1957.04.10

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 78η

ΤΕΤΑΡΤΗ 10 Ἀπριλίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς διωρθώθησαν φραστικῶς, κατόπιν τῶν παρατηρήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Βαρβούτη. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Δαβάκης (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ὀνομασίαν Ἐφέδρων» καὶ 2) «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἀναγνώρισιν γάμων τινῶν τῶν στρατιωτικῶν ἐν γένει». Οἱ κ. κ. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–1956 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν ἄνευ ἀντιστοίχων πιστώσεων, δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν Ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ὡς καὶ τὸν Προϋπολογισμὸν Ἐξόδων τοῦ Εἰδικοῦ Λογαριασμοῦ «Κεφάλαια Διαχειρίσεως Καταναλωτικῶν Ἀγαθῶν». Οἱ κ.κ. Ν. Μάρτης (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 653) 53, 595) 54, 1110) 54, 800) 1955 καὶ 2020) 55 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας) καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς Ἀνωτάτης Σχολῆς Καλῶν Τεχνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ κ. Σ. Κωτιάδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει: α) Σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2162) 28.12.54 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀφορώσης τὴν κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 ἐδ. θʹ τοῦ Ν. ΣΙΒʹ, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 568) 48 ἄρθρ. 1 § 1 ἐδ. γʹ), ἔγκρισιν τῆς ἄνευ διαγωνισμοῦ διενεργείας τῶν μεταφορῶν τῶν γραφείων τοῦ Υ.Ε.Ν. εἰς Πειραιᾶ, ὡς καὶ τῶν τηλεφωνικῶν καὶ ἠλεκτρικῶν ἐγκαταστάσεων καὶ μικροεπισκευῶν τοῦ μεγάρου Βάττη» καὶ β) Τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ Ταμείου Προνοίας Ἀξιωματικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ» καὶ 2) «περὶ προστασίας φυματικῶν Ναυτικῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀβραμίδης καὶ Ι. Τούμπας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Οἰκονομόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3379) 1953 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀναμορφωτικῶν Καταστημάτων Ἀνηλίκων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μαλλιάκας, Π. Ντεγτιδάκης, Γ. Κατσαφᾶδος, Γ. Τρουλλινός, Ν. Ἔξαρχος καὶ Α. Παπαχρήστου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰς τοὺς ἐξερχομένους καθηγητὰς τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν παρεχομένου βοηθήματος καὶ περὶ καταστάσεως τῶν βοηθῶν τῆς Σχολῆς ταύτης». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Μίχας, Γ. Κακαγιάννης, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Π. Κάβδας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Ἀβραμίδης, Ι. Τούμπας, Μ. Τοσουνίδης, καὶ Γ. Μπακατσέλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πινάτσης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Οἰκονομίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 158) 1.2.1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Γιαννόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.). Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τεχνικοῦ μισθολογίου τοῦ προσωπικοῦ τῶν τεχνικῶν κλάδων τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μητσοτάκης καὶ Π. Ξενοδοχειάρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 33118) 5.4.57 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης μετὰ τῆς σχετικῆς κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Πέτρου Λεβαντῆ Ποινικῆς Δικογραφίας ζητοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν) Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὰς ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Ἀνθρακωρύχων περιφερείας Κύμης καὶ Ἀπεργιακῆς Ἐπιτροπῆς αὐτοῦ, τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, τοῦ Σωματείου Λιγνιτωρύχων Ἀλιβερίου καὶ τοῦ Σωματείου Μεταλλωρύχων Προκοπίου Εὐβοίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν καταδυνάστευσιν πεντακοσίων ἀνθρακωρύχων Κύμης ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας Ἐπιχειρήσεων Σκαλιστήρη κατελθόντων εἰς ἀπεργίαν διαρκείας καὶ ζητούντων ἄμεσον ἐφαρμογὴν ἀποφάσεως Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, καταβολὴν δεδουλευμένων ἡμερομισθίων, αὔξησιν αὐτῶν, χορήγησιν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων λιγνίτου δι’ οἰκογενειακάς των ἀνάγκας καὶ δύο ζευγῶν ἐλαστικῶν Ὑποδημάτων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει τηλ)κὴν ἀναφορὰν τῶν ἐπιστημονικῶν καὶ Ἐπαγ)τικῶν Ὀργανώσεων πόλεως Δράμας αἰτούντων τὴν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν διδασκάλων περὶ βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν αὐτῶν διὰ τῆς χορηγήσεως ἐπιδόματος 500 δρχ. μηνιαίως καὶ τὴν διεύρυνσιν τῶν θέσεων βαθμοῦ Διευθυντοῦ Βʹ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ Γυμνασίου Σοφάδων, ζητοῦντος τοποθέτησιν καθηγητοῦ μαθηματικῶν καὶ Φυσικῶν εἰς τὸ ἐν λόγῳ Γυμνάσιον κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν δημοσίων ὑπαλλήλων, Τραπεζιτικῶν καὶ ὑπαλλήλων Ὀργανισμοῦ Νομικῶν Προσώπων Καρδίτσης ζητούντων ὅπως καὶ ὁ Νομὸς Καρδίτσης συμπεριληφθῇ εἰς τὰ ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν Κυβερνητικὰ μέτρα. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν κληρούχων συνταξιούχων δημοδιδασκάλων ζητούντων ἐπέκτασιν καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους τῆς εὐεργετικῆς διατάξεως τοῦ Ν.Δ. 2781)54, τῆς ἀφορώσης τοὺς κλήρους τῶν ἐν ἐνεργείᾳ δημοδιδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου, καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Σάμου διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν των παρὰ τοῦ Κράτους καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Β. Πανούσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἐπιστημόνων Φαρμακοποιῶν ζητούσης ἀναπροσαρμογὴν τῶν ἀποδοχῶν τῶν Ἐπιστημόνων Φαρμακοποιῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, Ὑπηρεσίας Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης ζητούσης λῆψιν μέτρων προστατευτικῶν ὑπὲρ τῶν σεισμοπαθῶν Λαρίσης ἐπεκτεινομένων καὶ εἰς αὐτοὺς τῶν διὰ τοὺς σεισμοπαθεῖς Μαγνησίας ληφθέντων τοιούτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων καὶ Γεωργ. Συν)σμῶν Κάτω Μακρυνῆς καὶ Σιταραλώνων ζητούντων ἄμεσον λῆψιν μέτρων συγκρατήσεως τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν, διότι οἱ καπνέμποροι ἤρχισαν προβαίνοντες εἰς ἀγορὰς μὲ ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Αὐγερινὸς καὶ Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς βοηθῶν φαρμακοϋπαλλήλων Νομοῦ Ἠλείας ζητούντων ματαίωσιν μελετωμένης συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ των Ταμείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Πιστ. Συνεταιρισμῶν Πέρνης καὶ Μακροχωρίου Καβάλας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ Καπνεμπορίου καταβολὴν ἐξευτελιστικῶν τιμῶν διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν Νομοῦ Γρεβενῶν. Ὁ βουλευτὴς Κοζάνης κ. Κ. Ταλιαδούρης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Γρεβενῶν καὶ ἐκπροσώπων ὀργανώσεων ἐπαρχίας Γρεβενῶν, ζητούντων ἵδρυσιν Νομοῦ Γρεβενῶν. Ἡ Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξος Κοινότης Ἀσμάρας (Ἐρυθραίας), ζητεῖ καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς πληγέντας κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον κατοίκους Ἐρυθραίας καὶ μὴ ὑποβαλόντας ἐμπροσθέσμως τὰς αἰτήσεις των ἢ ἀπωλέσαντας ταύτας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Νέας Σινασσοῦ Εὐβοίας διαμαρτυρομένων διὰ τὴν τοποθέτησιν εἰς Νηπιαγωγεῖον Σινασσοῦ ἀνεπιθυμήτων εἰς αὐτοὺς δημοδιδασκάλου Ν. Μούκα καὶ συζύγου νηπιαγωγοῦ Μαρίας Παλόγλου λόγῳ ὑβριστικῆς συμπεριφορᾶς των πρὸς τοὺς κατοίκους. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Πίσπας καὶ Γ. Ταρμπάζης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Προέδρω Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Τρικάλων, ζητούντων ἴσην μεταχείρισιν τῆς σεισμοπλήκτου περιοχῆς Τρικάλων, πρὸς τὰς λοιπὰς σεισμοπλήκτους περιοχάς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νέας Βύσσης, ζητοῦντος ἔγκρισιν χορηγήσεως δανείου 50.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν Κοινοτικῆς Λέσχης, πρὸς ἀνύψωσιν τοῦ μορφωτικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἐπιπέδου τῶν κατοίκων τῆς κοινότητός του. Ὁ Σύλλογος Ἀγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικῶν, ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας» καὶ ματαίωσιν καταλήψεως τῶν θέσεων τῶν ἐπιστημόνων μηχανικῶν δι’ ἐμπειροτεχνῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἑλλήνων Σιδηροδρομικῶν Λαρισαϊκοῦ–Πελοποννήσου, ζητοῦντος διατήρησιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν μελῶν του ἐπὶ τῶν προσθέτων ἀμοιβῶν αὐτῶν λόγῳ τῶν διανυομένων χιλιομέτρων, κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Ἀγρινίου «ἡ Πρόοδος», διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παράνομον ἀνάμιξιν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ τῶν ὀργανώσεων τοῦ ἐν Ἀγρινίῳ ὑπηρετοῦντος Ἐπόπτου Ἐργασίας καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἀποφυγὴν ἐν τῷ μέλλοντι παρομοίων ἐπεμβάσεων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἀκτημόνων Οἰκιστῶν Ἐργατῶν καὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων χώρου τέως φυλακῶν Συγγροῦ, ζητοῦντος ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ ἐν λόγῳ χώρου ὑπὲρ τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος πληγέντων ἐπαγγελμάτων καρροποιῶν — πεταλωτῶν Ἑλλάδος, ζητούσης λῆψιν μέτρων ἀποζημιώσεως τῶν μελῶν της, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Μεσολογγίῳ Συλλόγου «Κωστῆς Παλαμᾶς», ζητοῦντος χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ ἐν Μεσολογγίῳ οἰκονομικὴν αὐτοῦ ἐνίσχυσιν, χαρακτηρισμὸν τῆς ἐν λόγῳ πόλεως ὡς τουριστικῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ποταμῶν–Δράμας, ζητοῦντος χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς τοὺς ἀστέγους κατοίκους τῆς κοινότητός του.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καρτάλης ἔχει τὸν λόγον, πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§6Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 11 Μαρτίου ὁ ἐκ Καρδίτσης συνάδελφος κ. Ἀλλαμανῆς, ἐζήτησεν ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς ὅπως καθορισθῇ ἡμέρα συζητήσεως περὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν καταστροφῶν ἐκ τῶν σεισμῶν εἰς Θεσσαλίαν καὶ περὶ τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τούτων. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς ἦτο ὅτι θὰ συνεννοηθῇ μὲ τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸν καθορισμὸν ἡμέρας συζητήσεως τοῦ θέματος. Σήμερον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ συνομιλήσω σχετικῶς μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως θὰ ἔδιδε τὴν ἀπάντησιν ἀφοῦ συνεννοηθῇ μὲ τὴν Κυβέρνησιν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Δημ. Κόμματος, τὴν διαδικασίαν ἐν προκειμένῳ, προβλέπει τὸ ἄρθρον 48 τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐὰν εἶχε κατατεθῆ σχετικὴ ἐρώτησις ἢ ἐπερώτησις θὰ ἦτο δυνατὸν δι’ ὑποβολῆς αἰτήσεως προτάξεώς της νὰ συζητηθῇ κατὰ προτεραιτότητα.

§8Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ζητῶ νὰ γίνῃ σήμερον ἡ συζήτησις. Ζητῶ νὰ ὁρίσῃ ἡ κυβέρνησις μίαν ἡμέραν μετὰ τὰς διακοπάς.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συνεννοηθῶ μετὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς καὶ θὰ διαβιβάσωμεν τὴν παράκλησιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ λάβητε τὴν ἀπάντησιν.

§10Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δέκα Ὑπουργοὶ παρίστανται εἰς τὰ Κυβερνητικὰ ἑδώλια. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ μία ἀπάντησις;

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀρχηγὲ τοῦ Δημ. Κόμματος, ὅλα αὐτὰ λύονται διὰ τοῦ Κανονισμοῦ, ἀλλὰ ἀφοῦ θέτετε τὸ ζήτημα προφορικῶς σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι θὰ γίνῃ σχετικὴ συνεννόησις μετὰ τῆς Κυβερνήσεως.

§12Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ λάβητε ἀπάντησιν.

§13Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πάντως ἡ ἀπάντησις θὰ δοθῇ πρὸ τῆς λήξεως τῆς συνεδριάσεως.

§14Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχῃ γίνει ἡ συνεννόησις μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 28ης Μαρτίου ἔγινε συζήτησις ἐν σχέσει μὲ τὴν θέσιν τῶν βουλευτῶν κατὰ τὰς ἐπισήμους τελετάς, μὲ τὸν σεβασμὸν τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἀπολαύουν, καὶ μὲ τὴν σημειωθεῖσαν εἰς βάρος συναδέλφων ἀπρεπῆ συμπεριφορὰν ὑπὸ ὀργάνων τῆς Διοικήσεως. Τὸ Προεδρεῖον ἀπέστειλε σχετικὸν ἔγγραφον πρὸς τὰ Ὑπουργεῖα Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐσωτερικῶν διὰ τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ τακτοποίησις τοῦ ζητήματος καὶ ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων ἐφ’ ὅσον ἤθελον ἀποδειχθῆ εὐθῦναι. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν ἀπήντησεν ὅτι ἐκοινοποίησεν ἐγκύκλιον διὰ τῆς ὁποίας καθορίζεται ἡ θέσις τῶν βουλευτῶν κατὰ τὰς τελετὰς καὶ παρελάσεις. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης δὲν ἀπήντησεν ἀκόμη, ἀναμένον ἴσως τὸ πόρισμα τῆς ἐξετάσεως. Τὸ ἀποσταλὲν πρὸς τοὺς κ.κ. Νομάρχας ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἔχει ὡς κατωτέρω.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Αʹ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 18083 Ἀριθ. Ἐγκ. 60 Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1957 Θέμα: «Προβάδισμα καὶ τιμώμενον πρόσωπον» Πρὸς Τοὺς κ. κ. Νομάρχας Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, ὁ Νομάρχης εἶναι ὁ ἄμεσος ἀντιπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῷ Νομῷ, προηγεῖται δὲ πασῶν τῶν ἐν τῷ Νομῷ Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν. Ὁσάκις ὅμως συμβῇ κατ’ ἐπίσημόν τινα τελετὴν νὰ παρευρίσκηται Ὑπουργὸς εἰδικῶς ἀποσταλεὶς ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἐκπροσωπήσῃ ταύτην τότε ἐν τῷ καταρτιζομένῳ προγράμματι προηγεῖται ὁ Ὑπουργὸς οὗτος, ἕπονται δὲ αὐτοῦ οἱ βουλευταὶ προτασσόμενοι πάσης ἑτέρας πολιτικῆς ἢ στρατιωτικῆς ἀρχῆς. Διὰ τὰς ἄλλας περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας παρευρίσκεται Ὑπουργὸς μὴ ἐκπροσωπῶν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ πρόγραμμα ὁ Νομάρχης, προηγεῖται τῶν βουλευτῶν. Εἰδικώτερον διὰ τὸν Νομὸν Θεσσαλονίκης ὅπου, ὡς γνωστὸν τὴν Κυβέρνησιν ἐκπροσωπεῖ ὁ Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος τὸ προβάδισμα κατὰ τὰς ἐπισήμους τελετὰς ὁρίζεται ὡς ἑξῆς: 1) Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος 2) Βουλευταὶ 3) Στρατηγὸς Διοικητὴς Γʹ Σώματος Στρατοῦ. 4) Γενικὸς Γραμματεὺς Ὑπουργείου Βορείου Ἑλλάδος 5) Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ θέμα τοῦ τιμωμένου προσώπου ἐξακολουθοῦν ἰσχύοντα τὰ ἐν ταῖς ὑπ’ ἀριθ. 3987 τῆς 18.3. 1950 καὶ 29260)60 τῆς 29.3.1950 ἐγκυκλίοις τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἐπιστελλόμενα εἰς ἃς παραπέμπονται. Παρακαλοῦμεν ὅπως ἔχητε ὑπ’ ὄψιν τὰ ἀνωτέρω ἐπὶ τῷ τέλει ἀποφυγῆς παρεξηγήσεων κατὰ τὰς ἐπισήμους τελετὰς καὶ ἑορτάς. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Κ. ΡΑΛΛΗΣ

Κοινοποίησις: 1) Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης. 2) Ὑπουργεῖον Βορείου Ἑλλάδος Θεσσαλονίκην 3) κ. κ. Ἐπάρχους (Δ)νσιν Διοικήσεως (Διοικητικὸν Τμῆμα).

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀφορῶσαι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῦ ὀφείλεται ἡ γενομένη ἐπιλογὴ τῶν ὑπαλλήλων τῆς Τραπέζης Ἀθηνῶν, διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ. Ὁ κ. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῆς μὲ τὸν παραγόμενον χρυσὸν ἐκ τοῦ Γαλλικοῦ Ποταμοῦ.

§16Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μεταξὺ τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Δανείων τὴν ὁποίαν, ὡς γνωστόν, διεδέχθη ὁ Ο. Χ.Ο.Α. καὶ τῆς Ἑταιρείας Ἐκμεταλλεύσεως τοῦ Γαλλικοῦ Ποταμοῦ συνήφθη σύμβασις, δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ ἑταιρία ἔλαβε δάνειον ἀπὸ τὴν Κ.Ε.Δ. 700.000 δολλάρια. Διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ δανείου αὐτοῦ, ἐπηκολούθησεν ἑτέρα σύμβασις μεταξὺ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἑταιρίας τοῦ Γαλλικοῦ Ποταμοῦ δυνάμει τῆς ὁποίας ἡ μὲν Τράπεζα ἠγγυήθη τὴν ἐξόφλησιν τοῦ δανείου, ἡ δὲ ἑταιρία ἀνέλαβε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πωλῇ τὸν παραγόμενον χρυσὸν εἰς ὡρισμένην τιμὴν εἰς ράβδους, εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ὁ χρυσὸς αὐτός, ὁ παραγόμενος ἐκ τοῦ Γαλλικοῦ Ποταμοῦ, ἐσημειοῦτο τακτικῶς, εἰς τοὺς λογαριασμοὺς καὶ τὰς καταστάσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος μέχρι τοῦ 1953, δηλαδὴ μέχρι τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ὑπελογίζετο δέ, ὅτι ὁ παραγόμενος ἐτησίως χρυσός, ἦτο περίπου ἀξίας 150.000 δολλαρίων. Ἀπὸ τῆς νομισματικῆς ἀναπροσαρμογῆς ἔπαυσε νὰ γίνεται οἱαδήποτε μνεία ἐπὶ τοῦ χρυσοῦ αὐτοῦ. Ἀπὸ τῆς 30 Ἰουνίου τοῦ 1953 ἔπαυσε νὰ φαίνεται τί γίνεται αὐτὸς ὁ χρυσὸς καὶ μέσα εἰς τὰς λογιστικὰς καταστάσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τὸ πρᾶγμα τοῦτο κ. Πρόεδρε, βέβαια δὲν στερεῖται σημασίας, ὅταν εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἡ τιμὴ τοῦ χρυσοῦ εἶναι ὑψηλοτέρα τῆς διεθνοῦς τοιαύτης. Τὸ πρᾶγμα βέβαια, δὲν ἀποκλείεται νὰ ἔχῃ καὶ τὴν φυσικήν του ἐξήγησιν, χρήσιμον ὅμως θὰ ἦτο νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν, τί γίνεται μὲ τὸν χρυσὸν τῆς ἑταιρείας τοῦ Γαλλικοῦ Ποταμοῦ καὶ πῶς ἐξυπηρετεῖται τὸ δάνειον τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. τὸ χορηγηθὲν ἀπὸ τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Δανείων.

§17Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὁ χρυσὸς αὐτὸς κ. συνάδελφε, ἀγοράζεται ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος.

§18Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ θέμα, κ. Ὑπουργέ, εἶναι εἰς ποίαν τιμὴν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος ἀγοράζει τὸν προσφερόμενον χρυσόν.

§19Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἰς τὴν τρέχουσα τιμήν.

§20Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἰς τὴν τιμὴν τοῦ Χρηματιστηρίου Ἀθηνῶν, ἢ εἰς τὴν διεθνῆ τιμήν;

§21Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν, ἐπὶ τοῦ προκειμένου νὰ σᾶς δώσω ἀπάντησιν.

§22Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διεθνὴς τιμὴ χρυσοῦ εἶναι 241,50 δραχμαί, ἐνῷ ἡ τιμὴ Χρηματιστηρίου Ἀθηνῶν κυμαίνεται μεταξὺ 310–330. Ἡ διαφορὰ εἶναι μεγάλη. Ἡ ὑποχρέωσις τῆς ἑταιρείας μὲ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἐδιπλασιάσθη, δοθέντος ὅτι τὸ δάνειον ἦτο εἰς δολλάρια. Τὸ γεγονὸς δέ, ὅτι δὲν γίνεται εἰδικὴ μνεία εἰς τὰς λογιστικὰς καταστάσεις τῆς Τραπέζης, δημιουργεῖ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι ὁ χρυσὸς δὲν πληρώνεται μὲ τὴν τιμὴν μὲ τὴν ὁποίαν συνεφωνήθη. Ἐπειδὴ δέ, κ. Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσῃ εἰς ποίαν τιμὴν ἀγοράζει ἡ Τράπεζα τὸν χρυσόν, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐρώτησις διὰ νὰ παρασχεθοῦν τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν σταφίδα.

§24Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καίτοι, κύριε Πρόεδρε, σήμερον ποῦ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ ἐρώτησίς μου αὕτη εἶναι ἄνευ πρακτικοῦ ἀποτελέσματος, παρὰ ταῦτα, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀναπτύξω καὶ νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις εἰς τοὺς ὑπευθύνους ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ αὐτὸ φαινόμενον καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην περίοδον. Ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς θέμα. Ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς ἐνῷ διαθέτει ἴδιον ἐργοστάσιον εἰς τὸ Κιάτον Κορινθίας, εἰς τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐναποθηκεύῃ μεγάλας ποσότητας σταφίδος, ἐνοικιάζει τοῦτο εἰς μίαν σταφιδοβιομηχανίαν καὶ τοιουτοτρόπως παρετηρήθη ἐφέτος τὸ φαινόμενον νὰ μὴ ἔχῃ ὁ Α.Σ.Ο. ἀποθηκευτικοὺς χώρους νὰ ἐναποθηκεύσῃ τὰς προσφερομένας ὑπὸ τῶν παραγωγῶν ποσότητας μαύρης σταφίδος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ πωλήσουν τὸ προϊὸν των εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον εἰς τιμὰς κατωτέρας τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ἐπίσης ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ποῖον ποσὸν διετέθη εἰς τὸν Α.Σ.Ο. διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς σταφίδος. Ὑπὸ τῆς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς σταφίδος, εἶχεν ὑποδειχθῆ, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπεσχέθη, ὅτι πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον θὰ διετίθετο ὡς προκαταβολὴ τὸ ποσὸν τῶν πέντε ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐρωτῶ διετέθη ὁλόκληρον τὸ ποσὸν τοῦτο;

§25Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς σταφιδικῆς περιόδου κ. Πρόεδρε, αἱ Ἑνώσεις καὶ οἱ Συνεταιρισμοὶ Κορινθίας καὶ πρὸ πάντων ὁ Συνεταιρισμὸς Κάτω συνοικίας Τρικκάλων Κορινθίας, ἀπέστειλαν τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ὁ Α.Σ.Ο. δὲν διέθετεν ἀποθηκευτικοὺς χώρους καὶ συνεπῶς δὲν παρελάμβανε τὸν ὑπὸ τῶν παραγωγῶν προσφερόμενον μαῦρον σταφιδόκαρπον. Λόγῳ ἀρνήσεως τοῦ Α.Σ.Ο. νὰ παραλαμβάνῃ τὰς προσφερομένας ποσότητας σταφιδοκάρπου, ἠναγκάζοντο οἱ σταφιδοπαραγωγοὶ νὰ πωλοῦν τὸ προϊόν των εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, κατὰ πολὺ μικροτέρας καὶ αὐτῆς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Τώρα βεβαίως ποὺ συζητεῖται ἡ ἐρώτησίς μας αὐτὴ τὸ ζήτημα ἐτακτοποιήθη καὶ ἴσως ἡ συζήτησις θὰ παρεῖλκεν. Εἴμεθα ὅμως ὑποχρεωμένοι νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἐρώτησίν μας ταύτην καὶ νὰ συστήσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ ἀνακρίσεις καὶ νὰ ἀναζητήσῃ τοὺς ὑπευθύνους τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς, ὥστε νὰ ἐπιβάλῃ τὰς δεούσας κυρώσεις. Ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ δὲν πρέπει νὰ ἐπαναληφθῇ εἰς τὸ μέλλον. Δὲν εἶναι ἀρκετόν, κ. Πρόεδρε, νὰ λέγωμεν ὅτι λαμβάνομεν μέτρα ὑπὲρ τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, ὅταν δὲν διαθέτωμεν ἀποθήκας πρὸς συγκέντρωσιν τῆς σταφίδος. Εἶναι ἀνάγκη νὰ καθιστῶμεν τὰ λαμβανόμενα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν μας μέτρα πραγματοποιήσιμα. Τότε μόνον ὑπάρχει προστασία. Ἐκ τῆς ἐλλείψεως ἀποθηκευτικῶν χώρων τοῦ Α.Σ.Ο. εἰς τὴν Κορινθίαν εἶχε προκληθῆ πραγματικὴ ἀναστάτωσις.

§26Α. ΣΧΙΝΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἀναγνωρίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἔλλειψις ἀποθηκῶν διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῆς μαύρης σταφίδος. Συμφωνῶ μὲ τὸν συνάδελφον κ. Πανούσην, ὅτι πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν οἱ ὑπεύθυνοι καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἴδια καὶ εἰς τὸ μέλλον.

§27Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, ἐλύθη ἀμέσως καὶ εἶναι πλέον ἄνευ ἀντικειμένου. Ἔχει δὲ ρυθμισθῆ ἀφ’ ἧς ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις. Εἶναι ἀληθές, ὅτι δι’ ὀλίγας ἡμέρας παρουσιάσθη θέμα στενότητος ἀποθηκευτικῶν χώρων.

§28Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον ὅπου δὲν ὑπάρχει σταφίς, ὑπάρχουν ἀποθηκευτικοὶ χῶροι. Θὰ παρακαλέσω ὅμως τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ληφθῇ ἐγκαίρως πρόνοια, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζεται κάθε χρόνο ἡ ἴδια κατάστασις καὶ νὰ ἐρχώμεθα οἱ βουλευταὶ νὰ διαμαρτυρώμεθα διαρκῶς διὰ τὸ ἴδιο θέμα.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Καλαμῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§30Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν ἀρτεργατῶν Καλαμῶν εἶναι καὶ αἴτημα ὅλων τῶν ἀρτεργατῶν τῆς Χώρας. Οἱ ἀρτεργάται προπολεμικῶς ἔπαιρναν ἕνα ἡμερομίσθιον 100–110 δραχμές, καὶ σήμερον δυστυχῶς παίρνουν ἀπὸ 45–57 δραχμές, ἐνῷ δουλεύουν τὴν ἰδίαν ποσότητα ἀλεύρου. Προπολεμικῶς οἱ ἀρτεργάται ἔκαμον ἕνα τύπον ψωμιοῦ, ἐνῷ σήμερον εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ κάμουν ψωμιὰ τῶν 100 δραμίων, τῆς μισῆς ὀκᾶς, τῆς κουλούρας κ.λ.π. Ἡ δουλειὰ δὲ αὐτὴ εἶναι ἐξαντλητικὴ διὰ τὸν ἀρτεργάτην. Ἀκόμη ἐνῷ ἀπὸ 100 ὀκ. ἀλεύρι ἀποδίδουν 140 ὀκ. ψωμί, οἱ ἀρτεργάται τὸ πληρώνονται δι’ 129 ὀκάδες, διότι τόσον ἀναγνωρίζει τὸ Ὑπουργεῖον. Δι’ αὐτὸ οἱ ἀρτεργάται ζητοῦν, πρῶτον, τὸ μεροκάματο νὰ καθορισθῇ εἰς δρχ. 80. Δεύτερον ἡ ποσότης τοῦ ἀλεύρου νὰ μειωθῇ εἰς 70 ὀκ. καί, τρίτον, νὰ μὴ χρησιμοποιοῦνται οἱ ἀνασφάλιστοι ἐργάται, οἱ ὁποῖοι καὶ ἀνεργίαν δημιουργοῦν διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους καὶ κατ’ ἐπάγγελμα ἀρτεργάτας, ἀλλὰ καὶ κίνδυνον δημιουργοῦν διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως τὴν τάξιν αὐτήν, τῆς ὁποίας τὸ ἡμερομίσθιον ἐν συγκρίσει μὲ τὸ προπολεμικὸν ἔχει πέσει εἰς τὰ ἐξευτελιστικὰ αὐτὰ ἐπίπεδα.

§31Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ προσθέσω τί εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος. Εἶναι γνωστὲς οἱ συνθῆκες κάτω ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἐργάζονται οἱ ἐργάται αὐτοὶ καὶ ἰδίως τὸ καλοκαῖρι. Συνιστῶ λοιπὸν καὶ ἐγὼ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματός των. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐπειδὴ τὰ αἰτήματά των εἶναι πολὺ δίκαια, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§32Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἀρτεργατῶν, κ. Πρόεδρε, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐπίπονον καὶ δι’ αὐτὸ ἡ τάξις τῶν ἀρτεργατῶν ἄλλοτε ἠμείβετο καλλίτερον ἀπὸ τὰς ἄλλας κατηγορίας ἐργατῶν. Παρὰ ταῦτα ὅμως τὸ ἡμερομίσθιον τῶν ἀρτεργατῶν εἶναι σήμερον πάρα πολὺ μικρόν. Θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ αὐτὴν τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ αἴτημά των. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐλαττωθῇ ἡ ποσότης τοῦ κατεργαζομένου παρ’ ἑκάστου ἀρτεργάτου ἀλεύρου καὶ νὰ καταργηθῇ ἡ παρεχομένη δυνατότης προσωπικῆς ἐργασίας εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ ἀρτοποιείου, διότι εἰς τὸν κλάδον τῶν ἀρτεργατῶν ἔχομεν σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀνέργων. Τὸ ἡμερομίσθιον τῶν ἀρτεργατῶν δὲν πρέπει νὰ εἶναι κατώτερον τῶν 80 δραχμῶν ἡ δὲ ἐπεξεργασία ἀλεύρου νὰ ὁρισθῇ εἰς 70 ὀκάδας. Μὲ τὴν ἐλάττωσιν αὐτὴν καὶ ἡ ὑγεία τῶν ἀρτεργατῶν καὶ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ προστατεύεται καὶ ἡ ἀνεργία εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐξαλειφθῇ εἰς τὸν κλάδον αὐτόν.

§33Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ ἐνθέρμως τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Καλαμῶν διότι ἀφορᾷ δικαιότατα αἰτήματα τοῦ ἀρτεργατικοῦ κόσμου ὁλοκλήρου τῆς χώρας ποὺ διαβιοῦν καὶ ἐργάζονται ὑπὸ ἀνθυγιεινὰς συνθήκας. Παρακαλῶ τὸν ἁρμόδιον κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, νὰ ἐξετάσῃ μὲ πᾶσαν δυνατὴν εὐμένειαν τὸ ὅλον θέμα ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἱ προλαλήσαντες κύριοι συνάδελφοι ἐξέθεσαν τὰς ἀπόψεις των, τὰς ὁποίας εὑρίσκω ὀρθοτάτας καὶ ἐπρότεινον τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἔχει τὸν λόγον.

§35Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Προπολεμικῶς ἡ ἀπόδοσις τῶν ἀρτεργατῶν ὑπερέβαινε τὰς 100 ὀκάδας. Σήμερον ἔχει περιορισθῆ εἰς 91 ὀκάδας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα ὅπως περιορισθῇ ἔτι περαιτέρω ἡ ἀπόδοσις καὶ νὰ φθάσῃ τὰς 70 ὀκάδας, διότι τότε θὰ πρέπει νὰ ἀνατιμηθῇ ὁ ἄρτος, πρᾶγμα ἀδύνατον. Ὡς πρὸς τὴν αὐτοπρόσωπον ἐργασίαν τῶν ἰδιοκτητῶν τῶν ἀρτοποιείων αὕτη ἐπιτρέπεται ὅταν ἡ ἀπόδοσις δὲν ὑπερβαίνῃ τὰς 50 ὀκάδας καὶ εἶναι φυσικὸν ἕνα ἀρτοποιεῖον ποὺ παράγει ἡμερησίως ὀλιγωτέρας τῶν 50 ὀκάδων νὰ μὴ χρησιμοποιῇ ἀρτεργάτας, καὶ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐργασία τοῦ ἰδιοκτήτου.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τηλεγραφήματος τοῦ κ. Θ. Ἀνδρεάδη, δι’ οὗ ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων διαθέσεως μήλων εἰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ χορήγησιν πιστώσεων εἰς τὰς ἑνώσεις Συνεταιρισμῶν Ἐδέσσης. Ὁ κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον.

§37Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Τὰ τηλεγραφήματα ἔχουν σταλῆ ἀπὸ μακροῦ καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέρμα τῆς ἐποχῆς τῶν φρούτων. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐμποδίσῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς διαθέσεως τῶν φρούτων, διότι τὰ μῆλα ἐνῷ προσφέρονται καὶ ἀγοράζονται ἀπὸ τοὺς χονδρεμπόρους πρὸς μίαν δραχμὴν κατ’ ὀκᾶν, προσφέρονται εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀντὶ 7 ἕως 10 δραχμῶν. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει κάθε χρόνο. Καὶ οὕτω οἱ παραγωγοὶ ἐξακολουθητικῶς γίνονται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως. Θὰ πρέπει ἑπομένως νὰ ἐξασφαλισθοῦν καὶ προστατευθοῦν οἱ φρουτοπαραγωγοὶ διὰ τῆς ἱδρύσεως ψυγείων καὶ ἀποθηκευτικῶν χώρων, εἰς τοὺς ὁποίους νὰ ἐναποθηκεύεται τὸ προϊὸν ὥστε καὶ οἱ φρουτοπαραγωγοὶ νὰ ἐπιτυγχάνουν καλὰς τιμὰς καὶ οἱ καταναλωταὶ νὰ ἀπολαμβάνουν τὰ προϊόντα αὐτὰ εἰς λογικὰς τιμάς. Ἐπειδὴ ἐπίκειται ἡ νέα περίοδος τῆς φρουτοπαραγωγῆς συνιστῶμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν της.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§39Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ἡ ἀναφορὰ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν κατόπιν ἑορτῆς. Διότι τὸ θέμα πρακτικῶς ἔχει ἤδη λυθῆ. Θὰ ἔχῃ ὅμως ἀξίαν ἡ συζήτησις, διότι εὑρίσκεται ἐν λειτουργίᾳ ἡ διακομματικὴ ἐπιτροπὴ διὰ τὰ φροῦτα καὶ οὕτω αἱ διαμαρτυρίαι καὶ ὑποδείξεις τῶν παραγωγῶν μήλων θὰ ἀποτελέσουν χρήσιμα στοιχεῖα διὰ τὴν ἐπιτροπὴν ἵνα ὑποδείξῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ λάβῃ ἐγκαίρως τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ νὰ μὴ εὑρεθοῦν οἱ φρουτοπαραγωγοὶ εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρέθησαν ὅταν ἠναγκάσθησαν νὰ ἀποστείλουν τὴν συζητουμένην ἀναφοράν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§41Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θὰ ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ μεταφέρω τὸ παράπονον τῶν φρουτοπαραγωγῶν τῆς περιοχῆς Φλωρίνης. Ἐπώλησαν εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τὰ φροῦτα των καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἀδιαφορίαν τῆς Κυβερνήσεως. Πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ μίαν ἀλλοπρόσαλλον πολιτικήν, διότι ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν ἐνισχύει τοὺς γεωργοὺς διὰ τὴν δενδροκαλλιέργειαν, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τοὺς ἐγκαταλείπει τελείως, ὅταν ἔρχεται ἡ ἡμέρα τῆς διαθέσεως τῆς φρουτοπαραγωγῆς. Πολλάκις ἐπεστήσαμε τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς τῶν φρούτων τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφηθοῦν ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἐπίσης ἐπεστήσαμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἵνα κατασκευάσῃ ψυγεῖα εἰς τὰς περιοχὰς Ἐδέσσης καὶ Ναούσης, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ἀποθηκεύωνται τὰ φροῦτα τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Δυστυχῶς καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις ὑπῆρξεν ἀδιάφορος. Σήμερον δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀργὰ νὰ κληθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ βασικῶς αὐτὸ τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ τῆς προστασίας τῆς φρουτοπαραγωγῆς.

§42Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὁ προλαλήσας συνάδελφος, ἐπανέλαβε ὡρισμένας φράσεις, τὰς ὁποίας συνηθίζει προσωπικῶς νὰ ἐπαναλαμβάνῃ διὰ νὰ ἐπικρίνῃ ἑκάστοτε τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος, ἠρώτα τοὺς φρουτοπαραγωγοὺς τῆς περιοχῆς του, θὰ ἐπληροφορεῖτο, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα σοβαρὰ τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἐλήφθησαν πρὸς προστασίαν τῆς φρουτοπαραγωγῆς. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τῆς ἐφετεινῆς ἐξαγωγῆς. Ἐξήχθησαν 4.000 τόννοι ροδακίνων, 16.000 τόννοι σταφυλῶν καὶ ἄνω τῶν 35.000 τόννων ἑσπεριδοειδῶν. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ εἶναι πολλαπλάσιοι ἐξαγωγῆς προηγουμένων περιόδων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν μήλων, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ποιότητος ἢ μᾶλλον τῆς συνθέσεως τῶν δένδρων (δὲν ἠκούσθη) ὡρισμέναι ποσότητες ἀπορροφῶνται εὐκόλως εἰς τὴν εὐρωπαϊκὴν ἀγοράν, ἐνῷ ἄλλαι, ὅπως τὰ μπελφόρ, δὲν ἀπορροφῶνται. Τοῦτο ὀφείλεται κυρίως εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχει μεγάλη παραγωγὴ μήλων τοῦ τελευταίου αὐτοῦ τύπου εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἐφέτος μόνον παρήχθησαν 7½ ἑκατομμ. τόννοι. Δὲν ἦτο συνεπῶς δυνατὸν νὰ ἐξαχθοῦν, εὐκόλως. Παρὰ ταῦτα ἡ Κυβέρνησις κατέβαλε προσπαθείας καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν μήλων αὐτῶν. Ἐπειδὴ κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς παραγωγῆς δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ ἐξαγωγή, θὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἐκάναμε καὶ ἐπιτάξεις ψυγείων διὰ νὰ ἀποθηκεύσωμεν τὰ μῆλα καὶ νὰ ἀπορροφηθοῦν ὀλίγον κατ’ ὀλίγον καὶ ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Ἐκ τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους σᾶς ἔδωσα, θὰ ἔχετε πεισθῇ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε σοβαρὰ μέτρα καὶ θὰ λάβῃ εἰς τὸ μέλλον ἀκόμη σοβαρώτερα, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθῇ πλήρως ἡ φρουτοπαραγωγὴ τῆς Χώρας. Ἐπειδὴ δὲ πέρυσι παρετηρήθη δυσχέρεια εἰς τὴν ἐξαγωγὴν τῶν φρούτων μὲ τὰ βαγόνια τῶν Σ.Ε.Κ., ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε παραλλήλως νὰ μισθώσῃ δι’ ἴδιον λογαριασμὸν ὡρισμένον ἀριθμὸν βαγονιῶν τὰ ὁποῖα νὰ ἔχῃ ὡς ρεζέρβα, ὥστε νὰ ἀντιμετωπίσῃ οἱανδήποτε δυσχέρειαν περὶ τὴν ἐξαγωγήν. Προσεχῶς μάλιστα, σκέπτεται νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν χώραν μὲ μόνιμα ψυκτικὰ μέσα, ὥστε νὰ ἀξιοποιηθῇ πλήρως ἡ φρουτοπαραγωγή.

§43Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ ἐπίθεσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο ἐναντίον μου. Θὰ ἤθελον νὰ τὸν πληροφορήσω, ὅτι εἰς τὸ θέμα τῶν μήλων ὑπῆρξεν μεγάλη ἡ ἀδιαφορία τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπίσης διαπράττει σφάλμα ὁ κ. Ὑπουργός, λέγων, ὅτι τὰ μῆλα τὰ δικά μας δὲν εἶναι ἐξαγώγιμα. Θέλω νὰ πληροφορήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ ποιότης τῶν μήλων τῆς χώρας μας εἶναι ἐξαιρετικὴ καὶ δὲν εἶναι συναγωνίσιμος ἡ παραγωγὴ τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν μὲ τὴν ἰδικήν μας. Ἡ τιμὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἐπωλήθη ἡ παραγωγὴ ἐφέτος, τὸ ἀποδεικνύει καὶ δίδει τὴν ἀπάντησιν εἰς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§44Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἐφιστῶ τὴν προσοχή σας εἰς τὸ ζήτημα τῆς μεγάλης διαφορᾶς τιμῆς ἀπὸ τὸν παραγωγὸ μέχρι τοῦ καταναλωτῆ. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἀκριβές, διότι ὑπάρχει ἔλλειψις ψυκτικῶν χώρων καὶ δι’ αὐτὸ τὰ μῆλα εἰς τὴν μεγάλην παραγωγή τους ἐπωλήθησαν πρὸς μίαν δραχμὴν τὴν ὀκᾶν ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, οἱ δὲ καταναλωταὶ τὰ ἀγόρασαν πρὸς 8 καὶ 9 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑστερεῖ εἰς αὐτὸν τὸν τομέα. Θὰ πρέπει νὰ ἀνεγερθοῦν ψυκτικοὶ χῶροι, ὥστε νὰ μὴ ἀναγκάζεται ὁ παραγωγός, πιεζόμενος ἀπὸ τὴν παραγωγήν του, νὰ πωλῇ τὸ προϊόν του εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς.

§45Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Διὰ τὸ θέμα αὐτὸ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐρωτήσεις καὶ θὰ τὸ συζητήσωμεν τὸ ζήτημα.

§46Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ κατάγομαι ἀπὸ παραγωγικὴν περιφέρειαν, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὰ κατάλληλα μέτρα, τὰ ὁποῖα ἀνακουφίζουν τὸν παραγωγόν. Ἔχομεν ἐπιτάξει, κύριε Πρόεδρε, ὅλον τὸν πάγον τῆς Θεσσαλονίκης, ἔχουμε κάμει 23 λαϊκὰς ἀγορὰς εἰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ διὰ νὰ μεταφέρουν οἱ παραγωγοὶ μὲ αὐτοκίνητα τὰ φροῦτα των καὶ τὰ μῆλα των. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διαρκῶς δημαγωγία εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ λέγουν ὅτι μόνον αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται διὰ τοὺς ἀγρότας.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ γίνῃ πρῶτον προεκφώνησις τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὸ Βʹ Μέρος τῆς ἡμερησίας διατάξεως σχεδίων νόμων καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κανονικὴν συζήτησιν τῶν προτάσεων νόμων. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως καὶ Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων».

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον, ὡς διωρθώθη φραστικῶς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ταμείου Ἀστυπαλαίας».

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Φιλανθρωπικοῦ Ταμείου Ἀστυπαλαίας». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸν λόγον.

§52Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔγινεν ἀνατύπωσις. Ἐπανέρχομαι εἰς τὴν παράκλησιν τὴν ὁποίαν διετύπωσα προχθές. Θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, νὰ ἀφήσωμεν δὲ τὰ ἄλλα θέματα πρὸς συζήτησιν κατὰ τὴν ψήφισιν ἑτέρου νομοσχεδίου.

§53Β. ΚΡΙΚΟΣ. Ὑπάρχουν, κύριε Ὑπουργέ, δικαστικοὶ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι βάσει προϊσχυουσῶν διατάξεων ἠναγκάσθησαν νὰ παραιτηθοῦν. Θὰ σᾶς παρεκάλουν νὰ δεχθῆτε ὅπως τοὺς δοθῇ ἡ εὐχέρεια τοῦ ἐπαναδιορισμοῦ των μετὰ κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπερέβησαν τὸ 60ον ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§54Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἠδύνατο νὰ ὁρισθῇ ἐπικαίρως ὅτι, μετὰ κρίσιν πάντοτε τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἐπιτρέπεται ὁ ἐπαναδιορισμὸς παραιτηθέντων ὑπαλλήλων οὐχὶ ὅμως ἀπολυθέντων, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπερέβησαν τὸ 60ον ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§55Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Θὰ παρεκάλουν ὅμως νὰ ἐξητάσητε τὴν περίπτωσιν τῆς παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς 59 Συντακτικῆς Πράξεως μέχρι τέλους 1957.

§56Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κρατεῖται.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται.

§58Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ὅλοι σύμφωνοι νὰ ψηφισθῇ.

§59Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἕνας βουλευτής, ὁ ὁποῖος τὸ κρατεῖ, κρατεῖται.

§60Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ, πόθεν προέρχεται τὸ αἴτημα τῆς περαιτέρω συζητήσεως;

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐκράτησεν ὁ κ. Γαληνός.

§62Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ, νὰ ἀκούσω τὸν κ. Γαληνόν.

§63Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶπον νὰ τὸ κρατήσω ἐγώ, διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κατὰ τὸν Κανονισμόν, νὰ συζητῶνται τροπολογίαι χωρὶς νὰ συζητῆται τὸ νομοσχέδιον κανονικῶς.

§64Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἄλλην τροπολογίαν.

§65Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τότε, γίνεται δεκτόν.

§66Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἀποτεινόμενος πρὸς τὸ Σῶμα εἴπατε κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ὅτι ἐπειδὴ ἐπείγει ἡ συμπλήρωσις τῶν κενῶν δικαστικῶν θέσεων δέχεσθε μόνον τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ἀπαλείφετε ὅλας τὰς ἄλλας. Ἔτσι εὑρήκατε σύμφωνον τὸ Σῶμα, κύριε Ὑπουργὲ καὶ ἐδέχθη προχθὲς νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον.

§67Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶπον, προχθές, καὶ εὗρον καὶ σύμφωνον μάλιστα τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι, ἐὰν δὲν κατορθωθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τούτου πρὸ τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Πάσχα, θὰ παρακαλέσω νὰ ἀπομονωθῶσιν αἱ διατάξεις, αἱ ἀφορῶσαι εἰς τὸν διαγωνισμόν, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συμπλήρωσις τῶν κενῶν θέσεων. Ἐφ’ ὅσον, σήμερον, παρέχεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ἀποδεχθῇ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον, δὲν δικαιολογεῖται ἡ ἀπομόνωσις τῶν διατάξεων.

§68Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον θὰ τὸ συζητήσωμεν, νὰ ἀντιμετωπίσετε τὸ θέμα τῶν τροπολογιῶν.

§69Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Πράγματι, ὑπάρχουν πολλαὶ τροπολογίαι. Δι’ αὐτό, δεχόμεθα νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ συζητήσωμεν τὰς τροπολογίας εἰς νέον νομοσχέδιον.

§70Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ὑπάρχουν πλεῖσται τροπολογίαι. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ βλέπομεν καὶ ἡμεῖς, ὅτι αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι περιέχονται σήμερον, καλύπτουν ὡρισμένα θέματα, τὰ ὁποῖα ἐδιαφέρουν τὴν Βουλήν, συμφωνοῦμεν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§71Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχω ὑπ’ ὄψει μου δύο ἀνατυπώσεις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Εἰς τὴν πρώτην ἐκτύπωσιν περιλαμβάνεται καὶ ἓν ὁλόκληρον ἄρθρον 17ον. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ δὲν βλέπω νὰ περιέχεται εἰς τὴν τελευταίαν ἀνατύπωσιν, τὴν ὁποίαν συζητῶμεν.

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἀφεώρα εἰδικῶς τοὺς ἔχοντας ἢ μέλλοντας νὰ καταλάβουν τὸν βαθμὸν τοῦ Προϊσταμένου. Ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Ὁμοσπονδίαν τῶν Δικαστικῶν Ὑπαλλήλων καὶ χθὲς καὶ σήμερον, μετ’ ἐπιμονῆς, ἡ διαγραφὴ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Δὲν ζημιώνει τὴν ὀργάνωσιν τῆς Γραμματείας καὶ ἐνόμισα, ὅτι δυνάμεθα νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων.

§73Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, κύριε Ὑπουργέ! Δὲν παραδέχομαι, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ Ὁμοσπονδία νὰ νομοθετῇ παρὰ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς. Ἡ Βουλὴ τὸ ἐδέχθη εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Ἔρχεσθε, τώρα, καὶ λέγετε, διότι θέλει ἡ Ὁμοσπονδία τὸ ἀπαλείφω. Εἶναι ἀπαράδεκτον, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον καὶ ὁ ἐκπροσωπῶν τὴν Ὁμοσπονδίαν, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἐδήλωσεν, ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὰς προσωπικάς του γνώμας καὶ ὑπέστη καὶ παρατήρησιν, ὅτι, ἐὰν θέλῃ νὰ ἐκπροσωπῇ τὸν ἑαυτόν του, νὰ μὴ ὁμιλῇ περὶ Ὁμοσπονδίας.

§74Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἔχετε δίκαιον εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ὅταν ἔγινε δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, δὲν περιελάμβανε τὸ ἄρθρον 17. Περιελήφθη μετὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Βλέπετε τὸ κείμενον, τὸ ὁποῖον λέγει, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ μετὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, διὰ νὰ γίνουν σαφῆ· δὲν περιελαμβάνετο τὸ ἄρθρον 17 κατὰ τὴν ψήφισιν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν. Τὸ περιέλαβον ὡς πρότασίν μου, διὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν. Ἡ Ὁμοσπονδία μὲ ἔπεισεν, ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος, τοὐλάχιστον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον αὐτὸ καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀργάνωσιν τῶν δικαστηρίων, κατὰ τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθημεν εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν. Περὶ τούτου πρόκειται, βεβαιωθῆτε ὅτι καὶ ἐγὼ κήδομαι, ὅσον καὶ ὑμεῖς, ζηλοτύπως τῶν δικαιωμάτων τῆς Βουλῆς.

§75Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὸ 1955, ψηφιζομένου παρεμφεροῦς νομοσχεδίου, ὑπεσχέθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὴν περίπτωσιν τῆς προαγωγῆς δικαστικῶν ὑπογραμματέων, οἱ ὁποῖοι παραμένουν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν 15 καὶ 17 χρόνια. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου οὐδεμία πρόνοια λαμβάνεται. Ἔχομεν καταθέσει τροπολογίαν, ἡ ὁποία δὲν συνεπάγεται βάρος διὰ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὴν κάμῃ ἀποδεκτήν.

§76Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅλα τὰ παράπονα τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Ἐνδέχεται νὰ ὑπάρχουν ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ 15 χρόνια εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Τοῦτο ὅμως, συμβαίνει, διότι δὲν ὑπάρχουν θέσεις πρὸς προαγωγὴν εἰς τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Πρέπει νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου πράγματος. Οἱ πλεῖστοι τῶν ὑπογραμματέων δὲν προήχθησαν, διότι δὲν ἐδέχοντο τὴν συνενομένην μετὰ τῆς προαγωγῆς μετάθεσιν. Ἐὰν ἐδέχοντο νὰ μετατεθοῦν, θὰ εἶχον προαχθῆ. Εὐλόγως, τὴν τροπολογίαν ταύτην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὴν ἀποδεχθῶμεν, οὔτε σεῖς, οὔτε καὶ ἐγώ.

§77Α. ΜΠΑΡΟΤΣΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργός, νομίζω, δὲν ἐπρόσεξε τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη, καὶ κατὰ τὴν ὁποίαν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιωθοῦν οἱ ὑπογραμματεῖς, ἄνευ ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχομεν ἀπαιτήσεις νὰ στέκωνται εἰς τὸ ὕψος των καὶ νὰ τοὺς πληρώνωμεν 1600 δραχμὰς κατὰ μῆνα, οἰκογενειάρχας μὲ 15 χρόνια ὑπηρεσίαν.

§78Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ νομοσχέδιον, προφανῶς, δὲν λύει ὅλα τὰ ζητήματα. Ὑπάρχουν κενά. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ νόμος, διότι δὲν λύει ὅλα γενικῶς τὰ ζητήματα. Ὅσα ζητήματα κριθοῦν ἄξια προσοχῆς, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ἐν καιρῷ δι’ ἄλλου νομοσχεδίου.

§79Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ γίνῃ δεκτὴ καμμία τροπολογία.

§80Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ, τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου τὴν δέχεται ἡ Βουλή; Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τροπολογίαν, ἡ ὁποία συνεπάγεται δαπάνην, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, νὰ δεχθῶ μάλιστα τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀνατρέπει καὶ δημιουργεῖ προηγούμενον δι’ ὅλην τὴν ὀργάνωσιν.

§81Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὑπάρχει μία δυνατότης διὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιόν του. Νὰ τὸ ἀφήσῃ ὡς τὸ ἀντίτυπον, χωρὶς νὰ περιλάβῃ καμμίαν ἀπολύτως τροπολογίαν.

§82Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Προσωπικῶς, κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ ὡρισμένην τροπολογίαν, ἥτις ἔχει ὡς ἀκολούθως: Ἡ τροπολογία αὕτη δὲν προκαλεῖ οὔτε ἀνωμαλίας, οὔτε δαπάνην.

§83Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ μόνη τροπολογία, κύριε Πρόεδρε, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, εἶναι νομίζω ἡ ἀναγνωσθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. (Ἀκούονται διαμαρτυρίαι κατὰ τῆς τροπολογίας, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§84Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νὰ διαγραφοῦν, κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ τροπολογίαι.

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν ὡς ἔχει.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3592) 1956 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς ΚΕΝΝΕ-ΟΤΤ» συναφθείσης συμβάσεως διὰ τὴν διενέργειαν μεταλλευτικῶν ἐργασιῶν ἐν Ἑλλάδι».

§87Δ. ΧΕΛΜΗΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς, κύριε Πρόεδρε, ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἠγόρευσαν οἱ εἰσηγηταί, ἀπήντησα ἐγὼ καὶ ἐκηρύχθη περαιωμένη ἡ συζήτησις. Ἐν συνεχείᾳ ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχεν ἀπαρτία, ἐλύθη ἡ συνεδρίασις, χωρὶς νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς σήμερον ὑπάρχει θέμα ὄχι συζητήσεως, ἀλλὰ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν πρακτικῶν ἐπὶ τῆς προτάσεως αὐτῆς νόμου ἡ συζήτησις ἐκηρύχθη περαιωμένη καὶ εἴπομεν νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν ἐλλείψει ἀπαρτίας.

§89Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀναμφιβόλως ἔχετε δίκαιον, ὅσον ἀφορᾷ τὰ πρακτικά, ἀλλὰ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν σεῖς, ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ἀναγράφετε αʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Ἑπομένως τυπικῶς δικαιοῦται ἡ Βουλὴ νὰ συζητήσῃ ἐν συνεχείᾳ τὸ νομοσχέδιον. Λέγω, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ἀναγράφετε, αʹ συζήτησις, θὰ πρέπει νὰ ἀξιωθῇ νὰ γίνῃ συζήτησις. Ἀλλὰ ἡμεῖς τοὐλάχιστον δὲν ἐπιμένομεν εἰς τὴν συζήτησιν. Ὑπάρχει, ὅμως, πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἡ ὁποία δέον νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἡ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἐπιμένουν οἱ ὑπογράψαντες τὴν αἴτησιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, προβαίνομεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως.

§91Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μία ἔκκλησις πρὸς τοὺς κ. κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν εἰς τὴν ψηφοφορίαν. Τότε καλῶς ἐτέθη. Διατὶ νὰ χρονοτριβοῦμεν ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει λυθῆ;

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζαννετάκης ἐπιμένει;

§93Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐπιμένω.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρίφτης, Πρωϊμάκης....;

§95Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον πράγματι ἐξηντλήθη ἡ συζήτησις καὶ ἐπρόκειτο μόνον περὶ ψηφορίας δὲν πρόκειται οἱ ἀπόντες, τότε, καὶ προκαλέσαντες τὴν ἀναβολήν, λόγῳ ἐλλείψεως ἀπαρτίας, νὰ φωτισθοῦν, ἄλλως παρὰ ἐὰν καὶ καθ’ ὅσον ἀναγνώσουν τὰ πρακτικὰ τῆς συζητήσεως. Νομίζω ὅτι εἶναι μάταιον ἔργον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν. Ἡμεῖς παραιτούμεθα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον παραιτεῖσθε πρότασις δὲν ὑφίσταται.

§97Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν τὸ δέχεται ἢ δὲν τὸ δέχεται τὸ νομοσχέδιον.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως τώρα θὰ ἐρωτήσω. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀρχὴν τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 3592)56 Ν. Δ. «περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως .... (ἀναγινώσκει)....» παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἀπορρίπτεται ἡ πρότασις.

§99Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δέον νὰ ἐξηγηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ ἀκύρωσις τοῦ νομοσχεδίου εἶναι τὸ αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἑπομένως ἡμεῖς θὰ ψηφίσωμεν ναί. Αὐτὸ πρέπει νὰ ἐξηγηθῇ εἰς τὴν Βουλήν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι, ἀπερρίφθη.

§101Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πῶς ἀπερρίφθη, τοὺς ἐμετρήσατε;

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι καὶ συνεπῶς ἀπερρίφθη.

§103Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οἱ ἐγερθέντες ἦσαν περισσότεροι.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, οἱ ἐγερθέντες ἦσαν ὀλιγώτεροι.

§105Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τότε νὰ κάμωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διότι δὲν εἶναι σωστὸ αὐτό.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ περὶ μετατροπῆς ποινῶν.

§107Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται δεκτὸν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἕνα νομοσχέδιον, διότι ἐὰν ὑπάρξῃ καὶ ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία, ἐὰν ἦσαν ὀλιγώτεροι ἢ περισσότεροι, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Καρτάλη, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι κἄπως στενοχωρεῖτε τὸ Προεδρεῖον, διότι δὲν ἐνθυμεῖσθε τὸν Κανονισμόν. Ἡ ψηφοφορία κατ’ ἀρχὴν γίνεται δι’ ἀνατάσεως. Ἐὰν ἀμέσως μετὰ τὴν ψηφοφορίαν ζητήσουν 15 βουλευταὶ νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία, ἐπακολουθεῖ αὕτη. Ἐπίσης ἐὰν ὁ Πρόεδρος, συμβουλευόμενος τὸ Προεδρεῖον διαπιστώσῃ ἀμφιβολίαν, ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας, διατάσσει νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία. Συνεπῶς, πρότασιν 15 βουλευτῶν δὲν ἔχομεν.

§109Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νὰ σᾶς τὴν κάμωμεν ἀμέσως.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι πλέον ἀργά. Συνεπῶς ἀπερρίφθη.

§111Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀμφισβητοῦμεν ὅτι ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔτσι εἶναι ὁ Κανονισμός.

§113Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νομίζω ὅτι διευθύνετε κατὰ τρόπον αὐθαίρετον.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3555)56 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ μετατροπῆς ποινῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Α. Τσουκαλᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§115Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ μιᾶς παλαιᾶς ἱστορίας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. διὰ μετατροπῆς ποινῶν, ἀφορᾷ, ὡς γνωστόν, διατάξεις διαφόρους, σχετικὰς τῆς Ποινικῆς Δικονομίας καὶ τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Ἐν ἄρθρῳ, ὅμως, 6 αὐτοῦ, ὡρίζετο ὅτι ἀμνηστεύονται παραβάσεις ψευδορκίας, ψευδοῦς καταμηνύσεως, ἀδικημάτων συναφῶν μὲ τὴν πολύκροτον δίκην τῆς Ἀεροπορίας. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, ἀντετάχθημεν ἀπολύτως ἔναντι τῆς διατάξεως αὐτῆς τοῦ ἄρθρου 6. Ἐγένετο, τότε, μακρὰ ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησις καὶ ἐπαναφέρεται ἤδη διὰ προτάσεως 15 βουλευτῶν, συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα. Κύριοι βουλευταί, ἀπετέλεσε, πράγματι, τὸ θέμα ἀντικείμενον εὐρείας συζητήσεως, τότε. Καὶ ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον συζητήσεως, διότι ὑφίσταται μέγα ἠθικὸν θέμα, συναπτόμενον πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ἐκείνην τῆς ἀεροπορίας, ἔνθα, ὄντως, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν παρατάξεων καὶ ἀνεξαρτήτως τοποθετήσεων Α ἢ Β, ἡ κοινὴ γνώμη ἀντετάχθη σύσσωμος, μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε αὐτὴ αὕτη ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, διὰ τῆς ὁποίας παρέχεται ἀμνηστία εἰς τοὺς ἀεροπόρους, ἐξῆρεν ὡς γεγονὸς ἄξιον προσοχῆς ἰδιαιτέρας τὴν τοιαύτην τῆς κοινῆς γνώμης συγκίνησιν. Ὡμολογήθη, πανταχόθεν, καὶ ἀνεγνωρίσθη καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἀξιοτίμου, τότε, καὶ νῦν κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι τὸ θέμα τὸ ὑπὸ κρίσιν, ἀποτελεῖ συνάρτησιν τῆς ἀμνηστίας, τῆς χορηγηθείσης, τότε, εἰς τοὺς ἀεροπόρους. Ὑπεστηρίχθη, δηλαδή, καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ πραγματικὴ θέσις τοῦ ζητήματος, ὅτι ἐδόθη, τότε, ἀμνηστία εἰς τοὺς ἀεροπόρους, χάριν τῆς κατασιγάσεως, τρόπον τινά, τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ χορηγηθῇ ἀμνηστία εἰς τοὺς βασανιστὰς εἰς τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς ἀπατῶν, ψευδορκιῶν, ψευδῶν μηνύσεων κ.λ.π. Θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ κατατοπισθῇ τὸ Σῶμα διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ἐπὶ τοῦ θέματος, νὰ ὑπομνήσω τὴν αἰτιολογίαν, βάσει τῆς ὁποίας ἠμνηστεύθησαν, τότε, οἱ 11 ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας. Δὲν δύναται, ὅμως «... (ἀναγινώσκει) .... ἀποβλέπει!!». Ἡ Κυβέρνησις, δηλαδή, κύριοι, ἡ σημερινή, καὶ τοῦτο πρὸς τιμήν της, ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, ἐθεώρησεν ὅτι ὑπάρχει ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐπέβαλλε τὴν ἀμνήστευσιν τῶν ἀεροπόρων, τῶν καταδικασθέντων καὶ ἐσταμάτησε μέχρι τοῦ σημείου τούτου, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἤδη, μετὰ ταῦτα, εἰς τὴν ἀμνήστευσιν τῶν βασανιστῶν, τῶν ψευδόρκων, τῶν ψευδομηνυτῶν κ.ο.κ. Διατί, κύριοι συνάδελφοι, προεκλήθη ἡ συγκίνησις τῆς κοινῆς γνώμης; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται. Καὶ ὅπως ἔλαβον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω καὶ νὰ εἴπω πρὸ ὀλίγου, ἐδῶ δὲν ἔχομεν ἓν θέμα, κατὰ τὸ ὁποῖον τὸ Κράτος ἐξ ἐπιεικείας, ἐκ μεγαλοφροσύνης, ἀπεφάσισε νὰ χαρίσῃ τὰς ἐπιβληθείσας ποινάς. Δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ πρόβλημα. Δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ θέμα. Τὸ Κράτος ἀπεφάσισε, διότι συνεκινήθη ἡ κοινὴ γνώμη, διότι, δηλαδή, ὑπῆρχε διάχυτος ἡ ἀντίληψις ὅτι μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἀεροπορίας, κατέχοντες θέσεις ἀνωτάτας ὑπῆρχον ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐσκευώρησαν, διὰ λόγους προσωπικούς, εἰς βάρος συναδέλφων των, διὰ βασανιστήρια, ψευδορκίας, ψευδεῖς καταμηνύσεις, πράξεις ἀνομολογήτους, ἀπὸ ἀνομολόγητα κινούμενοι ἐλατήρια. Τὸ ζήτημα, λοιπόν, τὸ μέγα, κύριοι συνάδελφοι, τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα, δὲν εἶναι θέμα μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Θὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅτι πρόσωπα, ἐξεχούσας κατέχοντα θέσεις τῆς παρατάξεως ἐκείνης, ὁ βουλευτής, τότε πτέραρχος κ. Χατζηνικολῆς, π. χ., ὁ τότε Ὑπουργὸς κ. Γυαλίστρας, μεγίστη μερὶς τοῦ τύπου τοῦ Κυβερνητικοῦ, ἐξανέστησαν ἔναντι αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν μέχρι τοῦ σημείου τούτου, ἂν θέλετε, ἐρωτηματικά. Ἐγὼ δὲ φθάνω ἀκόμη νὰ ὑποστηρίξω ὅτι τὰ ὅσα κατεμαρτυρήθησαν ἐναντίον τῶν προσώπων αὐτῶν, εἶναι ἀποδεδειγμένα. Φθάνω νὰ ὑποστηρίξω, καὶ αὐτὸ μοῦ ἀρκεῖ διὰ τὴν ψήφισιν τῆς προτάσεως, ὅτι ὑπάρχει μερὶς τῆς κοινῆς γνώμης, ἡ ὁποία πιστεύει ὅτι μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας ὑπάρχουν ἀνώτερα, ἀνώτατα, ἴσως, στελέχη, τοιαῦτα ἀνομολόγητα διαπράξαντα εἰς βάρος συναδέλφων. Ἐδῶ, λοιπόν, πρὶν προχωρήσω, κύριοι, τίθενται δύο ἐρωτήματα, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἤθελα τὴν εὐθεῖαν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Πρῶτον, ἐὰν ἀποδειχθῇ ὅτι, πράγματι ὑπῆρξαν ἄνθρωποι κατέχοντες ἀνωτάτας θέσεις, εὑρισκόμενοι εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμὸν τῆς ἱεραρχίας, καὶ οἱ ὁποῖοι ἐγένοντο ἠθικοὶ αὐτουργοὶ βασάνων, ψευδορκιῶν, ψευδῶν καταμηνύσεων, ἐρωτῶ αὐτούς, ὡς Κράτος, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀνεχθῆτε καὶ νὰ τὸ συγκαλύψητε; Διὰ νὰ προχωρήσω, περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ δεύτερον ἐρώτημα, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐπὶ τοῦ πρώτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ οὐδεὶς ὁ διαφωνῶν, οὔτε κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη, τότε, ἐτέθη ζήτημα ἐπὶ τοῦ ἀνεκτοῦ τῆς τοιαύτης φρικαλεότητος. Ἐτέθη ζήτημα ἐπὶ τοῦ ἀποδεδειγμένου ἢ μή. Καὶ ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν γεγονότων καὶ ἐκεῖ, πράγματι, παρεσύρθημεν καὶ κατωλισθήσαμεν ὅλοι εἰς μίαν ἀτελείωτον, ἐντελῶς, καὶ ἄνευ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου συζήτησιν. Τὸ ἐρώτημα, ὅμως, τὸ ὁποῖον τίθεται, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἂν ἤθελε προκύψει ὅτι ὑπάρχουν καὶ ὑπηρετοῦν καὶ προάγονται καὶ παρασημοφοροῦνται σήμερον πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐγένοντο ἠθικοὶ αὐτουργοὶ βασανιστηρίων, φρικαλέων βασανιστηρίων, τὰ ὁποῖα κατέστησαν ἠθικοὶ αὐτουργοί, ψευδομαρτυριῶν, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ καταδικάσουν συναδέλφους των, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν τὰ πρόσωπα ταῦτα ἀνεκτά. Ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι θέμα Συμπολιτεύσεως ἢ Ἀντιπολιτεύσεως. Οὐδεὶς ὑποστηρίζει, οὐδεὶς ζητεῖ ἐπιείκειαν ἐπὶ τοῦ θέματος. Εἶναι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐτιμήθησαν εἰς τὰ πεδία τῶν μαχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐτραυματίσθησαν, οἱ ὁποῖοι παρεσημοφορήθησαν. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Τὸ θέμα τῆς κρινομένης σήμερον ἀμνηστίας δὲν εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον συνεζητήσαμεν πρὸ ἡμερῶν καὶ συζητεῖται περὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, ὅπου γίνονται διαστολαὶ μέτρων ἐπιεικείας. Ἐδῶ τὸ θέμα εἶναι ἂν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὑπῆρξαν θύματα μιᾶς ἀνωμολογήτου οἰκτρᾶς σκευωρίας, κατὰ τὴν ὁποίαν κατεδίκασαν συναδέλφους των, διὰ νὰ ἐπιτύχουν προσωπικὰς ἐπιδιώξεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἐρωτῶ καὶ πάλιν, ἂν αὐτὸ ἤθελεν ἀποδειχθῇ, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέχεται τὸ Κράτος ἐθελοτυφλοῦν, ἀκολουθοῦν τὴν πολιτικὴν τῆς στρουθοκαμήλου νὰ μετέρχεται μέσων, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιθυμεῖ νὰ ἀγνοῇ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη καὶ νὰ διατηρῇ μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἀεροπορίας πρόσωπα, τὰ ὁποῖα, ἐνδεχομένως, διέπραξαν τοιαῦτα ἀνοσιουργήματα. Τὸ δεύτερον, ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ ἐρώτημα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τοῦτο: Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχῃ ἀσφαλῶς οὐδεὶς τίμιος ἄνθρωπος, οὐδεὶς καλῆς πίστεως συζητητής, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνέχεται τὴν διατήρησιν τῆς σαπίλας αὐτῆς μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἀεροπορίας, τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, εἶναι τοῦτο: Διὰ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 6, διὰ τοῦ ὁποίου ἀμνηστεύονται οἱ βασανισταί, οἱ ψεύδορκοι, οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοί, οἱ ψευδομάρτυρες, συντελεῖ εἰς τὴν ἀποκάλυψιν, ἢ εἰς τὴν συγκάλυψιν, ἄγει εἰς τὸ φῶς ἢ εἰς τὸ σκότος, ἄγει εἰς τὴν ἀνδρικὴν καὶ εὐθεῖαν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος, ἢ εἰς τὴν πολιτικὴν τῆς στρουθοκαμήλου, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ τὸ Κράτος;

§116Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν δικογραφίαν ἐκκρεμῆ περὶ βασανιστῶν; Ἔπειτα ἀπὸ 5 ἔτη ὑπάρχει καμμία;

§117Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐκκρεμεῖ ἀπὸ πενταετίας, κύριε συνάδελφε, τοῦ Μαδεμλῆ ἡ μήνυσις ἐπὶ ψευδορκίᾳ. Καὶ ἐρωτᾶται, διατὶ ἡ μήνυσις δὲν ἄγεται πρὸς ἐκδίκασιν, δὲν εἶναι τοῦτο σκάνδαλον;

§118Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Φαίνεται, ὅτι ἀγνοεῖτε τὰ πράγματα. Ἡ μήνυσις αὐτὴ εἶναι ἐπὶ ψευδορκίᾳ, ἐπὶ εἰδικοῦ θέματος καὶ εἶναι δύο μηνύσεις, αἱ ὁποῖαι ἐκκρεμοῦν ἐπὶ ψευδορκίᾳ. Ἤδη τὸ θέμα ἔχει ἐξαντληθῆ, κατόπιν σωρείας μηνύσεων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀπεφάνθη ὁ ἤδη Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Ἀποστολόπουλος. Δι’ αὐτὸ δὲν ἤθελον νὰ ἐπιμείνετε ἐπὶ τῆς ὑπάρξεως ἐκκρεμοτήτων. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἐκκρεμότης, εἰμὴ μόνον ἐπιθυμία ἀνακινήσεως τοῦ θέματος.

§119Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὸ ἀποτελεῖ κεφάλαιον τῆς ὁμιλίας μου. Λέγω, κύριοι συνάδελφοι καὶ ἔθεσα, νομίζω, τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον σαφῆ. Ἡ διάταξις ἡ ἑρμηνευτικὴ τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ μηνύσεις ἔχομεν, ἢ τὶ μηνύσεις θὰ ἔχωμεν, ἡ διάταξις ἡ ἀμνηστευτικὴ ἢ ὑπὲρ τῶν προσώπων αὐτῶν τῶν ψευδόρκων, ὄχι τῶν βασανιστῶν, πράγματι ἡ διάταξις δὲν ὁμιλεῖ περὶ αὐτοῦ. Ἄγει εἰς τὴν συγκάλυψιν, ἢ εἰς τὴν ἀποκάλυψιν; Διότι χρησιμοποιεῖτε, κατὰ κόρον, ἀγαπητέ μου, κύριε Βουρδουμπᾶ, καὶ σεῖς καὶ ὁ φίλτατος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης αὐτὴν τὴν μηδαμινοποίησιν τοῦ θέματος. Δύο σμηνίαι, ἕνας ἀξιωματικὸς εἶναι, δὲν χάλασε ὁ κόσμος. Δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ πρόβλημα, κύριοι, διότι τὸ θέμα θὰ ἦτο ἐὰν κατὰ τὴν δίκην ἐκείνην ἀπεκαλύπτετο, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι πράγματι ἔνοχοι τῶν ψευδορκιῶν, διὰ τὰς ὁποίας κατηγοροῦνται θὰ ἀνεπήδα ἀμέσως τὸ μέγα ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον θὰ συνεκίνει τὴν δικαστικὴν ψυχὴν καὶ συνείδησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ποῖος τοὺς ἔβαλε νὰ ψευδορκήσουν. Ποῖαι εἶναι αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας δύο ἢ τρεῖς κατώτεροι ἀξιωματικοὶ ἢ ὁπλῖται...

§120Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν, πρόκειται περὶ δύο σμηνιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον ὡς ἰδιῶται εἰς τὴν ἑστίαν των.

§121Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐκτὸς τῶν δύο σμηνιτῶν εἶναι ἡ ὑπόθεσις τοῦ Δημακοπούλου. Ἐὰν ἐκδικασθῇ ἡ μήνυσις ἐναντίον τοῦ Δημακοπούλου, θὰ ἀποκαλυφθῇ ὅλο τὸ σκάνδαλον.

§122Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Πρόκειται περὶ τοῦ Δημακοπούλου, τέως ὑπασπιστοῦ τοῦ κ. Κελαϊδῆ, ὁ ὁποῖος ὑπηρετεῖ ἤδη εἰς τὴν βάσιν Λαρίσης. Πρόκειται περὶ τοῦ σμηνίου Δασκαλάκη καὶ περὶ τοῦ ἐπισμηνίου Κυριακοῦ. Ἀλλὰ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ μετατίθεται τὸ θέμα τῆς συζητήσεως. Τὸ ἐρώτημα εἶναι τοῦτο καὶ ἐπιμένω ἀπολύτως. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀμνηστεύετε καταδικασθοῦν θὰ σᾶς γεννηθῇ τὸ ἐρώτημα, πόθεν ὁρμώμενοι προέβησαν εἰς τὰς πράξεις αὐτάς, ἔστω τὰς μηδαμινάς, ὅπως ἀποκαλεῖτε τὰς ψευδορκίας, καὶ γνωρίζετε, διότι εἶσθε πλούσιος εἰς στοιχεῖα, γνωρίζετε κατὰ ποῖον τρόπον ἐψευδόρκησαν. Εἶπον εἰς τὴν μίαν κατάθεσιν α, εἰς τὴν β κατάθεσιν κλπ. Ἐρωτᾶ ὁ συνήγορος, διατὶ εἴπατε ἐδῶ ἔτσι καὶ ἐκεῖ ἀλλοιῶς; «Ἔτσι θέλομε, κάμετε μήνυσιν». Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀπάντησις ἡ ἰταμωτάτη ἐξεταζομένου ψευδομάρτυρος, καὶ ἐρωτῶ ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτοὶ τυχὸν θὰ καταδικασθοῦν θὰ ἀνακύψῃ τὸ μέγα ἐρώτημα, πόθεν παρωρμήθησαν καὶ πόθεν ἤντλησαν τὸ θάρρος περαιτέρω ἰδιὰ νὰ δώσουν τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν καὶ θὰ γεννηθῇ περαιτέρω τὸ ζήτημα, κύριοι, τῆς ἐρεύνης τοῦ μεγάλου ἠθικοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον θὰ τὸ ἐπαναλάβω διὰ δεκάτην φοράν, δὲν εἶναι θέμα Συμπολιτεύσεως ἢ Ἀντιπολιτεύσεως, εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως. Ἐὰν εἶναι νοητὸν ἐὰν εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις νὰ ὑπηρετοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι προβαίνουσιν εἰς τοιαῦτα εἰς βάρος τῶν συναδέλφων ἀνοσιουργήματα.

§123Α. ΛΙΑΚΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§124Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εὐχαρίστως.

§125Α. ΛΙΑΚΟΣ. Χθὲς συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις περὶ λήθης καὶ περὶ μέτρων εἰρηνεύσεως. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται σήμερον, ἀνάγεται καὶ αὐτὸ εἰς ἐποχὴν πρὸ τοῦ Συναγερμοῦ. Δὲν ὑπεισέρχομαι εἰς τὴν οὐσίαν τῆς ὑποθέσεως — διότι δὲν εἶμαι καὶ νομικὸς — ἕνα πρᾶγμα μονάχα γνωρίζω, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς περιβάλλει μὲ ἀπεριόριστον ἐμπιστοσύνην τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς Χώρας καὶ εἶναι τὸ μόνον πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ ἐνδιαφέρεται. Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον 1000% ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τὴν ὁποίαν ἀναπτύσσετε, ἀλλὰ ἡ ζημία, ἡ ὁποία προσγίγνεται εἰς τὸ θέμα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων εἶναι μεγίστη καὶ κάμνω ἔκκλησιν καὶ εἰς σᾶς, ὅπως τὸ θέμα σταματήσῃ ὡς ἐδῶ, διότι δὲν νομίζω ὅτι πρέπει τὸ σπουδαιότατον αὐτὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ὁ λαὸς ἱδρώνει καὶ πληρώνει πολλά, ἡμεῖς νὰ φροντίζωμεν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τὸ καταβιβάζωμεν εἰς αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον.

§126Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, διότι μοῦ δίδετε τὴν εὐκαιρίαν νὰ δώσω ἀκριβῶς τὴν ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ μεγάλου ἠθικοῦ θέματος. Παρ’ ὅλον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀμνήστευσιν τῶν 11 ἀξιωματικῶν τῆς Ἀεροπορίας ἐφρόντισε νὰ τὴν περιβάλῃ καὶ μὲ τὴν προστασίαν τῶν ἀρχῶν τοῦ δεδικασμένου, εἶμαι ἐκτὸς συζητήσεως ὄχι εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν — προσέξατε τὸν συλλογισμόν μου καὶ εἶμαι πρόθυμος εἰς ἀπολύτως καλόπιστον ἀνταπάντησιν — ὅτι εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν, κύριε συνάδελφε, ὑπάρχει ἡ πίστις ὅτι ὑπάρχουν μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἀεροπορίας ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν σχέσιν οὔτε μὲ πολιτικὰς οὔτε μὲ ἀντιθέσεις κομματικάς, ἄνθρωποι τοιαύτης ὁλκῆς ἐγκληματίαι. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖον εἶναι ἀποδοτικώτερον διὰ τὴν συντήρησιν, διὰ τὴν περιφρούρησιν, διὰ τὸ κῦρος καὶ τὸ γόητρον τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, διὰ τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς καὶ ὑμεῖς καὶ ἡμεῖς ἔχομεν τὸ αὐτὸ ἐνδιαφέρον; Νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν ἡ ὑπόνοια, τὴν ὁποίαν ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις κατὰ κἄποιον τρόπον ὑπεγράμμισε; Διότι δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος πιστεύει ὅτι ὅταν ἀνθίσταται, διότι τὴν πολιτικήν της ἠκολούθει, ὅταν ἀνθίσταται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ νὰ χορηγήσῃ ἀμνηστίαν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἕνα παράνομον ἔρανον, ἔδωσεν ἀμνηστίαν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ἀνθρώπους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἐν πολέμῳ, κατὰ τὴν κατηγορίαν, κατέστησαν ἐπιλήσμονες τῶν καθηκόντων των καὶ προδόται τῆς πατρίδος. Ἐρωτῶ, ἐὰν εἰς τούτους εἰς τοιαῦτα τυχὸν ὑποπέσαντας ἀδικήματα ἀξιωματικούς, ὑπάρχει ἄλλη ποινὴ ἀπὸ τὴν ποινὴν τοῦ θανάτου. Καὶ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἠξεύρω κατὰ ποῖον τρόπον δικαιολογεῖ τὴν ἀμνηστίαν, ἡ ὁποία, πρὸς τιμήν της, ὀλίγας ἡμέρας μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἐξουσίας, τοὺς βγάζει ἔξω. Ὑπάρχει σήμερον συγκίνησις εἰς τὴν κοινὴν γνώμην — δὲν ὁμιλῶ περὶ τῶν διαβαθμίσεων τῆς πίστεως, ἐγὼ τὸ πιστεύω ἀπολύτως, σεῖς ἠμπορεῖ νὰ τὸ πιστεύετε ὡς ἐνδεχόμενον, ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὅμως, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν ἔλαβε θέσιν. Ἐρωτῶ, ἡ συγκίνησις τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἡ πίστις, τὴν ὁποίαν ὅλοι θέλομεν νὰ ἔχωμεν ἀπέναντι τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, τί ἐπιβάλλει; Νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἡ βαρεῖα καὶ καταθλιπτικὴ ὑπόνοια ὅτι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν πρόσωπα, τοιαύτας διαπράξαντα φρικαλεότητας, ἢ ἐπιβάλλεται ἡ κάθαρσις; Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα ἠθικὸν ἐρώτημα.

§127Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Ἀναλαμβάνετε τὴν εὐθύνην νὰ κατονομάσητε τὰ πρόσωπα;

§128Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Θὰ σᾶς εἴπω, κύριε συνάδελφε, μίαν ἱστορίαν: Κἄποτε ἐγώ, εἰς μίαν σχετικὴν δίκην, ὡμίλησα περὶ «ἀοράτων χειρῶν». Μὲ ἐκάλεσε, τότε, — εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Παπασπύρου, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, καὶ μοῦ λέγει: «Τὶ ἐννοεῖς;» — Λέγω: «Τὸ τὶ ἐννοῶ θὰ τὸ εἴπω ὅταν πρέπει». Κατόπιν τούτου ἤσκησε δίωξιν ἐναντίον μου ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ μὲ ἐκάλεσεν ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς τῶν Ἐφετῶν καὶ κατωνόμασα τὰ πρόσωπα. Καὶ τὴν ἔκθεσίν μου πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα τῶν Ἐφετῶν τὴν ἐδημοσίευσα εἰς τὰς ἐφημερίδας — τὰς ἔχω ἐδῶ. Καὶ προσεκάλεσα καὶ προεκάλουν ἐπὶ δύο χρόνια τοὺς κυρίους αὐτούς, ποὺ κατωνόμασα, νὰ μοῦ ὑποβάλλουν μήνυσιν ἐπὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει. Καὶ οὐδεὶς τὸ ἀπετόλμησεν! Ὁ κ. Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν δὲν ἤσκησεν ἐναντίον μου δίωξιν, διότι ἠρμήνευσεν ὅτι διὰ τῆς φράσεώς μου δὲν ἠννόουν τὸ δικαστήριον, ἀλλὰ τὰς Ἀρχὰς τῆς Ἀεροπορίας. Διεβίβασε τὸν φάκελλον μετὰ τῆς ἐκθέσεώς μου, διὰ τῆς ὁποίας κατήγγειλα ἐνυπογράφως καὶ ὑπευθύνως ὡρισμένα πρόσωπα, ἀλλ’ οὐδὲν ἐγένετο, οὐδεμία ἠσκήθη δίωξις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, κύριε συνάδελφε, εἰς τὸ ἐρώτημά σας. Καί, περαιτέρω, ὅταν μετὰ ταῦτα ἕτερος συνάδελφος, ὁ κ. Βαρυκόπουλος, ἤχθη κατηγορούμενος ἐνώπιον τοῦ Ἐφετείου, διότι ἀπεκάλεσε τὸ στρατόπεδον Τατοΐου «Νταχάου». Ἐξητάσθην ὡς μάρτυς, τὸ ἀπεκάλεσα καὶ ἐγὼ «Νταχάου», ὁ κ. Βαρυκόπουλος ἠθωώθη. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα δεδικασμένα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κατ’ ἐμοῦ δὲ οὐδεμία δίωξις ἠσκήθη. Συνεπῶς, ἐὰν κατωνόμαζον σήμερον τὰ πρόσωπα, θὰ ἠδύνατό τις νὰ εἴπῃ ὅτι κατέχομαι ἀπὸ ἓν εἶδος ἄνευ ἀξίας γενναιότητος, διότι προστατεύομαι ἀπὸ τὴν βουλευτικὴν ἀσυλίαν. Τὰ πρόσωπα τὰ κατήγγειλα μὲ συγκεκριμένα γεγονότα, εἰς στιγμὴν ποὺ δὲν ἐπροστατευόμην, δι’ ἐνυπογράφου ἐκθέσεώς μου εἰς τὸν Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν, ἐδημοσίευσα αὐτὴν εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ οὐδεὶς ἀπετόλμησεν οὔτε ἐναντίον μου νὰ στραφῇ ὡς συκοφάντου καὶ οὐδὲν περαιτέρω ἐγένετο.

§129Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Δύο σμηνῖται ἐμηνύθησαν ἐπὶ ψευδορκίᾳ. Ἀπορῶ εἰς τὶ ἀποβλέπει ἡ ὅλη ἀναμόχλευσις τοῦ ζητήματος.

§130Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς εἴπω κἄτι;

§131Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εὐχαρίστως, ἀλλὰ τὸ θέμα τὸ γνωρίζω.

§132Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ σᾶς ὑπομνήσω τὴν σειράν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη εἰς τὴν διαδικασίαν τῆς δίκης τῶν ἀεροπόρων. Σεῖς εἶσθε συνήγορος τῶν ἀεροπόρων. Σεῖς εἶσθε συνήγορος καὶ γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ. Ἔγινεν ἡ πρωτοβάθμιος δίκη, ἠγέρθη ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσεν ...

§133Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἐρώτησις, κύριε Ἀδαμόπουλε;

§134Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ὑπομιμνήσκω ὡρισμένα πράγματα καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ τὸ ἀπαγορεύσητε, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας θέλετε νὰ δημιουργήσητε: Ὅτι μετὰ τὴν πρωτοβάθμιον δίκην καὶ μετὰ τὸν θόρυβον, περὶ τοῦ ὁποίου ὁμιλεῖτε σεῖς, ἡ Κυβέρνησις ἀνέθεσε τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων εἰς τὸν τότε Ἀντιπρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Ἀποστολόπουλον καὶ μετὰ τὸ πόρισμα τοῦ κ. Ἀποστολοπούλου ἔγινεν ἡ δίκη ἐνώπιον τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὑπ’ ὄψει του τὸ πόρισμα. Καὶ ἡ ἔγκρισις ἢ μᾶλλον ἡ ἐξέτασις ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀποστολοπούλου ἔγινεν ἐπ’ αὐτῶν τῶν ζητημάτων διὰ τὰ ὁποῖα ὁμιλεῖτε.

§135Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Θέλετε τώρα μίαν ἀπάντησιν. Ὁ κ. Ἀποστολόπουλος, λοιπόν, — θὰ ἴδωμεν καὶ ἄλλα τινὰ — ὁ κ. Ἀποστολόπουλος εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἔγινε τίποτε καὶ ὡμίλησε βάσει ἐκθέσεως τοῦ καθηγητοῦ κ. Χριστέα καὶ ἄλλων καθηγητῶν, περὶ βασανιστηρίων εἰς βάρος τοῦ Θεοδωρίδου.

§136Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶπεν 100% εἰς τὸν Θεοδωρίδην, 80% εἰς τὸν Παπαντωνίου.....

§137Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐλπίζω, τοὐλάχιστον, ὅτι, δὲν θὰ ἀμφισβητήσῃ κανεὶς ὅτι ἐν πνεύματι καλῆς πίστεως συζητῶ καὶ ἀποφεύγω τὸ κἄθε τι, τὸ ὁποῖον θὰ ἠμποροῦσε νὰ συνδυασθῇ μὲ τὴν τέως ἰδιότητά μου. Θέλω νὰ διαχωρήσω τὸ θέμα, τὸ καθαρῶς πολιτικόν, τὸ ὁποῖον συζητῶ αὐτὴν τὴν στιγμήν. Λέγω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Ἀποστολόπουλος ἀπεφάνθη, ἐπὶ τέλους, ὅτι ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἐβασανίσθη μέχρις ἀποκοπῆς τῶν φαλάγγων ἀπὸ τοὺς δακτύλους. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§138Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα εἶναι σοβαρώτατον, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι, ἡ ἔκθεσις Ἀποστολοπούλου δὲν ἔγινεν.

§139Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὁ κ. Ἀποστολόπουλος, εἶπεν ὅτι ἐβασανίσθησαν. Ἐπιπροσθέτως οἱ ἰατροὶ λέγουν τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Αὐτὸς ὁ κύριος ἠθωώθη ἀπὸ τὸ δικαστήριον τῆς Ἀεροπορίας. Ἔλθετε τώρα νὰ συζητήσωμεν ἀπὸ κοινοῦ, ἂν ἀποφάσεις ἐκδοθεῖσαι ἀπὸ τὸ ἴδιον τὸ δικαστήριον τῶν ἀεροπόρων, ἔχουν ἠθικὸν κῦρος, διότι ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο θέμα.

§140Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Αἱ ἐκθέσεις τῶν καθηγητῶν δὲν ὁμιλοῦν περὶ ἀποσπάσεως ὀνύχων.

§141Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, διότι ἐπιβεβαιοῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι καὶ δὲν πρέπει νὰ εἶναι θέμα Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ χαίρω, διότι ὁ κ. Χλουβεράκης, ἐπίλεκτον μέλος τῆς πτέρυγος τῶν Φιλελευθέρων, ἔχει αὐτὴν τὴν ἀντίληψιν, ὅπως εἶμαι βέβαιος καὶ ὅπως διεπιστώθη καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35, μέλη διακεκριμένα τῆς πτέρυγος ἐκείνης, ἔχουν τὴν ἄλλην. Ἀλλά, κύριοι, καταβάλλεται μία προσπάθεια διὰ νὰ ἀποχωρισθῶμεν καὶ ἀποσπασθῶμεν ἀπὸ τὸ βασικὸν ἐρώτημα ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐξεκινήσαμεν. Συζητοῦμεν τὸ ἄρθρον 6 τοῦ νομ. διατάγματος καὶ ἐρωτῶ: Ἄγει ἡ ψήφισίς του εἰς τὴν ἀποκάλυψιν ἢ εἰς τὴν συγκάλυψιν τῶν φρικαλεοτήτων, ἂν ὑπάρχουν. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα ἐρώτημα, αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα. Ἐρωτῶ, λοιπόν, ποία εἶναι ἡ ἐπιδίωξις τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἐπιθυμοῦσα τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου 6. Ὑπάρχουν 2 ἢ 3 ἢ 4 ἢ 1 κατηγορούμενοι, οἱ ὁποῖοι, θὰ ἤγοντο ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, (ἐρώτησις ἡ ὁποία βεβαίως, δὲν ἀφορᾷ τὸν συγκεκριμένον φορέα τῆς δικαιοσύνης). Γνωρίζετε κύριε Ὑπουργέ, ὅτι αὐταὶ αἱ μηνύσεις ἀπὸ 4ετίας ἢ 5ετίας ἐκκρεμοῦν καὶ δὲν ἐβγῆκεν ἕνα δόλιο βούλευμα νὰ μᾶς εἴπῃ εἴτε τοῦτο εἴτε ἐκεῖνο. Ποία εἶναι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὴν ἐνημερότητα τῶν ποινικῶν δικαστηρίων ὅταν εἰς 4, 5, 6 μῆνας ἐκδίδωνται βουλεύματα; Διότι ἐπὶ τετραετίαν παραμένουν ἐκκρεμῆ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἠμνηστεύσατε τὴν πρᾶξιν, καὶ τότε ἐν τάχει ἐξεδόθη τὸ βούλευμα; Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐρώτημα εἶναι αὐτό: Καὶ τιθεμένου οὕτω τοῦ ἐρωτήματος, θὰ ἐγίνετο μία δίκη κατὰ τὴν ὁποίαν φυσικὰ δὲν ὑπῆρχε ἄλλη λύσις, οἱ κατηγορούμενοι ἢ θὰ κατεδικάζοντο ἢ θὰ ἀπηλλάσσοντο. Ἂν θὰ ἀπηλλάσσοντο, θὰ ἀπετέλει τὴν ἐπιβεβαίωσιν τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν τόσον ἐνθέρμως ὑποστηρίζουν ἔγκριτοι συνάδελφοι τῆς πτέρυγος τῆς Κυβερνητικῆς. Ἂν κατεδικάζοντο, ἐρωτῶ τὸν κ. Ἀδαμόπουλον, θὰ σᾶς ἐγεννᾶτο ἡ ἀπορία πῶς καὶ διατὶ ἐψευδόρκησαν. Θὰ ἠσθάνεσθε τὴν ἀνάγκην, νὰ ἀναζητήσητε τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργούς, διότι περὶ αὐτῶν πρόκειται. Δὲν ἀσχολοῦμαι περὶ τὸν σμηνίτην, οὔτε περὶ τὸν σμηνίαν. Καὶ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπιδιώκει τὴν λήθην. Ποίαν λήθην, κύριοι, καὶ πότε συνέβη τὸ Κράτος νὰ σκεφθῇ νὰ ἀπονείμῃ ἀμνηστίαν, προκειμένου περὶ 3 ἢ 4 περιπτώσεων καὶ προκειμένου περὶ κοινῶν ἀδικημάτων τοῦ κοινοῦ δικαίου, ψευδορκίαν, ψευδῆς καταμήνυσις, ἀδικημάτων ἐντελῶς ἀσχέτων πρὸς πολιτικὰ θέματα, εἰς ἐξειδίκευσιν ἀδικήματος κοινοῦ δικαίου. Ἐρωτῶ ἑπομένως ποίαν θέσιν νὰ λάβῃ καὶ λαμβάνει τὸ Κράτος ἔναντι αὐτοῦ τοῦ ἔστω ἐνδεχομένου, ὅτι ὑπάρχουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἀεροπορίας σκευωροὶ οἱ ὁποῖοι τοιαῦτα νὰ διαπράξουν εἰς βάρος τῶν συναδέλφων των; Καὶ ἐρωτῶ περαιτέρω, ἂν ἡ διάταξις αὐτὴ ἀποκλείῃ καὶ ἀπομακρύνῃ τὴν δυνατότητα τῆς ἐξακριβώσεως τῶν τοιούτων ἐκτρόπων τὰ ὁποῖα διεπράχθησαν, ἐνῷ ἂν ἀφήνατε νὰ διεξαχθῇ ἡ δίκη ἢ τὰ γεγονότα διεπιστοῦντο καθ’ ὃν τρόπον ἔγιναν θὰ ἀπεκαθίστατο ἄλλως θὰ ἀναζητούσατε κατ’ ἀνάγκην ἐκεῖνο ἢ ἐκεῖνα τὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα κατὰ τοιοῦτον τρόπον τοιαύτας ἀνομολογήτους πράξεις ἐχάλκευσαν εἰς βάρος τῶν συναδέλφων των.

§142Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, σύμφωνα μὲ τὸν ὑπολογισμόν σας, θὰ ἀνατρέψωμεν τὴν βάσιν τῶν ἀδικημάτων ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων ἐδικάσθησαν οἱ ἀεροπόροι. Διότι ἂν ἀναμοχλεύσωμεν τὸ ἐρώτημα, ἡ βάσις δὲν ὑφίσταται πλέον. Αὐτὸ θέλετε, κύριοι; Διότι ἐκεῖ ἄγει ἡ συζήτησις.

§143Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει γίνει ἕνα ἔγκλημα. Τὸ ἔγκλημα αὐτὸ δὲν εἶναι οὔτε εἰς τὰ πρόσωπα, οὔτε εἰς τὰ βασανιστήρια, οὔτε εἰς τοὺς τραυματισμούς. Τὸ ἔγκλημα τοῦτο ἔγινεν ἐναντίον τοῦ τόπου. Τὸ δικαστήριον ὑποστηρίζει ὅτι ἔχει γίνει σαμποτάζ. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ποῖοι εἶναι οἱ σαμποτὲρ καὶ τί ποιναὶ ἐπεβλήθησαν; Ποία εἶναι ἡ προστασία τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ποῖα μέτρα ἐλήφθησαν;

§144Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὥστε εἶσθε κατὰ τοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη;

§145Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Βεβαίως, καὶ ἂν πρόκειται νὰ τυφεκισθῇ καὶ ὁ Μεταξᾶς καὶ οἱ ἄλλοι, νὰ τυφεκισθοῦν. Ἀλλὰ τί γίνεται τὸ Κράτος;

§146Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ Κόμμα εἰς τὸ ὁποῖον ἀνήκετε ὑποστηρίζει αὐτὴν τὴν ἄποψιν;

§147Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὅταν ἀπενείματε τὴν ἀμνηστίαν, ἐπειδὴ εἶσθε Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἐπιστεύατε εἰς τὸ δεδικασμένον καὶ ἐπιστεύατε ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀξιωματικοὶ ἐν καιρῷ πολέμου ἔκαμαν δολιοφθορὰς καὶ τοὺς ἠμνηστεύσατε;

§148Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης δὲν εἶμαι δικαστής. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, χάριν τῆς τάξεως τῆς Πολιτείας, ὄχι μόνον ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ὡς πολιτικὸς νὰ ἀποδεχθῶ τὴν ὀρθότητα τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων. Καὶ δὲν εἶναι νοητόν, οὔτε ἐκ μέρους ὑμῶν, πρὸ παντὸς ὁ ὁποῖος εἶσθε νομικός, νὰ ἀμφισβητῆτε τὴν ἀλήθειαν τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων, διότι τότε ἀνατρέπετε τὴν βάσιν τῆς ἀμνηστίας.

§149Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Οὐδεὶς ἀμφισβητεῖ τὴν δικαστικὴν ἀπόφασιν, τὸ δεδικασμένον ἀντὶ ἀληθείας λαμβάνεται. Τὸ γνωρίζω. Ἀλλὰ συγχρόνως ἡ ἰδία ἡ Πολιτεία, θεωροῦσα ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ πλᾶσμα δικαίου, τὸ ὁποῖον δὲν ταυτίζεται πάντοτε πρὸς τὴν πραγματικότητα, καθιεροῖ ἡ ἰδία θεσμοὺς προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ προβλήματα τῶν δικαστικῶν πλανῶν. Αὐτὸ εἶναι τὸ σχῆμα τὸ νομικὸν καὶ τὸ ἠθικὸν τῆς Πολιτείας, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ἀδαμόπουλον, ὁ ὁποῖος μὴ θελήσας νὰ ἀπαντήσῃ εὐθέως εἰς τὸ ἐρώτημά μου, ἐὰν ὅταν ἔθετε τὴν ὑπογραφήν του κάτωθι τοῦ διατάγματος τοῦ ἀμνηστευτικοῦ, ἐπίστευεν ἢ ὄχι ὅτι ἀμνηστεύει προδότας τῆς Πατρίδος, οἱ ὁποῖοι ἐν καιρῷ πολέμου διέπραξαν δολιοφθορὰς εἰς τὰ ἀεροπλάνα. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα.

§150Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἀπήντησα εὐθύτατα. Δὲν ἐπιτρέπω εἰς τὸν ἑαυτόν μου, ὄχι μόνον ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ὄχι μόνον ὡς πολιτικός, ἀλλ’ οὔτε ὡς πολίτης, νὰ ἀμφισβητῶ τὴν ἀλήθειαν τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων.

§151Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Παρὰ ταῦτα ἀπεδώσατε τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι οὕτω πως ἐνήργησαν.

§152Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἔγκλημα προδοσίας ἀπετέλεσεν ἡ καταδίκη τοῦ Μεταξᾶ καὶ τῶν ἄλλων ἀξιωματικῶν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπουρδάρα, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ διακόπτετε. Νὰ ἐγγραφῆτε, ἐὰν θέλετε, νὰ ὁμιλήσητε.

§154Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπικαλοῦμαι τὴν ἐπέμβασίν σας. Ἔχει παύσει νὰ εἶναι ὁμιλία τοῦ ρήτορος, εἶναι διάλογος τῆς αἰθούσης, παραβιάζεται ἡ οὐσία τοῦ Κανονισμοῦ.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ρήτορα νὰ μὴ δέχεται διακοπάς.

§156Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν Κανονισμόν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, τὸν παραβιάζει ὁ ρήτωρ, ὁ ὁποῖος ἀπευθύνει προσωπικὰ ἐρωτήματα.

§157Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ὡμίλησα γενικῶς καὶ ὄχι προσωπικῶς. Πράγματι ἐπὶ μακρὸν χρόνον ἔχει μεταβληθῆ εἰς διάλογον τῆς Βουλῆς τὸ θέμα καὶ ὄχι εἰς ὁμιλίαν τοῦ ρήτορος. Καὶ ἐπειδὴ ὁ χρόνος εἶναι ὑπέρμετρος τοῦ διαλόγου, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸν λόγον. Καὶ νομίζω νὰ ἀφεθῇ ἄνευ διακοπῶν ὁ ρήτωρ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν ρήτορα νὰ μὴ δέχεται διακοπάς. Τὸ Προεδρεῖον δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ διακοπάς.

§159Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἐγὼ ἐνόμιζα καὶ ἐξακολουθῶ νὰ νομίζω ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως, ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως, διότι, ἐπαναλαμβάνω, συζητεῖται ἐὰν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἀμνηστευθῇ κοινὸν ἀδίκημα, νὰ παραγραφῇ, ὅπως θέλετε πέστε το, τὸ ὁποῖον ἄγει εἰς τὴν παρεμπόδισιν τῆς ἐνδεχομένης ἀποκαλύψεως τῶν ἀθλιοτήτων, αἱ ὁποῖαι ἐὰν θέλετε, ἐνδεχομένως ὑπάρχουν εἰς τοὺς κόλπους τῆς ἀεροπορίας. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἄποψις ἡ ἰδική μου. Ἀλλὰ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τότε καὶ ἄλλοτε ὁμιλήσαντες συνάδελφοι, ἐπεκαλέσθησαν τὸ περίφημον δεδικασμένον. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἦτο τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπεθύμουν νὰ θίξω. Καὶ εἰς τὰς αἰτιάσεις τῆς κοινῆς γνώμης, εἰς τὴν ἐντύπωσιν ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν κοινὴν γνώμην καὶ συνεπεία τῆς ὁποίας αἱ ἀποφάσεις αὐταί, κύριοι, εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε δὲν τὸ θέλομεν, δὲν εἶναι περιβεβλημέναι μὲ τὸ ἠθικὸν κῦρος, τὸ ὁποῖον ἔχουν αἱ συνήθεις δικαστικαὶ ἀποφάσεις, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀντέταξε τὸ δεδικασμένον. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαντήσω διὰ πέντε λέξεων. Ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι ἀποφάσεων. Πρῶτον, ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἀπέρρευσαν ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν διοικοῦσαν, ἂς εἴπωμεν, τότε ἀεροπορίαν. Αὐταὶ εἶναι διαβληταί. Πῶς νὰ τὸ κάμωμεν, κύριοι συνάδελφοι; Πῶς εἶναι δυνατὸν ἐν καλοπίστῳ συζητήσει, νὰ ἐπικαλούμεθα τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν βασανιστῶν, ὄντων ἀεροπόρων, ἐφ’ ὅσον ἐβάλαμεν καὶ βάλλομεν καὶ πιστεύομεν ὅτι ἡ διοίκησις, τότε, τῆς ἀεροπορίας ἦτο ἐπὶ κεφαλῆς αὐτῶν τὰ ὁποῖα διεπράττοντο. Πῶς τώρα ἐν καλοπίστῳ συζητήσει νὰ πιστεύωμεν τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς καὶ νὰ κατοχυρούμεθα ὄπισθεν τοῦ δεδικασμένου; Δι’ αὐτὸ αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ εἶναι διαβληταί. Περαιτέρω, κύριοι, ὑπάρχουν ἀποφάσεις πράγματι δικαστηρίων, τὰ ὁποῖα δὲν ὑποτίθεται ὅτι ἐτέλουν ὑπὸ τὴν ἐξάρτησιν ἀσφαλῶς τῆς ἀεροπορίας. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι καὶ πάλιν τὸ ζήτημα. Τί λέγομεν; Ποῖος εἶναι ὁ τρόπος — ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς νομικοὺς — ποῖος εἶναι ὁ τρόπος κατὰ τὸν ὁποῖον ἐκδίδονται αἱ καταδικαστικαὶ ἀποφάσεις; Βάσει προσκομιζομένων στοιχείων. Τὰ λεγόμενα, τὰ καταμαρτυρούμενα, τὰ ἀποδιδόμενα. Ὅτι μία κλίκα κατεσκεύασε ψευδῆ καὶ πλαστὰ στοιχεῖα καὶ προεκάλεσε δικαστικὰς πλάνας. Δὲν ἤθελα τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς οὐσίας, κύριοι, διότι δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ θέμα, τὸ ἐτοποθέτησα σαφῶς τὸ θέμα. Εἶναι ἐὰν ἐπιτρέπεται εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐπιδεικνύῃ τὴν πολιτικὴν τῆς στρουθοκαμήλου καὶ νὰ ἀνέχεται διὰ τῶν τοιούτων νομοθετικῶν μέτρων τὴν συγκάλυψιν ἀντὶ τοῦ φωτός. Ἀφοῦ, ὅμως, θέλετε τὴν ἐξήγησιν, σᾶς τὴν παρέχομεν. Εἶναι, ὅμως, διαβληταὶ ὡς ἐκ τοῦ εἴδους καὶ ἐκ τῆς κατηγορίας τῶν προσώπων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν ἢ αἱ δικαστικαὶ πλάναι, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν ὡς ἐκ τῆς σκευωρίας, τὴν ὁποίαν λέγομεν ὅτι κατεσκεύασαν.

§160Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω τὸ ἑξῆς: Ὅτι πρὸ τῆς ἐκδικάσεως τῆς ὑποθέσεως ἀπὸ τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον, τοῦ ὁποίου προήδρευσε ὁ τότε ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ἐξελθὼν τῆς ὑπηρεσίας τώρα, κ. Κυριακόπουλος, εἶχε προηγηθῆ ἡ διοικητικὴ ἐξέτασις τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου, ὁ ὁποῖος ἔκρινεν ἀκριβῶς ἐπὶ τῶν αἰτιάσεων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν καὶ τὸ ἀντικείμενον τῶν μηνύσεων κατὰ τῶν μαρτύρων ἢ τῶν ἄλλων παραγόντων τῆς ἀνακρίσεως καὶ ἡ διοικητικὴ ἐξέτασις, τὴν ὁποίαν διεξήγαγεν ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀκριβῶς ἐπὶ τῶν αὐτῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑποβάλλονται αἱ μηνύσεις, ἀπεφάνθη ὅτι δὲν ὑπάρχουν λόγοι, οἱ ὁποῖοι καθιστοῦν πιθανὰς τὰς αἰτιάσεις τῶν κατηγορουμένων. Καὶ κατὰ συνέπειαν τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον δὲν εἶχε μόνον ὑπ’ ὄψιν του τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προσήγοντο εἰς τὸ ἀκροατήριον ἢ περιελαμβάνοντο εἰς τὸν φάκελλον τῆς ἀνακρίσεως, ἀλλὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψει του καὶ τὸ πόρισμα τῆς ἐξετάσεως τὴν ὁποίαν ἐνήργησεν ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου.

§161Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον εἶχεν ὑπ’ ὄψει καὶ ὡρισμένα στοιχεῖα, δὲν ἔκρινε τυχαῖα. Στοιχεῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τῶν δικαστῶν καὶ λέγομεν ὅτι τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὑπῆρξαν ἀποτελέσματα σκευωρίας, ψευδορκιῶν, ψευδομαρτυριῶν, χαλκευθέντων πραγματικὰ εἰς βάρος τῶν κατηγορουμένων. Οὕτω, κατὰ τὴν δίκην ἐνώπιον τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου προσῆλθον ἀξιωματικοὶ τετιμημένοι μὲ τὸ χρυσοῦν βραβεῖον ἀνδρείας εἰς τὸν πόλεμον κατὰ τοῦ συμμοριτισμοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι ἔλεγον, ὅτι μόνον ἄνθρωποι τετιμημένοι μὲ τὸ ἀριστεῖον ἀνδρείας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τὸ θάρρος νὰ εἴπουν τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἦλθον καὶ εἶπον ὅτι ὁ κ. Καρακίτσος εἶχεν ἐγκαταστήσει κλιμάκιον τοῦ Ἀνωτάτου Ἐπιτελείου καὶ παρώτρυνε τοὺς μάρτυρας εἰς τὸ νὰ ψευδορκήσουν εἰς βάρος τῶν κατηγορουμένων. Αὐτὸ δὲν κατετέθη ἀπὸ ἀριστερόν τινα ἢ ἐνδιαφερόμενον, ἀλλὰ ἀπὸ ἀρίστους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἐβεβαίωσαν τὸ γεγονός.

§162Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Αἱ πράξεις διὰ τὰς ὁποίας κατηγορήθησαν οἱ ἀεροπόροι ἔλαβον χώραν κατὰ τὰς ἐπιχειρήσεις καὶ ἀπεκαλύφθησαν τὸ 1951. Διεξάγεται ἡ ἀνάκρισις καὶ γίνεται ἡ δίκη ἐνώπιον τοῦ πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου. Ἐκδίδεται καταδικαστικὴ ἀπόφασις ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου καὶ ὅταν ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις Συναγερμοῦ εὑρέθη πρὸ τῆς ἐφέσεως, πρὸ τῆς ἐφέσεως τῶν καταδικασθέντων ἐνώπιον τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου. Διεξάγεται ἐκεῖ ἡ διαδικασία μέχρι τῆς ἀπολογίας καὶ τότε ὑποβάλλεται ἡ μήνυσις ἐπὶ ψευδορκίᾳ. Ἀναβάλλεται ἡ δίκη καὶ ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου διεξάγει διοικητικὴν ἐξέτασιν, καὶ καταλήγομεν εἰς τὸ ἀπαλλακτικὸν πόρισμα τοῦ Προέδρου καὶ τὴν γνωστὴν ἀπόφασιν τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου. Καὶ διερωτῶμαι: Τίνα λόγον θὰ εἶχεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κλείσῃ ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία δὲν ἐδημιουργήθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της, ἀλλὰ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου;

§163Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Τίνα λόγον, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀνησυχῇ ἐκ τῆς δίκης δύο σμηνιτῶν, ἡ ὁποία θὰ διεξάγεται ἄνευ τοῦ νόμου; Διότι ἐὰν κατεδικάζοντο, θὰ ἠναγκάζετο ἡ Κυβέρνησις νὰ συνεχίσῃ τὴν ἀνάκρισιν, διὰ νὰ τερματισθῇ εἰς βάρος τῶν δημιουργῶν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον φοβεῖται.

§164Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν δὲν εἶχον ἀμνηστευθῆ οἱ κατηγορούμενοι βεβαίως δὲν θὰ ὑπῆρχεν λόγος νὰ φέρωμεν τὸν νόμον αὐτόν. Ὅταν, ὅμως, ἐκεῖνοι, ἐξ αἰτίας τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθη ἡ ἱστορία τῆς ἀεροπορίας ἠμνηστεύθησαν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ συνεχίζεται ὁ θόρυβος αὐτός, ὅταν κατὰ τὸ στάδιον τῆς ἀνακρίσεως κατεδείχθη ὅτι δὲν ὑπάρχουν κἂν πιθανὰ στοιχεῖα ἐνοχῆς;

§165Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἀνέχεσθε νὰ ὑπάρχῃ πιθανότης ὅτι εὑρίσκονται τοιαῦτα πρόσωπα εἰς τὴν ἀεροπορίαν; Ἐὰν τὸ ἀνέχεσθε, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ Κ. Παπακωνσταντίνου δὲν τὸ ἀνέχεται. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν τὸ ἀνέχεσθε διατὶ προσπαθεῖτε διὰ τοῦ ἄρθρου 6 νὰ παρεμποδισθῇ ἡ ἀποκάλυψις τῆς ἀληθείας; Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα ἠθικὸν ἐρώτημα τὸ ὁποῖον τίθεται. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ παρεμποδίσῃ τὴν ἀνακάλυψιν τῆς ἀληθείας.

§166Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω ὅτι τὸ ὅτι ἐγένοντο δολιοφθοραὶ καὶ ἔπεσαν ἀεροπλάνα, εἶναι ἀναμφισβήτητον.

§167ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπεστηρίχθη ὅτι αἱ δολιοφθοραὶ ἦσαν κατασκευασμέναι.

§168Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὑπεστηρίχθη βεβαίως καὶ ἡ ἄποψις αὐτή, ἀλλὰ ἐγὼ πιστεύω τὴν ἄλλην ἄποψιν, ὅτι ὑπῆρξαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι διωχέτευσαν τὴν ἀνάκρισιν πρὸς πρόσωπα διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς πραγματικοὺς ἐνόχους καὶ διέπραξαν οὕτω καὶ ἕνα ἀκόμη ἀδίκημα, διότι ἀφήνουν νὰ διαφύγουν οἱ πραγματικοὶ ἔνοχοι καὶ νὰ μὴ ἀποκαλυφθῇ ἡ ἀλήθεια.

§169Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Εἶναι σοβαρὰ αὐτὰ τὰ πράγματα ποὺ λέγετε;

§170Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶναι δυνατόν, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Τσουκαλᾶς ἐννοεῖ, ὅτι δηλαδή, οἱ ἡγήτορες τῆς Ἀεροπορίας διὰ τὴν μὴ ἀπόδοσιν τοῦ ὅπλου ἠθέλησαν οἱ ἴδιοι, νὰ τὸ ἀχρηστεύσουν, διὰ νὰ μὴ ἠμπορέσουν νὰ συνεχίσουν τὸν ἀγῶνα.

§171Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐγὼ πιστεύω εἰς τὴν δευτέραν ἄποψιν, ὅτι παρημποδίσθη ἡ ἀνακάλυψις τῶν πραγματικῶν ἐνόχων. Ἐὰν δὲν θέλετε νὰ καταλάβητε αὐτὰ ποὺ λέγω, αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§172Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἂς γίνῃ ἡ διευκρίνισις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης λέγει, ὅτι ἡ ἔννοια τῶν λόγων σας εἶναι ὅτι οἱ ἡγέται τῆς Ἀεροπορίας κατεσκεύασαν τὰς δολιοφθορὰς διὰ νὰ τὰς ἐπιρρίψουν εἰς ἄλλους, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. συναδέλφου, εἶναι ὅτι ἔγιναν αἱ δολιοφθοραὶ καὶ ἡ εὐθύνη κατηυθύνθη πρὸς ἀθώους καὶ διέφυγον οἱ ἔνοχοι.

§173Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι ἐπρόκειτο περὶ δύο μηνύσεων καὶ ἀπήντησα, τότε, ὅτι δὲν ἀποκλείεται νὰ ὑποβληθοῦν καὶ ἄλλαι μηνύσεις. Καὶ εἰς τοῦτο, τρόπον τινά, ἐξενίσθη ὁ κ. Ὑπουργός, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθοῦν καὶ ἄλλαι μηνύσεις. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἐὰν θὰ ὑποβληθοῦν ἄλλαι μηνύσεις, τὸ θέμα εἶναι ἐὰν ἡ Πολιτεία διαπιστώνουσα τὸ ἔγκλημα θὰ παρέμβῃ αὐτεπαγγέλτως. Ἐπειδὴ δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀπασχολήσω πολὺ περισσότερον τὸ Σῶμα, θὰ ἀναφέρω καὶ ἕνα ἄλλο γεγονός, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι ὑπάρχει καὶ αὐτὴ ἡ περίπτωσις καὶ ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἑνὸς ἀσημάντου σμηνίτου. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἀνεγνωρισμένων ἐθνικῶν φρονημάτων καὶ κατέχων πάντοτε θέσεις ἐμπιστευτικὰς ὁ σμήναρχος κ. Παπαπαναγιώτου. Ὁ κ. Παπαπαναγιώτου, λέγω, κατέχων ἐξεχούσας ἐμπιστευτικὰς θέσεις καὶ ὁ ὁποῖος ἐξετασθεὶς ὡς μάρτυς εἰς τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον, ἀπεκάλυψε μίαν πτυχὴν ἐκ προσωπικῆς ἀντιλήψεως, διαπραττομένης ψευδορκίας. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην γίνεται φάκελλος ἐναντίον τοῦ κ. Παπαπαναγιώτου, καὶ γίνεται κομμουνιστής. Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὁ Ταξίαρχος κ. Παπαπαναγιώτου ὑφίσταται διώξεις. Καὶ ἀναγκάζεται, ἐκ τῶν ὑστέρων, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ ἀνακαλέσῃ τὰ ὅσα ἀπίθανα πράγματα κατελογίσθησαν εἰς βάρος τοῦ κ. Παπαπαναγιώτου καὶ παρὰ ταῦτα τὸν ἀπομακρύνει ἐκ τοῦ Σώματος. Προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἐκέρδισε τὴν ὑπόθεσιν. Καὶ ἰδοὺ ἕνα παράδειγμα, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθοῦν καὶ ἄλλαι μηνύσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ὑπεβλήθησαν, διότι δὲν τὸ ἐπιβάλλουν αἱ περιστάσεις. Αὐτὸ ὀφείλει νὰ συζητῇ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, τὸ ὁποῖον προτείνει τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀνέφερα ἕνα ἀξιωματικὸν ὁ ὁποῖος ἐξετασθεὶς ὡς μάρτυς διεπίστωσεν ὡρισμένα γεγονότα. Αὐτὸς ὁ ἀξιωματικὸς ὑπέστη τὸν διωγμὸν τὸν ὁποῖον ὑπέστη, καὶ ἠναγκάσθη νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὰς τάξεις τῆς Ἀεροπορίας. Αὐτὸ τὸ συγκεκριμένον παράδειγμα εἶναι θέμα ἠθικῆς τάξεως ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀμνηστευθοῦν τοιαῦτα ἀδικήματα, ἐφ’ ὅσον μάλιστα ἔχει δημιουργηθῇ ἡ πίστις ὅτι διεπράχθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἀμνηστεύσεως τῶν ἀξιωματικῶν διὰ τοῦ στόματος τῶν ἰδίων της ἐκπροσώπων καὶ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ ἄλλων συζητήσεων ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἐξέφρασεν ἀμφιβολίας περὶ τοῦ ἂν ὑπάρχῃ ἢ δὲν ὑπάρχῃ εἰς τὸ Σῶμα τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας αὐτὸ τὸ καρκίνωμα. Ἡ πρᾶξις τῆς ἀμνηστίας τῶν 11 ἀξιωματικῶν, οἱαδήποτε προσπάθεια καὶ ἂν καταβάλετε νὰ τὴν καλύψητε, διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως, ἐμπνέει εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰς ἀμφιβολίας τοὐλάχιστον περὶ τοῦ ὅτι διεπράχθησαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἡμεῖς καταμαρτυροῦμεν. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον...

§174Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, διὰ τὴν κατηγορίαν διὰ τὴν ὁποίαν κατεδικάσθησαν οἱ ἀεροπόροι, διότι μετὰ τὴν ἀμνήστευσιν δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀναμοχλεύσῃ ὁ Ὑπουργὸς τὴν ὑπόθεσιν. Εἶπον, ὅτι δὲν ἔλαβον θέσιν ἐπὶ τῆς κατηγορίας, διὰ τὴν ὁποίαν κατεδικάσθησαν οἱ ἀξιωματικοί. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας. Δὲν εἶπον, ὅμως, τίποτε περὶ τῆς κατηγορίας τῶν ἄλλων.

§175Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Τὸ «δὲν λαμβάνω θέσιν ἐπ’ αὐτοῦ» εἶναι συνάρτησις τοῦ ὅλου. Δὲν πρόκειται νὰ κρυβώμεθα ὄπισθεν τοῦ δακτύλου μας. Λέγω, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὑπάρχει ἡ πεποίθησις, θέλετε τὸ ἐνδεχόμενον, θέλετε τὸ ἀποδεδειγμένον, ὑπάρχουν βαρεῖαι ἐνδείξεις — περιορίζομαι ἁπλῶς εἰς τὴν τοποθέτησιν αὐτὴν — ὑπάρχουν βαρεῖαι ἐνδείξεις, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Ἑλληνικῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας διαβιβρώσκεται ἀπὸ πρόσωπα τοιαῦτα ἐγκλήματα διαπράξαντα εἰς βάρος συναδέλφων των. Καὶ ἀκόμη παρεμπιπτόντως ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀνέφερον μίαν ἀνωμαλίαν δὲν θέλω νὰ τὸ ἐπαναλάβω, πρόσωπον, τὸ ὁποῖον παρεσκεύαζε τὰς ψευδομαρτυρίας γράφει, ὅτι ὁ κύριος αὐτὸς παρεσημοφορήθη, ἐνῷ δυνάμει ἀποφάσεως τοῦ ἀνακριτικοῦ συμβουλίου «ἐτέθη εἰς τετράμηνον ἀργίαν.... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτὸ πλέον εἶναι ἀπόφασις τοῦ ἀνακριτικοῦ συμβουλίου. Καὶ πρὸ αὐτοῦ ὑπάρχει ἡ πληροφορία, ὅτι παρεσημοφορήθη.

§176Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν αὐτὸ μὲ τὴν ὑπόθεσιν ποὺ συζητοῦμεν.

§177Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἡ ὑπόθεσις ποὺ συζητοῦμεν οὐσιαστικῶς εἶναι ὑπόθεσις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Τύποις εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου σας.

§178Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπήρξατε δικηγόρος τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς; (Θόρυβος — διαμαρτυρίαι).

§179Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸν ἐκάλεσε ὁ κ. Ροδόπουλος τώρα διὰ νὰ κάμῃ αὐτὴν τὴν διακοπήν.

§180Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀνειρεύεσθε, μοῦ φαίνεται.

§181Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Σεῖς ὀνειρεύεσθε ἐκεῖ πέρα.

§182Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξεστομήθη βαρυτάτη φράσις ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. Ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ λάβητε θέσιν. Ὁ κ. Χαβίνης ἰσχυρίζεται ὅτι ἐπεμβάσει τοῦ κ. Ροδοπούλου, ὁ κ. Παπαδόπουλος ἔκαμε τὴν διακοπὴν αὐτήν. Ἐγὼ τὸ ἀποκρούω μὲ ἀγανάκτησιν.

§183Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζετε, ὅτι δὲν γίνομαι πειθήνιον οὐδενός. Ἔχω ἰδικήν μου γνώμην. Σεῖς ἄγεσθε καὶ φέρεσθε ἀπὸ ἄλλους. Ἐρώτησα ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ἦτο δικηγόρος εἰς τὴν δίκην αὐτήν.

§184Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐὰν φαντάζεσθε, ὅτι μὲ τὴν διακοπὴν αὐτὴν θὰ μὲ θίξητε πλανᾶσθε. Εἶναι γνωστὸν καὶ δι’ αὐτὸ κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀποχωρίζω τὰ θέματα καὶ ὅπως εἴδατε ἡ τοποθέτησίς μου ἦτο τοιαύτη ὥστε δὲν δημιουργεῖ ἀμφιβολίας. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἐὰν πρέπει νὰ δοθῇ ἀμνηστία εἰς τοὺς βασανιστὰς ἢ ὄχι. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τελειώσω, ἐδῶ πράγματι ὑπάρχει ἓν ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐμὲ προσωπικῶς....

§185Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. .... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§186Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀνακληθῇ εἰς τὴν τάξιν. Δὲν εἶναι τρόπος κοινοβουλευτικῆς συζητήσεως αὐτός. Θὰ μοῦ ζητήσητε τὴν συγκατάθεσίν μου διὰ νὰ μὲ διακόψητε. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ συζήτησις νὰ γίνεται μὲ ὑλακάς. Κύριοι, πράγματι ἐτέθη ἓν ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε πολλούς. Διότι εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν καὶ μεγίστη μερὶς τοῦ Τύπου τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, καὶ τῆς σημερινῆς, καὶ τῆς προηγουμένης καὶ μεγίστη μερὶς τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὴν παράταξιν ἐκείνην — δυστυχῶς δὲν ἔχω φύλλον ἐφημερίδος μαζί μου, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι φίλα προσωπικὴ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐκδίδεται εἰς τὰς Σέρρας μὲ μίαν ὁλοσέλιδον φωτογραφίαν τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἡ ὁποία εἶναι πράγματι παρὰ τὸ πλευρόν της πιστεύω, ἂς εἴπω ὀπαδὸς τῆς Ε.Ρ.Ε., ἡ ὁποία ἐξῆρε τὰς ἀπόψεις αὐτάς, τὰς ὁποίας καὶ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν—ὑπάρχει πράγματι, κύριοι ἕνα μεγάλο ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς τὴν κοινὴν συνείδησιν. Βαίνομεν πρὸς συγκάλυψιν τῆς ὑποθέσεως ταύτης. Ὑπάρχει ἕνα ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι, ὅμως, ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται εἰς τὸ προσκήνιον. Εἶναι τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον καὶ ἄλλην φοράν, προεβλήθη καὶ εἰς τὴν περίφημον ὑπόθεσιν Ντρέϋφους. Εἶναι τὸ ἐπιχείρημα: Ἀθῶος ὁ Ντρέϋφους, ἀλλὰ εἶναι καλύτερον νὰ καταδικασθῇ ἕνας ἀθῶος, παρὰ νὰ γίνῃ γνωστὸν ἀνὰ τὰ πέρατα τοῦ κόσμου, ὅτι εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον τῆς Γαλλίας ὑπάρχουν σκευωρίαι. Πράγματι εἶναι ἕνα ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται εἰς τὴν συνείδησιν τῶν εὐπίστων καὶ τιμίων ἀνθρώπων. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι πολλοὶ θὰ εἴπουν ἀκόμη καὶ ἐὰν διαστραφοῦν τὰ γεγονότα: Πρὸς Θεοῦ, εἶναι καλύτερον, ἐπὶ τέλους νὰ καταδικασθοῦν 11 ἄνθρωποι, ἂς ὑποθέσωμεν, ὅτι ἔπεσαν εἰς τὸν βωμὸν τῆς Πατρίδος. Ἄλλοι ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των. Αὐτοὶ ἂς θυσιάσουν τὴν τιμήν των. Εἶναι, ὅμως, ἕνα ζήτημα γενικωτέρας ἠθικῆς καὶ ἐθνικῆς τάξεως. Κύριοι, δὲν ἀρνοῦμαι τὴν βασιμότητα κατὰ κἄποιον τρόπον τοῦ ἐπιχειρήματος. Δέχομαι ὅτι μέχρι τοῦ σημείου κατὰ τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε ἁπλῆ ὑπόνοια, ἁπλαῖ ἐνδείξεις, προκειμένου νὰ διασύρωμεν ὑπό τινα ἔννοιαν τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας, ἦτο καλλιτέρα ἡ συγκάλυψις. Ἀλλὰ τὸ στάδιον αὐτὸ παρῆλθε. Καὶ οὐδεὶς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρήσῃ ὅτι διὰ τὴν συγκάλυψιν ἑνὸς θέματος τὸ ὁποῖον συνεκίνησε καὶ συγκινεῖ ἀκόμη ὁλόκληρον τὴν ὑγιᾶ κοινὴν γνώμην, ἀνεξαρτήτως παρατάξεων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ μία τακτοποίησις. Τοῦτο ἐπιτείνει τοὐναντίον τὴν ἀντίληψιν περὶ τοῦ ὅτι τοιαῦται διαπράττονται εἰς βάρος τῆς Ἀεροπορίας. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς διεφάνησαν ὡρισμέναι πτυχαί, εἶναι, νομίζω, ζήτημα τιμῆς διὰ τὸ Κράτος Δικαίου νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔρευναν, εἰς τὴν ἐξακρίβωσιν, διὰ νὰ ἴδῃ ἐὰν τοιαῦτα διεπράχθησαν. Καὶ ἐὰν δὲν διεπράχθησαν τοιαῦτα πράγματα νὰ ἀποκαταστήσῃ ἐκείνους ἐναντίον τῶν ὁποίων ἀπεδόθησαν τοιαῦται μομφαί. Ἄλλως νὰ ἀποκαθάρῃ τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας, τὸ ὁποῖον νοσεῖ λόγῳ τῶν περιπτώσεων αὐτῶν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον προτείνω τὴν καταψήφισιν τοῦ ἄρθρου 6, διότι διὰ τῆς ἐπιψηφίσεως αὐτοῦ θὰ ἀγώμεθα εἰς τὴν συγκάλυψιν τῶν διαπραχθεισῶν εἰς βάρος τοῦ Σώματος τῆς Βασιλικῆς Ἀεροπορίας φρικαλεοτήτων. Καὶ τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον καὶ διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως, ἀλλὰ καὶ διὰ λόγους τῆς ὑπερτάτης ἐννοίας τῆς δικαιοσύνης.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Τούμπας, ἔχει τὸν λόγον.

§188Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐγὼ ἔχω τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§189Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός, κύριε Πρόεδρε. Νὰ ὁμιλήσῃ καὶ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως ἡ συζήτησις.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀναφέρεται εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις λέγει τὰ ἑξῆς: «Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ....(ἀναγινώσκει)....».

§191Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Αὐτὸ τὸ ὁποῖον διαβάζετε δὲν μεταβάλλει τὴν οὐσίαν τῶν πραγμάτων. Καὶ ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει ὁρίσει δύο εἰσηγητάς, τὸν κ. Τσουκαλᾶν τῆς μειοψηφίας καὶ τὸν κ. Γιαννούσην τῆς πλειοψηφίας. Διάθεσις μομφῆς δὲν ὑπάρχει ἐναντίον σας, κύριε Πρόεδρε.

§192Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθῇ ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας;

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ προτάσεως καταργήσεως νόμου πρέπει νὰ προηγηθῇ ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας. Ὁρίστε, κύριε Γιαννούση, ἔχετε τὸν λόγον.

§194Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πλείονα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὰ κεφάλαια τοῦ ψηφισθέντος νομοθετικοῦ διατάγματος 3555, τοῦ ὁποίου, διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν προτάσεως ἐπιδιώκεται ἡ ἀκύρωσις. Τὰ πλεῖστα τῶν κεφαλαίων τούτων, καθαρῶς ἐπιστημονικοῦ περιεχομένου, ἔτυχον τῆς ὁμοθύμου σχεδὸν ἐπιψηφίσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς καὶ νομίζω ὅτι παρέλκει ἡ ἀνάπτυξις αὐτῶν. Θὰ περιορισθῶ, λοιπόν, μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 6. Πρὶν εἰσέλθω, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀπόψεών μου, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6, νομίζω ὅτι εἶναι ἀναγκαῖον νὰ κάμω διὰ βραχυτάτων, μίαν ἀναψηλάφισιν τῶν διαφόρων σταδίων, τὰ ὁποῖα διῆλθεν ἡ ὑπόθεσις, ἡ κοινῶς λεγομένη τῶν ἀεροπόρων, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Βουλὴ τὰ διάφορα αὐτὰ στάδια ὥστε νὰ κρίνῃ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἦτο συμφέρουσα διὰ τὸ Ἔθνος ἡ ἀναζωπύρωσις τῆς ὑποθέσεως ταύτης, ἡ ὁποία ἔκλεισε διὰ τοῦ ψηφισθέντος Ν. Δ. 3555, τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀπεκλήθη — ἡ φράσις δὲν εἶναι ἰδική μου, ἀλλὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως — ἀπεκλήθη «ἐθνικὸν ἀπόστημα». Κατὰ τὸ 1950–51, παρουσιάζεται εἰς τὴν ἀεροπορίαν ὑπερβολικὸς ἀριθμὸς δυστυχημάτων, τὰ ὁποῖα δίδουν τὴν ὑπόνοιαν ὅτι πρόκειται περὶ δολιοφθορῶν. Κατὰ τὸ 1951 ἀνατίθεται ἡ διενέργεια ἀνακρίσεων εἰς τὸν Σμήναρχον Ζαφειράκον, καταδικασθέντα ἤδη ἐπὶ συμμετοχῇ εἰς τὰς δολιοφθορὰς τῶν ὁποίων ἐκαλεῖτο νὰ κάμῃ ἀνάκρισιν, ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὸ πόρισμά του, εἰς τὰς 12.10.51, διὰ τοῦ ὁποίου ἔλεγεν ὁ καταδικασθεὶς Ζαφειράκος, ὅτι πράγματι ὑφίσταται δολιοφθορά, ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἀποδώσῃ εὐθύνας. Ἐν συνεχείᾳ τούτου, διατάσσεται περαιτέρω ἀνάκρισις, ἡ ὁποία διενεργεῖται κατὰ τὸ 1951, ἀνατιθεμένη εἰς τὸν Ἀντισμήναρχον κ. Δημακόπουλον. Ὁ κ. Δημακόπουλος διενεργεῖ τὰς ἀνακρίσεις καὶ ἀποφαίνεται ὅτι πράγματι πρόκειται περὶ δολιοφθορᾶς, ἐντοπίζει δὲ ταύτην εἰς τὸν κύριον δράστην ὡς τὸν ὀνομάζει, καὶ ὡς ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθη, τὸν Γαλανὸν καὶ ὑποδεικνύει περαιτέρω ἀνάκρισιν. Ἡ περαιτέρω ἀνάκρισις ἀνατίθεται εἰς τὸν Ἀντισμήναρχον κ. Μητσάκον, ὁ ὁποῖος προβαίνει καὶ εἰς συλλήψεις. Κατόπιν διαμαρτυριῶν καὶ παραπόνων πρὸς τὸν τότε Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Μαῦρον, κατὰ τὸ 1951....

§195Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ 1951 ἤμην Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν.

§196Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τὸ 1952, ἴσως. Δὲν ἔχω σημειώσει ἀκριβῶς τὴν ἡμερομηνίαν. Ἀλλ’ ἐδῶ λέγεται ὅτι ἀνατίθεται ἀνάκρισις εἰς τὸν στρατιωτικὸν δικαστικὸν κ. Σμαῆλον. Ἐγένετο συζήτησις τὴν προηγουμένην φορὰν καὶ τὸ ἀποδέχθητε.

§197Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν ἐνθυμοῦμαι τοιαύτην ἐνέργειαν, δοθέντος ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ἡ ἀνάκρισις εἶχε τερματισθῆ καὶ ἐπέκειτο ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν ἡ ἔκδοσις τοῦ παραπεμπτικοῦ βουλεύματος. Ἐγὼ ἀνέλαβα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1952. Συνεπῶς οὐδένα ὥρισα διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν.

§198Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐξετέθη καὶ κατὰ τὰς συζητήσεις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι σεῖς ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον ὅταν πλέον εἶχε λήξει ἡ ἀνάκρισις.

§199Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐλέχθη καὶ ἀπὸ τὸν κ. Γυαλίστραν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν — ἐγὼ δὲν ἤμην τότε βουλευτὴς — ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶχα ἀναθέσει εἰς τὴν Γενικὴν Ἀσφάλειαν τὴν ἐνέργειαν ἀνακρίσεων, σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ δολιοφθορὰ ἀνάγεται εἰς τὸ 1950. Ἡ πρώτη πρᾶξις δολιοφθορᾶς ἀνάγεται εἰς τὰς 3 Ἰουνίου 1950. Καὶ ἐγὼ ἤμην Ὑπουργὸς τὸν Αὔγουστον 1952, ὀλίγας ἑβδομάδας πρὶν τὸ θέμα ἔλθῃ ἐνώπιον τοῦ πρώτου δικαστηρίου. Συνεπῶς δὲν εἶχον καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀνάκρισιν.

§200Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πάντως εἰς τὰς 17 Σεπτεμβρίου 1952 ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις τοῦ πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, τοῦ Στρατοδικείου, ἡ ὁποία καταδικάζει 12 τῶν κατηγορουμένων, ἄλλους ἐπὶ παραβάσει τοῦ ν. 509, ἄλλους ἐπὶ κατασκοπείᾳ, τινὰς δὲ ἐπὶ ἀμφοτέροις τοῖς ἀδικήμασιν. Κατὰ τὰ τέλη τοῦ 1952, κατόπιν φημῶν ὅτι λαμβάνουσι χώραν ἀτασθαλίαι περὶ τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, ἀνατίθεται ἡ ἐνέργεια ἀνακρίσεων εἰς τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου, Παπαγεωργίου...

§201Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὸ τὸ διέταξα ἐγώ.

§202Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. .. Εἰς τὸν ὁποῖον δίδεται ἡ ἐντολὴ νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν ἔλαβον πράγματι χώραν τὰ διαδιδόμενα, βασανιστήρια, κακώσεις κ.λ.π. Τὸ πόρισμα Παπαγεωργίου εἶναι ἀρνητικὸν ἐπὶ τῆς κατηγορίας ταύτης. Περαιτέρω, εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1953 ἡ ὑπόθεσις ἄγεται ἐνώπιον τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ, περὶ τὸ πέρας δὲ τῆς δίκης ὑποβάλλονται ἀθρόως μηνύσεις ἐπὶ βασανιστηρίοις, ψευδορκίᾳ κ.λ.π., καὶ συνεπείᾳ τούτου, ἕνεκα δικονομικῆς ἀνάγκης, ἀναβάλλεται ἡ ἐκδίκασις τῆς ὑποθέσεως. Μετὰ ταῦτα, εἰς τὰς 18 Ἀπριλίου 1953, ἐπιστρατεύεται ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος καὶ νῦν Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Ἀποστολόπουλος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνατίθεται ἡ ἐνέργεια ἀνακρίσεων ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐξακριβωθῇ ἐὰν τὰ καταγγελθέντα εἶναι βάσιμα ἢ ὄχι. Διενεργεῖται ἀνάκρισις καὶ ὁ κ. Ἀποστολόπουλος διὰ τοῦ πορίσματός του ἀποφαίνεται ὅτι ἡ ἀνάκρισις ἐγένετο καλῶς καὶ διετύπωσεν ἀμφιβολίας μόνον ὡς πρὸς τὸν Θεοδωρίδην, διὰ τὸν ὁποῖον λέγει ὅτι ὑφίστανται πράγματι ὡρισμένα ὑπολείμματα κακώσεων, δὲν δύναται, ὅμως, νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ταῦτα ὀφείλωνται εἰς ἐπενεχθείσας κακώσεις κατὰ τὴν ἀνάκρισιν ἢ εἰς προηγούμενα τραύματά του. Διενεργεῖται τακτικὴ ἀνάκρισις. Ἀπαλλάσσονται ὅλοι οἱ κατηγορούμενοι. Διατάσσεται ἰατροδικαστικὴ ἐξέτασις τοῦ Θεοδωρίδη, ὁ ὁποῖος ἐξετάζεται ἀπὸ τὸν καθηγητὴν κ. Χριστέαν. Ὁ κ. Χριστέας ἀποφαίνεται τὰ ἑξῆς: (... ἀναγινώσκει). Τὴν 28ην Σεπτεμβρίου 1953 συνέρχεται τὸ δεύτερον τὸ ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ τέως Ἀντιπροέδρου τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Κυριακοπούλου. Μετὰ ἔρευναν μακροτάτην τῆς ὑποθέσεως καταδικάζει τοὺς 11 ἐκ τῶν κηρυχθέντων ἐνόχων καὶ ἴσως–ἴσως ἀπὸ μίαν πλευρὰν νὰ ἔχῃ σημασίαν τὸ ὅτι ἡ ἀπόφασις ἐκδίδεται παμψηφεί.

§203Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Παρηκολουθήσατε τὴν διαδικασίαν, τότε;

§204Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν παρηκολούθησα τὴν διαδικασίαν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶ αἰτιάσεις κατὰ τῆς κορυφῆς τῆς πυραμίδος τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

§205Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δυστυχῶς.

§206Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Προσωπική σας γνώμη. Ἐγώ, τοὐλάχιστον a priori τὸ ἀποκρούω αὐτό. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐπακολουθοῦν δύο ἀποφάσεις τῆς Πολιτικῆς Δικαιοσύνης, μία τοῦ Τριμελοῦς Πλημμελειοδικείου καὶ δευτέρα τοῦ Ἐφετείου, αἱ ὁποῖαι ἀποφαίνονται ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως ψευδορκίας τοῦ Τσώχου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν δευτέραν κατάθεσίν του ἐνώπιον τοῦ Στρατοδικείου, ἀνεκάλεσε τὴν πρώτην κατάθεσίν του, τὴν ἐπιβαρυντικὴν διὰ τοὺς κατηγορουμένους, ὑποστηρίξας τὴν ἀθωότητα τῶν κατηγορουμένων. Καὶ ἡ Πολιτικὴ Δικαιοσύνη, ἀποφαίνεται, πρωτοβαθμίως καὶ δευτεροβαθμίως ἔνοχον τὸν Τσῶχον διὰ τὴν εὐνοϊκὴν ὑπὲρ τῶν κατηγορουμένων κατάθεσιν. Ταῦτα, κύριοι, εἶναι τὰ διάφορα στάδια τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον, ὄχι βεβαίως διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν ὀρθότητα τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων, διότι δικηγόρος ἐγὼ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ τρέφω τὸν στοιχειώδη σεβασμὸν τὸν ὀφειλόμενον εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ δεδικασμένου. Καὶ ἀκόμη διότι θὰ ἐθεωροῦσα, τοὐλάχιστον, ἀφελὲς νὰ πιστεύσω ἐμαυτὸν ἱκανὸν εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς εἰς διάστημα ὡρῶν, ἁπτόμενος ἀβρόχοις χερσίν, τῆς ὑποθέσως ταύτης νὰ κρίνω ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἐξέδωκεν ἡ κορυφὴ τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης, ἀσχοληθεῖσα ἐπὶ μῆνας ὁλοκλήρους μὲ συμπαραστάτας διακεκριμένους ἐν τῇ δικηγορίᾳ καὶ ἐν τῇ Βουλῇ συναδέλφους. Θὰ ἦτο ἀπαραδέκτως ἀφελὲς νὰ πιστεύσωμεν ὅτι ὁ οἱοσδήποτε ἐξ ἡμῶν, εἶναι δυνατὸν μέσα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ περὶ τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τῆς ἐκδοθείσης ἀποφάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ ὅσα εἶπον δὲν θέλω νὰ ὑποστηρίξω ὅτι εἶναι πάντοτε ἀλάθητοι αἱ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων, ὅτι δὲν ὑπάρχουν δικαστικαὶ πλάναι. Ἀρνοῦμαι, ὅμως, τὸ δικαίωμα τοῦ οἱουδήποτε καταδικασθέντος νὰ αἰτήσηται τὴν ἀπαλλαγήν του διὰ τῆς πολιτικῆς καὶ ἀρνοῦμαι εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν τὸ δικαίωμα ὅπως περιβαλλομένη ἀνύπαρκτα δικαιώματα, μεταβάλλουσα ἑαυτὸν εἰς τριτοβάθμιον δικαστήριον, νὰ ὑπεισέλθῃ εἰς τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐκδοθεισῶν ἀποφάσεων καὶ νὰ ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς ὀρθότητος ἢ μὴ τῶν ἀποφάσεων τούτων.

§207Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία ἔκρινε πρὶν κινήσῃ τὰ δικαστήρια.

§208Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἔκρινεν ἀκριβῶς ἐκ τῶν ὑστέρων. Ἀλλοίμονον εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, ὅπου ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία παρεμβαίνει εἰς τὸ ἔργον τῆς δικαιοσύνης. Δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν ποτὲ νὰ ἑδραιώσωμεν τὴν ἔννοιαν τῆς δικαιοσύνης ἐὰν προηγουμένως δὲν ἑδραιώσωμεν τὴν ἔννοιαν τοῦ σεβασμοῦ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων.

§209Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Αὐτὸ δὲν κάμνετε τώρα; Σεῖς δὲν παρεμποδίζετε διὰ τῆς ἀμνηστίας ποὺ δίδετε, διὰ τοῦ ἄρθρου 6, τὴν ἔκδοσιν δικαστικῆς ἀποφάσεως; Αὐτὸ δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κατακρίνετε;

§210Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναγνωρίζω ἀπολύτως τὸ δικαίωμα τοῦ οἱουδήποτε καταδικασθέντος νὰ διεκδικήσῃ καὶ νὰ ἀποδείξῃ τὴν ἀθωότητά του. Τὸ δικαίωμα, ὅμως, αὐτό, τὸ ἔχει διὰ τῶν νομίμων μέσων καὶ ταῦτα, τὰ νόμιμα μέσα, ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εὑρίσκωνται — τὸ γνωρίζετε αὐτὸ κάλλιον ἐμοῦ — εἰς χεῖρας τῶν καταδικασθέντων καὶ θὰ σᾶς ὁμιλήσω.

§211Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Διαφωνεῖ ὁ κ. Ὑπουργός.

§212Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν διαφωνεῖ. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἐλπίζω καὶ σεῖς νὰ δώσητε ἀπαντήσεις εἰς ὡρισμένα ἐρωτήματα. Αὐτά, ὡς πρὸς τὴν ἱστορίαν τῆς ὑποθέσεως. Καὶ ἤδη εἰσέρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀμνηστίας. Ἡ ἀμνηστία, ἡ κατ’ ἐξοχὴν πολιτικὴ πρᾶξις, χορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Βασιλέως, ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Ὑπουργοῦ του καὶ σκοπὸν ἔχει τὴν ἀποτροπὴν τῶν, ἐκ τῆς αὐστηρᾶς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων, ἀπειλουμένων κινδύνων.

§213Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὄχι εἰς τὰ ἀδικήματα τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου.

§214Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐν προκειμένῳ διὰ τὸν α ἢ β λόγον ἐδημιουργήθη θόρυβος, ὁ ὁποῖος γνωρίζετε πῶς ἐδημιουργήθη, ὅταν ἡ ὑπόθεσις κατέβηκε ἀπὸ τὰς βαθμίδας τοῦ Ἀναθεωρητικοῦ Δικαστηρίου εἰς τὸ ἐπίπεδον τοῦ καφενείου καὶ τοῦ πεζοδρομίου. Ἡ Κυβέρνησις κρίνουσα ὅτι ἡ ἐξακολούθησις τοῦ θορύβου αὐτοῦ εἶναι ἐπιζημία εἰς τὸ Ἔθνος καὶ εἰς τὴν συνοχὴν τοῦ στρατεύματος καὶ δὴ τῆς Ἀεροπορίας....

§215Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. ..... Καὶ ἀμφισβητοῦσα περὶ τῆς ἐνοχῆς....

§216Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὄχι ἀπολύτως. Αὐτὸ οὐδαμόθεν προκύπτει. Ἐγὼ ὁμιλῶ βάσει τῶν κειμένων. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύουσα ὅτι συμφέρον εἰς τὸ Ἔθνος εἶναι ἡ κατασίγασις τοῦ θορύβου ἐκείνου, τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησαν καὶ ὑπεκίνησαν ὡρισμέναι μερίδες τοῦ Τύπου, ὡρισμένα κόμματα, ἐὰν θέλετε τὸν ὑπεκίνησαν ὡρισμένοι ραδιοσταθμοὶ ἔξω τῆς Ἑλλάδος.

§217Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ «Καθημερινὴ» τὸ εἶχε.

§218Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ εἶχον καὶ Κυβερνητικαὶ ἐφημερίδες, κατὰ κύριον λόγον.

§219Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Γεγονὸς εἶναι ὅτι οὕτως ἢ ἄλλως ὁ θόρυβος αὐτὸς ἐκρίθη, ὑπ’ εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι δὲν συμφέρει νὰ ἐξακολουθῇ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἀπεφάσισε τὴν χορήγησιν τῆς ἀμνηστίας.

§220Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι διὰ νὰ εἶναι πλήρης ἡ ἀνάλυσις, τὴν ὁποίαν κάμνετε, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴπητε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἀπὸ ποῖον σημεῖον τῆς δίκης ἐδημιουργήθη αὐτὸς ὁ θόρυβος εἰς τὴν κοινὴν γνώμην. Διότι θὰ ἦτο πρωτοφανὲς νὰ δημιουργηθῇ ἕνα προηγούμενον ὅτι ἀρκεῖ δύο ραδιοσταθμοὶ ἐκ τοῦ παραπετάσματος καὶ δύο ἐφημερίδες νὰ ἀμφισβητοῦν τὴν ὀρθότητα μιᾶς ἀποφάσεως καὶ νὰ προκαλέσουν ἀμφιβολίας εἰς τὴν κοινὴν γνώμην διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ Βουλὴ νὰ χορηγήσῃ ἀμνηστίαν ἐπὶ ἀδικημάτων τοιαύτης φύσεως. Αὔριον ὑποθέσατε ὅτι γίνεται ἕνα σαμποτὰζ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν καὶ ἔρχεται ἕνας καὶ λέγει ὅτι πρόκειται περὶ σκευωρίας. Ἡ κοινὴ γνώμη διχάζεται καὶ χορηγεῖται ἀμνηστία. Αὐτὸ ἐκθέτει εἰς κίνδυνον τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Προφανῶς ἡ κοινὴ γνώμη ἐδιχάσθη εἰς τοῦτο: Ἡ μὲν πλειοψηφία ἐπίστευεν ὅτι ἐπρόκειτο περὶ σκευωρίας, ἡ δὲ μειοψηφία ἀμφέβαλε ἐὰν ἡ ἀπόφασις ἦτο δικαία. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ὅτι ἐσεῖς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης πιστεύετε πράγματι ὅτι οἱ καταδικασθέντες ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον διέπραξαν τὰς δολιοφθορὰς εἰς τὴν Βασιλικὴν Ἀεροπορίαν καὶ ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπόφασις, διὰ πράξεις ἐν ὥρᾳ πολέμου διαπραχθείσας, ἀποδίδει δικαιοσύνην καὶ ὅτι παρ’ ὅλα αὐτά, λόγῳ τοῦ θορύβου χορηγεῖται ἀμνηστία.

§221Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Βεβαίως δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ ἐγὼ τοιοῦτον νομοσχέδιον, τὸ εἰσηγήθη ὁ ἀξιότιμος τότε, Ὑπουργὸς κ. Ἀδαμόπουλος. Ἐπειδὴ ὅμως, ἐπιάσαμε μίαν ὑπόθεσιν, θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι, ἐὰν ἤμην τότε Ὑπουργὸς δὲν θὰ περνοῦσε ποτὲ ἀπὸ τὸν νοῦ μου νὰ θέσω ἐν ἀμφιβολίᾳ τὸ δεδικασμένον. Στοιχειώδης σεβασμὸς πρὸς τὴν δικαιοσύνην, στοιχειώδης αὐτοσεβασμὸς πρὸς ἐμέ, δὲν θὰ μοῦ ἐπέτρεπε νὰ κρίνω ἐγὼ περὶ τοῦ ἐὰν εἶναι ὀρθὴ ἢ ὄχι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν ἐξέδωσε τὸ Ἀναθεωρητικόν, ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἐξέδωσε ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἐξέδωσε τὸ Πλημμελειοδικεῖον, τὸ Ἐφετεῖον.

§222Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι, ἀλλὰ ἡ ἀμνήστευσις καταδεικνύει ἀμφισβήτησιν τῆς ὀρθότητος τῆς ἀποφάσεως.

§223Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Γνωρίζετε τὴν ψυχολογίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, πόσον εὐκόλως παρασύρεται ὅταν ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ τὸ α κόμμα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ καλοπίστως ἢ κακοπίστως ἡ ἄλλη ἐφημερίς, ὁμιλοῦν διὰ τὸν θόρυβον. Ὅταν ἤρχισεν ἡ συζήτησις αὐτὴ κατῆλθεν, ἀπὸ τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνέλθει εἰς τὸ πεζοδρόμιον. Καὶ τότε ἐδημιουργήθη θέμα ὄχι μόνον διὰ τὴν Ἀεροπορίαν, ἀλλὰ καὶ θέμα καὶ δι’ αὐτὴν ταύτην τὴν δικαιοσύνην. Αὐτὴ ἀκριβῶς εἶναι ἡ σκέψις, ἡ ὁποία ἤγαγε τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ θέσῃ τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὑπενθυμίζω εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τώρα βάλλουν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς, κατὰ τῆς πράξεως ἐκείνης, τῆς χορηγούσης τὴν ἀμνηστίαν, ὅτι αἱμάτωσαν τὰ χέρια χειροκροτοῦντες τὴν ἀμνηστίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν συνεχείᾳ θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι εἰς τὸ Ν. Δ. 3437, διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη ἡ ἀμνηστία, περιελήφθη καὶ διάταξις, δυνάμει τῆς ὁποίας παρεγράφησαν τὰ ἀδικήματα τὰ τελεσθέντα διὰ τοῦ Τύπου, τὰ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὸ ἀδίκημα τοῦτο. Καθὼς γνωρίζετε, ἡ διάταξις αὕτη ἀφορᾷ ἐφημερίδα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ διάταξις αὕτη δὲν περιελήφθη ἐξ ἰδιαιτέρας τινὸς εὐνοίας τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν ἐφημερίδα ἐκείνην, ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ μόνον διότι ἐκρίθη ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δίδεται ἀμνηστία εἰς ἕνα ἀδίκημα διὰ νὰ καταπαύσῃ ὁ θόρυβος πέριξ αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρήσωμεν τὴν ζωὴν μιᾶς παρωνυχίδος τῆς ὑποθέσεως, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς δίκης τῆς ἐφημερίδος αὐτῆς νὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐγένετο ἡ παραγραφή. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ ὑπενθυμισίω πρὸς τὴν πλευρὰν ἐκείνην ὅτι ὅταν ἦλθεν ἡ διάταξις περὶ παραγραφῆς, οὐδεμία φωνὴ διαμαρτυρίας ἠκούσθη κατὰ τῆς διατάξεως ταύτης. Ὅταν, λοιπόν, διεπιστώθη ὅτι ἐξ ἁπλῆς ἀβλεψίας, δὲν εἶχε περιληφθῆ εἰς τὴν διάταξιν περὶ παραγραφῆς καὶ τὸ ἀδίκημα τῆς ψευδορκίας, τὸ ἀποδιδόμενον εἰς δύο σμηνίτας, ἤδη πολίτας καὶ ἕνα ἀξιωματικὸν κατώτερον, τότε, ἐκρίθη ὅτι ὁ αὐτὸς δικαιολογητικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε τὴν χορήγησιν τῆς παραγραφῆς τοῦ ἀδικήματος εἰς ἕνα δημοσιογραφικὸν ὀργανισμόν, ὁ αὐτὸς λόγος ἐπέβαλε καὶ τὴν παραγραφὴν τοῦ ἀδικήματος αὐτοῦ. Καὶ τούτῳ τῷ λόγῳ ἡ Κυβέρνησις εἰσηγήθη καὶ ἐπέτυχε τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Ν. Δ. 3575, διὰ τοῦ ὁποίου παραγράφεται τὸ ἀδίκημα τοῦτο. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤθελον νὰ ἐκφράσω τὴν ἀπορίαν μου, πῶς συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσον κεκηρυγμένοι ὑπὲρ τῆς λήθης, ἐὰν πράγματι πιστεύουν εἰς τὰς διακηρύξεις των, καὶ τὰς ἐπαγγελίας των, ἀντιτίθενται εἰς τὸ διάταγμα τοῦτο καὶ μάλιστα, χωρὶς νὰ ἔχουν κανένα ἀπλύτως συμφέρον ἐκεῖνοι, διὰ τοὺς ὁποίους ἄλλοτε ἐκόπτοντο διὰ καθαρῶς νομικοὺς λόγους. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ παρακάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. Τσουκαλᾶν, νὰ μὲ παρακολουθήσῃ, ἐπειδὴ ὑπῆρξεν εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας. Εἰσέρχομαι εἰς τὸ καθαρῶς νομικὸν μέρος τῆς ὑποθέσεως καὶ ἐρωτῶ: Ὁ συλλογισμός, τὸν ὁποῖον ἐκάματε, εἶναι ὁ ἑξῆς: Κύριοι, μὲ τὴν παραγραφήν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε, διὰ τοῦ ψηφισθέντος νόμου 3575, ἐστερήσατε εἰς ἐμὲ (ἐλέγατε, τότε), τὸν καταδικασθέντα, νὰ ἀποδείξω διὰ τῆς καταδίκης τοῦ ψευδόρκου, τὴν ἀθωότητά μου. Πῶς μοῦ τὸ στερεῖτε αὐτό; Σήμερον, ὀψίμως κάπως, ἐγκαταλείπετε τὴν θέσιν ἐκείνην καὶ ἐμφανίζετε ἐνδιαφέρον ὄχι πλέον διὰ τοὺς καταδικασθέντας, ἀλλὰ διὰ τὴν Ἀεροπορίαν. Εἶναι ὄψιμος θέσις, τὴν ὁποίαν σήμερον τὸ πρῶτον λαμβάνετε, ἀξιότιμε κύριε συνάδελφε, χωρὶς τὸ παράπαν, νὰ θέλω νὰ ἀρνηθῶ τὸ ἐνδιαφέρον σας διὰ τὴν Ἀεροπορίαν.

§224Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εἶπον πράγματι καὶ ἐξακολουθῶ νὰ ἐπιμένω, ὅτι διὰ τῆς ἀμνηστίας αὐτῆς, ὡς διετυπώθη, παρέμεινεν ἐκκρεμὴς ἡ κατάστασις, διότι ἀφ’ ἑνὸς ὑπάρχει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, ἡ ὁποία λέγει αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγει περὶ σεβασμοῦ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀμνηστεύονται οἱ ἀεροπόροι. Φαντασθῆτε νὰ εἶσθε ἀθῶος καὶ νὰ ἔρχεται ἡ Πολιτεία, ἡ ὁποία σᾶς ἀμνηστεύει, νὰ ἀφήνῃ ἀνεξίτηλον τὸ στῖγμα διὰ τοῦ «σεβασμοῦ τῶν δικαστικῶν ἀποφάσεων», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴ ἔχετε πλέον κανένα μέσον ἀμύνης, διὰ νὰ ἀποδείξετε τὴν ἀθῳότητά σας. Ἐνῷ, τοὐλάχιστον, μὲ τὸ πρώην καθεστώς, ὑπῆρχε ὁ δρόμος διὰ καταγγελίας μαρτύρων ἐπὶ ψευδορκίᾳ καὶ ἐντεῦθεν ἡ δυνατότης τῆς ἀναθεωρήσεως τῆς δίκης.

§225Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Διὰ τὴν ἀμνηστίαν ἢ τὴν παραγραφὴν ὁμιλεῖτε; Ἐναντίον τίνος βάλλετε;

§226Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὁμιλοῦμεν διὰ τὴν ἀμνηστίαν τῶν 11 ἀεροπόρων.

§227Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τότε, σᾶς ἀπαντῶ ἀμέσως, ὅταν ἐγένετο ἡ πρότασις περὶ ἀμνηστίας, ἐχειροκροτήσατε, κύριε συνάδελφε.

§228Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ἐγὼ δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι συνάδελφός σας, τότε, καὶ ἑπομένως οὔτε ἐχειροκρότησα.

§229Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐζητήσατε, μάλιστα, καὶ τὴν ἐπέκτασιν.

§230Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐχειροκρότησα, κύριε συνάδελφε, διότι ἀντελήφθην, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπείσθη, τότε, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἦσαν ἀθῷοι καὶ κατεδικάσθησαν, κατόπιν τῆς σκευωρίας, τὴν ὁποίαν ὅλος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς υἱοθέτησεν.

§231Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἰς οἱανδήποτε ποινικὴν δίκην τὴν πικρὰν ἀντικειμενικὴν ἀλήθειαν μόνον ὁ Θεὸς τὴν ἐγνώριζε. Ἐγὼ λέγω ὅτι εἶναι ἀθῷοι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Σέβομαι, ὅμως, ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ καὶ ἀντίθετος ἀντίληψις. Διὰ τῆς ἀμνηστίας αὐτῆς, ὡς ἐδόθη, μὲ τὴν διακήρυξιν καὶ τὴν συμπλήρωσιν ὅτι «σεβόμεθα τὰς δικαστικὰς ἀποφάσεις», μὲ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἀπὸ τὸ Σῶμα, μὲ τὴν ἀποστέρησιν τῆς συντάξεως κ.λ.π., ἀπεκόπη πᾶσα δυνατότης ἀποκαταστάσεως τῆς τιμῆς των. Ἀνέκτησαν τὴν ἐλευθερίαν των, ἀλλὰ ἡ τιμή των παραμένει τραυματισμένη, κατὰ τρόπον ἀνεπανόρθωτον. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξα, τότε, καὶ τὸ ἐπεκαλέσθη καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διὰ νὰ ἀντλήσῃ ἀντίστροφον ἐπιχείρημα αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λέγεται ἐν σχέσει μὲ τὸν νόμον περὶ παραγραφῆς. Καὶ σᾶς εἶπον καὶ σήμερον, ὅτι τὸ θέμα τοῦ νόμου περὶ παραγραφῆς, ἀνεξαρτήτως τῆς τύχης τῶν 11 ἀεροπόρων, δημιουργεῖ τὸ μέγα ἠθικὸν θέμα. Καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένῃ τὸ ἐρωτηματικὸν ἂν ἐξακολουθοῦν νὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Ἀεροπορίας οἱ σκευωροί, οἱ ἐγκληματίαι, οἱ ψεύδορκοι, οἱ βασανισταί, οἱ ὁποῖοι διέπραξαν — ἔστω ἐνδεχομένως — τὰς τερατωδίας αὐτάς, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ τρόπος ὄχι μόνον νὰ διωχθοῦν ἀλλ’ ἔστω καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸ Σῶμα....

§232Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι περίεργον, πῶς ὁ κ. Τσουκαλᾶς ἐπαναλαμβάνει συνεχῶς, ὅτι ἡ ἀμνηστία ἦτο περίεργος. Ἐδόθη ἡ ἀμνηστία καὶ διετηρήθησαν ἐν ἰσχύϊ καὶ αἱ ἀποφάσεις. Εἰς ἁπάσας τὰς ἀμνηστίας δίδεται ἡ ἀμνηστία καὶ διατηροῦνται ἐν ἰσχύϊ αἱ ἀποφάσεις. Διότι οὐδεὶς νόμος ἔχει τὸ δικαίωμα, νὰ καταργήσῃ ἀποφάσεις. Εἶναι περίεργον τὸ ἐπιχείρημά σας, ὅτι ἦτο περίεργος ἡ ἀμνηστία.

§233Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ ἀμνηστία δὲν ἀποτελεῖ λύσιν.

§234Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄλλο αὐτό. Λέγει, ὅτι ἦτο περίεργος ἡ ἀμνηστία.

§235Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι ὑπάρχει καὶ μία φράσις περαιτέρω, ὅτι αἱ ἐκδοθεῖσαι ἀποφάσεις καταργοῦνται, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε θέμα καὶ οἰκονομικὸν μὲ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον κ.λ.π.

§236Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ περιέχει ὁ νόμος, οὔτε ἠμποροῦσε νὰ τὸ περιέχῃ. Ἦτο ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσα ἐγὼ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀμνηστία σημαίνει συγγνώμη, σημαίνει λήθη.

§237Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δὲν διεκδικοῦμεν τὴν συγγνώμην καὶ τὴν λήθην. Διεκδικοῦμεν τὴν ἐπανεξέτασιν τῆς ὑποθέσεως, διὰ νὰ ἀποδοθῇ δικαιοσύνη καὶ διὰ νὰ φανῇ ἡ ἀλήθεια.

§238Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἠμπορούσατε νὰ τὴν διεκδικήσητε διὰ τῶν νομίμων μέσων καὶ ὄχι διὰ τῆς πολιτικῆς.

§239Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τί σᾶς ὀφείλει ὁ τόπος αὐτὸς νὰ τὸν ταλανίζετε μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἐπὶ 6 ἔτη;

§240Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν ἔχετε ἰδίαν ἀντίληψιν περὶ τοῦ ποῖος ταλανίζει τὸν τόπον. Ὁ τόπος ταλανίζεται, ὅταν ὑπάρχουν εἰς τὴν Βασιλικὴν Ἀεροπορίαν ἐγκληματίαι.

§241Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐάν, πράγματι, οἱ ὑποβαλόντες τὴν αἴτησιν «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3575» ἐνδιεφέροντο διὰ τὸ δίκαιον, διὰ τὴν ἠθικὴν ἀποκατάστασιν τῶν καταδικασθέντων, τοὺς ὁποίους τυχὸν πιστεύουν ὡς ἀθώους ἢ διὰ τὴν ἐκκαθάρισιν τοῦ Σώματος τῆς Ἀεροπορίας καὶ ὄχι διὰ τὴν δημιουργίαν θορύβου, ἄνευ οὐδενὸς ἀποτελέσματος, εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ παραιτηθοῦν τῆς συζητήσεως τῆς προτάσεώς των. Διότι, διὰ λόγους νομικῆς ἀνάγκης — μὴ ἐξανίστασθε θὰ πεισθῆτε — ἐδῶ δὲν εἶναι θέμα ἐὰν ὀρθῶς ἢ ὄχι ἐδόθη ἡ ἀμνηστία, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ἐὰν δύναται νὰ ἀκυρωθῇ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα καὶ ἐὰν ἡ ἐνδεχομένη ἀκύρωσίς του θὰ ἔχῃ τὸ ποθούμενον ἀποτέλεσμα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι, ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ παραπεμφθῶσιν εἰς δίκην οἱ ἀμνηστευθέντες ψεύδορκοι. Ὑπάρχει ἡ γενικὴ ἀρχὴ τοῦ δικαίου, ἡ ἀναφερομένη καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 7 τοῦ Συντάγματος καθ’ ἣν ἀδίκημα δὲν ὑπάρχει οὐδὲ ποινὴ ἐπιβάλλεται ἄνευ νόμου ἰσχύοντος πρὸ τῆς τελέσεως τῆς πράξεως. Ἡ ἀρχὴ αὕτη εἶναι διατυπωμένη καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος τὸ ὁποῖον λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Δηλαδὴ καὶ ἐὰν σήμερον ἀκυρώσωμεν τὸ Ν. Διάταγμα ἐμεσολάβησεν ἐν τῷ μεταξὺ ἕνα χρονικὸν διάστημα ποὺ ἴσχυεν ὁ νόμος αὐτός. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ δίωξις τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος ἀμνηστευθέντων.

§242Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ὅτι πράγματι θέτετε τὸ ζήτημα ἐκεῖ ὅπου ἔπρεπε νὰ τεθῇ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Δηλαδή, ἐὰν καὶ ψηφιζομένης τυχὸν τῆς ἀκυρώσεως, θὰ ἔχωμεν θετικὰ ἀποτελέσματα. Κατὰ τὴν γνώμην μου, κάμπτεται ἡ συνταγματικὴ ἐπιταγὴ περὶ μὴ ἐφαρμογῆς τῆς βαρυτέρας ποινῆς μετὰ τὴν τέλεσιν τῆς πράξεως, πρὸ τῆς εἰδικῆς ἐπιταγῆς τοῦ Συντάγματος καθ’ ἣν τότε δύναται νὰ ἐκδοθῇ νομοθετικὸν διάταγμα ὅταν δύναται νὰ γίνῃ ἀκύρωσις τούτου ἐξ ὑπαρχῆς. Δηλαδὴ ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης ἐπιτρέπει τὴν ἔκδοσιν νομοθετικοῦ διατάγματος ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀκύρωσις τούτων ἐξ ὑπαρχῆς.

§243Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐγώ, κύριε συνάδελφε, φρονῶ, ὅτι τὰ νομοθετικὰ διατάγματα εἶναι πλήρεις νόμοι, καὶ δὲν τελοῦν ὑπὸ οὐδεμίαν διαλυτικὴν αἵρεσιν.

§244Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ τελευταῖον ἐδάφιον τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Ἂν ἐπρόκειτο ἡ πρότασις νόμου νὰ ἔχῃ τοῦτο τὸ ἐξαιρετικὸν ὅτι ψηφίζεται μόνον κατὰ προτίμησιν, δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ μνημονεύσῃ ἡ διάταξις τὸ περιεχόμενον. Ἐνῷ μνημονεύει ὅτι δύναται νὰ γίνῃ ἀκύρωσις, καθιεροῦν οὕτω ἐξαίρεσιν τοῦ γενικοῦ κανόνος τοῦ ἄρθρου 7.

§245Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Θὰ τὴν ἐδέχεσθε σεῖς ὡς ποινικὸς δικαστής;

§246Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ τὴν ἐδεχόμην. Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε σεῖς θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀπαραδέκτως εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ ὑπὸ ἀκύρωσιν νομοθετικὸν διάταγμα καὶ τὸ πρᾶγμα ἔχει μεγίστην σημασίαν. Κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος εἶναι ἁρμοδία νὰ ψηφίζῃ πᾶν ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκυρωθῇ ἀναδρομικῶς ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος.

§247Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς μᾶλλον συμφωνῶ μαζί σας, κύριε Γιαννούση. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς συνταγματικῆς διατάξεως, ὁμιλούσης περὶ ἀκυρώσεως, δηλαδή, ἔχει τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναδρομικῆς ἰσχύος. Ὑπὸ ταύτην τὴν ἔννοιαν ἐρωτῶ, παρὰ τὸ ὅτι σᾶς εἶπα ὅτι τὸ προσωπικόν μου αἰσθητήριον μὲ ἄγει εἰς τὴν λύσιν τοῦ κ. Γιαννούση, εἶναι δυνατὸν τῆς τοιαύτης συνταγματικῆς διατάξεως νὰ εἶναι ἐπικρατεστέρα ἡ διάταξις τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ Κώδικος; Νομίζω ὄχι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅταν ἔρχεται τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν καὶ ἀνεξαρτήτως τῶν ὅσων εἶπεν ὁ κ. Τσάτσος, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν συζητοῦντες ἐπὶ τῆς σκοπιμότητος τῆς ψηφίσεως μιᾶς διατάξεως νὰ λύσωμεν τὸ νομικὸν ζήτημα. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ὑπάρχουν λόγοι σκοπιμότητος πολιτικῆς καὶ ἐθνικῆς, ἀλλὰ πρὸ παντὸς λόγοι θεμελιώδους ἠθικῆς τάξεως, ἐπιβάλοντες τὴν ἀκύρωσιν τοῦ διατάγματος, τὸ ὁποῖον ἄλλωστε πέραν τῆς καθαρῶς ποινικῆς πλευρᾶς, ἔχει καὶ ἄλλας συνεπείας.

§248Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν εἶναι σκοπιμότης νὰ γίνῃ μία δίκη καὶ νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ δημιουργήσωμεν ἕνα θόρυβον.

§249Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὁμιλῶ περὶ πολιτικῆς σκοπιμότητος. Ἡ Βουλὴ ὡς νομοθετικὸν Σῶμα, ἐρευνᾷ τὸ ἐὰν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἀκυρώσωμεν τὸ ἄρθρον 6. Τώρα ἐὰν αὐτὸ θὰ ἔχῃ ἢ δὲν θὰ ἔχῃ τὰς α ἢ β οὐσιαστικὰς συνεπείας, ἂς τὸ κρίνουν τὰ δικαστήρια.

§250Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν ἠμποροῦμε νὰ ψηφίζωμεν νόμον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ εἶχε ἀποτέλεσμα.

§251Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ποινικὴ κύρωσις ἡ ὁποία ἔχει συνεπείας ἐκ τῆς διατάξεως αὐτῆς. Εἶναι καὶ ἄλλαι συνέπειαι. Διότι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ εἶναι ἂν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διωχθοῦν ποινικῶς. Πέραν, ὅμως, τούτου, ἡ ἐπικύρωσις ἢ ἡ ἀκύρωσις τοῦ νομ. διατάγματος εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ καὶ ἄλλα ἀποτελέσματα.

§252Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς ἀμνηστίας. Δὲν ὑπάρχει θέμα ἀμνηστίας ἐν προκειμένῳ. Ὑπάρχει θέμα ἀκυρώσεως τοῦ ν. 3555, ὁ ὁποῖος διαλαμβάνει παραγραφὴν ὡρισμένου ἀδικήματος. Πρέπει νὰ ἀκυρώσωμεν τὸν ν. 3555;

§253Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δύναται νὰ ἔχῃ καὶ ἄλλας συνεπείας.

§254Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Οὐδεμίαν συνέπειαν, εἴπατέ μου.

§255Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Διοικητικὰς συνεπείας.

§256Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐμποδίζει τὴν διοικητικὴν ἀνάκρισιν ἡ ψήφισις τοῦ νόμου περὶ παραγραφῆς;

§257Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι θέμα ἰδικόν μας αὐτό.

§258Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶπεν ὁ κ. Τσάτσος πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι Ἀκαδημία, διὰ νὰ συζητῇ θεωρητικὰ προβλήματα καὶ ὅτι ἡ συζήτησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγήσῃ εἰς πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Εἶχον τὴν εὐκαιρίαν δὶς εἰς τὴν σύνοδον αὐτὴν νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τῶν ἐκδιδομένων κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 35 καὶ ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν ὅτι κατ’ ἀντίθεσιν πρὸς τὸ ἄρθρον 75 τοῦ Συντάγματος τῆς Δημοκρατίας τοῦ 1927, τὸ νέον Σύνταγμα δὲν προβλέπει τὴν ἔκδοσιν νομοθετικῶν διαταγμάτων ὑπὸ προϋπόθεσιν διαλυτικήν, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν καὶ τὴν αἵρεσιν τῆς κυρώσεως ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, ἄνευ τῆς ὁποίας ἀποβάλλουν τὰ νομοθετήματα τὴν ἰσχύν των, ἀλλὰ εἰσάγει ἕνα νέον τρόπον ψηφίσεως διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία λειτουργεῖ κατὰ τὰς διακοπὰς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, καθ’ ὃν οἱ νόμοι αὐτοὶ εἶναι πλήρεις νόμοι καὶ ἰσχύουν ἀπεριωρίστως, χωρὶς νὰ ἔχουν ἀνάγκην τῆς κυρώσεως τοῦ Σώματος. Ἡ ἔννοια τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἐπίσης ἀπησχόλησε δὶς τὴν Βουλὴν κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας, νομίζω ἐξ ἀφορμῆς τῆς προτάσεως νόμου περὶ ἀκυρώσεως τῆς συμβάσεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν καὶ ὑπεστήριξα τὴν αὐτὴν ἄποψιν, ὅτι τὸ Σύνταγμα, διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, δὲν προβλέπει τίποτε ἄλλο, παρὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐγγραφῆς τῶν προτάσεων νόμου περὶ καταργήσεως, ἀκυρώσεως ἢ τροποποιήσεως Ν. Δ. Ἀποβλέπει εἰς τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐγγραφῆς εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἵνα μὴ καθυστερήσῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος εἰσαγωγὴ τῶν προτάσεων αὐτῶν. Ποία εἶναι ἡ ἔννοια τῆς παραγράφου αὐτῆς; Προκύπτει ἐκ τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον γίνει εἰς τὴν συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία συνέταξε τὸ σχέδιον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ τὸ κείμενον τοῦ Συντάγματος τοῦ 1952 τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἡ παράγραφος αὐτὴ δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἄλλου κανόνος, παρὰ μόνον εἰς τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐμφανίσεως ἐνώπιον τοῦ Σώματος προτάσεων νόμων, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀκύρωσιν, κατάργησιν ἢ τροποποίησιν. Περιέλαβεν ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 35 τὰς τρεῖς αὐτὰς περιπτώσεις διὰ νὰ καταδειχθῇ ὅτι δὲν πρόκειται παρὰ περὶ μιᾶς προτάσεως, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ ζητῇ ἢ τὴν τροποποίησιν ἢ τὴν κατάργησιν καὶ τὴν ἐξ ὑπαρχῆς ἀκύρωσιν τῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα εἶχον ψηφισθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν.

§259Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ...

§260Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ζήτημα νομικόν, τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ γίνῃ πλήρης ἡ ἀνάπτυξις καὶ ἡ ἔκθεσις. Ὅταν μὲ διακόπτετε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό.

§261Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐκείνης καὶ νομίζω θὰ συμφωνήσουν οἱ παριστάμενοι συνάδελφοι, τὸ εἶπε καὶ ὁ κ. Καλλίας, εἰς τὴν ἔννοιαν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐνυπάρχει ἡ σκέψις ὅτι θὰ ἐπανασυζητοῦνται τὰ νομοθετήματα, τὰ ὁποῖα ἡ Ἐπιτροπὴ ψηφίζει. Αὐτὸ ἀναμφισβητήτως ἦτο καὶ αὐτὸ καλύπτει ἡ κατάργησις, ἀκύρωσις ἢ τροποποίησις.

§262Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν πρόκειται παρὰ μόνον περὶ προνοίας τοῦ συνταγματικοῦ νομοθέτου, αἱ προτάσεις αὗται νὰ φθάνουν ὁπωσδήποτε ἐνώπιον τοῦ Σώματος, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι προτάσεις ὑποβαλλόμεναι ἀπὸ βουλευτάς, σπανίως ἀναγράφονται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Αὐτὸ προκύπτει ἀδιστάκτως ἀπὸ τὰς συζητήσεις καὶ τῆς Συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ αὐτὸ ἀποδέχεται παγίως μέχρι σήμερον καὶ ἡ ἐπιστήμη εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐπικαλοῦμαι καὶ πάλιν τὸν καθηγητὴν τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν εἰδικήν του ἐργασίαν περὶ τῆς ἐννοίας τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων τῶν ἐκδιδομένων συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 καὶ εἰς τὴν τελευταίαν του σελίδα καὶ εἰς τὴν τελευταίαν σημείωσιν, λέγει ὅτι ἀκύρωσις ἐξ ὑπαρχῆς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐκεῖ ὅπου ἀντιθέτως συνταγματικὴ διάταξις τὸ ἀπαγορεύει. Μνημονεύει εἰδικῶς τὰ ἄρθρα 7 καὶ 27 τοῦ Συντάγματος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον συμβαίνει ὅτι καὶ ἡ ἐπιστήμη εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ἑρμηνεύουσα τὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος, ἀποδέχεται τὰς ἀπόψεις αὐτάς. Θὰ ἤθελον δὲ νὰ προσθέσω καὶ τὸ ἑξῆς: ὅτι ὄχι μόνον τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν τώρα, εἰσήχθη καὶ ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀλλὰ καὶ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα διὰ τοῦ ὁποίου ἐδόθη ἀμνηστία εἰς τοὺς ἀεροπόρους, καὶ ἐκεῖνο εἰσήχθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως. Πρόκειται περὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων. Καὶ τότε δὲν διετυπώθη οὐδεμία ἀντίρρησις περὶ τοῦ ὅτι ἦτο δυνατὸν ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ συζητῇ νομοσχέδιον τοῦ ὁποίου ἡ ἀκύρωσις θὰ καθίστατο ἀδύνατος διὰ τῆς ὁδοῦ τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Ὑπενθυμίζω ἐπίσης ἀπὸ τὴν ἱστορίαν τὴν Κοινοβουλευτικήν, ὅτι καὶ νομοθετικὸν διάταγμα κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ προτελευταίου ἄρθρου τοῦ Συντάγματος, δι’ οὗ καθωρίσθησαν οἱ ὅροι καὶ αἱ προϋποθέσεις τῆς κατοχυρώσεως τῶν εἰσαγομένων ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησίν μας, ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐνῷ, κατὰ ρητὴν διάταξιν καὶ ἐπιταγὴν τοῦ Συντάγματος, ἐφ’ ἅπαξ θὰ ἐκδοθῇ αὐτὸς ὁ νόμος καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τροποποιηθῇ. Καὶ αὐτὸς ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως.

§263Γ. ΜΑΥΡΟΣ. (Ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος βουλευτὴν κ. Γιαννούσην). Ἐθίξατε ἕνα καίριον θέμα εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἐλάβατε ἀπάντησιν ἀπὸ οὐδένα ἐκ τῶν διακοψάντων. Σεῖς εἴπατε τὸ ἑξῆς: Διατὶ νὰ ἀκυρώσωμεν τὸ ἄρθρον 6 ἐφ’ ὅσον, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ Συντάγματος καὶ δυνάμει τοῦ ποινικοῦ νόμου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ εἰς νέαν συζήτησιν. Συνεπῶς ματαιοπονοῦμεν.

§264Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ποῖον τὸ ἀποτέλεσμα;

§265Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ διαφωνῶ ριζικῶς. Συμφωνῶ πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι τὰ νομοθετήματα εἶναι πράγματι πλήρεις νόμοι. Ἀλλὰ ἓν θέμα ἀνακύπτει. Ποία εἶναι ἡ σχέσις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ τοῦ ἄρθρου 7. Μὲ τὸ ἄρθρον 35 λύομεν ὡρισμένα θέματα. Ὑπάρχουν ἄλλα ἄρθρα τοῦ Συντάγματος, ὅπως τὸ ἄρθρον 7, τὰ ὁποῖα λέγουν ὅτι ἐὰν μεσολαβήσουν ποινικοὶ νόμοι ἐπιεικέστεροι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἐπανέλθωμεν διὰ νέων νόμων ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος. Ἡ γνώμη μου ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι διάφορος. Τὸ ἄρθρον 35 λέγει ὅτι πρέπει τὰ νομοθετήματα ἐν τῷ συνόλῳ των νὰ ἔρχωνται ὅλα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Καὶ θὰ ἔλθῃ καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἄρθρον 6. Ἐὰν ἡ Βουλὴ δεχθῇ τὴν πρότασιν τῆς ἀκυρώσεως τῆς παραγραφῆς, εἶναι ἄλλο θέμα. Τὸ δικαστήριον θὰ εἴπῃ μετὰ ἐὰν ἡ ἀπόφασις τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ Σῶμα ἐν ὁλομελείᾳ, ἀκυρώνῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Θὰ εἴπῃ τὸ δικαστήριον, ἐὰν ἡ ἀπόφασις τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος θίγῃ τὰς συγκεκριμένας ἐνώπιον τῶν δικαστηρίων ἐκκρεμεῖς ποινικὰς ὑποθέσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐφηρμόσθη ὁ ἐπιεικέστερος ποινικὸς νόμος. Ὑποθέσατε ὅτι αὐτὴ ἡ πρᾶξις καταδικάζεται ἠθικῶς. Ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος θέλει νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀποδοκιμασίαν της πρὸς μίαν πρᾶξιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀσκεῖ κηδεμονίαν ἡ Ὁλομέλεια τοῦ Σώματος καὶ λέγει ἐγὼ ἀποδοκιμάζω αὐτὸ ποὺ ἐκάματε. Αὐτὸ ἔχει ἠθικὴν σημασίαν ἔχει καὶ ἱστορικήν. Καὶ δύναται εἰς τὸ μέλλον νὰ προληφθοῦν ἀνάλογα θέματα. Ἀλλὰ τὸ δικαστήριον θὰ ἴδῃ ἐὰν αὐτὸ συμφωνῇ μὲ τὴν ἄποψίν σας, ὅτι ναὶ μὲν ἡ Ὁλομέλεια ἠκύρωσε τὸ ἄρθρον 6 ἀλλὰ δὲν συμφωνῶ ἐγὼ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Τσάτσου ὅτι παρὰ τὴν ἀκύρωσιν καὶ τὴν μεσολαβήσασαν καθιέρωσιν ἐπιεικεστέρων ποινικῶν νόμων, ἐφαρμόζεται ὁ αὐστηρότερος.

§266Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Τὸ ἄρθρον 35 εἶναι ἐντελῶς νέον καὶ δὲν ἐπρόφθασεν ἀκόμη οὔτε ἡ ἐπιστήμη οὔτε ἡ νομολογία...

§267Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος... (δὲν ἠκούσθη).

§268Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ὑπάρχει, ὅμως, μία γνώμη τοῦ πλέον διακεκριμένου, χωρὶς νὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ ὑμετέρα γνώμη ἢ τοῦ κ. Τσάτσου εἶναι κατωτέρα, ἀλλὰ τοῦ πλέον εἰδικοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ Συντάγματος, τοῦ καθηγητοῦ τοῦ Συνταγματικοῦ Δικαίου τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.

§269Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δέχεσθε τὴν γνώμην τοῦ κ. Σγουρίτσα ἐπὶ τοῦ θέματος ὡς αὐθεντικήν; Δέχεσθε ὅτι ἡ γνώμη τὴν ὁποίαν ἐκφέρει, εἶναι γνώμη ἡ ὁποία πρέπει νὰ βαρύνῃ κατὰ τρόπον ἀποφασιστικόν; Ἐὰν τὴν δέχεσθε, θὰ ἤμην πρόθυμος νὰ δεχθῶ καὶ αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν. Ἀλλὰ ἀναμείνατε.

§270Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μήπως, κύριε Τσάτσο, ἔχετε ἄλλην γνώμην ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ;

§271Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, δὲν θὰ κάμω δημοσίαν χρῆσιν οὐδεμιᾶς γνώμης, ἔστω καὶ ἂν γνωρίζω.

§272Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Δικαιοσ.). Αἱ γνῶμαι δὲν εἶναι μυστικαί.

§273Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἠρώτησα ἁπλῶς καὶ μόνον τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος ὁμιλοῦντα κ. συνάδελφον, ἐάν, ἐπικαλούμενος τὸν κ. Σγουρίτσαν, θὰ ἐδέχετο καὶ γνώμην τυχὸν ἀντίθετον τοῦ κ. Σγουρίτσα, ὡς ἐξ ἴσου δεσμευτικήν. Δὲν εἶπον ὅτι γνωρίζω γνώμην τινά. Ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπῃ ὁ κ. συνάδελφος νὰ τοῦ εἴπω κάτι. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἔχω τὴν γνώμην σας.

§274Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἡ προσωπική μου γνώμη, βεβαιωθῆτε εἰλικρινῶς, ὅτι εἶναι αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐκφράζω.

§275Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Διὰ ποῖον λόγον τὸ ἄρθρον 35 εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον λέγει ποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ τὸ περιεχόμενον τῆς προτάσεως, τὴν ὁποίαν καταθέτουν 15 βουλευταὶ καὶ ἡ ὁποία κατὰ προτίμησιν συζητεῖται; Εἶχεν ἁπλῶς τὴν ἐπιθυμίαν ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης νὰ πληροφορήσῃ τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι καταθέτουν τὴν πρότασιν, ὅτι δύνανται οἱ νόμοι νὰ ἔχουν ἀναδρομικὴν ἰσχύν; Ἢ ἠθέλησε νὰ κάμῃ μίαν παροχὴν περιττῶν πληροφοριῶν εἰς τοὺς βουλευτὰς καὶ ἠθέλησε νὰ καθιερώσῃ κανόνα δικαίου; Καὶ δή, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπαγορεύσεως ὑπὸ τοῦ Συντάγματος τῆς ἀναδρομικότητος τῶν νόμων, θὰ ἐλέγατε ὅτι ἡ διατύπωσις τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 35 εἶναι πληροφοριακή, ἢ ὅτι θεσπίζει κανόνα δικαίου; Καὶ θὰ ἐλέγατε ὅτι αὐτὸς ὁ κανών, ὁ ὁποῖος ἐπαναλαμβάνεται εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρότασιν περὶ ἀκυρώσεως δὲν εἶναι κανὼν δικαίου σήμερον ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ Συντάγματος; Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελον τὴν ἀπάντησίν σας.

§276Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πρωτίστως θὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν τελευταίαν ἐρώτησιν. Πιστεύω εἰλικρινῶς ὅτι ὅταν, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δύο κανόνες δικαίου ὁριζόμενοι διὰ θετικῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος, ἔρχωνται εἰς σύγκρουσιν, θὰ ἐπικρατήσῃ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι σοβαρώτερος διὰ τὴν Πολιτείαν. Ὁ κανὼν τοῦ ἄρθρου 7 εἶναι ἀναμφισβητήτως ἡ βάσις τῆς δικαιοσύνης. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ θεωρηθῇ ὡς μία ἀπὸ τὰς κορωνίδας τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος. Καὶ πᾶσα τυχὸν ἀντικειμένη, ἔστω καὶ συνταγματικὴ διάταξις, δέον νὰ ὑποχωρήσῃ. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ἡ ἑρμηνεία τὴν ὁποίαν δίδετε εἰς τὸ ἄρθρον 35, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Τοῦτο θὰ εἶχε βάσιν, ἐὰν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι τὸ ἄρθρον 35 εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον λέγει περὶ καταργήσεως ἢ ἀκυρώσεως. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ πῆτε διατὶ παρεμβάλλει τὰς λέξεις «καὶ τροποποιήσεως»; Ἐὰν ἦτο ὀρθὴ ἡ ἄποψίς σας αὐτή, δὲν ὑπῆρχε λόγος παρεμβολῆς τῆς φράσεως «καὶ τροποποιήσεως». Ὀρθῶς, λοιπόν, ὁ νομοθέτης εἶπεν ὅτι δὲν εἰσάγονται μόνον προτάσεις περὶ καταργήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέπεται ἡ ἀκύρωσις ἀπὸ τὸ Σύνταγμα, καὶ προτάσεις περὶ καταργήσεως ἢ ἀκόμη περὶ τροποποιήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια. Λοιπόν, διὰ νὰ μὴ εἴπωμεν περὶ ἀκυρώσεως, ὁπότε θὰ ἐγεννᾶτο θέμα, εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποβληθῇ πρότασις περὶ καταργήσεως, καὶ ἐὰν ὑποβληθῇ πρότασις περὶ ἀκυρώσεως, ἤθελε διασαφηνίζων ὁ νομοθέτης νὰ περιλάβῃ καὶ τὰς τρεῖς δυναμένας νὰ ὑποβληθοῦν προτάσεις. Καὶ περιέλαβε τὴν πρότασιν τῆς ἀκυρώσεως ὡς ἀπωτέραν, τὴν πρότασιν τῆς καταργήσεως καὶ τὴν πρότασιν τῆς τροποποιήσεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιστημονική μου ἄποψις, δὲν ὑπάρχει δεδικασμένον ἐπ’ αὐτοῦ.

§277Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ σημειώσω τὴν διαφωνίαν μου, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν διετυπώσατε, ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δύο κανόνες ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς ἰσχύος συγκρούονται, θὰ κατισχύσῃ ἐκεῖνος ὁ κανών, ὁ ὁποῖος περιέχει τὸν σπουδαιότερον κανόνα.

§278Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δὲν συμφωνοῦμεν ἐπ’ αὐτοῦ.

§279Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρὶν φθάσωμεν εἰς τὴν θέσιν τὴν τοιαύτην τοῦ ζητήματος, θὰ ἐξετάσωμεν μήπως ὁ εἷς κανὼν εἶναι κανὼν γενικὸς καὶ ὁ ἄλλος κανὼν εἰδικός. Εἶναι lex generalis καὶ lex specialis. Καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν συμβαίνει νὰ πρόκειται περὶ εἰδικοῦ κανόνος, τότε ἡ σύγκρουσις δὲν θεωρεῖται, ὅτι εἶναι σύγκρουσις ἑρμηνείας, ἀλλὰ θεωρεῖται, ὅτι εἶναι ἐξαίρεσις ἀπὸ τὸν θεμελιώδη ἑρμηνευτικὸν κανόνα, τὸν ὁποῖον δὲν νομίζω, ὅτι ἔχει οὐδεὶς οὐδέποτε ἀμφισβητήσει.

§280Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Πρόκειται περὶ μιᾶς ἀπόψεως καὶ ἑρμηνείας ἡ ὁποία εἶναι ἐντελῶς ξένη πρὸς τὸ κείμενον τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35, εἶναι ξένη καὶ πρὸς τὰς συζητήσεις καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν προσέδωσαν εἰς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τὸ συνέταξαν. Εἶναι μία ἑρμηνεία ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὕρῃ βάσιν, οὔτε εἰς τὸ γράμμα, οὔτε εἰς τὸ πνεῦμα, οὔτε εἰς τὰς συζητήσεις ποὺ ἔγιναν καὶ κατὰ τὴν προεργασίαν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων διετυπώθη καὶ καθιερώθη ἡ ἀρχὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος.

§281Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Δὲν νομίζω, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ... (δὲν ἀκούεται).

§282Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι φανερὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ἀπορῶ πῶς σεῖς ὑποστηρίζετε τὴν ἄποψιν αὐτήν. Ἐὰν ἐπρόκειτο εἰς τὴν γενικὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος νὰ τεθῇ μία τόσον σοβαρὰ ἐξαίρεσις, δηλαδὴ νὰ ἀποκλεισθοῦν ἀπὸ τὴν ψήφισιν τῆς Ἐπιτροπῆς νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἀκυρωθοῦν, δὲν θὰ ἦτο λογικὸν νὰ πιστεύσῃ κανείς, ὅτι δὲν τὸ ἐξῄρεσε ρητῶς ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος. Ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος λέγει, ὅταν πρόκειται περὶ θεμάτων ἐπειγόντων θὰ πρέπει νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ ταχεῖα ψήφισίς των ἀπὸ τὴν Βουλήν. Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ τις καὶ νὰ παραδεχθῇ ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ παρεδέχθη, τότε, χωρὶς νὰ ἐκφρασθοῦν, χωρὶς νὰ τὸ διατυπώσουν καθόλου, ὅτι εἰς τὰς ἁρμοδιότητας τῆς Ἐπιτροπῆς δὲν περιλαμβάνονται νόμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀκυρωθοῦν ἐκ τῶν ὑστέρων. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ πιστεύσῃ κανείς, ἔχων ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν μετεῖχον νομικοὶ ὅπως ὁ κ. Θ. Τσάτσος, ὅπως καὶ ὁ κ. Κ. Τσάτσος, ὅπως καὶ ὁ κ. Καλλίας, ὁ κ. Βαμβέτσος, ἐκ τῶν παρόντων ὁ κ. Μαῦρος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῇ κανεὶς ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ παρεδέχθη τὴν διατύπωσιν καὶ δὲν προσέθεσεν ὅτι αἱ διατάξεις αὐταὶ δὲν ἔχουν ἐφαρμογήν, ὅταν οἱ νόμοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκυρωθοῦν.

§283Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Πέραν αὐτῶν τῶν ἀπόψεων αἱ ὁποῖαι ἀνεπτύχθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι καθαρῶς θεωρητικαί, ἠμποροῦμεν νὰ δεχθῶμεν ὅ,τι θέλομεν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν νομολογίαν εἰς τὴν ὁποίαν νὰ βασισθῶμεν, ἔχω νὰ εἴπω διὰ νὰ ἀποδείξω ὅτι εἶναι ἀλυσιτελὴς ἡ ὑπὸ κρίσιν πρότασις, ἐὰν πράγματι διὰ ταύτης σκοπεῖται ἡ ἠθικὴ ἀποκατάστασις τῶν καταδικασθέντων. Τὸ ἄρθρον 525 τῆς Ποινικῆς Δικονομίας τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ περὶ ἐπαναλήψεως δίκης, θέτει ὡς προϋπόθεσιν τὴν ὕπαρξιν ἀμετακλήτου καταδικαστικῆς ἀποφάσεως. Ὅταν ἔχωμεν μεσολαβήσασαν ἀμνηστίαν, ἡ ὁποία αἴρει ex luuc τὸ ἀξιόποινον τῆς πράξεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ περίπτωσις διαδικασίας ἐπαναλήψεως τῆς δίκης καὶ ἑπομένως ἀθωώσεως τοῦ κατηγορουμένου. Ἡ δὲ καταδίκη ἐνδεχομένως τοῦ ψευδόρκου οὐδόλως ἀποδεικνύει καὶ τὴν ἀθωότητα, διότι καθὼς γνωρίζετε...

§284Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἠθικὸν μέρος μᾶς ἐνδιαφέρει.

§285Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἕνας ψεύδορκος καὶ νὰ μὴ εἶναι πεπλανημένη ἡ ἀπόφασις. Νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι εἶναι ψεύδορκος καὶ νὰ καταδικασθῇ, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ καταδικασθῇ, ὅπως προβλέπει ἡ παράγραφος 2, δι’ ἀξιόποινον πρᾶξιν, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτόν, ὅτι ἡ μαρτυρία ἐκείνου ποὺ κατεδικάσθη ἤσκησε οὐσιώδη σημασίαν ἐπὶ τῆς δίκης. Διότι εἶναι δυνατὸν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀντίθετον ἄποψιν νὰ ὑποβάλω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα, τὶ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἐμποδίζει νὰ ἐξακολουθήσητε τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 525 καὶ νὰ ἀποδείξητε τὴν ἀθωότητά σας, ἄνευ καταδίκης αὐτῶν. Μάλιστα εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀπόψεών σας, διότι ἡ καταδίκη ὑπάρχει ὡς προϋπόθεσις τοῦ ἄρθρου 525 διὰ τῆς παραγράφου 2 «εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἀπαγγελθῇ .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἐν προκειμένῳ δέ, μετὰ τὴν παραγραφὴν τοῦ ἀδικήματος τῆς ψευδορκίας, καθίσταται κρείσσων ἡ θέσις τῶν καταδικασθέντων ἀεροπόρων, διότι δύνανται καὶ ἄνευ καταδίκης νὰ ἀποδείξωσι τὴν ἀθωότητά των, αἰτούμενοι τὴν ἐπανάληψιν τῆς δίκης. Δι’ αὐτοὺς ὅλους τοὺς λόγους καταλήγω, μετὰ λύπης, νὰ διαπιστώσω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μοναδικὸς σκοπὸς τῆς προτάσεως εἶναι ἡ ἐν ὀνόματι τῆς δίκης δημιουργία θορύβου διὰ τὴν ὑπόθεσιν ἡ ὁποία τόσον κακὸ ἔκαμε εἰς τὸν τόπον μὲ τὸν δημιουργηθέντα θόρυβον. Τὸν θόρυβον δὲ τοῦτον καταγγέλλω ὡς ἀντεθνικὸν καὶ ἐν ὀνόματι τῶν ἀντιλήψεων τούτων σᾶς καλῶ νὰ καταψηφίσητε τὴν πρότασιν.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλετε νὰ συνεχίσωμεν, ἢ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν.

§288ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.15′ μ. μ.)