1957.10.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 4η

ΤΡΙΤΗ 22 Ὀκτωβρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν. Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Βουλόδημος αἰτεῖται 15θήμερον ἀπουσίας ἄδειαν, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Παπαδημητρίου, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφοράς.

§6Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Σοβιὲτ ἀπέστειλε πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τὸ κάτωθι τηλεγράφημα: Ἐξοχώτατον Κύριον Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἀθήνας Ἐκφράζομεν τὴν βαθυτάτην συμπάθειάν μας καὶ τὴν εἰλικρινῆ μας θλῖψιν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν διὰ τὸν τραγικὸν θάνατον τοῦ διαπρεποῦς πολιτικοῦ Στρατηγοῦ Σαράφη, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ ἐπισκεφθῇ κατὰ τὸ 1956 τὴν Σοβιετικὴν Ρωσίαν, μετέχων τῆς Ἑλληνικῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἀποστολῆς. LATSIS Πρόεδρος τοῦ Ἀνωτάτου Σοβιέτ. Ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀπήντησε διὰ τοῦ κατωτέρω τηλεγραφήματος:

ΕΞΟΧΩΤΑΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ LATSIS

ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΣΟΒΙΕΤ

ΜΟΣΧΑΝ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΩΣ

ΥΜΕΤΕΡΟΝ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τὴν 2αν Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ., μεταβολὰς τοῦ κατατεθέντος τὴν 15ην Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. Προϋπολογισμοῦ τοῦ Κράτους Οἰκονομικοῦ ἔτους 1957, γενομένας ἀπὸ τῆς καταθέσεώς του μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου ἐ.ἔτους. Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἐπανιδρύσεως, μετονομασίας κ.λ.π., ἑδρῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ τῶν Πανεπιστημίων νομοθεσίας» καὶ 2) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ἡ κ. Λίνα Π. Τσαλδάρη (Ὑπουργὸς Κοινων. Προνοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 760) 11.5.1956 καὶ 978) 9.5.1955 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος, Α. Βαχλιώτης, Α. Ἀνωγειανάκης, Μ. Στεφανίδης, Μ. Σκουλᾶς, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Τούμπας, Π. Ξενοδοχειάρης, Α. Τριανταφυλλίδης, Γ. Τρουλλινός, Β. Παπαζήσης, Ε. Μαλαμίδας, Ι. Σεργάκης, Χ. Ἀβραμίδης, Α. Τσουκαλᾶς, Θ. Τσάτσος, Γ. Μαῦρος, Π. Ντεντιδάκης, Π. Πολυχρονίδης, Α. Αὐγερινός, Δ. Παπασπύρου, Ι. Διαμαντόπουλος, Θ. Γκουτζουρῆς, Γ. Μπουρδάρας καὶ Δ. Γόντικας, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 3777) 1957 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τῆς νομοθεσίας περὶ τῶν προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κιτσίκης, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας, Ε. Πρωϊμάκης, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Πρίφτης, Ι. Παπαδημητράου, Α. Μπριλλάκης, Π. Πετροπουλάκης, Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιόπουλος, Η. Ἠλιοῦ, Α. Λασκαρίδης, Π. Γλιγλῆς, καὶ Ι. Πασσαλίδης, καταθέτουσι, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, προτάσεις νόμων: 1) «Περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθμὸν 3721) 3.8.57 «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης». 2) «Περὶ μερικῆς ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. ὑπ’ ἀριθμὸν 3739) 31.8.1957 «περὶ κυρώσεως συμβάσεων προμηθείας ὑλικοῦ αὐτομάτου τηλεφωνίας διὰ 50.000 συνδέσεις πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς αὐτομάτου Ἀστικῆς Τηλεφωνικῆς Ὑπηρεσίας κ.λ.π.». 3) «Περὶ καταργήσεως τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2, ὡς καὶ τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 1 κυρωθείσης ἀπὸ 7 Σεπτεμβρίου 1956 συμβάσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3715) 1957 νομοθετικοῦ διατάγματος «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις τῇ 7ῃ Σεπτεμβρίου 1956 ὑπογραφείσης μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς συμφωνίας «περὶ τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος τῶν ἐν Ἑλλάδι ἐνόπλων δυνάμεων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς». 4) «Περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3733) 1957 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς ἐν Ἑλλάδι ἀποστολῆς προγραμμάτων τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος συμβάσεως «περὶ συμπληρώσεως τῆς συμβάσεως περὶ ἱδρύσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ χρηματοδοτήσεως οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». 5) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ μέτρων προστασίας τῆς ἐθνικῆς ἐλαιοπαραγωγῆς καὶ ὀργανώσεως τῶν σχετικῶν πρὸς ταύτην ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας» καὶ 6) «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ λήψεως μέτρων διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ἐξωσχολικοῦ ἀθλητισμοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Τριανταφυλλίδης, Δ. Θανόπουλος, Γ. Ταρμπάζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 38659) Ρ4 ἐγγράφου του διεβίβασε ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1644) Α3 2 Αὐγούστου 1957 ἐγγράφου τῆς ἐν Μόσχᾳ Β. Πρεσβείας μετὰ μεταφράσεως εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἐκκλήσεως τῆς Ἐθνοσυνελεύσεως τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Μογγολίας περὶ ὑποστηρίξεως τῆς ὑποψηφιότητος τῆς χώρας ταύτης ὡς μέλους τοῦ Ο.Η.Ε. κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47839) 10110) 22 Ἰουνίου 1957 ἐγγράφου του, κατέθεσεν ἔκθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας ἐπὶ τῆς λειτουργίας τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως τοῦ Ἠλεκτρισμοῦ κατὰ τὴν χρῆσιν 1955–56. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 110670) 30.4.57 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων, διὰ τὴν ὑπὸ τούτου χορήγησιν δανείου δραχ. τετρακοσίων χιλιάδων (400.000) εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Κοινότητος Χολαργοῦ Ἀττικῆς, διατεθησομένου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Χολαργοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 291119) 56) 16.4.57, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τὴν πλήρη καὶ ἀνεπιφύλακτον ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, παραιτουμένου τοῦ εὐεργετήματος τῆς διζήσεως διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ἐγγυήσεως πρὸς οἴκους KOHLENFCHEIDUNGSGELISCHAFT M. B. H. STUTTGART, J.PHOLIG A. G. KOE.N καὶ MASI-HINENBAU AKTIENGESELLSGHAFT BALCKE, BO-GHUM διὰ τὴν ἐμπρόθεσμον ἐξόφλησιν τοῦ ὑπὸ προθεσμιακὸν διακανονισμὸν μέρους τοῦ τιμήματος τοῦ προμηθευθησομένου ὑπ’ αὐτῆς ἠλεκτρομηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ ὑπὸ κατασκευὴν ἀτμοηλεκτρικοῦ Σταθμοῦ Πτολεμαΐδος, τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πάσης φύσεως δαπανῶν καὶ τῆς ἀμοιβῆς αὐτῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν μεταφορὰν τοῦ ὑλικοῦ, τὴν ἐγκατάστασιν αὐτοῦ κ.λ.π., ἀνερχομένου ἐν συνόλῳ εἰς Γ. Μ. 14.317.100 καὶ τῶν ἐπ’ αὐτοῦ ἀναλογούντων τόκων κ.λ.π., ἐξόδων, συμφώνως τῇ σχετικῇ συμβάσει. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 124. 866) 14.5.57 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς ΔΕΗ μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 14.317.100 Γερμανικῶν Μάρκων διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης ἐμπρόθεσμον ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεών της αἵτινες ἀπορρέουσι ἐκ τῆς ἀπὸ 6.9.1956 συμβάσεως περὶ προμηθείας μεταφορᾶς καὶ ἐγκαταστάσεως ἠλεκτρομηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ τοῦ ἀτμοηλεκτρικοῦ σταθμοῦ Πτολεμαΐδος. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 117. 677) 8.5.1957 ἀποφάσεως, ἀνακοινοῖ ὅτι, τροποποιοῦν τὸν ὅρον 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 292702 ἀπὸ 30.11.56 ἀποφάσεώς του, ἐνέκρινε ὅπως ὁ Ὀργανισμὸς Τουριστικῆς Πίστεως παραδώσῃ πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἔγγραφον ἀνέκκλητον ἐντολὴν πρὸς τὴν ἀναλαβοῦσαν ἀπὸ 4ης τρέχ. τὴν διαχείρισιν τῶν πόρων του Τράπεζαν Ἐμπορικῆς Πίστεως ἵνα αὕτη 1) πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἀπροσκόπτου ἐξυπηρετήσεως τοῦ τελευταίου δανείου τοῦ Ὀργανισμοῦ κατὰ κεφάλαιον καὶ τόκους, δεσμεύῃ ποσὸν ἴσον πρὸς τρεῖς μηνιαίας ἐξοφλητικὰς δόσεις καὶ 2) ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως ἐξοφλήσεως, καὶ μιᾶς ἔτι δόσεως προηγουμένων δανείων τοῦ Ὀργανισμοῦ, δεσμεύῃ ποσὸν ἴσον πρὸς τρεῖς μηνιαίας δόσεις ἁπάντων τῶν προγενεστέρων δανείων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 95925) 9.5.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε μέχρι 31.12. 1957 τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐντὸς τῆς προθεσμίας ἐξόφλησιν τῶν ληξιπροθέσμων καὶ μὴ ὀφειλῶν τῆς Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τῆς χορηγήσεως δανείων ἐκ δολλαρίων 35.003.049.70 καὶ 10.434.000 πρὸς ἐκτέλεσιν παραγγελιῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 226. 895) 14.9.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παρ’ αὐτῆς χορήγησιν εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν δανείου δραχμῶν εἴκοσιν ἑκατομμυρίων (20.000.000) διὰ τὴν κατὰ μῆνα Αὔγουστον ἐνεστῶτος ἔτους συγκέντρωσιν σταφίδος ἐσοδείας 1956 κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 207. 914) 24.9.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν εἰς (60) ἑξήκοντα ἴσας μηνιαίας δόσεις ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτῆς δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἁλιεῖς περιοχῆς Βόλου καὶ συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 213. 850) 14.9.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ὑπὸ τῶν Σιδηροδρόμων τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους (Σ.Ε.Κ.) ἐμπρόθεσμον ἐξόφλησιν τοῦ τιμήματος προμηθείας ὑπὸ τοῦ Τσεχοσλοβακικοῦ Οἴκου Strojexport 350 φορτηγῶν ἁμαξῶν ἀνερχομένου ἐν συνόλῳ εἰς δολλάρια Η.Π.Α. ἓν ἑκατομμύριον τριάκοντα ἓξ χιλιάδας ἐννενήκοντα ἓν (1.036.91) καὶ καταβλητέον ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς οἰκείας ὑπ’ ἀριθ. 1417) 7.4.56 συμβάσεως διὰ συμψηφισμοῦ ἐπὶ ἐξαγωγῇ ἑλληνικῶν προϊόντων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 170. 016) 31.7.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινεν ἐπὶ ἑξάμηνον τὴν ἰσχὺν τῆς παρασχεθείσης ἀντεγγυήσεως τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης παροχὴν ἐγγυήσεως πρὸς τὴν FIRST NATIONAL CITY BANK OF NEW YORK διὰ τὴν ἐμπρόθεσμον ἐξόφλησιν τῆς ληγούσης τὴν 18.8.57 ἐκ δραχμῶν 500.000 πεντακοσίων χιλιάδων τελευταίας δόσεως τοῦ ἐκ δολλαρίων δύο ἑκατομμυρίων (2.000.000) δανείου τῆς Α.Ε.Ε. Πυριτιροποιείου καὶ Καλυκοποιείου παρὰ τῆς μνησθείσης Ἀμερικανικῆς Τραπέζης. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 102. 733) 18.4.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων (60.000.000) εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.) διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς συγκεντρωθείσης σταφίδος ἐσοδείας 1956. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93897) 9.4.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὴν εἰς 60 ἴσας μηνιαίας δόσεις ἀρχομένης ἀπὸ 1.1.57, ἐξόφλησιν τῶν ὑπ’ αὐτῆς χορηγηθέντων δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους δικηγόρους καὶ ὀδοντιάτρους περιοχῆς Βόλου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 49538) 6.5.57 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι, παρέτεινε μέχρι 30. 6.57 τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐντὸς τῆς προθεσμίας ἐξόφλησιν τοῦ ἐκ δραχμῶν 149.498 ὑπολοίπου ἐκ τοῦ χορηγηθέντος δανείου 700.000 πρὸς τὴν Καπνοβιομηχανίαν Καβάλας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 218. 750) 10.9.57 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὴν ὑπὸ τούτου χορήγησιν τοῦ ἐν λόγῳ δανείου τῶν δραχμῶν δέκα ἑκατομμυρίων (10.000. 000) πρὸς τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Νομοῦ Ἀττικῆς διατεθησομένου διὰ τὴν ἀνακαίνισιν ἔργων ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 222. 926) 14.9.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 68.500.000 διὰ τὴν Κ.Σ.Ο.Σ. κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 176. 157) 15.5.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι ἡ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 139494) 30.5.57 παρασχεθεῖσα ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου καλύπτει ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τοῦ ἑνοποιουμένου δανείου ἐκ δραχμῶν 2.647.585 κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 243. 797) 8.10.1957 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 100.000.000 εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93253) 29.4.57 ἀποφάσεώς του παρέτεινεν ἐπὶ ἑξάμηνον ἀπὸ τῆς λήξεώς της ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἐκ δραχμῶν 5.588.546.35 ὀφειλῆς τῆς Ἑνώσεως Καταναλωτικῶν Συνεταιρισμῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων πλέον τόκων κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 139. 494) 30.5.57 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν 1.000.000 εἰς τὸν Δῆμον Λετρίνων διαθετέον διὰ τὴν ἐγκατάστασιν 1.500 ὑδρομετρητῶν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 138. 988) 5.6.1957 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν 4.000.000 εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 139. 493) 30.5.57 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείων μέχρι ποσοῦ δραχμῶν 200.000 εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἁλιεῖς τῆς περιφερείας Βόλου κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 154. 173) 17.6.1957 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου μέχρι ποσοῦ 700.000 πρὸς τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν Τραυματιῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 220. 058) 16.9.57 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν LTD διὰ τὴν ἐντὸς πενταετίας ἀπὸ 1ης Ἰουνίου 1957 ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἐργοστασιάρχας 1) Ἀδελφοὺς Γερ. καὶ Σπυρ. Νικολάτου Ἀργοστολίου (Παγοποιεῖον–Ψυγεῖον ὁ «Αἶνος») καὶ 2) Ἀδελφοὺς Ὄθωνος Κομιτοπούλου «Παγοποιεῖον–Ψυγεῖον ὁ «Κίσσαβος») κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 160. 378) 15.7.1957 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν δανείου ἐκ δραχμῶν 63.000.000 ἐκ τῶν παρ’ αὐτῇ διαθεσίμων κεφαλαίων Δημοσίων Ὀργανισμῶν πρὸς τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον Γεωργίας, Πτηνοτροφίας καὶ Δασῶν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 179. 719) 22.7.1957 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1957 παράτασιν τῶν προθεσμιῶν ἐξοφλήσεως τοῦ ὑφισταμένου σήμερον ὑπολοίπου ἐκ δανείων χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτῆς εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 192. 236)31.7.1957 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν ἐγγυήσεως πρὸς τὸν ἐν BBDEN Ἑλβετικὸν Οἶκον BROWN BOVERI AND COMPANY LTD ἐξ Ἑλβετικῶν φράγκων 8.193.700 μέρους τοῦ τιμήματος προμηθείας, μεταφορᾶς καὶ ἐγκαταστάσεως ἠλεκτρομηχανολογικοῦ ἐξοπλισμοῦ Ἀτμοηλεκτρικοῦ Σταθμοῦ εἰς Πτολεμαΐδα μετὰ τῶν τόκων του κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 256. 808) 17.10.1957 ἀποφάσεώς του, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης ταύτης χορήγησιν δανείων μέχρι ποσοῦ δραχ. 3.345.000 εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν καὶ διαφόρους Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις ἐλαιοπαραγωγῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν δαπανῶν συμπληρώσεως μονίμων ἐλαιοδεξαμενῶν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 77085) 9.4.1957 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι τροποποιοῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 11573)14.1.1957 ἀπόφασίν του ὡς πρὸς τὸν τρόπον ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου τῆς Δ.Ε.Η. ἐνέκρινε ὅπως ἡ ἐξόφλησις γίνῃ εἰς 7 ἴσας ἑξαμηνιαίας δόσεις, τῆς πρώτης γενησομένης τὴν 1ην Ἀπριλίου 1968. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἀντιπροσωπευτικῆς Συνελεύσεως τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ κατέθεσεν ἔκθεσιν ἐπὶ τῶν πεπραγμένων τῆς Δ.Ε.Η. κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1955–56. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λ. Σπαθῆς, καταθέτει ἀναφορὰν ἀρχιφυλάκων Ἀγροφυλακῆς Νομοῦ Ἄρτης, ζητούντων μονιμοποίησιν καὶ ἐξίσωσίν των μὲ τοὺς λοιποὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ψαχνῶν καὶ Καστέλλας Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ληφθεῖσαν ἀπόφασιν διακοπῆς συγκεντρώσεως σίτου καὶ ζητούντων παράτασιν προθεσμίας. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ε. Κεφαλογιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων, ζητούντων εἰσαγωγὴν τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας τοῦ Κράτους. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δ. Καραλιώτη, Χ. Πατσίδου, Β. Τέντζου. Δ. Ράπτου καὶ Θεολ. Βλασακίδη, κατοίκων Μικροπόλεως Δράμας, αἰτούντων παράτασιν τῆς ληξάσης τὴν 13ην Ὀκτωβρίου προθεσμίας περὶ ὑποβολῆς δικαιολογητικῶν ἐπιτάξεως ζώων ἐπὶ τῷ τέλει, ὅπως μὴ στερηθῶσι τοῦ εὐεργετήματος τῆς ἀποζημιώσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῆς ταμιακῆς ὑπηρεσίας, ἀπεσπασμένων ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ζητούντων τὴν μονιμοποίησίν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Ἀνδριανῆς, ζητούσης παράτασιν τοῦ χρόνου χορηγήσεως παραγωγικοῦ σιγαροχάρτου εἰς τοὺς δικαιούχους καπνοπαραγωγούς. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Στρατῆ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7498) 6168) 22. 6.57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθέντος ἡμῖν ἀντιγράφου τῆς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Δ. Στρατῆ καὶ Γ. Σπηλιοπούλου κατατεθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 23) 13. 6.57 ἐρωτήσεως περὶ τῶν μέτρων ἅτινα προτιθέμεθα νὰ λάβωμεν πρὸς προστασίαν τῶν ἐργαζομένων ἀνηλίκων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Εἰς τὴν χώραν μας ἐφαρμόζονται ἅπαντα τὰ ὑπὸ τῶν κυρωθεισῶν διεθνῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ ἰσχυόντων νόμων καὶ διαταγμάτων «περὶ ἐργασίας γυναικῶν καὶ ἀνηλίκων», προβλεπόμενα μέτρα προστασίας τῶν ἀνηλίκων, τόσον ὡς πρὸς τὸ κατώτατον ὅριον ἡλικίας ἀπασχολήσεως τῶν ἀνηλίκων εἰς τὴν βιομηχανίαν κ.λ.π., ἐργασίας, ὅσον καὶ τῆς ἀπαγορεύσεως χρησιμοποιήσεως αὐτῶν εἰς ἀνθυγιεινὰς καὶ ἐπικινδύνους διὰ τὴν σωματικὴν ἀκεραιότητα αὐτῶν εἰς ἐργασίας βιομηχανικῶν κλάδων καὶ ἐργασιῶν (ἄρθρα 33, 36 καὶ 37 τοῦ Β. Διατάγματος 14)26.8.1913 «περὶ ἐκτελέσεως τοῦ περὶ ἐργασίας γυναικῶν καὶ ἀνηλίκων Δ.Κ.Θʹ νόμου» ὡς καὶ τῆς ἀπαγορεύσεως ἄρσεως ἐπὶ τῶν ὤμων ὠθήσεως ἢ ἕλξεως ἐπὶ σιδηρῶν γραμμῶν καὶ ὠθήσεως ἐπὶ κοινῶν χειραμαξίων, βάρους ὑπερβαίνοντος τὸ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 33 τοῦ ὡς ἄνω Β. Διατάγματος ὁριζομένου ἀνωτέρου ὁρίου. Ὡσαύτως διὰ τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Α. Ν. 547) 37, ἀπαγορεύεται νὰ χρησιμοποιοῦνται ὑπὸ τοῦ κυρίου τῆς ἐπιχειρήσεως εἰς ὑπερωρίας, ἀνήλικα καὶ νεαρὰ πρόσωπα φοιτῶντα εἰς νυκτερινὰς σχολάς. Ἡ παρακολούθησις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένων ὡς ἄνω προστατευτικῶν μέτρων τῶν ἐργαζομένων ἀνηλίκων ἔχει ἀνατεθῆ εἰς τὰς Ἐπιθεωρήσεις Ἐργασίας. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω, ἕνα μέγα μέρος τῶν ἀπασχολουμένων ἀνηλίκων, ἐφαρμόζεται ἤδη καὶ ἐν Ἑλλάδι ἡ εἰδικὴ περὶ μαθητείας νομοθεσία, συμφώνως τῇ ὁποίᾳ οἱ ἐργαζόμενοι ἡλικίας 14–20 ἐτῶν ἐκπαιδεύονται συστηματικῶς εἰς τοὺς τόπους τῆς ἐργασίας των, βάσει ἐγκεκριμένων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας προγραμμάτων. Οἱ νέοι οὗτοι ἀμείβονται ὑπὸ τῶν ἐπιχειρήσεων καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς μαθητείας των, φοιτῶσι δὲ ἐντελῶς δωρεὰν ἐπὶ δίωρον καθ’ ἑκάστην εἰς τὴν ἀντίστοιχον πρὸς τὴν εἰδικότητά των Σχολὴν διὰ τὴν θεωρητικήν των ἐκπαίδευσιν. Οὕτω καὶ οἱ πλέον ἄποροι ἐργαζόμενοι νέοι ἀπὸ 14– 20 ἐτῶν, οἵτινες κέκτηνται ὡρισμένα προσόντα δύνανται σήμερον νὰ σπουδάζωσι τὴν τέχνην των οὐχὶ μόνον ἄνευ οἱασδήποτε οἰκονομικῆς ἐπιβαρύνσεως, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀμειβόμενοι πρὸς τοῦτο. Εἰδικῶς διὰ τὴν κατηγορίαν ταύτην τῶν ἐργαζομένων ἀνηλίκων, ἡ ἡμερησία των ἀπασχόλησις συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 17 τοῦ ἀπὸ 6.6.52 Β. Διατάγματος «περὶ ἐκπαιδεύσεως μαθητῶν τεχνιτῶν, ὁρίζεται εἰς ἑπτὰ (7) ὥρας, ἐφ’ ὅσον ἄγουσι ἡλικίαν μικροτέραν τῶν 18 ἐτῶν. Βεβαίως θὰ ἀπαιτηθῇ εἰσέτι σοβαρὰ προσπάθεια, μέχρις ὅτου ἐξασφαλισθῶσι περισσότεραι οἰκονομικαὶ προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετικοῦ τούτου θεσμοῦ εἰς τὸ σύνολον τῶν ἐργαζομένων ἀνηλίκων. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην καταβάλλεται ἰδιαιτέρα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας φροντίς. Κατὰ συνέπειαν ἡ χώρα μας, δὲν ὑστερεῖ προστατευτικῶν μέτρων διὰ τὰ ἐργαζόμενα ἀνήλικα τῶν τοιούτων τῶν λοιπῶν χωρῶν, δεδομένου ὅτι, ὡς προελέχθη, ἐφαρμόζει τὰ ὑπὸ τῶν κυρωθεισῶν διεθνῶν συμβάσεων ἐργασίας περὶ ἀνηλίκων προβλεπόμενα προστατευτικὰ μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7308)6020)14.6.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Στρατῆ καὶ Ι. Παπαδημητρίου, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ κατατεθέντος σχεδίου Ν. Δ)τος τροποποιεῖται ὁ ν. 3239)1955, συντεμνομένων τῶν ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένων προθεσμιῶν ἐκδόσεως τῶν διοικητικῶν ἀποφάσεων καὶ περιοριζομένου τοῦ κατὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 20 τοῦ ὡς εἴρηται νόμου, παρεχομένου παρεμβατικοῦ δικαιώματος, εἰς τοὺς Ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Αὐγούστου 1957

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. Μ. ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ συγκέντρωσις τοῦ σίτου οὐ μόνον οὐδέποτε διεκόπη, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐκινήθη κατὰ τὸ τρέχον ἔτος μὲ ἐξαιρετικὴν δραστηριότητα πραγματοποιήσασα ρυθμὸν παραλαβῶν ταχύτερον ἀπὸ ὁποτεδήποτε ἄλλοτε καὶ ἀληθῶς πρωτοφανῆ, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν κατωτέρω συγκριτικῶν στοιχείων: Παραλαβαὶ συγκεντρώσεως 1957 (εἰς χιλιάδας ὀκάδων).

Ἤτοι ρυθμὸς κατὰ 80% ἀνωτέρας τοῦ μεγίστου ἐπιτευχθέντος κατὰ τὸ παρελθὸν (1953) ὁρίου παραλαβῶν ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι μέχρι 31.8.57 εἶχον συγκεντρωθῆ 304.067.000 ὀκάδες, ἔναντι συγκεντρωθεισῶν κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη μέχρι 31)8.

Χάρις δὲ εἰς τὰ ληφθέντα κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἐξαιρετικὰ μέτρα καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία σίτου ὑπῆρξεν ἀνωτέρα πάσης προηγουμένης ἐπετεύχθη καὶ ἡ συγκράτησις τῶν ἀγοραίων τιμῶν τοῦ σίτου, ὧν ἡ σημειωθεῖσα μεγίστη ἀπόκλισις ἐν σχέσει πρὸς τὴν τιμὴν ἀσφαλείας, οὐδέποτε ὑπερέβη τὸ 12%, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, οὐδέποτε ἄλλοτε ἐπετεύχθη ὑπὸ συνθήκας μεγάλης ἐσοδείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8975)29.8 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 98 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, συνηγορούντων ὑπὲρ τῆς εἰς ἀκτήμονας κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ «Προφήτης» διαθέσεως νεοαποκαλυφθείσης ἐκτάσεως 400 στρεμμ. τῆς λίμνης Βόλβης–Λαγκαδᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ συνεπείᾳ τῶν ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ Ὑδραυλικοῦ Ταμείου Λαγκαδᾶ (συσταθέντος καὶ διεπομένου ὑπὸ τοῦ νόμου 5491) 1932 ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως) ἐκτελεσθέντων ἔργων ἀποστραγγισθεῖσαι γαῖαι τῶν λιμνῶν Ἁγίου Βασιλείου 754) 12.8.1949 (διὰ τὰ γαίας Ἁγίου Βασιλείου) καὶ ὑπ’ τοῦ Ν. Δ. 327) 1937 μίσθωσιν, κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 114. 754)12.8.1949 (διὰ τὰς γαίας Ἁγίου Βασιλείου) καὶ ὑπ’ ἀριθ. 171198) 9.9.1952 (διὰ τὰς γαίας Βόλβης). Αἱ αὐταὶ γαῖαι ἐσχάτως ἐκηρύχθησαν καὶ ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωτέαι δυνάμει τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ Ν. Δ. 2185)1952 χωρὶς ὅμως ἔκτοτε νὰ χωρήσῃ ἡ ἀπαλλοτριωτικὴ πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν διαδικασία λόγῳ τῆς μὴ ὁλοκληρώσεως τῶν ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Ταμείου ἐκτελουμένων ἔργων εἰς τὰς ὑπ’ ὄψιν περιοχάς. Ἤδη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς κηρύξεως νεοαποκαλυφθεισῶν ἐκτάσεων τῆς λίμνης Βόλβης, οἷαι περὶ ὧν ἡ ἐρώτησις, ὡς ἀναγκαστικῶς ἐκμισθωτέων πρὸς ἀποκατάστασιν καλλιεργητῶν ὡς καὶ τοῦ ἐκ παραλλήλου καθορισμοῦ τῶν δικαιούχων ὁμάδων ἢ γειτονικῶν Συνοικισμῶν, ἁρμοδιότητα ἀποκλειστικὴν ὅπως ἀποφασίσῃ ἔχει ὁ κ. Νομάρχης Θεσσαλονίκης, κατόπιν τοῦ ἀπὸ 23.11.1956 Διατάγματος «περὶ ἐπεκτάσεως ἁρμοδιοτήτων τοῦ Νομάρχου ἐπὶ θεμάτων ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας» (Φ.Ε.Κ. Αʹ 286). Ἐπ’ αὐτοῦ καὶ ἐξ ἀφορμῆς αἰτήσεων ἐνδιαφερομένων ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, (κατοίκων Νικομηδινοῦ) ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀπηύθυνεν ἤδη τὴν ὑπ’ ἀριθ. Ε)29689)15.7.57 πρὸς τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Νομοῦ Θεσσαλονίκης διαταγήν, ἵνα μετὰ μελέτην καὶ συγκέντρωσιν τῶν ἀπαραιτήτων στοιχείων εἰσηγηθῇ εἰς τὸν ἁρμόδιον Νομάρχην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. ἐν σχέσει μὲ τὴν τακτοποίησιν τῶν κατεχόντων ἐκτάσεις τοῦ ἀγροκτήματος Ροδοχωρίου Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἐκ παραχωρήσεως γενομένης πρὸς αὐτοὺς ὑπὸ τῆς Κοινότητος Συκεῶν, ἄνευ δικαιώματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ ἀγρόκτημα «Ροδοχώριον (Τὸπ—ἀλτὶ)» Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἀνῆκον κατ’ ἀπόλυτον κυριότητα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, παρεδόθη ἐκ μέρους τούτου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13881)1924 ἀποφάσεως ἡμῶν εἰς τὴν τέως Ε.Α.Π. διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ἐγκατάστασιν ἀγροτῶν προσφύγων. Ἡ Ε.Α.Π. κατὰ τὰ ἔτη 1925–26 ἐγκατέστησε πράγματι εἰς τὸ κτῆμα τοῦτο προσφυγικὰς οἰκογενείας. Ἐν ἔτει 1937 ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ ἀπαλλοτριώσεων Θεσσαλονίκης, ἐπελήφθη τῆς ὁριστικῆς κατατάξεως τῶν κληρούχων τοῦ κτήματος καὶ ἐξέδωσε τὴν σχετικὴν ὑπ’ ἀριθ. 430)1939 ἀπόφασίν της. Ἐπειδὴ μετὰ ταῦτα δὲν ἐγένετο ὁριστικὴ διανομὴ τοῦ κτήματος, κατὰ τὸ διαρρεῦσαν τριακονταετὲς χρονικὸν διάστημα, ἐδημιουργήθησαν πλεῖσται ὅσαι ἀνωμαλίαι 1) διὰ καταλήψεως ἐκτάσεων αὐθαιρέτως παρὰ διαφόρων, ἔνιοι τῶν ὁποίων ἐβελτίωσαν αὐτάς. 2) Διὰ τῆς παραχωρήσεως εἰς διαφόρους παρὰ τῆς Κοινότητος Συκεῶν, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς ὁποίας ὑπάρχει τὸ κτῆμα, ἄνευ δικαιώματος ἐκτάσεων, ἔνιοι τῶν ὁποίων ὡσαύτως ἐβελτίωσαν ταύτας καὶ 3) διὰ παρανόμως γενομένων περιοδικῶς πωλήσεων, παρὰ τῶν ἐγκατασταθέντων προσφύγων ὑπὸ τῆς τέως Ε.Α.Π. ἢ τῶν ἀναγνωρισθέντων ὡς κληρούχων διὰ τῆς ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 430)1939 ἀποφάσεως, ἐκτάσεων ἐκ τοῦ προσωρινῶς παραχωρηθέντος εἰς αὐτοὺς κλήρου. Πρὸς τακτοποίησιν τῶν ὡς ἄνω ἀνωμαλιῶν ἐθεσπίσθησαν αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 74 τοῦ ν. 3194)1955. Κατὰ τὴν παράγρ. 3 τοῦ ἄρθρου τούτου, ἐκτάσεις τοῦ περὶ οὗ ὁ λόγος κτήματος ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐγένοντο αὐθαιρέτως συστηματικαὶ φυτεῖαι ἢ ἀνηγέρθησαν αὐθαιρέτως κτίσματα σημαντικῆς ἀξίας, παραχωροῦνται εἰς τοὺς βελτιώσαντας ταύτας ὑπὸ τὰς εἰς τὴν παράγραφον ταύτην διαλαμβανομένας προϋποθέσεις. Περαιτέρω εἰς τὴν παρ. 4 τοῦ ἰδίου ὡς ἄνω ἄρθρου 74 προβλέπεται ἡ ὑπαγωγὴ εἰς τὰς διατάξεις τῆς ἐν λόγῳ παρ. 3 τῶν κατεχόντων ἐκτάσεις τοῦ προαναφερθέντος κτήματος ἐκ παραχωρήσεως γενομένης ἄνευ δικαιώματος ὑπὸ τῆς Κοινότητος Συκεῶν. Παρέστη ἀνάγκη νὰ τεθῇ ἡ ὡς ἄνω παρ. 3 διὰ τοὺς κατέχοντας ἐκτάσεις ἐκ παραχωρήσεως παρὰ τῆς Κοινότητος Συκεῶν, καθ’ ὅσον οὗτοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς αὐθαίρετοι νομεῖς τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων οὕτω ἐκτάσεων καὶ συνεπῶς ἄλλως δὲν ἤθελον ἐφαρμοσθῇ καὶ δι’ αὐτοὺς αἱ διατάξεις τῆς παρ. 3. Κατὰ συνέπειαν ἡ παραχώρησις ἐκτάσεων τοῦ ἐν λόγῳ κτήματος κατεχομένων ἐκ παραχωρήσεως παρὰ τῆς Κοινότητος Συκεῶν θὰ γίνῃ ὑπὸ τοὺς αὐτοὺς ὅρους καὶ προϋποθέσεις τῆς παρ. 3 ἤτοι ἐφ’ ὅσον οἱ κατέχοντες ἐδημιούργησαν ἐπ’ αὐτῶν συστηματικὰς φυτείας ἔχουσιν ἀνεγείρει κτίσματα σημαντικῆς ἀξίας κ.λ.π. Πάντως ὁ νόμος 3194)55 ἐν προκειμένῳ ἔκαμε τὴν διαφοράν, καθορίσας ὡς ὑποχρεωτικὴν τὴν παραχώρησιν, διὰ τὰς βελτιωμένας διὰ φυτειῶν καὶ κτισμάτων ἐκτάσεις καὶ κατ’ ὀρθὴν ἑρμηνείαν τῶν διατάξεών του ἐδημιούργησεν ὑπὲρ τῶν οὕτω βελτιωσάντων τὰς ἐκτάσεις ἐμπράγματα δικαιώματα ἅτινα δὲν δύνανται νὰ ἀνατραποῦν διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκ παραχωρήσεως τῆς Κοινότητος Συκεῶν δικαιούχων ἀκαλύπτων χώρων, διότι τοιαύτη ἀναγνώρισις δικαιώματος ἐνδεχομένως νὰ συνεπάγεται μετατόπισιν δικαιούχων τῆς παρ. 3 τοῦ ἰδίου ἄρθρου 74 τοῦ ν. 3194)1955 ἥτις βεβαίως δὲν εἶναι κατὰ τὰ ἐκτιθέμενα δυνατή. Ἐὰν βεβαίως οἱ περὶ ὧν ἡ ἄνω παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 74 τοῦ ν. 3194)55 κάτοχοι ἀκαλύπτων οἰκοπέδων ἔχουν προσόντα πρὸς ἀποκατάστασιν ἡ μεταχείρισις αὐτῶν προσήκει κατὰ τὰς κοινὰς διατάξεις τῆς ἀγροτικῆς νομοθεσίας καὶ οὐχὶ τὰς ἐξαιρετικὰς τοῦ ν. 3194)55. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἐπὶ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Κιλκὶς κ. Ι. Γωνιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1831) 14.8.1957 ἀναφορὰν τοῦ ἐξετάσαντος τὰ θέματα κατόπιν ἐντολῆς μας Ἐπιθεωρητοῦ Δασῶν Θεσσαλονίκης κ. Ἀντ. Μπάρτζη. Ἐν τῇ ἀναφορᾷ ταύτῃ παρέχεται λεπτομερὴς ἀπάντησις εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, μετὰ τοῦ ὁποίου καὶ προφορικῶς, ὁ ὡς ἄνω Ἐπιθεωρητὴς Δασῶν, συνεζήτησε σχετικῶς καὶ δή: 1) Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς παραχωρήσεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν δημοσίων δασῶν τῆς Α. Ζ. δι’ ἰδιωτῶν ἐμπόρων καὶ οὐχὶ διὰ τῶν ἐντοπίων δασεργατῶν, τοῦτο τυγχάνει βάσει νόμου τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Γ.Ε.Σ. 2) Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν διενεργουμένων λαθραίων καὶ παρανόμων μεταφορῶν δασικῶν προϊόντων, ἐπληροφορήθη ὁ κ. βουλευτής, ὅτι αἱ τοιαῦται μεταφοραὶ ὀφείλονται οὐχὶ εἰς ἀδράνειαν τοῦ ὑπάρχοντος δασικοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν ἀριθμητικὴν πλήρη ἀνεπάρκειαν αὐτοῦ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἶναι ἀνάγκη νὰ πληροφορηθῇ συμπληρωματικῶς ὁ βουλευτὴς κ. Γωνιάδης, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν ἔγκρισιν τῶν ἀναγκαίων πιστώσεων πρὸς ἐπάνδρωσιν τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας, τῆς ὁποίας τὸ ἔργον ἐσχάτως ἔχει ἐπεκταθῆ καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς Τὸ ζήτημα διατροφῆς τῶν κατοίκων τῶν πληττομένων ὑπάρχον ὀλιγάριθμον προσωπικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν διατίθεται δωρεὰν σιτόσπορος καὶ ζωοτροφαὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει. Τὸ ζήτημα διατροφῆς τῶν κατοίκων τῶν πληττομένων ὑπὸ θεομηνιῶν περιοχῶν ἀντιμετωπίζει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὸ ὁποῖον ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς παρ’ ἡμῖν ὑπηρεσίας Προστασίας Ἐγχωρίων Γεωργικῶν Προϊόντων διανέμει σῖτον ἢ ἀραβόσιτον πρὸς διατροφὴν ὅπου παρίσταται ἀπόλυτος ἀνάγκη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8063)57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ κατατεθείσης ἐρωτήσεως ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Κοινωνικῆς Προνοίας, Οἰκισμοῦ καὶ ἡμῖν, σχετικῶς πρὸς τὴν μὴ χρησιμοποίησιν τῶν ἐν τῷ χωρίῳ Κάτω Καλεντίνη–Ἄρτης κατασκευασθέντων ἐννέα πυρήνων οἰκημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ ζήτημα τοῦτο τυγχάνει τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει ἤδη προβῆ εἰς σχετικὰς ἐνεργείας διὰ τὴν ἔρευναν τῆς δυνατότητος ἱδρύσεως ἐργοστασίου ἐπεξεργασίας χαρουπίων εἰς τὰς περιφερείας Ρεθύμνης καὶ Λασηθίου. Συγκεκριμένως ἐζητήσαμεν (ἔγγραφόν μας ὑπ’ ἀριθ. 99148) 5449) 17.6.57) ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Κέντρον παραγωγικότητος, ὅπως προβῇ εἰς τὴν ταχυτέραν σύνταξιν μελέτης περὶ τῆς τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς σκοπιμότητος ἱδρύσεως ἐργοστασίου ἐπεξεργασίας χαρουπίων καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον ἔχουν διαβιβασθῆ καὶ αἱ σχετικαὶ ἐκθέσεις τῶν οἰκείων Διευθύνσεων Γεωργίας Ρεθύμνης καὶ Λασηθίου. Ὡς μᾶς ἐγνώρισεν ὁ ἀνωτέρω Ὀργανισμὸς (ἔγγραφόν του ὑπ’ ἀριθ. Ε12930) 25.6.57) ἀνέθεσε τὴν μελέτην τοῦ ὅλου θέματος εἰς τὸν σύμβουλον αὐτοῦ Ἀκαδημαϊκὸν κ. Κ. Βέην καὶ ἀναμένομεν σχετικὰς ἀποφάσεις των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 65 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Θωμᾶ Ἀνδρεάδη, σχετικῶς μὲ τὰ ζητούμενα παρὰ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων, πιστοποιητικὰ διὰ τὴν παραχώρησιν κλήρου εἰς παραμεθορίους περιοχάς, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Προκειμένης ἀγροτικῆς ἀποκαταστάσεως εἰς παραμεθορίους κατὰ τὸν Α. Ν. 1766) 48 περιοχὰς προεβλέπετο ἀρχικῶς ἡ παραχώρησις βεβαιώσεων ἀπὸ τῶν Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ αὐτοῦ νόμου. Ἀργότερον πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἐνδιαφερομένων ἀκτημόνων ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ Α.Ν. 374) 1955 καθ’ ἃς προκειμένης παραχωρήσεως κλήρων κειμένων εἰς τὰς αὐτὰς περιοχὰς ἀπῃτεῖτο ἡ προσαγωγὴ μόνον πιστοποιητικοῦ τῆς ἐν τῇ ἕδρᾳ τοῦ Νομοῦ ἑδρευούσης Στρατιωτικῆς Μονάδος περὶ τοῦ ὅτι ὁ αἰτῶν τὴν παραχώρησιν δὲν εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν στρατιωτικὴν ἢ τὴν ἐξωτερικὴν τῆς χώρας ἀσφάλειαν. Ἡ ἀνωτέρω διάταξις κατηργήθη διὰ τοῦ ἄρθρου 29 τοῦ νόμου 2058) 52 περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως. Εὐθὺς ὅμως μετὰ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 2058) 52 ἐξεδόθη τὸ Ν. Διάταγμα 2185) 52 ὅπερ ἐν ὄψει τῶν εἰδικῶν συνθηκῶν ἀσφαλείας τῶν μεθορίων τῆς χώρας περιοχῶν ὥρισεν ὅτι (ἄρθρ. 77) προκειμένης ἐκδόσεως ὁριστικοῦ παραχωρητηρίου ὑπὲρ ἀγροτικῶς ἐγκαθισταμένου ἀκτήμονος καλλιεργητοῦ ἀπαιτεῖται διὰ τὴν μεταγραφὴν αὐτοῦ καὶ προσκόμισις βεβαιώσεως τῆς ἁρμοδίας κατὰ τόπον Δ)νσεως Χωροφυλακῆς ὅτι ὁ κληροῦχος δὲν εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους. Ὡς εἰκὸς ὅμως μὴ καταργηθείσης ρητῶς τῆς διατάξεως τοῦ Α. Ν. 1366) 38, ἡ παραχώρησις τοῦ κλήρου, συνήπτετο διὰ τὴν ἐγκυρότητα αὐτῆς, καὶ πρὸς τὴν προηγουμένην τήρησιν τῆς διαδικασίας αὐτῶν. Ἕνεκα τούτου πρὸς διευκόλυνσιν καὶ πάλιν τῶν κληρούχων, ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1209) 1954 ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθεῖσα διὰ τοῦ ἄρθρου 28 τοῦ ν. 3194) 55 βάσει τῆς ὁποίας, προκειμένης ἀγροτικῆς ἢ κτηνοτροφικῆς ἀποκαταστάσεως, εἰς παραμεθορίους κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Α. Ν. 1366) 1938 περιοχὰς δέον νὰ προσκομίζηται ἐπὶ ποινῇ ἀπολύτου ἀκυρότητος τῆς περὶ παραχωρήσεως τοῦ κλήρου σχετικῆς ἀποφάσεως τῆς Ε.Α. βεβαίωσις τῆς ἁρμοδίας ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς (τμῆμα Ἀσφαλείας) ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις, διὰ τὰ ἀποκαθιστάμενα φυσικὰ πρόσωπα, ὑπαγορευομένη ἐκ λόγων ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Προφανές, λοιπόν, εἶναι ὅτι αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀπαλλοτριώσεων στηριζόμεναι εἰς τὴν ἀνωτέρω διάταξιν τοῦ ν. 3194) 55 καὶ διὰ τὴν πρόληψιν ἀκυρότητος τῶν ἀποφάσεών των ζητοῦν τ’ ἀνωτέρω πιστοποιητικὰ τῶν κατὰ τόπους Ἀρχῶν Ἀσφαλείας καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν νομίζομεν ἐπίμεμπτον τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τῶν οἰκείων Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων. Ἐπειδὴ ὅμως, ὡς ὁ ἐρωτῶν ἀξιότιμος βουλευτὴς σημειοῖ εἰς τὴν πρὸς ἡμᾶς ἐρώτησιν, οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀκτήμονες ἔχουν ἤδη προσφύγει εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἐπιτροπὰς τοῦ Α.Ν. 1366) 38 καὶ ἔτυχον θετικῶν βεβαιώσεων, θὰ μεριμνήσωμεν ὥστε ἡ ἐνέργεια διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν βεβαιώσεων τῶν κατὰ τόπους Δ)νσεων Ἀσφαλείας, χωρήσῃ ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας, ὥστε οἱ ἐνδιαφερόμενοι οὔτε νὰ ταλαιπωρηθοῦν, οὔτε καὶ νὰ ὑποβληθοῦν εἰς προσθέτους δαπάνας. 2) Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεως, περὶ τοῦ ἐὰν κρίνεται σκόπιμος ἡ διατήρησις τοῦ ἀνωτέρω μέτρου, σημειοῦμεν ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο συναπτόμενον μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς μεθορίου γενικώτερον μὲ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας ἐπιβάλλεται νὰ διατηρηθῇ. Ἡ Ἐπιθεώρησις Ἐποικισμοῦ Βορ. Ἑλλάδος πρὸς ἣν κοινοποιεῖται τὸ παρὸν μετ’ ἀντιγράφου τῆς ἀπὸ 24.7.54 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδου, παρακαλεῖται ὅπως μεριμνήσῃ, ἵνα αἱ οἰκεῖαι Δ)νσεις Γεωργίας ὅπου ὑπάρχουν ὅμοια θέματα ἀπευθυνθοῦν οἴκοθεν εἰς τὰς οἰκείας Διευθύνσεις Ἀσφαλείας καὶ ζητήσουν τὴν γνώμην των διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους ἀκτήμονας δι’ οὓς ἔχουν ἐκδοθῆ βεβαιώσεις τῶν Ἐπιτροπῶν τοῦ Α. Ν. 1366) 38 καὶ τὰς σχετικὰς ἀπαντήσεις θέσουν ὑπ’ ὄψει τῶν οἰκείων Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Κατὰ συμφωνίαν μεταξὺ Ὑπουργοῦ Γεωργίας καὶ ΣΕΚ οὗτοι θ’ ἀνελάμβανον μετὰ τὴν 31ην Αὐγούστου τὰς μεταφορὰς σιτηρῶν τῆς συγκεντρώσεως 1956 ἐξ ὁδικῶν κέντρων Θεσσαλίας πρὸς Πειραιᾶ καὶ Βόλον, (μικταὶ μεταφοραὶ) μὲ τὰ ἐπιτευχθέντα κόμιστρα εἰς τοὺς τελεσθέντας διαγωνισμοὺς ἀναδείξεως ἐργολάβων μεταφορᾶς δι’ αὐτοκινήτων κατὰ τὸ μέχρι 31) 8) 56 χρονικὸν διάστημα. Οἱ Σ.Ε.Κ. ἀπεδέχθησαν τελικῶς ν’ ἀναλάβουν μὲ τ’ ἀνωτέρω κόμιστρα μόνον τὰς πρὸς Πειραιᾶ μικτὰς μεταφοράς, ἀποποιηθέντες τὰς πρὸς Βόλον τοιαύτας, λόγῳ τῆς μικροτέρας ἀποστάσεως καὶ τοῦ χαμηλοῦ κομίστρου. Κατόπιν τούτου προεκηρύχθησαν νέοι διαγωνισμοὶ πρὸς ἀνάδειξιν ἐργολάβων αὐτοκινητιστῶν διὰ τὰς ἐν λόγῳ μεταφοράς, οἵτινες ἀπέδωκαν τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα, κριθέντα ὡς ἀσύμφορα. Ἀπὸ περιφερείας Ε.Γ.Σ. Λαρίσης πρὸς Βόλον δρχ. 1.20 κατὰ χιλ)κὸν τόννον, ἀπὸ περιφ. Ε.Γ.Σ. Τρικάλων 1.60, Καρδίτσης 1.63 κ.λ.π. Οἱ διαγωνισμοὶ οὗτοι δὲν κατεκυρώθησαν, ἐπιτευχθείσης συμφωνίας μετὰ Σ.Ε.Κ., ὅπως ἀναλάβουν μὲ τὸ χαμηλότερον τῶν ἐπιτευχθέντων κομίστρων (Λαρίσης δρχ. 1.20 κατὰ χιλ)κὸν τόννον) ἁπάσας τὰς ἐξ ὁδικῶν κέντρων Θεσσαλίας πρὸς Βόλον «μικτὰς» μεταφοράς, εἰς ἃς περιλαμβάνονται αἱ ἐξ Ἐλασσόνος τοιαῦται. Προστίθεται, ὅτι κατὰ πρόβλεψιν τῆς ἐν καιρῷ ἀναλήψεως τῶν ὡς ἄνω μεταφορῶν ὑπὸ τῶν Σ.Ε.Κ. εἶχε τεθῆ εἰδικὸς ὅρος εἰς τὰς μετὰ τῶν αὐτοκινητιστῶν συμβάσεις μεταφορᾶς περὶ λήξεως τῆς ἰσχύος αὐτῶν γενικῶς τὴν 31.8. 1956, τῆς περαιτέρω παρατάσεως τῆς διαρκείας αὐτῶν ἀφιεμένης εἰς τὴν διάθεσιν τῆς ΚΥΔΕΠ, ἥτις θὰ ἐνήργει ἐν προκειμένῳ κατὰ τὰς ὁδηγίας τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 29.5.57 ἐρωτήσεως πρὸς ὑμᾶς τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1. Ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ Σπορ)γῆς τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τῆς ἀπὸ 8ης τρέχοντος πράξεώς της περιῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως κατ’ ἐξαίρεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 61404)11.4.57 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, δι’ ἧς δὲν ἐπετρέπετο ἡ διενέργεια ἐκτάκτου σποροσυγκεντρώσεως σιτηρῶν ὑπὸ τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, ἐπιτραπῇ κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ ἀνάθεσις τῆς τοιαύτης σποροσυγκεντρώσεως εἰς ἐκείνας ἐκ τῶν Ἑνώσεων αἵτινες ἠσχολήθησαν μὲ τὴν ἐργασίαν ταύτην καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. 2. Ἡ ἔκτακτος αὕτη σποροσυγκέντρωσις θὰ ἀφορᾷ κάλυψιν ἐκτάκτων ἀναγκῶν τῶν μελῶν τῶν Ἑνώσεων αἵτινες θὰ διενεργήσουν ταύτην αἱ δὲ συγκεντρωθησόμεναι ὑφ’ ἑκάστης ποσότητες δὲν θὰ δύνανται νὰ ὑπερβοῦν τὰς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἐγκριθείσας πρὸς συγκέντρωσιν τοιαύτας ἀντιστοίχως. 3. Ἡ ὅλη ἐργασία τῆς ἐκτάκτου σποροσυγκεντρώσεως θὰ τελῇ ὑπὸ τὸν τεχνικὸν ἔλεγχον τῶν οἰκείων Κέντρων Σπορ)γῆς πρὸς ἐξασφάλισιν ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἐκλεκτοῦ ποιοτικῶς σπόρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1957

Ὁ Διευθυντὴς

Ι. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7716)6310)3.7.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 37 κατατεθεῖσα ὑμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα, σχετικῶς μὲ τὸν καθορισμὸν κατωτάτης τιμῆς πωλήσεως ρητίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, βάσει τοῦ Ν. Δ. 136)46 εἶναι ἁρμόδιον διὰ τὸν καθορισμὸν μόνον ἀνωτάτων τιμῶν πωλήσεως εἰδῶν βιωτικῆς ἀνάγκης καὶ οὐχὶ κατωτάτων τοιούτων, διὰ δὲ τοῦ Ν.Δ. 2607)53 ὑπάρχει εὐχέρεια καθορισμοῦ, δι’ Ἀγορανομικῶν Διατάξεων κατωτάτων τιμῶν πωλήσεως ἀλλὰ μόνον ἐπὶ γεωργικῶν καὶ κτηνοτροφικῶν προϊόντων οὐχὶ δὲ καὶ ἐπὶ δασικῶν τοιούτων ὡς εἶναι ἡ ρητίνη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 416) 14. 6.57 πρὸς ἡμᾶς, ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, μετὰ τοῦ συνημμένου αὐτῇ ἀπὸ 10) 5) 57 ὑπομνήματος τῆς Ἐπιτροπῆς πληγέντων παραγωγῶν Χίου, σχετικῶς μὲ ἐνίσχυσιν τούτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι συμφώνως τῇ ληφθείσῃ ἀποφάσει, ὑπὸ τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς διαθέσεως ἐφοδίων ἐκ γεωργικῶν πλεονασμάτων Η.Π.Α., οἱ ἄποροι Αʹ Κατηγορίας κάτοικοι τῶν ὀρεινῶν ἀγόνων Κοινοτήτων, ὡς καὶ οἱ τοιοῦτοι τῶν λοιπῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Χίου, θὰ ἐνισχυθῶσι διὰ 15 καὶ 10 ὀκ. δημητριακῶν ἀντιστοίχως κατ’ ἄτομον, δωρεάν, παρὰ τῆς Παγκοσμίου Ἐκκλησιαστικῆς Ὑπηρεσίας μέσῳ τῆς οἰκείας Ἱερᾶς Μητροπόλεως εἰς παραλαβὴν τῆς ὁποίας ἀπεστάλησαν ἤδη αἱ κάτωθι ποσότητες τροφίμων:

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ΙΥ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6716) 22.5.57 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως τοῦ ἰδίου βουλευτοῦ ἀπηντήσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Α. 26457) 1058) 25.5.1957 ἐγγράφου ἡμῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6519) 14.5.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἀναφερομένη ὁδὸς Ἄρτης–Τζουμέρκων–Τρικάλων, δὲν ἐγκατελείφθη, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐκτελοῦνται ἐργασίαι διανοίξεως καὶ ἤδη ἐγκαθίσταται καὶ τμῆμα Στρατοῦ διὰ τὴν προώθησιν τῶν ἐργασιῶν.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7170) 5845 ἀπὸ 6) 6) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6) 3.6 57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀντ. Πατσιαντᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην τηλεφωνικῆς συνδέσεως τῆς Κοινότητος Ἐλατείας Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Ἡ Κοινότης Ἐλατείας Λαρίσης, ἐστερεῖτο προπολεμικῶς τηλεφ. συνδέσεως. 2. Κατὰ τὴν ἀρχικὴν φάσιν τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Κοινοτικοῦ δικτύου ἐπεδιώχθη ἡ ἀνασύνδεσις τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων, ἥτις ἐλπίζεται ὅτι θὰ ὁλοκληρωθῇ ἐντὸς διαστήματος δύο ἐτῶν, ἤτοι μέχρι τέλους τοῦ 1958. 3. Μετὰ τὴν πλήρη ἀποκατάστασιν τοῦ ὑφισταμένου προπολεμικῶς Κοινοτικοῦ Τηλεφωνικοῦ δικτύου θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐπέκτασις τῆς Κοινοτικῆς Τηλεφωνίας καὶ εἰς τὰς Κοινότητας, αἱ ὁποῖαι ἐστεροῦντο προπολεμικῶς τηλεφωνικῆς συνδέσεως. Κατὰ συνέπειαν ἡ τηλεφωνικὴ σύνδεσις τῆς Κοινότητος Ἐλατείας Λαρίσης, θέλει ἐξετασθῇ ἐν καιρῷ μετὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς τηλεφωνικῆς συνδέσεως τῶν Κοινοτήτων αἵτινες ἦσαν συνδεδεμέναι προπολεμικῶς. Μέχρι τοῦδε νέα Κοινοτικὰ Τηλεφωνεῖα συνεστήθησαν ὀλίγα καὶ ταῦτα εἰς Κοινότητας μεγάλης σπουδαιότητος ἢ εἰς τοιαύτας τῶν ὁποίων ἡ σύνδεσις ἦτο συνηρτημένη μὲ ἐξυπηρέτησιν ἀναγκῶν Δημ. Τάξεως καὶ ἀσφαλείας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9221) 10.9.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ μακροῦ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου εἶχεν ἐπανειλημμένως προτείνει τὴν πρόσληψιν ἰατροῦ διὰ τὸν ἔλεγχον τῆς ἀληθείας τῶν δηλώσεων ἀσθενείας τῶν ὑπαλλήλων. Ἡ διαπίστωσις τῆς ἀληθείας τῶν δηλώσεων τούτων διὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς βραδύνει πάντοτε τόσον ὥστε προκειμένου περὶ ἀσθενειῶν βραχείας διαρκείας μιᾶς ἕως τεσσάρων ἡμερῶν νὰ γίνηται ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ διαπίστωσις μὲ ὅλα τὰ ἐντεῦθεν ἄτοπα ἢ νὰ παραλείπεται αὕτη ἐντελῶς. Διὰ ταῦτα προσελήφθη εἷς πρόσκαιρος ὑπάλληλος ἰατρὸς καὶ ὡς τοιοῦτος προεκρίθη ὁ διακεκριμένος παθολόγος κ. Παπασπύρου, ἔχων πολυετῆ προϋπηρεσίαν εἰς Κρατικὰ Ἱδρύματα. Πρόκειται περὶ μιᾶς θέσεως προσκαίρου ὑπαλλήλου καὶ οὐχὶ προϊσταμένου τῆς Ὑγειονομικῆς Ὑπηρεσίας, διότι ἁπλούστατα δὲν ὑπάρχει ὠργανωμένη Ὑγειονομικὴ Ὑπηρεσία εἰς τὰ Δημόσια Ἔργα, καὶ διὰ τὴν πρόσληψιν τοῦ ὁποίου οὐδεμία κατὰ τοὺς κειμένους νόμους ἀπαιτεῖται γνωμοδότησις Ὑπηρεσιακοῦ ἢ ἄλλου Συμβουλίου ἢ διαγωνισμός. Ἡ ὡς ἄνω ὑπηρεσία ἣν ἐκτελεῖ μετὰ ζήλου καὶ εὐσυνειδησίας ὁ περὶ οὗ πρόκειται εἶναι σοβαρὰ καὶ λίαν χρήσιμος διὰ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ τὸ προσωπικόν του. Ἡ δὲ καθαρὰ ἀντιμισθία τούτου ἀνέρχεται εἰς δραχ. 3.029.60. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9217) 7582 ἀπὸ 10.8.1957 διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 103 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ τηλεφωνικὸν δίκτυον ὅπερ ἐξυπηρετεῖ τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου Δάφνης μέσῳ τοῦ τηλεφωνικοῦ Κέντρου Ἀκροπόλεως, ἀπὸ ἐτῶν παρουσιάζει πλήρη κατάληψιν, αἱ δὲ ὑποβεβλημέναι αἰτήσεις συνδρομητῶν ὡς καὶ ἡ τοποθέτησις κοινοχρήστων τηλεφώνων δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθῶσιν ἐλλείψει τεχνικῶν δυνατοτήτων. Λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς κατὰ τὰ πρόσφατα ἔτη οὔτε δυνατή, οὔτε οἰκονομικῶς ἐνδεικνυομένη ἐκρίθη ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς ἐπικοινωνίας αὐτῆς μέσῳ τοῦ Κέντρου Ἀκροπόλεως, ἀλλὰ ἡ σύστασις καὶ λειτουργία ἰδίου Κέντρου. Οὕτω ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ προγράμματος προμηθείας ὑλικοῦ διὰ 50.000 νέας συνδέσεις προεβλέφθη ἡ ἐγκατάστασις τοῦ Κέντρου Ἡλιουπόλεως. Πρὸς τοῦτο ἔχει ἐξευρεθῆ τὸ οἰκόπεδον, πραγματοποιεῖται δὲ ἡ σχετικὴ προεργασία διὰ τὴν λειτουργίαν, διὰ τὴν οἰκοδόμησιν τοῦ κτιρίου εἰς ὃ θὰ ἐγκατασταθῇ τὸ Κέντρον, ἡ λειτουργία τοῦ ὁποίου προβλέπεται διὰ τὸ δεύτερον ἔτος τοῦ προγράμματος, ἤτοι ἐντὸς τοῦ 1959. Οἱ προσφάτως ἐλευθερωθέντες ἀριθμοὶ κλήσεως τοῦ Κέντρου Ἀκροπόλεως ἐκ τῆς λειτουργίας τοῦ Κέντρου Γλυφάδας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθῶσιν διὰ τὴν περιοχὴν Δάφνης, καίτοι τοῦτο ἦτο ἐπιθυμητόν, διότι ὡς ἀνωτέρω ἐκτίθεται, ἀπῃτεῖτο πρὸς τοῦτο καὶ ὕπαρξις ἐλευθέρων κυκλωμάτων εἰς τὸ ἀντίστοιχον καλώδιον ζεύξεως ὅπερ ἐμφανίζει πλήρη κατάληψιν. Ἡ σύστασις καὶ λειτουργία ἐξ ἄλλου Τηλεγραφείου καὶ Τηλεφωνείου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἰδίας ὡς ἄνω περιοχῆς θέλει ἀντιμετωπισθῆ συγχρόνως μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ αὐτομάτου Κέντρου Ἡλιουπόλεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακκαρᾶ, Ι. Νικολίτσα καὶ Π. Σταυροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8701)14.8.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 80 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Κακκαρᾶ, Ι. Νικολίτσα καὶ Π. Σταυροπούλου, περὶ χορηγήσεως ἀδείας κυκλοφορίας ἐπιβατικοῦ αὐτοκινήτου δημοσίας χρήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἅπασαι αἱ χορηγηθεῖσαι ἄδειαι ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ. Χ. διὰ τὴν περιοχὴν Ἀθηνῶν ἐδόθησαν εἰς αὐτοκινητιστὰς συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας καὶ μὲ σύμφωνον γνώμην τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ἥτις ἐμονόγραψε τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9220)10.9.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διεθέσαμεν εἰς ὡρισμένα Σωματεῖα τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης ἀθλητικὰ εἴδη ἐκ δωρεᾶς Ἀθλητικῆς Ὀργανώσεως τῆς Τσεχοσλοβακίας, ἀπευθυνομένης προσωπικῶς πρὸς ἡμᾶς. Ἐλπίζομεν εἰς τὸ μέλλον νὰ στεφθοῦν ὑπὸ ἐπιτυχίας αἱ προσπάθειαι ἡμῶν τείνουσαι εἰς τὴν δωρεὰν ἀποστολὴν ἀθλητικῶν εἰδῶν καὶ ἐξ ἄλλων χωρῶν διὰ τὸν ἐφοδιασμὸν καὶ ἑτέρων Ἑλληνικῶν Σωματείων. Δηλοῦμεν πάντως ὅτι δὲν ἐπιμένομεν, ὅπως ὁ ἐρωτῶν κ. συνάδελφος διακηρύξῃ τὴν πρὸς ἡμᾶς εὐγνωμοσύνην του διὰ τὴν προσπάθειάν μας αὐτήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9224) 10.9.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 111 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Θ. Γωνιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 1 τοῦ Β. Δ. «περὶ ἐκπαιδεύσεως τῶν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων κ.λ.π.», ἡ Ταχυδρομικὴ Σχολὴ λειτουργεῖ ἐν Ἀθήναις, ὁσάκις δὲ ἐξαιρετικαὶ ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι ἐπιβάλλουσι τὴν εἰσαγωγὴν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ σπουδαστῶν λειτουργεῖ, δι’ ὡρισμένην σχολικὴν περίοδον, Ταχυδρομικὴ Σχολὴ καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ. Τὸ μέτρον, συνεπῶς, τῆς μὴ λειτουργίας τῆς Ταχυδρομικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης διὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1957– 58, δὲν σημαίνει κατάργησιν τῆς Σχολῆς, ἀλλὰ προσωρινὴν διακοπὴν τῆς λειτουργίας της, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑφίστανται σήμερον αἱ ἔκτακτοι ὑπηρεσιακαὶ ἀνάγκαι διὰ τὴν εἰσαγωγὴν περισσοτέρων σπουδαστῶν, ἀλλ’ ἀντιθέτως παραμένει σημαντικὸς ἀριθμὸς πτυχιούχων τῆς Σχολῆς ἀδιορίστων ἐλλείψει ὀργανικῶν κενῶν θέσεων, ὡς ἐμφαίνεται ἀπὸ τὸν παρατιθέμενον ἀναλυτικὸν πίνακα:

Ἀπομένοντες ἀδιόριστοι 80. Ἐν ὄψει τῶν ἀνωτέρω καὶ μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ Συμβουλίου Ταχυδρομικῆς Ἐκμεταλλεύσεως, ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως κατὰ τὴν προσεχῆ περίοδον, εἰσαχθῶσι μόνον 30 σπουδασταὶ εἰς τὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν, καταχρηστικῶς, ἵνα μὴ διακοπῇ ἡ λειτουργία τῆς Σχολῆς, οὕτω ἐντὸς τοῦ ἔτους 1959 ὁ ἀριθμὸς τῶν πτυχιούχων θὰ ἀνέλθῃ εἰς 110, ἐνῷ τὰ ὀργανικὰ διὰ τὸ αὐτὸ ἔτος κενὰ δὲν προβλέπονται ἄνω τῶν 20. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8709) 14.8.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 88 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἔναρξιν τῶν ἀεροπορικῶν δρομολογίων Ἀθηνῶν–Βόλου καὶ Ἀθηνῶν–Λαρίσης–Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ ἀνάδοχος οὐδεμίαν προέβαλε δυσκολίαν διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ὡς ἄνω ἀεροπορικῶν δρομολογίων. 2) Ἡ μὴ ἔναρξις τῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Βόλου ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ ἀεροδρόμιον Βόλου δὲν προσφέρεται ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλείας πτήσεων διὰ χρησιμοποίησιν ὑπὸ τῶν ἀεροσκαφῶν τῆς Ἑταιρίας τύπου ΔΓ — 3 δι’ ὃ καὶ ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἔθεσε τοῦτο ἐκτὸς ἐνεργείας καὶ ἐζήτησε παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Α.) διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 15579)7.11.56, Α.299)ΤΑ)15.4.57 Α.327)ΤΑ7.5.57 καὶ Α.585)7.8.57 ἐγγράφων τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἀεροδρομίου Ν. Ἀγχιάλου ὑπὸ τῶν ἀεροσκαφῶν τῆς Ὀλυμπιακῆς Ἀεροπορίας διὰ τὰ πρὸς Βόλον δρομολόγια. 3) Ὡσαύτως ἡ ἐκτέλεσις τῶν δρομολογίων Ἀθηνῶν —Λαρίσης–Κοζάνης δὲν ἤρξατο εἰσέτι καθ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, πρὸς ὃ ἀπετάθημεν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3110)ΕΣ 120)111)21.2.57 καὶ ν. 196)Α)25.6.57 ἡμετέρων ἐγγράφων διὰ τὴν ἔγκρισιν χρησιμοποιήσεως τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἀεροδρομίου Λαρίσης, δὲν ἀπήντησεν εἰσέτι ἔχον καὶ τὰ δύο θέματα (Ν. Ἀγχιάλου καὶ Λαρίσης) ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Σεπτεμβρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7719)3).7.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 40 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Β. Ἐφραιμίδη περὶ ὁριστικῆς ἀφαιρέσεως τῆς ἐπαγγελματικῆς ἀδείας ὁδηγοῦ αὐτοκινήτων Δημ. Β. Βλάχου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ἡμῖν ὅτι αὕτη ἐγένετο τῇ προτάσει τῆς ἁρμοδίας ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς βάσει τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 85 τοῦ ἀπὸ 22.1.31 Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7981)12.7.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὰ ἀποτελοῦντα τοὺς συνοικισμοὺς «Κολοκοτρώνη» καὶ «Ρήγα Φερραίου», οἰκόπεδα, κατὰ τὸ πλεῖστον ἀνήκουσι κατὰ κυριότητα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Διευθύνσεως Ἀνταλλαξίμων Μουσουλμανικῶν Κτημάτων. Μέχρις οὗ ὅμως καταστῇ τοῦτο γνωστόν, τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης, ἐχορήγει εἰς τοὺς αἰτοῦντας οἱανδήποτε ἄδειαν κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν πολεοδομικῶν διατάξεων. Πρὸ τριετίας περίπου ἡ ὡς ἄνω ὑπηρεσία διὰ σχετικοῦ ἐγγράφου της πρὸς τὸ Πολεοδομικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης ἐγνώρισεν ὅτι ἡ ὑπὸ τῶν συνοικισμῶν τούτων καταλαμβανομένη ἔκτασις ἀνήκει εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν καὶ παρεκάλει, ὅπως, κατόπιν ρητῶν πρὸς αὐτὴν διαταγῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ Γεν. Διευθύνσεως Βορείου Ἑλλάδος, ἀποφεύγεται ἡ χορήγησις οἱασδήποτε οἰκοδομικῆς ἀδείας, ἂν μὴ προηγουμένως ὁ αἰτῶν δὲν προσκομίσῃ βεβαιώσωσιν ὅτι τὸ οἰκόπεδον, οὗτινος ζητεῖται ἡ ἀνοικοδόμησις ἢ ἡ ἐπισκευὴ τῆς ἐπ’ αὐτοῦ ὑφισταμένης οἰκοδομῆς, δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν. Παραλλήλως πρὸς τὸ ἔγγραφόν της τοῦτο ἡ ἐν λόγῳ ὑπηρεσία εἶχεν ἀποστείλει ἐνωρίτερον ἕτερα τοιαῦτα πρὸς τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα, εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ ὁποίου ὑπάγονται οἱ ἐν λόγῳ συνοικισμοί, δι’ ὧν παρεκάλει τοῦτο ὅπως ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει ἐπιτρέπῃ τὴν ἐκτέλεσιν οἱασδήποτε οἰκοδομικῆς ἐργασίας εἰς τοὺς συνοικισμοὺς τούτους, καθ’ ὅσον ζημιοῦνται τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου. Τὸ Ἀστυνομικὸν Τμῆμα συμμορφούμενον πρὸς τὴν ὑπόδειξιν ταύτην, ἀπηγόρευε εἰς πάντας, μὴ ἐξαιρουμένων οὐδὲ τῶν διὰ κανονικῆς ἀδείας τοῦ Γραφείου ἡμῶν ἐφωδιασμένων, τὴν ἐκτέλεσιν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν. Κατόπιν τῆς δημιουργηθείσης ταύτης καταστάσεως, τὸ θέμα ἤχθη ἐνώπιον τοῦ κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης ὅστις μετὰ προηγουμένην συνεννόησιν μετὰ τῆς Υ.Δ.Α.Μ.Κ. καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς διασώσεως τοὐλάχιστον τῶν ἐκ τῆς καταρρεύσεως ἀπειλουμένων οἰκημάτων, εἶχεν ἐγκρίνει καὶ διατάξει τὴν εἰς τὰς τοιαύτας περιπτώσεις χορήγησιν ἀδειῶν ἐπισκευῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ὅμως, εἰς ὃ ἀνεφέρθη ὑπὸ τῆς Υ.Δ.Α.Μ.Κ. ἡ ἀπόφασις τοῦ κ. Νομάρχου, διέταξε τὴν τήρησιν τῆς ἀρχικῆς διαταγῆς του, ἤτοι τῆς ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει χορηγήσεως ἀδείας οἰκοδομῆς, ἐπισκευῆς, κ.λ.π. εἰς τοὺς ἐν λόγῳ Συνεταιρισμούς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξακριβωθῇ ὅτι τὸ οἰκόπεδον δὲν ἀνήκει εἰς τὴν ἀνταλλάξιμον περιουσίαν. Κατόπιν τῆς νέας ταύτης διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον Θεσσαλονίκης, ἔπαυσε χορηγοῦν οἰκοδομικὰς ἀδείας, ἔστω καὶ ἐπισκευῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8062) 17.7.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 56 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἀγωγέων ὀρεινῶν περιοχῶν, λόγῳ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τοῦ προκειμένου τυγχάνουσιν ἁρμόδια τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ιγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8389) 1.8.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὁδὸς εἶναι ἐπαρχιακὴ καὶ ἁρμόδιον διὰ τὴν συντήρησιν καὶ ἀνακαίνισιν ταύτης εἶναι τὸ Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Καβάλας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8702) 14.8.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 81 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ καὶ Ν. Κιτσίκη περὶ μειώσεως τοῦ εἰσιτηρίου λεωφορειακῆς γραμμῆς Βόλου– Προφήτου Ἠλία, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὑμῖν ὅτι ἐπραγματοποιήθη αὕτη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 153755) 22.6.57 ἀποφάσεως. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἐν ἀντιγράφῳ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 174633) 14.8.57 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου πρὸς τὰς Κοινότητας Ἄνω Βόλου, Ἀνακασιᾶς καὶ Κατωχωρίου, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Αὐγούστου 1957 Ὁ Ὑφυπουργὸς ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ καὶ ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7720) 3.7.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἠσχολήθη, λόγῳ ἁρμοδιότητος μόνον μὲ τὰς ὑδρεύσεις τῶν πόλεων Ἄρτης καὶ Πρεβέζης, αἵτινες εὑρίσκονται ἤδη ἐν τῷ περατοῦσθαι, κατόπιν τῆς παρασχεθείσης ὑφ’ ἡμῶν εἰς ταύτας βοηθείας εἰς ἐφόδια καὶ πιστώσεις. Διὰ τὰς ὀρεινὰς Κοινότητας τῶν περιοχῶν τούτων, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας (Διεύθυνσις Ὑγειονομικῆς Μηχανικῆς), δεδομένου ὅτι αὗται ἔχουσι πληθυσμὸν κάτω τῶν 3.000 κατοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

Ιʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Σχετικῶς μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 10) 57 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἀναγνωρίσεως τοῦ δικαιώματος κανονικῆς ἀδείας καὶ εἰς τοὺς τυχόντας ἀναρρωτικῆς ἀδείας κατὰ τὸ αὐτὸ ἔτος, Δημοσίους ὑπαλλήλους, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ρυθμίζεται διὰ διατάξεως περιληφθείσης ἤδη εἰς νομοσχέδιον, κατατεθησόμενον προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 12.6.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἀπὸ 11. 12.1956 Β. Δ. «περὶ προσδιορισμοῦ ἀποζημιώσεως κ.λ.π.» διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 7380) 1957 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν κ. βουλευτὴν ὅτι ἡ ἐν τῷ Β. Διατάγματι τούτῳ ὁρισθεῖσα ἡμερομηνία ἐκδόσεως ἐγγράφων ἀποδεικτικῶν στοιχείων παρὰ Δημοσίων Ἀρχῶν τῆς 2 Φεβρουαρίου 1957 ἀναφέρεται εἰς τὴν κατὰ τὴν ἡμερομηνίαν ταύτην ἐκδοθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 162 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις ἔθεσε τὰς βάσεις ρυθμίσεως τοῦ ζητήματος καταβολῆς τοιαύτης ἀποζημιώσεως. Ἐθεωρήθη οὕτω ὅτι τὰ ἔγγραφα καὶ τὰ στοιχεῖα τὰ φέροντα ἡμερομηνίαν προγενεστέραν τῆς 2.2.1936 καὶ ἐκδοθέντα συνεπῶς εἰς τὸν ἀνύποπτον χρόνον, παρέχουσιν ἱκανὴν ἐγγύησιν περὶ τῆς βασιμότητος τῆς ἀξιώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Αὐγούστου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ εἰς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 17 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ ἐν σχέσει μὲ τὸν καταλογισμὸν ποσῶν ληφθέντων ἀχρεωστήτως, παρὰ τέως συνταξιούχων ἢ βοηθηματούχων θυμάτων ἐκ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ τῶν ὁποίων ἡ σύνταξις ἢ τὸ βοήθημα διεκόπη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατ’ ἀρχὴν διακοπὴ τῆς χορηγουμένης συντάξεως δὲν ἐνεργεῖται εἰμὴ μόνον δυνάμει ἀποφάσεως τῶν δικαιοδοτούντων ἐπὶ τῶν συντάξεων ὀργάνων, ἤτοι τῆς Ἐπιτροπῆς Κανονισμοῦ Πολεμικῶν Συντάξεων, καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ ἐπιλαμβάνεται, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 5 τοῦ νόμου 1718) 1951, τοῦ ἐλέγχου τῶν ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν συμφώνως τῇ αὐτῇ διατάξει ἐκδιδομένων πράξεων ἐπὶ συνταξιοδοτικῶν ὑποθέσεων θυμάτων ἢ ἀναπήρων πολέμου. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ τροποποιήσῃ ἢ ἐξαφανίσῃ πρᾶξιν δι’ ἧς εἶχε κανονισθῆ σύνταξις ἢ βοήθημα τὰ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τροποποιηθείσης ἢ ἐξαφανισθείσης πράξεως δὲν ἀναζητοῦνται, ἐκτὸς ἐὰν ἡ πρᾶξις εἶχε στηριχθῆ ἐπὶ πλαστῶν ἐγγράφων ἢ ψευδῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων. Ἡ αὐτὴ Ἐπιτροπὴ ἐκδικάζει συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 8 τοῦ Α. Ν. 2414 τοῦ 1940 αἰτήσεις ἀναθεωρήσεως κατ’ ἀποφάσεών της, δι’ ὧν εἶχε κανονισθῆ σύνταξις κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις. Ἡ ἀναθεώρησις ζητεῖται εἴτε παρὰ τῶν ἐνδιαφερομένων, εἴτε παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν (παράγρ. 12 ἄρθρ. 8 Α. Ν. 2414 τοῦ 1940). Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ διαπιστώσῃ πλάνην περὶ τὰ πραγματικὰ γεγονότα ἢ λογιστικὸν λάθος, ἢ ὅτι προσήχθησαν νέα χρήσιμα ἔγγραφα ἢ ὅτι ἡ προσβαλλομένη ἀπόφασίς της ἐστηρίχθη ἐπὶ καταθέσεως μαρτύρων καταδικασθέντων ἐπὶ ψευδορκίᾳ ἢ ἐπὶ ἐγγράφων κηρυχθέντων πλαστῶν δικαστικῶς ἢ ὅτι ἡ ἀπόφασίς της ἐστηρίχθη ἐπὶ ἀνυπάρκτων γεγονότων ἁρμοδίως βεβαιωθέντων ἀναθεωρεῖ καὶ ἐξαφανίζει τὴν παλαιὰν κανονιστικὴν ἀπόφασίν της καὶ διακόπτει τὴν σύνταξιν. Ἐξ ἄλλου τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἐκδικάζει τὰς ἐνστάσεις κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς ἢ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνστάσεις ἀσκουμένας ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων ἢ τοῦ Ὑπουργοῦ (παράγρ. 13 ἄρθρ. 8 Α. Ν. 2414) 1940) καὶ διὰ νομίμους λόγους τροποποιεῖ ἢ ἐξαφανίζει τὰς προβληθείσας ἀποφάσεις καὶ διακόπτει τὴν σύνταξιν διὰ πράξεών του. Αἱ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἐκδιδόμεναι ἀποφάσεις παραπέμπονται εἰς τὴν Διοίκησιν πρὸς ἐκτέλεσιν, κατόπιν δὲ τούτου ἀφ’ ἑνὸς μὲν διατάσσεται τὸ ἁρμόδιον Ταμεῖον νὰ παύσῃ καταβάλλον τὴν διακοπεῖσαν σύνταξιν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐκδίδεται καταλογιστικὴ ἀπόφασις εἰς βάρος τοῦ τέως συνταξιούχου διὰ τὸ ποσὸν τῆς συντάξεως, ὅπερ εἰσεπράχθη παρ’ αὐτοῦ ἀχρεωστήτως. Ἑπομένως αἱ καταλογιστικαὶ αὗται ἀποφάσεις στηρίζονται εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Κανονισμοῦ Πολεμικῶν Συντάξεων ἢ εἰς τὰς πράξεις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποφάσεων τούτων τῆς Ἐπιτροπῆς Συντάξεων καὶ τῶν πράξεων τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἡ ὑπηρεσία προκειμένου νὰ προέλθῃ εἰς τὸν καταλογισμὸν ἀκολουθεῖ τὴν παγίαν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, καθ’ ἣν ἀντίκειται εἰς τὰς ἀρχὰς τῆς εὐρύθμου καὶ ἀγαθῆς διοικήσεως, ὁ μετὰ πάροδον ἱκανοῦ ἀπὸ τῆς εἰσπράξεως χρόνου διοικητικὸς καταλογισμὸς ἀχρεωστήτως ληφθέντων χρημάτων, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ τέως συνταξιοῦχος ἐτέλει ἐν καλῇ πίστει καὶ αἱ γενόμεναι αὐτῷ καταβολαὶ δὲν προεκλήθησαν ἐξ ἀπατηλῶν αὐτοῦ ἐνεργειῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν συντρέχουσιν οἱ ὅροι οὗτοι δὲν ἐκδίδεται καταλογιστικὴ ἀπόφασις. Ἐν τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν καταλογιστικῶν ἀποφάσεων καὶ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις περὶ βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως τῶν δημοσίων ἐσόδων, τὸ καταλογισθὲν ποσὸν βεβαιοῦται ὡς δημόσιον ἔσοδον καὶ ἡ εἴσπραξίς του ἐπιδιώκεται ὑπὸ τῶν δημοσίων Ταμείων κατὰ τὰ κεκανονισμένα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7378 ὑπὸ χρονολογίαν 18 Ἰουνίου 1957 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, παρακαλοῦντος ὅπως τῷ παρασχεθῇ ἡ πληροφορία, διατί δὲν ἐλήφθησαν νομοθετικὰ μέτρα διὰ τὴν ἠθικὴν καὶ ὑλικὴν προστασίαν τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀγωνιστῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν ἀναπήρων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως προβλέπει ὁ Α. νόμος 1855 τοῦ 1951 διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου ὁρίζεται ὅτι, Ἕλληνες πολῖται, οἵτινες, ἀνήκοντες εἰς ἀνεγνωρισμένας ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας ἢ ἐθνικὰς ὀργανώσεις ἐσωτερικῆς ἀντιστάσεως καὶ παθόντες συνεπεία τραύματος ληφθέντος εἰς μάχην ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ ἢ κατὰ τὴν ἐνέργειαν πράξεων κατασκοπείας ἢ δολιοφθορᾶς στρεφομένης ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ, μείωσιν τῆς πρὸς ἐργασίαν ἱκανότητός των τοὐλάχιστον 25% δικαιοῦνται πολεμικῆς συντάξεως κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α. Ν. 2650 τοῦ 1940 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως. Τῆς αὐτῆς συντάξεως δικαιοῦνται αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐκ τούτων θανόντων, ὡς καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω συνθήκας φονευθέντων ἢ συλληφθέντων λόγῳ τῆς τοιαύτης δράσεώς των καὶ ἐκτελεσθέντων εἰς ἀντίποινα κατὰ τὸ ἀπὸ 26 Ἀπριλίου 1941 καὶ μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς χώρας χρονικὸν διάστημα. Συναφῶς γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι βάσει τῶν διατάξεων τούτων ἐξεδικάσθησαν ἅπασαι αἱ ὑποβληθεῖσαι ἡμῖν αἰτήσεις ὑπὸ ἀναπήρων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν φονευθέντων ἀγωνιστῶν Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰουλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

§7Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόλις ἔρχομαι ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν μου καὶ θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς τὸ ἀποφασισθὲν μεταξὺ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀναφορικῶς μὲ τὰς συνδιαλέξεις τῶν βουλευτῶν καὶ τὴν στάσιν τοῦ Ο.Τ.Ε., ὁ ὁποῖος παρασπονδεῖ εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς. Ὁ Ο.Τ.Ε., συμμορφούμενος εἰς προγενεστέραν διαταγὴν τοῦ κ. Πεζοπούλου, ἔχει τὴν ἀξίωσιν ὅπως αἱ ὑπεραστικαὶ συνδιαλέξεις τῶν κ. κ. βουλευτῶν γίνωνται οὐχὶ κατὰ προτίμησιν, ὡς ὁρίζει εἰς τὴν πρὸς τοὺς κ. κ. βουλευτὰς ἐπιστολήν του ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἀναμὶξ μετὰ τῶν ἰδιωτικῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ παρασπονδίαν μεταξὺ τῶν ἀποφασισθέντων μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημ. Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν καὶ νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀπὸ τοὺς κ. κ. συναδέλφους.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἔχετε τὴν καλωσύνην, νὰ ἀπευθύνητε πρὸς τὸ Προεδρεῖον μίαν ἐπιστολήν, διὰ νὰ λάβῃ τὰ προσήκοντα μέτρα τὸ Προεδρεῖον, ἐπὶ τοῦ προκειμένου.

§9Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρομεν διὰ τὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε. Βεβαίως, ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διευθέτησις τοῦ θέματος, διότι, πράγματι, ἡ κατάχρησις ἦτο μεγάλη καὶ ἐδυσχέραινε τὰς ἐπικοινωνίας. Τὸ ἐλάχιστον, ὅμως, αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀπεφασίσθη, πρέπει ἀπαρεγκλήτως νὰ τηρηθῇ. Ἐπίσης, θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος. Ἡ ἀπεργία τῶν τεχνιτῶν τῆς ραδιοφωνίας, ἐπὶ ἡμέρας, συνεχίζεται. Καὶ ἤκουσα, μετ’ ἀπορίας, τὸ παράπονον τῶν ἀπεργῶν, ὅτι ἐπὶ 6 μῆνας ματαίως παρακαλοῦν νὰ γίνουν δεκτοί, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ διαμαρτυρηθοῦν, διότι αἱ ὑποσχέσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν δὲν ἐτηρήθησαν. Καὶ συνέβη, μάλιστα, τὸ ἀντίθετον. Ἀφηρέθησαν δικαιώματα ἀνεγνωρισμένα. Ἐπὶ 6 μῆνας παρακαλοῦν νὰ γίνουν δεκτοὶ καὶ ἤλπιζον ὅτι ἀπὸ τὴν δημοκρατικὴν Κυβέρνησιν θὰ ἐγένοντο δεκτοί. Ἐν τούτοις, δὲν ἐτιμήθησαν μὲ αὐτὴν τὴν ἱκανοποίησιν νὰ γίνουν δεκτοὶ καὶ νὰ ἀναπτύξουν τὰ αἰτήματά των. Διὰ πρώτην φοράν, νομίζω νὰ εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ αἴτημα νὰ γίνουν δεκτοὶ οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὑπηρετοῦντες, καὶ ὅμως νὰ μὴ γίνουν. Καὶ ἀντὶ νὰ γίνουν δεκτοί, καὶ προτοῦ νὰ γίνουν δεκτοί, ἐκλήθησαν εἰς ἐπιστράτευσιν. Νομίζω ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ εἶναι ἀσυμβίβαστος πρὸς τὴν δημοκρατικὴν λειτουργίαν τοῦ πολιτεύματος καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς θὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα καὶ θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον του.

§10Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Εἰς ἐφαρμογὴν τῶν ὅσων εἴπομεν χθές, ὅτι πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως θὰ συζητήσωμεν μόνον τὰ πολὺ σπουδαῖα ζητήματα, ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, φέρει πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας τῶν τεχνιτῶν τῆς ραδιοφωνίας.

§11Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν συνήθη διαδικασίαν, διὰ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις, τότε θὰ εἶχε λήξει ἡ ἀπεργία. Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι ἡ γνώμη τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν εἶναι ὠφέλιμος. Θὰ εἶναι προτιμότερον, ὅταν λήγουν αἱ ἀπεργίαι νὰ γίνεται ἡ συζήτησις. Αὐτὸ βεβαίως ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν, ὄχι ὅμως, τοὺς ὑπαλλήλους καὶ ὄχι τὴν κοινὴν γνώμην.

§12Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κατὰ τὴν θεωρίαν αὐτὴν οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους θὰ συζητοῦμεν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως κατ’ ἐξαίρεσιν θὰ συντρέχουν ὁσάκις ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως δύναται νὰ γίνῃ πρὸ τῆς τελέσεως ἑνὸς γεγονότος, καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις.

§13Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διὰ τὸ θέμα τῶν τριῶν λεπτῶν, ἐννοεῖτε;

§14Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐγὼ τὸ ἀναφέρω ὡς παράδειγμα τῶν ἀπόψεών σας, τῶν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζητήσεων. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως.

§15Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δηλαδὴ ὅταν ὑπάρχῃ ἀπεργία νὰ ἀκολουθοῦμεν τὴν διαδικασίαν τῆς πολυμήνου ἀναβολῆς;

§16Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἂς βάλωμεν μίαν διάταξιν εἰς τὸν Κανονισμὸν ὅτι θὰ συζητῶμεν τὰ ζητήματα τῶν ἀπεργιῶν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πάντως εἶναι ἡ πρώτη φορὰ εἰς τὴν Βουλὴν ποὺ παρόμοια θέματα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως συζητούμενα εὑρίσκουν αὐτὴν τὴν ἀντίρρησιν. Εἰσάγετε νέας συνηθείας κοινοβουλευτισμοῦ, αἱ ὁποῖαι δὲν συμβιβάζονται πρὸς τὸ ἀληθὲς πνεῦμα τοῦ δημοκρατικοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Δὲν εἶναι κατάχρησις αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμα καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἰσχύσῃ, εἶναι ἁπλῆ χρῆσις καὶ μάλιστα ἐλαχίστη χρῆσις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁδηγεῖ εἰς κατάχρησιν εἶναι ἡ ἐπέκτασις τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς τὸ θέμα.

§18Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερνήσεως). Ὁ ἔλεγχος τὸν ὁποῖον ἤσκησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, εἶχε τὴν σοβαρότητά του καὶ μοῦ ἐπιβάλλεται νὰ ἀπαντήσω. Τὸ θέμα τῆς ἀπεργίας τῶν τεχνιτῶν τῆς ραδιοφωνίας ἔχει ὡς ἑξῆς: Οἱ ὑπάλληλοι ὑπέβαλον κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον ἕνα ὑπόμνημα, εἰς τὸ ὁποῖον ὡς μόνον αἴτημα, μὲ προειδοποίησιν ὅτι ἡ μὴ ἀποδοχή του θὰ εἶχε συνεπείας, ἔθεταν τὴν αὔξησιν τῶν μισθῶν των. Ἡ μισθολογικὴ αὐτὴ αὔξησις, τὴν ὁποίαν ἐζήτουν ἔφερε τοὺς μισθοὺς τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν εἰς ἕνα σημεῖον, ποὺ νομίζω χωρὶς νὰ φθάσῃ εἰς τὸ ὕψος τῶν μισθῶν, δὲν ὑπάρχει εἰς ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Ἀφεώρα συγκεκριμένως αὔξησιν, ἡ ὁποία κυμαίνεται μεταξὺ 45% καὶ 102% ἀναλόγως τοῦ μισθοῦ. Αὐτὸ ἦτο τὸ ἀποκλειστικὸν αἴτημα τῶν ἀπεργῶν. Μετὰ ἕνα ὡρισμένον διάστημα παρουσιάσθησαν εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν τῆς Ραδιοφωνίας, ἡ ὁποία τοὺς εἶπε ὅτι τοιοῦτον αἴτημα δὲν δύναται νὰ τὸ συζητήσῃ, ὅτι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀνεπίδεκτον συζητήσεως. Μετὰ ἕνα μῆνα οἱ τεχνικοὶ ἐδημοσίευσαν ἀνακοίνωσιν, μίαν ἡμέραν πρὸ τῆς ἀπεργίας, εἰς τὴν ὁποίαν ἐδήλουν ὅτι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον κατέρχονται εἰς τὴν ἀπεργίαν εἶναι τὸ αἴτημα αὐτό, δηλαδὴ τὸ μισθολογικόν. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἐκηρύχθη ἡ ἀπεργία.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποία ἡ μόνιμος κατοικία τῶν συζύγων Ζέππου καὶ Χρυσούλας Βενιέρη.

§20Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν κατέθετον τὴν ἐρώτησιν, ἐφανταζόμην ὅτι ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν θὰ εἶχον ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἐπειδὴ δὲν ἔχω ἀπάντησιν, θέλω νὰ γνωρίζω διατὶ δὲν ἐλήφθη ἡ ἀπάντησις καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ ἐρωτήσω τὴν διεύθυνσιν τοῦ ζεύγους Ζέππου καὶ Χρυσούλας Βενιέρη.

§21Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἡ ἀπάντησις ἐδόθη τὴν 23ην Ἰουλίου. Ἐστάλη εἰς τὴν Βουλήν. Τὴν ἔχω ἐδῶ.

§22Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ τὴν ἀναγνώσητε, κύριε Ὑπουργέ.

§23Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν δὲν ἔχῃ γενικώτερον χαρακτῆρα...

§24Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχει γενικώτερον χαρακτῆρα. Δὲν φαντάζομαι ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἔχῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἕνας βουλευτὴς ἐνδιαφέρεται νὰ μάθῃ μόνον τὴν διεύθυνσιν ἑνὸς ζεύγους. Φαντάζομαι ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ζεύγους, τὸ ὁποῖον κακῶς ἐνεγράφη εἰς τοὺς καταλόγους τῆς Βούλας, διὰ νὰ ψηφίζῃ καὶ ὅτι δὲν ἔγιναν αἱ ἀνακρίσεις καὶ ἐδόθησαν ψευδεῖς βεβαιώσεις, διὰ νὰ ψηφίσῃ.

§25Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἠμφισβήτησε οὐδεὶς τὸ δικαίωμα αὐτό. Ἐὰν ἐπιμένετε νὰ τὴν διαβάσω, τὴν ἔχω πρόχειρον.

§26Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνουν ἀνακρίσεις πῶς ἐδόθησαν τὰ ψευδῆ πιστοποιητικὰ καὶ δὲν ἐπεβλήθησαν κυρώσεις.

§27Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπ’ αὐτοῦ ἐδόθη ἡ ἀπάντησις. Κατὰ δεύτερον λόγον τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐπὶ ἐρωτήσεώς σας, δι’ ἧς ζητεῖτε νὰ πληροφορηθῆτε τὴν μόνιμον κατοικίαν τοῦ ζεύγους αὐτοῦ. Ἐὰν ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὴν κατοικίαν τοῦ ζεύγους αὐτοῦ, δὲν ἀφορᾷ τὴν Βουλήν.

§28Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε πολὺ καλῶς καὶ ὡρισμένα γεγονότα.

§29Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτ.). Τὰ γνωρίζετε καὶ σεῖς. Ἔγιναν ἀνακρίσεις καὶ ἐπεβλήθησαν κυρώσεις.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη, σχετικῶς μὲ τὴν κυκλοφορήσασαν εἰς Θεσσαλονίκην φήμην, ὅτι ὁ ἐκεῖ συλληφθεὶς Γερμανὸς Μέρτεν ἐπεδίωξε τὴν εἴσπραξιν χρημάτων, ἅτινα εἶχε ἐμπιστευθῆ εἰς γνωστά του πρόσωπα καθ’ ὃν χρόνον διετέλει Διοικητὴς Αἰγαίου κλ.π., διαγράφεται λόγω ἀπουσίας τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν καθυστέρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, ὅπως ἀποφανθῇ ἐπὶ ἐφέσεως τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Μουζακίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβληθεῖσαν εἰς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου ποινὴν τριμήνου ἀργίας.

§31Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ μηνῶν ὁ Νομάρχης Καρδίτσης, ἐτιμώρησε μὲ τὸ μέγιστον τῆς ποινῆς, τὸ ὁποῖον ἡ νομοθεσία ἐπιτρέπει νὰ ἐπιβληθῇ μὲ τρίμηνον ἀργίαν, τὸν Πρόεδρον τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Μουζακίου, δι’ ἀδίκημα ἀνύπαρκτον. Τὸ ἀδίκημα ἦτο τὸ ἑξῆς: Ὅτι ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Μουζακίου εἶχε ἐνεργήσει μεταφοράν, δι’ αὐτοκινήτου ἰδικοῦ του, ξυλείας τοῦ Δήμου. Ἡ ἀπάντησις τοῦ Προέδρου ἦτο, ὅτι ἡ μεταφορὰ ἔγινε δύο (2) ἔτη πρὶν γίνῃ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν δι’ αὐτὸν νὰ ὑπέχῃ εὐθύνας. Μία ἄλλη πρᾶξις διὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγορήθη καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἐπεβλήθη αὕτη ἡ ποινή, ἦτο ὅτι ἠρνήθη, ὡς Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, νὰ ὑπογράψῃ ἔνταλμα πληρωμῆς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε ὀμώσει τὸν ὅρκον τὸν κατὰ νόμον. Εἰς τὴν περιοχήν, ἀπεδόθη ἡ ἐπιβολὴ τῆς βαρυτάτης ποινῆς εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι, ὁ Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου ἀνῆκεν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ ὅτι δὲν ἦτο φίλος τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ Πρόεδρος ἤσκησεν ἔφεσιν ἐνώπιον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Κατεβλήθη προσπάθεια, διότι πολλάκις ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν καταργεῖ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομάρχου, νὰ ἐπιληφθῇ ἀμέσως τῆς ὑποθέσεως διὰ νὰ ἀπονείμῃ δικαιοσύνην. Καὶ αὐτὸ τὸ νόημα εἶχεν ἡ ἐρώτησίς μου. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν ἐπελήφθη ἀμέσως, διότι ἐὰν ἀφοῦ ἐκτιθῆ ἡ ποινή, πῆτε τὴν χαρίζω, δὲν ἔχει ἀξίαν. Καὶ αὐτὸ συνέβη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς περιώρισε τὴν ποινήν, μετὰ τὴν ἔκτισίν της εἰς ἀργίαν 15 ἡμερῶν. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἄδικον. Ἀλλὰ αὐτὸς ὁ μετριασμὸς ἔρχεται κατόπιν ἑορτῆς καὶ οὐσιαστικὰ σήμερον δὲν ἔχει οὐδεμίαν σημασίαν. Ἐπ’ εὐκαιρία αὐτοῦ τοῦ θέματος θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅταν εἰσάγωνται ἐφέσεις Δημοτικῶν Ἀρχόντων, διὰ παρόμοια θέματα, νὰ ἐπιλαμβάνεται ἀμέσως καὶ ὄχι κατόπιν ἑορτῆς.

§32Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, αἱ προϋποθέσεις τὰς ὁποίας ὑπεστηρίξατε διὰ τὴν ὑπόθεσιν τοῦ Προέδρου τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβεῖς καὶ αἱ πληροφορίαι ποὺ εἴχατε δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὰ πράγματα. Ἡ κυρία παράβασις τοῦ κ. Προέδρου ἦτο, ὅτι ἠρνήθη, κατ’ ἀρχήν, νὰ πληρώσῃ τοὺς ὀφειλομένους μισθοὺς μετὰ τὴν ὁρκωμοσίαν τοῦ διωρισθέντος ὑπαλλήλου, ὄχι πρὸ τῆς ὁρκωμοσίας. Καὶ ἐπέμεινε ἐπὶ τῆς μὴ πληρωμῆς, παρ’ ὅτι ἐγένετο τρίτη ὄχλησις ἐκ μέρους τῆς ἐποπτευούσης Ἀρχῆς. Δεύτερον, δὲν ἐκατηγορήθη διότι ἄνευ τῆς τηρήσεως τῶν νομίμων διατυπώσεων μετέφερε διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου ὡρισμένα ξύλα, ἀλλὰ διότι κατὰ τὸν χρόνον καθ’ ὃν ἦτο Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, ἐνήργησε δι’ ἰδίων μέσων τὴν μεταφορὰν αὐτήν. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἐδιώκετο διότι ἀνῆκεν εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων, καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀκριβές. Ἤχθην μὲ τὴν πεποίθησιν τοῦ Νομάρχου ὅτι πράγματι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος εἶχε περιπέσει εἰς παράβασιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, διότι ἡ δευτέρα παράβασις ἥπτετο οἰκονομικῆς ἐπιδιώξεως καὶ διότι ἐπίστευσα ὅτι δὲν ὑπῆρχε δολία προαίρεσις τὸν ἀπήλλαξα πάσης κατηγορίας. Διετήρησα ὅμως τὰς 15 ἡμέρας διότι ἐπίστευσα ὅτι μετὰ τὴν τρίτην ὄχλησιν τῆς ἐποπτευούσης Ἀρχῆς, δὲν δικαιοῦται νὰ ἀρνηθῇ πληρωμὴν ὑπαλλήλου διὰ τοὺς ὀφειλομένους μετὰ τὴν ὁρκωμοσίαν μισθούς.

§33Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας ἔχετε, εἶναι ἀκριβῶς ἀντίθετοι πρὸς ὅσα εἴπατε πρὸ ὀλίγου. Καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι, ὑφιστάμενος πιέσεις τῶν φίλων σας βουλευτῶν τῆς περιφερείας, δὲν ἠδυνήθητε νὰ ἐπιβάλητε τὴν ποινὴν αὐτὴν μολονότι, ὡς λέγετε, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος μετέφερε, καθ’ ἣν στιγμὴν ἦτο Πρόεδρος τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἰδίων του μέσων, ξυλείαν τοῦ Δήμου καὶ ὅτι ἠρνήθη νὰ καταβάλῃ μισθὸν μετὰ τὴν ὁρκωμοσίαν, αὐτὰ ἀποδεικνύουν, ἐὰν παρ’ ὅλα αὐτά, καταλήξατε εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ μετριάσητε τὴν ποινὴν εἰς 15 ἡμέρας καὶ κατόπιν ἑορτῆς, καὶ παρὰ τὴν πίεσιν τῶν βουλευτῶν ὅτι δὲν ἔχονται ἀκριβείας, αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε.

§34Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἠξεύρω ἐὰν αἱ ἀποφάσεις τὰς ὁποίας θὰ ἐξεδίδατε σεῖς, θὰ τὰς ἐξεδίδατε ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν συμπολιτευομένων βουλευτῶν. Ἐγὼ δὲν δέχομαι πιέσεις ἀπὸ οὐδένα. Ποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσουν πιέσεις διὰ νὰ ἐκδώσουν ἀπόφασιν; Αὐτὰ ποὺ λέγετε εἶναι, τοὐλάχιστον, αὐθαίρετα. Ἐὰν αἱ πληροφορίαι σας εἶναι αὐταὶ εἶναι ἐσφαλμέναι, τὸ ὀλιγώτερον.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἠ. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§36Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς 7 Δεκεμβρίου διεξάγεται ἐνώπιον τοῦ Πενταμελοῦς Ἐφετείου Θράκης δίκη καὶ εἶναι ἐνδεδειγμένον νὰ μὴ συζητηθῇ ἀπόψε, ἀλλὰ νὰ ἀναμείνωμεν τὴν ἀπόφασιν.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τίνα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν ἐκ τῆς κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων ὑποστάντων ζημίας ἀγροτῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Πυλαίας Θεσσαλονίκης.

§38Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ προστατευθῇ ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἀπὸ τοὺς πλημμυρίζοντας μικροὺς χειμάρρους, ἀπεφασίσθη καὶ ἐκτελεῖται ἀπὸ ὀλίγων μηνῶν, ἕνα ἀντιπλημμυρικὸν ἔργον, ἡ «περιφερειακὴ τάφρος», ὅπως ὀνομάζεται. Διὰ νὰ γίνῃ τὸ ἔργον τοῦτο, ἠναγκάσθη τὸ Κράτος νὰ ἀπαλλοτριώσῃ μίαν ἀρκετὰ σημαντικὴν ἔκτασιν, τῶν ἀγρῶν τοῦ χωρίου Πυλαίας, Θεσσαλονίκης, διότι ἡ περιφερειακὴ τάφρος ἔχει πλάτος 30–60 μέτρων καὶ μῆκος 3 χιλιομέτρων. Δὲν εἶμαι νομικός, οὔτε συνταγματολόγος, τὸ Σύνταγμα, ὅμως, λέγει, ὅτι, πρὸ πάσης ἀπαλλοτριώσεως, ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ καταβάλῃ τὴν ἀξίαν τῶν ἀπαλλοτριωμένων ἐκτάσεων εἰς τοὺς κατοίκους. Μέχρι σήμερον δὲν ἐγένετο τίποτε διὰ τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀγρότας τῆς Πυλαίας, οἱ ὁποῖοι, δυστυχῶς, ἔχουν καὶ προηγουμένας ἀφορμάς, νὰ διαπιστώνουν τὴν ἀσυνέπειαν τοῦ Κράτους, διότι καὶ τὸ 1934, ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἐγένετο ἀπαλλοτρίωσις ἀρκετῆς ἐκτάσεως ἀγρῶν, πρὸς ἐγκατάστασιν τοῦ ἀεροδρομίου Μίκρας καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἐδόθη καμμία ἀποζημίωσις. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας....

§39Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων ἔπρεπε νὰ ἐρωτήσητε.

§40Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἡ ἐρώτησις περιλαμβάνει καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων. Περιλαμβάνει τὸν μὲν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, ὡς προϊστάμενον τῆς Αὐτοδιοικήσεως, τὸν κ. Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων — ἀλλά, δυστυχῶς δὲν τὸν βλέπω παρόντα — διότι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός του, καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, διότι πρόκειται περὶ ἀγροτῶν. Ἤθελον, λοιπόν, νὰ μάθω, τί σκέπτεται νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν προκειμένῳ.

§41Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ κλασσικῆς περιπτώσεως ἀπαλλοτριώσεως διὰ Δημοσίαν ὠφέλειαν. Τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος θέτει ρητῶς τὴν ἀποζημίωσιν ἐκείνων, εἰς βάρος τῶν ὁποίων γίνεται ἡ ἀπαλλοτρίωσις, προκειμένου ἐκ τῶν ἀπαλλοτριωθέντων νὰ δημιουργηθοῦν ἔργα κ.λ.π. Συνεπῶς, τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων Πυλαίας, ὅπως τύχουν ἀποζημιώσεως, διότι τὰ κτήματά των, λόγῳ τῆς δημιουργουμένης περιφερειακῆς τάφρου, καταστρέφονται, εἶναι δίκαιον καὶ θὰ πρέπει ἐν προκειμένῳ οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, τοὺς ὁποίους περιέργως κατὰ τὴν ἀνατύπωσιν βλέπω, ὅτι ἔχουν παραλειφθῆ, ἐνῷ ἡμεῖς ἀπευθύνομεν τὴν ἐρώτησιν εἰς 3–4, καὶ ὀφείλουν, λοιπόν, οἱ κ.κ. Ὑπουργοὶ ν’ ἀπαντήσουν, τί πρόκειται νὰ συμβῇ, διὰ νὰ ἡσυχάσουν οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς αὐτῆς.

§42Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πάρα κάτω εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καὶ Γεωργίας, περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἐρώτησις αὐτή.

§43Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως θὰ ἠξεύρετε, εἰς τὴν Θεσσαλονίκην πράγματι ἤρχισε νὰ ἐκτελῆται ἓν σοβαρώτατον ἔργον, τὸ ὁποῖον ἔχει σκοπὸν νὰ προστατεύσῃ τὰς ἀπορωτέρας συνοικίας αἱ ὁποῖαι κατακλύζονται ἀπὸ ὕδατα εἰς περίπτωσιν βροχῶν κ.λ.π. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς δώσω ὑπεύθυνα στοιχεῖα ἐπ’ αὐτοῦ, διότι τὸ Ὑπουργεῖον μου δὲν καλύπτει τὸ θέμα τοῦτο. Ἐξ ὅσων, ὅμως, ἔχω ἀκούσει, νομίζω, ὅτι ἤδη λαμβάνεται μέριμνα περὶ ἀποζημιώσεως τῶν δικαιούχων αὐτῶν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς δώσω ὑπεύθυνα στοιχεῖα, διότι δὲν ἀπησχολήθην μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ἔχω, ὅμως, τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πλήττονται. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀπευθύνητε τὴν ἐρώτησίν σας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ σᾶς δώσῃ ἀπάντησιν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν εἶναι εἰς γνῶσιν τῶν ἁρμοδίων ἡ διαταγὴ τῆς Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Ἠπείρου, ἡ ἀπαγορεύουσα τὴν ἁλιείαν εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην.

§45Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μία πληροφορία μεταδοθεῖσα ἐξ Ἰωαννίνων λέγει, ὅτι ἡ Διοίκησις Χωροφυλακῆς Ἰωαννίνων ἀπηγόρευσε τὴν ἁλιείαν εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην, παρὰ τὴν Κόνιτσαν. Ἡ ἀπαγόρευσις δὲν προέρχεται ἀπὸ καμμίαν διάταξιν νόμου, οὔτε καὶ ἦτο δυνατὸν τοῦτο, οὔτε ἐπιτρέπεται εἰς τὴν Χωροφυλακὴν νὰ ἐκδώσῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, ἐκ τῆς ὁποίας ἐπῆλθε μία ἠθικὴ ζημία, διότι ὁ κόσμος ἐπίστευσε, ὅτι ἡ ἀπαγόρευσις αὐτὴ ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἐκεῖ ἁλιεύει κατὰ καιροὺς ἡ Βασίλισσα. Θὰ ἔπρεπε, λοιπόν, νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τῆς Χωροφυλακῆς ἐπὶ τοῦ ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἀπόφασις δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν. Αὐταὶ εἶναι πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω καὶ νομίζω ὅτι, ἔχει ὑποχρέωσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐὰν πράγματι ἔχει ἐκδοθῆ ἡ διαταγὴ αὐτή, νὰ τὴν ἀνακαλέσῃ τὸ ταχύτερον.

§46Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις ἡ ἐρώτησις ἔπρεπε ν’ ἀπευθύνεται πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας καὶ ὄχι πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Κατὰ δεύτερον λόγον, πληροφορῶ τὸν κ. συνάδελφον, καὶ τὴν Βουλὴν, ὅτι τὸ μέτρον ἐλήφθη συνεπεία διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας πρὸς προστασίαν τῶν ἰχθυδίων, δηλαδὴ τοῦ γόνου τῆς πέστροφας, ὁ ὁποῖος ἐρρίφθη εἰς τὸν ποταμὸν Βοϊδομάτην, ὅπως καὶ εἰς ἄλλους ποταμοὺς τῆς Ἠπείρου.

§47Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὴν διαταγὴν δὲν τὴν ἐξέδωκε τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, ἀλλὰ τὴν ἐξέδωκε ἡ Ἀνωτέρα Διοίκησις Χωροφυλακῆς Ἠπείρου. Σημειώσατε ὅτι οἱ πέστροφες οἱ ὁποῖες ζυγίζουν 3, 4 καὶ 5 ὀκάδες, δὲν ἔχουν ἀνάγκην ἰδιαιτέρου γόνου.

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πράγματι διαταγὴ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ὑπ’ ἀριθ. 3621, διὰ τῆς ὁποίας ἐντέλλεται ὁ Νομάρχης Ἰωαννίνων εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς καὶ ἡ διαταγὴ αὐτὴ προεκλήθη ἁρμοδίως ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Ἁλιείας, ἡ ὁποία ἔκρινε ὡς ἔκρινε, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους σᾶς ἐξέθεσεν ὁ συνάδελφός μου κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§49Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἰς τὸν ποταμὸν αὐτὸν οἱ ὀλίγοι κάτοικοι ποὺ ἀπέμειναν εἰς τὸ Ζαγόρι, εἶχον, ἔστω καὶ κατὰ ὡρισμένα χρονικὰ διαστήματα ὀλίγο ψάρι. Ἡ διαταγή, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας μοῦ ἔκαμε ἐντύπωσιν πῶς προεκλήθη καὶ εἰδικῶς διὰ τὸν Βοϊδομάτην, διότι δὲν εἶναι διαταγὴ γενική. Ἐὰν ἦτο γενικωτέρα θὰ ὑπῆρχε κάποιος βάσιμος λόγος. Εἰδικῶς, ὅμως, διὰ τὸν Βοϊδομάτην, ἡ διαταγὴ δὲν συγχωρεῖται. Προεκλήθη κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐπέφερε παρανόησιν, ὄχι δι’ ἄλλους λόγους εἶχεν ἐκδοθῆ καὶ ὄχι διὰ γονιμοποίησιν τῆς πέστροφας.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας τῶν ἀναφορῶν

καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω τὴν κατωτέρω ἐπιστολὴν τοῦ συναδέλφου κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς: «Ἀξιότιμε Κύριε Πρόεδρε, Ὑπάρχει κατατεθειμένη ἐπερώτησις ἐκ μέρους τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Χούτα, βασιζομένη εἰς συκοφαντικὰ ἐναντίον ἐμοῦ καὶ τῆς Ἑταιρίας Φὶξ δημοσιεύματα τοῦ κ. Κερασιώτη. Ἡ ἐπερώτησις τυπικῶς στρέφεται κατὰ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, ἐνῷ οὐσιαστικῶς ἀποτελεῖ λίβελλον ἐναντίον μου, δημιουργοῦσα ὀξὺ προσωπικὸν θέμα. Κατόπιν τούτου, παρακαλῶ ὑμᾶς, κύριε Πρόεδρε, ὅπως προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις καὶ ὁρισθῇ τακτὴ ἡμέρα συζητήσεώς της ἡ 15η Νοεμβρίου, ἐ. ἔ., διὰ νὰ ἀποκαλυφθοῦν αἱ συκοφαντίαι. Μὲ ἐκτίμησιν Π. Γαρουφαλιᾶς» Ἔχει, ἐπίσης, κύριοι συνάδελφοι, κατατεθῆ μία αἴτησις, ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς 1) Π. Γαρουφαλιᾶν, 2) Ν. Λαμπρινάκον, 3) Ε. Ἀθανασάκον, 4) Ν. Μήτρου, 5) Κ. Πετρόπουλον, 6) Κ. Χριστόπουλον, 7) Ι. Σπηλιόπουλον, 8) Μ. Μυριδάκην, 9) Α. Λαδᾶν, 10) Δ. Θανόπουλον, 11) Κ. Καλκάνην, καὶ 12) Ε. Κοθρῆν καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἐπερώτησις, τοῦ βουλευτοῦ κ. Χούτα, καὶ ὁρισθῇ τακτὴ ἡμέρα συζητήσεως. Συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ προταχθῇ μία ἐπερώτησις, πρέπει νὰ ὁμιλήσουν δύο βουλευταί, εἷς ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὴν αἴτησιν περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων. Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ, ἔχει τὸν λόγον.

§51Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ περιεχόμενο τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἄλλων τινῶν. Ἐν τούτοις νομίζω ὅτι ὑπάρχουν 3 ἢ 4 τοὐλάχιστον, ἀπείρως γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος καὶ οὐσιαστικώτεραι ἐπερωτήσεις. Ἑπομένως, ἐὰν κατέληγε ἡ Βουλὴ εἰς προτίμησιν ἔπρεπε νὰ προτιμήσῃ ἄλλας.

§52Π. ΓΑΡΟΥΦΑΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ὑπάρχουν σοβαρώτεραι ἐπερωτήσεις, ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῶν θεμάτων. Ἐξ ἄλλου, ὅμως, εἶναι σοβαρὸν τὸ θέμα ἑνὸς προσωπικοῦ ζητήματος, τὸ ὁποῖον θίγει γενικῶς τὴν εὐαισθησίαν ἑνὸς βουλευτοῦ. Νομίζω δὲ ὅτι ἡ Βουλὴ ἡ σημερινή, εὑρίσκεται εἰς τοιοῦτον ἐπίπεδον, ὥστε νὰ μὴ ἔχουν ἀτονήσει τὰ κριτήρια τῆς κοινοβουλευτικῆς εὐαισθησίας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν παρακαλῶ ὅπως ὁρισθῇ τακτὴ ἡμέρα συζητήσεως, τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, ἡ 15η Νοεμβρίου, διότι, δυστυχῶς, πρέπει νὰ λείψω ἐν τῷ μεταξὺ δι’ ὀλίγας ἡμέρας. Ἐλπίζω ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἐν προκειμένῳ.

§53Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δύνασθε, κύριε συνάδελφε, νὰ ὁμιλήσητε, διότι συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμόν, ὁμιλοῦν, εἷς ἐκ τῶν αἰτούντων, καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων.

§55Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὡμίλησε, κύριε Πρόεδρε, εἷς ἐκ τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν. Θὰ ὁμιλήσω καὶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος κατὰ πρῶτον λόγον καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν ἄγραφον Κανονισμόν, δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω ἐφ’ ὅσον εἶμαι ὁ ἐπερωτῶν. Τὸ ὄνομα τὸ ἰδικόν μου, ἄλλωστε, ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρόκειται περὶ καθαρῶς τυπικοῦ ζητήματος. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὡμίλησαν εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων καὶ εἷς ἐκ τῶν αἰτούντων. Καὶ ὁ Κανονισμὸς ρητῶς λέγει, ὅτι ὁμιλοῦν μόνον οἱ δύο αὐτοὶ καὶ ἀκολούθως ἀποφασίζει ἡ Βουλὴ δι’ ἀνατάσεως ἐπὶ τῆς προτάξεως ἢ μή.

§57Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νὰ ἀναφέρεται τὸ ὄνομά μου, τὸ νὰ λέγωνται λέξεις, αἱ ὁποῖαι ὁπωσδήποτε ἂν δὲν θίγουν ἀμέσως ἐμὲ μὲ θίγουν ὅμως, ἐμμέσως, καὶ ἐν τούτοις νὰ μοῦ λέτε ὅτι, συζητουμένου θέματος, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔφερα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, δὲν δύναμαι νὰ λάβω τὸν λόγον, τοῦτο δὲν δύναμαι νὰ τὸ ἐννοήσω, οὔτε δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀρχή. Δὲν πρόκειται, βεβαίως, νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία ἄλλωστε εἶναι σοβαρωτάτου κοινωνικοῦ ἂν μὴ καὶ ἐθνικοῦ περιεχομένου καὶ δὲν ὑπάρχει ὁ χρόνος διὰ νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾶ βεβαίως τὸ πρόσωπον ἑνὸς βουλευτοῦ, ἀλλ’ ἑνὸς ὁλοκλήρου ὀργανισμοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ὕπαρξις καὶ ἡ συνεχὴς οἰκονομικὴ ἄνοδος ἀποτελεῖ πρόκλησιν πρὸς τὸ κοινὸν αἴσθημα. Συνεπῶς, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις αὐτή, θὰ εἶμαι δὲ σύμφωνος καὶ ἀπόψε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἔστω καὶ αἰφνιδιαστικῶς καὶ χωρὶς νὰ ἔχω πλήρη μαζί μου τὸν φάκελλον.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δέχεσθε νὰ ὁρισθῇ ὡς ἡμέρα συζητήσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως ἡ 15η Νοεμβρίου;

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, ὅπως ὁρισθῇ ἡ 15η Νοεμβρίου, ὡς ἡμέρα συζητήσεως τῆς ἀνωτέρω ἐπερωτήσεως. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνοικίασιν τῶν ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου.

§61Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησίς μου, ἡ ὁποία ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας 18 ὁλοκλήρους μῆνας μετὰ τὴν κατάθεσίν της εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, δὲν ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἄσκησιν εὐθηνῆς ἀντιπολιτεύσεως. Εἶναι ἐκδήλωσις βαθείας ἀπογοητεύσεως καὶ ἐντόνου διαμαρτυρίας διὰ μίαν ἄδικον Κυβερνητικὴν ἐνέργειαν, εἰς βάρος μιᾶς δεινοπαθούσης καὶ πενομένης τάξεως, τῶν ἰχθυεργατῶν τῶν πόλεων Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ. Τὰ ἰχθυοτροφεῖα Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὸ ¼ τοῦ συνόλου τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς χώρας καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι κατεσπαρμένα εἰς τὴν λιμνοθάλασσαν Μεσολογγίου, καταλαμβάνουσαν ἔκτασιν 160.000 στρεμμάτων καὶ ἄνω, ἀποτελοῦν τὸν μοναδικὸν πόρον ζωῆς διὰ τὴν πόλιν ἰδίᾳ τοῦ Μεσολογγίου, ἡ ὁποία, λόγῳ ἐλλείψεως ἐνδοχώρας, καὶ ἐπαρκοῦς ἐμπορικῆς κινήσεως, εὑρίσκεται εἰς πρωτοφανῆ μαρασμόν. Καὶ ἀντὶ νὰ δοθοῦν τὰ ἰχθυοτροφεῖα αὐτὰ πρὸς ἐκμετάλλευσιν, βάσει τοῦ νόμου 1168)1944 εἰς τοὺς ὑπάρχοντας ἐννέα ἁλιευτικοὺς Συνεταιρισμούς, ἐνοικιάσθησαν, σχεδὸν ἐν τῷ συνόλῳ των, διὰ πλειοδοτικῶν δημοπρασιῶν, πρὸς πλουσίους ἐπιχειρηματίας, ξένους πρὸ παντὸς πρὸς τὸν τόπον, οἱ ὁποῖοι διοχετεύουν πρὸς ἄλλας ἀγορὰς τὸ προϊὸν τῶν κερδῶν των. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Δὲν τὸν ἐντοπίζω εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ Μεσολλόγγι, παρ’ ὅτι τοῦτο, λόγῳ τῆς ἰδιαιτέρας συμβολῆς του εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς μετέπειτα προσφορᾶς του εἰς τὴν πολιτικὴν καὶ τὴν πνευματικὴν τοῦ τόπου ἀναγέννησιν μὲ τοὺς 5 Πρωθυπουργούς του, τὸν Σπυρίδωνα Τρικούπην, τὸν μεγαλόπνευστον Χαρίλαον Τρικούπην, τοὺς ἀδελφοὺς Ζηνόβιον καὶ Δημήτριον Βάλβην καὶ τὸν ἐπιφανέστερον ρήτορα τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, τὸν Ἐπαμεινώνδα Δεληγιώργην καὶ τοὺς κορυφαίους τοῦ Ἑλληνικοῦ Παρνασσοῦ: Τὸν Κωστῆν Παλαμᾶν, τὸν Γεώργιον Δροσίνην, τὸν Μιλτιάδην Μαλακάσην καὶ τὸν Ἀντώνιον Τραυλαντώνην, δικαιοῦται νὰ ἀπαιτῇ κἄποιαν ἰδιαιτέραν ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας μεταχείρισιν. Ἡ ἐκμίσθωσις τῶν ἰχθυοτροφείων διὰ δημοπρασιῶν πρὸς ἐπιχειρηματίας ζημιώνει γενικώτερον τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος. Μία ἀνασκόπησις τῶν δεκαετῶν μισθώσεων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1914 καὶ ἐντεῦθεν, εἶναι ἀρκετὴ διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξῃ τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα: Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: Κατὰ τὴν διάρκειαν 1914–1924 ἡ τιμὴ κατ’ ὀκᾶν τῶν ἰχθύων ἦτο κατὰ μὲν τὴν ἔναρξιν τῆς μισθώσεως, ἤτοι κατὰ τὸ ἔτος 1914 0,80 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν, κατὰ τὴν λῆξιν δὲ τῆς μισθώσεως, μετὰ προοδευτικὴν συνεχῆ ἄνοδον κατὰ τὴν δεκαετίαν ταύτην, ἔφθασεν εἰς δραχμὰς 16 κατ’ ὀκᾶν. Κατὰ μέσον ὅρον, λοιπόν, κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐζημιώθη τὰ 90% τῶν προσόδων του. Κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν δευτέραν δεκαετίαν 1924 –1934 ἡ κατ’ ὀκᾶν τιμὴ τῶν ἰχθύων ἦτο δραχ. 16, ὡς προελέχθη, κατὰ τὸ 1924, τὸ τέλος δὲ τῆς μισθώσεως ταύτης, ἤτοι κατὰ τὸ ἔτος 1934, ἦτο δρχ. 34 κατ’ ὀκᾶν καὶ ἑπομένως ἡ ἐντεῦθεν ζημία τοῦ Δημοσίου ἀνῆλθεν εἰς 36%. Κατὰ τὴν 3ην δεκαετίαν, ἤτοι ἀπὸ τοῦ ἔτους 1933 μέχρι τοῦ ἔτους 1944, ἡ τιμὴ κατ’ ὀκᾶν τῶν ἰχθύων εἶχεν ὡς κάτωθι: Κατὰ μὲν τὴν προπολεμικὴν περίοδον, ἤτοι κατὰ τὰ ἔτη 1934 μέχρι τοῦ 1940 ἤνοιξεν ἡ τιμὴ μὲ δραχ. 34 κατ’ ὀκᾶν διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς δραχ. 56 τὸ ἔτος 1940, δηλαδὴ ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου ἦτο 22,7%, κατὰ τὴν κατοχικὴν δὲ περίοδον μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1940 ἕως 1944 ἡ τιμὴ τῶν ἰχθύων κατ’ ὀκᾶν ἔφθασεν εἰς δυσθεώρητα ὕψη καὶ μὲ μίαν καὶ μόνην, τότε, ὀκᾶν ἰχθύων θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξοφληθῇ τὸ μίσθωμα ἑνὸς ὁλοκλήρου ἔτους ἀκόμη. Κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν ἐπίσης ἐποχήν, ἤτοι κατὰ τὰ ἔτη 1945–1953, λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ τῆς οἰκονομικῆς γενικῆς κρίσεως, τὸ Δημόσιον ἔλαβε κατὰ μέσον ὅρον μόνον τὰ 13% τῆς ἀξίας τοῦ ἐνοικίου. Ἀπὸ τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῆς τεσσαρακονταετίας, κύριοι βουλευταί, συνταχθέντα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, προκύπτει ὅτι, κατὰ τὴν τριακονταετίαν γενικῶς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1914, τὸ ὁποῖον ἔλαβον ὡς ἀφετηρίαν διὰ τοὺς προμνημονευθέντας ὑπολογισμούς, λόγῳ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς, καὶ τῆς ἀνόδου ἐκ παραλλήλου τῆς τιμῆς τῶν ἰχθύων, τὰ ἔσοδα τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς ἐμειώθησαν κατὰ μέσον ὅρον κατὰ 62%. Τὸ ὅλον τοῦτο θέμα ἔγινε ἀντικείμενον ἐμπεριστατωμένης μελέτης ἐκ μέρους τοῦ Ἀνωτάτου Οἰκονομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ἐν ἔτει 1939 καὶ εἰς συνταχθεῖσαν, τότε, σχετικὴν ἔκθεσιν χαρακτηρίζεται ὡς «ληστρικὴ» διὰ τὸ Κράτος καὶ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν ἡ διὰ δημοπρασιῶν ἐνοικίασις τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς χώρας καὶ συνιστᾶται τέλος διὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐκθέσεως ἡ παραχώρησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τούτων εἰς ἁλιευτικοὺς Συνεταιρισμούς. Τὰ ἀνωτέρω μειονεκτήματα καὶ ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἐδημιούργησαν τὴν ἀνάγκην τοῦ νόμου 1168) 1944, σκοπὸς τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ἄνευ δημοπρασίας παραχώρησις τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰχθυοτροφείων εἰς ἁλιευτικοὺς Συνεταιρισμοὺς μὲ ἐνοίκιον ἀνάλογον ποσοστὸν ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων τοῦ ἐνοικιαζομένου κτήματος (ἰχθυοτροφείου) καὶ μὲ χρηματοδότην διὰ τὰ ἔξοδα καλλιεργείας κ.λ.π. τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Τὰ πλεονεκτήματα τοῦ νόμου τούτου εἶναι προφανῆ καὶ συνίστανται εἰς τοῦτο: 1) Ὄτι δὲν ζημιοῦται τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς νομισματικῆς ἀσταθείας διότι τὸ μίσθωμα καταβάλλεται εἰς εἶδος, 2) ὅτι τὸ Κράτος ἐλέγχει καὶ καθοδηγεῖ τοὺς Συνεταιρισμοὺς διὰ τὴν καλὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν λειτουργίαν γενικῶς τῶν ἰχθυοτροφείων καὶ 3) ὅτι διὰ τοῦ τρόπου τούτου ἀσκεῖται κοινωνικὴ πολιτικὴ ὑπὲρ τῶν ἁλιεργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποκτοῦν μόνιμον ἐργασίαν καὶ ἀπὸ εἵλωτες τοῦ ἑκάστοτε ἐπιχειρηματίου ἐνοικιαστοῦ ἰχθυοτροφείου γίνονται οἱ ἴδιοι μισθωταὶ τούτου ἐπ’ ὠφελείᾳ καὶ αὐτῶν τούτων καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας γενικώτερον. Καὶ ἐνῷ τὸ καθεστὼς τοῦτο ἐφαρμόζεται δι’ ὅλα τὰ ἰχθυοτροφεῖα τῆς χώρας, ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ προμνησθέντος νόμου, προκειμένου διὰ τὰ ἰχθυοτροφεῖα Μεσολογίου καὶ Αἰτωλικοῦ, τὰ ὁποῖα, καθ’ ἃ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς ἀγορεύσεώς μου ἀνέφερον, ἀποτελοῦν τὸ ¼ τοῦ συνόλου τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς Ἐπικρατείας, ἐπανερχόμεθα ἐν ἔτει 1956 εἰς τὸ ἀναχρονιστικὸν καὶ χρεωκοπημένον σύστημα τῶν δημοπρασιῶν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1944 μέχρι 1951 ἐλειτούργησεν ἑνιαῖος Συνεταιρισμὸς διαλυθεὶς τὴν 1ην Μαρτίου 1951. Ἡ ἀποτυχία τοῦ Συνεταιρισμοῦ τούτου τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας εἰς τὴν πρὸς μὲ ἔγγραφον ἀπάντησίν του ἀπὸ 18 Αὐγούστου 1956, ὡς δικαιολογίαν τάχα τῆς ἐπικριναμένης διὰ τῆς ἐπερωτήσεώς μου ἀποφάσεώς του περὶ μισθώσεως τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου διὰ πλειοδοτικῶν δημοπρασιῶν, ὀφείλεται βασικῶς μέν, εἰς τὴν ἔλλειψιν πείρας καὶ καλῆς διοικήσεως τοῦ νεοπαγοῦς, τότε, Συνεταιρισμοῦ, εἰδικώτερον δέ, εἰς τὸ ὅτι: 1) Εἰς τὸν Συνεταιρισμὸν ἐκεῖνον εἰσεχώρησαν στοιχεῖα μὴ ἔχοντα συνεταιριστικὴν συνείδησιν καὶ ἀνίκανα πρὸς ἐργασίαν, ὡς ἐπὶ παραδείγματι γέροντες, ἀσθενεῖς κ.λ.π. 2) Διότι κατὰ τὸ ἔτος 1950–1951 λόγῳ ἰδιαζόντως δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν καὶ θεομηνιῶν ἐπανειλημμένων, ἐμειώθη σημαντικῶς ἡ παραγωγὴ τῶν ἰχθύων. 3) Διότι ὁ ἀριθμὸς τῶν συνεταίρων κατόπιν διαφόρων ἐπεμβάσεων, ἢ χαριστικῶν πράξεων αὐτῶν τούτων τῶν διοικούντων τὸν Συνεταιρισμόν, ὑπερέβη ἴσως τοὺς 200 ἔναντι τῶν 10 ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι ἐπαρκοῦν διὰ τὰς ἐργασίας τῶν ἰχθυοτροφείων καὶ 4) Διότι ἡ Α.Τ.Ε. δὲν ἐχρηματοδότησεν ἐγκαίρως τὸν ἄνω Συνεταιρισμόν. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, κατὰ τὴν πρώτην πενταετίαν 1944–1949) τὸ Δημόσιον εἰσέπραξε ἀπὸ τὸν ἐν λόγῳ Συνεταιρισμὸν δραχ. 1.200.000.000, ἐνῷ ἂν τὰ ἰχθυοτροφεῖα ταῦτα ἦσαν μεμισθωμένα διὰ δημοπρασίας θὰ εἰσέπραττε μόνον δραχ. 66.500.000, ἤτοι τὸ τριπλάσιον τοῦ προπολεμικοῦ ἐνοικίου, ὄντος δραχ. 4.800.000 κατ’ ἔτος. Συνεπῶς τὸ Δημόσιον ὠφελήθη σημαντικῶς ἐκ τοῦ μετέπειτα διαλυθέντος ἁλιευτικοῦ Συνεταιρισμοῦ, δι’ ὅσους λόγους σᾶς προεξέθεσα, κύριοι βουλευταί, καὶ τὸ προβαλλόμενον ἀντίθετον ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας καταπίπτει. Κατὰ τὴν δευτέραν περίοδον τῆς μισθώσεως διὰ τὴν ὁποίαν σᾶς ἀπασχολῶ, κύριοι βουλευταί, τῶν ἐτῶν 1949– 1954, καὶ ἡ ὁποία μίσθωσις ἐλύθη εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ τρίτου ἔτους, τὸ Δημόσιον δὲν ἔχασε τὸ ἐνοίκιον ἐπίσης καὶ ὁ Συνεταιρισμὸς κατέβαλε τοῦτο ὁλόκληρον καὶ μάλιστα ἐμπροθέσμως. Ἡ ὀφειλὴ τοῦ Συνεταιρισμοῦ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ποσοῦ δραχ. 1.000.000.000, δὲν δικαιολογεῖ προφανῶς τὴν διάλυσίν του, διότι καὶ ἐπιχειρηματίαι ἰχθυοτρόφοι ἐνοικιασταὶ μετέπειτα τῶν αὐτῶν ἰχθυοτροφείων, ὀφείλοντες πρὸς τὸ Δημόσιον ἀνώτερον ποσόν, ἤτοι δραχμὰς νέας 1500.000, ἔτυχον ἰδιαιτέρων εὐνοιῶν διὰ τῶν νόμων 2004)1952 ἄρθρον 3 παρ. 5 καὶ 2571)1953, λαβόντες ἀναστολὰς ἐξοφλήσεως τῶν χρεῶν των, ἄνευ μάλιστα ὑποχρεώσεως καταβολῆς τόκων. Οἱ ὑφιστάμενοι 9 Συνεταιρισμοὶ προσέφερον εἰς τὸ Δημόσιον ὅ,τι προσέφερον οἱ ἐπιχειρηματίαι, λόγῳ ἐνοικίου, μὲ τὴν δήλωσιν τῶν Συνεταιρισμῶν τούτων ὅτι θὰ καταθέσουν ἐγγυητικὴν ἐπιστολὴν τῆς Α.Τ.Ε. κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῶν σχετικῶν συμβάσεων. Ἐν συνεχείᾳ τῆς προσφορᾶς των ταύτης καὶ εἰδικώτερον τὴν 14ην Μαΐου 1956, προκειμένου διὰ τὸ ἰχθυοτροφεῖον «Κόμμα» καὶ τὴν 15ην Μαΐου 1956, προκειμένου διὰ τὸ ἰχθυοτροφεῖον «Βασιλάδι», προσεφέρθησαν ὑπὸ τῶν Συνεταιρισμῶν μεγαλύτερα μισθώματα, τῇ ἐγγυήσει μάλιστα τῆς Α.Τ.Ε., ὡς μίσθωμα ἀσφαλείας, λόγῳ καθωρισμένου κατωτάτου ὁρίου, ἤτοι: Αʹ Ὁ Συνεταιρισμὸς «Βασιλάδι» προσέφερε διὰ τὸ ἰχθυοτροφεῖον «Βασιλάδι» δραχ. 1.400.000, ἔναντι προσφορᾶς ἰχθυεμπόρου Ἀθηνῶν δραχ. 7.370.000 καὶ Β) Διὰ τὸ ἰχθυοτροφεῖον «Κόμμα» προσέφερεν ὁ ὁμώνυμος Συνεταιρισμὸς ποσὸν δραχ. 420.000, ἔναντι προσφορᾶς ἰχθυεμπόρου Ἀθηνῶν ἐκ δραχ. 400.000. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν παρελθοῦσαν πενταετίαν τὸ μὲν ἰχθυοτροφεῖον «Βασιλάδι» εἶχεν ἐνοικιασθῆ ἀντὶ δρχ. 1.630.000 τὸ ἰχθυοτροφεῖον δὲ «Κόμμα» ἀντὶ δραχ. 550.000 καί, παρὰ τέλος τὰς ἀντιθέτους προσφορὰς καὶ διαμαρτυρίας τῶν ἐνδιαφερομένων Συνεταιρισμῶν καὶ τοῦ ὅτι ἐπὶ πλέον οἱ ἐλεύθεροι ἁλιεῖς ἦσαν σύμφωνοι νὰ προτιμηθοῦν οἱ ἁλιεργάται τῶν ἐπιχειρηματιῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας ἐνέκρινε τὴν 21ην Μαΐου 1956 τὴν δημοπρασίαν ὑπὲρ τοῦ δόντος τὴν μικροτέραν προσφορὰν ἐπιχειρηματίου Ἀθηνῶν, δι’ ἀμφότερα τὰ ἀνωτέρω ἰχθυοτροφεῖα. Οὕτω προέκυψεν εἰς βάρος τοῦ Δημοσίου διαφορὰ ἐκ δραχ. 410.000 ἐκ τῆς ἐνοικιάσεως τῶν ἰχθυοτροφείων τούτων, λόγῳ τῆς μειώσεως τοῦ μισθώματος κατὰ τὴν δευτέραν μίσθωσιν, ταῦτα δὲ πάντα ἐγένοντο ὅταν ἡ τιμὴ τῶν ἰχθύων σχεδὸν ἐδιπλασιάσθη, ἐν τῷ μεταξὺ, καὶ ὡς ἁπλοῦν παράδειγμα τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου τούτου φέρω ὅτι ἡ τιμή, τότε, τῶν κεφάλων ἦτο δραχ. 18, ἐνῷ κατὰ τὸν χρόνον τῆς μισθώσεως ἔφθασε τὰς δραχ. 28. Ἐὰν εἰς αὐτὰ προσθέσῃ τις ὅτι οὐδὲν ἄλλο ἰχθυοτροφεῖον τῆς χώρας ἐνοικιάσθη ὀλιγώτερον τῆς παρελθούσης πενταετίας καὶ ὅτι εἰς πολλὰ ἰχθυοτροφεῖα τὸ ἐνοίκιον ἔφθασε τὸ τριπλάσιον τοῦ μισθώματος τοῦ ἔτους 1951, ὡς λόγου χάριν συνέβη διὰ τὰ ἰχθυοτροφεῖα «Καρυὰ» Θεσσαλονίκης καὶ «Ὀζυρὸς» Ἀμφιλοχίας, τότε ἑδραιώνεται ἡ πεποίθησις ὅτι ἡ περὶ ἧς ἡ ἐπερώτησίς μου Κυβερνητικὴ ἐνέργεια, εἶναι ἀπολύτως κατακριτέα. Ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διορθώσῃ τὸ κακόν, διότι τὴν 21ην Μαΐου 1956, ἡμέραν ἀκριβῶς τῆς ἐγκρίσεως τοῦ πρακτικοῦ τῆς δημοπρασίας παρὰ τούτου, ὁ ἐνδιαφερόμενος Συνεταιρισμός, διὰ ταὐτοχρόνου ὑπομνήματός του, ἐγχειρισθέντος εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου του ἐγκαίρως, ἐζήτησε καὶ πάλιν, μὲ τὰς δεούσας διὰ τὸ Δημόσιον ἐξασφαλίσεις, τὰ περὶ ὧν πρόκειται, δύο ἰχθυοτροφεῖα, ἀλλὰ οὐδὲν καὶ τότε ἐπετεύχθη, καὶ οἱ δύσμοιροι ἰχθυεργάται ἔμειναν μὲ τὸ δίκαιον παράπονον ὅτι τὸ Κράτος τοὺς ἠδίκησε χωρὶς λόγον. Ἡ ἔκδοσις ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς ἦτο ἀπολύτως βεβαία καὶ τρανὴ τούτου ἀπόδειξις εἶναι ὅτι, διὰ τὰ ἰχθυοτροφεῖα «Θολὴ» καὶ «Προκοπάνιστος» τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς τοὺς ὁμωνύμους δύο Συνεταιρισμοὺς ὑπὸ τοῦ Κράτους, παρεσχέθη ἡ δέουσα ἐγγύησις παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. καὶ ἡ δικαιολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὴν ἔγγραφον ἀπάντησίν του ὅτι ὑπῆρχε, τάχα, φόβος, ἀναβαλλομένης τῆς ἐγκρίσεως τῶν πρακτικῶν τῆς δημοπρασίας, νὰ ὑπαναχωρήσῃ τῆς συμβάσεως ὁ τελευταῖος πλειοδότης, εἶναι τελείως ἀβάσιμος, διότι, καθὼς σᾶς προεῖπον, κύριοι βουλευταί, τὸ ἰχθυοτροφεῖον «Βασιλάδι» κατὰ τὴν προηγηθεῖσαν πενταετίαν ἐξεμισθώθη κατὰ δραχ. 260.000.000 ἐπὶ πλέον, τὸ δὲ «Κόμμα» κατὰ δραχ. 150.000 ἐπὶ πλέον, ἐνῷ τότε, ἡ τιμὴ τῶν ἰχθύων, ἦτο κατὰ τὸ ἥμισυ περίπου κατωτέρα τῆς κατὰ τὸ ἔτος 1956 τιμῆς τούτων καὶ συνεπῶς τὸ συμφέρον τοῦ τελευταίου πλειοδότου ἦτο νὰ ἐπικυρωθῇ τὸ ταχύτερον ἡ δημοπρασία καὶ ὄχι νὰ εὕρῃ οὗτος τρόπον ἀποδεσμεύσεώς του ἀπὸ ταύτην. Τὸ ζήτημα αὐτό, τοῦ τρόπου δηλαδὴ τῆς διαθέσεως καὶ τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου, εἶναι τὸ βασικώτερον, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὰς πόλεις Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ καὶ τὸ εὔλογον ἐνδιαφέρον τούτων κατεδείχθη ἀπὸ τὴν τελευταίαν μεγάλην σύσκεψιν ἐν Μεσολογγίῳ παρουσίᾳ τῶν βουλευτῶν τῆς ἐπαρχίας Μεσολογγίου, τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου τῆς πόλεως ὡς καὶ τῶν Προέδρων τῶν Συλλόγων καὶ Ὀργανώσεων καὶ πλήθους ἄλλου κόσμου, καθ’ ἣν σύσκεψιν, ὡς πρωταρχικὸν αἴτημα ἁπάντων τῶν παρισταμένων ἐκεῖ, διετυπώθη ἡ ἀνάγκη ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰχθυοτροφείων μας ὑπὸ τῶν ἁλιέων τῆς λιμνοθαλάσσης καὶ τῶν ἁλιεργατῶν γενικῶς. Ὅταν τὸ Κράτος, ἀπὸ δεκαετηρίδων ἤδη, ἀποκαθιστᾷ ἀκτήμονας καλλιεργητὰς εἰς ἀπαλλοτριούμενα ἰδιωτικὰ κτήματα, δὲν ἐπιτρέπεται δημόσια κτήματα, ὡς εἶναι τὰ ἰχθυοτροφεῖα, νὰ δίδωνται πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς ἐπιχειρηματίας, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν λιμοκτονεῖ κυριολεκτικῶς ἐκ τῆς ἀνεργίας ὁλόκληρος ἡ τάξις πτωχῶν ἁλιέων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἀκόμη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως ἔχουσι τὸ προνόμιον τῆς ἐλευθέρας ἁλιείας εἰς τὴν λιμνοθάλασσαν αὐτήν, ἄνευ καταβολῆς μάλιστα δικαιώματός τινος πρὸς τὸ Δημόσιον. Τὸ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι βαρύτατον καί, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀποψινῆς συζητήσεως, ἂς καταστῇ συνείδησις τῶν πολιτικῶν κομμάτων, ὅτι ἡ λιμνοθάλασσα αὐτή, ἡ ὁποία κατὰ τὴν τραγικὴν νύκτα τῆς ἐξόδου (τὴν νύκτα ποὺ τὴν τρέμει ὁ λογισμός, κατὰ τὸν ἐθνικόν μας ποιητήν), ἐβάφη ὁλοπόρφυρη ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ἡρωϊκῶν ψαράδων ὑπερασπιστῶν τοῦ ἄπαρτου φράχτη, μιὰ ἡμέρα καὶ μάλιστα πολὺ σύντομα, πρέπει νὰ παραχωρηθῇ, κατὰ δικαίωμα ἰδιοκτησίας, εἰς τοὺς ψαράδες τῶν δύο πόλεων, διότι εἰς αὐτοὺς καὶ μόνον ἀνήκει. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ἰ. Λαυρεντίδης).

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος, ἔθιξεν ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον χρήζει πράγματι γενικωτέρας μερίμνης. Εἰς τὴν συγκεκριμένην, ὅμως, περίπτωσιν, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον. Τὰ πράγματα ἔχουν ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ Μεσολόγγι ὑφίστανται δύο κατηγορίαι ἁλιέων. Ὑπάρχει ἡ κατηγορία 500 περίπου ἐλευθέρων ἁλιέων, καὶ ἑτέρα κατηγορία 120 ἰχθυεργατῶν. Οἱ ἰχθυεργάται συνέπηξαν ἕνα ἑνιαῖον Συνεταιρισμόν. Ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτός, ὅπως παρεδέχθη καὶ ὁ ἐπερωτήσας κ. συνάδελφος, ἀπέτυχε, καὶ μάλιστα οἰκτρῶς. Μετὰ τὴν ἀποτυχίαν αὐτὴν προεκρίθη ἡ διάθεσις τῶν ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου, διὰ πλειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ. Εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἐσκεπτόμεθα περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως τῶν περὶ ὧν πρόκειται ἰχθυοτροφείων, ἔλαβον τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα ἐκ μέρους τοῦ Σωματείου ἰχθυεργατῶν Μεσολογγίου: Ἐργάται ἰχθυοτροφείου ἀμειβόμενοι ἐπαρκῶς ἀπὸ ἐνοικιαστὰς καὶ ἐγγεγραμμένοι Ι.Κ.Α., παρακαλοῦμεν προχωρήσητε ἐνέργειαν δημοπρασιῶν στόπ. Πᾶσα ἑτέρα λύσις ζημιοῖ πραγματικοὺς ἰχθυεργάτας οἵτινες εὐγνωμονοῦσιν ἐνοικιαστάς, καθ’ ὅσον κατὰ παρελθοῦσαν πενταετίαν ἐσυνταξιοδοτήθησαν ἀπὸ Ι.Κ.Α. γέροντες ἰχθυεργάται. Διὰ τὸ Σωματεῖον ἰχθυεργατῶν Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ Ὁ Πρόεδρος Γεώργιος Φουρναράκης Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς Δημήτριος Κωστήνης Οἱ ἴδιοι ἀπηυθύνθησαν, παραπονούμενοι εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Μεσολογγίου. Τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Μεσολογγίου διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται καὶ αὐτὸ ἰδιὰ τὴν τυχὸν ἐκμίσθωσιν τῶν ἰχθυοτροφείων εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς διὰ τοῦ ἑξῆς τηλεγραφήματος: Ὑπουργὸν Βιομηχανίας Παπαληγούραν, βουλευτὰς Βασίλειον Ἀναστασᾶτον, Παν. Σταυρόπουλον, Γεν. Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν Ἑλλάδος–Ἀθήνας. Ἀποφασισθεῖσα παραχώρησις ἰχθυοτροφείων λιμνοθαλάσσης εἰς Συνεταιρισμὸν ἀντίκειται πρὸς συμφέροντα ἐργατῶν ἰχθυοτροφείων καὶ ζημιοῖ ἐθνικὴν οἰκονομίαν, γενικῶς. Στόπ. Γενομένη κατὰ παρελθὸν ἐκμετάλλευσις ἰχθυοτροφείων ὑπὸ Συνεταιρισμῶν, εἶχεν ὀλέθρια διὰ ἐργάτας ἀποτελέσματα καὶ γενικῶς διὰ πάντας ἐργαζομένους λιμνοθάλασσαν. Στόπ. Ἀντιθέτως εἰσηγούμενοι ἰχθυεργάται ἀναφέρονται ἀτομικὴν καὶ μόνον ἰδιοτέλειαν. Στόπ. Διὰ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Μεσολογγίου, ὁ Πρόεδρος Πρεβεζᾶνος, ὁ Γεν. Γραμματεὺς Ρίζος. Ἐπειδὴ διεπίστωσα ὅτι ὑπῆρχε διάστασις, ἔδωσα μίαν Σολομώντειον λύσιν εἰς τὸ θέμα. Ἔδωσα καὶ εἰς Συνεταιρισμοὺς δι’ ἀπ’ εὐθείας ἐκμισθώσεως καὶ δι’ ἄλλα ἰχθυοτροφεῖα προεκήρυξα διαγωνισμούς. Ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἀνέφερεν ὅτι δὲν δίδεται καὶ πρὸ τῆς παραχωρήσεως ἡ ἐγγύησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἔχω ἐδῶ ἔγγραφον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐξ οὗ προκύπτει ὅτι δι’ ὡρισμένα ἰχθυοτροφεῖα ἐδόθη προέγκρισις, πρὸ τῆς ἀποφάσεως τῆς παραχωρήσεως εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς. Βεβαίως κατὰ κανόνα ἡ ἐγγύησις δίδεται κατὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς σχετικῆς συμβάσεως ἐκμισθώσεως. Ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν προκύπτει, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὰ ἰχθυοτροφεῖα πρέπει νὰ ἀναδιοργανωθοῦν ἐπὶ νέων βάσεων καὶ ὄχι ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων σήμερον μικρῶν καὶ χωρισμένων Συνεταιρισμῶν. Τὸ σύστημα τῶν μικρῶν Συνεταιρισμῶν ἀπέτυχε, ὡς ἀναγνωρίζεται καὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἐνδιαφερομένους. Τὸ ὅλον ζήτημα τῶν ἰχθυοτροφείων μελετᾶται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως δοθῇ λύσις κατὰ ἕνα τρόπον ἑνιαῖον, ὥστε καὶ ἡ λιμνοθάλασσα τοῦ Μεσολογγίου νὰ δοθῇ εἰς ἐκείνους εἰς τοὺς ὁποίους ἀνήκει καὶ τοιοῦτοι εἶναι οἱ ἰχθυεργάται, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐλεύθεροι ἁλιεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι μεγαλοεπιχειρηματίαι. Τὸ Ὑπουργεῖον μελετᾷ τὸ θέμα καὶ θὰ δώσῃ γενικὴν λύσιν. Αἱ αἰτιάσεις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι ὑπερβολικαί. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἔδωσα, ὅπως εἶπον, μίαν Σολομώντειον λύσιν καὶ νομίζω, ὅτι ὁ οἱοσδήποτε ὁ ὁποῖος θὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶχον ἐγώ, τὴν αὐτὴν λύσιν θὰ ἔδιδε.

§63Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνεφέρατε κἄτι καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δώσω ἀπάντησιν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τῆς ἐκμισθώσεως τῶν ἰχθυοτροφείων εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς διὰ νὰ καλυφθῇ ἡ τοιαύτη ἐνέργεια εὑρέθη ἕνας παράσπονδος, ὁ ὁποῖος ἐνεφανίσθη ὡς ἐκπρόσωπος τῆς τάξεως τῶν ἰχθυεργατῶν καὶ ὁ ὁποῖος ἐν τῇ πραγματικότητι ἦτο σύμμαχος τοῦ ἰχθυοτρόφου ἐπιχειρηματίου, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ὁποίου προσελήφθη, ὁ ὁποῖος διὰ τηλεγραφήματος, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός, εὐχαριστεῖ τοῦτον διὰ τὴν ἄνω ἐνέργειάν του. Ἐκ τοῦ ἐγγράφου, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας, καὶ τὸ ὁποῖον εὐχαρίστως καταθέτω ὑπογεγραμμένον ἀπὸ ὅλους τοὺς Προέδρους τῶν οἰκείων Συνεταιρισμῶν, προκύπτει ὅτι οὐδένα ἐκ τῶν ἁλιεργατῶν ἀντιπροσωπεύει. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ κάμω χρῆσιν διαφόρων ἐγγράφων, τὰ ὁποῖα ἔχω διὰ τὴν ἀπόδειξιν τῶν ἰσχυρισμῶν μου. Καὶ νὰ μὴ ἀποδείξω δι’ αὐτῶν τὸ κίνητρον, τὸ ὁποῖον ὤθησε τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Μεσολογγίου νὰ κάμῃ τὸ ἔγγραφον, τοῦ ὁποίου ἐκάματε μνείαν. Τοῦτο μόνον θὰ προσθέσω: Ὅτι εἰς τὸ τελευταῖον Συνέδριον, ποὺ ἐγένετο εἰς τὸ Μεσολόγγιον, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, πρῶτος καὶ καλύτερος, παρεδέχθη ὅτι τὰ ἰχθυοτροφεῖα θὰ πρέπει νὰ παραχωρηθοῦν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ἁλιέων. Μὴ νομίσητε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ εἶμαι ἐγὼ πρῶτος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ χειροκροτήσω τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν αἱ ἀποφάσεις της θὰ εἶναι σύμφωνοι μὲ τὰ αἰτήματα τῶν ψαράδων τοῦ Μεσολογγίου καὶ τοῦ Αἰτωλικοῦ. Θεωρῶ ἐμαυτὸν ἱκανοποιημένον ἐκ τῆς δηλώσεώς σας, ὅτι σκέπτεσθε ν’ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα τῆς παραχωρήσεως τῶν ἰχθυοτροφείων τούτων. Ἐλπίζω προτοῦ λάβητε τὰς ἀποφάσεις σας, νὰ καλέσητε καὶ ἐμὲ νὰ μὲ συμβουλευθῆτε διὰ τὸ ζήτημα τοῦτο, δοθέντος ὅτι ὡς βουλευτὴς τῆς περιφερείας ταύτης γνωρίζω καλύτερον παντὸς ἄλλου τὸ θέμα. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐγγύησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, περὶ τῆς ὁποίας ὡμιλήσατε, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, διότι τοῦτο ἔχει σημασίαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτι ἡ ἐγγύησις αὕτη δὲν ἐδόθη ἐκ τῶν προτέρων, ἀλλὰ μεταγενεστέρως καὶ ἀφοῦ ἐγένετο ἡ παραχώρησις τῶν ἰχθυοτροφείων ἐκείνων ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τοὺς Συνεταιρισμούς. Τελειώνων, κύριε Ὑπουργέ, ὀφείλω καὶ πάλιν νὰ δηλώσω ὅτι, ὅταν ἔλθουν τὰ σχετικὰ μέτρα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμιλήσατε πρὸς ψήφισιν, πρῶτος ἐγὼ θὰ σᾶς χειροκροτήσω, ἐφ’ ὅσον θὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τοὺς πόθους τῶν ἐνδιαφερομένων, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς οὐδένα, καὶ πολλῷ μᾶλλον εἰς ἐμὲ, νὰ ἀρνηθῶ τὴν ἀναγνώρισιν μιᾶς δικαίας πράξεως.

§64Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου, γίνεται κατὰ δύο τρόπους. Ἀπὸ τοὺς ἐλευθέρους ἁλιεῖς καὶ ἀπὸ τοὺς ἐργάτας τῶν ἰχθυοτροφείων. Ἀλλὰ ἡ μορφὴ ἐκμεταλλεύσεως τῆς λιμνοθαλάσσης, μέχρι σήμερον ἀπέτυχε. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ 1955 ἀναλαβὼν τὴν πρωτοβουλίαν, ἐζήτησα ἀπὸ τοὺς ἁλιεῖς Μεσολογγίου καὶ Αἰτωλικοῦ, ὅπως συμφωνήσουν καὶ συστήσουν οἱ ἴδιοι ἑνιαῖον ἀναγκαστικὸν Συνεταιρισμόν, διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου. Ἡ σύσκεψις ἐγένετο τὸ 1955 κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον εἰς τὸ Μεσολόγγι, ἐν πλήρει Συνελεύσει τῶν τάξεων αὐτῶν. Ἀτυχῶς, οἱ ἐνδιαφερόμενοι δὲν συνεφώνησαν καὶ ὅταν ἐπῆρα μαζί μου τὸν Πρόεδρον τῶν ἁλιέων καὶ πήγαμε εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας κ. Βασιλικόν, ὁ ὁποῖος τὸν παρεκάλεσε νὰ δεχθῇ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχε ἤδη ἐκπονηθῆ, ἀτυχῶς, καὶ τότε οἱ ἐνδιαφερόμενοι πάλιν δὲν συνεφώνησαν. Τὰ πράγματα ταῦτα ἐξετέθησαν ἐν πλάτει ὑπ’ ἐμοῦ εἰς τὴν πρὸ μηνὸς λαβοῦσαν χώραν Συνέλευσιν εἰς τὸ Δημαχεῖον Μεσολογγίου, εἰς τὴν ὁποίαν παρίστατο καὶ ὁ κ. Πετρόπουλος καὶ παρ’ οὐδενὸς ἠμφισβητήθησαν. Εἶμαι εὐτυχής, διότι ἡ τάξις τῶν ἐλευθέρων ἁλιέων καὶ τῶν ἐργατῶν τοῦ Μεσολογγίου εἶδε ποία εἶναι ἡ ὁδὸς ἡ ὁποία πρέπει ν’ ἀκολουθηθῇ διὰ τὸ συμφέρον των καὶ κατέληξαν εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι πραγματικαὶ μορφαὶ ἐκμεταλλεύσεως πρὸς ὄφελός των εἶναι ἡ σύστασις τοῦ ἑνιαίου ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ, τὴν ὁποίαν καὶ εἰσηγήθημεν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος πρὸς τιμήν του ἔδωκε ἐντολὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν νὰ συντάξῃ τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἐὰν συντόμως ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ λύσῃ τὸ δρᾶμα μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία ἀξίζει μεγαλυτέρας τιμῆς.

§65Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις περιορίζεται μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λάβῃ ἄλλος μέρος εἰς τὴν συζήτησιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν.

§67Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν ἤθελον νὰ ὑποβάλω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ μοῦ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸ ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμός.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ καὶ ἐγὼ νὰ τονίσω, ὅτι πράγματι ἐπιβάλλεται ἡ δημιουργικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπόν, ὅπως ἡ ἐκμετάλλευσις δοθῇ εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ τοὺς ἁλιεῖς καὶ τοὺς ἐργάτας καὶ χαίρω διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι ἐπιδίδεται εἰς τὴν ἀνεύρεσιν αὐτῆς τῆς λύσεως. Ἐκφράζομεν τὴν εὐχήν, εἰς τὸν συντομώτερον τρόπον νὰ πραγματοποιηθῇ, διότι πράγματι ἡ ἐκμετάλλευσις δὲν πρέπει νὰ ἀνήκῃ εἰς διαφόρους ἐπιχειρηματίας, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἀνθρώπους.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερωτήσεως ἀπόντος τούτου, διαγράφεται ἡ ἐπερώτησις. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3 ἀναβάλλεται ὁμοίως, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 4 καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5.

§71Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Χωρίς, ὅμως, νὰ χάσουν, κύριε Πρόεδρε, τὴν σειράν των.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζουν οἱ κ. κ. Ὑπουργοί. Κύριε συνάδελφε, παρατηρῶ, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι παρὼν καὶ ἠμπορεῖτε νὰ συζητήσητε τὴν ἐπερώτησίν σας, ἀφορῶσαν τοὺς ἀγωνιστὰς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἀπευθυνομένην πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§73Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σκοπὸς τῶν ἐπερωτήσεών μου δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἡ δημιουργία ἐντυπώσεων. Πάντοτε εἶχον ὑπ’ ὄψει μου καὶ ἔχω καὶ θὰ ἔχω, ὅταν καταθέτω μίαν ἐπερώτησιν νὰ συζητῆται αὕτη, σοβαρῶς μεταξὺ ἐμοῦ ὡς ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, τοῦ Ὑπουργοῦ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος πράγματι, θὰ δύναται νὰ τὴν συζητήσῃ καὶ νὰ δώσῃ μίαν λύσιν εἰς τὸ αἴτημά μας. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐκτὸς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον θὰ παρακαλέσω νὰ λάβῃ τὴν καλωσύνην νὰ ἀκούσῃ τὸ μέγα αὐτὸ ἐθνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον θέτομεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐπερωτήσεως. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ, τοὐλάχιστον, θὰ πρέπει νὰ εἶναι παρών, ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Πρόκειται περὶ ἐπερωτήσεώς μου ἀφορώσης παραλείψεις Κυβερνητικὰς καί, ὄχι μόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ προγενεστέρων, ἔναντι τῶν ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν. Εἶναι θέμα γενικώτερον, δὲν ἀποσκοπεῖ ἁπλῶς εἰς ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς εἰς ἔλεγχον τοῦ μεταπολεμικοῦ καὶ μεταπελευθερωτικοῦ Κράτους. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις καὶ νὰ διεξαχθῇ αὕτη ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναβληθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις μου, ὅσαι εἶναι κατὰ σειράν, καὶ νὰ κληθῇ οἱοσδήποτε ἄλλος ἐκ τῶν κ. κ. συναδέλφων, ὁ ὁποῖος τυχὸν ἔχει ἐπερώτησιν ἀφορῶσαν τοὺς παρόντας κ. κ. Ὑπουργούς, νὰ ὁμιλήσῃ.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπιθυμεῖτε νὰ ἀναβληθῇ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας;

§75Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 6 παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν ἐφανταζόμην ποτέ, ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 καὶ δὲν ἔχω τὰ στοιχεῖα μαζί μου.

§76Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὁ κ. συνάδελφος, ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε μέτρα ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν. Ἐν τούτοις εἰς τὴν διατύπωσιν τῆς ἐπερωτήσεώς του, ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς ἀφηρημένη δὲν ἀναφέρονται παραλείψεις συγκεκριμέναι. Θὰ παρακαλέσω, νὰ ἀκούσωμεν τὰς παραλείψεις αὐτὰς ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον καὶ θὰ λάβω τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν παραλείψεων αὐτῶν καὶ θὰ γνωσθῇ τὶ μέχρι σήμερον ἔχει γίνει ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπὸ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§77Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νομίζετε, ὅτι σοβαρῶς θὰ καθήσω νὰ ἀναπτύξω ἐπερώτησιν διὰ τὸ ἐθνικὸν τοῦτο θέμα τῶν ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν, μὲ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, καθ’ ὅλα ἔντιμον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, μὴ ἔχοντος, ὅμως, οὔτε τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως καὶ ὑποβολῆς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς νομοσχεδίου, οὔτε καὶ τῆς χορηγήσεως πιστώσεων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀναπήρων θυμάτων πολέμου;

§78Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ Κυβέρνησις παρίσταται. Ἐπίσης, νομίζετε, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἀναφέρονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ὀφείλετε νὰ τροποποιήσητε τὴν ἐπερώτησίν σας διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν.

§79Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ ἐπερώτησίς μου ἀφορᾷ κατὰ πρῶτον λόγον τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν ἐπερωτῶ καὶ κατόπιν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις.

§80Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Σεῖς προτάξατε, ὅμως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπὸ τῆς πλευρᾶς του εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσῃ.

§81Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι ἄλλο τὸ θέμα.

§82Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τότε εἴμεθα σύμφωνοι.

§83Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Παρακαλῶ νὰ κληθῇ οἱοσδήποτε ἄλλος ἐπερωτῶν, χωρὶς αἱ ἐπερωτήσεις μου νὰ χάσουν τὴν σειράν των, δεδομένου ὅτι δὲν πταίω ἐγώ.

§84Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὅσον ἀφορᾷ, ὅμως, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἠμπορεῖ νὰ σᾶς δώσῃ πληροφορίας καὶ ἐγγράφως εἰς ποίας ἐνεργείας ἔχει προβῇ.

§85Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ κατατμηθῇ εἰς 3 ἡ ἐπερώτησίς μου; Ἡ ἐπερώτησίς μου ἀφορᾷ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν καὶ Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Εἶναι δυνατὸν νὰ διαγραφῇ κατὰ τὸ 1) 3; Ἄλλωστε ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐναντίον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν ὑπάρχουν συγκεκριμένα παράπονα, διότι πάντοτε συμπαρίσταται, ἀλλὰ θὰ ἠθέλαμεν νὰ εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ ἐμπόδιον εἰς πᾶσαν προϋπόθεσιν διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Κράτους ἔναντι τῶν ἀγωνιστῶν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλονται αἱ ἐπερωτήσεις αὗται. Ὁ κ. Σ. Χούτας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐμπορίου–Βιομηχανίας καὶ Γεωργίας σχετικῶς μὲ τὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§87Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐδήλωσα, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον 6 ἐπερωτήσεις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προταθῇ ὅτι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ τῶν 5 ἐπερωτήσεων θὰ ἀπουσίαζον καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φέρω ἐδῶ τὰ στοιχεῖα δι’ ὅλας τὰς ἐπερωτήσεις. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ.

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νὰ τὴν ἀναβάλλωμεν, ἀλλὰ ἐπειδὴ αἱ ἐπερωτήσεις σας αὗται εἶναι μέχρι καὶ τοῦ ἀριθμοῦ 10 ἐὰν τὰς ἀφήσωμεν ὅλας, ποῖος συνάδελφος ἔπρεπε νὰ προβλέψῃ ὅτι θὰ συζητηθοῦν αἱ ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι κατόπιν αὐτῶν;

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 7, ὁ κ. Σ. Χούτας.

§90Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ μὲ ἀναρμοδίους Ὑπουργούς. Ἐπερωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν: Πρέπει νὰ εἶναι παρὼν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Πρέπει νὰ παύσῃ ἡ ἀσέβεια τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν ἀπέναντι τοῦ Σώματος. Ὀφείλουν οἱ Ὑπουργοὶ νὰ εἶναι παρόντες.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν αἴθουσαν παρίστανται ἑπτὰ Ὑπουργοί. Συγκεκριμένως διὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐπερώτησιν εἶναι δύο Ὑπουργοὶ παρόντες.

§92Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νομίζω ὅτι τὰ πράγματα εἶναι σαφῆ καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τὰ περιορίσωμεν. Ὁ κ. Χούτας δύναται νὰ ζητήσῃ τὴν ἀναβολὴν καὶ ἡμεῖς, ἐὰν θέλωμεν νὰ τὴν δεχθῶμεν, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ λέγῃ ὅταν παρίσταται ἡ μισὴ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν εἶναι παροῦσα ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις καθορίζει αὐτὰ ἐφ’ ὅσον ἐπερωτῶνται πλείονες Ὑπουργοί, ποὺ θὰ τὴν ἐκπροσωπήσουν.

§93Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Χούταν, νὰ συζητήσωμεν τὰς ὑπ’ ἀριθ. 6 καὶ 7 ἐπερωτήσεις. Θὰ δώσω στοιχεῖα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι ἀβασίμως ἐπερωτᾶται τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας.

§94Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐπερώτησις λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐφ’ ὅσον, συνεπῶς, λείπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν δύναμαι νὰ τὴν συζητήσω.

§95Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐκ τῆς ἐξελίξεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεώς σας θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ παρουσία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐὰν ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς δώσω δὲν ἱκανοποιηθῆτε, τότε δύνασθε νὰ ἐπερωτήσητε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Πρέπει νὰ ἰδοθῇ ἕνα τέλος, διότι δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ ἀποφύγῃ τὸν ἔλεγχον.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ Κανονισμοῦ, ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως δύναται νὰ ζητήσῃ μόνον ὁ ἐπερωτώμενος Ὑπουργός. Ἐὰν ἀπουσιάζῃ ὁ ἐπερωτῶν κατὰ τὴν ἐκφώνησιν ἡ ἐπερώτησις διαγράφεται χάριν οἰκονομίας. Ἐπειδὴ πρόθεσίς μου εἶναι νὰ συζητήσωμεν τὰς ἐπερωτήσεις καὶ νὰ ἀσκῆται ἔλεγχος, εἰς ὅσας περιπτώσεις αἱ ἐπερωτήσεις ἀφοροῦν πλείονας Ὑπουργούς, συζητοῦνται αἱ ἐπερωτήσεις, ἐφ’ ὅσον παρίσταται εἷς τῶν ἐπερωτωμένων Ὑπουργῶν καὶ ἐφ’ ὅσον προκύψῃ θέμα νὰ κληθῇ καὶ ὁ ἕτερος τῶν ἐπερωτωμένων Ὑπουργῶν, εἶναι εὔκολον νὰ ζητοῦμεν τὴν προσέλευσίν των.

§97Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐτέθη ἓν ζήτημα ἀρχῆς καὶ παρακαλῶ νὰ λυθῇ, ἐφ’ ὅσον ἐπερωτῶνται δύο Ὑπουργοὶ καὶ παρουσιάζεται ὁ εἷς δύναται νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις, παρόντος τοῦ ἑνός;

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Προεδρεῖον φρονεῖ ὅτι εἶναι ἑνιαία ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ εἷς τῶν ἐπερωτωμένων Ὑπουργῶν δέχεται τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως, θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις.

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐφ’ ὅσον τίθεται θέμα ἀρχῆς, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τὴν ὁποίαν ἔθεσεν τὸ Προεδρεῖον. Ἐὰν δὲν τίθεται ὡς θέμα ἀρχῆς ἡ Κυβέρνησις εἶναι πρόθυμος νὰ δεχθῇ οἱανδήποτε λύσιν τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἐπιθυμία ἡ ἰδική μας, εἶναι πράγματι νὰ τηρῆται ὁ Κανονισμὸς καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ νέος Κανονισμὸς θὰ προσφέρῃ μεγάλας ὑπηρεσίας καὶ θὰ δώσῃ πληρεστέρας λύσεις εἰς αὐτὰ τὰ θέματα. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου σημείου πράγματι, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς ἀπουσιάζῃ, ἡ εὐθύνη βαρύνει τὴν Κυβέρνησιν καὶ δὲν δύναται ἡ ἐπερώτησις, οὔτε νὰ ἀναβληθῇ, οὔτε νὰ διαγραφῇ, διατηρεῖ τὴν σειράν της διὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Αὐτὸ εἶναι καλὴ πίστις. Ἐπίσης, ὅταν ἐπερωτῶνται πολλοὶ Ὑπουργοὶ καὶ παρίσταται μόνον εἷς εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ ἀνήκει, ἐὰν πρέπει νὰ ἀναπτύξῃ τὴν ἐπερώτησίν του. Διότι ἐὰν κατὰ κύριον λόγον ἀφορᾷ τὸν ἀπουσιάζοντα Ὑπουργόν, ἐνῷ ὑπάρχει τὸ τυπικὸν στοιχεῖον ὅτι εἷς Ὑπουργὸς εἶναι μέλος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους θεμάτων θὰ ἠμπορῇ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, εἰς τὴν πραγματικότητα δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Ὅταν θίγωνται ζητήματα τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, μόνον ἡ παρουσία τοῦ Ὑπουργοῦ ἐπιτρέπει τὴν συζήτησιν. Νομίζω ὅτι, ὅταν ἐπερωτῶνται πολλοὶ Ὑπουργοί, ἐκ τῶν ὁποίων παρίσταται εἷς, ἡ καλὴ πίστις ἐπιβάλλει τὴν ἀνάθεσιν τῆς κρίσεως εἰς τὸν ἐπερωτῶντα βουλευτήν. Εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ εἶναι παρόντες οἱ Ὑπουργοὶ καὶ ὁ ἐπερωτῶν δὲν εἶναι ἕτοιμος, νομίζω ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῆς μὴ ἑτοιμασίας.

§102Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Διὰ νὰ μὴ στενοχωρήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, θὰ ἀναπτύξω τὴν ἐπερώτησιν.

§103Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Πάντως τὸ θέμα ἀρχῆς δὲν ἐλύθη.

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐξεφράσθησαν αἱ ἑκατέρωθεν ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, τὸ θέμα δὲν ἐλύθη.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα δὲν ἐλύθη, ἀλλὰ ἂς προχωρήσωμεν κατὰ συγκατάβασιν.

§106Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εὐχαριστῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν κ. Τσάτσον, ὁ ὁποῖος διὰ τῆς διακοπῆς του διηυκρίνησεν ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς δὲν ἔχει ἐξαντληθῆ. Παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ἐπελύθη τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς, ἀποδεχόμεθα κατὰ συγκατάβασιν καὶ πρὸς διευκόλυνσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπερώτησίς μου αὐτὴ ἀφορᾷ, κατὰ κύριον λόγον, ἐπαναλαμβάνω, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας. Ἀναφέρεται εἰς ἕνα καθαρῶς τοπικὸν ζήτημα, εἰς τὸ ζήτημα τῆς Στοιχειώδους καὶ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Βάλτου, δηλαδὴ τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν. Ἡ ἐπερώτησίς μου κατετέθη πρὸ 8 ἴσως μηνῶν.

§107Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὴν 31ην Μαΐου 1957.

§108Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κατετέθη, ἐπαναλαμβάνω, πρὸ 8 ἢ 10 μηνῶν, κατόπιν τῆς παρεμβάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ ἔχει γίνει ἀνακατάθεσις τῆς ἐπερωτήσεως πρὸ ὀλίγων μηνῶν καὶ αὐτὸ ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργός. Ἑπομένως ἡ παρέμβασίς του ὑπῆρξεν ἀτυχής. Ἔχει σημασίαν αὐτὸ ποὺ λέγω, ὅτι κατετέθη πρὸ 8 ἢ 10 μηνῶν, διότι τότε ἐπερωτήθη ὁ Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ ὁ συνάδελφός του ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, διατί; Διότι 1300 μονοτάξια δημοτικὰ σχολεῖα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα παρέμειναν κλειστὰ καὶ ἦτο, τότε, ἀληθές, ὅταν κατετίθετο ἡ ἐπερώτησίς μου, διότι πράγματι, τότε, εὑρίσκοντο κλειστὰ 1300 σχολεῖα καὶ δὲν ἐλειτούργουν. Τὰ στοιχεῖα μοῦ τὰ εἶχε δώσει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἀλλὰ προσέξατε καὶ σεῖς τὴν μεγάλην σπουδὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ συζητήσῃ τὴν ἐπερώτησιν. Διατί; Νομίζω εἰς ὅλους σας θὰ ἔκαμεν ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ θάρρος καὶ ἡ ἔμμεσος προσπάθειά του νὰ τὴν συζητήσωμεν ἀπόψε. Διότι ἐν τῷ μεταξὺ, μετὰ τὴν παρέλευσιν ὀλίγων μηνῶν, ἀφ’ ἧς κατετέθη ἡ ἐπερώτησίς μου, ἡ ὁποία μάλιστα ἐσχολιάσθη, τότε, ἀπὸ ὁλόκληρον τὸν ἀντικυβερνητικὸν Τύπον, διότι πράγματι ἦτο ἐντυπωσιακὴ ἡ παράλειψις τῆς Κυβερνήσεως τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἵνα μὴ εἴπω γενικῶς τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διότι ἐπὶ πέντε ὁλόκληρα χρόνια εἶχον ἀφήσει κλειστὰ 1300 μονοτάξια σχολεῖα εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Μετὰ τὴν ἐπερώτησιν καὶ τὸν θόρυβον, ποὺ ἔγινε διὰ τοῦ Τύπου, καὶ γελοιογραφίαι κατ’ ἐπανάληψιν ἐδημοσιεύθησαν εἰς σοβαρὰς ἐφημερίδας, διὰ νὰ ἐπικρίνουν τὴν Κυβερνητικὴν αὐτὴν ἀναλγησίαν πρὸς τὴν ὕπαιθρον, τότε, μετὰ τὸν θόρυβον ἐξ αὑτῆς τῆς ἐπερωτήσεως, βεβαίως, συνεπληρώθησαν πολλὰ σχολεῖα. Αὐτὴ ἡ πρᾶξις, ἡ ὁποία πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἐγένετο, ὥπλισε μὲ τὸ θάρρος τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν συζήτησιν, διότι νομίζει, ὅτι εἶναι κατωχυρωμένος, ἐξαγγέλλων τὸν διορισμὸν 700 ἢ 800 δημοδιδασκάλων. Αὐτὸ ἦτο τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεώς μου. Τὸ δεύτερον σκέλος, ἀφορᾷ εἰδικώτερον τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου. Ὅταν κατετέθη ἡ ἐπερώτησίς μου, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν ὑπῆρχον ἀπὸ 5ετίας, ἐπαναλαμβάνω, διότι ἐγὼ δὲν θεωρῶ τοὺς σήμερον κυβερνῶντας ὑπευθύνους μόνον ἀπὸ τῆς 6ης Ὀκτωβρίου 1956 καὶ ἐντεῦθεν, διότι ἦσαν μέλη τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Συναγερμοῦ καὶ πάντοτε, δι’ ἐμέ, εἶναι ἑνιαία ἡ εὐθύνη, χρονικῶς, τοὐλάχιστον, ἀπὸ τὸ 1952 μέχρι σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, 28 ἐκ τῶν 45 ἢ 48 δημοτ. σχολείων τῆς περιφερείας Βάλτου εὑρίσκονται ἐπὶ μίαν πενταετίαν κλειστὰ ἐλλείψει δημοδιδασκάλων. Μετὰ τὴν ἐπερώτησίν μου καὶ τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος προεκλήθη ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ἐπερωτήσεως, εἰς τὸν Τύπον καὶ μετά, ἐπαναλαμβάνω, τὰ διαβήματα πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν προκάτοχον τοῦ κ. Γεροκωστοπούλου, ἐστάλησαν ὡρισμένοι δημοδιδάσκαλοι καὶ ἐπληρώθησαν, διὰ νὰ εἶμαι δίκαιος, τὰ κενά, κατὰ τὰ ¾. Παραμένει, ὅμως, ἀκόμη εἰς βάρος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Παιδείας, ὅτι εἰς τὴν ἐπαρχίαν αὐτὴν δὲν συνεπληρώθη τὸ σύνολον τῶν μονοταξίων δημοτικῶν σχολείων καὶ πέραν τούτου παραμένει εἰς βάρος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Παιδείας, τὸ ὅτι ἐνῷ θὰ ἔδει νὰ ὑπάρξουν ὀργανικαὶ θέσεις εἰς τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου, ἢ μᾶλλον εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Ἀγρινίου, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεται ἡ ἐπαρχία, 180, ἢ μᾶλλον 220, ἐν τούτοις εἶναι 140. Συνεπῶς, ὑπάρχει εὐθύνη, λόγῳ τῆς μὴ αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων δημοδιδασκάλων, τῆς μὴ ἱδρύσεως νέων δημοτικῶν σχολείων καθ’ ἣν στιγμὴν ὁ πληθυσμὸς αὐτὸς αὐξάνεται. Ἐκ πρώτης ὄψεως βεβαίως ἡ Κυβέρνησις δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἀπαλλάσσεται ἐκ τῶν ἀμέσων εὐθυνῶν, διότι ὡς ἄμεσος εὐθύνη θεωρεῖται, ὅταν δὲν ἀφήσῃ ἕνα σχολεῖον κλειστόν. Ἀλλὰ ὑπάρχει μία ἄλλη εὐθύνη, διότι δὲν ἵδρυσε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς 5ετίας ἕνα σχολεῖον, ἐνῷ αὐξάνεται ὁ πληθυσμὸς καὶ αἱ ἀνάγκαι τῆς Παιδείας εἶναι ἐπείγουσαι. Πέραν αὐτοῦ ἔρχεται τὸ τρίτον μέρος τῆς ἐπερωτήσεώς μου, ποὺ ἀφορᾷ τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας, δηλαδὴ τῆς πρωτευούσης τῆς ἐπαρχίας Βάλτου, τὸ ὁποῖον, ὅμως, ἐξυπηρετεῖ καὶ ἐκπαιδευτικὰς ἀνάγκας μέσης ἐκπαιδεύσεως τῶν τμημάτων δύο ἄλλων ἐπαρχιῶν, τῆς ἐπαρχίας Ξηρομέρου καὶ μέρους τῆς ἐπαρχίας Εὐρυτανίας. Τὸ Γυμνάσιον αὐτό, ὅταν ἡμεῖς εὑρισκώμεθα εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἦτο, δύναμαι νὰ εἴπω μᾶλλον πλῆρες. Δηλαδὴ μὲ τὴν ἰσχύουσαν τάξιν, τὰ ἐπαρχιακὰ γυμνάσια θεωροῦνται πλήρη ὅταν ἔχουν 8–10 καθηγητὰς ἂν καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν, διότι ἀπαιτοῦνται συνήθως 15–20. Ἀφ’ ἧς ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἀπεχώρησε τῆς Ἀρχῆς καὶ ἀνέλαβεν ὁ Συναγερμὸς πολλοὶ καθηγηταὶ καὶ διάφοροι καθηγήτριαι διαθέτοντες μέσα ἔναντι τῶν κρατούντων, κατώρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν μετάθεσιν. Οὕτω παραμένει ἀπὸ 4ετίας τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας μὲ τρεῖς ἐν ὅλῳ καθηγητὰς ἐπὶ μαθητῶν ἐν ὅλῳ 500. Τρεῖς καθηγηταὶ ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς γυμναστής, ὁ ὁποῖος πρὸς ἐξοικονόμησιν τῶν ἀπολύτως ἀναγκαίων ἀναγκῶν ἐκπαιδεύσεως τῶν μαθητῶν, ἀνέλαβε νὰ ἐκτελῇ καὶ χρέη καθηγητοῦ τῆς Φιλολογίας. Ἄν ξανάχῃ ἀκουσθῆ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, ὁ γυμναστὴς νὰ εἶναι καὶ φιλόλογος!!

§109Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ὁ Γυμνασιάρχης;

§110Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Χρέη Γυμνασιάρχου ἐκτελεῖ ἕτερος καθηγητής.

§111Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Καὶ ζωγραφικῆς;

§112Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Γυμνασιάρχης εἶναι ὁ καθηγητὴς τῶν φυσικῶν κ. Τσακαλῶτος.

§113Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἄριστος καθ’ ὅλα.

§114Δ. ΚΡΟΚΟΣ. Εἰς τὸ Γυμνάσιον Πρεβέζης δὲν ὑπάρχει φυσικὸς καὶ διδάσκει φυσικὴν ὁ γυμναστὴς εἰς τὰς μικρὰς τάξεις. Ἔχει 650 μαθητὰς καὶ στερεῖται καθηγητοῦ φυσικῆς.

§115Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν εὑρίσκεται μὲ καθηγητὰς τρεῖς καὶ τὸν γυμναστὴν ἐκτελοῦντα χρέη καθηγητοῦ φιλολογίας, τέσσαρας. Οἱ μαθηταὶ εἶναι 520, ὡς μοὶ ἀνέφερον. Νομίζω ὅτι κατόπιν αὐτῶν τῶν ὀλίγων καὶ ἐντελῶς προχείρως λεχθέντων, παρ’ ἐμοῦ, λόγῳ τῆς ἐπιμονῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις, νομίζω κατόπιν αὐτῶν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας δὲν θὰ δικαιοῦται νὰ εἶναι ὑπερήφανος διὰ τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεώς του — ὄχι αὐτοῦ προσωπικῶς, διότι πρὸ μηνῶν ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον — τουλάχιστον ἔναντι τῆς περιοχῆς αὐτῆς τῆς Ἑλλάδος, τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Θὰ παρακαλέσω, λοιπόν, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, τὴν ἐπιμονὴν τὴν ὁποίαν ἐπεδείξατε, νὰ συζητηθῇ ὁπωσδήποτε ἡ ἐπερώτησις, νὰ τὴν ἐπιδείξητε καὶ πρὸς ἄλλον τομέα, πρὸς τὸν τομέα τὸν οἰκονομικόν, νὰ ἐξασφαλίσητε πιστώσεις, ὥστε νὰ αὐξήσητε τὰς ὀργανικὰς θέσεις διδασκάλων εἰς τὴν περιοχὴν αὐτήν. Νὰ συμπληρώσητε τὰ ὑπάρχοντα κενὰ — τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι βέβαια αὐτὴν τὴν στιγμὴν τεράστια, τόσα, ὅσα ἦσαν ὅταν κατετέθη ἡ ἐπερώτησις, σήμερον εἶναι ὀλίγα — ἀλλὰ καὶ πρὸ παντὸς νὰ συμπληρώσητε τὸ Γυμνάσιον τῆς Ἀμφιλοχίας. Διότι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, τὸ Γυμνάσιον αὐτὸ ἐξυπηρετεῖ ἐκπαιδευτικῶς καὶ ἄλλας δύο ἀκόμη ἐπαρχίας, ἐκτὸς τῆς ἐπαρχίας Βάλτου. Ἐὰν τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ, γίνῃ, ἀπὸ ἐμὲ τοὐλάχιστον θὰ ἔχητε πλήρη τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ συγχρόνως πλήρη ἄφεσιν ἁμαρτιῶν τῶν Κυβερνήσεων τῶν ὁποίων ἀποτελέσατε μέλος μέχρι σήμερον, διὰ τὴν ἀνάλγητον αὐτὴν ἐπὶ πέντε ἔτη συμπεριφορὰν ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ εἰδικώτερον τῆς ἐπαρχίας τοῦ Βάλτου.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§117Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι ὅτι ὁ ἐπερωτήσας συνάδελφος κ. Χούτας, ἔπεσε θῦμα ἐσφαλμένων εἰσηγήσεων καὶ πληροφοριῶν. Διότι, εὐθὺς ἀμέσως, ἐπικαλούμενος ἀριθμοὺς καὶ μόνον, ἀποφεύγων πᾶσαν προσωπικὴν κρίσιν, θὰ ἀποδείξω ὅτι αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔδωσε εἰς τὸ Σῶμα, δὲν στηρίζονται εἰς τὴν πραγματικότητα.

§118Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Σήμερον.

§119Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Καθ’ ὅλον τὸ σχολικὸν ἔτος 1956–57 ὅσον ἀφορᾷ τὴν κατάστασιν εἰς τὴν ἐπαρχίαν Βάλτου. Καὶ θὰ δώσω καὶ στοιχεῖα ἐκ τῶν ὁποίων θὰ ἀποδειχθῇ ὅτι οἱ ἰσχυρισμοί σας δὲν στηρίζονται εἰς τὴν πραγματικότητα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν πολιτείαν τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τοῦ 1952 μέχρι σήμερον. Ἀναφέρομαι εἰς τὸ πρῶτον τμῆμα τῆς ἐπερωτήσεως καὶ παρακαλῶ τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ ἔχουν ὑπ’ ὄψει ὅτι ἀναφέρομαι καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθμὸν 4 ἐπερώτησιν τοῦ κ. Χούτα, ἡ ὁποία θίγει ἐπίσης θέμα σχετιζόμενον μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας.

§120Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Συζητοῦμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 7.

§121Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Καὶ τὴν 4, εἰς τὴν ὁποίαν θίγονται θέματα παρεμφερῆ. Ἀναφέρομαι καὶ εἰς τὰς δύο ἐπερωτήσεις. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ γενικὸν θέμα, τὸ ἀφορῶν τὴν κατάστασιν ἡ ὁποία κρατεῖ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν στοιχειώδη Ἐκπαίδευσιν, ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ προσωπικοῦ. Ὁ κ. συνάδελφος ἰσχυρίσθη ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν 4ετίαν οὐδὲν ἐγένετο διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὑπαρχόντων κενῶν εἰς τὴν Στοιχειώδη Ἐκπαίδευσιν. Πληροφορῶ τὸ Σῶμα ὅτι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1952 μέχρι τοῦ Ὀκτωβρίου 1957 διωρίσθησαν 2.508 διδάσκαλοι.

§122Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Ποῦ, κύριε Ὑπουργέ;

§123Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀνακαλέσητε τὸν κ. συνάδελφον εἰς τὴν τάξιν. Ἀφήσατε νὰ ὁλοκληρώσω καὶ μετὰ κάμνετε τὴν δημοκοπίαν σας, ὅπως θέλετε.

§124Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι καὶ ὁ ἴδιος δὲν θὰ ἐπιμείνητε εἰς τὸν χαρακτηρισμὸν ποὺ ἐδώσατε.

§125Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κατὰ τὸν τρόπον ποὺ ἔγινε ἡ διακοπή, μοῦ ἔδωσε τὸ δικαίωμα.

§126Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸν ὅρον «δημοκοπία» συζητῶ, ὄχι τὴν διαμαρτυρίαν σας.

§127Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὴν εἶπον εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος μὲ διέκοψε δημοκοπῶν.

§128Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Διέκοψε διακόπτων, ὄχι δημοκοπῶν. Διότι ἡ δημοκοπία εἶναι ὑπόθεσις ἄλλη, καὶ ἡ διακοπὴ ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ κ. Προέδρου. Ἡ δημοκοπία ἀνήκει εἰς τὸ ἠθικὸν κῦρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία δὲν δέχεται τὸν χαρακτηρισμόν, χωρὶς νὰ παράσχητε πλήρεις ἀποδείξεις.

§129Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἀπὸ τοῦ 1952, λοιπόν, μέχρι τοῦ 1957 διωρίσθησαν 2.508 διδάσκαλοι. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1952 αἱ ὀργανικαὶ θέσεις δημοδιδασκάλων ἀνήρχοντο εἰς τὸν ἀριθμὸν 18.998. Σήμερον ηὐξήθησαν εἰς 20.125, ἤτοι ὑπάρχει ἐπὶ πλέον διαφορὰ ὀργανικῶν θέσεων 1.127. Αἱ κεναὶ θέσεις διδασκάλων τὸν Δεκέμβριον 1952 ἀνήρχοντο εἰς 1.381. Ἡ ἄθροισις τῶν δύο ἀριθμῶν, 1127 καὶ 1381, μᾶς δίδει τὸν ἀριθμὸν 2.508, ὁ ὁποῖος ἀντιπροσωπεύει τὸν ἀριθμὸν τῶν διορισθέντων κατὰ τὴν τελευταίαν 4ετίαν διδασκάλων. Σήμερον, ἔναντι τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 20.125 ὀργανικῶν θέσεων παραμένουν κεναὶ 141 ὀργανικαὶ θέσεις, τὰ ὁποῖα κενὰ ἐδημιουργήθησαν ἐκ τοῦ ὅτι κατὰ τὸ διαρρεῦσαν χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους μέχρι σήμερον ὑπεβλήθησαν ἀντίστοιχοι παραιτήσεις διδασκάλων, καταρτίζεται δὲ ἤδη...

§130Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν κενῶν θέσεων, κύριε Ὑπουργέ.

§131Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). 141.

§132Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὅταν εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης εἶναι 110 κεναὶ θέσεις;

§133Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἀμφισβητήσητε διότι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐπικαλοῦμαι εἶναι ἐπίσημα καὶ ὄχι ἀνεπίσημα.

§134Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Οἱ ἐπιθεωρηταὶ λέγουν ὅτι εἶναι 110 κενὰ εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης.

§135Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει τὰς νομοθετημένας, σεῖς λέγετε καὶ ἐκείνας ποὺ ἔπρεπε νὰ γίνουν.

§136Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἀπὸ τὰς καθωρισμένας θέσεις ἐλλείπουν 110 εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης.

§137Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπαναλαμβάνω κατηγορηματικῶς, ὅτι σήμερον αἱ ὑπάρχουσαι κεναὶ θέσεις εἶναι 141, τὰ κενὰ αὐτὰ προῆλθον ἀπὸ παραιτήσεις δημοδιδασκάλων, ὑποβληθείσας ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ σχολικοῦ ἔτους μέχρι σήμερον.

§138Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἂν θὰ ζητήσητε πληροφορίας ἀπὸ τοὺς ἐπιθεωρητὰς τοῦ Νομοῦ Κοζάνης θὰ σᾶς βεβαιώσουν ὅτι τὰ κενὰ εἶναι 110 εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης.

§139Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὀργανικὰς θέσεις τῶν δημοδιδασκάλων εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀγρινίου εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάγεται καὶ ἡ ἐπαρχία Βάλτου, περὶ τῆς ὁποίας, εἰδικώτερον ὡμίλησεν ὁ συνάδελφος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις ἀνέρχονται εἰς 187, ἔναντι τῶν ὁποίων εἶναι συμπεπληρωμέναι 181. Δηλαδὴ παραμένουν κεναὶ 6 ὀργανικαὶ θέσεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ πληρωθοῦν ἐντὸς τοῦ χρονικοῦ διαστήματος τὸ ὁποῖον θὰ μεσολαβήσῃ ἀπὸ σήμερον μέχρι τοῦ Δεκεμβρίου ὅτε γίνονται δεκταὶ παραιτήσεις καὶ παρέχεται εὐχέρεια ἐντὸς τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ συνόλου τῶν 20.125 νὰ γίνουν διορισμοί.

§140Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἐγὼ ἤλεγξα τὴν Κυβέρνησιν διότι δὲν ηὔξησε τὰς ὀργανικὰς θέσεις.

§141Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Σᾶς ἀπέδειξα, δι’ ἀριθμῶν, ὅτι κατὰ τὸ διάστημα τὸ μεσολαβῆσαν ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1952 μέχρι τοῦ Μαΐου τοῦ 1957, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν δημοδιδασκάλων ηὐξήθησαν κατὰ 1127.

§142Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ κατανομή, τότε, ὑπῆρξεν ἄνισος.

§143Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὑπῆρξε δικαία ἡ κατανομή. Μέχρι πρὸ ἔτους περίπου εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀγρινίου τὰ κενὰ ὑπερέβησαν τὰς 48 ὀργανικὰς θέσεις. Κατὰ συνέπειαν δὲν εὐσταθεῖ ὁ ἰσχυρισμός σας ὅτι ἡ κατανομὴ τῶν ὀργανικῶν θέσεων ἢ τῶν διορισθέντων διδασκάλων ἔγινε κατ’ ἄνισον τρόπον. Κατὰ τὴν ἔκθεσιν τὴν ὁποίαν ἔχω, βεβαίως, τοῦ ἁρμοδίου ἐπιθεωρητοῦ ἅπαντα τὰ σχολεῖα τῆς περιφερείας Ἀγρινίου, ἀνεξαιρέτως, ἐλειτούργησαν κατὰ τὸ λῆξαν σχολικὸν ἔτος.

§144Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Πλὴν 7 τῆς ἐπαρχίας Βάλτου.

§145Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπικαλῆσθε ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἀσταθῆ. Σᾶς εἶπον ὅτι εἶναι 6 ὀργανικαὶ θέσεις κεναί. Μὲ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ἐλειτούργησαν 6 σχολεῖα, διότι τὰ κενὰ ἀναπληροῦνται δι’ ἀποσπάσεων ἀπὸ πολυτάξια σχολεῖα, εἰς μονοτάξια. Εἶναι παγκοίνως γνωστὸν αὐτὸ καὶ εἰς ὅλους ἐκείνους τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ρύθμισιν τῶν ἐκκρεμῶν θεμάτων τῶν συνδεομένων μὲ τὴν Παιδείαν.

§146Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Εἰς αὐτὸ κάμνετε λάθος, διότι δὲν λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν τὰ πραγματικὰ κενά, ἀλλὰ τὰ θεωρητικά.

§147Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Πῶς θέλετε νὰ λάβω ὑπ’ ὄψει μου τὰ πραγματικὰ κενὰ ὅταν ἡ πρᾶξις μοῦ λέγει ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ κινηθῶ ἐντὸς ὡρισμένου περιθωρίου τὸ ὁποῖον εἶναι 20.127 ὀργανικαὶ θέσεις; Νομίζω ὅτι ὑπάρχει ρητὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ὅτι οὐδεὶς διορίζεται εἰς μὴ νενομοθετημένην θέσιν. Σᾶς ἀπέδειξα δὲ ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς διαρρευσάσης τετραετίας, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις ηὐξήθησαν κατὰ 1127.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ ἀφήσουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἀπάντησίν του.

§149Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὑποστηρίζετε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αἱ διατάξεις τῶν νόμων, αἱ ὁποῖαι ὁρίζουν πότε γίνονται αἱ προαγωγαί, ἔχουν ἐφαρμοσθῆ;

§150Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπερωτῶμαι, δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§151Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σεῖς ἐγενικεύσατε τὸ θέμα καὶ ὡμιλήσατε περὶ 19 χιλιάδων ὀργανικῶν θέσεων. Καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, αἱ ὀργανικαὶ θέσεις εἶναι 19.000. Ἐάν, ὅμως, ἐφηρμόζοντο αἱ διατάξεις τῶν κειμένων νόμων διὰ τὰς προαγωγὰς τῶν σχολείων ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μαθητῶν, καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι θὰ ἐφθάνομεν τὰς 25.000. Καὶ ἂν ἐτηρεῖτο ἡ γενικωτέρα θεωρητικὴ ἀρχὴ νὰ μὴ ὑπερβαίνωμεν τὰς 40, θὰ ἐφθάναμεν τὰς 30.000. Νομίζω δὲ ὅτι ἐκεῖ σχηματίζεται κατὰ μέγα μέρος ἡ διαφωνία. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὑποστηρίζουν ἐν τῷ συνόλῳ αὐτό, σεῖς ὑποστηρίζετε ποῖαι εἶναι σήμερον αἱ ὑπάρχουσαι νομοθετημέναι θέσεις καὶ ἀναφέρεσθε εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 19.000. Οἱ κ.κ. συνάδελφοι ὑποστηρίζουν πόσαι πρέπει νὰ εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων νόμων οἱ ὁποῖοι προβλέπουν τὰς ἀνάγκας τῶν προαγωγῶν καὶ βεβαίως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπάρχει ἡ διαφορὰ τῶν 5.000. Νομίζω ὅτι ἐκεῖ εὑρίσκεται ἡ παρανόησις.

§152Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁ συνάδελφος κ. Χούτας, ἀντιληφθεὶς ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά του δὲν εὐσταθοῦν, ἐβελτίωσε καὶ ἐτροποποίησε τὴν ἐπερώτησίν του καὶ μετετόπισε τὸ θέμα. Διότι, ἂν διαβάσητε τὸ κείμενον τῆς ἐπερωτήσεώς του δὲν ἔθιξε θέμα ὅμοιον μὲ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐθίξατε σεῖς. Πράγματι, πληροφορῶ τὸ Σῶμα, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν εἰς κάθε 40 μαθητὰς πρέπει νὰ ἀντιστοιχῇ ἕνας δάσκαλος. Ἐρωτῶ, ὅμως, τὸν Πρόεδρον κ. Παπανδρέου, ἂν ἐπὶ οἱασδήποτε Κυβερνήσεως ἐτηρήθη ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νόμου, ἡ ὁποία θὰ ἐδημιούργει ἕνα τρομερὸν καὶ δυσβάστακτον φορτίον διὰ τὸν Προϋπολογισμὸν ὑπὸ τὰς κρατούσας καὶ τότε καὶ σήμερον συνθήκας.

§153Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πράγματι εἰς τὸ παρελθὸν τὰ κενὰ ἦσαν περισσότερα, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπικαλῆσθε ἕνα ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον εἶναι τόσον οἰκεῖον εἰς τὰ μέλη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Διαρκῶς τὸ εἰσόδημα τοῦ τόπου ἀνέρχεται. Ὁ Προϋπολογισμὸς ἑπομένως διαθέτει περισσότερα μέσα καὶ διὰ τοῦτο σήμερον ὁ Προϋπολογισμὸς ἐπιτρέπει νὰ ἀντιμετωπίζωνται κατὰ πληρέστερον τρόπον ἀνάγκαι παρ’ ὅσον εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ σύγκρισις, ἑπομένως, πρὸς τὸ παρελθόν, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο ὑπὸ ἄλλας οἰκονομικὰς συνθήκας, δὲν εἶναι σύγκρισις δικαία. Δι’ αὐτὸ ὄχι μόνον σεῖς οἱ ὁποῖοι σπανιώτερον κάμνετε χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος, ἀλλὰ ὅλοι οἱ συνάδελφοί σας θὰ ἦτο φρόνιμον νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ ἐπιχειρήματος.

§154Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐγκαταλείψω τὴν χρῆσιν τοῦ ἐπιχειρήματος, διότι αὐτὸ συνδέεται μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τετραετίας ηὐξήθησαν κατὰ 2.508 αἱ ὀργανικαὶ θέσεις.

§155Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πότε εἰς τὸ παρελθόν, ὑπῆρξε περίσσευμα τοῦ Προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν σημερινὴν ἔκτασιν; Θέλετε ἄλλην ἀπόδειξιν ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἄλλην περίοδον ἐθνικοῦ εἰσοδήματος; Ἡ μία πλευρὰ, βεβαίως, εἶναι ὑπέρμετρος φορολογία. Ἀντίστοιχος εἶναι καὶ ἡ πλευρὰ ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἄνοδον τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ συνόλου τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα προηγήθησαν τὰ παρελθόντα ἔτη. Ἦσαν ἔτη σπορᾶς, ἀρχίζουν τὰ ἔτη τοῦ θερισμοῦ. Δὲν εἶναι περίεργον ὅτι ὑπάρχει σήμερον εὐρυτέρα δυνατότης ἀντιμετωπίσεως τῶν ὅλων ἀναγκῶν καὶ τῶν ἀναγκῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§156Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐγὼ ἁπλῶς ἀπήντησα εἰς τοὺς κ.κ. συναδέλφους. Ἂν ἀναγκάζωμαι νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ παρελθὸν τὸ κάμνω διότι ἡ συζήτησις ὁδηγεῖ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον.

§157Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς διηυκόλυνα, ὅταν ἔκαμα τὴν διάκρισιν τῶν 19.000 νομοθετημένων, καὶ τῶν 25.000, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν, ἂν ἐφηρμόζοντο αἱ διατάξεις περὶ προαγωγῆς. Διηυκόλυνα τὴν συνεννόησιν τοῦ ἐλέγχου πρὸς τὴν ὁμιλίαν σας.

§158Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Συνεννόησις ὑπάρχει, ἡ ἔλλειψις συνεννοήσεως ἦτο ἠθελημένη ἐκ μέρους τῶν κυρίων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι ἔβλεπον ὅτι τὸ οἰκοδόμημα τὸ ὁποῖον μὲ τόσην μαεστρίαν ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας ἀνήγειρε, κατέρρεε.

§159Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπήγαμε καλὰ τὴν κουβέντα, μὴ τὴν χαλᾶμε.

§160Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σήμερον αἱ κεναὶ θέσεις διδασκάλων εἶναι 141 εἰς ὅλην τὴν Ἐπικράτειαν.

§161Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι λάθος.

§162Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὄχι, δὲν εἶναι λάθος, ἀλλὰ δὲν εἶσθε ἐνήμερος ἐπὶ τῆς διαφορᾶς ἡ ὁποία ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἀναγκῶν τῶν συμφώνως τῷ νόμῳ καὶ μεταξὺ τῶν νομοθετημένων θέσεων. Ἀλλὰ παρακαλῶ μὴ συνεχίζωμεν τὴν διαλογικὴν συζήτησιν, διότι δὲν ὑπάρχει συνεννόησις, διότι δὲν γνωρίζετε τὸ θέμα.

§163Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὁ ἀριθμὸς ποὺ σᾶς ἔδωσα ἀφορᾷ κενὰ νομοθετημένα.

§164Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἐτοποθέτησεν ὀρθῶς τὸ θέμα. Εἶπεν ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν νόμον θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχουν σήμερον 24.000 διδάσκαλοι. Ἔναντι αὐτῶν εἶναι διωρισμένοι 20.125. Ἀλλὰ αἱ 3873 θέσεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς λείπουν δὲν εἶναι νομοθετημέναι.

§165Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Αἱ θέσεις αἱ κεναὶ εἶναι ἀπὸ τὰς νομοθετημένας. Τηλεγραφήσατε αὔριον εἰς τοὺς ἐπιθεωρητὰς Γρεβενῶν, Κοζάνης καὶ Βοΐου καὶ θὰ ἔχετε ἀπάντησιν.

§166Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κατὰ παράβασιν διατάξεως νόμου δὲν ἔχουν νομοθετηθῆ.

§167Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. 110 εἶναι τὰ κενὰ ἀπὸ τὰς ὀργανικὰς θέσεις τῆς περιφερείας μου.

§168Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ μάθω ποῖοι εἶναι οἱ ἐπερωτῶντες.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀφήσατε νὰ διεξαχθῇ κανονικῶς ἡ συζήτησις.

§170Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ὅταν βεβαιοῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι εἰς ὅλον τὸ Κράτος ὑπάρχουν 110 κεναὶ.....

§171Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι δὲν ἐλειτούργησαν 28 σχολεῖα εἰς τὴν περιφέρειαν Βάλτου κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, πληροφορῶ τὸ Σῶμα ὅτι κατὰ τὸ λῆξαν σχολικὸν ἔτος τὰ μὴ λειτουργήσαντα εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν σχολεῖα ἐπὶ 10.000 σχολείων ἦσαν 111. Ἐξ αὐτῶν δὲν ἐλειτούργησαν ἐλλείψει μαθητῶν 46, ἐλλείψει διδακτηρίων 28 καὶ τὰ 47 ἐλλείψει προσωπικοῦ. Σύνολον 111.

§172Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Ἐγὼ διεμαρτυρήθην διότι εἰς τὸν Νομὸν Κοζάνης 54 σχολεῖα εἶναι κλειστὰ καὶ ἐτηλεγράφησα εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἐπὶ Τουρκοκρατίας τὰ 54 σχολεῖα εἶχον διδασκάλους, ἐπὶ κατοχῆς εἶχον διδασκάλους, μόνον ἐπὶ τοῦ Μακεδόνος Πρωθυπουργοῦ εἶναι κλειστά.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ταλιαδούρη, δὲν ἐπιτρέπω διακοπάς. Κάμετέ μου τὴν χάριν νὰ συγκρατηθῆτε καὶ νὰ μὴ διακόπτετε.

§174Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε, κύριε Πρόεδρε.

§175Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. συνάδελφος, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Ἀμφιλοχίας. Γενικῶς παρατηρῶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι τὸ 1952 αἱ ὀργανικαὶ θέσεις εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν ἀνήρχοντο εἰς 4.650, σήμερον ἀνέρχονται εἰς 5.400. Ὑπάρχει μία διαφορὰ μεταξὺ τοῦ 1952 καὶ 1957 750 ἐπὶ πλέον θέσεων ὀργανικῶν. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ αὔξησις αὐτὴ κατὰ 750 τῶν ὀργανικῶν θέσεων εἶναι τελείως ἀνεπαρκὴς προκειμένου νὰ ἐπανδρωθοῦν ὅλα τὰ λειτουργοῦντα σήμερον γυμνάσια, ὡς καὶ τὰ γυμνασιακὰ παραρτήματα. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐπιμόνως εἰσηγεῖτο εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὴν αὔξησιν τῶν ὀργανικῶν θέσεων τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τοὐλάχιστον κατὰ 250. Ἤδη δὲ πληροφορῶ τὸ Σῶμα ὅτι ἐκκρεμεῖ νομοσχέδιον εἰς τὴν Οἰκονομικὴν Ἐπιτροπὴν περὶ αὐξήσεως τῶν θέσεων τοῦ προσωπικοῦ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως κατὰ 200. Εἰδικώτερον ὅσον ἀφορᾷ τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας, οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἐπεκαλέσθη ὁ κ. συνάδελφος καὶ πάλιν δὲν ἐστηρίζοντο εἰς τὰ πράγματα. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν εἶναι 382 σύμφωνα μὲ τὸ δελτίον τὸ ὁποῖον ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ φέρει ἡμερομηνίαν 4.10.1957. Ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰς τοὺς ἀσχολουμένους μὲ τὰ θέματα αὐτά, καθ’ ἕκαστον μῆνα οἱ διευθυνταὶ τῶν σχολείων διὰ τῶν Ἐπιθεωρητῶν οἱ ὁποῖοι ἀσκοῦν τὸν πρέποντα ἔλεγχον, ὑποβάλλουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον δελτίον, ἀφορῶν τὴν κίνησιν τῶν σχολείων των ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως μαθητῶν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἄλλων, δευτερευούσης φύσεως λεπτομερειῶν. Κατὰ τὸ δελτίον πληροφοριῶν, τὸ συνταχθὲν τὴν 4.10.57 εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας ὑπῆρχον τὴν 4.10.1957 382 μαθηταὶ ἄρρενες καὶ θήλεις.

§176Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μήπως εἶναι λάθος ἰδικόν σας, διότι 482 μοῦ ἔγραψαν.

§177Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὑπηρετοῦν ἐν συνόλῳ καὶ φέρονται ἅπαντες παρόντες ἓξ καθηγηταί, ἤτοι δύο Θεολόγοι, ἕνας Φιλόλογος, ἕνας Μαθηματικός, ἕνας Φυσικὸς καὶ ἕνας Γυμναστής.

§178Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Πότε ἐστάλησαν;

§179Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὴν 4.10.1957 ἦσαν παρόντες. Πληροφορῶ τὸ Σῶμα καὶ τὸν κ. συνάδελφον ὅτι κατὰ τὸν χρόνον τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως, ἡ ὁποία φέρει ἡμερομηνίαν καταθέσεως 31.5.1957, τὰ ἄλλα περὶ προηγουμένης καταθέσεως καὶ ἀνακαταθέσεως δὲν δύναμαι νὰ τὰ ἐλέγξω, διότι δὲν προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἐνώπιόν μου ἐπερώτησιν, κατὰ τὸν χρόνον τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως ὑπηρέτουν ὀκτὼ καθηγηταί.

§180Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ κάμνετε μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε νὰ ἀμφισβητήσω ἐν τῷ συνόλῳ τὰ στοιχεῖα σας, διότι τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας ἔχει τρεῖς καθηγητὰς ἐπὶ δύο ἔτη. Εἶναι ἐξωφρενικὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§181Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Οἱ ἀριθμοὶ δὲν ἀμφισβητοῦνται καὶ παρακαλῶ νὰ ἔλθητε αὔριον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ σᾶς θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τὰ στοιχεῖα. Εἶναι βαρύτατον αὐτὸ τὸ ὁποῖον κάμνετε νὰ ἀμφισβητῆτε τὰ στοιχεῖα τὰ ἐπίσημα, τὰ ὁποῖα σᾶς ὑποβάλλω.

§182Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὅτι τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας, εἶχε τρεῖς καθηγητὰς μέχρι ἐφέτος. Ἐὰν ἐννοεῖτε τὰς μεταθέσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐξ ἄλλων Γυμνασίων, τότε ἔχετε δίκαιον. Ἀλλὰ τὸ ὅτι ἐπὶ δύο ὁλόκληρα χρόνια τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας εἶχε τέσσαρας καθηγητάς, εἶναι ἀναμφισβήτητον.

§183Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐγὼ πληροφορῶ τὸ Σῶμα, ὅτι ἐκ τοῦ Γυμνασίου Ἀμφιλοχίας μετετέθησαν προσφάτως κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῶν διακοπῶν, δύο–τρεῖς καθηγηταὶ διότι ἐκλήθησαν εἰς τὴν μετεκπαίδευσιν ἢ διότι εἶχον νομίμους λόγους μεταθέσεως. Πράγματι σήμερον ἡ κατάστασις εἶναι ὡς τὴν περιέγραψα. Δηλαδὴ ὑπηρετοῦν ἓξ καθηγηταί. Πράγματι ἡ κατάστασις δὲν ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητικὴ καὶ πληροφορῶ τὸ Σῶμα, ὅτι ἀναγκαστικῶς λόγῳ τῆς ἐλλειποῦς συνθέσεως τοῦ Γυμνασίου, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὀκτὼ τοὐλάχιστον καθηγηταὶ ἔχουν περικοπῆ ὡρισμέναι ὧραι διδασκαλίας φιλολογικῶν μαθημάτων. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐπειδὴ γνωρίζετε, ὅτι ἡ κατάστασις, ὡς σήμερον εἶναι, δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ καὶ διὰ τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας ἀλλὰ καὶ δι’ ὅλα τὰ Γυμνάσια τῆς Χώρας καὶ διὰ τὰ ἐν Ἀθήναις λειτουργοῦντα γυμνάσια, δι’ αὐτὸ προσεπαθήσαμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν πρῶτα τὰς ἀμέσους ἀνάγκας καὶ ἀπηυθύναμεν διαταγὴν πρὸς τὸ Κεντρικὸν Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὅπως κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς 24 περίπου καθηγητῶν ὅλων τῶν εἰδικοτήτων, προβῇ εἰς τὴν τοποθέτησιν καθηγητῶν εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἀμφιλοχίας, πρὸς κάλυψιν τῶν ἀμέσων ἀναγκῶν.

§184Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτρέπετε μίαν διευκρίνισιν; Φοβοῦμαι μήπως γίνεται ἡ ἑξῆς παρεξήγησις, ἡ ὁποία ἐγένετο πλειστάκις. Μήπως οἱ ἐπιθεωρηταὶ ἀναφέρουν τὴν δύναμιν τῶν καθηγητῶν καὶ εἰς τὴν δύναμιν περιλαμβάνουν καὶ τοὺς ἀπεσπασμένους εἰς ἄλλας περιφερείας. Πέρυσι αὐτὸ ἔγινε εἰς τὸ Γυμνάσιον Πρεβέζης. Μήπως γίνεται αὐτό;

§185Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὄχι, κύριε συνάδελφε, διότι ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος, πράγματι, ἐτίμησε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ὅταν τὸ διώκησε. Οἱ πίνακες, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα, ἀναγράφονται ὡς ἑξῆς καὶ διαιροῦν τὸ προσωπικόν. «Παρόντες, ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ σχολεῖον». Ὑπάρχει εἰδικὴ στήλη, ὅπου ἀναγράφεται ἡ προσωρινή, λόγῳ ἀσθενείας ἢ ἄλλης αἰτίας, ὀλιγοχρόνιος ἀπουσία. Μετά, ὑπάρχει ἄλλη στήλη ὁριζόντιος, εἰς τὴν ὁποίαν ἀναγράφεται «προσωπικὸν ἀπεσπασμένον εἰς ἄλλο σχολεῖον». Καὶ μετὰ ὑπάρχει ἄλλη κατηγορία, ἄλλο κεφάλαιον, ὑπὸ τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται τὸ προσωπικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπεσπασμένον εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦ ὁποίου τὸ δελτίον ὑποβάλλεται ἐξ ἑτέρας σχολῆς Μέσης. Κατὰ συνέπειαν πλάνη ἢ λάθος περὶ τὸν ἀκριβῆ ἀριθμὸν τοῦ προσωπικοῦ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§186Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ ὅμως, πέρυσι ἀνέφερεν ὁ Ἐπιθεωρητὴς Πρεβέζης ὅτι ὑπάρχει εἷς καθηγητής, ἐνῷ δὲν ὑπῆρχε.

§187Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἠμπορεῖ νὰ συνέβη τὸ ἑξῆς: Μεταξὺ τοῦ χρόνου τῆς ὑποβολῆς τοῦ δελτίου — σήμερον ἐπεκαλέσθην δελτίον φέρον ἡμερομηνίαν 4 Ὀκτωβρίου — ἐν τῷ μεταξὺ ἠμπορεῖ νὰ ἐπῆλθε μεταβολὴ ἐξ ἀσθενείας ἢ ἐκ θανάτου, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατόν, ραδιοτηλεγραφικῶς, νὰ ἔχῃ ἔλθει εἰς γνῶσιν τοῦ Ὑπουργείου.

§188Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἀπεσπασμένοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ τοὺς λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν.

§189Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Παρακαλῶ τὸν κ. Χούταν, νὰ μὲ τιμήσῃ ἰδιὰ τῆς ἐπισκέψεώς του εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, νὰ τοῦ θέσω ὑπ’ ὄψιν τὸ δελτίον ἄλλων Γυμνασίων καὶ ἰδίᾳ πῶς ἀναγράφονται.

§190Δ. ΚΡΟΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἐπιμένετε, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὁ Μάρκου, ὁ ὁποῖος διωρίσθη εἰς τὴν Πρέβεζαν, ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν.

§191Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Σᾶς εἶπον ὅτι εἰς τὸ δελτίον κινήσεως τοῦ Γυμνασίου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἐγγράφεται ὅτι οὗτος εἶναι ἀπεσπασμένος, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν τάδε διαταγῆς εἰς τὸ Γυμνάσιον, φερ’ εἰπεῖν, Θεσσαλονίκης, Λεχαινῶν κ.λ.π.

§192Δ. ΚΡΟΚΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ καθηγητοῦ τῶν Φυσικῶν, καὶ τὰ 650 παιδιὰ τοῦ Νομοῦ Πρεβέζης στεροῦνται Φυσικοῦ, δι’ αὐτὸ ἐπιμένω ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος ὅτι ὁ Μάρκου ὑπηρετεῖ εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ παρακαλῶ νὰ τακτοποιηθῇ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§193Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Αὐτὰ τὰ στοιχεῖα εἶχον νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ Σώματος καὶ κατέρχομαι τοῦ βήματος....

§194Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. ... μὲ τὴν εὐχήν μας νὰ σᾶς δώσουν πιστώσεις, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ πρῶτος ποὺ θὰ εὐχαριστηθῇ θὰ εἶσθε σεῖς.

§195Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Θὰ παρακαλέσω νὰ ἀνακαλέσῃ ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἠθέλησα νὰ μεταφέρω μίαν πραγματικότητα, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν Νομὸν Δράμας, ὅτι ὑπάρχουν 54 κεναὶ θέσεις διδασκάλων. Ἠμπορεῖ εἰς τὰ χαρτιὰ νὰ ἔχουν διορισθῆ 2.000 διδάσκαλοι, ἀλλ’ ἐξ αὐτῶν οὐδεὶς ἔχει πάει εἰς τὰ σύνορα. Δὲν εἶναι δίκαιον, ὅταν κανεὶς μεταφέρῃ τὸν πόνον τῆς περιφερείας του, νὰ ὀνομάζεται δημοκόπος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀνακαλέσῃ.

§196Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁμολογῶ ὅτι ἴσως ἡ φράσις νὰ μὴ ἦτο ἡ πρέπουσα. Πάντως νομίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος παρασύρεται καὶ ἐπικαλεῖται ἀνακριβῆ στοιχεῖα, διότι σᾶς πληροφορῶ, καὶ τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς, ὅσοι κατάγεσθε ἀπὸ τὰς περιφερείας τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ὅτι κατὰ προτίμησιν, διαλέγονται διδάσκαλοι καὶ καθηγηταὶ εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα. Ὑπάρχει μία εἰδικὴ διάταξις, ἡ ὁποία ἔχει προκαλέσει τὴν ἀγανάκτησιν ὅλων τῶν κ.κ. συναδέλφων τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος, διότι προτιμῶνται αἱ περιφέρειαι τῆς Βορείου Ἑλλάδος.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ἐπεραιώθη. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.)