1957.04.12

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 80ὴ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 Ἀπριλίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, ὁ Πρόεδρος τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Γιουγκοσλαβικῆς Βουλῆς ἀπέστειλεν ἐκ Βελιγραδίου τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: Ἐξοχώτατον κ. Κ. Ροδόπουλον Πρόεδρον Βουλῆς Ἀθήνας Δεχθῆτε, παρακαλῶ, εἰλικρινεῖς εὐχαριστίας διὰ συγχαρητήρια, ἀπευθυνθέντα εὐκαιρίᾳ ἐκλογῆς Προέδρου Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Βουλῆς. Πρόεδρος Σταμπόλικ. Ὡσαύτως ἀνακοινῶ τὴν κατωτέρω ἐπιστολὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη: Κύριε Πρόεδρε, Ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς παρελθούσης Κυριακῆς ὅλοι οἱ λιγνιτωρύχοι ἐργάται ποὺ ὑπὸ τὰς σκληροτέρας ἀνθυγιεινὰς συνθήκας ἐργάζονται, ἰδίᾳ μέσα εἰς τὰς ὑπογείους στοὰς τῶν λιγνιτωρυχείων Κύμης Εὐβοίας, λόγῳ τῆς καταδυναστεύσεώς των ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας Ἐπιχειρήσεων (Σκαλιστήρη), κατῆλθον εἰς ἔντονον ἀπεργιακὸν ἀγῶνα διαρκείας, πρὸς διεκδίκησιν τῶν νομίμων δικαιωμάτων των. Ὑπῆρξε καὶ εἶναι πράγματι, τόσον δίκαιος ὁ ἀγὼν τῶν ἀνθρακωρύχων Κύμης, ὥστε ὄχι μόνον οὗτοι ἡνωμένοι τὸν ἤρχισαν καὶ ἀνένδοτοι τὸν συνεχίζουν, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Εὐβοίας καὶ ὅλα τὰ Εὐβοϊκὰ Ἐργατικὰ Συνδικάτα Μεταλλωρύχων, ὡς τοῦ Ἀλιβερίου, τοῦ Μαντουδίου, τοῦ Προκοπίου, τοῦ Πηλίου καὶ ἄλλα ἐκηρύχθησαν ἀλληλέγγυα πρὸς τοὺς συναδέλφους των τῆς Κύμης παρέχοντα ἔνθερμον συμπαράστασιν. Συγκεκριμένως τὰ αἰτήματα τῶν ἀπεργῶν ἀνθρακωρύχων, ποὺ εἶναι καὶ αἰτήματα τῶν ἀνθρακωρύχων ὅλης τῆς Ἑλλάδος, εἶναι τὰ κάτωθι: 1) Κατάργησις κατηγοριῶν πασῶν τῶν εἰδικοτήτων καὶ περιορισμὸς αὐτῶν εἰς δύο. 2) Αὔξησις ἡμερομισθίων γενικῶς ἐργατῶν τεχνιτῶν κατὰ 30% μὲ βάσιν κρατικοῦ ἡμερομισθίου καὶ 20% ἐπὶ πλέον ἀποκλειστικῶς δι’ ἐργαζομένους εἰς ὑπόγεια ἔργα. 3) Καθορισμὸς ἡμερομηνίας πληρωμῆς τούτων. 4) Χορήγησις φαρμάκων δωρεὰν εἰς ἐργαζομένους ἀσθενεῖς καὶ μὴ ἠσφαλισμένους ἀσθενεῖς καὶ ἰατρικὴν περίθαλψιν δωρεὰν τῶν οἰκογενειῶν των. 5) Χορήγησις δύο ζευγῶν ὑποδημάτων ἐλαστικῶν δωρεάν. 6) Χορήγησις δωρεὰν δύο δελτίων λιγνίτου κατὰ μῆνας Δεκέμβριον–Ἰανουάριον–Φεβρουάριον κατὰ δὲ ὑπολοίπους μῆνας μὲ ἔκπτωσιν 25%. 7) Χορήγησις οἰκογενειακοῦ ἐπιδόματος 10% διὰ σύζυγον ἐργαζομένου καὶ 5% δι’ ἕκαστον τέκνον. 8) Ἄμεσος ἐξόφλησις τῶν καθυστερουμένων ἡμερομισθίων. Ἐπὶ τοῦ κρισίμου καὶ κατεπείγοντος αὐτοῦ θέματος κατέθεσα, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Βουλὴν κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, ὅλας τὰς τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς διαμαρτυρίας τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων Εὐβοίας. Ἐπικειμένης, ὅμως, σήμερον τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα καὶ μὴ καθισταμένης ἐφικτῆς κατὰ τὸν ἰσχύοντα κανονισμόν της τῆς πρὸ τῆς σημερινῆς Ἡμερησίας διατάξεως συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν αὐτῶν, εὑρέθην εἰς τὴν ἀναπόδραστον ἀνάγκην, ἵνα ἀπευθύνω πρὸς ὑμᾶς τὴν παροῦσαν ἐπιστολήν μου, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ καταχωρηθῇ εἰς τὰ ἐπίσημα πρακτικὰ καὶ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, ἵνα λάβουν τάχιστα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἀποδοχῆς τῶν αἰτημάτων τῶν λιγνιτωρύχων Κύμης καὶ γενικώτερον ὁλοκλήρου τῆς χώρας. Εἰδικῶς συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπικυρώσῃ καὶ θέσῃ εἰς ἄμεσον ἐφαρμογὴν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Δευτεροβαθμίου Διοικητικοῦ Δικαστηρίου περὶ αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων καὶ τοῦ ἀνθυγιεινοῦ ἐπιδόματος τῶν ἀναξιοπαθούντων ἐργατῶν μεταλλείων τῆς Ἑλλάδος. Ἀθῆναι 12–4–1957

Μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς

ΜΙΧΑΗΛ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ

Βουλευτὴς Εὐβοίας Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Α. Πατσιαντᾶς, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς ὡς ἄνω αἰτουμένης ἀδείας. Ἀνακοινοῦται ἡ κατάθεσις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκδικάσεως τῶν παραβάσεων τῶν περὶ κυκλοφορίας πεζῶν καὶ ὀχημάτων διατάξεων ἐν τῇ πόλει τοῦ Πειραιῶς». Ἀποσύρεται ἡ κατατεθεῖσα τὴν 8ην Ἀπριλίου 1957 πρότασις «περὶ συμπληρώσεως ἐνίων ἄρθρων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ κ. κ. Ν. Ἀθανασίου (Ὑφυπουργὸς Ἐσωτερικῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐκδικάσεως τῶν παραβάσεων τῶν περὶ κυκλοφορίας τῶν πεζῶν καὶ ὀχημάτων διατάξεων ἐν τῇ πόλει τοῦ Πειραιῶς». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ προστασίας καὶ διοικήσεως τῶν δημοσίων κτημάτων κειμένων διατάξεων, ὡς καὶ τῶν διεπουσῶν τὸν ἐν Δωδεκανήσῳ Ὀργανισμὸν ν. 2100) 1952) κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2535) 1953 «περὶ καθορισμοῦ τιμήματος ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν καὶ περὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὰς γαίας ταύτας». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κλινομεταλλουργῶν καὶ Χαλυβδουργῶν ἐλαφρᾶς καὶ βαρείας βιομηχανίας Πειραιῶς–Ἀθηνῶν, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς σιδηροφύλλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Δροσοπηγῆς, ζητοῦντος ματαίωσιν χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., Κερκύρας, ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων εἰς τὰ 80% τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Σωματείων Μυλεργατῶν καὶ Μακαρονοποιῶν Κερκύρας, ζητούντων ἐπέκτασιν τῆς ἀποφάσεως περὶ χορηγήσεως ἐπιδόματος 20 ἡμερῶν εἰς τοὺς ἀνέργους μυλεργάτας καὶ μακαρονοποιοὺς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, καὶ εἰς τοὺς ἀνέργους τῶν ἐπαρχιῶν, οἵτινες πραγματικῶς ἀντιμετωπίζουν τραγικὴν κατάστασιν λόγῳ τῆς παρατεινομένης ἀνεργίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μπάρμπας, Χ. Παπασταύρου, Ε. Κεφαλογιάννης, Β. Πανούσης, Μ. Σκουλᾶς, Θ. Τσάτσος, Η. Ἠλιοῦ, Ν. Μαλλιάκας, Γ. Τρουλλινός, Γ. Παλλάσκας, Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Π. Βαρδινογιάννης, Γ. Γρηγορίου, Ε. Μαλαμίδας, Χ. Ψαρρός, Α. Ἀηδονᾶς, Α. Γκελεστάθης, Ν. Ρηγόπουλος, Π. Λιαροῦτσος, Δ. Θανόπουλος, Κ. Ταλιαδούρης, Π. Τσακιρίδης, Σ. Ἀλιπράντης, Δ. Βρανόπουλος, Λ. Μπίστης, Κ. Μαρῆς, Ν. Ἔξαρχος, Γ. Σταμάτης, Ν. Κρασαδάκης, Α. Παπαχρήστου, Α. Λαμπρόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Δ. Κρόκος, Α. Μπαρότσης, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Θεοχαρίδης, Σ. Εὐστρατιάδης, Γ. Πολυχρονίδης, Μ. Στεφανίδης, Ε. Βενιζέλος, Ε. Κοθρῆς, Β. Κρίκος, Δ. Καρατζένης, Ι. Μποῦτος, Γ. Θεμελῆς, Δ. Ἰωάννου, Α. Μίχας, Τ. Κολοκυθᾶς, Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Γαληνός, Π. Γλιγλῆς, Δ. Γόντικας, Ι. Γιαννόπουλος, καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου προσλήψεως φορολογικῶν δικαστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκοκκίσεως βάμβακος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Εὐστρατιάδης, Β. Βασιλικός, Ε. Κεφαλογιάννης, Π. Βουδούρης, Ε. Καλαντζῆς, Γ. Πλατῆς, Ι. Σπηλιόπουλος καὶ Α. Κοκκέβης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ)τος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πρίφτης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν (παράρτημα Κερκύρας) ζητούσης ματαίωσιν τῆς περικοπῆς τῶν πόρων τοῦ Μ.Τ.Σ. ἐκ τοῦ ἐκποιουμένου ἀχρήστου ὑλικοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμοπαθῶν Ἐπαγγελματιῶν Κερκύρας, 1940–1943, ζητούσης ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῶν μελῶν της ποσῶν ἐκ δανείων ἀνασυγκροτήσεως εἰς 60 μηνιαίας δόσεις. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Πρίφτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀνδρ. Κερκύρᾳ, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου ἐπὶ τῷ τέλει ἐπεκτάσεως τοῦ δικαιώματος ἰδιοκατοικήσεως καὶ ἐπὶ τῶν ἰδιοκτητῶν πυροπαθῶν, τῶν φιλοξενουμένων εἰς ξένας οἰκίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Μ. Γαληνός, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Κοινότητος Μαυρονερίου–Κιλκίς, ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας καὶ ἀπόλυσιν τῶν ἐν ἐκτοπίσει διατελούντων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Καπνεμπορικῶν Ἐπιχειρήσεων Ἀγρινίου, ζητοῦντος ματαίωσιν συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., ζητούσης ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων εἰς τὰ 80% τῶν μισθῶν τῶν ἡμερομισθίων, ἐκπροσώπησιν τῆς τάξεώς των εἰς τὸ Δ. Σ. τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Σ. Τσαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μαραθούσης, ζητοῦντος ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς διὰ τὴν Κοινότητά του, τῆς ἀποφάσεως περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων τμηματαρχῶν Αʹ τῆς Γενικῆς Δ)νσεως Ταχυδρομείων τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ζητούντων ἐξίσωσιν αὐτῶν πρὸς τοὺς μεταταγέντας εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. συναδέλφους των. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Σφακερῶν καὶ τῶν κατοίκων Ρόδας Σφακερῶν Κερκύρας, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης καὶ Λ. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Δ.Α. Μαγνησίας, ζητούσης λῆψιν μέτρων διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῆς ἐκ τῶν σεισμῶν τῆς 8ης Μαρτίου 1957 πληγείσης περιοχῆς καὶ γενικῶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ «Ἡ Νέα Αἰολίς», ζητοῦντος ἀποκατάστασιν δι’ αὐτοστεγάσεως τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Θεοτόκης, καταθέτει ἀναφορὰς κατοίκων Ἁγίων Δούλων, Ξαθάτων, Καβαλουρίου καὶ Ρόδας Σφακερῶν Κερκύρας, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν Κτηνοτρόφων Περιφερείας Λαγκαδᾶ, ζητούντων καθορισμὸν τῆς τιμῆς γάλακτος τυροκομίας εἰς 6.50 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων ἀξιωματικῶν ἀποστράτων τοῦ 1922, ζητούντων ἐπανόρθωσιν τῆς προσγενομένης ἀδικίας περικοπῆς τῶν συντάξεών των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰωάννου Ἰσηγόνη, ζητοῦντος τὴν κατασκευὴν περιφερειακῆς τάφρου ἐκ τῶν νοτίων κλιτύων τῆς Πάρνηθος, διὰ τὴν συγκέντρωσιν ὑδάτων πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς Λίμνης Μαραθῶνος. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δαφνιᾶς, Γαβαλοῦς, Κάτω Μακρυνοῦς, Γραμματικοῦς, Ζευγαρακίου, Χρυσοβεργίου καὶ Παλιοχωρίου, ζητούντων ἄμεσον ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ἀγορᾶς τῶν καπνῶν, ἅτινα ἀγοράζουν σήμερον οἱ καπνέμποροι εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀρχιεργατῶν καὶ ὑπαρχιεργατῶν Δικτύου Σιδηροδρόμων Βορειοδυτικῆς Ἑλλάδος, ζητούντων ἄρσιν τῆς στασιμότητός των καὶ πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ ἐργοδηγοῦ Γραμμῆς, διὰ τοῦ πλέον ἀρχαιοτέρου ἐξ αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Φοιτητῶν Ἰατρικῆς, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ν. 3368)55 καὶ ἔναρξιν ἐφαρμογῆς αὐτοῦ ἀπὸ τὸ 1960. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου τῶν Σπουδαστῶν τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν, ζητοῦντος ματαίωσιν καταργήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3401)55 ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3576)56, τῶν ἀφορωσῶν τὰς τμηματικὰς καὶ ἐπὶ πτυχίῳ ἐξετάσεις, τῶν μέχρι τοῦ 1954–55 εἰσαχθέντων σπουδαστῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Κλωστοϋφαντουργῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ματαίωσιν τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργίας, εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κτηνοτρόφων Αἰτωλοακαρνανίας, ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς γάλακτος εἰς 8 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, κατάργησιν τοῦ φόρου 3% ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, χορήγησιν κτηνοτροφῶν εἰς χαμηλὰς τιμὰς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Σχολικῆς Ἐφορείας Αʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Ραφήνας, ζητοῦντος ἐπιχορήγησιν τῆς ἐν λόγῳ Σχολικῆς Ἐφορείας διὰ ποσοῦ 50.000 δραχ., διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Νήσου Σαλαμῖνος, ζητοῦντος ἴσην μεταχείρισιν παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων καὶ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων Αἰτωλοακαρνανίας, ζητούντων ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου περὶ δικαστικῶν κλητήρων, προβλέποντος διαχωρισμὸν ἐμμίσθων καὶ ἀμίσθων δικαστικῶν κλητήρων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κάτω Καλουδίου, ζητοῦντος ρύθμισιν, ἄμεσον λῆψιν μέτρων καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν, διότι αἱ ἤδη προσφερόμεναι παρὰ τῶν καπνεμπόρων εἶναι ἐξευτελιστικαί. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀφράτου, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν συντήρησιν καὶ λειτουργίαν τῆς ὁδοῦ Ἀφράτου–Περιστερίου, κατασκευασθείσης διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων, ἥτις ἐξυπηρετεῖ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς καλλίτερον πάσης ἄλλης γειτονικῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καπνεμπορικῶν Ἐπιχειρήσεων Ἀγρινίου, ζητοῦντος ματαίωσιν συγχωνεύσεως τοῦ ἐπικουρικοῦ των Ταμείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Πρυτάνεως Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς διορισμὸν φορολογικῶν δικαστῶν καὶ τῶν πτυχιούχων τῆς Παντείου Σχολῆς, οἵτινες εἶναι τελείως κατηρτισμένοι διὰ τὰς θέσεις ταύτας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης, Τ. Κολοκυθᾶς, Ε. Ἀρβανιτάκης, Α. Ζάκκας, Γ. Πρίφτης, Λ. Λασκαρίδης, Η. Μπρεδήμας, Α. Πατσιαντᾶς, καὶ Ε. Πέτσος, καταθέτουν ἀναφορὰς πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, τῶν Δημάρχων Δάφνης καὶ Περιστερίου, κ.λ.π., ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν κατοίκων Ἀετοῦ–Ξηρομέρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἀγορᾶς καπνῶν τὰς ὁποίας προσφέρει τὸ καπνεμπόριον καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνῶν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος, ζητούσης ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν θητείας ὡς πραγματικῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας, προσμετρουμένων εἰς τὴν διανυθεῖσαν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Μακροχωρίου, «Ἡ Πρόοδος», διαμαρτυρομένου διὰ τὰς παρὰ τοῦ καπνεμπορίου προσφερομένας ἐξευτελιστικὰς τιμὰς ἀγορᾶς καπνῶν καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Καβάλας, ζητοῦντος διατήρησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ἐπὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ὡς κοινωνικοῦ πόρου τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Καπνεργατῶν Καβάλας, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν καπνεργατῶν συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν τῆς Καπνεργατικῆς Ὁμοσπονδίας καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Καπνεργατῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἰχθυοπαραγωγῶν Βόλου «Ὁ Ποσειδῶν», ζητοῦντος παράτασιν τῆς προθεσμίας λήξεως τῶν χορηγηθέντων δανείων εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἐπαγγελματίας, καὶ ἐξόφλησιν αὐτῶν εἰς 60 μηνιαίας δόσεις κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος πληγέντων ἐπαγγελμάτων Καρροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν καὶ τοῦ Συλλόγου Ἁμαξηλατῶν Λαρίσης, ζητούντων χορήγησιν ἀποζημιώσεως εἰς τὰ πληγέντα ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου μέλη των ἢ χορήγησιν αὐτοῖς ἀδειῶν αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανοσιδηρουργῶν Βόλου, ζητούσης ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς μηχανημάτων καὶ ἐξαρτημάτων, δυναμένων νὰ κατασκευασθοῦν εἰς τὴν χώραν μας, πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Δημοδιδασκάλων Μαγνησίας ζητοῦντος αὔξησιν τοῦ εἰς τοὺς δημοδιδασκάλους χορηγουμένου ἐπιδόματος, διεύρυνσιν τῶν θέσεων διευθυντῶν Βʹ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φοιτητῶν Ἰατρικῆς Σχολῆς ζητοῦντος ἐξαίρεσιν ἐκ τῆς διὰ Ν. Δ. 3008) 54, ἐπιβληθείσης ἐνιαυσίας ἀσκήσεως τῶν πτυχιούχων διὰ τὴν χορήγησιν ἀδείας ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν φοιτητῶν τῶν ἐγγραφέντων μέχρι τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1953–54. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Πανελλαδικῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν Ἰδιοκτητῶν Ἀστικῶν Λεωφορείων, ζητούσης ἄμεσον ἀντικατάστασιν τῶν κυκλοφορούντων λεωφορείων ἐλάσσονος τύπου, διὰ τοιούτων μείζονος τύπου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Μαγείρων καὶ Βοηθῶν Ἀθηνῶν καὶ περιχώρων, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τῶν μελῶν του, περὶ καθορισμοῦ 8ώρου ἐργασίας, διὰ τὴν ἐργασίαν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καραγκιόζης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Πετρελαιοειδῶν Βορείου Ἑλλάδος, ζητοῦντος ματαίωσιν συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἐλαφοχωρίου Νομοῦ Καβάλας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ὑποτίμησιν τῶν καπνῶν ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων καὶ ζητοῦντος πριμοδότησιν τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῶν παραγομένων εἰς Ἀνατ. Μακεδονίαν καὶ Θράκην. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνεταιρισμοῦ Μεταπᾶς, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπέμβασιν τοῦ Κράτους πρὸς ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν, καθ’ ὅτι αἱ ἤδη προσφερόμεναι ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου εἶναι ἐξευτελιστικαί. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς συγχωνεύσεως τῶν Ἐπικουρικῶν Ταμείων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Φτελιᾶς–Δράμας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τῆς Υ.Π.Ε.Μ. ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν διὰ τὴν διάνοιξιν δύο τάφρων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Νέων Πολεμιστῶν Ἀθηνῶν, ζητούσης νομοθετικὴν ἐπικύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23) 56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καταβολὴν ἐπιδόματος ἀνεργίας εἰς τοὺς ἀνέργους εἰσέτι πολεμιστάς, πλήρη νοσοκομειακὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν αὐτῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαστεργίου καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Δημοσίων Ὑπαλλήλων Νομοῦ Μαγνησίας, ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του παγίου ἐπιδόματος σεισμοπαθῶν 50% ἐπὶ τοῦ βασικοῦ των μισθοῦ, χορήγησιν δανείων παρὰ τῶν διαφόρων Ταμείων διὰ τὴν ἐπισκευὴν ἢ κατασκευὴν τῶν οἰκιῶν των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, (παράρτημα Ἱεραπέτρας), ζητούσης ματαίωσιν ἀφαιρέσεως τοῦ πόρου 2% ὑπὲρ τοῦ Μ.Τ.Σ. ἐπὶ τοῦ ἐκποιουμένου ὑλικοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ζητούσης συμπλήρωσιν τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων» ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ πτυχιούχοι Ὑπομηχανικοὶ τοῦ Ε.Μ.Π. εἰς τὰς διατάξεις περὶ καταργήσεως τοῦ ἐλέγχου καὶ τῆς ἐγκρίσεως στατικῶν μελετῶν καὶ ὑπολογισμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργ. Χατζηπέτρου, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῆς ἐν τῷ Β. Ν. διανυθείσης ὑπηρεσίας του, ὡς χρόνου πραγματικῆς ὑπηρεσίας, διὰ τὴν ἀπονομὴν διπλώματος Βʹ τάξεως Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Σιδηρεμπόρων Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ζητοῦντος μείωσιν τοῦ ἐπὶ τῶν σιδηροφύλλων δασμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κλινομεταλλουργῶν καὶ Χαλυβουργῶν Ἐλαφρᾶς καὶ Βαρείας Βιομηχανίας Ἀθηνῶν– Πειραιῶς, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας παραγωγῆς σιδηροφύλλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Βοηθῶν Ταμείων ἁπάσης Ἑλλάδος, ζητοῦντος ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν τῶν μελῶν του εἰς θέσεις τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καλαμακίου–Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ἐπέκτασιν τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς ΕΔΕΜ μέχρις Ἀεροδρομίου, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς καὶ τῶν ταξιδιωτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Ἐκπροσώπων Ἠσφαλισμένων καὶ Συνταξιούχων Ἐπικουρικῶν Ταμείων, ζητούσης ματαίωσιν συγχωνεύσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν Ταμείων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀδελφότητος Βησσάνης–Ἠπείρου, παραπονουμένης διότι ὁ Νομάρχης Ἰωαννίνων ἐπέτρεψε τὴν ἐγκατάστασιν εἰς Βησσάνην 70 Ἀρβανιτοβλάχων 1300 προβάτων καὶ 80 ἡμιόνων, προελθόντων ἐξ Ἀλβανίας, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐκ τοῦ νόμου τὸ δικαίωμα. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Βρυσούλα, Ριζοῦ, Φωτεινοῦ καὶ Γρανιτσοπούλας Κουρέντων Ἰωαννίνων, ζητούντων ὅπως διατεθῇ τμῆμα Στρατοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς γεφύρας Καλαμᾶ εἰς Γρίμποβον καὶ διάνοιξιν δρόμου πρὸς Φωτεινόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ψυχικοῦ, ζητούντων ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς κατωκημένης περιοχῆς Ψυχικοῦ τῶν Λατομείων ΛΑΨΥ ἐκ τῆς λειτουργίας τῶν ὁποίων κινδυνεύει ἡ ὑγεία ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἀσφάλεια τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Ἐργατῶν Μετάλλου, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ ν. 3239) 55, αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν μελῶν του κατὰ 30% τοὐλάχιστον κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐκτελωνιστῶν Πειραιῶς– Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ ἐκτελωνιστῶν» καὶ τροποποίησιν αὐτοῦ συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν μελῶν του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Χ. Παπασταύρου, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ζητοῦντος κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Ὀργανώσεως τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ αὐτοκινητιστοῦ Νικ. Γιώτα, ζητοῦντος τὴν ἐπιστροφὴν τῆς ἀφαιρεθείσης ἀδείας του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Παραπηγματούχων Προσφύγων Περιφ. Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του συμπληρωματικοῦ δανείου, ἴσου πρὸς 40% τοῦ ἀρχικοῦ, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν οἰκιῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης, καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἀγαλᾶ Ζακύνθου, αἰτούντων τὴν ἀναστολὴν τῶν χρεῶν των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε., λόγῳ πλήρους οἰκονομικῆς ἀδυναμίας των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητριῶν Γʹ Γυμνασίου Θηλέων Πειραιῶς, ζητοῦντος παραχώρησιν δημοτικῶν οἰκοπέδων καὶ χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου τοῦ ὡς ἄνω Γυμνασίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Καφεπωλῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως Α. Ν. 1324) 49», πλήττοντος τὴν τάξιν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Λαχανοπωροπωλῶν Βαρβακείου Ἀγορᾶς «Ἡ Ἁγία Παρασκευὴ», ζητοῦντος ἀνέγερσιν συγχρονισμένης ἀγορᾶς εἰς τὸν χῶρον εἰς ὃν σήμερον εὑρίσκεται ἡ σημερινὴ τοιαύτη. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου «Ἡ Ἕνωσις», ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν μονίμων ἐγκαταστάσεων τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων τῆς περιοχῆς των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Βαρβαρέσου, ζητοῦντος μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὸ 55ον ἔτος, διὰ τοὺς ἐργαζομένους εἰς βαρείας καὶ ἀνθυγιεινὰς ἐργασίας. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργολάβων Ἱστιοφόρων καὶ Τροχοφόρων λιμένος Καλαμῶν, ζητούσης ὑποχρεωτικὴν πρόσληψιν τῶν μελῶν της εἰς τὰς διενεργουμένας παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου φορτοεκφορτώσεις πετρελαιοειδῶν ἐν τῷ λιμένι Καλαμῶν, ἄνευ παρεμβολῆς ξένων πρὸς ἔργα τῶν ἐργολάβων προσώπων (ὑπαλλήλους τελωνείων). Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν–Καπνεργατριῶν καὶ Στοιβαδόρων Ἀγρινίου «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ν. 2345) 53 καὶ τοῦ Ν. Δ. 2519) 53, πλήρη ἐξομοίωσιν τῶν συνταξιούχων τοῦ Τ.Α.Κ. πρὸς τοὺς τοιούτους τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γλιγλῆς καὶ Η. Ἠλιοῦ, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Τρίγωνος Λέσβου, ζητοῦντος ἀναστολὴν τῶν πάσης φύσεως ὀφειλῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ τῶν πληγέντων ἐκ τῆς χιονοθυέλλης ἐλαιοπαραγωγῶν ὡς καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τούτων διὰ δανείων, λιπασμάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Σπουδαστῶν τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς διορισμὸν φορολογικῶν δικαστῶν καὶ πτυχιούχων τῆς Παντείου Σχολῆς. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἁλιέων λίμνης Ζάζαρι–Ἀμυνταίου, ζητούντων ἄρσιν ἀπαγορευτικῆς διατάξεως ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Βιομηχανίας καὶ χορήγησιν ἀδείας ἁλιείας κατὰ τὸ θέρος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, ζητούσης ματαίωσιν τῆς συγχωνεύσεως τῶν διαφόρων ἐπικουρικῶν Ταμείων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Σκουτέρας, Ἁγίου Βασιλείου καὶ Λογγίστης, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Μαθητριῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως συνοικιῶν Πετραλώνων καὶ Θησείου, ζητοῦντος ἵδρυσιν πλήρους Γυμνασίου Θηλέων εἰς τὴν συνοικίαν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἰ. Διαμαντόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἄνω Λιοσίων Ἀττικῆς, διαμαρτυρομένου διὰ μελετωμένην ἀπαγόρευσιν ἐλευθέρας διαθέσεως κτηματικῆς περιουσίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θ. Κανιωτάκη, ζητοῦντος ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος ἐξαγορᾶς θητείας καὶ εἰς τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν κλάσιν 1950. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀργυροχρυσοχόων Ἀθηνῶν, ζητοῦντος μείωσιν τοῦ ἐπὶ τοῦ εἰσαγομένου ἀργύρου ἐπιβαλομένου δασμοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς», ζητοῦντος κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ ἀπὸ Χρυσοβίτσης μέχρι Βαλοστράτου, ἵνα οὕτω ἐπιτευχθῇ ἡ σύνδεσις ὁλοκλήρου τοῦ Ξηρομέρου μὲ τὸ Μεσολόγγιον. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς», ζητοῦντος ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας ἐν Μεσολογγίῳ. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων ἀστέγων ἀκτημόνων Βόλου, ζητούντων παραχώρησιν τῶν ἀσκεπῶν χώρων ἀνταλλαξίμου περιουσίας, ἐφ’ ἧς ἐγκατεστάθησαν μετὰ τοὺς σεισμοὺς τοῦ 1955. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παπαστεργίου, καταθέτει ἀναφορὰν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων Ἐργοστασίου Παπαγεωργίου Βόλου, ζητούντων καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων δεδουλευμένων ἀποδοχῶν των κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀθ. Πετροπούλου, ζητοῦντος ἐπαναδιορισμόν του εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου, ἐξ ἧς παρῃτήθη ἀναγκαστικῶς κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Μελισσίων, ζητοῦντος ματαίωσιν χορηγήσεως ἀδείας λειτουργίας Ψυχιατρικῆς Κλινικῆς εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς Κοινότητος. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ζ. Παμπούκα, ζητοῦντος χορήγησιν παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α., νοσηλείων καὶ λοιπῶν δαπανῶν, τὰ ὁποῖα κατέβαλε κατὰ τὴν διάρκειαν προσφάτου ἀσθενείας του. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Τριγώνου–Παρανεστίου–Δράμας, ζητούντων παρέμβασιν τοῦ Κράτους εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν καπνῶν, πριμοδότησιν αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πρατηριούχων Βενζίνης καὶ πετρελαιοειδῶν Νομοῦ Σερρῶν, ζητούντων αὔξησιν τοῦ ποσοστοῦ κέρδους τῶν μελῶν του μέχρι 10%. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν πληγέντων ἐκ παγετῶν, κατοίκων Ἀμυγδαλεῶνος, ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Τζαννετάκη, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς καταβολῆς μισθωμάτων τῶν οἰκογενειῶν τῶν στεγασθέντων εἰς ἐρειπωμένους οἰκίσκους, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι κατεστράφησαν ὑπὸ τῶν Βουλγάρων... Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Φερρῶν, ζητοῦντος προαγωγὴν τοῦ Βʹ Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς Κοινότητός του ἀπὸ 4ταξίου εἰς 6τάξιον, χορήγησιν πιστώσεως 50.000 δραχ. διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ διδακτηρίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικ. Ψωμιάδου, ζητοῦντος σύστασιν Ἐπιτροπῆς παραλαβῆς καὶ ἐλέγχου τῶν οἰκισμῶν Μακρὸς– Δενδρακίων καὶ διενέργειαν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῶν ἀτασθαλιῶν ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου παρὰ τοῦ ἀναδόχου. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀκτημόνων ἐξαγορᾶς καὶ ἐκμισθώσεως γαιῶν Ματαράγκας–Μεσολογγίου, ζητοῦντος ρύθμισιν τοῦ ζητήματος ἐγκαταστάσεως ἀπαλλοτριωθεῖσαν ἔκτασιν 300 περίπου στρεμμάτων εἰς θέσιν Τυμπανιᾶ– Ματαράγκας. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων παθόντων ἐν εἰρήνῃ ἀξιωματικῶν Βορείου Ἑλλάδος, ζητούσης ὅπως συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 1324) 1949 καὶ οἱ ἀνάπηροι ἀξιωματικοὶ καὶ ὁπλῖται εἰρηνικῆς περιόδου. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκης καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν δασεργατῶν κατοίκων Ἀκρῶν–Εὐβοίας, ζητούντων ἐπίσπευσιν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παραχωρήσεως τῶν δημοσίων δασῶν» εἰς τὰς Κοινότητας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὴν παρὰ τοῦ Νομάρχου Δράμας ἀπαγόρευσιν καταθέσεως στεφάνου εἰς μνήμην τῶν πεσόντων παρὰ τῶν σχολείων Δράμας ζητεῖ τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ματαπᾶς, Κερασόβου, Παπαδάτων, Ζευγαρακίου, Γραμματικοῦς καὶ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μακρυνοῦς, Ματαράγκας κ. λ. π., ζητούντων ἄμεσον κρατικὴν ἐπέμβασιν διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν, διότι αἱ ἤδη προσφερόμεναι παρὰ τῶν καπνεμπόρων εἶναι ἐξευτελιστικαί. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εὐσταθίου Χαμπίδη, διαμαρτυρομένου διὰ τὰ παρὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ἀνδρεάδη καταγγελθέντα εἰς βάρος του, ὅτι ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς ἀρχηγοῦ τῶν ΤΕΑ προέβη εἰς παρανόμους πράξεις, ἅτινα πάντα εἶναι ψευδῆ καὶ ἀνυπόστατα. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Μαντουδίου, ζητοῦντος ματαίωσιν παραχωρήσεως τῶν Μεταλλείων Λευκολίθου Βάβδου εἰς ξένην Ἑταιρίαν, ἥτις θέλει ἐπιφέρει ὁλοσχερῆ ἀνεργίαν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς Ἐπιχειρήσεις Λευκολίθου καὶ τοὺς ἐν αὐταῖς ἐργαζομένους. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Δύστου–Ἀλιβερίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὸν ἐνεργηθέντα κατὰ τρόπον ἄδικον ἀναδασμὸν τῶν κτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν Φορτοεκφορτωτῶν Ἀποθηκῶν Ξηρᾶς Χαλκίδος, ἐκτοπιζομένων καθημερινῶς ἐκ τῆς χρησιμοποιήσεως μηχανικῶν μέσων, διὰ φόρτωσιν καὶ ἐκφόρτωσιν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πρυτάνεως τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς διορισμὸν φορολογικῶν δικαστῶν καὶ τῶν πτυχιούχων τῆς Παντείου Σχολῆς, οἵτινες εἶναι τελείως κατηρτισμένοι διὰ τὰς θέσεις ταύτας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Πετροπουλάκης, Μ. Πρωϊμάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος καὶ Προλιμένων Πειραιῶς, ζητούντων ματαίωσιν συγχωνεύσεως τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου αὐτῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν καπνεργατῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348 κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Β. Θανασέκου, Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Ζάκκας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν ἐν Ἀθήναις Μεσσηνίων δικηγόρων, ὀργανώσεων Χίου, καὶ τῶν κατοίκων Ἁγ. Σπυρίδωνος Ἄρτης, Ἀμπελοκήπων, Ἀχαρνῶν, Κουκουβαούνων, Λαυρίου κ.λ.π., ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Νικαίας, Χάλκης, Νέας Λεύκης, Μεγάλου Μοναστηρίου κ.λ.π, Λαρίσης, ζητούντων κατάργησιν τοῦ Μʹ Ψηφίσματος δι’ οὗ ἐδημεύθη ἡ ἀκίνητος περιουσία συγγενῶν των, οἵτινες καλοῦνται νὰ καταβάλωσιν ἐνοίκιον δι’ αὐθαίρετον καλλιέργειαν τῶν ἀγρῶν αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Πετρόπουλος, καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Παναιτωλίου καὶ Παπαδάτων καὶ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς τὴν ἀσυδοσίαν τῶν καπνεμπόρων καὶ ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρναίας–Χαλκιδικῆς, ζητούσης συνείσπραξιν τοῦ Κοινοτικοῦ φόρου μετὰ τοῦ Δημοσίου τοιούτου κατὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀδειῶν ὑλοτομίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Καρδίτσης, ζητοῦντος ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετικῶν μέτρων τῶν ληφθέντων διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους Μαγνησίας, Ἰονίων Νήσων καὶ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους Νομοῦ Καρδίτσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς Φαρμακοποιῶν, ζητούσης ταχεῖαν κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ψήφισιν τοῦ νέου Φαρμακευτικοῦ Κώδικος. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνεταιρισμῶν Θίσβης (Χωστίων) ζητούντων ἄμεσον ἐκτέλεσιν τοῦ ἐγγειοβελτιωτικοῦ ἔργου «Λυκέρι» Θίσβης διὰ τὴν ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν 2.500 στρεμμάτων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Σιδηροδρομικῶν Μακεδονίας, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των, διὰ τῆς ἀποδοχῆς ὑποβληθεισῶν τροπολογιῶν εἰς σχέδιον νόμου «περὶ τρόπου καθορισμοῦ ἀποδοχῶν προσωπικοῦ ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, ζητοῦντος ἀνέγερσιν ἐν Καλάμαις κτιρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου καὶ τῶν Ἐργατοϋπαλληλικῶν Σωματείων τῆς δυνάμεώς του. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Παμμικρασιατικοῦ Συνδέσμου Πατρῶν, ζητοῦντος ὅπως ἀποσυρθῇ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον περὶ ρευστοποιήσεως ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ καταρτισθῇ νέον, συμφώνως πρὸς τὰς ἀπόψεις τῶν ἐνδιαφερομένων προσφύγων. Οἱ βουλευταὶ Εὐβοίας κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καὶ Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, καὶ τῶν Σωματείων Ἀνθρακωρύχων Κύμης, Μεταλλωρύχων Προκοπίου καὶ Λιγνιτωρύχων Ἀλιβερίου, ζητούντων ἄμεσον πληρωμὴν τῶν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων τῶν ἀπεργησάντων ἀνθρακωρύχων, δωρεὰν χορήγησιν 2 ζευγῶν ἐλαστικῶν ὑποδημάτων, ἄμεσον ἐφαρμογὴν διαιτητικῆς ἀποφάσεως δευτεροβαθμίου δικαστηρίου συλλογικῶν σχέσεων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Χρ. Ἀναστασιάδου, ἐμπόρου, κατοίκου Θεσσαλονίκης, αἰτοῦντος ὅπως ληφθῶσι μέτρα διὰ τὴν ἀναζωογόνησιν τοῦ Λιμένος Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐγκατεστημένων Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης, ζητούσης καθορισμὸν μειωμένου καὶ λογικοῦ τιμήματος διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν οἰκοπέδων των εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐγκατασταθῆ τὰ μέλη της ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν 16 κατοίκων Ἐξωπόλεως–Ἰάνας Ἀλεξανδρουπόλεως, δι’ ἧς διαμαρτύρονται διὰ γενομένην κατανομὴν ὑπὸ τοῦ Γεωργικοῦ Γραφείου Ἀλεξανδρουπόλεως ἐκτάσεως 400 στρεμμάτων εἰς 20 ἐκ τῶν 36 δικαιούχων καὶ αἰτοῦνται τὴν ἀνακατανομὴν τῆς ἀνωτέρω ἐκτάσεως, ὥστε ἐκ ταύτης νὰ λάβωσιν ἀναλογικῶς καὶ οἱ 36 δικαιοῦχοι κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μόντζαλας, Κ. Τσιγάρας καὶ Λ. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ὑπηρεσίας Παραγωγικῶν Ἔργων Μακεδονίας (Υ.Π.Ε.Μ.), ζητοῦντος ὀργανωτικὴν διάρθρωσιν τῆς ἐν λόγῳ ὑπηρεσίας καὶ τακτοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Γ. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Μαντουδίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν σύμβασιν παραχωρήσεως τῶν μεταλλείων Βάβδου καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν μελῶν του, ἀπειλουμένων ἐκ πείνης. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Φοιτητικῆς Ἑνώσεως τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ζητούσης χορήγησιν ἠλαττωμένου εἰσιτηρίου διὰ τοὺς φοιτητὰς ἐπὶ τῶν λεωφορείων τοῦ ἱδρυθησομένου Ὀργανισμοῦ Ἀστικῆς Συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνοικισμῶν Κολοκοτρώνη καὶ Ρήγα Φεραίου, Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἐπίσπευσιν ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ἁπάντων τῶν κατοίκων τῶν ὡς ἄνω συνοικισμῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μηχανοσιδηρουργῶν Βόλου, ζητούσης ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς γεωργικῶν μηχανημάτων καὶ ἐξαρτημάτων, δυναμένων νὰ κατασκευασθῶσιν εἰς τὴν χώραν μας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Νικολίτσας, Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Σωματείων Καπνεργατῶν–Καπνεργατριῶν καὶ Στοιβοδόρων Ἀγρινίου «Ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», ζητοῦντος κατάργησιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοποθετήσεως ἀνέργων τῆς συσταθείσης διὰ τοῦ ν. 2348)53, διατήρησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ἐπὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος κλπ. Οἱ βουλευταὶ Ἕβρου κ. κ. Ι. Τριανταφυλλίδης καὶ Γ. Κλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Τυχεροῦ, ζητοῦντος ἔγκρισιν χορηγήσεως δανείου ἐκ δραχμῶν 60.000 δραχ., διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀνεγειρομένου Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Κοινότητός του. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἐδέσσης, ζητοῦντος μείωσιν τῶν τηλεφωνικῶν συνδρομῶν κατὰ 50%, δοθέντος ὅτι καθωρίσθη ὑπερβολικὴ τιμὴ μηνιαίας συνδρομῆς εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. Τὰ μορφωτικὰ κέντρα καὶ οἱ Ἕλληνες διανοούμενοι τῆς Ἀλεξανδρείας, ἄνευ προθέσεως πολιτικῆς καὶ κοινωνικῆς ἀναμίξεως, ἀπηχοῦντες τὰ αἰσθήματα τοῦ συνόλου τῶν Ἑλλήνων διὰ τὴν εἰρήνευσιν καὶ τὴν γαλήνην, ἐκφράζουν τὴν εὐχὴν ὅπως πνεῦμα μεγαλοψυχίας καὶ λήθης τοῦ παρελθόντος πρυτανεύσῃ κατὰ τὴν προσεχῆ συζήτησιν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν τοῦ θέματος τῆς γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λ. Σπαῆς, καταθέτει ἀναφορὰν πολυαρίθμων φιλησύχων κατοίκων τοῦ ἱστορικοῦ χωρίου Πέτα–Ἄρτης, δι’ ἧς οὗτοι παρακαλοῦν ὅπως χορηγηθῇ ἀμνηστία εἰς τρόπον ὥστε, ἡ Ἑλλὰς ἀπηλλαγμένη τῶν παθῶν τοῦ παρελθόντος, βαδίσῃ πρὸς ἕνα καλύτερον καὶ εὐτυχισμένον μέλλον. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων ἐπαρχίας Λασηθίου, ζητούντων ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν των πρὸς τὸ Ἐφεδροταμεῖον Λασηθίου, εἰς τὴν τιμὴν ἣν εἶχε τὸ ἔλαιον κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἀγορᾶς τῶν κτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμοῦ Μαρτίνου, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν καλλιεργητῶν καὶ κτηνοτρόφων τῆς περιφερείας, λόγῳ τῆς καταστροφῆς τῆς πρωΐμου σπορᾶς ἐκ τῆς παρατεινομένης ἀνομβρίας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Δ. Γόντικας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Αὐγῆς, ζητοῦντος ἀποστολὴν Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐξακρίβωσιν καὶ ἐκτίμησιν τῶν ἐκ τοῦ παγετοῦ προξενηθεισῶν ζημιῶν καὶ λῆψιν κρατικῶν μέτρων. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Κυπαρισσίας, ζητοῦντος ἐπέκτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς Κυπαρισσίαν, Φιλιατρὰ καὶ Γαργαλιάνους. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θ. Ἀγεσιάδου, καὶ λοιπῶν κατοίκων Στρυμονοχωρίου–Σερρῶν, ζητούντων συμψηφισμὸν τῶν ἐγκαταλελειμμένων οἰκιῶν φυγάδων εἰς ὅμορα κράτη μὲ τὰς ὑπὸ τῶν Βουλγάρων κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς κατεδαφισθείσας οἰκίας Στρυμονοχωρίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν Σερρῶν «Ἡ Ἐλπίς», ζητοῦντος κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ν. 2348)53, διατήρησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ἐπὶ τοῦ ἐξαγωγίμου καπνοῦ, ἐπίσπευσιν ψηφίσματος τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τοῦ Ι. Κ.Α. κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν συνταξιούχων καὶ καπνεργατῶν Καβάλας, ζητούντων ἄρσιν τῶν διὰ τῶν νόμων 2348 καὶ 2519 καὶ Β. Δ. τῆς 23.4.1957 προσγενομένων αὐτοῖς ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Αὐγῆς–Ἠλείας, ζητοῦντος ταχεῖαν ἐκτίμησιν ζημιῶν καὶ λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν ἐκ τοῦ παγετοῦ πληγέντων σταφιδοκαλλιεργητῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Καλλιφύτου 3.000 κατοίκων, αἰτούσης ὅπως διαταχθῇ ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας καὶ προβῇ ἐπειγόντως εἰς τὴν σύνταξιν τῆς ὁριστικῆς μελέτης παροχῆς ρεύματος εἰς τὴν Καλλίφυτον, δοθέντος ὅτι ἡ Κοινότης ἀπεδέχθη τοὺς ὅρους τῆς Δ. Ε.Η. περὶ συμμετοχῆς της εἰς τὴν δαπάνην τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν, κατοίκων Συνεταιρισμῶν Τριγώνου–Παρανεστίου, αἰτούντων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ πρὸ παντὸς τὴν πριμοδότησιν τῶν κλασσικῶν καπνῶν καὶ καπνῶν μπουκίων, τὴν χορήγησιν ἐφ’ ἅπαξ καλλιεργητικῶν δανείων καὶ τὴν ἐπὶ ἓν ἔτος ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν των. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Λουτρακίου, ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων ἐπαναλειτουργίας τοῦ Καζίνου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Η. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐκπροσώπων Κοινοτήτων Νομοῦ Δράμας, αἰτούντων τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων ἀναφορικῶς μὲ τὴν τιμὴν πωλήσεως καὶ φήμην τῶν εὐγενῶν καπνῶν, τὴν δημιουργίαν κοινοπραξίας κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Δ. Πετροπουλάκος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Σταροχωρίου–Πατρῶν, αἰτούντων τὴν ἀπόλυσιν τοῦ ἐπ’ ἀδείᾳ διατελοῦντος συγχωριανοῦ των Φ. Κοτσοκόλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀνωτέρων τεχνικῶν ὑπαλλήλων Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων, ἀποφοίτων Ἀνωτάτων Στρατιωτικῶν Σχολῶν, ζητούντων χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ χορηγηθέντος διὰ τοῦ νόμου 3670)1957 τεχνικοῦ ἐπιδόματος. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀλληλοβοηθείας Σφαγιασθέντων καὶ κρατουμένων ἐθνικιστῶν 1944, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀπομακρύνσεως τῶν δῆθεν μετανοησάντων κομμουνιστῶν ἐκ τοῦ τόπου ἔνθα ἔδρασαν δολοφονικῶς, πρὸς πρόληψιν ἀντεκδικήσεων καὶ διαταράξεως τῆς δημοσίας τάξεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐκμισθωτῶν Δημοσίου, ζητούσης ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Λ. Κοκκίνου, Λ. Γιαλούρη καὶ λοιπῶν κατοίκων Τιθορέας–Λοκρίδος, ζητούντων χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ Συνοικισμοῦ Πλατανιᾶς–Παραβόλας, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου μονοταξίου Δημοτικοῦ Σχολείου ἐν τῷ συνοικισμῷ των. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ βιοτεχνῶν Νομοῦ Πρεβέζης, ζητούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνικῶν τάξεων τῆς χώρας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θεοχαρίδης καὶ Λ. Λυμπέρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Μελισσίων–Ἀττικῆς, ζητοῦντος ματαίωσιν χορηγήσεως ἀδείας ἱδρύσεως Ψυχιατρικῆς Κλινικῆς ἐν Μελισσίοις. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν ἀποδοχῶν του κατὰ 40%, ματαίωσιν καταργήσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ του Ταμείου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προσωπικοῦ Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, καὶ τῶν Διοικήσεων Σωματείων Προσωπικοῦ Λεωφορείων, ζητούντων ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συλλόγου Σπουδαστῶν Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, ζητοῦντος, ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συμμετοχὴ τῶν πτυχιούχων τῆς ἐν λόγῳ Σχολῆς, εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς πρόσληψιν φορολογικῶν δικαστῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰς Θεσσαλῶν κρατουμένων εἰς φυλακὰς Χαλκίδος, καὶ ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, ζητούντων ἀπόλυσιν αὐτῶν, ἵνα βοηθήσουν εἰς τὸ ἔργον ἀποκαταστάσεως τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν πληγεισῶν οἰκογενειῶν των καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ τῆς ὑπὸ Ἀναγκαστικὴν Διαχείρισιν Α. Ε. Γενικῆς Σιδηροβιομηχανίας «Ροντήρης καὶ Στρουμπούλης καὶ Σία» ζητοῦντος ρύθμισιν τῶν οἰκονομικῶν σχέσεων τῆς Ἑταιρίας καὶ ἀπόδοσιν εἰς τὰ μέλη του τῶν ἀπὸ τριετίας καθυστερουμένων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, διότι ἡ κατάστασίς του ἔχει ἀποβῆ τραγική. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς Θεσσαλονίκης, Νεαπόλεως, Καλαμαριᾶς, Συκεῶν, Ἀμπελοκήπων, Τριανδρίας κ.λ.π., ζητούντων ὅπως ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θέσῃ τέρμα εἰς τὸ ΛΟΚ–ΑΟΥΤ τῶν πλοιοκτητῶν ἁλιευτικῶν συγκροτημάτων Θεσσαλονίκης καὶ Περιοχῆς, ὅπερ ΛΟΚ–ΑΟΥΤ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἔλλειψιν ἁλιευμάτων διὰ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὴν περιοχήν της. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἐλαφοχωρίου, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας καὶ πριμοδότησιν τῶν εὐγενῶν καπνῶν τῆς περιοχῆς του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης, καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐκπροσώπων Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Φαρσάλων, Ἁγυιᾶς, ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν προκληθεισῶν ὑπὸ τῶν σεισμῶν τῆς 8ης Μαρτίου, καταστροφῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν παραγωγικῶν τάξεων Θεσσαλονίκης, διὰ τοῦ ὁποίου αἰτοῦν τὴν ἀναστολὴν ἐπιψηφίσεως νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 559)56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου ἰδιοκτητῶν ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Καβάλας, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς τὰ μέλη του ἡ τοποθέτησις πετρελαιοκινήτων εἰς τὰ βενζινοκίνητα αὐτοκίνητά των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συνδέσμου Νομοῦ Δράμας, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν διδασκάλων, ἤτοι βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν των, διεύρυνσιν τῶν θέσεων διευθυντῶν Βʹ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Ἐπαγγελματικῶν Ὀργανώσεων Φαρσάλων, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων ἐκ τῶν σεισμῶν ἀγροτῶν καὶ ἐπαγγελματιῶν τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Ἄρτης, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος τῆς ἠλεκτροδοτήσεως τῆς Κοινότητος Δροσοπηγῆς Ἄρτης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ν. Κιτσίκης, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐκπροσώπων Κοινότητος Ἁγίας Βαρβάρας, διαμαρτυρομένων διὰ μελετωμένην κατεδάφισιν 150 κτισμάτων ἀνεγερθέντων κατόπιν νομιμοποιήσεως τούτων παρὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου καὶ ζητούντων ματαίωσιν ταύτης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Δ. Στρατῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Ὑπαλλήλων Ἑταιριῶν Πετρελαιοειδῶν, ζητούντων ματαίωσιν συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν Ἀερολιμένος Ἑλληνικοῦ καὶ κομιστῶν Τελωνείου Ἀερολιμένος Ἀθηνῶν «Ἡ Ἁγία Τριὰς», ζητούσης ματαίωσιν ἐπαναφορᾶς εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ἀερολιμένος Ἑλληνικοῦ τοῦ διὰ διαφόρους ἀξιοποίνους πράξεις ἀποβληθέντος Γεωργ. Ἀγγελοπούλου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Θ. Κονίτσας, καταθέτουσι ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ «Νέα Αἰολὶς» ζητοῦντος ἀπάλειψιν τῶν ἐδαφ. 1, 2 καὶ 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων διατάξεων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Πετρουλάκης, Ν. Κιτσίκης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Λυκοποριᾶς – Κορινθίας, ζητούντων μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος πρὸς ἀντιμετώπισιν ἰδιαίτερα τῶν ἀρδευτικῶν των ἀναγκῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν συνεργαζομένων Ἐργατοϋπαλληλικῶν Ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης, αἰτούντων ἐπανεγκατάστασιν εἰς τὸ κτίριον τοῦ Ε.Κ.Θ. καὶ καταβολὴν τῶν μέχρι σήμερον πληρωθέντων ἐνοικίων καὶ ἐξόδων ἅτινα ἠναγκάσθησαν νὰ καταβάλουν μετὰ τὴν παράνομον βιαίαν ἔξωσίν των ἐκ τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Θεσσαλονίκης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Συνοικισμοῦ Κολοκοτρώνη–Ρήγα Φεραίου, Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ρευστοποιήσεως ἀνταλλαξίμου περιουσίας» ἡ ἐνδιαφέρουσα ὅλους σχεδὸν τοὺς κατοίκους τῶν ἐν λόγῳ συνοικισμῶν περίπτωσις ἀγορᾶς οἰκοπέδων ἐκ τῆς πρώην Κοινότητος Συκεῶν ἄνευ δημοπρασίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων ἐν ἐνεργείᾳ καὶ συνταξιούχων, ζητούντων ἐξίσωσιν αὐτῶν πρὸς τοὺς εἰς τὸν Ο. Τ.Ε. μεταταγέντας συναδέλφους των κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κιτσίκης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Νέας Μάκρης–Ἀττικῆς, ζητούντων ἀστικοποίησιν τῆς λεωφορειακῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν–Ραφίνας–Νέας Μάκρης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐκ τοῦ Νομοῦ Ρεθύμνης καταγομένων καὶ διαμενόντων ἐν Ἀθήναις πολιτῶν, ζητούντων χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοματοπαραγωγῶν Νοτίου Κρήτης, ζητούντων ματαίωσιν εἰσαγωγῆς τομάτας ἐξ Αἰγύπτου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Πετρελαιοειδῶν Βορείου Ἑλλάδος, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργαζομένων καὶ συνταξιούχων Καπνεργατῶν Δράμας, ζητούντων τροποποίησιν τῶν ν. 2348 καὶ 2519)53, συμφώνως πρὸς τὰς ὑποδείξεις τῶν συνδικαλιστικῶν Ὀργανώσεων, ἄμεσον ψήφισιν τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος τοῦ Ι.Κ.Α. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Λειτουργῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Καλαμῶν, αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου ἐπιδόματος βιβλιοθήκης, προαγωγὴν τῶν ὀλιγοταξίων σχολείων τῆς πόλεως Καλαμῶν καὶ ἵδρυσιν νέων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πρυτάνεως τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸν διαγωνισμὸν πρὸς διορισμὸν φορολογικῶν δικαστῶν καὶ τῶν πτυχιούχων τῆς Παντείου Σχολῆς, οἵτινες εἶναι τελείως κατηρτισμένοι διὰ τὰς θέσεις ταύτας. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Προσωπικοῦ Μηχανικῆς Καλλιεργείας Θεσπρωτίας–Κερκύρας, ζητοῦντος ἄμεσον τοποθέτησιν ἰατρῶν εἰς τὸ παράρτημα Ι. Κ.Α. Ἡγουμενίτσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἰντζές, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον χορήγησιν ηὐξημένων καπνοκαλλιεργητικῶν δανείων εἰς τοὺς καλλιεργητὰς Ἄνω Πορροΐων, ἀναστολὴν καταβολῆς μισθωμάτων διὰ τὰς ἐγκαταλελειμμένας περιουσίας τῶν Βουλγαροφυγάδων εἰς ἃς ἔχουν ἐγκατασταθῆ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν διδασκάλων διὰ χορηγήσεως ἐπιδόματος τοὐλάχιστον 500 δραχμῶν, αὐξήσεως τῶν θέσεων διευθυντῶν Βʹ κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4429) 3294) 20.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν κατ’ ἔτος ἐκδιδομένων πάσης φύσεως ἀποφάσεων ὑπὸ τῶν Πρωτοδικείων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἀνέρχεται ἀντιστοίχως εἰς 150.000, 30.000 καὶ 25.000 περίπου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν δικαστῶν καὶ ὑπαλλήλων ἔχει καθορισθῆ εἰς 138 καὶ 245 διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον Ἀθηνῶν, 33 καὶ 55 διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον Πειραιῶς καὶ 30 καὶ 45 διὰ τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσσαλονίκης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4428) 3293) 20.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐκ τῶν ὀγδοήκοντα ὑποβαλλόντων αἰτήσεις πρὸς διορισμὸν εἰς θέσεις Γραμματέων Εἰρηνοδικείων Βʹ τάξεως διωρίσθησαν 15, κατόπιν γνωμοδοτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ τῶν Ὁλομελειῶν τῶν ἁρμοδίων Δικαστηρίων. Κατὰ τὸν διορισμὸν προετιμήθησαν οἱ ἔχοντες πλήρη τὰ δικαιολογητικά των καὶ συγκεντροῦντες κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν τὰ μείζονα προσόντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 25 Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. κατατεθεῖσα ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου ὑποβληθεῖσαν τακτικὴν ἔκθεσιν οὐ μόνον δὲν εὑρίσκεται διατετυπωμένη δυσμενὴς κρίσις περὶ τῆς ποιοτικῆς ἀνεπαρκείας τῶν δικαστῶν, ἀλλ’ ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν ὁ αὐτὸς παρὰ τῷ Ἀρείῳ Πάγῳ κ. Εἰσαγγελεύς, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1552) 14.5.56 ἐγγράφου του, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπωθῇ οὔτε ἐγγράφως, οὔτε προφορικῶς ὑπ’ αὐτοῦ, μία τόσον γενική, αὐστηρὰ καὶ κυρίως ἄδικος κατηγορία καθ’ ὁλοκλήρου τοῦ Δικαστικοῦ Σώματος. Τοῦτο ἄλλωστε δὲν θὰ ἀνταπεκρίνετο καὶ πρὸς τὴν πραγματικότητα γνωστοῦ ὄντος τοῖς πᾶσιν ὅτι οἱ Ἕλληνες δικασταὶ ἐν τῷ συνόλῳ αὐτῶν, συνεχισταὶ κατὰ κανόνα τῶν λαμπρῶν παραδόσεων τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης, ἔχουν πλήρη συνείδησιν τῶν ἐκ τῆς ἰδιότητός των ὑποχρεώσεων, ἀλλὰ καὶ ἀνάλογον ἂν ὄχι ἀξιόλογον κατάρτισιν κέκτηνται διὰ νὰ ἀνταποκρίνωνται πλήρως εἰς αὐτάς. Σημειοῦμεν ἐν τούτῳ ὅτι καὶ ἡ τυχὸν ὑπὸ τοῦ παρὰ τῷ Ἀρείῳ Πάγῳ Εἰσαγγελέως διατύπωσις ἀμφιβολίας τινὸς περὶ τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐπαρκείας δικαστικῶν τινων λειτουργῶν ὑπό τινα ἔννοιαν ἐξαίρει τὴν ἐπάρκειαν τῶν ὑπολοίπων ὥστε ἐντελῶς ἀστόχως θὰ ἠδύνατο νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς ἔρεισμα διὰ τὸν τόσον βαρὺν διὰ τὴν δικαιοσύνην τῆς Ἑλλάδος χαρακτηρισμόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

II) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κεφαλογιάννη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1021)28.2.57 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Ἐμμ. Κεφαλογιάννη, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὸν ἐρωτῶντα, καθὼς καὶ τὴν Βουλὴν ὅτι: α) Εἰς ἕκαστον ἀγρονομεῖον ὑπηρετεῖ εἷς μόνον ἀγρονόμος, ὡς προβλέπει ὁ νόμος. Εἰς οὐδὲν ἀγρονομεῖον ὑπηρετοῦν ἀγρονόμοι πλείοντες τοῦ ἑνός. Συνεπῶς αἱ περὶ τοῦ ἐναντίον πληροφορίαι τοῦ κ. συναδέλφου εἶναι τελείως ἀνακριβεῖς. β). Δύο μόνον ἀγρονόμοι, ἀδυνατοῦντες λόγω βαρείας νόσου νὰ ἐκτελῶσι τὰ ἔργα τοῦ ἀγρονόμου, περιωρίσθησαν εἰς ὑπηρεσίαν γραφείου. Τρίτος ἀγρονόμος, οὗτινος τὸ τέκνον νοσεῖ βαρύτατα, παραμένει ἐνταῦθα προσωρινῶς. Τέταρτος δὲ τυγχάνει ἀπεσπασμένος ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἰς ἑτέραν ὑπηρεσίαν. Προσέτι τρεῖς τῶν προβλεπομένων ὀργανικῶν θέσεων ἀγρονόμων εἶναι σήμερον κεναί, πρὸς πλήρωσιν δὲ τούτων ἐγένοντο ἤδη αἱ σχετικαὶ ἐνέργειαι. Ἀκριβῶς εἰς τοὺς λόγους τούτους ὀφείλεται ἡ μὴ συμπλήρωσις μέχρι τοῦδε τῶν ἐν Κρήτῃ ὑπαρχουσῶν τριῶν κενῶν θέσεων ἀγρονόμων, ἔλαβεν ὅμως τὸ Ὑπουργεῖον, ὅσον τοῦτο ἦτο δυνατόν, τὰ προσήκοντα μέτρα διὰ τὴν λειτουργίαν καὶ τῶν ἀγρονομείων τούτων μέχρι τῆς συμπληρώσεως τῶν θέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Ξενοδοχειάρη, Κ. Μητσοτάκη καὶ Ε. Κοθρῆ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3339)2457)28.2.57 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 959 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Ξενοδοχειάρη, Κ. Μητσοτάκη καὶ Ε. Κοθρῆ, ἀφορῶσαν εἰς τὴν μισθολογικὴν τακτοποίησιν καὶ ἔνταξιν τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ θέμα τοῦ μισθολογίου τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν δημοτικῶν καὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, διέπεται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ νόμου 1726)1951, περὶ κώδικος καταστάσεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων. Κατὰ τὰς διατάξεις ταύτας «ὁ μισθός, τὰ πάγια παρακολουθήματα αὐτοῦ (προσαυξήσεις, ἐπιδόματα κλ.π.), ὁρίζονται οἷα τὰ ἑκάστοτε παρεχόμενα εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἀντιστοίχων βαθμῶν ἢ μισθῶν, καταβάλλονται δὲ ὑποχρεωτικῶς καὶ κατὰ τὰς διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ὁριζομένας ἑκάστοτε χρονολογίας». Συνεπῶς θέμα μισθολογίου διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τούτους δὲν ὑφίσταται, ἐφ’ ὅσον ὁ μισθὸς αὐτῶν εἶναι, ὡς ἐξετέθη, ὁ αὐτὸς μὲ τὸν μισθὸν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Διὰ τοὺς κοινοτικοὺς ὅμως, γενικῶς, ὑπαλλήλους τῶν ὁποίων τὸ μισθολόγιον ρυθμίζεται κατὰ διάφορον τρόπον, συμφώνως πρὸς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 51 τοῦ αὐτοῦ, ὡς ἄνω, νόμου, τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει καταρτίσει ἤδη σχετικὸν νομοσχέδιον, δι’ οὗ τακτοποιεῖται κατὰ τρόπον λυσιτελέστερον τὸ μισθολόγιον τῶν ὑπαλλήλων τούτων, ἐν ὄψει φυσικά, καὶ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῶν κοινοτήτων. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ἐντάξεις τῶν τακτικῶν ὑπαλλήλων, γνωρίζομεν ὅτι, θέμα ἐντάξεως τοιούτων ὑπαλλήλων, δὲν ὑφίσταται ἐν τῷ Ὑπουργείῳ, δοθέντος ὅτι πάντες οἱ τακτικοὶ ὑπάλληλοι τῶν Δήμων, Ἀγαθοεργῶν Ἱδρυμάτων καὶ τῶν Κοινοτήτων, ὧν τὸ προσωπικὸν ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 1726) 51, εἶναι μόνιμοι ὑπάλληλοι, κατέχουν θέσεις προβλεπομένας ὑπὸ τῶν ὀργανισμῶν ἐσωτερικῆς ὑπηρεσίας τῶν ὀργανισμῶν τούτων καὶ διέπονται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ νόμου τούτου. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῶν κοινοτικῶν ὑπαλλήλων τῶν μικρῶν καὶ πτωχῶν Κοινοτήτων, οἵτινες καὶ οὗτοι εἶναι τακτικοὶ ὑπάλληλοι, ὁ μισθὸς αὐτῶν καθορίζεται δι’ ἀποφάσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ἐγκρινομένης ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, συμφώνως πρὸς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 100 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος. Ἡ ὑπαγωγὴ τοῦ προσωπικοῦ καὶ τῶν ἐν λόγῳ Κοινοτήτων εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ὡς εἴρηται νόμου 1726) 1951 εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδύνατος, διότι αἱ Κοινότητες αὗται, λόγῳ τῶν περιωρισμένων ἐσόδων των, δὲν δύνανται νὰ ἀναλάβουν τὸ βάρος τῆς πληρωμῆς μισθοδοσίας εἰς τοὺς ὑπαλλήλους των ἀνωτέρας τῆς οἰκονομικῆς αὐτῶν δυνατότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τούμπα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω σημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 975) 21.2.1957 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάννου Τούμπα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ. Γ. 987) 27.2.1957 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργείων Ἐσωτερικῶν καὶ Οἰκονομικῶν κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3570) 1956 καὶ τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ κώδικος περὶ φορολογικῶν στοιχείων, ὁρίζεται ὅπως οἱ ἀγορασταὶ ἀγροτικῶν προϊόντων, εἰς οὓς περιλαμβάνονται καὶ οἱ ὀπωρολαχανέμποροι, ὑποβάλλουν τὰ δικαιολογητικά, διὰ τὰ ὑπὸ τούτων ἐκδιδόμενα τιμολόγια καὶ ἐκκαθαρίσεις, εἰς τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον τῆς ἕδρας τῆς ἐπιχειρήσεώς των καὶ οὐχὶ εἰς τὸν τοιοῦτον τῆς περιφερείας τοῦ Δήμου ἢ τῆς Κοινότητος, ἐξ οὗ ἠγοράσθησαν τὰ προϊόντα, ὡς συνέβαινε πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως. Ὡσαύτως, διὰ τῆς ταὐτοχρόνου ὑπ’ ἀριθ. Τ. Γ. 1058 ὁμοίας ἀποφάσεως τῶν αὐτῶν Ὑπουργείων, ὁρίζεται ὅτι ὁ κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ εἰρημένου Ν. Δ. 3570) 56 φόρος εἰς τὰς περιπτώσεις πωλήσεων ὑπὸ τρίτων διὰ λογαριασμὸν τοῦ παραγωγοῦ προϊόντων, θὰ ὑπολογίζηται ἐπὶ τῆς καταβλητέας εἰς τὸν παραγωγόν, ἀξίας τῶν προϊόντων του, ἤτοι ἐπὶ τῆς διαφορᾶς τῆς προκυπτούσης μετὰ τὴν ἀφαίρεσιν ἐκ τῆς πραγματοποιουμένης ὑπὸ τούτου τιμῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων τοῦ παραγωγοῦ, τῶν πραγματοποιουμένων ὑπὸ τοῦ πωλοῦντος τὰ προϊόντα τρίτου, δαπανῶν (μεταφορικῶν, φορτοεκφορτωτικῶν, ψυκτικῶν, προμηθείας κ.λ.π.). Οὕτω, διὰ τῶν ληφθέντων ὡς ἄνω μέτρων ἱκανοποιήθησαν δύο κύρια αἰτήματα τῶν ὀπωρολαχανεμπόρων καὶ τῶν λοιπῶν ἐπιτηδευματιῶν – ἀγοραστῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ὡς πρὸς τὸ τρίτον αἴτημα τούτων, συνιστάμενον εἰς τὴν παρακράτησιν τοῦ φόρου κατὰ τὴν ἀγορὰν τῶν προϊόντων, ἤδη εὑρίσκεται διὰ κατάθεσιν σχέδιον νόμου ρυθμίζον τὸ θέμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὕπερθεν σημειούμενον ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Θ. Γωνιάδη, περὶ τῶν μέτρων ἅτινα προτίθεται νὰ λάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον διαθέσεως βοσκησίμων ἐκτάσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν (ἄρθρα 5–11 Ν. Δ. 3033) 1954) αἱ βοσκήσιμοι ἐκτάσεις, ὧν ἡ κυριότης, νομὴ καὶ χρῆσις ἀνήκει εἰς τὰς Κοινότητας, διατίθενται ὑποχρεωτικῶς διὰ τὴν βοσκὴν τῶν ζώων τῶν δημοτῶν ἐπὶ καταβολῇ δικαιώματος, ἡ δὲ χρῆσις αὐτῶν δέον νὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὰς ἀνάγκας τῶν δημοτῶν. Εἰς τὴν περίπτωσιν, καθ’ ἣν αἱ βοσκήσιμοι ἐκτάσεις εἶναι ἀνεπαρκεῖς διὰ τὴν βοσκὴν ἁπάντων τῶν ζώων τῶν δημοτῶν, τὰ οἰκεῖα κοινοτικὰ συμβούλια, λαμβάνοντα ὑπ’ ὄψιν τὴν χωρητικότητα καὶ τὴν ποιότητα αὐτῶν, ὡς καὶ τὰ κατεχόμενα παρὰ τῶν δημοτῶν ζῶα, ὑποχρεοῦνται νὰ ὁρίσωσι τὸν ἀνώτατον ἀριθμὸν τῶν ζώων, ἅτινα θὰ βόσκουν εἰς τοὺς κοινοτικοὺς βοσκοτόπους ὥστε τὰ ζῶα ἅτινα θὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς βοσκὰς νὰ μὴ ἐμποδίζουν τὴν βόσκησιν τῶν λοιπῶν ζώων τῶν κατοίκων. Οὕτω αἱ βοσκαὶ αὗται, ὡς κοινοτικὰ κτήματα, ἀφέθησαν ἔκπαλαι εἰς τὴν κοινὴν χρῆσιν τῶν δημοτῶν, οἵτινες δὲν στεροῦνται τοῦ ἐκ τοῦ νόμου παρεχομένου δικαιώματος ὅπως συμμέτρως καὶ ἐπὶ ἀνταλλάγματι, καρπῶνται τῶν βοσκῶν, τούτων, ἔστω καὶ ἂν οὗτοι εἶναι κάτοχοι ἰδιοκτήτων ἐκτάσεων, αἵτινες δυνατὸν νὰ μετετράπησαν εἰς καλλιεργησίμους τοιαύτας, ὡς συνέβη εἰς κοινότητας τοῦ Νομοῦ Κιλκίς. Ὅθεν, λῆψις μέτρου, δι’ οὗ θὰ ἐστεροῦντο οἱ δημόται κάτοχοι ἰδιοκτήτων βοσκησίμων, ἢ καλλιεργησίμων ἐκτάσεων τῆς καρπώσεως τῶν κοινοτικῶν βοσκῶν, δὲν ἐνδείκνυται καθ’ ὅσον τοῦτο θὰ ἀντέκειτο εἰς τὴν ὀφειλομένην ἐκ μέρους τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἴσην μεταχείρισιν τῶν δημοτῶν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει, ὅτι διὰ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐκ τῆς δημοτικότητός των ἀπορρεόντων δικαιωμάτων των ἐν τῇ ἀπολαύσει τῶν κοινοτικῶν βοσκῶν, θὰ προέκυπτεν ἡ διάκρισις αὐτῶν εἰς κατηγορίας καρπουμένων καὶ μὴ κοινοτικῆς περιουσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4061 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 1068) 9.3.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτήσεων συνδρομητῶν τοῦ αὐτομάτου τηλεφωνικοῦ κέντρου Χανίων προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ἐγκριθέντος προγράμματος ἐπεκτάσεως τῆς ἀστικῆς τηλεφωνίας κατὰ 50.000 τηλεφωνικὰς συνδέσεις ἐπέκτασις τοῦ Κέντρου Χανίων κατὰ 300 συνδέσεις ὡς καὶ ἡ διάθεσις 100 νέων συνδέσεων διὰ τὴν Σούδαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 711)28.1.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1576)3.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀφορώσης τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐπικοινωνίας τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Νέας Μαγνησίας μετὰ τῆς δημοσίας ὁδοῦ Θεσσαλονίκης–Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ ταὐταρίθμου ἐγγράφου μας πρὸς τοὺς Σ.Ε.Κ. ἐνεκρίναμεν τὴν παρ’ αὐτῶν παραχώρησιν εἰς τὴν εἰρημένην Κοινότητα τῆς αἰτηθείσης παρ’ αὐτῆς λωρίδος, πλάτους 3,0 μέτρων, ἵνα αὕτη δυνηθῇ νὰ διευρύνῃ καὶ ἀσφαλτοστρώσῃ τὸ παραλλήλως τῇ σιδηροδρομικῇ γραμμῇ τμῆμα τῆς ὁδοῦ, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θέλει ἀποκλεισθῇ οἱαδήποτε ἀξίωσις περὶ δημιουργίας ἰσοπέδου διαβάσεως εἰς χλμ. 9.068 γραμμῆς Θεσσαλονίκης–Εἰδομένης, λόγῳ τῶν εἰς τὴν θέσιν ταύτην δυσμενῶν συνθηκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5226)3.4.57 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 1163 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μιχ. Στεφανίδη, περὶ τοῦ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου Στενῆς Εὐβοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἡ ἔναρξις τῆς λειτουργίας τοῦ γραφείου τούτου καθυστερεῖ, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, παρὰ τὰ ἐπανειλημμένα ἔγγραφα ἡμῶν, δὲν ἐχορήγησεν εἰσέτι τὴν ἀπαιτουμένην πίστωσιν διὰ τὸν διορισμὸν εἰς αὐτὸ διανομέως. Ἡ ἐν λόγῳ πίστωσις ἐζητήθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 55127)7.7.56, 93141)31. 10.56, 10124)1.2.57 καὶ 9040)15.2.57 ἐγγράφων μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βασαρδάνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2800)19.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ σχέδιον ρυμοτομίας Ζωγράφου ἐτροποποιήθη διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Θεράποντος, ἀκριβῶς εἰς τὴν θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεγείρεται σήμερον κατόπιν προτάσεως τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου. Μεταγενεστέρως καὶ μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ, τὸ Δημοτικὸν Συμβούλιον ἐπανῆλθεν ἐπὶ τῆς προτάσεώς του, ζητῆσαν νὰ τροποποιηθῇ ἐκ νέου τὸ σχέδιον. Ἡ παλινωδία αὐτὴ δὲν ἐκρίθη οὔτε παραδεκτὴ ἔναντι τῆς μονιμότητος ἣν δέον νὰ ἔχῃ τὸ σχέδιον τῆς πόλεως ἀλλ’ οὔτε καὶ ἐπαρκῶς δικαιολογημένη, διότι ὡς κυρία ὁδὸς κυκλοφορίας ἐν τῇ θέσει ταύτῃ δὲν προβλέπεται ἡ ὑπὸ τοῦ Δήμου ἀναφερομένη, ἀλλ’ αὕτη παρ’ αὐτὴν ἧς τὴν ὁδοστρωσίαν δὲν κατεσκεύασε μὲν ἀκόμη ὁ Δῆμος, πλὴν ὅμως αὕτη δὲν παύει ἀπὸ τοῦ νὰ ἀποτελῇ τὴν κυρίαν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ σχεδίου τῆς πόλεως ὁδὸν ἐν τῇ θέσει ταύτῃ, ἥτις καὶ δὲν ἐπηρεάζεται ἐκ τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 51729) 269) 1957 ἐγγράφου τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 188) 1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πέτρου Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ ἐξαναγκασθέντες εἰς παραίτησιν δημόσιοι λειτουργοί, οἱ ἀπολυθέντες δυνάμει τοῦ Θ) 1946 Ψηφίσματος, ἢ οἱ παραιτηθέντες ἠδύναντο νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν των, ἐφ’ ὅσον ἤθελον ὑποβάλει σχετικὴν αἴτησιν μετὰ τῶν νομίμων δικαιολογητικῶν καὶ ἐντὸς τριμήνου ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Α. Ν. 1540) 1950 Φ.Ε.Κ. 247) 29.10.1950 τεῦχος Αʹ (οὐχὶ ὡς ἐσφαλμένως ἀναγράφεται ἐν τῇ ἐν λόγῳ ἐπερωτήσει Α. Ν. 1850). Ὁπωσδήποτε ὁ ἐκτὸς τῆς ὑπηρεσίας χρόνος τῶν ἐπανελθόντων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ὡς ἄνω Α. νόμου δὲν ἀναγνωρίζεται ὡς συντάξιμος, διότι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον θεωρεῖ τὸν Α. νόμον 1540) 1950 ὡς ἀντισυνταγματικόν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3493) 1548) 5.3.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη πρὸς ἡμᾶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 999 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι ὁ ὀργανισμὸς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου περὶ οὗ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, καταρτίζεται ἤδη καὶ θὰ ὑποβληθῇ ἐν συνεχείᾳ πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 93) 5.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰ ἀφορῶντα τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐρωτήματα τῶν ἐρωτώντων βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. α) Ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρώτημα. Αἱ προϋποθέσεις εἰσαγωγῆς σπουδαστῶν εἰς τὰς Δραματικὰς Σχολὰς καὶ ὁ ἀσκούμενος ἔλεγχος εἶναι ἱκαναὶ ἐγγυήσεις διὰ τὴν ἀρτίαν μόρφωσιν ἠθοποιῶν. Οὐδεὶς δύναται νὰ ἐγγραφῇ ἄνευ ἀπολυτηρίου Γυμνασίου. Ἡ φοίτησις εἶναι τριετὴς τὰ δὲ διδασκόμενα μαθήματα εἶναι ὑποκριτικὴ ὀρθοφωνία, δραματολογία, ἱστορία τοῦ θεάτρου καὶ Νεοελληνικῆς Λογοτεχνίας. Αἱ ἀπολυτήριοι ἐξετάσεις διεξάγονται ἐνώπιον Ἐπιτροπῆς, ὁριζομένης ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου. Φρονοῦμεν ὅτι καὶ αἱ προϋποθέσεις καὶ ὁ ἔλεγχος εἶναι ἀρκετὰ αὐστηραὶ ἴσως ὅσον εἰς οὐδένα ἄλλον παρεμφερῆ ἐπαγγελματικὸν κλάδον. Ἄλλωστε ὁ μέσος ὅρος ἀποφοίτων δραματικῶν Σχολῶν δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 15 κατ’ ἔτος, ἀριθμὸς ὄχι ὑπερβολικὸς δι’ ἓν ἐπάγγελμα τὸ ὁποῖον κυρίως στηρίζεται εἰς τὴν ἀνανέωσιν τῶν ἐργατῶν του. Ἡ νομοθεσία τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀδείας, θέλει ἀναθεωρηθῆ καὶ ἡ διάταξις περὶ χορηγήσεως ἀδείας εἰς ἐξαιρετικὰ ταλέντα θέλει τροποποιηθῆ εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐξασφαλίζωνται ἡ εἴσοδος εἰς τὸ θεατρικὸν ἐπάγγελμα, προσώπων, μὲ ἀληθῆ κλίσιν πρὸς τὸ θέατρον, τὰ ὁποῖα, ὅμως, δὲν ἔχουν τὰ τυπικὰ γραμματικὰ προσόντα. β) Ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐρώτημα. Ἡ δημιουργία μονίμου κρατικοῦ θιάσου εἰς Θεσσαλονίκην ἀντιμετωπίζει μεγάλας οἰκονομικὰς δυσχερείας. Τὸ θέμα, ὅμως, εἶναι πάντοτε ἀνοικτὸν καὶ καταβάλλονται σοβαραὶ προσπάθειαι πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν. Ὡς πρῶτον στάδιον ἐνεργείας μελετᾶται ἡ διαρρύθμισις τοῦ κτιρίου τοῦ θεάτρου εἰς τρόπον ὥστε νὰ καταστῇ συγχρονισμένον θέατρον καὶ νὰ δυνηθῇ νὰ στεγάσῃ μόνιμον θίασον. γ) Ὑπ’ ἀριθ. 13 ἐρώτημα. Ἡ κατάργησις τοῦ ν. 80)1946 «περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου» δὲν ἐνδείκνυται διότι εἰς οὐδὲν παρεμποδίζει τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου. Δὲν γνωρίζομεν δὲ διατὶ ζητεῖται ἡ κατάργησίς του καὶ διὰ τίνα σκοπόν. δ) Ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐρώτημα. Αἱ καλλιτεχνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ συνθῆκαι τῶν ἠθοποιῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Θεάτρου παρουσιάζονται ἀπὸ πολλὰς ἀπόψεις εὐνοϊκαί, ἢ τοὐλάχιστον ἀσυγκρίτως εἰς καλυτέραν μοῖραν ἀπὸ ἐκείνας τοῦ ἐλευθέρου θεάτρου. Ὁ μισθὸς εἶναι ἐπαρκὴς καὶ ἡ ἀνάδειξις ἑκάστου ἀνάλογος μὲ τὴν καλλιτεχνικήν του προσφοράν. Εἰς τὴν Ἐθνικὴν Λυρικὴν Σκηνὴν, δυστυχῶς, αἱ δυσμενεῖς οἰκονομικαὶ συνθῆκαι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν πλήρη ἱκανοποίησιν τοῦ καλλιτεχνικοῦ προσωπικοῦ. Ἐλπίζομεν, ὅμως, ὅτι μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν αὐτῆς εἰς τὸ Θέατρον «ΟΛΥΜ-ΠΙΑ» θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ πλήρης ἀντιμετώπισις πολλῶν ἐκκρεμῶν θεμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης καὶ ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5162)2.4.57 ὑμετέρου, ὑπ’ ἀριθ. 1153 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατόπιν σχετικῆς συνεννοήσεως, τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας, στερουμένης σχετικῶν πιστώσεων, ἡ ὑπηρεσία Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, χειριζομένη τὸ ὅλον θέμα παροχῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς πρὸς τοὺς σεισμοπαθεῖς Θήρας καὶ λοιπῶν νήσων Κυκλάδων, ἀνέλαβε καθ’ ἁρμοδιότητα νὰ ἀποστείλῃ οἰκοδομικὰ ὑλικὰ καὶ πρὸς τὰς λοιπάς, πλὴν τῆς Θήρας, σεισμοπλήκτους νήσους, τῆς Δωδεκανήσου, προφανῶς δὲ καὶ Καλύμνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1016 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, σχετικῶς μὲ ἀπαντήσεις δοθείσας ὑφ’ ἡμῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 195290)16046)11.12.56 ἡμετέρου ἐπὶ διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἐρωτήσεων τοῦ αὐτοῦ βουλευτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ ἀπαντήσεις ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων ἐδόθησαν κατόπιν πληροφοριῶν διαβιβασθεισῶν ἡμῖν τηλεφωνικῶς παρὰ τοῦ γραφείου Δ.Υ.Κ. Λαρίσης, ἡ ἐν αὐταῖς δὲ ἔκφρασις «διατεθεῖσαι πιστώσεις εἶχε τὴν ἔννοιαν προταθεῖσαι πρὸς διάθεσιν πιστώσεις». Ἄλλωστε τὴν 11.12.1956, ὅτε ἐδόθησαν αἱ ἀπαντήσεις, δὲν εἶχεν ἀκόμη ἐγκριθῆ τὸ πρόγραμμα Δημ. Ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1957. Συμπληρωματικῶς ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν: 1) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 328 ἐρωτήσεως: α) Ἡ αἰτηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Λαρίσης πίστωσις ἐκ δραχ. 340.000 διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Κουτσμπασανιώτη τελικῶς δὲν ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. β) Ἡ τάφρος Νιαμάτων, συντηρηθεῖσα κατὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος 1956 εἰς βάρος τοῦ τακτικοῦ Προϋπολογισμοῦ (πιστώσεις Ὑπουργείου Γεωργίας) διὰ δαπάνης 25.000 δραχ. θέλει συντηρηθῆ κατὰ τὸ ἥμισυ μέχρι ρεύματος Ἀσμάκι εἰς βάρος πιστώσεων κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ (πιστώσεις Ὑπουργείου Γεωργίας) κατὰ τὸ 1957. 2) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 330 ἐρωτήσεως: Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων εἰς τὴν λεκάνην τοῦ ρεύματος Βούλγαρη, ἐπαρχίας Ἐλασσόνος, διετέθησαν διὰ τὸ 1957 δραχ. 200.000, ἐκ τοῦ προγράμματος ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων τοῦ Κ.Τ.Γ.Κ. καὶ Δασῶν δραχμαὶ 100.000 3) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐρωτήσεως: Διετέθησαν ἐπίσης ἐκ τοῦ προγράμματος ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων τοῦ Κ.Τ.Γ.Κ. καὶ Δασῶν δραχμαὶ 100.000 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων εἰς τὴν λεκάνην Ξηριᾶς Ἐλασσόνος, ἀντὶ δραχμῶν 300.000. 4) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 334 ἐρωτήσεως. Ἡ αἰτηθεῖσα ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων ἐκ δραχμῶν 2.000.000 πίστωσις διὰ τὸ 1957 διὰ τὴν διευθέτησιν τοῦ χειμάρρου Πόντικα δὲν ἐνεκρίθη. Ὡς μᾶς ἐπληροφόρησε τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων, ἡ σχετικὴ μελέτη διεβιβάσθη ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω Ὑπουργείου πρὸς τὸν Στρατόν, ὅστις ἐνδιεφέρθη ἰδιὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἐμμ. Πρωϊμάκη καὶ Ἀντ. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Ἡ ἀξιοποίησις τῶν πηγῶν Ψυχροῦ Ἱεραπέτρας ἐμελετήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας, συνταχθείσης πρὸς τοῦτο μελέτης ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας Ε.Τ.Μ.Ε. — ΥΑΡΟ καὶ ὑποβληθείσης αὐτῷ πρὸ 6μήνου. 2) Ἡ μελέτη περιλαμβάνει τὴν ἀξιοποίησιν τῶν πηγῶν Ψυχροῦ, τὸ μὲν διὰ τὴν κατασκευὴν ὑδροηλεκτρικοῦ ἐργοστασίου, τὸ δὲ διὰ τὴν ἄρδευσιν τμήματος τῆς περιοχῆς Ψυχροῦ ὡς καὶ τῆς πεδιάδος Ἱεραπέτρας. 3) Τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν κέκτηται ἀντίγραφον τῆς μελέτης, οὐδὲ ἀποτελεῖ τὸν ἁρμόδιον φορέα προωθήσεως τῆς μελέτης εἰς τὸ στάδιον κατασκευῆς, καθ’ ὅσον τὸ ἀρδευτικὸν ἔργον προϋποθέτει τὴν ἐκτέλεσιν προηγουμένως τοῦ ὑδροηλεκτρικοῦ τοιούτου, οὗτινος ἁρμόδιος φορεὺς τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας. 4) Γεωτρύπανον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας λειτουργεῖ εἰς τὸν Νομὸν Λασηθίου ἀπὸ τοῦ 1953 ἐκτελῶν γεωτρήσεις ὑδρεύσεως καὶ ἀρδεύσεως. Εἰς τὴν περιοχὴν Ἱεραπέτρας (Καδοῦνι) ἔχει ἐκτελεσθῆ προσφάτως γεώτρησις ἀποδώσασα 65 μ3 ὥρ. Βάσει τῶν ληφθέντων διὰ τῆς τριμεροῦς ἀποφάσεως Σ.Α.)52)1956 εὐεργετικῶν μέτρων, δύνανται οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἀγρόται νὰ προβοῦν εἰς ἐκτέλεσιν γεωτρήσεως ἀρδεύσεως μὲ μικρὰν προκαταβολὴν 5.000 δραχ. καὶ δανεισμοῦ παρὰ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ 10 ἔτη. Σχετικῶς ἔχει ἀποσταλῆ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 593)5.9.56 ἐγκύκλ. Ὑπουργείου Γεωργίας πρὸς Νομαρχίας καὶ Δ)νσεις Γεωργίας καθορίζουσα τὰς λεπτομερείας τῆς ἀπαιτουμένης διαδικασίας. Μέχρι τοῦδε δὲν ἔχουν ὑποβληθῆ ἡμῖν σχετικαὶ αἰτήσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Σαράφη καὶ Α. Λασκαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1091 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου, Σ. Σαράφη καὶ Α. Λασκαρίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα, ὅπερ ἀφορᾷ ἡ ἀνωτέρω ἐρώτησις, ἔπαυσεν ὑφιστάμενον ἀπὸ 10 μηνῶν περίπου. Συγκεκριμένως διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Φ. 17735)608704) 26.6.56 Διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης Γ.Ε.Σ. Β2 κατηργήθη ἡ παράγραφος 5 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 278716)22. 7.56 ἀπορρήτου διαταγῆς Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ συνεπῶς ἔκτοτε δι’ ἅπαντας τοὺς ὑπηρετήσαντας εἰς Μονάδας τῆς Μακρονήσου ἡ ὑπηρεσία των αὕτη λογίζεται ὡς χρόνος στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας καὶ προσμετρεῖται διὰ τὴν κάλυψιν ὀφειλομένων στρατολογικῶν ὑποχρεώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΑΡ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

ΥΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4438)20.3.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως, τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 1117 ἀφορώσης τὴν παροχὴν πληροφοριῶν ἐπὶ τῶν διαδιδομένων, περὶ μεταφορᾶς τῆς ἕδρας τῆς Οἰκον. Ἐφορίας Μαργαριτίου ἐκ Πάργας εἰς Μαργαρίτιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὔτε κἂν τοιαύτη σκέψις ἐγένετο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ 5228)3905 ἀπὸ 3.4.1957 ἐγγράφου τῆς Διευθύνσεως Νομοθετικῶν καὶ Νομοπαρασκευαστικῶν Ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς δι’ ἧς ἀπεστάλη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1165 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ Υ.Ε.Ν. διὰ τῆς ἀπὸ 29 π. μ. Μαρτίου, ἤτοι τῆς ἑπομένης τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου, τηλεγραφικῆς του διαταγῆς πρὸς τοὺς Προξενικοὺς Λιμενάρχας Νέας Ὑόρκης καὶ Λονδίνου, ἔδωσεν ἐντολὴν ὅπως ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν ἐκεῖθε Ἑλληνικῶν Ἐφοπλιστικῶν Γραφείων εἰδοποιηθῶσι τὰ ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοῖα, πλέοντα ἐγγὺς τῶν Σεϋχελλῶν καὶ δυνάμενα παρεκκλίνοντα τῆς γραμμῆς των, νὰ προσεγγίσωσιν εἰς τὴν νῆσον ταύτην ἵνα παραλάβωσι τὸν Ἐθνάρχην Μακάριον μετὰ τῶν συνεξορίστων του. Ἐπίσης ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ὁ ἀσύρματος τοῦ Υ. Ε.Ν. ἐτέθη εἰς ἐπαφὴν μὲ ὅλα τὰ Ἑλληνικὰ πλοῖα, τὰ διαπλέοντα τὸν Ἰνδικὸν Ὠκεανὸν καὶ εὑρισκόμενα σχετικῶς ἐγγὺς πρὸς τὰς Σεϋχέλλας, πρὸς ἐξακρίβωσιν τοῦ ἀκριβοῦς στίγματός των καὶ παροχὴν περαιτέρω ὁδηγιῶν ἐν συνεννοήσει μετὰ τῶν εἰς ἃ ἀνήκουν Ἐφοπλιστικῶν Γραφείων. Πρὸ τῆς τελικῆς ἀναλήψεως τῆς μεταφορᾶς τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς συνοδείας του ὑπὸ τοῦ «ΟΛΥΜΠΙΚ ΘΑΝ-ΤΕΡ» εἶχον γίνει πλεῖσται ὅσαι ἐπαφαὶ καὶ συνεννοήσεις μετ’ ἄλλων πλοίων μὴ ἀπολήξασαι ὅμως, εἰς ἀποτέλεσμα, λόγῳ τῆς μεγάλης ἀποστάσεως, εἰς ἣν εὑρίσκοντο τὰ πλοῖα ταῦτα, καθὼς καὶ τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων αὐτῶν εἰς ναυλωτάς. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 5 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

§5Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπληροφορήθην ὅτι ὡρισμέναι φράσεις μου, αἱ ὁποῖαι ἐλέχθησαν χθὲς καὶ ἀφεώρων τοὺς διορθωτὰς τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν, παρεξηγήθησαν. Δὲν ἔπρεπε νὰ παρεξηγηθοῦν. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐνῷ ἐξῆρα τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν οἱ στενογράφοι καὶ οἱ πρακτικογράφοι, δὲν ἐξῆρα τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν καὶ ὑπὸ συνθήκας μάλιστα βίας, οἱ διορθωταὶ τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν. Δι’ αὐτό, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξάρω καὶ τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπιτελοῦν οἱ διορθωταὶ καὶ νὰ διευκρινίσω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον χθές. Εἶπον χθές, ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν διορθωτῶν εἶναι ἀνεπαρκὴς καὶ ὄχι οἱ ἴδιοι οἱ διορθωταὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπαρκεῖς, ἐπαρκέστατοι. Νομίζω, ὅτι, θὰ ἔπρεπε διὰ κάθε σελίδα πρακτικῶν νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνας διορθωτής, διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν ἐσφαλμένα ἐπίσημα πρακτικά.

§6Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι οἱ συντάκται τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν, καὶ τοῦτο εἶναι πρὸς τιμήν των, ἐκτελοῦν τὸ καθῆκον των μὲ ζῆλον καὶ εὐσυνειδησίαν καὶ εἶναι ἀξιέπαινοι διὰ τοῦτο. Δι’ αὐτὸ εἶναι ἐντελῶς ἀδικαιολόγητα τὰ ὅσα ἐλέχθησαν εἰς βάρος των, χθές.

§7ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἐλέχθη τίποτε εἰς βάρος τῶν πρακτικογράφων.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐν ἀρχῇ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὑπεβλήθη πρότασις ἐκ μέρους ἀξιοτίμων συναδέλφων, ἀναφερομένη εἰς τὸν τρόπον τῆς συντάξεως τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν. Ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἐφ’ ὅσον μάλιστα, ὡς ἐλέχθη, ἀποτελεῖ αὕτη καὶ εἰσήγησιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κανονισμοῦ, θ’ ἀσχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον αὐτῆς ἡ πρότασις τροποποιήσεως τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, ὅμως, τῆς προτάσεως αὐτῆς, ἠσκήθη κριτικὴ εἰς βάρος τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐντεταλμένων μὲ τὴν τήρησιν τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν καὶ τοῦ Δελτίου Τύπου. Θὰ ἤθελον ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ παρατηρήσω, καὶ φρονῶ ὅτι θὰ συμφωνήσητε καὶ σεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ ἔργον τοῦ συντάκτου τῶν ἐπισήμων πρακτικῶν καὶ τοῦ Δελτίου Τύπου δὲν εἶναι εὐχερὲς καὶ εὔκολον. Ὁ πρακτικογράφος δὲν ἀντιγράφει. Ὁ πρακτικογράφος δημιουργεῖ. Ὁ πρακτικογράφος εἶναι ὑποχρεωμένος ἐντὸς ἐλαχίστου χρονικοῦ διαστήματος νὰ ἀκούσῃ τὸν ρήτορα ἀγορεύοντα, ἐπὶ ἀγνώστου πολλάκις (διὰ τὸν πρακτικογράφον) θέματος, θέματος ἐνίοτε ἐπιστημονικοῦ (Συνταγματικοῦ, οἰκονομολογικοῦ κ.λ.π.), δι’ ὃ ἀπαιτεῖται ἰδιάζουσα μόρφωσις καὶ ἐξαιρετικὰ προσόντα, νὰ ἀφομοιώσῃ τὸ θέμα ἀμέσως καὶ νὰ τὸ διατυπώσῃ ὑπευθύνως περιληπτικῶς. Θὰ συνομολογήσητε, φρονῶ, ὅτι τὸ ἔργον αὐτὸ εἶναι ἄκρως δυσχερές. Καθίσταται δὲ ἀκόμη δυσχερέστερον ὅταν πρόκειται νὰ διατυπώσῃ διαλογικὴν συζήτησιν καθ’ ἣν ὁ Α βουλευτὴς διακόπτει τὸν Β εἰς τὸ μέσον μάλιστα τῆς φράσεώς του, διὰ νὰ τὸν διακόψουν καὶ τοῦτον οἱ Γ καὶ Δ καὶ μάλιστα ἐν μέσῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν. Ὅλα αὐτὰ θὰ πρέπει νὰ βαρύνουν εἰς τὰς κρίσεις μας καὶ νὰ μὴ εἴμεθα ὑπεράγαν αὐστηροὶ εἰς τυχὸν παρουσιαζομένας ἀναποφεύκτους παραλείψεις. Ταῦτα πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου. Τὸ θέμα τῆς μεταβολῆς τοῦ ἰσχύοντος συστήματος, εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, θέμα τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θὰ ἀποφανθῇ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Βουλὴ ἐν καιρῷ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§9Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ κάμωμεν ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις ἢ νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις;

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων διὰ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ε.Δ.Α. κ. Ι. Πασσαλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§13Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα ποὺ συζητοῦμεν αὐτὰς τὰς ἡμέρας εἰς τὴν Βουλὴν συγκεντρώνει τὸ ἐνδιαφέρον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Τὸ θέμα εἶναι πολυσύνθετον, τὸ θέμα δὲν εἶναι κομματικόν, εἶναι ἐθνικόν. Διὰ τοῦτο, ἐν ἠρεμίᾳ, ἀντικειμενικὰ καὶ μὲ εἰλικρίνειαν, θὰ ἐκθέσω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὰς ἀπόψεις μας. Εἶναι πολυσύνθετον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποφευχθῇ κάθε ἐκδήλωσις, οἱασδήποτε κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν τῆς Βουλῆς. Εἰς τὰ τελευταῖα 13 χρόνια τὸ θέμα τῆς ἀμνηστίας καὶ τῆς Δημοκρατίας εὑρίσκεται εἰς τὸ κέντρον τῆς ἐθνικῆς καὶ πολιτικῆς ζωῆς τῆς χώρας μας. Ἀμέσως μετὰ τὴν συμφωνίαν τῆς Βάρκιζας, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ πολὺ περισσότερον μετὰ τὴν λῆξιν, τὸ θέμα αὐτὸ ἀναζητοῦσε τὴν ριζικήν του λύσιν. Ὅλαι αἱ Βουλαὶ τοῦ τελευταίου καιροῦ εὐρύτατα συνεζήτησαν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ποὺ ἀφορᾷ τὴν τύχην πολλῶν πολιτικῶν κρατουμένων, πολιτικῶν φυγάδων καὶ πολιτικῶν φακελλωμένων. Ὅλα τὰ πολιτικὰ κόμματα, ὅλη ἡ πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας μας, κατὰ καιροὺς εἶπε τὰς ἀπόψεις της, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα καὶ ἀνεγνώρισε τὴν ἀνάγκην τῆς λύσεως τοῦ προβλήματος. Δυστυχῶς, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις τὸ ἠγνόησε εἰς τὴν πρᾶξιν καὶ ἠθέλησε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἡμίμετρα. Δι’ αὐτὸ ἐρχόμεθα καὶ σήμερον νὰ τὸ συζητήσωμεν ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς. Βέβαια, τὸ θέμα δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν πολλοί, ἢ ὀλίγοι, εἶναι οἱ κρατούμενοι, δὲν εἶναι θέμα ἀριθμοῦ κρατουμένων. Τὸ θέμα εἶναι πολὺ γενικώτερον. Ἀφορᾷ τὴν ἐκκαθάρισιν ἑνὸς κακοῦ παρελθόντος, τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ὁμαλότητος. Βεβαίως τελευταίως πολὺ ὀλίγοι εἶναι οἱ κρατούμενοι καὶ αὐτὸ ὡρισμένοι θέλουν νὰ τὸ ἐκμεταλλευθοῦν, ὅτι οὐσιαστικὰ ἔχει κλείσει αὐτὸ τὸ θέμα, ἀφοῦ ὑπάρχουν μόνον 3 χιλ. κρατούμενοι, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ περισσότεροι εἶναι ποινικοῦ δικαίου καὶ μερικαὶ ἑκατοντάδες ἐπικινδύνων ἐξορίστων, καὶ ἐκείνων ἐθελοντῶν, ποίαν ἀμνηστίαν θέλετε; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ ἐγκληματιῶν καὶ ἐπικινδύνων. Διότι, ἂν ἦσαν ἐγκληματίαι, οἱ ἐγκληματίαι χρειάζονται τὸ πολὺ 10–13 χρόνια εἰς τὴν φυλακὴν καὶ κατόπιν τοὺς ἀφήνουν ἔξω. Ἐξ ἄλλου τὸ γεγονὸς ὅτι μία μόνον «δήλωσις μετανοίας καὶ νομιμοφροσύνης» εἶναι ἀποφασιστικὸν κριτήριον τῆς ἀπολύσεώς του, αὐτὸ καὶ μόνον τὸ γεγονὸς ἀνατρέπει κάθε ἰσχυρισμὸν περὶ ἐγκληματιῶν καὶ περὶ ἐπικινδύνων. Κύριοι βουλευταί, καὶ ἄλλοτε, εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ 1952, ὅταν πιὰ εἶχε λήξει ὁ ἐμφύλιος πόλεμος, εἶχα θέσει τὸ ἐρώτημα: Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν ἔνοπλοι, διατὶ δὲν δίδετε ἀμνηστίαν; Μήπως φοβεῖσθε τὸν ἄοπλον λαόν; Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Δὲν θέλω, σᾶς βεβαιῶ, νὰ θίξω κανένα, ὁμιλῶ γενικὰ διὰ τὴν στάσιν μερικῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ παρουσιάζωνται ὅτι εἶναι φύλακες ἄγρυπνοι τῆς νομιμοφροσύνης καὶ τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος. Καὶ δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἀνάλυσιν ὅλων τῶν πλευρῶν τοῦ θέματος, οὔτε μὲ τὴν νομικὴν ἢ τὴν συνταγματικὴν ἄποψιν αὐτοῦ. Τὰ ζητήματα αὐτὰ τὰ ἐξέθεσαν ἄλλοι ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πολὺ καλλίτερα ἀπὸ ἐμέ. Ἐγὼ τὸ ζήτημα θὰ τὸ ἐξετάσω γενικὰ καὶ θὰ ἐξηγήσω ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, ποὺ ἐμποδίζουν τὴν ἀμνήστευσιν καὶ τὸν ἐκδημοκρατισμὸν τῆς χώρας μας καὶ ἂν οἱ λόγοι αὐτοὶ εἶναι ἀληθινοὶ ἢ τὶ σήμερα ἐμποδίζει νὰ μπῇ ἡ χώρα εἰς τὴν ὁμαλότητα ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια, ἀφοῦ ἔληξε τὸ θλιβερὸν γεγονός, ὁ ἐμφύλιος σπαραγμός. Πολλὲς ὑποσχέσεις ἐδόθησαν καὶ ἀπὸ τὴν Δεξιὰν καὶ ἀπὸ τὸ Κέντρον, ἂν καὶ τώρα, ὅπως ἔγιναν τὰ πράγματα, διαχωριστικὴ γραμμὴ δὲν ὑπάρχει μεταξὺ Δεξιᾶς καὶ Κέντρου. Κάποτε εἶχα πῆ ὅτι εἶναι ἀμετακίνητα τὰ καθίσματα τῆς Δεξιᾶς καὶ ἐθύμωσαν ἀπὸ τὴν Δεξιάν. Τώρα, ὅμως, πρέπει νὰ τοὺς συγχαρώ, διότι, ἐνῷ ἐκεῖνοι εἶναι ἀμετακίνητοι, βλέπω νὰ μετακινοῦνται τὰ καθίσματα τοῦ Κέντρου πρὸς τὰ δεξιά!... Δὲν θέλω νὰ ὁμιλήσω δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα περισσότερον. Θέλω ὅμως, νὰ σημειώσω ὅτι ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὸ Κέντρον, ἀμέσως μετὰ τὰς ἐκλογάς, ἤρχισαν αἱ ἀμφισβητήσεις καὶ αἱ παρερμηνεῖαι ἐκείνων, ποὺ εἶχαν ὑπαχθῆ. Ὕστερα ἔγινε συγκερασμὸς τῶν ἀπόψεων τῶν δύο συνεργαζομένων κομμάτων καί, τέλος, τὸ ἐπιχείρημα: Μᾶς ἐμποδίζει ἡ Ἀντιπολίτευσις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ δὲν μποροῦμε νὰ κάμωμε πολλὰ πράγματα!... Ἔτσι ἔγιναν τὰ ἡμίμετρα καὶ διαιωνίζεται ἡ ἀνωμαλία. Ὅταν δὲ ἦλθεν ὁ Συναγερμὸς εἰς τὴν ἐξουσίαν παρουσιάσθηκε καὶ ἡ λήθη, ἡ ὁποία εἶναι τέκνον τοῦ Μαρκεζίνη, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ κἄπως προσωπικὸς φίλος μου, ἀλλ’ ὁ Συναγερμὸς τὴν λήθην τὴν ἔρριψε πραγματικὰ εἰς τὸ ποτάμι τῆς λήθης!... Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὥστε καὶ ἡ Δεξιά, ὁ Συναγερμός, ἀκολούθησε σχεδὸν τὴν γραμμὴν τοῦ Κέντρου. Καὶ ἡ σημερινὴ Δεξιὰ εἶναι συνέχεια τοῦ Συναγερμοῦ, εἶναι τὰ ἴδια πρόσωπα. Τὰ πρόσωπα τοῦ Συναγερμοῦ εἶναι καὶ σήμερα εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε., λείπει μόνον ὁ Μαρκεζίνης, ὁ «ἐγκέφαλος» τοῦ Συναγερμοῦ καὶ τῆς Δεξιᾶς, ὁ ὁποῖος πραγματικὰ πρῶτος εἰς τὰ 1948, ἐνῷ ἐξηκολούθουσε ὁ ἐμφύλιος πόλεμος, ἔγραψε 12 ἄρθρα εἰς τὸ «Βῆμα», ποὺ ὑστερότερα ἐδημοσιεύθησαν καὶ εἰς τὴν «Αὐγὴ» καὶ ὡμιλοῦσε περὶ λήθης. Ἐγὼ δὲν τὸν ἐγνώριζα, ἀλλὰ εἶπα: Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ἀφοῦ μέσα στὸν ἐμφύλιο πόλεμο γράφει γιὰ λήθη, θὰ ἔχῃ κἄτι ἀναλαμπές. Κι’ ὅταν ἀργότερα τὸν κατηγόρησα ὅτι ἄφησε ἔκθετον τὸ τέκνον του, ἐσηκώθηκε μὲ διέκοψε καὶ εἶπε: «Εἶναι ἰδικόν μου ἔργον. Ἡ λήθη, νομίζω, εἶναι μία μεγάλη πολιτικὴ καὶ δὲν δίδεται κατὰ στάδια. Ἡ ἀμνηστία καὶ ἡ εἰρήνευσις δὲν εἶναι λήθη. Ἡ λήθη εἶναι κἄτι εὐρύτερον καὶ περισσότερον ἀπὸ τὰ δύο αὐτά». Καὶ πιστεύω ὅτι θὰ θυμᾶσθε ὅτι δίπλα του ἐκάθητο ὁ Στρατάρχης, ὁ Πρόεδρος Κανελλόπουλος καὶ ἴσως καὶ κἄποιος ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Ὑπουργούς. Κανεὶς δὲν ἐσηκώθηκε νὰ πῇ τίποτε, οὔτε ὁ πρόεδρος Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος πάντοτε σὲ τέτοια σοβαρὰ ζητήματα ἐπεμβαίνει. Δὲν ἐπενέβη καὶ δὲν ἔφερε καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἄρα αἱ ὑποσχέσεις τῆς Δεξιᾶς εἶναι σαφεῖς καὶ τώρα ἐγκαταλείπονται. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ ἔχομε τὸν τελευταῖο λόγο τοῦ συναρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτὸν τὸν λόγο, πολύ, ἂν καί, γιὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινής, μὲ ἐπίκρανε. Ἀλλ’ εἰς τὴν πολιτικὴν δὲν ὑπάρχουν πικρίες, παρὰ μόνον ἡ προσπάθεια νὰ ἀντιμετωπίσῃς τὴν πραγματικότητα, ὅπως εἶναι. Ὁ συναρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, παρηρμήνευσε τὸ πρόγραμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἀρνήθηκε τὴν ἀμνηστία καὶ τὴν ἀντικαθιστᾷ μὲ τέτοια μέτρα καὶ τέτοιες προϋποθέσεις, ποὺ νοθεύουν περισσότερο τὴν κατάστασι. Δὲν θέλω νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερο καὶ νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ποίαν ἐντύπωσιν μοῦ ἔκαμε ὁ λόγος αὐτός. Σᾶς εἶπα ὅτι μὲ ἐπίκρανε. Ἕνα μονάχα μπορῶ νὰ προσθέσω: O tempora o mores. Νομίζω ὅτι καταλαβαίνετε τὶ σημαίνει αὐτό!... Βέβαια ἡ πολιτικὴ αὐτὴ δὲν ἐξηγεῖται ὅτι εἶναι κἄπως ἀσύνετη, ὄχι μόνον τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ καὶ τῆς Δεξιᾶς καὶ τοῦ Κέντρου. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν ὅτι δὲν εἶναι συνεπής. Ἀλλὰ ἐδῶ εἶναι ἄλλα αἴτια βαθύτερα. Εἶναι αἱ δυνάμεις ἐκεῖναι αἱ ἐντόπιαι καὶ αἱ ξέναι ποὺ κατευθύνουν τὴν πολιτικὴν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ αἱ δυνάμεις ἐκεῖναι εἶναι ἐναντίον τῆς ἀμνηστίας, ἐναντίον τῆς ὁμαλότητος καὶ αἱ Κυβερνήσεις μᾶλλον ἐκφράζουν τὴν νομιμοφροσύνην, διὰ νὰ μείνουν εἰς τὴν ἐξουσίαν. Καὶ τὰ κόμματα τὰ ὁποῖα θέλουν νὰ ἔλθουν εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀποκηρύττουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὑπεσχέθησαν εἰς τὸν λαόν. Κύριοι βουλευταί, ἐγὼ ἀμερόληπτα καὶ ἀντικειμενικὰ κρίνω τὰ πράγματα. Γενικὰ ἡ ἐξουσία, τὸ εἶπα καὶ ἄλλη φορά, κἄπως διαφθείρει τὸν ἄνθρωπον. Ἴσως καὶ ἐγὼ ἂν ἤμουν ἐκεῖ νὰ διεφθειρόμην. Ἡ ἐξουσία γενικῶς διαφθείρει τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ ἀδυνατίζει καὶ τὴν μνήμην του. Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ τὸ ζήτημα τίθεται μπροστά μας, ἂν θὰ λύσωμε ἡμεῖς αὐτὸ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ σοβαρὸν ἢ θὰ ἀρχίζωμεν νὰ τὸ ἐκμεταλλευώμεθα καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ κάμνωμεν ἐντύπωσιν; Αὔριον ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ψηφίζουν ἢ νὰ μᾶς καταψηφίζουν. Δι’ ἐμὲ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ἱερόν. Καὶ ὅταν τώρα ἐρωτῶνται διὰ ποίους λόγους δὲν θέλουν αὐτοὶ νὰ δώσουν ἀμνηστίαν, λέγουν ὅτι ἡ ἀμνηστία προκαλεῖ τὸ κοινὸν αἴσθημα. Εἰς τὴν Βουλὴν τὸ 1952, εἶπον ἐγὼ ὅτι ἐπὶ κατοχῆς ἔγιναν συγκρούσεις ἔνοπλοι, αἱ ὁποῖαι εἶχον κἄποιον περιεχόμενον ἐθνικὸν κοινωνικὸν περιεχόμενον, καλῶς ἢ κακῶς, αὐτὸ τὸ περιεχόμενον ἐδημιούργησεν συνθήκας ἐμφυλίου σπαραγμοῦ, κύριε Πρόεδρε, ποὺ κατέχεις τὴ κοινωνιολογίαν καλύτερα ἀπὸ ἐμένα. Ἐγὼ ὁμιλῶ τὴν γλῶσσαν ὄχι τὴν προπαγανδιστικὴν ποὺ μερικοὶ τὴν ὁμιλοῦν ἀπὸ λόγους πολιτικῆς σκοπιμότητος. Ὁ σπαραγμὸς ἐδημιουργήθη, ἐδημιουργήθησαν αἱ συνθῆκαι καὶ ἐνθυμοῦμαι τώρα ὅτι ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Χίτλερ καὶ ἐσκέπτετο νὰ καταλάβῃ τὴν Αὐστρίαν, ὁ μεγάλος συγγραφεὺς Κάουτσκι...

§14ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὴν Οὑγγαρίαν δὲν μᾶς λέτε...

§15Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Θὰ ὁμιλήσωμε καὶ διὰ τὴν Οὑγγαρίαν, ὅταν τεθῇ ζήτημα Οὑγγαρίας καὶ Οὑγγαρολογίας. Ὁ Κάουτσκι, φοβούμενος τὸν ἐμφύλιον πόλεμον ἔγραψεν ἕνα ἄρθρον, τὸ ὁποῖον μέχρι σήμερον ἐνθυμοῦμαι καὶ ἔλεγεν ὅτι αἱ φρικαλεότητες τῶν ἐξωτερικῶν πολέμων ὠχριοῦν ἀπέναντι τῶν φρικαλεοτήτων τοῦ ἐμφυλίου πολέμου. Καὶ ἐρωτᾶται ποιὸς ἀπὸ ἡμᾶς ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς φρικαλεότητας τοῦ ἐμφυλίου πολέμου συναισθηματικῶς; Καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, τὸ 1952 εἶπον ὅτι σφραγίζομεν τὰς φρικαλεότητας τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ βάζομεν τὴν πλάκαν τῆς λήθης καὶ σεβόμεθα τοὺς νεκροὺς οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν εἰς τὸν ἐμφύλιον πόλεμον εἰς οἱανδήποτε παράταξιν καὶ ἂν ἀνῆκον καὶ πρόσθεσα: «Γνωρισθήκαμε εἰς τὸ παρελθὸν μὲ τὸ μῖσος, ἂς γνωρισθῶμεν τώρα μὲ τὴν εἰρήνην καὶ ἀγάπην». (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς). Ἀλλὰ ἀναγκάζομαι νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ παρελθόν, τὸ θλιβερὸν παρελθόν, διὰ νὰ παύσῃ μιὰ διὰ πάντα ἡ παραποίησις τῶν γεγονότων καὶ τῆς σημερινῆς πραγματικότητος, καθὼς καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ πόνου τοῦ λαοῦ μας. Εἰς τὰ τελευταῖα 20 χρόνια ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπέρασε δικτατορίαν, πόλεμον, κατοχήν, ἔνοπλες συγκρούσεις. Ἄσχετα ἀπὸ τὶς ἀντιλήψεις διὰ τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς μεγάλης ἀνωμαλίας, ὅλοι μας εἴμαστε σύμφωνοι ὅτι ἐσκοτώθηκαν πολλοὶ Ἕλληνες. Ἐξοντώθησαν φίλοι καὶ ἐχθροί, ἐβασανίσθησαν καὶ ἐπόνεσαν πολλοὶ Ἕλληνες, χιλιάδες Ἑλλήνων. Βέβαια ὑπάρχουν μερικοὶ οἱ ὁποῖοι ξεχνοῦν τὰ γεγονότα καὶ λέγουν ὅτι ὁ πόνος αὐτὸς ἔθιξεν μόνον τὴν ἐθνικόφρονα παράταξιν, ἡ ὁποία σήμερον κυβερνᾷ καὶ ὅλα τὰ κακὰ τὰ ἔκαμαν οἱ κομμουνισταί, οἱ ἀριστεροί, ἐκεῖνοι ποὺ ἦσαν μέσα εἰς τὸ

Ε.Α.Μ.

Κύριοι συνάδελφοι, ἂς εἴμεθα ὀλίγον δίκαιοι καὶ ἀπέναντι τῆς ἱστορίας. Μήπως ὁ πόνος αὐτὸς τῶν χιλιάδων οἰκογενειῶν δὲν ἐμπῆκε εἰς τὰ σπίτια τῶν χιλιάδων οἰκογενειῶν Ἑλλήνων ἀριστερῶν; Μήπως δὲν γνωρίζομεν πῶς τὰ Στρατοδικεῖα ἐλειτούργησαν; Γνωρίζομεν ὅτι ἀπὸ πολιτικὴν σκοπιμότητα πραγματικὴν ἤθελαν νὰ ἐξοντώσουν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐσήκωσαν, ὅπως λέγουν, τὰ ὅπλα ἐναντίον τῆς Πατρίδος. Ἄλλο ζήτημα εἶναι ἂν ἦταν ἐναντίον τῆς Πατρίδος ἢ ὄχι. Αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ἐγὼ θὰ ἔλεγα καὶ αὐτὴν τὴν εὐθύνην διὰ τὰ θύματα τῆς ἀριστερᾶς κανεὶς δὲν φέρει ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι στενὰ συνειργάσθησαν μὲ τὸν κατακτητήν.

§16Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Φταῖνε ἐκεῖνοι οἱ Ἀρχηγοὶ τῆς Ἀριστερᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν.

§17Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Πάντοτε σᾶς ἀκούω, κανένα δὲν διακόπτω, ὅ,τι καὶ ἂν λέγετε. Πολλὲς φορὲς ἐξετοξεύθησαν λόγοι ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν καὶ ὅμως δὲν μὲ εἴδατε νὰ σηκωθῶ καὶ νὰ μεταχειρισθῶ αὐτὴν τὴν μέθοδον τῆς διακοπῆς. Σᾶς παρακαλῶ, ἂν κἄτι σᾶς εἶναι σκοτεινόν, ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε τὸν λόγον καὶ νὰ μᾶς διαφωτίσετε. Ὁ πόνος αὐτὸς ἐμπῆκε μέσα καὶ εἰς τὰς χιλιάδας τῶν οἰκογενειῶν τῶν Ἀριστερῶν καὶ ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀρνηθῶμεν ἀπὸ αὐτὲς τὶς οἰκογένειες τὸ δικαίωμα νὰ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ πόνου δι’ ὅσα ἔπαθον. Πέραν ἀπὸ αὐτὸ καὶ πέραν ἀπὸ τὶς ἐθνικὲς καὶ πολιτικὲς ἐκτιμήσεις λέγω ὅτι θὰ ἦταν τὸ ὀλιγώτερον ἀπάνθρωπον. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε, ὅπως ὁ κ. Ἰατρίδης, κἄτι ἔρριξεν, ἐξετόξευσε μίαν φράσιν, θὰ μοῦ εἴπητε ἐκεῖνοι, οἱ ἀριστεροί, νὰ πάθουν αὐτὰ ποὺ ἔπαθαν, ἀφοῦ ἤθελαν νὰ βλάψουν τὴν Πατρίδα. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ ἄποψις ἴσως νὰ εἶναι ὑποκειμενική, δὲν εἶναι, ὅμως, ἀντικειμενική. Ἡ ἱστορία ἀκόμη δὲν ἔχει κρίνει αὐτὸ τὸ θέμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις ἐκείνης τῆς μερίδος, ἡ ὁποία ἐβγῆκε νικήτρια εἰς τὴν ἀναμέτρησιν τῶν δυνάμεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἕνα εἶναι βέβαιον, ἕνα εἶναι γεγονός, ὅτι δεκάδες χιλιάδες Ἑλλήνων ἐμπῆκαν εἰς τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ γιὰ νὰ κάνουν ἐθνικὸ ἀγῶνα καὶ ὄχι νὰ καταπολεμήσουν καὶ νὰ ἐγκληματίσουν ἀπέναντι τῆς Πατρίδος...

§18Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Καὶ ὁ ἀγὼν γίνεται μὲ τὰς σφαγὰς 2.000 ἀνθρώπων, εἰς τὴν χαράδραν τοῦ Μελιγαλᾶ. (Κωδωνοκρουσίαι παρατεταμέναι).

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ. Ἐξακολουθήσατε, κύριε ἀγορητά.

§20Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐξακολουθήσω, ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, ποὺ ἔχει τὴν δύναμιν ἐδῶ μέσα, νὰ ἔχουν κἄποιον σεβασμὸν πρὸς ἡμᾶς, ὅπως ἐγὼ ἔχω πρὸς αὐτοὺς καὶ ἔχω τὴν ἀξίωσιν τὸν ἴδιον σεβασμὸν νὰ ἔχουν πρὸς ἐμένα, ποὺ ἐκπροσωπῶ μιὰ μεγάλη μερίδα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ δὲν μπορεῖτε ἔτσι νὰ φέρεσθε ἀπέναντί μας.

§21Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν ἀλήθειαν.

§22Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Μάλιστα, πρὸς τὴν ἀλήθειαν. Εἶναι ἕνα, ὅμως, γεγονός, ὅτι ἐμπῆκαν χιλιάδες Ἕλληνες εἰς τὸ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ νὰ κάνουν ἐθνικὸ ἀγῶνα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα. Ἕνας κοινωνιολόγος ἔτσι θὰ κρίνῃ τὰ ζητήματα. Ἐκεῖνοι ποὺ ἐμπῆκαν εἰς τὸν δεύτερο ἔνοπλο ἀγῶνα συγκρούσεως, ἐμπῆκαν τότε, ὅταν ἡ συμφωνία τῆς Βάρκιζας παρεβιάσθη ἀπὸ τὰς τότε Κυβερνήσεις καὶ ἀφωπλίσθηκε ὁ ΕΛΑΣ καὶ ἄρχισαν, τότε, οἱ διωγμοὶ καὶ ἀνέβηκαν εἰς τὸ βουνὸ μὲ τὴν πίστιν ὅτι κάνουν ἀγῶνα καὶ αὐτοί. Ἐπίστευαν, τὸ κίνητρο δὲν εἶναι προδοσία καὶ δὲν ἦτο ἔγκλημα. Δὲν ἦτο προσωπικὴ ἰδιοτέλεια. Αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ γνωρίζωμεν καὶ νὰ τὸ καταλάβουμε. Ἀντίθετα ἤξεραν πολὺ καλὰ ὅτι θυσίαι καὶ κίνδυνοι τοὺς περιμένουν. Καὶ ὑπάρχει μία ἱστορικὴ ἀλήθεια, τὴν ὁποίαν κανένας ἀπὸ σᾶς δὲν μπορεῖ νὰ μὴ τὴν παραδεχθῇ καὶ ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια εἶναι ὅτι οἱ προδότες καὶ οἱ ἐγκληματίες δὲν θυσιάζονται εὔκολα. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορικὴ ἀλήθεια. Μπορεῖ νὰ κατηγορήσετε ἢ νὰ μὴ συμφωνήσετε μὲ τὴν τακτικὴ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ἀλλὰ αὐτὴ τὴν ἀμερόληπτη καὶ ἀντικειμενικὴ ἀλήθεια δὲν μπορεῖτε νὰ μὴ τὴν παραδέχεσθε. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ νοιώθει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἐγὼ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι δὲν ὑπῆρξε αἴσθημα μισαλλοδοξίας καὶ ἐκδικήσεως, δὲν ὑπῆρξε οὔτε αἴσθημα ἐναντίον τῆς γαληνεύσεως τῆς χώρας μας καὶ ἐναντίον τῆς ἀμνηστίας. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐπέρασε καὶ ἐπαναστάσεις καὶ κινήματα καὶ ἀπὸ παράδοσι εἶναι μεγαλόκαρδος καὶ ἐὰν κἄποτε ὑπῆρχε αὐτὴ ἡ μισαλλοδοξία πρὸ πολλοῦ ἔχει ἐκλείψει. Ὁ λαὸς ἤδη προχωρεῖ ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία. Ὁ λαὸς προχωρεῖ καὶ ἐὰν ὅλα τὰ κόμματα εἰς τὰ προγράμματά των εἶχαν τὴν λήθη, τὴν ἀμνηστία, τὴν εἰρήνευσι, αὐτὰ ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν πίεσι τοῦ λαοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἐμπούχτησε πιὰ μὲ τὸ μῖσος καὶ τὴν ἀνωμαλία. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατάλαβε, ἐπείσθη ὅτι τίποτε καλὸ δὲν μπορεῖ νὰ φέρῃ αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ τόσα χρόνια καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἰρηνεύσῃ καὶ ἡ Ἑλλάδα. Καὶ ἐὰν κάπου ὑπάρχουν ὑπολείμματα, σᾶς βεβαιώνω ὅτι τεχνικὰ καλλιεργοῦνται ἴσως γιὰ λόγους δὲν ξέρω ποιούς, κερδοσκοπίας. Γιατὶ εἶναι λίγοι, ὄχι πολλοί, οἱ ὁποῖοι θέλουν αὐτὴ τὴν ἀνωμαλία, ἀλλὰ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θέλει τὴν ἀνωμαλία αὐτή. Καὶ εἶναι ἀποδεδειγμένο ὅτι στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς ξέρετε πολὺ καλὰ τὰ κόμματα ὤξυναν τὴν ἀντίθεσι, ἔλεγαν ὅτι ὑπάρχουν κίνδυνοι. Ὅλες οἱ ἐφημερίδες τῆς κυβερνητικῆς παρατάξεως ἔλεγαν ὅτι ὑπάρχουν κίνδυνοι σφαγῆς κ.λ.π. καὶ μολαταῦτα κάτω ἀπὸ αὐτὴ τὴν προπαγάνδα ἐναντίον τῆς ἀμνηστίας ἡ πλειοψηφία τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐψήφισε τὴν ἀμνηστία. Ἄσχετα τώρα ἐὰν ἐκ τῶν ὑστέρων παρερμηνεύεται τὸ πρόγραμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως. Καὶ θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσεν ὅτι εἶναι μειοψηφία. Καὶ ἔφερε μάλιστα καὶ ἕνα ἔγγραφον, τὸ ὁποῖον ἐδιάβασε ἐδῶ μέσα, ὅτι αὐτὸ τὸ ὑποκινεῖ ἡ Ε.Δ.Α. Πῶς, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι δυνατὸν ἕνα κόμμα ὑπὸ διωγμόν, νὰ σηκώσῃ, ποίους νὰ κινοῦνται ὑπὲρ τῆς ἀμνηστίας, σημαντικοὺς παράγοντας τῆς δημοσίας ζωῆς, ποίους, Ἐκκλησίες, ἐπιστήμονας, πολιτικοὺς καὶ πολλοὺς ἄλλους. Ἀλλὰ ἐὰν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἀνήκουν εἰς ἡμᾶς ἀλλὰ κατὰ τὸ πλεῖστον ἀνήκουν εἰς τὴν ἡνωμένη δεξιὰ παράταξι, δηλαδὴ Κέντρον καὶ Δεξιά, ὄχι στὴν ΕΔΑ. Πῶς, λοιπόν, ἦτο δυνατὸν αὐτό, ἐὰν δὲν αἰσθάνωνται ὅτι ὁ λαὸς ἀπὸ κάτω ὁμόφωνα συνεφιλιώθη; Γιατὶ ὁ λαὸς δὲν εἶναι ἐναντίον τῆς ἀμνηστίας, ἄλλως δὲν θὰ ἔκανε τὴν προπαγάνδα τὴν ὁποίαν ἔκαναν οἱ ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ. Θὰ ἦτο πολὺ ἀστεῖον νὰ νομίζωμε τοῦτο. Μάλιστα ἔγινε τὸ ἀντίθετο, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Ὄργανα ἰδικά σας δὲν ἄφηναν πολλοὺς νὰ ἐκδηλωθοῦν ὑπὲρ τῆς ἀμνηστίας. Τελειώνοντας, ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ τὸ ζήτημα, λέγω τοῦτο: Ἐὰν τώρα ἐγίνετο δημοψήφισμα, ἀνεξάρτητα ἀπὸ κόμματα καὶ πολιτευτάς, εἶμαι πεπεισμένος ὅτι τὸ 90% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ ἐψήφιζε τὴν ἀμνηστία καὶ τὴν ἐκδημοκρατικοποίησι τῆς Ἑλλάδος, ὥστε τὸ κοινὸν αἴσθημα δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀμνηστία. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀντιπάλων τῆς ἀμνηστίας εἶναι καὶ τὰ παρακάτω. Ὅτι οἱ κομμουνισταὶ δὲν θέλουν ἀμνηστία. Καὶ ἐρωτᾶται πότε εἰς τὴν ἱστορία δόθηκε ἀμνηστία γιὰ νὰ ρωτήσετε τοὺς ἀμνηστευομένους, θέλετε ἀμνηστία καὶ τὶ πρέπει νὰ κάνετε. Στὴν ἱστορία δὲν ὑπάρχει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, μόνο στὴν Ἑλλάδα ὑπάρχει. Θὰ πῆτε ὅτι ἐμεῖς εἴμεθα ἔξυπνος λαός. Αὐτὸ εἶναι δική σας ἄποψις, ἀλλὰ εἶναι σωστὸ ὅτι οἱ κομμουνισταὶ θέλουν τὴν ἀμνηστία; Δὲν ξέρω ἀπὸ ποιὲς πηγὲς παίρνει τὶς πληροφορίες αὐτὲς ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔφερε κάτι ἀποφάσεις καὶ σκέψεις τῶν κομμουνιστῶν εἰς τὰ παλαιὰ χρόνια γιὰ τὸ ζήτημα τῆς Κύπρου καὶ τὰ ἔφερε σὰν πρόσφατα. Ἀλλὰ τὰ πρόσφατα, τὰ σημερινά, ποιὰ εἶναι; Ἐκεῖνα ποὺ τοῦ ἔδωσαν εἶναι τὰ παλαιὰ καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν καμμιὰ ἀξία σήμερα, δὲν τοῦ ἔδωσαν τὰ σημερινὰ κείμενα, τὰ ὁποῖα εἶναι πρόσφατα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος, ποὺ λέγει ὅτι δὲν ἐπιδιώκει κ.λ.π. Ἀσφαλῶς δὲν θέλουν τὴν εἰρήνευσι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δίδουν τὶς πληροφορίες αὐτὲς εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότητα. Λέγει, λοιπόν, τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα ὅτι δὲν ἐπιδιώκει νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀνωμαλία εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἐπιδιώκει εἰρηνικήν, ἐλευθέραν καὶ δημοκρατικὴν ἐξέλιξιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§23Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τὰ παλαιὰ δὲν τὰ ἀμφισβητεῖτε; Αὐτὰ ποὺ ἐλέγοντο πρὸ δύο ἐτῶν διὰ τὸν Κυπριακὸν ἀγῶνα;

§24Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Διὰ τὸν Κυπριακὸν ἀγῶνα, ἴσως ὑπῆρχε κἄποια διαφορὰ εἰς τὰς μεθόδους τοῦ ἀγῶνος, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἐξέλιπεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορῆτε ἕνα κόμμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ὑπὲρ τῆς αὐτοδιαθέσεως καὶ νὰ φέρετε ὡς ἐπιχείρημα τὰ γενικώτερα συμφέροντα καὶ νὰ λέγετε ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. εἶναι ἐναντίον τῆς αὐτοδιαθέσεως. Καὶ ἐὰν ἦτο σωστὸν αὐτό, — καὶ δὲν εἶναι σωστὸ — δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ λέγετε. Πρέπει νὰ διακηρύσσωμεν, κύριοι, ὅτι ὅλα τὰ κόμματα καὶ ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ὑπὲρ τῆς αὐτοδιαθέσεως τῆς Κύπρου.

§25Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ὁμιλεῖτε ἐξ ὀνόματος τῆς Ε.Δ.Α. ἢ τοῦ Κ.Κ.Ε.;

§26Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ὁμιλῶ ἐξ ὀνόματος τῆς Ε.Δ.Α. Ἡ ἀμνηστία θὰ δοθῇ εἰς τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ εἰς τοὺς ὀπαδούς του. Ἡμεῖς δὲν ἤλθαμε ἐδῶ νὰ ζητήσωμεν ἀμνηστίαν.

§27Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐνισχύετε τὴν σύγχυσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.

§28Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἡμεῖς δὲν ἐνισχύομεν τὴν σύγχυσιν. Τὸ 1952 εἶπον: Ἐὰν θέλετε νὰ ἴδητε πόσοι εἶναι τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ πόσοι τῆς Ε.Δ.Α., δώσατε ἀμνηστίαν εἰς τὸ Κ.

Κ.Ε.

§29Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Καταδικάζετε τὰ ἐγκλήματα τοῦ Κ.Κ.Ε.;

§30Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν πιστεύω ὅτι τὸ ἐλεύθερον αὐτὸ βῆμα, θὰ πρέπει νὰ τὸ μεταβάλωμεν εἰς ἀστυνομικὸν τμῆμα ἀσφαλείας. Ἡ Ε.Δ.Α., κύριοι, δὲν εἶναι νόμιμον κόμμα καὶ τὴν καταδιώκουν τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους; Ἀλλά, βλέπετε, ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΔΑ δὲν συμφέρει στὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι δῆθεν ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἐθνική, ἐνῷ ἡ πολιτικὴ τῆς ΕΔΑ εἶναι ἀντεθνική. Αὐτὸ εἶναι τὸ ζήτημα διὰ τὴν ΕΔΑ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ συζητούμενον θέμα ἀφορᾷ τοὺς κομμουνιστάς, δὲν ἀφορᾷ τὴν ΕΔΑ. Εἴπατε ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. κατὰ τὴν κατοχὴν δὲν ἔκαμνε ἐθνικὸν ἀγῶνα, καὶ ὅτι ἐπεδίωκε καὶ πολιτικοὺς σκοπούς. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι ὁ ΕΛΑΣ κατὰ τὸ 1943–1944 ἔδωσεν πολλὲς μάχες ἐναντίον τῶν κατακτητῶν. Τὸ ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. εἶχε καὶ πολιτικὰς ἐπιδιώξεις, εἶναι φυσικόν, διότι πολιτικὸν κόμμα εἶναι. Ὁ ΕΛΑΣ ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ ὅλους καὶ τὸν ἀνεγνώρισε καὶ τὸ Στρατηγεῖον τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ὁ ΕΛΑΣ ἐκράτησε εἰς τὴν Ἑλλάδα 15 Γερμανικὰς μεραρχίας καὶ συνέβαλε εἰς τὴν συμμαχικὴν νίκην. Καὶ τὸν ἀγῶνα αὐτόν, κύριοι, δὲν τὸν ἀξιοποίησεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις. Ἐγὼ ἀναγνωρίζω καὶ τὰς ἄλλας ἐθνικὰς ὁμάδας, αἱ ὁποῖαι ἐπολέμησαν τὸν κατακτητήν. Ἐγὼ δὲν λέγω ὡς ἔλεγον, τότε, ὅτι ὅσοι δὲν ἦσαν μὲ τὸ ΕΑΜ ἦσαν προδόται, ἢ ὅσοι δὲν ἦσαν μὲ τοὺς δῆθεν ἐθνικόφρονας ἦσαν συμμορίται καὶ ἐγκληματίαι. Ἀλλοίμονον διὰ τὸ Ἔθνος ἐὰν συνέβαινε αὐτό.

§31Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Θὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ἔγγραφον φέρων καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Στρατηγοῦ Σαράφη, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§32Σ. ΣΑΡΑΦΗΣ. Ἐὰν θέλετε νὰ συζητήσωμεν διὰ τὴν κατοχήν, εἶμαι ἕτοιμος, καὶ ἐὰν θέλετε ἂς ἀποφασίσωμεν ἡμέραν συζητήσεως.

§33Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Καὶ εἶναι ὕβρις ἀπέναντι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐξετελέσθησαν ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ παντοῦ. Πρέπει νὰ ἀξιοποιήσωμε τοὺς ἀγῶνας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πρέπει νὰ ἀξιοποιηθοῦν ὅλαι αἱ ἐθνικαὶ δυνάμεις ποὺ ἐπολέμησαν τὸν κατακτητήν. Καὶ αὐτὸ δὲν τὸ ἔκαμε ἡ Κυβέρνησις. Καὶ εἰς τὴν Ρωσίαν καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν νὰ εἴπωμεν ὅτι σᾶς ἐβοηθήσαμεν καὶ ἐκρατήσαμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα 15 μεραρχίες Γερμανικές. Ἀλλά, δυστυχῶς, ἔγινεν ὁ ἐμφύλιος πόλεμος καὶ ὅλοι ὠφελήθησαν καὶ μόνον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ὠφελήθη. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα ὅτι τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα ἤθελε καὶ θέλει νὰ κάμῃ ἐπανάστασι. Αὐτό, ὅμως, εἶναι γνωστὸ καὶ ὅλα τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα στηρίζονται ἐπάνω εἰς τὴν πάλη τῶν τάξεων. Τὸ λέγει καὶ ἡ Χωροφυλακὴ αὐτό, διότι ἔχει καὶ αὐτὴ Ἀκαδημίαν Μαρξισμοῦ.

§34Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας γνωρίζουν νὰ κάμνουν τὴν δουλειά τους, ὅ,τι καὶ νὰ λέτε σεῖς.

§35Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐδημιουργήσατε ἕνα Στρατὸν ἀπὸ ἀνθρώπους τοὺς ὁποίους ἐξαπολύσατε εἰς τὰ μεγάλα κέντρα, ὥστε 2–3 ἄνθρωποι νὰ εἶναι εἰς τὸν δρόμον, ὁ ἕνας θὰ εἶναι τῆς Ἀσφαλείας. Καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀκόμη μπαίνουν. Λέγεται ὅτι τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα εἶναι ἐπαναστατικό. Ἀλλὰ πρέπει νὰ καταλάβωμεν ὅλοι ὅτι τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ τακτικὴ ὅλων τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων ἄλλαξε.

§36Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁμιλεῖτε περὶ τῆς τακτικῆς τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων, θὰ ἠθέλαμεν νὰ μᾶς ἐνημερώσητε καὶ διὰ τοὺς σκοπούς των. Παραμένει ἢ ὄχι ἀμετάθετος ὁ σκοπὸς τῶν ἀπὸ ἀπόψεως σχέσεων θεωρητικῶν καὶ πρακτικῶν;

§37Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ὁ σκοπός, κύριε συνάδελφε, τῆς προοδευτικῆς ἀνθρωπότητος ποῖος εἶναι; Ἐπεράσαμεν ἀπὸ τόσα καθεστῶτα, φεουδαρχικά, δικτατορικά, ἤλθαμεν εἰς τὸ ἀστικὸ καθεστώς. Ἡ ἀνθρωπότης δὲν ἠμπορεῖ νὰ μείνῃ ἐκεῖ, διότι κανένα καθεστὼς δὲν εἶναι ἀμετάβλητο. Καί, τέλος, θὰ καταργηθῇ ἡ ἐξουσία τοῦ Κράτους καὶ θὰ ἔχωμεν ἀναρχισμόν. Τώρα, θὰ μοῦ πῆτε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἀναρχικός. Ἀλλά, ὅ,τι καὶ ἂν λέτε, ἡ ἀνθρωπότης βαδίζει πρὸς τὰ ἐμπρός.

§38Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Νὰ μᾶς εἴπητε ἐπὶ τῶν σκοπῶν τοῦ κομμουνισμοῦ. Ἄλλο τὸ θέμα τῆς ἐξελίξεως τῶν διαφόρων κοινωνικῶν συστημάτων καὶ τῶν φιλοσοφικῶν ἢ πολιτικῶν θεωριῶν καὶ ἄλλο τὸ συγκεκριμένον θέμα περὶ τακτικῆς καὶ σκοπῶν τοῦ κομμουνισμοῦ, τὰ ὁποῖα παραμένουν σταθερὰ καὶ ἀμετάβλητα.

§39Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ὅ,τι καὶ νὰ λέτε σεῖς ἡ ἀνθρωπότης θὰ προχωρήσῃ. Λοιπόν, τὰ κομμουνιστικὰ κόμματα τῆς Ρωσίας καὶ τῆς Κίνας εἶδον ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ μεταχειρισθοῦν τὴν παλαιὰν τακτικὴν τῆς βίας. Θὰ πᾶμε ὁμαλὰ καὶ κοινοβουλευτικὰ διὰ νὰ πάρωμε τὴν ἐξουσία. Σεῖς νομίζετε ὅτι τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἀλλ’ ἐγὼ σᾶς λέγω ὅτι δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ πραγματικότης δὲ εἶναι ὅτι καὶ ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις ἐπηρεάζει. Καὶ ἐὰν ἀκόμη δὲν ὑπῆρχε κομμουνιστικὸ κόμμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ἀκτινοβολία τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως ὁπωσδήποτε θὰ ἐπηρέαζε. Αὐτὰ διατὶ δὲν τὰ λέγει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας.

§40Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Τὰ πιστεύετε, κύριε συνάδελφε, αὐτὰ ποὺ λέτε;

§41Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι οἱ κομμουνισταὶ εἶναι εἰλικρινεῖς εἰς ὅλα τὰ ζητήματα καὶ λέγουν τὴν ἀλήθεια. Ἐλέχθη ὅτι τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως πρέπει νὰ ἔχουν σκοπὸν νὰ καταπολεμηθῇ ὁ κομμουνισμός, δηλαδὴ μία ἰδεολογία. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ εἴμεθα τόσον ἐπιπόλαιοι ὅταν κρίνωμε τὰ κοινωνικὰ θέματα, πρέπει νὰ μὴ ἔχωμε προκατάληψιν ἀλλὰ νὰ κρίνωμε τὰ πράγματα μὲ διαύγειαν.

§42Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὁμιλεῖτε περὶ 900 ἑκατομμυρίων κομμουνιστῶν. Ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι κομμουνισταὶ οἱ ὑπὸ τὸ σιδηροῦν παραπέτασμα διαβιοῦντες, ἄνθρωποι, θὰ διεπιστοῦτο ἐὰν τοὺς παρείχετο ἡ δυνατότης νὰ ἀποφανθοῦν ἐὰν θέλουν νὰ ζήσουν ἐντὸς τοῦ παραπετάσματος ἢ ἐκτὸς αὐτοῦ καὶ ὑπὸ ποῖον κοινωνικὸν ἢ πολιτικὸν καθεστώς. Τοιοῦτον δικαίωμα ἀναγνωρίζει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις εἰς τοὺς ἐντὸς τοῦ παραπετάσματος διαβιοῦντας πληθυσμούς; Συνεπῶς μὴ ὁμιλῆτε περὶ ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων, ἀλλὰ περὶ μιᾶς μειοψηφίας, ὑπὸ τὴν ὁποίαν στενάζει ἕνα μεγάλο μέρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§43Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Ἠμφισβητήθη ἡ γνησιότης αὐτοῦ τοῦ πράγματος, (ἐπιδεικνύει ἓν ἔγγραφον) τὸ ὁποῖον ἔχει ὑπογραφὴν καὶ σφραγῖδα.

§44Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Εἰς τὸ τέλος αὐτά.

§45Σ. ΣΑΡΑΦΗΣ. Ἐδήλωσα ἔτι, ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ ἐξετασθοῦν ὅλα τὰ ζητήματα τῆς κατοχῆς καὶ νὰ βάλωμε κάτω τὰ χαρτιὰ νὰ ἴδωμεν τί ἔκαμε ὁ καθένας.

§46Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ἐὰν ὅπως λέγῃ ὁ ἄλλοτε κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας κόλασις εἶναι εἰς τὸ παραπέτασμα, τώρα τὰ παιδιὰ τὰ ὁποῖα ἐπῆγαν ἐκεῖ, εἰς αὐτὴν τὴν κόλασιν, θέλουν νὰ ἐπανέρχωνται καὶ σεῖς λέτε ὄχι. Ἀφοῦ εἶναι κόλασις καὶ φέρετε ἀπὸ τὴν κόλασιν ἐδῶ αὐτοὺς ποὺ εἶναι Ἑλληνόπουλα καὶ εἶδουν ὅτι ἐδῶ εἶναι παράδεισος, θὰ εἶναι φίλοι τοῦ καθεστῶτος. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ δώσω εἰς τὸν ἄλλοτε κ. Ὑπουργόν. Ἐγὼ σᾶς σέβομαι, ὁποιανδήποτε θέσιν καὶ ἂν κατέχετε, σέβομαι τὴν ἀνθρωπίνην ἀξιοπρέπειαν. Καὶ τώρα κάμνωμε καὶ τὸ ἄλλο. Ὅταν ἡμεῖς λαμβάνωμεν ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, διὰ νὰ καταπολεμήσωμεν τὸν κομμουνισμὸν κάμνωμε ἐκδίκησι. Ἡ ἀμνηστία δὲν ἐκδικεῖται, τὸ Κράτος δίδει ἀμνηστίαν.

§47Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Δὲν ἀπηντήσατε εἰς τὸ ἐρώτημα.

§48Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Τὸ Κράτος δίδει ἀμνηστίαν χωρὶς νὰ ταπεινωθῇ τὸ ἴδιον. Τὸ Κράτος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζητήσῃ, νὰ ταπεινώσῃ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔχει τοὺς κομμουνιστὰς νὰ ἀποκηρύξουν μετὰ βδελυγμίας τὴν ἰδεολογίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἐσκοτώθηκαν, καλῶς ἢ κακῶς, ἄλλο ζήτημα εἶναι αὐτό, χιλιάδες. Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὸ νὰ τὸ κάμετε; Ἡ Δημοκρατία δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ αὐτό, δὲν θέλει πολίτας ταπεινωμένους, θέλει πολίτας μὲ ἀξιοπρέπειαν, μὲ δύναμιν, μὲ θάρρος εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πιστεύουν. Ἂς ἀφήσωμεν αὐτὲς τὶς φανταχτερὲς φράσεις διὰ τὴν Δημοκρατία. Ἔχει δύο γνωρίσματα ἡ Δημοκρατία. Ἡ Δημοκρατία δὲν ἔχει πολίτας πρώτης καὶ δευτέρας κατηγορίας, ἐνῷ σεῖς ἔχετε, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπε τῆς ἀταξίας ἔλεγα τὸν κ. Ρέντη, διότι καὶ ἐκεῖνος κάθε ὥρα καὶ στιγμὴ ἐσηκώνετο καὶ ἔλεγε: Πασσαλίδη, τί λέγει τὸ ραδιόφωνον καὶ ἔλεγον ἐγώ: Κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε Σώματα Ἀσφαλείας, δώσατε ἐντολὴν νὰ ἐμποδίσουν τὰ κύματα τοῦ ἀέρος, νὰ μὴ ἔρχωνται ἐδῶ. Πταίω ἐγὼ ὅταν τὰ κύματα αὐτὰ ἐπηρεάζουν τὸν λαόν; Αὐτὰ πρέπει νὰ σκεφθῆτε, δι’ αὐτὸ σᾶς λέγω, τὸ ζήτημα εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ μὴ παίρνετε τὰ πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως κομματικῆς καὶ πολιτικῆς ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως ἐθνικῆς, ἐὰν συμφέρῃ εἰς τὸ Ἔθνος νὰ δοθῇ ἀμνηστία ἢ ὄχι. Ἔτσι πρέπει νὰ τεθῇ τὸ ζήτημα. Λέγομεν ὅτι ἀφοῦ ἔληξεν ἡ ἀνταρσία ἡ ἐσωτερικὴ ὑπάρχει ἐξωτερική. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶπεν ὅτι ἀνταρσία ἐξωτερικὴ ὑπάρχει. Δηλαδὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸ ὑπάρχουν 60.000 Ἕλληνες ὁμογενεῖς, ἔκαμαν γάμους ἐπληθύνθη αὐτὸς ὁ κόσμος. Ἄλλωστε ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι γόνιμος. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἐκεῖ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀμνηστία; Αὐτὰ λέγει ὁ κ. Ὑπουργός. Ἂς ἀφήσωμεν ὅλα αὐτά. Μὴ θεωρῆτε ἀντεθνικὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι σύμφωνον μὲ τὴν πολιτικήν σας. Δὲν ἔχει δικαίωμα κανένα κόμμα νὰ ταυτίζῃ τὸν ἑαυτόν του μὲ τὸ Ἔθνος. Τὸ Ἔθνος δὲν εἶναι κόμμα, αὐτὸ τὸ ἠξεύρετε, καὶ ἐκεῖνος ποὺ ταυτίζει τὸ κόμμα μὲ τὸ Ἔθνος, κάμνει ἕνα μέγα σφάλμα, μέσα του ὑπάρχει ἕνα δικτατορικό, ἕνα θεοκρατικὸ αἴσθημα. Καὶ ἐπανάστασιν ἐὰν κάμῃ τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τὸ λέγει ἀνοικτὰ δὲν κάμνει ἐναντίον τῆς Πατρίδος καὶ ἐναντίον τοῦ Ἔθνους. Διότι τὰ καθεστῶτα ἄρχονται καὶ παρέρχονται ἐνῷ ἡ Πατρὶς καὶ τὸ Ἔθνος μένει. Ὅσα καὶ Σοβιετικὴ Ἕνωσι. Περισσότερο ἀπὸ ἐκείνους τοὺς κομμουνιστάς, δὲν πιστεύω τὸ Τσαρικὸ καθεστὼς νὰ ὑπεστήριξε τὴν Πατρίδα καὶ τὸ Ἔθνος. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅταν ὁμιλῆτε, κύριε πρώην Ὑπουργέ.

§49Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Μὴ ἀσκῆτε, συστηματικῶς, ὑπὸ τὴν πρόφασιν μιᾶς ἀστειότητος...

§50Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διακόπτετε συνεχῶς τὸν ρήτορα.

§51Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποδείξατε εἰς τὸν ἐξ Εὐβοίας κ. συνάδελφον, ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ χειροκροτῇ καὶ ὄχι νὰ ποδοκροτῇ, οὔτε νὰ κτυπᾷ τὴν τράπεζαν ἐνώπιόν μας.

§52Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Δὲν θέλω νὰ γίνωνται αὐτὰ τὰ πράγματα, κύριε Καλαντζῆ, οὔτε πιστεύω αὐτά, οὔτε θέλω χειροκροτήματα.

§53Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Σεβασθῆτε, τοὐλάχιστον, τὴν ἡλικίαν του.

§54Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. Καλαντζῆς, κατ’ ἐξαίρεσιν δὲν δικαιοῦται νὰ ὁμιλῇ περὶ ἐθνικοφροσύνης καὶ περὶ Δημοκρατίας, τοῦ τὸ ἔγραψα δημοσίᾳ εἰς κύριον ἄρθρον καὶ δὲν εἶχε τὴν τόλμην νὰ κάμῃ μήνυσιν, διότι κατὰ τὴν περίοδον τῆς εἰσβολῆς τῶν Γερμανῶν, ἐγκατέλειψε τὴν θέσιν ποὺ εἶχε εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ δεύτερον ἦτο ὑποστηρικτὴς τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου. Εἶναι ἀπαράδεκτον διὰ τὴν Βουλὴν νὰ παρουσιάζεται ὡς προφέσορας τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ Ἔθνους.

§55Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς τὸν δώσω, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Πασσαλίδη.

§57Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Ὁ ἐθνισμὸς δὲν σημαίνει μῖσος πρὸς ἄλλα κράτη, τὰ ὁποῖα ἔχουν διάφορον ἰδεολογίαν. Αἱ σκέψεις αὐταὶ εἶναι πρωτόγονοι. Πρέπει νὰ σεβώμεθα κᾶθε ἔθνος, κᾶθε κράτος καὶ κᾶθε ἄνθρωπον ἀνεξαρτήτως τῆς ἰδεολογίας του. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν ὡμίλησαν διὰ τὰ σλαβικὰ κράτη καὶ τὰ ἔθιξαν. Ποῖος ὁ λόγος; Ἐνδιαφέρονται κατὰ τῆς ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος ἢ ὁ κομμουνισμὸς ἐνδιαφέρεται κατὰ τῆς ἀκεραιότητος; Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό. Οἱ βόρειοι γείτονές μας, οἱ κυβερνήσεις τῶν λαϊκῶν δημοκρατιῶν ἐτόνισαν ἐπανειλημμένα ὅτι σέβονται ἀπολύτως τὴν ἐδαφικὴ ἀκεραιότητα τῆς χώρας μας. Ἐξ ἄλλου, Μακεδονικὸ ζήτημα δὲν ὑπάρχει. Τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα σαφῶς ἀπέρριψε ὅτι ὑπάρχει Μακεδονικὸ ζήτημα. Ἔχει λάβει σαφῆ θέσιν ἀπέναντι τοῦ Μακεδονικοῦ ζητήματος. Ἐδήλωσεν ἐπανειλημμένως ὅτι τοιοῦτον θέμα δὲν ὑπάρχει. Καὶ καθήρεσε ἀκόμα ἡγέτας του ποὺ τὸ εἶχαν ἐπαναφέρει.

§58Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Θέμα Βορείου Ἠπείρου, ὑπάρχει;

§59Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα δὲν εἶναι κατὰ τῆς ἀκεραιότητος τῆς Ἑλλάδος. Κάποιοι ἄλλοι θέτουν τοῦτο... Οἱ λεγόμενοι σύμμαχοί μας. Πρέπει ὅλοι μας, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν φρονημάτων, νὰ ὑπερασπίσωμεν τὴν ἀκεραιότητά μας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς λεγομένους συμμάχους, οἱ ὁποῖοι ἐπιδιώκουν νὰ μᾶς διαμελίσουν. Κύριοι βουλευταί, λένε ἀκόμα ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ δοθῇ ἀμνηστία καὶ νὰ νομιμοποιηθῇ τὸ Κ.Κ.Ε., γιατὶ διατηρεῖται καὶ θέλει νὰ δρᾷ παράνομα. Κατ’ ἀρχὴν ἔχουμε τὶς ἐπανειλημμένες διακηρύξεις τῆς ἡγεσίας τοῦ Κ.Κ.Ε., ὅτι εἶναι προσηλωμένη στὴν ἰδέα τῆς ὁμαλότητος καὶ τῶν εἰρηνικῶν ἐξελίξεων στὴ χώρα μας.

§60Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Εἰς τοὺς προδότας δὲν δίδεται ἀμνηστία.

§61Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Πρόσφατα ὑπάρχουν τὰ κείμενα τῆς 7ης Ὁλομελείας τοῦ Κ.Κ.Ε. Αὐτά, φυσικά, παρέλειψε σκόπιμα νὰ ἀναφέρῃ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ποὺ τόσο ἀσχολήθηκε μὲ τὰ ἐπίσημα κείμενα τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἁπλούστατα γιατὶ δὲν συνέφερε σ’ αὐτὰ ποὺ ὑπεστήριζε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράνομη δρᾶσιν τοῦ Κ.Κ.Ε., νομίζω ὅτι ὅποιοι ἐπικαλοῦνται αὐτὴ τὴν δρᾶσιν, ἀγνοοῦν τὴν πραγματικότητα καὶ τὴν πολιτικὴ καὶ κοινωνικὴ πεῖρα. Ὅσο ἕνα κόμμα, ὁποιοδήποτε κόμμα τὸ ἔχομεν στὴν παρανομία, δὲν πρόκειται νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τὴν πολιτική του δραστηριότητα. Θὰ ὀργανώσῃ τὶς δυνάμεις του καὶ τὴν δρᾶσιν του καὶ φυσικὰ θἆναι παράνομα αὐτά, ὅ,τι δηλαδὴ εἶναι νόμιμα γιὰ τὰ ἄλλα κόμματα. Μὴ αὐταπατᾶται κανείς, ὅτι θὰ σβήσῃ τὸ Κ.Κ.Ε., ὅσο μικρὸ κι’ ἂν τὸ θεωρῇ μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς νόμιμης λειτουργίας. Μὲ τὸ ξίφος δὲν λύονται τὰ κοινωνικὰ προβλήματα. Αὐτὰ τὰ ἔχω ξαναπῆ στὴ Βουλὴ καὶ τὰ ἐπαναλαμβάνω καὶ σήμερα. Ἐὰν θέλετε νὰ λείψῃ ἡ παρανομία δώσετε τὴν νομιμοποίησιν τοῦ Κ.Κ.Ε. γιὰ νὰ κατέλθῃ φανερὰ στὸν πολιτικὸ στίβο καὶ νὰ δρᾷ μέσα στὰ συνταγματικὰ πλαίσια. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρησιμοποίησιν βιαίων μέσων, αὐτὰ προϋποθέτουν ἀνάλογες συνθῆκες. Καὶ σ’ ἕνα βαθμὸ εἶναι στὸ χέρι σας νὰ μὴ ὑπάρξουν τέτοιες συνθῆκες. Ἡ διαιώνισις τῶν διώξεων καὶ τῆς ἀνωμαλίας ὁδηγεῖ σὲ τέτοιες συνθῆκες. Καὶ μόνο ὅσοι τὶς θέλουν ἐπιμένουν στὴν διατήρησιν τῆς σημερινῆς ἀπαράδεκτης καταστάσεως. Μέχρι σήμερα δηλώνονταν ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ δοθῇ ἀμνηστία καὶ νὰ ὑπάρξῃ ὁμαλότητα, ἐφ’ ὅσον συνεχίζεται ἡ ἀνταρσία. Τώρα δηλώνεται ἐπίσημα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἐσωτερικὰ δὲν ὑπάρχει ἀνταρσία, ἀλλὰ ὑπάρχει στὸ ἐξωτερικό. Εἶναι, ὅμως, γνωστόν, ὅτι οἱ χιλιάδες πολιτικοὶ πρόσφυγες τοῦ ἐξωτερικοῦ ζοῦν, ἐργάζονται καὶ μορφώνονται, περιμένοντας τὸν ἐπαναπατρισμό τους. Κάθε ἄλλο παρὰ ἀνταρσία κάνουν. Βέβαια, σχεδὸν ὅλοι εἶναι κομμουνιστὲς καὶ ὑποστηρίζουν τὸ κόμμα τους. Ὅσο δὲν παίρνονται ριζικὰ μέτρα γιὰ τὴν λύσιν αὐτοῦ τοῦ ὀξυτάτου προβλήματος τοῦ ἐπαναπατρισμοῦ, θὰ συνεχίζεται αὐτὴ ἡ κατάστασις. Ἡ ἀντίληψις ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ δοθῇ ἀμνηστία καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ὁμαλότητα ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν στὸ ἐξωτερικὸ Ἕλληνες κομμουνιστές, ὁδηγεῖ στὴν παράλογη σκέψιν ὅτι πρέπει νὰ παύσουν νὰ ὑπάρχουν. Δηλαδὴ νὰ πεθάνουν. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν γίνεται ἀπὸ φυσικοὺς νόμους πιά. Δηλαδὴ φθάνουμε στὸ ἀδιέξοδο. Πιστεύω πὼς ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα κατὰ τῆς γενικῆς ἀμνηστίας, τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν δημοκρατικῶν θεσμῶν στὴν Ἑλλάδα, δὲν εἶναι πιστευτὰ οὔτε σ’ αὐτοὺς ποὺ τὰ προβάλλουν. Ἐπιστρατεύονται γιὰ νὰ καλύψουν τοὺς πραγματικοὺς λόγους γιὰ τὴν διαιώνισιν τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας. Κι’ οἱ λόγοι αὐτοί, διὰ νἄμαστε εἰλικρινεῖς, εἶναι οἱ ἑξῆς: Στὴν χώρα μας ἀσκεῖται μιὰ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ ποὺ δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ ἐθνικὰ συμφέροντα, ἀλλὰ τὰ συμφέροντα ξένων ἰμπεριαλιστικῶν κύκλων. Στὴν χώρα μας ἀσκεῖται μιὰ ἐσωτερικὴ πολιτικὴ ποὺ ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἴδιους αὐτοὺς κύκλους μὰ καὶ μιὰ ἐλάχιστη μειοψηφία τῆς οἰκονομικῆς ὀλιγαρχίας. Ὅσοι εἶναι ὑπεύθυνοι γι’ αὐτὴν τὴν πολιτική, ξέρουν ὅτι ὁ λαὸς εἶναι ἀντίθετος. Ξέρουν ὅτι καθημερινὰ συνειδητοποιεῖ τὴν ἀνάγκη τῆς ἀλλαγῆς κι’ ἀγωνίζεται γιὰ νὰ τὴν ἐπιβάλῃ. Θέλουν, λοιπόν, νὰ τὸν ἐμποδίσουν. Ἐπιδιώκουν τὸ καθήλωμα, τὴν ὑποταγὴ τοῦ λαοῦ γιὰ ν’ ἀποφύγουν τὴν ἀντίδρασίν του. Αὐτὸ βγαίνει οὐσιαστικὰ κι’ ἀπ’ ὅσα ὑπεστήριξε πρώην ἀνώτατος ἀξιωματοῦχος τῆς Ἀστυνομίας, πρὸς ἡμερῶν, σὲ πρωϊνὴ ἐφημερίδα. Ἡ προβολὴ τοῦ κομμουνιστικοῦ μπαμπούλα, ὡς ἀναμόχλευσις τοῦ παρελθόντος, ἡ καλλιέργεια τῆς μισαλλοδοξίας καὶ τοῦ φανατισμοῦ, εἶναι τὰ μέσα διὰ νὰ δικαιολογῆται ἡ διαιώνισις τῆς ἀνωμαλίας. Καὶ παραπέρα γιὰ νὰ μπορῇ νὰ ὑπάρξῃ ἐθνικὴ καὶ πολιτικὴ ἐκμετάλλευσις αὐτῆς τῆς ἀνωμαλίας γιὰ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἀνάπτυξις τοῦ ἐθνικοῦ λαϊκοῦ κινήματος, ἡ ἀλλαγή. Τέλος, ἡ ἀνωμαλία γίνεται ἀντικείμενο στενώτερης πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ κομματικῆς συναλλαγῆς. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἐνοχλεῖ τοὺς ἐχθροὺς τῆς εἰρηνεύσεως ὅτι ἐμεῖς ζητᾶμε τὴν ἀμνηστία καὶ τὴν ὁμαλότητα. Τοὺς ἐνοχλεῖ πολὺ ὅτι αὐτὸ ἔγινε πόθος τοῦ λαοῦ μας, ἀκόμα καὶ τῶν πιὸ δεξιῶν παραγόντων, ἀκόμα κι’ αὐτῶν ποὺ ἔχουν πονέσει ἀπὸ τὴν δρᾶσιν τῆς ἀριστερᾶς. Τοὺς πειράζει ὅτι οἱ Ἕλληνες δεξιοί, κεντρῶοι κι’ ἀριστεροί, λησμονοῦν τὸ παρελθὸν καὶ συμφιλιώνονται γιὰ ν’ ἀντιμετωπίσουν ἑνωμένοι τὴ ζωὴ καὶ τὸ μέλλον τους. Γιατὶ ἔτσι δυσκολεύεται ἡ συνέχισις τῆς πολιτικῆς ποὺ ἀσκεῖται ἐπίσημα στὴν Ἑλλάδα. Ἐρωτᾶται: Θὰ ἐπιτύχουν οἱ προσπάθειες γιὰ τὴν διαιώνισιν τῆς ἀνωμαλίας καὶ τῆς μισαλλοδοξίας; Θὰ ἐμποδισθῇ τελικὰ ἡ ἐπιβολὴ τῆς ἀλλαγῆς στὴν ἐθνικὴ πορεία. Νομίζω ὄχι. Γιατὶ ὅταν κἄτι γίνεται συνείδησις τῆς πλειοψηφίας τοῦ Ἔθνους θὰ ἐπιβληθῇ ἀργὰ ἢ γρήγορα. Οὔτε τὴν λαϊκὴ ἑνότητα καὶ συμφιλίωσιν μπορεῖ κανεὶς νὰ διασπάσῃ, οὔτε καὶ τὴν ἀριστερὰ καὶ γενικώτερα τὸ ἐθνικὸ προοδευτικὸ κίνημα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμποδισθῇ πρὸς ἀνάπτυξίν του. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι τὴν ἑπομένη τοῦ ἐμφυλίου πολέμου στὶς ἐκλογὲς τοῦ 1950 στὴν Ἀθήνα καὶ στὰ ἄλλα κέντρα, ὅπου ὁ λαὸς μποροῦσε κἄπως ἐλεύθερα νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν θέλησίν του, ἡ ἀριστερὰ παρουσίασεν ἐκπλήξεις. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι παρὰ τὶς συκοφαντίες, τὶς διώξεις καὶ τὰ κάθε εἴδους ἐμπόδια, δὲν ἔγινε δυνατὸν νὰ ἐμποδισθῇ στὰ τελευταῖα χρόνια ἡ αὔξησις τῆς ἐπιρροῆς τῆς Ε.Δ.Α. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι στὸ παρελθὸν χρησιμοποιήθηκαν ἔκτακτα στρατοδικεῖα καὶ ἀναμορφωτήρια, τύπου Μακρονήσου, ποὺ παραμόρφωσαν βέβαια σώματα, ἀλλὰ δὲν παραμόρφωσαν ψυχὲς καὶ αἰσθήματα. Ὁ λαὸς ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν παράταξίν μας θέλει ὁμαλότητα. Δὲν ἐπιζητεῖ τὴν χρησιμοποίησιν βίας. Δὲν διαθέτει ὅπλα. Ἔχει ὅμως ψυχή. Εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ πιστεύουν σὲ μιὰ ἰδεολογία καὶ περιφρονοῦν τὰ βάσανα κι’ ἀκόμα καὶ τὸν θάνατο. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι οἱ κομμουνισταὶ ὡδηγοῦντο στὰ ἐκτελεστικὰ ἀποσπάσματα, τραγουδῶντας τὸν Ἐθνικὸ Ὕμνο.

§62Ν. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ τραγούδι τοῦ Δημητρώφ.

§63Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Τέτοιοι ἄνθρωποι, οὔτε κατακτῶνται μὲ τὴν βία, οὔτε ἐξαγοράζονται. Τέτοιους ἀνθρώπους δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς μεταχειρίζεται ἡ Πολιτεία κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Κύριοι βουλευταί, δὲν σκεφτόμαστε, λοιπόν, στενὰ κομματικά, ζητώντας τὴν γενικὴ ἀμνηστία, τὴν κατάργησιν τοῦ Κ.Κ.Ε., τὴν ἀποκατάστασιν τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ὁμαλότητος. Σκεφτόμαστε ἐθνικά. Θέλουμε νὰ πάψῃ νὰ ταλαιπωρῆται αὐτὸς ὁ τόπος, νὰ ἐπουλώσῃ τὶς πληγές του, νὰ τραβήξῃ τὸν δρόμο τῆς εὐημερίας καὶ τῆς προόδου. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ αὐτὴ ἡ κατάστασις τῆς συνεχίσεως τῆς ἐκδικήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ εἶναι κομματικόν, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι Ἑλληνικόν. Δι’ ὅσους ἐσχηματίσατε φακέλλους τοὺς στρατεύετε καὶ τοὺς φορολογεῖτε, ἐργασίαν, ὅμως, δὲν τοὺς δίδετε. Τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους εἶναι νὰ ἀποκατασταθοῦν οἱ ἐλεύθεροι θεσμοὶ διὰ τῆς παροχῆς γενικῆς ἀμνηστίας, ἡ ὁποία νὰ περιλαμβάνῃ ἀκόμη καὶ τοὺς συνεργασθέντας μὲ τοὺς κατακτητάς. Ἂς δώσῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν γενικὴν ἀμνηστίαν, χάριν τῆς ὁμαλότητος καὶ τῆς εἰρηνεύσεως. (Χειροκροτήματα).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Καλαντζῆς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§65Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Λυποῦμαι, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην, ἐπὶ ἕνα λεπτόν, νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου τὸ ἄρθρον τῆς «Αὐγῆς», τὸ ὁποῖον τόσον ἀτυχῶς ἀνέφερεν τὸ μέλος τῆς Ε.Δ.Α. Ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἔχει τὴν ἱστορίαν του, μικρὰν ἢ μεγάλην, καὶ εἶναι ὑπερήφανος δι’ αὐτήν, πολλῷ μᾶλλον ὅταν πρόκειται περὶ δημοσίου ἀνδρός, ὅστις τιμᾶται διὰ τῆς ἐμπιστοσύνης τοῦ λαοῦ, γνωρίζοντος τὴν ἐθνικὴν καὶ πολιτικήν του τοποθέτησιν. Ὁ ὀπαδὸς τῆς Ε.Δ.Α. ὑπῆρξε χυδαῖος καὶ συκοφάντης εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν φράσεών του καὶ δὲν προτίθεμαι νὰ τὸν ἀκολουθήσω εἰς τὴν κομμουνιστικήν του φρασεολογίαν. Ἀνέφερε δύο γεγονότα. Τὸ πρῶτον σχετίζεται μὲ τὴν προπολεμικὴν περίοδον καὶ εἰς ἐποχὴν καθ’ ἣν ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς Γενικοῦ Διοικητοῦ Θράκης, ἡ 6η Ἀπριλίου 1941 μὲ εὗρεν εἰς τὴν ἕδραν μου, δηλαδὴ εἰς τὴν ἕδραν τῆς Γενικῆς Διοικήσεως Θράκης, τὴν ἀκριτικὴν ἔπαλξιν τὴν Κομοτηνήν. Πρὶν δεχθῶμεν τὴν εἰσβολὴν τῶν Γερμανῶν, εἶχε προηγηθῆ ἀπόφασις ἐμοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἐγκριθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐπρόκειτο νὰ παραμείνω εἰς τὴν ἕδραν μου καὶ νὰ ὑποστῶ ἐνδεχομένως τὰς συνεπείας τῆς συλλήψεως, μὴ ὄντως γνωστοῦ ἐὰν οἱ εἰσβολεῖς ἦσαν Γερμανοὶ ἢ Γερμανο–Βούλγαροι. Τὴν 9ην πρωϊνὴν τῆς 6ης Ἀπριλίου 1941 ἔλαβον διαταγὴν τοῦ Πρωθυπουργοῦ διὰ τῆς ὁποίας ἐνετελλόμην ὅπως ἐγκαταλείψω τὴν ἕδραν μου διὰ νὰ μὴ περιέλθω εἰς χεῖρας τῶν Γερμανῶν. Ταὐτοχρόνως ὁ Ναυτικὸς Διοικητὴς Δέδες ἐλάμβανε διαταγὴν νὰ καλύψῃ τὴν ζωὴν τοῦ Γεν. Διοικητοῦ Θράκης. Οὕτω μὲ τμήματα στρατοῦ καὶ χωροφυλακῆς διεπεραιώθημεν εἰς Μάκρην καὶ ἐκεῖθεν εἰς Σαμοθράκην. Μετὰ δύο ὥρας οἱ Γερμανοὶ κατέλαβον τὴν Κομοτηνήν. Ἐν συνεχείᾳ συνελήφθην παρὰ τῶν Γερμανῶν μετὰ τῶν ἄλλων μελῶν τῆς 4ης Αὐγούστου καὶ ἐφυλακίσθημεν ἐπὶ τρίμηνον, ἐλευθερωθέντες τὸν Αὔγουστον. Μετὰ δίμηνον συνελήφθην καὶ πάλιν ὑπὸ τῶν Γερμανῶν ἅπαξ, δὶς καὶ τρὶς καὶ εἰς τὴν τρίτην περίπτωσιν ἐδραπέτευσα καὶ παρέμεινα ἐπὶ ἓν ἔτος κρυπτόμενος ἐν Ἑλλάδι. Αὐτή, ἐν συνόψει, διὰ νὰ μὴ ἀναφερθῶ γενικώτερον εἰς τοὺς ἀγῶνας μου κατὰ τὴν περίοδον 1941–44 εἶναι ἡ μακρά μου ἱστορία, εἰς τὴν ὁποίαν ἐτόλμησε νὰ ἀναφερθῇ ὁ ταπεινὸς καὶ συκοφάντης κομμουνιστής. Τὸ δεύτερον σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔθιξε εἶναι ὅτι ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Κυβερνήσεως τῆς 4ης Αὐγούστου. Αἰσθάνομαι ὑπερηφάνειαν καὶ τιμὴν διότι μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ ἀειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου καὶ τοῦ ἀειμνήστου Κυβερνήτου Μεταξᾶ, νὰ ὑπηρετήσω τὴν Πατρίδα μου κατὰ τὴν περίοδον τῆς 4ης Αὐγούστου εἰς τὴν ἀκριτικὴν περιοχὴν τῆς Ἀνατολῆς Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης. Περὶ τοῦ ἐθνικοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἐπετέλεσα κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν δὲν προσήκει εἰς ἐμὲ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πάντως εὐγνωμονῶ τὸν Θεὸν καὶ τὸν ἀείμνηστον Κυβερνήτην Ἰωάννην Μεταξᾶν διότι ἠξιώθην νὰ συγκαταλέγωμαι μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὰ διατάγματα τῆς ἐπιστρατεύσεως τῆς 28ης Ὀκτωβρίου καὶ τῆς κηρύξεως τοῦ πολέμου τῆς 28ης Ὀκτωβρίου καὶ 6 Ἀπριλίου 1941, τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν εἰς τὴν Ἀλβανικὴν Ἐποποιΐαν. Καὶ τρίτον, ὡς πρὸς τὴν τακτικὴν τοῦ κ. Πασσαλίδη, ἔχω νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ κ. Πασσαλίδης χρησιμοποιῶν ἑκάστοτε τὸ Ἐθνικὸν βῆμα ὑπὸ τὸ κάλυμμα φαινομενικῆς ἀφελείας καὶ ἀπλοϊκότητος, τὸ μεταβάλλει εἰς βῆμα, ἀπροκαλύπτου κομμουνιστικῆς προπαγάνδας. Ἀλλ’ ὀφείλει νὰ γνωρίζῃ ὅτι δὲν εἴμεθα τόσον ἀφελεῖς, ὥστε νὰ μὴ ἀντιλαμβανώμεθα τὴν ἐπίπλαστον ἀφέλειαν ποὺ ἐπιδεικνύει κατὰ σύστημα, ἐπιδιώκων νὰ συγκαλύψῃ τὴν γνωστήν του κομμουνιστικὴν ἀποστολήν.

§66Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὁ κ. Καλαντζῆς προσεπάθησε νὰ συγκαλύψῃ τὴν οὐσία καὶ νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν δύσκολη θέσιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται, μὲ ὑστερικὲς ἀντικομμουνιστικὲς φράσεις. Κατ’ ἀρχὴν θέλω νὰ πῶ ὅτι μὲ τὸν κ. Καλατζῆν βρίσκομαι στὴ Βουλὴ σὲ δύο περιόδους καὶ οὐδέποτε προέκυψε μεταξὺ μας προσωπικὸ ζήτημα. Ἑπομένως, ὅσα εἶπα καὶ θὰ εἰπῶ, δὲν κινοῦνται ἀπὸ προσωπικὰ ἐλατήρια. Ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω στὴν Βουλὴ τὰ σχετικὰ μὲ τὸν κ. Καλαντζῆ, διότι ἐπανειλημμένα θέλει νὰ ἐμφανίζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὡς κήνσωρ καὶ ὡς προφέσορ τῶν ἀρχῶν τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ πατριωτισμοῦ. Χρειάζεται, λοιπόν, νὰ γνωρίσῃ ἡ Βουλὴ ποιὸς εἶναι. Μὲ ὅσα εἶπε διὰ τὸ πρῶτο ποὺ ἔθιξα, παρ’ ὅλο ὅτι δὲν εἶναι ὅλα ἀκριβῆ.

§67Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἡ κομμουνιστικὴ πειθαρχία καὶ ὁ φασισμὸς σᾶς ὁδηγοῦν εἰς τὴν συκοφαντίαν.

§68Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν γραπτὰ κείμενα γιὰ ὅσα λέγω. Ὑπάρχουν οἱ προϊστάμενοί σας καὶ οἱ πολιτευταὶ τῆς περιφερείας σας γνωρίζουν τὴν ἱστορία. Ἀπὸ ὅσα, λοιπόν, εἴπατε, καὶ ὁ ἴδιος, διαπιστοῦται ὅτι, τοὐλάχιστον, κατὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν Γερμανῶν ἐθέσατε ἑαυτὸν μακρὰν τοῦ ἐχθροῦ. Ὑπάρχει ὅμως, θέμα καὶ γιὰ τὸ τί ἔκανε ὁ κ. Καλαντζῆς λίγο πρὶν ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν Γερμανῶν.

§69Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἤμην Ὑπουργὸς καὶ εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ συμμορφωθῶ πρὸς τὰς ἐντολὰς τοῦ Βασιλέως καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ παραδώσω ἑαυτὸν εἰς τοὺς κατακτητάς.

§70Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Ὑπάρχει ἐπίσης τὸ δεύτερο θέμα: Ὁ κ. Καλαντζῆς ὑπῆρξε στυλοβάτης τῆς 4ης Αὐγούστου. Λυποῦμαι, διότι ἔγινε ἀνεκτὸ νὰ λέγεται εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὴ ἡ ὑποστήριξις τοῦ καθεστῶτος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον κατέλυσε τὸν κοινοβουλευτισμὸ καὶ τὰς ἐλευθερίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ εἶναι ὄνειδος γιὰ τὴν ἱστορία τοῦ τόπου ἀποτελεῖ τίτλον τιμῆς γιὰ τὸν κ. συνάδελφο. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοῦ καθεστῶτος ὁ κ. Καλαντζῆς ὑπερασπίζεται μὲ τόση ζέσιν καὶ φανατισμὸν τὴν Δημοκρατία. Τὰ ὅσα ἑπομένως εἶπα στηρίζονται στὰ γεγονότα καὶ δὲν ἀποτελοῦν προσπάθεια οὔτε συκοφαντίες, οὔτε προπαγάνδες.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πιστολάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§72Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, κύριοι βουλευταί, μὲ πλήρη συνείδησιν τῶν εὐθυνῶν, τὰς ὁποίας ὑπέχομεν ὅλοι, ὁμιλοῦντες ἐπὶ θεμάτων ἐξαιρετικῆς σημασίας, ὡς τὸ θέμα τῆς εἰρηνεύσεως, τῆς ἀσφαλείας καὶ τῆς ἀμνηστίας. Τὸ θέμα τοῦτο, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐρευνήσω ἀπὸ τῆς γενικωτέρας ἐκείνης σκοπιᾶς ἀπὸ τῆς ὁποίας πρέπει νὰ ἐξετάζωνται ὅλα τὰ σύγχρονα προβλήματα: ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος ἀλλὰ μὲ προοπτικὴν συνόλου καὶ μέλλοντος. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι, ἐκ τῆς μέχρι τοῦδε συζητήσεως προέκυψεν ὅτι ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦτο οὐσιαστικαὶ διαφοραὶ μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ μείζονος Ἀντιπολιτεύσεως δὲν ὑπάρχουν. Ἐὰν ὑπάρχουν διαφοραὶ ὑπάρχουν μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν τὴν Δημοκρατίαν ὡς Κράτος Δικαίου καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ ὑπερβολικοῦ φόβου διαταράξεως τῆς ἀσφαλείας θυσιάζουν τὴν Δημοκρατίαν. Οὐδείς, ὅμως, κύριοι βουλευταί, ἀρνεῖται τὴν πρωταρχικὴν σημασίαν τῆς ἀσφαλείας. Καὶ ἡμεῖς θέλομεν Κράτος ἀσφαλὲς καὶ ἰσχυρὸν ἀλλὰ καὶ δίκαιον καὶ στοργικὸν πρὸς ὅλους τοὺς πολίτας του. Καὶ πιστεύομεν ὅτι ἔχομεν Κράτος ἰσχυρὸν μετὰ τὴν σημερινὴν διάρθρωσιν τῶν ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ τὴν σύνδεσιν καὶ τὸν ἐξοπλισμὸν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας τὸ Κράτος, εἶναι εἰς θέσιν νὰ πατάξῃ εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν ὁθενδήποτε προερχομένην ἀνατρεπτικὴν κίνησιν. Συνεπῶς ζήτημα ἀσφαλείας σήμερον δὲν ὑπάρχει, διότι ἔχομεν Κράτος ἰσχυρόν, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν Κράτος δίκαιον. Ἔγινε πλειστάκις λόγος περὶ τῶν ἑκατοντάδων χιλιάδων Ἑλλήνων οἱ ὁποῖοι ἠγωνίσθησαν κατὰ τὴν κατοχὴν ὑπὸ τὴν σημαίαν τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ ὑπεστηρίχθη πρὸ ὀλίγης ὥρας παρὰ πολλῶν, δυστυχῶς, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἐξετέλεσαν, τότε, τὸ καθῆκον των ἔναντι τῆς Πατρίδος. Διερωτῶμαι, ὅμως, πῶς λησμονοῦμεν ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ μὲ ὅλα τὰ μέσα τῆς ἐπικοινωνίας, ραδιόφωνα, προκηρύξεις, παράνομον Τύπον ὅλοι οἱ σύμμαχοι καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ καὶ πνευματικοὶ τοῦ τόπου ἡγέται ἐπεκαλοῦντο τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων, διὰ νὰ πυκνώσουν τὰς φάλαγγας τῆς ἐθνικῆς ἀντιστάσεως καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ

Ε.Α.Μ.;

Καὶ ἤκουαν οἱ Ἕλληνες μὲ ρίγη πατριωτισμοῦ σκυμμένοι ἐπάνω εἰς τὰ χαμηλωμένα ραδιόφωνα: «Ἐδῶ Λονδῖνον....... πυκνώσατε τὰς φάλαγγας τοῦ Ε.Α.Μ.». Καὶ ἐπύκνωναν οἱ Ἕλληνες τὰς φάλαγγας τοῦ Ε.Α.Μ, «τοῖς κείνων ρήμασι πειθόμενοι» καὶ ἐπολέμουν μὲ ἡρωϊσμὸν καὶ αὐταπάρνησιν καὶ ἔκαμαν τοὺς ξένους νὰ ὁμιλοῦν μὲ θαυμασμὸν διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Ἀντίστασιν. Καὶ ἔρχομαι τώρα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἀμνηστίας καὶ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ λάβωμεν ἔναντι τοῦ αἰτήματος τούτου. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὰς ἐκλογὰς ἀποτελούσαμεν τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον, ἐπηγγέλθημεν πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἕνα πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων περιελάμβανε καὶ τὴν ἀμνηστίαν. Διὰ νὰ καταλήξῃ, τότε, τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον, εἰς τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον διετύπωσε καὶ συγκεκριμένως διὰ νὰ καταλήξῃ εἰς τὸ μέτρον τῆς ἀμνηστίας ἐγένοντο μακραὶ συζητήσεις καὶ ἐγένετο ἀποδεκτὸν ὅτι πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ κοινὸν πρόγραμμα καὶ τὸ μέτρον τοῦτο, διότι δὲν εἶναι μέτρον τὸ ὁποῖον ἀπέβλεπεν εἰς τὸ προσωπικὸν συμφέρον τῶν ἀμνηστευομένων, ἀλλ’ εἰς τὸ συμφέρον ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. Πολλὰ ἐλέχθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου περὶ τῆς νομικῆς θεμελιώσεως τοῦ ὅρου «ἀμνηστία». Δὲν ἐπιθυμῶ, κύριοι βουλευταί, νὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ αὐτὴν τὴν πτυχὴν τοῦ προβλήματος ἐπὶ πολὺ καὶ νὰ ἐπαναλάβω ἀπὸ τοῦ βήματος πράγματα, τὰ ὁποῖα καὶ κατὰ κόρον ἐλέχθησαν ὑπὸ ἄλλων συναδέλφων, ἀλλὰ καὶ τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς εἶναι γνωστὰ εἰς ὅλους σας. Ἡ ἀμνηστία, τὸ πρῶτον ἐνεφανίσθη εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὁ Σόλων, εἶπε περὶ τῆς ἀμνηστίας ὅτι εἶναι τὸ μέτρον ἐκεῖνο ποὺ ἐπουλώνει τὰς πληγὰς καὶ καλύπτει τὰς σκληράς, τὰς εἰδεχθεῖς πράξεις τῆς ἐπαναστάσεως. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν βιβλιογραφίαν διὰ τὸ θέμα τοῦτο. Θὰ ἀναφέρω μόνον μίαν ὁμιλίαν τοῦ Γάλλου διασήμου ἐπιστήμονος Βαλτὲκ Ρουσώ, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλήν. Τὰ ἑξῆς εἶπεν, ὁ Βαλτὲκ Ρουσώ: «....... (ἀναγινώσκει)...........». Καὶ αὐτὰς ἀκριβῶς τὰς ἀντιλήψεις εἶχε κατὰ νοῦν καὶ τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον, ὅταν περιέλαβε τὸ μέτρον τῆς ἀμνηστίας εἰς τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλε πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Εἶναι δὲ περίεργον πῶς σήμερον ἓν μέγα τμῆμα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους, ἐγκατέλειψε τὴν ἀρχὴν αὐτήν. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἐν πλήρει συνειδήσει τῶν εὐθυνῶν καὶ τοῦ καθήκοντος τιμῆς ἔναντι ἐκείνων ποὺ μὲ ἐτίμησαν διὰ τῆς ψήφου των ἀλλὰ καὶ τοῦ γενικωτέρου συμφέροντος τῆς χώρας, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συνεχίσω τὰς προσπαθείας μου εἰς τὸ θέμα αὐτό. Καὶ νὰ τὰς συνεχίσω συντόνως ἀλλὰ καὶ μὲ ρεαλισμὸν μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ πεισθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ διευρύνῃ τὸ πρόγραμμά της καὶ νὰ βαδίσῃ πρὸς θαρραλέαν ἀντιμετώπισιν τοῦ ἔργου τῆς ἐσωτερικῆς εἰρηνεύσεως, κατὰ τρόπον ἐξασφαλίζοντα βεβαίως τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ τὴν Δημοκρατίαν, τὴν ἀτομικήν, δηλαδὴ ἐλευθερίαν καὶ ἀσφάλειαν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν, ἀλλὰ καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν ὕπαιθρον. Σήμερα, κύριοι, δὲν κινδυνεύει ἡ χώρα ἀπὸ τὸν κομμουνισμόν, ἀλλὰ ἀπὸ κἄτι ἄλλο, ποὺ δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸν οὔτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, οὔτε ἀπὸ τὰ Κόμματα. Κινδυνεύει ἀπὸ τὴν ἐξαγρίωσιν τῶν ἀγροτῶν τῆς ὑπαίθρου διὰ τὴν ἐξαθλίωσιν εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς ἔχει περιαγάγει ἡ ἀδιαφορία τοῦ Κράτους καθ’ ὅλην τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον καὶ δὲν γνωρίζω τὶ θὰ γίνῃ ὅταν αὐτὸς ὁ γίγας ἐξεγερθῇ!! Εἶναι καιρὸς ἑπομένως νὰ ληφθοῦν μέτρα σοβαρὰ διὰ νὰ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι τῆς ζωῆς τοῦ ἀγρότου. Νὰ ἀναγνωρισθῇ ὁ ἐθνικὸς ρόλος του ὡς τροφοδότου τῆς κοινωνίας. Νὰ περιφρουρηθῇ ἡ ἀσφάλειά του καὶ ἡ εἰρήνη του. Διότι «Εἰρήνη, Ἀσφάλεια καὶ Δικαιοσύνη, εἶναι τὸ τρίπτυχον τῆς λαϊκῆς εὐημερίας» καὶ συνεπῶς καὶ τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος! Παντοῦ καὶ πάντοτε. Ἀλλὰ ὑπέρποτε σήμερα εἰς τὸν νέον κόσμον ποὺ δημιουργεῖται ἐκ τῶν ἐρειπίων τοῦ παλαιοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης, μὲ προοπτικὴν συνόλου καὶ μέλλοντος — προοπτικὴν μὲ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἐξετάζωνται ὅλα τὰ πολιτικὰ θέματα σήμερον. Ἐλέχθη, ὅτι ὁ ἄξιος τοῦ ὀνόματός του πολιτικός, ὁραματίζεται τὸ μέλλον καὶ σύμφωνα μὲ αὐτὸ προσαρμόζει τὴν πολιτικήν του. Προπαρασκευάζει, δηλαδή, τὸ παρὸν νὰ δεχθῇ τὸ μέλλον, ἔχων πρὸ ὀφθαλμῶν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολὴ ἡμῶν σήμερον. Ἀνεξαρτήτως πτέρυγος. Διεύρυνσις τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος — μὲ τρόπον ἀντικειμενικὸν καὶ πεφωτισμένον — καὶ μὲ προοπτικὴν συνόλου καὶ μέλλοντος!...

§73Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Δηλαδή, κύριε συνάδελφε, ἐλέγχετε τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἐφαρμόζει τὸ ἰδικόν σας πρόγραμμα.

§74Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Καὶ ἐπειδὴ τὸ θέμα αὐτὸ — τὸ θέμα τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος — ἀποτελεῖ τὴν κλεῖδα τῆς λύσεως ὅλων τῶν μεγάλων ἐσωτερικῶν καὶ ἐξωτερικῶν μας προβλημάτων, ἐὰν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ των διάκρισις — θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα μὲ προοπτικὴν συνόλου καὶ μέλλοντος. Θὰ ἐξετάσω δηλαδὴ τὸ θέμα ἀπὸ τὴν γενικωτέραν ἐκείνην σκοπιὰν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξετάζονται τὰ ἐσωτερικὰ ζητήματα ὅλων τῶν χωρῶν ὄχι ὡς μεμονωμένα γεγονότα, ἀλλὰ ὡς ἐκδηλώσεις συνόλου τῆς ἑνότητος, δηλαδή, ποὺ ἐμφανίζει ὁλόκληρος ὁ κόσμος σήμερα. Ἡ διερεύνησις τῶν γεγονότων ἀπὸ τῆς σκοπιᾶς αὐτῆς, μὲ πνεῦμα εὐρὺ καὶ φιλοσοφημένον. Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ προσφυῶς ὠνομάσθη «νιοὺ λοὺκ» τῆς συγχρόνου πολιτικῆς. Τί εἶναι, λοιπόν, ἐθνικὸν συμφέρον, κατὰ τὴν εὐρεῖαν αὐτὴν ἀντίληψιν; Εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐξυπηρετεῖ καὶ προάγει ἕνα τόπον εἰς δεδομένην στιγμὴν διεθνῶν ἐξελίξεων; Ἐκεῖνο ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὸν τόπον νομίμως μὲ τὴν γαιοπολιτικὴν σταθερὰν ὡς κριτήριον; Εἶναι, δηλαδή, προσαρμογὴ πρὸς τὸ ἐφήμερον καὶ ἐναλλασσόμενον τῶν διεθνῶν περιστάσεων πρὸς ἐκμετάλλευσιν αὐτῶν ἢ προσήλωσις πρὸς τὸ σταθερὸν καὶ μόνιμον, καταστάσεων, ποὺ δημιουργοῦν ἡ γεωγραφικὴ θέσις καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς στρατηγικὰ καὶ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῶν λαῶν; Νομίζω ἀδιστάκτως ἀμφότερα. Οὕτω θὰ ἔδιδα εἰς τὸ ἐθνικὸν συμφέρον τὸν ἑξῆς ὁρισμόν: Ἐθνικὸν συμφέρον εἶναι ἐκεῖνο ποὺ ἐξυπηρετεῖ καὶ προάγει τὴν εὐημερίαν, ἐξέλιξιν καὶ ὁλοκλήρωσιν ἑνὸς λαοῦ, ἐκφράζοντος τὸ χρονο–χωρικὸν συνεχῶς ποὺ λέγεται Ἔθνος, τόσον εἰς δεδομένην στιγμὴν διεθνῶν ἐξελίξεων, ὅσον καὶ σταθερῶς καὶ μονίμως, μὲ τὴν γεωπολιτικὴν σταθερὰν ὡς κριτήριον. Τὴν μόνην μεγάλην ἐν τῇ πολιτικῇ σταθεράν, θὰ προσέθετα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸ ἐθνικὸν συμφέρον ἀποβαίνει σκοπός, ὁ μεγάλος σκοπὸς ποὺ λέγεται εὐημερία καὶ πρόοδος, τοῦ ἐθνικοῦ συνόλου, ποὺ φυσικὰ στηρίζεται εἰς τὴν τελείωσιν τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητος, ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν ἐννοεῖται οὔτε εὐημερία, οὔτε πρόοδος, πρὸ παντός. Εἰς τὸν μεγάλον αὐτὸν σκοπόν, ἡ Δημοκρατία ἀποβαίνει τὸ μέσον. Τὸ μέσον ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν εὐημερίαν καὶ τὴν πρόοδον. Καὶ ἡ ἐλευθερία ἀποβαίνει ἡ ὁδός. Ἡ ὁδὸς ποὺ ἄγει εἰς τὴν τελείωσιν τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητος. Καὶ ἀπὸ τὴν τελείωσιν αὐτὴν πηγάζει ὁ ἀνθρωπισμός. Ὁ ἀνθρωπισμός, ὡς σύνθεσις ἠθικῶν, πνευματικῶν καὶ πολιτιστικῶν ἰδιοτήτων, ποὺ μεταβάλλουν τὸ εἶδος εἰς ἄνθρωπον. Εἰς ὑπόστασιν, δηλαδή, πέραν τοῦ χωροχρόνου, ποὺ μετουσιώνει μὲ τὴν ἠθικήν της τελείωσιν τὴν «ὕλην εἰς πνεῦμα» καὶ μὲ τὴν πνευματικήν της ἐξέλιξιν — τὴν ἰλιγγιώδη πρόοδον τῆς Ἐπιστήμης — τὸ πνεῦμα εἰς ὕλην. Καὶ συμπληρώνεται ὁ κύκλος τοῦ ἀνθρωπισμοῦ μὲ τὰς κατακτήσεις τῆς ἐπιστήμης, ἡ ὁποία δικαιώνει μὲ τὸν ἀναμφισβήτητον ρεαλισμόν της, τὸν ἕως χθὲς ἀμφισβητούμενον ἰδεαλισμόν. Καὶ συνυφαίνονται αἱ κατακτήσεις τῆς ἐπιστήμης, τῆς νεωτέρας ἀτομικῆς ἐπιστήμης, ὡς ἀπειροστικῆς πυρηνικῆς μηχανῆς, ποὺ μετουσιώνουν τὸ ἄϋλον εἰς ὕλην καὶ τὴν ὕλην εἰς δύναμιν καὶ συγκλονίζουν τὴν δομὴν τῶν στοιχείων τῆς φύσεως, μὲ τὰς εὐγενεῖς κατακτήσεις τοῦ πνεύματος, εἰς τὸν κόσμον τῆς ἰδέας, ἀπὸ τὸν Βέδας ἕως τὸν Πλάτωνα, ἕως τὸν Χέγκελ καὶ τοὺς νεωτέρους φιλοσόφους ἐπιστήμονας. Καὶ συνυφαίνεται σήμερα Ἰδεαλισμὸς καὶ Ρεαλισμὸς εἰς τὴν ἐντὸς τοῦ τρισδιαστάτου χώρου ὑπόστασιν, ποὺ λέγεται ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ὑπεράνω κοινωνικῶν συστημάτων κρατικῶν κατασκευασμάτων, καὶ ἰδεολογιῶν, ποὺ ἀποτελοῦν ἁπλῶς τὰ χρονο–χωρικὰ μέσα, ποὺ καθορίζει ἑκάστοτε, ἡ ὡριμότης τοῦ συνόλου πρὸς τὸν γενικὸν σκοπόν, τὴν τελείωσιν, δηλαδή, τῆς ἀνθρωπίνης προσωπικότητος, ὁ ἄνθρωπος λέγει, ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενον — τὸν σκοπὸν, τὴν πεμπτουσίαν τοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος.

§75Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Εἶναι ἡ ὑλιστικὴ πλευρὰ αὐτή.

§76Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Αὐτός, ὁ ἄνθρωπος, δηλαδή, εἶναι ὁ μεγάλος σκοπὸς τῆς κοινωνίας, ὁ μεγάλος σκοπὸς τοῦ Κράτους, ὁ ἐνσαρκωτὴς τοῦ Ἔθνους καὶ εἰς αὐτὸν πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἐξέλθῃ ὁ κόσμος ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται σήμερα. Καὶ ἰδιαιτέρως ἡμεῖς εἰς τὴν χώραν μας σήμερα, πρέπει νὰ προσέξωμεν τὸν ἄνθρωπον, νὰ τὸν περιθάλψωμεν, νὰ τὸν ἀνακουφίσωμεν καὶ νὰ τὸν ἐμψυχώσωμεν. Διότι ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν χώραν μας, ὑποφέρει περισσότερον παρὰ εἰς κᾶθε ἄλλην χώραν. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ ἐπιτύχωμεν μόνον, ἐὰν ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνευσιν καὶ γαλήνην, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀνάγκην πλέον — ἐπιταγὴν πολιτικοῦ ὀρθολογισμοῦ, ἀνθρωπισμοῦ καὶ ὑψίστου ἐθνικοῦ συμφέροντος. Συνεπῶς, πρέπει νὰ συνηθίσωμεν, κύριοι βουλευταί, εἴτε μᾶς ἀρέσει, εἴτε ὄχι, εἰς τὴν ἰδέαν αὐτήν, εἰς τὴν ἰδέαν τῆς κατ’ ἀνάγκην πλέον εἰρηνικῆς συμβιώσεως τῶν δύο κόσμων, ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς. Ὁ κομμουνισμός, ὡς κοσμοθεωρία, ἀλλὰ καὶ ἰδίως ὡς κοινωνικὸν σύστημα, μὲ τὴν δύναμιν τῆς κοινωνικῆς διασπάσεως, τὴν ὁποίαν καὶ δίδει ἡ ὀρθολογιστικὴ ὀργάνωσις τοῦ Κράτους καὶ τῆς παραγωγῆς, ὑπὸ τὴν δικτατορίαν τοῦ προλεταριάτου, κατώρθωσεν ἐντὸς μιᾶς καὶ μόνης γενεᾶς νὰ ἐξαπλωθῇ σχεδὸν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Γῆς. Αὐτὸ ἀποτελεῖ γεγονὸς — κατάστασιν, ποὺ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀγνοῆται ἀπὸ τοὺς σοβαροὺς χειριστὰς τῶν διεθνῶν πραγμάτων καὶ δὲν ἀγνοεῖται. Ἀλλὰ ἐξ ἴσου δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῆται καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπευθύνους χειριστὰς τῶν ἐσωτερικῶν πραγμάτων. Δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῆται, δηλαδή, ὅτι, ὁ κομμουνισμὸς ὡς δύναμις ὑπάρχουσα καὶ ἐν τῷ ἀστικῷ Κράτει, ἡ ὁποία μὲ κανένα πλέον τρόπον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκμηδενισθῇ. Ἀντιθέτως, ὑπάρχει πιθανότης νὰ αὐξηθῇ εἰς βαθμὸν μάλιστα σήμερα ἀπρόβλεπτον ἐὰν ἐξακολουθήσουν, ἡ βία, αἱ διώξεις, ἡ μισαλλοδοξία, ἡ ἄρνησις κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ κἄθε προοδευτικότητος ἀπὸ φόβον.... συνοδοιπορίας μὲ τὸν κομμουνισμόν. Διότι ἡ βία, ἡ μισαλλοδοξία, ὁ ἀναχρονισμός, δὲν περιστέλλουν, ἀλλ’ ἀντιθέτως τρέφουν τὸν κομμουνισμὸν καὶ οἱ ἀσκοῦντες αὐτὰ συνοδοιποροῦν ἐν τῇ κυριολεξίᾳ μὲ τὸν κομμουνισμόν. Διότι αὐξάνουν τὰ πάθη, διαιροῦν τὸν λαὸν καὶ ἐμποδίζουν τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνευσιν καὶ γαλήνην εἰς βάρος, βέβαια, τῆς ἐθνικῆς ζωῆς, τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, τῆς ἐθνικῆς ἀνασυγκροτήσεως καὶ εὐημερίας τῆς χώρας, ποὺ ἀπαιτοῦν ἕνωσιν καὶ συνεργασίαν ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους.

§77Α. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἔγιναν ἐκεῖ τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα ἔγιναν εἰς τὴν χώραν μας. Ἐδῶ δὲν καταδικάζομεν τὴν ἰδεολογίαν, ἀλλὰ τὸ ἔγκλημα. Θέλομεν νὰ προφυλάξωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἰδίων ἐγκλημάτων.

§78Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἐδῶ, συζητοῦμεν ἐὰν πρέπει νὰ ἐφαρμοσθοῦν τὰ μέτρα ἀμνηστίας. Διὰ τὴν νόμιμον δρᾶσιν τῶν κομμουνιστικῶν κομμάτων, ὅλαι αἱ χῶραι δέχονται ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκμηδενισθῇ μία παράταξις ἥτις ἐντὸς μιᾶς γενεᾶς ἔχει κατορθώσει νὰ κατακτήσῃ τὸ ἥμισυ περίπου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Γῆς καὶ δὲν γνωρίζομεν εἰσέτι τὶ θὰ ἐμφανίσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω περισσότερον, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ ἑνὸς σοβαροῦ θέματος ποὺ ἐτέθη πρὸ ὀλίγης ὥρας. Καὶ ἂν γίνῃ πόλεμος;! Ἀλλὰ δὲν πρέπει, κύριοι, νὰ ἔχῃ τις ἀντίληψιν τοῦ τὶ συμβαίνει σήμερον εἰς τὸν κόσμον, μετὰ τὴν ἰλιγγιώδη πρόοδον τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν διὰ νὰ ἀναμένῃ πόλεμον! Πρὸ ὀλίγων δὲ ἡμερῶν ἀνέγνωσα τὰ ἑξῆς: Εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα ἔχει τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ στέλλῃ ἀνελλιπῶς φίλος Ἀμερικανὸς Γερουσιαστής. Ἰδοὺ τί λέγουν: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Καὶ τὸ θαῦμα αὐτὸ τὸ ἔκαμε ἡ καλπάζουσα Ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἑνώνει τὸν κόσμον περισσότερον καὶ καθιστᾷ τὸν πόλεμον ὁλονὲν καὶ περισσότερον ἀδύνατον, ὡς μέσον ἐπιλύσεως διεθνῶν διαφορῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ εἴδομεν ἀπὸ τὰ γεγονότα τῶν τελευταίων μηνῶν. Δὲν ἐξερράγη πόλεμος εἰς παγκόσμιον κλίμακα, μολονότι τὰ γεγονότα ἦσαν τοιαῦτα, ὥστε εἰς οἱανδήποτε ἄλλην, ὁμοίαν περίστασιν, θὰ ἐξερηγνύετο, ἀσφαλῶς. Ἀλλὰ καὶ ὁ τοπικὸς πόλεμος ποὺ ἤρχισεν εἰς τὴν Ἀνατολικὴν Μεσόγειον, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς κοινῆς γνώμης, ἐκδηλωθείσης διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἐξεφυλλίσθη καὶ κατέπαυσεν ἐντὸς ὀλίγων ἑβδομάδων εἰς βάρος τῶν ἐπιτεθέντων εἰσβολέων. Ὁ πόλεμος, λοιπόν, τὸ ἀπὸ συστάσεως κόσμου αὐτὸ μέσον, ἐπιλύσεως διαφορᾶς μεταξὺ ἀνθρώπων καὶ λαῶν, ἤρχισε νὰ ὑποχωρῇ ἀπὸ τὸ προσκήνιον ἀκόμη καὶ ἐπὶ τοπικῶν διαφορῶν, ἐνῷ εἰς παγκόσμιον κλίμακα καθίσταται κάθε μέρα ποὺ παρέρχεται σχεδὸν ἀδύνατος. Ἰδοὺ πῶς διατυπώνει αὐτὸ ὁ Ἀμερικανὸς Ναύαρχος Μποῦρκε: «.... (ἀναγινώσκει ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Βουλῆς) ....». Συνεπῶς, ἡ ἄνευ πολέμου διευθέτησις τῶν διαφορῶν, εἶναι ἡ ἀναγκαία πλέον ὡς μοιραία καὶ ἀναπότρεπτος συνέπεια. Ἀλλὰ ἡ διευθέτησις διαφορῶν ἄνευ πολέμου εἰς διεθνῆ κλίμακα, σημαίνει συνεννόησις τῶν ἀντιπάλων, μὲ ἑκατέρωθεν ὑποχωρήσεις, εἰς γενικὰ καὶ εἰδικώτερα θέματα. Καὶ ἡ διευθέτησις αὐτὴ τῶν διαφορῶν, ἤρχισεν ἤδη νὰ ἐπιδιώκεται μεταξὺ τῶν ἀντιπάλων κόσμων μὲ τὸ τεράστιον θέμα τοῦ ἀφοπλισμοῦ ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξαρτᾶται ἡ γαλήνη καὶ ἡ εὐημερία τῆς ἀνθρωπότητος, ἐρχόμενον εἰς τὸ προσκήνιον. Τὴν μοιραίαν καὶ ἀδήριτον ἀνάγκην, θὰ ἔλεγε κανεὶς ἐν πλήρει συνειδήσει τοῦ ὅρου «ἀνάγκην ἱστορικὴν» οὐδὲν γεγονὸς εἶναι πλέον ἱκανὸν νὰ ἀποτρέψῃ. Ὁ ἐν λόγῳ βουλευτής, εἶναι, κάθε ἄλλο παρὰ κομμουνιστής. Βλέπει τὴν ἀλήθειαν καὶ λέγει τὴν ἀλήθειαν. Ἔρχεται καὶ ἄλλος βουλευτὴς ἐκ τῶν πολὺ σοβαρῶν ἡγετῶν καὶ λέγει, κατὰ τὴν συνεδρίαν τῆς 14.1.57, τῆς Ἀμερικανικῆς Βουλῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Εἶναι, λοιπόν, γεγονός, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπ’ αὐτὰς τὰς συνθήκας νὰ γίνῃ νέα σύρραξις καὶ μοιραία συνέπεια τοῦ γεγονότος αὐτοῦ εἶναι ὅτι ὁ κόσμος βαίνει πρὸς συνεννόησιν. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἐπὶ ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα μία ὀξύτης, ἀλλὰ ἔρχεται ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἀνθρωπότης θὰ ἠρεμήσῃ. Μοιραίως, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, πρέπει νὰ συνηθίσωμεν εἰς τὴν ἰδέαν τῆς συνυπάρξεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅπως μὲ ἐξουσιοδοτήσητε νὰ ἐπικυρώσω, ὑπ’ εὐθύνη μου, τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως.

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως θὰ ἐπικυρωθοῦν ὑπ’ εὐθύνη μου. Ἐπίσης θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν διὰ τὴν διακοπὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, καὶ πότε θέλετε νὰ συνέλθῃ, τὴν 2αν ἢ τὴν 6ην Μαΐου;

§82ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν 6ην Μαΐου.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς θὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος ἀπὸ σήμερον, λόγῳ τῶν ἑορτῶν τοῦ Πάσχα, καὶ θὰ συνέλθωμεν τὴν 6ην Μαΐου.

§84Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον παρὰ νὰ συνηθίσωμεν μὲ τὴν ἰδέαν νὰ ζήσωμεν μὲ συμβιβασμόν. Δεδομένου ὅτι ἡ ἰδέα καταπολεμεῖται μόνον μὲ τὴν ἰδέαν, μὲ μίαν καλυτέραν ἰδέαν, φαντάζεται κανεὶς τίνα καταστροφὴν φέρει εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ καθεστώς, ἡ εἰκὼν μιᾶς ἀλληλοσπαρασσομένης καὶ οἰκονομικῶς ἐξηθλιωμένης κοινωνίας. Τὴν καλυτέραν ἰδέαν ἠμπορεῖ νὰ δώσῃ ἡ εἰκὼν τῆς πραγματικῆς Δημοκρατίας, ἡ ὁποία ἐξασφαλίζουσα ἰσοτιμίαν δικαιωμάτων καὶ ὑποχρεώσεων ἐπὶ τοῦ πολιτικοῦ ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ κοινωνικοῦ τομέως εἶναι τὸ μόνον πλέον πολίτευμα, ποὺ προσιδιάζει εἰς τὴν πρόοδον τοῦ αἰῶνος μας. Καὶ ἡ Δημοκρατία αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιστημονικῶς ὠργανωμένη Δημοκρατία, διότι εἰς τὸν ἀτομικὸν αἰῶνα δὲν ἔχει πλέον θέσιν ὁ παλαιὸς λιμπεριαλισμὸς ὁ ὁποῖος ὑποκαθίσταται ἀπὸ τὴν ὀρθολογιστικὴν ὀργάνωσιν τῆς παραγωγῆς καὶ συνεπῶς καὶ τῆς κοινωνίας. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον ἀκριβῶς αὐτὸ συγκλίνουν τὰ δύο ἀντιμαχόμενα σήμερον συστήματα. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἐπιταγὴν τῆς συγχρόνου δυναμικῆς κοινωνιολογίας, ἡ ὁποία διδάσκει ὅτι εἰς ὡρισμένας μεταβατικὰς περιόδους τῆς Ἱστορίας, ὅπως αὐτὴ τὴν ὁποίαν διερχόμεθα σήμερα, καθ’ ἣν σημειοῦνται μεγάλαι ἐπαναστατικαὶ μεταβολαὶ εἰς τὸ οἰκονομικὸν καὶ τεχνικὸν ὑπόβαθρον τῆς κοινωνίας, εἰς τὸν τομέα, δηλαδή, τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς, δημιουργεῖται, κατὰ νόμον φυσικόν, ἀνάγκη ἀναπροσαρμογῆς καὶ τοῦ κοινωνικο–πολιτικοῦ ἐποικοδομήματος, ἡ ὁποία προκαλεῖ ἀναταραχὰς καὶ ἀναστατώσεις, ποὺ καταλήγουν εἰς ἔντονα ἰδεολογικὰ αἰτήματα. Ἕν ἀπ’ αὐτά, τὸ γενικώτερον καὶ ἰσχυρότερον ἴσως, εἶναι τὸ αἴτημα τῆς ἀλλαγῆς, τὸ ὁποῖον ἰδιαιτέρως ἀποτελεῖ τὸν πόθον καὶ τὸ πάθος, τοῦ λαοῦ μας, λόγῳ ἰδίως τῶν ὅρων ἐξαθλιώσεως, ὑπὸ τοὺς ὁποίους διαβιοῖ. Καὶ αὐτὴν τὴν ἀλλαγὴν εἶχεν ἀσφαλῶς ὑπ’ ὄψει του καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅταν δικαιολογῶν τὴν ἵδρυσιν τῆς «Ἐθνικῆς Ριζοσπαστικῆς Ἑνώσεως» ἔλεγεν εἰς τὴν προκήρυξίν του πρὸς τὸν λαόν: «Σκοπός μου εἶναι ἡ πραγματοποίησις τῆς εἰρηνικῆς ἐκείνης ἐπαναστάσεως, ἡ ὁποία θὰ φέρῃ τὴν ἀλλαγήν, τὴν ἀλλαγὴν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ καθολικὸν καὶ ἔντονον αἴτημα τοῦ λαοῦ μας». Τὴν πραγματοποίησιν τῆς ἐπαγγελίας της αὐτῆς ἀναμένομεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τῆς γενναιόφρονος λήψεως μέτρων πλήρους λήθης τοῦ παρελθόντος, κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ γενικωτέρου ἠθικοῦ καθαρμοῦ, ποὺ ἀποτελοῦν τὸ περιεχόμενον τῆς «ἀλλαγῆς» κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν, αἰρομένη εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων, νὰ δώσῃ τὴν ἀλλαγὴν αὐτὴν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Διότι, οὕτω θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν εἰρήνην, τὴν ἀγάπην καὶ τὴν συνεργασίαν μεταξὺ ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ θὰ προσφέρῃ τὴν μεγαλυτέραν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν χώραν.

§85Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δύο σημεῖα, κύριε συνάδελφε, ἐπεσήμανα ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν σας διὰ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως. Τὸ πρῶτον ἀφορᾷ τὴν ἀξιωματικὴν Ἀντιπολίτευσιν τὴν ὁποίαν κατηγορήσατε ὅτι ἐγκατέλειψε τὸ προεκλογικὸν πρόγραμμα τῆς Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως καὶ τὰς ὑποσχέσεις της καὶ ἐτονίσατε ὅτι μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῶν Κυβερνητικῶν ἀπόψεων, δὲν ὑπάρχει οὐσιώδης διαφορά. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, διεχωρίσατε τὴν πολιτικήν σας θέσιν καὶ ἐξεθέσατε τὴν διάφορον γραμμήν σας. Τὸ δεύτερον σημεῖον ἀφορᾷ τὴν ἰδεολογικήν σας τοποθέτησιν, ἡ ὁποία βασίζεται ἐπὶ καθαρᾶς, ἐντελῶς ὀρθοδόξου Μαρξιστικῆς θέσεως, ἥτις, ὡς γνωστόν, συνυπάρχει εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦτον διὰ τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας. Ἐκ τῶν δύο αὐτῶν σημείων προκύπτει ὅτι τοποθετεῖτε ἑαυτόν, πολιτικῶς ἀριστερώτερον τοῦ Κέντρου καὶ ἰδεολογικῶς πέραν καὶ αὐτῆς τῆς θέσεως τοῦ Προέδρου τῆς Ε.Δ.Α. κ. Πασσαλίδη, αἱ πολιτικαὶ καὶ θεωρητικαὶ ἀπόψεις τοῦ ὁποίου ὑπῆρξαν, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην, διαλλακτικώτεραι τῶν ὑμετέρων τοιούτων.

§86Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μὲ καταπλήσσει τὸ γεγονὸς μὲ πόσον ἐλαφρὰν καρδίαν θέτετε εἰς τὸ στόμα μου φράσεις, τὰς ὁποίας ὄχι μόνον δὲν εἶπον, ἀλλ’ οὔτε κἂν διενοήθην, νὰ εἴπω. Πῶς δὲν ἀντελήφθητε τὰ κύρια σημεῖα τοῦ λόγου μου; Ὁ κ. συνάδελφος, ἐὰν δὲν ἐγνώριζε τὴν βάσιν τοῦ συστήματος, θὰ ἐδικαιολογεῖτο νὰ ὁμιλήσῃ ὅπως ὡμίλησεν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ γνωρίζει δὲν δικαιολογεῖται. Διότι δυναμικὴ κοινωνιολογία σήμερον καθορίζει τὸ σημεῖον ἀκριβῶς εἰς τὸ ὁποῖον συγκλίνουν τὰ δύο ἀντιμαχόμενα συστήματα καὶ τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶναι ἡ ἐπιστημονικὴ ὀργάνωσις τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ Κράτους.

§87Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Καὶ ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν πλευράν μας, ἀγωνιζόμεθα νὰ καταστήσωμεν τὸν σύγχρονον, τὸν ἀστικὸν πολιτισμόν, κτῆμα τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Ἰωάννου, ἔχει τὸν λόγον.

§89Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριοι βουλευταί, παρηκολούθησα μετὰ τῆς δεούσης προσοχῆς τὰς ἀγορεύσεις τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. συναδέλφων, οἵτινες ἔλαβον τὸν λόγον ἐπὶ τῶν ἐπερωτήσεων περὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Καὶ ναὶ μὲν ἐξεπλήρωσαν ἀπολύτως τὴν ἀποστολήν των ὡς συνήγοροι ὑπερασπίσεως τῶν ὀλίγων κακῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ δὲν δύνανται νὰ ἰσχυρισθῶσιν ὅτι ἀντεπεκρίθησαν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των ἔναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ, ὡς πραγματικοὶ ἀντιπρόσωποί των. Δὲν εἶπον ὅ,τι ἐπίστευον, ἀλλὰ ἐκεῖνα ποὺ ἐχρησιμοποίησαν διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὸν ρόλον των. Ἐγὼ θὰ προσπαθήσω, μὲ πᾶσαν εἰλικρίνειαν καὶ ἀντικειμενικότητα, νὰ ἐκθέσω τὰς ἀπόψεις μου, ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἐπὶ τόσας ἡμέρας ἀπησχόλησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Καὶ πρὶν εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τοῦ ὅλου αὐτοῦ ζητήματος, θεωρῶ ἐπιβεβλημένον νὰ προβῶ εἰς σύντομον ἀνασκόπησιν τῆς δράσεως τοῦ Κ.Κ.Ε. ἀπὸ τὸ 1940 καὶ ἐντεῦθεν. Ἀπὸ τῆς εἰσβολῆς τῶν Ἰταλῶν καὶ μέχρι τῆς 21ης Ἰουνίου 1941 τὰ μέλη τοῦ Κ.Κ.Ε. εἰς οὐδεμίαν συγκεκριμένην δρᾶσιν προέβησαν ἐναντίον τῶν κατακτητῶν. Ἀντιθέτως μάλιστα, ἔβλεπε κανεὶς ζωγραφισμένην τὴν χαράν των ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς εἰσβολῆς τῶν Γερμανῶν. Ζωντανὸν παράδειγμα τῆς προδοσίας εἶναι ἡ ἐπέμβασις τῶν Βουλγάρων διὰ τὴν ἀποφυλάκισιν τῶν Ἀκροναυπλιωτῶν, τῶν καταγομένων ἐκ Μακεδονίας καὶ ἡ ἀθρόα προσέλευσις τῶν κομμουνιστῶν ἀπὸ τοὺς τόπους ἐξορίας εἰς τὴν Πρωτεύουσαν, ὅπου καὶ παρέμειναν τελείως ἀδρανεῖς μέχρι τὴν ἡμέραν ποὺ οἱ Γερμανοὶ ἐπετέθησαν ἐναντίον τῶν Ρώσων. Καὶ πάντα ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὑπῆρχε τὸ σύμφωνον Ρίμπεντροπ–Μολότωφ καὶ οἱ ἀνωτέρω Ἕλληνες κομμουνισταὶ ὑπήκουσαν ἀπολύτως εἰς τὰς ἐντολὰς τῶν πατρώνων του.

§90Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Εἴπατε ὅτι τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα δὲν ἐκινήθη μέχρι τοῦ Ἰουνίου τοῦ 1941. Αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές. Ἡ εἰσβολὴ τῶν Ἰταλῶν ἔγινεν εἰς τὰς 28 Ὀκτωβρίου τοῦ 1940. Εἰς τὰς 2 Νοεμβρίου τοῦ 1940 ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον τὸ γράμμα τοῦ Ζαχαριάδη διὰ τοῦ ὁποίου ἐκάλει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ ἰδιαιτέρως τὰ μέλη τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος νὰ ὑπερασπίσουν τὸ πάτριον ἔδαφος ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι, ἀπὸ γωνία σὲ γωνία. Διατὶ διαστρέφετε, κύριε συνάδελφε, τὰ γεγονότα;

§91Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Διατὶ ἐπολεμήσατε τὸ 1940; Κατόπιν ἐντολῆς ποίου ἐπολεμήσατε;

§92Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Ζαχαριάδη ἐδημοσιεύθη, ἀλλὰ τὰ μέλη τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος δὲν ἐπολέμησαν.

§93Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἐδημοσιεύθη τὴν 2αν Νοεμβρίου 1940 ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία φέρεται ὡς ὑπογεγραμμένη ἀπὸ τὸν τότε ἀρχηγὸν τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος. Τὴν ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς γνωρίζει καλλίτερον παντὸς ἄλλου ἐπιφανὴς συμπολίτης μου, Ὑπουργός, τότε, τῆς Δημοσίας Τάξεως, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ δώσῃ πληροφορίας ποῖος ἦτο συντάκτης καὶ ποῖος ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπέγραφεν οὐσιαστικῶς τὴν ἐπιστολὴν ἐκείνην. Δὲν πρόκειται περὶ τῆς θέσεως τῆς ἐπιστολῆς ἐκείνης. Πρόκειται περὶ τῆς θέσεως τὴν ὁποίαν δημοσίᾳ ἔλαβε τὸ κομμουνιστικὸν κόμμα τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1941, ὅταν ἐχαρακτήρισεν τὴν εἰσβολὴν τῶν Ἰταλῶν εἰς τὴν Βόρειον Ἤπειρον καὶ τὴν ἄμυναν τῆς Ἑλλάδος ὡς πόλεμον ἰμπεριαλιστικὸν καὶ ὅταν συνίστα εἰς τὸν Βασιλέα καὶ τὴν Κυβέρνησιν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης νὰ συνθηκολογήσουν μὲ τὴν μεσολάβησιν τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ρωσίας.

§94Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ ὑπαινιγμὸς ποὺ ἐκάματε, κύριε Ὑπουργέ, δὲν στηρίζεται εἰς τὴν πραγματικότητα. Εἶναι ἀνακριβής. Τότε, ὅπως καὶ τώρα, αἱ γνωσταὶ ὑπηρεσίαι ἐχάλκευαν διάφορα δημοσιεύματα ὡς ἀπηχοῦντα δῆθεν θέσεις τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Ἑλλάδος.

§95Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Οἱ κομμουνισταὶ δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν μὲ τὸ Ἐθνικὸν Ἔπος τοῦ 1940–41 καὶ ἡ προσπάθειά των νὰ παραχαράξουν τὴν ἱστορίαν εἶναι ματαία, διότι, εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους, ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ὅτι τὸ Ἔθνος ὡδηγήθη εἰς τὸν ὑπέροχον ἐκεῖνον ὑπὲρ ὅλων ἀγῶνα, ἡνωμένον, κάτω ἀπὸ μίαν φωτεινὴν καὶ ἐμπνευσμένην καθοδήγησιν ἑνὸς μεγάλου ἀνδρός. Ὁ Ζαχαριάδης καὶ τὸ κόμμα του, δὲν εἶχον οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὸ μέγα αὐτὸ Ἔπος καὶ τὸν νικηφόρον ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς Ἑλληνικῆς ἐλευθερίας καὶ ἀνεξαρτησίας. Αὐτὸ διὰ μίαν ἀκόμη φοράν, εἶμαι ὑποχρεωμένος, καὶ μάλιστα τῆς ἐνδόξου ἐκείνης περιόδου, νὰ τὸ διακηρύξω.

§96Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἀτυχῶς, κύριε συνάδελφε, ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὡς σύνθημά της εἶχε, τότε, τὸ σύνθημα, τὸ ὁποῖον διωχέτευεν εἰς τὰ ἔνοπλα τμήματα τῆς χώρας. Καὶ τὸ σύνθημα ἦτο ἡ ρίψις ὡρισμένων μόνον βολῶν διὰ τὴν τιμὴν τῶν ὅπλων.

§97Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὸν Αὔγουστον 1941 ἐπωφεληθέντες οἱ κομμουνισταὶ τὴν ἀνυπαρξίαν τοῦ Κράτους καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ γενναίου Ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς ἀντίστασιν ἐναντίον τῶν κατακτητῶν, προέβημεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν ὁμάδων ἀντιστάσεως, τὸ ΕΑΜ καὶ τὸν ΕΛΑΣ. Ἀνύποπτα τὰ ἄμοιρα Ἑλληνόπουλα ἔσπευσαν νὰ πυκνώσουν τὰς τάξεις τοῦ κινήματος ἀντιστάσεως μὲ μόνον σκοπὸν τὴν συνέχισιν τοῦ Ἀλβανικοῦ Ἔπους. Ἐνῷ ἡ ἡγεσία τοῦ Κ.Κ. Ε. ἄλλα τοὺς ἐπεφύλασσεν. Ἦτο ἀτυχέστατος ὁ παραλληλισμὸς τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ μὲ τὴν ἀνθελληνικὴν δρᾶσιν τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, καὶ λέγων τοῦτο δὲν ἐννοῶ ὅτι ὅσοι ὑπηρέτησαν εἰς τὰς ὀργανώσεις ταύτας δὲν ἦσαν καλοὶ Ἕλληνες. Ἀντιθέτως, ὑποστηρίζω, ὅτι πλὴν μικρᾶς μερίδος ἡ ὁποία, δυστυχῶς, ἀργότερον κατώρθωσε νὰ ἐπιβληθῇ, ἡ πλειοψηφία ἀπετελεῖτο ἀπὸ πραγματικὰ Ἑλληνόπουλα τὰ ὁποῖα μὲ δίψαν ἐνετάχθησαν νὰ πολεμήσουν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Πατρίδος. Συνέπεσε νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ εἷς ἐκ τῶν πολυαρίθμων ἀγωνιστῶν τοῦ ΕΟΕΑ–ΕΔΕΣ τοῦ στρατηγοῦ Ζέρβα. Καὶ διεπίστωσα ἐκ τοῦ σύνεγγυς τοὺς σκοποὺς καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τῶν στελεχῶν τοῦ Κ.Κ.Ε. Εἶναι ἀπολύτως ὑπεύθυνοι διὰ τὴν κατασυκοφάντησιν τῆς Ἑλλάδος εἰς Μέσην Ἀνατολήν, εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες διήρεσαν τοὺς Ἕλληνας μαχητὰς διὰ τῆς συγχύσεως εἰς τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεὶς δύναται νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ ὅλα τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν ἀπὸ τὰς πρώτας ἡμέρας τοῦ ἀνταρτικοῦ κινήματος μέχρι καὶ τῶν Δεκεμβριανῶν. Οἱ ἴδιοι εἶναι ἐκεῖνοι πού, μὴ ἀρκεσθέντες εἰς τὰς τόσας μεγάλας καταστροφὰς τὰς ὁποίας ἐπεσώρευσαν εἰς τὸ Ἔθνος, ἦλθον ἀργότερον διὰ τοῦ συμμοριτοπολέμου νὰ καταστρέψουν ὅ,τι ἀπέμεινεν ὄρθιον ἀπὸ τὴν ἰδικήν των μανίαν καὶ τὴν τοιαύτην τῶν κατακτητῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐπιθυμῶ νὰ ἀναξέσω παλαιὰς πληγάς. Ἐὰν ἀνέφερον τὰ ἀνωτέρω, τὸ ἔπραξα διὰ νὰ θέσωμεν μίαν πραγματικὴν βάσιν εἰς τὴν συζήτησίν μας. Ἢ εἶναι πταῖσται οἱ κατάδικοι, ὁπότε χωρεῖ μόνον συγχώρησις, ἀλλὰ μὲ ἰδικήν των συγκατάθεσιν, ἢ κρατοῦνται ἀδίκως ὁπότε πρέπει νὰ εὑρεθῇ τὸ δίκαιον. Οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἶναι δυνατὸν νὰ διαφωνῇ, ὡς πρὸς τὴν γενικωτέραν ἀρχὴν τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Καὶ τοῦτο ἐὰν συμβαίνῃ, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν ἄκραν ἀριστεράν. Μόνον οἱ ἐχθροὶ τῆς πατρίδος ἔχουν συμφέρον νὰ ὑπάρχῃ ἀνωμαλία εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἡμεῖς, ἡ μεγίστη πλειοψηφία, ποὺ πιστεύομεν εἰς τὸ Ἔθνος, θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἐὰν αἱ θύραι τῶν φυλακῶν εἶναι ὀρθάνοικτοι. Περισσότερον πολιτισμένον θεωρεῖται ἕνα Κράτος, ὅσον ὀλιγώτερον ἀριθμὸν φυλακισμένων ἔχει. Ἀλλὰ εἶναι ἐπικίνδυνον νὰ ἀνοίξωμεν τὰς φυλακὰς εἰς ἐκείνους, οἵτινες ὄχι μόνον δὲν ἀναγνωρίζουν τὰς ἐγκληματικάς των πράξεις, ὡς τοιαύτας, ἀλλ’ οὔτε δέχονται νὰ δηλώσουν ὅτι ἐξερχόμενοι τῶν φυλακῶν, θὰ εἶναι νομοταγεῖς πολῖται. Ἐπεχειρήθη, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι οἱ κατάδικοι τῶν φυλακῶν καὶ οἱ ἐξόριστοι, εἶναι πολιτικοὶ ἀντίπαλοι. Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος, ἐνῷ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου του ἐδήλωσεν ὅτι θὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ θὰ ἐξετάσῃ τὸ σοβαρὸν τοῦτο θέμα ἀπὸ τὴν πραγματικήν του πλευράν, κατὰ τὴν περαιτέρω ὁμιλίαν του, ἐπεχείρησε μὲ τὸν γνωστόν του τρόπον, νὰ ἐμφανίσῃ τοὺς καταδίκους ἐγκληματήσαντας ποικιλοτρόπως κομμουνιστάς, ὡς πολιτικοὺς κρατουμένους. (Ἀναγινώσκει σχετικὴν περικοπὴν ἐκ τῶν πρακτικῶν, ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Παπασπύρου). (Ἀναφέρεται, ἀκολούθως, ὁ κ. Ἰωάννου εἰς τὰς γενικωτέρας ἐπιδιώξεις τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ εἰς τὰς μεθόδους διὰ τῶν ὁποίων ἐπιδιώκει τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας καὶ δικαιολογεῖ ἀπολύτως τὴν ἐπιφυλακὴν τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων. Τονίζει δὲ ὅτι ὁ συνωμοτισμὸς δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἄλλως παρὰ διὰ τῆς ἀγρύπνου παρακολουθήσεως τῶν ἐντεταλμένων διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν ὀργάνων καὶ τῆς ἀπομονώσεως τῶν ἐπικινδύνων). Εἰς τὴν Ἑλλάδα συνέβησαν πράγματα τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον συμβῆ τοὐλάχιστον μέχρι τότε, εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν λυποῦμαι ἰδιαιτέρως διότι εἷς τῶν κυρίων συναδέλφων εἰς μίαν διακοπὴν ἀγορεύσεως τοῦ κ. Παπασπύρου, εἶπεν τὰ ἀκόλουθα: «Δὲν πρέπει νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐγκλημάτων διαπραχθέντων κατὰ τὴν κατοχήν, διότι, σκεφθῆτε, ἐὰν μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Κύπρου ὁ Διγενὴς εἰσαχθῇ εἰς δίκην ὡς προδότης καὶ ἐγκληματίας, διότι ἐσκότωσε τοὺς προδότας τοῦ Κυπριακοῦ ἀγῶνος». Καὶ ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ δικαιώσω ἀπολύτως τὸν τόνον τῆς φωνῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, ὅστις, εἰς ἀπάντησιν ὅλων αὐτῶν, εἶπε τὰ ὅσα εἶπε, τὴν ἑσπέραν ἐκείνην. Ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν τῶν ὕβρεων ἐναντίον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ὅταν ἐπιχειρῆται νὰ τοῦ προσαφθῇ ἡ βαρυτάτη κατηγορία ὅτι ἐξέθρεψε τόσας χιλιάδας προδοτῶν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ χαρακτηρίζωνται προδόται αἱ δεκάδες χιλιάδων Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐπότισαν τὰς χαράδρας τῶν δασῶν καὶ τὰ πηγάδια τῶν πόλεων μὲ τὸ τίμιον αἷμα των, μαχόμενοι ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, ἐναντίον τῶν Σλαβοκομμουνιστῶν. Ἦλθον, ἄλλωστε, τὰ μετέπειτα γεγονότα τοῦ Δεκεμβρίου καὶ τοῦ 1946–49 νὰ δικαιώσουν πλήρως τοὺς ἀγῶνας τοῦ μαχομένου Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐναντίον τῶν πλέον ἀναισχύντων προδοτῶν τοῦ Ἔθνους μας ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του μέχρι σήμερον. Κύριοι συνάδελφοι, τρία καὶ μόνον παραδείγματα, εἶναι ἀρκετὰ καὶ μόνον διὰ νὰ ἀποδείξουν τοὺς προδοτικοὺς σκοποὺς καὶ τὰς δολίας ἐπιδιώξεις τῶν συντονιστῶν τοῦ ἀγῶνος ΕΑΜ–ΕΛΑΣ. Τὸν Ἰούνιον 1943 στελέχη τῶν ἀνωτέρω ὀργανώσεων ἐπρόδωσαν εἰς τοὺς Γερμανοὺς παρὰ τὴν Ἀραχωβίτσαν Ἰωαννίνων, κατάκοπον τμῆμα τοῦ ΕΔΕΣ, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν κύκλωσιν τοῦ τμήματος καὶ τὴν ὁλοσχερῆ ἐξόντωσίν του παρὰ τῶν κατακτητῶν. Τινὲς τῶν προδοτῶν τούτων συνελήφθησαν ἀργότερον, εἰσήχθησαν εἰς δίκην καὶ ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, δύο ἱερεῖς ἐξ αὐτῶν κρατοῦνται εἰσέτι εἰς τὰς φυλακάς. Δεύτερον, ὅταν τὸν Ὀκτώβριον 1943 οἱ Γερμανοὶ ἐξαπέλυσαν τὴν τρομερωτέραν ἐπίθεσίν των ἐναντίον τῶν τμημάτων τοῦ ΕΔΕΣ εἰς τὰ Πράμαντα–Τζουμέρκων, ὁ Ὑπαρχηγὸς τοῦ ΕΔΕΣ Κομνηνὸς Πυρομάγλου, ἐνεργῶν ἐξ ὀνόματος τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν ΕΟΕΑ–ΕΔΕΣ Στρατηγοῦ Ζέρβα, ἦλθεν εἰς τηλεγραφικὴν ἐπικοινωνίαν μετὰ τοῦ Κόζιακα ὑπασπιστοῦ τοῦ Γεν. Ἀρχηγείου τοῦ ΕΛΑΣ καὶ διεβίβασεν ἔκκλησιν, ὅπως τὰ τμήματα τοῦ ΕΛΑΣ τῆς περιοχῆς ὑποστηρίξουν τὰ σκληρῶς μαχόμενα τμήματα τοῦ ΕΔΕΣ, ἐναντίον τῶν Γερμανῶν καὶ νὰ λύσουν τὰς τυχὸν διαφοράς των μετὰ τὴν συντριβὴν τοῦ ἐχθροῦ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ Ἀρχηγοῦ ΕΛΑΣ διὰ τοῦ ὑπασπιστοῦ του, ἦτο ἰταμωτάτη: «Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τίποτε μὲ τοὺς Γερμανούς, μὲ σᾶς ἔχομεν τὰς διαφοράς μας». Καὶ οὕτω ὄχι μόνον δὲν μᾶς ἐνίσχυσαν εἰς τὸν σκληρόν μας ἀγῶνα κατὰ τῶν Γερμανῶν ἀλλὰ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας εἰς Νεράϊδαν Θεσσαλίας συνέβη τὸ ἑξῆς τραγικὸν γεγονός: Τὰ βλήματα τῶν ὅλμων καὶ αἱ σφαῖραι τῶν πολυβόλων καὶ τῶν τυφεκίων τῶν Γερμανῶν καὶ τῶν Ἐλασιτῶν διεσταυροῦντο ὑπεράνω τῶν κεφαλῶν τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ ΕΔΕΣ. (Φωναί: Αἶσχος, αἶσχος!!). Ἐλάχιστοι, τότε, κατώρθωσαν νὰ διαφύγουν ἐκ τῆς συντονισμένης ἐπιθέσεως τῶν Γερμανοελασιτῶν.

§98Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ μετεῖχον καὶ ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἀνταρτικῆς ὁμάδος τοῦ ΕΔΕΣ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τὰ ἑξῆς: Τὴν χρονολογίαν τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, αἱ ἐθνικαὶ ἀνταρτικαὶ ὁμάδες εἶχον ἀποδυθῆ εἰς ἕνα σκληρὸν ἀγῶνα ἐναντίον τῶν Γερμανῶν. Εὑρισκόμεθα, τότε, εἰς τὴν γραμμὴν τοῦ αὐχένος Νεράϊδας, ὅταν συνεκεντρώνοντο αἱ σφαῖραι τῶν Ἐλασιτῶν–Γερμανῶν εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν. Ἐσκοτώθησαν πολλοὶ ἀξιωματικοὶ μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀείμνηστος Στεφανίδης, ὁ ὁποῖος ἀποθνήσκων εἶπεν: «Ὅτι δὲν ἐφανταζόμην ὅτι θὰ πέθαινα ἀπὸ Ἑλληνικὰς σφαίρας». Εὑρέθην, τότε, εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ στείλω σημείωμα εἰς τοὺς μαχητὰς τοῦ ΕΛΑΣ καὶ νὰ τοὺς εἴπω ἂν κρύβουν εἰς τὰ στήθη των Ἑλληνικὴν καρδιά, νὰ βοηθήσουν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τοὺς Γερμανοὺς καὶ μετὰ νὰ λύσωμεν τὰς τυχὸν διαφοράς μας. Οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη, ἐσκότωσαν μάλιστα καὶ τὸν ἀγγελιοφόρον. Ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ ἀναγκασθῶμεν νὰ συμπτυχθῶμεν διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν τελειωτικὴν καταστροφήν.

§99Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Μὴ στρέφεσθε πρὸς τὴν πλευρὰν αὐτήν, κύριε συνάδελφε. Ὑπῆρξα Ἀρχηγὸς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως εἰς τὴν περιφέρειαν Πελοποννήσου. (Θόρυβος).

§100Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ἐκηλιδώσατε τὴν μνήμην τοῦ ἥρωος υἱοῦ σας. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι). (Οἱ κ. κ. Πετροπουλάκης καὶ Λύρας ὁμιλοῦν ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενοι).

§101Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Πετροπουλάκης ἔχει δίκαιον νὰ διαμαρτύρεται. Εἶχε πράγματι υἱὸν ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ἥρως τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως καὶ ἐφονεύθη μαχόμενος κατὰ τῶν κατακτητῶν.

§102Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤθελον νὰ θίξω τὸν συνάδελφον κ. Πετροπουλάκην, τοῦ ὁποίου πράγματι ὁ υἱὸς ἐφονεύθη μαχόμενος κατὰ τῶν Γερμανῶν.

§103Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Τρίτον, ὅταν οἱ Γερμανοὶ ἡττημένοι εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Ἑλλάδα καὶ ὅταν ἡμεῖς ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ἐπράξαμεν τὸ πᾶν διὰ νὰ τοὺς προκαλέσωμεν, ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας φθοράς, ἡ ἡγεσία τοῦ ΕΑΜ–ΕΛΑΣ συνεκέντρωνε τὰς δυνάμεις των εἰς Ἀθήνας μὲν διὰ νὰ καταλάβουν τὴν Ἀρχὴν διὰ τῆς βίας, ὡς ἦτο ἄλλωστε ἡ κυρία των ἐπιδίωξις, εἰς Ἤπειρον δὲ νὰ ἐμποδίσῃ τὸν Στρατηγὸν Ζέρβαν ἀπὸ τὸ νὰ ἀπελευθερώσῃ τοὺς σκλαβωμένους ἀδελφούς μας Βορειοηπειρώτας ἀπὸ τὸν Ἀλβανικὸν ζυγόν. Μὲ βάσιν τὰ ἀνωτέρω, δυνάμεθα νὰ συζητήσωμεν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν λύσεως καὶ οὐχὶ περὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως ὡς τὰ ἀνέφερον οἱ πρὸ ἐμοῦ ὡμιλήσαντες κ. κ. συνάδελφοι, διότι ὁ τόπος εἰρήνευσε καὶ ἐπικρατεῖ καθεστὼς Δημοκρατικὸν καὶ ἄκρως φιλελεύθερον. Ἐὰν δὲν ἀρέσῃ εἰς ἐλαχίστους, εἶναι διότι δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐπιτύχουν τοὺς ἀνελευθέρους σκοπούς των. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δημοσίας Τάξεως ἔπραξε πᾶν τὸ δυνατὸν καὶ πᾶς τίμιος καὶ δημοκρατικὸς Ἕλλην δύναται νὰ ἀπολαύσῃ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν δικαιοσύνην. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἀπομένει τίποτε ἄλλο, παρὰ ἀπὸ κοινοῦ νὰ συμβάλωμεν δι’ ὅλων τῶν δυνάμεών μας, διὰ νὰ θεραπεύσωμεν τοὺς ἐλαχίστους ἐναπομείναντας ἁμαρτωλοὺς Ἕλληνας, ἀπὸ τὴν κατοχὴν καὶ συμμοριτοπόλεμον καὶ τότε οὐδεὶς θὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὴν βαθμιαίαν ἀπόλυσίν των. Ἄλλως, θὰ ἀποτελῇ σφάλμα θανάσιμον, ἐὰν ἐπιχειρήσωμεν νὰ τοὺς ἀποδώσωμεν εἰς τὴν κοινωνίαν προσβεβλημένους ἀπὸ τὴν σοβαρωτάτην ἀσθένειαν τοῦ ἀθεϊσμοῦ καὶ τῆς ἐλλείψεως πίστεως πρὸς τὴν Πατρίδα καὶ τὴν οἰκογένειαν. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς, κ. συνάδελφοι τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, εἶναι ἡ οὐσιώδης διαφορά μας ἡμεῖς μέν, ἐπιθυμοῦμεν εἰλικρινῶς τὴν ἀπόλυσίν των ἀπὸ τὰς φυλακὰς καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν βαδίζομεν βαθμιαίως, σεῖς δὲ οἵτινες κόπτεσθε δῆθεν περὶ αὐτῶν, ἀντιθέτως δὲν ἐπιθυμεῖτε πραγματικῶς τὴν ἀπόλυσίν των, διότι, ἐκτὸς τῶν ἄλλων λόγων καὶ πολιτικῶς δὲν σᾶς εἶναι ὠφέλιμον. Προτείνω, λοιπόν, κύριοι βουλευταί, τὴν συγκρότησιν πρῶτον διαφωτιστικῆς Ἐπιτροπῆς ἐξ ὅλων τῶν Κομμάτων πλὴν τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, μὲ ἀποστολὴν τὴν ἐξεύρεσιν τρόπου διαφωτίσεως ἁπάντων τῶν καταδίκων καὶ ἐξορίστων καὶ δεύτερον Ἐπιτροπῆς πρὸς ἐκπόνησιν σχεδίων διὰ τὴν βαθμιαίαν ἀποφυλάκισίν των, μὲ βάσιν βεβαίως τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ λαοῦ. (Χειροκροτήματα).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§105ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 6ην Μαΐου ἡμέραν Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10 μ. μ.).

ΔΙΑΤΑΓΜΑ

«Περὶ κηρύξεως τῆς λήξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βʹ Τακτικῆς Συνόδου τῆς Δʹ. Περιόδου τῆς Βουλῆς.

ΠΑΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ Συντάγματος. Κηρύσσομεν Τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βʹ. Τακτικῆς Συνόδου τῆς Δʹ. Περιόδου τῆς Βουλῆς. Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θέλει δημοσιεύσει καὶ ἐκτελέσει τὸ παρὸν Διάταγμα.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαΐου 1957

ΠΑΥΛΟΣ

Β.

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ»