ἀπαντοῦσε. Ἀκριβῶς δι’ αὐτό, κύριε Πρόεδρε, δὲν πρέπει νὰ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά. Νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγῃ δι’ ἕνα βουλευτήν, «τοῦ εἴδους τοῦ κ. Γρηγορίου». Συνεπῶς, ἡ τάξις ἀπαιτεῖ, ὅπως τὰ πρακτικὰ μὴ θεωρηθοῦν ἐπικυρωμένα, ἀλλὰ ὅταν ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ δηλώσῃ, ἐὰν ὅσα ἀναγράφωνται εἰς τὰ πρακτικὰ τὰ εἶπε καί, τότε θὰ ζητήσωμεν τὸν λόγον, ἐκτὸς ἐὰν τὰ ἐπανορθώσῃ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτά, ποὺ εἶπεν ἀπόψε, ὁ κ. Γρηγορίου ἐγράφησαν. Συνεπῶς, δὲν ἔχει κανένα λόγον, ἀφοῦ ἐλέχθησαν, νὰ μὴ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικά.

§18Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ θέλῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά.

§20Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν.

§22Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τί θὰ εἴπῃ νὰ ἐγερθῶσιν; (Ἐγείρονται ἅπαντες οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῶν δύο τελευταίων συνεδριάσεων.

§24Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπικυροῦνται οὕτω τὰ πρακτικά. (Θόρυβος).

§25Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὁ Πρόεδρος διευθύνει, ἢ σεῖς, κύριε συνάδελφε;

§26Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχει Πρόεδρος, κύριε συνάδελφε.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀντελήφθην ποῖον εἶναι τὸ αἴτημά σας.

§28Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἄλλην φορὰν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ἀνεξαρτήτως τῆς ἄλλης προτάσεώς μου, νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ βεβαιώσῃ ἂν εἶπεν ὅσα εἶπεν, ἐναντίον τοῦ κ. Γρηγορίου, πρέπει νὰ προσκομισθοῦν τὰ ἐστενογραφημένα πρακτικὰ διὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν ἐλέχθησαν ἢ δὲν ἐλέχθησαν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμός, ὥστε τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ νὰ λαμβάνωνται ἀπὸ τὰ ἐστενογραφημένα. Διότι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης θὰ θελήσῃ νὰ διορθώσῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναγράφονται εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά.

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ἐπὶ τῶν πρακτικῶν, κύριε Πρόεδρε. Λυποῦμαι νὰ βεβαιώσω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ δὲν ἀποδίδουν ἀκριβῶς ὅσα λέγονται ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὅσα λέγονται ἐκ μέρους τῆς Συμπολιτεύσεως γράφωνται ἐν φάρδει καὶ ἐν πλάτει, πολλάκις ἐὰν δὲν θέλετε τὸ πολλάκις, ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας ὅ,τι λέγομεν δὲν ἀναγράφεται. Π. χ. χθές, συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐκτελωνιστῶν» ἐπανειλημμένως εἶπον ὅτι διὰ τῆς σειρᾶς τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός, μοιράζονται κόλλυβα. Δὲν ἀναγράφεται. Εἰς τὸ τέλος, ὅταν ἐξηγγέλθη ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, τὸν Προεδρεύοντα, κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμήν, ὅτι τὸ ἄρθρον 34 ἐγένετο δεκτὸν μὲ ὅλας τὰς τροπολογίας, προσέθεσα: «Ἑπομένως, κύριε Πρόεδρε, ἐγένετο δεκτὸν μὲ ὅλας τὰς τροπολογίας καὶ μὲ ὅλα τὰ κόλλυβα». Αὐτὸ δὲν ἀναγράφεται. Ἑπομένως, μαρτυρεῖ μίαν μεροληπτικὴν σύνταξιν τῶν πρακτικῶν εἰς βάρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς δώσω μίαν ἀπάντησιν. Ἀπὸ πέντε ἐτῶν, ἀφ’ ἧς Προεδρεύω, οὐδεμία πρόσληψις ἐγένετο πρακτικογράφου ἢ στενογράφου. Εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους εὑρῆκα. Δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ σᾶς εἴπω.

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πάντως, αὐτὰ δὲν ἀναγράφονται εἰς τὰ πρακτικά.

§32Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤθελον νὰ διατυπώσω ἁπλῶς ἕνα ἐρώτημα εἰς τὸ Προεδρεῖον. Εἶναι ζήτημα κυβερνητικὸν ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν ἢ εἶναι ζήτημα τοῦ Προεδρείου;

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τοῦ Προεδρείου.

§34Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Διότι παρετήρησα ὅτι μετὰ τὴν παρέμβασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, σεῖς ἐζητήσατε τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν καὶ τὰ πρακτικὰ ἐπεκυρώθησαν ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευράν. Ἐὰν δὲν εἶναι ζήτημα κυβερνητικόν, δὲν νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἦτο ὀρθόν.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι διόλου ζήτημα κυβερνητικόν. Εἶναι ζήτημα τοῦ Σώματος ἁπλῶς καὶ δι’ αὐτὸ ὅταν μοῦ ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν τὸν ἔδωσα. Τὸν ἔδωσα ὕστερα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§36Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγιγνώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 613)1948 καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Εἰδικῶν Ἐμμίσθων Ληξιαρχείων κειμένων διατάξεων». Οἱ κ. κ. Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπ. Οἰκισμοῦ), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπ. Δικαιοσύνης), Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.), Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καὶ Ν. Ἀθανασίου (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τούμπας, Κ. Μητσοτάκης, Ε. Κοθρῆς, Ε. Μαλαμίδας, Π. Ντεντιδάκης, Α. Τριανταφυλλίδης, Τ. Κολοκυθᾶς, Α. Μπαρότσης, Ε. Βενιζέλος, Γ. Μπακατσέλος, Γ. Μπουρδάρας, Ε. Ἀρβανιτάκης, Ν. Μπακόπουλος, Φ. Παπαδόπουλος, Ι. Παπαηλιάκης, Χ. Παπασταύρου, Χ. Ἀβραμίδης, Ν. Μαλλιάκας, Ι. Διαμαντόπουλος, Γ. Ἀνωγειανάκης, Ι. Σεργάκης, Κ. Μαρῆς, Α. Αὐγερινός, καὶ Π. Ξενοδοχειάρης καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768)57 Ν. Δ. «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ ὁρίου ἡλικίας τῶν πολιτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων καὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Γιαννόπουλος, Α. Τριανταφυλλίδης, Ν. Μπακόπουλος, Θ. Χαβίνης, Ι. Τούμπας, Ι. Ὀρφανός, Γ. Τσαντίρης, Ε. Κοθρῆς, Ι. Παπαηλιάκης, Α. Βαχλιώτης, Β. Φιλοσοφόπουλος, Γ. Γρηγορίου, Ν. Ἰντζές, Π. Ξενοδοχειάρης, Α. Τσουκαλᾶς, Γ. Μαῦρος, Α. Πετραλιᾶς, Τ. Κολοκυθᾶς, Κ. Μητσοτάκης καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 3770)57 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομαρχῶν διατάξεων κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στεφάνου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Εὐστρατιάδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σκορδίλης, Ε. Γαλεγιανὸς καὶ Ι. Λύρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Βαφειάδης καὶ Δημ. Θανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 114161) 29.10.57 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα ποινικῆς δικογραφίας, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς αὐτοῦ ἀσυλίας, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀρ. 1149 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα. Ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ἐν περιλήψει Ν. Διατάγματος προσέκοψεν εὐθὺς ὡς ἤρχισεν εἰς παράπονα διὰ τὴν ἀνεπαρκῆ ἐν τῷ Συμβουλίῳ ἐκπροσώπησιν τῶν ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων, Ἐκκλησιῶν καὶ Τύπου. Πρὸς συμπλήρωσιν τῆς συνθέσεως τοῦ Συμβουλίου ὑπεβλήθη μὲν ἐν καιρῷ εἰς τὴν Βουλὴν σχέδιον Ν. Διατάγματος τοῦτο ὅμως ἂν καὶ ἐψηφίσθη, δὲν προωθήθη πρὸς δημοσίευσιν, διότι, λόγῳ τῶν δημιουργηθεισῶν ἐν τῷ μεταξὺ συνθηκῶν, ἐπεβάλλετο νὰ ἀποφύγωμεν λίαν πιθανὰς ἐθνικιστικὰς ἀντιδράσεις, αἵτινες θὰ καθίστων ἔτι μᾶλλον δυσχερῆ τὴν θέσιν τῶν εἴς τινας χώρας ὁμογενῶν μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Μαΐου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6330)8.5.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1282 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν τιμὴν ζύθου παραγωγῆς Α. Ε. «Κ. ΦΙΞ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν ἀφορώντων τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον σημείων τῆς ἐρωτήσεως. Ὁ ζῦθος ὡς παραγόμενος ὑπὸ μιᾶς μόνον ἐπιχειρήσεως ἐν Ἑλλάδι, ἤτοι ὡς ἀποτελῶν εἶδος μονοπωλιακῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὑπήγετο ἀνέκαθεν εἰς διατίμησιν, ἐπὶ πλέον δέ, εἰς τὸ τέλος ἑκάστης χρήσεως ἐνεργεῖται λεπτομερὴς κοστολόγησις, πρὸς διαπίστωσιν ἐὰν ἡ ὅλη διαχείρισις κατέλιπεν εἰς τὴν ἐπιχείρησιν κέρδος ἀνώτερον τοῦ καθωρισμένου νομίμου τοιούτου, ὁπότε ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ἀφαιρεῖται τοῦτο δι’ ἐπιβολῆς ἰσοπόσου εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου συμφώνως τῷ Α. Ν. 4175)40. Σημειοῦμεν ἐν προκειμένῳ ὅτι, καταβάλλεται φροντὶς ὅπως ἡ διατίμησις ὁρίζεται εἰς τοιοῦτον ὕψος, ὥστε νὰ μὴ ἀφήνῃ περιθώρια εἰσπράξεως ὑπερκέρδους πρὸς ἐπιβολὴν εἰσφορᾶς, ὡς τοῦτο ἄλλως τε ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ ἐλέγχου τῶν τεσσάρων τελευταίων ἐτῶν (τοῦ ἔτους 1056 διενεργεῖται νῦν ὁ ἔλεγχος) ἐξ ὧν προκύπτει ὅτι τὸ ἐπιτευχθὲν κέρδος ὑπολείπεται τοῦ νομίμου τοιούτου ἐξ 8%. Σημειοῦμεν ὡσαύτως, ὅτι ἡ ὅλη ἐργασία καθορισμοῦ τῆς μελλούσης νὰ ἰσχύσῃ τιμῆς πωλήσεως (διατιμήσεως) τελεῖ ὑπὸ τὴν ἔγκρισιν τῆς παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ ὑφισταμένης Ἐπιτροπῆς Ἀγορανομικοῦ Κόστους, ὑπ’ ὄψει τῆς ὁποίας τίθενται ὅμως πρὸς ἔγκρισιν καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῶν εἰς τὸ τέλος ἑκάστης χρήσεως διενεργουμένων κοστολογίων. Ὁ παρὰ τῆς Ἑταιρίας «Κ. ΦΙΞ» παραγόμενος ζῦθος εἶναι δύο τύπων: α) Κοινὸς ἀρχικῆς πυκνότητος ζυθογλεύκους 10– 10,2ο καὶ β) Λάγκερ 12,5ο καὶ κατ’ ἀναλογίαν 94% κοινὸς καὶ 6% Λάγκερ. Κύριος παράγων ἐν τῇ διαμορφώσει τῆς τιμῆς τοῦ ζύθου εἶναι ὁ ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐπιβαλλόμενος φόρος, ὁ ὁποῖος μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου 1956 εἶχεν ὡς κάτωθι: α) Φόρος καταναλώσεως Βύνης δρχ. 10 κατὰ χ)λγ. Βύνης καὶ ἀναλογία ἐπὶ ἑνὸς κιλοῦ ζύθου δρχ. 1,76. β) Φόρος πολυτελείας 30% ἐπὶ τοῦ ἐμφιαλωμένου ζύθου, ὅπερ ἀντιστοιχεῖ εἰς δρχ. 1,07 ἐπὶ τῆς φιάλης τῶν 500. γραμμ. κοινοῦ ζύθου. Βάσει τῆς ἀνωτέρω φορολογίας καὶ τῶν στοιχείων κόστους αἱ τιμαὶ κόστους σὺν κέρδει ἦσαν αἱ κάτωθι:

Ἔκτοτε ἐπῆλθε μεταβολὴ εἰς τὴν φορολογίαν ἐπὶ τοῦ ζύθου ἰδιὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ Φ.Κ.Β. ἀπὸ δρχ. 10 εἰς 20 κατὰ χ)λγ. Βύνης καὶ παραλλήλου καταργήσεως τοῦ φόρου πολυτελείας ἐπὶ τοῦ ἐμφιαλωμένου ζύθου. Ἀποτέλεσμα τῆς τοιαύτης μεταβολῆς ἦτο αἱ τιμαὶ νὰ διαμορφῶνται ὡς ἑξῆς:

Ὡς προκύπτει ἐκ τῆς συγκρίσεως τῶν τιμῶν τοῦ ζύθου πρὸ καὶ μετὰ τὴν ἐπελθοῦσαν ἀλλαγὴν τῆς φορολογίας θὰ ἐπήρχετο αὔξησις κατὰ δρχ. 2,01 κατὰ χ)λγ. εἰς τὸν κοινὸν ζῦθον χῦμα, ἐνῷ ἀντιθέτως μείωσις κατὰ 0,07 λεπτὰ εἰς τὸν ἐμφιαλωμένον τοιοῦτον τῶν 500 γραμμ. καὶ αὔξησις κατὰ 0,02 λεπτὰ εἰς τὴν φιάλην τῶν 500 ἐπίσης γραμμ. τύπου Λάγκερ. Διὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ ἐκ τῆς ἀλλαγῆς τοῦ φορολογικοῦ συστήματος ἐπερχομένη ὡς ἀνωτέρω ὑπέρμετρος αὔξησις τιμῆς τοῦ ζύθου χῦμα ἐπερρίψαμεν μεγαλύτερον μέρος τοῦ φόρου ἐπὶ τοῦ ἐμφιαλωμένου ζύθου διαμορφώσεως τὰς κατωτέρω τιμάς:

Κατὰ τ’ ἀνωτέρω τὸ πραγματικὸν κόστος ἐργοστασίου σὺν βιομηχ. κέρδη τοῦ περιεχομένου ζύθου εἰς φιάλην τῶν 500 γραμμ. ἀνέρχεται, μετὰ τῶν ἐξόδων ἐμφιαλώσεως, εἰς δρχ. 4,56 (χ)λγ ζύθου 8,65 διὰ 2–4.325 σὺν ἔξοδα ἐμφιαλώσεως 0,235–4,56) ἐξ ὧν δρχ. 1,76 ἀντιστοιχοῦσι εἰς τὸν ἀναλογοῦντα φόρον ἐπὶ τῆς Βύνης καὶ 0,24 εἰς Φ.Κ.Ε. ἄρα: τιμὴ δι’ ἀξίαν σὺν τῷ νομίμῳ κέρδει ἐμφιαλωμένου ζύθου 500 γραμμ. δρχ. 2,56. Διὰ τὸν ζῦθον τύπου Λάγκερ, ὁ ὁποῖος κυκλοφορεῖ μόνον ἐμφιαλωμένος καὶ παράγεται μόνον ἐκ τοῦ ἐργοστασίου Ἀθηνῶν, ἡ τιμή του εἶναι δρχ. 5,45. Αἱ παρατεθεῖσαι ἀνωτέρω τιμαὶ ἀφορῶσιν διὰ παράδοσιν εἰς τὸ ἐργοστάσιον προσαυξάνονται δὲ κατὰ περίπτωσιν ὡς ἑξῆς:

Ὡς καταδεικνύεται ἐκ τοῦ παρατιθεμένου πίνακος ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει τιμὴ τῶν δρχ. 5,88 ἀφορᾷ εἰς φιάλην τῶν 500 γραμμ. ζύθου τύπου Λάγκερ τῶν 12,50 καὶ δὴ τοιαύτην ἀντιπροσώπων ἐπαρχιῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν τιμὴν τοῦ ζύθου Θεσσαλονίκης καὶ Πατρῶν, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τὰς κοστολογήσεις τῶν ἐν λόγῳ ἐργοστασίων ἐνεργοῦσιν αἱ κατὰ τόπους Περιφερειακαὶ Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου καθ’ ὅμοιον ἀκριβῶς τρόπον, ὡς ἐν ἀρχῇ τοῦ παρόντος ἐκτίθενται. Ἐφ’ ὅσον δὲ λαμβάνει χώραν ἰδιαιτέρα κοστολόγησις δι’ ἕκαστον ἐργοστάσιον εἶναι φυσικὸν νὰ προκύπτουν διαφορετικαὶ τιμαὶ ὡς ἐκ τῶν διαφόρων συνθηκῶν παραγωγῆς καὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν μηχανικῶν ἐγκαταστάσεων ἑκάστου ἐργοστασίου. Αἱ διαφοραὶ αὗται εἰς μὲν τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐργοστασίου Θεσσαλονίκης εἶναι ἀσήμαντοι καὶ τρόπον τινὰ ἀλληλοσυμψηφίζονται, διότι αἱ τιμαὶ διατιμήσεως εἶναι δρχ. 7,03 κατὰ χ)λγ. εἰς τὸν χῦμα κοινὸν ζῦθον καὶ δρχ. 5,10 εἰς τὸν κοινὸν ἐμφιαλωμένον τῶν 500 γραμμ. ἔναντι ἀντιστοίχων τιμῶν ἐργοστασίου Ἀθηνῶν 7,11 καὶ 4,97. Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐργοστασίου Πατρῶν ἡ διαφορὰ εἶναι σημαντικὴ (τιμὴ χῦμα κοινοῦ χ)λγ. δρχ. 8,17 καὶ φιάλης 500 γραμμ. δρχ. 5,50), τοῦτο δὲ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι διαφέρει τελείως, ἡ κατανάλωσις τῶν δύο τούτων ἐργοστασίων, δεδομένου ὅτι ἐνῷ τὸ ἐργοστάσιον Ἀθηνῶν ἔχει κατανάλωσιν 60% ἐμφιαλωμένον καὶ 40% χῦμα, τὸ ἐργοστάσιον τῶν Πατρῶν ἀντιστρόφως ἔχει ηὐξημένην κατανάλωσιν χῦμα ζύθου ἤτοι 82% χῦμα, ἔναντι 18% ἐμφιαλωμένην καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν ὑπῆρχε περιθώριον λόγῳ τῆς μικρᾶς καταναλώσεως ἐμφιαλωμένην, ὅπως ἐπιρριφθῇ ἐπ’ αὐτοῦ μέρος τοῦ φόρου, ὡς ἐν τῷ ἐργοστασίῳ Ἀθηνῶν ἐγένετο. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ ζύθου διὰ προστασίαν τῆς οἰνοπαραγωγῆς μας κ.λ.π., ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τοιαύτη ἄμεσος προστασία δὲν ὑπάρχει διὰ τῆς φορολογίας ὅμως ἐπὶ τῆς Βύνης (Δρχ. 3,52 κατὰ χ)λγ. κοινοῦ ζύθου χῦμα ὡς προερρέθη παρέχεται ἐμμέσως προστασία τῆς οἰνοπαραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαΐου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8117) 6651) 1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων, ὑπ’ ἀριθ. 53, ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑπόμενα: Ἐπὶ ἐκτάσεως συνολικοῦ ἐμβαδοῦ μέτρ. τετραγ. 345.733 κειμένης ἐν Θεσσαλονίκῃ (ἀπὸ τῆς Λεωφόρου Βασ. Γεωργίου–Λευκοῦ Πύργου μέχρι τῆς ὁδοῦ ἐξοχικοῦ Κέντρου Κορτατζῆδες) ἔνθα ἄλλοτε τὰ Νεκροταφεῖα τῆς Μουσουλμανικῆς Κοινότητος, καὶ ἀνηκούσης εἰς τὴν Ἀνταλλάξιμον Περιουσίαν, ἀνηγέρθησαν, ἰδίᾳ μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν Καταστροφήν, 700 περίπου οἰκίσκοι εἰς οὓς ἐστεγάσθησαν προσφυγικαὶ οἰκογένειαι καὶ τοιαῦται ἀπόρων γηγενῶν δημιουργηθέντος ἔκτοτε ὑπὸ τὴν ὀνομασίαν «Ἁγία Φωτεινὴ» συνοικισμοῦ Θεσσαλονίκης. Ἀπὸ τοῦ 1930 ἤρξατο διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ ἡ ρύθμισις τῆς ὡς ἄνω ἐκτάσεως, ἐκδοθέντων τῶν νόμων 4780) 1930, 5510) 1932 καὶ 5948) 1933 ὑπὸ τῶν διατάξεων τῶν ἀνωτέρω νόμων, προβλέπεται ἡ μετακίνησις τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς» καὶ ἡ προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν ἀπαλλοτρίωσις οἱωνδήποτε ἀκαλύπτων γηπέδων ἐν τῇ πόλει Θεσσαλονίκης κειμένων κατὰ τοὺς Συνοικισμοὺς Χαριλάου, Βαρδαρίου, Καλαμαριᾶς, καὶ ἄνωθεν τῆς ὁδοῦ Νοσοκομείων ἐκ πιστώσεων ἐκποιουμένων οἰκοπέδων τῆς καείσης ἐκτάσεως Θεσσαλονίκης. Αἱ ἐκτάσεις αἱ κατεχόμεναι ὑπὸ τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς» παρεχωροῦντο εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ὅπως χρησιμοποιηθῶσι συμφώνως πρὸς τὸ σχέδιον τῆς Πόλεως (ἄρθρον 6 ν. 4780) 1930). Οἱ ἀνωτέρω νόμοι καθορίζοντες τὸν τρόπον μετακινήσεως τῶν ἐν τῷ Συνοικισμῷ «Ἁγίας Φωτεινῆς» ἐγκατεστημένων οἰκογενειῶν εἰς ἄλλους χώρους, οὐδεμία ποιοῦνται μνείαν περὶ ἐκτιμήσεως τῆς ἀξίας τῶν ἀνταλλαξίμων κτημάτων, ἐφ’ ὧν ὁ Συνοικισμὸς οὗτος καὶ τοῦ ὑποχρέου πρὸς πληρωμὴν τῆς ἀξίας αὐτῶν εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας. Τὸ καταρτισθὲν ἀρχικῶς ρυμοτομικὸν σχέδιον (σχεδιάγραμμα 30.8.1930 Γραφεῖον Σχεδίου Πόλεως Θεσσαλονίκης) προέβλεπεν ὁλόκληρον τὸν περὶ οὗ πρόκειται χῶρον διὰ τὴν δημιουργίαν Πάρκου, Δημοτικοῦ Σταδίου καὶ ἑτέρων ἐξωραϊστικῶν διὰ τὴν πόλιν ἔργων. Εἰς ἐκτέλεσιν τῶν διατάξεων τῶν ἀνωτέρω νόμων ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 7) 11.5.1931 Δ)γμα «περὶ ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως διὰ τὴν μεταφορὰν οἰκογενειῶν ἐκ τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς» ἐπηκολούθησε δὲ κατόπιν τούτου ἡ μεταφορὰ ὡρισμένου ἀριθμοῦ ἐξ αὐτῶν, κατεδαφίσθησαν δὲ ἅμα μέχρι τοῦ ἔτους 1935 210 οἰκήματα, 12 Βουλγαρικὰ ἐργοστάσια καὶ τὸ Ἐντευκτήριον στρατιωτῶν. Τὸ ἔτος 1939 προκειμένου ὁ Δῆμος Θεσσαλονίκης νὰ προβῇ τὸ μὲν εἰς τὴν ἀνέγερσιν τοῦ προβλεπομένου Δημοτικοῦ Σταδίου, τὸ δὲ εἰς τὴν διεύρυνσιν ὁδοῦ προσπελάσεως, κατέβαλεν ὁλόκληρον τὴν ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς κατόχους οἰκημάτων, οὕτω δὲ κατεδαφίσθησαν ἕτερα 75 οἰκήματα μέχρι τοῦ ἔτους 1940. Πάντως τὸ μεγαλύτερον μέρος τῶν οἰκημάτων παρέμεινε ἀνέπαφον προσετέθησαν δὲ ἐκ τῶν ὑστέρων, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ τῆς κατοχικῆς περιόδου καὶ ἕτεροι οἰκίσκοι οὕτω δὲ σήμερον ὁ ὅλος ἀριθμὸς τῶν οἰκίσκων ἀνέρχεται εἰς 680. Δυνάμει τοῦ Α. Ν. 661) 1937 ἀνελήφθη ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τμῆμα τῆς ἐκτάσεως ἐμπίπτον εἰς τὸν Συνοικισμὸν «Ἁγίας Φωτεινῆς» ἐκ μέτρων τετραγ. 65.000 ὅπερ καὶ παρεδόθη εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης. Διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου ἐκηρύχθη ἀπαλλοτριωτέα ὑπὲρ τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης πᾶσα ἔκτασις ἀνήκουσα τυχὸν εἰς ἰδιώτας ἐντὸς τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως ὡς καὶ ἃ ἐντὸς αὐτῆς κτίσματα καὶ πᾶν ἄλλο ἐμπράγματον δικαίωμα. Βάσει τοῦ νόμου τούτου, ἀπεζημιώθησαν οἱ κάτοχοι καὶ κατεδαφίσθησαν περὶ τοὺς 60 εἰσέτι οἰκίσκοι. Ἐπὶ πλέον ἐπωλήθη τὸ ἔτος 1949 ἐκ τῆς αὐτῆς ἐκτάσεως εἰς τὸ Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης τμῆμα ἐκ μέτρ. τετραγ. 75.875, εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρχαιολογικῶν Ἀπαλλοτριώσεων τὸ ἔτος 1950 τμῆμα ἐκ μ.2 39247, καὶ εἰς τὸ Γʹ Σῶμα Στρατοῦ τμῆμα ἐκ μ2 14600. Τέλος, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 378) 25.2.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, παρεχωρήθη εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης τμῆμα ἐκ μ2 12750, ἀντὶ ποσοῦ δρχ. 657.500. Διὰ τῆς ἰδίας ὑπ’ ἀριθ. 378) 25.2.55 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθείσης διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος, ἐνεκρίθη λόγῳ Δημοσίας ἀνάγκης καὶ κατὰ παρέκκλισιν τῶν περὶ διαχειρίσεως τῆς περιουσίας τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων, ἡ ἀπ’ εὐθείας ἀνταλλαγὴ ἀκινήτων, κειμένων εἰς τὸν Συνοικισμὸν «Ἁγίας Φωτεινῆς» καὶ ἀνηκουσῶν ἀντιστοίχως εἰς τὴν Διεθνῆ Ἔκθεσιν Θεσσαλονίκης καὶ τὸ Ταμεῖον Ἀρχαιολογικῶν Ἀπαλλοτριώσεων. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας προκειμένου νὰ ἀρχίσῃ τὴν οἰκοδομὴν τοῦ νέου Μουσείου Θεσσαλονίκης, ᾐτήσατο διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 129206) 5703) 1956 ἐγγράφου τὴν ἐκκένωσιν τῶν κατεχομένων ὑπὸ γηγενῶν καὶ προσφύγων, οἵτινες εὑρίσκονται ἐπὶ τῆς διὰ τῆς ὡς ἄνω ἀνταλλαγῆς περιελθούσης εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρχαιολογικῶν Ἀπαλλοτριώσεων ἐκτάσεως. Ἐπειδὴ τὸ σύνολον τῶν ὑπὸ ἀπομάκρυνσιν οἰκογενειῶν ἀνέρχεται εἰς 107, ἐμελετήθη σοβαρῶς τὸ ζήτημα, κατελήξαμεν δὲ εἰς τὸ συμπέρασμα τῆς κατ’ ἀρχὴν μεταστεγάσεως 60 περίπου οἰκογενειῶν προσφύγων, διὰ παραχωρήσεως εἰς αὐτὰς ἀλλαχοῦ οἰκοπέδων καὶ δανείων αὐτοστεγάσεως. Ἐπίσης ἐγένοντο προπαρασκευαστικαὶ ἐργασίαι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλων ἐκτάσεων ἐν τῇ περιοχῇ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης, προερχομένων εἴτε ἐκ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, εἴτε ἐκ τῆς τοιαύτης τοῦ Δημοσίου εἰς ἃς θὰ ἦτο δυνατὴ ἡ μεταστέγασις καὶ τῶν 55 ὑπολοίπων κατὰ τὰ ἄνω γηγενῶν οἰκογενειῶν, μελετουμένου ἅμα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τοῦ ὅλου θέματος τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς» Θεσσαλονίκης, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ρυθμισθῇ τοῦτο χωρὶς οὐδεμία οἰκογένεια ἐκ τῶν διαμενουσῶν εἰς τὸν προσφυγικὸν συνοικισμὸν «Ἁγίας Φωτεινῆς» νὰ εὑρεθῇ ἄνευ στέγης. Σημειωτέον, τέλος ὅτι καὶ πολεοδομικῶς ὁλόκληρος ὁ χῶρος τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς» καὶ ὁ περὶ αὐτοῦ τοιοῦτος διαρρυθμίζεται διὰ τοῦ ἀπὸ 1/7 Ἰουλίου 1954 Β. Δ. (ΦΕΚ 103) 27.7.57) κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οὐδὲν τμῆμα αὐτοῦ ἀφίεται ὡς οἰκοδομήσιμος χῶρος, ὁλοκλήρου τῆς ἐκτάσεως αὐτοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ διατάγματος νὰ καλύψῃ ἀνάγκας, α) τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, β) τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως καὶ γ) ἑτέρων εἰδικῶν σκοπῶν (ἀνέγερσις δημοσίων κτιρίων κ.λ.π.). Ὡσαύτως καὶ ἡ συσταθεῖσα δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 31 44) 1955 καὶ 110020) 1955 ἀποφάσεων τῆς τέως Διοικήσεως Βορείου Ἑλλάδος Ἐπιτροπὴ διὰ τῆς ἀπὸ 28 Μαΐου 1955 ἐκθέσεώς της, προτείνει ν’ ἀποκλεισθῇ οἱαδήποτε λύσις, ἡ ὁποία θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν τὴν ὁριστικὴν ἀποκατάστασιν καὶ παραμονὴν τῶν διαμενόντων σήμερον εἰς τοὺς χώρους τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς», ἀλλὰ τὴν μεταστέγασιν τῶν μὲν προσφύγων οἰκογενειῶν καὶ γηγενῶν τοιούτων, αἱ ὁποῖαι μέχρι τοῦ 1929 ἀνήγειρον οἰκίσκους, εἰς τὴν παρὰ τὸν Συνοικισμὸν Νέας Κρήνης ἀπαλλοτριωμένην ἔκτασιν τῶν δὲ ὑπολοίπων γηγενῶν οἰκογενειῶν εἰς ἀνταλλάξιμον ἔκτασιν. Ἤδη προτάσει τοῦ κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης, ἐζητήθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2357) 24.7.57 ἡμετέρου ἐγγράφου παρά τῆς ΥΔΑΜΚ ἡ παραχώρησις ἐκτάσεως 240 στρεμμάτων κειμένη παρὰ τὸν Συνοικισμὸν Ἄνω Τούμπας ἐπειδὴ δὲ τμῆμα ταύτης εἶχεν ἀπαλλοτριωθῆ ἐπὶ σκοπῷ ἀναδασώσεως ἐζητήσαμεν ὡσαύτως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 2357)24.7.57 ἐγγράφου παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὴν ἄρνησιν τῆς ἀναδασώσεως, ὡς μὴ ἐκτελεσθείσης, ὁλόκληρος δὲ ἡ ὡς ἄνω ἔκτασις θέλει χρησιμοποιηθῆ διὰ τὴν λύσιν τοῦ θέματος τοῦ Συνοικισμοῦ «Ἁγίας Φωτεινῆς». Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εὑρίσκεται σήμερον τὸ ὅλον θέμα τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Συνοικισμοῦ ἐν ἀναμονῇ τῆς τελειώσεως τῶν ἐνεργειῶν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαίων ἐκτάσεων, ἥτις καὶ ἀποτελεῖ τὴν θεμελιώδη προϋπόθεσιν τῆς ἐπιλύσεώς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7712)57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Κ. Τσιγάρα, διὰ τὴν καθυστέρησιν ἐκδόσεως ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἀλεξανδρουπόλεως, ἐπὶ τῶν ἐκδικασθεισῶν ὑπ’ αὐτῆς 30 αἰτήσεων ἀκτημόνων τοῦ ἀγροκτήματος Ρυζίων Ἕβρου, περὶ χορηγήσεως κλήρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπευθυνθείσης πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Ἕβρου τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)27339)23.7.57 διαταγῆς μας ἐν σχέσει πρὸς τὴν καθυστέρησιν ἐκδόσεως ἀποφάσεως ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Ἀλεξανδρουπόλεως, αὕτη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13692)30.7.57, ἀναφορᾶς της, ἀνέφερεν ἡμῖν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων ὥρισε δικάσιμον πρὸς ἐκδίκασιν τῶν 30 αἰτήσεων ἀκτημόνων Ρυζίων, πλὴν, ὅμως, κατὰ τὴν ἐκδίκασιν, ὑπεβλήθησαν αὐτῇ καὶ ἕτεραι 121 αἰτήσεις ἀκτημόνων, ὁπότε ἐλλείψει γαιῶν, καὶ κατόπιν συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ τῶν Κοινοτικῶν Ἀρχῶν, ἐξεδίκασε μόνον τὰς 30 αἰτήσεις, ἀνέβαλε δὲ τὴν ἐκδίκασιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεώς της, μέχρις ἐξευρέσεως καὶ ἑτέρων, ἐκτάσεων πρὸς κάλυψιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν εἰς γαίας ἀναγκῶν καὶ τῶν ὑπολοίπων 121 ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ ἐν συνεχείᾳ ἔκδοσιν μιᾶς ἀποφάσεώς της δι’ ἅπαντας τοὺς ἀκτήμονας καὶ ἡμιακτήμονας Ρυζίων. Ἐξευρεθεισῶν ἤδη 710 εἰσέτι στρεμμάτων δημοσίων καὶ κοινοχρήστων ἐκτάσεων ἐν τῇ περιοχῇ τῶν ἀγροκτημάτων Ρυζίων, Καναδᾶ καὶ Ἄρζος, ἐτέθησαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε)33976)21.9.57 ἀποφάσεως ἡμῶν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς σχετικῆς ἀποφάσεώς της, δι’ ἣν ἐλήφθη μέριμνα ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Γεωργίας, ὅπως ἐκδοθῇ τὸ ταχύτερον, θὰ ἐπακολουθήσῃ καὶ ἡ ὁριστικὴ διανομὴ τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάσεων πρὸς τοὺς ἀποκαθισταμένους, δοθέντος ὅτι ἡ ἐν λόγῳ διανομὴ περιελήφθη εἰς τὸ πρόγραμμα τοπογραφικῶν ἐργασιῶν ὑπαίθρου τῆς τρεχούσης περιόδου, τερματιζομένου πλέον ὁριστικῶς τοῦ ζητήματος τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων Ρυζίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ὀκτωβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὕπερθεν ὑμέτερον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐπιστροφὴν τῶν κατὰ τὴν κατοχὴν συναφθέντων δανείων εἰς εἶδος ὑπὸ τοῦ Ἐφεδρικοῦ Ταμείου Ρεθύμνης Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὴν εἴσπραξιν τῶν ἐν λόγῳ ὀφειλῶν ἐπιδιώκει ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἥτις δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1868)1951 νόμου ἀσκεῖ τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου καὶ οὐχὶ ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ἥτις δυνάμει τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1868) 51 νόμου ἀσκεῖ τὴν διαχείρισιν τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου καὶ οὐχὶ ἡ Α.Τ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8115) 6649) 19.7.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Ἰωάννου Τούμπα, σχετικῶς μὲ τὰς παρεχομένας δασμολογικὰς διευκολύνσεις εἰς τοὺς ἐπαναπατριζομένους ἐξ Αἰγύπτου ὁμογενεῖς, ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ἀφ’ ἧς μετὰ τὰ γεγονότα τοῦ Σουὲζ ἐξεδηλώθη ἡ τάσις ἐπαναπατρισμοῦ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἐγκατεστημένων ὁμογενῶν, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν παρέσχε τὰς δεούσας ὁδηγίας καὶ συστάσεις πρὸς τὰς Τελωνειακὰς Ἀρχάς, ἵνα ἐφαρμόζωσι μὲ πνεῦμα ἐπιεικείας καὶ εὐρύτητος τὰς σχετικὰς διατάξεις, αἵτινες προβλέπουσι δασμολογικὰς διευκολύνσεις ὑπὲρ τῶν ἐπαναπατριζομένων ὁμογενῶν, τῶν ἐγκατεστημένων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ. Κατόπιν τῶν ὁδηγιῶν τούτων αἱ Τελωνειακαὶ Ἀρχαὶ ἀντιμετώπισαν ἁπάσας τὰς περιπτώσεις ἀφίξεως ὁμογενῶν ἐξ Αἰγύπτου μὲ πνεῦμα ἐξυπηρετήσεως αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε οὐδὲν μέχρι σήμερον παράπονον διετυπώθη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν ἡμῶν πλὴν ἀνευθύνων τινῶν σχολίων εἴς τινας ἐφημερίδας, ἅτινα ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης ἀπεδείχθησαν ἀβάσιμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ἀπὸ 17.7.57 ἐρώτησιν ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸ ζήτημα τῆς ὑπαγωγῆς τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ἀπὸ 26 Αὐγούστου 1957 δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 197 τῆς 30ῆς Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. Φ.Ε.Κ. ἅπαντες οἱ δικαστικοὶ λειτουργοὶ ὡς καὶ οἱ Εἰρηνοδίκαι καὶ Πταισματοδίκαι ὑπήχθησαν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22.10.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Πρίφτη καὶ Κ. Τσιγάρα περὶ συστάσεως Εἰρηνοδικείου Θεσπρωτικοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ζήτημα τῆς ἱδρύσεως Εἰρηνοδικείου Θεσπρωτικοῦ τελεῖ ὑπὸ μελέτην, βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας ἄρθρ. 17 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3520)56 Ν. Δ. ἀπαιτεῖται συμφώνως γνωμοδότησις τοῦ ἁρμοδίου Πρωτοδικείου ἐν ὁλομελείᾳ. Ἐν προκειμένῳ τὸ μὲν Πρωτοδικεῖον Πρεβέζης, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ ὁποίου θέλει ὑπαχθῇ τὸ συσταθησόμενον Εἰρηνοδικεῖον, γνωμοδοτεῖ ὑπὲρ τῆς συστάσεως αὐτοῦ μὲ περιφέρειαν Κοινότητος ἀποσπωμένης ἐκ τοῦ Εἰρηνοδικείου Πρεβέζης καὶ ἑτέρας ἀποσπωμένης ἐκ τοῦ Εἰρηνοδικείου Φιλιππιάδος τοῦ Πρωτοδικείου Ἄρτης. Τὸ Πρωτοδικεῖον ὅμως Ἄρτης, ἁρμόδιον, ἐφ’ ὅσον θέλουσιν ἀποσπασθῇ καὶ Κοινότητες ὑπαγόμεναι εἰς τὴν δικαιοδοσίαν αὐτοῦ εἰς ἃς περιλαμβάνεται καὶ ἡ ὡς ἕδρα τοῦ νέου Εἰρηνοδικείου προοριζομένη Κοινότης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 τῆς 16ης Μαρτίου 1957 ἀποφάσεώς του ἀπεφήνατο ὅτι δὲν ὑφίσταται ἀνάγκη συστάσεως Εἰρηνοδικείου μὲ ἕδραν τὸ Θεσπρωτικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21.10.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀνωγειανάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 21 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀνωγειανάκη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ὁ στρατιώτης Κυριακίδης Εὐστάθιος τοῦ Γεωργίου καὶ τῆς Σοφίας ἐκ Θέρμης Θεσσαλονίκης, ἔχει ἤδη συμπεριληφθῆ εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Γ.Ε.Σ.)Α2 ὑποβληθεῖσαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν κατάστασιν, διὰ τὸν ἐπαναπατρισμόν του. β) Ἡ πολιτικὴ σύνταξις πρὸς τὴν οἰκογένειάν του διεκόπη, διότι οὗτος εὑρίσκεται ἐν ζωῇ καὶ συνεπῶς δὲν συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις τῆς ὑπ’ ἀριθ. 403 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18.10.1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 130 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Λαυρεντίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα εἶναι ἐν γνώσει τῆς ὑπηρεσίας καὶ ὅτι παρουσιάζει πολλὰς ἀντικρουομένας ἀπόψεις καὶ δυσχερείας, ὡς πρὸς τὴν ἐπίλυσίν του. Ἐφ’ ᾧ καὶ ἔχει παραπεμφθῆ εἰς εἰδικὴν πρὸς μελέτην Ἐπιτροπήν, ἥτις μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων καὶ τὴν πλήρη μελέτην τοῦ θέματος, θέλει ὑποβάλει τὰ σχετικὰ πορίσματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18.10.1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Β. Θανασέκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 1, 2 καὶ 26 ἐρωτήσεις, τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Β. Θανασέκου, ἅπασαι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης (ΓΕΑ) ἀπὸ μακροῦ καὶ πρὶν ὀχληθῇ διὰ τοῦ Τύπου ἢ διὰ τῶν κ. κ. βουλευτῶν, ἐπέδειξε πλήρη ἐπὶ τοῦ ζητήματος κατανόησιν καὶ διὰ σειρᾶς μέτρων ἔχει ἐπιτύχει τὸν περιορισμὸν τοῦ θορύβου εἰς τὸ ἐλάχιστον. Ἀπόδειξις ὅτι κατὰ τὸ διαρρεῦσαν θέρος δὲν διετυπώθησαν παράπονα σχετικῶς, ὡς ἄλλοτε συνέβαινε. β) Ἔτι περαιτέρω μείωσις ἐλπίζεται ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς ἀναμενομένης προσεχῶς ἀντικαταστάσεως τοῦ τύπου τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀεροσκαφῶν. γ) Ἡ μεταφορὰ τοῦ Ἀεροδρομίου Τατοΐου, ἥτις θὰ ἐπέφερε τὴν πλήρη ἐξάλειψιν τῶν θορύβων, δέον ἐπὶ τοῦ παρόντος ν’ ἀποκλεισθῇ διὰ πολλοὺς λόγους καὶ κυρίως οἰκονομικούς.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3373)57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Δ. Παπαδημητρίου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ καταρτιζομένου σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς διεπούσης τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίας» προβλέπεται μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν τῶν ἠσφαλισμένων τῶν ἀπασχολουμένων εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαΐου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου, ζητεῖ ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀπουσιάσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται.

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Κύριοι βουλευταί, ἂν καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἀπαντᾷ εἰς τὰ ἑκάστοτε δημοσιευόμενα ὑπὸ τοῦ Τύπου, ἐν τούτοις ἐπειδὴ ἐδημιουργήθησαν σήμερον σχόλια ἀναφερόμενα εἰς ἐνέργειαν τοῦ Προέδρου σχετικῶς μὲ τὸν καταρτισμὸν τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω τὰ ἑξῆς: Ὁ καταρτισμὸς τῶν Ἐπιτροπῶν ἐγένετο, ὡς εἴθισται, γραφειοκρατικῶς, διὰ τῆς ἁπλῆς, οὕτως εἰπεῖν, καταχωρήσεως τῶν ὀνομάτων, ἅτινα ἐδόθησαν ὑπὸ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, κατενεμήθησαν δὲ καὶ αἱ ἀναλογοῦσαι εἰς τοὺς ἀνεξαρτήτους θέσεις, ἐλάχισται ἄλλωστε. Δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἄλλο τι στοιχεῖον, εἰμὴ τὸ ποσοστὸν ἑκάστου Κόμματος καὶ ὁ δοθεὶς κατάλογος ὑπὸ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, ὡς καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνεξαρτήτων. Κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς οὐδεὶς περιορισμὸς ὑπάρχει ἰδίᾳ τοὺς ἐν ὑποδικίᾳ βουλευτὰς καὶ συνεπῶς ἡ γενομένη ἐργασία ἀπὸ αὐστηρῶς Συνταγματικῆς ἀπόψεως, δὲν ἔχει τι τὸ ἀντικανονικόν. Ἐπειδή, ὅμως, ἀπαραίτητος τυγχάνει ἡ συνεργασία τῶν βουλευτῶν εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, διὰ τὴν εὐόδωσιν τοῦ ἔργου αὐτῶν, εὑρίσκω ὅτι βουλευταὶ τελοῦντες ἐν εἰδικῇ καταστάσει, θὰ ἔδει ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας νὰ ἀποφεύγουν νὰ ἀναμιγνύωνται εἰς τὰ βουλευτικὰ ἔργα, μέχρις ὅτου τερματισθῇ ἡ δικαστικὴ ἐκκρεμότης. Τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ ἐπιβάλω διὰ τὰς συνεδριάσεις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Προκειμένου, ὅμως, περὶ Ἐπιτροπῶν καὶ κυρίως διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς συνεργασίας μεταξὺ τῶν μελῶν αὐτῶν, ἀσχέτως πολιτικῶν ἀντιθέσεων, νομίζω ὅτι δικαιολογεῖται ἡ ἀνάληψις πολιτικῆς εὐθύνης, τὴν ὁποίαν καὶ ἀναλαμβάνω, πρὸς οὐσιαστικὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος καὶ ἐλπίζω, ὅτι τὸ Σῶμα θὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἐνέργειάν μου αὐτήν. (Χειροκροτήματα.

§40ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθότατα, Ὀρθότατα.

§41Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Χαίρω, διότι ὁ κ. Πρόεδρος διηυκρίνησεν αὐτὸ τὸ θέμα. Διότι, ὁμολογῶ, ὅτι ἐὰν ὁ κύριος αὐτός, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπόδικος ἐνώπιον τῆς Δικαιοσύνης, ἐξηκολούθει νὰ μετέχῃ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Παιδείας, οἱ Φιλελεύθεροι βουλευταί, δὲν θὰ ἐλάμβανον μέρος εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ συγχαίρω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν πρωτοβουλίαν του. (Χειροκροτήματα).

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἢ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία ἐκκρεμεῖ; Αὐτὸ κυρίως εἶναι ζήτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐὰν θέλῃ νὰ συζητήσωμεν τὰς ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις ἢ νὰ εἰσέλθωμεν ἀμέσως εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν σύμβασιν ἐκμισθώσεως τῶν μεταλλείων Βάβδου. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ε.Δ.Α, ἔχει τὸν λόγον.

§45Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Ε.Δ.Α. ἔχει ἀσκήσει δι’ ἰδίας ἐπερωτήσεως τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς συμβάσεως τοῦ Βάβδου. Ἡ ἐπερώτησις ἔχει περιεχόμενον εὐρύτερον τῆς πρώτης, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἡ Ε.Δ.Α. ἔχουσα ἕνα συγκεκριμένον προγραμματισμόν, σχετικῶς μὲ τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας, καὶ ὡρισμένας ἀντιλήψεις ἐν σχέσει πρὸς τὸ πῶς πρέπει νὰ γίνεται αὕτη καὶ βλέπουσα τὴν κοινωνικὴν καὶ οἰκονομικὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος, ἀποβλέπει εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου. Οὕτω μόνον νοεῖται νὰ γίνῃ γόνιμος μία οἰκονομικὴ ἀνάπτυξις. Ἐὰν πρόκειται νὰ καλέσωμεν ξένον καὶ ἡμεδαπὸν—κατὰ πόσον ἡμεδαπὸν εἶναι ἀμφίβολον, διότι τὸ μεγάλο κεφάλαιον εἶναι πάντοτε κοσμοπολιτικὸν κεφάλαιον— ἐὰν πρόκειται νὰ καλέσωμεν ξένα καὶ κοσμοπολιτικὰ φερόμενα ὡς ἡμεδαπὰ μονοπώλια νὰ τοὺς παραχωρήσωμεν τὴν πηγὴν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, διὰ νὰ ἀρχίσουν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἀπηλλαγμένου πάσης φορολογίας, ὡς γίνεται, τὴν ἐκμετάλλευσιν τὴν ἁρπακτικὴν ὡς γίνεται περὶ πασῶν τῶν μεταλλευτικῶν συμβάσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν προβλέπω ἢ εἰς τὸ ἐλάχιστον προβλέπω τὴν δημιουργίαν πραγματικῶς μεταλλευτικῆς ἐν Ἑλλάδι βάσεως τῆς οἰκονομικῆς προόδου τοῦ τόπου, δὲν πρέπει νὰ πιστεύωμεν ὅτι κάμνομεν οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ τόπου αὐτοῦ. Εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου — μοῦ ἐδόθη καὶ ἄλλοτε ἀφορμή, ἀλλὰ εἶναι τόσον σαφὲς τὸ παράδειγμα καὶ τόσον γνώριμον, ὥστε πρέπει νὰ τὸ ἐπαναλάβω — εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν τοῦ κόσμου δὲν εἶχον γίνει ἀναλογικῶς τοιαύτης ἐκτάσεως ἐπενδύσεις κατὰ τὸν 19ον αἰῶνα καὶ κατὰ τὰς τρεῖς πρώτας δεκαετίας τοῦ 20οῦ αἰῶνος, ὅσον εἰς τὴν Αἴγυπτον. Πουθενὰ δὲν ἔγιναν τόσον μεγάλαι ἐπενδύσεις καὶ πουθενὰ δὲν ἔμεινε τόσον καθυστερημένος καὶ τόσον ἐξαθλιωμένος ὁ λαὸς βυθισμένος εἰς τὴν ἀγραμματοσύνην, τὴν ἀσθένειαν καὶ τὴν ἀθλιότητα. Καὶ ἑπομένως ἡ ἐπερώτησίς μας θίγουσα καὶ τὸ εἰδικώτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίγη προχθές, ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ τοῦ ἐλέγχου τῆς μεταλλευτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὡς ἐξεδηλώθη καὶ διὰ τῆς συμβάσεως καὶ τῆς ἐκχωρήσεως τοῦ μεταλλείου Βάβδου. Βεβαίως, ἐν τῷ θέματι, τῷ συγκεκριμένῳ, ὑπῆρξε καὶ ἡ ἀτασθαλία τῆς παραστάσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως πραγμάτων τὰ ὁποῖα ἀπεδείχθησαν ὅτι δὲν ἠλήθευον. Καὶ αὐτὸ δημιουργεῖ ἰδιαιτέρας εὐθύνας. Ἀλλὰ αἱ εὐθῦναι, αἱ μέγισται, εἶναι ὅτι καὶ διὰ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, ὅπως καὶ διὰ τῆς συμβάσεως Ἀμιάντου, ὅπως καὶ διὰ πλῆθος ἄλλων μεταλλευτικῶν συμβάσεων, ἐξασφαλίζει τὴν ἐξόρυξιν, δηλαδὴ μεταβάλλει τὴν χώραν μας, εἰς αὐτὸ ποὺ εἶναι ὁ ὁρισμὸς τῆς ἀποικίας εἰς πηγὴν πρώτων ὑλῶν καὶ ἀγορὰν εἰδῶν κατασκευαζομένων ἔξωθεν ἀπὸ ξένα κεφάλαια καὶ ξένας ἐπιχειρήσεις ἀπὸ πρώτας ὕλας ἰδικάς μας καὶ εἰσαγομένων ἐδῶ. Αὐτὴ ἡ πλευρὰ τῆς Πολιτείας, ἡ ἐκδηλουμένη εἰς τὴν σύμβασιν Βάβδου, ἐπίσης μᾶς εὑρίσκει διαφωνοῦντας. Συγκεκριμένως, εἰς αὐτὸν τὸν τομέα πρέπει νὰ προσέξωμεν ὅτι διευκολύνεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῶν πηγῶν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου ὑπὲρ μεγάλων ξένων μονοπωλίων εἰς τὰ ὁποῖοι παρέχονται καὶ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί, ἐνῷ συντρίβονται ἀπὸ τὴν φορολογίαν αἱ ἐθνικαὶ Ἑλληνικαὶ ἐπιχειρήσεις. Καὶ ἑπομένως δὲν δημιουργοῦνται αἱ προϋποθέσεις ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιτρέψουν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν νὰ ἀποβλέψῃ εἰς καλυτέρας ἡμέρας. Ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα μονοπώλια τὰ Ἀμερικανικά, εἰς ὅλον τὸν κόσμον, εἶναι τὸ ἔχον δεκάδας ἐπιχειρήσεις ἐλεγχομένων παρὰ τῆς General Refraitrer. Αὐτὸ τὸ μονοπώλιον ἐπωφελεῖται τῆς μεγάλης ζητήσεως τῆς διπύρου μαγνησίας — ἡ ζήτησίς της εἶναι 5 ἑκατ. τόννοι ἐτησίως, διότι εἶναι ἡ πρώτη ὕλη ἡ ἀπαραίτητος διὰ πυρίμαχα τοῦβλα καὶ ἑπομένως διὰ τὴν βαρεῖαν μεταλλουργίαν, εἶναι μία πρώτη ὕλη ἀπαραίτητος καὶ σὺν τῇ βιομηχανικῇ ἀναπτύξει τοῦ κόσμου κατέστη περιζήτητος. Ἐπωφελουμένη, λοιπόν, τῆς ζητήσεως αὐτῆς προσεπάθησεν ἀπὸ 70 ἤδη ἐτῶν καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἰς τὴν χώραν μας, νὰ δημιουργήσῃ ἕνα παγκόσμιον μονοπώλιον διὰ τῶν παρ’ αὐτῆς ἐλεγχομένων ἑταιριῶν μία τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ ἀνάδοχος τῆς συμβάσεως Βάβδου, ἡ Αὐστρο–Ἀμερικανικὴ ἑταιρία Μαγνησίτου. Ἤδη, λόγῳ τῆς τοιαύτης δραστηριότητος τοῦ μεγάλου αὐτοῦ τράστ, ἡ ἰδία ἡ Ἀμερικὴ ὑπεχρεώθη διὰ τῶν δικαστικῶν της Ἀρχῶν, νὰ ἀσκήσῃ δίωξιν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς γνωστῆς νομοθεσίας, ἐναντίον τῶν μονοπωλίων καθ’ ὅσον ταῦτα συντελοῦν εἰς τὴν ὑπερτίμησιν τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης. Ἀνεφέρθη διὰ μακρῶν καὶ ἀνεγνωρίσθη παρ’ ἀξιοτίμων συναδέλφων εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὁλόκληρος ἡ πρᾶξις κατηγορίας διὰ παράβασιν τοῦ νόμου τοῦ ἐναντίον τῶν τράστ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν παραγωγὴν λευκολίθου, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ πρώτη ὕλη διὰ τὴν παραγωγὴν διπύρου μαγνησίας καὶ ἡ ὁποία Ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἶναι μία ἐκ τῶν ποιοτικῶς καλλιτέρων τοῦ κόσμου, προσφερομένη ἅμα εἰς εὐχερῆ ἐκμετάλλευσιν λόγῳ τοῦ ὅτι τὰ κοιτάσματα εὑρίσκονται εἰς τὴν ἐπιφάνειαν. Ἀπὸ τοῦ 1889, ἤδη, ὑπῆρξε μία ὀξυτάτη ἀντιδικία, ἀσκηθεῖσα διὰ τῆς Αὐστριακῆς ἑταιρίας, τῆς ἀνηκούσης εἰς τὸ Διεθνὲς αὐτὸ τράστ, καὶ ἡ ὁποία κατέληξεν εἰς ἕνα ντάμπιγκ, εἰς μίαν προσφορὰν τῶν εἰδῶν αὐτῶν, τῶν προϊόντων αὐτῶν καὶ πυριμάχων ὑλικῶν κάτω τῆς τιμῆς κόστους, μέχρις ὅτου ἐπτώχευσεν ἕνα τοιοῦτον ἀνταγωνισμὸν ὑφισταμένη, ἡ παρὰ τοῦ Νέγρη ἱδρυθεῖσα, τότε, Α. Ε. Δημοσίων καὶ Δημοτικῶν Ἔργων. Τὸ μεταλλεῖον Βάβδου, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς εἰδήμονας ὡς ἕνα τῶν ἐξαιρετικωτέρων μεταλλείων λευκολίθου, ἐκίνησε μεταπελευθερωτικῶς τὸ ἐνδιαφέρον μιᾶς τῶν ἑταιριῶν, τῶν ὑπαγομένων εἰς αὐτὸ τὸ τράστ καὶ τὸ δελτίον τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς τοῦ Αὐγούστου 1955 σελίδας 13 καὶ 14 μνημονεύει τὸ ἐνδιαφέρον τὸ εἰδικὸν τὸ ὁποῖον ἐπέδειξεν ἡ Basic Refraiters. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ ἤδη ἀπὸ τοῦ 1930, τὸ μεταλλεῖον αὐτὸ ἦτο μισθωμένον εἰς Ἕλληνα ἐπιχειρηματίαν, τὸν Βρυώνην, ὁ ὁποῖος ὅμως, δὲν εἶχεν ἐπαρκῶς χρηματοδοτηθῆ, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἀναπτύξῃ πλήρως τὴν ἐκμετάλλευσιν, νὰ ἐξοπλίσῃ πλήρως, διὰ τοῦ προσήκοντος ἐξοπλισμοῦ τὸ μεταλλεῖον αὐτό. Μᾶς λέγουν ὅτι χρειάζονται καὶ ἄλλα χρήματα καὶ ὅτι τάχα αὐτὸ θὰ ἦτο κἄτι τι πολὺ δυσχερές, ἐφ’ ὅσον δὲν ἠμποροῦσαν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ πρῶτα δάνεια τῶν 500.000 δολλαρίων. Ἐγὼ νομίζω ὅτι εὑρέθη τρόπος νὰ πιστωθῇ τὸ μονοπώλιον τὸ Ἀμερικανικὸν εἰς τὸ ὁποῖον εἶχε περιέλθει μετὰ τὴν κήρυξιν ἐκπτώτου τοῦ Βρυώνη, ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθησαν ποτὲ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ συμφέροντος τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, τῆς ἀναπτύξεως ἐθνικῆς ἐπιχειρήσεως. Ἡ διοίκησις καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας καὶ ὁ Ο.Χ.Ο.Α., ἐσκέφθησαν μόνον ὑπὸ τὰ στενώτατα Τραπεζιτικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὰ εἰς τὴν πορείαν τῶν γεγονότων ἐγκατελείφθησαν, διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία περίπτωσις ἀντιμετωπίσεως τοῦ ὅλου θέματος καὶ μὲ ἐλαφρότητα πρωτοφανῆ καὶ μὲ εὔνοιαν ἀσυγχώρητον. Ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὁ κ. Ἀσκητόπουλος, εἰς ἄρθρον του εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικὰ» χαρακτηρίζει ὡς ἐπιτυχῆ καὶ ὡς ὀρθὴν ἀντιμετώπισιν ὅτι θὰ ἐξαγάγωμεν τὸν λευκόλιθον εἰς Αὐστρίαν διὰ τὴν ἐκεῖ περαιτέρω βιομηχανικὴν κατεργασίαν, μετατασσομένης τῆς Αὐστρίας ἐκ τῶν συναγωνιζομένων τὸν Ἑλληνικὸν λευκόλιθον, χωρῶν, εἰς καταναλώτριαν. Εἶναι καταπληκτικόν, δηλαδὴ δείχνει τὴν νοοτροπίαν τῆς βιομηχανικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ γραφέως τινὸς ἢ εἰσηγητοῦ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., εἰς τὸν ὁποῖον νὰ θέλωμεν νὰ φορτώσωμεν τὰς εὐθύνας. Ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ ὑπευθύνως ἀσκοῦντος ὡς ἀμέσου βοηθοῦ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας τὴν βιομηχανικὴν πολιτικήν, ὁ ὁποῖος τὴν ἀποικιοποίησιν, τὴν ἐκχώρησιν τῶν πρώτων ὑλῶν εἰς ξένας βιομηχανίας διὰ νὰ τὰς χρησιμοποιοῦν αὐταί, τὴν θεωρεῖ ὡς μετατροπὴν τῶν ξένων βιομηχανιῶν εἰς καταναλωτρίας τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος. Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικὸν καὶ δὲν δύναμαι νὰ συλλάβω πῶς εἶναι δυνατὸν κἄποτε νὰ χωρήσωμεν εἰς οἰκονομικὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας μὲ νοοτροπίαν οἵαν ἡ διαδηλουμένη εἰς αὐτὴν τὴν φράσιν τοῦ ἄρθρου τοῦ κ. Γ. Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Εἶναι βέβαιον ὅτι ἀπεναντίας ὄχι μόνον ἀνάπτυξιν δὲν θὰ ἔχωμεν, ἀλλὰ ὅτι διὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν πρώτων ὑλῶν ἀρίστης ποιότητος θὰ βελτιώσῃ ἡ Αὐστροαμερικανικὴ ἑταιρία, ἡ ὑπαγομένη εἰς τὸ μεγάλο αὐτὸ μονοπώλιον, θὰ βελτιώσῃ τὴν ποιότητα τῶν πυριμάχων προϊόντων της, θὰ ἑδραιώσῃ τὸ παγκόσμιον μονοπώλιόν της καὶ κατόπιν θὰ συντρίψῃ τὰς ὁμοειδεῖς Ἑλληνικὰς ἐπιχειρήσεις. Καὶ δι’ αὐτὸ ὁ εἰδικὸς ἐδαφολόγος κ. Ζάχος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνετέθη ἡ μελέτη τοῦ ὅλου ζητήματος ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας, προέτεινε καὶ ὑπέδειξε τὴν δημοσίαν ἐπιχείρησιν.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὄχι, προέτεινε ὡς τρίτην λύσιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§47Η. ΗΛΙΟΥ. Νὰ μὲ συγχωρῆτε, κύριε Ὑπουργέ, θέλω νὰ ἀκριβολογήσω. Προέτεινε ἢ μεταβίβασιν δικαιωμάτων, ἢ ἀνάθεσιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως εἰς Ἕλληνα ἐπιχειρηματίαν ἢ δημοσίαν ἐπιχείρησιν, ἥτις νὰ χρηματοδοτηθῇ διὰ κεφαλαίων 400.000 δολλαρίων περίπου. Ἔχετε δίκαιον, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἦτο ἡ μόνη πρότασις. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι καταπληκτικὸν ἀπὸ ἀπόψεως ἀκριβῶς ἀντιμετωπίσεως τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι εἰς τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων μεταξὺ τοῦ σημερινοῦ ἀναδόχου καὶ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., εἰς ἕνα προχωρημένον στάδιον, ἀλλὰ ἔρχομαι τώρα ὀλίγον ἀναδρομικῶς, διὰ νὰ τονίσω αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι εἰς τὴν ἀρχὴν πρὶν κηρυχθῇ ἔκπτωτος ὁ Βρυώνης, πρὶν κληθῇ ὁ Βαλταζάνος, πρὶν σημειώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διαφωνεῖ ὡς πρὸς τὴν διενέργειαν διαγωνισμοῦ, πρὶν ἐξασφαλισθῇ τοῦτο τὸ Δημόσιον, ἡ Αὐστροαμερικανικὴ ἑταιρία, ἡ ὁποία εἶναι ἡ μόνη νὰ προσδοκᾷ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ μεταλλεῖον, προσεφέρετο νὰ καταβάλῃ τὸ σύνολον τῶν χρεῶν τοῖς μετρητοῖς, τῶν χρεῶν τοῦ Βρυώνη, μετὰ τῶν τόκων καὶ ἀργότερον, ὅταν πλέον ἀπέκλεισε πάντα πιθανὸν ἀνταγωνιστὴν ἤρχισε....

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἀπὸ σᾶς δὲν ἀνέμενα αὐτὴν τὴν παρατήρησιν. Τὸ ἔγγραφον εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρεσθε λέγει...

§49Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ ἐμαντεύσατε;

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Βεβαίως, διότι τὸ εἶπεν ὁ κ. Τσουκαλᾶς προχθές, ὁ ὁποῖος δὲν ἀπέδωσε αὐτὴν τὴν ἑρμηνείαν, τὴν ὁποίαν ἀποδίδετε σεῖς. Ὑποθέτω ὅτι εἶναι τὸ ἔγγραφον ἐκεῖνο διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖ ὁ Τσίρης, ἡ ἑταιρία νὰ τῆς δοθῇ αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις ἢ ζητεῖ παράτασιν, δὲν ἐνθυμοῦμαι ποῖον ἔγγραφον εἶναι. Εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ λέγει ἡ ἑταιρία δώσατέ μας τὴν παράτασιν διότι μᾶς χρειάζεται ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ συνεννοηθῶμεν μετὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς τακτοποίησιν τοῦ χρέους τοῦ Βρυώνη. Ἐὰν αὐτὸ εἰς οἱανδήποτε γλῶσσαν σημαίνῃ ὅτι πρόκειται νὰ πληρώσῃ ὁλόκληρον τὸ χρέος, τότε, κύριε συνάδελφε, νὰ μὲ συγχωρῆτε.

§51Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, καταλαβαίνω ὅτι εὐλόγως εὑρίσκεσθε εἰς μίαν ἀνησυχίαν.

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Οὐδεμίαν ἀνησυχίαν.

§53Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ ἐὰν ἤμην εἰς τὴν θέσιν σας, θὰ εὑρισκόμην εἰς ἀνησυχίαν. Εἶναι ζήτημα ἀντιμετωπίσεως τῶν πραγμάτων. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ἐσπεύσατε νὰ μὲ διακόψητε, ἐνῷ περὶ ἄλλου τινὸς ὡμίλουν. Ἐγὼ μένω ἀκόμη εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἀνεπτύχθη, διότι δὲν περιείχετο εἰς τὴν ἐπερώτησιν τῶν συναδέλφων τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἐπιμένω εἰς τὸ σημεῖον τῆς κακῆς βιομηχανικῆς πολιτικῆς, τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ λέγω ὅτι εἰς ἕνα στάδιον προσέφερε τὰ πάντα, ὅλα τὰ χρέη καὶ τοὺς τόκους.

§54Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Περὶ μὲν τῶν γενικωτέρων σας παρατηρήσεων ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, δὲν θὰ ἀπαντήσω. Τολμῶ νὰ σᾶς διακόψω ὅταν ἀναφέρεσθε εἰς συγκεκριμένον τι γεγονός. Τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἀναφέρετε καὶ μόνον αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Τὰ ἄλλα ὅσα εἴπατε περὶ βιομηχανικῆς πολιτικῆς εἶναι ζητήματα ἐκτιμήσεως. Τὰ γεγονότα δὲν εἶναι ζητήματα ἐκτιμήσεως. Ἀντιθέτως προκύπτει ἐκ τοῦ φακέλλου καὶ ἐκ διαφόρων ἐγγράφων τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτοῦ τούτου τοῦ κειμένου τοῦ ἐπικληθέντος καὶ παρὰ τοῦ κ. Τσουκαλᾶ, ὅτι δὲν προσέφερε ποτὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε.

§55Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ ἔχω μίαν ὀφειλὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, νὰ ἀποδείξω δι’ ἐγγράφων ὅτι ὑπεστήριξα αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ λόγου μου ἐπειδὴ εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάπτυξιν ἑνὸς ἄλλου παρεμπίπτοντος κεφαλαίου, παρακαλῶ καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ ὑμᾶς, κύριοι βουλευταί, νὰ ἔχητε τὴν ὑπομονὴν νὰ ἴδητε τὶ θέλω νὰ ἐπικαλεσθῶ. «Δι’ ἡμᾶς θὰ ἦτο ἀπολύτως προτιμητέον ἐὰν ἀπαλλασσώμεθα τοῦ βάρους τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων». Αὐτὸ λέγει τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Τσίρη τῆς 16.12.56, πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. Καὶ λέγει ἐν συνεχεία: «Διότι τότε θὰ μᾶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκαταστήσωμεν νέον περιστροφικὸν κλίβανον τριπλασίας ἀποδόσεως ἐπ’ ὠφελεία καὶ ἡμῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας». Δηλαδὴ ὑπῆρχε λύσις τριπλασιασμοῦ τῆς ἀποδόσεως εἰς καυστικὴν μαγνησίαν. Ἐπροτείνετο τότε λύσις. Αὐτὴ εἶναι ἡ λύσις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε καὶ ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως μὲ ὅλον τὸ τεχνικὸν κῦρος του ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Κιτσίκης, ὁ ὁποῖος εἶπε ὅτι τότε καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις θὰ ἦτο συγχωρητὴ ἡ ἐκχώρησις εἰς ξένην ἑταιρίαν ἐὰν τοὐλάχιστον ἡ ἐπεξεργασία ἐγίνετο μέχρι τῆς μεταποιήσεως εἰς δίπυρον μαγνησίαν, ἡ ὁποία ἔχει 60 δολλ. ὁ τόνος. Ὅτι πρέπει ἡ ἐπεξεργασία νὰ γίνεται μέχρι διπύρου μαγνησίας καὶ ὅτι αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ μόνη δικαιολογημένη ἐκχώρησις εἰς τὸ ξένον κεφάλαιον ἐὰν ἱδρύετο καὶ δεύτερος καὶ τρίτος κλίβανος. Τότε, πράγματι, μὲ 600 χιλιάδας τόννους διπύρου μαγνησίου, θὰ εἴχομεν 3.600.000 δολλάρια αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, τοῦ ἐμπορικοῦ ἰσοζυγίου διὰ τῆς τοιαύτης λύσεως. Καὶ αὐτό, ὅμως, δὲν ἀντιμετωπίσθη, ὅπως δὲν ἀντιμετωπίσθη καὶ ἡ πρότασις τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου περὶ δημιουργίας καὶ ἄλλων ἐργοστασίων διπύρου μαγνησίου εἰς Ἑλλάδα, ὡς ἔργων ἀμέσου ἀποδόσεως. Διότι ἡ ἀντιμετώπισις ὅλων τῶν θεμάτων τῆς ἐκβιομηχανίσεως ἐγίνετο μὲ κριτήρια, στενώτατα, τραπεζιτικά, μὲ κριτήρια πῶς νὰ πάρῃ τὶς 400 χιλιάδες δολλάρια ὁ Ο.Χ.Ο.Α., ἀνεξαρτήτως ἂν θὰ γίνῃ ἢ ὄχι ἐπέκτασις ὑπαρχουσῶν βιομηχανιῶν καὶ μὲ κριτήρια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι κριτήρια οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως. Καὶ ἔτσι, ἔρχεται ἡ ἀλληλουχία τῆς κηρύξεως ἐκπτώτου τοῦ Βρυώνη, ἐν συνεδρίᾳ τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων, περὶ τῆς ὁποίας, λέγεται, ὅτι παρέστη, αὐτοπροσώπως, διὰ νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν λύσιν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Καὶ μετὰ ταῦτα ἀποκλείεται ἡ διενέργεια διαγωνισμοῦ, παρὰ τὴν ὑπεύθυνον γνώμην τοῦ ἁρμοδίου τμηματάρχου, πρὸς τὴν ὁποίαν διεφώνησεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπισημειώσας, εἰς τὸ σχέδιον τοῦ τμηματάρχου, ὅσα ἀνεγνώσθησαν, ἤδη, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κωστοπούλου, καὶ εἶναι περιττὸν νὰ κουράσω τὴν Βουλήν, ἐπαναλαμβάνων τὰ ἴδια πράγματα. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι τοῦτο: Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν προβλέπει ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἄλλος ἄξιος λόγου ἀνταγωνιστής, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ τι τὸ καλλίτερον, ἐνῷ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ὑπῆρχεν ἡ αἴτησις Βαλταζάνου, μιᾶς ἐθνικῆς καὶ ἑλληνικῆς ἐπιχειρήσεως, ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία καὶ σοβαρότητα εἶχε καὶ εἰς μεγάλην κλίμακα διενήργει ἐξορύξεις καὶ ἐξαγωγὰς μεταλλευμάτων. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκ τῶν κατατεθέντων εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς ἐγγράφων καὶ διὰ τοῦ πρακτικοῦ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. τῆς 23.1.57, συνεδριάσεως τρίτης, Συμβουλίου, ἀποτελουμένου ἀπὸ τὸν Ὑποδιοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸν Γενικὸν Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργοὺς ἢ ἐκπροσώπους πιστωτικῶν ἱδρυμάτων, καὶ φυσικὰ καὶ ἀπὸ ἕνα Ἀμερικανόν, ἀλλ’ ἂς μὴ τὸ ἀναφέρωμεν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, διότι ἐνοχλεῖ.

§56ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Σᾶς ἐνοχλεῖ;

§57Η. ΗΛΙΟΥ. Σεῖς ἐνοχλεῖσθε, ἐγὼ δὲν ἐνοχλοῦμαι. Ὅταν βλέπω ὅτι χειροκροτεῖτε τὴν ὑποδούλωσιν τῆς χώρας, νομίζω ὅτι πολὺ ἄσχημα κάμνετε. (Θόρυβος ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἤθελον διακοπάς.

§59Η. ΗΛΙΟΥ. Μὲ τὸν Ο.Χ.Ο.Α., καὶ τὸν Ἀμερικανὸν εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθησαν ἕνα σωρὸ μεταλλεῖα εἰς Ἀμερικανικὰ μονοπώλια. Οἱ κύριοι αὐτοὶ καὶ ὄχι ἐγὼ ὁποῖος θέλω νὰ παρουσιάσω κακῶς τὰ πράγματα, οἱ κύριοι αὐτοί, ὁ Διοικητὴς τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὑψηλὰ πρόσωπα λέγουν εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 23.1.1957: «Ἐκ τῶν προκαταρκτικῶν συζητήσεων, ἃς εἴχομεν μετὰ τῶν ἀντιπροσώπων .... (ἀναγινώσκει) .... ἀνέρχεται εἰς δολλάρια 550 χιλιάδας περίπου». Δηλαδή, δὲν τὸ ἐπενόησα ἐγώ, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§60Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εἰς τὰς ἀρχάς.

§61Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅταν κηρύσσετε ἔκπτωτον τὸν Βρυώνην, ὅταν ἀποκλείετε τὸν διαγωνισμόν, ὅταν τὸν ἀφήνετε ἄνευ ἀνταγωνιστῶν, εἶναι φυσικὸν νὰ δώσῃ καὶ πολὺ ὀλιγώτερα. Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἓν ἄλλο ἔγγραφον κατατεθὲν εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι ἔγγραφον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., τῆς 18ης Δεκεμβρίου 1956 πρὸς τὴν ἑταιρίαν τὴν Αὐστροαμερικανικὴν τοῦ μαγνησίτου. «Ἀνεξαρτήτως πρὸς τὰ ἀνωτέρω, διὰ τῆς ἀπὸ 13 Νοεμβρίου ὑμετέρας αἰτήσεως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας .... (ἀναγινώσκει) ....». Συνεπῶς, ἡ διὰ τῆς εἰρημένης ἐπιστολῆς σας ἐπιχειρουμένη, τὸ πρῶτον, κριτικὴ τῆς ἀξίας τοῦ μεταλλείου, τυγχάνει ἀπαράδεκτος.

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τί ἡμερομηνίαν ἔχει;

§63Η. ΗΛΙΟΥ. 18 Δεκεμβρίου 1956.

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Οὐδεμίαν σχέσιν δὲν ἔχει, μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, διὰ τὴν ἑξῆς αἰτίαν: Ὅπως προκύπτει ἐξ ἐγγράφων, εἶχεν ἤδη ἀρχίσει ἡ συζήτησις, ἡ μακρά, μεταξὺ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ μεταξὺ τῆς ἑταιρίας καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ. Αἱ διαπραγματεύσεις ἐπέρασαν ἀπὸ πάρα πολλὰς φάσεις. Εἰς τὴν ἀρχήν, ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἐξεκίνησε καὶ ἐζήτησε — καὶ πολὺ καλὰ ἔκαμε — τὸ σύνολον τοῦ χρέους Ἠναγκάσθη, κατόπιν, ὑπὸ συνθήκας, τὰς ὁποίας περιγράφει τὸ ἔγγραφον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., νὰ προβῇ εἰς μίαν ὡρισμένην ὑποχώρησιν. Αἱ διαπραγματεύσεις ὑπῆρξαν σκληραί, οὕτως ὥστε καὶ μετὰ τὴν συνεδρίασιν, τὴν τριήμερον, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν εἰς τὸ γραφεῖον μου, τὴν 27ην Ἰανουαρίου, ἡ ἑταιρία ἔστειλεν ἓν ἔγγραφον πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. μισοϋποχωροῦσα καὶ ὁ Ο.Χ.Ο. Α., δι’ ἄλλου ἐγγράφου, εἰδοποιεῖ τὸ Ὑπουργεῖον περὶ αὐτῆς τῆς στάσεως. Ἡ Ἑταιρία ἔστειλε μὲν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐγὼ σημειῶ ἐπάνω εἰς τὸ ἔγγραφον «οὐδεμία ὑποχώρησις» Διότι, τότε, ἐζήτει νὰ γίνῃ ἐκτίμησις τῶν μηχανημάτων καὶ ὄχι νὰ πληρώσῃ τὰς 400 χιλιάδας δολλάρια, οὕτως ἢ ἄλλως, ἡ ἑταιρία. Πράγματι, ἐπέρασεν ἡ ὑπόθεσις ἀπὸ πολλὰς φάσεις. Ἔγιναν διαπραγματεύσεις. Αἱ διαπραγματεύσεις περὶ τοῦ τιμήματος σᾶς εἶπον πῶς ἔγιναν καὶ κατέληξεν, ὁλόκληρον τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., ὡς ἐμφαίνεται καὶ ὑπὸ τῶν πρακτικῶν, νὰ θεωρήσῃ τὴν σύμβασιν, ὡς πρὸς αὐτόν, ἄκρως συμφέρουσαν καὶ ἐπωφελῆ.

§65Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, — ἐπερωτώμενος εἶσθε, τέλος πάντων, θὰ κάμητε καὶ καμμίαν διακοπὴν — ἀλλὰ νομίζω ὅτι μὲ τὰς διακοπὰς δὲν τελειώνει ἡ συζήτησις. Ἐγὼ διεπίστωσα ὅτι τότε ποὺ ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ὁ Βρυώνης, προσέφερε τὸ σύνολον τοῦ χρέους μετὰ τῶν τόκων τοῖς μετρητοῖς, μετὰ ταῦτα δὲ ἤρχισε νὰ παζαρεύῃ εἰς τὰς 12 Δεκεμβρίου, ὁπότε τοῦ ἀνακοινοῦν, ὅτι τὸ χρέος εἶναι 558 χιλιάδες δολλάρια καὶ εἰς τὰς 18 ἀρχίζει νὰ ὑπαναχωρῇ καὶ νὰ κάμνῃ κριτικὴν τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων. Δηλαδὴ αἱ ἀρχικαὶ διαθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐδηλώθησαν παρὰ τῆς ἀναδόχου ἑταιρίας διὰ τοῦ ἐδῶ ἀντιπροσώπου της, αἱ ἀρχικαὶ διαθέσεις ἐξοφλήσεως ἐγκαταλείπονται καὶ ἐκδηλοῦται μία παλινδρομία χρονικῶς συμπίπτουσα μὲ τὴν ἐκποδῶν θέσιν ὅλων τῶν ἀνταγωνιστῶν, μὲ τὴν ἔκπτωσιν Βρυώνη, μὲ τὴν ἀπόρριψιν προτάσεως διενεργείας διαγωνισμοῦ μὲ τὴν ἀπόρριψιν τῆς αἰτήσεως τῆς μεταλλευτικῆς ἑταιρίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἄφησε τὸν Ο.Χ.Ο. Α. ὡς κύριον τῆς ὑποθέσεως νὰ ρυθμίσῃ τελικὰ πόσα θὰ πάρῃ καὶ ὑπὸ ποίαν μορφὴν θὰ τὰ πάρῃ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ εἶπε, λέγει ἀπολογούμενος ἕνας ὑπάλληλος, ἐγὼ δὲν θὰ κάμω τίποτε ἐὰν δὲν μοῦ εἴπῃ ὅτι ὁ Ο.Χ.Ο.Α. εἶναι ἱκανοποιημένος καὶ ἐν συνεχείᾳ ὅτι δὲν τὸν ἐνδιαφέρει πῶς θὰ διαπραγματευθῇ ὁ Ο.Χ.Ο.Α., ἀρκεῖ νὰ τὸν βεβαιώσωμεν ὅτι ἱκανοποιήθη. Τώρα αὐτὰ βγαίνουν ἀπὸ τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πρὸς τὴν ἑταιρίαν ποὺ λέγει ὅτι ρυθμίσατε τὸ χρέος σας μὲ τὸν Ο.Χ.Ο Α. ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸ ὕψος καὶ τὸν τρόπον τῆς πληρωμῆς καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὁμιλοῦμεν διὰ σύμβασιν. Ἀλλὰ μαρτυρεῖται καὶ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ κατατεθέντα, ὅτι σεῖς ἀφήσατε εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καμμία ἀμφισβήτησις ὅτι σεῖς ἀφήσατε, Ὑπουργὸς Βιομηχανίας, μὴ ἔχων σχέσιν πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ἀμέσου ἐποπτείας παρεπέμψατε τὴν ἀνάδοχον ἑταιρίαν εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὰ τῆς ἀπαιτήσεως Βρυώνη καὶ εἴπατε ὅτι ἂν φέρετε ἕνα ἔγγραφον ἀπὸ τὸν Ο.Χ.Ο.Α ὅτι εἶναι ἱκανοποιημένος, ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα κάμνομεν τὴν σύμβασιν. Αὐτὰ εἶναι μεμαρτυρημένα καὶ γνωστὰ καὶ παραδεκτὰ ἀπὸ σᾶς. Γνωρίζετε, διότι ἔκλεισε ἐνώπιόν σας συμφωνία, ὅτι θὰ πληρωθῇ καθ’ ὃν τρόπον διαγράφει εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 303 ἔγγραφον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον σας καὶ καθ’ ὃν τρόπον ἐπανελήφθη εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7673 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου σας πρὸς τὴν ἀνάδοχον ἑταιρίαν, κοινοποιηθὲν εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. Φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ἀσκητοπούλου. Λέγει ὅτι ἀποδέχεται τὴν ἐξόφλησιν ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους: «Θὰ καταβάλῃ μέρος... (ἀναγινώσκει)...» Αὐτὰ ἀνακοινοῦνται ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν Βιομηχανίας μὲ ὑπογραφὴν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ὁ ὁποῖος βραδύτερον κατέθεσε ὅτι δὲν γνωρίζει, δὲν ἐπληροφορήθη ποτὲ ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις πιστώσεως, ἐνῷ ἀπὸ τὰς 29 Ἰανουαρίου τοῦ 1957....

§66Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὁ κ. Ἀσκητόπουλος πρῶτον δὲν κατέθεσε τίποτε, διότι ὡς πληροφοροῦμαι ἐκλήθη νὰ καταθέσῃ, δεύτερον οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ διότι scripta εὐτυχῶς manent. Αἱ διαπραγματεύσεις ἐγένοντο ἀπὸ τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἀναγράφονται εἰς τὰ δύο ἔγγραφα. Βέβαια ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας τῆς 29.1.57 μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς καθ’ ἣν ὑπεγράφη ἡ σύμβασις, ἐπῆλθον μεταβολαί τινές, καὶ ἐπῆλθον ἐκεῖναι αἱ μεταβολαὶ τὰς ὁποίας περιέχει αὐτὴ ἡ σύμβασις.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Θὰ ἴδωμεν τώρα τὰς μεταβολάς. Ἀλλὰ μιὰ ποὺ τὸ θέτετε τὸ ζήτημα, ὁ κ. Ἀσκητόπουλος ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε ἐκεῖνο τὸ ἔγγραφον, δὲν κατέθεσε, ἐδημοσίευσε εἰς τὸ ἴδιον ἄρθρον ὅτι «θὰ γνωρίζῃ ὅτι ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τῆς συμβάσεως .... (ἀναγιγνώσκει) ...». Ἐνῷ μᾶς ἐβεβαίωνε ἀπὸ τὸ ἔγγραφόν του ὅτι ἡ μία ἐκ τῶν δύο τραπεζιτικῶν ἐπιταγῶν καὶ αὐτὸ φαίνεται ἀπὸ τὸ ἔγγραφον....

§68Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, σεῖς δὲν διακρίνεσθε διὰ τὴν διάφορον παράστασιν γεγονότων, διακρίνεσθε διότι ἔχετε περὶ τὰ γεγονότα διάφορον κρίσιν ἀπὸ ἡμᾶς. Ὁ κ. Ἀσκητόπουλος ἐβεβαίωσεν εἰς τὸ ἄρθρον τοῦ Ἰουνίου ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὅλοι διεβεβαίωσαν καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διεβεβαίωσε καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις καὶ τὸ σύμπαν ποὺ θὰ εἴπῃ ὅτι τὸ γεγονὸς ὅτι τὴν 29ην Ἰανουαρίου εἶχε πράγματι προβλεφθῆ ἡ εἰς δόσεις καταβολή, αὐτὸ τὸ γεγονὸς καὶ μόνον, τὸ προγενέστερον καταλύει τὸ ἄρθρον 17, τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη τὴν 21ην Φεβρουαρίου; Ὁ κ. Γενικὸς Γραμματεὺς ἔμεινε μὲ τὴν ἐντύπωσιν, μὲ τὴν ὁποίαν ἔμεινα καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ περιλάλητος δι’ ἐπιταγῆς ἐξόφλησις εἶχε τὴν ἔννοιαν τοῦ ὅτι ἀπὸ τοῦδε ἡ ἑταιρία ἐνεπιστεύθη τὸ ὑπὸ μορφὴν ἐπιταγῆς ποσὸν τὸ ὁποῖον ὑπεχρεοῦτο νὰ καταβάλῃ ἅμα τῇ κυρώσει τῆς συμβάσεως. Συνεπῶς, αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε περὶ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ἐνισχύουν ἁπλούστατα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Βουλήν, διότι ὁ κ. Γεν. Γραμματεὺς τὰ εἶπε αὐτὰ πρὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν Βουλὴν διότι τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι τοῦ Ἰουνίου εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικά». Τί σχέσιν ἔχει αὐτὸ τὸ θέμα μὲ τὸ ἄλλο; Ὁ κ. Γεν. Γραμματεὺς δὲν διεβεβαίωσε πράγματα ψευδῆ, ἐβεβαίωσε πράγματα κατὰ τὴν ἀντίληψίν του ἀληθέστατα καὶ σύμφωνα πρὸς τὸ ἄρθρον 17.

§69Η. ΗΛΙΟΥ. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς διὰ τὸ ὁποῖον ἐλέγχεται ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ὑποστηρίζει ὅτι δὲν ἐγένετο ποτὲ μία νέα συμφωνία ἀνατρέπουσα τὴν παλαιοτέραν. Ἡ νέα συμφωνία δὲν εἶναι γραμμένη καὶ οὐδέποτε ἐγένετο τοιαύτη νέα συμφωνία. Ἀπεκδύεται πρῶτον τῆς ἁρμοδιότητος καὶ παραπέμπει εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ὁ ὁποῖος συνεφώνησε καὶ περὶ τῶν δόσεων. Μετὰ ταῦτα ἡ διατύπωσις περὶ καταβολῆς καὶ οἱ ἐκεῖθεν ἰσχυρισμοί σας εἶναι τοιοῦτοι ὥστε ἀναγκάζεται ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., ὁ κ. Μανιάτης, νὰ κάμῃ μίαν μικρὰν ἑρμηνείαν περὶ τῆς ἐννοίας τῆς καταβολῆς ἡ ὁποία διαφέρει ἀπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς πληρωμῆς τοῖς μετρητοῖς καὶ σημαίνει τὴν προσήκουσαν ἱκανοποίησιν τῆς παροχῆς, ἐκτέλεσις τῆς παροχῆς καὶ περαιτέρω ὅτι τοὐλάχιστον ὡς ἀφελὴς δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ, λέγει ὁ κ. Μανιάτης, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος νομίζει ὅτι διὰ τῆς φράσεως τοῦ ἄρθρου 17 τῆς συμβάσεως ἀνατρέπει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μεταξὺ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. εἶχε συμφωνηθῆ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ, δὲν μᾶς πείθετε περὶ αὐτοῦ. Μετὰ τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν ἐγγράφων 303 τοῦ Ο.Χ.Ο. Α. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ 7673 τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ τὴν ἑταιρίαν περιλαμβανόντων τοὺς ὅρους καὶ τὰς προθεσμίας τῆς καταβολῆς οὐδεμία περαιτέρω συνεννόησις ἔλαβε χώραν. Οὐδέποτε ἀνεκοινώθη, οὔτε προφορικῶς, οὔτε ἐγγράφως πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι κατὰ τὰς ἐπακολουθησάσας ἑβδομάδας ἐπετεύχθη βελτίωσις τῶν ὅρων πληρωμῆς. Οὐδεμία, οὐδέποτε σύσκεψις ἔλαβε χώραν μετὰ τὴν 29.1.57. παρισταμένου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς Βάβδου. Σᾶς ἀναγινώσκω πρακτικὰ τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. τῆς 4.10.57. Νὰ ἴδητε ποῖοι αὐτοὶ οἱ ἀνώτατοι λειτουργοί: «Σημειωτέον ὅτι οὐδέποτε τὸ Ὑπουργεῖον ἀνεκοίνωσε πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., εἴτε ὑπῆρξεν .... (ἀναγινώσκει)....».

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ποῖοι ἀνώτατοι, κύριε συνάδελφε; Ἕνας ἀνέφερεν εἰς τοὺς ἀνωτάτους αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε. Ἔπειτα οὐδεὶς ποτὲ ἰσχυρίσθη ὅτι ἔγινε κατὰ τὴν 29.1.57 οἱαδήποτε συνεννόησις ἐμοῦ, τοὐλάχιστον μὲ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. Ἡ μόνη συνεννόησις ἡ ὁποία ἐγένετο μὲ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου αὐτοῦ, ἂν ἔγινε καὶ ἂν θεωρηθῇ ὅτι αὐτὴ εἶναι συνεννόησις διότι ἐγὼ εἶμαι ἀντικειμενικὸς καὶ δὲν θὰ διαπράξω τὴν δειλίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐπιρρίψω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἀνεξετάστως εἰς οἱονδήποτε εὐθύνας. Θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα τῶν εὐθυνῶν, τῶν εὐθυνῶν τῶν ἄλλων, διότι αὐτὴ τὴν στιγμὴν συζητοῦνται αἱ ἰδικαί μου ἐνδεχόμεναι πολιτικαὶ εὐθῦναι. Ἀλλὰ βέβαιον εἶναι ὅτι, καθ’ ὅσον τοὐλάχιστον ἐγὼ γνωρίζω, ἡ βασικὴ πληροφορία τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. περὶ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς εἶναι ἡ παρ’ ἁρμοδίων αὐτοῦ ὀργάνων μονογράφησις τοῦ ἄρθρου 17, ἥτις ἠδύνατο νὰ ἔχῃ δύο ἐννοίας. Ἢ τὴν ἔννοιαν πρὸς τὰ ἐν τῷ ἄρθρῳ 303, ὁπότε πῶς δὲν διεπίστωσε ὅτι ὑπάρχει κἄποια διαφορά; Ἢ νὰ διαπιστώσῃ ἀκριβῶς ὅτι ἐγίνετο μεταβολή; Ἐπειδή, ὅμως περὶ τοῦ πράγματος αὐτοῦ χωρεῖ καὶ ἄλλη τις κρίσις καὶ δὲν θέλω νὰ προλάβω αὐτὴν τὴν στιγμὴν κανένα, ἡ ἰδική μου γνώμη εἶναι ὅτι δὲν χωρεῖ, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν νὰ χωρέσῃ καὶ ἄλλη τις κρίσις εἰδικῶς προκειμένου περὶ τοῦ Ο.Χ. Ο.Α., οὐδὲν ἀποφαίνομαι. Ἀλλὰ οὐδεὶς ἰσχυρίσθη ὅτι ἔσχε διαπραγματεύσεις μετὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἦλθεν ὄργανον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ συνεργασθῇ μετὰ τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ βεβαιώσω ὅτι μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ἡμερομηνιῶν ὑπῆρξε οἱαδήποτε μετὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. συνεννόησις. Ἐγὼ δὲν τὸ ἐνθυμοῦμαι, ἄλλοι ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἐνθυμοῦνται. Καὶ δὲν διεπραγματεύθην τὰς λεπτομερείας τῆς συμβάσεως προσωπικῶς, μόνον ὁσάκις ὑπῆρχεν ἀπορία κατέβαιναν εἰς τὸ Γραφεῖον μου καὶ μὲ ἐρωτοῦσαν. Καὶ τοῦτο συνέβαινε σπανίως.

§71Η. ΗΛΙΟΥ. Τὸ βέβαιον εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι οὐδέποτε ἐγένετο συνεννόησίς τις. Ἀπεκρυσταλλώθησαν οἱ ὅροι καὶ αἱ προθεσμίαι τῆς ἐξοφλήσεως καὶ οὐδέποτε ἐγένετο συνεννόησίς τις. Ἐλέχθη ὅτι ἐπειδὴ διετυπώθη οὕτω τὸ ἄρθρον καὶ ἐδόθη μία ἑρμηνεία ἀκριβῶς βεβιασμένη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τάχα ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 17 ἐπιβεβαιώνει τὴν ἄποψίν του. Ματαίως οἱ βουλευταὶ οἱ μετέχοντες τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ εἰδικώτερον ὁ κ. Κιτσίκης, ὁ ὁποῖος μὴ ὢν νομικός, ἐφ’ ὅσον ἀνέπτυσσε τὸ θέμα, ἐρωτοῦσε τί σημαίνει ἡ ἔγγραφος προσφορά, διατὶ δὲν βάζομεν καταβολήν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπέμεινε καὶ ἐγὼ δὲν ἐπείσθην ὅτι ἐτέλει ἐν ἀγνοίᾳ ὁ κ. Ὑπουργός. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμένει νὰ διατηρηθῇ ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 17 παράγραφος 2, τὴν ὁποίαν ἐσταμάτησεν εἰς τὸ μέσον προχθὲς διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἑρμηνείαν, ἡ ὁποία ὑπεστήριζε τὰς ἀπόψεις του, μὴ δυναμένην νὰ σταθῇ. Σᾶς διαβάζω: «Ἡ ἐν τῇ ἀνωτέρω παραγράφῳ.... (ἀναγινώσκει)....». Ἄρα τοῦτο ἐτέθη ὑπὲρ τῆς ἑταιρίας, μὴ τυχὸν ὁ Ο.Χ. Ο.Α. δὲν δεχθῇ τὴν προσφοράν, ὁπότε θὰ κατετίθετο εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ἀλλὰ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ Ο.Χ.Ο.Α. προσφερόμενα τοῖς μετρητοῖς τὰ 401000 δολλάρια δὲν τὰ ἐδέχετο καὶ ἠναγκάζετο νὰ κάμῃ ἔμπρακτον προσφοράν, σημαίνει ὅτι ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἀφίστατο τῆς συμβάσεως. Δὲν ἦτο δυνατόν, λοιπόν, ἡ ἔμπρακτος προσφορὰ νὰ συγχρονισθῇ μὲ τὴν ἐκχώρησιν τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Ἀλλὰ διὰ τῆς ἀρνήσεώς του νὰ δεχθῇ τὰ μετρητὰ καὶ τὸν ἐξαναγκασμόν, κατὰ τὴν βεβιασμένην ἑρμηνείαν σας, τῆς ἀναδόχου νὰ κάμῃ μίαν ἔμπρακτον προσφοράν, ἢ μίαν κατάθεσιν, ἐξεδήλωσε τὴν θέλησίν του νὰ γίνῃ ἐκχώρησις. Τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι ἡ ἔμπρακτος καταβολὴ ἦτο μία σοφὴ ἀσάφεια, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἠθελήθη νὰ ἀποκρυβῇ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι θὰ ἐδίδετο πιστωτικὴ εὐκολία εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α.

§72ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν δίδετε;

§73Η. ΗΛΙΟΥ. Δώσατε σεῖς μίαν ἄλλην, χωρὶς τὴν κολόβωσιν τῆς φράσεως.

§74Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τὴν ἔδωσε τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους διὰ τῶν 17 μελῶν του. Ἡ δὲ παρατήρησίς σας δὲν εὐσταθεῖ, καθ’ ὅσον ἐν τῇ προσκλήσει τοῦ συμβολαιογράφου θὰ ἔγραφε ὅτι: «Σὲ καλῶ ἐπὶ τῇ ἐκχωρήσει τῶν δικαιωμάτων, νὰ προσέλθῃς». Αὐτὰ λέγει τὸ ἔγγραφον, ὄχι κατὰ τὴν ἰδικήν μου κρίσιν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ, ἀλλὰ κατὰ τὴν κρίσιν 17 Νομικῶν Συμβούλων τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἀπαρτίζουν τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, ἑνὸς μόνον μειοψηφίσαντος.

§75Η. ΗΛΙΟΥ. Ἂς μὴ ἀσχολούμεθα εἰς τὸ πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ δικηγόροι τοῦ Δημοσίου νὰ ἀντιμετωπίσουν ὡρισμένα συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Ἂς μὴ εἰσέλθωμεν...

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἡλιοῦ, θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ μὴ προκαλῆτε διακοπάς.

§77Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ βλέπω, ὅτι κατὰ τὴν ἑρμηνείαν καὶ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου καὶ κατὰ τὴν σαφῆ ἔννοιαν τοῦ ὅρου καταβολή, ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 17 δὲν ἐμπεριέχει μὲ κανένα τρόπον μεταβολὴν τῶν συμφωνιῶν, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν εἰς τὸ ἔγγραφον 303 τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ 7673 τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἂς μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς πότε, εἰς ποίαν στιγμήν, διὰ τίνος τρόπου ἀνεκοινώθη, εἰς ποίαν στιγμήν ἔγινε μεταβολὴ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἰς ποίαν στιγμήν, πῶς συνεφωνήθη καὶ πῶς διετυπώθη γραπτῶς ἢ προφορικῶς, ὥστε νὰ ἀνακοινωθῇ εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι ἔγινε διάφορος συμφωνία. Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη περίπτωσις. Ἀφέλειαν χαρακτηρίζει ἐπίσης ὁ κ. Μανιάτης, ὡς ἀφέλειαν ἄκραν, τὸ ὅτι ὅταν γράφῃ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ὅτι ἐξωφλήθη κατὰ τὸν συμπεφωνημένον εἰδικώτερον τρόπον ὅτι ἐσήμαινε ὅτι ἐξωφλήθη τοῖς μετρητοῖς. Καὶ πράγματι, ἀντὶ ἡ φράσις: «Κατὰ τὸν εἰδικώτερον ἐν τῷ συμφωνητικῷ μνημονευόμενον τρόπον», σαφέστατα σημαίνει τοῦτο ὅτι δὲν ἐξώφλησε τοῖς μετρητοῖς. Ἐὰν ἐξοφλοῦσε τοῖς μετρητοῖς ὅλα τὰ ἄλλα ἦσαν περιττά. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ἔχομεν ἕνα πρωτοφανὲς φαινόμενον. Ὁ κ. Τσίρης κατώρθωσε νὰ κηρυχθῇ ἔκπτωτος ὁ ἕνας, νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ ἄλλος, νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ διαγωνισμός, νὰ γίνῃ πλέον ὁ φορεύς, ὁ ἐκπρόσωπος ἢ δι’ ἴδιον λογαριασμόν, θὰ σᾶς ἀνακοινώσω μίαν σκέψιν μου, ἔγινεν ὁ φορεὺς τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα εἶχεν ἀνάγκην νὰ τοῦ δοθῇ εὐχέρεια πιστωτική. Ὅταν σκεφθῶμεν ὅτι ἡ ἑταιρία ἡ Αὐστροαμερικανικὴ ἀνήκει εἰς τὸ παγκόσμιον ἐκεῖνο μονοπώλιον, ὅπου ὁ δανεισμὸς μὲ 7% πλέον 1% δι’ ἔξοδα ἐγγυήσεως, εἶναι κἄτι τι τὸ ἐξόχως ἀσύμφορον, πρέπει νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ ἑταιρία.......... εἶναι ἡ ἑταιρία, ὑπὸ τὴν ὁποίαν κρύπτεται ὁ Τσίρης. Ἡ ἑταιρία ἡ ἱδρυθεῖσα τῶν 35.000 δολλαρίων, εἶναι ἡ ἑταιρία ὑπὸ τὴν ὁποίαν κρύπτεται ὁ Τσίρης διότι τὸ Ἀμερικανικὸν μονοπώλιον κάμνει ἐξαγωγὴν κεφαλαίων καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ δανεισθῇ δολλάρια μὲ 7% πλέον 1% λόγῳ κόστους ἐγγυήσεως ἀπὸ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. Εἶναι βέβαιον ὅτι εὑρέθη ἕνας ἄνθρωπος, πρὸς τὸν ὁποῖον ὑπῆρξε μία ἀνεξήγητος καὶ πάντως ἀσυγχώρητος εὔνοια καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὕστερα διηυκολύνθη νὰ ἀποκτήσῃ, ἐπὶ πιστώσει, ἄνευ σοβαρῶν κεφαλαίων, μίαν ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία εἶχε ἐγκατεστημένα μηχανήματα, ἡ ὁποία εἶχε ἐξωρυγμένον μετάλλευμα, ἡ ὁποία εἶχε μεγάλα οἰκονομικὰ πλεονεκτήματα δι’ αὐτόν. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Δημόσιον χρῆμα διατίθεται διὰ νὰ εὐχερανθοῦν ἐπιχειρηματίαι νὰ ἀποκτήσουν εἴτε μεταλλεῖα, εἴτε Τραπέζας. Φυσικά, ὅπως ἦλθον ὕστερα τὰ πράγματα, ὅταν ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος εἶπεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι ἐξοφλοῦνται τοῖς μετρητοῖς αἱ ἀπαιτήσεις τοῦ Ο.Χ. Ο.Α., ἐνῷ ἐξ ὅλων ὅσων ἐξετέθησαν ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ καὶ ἐγὼ δὲν ἐπείσθην ὅτι δὲν ἐγνώριζε καὶ πολὺς κόσμος δὲν ἐπείσθη, ὅτι δὲν ἐγνώριζε, ἐν πάσῃ περιπτώσει ἠδύνατο καὶ ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὅτι αὐτὰ ἐγένοντο ἐπὶ πιστώσει. Ὅταν ἦλθον ἔτσι τὰ πράγματα, ὅταν ἐνεφανίσθη ἡ «Ἑστία», ὅταν ἔγινε τὸ σούσουρο, καὶ ἀπεφασίσθη ἐνδεχομένως νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ἀναδόχου, βλέπομεν τὸ περίεργον ἀνακοινούμενον εἰς τὸν Τύπον τῆς 19ης Ὀκτωβρίου, ὅτι εἰς τὰς 18 Ὀκτωβρίου ἐπεδόθη εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ κ. Π. Παπαληγούρα, ὄχι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Βιομηχανίας εἰς τὴν οἰκίαν του, ἐξώδικος πρόσκλησις, διὰ τῆς ὁποίας τὸν καθιστᾷ προσεκτικὸν καὶ ὑπεύθυνον καὶ διὰ τῆς προσωπικῆς του περιουσίας διὰ τὴν τυχὸν ἀπαγγελθησομένην εἰς βάρος του ἔκπτωσιν. Δρέπει καὶ εἰσπράττει τοὺς πικροὺς καρποὺς μιᾶς εὐνοίας, τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε καὶ ἡ ὁποία ἐπιδεικνύεται εἰς διαφόρους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουσιν τὸν πλοῦτον τῆς χώρας, τὸν λαμβάνουν δι’ ἐκχωρήσεως...

§78Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). μὲ συγχωρεῖτε, νομίζω ὅτι δύνασθε νὰ ἀσκῆτε μὲ πᾶσαν δριμύτητα ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε, χωρὶς νὰ τὸ ἀποδεικνύετε, ὅτι ἔκαμα προσωπικὴν εὔνοιαν πρὸς οἱονδήποτε. Οὐδεμίαν προσωπικὴν εὔνοιαν ἔκαμα πρὸς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἁπλῶς ἐνεφανίσθη ὡς ἐκπρόσωπος μιᾶς ἑταιρίας. Ἀντιθέτως διεπραγματεύθη τὸ Ὑπουργεῖον, ὁ Ο.Χ.Ο.Α., ὅλα τὰ ἁρμόδια ὄργανα καὶ ὅλοι περίπου ὅσοι ἠσχολήθησαν, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν σύμβασιν αὐτήν. Εἶπον «ὅλοι περίπου οἱ ἁρμόδιοι». Ἐάν, λέγω, περίπου ἁπλῶς ἐξαιρῶ ἕνα καθηγητήν, τοῦ Πολυτεχνείου, τὸν κ. Κατράκην, ὁ ὁποῖος εἶναι πράγματι εἰδικός, ἀλλ’ ὁ ὁποῖος ἀντετέθη πρὸς αὐτὴν τὴν σύμβασιν πεισμόνως, χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ὑπηρεσιακὴν σχέσιν μὲ τὴν ὑπόθεσιν. Ὅλοι οἱ ὑπεύθυνοι εἶπον ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ εἶναι αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἀντικειμενικῶς ὠφέλιμος. Ἄλλο ἐὰν ἐσημειώθη κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς συμβάσεως, οἱαδήποτε ἐμπλοκή. Τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος, ἀδιαφορῶ ποῖος εἶναι, διότι καὶ αὐτὴ ἡ ἱστορία πρέπει νὰ παύσῃ, τὸν περὶ οὗ ὁ λόγος ἐγνώρισα, συνοδευόμενον ἀπὸ τὸν Ὑποδιοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὸν Γενικὸν Διευθυντὴν τοῦ Ο.Χ. Ο.Α. καὶ τὰς ὑπηρεσίας, ὡς ἐκπρόσωπον μιᾶς μεγάλης Αὐστριακῆς ἑταιρίας. Βεβαίως, δὲν ἀνεζήτησα ἐπὶ τῇ ἐμφανίσει του περαιτέρω περὶ τούτου πληροφορίας, οὐδὲ ἐδικαιούμην νὰ ζητήσω. Καὶ ὁ κύριος αὐτός, οἱοσδήποτε καὶ ἂν εἶναι, ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἑταιρίας καὶ τῆς μικρῆς καὶ τῆς μεγάλης, βέβαιον εἶναι ὅτι κατέβαλε μὲν 100.000 δολλάρια ἐνεχείρισε δὲ 300.000 δολλαρίων ἐγγυητικὰς ἐπιστολάς. Αὐτὸ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ τώρα, διότι ἔχει ὑπογραφῆ, τὸ ἄρθρον 17, ἀλλὰ καὶ σεῖς θὰ ὁμολογήσητε ὅτι δὲν τοῦ ἔδωκεν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. τὰς πιστώσεις εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε καὶ εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἐπιφάνειαν, τὰς πιστώσεις τὰς ἔδωκεν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. κατ’ οὐσίαν πρὸς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἠδύνατο νὰ προσκομίσῃ τὰς ἐν λόγῳ ἐγγυητικὰς ἐπιστολὰς αἱ ὁποῖαι γνωρίζετε πῶς εἶναι ἀντηγγυημέναι. Ἑπομένως, ὁ κ. συνάδελφος, εἰπὼν ὅσα εἶπε, νομίζω ὅτι ἔκαμεν ἕνα βαρὺ ἀτόπημα. Διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἑταιρία στέλλει εἰς τὴν οἰκίαν μου καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον κοινοποιήσεις —καὶ σήμερον ἀκόμη, ποὺ δὲν μετέβην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διότι ἤμην ἀπησχολημένος τὴν πρωΐαν εἰς τὴν Οἰκονομικὴν ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπήν, καὶ ἔπρεπε νὰ παρασκευάσω διάφορα θέματα καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὴν οἰκίαν μου μοῦ ἐκοινοποιήθη ἄλλο χαρτί, τὸ ὁποῖον μάλιστα ἐν περιλήψει δημοσιεύει ἡ «Καθημερινὴ»—διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ πταίω ἐγώ, κ. συνάδελφοι; Αὐτὸ συμβαίνει τακτικώτατα καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι πλεῖστοι ὅσοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διαφορὰς μὲ τὸ Ὑπουργεῖον, κοινοποιοῦν καὶ εἰς τὰς οἰκίας τῶν Ὑπουργῶν. Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ ἀπὸ ἄνθρωπον τῆς ἰδικῆς σας σας πείρας, κύριε συνάδελφε;

§79Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς νομίζει, δηλαδὴ φαίνεται ὅτι νομίζει, ὅτι δὲν ἔχομεν ἀκόμη φθάσει εἰς τὸ νὰ ἴδωμεν πόσον σοβαρὰ εἶναι ἡ θέσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ποῖαι αἱ εὐθῦναι του καὶ νομίζει ὅτι οὕτω δύναται νὰ μετατρέψῃ τὴν βάσιν τῆς συζητήσεως. Ἐγὼ δὲν εἶπον ὅτι εὐθύνεται, διότι τοῦ ἐκοινοποίησεν ἕνας οἱοσδήποτε ἀνάδοχος μιᾶς ἐπιχειρήσεως ἓν ἔγγραφον, ἀλλ’ εὐθύνεται διὰ τὴν ἀσυγχώρητον εὔνοιαν, ἡ ὁποία λέγει δὲν ἀποδεικνύεται. Μά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀξιώσητε ἐνώπιον Πολιτικοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον καταλογίζει πολιτικὰς εὐθύνας, οὔτε νὰ ἔχωμεν συμβολαιογράφον, ὁ ὁποῖος νὰ καταχωρήσῃ τὰ μεταξὺ ὑμῶν καὶ τῆς ἀναδόχου ἑταιρίας διαμειφθέντα οὔτε νὰ ἔχωμεν μαγνητοφώνησιν τῶν συνομιλιῶν σας. (Θόρυβος). Ἔχομεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπεκλείσθη ὁ Δημόσιος διαγωνισμός, ὑποδεικνυόμενος ἀπὸ τὰς ὑπευθύνους ὑπηρεσίας, ἔχομεν τὸ γεγονὸς ὅτι σιωπηρῶς ἀπερρίψατε τὴν αἴτησιν τοῦ ἀνταγωνιστοῦ του ἐπιχειρηματίου αὐτοῦ, τοῦ Βαλταζάνου, ἔχομεν τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ μέχρι τῆς στιγμῆς ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο ἐνδεχόμενον νὰ ὑπάρξῃ ἀνταγωνιστής, προσεφέρετο νὰ πληρώσῃ τοῖς μετρητοῖς καὶ εἰς ἀκέραιον καὶ μετὰ τῶν τόκων, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ἀνταγωνισμός, ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἀρχίζει νὰ παζαρεύῃ καὶ νὰ ζητῇ νὰ πληρώσῃ τὰ μισά. Ἀπὸ αὐτὰ τὰ γεγονότα πρέπει νὰ συναγάγωμεν τὰ συμπεράσματα. Εἶναι καιρὸς νὰ ὑπάρξῃ συναίσθησις πολιτικῆς εὐθύνης. Ἄλλοτε, ἕνας χωροφύλαξ, κύριε Ὑπουργέ, παρέλειπε τὸ καθῆκον του, προβαίνων εἰς πράξεις ἢ παραλείψεις καὶ ὁ Ὑπουργὸς καὶ πολλάκις ἡ Κυβέρνησις παρητεῖτο. Σήμερον γίνεται μία ἀντιδικία μὲ τὰς ὑπηρεσίας καὶ νομίζομεν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ πείσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν τὴν προεκάλεσε ποῖος; Κάποιος γραφεὺς τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ἢ εἰσηγητὴς τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., ἐξαπατήσας τἄχα τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, διὰ τὰς ὁποίας ἐπίσης φέρει πολιτικὴν εὐθύνην. Ἀλλὰ ἐπετέθη καὶ ἡ «Ἑστία» καὶ ἀνεφέρθη εἰς τὴν πρώτην δόσιν τῆς ἀπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἡ «Ἑστία» εἶναι μία ἐφημερίς, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς ἀκροτάτην ἀντίθεσιν μὲ τὴν παράταξίν μας. Ὀφείλω ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι ἐὰν δὲν ἐμάθαινε ἡ «Ἑστία» καὶ ἐὰν δὲν ὑπεστήριζεν εὐθαρσῶς αὐτά, τὰ ὁποῖα ὑποστηρίζει, τὰ πάντα θὰ ἔβαινον ἄριστα εἰς τὸν καλύτερον δυνατὸν κόσμον, ὅπως ἔλεγεν ὁ ἀείμνηστος Λάϊμπνιτς καὶ ἡ σύμβασις θὰ ἐπροχώρει καὶ ἡ πίστωσις θὰ ἐδίδετο καὶ θὰ ἀπεκτᾶτο ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα μεταλλεῖα τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ νομίζετε, ὁσονδήποτε καὶ ἐὰν εἶναι κανεὶς ἀντιπολιτευόμενος, μὴ νομίζετε ὅτι εἶναι εὐχάριστον, ἀπεναντίας εἶναι θλιβερόν, ὅταν ὑποχρεοῦται νὰ ἀπαγγείλῃ καὶ νὰ θεμελιώσῃ κατηγορητήριον ἐναντίον ἑνὸς στελέχους τῆς πολιτικῆς ζωῆς, ἱκανοτάτου, κατηγορητήριον δι’ εὐθύνας πολιτικάς, βαρείας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀφήνουν ἄτρωτον οὔτε τὸ ἠθικὸν κῦρος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δὲν ἠξεύρω διατὶ ἠθέλησε νὰ ἐπικαλεσθῇ ἐκεῖνο τὸ τροπάριον, τὸ ὁποῖον συνηθίζεται πρὸς ὑπεράσπισιν ὅλων τῶν κακῶν ὑποθέσεων, ὅτι, κύριοι, ἐμὲ μὴ ἐλέγχετε, διότι δὲν πλήττομαι ἐγώ, πλήττεται τὸ Πολίτευμα. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἰσχυρισμοὶ εἶναι ἰσχυρισμοὶ ἀήθεις, εἶναι ἄντικρυς ἀντίθετοι πρὸς τὸ πνεῦμα τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος. Ὁ χρονικογράφος τοῦ 18ου αἰῶνος ὡμιλοῦσε δι’ ἕνα διευθυντὴν τῆς Ἀστυνομίας τῶν Παρισίων, τὸν Κοτέν, ἐπὶ Λουδοβίκου 16ου, ὁ ὁποῖος ἐδογμάτιζεν, ὅτι ὅποιος δὲν ἀγαπᾷ τὸν Κοτέν, δὲν ἀγαπᾷ τὸν Βασιλέα, εἶναι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. Βέβαια, χρειάζεται πολιτικὴν ἀγωγὴν ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ἀλλὰ μὴ ἐξαγγέλλομεν αὐτὰς τὰς ἀντιλήψεις, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν ἀτασθαλιῶν ἀποτελεῖ πλῆγμα κατὰ τοῦ καθεστῶτος. Ἐὰν τὸ καθεστὼς ταυτίζεται μὲ τὰς ἀτασθαλίας, τότε, τίποτε δὲν ἠμπορεῖ νὰ στηριχθῇ. (Χειροκροτήματα).

§80Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Περὶ μὲν τῆς ἰδικῆς μου ὑποστάσεως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν χρειάζομαι ἄλλο πιστοποιητικόν, ἀπὸ τὸ πιστοποιητικὸν τῆς συνειδήσεώς μου, ἀπὸ τὸ πιστοποιητικὸν τῆς συνειδήσεως ὅλων τῶν συναδέλφων, ὅσων καλοπίστως κάθηνται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἀπὸ τὴν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἔχει περὶ ἐμοῦ ὁ κόσμος. Δὲν εἶπον ποτέ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἔλεγχος καὶ μάλιστα αὐστηρώτατος, οἱασδήποτε διαχειρίσεως καὶ οἱουδήποτε ζητήματος. Ἄλλο εἶπον. Εἶπον, ὅτι ὁ ἔλεγχος, ὁ ὁποῖος γίνεται τῆς οἱασδήποτε διαχειρίσεως δὲν εἶναι ἀντικειμενικός, ὅταν γίνεται, μὲ μέσα οἷα ἐκεῖνα εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθην, ὅταν δηλαδὴ στηρίζεται ἐπὶ ὑπαινιγμῶν, ὅτι τἄχα ὑπῆρξε συμπαιγνία μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἔπεισα μάλιστα νὰ ἐκδώσῃ δύο ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι, κατὰ τοὺς ἰδίους κύκλους, εἶναι μεταξὺ των ἀντιφατικαὶ ὅταν φθάνωμεν εἰς τοιούτου εἴδους παραφροσύνην, ὥστε νὰ διαβάλωμεν ἀκόμη καὶ τὴν δικαστικὴν ἐξουσίαν, ὅταν τοιούτου εἴδους ἔλεγχος ἀσκῆται, τότε, πράγματι, δὲν πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ ἔλεγχος αὐτὸς στρέφεται ἐναντίον, εἴτε τοῦ ἰδικοῦ μου προσώπου, εἴτε τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ ἔλεγχος αὐτός, πράγματι, εἶναι ἔλεγχος φθοροποιός. Καὶ αὐτὸν τὸν ἔλεγχον κατήγγειλα, καὶ ὄχι τὸν ἔλεγχον, τὸν ὁποῖον ὑπεύθυνοι ἄνδρες, ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, δικαιοῦνται νὰ κάμουν καὶ τὸν ὁποῖον ἔλεγχον σέβομαι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν θεωρῶ, ὅτι εἶναι δικαιολογημένος ἢ ἀδικαιολόγητος. Πολιτικοὶ εἴμεθα, ἀντιθέσεις ἔχομεν, διαφορὰς ἀπόψεων ἔχομεν, ἀντιδικοῦμεν, μαχόμεθα, ἀλλὰ ὑπάρχουν μερικοὶ κανόνες καὶ ἠθικοὶ καὶ ἐὰν θέλετε καὶ δικονομικοί, τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἀκολουθῇ ὁ πολιτικὸς βίος. Καὶ ἐὰν αὐτοὺς τοὺς κανόνας δὲν τοὺς ἀκολουθήσωμεν, ἁπλούστατα ὁ πολιτικὸς βίος θὰ μεταβάλλεται εἰς ζούγκλαν. Ἀλλὰ οὐδεὶς ἔχει διάθεσιν αὐτοὺς τοὺς κανόνας νὰ μὴ τοὺς παραβιάσῃ, ἐκτὸς ἐλαχίστων. (Χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§82Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ τελευταῖοι λόγοι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, μοῦ δίδουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσω εἰς τὸ Σῶμα ὅτι ὅσα ἔχω νὰ εἴπω, θὰ τὰ ἐκθέσω ἐπὶ τῇ βάσει ἐπισήμων στοιχείων. Οὐδεμία διάθεσις κακοπιστίας οὔτε σκανδαλοθηρίας θὰ ὑπάρξῃ ἐκ μέρους μου. Σέβομαι τὸ πρόσωπον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, ἐκεῖνα, ὅμως, τὰ ὁποῖα θὰ εἴπω, ἐπαναλαμβάνω, στηρίζονται εἰς ἐπίσημα κείμενα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαψευσθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως θὰ τηρήσω χρονολογικὴν σειρὰν τῶν διαφόρων φάσεων τῆς συζητουμένης ὑποθέσεως, ὥστε καὶ οἱ μὴ γνωρίζοντες τὸ θέμα νὰ δύνανται νὰ παρακολουθήσουν τὴν συζήτησιν. Τὸ μεταλλεῖον Βάβδου ἐξεμισθώθη τὸ πρῶτον εἰς τὸν Βρυώνην κατὰ τὸ 1932. Πρόκειται περὶ πλουσίου μεταλλείου, ἡ ἐκμετάλλευσίς του, ὅμως, δὲν ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔδει νὰ ἦτο. Ἐν τῇ προσπαθείᾳ του ὅπως προωθήσῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου ὁ Βρυώνης, προσέφυγε τὸ 1950 εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ συνῆψε παρ’ αὐτοῦ δάνειον 400.000 δολλαρίων, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ἐγκαταστήσῃ κλίβανον παραγωγῆς διπύρου μαγνησίας. Τὸ ποσὸν ὅμως, τοῦ δανείου αὐτοῦ δὲν ἦτο σημαντικὸν διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἐπιχειρήσεως καὶ ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ καὶ εἰς δανεισμὸν ἐξ ἄλλων πηγῶν. Παρὰ ταῦτα, δὲν ἠδυνήθη νὰ θέσῃ εἰς κίνησιν τὴν μεταλλευτικὴν βιομηχανίαν καὶ οὕτως ἔμεινε ἀνοικτός. Κατὰ τὸ 1954 μετέβη εἰς Βάβδον ὁ κ. Σιδέρης πρὸς ἐπιθεώρησιν, διότι τὸ Ὑπουργεῖον κατέβαλε προσπάθειαν ἐξυγιάνσεως τοῦ μεταλλείου. Ὁ κ. Σιδέρης ὑπέβαλε μίαν ἔκθεσιν, ἡ ὁποία ἂν ἐξαιρέσῃ κανεὶς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἱστορικοῦ τῆς μεταβάσεως τούτου ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Βάβδον ἀποτελεῖται ἀπὸ μίαν μόνον σελίδα, εἰς τὴν ὁποίαν ἀφῃρημένως ἀναφέρει ὅτι τὸ μεταλλεῖον εὑρίσκεται εἰς τραγικὴν κατάστασιν, ὁμιλεῖ περὶ ὀξειδώσεως τῶν μηχανημάτων καὶ τίποτε συγκεκριμένον δὲν ἀναφέρει περὶ τῆς καταστάσεως τοῦ μεταλλείου. Ὁ Βρυώνης, ἐν τῇ προσπαθείᾳ του ὅπως ἐξέλθῃ τοῦ ἀδιεξόδου, ἐξεῦρε τὴν Αὐστριακὴν ἑταιρίαν Ράντεχάϊμ, ἡ ὁποία ἀνελάμβανε ὑπὸ ὡρισμένους ὅρους τὴν ὑπεκμίσθωσιν τοῦ μεταλλείου δι’ ἕνα διάστημα. Γνωρίζει τοῦτο ὁ Βρυώνης δι’ αἰτήσεώς του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Παραλλήλως ὑποβάλλει καὶ σημείωμα τῆς ἐν λόγῳ ἑταιρίας, τὸ ὁποῖον καὶ καταθέτω, ὅπως καταχωρηθῇ αὐτούσιον εἰς τὰ πρακτικὰ ἐν τῷ ὁποίῳ σημειώματι ἀναφέρονται οἱ ὅροι ὑφ’ οὓς ἀπεδέχετο τὴν δοκιμαστικὴν μίσθωσιν τοῦ μεταλλείου. Τὸ σημείωμα τοῦτο ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Τῆς ἐν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ τῆς Αὐστρίας ἑδρευούσης ἑταιρί-

ας ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «ΟΣΤΕΡΡΑΪΧ–ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΕ

ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ ΑΚΤΙΕΝΓΚΕΖΕΛΣΑΦΤ–ΡΑΝΤΕΝ-

ΤΑΪΝ (ΑΟΥΣΤΡΙΑ).

Ι. Ἡ ἑταιρία, ἐπιθυμοῦσα νὰ προέλθῃ εἰς ὁριστικὴν συμφωνίαν πρὸς πλήρη ἐκμετάλλευσιν τοῦ ἐν Βάβδῳ μεταλλείου μαγνησίου καὶ χρωμίου κατὰ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ τοῦ κ. Π. Βρυώνη, προέβη κατ’ ἀρχὴν εἰς ἐρεύνας ἐν αὐτῷ διὰ 4 ἐπιστημόνων ἤτοι ἑνὸς εἰδι-

κοῦ Ἀμερικανοῦ γεωλόγου τῆς ΤΖΕΝΕΡΑΛ ΡΕΦΡΑΚΤΟ-

ΡΥ.

καὶ τριῶν Αὐστριακῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ καθηγητὴς κ. ΕΝΓΚΕΛ τῆς Μεταλλειολογικῆς Σχολῆς ΛΑΕΔΕΝ. Συγχρόνως ἠγόρασε 800 τόννους ἐκ τοῦ ὑπάρχοντος μεταλλεύματος καὶ προέβη εἰς δοκιμάς, αἵτινες καὶ ἀπέτυχον. Τὸ μετάλλευμα τοῦτο ἀπέδωσεν 6,40 πυριτικόν, 2,10 ἀσβέστιον καὶ περίπου 3 σίδηρον. Δι’ ὃ ἡ ἑταιρία ἀπεφάσισε νὰ μὴ δώσῃ συνέχειαν. ΙΙ. Ἐν τούτοις ἐκ διαφόρων ἐργοταξίων καὶ δὴ ἐκ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1, 2, 5, 7 καὶ 12 οἱ ἀνωτέρω τεχνικοὶ τῆς ἑταιρίας ἡμῶν εἶχον λάβει δείγματα, ἐκ τῆς ἀναλύσεως τῶν ὁποίων προέκυψαν εὐνοϊκώτερα ἀποτελέσματα. Συγχρόνως δὲ καὶ κ. Βρυώνης μᾶς ὑπέδειξε μεταγενεστέρως ἀναλύσεις μεταλλευμάτων ἐξαχθέντων εἰς τὸ παρελθόν, καλλιτέρας ἀποδόσεως. Ἐντεῦθεν, κατόπιν νεωτέρας μελέτης, ἡ ἑταιρία ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς νέαν ἐξέτασιν τοῦ θέματος. Δεδομένου ὅτι ἡ ἀξιοποίησις τοῦ μεταλλείου τούτου ἀπαιτεῖ φάκελλον ὑπὲρ τὸ ἓν ἑκατομμύριον δολλαρίων, ἑτέρωθεν ὅμως, ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἐπιτευχθῇ τὰ ποθούμενα ἀποτελέσματα, ἡ ἑταιρία ἐνδιαφέρεται ζωηρῶς διὰ τὸ μεταλλεῖον, ἀπεφασίσθη, κατόπιν συσκέψεως, ὅπως δαπανηθῇ ἀκόμη ἓν σημαντικὸν ποσὸν διὰ δοκιμάς. Αἱ δοκιμαὶ δέον νὰ γίνουν α) ὡς πρὸς τὴν ποσότητα τοῦ μεταλλεύματος καὶ πρὸς τοῦτο δέον νὰ ἐξαχθοῦν τοὐλάχιστον 5.000 τόννοι, νὰ μεταφερθοῦν εἰς ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ νὰ κατασκευασθοῦν ἐκ τούτων πυρότουβλα καὶ νὰ δοκιμασθοῦν καὶ β) ὡς πρὸς τὴν ὑπάρχουσαν ἐν τῷ μεταλλείῳ ποσότητα καὶ πρὸς τοῦτο δέον νὰ διαπιστωθῇ κατὰ προσέγγισιν οὐ μόνον ἡ σήμερον ὁρατὴ (ἥτις δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 350.000 τόννους), ἀλλὰ ἡ μὴ ὁρατή, καθ’ ὅσον οἱ τεχνικοὶ ἡμῶν εἶναι τῆς γνώμης, ὅτι ὑφίσταται ἀρκετὴ ποσότης μεταλλεύματος, ἥτις δὲν ἔχει διαπιστωθῆ. ΙΙΙ. Ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας, ἡ ἑταιρία ἀπεφάσισε νὰ προτείνῃ τὸ ἑξῆς: 1) Κατὰ τὸ στάδιον τῶν δοκιμῶν: Ἡ ἑταιρία ἐπιθυμεῖ νὰ χορηγηθῇ εἰς αὐτὴν τὸ δικαίωμα α) νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσίν της τὸ μεταλλεῖον διὰ νὰ προβῇ εἰς ἐρεύνας κατὰ τὸ διάστημα τῶν 9–12 μηνῶν, β) νὰ ἐξορύξῃ μετάλλευμα ἐκ τῶν ἐργοταξίων, ἅτινα αὕτη κρίνει κατάλληλα, οὐχὶ ὀλιγώτερον τῶν 5.000 τόννων, ὅπερ θὰ μεταφέρῃ εἰς τὰ ἐργοστάσιά της ἐν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ πρὸς κατασκευὴν πυροτούβλων καὶ δοκιμὴν αὐτῶν κατὰ τὰ ἀνωτέρω, γ) νὰ δεσμευθῇ κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου ὁ κ. Βρυώνης, ὅπως μὴ προέλθῃ κατὰ τὸ διάστημα τῶν ἐρευνῶν εἰς συμφωνίαν μετ’ ἄλλου. 2) Μετὰ τὰς δοκιμάς: Ἡ ἑταιρία δέχεται, ὅπως ἐν ἐπιτυχίᾳ τῶν δοκιμῶν κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου, α) ἀναλάβῃ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ συνάψῃ σύμβασιν μετὰ τοῦ κ. Βρυώνη πρὸς ἀξιοποίησιν τοῦ μεταλλείου, β) νὰ καταβάλῃ τὸ πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. χρέος τοῦ κ. Βρυώνη, κατὰ τοὺς συνήθεις ὅρους, οὓς αὕτη χορηγεῖ πρὸς τοὺς ὀφειλέτας της, γ) νὰ ἀποπερατώσῃ δαπάναις της τὸν περιστροφικὸν κλίβανον, εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκεται ἢ ἀλλαχοῦ (πιθανῶς ἐν Νέᾳ Πλαγιᾷ) καὶ δ) νὰ διαπραγματευθῇ μετὰ τοῦ Π. Βρυώνη διὰ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς αὐτόν, ὥστε οὗτος νὰ ἐξοφλήσῃ πάντα τὰ χρέη του. Ἡ ἑταιρία πρὸς τούτοις σκέπτεται, ὅπως ἐφ’ ὅσον αἱ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι ἐν Ἑλλάδι δὲν μεταβληθῶσι νὰ ἱδρύσῃ καὶ ἐργοστάσιον πυροτούβλων ἐν Βάβδῳ. ΙΥ. Εἰς τὰς προτάσεις ταύτας ὁ Βρυώνης ἀπήντησεν, ὅτι ἀδυνατεῖ νὰ προέλθῃ εἰς συμφωνίαν ἄνευ τῶν ἑξῆς ὅρων: 1) ὅπως ἡ ἑταιρία ἡμῶν ἀγοράσῃ ἀμέσως τὸ ὑπάρχον ἕτοιμον μετάλλευμα ἐν τιμῇ καθορισθησομένῃ κατὰ καλὴν πίστιν, ἵνα διὰ τοῦ τιμήματος ἐξοφληθῇ κατὰ μέγα μέρος τὸ εἰς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους ὀφειλόμενον ποσὸν καὶ β) ὅπως κατὰ τὸ διάστημα τῶν 9–12 μηνῶν τῶν δοκιμῶν ἡ ἑταιρία ἀπασχολήσῃ ἀριθμὸν ἐργατῶν, ὁριζόμενον κατ’ ἐλάχιστον ὅριον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου. Ἡ ἑταιρία ἀπεδέχθη τὸν πρῶτον ὅρον, ὡς πρὸς τὸν δεύτερον δὲ ἐδέχεται νὰ ὁρισθῇ, ὅτι θὰ θέσῃ ἐν λειτουργίᾳ ὡρισμένον ἀριθμὸν ἐργοταξίων οὐχὶ ἄνω τῶν 10, ἐν τοιαύτῃ ὅμως περιπτώσει δὲν δύναται νὰ δεχθῇ, ὅπως περιορισθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν τόννων μεταλλεύματος, τὸν ὁποῖον θὰ ἀποκομίσῃ. Ἐφ’ ὅσον ἤθελε γίνωσι δεκτὰ τ’ ἀνωτέρω, εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσίν μου τὰ ἀναγκαιοῦντα χρηματικὰ ποσὰ πρὸς ἄμεσον ἔναρξιν ἐκτελέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ἀντιπρόσωπος τῆς Ἑταιρίας

Φ. ΤΣΙΡΗΣ

ΓΚΑΙΪΜΠΛ ΑΙΝΤ ΓΟΥΑΪΡΛΕΣΣ ΛΙΜΙΤΕΔ

ΤΗΛΕΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

TATZ 70 NTEP 5641 BIENNH 1810 0310

ΕΛΤ=ΜΙΝΙΣΤΕΡ ΚΟΜΜΕΡΣ Ε ΕΝΤΟΥΣΤΡΙ

ΑΤΕΝΕΣ

ΧΕΡΡ ΤΣΙΡΙΣ ΙΣΤ ΕΡΜΑΕΧΤΙΚΤ ΟΥΝΣΕΡΕ ΦΟΡΣ-

ΛΑΕΓΚΕ ΑΓΚΕΛΕΓΚΕΝ ΧΑΪΤ ΒΑΝΤΟΣ ΤΖΟΥ

ΟΥΝΤΕΡΜΠΙΡΑΪΤΕΝ ΡΑΝΤΕΞ ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ.

Κατ’ ἀκολουθίαν τούτου ἐξεδόθη ἡ περίφημος ἀπόφασις ὑπ’ ἀριθ. 93404) 16.12.1956 τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Τὴν λέγω περίφημον, διότι ἐν αὐτῇ διατυποῦνται λεπτομερῶς οἱ ὅροι τοὺς ὁποίους θέτει τὸ Δημόσιον εἰς τὸν μισθωτὴν Βρυώνην, εἰς ἣν περίπτωσιν ἐκχωρήσῃ οὗτος δοκιμαστικῶς τὸ μεταλλεῖον εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται ἑταιρίαν. Ἡ ἀπόφασις λέγει τὰ ἑξῆς:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. 93404) 2196

Ἀθῆναι τῇ 16 Δεκεμβρίου 1956

ΑΠΟΦΑΣΙΣ

Ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας Ἔχοντες ὑπ’ ὄψει: Α) Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1948 τῆς 1 Φεβρουαρίου 1932 συμβόλαιον τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Φωτ. Θεμ. Φραγκούλη, δι’ οὗ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐξεμίσθωσε διὰ μίαν πεντηκονταετίαν ἀπὸ τῆς 27ης Ἰανουαρίου 1932 πρὸς τὸν Παν. Βρυώνην, κάτοικον Ἀθηνῶν, τὸ Δημόσιον Μεταλλεῖον λευκολίθου Βάβδου τῆς περιφερείας Χαλκιδικῆς. Β) Τὴν ἀπὸ 5.12.1955 αἴτησιν τοῦ ὡς εἴρηται μισθωτοῦ Παν. Βρυώνη δι’ ἧς αἰτεῖται τὴν ἔγκρισιν προσωρινῆς μεταβιβάσεως τῶν μισθωτικῶν αὐτοῦ δικαιωμάτων ἐπὶ τοῦ ἐν λόγῳ μεταλλείου πρὸς τὴν ἐν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ τῆς Αὐστρίας ἑδρεύουσαν ἑταιρίαν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν ΟΣΤΕΡ-

ΡΑΪΧ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΕ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ ΑΚΤΙΕΝΓΚΕ-

ΖΕΛΣΑΦΤ ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ ΑΟΥΣΤΡΙΑ.

Γ) Τὴν ἀπὸ 12 Δεκεμβρίου 1955 ἀναφορὰν τῆς ὡς ἄνω ἀναφερομένης ἀλλοδαπῆς ἑταιρίας, περὶ ἐκμισθώσεως τοῦ ἐν λόγῳ μεταλλείου. Δ) Τὴν κατὰ τὴν 13 Δεκεμβρίου 1955 συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων ἐξενεχθεῖσαν ὁμόφωνον γνώμην αὐτοῦ, περὶ ἐγκρίσεως τῆς μεταβιβάσεως τῶν ὡς ἄνω μισθωτικῶν δικαιωμάτων τοῦ μισθωτοῦ Π. Βρυώνη πρὸς τὴν ὡς εἴρηται ἀλλοδαπὴν ἑταιρίαν ὑπὸ τοὺς κατὰ τὴν συνεδρίασιν ταύτην καθορισθέντας, ὡς κατωτέρω, ὅρους. Ἰδόντες καὶ τὰς διατάξεις: 1) τοῦ 8ου ἄρθρου τοῦ ὡς ἄνω μισθωτηρίου συμβολαίου καθ’ ὃ ὁ μισθωτὴς Παναγ. Βρυώνης δὲν δικαιοῦται νὰ μεταβιβάσῃ τὰ ἐκ τῆς παρούσης συμβάσεως δικαιώματά του πρὸς τρίτους καὶ ὑφ’ οἱονδήποτε τύπον, εἰμὴ κατόπιν προηγουμένης ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, νῦν Βιομηχανίας, καὶ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅπως ἡ ἀξία τῆς μεταβιβάσεως αὐτῶν ἢ προκειμένου περὶ συστάσεως ἑταιρίας ἡ ἀξία τῆς εἰσφορᾶς αὐτῶν, μὴ ὑπερβαίνῃ τὸ ποσὸν τῶν γενομένων ὑπὸ τοῦ μισθωτοῦ πραγματικῶν ηὐξημένων τὸ πολὺ κατὰ 50%, καὶ 2) Τοῦ ἄρθρου 1, παράγρ. 7, ἐδάφ. 2 τοῦ Μ. Κώδικος. Ἀποφασίζομεν Ἐγκρίνομεν ὅπως ὁ μισθωτὴς τοῦ Δημοσίου μεταλλείου Βάβδου Παναγ. Διον. Βρυώνης ἐκχωρήσῃ τὰ ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1948 τῆς 1.2.1932 συμβολαίου τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Φωτ. Φραγκούλη ἀπορρέοντα μισθωτικὰ δικαιώματα εἰς τὴν ἐν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ τῆς Αὐστρίας ἑδρεύουσαν ἑταιρίαν ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν ΟΣΤΕΡΡΑΪΧ ΑΜΕΡΙ-

ΚΑΝΙΣΕ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ ΑΚΤΙΕΝΓΚΕΖΕΛΣΑΦΤ ΡΑΝ-

ΤΕΝΤΑΙΝ ΑΟΥΣΤΡΙΑ ὑπὸ τοὺς κάτωθι ὅρους καὶ συμφωνίας τεθέντας ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων κατὰ τὴν συνεδρίασίν του τῆς 13.12.1955, ἤτοι: 1) Νὰ προβῇ ἡ ὡς εἴρηται ἑταιρία εἰς ἐρεύνας καὶ δοκιμὰς ἐντὸς χρονικοῦ διαστήματος δέκα (10) μηνῶν ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς παρούσης. 2) Νὰ ἀναληφθῇ ὑποχρέωσις τῆς ἑταιρίας ὅπως μετὰ τὴν παρέλευσιν ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ σήμερον ἀπασχολήσῃ μονίμως διακοσίους (200) ἐργάτας. 3) Νὰ ἀγοράσῃ ἡ ἑταιρία τὸ ὑπάρχον μετάλλευμα μὲ διεθνεῖς τιμὰς καὶ τὸ ποσὸν τῶν χρημάτων νὰ διατεθῇ ὁλοσχερῶς πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ἤδη ὀφειλομένων ἡμερομισθίων. 4) Νὰ ἐπιτραπῇ ἐξόρυξις καὶ ἀποκόμισις ἐντὸς τῆς ἐν λόγῳ δεκαμήνου προθεσμίας μέχρι 12.000 τόννων μεταλλεύματος. 5) Νὰ ὑποβληθῇ πλήρης ἔκθεσις τῶν πορισμάτων τῶν ὑπὸ τῆς ἑταιρίας γενομένων δοκιμῶν καὶ λοιπῶν ἐξετάσεων, ἀναφορικῶς πρὸς τὸν λευκόλιθον τοῦ μεταλλείου Βάβδου. 6) Τὸ ὁριστικὸν μισθωτήριον συμβόλαιον μεταξὺ Παν. Βρυώνη καὶ ἑταιρίας τὸ ὁποῖον θέλει καταρτισθῇ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐπιτυχίας τῶν δοκιμῶν δέον νὰ ἀφορᾷ εἰς τὴν συστηματικὴν κατὰ τοὺς κανόνας τέχνης καὶ ἐπιστήμης ἐκμετάλλευσιν τοῦ μισθίου καὶ ἐν γένει τὴν ἀξιοποίησιν αὐτοῦ. 7) Ἐπίσης γίνεται ἀποδεκτὴ ἡ πρότασις τῆς ἑταιρίας ὅπως κατὰ τὸ διάστημα τῶν δοκιμῶν δεσμευθῇ ὁ Παν. Βρυώνης καὶ μὴ προβῇ εἰς ἑτέραν σύμβασιν μὲ τρίτον, τοῦτο δὲ δέον νὰ ἀναγραφῇ εἰς τὸ μεταξὺ τοῦ Π. Βρυώνη καὶ τῆς ἑταιρίας συνταχθησόμενον συμβόλαιον, τὸ δὲ Δημόσιον ἀναλαμβάνει ὁπωσδήποτε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὴ χορηγήσῃ ἔγκρισιν ὑπομισθώσεως πρὸς τρίτον κατὰ τὸ ἐν λόγῳ χρονικὸν διάστημα. 8) Κατὰ τὸ μετὰ τὰς δοκιμὰς στάδιον καὶ ἐντὸς τοῦ τελευταίου μηνὸς τοῦ δεκαμήνου χρονικοῦ διαστήματος ἡ ἑταιρία καὶ ὁ Παν. Βρυώνης ὑποχρεοῦνται νὰ ὑποβάλωσι τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον, οἱ ὅροι τοῦ ὁποίου θὰ ἐγκριθῶσι παρ’ ἡμῶν. 9) Ἡ ἑταιρία ἀναλαμβάνει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποπερατώσῃ δαπάναις αὐτῆς, τὰς ἐπισκευὰς τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου καὶ νὰ θέσῃ τοῦτον ἐν λειτουργίᾳ ἐντὸς προθεσμίας ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς ἐγκρίσεως τῆς ὁριστικῆς συμβάσεως, εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκεται ἤδη, ἢ ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἐὰν θὰ μεταφερθῇ εἰς ἄλλην τοποθεσίαν τοῦ μεταλλείου. 10) Ὡς πρὸς τὰς σχέσεις τοῦ Π. Βρυώνη μὲ τὸν Ο.Χ. Ο.Α. καὶ τρίτων, πᾶσα διαφορὰ μεταξύ των, ὡς καὶ τυχὸν λοιπῶν δανειστῶν, πλὴν τῶν προβλεπομένων ἀπαιτήσεων τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, οἵτινες θέλουσι ἐξοφληθῆ ὁλοσχερῶς κατὰ τὸ δεκάμηνον χρονικὸν διάστημα τῶν δοκιμῶν συμφώνως πρὸς τὰ ὡς ἄνω ἐκτιθέμενα, θὰ λυθῇ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῆς ἑταιρίας, κατὰ τὰς ἰδιαιτέρας μετ’ αὐτῶν συμφωνίας, χωρὶς ἐκ τούτων νὰ παραβλάπτωνται τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. 11) Τὸ Δημόσιον δέχεται ὅπως δι’ ἐγγράφου του συστήσῃ εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. τὴν παροχὴν πάσης δυνατῆς καὶ νομίμου διευκολύνσεως πρὸς ἐξόφλησιν τῆς ὀφειλῆς τοῦ Π. Βρυώνη. 12) Τὸ Δημόσιον δέχεται τὴν ἐν τῷ ὡς εἴρηται ὑπομνήματι διατυπουμένην σκέψιν τῆς ἑταιρίας ὅπως προβῇ εἰς ἵδρυσιν ἐν Ἑλλάδι ἐργοστασίου κατασκευῆς πυροτούβλων, ἐντὸς τοῦ ταχυτέρου δυνατοῦ χρόνου ἀπὸ τῆς συνάψεως τῆς ὁριστικῆς μισθώσεως. 13) Οἱ ἀνωτέρω ὅροι τίθενται ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν ὅτι θέλουσι τηρηθῆ ὑπὸ τῆς συμβαλλομένης ὡς εἴρηται ἑταιρίας, αἱ σχετικαὶ διατάξεις καὶ διαταγαὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ καὶ λοιπῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους. 14) Πᾶς ὅρος ἢ συμφωνία, ἥτις θέλει περιληφθῇ εἰς τὸ ὁριστικὸν μεταβατικὸν συμβόλαιον τυχὸν ἀντικείμεναι εἰς τοὺς ὅρους τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1948 τῆς 1.2.1932 ἀρχικοῦ μισθωτηρίου συμβολαίου τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Φ. Φραγκούλη δὲν ἀναγνωρίζονται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου. 15) Διευκρινίζεται ὅτι διὰ τῆς παρεχομένης ἰδιὰ τῆς παρούσης ἀποφάσεώς μας, ἐγκρίσεως ἐκμισθώσεως τῶν μισθωτικῶν δικαιωμάτων τοῦ Π. Βρυώνη πρὸς τὴν ἀνωτέρω ἑταιρίαν, οὐδόλως νοεῖται ὅτι τὸ Δημόσιον παραιτεῖται τῶν δικαιωμάτων του ἐπιβολῆς κατὰ τοῦ Παναγιώτου Βρυώνη τῶν συμβατικῶν κυρώσεων διὰ τὰς παραβάσεις ὑπὸ τούτου τῶν ὅρων τοῦ ἀρχικοῦ μισθωτηρίου συμβολαίου καὶ ρητῶς τονίζεται ὅτι διατηρεῖ ἀκέραια τὰ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου δικαιώματά του.

Ὁ Ὑπουργὸς

Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ

Κοινοποίησις —Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας —Δ)νσιν Δημ. Μεταλλείων Παρ’ ἡμῖν — Νομαρχίαν Χαλκιδικῆς Πολύγυρον — Παν. Βρυώνην Ἱπποκράτους 9 Ἐνταῦθα — Κον Φ. Τσίρην Ἐνταῦθα (ὡς πληρεξούσιον τῆς ἐν Αὐστρίᾳ ἑταιρίας).

ΟΣΤΕΡΡΑΪΧ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΕ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ ΡΑΝ-

ΤΕΝΤΑΪΝ.

§83Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εἶμαι ὁ ὑπογράψας τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, θὰ πρέπει νὰ δώσω ὡρισμένας ἐξηγήσεις. Οἱ ὅροι οἱ ὁποῖοι ἐτέθησαν δὲν ἐτέθησαν αὐθαιρέτως.

§84Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν χρειάζονται ἐξηγήσεις, διότι πρόκειται νὰ ἐπαινέσω τὴν ἀπόφασιν. Εἶπον, ὅτι ἡ ἀπόφασις εἶναι περίφημος, διότι περιλαμβάνει 15 ὅρους βασικούς, ὑπὸ τοὺς ὁποίους δέχεται τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ὑπεκμισθωθῇ τὸ μεταλλεῖον Βάβδου ἀπὸ τὸν Βρυώνην εἰς τὴν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ.

§85Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ποῦ τὸ βλέπετε αὐτό, κύριε συνάδελφε; Διότι ὀρθῶς λέγει ἡ ἀπόφασις.

§86Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὴ ἡ ἀπόφασις συνδυάζεται μὲ τὴν ἀποδοχὴν ἐκ μέρους τῆς Ραντεντάϊν, διότι μεταξὺ τῶν ὅρων τούτων εἶναι καὶ ἡ ἐξόφλησις ὁλοκλήρου τοῦ χρέους πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἡ μὴ περιγραφὴ τῶν δικαιωμάτων Βρυώνη. Ἡ ἀπόφασις εἶναι πρότασις τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ διὰ νὰ τελειωθῇ ἡ σύμβασις χρειάζεται ἀποδοχὴ ἐκ μέρους τῆς

ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ.

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἰδοὺ τί λέγει ἡ ἀπόφασις (Ἀναγινώσκει): «Τὸ Δημόσιον δέχεται ὅπως συστήσῃ εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. τὴν παροχὴν πάσης δυνατῆς καὶ νομίμου διευκολύνσεως πρὸς ἐξόφλησιν τῆς ὀφειλῆς». Ἐὰν ἐλέγομεν εἰς τὴν ἑταιρίαν νὰ ἀναλάβῃ ὁλόκληρον τὸ χρέος καὶ νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τοῦ Βρυώνη, βεβαιότατα θὰ τὸ ἐδέχετο, διότι εἶναι μακροτάτη ἡ προθεσμία τοῦ χρέους. Ἐπεράσαμεν ἀπὸ ἕνα χρονικὸν διάστημα ὡρισμένον. Ἔγινεν ἓν βῆμα περαιτέρω ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Ο.Χ.Ο.Α. Ἑπομένως εἶναι εὐνοϊκωτέρα ἡ ἐπιτευχθεῖσα ρύθμισις ἀπὸ τὴν σχεδιαζομένην καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν τότε ἐγίνετο ρύθμισις ὁριστική, θὰ ἐπετύγχανεν ὁ κ. συνάδελφος ὅ,τι ἐπετύχαμεν τώρα. Διότι λέγει νὰ γίνῃ σύστασις εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. διὰ τὴν γενικωτέραν ρύθμισιν καὶ λέγει ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι ἡ ρύθμισις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρὰ μόνον ἐφ’ ὅσον καὶ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. στέρξῃ πρὸς τοῦτο. Ποῦ, λοιπόν, διαφωνοῦμεν;

§88Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Διαφωνοῦμεν εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον, κ. Ὑπουργέ: Εἶπον, ὅτι ἡ ἑταιρία Ραντεντάϊν ὑπέβαλε σημείωμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἔλεγε τί δέχεται νὰ κάμῃ. Λέγει εἰς τὴν παράγραφον βʹ, ὅτι δέχεται νὰ καταβάλῃ ὁλόκληρον τὸ πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. χρέος τοῦ Π. Βρυώνη κατὰ τοὺς συνήθεις ὅρους. Ἔρχεται κατόπιν ἡ ἀπόφασις 93404 καὶ λέγει, ὅτι ἐγὼ τὸ Δημόσιον, δὲν ἀναμιγνύομαι εἰς τοὺς ὅρους καταβολῆς, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ζήτημα διαπραγματεύσεων μὲ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. Δηλαδὴ πῶς θὰ καταβληθῇ ὁλόκληρον τὸ ὀφειλόμενον ποσὸν τῶν 516.000 δολλαρίων. Λέγει ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀπόφασιν, ὅτι δέχεται τὸ Δημόσιον τὴν ἐν τῷ ὑπομνήματι διατυπουμένην σκέψιν περὶ ἱδρύσεως ἐργοστασίου κατασκευῆς πυριμάχων τούβλων, ὅμοιον τοῦ ὁποίου δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἑπομένως, ἡ ἑταιρία, τρόπον τινά, ἀναλαμβάνει μίαν νέαν ὑποχρέωσιν, ἡ ὁποία εἰς τὸ συμφωνητικὸν οὔτε ἀναφέρεται κἄν. Ἀναλαμβάνει ἐπίσης ἡ ἑταιρία τὴν ὑποχρέωσιν, ὅπως μετὰ τὸ στάδιον τῶν δοκιμῶν ὑποβάλῃ πλήρη μελέτην περὶ τῆς περιεκτικότητος τοῦ μεταλλείου καὶ τῆς ἀξίας τοῦ μεταλλεύματος. Αὐταὶ εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνει.

§89Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ προχθὲς ἔλαβον τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ καιρίου αὐτοῦ σημείου τοῦ δανείου. Ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζομεν, εἶναι ὅτι ὑπάρχει συρροὴ εὐθυνῶν. Εὐθύνονται καὶ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ὁ Ὑπουργὸς Βιομηχανίας καὶ γενικώτερον ἡ Κυβέρνησις. Εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα ὑποστηρίζομεν, ὅτι μὲ τὴν διαχείρισιν, ἡ ὁποία ἔγινε, παρεσχέθη εἰς τὴν ἑταιρίαν μία διπλῆ ἀδικαιολόγητος ἐκδούλευσις: Πρῶτον, ἐξετελέσθη ἀδικαιολογήτως ὁ Βρυώνης καὶ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Βρυώνη ἀπηλλάγη ἡ ἑταιρία τῆς συμφωνίας μισθώσεως μετ’ αὐτοῦ, ἡ ὁποία βεβαίως θὰ τοῦ ἐστοίχιζε σημαντικὸν ποσόν. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Βρυώνης ἐδαπάνησεν ἐξ ἰδίων 264.000 εἰς τὸ μεταλλεῖον.

§90Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἰς αὐτὸ θὰ ἠρχόμην μετ’ ὀλίγον.

§91Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἡ δευτέρα εὐθύνη, ἡ βαρεῖα, κατὰ τὴν γνώμην μας, τὴν ὁποίαν καταλογίζομεν εἶναι, ὅτι ἡ ἑταιρία διὰ δύο ἐγγράφων της, Δεκεμβρίου 1955 καὶ Σεπτεμβρίου 1956, ἐδήλωσεν, ὅτι μετὰ τὴν εὐδοκίμησιν τῶν ἐρευνῶν θὰ καταβάλῃ τὸ χρέος τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Καὶ εἰς μὲν τὴν πρώτην περίπτωσιν κατὰ Δεκέμβριον τοῦ 1955 ἐδήλωσεν, ὅτι θὰ τὸ καταβάλῃ «συμφώνως πρὸς τὰς συνήθεις διευκολύνσεις τοῦ Ο.Χ.Ο.Α.», εἰς δὲ τὴν δευτέραν περίπτωσιν, τὸν Σεπτέμβριον τοῦ 1956, ἄνευ αὐτοῦ τοῦ προσδιορισμοῦ, ὁμιλεῖ μόνον περὶ «τακτοποιήσεως τοῦ χρέους, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἀπητεῖτο χρόνος διαπραγματεύσεων». Αὐτὰ εἶναι τὰ κείμενα. Ἐνῷ, λοιπόν, ἡ ἑταιρία εἶχεν ἀναλάβει τὴν πληρωμὴν τοῦ χρέους πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., διὰ τῆς τελικῆς συμφωνίας, τῆς ἐχαρίσθησαν οἱ τόκοι τῶν 150.000 δολλαρίων. Καθ’ ὅσον γνωρίζω — ἐζήτησα πληροφορίας ἀπὸ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. — περίπτωσις διευκολύνσεως, ἡ ὁποία περιέχει χαρισμὸν τῶν τόκων καὶ μάλιστα εἰς νέαν σύμβασιν δὲν ὑπάρχει.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὄχι, νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ἀντιθέτως.

§93Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑπάρχουν μόνον προθεσμιακαὶ διευκολύνσεις, ὄχι χαρισμὸς ἀπαιτήσεων.

§94Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὅταν πρόκειται νὰ γίνῃ συμβιβασμὸς χρέους ὑπάρχει περίπτωσις νὰ γίνῃ ἔκπτωσις τόκου, ὄχι χαρισμός. Π. χ., νὰ ρυθμισθῇ ἓν χρέος, τὸ ὁποῖον εἶναι παγωμένον καὶ δὲν ἔχει ἐλπίδας εἰσπράξεως.

§95Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀποτελεῖ «συνήθεις διευκολύνσεις». Εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἄλλωστε δὲν ἔγινε συμβιβασμός, ἔγινε νέα σύμβασις. Καὶ ἀνέφερε μὲν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι κατὰ τὴν ἔκθεσιν τῶν ἁρμοδίων τὸ δάνειον εἶχεν ἀπολεσθῆ, ἄλλοτε κατὰ 50% καὶ ἄλλοτε κατὰ 90%. Ἀλλὰ αὐτὸ συνέβαινε προτοῦ νὰ εὐδοκιμήσουν αἱ ἔρευναι τῆς νέας ἑταιρίας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐξεύρει ὁ δυστυχὴς Βρυώνης. Καὶ ὅταν μὲν ὁ Βρυώνης εἶχεν ἀτυχήσει, δὲν ἔγινε ἡ ἔκπτωσις, ὅταν, ὅμως, ηὐδοκίμησε διὰ τῆς συνεργασίας, τότε ἐξετελέσθη. Αὐτὴ εἶναι ἡ βαρεῖα εὐθύνη, τὴν ὁποίαν σᾶς καταλογίζομεν.

§96Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὰ θὰ ἔλεγον, κύριε Πρόεδρε.

§97Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἤθελα νὰ ἐπιβεβαιώσω, ὅτι ὅσα ὑπεστηρίξατε, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ δάνειον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., εἶναι βάσιμα.

§98Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Χαίρω πολύ, κύριε Πρόεδρε, διότι συμφωνοῦμεν.

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος συνάδελφος, νὰ δώσω βραχεῖαν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ θέματος Βρυώνη. Θὰ ἔχω τὴν εὐκαιρίαν, δευτερολογῶν, νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ πράγματι καιριωτάτου αὐτοῦ θέματος. Κύριε Πρόεδρε, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν ἰδικήν σας γνώμην, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Βρυώνης ἐξεμεταλλεύθη κατ’ ἀρχὴν τὸ μεταλλεῖον καλά.

§100Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τοὐναντίον τὸ ἐξεμεταλλεύθη, ἀθλίως, καὶ διὰ τὸ μεταλλεῖον καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν του, καὶ ὡδηγήθη εἰς τὴν καταστροφήν.

§101Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τότε συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψίν σας. Τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Βρυώνης ἐξώδευσεν ὅσα ἐξώδευσεν, δὲν σημαίνει βεβαίως ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐξωδεύθησαν διὰ τὸ μεταλλεῖον ὀρθῶς ἐξωδεύθησαν καὶ ὑπάρχουν. Κύριε Πρόεδρε, συνάγεται ἐξ αὐτοῦ τὸ ὁποῖον εἴπατε τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ Βρυώνης, εἶχεν ἀκόμη, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, οὐσιαστικὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν.

§102Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἑταιρία εἰς τὰ ἔγγραφά της βεβαιώνει ὅτι θὰ προέλθῃ εἰς συμφωνίαν μὲ τὸν Βρυώνην. Ἐξ αὐτῶν τῶν δύο κειμένων τῆς ἑταιρίας βεβαιοῦται, ὅτι ἡ ἑταιρία ἐπρόκειτο νὰ δώσῃ ἀποζημίωσιν εἰς τὸν Βρυώνην, διὰ νὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ διαπραγματευθῇ πλέον μὲ τὸ Δημόσιον, ὡς μισθώτρια, διότι δὲν ἐπεθύμει νὰ εἶναι ὑπεκμισθώτρια τοῦ Βρυώνη. Εἶπεν, ὅτι θὰ ἀποζημιώσῃ τὸν Βρυώνην, διὰ νὰ μείνῃ ἐκείνη πλέον ὁ ἄμεσος μισθωτής, ὁ ὁποῖος θὰ διαπραγματευθῇ μὲ τὸ Δημόσιον, καὶ νὰ μὴ ἐμπλακῇ, ἐνδεχομένως εἰς ἄλλας ὑποχρεώσεις τοῦ Βρυώνη.

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Βεβαίως, μὲ τὴν διαφορὰν τὴν ἑξῆς: Παρακαλῶ δὲ νὰ μὴ συζητήσωμεν αὐτὸ τὸ θέμα τώρα ἐν λεπτομερείᾳ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζομαι εἶναι τὸ ἀκόλουθον. Ὅτι ἡ μὲν ἔκπτωσις Βρυώνη ἦτο ἐπιβεβλημένη, ἀφ’ ἧς ἀπεδείχθη, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ περαιτέρω μετ’ αὐτοῦ συνεννόησις. Διότι, κατὰ τὴν κρίσιν ὅλων τῶν ἀσχοληθέντων μὲ τὴν ὑπόθεσιν, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἐκινδύνευε νὰ φύγῃ ἡ ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ Κατὰ διαβεβαίωσιν τοῦ Γ. Διευθυντοῦ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. γενομένην εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον, ἡ ἑταιρία ἠπείλει νὰ φύγῃ καὶ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος τερματισμοῦ τῆς ὑποθέσεως. Ἐπειδὴ εἶχεν ὁ Βρυώνης τὸ δικαίωμα τῆς μισθώσεως ἐν τῷ μεταλλείῳ, ἐφ’ ὅσον δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ κατάστασις αὐτὴ ἐπ’ ἄπειρον. Θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος Βρυώνη. Πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι οὐδὲν ἔγγραφον ἀπολύτως δὲν ἔλεγεν ὅτι ἀναλαμβάνει ἡ ἑταιρία τὸ χρέος ὁλόκληρον. Τὸ ἓν ἔγγραφον τοῦ ὁποίου ἐμνήσθητε, κύριε Πρόεδρε, τὸ πρῶτον, λέγει, ὅτι θὰ ἀνελάμβανεν ὑπὸ τοὺς συνήθεις ὅρους τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Συνεζητεῖτο δηλαδὴ νὰ ὑπεισέλθῃ ἡ ἑταιρία εἰς τὸ δάνειον διὰ νὰ τύχῃ μακροπροθέσμου δανειοδοτήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Εἰς τὸ δεύτερον ἔγγραφον τῆς 29 Σεπτεμβρίου, λέγει τὰ ἑξῆς: Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διαβάσω τὴν σχετικὴν παράγραφον ἐπὶ λέξει καὶ παρακαλῶ νὰ μοὶ εἴπητε, ἐὰν αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, εἶναι δυνατόν, κατὰ τὴν κρίσιν οἱουδήποτε, νὰ σημαίνῃ, ὅτι ἀναλαμβάνει νὰ πληρώσῃ ὁλόκληρον τὸ χρέος. Σημαίνει τακτοποίησιν τοῦ πρὸς τὸν Ο. Χ.Ο.Α. χρέους τοῦ Βρυώνη, ἥτις θὰ ἀπαιτήσῃ χρόνον τινὰ διαπραγματεύσεων. Τακτοποίησιν χρέους εἰς τὴν τραπεζιτικὴν γλῶσσαν, σημαίνει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον ἀπὸ ὅ,τι ἀναφορικῶς ἰσχυρίσθη ἡ Ἀντιπολίτευσις. Δὲν εἶχε καμμίαν ἀνάγκην νὰ κάμῃ διαπραγματεύσεις, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐξοφλήσῃ τὸ χρέος, ἀλλὰ διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ χρέους εἶχεν ἀνάγκην νὰ κάμῃ διαπραγματεύσεις. Αὐτὸ προκύπτει καὶ ἀπὸ ἄλλα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐν τῷ φακέλλῳ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ὄχι τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὅπου ὁ Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. λέγει ποίας δυσκολίας συνήντησε καὶ λέγει ὅτι ἡ Ἑταιρία ἐζήτησε νὰ πληρώσῃ μόνον 300.000–350.000 δολλ., διότι τόση ἦτο ἡ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων. Καὶ ἀναφέρει...

§104Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κατόπιν, κύριε Ὑπουργέ;

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εὐθὺς κατόπιν, κύριε Πρόεδρε.

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὅταν διὰ τῆς ἐκπτώσεως ἔγινε κύριος τῆς καταστάσεως, μετεβλήθη εἰς ἐκβιαστήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐθύνη. Πρέπει νὰ μὴ γίνεται σύγχυσις. Αὐτὸ ὑπῆρξε βαρύτατον σφάλμα. Ἀφοῦ, ἐπὶ τέλους, ἐπροτιμήσατε τὴν Ἑταιρίαν ἀντὶ τοῦ διαγωνισμοῦ, τί ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ μίαν σώφρονα διοίκησιν; Νὰ ἐξασφαλισθοῦν ἐκ τῶν προτέρων πλήρως οἱ ὅροι καὶ κατόπιν νὰ γίνῃ ἡ ἔκπτωσις. Ὄχι πρῶτον γίνῃ ἡ ἔκπτωσις καὶ κατόπιν νὰ ἀρχίσουν αἱ ὑπαναχωρήσεις καὶ οἱ ἐκβιασμοὶ τῆς ἑταιρίας, ὅπως βεβαιώνει ὁ Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Ο.Χ.Ο.Α.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε, ἀλλ’ ἀνέγνωσα τὸ προηγούμενον ἔγγραφον καὶ ὄχι τὸ ἑπόμενον. Ἀνέγνωσα τὸ ἔγγραφον τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθητε σεῖς χθές, καὶ τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ τακτοποιήσεως ἡ ὁποία χρειάζεται χρόνον διὰ νὰ γίνουν διαπραγματεύσεις. Τί θὰ πῇ διαπραγματεύσεις διὰ πληρωμὴν ὁλοκλήρου τοῦ χρέους;

§108Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ πῇ προθεσμία διακανονισμοῦ, ὄχι χαρισμὸν τόκων 150.000 δολλαρίων.

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Θὰ πῇ, οὔτε τὸ ἕνα, οὔτε τὸ ἄλλο, ἀλλὰ θὰ πῇ ὅτι θὰ γίνῃ διαπραγμάτευσις περὶ διακανονισμοῦ. Ἐνδέχεται νὰ μὴ ἐχαρίζετο οὔτε μία δραχμὴ ἀπὸ τοὺς τόκους. Ἀλλ’ οἱ ὅροι τοῦ δανεισμοῦ ἐὰν ἐλέγομεν ὅτι θὰ πληρώσῃ τὰς 550.000 δολλάρια, εἰς 15 ἔτη θὰ ἦσαν πολὺ εὐνοϊκώτεροι ἀπὸ τὸ νὰ πληρώσῃ 400.000 δολλ. εἰς περιωρισμένον χρόνον π. χ. ἀμέσως ἢ ἔστω ὅπως τὸν συνεφώνησε ὁ Ο.Χ.Ο.Α. Τὸ θέμα κύριε Πρόεδρε, τὸ ἐχειρίσθη ὁ Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Ο.Χ.Ο. Α. καὶ τὸ Διοικ. Συμβούλιον. Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους διαθέτει ἡ Ἑλλὰς διὰ νὰ χειρίζωνται τοιούτου εἴδους θέματα.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν πρώτοις, κύριοι βουλευταί, δηλῶ ὅτι τοῦ λοιποῦ δὲν θὰ ἐπιτρέψω διακοπάς. Ἐπίσης, παρακαλῶ τοὺς δικαιουμένους λόγῳ τῆς θέσεώς των, νὰ κάμνουν διακοπάς, νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομοι, ὥστε νὰ μὴ ἵσταται ἐπὶ τοῦ βήματος ὁ ρήτωρ ἐπὶ ὥραν πολλήν, χωρὶς νὰ ὁμιλῇ.

§111Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ τὰς διακοπάς, διότι γίνεται κατάχρησις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον π. χ. θὰ ἔλεγον ἐγὼ ἐν συνεχεία, τὸ εἶπεν ὁ Πρόεδρος κ. Παπανδρέου καὶ ὁ Ὑπουργὸς κ. Παπαληγούρας ἔδωσεν ἐν συνεχείᾳ ἀπάντησιν. Τοιουτοτρόπως, ἐμὲ μὲ προκατέλαβον. Ἔλεγον, λοιπόν, ὅτι μετὰ 15 ἡμέρας ἀπὸ τὴν χρονολογίαν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93404 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, μπαίνει ἡ Ραντενχάϊν εἰς τὸ μεταλλεῖον καὶ ἀρχίζει τὰς δοκιμάς. Ὅταν, μετὰ δεκάμηνον περίπου, ἐτελείωσαν αἱ δοκιμαὶ καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ σχετικὴ σύμβασις, ἔρχεται ἡ ἑταιρία Ραντενχάϊν κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον 1950 καὶ δι’ αἰτήσεώς της ζητεῖ 3μηνον προθεσμίαν διὰ τὴν συνέχισιν τῶν δοκιμῶν, ἢ μᾶλλον διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν δοκιμῶν καὶ ζητεῖ ἐν συνεχείᾳ καὶ τὰ ἑξῆς πράγματα: (Ἀναγινώσκει τὴν αἴτησιν τῆς Ραντενχάϊν). Βάσει αὐτῆς τῆς αἰτήσεως ἐξεδόθη τὸ ὑπ’ ἀριθ. 71. 824) 1830 τῆς 15ης Ὀκτωβρίου 1956 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου ὑπό τινας ὅρους δέχεται τὴν πρότασιν τῆς Ραντενχάϊν καὶ παρέχει τὴν αἰτουμένην προθεσμίαν. Τὸ ἔγγραφον αὐτό, ἔχει ὡς ἑξῆς:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Διεύθυνσις Δημοσίων Μεταλλείων Τμῆμα Διοικ. Δημ. Μεταλλείων Ἀριθ. Πρωτ. 71824) 1830. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Ὀκτωβρίου 1956 Πρὸς τὴν Ἀνώνυμον Ἑταιρίαν (δι’ ἀντιπροσώπου της κ. Τσίρη) Ἐνταῦθα Θέμα: Περὶ συμβάσεως ἐκμεταλλεύσεως Δημοσίων Μεταλλείων Βάβδου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 25.9.56 αἰτήσεώς σας καὶ ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὴν κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων τῆς 12 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἐξενεχθεῖσαν ὁμόφωνον γνώμην αὐτοῦ ἀνακοινοῦμεν ὅτι ἐγκρίνομεν ὅπως παραταθῇ ἐπὶ τρεῖς εἰσέτι μῆνας ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93404) 16.1.1956 ἡμετέρας ἀποφάσεως παρασχεθεῖσα δεκάμηνος προθεσμία ἥτις λήγει τὴν 16 Ὀκτωβρίου 1956. Ἡ παράτασις αὕτη παρέχεται ὑμῖν οὐχὶ πρὸς ἐκτέλεσιν δοκιμῶν τοῦ μεταλλεύματος τοῦ Δημ. Μεταλλείου Βάβδου, ἀλλὰ πρὸς συγκέντρωσιν τῶν ἀποτελεσμάτων ἐκ τῶν ἤδη γενομένων ὑφ’ ὑμῶν δοκιμῶν, τὴν σύστασιν Ἑλληνοελβετικῆς Ἀνων. Ἑταιρίας (ΦΙΛΙΑΛΕ), τακτοποίησιν τοῦ πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. χρέους τοῦ Π. Βρυώνη μισθωτοῦ τοῦ Δημοσίου Μεταλλείου καὶ τῶν λοιπῶν πιστωτῶν αὐτοῦ καὶ τερματισμὸν τῶν διαπραγματεύσεων μετὰ τοῦ μισθωτοῦ τούτου πρὸς κατάρτισιν τῆς ὁριστικῆς συμβάσεως. Κατὰ τὸ τρίμηνον τοῦτο χρονικὸν διάστημα δὲν ἐπαυξάνεται τὸ ἐν ἄρθρῳ 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93404) 1956 ἐγκριτικῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καθορισθὲν ποσὸν μεταλλεύματος ὅπερ δικαιοῦσθε πρὸς ἀποκόμισιν. Ἐπίσης κατ’ αὐτὸ ὑποχρεοῦσθε νὰ διατηρῆτε καὶ ἀπασχολῆτε περὶ τοὺς 200 ἐργάτας εἰς τὰς ἐργασίας τοῦ ρηθέντος μεταλλείου. Ἡ παράτασις αὕτη εἶναι ἡ τελευταία ἡ παρεχομένη εἰς ὑμᾶς. Ἐπὶ τοῦ δευτέρου αἰτήματος ἡμῶν ὅπως συναφθῇ ἀπ’ εὐθείας σύμβασις μετὰ τοῦ Δημοσίου, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἤθελε παραιτηθῇ ὑπὲρ ὑμῶν ὁ νῦν μισθωτὴς τοῦ μεταλλείου Π. Βρυώνης καὶ ἐκχωρήσῃ εἰς ὑμᾶς τὰ ἐκ τῆς μετὰ τοῦ Δημοσίου συμβάσεως δικαιώματά του, ἡ δὲ πρᾶξις αὕτη ἤθελεν ἐγκριθῆ παρ’ ἡμῶν κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων, αὐτονόητον καθίσταται ὅτι καθίστασθε ὑμεῖς πλέον μισθωτὴς τοῦ Δημοσίου μεταλλείου τοῦ ἐκδοχέως Π. Βρυώνη οὐδεμίαν δυναμένου νὰ ἔχῃ πλέον ἀνάμιξιν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου τούτου, ὡς διακοπτομένης τῆς μεταξὺ τούτου καὶ τοῦ Δημοσίου συμβατικῆς σχέσεως. Ὡς πρὸς τὰς ἑτέρας αἰτουμένας διευκολύνσεις ἀπαλλοτριώσεις ἢ ἀγορὰς χώρων, διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου καὶ δευτέρου περιστροφικοῦ κλιβάνου, σύστασιν πρὸς παροχὴν ρεύματος παρὰ τῆς Δ.Ε.Η. κ.λ.π., σᾶς γνωρίζομεν ὅτι ἐφ’ ὅσον πράγματι τερματισθῇ ἡ ὁριστικοποίησις τῆς συμβάσεως ταύτης καὶ ἀναλάβητε ὑμεῖς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου, ἀποφασίσητε δὲ νὰ προβῆτε εἰς τὰς ὡς ἄνω ἐνεργείας, τὸ Δημόσιον θέλει παράσχει ὑμῖν πᾶσαν δυνατὴν καὶ νόμιμον διευκόλυνσιν ἐν τῷ πλαισίῳ πάντως τῆς ἐξυπηρετήσεως τόσον τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν οἰκονομίας ὅσον καὶ τοῦ ἀμέσου δημοσίου συμφέροντος. Βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὅτι μέχρις ἐδῶ τὸ Ὑπουργεῖον ἔθετε πάντοτε ὡς βάσιν τὴν ἀποζημίωσιν τοῦ Βρυώνη. Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θέτει ὡς ὅρον τὴν παραίτησιν τοῦ Βρυώνη. Παραλείπει πλέον νὰ θέσῃ τὸν ὅρον ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ συνεννόησις τοῦ Βρυώνη μετὰ τῆς Ἑταιρίας. Μέχρις ἐδῶ, δηλαδή, ὁ Βρυώνης ἦτο καλὸς καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ κἄποια μέριμνα καὶ διὰ τοῦτον. Ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ὁ Βρυώνης ἐκτελεῖται. Ἐρχόμεθα, μετὰ ταῦτα, εἰς τὴν 27.11.57, δηλαδὴ μετὰ 42 ἡμέρας ἀπὸ τῆς 15ης Ὀκτωβρίου καὶ ἔχομεν ἔκπτωσιν τοῦ Βρυώνη. Αἱ 42 αὐταὶ ἡμέραι, εἶναι αἱ πλέον σκοτειναὶ διὰ τὴν κρινομένην ὑπόθεσιν. Τί συνέβη κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, ὥστε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἀλλάξῃ διαθέσεις ἔναντι τοῦ Βρυώνη, εἶναι ἄγνωστον. Παρατηρεῖται ὅμως, τὸ ἑξῆς περίεργον ἐπὶ τοῦ προκειμένου, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι ἀρκετὰ ὕποπτον. Τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνακοινοῦται εἰς τὴν Ραντενχάϊν ἡ ἔκπτωσις τοῦ Βρυώνη, εἶναι προγενέστερον τοῦ ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου γίνεται ἡ ἔκπτωσις τοῦ Βρυώνη. Καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι καὶ τὰ δύο ἔγγραφα ἐξεδόθησαν τὴν 27ην Νοεμβρίου. Τὸ ἔγγραφον, ὅμως, διὰ τοῦ ὁποίου ἀνακοινοῦται ἡ ἔκπτωσις τοῦ Βρυώνη, ἔχει κατὰ 13 μονάδας μικρότερον ἀριθμὸν ἀπὸ τὸ ἔγγραφον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐνσαρκοῦται ἡ ἀπόφασις περὶ ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη.

§112Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὀφείλω ἐπ’ αὐτοῦ νὰ δώσω ἐξήγησιν διότι τοῦτο ἐλέχθη καὶ ὑπὸ ἄλλου ρήτορος. Καὶ ἡ ἐξήγησις εἶναι ὅτι τὰ ἐξερχόμενα ἔγγραφα λαμβάνουν τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσερχομένων εἰς τὸ γενικὸν πρωτόκολλον. Οὕτω γίνεται εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας καὶ εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα. Διέταξα ἐπ’ αὐτοῦ ἔλεγχον, καὶ μοὶ ἐδόθη ὑπὸ τοῦ προϊσταμένου τοῦ τμήματος διεκπεραιώσεως καὶ ἀρχείου ἀπάντησις, δίδουσα πλήρη ἐξήγησιν. Τὴν ἔγγραφον αὐτὴν ἀπάντησιν τὴν καταθέτω ἵνα περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐσφαλμέναι ἐντυπώσεις. Α) Ἐπὶ ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. γεν. πρωτοκόλλου Ὑπουργείου Βιομηχανίας 81919)27.11.56. α) Μὲ τὸν ὡς ἄνω ἀριθμὸν 81919 ἐπρωτοκολλήθη εἰς γεν. πρωτόκολλον ὡς εἰσερχόμενον αἴτησις Φωκίωνος Τσίρη, περὶ τῆς ἀπ’ εὐθείας μισθώσεως, δημοσίου μεταλλείου Βάβδου τὴν 19.11.56. β) Ἀντίστοιχος ἐνέργεια ἐξερχομένου ἐγγράφου Ὑπουργείου Βιομηχανίας μὲ τὸν ὡς ἄνω ἀριθμὸν δὲν ἀναγράφεται εἰς τὸ γεν. πρωτόκολλον. Μὲ τὸν ὡς ἄνω ἀριθμὸν 81919 καὶ μὲ χρονολογίαν 27. 11.56 παρεδόθη παρὰ τῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων πρὸς δακτυλογράφησιν εἰς τὸ τμῆμα διεκπεραιώσεως καὶ ἀρχείου ἐξερχόμενον ἔγγραφον τῆς ὡς ἄνω διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων τὴν 28.11.1956. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο, 81919)27.11.56 (σχέδιον καὶ καθαρὸν) ὡς μᾶς ἐπληροφόρησεν ἡ Διεύθυνσις Δημοσίων Μεταλλείων, ἅμα τῇ δακτυλογραφήσει του παρελήφθη ὑπὸ ταύτης καὶ ἐπεδόθη παρὰ τῆς ἰδίας εἰς Φ. Τσίρην διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος τὴν 3.12.56, ἀφεώρα δὲ ἀνακοίνωσιν τῆς ὡς ἄνω Διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων περὶ ἐκμισθώσεως δι’ ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως τοῦ Δημοσίου μεταλλείου Βάβδου. Β) Ἐπὶ ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. γεν. πρωτοκόλλου Ὑπουργείου Βιομηχανίας 82950)27.11.56. α) Τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων ἐπρωτοκόλλησεν ἔγγραφον ἀπάντησίν του πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Δημοσίων Μεταλλείων μὲ ἀριθμὸν 82950)24.11.56 (εἰσερχόμενον) τοῦτο δὲ παρελήφθη ἀμέσως ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω ὑπηρεσίας. β) Μὲ τὸν ὡς ἄνω ἀριθμὸν 82950 ἐγένετο ἐνέργεια τῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων τὴν 27.11.56 (ἐξερχόμενον). Τοῦτο παρεδόθη εἰς τὸ τμῆμα διεκπεραιώσεως καὶ ἀρχείου ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων πρὸς δακτυλογράφησιν τὴν 28.11.56. Τὸ σχέδιον καὶ τὰ καθαρὰ τοῦ ἐγγράφου τούτου (82950)27.11.56) παρελήφθησαν ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω Διευθύνσεως τὴν 1.12.56. Τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἀφεώρα ἔκπτωσιν τοῦ μισθωτοῦ Δημοσίου Μεταλλείου Βάβδου. Π. Βρυώνη, φέρεται δὲ εἰς τὸ γεν. πρωτόκολλον κοινοποιούμενον εἰς: 1) Π. Βρυώνην, 2) Διεύθυνσιν Δημοσίων Μεταλλείων, 3) Γεν. Ἐπιθ. Μεταλλείων, 4) Ἐπιθεώρησιν Μεταλλείων Βʹ Περιφερείας. (Ἐκ τοῦ Τμήματος Διεκπ)σεως καὶ Ἀρχείου)

Ὁ Προϊστάμενος

Ι. ΛΕΚΑΣ

Ἐθεωρήθη

Ὁ Δ)ντὴς Διοικητικοῦ

Ν. ΚΑΤΣΑΝΟΣ

Σημείωσις: Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταδεικνύεται ὅτι ἡ παρατηρουμένη διαφορὰ αὔξ. ἀριθ. γεν. πρωτοκόλλου μεταξὺ τῶν 81919) 27.11.56 καὶ 82960) 27.11.56 ἐγγράφων ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὁ μὲν ἀριθμὸς 81919 ἀφορᾷ τοιοῦτον τοῦ γεν. πρωτοκόλλου τῆς 19.11.56 μὲ τὸν ὁποῖον ἐπρωτοκολλήθη αἴτησις Φ. Τσίρη ὡς εἰσερχόμενον, ὁ δὲ 82950 ἀφορᾷ τοιοῦτον γεν. πρωτοκόλλου τῆς 23.11.56 μὲ τὸν ὁποῖον ἐπρωτοκολλήθη ἔγγραφον τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων ὡς εἰσερχόμενον.

§113Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ ἐνέργεια αὕτη ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ταχύτητα μὲ τὴν ὁποίαν ἀνεκοινώθη εἰς τὴν ἑταιρίαν ἡ ἔκπτωσις τοῦ Βρυώνη, μᾶς εἶναι ὕποπτος. Θὰ ἤθελον, προτοῦ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν συνεπειῶν τῆς ἐκπτώσεως ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, θὰ ἤθελον, λέγω, νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ὡς πρὸς τὰς συνεπείας ποὺ εἶχεν ἐπὶ τῶν διαπραγματεύσεων μετὰ τῆς ἑταιρίας. Μόλις ἡ ἑταιρία πληροφορεῖται τὴν ἔκπτωσιν τοῦ Βρυώνη τὴν 14ην Δεκεμβρίου 1956 ὑποβάλλει αἴτησιν χαρακτηριζομένην τοὐλάχιστον ὡς περίεργον, πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἀνακαλεῖ ὅλα τὰ ὅσα εἶχε μέχρι τότε ἀποδεχθῆ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὑποβάλλει νέας προτάσεις καὶ μάλιστα μὲ τρόπον ὑπεροπτικόν. Τὴν αἴτησιν ταύτην τὴν καταθέτω διὰ νὰ περιληφθῇ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1957 Πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν Χρηματοδοτήσεως Οἰκ)κῆς Ἀναπτύξεως Ἐνταῦθα Κύριοι Ἐλάβομεν εὐχαρίστως τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3728 ἀπὸ 12.12. 56 ἐπιστολήν σας εἰς ἀπάντησιν σχετικῆς αἰτήσεώς μας, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐπιστολῆς σας ταύτης, τὸ δεύτερον αἴτημά μας παραμένει ἀναπάντητον. Ἐκ τῆς μετὰ τοῦ κ. Π. Βρυώνη, ἀπὸ 17.12.55 συναφθείσης συμβάσεως, δι’ ἧς οὗτος τῇ ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, παρέδωσεν ἡμῖν τὴν χρῆσιν τοῦ μεταλλείου ἐπὶ δεκάμηνον πρὸς ἐνέργειαν δοκιμαστικῶν ἐρευνῶν, προκύπτει σαφῶς, ὅτι ἡμεῖς οὐδέποτε μέχρι σήμερον ὑπήρξαμεν μισθωταὶ τοῦ μεταλλείου, ὥστε νὰ ἔχωμεν ὑπὸ τὴν κατοχήν μας τὰ μηχανήματα τὰ διὰ τοῦ πρὸς τὸν κ. Βρυώνην χορηγηθέντος δανείου ἀγορασθέντα. Εἰς ἡμᾶς παρεδόθη ἡ χρῆσις τοῦ μεταλλείου καὶ ἐνηργήσαμεν καλῶς δοκιμὰς καὶ ἐρεύνας, χωρὶς παντάπασι νὰ ἀναμιχθῶμεν μὲ τὰ διὰ τοῦ δανείου τούτου ἀγορασθέντα μηχανήματα ἢ μὲ τὰς δι’ αὐτοῦ ἐκτελεσθείσας ἐγκαταστάσεις. Συνεπῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβωμεν γνῶσιν τούτων. Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 12935 τῆς 28. 6.1950 καὶ 14364 τῆς 26.6.51 συμβολαίων τοῦ συμβολαιογράφου Ε. Ἀγγελοπούλου ἐχορηγήθησαν εἰς τὸν κ. Π. Βρυώνην ὑπὸ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης δύο δάνεια, ὑπὸ τοὺς ἐν τοῖς συμβολαίοις τούτους ὅρους, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ ὑποχρέωσις αὐτοῦ πρὸς δημιουργίαν ἐν τῷ μεταλλείῳ ὡρισμένων ἐγκαταστάσεων, καὶ ἡ ἀγορὰ ὡρισμένων μηχανημάτων, ἐθεωρήσαμεν αὐτονόητον, ὅτι ἡ ὑφ’ ἡμῶν καταβολὴ τοῦ δανεισθέντος, εἰς τὸν κ. Π. Βρυώνην ποσοῦ ἐτέλει ἐν ἀμέσῳ συσχετισμῷ πρὸς τὴν ὕπαρξιν τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων καὶ τῶν μηχανημάτων, διότι θὰ ἦτο βεβαίως παράλογον νὰ ὑποτεθῇ ὅτι ἡμεῖς ἁπλῶς προτιθέμεθα νὰ ἐξοφλήσωμεν τὰ χρέη τοῦ κ. Βρυώνη.Γνωρίζοντες δὲ ὅτι τὰ δάνεια ταῦτα ἐχορηγήθησαν μὲν ὑπὸ τῆς Ἰωνικῆς Τραπέζης, ἡ ἐκτέλεσις ὅμως αὐτῶν ἐτέλει ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τῆς Κ.Ε.Δ., ἣν διεδέχθητε Ὑμεῖς, παρεκαλέσαμεν Ὑμᾶς, ὅπως μᾶς ὑποδείξητε τὰς ἐγκαταστάσεις τὰς διὰ τῶν ὡς ἄνω δανείων γενομένας καὶ τὰ διὰ τούτων ἀγορασθέντα μηχανήματα. Ὡς προελέχθη, ὁ σκοπὸς τῶν ἄνω δανείων ἦτο ἡ δημιουργία ἐγκαταστάσεων καὶ ἡ ἀγορὰ μηχανημάτων πρὸς λειτουργίαν ἐν τῷ μεταλλείῳ ἑνὸς περιστροφικοῦ κλιβάνου παραγωγῆς 60 τόννων διπύρου μαγνησίας ἡμερησίως. Τὸ ἔργον ὅμως, τοῦτο, ἀφέθη ἡμιτελὲς καὶ οὕτω πρόκειται νὰ παραληφθῇ παρ’ ἡμῶν. Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῶν στοιχείων, εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παρατηρήσωμεν τὰ ἑξῆς: Α) Ἐγκαταστάσεις. Ὡς πρὸς ταύτας προεβλέπετο ἡ ἀνέγερσις τῶν ἀπαραιτήτων οἰκοδομημάτων ἐφ’ ὧν θὰ ἐτοποθετοῦντο τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ παραληπτέα μηχανήματα, πρὸς λειτουργίαν τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου. Προεβλέποντο ἐπίσης βοηθητικαὶ ἐγκαταστάσεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς πρώτης ὕλης, τὴν ἐναποθήκευσιν τοῦ ἑτοίμου προϊόντος, ἀνέγερσις ἀποθηκῶν διὰ τὸ μηχανοστάσιον καὶ τὰ ἀνταλλακτικά, ἀνέγερσις οἰκημάτων χημείου, γραφείων κ.λ.π. Διὰ ταῦτα καὶ μόνον ἔδει νὰ εἶχον χρησιμοποιηθῇ τὰ δανεισθέντα χρήματα. Ἐν τούτοις, μέχρι σήμερον ἐγένοντο τὰ ἑξῆς μόνον ἔργα: 1) 4 βάσεις ἐκ σιδηροπαγοῦς σκυροκονιάματος, 2) μία καπνοδόχος ἡμιτελὴς καὶ 3) οἴκημα διὰ τοποθέτησιν τῆς ἠλεκτροπαραγωγικῆς μονάδος ἡμιτελές. Β) Μηχανήματα. Ὡς πρὸς τὰ μηχανήματα προεβλέπετο ἡ ἀγορὰ τοιούτων πρὸς πλήρη ἐγκατάστασιν καὶ λειτουργίαν ἑνὸς περιστροφικοῦ κλιβάνου ἀποδόσεως 60 τόννων διπύρου μαγνησίας ἡμερησίως μετὰ τῶν συμπληρωματικῶν μηχανημάτων, μοτέρ, ἠλεκτρικῶν πινάκων κ.λ.π. Ἔναντι τούτων ὑφίστανται σήμερον τὰ ἑξῆς: 1) Τὸ σιδηροῦν περίβλημα τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου, ἄνευ τῆς ἀπαραιτήτου εἰδικῆς ἐπενδύσεως, 2) εἷς θραυστήρ, οὗτινος ἀγνοοῦμεν τὰς δυνατότητας, 3) μέρος συναρμολογημένου τοῦ σκελετοῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν τοῦ κλιβάνου, 4) διάφορα κατεσπαρμένα τμήματα σιδηρογωνιῶν κ.λ.π., ἅτινα δὲν γνωρίζομεν ἐὰν εἶναι πλήρη καὶ ἂν ἡ κατάστασίς των ἐπιτρέπῃ τὴν χρησιμοποίησιν αὐτῶν καὶ 5) λέγεται, ὅτι ὑπάρχουν διάφορα μηχανήματα κινητῆρος, σύρματα κ.λ.π., εἰς τὰ κιβώτια, ἀλλὰ δὲν γνωρίζομεν, ἐὰν ταῦτα εἶναι πλήρη καὶ κατάλληλα πρὸς χρησιμοποίησιν. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, δέον νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι ἐνῷ τὸ δάνειον κατηναλώθη πλήρως, ἄ) ἀπαιτεῖται συμπλήρωσις τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν, β) δὲν γνωρίζομεν, ἂν τὰ μηχανήματα εἶναι πλήρη, καὶ γ) εἶναι βέβαιον ὅτι τινὰ ἐξ αὐτῶν, ὄντα ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἐκτεθειμένα εἰς τὸ ὕπαιθρον, θὰ ἔχωσιν ὑποστῆ φθορὰς ἐκ τῆς ὑγρασίας καὶ θὰ ἔχωσι καταστῆ τελείως ἀκατάλληλα, δι’ ὃν σκοπὸν προορίζονται. Παρεκτὸς ὅμως, τούτου, γενικῶς ἡ δημιουργηθεῖσα ἐγκατάστασις δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς βασικὰς τεχνοοικονομικὰς ἀρχὰς καθ’ ἃς δέον νὰ συντελεσθῇ ἓν τοιοῦτον ἔργον καὶ δή, α) δὲν ἔχει προβλεφθῆ ἡ βασικὴ ἀνάγκη τῆς τροφοδοτήσεως τοῦ ἔργου δι’ ἀφθόνου ὕδατος, β) δὲν ὑπάρχει ὁ κατάλληλος χῶρος διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν μεγάλων ἀπαραιτήτων ποσοτήτων λευκολίθου, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ λειτουργῇ ὁ περιστροφικὸς κλίβανος συνεχῶς ἐπὶ 270 ἡμέρας ἐτησίως καὶ γ) δὲν ὑπάρχει ἀνάλογος διαθέσιμος χῶρος διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν τῆς ἑτοίμου διπύρου μαγνησίας. Ἀναγκαῖον συμπέρασμα τῶν ἀνωτέρω διαπιστώσεων εἶναι α) ὅτι ἀπαιτοῦνται μεγάλα κεφάλαια διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῶν ἤδη ὑφισταμένων ἐγκαταστάσεων (συμπλήρωσιν τῶν ἡμιτελῶν ἔργων καὶ δημιουργίαν τῶν ἀπαραιτήτων νέων) καὶ β) ὅτι καὶ μετὰ ταῦτα καὶ δὴ μετὰ τὴν ὑπερνίκησιν τῶν ὑφισταμένων δυσχερειῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν χρησιμοποίησιν εἰδικευμένων τεχνιτῶν καὶ μεθόδων κατεργασίας (ΡΑΤΕΝΤΕ), ἃς μόνον ἡμεῖς διαθέτομεν, νὰ δυνηθῇ ὁ περιστροφικὸς κλίβανος νὰ ἐπιτύχῃ ἀπόδοσιν πλέον τῶν 45 τόννων ἡμερησίως. Διὰ τῶν διατεθέντων κεφαλαίων θὰ ἦτο βεβαίως δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ μία τεχνικῶς καὶ οἰκονομικῶς ὑγιὴς ἐγκατάστασις ἐπεξεργασίας λευκολίθου πολὺ μείζονος ἀποδόσεως, ὥστε αἱ δυνατότητες αὐτῆς νὰ ἐπιτρέπουν τὴν ἐπιτυχῆ ἀντιμετώπισιν τοῦ συναγωνισμοῦ ἐπὶ διεθνοῦς ἐπιπέδου. Ἀτυχῶς, ὅμως, τὰ ποσὰ τοῦ δανείου κατηναλώθησαν ἀσκόπως καὶ ἄνευ ἐπαρκοῦς ἐλέγχου καὶ ὡς παράδειγμα ἀναφέρομεν ὑμῖν, ὅτι ἀνελήφθη ποσὸν δολλ. 35.500 πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐπεξεργασίας τῶν κατὰ τὴν σύναψιν τοῦ δανείου ἐξωρυγμένων 8.000 τόννων ὠμοῦ λευκολίθου πρὸς μετατροπήν του εἰς καυστικὴν μαγνησίαν καὶ ἐνῷ τὸ ποσὸν τοῦτο δὲν διετέθη διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, οὔτε οἱ 8.000 τόννοι τοῦ λευκολίθου διεσώθησαν. Σκοπὸς τῶν ὡς ἄνω ἱστορηθέντων δὲν εἶναι ὅπως ἀσκήσωμεν κριτικὴν ἐπὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τοῦ δανείου καὶ ἐπὶ τῆς ἀτελείας τοῦ ἐλέγχου, ὅστις προεβλέπετο διὰ τὴν διάθεσίν του. Ὁ σκοπὸς τοῦ παρόντος εἶναι νὰ ἐκφράσωμεν τὴν γνώμην μας ἐπὶ τῆς ἀξίας τῶν μέχρι τοῦδε γενομένων ἔργων καὶ τῶν ὑφισταμένων μηχανημάτων, εἴμεθα δὲ βέβαιοι, ὅτι οἱοσδήποτε τεχνικὸς οἶκος ἐὰν κληθῇ νὰ γνωματεύσῃ, θὰ συμφωνήσῃ πλήρως πρὸς τὰς ἀπόψεις μας. Δι’ ἡμᾶς θὰ ἦτο ἀπολύτως προτιμητέον ἂν ἀπηλλασσώμεθα τοῦ βάρους τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἐγκαταστάσεων τούτων, διότι τότε θὰ μᾶς ἦτο δυνατὸν, μὲ ὀλιγώτερα κεφάλαια, νὰ ἐγκαταστήσωμεν ἄρτιον καὶ οἰκονομικῶς ἀποδοτικὸν νέον περιστροφικὸν κλίβανον τριπλασίας ἀποδόσεως, ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ ἡμῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ἀναδεχόμεθα τὸ βάρος τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ἤδη ὑφισταμένων ἐγκαταστάσεων καὶ μηχανημάτων, ὁπότε καὶ μόνον δύνανται ταῦτα νὰ ἀξιοποιηθῶσι, λογικὸν εἶναι τὸ πληρωτέον ὑφ’ ἡμῶν ποσὸν νὰ διατελῇ ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὴν σημερινὴν ἀξίαν αὐτῶν, ἀφοῦ ἄλλωστε ἡ ἀξία τούτων καὶ μόνον εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ὑμῶν πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς ἐκ τοῦ δανείου ἀπαιτήσεώς σας, ἡ δὲ ἀξία τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ μηχανημάτων τούτων θὰ ἐξεμηδενίζετο διὰ τοῦ χρόνου, ἐὰν δὲν ἐχρησιμοποιοῦντο ταῦτα συντόμως. Συνεπῶς ὁ καλύτερος τρόπος διὰ νὰ ἐξευρεθῇ βάσις συνεννοήσεώς μας εἶναι νὰ ἐρευνηθῇ ἡ ἀξία τῆς ἐγκαταστάσεως καὶ τῶν μηχανημάτων, μὲ τὴν προοπτικὴν τῆς ἀξιοποιήσεώς των ἐκ μέρους ἡμῶν διὰ τῆς χρησιμοποιήσεώς των διότι οὕτω καὶ μόνον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τερματισθῇ ἡ ἐκκρεμότης αὕτη καὶ νὰ λάβωμεν καὶ ἡμεῖς ὁριστικὰς ἀποφάσεις, ἐὰν συμφέρῃ νὰ συνεχίσωμεν τὰς προσπαθείας μας πρὸς δημιουργίαν μιᾶς σοβαρᾶς ἐπιχειρήσεως ἐν Ἑλλάδι εἰς διεθνὲς ἐπίπεδον. Ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἀνακοινοῖ τὴν αἴτησιν ταύτην δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὁποίου λέγει τὰ ἑξῆς σοβαρὰ καὶ σημαντικά: .... «(ἀναγινώσκει) ....». Τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἔπρεπε νὰ ληφθῇ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψιν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, διότι, λέγει ὅτι μετὰ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ Βρυώνη, ἡ ἑταιρία ὑπαναχωρεῖ καὶ ὑποβάλλει νέας προτάσεις, ὅλως ἀντιθέτους πρὸς τὰ συμπεφωνημένα. Μετὰ τὴν ἔκπτωσιν ὑπαναχωρεῖ ἡ ἑταιρία, ἐπιδεικνύει σκληρότητα, συνεπείᾳ τῆς ἐκπτώσεως καὶ τῶν γεγονότων ποὺ ἐμεσολάβησαν κατὰ τὰς 42 σκοτεινὰς ἡμέρας καὶ ἐπιδιώκει νὰ ἐπιβάλῃ πλέον τοὺς ἰδικούς της ὅρους. Ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἀπέστειλεν ἀπαντητικὸν ἔγγραφον εἰς τὴν ἑταιρίαν, εἰς τὴν ὁποίαν τῆς ὑπενθυμίζει τὰ συμπεφωνημένα, ἐνῷ ἀντιθέτως τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἐπιδεικνύει ἐνδιαφέρον καὶ προσοχήν. Καὶ ἤδη θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰς οἰκονομικὰς συνεπείας τῆς ἐκπτώσεως. Μέχρι τότε ὑπῆρχον ἐπὶ τοῦ δαπέδου τοῦ μεταλλείου 16.000 τόννοι ὠμοῦ λευκολίθου, ἰδιοκτησίας Βρυώνη, κατεσχημένου, ὅμως, ἀξίας 192 χιλιάδων δολλαρίων, 1.500 τόννοι χρωμίου ἀξίας 60 χιλιάδων δολλαρίων, 600 τόννοι καυστικῆς μαγνησίας, ἀξίας 21.000 δολλαρίων. Σύνολον ἐπὶ τοῦ δαπέδου περιουσίας τοῦ Βρυώνη κατεσχημένης ἀξίας 273 χιλιάδων δολλαρίων. Πλέον τούτων, ὁ Βρυώνης ἰσχυρίζετο ὅτι ἐξώδευσε καὶ ἀποδεικνύεται τοῦτο, 364 χιλιάδες δολλαρίων ἐξ ἰδίων. Ἔχομεν καὶ τὸ χρέος Βρυώνη πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. 516 000 δολλαρίων, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν τόκων. Σύνολον 1.089 χιλιάδες δολλάρια. Ὑπεχρεοῦτο ἡ Ραντεγχάϊν, βάσει τῶν συμφωνιῶν, πρῶτον νὰ διακανονίσῃ τὸ χρέος τοῦ Βρυώνη. Ἐζήτει ὁ Βρυώνης 300.000 δολλάρια καὶ θὰ συμφωνοῦσε καὶ μὲ 250 χιλιάδες δολλάρια. Αὐτά, ὅμως, μὲ τὴν ἔκπτωσίν του τὰ ἐκέρδισεν ἡ ἑταιρία. Καὶ ἐνῷ εἶχε συμφωνηθῆ τὸ μετάλλευμα νὰ πωληθῇ πρὸς τὴν ἑταιρίαν πρὸς 273 χιλιάδες δολλάρια «συμφώνως πρὸς τὴν διεθνῆ τιμήν», λέγει ἡ 93404) 55 ἀπόφασις Ὑπουργείου Βιομηχανίας....

§114Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ἐπικαλεῖσθε ἀριθμοὺς ἄνευ ἐγγράφων.

§115Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Ἐπικαλεῖσθε ἀριθμούς, κύριε συνάδελφε, ποὺ δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω ἀριθμοὺς ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Τὸ ἀπόθεμα, λοιπόν, τοῦ μεταλλείου κατὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς ἑταιρίας, εἶχαν ὡς ἑξῆς:

ΑΠΟΘΕΜΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΟΣ

ὑπάρχον κατὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς Ραντεντάϊν εἰς μεταλλεῖον Βάβδου καὶ διάθεσις αὐτοῦ. 1. Τὴν 17ην Μαΐου 1955 ὑπῆρχον εἰς τὸ μεταλλεῖον 5224 τόννοι ὠμοῦ λευκολίθου, ἐξ ὧν 3.000 τόννοι ὑπὸ θεματοφυλακὴν λόγῳ κατασχέσεως. Ἤτοι διαθέσιμος ὠμὸς λευκόλιθος τόννοι 2224 καὶ καυστικὴ μαγνησία τόννοι 930. 2. Ἐκ τοῦ ὠμοῦ λευκολίθου ὁ Π. Βρυώνης ἐπώλησε πρὸς Λαμπρινίδην 500 τόννους καὶ 200 τόννους καυστικῆς μαγνησίας. Τὰ ποσὰ ταῦτα ἐπωλήθησαν πρὸς ὄφελος τοῦ Π. Βρυώνη. 3. Ἡ Ραντεγχάϊν ἠγόρασε παρὰ τοῦ Π. Βρυώνη ἀπὸ 19 Ἰουλίου 1955 ἕως 20 Ἀπριλίου 1956 τὰ ὑπόλοιπα ἀπομένοντα ποσὰ (πλὴν τῶν κατεσχημένων 3.000 τόννων) ἤτοι 1.700 τόννους ὠμοῦ λευκολίθου καὶ 600 τόννους καυστικῆς μαγνησίας, πληρώσασα εἰς τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν ἐν ὅλῳ 950.525 δρχ. Τὸ ποσὸν τοῦτο διετέθη διὰ πληρωμὴν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καθυστερουμένων ὑπὸ Π. Βρυώνη. Ταῦτα ἐπληρώθησαν μέσῳ Ο.Χ.Ο.Α. ὑπὸ Ἰονικῆς Τραπέζης (ἔγγραφον Ἰονικῆς Τραπέζης ὑπ’ ἀριθ. 191) 21.7.55). 4. Οἱ κατασχεθέντες 3.000 τόννοι δὲν ἐθίγησαν. 5. Ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7826) 22.9.56 ἐγγράφου τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης, προκύπτει ὅτι, ἡ Ραντεγχάϊν εἰσήγαγε μέσῳ κλῆριγκ Αὐστρίας ἀπὸ 27.12.55–20.8.56 δολλάρια 280.353 ἐξ ὧν δολλάρια 230.798.67 ἐχρησιμοποιήθησαν διὰ τὰ μεταλλεῖα Βάβδου. 6. Καθυστεροῦνται εἰσέτι ἡμερομίσθια καὶ μισθοὶ εἰς ἐργατοϋπαλληλικὸν προσωπικὸν (ἐξ ἐκμεταλλεύσεως Βρυώνη) περὶ τὰς 700.000 δραχ., τὰς ὁποίας ὑποχρεοῦται βάσει τῆς νῦν συναφθείσης συμβάσεως νὰ πληρώσῃ ἡ Ραντεγχάϊν ἐξ ἰδίων. 7. Κατὰ τὴν συμφωνίαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας (ἐγκρίσει τοῦ Βρυώνη) διὰ τὸ 13μηνον χρονικὸν διάστημα τῶν δοκιμῶν ἐξωρύχθησαν ὑπὸ τῆς Ραντεγχάϊν ἀντὶ τῶν 12.000 τόννων τῶν ὁποίων ἐδικαιοῦτο, μόνον 6.000 τόννοι ὠμοῦ λευκολίθου καὶ 1.500 τόννοι χρωμίου, οἵτινες ἐστάλησαν εἰς τὰ ἐν Αὐστρίᾳ ἐργοστάσιά της διὰ δοκιμάς. (Ἐκ τῆς Διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων Ὑπουργείου Βιομηχανίας)

§116Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπειδὴ ἀμφισβητῶ ἀπολύτως τὴν καλὴν πίστιν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖ μέσα εἶναι αἱ σκοτειναὶ δυνάμεις, ἔχω μεγαλυτέραν ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέγνωσα καὶ οἵτινες εἶναι παρμένοι ἀπὸ τὸ ἀρχεῖον Βρυώνη.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, διαμαρτύρομαι δι’ ὅσα εἴπατε διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγοροῦμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, δημοσίως δημοσίους λειτουργούς. Ἐδῶ, ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας, εὐθύνεται ὁ Ὑπουργός. Ἐὰν ὑπάρχουν διοικητικαὶ εὐθῦναι καὶ δὲν ἐπιβληθοῦν κυρώσεις, πταίει ὁ Ὑπουργός.

§118Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶπον ὅτι θὰ ἀναφερθῶ ἀργότερον εἰς ὡρισμένα στοιχεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ βγάλωμεν τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ λαμβάνωμεν ὑπ’ ὄψιν τὶ λέγουν αἱ ὑπηρεσίαι. Ὅλα τὰ ἰδικά μου συμπεράσματα στηρίζονται ἐπὶ κειμένων.

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τοὺς ἀριθμοὺς ποὺ ἀνεφέρατε, καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων σᾶς ἀπήντησεν ὁ κ. Βασιλικός, δι’ ἐπισήμων ἐγγράφων, ἐπὶ ποίων ἐγγράφων τοὺς στηρίζετε;

§120Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, ἦτο ἡ περιουσία τοῦ Βρυώνη, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ἰδικούς μου;. Εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως Βάβδου, ἀνέφερον ὅτι ἡ περιουσία ἢ μᾶλλον αἱ ἐπενδύσεις τοῦ Βρυώνη εἰς τὸ μεταλλεῖον Βάβδου, ἦσαν ἄγνωστοι, διότι ἄλλοι τὰς ἀνεβίβαζον εἰς 300.000 δολλάρια καὶ ἄλλοι εἰς 1.500.000. Μεταξὺ τῶν δύο ποσῶν ὑπάρχει τεραστία διαφορά. Ὁμιλῶν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως, εἶπον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν: Κύριε Ὑπουργέ, σεῖς ἐπήρατε ὡς δεδομένον τὰς 300.000 δολλαρίων, ἐνῷ ὑπάρχει ἄνωθεν γνώμη, ποὺ λέγει ὅτι αἱ ἐγκαταστάσεις ἀνέρχονται εἰς 1.500.000 δολλάρια. Δὲν ἔχετε τὴν περιέργειαν νὰ συστήσητε μίαν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἐξακριβώσητε ποῦ εὑρίσκεται ἡ ἀλήθεια περὶ τῆς ἀξίας τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτῶν; Γιατὶ παίζετε μὲ τὰ κάτω, ἐνῷ ἔδει νὰ παίζετε μὲ τὰ ἐπάνω, εἰς τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὴν ἑταιρίαν. Ὁ κ. Ζάχος εἰς τὴν ἔκθεσίν του, λέγει ὅτι, τὰ μηχανήματα τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου εὑρίσονται εἰς ἀρίστην κατάστασιν, ἐνῷ ὁ κ. Σιδέρης εἶπεν ὅτι εἶναι ἄχρηστα παληοσίδηρα. Σοβαρὸν σημεῖον, λοιπόν, τῆς ὅλης ὑποθέσεως εἶναι καὶ αὐτό. Ἐὰν τὸ συνδυάσωμεν ὅτι ἐκτὸς τῶν 400.000 δολλαρίων τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ἐξώδευσεν ὁ Βρυώνης καὶ 364.000 δολλάρια καὶ ὅτι ὑπῆρχεν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους τὸ μετάλλευμα ποὺ σᾶς ἀνέφερον, ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ περιουσία τοῦ Βρυώνη ἀνήρχετο εἰς 1.000.000 δολλάρια, ἔναντι τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ ἡ ἑταιρία κατέβαλε 100.000 δολλάρια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ἰδικά της, διότι ἐξήγαγε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν μαγνησίαν, ἡ ὁποία ὑπῆρχεν εἰς τὸ μεταλλεῖον. Δηλαδὴ ἡ ἑταιρία ἠγόρασεν ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐγκαταστάσεις καὶ μετάλλευμα ἀξίας 1.000.000 δολλαρίων ἀντὶ καταβολῆς 100.000 δολλαρίων καὶ μὲ μίαν ὑπόσχεσιν καταβολῆς 300.000 δολλαρίων, μὲ τόκον ὄχι 8%, ἀλλὰ 6% εἰς πέντε ἔτη. Ἐδῶ εὑρίσκεται τὸ σκάνδαλον τῆς ὑποθέσεως. Πρέπει νὰ εὑρεθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι, οἱ ὁποῖοι περιέγραψαν τὰ δικαιώματα τοῦ Βρυώνη καὶ τοῦ Δημοσίου, διότι εὐθέως τὸ Δημόσιον ἐζημιώθη. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπέμεινα εἰς τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ ἑταιρία ζητεῖ τὴν τρίμηνον προθεσμίαν περὶ ὑποβολῆς πορίσματος περὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ μεταλλεύματος. Μετὰ τὴν ἔκπτωσιν, ὅμως, τοῦ Βρυώνη, οὔτε λόγος περὶ ὑποβολῆς πορίσματος καὶ ἐνῷ ὑπολείπονται ὀλίγαι ἡμέραι διὰ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πορίσματος, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τί παραδίδομεν εἰς τὴν ἑταιρίαν, δηλαδὴ ἂν παραδίδωμεν μεταλλεῖον πλουσιώτατον καὶ μεγάλης ἀξίας ἢ πτωχόν, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου δὲν ζητεῖ νὰ μάθῃ διατὶ δὲν ὑποβάλλεται τὸ πόρισμα. Ἀπὸ ἀπόσπασμα ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 21.12.1956 προκύπτουν τὰ ἑξῆς: Ἐρωτᾷ ὁ κ. Τσάκωνας τὸν κ. Καββαδᾶν. Ἡ ἑταιρία ἔπρεπε νὰ ὑποβάλῃ πόρισμα διὰ τὴν περιεκτικότητα τοῦ μεταλλείου, τί ἔγινε; Ἀπάντησις Καββαδᾶ: Κύριε συνάδελφε, ὅλα τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἀπέκτησεν ἡ ἑταιρία διὰ προηγουμένων συμφωνιῶν πρὸ τῆς ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη ἀνετράπησαν, διότι ἔχουν καταπέσει διὰ τῆς ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη. Δηλαδή, ἐνῷ ὁ κ. Τσάκωνας ζητεῖ νὰ μάθῃ περὶ τῆς τύχης μιᾶς ὑποχρεώσεως τῆς Ραντενχάϊν, ὁ κ. Καββαδᾶς σκοπίμως μεταφέρει τὴν συζήτησιν εἰς ἀνατραπέντα δῆθεν ἀνύπαρκτα δικαιώματα τῆς ἑταιρίας Ραντενχάϊν. Λέγω δὲ ὅτι ἄλλη συνέπεια τῆς ἐκπτώσεως τῆς ἑταιρίας ἦτο ὅτι ἡ ἑταιρία εἶχε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐγκαταστήσῃ καὶ δεύτερον περιστροφικὸν κλίβανον παραγωγῆς διπύρου μαγνησίας. Καὶ αὐτὸ ἀπωλέσθη διὰ τῆς ἐκπτώσεως. Τρίτη ὑποχρέωσις τῆς ἑταιρίας ἦτο νὰ ἱδρύσῃ ἐργοστάσιον πυριμάχων τούβλων ἥτις ἀνετράπη ἐπίσης καὶ καταλαβαίνετε τί ἀξίαν θὰ εἶχε ἡ ἵδρυσις τοιούτου ἐργοστασίου εἰς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν ὑπάρχει ἄλλο ἐργοστάσιον παρὰ εἰς τὴν Ἀμερικὴν καὶ παρ’ ὅλα ταῦτα ἐλησμονήθη καὶ ἡ ὑποχρέωσις αὐτή.

§121Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Ὑπάρχουν καὶ εἰς ἄλλα κράτη εἰς τὴν Γερμανίαν, Ὁλλανδίαν κ.λ.π.

§122Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὄχι, δὲν ὑπάρχουν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔπρεπε οἱ ὑπεύθυνοι νὰ ὑποβάλουν ἐρώτημα εἰς ἕνα Νομικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ τοῦ ἀνακοινώσουν ὅτι ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας νὰ κηρύξωμεν ἔκπτωτον τὸν Βρυώνην μήπως ζημιωθῶμεν; Μήπως εὑρεθῶμεν πρὸ νέων συνεπειῶν; Δὲν ἠρωτήθη, δυστυχῶς, οὐδεὶς Νομικὸς Σύμβουλος καὶ σᾶς ἐρωτῶ, δὲν ὑπάρχει εὐθύνη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ διότι τὰ ὅσα ἐπηκολούθησαν ἀπέβησαν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου; Δυστυχῶς, τὸ Ὑπουργεῖον ὑπέκυψεν εἰς τοὺς ὅρους τῆς Ραντενχάϊν, νομίζω, ὅμως, ὅτι ὑπέκυψεν εἰς εὐπρόσδεκτον ἐκβίασιν τῆς ἑταιρίας, διότι ἂν ὑποθέσωμεν ὅτι ἔγινε ἕνα λάθος ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ ἐπρόσεχε τὸ Ὑπουργεῖον. Δυστυχῶς, τοῦτο ἐξηκολούθησε τὸν κατήφορον. Πρέπει νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὑπῆρχε καὶ ἄλλη προσφορὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Οἴκου Βαλταζάνος τῆς 1.12.56. Ταύτην τὴν προσφορὰν τὸ Ὑπουργεῖον δὲν τὴν θεωρεῖ σοβαρὰν διότι δὲν εἶναι σοβαρὸς ὁ οἶκος, κατὰ τὴν γνώμην του. Ἡ αἴτησις ἐθεωρήθη ἄνευ ἀξίας, ἐνῷ ἀντιθέτως ἡ αἴτησις τῆς Ραντενχάϊν ἐθεωρήθη ἀξία καὶ σοβαρά. Ὑπεβλήθη ἐπίσης ἡ προσφορὰ τοῦ Λαμπρινίδη. Καὶ αὐτήν, δὲν τὴν ἐθεώρησεν σοβαράν. Ἤθελον ὁπωσδήποτε νὰ δώσουν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου εἰς τὴν Ραντενχάϊν. Ἐφ’ ὅσον εὑρίσκονται καὶ ἄλλαι προσφοραί, ἔπρεπε τοὐλάχιστον νὰ τὰς ἀνασύρουν ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα καὶ νὰ εἴπουν εἰς τὴν Ραντενχάϊν ὅτι πρόσεχε διότι ἔχομεν καὶ ἄλλας σοβαρὰς προτάσεις καὶ δὲν θὰ ὑποκύψωμεν εἰς ἐκβιασμούς. Δυστυχῶς, ὅμως, τὰς ἐξέχασαν εἰς τὸ ἀρχεῖον. Ἔπρεπε αἱ προσφοραὶ αὐταὶ νὰ εἶναι ἕνα ἐπιχείρημα ἐναντίον τῆς Ραντενχάϊν.

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κατὰ τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων ὑπῆρχον δύο προτάσεις. Καὶ αἱ δύο δὲν παρουσιάζουν τὰ ἐχέγγυα ἐκεῖνα ὥστε νὰ κατορθώσουν νὰ ἐκδιώξουν ἑταιρίαν παγκοσμίου φήμης. Δὲν ὑπῆρχε εἰς τὰς προτάσεις αὐτὰς τίποτε τὸ ἀσφαλές. Δὲν ἠδύνατο νὰ συγκριθοῦν.

§124Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πῶς εἶσθε βέβαιος ὅτι τὴν 1ην Δεκεμβρίου ποὺ ὑπέβαλεν αἴτησιν ὁ Βαλταζάνος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σᾶς ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀξιώσεις καὶ τὰς ἐγγυήσεις τὰς ὁποίας ἐζητούσατε;

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὁ Βαλταζάνος ἦτο πράγματι ἕνας καλὸς μεταλλευτής, ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο νὰ παραβληθῇ μὲ τὴν Ραντενχάϊν.

§126Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πράγματι ὑπάρχει κἄποια ἀόρατος δύναμις, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη καὶ ὁ κ. Τσουκαλᾶς. Ἡ δύναμις αὐτὴ ἐνεδρεύει εἰς τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων διότι ὅλα τὰ ὕποπτα καὶ διαβλητὰ ἔγγραφα ἔχουν ἀριθμὸν πρωτοκόλλου τῆς διευθύνσεως μεταλλείων. Ἀνέφερα προηγουμένως τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Καβαδᾶ πρὸς τὸν Τσάκωνα καὶ τὴν διαστρέβλωσιν τῆς ἐννοίας τῶν λόγων τοῦ κ. Τσάκωνα ἐκ μέρους τοῦ Καβαδᾶ διὰ τῆς ὁποίας ἀνεφέρετο ὅτι ἡ ἑταιρία ἔχασε τὰ δικαιώματά της καὶ δὲν πρέπει νὰ συζητοῦμεν περὶ δικαιωμάτων αὐτῆς. Ἂν τώρα συσχετίσωμεν τὴν ἀπάντησιν ταύτην πρὸς τὰ κάτωθι ἔγγραφα, εὑρίσκομεν ποῦ ἐνέδρευον αἱ ἀόρατοι δυνάμεις αἵτινες συνήργησαν εἰς τὸ σκάνδαλον. Πρῶτον ἔγγραφον εἶναι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1401)16.5.1957 τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται ὡρισμένα πράγματα καὶ τὸ περίφημον προσύμφωνον ποὺ συνετάγη τὴν αὐτὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεγράφη καὶ ἡ σύμβασις, τὸ ἄρθρον 17 τῆς ὁποίας προσυπέγραψε καὶ εἷς ἀπὸ τοὺς ὑπογράψαντας τὴν προσύμβασιν, θὰ ἴδητε ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἔμεινε ἀναπάντητον μέχρι τῆς 21 Αὐγούστου 1957. Ἡ Διεύθυνσις Μεταλλείων ἀπαντᾶ εἰς τὰς 21.8, πρωτοκολλεῖται ὅμως, εἰς τὰς 7 Σεπτεμβρίου δηλαδὴ μετὰ τὸν δημιουργηθέντα εἰς τὰς ἐφημερίδας θόρυβον, διὰ νὰ θεωρηθῇ ὅτι τοῦτο ἐγένετο πρὸ τοῦ θορύβου. Ἐδῶ ἀκριβῶς, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ πλαστογραφία διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ὑπεύθυνος καὶ μόνον ἡ Διεύθυνσις Μεταλλείων καὶ τὸ ὁποῖον ἔγγραφον φέρει τὴν ὑπογραφὴν Ἀσκητόπουλος καὶ λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀφήσω νὰ λέγωνται ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα ἐδῶ τώρα καὶ ἐγὼ νὰ μὴ λαμβάνω τὸν λόγον. Ἐγὼ θέλω νὰ τονίσω τοῦτο: Ὁ κ. Ἀσκητόπουλος, πράγματι ὑπέγραψε τὸ ἔγγραφον τῆς 29ης Ἰανουαρίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἀπετέλει τίποτε ἄλλο παρὰ πιστοποίησιν τῶν λεχθέντων εἰς τὸ γραφεῖον μου κατὰ τὰς τριμερεῖς ἂς εἴπωμεν διαπραγματεύσεις Ο.Χ.Ο.Α., Ἑταιρίας καὶ Δημοσίου. Μεταξὺ τῆς 29ης Ἰανουαρίου καὶ τῆς 21 Φεβρουαρίου, δηλαδὴ κατὰ τὸ διάστημα αὐτῶν τῶν ἡμερῶν, ἐγράφη, κυριολεκτικῶς ἐγράφη, ἡ σύμβασις, διότι δὲν ὑπῆρχε πρὶν γραμμὴ συμβάσεως. Μέσα εἰς αὐτὴν τὴν σύμβασιν ἐγράφη καὶ τὸ ἄρθρον 17. Ὁ κ. Ἀσκητόπουλος, λοιπόν, ἐγνώριζε, πράγματι, ὅτι ὑπῆρχε τὸ ἔγγραφον τῆς 29ης Ἰανουαρίου. Διότι, βεβαίως ὑπῆρχεν, ἀλλ’ ὀρθῶς διεβεβαίου, γνωρίζων καὶ τὸ ἄρθρον 17, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διεβεβαίου. Διότι, κύριοι, εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ πιστεύητε καὶ οὔτε πιστεύει κανεὶς Ἕλλην αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὑποθέτω ὅτι, προκειμένου περὶ μιᾶς ὑποθέσεως, ἡ ὁποία ἐὰν παρίστατο εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν 100 χιλιάδων δολλαρίων τοῖς μετρητοῖς, τριακοσίων χιλιάδων μὲ ἐγγυητικὰς ἐπιστολάς, ὁπωσδήποτε αὐτὴ ἡ διάταξις θὰ ἐπέρνα.

§128ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀπὸ σᾶς θὰ ἐπέρνα.

§129Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἀπὸ ὅλους θὰ ἐπέρνα, καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἑπομένως, δὲν εἶναι τρελλὸς ὁ Ὑπουργὸς, δὲν εἶναι τρελλὸς ὁ Γενικὸς Γραμματεύς, νὰ δηλώνῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἑκατοντάκις ὁ Ὑπουργός, ὅτι νοεῖται πληρωμὴ τοῖς μετρητοῖς.

§130Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Μεταξὺ τίνων ἔγινε ἡ σύμβασις, κύριε Ὑπουργέ;

§131Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὴ ἡ θεωρία «φάντασμα», πρέπει νὰ παύσῃ. Τὸ ἄρθρον 17 ὑπεγράφη, κ. Τσουκαλᾶ, ἀπὸ τοὺς ὑπογράψαντας, τὴν σύμβασιν. Ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν σύμβασιν καὶ ὅσοι παρίσταντο κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως, ἐγνώριζον τὸ ἄρθρον 17. Ἡ ἀνάκρισις ἤδη ἔχει ἐπιληφθῆ, κύριε συνάδελφε, καὶ θὰ πρέπει νὰ τὴν ἀφήσωμεν νὰ κάμῃ τὴν δουλειά της.

§132Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πρὸς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τῆς Διευθύνσεως Μεταλλείων, ποὺ μᾶς ὑποδεικνύει ποῦ πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν αἱ ἀόρατοι δυνάμεις καὶ ὅτι θὰ ἀνευρεθοῦν εἰς τὴν Διεύθυνσιν αὐτήν, σχετικὴ εἶναι καὶ ἡ ἀπὸ 30 Σεπτεμβρίου ἀναφορὰ τοῦ Καβαδᾶ, ὁ ὁποῖος μολονότι τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐδημιουργήθη ὁ θόρυβος διὰ τῶν ἐφημερίδων οὗτος ἐτέλει ἐν ἀδείᾳ σπεύδει νὰ ὑποβάλῃ τὴν ἀναφοράν του ταύτην διὰ νὰ δώσῃ κατευθύνσεις εἰς τὸν Ὑπουργόν, ποία ὁδὸς δέον νὰ ἀκολουθηθῇ.

§133Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἀναφορὰ ἦλθεν ὅταν ἀνευρέθη ἡ ὑπόθεσις καὶ τὴν ἑπομένην ἀφ’ ἧς ἐπελήφθη ἡ ἀνάκρισις. Ποίας, λοιπόν, κατευθύνσεις νὰ μοῦ δώσῃ ὁ Καβαδᾶς ὡς ἀνεφέρατε;

§134Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ τοῦ Καβαδᾶ λέγει τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....» Καὶ καταλήγει μὲ τὸ ἑξῆς περίεργον, ὅτι δηλαδὴ ἐὰν δὲν καταβληθοῦν ὑπὸ τῆς ἑταιρίας αἱ 401.000 δολλάρια, ἡ σύμβασις θεωρεῖται ἀτονίσασα. Προχωρεῖ, ὅμως, καὶ παρακάτω ἡ ἀναφορὰ καὶ ἀπευθύνεται εἰς τὰ ἔγγραφα ποὺ ἐστάλησαν ἀπὸ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. εἰς τὰς δύο Αὐγούστου καὶ παίρνει τὴν φράσιν «εἰσεπράχθη τὸ ποσὸν τῶν 401.000 δολλαρίων εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο δὲ σιωπᾷ σκοπίμως, μὴ συνεχίζων τὴν φράσιν «κατὰ τὸ εἰδικώτερον ἐν τῷ συμφωνητικῷ συμπεφωνημένον τρόπον». Ἔχει δὲ καὶ μίαν ὑπογράμμισιν διὰ νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός.

§135Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον, δὲν θὰ ἤθελον νὰ κάμωμεν ἐπίθεσιν ἐναντίον οἱουδήποτε συγκεκριμένου προσώπου, ὅπως δὲν ἔκαμα καὶ ἐγὼ κἄτι, διὰ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ὑπερασπίσῃ ἄλλος τις ἀπὸ τὸν Ὑπουργόν. Παρακαλῶ νὰ μὲ ἐπερωτήσητε ἐμένα. Τί σχέσιν ἔχει, κύριοι, ἐὰν ὁ κ. Καβαδᾶς ὑπέβαλε μίαν ἀναφοράν; Τὴν ὑπέβαλεν, ἀφοῦ ἐγὼ εἶχον ἤδη τὸ ἔγγραφον, ἀφοῦ τὸ εἶχον ἤδη στείλει εἰς τὴν Εἰσαγγελίαν. Εἴτε ἐγράφη ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον 17, εἴτε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ, ὑπῆρχε τρόπος νὰ μὲ παραπλανήσῃ ἢ νὰ παραπλανήσῃ τὸν Εἰσαγγελέα; Ὁ οἱοσδήποτε ἠμπορεῖ νὰ εὐθύνεται, ἀλλὰ ἐὰν εὐθύνεται, εὐθύνεται διὰ πολὺ σοβαρώτερα πράγματα παρὰ δι’ αὐτό. Ἐγὼ πιστεύω, δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, μέχρις ἀποδείξεως παρὰ δι’ αὐτό. Ἐγὼ πιστεύω, δι’ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους, μέχρις ἀποδείξεως τοῦ ἐναντίου, ὅτι εἶναι ὅλοι ἀπολύτως ἐν τάξει. Καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω πάρα πολὺ νὰ μὴ ὁμιλοῦμεν περὶ εὐθυνῶν τοῦ ἄλφα ἢ τοῦ βῆτα προσώπου. Τὰς εὐθύνας τὰς διοικητικὰς θὰ τὰς καταλογίσωμεν ἡμεῖς. Τὰς εὐθύνας τὰς ἄλλας, ἐὰν ὑπάρχουν, θὰ τὰς καταλογίσουν ἄλλαι Ἀρχαί. Ἡ μόνη Ἀρχή, ἡ ὁποία εἶναι ἁρμοδία διὰ νὰ προσδιορίσῃ τὰς ἰδικάς μου εὐθύνας, εἶσθε σεῖς. Ὁμιλήσατε λοιπόν, διὰ τὰς ἰδικάς μου εὐθύνας. Ὄχι τῶν ὑπαλλήλων. Παρατηρήσατε ἐμέ, διότι δὲν εἶπον εἰς τὸν κ. Καβαδᾶν ὅτι τὸ ἔγγραφόν του δὲν ἔχει αὐτὴν τὴν φράσιν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ παρατήρησίς σας δὲν ἔχει ποιάν τινα ἔννοιαν διότι ἐκείνην τὴν ὥραν εἶχον ἤδη ἴδει τὸ ἔγγραφον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α.

§136Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας θέτει ζήτημα ἀρχῆς, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ἀπάντησις. Ἐγνωρίζαμεν, ὅτι εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Πολίτευμα, ἀνεύθυνος εἶναι μόνον ὁ Ἀνώτατος Ἄρχων καὶ δι’ αὐτὸν δὲν ἐπιτρέπεται κριτική. Σήμερον πληροφορούμεθα ὅτι καὶ οἱ ὑπάλληλοι εἶναι ἀνεύθυνοι καὶ ἀπαραβίαστοι. Τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἀποκρούομεν.

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν εἶπεν αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργός.

§138Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ ἠκούσατε. Ἀλλὰ θεωρεῖτε τόσον ἀνεπαρκῆ τὸν Ὑπουργόν σας, ὥστε σπεύδετε εἰς ἐπικουρίαν του; Διατὶ δὲν τὸν ἐμπιστεύεσθε;

§139Β. ΑΛΕΞΑΤΟΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§140Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπανέρχομαι, κύριε Πρόεδρε, διότι εἶναι θέμα ἀρχῆς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας ὑποστηρίζει, ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος καταλογίζονται, πολιτικαὶ εὐθῦναι καὶ ὅτι αἱ διοικητικαὶ εὐθῦναι ἐπιβάλλονται ἀπὸ τὴν διοίκησιν, ἀπὸ τὰς προϊσταμένας Ἀρχάς, Ὑπουργοὺς καὶ Συμβούλια. Διαφωνοῦμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ὅταν κρίνουν οἱ ἀγορεύοντες, δύνανται νὰ προσδιορίζουν καὶ εὐθύνας ὑπαλλήλων, διὰ τὰς εὐθύνας τῶν ὁποίων νὰ καταλογίζουν πολιτικὰς εὐθύνας εἰς τοὺς Ὑπουργούς. Διότι θὰ ἦτο καταπληκτικὸν νὰ καταλογίζωνται πολιτικαὶ εὐθῦναι εἰς τοὺς Ὑπουργούς, ἀλλὰ νὰ ἀγνοοῦνται αἱ πράξεις καὶ τὰ πρόσωπα ἐκ τῶν ὁποίων πηγάζουν αἱ εὐθῦναι Ἑπομένως εἶναι ἀπαραίτητον νὰ προσδιορισθοῦν αἱ εὐθῦναι τῶν διοικητικῶν προσώπων, διὰ νὰ συναχθοῦν κατόπιν αἱ πολιτικαὶ εὐθῦναι ποὺ βαρύνουν τοὺς Ὑπουργούς. Ἰδοὺ διατὶ εἶναι στοιχειῶδες δικαίωμα καὶ χρέος, αὐτό, διότι ἄνευ αὐτοῦ τοῦ καταλογισμοῦ τῶν εὐθυνῶν, θὰ μετεβάλλετο εἰς ἀνεύθυνον ἐπίκρισιν ἡ ἀγόρευσις τῶν ρητόρων εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν δέχομαι, ἑπομένως, ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ θεωροῦνται ἀνεύθυνα καὶ ἀπαραβίαστα. Ὑπόκεινται εἰς κριτικήν. Ἐὰν ἡ κριτικὴ εἶναι βάσιμος, ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν εὐθύνην τοῦ λόγου, ποὺ ἔχουν οἱ ὁμιλοῦντες. Ἠμπορεῖ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀμφισβητηθῇ ἡ βασιμότης τῆς ἐπικρίσεως. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ τὸ δικαίωμα τῆς κριτικῆς. (Θόρυβος).

§141Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μίαν ἐλαφρὰν παρατήρησιν εἰδικῶς ἀφορῶσαν τὸ συζητούμενον θέμα καὶ μόνον διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Πρῶτον, ἔχει διαταχθῆ καὶ διεξάγεται ἀνάκρισις. Δεύτερον, εἰδικῶς ὡς πρὸς τὸ προαναφερθὲν πρόσωπον, ὑπὸ τοῦ συναδέλφου, ἔγινε κατὰ τὴν κρίσιν μου, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, μία κριτική, ἡ ὁποία δὲν ἐχρειάζετο, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ἐννοῶ τοῦ ὁμιλοῦντος, πέραν ἑνὸς ὡρισμένου σημείου. Δὲν διεμαρτυρήθην π. χ. καθόλου, ὅταν ὁ κ. Τσουκαλᾶς ἀνέφερεν ὡρισμένας ὑπηρεσιακὰς ἐνεργείας, ἄλλο ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι ἢ ὄχι πρὸς ὡρισμένας ἑρμηνείας τοῦ ὑπηρεσιακοῦ, ἐνεργείας τὰς ὁποίας δίδει καὶ ἐὰν κατέκρινεν ὡρισμένας ὑπηρεσιακὰς ἐνεργείας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ὑπερέβαλε τὰς ἰδικάς μου ἀπόψεις καὶ νομίζω διὰ τοῦτο, ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐδικαιούμην νὰ παρέμβω. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς, βεβαίως καὶ ἐγὼ συμφωνῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος τῶν πολιτικῶν προσώπων ἐὰν δὲν γίνῃ ἔλεγχος τῶν διοικητικῶν πράξεων, εἰς τὰς ὁποίας προέβησαν ὡρισμένα ὄργανα τῆς διοικήσεως. Εἰς τοῦτο συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων.

§142Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἤθελον ὅμως, νὰ προσθέσω τοῦτο: Ὅτι ἀναφέρομαι εἰς τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, τῆς ὁποίας προΐσταται ὁ κ. Καβαδᾶς. Ὅταν ἔχωμεν σωρείαν ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἐξέρχονται ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων, ὅταν μένῃ ἀγαπάντητο ἔγγραφον πλέον τῶν δύο μηνῶν, ὅταν ἔχωμεν τὸ ἀπόσπασμα τῶν πρακτικῶν τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων ἐκ τοῦ ὁποίου προκύπτει ὁ κ. Καβαδᾶς προσπαθεῖ νὰ δώσῃ ἄλλας κατευθύνσεις, πῶς θέλετε νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν ἀθώαν σύμπτωσιν καὶ δὲν ἔχουν τι τὸ ἐπιλήψιμον; Κύριε Ὑπουργέ, διακονῶ εἰς τὴν Θέμιδα ἐπὶ 18 ἔτη καὶ γνωρίζω καὶ σταθμίζω τοὺς λόγους μου. Ἀλλ’ ὅταν ἔχωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ 21.12.56 μέχρι 30.9.57 κατὰ τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον συνέβησαν ἅπαντα τὰ σκανδαλώδη γύρω ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐκμισθώσεως τοῦ μεταλλείου Βάβδου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ὅλα αὐτὰ ἔγιναν κατὰ λάθος. Σημειωτέον μάλιστα ὅτι ἀντισυμβαλλόμενος εἰς τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως μετὰ τῆς Ραντενχάϊν δὲν ἦτο ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ ὁ κ. Καβαδᾶς, ὁ ὁποῖος διετύπωσε καὶ τὸ ἄρθρον 17 εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δύναται νὰ δοθῇ μία ὀρθὴ ἑρμηνεία παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀνεμίχθη ὁλόκληρος ὁ νομικὸς κόσμος τῆς χώρας εἰς τὴν συζήτησιν περὶ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ ἄρθρου 17 τῆς συμβάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, ἐξέθεσα μέχρι τοῦδε τὴν ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως καὶ τὴν ἐξέθεσα ἐπὶ τῇ βάσει κειμένων, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν τὴν ὑπόθεσιν κατὰ διάφορον τρόπον, ἀπὸ τὸν τρόπον ποὺ τὴν παρουσίασεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός. Θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως διὰ τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως εἰς τὴν σελίδα 6 τῆς 26 Ἰουνίου 1957 τῶν ὁποίων ὁ κ. Ὑπουργὸς φέρεται εἰπὼν τὰ ἑξῆς:

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ

Πρακτικῶν Συνεδριάσεως τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων τῆς 21ης Δεκεμβρίου 1956 Ἐν συνεχεία ὁ κ. Χατζᾶκος εἰσηγεῖται τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 85330) 20.12.56 ἐγγράφου ἐρωτήματος τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ἀπὸ 30.11.56 αἴτησις τῆς ἐν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΜ τῆς Αὐστρίας Α.Ε. ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν

«ΟΣΤΕΡΡΑΪΧ–ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ Α. Ε.»,

περὶ ἐκμισθώσεως δι’ ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως τοῦ Δημοσίου μεταλλείου λευκολίθου Βάβδου, κειμένου εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Νομοῦ Χαλκιδικῆς ὑπὸ τοὺς ἐν τῇ εἴρηται αἰτήσει της ἀναφερομένους ὅρους. Ὁ κ. Γ. Χατζᾶκος εἰσηγούμενος ἀναγινώσκει τὴν ὡς εἴρηται, ὑποβληθεῖσαν αἴτησιν, καὶ γνωρίζει ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ Δημοσίου μεταλλείου ὅπερ εἶχεν ἐκμισθωθῇ εἰς Π. Βρυώνην ὅστις κατέστη ἔκπτωτος τῶν μισθωτικῶν του δικαιωμάτων βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 82950) 2048 τῆς 27.11.1956 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπίσης εἰσηγεῖται ὅπως κατὰ τὸν καθορισμὸν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως ληφθῇ πρόνοια ἐξοφλήσεως τῶν ὀφειλῶν τοῦ ἐκπτώτου μισθωτοῦ Π. Βρυώνη πρὸς τοὺς ἐργατοϋπαλλήλους τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., Τραπέζας καὶ ἰδιώτας διαθέσαντες ποσὰ ἰδιὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ μεταλλείου. Ὁ κ. Καβαδᾶς λέγει ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 81919) 27. 11.1956 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἐκδοθέντος εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 19.11.1956 αἰτήσεως τῆς ὡς εἴρηται αἰτούσης ἑταιρίας ἀνεκοινώθη αὐτῇ ὅτι ἐγένετο ἀποδεκτὸν τὸ αἴτημά της, περὶ ἐκμισθώσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται μεταλλείου δι’ ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως, ἥτις θέλει κυρωθῆ διὰ νόμου ὑπὸ τὰς ἐν αὐτῷ διατυπωθείσας προϋποθέσεις καὶ συνεπῶς εἰς τὴν παροῦσαν συνεδρίασιν δέον νὰ καθορισθῶσιν οἱ σχετικοὶ ὅροι τῆς μισθώσεως. Ὁ κ. Τσάκωνας ἐρωτᾷ διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐξεπληρώθησαν οἱ ὅροι τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93404 τῆς 16.12.1955 ἀποφάσεως Ὑπουργείου Βιομηχανίας «περὶ ἐγκρίσεως τῆς ἐκχωρήσεως τῶν μισθωτικῶν δικαιωμάτων τοῦ μισθωτοῦ Π. Βρυώνη πρὸς τὴν αἰτοῦσαν ἑταιρίαν ἐπὶ δεκάμηνον, ἤτοι τῆς ὑποβολῆς ἐκθέσεως πορισμάτων τῶν γενομένων δοκιμῶν καὶ λοιπῶν ἐξετάσεων ἀναφορικῶς πρὸς τὸν λευκόλιθον τοῦ μεταλλείου Βάβδου. Ὁ κ. Καβαδᾶς ἀπαντῶν λέγει, ὅτι μετὰ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ Π. Βρυώνη ἡ ὑπομισθώτρια ἑταιρία Ραντενχάϊν οὐδὲν εἶχε πλέον δικαίωμα ὡς ἕλκουσα τὰ μισθωτικά της δικαιώματα ἐκ τοῦ Π. Βρυώνη κηρυχθέντος, ὡς ἐρρήθη, ἐκπτώτου. Οἱ κ. κ. Καλατζάκος, Τσάκωνας καὶ Παππᾶς διατυπώνουν τὴν πρότασιν ὅπως ἡ ἀνάδοχος ἑταιρία ἀναλάβῃ πλὴν τῶν ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 81919)27.11.56 ἐγγράφῳ τοῦ Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας ἀναφερομένων ὑποχρεώσεων καὶ τὰς τοιαύτας πρὸς πρόσωπα καὶ ἰδιώτας ἔχοντας ἐμπράγματον δικαίωμα δι’ ἐκτέλεσιν ἐγκαταστάσεων ἐν τῷ Μεταλλείῳ. Μετὰ ταῦτα συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ ἑκάστου τῶν ὅρων, οἵτινες τελικῶς γίνονται ἀποδεκτοὶ διατυπούμενοι ὡς ἀκολούθως: 1) Ἡ διάρκεια τῆς μισθώσεως ὁρίζεται 30ετὴς μὲ δικαίωμα παρατάσεως ἐπὶ μίαν εἰσέτι δεκαετίαν. 2) Τὸ μίσθωμα καθορίζεται α) ἐπὶ τοῦ ἀκατεργάστου μεταλλεύματος λευκολίθου 4% λιμένα φορτώσεως, β) ἐπὶ τοῦ κατειργασμένου μεταλλεύματος (καυστικῆς μαγνησίας) 2% καὶ γ) ἐφ’ ὅσον ἱδρυθῇ ἐργοστάσιον κατασκευῆς πυριμάχων τούβλων 1%. 3) Ἐλάχιστον ὅριον παγίου ὑποχρεωτικοῦ μισθώματος δρχ. διακόσιαι χιλιάδες (200.000). Τοῦτο θὰ συμψηφίζεται ἀνὰ διετίαν μετὰ τοῦ ἀναλογικοῦ μισθώματος. 4) Αἱ ἐγκαταστάσεις νὰ συμπληρωθῶσιν ὑπὸ τῆς μισθωτρίας καὶ νὰ λειτουργήσῃ ὁ κλίβανος ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς μισθώσεως μὲ δυνατότητα ἀποδόσεως τῆς μεγίστης παραγωγῆς καυστικῆς μαγνησίας. 5) Ἡ μισθώτρια ἑταιρία ὑποχρεοῦται νὰ δαπανᾷ κατὰ τὴν πρώτην δεκαετίαν ἐτησίως τὸ ποσὸν τῶν 100.000 δολλαρίων δι’ ἐρεύνας καὶ ἔργα προπαρασκευῆς, συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς ἁρμοδίας τεχνικῆς ὑπηρεσίας Μεταλλείων καὶ νὰ ὑποβάλῃ ἀναλυτικὸν πρόγραμμα μετὰ διαγραμμάτων καὶ ἐργασιῶν καθ’ ἑξαμηνίαν καὶ καθ’ ὁλόκληρον τὴν πρώτην δεκαετίαν τῆς μισθώσεως. 6) Ἡ μισθώτρια ἑταιρία δὲν δικαιοῦται νὰ ἐξαγάγῃ ὠμὸν λευκόλιθον μέχρι τῆς συμπληρώσεως καὶ θέσεως ἐν λειτουργίᾳ τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου, δικαιοῦται οὐχ’ ἧτον ἐξαγωγῆς τῶν πέραν τῶν ἀναγκῶν τοῦ κλιβάνου. 7) Ἡ μισθώτρια ὑποχρεοῦται νὰ καταθέσῃ ἐγγύησιν 3.000.000 δραχ. διὰ τὴν πιστὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως καὶ δὴ συμπληρώσεως καὶ θέσεως εἰς λειτουργίαν τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου. Μετὰ τὴν διαπίστωσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὅτι ὁ περιστροφικὸς κλίβανος συνεπληρώθη καὶ λειτουργεῖ ὁμαλῶς καὶ κανονικῶς τὸ ὡς ἄνω ποσὸν ἐγγυήσεως περιορίζεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 700.000. 8) Ἡ ἑταιρία ὑποχρεοῦται ὅπως προβῇ πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς οἰκείας συμβάσεως εἰς ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν τοῦ ἐκπτώτου μισθωτοῦ Π. Βρυώνη πρὸς τὰ ἐν τῷ ὑπ’ ἀριθ. 81919) 27.11.56 ἀναφερόμενα πρόσωπα. 9) Ὡς πρὸς τοὺς λοιποὺς ὅρους τῆς συμβάσεως τὸ Συμβούλιον ἐπαφίεται εἰς τὴν κρίσιν τῆς ἁρμοδίας Δ)σεως Δημοσίων Μεταλλείων. Μεθ’ ὃ κληθέντες οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς ὡς εἴρηται ἑταιρίας ἐδήλωσαν ὅτι ἀποδέχονται τοὺς ὡς ἄνω ὅρους. Ἀκριβὲς ἀπόσπασμα Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1957 Ὁ Γραμματεὺς Θέλει νὰ εἴπῃ, ὅτι ἐὰν δὲν ἐγένετο ἡ ἔκπτωσις τοῦ Βρυώνη καὶ ἤρχετο εἰς συμφωνίαν ὁ Βρυώνης μετὰ τῆς Ραντενχάϊν, θὰ ἠδύνατο νὰ συμφωνηθῇ ὅ,τι δήποτε. Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι ὀρθόν, δεδομένου ὅτι οἱ ὅροι, ὑφ’ οὓς θὰ ἐγένετο ἡ ἐκχώρησις, εἶχον διατυπωθῆ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον εἰς τὴν 93404)55 ἀπόφασίν του. Περαιτέρω εἰς τὴν σελίδα 4 ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....» Καὶ ἠρώτησε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργός: Ἐὰν σᾶς ἔφερον διάταξιν, δι’ ἧς νὰ προβλέπεται ἡ τμηματικὴ καταβολὴ δὲν θὰ τὴν ἐψηφίζατε; Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν: Ἡ Βουλή, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐγνώριζε τὴν προϊστορίαν τῆς ὑποθέσεως, θὰ ἠδύνατο, βεβαίως ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της, ὅπως βοηθήσῃ εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου νὰ ψηφίσῃ τὸ προτεινόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ. Ἐάν, ὅμως, ἐγνώριζε τὰ ὅσα, βάσει στοιχείων, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, θὰ ἀπέρριπτε τὴν Ραντενχάϊν, ὡς ἀπαράδεκτον, λόγῳ τῆς μεθόδου τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε εἰς τὸ νὰ λάβῃ τὴν μίσθωσιν τοῦ μεταλλείου. Κύριοι συνάδελφοι, ἔρχομαι ἤδη νὰ ἐξετάσω τὰς προτάσεις τοῦ Βαλταζάνου καὶ Λαμπριανίδη. Ὁ Βαλταζάνος εἶναι μία σοβαρὰ ἑταιρία. Τὴν 1ην Σεπτεμβρίου 1956 ὑπέβαλε μίαν αἴτησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ δὲν ἐπῆρε ἀπάντησιν. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1957 ἔλαβε γνῶσιν ὅτι κατηρτίσθη ἡ σύμβασις Ραντενχάϊν. Ἐπανέρχεται, τότε, καὶ κάμνει μίαν πρότασιν καὶ λέγει ὅτι ἀποδέχεται ὅλους τοὺς ὅρους τῆς ἑταιρίας Ραντενχάϊν καὶ ἐπὶ πλέον ἀκόμη, ἔκαμε εὐνοϊκωτέρους ὅρους. Ἰδοὺ τὶ λέγει ἡ πρότασίς του:

ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ

Ἕδρα ἐν Ἀθήναις

(ΝΟΜΟΣ 2970)1954)

Ἀριθ. Πρωτ. 303. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας Διεύθυνσιν Δημοσίων Μεταλλείων Ἐνταῦθα Κύριοι, Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ἐλάβομεν σήμερον τὴν κάτωθι ἐπιστολὴν τοῦ ἀντιπροσώπου τῆς ἑταιρίας ΟΣΤΕΡΡΑΪΧΙΣ–ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ Α. Ε. ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΜ, κ. Φωκίωνος Τσίρη: Ὑπόθεσις Μεταλλείου Βάβδου–Χαλκιδικῆς (πρώην Π. Βρυώνη) «Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας λαβοῦσαν χώραν σύσκεψιν μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου ὑμῶν καὶ ἐμοῦ ὡς ἐκπροσώπου τῆς ἐν ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΜ Αὐστρίας ἑταιρίας ΟΣΤΕΡ-

ΡΑΪΧΙΣ–ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ Α. Ε.,

ἐπιβεβαιῶ ὑμῖν τὴν εἰρημένην ἰδιότητά μου καὶ δυνάμει τῆς παρούσης τοὺς κάτωθι ὅρους ἀναδοχῆς καὶ ἐξοφλήσεως πρὸς ὑμᾶς τῆς ὀφειλῆς τοῦ τέως μισθωτοῦ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι μεταλλείου Π. Βρυώνη: 1) Ἐκ τῆς πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ὀφειλῆς τοῦ Π. Βρυώνη ἡ ἑταιρία ΟΣΤΕΡΡΑΪΧΙΣ–ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣ ΜΑΓΚΝΕ-ΖΙΤ Α. Ε. ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΜ, θέλει ἀναδεχθῇ μέρος ταύτης καὶ δὴ ποσὸν 401.000 δολλαρίων (τετρακοσίων μιᾶς χιλιάδων). 2) Ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου 100.000 θέλουσι καταβληθῇ ὑμῖν ἀμέσως τοῖς μετρητοῖς ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τοῦ σχετικοῦ μετὰ τοῦ Δημοσίου μισθωτηρίου συμβολαίου. 3) Τὸ ὑπόλοιπον ἤτοι 301.000 θέλει καταβληθῇ ὑμῖν εἰς 8 ἑξαμηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης δόσεως οὔσης καταβλητέας ἀτόκως ἓν ἔτος τὸ βραδύτερον ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὡς ἄνω μισθωτηρίου συμβολαίου, τῶν δὲ ὑπολοίπων ἑπτὰ δόσεων ἐντόκως πρὸς 6% ἐτησίως, τοῦ τόκου τούτων ἀρχομένου ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὡς ἄνω συμβολαίου. 4) Διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ὡς ἄνω ἐκ 301.000 πιστώσεως θέλομεν χορηγήσει ὑμῖν τραπεζιτικὴν ἐγγύησιν μιᾶς τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς–Ἀθηνῶν, εἴτε Ἐμπορικῆς, εἴτε Ἰονικῆς. 5) Ἅπαντα τὰ δυνάμει τῶν παλαιῶν πρὸς Π. Βρυώνην δανείων ὑφιστάμενα ἐμπράγματα δικαιώματα τοῦ Ο.Χ.Ο.Α.

θέλουσι μεταβιβασθῇ πρὸς τὴν ΟΣΤΕΡΡΑΪΧΙΣ–ΑΜΕ-

ΡΙΚΑΝΙΣ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ Α. Ε. ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΜ.

Ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τῆς ἐν ὅλῳ ἐπιστολῆς εἴμεθα κατ’ ἀρχὴν σύμφωνοι, ἡ τελικὴ ὅμως ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως ἔγκρισις τῶν ἐν τῇ ἐπιστολῇ ὅρων τῆς καταρτισθησομένης συμφωνίας τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ ἡμῶν Συμβουλίου». Μετὰ τιμῆς

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΣΠ. ΛΟΒΕΡΔΟΣ

Κύριοι συνάδελφοι, βλέπετε ὅτι ἡ ἑταιρία Βαλταζάνου ἔρχεται καὶ κάμνει μίαν συγκεκριμένην πρότασιν καὶ ἔπρεπε τὸ Ὑπουργεῖον νὰ τὴν ἐξετάσῃ καὶ νὰ τὸν καλέσῃ ἀμέσως. Τοῦτο ὅμως, δὲν ἔγινε. Τὸ Ὑπουργεῖον ἔκαμε μίαν ἀπάντησιν καὶ ὁ Βαλτεζάνος ἀπαντᾷ μὲ τὸ ἑξῆς ἔγγραφον: «....(ἀναγινώσκει)....». Τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ ἀπαντᾷ διατὶ δὲν ἔδειξες ἐνδιαφέρον προηγουμένως καὶ ὁ Βαλταζάνος ἀπαντᾷ μὲ ἕνα ἠθικώτατον ἐπιχείρημα. Ἰδοὺ τί λέγει: «....(ἀναγινώσκει)....». Πῶς, λοιπόν, προηγουμένως ἔπρεπε νὰ δείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον του ὁ Βαλταζάνος διὰ νὰ τὸν δεχθῶμεν ὡς σοβαρὸν διεκδικητὴν τῆς μισθώσεως μεταλλείου καὶ πῶς θὰ τὸ παραμελήσωμεν; Ὅταν λέγῃ ὅτι ἐφ’ ὅσον ἦτο μισθωτὴς ὁ Βρυώνης ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐπέμβῃ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ἔκπτωσιν αὐτοῦ. Ὅταν ὁ Βρυώνης ἐκηρύχθη ἔκπτωτος ὑπέβαλε τὴν πρότασιν ἐκμισθώσεως τοῦ μεταλλείου, ἡ ὁποία ἀσυζητητὶ ἀπερρίφθη. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν αἴτησιν Λαμπριανίδη, διότι ἐπαρκῶς ἀνεπτύχθησαν ὑπὸ τῶν κ. κ. συναδέλφων. Ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως. Τὴν 29.1.57 ἐγένετο τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7673)57 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον καθορίζει τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ γίνῃ ἡ μίσθωσις. Μεταξὺ τῶν ὅρων ἀναφέρεται ρητῶς καὶ ὁ ἑξῆς:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΔΗΜ. ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚ. ΔΗΜ. ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ

Ἁρμόδιος, Γ. Καβαδᾶς Τηλ. 22–295 Ἀριθ. Πρωτ. 7673. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957 Πρὸς Τὴν Ἀνώνυμον Ἑταιρίαν

ΡΑΝΤΕΝΤΑΪΝ τῆς Αὐστρίας ΟΣΤΕΡΡΑΪΧ–ΑΜΕ-

ΡΙΚΑΝΙΣΕ ΜΑΓΚΝΕΖΙΤ Α. Ε.

Διὰ τοῦ ἀντιπροσώπου της κ. Φωκίωνος Τσίρη Ὁδὸς Κοκώνη 13, Ψυχικὸν–Ἀθῆναι Θέμα: «Περὶ ὅρων ἐκμισθώσεως Δημοσίου Μεταλλείου Βάβδου Χαλκιδικῆς». Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 24.12.1956 αἰτήσεώς σας καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 81919) 27.11.1956 ἡμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ σᾶς ἐγνωρίσαμεν ὅτι ἀποδεχόμεθα τὴν πρὸς ὑμᾶς ἐκμίσθωσιν τοῦ Δημοσίου Μεταλλείου Βάβδου Χαλκιδικῆς, καταρτισθησομένης (εὐθὺς ὡς ἤθελε ὁριστικοποιηθῇ ἡ ἀπαγγελθεῖσα ὑφ’ ἡμῶν ἔκπτωσις τοῦ τέως μισθωτοῦ Π. Βρυώνη) δι’ ἀπ’ εὐθείας συμβάσεως, κυρωθησομένης διὰ νόμου, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν 1) τὴν παρὰ τοῦ Συμβουλίου τῶν Μεταλλείων ἐξενεχθεῖσαν κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 21ης Δεκεμβρίου 1956 σύμφωνον γνώμην αὐτοῦ καὶ τοὺς ὑπὸ τούτου καθορισθέντας βασικοὺς ὅρους ὑφ’ οὓς θέλει καθορισθῇ ἡ μεθ’ ὑμῶν ὡς ἄνω σύμβασις καὶ 2) τὸ ὑπ’ ἀριθ. 303) 29.1.57 ἔγγραφον τοῦ Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως (Ο.Χ.Ο.Α.), δι’ οὗ ὁ ἐν λόγῳ Ὀργανισμὸς μᾶς γνωρίζει τοὺς ὅρους ὑφ’ οὓς συνεφωνήσατε ὅπως δεχθῆτε καὶ ἐξοφλήσητε τὴν πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν τοῦτον ὀφειλὴν τοῦ τέως μισθωτοῦ Π. Βρυώνη διαλαμβανομένους κατωτέρω, ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι οἱ βασικοὶ ὅροι ὑφ’ οὓς θέλει καταρτισθῇ ἡ μεταξὺ τοῦ Δημοσίου καὶ ὑμῶν σύμβασις ἐκμισθώσεως τοῦ Δημοσίου Μεταλλείου Βάβδου, εἶναι οἱ ἑξῆς: 1) Διάρκεια μισθώσεως τριακονταετὴς μὲ δικαίωμα παρατάσεως ἐπὶ μίαν δεκαετίαν. 2) Τὸ μίσθωμα καθορίζεται α) ἐπὶ τοῦ ἀκατεργάστου μεταλλεύματος λευκολίθου εἰς 4% φόμπ, λιμένα φορτώσεως, β) ἐπὶ τοῦ κατειργασμένου τοιούτου (καυστικῆς μαγνησίας 2% φόμπ λιμένα φορτώσεως καὶ γ) ἐφ’ ὅσον ἱδρυθῇ ἐργοστάσιον κατασκευῆς πυριμάχων τούβλων 1% φόμπ λιμένα φορτώσεως. 3) Ἐλάχιστον πάγιον ὑποχρεωτικὸν ὅριον μισθώματος δραχμαὶ διακόσιαι χιλιάδες (200.000). Τοῦτο θὰ συμψηφίζεται ἀνὰ διετίαν μετὰ τοῦ ἀναλογικοῦ μισθώματος. 4) Αἱ ἐν τῷ μεταλλείῳ ὑπάρχουσαι ἐγκαταστάσεις θέλουσι συμπληρωθῆ παρὰ τῆς μισθωτρίας, ἀναλαμβανούσης τὴν ὑποχρέωσιν συμπληρώσεως τῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου εἰς τρόπον ὥστε ἐντὸς τοῦ ἔτους ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς μισθώσεως νὰ ἔχῃ τεθῆ εἰς λειτουργίαν οὗτος μὲ δυνατότητα ἀποδόσεως τῆς μεγίστης παραγωγικῆς ἱκανότητος τούτου. 5) Ἡ μισθώτρια ἑταιρία ὑποχρεοῦται νὰ δαπανᾷ ἐτησίως τὸ ποσὸν τῶν δέκα χιλιάδων (10.000) δολλαρίων δι’ ἐρεύνας καὶ ἔργα προπαρασκευῆς, συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας τῶν Μεταλλείων τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπίσης ὑποχρεοῦται νὰ ὑποβάλῃ ἀναλυτικὸν πρόγραμμα μετὰ διαγραμμάτων τῶν ἐργασιῶν καθ’ ἑξαμηνίαν καὶ καθ’ ὁλόκληρον τὴν πρώτην δεκαετίαν τῆς μισθώσεως. 6) Ἡ μισθώτρια ἑταιρία δὲν δικαιοῦται νὰ ἐξαγάγῃ ὠμὸν λευκόλιθον μέχρι τῆς συμπληρώσεως καὶ θέσεως ἐν λειτουργίᾳ τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου. 7) Ἡ μισθώτρια ὑποχρεοῦται ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τῆς συμβάσεως νὰ καταθέσῃ ἐγγύησιν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου δραχμῶν τριῶν ἑκατομμυρίων (3.000.000), διὰ τὴν πιστὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὅρων τῆς συμβάσεως καὶ δὴ διὰ τὴν συμπλήρωσιν καὶ θέσιν ἐν λειτουργίᾳ τοῦ περιστροφικοῦ κλιβάνου. Μετὰ τὴν διαπίστωσιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὅτι ὁ περιστροφικὸς κλίβανος συνεπληρώθη καὶ λειτουργεῖ ὁμαλῶς καὶ κανονικῶς, τὸ ὡς ἄνω ποσὸν τῆς ἐγγυήσεως περιορίζεται εἰς ἑπτακοσίας χιλιάδας (700.000) δραχμῶν ὅπερ θέλει παραμείνῃ ὡς ἐγγύησις ἐκπληρώσεως τῶν λοιπῶν ὅρων τῆς μισθώσεως. 8) Ἡ μισθώτρια ἑταιρία ἀποδέχεται τὴν ἐξόφλησιν τῆς ὑπὸ τοῦ τέως μισθωτοῦ Π. Βρυώνη ὀφειλῆς πρὸς τὸν Ο. Χ.Ο.Α. κατὰ τοὺς ἑξῆς ὅρους καὶ προθεσμίας: α) ἐκ τῆς πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ὀφειλῆς τοῦ Π. Βρυώνη ἡ μισθώτρια ἀναδέχεται μέρος ταύτης καὶ δὴ ποσὸν τετρακοσίων μιᾶς χιλιάδων (401.000) δολλαρίων, β) ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου δολλάρια 100.000 θέλουσι καταβληθῆ εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ἀμέσως τοῖς μετρητοῖς ἅμα τῇ ὑπογραφῇ τοῦ μισθωτηρίου μετὰ τοῦ Δημοσίου συμβολαίου. γ) Τὸ ὑπόλοιπον ἤτοι δολλάρια 301.000 θέλει καταβληθῆ εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. εἰς ὀκτὼ ἑξαμηνιαίας δόσεις τῆς πρώτης δόσεως οὔσης καταβλητέα ἀτόκως ἓν ἔτος τὸ βραδύτερον, ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ ὡς ἄνω μισθωτηρίου συμβολαίου, τῶν δὲ ὑπολοίπων ἑπτὰ δόσεων ἐντόκως πρὸς 6% ἐτησίως, τοῦ τόκου τούτου ἀρχομένου ἓν ἔτος ἀπὸ τῆς ὑπογραφῆς τοῦ μισθωτηρίου συμβολαίου. δ) Διὰ τὴν χορήγησιν τῆς ὡς ἄνω ἐκ δραχμῶν 301,000 δολλαρίων πιστώσεως θέλει παρασχεθῆ εἰς τὸν Ο.Χ.Ο. Α. τραπεζιτικὴ ἐγγύησις μιᾶς τῶν Τραπεζῶν εἴτε Ἐθνικῆς Ἀθηνῶν, εἴτε Ἐμπορικῆς ἢ Ἰονικῆς. ε) Ἅπαντα τὰ δυνάμει τῶν παλαιῶν πρὸς τὸν Π. Βρυώνην δανείων ὑφιστάμενα ἐμπράγματα δικαιώματα τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. θέλουσι μεταβιβασθῆ πρὸς τὴν μισθώτριαν ἑταιρίαν. Ὁ ὡς ἄνω ὑπὸ στοιχ. 8 ὅρος τελεῖ ὑπὸ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. 9) Ἡ μισθώτρια ἑταιρία ἀναδέχεται τὰς τυχὸν ὑφισταμένας ἑτέρας ὑποχρεώσεις τοῦ τέως μισθωτοῦ Π. Βρυώνη ἔναντι τῶν ἐν Ἑλλάδι Τραπεζῶν ἐφ’ ὅσον αὗται ἀφορῶσι τὸ Δημόσιον μεταλλεῖον. 10) Ἡ μισθώτρια ἀναδέχεται πᾶν χρέος ἐκ τοῦ μεταλλείου τούτου πηγάζον πρὸς νομικὰ πρόσωπα δημοσίου δικαίου ἢ πρὸς τὸ ἐργατικὸν καὶ ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν τοῦ ἐν λόγῳ μεταλλείου. 1) Διευκρινίζεται ὅτι προκειμένης ἀναδοχῆς πρὸς τὸ Δημόσιον ὀφειλῶν τοῦ τέως μισθωτοῦ Π. Βρυώνη κατὰ τὸν προηγούμενον ὅρον (10) ἡ ὑποχρέωσις τῆς μισθωτρίας θ’ ἀφορᾷ τὰ μισθώματα τοῦ Δημοσίου καὶ τὰς πρὸς τὰ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα Ι.Κ.Α. ἢ Ταμεῖον Μεταλλευτῶν ὀφειλάς, οὐχὶ δὲ καὶ τοὺς προσωπικοὺς φόρους τοῦ Π. Βρυώνη (Δʹ Κατηγορίας συνθετικοῦ κ.λ.π.). Οἱ λοιποὶ ὅροι τῆς συμβάσεως καθορισθήσονται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Διευθύνσεως Δημοσίων Μεταλλείων καὶ ἔσονται ἀνάλογοι πρὸς τοὺς τιθεμένους εἰς ὁμοειδεῖς συμβάσεις. Ὅθεν καλοῦμεν ὑμᾶς ὅπως προσέλθητε πρὸς ὑπογραφὴν τῆς οἰκείας μετὰ τοῦ Δημοσίου συμβάσεως εἰς ἡμέραν καὶ ὥραν ὑφ’ ἡμῶν καθορισθησομένην, ἧς ἡ ἰσχὺς ἄρξηται ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ κυροῦντος ταύτην νόμου. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ

Κοινοποίησις: Ὀργανισμὸν Χρηματοδοτήσεως Οἰκον. Ἀναπτύξεως Ο.Χ.Ο.Α., ὁδὸς Δραγατσανίου 4 — Ἐνταῦθα. Διεύθυνσιν Δημ. Μεταλλείων. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 7673 ἔγγραφον καὶ τὸ 303 τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἅτινα καταθέτω ἵνα καταχωρηθοῦν εἰς τὰ πρακτικά, ἀναφέρονται εἰς τὸ ἄρθρον 2 τῆς συμβάσεως. Ἔχομεν καὶ τὸ ἄρθρον 17 διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινε τόση συζήτησις. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν διότι ἐπαρκῶς ἀνεπτύχθη. Θὰ προσθέσω μόνον τὰ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον 17 ἐμονογραφήθη ἀπὸ τὸν Σπῦρον Λοβέρδον καὶ ἡ σύμβασις ἔγινε τὴν 21ην Φεβρουαρίου 1957. Ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου ἦτο ὁ κ. Καβαδᾶς καὶ ἐκπρόσωπος τῆς ἑταιρίας ἕνας Αὐστριακός. Κατὰ διαβολικὴν σύμπτωσιν τὸ ἄρθρον 17 ἐμονογραφήθη τὴν 21ην Φεβρουαρίου 1957 ἀπὸ τὸν κ. Σπῦρον Λοβέρδον καὶ τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἤτοι 21.2.57 συντάσσεται καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 20493 συμβόλαιον τοῦ συμβολαιογράφου Λαζαράτου, εἰς τὸ ὁποῖον προβλέπεται ἡ τμηματικὴ καταβολή. Καὶ ἐρωτᾶται ἐὰν κατὰ τὴν κατάρτισιν τοῦ ἄρθρου 17 εἶχε συζητηθῆ ἡ καταβολὴ τοῖς μετρητοῖς καὶ ἐμονογραφήθη ἀπὸ τὸν Λοβέρδον πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάγῃ ὁ Λοβέρδος τὴν ἰδίαν ἡμέραν καὶ μετὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως μισθώσεως εἰς τὸν συμβολαιογράφον καὶ νὰ κάμῃ συμβόλαιον τὸ ὁποῖον ὥριζε καταβολὴν ὁμοίαν ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἀνέφερε τὸ 7693 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου, δηλαδὴ τὴν τμηματικὴν εἰς ἑξαμηνιαίας δόσεις καταβολήν; Εἰς τὸ συμβόλαιον αὐτὸ ἀναφέρεται ἡ καταβολὴ 100 χιλιάδων δολλαρίων τοῖς μετρητοῖς καὶ τὰ ὑπόλοιπα εἰς 8 ἑξαμηνιαίας δόσεις ὅπως ἀνέφερε τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7693 ἔγγραφον. Τόσον ἠλίθιος ἦτο ὁ Λοβέρδος ὥστε νὰ μὴ καταλάβῃ τὶ λέγει τὸ ἄρθρον 17; Ἐδῶ, κύριε Ὑπουργέ, ἢ πράγματι δὲν συνεζητήθη τὸ ζήτημα τῆς καταβολῆς ἢ ὁ Λοβέρδος δὲν ἐγνώριζε τὶ ἔκαμνε.

§143Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι σωστὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ τὰ πράγματα, περὶ προσώπου ὡς εἶναι ὁ Σπῦρος Λοβέρδος, ὁ ὁποῖος κατέχει αὐτὴν τὴν θέσιν. Δὲν εἶπε κανεὶς ποτὲ ὅτι ὁ κ. Λοβέρδος μετέσχε τῶν διαπραγματεύσεων διὰ τὴν σύνταξιν τῶν συμβάσεων. Ὁ κ. Λοβέρδος ἐστάλη νὰ μονογραφήσῃ μόνον τὸ ἄρθρον ποὺ ἀφοροῦσε τὸν Ο.Χ.Ο.Α.

§144Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἴσα–ἴσα, κύριε Ὑπουργέ, ποὺ ἐτονίσατε πολλάκις, ὅτι ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἐγνώριζεν ὅτι ἡ καταβολὴ δὲν ἐγένετο τοῖς μετρητοῖς καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐμονόγραψε τὸ ἄρθρον ὁ κ. Λοβέρδος. Εἶναι τὸ κυριώτερον ἐπιχείρημά σας αὐτό, ὅτι δηλαδὴ μετετρέψατε τὴν τμηματικὴν καταβολὴν διὰ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 17, καὶ ὅτι ὁ Ο. Χ.Ο.Α. δηλ. ὁ κ. Λοβέρδος δι’ αὐτὸ ἐμονόγραψε τὸ ἄρθρον 17, διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν, δηλαδὴ ὅτι ἡ καταβολὴ θὰ γίνῃ τοῖς μετρητοῖς. Καὶ ἐρωτῶ, ἐὰν τὰ πράγματα ἔχουν οὕτως, πῶς ὁ κ. Λοβέρδος ἐν συνεχείᾳ θὰ προέβαινεν εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ γνωστοῦ συμβολαίου τοῦ συμβολαιογράφου Λαζαράτου; Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ θίξω τὸν κ. Λοβέρδον ἀποκαλέσας τοῦτον ἠλίθιον, ἀλλὰ ἁπλῶς ἐχρησιμοποίησα τὴν λέξιν ταύτην, διότι τὴν ἐχρησιμοποίησε πολλάκις καὶ ὁ κ. Ὑπουργός. Περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε καὶ κἄτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον δὲν τὸ θεωρῶ ὀρθόν. Εἴπατε ὅτι δευτέρα παρ. τοῦ ἄρθρου 17 ἐτέθη πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἑταιρίας, ὅτι δηλαδὴ ἐὰν τυχὸν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. δὲν ἐδέχετο τὰ χρήματα, ἐδόθη τὸ δικαίωμα ὅπως ἡ ἑταιρία παρακαταθέσῃ ταῦτα δι’ ἐμπράκτου εἰσφορᾶς ἵνα μὴ θεωρηθῇ ὑπερήμερος. Τοῦτο, ὅμως, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐχρειάζετο διότι κατὰ γενικὴν ἀρχὴν τοῦ Ἀστικοῦ Κώδικος, ὅταν τις κάμῃ προσφορὰν τῆς παροχῆς του παύει νὰ εἶναι ὑπερήμερος. Ἡ παρ. 2 συνεπῶς δὲν ἐτέθη δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀλλὰ ἁπλῶς διὰ νὰ δώσῃ τὸ πλάνον, ν’ ἀποτελέσῃ δηλαδὴ διάταξιν — πλαίσιον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ ἐκινῆτο ὁ Λοβέρδος εἰς τὴν σύνταξιν τοῦ συμβολαίου τοῦ Γ. Λαζαράτου ὅπερ ἀνέφερα ἀνωτέρω. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτελείωσα. Νομίζω, ὅτι ἐκ τῆς ὅλης ἀναπτύξεως τοῦ θέματος προέκυψαν βαρύταται εὐθῦναι τοῦ κ. ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Ὑπουργοῦ. Προέκυψαν τοιαῦται εὐθῦναι αἱ ὁποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον ὁδηγήσει τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς παραίτησιν. Ἐκτὸς τούτου, προέκυψαν καὶ ποινικαὶ εὐθῦναι δι’ ὡρισμένους ὑπαλλήλους τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Αὐτὰ τὰ ἄτομα θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ τὰ εἶχεν ἀπομακρύνει εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς τῶν θέσεών των μέχρις ὅτου περατωθῇ ἡ ἀνάκρισις καὶ ἐκκαθαρισθῇ ἡ θέσις των. Τῶν ὑπαλλήλων τούτων μὴ ἀπομακρυνομένων σημαίνει ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ταυτίζει τὴν τύχην του μὲ τὴν τύχην τῶν ὑπαλλήλων τούτων, τοῦτο δὲ ἐπιτείνει ἔτι περισσότερον τὰς βαρείας εὐθύνας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Χειροκροτήματα).

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι συνάδελφοι, ἕνα μόνον θέλω νὰ σᾶς εἴπω. Τὴν τύχην μου δὲν τὴν ταυτίζω μὲ τὴν τύχην οὐδενὸς ἄλλου. Ἀλλὰ δὲν θὰ διαπράξω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς τὴν δειλίαν νὰ κατηγορήσω οἱονδήποτε, πρὶν κατανεμηθοῦν μὲ πλήρη ἐχέγγυα καὶ ἐκεῖνα τὰ ἐχέγγυα τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλουν οἱ νόμοι, αἱ εὐθῦναι εἰς ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπάρχουν. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ τὸ ἐκλαμβάνετε ὡς ἀδυναμίαν ἰδικήν μου, ἀπέναντι οἱουδήποτε. Ἔχω ἀποδείξει πολλὲς φορές, ὡς προϊστάμενος Ὑπουργείων, ὅτι γνωρίζω νὰ τιμωρῶ, ὅταν χρειάζεται τιμωρία, ἀλλὰ γνωρίζω ἐπίσης νὰ ἐπιβάλλω τὴν τιμωρίαν ὅπου χρειάζεται νὰ ἐπιβληθῇ καὶ κατὰ τοὺς κανόνας, τοὺς ὁποίους ὁρίζουν οἱ νόμοι.

§146Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἐὰν δὲν θεωρῇ ἑαυτὸν ἁρμόδιον σήμερον νὰ προσδιορίσῃ προσωπικῶς τοὺς ὑπευθύνους, ἔχει βεβαιώσει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὅτι καὶ κατὰ τὴν ἰδικήν του γνώμην, ὑπάρχουν εὐθῦναι.

§147Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφισβητήτως ἔχω βεβαιώσει ὅτι ὑπάρχουν εὐθῦναι, ἀφοῦ ἐπίστευσα ὅτι αἱ εὐθῦναι εἶναι τοιαῦται ὥστε ἔπρεπε ἀμέσως, ἐπειδὴ δὲν ἠδυνάμην ἐγὼ νὰ κρίνω μέχρι ποίου σημείου ἐξικνοῦνται, νὰ καλέσω τὸν εἰσαγγελέα καὶ νὰ τοῦ ἐγχειρήσω τὴν γνωστήν μου μηνυτήριον ἀναφοράν. Βεβαιότατα ὑπάρχουν εὐθῦναι καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος κύριε Πρόεδρε, ὅτι θὰ συνεργήσω εἰς τὸ νὰ προσδιορισθοῦν καὶ νὰ ἐντοπισθοῦν αἱ εὐθῦναι καὶ θὰ συμπράξω καὶ ἐγώ, ὅσον μοῦ τὸ ἐπιτρέπουν οἱ νόμοι, καὶ ὅσον μοῦ τὸ ἐπιτρέπουν καὶ τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἔχω, διὰ νὰ γίνῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς καὶ ὑπηρεσιακῆς ἐπιβάλλεται, οἱοιδήποτε καὶ ἂν εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι καὶ ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρίσκωνται. Ἄλλο αὐτὸ καὶ ἄλλο νὰ ἔρχωμαι ἐδῶ, τὴν ὥρα ποὺ ἐγὼ ἐλέγχομαι, καὶ νὰ φορτώνω εἴτε εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., εἴτε εἰς τὰς ὑπηρεσίας, εἴτε εἰς ἄλλον τινά. Αὐτὸ δὲν τὸ καταδέχομαι.

§148Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἀποστολὴν ἔχει καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Νὰ καταλογισθοῦν αἱ εὐθῦναι, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχουν.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔλαβον, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν κ. Α. Πρωτοπαπαδάκην, τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν, τὴν ὁποίαν καὶ ἀνακοινῶ: «Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Νοεμβρίου 1957 Πρός Τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐπληροφορήθην ὅτι κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἀπουσίαζον εἰς σύσκεψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, βουλευτής τις μὲ κατηγόρησε διὰ τὴν στρατιωτικήν μου ὑπηρεσίαν. Μὴ ἠδυνάμενος νὰ διακόψω τὴν ὡς ἄνω σύσκεψιν, παρακαλῶ νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλήν, ὅτι ἀνήκων εἰς τὴν κλάσιν τοῦ 1923 ὑπηρέτησα ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς τοῦ Β. Ναυτικοῦ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου.

Μετὰ πάσης τιμῆς

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ».

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§151Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί ἡ, εὔλογος ἀνησυχία τῆς κοινῆς γνώμης, ἀπὸ τὴν ἀποκαλυφθεῖσαν ὕποπτον πτυχὴν τῆς ἀτυχοῦς συμβάσεως τῶν μεταλλείων Βάβδου, μᾶς ἤγαγεν εἰς τὴν ἀπόφασιν μετὰ τοῦ συναδέλφου κ. Λυμπέρη, νὰ καταθέσωμεν τὴν συζητουμένην ἐπερώτησιν διὰ νὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν ἀξιότιμον κύριον Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας νὰ ἐκθέσῃ τὰς ἀπόψεις του καὶ νὰ δώσῃ τὴν πραγματικὴν εἰκόνα μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ἀκόμη καὶ ὡς σκάνδαλον. Ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν μέχρι τώρα ἔδωσεν κατὰ τὴν πρώτην ὁμιλίαν του ὁ ἀξιότιμος κύριος Ὑπουργὸς δὲν ἱκανοποιήθη ἀσφαλῶς οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ κοινὴ γνώμη καὶ ἴσως δὲν ἱκανοποιήθησαν καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως. Θὰ ηὐχαριστούμην ἰδιαίτερα, ἐὰν παρῃτούμην τοῦ λόγου καὶ διότι εἶμαι γριππιῶν ἀπὸ ἑβδομάδος καὶ πυρέσσω, ἐὰν ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὸν πρῶτον ἐπερωτήσαντα συνάδελφον κ. Κωστόπουλον, ἦτο ἱκανοποιητικὴ ἀλλὰ δυστυχῶς, δὲν ὑπῆρξε τοιαύτη, τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἰδικήν μου συνείδησιν. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφός μου κ. Λυμπέρης, ἀνέπτυξεν ἐν πλάτει τὸ ὅλον θέμα καὶ δὲν ἀφῆκε περιθώρια διὰ νὰ ἐπισημάνω καὶ ἐγὼ τὰς λεπτομερείας καὶ τὰς πτυχὰς τῆς ὑπόπτου αὐτῆς ὑποθέσεως. Ἀλλὰ διὰ νὰ δώσω μίαν ἀμυδρὰν εἰκόνα πρὸς τὴν Βουλὴν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς τῆς πραγματικῶς δαιδαλώδους, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριοι βουλευταί, ἐν πάσῃ συντομίᾳ νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ ἱστορικὸν αὐτῆς, διὰ νὰ καταλήξω εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα καὶ νὰ διατυπώσω ὡρισμένα ἐρωτήματα. Ἡ προϊστορία τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ ἑταιρία Ραντενχάϊν, ἄγνωστος μέχρι τινὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἦλθεν ἐδῶ κατόπιν προσκλήσεως τοῦ μακαρίτη Βρυώνη. Μὲ τὴν ἑταιρίαν αὐτὴν ἦλθεν εἰς συνεννόησιν ὁ μακαρίτης Βρυώνης καὶ εἰς προτάσεις σαφεῖς, τὰς ὁποίας ἔκαμεν, ἀπεδέχθη, ὅτι εἰς περίπτωσιν ἐπιτυχίας τῶν δοκιμῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἔκαμνε δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα 10 μηνῶν, ἀναλάβῃ τὰ χρέη Βρυώνη πρὸς Ο.Χ.Ο.Α. ἀπεριορίστως καὶ ἀποζημιώσῃ ἐπίσης τὸν Βρυώνην πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ὑφισταμένων χρεῶν του πρὸς πάντα τρίτον. Κατόπιν τῆς προτάσεως αὐτῆς, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93404 τῆς 16.12. 1955 ἀποφάσεώς του, περιεχούσης 15 ὅρους ἐν συνόλῳ, ἐνέκρινε τὴν ἐκχώρησιν τοῦ μεταλλείου καὶ διὰ τοῦ ἄρθρου 8 ὑπεχρέωσε τὴν ἑταιρίαν καὶ τὸν Βρυώνην νὰ ὑποβάλουν τὸν τελευταῖον μῆνα τοῦ δεκαμήνου, τὸ ὁριστικὸν μισθωτήριον συμβόλαιον. Ἐφθάσαμεν, ὅμως, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς παραμονὰς τῆς δεκαμήνου προθεσμίας, τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁρίσει διὰ τῆς ἄνω ἀποφάσεώς του ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ἑταιρία ζητεῖ τρίμηνον παράτασιν, ὄχι διὰ νὰ ἐξακολουθήσῃ τὰς δοκιμάς, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τελειωτικὴν πλέον συμφωνίαν μὲ τὸν Βρυώνην καὶ νὰ ἐξοφλήσῃ ὅλα τὰ χρέη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβε καὶ τὰ ὁποῖα περιλαμβάνει εἰς τὸ σημείωμά της. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα αὐτὸ ἐδόθη ἡ τρίμηνος παράτασις ἄνευ ἀντιρρήσεως. Ὡς πρὸς δὲ τὸ αἴτημα νὰ θεωρηθῇ ἔκπτωτος ὁ Βρυώνης καὶ νὰ γίνῃ ἀπ’ εὐθείας πλέον συμφωνία μεταξὺ Δημοσίου καὶ ἑταιρίας, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο ὅτι αὐτὸ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ τὸν α ἢ β λόγον, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λυμπέρης, ἤδη καὶ εἰς τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω. Ἀλλὰ ἐνῷ ταῦτα ἐγένοντο εἰς τὰς 15 Ὀκτωβρίου 1956, τὴν 27ην Νοεμβρίου 1956, δηλαδὴ μετὰ πάροδον περίπου ἑνὸς μηνὸς καὶ πρὶν ἢ παρέλθῃ ἡ προθεσμία ἡ ὁποία ἐδόθη διὰ τῆς ἀποφάσεως 71824) 1956 τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅλως ἀπροσδοκήτως κηρύσσεται ὁ Βρυώνης ἔκπτωτος. Καὶ κηρύσσεται, κύριοι βουλευταί, ὁ Βρυώνης ἔκπτωτος, ἐνῷ, διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93404 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐδεσμεύθη ὁ Βρυώνης νὰ μὴ ἔλθῃ κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ εἰς συμφωνίαν μὲ οἱονδήποτε ἄλλον. Δεσμεύεται, λοιπόν, ὁ Βρυώνης, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ μὴ ὑπεκμισθώσῃ εἰς ἄλλον τινὰ τὸ μεταλλεῖον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν αἰφνιδιαστικῶς τίθεται ἐκποδών. Δὲν θὰ εἴπω λεπτομερείας, κύριοι βουλευταί, ποῖαι ἦσαν αἱ παραβάσεις τῆς ἐκπτώσεως. Τοῦτο θέλω μόνον νὰ τονίσω, ὅτι ἀνεσύρθη ἀπὸ ἕνα λησμονημένον φάκελλον ἕνας ὀρμαθὸς ἐγγράφων, ἀναγομένων εἰς παλαιότερα ἔτη μὲ μοναδικὸν κάπως πρόσφατον στοιχεῖον ἕνα ἔγγραφον τοῦ 1956 καὶ μὲ τὰ δικαιολογητικὰ αὐτά, ἐκδίδεται ἡ περὶ ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη ἀπόφασις, ἡ ὁποία ὡς αἰτιολογίαν εἶχεν ὅτι ὁ μισθωτὴς παρέβη ὡρισμένας ὑποχρεώσεις, τὰς ὁποίας εἶχεν ἀναλάβει καὶ ὅτι τὸ μεταλλεῖον ἔπαυσε τάχα νὰ ἐργάζεται, ἐνῷ τότε εὑρίσκετο εἰς ἔντασιν ἐργασίας καὶ ἀποδόσεως λόγῳ τῆς ἀναμίξεως τῆς Αὐστροαμερικανικῆς ἑταιρίας. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀνάγκη νὰ τονίσω τοῦτο, ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐστάλη εἰς τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περὶ ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη, τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἐκδίδεται καὶ ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Μεταλλείων, διὰ τῆς ὁποίας οὗτος, καθίσταται ἔκπτωτος. Δὲν κάμνω κριτικὴν ἐπὶ ὡρισμένων συμπτώσεων. Ὑποσημειῶ τὰ γεγονότα καὶ ἀφήνω νὰ τὰ κρίνητε ὑμεῖς. Ἔχομεν μέχρι τῆς στιγμῆς δύο γεγονότα, τὰ ὁποῖα τείνουν εἰς τὸ νὰ ἀποδείξουν μερικὰ πράγματα καὶ περὶ τούτων θὰ σᾶς ὁμιλήσω παρακατιὼν διεξοδικώτερον. Καὶ ὅταν γνωστοποιῆται, κύριοι βουλευταί, ἡ ἀπόφασις περὶ ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη ἐν ταὐτῷ γίνεται γνωστὸ καὶ εἰς τὴν ἑταιρίαν ὅτι ἐγκρίνεται ἡ δι’ ἀπ’ εὐθείας μίσθωσις τοῦ μεταλλείου, διαφωνοῦντος τοῦ ἁρμοδίου τμηματάρχου ὑπὸ τοὺς ἑξῆς ὅρους: «Ἄρθρ. 2: Ἀναδεχθῆτε ὑποχρεώσεις Βρυώνη πρὸς Ο.Χ.Ο.Α... (ἀναγινώσκει) ....». Δὲν βλέπω οὐδένα περιορισμόν. Βλέπω πρότασιν Ὑπουργείου πρὸς ἑταιρίαν καὶ γνωστοποίησιν ἐκπτώσεως Βρυώνη, καὶ ἀναδοχὴν ὑποχρεώσεων Βρυώνη ὑπὸ τῆς ἑταιρίας. Τὴν 3ην Δεκεμβρίου κοινοποιεῖται ἀπόφασις περὶ ἐκπτώσεως τοῦ Βρυώνη διὰ δικαστικοῦ κλητῆρος καὶ τὴν 7ην Δεκεμβρίου, μετὰ τέσσαρας δηλαδὴ ἡμέρας ἀρχίζει πλέον ἕνα ἄηθες παζάρευμα μεταξὺ τοῦ Τσίρη, ὡς ἐκπροσώπου τῆς ἑταιρίας καὶ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., ἐνῷ μέχρι τότε δὲν ἐγεννήθη ποτὲ οὐδεμία μεταξὺ των ἐναντιοφωνία ἀλλὰ ἦτο σαφὴς ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Τσίρη ὅτι θὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὑπαρχούσας τοῦ Βρυώνη ἔναντι τῆς ἑταιρίας ἀπεριορίστως. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ τονίσω ὅτι ἐνῷ ὁ Τσίρης ὡς ἐκπρόσωπος τῆς ἑταιρίας εἰς τὰς 25 Σεπτεμβρίου τοῦ 1956, ὅταν ἐζήτησε τὴν τρίμηνον παράτασιν ἔλεγεν ὅτι «δυνάμεθα σχεδὸν μετὰ βεβαιότητος νὰ προβλέψωμεν, ὅτι τὸ ἀποτέλεσμα τῶν δοκιμῶν θὰ εἶναι θετικὸν καὶ συνεπῶς ὅτι θὰ προβῶμεν εἰς τὴν κατάρτισιν τῆς συμβάσεως», ὁ δὲ κ. Ζάχος τὴν 12ην Ὀκτωβρίου 1956 ἔλεγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Μεταλλείων ὅτι εἶναι καταπληκτικὸν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐρευνῶν ὡς διεπίστωσεν ὁ ἴδιος καὶ ἐνῷ εἰς τὸ σημείωμα τὸ ἀρχικὸν τῆς ἑταιρίας, ἐτέθη ὡς πρωταρχικὸς ὅρος ἡ ἐξόφλησις τῶν ὑποχρεώσεων Βρυώνη, ἐν τούτοις, ὅταν δὲν ὑπῆρχε πλέον ὁ δύσμοιρος Βρυώνης ἡ περίφημος αὐτὴ ἑταιρία, δι’ ἑνὸς ἐγγράφου πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., καὶ διὰ μιᾶς αἰτήσεως πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, οὔτε πολύ, οὔτε ὀλίγον, λέγει ὅτι μόνον 297.000 δολλάρια πρέπει νὰ δώσῃ, διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξία τῶν μηχανημάτων αὐτῶν. Ἡ στάσις αὐτὴ τοῦ Τσίρη, ἡ ὑπαναχώρησις αὐτή, ὁ ἐκβιασμός, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπεται ἡ ἔκφρασις, τῆς ἑταιρίας, ὅτε πλέον εἶχεν ἐξασφαλίσει τὴν ἔκπτωσιν Βρυώνη καὶ τὴν ἀπομάκρυνσιν παντὸς ἄλλου ἐνδιαφερομένου, ἔφερεν εἰς ἀγανάκτησιν τὸν Ο. Χ.Ο.Α., ὁ ὁποῖος δι’ ἑνὸς ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον λέγει ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ μείωσις τοῦ χρέους Βρυώνη, ὅτι εἶναι ἄηθες αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται ἐκ μέρους μιᾶς ἑταιρίας, ἡ ὁποία ἔφερε κἄποιαν φήμην ἕως τώρα, καὶ ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλος ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰ μεταλλεῖα αὐτά. Αὐτὸ τὸ ἔγγραφον κύριοι βουλευταί, εἶναι πολύτιμον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον μᾶς δίδει τὴν πραγματικὴν εἰκόνα τῆς καταστάσεως κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δὲν δέχεται μείωσιν, κατηγορεῖ τὸν Τσίρην καὶ τὴν ἑταιρίαν γενικώτερον ὅτι ἐφαρμόζουν μέσα ἀνεπίτρεπτα διὰ νὰ μειώσουν τὸ ποσὸν τοῦ Βρυώνη καὶ γνωστοποιεῖ ἐπὶ πλέον ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλοθεν ἐνδιαφερόμενος διὰ τὰ μεταλλεῖα αὐτά. Καὶ ἐνῷ, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, αὐτὰ ἐγένοντο μέχρι τῆς 15ης περίπου Δεκεμβρίου 1956, καὶ ἦτο ἡ ἀπαίτησις καὶ ἡ ἐπιμονὴ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. τελείως ἄκαμπτος, αἴφνης, ἔπειτα ἀπὸ ἕνα μῆνα καὶ μερικὰς ἡμέρας παρατηροῦμεν μίαν καταπληκτικὴν στροφὴν εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ βλέπομεν τὸν Ο. Χ.Ο.Α. ὑπαναχωροῦντα καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον. Εἶναι ἡ πρώτη ἐπιστολή, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, τὴν ὁποίαν στέλλει ὁ Τσίρης πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., καὶ ἡ ὁποία λέγει ἐν συντομίᾳ τὰ ἑξῆς: «Ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας σύσκεψιν μεταξὺ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας καὶ ἐμοῦ ἐπιβεβαιῶ ὅρους ἀναδοχῆς ἐξοφλήσεως χρεῶν Βρυώνη». Ἀναφέρεται, ὡς βλέπετε, εἰς σύσκεψιν γενομένην ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἐπιβεβαιοῖ τὰ συμφωνηθέντα ἐκεῖ. Ποῖα εἶναι τὰ συμφωνηθέντα; Ἰδού, κύριοι βουλευταί: α) Ἀναδέχεται ποσὸν 401.000 δολλαρίων. Ἀναλαμβάνει νὰ πληρώσῃ τοῖς μετρητοῖς 100.000 δολλάρια, καὶ ὑπόσχεται νὰ καταβάλῃ τὰ 301.000 δολλάρια εἰς ἑξαμηνιαίας δόσεις, ἀτόκως ἐν μέρει κ.λ.π. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἔγγραφον τὸ ὁποῖον στέλλει ὁ Τσίρης καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ὅτι ἔγινεν πλήρης συμφωνία ἐνώπιον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας. Ἐν συνεχεία τῆς ἐπιστολῆς, ἀποστέλλει ὁ Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 303 τῆς 29.1.57 ἔγγραφον εἰς τὸ ὁποῖον μνημονεύει τὰ λεγόμενα ἐκ μέρους τοῦ Τσίρη πρὸς αὐτὸν (Ο. Χ.Ο.Α.), καὶ δηλοῖ ὅτι συμφωνεῖ. Συμφωνοῦμεν λέγει ὁ Ο. Χ.Ο.Α. εἰς τὸν τρόπον αὐτὸν τῆς ἐξοφλήσεως, ἐνῷ, κύριοι βουλευταί, ὀλίγας ἡμέρας ἐνωρίτερον εἰς τὰς 2812.56 ὁ Ο. Χ.Ο.Α. διεμαρτύρετο διὰ τὴν στάσιν τοῦ Τσίρη καὶ ἐτόνιζεν ὅτι ἐκδηλοῦται καὶ ἄλλοθεν ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ἐκμίσθωσιν τῶν μεταλλείων αὐτῶν. Αὐτά, κύριοι βουλευταί, ἔγιναν εἰς τὰς 29.1.57, τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἐκδίδεται καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 7673 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ἡ ὁποία θέτει τοὺς βασικοὺς ὅρους τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ, καὶ ἀναφέρει ἡ ἀπόφασις ὅτι αἱ 401.000 δολλαρίων εἶναι τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον συνεφωνήθη καὶ ὅτι ἐκ τοῦ ποσοῦ τούτου 100.000 δολλαρίων θὰ καταβληθοῦν τοῖς μετρητοῖς, αἱ δὲ 301.000 δολλαρίων εἰς δόσεις. Κατόπιν τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀνέφερον, ἀνακύπτουν, κύριοι βουλευταί, ὡρισμένα ἐρωτήματα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐγώ. Τὰ ἐρωτήματα δὲ αὐτὰ εἶναι τὰ ἑξῆς: Πῶς ἐκηρύχθη ἔκπτωτος καὶ διατὶ ὁ Βρυώνης ὅταν μέχρι τῆς τελευταίας στιγμῆς, τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἤθελεν νὰ συζητήσῃ πρότασιν περὶ ἐκπτώσεως; Πῶς ὑπανεχώρησεν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἐν συνεχείᾳ τὸ Ὑπουργεῖον ἐνῷ καὶ ἀπὸ τὰς δύο πλευρὰς ἐλέγετο ὅτι δὲν ἐννοοῦν νὰ κατέλθουν κάτω τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον εἶχεν προσφέρει ἡ ἑταιρία ἀρχικῶς; Καὶ πῶς ἐδέχθησαν ἀπὸ τὸ ποσὸν ὁλόκληρον νὰ φθάσουν εἰς τὸ ποσὸν τῶν 301.000 δολλαρίων μὲ τὰς διευκολύνσεις περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα; Ποία εἶναι ἡ ἀξία τῶν μηχανημάτων περὶ τῆς ὁποίας διεξοδικῶς σᾶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λυμπέρης δὲν πρόκειται νὰ ἀσχοληθῶ ἀντιλαμβανόμενος τὸ προκεχωρημένον τῆς ὥρας καὶ τὴν κόπωσίν σας. Ἀλλὰ ἐὰν αὐτά, κύριοι βουλευταί, προκύπτουν ἀπὸ τὸν φάκελλον καὶ ἀφοροῦν τὴν προϊστορίαν τῆς ὑποθέσεως, γεννᾶται τὸ βασικὸν ἐρώτημα ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐκλήθη νὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἐτέλει ἐν γνώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς συμφωνίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶχε γίνει; Ἀναμφισβητήτως ναί. Ἰδοὺ τὰ ἔγγραφα: Πρῶτον, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 303) 29.1.57 ἔγγραφον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ τοῦ ὁποίου γνωρίζει τὴν πρότασιν Τσίρη καὶ διὰ τοῦ ὁποίου δηλοῖ ὅτι τὴν ἀποδέχεται· δεύτερον, τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου του, τὸ ὁποῖον εἶναι τῆς ἰδίας ἡμερομηνίας, 29 Ἰανουαρίου μὲ ἀριθμὸν 7673) 29.1.57 καὶ διὰ τοῦ ὁποίου κανονίζει τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς ὅρους. Ἀναφέρει ἐπὶ λέξει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπρότεινεν ὁ κ. Τσίρης. Τρίτον στοιχεῖον, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1401) 16.5.57 ἔγγραφον Ο.Χ.Ο.Α. πρὸς Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὁποίου γίνεται μνεία καὶ λέγει: «ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 20433) 21.2. 1957 προσύμφωνον τοῦ συμβολαιογράφου Ἀθηνῶν Π. Λαζαράτου, ἐκχωρήσεως ἀπαιτήσεως Βρυώνη ἐκ 401.000 δολλαρίων... (ἀναγινώσκει)....». Πρῶτον, λοιπόν, ἔγγραφον 303, δεύτερον ἔγγραφον ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸν Τσίρην καὶ τρίτον ἔγγραφον ἐν μηνὶ Μαΐῳ ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ὑπόμνησις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς ὑπάρξεως τοῦ προσυμφώνου. Εἰς τὸ κρίσιμον αὐτὸ ἔγγραφον ἀπαντᾷ τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι ἀγνοεῖ τὸ προσύμφωνον, μετὰ ὁλόκληρον τρίμηνον καὶ πλέον, ὁπότε εἶχον δημοσιευθῆ τὰ πρῶτα σχόλια εἰς βάρος τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ὅλα, κύριοι βουλευταί, αὐτά, εἶναι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποδεικνύουν τὴν ἄμεσον γνῶσιν τῆς ὑποθέσεως ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὑπάρχουν, ὅμως καὶ βοηθητικὰ στοιχεῖα ἀποδεικνύοντα τὸ γεγονὸς τοῦτο. Εἶναι μία ἐπιστολὴ εἰς τὸν φάκελλον, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 15.10.57 τοῦ δικηγόρου κ. Λιβαθηνοῦ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναφέρει ὅτι παρὰ τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργοῦ εἰς ἣν πολλάκις ἐγνωστοποίησε οὗτος τὸ προσύμφωνον οὐδέποτε ἤκουσεν ἀντιρρήσεις. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἕνα στοιχεῖον τοῦ φακέλλου καὶ ἡ διαπίστωσις αὐτὴ εἶναι σοβαρωτάτη. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω τὴν τιμὴν νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, εἶναι καὶ ἄλλαι ἀποκαλύψεις σοβαρώταται, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὰ πρακτικὰ αὐτοῦ τούτου τοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., εἰς τὸ ὁποῖον μετέχουν πρόσωπα ἀνώτερα καὶ πρόσωπα ἀναμφισβητήτου κύρους. Ἰδού, κύριοι, βουλευταί, εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 4.10.57 τί ἐκθέτει πρὸς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ὁ Γενικὸς Διευθυντής, τονίζει ὅτι ἡ συμφωνία τῆς πιστώσεως, ἦτο πλέον ἢ γνωστὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐγένετο περὶ τούτου μακρὰ συζήτησις ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τὴν 29.1.57 καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον, συνεχίζει, πῶς ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν γνωρίζουν τὴν συμφωνίαν αὐτήν. Ἐν συνεχεία εἰς τὴν ἰδίαν συνεδρίασιν, ὁ ἴδιος Γεν. Διευθυντὴς λέγει ὅτι: Ἐνῷ ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας κ. Ἀσκητόπουλος, ἐδήλου ἄγνοιαν τῆς συμφωνίας καὶ ἄγνοιαν ἐπίσης τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 303 ἐγγράφου, τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τελικῶς εὑρέθη εἰς τὸν φάκελλον. Κύριοι βουλευταί, εἶναι καταπληκτικὸν νὰ ἰσχυρίζωνται ὅτι δὲν ἐγνώριζον τὴν συμφωνίαν καὶ εἰς τὸν φάκελλον νὰ εὑρίσκεται αὐτὸ τὸ ἔγγραφον, διὰ τοῦ ὁποίου ὁ Ο.Χ.Ο.Α. εἶχε γνωστοποιήσει τοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἐγένετο ἡ καταβολὴ τοῦ χρέους. Ἠρνήθησαν ἀκόμη καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἐγγράφου 7376 τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὸν Τσίρην, ἐνῷ ὁ ἴδιος ὁ Γεν. Γραμματεὺς εἶχε ὑπογράψει τὸ ἔγγραφον αὐτό, δι’ οὗ ἐγνωστοποίει εἰς τὸν Τσίρην τὸ Ὑπουργεῖον τοὺς ὅρους, ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἐγένετο ἡ σύμβασις καὶ ἡ ἐξόφλησις τῶν ὑφισταμένων γενικῶς χρεῶν τοῦ Βρυώνη. Καὶ συνεχίζων ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. κ. Παπαγεωργίου, κατὰ τὴν αὐτὴν συνεδρίασιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ἐκφράζει τὴν ἀπορίαν του, διὰ τὰ ἀντιθέτως λεγόμενα καὶ προσθέτει ὅτι ὁ Λιβαθηνός, ὡς τὸν ἐβεβαίωσεν ὁ ἴδιος ἐπέδειξεν εἰς τὸν κ. Καβαδᾶν τὸ προσύμφωνον μὲ τὰς δόσεις καὶ ἐδήλωσεν πρὸς αὐτὸν (Παπαγεωργίου) ὅτι πάντα ταῦτα εἶναι διατεθειμένος νὰ τὰ καταθέσῃ ἐνόρκως ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου. Ἕνας ἀνώτατος δικαστικὸς τὸν ὁποῖον δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίζω, ἀλλὰ πληροφοροῦμαι ὅτι ἀποτελεῖ διαμάντι τῆς δικαιοσύνης, ὁ κ. Μανιάτης, Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας, εἶπεν ἐπιγραμματικὰ εἰς τὸ Συμβούλιον τὸ Ἐποπτικὸν τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., τοῦ ὁποίου Συμβουλίου τυγχάνει Πρόεδρος, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι δὲν ἀντελήφθησαν τὴν ὕπαρξιν προσυμφώνου εἶναι τοὐλάχιστον ἀφελής. Δὲν εἶναι κρίσεις ἰδικαί μου, δὲν εἶναι κρίσεις τοῦ οἱουδήποτε, ὁ ὁποῖος ἔστω ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτευτικὴν λέγει τὰ ὅσα λέγει, ἑκάστοτε εἶναι γνώμη ἑνὸς δικαστοῦ, Προέδρου τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ὁ ὁποῖος ἐμέτρησεν ἀσφαλῶς τὰ λόγια του καὶ γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, πόσον οἱ δικασταὶ μετροῦν τὰ λόγια των, ὅταν μάλιστα ὑπάρχῃ κίνδυνος ἀπὸ κἄποιαν ἀθέλητον ὑπερβολὴν νὰ ἐκθέσουν κάποιον. Καὶ ἐὰν δὲν σᾶς ἀρκοῦν ὅλα αὐτά, τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερα καὶ αἱ περικοπαὶ τῶν πρακτικῶν περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, δὲν ἦτο ἀρκετὸν τὸ τελευταῖον ὑπ’ ἀριθ. 2451 τῆς 2ας Αὐγούστου 1957 πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον ἔγγραφον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. διὰ τοῦ ὁποίου ἐγνωστοποίει τοὺς ὅρους τῆς καταβολῆς τοῦ χρέους Βρυώνη κατὰ τὸν εἰδικώτερον ἐν τῷ συμφωνητικῷ τρόπον, διὰ νὰ ἀφυπνισθοῦν οἱ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ ἀπὸ τὸν λήθαργον εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκοντο; Ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ συμφωνητικόν; Ἂς εἴπωμεν, ὅτι δὲν τὸ ἐγνώριζον, παρ’ ὅλον ὅτι προκύπτει ἀπὸ τὰ ἔγγραφα ὅτι καλῶς τὸ ἐγνώριζον. Ἔγινε τόσος θόρυβος εἰς τὴν Βουλήν, ὁ κ. Γαληνὸς τὴν ἀπεκάλεσε σκανδαλώδη τὴν σύμβασιν τότε, καὶ ἐλέχθη ὅτι εἶναι μία σύμβασις, ἡ ὁποία δίδει τὸ δικαίωμα εἰς τὸν καθ’ ἕνα νὰ εἴπῃ πολλὰ καὶ διάφορα εἰς βάρος πολλῶν. Ὅταν, λοιπόν, αὐτὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ὑπηρεσία του πρὸ παντὸς δὲ αὐτὴ ἡ ὁποία τὰ παρακολουθεῖ, ὅταν εἶχε ἀκούσει ὅτι ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀπεκλήθη σκανδαλώδης ἡ σύμβασις ἐκείνη καὶ ὅταν ἔλαβεν ἔγγραφον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγράφετο εἰς τὸ τέλος «κατὰ τὸν εἰδικώτερον τρόπον» δὲν ἔπρεπε νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ζήτημα καὶ δὲν ἦτο ἔλλειψις στοιχειώδους ἐπιμελείας νὰ μὴ ἀνησυχήσῃ τις ἐκ τοῦ ἐγγράφου αὐτοῦ καὶ μόνον ὅταν εὑρέθη μία ἐφημερὶς νὰ καταγγείλῃ αὐτὰ τὰ πράγματα, τότε καὶ μόνον ἐσκέφθησαν νὰ κάμουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἔκαμαν καὶ περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησαν ἐκτενῶς οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι; Κύριοι βουλευταί, τίθεται εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἕνα ἐρώτημα. Τὴν ἰδίαν ἡμέραν ποὺ ὑπεγράφη ἡ σύμβασις 21 Φεβρουαρίου 1957, μεταξὺ τοῦ κ. Καβαδᾶ ὡς ἐκπροσώπου τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ ὡς πληρεξουσίου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας μὲ τὸ περίφημον ἄρθρον 17, τὴν ἰδίαν ἡμέραν ὑπογράφεται καὶ τὸ προσύμφωνον, μεταξὺ Ο. Χ.Ο.Α. καὶ ἑταιρίας. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἡ ἔννοια τῆς μονογραφήσεως τοῦ ἄρθρου 17 ἦτο νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ Ο.Χ. Ο.Α. τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἔγινε, τῆς τροποποιούσης τὴν ἀρχικὴν συμφωνίαν καὶ ἐὰν δι’ αὐτῆς ἐσκοπήθη, — μεταχειρίζομαι τὰς λέξεις, τὰς ὁποίας χρησιμοποιεῖ ἡ ὁλομέλεια τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας — νὰ λάβῃ γνῶσιν ὁ Ο. Χ.Ο.Α. τῆς ἐπελθούσης νέας συμφωνίας μεταξὺ Δημοσίου καὶ ἑταιρίας, ἐρωτᾶται, θὰ ἦτο δυνατόν, ἐφ’ ὅσον ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. τῆς ἐπελθούσης συμφωνίας καὶ τῆς τροποποιήσεως, τὴν ἰδίαν ἡμέραν νὰ ὑπογράψῃ σύμβασιν, ἡ ὁποία ἀνατρέπει ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχον συμφωνηθῆ καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶχον γίνει πρὸς τὸ συμφέρον αὐτοῦ τούτου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α.; Ἀλλὰ μήπως τὸ ἄρθρον 17 ἀναφέρει τὸν ὅρον «τοῖς μετρητοῖς»; Ἔχει ἀξίαν αὐτό, διότι ἀπησχόλησε κορυφαίους ἐπιστήμονας. Ἀπόδειξις, κύριοι βουλευταί, τῆς πεποιθήσεως τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἡ ἑταιρία περὶ τοῦ ὅτι ἴσχυε τὸ ἄρθρον 2 τῆς συμβάσεως, τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὸν τρόπον τῆς ἐξοφλήσεως, εἶναι τὸ ἑξῆς: Εἰς τὰς 8.5.1957 δι’ ἐπιστολῆς του ὁ κ. Τσίρης πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. δηλοῖ ὅτι θὰ ἀσκήσῃ τὸ κατὰ τὸ ἄρθρον 10 τοῦ προσυμφώνου δικαίωμα καταβολῆς τῶν 301.000 δολλαρίων εἰς 8 δόσεις ἐρωτῶν περὶ τοῦ τύπου τῆς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς ἐν συνεχείᾳ καί, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1609 τῆς 25.2.1957 ἐγγράφου του προτείνει ὁ Ο.Χ.Ο.Α. τὸν τύπον τῆς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς ὡς κατωτέρω: «....(ἀναγινώσκει)....». Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τοῦ ἐν λόγῳ Ν. Δ. ὁ αὐτὸς ἐκπρόσωπος τῆς ἑταιρίας διὰ τῆς ἀπὸ 26 Ἰουλίου 1957 δηλώσεώς του πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας ἀποδέχεται πάσας τὰς τροποποιήσεις τῆς συμβάσεως καὶ τὰς γενομένας προσθήκας ὅρων καὶ θεωρεῖ ταύτην ἰσχύουσαν ὡς ἐτροποποιήθη. Καὶ τίθεται αὐτομάτως τὸ ἐρώτημα ἐὰν ὁ κ. Τσίρης ἐπίστευε καὶ ἀντελαμβάνετο μὲ τὴν στοιχειώδη λογικήν, τὴν ὁποίαν, προφανῶς, διαθέτει, ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 17 ἀνατρέπεται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁρίζεται εἰς τὸ ἄρθρον 2, θὰ ἦτο τόσον βλάξ, μὴ καταθέτων 400.000 δολλαρίων τοῖς μετρητοῖς, ἀλλὰ μόνον τὰ 100.000 δολλάρια, ὥστε νὰ δώσῃ τὴν ἀφορμὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ καταγγείλῃ τὴν σύμβασιν; Δὲν ἀντέχουν αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα, κύριοι, οὔτε εἰς τὴν στοιχειώδη λογικήν, οὔτε εἰς τὴν λογικὴν μικροῦ παιδιοῦ. Καὶ ὅτα πεισθῇ κανεὶς εἰς τοιαῦτα ἐρωτήματα, δὲν δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ ἄρθρου 17 νὰ ἐπῆλθε τροποποίησις μιᾶς συμβάσεως, ἡ ὁποία εἶχε διατυπωθῆ καὶ διὰ τὴν ὁποίαν εἶχον γίνει τόσαι καὶ τόσαι συνεννοήσεις καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ, ὡς ἀποδεικνύεται ἀπὸ ἔγγραφα καὶ ἀπὸ ὅσα εἶπεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλά, κύριοι, ἂς πάρωμεν αὐτὴν καθ’ ἑαυτὴν τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 17 διὰ νὰ ἴδωμεν μήπως τὸ ξεκαθαρίζει ἐξ ἀντικειμένου τὸ ζήτημα, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται ἑρμηνεία. Ὁμιλεῖ τὸ ἄρθρον περὶ καταβολῆς. Δὲν γίνεται χρῆσις τοῦ ὅρου «τοῖς μετρητοῖς». Καὶ ναὶ μὲν οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Σύμβουλοι τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ἀπεφάνθησαν ὅτι καταβολὴ σημαίνει πληρωμήν, ἐν τούτοις ὅμως, δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ὀρθὴ ἄποψις, ἢ μᾶλλον δὲν εἶναι ἡ μόνη ἄποψις, ὥστε νὰ δύναται νὰ εἴπῃ τις ὅτι ἐκ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς τὸ ζήτημα ἀποσαφηνίζεται. Ἀντικρούει τὴν γνώμην αὐτήν, ἕνας ἄλλος Σύμβουλος τῆς πλειοψηφίας καὶ αὐτός, ὁ κ. Μπαρμπάτσης, ὁ ὁποῖος ναὶ μὲν συντάσσεται τελικῶς μὲ τὴν ἄποψιν τῆς πλειοψηφίας, ἀλλὰ λέγει, ὅτι ὁ τρόπος τῆς διατυπώσεως, δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἄρθρον 2, διότι κατὰ τοὺς κανόνας τῆς ἐπιστήμης, πρέπει ὅταν ἑρμηνεύωμεν τὴν σύμβασιν νὰ ἀποδίδωμεν σημασίαν ὄχι εἰς τὰς λέξεις, ἀλλὰ εἰς τὴν βούλησιν τῶν συμβαλλομένων καὶ εἰς τὰ συναλλακτικὰ ἤθη. Ὁ μειοψηφήσας Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης κ. Μπιζύμης ἐξέφερε τὴν γνώμην ὅτι ἡ ἑταιρία συνεμορφώθη πλήρως μὲ τὸ ἄρθρον 17, ὁ δὲ Πρόεδρος τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας κ. Μανιάτης, ἀπεφάνθη ὅτι ἡ καταβολὴ τῶν 401.000 δολλαρίων ἔδει νὰ γίνῃ κατὰ τὰ ἐν ἄρθρῳ 2 τῆς συμβάσεως ἀναφερόμενα. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν δύο παραγράφους εἰς τὸ ἄρθρον 17. Ἡ πρώτη παράγραφος ὁμιλεῖ περὶ καταβολῆς. Ἡ δευτέρα περὶ ἐμπράκτου προσφορᾶς καὶ εἰς ἄλλο σημεῖον ὁμιλεῖ ἁπλῶς περὶ προσφορᾶς. Καὶ ἐρωτᾶται, τότε ὁ κ. Ὑπουργός, νομικός, αὐτός, ἀπὸ μὴ νομικόν, τὸν καθηγητὴν κ. Κιτσίκην, ὅταν συνεζητεῖτο τὸ ἄρθρον 17 ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Διατί, κύριε Ὑπουργέ, ἐρωτᾷ ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Κιτσίκης, δὲν βάζομεν καὶ ἐδῶ τὸν ὅρον καταβολή; Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπήντησεν ὅτι δὲν συντρέχει τοιοῦτος λόγος. Ἐδῶ, κύριοι, ἐτόνισεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὑπάρχει τὸ τσέκ, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαργυρωθῇ μόλις ψηφισθῇ ἡ σύμβασις. Δὲν γεννᾶται ζήτημα ἐὰν εἶναι διατυπωμένον κατὰ τὸν α ἢ β τρόπον τὸ ἄρθρον αὐτό. Ἐρωτᾶται ὅμως: Ἐὰν πάρωμεν τὴν ἄποψιν τῆς πλειοψηφίας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὅτι ἡ καταβολὴ σημαίνει πληρωμήν, ὁ ὅρος καταβολὴ καὶ ὁ ὅρος ἔμπρακτος προσφορὰ εἶναι ταυτόσημοι;

§152Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὂχι, βέβαια, τὸ λέγει ἡ πλειοψηφία.

§153Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ λέγει ἡ πλειοψηφία, διατὶ νὰ μὴ τὸ εἴπωμεν καὶ ἡμεῖς, σαφέστερον ὅτε διετυποῦτο τὸ ἄρθρον 17 ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως; Ἰδού, ἐν συντομία, κύριοι βουλευταί, τὰ ὕποπτα — ὅταν λέγω ὕποπτα, ἐννοῶ τὰ σκοτεινὰ δηλαδὴ ἐκεῖνα ποὺ δὲν εἶναι ξεκαθαρισμένα, τὰ συγκεχυμένα καλλίτερα ἢ τὰ ἀόριστα — σημεῖα τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, τὰ ὁποῖα βεβαίως βοοῦν καὶ τὰ ὁποῖα θέλουν κἄποιαν ὑπεύθυνον ἀπάντησιν. Μᾶς ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἕνα ἐρώτημα καὶ μᾶς εἶπεν: «Κύριοι βουλευταί, ἐὰν σᾶς ἔλεγον ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ γίνῃ ἡ ἐξόφλησις 100.000 δολλάρια τοῖς μετρητοῖς, δηλαδὴ καὶ 301.000 δολλάρια εἰς δόσεις θὰ ἐφέρατε ἀντίρρησιν»; Ἀπήντησεν ἤδη ὁ συνάδελφος κ. Λυμπέρης. Συμπληρώνων ὅμως, τὴν ἀπάντησίν του, λέγω τὰ ἑξῆς: Βεβαίως θὰ ἐφέραμεν ἀντιρρήσεις. Βεβαίως τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἔφερε κἄποιαν ἀναταραχὴν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλὰ τὴν ἀπάντησιν ἀντὶ νὰ σᾶς τὴν δώσω ἐγώ, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, πᾶρτε τὴν ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν Μεταλλείων τοῦ Ὑπουργείου σας, τὸν κ. Καβαδᾶν, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν ἐμπιστευτικὴν ἀναφορὰν τὴν ὁποίαν σᾶς ὑπέβαλε διατελῶν, τότε ἐν ἀδείᾳ, λέγει ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Διότι θὰ ἀπεδεικνύετο ἀβάσιμον τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ περὶ τῆς ἐκ μέρους τῆς μισθωτρίας, εὐθὺς ἀμέσως ἅμα τῇ κυρώσει τῆς συμβάσεως ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου πρὸς τὸν Ο. Χ. Ο.Α., καὶ εὐλόγως θὰ ἐδημιουργοῦντο παράπονα ἐκ μέρους ἄλλων σοβαρῶν ἐκμεταλλευτῶν λευκολίθου κ.λ.π..... (ἀναγινώσκει).....

§154Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Καὶ ἄλλοι συνάδελφοι τὸ ἐπεκαλέσθησαν αὐτό. Τὸ ὅτι τὸ γράφει ὁ Διευθυντὴς τῶν Μεταλλείων ὡς κρίσιν ἰδικήν του, δὲν σημαίνει καθόλου ὅτι εἶναι καὶ ὀρθόν, διότι νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐὰν μία ἐπιχείρησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ φέρῃ 300 χιλ. δολλάρια ἐγγυητικὴν ἐπιστολήν, τότε βεβαίως, εἶναι λίαν σοβαρὰ ἐπιχείρησις. Ὅταν δὲ ἠμφισβήτησα ὅτι ὑπάρχουν ἐπιχειρήσεις ἐν Ἑλλάδι ἐνδιαφερόμεναι, δυνάμεναι οἰκονομικῶς νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὴν ἀποστολὴν τὴν οἰκονομικοτεχνικὴν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μεταλλείου, ἠννόουν, ὅτι δὲν ὑπάρχουν, ἐν Ἑλλάδι τοὐλάχιστον, ἐνδιαφερόμενοι, διὰ τὸ μεταλλεῖον Βάβδου. Δὲν ὑπῆρχον ἐκείνην τὴν περίοδον, ἐνδιαφερόμενοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ προσφέρουν ὅλας αὐτὰς τὰς ἐγγυήσεις. Καὶ ἐγὼ πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἶναι καλλίτερον νὰ πληρώσῃ τις τοῖς μετρητοῖς, ἀλλὰ πιστεύω, ὅτι εἶναι ἀρκούντως δύσκολον νὰ φέρῃ ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν 300 χιλιάδων δολλαρίων. Ἑπομένως, καὶ ἐὰν τὸ γράφῃ ὁ κ. Καβαδᾶς εἰς τὴν πρὸς ἐμὲ ἀναφοράν του, κακῶς ἔκαμε τὴν ἐκτίμησιν. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι καμμίαν σημασίαν ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δὲν θὰ εἶχε, διότι ἐὰν ἔχῃ καμμίαν σημασίαν, τὸ θέμα ἔχει σημασίαν, διότι εἶναι πολὺ καλλίτερον διὰ τὸν Ο.Χ.Ο.Α. νὰ πάρῃ τὰ χρήματα αὐτὰ τώρα, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ τὰ ἀξιοποιήσῃ παραγωγικῶς. Αὐτὴ εἶναι ἡ σημασία καὶ οὐδεμία ἄλλη.

§155Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπανέλαβε τὴν ἰδικήν του γνώμην, τὴν ὁποίαν γνωρίζομεν καί, τὴν ὁποίαν ἔχει δικαίωμα νὰ ἐπαναλάβῃ. Ὅμως, τὸ νέον στοιχεῖον εἶναι, ὅτι ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῶν Μεταλλείων ἔχει διάφορον γνώμην καὶ αὐτὸ ἠθέλησε νὰ τονίσῃ ὁ κ. συνάδελφος καὶ αὐτὸ ἐπιβεβαιώνεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§156Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἁρμόδιος Διευθυντὴς τῶν Μεταλλείων, εἶναι ἁρμόδιος διὰ τὰ μεταλλεῖα καί, ὄχι ἁρμόδιος διὰ τὰς τραπεζιτικὰς πιστώσεις: Ἐνδέχεται ὁ Διευθυντὴς Μεταλλείων νὰ πιστεύῃ, ὅτι θὰ τοῦ ζητήσω τὴν γνώμην, ἀλλὰ μοῦ εἶναι παγερῶς ἀδιάφορον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅλοι, ὅσοι ἔχουν στοιχειωδῶς ἀσχοληθῆ μὲ τὰ οἰκονομικά, γνωρίζουν, ὅτι τὸ νὰ φέρῃς ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν παμμεγίστης Ἑλβετικῆς Τραπέζης, διὰ 300 χιλ. δολλάρια, εἶναι περίπου ἐξ ἴσου δύσκολον μὲ τὸ νὰ καταβάλῃς τὰ χρήματα ταῦτα.

§157Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς ἔχει πείσει μὲ τὰς διοικητικὰς ἐνεργείας του, ὅτι θεωρεῖ τοὺς Διευθυντὰς τοῦ Ὑπουργείου ἀνθρώπους γενικῆς ἁρμοδιότητος. Ἀφ’ ἧς διωρίσθη ὁ Διευθυντὴς τῆς Ἠλεκτρολογίας ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου, διὰ νὰ κρίνῃ τὴν εἰσαγωγὴν ξένων κεφαλαίων, δὲν εἶναι περίεργον, διατὶ καὶ ἡμεῖς, ἀκολουθοῦντες τὸ παράδειγμά του, θεωροῦμεν τὸν κ. Καβαδᾶν ἁρμόδιον καὶ διὰ τὰ οἰκονομικὰ θέματα.

§158Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Μολονότι δέχομαι, ὅτι ἡ παρατήρησίς σας εἶναι πνευματώδης, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω τὰ ἀκόλουθα. Κάθε Ὑπουργεῖον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ νόμου περὶ ξένων κεφαλαίων στέλλει ἕνα ἀντιπρόσωπον. Οὐδὲ δύναται εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ταύτην τὰ Ὑπουργεῖα νὰ στέλλουν διὰ κάθε εἰδικὸν θέμα, εἰδικὸν ἀντιπρόσωπον. Ὁ νόμος ὁρίζει, ὅτι κάθε Ὑπουργεῖον στέλλει ἕνα. Ἔστειλα, λοιπόν, τὸν Γεν. Διευθυντὴν τῆς ἠλεκτρολογίας, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τριετίας ἐκπροσωπεῖ τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐστάλη ἕνας ὑπάλληλος ἐπὶ πρώτῳ βαθμῷ. Π. χ. ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐκπρόσωπος εἶναι ὁ Διευθυντὴς τῶν εἰσαγωγῶν. Ὑπάρχει κἄποιος ἐκπρόσωπος, ὁ ὁποῖος παριστάμενος ἐκεῖ κρίνει γενικῶς τὰ θέματα. Κατὰ τὰ ἄλλα ἡ παρατήρησίς σας, κύριε Πρόεδρε, εἶναι χιουμοριστικὴ καὶ τὴν δέχομαι.

§159Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι πράγματι χιουμοριστικὴ ἡ παρατήρησίς μου, τὴν ὁποίαν, ὅμως, καὶ οὐσιαστικῶς τὴν ἐπεβεβαιώσατε.

§160Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον, παρὰ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσε ὁ ἀξιότιμος κ. συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν νὰ εἴπω, ὅτι ἀλλοῦ ἐτοποθέτησα ἐγὼ τὴν σκέψιν μου, τὴν ἐτοποθέτησα εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον. Λέγει ὁ κ. Καβαδᾶς, ὅτι διὰ τῆς ἀποκαλύψεώς των ἀποδεικνύεται ἀβάσιμον τὸ ἐπιχείρημα. Πρῶτον, κύριοι βουλευταί, δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ λέξις ἐπιχείρημα, ὅπως τὴν τοποθετεῖ ὁ κ. Καβαδᾶς. Ὅταν χρησιμοποιοῦμεν τὸν ὅρον ἐπιχείρημα, ἐννοοῦμεν συνήθως κἄτι τὸ ὁποῖον ἐφευρίσκομεν καὶ ἀντιτάσσομεν πρὸς ἀπόκρουσιν κἄποιας ἐναντιώσεως. Δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ φρασεολογία ὅτι τοῦτο μᾶς ἀποστερεῖ ἑνὸς ἐπιχειρήματος. Καὶ ποῖον τὸ ἐπιχείρημα; Ὅτι τὰ χρήματα θὰ κατεβάλλοντο τοῖς μετρητοῖς. Καὶ συνεχίζων λέγει ὁ κ. Καβαδᾶς: «Ὅτι εὐλόγως θὰ ἐδημιουργοῦντο παράπονα ἐκ μέρους ἄλλων σοβαρῶν ἐκμεταλλευτῶν λευκολίθου». Ἔχομεν, λοιπόν, καὶ τοὺς σοβαρούς, προχθὲς ἔγινε συζήτησις περὶ μὴ σοβαρῶν, περὶ ἀεριτζήδων. Πρέπει κύριοι βουλευταί, νὰ προσέξωμεν τὴν διατύπωσιν: «Θὰ δημιουργηθῇ τὸ παράπονον ἐκ μέρους ἄλλων σοβαρῶν ἐκμεταλλευτῶν λευκολίθου, καταλήγει εἰς τὴν ἐμπιστευτικὴν ἀναφορὰν του ὁ κ. Καβαδᾶς, ὅτι ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς τμηματικῆς καταβολῆς ἐπὶ 3ετίαν τοῦ ποσοῦ τῶν 300.000 δολλαρίων, θὰ ἐδέχοντο καὶ οὗτοι νὰ ὑποβάλωσι παρομοίας προτάσεις». Ἰδού, λοιπόν, διατὶ ἀνέφερον τὸ ἔγγραφον, διὰ νὰ κάμω ἕνα συλλογισμὸν καὶ νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τῆς ἀντιλήψεως τὴν ὁποίαν εἶχε ὁ κ. Καβαδᾶς, ὁ καὶ χειρισθεὶς αὐτὸ τὸ θέμα, ὅταν ὑπέβαλε τὴν ἐμπιστευτικὴν ἀναφορὰν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Ὅλα αὐτὰ συλλήβδην καὶ ὅλα αὐτὰ μεμονωμένως ἔδωσαν τὸ δικαίωμα εἰς πολλοὺς νὰ κάμουν πολλὰς καὶ διαφόρους σκέψεις καὶ αἱ σκέψεις αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν εἶναι αἱ ἑξῆς: Ὅτι ἔγινε ἕνα ἄρθρον 2 καὶ ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἀναφέρονται ὡρισμένα ἔγγραφα. Δὲν ἠξεύρει κανεὶς τί περιέχουν τὰ ἔγγραφα αὐτά, παρ’ ὅτι διὰ τούτων ρυθμίζεται ὁ τρόπος πληρωμῆς τῶν 401.000 δολλαρίων. Ἔγινε, ὅμως, καὶ ἕνα ἄλλο ἄρθρον, τὸ 17, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ εἰς τὴν α παράγραφον μὲν περὶ καταβολῆς. Εἰς τὴν βʹ δὲ παράγραφον περὶ ἐμπράκτου προσφορᾶς. Καὶ οἱ μὲν εἰδότες ἀπ’ ἀρχῆς τὴν ὑπόθεσιν μὲ τὰ διφορούμενα αὐτὰ ἄρθρα, δηλαδὴ ἡ Αὐστροαμερικανικὴ Ἑταιρία, ἦσαν βέβαιοι, καὶ ἥσυχοι, ὅτι ἱκανοποιοῦνται μὲ τὴν διατύπωσιν αὐτήν. Οἱ δὲ μὴ εἰδότες, δηλαδή, ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐψήφισαν μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἡ καταβολὴ θὰ ἐγίνετο τοῖς μετρητοῖς. Καὶ συνεχίζω, κύριοι βουλευταί. Προκύπτει ἀπὸ τὰ πρακτικὰ ὅτι ἡ καταβολὴ θὰ ἐγίνετο τοῖς μετρητοῖς. Ἀναμφισβητήτως ναί. Ἔχω ἐδῶ σημειωμένα ὅλα τὰ σημεῖα τῶν ἀγορεύσεων τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας. Πάντοτε χρησιμοποιεῖ τὸν ὅρον «τοῖς μετρητοῖς». Εἰς κἄποιαν δὲ περικοπὴν τῆς ἀγορεύσεώς του, τὴν ὁποίαν δὲν ἐτόνισε κανεὶς συνάδελφος, λέγει: «Ὁ Ο.Χ.Ο.Α. βεβαίως ἐπῆρε τὸ τσέκ, ἀλλὰ θὰ ἐξαργυρωθῇ ἐντὸς 10 ἡμερῶν ἂν ψηφισθῇ, βεβαίως ἡ σύμβασις.... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ κατόπιν ὅλων αὐτῶν, θέλω νὰ φέρω εἰς τὴν μνήμην σας κἄτι δηλώσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ, εὐθὺς ὡς ἔγινε ὁ πρῶτος θόρυβος περὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἰσχυρίσθη εἰς τὰς δηλώσεις του αὐτὰς ὅτι ἐτέλει ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ συμφωνητικοῦ αὐτοῦ, ἀλλὰ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 77182)9. 10.57 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους — δὲν θὰ σᾶς διαβάσω ὁλόκληρον τὸ ἔγγραφον — λέγει ὅτι ἀρχικῶς μὲν ἔγινε κἄποια συζήτησις καὶ συμφωνία περὶ αὐτοῦ, ἐν τῷ μεταξύ, ὅμως, ἔγιναν ἄλλαι συζητήσεις καὶ ἀποτέλεσμα τῶν διαπραγματεύσεων τούτων ὑπῆρξεν ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 17, δι’ οὗ δηλοῦται ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι λαμβάνεται πρόνοια περὶ καταβολῆς τοῖς μετρητοῖς. Ἑπομένως ἢ τὸ Ὑπουργεῖον ἠγνόει τὴν ὕπαρξιν τοῦ συμφωνητικοῦ καὶ ἐφ’ ὅσον ἠγνόει τὴν ὕπαρξίν του, δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ σκεφθῇ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ διατυπωθῇ τὸ ἄρθρον 17, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ μεταβολὴ τῶν ὅρων, ἢ ἐτέλουν ἐν γνώσει τῆς συμφωνίας, ὁπότε διὰ τοῦ ἄρθρου 17 ἐτέθη ἐντέχνως παγὶς καὶ εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ εἰς τὴν Ἑταιρίαν. Τοῦτο δὲν θέλω νὰ τὸ παραδεχθῶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ, διότι δὲν εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ Κράτους, ὡς συμβαλλομένου νὰ ἀνατρέπῃ κατὰ τοιοῦτον ἀνεπίτρεπτον τρόπον ὑπάρχουσαν συμφωνίαν μεταξὺ ἄλλων καταρτισθεῖσαν, καὶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πιστεύω εἶναι ὅτι ἡ συμφωνία ἦτο γνωστὴ καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ εἰς τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου του καὶ ἀπεκρύβη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀπὸ τὸν εὔλογον φόβον ὅτι θὰ ἐδημιουργεῖτο θόρυβος διὰ τὴν ὅλην σύμβασιν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ καταψηφισθῇ τελικῶς, ἀποκαλυπτομένων τῶν τεραστίων οἰκονομικῶν, εὐκολιῶν, αἱ ὁποῖαι παρεσχέθησαν εἰς μίαν ξένην ἑταιρίαν. Ἐρευνητέον, ὅμως, ἔλαβε καὶ αὕτη τοὐλάχιστον γνῶσιν τῆς ἐπελθούσης μεταβολῆς ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς καταβολῆς τοῦ χρέους Βρυώνη πρὸς τὸν Ο.Χ.

Ο.Α.;

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς συμβάσεως. Ἡ ἑταιρία ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν καὶ διὰ τῆς ὑπογραφῆς της καὶ τὸ ἄρθρον 17.

§162Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Σύμφωνος, ἀναμείνατε, ὅμως, νὰ τελειώσω τὴν σκέψιν μου.

§163Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εἰς ποῖον νὰ ἐστέλναμεν τὸ ἄρθρον 17, εἰς τὴν ὑπογράψασαν ἑταιρίαν;

§164Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἐννοῶ. Ἐνῷ ὅλα τὰ σημεῖα ἀποδεικνύονται δι’ ἐγγράφων, αὐτὸ τὸ βασικώτερον δὲν ἔχει ἀποσαφηνισθῇ, ὥστε νὰ ξεκαθαρίζεται τὸ ζήτημα, ἐὰν ὁ ὅρος «καταβολὴ» ἦτο τοῖς μετρητοῖς ἢ ὄχι, καὶ ἐὰν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐτέλουν ἐν γνώσει τῆς νέας συμφωνίας.

§165Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μεταξὺ κωφαλάλων ἐγένετο ἡ συνεννόησις, ὥστε μόνον ἡ ὅρασις νὰ εἶναι δυνατή; Δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ συνομιλία, ἡ συνεννόησις;

§166Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Τὰ κείμενα ὑπογράφονται, κύριε Πρόεδρε.

§167Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐνῷ εἶχε προηγηθῆ μακροτάτη διαμάχη καὶ ἐπῆλθε τελικὴ συμφωνία, χωρὶς κατόπιν νὰ ἐπακολουθήσῃ καμμία ἄλλη συνεννόησις, ἀποστέλλεται διάφορον κείμενον πρὸς μονογραφήν.

§168Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, δὲν ὁμιλοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ τὸν Ο.Χ.Ο.Α., ἀλλὰ διὰ τὴν ἑταιρίαν.

§169Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐμονόγραψε, εἴπατε, καὶ ὁ Ο.Χ. Ο.Α. καὶ ἡ ἑταιρία.

§170Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὄχι, διὰ τὴν ἑταιρίαν. Ἐπὶ τοῦ ἄλλου θέματος θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος. Ἡμεῖς οἱ δύο συνεννοούμεθα αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§171Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω πεισθῆ ὅτι ὄχι μόνον ἐμεῖς οἱ δύο, ἀλλὰ οὐδεὶς πρὸς οὐδένα κατέστη δυνατὸν νὰ συνεννοηθῇ εἰς αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν ἦτο Κράτος, ἦτο Πύργος Βαβέλ! Οὐδεὶς γνωρίζει τὸν ἄλλον, οὐδεὶς εἶδεν οὐδεὶς ἤκουσεν, οὐδεὶς ἠγνόησεν! Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία αὐτῆς τῆς συμβάσεως.

§172Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τὸ τὶ εἶπε καὶ δὲν εἶπε προκύπτει ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη. Διότι καὶ σεῖς θὰ παραδεχθῆτε ὅτι δὲν εἶναι πιθανὸν νὰ ἐδόθη τὸ ἔγγραφον τῆς συμβάσεως εἰς τὴν ἑταιρίαν ὑπὸ μορφὴν τελεσιγράφου. Προδήλως ἡ ἑταιρία μεταξὺ 21ης Ἰανουαρίου, ποὺ ἀπεστάλη τὸ ἔγγραφον τὸ πρῶτον, καὶ τῆς 21ης Φεβρουαρίου, ποὺ ὑπεγράφη τελικῶς ἡ σύμβασις, διεπραγματεύετο μὲ τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων. Αὐτὸ εἶναι ἓν ἱστορικὸν γεγονός, διότι κάποτε ἐγράφη αὐτὸ τὸ χαρτί. Οὕτως ἐγένοντο καὶ ἄλλαι τινὲς τροποποιήσεις, πλὴν τοῦ ἄρθρου 17, ἀναφερόμεναι καὶ ὑπὸ τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους. Ἐκ τούτων αἱ περισσότεραι εἶναι ἐπουσιώδεις, μία ὅμως, εἶναι οὐσιώδης, διότι ἀφορᾷ εἰς τὸ τίμημα ὡρισμένου προϊόντος. Ὅταν ἐτελείωσεν αὐτὴ ἡ σύμβασις, ἡ ὁποία ἔγινε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον — ἂν θέλετε νὰ μὴ εἴπω τὴν πομπώδη λέξιν διαπραγμάτευσις — ἔγινεν ἡ γραφή της κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐπάνω εἰς τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων τὴν 21ην Φεβρουαρίου, ἐμπῆκε μία ὑπογραφή. Τὸ θέμα τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. εἶναι πράγματι ἐντελῶς διακεκριμένον. Ἄλλο τὶ ἔννοιαν ἔχει ἡ μονογραφὴ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἄλλο τὶ ἔννοιαν ἔχει ἡ ὑπογραφὴ τῆς συμβάσεως ἀπὸ τὰ δύο συμβαλλόμενα μέρη. Ὅπως καὶ τὸ Δημόσιον δὲν δύναται νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν γνωρίζει τὸ περιεχόμενον τῆς συμβάσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν, ἔτσι καὶ ὁ ἀντισυμβαλλόμενος δὲν δύναται νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δὲν γνωρίζει τὸ περιεχόμενον, τὸ κατὰ τὴν κοινὴν λογικὴν ἔννοιαν, γραμματικὸν ἐὰν θέλετε, περιεχόμενον, αὐτοῦ ποὺ ὑπέγραψε.

§173Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἡ ἔννοια τοῦ ὁποίου, ὅμως, περιεχομένου, ἀμφισβητεῖται.

§174Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τὸ ἐὰν ἀμφισβητῆται ἢ ὄχι τὸ ἔκρινε πρὸς τὸ παρὸν τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἀπεφήνατο, ὡς γνωρίζητε.

§175Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὑπάρχει καὶ νομικὴ ἄποψις ἀντίθετος.

§176Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰς αὐτὴν τὴν ἀδυναμίαν κατανοήσεως διὰ τὴν ὁποίαν καταλογίζετε εὐθύνην εἰς τὴν ἑταιρίαν ἔχει περιέλθει καὶ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. Καὶ οἱ δύο ἰσχυρίζονται ὅτι δὲν τὸ εἶχον ἀντιληφθῆ.

§177Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὑπάρχει, κύριε Πρόεδρε, μεγάλη διαφορά.

§178Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δεδομένου εἶναι ὅτι καὶ ὁ Ο.Χ.Ο. Α. ἀμφισβητεῖ τὴν γνώμην σας, ἐξακολουθῶν νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι ὑπέγραψεν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἀρχικοῦ προσυμφώνου καὶ ἡ ἑταιρία ἐπίσης. Ἑπομένως, εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν μεταξὺ τριῶν συμβαλλομένων οἱ δύο ἔχουν ἀντίθετον γνώμην πρὸς τὸν Ὑπουργόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ γεγονός.

§179Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον ἀκόμη τοῦ Ο.Χ.Ο.Α., ὁ Νομικὸς Σύμβουλος, ὁ ἐκεῖ μετέχων, ὁ κ. Μπαρμπάτης, ὁ ὁποῖος ἦτο Νομικὸς Σύμβουλος, ψηφίσας εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὡς ἐψήφισε καὶ ἡ πλειοψηφία, ἀλλὰ μὲ ποιάν τινα ἐλαφρὰν διάκρισιν λέγει τὰ ἑξῆς ὅτι: «Ἡ ἔννοια τοῦ ἄρθρου 17, εἶναι, κατ’ ἐμέ, τοῖς μετρητοῖς καὶ οὐχὶ διακανονισμὸς εἰς δόσεις καὶ δι’ οὓς λόγους, λέγει ἐπικαλεῖται τὸ Νομικὸν Συμβούλιον καὶ ἰδίᾳ διότι δὲν καθίσταται νοητὴ κατ’ ἄλλην ἔννοιαν ἡ μὴ διάφορος διατύπωσις τοῦ ἄρθρου καὶ ὁ μὴ καθορισμὸς ἐν αὐτῷ τοῦ ποσοῦ ὅπερ θὰ κατεβάλλετο εἰς δόσεις, τῶν τόκων κ.λπ., εἴτε διὰ ρητῆς μνείας, εἴτε, ἔστω, καὶ δι’ ἀναφορᾶς εἰς τὸ ἄρθρον 2. Τοιαύτη πλημμέλεια, λέγει ὁ κ. Νομικὸς Σύμβουλος, τοῦ ἄρθρου, θὰ ἔδει κατὰ τὴν κοινὴν λογικὴν νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τῆς ἐνδιαφερομένης ἑταιρίας καὶ θὰ ἔδει αὕτη νὰ ζητήσῃ τὴν κατάλληλον συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου, πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως». Αὐτὸ τὸ λέγει ἕνα πρόσωπον, διακεκριμένος νομικός, ὁ ὁποῖος κρίνει καὶ λέγει: Ὡς πρὸς μὲν τὸν Ο.Χ.Ο.Α., δύναταί τις, καλοπίστως νὰ θεωρήσῃ ὅτι ἄλλως ἡρμήνευσε τὴν σύμβασιν, ὡς πρὸς τὸν ὑπογράψαντα τὴν σύμβασιν, ἰσχυρίζεται ὁ κ. Μπαρμπάτης, δὲν εἶναι λογικὸν νὰ πιστεύσῃ τις ὅτι θὰ ὑπέγραφε τὴν σύμβασιν ἐπιπολαίως καὶ ἁπλῶς στηριζόμενος εἰς τὴν ἐνδεχομένην ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν ἕνας μόνον ἐκ τῶν ἐπισήμως ἀσχοληθέντων μὲ τὴν ὑπόθεσιν νομικῶν, ἔδωσεν, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ὁ συνδυασμὸς τοῦ ἄρθρου 17 μὲ τὸ ἄρθρον 2, διότι ἦτο ἁπλουστάτη ἡ ὑπόθεσις, ἀφοῦ ὑπῆρχεν ἕτοιμος ἡ διατύπωσις περὶ καταβολῆς εἰς τὰ προμνησθέντα τρία ἔγγραφα. Διατὶ τὴν ὥραν τῆς γραφῆς τοῦ ἄρθρου 17, δὲν ἔπαιρναν ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ἔγγραφα καὶ νὰ τὸ γράψουν;

§180Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἔχετε τὴν καλωσύνην νὰ διαβάσητε τὸ συμπέρασμα τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἐποπτικοῦ Συμβουλίου;

§181Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αἱ ἐνέργειαι τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. εἶναι νόμιμοι, διότι ὁ κ. Μπαρπάτης φρονεῖ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα τώρα ἠκούσατε, διότι ὁ κ. Ζαριφόπουλος φρονεῖ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπίσης διαβάσατε.

§182Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Περὶ τοῦ ἄρθρου 2;

§183Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Περὶ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. ὁμιλεῖτε σεῖς.

§184Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἂν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀκούσῃ τὴν παράκλησίν μου νὰ μὲ ἀφήσῃ νὰ τελειώσω τὴν σκέψιν μου, δὲν θὰ ἐγίνετο αὐτὴ ἡ συζήτησις, ἡ ἀτέρμων, μεταξὺ ὅλων τῶν ἐν τῇ Βουλῇ εὑρισκομένων, διότι ἡ σκέψις μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τῆς μειοψηφίας κ. Μπιζίμης, ἐκθέτων τὴν ἄποψίν του εἰς τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, εἶπε τὸ ἑξῆς: «Ἡ ἐπικαλουμένη ὑπὸ τῆς πλειοψηφίας μονογραφὴ τοῦ σχεδίου τοῦ ἄρθρου 17 παρὰ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. εἶναι ἄνευ σημασίας διὰ τὴν ἀντισυμβαλλομένην ἑταιρίαν διότι δὲν προκύπτει ἐκ τῶν στοιχείων τοῦ φακέλλου ὅτι ἀνεκοινώθη καὶ εἰς αὐτὴν ἡ τοιαύτη μεταβολὴ κ.λ.π...... (ἀναγινώσκει)....». Νά, λοιπόν, τί ἤθελον νὰ εἴπω: Ὅτι ὁ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὁ κ. Μπιζίμης εἶπεν ὅτι ἂν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. προσεφέρθη καὶ ἐμονογράφησε τὸ ἄρθρον 17, αὐτὸ δὲν παίζει κανένα ρόλον διὰ τὴν ἑταιρίαν, ἡ ὁποία δὲν ἔλαβε γνῶσιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς. Ἄλλοι, λοιπόν, ὑποστηρίζουν ὅτι τὸ ἄρθρον 17 δὲν δεσμεύει τὸν Ο.Χ.Ο.Α. καὶ ἄλλοι δὲν δέχονται ὅτι δὲν δεσμεύει οὔτε τὴν ἑταιρίαν. Καὶ ἡ πραγματικότης εἶναι μία ὅτι τὸ Δημόσιον ἐνεπλάκη εἰς μίαν δεινὴν περιπέτειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀναμένομεν νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ κατορθώσῃ νὰ τὸ ἐξαγάγῃ ἀλώβητον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§186Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ διακοπάς, διότι γίνεται τοιαύτη κατάχρησις τῶν διακοπῶν, ὥστε ποτὲ ὁ ρήτωρ νὰ μὴ κατορθώνῃ νὰ εἴπῃ ἐκεῖνα ποὺ θέλει νὰ εἴπῃ.

§187Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Εἶσθε ὁ σημαιοφόρος.

§188Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πάρετε τὰ πρακτικὰ νὰ ἴδητε πόσες φορὲς διέκοψα ρήτορας. Κύριοι συνάδελφοι, εἰλικρινῶς λυποῦμαι διότι καὶ μετὰ τὴν ἀγόρευσιν καὶ τὰς ἀλλεπαλλήλους διακοπὰς–ἀγορεύσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας, εὑρίσκομαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν θέματος τῆς συμβάσεως τῆς Βάβδου. Ἐνθυμεῖσθε, ὅσοι εἶσθε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸ καλοκαῖρι, ὅτι ὅταν ἔλαβον τὸν λόγον, εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπρόκειτο περὶ σκανδάλου μεγάλης ὁλκῆς καὶ ἐζήτησα νὰ ἀναβληθῇ τοὐλάχιστον ἡ συζήτησις ἵνα μελετηθῇ ἡ σύμβασις μὲ μεγαλυτέραν προσοχήν. Ἀτυχῶς, αἱ συστάσεις μου ἐκεῖναι δὲν ἐγένοντο δεκταί, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἐπετέθη καὶ παρ’ ὅλον ὅτι τὸν ἐβεβαίωσα ὅτι μόνος σκοπός μου ἦτο νὰ τὸν προστατεύσω ἀπὸ ἕνα ὀλίσθημα εἰς τὸ ὁποῖον τὸν παρέσυραν, ὅπως ἐπίστευον τότε, δὲν ἐδέχθη κἄν οὔτε τὴν φιλικὴν σύστασιν καὶ ἐπροχώρησεν εἰς τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως, ὑπερθεματίζων εἰς αὐτὴν καὶ ἀνακριβῶς βεβαιῶν τὴν Βουλὴν δι’ ὡρισμένων στοιχείων, διὰ τὰ ὁποῖα ἐβεβαίου ὅτι ὑπῆρχον εἰς τὴν σύμβασιν αὐτὴν ἐνῷ δὲν ὑπῆρχον. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι τὸ θέμα τοῦ σκανδάλου εἰς τὴν σύμβασιν Βάβδου δὲν εἶναι τόσον τὸ ἂν τὰ 401.000 δολλάρια, εἶναι καταβλητέα τοῖς μετρητοῖς ἢ ἐπὶ πιστώσει, οὔτε τὸ ἂν ἠπατᾶτο ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ δὲν ἐπληροφορήθη καλῶς ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἢ ἡ ἑταιρία δὲν ἐπληροφορήθη καλῶς. Νομίζω ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Αὐτὴ εἶναι μία λεπτομέρεια ἠθικῆς τάξεως, ἀλλὰ λεπτομέρεια εἰς τὸ ὅλον οἰκοδόμημα τοῦ σκανδάλου Βάβδου. Πιθανῶς δὲν θὰ τὸ ἔχητε ἀντιληφθῆ εἰς ὅλην του τὴν ἔκτασιν. Συνέβη τὸ ἑξῆς: Ἔρχεται ἡ ἑταιρία ὡς ὑπομισθώτρια ἐν ὀνόματι Βρυώνη δοκιμαστικῶς διὰ δέκα μῆνας. Παίρνει μίαν ὀψιὸν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν μὲ ἀπολύτως ξεκαθαρισμένας εὐθύνας καὶ δικαιώματα, καὶ μὲ ρητὰς ὑποχρεώσεις διὰ τὸ μέλλον. Ὄχι μόνον μὲ ρητὰς ὑποχρεώσεις κατὰ τὸ δεκάμηνον τῆς δοκιμῆς ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ δεκάμηνον. Ἐφ’ ὅσον ἤθελον γίνει αἱ προβλέψεις καὶ αἱ ἔρευναί της, εἶχεν ρητὰς ὑποχρεώσεις ἀπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἀνελάμβανε τὴν συνέχισιν τῆς μισθώσεως Βρυώνη καὶ ὄχι ἰδικῆς της μισθώσεως. Τὰ παράδοξα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν εἶναι τὰ ἑξῆς: Πρὶν ἢ λήξῃ, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὀψιόν, πρῶτον ἐγκρίνει ἡ Κυβέρνησις τὴν σύστασιν ἑταιρίας Ἑλληνοελβετικῆς διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου Βάβδου. Εἶναι κἄπως παράδοξον καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχει μίσθωσις Βρυώνη καὶ ὑπάρχει ὑπομίσθωσις ἀπὸ τὴν ἑταιρίαν Ραντενχάϊν, ἡ Κυβέρνησις ἐγκρίνει τὴν σύστασιν ἐν Ἑλλάδι ἑταιρίας μὲ τὸν σκοπὸν τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου Βάβδου καὶ ἐγκρίνει τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαίων ἐπ’ ὀνόματι τῆς ἑταιρίας αὐτῆς. Τὸ ἀντιλαμβάνεσθε, κύριοι συνάδελφοι, ποῦ εἶναι τὸ θέμα; Εἰς τὰς 6 Δεκεμβρίου 1956, φύλλον Ἐφημερίδος Κυβερνήσεως 262, δημοσιεύεται, ἑταιρία, ἡ ὁποία σκοπὸν ἔχει τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ Δημοσίου Μεταλλείου Βάβδου καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἑταιρίαν ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐρωτῶ ἐγὼ ὁ ἀφελής, κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Κυβέρνησις ἐφ’ ὅσον ἔχει μισθωμένον τὸ μεταλλεῖον, ἐφ’ ὅσον συζητεῖ μὲ τὴν ξένην ἑταιρίαν, ὑπομίσθωσιν τοῦ μεταλλείου, πῶς δέχεται σύστασιν ἑταιρίας διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ μεταλλείου Βάβδου καὶ τὴν εἰσαγωγὴν κεφαλαίων ἀπὸ τὴν ἑταιρίαν αὐτήν; Καὶ τὸ περίεργον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς τὴν ἑταιρίαν αὐτήν, μετέχει ὁ ἀντιπρόσωπος τῆς ἑταιρίας τῆς Βάβδου τῆς ὑπομισθωτρίας δηλαδὴ ἑταιρίας, ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται καὶ ὡς ἐξαγωγεύς διὰ τὰς ἐξαγωγὰς τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ ὑπρμισθώτρια ἑταιρία τῶν προϊόντων Βάβδου. Τί γίνεται δηλαδή; Ἡ ἑταιρία ἔχει δικαίωμα νὰ ἐξαγάγῃ ποσότητα τινὰ μεταλλεύματος μέχρι 12.000 τόννους, διὰ τὰς μελέτας της καὶ διὰ νὰ κάμῃ ὡρισμένα ἔργα μελετῶν καὶ βελτίωσιν τῶν ἐγκαταστάσεων; Ἡ ἑταιρία ἔχει ἀντιπρόσωπον τὸν Τσίρην, ὁ Τσίρης ἐμφανίζεται συγχρόνως ὡς ἐξαγωγεὺς καὶ ἀγοραστής. Διότι ἀγοραστὴς εἶναι ἡ ἰδία ἡ ἑταιρία τὴν ὁποίαν ὁ Τσίρης ἀντιπροσωπεύει. Καὶ τιμὴ τοῦ μεταλλεύματος εἶναι ἡ μισὴ ἀπὸ τὴν διεθνῆ τιμήν. Ἐνῷ ὁ λευκόλιθος στοιχίζει 12 δολλάρια ὁ τόννος φόμπ, ὁ Τσίρης πωλεῖ εἰς τὴν ἑταιρίαν, ποὺ ἀντιπροσωπεύει καὶ ἐν ὀνόματι τῆς ὁποίας ἐνεργεῖ, μὲ 6,25 δολλάρια καὶ κερδίζει τὰ ὑπόλοιπα 6,25 δολλάρια. Καὶ ἔτσι ἔχομεν ἐξαγωγήν, μὲ μειωμένην τιμὴν καὶ ἐδῶ εἶναι τὸ μικρὸν λάθος τοῦ κ. Λυμπέρη. Ἐπιμένω ὅτι ἔχομεν ἐξαγωγὴν 16 χιλιάδες τόννους ὠμοῦ λευκολίθου ἐκ τῶν ὁποίων οἱ τρεῖς χιλιάδες ἦσαν τοῦ Βρυώνη, οἱ ὑπόλοιποι ἦσαν μετάλλευμα τὸ ὁποῖον ἐξώρυξεν ἡ ἰδία ἑταιρία, βάσει τῆς ὀψιόν. Καὶ ἡ μὲν ποσότης τοῦ Βρυώνη, ἡ ὁποία προωρίζετο διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν ἐργατῶν, ἠγοράσθη ἀπὸ τὴν ἑταιρίαν πρὸς 6,25 δολλάρια ἀντὶ 12 δολλάρια ποὺ εἶναι ἡ διεθνὴς τιμὴ καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ ἦτο διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν αἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἐργατῶν. Τὸ ὑπόλοιπον ἡ ἑταιρία τὸ ἐξήγαγε μόνη της καὶ εἰσήγαγε τὸ ἀνάλογον συνάλλαγμα. Καὶ βλέπετε τὸ ἑξῆς θέαμα: Εἰσάγονται 275.000 δολλάρια ὡς ἀντίτιμον τοῦ προϊόντος τὸ ὁποῖον ἐξήχθη καὶ ἰσχυρίζεται ἡ ἑταιρία ὅτι ἐδαπάνησε 300.000 δολλάρια δι’ ἐρεύνας καὶ δι’ ἄλλα ἔργα εἰς τὸ μεταλλεῖον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ σημειώσητε τοὺς ἀριθμοὺς διότι εἶναι ἐνδεικτικοὶ τῆς ὅλης ὑποθέσεως οἱ ἀριθμοὶ αὐτοί. Ἐὰν ἡ ἑταιρία αὐτὴ ἐξώδευε 300.000 δολλάρια δι’ ἔργα βελτιώσεως τοῦ μεταλλείου καὶ ἐὰν ἐγνωρίζατε ὅτι τὸ μεταλλεῖον αὐτὸ ἐστοίχιζε εἰς τὸν Βρυώνην 1.600.000 δολλάρια, φαντάζεσθε τὶ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἀξία τοῦ μεταλλείου. Καὶ ἐρωτῶ καὶ πάλιν ἀφελῶς, τί ἔγιναν αὐταὶ αἱ 300.000 δολλάρια ἢ μᾶλλον ποῖα ἔργα ἔγιναν, ἐὰν ἔγιναν ἔργα, διότι ἐγὼ ἀμφισβητῶ ὅτι ἔγιναν ἔργα. Κύριοι βουλευταί, ἔχω ἐδῶ τὰ ἑξῆς ἐπίσημα κείμενα διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ μεταλλείου, Ἰούνιος 1950, προκειμένου ἡ Κ.Ε.Δ. νὰ χορηγήσῃ δάνειον εἰς τὸν Βρυώνην διὰ τὰ μεταλλεῖα Βάβδου, ἔκαμεν ἐκτίμησιν τῆς περιουσίας τοῦ Βρυώνη–Βάβδου. Καὶ ἡ Κ.Ε.Δ. ἀναβιβάζει τὴν περιουσίαν εἰς 364.725 δολλάρια, τὴν περιουσίαν Βρυώνη πρὸ τῶν ἔργων Βάβδου. Ἔστειλεν ἡ Κ.Ε.Δ., ἐξετίμησε τὴν περιουσίαν τοῦ Βρυώνη πρὸ τοῦ δανείου.

§189Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρὸ τοῦ 1950.

§190Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὰ τὰ 365.000 δολλάρια, εἶναι περιουσία Βρυώνη. Ἀτομικὴ ἀξία τοῦ μεταλλείου εἶναι ἄλλη. Ἡ ἑξῆς: 365.000 δολλάρια τοῦ Βρυώνη, ὡς εἶπον ἤδη. Ἔχει δεύτερον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. δάνειον τοῦ Βρυώνη, εἰσαχθέντα διὰ χρημάτων τοῦ δανείου μηχανήματα καὶ ἐφόδια 424.000 δολλάρια. Αὐτὰ εἶναι τιμολόγια θεωρημένα 400.000 δολλάρια καὶ 365.000 μᾶς κάμνουν 765.000 δολλάρια, διατὶ πουλᾶμε διὰ 400.000 τὸ μεταλλεῖον; Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπορία ἐγεννήθη πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως καὶ ἐγεννήθη καὶ εἰς τὸν Τύπον, ὅπου καθηγητὴς τοῦ Πολυτεχνείου ὁ ὁποῖος δημοσιεύει εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικὰ» τῆς 15ης Ἀπριλίου (σελὶς 49) δημοσιεύει ἔκθεσίν του, εἰς τὴν ὁποίαν ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ ἀξία τοῦ μεταλλείου Βάβδου εἶναι ἄνω τοῦ 1.000.000 δολλαρίων. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τὴν Βουλὴν ἐδῶ καὶ ὅταν ἔλαβα τὸν λόγον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως εἶπα, ὅτι ἀμφισβητῶ, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἀξίαν, δὲν εἶναι ἡ ἀξία 400.000 δολλάρια.

§191Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν εἶπον αὐτό, νὰ διαβάσητε τί εἶπον.

§192Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εὐτυχῶς ἔχω πρακτικὰ μαζί μου.

§193Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νὰ διαβάσητε τὶ εἶπον. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν εἶμαι μηχανικός. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω εἶναι ὅτι ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἔκαμε τὰς ἑξῆς ἐνεργείας διὰ νὰ ἀποτιμήσῃ τὸ ἐνεργητικόν. Εἴχαμε μίαν πραγματογνωμοσύνην ὁ κ. Ζάνος, ἐστάλησαν δύο ὁρκωτοὶ λογισταί, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν ἐπάνω, ἐπῆγαν ἄλλοι δύο ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τὴν τρίτην ἀποτίμησιν καὶ ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἤδη ἀπὸ τοῦ 1954–55 πρὶν ἐμφανισθῇ ἡ Ρακτενχάϊμ ἐν Ἑλλάδι εἶχε κάμει πρόβλεψιν ὅτι τὸ δάνειόν του κατὰ τὸ 50% εἶναι ἐπισφαλές.

§194Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτὸ εἴπατε καὶ ἄλλοτε.

§195Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Βεβαίως θὰ τὰ ξαναπῶ διότι βεβαιώνετε σεῖς ὅτι ἔχουν ἢ δὲν ἔχουν τὰ μηχανήματα τὴν ἀξίαν τῶν 400.000 δολλαρίων. Ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἠδύνατο ἀπὸ τὴν ἀπαίτησίν του, ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς 550.000 δολλάρια, νὰ εἰσπράξῃ περισσότερα ἀπὸ 400.000 καὶ ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ ἦτο κατὰ τὴν κρίσιν ὅλων τῶν ὑπηρεσιακῶν του ὀργάνων καὶ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ ὅλους τοὺς τραπεζίτας τῆς Ἑλλάδος, καὶ ἀπεφάνθησαν ὅλοι αὐτοὶ μαζὶ ὅτι περισσότερα χρήματα δὲν ἐσήκωνε ἡ ὑπόθεσις. Τί ἄλλο θέλετε;

§196Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καὶ κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μὲ κατέπληξεν εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν εἶναι ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιμετωπίζετε τὸ θέμα. Διότι στέλλεται εἷς οἱοσδήποτε μηχανικὸς τοῦ Ὑπουργείου νὰ πάῃ νὰ ἴδῃ τὴν κατάστασιν τοῦ μεταλλείου, ὄχι τὴν ἀξίαν τοῦ μεταλλείου. Δὲν θὰ ἴδῃ, ἂν τὰ ὑπάρχοντα καὶ ἀγορασθέντα πράγματα, μὲ 750 χιλιάδες δολλάρια εἶναι ἐκεῖ καὶ ποίαν ἀξίαν ἔχουν σήμερον, ἀλλὰ ἂν κινδυνεύουν ταῦτα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ ὑπηρεσία, ἀντὶ νὰ στείλουν νὰ κάμουν μίαν ἐκτίμησιν νὰ μᾶς εἴπουν ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα κάνουν τόσες δραχμές, ἀρκοῦνται εἰς τὸ ὅ,τι λέγει ὁ Ζάνος, ὅτι κινδυνεύουν, ὅτι τὰ πράγματα, ἐκτεθειμένα εἰς τὸν ἥλιον καὶ τὴν βροχήν, εἶναι πιθανὸν νὰ καταστραφοῦν. Καὶ λέγω ἐγώ, ἀντιθέτως, ὅτι ὑπάρχουν ὑπεύθυνοι πληροφορίαι, ὅτι τὰ μηχανήματα αὐτὰ ηὐξήθησαν εἰς ἀξίαν, διότι ηὐξήθη ἡ τιμὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν βλέπω, λοιπόν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ συναγάγω, ὅτι τὰ μηχανήματα αὐτὰ δὲν ἔχουν τὴν ἀξίαν, εἰς τὴν ὁποίαν δὲν ἠγοράσθησαν. Οὔτε βλέπω δικαιολογίαν εἰς τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Ο.Χ. Ο.Α. ἤθελησε νὰ πάρῃ τὸ δάνειόν του κατὰ 50%. Ὁ Ο.Χ. Ο.Α. ἔκρινε τὸ θέμα τραπεζιτικῶς. Δὲν λέγει ὅτι τὸ μεταλλεῖον ἔχασε τὴν ἀξίαν του. Οὐδαμοῦ, ἀναγράφεται τοιοῦτόν τι. Ἑπομένως, φρονῶ ὅτι Ὑπουργοῦ καθῆκον, ἰδίως μετὰ τὴν ἐμφάνισιν ἐκ τῆς ἀντιδικίας εἰς τὴν Βουλὴν καὶ εἰς τὸν Τύπον τῆς σοβαρότητος τοῦ ὅλου θέματος καὶ ὡς πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ μεταλλείου, ἦτο νὰ συστήσῃ μίαν Ἐπιτροπὴν ἐξ ἀρτιβίων τεχνικῶν, νὰ μᾶς δώσῃ μὲ ἀδιάψευστα στοιχεῖα τὴν σημερινὴν ἀξίαν τοῦ μεταλλείου. Ἀντὶ τούτου, διαρκῶς ἀναμασσᾶται ἡ ἰδία δικαιολογία. Εἰς τὴν πραγματικότητα, τονίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἐχαρίσθησαν εἰς τὴν ἑταιρίαν περίπου 1 ἑκατομμύριον δολλαρίων.

§197Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ποίαν ἀξίαν ἔπρεπε νὰ πάρῃ;

§198Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὴν ἀξίαν ποὺ εἶχον τὰ πράγματα, ηὐξημένην μὲ τὴν ἀπόδοσιν. Διότι ἂν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. ἢ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον διέθετε 200 χιλιάδας δολλάρια, ἀκόμη νὰ ἀποπερατώσῃ τὰ ἔργα καὶ τὰ ἐξέθετεν εἰς δημοπρασίαν, θὰ ἔπαιρνε τεράστιον μίσθωμα καὶ θὰ ἐπληρώνετο διὰ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα εἶχε δώσει. Εἶναι ἡ μόνη σοβαρὰ ἄποψις, διότι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ σειρὰ τῶν γεγονότων ὁμιλεῖ μόνη της. Ἐδῶ ὁ Βρυώνης μέχρι τὸ 1950 ἦτο ἕνας λαμπρὸς ἐπιχειρηματίας, διότι ἐξεμεταλλεύετο τὸ μεταλλεῖον κατὰ τὸν πρωτόγονον τρόπον. Μὲ τὴν μεταπολεμικὴν ἀνάπτυξιν καὶ μὲ τὰς τεχνικὰς προόδους, ἠθέλησε καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος νὰ ἀξιοποιήσῃ, ἔτι περαιτέρω τὸ Δημόσιον μεταλλεῖον. Ἐζήτησε χρηματοδότησιν καὶ ἐπῆρεν ἀνεπαρκῆ χρηματοδότησιν. Δὲν ἐπῆρε ποσὰ ἀρκετὰ διὰ νὰ ἀποτελειώσῃ τὸ ἔργον του καὶ ἠναγκάσθη νὰ διαθέσῃ ὅλην του τὴν λοιπὴν περιουσίαν εἰς τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Ἀτυχῶς δι’ αὐτὸν μὲ τὴν κοινὴν χρηματοδότησιν καὶ τὴν κακὴν τακτικὴν τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. συνεχῶς πιέζοντος διὰ τὸ δάνειον ἡ ἐπιχείρησις ἀντὶ νὰ προχωρήσῃ ἐναυάγησεν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόθεσις ὅλη. Ἡ εὐθύνη εἶναι τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. Διότι, ὅταν δανειστὴς εἶναι ὁ Ο.Χ.Ο.Α. δὲν πρέπει νὰ δίδῃ μὲ τὸ πρίσμα τοῦ τοκογλύφου δανειστοῦ, ἀλλὰ μὲ πνεῦμα χρηματοδοτήσεως Κράτους στοργικοῦ πατρός.

§199Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Δὲν ἔλαβεν, ὅσα ἐζήτησεν;

§200Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, δὲν ἔλαβεν ὅσα ἐζήτησεν. Ἔλαβε τέσσαρα δάνεια. Σᾶς ἀπαντῶ καὶ πάλιν, ὅτι ἂν ὁ Ο.Χ.Ο.Α. διέθετεν ἓν ποσόν, ἐπὶ πλέον, 200 χιλιάδων δολλαρίων, ἠδύνατο, κατ’ ἐκτίμησιν μηχανικοῦ, νὰ ἀποπερατώσῃ τὸ ὅλον ἔργον καὶ θὰ ἠδύνατο τὸ Δημόσιον νὰ μισθώσῃ τὸ μεταλλεῖον, μὲ τέσσαρα ὀφέλη, διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Εἶναι δὲ τόσον σαφὲς αὐτό, ὥστε δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀμφισβητηθῇ. Ἄλλωστε, δὲν λέγω ἐγὼ ἰδικάς μου ἀπόψεις. Ἔχετε ἁρμοδιώτατον ὄργανον τῆς Πολιτείας, τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον τῆς Ἑλλάδος. Ἐγκαίρως, εἰδοποιεῖ τὸ Ὑπουργεῖον περὶ τῆς κακοτοπίας, εἰς τὴν ὁποίαν σύρεται. Τὸ καλεῖ εἰς δημοσίαν συζήτησιν. Τοῦ κάνει ἔγγραφα. Τὸ Ὑπουργεῖον σιωπᾶ, ἢ ἀπαντᾷ μὲ ὑπεκφυγάς. Ἔρχεται ὁ καθηγητὴς κ. Κατράκης, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι οὐδὲν ἔργον ἐγένετο. Ἂν ἐνθυμοῦμαι, καλῶς, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠπείλησε τὸν κ. Καθηγητὴν μὲ κυρώσεις.

§201Γ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Εἰς τὰ «Τεχνικὰ Χρονικὰ» τοῦ Ἐπιμελητηρίου δημοσιεύεται ἄλλον ἄρθρον καὶ λέγει ὅτι διὰ τῆς ψηφισθείσης συμβάσεως αἱ ἀπόψεις τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου ἐδικαιώθησαν. Θὰ σᾶς φέρω τὰ «Τεχνικὰ Χρονικά».

§202Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι πρὶν λάβω τὴν ἄλλην ἄποψιν, εἶχον ἐπισκεφθῆ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν μοῦ εἶπον τοιαῦτα πράγματα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἦτο καθῆκον τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ καθῆκον τῆς Ὑπηρεσίας, ἦτο νὰ φροντίσῃ νὰ ἔχῃ μίαν ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς μισθώσεως δὲν ἦτο πρᾶξις χαριστικὴ κατὰ 100%. Διότι θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ Ἑταιρία δὲν ἔδωσεν οὔτε κἂν τὶς 400 χιλιάδες δολλάρια, οὐδὲ κἂν τὶς 100. Κύριοι βουλευταί, σᾶς εἶπον πρίν, διότι ἔτσι ἦλθεν ἡ σειρά, ὅταν ἀνέλαβεν ἡ ἑταιρία τὴν option, τὴν ὑπομίσθωσιν, εὑρῆκεν ἐπὶ τοῦ δαπέδου ἐξωρυγμένον μετάλλευμα 3.000 τόννων λευκολίθου, καὶ 800 τόννων χρωμίου, ἀξίας 90 χιλιάδων δολλαρίων. Τὸ ποσὸν αὐτό, ἐν συνόλῳ μὲ τὸ ἐξαχθὲν μετάλλευμα, ἐν συνεχείᾳ, ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 345 χιλιάδων δολλαρίων κατὰ τὴν διεθνῆ τιμήν. Εἰσήχθησαν, κατὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ 270 χιλιάδες δολλαρίων. Ἀντιλαμβάνεσθε πῶς ἔχει τὸ πρᾶγμα. Ἐνῶ ἡ ἑταιρία ἦλθεν ἐδῶ χωρὶς νὰ φέρῃ τίποτε, ἐπῆρε ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα 345.000 δολλάρια εἰς ὑλικόν. Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν καὶ τοῦ λέγω: Τί ἔγιναν τὰ λεπτὰ αὐτά; Οἱ 300.000 δολλάρια ποὺ ἐπῆγαν; Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συστήσῃ Ἐπιτροπήν, νὰ ἴδωμεν ποῖα εἶναι τὰ ἔργα ποὺ ἔγιναν μὲ τὸ ποσὸν τῶν 300.000 δολλαρίων. Ἡ ἑταιρία δὲν ἐξώδευσεν οὔτε 300 δρχ.

§203Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ποῖος βεβαιοῖ, ὅτι ἐξωδεύθησαν 300.000 δρχ.;

§204Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Λέγεται, ὅτι ἐξωδεύθησαν δι’ ἔργα καὶ ἐρεύνας. Τί ἔκαμε τὰ χρήματα τοῦ μεταλλεύματος τοῦ ἐξαχθέντος; Καὶ εἰς ποῖον ἀνήκει τὸ ποσὸν αὐτό;

§205Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Δὲν γνωρίζω αὐτὴν τὴν στιγμὴν πόσον μετάλλευμα ἐξήγαγε ἡ Ἑταιρία. Πιθανὸν νὰ ἠγόρασε ἕνα μέρος τοῦ μεταλλεύματος καὶ νὰ ἐπλήρωσεν ἐκεῖνον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὸ ἠγόρασε. Δηλαδὴ ἐπλήρωσε τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τοῦ μεταλλεύματος. Τὸ τί ἔκαμε τὸ πλεόνασμα ἡ Ἑταιρία, καὶ τί ἔργα ἔκαμε, στοὰς κ.λ.π. ἐγὼ δὲν εἶμαι μηχανικὸς διὰ νὰ σᾶς τὸ εἴπω. Ἐγὼ ξεύρω αὐτά, τὰ ὁποῖα προκύπτουν ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Μεταλλείων καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἀνέφερεν ὁ ΟΧΟΑ ἐκ τῶν διαφόρων ὀργάνων του, ποὺ ἐπεσκέφθησαν τὸ μεταλλεῖον.

§206Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιμένετε, ὅτι δὲν λέγετε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅτι ἔγιναν ἔρευναι καὶ ἐγκαταστάσεις ἀξίας 300.000 δολλαρίων;

§207Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Σεῖς λέγετε, ὅτι ἐξήχθη μετάλλευμα ἀξίας 250.00 δολλ. Ἐὰν αὐτὸ εἶναι ἀληθές, καὶ ἐὰν τὸ δεχθῶ ὡς ἀληθὲς διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συζητήσεως, αὐτὸ σημαίνει, ὅτι, ἢ τὸ ἠγόρασε, ἢ τὸ ἐξώρυξε, ἢ τὸ ἔκλεψε. Ἐὰν τὸ ἔκλεψε θὰ τὴν πιάσῃ ὁ Εἰσαγγελεύς.

§208Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν. Ἡ Ἑταιρία εὑρῆκεν 3.000 τόννους μεταλλεύματος καὶ ἐξώρυξε ἄλλους 18.000 τόννους, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ὅτι διὰ μὲν τοὺς 3.000 τόννους ποὺ εὑρῆκεν, ἐπλήρωσε τὴν ἡμισείαν τιμὴν τῶν 950.000, διὰ δὲ τοὺς ὑπολοίπους 16.000 τόννους λευκολίθου καὶ 1.500 τόννους χρωμίου, τὴν ἀξίαν τοῦ μεταλλεύματος δὲν τὴν ἔδωσε πουθενά.

§209Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τὰ ἐξήγαγε μόνη της;

§210Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μάλιστα.

§211Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Βιομηχ.). Εἰσήγαγε συνάλλαγμα;

§212Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μάλιστα. Ἐγὼ λέγω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἡ Ἑταιρία μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἐκέρδισε μετάλλευμα ἀξίας 245.000 δολλαρίων, τὰ ὁποῖα ἐπῆρε αὐτή. Ἔγινε δηλαδὴ τὸ ἑξῆς: Ἐδώσαμε τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἑταιρίαν, ἐν ὀνόματι Βρυώνη, νὰ καθίσῃ 10 μῆνας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἄλλους 3. Τῆς ἐδώσαμε τὸ δικαίωμα νὰ ἐξαγάγῃ λευκόλιθον καὶ χρώμιον. Ἐξυπακούεται ὅτι ἡ ἀξία τῶν μεταλλευμάτων αὐτῶν ἀνήκει εἰς τὸν Βρυώνην. Πάντως, κύριοι βουλευταί, φρονῶ, ὅτι τὰ χρήματα αὐτὰ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ κερδίσῃ ἡ Ἑταιρία, ἡ ὁποία ἦλθε νὰ κάμῃ δοκιμὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ ἰδία ἡ Ἑταιρία εἰς ὅλα τὰ χαρτιά της ἐδῶ ἰσχυρίζεται ὅτι ἀπαιτεῖται δαπάνη 300.000 δολλαρίων δι’ ἔργα καὶ ἐρεύνας, διὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ ποσὸν αὐτό, διότι ἄνευ οὐδενὸς ἀνταλλάγματος τῆς ἐχαρίσθη τὸ ὑπέρογκον ποσόν. Λέγει, ὅτι ἦλθε νὰ κάμῃ μελέτας. Μελέται σημαίνει νὰ ἔλθουν 8–10 μηχανικοί, νὰ κάμουν τρύπες, νὰ εὕρουν μετάλλευμα καὶ νὰ πάρουν μικρὰς ποσότητας, διὰ νὰ τὰς ἀναλύσουν. Δὲν σημαίνει, ὅτι ἔρχεται ἐδῶ μία Ἑταιρία, παίρνει μετάλλευμα, κάμει ἐξαγωγὴν καὶ τὸ συνάλλαγμα τὸ τὸ βάζει εἰς τὴν τσέπην της. Ἐξυπακούεται, ὅτι ἡ ἔρευνα αὐτὴν τὴν ἔννοιαν εἶχε, καὶ ὄχι νὰ ἔλθῃ ἡ Ἑταιρία νὰ πάρῃ ὅ,τι θέλει, χωρὶς νὰ δώσῃ λογαριασμὸν εἰς οὐδένα. Ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα; Ποία ἦτο ἡ παρακολούθησις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ἑταιρίας;

§213Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Συνάγεται νομίζω ἐκ τοῦ φακέλλου, ὅτι οἱ βασικοὶ ὅροι ὑπεκμισθώσεως μεταξὺ Βρυώνη καὶ Ἑταιρίας ἦσαν δύο χωριστὰ θέματα. Ὑπῆρχεν ἕνα μετάλλευμα ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐξορυχθῆ. Καὶ ὑπῆρχεν ἐπίσης καὶ ἡ περαιτέρω ἐργασία τῆς Ἑταιρίας, διὰ τὰς ἐρεύνας, κατὰ τὰς ὁποίας ἐπρόκειτο νὰ ἐξορύξῃ νέον μετάλλευμα. Ἡ συμφωνία τῆς ὑπεκμισθώσεως ὥριζε, ὅτι τὸ μὲν ὑπάρχον ἐπὶ τοῦ ἐδάφους μετάλλευμα θὰ τὸ ἀγοράσῃ ἡ Ἑταιρία εἰς τὰς διεθνεῖς τιμὰς καὶ μὲ τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ πληρωθοῦν οἱ ἐργάται. Αὐτὴ εἶναι ἡ μία συμφωνία. Ἡ ἄλλη συμφωνία μὲ τὸν Βρυώνην ἦτο, ὅτι ὅσον μετάλλευμα ἐξορύξῃ ἀπὸ τὰς ἰδικάς της ἐρεύνας θὰ τὸ ἀποκομίσῃ διὰ λογαριασμόν της.

§214Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Δὲν τῆς ἐπετράπη τῆς Ἑταιρίας νὰ κάμῃ ἐμπορίαν λευκολίθου. Τῆς ἐπετράπη νὰ βγάλῃ ὡρισμένας ποσότητας, 12.000 τόννους νομίζω, ἐκ τῶν ὁποίων τοὺς 3.747 πληροφοροῦμαι ὅτι ἠγόρασεν ἀπὸ τὸν Βρυώνην. Εἶναι καὶ 809 τόννοι χρώμιον καὶ 600 τόννοι μαγνησίας. Ἐπὶ τῶν ἄλλων ὑπάρχουν ὡρισμένα ἐνέχυρα. Καὶ ὁ κ. Βασιλικὸς σᾶς ἀνέφερε πῶς ἀκριβῶς ἐγένετο ὁ χειρισμός. Περαιτέρω οἱαδήποτε ἄλλη ἐξαγωγὴ ἔγινε κατὰ τὸν ὁμαλὸν τρόπον.

§215Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον παρενέβην εἶναι διὰ νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως ἀναζητεῖται ὁ ἀκριβὴς ἀριθμός. Καὶ ἤθελα νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον θὰ ἔπρεπε νὰ δώσῃ τοὺς ὑπευθύνους ἀριθμούς.

§216Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχ.). Τὸ Ὑπουργεῖον εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ τοὺς ἀριθμούς. Δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις μεταξὺ οὐδενός.

§217Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 19.9.57, σελὶς 7, λέγετε: «Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε τὰς ἀνακριβείας.... .... (ἀναγινώσκει) ........ Καὶ τώρα μοῦ λέτε ἄλλα.

§218Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχ.). Εἰς τὴν ἀγόρευσίν σας ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἰσχυρίζεσθε ὅτι ἔγινε λαθρεμπόριον. Καὶ εἰς αὐτὸ σᾶς ἀπήντησα ὅτι ἐὰν ἔγινεν ἐξαγωγὴ ἔστω καὶ ἑνὸς σύκου, τὸ σῦκον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐξάγεται ὑπὸ τοὺς ἰδίους ὅρους ποὺ ἐξάγεται καὶ ὁ λευκόλιθος. Καὶ ἐὰν τυχὸν τοιαύτη τις παράβασις ἔγινεν, ἡ παράβασις αὕτη τιμωρεῖται κατὰ τὸν ποινικὸν νόμον καὶ ἁρμόδιος εἶναι ὁ Εἰσαγγελεύς. Δεύτερον, σᾶς εἶπον ὅτι ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐμπῆκαν 270.000 δολλάρια, ἐμπῆκαν μέσῳ τοῦ Αὐστριακοῦ Κλῆριγκ λόγῳ ἐξαγωγῆς μεταλλεύματος. Καὶ ἐμπῆκαν ὡρισμένα χρήματα δυνάμει τοῦ νόμου περὶ εἰσαγωγῆς ξένων κεφαλαίων. Ἔχομεν πιστοποιητικὸν διὰ τὴν Ἐμπορικὴν Τράπεζαν, νομίζω καὶ τὴν Ἰονικὴν καὶ διὰ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Νὰ ψάξω καὶ νὰ σᾶς δώσω τὸ πιστοποιητικόν.

§219Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πάντοτε θέλετε νὰ βάλετε εἰς τὸ στόμα τῶν ἄλλων ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα σεῖς σκέπτεσθε. Οὐδέποτε ὡμίλησα ἐγὼ περὶ λαθρεμπορίας. Σεῖς τὸ λέγετε διὰ νὰ ὑπεκφύγετε. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν εἰσήχθησαν δύο φορὲς 300.000 δολλάρια καὶ σᾶς ἐπροκάλεσα νὰ μοῦ προσκομίσετε βεβαίωσιν Τραπέζης ὅτι εἰσήχθησαν ἐν Ἑλλάδι δύο φορὲς 300.000 δολλάρια. Καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι ἐξήχθη μετάλλευμα 345.000 δολλαρίων καὶ εἰσήχθησαν 245.000 δολλάρια λόγῳ ὑποτιμήσεως τῆς ἀξίας τοῦ ἀγορασθέντος μεταλλεύματος. Ἡ διαφορὰ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἦτο ὅτι ἐκεῖνος ἰσχυρίζετο ὅτι ἡ Ἑταιρία ἔχει 300.000 δολλάρια δικά της διὰ νὰ κάμῃ ἔργα καὶ ἐρεύνας καὶ ἐγὼ τὸν διέψευσα ὅτι δὲν ἔφερε οὔτε δραχμὴν ἰδικήν της, ὅτι ἐπῆρε τὰ χρήματα τὰ ἰδικά μας τὰ ὁποῖα καὶ ἐτσέπωσε. Αὐτὴ ἦτο καὶ εἶναι καὶ σήμερον ἡ ἀπορία μας. Καὶ ὑπάρχε καὶ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου, τὴν ὁποίαν ἐὰν θέλετε νὰ εὕρω ἀμέσως καὶ νὰ σᾶς τὴν δώσω, ὁ ὁποῖος ἰσχυρίζεται ὅτι ἔγιναν ἔρευνες καὶ ἔξοδα. Καὶ ὁ κ. Ἀσκητόπουλος ἀκόμη ὁμιλεῖ περὶ 300.000 δολλαρίων τὰ ὁποῖα ἦλθον ἐδῶ καὶ ἐδαπανήθησαν δι’ ἔργα, ἐρεύνας καὶ ἐγκαταστάσεις. Δὲν εἶναι ἀποκύημα τῆς φαντασίας μου. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ λέγει εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 19 Ἰανουαρίου. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές, διότι οὐδὲν ποσὸν ἐδαπανήθη δι’ ἔργα καὶ ἐρεύνας. Σημειώσατε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἡ ὁποία, ἐπαναλαμβάνω, ἔπρεπε νὰ κινήσῃ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Ὑπηρεσίας, ὑπάρχει κατάσχεσις τρίτων διὰ τὸ μετάλλευμα, τῶν ὁποίων τὰ συμφέροντα ἠγνοήθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι προβαίνουν σήμερον εἰς μηνύσεις καὶ ἐγείρουν ἀξιώσεις ἔναντι τοῦ Δημοσίου. Καὶ ἔχω ἐδῶ ἔγγραφον τοῦ δικηγόρου κ. Φλατάκου, ὁ ὁποῖος βεβαιοῖ ὅτι διὰ τὸ ποσὸν τῶν 245.000 δολλαρίων κατετέθη μήνυσις. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργός, καίτοι τὰ πράγματα αὐτὰ ἐγράφησαν καὶ ἐλέχθησαν δὲν ἐφρόντισε νὰ τὰ ἐξακριβώσῃ. Ἡ ἰδική μου ἄποψις εἶναι σαφής. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ χαρίσῃ εἰς τὴν Ἑταιρίαν τὸ μετάλλευμα ποὺ ἐξήγαγε. Ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ τὸ ἀποκερδίσῃ, μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι ἔκανε ἔρευναν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶχε κανὲν τοιοῦτον δικαίωμα, οὔτε ὁ Ὑπουργὸς οὔτε ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος. Ὁ κ. Ἀσκητόπουλος εἰς τὴν «Καθημερινὴν» τῆς 26ης Φεβρουαρίου λέγει. (Ἀναγινώσκει).... Δηλαδὴ μονίμως τὸ Ὑπουργεῖον ἰσχυρίζεται ὅτι τὰ χρήματα τὰ εἰσήγαγεν ἡ ἑταιρία καὶ τὰ ἐδαπάνησεν εἰς τὸ μεταλλεῖον ἀπὸ τὰς ἐργασίας ποὺ ἐγένοντο μὲ τὴν δαπάνην αὐτῶν τῶν χρημάτων; Ἡ πληροφορία μου εἶναι ὅτι δὲν ἐγένετο οὐδεμία δαπάνη, ἀλλὰ εἰσήρχοντο καὶ ἐλάμβανον ἀπ’ αὐτὸ ὅ,τι ἤθελον. Ἐκεῖνο ποὺ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ὅμως εἶναι ὅτι ὁ κύριος Ὑπουργὸς παρέπεμψεν εἰς τὴν Δικαιοσύνην ὑπαλλήλους.

§220Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχανίας). Δὲν παραπέμπουν οἱ Ὑπουργοὶ τὸν α ἢ τὸν β, ἀλλὰ τὴν ὑπόθεσιν.

§221Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅταν μία ὑπόθεσις παραπέμπεται εἰς τὸν εἰσαγγελέα, ἢ εἰς τὴν ἀνάκρισιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§222Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχανίας). Τὴν πρωΐαν ποὺ ἀνέκυψε τὸ ζήτημα, ἐκάλεσα εἰς τὸ γραφεῖον μου τὸν εἰσαγγελέα καὶ παρέπεμψα τὴν ὑπόθεσιν. Ἐπειδὴ ὅμως καὶ εἰς τὴν Βουλὴν εἶχεν ὑποβληθῆ ἐπερώτησις, ἐζήτησα τὴν πρόταξιν ταύτης διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ συνεφώνησε καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Καὶ ἐπικρίνετε τὸν Ὑπουργόν, διότι εἶχε τὴν εὐθιξίαν νὰ ζητήσῃ τὴν ταχυτέραν συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως;

§223Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Φοβοῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἀπαλλακτικὸν βούλευμα θὰ φέρῃ τὸ Ὑπουργεῖον εἰς δυσκολωτέραν θέσιν καὶ δι’ αὐτὸ ἠθελήσατε νὰ συζητήσητε τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν πρὸ τῆς ἐκδόσεως τοῦ βουλεύματος. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι τοῦτο, ἐμφανίζεται ἡ ἑταιρία αὐτὴ ἐν Ἑλλάδι ὡς ὑποκατάστατος, ὡς ὑπομισθώτρια τοῦ Βρυώνη. Ἀποτόμως συμφωνεῖται ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ ἀπ’ εὐθείας μίσθωσις εἰς τὴν ἑταιρείαν αὐτήν, ἀγνοουμένου τοῦ Βρυώνη. Πρὶν ἢ ἀποφασισθῇ καὶ βγῇ εἰς τὰ χαρτιὰ αὐτό, συνιστᾶται ἐν Ἑλλάδι ἑταιρία ἐκμεταλλεύσεως τοῦ μεταλλείου Βάβδου καὶ ἐν συνεχείᾳ — ἑνὸς κακοῦ δοθέντος, μύρια ἕπονται, — ἀρχίζει τὸ ἕνα σκάνδαλον νὰ διαδέχεται τὸ ἄλλο. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκτοξεύηται παρομοία κατηγορία ὅτι μεταλλεῖον ἀξίας 7.500.000 δολλαρίων ἐδόθη διὰ 400.000 δολλάρια βερεσὲ καὶ ὅτι ἡ ἑταιρία αὐτὴ ἐπῆρε 300.000 δολλάρια μετάλλευμα μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι τὰ ἐδαπάνησε δι’ ἔργα εἰς τὸ μεταλλεῖον, ἐνῷ δὲν ἐδαπάνησε τίποτε. Νομίζω ὅτι τοιαῦτα πράγματα δὲν ἠμποροῦν νὰ λέγωνται χωρὶς μίαν συγκεκριμένην ἀπόδειξιν. Καὶ ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν διέταξε τὴν συγκρότησιν μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὰ πράγματα νὰ ἴδωμεν τί πραγματικῶς συνέβη. Ποία ἦτο ἡ ἀξία τοῦ μεταλλείου, τί ἔγιναν τὰ δολλάρια τοῦ μεταλλεύματος, ἔγιναν οἱ ἔρευνες, ἐξωδεύθησαν χρήματα; Ἐὰν ἐπῆρε 300.000 δολλάρια μετάλλευμα καὶ ἐπλήρωσε μίσθωμα 400.000 ἢ δὲν ἐπλήρωσε τίποτε; Ὑπάρχει καὶ τὸ ζήτημα τῶν 401.000 δολλαρίων, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι 401 χιλιάδες δολλάρια, ἀλλὰ 375 χιλιάδες καὶ ἐφευρέθη ὁ τρόπος ἐξαπατήσεως τῆς κοινῆς γνώμης, διὰ τοῦ χαρίσματος τῶν τόκων ἑνὸς ἔτους, τὰ ὁποῖα ἐκεφαλαιοποιήθησαν εἰς τὰ ὅσα ἔδιδεν ἡ ἑταιρία. Οἱ τόκοι ἀνέρχονται εἰς 105 χιλ. δολλάρια. Εἶναι δυνατὸν ἐφ’ ὅσον συμφωνήσατε μὲ ἕνα ἄνθρωπον νὰ κεφαλαιοποιήσητε τοὺς τόκους τοῦ δανείου, νὰ σᾶς δώσῃ καὶ τοὺς τόκους; Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ἔλλειψε ἴσως τὸ θάρρος ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, ὅταν τοῦ ὑπεδείχθη ἡ ὑπόθεσις καὶ τοῦ ἐπεσημάνθησαν ἀνωμαλίαι διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν. Παρεσύρθη καὶ αὐτός, εἰς τὴν δίνην αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως τῆς σκανδαλώδους τοῦ Βάβδου καὶ ἐν ἀγνοίᾳ του ἔλεγεν ὅ,τι ἤθελεν, βέβαιος ὤν, ὅτι εἰς τὴν Βουλὴν οἱ ἀξιότιμοι συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, ψηφίζουν ὅ,τι λέγει ὁ κ. Ὑπουργός. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀντιμετωπίσουν τὸ θέμα τοῦ Βάβδου μὲ μεγαλυτέραν αἴσθησιν τῆς εὐθύνης. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ καταγγέλλωνται ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς τὸν Τύπον καθημερινῶς καὶ νὰ δημοσιεύεται, ὅτι πρόκειται περὶ σκανδάλου καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀδιαφορῇ. Διατί, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν παραπέμπει τὴν «Ἑστίαν» νὰ δικασθῇ, ἡ ὁποία κατ’ ἐπανάληψιν δημοσιεύει τὴν φράσιν «ὁ σκανδαλοποιὸς Ὑπουργός», «ἡ σκανδαλοποιὸς Κυβέρνησις»; Διατί δὲν πηγαίνει εἰς τὸ Δικαστήριον; Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλω νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, διότι νομίζω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἤδη ἐξηντλημένον. Ἐὰν ἀνατρέξητε εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως, θὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχει δικηγόρος τις, ὀνόματι Λιβαθηνός. Οὗτος, ἦτο Γενικὸς Γραμματεὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἐπὶ προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ Νομικὸς Σύμβουλος τοῦ ἀειμνήστου Βρυώνη, εἶναι δὲ καὶ εἷς, ἐκ τῶν διαπρεπεστέρων Νομικῶν Συμβούλων τῆς Ε.Ρ.Ε. Ἐὰν ἐξετάσητε, θὰ ἴδητε ὅτι ὁ κύριος αὐτός, μετὰ ἀπὸ τὴν πρώτην ἑταιρίαν εἰς τὴν ὁποίαν ὑπηρέτει καὶ ἠμείβετο καλῶς, ἐπῆγε εἰς ἄλλην ἑταιρίαν, τὴν Αὐστροαμερικανικὴν καὶ ἠπείλει δι’ ἐξωδίκου δηλώσεως, τὸν κ. Ὑπουργόν. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπογραφῇ μία σύμβασις, ἀπὸ ἕνα Γενικὸν Γραμματέα Ὑπουργείου.

§224Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Βιομηχ.). Νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς τὸν ἄνθρωπον νὰ δικηγορῇ;

§225Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, ἐπιμένει, νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἀντιληφθῇ τὸ πρᾶγμα. Ἐγὼ λέγω, ὅτι ἐὰν ἕνας Γενικὸς Γραμματεὺς Ὑπουργείου ἐπὶ Κυβερνήσεώς μας, ἐζήτει νὰ κάμῃ σύμβασιν ἀπ’ εὐθείας καὶ ἕνας οἱοσδήποτε Ὑπουργός μας νὰ διαπραγματευθῇ, ἡμεῖς δὲν θὰ ἐδεχόμεθα, διότι εἶναι θέμα στοιχειώδους εὐθιξίας. Ἐν συνεχείᾳ, κύριε Ὑπουργέ, ἐπαινεῖτε αὐτὴν τὴν περίφημον ἑταιρίαν. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι πρόκειται περὶ ἑταιρίας ἀνεντίμου, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ἐμπορικὴν ἡ ὁποία εἶναι κερδοσκοπικὴ ἑταιρία, κ.λ.π. Ἐπὶ πλέον, δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, πῶς εἶναι δυνατὸν ἕνας Ὑπουργός, καὶ γενικῶς ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ ἔχῃ τὴν στοιχειώδη εὐθιξίαν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὡρισμένα πράγματα, εἰς τὴν πολιτικὴν ζωήν, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοοῦνται. Σᾶς ὁμολογῶ, ὅτι ὡς πολίτης διστάζω νὰ ἔλθω εἰς ἐπαφὴν καὶ σχέσεις μὲ ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καταδικασθῆ ἐπὶ ἐθνικῇ ἀναξιότητι.

§226Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Σεῖς εἴπατε, ὅτι εἶναι ἐκπρόσωπος ἑταιρίας.

§227Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ τὸν ἐδεχόμην οὔτε ὡς ἐκπρόσωπον τῆς ἑταιρίας. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν συμπίπτῃ, ἐπαναλαμβάνω, ὁ μόνος ἐκπρόσωπος τῆς ἑταιρίας νὰ εἶναι ἕνας ἄνθρωπος γνωστοῦ ποιοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπώλησε τὴν Ἑλλάδα, διὰ νὰ κερδίσῃ χρήματα, καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, εὔλογος εἶναι ἡ δυσπιστία πρὸς τὸ πρόσωπον αὐτό, ὡς πρὸς τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα. Ὅταν δὲ συμπίπτῃ, τὸ πρόσωπον αὐτό, νὰ συνεπικουρῆται ἀπὸ δικηγόρον, ἐπίσης προδώσαντα, ἀπὸ τὴν μίαν ἡμέραν εἰς τὴν ἄλλην, νομίζω ὅτι κἄποια προσοχὴ ἦτο ἐπιβεβλημένη. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ἔλαβον τὸν λόγον, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχεδίου Ν. Δ., ἐδήλωσα, τότε, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἐπανέλθῃ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπίσης, κάμνω μίαν δήλωσιν, ὅτι θὰ ζητήσωμεν τὴν σύστασιν Ἐξεταστικῆς τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, διὰ νὰ διερευνήσῃ τὰ θέματα αὐτὰ τὰ ὁποῖα πρέπει κἄποτε νὰ διερευνηθοῦν. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι εἰς τὴν συζήτησιν ἐκείνην εἶχον θέσει ἓξ ἀλλεπάλληλα ἐρωτήματα εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος κατώρθωσε νὰ ἀπαντᾷ εἰς ὅλα, μὴ ἀπαντῶν. Τὰ ἐρωτήματα ἐξακολουθοῦν νὰ μένουν. Ἐξακολουθῶ νὰ ἐρωτῶ: Πρῶτον, ποία ἡ ἀξία τῶν μεταλλείων Βάβδου, ἐν σχέσει μὲ αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν, ἐπωλήθησαν, δεύτερον, τί ἔγιναν τὰ χρήματα τῆς ἀξίας τοῦ ἐξαχθέντος ἀπὸ τὴν ἑταιρίαν μεταλλεύματος τρίτον, τί ἔγινε καὶ ποῖος ὁ πταίκτης διὰ τὴν ἐξαπάτησιν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐν σχέσει μὲ τὰ 401.000 δολλάρια. Φρονῶ, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργός, θὰ ὤφειλε νὰ ζητήσῃ τὴν ἀντὶ πάσης θυσίας διαλεύκανσιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς.

§228ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§229Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θέμα ὑπάρχει. Ποῦ εἶναι τὰ λεπτά;

§230Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ποῖα λεπτά;

§231Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὰ 401.000 δολλάρια. Ποῦ εἶναι ἡ ἀξία τῶν μεταλλείων; Ὑπάρχουν θέματα καὶ θὰ μείνουν, δυστυχῶς, ἀναπάντητα. Ἐν συνεχείᾳ, κύριοι βουλευταί, θὰ πρέπει νὰ προσέξητε, ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀπορίαι μου συνεπικουροῦνται, διὰ νὰ γίνωνται μεγαλύτερα καὶ τεράστια ἐρωτήματα, ἀπὸ ὅλην τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, ἀπὸ ὅλα τὰ ἀλλεπάλληλα γεγονότα καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέφερον τόσοι ἄλλοι συνάδελφοι. Νομίζω, ὅτι καθῆκον τῆς Βουλῆς εἶναι, μετὰ τὴν συζήτησιν αὐτήν, νὰ συστήσῃ μίαν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἐξετάσωμεν, ἐὰν ὑπάρχουν εὐθῦναι.

§232ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί νὰ ἐξετάσῃ;

§233Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ εἶπον, τί. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ Βάβδος ἀποτελεῖ σκάνδαλον μεγάλης ὁλκῆς, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διαλευκανθῇ. Ἡ πρότασίς μου, λοιπόν, εἶναι σαφής: Ἐξεταστικὴ τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπή, διὰ νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ διαλευκάνῃ τὸ σκάνδαλον Βάβδου καὶ ποῦ εἶναι τὸ χρῆμα.

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§235ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1 π. μ.)