1957.10.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 5η

ΤΕΤΑΡΤΗ 23 Ὀκτωβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν ἑξῆς ἐπιστολὴν τῆς χήρας Γεωργίου Καρτάλη: Ἀθῆναι, 8 Ὀκτωβρίου 1957 Κύριε Πρόεδρε, Ἐκφράζω, τόσον εἰς ὑμᾶς, ὅσον καὶ δι’ ὑμῶν εἰς τοὺς συναδέλφους τοῦ συζύγου μου, τὴν βαθυτάτην μου συγκίνησιν καὶ τὰς θερμάς μου εὐχαριστίας, διὰ τὴν συμμετοχήν σας εἰς τὸ βαρὺ πένθος μου. Ἐριφύλη Γ. Καρτάλη Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Π. Γλιγλῆς, Γ. Πρίφτης, Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Λασκαρίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Μπριλλάκης, Γ. Σπηλιόπουλος, Ν. Κιτσίκης, Γ. Αὐγερόπουλος, Π. Πετροπουλάκης, Ε. Πρωϊμάκης, Β. Θανασέκου, καὶ Ι. Πασσαλίδης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3720) 1957 νομοθετικοῦ διατάγματος «περὶ ἀκυρώσεως τῆς ἀπὸ 8 Μαΐου 1957 συμβάσεως μεταξὺ Δημοσίου καὶ τοῦ Νικολάου Οἰκονόμου διὰ τὴν ἵδρυσιν βιομηχανίας κατασκευῆς πυρείων, κόντρα–πλακέ, κιβωτίων συσκευασίας τύπου κολλιπρές, πλακῶν ἐκ πολτοῦ ξυλείας καὶ προμηθείας πυρείων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον» καὶ 2) Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3731)1957 νομοθετικοῦ διατάγματος «περὶ ἐξαγορᾶς ὑπὸ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῶν ἐν Ἑλλάδι περιουσιακῶν στοιχείων τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Α. Ἀνωγειανάκης, Ι. Παπαηλιάκης, Θ. Χαβίνης, Μ. Τοσουνίδης, Π. Ξενοχειάρης, Κ. Ταλιαδούρης, Χ. Ἀβραμίδης, Φ. Παπαδόπουλος, Π. Ντεντιδάκης, Γ. Τρουλλινός, Ε. Ἀρβανιτάκης, Μ. Στεφανίδης, Ν. Ἰντζές, Α. Τριανταφυλλίδης, Κ. Χριστόπουλος, Ι. Διαμαντόπουλος καὶ Ι. Μποῦτος, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3721)3)6 Αὐγούστου 1957 Ν. Δ. «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δεκῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δερτιλῆς, Μ. Γλύκας, Α. Ἀηδονᾶς, Ε. Κεφαλογιάννης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Γ. Κλῆς, Ι. Κοντοβράκης καὶ Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Δερτιλῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Ψαρρός, Π. Ξενοδοχειάρης, Ε. Κοθρῆς, Γ. Ἐργαζάκης, Χ. Παπασταύρου, Π. Πολυχρονίδης, Μ. Στεφανίδης, Κ. Πετρόπουλος, Α. Κοκκέβης καὶ Γ. Μπουρδάρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1) τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Οἰκονομίδης, Κ. Ἀδαμόπουλος, Χ. Ζησιάδης καὶ Γ. Κατσαφάδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τριανταφυλλίδης, Δ. Θανόπουλος καὶ Γ. Ταρμπάζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος, Δ. Παπαδημητρίου, Ε. Σκορδίλης, Β. Ἀναστασᾶτος, καὶ Μ. Γλύκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Γ. Βαρβιτσιώτης καὶ Ν. Λαμπρινάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πλατῆς καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Δ. Παπαδημητρίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 102039) 23.9.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Κατερίνης μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Πιερίας κ. Ἀλεξάνδρου Δεληγιαννίδου, ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71093) 9.7.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ τῶν προσηρτημένων αὐτῷ τεσσάρων δικογραφιῶν, κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ξάνθης κ. Φετὰ Ὀγλοῦ Ὀσμὰν Νουρῆ, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 96413) 10.9.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Στεφ. Τσιαπάρα, ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 51265) 23.5.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93934) 28.8.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Ἐμμ. Κεφαλογιάννη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 71094) 9.7.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θράκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ξάνθης κ. Ἀλεξάνδρου Μπαλτατζῆ ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 66586) 21.6.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55504) 28.5.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 55505) 28.5.1957 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 61564) 12.6.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 38899) 13.4.1957 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 39082) 13.4.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωτιάδη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 58810) 12.6.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παν. Τζαννετάκη ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41988) 29.4.57 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Παπαδοπούλου ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 38197) 13.4.1957 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Κρήτης, μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Μπακλατζῆ ποινικῆς δικογραφίας, ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. Παραπέμπονται ἅπασαι εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. «Ἀναγινώσκονται παρὰ τῆς Γραμματείας αἱ κάτωθι ἀνακοινώσεις»: Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 182. 986) 22.7.1957 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν 2.500.000 εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.). Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ν. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λεχαινῶν, διαμαρτυρομένης δι’ ἀτελῆ εἰσαγωγὴν βάμβακος καὶ ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας βαμβακοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν οἰκοπεδούχων περιοχῆς Ταμπακίου τοῦ Δήμου Ταύρου Ἀττικῆς, ζητούντων ὑπαγωγὴν τῶν οἰκοπέδων εἰς τὸ σχέδιον πόλεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Α. Μπριλλάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Βισαρίας Π. Ζανιᾶ, διαμαρτυρομένης δι’ ἀνακριβεῖς ἰσχυρισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ὡς πρὸς τὸ ὀνοματεπώνυμον καὶ καταδίκην τοῦ υἱοῦ της Ἰωάν. Ζανιᾶ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως τῶν ἐν Ἀθήναις Τεχνιτῶν Ἀναβατήρων, ζητούντων χορήγησιν ἀδείας ἠλεκτροτεχνίτου Δʹ εἰδικότητος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν παραιτηθέντων τῇ αἰτήσει των ἐκ τοῦ Ἀστυνομικοῦ Σώματος ἀστυφυλάκων, αἰτούντων τροποποίησην τῆς παραγράφου 5 τοῦ ἄρθρου 13 τοῦ Ν. Δ. 2458) 53 ἐπὶ τῷ τέλει ἐπανακατατάξεως εἰς τὸ Ἀστυνομικὸν Σῶμα. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν 316 κληρούχων τῆς Κοινότητος Κοκκινογείων, αἰτούντων ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 12163) 13.4.1957 ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας, περὶ ἀναδασμοῦ τῆς ἀγροτικῆς ἰδιοκτησίας αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν γονέων καὶ κηδεμόνων τῶν μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Μεσολογγίου, ζητούντων τὴν συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Λευκογείων, αἰτούσης τὴν κατασκευὴν γεφύρας ἐπὶ ξηροχειμάρρου πλημμυρίζοντος τὸν χειμῶνα καὶ διακόπτοντος ἐπὶ ἑβδομάδας τὴν μετὰ τοῦ Νευροκοπίου ἐπικοινωνίαν τῶν κατοίκων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Καρροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Δράμας, αἰτούντων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν ὑπὲρ τῶν μελῶν του μέτρων, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τῶν μηχανοκινήτων μέσων συγκοινωνίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Χ. Ζαχαράκη, Θ. Βαρταξῆ, Η. Παπαδοπούλου, Σ. Κόρτεβε καὶ Χ. Παπαδοπούλου, ἐκπροσώπων 20 ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, Δοξάτου, παραπονουμένων κατὰ τῆς Ἐπιτροπῆς ὁριστικῶν διανομῶν Δοξάτου, διότι τοῖς ἐχορηγήθησαν ἀκατάλληλα καὶ ἀνεπίδεκτα καλλιεργείας χωράφια καὶ αἰτούντων ἄρσιν προσγενομένης αὐτοῖς ἀδικίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Σιταγρῶν, Μεγαλοκάμπου καὶ Μικροκάμπου, αἰτούντων προγραμματισμὸν καὶ χρηματοδότησιν τοῦ ἀρδευτικοῦ ἔργου τῆς ὁμάδος τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμμ. Μαραγκουδάκη, αἰτοῦντος ἐπέκτασιν τοῦ Ν. Δ. 3636 καὶ εἰς τοὺς πρὸ τοῦ ἔτους 1945 ἀποχωρήσαντας τῆς ὑπηρεσίας Ταχυδρομικοὺς ὑπαλλήλους. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Νεαπολιτῶν Νέας Ἰωνίας, διαμαρτυρομένου δι’ ἀπόφασιν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας, περὶ μὴ παρατάσεως στεγάσεως νυκτερινῶν Γυμνασίων ν. 916) 1943 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λιμενεργατῶν παραλίας Κύμης «Ἁγία Τριάς», ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του ἐπιδόματος ἀνεργίας λόγῳ οἰκονομικῆς των ἐξαθλιώσεως καὶ τῆς διακοπῆς πάσης κινήσεως τοῦ λιμένος Κύμης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἀνδρογιάνων Εὐβοίας ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν συκοπαραγωγῶν τῆς περιφερείας, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς σύκων ἐκ πλημμυρῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἐμπόρων καὶ ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Κονιστρῶν Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐπιβολὴν εἰς βάρος των ἀναδρομικῶς ἀπὸ τοῦ 1948 εἰσφορῶν ὑπὲρ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, καὶ ζητούντων ἀπαλλαγήν, τῶν ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμά των εἰς χωρία κάτω τῶν τριῶν χιλιάδων κατοίκων κ.λ.π. Ὁ τέως βουλευτὴς κ. Ν. Ράπτης, αἰτεῖ ἀναστολὴν τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν τῶν γεωργῶν τῆς Παρακαρλίου περιοχῆς καὶ τῶν Κοινοτήτων τοῦ Ἀνατολικοῦ Τμήματος τοῦ Νομοῦ Λαρίσης κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εὐαγ. Δρακάκη, κατοίκου Κύμης, διαμαρτυρομένου διότι πρόσφυξ ὤν, δὲν ἔτυχε εἰσέτι ἀποκαταστάσεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πρακτικῶν Μηχανικῶν Μηχανοδηγῶν–Θερμαστῶν Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας Εὐβοίας, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ ἐπαγγέλματός των, πληττομένου ἐκ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ τὴν ἄμεσον ἐνίσχυσιν τῶν πληθυσμῶν τῶν συνοικισμῶν Λαβάρων, Κισαρίου, Ἀμορίου, Ψαθάδων κ.λ.π., διὰ σίτου, πληγέντων ἐκ πλημμυρῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Κινηματογραφικῶν Ἐπιχειρήσεων, αἰτουμένων τροποποίησιν τοῦ Β. Δ. περὶ κανονισμοῦ θεάτρων καὶ κινηματογράφων, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως τύχωσιν ἴσης μεταχειρίσεως πρὸς τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, ἀπολυθέντων λόγῳ ὑγείας, αἰτουμένων ἀναγνώρισιν τοῦ ἐκτὸς ὑπηρεσίας χρόνου, ὡς συνταξίμου τοιούτου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ἁγίου Κωνσταντίνου Κολωνοῦ, ζητούντων διαρρύθμισιν καὶ διάνοιξιν τῆς ἀδιεξόδου τῆς ὁδοῦ Βουθρωτοῦ–Ἀλεξανδρείας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τέως ὑπαλλήλων μεταταγέντων εἰς ΟΤΕ, ζητούντων τὴν συνταξιοδότησίν των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Α. Πατσιαντᾶς, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἀπεργησάντων ἐργατοϋπαλλήλων Ε.Η. Σ. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ὀλυμπίας, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν διακοπὴν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς Ἐπαρχίας Ὀλυμπίας καὶ ζητούσης ἐπανάληψιν τῆς συγκεντρώσεως ἐν τῇ ἀνωτέρῳ περιφερείᾳ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημ. Καραλιώτου, Βασ. Τέντζου, Χαρ. Πατσίδη, Δημ. Ράπτου, Θεολ. Βασακίδου, κατοίκων Μικροπόλεως, αἰτούντων παράτασιν τῆς ληξάσης τὴν 13ην Ὀκτωβρίου 1957, προθεσμίας ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν ἐπιτάξεως ζώων, διότι, ἀρκετοὶ δικαιοῦχοι, διὰ λόγους ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς των κατέστησαν ἐκπρόθεσμοι. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γ. Δουλγερίδη, Ι. Ἀλεξιάδη, Π. Καμπουρίδη, Δ. Λασκαρίδη, ἐκπροσώπων 60 ἀκτημόνων κατοίκων Μυλοποτάμου, στερουμένων ὁλοκληρωτικῶς γεωργικοῦ κλήρου, ζητούντων ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἁγίου Ἀθανασίου, ζητούσης τὴν κατασκευὴν καὶ ἀσφαλτόστρωσιν δαπάναις τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων τῆς παρακαμπτηρίου ὁδοῦ ἀπὸ δημοσίας ὁδοῦ Δράμας–Καβάλας μέχρι κεντρικῆς πλατείας τῆς Κοινότητός των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Στ. Κυριαζῆ, Ξ. Ἀργυράκη, Ν. Κυριαζόγλου, Ἀλ. Θεοδωράκη, Π. Καρπάκη, ἐκπροσώπων 90 ἀκτημόνων καπνοκαλλιεργητῶν Δοξάτου, ζητούντων γεωργικὴν ἀποκατάστασιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Μεσσήνης–Ἠλείας, ζητοῦντος ὑποχρεωτικὴν καὶ ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας ἔνταξιν ὅλων τῶν Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων τῆς Χώρας, τῶν μὴ ὑπαχθέντων εἰς τὸν νόμον 1726) 51, κατάργησιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ ἐν λόγῳ νόμου, ἵδρυσιν εἰδικοῦ Ταμείου μισθοδοσίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Μ. Πίσπας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργ. Κωνσταντάτου, κατοίκου Τρικάλων, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν δι’ ἐπιταχθεῖσαν παρὰ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν κατὰ τὸ ἔτος 1941 ποσότητα 1.900 ὀκάδων σκληροῦ τυροῦ, διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Οὐρανίας Κουμπαράκου, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἄδικον δίωξιν καὶ τὴν ἐπιβολὴν τῆς ποινῆς ὁριστικῆς παύσεως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆ Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος καὶ ζητούσης ἀποκατάστασιν αὐτῆς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σοφίας Σ. Γιαζητζῆ, κατοίκου Πλατανιᾶς–Δράμας, πολεμοπαθοῦς, ζητούσης παροχὴν αὐτῇ δραχ. 12.000 δι’ ἀνοικοδόμησιν τῆς καταστραφείσης οἰκίας της κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου καὶ τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ τοιούτου Δράμας, αἰτούντων τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν ὑπὸ τῆς ΔΕΗ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 369) 31.3.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κ.λ.π., ἀναφορικῶς μὲ τὴν κατανομὴν τῆς δαπάνης ἀλλαγῆς τῶν ἐγκαταστάσεων φωτισμοῦ, λόγῳ μετατροπῆς τοῦ ρεύματος ἀπὸ συνεχοῦς εἰς ἐναλλασσόμενον κ.λ.π. Ὁ Τάκης Σαλμᾶς, δημοσιογράφος, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἀνακρίβειαν τῶν ἀναφερομένων εἰς τὴν κατατεθεῖσαν παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα εἰς τὴν Βουλὴν ἐπερώτησιν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μεταλλωρύχων Στρατονίκης, ζητούσης μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας συνταξιοδοτήσεώς των εἰς τὸ 55ον ἔτος. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Κυριατζῆ, Θ. Σταύρου, Ε. Ἀργυράκη, Μ. Καρπατζόγλου, Α. Μπαμπαγιάννη, Ἐπιτροπῆς 90 ἀκτημόνων γεωργῶν, αἰτούντων λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀγροτικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας καὶ Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἰωαννίνων, καὶ τῶν Κοινοταρχῶν Ἠπείρου, ζητούντων ὅπως τὰ δάση περιοχῆς Νομοῦ Ἰωαννίνων, παραχωρηθῶσιν εἰς τὰς Κοινότητας καὶ οὐχὶ εἰς τοὺς Συνδέσμους. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας καὶ Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν Παραμυθιᾶς καὶ Φαναρίου Πράγας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: Ι) Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8706) 7176 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 76 ἐ. ἔ. ἀναφορᾶς τοῦ ἐν Ἀθήναις Εἰδικοῦ Ἐπιτρόπου τοῦ Δικαστηρίου τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 Συντακτικῆς Πράξεως, δι’ ἧς δίδεται ἀπάντησις εἰς τὰ ὑπ’ ἀριθ. 1, 2 καὶ 3 ζητήματα τῆς ἐρωτήσεως ταύτης. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 ζήτημα, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἀνακοίνωσις τῆς ποινικῆς καταστάσεως ἀτόμου τινὸς εἰς τρίτον ἀπαγορεύεται κατὰ νόμον. Συνημμένως πέμπομεν καὶ ἀντίγραφα τῆς ὑπ’ ἀριθ. 153) 1952 ἐκθέσεως αὐθορμήτου προσελεύσεως καὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 154) 1952 πράξεως τοῦ Εἰδικοῦ Ἐπιτρόπου τοῦ Εἰδικοῦ Δικαστηρίου Ἀθηνῶν (ὑπ’ ἀριθ. 6 Σ. Π.). Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8710 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, προκύπτοντα ἐκ τῶν στοιχείων ἅτινα κατέχει τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ἐκ γενομένης παραγγελίας ἡμῶν ἐξετάσεως παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ Ἀρεοπαγίτου. 1) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἀρχ. Σπυρίδην: Οὗτος πληροφορηθεὶς ἐγκαίρως τὴν ἀνακάλυψιν τῶν ἀπατῶν του καὶ προπαρασκευάσας τὴν ἀποδημίαν του, ἀνεχώρησεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὴν 13ην Μαΐου 1957 ἐξ Ἑλλάδος, πρὶν ἢ ἐπιληφθοῦν αἱ δικαστικαὶ Ἀρχαὶ τῆς ποινικῆς διώξεως. Μετὰ τὴν ἄσκησιν ποινικῆς διώξεως καὶ τὴν συγκέντρωσιν τῶν δικαιολογητικῶν ἐκδόσεως, ἐζητήθη ἡ ἔκδοσις τούτου παρὰ τῆς Ἰταλικῆς Κυβερνήσεως. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἰω. Στεργίου: Οὗτος διέφυγεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διοικητικῶν ἀνακρίσεων. 3) Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἀπόστ. Κολοβόν: Ἀνακαλυφθείσης τῆς πλαστογραφίας παραχωρητηρίου ἀκινήτου, ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον, δι’ ἣν ἦτο μὲν ἐξηκριβωμένον ὅτι διέπραξε ταύτην μία δακτυλογράφος, οὐχὶ ὅμως καὶ τῇ παρακινήσει ποίου προεκλήθη παρ’ αὐτῇ ἡ ἀπόφασις πρὸς διάπραξιν τῆς κολασίμου ταύτης πράξεως ἡ δικογραφία ὑπεβλήθη εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Ρόδου ὡς ἁρμόδιον. Ὁ Εἰσαγγελεὺς διεβίβασε ταύτην εἰς τὸν Πταισματοδίκην πρὸς ἐξακρίβωσιν ὡρισμένων στοιχείων, ἀπαραιτήτων, κατὰ τὴν κρίσιν του, διὰ τὸν ὀρθὸν χαρακτηρισμὸν τῆς πράξεως καὶ μετὰ τὴν ταχεῖαν ἐνέργειαν τοῦ Πταισματοδίκου ἤσκησε ποινικὴν δίωξιν καὶ διεβίβασε τὴν δικογραφίαν εἰς τὸν ἀνακριτήν. Ὁ ἀνακριτής, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο περὶ κατηγορουμένου δημοσίου ὑπαλλήλου, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν προέκυπτε μετ’ ἀπολύτου βεβαιότητος ἡ ἀποκαλυφθεῖσα ὕστερον ἔκτασις τῶν διαπραχθέντων ἀδικημάτων ὡς καὶ ὁ βαθμὸς τῆς ἐνοχῆς τῶν κατηγορουμένων καὶ ἰδίᾳ τοῦ Κολοβοῦ, ἤρχισε νὰ ἐνεργῇ, ἀλλὰ μετὰ περισκέψεως, εἰς τρόπον ὥστε ὅταν θὰ ἐκάλει τοὺς κατηγορουμένους εἰς ἀπολογίαν, νὰ εἶχε πλήρη τὰ στοιχεῖα τῆς ἐνοχῆς των καὶ νὰ ἀπεφαίνετο μετ’ ἀσφαλείας περὶ τῆς προφυλακίσεως ἢ μὴ τούτων. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Κολοβὸς πληροφορηθεὶς τὰ τοῦ ἐνεργουμένου ἐλέγχου καὶ προφασιζόμενος ὅτι εἶχεν ἀπόλυτον καὶ ἐπείγουσαν ἀνάγκην νὰ ἔλθῃ εἰς Ἀθήνας, ἐζήτησε παρὰ τοῦ ἁρμοδίου πρὸς τοῦτο δασάρχου, ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Νομάρχου καὶ τῶν δικαστικῶν Ἀρχῶν καὶ ἔλαβε δεκαήμερον ἄδειαν ἀπουσίας δι’ Ἀθήνας καὶ ἀνεχώρησεν ἐκ Ρόδου. Ἀνεχώρησε δὲ πρὶν ἢ προχωρήσῃ ἀρκούντως ἡ ἀνάκρισις καὶ μάλιστα πρὶν εἰσέτι ἐκδοθῇ ἔνταλμα συλλήψεως. Τοῦτο ἐξεδόθη μετὰ τὴν ἐξέτασιν ὡς μάρτυρος τοῦ Νομάρχου Ρεμπάκου, διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ ὁποίου ἔγινε ὁ καταμερισμὸς τῆς εὐθύνης τῶν φερομένων ὡς ὑπαιτίων. Ὁ Κολοβὸς κατὰ τὴν ἐν Ἀθήναις παραμονήν του, ἡ ὁποία παρετάθη διὰ τῆς ἐπικληθείσης ὑπ’ αὐτοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ἀσθενείας, ἐφρόντισε καὶ ἐπέτυχε διαβατήριον μὲ τὸ ὁποῖον ἀνεχώρησε δι’ Εὐρώπην. Καθὼς ἐξηκριβώθη, οὗτος δὲν ἐχρησιμοποίησε τὴν ὑπαλληλικήν του ἰδιότητα διὰ τὴν λῆψιν τοῦ διαβατηρίου. Οὕτως, ὅταν ἐξεδόθη ὑστέρως τὸ ἔνταλμα συλλήψεως καὶ εἰδοποιήθη σχετικῶς ἡ ὑπηρεσία ἀλλοδαπῶν, εὑρίσκετο οὗτος ἐκτὸς τῶν ὁρίων τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. Προστίθεται ὅτι ὁ ἐκ τῆς πλαστογραφίας τοῦ παραχωρητηρίου φερόμενος ὡς ἀποκτήσας τὸ ἀκίνητον τὸ ἀνῆκον εἰς τὸ Δημόσιον παρῃτήθη παντὸς δικαιώματός του ἐκ τοῦ παραχωρητηρίου τούτου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν ἡ κυριότης ἐπανῆλθεν εἰς τὸ Δημόσιον, τὸ ὁποῖον οὕτω δὲν ἐζημιώθη. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καταφαίνεται ὅτι δὲν διαπιστοῦται εὐθύνη δικαστικοῦ τινος, διὰ τὴν ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἔξοδον τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων. Περαιτέρω, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἀπόστολον Κολοβόν, τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δι’ ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, παρεκάλεσε τοῦτο ὅπως ζητήσῃ τὴν προσωρινὴν σύλληψιν τοῦ εἰρημένου ἐπὶ σκοπῷ ἐκδόσεως, ὅπερ καὶ ἔπραξε τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Ληφθέντων τῶν δικαιολογητικῶν ἐκδόσεως τοῦ ρηθέντος φυγοδίκου, διεβιβάσαμεν ταῦτα πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἵνα ἐκζητήσῃ τοῦτον παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Σουηδίας ἐν ᾗ Χώρᾳ διεπιστώθη ἡ παρουσία του κατ’ ἀνακοίνωσιν τῆς ἐν Στοκχόλμῃ ἡμετέρας Πρεσβείας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐλήφθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης ἔγγραφον τῆς Διευθύνσεως Ἐγκληματολογικῶν Ὑπηρεσιῶν, δι’ οὗ ἐγνωρίζετο ὅτι κατὰ πληροφορίας τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς ΙΝΤΕΡΠΟΛ, ὁ εἰρημένος εὑρίσκετο πιθανῶς ἐν Ἰταλίᾳ, κατ’ ἄλλας δὲ πληροφορίας τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης οὗτος φέρεται διαμένων ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ ἢ Αὐστρίᾳ καὶ προτίθεται νὰ μεταβῇ εἰς Αἴγυπτον ἵνα εὑρίσκεται ἐγγὺς τῆς ἡμεδαπῆς ἢ διὰ νὰ διαφύγῃ εἰς Νότιον Ἀφρικὴν (Ταγκανίκαν). Ταῦτα πάντα ἀνεκοινώθησαν παρ’ ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ἰδιὰ τοῦ αὐτοῦ ἐγγράφου, δι’ οὗ ἐζητήσαμεν τὴν ἔκδοσιν τοῦ εἰρημένου, ἀνακοινωθέντος τοῦ ἐγγράφου τούτου πρός τε τὴν Διεύθυνσιν Ἐγκληματολογικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Δωδεκανήσου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8121 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ συμμετοχῆς εἰς τὸ νεοσύστατον Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τούτου καὶ τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατηρτίσθη σχετικὸν Β. Διάταγμα δι’ οὗ ἐπιτρέπεται ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον καὶ τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τοῦ Γερμανοῦ ἐγκληματίου πολέμου Μέρτεν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται διαταχθεῖσα ἀνάκρισις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθῶσι τὰ αἰτούμενα στοιχεῖα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Β. Θανασέκου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6656 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Β. Θανασέκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης δὲν ὑπεβλήθη ἔκθεσις τοῦ Ἀρχηγείου τῆς Χωροφυλακῆς ἐπὶ τοῦ θέματος περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τῶν εἰρημένων βουλευτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9218 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως (ὑπ’ ἀριθ. 104) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γιαννοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὑπεσχημένον νομοθετικὸν μέτρον περὶ μετατάξεως τῶν ἱερέων Γʹ Κατηγορίας εἰς τὴν Βʹ τοιαύτην ἀποφοίτων Γυμνασίων, θέλομεν θέσει ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς πρὸς ψήφισιν συντόμως, μετὰ τὴν τελικὴν ἐπεξεργασίαν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ διαβιβασθέντος ἡμῖν παρὰ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἀντιγράφου τῆς κατατεθείσης ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. ἐρωτ. 74 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1. Ὅτι δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων μας ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὴν ἐκκένωσιν τῆς κατεχομένης ὑπὸ τοῦ 406 Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου πτέρυγος τοῦ διδακτηρίου τῆς Ζωσιμαίας Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων. 2. Ὅτι ἀνεπτύξαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινων. Προνοίας τὴν ἀνάγκην τῆς ἀποδεσμεύσεως τοῦ ὡς εἴρηται διδακτηρίου τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἰωαννίνων ἀπὸ τὸ 406 Στρατιωτικὸν Νοσοκομεῖον καὶ τὴν πρὸς τοῦτο ἐπιβαλλομένην παραχώρησιν τοῦ οἰκήματος τοῦ τέως Ἀντιαφροδισιακοῦ Νοσοκομείου πρὸς μεταστέγασιν ἐν αὐτῷ τοῦ Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου. Πλὴν ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 202) 13.2.57 ἐγγράφου του ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι δὲν συμφωνεῖ εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ οἰκήματος τούτου ὡς προοριζομένου δι’ ἄσυλον ἀνιάτων. 3. Ὅτι κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἐνεργειῶν ἡμῶν καὶ τῶν ἀθρόων σχετικῶν διαμαρτυριῶν Συλλόγων καὶ Ὀργανώσεων τῆς πόλεως Ἰωαννίνων, παρεσχέθη παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 31449) 31.1.1957 ἐγγράφου τοῦ Πολιτικοῦ αὐτοῦ Γραφείου πρὸς τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, ἡ ἔγκρισις τῆς μισθώσεως τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις οἰκήματος κληροδοτήματος Γ. Σταύρου (ὀρφανοτροφεῖον) πρὸς μεταστέγασιν τοῦ ὡς εἴρηται Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου. 4. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ.40034) 40450) 671122) 14.3.1957 ἐγγράφου του ἀπεδέχθη τὴν μίσθωσιν τοῦ ἀνωτέρω οἰκήματος καὶ παρέσχε σχετικὰς ὁδηγίας εἰς τὰς οἰκείας ὑπηρεσίας αὐτοῦ. 5. Τὸ αὐτὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ.40034) 40450) 672684) 23 Μαΐου 1957 ἐξαιρ. ἐπειγούσης διαταγῆς του ἀνέστειλε προσωρινῶς τὴν προμνημονευθεῖσαν ἀπόφασιν αὑτοῦ περὶ ἀποδοχῆς τῆς μισθώσεως τοῦ οἰκήματος Γ. Σταύρου καὶ διέταξε τὴν παραμονὴν τοῦ 406 Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου εἰς τὸ διδακτήριον τῆς Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας λόγῳ ἀνάγκης περαιτέρω μελέτης τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8061) 6623 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 57, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῆς παρ. 7 τοῦ ἄρθρου 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46984) 4.3.57 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ καθορισμοῦ τῶν μαθητῶν τῶν δικαιουμένων ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς τοῦ Ν. Δ. 3558) 1956 προβλέπεται ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ ἡμίσεος ποσοῦ, τῆς ἐκπαιδευτικῆς ταύτης εἰσφορᾶς τῶν ἀπόρων ἐν γένει μαθητῶν, οἵτινες ἔχουσι προαχθῆ ἐκ τῆς προηγουμένης τάξεως (ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ προαγωγῆς) τυχόντες καὶ διαγωγῆς «κοσμιωτάτης». Συνεπῶς εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἀπαλλασσομένων μαθητῶν περιλαμβάνονται καὶ τὰ τέκνα τῶν δοκιμασθέντων ἐκ τῆς ἀνομβρίας κατοίκων τῆς περιοχῆς Βολισσοῦ Χίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6711) 5439) 22.5.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 16 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὑπὸ τῆς παρ. 7 τοῦ ἄρθρου 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46984) 4.3.57 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν περὶ καθορισμοῦ τῶν μαθητῶν τῶν δικαιουμένων ἀπαλλαγῆς ἐκ τῆς ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς τοῦ Ν. Δ. 3558) 56 προβλέπεται ἡ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ ἡμίσεος ποσοῦ τῆς ἐκπαιδευτικῆς ταύτης εἰσφορᾶς τῶν ἀπόρων ἐν γένει μαθητῶν οἵτινες ἔχουσι προαχθῆ ἐκ τῆς προηγουμένης τάξεως (ἀνεξαρτήτως βαθμοῦ προαγωγῆς), τυχόντες καὶ διαγωγῆς «κοσμιωτάτης». Συνεπῶς, εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν τῶν ἀπαλλασσομένων μαθητῶν περιλαμβάνονται καὶ τὰ τέκνα τῶν πληγέντων μαστιχοπαραγωγῶν Χίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7871 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 46 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι παρὰ τῆς ἡμετέρας ὑπηρεσίας ἐγένετο ἡ ἀπαιτουμένη προεργασία διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν πληθωρικῶν εἰς μαθητὰς δημοτικῶν σχολείων τῆς περιφερείας Λαγκαδᾶ Θεσσαλονίκης, πλὴν ὅμως δὲν ἐξεδόθησαν τὰ οἰκεῖα Β. Διατάγματα, ἐλλείψει σχετικῶν πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6712)5440)22.5.57 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ κατατεθεῖσα εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Πέτρου Γαρουφαλιᾶ, περὶ παροχῆς ἐνισχύσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς πυρποληθείσης ὑπὸ τῶν κατακτητῶν ἐκκλησίας Βούλιστας– Παναγιᾶς Πρεβέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῷ εἰδικῷ προϋπολογισμῷ τῆς καθ’ ἡμᾶς Διευθύνσεως Ἀναστηλώσεως καὶ Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχιτεκτονικῆς, δὲν προβλέπεται, ἀτυχῶς, κονδύλιον δι’ ἐνίσχυσιν ἀνεγέρσεως νέων Ναῶν. Παρὰ ταῦτα, ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδία ὑπηρεσία ἀπηυθύνθη ἤδη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9532)126)22.2.57 ἐγγράφου αὐτῆς πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, αἰτουμένη τὴν κατ’ ἐξαίρεσιν ἐγγραφὴν εἰδικῆς διὰ παρομοίας περιπτώσεις πιστώσεως ἐκ τριῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν (3.000.000), τοῦ σχετικοῦ θέματος συζητηθησομένου λίαν προσεχῶς ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7306 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Ν. Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι οὐδέποτε ἐλάβομεν γνῶσιν περὶ ὀργανώσεως εἰς Ἀνατολικὸν Βερολῖνον Συνεδρίου νεοελληνικῆς λογοτεχνίας, οὔτε ἐζητήθη, παρ’ ἡμῖν νὰ γνωρίσωμεν μετάβασιν ἀντιπροσώπων εἰς τὸ ἐν λόγῳ Συνέδριον, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρεμποδίσωμεν οἱονδήποτε ἐνδιαφερόμενον νὰ πράξῃ τοῦτο. Περὶ τοῦ Συνεδρίου τούτου ἐλάβομεν γνῶσιν μετὰ τὸ πέρας τῶν ἐργασιῶν αὐτοῦ ἐκ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 22165 τῆς 29 Μαΐου ἐ. ἔ. ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, συντόμου ἐκθέσεως τῆς ἐν Δυτικῇ Γερμανίᾳ Βασιλικῆς Ἑλληνικῆς Πρεσβείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6525)5220 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς καταχωρηθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 7 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 122060)29.5.1957 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἀπηλλάγησαν ἐξ ὁλοκλήρου τῆς Ἐκπαιδευτικῆς εἰσφορᾶς τοῦ Ν. Δ. 3558)1956 οἱ ἄποροι μαθηταὶ τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τῶν λειτουργούντων εἰς Λάρισαν ἐφ’ ὅσον ἔχουσι προαχθῆ ἐκ τῆς προηγουμένης τάξεως τυχόντες καὶ διαγωγῆς «κοσμιωτάτης». Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6584)5273)16.5.57 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἐρρύθμιζε κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ πρὸ τοῦ Δημοσιοϋπαλληλικοῦ Κώδικος νομοθεσία, ἤτοι ὁ Α. Ν. 1959)39 Φ.Ε.Κ. 382 τεῦχος Αʹ ἄρθρ. 1 παράγρ. 6. Σκοπὸς δὲ προφανῶς τῆς τοιαύτης ρυθμίσεως ἦτο ὁ περιορισμὸς τῶν καταχρήσεων εἰς τὴν ἄσκησιν τῶν εὐεργετημάτων τὰ ὁποῖα παρέχονται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἡ ἀντίληψις ὅτι αἱ χορηγοῦσαι τὰς ἀναρρωτικὰς ἀδείας ὑγειονομικαὶ Ἐπιτροπαὶ κατὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ χρόνου τούτων ὑπολογίζουν καὶ τὸν παράγοντα τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως, τῆς ὑγείας τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῆς κατὰ συνέπειαν δυνατότητος ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων των ἀπολύτως καὶ ἄνευ βλάβης τῆς ὑγείας των. Πάντως ἡ ρύθμισις τοῦ περὶ οὗ πρόκειται θέματος ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος, ὑπάγεται δὲ εἰς τὴν τοιαύτην τῶν Ὑπουργείων Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Μαΐου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6652)20.5.57 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, «περὶ χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς πυροπαθεῖς Σωχοῦ καὶ Ν. Σεβαστείας Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ παρὰ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου χορηγουμένη Κρατικὴ στεγαστικὴ συνδρομὴ πρὸς συμμοριοπλήκτους κ.λ.π. προέρχεται ἐκ πιστώσεων τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος διετέθη πρὸς τὸν ὡς ἄνω σκοπὸν πίστωσις δραχμῶν 15.000.000. Τὸ ἀνωτέρω ποσὸν κατενεμήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ κατὰ Νομούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων δὲν περιελήφθη ὁ Νομὸς Θεσσαλονίκης. Συνεπῶς ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἐν τῇ ἐνασκήσει τῆς Κρατικῆς Στεγαστικῆς Πολιτικῆς ἀδυνατεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν περίπτωσιν τῶν πυροπαθῶν Ν. Σεβαστείας καὶ Σωχοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαΐου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 78) 7.8.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἐν σχέσει πρὸς τὰ δημιουργούμενα ὑγειονομικὰ προβλήματα, ἐκ τοῦ διερχομένου δυτικῶς τῆς πόλεως Βόλου χειμάρρου Κραυσιδῶνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Μαγνησίας, διὰ τὴν ριζικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τοῦ χειμάρρου δημιουργουμένων προβλημάτων ἀπαιτεῖται ἡ διευθέτησις τῆς κοίτης τούτου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προϋποθέτει σημαντικὴν δαπάνην καὶ ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Οὐχ’ ἧττον, ὅμως, αἱ ἡμέτεραι ὑπηρεσίαι, ἐνδιαφερόμεναι διὰ τὴν προστασίαν τῆς δημοσίας ὑγείας, προβαίνουσιν εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἑκάστοτε ἐνδεικνυομένων μέτρων πρὸς ἄρσιν τῶν δημιουργουμένων ἀνθυγιεινῶν καταστάσεων ἤτοι: α) Παρακολουθοῦν τὴν καλὴν λειτουργίαν καὶ συντήρησίν του διὰ τοῦ χειμάρρου διερχομένου τσιμενταύλακος, δι’ οὗ ἀποχετεύονται τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα τῶν ἐργοστασίων καὶ μεριμνοῦν διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν δημιουργουμένων ἑκάστοτε ἰδίᾳ ἐκ τῶν πλημμυρῶν, ρηγμάτων καὶ καθαρισμὸν τῶν ἐμφράξεων τούτου, διὰ τὴν κανονικὴν καὶ ἀνεμπόδιστον ἀποχέτευσιν τῶν λυμάτων. β) Ἐφαρμόζουσι κανονικὸν κατ’ ἔτος πρόγραμμα ἀντιπρονυμφικῆς ἀγωγῆς πρὸς καταπολέμησιν τῆς ἀναπτύξεως κωνώπων εἰς τὰς ἐντὸς τῆς κοίτης τοῦ χειμάρρου δημιουργουμένας ἀνθυγιεινὰς ἑστίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8120) 19.7.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 59 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη, ἀφορῶσαν τὴν σύνταξιν γήρατος ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τοῦ ν. 3487) 55 «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως Ἀγροτῶν» προβλέπεται μόνον ἡ ἀσφάλισις τῆς ὑγείας τούτων καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὴν παροχὴν συντάξεως γήρατος. Ἀσφαλῶς πρόκειται περὶ γενικωτέρου Κυβερνητικοῦ προγράμματος δυνατοῦ νὰ θεσπισθῇ εἰς τὸ μέλλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 102) 27.8.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9216) 7581) 10.9.57 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀπαντήσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Εἰς τὴν Ἐπαρχίαν Παιονίας τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς ἔχουσι προγραμματισθῆ ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ Νομοῦ τούτου: α) τὸ Ἀγροτικὸν Ἰατρεῖον Ἁγ. Πέτρου (πληθ. 2160) μὲ ἐξυπηρετουμένας Κοινότητας Ἁγ. Πέτρου καὶ Μεσσιᾶς, β) Εὐρώπου (πληθ. 1950) μὲ ἐξυπηρετουμένην Κοινότητα Εὐρώπου καὶ γ) Βαλτοτοπίου (πληθ. 2630) μὲ ἐξυπηρετουμένας τὰς Κοινότητας Βαλτοτοπίου. Καὶ τὰ μὲν δύο πρῶτα Ἰατρεῖα, χαρακτηρισθέντα ὡς ἡμιορεινά, ἔχουν ἐπανδρωθῆ δι’ ἰατροῦ καὶ λειτουργοῦν κανονικῶς, τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Μεσσιᾶς ὑπαγομένων εἰς τὸ πρῶτον ἐκ τούτων. Τὸ τρίτον ἰατρεῖον, χαρακτηρισθὲν ὡς πεδινὸν δὲν ἔχει ἐπανδρωθῆ, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 18 τοῦ ν. 3487) 55. 2) Δὲν ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ὑπουργείου αἴτημα ὅπως οἱ κάτοικοι τῶν χωρίων Βαλτοτοπίου, Τούμπας καὶ Ριζίων ἐξυπηρετῶνται προσωρινῶς καὶ μέχρις ἐπανδρώσεως τοῦ τρίτου ἰατρείου, ὑπὸ τῶν ἰατρῶν τῶν δύο πρώτων, ἐκ περιτροπῆς καὶ κατὰ μέρος. Ἂν τοιοῦτον αἴτημα εἶχεν ὑποβληθῆ οὐδεμία ἀντίρρησις θὰ ὑπῆρχε διὰ τὴν τοιαύτην ρύθμισιν τοῦ ζητήματος μέχρι τῆς ἐπανδρώσεως τοῦ τρίτου ἰατρείου (Βαλτοτοπίου). Δύναται, ἄλλωστε, τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Ὑγείας καὶ Ἀσφαλίσεως τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς ἀναλόγως τοῦ πληθυσμοῦ, τῆς πυκνότητος αὐτοῦ καὶ τῶν ἀποστάσεων νὰ προβῇ εἰς ἀναπρογραμματισμὸν τῶν ἰατρείων καὶ καταργοῦν τὸ ἐπανδρωθὲν πεδινὸν ἰατρεῖον Βαλτοτοπίου νὰ κατανείμῃ τὰς ὡς ἄνω μὴ ἐξυπηρετουμένας Κοινότητας μεταξὺ τῶν ἰατρείων Ἁγ. Πέτρου καὶ Εὐρώπου, οὕτως ὥστε ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς περιφερείας νὰ καλύπτωνται ὑπὸ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας των ἐξ ἴσου καὶ ἀδιακρίτως. 3) Οὐδεμίαν διάκρισιν καὶ ἰδιαιτέραν ἀμοιβὴν συγχωρεῖ ὁ νόμος. Ἐνδεχόμεναι παραβάσεις αὐτοῦ ἐκ μέρους τῶν ἰατρῶν ἔδει νὰ καταγγέλλωνται κατὰ περίπτωσιν, ἵνα ἐπιβάλλωνται αἱ νόμιμοι κυρώσεις. 4) Φάρμακα δύνανται νὰ χορηγοῦν οἱ ἰατροὶ μόνον εἰς τὰς περιφερείας, ὅπου δὲν ὑπάρχουν νομίμως συνιστώμενα φαρμακεῖα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραπονοῦνται οἱ φαρμακοποιοὶ τῆς ὑπαίθρου διὰ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον οἱ ἴδιοι δὲν καλύπτουν τὴν ὕπαιθρον διὰ φαρμακείων. Ἄλλως θὰ ἐπεβαρύνοντο οἱ ἀγρόται εἰς τὰς δαπάνας μεταβάσεως εἰς τὰς πόλεις, ὅπου ὑπάρχουν τὰ φαρμακεῖα, καὶ ἐπιστροφῆς μὲ ἀπώλειαν χρόνου καὶ κίνδυνον πολλάκις τῆς ὑγείας καὶ τῆς ζωῆς τῶν οἰκείων των. 5) Οἱ ἰατροὶ τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν ἰατρείων ὑποχρεοῦνται νὰ μεταβαίνωσιν ἐκ περιτροπῆς εἰς ὅλας τὰς ἐκτὸς τῆς ἕδρας των ἐξυπηρετουμένας Κοινότητας τακτικῶς μὲν καθ’ ὡρισμένας ἡμέρας καὶ ὥρας, ἐκτάκτως δὲ ὁσάκις καλοῦνται διὰ κατεπειγούσης φύσεως περιπτώσεις. Πρὸς τοῦτο παρέχονται εἰς τοὺς ἰατροὺς παγίως ὁδοιπορικὰ καὶ εἰδικὰ ἐπιδόματα χωρὶς καμμίαν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἠσφαλισμένων. Παραλείψεις καὶ βραδύτητες ὡς πρὸς τὸ σημεῖον τοῦτο δεόντως καταγγελλόμεναι ἐπισύρουν αὐστηρὰς κυρώσεις. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω διαπιστοῦται ὅτι τόσον διὰ τοῦ ν. 3487) 55, ὅσον καὶ διὰ τῶν ἑρμηνευτικῶν ἐγκυκλίων καὶ τῶν λοιπῶν διοικητικῶν μέτρων, λαμβάνονται ὅλα τὰ δυνατὰ μέτρα διὰ τὴν ἀρτίαν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου συμπληρουμένων σὺν τῷ χρόνῳ τῶν ὑπαρχόντων κενῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Σεπτεμβρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 82 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Σκορδίλη, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8703) 7173) 14.8.57 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ ζητήματος τῆς ἀποπερατώσεως καὶ τοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ Σταθμοῦ Πρώτων Βοηθειῶν Πειραιῶς, ἐπεδίωξε δὲ νὰ ἐπιτύχῃ τοῦτο διὰ τῆς συμβολῆς καὶ συνεργασίας πάντων τῶν ἐνδιαφερομένων, ἤτοι τοῦ Δήμου Πειραιῶς, τοῦ Ι.Κ.Α., τοῦ Ε.Ε.Σ. καὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, εἰς ἣν κυρίως ὀφείλεται τὸ ἀνεγερθὲν κτίριον. Μὴ ἐπιτυχούσης τῆς προσπαθείας, ὅπως ἱδρυθῇ εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς εἷς καὶ μόνον ἄρτιος καθ’ ὅλα Σταθμὸς Αʹ Βοηθειῶν, ἀφοῦ τὸ Ι.Κ.Α. προέβη εἰς τὴν ἵδρυσιν ἰδίου τοιούτου διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους του, τὸ Ὑπουργεῖον μεριμνᾷ ἰδίᾳ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἰδίᾳ τὸν ἐξοπλισμόν, τὴν ἐπάνδρωσιν καὶ τὴν συντομωτέραν δυνατὴν ἔναρξιν λειτουργίας τοῦ Σταθμοῦ Πρώτων Βοηθειῶν Πειραιῶς, περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ.

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7717) 3.7.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν τὸ ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν μπύρα Φίξ, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῆς διαφημίσεως τῆς μπύρας Φὶξ εἰσήχθη εἰς τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον καὶ συνεζητήθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 26.6.1957 εἰς τὴν Γʹ Ἐπιτροπὴν τοῦ Γʹ Τμήματος μὲ εἰσήγησιν τοῦ ἁρμοδίου εἰσηγητοῦ, διαπιστοῦντος ἐν προκειμένῳ ὅτι ἡ διαφήμισις τοῦ ὡς ἄνω προϊόντος εἶναι παράνομος καὶ παραπλανητική. Τὸ Ἀνώτατον Ὑγειονομικὸν Συμβούλιον ἔκρινε σκόπιμον ὅπως παραπεμφθῇ καὶ ἐπανασυζητηθῇ τὸ θέμα εἰς τὴν πρώτην συνεδρίαν τοῦ εἰδικοῦ ἐν προκειμένῳ τμήματος τῆς Δημοσίας Ὑγείας, τὸ ὁποῖον θέλει συνεδριάσει ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41) 27.6.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἐν σχέσει πρὸς τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς κατασκευὴν τῶν ὑδραγωγείων τῶν ὀρεινῶν κοινοτήτων Ἄρτης καὶ Πρεβέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν, ἀνέλαβε προσπάθειαν εἰς εὐρεῖαν κλίμακα διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὑδρεύσεων τῶν Δήμων καὶ κυρίως τῶν Κοινοτήτων καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν. Πρὸς τοῦτο ἐφηρμόσθησαν διάφορα προγράμματα παροχῆς κρατικῆς ἐνισχύσεως κατ’ ἀρχὴν μὲν ὑπὸ μορφὴν χορηγήσεως ἐφοδίων ὑδρεύσεως (σωλῆνες, εἰδ. τεμάχια, ἀντλητικὰ συγκροτήματα κ.λ.π.), ἐν συνεχείᾳ δὲ διὰ τῆς παροχῆς κρατικῶν πιστώσεων δωρεὰν ἢ ἐπὶ δανεισμῷ. Ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν προγραμμάτων τούτων παρεσχέθησαν, βάσει τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, αἱ κάτωθι ἐνισχύσεις: Νομὸς Ἄρτης 1. Ἐφόδια ὑδρεύσεως: Σωλῆνες 7.500 μ. μ. Χειραντλίαι 5 τεμ. Ἀντλητικὸν συγκρότημα 1 τεμ. Διὰ τῶν ὡς ἄνω ἐφοδίων ἐνισχύθησαν δώδεκα (12) Δῆμοι καὶ Κοινότητες. 2. Πιστώσεις: Διὰ περατωθέντα ἔργα ὑδρεύσεως δέκα (10) Κοινοτήτων, διετέθησαν 550.000 δραχ. περίπου. Νομὸς Πρεβέζης 1. Ἐφόδια ὑδρεύσεως: Σωλῆνες 10.100 μ. μ. Χειραντλίαι 4 τεμ. Ἀντλητικὰ συγκροτήματα 4 τεμ. Διὰ τῶν ὡς ἄνω ἐφοδίων ἐνισχύθησαν ἕνδεκα (11) Δῆμοι καὶ Κοινότητες. 2. Πιστώσεις: Διὰ περατωθέντα ἔργα ὑδρεύσεως ἐννέα (9)

Ἐκτὸς τῶν ὡς ἄνω ἐφοδίων καὶ πιστώσεων παρεσχέθησαν καὶ παρέχονται κατ’ ἔτος οἰκονομικαὶ ἐνισχύσεις εἰς ἀριθμὸν Κοινοτήτων διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑδρεύσεως αὐτῶν ἐκ τῶν ἐν ἰσχύϊ νῦν προγραμμάτων (μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων, μικρῶν ἐξυγιαντικῶν κ.λ.π.) κατόπιν εἰσηγήσεως τοῦ οἰκείου Ὑγειονομικοῦ Κέντρου. Πλήρη καὶ ἀναλυτικὰ στοιχεῖα διὰ τὰ ἔργα ταῦτα ὑπάρχουν εἰς τὰς οἰκείας Νομαρχίας καθ’ ὅσον τὰ ἐν λόγῳ προγράμματα ἔχουσι πλήρως ἀποκεντρωθῆ, ἡ δὲ εὐθύνη ἐφαρμογῆς αὐτῶν ἀνήκει νῦν εἰς τὰ Νομαρχιακὰ Ταμεῖα

(Ν. Δ. 3620) 1956).

Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων, ὑπ’ ἀριθ. 8063)6625)17.7.57 ὑμετέρου σχετικῶς μὲ τὴν διάθεσιν τῶν ἀνεγερθέντων παρὰ τῆς τέως Ὑπηρεσίας Ἀνοικοδομήσεως καὶ διαχειριζομένων νῦν παρ’ ἡμῶν οἰκημάτων ἐν τῷ οἰκισμῷ Κάτω Καλεντίνη–Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ ἐν τῷ ἐν λόγῳ οἰκισμῷ οἰκήματα τῆς Ὑπηρεσίας, ἀνερχόμενα εἰς 16, διετέθησαν πρὸ πολλοῦ, συμφώνως πρὸς τὰς ἐν προκειμένῳ ἰσχυούσας διατάξεις, εἰς ἰσαρίθμους δικαιούχους. Ἐπειδὴ τινὲς ἐξ αὐτῶν, κατὰ παράβασιν τῶν κειμένων διατάξεων, δὲν ἐχρησιμοποίησαν ταῦτα μέχρι σήμερον, ἕτεροι τὰ μετέτρεψαν εἰς ἀποθήκας, σταύλους κ.λ.π., διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Δ.Ο. 4610)13.6.57 ἐντολῆς μας, διετάχθη τὸ Γραφεῖον Νομομηχανικοῦ Ἄρτης ὅπως μεριμνήσῃ τόσον διὰ τὴν ἄμεσον ἀποβολὴν ἐκ τῶν ἐν λόγῳ οἰκημάτων τῶν μὴ συμμορφωθέντων πρὸς τὰς ἐν προκειμένῳ σχετικὰς διαταγὰς τῆς Ὑπηρεσίας, ὅσον καὶ διὰ τὴν διάθεσιν τούτων εἰς ἑτέρας δικαιούχους οἰκογενείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7872)6417) 4.7.57 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 49 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπόθεσιν τῶν παραπηγματούχων οἰκογενειῶν τοῦ συνοικισμοῦ Κάτω Τούμπας Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου παρέσχομεν ὑμῖν πληροφορίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13304) 17.6.57 ἐγγράφου μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπολάκη, Β. Θανασέκου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7504)22.6.57 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη σημείωμα ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Β. Θανασέκου, Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐγκατεστημένας εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγίου Φανουρίου καὶ Ἁγίου Παντελεήμονος Δραπετσῶνας Πειραιῶς 12 προσφυγικὰς οἰκογενείας ἐπὶ ἐκτάσεως ἰδιωτικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πρὸς προστασίαν τῶν οἰκογενειῶν τούτων προέβημεν εἰς τὴν ἐπίταξιν τοῦ χώρου ἐφ’ οὗ κεῖνται τὰ παραπήγματα, ἐκδοθείσης πρὸς τοῦτο τῆς ὑπ’ ἀριθ. Λ. 1629) 1957 ἀποφάσεως ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν συνεχεία πρὸς τὰ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Υ. 952) 24.5.57 καὶ Τ.Υ. 2267) 26.7.57 ἡμέτερα ἔγγραφα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 ἀπὸ 8.2.57 ἀναφορᾶς τοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Ἐπιθεωρητοῦ κ. Μ. Μυλωνᾶ, ἀφορώσης εἰς τὰ αἴτια κ.λ.π., τῆς διαπιστωθείσης φθορᾶς ἐπὶ τμήματος στέγης τοῦ Σανατορίου Ἰωαννίνων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως τεθῇ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὑποβαλόντος δύο σχετικὰς ἐρωτήσεις βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Αὐγούστου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ιγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 74) 3.8.57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8595) 7054 ἀπὸ 9.8.57 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ κτίριον τοῦ τέως Ἀντιαφροδισιακοῦ Νοσοκομείου Ἰωαννίνων, κριθὲν κατ’ ἀρχὴν ὡς ἀπαραίτητον διὰ τὸν ἐξοπλισμὸν τῆς πόλεως τῶν Ἰωαννίνων καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἠπείρου διὰ τῶν ἀναγκαίων Ἱδρυμάτων Ὑγιεινῆς καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας δὲν παρεχωρήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἐγκατάστασιν τοῦ Στρατιωτικοῦ Νοσοκομείου, ἀλλὰ μετασκευασθὲν καὶ ἀνακαινισθὲν πρόκειται νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν λειτουργίαν Ἀσύλου Ἀνιάτων καὶ χρονίως πασχόντων, καταρτισθέντος ἤδη καὶ τοῦ σχετικοῦ Β. Διατάγματος περὶ συστάσεως καὶ λειτουργίας του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Αὐγούστου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8318)6844)30.7.57 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 63 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου περὶ χορηγήσεως συμπληρωματικῶν δανείων εἰς αὐτοστεγασθείσας καὶ αὐτοστεγαζομένας προσφυγικὰς οἰκογενείας τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: α) Ἅμα τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ προγράμματος αὐτοστεγάσεως κατὰ τὸ ἔτος 1952 τὸ χορηγούμενον δάνειον (αὐτοστεγάσεως) ἀνήρχετο εἰς δραχ. 16.000, 22.000 καὶ 27.000. β) Λόγῳ τῆς ἐπελθούσης ἐν τῷ μεταξὺ αὐξήσεως τόσον εἰς τὰς τιμὰς τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων ὅσον καὶ εἰς τὰς τιμὰς τῶν οἰκοδομικῶν ὑλικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11504) 11.6.1956 ἀποφάσεώς μας ἐγένετο ἀναπροσαρμογὴ τῶν ὁρίων χορηγουμένης οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως αὐξηθέντος τοῦ ἐν λόγῳ δανείου ἀπὸ 16.000 εἰς 19.000 ἀπὸ 22.000 εἰς 25.000 καὶ ἀπὸ 27.000 εἰς 30.000, ἤτοι ποσοστὸν αὐξήσεως 10 –20% περίπου, καὶ γ) Πέραν τοῦ ἀνωτέρω δανείου χορηγοῦμεν καὶ πρόσθετον τοιοῦτον, ἤτοι 15% δι’ ἀντισεισμικὴν κατασκευήν. Ὡσαύτως, λόγῳ ἐπικλίσεως τοῦ ἐδάφους ἢ δι’ ἄλλους τεχνικοὺς λόγους, χορηγοῦνται πρόσθετα δάνεια ἵνα οὕτω καταστῇ δυνατή, διὰ τῆς προσωπικῆς ἐργασίας τῶν αὐτοστεγαζομένων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ παρεχομένου ὡς ἀνωτέρω δανείου ἀφ’ ἑτέρου (ἐξ οὗ καὶ τὸ σύστημα αὐτοστεγάσεως ὅπερ ἔτυχε πλήρους ἐφαρμογῆς καθ’ ἅπασαν τὴν ἐπικράτειαν) ἀποπεράτωσις τῶν κατοικιῶν των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6899)28.5.57 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 28 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰω. Γωνιάδη, περὶ χορηγήσεως στεγαστικῆς βοηθείας πρὸς τοὺς πυροπαθεῖς κατοίκους τοῦ οἰκισμοῦ Μεγάλα Λειβάδια ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Βάσει τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν στοιχείων ὑπὸ τῶν Γραφείων Νομομηχανικοῦ τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν στέγασιν πολεμοπαθῶν καὶ λοιπῶν ἀστέγων τῆς Χώρας — πλὴν σεισμοπαθῶν ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 2.500.000.000 περίπου. Δοθέντος ὅτι ἡ ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος στέγασις ἁπάντων τῶν ἀνωτέρω καθίσταται ἀδύνατος, τὸ τεράστιον αὐτὸ πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται ἀναλόγως καὶ ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας διατιθεμένων ἑκάστοτε πιστώσεων, διὰ στεγαστικοὺς σκοπούς. Ἀπὸ τὸ ἔτος 1954 μέχρι 31.12.56 διὰ τὴν στέγασιν τῶν δεομένων στεγάσεως κατοίκων τοῦ Νομοῦ Κιλκὶς διετέθησαν δραχμαὶ 2.796.000. Διὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος 1957 ἐνεγράφη πίστωσις δραχμῶν 600.000 ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων διὰ τὴν συνέχισιν τῆς στεγαστικῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ἀστέγων τοῦ Νομοῦ Κιλκίς. Εἰς βάρος τῆς πιστώσεως ταύτης διὰ τοῦ ἀπὸ 30.12.52 57 Πρακτικοῦ τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ποσὸν δραχμῶν 225.000 διατίθεται διὰ τοὺς ἀστέγους τοῦ οἰκισμοῦ Μεγάλα Λειβάδια. Περαιτέρω ἡ αὔξησις τῆς πιστώσεως ταύτης κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος μᾶλλον δὲν καθίσταται δυνατή. Συνεπῶς αἱ ὑπόλοιποι στεγαστικαὶ ἀνάγκαι τοῦ οἰκισμοῦ Μεγάλα Λειβάδια θὰ ἀντιμετωπισθῶσιν ἐκ πιστώσεων Προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων προσεχῶν ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ιστ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κοκκέβη, Ε. Πέτσου, Τ. Βουλοδήμου, Γ. Παπαστεργίου καὶ Ε. Ἀρβανιτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6910 ἐ. ἔτους ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 39 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κοκκέβη, Ε. Πέτσου, κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς σύσκεψιν μετ’ ἐκπροσώπων τοῦ Πανελληνίου Ἰατρικοῦ Συλλόγου καὶ τῶν Ἰατρικῶν Συλλόγων Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, ὡς καὶ τοῦ Πανελληνίου Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου καὶ τοῦ Ὀδοντιατρικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν, διεπιστώθη ἡ ἀνάγκη μεταρρυθμίσεως τῶν περὶ λειτουργίας Ἰατρικῶν καὶ Ὀδοντιατρικῶν Συλλόγων διατάξεων, ἐπὶ τῷ τέλει τῆς κατὰ τρόπον ἀρτιώτερον συγκροτήσεως καὶ λειτουργίας τῶν Συλλόγων τούτων πρὸς εὐχερεστέραν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῶν συνδεομένων μὲ τὴν ἐξύψωσιν τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ λειτουργήματος καὶ τὴν νόμιμον διεκδίκησιν τῶν συμφερόντων τῶν ἰατρῶν καὶ ὀδοντιάτρων. Πρὸς τοῦτο συνεκροτήθη Ἐπιτροπὴ ὑπὸ ἐκπροσώπων τῶν Συλλόγων τούτων, ἥτις καὶ θέλει ἐπεξεργασθῆ καὶ ὑποβάλει ἡμῖν προτάσεις περὶ τῶν ἀναγκαίων μεταρρυθμίσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 96 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Εὐαγγ. Σαββοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ μελέτη τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων τῶν Δημοσίων Σχολῶν Ε. Ν. Παραλίας Ἀσπροπύργου, ἐξεπονήθη ὑπὸ τοῦ Ἀρχιτέκτονος κ. Κ. Λάσκαρη, κατόπιν δημοσίου ἀρχιτεκτονικοῦ διαγωνισμοῦ καθ’ ὃν προεκρίθη οὗτος, βραβευθείς. 2) Τὴν ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου ἐνδιαιτήσεως μαθητῶν τῶν Σχολῶν Ἀσπροπύργου, ἀνέλαβε κατόπιν δημοσίου διαγωνισμοῦ εἰς ὃν ἀνεκηρύχθη μειοδότης ὁ ἐργολάβος Δημοσίων Ἔργων κ. Εὐσταθίου. 3) Ἡ δαπάνη διὰ τὸ κτίριον ἐνδιαιτήσεως τῶν Σχολῶν Ἀσπροπύργου ἀνῆλθεν εἰς δραχμὰς 9.047.000. 4) Τὸ ὡς ἄνω κτίριον δύναται ὑπὸ ἀρίστας συνθήκας νὰ στεγάσῃ περίπου 400 μαθητάς, ὑπὸ ὡρισμένας δὲ συνθήκας καὶ πέραν τοῦ ἀριθμοῦ τούτου. 5) Ἡ διατεθεῖσα δαπάνη, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐπιτευχθὲν ἀποτέλεσμα δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερβολική. Τὸ κτίριον ἔχει συνολικὸν ὄγκον 23.700 μ3. Ἑπομένως ἔχει κόστος κατὰ μ3 ἐκ 381.160. Ἀπόκειται εἰς πάντα ἔχοντα γνῶσιν τοῦ κόστους οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν νὰ ἐκτιμήσῃ ὅτι τὸ ἐπιτευχθέν, διὰ στενῆς παρακολουθήσεως, κόστος, εἶναι χαμηλόν. Ὑπογραμμίζομεν ὅτι τὸ τεράστιον τοῦτο κτίριον ἔχει θεμελιωθῆ εἰς ὑπέδαφος λασπῶδες, ἀφοῦ τὸ ὕδωρ εὑρίσκεται εἰς βάθος 0,80–1,00 μ. ὑπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ἐδάφους. 6) Συμμεριζόμεθα τὴν ἄποψιν τοῦ κ. βουλευτοῦ ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἐπισκευὴ τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων τῆς Δημοσίας Σχολῆς Ε. Ν. Ὕδρας. Αὕτη, ὅμως, δὲν ἠδύνατο νὰ γίνῃ ἐκ τῶν κεφαλαίων τῶν διατεθέντων διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέων Σχολῶν, διότι ὁ Α. Ν. 1864) 51, διὰ τοῦ ὁποίου ποσὸν 200.000 ἐκ τῶν πλεονασμάτων τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ Κινδύνων Πολέμου διετέθη πρὸς τὸν ὡς ἄνω σκοπόν, ρητῶς καὶ περιοριστικῶς καθορίζει πρὸς κάλυψιν ποίων δαπανῶν ἠδύνατο νὰ διατεθοῦν καὶ διετέθησαν, τὰ κεφάλαια ταῦτα. 7) Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἤδη περιλάβει εἰς τὸ σχέδιον προϋπολογισμοῦ δαπανῶν του τοῦ ἔτους 1958 πίστωσιν διὰ τὴν ἔναρξιν γενικῆς ἐπισκευῆς τῶν ἐγκαταστάσεων Σ.Ε.Ν. Ὕδρας. 8) Ἐν τῷ μεταξὺ ἐμερίμνησε διὰ τὴν πλήρη ἀνακαίνισιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς Σχολῆς, ὅταν δὲ τὸ ἀναληφθὲν ἔργον συμπληρωθῇ ἡ Σχολὴ αὕτη θὰ διαθέτῃ ἅπαντα τὰ σύγχρονα μέσα ἐκπαιδεύσεως τῶν μαθητῶν της. 9) Δὲν κατέχομεν ἀσφαλῆ στοιχεῖα περὶ τοῦ ποία ἡ δαπάνη ἀνεγέρσεως τοῦ οἰκοτροφείου Ναυτικοῦ Γυμνασίου Οἰνουσσῶν, ποῖοι οἱ ἐκπονήσαντες τὴν μελέτην καὶ ποῖοι οἱ κατασκευασταί, διότι τὸ ὅλον ἔργον ἐκτελεῖται παρ’ ἰδιωτῶν. Πρόκειται ἀναμφισβητήτως περὶ ἔργου ἀξίου παντὸς ἐπαίνου, μὴ δυναμένου, ὅμως, εἰς ἔκτασιν καὶ ἀπόδοσιν νὰ συγκριθῇ πρὸς τὰς Δημοσίας Σχολὰς Ε. Ν. Ἀσπροπύργου ὡς θὰ ἠδύνατο νὰ διαπιστώσῃ ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτὴς ἐπισκεπτόμενος, ὁποτεδήποτε, ἤθελε κρίνει χρήσιμον, αὐτάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ αἰτουμένη ἐξομοίωσις, περὶ ἧς ἡ ἀπὸ 16.6.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σπ. Τσιαπάρα, τῶν ἀπονεμηθέντων παρὰ τῆς Σχολῆς ΠΑΛΜΕΡ πτυχίων πρὸ τῆς ἀναγνωρίσεως αὐτῆς παρὰ τοῦ Υ.Ε.Ν., πρὸς τὰ τοιαῦτα, τὰ χορηγηθέντα μετὰ τὴν ἀναγνώρισίν της, εἶναι ἀνέφικτος, διότι κατὰ τὸ διαρρεῦσαν μέχρι τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Σχολῆς ταύτης χρονικὸν διάστημα δὲν παρηκολουθήθη αὕτη οὐδὲ καὶ εἶναι γνωστὸν τὸ πρόγραμμα διδασκαλίας, τὸ ὁποῖον ἐφηρμόσθη καὶ οἱ διδάσκοντες, ὡς ἐπίσης καὶ τὰ χρησιμοποιηθέντα ἐποπτικὰ μέσα. Σημειωθήτω, ὅτι ἀφ’ ἧς ἡ Σχολὴ ἀπέδειξεν ὅτι πληροῖ τὰς νομίμους προϋποθέσεις ἀνεγνωρίσθη, ὥστε καὶ ἐκ τούτου νὰ συνάγεται ὅτι προηγουμένως δὲν ἐκέκτητο αὐτῶν. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 18 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8317) 30.7.1957 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἐν θέματι ἐρώτησιν, σχετικῶς μὲ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἁλιέων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. διὰ τοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ὑπ’ ἀριθ. 44708) 1362) 28.6.57 ἐγγράφου, ὅπερ ἐκοινοποίησε καὶ ἡμῖν, ἀνεκοίνωσεν ὅτι συντόμως θέλει ὑποβάλει σχέδιον Β. Δ. περὶ τῆς παρ’ αὐτοῦ ἀσφαλίσεως τῶν μεμονωμένων ἐργατῶν θαλάσσης καὶ τῶν ἐκτὸς κέντρου ἀσφαλίσεως ἀπασχολουμένων ἁλιεργατῶν, εἰς ἐκτέλεσιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 61 τοῦ ν. 3170) 1955 «περὶ Ν.Α.Τ.». Ἐν Πειραιεῖ τῇ 16 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Καθ’ ἡμᾶς ὁ ἐμπλουτισμὸς τοῦ Λιμένος Πειραιῶς διὰ μιᾶς πλωτῆς δεξαμενῆς, μεγαλυτέρας τῆς ἤδη ἐν Σύρῳ λειτουργούσης θὰ ἔδιδε τὴν εὐκαιρίαν τοῦ δεξαμενισμοῦ πλοίων, εἰς Ἑλλάδα, ἐχόντων DEADWEIGHT μεγαλυτέρου τῶν 16.000 τόννων, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ ἤδη ἐν Σύρῳ λειτουργοῦσα δύναται νὰ δέχεται πρὸς δεξαμενισμὸν καὶ ἐπισκευὰς μόνον πλοῖα μήκους 524′, βυθίσματος 24′, βάρους δὲ δεξαμενισμοῦ μέχρι 9.000 τόννων, ἐχόντων DEAD WE-IGHT μέχρι 16.000 τόννων. 2. Ἀναμφισβητήτως ἡ πραγματοποίησις τοιαύτης σοβαρότητος ἔργου, θὰ ὠφελήσῃ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς καὶ ἐνδεχομένως καὶ τῆς ξένης ναυτιλίας θὰ καλύψῃ, ἀπὸ ἀπόψεως δεξαμενισμοῦ καὶ ἐπισκευῶν πλοίων. 3. Δέον νὰ ληφθῇ ἐν προκειμένῳ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἐκ πληροφοριῶν ἃς ἔχομεν, ἡ Α. Ε. ΝΙΑΡΧΟΣ προτίθεται εἰς τὰ ὑπ’ αὐτῆς ἐκτελεσθησόμενα ἔργα, νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὴν λειτουργίαν δεξαμενῆς, δυναμένης νὰ δεχθῇ πρὸς δεξαμενισμὸν καὶ ἐπισκευὴν πλοῖα μέχρι 50.000 τόννων DEAD WEIGHT πρᾶγμα ὅπερ ἐκτὸς τῆς συμβολῆς εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας, θὰ καλύψῃ καὶ μέρος τῶν σημερινῶν ἀναγκῶν ἐπισκευῆς καὶ δεξαμενισμοῦ πλοίων, ἄνω τῶν 16.000 τόννων DEAD WEIGHT καὶ συνεπῶς θὰ ἔδει τὸ θέμα περὶ οὗ ἡ παράγραφος 1 τοῦ παρόντος νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν πληροφορίαν ταύτην καὶ τὴν περαιτέρω προώθησιν τοῦ ὅλου θέματος. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 29 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

I) Τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8705) 14.8.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 7.8.57 ὑπ’ ἀριθ. 84 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμοῦσα ὅπως ἀξιοποιήσῃ τὸν Πειραιᾶ εἰς τὸν τομέα τοῦ Τουρισμοῦ διὰ τῆς ἀνεγέρσεως συγχρονισμένου ξενοδοχείου, θὰ συνηγόρει ζωηρῶς παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ Χρηματοδοτήσεως Οἰκον. Ἀναπτύξεως διὰ τὴν χορήγησιν δανείου ἐπὶ τῷ σκοπῷ τούτῳ ἢ θὰ προήρχετο εἰς τὰς ἐνδεδειγμένας ἐνεργείας, διὰ νὰ συμπεριληφθῇ ἡ τοιαύτη ἀνέγερσις εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων ἐφ’ ὅσον ἤθελε παρουσιασθῇ ἐκ μέρους ἰδιωτῶν ἐνδιαφέρον δημιουργίας τοιαύτης ἐπιχειρήσεως εἰς τὸ ἐπίνειον Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 8597 ἀπὸ 9.8.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει, περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Στρατῆ, Ι. Παπαδημητρίου, κ.λ.π., νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐν ταῖς περιοχαῖς τῶν Ἀστυνομικῶν Διευθύνσεων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς–Πατρῶν καὶ Κερκύρας ἔλαβον χώραν τὰ ὡς ἕπεται ἐργατικὰ ἀτυχήματα κατὰ τὰ ἀντίστοιχα καὶ ἐβεβαιώθησαν ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, ἔναντι τούτων ἀναγραφόμεναι παραβάσεις ἐργατικῶν νόμων.

Ἤτοι κατὰ τὰ ἔτη 1953 ἕως καὶ 1956 ἔλαβον χώραν 2.027 ἀτυχήματα μὲ ἀποτελέσματα τὸν θάνατον 57 ἀτόμων, β) τὸν ἀκρωτηριασμὸν 132 ἀτόμων καὶ γ) τὴν ἁπλῆν βλάβην 1.838 ἀτόμων. Τὰ ἀτυχήματα ταῦτα, ὡς διεπιστώθη, ἐκ τῶν ἐνεργηθεισῶν προανακρίσεων ὀφείλονται εἰς ὑπαιτιότητα α) ἐργοδοτῶν τὰ 240, β) ἐργατῶν παθόντων τὰ 1.255 καὶ γ) ὑπῆρξαν τυχαῖα τὰ 532 τοιαῦτα. Τὰ ἔτη αὐτὰ ὑπεβλήθησαν ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν τῶν ἀνωτέρω πόλεων, 5.485 μηνύσεις κατ’ ἐργοδοτῶν, διὰ παραβάσεις τῶν περὶ προστασίας καὶ ἀσφαλείας ἐργατῶν νόμων καὶ λοιπῶν διατάξεων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν βεβαιωθεισῶν παραβάσεων κρίνεται λίαν ἱκανοποιητικός. Ἤδη, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐκοινοποιήθησαν ἐπανειλημμέναι διαταγαὶ διὰ τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῶν περὶ προστασίας καὶ ἀσφαλείας ἐργατῶν νόμων, πρὸς πρόληψιν τῶν ἀτυχημάτων καὶ τὴν μὴ ἀπασχόλησιν ἐργαζομένων πλέον τῶν κεκανονισμένων ὡρῶν. Καίτοι δὲν ἀναφέρεται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀτυχημάτων τῶν ἀνωτέρω πόλεων ἐν τῇ ἐρωτήσει εὑρίσκομεν, ὅμως, ὅτι ὁ ἀναγραφόμενος εἰς τὰς στατιστικὰς τοῦ Ι.Κ.Α. ἀριθμὸς εἶναι ὑπερβολικὸς καὶ τοῦτο διότι εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν περιλαμβάνονται καὶ παθόντες ἐξ ἀτυχημάτων μὴ ἐχόντων σχέσιν πρὸς τὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ ὡς ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ἵδρυμα ἀπολαύουσι τῶν παρεχομένων ὑπὸ τούτου εὐεργετημάτων ἀσφαλίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν καὶ τῷ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείῳ ἀπὸ 17.7. 1957 ἐρώτησιν (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 59) τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμ. Σκορδίλη περὶ ἀσφαλίσεως καὶ συνταξιοδοτήσεως λόγῳ ἀσθενείας ἢ γήρατος τῶν ἀγροτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως εὐαρεστούμενοι ἀνακοινώσητε εἰς τὸν ἐνδιαφερόμενον βουλευτὴν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐκφεύγει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Ν. Κιτσίκη. «Συμμετοχὴ Ἑλλήνων Εἰδικῶν εἰς τὸ Διεθνὲς Συνέδριον Νεοελληνιστῶν». Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Ν. Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ συμμετοχὴ Ἑλλήνων Εἰδικῶν εἰς τὸ Διεθνὲς Συνέδριον Νεοελληνιστῶν οὐδέποτε ἀπηγορεύθη. Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψει ἡμῶν στοιχείων προκύπτει μόνον ὅτι δὲν ἐπετράπη ἡ μετάβασις εἰς τὸ Ἀνατολικὸν Βερολῖνον εἰς δύο ἐπικινδύνους κομμουνιστάς, ὧν ἡ ἐκεῖ μετάβασις ἐκρίθη παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ἀρχῶν, ὡς ἐπιζημία διὰ τὸ Δημόσιον συμφέρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 7304) 14.6.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου, καὶ Α. Μπριλλάκη, περὶ ἀπαγορεύσεως ἐπιβιβάσεως τῶν ἀθιγγάνων εἰς λεωφορεῖα, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν ὑπάρχει σχετικὴ διάταξις (Τουριστικὴ ἢ Ἀστυνομικὴ) οὐδὲ ἐξεδόθη τοιαύτη διαταγὴ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 34) 21.5.57 ἐρώτησιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Χρ. Παπασταύρου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ἐρωτῶντα, ὅτι κατηρτίσθη ἤδη σχέδιον νόμου, δι’ οὗ λαμβάνονται πάντα τὰ δυνατὰ μέτρα ὑπὲρ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ἀγροφυλακῆς. Τὸ σχέδιον τοῦτο μελετᾶται, λόγῳ τῶν δαπανῶν ἃς συνεπάγεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7715) 3.7.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τοῦ Σταθμοῦ Χωροφυλακῆς Ἁγίας Τριάδος–Λεβαδείας, οὐδὲν ἀστυνομικὸν ὄργανον μετετέθη. Ἐκ τοῦ ἰδίου ὡς ἄνω Σταθμοῦ διετάχθη ἡ ἐπὶ ἑξάμηνον ἀπόσπασις εἰς τὴν Φρουρὰν Φυλακῶν Γυάρου τοῦ ἐνωμοτάρχου Γελασάκη Ἐμμανουήλ, δι’ ὃν ἀσφαλῶς καὶ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἥτις ὑπηρεσία ἐκτελεῖται ἐκ περιτροπῆς ὑφ’ ὅλων τῶν ἀνδρῶν, μὴ δυναμένη νὰ παραταθῇ πέραν τοῦ ἑξαμήνου (Σχετ. ἄρθρον 85 παράγρ. 3 τοῦ Ν. Δ. 3365)1955 «Περὶ Κώδικος τοῦ Σώματος τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς». Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἐν σχέσει μὲ τὴν πυρκαϊὰν τῶν ἐν Πειραιεῖ ἀποθηκῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων.

§6Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι πρὸ καιροῦ συνέβησαν ἀλλεπάλληλοι πυρκαϊαί, εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν ταχυδρομικῶν δεμάτων τοῦ Πειραιῶς, αἱ ὁποῖαι ἀπετέφρωσαν τόσον τὰς ἀποθήκας ὅσον καὶ τὰ δέματα τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰ ὁποῖα περιεῖχον ἱματισμόν, τρόφιμα, καὶ ἄλλα πολύτιμα ὑλικὰ διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ εἴδησις αὕτη συνεκλόνισε τὴν κοινὴν γνώμην ἡ ὁποία δὲν ἐνημερώθη ἀμέσως ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους καὶ ἁρμοδίους περὶ τοῦ ποῦ ὀφείλεται ἡ πυρκαϊὰ καὶ ποῖαι κυρώσεις ἐπεβλήθησαν εἰς τοὺς ὑπευθύνους διοικητικαὶ ἢ ποινικαί. Τοῦτο δημιουργεῖ πολλὰ ἐρωτηματικὰ ἐναντίον αὐτῶν τῶν ὑπευθύνων. Τὸ κτίριον, εἰς τὸ ὁποῖον συνέβησαν αἱ πυρκαϊαὶ ἦτο νέον, ἔχει ἀνεγερθῆ ἐσχάτως καὶ εἰδικῶς διὰ νὰ ἀποθηκεύωνται τὰ δέματα τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ γενικῶς εὔφλεκτοι ὗλαι. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ σημεῖον τὸ ὁποῖον δίδει μεγαλυτέρας ὑπονοίας, διότι δὲν ἐλήφθησαν τὰ προφυλακτικὰ μέτρα ἀσφαλείας, ὥστε νὰ μὴ συμβοῦν αὐταὶ αἱ πυρκαϊαὶ καὶ δι’ αὐτὸ ἀνησυχεῖ ἀκόμη περισσότερον ἡ κοινὴ γνώμη. Παρακαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλὴν πῶς προῆλθον αὐταὶ αἱ πυρκαϊαί, ποῖοι εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι καὶ ποῖαι κυρώσεις διοικητικαὶ καὶ ποινικαὶ ἐπεβλήθησαν ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§8Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Ὄντως, κύριε Πρόεδρε, τὸ γεγονὸς τῆς ἀποτεφρώσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἀποθηκῶν, συνεκίνησε τὴν κοινὴν γνώμην, ἡ ὁποία ἐπιθυμεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἂν διετάχθησαν ἀνακρίσεις πρὸς ἐξεύρεσιν τῶν ὑπευθύνων καὶ εἰς ποῖον πόρισμα κατέληξαν αἱ τυχὸν διαταχθεῖσαι ἀνακρίσεις. Παρακαλοῦμε καὶ ἡμεῖς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως θελήσῃ καὶ πληροφορήσῃ σχετικῶς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἐρωτήσεως.

§10Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχουν παρέλθει ἀρκετοὶ μῆνες ἀφ’ ἧς ἔλαβε χώραν ἡ πυρκαϊὰ περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησαν οἱ προηγούμενοι ἀξιότιμοι κ. κ. συνάδελφοι καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχον δοθῆ ἐξηγήσεις ὅσον ἀφορᾶ τοὺς λόγους εἰς οὓς αὕτη ὀφείλεται. Ὅπως ἐξήγησαν καὶ οἱ προηγούμενοι κ. συνάδελφοι, αἱ ἀποθῆκαι ἦσαν νέαι καὶ κατάλληλοι διὰ τὴν ἀποθήκευσιν τῶν τοιούτων εἰδῶν. Τὰ δέματα τὰ ὁποῖα περιεῖχον αἱ ἐν λόγῳ ἀποθῆκαι προωρίζοντο, κατὰ κύριον λόγον, διὰ πτωχοὺς Ἕλληνας, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὰς ἐν προκειμένῳ ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§12Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν). Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, πρὸ τεσσάρων ἢ πέντε μηνῶν, ἐξερράγη πυρκαϊὰ εἰς τὰς Κεντρικὰς Ἀποθήκας Ταχυδρομικῶν Δεμάτων Πειραιῶς, καὶ μετὰ παρέλευσιν δύο ἢ τριῶν μηνῶν ἐξερράγη καὶ ἑτέρα πυρκαϊὰ εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ Ἐλεγκτηρίου. Ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τῆς ἐμφανίσεως τῆς πυρκαϊᾶς εἰς τὰς Κεντρικὰς Ἀποθήκας ἔσπευσα ὁ ἴδιος ἐπὶ τόπου, ἀνέθεσα δὲ τὴν ἐνέργειαν διοικητικῶν ἀνακρίσεων εἰς Γεν. Ἐπιθεωρητήν, ὁ ὁποῖος ἐντὸς 10 ἡμερῶν ὑπέβαλε καὶ τὸ πόρισμα τῶν διεξαχθεισῶν διοικητικῶν ἀνακρίσεων. Τὸ πόρισμα δὲν ὁμιλεῖ περὶ σαμποτάζ, ἀλλὰ φαίνεται ὅτι πρόκειται μᾶλλον περὶ βραχυκυκλώματος τῶν ἠλεκτρικῶν καλωδίων. Ταῦτα, ὅσον ἀφορᾶ τὴν πυρκαϊὰν τῶν Κεντρικῶν Ἀποθηκῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν πυρκαϊὰν τῶν Ἀποθηκῶν τοῦ Ἐλεγκτηρίου καὶ ἐκεῖ ἐπελήφθη ἀμέσως ὁ Γεν. Διευθυντὴς Ταχυδρομίων, ὅστις ὑπέβαλε τὸ πόρισμα τῶν διεξαχθεισῶν ἀνακρίσεων ἐντὸς 15θημέρου καὶ κατὰ τὸ ὁποῖον καὶ ἡ πυρκαϊὰ αὕτη ὀφείλεται εἰς τοὺς αὐτοὺς λόγους, εἰς οὓς καὶ ἡ πυρκαϊὰ τῶν Κεντρικῶν Ἀποθηκῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ κτίριον ἦτο νέον, πρὶν ὅμως γίνῃ ὁ ἔλεγχος τῶν ἠλεκτρολογικῶν ἐγκαταστάσεων ἐκ μέρους τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, ὁ ἐργολάβος τῆς οἰκοδομῆς, ὑπὸ ἰδίαν του εὐθύνην ἐπέτρεψε τὴν λειτουργίαν τῶν ἠλεκτρολογικῶν ἐγκαταστάσεων τοῦ κτιρίου. Κατὰ συνέπειαν, ἀμφότεραι αἱ πυρκαϊαί, κατὰ τὰ πορίσματα τῶν διοικητικῶν ἀνακρίσεων, δὲν ὀφείλονται εἰς σαμποτάζ. Πέραν τῶν διοικητικῶν ἀνακρίσεων, αἱ ὁποῖαι, ὡς ἀνέφερον, κατέληξαν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν πρόκειται περὶ σαμποτάζ, ἐπελήφθησαν καὶ αἱ δικαστικαὶ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι, ὅμως, δὲν ἔχουν εἰσέτι καταλήξει εἰς συμπεράσματα. Εὐθὺς ὡς ἔχω καὶ τὸ πόρισμα τῶν δικαστικῶν Ἀρχῶν θὰ ἀνακοινώσω τοῦτο καὶ διὰ τοῦ Τύπου καὶ εἰς τὴν Βουλήν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς του.

§14Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ζητῶ νὰ πληροφορηθῶ διατὶ ἀπηλλοτριώθησαν ἄνευ προηγουμένης ἀποζημιώσεως τμήματα ἀκινήτου περιουσίας τῆς Ριζαρείου Σχολῆς.

§15Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκ.). Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπουσιάζει δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω ἀπάντησιν εἰς ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Θὰ σᾶς παρεκάλουν, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ προτιμηθοῦν αἱ ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν ὅπως εἶναι αἱ ὑπ’ ἀριθ. 9 καὶ 13.

§16Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω νὰ προσδιορισθῇ σαφῶς ποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ νὰ ἐγγραφῇ τοῦτο εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν διὰ νὰ γνωρίζωμεν ποῖος, τέλος πάντων, εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, καθὼς ἐπίσης καὶ πότε θὰ συζητηθῇ ἡ σχετικὴ ἐρώτησίς μας.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του.

§18Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ Πρόεδροι τῶν ὀρεινῶν Κοινοτήτων, Διχωρίου, Δάφνης καὶ Κοκκίνου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 κατέβαλον εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. δραχμὰς 1.500 διὰ τὴν τοποθέτησιν κοινοτικῶν τηλεφώνων τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, ὑπῆρχον πρὸ τοῦ πολέμου. Παρὰ ταῦτα καθυστερεῖ ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῶν Κοινοτήτων, μολονότι θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἰδίως κατὰ τοὺς τρεῖς χειμερινοὺς μῆνας, λόγῳ τῆς πτώσεως τῶν χιόνων δὲν ὑπάρχουν δι’ αὐτοὺς ἄλλο μέσον ἐπικοινωνίας ἐκτὸς ἀπὸ τὸ τηλέφωνον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ διὰ ποῖον λόγον μία τόσον ἐπείγουσα ἀνάγκη τῶν ὀρεινῶν Κοινοτήτων δὲν ἱκανοποιεῖται, ὥστε οἱ κάτοικοι τῶν Κοινοτήτων αὐτῶν, νὰ μὴ εὑρίσκωνται κατὰ τὸν χειμῶνα εἰς δυσχερῆ θέσιν, νὰ ἀποκλείωνται καὶ νὰ μὴ ἔχουν οὐδὲν ἄλλο μέσον ἐπικοινωνίας μεταξύ των.

§19Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀληθὲς ὅτι οἱ κάτοικοι, τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων κατέθεσαν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 χρηματικὸν ποσὸν διὰ τὴν τηλεφωνικὴν σύνδεσίν των, εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. Τὸ 1955 αἱ Κοινότητες αὐταὶ προσεφέρθησαν νὰ δώσουν τοὺς στύλους διὰ νὰ γίνῃ ἡ σύνδεσις. Ἀλλὰ κατόπιν κατὰ τὸ ἔτος 1956, ἐδήλωσαν ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξεύρουν τηλεφωνικοὺς στύλους καὶ κατόπιν ἀλληλογραφίας μὲ τὸν Ο.Τ.Ε. ἐδέχθησαν ἀντὶ τῶν στύλων νὰ προσφέρουν 1.500 δραχ. Αὐτὸ ὅμως, ἔγινε πρὸ τριῶν μηνῶν. Ἤδη ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸ τεχνικὸν συγκρότημα Λαμίας ἐντὸς τοῦ 1957 νὰ γίνῃ σύνδεσις τῶν ἐν λόγῳ τριῶν Κοινοτήτων.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Πρωϊμάκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἔκρηξιν Περάματος Πειραιῶς.

§21Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει μετ’ ἄλλων συναδέλφων ἐρώτησιν σχετικῶς μὲ τὴν σημειωθεῖσαν πρὸ καιροῦ ἔκρηξιν εἰς τὴν περιφέρειαν Περάματος Πειραιῶς. Ὡς γνωστὸν ἡ ἔκρηξις αὕτη ἐπροξένησεν μεγάλας ζημίας, καὶ ἐκινδύνευσαν πολλαὶ κατοικίαι τῆς περιοχῆς. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ πληροφορήσητε τὸ Σῶμα ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβητε διὰ τὴν πρόληψιν παρομοίων ἐκρήξεων.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πατσιαντᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του.

§23Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστὸν δυτικῶς τοῦ Βόλου διέρχεται ἕνας χείμαρρος εἰς τὴν κοίτην τοῦ ὁποίου ἐκχέονται τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα τῶν ἐργοστασίων τῆς πόλεως, τὰ ὁποῖα διὰ τσιμεντοτοίχου αὔλακος διοχετεύονται πρὸς αὐτήν. Τοιουτοτρόπως ἡ κοίτη τοῦ χειμάρρου ἀποβαίνει ἑστία μολύνσεως διὰ τοὺς περιοίκους τῆς περιοχῆς, δημιουργεῖ δὲ συγχρόνως καὶ κακὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς διερχομένους τὴν περιοχὴν ξένους ἐπισκέπτας τῆς πόλεως Βόλου. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπειδὴ δίδεται οὕτω μία δυσάρεστος ἐντύπωσις, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθαριότητα τῆς πόλεως, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ ἡ κατάστασις ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἐκεῖ, ὡς ἐτόνισα, ἀποτελεῖ ἑστίαν μολύνσεως διὰ τοὺς περιοίκους νὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ τὴν θεραπείαν τοῦ κακοῦ.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πετροπουλάκης ἔχει τὸν λόγον.

§25Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὴν τρομερὰν ἔκρηξιν ἡ ὁποία συνεκλόνισε τὴν περιοχὴν τοῦ Περάματος Πειραιῶς πρὸ καιροῦ καὶ ἡ ὁποία προεκάλεσε πυρκαϊὰς αἱ ὁποῖαι ἐπροξένησαν σημαντικὰς ζημίας καὶ καταστροφὰς καὶ ἔθεσαν ἐν κινδύνῳ τὴν ζωὴν χιλιάδων κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν πρῶτον: Ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ λάβῃ διὰ τὴν αὐστηρὰν τιμωρίαν τῶν ὑπευθύνων εἰς τὴν ἀμέλειαν τῶν ὁποίων ὀφείλονται αἱ γενόμεναι καταστροφαί; Δεύτερον: Ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθοῦν πρὸς πρόληψιν παρομοίων ἐκρήξεων εἰς εἰδικὴν περιοχὴν ἢ εἰς ἄλλας περιοχὰς ποὺ ἀντιμετωπίζουν ἰδίους κινδύνους. Τρίτον: Πῶς σκέπτονται νὰ ἱκανοποιήσουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπέστησαν σοβαρὰς ζημίας ἀπὸ τὰς καταστροφάς.

§26Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριε Πρόεδρε, σᾶς εἶπον ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς λείπει, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι διετάχθη ἡ μεταφορὰ αὐτῶν τῶν ὑδάτων καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει θέμα.

§27Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐμείναμε σύμφωνοι νὰ μὴ συζητηθοῦν αἱ ἐρωτήσεις ποὺ εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Συνεχίζετε σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς εἶπε νὰ μὴ συζητήσωμεν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν αἱ ἐρωτήσεις ἀναγράφωνται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων δὲν εἶναι πταῖσμα τοῦ Προέδρου.

§29Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν δὲν θὰ πάρωμεν ἀπάντησιν.

§30Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (Ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν). Κύριοι συνάδελφοι, πάλιν ἀναρμόδια ἐπερωτᾶται ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων διὰ τὸν καθορισμὸν ἑνὸς χειμάρρου. Ἁρμόδιος εἶναι ὁ Δῆμος Βόλου ἢ οἱ παρακείμενοι ἐκεῖ ἐργοστασιάρχαι. Ὁ Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων τὶ λόγους ἔχει διὰ τὴν καθαριότητα αὐτοῦ τοῦ χειμάρρου. Νὰ ἐπερωτᾶται ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἢ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάγεται ὁ Δῆμος, τὸ ἀντιλαμβάνομαι, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων κατὰ ποίαν ἔννοιαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπερωτᾶται;

§31Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μας ἀπευθύνεται ταὐτοχρόνως καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐπήραμεν μίαν ἀπάντησιν. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἀπορῶ πῶς τὸ σεβαστόν σας Ὑπουργεῖον δὲν τὸ ἔχει σημειώσει. Πρόκειται περὶ ἔργων ἐκβαθύνσεως ὁλοκλήρου τοῦ χειμάρρου. Ἡ ὑπηρεσία νομομηχανικοῦ ἔχει κάμει ὁλόκληρον ἔκθεσιν. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς συζητηθεῖσα ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 7 ἐρώτησις.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ὁ συναρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου ἔχει τὸν λόγον.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας καὶ πρέπι νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα τῆς συζητήσεως τῶν Ν. Δ. τοῦ ἄρθρου 35. Κατὰ τὴν παρελθοῦσαν σύνοδον ὑπεβλήθησαν ἁρμοδίως ἐγκύρως, προτάσεις συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 πρὸς ἀκύρωσιν ἢ τροποποίησιν διατάξεων Ν. Δ. Ἔστερξε, τότε, ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἀντὶ νὰ τηρηθῇ μὲ πλήρη ἀκρίβειαν ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία ὁρίζει ἀπόλυτον προτεραιότητα συζητήσεως, ἔστερξε μίαν μόνον ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος πρὸς συζήτησιν, τὴν Τετάρτην, ἀλλὰ οὔτε αὐτὸ ἐτηρήθη ἐντελῶς καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναγράφωνται εἰς τὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος ἐκυκλοφόρησε 6 Ν. Δ., τῶν ὁποίων τότε εἶχε ζητηθῆ ἡ ἀκύρωσις ἢ τροποποίησις καὶ τὰ ὁποῖα δὲν συνεζητήθησαν. Προφανῶς ἡ παραβίασις τοῦ Συντάγματος εἶναι ὑπέρμετρος. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσπαθήσωμεν νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ καὶ κατ’ αὐτὴν τὴν Σύνοδον ὅ,τι συνέβη εἰς τὴν προγενεστέραν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ πρότασις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐμπνεομένη καὶ ἀπὸ καλὴν θέλησιν καὶ ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὸ Σύνταγμα, εἶναι ἀντὶ μιᾶς νὰ ὁρισθοῦν δύο αἱ ἡμέραι καθ’ ἑβδομάδα, πρὸς συζήτησιν τῶν Ν. Δ. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν γίνεται ἐλαστικωτέρα ἡ Ἀντιπολίτευσις, στέργουσα τὴν μίαν ἡμέραν τὴν ἐνδεχομένην ἐπείγουσαν, νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης εἴμεθα πρόθυμοι ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἓξ Ν. Δ., τῶν ὁποίων ἡ συζήτησις εἶναι ἐκκρεμής, νὰ ἀφαιρέσωμεν ὡρισμένα, τὰ ὁποῖα ἡ πάροδος τοῦ χρόνου ἔχει καταστήσει μὴ ἐπίκαιρα πλέον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἑπομένως σήμερον, τὸ ὁποῖον συγκεκριμένως προτείνομεν, εἶναι, πρῶτον, ἡ Βουλὴ νὰ στέρξῃ ὅπως δύο ἡμέραι τῆς ἑβδομάδος ὁρισθοῦν διὰ τὴν συζήτησιν τῶν Ν. Δ. δεύτερον, νὰ τεθῇ πρῶτον εἰς τὴν προσεχῆ νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἐκεῖνο τὸ Ν. Δ., τοῦ ὁποίου ἡ συζήτησις διεκόπη, διότι ἔχομεν τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης τὸ Ν. Δ. περὶ μετατροπῆς ποινῶν, τοῦ ὁποίου εἶχεν ἀρχίσει ἡ συζήτησις καὶ διεκόπη εἰς τὸ μέσον, εὐλόγως πρέπει νὰ προταχθῇ τῶν ἄλλων. Εἴμεθα σύμφωνοι, προκειμένου περὶ αὐτοῦ, ἐπειδὴ καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἔχει ἀπασχολήσει τὴν Βουλήν, νὰ ἐξαντληθῇ ἡ συζήτησις ἐντὸς μιᾶς ἑσπέρας, διότι δὲν ἐπιθυμοῦμεν μακρὰν παρέλκυσιν τῶν θεμάτων, οὔτε ἄλλωστε καὶ ἡ ἀνάπτυξις τῶν θεμάτων καὶ ὁ ἔλεγχος ὑπηρετεῖται μὲ τὴν παρέλκυσιν. Προτείνομεν, λοιπόν, εἰς τὴν προσεχῆ νομοθ. ἐργασίαν νὰ τεθῇ πρῶτον αὐτὸ τὸ θέμα τῆς μετατροπῆς τῶν ποινῶν καὶ νὰ ἔχῃ συμφωνηθῇ ὅτι θὰ λήξῃ ἡ συζήτησις ἐντὸς μιᾶς ἑσπέρας. Πέραν δὲ τούτου, νὰ ἐπέλθῃ ἐξωδίκως μία συνεννόησις μεταξὺ τοῦ Προεδρείου καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δι’ ἐκεῖνα τὰ Ν. Δ., τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε θὰ ἐγκαταλειφθοῦν ἢ θὰ τεθοῦν καθὼς καὶ κατὰ τὴν σειράν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις κρίνει ὅτι πρέπει νὰ συζητηθοῦν, ἐπειδὴ εἰς τὴν ἰδικήν της πρωτοβουλίαν ἀπόκειται αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Μὲ τὰς προτάσεις τὰς ὁποίας προβαίνομεν, ἐπιβεβαιώνομεν τὴν καλήν μας θέλησιν διὰ τὴν κανονικὴν τήρησιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ταυτοχρόνως διὰ τὴν πλήρη εὐλάβειαν πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ ἐλπίζομεν καὶ εὐχόμεθα αἱ προτάσεις μας νὰ γίνουν ἀποδεκταί.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§35Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξε ὁ ἀξιότιμος συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων θὰ ἤθελον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος ὅτι ἡ συζήτησις τῶν Ν. Δ. τῶν ὁποίων μετὰ τὴν ἀρχὴν τῆς παρούσης συνόδου ἐζητήθη ἡ ἐπανεξέτασις ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἤρχισε καὶ ἔμεινε ἐκκρεμὲς ἕνα ὀξὺ Συνταγματικὸν πρόβλημα. Τὰ Ν. Δ. διαφέρουν ἀπὸ τοὺς νόμους ὄχι μόνον ὡς πρὸς τὸ ὄργανον ἐκ τοῦ ὁποίου προέρχονται, ἀλλὰ διαφέρουν οὐσιαστικῶς ἀπὸ τοὺς νόμους, διότι τέλος πάντων, ἡ ἰσχύς των τελεῖ ὑπὸ μίαν διαλυτικὴν αἵρεσιν. Εἶναι νομοθετήματα, τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται νὰ ζητηθῇ ὄχι μόνον, ὅπως πᾶσα ἄλλη διάταξις νόμου, ἡ κατάργησις διὰ τὸ μέλλον ἢ ἐνδεχομένως καὶ ἀναδρομικῶς κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ τὴν ἐξαίρεσιν ἀμφισβητουμένην θεωρητικῶς ἡ τροποποίησις, ἀλλὰ εἶναι νομοθετήματα τῶν ὁποίων δυνατὸν νὰ ζητηθῇ καὶ ἡ ἐξ ὑπαρχῆς ἀκύρωσις, κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς... ....(ἀναγινώσκει).... Ὅπερ σημαίνει μετάστασιν εἰς ἀνυπαρξίαν διατάξεων ἀφ’ ἧς ἴσχυσαν. Ὅταν ἐπὶ τῶν νομικῶν διατάξεων στηρίζωνται ἰδιωτικὰ δικαιώματα, εἶναι εὔλογον ἡ πρόνοια τὴν ὁποίαν λαμβάνει ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης ἐπιμένων ὅπως τοιαῦται αἰτήσεις συζητοῦνται τὸ ταχύτερον, προτιμώμεναι πάσης ἄλλης νομοθετικῆς ἐργασίας. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν εἶναι ἀμφίβολον, ἐὰν συγκρινομένης τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος μὲ τὰς ἄλλας διατάξεις τὰς προβλεπούσας τὴν δυνατότητα τῆς τριμήνου διαρκείας τῆς Συνόδου, ἐὰν πρέπει νὰ ἐπικρατῇ ἡ δευτέρα περίπτωσις, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἐξαντλήσει ἡ Βουλὴ κατὰ τὴν πρώτην Σύνοδον τὴν συζήτησιν τῶν Ν. Δ. Κατὰ τὴν παροῦσαν Σύνοδον δὲν θὰ πρέπει νὰ παρουσιασθῇ τὸ ἴδιον φαινόμενον καὶ δι’ αὐτὸ λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων παρακαλῶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ τήρησις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὡς γνωστόν, ἀσθενήσας, οἰκουρεῖ. Ἐλπίζω ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἀναλάβῃ καὶ πάλιν τὰ καθήκοντά του καὶ οὕτω θὰ σᾶς γνωρίσῃ τὸ αἴτημα τοῦτο τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Πάντως, ὡς ἐπληροφορήθην, δύναμαι νὰ φέρω εἰς γνῶσιν τῆς Βουλῆς, ὅτι ἅπασαι αἱ αἰτήσεις αἱ ἀποσκοποῦσαι εἰς τὴν τροποποίησιν ἢ ἀκύρωσιν τῶν Ν. Δ. ἐνεγράφησαν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν κατὰ τὴν παρελθοῦσαν Σύνοδον. Εἶναι βεβαίως ἀληθὲς ὅτι τινὲς ἐξ αὐτῶν, δὲν συνεζητήθησαν ὑπὸ τῆς Βουλῆς πάντως θὰ ἀνακοινώσω τὸ αἴτημα αὐτὸ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον, ὥστε νὰ ληφθῇ πρόνοια διὰ τὴν τήρησιν τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Αʹ συζήτησις, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 560)1937 «περὶ Σπογγαλιείας».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 560)1937 «περὶ Σπογγαλιείας». Βʹ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς παραγρ. Βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 τῆς 20.11.1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς παραγράφου Βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 τῆς 20 Νοεμβρίου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§41Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ πρώτην φορὰν ἐφαρμόζεται τὸ σχετικὸν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ, τὸ ὁποῖον ὁρίζει ὅτι ἀρξαμένης τῆς συζητήσεως τῶν νομοθετημάτων, δύναται τὸ Προεδρεῖον νὰ τὰ ἐπαναφέρῃ ἄνευ νέας καταθέσεως. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, τὸ πρῶτον ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ διανέμωνται τὰ νομοσχέδια, διότι οἱ περισσότεροι τῶν κ. κ. συναδέλφων δὲν τὰ κρατοῦν, διὰ νὰ γνωρίζωμεν τί ψηφίζωμεν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ ἡ Ἡμερησία Διάταξις διενεμήθη ἀπόλυτα καὶ μὲ μικρὰν ἐπιμέλειαν θὰ ἠδύνατο ὁ κάθε συνάδελφος νὰ τὸ προμηθευθῇ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Ἄρθρον πρῶτον. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§43Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελον κατ’ ἀρχὴν νὰ διευκρινισθῇ ἐὰν ἡ συζήτησις θὰ γίνῃ δι’ ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον ἢ δι’ ἑκάστην παράγραφον. Τὸ ἄρθρον ἔχει ἓξ παραγράφους καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ γνωρίζωμεν ἐπ’ αὐτοῦ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διὰ νὰ κανονίσωμεν τὸν χρόνον τῆς διατυπώσεως τῶν ἀπόψεών μας.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται ἡ συζήτησις κατ’ ἀρχήν, κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον. Συνεπῶς, ἡ ἑρμηνεία ἡ λογικὴ καὶ ἡ ὀρθὴ εἶναι, ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἡ κατ’ ἄρθρον τώρα, ἐὰν ἕνα ἄρθρον, ἔχει πλείονας παραγράφους τῶν 2–3 παραγράφων, νομίζω, ὅτι ὁ βουλευτής, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἀγορεύσῃ ἐπὶ ἑνὸς ἄρθρου, θὰ κάμῃ κατάτμησιν τῶν παραγράφων, διότι θὰ ἦτο νομίζω, ὄχι μόνον σόλοικον, ἀλλὰ καὶ τελεία ἀπεραντολογία ἐὰν ἀρχίζαμεν νὰ συζητῶμεν ἐπὶ τῆς πρώτης παραγράφου τοῦ ἄρθρου τάδε, ἐπὶ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου τάδε κ.ο.κ. Νομίζω, ὅτι ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία εἶναι νὰ γίνεται ἡ συζήτησις κατ’ ἄρθρον.

§45Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν θὰ ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συμφωνήσω μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε, ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ αἱ παράγραφοι αἱ διατυπούμεναι εἰς τὸ ἄρθρον πρῶτον, θὰ ἦτο δυνατὸν ἐν κατακλεῖδι νὰ ἀποτελέσουν ἴδια ἄρθρα, διότι ἔχουν ἀνεξάρτητα θέματα. Ἀλλὰ διὰ τῆς διατυπώσεως αὐτῆς περιορίζεται ὁ χρόνος ὁμιλίας τοῦ βουλευτοῦ, εἰς ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον ὁρίζει ὁ Κανονισμός.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὸν χρόνον κατόπιν τῆς προεισαγωγῆς αὐτῆς.

§47Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐρχόμεθα ἐπὶ τῆς συζητήσεως τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Διὰ τῆς 1ης παραγράφου καθίστανται μέτοχοι οἱ κατατασσόμενοι εἰς τὸ Σῶμα, ὄχι ἀφ’ ἧς ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σχολὴν καὶ ἀφ’ ἧς ἐποχῆς εἶναι δόκιμοι τοῦ Σώματος, ἀλλὰ ἀφ’ ὅτου ὀνομασθοῦν χωροφύλακες. Περαιτέρω, ἡ 2α παράγραφος, κύριε Πρόεδρε, θεωρεῖ ὡς μετόχους τοῦ Τ.Α.Ο.Χ. ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὀνομασθῆ χωροφύλακες καὶ μισθοδοτοῦνται, γίνονται δὲ αἱ σχετικαὶ κρατήσεις ἀπὸ τὴν μισθοδοσίαν. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἄδικος, κατὰ τοῦτο, διότι ὁ χρόνος τὸν ὁποῖον ὑπηρετοῦν ὡς δόκιμοι ἐν τῇ Σχολῇ εἶναι τόσον μικρός, ὥστε νὰ εἶναι ἐπουσιῶδες τὸ θέμα τὸ οἰκονομικὸν τὸ ὁποῖον προβάλλεται ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ταμεῖον νὰ ὑπολογίσῃ ὡς χρόνον συμμετοχῆς καὶ τὸν χρόνον τῆς φοιτήσεως εἰς τὴν Σχολήν, τὸν χρόνον τῆς δοκιμασίας. Τὸ πρᾶγμα ἔχει τὴν ἑξῆς πρακτικὴν κυρίως μορφὴν καὶ ὄψιν τὸ ὅτι ὅταν θὰ ἐπιστῇ ὁ χρόνος τῆς ἐπιδοτήσεως τοῦ χωροφύλακος, ὁ χρόνος ὁ τῆς δοκιμασίας, ὁ χρόνος τοῦ δοκίμου ἐν τῇ Σχολῇ, δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι, ὅτι τὸ ἐπίδομά του θὰ εἶναι μειωμένον, δι’ ὃν χρόνον τοῦ ἀφαιρεῖται ὁ χρόνος δοκιμασίας ἐν τῇ Σχολῇ. Θὰ ἐπρότεινον καὶ ὀρθὸν εἶναι καὶ δίκαιον εἶναι, νὰ τροποποιηθῇ ἡ διάταξις τοῦ νόμου 3365, ἡ ὁποία δὲν συγχωρεῖ κρατήσεις, νὰ τροποποιηθῇ κατὰ τοῦτο καὶ νὰ ἐπιτραποῦν κρατήσεις διὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν ὑπηρετεῖ ὡς δόκιμος ἐν τῇ Σχολῇ. Ὅταν εἰς ὅλας τὰς περιπτώσεις τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ τῶν δημοσίων ὑπηρετῶν, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ ὁ χρόνος τῆς θητείας τῆς στρατιωτικῆς, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ πρέπον ὁ χρόνος τῆς δοκιμασίας μέσα εἰς μίαν ὑπηρεσίαν νὰ μὴ ὑπολογίζεται καὶ νὰ ἀποβαίνῃ εἰς βάρος τοῦ ἐπιδόματος τοῦ ἐξερχομένου χωροφύλακος, τὸ ὁποῖον ὅσον μακρότερος εἶναι ὁ χρόνος τῆς ἐξόδου, τόσον περισσότερον αὐξάνεται. Εἶναι ἕνα μειονέκτημα τοῦ ὑφισταμένου νόμου, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ συμπληρωθῇ καὶ ὄχι κατὰ τὸν τρόπον, τὸν ὁποῖον διαλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον. Σχετικῶς ἐπ’ αὐτοῦ ἔχω νὰ προσθέσω καὶ τὸ ὅτι ἡ παράγραφος 6, κύριε Πρόεδρε, ἔρχεται εἰς σύμφωνον σκέψιν μὲ τὰ ὅσα ὑποστηρίζω. Ἐδῶ ἔρχεται ὁ νομοθέτης καὶ λέγει, ὅτι ἐὰν δὲν συμπληρώσῃ 12 χρόνια ὑπολογίζει ἀπὸ τὰ 11 καὶ ἐπάνω, τὰ ὑπολογίζει ὡς χρόνον ποὺ δικαιοῦται νὰ πάρῃ ἐπίδομα ὁ χωροφύλαξ, μειωμένον ὅμως, καθ’ ὃν χρόνον ὑστερεῖ ἀπὸ τὴν 12ετίαν. Ἐὰν τοῦ ἀφαιρέσῃ καὶ τοὺς 5 μῆνας τοὺς ὁποίους ὁ πρὸ τοῦ 3365 νόμος ἀφῄρει, τότε θὰ τὸν πᾶμε πιὸ κάτω ἀπὸ τὴν 11ετία καὶ θὰ τὸν στερήσωμεν τελείως τοῦ δικαιώματος τοῦ νὰ πάρῃ τὸ σχετικὸν ἐπίδομα. Τουλάχιστον ἐὰν ὑπολογίσωμεν τὸν χρόνον αὐτόν, ποὺ κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μου δὲν πρέπει, οὔτε νὰ γίνουν κρατήσεις διὰ τοὺς 5 μῆνας ἐκεῖνοι δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ ἰδιώτας, ἐὰν ὑπολογίσωμεν καὶ τὸν χρόνον αὐτόν, τότε συμπληρώνεται ἡ 12ετία χωρὶς νὰ γίνεται μείωσις τοῦ ἐπιδόματος, τὸ ὁποῖον παίρνει ὁ χωροφύλαξ. Προτείνω ὅθεν ὅπως, ἡ παράγραφος 1 καὶ 2 τροποποιηθοῦν κατὰ τοῦτο, ὅτι ὁ χρόνος τῆς δοκιμασίας τῶν χωροφυλάκων εἰς τὴν Σχολὴν προσμετρᾶται ὡς χρόνος κατὰ τὴν ἐπιδότησιν καὶ γίνωνται αἱ σχετικαὶ κρατήσεις ἀπὸ τὸν μισθὸν τὸν μικρόν, τὸν ὁποῖον παίρνουν καθ’ ὃν χρόνον εὑρίσκονται εἰς τὴν Σχολήν, τροποποιουμένης κατὰ τοῦτο τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ νόμου 3365. Αὐτὸ ὡς πρὸς τὴν 3ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1. Περαιτέρω ἔχω νὰ παρατηρήσω εἰς τὴν 3ην παράγραφον, ὅτι «ὁ χρόνος ὑποδικίας καὶ καταδίκης ἐφ’ ὅσον..... (ἀναγινώσκει)....». Κάμνει ἐντύπωσιν πῶς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις αὐτή. Ὁ μὲν χρόνος τῆς ἀγνοίας τοῦ ὁπλίτου, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ προέρχεται ἀπὸ διαφόρους λόγους, ἀνεξαρτήτους τῆς θελήσεώς του νὰ μὴ ὑπολογίζεται καὶ ὁ χρόνος τῆς καταδίκης καὶ τῆς ὑποδικίας νὰ ὑπολογίζεται καθ’ ὃ σημεῖον ἔχει κρατηθῆ ἡ εἰσφορά. Αὐτὸ εὑρίσκει ὡς σκέψιν τῆς αἰτιολογίας. Ἀλλὰ περαιτέρω διατὶ ἐπιτρέπομεν μὲ τὴν ὑφισταμένην ἤδη νομοθεσίαν νὰ κρατοῦνται 50% ὑπὲρ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ εἰς βάρος τῶν τοιούτων ὁπλιτῶν, καὶ αὐτὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἐκρατήθη ὑπὲρ τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ, νὰ μὴ περιέρχεται εἰς τὸ Τ.Α.Ο.Χ. καὶ νὰ ἐνισχύεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ εἰσφορὰ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος μετέχει καὶ περιέπεσεν εἰς ἕνα παράπτωμα, βάσει τοῦ ὁποίου κατεδικάσθη. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ παράγραφος 3 καὶ 4 πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν καὶ τροποποιηθοῦν κατὰ τὸ μέρος κατὰ τὸ ὁποῖον πταίσματι ὁ ὁπλίτης στερεῖται τοῦ δικαιώματος τοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ χρόνου, κατὰ τὸν ὁποῖον εἶναι κατάδικος ἢ ὑπόδικος, ἢ καὶ ἐν ἀγνοίᾳ ἀκόμη. Ἐὰν ὄχι ἐξ ἰδίου πταίσματος, ἀλλὰ ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς θελήσεώς του κηρυχθῇ εἰς ἄγνοιαν, ὁ χρόνος τῆς συμμετοχῆς του πρέπει νὰ ὑπολογίζεται πλήρης, δεδομένου ὅτι καὶ ὁ μισθός του θὰ τοῦ καταβληθῇ ὅταν ἡ ἄγνοια δὲν ὀφείλεται εἰς ὑπαιτιότητα τοῦ ὁπλίτου. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχω νὰ κάμω, καί, παρακαλῶ νὰ ἔχω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Κύριε Πρόεδρε, παρέλειψα τὸ ἑξῆς: Ἡ παρατήρησίς μου εἶναι ὀρθὴ διότι οἱ κ. κ. Ὑπουργοὶ εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ ἀπαντήσουν εἰς ἓξ ἐν συνόλῳ παρατηρήσεις ὅταν εἶναι ἓξ αἱ παράγραφοι. Δι’ αὐτὸ εἰς ἑκάστην παράγραφον ἔπρεπε νὰ δίδεται καὶ ἡ σχετικὴ ἀπάντησις διὰ νὰ ἐπέρχεται ἡ κατάληξις. Τώρα θὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν ἓξ παραγράφων 6 βουλευταί, καὶ θὰ εἶναι 36 αἱ παρατηρήσεις καὶ καταλαβαίνετε εἰς ποίαν ἀδυναμίαν θὰ εὑρεθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ σαφῆ καὶ συγκεκριμένην ἀπάντησιν ἐπὶ ὅλων τῶν παρατηρήσεων.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἴσως ἐπιθυμῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δώσῃ συλλογικὴν ἀπάντησιν δι’ οἰκονομίαν χρόνου. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. Λαυρεντίδης).

§49Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπολυθῆ ἐπὶ παρανόμῳ νυμφεύσει. Μετέπειτα ἠκολούθησε ὁ νόμος ὁ ὁποῖος τοὺς ἐπανέφερεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Οἱ οὕτως ἀπολυθέντες ἐπὶ παρανόμῳ νυμφεύσει δὲν εἶχον συμπληρώσει 12 ἔτη, ὥστε ὅταν ἀπελύθησαν νὰ δικαιοῦνται τοῦ ἐφ’ ἅπαξ. Συνεπῶς κατὰ τὴν ἀπόλυσίν των ἔλαβον ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς μόνον τὰς κρατήσεις των. Ὅταν ἐν συνεχείᾳ, βάσει νόμου, ἐπανῆλθον καὶ ὑπηρετοῦν ἀκόμη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι διετύπωσαν τὸ ἑξῆς στοιχειωδῶς λογικὸν καὶ δίκαιον αἴτημα: Ἅπαξ ἡ Πολιτεία διὰ νόμου μᾶς ἐπανέφερεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ συνεπῶς συγχωρεῖ τὴν παράνομον νύμφευσιν, ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ ἐπιστρέψωμεν τὰς κρατήσεις τὰς ὁποίας κατὰ τὴν ἀπόλυσιν λόγῳ παρανόμου γάμου μᾶς ἔδωσαν καὶ μάλιστα νὰ τὰς ἐπιστρέψωμεν ἐντόκως διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ συνέχεια τῆς ὑπηρεσίας ἐκείνης ποὺ εἴχομεν μέχρι τοῦ χρόνου ποὺ ἀπελύθημεν ἐπὶ παρανόμῳ νυμφεύσει καὶ ἐκείνης ἡ ὁποία ἀκολουθεῖ ἀφ’ ἧς ὁ νεώτερος νόμος μᾶς ἐπανέφερεν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ νὰ συμπληρώσωμεν τὴν 12ετίαν καὶ νὰ λάβωμεν τὸ μόνον ἀπόκτημα τὸ ὁποῖον ἡ νομοθεσία καθορίζει ὑπὲρ τῶν ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, ὅπως εἶναι τὸ ἐφ’ ἅπαξ. Κατὰ τρόπον καταπληκτικὸν ἐδόθη ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἁπλοῦν, τὸ λογικόν, τὸ στοιχειῶδες καὶ ἠθικὸν αὐτὸ αἴτημα, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Ταμείου Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς δὲν προβλέπει τοῦτο τὸ ὁποῖον ἐζήτησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι, ἀλλὰ θὰ πρέπει αὐτὴ ἡ δωδεκαετία νὰ ἀρχίσῃ ἀφ’ ἧς ὁ νόμος ἐπέτρεψε τὴν ἐπαναφοράν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὴ ἡ ἀπάντησις κυριολεκτικῶς εἶναι παρὰ πᾶσαν λογικήν. Πρὸ ὀλίγης ὥρας, διότι ἐνόμισα ὅτι ἄνευ συζητήσεως θὰ ἐγίνετο δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία, ἡ ὁποία θὰ διακανονίσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἐζήτησα τὴν σχετικὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ μάλιστα ἀπετάθην καὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία πρὸς κατάπληξίν μου μοῦ ἀπήντησεν κατηγορηματικῶς ὅτι αὐτὸ τὸ αἴτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι κινδυνεύει νὰ καταστραφοῦν τὰ οἰκονομικὰ θεμέλια τοῦ Ταμείου Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω αὐτὴν τὴν ἄρνησιν, πολὺ δὲ περισσότερον ἐφ’ ὅσον ἐν τῷ αὐτῷ νομοσχεδίῳ ρυθμίζεται ἄλλη καθ’ ὅλα παρεμφερὴς περίπτωσις. Συγκεκριμένως ἱκανοποιεῖ τὸ αἴτημα τοῦτο εἰς ὅσους εἶχαν ἀπομακρυνθῆ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἐπανῆλθον βάσει ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, νῦν δὲ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀρνεῖται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ αὐτὸ αἴτημα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον βάσει νόμου. Ὁμολογῶ ὅτι τὸ τοιοῦτον εἶναι καταπληκτικόν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τρόπον ἀνενδοίαστον, διότι πρόκειται περὶ αἰτήματος τὸ ὁποῖον στηρίζεται εἰς τὴν κοινὴν λογικήν, τὸ ὁποῖον εἶναι δίκαιον καὶ ἠθικόν, θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου αὐτὴν ἡ ὁποία ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀποτελεῖ μίαν ἁπλῆν διευκρίνισιν ὡς 7ην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1 καὶ πιστεύω ὅτι δὲν θὰ υἱοθετήσῃ τὰς ἀδικαιολογήτους ἀντιρρήσεις τῶν ὑπηρεσιῶν, διότι, ὁμολογῶ ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ εὑρεθῶμεν εἰς τὴν δυσάρεστον ἀνάγκην νὰ προκαλέσωμεν καὶ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διότι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ στοιχειῶδες δίκαιον αἴτημα παρὰ νὰ τὸ ἀποδεχθῇ.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§51Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ σχέδιον τοῦ Ταμείου Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, ὅπως ἔχει ὡς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, τὸ συνεζητήσαμεν τετράκις εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου ἐτύγχανον εἰσηγητής. Εἶχον ὑποβληθῆ δὲ καὶ πολλαὶ τροπολογίαι ὑπὸ πολλῶν συναδέλφων. Παρεκαλέσαμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας ἵνα παραστῇ εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς Ἐπιτροπῆς, πρᾶγμα ὅπερ καὶ ἐγένετο, ὡς καὶ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑφυπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ συνεζητήσαμεν τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας ὅλοι ἀπὸ κοινοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς υἱοθέτησε μερικὰς ἐξ αὐτῶν καὶ τὰς συμπεριέλαβε, συμφωνούσης καὶ τῆς ὑπηρεσίας του, εἰς τὸ παρὸν νομοθέτημα. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐκκρεμεῖ ὅλως ἀδικαιολογήτως ἀπὸ πενταμήνου καὶ διὰ τοῦτο ὄχι μόνον δὲν ἔχω νὰ κάμω καμμίαν παρατήρησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν. Μόνον παρακαλῶ ὑμᾶς καὶ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ ψηφίσῃ ἀπόψε, διότι ἡ ἐκκρεμότης του συγκινεῖ τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἰδίᾳ τοὺς μέχρι τέλους τρέχοντος ἔτους καταλαμβανομένους ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν ποὺ κάμνει ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, εἶναι ἀξιοπρόσεκτος καὶ παρακαλῶ νὰ τὴν ἐξετάσητε μὲ πνεῦμα εὐμενείας, ἀλλ’ αὐτὴ ἂς μὴ γίνῃ ἀφορμὴ μὴ ψηφίσεως ἀπόψε τοῦ νομοσχεδίου τούτου. Καὶ πάλιν παρακαλῶ ὑμᾶς, κύριε Ὑπουργέ, καὶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους, νὰ μὴ ἔχωσιν ἀντιρρήσεις εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, διότι εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν καὶ ἐξυπηρετικὸν διὰ τοὺς κατωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Σώματος τούτου.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§53Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ἐκθύμως ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πολυχρονίδη, ἡ ὁποία εἶναι τόσον δικαία ὥστε εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀκουσθῇ ἀντίθετος φωνὴ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Καὶ τὸ ὅτι ἐπανῆλθον διὰ νόμου σημαίνει ὅτι κακῶς ἀπελύθησαν. Συνεπῶς εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν κατηγορίαν μὲ τοὺς ἄλλους χωροφύλακας δι’ ὅλα τὰ ζητήματα, πλὴν τῆς ἀναλήψεως τῶν μισθῶν. Αὐτὸ γίνεται δι’ ὅλας τὰς ἐπαναφορὰς ὅλων τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους καὶ ὅλου τοῦ κόσμου. Εἶναι περίεργος ἡ ἀντίληψις ὅτι δὲν θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ χρόνια τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὸ Ταμεῖον Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Ἐγὼ μάλιστα, λέγω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον εὑρίσκοντο ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς ἀπολύσεως μέχρι τῆς ἐπανόδου. Δὲν φαντάζομαι ποτὲ ὅτι θὰ ἐξέλθῃ ἐκ τῆς αἰθούσης αὐτῆς ἀπόφασις, ἡ ὁποία θὰ διαπράττῃ μίαν τόσον κατάφωρον ἀδικίαν εἰς βάρος πτωχῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπταισαν τίποτε. Ἀπόδειξις ὅτι τοὺς ἐπανέφερεν ὁ νόμος. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ὅτι θὰ δεχθοῦν τοῦτο ἀσμένως καὶ ἀπορῶ πῶς γίνεται συζήτησις διότι εἶναι τόσον δικαία ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πολυχρονίδη.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχινᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§55Α. ΣΧΙΝΑΣ. Πράγματι καὶ ἐγὼ συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πολυχρονίδη, τὴν ὁποίαν εὑρίσκω λογικὴν καὶ δικαίαν καὶ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὴν ἱκανοποιήσῃ, οὕτως ὥστε καὶ οἱ ἀπομακρυνθέντες λόγῳ τελέσεως γάμου καὶ ἐπανελθόντες μετὰ ταῦτα πρέπει νὰ τύχουν τῆς συντάξεώς των καὶ αὐτοὶ ἐφ’ ὅσον ἐκτελοῦν τὰ ἴδια καθήκοντα μὲ τοὺς ἄλλους συναδέλφους των. Εἶναι ἐντελῶς ἀπαράδεκτον νὰ μὴ τοὺς ἀναγνωρισθοῦν τὰ χρόνια αὐτὰ ὡς συντάξιμα.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σκουτέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§57Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ θὰ διαφωνήσω μὲ τοὺς κ. κ. συναδέλφους εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι ὑπάρχει κατηγορία ὁπλιτῶν διὰ τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε νὰ δείξουν ἐνδιαφέρον οἱ κ. κ. συνάδελφοι, εἶναι οἱ ἀπολυθέντες συνεπείᾳ κινημάτων τοῦ 1933 καὶ τοῦ 1935, οἱ ὁποῖοι διέκοψαν καὶ ἐπανῆλθον χωρὶς νὰ πάρουν τὰ δικαιώματά των. Ἐθεωρήθη δηλαδὴ νέα κατάταξις εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς καὶ ἤδη ἐρχόμεθα νὰ ἱκανοποιήσωμεν ἕνα ἐλάχιστον ἀριθμόν, ἐνῷ ἀφήνομεν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν. Ἡ περίπτωσις τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Πολυχρονίδης θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ ἀργότερα μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ πολλοὺς ὁπλίτας καὶ ἀξιωματικοὺς ἀκόμη τῆς Χωροφυλακῆς.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§59Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας, τοῦ κ. Πολυχρονίδη. Πρόκειται περὶ ἐλαχίστων ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι ἐνυμφεύθησαν παρανόμως. Ἐπανῆλθον εἰς τὸ Σῶμα, θὰ καταβάλουν τὰς κρατήσεις, τὰς ὁποίας ἐπῆραν ἐν τῷ μεταξύ. Ἑπομένως δὲν ἐπέρχεται οὐδεμία ζημία, καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐξηγήσω τὸ διατί. Ὅσον ἀφορᾷ ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Σκουτέρης, εἶναι ἕνα θέμα γενικώτερον. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, νομίζω, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις.

§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Πολυχρονίδη.

§61Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ δίκαιον εἶναι ὀφθαλμοφανές. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§62Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, αἱ 6 παράγραφοι τοῦ ἄρθρου 1, τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, εἶναι συνδεδυασμέναι μὲ τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 3365)55 περὶ Κώδικος Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ὅταν εἰσήγετο καὶ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν προηγουμένην Βουλὴν ὁ πρῶτος ἐκ τῶν συναδέλφων μετεῖχε τότε, ὁ κ. Παπασταύρου, ἀνήκων μάλιστα εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν καὶ οὐδόλως διεμαρτυρήθη. Ἤδη προσηρμόσθη εἰς τὸ νομ. διάταγμα αὐτὸ καὶ τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον. Συνεπῶς καὶ ἡ πρώτη καὶ ἡ δευτέρα καὶ ἡ τρίτη, καὶ ἡ τετάρτη καὶ πέμπτη παράγραφοι τοῦ ἄρθρου 1 εἶναι σύμφωνοι ἀπολύτως μὲ τὸν ἰσχύοντα κώδικα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόταξιν καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὰς κρατήσεις πρὸς τὸ Τ.Α.Ο.Χ., αἱ ὁποῖαι ἀρχίζουν ὄχι ἀπὸ τῆς κατατάξεως τοῦ δοκίμου χωροφύλακος ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ὀνομασίας αὐτοῦ. Διότι ὁ Κῶδιξ δὲν ἐπιτρέπει κρατήσεις ἀπὸ τῆς κατατάξεως. Τὸ χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον ἐφοίτων εἰς τὴν Σχολὴν εἶναι 6μηνον. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι τὰ Ταμεῖα δὲν ἐνεργοῦν κρατήσεις διὰ τὸ διάστημα αὐτό. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατὸν νὰ νοηθῇ ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν τὰ Ταμεῖα χρήματα εἰς τοὺς ἐξερχομένους ὁπλίτας διὰ χρονικὸν διάστημα, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν εἰσέπραξαν ἀπὸ τοὺς χωροφύλακας κρατήσεις.

§63Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ θεσπισθῇ διάταξις νὰ εἰσπράξουν.

§64Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος νέον νομοθέτημα, ἐπιβάλλον κρατήσεις διὰ τὸ 6μηνον διάστημα τῆς φοιτήσεως, διότι μόλις πρὸ διετίας ἐψηφίσθη ὁ Κῶδιξ καὶ βάσει τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος προσαρμόζομεν καὶ ἡμεῖς τὰς τοιαύτας τοῦ ὑπὸ ψήφισιν Ν. Δ. Ἐπὶ πλέον τὰ ὑπὸ τῶν χωροφυλάκων λαμβανόμενα χρήματα κατὰ τὸ διάστημα τῆς φοιτήσεώς των εἶναι ἐλάχιστα, μόλις ἐπαρκοῦν διὰ τὰς ἀνάγκας των καὶ ἐὰν τὰ περιορίσωμεν καὶ μὲ κρατήσεις θὰ δυσχεράνωμεν περισσότερον τοὺς ἄνδρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν 6ην παράγραφον, εἶναι ἀπόδειξις τῆς καλῆς προαιρέσεως τοῦ Ὑπουργείου, καὶ ἀφορᾷ ἐκείνους, συγκεκριμένως, οἱ ὁποῖοι ἐξῆλθον ὑποχρεωτικῶς ἀπὸ τὸ Σῶμα πρὶν συμπληρώσουν 12ετίαν, ἂν δὲν κατελαμβάνοντο ἀπὸ τὸ ὅριον ἡλικίας. Φυσικὸν εἶναι ἂν συμπληρώσουν 12ετίαν νὰ λάβουν ἀπὸ τὰ Ταμεῖα ὅ,τι ἔχουν λαμβάνειν. Συμβαίνει ὅμως, νὰ ὑπάρχουν ἄλλοι ποὺ ἔχουν ὑπηρετήσει 11 ἔτη καὶ 5 μῆνας ἢ καὶ 3 μῆνας κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον παρ’ ὅλον ὅτι θίγεται τὸ Ταμεῖον, ὑποχρεώνει τοῦτο διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου νὰ πληρώσῃ ἐπὶ ἔλαττον, κατὰ τὸ ἀνάλογον διάστημα, τὸ ἐπίδομα τὸ ὁποῖον δικαιοῦνται οἱ χωροφύλακες αὐτῆς τῆς κατηγορίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Πολυχρονίδης, ὁμολογῶ ὅτι μὲ καταλαμβάνει ἀνέτοιμον ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιμετωπίσεως καὶ καθορισμοῦ τῆς ἐκτάσεως τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν διὰ τὰ Ταμεῖα. Εἶναι βέβαια ἐνδεικτικὸν ὅτι εἰς τὸ ἄρθρον 2 καθορίζεται, καὶ λαμβάνεται μέριμνα δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, τρόπον τινὰ ὑπαιτιότητι τῆς ὑπηρεσίας, εἴτε ἐκ κακοῦ ὑπολογισμοῦ τοῦ χρόνου τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας, εἴτε ἐξ ἄλλου ὑπηρεσιακοῦ λόγου, ἐξῆλθον τοῦ Σώματος. Ἤδη διὰ τοῦ δευτέρου ἄρθρου, λαμβάνεται μέριμνα καὶ ἐφ’ ὅσον δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἠκυρώθη ἡ ἔξοδός των ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, λαμβάνεται μέριμνα καὶ ἀναγνωρίζεται ὁ διαδραμὼν χρόνος ἐκτὸς ὑπηρεσίας, ὡς χρόνος ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας. Προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι θὰ μελετήσω τὴν περίπτωσίν σας, κύριε συνάδελφε. Θὰ ἴδωμεν τὶ συνεπείας οἰκονομικὰς ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ δι’ ἀμφότερα τὰ Ταμεῖα, διότι, ὅπως ἤκουσα, ὑπάρχουν καὶ ἀξιωματικοὶ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν καὶ ὑπόσχομαι λίαν συντόμως νὰ κάμω δεκτὰς τὰς τροπολογίας αὐτάς, ἐφ’ ὅσον θὰ μοῦ παρασχεθῇ τοιαύτη δυνατότης. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ δυσανασχετῆτε. Ὅσον δήποτε εὐλογοφανὲς καὶ ἂν εἶναι τὸ αἴτημά σας, μὲ εὑρίσκει ἀνέτοιμον. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι διατὶ δὲν τὸ παραδέχομαι τώρα, ἐνῷ διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας λαμβάνομεν μέριμναν. Ὀφείλω νὰ σᾶς δηλώσω ὅτι διὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ καταφυγόντες εἰς αὐτὸ δὲν ἀπεμακρύνθησαν ἐπὶ πολὺ ὡς ἀπομακρυνθέντες ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ὑποτίθεται, ὅτι ὑπαιτιότητι τῆς ὑπηρεσίας ἀπεμακρύνθησαν καὶ ἔρχεται τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τοὺς ἀποκαθιστᾷ ἐνῷ ἐδῶ εἶναι ἐνδεχόμενον ἢ μᾶλλον βέβαιον, ὅτι μετὰ ἔτη πολλά, διὰ νόμου ἀποκατεστάθησαν καὶ ἐπανῆλθον ὡρισμένοι. Δὲν γνωρίζω, ἐπαναλαμβάνω, πόσοι εἶναι καὶ τὶ οἰκονομικὲς συνέπειες ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ. Δέχομαι εὐχαρίστως νὰ μελετήσω τὴν περίπτωσίν σας καὶ σᾶς ὑπόσχομαι νὰ φέρω πρὸς ψήφισιν νομοσχέδιον.

§65Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Φαίνεται, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἐπροσέξατε τὴν διατύπωσιν τῆς τροπολογίας μου ἡ ὁποία ὅλους τοὺς φόβους σας τοὺς ἀναιρεῖ. Ἡ τροπολογία σαφῶς ὁμιλεῖ καὶ λέγει: «.... (ἀναγιγνώσκει) ....».

§66Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐτυπώθη καὶ διενεμήθη ἡ τροπολογία;

§67Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Βεβαίως.

§68Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Βλέπετε ὅτι ὑπάρχει διαφορὰ ἐπὶ τόσον ἁπλοῦ θέματος, ὡς θέλετε νὰ τὸ ἐμφανίσητε.

§69Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἡ τροπολογία εἶναι σαφής. Ὑποστηρίζω ὅτι θὰ ἐπιστρέψουν τὰς κρατήσεις ποὺ ἔλαβον καὶ μάλιστα ἐντόκως. Διότι ζητοῦμεν νὰ θεωρηθῇ ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν εἶχον μέχρι τοῦ χρονικοῦ διαστήματος ποὺ ἀπελύθησαν λόγῳ τοῦ παρανόμου γάμου καὶ ἐν συνεχείᾳ, ἡ ὁποία ἀρχίζει ἀφ’ ἧς ἐπανῆλθον διὰ τοῦ νεωτέρου νόμου. Ὁπότε, δὲν ὑπάρχει θέμα, οὔτε οἰκονομικόν, οὔτε ἐνδοιασμὸς πρέπει νὰ ὑπάρξῃ. Σαφῶς τὸ ἀναφέρει ἡ τροπολογία, εἶναι ἁπλούστατον. Ζήτημα ἐπιβαρύνσεως δὲν ὑπάρχει. Συνεπῶς οἱανδήποτε ἄρνησις εἶναι παρὰ πᾶσαν λογικήν.

§70Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφορᾷ χιλιάδας ἀνθρώπους μὲ συντριπτικὰς ἢ καταστρεπτικὰς συνεπείας διὰ τὰ Ταμεῖα.

§71Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἡ ὑπηρεσία εἶναι παροῦσα καὶ ἠμπορεῖ νὰ σᾶς ἐνημερώσῃ. Μὴ τὸ παραπέμπετε εἰς τὰς καλένδας.

§72Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πάντοτε ὅταν συζητοῦμεν τέτοια νομοσχέδια, ἔχομεν ὅλοι περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ὡρισμένας ἀδικίας αἱ ὁποῖαι ἔχουν γίνει. Νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ ἀδικίαν, ἐὰν κατὰ σύμπτωσιν καὶ κατὰ περίπτωσιν δώσωμεν δικαίωμα εἰς ὡρισμένας κατηγορίας διὰ νὰ λάβουν, ὅταν ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας, τὰ βοηθήματα τὰ ὁποῖα δικαιοῦνται ἐκ κρατήσεων κ.λ.π. Εἶναι πολλαὶ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ὄντως ἔχουν ἀδικήσει ἐξερχομένους ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν καὶ δὲν ἔχουν λάβει ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐδικαιοῦντο καὶ τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἄλλοι συνάδελφοί των. Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἔφυγον κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ ἠγόρασαν μὲ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπῆραν οὔτε μία ὀκᾶ εἶδος καὶ ἐξηνεμίσθησαν αἱ κρατήσεις των καὶ δὲν ἔλαβον οὔτε μίαν δραχμήν, διότι μὲ τὸν νόμον 18 ἢ ὅταν ἔφυγον τὸ 1943– 44, δὲν ἔλαβον ἀπολύτως τίποτε. Θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μέριμνα οὕτως ὥστε ἐὰν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λάβουν ὅσα ἐδικαιοῦντο οἱ σήμερον ἐξερχόμενοι, τοὐλάχιστον νὰ λάβουν ἕνα ἐφ’ ἅπαξ μικρὸν ποσὸν ὥστε νὰ μὴ ἔχουν τὴν πικρίαν ὅτι ἐξελθόντες ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς κατὰ τὰ δύσκολα αὐτὰ χρόνια, προσφέροντες αὐτὰς τὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸ τέλος νὰ μὴ λάβουν τίποτε, διότι αἱ πολεμικαὶ συνθῆκαι διέγραψαν τὰς ὀφειλάς των τὰς χρηματικάς. Δεύτερον εἶναι εἰς τὸ νομοσχέδιον διατάξεις δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐγκατέλειψαν τὰς τάξεις τῆς Χωροφυλακῆς καὶ θεωροῦνται λιποτάκται, ἐνῷ ἔφυγον καὶ ἐπῆγαν εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν.

§73Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὸ νομοσχέδιον τοῦτο περιλαμβάνει τὴν ἑξῆς περίπτωσιν λιποταξίας. Ὑπάρχει κειμένη διάταξις κατὰ τὴν ὁποίαν ἀποχωρῶν χωροφύλαξ μετὰ ἑξαετῆ ὑπηρεσίαν δὲν δικαιοῦται νὰ λάβῃ τὰς κρατήσεις. Οἱ χωροφύλακες ὅμως, διὰ νὰ λάβουν τὰς κρατήσεις των ἐμηχανεύθησαν τὸ ἑξῆς: Διακόπτουν καὶ λιποτακτοῦν μία, δύο, τρεῖς ἡμέρας. Ἡ λιποταξία εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν χωροφύλακα νὰ τὴν ὑπηρετήσῃ. Καὶ ἐν τῇ πραγματικότητι φθάνει εἰς τὸ σημεῖον ὅτι ἐνῷ ἔχει κάμει ἀνακατάταξιν δι’ ἓξ ἔτη, ἐν συνόλῳ συμβαίνει νὰ ἐκτίῃ μαζὶ καὶ τὰς ἡμέρας τῆς λιποταξίας, δηλαδὴ κάμνει ἓξ χρόνια καὶ τρεῖς ἡμέρας, ὁπότε ἀποκτᾷ δικαίωμα νὰ λάβῃ τὰς κρατήσεις ἀπὸ τὸ Ταμεῖον. Αὐτὴν τὴν λιποταξίαν ἐννοεῖ τὸ νομοσχέδιον καὶ ὄχι τὴν λιποταξίαν τῶν χωροφυλάκων, οἱ ὁποῖοι ὑπείκοντες εἰς τὴν φωνὴν τῆς Πατρίδος προσέφερον τὰς ὑπηρεσίας των καταταγέντες εἰς τὰς ὁμάδας τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως.

§74Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Χαίρω διὰ τὴν ἐξήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, καίτοι αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ὅτι συμπεριλαμβάνονται. Ἐὰν βεβαίως εἶναι ὅπως τὸ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, τότε εἶναι αὐτὸ ὡρισμένα τερτίπια ὡρισμένων χωροφυλάκων, ὁπότε αὐτοὶ θὰ εἶναι ὀλίγοι καὶ θὰ μετροῦνται εἰς τὰ δάκτυλα τῶν χειρῶν καὶ ἑπομένως διὰ τοιαύτας περιπτώσεις, ὅταν πηγαίνουν οἱ χωροφύλακες αὐτοὶ νὰ καταστρατηγήσουν τὰς κειμένας διατάξεις, αὐτοὶ πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν καὶ νὰ ὑποστοῦν τὰς συνεπείας. Ἐάν, ὅμως, ὑπάρχῃ ἡ περίπτωσις αὐτὴ ποὺ ἀφορᾷ ὡρισμένους χωροφύλακας, οἱ ὁποῖοι εἶχον καταφύγει εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ θεωροῦνται λιποτάκται καὶ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον δὲν λαμβάνουν σύνταξιν, τότε θὰ πρέπει διὰ νὰ ληφθῇ ἕνα εὐεργετικὸν μέτρον. Πάντως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω εἶναι ὅτι θὰ πρέπει μὲ ἕνα γενικὸν νομοσχέδιον καὶ μὲ γενικὴν γραμμὴν καὶ γενικὰς ἀρχὰς νὰ τηρηθῇ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀρχὴ ὥστε κάθε ἐξερχόμενος ἑκάστοτε ὕστερα ἀπὸ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα νὰ λαμβάνῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον δικαιοῦται. Καὶ ἐπειδὴ δι’ ὅλα τὰ Ταμεῖα λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἕνας πλασματικὸς χρόνος διὰ τὴν ἀναγνώρισιν, εἴτε ἑξάμηνον, εἴτε τρίμηνον, εἴτε ἕνα ἔτος, ποὺ νὰ δύναται ὁ ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν Χωροφυλακὴν νὰ τὸ πληρώνῃ, τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔχῃ τὰ δικαιώματά του καὶ νὰ μὴ ἐξέρχεται μὲ μηδαμινὰ ποσά, ἀπὸ τὸ Ταμεῖον Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Ἔτσι θὰ παύσουν αἱ συνεχεῖς αἰτιάσεις ὅτι ἐξέρχονται κατὰ κατηγορίαν καὶ διὰ κάθε κατηγορίαν κάμνομεν ἡμεῖς ἕνα νόμον. Θὰ πρέπει αὐτὸ νὰ σταματήσῃ.

§75Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἤκουσα καλῶς, εἴπατε ὅτι οἱ χωροφύλακες κατατάσσονται διὰ ἓξ χρόνια, λιποτακτοῦν διὰ 3 ἡμέρας κ.λ.π. Ἀλλὰ αἱ ἡμέραι λιποταξίας δὲν εἶναι ἡμέραι παρουσίας. Ἑπομένως κακῶς τοὺς δίδουν σύνταξιν καὶ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ὀρθῶς εἶπεν ὅτι δὲν δικαιοῦνται συντάξεως. Αἱ ἡμέραι λιποταξίας δὲν εἶναι ἡμέραι παρουσίας, ἄρα ἔχουν 6 χρόνια πλὴν 3 ἡμέρας. Τὸ ἐπιχείρημά σας δὲν εὐσταθεῖ.

§76Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ ἴσχυε μέχρι σήμερον καὶ πηγαίνομεν νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν καταστρατήγησιν.

§77Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ὀρθῶς ἐγνωμάτευσε καὶ δὲν τοὺς δίδει σύνταξιν.

§78Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Διὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας ἐγένετο κράτησις, ἀλλὰ ἐπειδὴ θέλουν νὰ καταστρατηγοῦν τὸν νόμον ἀφαιροῦμεν τὰς κρατήσεις τῶν ἡμερῶν αὐτῶν, διὰ νὰ μὴ ἀποκτοῦν δικαιώματα.

§79Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ κατὰ τοῦτο, διότι εἶναι ἠθικῶς ἀπαράδεκτος. Ὅταν δι’ ὅλας τὰς περιπτώσεις ποὺ χρειάζεται ὑπολογισμὸς τοῦ χρόνου τῆς μαθητείας εἰς τὸ Σχολεῖον Χωροφυλακῆς θεωρεῖται ὅτι ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ὁ χωροφύλαξ καὶ ἰδιὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐπιδοτήσεώς του τοῦ λέγομεν ὅτι οἱ δύο μῆνες δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπηρετήσει στρατιώτης δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν, νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν στέκεται. Ἔχει σοβαρωτάτην ἐπίδρασιν τὸ θέμα ἐπὶ τῶν ἀποδοχῶν ἐπὶ τοῦ ποσοστοῦ τοῦ ἐπιδόματος κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξόδου καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιμένω. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ εἰσπράξητε καὶ εἰσφορὰς ἀπὸ τοὺς μαθητὰς αὐτούς, εἶναι ἠθικώτερον καὶ τιμιώτερον νὰ εἰσπράξητε τὸ 5%, διότι εἶναι ζήτημα 200 ἐν ὅλῳ δραχμῶν καὶ δὲν εἶναι καὶ 200 δραχ. διὰ κάθε ὁπλίτην, παρὰ νὰ τοῦ στερήσητε τὸ δικαίωμα ὅταν θὰ ἔχῃ 16 χρόνια καὶ 6 μῆνας μαζὶ μὲ τὴν θητείαν νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ τὸ ἐπίδομά του ηὐξημένον μὲ τὸν συντελεστὴν ποὺ δίδετε ἢ ὅταν ἔχῃ 20 νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ πάρῃ μὲ τὸν συνυπολογισμὸν τοῦ χρόνου τῆς μαθητείας. Ἔρχομαι εἰς τὴν ἄλλην παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμαν οἱ κ. κ. Χαβίνης καὶ Δερδεμέζης. Ἐὰν διατυπωθῇ ὅτι ὁ χρόνος λιποταξίας ὁπλίτου Χωροφυλακῆς δὲν θεωρεῖται ὡς τοιοῦτος συμμετοχῆς εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ σταματήσῃ ἐκεῖ ἡ διατύπωσις, κλείνει τὸ θέμα ὁριστικῶς καὶ δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ προσθέσητε περικοκλάδες, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ὁδηγήσουν εἰς παρερμηνείας τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Περαιτέρω, συμφώνως μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Πολυχρονίδης. Τὸ θέμα εἶναι σαφέστατα διατυπωμένον εἰς τὴν τροπολογίαν, καὶ δὲν θίγει καθόλου τὰ οἰκονομικὰ οὔτε δημιουργεῖ κανένα κίνδυνον διὰ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ταμείου, τοῦ πλουσιωτέρου Ταμειακοῦ Οἰκονομικοῦ Ὀργανισμοῦ ποὺ ἔχει ἡ Χώρα μας. Δὲν ὑπάρχει πλουσιώτερον Ταμεῖον ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τῆς Χωροφυλακῆς, οὔτε εἰς τὸν στρατιωτικὸν τομέα, οὔτε εἰς τὸν πολιτικόν. Εἶναι τὸ μοναδικὸν Ταμεῖον ποὺ ἔχει τὰ 50% τῶν ἐσόδων τοῦ ἀποθέματος, καὶ ἔχει φθάσει εἰς 10 χρόνια ἀπόθεμα 70.000.000, τὸ ὁποῖον παραμένει νεκρὸν καὶ εἶναι ἀπόθεμα ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τῶν χωροφυλάκων, εἰς τοὺς ὁποίους μέχρι τοῦδε δὲν ἐδίδετο πλῆρες τὸ ἐπίδομα, ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος 844)37. Λέγει ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πολυχρονίδη: «Ὁπλῖται τῆς Χωροφυλακῆς .... (ἀναγινώσκει) ....». Τί σημαίνει ὅλη αὐτὴ ἡ τροπολογία; Ὅ,τι ἐπῆραν μέχρι σήμερον, λένε εἰς τὸ Ταμεῖον: «Πᾶρε, κύριε Ταμεῖον, πίσω ἐντόκως διὰ νὰ μὴ κλονισθῇ τὸ ἀπόθεμά σου, ἀλλὰ μὴ μοῦ στερήσῃς τὸ δικαίωμα τοῦ νὰ συμπληρώσω μὲ τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τὴν 12ετίαν ἢ 15ετίαν ἢ 20ετίαν νὰ τύχω ἀναλόγου ἐπιδόματος κατὰ τὸν χρόνον τῆς 20ετίας, ἢ νὰ τύχω ἀναλόγου μερίσματος. Διότι ἐὰν ἔχῃ 10 χρόνια ποὺ ὑπηρέτησε καὶ ὑπηρετήσῃ ἄλλα 8, δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ πάρῃ ἐπίδομα παρὰ μόνον διὰ τὰ 8. Εἶναι τελείως ἄδικον τὸ μέτρον καὶ ἄνισον, ὡς πρὸς τὴν μεταχείρισιν μὲ τοὺς ἄλλους ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς.

§80Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ ἐπαναλάβω καὶ πάλιν, ὅτι ἅπασαι αἱ παράγραφοι τοῦ ἄρθρου 1 εἶναι προσηρμοσμέναι μὲ τὸν Κώδικα τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ἐὰν πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κῶδιξ ἢ ὄχι, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ μελετήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς καὶ θὰ ἐγκρίνῃ, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ φέρῃ ἄλλο νομοσχέδιον. Ἤδη, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσαρμόσω τὰ περὶ Τ.Α.Ο.Χ. μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν περὶ Κώδικος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἄλλη ἀντίθεσις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πολυχρονίδη, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζω τὴν ἔκτασιν τῶν οἰκονομικῶν συνεπειῶν καὶ ἂς εἶναι βέβαιος ὅτι θὰ φέρω σχετικὸν νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συμπεριλάβω καὶ αὐτούς. Ἐὰν τὸ Ταμεῖον ἔχῃ εὐχέρειαν οἰκονομικήν, εἶναι πρὸς τιμὴν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸ διοικοῦν. Δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ ἐξανεμισθῇ τὸ ἀποθεματικὸν τοῦ Ταμείου. Δὲν σημαίνει ὅτι δυνάμεθα νὰ διαθέσωμεν χρήματα πρὸς ὅλους, οἱ ὁποῖοι, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων νόμων, ἀπεμακρύνθησαν τοῦ Σώματος διότι παρέβησαν τὴν ρητὴν διάταξιν, τὴν τότε ἰσχύουσαν. Αὐτὴ ἡ οἰκονομικὴ εὐχέρεια θὰ μᾶς δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τοὺς ἱκανοποιήσωμεν, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι νόμιμοι αἱ ἀπαιτήσεις των. Σήμερον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμω δεκτὴν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 1 γίνεται δεκτόν;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§84Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν κατετέθη τὸ ἀρχικὸν νομοσχέδιον — καὶ ἔχω τὸ κείμενόν του καὶ τὴν αἰτιολογικήν του ἔκθεσιν — ἐσημείωσα μερικὰς ἐλλείψεις καὶ κατέθεσα μακρὰν τροπολογίαν τὴν 20.3.57. Παρατηρῶ μὲ ἱκανοποίησιν, ὅτι ἓν μέρος τοῦ νέου νομοθετήματος περιλαμβάνει αὐτουσίαν τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν, τότε, κατέθεσα. Πάσχει, ὅμως, ἡ 1η παράγραφος τοῦ ἄρθρου 2, διότι δημιουργεῖ μίαν ἀδικίαν εἰς βάρος καὶ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν ὁπλιτῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὡς πρὸς τὸν μὴ ὑπολογισμὸν τοῦ χρόνου, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀπεμακρύνθησαν ἐκ τοῦ Σώματος καὶ πολὺ ὀρθῶς τοποθετεῖται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ ζήτημα. Ἀλλὰ πάσχει ἀπὸ τῆς ἑξῆς πλευρᾶς: Δημιουργεῖ μίαν ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἠξεύρω ἂν τὴν ἐπρόσεξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι καὶ διετύπωσαν τὸ ἄρθρον οὕτω. Πάσχει διότι ὁ χρόνος ὁ προδιαδραμὼν ἐν ὑπηρεσίᾳ ἐν τῇ Χωροφυλακῇ δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει, διότι ἐλήφθη τὸ μέρισμα ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἀποκλείει εἰς τὸν ἀξιωματικόν, εἰς τὸν ὁπλίτην, ὁ ὁποῖος ἐπανῆλθε νὰ πάρῃ, πάλιν, μέρισμα. Ὀρθὴ εἶναι ἡ βάσις αὐτή. Ἀλλ’ ὅταν ἔρχεται καὶ ὁ ἀξιωματικὸς καὶ ὁ ὁπλίτης καὶ σοῦ λέγει: Πῆρα 5–10 χιλιάδες δραχμές. Σᾶς ἐπιστρέφω αὐτές, διότι θέλω, ὅταν θὰ συμπληρώσω 20–25– 30 ἔτη εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, τὸ ἐπίδομά μου νὰ μὴ εἶναι ἐπίδομα τοῦ χρόνου ἀπὸ τῆς ἐπαναφορᾶς μέχρι τῆς ἀπολύσεως, ἀλλ’ ἐπίδομα ὁλοκλήρου τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας εἰς τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς. Εἶναι διαφορετικὴ ἡ κλιμάκωσις καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον βλέπω μίαν ἀδικίαν, τὴν ὁποίαν καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐνδιαφερόμενοι διετύπωσαν. Ἔρχεσθε καὶ θεραπεύετε ἓν ἄλλο ἄτοπον, τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ νομοσχέδιον καὶ εὑρίσκετε ἓν λογικὸν ἐπιχείρημα. Εἴπατε ὅτι ὑπαίτιος εἶναι ἡ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ἀπέλυσε τὸν ἀξιωματικὸν ἢ τὸν ὁπλίτην. Ἐφ’ ὅσον τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἠκύρωσε τὴν ἀπόφασιν, θεωρεῖται ντὲ γιοῦρε, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολυθέντες. Ὅταν τὸν δέχεσθε εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ὡς ἱκανόν, καὶ τὸν θέλετε νὰ σᾶς ὑπηρετῇ καὶ τοῦ λέτε δὲν σοῦ δίδω τὸ μέρισμα, δὲν εἶναι ἠθικὴ ἡ βάσις τῆς σκέψεως, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει τὴν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2 καὶ πρέπει νὰ τὴν τροποποιήσητε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§86Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν δύναμαι νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. συνάδελφον, μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 2, ἐπειδὴ ὡμίλησε περὶ ὑπαιτιότητος τῆς ὑπηρεσίας, διότι κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν διάστημα τῆς 5μήνου ἐκκρεμότητος τοῦ νομοσχεδίου, ἀπὸ τῆς ψηφίσεώς του εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν μέχρι σήμερον, ὁπότε ἔρχεται εἰς δευτέραν, διεπιστώθη ὅτι πράγματι ὑπαιτιότητι τῆς ὑπηρεσίας ἔλαβε χώραν μία ἀδικία εἰς βάρος ἀτόμων, ἴσως νὰ εἶναι καὶ ἄλλα ἄτομα τῆς κατηγορίας αὐτῆς, σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Ὑπενωμοτάρχης, προκειμένου νὰ ἐξέλθῃ τοῦ Σώματος, μετὰ συμπλήρωσιν δωδεκαετοῦς ὑπηρεσίας, ἐζήτησε νὰ λάβῃ τὴν πληροφορίαν ἐὰν συνεπλήρωσε τὴν ὑπηρεσίαν καὶ δικαιοῦται νὰ ἀπομακρυνθῇ καὶ νὰ λάβῃ τὸ μέρισμα. Ἡ ὑπηρεσία ἐξήτασε τὸν φάκελλόν του, ἀπήντησεν ἐγγράφως καὶ τὸν διεβεβαίωσεν ὅτι ἔχει ὅλα τὰ νόμιμα προσόντα νὰ τύχῃ τοῦ μερίσματος. Δυστυχῶς δὲν τοῦ ἀνεγνωρίσθη ὡρισμένος χρόνος. Καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 2 καὶ μετὰ τὴν φράσιν «τῶν λοιπῶν μετόχων» προσθέτω: «Ἢ ἐφ’ ὅσον ὑπαιτιότητι τῆς ὑπηρεσίας ὑπελογίσθη ἐσφαλμένως ὁ χρόνος ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας καὶ ἕνεκα τούτου ἀπελύθη ὁ ἐνδιαφερόμενος».

§87Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ μὲ πληροφορήσητε ἂν ἡ διάταξις αὕτη ἀφορᾷ τὴν μεμονωμένην περίπτωσιν τοῦ ἐν λόγῳ ὑπενωμοτάρχου ἢ θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν καὶ ἄλλαι παρόμοιαι περιπτώσεις, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν.

§88Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν, κύριε συνάδελφε καὶ ἄλλαι παρόμοιαι περιπτώσεις, ἀλλὰ θὰ κληθοῦν βεβαίως νὰ ὑπηρετήσουν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 2 γίνεται δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§90Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 3 τὸ προϊὸν τῆς ἐκποιήσεως τοῦ ἀχρήστου ὑλικοῦ ἱματισμοῦ καθορίζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ περιέρχεται κατὰ τὰ ⅔ εἰς τὸ Τ.Α.Ο.Χ. καὶ κατὰ τὸ ⅓ εἰς τὸ Τ.Α.Α. Πρὸ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἴσχυε τὸ καθεστὼς τοῦ νόμου 3631, δυνάμει τοῦ ὁποίου ὁλόκληρος ἡ ἀξία τοῦ ἐκποιουμένου ἀχρήστου ὑλικοῦ τῶν ὁπλιτῶν περιήρχετο εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς. Εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησίν μου ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἀπήντησε διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 285) 2.2.57 ἐγγράφου του ὅτι τοῦτο συμβαίνει εἰς τὸν στρατόν. Ἔκαμα τότε δύο ἐπερωτήσεις καὶ ἐτόνισα ὅτι εἰς τὸν στρατὸν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνῃ, διότι εἰς τὸ Μ.Τ.Σ. περιλαμβάνονται καὶ οἱ ἀξιωματικοί, ἐνῷ οἱ χωροφύλακες δὲν μετέχουν εἰς τὸ Τ.Α.Α. Διὰ ποῖον λόγον ἕνα ποσὸν προερχόμενον ἀπὸ ἐκποίησιν ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τοὺς χωροφύλακες νὰ περιέρχεται εἰς τὸ Ταμεῖον τῶν Ἀξιωματικῶν; Τοῦτο εἶναι μέτρον ἐντελῶς ἄδικον καὶ δικαίως προκαλεῖ τὸ παράπονον τῶν ὁπλιτῶν. Δι’ αὐτὸ προτείνω ὅπως ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τοῦτο περιέρχεται εἰς τὸ Τ.Α.Ο. Τοῦτο ἔχει σημασίαν, διότι εἶναι ἕνα ποσὸν ἀνερχόμενον εἰς δρχ. 500.000 ἐτησίως καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τὰ χάνῃ τὸ πτωχὸν Ταμεῖον τῶν πτωχῶν ὁπλιτῶν, οὔτε εἶναι σωστὸ νὰ τοὺς ἀφήνωμεν μὲ τὸ παράπονον ὅτι παρεμβαίνει τὸ Ταμεῖον τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τοὺς φαλκιδεύει ἕνα ποσόν.

§91Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3 μὲ εὑρίσκει σύμφωνον, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι πολλοὶ ὁπλῖται προάγονται εἰς ἀξιωματικοὺς καὶ εἶναι συμφέρον καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ πλουτισθῇ τὸ Ταμεῖον τῶν Ἀξιωματικῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι δικαία ἡ κατανομή.

§92Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 3 ἀποτελεῖ μίαν καινοτομίαν, ἡ ὁποία νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὴ καὶ δικαία, δεδομένου ἄλλωστε ὅτι καὶ τὰ δύο Ταμεῖα εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἀμφιθαλεῖς ἀδελφοί.

§93Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐδῶ, κύριε Ὑπουργέ, δὲν γίνεται ἐπιμερισμὸς κληρονομίας, διὰ νὰ εἴπωμεν ὅτι εἶναι ἀμφιθαλεῖς ἀδελφοί. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ Ταμεῖον τῶν Ὁπλιτῶν. Δὲν ἔχει ἠθικὴν βάσιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε καὶ διὰ τοῦτο προκαλεῖ τὸ παράπονον εἰς τοὺς μικρούς.

§94Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Οὐδὲν παράπονον διετυπώθη ἀπὸ μέρους τῶν ὁπλιτῶν καὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐξεφράσθη ἱκανοποίησις. Σημειώσατε ἐπὶ πλέον, ὅτι μέγα μέρος τῶν ἀξιωματικῶν προέρχεται ἀπὸ χωροφύλακας.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτόν, ὡς ἔχει. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§96Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις ὡς ἔχει διατυπωθῆ, νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἀνεφάρμοστος. Νὰ κάμητε θετικὴν διάταξιν νόμου καὶ νὰ εἴπητε, ὅτι ἐντὸς 6 μηνῶν ἢ ἐντὸς ἔτους θὰ τὰ δώσητε. Τὸ Ταμεῖον ἔχει σήμερον 70 ἑκατομμύρια περιουσίαν, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 46 ἑκατομμύρια τὰ ἔχει εἰς καταθέσεις ὄψεως. Εἴπατέ μου, παρακαλῶ, ἓν Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ τοιαύτας καταθέσεις.

§97Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ ἄρθρον εἶναι διατυπωμένον ὅπως ἀκριβῶς τὸ ἔχει διατυπώσει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, ὁμολογεῖτε καὶ σεῖς ὅτι ἔχει κἄποιαν ἀνθηρότητα τὸ Ταμεῖον, διατὶ φοβεῖσθε μήπως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρωθοῦν ἐντὸς 6 μηνῶν. Πρόκειται ἄλλωστε περὶ μικροποσῶν.

§98Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ τελευταία παράγραφος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαγραφῇ. Ἐπίσης, ὅμως, εἶναι ἀληθὲς ὅτι συμφέρει τὸ Ταμεῖον νὰ πληρωθοῦν γρήγορα. Ἑπομένως νομίζω ὅτι τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§100Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 5 προσετέθη κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοθετήματος ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν καὶ ὡρισμένας παρατηρήσεις μου, τὰς ὁποίας ἔκαμον εἰς μακρὰν εἰσήγησιν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν περιελήφθη εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, εἶναι ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἡ ὑφισταμένη μέχρι τοῦδε εὐχέρεια τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ρυθμίζῃ μὲ πλασματικὸν μισθὸν τὸ ποσὸν τοῦ ἐπιδόματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λαμβάνουν οἱ ἐξερχόμενοι χωροφύλακες. Καὶ τὸ πρᾶγμα ἐδικαιολογεῖτο ὅταν ἐθεσπίσθη ὁ νόμος 1583)50, ὁπότε τὸ Ταμεῖον, τότε, εἶχε περιέλθει εἰς ἐσχάτην οἰκονομικὴν ἔνδειαν. Ὅταν, ὅμως, ἀπὸ τὸ 1950 μέχρι τὸ 1957 δημιουργῆται εἰς τὸ Τ.Α.Ο. ἀπόθεμα 70 ἑκατομμυρίων, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θέλετε νὰ διατηρῆτε μίαν διάταξιν, διὰ τῆς ὁποίας σᾶς παρέχεται τὸ δικαίωμα νὰ φαλκιδεύετε τὸ ἐπίδομα μὲ τὸν καθορισμὸν ἑνὸς πλασματικοῦ μισθοῦ. Ἐνῷ ὁ πραγματικὸς μισθὸς εἶναι δρχ. 1.500 ὅταν πρόκειται νὰ λάβῃ τὸ ἐπίδομα καθορίζετε μισθὸν 1.300 καὶ βάσει αὐτοῦ ὑπολογίζετε τὸ ἐπίδομα. Τοιουτοτρόπως δὲν καταργεῖτε τὴν ὑφισταμένην διάταξιν ἀλλὰ τὴν διατηρεῖτε μὲ ἄλλην μορφήν. Τετράκις ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι τοῦδε ἔφερα τὸ θέμα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν δι’ ἐπερωτήσεων, διὰ προτάσεων κ.λ.π. Καὶ ἡ ἀπάντησίς σας ὑπῆρξε ἐπαμφοτερίζουσα, χωρὶς νὰ κλείῃ τὸ θέμα ὁριστικῶς. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι καὶ ὁ κ. Καλαντζῆς καὶ ὁ κ. Ἀθανασίου, ὡς Ὑφυπουργοὶ τῶν Ἐσωτερικῶν, μετὰ τὰς ἑκάστοτε ἐπερωτήσεις μου, ηὔξησαν κατά τι τὸ ποσοστὸν τοῦ ἐπιδόματος, πλὴν ὅμως ἠρνήθησαν νὰ τὸ ὁλοκληρώσουν καὶ αὐτὸ ζητῶ ἤδη νὰ καταργηθῇ δηλαδὴ ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ νόμου 1583) 50 καὶ νὰ ἐπανέλθῃ τὸ παλαιὸν καθεστὼς τῆς καταβολῆς τοῦ ἐπιδόματος βάσει τοῦ πραγματικοῦ μισθοῦ.

§101Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου οἱ πλασματικοὶ μισθοί, βάσει τῶν ὁποίων ὑπολογίζεται τὸ μέρισμα εἶναι ἀνώτεροι τῶν πραγματικῶν. Καὶ τοῦτο δὲν ἔγινε φυσικὰ κατόπιν τῶν ἐπερωτήσεων τοῦ κ. συναδέλφου, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀνθηρότητος καὶ τῆς νοικοκυροσύνης τοῦ Ταμείου, τὸ ὁποῖον ἔχει σημαντικὸν κεφάλαιον καὶ διανέμει μερίσματα πέραν τῶν προβλέψεων τῶν ἐνδιαφερομένων.

§102Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ καταργήσητε τὸν νόμον ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.

§103Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν γνωρίζω ποίας οἰκονομικὰς συνεπείας θὰ ἔχῃ διὰ τὸ Ταμεῖον. Πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι αἱ ἀποφάσεις τοῦ Δ. Σ., αἱ ὁποῖαι καθορίζουν τοὺς πλασματικοὺς μισθοὺς εἶναι ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑπουργόν. Δικαιότεραι διατάξεις δὲν ὑπάρχουν.

§104Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τοῦτο δὲν ἔχει σημασίαν, διότι οἱ ἑκάστοτε Ὑπουργοὶ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχουν ἀδυναμίας πρὸς τὸ Συμβούλιον καὶ νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ υἱοθετήσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει. Δὲν ἕπεται μὲ τοῦτο ὅτι ἀποδίδεται δίκαιον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸ ἀξιοῦν καὶ τὸ διατυπώνουν σὲ ὅλα των τὰ ὑπομνήματα.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 δεκτόν;

§106ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἔχει. (Ἐπίσης γίνονται δεκτὰ ὡς ἔχουν καὶ τὰ ἄρθρα 6, 7 8 καὶ 9).

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§109Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ προτείνω δύο πρόσθετα ἄρθρα. Τὸ Ταμεῖον Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς εἶναι ὁ μόνος οἰκονομικὸς Ὀργανισμὸς εἰς τὴν χώραν μας, ὁ ὁποῖος διοικεῖται χωρὶς νὰ ἔχῃ ἕνα μέλος του εἰς τὴν διοίκησίν του. Ἐζήτησαν καὶ ζητοῦν πολὺ ὀρθῶς οἱ ὁπλῖται νὰ μετέχουν τῆς διοικήσεως καὶ ἕνας ἢ δύο ἐξ αὐτῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν τὰ ὑπόλοιπα μέλη εἶναι ἀξιωματικοί. Ἐζήτησα δι’ ἐπερωτήσεων καὶ διὰ προτάσεων νόμου, τὰς ὁποίας κατέθεσα τὸ 1953, 1954, 1955, ὅπως τεθῇ διάταξις εἰς νόμον, διὰ τῆς ὁποίας νὰ μετέχουν δύο τῶν ὁπλιτῶν εἰς τὴν διοίκησιν τοῦ Ταμείου. Διὰ νὰ μὴ ἐπέρχεται δὲ κἄποια ἀναταραχὴ εἰς τὴν διοίκησιν, εἰς τὴν ὁποίαν μετέχουν ἀξιωματικοί, προτείνω τὸ ἑξῆς καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθόν. Νὰ μετέχουν δύο ἐκ τῶν τελευταίως ἐξερχομένων τοῦ Σώματος. Ποῖοι θὰ εἶναι αὐτοὶ τὸ γνωρίζουν κάλλιστα αἱ ὑπηρεσίαι. Ἕνας ἐνωμοτάρχης, παραδείγματος χάριν, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ καὶ στοιχειώδεις γραμματικὰς γνώσεις, νὰ ἔχῃ ἀπολυτήριον Γυμνασίου, καὶ ἕνας ὁπλίτης, ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ φύγουν εἰς τὸ τελευταῖον ἔτος. Τοιουτοτρόπως, ἀφοῦ θὰ εἶναι μετ’ ὀλίγον πολῖται δὲν θὰ θίγουν οὔτε τὴν σοβαρότητα τοῦ Ταμείου, οὔτε τὴν ἀξιοπρέπειαν τῶν κυρίων Ἀξιωματικῶν. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἕνας ὁπλίτης μέτοχος εἰς τὸ Ταμεῖον αὐτό, πολλὰ ἄτοπα θὰ ἐπρολαμβάνοντο. Ὑπῆρχον πολλὰ παράπονα καὶ ἄτοπα τὰ ὁποῖα οἱ ὁπλῖται τὰ διετύπωσαν εἰς ὑπομνήματα καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἐδόθη ἡ ἀπάντησις ὅτι ἐὰν υἱοθετηθοῦν αἱ ἀπόψεις των, κυρίως τῆς καταβολῆς τοῦ ἐπιδόματος βάσει τοῦ πραγματικοῦ μισθοῦ, θὰ κλονισθοῦν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ταμείου. Ἐὰν μέσα εἰς τὸ Ταμεῖον, εἰς τὴν διοίκησιν μετεῖχε καὶ ὁπλίτης θὰ σᾶς ἔλεγε ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅταν εἰσπράττεται 15 καὶ 20 ἑκατομ. τὸν χρόνον νὰ ἀρνῆσθε εἰς τοὺς ὁπλίτας οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται νὰ πάρουν τὰ ἐπιδόματά των μὲ πλήρεις τὰς ἀποδοχάς. Ἀλλὰ μὲ τὴν εὐχέρειαν τὴν ὁποίαν εἶχε τὸ Συμβούλιον, ἐρήμην τῶν ὁπλιτῶν, νὰ ἀποφασίζῃ καὶ τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ υἱοθετῇ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου, ἔπαιρναν οἱ δυστυχεῖς οἱ ὁπλῖται μέχρι τὸ 1954 τὸ ἥμισυ τοῦ πραγματικοῦ μισθοῦ. Κατέθεσα, τότε, ἐπερώτησιν καὶ τὸ ἥμισυ τὸ ἔκαμαν ⅖. ¾ ἀργότερα καὶ τώρα τὸ ἐπλησίασαν περίπου εἰς τὸν πραγματικὸν μισθόν. Διὰ νὰ τεθῇ μία ἠθικὴ τάξις πραγμάτων καὶ διὰ νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς κατωτέρους αὐτοὺς στρατιωτικοὺς ὑπαλλήλους ὅτι δὲν τοὺς προσγίγνεται καμμία ἀδικία, ὅτι ἔχουν καὶ αὐτοὶ κἄποιαν προστασίαν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, πρέπει νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ μετέχουν τοὐλάχιστον εἰς τὸν Ὀργανισμὸν ἐκεῖνον διὰ τὸν ὁποῖον κατ’ ἐξοχὴν ἐνδιαφέρονται, διότι ἰδικόν των εἶναι τὸ Ταμεῖον, ἰδικαί των εἶναι αἱ εἰσφοραί, καὶ ἀπὸ τὸ ὑστέρημά των πλουτίζει τὸ Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἔφθασε πρὸς στιγμὴν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀποφασίσῃ τὴν διάθεσιν ἀποθεματικῶν του εἰς δάνεια ἀξιωματικῶν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον τελικῶς ἀπεφεύχθη, λόγῳ τῆς μεγάλης δυσφορίας καὶ τῆς ἀναστατώσεως τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν εἰς τοὺς ὁπλίτας.

§110Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Διετέλεσα καὶ ἐγὼ μέλος τοῦ Συμβουλίου τοῦ Τ.Α.Ο.Χ. καὶ δύναμαι νὰ γνωρίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμμετέχουν αὐτοῦ ὁπλῖται, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζῃ τις πότε θὰ ἀπολυθοῦν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ζητῆται ἐκ τῶν προτέρων δηλαδὴ πότε θὰ ἀπολυθοῦν, ἀφοῦ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διανύσουν εἰς τὸ Σῶμα ὅσον χρόνον ἐπιθυμοῦν. Τὸ Συμβούλιον δὲν ἀποτελεῖται μόνον ἀπὸ ἀξιωματικοὺς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἄλλους ὑπαλλήλους, μέσῳ τῶν ὁποίων ἀκούονται αἱ ἀπόψεις τῶν ὁπλιτῶν. Συνεπῶς δὲν νομίζω ὅτι εἰς τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ οἱ ὁπλῖται.

§111Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου διὰ τοὺς ἀπολυθέντας ἐκ τοῦ Σώματος λόγῳ παρανόμου νυμφεύσεως καὶ ἐπανελθόντας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Εἶναι τόσον στοιχειωδῶς δικαία ὥστε σύσσωμος ἡ Βουλὴ ἐτάχθη ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς της. Σαφῶς κατεδείχθη καὶ φαντάζομαι ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς κατὰ τὸ μεσολαβῆσαν διάστημα, θὰ εἶχε τὸν χρόνον νὰ τὸ ἐξακριβώσῃ, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα ἐπιβαρύνσεως, διότι διὰ τῆς τροπολογίας μου ἀφαιρεῖται ὁ χρόνος καθ’ ὃν οἱ ὁπλῖται δὲν εὑρίσκοντο ἐν ὑπηρεσίᾳ. Ἐξ ἄλλου ὡς σαφῶς ἀναφέρεται εἰς τὴν τροπολογίαν μου, ὅλοι οἱ ὁπλῖται τῆς κατηγορίας αὐτῆς θὰ ἐπιστρέψουν, τὰς κρατήσεις τὰς ὁποίας εἶχον λάβει, ἐντόκως. Δὲν παραλείπω νὰ ἀναφέρω τὴν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ Ταμεῖον εὑρίσκεται εἰς ἀνθηρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)......».

§112Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀπορῶ, κύριε συνάδελφε, πῶς ἐπανέρχεσθε. Συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 2 προέβην εἰς τὴν ρητὴν δήλωσιν ὅτι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὴν τροπολογίαν σας καίτοι κατ’ ἀρχὴν τὴν βλέπω συμπαθῶς. Καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ ἄλλας τροπολογίας, πέραν ἐκείνων τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος εἰσηγήθην, συμπληρώσας τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν σας ἀνέλαβον τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν μελετήσω, νὰ ἴδω ποίαν ἔκτασιν ἔχει, διότι, σᾶς ὁμολογῶ ὅτι μὲ καταλαμβάνητε ἀνέτοιμον, ὅταν συζητουμένου τοῦ νομοσχεδίου, ἐκτυποῦνται καὶ διανέμονται τροπολογίαι. Σᾶς δηλῶ καὶ αὖθις ὅτι θὰ συνεργασθῶ μὲ τὰς ὑπηρεσίας μου διὰ νὰ ἴδω ποῖαι θὰ εἶναι αἱ ἐνδεχόμεναι οἰκονομικαὶ συνέπειαι διὰ τὸ Ταμεῖον καὶ εἰς προσεχῶς κατατεθησόμενον νομοσχέδιον θὰ ἐνσωματώσω τὴν τροπολογίαν σας, ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον τὴν εὕρω ἠθικὴν καὶ δικαίαν. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω τὴν ὑποχρέωσίν μου αὐτήν. Πέραν αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαψεύσω μετ’ ἀγανακτήσεως αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παπασταύρου, ὅτι δῆθεν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Τ.Α.Ο.Χ., διότι διοικεῖται ἀπὸ ἀξιωματικούς, ἀπεφάσισε τὴν χορήγησιν σημαντικοῦ μάλιστα ποσοῦ ὡς δάνειον πρὸς τὸ Ταμεῖον Ἀξιωματικῶν. Τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου δι’ ἀντιπροσώπου, εἴτε ἐν ἐνεργείᾳ, εἴτε ἐν ἀποστρατείᾳ, τῶν ὁπλιτῶν τοῦ Σώματος, δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω ὅτι μόνον ἐκ λόγων συναισθηματικῶν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα καὶ ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Σκουτέρης, προερχόμενος ἀπὸ τὸ Σῶμα, δὲν εἶναι εὐχερὲς νὰ συμπαρακάθηται ὁ Στρατηγὸς Πρόεδρος τοῦ Ταμείου μὲ τὸν χωροφύλακα, ὁ ὁποῖος εὐχερῶς καὶ ἀνέτως νὰ ἐκφράζῃ τὰς ἀπόψεις του, ἐρχόμενος καὶ εἰς ἀντίθεσιν ἀκόμη. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εὑρίσκω ὅτι εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξεν ὁ κ. Σκουτέρης. Παρὰ ταῦτα, κύριε Πρόεδρε, καθυστερῶ εἰς τὸν τομέα αὐτὸν τόσον εἰς τὸ Ἐπικουρικὸν Ταμεῖον Χωροφυλακῆς τὸ ὁποῖον συνιστῶ, ὅσον καὶ εἰς τὸν προσεχῶς κατατεθησόμενον νόμον περὶ στεγάσεως τῶν ὁπλιτῶν καὶ ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, προβλέπω τὴν συμμετοχὴν ἀνθυπασπιστοῦ ἢ ἐνωμοτάρχου δοκιμαστικῶς εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον. Ἐὰν εὐοδωθῇ ἡ προσπάθεια αὕτη, δὲν ἀποκλείεται νὰ τὸ ἐπεκτείνω καὶ εἰς τὸ Τ.Α.Ο.Χ.

§113Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν κατεθέσαμεν λέγει τὰ ἑξῆς: «Τὸ Τ.Α.Ο.Χ.... (ἀναγινώσκει...».

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 γίνεται δεκτόν;

§115Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχω καὶ ἄλλην τροπολογίαν ὡς ἰδιαίτερον ἄρθρον.

§116Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, εἶπον ὅτι δὲν δέχομαι καμμίαν ἄλλην τροπολογίαν. (Ἀκολούθως ἐρωτωμένη ἡ Βουλὴ ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου, ἀπορρίπτει τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑπὸ τοῦ κ. Χ. Παπασταύρου τροπολογίαν).

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§118Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ παραδεχθῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν παραδόσεων, μίαν ὑποχρέωσιν, νὰ ἀκουσθοῦν αἱ τροπολογίαι αἱ ὁποῖαι ἐκ τῶν προτέρων τυχὸν ἀπορρίπτονται, ἀλλὰ καὶ ψηφοφορία θὰ γίνῃ, εἴτε τὴν εἰσηγεῖσθε, εἴτε ὄχι. Βεβαίως, ἡ Βουλὴ ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀπορρίψῃ, συμφωνοῦσα μὲ τὴν ἄποψίν σας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν ἁπλῆ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι δὲν δέχεται μίαν τροπολογίαν νὰ ὁδηγήσῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ τέρμα της. Κατ’ ἀνάγκην, θὰ γίνῃ μόνον εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς θεωρεῖ τόσον σημαντικὸν τὸ θέμα, ὥστε ἐν περιπτώσει ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας θέλει ἐγκριθῆ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον, τότε, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν δέχομαι συζήτησιν. Ἀλλά, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ, διότι, ἡ Βουλὴ ἐκτιμῶσα τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε, θὰ συμφωνήσῃ μαζί σας.

§119Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις ὅλων τῶν ἄρθρων τοῦ νομοσχεδίου.

§120Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἔχει τὴν ἀντίληψιν, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν τροπολογίαν. Ἀπορῶ, πῶς ἐτολμήσατε νὰ εἴπητε τοιοῦτον πρᾶγμα, ὅταν εἶσθε δέκα χρόνια εἰς τὴν Βουλήν.

§121Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἀπορῶ καὶ ἐγώ, πῶς μοῦ ἀποδίδετε τοιαύτην πρόθεσιν. Ἐδήλωσα προηγουμένως ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ ἄλλας τροπολογίας καὶ σεῖς μὲν ἐπαρακολουθήσατε ἐξ ἀρχῆς τὴν συζήτησιν, ἐνῷ ὁ κ. Πρόεδρος δὲν παρηκολούθησε τὴν συζήτησιν ἀπ’ ἀρχῆς.

§122Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν δέχεσθε τροπολογίαν τὴν ὁποίαν δὲν ἔχετε κἂν ἀκούσει. Ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν δέχεται μίαν τροπολογίαν, ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει ἐπ’ αὐτοῦ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε εἶναι δικτατορικόν. Ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ καὶ ὄχι ὁ Ὑπουργός. Αὐτὸ εἶναι πρωτάκουστον.

§123Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶναι γνωσταὶ αἱ τροπολογίαι.

§124Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πέστε μας ποία εἶναι.

§125Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Περὶ ἀλλαγῆς συνθέσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον, ἐνόμισα ὅτι θὰ ἀναπτύξητε ὅλας τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχετε, ἐνῷ σεῖς ἀνεπτύξατε μόνον μίαν.

§127Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶπεν ὅτι ἔχει νὰ ἀναπτύξῃ δύο τροπολογίας.

§128Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αἱ τροπολογίαι μου κατετέθησαν ἐγκαίρως καὶ σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἔπρεπε συνεπῶς νὰ εὑρίσκωνται εἰς χεῖρας σας, οὕτως ὥστε ὅταν ὁ βουλευτὴς ζητεῖ τὸν λόγον νὰ ἀναπτύξῃ τὰς τροπολογίας αὑτὰς ὡς ἴδια ἄρθρα, νὰ δύνασθε εὐχερῶς νὰ τὰς ἐλέγχητε, ὅταν ὁ βουλευτὴς συζητῇ τὰς τροπολογίας αὐτάς, ἐὰν εὑρίσκεται ἐκτὸς θέματος. Κύριε Πρόεδρε, ἔρχομαι εἰς ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν περιουσίαν τοῦ Ταμείου τῆς Χωροφυλακῆς. Ἡ ὅλη περιουσία ἀνέρχεται εἰς 80 ἑκατομμύρια σημερινὰς δραχμάς, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 40 ἑκατομ. εἶναι μετρητὰ κατατιθέμενα εἰς Τράπεζαν εἰς λογαριασμὸν ὄψεως. Ἔχει, ἐκτὸς τῆς περιουσίας αὐτῆς εἰς μετρητὰ καὶ δύο ἀκίνητα, ἕνα ἀκίνητον εἰς τὴν ὁδὸν Ἰουλιανοῦ, ἀπὸ τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ἕνα εὐτελέστατον ποσὸν ἀπὸ τὸ Δημόσιον καὶ ἕνα ἀκίνητον εἰς τὴν ὁδὸν Πατησίων, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπρόκειτο νὰ ἱδρυθῇ ἕνα ξενοδοχεῖον. Καὶ ἡ Διοίκησις τοῦ Ταμείου καὶ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ οἱ ὁποῖοι προΐστανται τοῦ Ταμείου, παρὰ τὰς ἐπὶ τούτων ἐπανειλημμένας ὀχλήσεις δι’ ἐπερωτήσεως καὶ διὰ προτάσεων τὰς ὁποίας ἔκαμα ὅταν συνεζητοῦντο σχετικὰ νομοθετήματα ἀποφεύγουν νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ οἰκοπέδου αὐτοῦ, τοῦ κεντρικοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι περιουσία τοῦ Ταμείου. Καὶ γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, θὰ συνεχισθῇ αὐτὴ ἡ ἀδιαφορία καὶ θὰ κρατῆται μία περιουσία τελείως νεκρὰ καὶ τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ θὰ μένῃ σήμερον ἀναξιοποίητον; Κατέθεσα, λοιπόν, τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «.... (ἀναγινώσκει)....». Τί συνιστᾷ ἡ διάταξις αὐτή; Ἀφ’ ἑνὸς νὰ ἀνοικοδομηθῇ τὸ οἰκόπεδον τῆς ὁδοῦ Πατησίων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἀπὸ τὰ ἔσοδα τὰ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ἐκ τῶν εἰσφορῶν καὶ ἀπὸ τὰ ἀκίνητα κατὰ τὸ ⅓ νὰ σχηματίζεται ἀποθεματικόν, κατὰ δὲ τὸ ὑπόλοιπον ποσὸν νὰ ἐνισχύεται τὸ ἐπίδομα τῶν ἐξερχομένων ὁπλιτῶν. Αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ἡ διάταξις καὶ τὴν θέτω ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. συναδέλφων διὰ νὰ τὴν κρίνουν ἐὰν εἶναι βάσιμος, λογικὴ καὶ ὠφέλιμος. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω καὶ μίαν ἄλλην τροπολογίαν. Πρὸ τοῦ νόμου 1283)1942 ἴσχυε διάταξις διὰ τῆς ὁποίας καὶ οἱ ὁπλῖται Χωροφυλακῆς καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ Χωροφυλακῆς μετὰ 16 χρόνων ὑπηρεσίαν ἔπαιρναν κάθε χρόνον ἐπίδομα δύο μηνῶν. Αὐτὴ ἡ διάταξις ἴσχυε μέχρι τοῦ 1942. Δηλαδὴ ἡ πλέον τῶν 16 ἐτῶν ὑπηρεσία ὑπελογίζετο εἰς τὸ ἐπίδομα μὲ δύο μῆνας. Ἡ διάταξις λοιπόν, αὐτή, κατηργήθη τὸ 1942, ἀλλὰ μεταγενεστέρως ἀνεβίωσε δι’ εἰδικῆς διατάξεως διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς Χωροφυλακῆς. Διὰ τοὺς ὁπλίτας, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐθεσπίσθη τὸ ἴδιον μέτρον. Καὶ ἐδῶ γεννᾶται τὸ βάσιμον παράπονον τῶν ὁπλιτῶν οἱ ὁποῖοι λέγουν διατὶ μᾶς μεταχειρίζονται τόσον σκληρῶς, ἀφοῦ ἔχομεν ἀποθεματικὰ τόσα ἐπαρκῆ, ὥστε νὰ καλύψουν καὶ τὸν βασικὸν μισθὸν καὶ τὸ διπλοῦν ἐπίδομα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ μᾶς δίδεται ἀπὸ τοῦ δεκάτου ἕκτου ἔτους τῆς ὑπηρεσίας. Τὸ πρᾶγμα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι κἄτι παράλληλον μὲ ὅ,τι γίνεται εἰς τὰς συντάξεις. Ὅταν ὁ ὑπάλληλος ὑπηρετῇ πλέον τῶν 30 ἐτῶν καὶ φθάνῃ εἰς τὰ 40, τότε, ἡ σύνταξις αὐξάνεται μὲ μεγαλύτερον ποσοστὸν παρ’ ὅ,τι ἐὰν εἶχεν ὑπηρεσίαν κάτω τῶν 20 ἐτῶν. Κἄτι τοιοῦτον ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης νὰ θεσπίσῃ ἐδῶ. Τώρα κατηργήθη αὐτό. Δι’ αὐτὸ ζητῶ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὅπως διατυπώσῃ ὡς ἄρθρον 11 τὰ ἑξῆς: Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Ν. Δ. 1283)42 ἐφαρμόζεται καὶ ἐπὶ τῶν ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς· δηλαδή, ὅ,τι γίνεται διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ γίνεται καὶ διὰ τοὺς ὁπλίτας.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιθυμεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀπαντήσῃ;

§130Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν χρειάζεται.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 10.

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ Τ.Ο.Ο. Χωροφυλακῆς». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν».

§134Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. κ. συναδέλφους, ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου τὰ νομοσχέδια καὶ ὅλας τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐκτελωνιστῶν, ὅπως τὸ κάμωμεν δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν διὰ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰ ἄρθρα, διότι κατ’ οὐσίαν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ἄρθρων καὶ οὐχὶ ἀρχῆς.

§135Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, διότι ἔχει συμπληρωθῆ 4ετία ἀφ’ ὅτου τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἦλθε πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν;

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχουν ὑποβληθῆ ὡρισμέναι τροπολογίαι, αἱ περισσότεραι τῶν ὁποίων συνδέονται μὲ τὰ καθ’ ἕκαστον ἄρθρα. Θὰ διηυκόλυνε, νομίζω τὴν ὅλην διεξαγωγὴν τῆς συζητήσεως, ἡ τυχὸν ἐκ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ ἀποδοχὴ τῆς ἀπόψεώς μου ὅπως δηλώσῃ ἐξ ἀρχῆς διότι θὰ ἔχῃ μελετήσει ὅλας τὰς τροπολογίας, ποίας ἐξ αὐτῶν υἱοθετεῖ, ὥστε νὰ μὴ λάβωμεν τὸν λόγον καὶ ἀναπτύξωμεν ἐπιχειρήματα χωρὶς νὰ εἶναι ἀνάγκη καὶ ποίας ἐξ αὐτῶν δὲν υἱοθετεῖ, ὁπότε οἱ κ. κ. συνάδελφοι καὶ ἐγώ, ἐὰν θέλωμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς μὴ υἱοθετουμένας ἐκ τῶν προτέρων τροπολογίας θὰ τὰς ὑποστηρίξωμεν διὰ νὰ μεταπείσωμεν τὸν κ. Ὑπουργόν.

§140Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν καὶ ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος. Ὅπως γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἔτυχε μιᾶς μακρᾶς καὶ ἐπιμόνου ἐπεξεργασίας εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν κατὰ τὰς προηγουμένας Συνόδους. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, παρουσίᾳ καὶ ὑμῶν, προέβη εἰς ὡρισμένας τροπολογίας. Διενεμήθη ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ παρεκάλουν νὰ εἴχομεν τὴν δήλωσίν σας, ἐὰν κατ’ ἀρχὴν εἶσθε σύμφωνοι μὲ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἐπέφερεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§141Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸν σεβασμὸν τὸν ὁποῖον ἔχω διὰ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, καὶ παρ’ ὅλον ὅτι θὰ ἐπεθύμουν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ θέματος, καθ’ ὃ εἰσηγητής, ὑπεχώρησα ἰδιὰ νὰ δοθῇ μία διέξοδος εἰς τὸ ὅλον θέμα. Ἀλλὰ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Δερτιλῆν, τὸν τότε Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἦτο παρὼν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχεν, νομίζω, 7 συνεδριάσεις κάμει καὶ εἰς τὴν ὁποίαν τὸ θέμα ἐξηντλήθη εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐὰν δὲν εἶναι ἕτοιμος νὰ δηλώσῃ ἀπόψε ποίας ἐκ τῶν τροπολογιῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δέχεται, καὶ ποίας ὄχι, νὰ τὸ ἀναβάλῃ δι’ αὔριον, διότι, εἰς μίαν ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν διετυπώθησαν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς μία ἑκάστη τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν, ἀλλὰ συλλήβδην ὅσας ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινεν. Συνεπῶς ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει μίαν ἐνδεχομένην διαφωνίαν. Δὲν θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἐὰν δὲν πάρωμεν κάθε τροπολογίαν ἢ τοὐλάχιστον κάθε ἄρθρον.

§142Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δηλώσῃ ἐξ ἀρχῆς ποίας τροπολογίας δέχεται καὶ ποίας ὄχι. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρὸ τῆς συζητήσεως ἑκάστου ἄρθρου, νὰ λέγῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς ποίας δέχεται καὶ ποίας δὲν δέχεται.

§143Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ὑπάρχουν ποικίλαι τροπολογίαι, ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἄρθρου. Ἡ Ἐπιτροπὴ κατὰ τὴν συζήτησιν, τὸν Μάρτιον, ἐδέχθη καὶ προσέθεσε εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου ἄρθρου ὡρισμένας τροπολογίας. Κατὰ τὴν συζήτησιν τότε, ἐπεφυλάχθην ποίας θὰ ἀποδεχθῶ. Πολλαὶ ἀπὸ αὐτὰς ποὺ ἀφοροῦν μόνον τοὺς βοηθοὺς ἐκτελωνιστάς, ἢ ἄλλας σχέσεις, τὰς ἀπεδέχθην. Ἐπιθυμῶ, ἑπομένως, διὰ νὰ γίνῃ κανονικὴ ἡ συζήτησις καὶ διότι ἀφορᾷ ὅλα τὰ θέματα, νὰ μὴ δηλώσω τώρα ποίας ἀποδέχομαι καὶ ποίας ὄχι, ἀλλὰ εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, θὰ δηλώσω ποίας ἀποδέχομαι καὶ ποίας ὄχι.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ πλέον ὀρθόν. Συνεπῶς προχωροῦμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§145Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ 1ον ἄρθρον ἡ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 1, ὅτι: «Δύνανται νὰ .... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὸ ποὺ σᾶς διάβασα εἶναι τὸ ἀρχικὸν κείμενον. Ἐδέχθη ἡ Ἐπιτροπὴ ἀντὶ «ἀδείᾳ τῆς Διευθύνσεως», νὰ τεθῇ «ἀδείᾳ τῆς ἁρμοδίας τελωνειακῆς Ἀρχῆς, ὅπου ὑφίσταται». Ἐγὼ ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ κειμένου τοῦ νομοσχεδίου, «Διευθύνσεως τῶν Τελωνείων ὅπου ὑφίσταται».

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§148Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Μὲ τὴν παράγραφον 1, ὡς ἐτροπολογήθη πρὸ ὀλίγου.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2.

§150ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Β. Ἀναστασᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§152Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 3 ὑπάρχει μία παράγραφος 2 ἡ ὁποία λέγει: «Ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἐκτελωνιστοῦ .... (ἀναγινώσκει) ....». Νομίζω, ὅτι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἠθέλησε ὁ νομοθέτης νὰ ἐπιτύχῃ. Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ λέγει, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ εἶναι κύριον καὶ βασικὸν καὶ ἐπάγγελμα εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει ὁ ἐκτελωνιστὴς νὰ εἶναι ἀφωσιωμένος. Κατὰ ποῖον, λοιπόν, τρόπον θὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ εἶναι ὁ ἐκτελωνιστὴς καὶ ἔμπορος καὶ μπακάλης; Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἀφοῦ κατοχυρώνωμεν ἕνα ἐπάγγελμα, νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἔχουν καὶ ἄλλο ἐπάγγελμα.

§153Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ ἡ λέξις «Ἀθηνῶν». Διατὶ μόνον Θεσσαλονίκης καὶ Πειραιῶς; Παρακαλῶ, νὰ διευκρινισθῇ διὰ δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§154Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἴμεθα ἑνιαία περιφέρεια, κύριε συνάδελφε.

§155Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Ἀναστασᾶτος δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ πρὸ παντὸς εἰς τὰς μικρὰς πόλεις οἱ ἐκτελωνισταὶ μὲ τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχουν τὰ λιμάνια, εἶναι ἀδύνατον νὰ ζήσουν καὶ συνεπῶς εἶναι πολλοὶ ἐκτελωνισταὶ μικρῶν πόλεων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν.

§156Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Ἐγώ, ὁμιλῶ διὰ τὰς διευθύνσεις Τελωνείων.

§157Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν ἠμποροῦν νὰ ζήσουν καὶ θὰ τοὺς ὑποχρεώσητε εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον. Νομίζω, ὅτι καλῶς ἔχει ἡ διάταξις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ καταδικάσῃ τοὺς ἐκτελωνιστὰς εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον καὶ θὰ τοὺς ἀναγκάσῃ νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ ἐπάγγελμά των.

§158Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ αὐστηρότης μὲ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ἀναστασᾶτος ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῶν ἐκτελωνιστῶν τῶν ἐπαρχιῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὸν Πειραιᾶ ἰδίᾳ εἰς τὸν Πειραιᾶ, ὀλιγώτερον εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ἔχουν τὴν δυνατότητα ἐπαγγελματικῆς δράσεως. Εἰς τὰς ἐπαρχίας, καὶ δὴ εἰς τοὺς ἐπαρχιακοὺς λιμένας, ὅπως Καβάλα, ὅπως Πάτρας, ἢ ὁ Βόλος, ἡ δυνατότης ἐργασίας εἶναι ἐλαχίστη. Συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου ἐκ Καβάλας, καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἄδικον νὰ ἀπαιτήσωμεν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ μὴ κάμουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ περιμένουν νὰ εὕρουν δουλειὰ κάθε 15 ἡμέρας.

§159Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Εἶναι, ὅμως, καὶ ὀλίγοι. Ἐδῶ εἶναι 700, ἐκεῖ εἶναι 20.

§160Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Νομίζω ὅτι θὰ δυνηθῶμεν νὰ ὁδηγηθῶμεν δι’ ὅλα τὰ ἄρθρα εἰς ὀρθὰς λύσεις νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ μίαν βασικὴν ἀρχήν. Ἡ βασικὴ ἀρχή, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διέπῃ τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἡ ἑξῆς κατὰ τὴν γνώμην μου. Δὲν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τὸ σύστημα τὸ οἰκονομικὸν ὑπὸ τὸ ὁποῖον εὑρισκόμεθα ἀκόμη περισσότερον δὲ διὰ τὸ συμφέρον τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, καὶ διὰ τὴν ἐλευθέραν λειτουργίαν τῆς οἰκονομίας μας, νὰ ὑπάρχουν κλειστὰ ἐπαγγέλματα. Αὐτὸ ὡς μία κοινωνικὴ ἀρχὴ ἀποτελεῖ κάτι τι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κοινωνικοῦ συμφέροντος. Οὐδεμία κοινωνικὴ ἀρχὴ δύναται νὰ ὑπάρξῃ χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ καὶ μία ἐξαίρεσις. Καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὀρθῶς ὁ νομοθέτης καθορίζει, ὅτι ἀποτελεῖ ἐξαίρεσιν τοῦ γενικοῦ κανόνος τὸ ὅτι τὰ ἐπαγγέλματα πρέπει νὰ εἶναι ἐλεύθερα εἰς τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμὸν καὶ νὰ λειτουργοῦν μὲ κανόνας τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ διὰ νὰ δύνανται νὰ ἐξυπηρετήσουν τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Γενικώτεροι λόγοι ἐπιβάλλουν τὸ κλείσιμον τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν ἐκτελωνιστῶν. Δύναται μάλιστα νὰ λεχθῇ ὅτι τὸ κλείσιμον αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον τὸ ἰδιωτικὸν ἀλλὰ καὶ τὸ Δημόσιον συμφέρον. Ἀλλὰ ἐρχόμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἐὰν καθορίσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον ὅτι κλείομεν μὲν τὸ ἐπάγγελμα, ἀλλὰ ἀφήνομεν ἐλεύθερον τὸν ἐκτελωνιστήν, διότι δὲν ὑπάρχει τότε λόγος νὰ εἶναι κλειστὸν τὸ ἐπάγγελμα καὶ δεύτερον διότι δὲν ἐπιτρέπομεν τὴν ἐξέλιξιν τοῦ ἐργαζομένου εἰς τὸ ἐπάγγελμα, διότι πρέπει καὶ αὐτὸς κἄποτε νὰ ἐξελιχθῇ. Ὅσοι τυχὸν ἐκ τῶν ὑπηρετούντων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀνάγκας τοῦ βίου, ὀφείλουν νὰ παραχωρήσουν τὴν θέσιν των εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸ ἐπάγγελμα. Ὀφείλει, δηλαδή, ὁ κατωχυρωμένος ἐκ τοῦ νόμου ἐκτελωνιστής, ἐὰν δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ μὲ τὴν κατοχύρωσιν αὐτήν, ὀφείλει νὰ παραχωρήσῃ τὴν θέσιν του εἰς τὸν ἐργαζόμενον βοηθὸν ἐκτελωνιστήν, διὰ νὰ δυνηθῇ καὶ αὐτὸς κἄποτε νὰ ἀπολαύσῃ τὰ ἀγαθὰ τοῦ ἐπαγγέλματος. Θὰ ὁδηγηθῶμεν, ὅμως εἰς ἓν ἄτοπον, ἐὰν καθορίσωμεν ὅτι ἡ γενικὴ αὐτὴ ἀρχὴ πρέπει νὰ θεσπισθῇ ἄνευ ἐξαιρέσεων. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ εἶναι προσοδοφόρον μόνον διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης καὶ κατὰ συνέπειαν ἐκεῖ θὰ πρέπει ὁ νομοθέτης νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν του. Ἐκεῖ θὰ ἀπετέλει ἓν ὀλίσθημα τοῦ νομοθέτου, ἐὰν παραλλήλως πρὸς τὴν κατοχύρωσιν τῆς θέσεως, προσέφερεν εἰς τὸν οὕτω κατωχυρωμένον καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἀσκήσεως οἱουδήποτε ἐπαγγέλματος. Δι’ αὐτὸ εὑρίσκω ὀρθὴν τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Δηλαδὴ νὰ θεσπισθῇ τὸ ἀσυμβίβαστον ὡς πρὸς τὰς περιφερείας Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, καὶ οἱ ἐκτελωνισταὶ τῶν ἄλλων περιφερειῶν νὰ δύνανται νὰ ἐκτελέσουν καὶ ἄλλην ἐργασίαν.

§161Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὀφείλω νὰ ἀντικρούσω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ἀναστασάτου. Οἱ ἐκτελωνισταὶ εἰς τὰς μικρὰς πόλεις δὲν βγάζουν τίποτε. Ἐὰν συνεπῶς δὲν τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ κάμνουν καὶ ἄλλη δουλειὰ τί θὰ γίνουν;

§162Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συντάσσομαι καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἄποψιν τῶν περισσοτέρων κ. κ. συναδέλφων. Ὀρθῶς τίθεται ὁ περιορισμὸς εἰς τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ περιορίσωμεν καὶ εἰς τὰς μικρὰς πόλεις τὸ ἐπάγγελμα, τότε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἔχουν ἐργασίαν θὰ ἐκπαιδεύωνται κακὰ εἰς βάρος τοῦ ἐπαγγέλματος.

§163Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ ἀποδεχθῶ τὴν ἄποψιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καθ’ ἣν «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§164Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, μίαν διευκρίνισιν. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ τῶν περιφερειῶν Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, ἐννοεῖτε τὴν περιφέρειαν Διευθύνσεως Τελωνείων Πειραιῶς;

§165Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι ἑνιαία ἡ περιφέρεια Πειραιῶς–Ἀθηνῶν.

§166Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι καλυτέρα ἡ διατύπωσις, ἐὰν εἴπωμεν: «Τῆς περιφερείας τῶν Τελωνείων».

§167Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Νὰ εἴπωμεν: «Διευθύνσεις Τελωνείων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης».

§168Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἐπὶ τῆς οὐσίας θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ὡς ἦτο διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 4, ὑπάρχει μία ἀντίφασις, διότι ἀπὸ τῆς μιᾶς πλευρᾶς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ θεωρεῖται κλειστόν, ἀπὸ τῆς ἄλλης δὲ ἀφήνομεν εἰς αὐτοὺς ἐλευθερίαν ἀσκήσεως καὶ δευτέρου ἐπαγγέλματος. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντίφασιν μεταξὺ τοῦ κλειστοῦ ἐπαγγέλματος καὶ ἐλευθερία ἀσκήσεως ἑτέρου ἐπαγγέλματος. Ἐδημιουργήθη ἡ ἀνάγκη ὅπως οἱ ἐκτελωνισταὶ ἀσκοῦν καὶ ἄλλο ἐπάγγελμα διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν εἰς αὐτοὺς νὰ συμπληρώνουν τὰ μέσα πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν των. Ἕτερον γεγονὸς εἶναι ὅτι δὲν ὑπάρχει μία προώθησις πρὸς τὰ ἄνω εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, διότι τοῦτο εἶναι κλειστόν. Ἀντιλαμβάνεσθε συνεπῶς, ποία κατάστασις ἔχει δημιουργηθῆ εἰς τὸ ἐπάγγελμα αὐτό. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν ἐξαίρεσιν διὰ τοὺς ἐκτελωνιστὰς Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, καὶ τοῦτο βεβαίως εἶναι μία λύσις. Νομίζω, ὅμως, ὅτι εἰς τὰ μικρὰ Τελωνεῖα θὰ δημιουργηθῇ ἕνας ἀθέμιτος συναγωνισμός, καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἐπρότεινον, ἡ ἐξαίρεσις, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη διὰ τὸν Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιφερείας διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐξαλειφθῇ ἡ δυνατότης καὶ δευτέρου ἐπαγγέλματος τῶν ἐκτελωνιστῶν.

§169Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ ἤθελον, κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐξήγησιν. Τὸ ἄρθρον λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Εἰς τὴν Ἤπειρον δὲν ἔχομεν Διεύθυνσιν Τελωνείων.

§170Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Ἐκεῖ ἔχετε διασαφιστάς.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὸ ἄρθρον 3 γίνεται δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Β. Ἀναστασᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§172Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐπανέλθω δι’ ὀλίγων εἰς τὴν ἀρχήν. Μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, κύριοι, ἐπιδιώκομεν νὰ καταστήσωμεν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ καθαρῶς φορολογικόν, καὶ μὲ ἀνθρώπους ἀξιοπρεπεῖς καὶ μὲ εὐθύνην ἀπέναντι τῆς Πολιτείας, ἀλλὰ συγχρόνως δὲν καλύπτομεν τὰς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἄσκησιν αὐτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος, διότι ὁμιλοῦμεν καὶ περὶ διαγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν γίνεται παρὰ μετὰ 10 ἔτη. Ὅλα αὐτὰ μὲ ἀναγκάζουν νὰ εἴπω ὅτι καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν 502 ἢ τῶν 700 εἶναι ἕνας ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος δὲν δίδει τὴν πραγματικὴν εἰκόνα τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Ἐπίσης δὲν δύναμαι νὰ καταλάβω ποίους θὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Νομίζω, οὔτε τὴν ὑπηρεσίαν, οὔτε τοὺς ἐκτελωνιστάς, οὔτε τοὺς βοηθούς. Ἐκ τῶν ἐκτελωνιστῶν οἱ 150 ἔχουν μίαν πολὺ καλὴν ζωήν. Οἱ 50 κερδίζουν ἐπαρκῆ. Οἱ 100 ἔχουν ἕνα κοινὸν ἡμερομίσθιον. Οἱ ὑπόλοιποι πένονται. Εἰς τὶ θὰ ἀποδώσῃ ἡ αὔξησις ἐὰν δὲν εὑρεθῇ τρόπος νὰ φύγουν ἀπὸ τοὺς 502 ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ φύγουν; Τὸ νὰ βάλωμεν 100–200 πάρα πάνω δὲν θὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Τὸ πρόβλημα εἶναι νὰ μεθοδεύσωμεν τὸ θέμα. Πῶς, δηλαδή, θὰ γίνουν οἱ βοηθοὶ ἐκτελωνισταὶ καὶ πῶς θὰ δυνηθοῦν οἱ ἔξωθεν ἐπιθυμοῦντες νὰ γίνουν βοηθοί, καὶ ποῖα θὰ εἶναι τὰ προσόντα καὶ τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν. Συνεπῶς νομίζω ὅτι καὶ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ δημιουργηθοῦν προβλήματα καὶ θὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν διὰ νέου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας αὐτῆς. Οἱ ἐκτελωνισταί, κύριοι, ὁμολογουμένως εἶναι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι συμβάλλουν εἰς τὴν καλὴν ἀπόδοσιν τῶν φορολογιῶν, δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ σοβαρῶς τὸ πρόβλημα αὐτό. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται ὁ οἱοσδήποτε καὶ νὰ λέγῃ ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἐκτελωνιστὴς μὲ οἱαδήποτε προσόντα. Εἰς τὸ λιμάνι τοῦ Πειραιῶς ἦλθες, κύριε ἐκτελωνιστά, μὲ ἀπολυτήριον τοῦ δημοτικοῦ σχολείου, καὶ ποτὲ δὲν ἤλπιζες ὅτι θὰ γίνῃς ἐκτελωνιστὴς καὶ θὰ τὸ ἔχῃς μονοπώλιον. Δὲν νομίζω νὰ τοῦ ὑπεσχέθη κανεὶς αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, οὔτε εἶναι δυνατὸν ὅλους τοὺς νέους τῆς Ἑλλάδος νὰ τοὺς ἀποκλείσωμεν ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ ἐπὶ 10 ἔτη, τοὐλάχιστον. Ἐγὼ δὲν νομίζω ὅτι ἐπὶ 10ετίαν θὰ ἀπορροφηθοῦν.

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Πόσοι εἶναι οἱ βοηθοί;

§174Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Νομίζω 1100.

§175Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐκτελωνισταὶ εἶναι 503.

§176Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Μὲ τὸ νομοσχέδιον τὸ σημερινὸν ἔγινε μία πρᾶξις ἀναλογιστικὴ καὶ μὲ τὸ 70ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των θέλομεν 7 χρόνια διὰ νὰ ἀπορροφηθοῦν οἱ σήμερον ὑπάρχοντες βοηθοί. Καὶ πῶς θὰ ἀνανεωθῇ αὐτὸ τὸ ὑλικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαῖον νὰ ἀνανεωθῇ; Ἐδῶ ὁ κλάδος ὁ τελωνειακὸς ἐπῆρε ἐπιστήμονας ἀνωτάτων σχολῶν. Οἱ ἐκτελωνισταὶ δὲν πρέπει νὰ ἔχουν καὶ αὐτοὶ ἕνα προσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἀπόδοσιν μιᾶς ἐπιστημονικῆς καὶ φορολογικῆς ἐργασίας; Καὶ πῶς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔχει ἀπολυτήριον δημοτικοῦ σχολείου θὰ γίνῃ ἐκτελωνιστής; Ποῖος τοῦ εἶπε ποτὲ νὰ φαντασθῇ καὶ νὰ ὀνειρευθῇ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐκτελωνιστὴς εἰς τὸν Πειραιᾶ; Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὸ νούμερο δὲν παίζει κανένα ρόλον καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐν συναρτήσει πρὸς τὸ ἄρθρον 34. Καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἄφησε ἐκκρεμὲς τὸ ἄρθρον αὐτὸ διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γίνωνται αἱ ἀπολύσεις καὶ αἱ προσλήψεις. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἀναστολὴν τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 4 διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖα κριτήρια θὰ πρυτανεύσουν, διὰ νὰ προχωρήσῃ τὸ θέμα αὐτό.

§177Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν παρουσιάζει τόσην εὐχέρειαν τὸ θέμα ὡς τὸ ἐμφανίζει ὁ συνάδελφος κ. Ἀναστασᾶτος. Τὸ νομοσχέδιον μὲ ἐκούρασε πολύ, ὅπως ἐκούρασε πολὺ καὶ τὸν προκάτοχόν μου τὸν κ. Δερτιλῆν. Διότι καὶ ὁ Σολομὼν ἀκόμη ἐὰν εὑρίσκετο ἐν τῇ ζωῇ δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ δώσῃ λύσιν εἰς τὰ προβλήματα τῆς τάξεως τῶν ἐκτελωνιστῶν. Ἐρωτῶ μόνον, ποῖος ἄνθρωπος θὰ ἐγκαταλείψῃ αὐτὸν τὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀσφάλειαν γήρατος; Τὸ Ταμεῖον των δὲν ἔχει ἐπάρκειαν.

§178Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Ὅταν τόσα χρόνια τοὺς εἴπομεν νὰ κάμουν Ταμεῖον, δὲν ἤθελον νὰ κάμουν Ταμεῖον.

§179Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡμεῖς κρίνομεν, βάσει τῶν δεδομένων.

§180Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Τὸ θέμα αὐτὸ ἐλύθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπορῶ, κύριε Πρόεδρε, πῶς ἐπανέρχεται ὁ κ. Ἀναστασᾶτος.

§181Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει.

§182ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§183Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συντάσσομαι μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀναστασάτου νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 4 ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 34. Διὰ τοῦ ἄρθρου 34 ἐξαντλεῖται ὁ κατάλογος ὅλων τῶν ἐχόντων ἄδειαν ἐκτελωνιστοῦ βοηθῶν μέχρι τοῦ 1935. Ἔχομεν ὑποβάλλει τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐξαντληθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐχόντων ἄδειαν καὶ τῶν λαβόντων τοιαύτην μέχρι τοῦ 1955 καὶ κατόπιν νὰ γίνῃ ὁ διαγωνισμός. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ γίνῃ τοῦτο. Ἡ τροπολογία μας εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἡ ἰσχὺς τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 4.... (ἀναγινώσκει)....». Διότι τὸ ἄρθρον 34 λέγει ὅτι ὅσοι μέχρι τὸ 1935 ἔλαβον ἄδειαν, αὐτοὶ θὰ προωθηθῶσιν, ἐνῷ τὸ ἄρθρον 4 καθορίζει ἄλλην προθεσμίαν. Ἐν τῷ μεταξὺ εἶναι πλέον τῶν 500 τί θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι;

§184Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ μολονότι ἐκτιμῶ τὴν ἐπιχειρηματολογίαν τῶν κ. κ. συναδέλφων, δὲν θὰ ἤθελον νὰ κάμωμεν μίαν συσχέτισιν τῶν ἄρθρων καὶ νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὰ προηγούμενα ἄρθρα διὰ νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ διατυπώσωμεν τὰ ἑπόμενα. Τὸ σύνολον τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται εἰς τὴν σκέψιν μας. Ἕνας ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ὀφείλει νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ ἑνὸς ἑκάστου νομοσχεδίου, ἔχοντας πάντοτε ὑπ’ ὄψιν του τὴν καθολικὴν κατασκευὴν τοῦ νομοσχεδίου. Διὰ τὸ ἄρθρον 4 ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ κεντρικὴ γραμμή μας: Πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, ἰδιαίτατα εἰς τὰς δύο μεγάλας πόλεις, εἶναι κλειστὸν ἐπάγγελμα, καὶ αὐτό, τὸ ὅτι εἶναι δηλαδὴ κλειστὸν τὸ ἐπάγγελμα, εἶναι ἀντίθετον πρὸς τὴν μορφὴν καὶ τὴν φύσιν τῆς οἰκονομίας μας. Ἡ οἰκονομία ἡ Ἑλληνικὴ προϋποθέτει πάντοτε ὅτι τὰ ἐπαγγέλματα ὀφείλουν καὶ πρέπει νὰ εἶναι ἀνοικτὰ διὰ νὰ δίδωνται διὰ τῆς ἐλευθέρας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τῆς ἐπιδόσεως τῆς ἀναπτύξεως μιᾶς πρωτοβουλιακῆς: τρόπον τινά, ἐνεργείας καὶ νὰ δύναται ἕνας ἕκαστος ἐκ τῶν εὑρισκομένων εἰς τὸ ἐπάγγελμα νὰ ἀπολαύσῃ τὰ ἀνάλογα μὲ τὴν δραστηριότητα καὶ μὲ τὰ στοιχεῖα ποὺ διαθέτει ἀγαθά. Τώρα, ἐν προκειμένῳ, τί ἄλλο πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας. Τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐκτελωνιστῶν τὸν σημερινόν, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι σημερινός, εἶναι ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος ὑπῆρχε πρὸ πολλῶν ἐτῶν, καὶ ὅταν δηλαδὴ ἐλειτούργει τὸ σύστημα τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐλειτούργει ὑπὸ περιορισμούς, δηλαδὴ μὲ πολὺ κατωτέραν κίνησιν εἰσαγωγῶν, ὄχι ἁπλῶς μὲ κατωτέραν, μὲ ἀσυγκρίτως κατωτέραν κίνησιν ἤτοι μὲ 500 ἐκτελωνιστάς, στοιχεῖον τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ βαρύνῃ εἰς τὴν σκέψιν μας. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει ἕνα πραγματικὸν γεγονός, τὸ ὁποῖον, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ κλείσωμεν ἁπλῶς τοὺς ὀφθαλμούς μας, ὀφείλομεν νὰ τὸ ὁμολογήσωμεν. Δὲν εἶναι μόνον 500 ἐκτελωνισταί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὸ Τελωνεῖον Πειραιῶς εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ὁ ἀριθμὸς διότι ὑπάρχουν καὶ οἱ ἐκτελωνισταὶ οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ ἀποκτήσουν τὸ δικαίωμα νὰ κρατήσουν μίαν σφραγῖδα πληρώνουν φόρον ὑποτελείας πρὸς τοὺς ἐκτελωνιστάς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι διὰ νὰ δύνανται νὰ ὑπεισέρχωνται, χωρὶς νὰ ἔχουν τὸν τίτλον, ἀλλὰ μὲ μόνην τὴν δραστηριότητά των, νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸν λιμένα καὶ νὰ δύνανται ὄχι μόνον νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ἐργασίαν των, ἀλλὰ νὰ πληρώνουν καὶ κεφαλικὸ χαράτσι, σημαίνει ὅτι δὲν εἶναι μόνον 500 ἢ 700 ἀλλὰ εἶναι πολὺ περισσότεροι. Ἄρα ἔχομεν μίαν ἀσχημίαν τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνεχθῶμεν ἐὰν πράγματι θέλωμεν νὰ νομοθετοῦμεν καὶ νὰ διαρρυθμίζωμεν τὰ τῆς λειτουργίας τῆς οἰκονομικῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ζωῆς τῆς Χώρας. Ὀφείλομεν, λοιπόν, νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψει μας αὐτὸ καὶ νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀνῆλθον κατὰ πολὺ αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ εἶναι κοινὸν μυστικὸν ὅτι τὸ ὕψος τῶν ἐξαγωγῶν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει ἀνέλθει ἁλματωδῶς καὶ ἔχει ἀνέλθει ἡ λειτουργία τοῦ ἐπαγγέλματος αὐτοῦ. Ἐρωτᾶται: Θὰ διατηρήσωμεν κλειστὸν τὸ ἐπάγγελμα, διότι πρέπει νὰ τὸ διατηρήσωμεν, διότι αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ τὸ δημόσιον συμφέρον, θὰ διατηρήσωμεν μειωμένον τὸν ἀριθμόν, ὥστε τὸ ἐπάγγελμα νὰ μὴ εἶναι ἁπλῶς κατωχυρωμένον, ἀλλὰ νὰ εἶναι κατ’ ἕνα τρόπον μονοπωλιακόν; Θὰ τὸ διατηρήσωμεν ἔτι περαιτέρω εἰς βάρος μιᾶς μερίδος ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ τέλους εἶναι Ἕλληνες πολῖται ἐργαζόμενοι εἰς τὸν λιμένα, οἱ ὁποῖοι πολὺ σκληρὰ ἐπλήρωσαν τὸν κεφαλικὸν φόρον. Δὲν δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ κἄποτε νὰ ἐργασθοῦν διὰ λογαριασμόν των; Ἐὰν θέλωμεν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὴν συνείδησίν μας, δικαιοῦνται. Κατὰ συνέπειαν ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ αὐξηθῇ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτελωνιστῶν καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ αὐξηθῇ πέραν τῶν 500 καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν βαρεῖαν φράσιν, ἐὰν τοῦ ἦτο δυνατόν, διότι πράγματι κωλυόμεθα οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταί, ὅταν δηλώνῃ ὅτι ἀποτελεῖ ἀπόφασιν καὶ ἐπιθυμίαν τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι εἰς τὴν ἐπιθυμίαν μας νὰ δημιουργήσωμεν Κυβερνητικὸν θέμα ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§185Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἔχετε τὴν ὑπογραφήν σας.

§186Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Εἶμαι πρόθυμος, νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνη νὰ συμβουλευθῆτε τὴν κίνησιν τῶν ἐξαγωγῶν, ἀφ’ ἧς ἤμην ἐγὼ Ὑφυπουργὸς καὶ κατόπιν σεῖς, θὰ εὑρίσκατε ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 720 μὲ τὸν σημερινὸν ἀριθμὸν πρέπει νὰ ἀπέχῃ κατὰ πολύ. Διότι ἀφ’ ἧς ἔπαυσα νὰ εἶμαι ἐγὼ Ὑφυπουργὸς καὶ ἀνελάβατε σεῖς, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ καὶ σεῖς ἔχετε τὴν εὐθύνην τῶν Τελωνείων, θὰ γνωρίζετε ὅτι ἔχει αὐξηθῆ πολὺ ἡ κίνησις τῶν Τελωνείων. Εἶμαι πρόθυμος, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω κἄτι τι τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ τὸ εἶπον εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἠξεύρετε τὴν ταλαιπωρίαν τὴν ὁποίαν ὑπέστητε ἀσφαλῶς σεῖς καὶ ἔχετε πληροφορηθῆ ποίαν ταλαιπωρίαν ὑπέστην ἐγὼ ὅταν ἔκαμα τὸ νομοσχέδιον; Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ὑπῆρξα ἐλεύθερος διὰ νὰ ἐκδηλώσω τὴν σκέψιν μου, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἐπέμενον, ἐὰν θέλετε, ὡρισμένοι βουλευταί, εἶχον πιέσεις καὶ ἐδημιουργήθη μία δυσχερὴς κατάστασις. Ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ περιορισθῶ εἰς ἕνα ἀριθμόν, νομίζω τὸν ἀριθμὸν τῶν 720. Νομίζω ὅτι ὑπεχρεώθην, ἐν συνεχείᾳ, νὰ τὸν μειώσω. Δὲν ἕπεται ὅμως, ὅτι ἐὰν ἔκαμα ἕνα σφάλμα, τὸ ὁποῖον ὁμολογῶ, ὅτι ὀφείλετε νὰ τὸ ἐπαναλάβητε σεῖς καί, ὅτι ἡ Βουλὴ δεσμεύεται ἀπὸ τὸ ἰδικόν μου σφάλμα καὶ νὰ ἀφήσῃ τὸν ἴδιον ἀριθμόν. Ἐὰν τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν εἶναι πραγματικά, ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν σκέψιν, ὅτι πρέπει νὰ ἐπαυξήσωμεν ἀκόμη τὸν ἀριθμόν, διότι καὶ ἐὰν ἡ κίνησις τοῦ λιμένος Πειραιῶς δὲν ἐπιτρέπει ἔστω τὴν ἄνετον διαβίωσιν τῶν σημερινῶν ἐκτελωνιστῶν, ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως δὲν ἐπιτρέπεται, διὰ τὴν ἀνθρωπίνην διαβίωσιν τῶν σημερινῶν βοηθῶν, νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ σημερινὴ κατάστασις. Ἐπὶ τέλους δέ, πρέπει νὰ μεριμνήσωμεν διὰ τὴν ἄνετον ζωὴν τῶν σημερινῶν ἐκτελωνιστῶν, πρέπει νὰ μεριμνήσωμεν καὶ διὰ τὴν ἀνθρωπίνην διαβίωσιν τῶν σημερινῶν βοηθῶν. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον περιλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον εἶναι μικρός. Ὀφείλομεν νὰ προσέξωμεν περαιτέρω καὶ νὰ ἐπαυξήσωμεν τὸν ἀριθμόν, διὰ νὰ δυνηθοῦν οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὸν λιμένα νὰ αἰσθανθοῦν καὶ αὐτοὶ τὴν στοργὴν τῆς Πολιτείας.

§187Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας ἦσαν 700. Σήμερον εἶναι 700+20 τῶν διαφόρων κατηγοριῶν + 30, ἑπομένως κατὰ 50 ηὐξήσαμεν τὰς θέσεις.

§188Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, ὁ κ. Δερτιλῆς, εἰς μίαν κρίσιν εἰλικρινείας παρεδέχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὅτι δυνάμεις ὄχι ἀόρατες διὰ νὰ μὴ χρησιμοποιήσω τὴν φράσιν αὐτήν...

§189Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Δὲν εἶπον αὐτό, ἐξέφρασα τὰς σκέψεις μου.

§190Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἢ πιέσεις βουλευτῶν, τοῦ ἀπηγόρευσαν νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν πέραν τοῦ 700, δίδει δὲ τὴν συμβουλήν του, διότι ἦτο παθὼν ὡς Ὑπουργός, εἰς τὸν σημερινὸν Ὑπουργὸν νὰ ξεπεράσῃ τὰς οἱασδήποτε καί, ἂν ὑπάρχουν, πιέσεις καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν 720 νὰ τὸν αὐξήσῃ ἔτι περαιτέρω. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι τὸ ὅλον θέμα, τὸ θέμα δηλαδὴ τῆς ὑπάρξεως ἑνὸς ἐπαγγέλματος ἀνανεουμένου συνεχῶς, καὶ συνεχῶς εὑρισκομένου εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιῇ ὅλους, ὅσους ἀσχολοῦνται γύρω ἀπὸ τὸ ἔργον αὐτό, δὲν ἔχει συλληφθῆ. Διότι δὲν εἶναι ἁπλῶς καὶ μόνον τὸ πῶς εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἤδη ἐργαζομένων ἐκτελωνιστῶν, οἱ ὁποῖοι κατὰ τοὺς ὅρους τῆς διαβιώσεώς των εἶναι μία προνομιοῦχος τάξις, προστεθῇ καὶ ἕνας ἕτερος ἀριθμὸς προνομιούχων. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Τὸ πῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτελωνιστῶν θὰ εἶναι τοιοῦτος ἐν σχέσει βεβαίως μὲ τὴν ἐργασίαν τὴν ἐκτελουμένην ὑπ’ αὐτῶν καὶ ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ πραγματικὴ γραμμή, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ προνομιοῦχος τάξις καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ καταγγελία, εἴτε ἐκ μέρους τῶν βοηθῶν, τοὺς ὁποίους σαφῶς μᾶς ὑπέδειξεν ὁ κ. Δερτιλῆς, δηλαδὴ τῶν ἀνθρώπων ποὺ πληρώνουν τὸ χαράτσι, διὰ νὰ ἔχουν τὴν τύχην νὰ κρατοῦν μιὰ σφραγῖδα εἰς τὰ χέρια τους, τὸ πῶς ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐργασθοῦν, χωρὶς νὰ δημιουργηθῇ μία προνομιοῦχος τάξις. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι τὸ ἄρθρον 4 πρέπει νὰ συζητηθῇ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ ἄρθρον 34. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ ἀποχωρίσωμεν αὐτὰ τὰ δύο ἄρθρα. Κατὰ μίαν, ἐὰν θέλετε, ἄποψιν τὰ δύο αὐτὰ ἄρθρα ἀποτελοῦν μίαν ἐκ τῶν ἀρχῶν τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν κρίνομεν.

§191Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 4. Ὅταν φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 34 θὰ ἴδωμεν τὰς τυχὸν τροπολογίας ποὺ θὰ γίνουν. Ἠμπορεῖ τὸ ἄρθρον 4, ἐφ’ ὅσον παραστῇ ἀνάγκη, νὰ τροποποιηθῇ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν. Δι’ αὐτὸ γίνεται ἡ δευτέρα συζήτησις, διότι πιθανὸν νὰ γίνουν ὡρισμένα λάθη.

§192Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ μιᾶς παρωνυχίδος καὶ ἐπουσιώδους ζητήματος, δὲν θὰ ἐδίσταζον νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Πλατῆν. Ἀλλὰ πρόκειται περὶ θέματος βασικοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τὸ ἰδοῦμε ἐν συνδυασμῷ τῶν δύο αὐτῶν ἄρθρων. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν χαρακτῆρα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, διὰ νὰ ἀποδείξω, ἢ νὰ μὴ ἀποδείξω, ὅτι ἡ ὕπαρξις κλειστῶν ἐπαγγελμάτων ἀντιβαίνει πρὸς τὸν ὅλον χαρακτῆρα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἢ τὰς σχέσεις τὰς οἰκονομικὰς τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος. Τοῦτο, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἀπετέλει μίαν, ἐὰν θέλετε νὰ εἴπωμεν μεταφυσικὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου ζητήματος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δημιουργηθοῦν θεωρητικαὶ συζητήσεις καὶ ἀντεγκλήσεις τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ διεφώτιζον τὸ θέμα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, ὅμως, ἔχει σημασίαν, εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ἔχομεν δύο διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀλληλογρονθοκοποῦνται. Τὸ ἄρθρον 34 μᾶς παρέχει τὴν εὐχέρειαν τῆς σταδιακῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἤδη ὑπαρχόντων βοηθῶν.

§193Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 αὐξάνει τὴν εὐχέρειαν αὐτήν. Ἑπομένως, ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει ἀντίφασις, ἀλλὰ ὑπάρχει σύμπτωσις κατευθύνσεως τῶν 2 ἄρθρων. Δὲν ἀντιλαμβάνομαι διατὶ γίνεται τόση συζήτησις.

§194Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀπαντήσω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὑπηρετοῦν κατὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, 503 ἐκτελωνισταί, εἰς τὴν διεύθυνσιν Πειραιῶς. Ἐκτὸς τῶν 503, ὑπάρχουν ἄλλοι 30 ἐκτελωνισταὶ τοῦ Τελωνείου Ἐλευσῖνος, ἤτοι ἔχομεν ἕνα ἀριθμὸν 540 περίπου. Τὸ ἄρθρον 34, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῆς σταδιακῆς ἀπορροφήσεως τῶν βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν, προβλέπει ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 26 ἐντὸς 3μήνου χορηγεῖ πτυχία κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος εἰς 100 καὶ διὰ τὰ ἑπόμενα 4 ἔτη ἡ Ἐπιτροπὴ χορηγεῖ ἐτησίως πτυχία εἰς 50 κατὰ ποσοστὸν 75% εἰς πτυχιούχους τοῦ Γυμνασίου. Ἂν ἀπὸ τοὺς 720 ἀφαιρέσωμεν τὸν ἀριθμὸν 540 θὰ ἴδωμεν ὅτι ὑπολείπονται 180, ἐκ τῶν ὁποίων 180 θέσεων αἱ 100 θὰ πληρωθοῦν ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος. Αἱ ἄλλαι δὲ 50 εἶναι ζήτημα ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν. Ἑπομένως ἂν ὑπολογίσωμεν ὅτι δημιουργεῖται προνόμιον μεταβιβάσεως, πολλὲς φορὲς καὶ ὡς προικός, τῆς ἰδιότητος τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, εἰς τὰ τέκνα των, τότε θὰ ἴδωμεν ὅτι ἡ φυσιολογικὴ ἔξοδος τῶν ἐκτελωνιστῶν ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα στενεύει τόσον πολὺ ποὺ ὁ ἀριθμὸς τῶν 180 θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ παραμένῃ διὰ τὰ προσεχῆ ἔτη. Ἑπομένως ἐφ’ ὅσον μόνον εἰς 3 ἔτη θὰ συμπληρωθοῦν αἱ 180 θέσεις διὰ τοὺς βοηθοὺς τῶν ἐκτελωνιστῶν, δὲν ἀπομένει πλέον ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ, διὰ τὰ προσεχῆ 5, 6, 7 ἔτη οὐδεμία θέσις πρὸς πλήρωσιν ὥστε οἱ βοηθοὶ αὐτοὶ νὰ πάρουν τὴν ἰδιότητα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ. Ἰδού, λοιπόν, ποία εἶναι ἡ ἀντίθεσις τῶν δύο διατάξεων. Θὰ μένουν περὶ τοὺς 420 βοηθοὶ ἐκτελωνισταὶ οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ προωθηθοῦν εἰς τὴν θέσιν τοῦ ἐκτελωνιστοῦ. Ἰδοὺ ἡ ἀντίθεσις μεταξὺ αὐτῶν τῶν δύο διατάξεων. Ἐνῷ διὰ τοῦ ἄρθρου 34, προσπαθοῦμεν νὰ ἐξεύρωμεν μίαν λύσιν τοῦ ὅλου θέματος καὶ τοποθετοῦμεν, ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 34, ὡς ἀρχὴν ὅτι πρέπει σταδιακῶς νὰ ἀπορροφηθοῦν οἱ βοηθοὶ τῶν ἐκτελωνιστῶν καὶ νὰ προωθηθοῦν νὰ γίνουν ἐκτελωνισταί, ἐρχόμεθα μὲ τὸ ἄρθρον 4 καὶ περικόπτομεν αὐτὴν τὴν δυνατότητα, τὴν ὁποίαν μᾶς παρέχει τὸ ἄρθρον 34. Κύριε Ὑπουργέ, ἂν δὲν δεχθῆτε ὡρισμένας τροποποιήσεις, ὅσον ἀφορᾷ μὲν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐχόντων δικαίωμα νὰ ὑπηρετήσουν ἐκτελωνισταὶ εἰς τὰς Διευθύνσεις τῶν Τελωνείων, νομίζω, ὅτι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τὸ ὅλον σας σχέδιον, νόμου, θὰ ἔχῃ ὡς ἀρχήν, ὄχι τὴν διευκόλυνσιν καὶ τὴν ὁμαλὴν ἐξέλιξιν ἐντὸς τοῦ ἐπαγγέλματος, ἀλλὰ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς περιωρισμένου ἀριθμοῦ ἐκτελωνιστῶν καὶ μίαν περιχαράκωσιν τοῦ ἐπαγγέλματος αὐστηροτέραν, ἀπὸ ὅσον ὑπῆρχε κατὰ τὸ παρελθόν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι αὐξάνετε τὰς θέσεις.

§195Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ποία εἶναι ἡ πρότασίς σας, νὰ αὐξηθῇ ἔτι μᾶλλον ὁ ἀριθμός;

§196Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Μάλιστα. Ἢ νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου τῆς ἀριστερᾶς, κ. Πρωϊμάκη.

§197Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Νὰ μποῦν ὅλοι.

§198Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Δὲν θὰ πρέπει ἡμεῖς νὰ βοηθήσωμεν ὅλους τοὺς βοηθοὺς τῶν ἐκτελωνιστῶν. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἄρθρον 34, ὡς ἔχει, καὶ μετὰ νὰ δημιουργηθῇ ἕνας ἀριθμὸς κλειστός. Δηλαδὴ μὲ τὸ ἄρθρον 34 εἶναι δυνατὸν εἰς 7 χρόνια νὰ τοὺς ἔχωμεν ἀπορροφήσει. Ὅπως ἔχει τὸ πρᾶγμα θὰ τοὺς κλείσωμεν 180 διὰ τὰ 3 προσεχῆ ἔτη καὶ τὰ ἑπόμενα ἔτη δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ προωθηθῇ κανεὶς πρὸς τὰ ἐπάνω.

§199Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ὅπως εἶναι σαφές, τὸ ἄρθρον 34 ἔχει μεταβατικὸν χαρακτῆρα. Παύει νὰ ἰσχύῃ ἀφοῦ ἐφαρμοσθῇ. Τὸ ἄλλο, τὸ 4, καθορίζει κατὰ τρόπον μόνιμον καὶ ὁριστικὸν τὸ θέμα.

§200Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία συνεχὴς προώθησις. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχομεν παράτασιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας, μὲ προνόμια τὰ ὁποῖα παρέχονται πρὸς τοὺς υἱοὺς τῶν ἐκτελωνιστῶν.

§201Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν πρᾶξιν εἶναι ἑνιαῖος. Δύναται σήμερον νὰ ἀσκῇ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ.

§202Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ ὅριον ἡλικίας, κύριε Ὑπουργέ; Εἶναι τὸ 70όν, εἶναι τὸ 65ον, εἶναι τὸ 60ὸν ἔτος; Τί εἶναι ἀπὸ ὅλα αὐτά;

§203Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ παρεδέχθη τὸ 65ον.

§204Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ 70– 90 ἐτῶν ὑπηρετοῦν σήμερον 25 ἐπὶ συνόλου 503.

§205Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν πόσοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξέρχωνται ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματος, ἐκτελωνισταί, ἂν θέσωμεν ὡς ὅριον τὸ 65ον ἔτος;

§206Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Σήμερον ὑπηρετοῦν 16 ἡλικίας 60 ἐτῶν, 8 ἡλικίας 61 ἐτῶν, 14 ἡλικίας 62 ἐτῶν, 6 ἡλικίας 63 ἐτῶν, 16 ἡλικίας 64 ἐτῶν καὶ 8 ἡλικίας 65 ἐτῶν. Καὶ 65–70 ἐτῶν 35.

§207Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται ὅτι ἐφ’ ὅσον καθορίσητε τὸν ἀριθμὸν 720, τότε οὔτε εἰς μίαν 25ετίαν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν.

§208Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ 1957, θὰ ἀπορροφηθοῦν ἀμέσως, βάσει τοῦ ἄρθρου 34, 120 σὺν 30 τοὺς ὁποίους θὰ καλύπτουν αἱ διάφοροι τροπολογίαι. Τὸ 1958 θὰ ἀπορροφηθοῦν 50, τὸ 1958, 50 καὶ τὸ 1960, 50.

§209Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κάμνετε λάθος, διότι μὲ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως θὰ ψηφισθῇ σήμερον, δὲν ἔχετε δυνατότητα διότι διὰ τὰ μὲν 3 χρόνια θὰ ἀπορροφήσητε 180 καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ περαιτέρω θὰ ἔχετε μίαν δυνατότητα ἀπορροφήσεως τῶν βοηθῶν τῶν ἐκτελωνιστῶν κατὰ τὸν λόγον τῆς ἐξόδου τῶν καταλαμβανομένων ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ προσεχῆ 10 ἔτη δὲν θὰ ὑπερβοῦν τὸν ἀριθμὸν τῶν 40. Ἀποτελεῖ δὲ ἡ διάψευσις τῶν ἀριθμῶν μίαν ἀπάτην πολιτικὴν εἰς βάρος τῆς τάξεως τῶν βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν.

§210Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Δερτιλῆς, ἔθεσεν ἕνα ζήτημα ἠθικῆς τάξεως, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς ἐμὲ ἀνεφέρθη πολλάκις. Δηλαδὴ ὑπάρχουν ἐκτελωνισταὶ μὲ σφραγῖδα καὶ βοηθοὶ ἐκτελωνισταὶ οἱ ὁποῖοι πληρώνουν χαράτσι διὰ νὰ κάμουν τὶς δουλειές των, ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνουν ἐργασίαν. Κατὰ συνέπειαν νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἐπιβάλλεται αὐτὸ τὸ ἠθικὸν ζήτημα νὰ λήξῃ ἅπαξ διὰ παντός. Νομίζω ὅτι ἡ πρότασις τοῦ κ. Δερτιλῆ περὶ ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 4 διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκτελωνιστῶν εἶναι ἡ ὀρθοτέρα καὶ ἡ πρακτικωτέρα λύσις καὶ ἐκεῖ πρέπει νὰ καταλήξωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν ἐπὶ μίαν 30ετίαν βοηθοὶ ἐκτελωνιστῶν οἱ ὁποῖοι νὰ πληρώνουν χαράτσι διὰ νὰ μπαίνῃ κάτω ἀπὸ τὴν διασάφησίν των μία σφραγίς. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα ἠθικῆς τάξεως διὰ τὸ Κράτος. Νὰ τὸ ἐξαλείψῃ, εἶναι ἀσχημία ἀσυγχώρητος.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§212Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ οἱ ἐκτελωνισταὶ ἔχουν δίκαιον καὶ οἱ βοηθοὶ ἐκτελωνιστῶν ἔχουν δίκαιον. Οἱ ἐκτελωνισταὶ εἶναι ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ἐξεπλήρωσαν αὐτὸ τὸ καθῆκον ἔναντι τῆς κοινωνίας. Κάθε ἐπάγγελμα, κάθε λειτούργημα κοινωνικὸν περιέχει καθήκοντα ἔναντι τῆς κοινωνίας. Οἱ βοηθοὶ ἀναλόγως τῆς ἡλικίας καὶ τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας των ὡς βοηθῶν ἔχουν ἢ μεγαλύτερον ἢ μικρότερον δικαίωμα νὰ γίνουν ταχύτερον ἢ ἀργότερον ἐκτελωνισταί. Βεβαίως, ὁ ἀριθμὸς ὁ ὁποῖος μέχρι τοῦδε ὑπῆρξε καὶ ἴσχυεν, εἶναι μικρός, ἦτο χαμηλός, ἦτο καὶ αὐτὸς καθ’ ἑαυτὸν χαμηλός, ἀλλὰ κατέστη ἔτι μᾶλλον μικρὸς καὶ χαμηλὸς διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς κινήσεως, εὐτυχῶς, εἰς τοὺς λιμένας, ἰδίᾳ εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς.

§213Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὰ περιφερειακὰ λιμάνια εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πρωτοφανῆ, μετὰ δὲ τὴν κατάργησιν τῆς διασαφήσεως δὲν ὑπάρχει περιθώριον ἐργασίας.

§214Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ εἶπον εἰς τὸν λιμένα Πειραιῶς καὶ εἰς τὸν λιμένα Θεσσαλονίκης νὰ ἔχωμεν....

§215Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶ). Κύριε Πρόεδρε, τὸ 72% τῆς κινήσεως γίνεται μέσῳ Πειραιῶς καὶ τὸ 28% διὰ τῶν Τελωνείων ὅλης τῆς ἄλλης Ἑλλάδος.

§216Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἦτο ἀπολύτως ἀναγκαῖον νὰ θεσπισθῇ ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐκτελωνιστῶν. Ὁ κ. Μποῦτος ἀνέπτυξεν ὡρισμένας ἀπόψεις πολὺ ἐνδιαφερούσας καὶ μᾶς εἶπεν ὅτι βάσει τῶν ὑπολογισμῶν, τοὺς ὁποίους ἔκαμεν, οἱ ἐκτελωνισταὶ ἢ μᾶλλον οἱ βοηθοὶ ἐκτελωνιστῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν σήμερον εἰς τὸν Πειραιᾶ, θὰ χρειασθοῦν 25 ἔτη διὰ νὰ ἀπορροφηθοῦν. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ ὑπερβολῆς. Ἀλλὰ ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Μποῦτον, ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπουσιάζει, ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἡμῶν καταδειχθοῦν ἀκριβεῖς καὶ διὰ νὰ ἀπορροφηθοῦν οἱ βοηθοὶ ἐκτελωνισταὶ ἐντὸς 5, 6, 8 ἢ 10 ἐτῶν ἀναλόγως τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας καὶ τῆς ἡλικίας των, διότι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀπορροφηθοῦν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, οὔτε εἶναι ἀνάγκη ὅλοι οἱ ἀνθυπολοχαγοὶ νὰ γίνουν λοχαγοὶ καὶ ὅλοι οἱ λοχαγοὶ νὰ γίνουν στρατηγοί. Ἐὰν δὲν ἀπορροφηθοῦν ἐντὸς ὡρισμένων ἐτῶν, 5 ἢ 10 ἐτῶν, τότε ἐδῶ εἶναι τὸ Κράτος, ἐδῶ ὑπάρχει ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, αὐτὸ τὸ νομοθετικὸν Σῶμα καὶ ὑπάρχουν καὶ αἱ Κυβερνήσεις διὰ νὰ ἐπιληφθοῦν τοῦ ζητήματος. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ σταθῶμεν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, οὔτε εἶναι ἀνάγκη νὰ φθάσωμεν εἰς ὑπερβολήν, λέγοντες ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἐγήρασαν πρέπει νὰ εὑρεθοῦν εἰς τοὺς δρόμους χωρὶς σύνταξιν. Ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Ἀναστασᾶτος ὅτι δὲν ἐφρόντισαν νὰ ὀργανώσουν τὸ Ταμεῖον των εἶναι παρατήρησις, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ ἐκ μέρους μου ἐπιδοκιμασίας διότι διὰ κανένα Ταμεῖον καὶ διὰ τὴν λειτουργίαν κανενὸς Ταμείου ὑπεύθυνοι δὲν πρέπει ἐκ μέρους ἡμῶν, δηλαδὴ τοῦ Κράτους, δὲν πρέπει νὰ θεωροῦνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Ὑπεύθυνον θὰ εἶναι τὸ Κράτος ἐὰν δὲν λειτουργεῖ ἕνα Ταμεῖον καλῶς. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ εἴπωμεν ὅτι πταίουν οἱ ἴδιοι καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ θεσπίσωμεν ὡς ὅριον ἡλικίας τὸ 60ὸν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἤσκησαν αὐτὸ καὶ μόνον τὸ ἐπάγγελμα, νὰ εὑρεθοῦν αὔριον τὸ πρωΐ, ἔχοντες οἰκογενείας ἄνευ ἐπαγγέλματος εἰς τοὺς δρόμους. Πρέπει νὰ διαλέξωμεν καὶ ἐδῶ τὴν μέσην ὁδόν, δηλαδὴ νὰ αὐξήσωμε τὸν ἀριθμὸν προσωρινῶς μέχρις ὅτου συζητήσωμεν τὸ ἄθρον 34 τὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν ἔχει προτείνει ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τοὺς 720. Ἐάν, ὅταν συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 34, καταδειχθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα θὰ ἀναπτυχθοῦν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς εἶναι ἀνεπαρκής, δὲν θὰ ἔχῃ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντίρρησιν, ἐὰν πεισθῇ καὶ ὁ ἴδιος καὶ πεισθῶμεν ὅλοι, νὰ προβῇ ἐκ τῶν ὑστέρων εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ αὐτοῦ. Ἄς ψηφίσωμεν, λοιπόν, τὸ ἄρθρον 4 ἔτσι ὅπως ἔχει, ἢ ἔστω τροποποιουμένου, ὅπως τὸ ἐτροποποίησεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ ἂς προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἑπόμενα ἄρθρα, ὅταν δὲ συζητηθῇ τὸ ἄρθρον 34, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει διατάξεις ἐξόδου καὶ διατάξεις λήψεως διαφόρων μέτρων διὰ τὴν λῆξιν τῆς σταδιοδρομίας ὡρισμένων ἀνθρώπων καὶ δὴ προκειμένου περὶ ἐλευθερίου ἐπαγγέλματος, ὅταν φθάσωμεν, ἂς ἐξετάσωμεν μὴ τυχὸν εἶναι ἀνάγκη ἀναδρομικῶς, ὡς πρὸς ἡμᾶς, αὐτούς, νὰ ἐξετάσωμεν ἐκ νέου τὸ ἄρθρον 4. Δὲν θὰ ἔχῃ οὔτε ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πεισθῇ ὅτι ἀντὶ 720 θὰ πρέπει νὰ εἶναι 800–850, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι αὐτοὶ οἱ προσδιορισμοὶ τῶν ἀριθμῶν εἶναι τὸ ὀλιγώτερον αὐθαίρετοι καὶ μόνον εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διαπιστώσωμεν ἐὰν ἀπορρίπτωνται ὅλοι οἱ βοηθοὶ ἢ ὄχι. Θὰ εἶναι δὲ αὐθαίρετοι οἱ ὑπολογισμοὶ αὐτοί, διότι δὲν ἔχομεν, αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὑπ’ ὄψιν μας, πότε εἰσῆλθον εἰς τὸ ἐπάγγελμα ἕκαστος ἐκ τῶν βοηθῶν, ἐὰν εἰσῆλθε πρὸ 10ετίας, 15ετίας ἢ 20ετίας. Διότι ὅλα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ συνυπολογισθοῦν, διὰ νὰ ἐξετασθῇ, βάσει αὐτῶν τῶν δεδομένων, πότε θὰ πρέπει, ἕκαστος ἐξ αὐτῶν, θεμιτά, πλέον, καὶ δικαιολογημένα, νὰ διεκδικήσῃ τὴν εἴσοδόν του εἰς τὸ καθαρῶς ἐλευθέριον ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ ψηφίσωμεν τὸ ἄρθρον 4, ὅπως ἔχει, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὰ ἑπόμενα καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 34 νὰ συζητήσωμεν.

§217Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ 1934 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτελωνιστῶν ἦτο 200. Μεταγενεστέρως, ηὐξήθη εἰς 500.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§219Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐπεκράτησεν εἰς τὴν συζήτησιν κάποια ὑπερβολή, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὸ νὰ δημιουργηθῇ κάποια ἀντινομία εἰς τὴν σκέψιν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν εἰς τὴν ὑπερβολήν, τὴν ὁποίαν θέλω νὰ τονίσω. Ἐδῶ, δὲν ἠκούσθη καμμία φωνή, ἡ ὁποία νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι πρέπει τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ νὰ μείνῃ ἀνοικτόν. Παρεδέχθη ἡ Βουλὴ ὅτι ἦτο ἐπάγγελμα ποὺ πρέπει νὰ μείνῃ μὲ κλειστὸν ἀριθμὸν πρὸς προστασίαν καὶ τῶν ἐργαζομένων αὐτῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, διότι δημιουργοῦμεν ἀνθρώπους μὲ τὸν μεγάλον ἀριθμόν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ συναγωνίζωνται ἠθικῶς καὶ ἐντίμως εἰς τὸ πεδίον αὐτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος. Δὲν ἔχω ὀλίγα ἐπιχειρήματα, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἶναι καὶ ὁ ἀριθμὸς ἀνοικτός. Δὲν τὸ ὑπεστήριξε κανείς, ὅμως. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ δὲν τὸ ὑπεστήριξε κανείς, ὅτι ὁ ἀριθμὸς πρέπει νὰ εἶναι ἀπολύτως ἀνοικτός, τὸ ἄρθρον 34 εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ ἁρμονίᾳ πρὸς τὸ ἄρθρον 4. Διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 34 προβλέπεται ἡ ἀπορρόφησις τῶν διὰ τοῦ ἄρθρου 4 δημιουργουμένων κενῶν. Δὲν ὑπάρχει ἀντινομία. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἔχει εὐθύνην ἐπὶ τοῦ θέματος, αὐτοῦ, εἶναι ἐὰν ὁ ἀριθμὸς ὁ προβλεπόμενος τῶν 720+30, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέλθουν μὲ τὶς τροπολογίες, θὰ εἶναι ἀρκετός. Μήπως ἂν παραδεχθῶμεν τὸν κλειστὸν ἀριθμὸν δημιουργοῦμεν μίαν τάξιν προνομιούχων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐκμεταλλεύωνται μίαν ἄλλην τάξιν, ὅπως εἶναι οἱ βοηθοὶ τῶν ἐκτελωνιστῶν; Εἶναι τὰ δύο σημεῖα ποὺ πρέπει νὰ ἐξετασθοῦν, μήπως ὁ ἀριθμός, τὸν ὁποῖον καθιερώνει τὸ ἄρθρον 4 εἶναι λίαν περιωρισμένος καὶ δημιουργεῖ μίαν προνομιοῦχον τάξιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο ἄτοπον. Μήπως ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἡ κίνησις τῶν λιμένων ἔχει ἀνάγκην περισσοτέρων ἐκτελωνιστῶν; Τότε, μὴ διστάσητε νὰ προχωρήσητε εἰς μίαν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ, ὁπότε θὰ λύσητε τὸ πρόβλημα, ὅτι δὲν δημιουργεῖτε μίαν τάξιν προνομιούχον καὶ θὰ βοηθήσητε καὶ τοὺς βοηθοὺς τῶν ἐκτελωνιστῶν. Αὐτή, εἶναι, νομίζω, ἡ προσεκτικὴ θέσις τοῦ ζητήματος καὶ κυρίως σᾶς βαρύνει τὸ θέμα, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχητε γνῶσιν ἐὰν εἶναι ὁ ἀριθμὸς τῶν 720, ἢ ἂν πρέπει νὰ αὐξηθῇ.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἀνδριανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§221Γ. ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριος σκοπὸς εἶναι, τόσον διὰ τοὺς ἐκτελωνιστάς, ὅσον καὶ διὰ τοὺς βοηθούς, νὰ ἔχουν ὡρισμένα προσόντα. Ὁμιλοῦμεν ὅτι οἱ βοηθοὶ πρέπει νὰ ἀπορροφηθοῦν εἰς τὸ σύνολον. Δίκαιον εἶναι αὐτό, ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν καὶ ὡρισμένοι βοηθοὶ νὰ στεροῦνται τῶν οὐσιαστικῶν καὶ τυπικῶν προσόντων. Διότι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ συνήθη ἐπαγγέλματα. Εἶναι ἓν λειτούργημα, τὸ ὁποῖον ἀσκοῦν οἱ ἔχοντες καὶ γραμματικὰς γνώσεις, ἀλλὰ καὶ οἱ ἔχοντες μεγάλην πεῖραν εἰς τὰ τοιούτου εἴδους θέματα. Ὁ ἐκτελωνιστής, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ γωρίζῃ τὸν Τελωνειακὸν Κώδικα καὶ νὰ ἐφαρμόζῃ τὸ δασμολόγιον, εἶναι ἓν εἰδικὸν πρόσωπον, μὲ εἰδικὴν ἀποστολήν. Δὲν εἶναι δυνατόν, οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, νὰ κάμῃ τὸν ἐκτελωνιστὴν καὶ νὰ ἔχῃ τὴν πεῖραν τὴν τελωνειακὴν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι κανεὶς ἐκτελωνιστής, ἐὰν δὲν δύναται νὰ ἀναγινώσκῃ τὸ τελωνειακὸν Κώδικα καὶ νὰ κάμῃ διασαφήσεις καὶ νὰ ἐγκρίνῃ εἰς ποίαν κλάσιν θὰ ὑπαχθῇ τὸ ἐμπόρευμα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ. Διότι καὶ τὸ Δημόσιον ἐξυπηρετεῖται ἐκ τῆς ἐνεργείας τοῦ μορφωμένου ἐκτελωνιστοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁ εἰσαγωγεὺς ἀπόλυτα, διότι θὰ πληρώσῃ τὸν δασμόν, τὸν ὁποῖον, πράγματι ὀφείλει, ἔναντι τῆς ἀξίας καὶ τῆς ποιότητος τοῦ ἐμπορεύματος. Ὅταν, λοιπόν, λέγωμεν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐκτελωνιστῶν πρέπει νὰ αὐξηθῇ ἀπὸ 700 εἰς 800, εἰς 900, νομίζω ὅτι δὲν ἔχομεν δίκαιον εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι, τόσον ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅσον καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἔκρινεν, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 750 δικαιολογεῖται ἐκ τοῦ ὄγκου τῶν διασαφήσεων καὶ ἄλλων τελωνειακῶν ἐγγράφων, ποὺ εἰσήχθησαν εἰς τὰ μεγάλα Τελωνεῖα Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Θεσσαλονίκης. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι τὸ 1949–50 κατετέθησαν, περίπου, 600 χιλιάδες τελωνειακὰ ἔγγραφα καὶ τὸ 1957 ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐδιπλασιάσθη. Ἐάν, λοιπόν, ὑπολογίσωμεν, ὅτι τὸ 1950 εἰργάζοντο 350, δικαίως ὁ ἀριθμὸς αὐξάνεται σήμερον εἰς 720 ἕως 750, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀνάλογα μὲ τὴν κίνησιν τῶν Τελωνείων. Διότι ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Δερτιλῆν, ὅτι πρέπει ὁ ἀριθμὸς νὰ αὐξηθῇ ἢ ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι κλειστὸν τὸ ἐπάγγελμα. Δὲν ἐλέχθη, ὅμως, ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν οἰκονομολόγον, κ. Δερτιλῆν, ὅτι οἱ ἐκτελωνισταὶ πρέπει νὰ ζήσουν καὶ αὐτοί. Ἄν ἀφήσωμεν τελείως ἐλεύθερον τὸ ἐπάγγελμα, καὶ γίνουν ὅλοι ἐκτελωνισταί, ἀφοῦ ἤδη οἱ ὑφιστάμενοι ἐκτελωνισταὶ ὑποφέρουν, καὶ γνωρίζομεν ἡμεῖς οἱ Πειραιεῖς ὅτι ὑπάρχει οἰκονομικὴ κρίσις, ἂν ἀφήσωμεν ἀνοικτὸν τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ καὶ εἴπωμεν εἰς ὅλους τοὺς βοηθοὺς νὰ γίνουν ἐκτελωνισταί, θὰ καταντήσουν ὅπως πολλὰ ἐπαγγέλματα ἐλευθέρια, ὅπου ἐργάζεται ἓν μικρὸν ποσοστὸν καὶ ἓν μεγάλο ποσοστὸν πένεται. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ κατοχυρώσωμεν αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα, νὰ κατοχυρώσωμεν, διὰ τὴν καλὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κώδικος περὶ Τελωνείων αὐτὸ τοῦτο τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐργαζομένους εἰς αὐτό, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν 720 ἢ 750 εἶναι ἐνδεδειγμένος, πολὺ δὲ περισσότερον διότι καὶ αὐτὸς ἔχει γίνει δεκτὸς καὶ ἀπὸ τοὺς ἐκτελωνιστὰς καὶ ἀπὸ τοὺς βοηθούς. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον τὸ Σῶμα πρέπει νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει, νομίζω, ὅτι ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ καθορίσῃ προσόντα, ὡς καθορίζονται ἐν τῷ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίῳ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τις ἐκτελωνιστὴς νὰ ἐκπροσωπῇ συμφέροντα μεγάλων ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων καὶ νὰ ἀγνοῇ νὰ ἑρμηνεύῃ Κώδικα Τελωνειακόν, καὶ νὰ μὴ ἔχῃ οὔτε ἓν ἀπολυτήριον Γυμνασίου. Φαντασθῆτε τὸν ἔμπορον, τὸν βιομήχανον, ποὺ ἐμπιστεύεται τὴν περιουσίαν του, διότι ἔχει τεραστίαν εὐθύνην, ἔναντι τοῦ Δημοσίου, ἐὰν ὁ ἐκτελωνιστὴς ὑποπέσῃ εἰς ὡρισμένα σφάλματα. Φαντασθῆτε τὸν βιομήχανον νὰ ἔχῃ ἐκτελωνιστὴν μὲ ἓν ἐνδεικτικὸν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου ἢ νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ ἐκτελωνιστής, διὰ νὰ ἑρμηνεύῃ δασμολόγια ἢ Τελωνειακὸν Κώδικα, νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ πηγαίνῃ εἰς ἕτερον ἐκτελωνιστήν, διὰ νὰ τοῦ δείξῃ ποίαν διάταξιν πρέπει νὰ ἐφαρμόσῃ. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, κύριε Πρόεδρε, ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν κ. κ. συναδέλφων. Τὰ προσόντα εἶναι ἀπαραίτητα. Βεβαίως, οἱ μέχρι σήμερον ὑφιστάμενοι βοηθοὶ ἐκτελωνιστῶν πρέπει νὰ βοηθηθοῦν, ἀλλὰ μὲ ἀνάλογα προσόντα. Ἐάν, βεβαίως, μέρος τῶν βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ τοῦ διπλώματος τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν. Ὁ ἀριθμὸς πρέπει νὰ παραμείνῃ εἰς τοὺς 720–750, ὅπως ἄλλωστε παρεδέχθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργός.

§222Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δεκτὸν τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Ἐπιτροπὴ τὸ ἄρθρον 4 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§224ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5). Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§226Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει διατυπωθῆ τροπολογία, σχετικὴ μὲ πολλοὺς τελωνειακοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι, καταργηθείσης τῆς θέσεως τῶν φερ’ εἰπεῖν, βάσει τοῦ νόμου 2.500 δὲν παίρνουν σύνταξιν ἐπαρκῆ. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ὑφ’ οἱανδήποτε θέλῃ μορφήν. Ὑπάρχουν πολλαὶ τροπολογίαι, ἡ μία εἶναι εὐρυτέρα τῆς ἄλλης. Συμφωνῶ καὶ μὲ τὴν εὐρυτέραν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατυπώσω γνώμην περιοριστικήν, ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ἀπερροφήθησαν πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, κατὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ μηνὸς Ὀκτωβρίου. Νομίζω, ὅτι 12 ἀπερροφήθησαν καὶ ἀπομένουν ἄλλοι 4 ἢ 8. Ἐλπίζω, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Βουλὴ θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν.

§227Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐδέχθην τὸ βάσει τῆς ἰσχυούσης διατάξεως.

§228Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα, ἀλλὰ πρέπει ἡ διάταξις νὰ ἐπαναληφθῇ καὶ ἐδῶ.

§229Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὸ ἄρθρον 7 ἐπανελήφθη ὡς ἔχει. Δὲν ἔχω, ὅμως, ἀντίρρησιν νὰ τὴν ἐπαναλάβωμεν, ὅπως θέλετε.

§230Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω νὰ τεθῇ ἰδιαιτέρως, ὡς παράγραφος.

§231Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἡ παράγραφος τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ καλύπτει τὸ θέμα αὐτό.

§232Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν παράγραφον 7 τοῦ νομοσχεδίου, ποὺ ἔχω εἰς τὰ χέρια μου, ὑπάρχει τὸ περιεχόμενον τῆς τροπολογίας αὐτῆς.

§233ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§234Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ σχέδιον νόμου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, θέτει μίαν ὀρθὴν ἀρχήν, διότι ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νόμου ἐπιθυμεῖ νὰ ἐπαυξήσῃ τὰ ποιοτικὰ προσόντα τῶν ἐκτελωνιστῶν, διὰ νὰ δύνανται πράγματι οἱ ἐκτελωνισταὶ νὰ ἐξυπηρετοῦν τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον διορίζονται. Διότι, ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος Πειραιῶς, ὁ κ. Ἀνδριανόπουλος, ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ὀφείλει καὶ πρέπει νὰ ἔχῃ ὁ ἐκτελωνιστής, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις αὐτὰς καὶ τὰς εὐθύνας του. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀνδριανοπούλου. Ὅταν ἔλθῃ τὸ σχετικὸν ἄρθρον, θὰ ζητήσω ἕνα διαχωρισμόν, ὡς πρὸς τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας. Ἐπανέρχομαι ὅμως, εἰς τὸ συζητούμενον ἄρθρον καὶ λέγω, ὅτι ὀρθῶς τίθεται ὡς πρὸς τὸ μέλλον ἡ προϋπόθεσις τοῦ ἀπολυτηρίου Γυμνασίου. Νομίζω δέ, ὅτι πρέπει καὶ περαιτέρω ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ φροντίσῃ κατὰ ἕνα τρόπον διὰ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ, διὰ νὰ δημιουργηθῇ κίνητρον περαιτέρω ποιοτικῆς βελτιώσεως αὐτοῦ. Ὀρθὸν εἶναι, ὅτι πρέπει ὁ ἔχων ἀπολυτήριον Γυμνασίου νὰ διακριθῇ ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἀπολυτήριον Γυμνασίου, ἀλλὰ ἔχει τὴν πεῖραν. Ἀλλὰ ὅπως εἶναι τοῦτο ὀρθόν, εἶναι ἐπίσης ὀρθὸν νὰ καθιερώσωμεν καὶ τὸ δίπλωμα τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, ὡς ἓν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρῃ τὸ προβάδισμα εἰς τὸν βοηθὸν ἐκτελωνιστήν. Ἄλλωστε διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, θὰ πειθαναγκάσωμεν καὶ τοὺς ὑπηρετοῦντας ἐκτελωνιστὰς νὰ ἐπαυξήσουν τὰς θεωρητικάς των γνώσεις, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ στραφοῦν πρὸς τὸ ἐπάγγελμα αὐτό, ὥστε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ νὰ ἀνέλθῃ καὶ νὰ ἀνταποκριθῇ πλήρως εἰς τὰς εὐθύνας του, ὥστε ὁ ἐκτελωνιστὴς νὰ γίνῃ πραγματικῶς βοηθὸς τῆς Πολιτείας εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς δημοσιονομικῆς του πολιτικῆς. Δι’ αὐτό, κ. Ὑπουργέ, παρακαλῶ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ βοηθοὶ ἐκτελωνισταί, οἱ κεκτημένοι δίπλωμα νομικῶν, ἢ οἰκονομικῶν ἐπιστημῶν, ὅπως καὶ βιομηχανικῶν σπουδῶν......

§235Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ ἀποδέχομαι.

§236Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρεκάλεσα πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν εἶχε τὴν καλωσύνην ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ δηλώσῃ ποίας τροπολογίας ἀπεδέχθη. Ἰδού, τώρα, ὅτι ὁλόκληρος ἡ ἀνάπτυξις ποὺ ἔκαμε ὁ κ. Δερτιλῆς, τόσον αὐτός, ὅσον καὶ ἐγώ, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἰδικῆς μου τροπολογίας — προεξοφλῶ δηλαδὴ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ — ὑπῆρξεν ἄνευ λόγου.

§237Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6 ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία ἀντικατέστησεν τὴν παράγραφον 1 ὡς εἶναι εἰς τὸ κείμενον. Ἐπίσης ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς παραγράφου 2, ὅσον ἀφορᾶ τοὺς βοηθοὺς ἐκτελωνιστάς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πτυχίον ἀνωτάτων σχολῶν, ὡς καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ περίπτωσις καλύπτεται ἀπὸ τὴν παράγραφον 7 τοῦ ἰδίου ἄρθρου.

§238Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν δέχεσθε τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λέγει: «....(ἀναγινώσκει)....», τότε δὲν χρειάζεται εἰδικωτέρα τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἐγὼ προτείνω.

§239Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ αἴτημα τῶν τελωνειακῶν ἦτο εὐρύτατον καὶ μετὰ μακρὰν συζήτησιν περιωρίσθην εἰς τὸ νὰ δεχθῶ ἐπανάληψιν τῆς ἰσχυούσης διατάξεως.

§240Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχει μία τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπογράφουν οἱ συνάδελφοι κ. κ. Σταυρόπουλος, Καρατζένης καὶ ἄλλοι, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «Τελωνειακοὶ ὑπάλληλοι .... (ἀναγινώσκει)....». Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§241Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ μελετήσω τὴν τροπολογίαν, κύριε συνάδελφε, νὰ ἴδω τὴν ἔκτασίν της, διὰ νὰ σᾶς εἴπω ἂν θὰ τὴν δεχθῶ ἢ ὄχι.

§242Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πετροπούλου, δεδομένου ὅτι ἡ ὑπηρεσία τὴν ἔχει μελετήσει.

§243Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν θεωρῶ δικαίαν καὶ νομίζω ὅτι ἡ δεκαπενταετία τὴν ὁποίαν ὁρίζετε εἶναι πολύ.

§244Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Θέλω νὰ τὴν μελετήσω, κύριε συνάδελφε, πρῶτον, καὶ ἐπιφυλάσσομαι εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§245Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Νομίζω ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὰ ὅσα προβλέπονται ὑπὸ τῆς παραγράφου 7 εἶναι καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ὑπὸ τῆς παραγράφου 4 προβλεπομένων. Ἐπίσης δὲν βλέπω διατὶ οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτελωνιστῶν νὰ ἔχουν αὐτὸ τὸ προνόμιον.

§246Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Διατὶ νὰ εἶναι προνομιοῦχοι οἱ συμβολαιογράφοι, π. χ. καὶ νὰ μὴ εἶναι οἱ ἐκτελωνισταί.

§247Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ ἐπιφύλαξις τὴν ὁποίαν ἐκάματε, κύριε Ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾶ τὸ δεύτερον τμῆμα τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθητε, δὲν νομίζω ὅτι βασίζεται εἰς καμμίαν ἀρχήν, εἴτε θεωρητικήν, εἴτε ἠθικήν. Διατὶ νὰ διαχωρίζητε εἰς δύο τάξεις τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ προστατεύετε τοὺς πλέον ἰσχυροὺς καὶ νὰ μὴ προστατεύετε τοὺς πλέον ἀδυνάτους;

§248Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι σαφὲς τὸ θέμα, κύριε συνάδελφε. Οἱ μὲν ἀπελύθησαν λόγῳ καταργήσεως θέσεως, ἐνῷ οἱ ἄλλοι παρῃτήθησαν καὶ ἔφυγαν οἰκειοθελῶς.

§249Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ διατύπωσις τῆς τροπολογίας ἔχει ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει)....», καὶ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθητε ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)...».

§250Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας, ἀλλὰ περὶ ἐπαναλήψεως ἰσχυούσης διατάξεως.

§251Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἡ ἐπιφύλαξις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας ταύτης, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δεδικαιολογημένη. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ μὴ προστατεύσωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 10 χρόνια ὑπηρεσίας καὶ δὲν λαμβάνουν σύνταξίν τινα.

§252Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς ἐν λόγῳ τροπολογίας. Ἡ ἠθικὴ βάσις τῆς τροπολογίας ταύτης εἶναι ἐξ ἴσου ἰσχυρὰ μὲ τὴν ἠθικὴν βάσιν τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς 15ετίας.

§253Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προστατευθοῦν πάντες οἱ ἀπολυθέντες, ἀνεξαρτήτως λόγου ἀπολύσεως, ἐφ’ ὅσον εἶχον 10 ἔτη ὑπηρεσίας καὶ τὴν ἰδιότητα τοῦ βοηθοῦ ἐκτελωνιστοῦ.

§254Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει ἡ 15ετία νὰ γίνῃ 10ετία. Εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημα τῶν ἐνδιαφερομένων τελωνειακῶν ὑπαλλήλων. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Πρώην τελωνειακοὶ ὑπάλληλοι ἔχοντες ὑπερδεκαετῆ τελωνειακὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἀπολυθέντες, ἢ παραιτηθέντες πρὸ τῆς συμπληρώσεως χρόνου πλήρους συντάξεως προβλεπομένης ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, δικαιοῦνται νὰ ἀσκῶσι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ χορηγουμένου αὐτοῖς σχετικοῦ πτυχίου παρὰ τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 26 καθ’ ὑπέρβασιν τοῦ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4, παρ. 1, προβλεπομένου ἀριθμοῦ κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος». Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀποκλείονται ἀπὸ τὸν διαγωνισμὸν διὰ τὴν κάλυψιν θέσεως ἐκτελωνιστοῦ οἱ στερηθέντες τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων. Πρέπει νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ τῶν ποινῶν, αἱ ὁποῖαι προεκάλεσαν τὴν στέρησιν τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων. Ὁ ἀποκλεισμὸς νὰ γίνεται μόνον διὰ τὰ κοινὰ καὶ οὐχὶ διὰ τὰ πολιτικὰ ἀδικήματα.

§255Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑποστηρίζω καὶ ἐγὼ τὴν τροπολογίαν τὴν σχετικὴν μὲ τὴν στέρησιν τοῦ δικαιώματος ἀπὸ τὸν διαγωνισμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐστερήθησαν τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων. Δὲν καθορίζεται ἐὰν πρόκειται περὶ κοινῶν ἀδικημάτων ἢ πολιτικῶν ἀδικημάτων. Νομίζω καὶ ἐγώ, ὅτι ὅταν πρόκειται περὶ κοινῶν ἀδικημάτων καὶ οὐχὶ πολιτικῶν νὰ ἀπαγορεύεται ἡ κατάληψις θέσεως ἐκτελωνιστοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχομεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Ἐν τέλει τῶν ἄρθρων 6 παράγρ. 1 καὶ 21 παρ. 1 ὡς καὶ ἐν ἄρθρῳ 29 παρ. 1 μετὰ τὰς λέξεις «ἔστω καὶ προσωρινὴν τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων» προστίθενται αἱ λέξεις «ἐπιβληθεισῶν δὲ συνεπεία κοινοῦ καὶ οὐχὶ πολιτικοῦ ἀδικήματος».

§256Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μας τί θὰ γίνῃ, κύριε Ὑπουργέ, θὰ τὴν δεχθῆτε;

§257Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ τροπολογία σας εἶναι δυνατὸν ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτὴ νὰ τοποθετηθῇ εἰς ἄλλο ἄρθρον.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§259ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§260ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§261ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§262ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ. μ.)