1957.04.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 74η

ΠΕΜΠΤΗ 4 Ἀπριλίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Καλλίας ἀπηύθυνε τὴν ἑξῆς ἐπιστολὴν πρὸς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς. Πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω πρὸς ὑμᾶς καὶ δι’ ὑμῶν πρὸς τὴν Βουλὴν τὰς ἑπομένας σκέψεις καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῶν θεμελιουμένας προτάσεις. Τὸ κοινοβουλευτικὸν πολίτευμα στηρίζεται ἰδίως εἰς τὴν παράδοσιν, ὑπὸ τῆς ὁποίας καὶ διεμορφώθη. Ἐξ ἄλλου ἡ λειτουργία τῆς Βουλῆς διέπεται ὑπὸ Κανονισμοῦ ψηφιζομένου ὑπ’ αὐτῆς. Ἡ σημερινή, ὅμως, μορφή, καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς κοινοβουλευτικῆς διαδικασίας γενικώτερον, δὲν ἐξεπήδησαν ἐξ ἀπροόπτου αὐτοσχεδιασμοῦ. Εἶναι προϊόντα μακρᾶς ἐξελίξεως. Ἀλλὰ ἡ γνῶσις τῆς παραδόσεως καὶ τῆς ἱστορίας, ἡ τόσον ἀπαραίτητος, γίνεται ὁσημέραι ἐλλιπεστέρια, ἐφ’ ὅσον ἀνανεοῦται ὁ πολιτικὸς κόσμος καὶ ἀλλάζουν τὰ πρόσωπα, ποὺ ἀπαρτίζουν τὴν Βουλήν, τῶν παλαιοτέρων ἀπομακρυνομένων ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ζωήν. Κοινοβουλευτικὴ ζωὴ ἀσύνδετος πρὸς τὴν παράδοσιν εἶναι ἀκατανόητος. Τὴν παράδοσιν αὐτὴν ὀφείλομεν κατὰ κανόνα νὰ σεβώμεθα, κατ’ ἐξαίρεσιν δὲ λελογισμένως νὰ μεταβάλλωμεν, διατελοῦντες, ὅμως, εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις ἐν πλήρει γνώσει αὐτῆς. Καὶ δι’ αὐτὰς ἀκόμη τὰς βαθυτέρας, κατ’ ἀραιὰ σχετικὰ διαστήματα, μεταρρυθμίσεις, οἱ μεταρρυθμισταὶ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ διατελοῦν ἐν πλήρει συνειδήσει τῶν ὅσων σήμερον κρατοῦν παρ’ ἡμῖν καὶ τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ νομοθετικοῦ λόγου ἑκάστου θεσμοῦ καί, ἀκόμη θὰ προσέθετα, τῶν συντελουμένων ζυμώσεων ἢ πραγματοποιουμένων μεταρρυθμίσεων εἰς ἄλλας δημοκρατικὰς χώρας. Ἐκτὸς τούτου, συχνὰ ἐμφανίζονται περιπτώσεις ἑρμηνείας διατάξεων τοῦ Συντάγματος καὶ ἡ ὑποστηριζομένη συνήθως ἐκδοχὴ συνδέεται ἀτόπως πρὸς τὴν σκοπιὰν — δηλ. τὴν κομματικὴν τοποθέτησιν — ἐξ ἧς βλέπει ἕκαστος τὰ πράγματα. Ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ μικρότερα ἀκόμη θέματα λίαν διαφωτιστικὴ θὰ ἀποβαίνῃ ἑκάστοτε ἡ εἰς τὸ παρελθὸν ἀναδρομή, ὄχι βεβαίως πρὸς ἀντιγραφὴν τοῦ παρελθόντος, ἀλλ’ ὡς ἀφετηρία. Καὶ αἱ τολμηρότεραι ἀκόμη μεταβολαὶ διὰ νὰ εἶναι ἀσφαλεῖς προϋποθέτουν τὴν ἀξιοποίησιν τῆς κεκτημένης πείρας. Εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἶναι ἐπιβεβλημένη πλήρης γνῶσις τοῦ περιεχομένου τῶν θεσμῶν καὶ τῆς ἱστορίας καὶ αὐστηρὰ προσήλωσις εἰς αὐτοὺς καὶ πιστὴ ἐφαρμογή των. Ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω σκέψεων στηρίζονται αἱ ἀκόλουθοι προτάσεις: α) Παρὰ συνεργείου ἐπιστημόνων ὑπὸ τὴν διεύθυνσιν εἰδικοῦ ἐπιστήμονος μεγάλου κύρους νὰ καταρτισθῇ λεπτομερὲς γενικὸν εὑρετήριον τῆς «Ἐφημερίδος τῶν Συζητήσεων» τῆς Βουλῆς ἀπὸ τοῦ 1843 μέχρι σήμερον. Ἡ ὅλη ἐργασία δέον νὰ τελῇ ὑπὸ τὴν ἀνωτέραν ἐποπτείαν τοῦ Προέδρου τῆς Βουλῆς, βοηθουμένου ὑπὸ τῆς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ Ἐπιτροπῆς ἢ ἴσως ὑπὸ εἰδικῆς ὀλιγομελοῦς Διακομματικῆς τοιαύτης. β) Διὰ τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν νὰ προκηρυχθῇ βραβεῖον ἀπονεμηθησόμενον εἰς τὸ καλύτερον ἔργον, τὸ ἀφορῶν τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. γ) Ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Διεθνῶν Σχέσεων καὶ εἰδικώτερον τῆς Γραμματείας αὐτῆς νὰ παρακολουθῆται καὶ ἡ εἰς ἄλλα Κοινοβούλια συντελουμένη προσπάθεια προσαρμογῆς τῆς κοινοβουλευτικῆς διαδικασίας εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας. δ) Μετ’ αὐστηροτάτην ἐκλογὴν νὰ ἐκδοθοῦν εἰς χωριστοὺς τόμους αἱ σημαντικώτεραι καὶ χαρακτηριστικώτεραι ἀγορεύσεις πολιτικῶν ἀνδρῶν, οἵτινες ἔγραψαν σελίδας ἱστορίας καὶ ἐλάμπρυναν τὸ βῆμα ἧς Βουλῆς μας. Εἶναι αὐτονόητον ὅτι ἡ πραγματοποίησις τοῦ ἔργου προϋποθέτει ταχύτητα, πίστιν καὶ ζῆλον. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν δαπάνην, προϋποτίθεται ὅτι ὅλα θὰ γίνουν μὲ αὐστηροτάτην φειδώ. Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ παροῦσα θέλει ἐφελκύσει τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, σᾶς παρακαλῶ ὅπως τὴν ἀνακοινώσητε πρὸς αὐτήν, ἐν συνεχείᾳ δὲ ὅπως τὴν ἀποστείλητε εἰς τὴν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ Ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν καὶ τελικὴν διαμόρφωσιν.

Διατελῶ μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς

ΚΩΝΣΤ. Μ. ΚΑΛΛΙΑΣ

Βουλευτὴς Εὐβοίας Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Εὐαγγέλου, ζητεῖ μηνιαίαν ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Δ. Δαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 588)48 καὶ περὶ παρατάσεως τῆς λειτουργίας τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προστασίας φυματικῶν ναυτικῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καρασπήλιος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Ἔξαρχος καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τούμπας, Β. Μουράτογλου καὶ Ε. Βενιζέλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)1951, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος καὶ Κ. Πετρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 νόμου 1811)1951, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βογιατζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Μητακίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης, Α. Ἀνωγειανάκης καὶ Α. Ἀηδονᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Μητσοτάκης, Α. Ἀνωγειανάκης, Γ. Μπακατσέλος, Κ. Μαρῆς, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Μπακλατζῆς, Γ. Κολοκυθᾶς, Μ. Χλουβεράκης, Ε. Κοθρῆς, καὶ Μ. Τασουνίδης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κεφαλογιάννης, Κ. Μαρῆς καὶ Ε. Γαλενιανὸς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Βενιζέλος, Σ. Κωστόπουλος, Ν. Κρασαδάκης καὶ Κ. Μαρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Μουράτογλου, Ι. Παπαδάκης, Γ. Μπακατσέλος καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαδόπουλος, Π. Τσακιρίδης, καὶ Α. Ταλιαδοῦρος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τούμπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων τῶν πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Πολυχρονίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Πρεβαντορίων καὶ Παιδικῶν Ἐξοχῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Λαμπρόπουλος, Ε. Σκορδίλης, Δ. Βρανόπουλος, Β. Ἀναστασᾶτος, Α. Λαμπρόπουλος, Σ. Νικολαΐδης, Β. Πανούσης καὶ Γ. Μαῦρος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ ρυμοτομικῶν διαγραμμάτων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἐπὶ ἐκτάσεων ἀπαλλοτριωθεισῶν δι’ ἀστικὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν στρατιωτικῶν συνταξιούχων, ζητούντων μείωσιν τῆς ἐπὶ τοῦ μερίσματος τοῦ Μ.Τ.Σ. ἐπιβαλλομένης ὑπὲρ τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν κρατήσεως ἀπὸ 3% εἰς 1% καὶ ἀντίστοιχον αὔξησιν τῆς κρατήσεως ὑπὲρ τοῦ Νοσηλευτικοῦ Ἱδρύματος Μ.Τ.Σ. διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Σεπολίων «Ἡ Ἀναγέννησις», ζητοῦντος ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς περιοχῆς ταύτης τοῦ ἐργοστασίου τσιμέντων «Ἄτλας», αἱ ἀναθυμιάσεις τοῦ ὁποίου καθιστοῦν ἐπικίνδυνον τὴν πνιγηρὰν των ἀτμόσφαιραν. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Πλεκτοβιομηχάνων, ζητούντων ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς ὑφασμάτων ἐκ τεχνητῶν πλαστικῶν ἰνῶν, ἤτοι ραιγιόν, ἀσετάτ, νάϋλον κλπ., ὑπὸ μορφὴν ρεταλίων ἢ κουπονίων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Δικηγορικοῦ Συλλόγου, Ἰατρικοῦ Συλλόγου, Ἐργατικοῦ Κέντρου, Συλλόγου «Μέγ. Ἀλέξανδρος», Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν, Ἐφέδρων Ἀξιωματικῶν, Συλλόγου Κυριῶν καὶ Δεσποινίδων καὶ Συλλόγου Δημοδιδασκάλων Ἐδέσσης καὶ τῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Ἀριδαίας καὶ Ἀλμωπίας, ζητούντων εὐνοϊκὴν ἐπίλυσιν δικαίων αἰτημάτων παρηγκωνισμένου κλάδου δημοδιδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Γαληνός, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ. Α., τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., Πύργου, καὶ περιφερείας κ.λ.π., ζητούντων ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων εἰς ποσοστὸν 80% ἐπὶ τῶν ἀντιστοίχων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, ἐκπροσώπησιν τῶν συνταξιούχων εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ι.Κ.Α., μονιμοποίησιν τῶν συντάξεων λόγῳ ἀναπηρίας κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Λασκαρίδης καὶ Θ. Λυμπερίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Ἐλαιοχωρίου Καβάλας, ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἔναντι τῆς παρὰ τοῦ ὠργανωμένου καπνεμπορίου ἀσκουμένης πολιτικῆς πτώσεως τῶν τιμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Χούτας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Φυτειῶν, Παπαδάτου, Μπαμπίνης, Μαχαίρας κ.λ.π., ζητούντων ἄμεσον ἔγκρισιν τοῦ αἰτηθέντος δανείου 1.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐργασιῶν ὑδρεύσεως τῶν ἐν λόγῳ κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Βʹ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἱεραπέτρας «Ἡ Δήμητρα», ζητοῦντος καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ ἐλαίου εἰς 25 δραχμάς, ἐλευθέραν ἐξαγωγὴν αὐτοῦ, ἐκτέλεσιν ἀρδευτικῶν ἔργων διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων αὐτοκαλλιεργητῶν Καρὰ–Ὀσμὰν Καβάλας, ζητούντων καθορισμὸν λογικῆς μειωμένης τιμῆς διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν πρὸ 30ετίας παραχωρηθέντων αὐτοῖς γεωργικῶν κλήρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Η. Παπαηλιοῦ καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Δημητσάνης, ζητοῦντος χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος παρὰ τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὴν Κοινότητά του. Οἱ βουλευταὶ Ἄρτης–Πρεβέζης κ. κ. Λ. Σπαῆς καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουν ἀναφορὰν Προέδρου Καπνοπωλῶν Πρεβέζης, διαμαρτυρομένου κατὰ ὡρισμένων διατάξεων τοῦ νόμου 1324) 49 καὶ ζητοῦντος ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπειλουμένην κατάργησιν τῶν ἐπικουρικῶν ἀσφαλιστικῶν ταμείων τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς Χώρας. Οἱ βουλευταὶ Ἄρτης–Πρεβέζης κ. κ. Λ. Σπαῆς καὶ Δ. Καρατζένης, καταθέτουσι ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Φορτοεκφορτωτῶν Πρεβέζης, διαμαρτυρομένων κατ’ ἀποφάσεων ΕΡΦΕΛ Πρεβέζης διὰ τὴν συνεχῆ μείωσιν τῶν τιμολογίων φορτώσεων καπνῶν νωπῶν δι’ ἐξωτερικόν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μπακλατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἡμερησίων Ἐπαρχιακῶν Ἐφημερίδων, ζητούσης σύστασιν Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν μελέτην καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τοῦ Ἡμερησίου Ἐπαρχιακοῦ Τύπου τῆς Ἑλλάδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Λ. Δερτιλῆς, καταθέτει διαμαρτυρίαν τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας τῆς περιφερείας Ἡρώων Ψυρρῆ, περὶ παραχωρήσεως οἰκοπέδων πρὸς ἀνέγερσιν Δημοτικοῦ Σχολείου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν πτηνοτρόφων Ἐπαρχίας Ναυπακτίας, ζητούντων ἵδρυσιν ὠοσκοπικοῦ Κέντρου ἐν Ναυπάκτῳ, ἐπ’ ὠφελείᾳ πτηνοτρόφων καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Λ. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργατικῶν Σωματείων Κατακώλου, αἰτουμένων τὴν ἀνέγερσιν ἐργατικῶν κατοικιῶν ἐν Κατακώλῳ. Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ διαφόρων ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4198) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 11.3.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἀφορῶσα τὴν ἀνέγερσιν νέων Φυλακῶν Κορίνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης στερούμενον Φυλακῶν εἰς Κόρινθον, ἀπὸ ἐτῶν ἐπιδιώκει τὴν ἀνέγερσιν τῶν νέων Φυλακῶν ἐπὶ γηπέδου ἀγορασθέντος διὰ κεφαλαίων τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Δικ. Μεγάρου καὶ Φυλακῶν Κορίνθου, ἐκπονῆσαν καὶ τὴν σχετικὴν μελέτην. Παρ’ ὅλον ὅτι περιελάβομεν τὸ ἔργον τοῦτο ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ 1955 εἰς ἅπαντας τοὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ κατατεθέντας προγραμματικούς μας πίνακας καὶ ἐπανειλημμένας προτάσεις ἐντάξεως ἀπηυθύναμεν εἰς τὸ ἁρμόδιον ὡς ἄνω Ὑπουργεῖον, καὶ ὑπεστηρίξαμεν τὴν ἀνάγκην ἐντάξεώς του μεταξὺ τῶν πρωτίστων καὶ κατὰ τὰς προκαταρκτικὰς ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ συσκέψεις καταρτίσεως τοῦ Προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἔτους 1957, δυστυχῶς ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἐξαγγελθέντος προγράμματος 1957 δὲν κατέστη οὐδὲ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο δυνατὸν νὰ ἐνταχθῇ τὸ ἔργον εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν Δημοσίων Ἐπενδύσεων. Κατόπιν τούτου καὶ πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς πόλεως Κορίνθου ἐπιζητοῦμεν ἤδη τὴν ἐγκατάστασιν τῶν Φυλακῶν εἰς οἴκημα μισθούμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3959) 2989) 13.3. 57 ἡμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἀπεστάλη τῷ Εἰσαγγελεῖ Κορίνθου πρὸς κοινοποίησιν τὸ ἔγγραφον διὰ προαγωγῆς μεταθέσεως εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Θεσπρωτίας τοῦ Γραμματέως τοῦ Πρωτοδικείου Κορίνθου Ἀλεξ. Κασιώνη, ὅστις ἐλπίζεται ὅτι θὰ εὑρίσκηται εἰς τὴν νέαν του θέσιν ἐντὸς μηνὸς περίπου. Ἡ πλήρωσις ἁπασῶν ἢ ἐνίων τῶν κενῶν θέσεων γραφέων τοῦ Πρωτοδικείου καὶ Εἰσαγγελίας Θεσπρωτίας θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν χορηγηθησομένων ἡμῖν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν πιστώσεων κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3957) 13.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι λόγῳ τῶν περιωρισμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων καὶ τῶν πολλαπλῶν ἀναγκῶν αἱ κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον ἐγκριθεῖσαι ἐπεκτάσεις τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως Γλυφάδας, ἀφορῶσι κυρίως τροφοδοτικοὺς ἀγωγούς καὶ τοιούτους πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν πλέον κατῳκημένων ὁδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Αὐγεροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3970) 13.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὰ διαγράμματα τῆς μελέτης κατασκευῆς γεφύρας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ Ἀσωποῦ παρὰ τὸ Χαλκοῦτσι, ἐξεπονήθησαν ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας καὶ ἐστάλησαν εἰς τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας Νομοῦ Ἀττικῆς τὴν 10.9.1956 διὰ τὴν ἐκτέλεσιν. Ἐπίσης διὰ τὸ αἰτούμενον ἀντιπλημμυρικὸν ἔργον ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Νομομηχανικὸν διὰ τὴν ὑποβολὴν σχετικῆς μελέτης. Τέλος, διὰ τὴν ἐγκατάστασιν τηλεφώνου εἰς τὸ χωρίον Χαλκοῦτσι γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἀνασυγκρότησις τοῦ Κοινοτικοῦ Τηλεφωνικοῦ δικτύου πραγματοποιεῖται βάσει καταρτιζομένων ἐτησίων προγραμμάτων. Κατ’ ἀρχὰς ἐπιδιώκεται ἡ ἀνασύνθεσις τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς Κοινοτικῶν Τηλεφωνείων, ἥτις ἐλπίζεται νὰ περατωθῇ μέχρι τέλους τοῦ 1958. Ἡ Κοινότης Χαλκουτσίου, μὴ διαθέτουσα προπολεμικῶς τηλεφωνικὴν σύνδεσιν, δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχ. ἔτους. Ἡ σύνδεσίς της θὰ ἐξαρτηθῇ μετὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ὑφισταμένου προπολεμικῶς Κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Κιτσίκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4058) 14.3.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ συντήρησις τῆς ὁδοῦ Θερμοπυλῶν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Παρὰ ταῦτα διετάχθη τηλεφωνικῶς τὸ ΓΕΚΜΟΑ, διὰ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ εἰς τὴν ἐρώτησιν ἀναφερομένου λάκκου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Ἀπριλίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ Τ. Βουλοδήμου. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3462) 28.2. 1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ Τ. Βουλοδήμου (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 982), περὶ τῆς ἀπολύσεως τοῦ Ἰωάννου Ράπτη ἐκ τοῦ ἀξιώματος τοῦ Προέδρου καὶ συμβούλου τῆς Κοινότητος Ἑλικῶνος, διὰ σοβαροὺς λόγους δημοσίου συμφέροντος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἀνωτέρω ἐγένετο κατόπιν ᾐτιολογημένης ἐκθέσεως τοῦ Νομάρχου Βοιωτίας καὶ γνώμης τοῦ Συμβουλίου, τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 132 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος διὰ τοὺς κατωτέρω ἐκτιθεμένους σοβαροὺς λόγους δημοσίου συμφέροντος, οἵτινες ἐμπίπτουν εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ εἰρημένου ἄρθρου. Συγκεκριμένως, διότι ὁ ἀνωτέρω κατὰ σύστημα ἀπουσίαζε ἐκ τῆς Κοινότητος ἐπὶ μακρὰ χρονικὰ διαστήματα, ἡ ἀπουσία του αὕτη ἐδημιούργησε δυσχερείας εἰς τοὺς δημότας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδύναντο νὰ ἐξυπηρετηθοῦν καὶ συνεχῶς διεμαρτύροντο. Οὕτω ἡ συστηματικὴ ἐκ τῆς Κοινότητος ἀπουσία τοῦ Προέδρου αὐτῆς εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα α) τὸν ἐνταφιασμὸν τοῦ ἀποβιώσαντος Ε. Τσώνη, χωρὶς νὰ συνταχθῇ ληξιαρχικὴ πρᾶξις θανάτου, β) τὴν τέλεσιν βαπτίσεων ἄνευ ἐπισήμων σημειωμάτων τῆς Κοινοτικῆς Ἀρχῆς, ἐμφαινόντων ὅτι εἶχον συνταχθῆ ληξιαρχικαὶ πράξεις γεννήσεως, γ) ὅτι δὲν ἐχορηγοῦντο ὑπὸ τῆς Κοινότητος αἱ ὑπὸ τῆς οἰκείας ἀστυνομικῆς διατάξεως προβλεπόμεναι βεβαιώσεις, περὶ νομίμου προελεύσεως κ.λ.π. τῶν πρὸς σφαγὴν ζώων καὶ δ) ὅτι διάφορα κοινοτικὰ ἔργα δὲν ἐξετελέσθησαν κανονικῶς. Ἀπόρροια ἐπίσης τῆς ὑφισταμένης ἀνωμαλίας ἐν τῇ διοικήσει τῆς Κοινότητος καὶ τῆς ἀντιθέσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κινότητος πρὸς τὰ μέλη τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου ἦτο α) ὅτι αἱ Κοινοτικαὶ φορολογίαι ἐπὶ τῶν κτηνοτροφικῶν προϊόντων τῶν οἰκον. ἐτῶν 2954–55 καὶ 1955–56, δικαιωμάτων βοσκῆς καὶ διαιτωμένων ζώων οἰκον. ἔτους 1955– 56 δὲν ἐβεβαιώθησαν, β) ὅτι παρὰ τὴν διατεθεῖσαν πίστωσιν 18.000 δραχμῶν ἐκ τοῦ προγράμματος τῶν Μ.Κ.Ε. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων κοινοτικῶν ἔργων διὰ προσωπικῆς ἐργασίας τῶν κατοίκων, τὰ ἔργα ταῦτα ἐγκατελείφθησαν, γ) ὅτι οἱ ὑπὸ τῆς Κοινότητος προμηθευθέντες σωλῆνες διὰ τὸ ἔργον ὑδρεύσεως ἐγκατελείφθησαν εἰς τὸ ἐργοστάσιον καὶ καὶ εἰς τὸν τόπον τῶν ἐργασιῶν καὶ παρεσύρθησαν ὑπὸ τῶν χειμάρρων. Διὰ τὰς ἀνωτέρω παραλείψεις καὶ ἐνεργείας, αἵτινες διεπιστώθησαν πλήρως ἐξ ἐπισήμων ἐγγράφων, εὐθύνεται πλήρως ὁ ἀπολυθεὶς ὡς ἄνω Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, οὐχὶ δὲ καὶ τὰ ἄλλα μέλη τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ τὸ Συμβούλιον τοῦ ἄρθρου 132 τοῦ Δημοτικοῦ καὶ Κοινοτικοῦ Κώδικος ἐγνωμοδότησεν ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ Νομάρχου Βοιωτίας, περὶ διαλύσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου, ὅτι συντρέχουσι νόμιμοι λόγοι ἀπολύσεως μόνον τοῦ Ἰωάννου Ράπτη, ἐκ τοῦ ἀξιώματος τοῦ Προέδρου καὶ συμβούλου τῆς Κοινότητος οὐχὶ δὲ διαλύσεως τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1019 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Πρωϊμάκη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3683) 2615) 7.3.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1381) 57 ἐγγράφου, τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, διεβιβάσθη πρὸς τὸν Ἀνακριτὴν τοῦ 7ου Τμήματος ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ αὐτοῦ αἰτηθέντος πορίσματος τοῦ ἐνεργήσαντος διοικητικὴν ἐξέτασιν ἐπιθεωρητοῦ κ. Τσώκου, περὶ τῆς ὑπὸ ἐργολάβων ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν περισυλλογῆς καὶ ἀποκομιδῆς τῶν ἀσφαλτικῶν καὶ οἰκιακῶν ἀπορριμμάτων τῆς πόλεως Καλλιθέας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3960 ἀπὸ 13.3.57 ἐγγράφου ἡμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1035 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, νὰ διαβιβάσωμεν ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1218 ἀπὸ 8.11.56 γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους ὡς καὶ τὰ ἄρθρα 212 καὶ 261 τοῦ Κώδικος τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἵνα λάβῃ γνῶσιν ὁ ἐρωτῶν. Ἐπὶ τούτοις ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν ὅτι ὁ Εἰσαγγελεὺς Θεσπρωτίας δὲν ᾐτήσατο πληροφορίας ἀπὸ τὸν Ἀστυνόμον Φιλιατῶν περὶ τῶν ψευδῶς καταβασάντων τὸν ἰδιώτην Περιστέρην, ὡς ἀριστερόν, ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ἡ Δ. Χ. Θεσπρωτίας διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1) 644) 10β ἀπὸ 8.12.56 ἀναφορᾶς της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1219) 806 ἀπὸ 29.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν δι’ αὐτοῦ διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χρ. Παπασταύρου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Τόσον διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Α. Ν. 1583) 1950, ὅσον καὶ διὰ τοῦ ἀντικαταστήσαντος αὐτὸ ἄρθρου 3 τοῦ Ν.Δ. 3613) 1966, καθορίζεται ὅτι: Καθ’ ἕκαστον οἰκονομικὸν ἔτος, δι’ ἀποφάσεως ἡμῶν ἐκδιδομένης κατόπιν συμφώνου καὶ ὑποχρεωτικῆς γνώμης τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Ταμείων Ἀρωγῆς Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀλληλοβοηθείας Ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς, καθορίζονται οἱ βασικοὶ μισθοὶ ἐφ’ ὧν ὑπολογίζεται τὸ βοήθημα τῶν μετόχων. Συνεπῶς τὰ Διοικητικὰ Συμβούλια τῶν Ταμείων εἶναι τὰ ἀποφασίζοντα ὄργανα, διὰ τὸ ὕψος τῶν χορηγουμένων βοηθημάτων, ἡ γνώμη τῶν ὁποίων στηρίζεται ἐπὶ ἠτιολογημένης καὶ λεπτομεροῦς ἐκθέσεως περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως καὶ δυναμικότητος ἑκάστου Ταμείου. Τὴν ἀναγκαιότητα καὶ τὸ ἐνδεδειγμένον τῆς, ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, προβλεπομένης διαδικασίας διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ ὕψους τῶν βοηθημάτων τῶν μετόχων, εἴχαμεν τὴν τιμὴν καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν νὰ ἐκθέσωμεν εἰς τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτήν, κατόπιν ἑτέρας παρεμφεροῦς ἐρωτήσεώς του. Διότι ἡ παρεχομένη εὐχέρεια τῆς κατ’ ἔτος ἐκτιμήσεως τοῦ καθορισμοῦ τοῦ βασικοῦ μισθοῦ, ἐφ’ οὗ ὑπολογίζεται τὸ βοήθημα τῶν μετόχων μετ’ ἐκτίμησιν πάντων τῶν στοιχείων τῶν συγκροτούντων τὴν κατ’ ἔτος οἰκονομικὴν κατάστασιν τοῦ Ταμείου εἶναι ἀναγκαία καὶ ἀσφαλιστικῶς ἐπιβεβλημένη πρὸς ἀποτροπὴν κινδύνων δυναμένων νὰ θέσωσιν ἐν κινδύνῳ τὴν ἀντοχὴν καὶ ὑπόστασιν τοῦ Ταμείου. 2) Ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ νομοθεσίαι τῶν Τ.Α.Α. Χωροφυλακῆς καὶ ΤΑΟ Χωροφυλακῆς, δὲν εἶναι εὐθυγραμμισμέναι ὡς πρὸς τὴν ἀσκουμένην ἐπίδρασιν τῶν ἐτῶν συμμετοχῆς ἐπὶ τοῦ ὕψους τοῦ χορηγουμένου βοηθήματος, ἤτοι ἐνῷ οἱ μέτοχοι τοῦ Τ.Α.Α. Χωροφυλακῆς δι’ ἕκαστον ἔτος συμμετοχῆς ἀπὸ τοῦ 16ου μέχρι τοῦ 20οῦ ἔτους — τετραετὲς διάστημα — δικαιοῦνται ἀνὰ δύο βασικοὺς μισθούς, οἱ μέτοχοι τοῦ ΤΑΟ Χωροφυλακῆς δικαιοῦνται ἀνὰ ἕνα βασικὸν μισθόν. Καίτοι ἡ διαφορὰ αὕτη δὲν εἶναι καινοφανής, ὑφισταμένη ἀπὸ δεκαετίας, ἐν τούτοις πόρρῳ ἀπέχει τοῦ νὰ δύναται νὰ στηρίξῃ τὴν ἄποψιν ὅτι ἄνισος ἐπεφυλάχθη μεταχείρισις μεταξὺ μετόχων Τ.Α.Α. Χωροφυλακῆς καὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς καὶ τοῦτο διότι τὰ ἐν λόγῳ Ταμεῖα ἀποτελοῦσιν ἀνεξαρτήτους ἀλλήλων ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμούς, μὲ διάφορον σύνθεσιν καὶ ἀριθμὸν μετόχων καὶ πόρους διαφόρους μὲ διάφορον ἀπόδοσιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ καθίσταται ἐκ τῶν πραγμάτων ἀνέφικτος ἡ ταυτότης τῶν διατάξεων τῶν διεπουσῶν τὰ Ταμεῖα ταῦτα. Εἰς ταῦτα ἠδυνάμεθα νὰ προσθέσωμεν ὅτι ἐνῷ οἱ διὰ τὸ ἀρξάμενον οἰκονομικὸν ἔτος ἰσχύοντες βασικοὶ μισθοὶ ὑπολογισμοῦ βοηθήματος τῶν μετόχων τοῦ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς καθωρίσθησαν εἰς 0,6 τῶν προπολεμικῶν ἐν ἐνεργείᾳ μισθῶν αὐτῶν, διὰ τοὺς μετόχους τοῦ ΤΑΑ Χωροφυλακῆς καθωρίσθησαν εἰς 0,476 τῶν προπολεμικῶν τοιούτων. Ὁμοίως τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ μέτοχοι τοῦ ΤΑΟΧ, ἐξερχόμενοι μετὰ παραμονὴν 4½ ἐτῶν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν δικαιοῦνται βοηθήματος ἀνωτέρου βαθμοῦ, πρᾶγμα ὅπερ δὲν ἰσχύει διὰ τοὺς μετόχους τοῦ ΤΑΑ Χωροφυλακῆς, οἵτινες ἀνεξαρτήτως χρόνου παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, λαμβάνουσι βοήθημα τοῦ βαθμοῦ ὃν φέρουσι κατὰ τὴν ἔξοδόν των ἐκ τοῦ Σώματος. Ἐντεῦθεν σαφῶς συνάγεται ὅτι οὐδόλως ἐπεφυλάχθη χαριστικὴ μεταχείρισις εἰς τοὺς μετόχους τῶν ΤΑΑ Χωροφυλακῆς, ἔναντι τῶν μετόχων τοῦ ΤΑΟ Χωροφυλακῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ἀντιλήψεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4207 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Θ. Γωνιάδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν μονιμοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἀγροτ. Μεταβατικῶν Οἰκοκυρικῶν Σχολῶν διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἀπριλίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4434 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 1111 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κουτσοπετάλου, ἐν σχέσει πρὸς τὴν χορήγησιν ἀδείας μικροπωλητοῦ ἐν Ἱστιαίᾳ εἰς τὸν κ. Ν. Ι. Θηβαῖον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὡς τυγχάνει γνωστόν, αἱ ἄδειαι μικροπωλητῶν ἐκδίδονται ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, διὰ τὴν χορήγησιν δὲ τῶν ἀδειῶν τούτων, οὐδεμίαν ἀνάμιξιν ἔχουσιν αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Κατ’ ἀκολουθίαν τούτων, αἱ σχετικαὶ πληροφορίαι θὰ ἔδει νὰ ζητηθῶσι παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

ΧΡ. ΘΗΒΑΙΟΣ

VI) Τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Διαμαντοπούλου, Ε. Κοθρῆ, Δ. Παπασπύρου, Λ. Αὐγερινοῦ, Ι. Ριζιώτου, Γ. Μπουρδάρα, Λ. Πετραλιᾶ, Π. Τζαννετάκη, Τ. Βουλοδήμου, Ε. Πέτσου, Α. Κοκκέβη, Α. Τσουκαλᾶ, Γ. Μαύρου, Ε. Ἀρβανιτάκη, Μ. Τοσουνίδη, Π. Ξενοδοχειάρη, Τ. Κολοκυθᾶ, Γ. Ἐργαζάκη, Μ. Στεφανίδη, Α. Μπαρότση, Γ. Ταρμπάζη, Π. Σκυλλάκου, Χ. Κόρακα, Γ. Μελανίδη, Μ. Πίσπα, Γ. Παλλάσκα, Β. Παπαβασιλείου, Γ. Τρουλλινοῦ, Α. Μπριλλάκη, Α. Βαχλιώτη, Ι. Σεργάκη, Κ. Χριστοπούλου καὶ Μ. Γαληνοῦ. Κύριε Πρόεδρε, Ἐπειδὴ τρεῖς ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὰς ὑπ’ ἀριθ. 948,958, 1095, 1119 ἐρωτήσεις κ.κ. βουλευταὶ διὰ τὴν πρόσκλησιν τῆς Μαρίας Κάλλας, παρενέβαλον χθὲς τὸ θέμα κατὰ τὴν συζήτησιν ὅλως ἀσχέτου οἰκονομικοῦ νομοσχεδίου, ἀπόντος ἐμοῦ, καὶ ἐπειδὴ αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐρωτήσεις, ὡς ἐκ τῆς σειρᾶς των, θὰ βραδύνουν εἰσέτι πολὺ νὰ συζητηθοῦν, παρέχω πρὸς τοὺς ὑποβαλόντας τὰς σχετικὰς ἐρωτήσεις βουλευτὰς τὰ κάτωθι στοιχεῖα: 1. Ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ πρόσκλησις τῆς Κάλλας θὰ στοιχίσῃ εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦ Φεστιβὰλ 9.000 δολλάρια, ἀποτελεῖ παραποίησιν τῆς ἀληθείας. Ἐκ τῶν δύο ἐμφανίσεων τῆς Κάλλας τὸ Ταμεῖον Φεστιβάλ, πέραν τῶν ὅσων θὰ καταβάλῃ εἰς τὴν Κάλλας, θὰ εἰσπράξῃ ὡς καθαρὸν κέρδος περίπου 8.000 δολλαρίων. Ἡ πρόσκλησις τῆς Κάλλας ἑπομένως ἀντὶ ζημίαν θὰ ἀποφέρῃ ἀντιθέτως ἀσφαλὲς καθαρὸν κέρδος περίπου 240.000 δραχμῶν. Καμμία ἄλλη καλλιτεχνικὴ ἐμφάνισις ἐξ ὅσων ἦσαν προσιταὶ ἐφέτος δὲν ἠδύνατο νὰ ἀποφέρῃ αὐτὸ τὸ ποσόν. 2. Ἀλλὰ τὸ κέρδος τοῦτο τῶν 8.000 δολλαρίων εἶναι ὀλιγώτερον σημαντικὸν ἀπὸ τὴν παγκόσμιον ἀπήχησιν ἣν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἡ ἐμφάνισις τῆς Μαρίας Κάλλας. Κατὰ τὸ τελευταῖον, τοὐλάχιστον ἔτος δὲν ὑπάρχει ἐμφάνισις τῆς Κάλλας ἢ οἱαδήποτε ἐκδήλωσις αὐτῆς ἀνὰ τὴν ὑφήλιον ποὺ νὰ μὴ γίνεται θέμα ἀπασχολοῦν τὸν παγκόσμιον τύπον. Ἡ διαφήμισις ἑπομένως τοῦ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, διὰ τῆς συμμετοχῆς τῆς Κάλλας δὲν γίνεται μόνον δωρεάν, ἀλλὰ γίνεται καὶ μὲ κέρδος. 3. Ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ Κάλλας ἠδύνατο νὰ ἔλθῃ μὲ μικροτέραν ἀμοιβήν, ὁπότε τὸ κέρδος ἐκ τῆς μετακλήσεώς της θὰ ἦτο μεγαλύτερον κατὰ 60–100.000 δραχ., δὲν στηρίζεται εἰς τίποτε ἀπολύτως. Κατεβλήθη κάθε προσπάθεια νὰ δεχθῇ ἡ Κάλλας μικροτέραν ἀμοιβὴν ἀλλὰ δὲν ἐδέχθη. Εἶχε, ἑπομένως, ἡ Διεύθυνσις τοῦ Φεστιβὰλ νὰ ἐκλέξῃ μεταξὺ τῆς καταβολῆς τῆς ζητουμένης ἀμοιβῆς ἢ τῆς ἐγκαταλείψεως τῆς μετακλήσεώς της, ὁπότε, ἐκτὸς τῆς ἀπωλείας τοῦ κέρδους τῶν 240.000 δραχμῶν θὰ ἐστερεῖτο τὸ Φεστιβὰλ ἑνὸς ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα διαφημιστικά του μέσα. Στοιχειώδης σκέψις ἐπέβαλε νὰ προκριθῇ ἡ πρώτη λύσις. Ἀλλά, πέραν τούτου, αὐτὸ εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ ποσοῦ τὸ ὁποῖον συνήθως ζητεῖ καὶ λαμβάνει ἡ Κάλλας δι’ ἐμφανίσεις εἰς συναυλίας. Ἡ Κάλλας ἔδωσε συναυλίαν εἰς τὰς 15 Ἰανουαρίου εἰς Σικάγον διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἀλλιὰνς Φρανσὲζ καὶ εἰσέπραξε τὸ ποσὸν τῶν 10.000 δολλαρίων, χωρὶς κρατήσεις ἢ καταβολὴν φόρου. Διὰ τὴν περίοδον τοῦ ἐφετεινοῦ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν εἶχε πρότασιν ἀπὸ τὸ «Βῆμα τοῦ Σικάγου» νὰ μεταβῇ ἐκ νέου ἐκεῖ καὶ νὰ λάβῃ ἄλλας 10.000 δολλαρίων πάλιν διὰ μίαν μόνον συναυλίαν. Τὰ γεγονότα αὐτὰ ἀποδεικνυόμενα ἐξ ἐπισήμων στοιχείων, εἶναι ἀνεπίδεκτα ἀμφισβητήσεως. 4. Κατὰ τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη τὰ Φεστιβὰλ κατέστησαν θεσμοὶ διὰ τῶν ὁποίων πολλὰ κράτη μὲ μεγάλας θυσίας προβάλλουν τὴν καλλιτεχνικήν των κίνησιν καὶ διαφημίζουν τὸν Τουρισμόν των. Ἡ Ἑλλὰς χώρα κατ’ ἐξοχὴν τουριστική, ἠκολούθησε αὐτὸν τὸν δρόμον καὶ ἔπραξεν ὀρθῶς. Διὰ τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Φεστιβὰλ μετακαλοῦνται παντοῦ ξένοι καλλιτέχναι εἰς τοὺς ὁποίους καταβάλλονται σημαντικώταται ἀμοιβαί. Κατὰ τὰ προηγούμενα Φεστιβὰλ ἐν Ἀθήναις, κατεβλήθησαν εἰς ὡρισμένα συγκροτήματα διὰ τὴν ὀργάνωσιν τῶν παραστάσεών των, ποσὰ ἐγγίζοντα τὸ διπλάσιον τῶν ὅσων θὰ καταβληθοῦν εἰς τὴν Κάλλας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κἂν προοπτικὴ ἀντιστοίχου κέρδους. 5. Τὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν λαμβάνει ἐκ τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ ἐφέτος, πίστωσιν ἑνὸς ἑκατομμυρίου, ἐνῷ πέρυσιν ἔλαβε διὰ τὸν αὐτὸν σκοπὸν 1.270.000. Τὸ ποσὸν αὐτὸ δαπανᾶται ἀποκλειστικῶς ἀφ’ ἑνὸς διὰ τὴν διαφήμισιν καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς ὀλιγοπροσώπου ὑπηρεσίας του. Αἱ ἄλλαι δαπάναι, (ἀμοιβῆς συγκροτημάτων καλλιτεχνῶν κ.λ.π.) καλύπτονται ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῶν εἰσιτηρίων μεταξὺ τῶν ὁποίων σημαντικώτεραι θὰ εἶναι ἐφέτος αἱ ἐκ τῆς ἐμφανίσεως τῆς Κάλλας ὡς καὶ ἐξ ἰδιωτικῶν εἰσφορῶν. 6. Ἐκ πάντων τῶν ἀνωτέρω ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ θόρυβος περὶ σπατάλης δημοσίου χρήματος καὶ περὶ χαριστικῆς πράξεως δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀλήθειαν. Ἔχει σχέσιν μόνον μὲ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἀντιζηλίαν τοῦ συντάκτου ὡρισμένης καλλιτεχνικῆς στήλης τὴν στρεφομένην ἐναντίον τοῦ διευθύνοντος καλλιτεχνικοῦ συμβούλου τοῦ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, ὅστις συμβαίνει νὰ εἶναι ὁ γράφων τὴν ἀντίπαλον καλλιτεχνικὴν στήλην εἰς ἄλλην ἀπογευματινὴν ἐφημερίδα. Λυποῦμαι, ὅτι οἱ κ. κ. βουλευταὶ ἔπεσαν θύματα αὐτῆς τῆς ἐπαγγελματικῆς ἐμπαθείας. 7. Ἐπειδὴ παρά τινων παρετηρήθη, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ὑπάρξουν κατὰ τὸ προσεχὲς Φεστιβὰλ καὶ εἰσιτήρια εὐθηνά, ἀνακοινῶ, ὅτι ἤδη ἀπὸ 13 Φεβρουαρίου 1957 ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Φεστιβὰλ ὥρισε δι’ ὡρισμένας ἐκδηλώσεις, τιμὰς εἰσιτηρίων κατωτέρας τῶν περυσινῶν καὶ θὰ ὀργανώσῃ εἰς τὸ Στάδιον ἑορτὰς μὲ λαϊκὰ εἰσιτήρια. 8. Ἀσύστατος ὅλως εἶναι καὶ ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι παρεσχέθησαν δικτατορικὰ δικαιώματα εἰς τὸν διευθύνοντα καλλιτεχνικὸν Σύμβουλον. α) Τὸ Φεστιβὰλ Ἀθηνῶν, ἀποτελεῖ ἀποκεντρωμένην ὑπηρεσίαν τοῦ Τουρισμοῦ καὶ διέπεται ἀπὸ τὴν νομοθεσίαν τοῦ τελευταίου, ἡ ὁποία τὸ ἐξαιρεῖ ἀπὸ τοὺς νόμους τοῦ Δημοσίου Λογιστικοῦ, καθ’ ὅτι ἄλλως, δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ λόγῳ τῆς ἰδιοτυπίας τοῦ ἔργου τὸ ὁποῖον ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ (ἄρθρον 15 ν. 1624) 51 ὡς ἀντικατεστάθη διὰ τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Ν. Δ. 3430) 1955 καὶ ἄρθρον 16 τοῦ ν. 1624) 51. β) Ὁ Τουρισμὸς διαχειρίζεται σύμφωνα μὲ ταύτας τὰς εἰδικὰς δι’ αὐτὸν διατάξεις ποσὰ πολλαπλάσια τῶν δαπανωμένων διὰ τὸ Φεστιβὰλ διὰ διαφημιστικοὺς σκοπούς. γ) Ἡ τοιαύτη ἐλευθερία εἰς τὴν διαχείρισιν, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀναγκαία προκειμένου νὰ ὑπογραφοῦν συμβόλαια μὲ ξένα καλλιτεχνικὰ συγκροτήματα. Μόνον ἀδαεῖς δύνανται νὰ φαντασθοῦν, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην ταχύτητα καὶ χωρὶς κίνδυνον ματαιώσεως κάθε συνεννοήσεως νὰ ὀργανωθῇ ἡ μετάκλησις ξένων συγκροτημάτων, σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους «περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ». Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον δύναται νὰ γίνῃ εἶναι νὰ χαράζεται ἓν πρόγραμμα, νὰ καθορίζεται εἷς προϋπολογισμὸς καὶ ἐντὸς τοῦ πλαισίου αὐτῶν νὰ ἐνεργῇ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Φεστιβὰλ ἢ ὅπου τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἐντεταλμένος παρ’ αὐτῆς Σύμβουλος. Οὐδεμία ἐνέργεια τοῦ διευθύνοντος καλλιτεχνικοῦ Συμβούλου δὲν ἐγένετο μέχρι σήμερον, ἄνευ ἐγκρίσεως τῆς Ἐπιτροπῆς. Τέλος, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι ὅλη ἡ διαχείρισις τῶν πόρων τοῦ Φεστιβάλ, ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Τουρισμοῦ. 9. Ὅταν ἡ ἐπίθεσις διὰ τὴν μετάκλησιν τῆς Μαρίας Κάλλας, ἤρχισε ν’ ἀποδεικνύεται ἕωλος, ἐπεχειρήθη νὰ συνδυασθῇ αὕτη μὲ τὸ γενικώτερον θέμα τῆς ἐκδόσεως πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρωθησομένων διὰ νόμου. Δέον, ἐν πρώτοις, νὰ τονισθῇ, ὅτι ἂν ἀνετίθετο εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ ἡ ὀργάνωσις τοῦ Φεστιβάλ, θὰ ἠδύναντο πάντα τὰ ἤδη γενόμενα νὰ γίνουν, χωρὶς νὰ προκύψῃ ἡ περίπτωσις ἐκδόσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἡ ἀνάγκη τῆς ἐκδόσεως πράξεως προέκυψε μόνον, διότι ἐκρίθη, ὅτι τὸ Φεστιβὰλ πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ ἀποκεντρωτικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Τουρισμοῦ καὶ νὰ μεταβιβασθοῦν εἰς τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Φεστιβάλ, δηλαδὴ εἰς ἁρμοδιώτερα πρόσωπα, αἱ ἐξουσίαι τὰς ὁποίας ἠδύνατο, ἀπηλλαγμένον τῶν δεσμῶν τοῦ νόμου «περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ», νὰ ἀσκῇ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Τουρισμοῦ. 10. Οἱ ἐρωτῶντες βουλευταί, γνωρίζουν, ὅτι τὸ θέμα τῶν πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ποὺ χρήζουν νομοθετικῆς κυρώσεως, εἶναι γενικώτατον. Καὶ ὁ συσχετισμὸς αὐτοῦ μὲ τὴν ὑπόθεσιν Κάλλας, ἐγένετο μόνον διὰ νὰ συγκαλυφθῇ ἡ κενότης τῆς ὑποθέσεως Κάλλας. Γνωρίζουν ἄριστα, ὅτι ἀνέκαθεν ἐκδίδονται παρὰ τῶν Κυβερνήσεων τοιαύτης φύσεως πράξεις, διότι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία λειτουργεῖ βραδύτατα. Ὑπάρχουν δὲ ζητήματα ἀνεπίδεκτα ἀναβολῆς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ρυθμίσῃ ἡ Πολιτεία. Γνωρίζουν οἱ κ. κ. βουλευταί, ὅτι ὑπάρχουν πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐκδοθεῖσαι ἐν συνεχείᾳ ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως παρ’ ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, ὅτι ἐξεδόθησαν αὗται εἰς μέγαν ἀριθμὸν καὶ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις Συνασπισμοῦ καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ. Πρόκειται περὶ μιᾶς τυπικῆς ἀνωμαλίας ἡ ὁποία ὀφείλεται εἰς τὴν ἀδήριτον ἀνάγκην τῶν πραγμάτων καὶ εἰς τὴν βραδύτητα λειτουργίας τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας. Εἰς τὶ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ βραδύτης, τὸ γνωρίζουν ἄριστα οἱ κ.κ. βουλευταί, ὅσοι τοὐλάχιστον παρακολουθοῦν τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς τὰς ἡμέρας τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἀνεξαρτήτως πάντων τῶν ἀνωτέρω, τὸ θέμα τῶν τοιούτων πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὄχι ὅμως συνδεδεμένον μὲ μεμονωμένην περίπτωσιν, ἀλλὰ ἐν τῇ γενικότητί του, δύναται ἡ Βουλὴ νὰ τὸ συζητήσῃ, ἐὰν θέλῃ ὁπότε καὶ θὰ ἐμφανίσωμεν ὅλας τὰς κατὰ τὴν τελευταίαν 10ετίαν ἐκδοθείσας τοιαύτας πράξεις Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα εἰς ὅλον του τὸ πλάτος καὶ ὄχι μὲ τὴν ἀφελῆ πρόθεσιν νὰ συγκαλυφθῇ δι’ αὐτοῦ τὸ κενὸν τοῦ ζητήματος Κάλλας.

Μετ’ ἐξαιρέτου τιμῆς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

§7Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀγορεύσεως τοῦ συναδέλφου κ. Βουδούρη, εἶχε λεχθῆ ὅτι θὰ ὁρισθῇ μία εἰδικὴ συνεδρίασις διὰ νὰ συζητηθοῦν τὰ ζητήματα τοῦ Κανονισμοῦ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ὑπέβαλεν ἀκόμη τὸ πόρισμα ἡ ὑπὸ τὸν κ. Γόντικαν Ἐπιτροπή.

§9Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἀναφορᾶς τοῦ ἐπαρχιακοῦ Τύπου ἤθελον νὰ παρακαλέσω ὅπως καταρτισθῇ τὸ ταχύτερον ἡ Ἐπιτροπὴ Τύπου.

§10Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν ἐγένετο πρόσκλησις ἐκ μέρους τῆς Τσεχοσλοβακικῆς Κυβερνήσεως ἢ Βουλῆς, νὰ ἐπισκεφθῇ τὴν Τσεχοσλοβακίαν ἀντιπροσωπεία τῆς Βουλῆς. Παρακαλῶ νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν ἐγένετο τοιαύτη πρόσκλησις.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς τοιαύτη πρόσκλησις ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τῆς Τσεχοσλοβακίας, δὲν περιῆλθεν. Ἐπειδὴ λέγετε, ὅτι ἠκούσατε, διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβής, ἤκουσα καὶ ἐγὼ ὅτι τινὲς τῶν κ. κ. συναδέλφων ἑτοιμάζονται νὰ ταξιδεύσουν εἰς Τσεχοσλοβακίαν. Προφανῶς θὰ πρόκειται περὶ ἰδιωτικοῦ ταξιδίου καὶ οὐχὶ περὶ ἀντιπροσωπείας τῆς Βουλῆς. Θὰ ἦτο μάλιστα ὀρθὸν νὰ προσέχουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, εἰς τοιούτου εἴδους ταξίδια, διότι αὐταὶ αἱ ἀποστολαὶ ἀντιπροσωπειῶν τῆς Βουλῆς — ὡς ἐγένετο ἄλλωστε καὶ εἰς τὴν Ρωσίαν — γίνονται συνήθως ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος, καταβάλλονται τὰ ἔξοδα ἀμοιβαίως καὶ τότε εἶναι ἐπίσημα. Ἄλλως πρόκειται περὶ ἀπολύτως ἀτομικῶν ἰδιωτικῶν ταξιδίων αἱ δαπάναι τῶν ὁποίων δὲν καταβάλλονται ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς.

§12Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ ἐτέθη τὸ θέμα καὶ εἴπατε ὅτι γίνονται ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος, θὰ ἤθελον νὰ πληροφορήσητε τὸ Σῶμα ἐὰν ἐστάλη πρόσκλησις εἰς τὴν Ἀντιπροσωπείαν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐστάλη, διότι προτιμοῦνται ἄλλαι χῶραι, τὰς ὁποίας ἐπεσκέφθημεν προηγουμένως, κατόπιν προσκλήσεως καὶ τηρεῖται μία σειρὰ προτεραιότητος. Εἰδικῶς δὲ δὲν δύναμαι νὰ παραβλέψω ὀφειλομένην πρόσκλησιν εἰς ἀντιπροσωπείαν τῆς Ἀγγλικῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία εἶχε καλέσει δὶς Ἑλληνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἥτις καὶ μετέβη. Βεβαίως, δὲν ἠμποροῦμεν τώρα νὰ καλέσωμεν Ἄγγλους βουλευτάς, θὰ καλέσωμεν Ἰταλοὺς καὶ ἔπειτα ἔρχεται ἡ σειρὰ τῶν Ρώσων. Πάντοτε γίνονται αἱ προσκλήσεις ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ τὰ ἔξοδα ταξιδίου καταβάλλονται διὰ λόγους ἀξιοπρεπείας ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς, πλὴν τῆς ἐν τῇ ξένῃ χώρᾳ φιλοξενίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν νὰ μᾶς καταβάλουν τὰ ἔξοδα. Καὶ διὰ τὴν Ρωσίαν οὕτω ἐγένετο. Ἐπληρώθησαν τὰ ἔξοδα μέχρι Πράγας ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§14Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Ἐπαρχιακοῦ Τύπου, ἔλαβον τὴν ἐντολὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Βουλὴν αὐτὸ τὸ ψήφισμα. Νομίζω ὅτι ἔχω τὸ δικαίωμα, διερμηνεύων τὴν ἐπιθυμίαν τῶν κ.κ. βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι παρέστησαν εἰς τὸ Συνέδριον, νὰ ἀναπτύξω τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλὴν...

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν θὰ συζητηθῇ. Δὲν ὑπάρχει θέμα πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Κύριε Μπακλατζῆ, ὑπήρξατε καὶ διακεκριμένος Ἀντιπρόεδρος. Πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως δὲν ἀναπτύσσονται τοιαῦτα θέματα.

§16Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι ψήφισμα, ἀφορῶν...

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠμπορεῖ νὰ ἀφορᾷ ὅ,τι δήποτε, ἀλλὰ δὲν ἀφορᾷ τὸν Κανονισμόν.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§18Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλοῦσα τὴν Βουλὴν ὅπως ἀποδεχθῇ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἰσχύος ἄρθρου 94 ἕως 114 νόμου 1811)51 ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», καὶ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς λεπτομερεστέραν ἐξέτασιν αὐτοῦ, διότι εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ, δεδομένου ὅτι ἔληξεν ἡ ἰσχὺς ὡρισμένων Συμβουλίων. Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχουν ὑποβληθῆ 22 τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνουν ἀποδεκταί, διότι ἀνατρέπουν ἄρδην τὸ καθεστὼς περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§19Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κρατεῖται.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται, μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ συζητηθῇ ἀπόψε.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων».

§22Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κρατεῖται, κύριε Πρόεδρε. Δὲν ἔχω καμμίαν τροπολογίαν διότι συνηθίζεται νὰ λέγεται ὅτι κρατοῦνται τὰ νομοσχέδια διὰ νὰ γίνῃ δεκτὴ κἄποια τροπολογία. Διαφωνῶ οὐσιωδῶς. Ἤθελον νὰ μᾶς δηλώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ποίαν σχέσιν ἔχει ἡ Κ.Υ.Π. νὰ παραδίδῃ μαθήματα εἰς τοὺς τοπογράφους.

§23Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ τὸ δεχθῶμεν κατ’ ἀρχὴν ἀπόψε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου;

§25ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς παραγράφου βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 τῆς 20 Νοεμβρίου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς παραγράφου βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 τῆς 20 Νοεμβρίου 1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν διατάξεων».

§29Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ μᾶς εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ἢ τὸ Προεδρεῖον, ἐὰν πρόκειται νὰ συζητηθοῦν σήμερον ὅσα νομοσχέδια ἐκρατήθησαν κατὰ τὴν προεκφώνησιν τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§30Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν θὰ συζητηθῇ καὶ τὸ περὶ ἀναστολῆς τῶν ἄρθρων τοῦ Κώδικος Δημοσίων Ὑπαλλήλων.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡ Κυβέρνησις, οὔτε τὸ Προεδρεῖον νὰ σᾶς εἴπῃ τοιοῦτόν τι. Ἡ Ἡμερησία Διάταξις, ἀφ’ ἧς διενεμήθη, ἀνήκει εἰς τὴν Βουλὴν καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ τοιαύτην εὐθύνην τὸ Προεδρεῖον.

§32Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὀρθὸν αὐτό, ἀλλὰ μήπως οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ παράσχουν σχετικὴν διαβεβαίωσιν;

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου.

§34Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τῆς 1ης Ἀπριλίου ἐ. ἔ., ὑπεστηρίξαμεν μετὰ τῶν συναδέλφων κ. κ. Κονίτσα καὶ Μακροπούλου, τροπολογίαν μας περὶ ἀπαλλαγῆς τῆς ἀκαταλλήλου ζακχάρεως ἥτις χορηγεῖται εἰς τοὺς μελισσοτρόφους, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: «Ἀπαλλάσσονται τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ παντὸς φόρου εἰσπραττομένου κατὰ τὴν εἰσαγωγὴν τὰ ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς ἢ τῆς Ἐλευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ἢ τῶν Τελωνειακῶν ἀποθηκῶν ἐκποιούμενα κατὰ καιροὺς μαζεύματα ζακχάρεως εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ εἰς Κοινοπραξίας Μελισσοκομικῶν Συνεταιρισμῶν, τὰ προοριζόμενα ἵνα διατεθῶσιν εἰς Μελισσοκομικοὺς Συνεταιρισμοὺς ἢ μεμονωμένους μελισσοκόμους διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἑκάστοτε ἀναγκῶν τῆς μελισσοκομίας. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καθορισθήσονται οἱ ὅροι καὶ αἱ διατυπώσεις διαθέσεως τῶν ὡς ἄνω μαζευμάτων. Ἡ ἰσχὺς τῆς παρούσης παραγράφου ἄρχεται ἀπὸ τῆς 1ης Φεβρουαρίου 1957». Τὴν τροπολογίαν μας ταύτην ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, πλὴν δὲν κατεχωρήθη εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ δήλωσίς του. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐπαναλάβῃ τὴν δήλωσιν τῆς ἀποδοχῆς.

§35Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μάλιστα, ἐγένετο δεκτή. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὑρισκόμεθα εἰς τὸ ἄρθρον 33. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§37Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ἄρθρον 33 ἴσως εἶναι τὸ σημαντικώτερον τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Περιέχει δύο σημαντικὰς διατάξεις, αἱ ὁποῖαι καλύπτονται κάτω ἀπὸ τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας πρόσχημα τῆς προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας. Ἐδιάβασα αὐτὲς τὶς ἡμέρες μίαν διάλεξιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὶς θεωρητικὲς θέσεις, τὶς ὁποῖες λαμβάνει ἐκεῖ μέσα. Εἰς τὴν διάλεξίν του αὐτήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὑπεστήριξε, καὶ νομίζω ὅτι ἀπέδειξεν ὅτι εἶναι δυνατόν, διὰ μέσου τῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς νὰ ἀσκηθῇ μία εὐρυτέρα οἰκονομικὴ ἐπίδρασις ἐπὶ τῶν κατευθύνσεων τῆς οἰκονομίας ἑκάστης Χώρας. Ἕν τῶν σημαντικωτέρων ὅπλων διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς πολιτικῆς αὐτῆς εἶναι τὸ δασμολόγιον. Καὶ πράγματι, περὶ τῆς σημασίας τοῦ δασμολογίου γίνεται λόγος εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὁ κ. Ὑπουργός, ἀναφερόμενος εἰς τὴν δασμολογικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως γράφει ὅτι: «Ἀπὸ ἀπόψεως προστασίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν, ἐλήφθησαν διάφορα μέτρα .... (ἀναγινώσκει) ....». Ὅταν θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ.

§38Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πότε θὰ γίνῃ;

§39Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἴσως θὰ εἶναι μία εὐκαιρία νὰ βεβαιώσῃ τὸ Σῶμα ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι θὰ γίνῃ κἄποτε αὐτὴ ἡ συζήτησις. Τότε θὰ γίνῃ εἰδικωτέρα ἀνάλυσις αὐτῶν τῶν θεμάτων. Σήμερον θὰ περιορισθῶ νὰ ἀναφέρω μερικοὺς χαρακτηριστικοὺς ἀριθμούς. Τὸ 1953 αἱ εἰσαγωγαὶ ἀντιπροσώπευον τὸ 21% περίπου τῆς ἀξίας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, συνόλου ἀκαθαρίστου ἐγχωρίου προϊόντος ἀγαθῶν καὶ ὑπηρεσιῶν. Σήμερον ἡ ἐξέλιξις μεταξὺ 1953 καὶ 1956 ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ἐθνικὸν εἰσόδημα εἶναι ἡ ἑξῆς: Περίπου ἐδιπλασιάσθησαν αἱ εἰσαγωγαὶ καὶ σήμερον τὸ 21% ἔγινε 34%. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ἀπασχόλησις ποὺ θὰ ἐδημιουργεῖτο εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀγοράζεται διὰ τῆς ἐξαγωγῆς συναλλάγματος. Ἀσφαλῶς αἰτία τῆς καταστάσεως αὐτῆς εἶναι ἀσκηθεῖσα ἔκτοτε οἰκονομικὴ καὶ δημοσιονομικὴ πολιτική. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς εἶναι ἡ κάμψις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς καὶ ἡ μείωσις τῶν ἐπενδύσεων. Ἐνῷ τὸ 1950 αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὴν βιομηχανίαν ἦσαν 858 ἑκ., σήμερον κατῆλθον εἰς τὰ 524 ἑκ. καὶ παρουσιάζεται μία σημαντικὴ κάμψις τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ὅλοι, καὶ δικαίως, φωνάζουν διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ποία εἶναι ἡ βιομηχανία; Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 33, ἀναφέρεται ὅτι κατὰ τὴν περασμένην Βουλὴν εἶχε γίνει συζήτησις ἐπὶ διατάξεως, ἥτις προέβλεπεν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ μιᾶς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας παραγωγῆς σιδηροφύλλων ἀπὸ 9% εἰς 14%. Ἐπειδὴ δὲν ἐγένετο δεκτὸν αὐτὸ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως τῆς περασμένης Βουλῆς, ἡ αὔξησις περιωρίσθη εἰς τὸ 11%, καὶ ἀνετέθη ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπὸ ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου νὰ ἐξετάσουν περισσότερον τὸ θέμα. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ καί τινα τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, μᾶς δίδουν μίαν εἰκόνα τὶ εἶναι αὐτὴ ἡ βιομηχανία. Ἡ βιομηχανία χρησιμοποιεῖ ὡς πρώτην ὕλην τὴν λαρζίτα. Εἶναι ἕνα στάδιον, κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ σιδήρου, τὸ ὁποῖον ἐπεξεργάζεται, πρεσάρεται καὶ γίνεται τὸ σιδηρόφυλλον. Ἡ ἀξία τῆς λαρζίτας, κατὰ τὴν ἔκθεσιν, εἶναι 110 δολλάρια ὁ τόννος. Ἡ ἀξία τοῦ ἑτοίμου προϊόντος εἶναι 139 δολλάρια. Δηλαδὴ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν ἐν Ἑλλάδι προστίθενται 29 δολλάρια τὸν τόννον, δεδομένου ὅτι, ὅπως ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸν ἴδιον, ἡ βιομηχανία αὐτὴ παρουσιάζει μίαν διαφορὰν τοῦ ἡμικατειργασμένου προϊόντος, κατὰ ἕνα 20% περίπου. Ἡ προστιθεμένη ἐν Ἑλλάδι ἀξία ἀντιπροσωπεύει τὸ 15%. Εἰς καμμίαν περίπτωσιν τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι μεγαλύτερον τοῦ 20%. Βασιζόμενος εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ὑπελόγισα ὅτι ἡ προστασία τοῦ προϊόντος αὐτῆς τῆς βιομηχανίας βαρύνει τὴν κατανάλωσιν μὲ 28 ἑκ. δραχμὰς ἐτησίως. 28 ἑκ. δραχμαὶ ἐτησίως εἶναι ζήτημα ἐὰν φθάνῃ ἡ ἀξία τῆς παραγωγῆς τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας, ἡ ἀξία, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς εἰσαγωγῆς ἡμικατειργασμένου προϊόντος. Δηλαδὴ ἡ προστιθεμένη ἐν Ἑλλάδι ἀξία δὲν καλύπτει οὔτε τὸ ⅕ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῆς καταναλώσεως. Ὅπως δὲ ἀνέπτυξεν ὁ συνάδελφος κ. Παπάζης, τὸ προϊὸν αὐτῆς τῆς βιομηχανίας εἶναι ἕνα εἶδος εὐρυτέρας καταναλώσεως καὶ χρησιμοποιεῖται κυρίως ἀπὸ τὸν ἀγροτικόν μας πληθυσμόν. Ἔναντι αὐτῶν, τί ἀφήνει ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἰς τὴν Ἑλλάδα; Ἀπασχολεῖ περίπου 200 ἐργάτας καὶ ἡ θέσις, τὴν ὁποίαν παίρνω εἶναι, ἰδιαιτέρως λεπτὴ καὶ νομίζω ὅτι τὸ ἐξήτασα ἀπὸ πολλὲς πλευρὲς καὶ πολὺ τὸ θέμα αὐτὸ προκειμένου νὰ πάρω αὐτὴν τὴν θέσιν, διότι ἡ βιομηχανία εὑρίσκεται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν καὶ ἀπασχολεῖ ἐκεῖ πράγματι 200 περίπου ἐργάτας ἢ ἔστω καὶ 350 ἐργάτας. Ἀλλὰ μὲ τὴν προστασίαν τὴν δασμολογικήν, μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται ὁ Ἑλληνικὸς λαός, χάρις εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μισθοδοτηθοῦν — ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀποδοχὰς τῶν ἐργαζομένων ἐκεῖ ἐργατῶν — ὄχι 300 ἐργάται ἀλλὰ ἴσως 2000 καὶ 3000 ἐργάται, χωρὶς νὰ δημιουργῆται ὁ κίνδυνος, ὁ ὁποῖος παρουσιάζεται καὶ περαιτέρω ἐπιβαρύνσεως, διότι ἡ ἰδία ἡ ἔκθεσις τῶν τριῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, τὴν ὁποίαν προανέφερον, ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ καταλήγει εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι «ἐὰν αὐξηθῇ .... (ἀναγινώσκει) ....». Εἰς αὐτὰ τὰ συμπεράσματα κατέληξεν ἡ Ἐπιτροπὴ δασμολογίου, ἐξ αὐτοῦ τοῦ σημείου τῆς ἐκθέσεως, διότι ὁλόκληρον τὴν ἔκθεσιν δὲν τὴν ἔδωσε ὁ κ. Ὑπουργός. Δὲν βγαίνει τὸ συμπέρασμα, ὅτι καὶ μὲ τὴν νέαν αὔξησιν τοῦ δασμολογίου.... (δὲν ἠκούσθη).

§40Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἔγγραφον ἦλθεν εἰς τὰς 18 τοῦ μηνὸς καὶ εἰς τὰς 22 τὸ ἐστείλαμεν. «Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων...... (ἀναγινώσκει) ....».

§41Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐζήτησα ἐγὼ τὸ ἔγγραφον.

§42Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἐζήτησεν ὁ κ. Ἡλιοῦ καὶ τὸ ἐστείλαμεν ἀμέσως.

§43Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐκάμομεν ἐπερώτησιν διότι δὲν τὸ ἐλάβομεν.

§44Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὰ πράγματα δὲν στέλλονται εἰς τὰ χέρια τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ἀλλὰ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ λαμβάνουν γνῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι.

§45Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸ 1953 ὁ δασμὸς εἰς τὰ σιδηρόφυλλα ἦτο 3% καὶ ἀνῆλθεν ἔκτοτε μέχρι 14% μὲ συνολικὴν ἐπιβάρυνσιν 35%.

§46Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ πληρωθῇ ὑπὸ τῆς βιομηχανίας. Δὲν εἶναι φόρος.

§47Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν τὴν ἀπαλλάσσετε τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν;

§48Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τώρα πληρώνει 50% ἀντὶ 150 ποὺ πληρώνουν οἱ ἄλλοι.

§49Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ 30% ἀποτελεῖ μίαν ἐπιβάρυνσιν 25 ἑκατ. δραχ. ἐτησίως ἐνῷ ἡ συνολικὴ ἀξία τῆς παραγωγῆς συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἡμιετοίμου προϊόντος δὲν ὑπερβαίνει τὸ ποσὸν αὐτό. Πέραν αὐτοῦ δὲν προκύπτει οὐδεμία ἄλλη ὠφέλεια εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν... Ἀλλὰ τὸ ἄρθρον αὐτό, εἰς τὸ ὁποῖον ἴσως μετὰ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ θὰ πρέπει νὰ ἐπανέλθῃ κανεὶς ἐπὶ τοῦ θέματος, λέγει εἰς μίαν ἄλλην διάταξιν. Εἰς αὐτὴν τὴν βιομηχανίαν, ἐπὶ συνολικῆς ἀξίας ἑτοίμου προϊόντος, εἰσάγεται τὸ 80 καὶ παράγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 20, διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ δίδεται προστασία παραγωγῆς ἠλεκτρικῶν ψυγείων ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ βιομηχανία αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία παράγει τὸ προϊὸν αὐτό. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συζητηθῇ ἡ ἄποψις ἐὰν ἡ αὔξησις δασμῶν σκοπὸν ἔχει νὰ περιορίσῃ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὴν ζήτησιν ἠλεκτρικῶν ψυγείων, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀναφέρεται. Ἀντιθέτως μὲ τὰ ληφθέντα τελευταίως μέτρα τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ΔΕΗ σκοπὸς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ζήτησιν ἠλεκτρικῶν ψυγείων. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἡ εἰσαγωγὴ ψυγείων ἐξελιχθεῖσα ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Εἰς τὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι τὸ κόστος παραγωγῆς τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων εἶναι ἀνταγωνιστικόν. Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι εἰσάγεται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοὐλάχιστον τὸ 50% τῆς συνολικῆς ἀξίας τοῦ παραγομένου ἐν Ἑλλάδι ἠλεκτρικοῦ ψυγείου, αὐξάνεται δὲ ἡ προστασία ἀπὸ 20 εἰς 35%. Ἡ ἐπιβάρυνσις ἀνέρχεται εἰς 6 ἑκ. ἡ συνολικὴ δὲ ἐπιβάρυνσις εἰς 14 ἑκ. Δὲν γνωρίζω ἀλλὰ φαντάζομαι, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἢ ἡ ἁρμόδιος ὑπηρεσία ἡ ἀσχολουμένη μὲ τὸ δασμολόγιον θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ καὶ θὰ μᾶς εἴπῃ πόσα ψυγεῖα παράγει ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία κατ’ ἔτος.

§50Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶ). Ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἠκολούθησε τὸν ἑξῆς ρυθμὸν παραγωγῆς: «1953, 265 ψυγεῖα, 1954 1146 .... (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτὸ ἀκριβῶς ἀποδεικνύει τὴν ἀνάγκην τῆς προστασίας τῆς βιομηχανίας, διότι ἐνῷ εἶχεν ἀνεβάσει τὴν παραγωγήν της εἰς 1200 περίπου ψυγεῖα κατέπεσεν αὕτη εἰς 881 ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς ψυγείων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§51Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δηλαδὴ διὰ νὰ προστατεύσητε μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία παράγει 200 ψυγεῖα καὶ παρῆγεν κἄποτε 900;

§52Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ δυνατότης τῆς παραγωγῆς της εἶναι 3 χιλ. ψυγεῖα. Καὶ δεδομένης τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἠλεκτρισμοῦ θὰ πρέπει νὰ διευκολύνωμεν τὴν δημιουργίαν ἀναλόγου βιομηχανίας ἐκμεταλλεύσεως τοῦ παραγομένου ρεύματος διότι ἄλλως εἰργάσθημεν διὰ τὸν ἠλεκτρισμὸν χάριν τῆς ξένης βιομηχανίας.

§53Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἔκαμον ἕνα ὑπολογισμόν, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ ἀφίσταται τῆς πραγματικότητος, διότι τὰ στοιχεῖα μου στηρίζονται εἰς τὰ στοιχεῖα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ὑπολογίζομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς καταναλώσεως ἰσοδυναμεῖ εἰς ἀξίαν 1.750 ψυγείων, δηλαδὴ ἐπιβαρύνεται ἡ ἑλληνικὴ κατανάλωσις μὲ τὴν ἀξίαν 1.750 ἠλεκτρικῶν ψυγείων, διὰ νὰ προστατεύσωμεν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία παράγει 280 ψυγεῖα, καὶ ἡ ὁποία ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ φθάσῃ τὰ 1.000–1.200 ψυγεῖα.

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πῶς λέγεται ἡ βιομηχανία;

§55Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Μία εἶναι ἡ βιομηχανία αὐτή. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν τρανωτέραν ἀπόδειξιν, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις δὲν ἔχει οἰκονομικὴν πολιτικήν. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ προστασία δὲν δίδεται, διότι τὸ κόστος τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας εἶναι ὑψηλὸν ἀλλὰ διότι αἱ εἰσαγωγαὶ ἔχουν πιστωτικὰς διευκολύνσεις ἀπὸ τὰς ξένας βιομηχανίας, τὰς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐξοφλήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, διότι καὶ αἱ συνθῆκαι αἱ Τραπεζιτικαὶ ἐν Ἑλλάδι εἶναι δυσμενέστεραι. Ἀναφέρει συγκεκριμένως ἡ ἔκθεσις: «.... (ἀναγινώσκει) ....». Τὴν ἐποχήν, ὅμως, ποὺ συνετάσσετο τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἐδημοσιεύετο εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως μία ἀπόφασις ὑπὸ ἡμερομηνίαν 21.11.56 τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, διὰ τῆς ὁποίας ὁρίζεται ὅτι: «Ἡ Τράπεζα δύναται .... (ἀναγινώσκει) ....». Τὴν παρελθοῦσαν ἑβδομάδα ὑπεγράφη σχετικὴ σύμβασις μεταξὺ τῆς ΔΕΗ καὶ τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι παράγουν ἠλεκτρικὰ σκεύη, ἡ κυρία δὲ ἐξ αὐτῶν ἦτο ἡ βιομηχανία ἡ ὁποία προστατεύεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ὑπολογίζεται μάλιστα ὅτι συνολικῶς τὸ ὕψος τῶν πιστώσεων εἰς ἐφαρμογὴν τῆς ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς συμβάσεως τῆς ΔΕΗ εἶναι 10 ἑκατομμύρια δραχμαί. Ποσοστὸν δὲ μεγαλύτερον τοῦ 90% θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν Ἑταιρίαν, ἡ ὁποία παράγει τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα. Κατὰ συνέπειαν βλέπομεν ὅτι ἡ δικαιολογία τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ ἔπαυσε σήμερον νὰ ὑφίσταται. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία ἔχει ἀνάγκην προστασίας.

§56Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ τιμαὶ ἐπὶ τῶν σιδηροφύλλων αἱ προσφερθεῖσαι ἐν Ἑλλάδι ὑπὸ τῶν εἰσαγωγέων εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἢ κατώτεραι;

§57Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἐσχηματίσθησαν κατὰ τὸν ἑξῆς μηχανισμόν: Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρώτην ὕλην, ἀπὸ 80 δολλάρια ἀνῆλθεν εἰς 110 $, δηλαδὴ ἔχομεν αὔξησιν κατὰ 30$. Τὰ παράγωγα αὐτῆς ηὐξήθησαν κατὰ 12 δολλάρια. Τουτέστιν, γίνεται ἕνα εἶδος ντάμπιγκ διὰ μέσου τῆς τιμῆς τῆς πρώτης ὕλης. Ἔπειτα τὰ εἰσαγόμενα σιδηρόφυλλα δὲν εἶναι πρώτης διαλογῆς, ἀλλὰ δευτέρας καὶ τρίτης. Δοθέντος δὲ ὅτι αἱ μεγάλαι βιομηχανίαι ἔχουν τεραστίαν παραγωγήν, τὸ ποσὸν αὐτὸ μεταφέρεται εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ πωλεῖται εἰς τιμὰς μικρὰς μὲ συνέπειαν νὰ προκαλῆται συναγωνισμὸς τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων τὰ ὁποῖα εἶναι πρώτης διαλογῆς. Εἶναι τοῦτο ἕνας δεύτερος λόγος ἐπιθέσεως κατὰ τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Διὰ τὰς χώρας αἱ ὁποῖαι συμπράττουν ὑπάρχουν τιμαὶ μικρότεραι.

§58Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι πάσῃ θυσίᾳ πρέπει νὰ ἐνισχυθῇ καὶ νὰ δημιουργηθῇ Ἑλληνικὴ βιομηχανία. Ἀλλ’ ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ βιομηχανιῶν πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὡρισμένα πράγματα. Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἄρθρον δημοσιευθὲν εἰς τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν ἐφημερίδα «Ναυτεμπορική», εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα: Αἱ ἐξαγωγαὶ βάμβακος ηὐξήθησαν ἀπὸ 27.000 τόννους τὸ 1955 εἰς 40.000 τόννους τὸ 1956. Συγχρόνως, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ηὐξήθησαν καὶ αἱ εἰσαγωγαὶ βαμβακερῶν ὑφασμάτων πρὸς βλάβην τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἀπὸ 3.970 τόννους τὸ 1955 εἰς 5.800 τὸ 1956. Ἐνῷ ἐξάγομεν βάμβακα πρὸς 22 δραχμάς, εἰσάγομεν ἕτοιμα προϊόντα βάμβακος πρὸς δραχ. 90 καὶ πλέον κατὰ χιλιόγραμμον. Συγχρόνως δὲ ἐνῷ παρουσιάζεται αὔξησις τῆς ζητήσεως, παρουσιάζεται κάμψις τῆς ἐγχωρίου βιομηχανικῆς παραγωγῆς, ὅπως εἶναι ἡ βαμβακουργία, τῆς ὁποίας τὰ 100% τῆς παραγωγῆς παραμένει εἰς τὸν τόπον. Ἐνῷ τῶν δύο ἄλλων βιομηχανιῶν εἶναι ζήτημα ἐὰν τὸ 15–20 ἢ 40% τῆς ἀξίας τῆς παραγωγῆς παραμένει εἰς τὸν τόπον, ἐπιβαρύνεται δὲ ἐξ ἑτέρου ἡ κατανάλωσις, μὲ βάρη τὰ ὁποῖα εἶναι πολλαπλάσια τῶν πληρωνομένων ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν μόνην ὠφέλειαν διὰ τὸν τόπον. Ἀκριβῶς διὰ τὸ λόγον αὐτὸν καὶ παρ’ ὅτι ὅπως σᾶς εἶπον, ἡ βιομηχανία τῶν σιδηροφύλλων εὑρίσκεται εἰς τὴν ἰδιαιτέραν ἐκλογικήν μου περιφέρειαν καὶ ἀπασχολεῖ ἀποκλειστικῶς ἐργάτας ἀπὸ τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ὑποστηρίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἐπιβαρύνεται εἰς τοιαύτην ἔκτασιν ἡ κατανάλωσις. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν βιομηχανίαν, πιστεύω ὅτι ὁ Διευθυντὴς καὶ ἱδρυτής της εἶναι ἄξιος καὶ μὲ πολλὰς ἐπιχειρηματικὰς ἱκανότητας. Ἀλλ’ ἡ περίπτωσις τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων δὲν ἀφορᾷ προϊόντα ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ φιλοδοξῇ ἡ Ἑλλὰς νὰ περιλαμβάνῃ εἰς τὸν κατάλογον τῶν προϊόντων της καὶ ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν εἶναι βιομηχανία ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ, ἐφ’ ὅσον συνεπάγεται τόσας θυσίας διὰ τὴν Ἑλληνικὴν κατανάλωσιν. (Χειροκροτήματα).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§60Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι κατ’ ἀρχὴν ὀρθῶς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προβλέπει τὴν προστασίαν τὴν δασμολογικὴν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς τῶν σιδηροφύλλων. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἐὰν ἔχωμεν γενικὰς διαφωνίας μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἐφαρμογῆς τῆς γενικῆς δασμολογικῆς πολιτικῆς. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὁμιλοῦμεν συγκεκριμένως ἐπὶ τῶν τροποποιήσεων τὰς ὁποίας ἐπέφερεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, δηλαδὴ ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ ὑπάρξῃ δασμολογικὴ προστασία μιᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία λειτουργεῖ ἤδη ἀπὸ 20ετίας περίπου ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ ὁποία καθὼς ἔχω πληροφορίας εἶναι ἡ μοναδικὴ εἰς τὴν χώραν μας. Ὡς γενικὴν ἀρχὴν ὑποστηρίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ βοηθήσῃ ὥστε νὰ ἐξυγιανθοῦν καὶ ἀνδρωθοῦν αἱ βιομηχανίαι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον θὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἀπορρόφησιν τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ, ἀλλ’ ἐπὶ πλέον θὰ συντελέσουν νὰ μὴ γινώμεθα ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως τῶν ξένων βιομηχανιῶν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐξ ὅσων ἤκουσα δύο ἦσαν τὰ ἐπιχειρήματα ἐναντίον τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Τὸ πρῶτον εἶναι ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δὲν εἶναι βιώσιμος καὶ τὸ δεύτερον ὅτι ἐπιβαρύνεται ἡ κατανάλωσις. Νομίζω ὅτι τὸ πρῶτον ἐπιχείρημα δὲν εὐσταθεῖ διότι πρόκειται περὶ βιομηχανίας τῆς ὁποίας εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπορροφήσῃ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ὁλόκληρον τὴν παραγωγήν, ἀνερχομένην εἰς 10.000 τόννους, ἐνῷ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ἀνέρχεται εἰς 23.000 τόννους. Εἶναι, λοιπόν, δυνατόν, νὰ ἀπορροφήσῃ ὁλόκληρον τὴν παραγωγὴν ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις καὶ νὰ ὑπάρχῃ καὶ περιθώριον διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐξαγωγῶν. Ἀλλά, ἐπὶ πλέον, ἡ τιμή, εἰς τὴν ὁποίαν ἡ βιομηχανία αὐτὴ διαθέτει τὸ προϊόν της, εἶναι τιμὴ συναγωνίσιμος, μὲ τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα. Τελευταίως, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εἶναι συναγωνίσιμος. Διότι ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ εἴδους αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, παρὰ εἰσαγωγέως, ἐκπροσωποῦντος ἕνα μεγάλο βιομηχανικὸν τράστ, δὲν παρέχει τὴν πρώτην ὕλην εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, εἰς τὴν διεθνῆ τιμὴν τῶν 80 δολλαρίων, εἰς τὴν ὁποίαν ἐκεῖνες χρησιμοποιοῦν τὴν πρώτην ὕλην, διὰ νὰ φέρουν εἰς δύσκολον θέσιν τὴ Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν καὶ νὰ τὴν ἀναγκάσουν νὰ κλείσῃ. Ὅπως δὲ ἐπληροφορήθην, εἶναι μία ὠργανωμένη προσπάθεια τῶν εἰσαγωγέων αὐτῶν, νὰ ἀναγκάσουν τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν νὰ ὑποκύψῃ, νὰ τὴν ἐξαγοράσουν, ἂν εἶναι δυνατόν, εἰς μίαν ἐξευτελιστικὴν τιμήν, ὥστε νὰ ἐκμηδενίσουν κάθε ἐμπόδιον, σχετικῶς μὲ τὸ ἐμπόριον τῶν σιδηροφύλλων. Ἀλλά, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀποκτήσουν ἐλευθερίαν κινήσεως, θὰ μᾶς ἔχουν ὑποχειρίους καὶ θὰ αὐξήσουν τὰς τιμὰς εἰς ἐπίπεδα, ποὺ ἐκεῖνοι θὰ θέλουν, χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα, νὰ ἀντιτάξωμεν μίαν στοιχειώδη ἄμυναν, ὅπως σήμερον στοιχειώδης εἶναι ἡ ἄμυνα, τὴν ὁποίαν ἀντιτάσσομεν μὲ τὴν βιομηχανίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ ὁλοκλήρους τὰς ἀνάγκας τῆς Ἑλληνικῆς καταναλώσεως, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις — ἐὰν θελήσῃ — μὲ ἀποφασιστικότητα νὰ τὴν βοηθήσῃ, διὰ νὰ ἐξυγιανθῇ.

§61Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὑρίσκω σημαντικὰς τὰς παρατηρήσεις, εἰς τὰς ὁποίας προβαίνετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ συγκρίνω τὰς σκέψεις σας — διότι θέλω νὰ καταλήξω καὶ ἐγὼ εἰς συμπεράσματα — πρὸς τὰς σκέψεις, τὰς ὁποίας διετύπωσεν ὁ ἐκ Πειραιῶς συνάδελφος κ. Τζαννετάκης, καὶ εὑρίσκω, ὅτι, ἐνῷ αἱ ἰδικαί σας σκέψεις καὶ ἄλλων κυρίων, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν εἰς προηγουμένας συνεδριάσεις, συγκεκριμένως, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, ἦσαν σκέψεις βασιζόμεναι ἐπὶ θετικοῦ περιεχομένου, αἱ σκέψεις τοῦ κ. Τζαννετάκη — καὶ πρὸς στιγμὴν μὲ κατέλαβεν ὁ πειρασμός, νὰ τὸν διακόψω — εἶχον καθαρῶς ἀρνητικὸν περιεχόμενον. Ὁ κ. Τζαννετάκης, ὁ ὁποῖος ἔχει εἰδικότητα καὶ ὁ ὁποῖος ἔχει, πράγματι, μελετήσει τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα τοῦ τόπου, εἶπεν — ἂν δὲν ἀπατῶμαι — κατὰ τρόπον μᾶλλον αὐθαίρετον, ὅτι αἱ βιομηχανίαι α καὶ β δὲν εἶναι βιώσιμοι, πρέπει νὰ κλείσουν. Ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἐξήγησεν ἐπαρκῶς ὡς ὤφειλεν, ὡς οἰκονομολόγος, νὰ ἐξηγήσῃ ἐπαρκῶς, διατὶ δὲν εἶναι, πότε εἶναι καὶ πότε δὲν εἶναι μία βιομηχανία βιώσιμος. Ἠρκέσθη εἰς σύγκρισιν ὡρισμένων τιμῶν. Καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν, ἀκριβῶς, σᾶς διέκοψα, διότι ἐθίξατε τὸ καιριώτερον σημεῖον. Συνέκρινε τιμάς, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι τιμαὶ πραγματικαί. Δὲν ἐξήτασεν οὐσιαστικῶς τὸ θέμα, ἀλλὰ μόνον τυπικῶς. Δὲν ἠρεύνησεν, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον μία τοιαύτη βιομηχανία ἢ οἱαδήποτε ἄλλη — καὶ ἐγὼ πιστεύω εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανίας ἐν Ἑλλάδι— ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνορθωθῇ διὰ μιᾶς μικρᾶς βοηθείας τοῦ Κράτους καὶ κυρίως διὰ τῆς ἐπιχειρηματικῆς διαφωνίας καὶ διὰ τῆς θυσίας, εἰς τὴν ὁποίαν, βεβαίως, πρέπει νὰ προβαίνουν οἱ ἀναλαβόντες τὴν μεγάλην αὐτὴν ὑπηρεσίαν ἔναντι τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς οἰκονομίας, δηλαδὴ οἱ ἴδιοι οἱ ἐπιχειρηματίαι καὶ φυσικὰ καὶ οἱ ἐργάται, οἱ ὁποῖοι εἰσφέρουν καὶ τὸ αἷμα των ἀκόμη εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις. Δὲν ἐξήτασε τὸ θέμα αὐτό. Ὡμίλησε κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος μοῦ ἀφῆκε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν ἠθέλησε νὰ ἐμβαθύνῃ ἐνῷ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐμβαθύνῃ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. Τζαννετάκης ὅτι ἐπειδὴ ἡ τιμὴ τῆς εἰσαγωγῆς, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τῆς πρώτης ὕλης, ἡ ὁποία, πράγματι, δὲν εἶναι, ἁπλῶς, πρώτη ὕλη, εἶναι σχεδὸν ἕτοιμα σιδηρόφυλλα, ἀλλὰ σχεδὸν ἤδη κατειργασμένα, ἐὰν ἡ τιμὴ αὐτὴ — καὶ σεῖς τὸ ἀπεκαλύψατε, πρὸ ὀλίγου, οὔτε ἐγὼ τὸ ἐγνώριζον καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι, διὰ νὰ τὸ ἀποκαλύψητε, θὰ τὸ γνωρίζητε καλῶς, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι πλαστὴ — εἶναι ἀποτέλεσμα ὡρισμένης ἐνεργείας, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὸ κλείσιμον μιᾶς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας καὶ ἑπομένως, θὰ πρέπει τὸ Κράτος καὶ ἡμεῖς ἡ Βουλὴ νὰ ἀντιδράσωμεν εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν καὶ ὄχι νὰ ὑποκύψωμεν εἰς αὐτήν. Μόνον τότε θὰ εἶχεν ὁ κ. Τζαννετάκης δίκαιο, ἐὰν ἐνθυμούμενος ὅσα διδάσκουν τὰ βιβλία, τὰ σχετιζόμενα μὲ τὴν ἵδρυσιν καὶ σκοπιμότητα ἱδρύσεως μιᾶς βιομηχανίας καὶ πολλῶν — ὑπάρχει βιβλιογραφία ἐξαίρετος ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς σκοπιμότητος ἱδρύσεως μιᾶς βιομηχανίας εἰς ὡρισμένον τόπον — ἐάν, ἐνθυμούμενος αὐτά, τὰ ὁποῖα περιγράφουν καὶ ἀναπτύσσουν οἱ κυριώτεροι καὶ σπουδαιότεροι συγγραφεῖς, παρεμέριζε αὐτὸ τὸ τυχὸν καὶ μόνον τυχὸν καὶ μάλιστα, ἴσως, κακόν, ἀπὸ πάσης ἀπόψεως κακοῦ περιεχομένου, γεγονὸς καὶ ἐπήγαινεν εἰς τὴν οὐσίαν καὶ μᾶς ἔλεγεν, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον, εἰς ἣν περίπτωσιν ἐξησφαλίζετο ἡ εἰσαγωγὴ τῆς πρώτης ὕλης τῆς ἡμικατειργασμένης ὕλης, εἰς τὰ 80 δολλάρια, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σταθῇ ἡ βιομηχανία. Καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι καταφατική. Ἐὰν εἰσήγετο εἰς τὴν τιμὴν αὐτήν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ σταθῇ. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, εὑρισκόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, ἐνώπιον μιᾶς βιομηχανίας, τὴν ὁποίαν πλήττουν ὡρισμένα συμφέροντα καὶ τὴν ὁποίαν προτείνουν ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων συναδέλφων, νὰ πλήξωμεν καὶ ἡμεῖς. Λοιπόν, αὐτὴ ἡ σκέψις τοῦ κ. Τζαννετάκη εἶναι, πράγματι παράδοξος. Ἡμεῖς πρέπει νὰ ἀντιδράσωμεν εἰς τὰ πλήγματα αὐτά. Ἐγὼ πιστεύω, ὅτι βιομηχανίαι, ὅπως εἶναι ἡ βιομηχανία σιδηροφύλλων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθοῦν ἐν Ἑλλάδι. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ 20 ἔτη ζῇ καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑφίσταται κρίσιν, ἔχει ζημίας καὶ ὅμως ἀντέχει, εἶναι γεγονός, τὸ ὁποῖον ἀντικρούει τὰ πολὺ πρόχειρα πράγματα, ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Τζαννετάκης, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔχει συνηθίσει μὲ ἐπιχειρήματα καὶ μὲ σκέψεις πολὺ περισσότερον θεμελιωμένας. Τὸ θέμα τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, κύριε συνάδελφε — καὶ μὲ συγχωρῆτε, διὰ τὴν μακρὰν διακοπὴν — εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται μεγάλην τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Τύπου. Πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέραν ἐργασίαν εἰς τοὺς Ἕλληνας. Πρέπει νὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς, εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ πρωτοβουλία νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ ἀποδώσῃ, νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἀπόδοσιν αὐτήν. Καὶ εἰς ἣν περίπτωσιν ἡ βοήθεια τοῦ Κράτους εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν ἀπόκρουσιν πονηρῶν πνευμάτων καὶ ἐνεργειῶν, πρέπει ἡ βοήθεια τοῦ Κράτους νὰ δίδεται. Ἐάν, βεβαίως, ἡ βοήθεια τοῦ Κράτους, δεδομένη, στηρίζῃ, πράγματι, βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθοῦν ὡς βιώσιμοι, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν νόμων τῆς πολιτικῆς οἰκονομίας, τότε φυσικὰ θὰ πρέπει νὰ μὴ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν, εἰς ἣν περίπτωσιν θὰ ὑπεστήριζε μία τοιαύτη προστασία. Εἰς τὴν προκειμένην, ὅμως, περίπτωσιν, νομίζω, ὅτι ἔχετε ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἐκάματε ἄριστα, ἀποκαλύψαντες αὐτὰ τὰ 2–3 σημεῖα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ταὐτοχρόνως, ἐνῷ εἶναι ἀποκαλυπτικὰ τῆς ἀληθείας, ἀποκαλύπτουν καὶ τὴν ἔλλειψιν βάρους τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ κ. Τζαννετάκη.

§62Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία περίπτωσις καὶ τῶν 2 βιομηχανιῶν καὶ ἐπειδὴ εἶναι Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι καὶ διὰ τοὺς εἰδικοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀνέφερον προηγουμένως καὶ κατέβαλον, πράγματι, μεγάλην προσπάθειαν, νὰ πεισθῶ, ὅτι εἶναι βιώσιμοι, ὅτι εἶναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἀνάγκην αὐτῆς τῆς προστασίας καὶ ὅτι ὀρθῶς τοὺς δίδεται αὐτὴ ἡ προστασία, θὰ περιορισθῶ νὰ ἐπαναλάβω δύο ἀριθμούς, κύριε Κοθρῆ. Ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν 110 καὶ 139 δολλαρίων, ἡ ὁποία, ὅπως καὶ νὰ τὸ κάμνωμεν, εἶναι σήμερον μία πραγματικότης, ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶναι ζήτημα, ἐὰν ἀφήνῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἐὰν δημιουργῇ ἐτήσιον εἰσόδημα 5 ἢ 6 ἑκατομμύρια δραχμῶν. Διὰ νὰ ἔχωμεν, λοιπόν, μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἀφήνει ἐτήσιον εἰσόδημα 5 ἢ 6 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἐπιβαρύνομεν τὴν κατανάλωσιν μὲ 25 καὶ πλέον ἑκατομμύρια τὸν χρόνον. Ἐὰν εἶναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, νὰ δεχθῶμεν, ὅτι αὐτὴ ἡ προστασία ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ὡς ἀντίποινον τῆς ὑπάρξεως μιᾶς βιομηχανίας, ἡ ὁποία τόσον μικρὸν εἰσόδημα ἐξασφαλίζει καὶ τόσον ὀλίγην ἀπασχόλησιν. Τὰ ἔσοδα αὐτὰ ὁ προϋπολογισμὸς ἠμποροῦσε νὰ τὰ διαθέσῃ δι’ ἐπιδοτήσεις ἀνέργων.

§63Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εὐχαριστῶ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, διότι διὰ τῆς διακοπῆς του ἔθεσε τὸ θέμα εἰς τὴν ὀρθὴν βάσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὑποστηρίζω. Κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται περὶ μιᾶς βιομηχανίας εἰς τὴν Χώραν, ἥτις λειτουργεῖ ἀπὸ 20ετίας καὶ ἀπέδειξεν ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ καὶ ἡ ὁποία ὑφίσταται σήμερον ὠργανωμένον συναγωνισμὸν ἐκ μέρους ξένων κεφαλαίων καὶ βιομηχάνων. Ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἀναγκάζεται νὰ πληρώνῃ τὴν πρώτην ὕλην, κατὰ 30%–40% περισσότερον τῆς διεθνοῦς τιμῆς. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, νὰ ἐπιζήσῃ ἂν δὲν βοηθηθῇ; Ἡ βιομηχανία αὐτὴ ὑφίσταται ἐκ μέρους τῶν ξένων ἰσχυρῶν βιομηχάνων ἀθέμιτον συναγωνισμὸν διὰ νὰ τὴν ἐκμηδενίσουν καὶ ἐπιτύχουν εἰς ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τὴν ἐξαγοράν της, ὁπότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ οὐδὲν ἐμπόδιον διὰ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τῶν σιδηροφύλλων εἰς τὸ μέλλον ἥτις θὰ ἐπιβαρύνῃ καὶ πάλιν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Μία βιομηχανία, κύριοι συνάδελφοι, ἠμπορεῖ νὰ ἀτυχήσῃ, διὰ δύο λόγους: Εἴτε διότι δὲν εἶναι βιώσιμος, εἴτε διότι ἡ διαχείρισις αὐτῆς γίνεται κακῶς. Καὶ ἐὰν μὲν δὲν εἶναι βιώσιμος, τότε δὲν θὰ πρέπει βεβαίως νὰ τύχῃ ὑποστηρίξεως. Ἐὰν ὅμως, εἶναι βιώσιμος καὶ ἐκ κακῆς ἴσως διαχειρίσεως εὑρίσκεται εἰς δυσχερῆ θέσιν τότε θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ τὴν ἐλέγξῃ καὶ νὰ τὴν ἐνισχύσῃ διὰ νὰ καταστῇ βιώσιμος. Δυστυχῶς, τὸ Κράτος, συνήθως δὲν βοηθεῖ τὴν ἀτομικὴν πρωτοβουλίαν. Τὸ ὅτι ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ βοηθήσῃ μίαν τοιαύτης πρωτοβουλίας βιομηχανίαν, εἶναι εὐχάριστον σημεῖον. Φρονῶ ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ ἡ βιομηχανία αὕτη κάθε ὑποστηρίξεως. Φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιδράσωμεν καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦ δασμοῦ ἐὰν ὑπάρξῃ ἀνάγκη ἀπὸ 14% νὰ αὐξηθῇ εἰς 18%, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ βιομηχανία αὐτὴ νὰ συναγωνισθῇ ἀποτελεσματικῶς τὴν ξένην. (Χειροκροτήματα).

§64Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι εὐτύχημα, ὅτι τὸ συνονθύλευμα, τὸ ὁποῖον ἔφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν γενικωτέρας συζητήσεως ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐπὶ τῆς γενικωτέρας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπὶ εἰδικῶν θεμάτων βιομηχανικῆς πολιτικῆς. Ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, παρεμβαίνων εἰς τὴν συζήτησιν, ἐνετόπισε τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπὶ ἑνὸς συγκεκριμένου ζητήματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου, φρονῶ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις, ὄχι μόνον τῶν εἰδικῶν ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, ἀλλὰ καὶ τῶν μελῶν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὥστε νὰ μορφώσωμεν συγκεκριμένην καὶ σαφῆ ἀντίληψιν ἐπὶ τῆς ἀκολουθητέας βιομηχανικῆς πολιτικῆς μας. Ἡ ἔννοια βιωσιμότης, μιᾶς συγκεκριμένης βιομηχανικῆς μονάδος, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ἔχει πολλὰς ἐννοίας. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ βιωσιμότητος μιᾶς βιομηχανίας, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ δυνατὸν νὰ ἦτο βιώσιμος τὸ 1950, ὅτε τὸ πρῶτον φερ’ εἰπεῖν συνεστήθη, ἔπαυσε ὅμως, νὰ εἶναι τοιαύτη κατὰ τὸ 1955. Ὁ νόμος τῆς γεννήσεως καὶ φθορᾶς μιᾶς βιομηχανίας, εἶναι καθολικός, καὶ συλλαμβάνει κάθε περίπτωσιν. Ὁ ρυθμὸς καὶ ἡ τάσις τῆς καταναλώσεως εἴτε ὡς μέγεθος εἴτε ὡς στροφὴ πρὸς νέα εἴδη καθορίζει τὴν διάρκειαν τοῦ κύκλου ζωῆς εἰς ἑκάστην δεδομένην περίπτωσιν. Βιομηχανικῶς ἰδίως εἰς χώρας ὡς ἡ Ἑλλάς, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὄχι μόνον ἡ βιωσιμότης δεδομένης βιομηχανικῆς μονάδος, ἀλλὰ οἱ σκοποὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς, ἡ βιωσιμότης τῆς χώρας θὰ ἠδυνάμην νὰ εἴπω, πρέπει νὰ λαμβάνεται πρωτίστως καὶ κυρίως ὑπ’ ὄψιν. Διότι, ἐὰν διὰ μιᾶς ὑπερμέτρου ἐπιβαρύνσεως τῆς καταναλώσεως, ἡ δεδομένη βιομηχανία καλύπτει τὰ ἔξοδα παραγωγῆς, τότε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν διὰ τὰ γενικώτερα συμφέροντα τοῦ τόπου. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου. Φρονῶ, ὅτι ὁ συνάδελφος κ. Τζαννετάκης, ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς περιπτώσεως, ἔχει δίκαιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἑλλάδα συνεχῶς νὰ διαθέτωμεν κεφάλαια πρὸς ἐνίσχυσιν βιομηχανίας, τῆς ὁποίας ἡ μοῖρα ἔχει ἤδη κριθῆ. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνεται τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν διὰ τὴν ἐνίσχυσιν μιᾶς βιομηχανίας ὄχι βιωσίμου. Οἱ ἀριθμοὶ δεικνύουν τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἐπιδοτεῖται μὲ ἕνα ποσὸν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν κατανάλωσιν τέτοιο, τὸ ὁποῖον ἐὰν ἀφήνετο ἐλεύθερον καὶ ἐὰν δὲν... (δὲν ἠκούσθη) διὰ τῆς μεθόδου τῆς δασμολογικῆς προστασίας, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ ἀγοραστικὴ αὐτοῦ δύναμις καὶ τὰ ἐπακόλουθα αὐτῆς φαινόμενα νὰ κινήσουν τόσες δουλειές, τῶν ὁποίων ἡ ἔκτασις τῆς σημερινῆς βιομηχανίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ βιωσιμότητος τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας. Γνωρίζομεν ἐπίσης ὅτι ἀπὸ τῆς συστάσεώς της μέχρι σήμερον ἡ δασμολογικὴ προστασία ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος αὐξάνει συνεχῶς. Τοῦτο τί σημαίνει; Σημαίνει ὅτι ναὶ μὲν ἦτο δυνατὸν κατὰ τὸν χρόνον τῆς συστάσεως, ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία νὰ εἶχε θεωρηθῆ καὶ ἀπὸ τεχνικῆς καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως ὡς βιώσιμος, μετὰ ταῦτα, ὅμως, καὶ μετὰ τὴν παρέλευσιν τῶν 4 ἢ 5 ἐτῶν, ἐδημιουργήθησαν εἰς τὴν διεθνῆ ἢ εἰς τὴν Εὐρωπαϊκὴν ἀγορὰν ὅροι τέτοιοι, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ ἀποκαλέσωμεν τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν βιώσιμον.

§65Κ. ΜΑΡΗΣ. Ἀκούομεν μετὰ προσοχῆς τὰ ὅσα λέγετε, ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ μᾶς εἴπητε περὶ τῆς βιωσιμότητος ἢ μὴ τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας περὶ τοῦ ντάμπιγκ τὸ ὁποῖον ἔχει ἐξαπολυθῆ ἐναντίον της;

§66Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐὰν μοῦ ἐπιτρέπατε νὰ τελείωνα θὰ τὸ ἀνέφερα καὶ αὐτὸ, διότι πρόκειται νὰ ἐξετάσω καὶ τὰς δύο ἀπόψεις ἐν πνεύματι καλῆς πίστεως καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀποκρύψω τίποτε. Δὲν παίρνω θέσιν, δὲν γνωρίζω τοὺς ἀντιδίκους. Ἑπομένως, διὰ νὰ ἐπανέλθω, οἱ ὅροι οἱ ὁποῖοι ὑπῆρχον εἰς τὴν δημιουργίαν τῆς βιομηχανίας ἔχουν μεταβληθῆ καὶ δὲν ὑπάρχουν σήμερον. Τὸ γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ταχείας αὐτῆς οἰκονομικῆς μεταβολῆς εἰς τὸν χῶρον ὁ ὁποῖος λέγεται Εὐρώπη, δὲν ἐπισημαίνεται μόνον διὰ τῆς δημιουργίας Εὐρωπαϊκοῦ εὐρυτέρου Ὀργανισμοῦ ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ ἐνδιαφέροντος τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκδηλώσει τὸ κεφάλαιον, εἴτε Ἑλληνικὸν τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, εἴτε καὶ Ἀμερικανικὸν κεφάλαιον. Ὅταν, λοιπόν, ὁμιλοῦμεν, περὶ τῆς βιωσιμότητος τῆς βιομηχανίας τῶν σιδηροφύλλων καὶ ἐὰν συνδυάσωμεν μὲ μίαν εἴδησιν τοῦ «Οἰκονομικοῦ Ταχυδρόμου», ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ διὰ τὴν ἵδρυσιν μιᾶς βιομηχανίας σιδηροβιομηχανίας καὶ χάλυβος, ὑπὸ Νιάρχου–Ἀνδρεάδη, ἀνέφερεν ὅτι ὁ Νιάρχος ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν παραγωγὴν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὰ ναυπηγεῖα, καταλαβαίνετε ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἕνας ἄλλος κολοσσὸς εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ ὁποῖος μὲ διαφορετικοὺς τεχνικοὺς συντελεστὰς παραγωγῆς, μὲ καλλιτέραν ὀργάνωσιν, νὰ ἔχῃ ἐντελῶς διαφορετικὴν ἐξέλιξιν διὰ τὴν παροῦσαν κατάστασιν τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν ἔννοιαν τῆς βιωσιμότητος τῆς βιομηχανίας, διὰ νὰ πᾶμε καὶ εἰς τὴν οἰκονομικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν προστασίαν αὐτῆς ταύτης τῆς βιομηχανίας. Θέλω νὰ τονίσω τὸ γεγονὸς ὅτι μὲ μεγάλην μου λύπην βλέπω τελευταίως ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ βιομηχανικῆς πολιτικῆς, ὅταν κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ συνέρρευσαν τόσα κεφάλαια ἐκ τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἢ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰς τὴν χώραν μας. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου βιομηχανίαν διὰ τὴν ὁποίαν ἡ Τράπεζα, ἡ ὁποία διέθεσε ἕνα ποσὸν 500 χιλ. δολλαρίων διὰ τὴν ἵδρυσίν της, κατόπιν ἦλθεν δι’ ἄλλης ἐμπεριστατωμένης μελέτης τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ εἶπεν ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ χρειάζεται ἄλλες 620 χιλ. δολλάρια διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὸ τεχνικὸν ἡμιτελὲς ἔργον τὸ ὁποῖον ἐμελετήθη. Καταλαβαίνετε ὅτι γίνεται μία σπατάλη κεφαλαίου καὶ καταλήγομεν νὰ μὴ ὑπάρχῃ προστασία τῆς βιομηχανίας ὑπὸ τὴν ὀρθὴν ἔννοιαν. Διότι, δὲν ἀποκλείω τὸ γεγονὸς ὅτι μία βιομηχανία, ἡ ὁποία εἰσάγει τὴν πρώτην ὕλην ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς νὰ θεωρηθῇ ὅτι προσφέρει μίαν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τόπον, ὅπως ἐπίσης δὲν ἀποκλείεται μία βιομηχανία, τῆς ὁποίας ἡ ὕλη παράγεται εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν νὰ μὴ θεωρῆται ἐπαγωγὸς τῶν συμφερόντων μας. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα διαλλακτικοὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ἀλλὰ τὸ ὅλον θέμα πρέπει νὰ ἐξετάζεται ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῶν σκοπῶν οἰκονομικῆς πολιτικῆς τοὺς ὁποίους ἔχομεν θέσει πρὸ ἡμῶν καὶ τῶν μεθόδων πρὸς ἐπίτευξιν αὐτῶν. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸν κανονικὸν δρόμον τῆς ἀγορεύσεώς μου, εἰς τὸ σημεῖον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐνδιαφέρει. Μέγας θόρυβος ἔχει δημιουργηθῆ δι’ ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, ἡ ὁποία κυκλοφορεῖ εἰς τὸ εὐρὺ κοινόν, καὶ τὸν μέσον Ἕλληνα, ὡς γνωστὴ ὑπόθεσις τῶν χαλυβδοφύλλων. Λέγονται πράγματα καὶ ἐναντίον καὶ ὑπὲρ τῆς ὑποθέσεως. Ὁ Ἕλλην πολίτης ὁ ἀκατατόπιστος νομίζει ὅτι πρόκειται περὶ ὑποθέσεως καταπληκτικοῦ σκανδάλου, ὅλοι ὁμιλοῦν περὶ ὑποθέσεως σοβαρωτάτης καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὀξύτης ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῆ διὰ τὴν ἐξουδετέρωσιν τῶν ἐκτεθειμένων ἐπιχειρημάτων, ἔχει δημιουργήσει τὴν ἐντύπωσιν τῆς κονταρομαχίας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι σημεῖον τῶν καιρῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὅτι ἔχομεν ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ τὴν τάξιν τῶν ἐμπόρων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ τοὺς ἰδιοκτήτας τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας. Ποῖα εἶναι τὰ ἐκτιθέμενα ἐπιχειρήματα; Ἐὰν πάρωμεν τὴν τάξιν τῆς Ἑταιρίας σιδηροφύλλων, θὰ ἴδωμεν ὅτι πρῶτον ἡ Ἑταιρία αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑφίσταται ἕνα πόλεμον ἀπὸ τὴν Κοινότητα Χάλυβος, ὅτι ἡ πρώτη ὕλη ἔχει αὐξηθῆ, ἐνῷ ἀντιθέτως τὰ κατεργαζόμενα εἴδη τῆς Κοινότητος Χάλυβος ἢ ἄλλων βιομηχανιῶν ἔρχονται ἐδῶ μὲ ἠλαττωμένας τιμάς. Ἡ Ἑταιρία παραπονεῖται, διότι καὶ ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν εἰσάγονται τὰ παρεμφερῆ πρὸς τὰ παραγόμενα παρ’ αὐτῆς εἴδη τυγχάνουν μιᾶς τεραστίας ἐπιδοτήσεως ἐκ μέρους τῶν χωρῶν αἱ ὁποῖαι μετέχουν εἰς τὴν Κοινότητα Χάλυβος καὶ ἐπίσης ἔχουν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν τοιαύτην ὥστε τὰ εἴδη τὰ ἐκεῖ παραγόμενα νὰ εἶναι 50% κάτω τοῦ ἐκεῖ ὑπάρχοντος κόστους. Τὸ ἄλλο ἐπιχείρημα εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅταν θέλωμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι δὲν ὑπάρχει κλάδος τῆς βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἐπιδοτῆται εἴτε ἀμέσως ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς ὡρισμένης φορολογίας, εἴτε ἐμμέσως ὑπὸ τῆς καταναλώσεως ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς δασμολογικῆς προστασίας. Μάλιστα, ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρία, θεωροῦσα τὰς ἀξιώσεις της ὡς πολὺ μετριοπαθεῖς ἀνέφερεν τὸ ὑψηλὸν ποσοστὸν τῆς προστασίας δασμολογίου ἄλλων κλάδων, βιομηχανιῶν μας. Καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην περίπτωσιν ἔχομεν τὴν τάξιν τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν εἰδῶν τὰ ὁποῖα παράγονται ἀπὸ τὴν ἐν λόγῳ βιομηχανίαν. Ὁ χαρακτηρισμός των, ὁ οἱοσδήποτε, ὁ ὁποῖος μάλιστα, μὲ ξενίζει εἰς μίαν διαμάχην τοιαύτης σημασίας, ὡς πρακτόρων, ἢ ὅ,τι δήποτε ἄλλο, μοῦ φαίνεται ὅτι δὲν μὲ ἐμποδίζει νὰ μεταφέρω καὶ αὐτῶν τὰ ἐπιχειρήματα εἰς ὀλίγας λέξεις. Λέγουν, δηλαδή, τὰ ἑξῆς: Ἐνδιαφέρεται διὰ τὰ ἰδικά του συμφέροντα καὶ ὄχι διὰ τὰ συμφέροντα τῆς καταναλώσεως. Ὅτι, κατ’ ἀρχήν, ἡ Ἑταιρία ἡ ὁποία διαθέτει τὰ προϊόντα της μὲ μίαν Α τιμήν, ἔχει ἓν ποσοστὸν κέρδους περὶ τὰς 2,99 δραχμάς. Ἑπομένως, οἱαδήποτε προστασία καὶ ἂν δοθῇ θὰ σημαίνῃ προσαύξησιν τῶν κερδῶν, τῶν ἐπιτυγχανομένων ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Ἑταιρίας. Τὸ ἐπιχείρημα τὸ ἄλλο εἶναι ὅτι, λόγῳ κακῆς ὀργανώσεως καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς τοῦ δανεισμοῦ ἢ τῆς καθυστερήσεως ὡρισμένων ὀφειλῶν (παγωμένων πιστώσεων) πρὸς τὸν Ο.Χ.Ο.Α., ἡ Ἑταιρία ἔχει δώσει ἐξετάσεις. Τρίτον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον εἶναι, καὶ ὑπὸ τὴν ἄποψιν, ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἐθέσαμεν τὸ ὅλον πρόβλημα, καίριον, δηλαδὴ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι σήμερον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ ἀνὰ τακτὰ ἑξάμηνα ἢ ὀκτάμηνα νὰ μᾶς ζητοῦν καὶ νέας αὐξήσεις τῆς δασμολογικῆς προστασίας, εἶναι καὶ αὐτὸ ἐναντίον τῆς βιωσιμότητος τῆς βιομηχανίας. Ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ τὸ ὁποῖον ἐμμέσως χρηματοδοτεῖ τὴν βιομηχανίαν, καὶ τὸ γεγονὸς τῆς χορηγήσεως ὡρισμένων ἀτελειῶν ἢ ἀπαλλαγῶν, φόρου κύκλου ἐργασιῶν, δημιουργεῖ μίαν προνομιοῦχον θέσιν διὰ τὴν ἐν λόγῳ βιομηχανίαν, ἡ ὁποία εἶχεν εὐνοηθῆ ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος τὸ Κράτος νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του ἔσοδα, διὰ νὰ προασπίσῃ μίαν βιομηχανίαν τῆς ὁποίας ἡ μοῖρα εἶναι ἐσφραγισμένη. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐπιχειρήματα ἀπὸ τὴν ἑτέραν πλευράν. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτή, δηλαδὴ δύο ἀντιτιθεμένων ὁμάδων προσώπων, μὲ τὰ λεπτομερειακὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα μᾶς προσφέρουν, ἔπρεπε νὰ δημιουργήσῃ ἀνησυχίας εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν καὶ νομίζω ὅτι ἦτο ἠθικὴ ὑποχρέωσις ὑμῶν, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἅμα τῇ δημιουργία τοῦ θορύβου, νὰ κατατοπίζατε τὸ εὐρύτερον Ἑλληνικὸν κοινόν, ὁ Ἕλλην ἐκλογεύς, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔδωσε τὴν δύναμιν νὰ ἀποφασίζετε ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, νὰ μάθῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τί κάμνει ἡ Κυβέρνησις καὶ ποῖα εἶναι τὰ ἑκατέρωθεν ἐπιχειρήματα εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παρέλθῃ τόσος χρόνος, ὥστε νὰ δημιουργῆται εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν, ἤδη τραυματισμένην ἀπὸ τόσα ἄλλα γεγονότα, ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὰ προβλήματα, τοῦ εὐρυτέρου καταναλωτικοῦ κοινοῦ παραβλάπτονται. Καὶ πῶς παραβλάπτονται; Ὅταν ἔχωμεν μίαν ἐπιδότησιν, εἴτε ἐμμέσως ἀπὸ μείωσιν τῆς φορολογικῆς προστασίας, εἴτε ἔχωμεν μίαν φορολογικὴν ἀπαλλαγήν, τοῦτο σημαίνει ὅτι καὶ εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ εἰσοδήματος ἔρχεται αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος καὶ δημιουργεῖ μεγαλυτέρας ἀνισότητας. Δεύτερον δέ, ὅτι τὸ ἴδιον Κράτος, περιορίζον τὰ δημόσιά του ἔσοδα, ἔχει ὀλιγωτέρας δυνατότητας διὰ δημοσίας δαπάνας. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συλλογισθῇ κανεὶς ὅτι διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως ἡ ὁποία ἑκάστοτε χορηγεῖται δι’ αὐτῶν τῶν δύο τρόπων εἰς τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμωμεν ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπέβλεπον εἰς τὴν ὀργάνωσιν καὶ ἀναδιάρθρωσιν τῆς Ἑλληνικῆς πραγματικότητος, θὰ ἐβλέπομεν τί σημαίνει αὐτό. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐπαρχίαν — καὶ μὴ νομίζετε ὅτι κάμνω εὐθηνὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν στιγμὴν — χρειάζεται νὰ γίνουν ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα, τῶν ὁποίων ἡ ἀξία εἶναι τὸ ἥμισυ τῆς ἐπιδοτήσεως, τὸ ὁποῖον διατίθεται διὰ τὴν συντήρησιν τῶν 250 ἢ 350 ἐργατῶν τῶν ἀπασχολουμένων ἀπὸ τὴν Ἑταιρίαν. Καὶ ἂν συλλογισθῆτε ὅτι μὲ αὐτά, 17 χιλιάδων ἀνθρώπων θὰ μετεβάλλοντο οἱ ὅροι τῆς ζωῆς κατὰ ἕνα τρόπον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπετέλει ἐπαναστατικὸν τρόπον μεταβολῆς τῆς ζωῆς των, καταλαβαίνετε τὶ σημαίνει αὐτὴ ἡ ἐπιδότησις. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι. Ἀλλ’ ὅταν ἀπελευθερώσωμεν τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν ὅλων τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνονται μὲ τοὺς δασμούς, καταλαβαίνετε τὶ σημαίνει αὐτό. Διότι ὅταν ἡ Ἑταιρία μᾶς λέγῃ: «Κύριοι παράγομεν 9 χιλιάδας τόννους καὶ αἱ 9 αὗται χιλιάδες τόννοι εἶναι ἕνα ποσὸν 13 ἢ 14 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, καταλαβαίνετε ἐὰν τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐρρίπτετο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, τὶ θὰ ἠμποροῦσε νὰ δημιουργήσῃ εἰς τοὺς ἄλλους τομεῖς π. χ. εἰς τὴν δημιουργίαν γεωργικῆς βιομηχανίας. Τὸ θέμα εἶναι ἓν θέμα λεπτόν, διότι τὸ ὅλον θέμα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι θέμα λεπτόν, εἶναι θέμα νὰ ἀποφασίσωμεν μεταξὺ μιᾶς ὁριακῆς περιπτώσεως καὶ ἑτέρας ὁριακῆς περιπτώσεως, εἶναι θέμα ὅπου πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἀπὸ τὴν ἄποψιν τοῦ βασικοῦ προβλήματος τῆς ἀναπτύξεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Κύριοι βουλευταί, αὐτὴ εἶναι ἡ περίπτωσις καὶ ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἤδη ἔχει πάρει τὴν ἀπόφασιν. Δὲν νομίζω, ὅτι αἱ συζητήσεις εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρουν μεγάλην ὑπηρεσίαν δηλ. τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ ἤθελα διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῶν ὅσων ἀπεφασίσθησαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, καὶ ἐπειδὴ ἔχω ὑπ’ ὄψει ἦτο δυνατὸν νὰ κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν: Ὅτι ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἀναβάλῃ τὴν λῆψιν ἀποφάσεων ἢ νὰ ζητήσῃ τὴν μὴ ψήφισιν τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου, οὕτως ὥστε ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ νὰ ἔχῃ τὸν χρόνον πρὸς κατατοπισμόν της. Διότι, δὲν νομίζω ὅτι εἰς θέματα τὰ ὁποῖα θίγουν καιρίως συμφέροντα ὡρισμένων τάξεων, εἶναι δυνατὸν νὰ λάβωμεν ἀποφάσεις, ἄνευ πλήρους συνειδήσεως ὅλων τῶν συνεπειῶν τῶν ἀποφάσεών μας. Καὶ ἐπίσης θὰ ἐπρότεινα, ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς δώσῃ ὅλα τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοῦ ζητηθοῦν ἀπὸ τὴν Βουλὴν, ἡ ψηφοφορία νὰ γίνῃ ὀνομαστική, οὕτως ὥστε ἕκαστος ἐξ ἡμῶν νὰ ἀναλάβῃ τὴ εὐθύνην τῆς ψηφίσεως ἢ τῆς καταψηφίσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἐπήγαινε εἰς τοὺς ἐκλογεῖς του μὲ καθαρὸν τὸ μέτωπον καὶ νὰ τοὺς λέγῃ: Κύριοι, αὐτὸ ἔκαμα. Ὅταν τοιαῦτα θέματα ἔρχωνται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, πρέπει ὁ καθ’ ἕνας νὰ κάμνῃ μίαν τοποθέτησιν καὶ νομίζω ὅτι ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν ἕκαστος πρέπει νὰ κάμνῃ, πρέπει νὰ εἶναι ἀποτέλεσμα μιᾶς ὡρισμένης μελέτης. Εἶναι δύσκολον νὰ καταλήξωμεν εἰς μίαν ἀπόφασιν. Βλέπετε τὴν ἀπροθυμίαν τὴν ἰδικήν μου νὰ λάβω μίαν συγκεκριμένην θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἀλλὰ δὲν εἶχον, κύριοι βουλευταί, ὑπ’ ὄψει μου νὰ προσφέρω εἰς ὑμᾶς τὴν λύσιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ πιστεύω. Ἁπλῶς, ἤθελον νὰ ὑποδείξω ἕνα τρόπον μελέτης, ἕνα τρόπον ἐξετάσεως τοιαύτης φύσεως θεμάτων, καὶ νὰ ἐπισημάνω ὡρισμένα σημεῖα. Ἐλπίζω νὰ κατάφερα νὰ ἐπισημάνω τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἤθελον. (Χειροκροτήματα).

§67Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου τὸ θέμα καὶ πάλιν εἶχεν ἀνακύψει καὶ ὁ ὑπεύθυνος τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας κ. Μπρούκς μετὰ τῶν Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας συνέταξαν ἔκθεσιν περὶ τῆς καταστάσεως τῆς βιομηχανίας. Καλὸν θὰ ἦτο νὰ ἐτίθετο ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος ἡ ἔκθεσις ἐκείνη, ἡ ὁποία εἶναι λίαν ἐμπεριστατωμένη.

§68Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι ἐκθέσεις μεταγενέστεραι. Εἶναι ἡ ἔκθεσις τοῦ Γερμανοῦ εἰδικοῦ Σύρ, ἡ ἔκθεσις τριῶν εἰδικῶν ἐπιστημόνων καὶ ἡ ἔκθεσις τῆς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας. Ἑπομένως, τὸ θέμα εἶναι ἐξηντλημένον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι γίνεται συσκότισις ὄχι μεταξὺ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ μεταξὺ δύο ἀνθρώπων τοῦ Ἀμαρίλιο, ἀντιπροσώπου τοῦ Γκροὺκ καὶ τοῦ Ἕλληνος Τζαννίδη, τοῦ πρώτου ἐπιδιώκοντος νὰ τινάξῃ τὸ ἐργοστάσιον εἰς τὸν ἀέρα καὶ τοῦ δευτέρου νὰ ἐξαναγκάσῃ τὸν ἐπιχειρηματίαν εἰς ἐξαγορὰν παρ’ αὐτοῦ. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν ὑφίσταται ἐπιβαρύνσεις. Ἡ ἐπιβάρυνσις κατὰ κάδον εἶναι 30 λεπτά, ἀντὶ ὁ μικρέμπορος νὰ τὸν πωλῇ 20 δραχ. θὰ τὸν πωλῇ 20,30. Οὐδεμία συζήτησις γίνεται διὰ τὴν αὔξησιν. Συνεπῶς ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία εὑρίσκεται εἰς τὴν διαμάχην ἡ ὁποία ὑφίσταται. Ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν εἶναι ὁ Ἀμαρίλιο καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ὁ Τζαννίδης, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦν τὸν τεχνητὸν αὐτὸν θόρυβον συνεχῶς διὰ τηλεγραφημάτων τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται εἰς τὰς ἐφημερίδας ἐπὶ πληρωμῇ, καὶ τὰ ὁποῖα εἴτε προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, εἴτε ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολιν, εἶναι ὁμοιόμορφα μὲ τεχνικοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους καὶ ἐγὼ ἀγνοῶ. Τὰ τηλεγραφήματα ποὺ ἀποστέλλουν οἱ Πρόεδροι τῶν Συνεταιρισμῶν περιέχουν ὅρους ἐπιστημονικούς, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι αὐτὰ κατασκευάζονται ἐν Ἀθήναις. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω καὶ ἄλλα ἐνδιαφέροντα πράγματα. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται, δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ κοινοῦ.

§69Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὰ τὰ πληρώνουν οἱ ἀγρόται καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε ὅτι οἱ Πρόεδροι τῶν Συνεταιρισμῶν ἀκόμη καὶ τυχαίως θέτουν τὴν ὑπογραφήν των κάτω ἀπὸ τοιαῦτα τηλεγραφήματα. Οἱ Πρόεδροι τῶν Συνεταιρισμῶν διαμαρτύρονται, διότι ἡ ἐπιβάρυνσις πίπτει ἐπὶ τῶν παραγωγῶν. Διότι δὲν πρόκειται περὶ 0,30 μόνον, πρόκειται περὶ 25 ἑκατομ. ἐπιβαρύνσεως.

§70Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ ἐπιβαρύνσεως κατὰ κάδον 30 λεπτά. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀνατινάξωμεν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς.

§71Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μᾶς ἐνδιαφέρει ποία εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις ἐν τῷ συνόλῳ. Ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις εἶναι 30 ἑκατομ. Διατὶ παίρνετε μονομερῆ θέσιν, κύριε Ὑπουργέ;

§72Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ ἐπιβαρύνσεως 30 λεπτὰ κατὰ κιλὸν, ποία εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ κιλοῦ;

§73Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ αὔξησις εἶναι 30 λεπτά.

§74Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Ποία εἶναι ἡ συνολικὴ ἐπιβάρυνσις τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ; Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ βιομηχανία διαθέτει ἕνα Α ποσὸν σιδηρόφυλλα, ἐὰν τὰ σιδηρόφυλλα αὐτά, τὰ προϊόντα τῆς Ἑταιρίας, διετίθεντο εἰς τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν μὲ τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας προσφέρονται τὰ εἰσαγόμενα διὰ τοῦ ἐμπορίου, ποία θὰ εἶναι ἡ ἐλάφρυνσις τοῦ καταναλωτοῦ πολίτου ἐκ τῆς διαφορᾶς ὡς συνόλου;

§75Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐκ τῆς διαφορᾶς.

§76Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Δὲν ἀνέμενον ἀπὸ σᾶς μίαν τοιαύτην ἀπάντησιν. Μὲ τὴν φιλοσοφικήν σας κατάρτισιν καὶ τὴν οἰκονομικήν σας μόρφωσιν πρέπει νὰ ἔχετε μίαν διαίσθησιν τῶν πραγμάτων. Ὅταν, λοιπόν, σᾶς εἶπον περὶ συνολικῆς ἐπιβαρύνσεως ἔχει σημασίαν διὰ τὰ οἰκονομικὰ μεγέθη τὰ ὁποῖα ἐξετάζονται, εἶναι μεγέθη ὄχι τῶν 30 λεπτῶν, εἶναι συσσωρευτικὰ μεγέθη, κύριε Ὑπουργέ.

§77Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁλόκληρος ἡ ἐπιβάρυνσις ἡ ὁποία θὰ ἠμποροῦσε νὰ εἰσεπράττετο, εἶναι 11.000.000 δραχ. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται, ἀλλὰ ἐγὼ δέχομαι περαιτέρω ἀκόμη ὅτι...

§78Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν ἀκριβεῖς ἀριθμούς.

§79Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε ἀκριβεῖς ἀριθμούς, διότι δὲν ἠξεύρετε τὶ ποσὸν εἰσήχθη. Ἐπὶ πλέον ὁ μὲν φόρος ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ἀπὸ τὸν Ἀμαρίλιο εἰσπράττεται ἀπὸ τὸ Κράτος. Ἡ ὅλη κατανάλωσις θὰ εἶναι 24.000. Τὰς 9.000 καλύπτει ἡ βιομηχανία ἡ Ἑλληνική. Ἐὰν μείνουν αἱ αὐταὶ σχέσεις μεταξὺ τῶν ἐνταῦθα παραγομένων καὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων, ὅλη ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ θὰ τὴν εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον. Ἐὰν ὅμως, λόγῳ τῆς ἐπιβαρύνσεως αὐτῆς ἐκτοπισθῇ ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰσαγομένων καὶ περιέλθῃ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν βιομηχανίαν, διὰ τὸ ποσοστὸν τοῦτο βεβαίως δὲν θὰ εἰσπράξωμεν. Ὅλα αὐτὰ ὑποτίθεται, ἐὰν γίνῃ ἐκτοπισμός. Εὔχομαι νὰ ἐπέλθῃ αὐτὸς ὁ ἐκτοπισμὸς τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων καὶ νὰ περιέλθῃ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν παραγωγήν, ὁπότε αὐτὴ ἔχουσα περισσότερα κέρδη ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ εὐρύτερον συναγωνισμὸν καὶ νὰ συμπιέσῃ τὰς τιμάς.

§80Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ὑπολογίζεται ὅτι ἐκ τῆς διαφορᾶς τῆς προστασίας μεταξὺ 11½% καὶ 14% ἡ ἐπιβάρυνσις κατ’ ἔτος θὰ εἶναι 3.800.000. Διὰ τὸ 14% εἶναι 20.000.000 δραχμαί.

§81Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Περὶ τῆς διαφορᾶς θὰ ὁμιλήσωμεν.

§82Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἡ διαφορὰ εἶναι 3.800.000. Ἑπομένως ἀφοῦ ἡ διαφορὰ τῶν 2½% εἶναι 3.800.000, διὰ τὸ 14% θὰ εἶναι 20.000.000 δραχ.

§83Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δηλαδή, σεῖς ζητεῖτε νὰ ἀφαιρεθῇ ὁλοσχερῶς ἡ προστασία;

§84Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε συνάδελφε, ζητοῦμεν στοιχεῖα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν.

§85Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Δὲν θὰ ἀπασχοληθῶ μὲ τὴν διαμάχην τῶν ἐμπόρων καὶ βιομηχάνων ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι ποῖος θὰ πληρώσῃ τὴν διαφορὰν αὐτήν. Ἡ λαμαρίνα εἶναι δι’ ἡμᾶς τοὺς χωρικοὺς ἕνα εἶδος πρώτης ἀνάγκης. Σήμερον διὰ τῆς αὐξήσεως εἰς 14% τοῦ δασμοῦ, ἐπιβαρύνεται ὁ παραγωγός.

§86Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι τόσον μικρὰ κατὰ κιλὸν ἡ ἐπιβάρυνσις, ὥστε δὲν δίδει τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὸν ἐνδιάμεσον πωλητὴν νὰ τὸ ἐπιβαρύνῃ, ἀλλὰ ἐκπίπτεται ἐκ τοῦ κέρδους τοῦ μεταπράτου.

§87Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Διὰ μίαν λαμαρίναν 13 κιλῶν ἡ ἐπιβάρυνσις θὰ εἶναι 4 δρχ. Εἶναι μία δαπάνη ποὺ θὰ τὴν ὑπολογίσῃ ὁ καθένας ποὺ πρόκειται νὰ ἀγοράσῃ. Ὅπως δὲ εἶπον, ἡ λαμαρίνα εἶναι ἕνα εἶδος ποὺ εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητον εἰς κάθε χωρικόν. Ἐὰν εἴχαμε φθηνὴ τὴν λαμαρίνα, θὰ ἔβαζαν οἱ χωρικοὶ τὰ ζῶα τους κάτω ἀπὸ λαμαρίνες καὶ δὲν θὰ συνέβαινε αὐτὸ ποὺ συμβαίνει σήμερον καὶ θὰ ἔχωμεν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως. Ἐὰν ὑπῆρχε φθηνὴ ἐσωτερικὴ παραγωγὴ θὰ ἠγόραζε.

§88Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀναγκαζόμεθα νὰ φέρωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§89Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Πρὸ ἡμερῶν, ὅταν ἠρωτήσαμεν τὴν Κυβέρνησιν, διατὶ ἐπιτρέπεται ἡ ἀθρόα εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τυροῦ, βουτύρου, πουλερικῶν, κρεάτων καὶ αὐγῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς ἀπήντησεν, ὅτι ὑπάρχει ἀπόλυτος ἐλευθερία καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀπαγορεύσωμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν νὰ εἰσάγωνται πουλερικὰ κλ.π. Τώρα ἔρχεσθε καὶ μᾶς λέγετε, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, θὰ προστατεύσωμεν τὴν βιομηχανίαν. Ἀλλὰ δὲν μᾶς εἴπατε ἕνα ἄλλο πρᾶγμα, κύριε Ὑπουργέ. Λέγουν οἱ κακὲς γλῶσσες, ὅτι ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἐπῆρε 1½ ἑκατομμύριον δολλάρια τὸ 1949 καὶ ὅτι ἔχει 50 ἑκατ. παγωμένες πιστώσεις καὶ δὲν τὰς πληρώνει, αὐτὰ ποιὸς θὰ τὰ πληρώσῃ; Θὰ τὰς πληρώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἢ ὄχι; Καὶ ὅταν ἐρχώμεθα ἡμεῖς οἱ γεωργοὶ καὶ σᾶς ζητοῦμεν μίαν ἐνίσχυσιν νὰ ἀγοράσωμεν ἕνα ἄλογο, ποὺ τὸ ἔχουν μεράκι τὰ παιδιὰ μας, ἕνα ἄλογο, λέγετε ὅτι δὲν ὑπάρχουν λεπτά. Τώρα λέγετε, νὰ προστατεύσωμεν τὴν βιομηχανίαν. Ποίαν ἔννοιαν ἔχει, κύριε Ὑπουργέ, ἡ βιομηχανία σᾶς ἐρωτῶ σᾶς. Ἀφοῦ ἠμποροῦμεν ἐδῶ νὰ βγάλωμε φθηνότερα πράγματα, διατὶ νὰ φέρωμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ πάρῃ ὅλος ὁ λαὸς φθηνότερα πράγματα. Ὄχι νὰ τὴν στηρίζωμε τὴν βιομηχανίαν μὲ ἐνέσεις. Ὅταν καὶ ἕνα Ὀργανισμὸν ἀνθρώπινον ἀκόμη ὁ ἰατρὸς τὸν κρατᾷ μὲ τὶς ἐνέσεις, ὁ ὀργανισμὸς θὰ πεθάνῃ, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ. Ὅταν, λοιπόν, μίαν βιομηχανίαν θέλετε νὰ τὴν στηρίξετε μὲ ἐνέσεις, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κρατηθῇ. Μὴ φορτώνετε τὸν χωρικὸν δὲν σηκώνει πιά. Διὰ τὰ εἴδη ποὺ παράγει ὁ γεωργός, ἀφήνετε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου. Διὰ τὰ εἴδη ποὺ παράγει ἡ βιομηχανία, ὁρίζετε τὴν προστασίαν. Διατὶ δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά; Ὅταν θέλωμε νὰ προστατεύσωμε τὰ γεωργικὰ προϊόντα, λέγομεν ὅτι θὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου καὶ σήμερα ὅλα τὰ ψυγεῖα εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ κατεψυγμένα αὐγὰ καὶ πουλερικὰ καὶ κρέατα. Καὶ ἦλθαν οἱ κτηνοτρόφοι καὶ θέλουν νὰ πωλήσουν τὰ αὐγά των καὶ τοὺς λέγετε ὅτι θὰ φέρουμε ἀπὸ τὴν Τουρκίαν, ἀπὸ τὴν Βουλγαρίαν καὶ ἀπὸ τὸ παραπέτασμα. Δι’ αὐτὰ εἶναι καλὸν τὸ παραπέτασμα, διὰ τὰ ἄλλα δὲν εἶναι καλὸν τὸ παραπέτασμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεβάζετε τὴν τιμὴν κάθε τόσο καὶ νὰ λέτε, 30 λεπτὰ εἶναι αὐτὰ τὴν ὀκᾶ, δὲν εἶναι 30 λεπτὰ εἶναι 28 ἑκατομμύρια. Τί μᾶς λέγετε διὰ τοὺς ἐργάτας ὅταν πρόκειται νὰ κερδίσῃ μία βιομηχανία. Ἀμάν, οἱ ἐργάτες εἰς τὴν μέσην. Πόσοι εἶναι αὐτοί; 350 ἐργάτες; νὰ τοὺς πληρώσωμε ἡμεῖς διὰ νὰ μὴ πεθάνουν. Ὅταν προστατεύετε μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ καὶ ὅλο μὲ ἐνέσεις καὶ ὅλο μὲ ἐπιβαρύνσεις στηρίζεται ἐπάνω εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, αὐτὴ ἡ βιομηχανία νὰ λείψῃ.

§90Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἄν ἀφήσωμεν καὶ πέσουν οἱ βιομηχανίες αὐτὲς καὶ ἀρχίση πλέον ἐλευθέρως ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶσθε ἀπολύτως βέβαιος ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ αὔξησις;

§91Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Πληρῶστε σεῖς, ὄχι νὰ πληρώνωμε ἡμεῖς.

§92Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἄν τὰ πληρώσωμεν ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμόν, δὲν θὰ τὰ πληρώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαός;

§93Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δι’ ὅλα αὐτά, εἶμαι ἐναντίον τοῦ νομοθετήματος καὶ λέγω νὰ μὴ τὸ ψηφίσωμεν, ἂν πραγματικῶς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὸν γεωργὸν καὶ ἂν πραγματικῶς ἀγαποῦμεν τὸν γεωργόν. (Χειροκροτήματα).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Βουλόδημος, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§95Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Πράγματι, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ εἴμεθα ρεαλισταί, ἡ ἐγχώριος βιομηχανία, δὲν εἶναι βιώσιμος. Καὶ δὲν εἶναι βιώσιμος, διότι δὲν ὑπάρχει πραγματικὴ προστασία τοῦ Κράτους πρὸς αὐτήν. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ἤδη οἱ οἰκονομολόγοι μας, τοὺς ὁποίους ὑπερεκτιμῶ, ὁ κ. Τζαννετάκης καὶ ὁ κ. Μποῦτος, μᾶς ἀνέπτυξαν διὰ τοῦτο τὰ ἐπιχειρήματά των. Δυστυχῶς τὸ Κράτος μας, πάει κατὰ διαβόλου ἀφ’ ἧς στιγμῆς τὰ Πανεπιστήμια, ἡ Ἀνωτάτη Ἐμπορική, ἡ Πάντειος, μᾶς βγάζουν οἰκονομολόγους. (Χειροκροτήματα). Παρ’ ὅτι εἶμαι μαθηματικός, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ πῶ αὐτό, διότι δὲν γίνεται ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν παρὰ μία σύγκρουσις τῶν οἰκονομολογικῶν κρανίων καὶ δὲν θὰ ἴδητε ποτέ, δύο οἰκονομολόγους νὰ συμφωνήσουν. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω εἶναι ὅτι, τὸ δρᾶμα ἐγὼ τὸ ζῶ καθημερινῶς, τὸ δρᾶμα τῆς ἀνεργίας εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ τοῦ κλεισίματος τῶν βιομηχανιῶν μας. Ἔχομεν ἐξαιρετικὲς βιομηχανίες μὲ ἀρίστους ἐργάτας, αἱ ὁποῖαι πῆραν καὶ ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ μὲ τὰς παγωμένας πιστώσεις, τὰς ὁποίας δὲν ἠμποροῦν νὰ πληρώσουν, διότι δὲν ἠμποροῦν νὰ δουλέψουν τὰ ἐργοστάσιά των. Ὑπάρχει μία ἀσύδοτος, μία πρωτοφανὴς εἰσαγωγὴ τῶν εἰδῶν εἰς τὸ Κράτος μας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἔχει καθηλώσει τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα ἔπαυσαν νὰ δουλεύουν καὶ ἐμφανίζεται μία ἀνεργία ἄνευ προηγουμένου εἰς τὰ ἐργοστάσια τοῦ Πειραιῶς. Νομίζω ὅτι, ὅλα τὰ Κράτη προστατεύουν τὴν παραγωγήν των. Καὶ ἀπὸ στατιστικὰς τὰς ὁποίας εἶδον, ἡ Ἀγγλία προστατεύει δασμολογικῶς ὅλα τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα παράγει ὁ τόπος της. Μόνον εἰς τὴν χώραν μας ὑπάρχει αὐτὴ ἡ περίπτωσις, διότι δὲν ὑπάρχει δασμολογικὴ προστασία. Ὑπάρχει ἡ ΒΙΟ, ἡ ΙΖΟΛΑ, ἡ βιομηχανία κατασκευῆς τῶν γεννητριῶν, τὰ Χαλυβουργεῖα, τὰ Χαλυβδόφυλλα καὶ ὅλαι αὐταί, αἱ ἐπιχειρήσεις καὶ βιομηχανίαι πρέπει νὰ προστατευθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος. Πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ ἐγχώριος βιομηχανία ἂν θέλωμεν πραγματικῶς νὰ κάμωμεν τὴν χώραν βιομηχανικήν. Ἀλλὰ μοῦ φαίνεται ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι ἀντίθετος μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Ἀμερικῆς ἔναντι τῆς χώρας μας. Φαίνεται ὅτι ἡ Ἀμερικὴ δὲν θέλει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας μας, δι’ αὐτὸ βλέπομεν ὅτι ἀκόμη καὶ οἱ ἐφοπλισταὶ εἰς Ἰταλικὰ ἐργοστάσια κατασκευάζουν τὰ πλοῖα των καὶ δὲν ἔρχονται ἐδῶ. Ἐπὶ πλέον, πρέπει νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν πόση ἐξαγωγὴ συναλλάγματος γίνεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν τῶν πραγμάτων. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸ 3ετίας ἀκόμη ἤθελε νὰ φέρῃ 4 χιλιάδες μηχανὲς ἐσωτερικῆς καύσεως, ἀπὸ ἐργοστάσια Γερμανικά, Σουηδικὰ κλπ. Ἀκόμη καὶ ἀντλίας, κεντρόφυγας, ποὺ εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνονται θαυμάσια. Δὲν ἤθελε νὰ τὰ πάρῃ ἀπὸ ἐδῶ, καὶ τὸ ἐργοστάσιον Μαλκότση κάμνει ὡραιότατες μηχανὲς ἐσωτερικῆς καύσεως καὶ ἐν τούτοις ἠθέλαμεν νὰ φέρωμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν καὶ πολὺ καλῶς κάμνετε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἐπιβάλλετε αὐτὴν τὴν προστασίαν. Ἐγὼ θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τοῦ νομοθετήματος.

§96Γ. ΤΑΡΜΠΑΖΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἠθέλησε κατὰ ἕνα τρόπον νὰ μειώσῃ τὴν σημασίαν τοῦ ζητήματος καὶ τὸ ἐνετόπισε εἰς τὴν διαμάχην μεταξὺ τῶν εἰσαγωγέων καὶ τῆς Ἑταιρίας Χαλυβδοφύλλων. Ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς εἶπον ὅτι, τὸ θέμα δὲν ἐξετάζεται, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ἀντιμαχομένων μερίδων, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀσκουμένης πιστωτικῆς πολιτικῆς, καὶ τῆς δασμολογικῆς προστασίας, εἰς μὴ βιωσίμους βιομηχανίας. Ἐδόθη δὲ ἁπλῶς ἀφορμὴ ἐκ τῆς περιπτώσεως τῆς Ἑταιρίας Χαλυβδοφύλλων νὰ τεθῇ ὁλόκληρον τὸ θέμα, τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, πρὸς ἐξέτασιν. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ἐπαγγελματίαι τοῦ κέντρου καὶ τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἐπιτύχουν μίαν προεξόφλησιν ἑνὸς γραμματίου ὀλίγων χιλιάδων δραχμῶν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν χιλιάδες ἀγροτῶν, κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον τῆς σπορᾶς, ἐκινδύνευσαν νὰ μείνουν χωρὶς σπόρον, διότι ὤφειλον 500–1000 δραχμὲς εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ ἔχομεν προσωπικὴν ἀντίληψιν τοῦ πράγματος, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ διατίθενται ἑκατομμύρια δολλαρίων εἰς βιομηχανίας αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας, διὰ νὰ τύχουν αὐτῶν τῶν ἐνισχύσεων. Ἐν προκειμένῳ, δὲν ἀντιδικεῖ κανεὶς μὲ τὴν Ἑταιρίαν λέγων τοῦτο, θέτει ὅμως ὡρισμένα ἐρωτήματα διότι μία Ἑταιρία ἡ ὁποία ἔχει κάμει πρὸ 6ετίας ἕνα δάνειον 1.400.000 δολλαρίων, τὸ ὁποῖον μαζὶ μὲ τὰς ἐπιβαρύνσεις καὶ τοὺς τόκους ἔχει φθάσει εἰς 1.800.000 δολλ. καὶ δὲν ἔχει τίποτε καταβάλει ἔναντι τῆς ὀφειλῆς αὐτῆς, λέγει δὲ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, τοῦ ὑπὸ κρίσιν 33 ἄρθρου, ὅτι χρειάζεται καὶ νέαν δασμολογικὴν προστασίαν ἡ ὁποία νὰ φθάσῃ εἰς τὸ 18% καὶ πρέπει νὰ ἐξεύρῃ τὰ κεφάλαια τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὸν ἐκσυγχρονισμὸν τῶν ἐγκαταστάσεών της, διότι τότε καὶ μόνον ἠμπορεῖ νὰ καταστῇ βιώσιμος, ἔχομεν πλήρη τὴν ἀπόδειξιν τῆς σκανδαλώδους εὐνοίας, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς βιομηχανίας, ἐν γνώσει, τοῦ ὅτι, δὲν δύνανται νὰ ἐπιβιώσουν. Διότι τί σημαίνουν ὅσα ἀνωτέρω ἀναφέρω; Σημαίνουν ὅτι ἀφοῦ δοθῇ τὸ 14% διὰ δασμολογικὴν προστασίαν θὰ ἐπακολουθήσῃ 18%, καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν πληρωθῆ παλαιότερα χρέη, καὶ αἴτησις νέων δανείων. Καὶ ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ κάμνωμεν προσπάθειαν ἐξυγιάνσεως Ἑταιριῶν, ἴσως ἄνευ ἀποτελέσματος, ἀναλώμασι τῶν λαϊκῶν τάξεων; Αὐτὰ εἶναι τὰ ἐρωτήματα, καὶ εἰς τὴν γενικωτέραν αὐτὴν θέσιν τοποθετεῖται τὸ θέμα καὶ νομίζω ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ μελετήσῃ ἐξ ὑπαρχῆς τὸ ζήτημα τῆς πιστοδοτικῆς καὶ δασμολογικῆς της πολιτικῆς, καὶ νὰ χαράξῃ μίαν σώφρονα ἐπ’ αὐτῶν πολιτικήν, ἐπ’ ὠφελείᾳ τῆς ὑγιοῦς βιομηχανίας, καὶ γενικώτερον τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Δημητρᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, πρῶτον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑπάρχει βιομηχανία χαλυβδοφύλλων καὶ ὑπάρχει ἡ ὠργανωμένη ὁμάς, ὅπου αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνεργεῖ ντάμπιγκ εἰς βάρος αὐτῆς τῆς βιομηχανίας, ὑπάρχει καμμία ἐγγύησις, ὅτι αὐτὴ ἡ ὁμάς, ἀφοῦ πάρῃ τὴν προστασίαν ἡ βιομηχανία αὐτή, δὲν θὰ διπλασιάσῃ τὴν τιμὴν τῶν χαλυβδοφύλλων οὕτως ὥστε νὰ καλύψῃ καὶ τὸ σύνολον τῶν δαπανῶν ποὺ διαθέτει διὰ τὴν προπαγάνδαν της; Δεύτερον, εἰς τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐξουδετερωθῇ ἀπὸ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν, μήπως θὰ δημιουργηθῇ μονοπώλιον εἰς ὄφελος τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας καὶ εἰς βάρος τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ; Εἰς τὰς δύο αὐτὰς θέσεις, μία εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀσκουμένης πολιτικῆς, εἶναι ὁ ἔλεγχος ἐκ μέρους τοῦ Κράτους τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, οὕτως ὥστε τὰ περιθώριά της νὰ μὴ φθάσουν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ὅπου θὰ δημιουργηθῇ αὐτὸ τὸ μονοπώλιον ὥστε τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν νὰ τὴν ἔχῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν τὸ Κράτος εἰς χεῖρας του διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀνταγωνίζεται τὴν δημιουργίαν μονοπωλίου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§100Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀγόρευσις ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, τοῦ μόλις τερματίσαντος τὴν ἀγόρευσίν του, μοῦ δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν ἔχω καμμίαν διαφωνίαν εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ Ἑλληνικὴ βιομηχανία. Ἀναμφιβόλως χρήσιμον εἶναι νὰ ὑπάρχουν βιομηχανίαι, διότι τοῦτο ἔχει καὶ τὴν πλευράν, τὴν ὁποίαν δὲν δυνάμεθα νὰ ἀγνοήσωμεν, τὴν πλευρὰν τῆς ἀνεργίας, ἡ ὁποία καλύπτεται κατὰ κἄποιο ποσοστὸ ἐν Ἑλλάδι ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι δι’ ἐμὲ ἀπαράδεκτον, εἶναι ἡ συντήρησις τῆς οἱασδήποτε βιομηχανίας μὲ αὔξησιν τοῦ κόστους τῆς ζωῆς, ἰδίως τῶν ἀπορωτέρων ἑλληνικῶν τάξεων. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔλεγε νὰ δώσῃ μίαν ἐπιδότησιν εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν διὰ νὰ παραμείνῃ ἡ αὐτὴ τιμή, ἴσως δὲν θὰ εἶχε κανεὶς ἀντίρρησιν, ἀλλὰ τὸ νὰ θέλετε συνεχῶς διὰ πᾶσαν φθίνουσαν βιομηχανίαν νὰ ἐπιβάλετε καὶ νὰ αὐξήσητε τὸ κόστος τῆς ζωῆς τοῦ πτωχοῦ κόσμου, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον δι’ ἐμέ. Διότι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἤκουσα πρὸ ὀλίγου, συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ἔχομεν κόστος πρώτης ὕλης 110 δολλάρια διὰ τὰ χαλυβδόφυλλα, κόστος προϊόντος 129 δολλάρια καὶ τιμὴν ἐξωτερικοῦ σήμερον 129 δολλάρια τὸν τόννον. Βάζετε 40% ἐπάνω διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συντηρηθῇ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία. Ἐπιδοτήσατε, ἐὰν θέλετε, τὴν βιομηχανίαν.

§101Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ ἡ ἐπιδότησις εἶναι ἔμμεσος φορολογία.

§102Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ναί, ἀλλὰ κατανέμεται εἰς τὸ σύνολον τοῦ κόσμου, δὲν ἐπιβαρύνει εἰδικῶς τὴν τάξιν, ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖ τὸ προϊὸν αὐτό. Ἐὰν εἶναι ἐθνικὴ ἀνάγκη διὰ τὴν ἐπιβολὴν φόρων, ὅπως διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους, δὲν θὰ ἠρνούμην ἐγὼ τὴν φορολογίαν, ἀλλὰ τὸ νὰ γίνεται μία εἰδικὴ ἐπιβάρυνσις προϊόντος, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιοῦν αἱ ἀπορώτεραι τάξεις, αὐτὸ μὲ κάμνει νὰ ἐξανίσταμαι.

§103Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε...

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Κρούων τὸν κώδωνα). Δὲν ἐπιτρέπονται διακοπαί.

§105Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις ἀπόψε διεξήχθη ἄνευ Προεδρικοῦ κώδωνος. Τὸν κώδωνα τοῦ κ. Προέδρου διὰ πρώτην φορὰν τὸν ἤκουσα ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἐσηκώθην ἐγὼ νὰ κάμω μίαν διακοπήν.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μαρῆ, ἐδήλωσεν ὁ ρήτωρ ὅτι δὲν δέχεται καμμίαν διακοπήν.

§107Κ. ΜΑΡΗΣ. Τὸν εἴχατε ἀφήσει τὸν συνάδελφον κ. Γαληνό, κύριε Πρόεδρε, δίκην ἀγάλματος, ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν, διὰ νὰ τὸν ἀναγκάσητε νὰ παραιτηθῇ τοῦ λόγου του καὶ δι’ ἐμὲ κρούετε τὸν κώδωνα.

§108Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα. Ἔχομεν σήμερον κόστος, αὐτὸ τὸ λέγει ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, 7.400 τὸ ἐκτελωνισμένο καὶ κόστος διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν 8.000. Διὰ νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία νὰ κάμῃ 1.200 ψυγεῖα τὸ χρόνο, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς θέλει 4.000 ψυγεῖα, θὰ πληρώσωμεν ὅλοι 40% πάρα πάνω.

§109Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Καὶ μὲ τὸν φόρον ποὺ βάζομεν ἐξακολουθοῦν τὰ Ἑλληνικὰ ψυγεῖα νὰ εἶναι ἀκριβότερα.

§110Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ φροντίσῃ νὰ μειώσῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι ὑψηλόν, ἀλλὰ δὲν ὀφείλεται ἴσως εἰς κακὴν πρόθεσιν τῶν βιομηχανιῶν ὅσον εἰς τὴν πολιτικὴν τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἀρχίσητε ἀπὸ τὸ τί στοιχίζει τὸ χρῆμα εἰς τὴν Ἑλλάδα, δηλαδὴ νομίμως, θὰ ἴδητε ὅτι στοιχίζει 18%. Ἐὰν θέλετε μὲ τὸ ΙΚΑ θὰ ἴδητε ὅτι τὸ κόστος τοῦ Ἑλληνικοῦ προϊόντος ἐπιβαρύνεται μὲ 40%, τὸ ὁποῖον ἀντὶ νὰ μειώσητε ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ συνόλου καὶ τῶν ἀπόρων τάξεων, προσπαθεῖτε νὰ τὸ αὐξήσητε μὲ νέαν δασμολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Μειώσατε τὸν τόκον, κάμετέ τον 2%.

§111Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὁ τόκος δὲν καθορίζεται διὰ διατάξεως νόμου, καθορίζεται ἀπὸ οἰκονομικοὺς νόμους καὶ κατὰ τὸ τελευταῖον χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 48% ἔπεσεν εἰς 15%. Διὰ τοὺς καλῆς πίστεως καὶ τιμίους καὶ ὑγιεῖς ἐμπόρους εἶναι εἰς τὸ 15%, ἐνῷ οἱ καταφεύγοντες εἰς τὰ θαλασσοδάνεια θὰ πληρώσουν 40 καὶ 50%.

§112Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἀκριβολογεῖτε, διότι ὁ τόκος 12% προεισπραττόμενος διὰ δύο–τρεῖς μῆνας καὶ ἐπιβαρυνόμενος μὲ τὸ χαρτόσημον ἀναμφιβόλως φθάνει τὸ 18% τοὐλάχιστον καὶ δὲν ὑπάρχει οὐδαμοῦ τόκος 15%. Ἡ δὲ ἀφορμὴ τῆς Ἑλληνικῆς κακοδαιμονίας εἶναι ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ κόστος τὸ ὁποῖον δημιουργεῖ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἰς βάρος κάθε προϊόντος ποὺ παράγεται. Νὰ ἐργασθοῦν αἱ βιομηχανίαι, ἀλλ’ ὄχι νὰ ἐργασθοῦν καὶ νὰ πνιγῇ ὅλος ὁ λαός. Δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα νὰ κρατήσῃ. Σεῖς λέγετε 30 λεπτὰ τὸ κιλὸ ἐπιβαρύνεται τὸ χαλυβδόφυλλο, ἀλλὰ τὸ κιλὸ εἶναι πολὺ μικρὰ μονὰς προκειμένου περὶ σιδήρου. Διότι ὁ τελευταῖος κουβᾶς εἶναι 4½ ὀκάδες καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι 30 λεπτὰ ἀλλὰ εἶναι 1½ δραχμή, καὶ θὰ τὸ κάμῃ δύο δραχμάς.

§113Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). 3½ ὀκάδες εἶναι ἕνας θερμοσίφωνας. Ἕνα κιλὸ εἶναι ὁ κουβᾶς.

§114Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅταν, λοιπόν, ὁμιλῆτε εἰς τὴν Βουλὴν καὶ λέγετε ὅτι ἡ τιμὴ μονάδος εἶναι τὸ κιλὸν θὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας τοὐλάχιστον τὰ 10 κιλά, ὁπότε ἡ τιμὴ εἶναι 3 δρχ. Ἑπομένως μᾶς εὑρίσκετε συμφώνους, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας, ὄχι ὅμως εἰς βάρος τῶν πτωχῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Θὰ πρέπει, κύριοι, νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν Ἑλλάδα διεθνεῖς τιμάς. Ἐν προκειμένῳ δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῆς προστασίας τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, ὅσον περὶ τῆς ἐξευρέσεως ἑνὸς ἐσόδου, καὶ δι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δηλῶ ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§116Κ. ΜΑΡΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀπησχόλησε τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ ἓν δίμηνον. Τὸ ἐπολεμήσαμεν, τὸ ἐπολέμησα καὶ ἐγώ. Ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι ἀσήμαντος. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον διέφυγε τῆς προσοχῆς τοῦ κ. συναδέλφου, καὶ διὰ τὸ ὁποῖον κανεὶς δὲν ἔκαμε λόγον, εἶναι τὰ ἄρθρα 27 καὶ 29 δι’ ὧν ἐπιβαρύνεται μὲ 200 δραχμὰς ἑκάστη ἐνδυμασία ἀγρότου. Ὡμίλησαν πολλοὶ διὰ τὴν ἀσήμαντον φορολογίαν τῶν χαλυβδοφύλλων, κανείς, ὅμως, δὲν ὡμίλησε διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν ἄρθρων 27 καὶ 29.

§117Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Βουλὴ εἶναι τὸ βῆμα, ἀπὸ ὅπου πρέπει νὰ ἀκούγωνται καὶ νὰ συζητῶνται τὰ ζωτικὰ προβλήματα ποὺ ἀπασχολοῦν, ὄχι μόνον τὰς Ἀθήνας καὶ Πειραιᾶ ἀλλὰ καὶ τὴν ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, Ἑλλάδα. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἔκρινον καλόν, ὅτι ἤμην ὑποχρεωμένος νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 33 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ὄχι διὰ νὰ ἐνεργήσω στεῖραν ἀντιπολιτευτικὴν κριτικήν, ἀλλὰ διὰ νὰ ὑψώσω ἐντονωτάτην τὴν φωνὴν διαμαρτυρίας τοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ. Ἐλέχθησαν πολλὰ ἀπὸ προλαλήσαντας συναδέλφους καὶ ταὐτοχρόνως ἀνεγράφησαν πολλὰ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐπεκρίθησαν τόσον ἡ χαλυβδοφυλλοβιομηχανία, ὅσον καὶ οἱ ἔμποροι χαλυβδοφύλλων. Ὅλους μᾶς ἐβομβάρδισαν μὲ ὑπομνήματα τόσον οἱ ἔμποροι, ὅσον καὶ οἱ βιομήχανοι. Οἱ μὲν βιομήχανοι ζητοῦν ἐπιβολὴν φορολογίας εἰς τὰ παρὰ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα εἴδη, οἱ δέ, τὴν τελείαν ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς ἐπιβολῆς δασμοῦ. Δὲν εἶναι νοητόν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι πρὸς ὑποστήριξιν ἐσχάτως ἱδρυθεισῶν βιομηχανιῶν, διὰ χρημάτων ἀνηκόντων εἰς τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ ἐπιβάλλωμεν δασμοὺς ἐπὶ τῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων εἰδῶν, χωρὶς νὰ ἐλέγξωμεν ἐπακριβῶς ποῖοι θὰ ἐπωμισθοῦν τὰ βάρη αὐτὰ τῆς ἐπιβολῆς τῶν δασμῶν. Ὄχι! Κατ’ ἀρχήν, διότι πρέπει νὰ ἐξαιρεθοῦν τῆς ἐπιβολῆς δασμῶν, ὅλα τὰ εἴδη καὶ μηχανήματα τὰ χρησιμοποιούμενα ὑπὸ τῶν παραγωγῶν. Ταῦτα πρέπει νὰ εἰσάγωνται ἀτελῶς διὰ νὰ δύναται ὁ παραγωγὸς νὰ τὰ προμηθεύηται εἰς εὐθηνὰς καὶ συμφερούσας τιμάς. Μὲ ἐξέπληξεν ἡ δήλωσις τοῦ συναδέλφου κ. Μαρῆ, ὅτι ἐπειδὴ ἦτο μικρὰ ἡ ἐπιβάρυνσις ἑκάστης λαμαρίνας, τουτέστιν μὲ 75 λεπτὰ καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις ἑκάστου κάδου μὲ 30 λεπτά, διηρωτήθησαν τὰ μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πρὸς τί ὁ τόσος θόρυβος. Ἀσφαλῶς ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ θὰ ὑπέκυψαν εἰς τὸν πειρασμὸν καὶ ἐκηρύχθησαν ὑπὲρ τῆς ἐπιβολῆς καὶ φορολογίας 14% ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν. Ἀντιτείνομεν ἕνα ὄχι, διότι ὅλον τὸ βάρος θὰ πέσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων τοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου. Διότι ποῖος ἄλλος χρησιμοποιεῖ τὰ σιδηρόφυλλα; Ὁ κτηνοτρόφος διὰ τὸ ποιμνιοστάσιον, ὁ καπνοπαραγωγὸς διὰ τὰ καπνά του, ὁ γεωργὸς διὰ τὸ ἀχούρι καὶ τὴν παράγκα του καὶ ὁ σταφιδοπαραγωγὸς γιὰ σκέπαστρα. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, δὲν εἶδον κανένα πλούσιον εἰς τὴν Ἀθήνα νὰ ἔχῃ ἁπλωμένα σιδηρόφυλλα, οὔτε γυναῖκα νὰ χρησιμοποιῇ κάδον διὰ τὴν ἄντλησιν ὕδατος.

§118Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν χρησιμοποιοῦν, κύριοι συνάδελφοι, μόνον οἱ ἀγρόται τὴν λαμαρίναν. Τὸ εἶδος αὐτὸ χρησιμοποιεῖται καὶ ἀπὸ τὴν βιομηχανίαν. Ὁ ἀγρότης θὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ μίαν φοράν.

§119Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὡμιλήσατε περὶ χρησιμοποιήσεως τῆς λαμαρίνας καὶ τοῦ κουβᾶ. Γνωρίζετε ὅτι ἐπέρασε τὸ ἄρθρον 27, δι’ οὗ αὐξάνεται πολλαπλασίως ὁ δασμὸς τοῦ ραιγιόν; Διατὶ δὲν διεμαρτυρήθητε δι’ αὐτὸ τὸ ἄρθρον;

§120Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς ἀπαντήσω. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι οἱ ἀγρόται δὲν ἔφθασαν ἀκόμη εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ χρησιμοποιήσουν τὸ ραιγιὸν ἢ τὴν μέταξαν.

§121Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ἀνέρχεται εἰς 18.000.000.000 καὶ ὅτι ἀπὸ ὅλον αὐτὸ τὸ ποσὸν ἐδηλώθησαν μόνον 17.000.000 καὶ ὅτι μόνον 381 ἀγρόται ὑπέβαλον φορολογικὰς δηλώσεις; Ἔπειτα εἴπατε ὅτι τὸ 2% ηὐξήθη εἰς 3%. Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό. Τὸ 2% παρέμεινε πάλιν 2%).

§122Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν ἕνας παραγωγὸς παρῆγε 5.000 ὀκάδες σίτου θὰ ἐπλήρωνε διὰ φόρον 100 ὀκάδες. Σήμερον ἐὰν παράγῃ 2.000 ὀκάδες θὰ πληρώσῃ διὰ τὰς 2.000 ὀκάδας σίτου. Δηλαδὴ θὰ πληρώσῃ ὡς φορολογίαν 120 ὀκάδες. Πότε ἐπλήρωνε περισσότερον;

§123Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ 1% δὲν ἀντικατέστησε τὸν στρεμματικὸν φόρον. Σήμερον τὸ 1% ἐπεβλήθη ἐπὶ τοῦ περισσεύματος.

§124Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Ὅταν ἐψηφίζετο αὐτὸς ὁ φόρος μᾶς εἴπατε ὅτι θὰ ἀπηλλάσσοντο οἱ ἀγρόται τοῦ ἐπὶ πλέον φόρου. Σήμερον μανθάνω ὅτι ἐπεβλήθη ἐκ νέου ἡ φορολογία αὐτή. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τὸ ἐλάχιστον, ὡς χαρακτηρίζεται ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τοῦ δασμοῦ, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς ὁδηγήσῃ ἂν πρέπει νὰ ψηφίσωμεν ὑπὲρ ἢ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ κυριώτερον εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ βαρύνῃ τὸ ποσὸν τοῦ δασμοῦ. Τὸν κουβᾶ (κάδον) καὶ τὰ χαλυβδόφυλλα μόνον ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ πτωχὸς ἐργάτης χρησιμοποιοῦν. Ἐπὶ πλέον δὲν πρέπει νὰ παραβλέψωμεν τὸ γεγονὸς ὅτι ἀρκετὰ ἐπεβαρύνθη ὁ παραγωγός. 1) Μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ φόρου γεωργικῆς παραγωγῆς ἀπὸ 2% εἰς 3% ἐπὶ τῶν πωλουμένων εἰδῶν. 2) Μὲ τὴν αὔξησιν τοῦ χαρτοσήμου αἰτήσεων 3 ἕως 5 δραχμῶν. 3) Μὲ τὴν ἐπιβολὴν φόρου ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ παραγωγὸς μὲ τὴν αὔξησιν δασμοῦ ἐπὶ τῶν σιδηροφύλλων. Ἐγὼ προτείνω, κύριε Ὑπουργέ, καὶ κ. κ. συνάδελφοι, ὅπως προστεθῇ ἐδάφιον περὶ ἀπαλλαγῆς ἐκ τοῦ δασμοῦ παντὸς εἴδους καὶ μηχανήματος χρησιμοποιουμένου ὑπὸ τῶν παραγωγῶν. Βεβαίως, εἶναι δυνατὸν νὰ μοὶ ἀντείπητε ὅτι ἡμεῖς διαθέτοντες τὴν πλειοψηφίαν «θὰ ἐπιβάλωμεν τὸν δασμὸν» καὶ βεβαίως θὰ τὸ ἐπιτύχητε, ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν θὰ εἶσθε σύμφωνοι μὲ τὰ ὅσα ἐξηγγείλατε πρὸς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν στάσιν σας αὐτὴν θὰ καταγγείλωμεν καταψηφίζοντες τὸ νομοσχέδιον.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σπηλιόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§126Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τοὺς εἰδικοὺς περὶ τὰ οἰκονομικὰ νὰ ἀναπτύσσουν τοὺς ὅρους καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς βιωσιμότητος μιᾶς ἐπιχειρήσεως. Ὁ κ. Μποῦτος περιωρίσθη εἰς τὴν ἔρευναν τῆς βιωσιμότητος μιᾶς βιομηχανίας. Ἀλλὰ εἰς τὸ ἐρώτημα τοῦ κ. Μαρῆ, εἰπόντος τί γνώμην ἔχουν οἱ ὑποστηρίζοντες τὰ ἀντίθετα προκειμένου διὰ τὸ διενεργούμενον ντάμπιγκ εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρίας Χαλυβδοφύλλων, οὐδεὶς ἀπήντησεν. Ἠρώτησε, δηλαδή, ποίαν γνώμην ἔχουν ἐὰν αὐτὸ ἀποτελῇ στοιχεῖον ἀντικειμενικὸν τὸ ὁποῖον συντείνει εἰς τὴν μὴ βιωσιμότητα τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας ἄνευ δασμολογικῆς προστασίας. Διατί ὅταν ἐψηφίζετο ἕνα ἄρθρον τὸ ἄρθρον 37 διὰ τοῦ ὁποίου ἐπήρχετο αὔξησις εἰς ἕνα εἶδος λαϊκῆς καθημερινῆς καταναλώσεως, διατὶ δὲν ἐκινήθη τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων ἡμῶν; Καὶ ἐκινήθη τὸ ἐνδιαφέρον ἡμῶν μόνον εἰδικῶς διὰ τὸ ἄρθρον 33; Συνδυάζω τὸ γεγονὸς μὲ τὸ γεγονὸς τοῦ θορύβου ὅταν ἐπρόκειτο νὰ αὐξηθῇ εἰς 14% ὁπότε συνεπείᾳ τοῦ θορύβου ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠναγκάσθη νὰ μειώσῃ τὸν δασμὸν εἰς 11,5%. Νομίζω, ὅτι εἶναι κατώτερον τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ Σώματος νὰ δρᾷ ἀναλόγως τοῦ θορύβου ποὺ γίνεται εἰς τὰ πεζοδρόμια.

§127Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Θέλω νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν διὰ νὰ ξεκαθαρισθοῦν καὶ αἱ ἰδικαί μου ἀπόψεις πρὸς ἀποφυγὴν παρεξηγήσεων. Συμφωνῶ, ὅτι ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος ἐγένετο διὰ τοῦ ἄρθρου 33 ἀναμφισβητήτως εἶναι κατώτερος τοῦ ἀντικειμένου. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ ὅσα ἔχομεν ψηφίσει προηγουμένως διὰ νὰ ξεκαθαρίσω τὴν σκέψιν μου, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐξέθεσα τὰς ἀπόψεις καὶ ἐπὶ ἄλλων ζητημάτων, ὅπως ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ ἐκεῖ ἔλαβα μίαν θέσιν, ἡ ὁποία εἶναι εὐθυγραμμισμένη μὲ τὰς ἀπόψεις ποὺ ἐξέθεσα σήμερον. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐρώτησιν, πρέπει νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μαρῆν μέσῳ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Σπηλιοπούλου. Βέβαια γίνεται ἕνας πόλεμος αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐναντίον τῆς ἐντοπίου βιομηχανίας καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ τὸ ἀρνηθῇ αὐτό. Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς μᾶς εἴπῃ σήμερον, ὅτι διὰ τῆς παρεχομένης δασμολογικῆς προστασίας θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ ἐν λόγῳ Ἑταιρία νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν συναγωνισμὸν τῶν εἰσαγομένων εἰδῶν καὶ εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ ἔχωμεν οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἀπορρέει ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε σήμερον εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ κάμωμεν βιώσιμον βιομηχανίαν μὲ ἕνα 14% καὶ προσπαθοῦμεν νὰ τὴν προστατεύσωμεν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸν ἔξωθεν συναγωνισμόν. Εἴμεθα βέβαιοι, ἀλλὰ προσέξατε μήπως καὶ εἰς τὸ μέλλον ζητηθῇ αὔξησις τοῦ 14%.

§128Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ ἔκθεσις τῶν τριῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατέληξαν, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ ἡ δασμολογικὴ προστασία λέγει, ὅτι μὲ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ἐξησφαλισμένη ἡ ἐπάρκεια. Πέραν αὐτῶν καὶ ἡ ἄλλη Ἐπιτροπὴ καταλήγει εἰς τὰ αὐτὰ συμπεράσματα. Συνεπῶς δὲν ἔχει προσωπικὴν ἀντίληψιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ θέματος, ἀλλὰ στηριζόμενος εἰς ἔγγραφον κύρους, εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν. Προσέτι δὲ καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὸν κ. Μπερνὰρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐνέκρινε τὸ μέτρον αὐτό.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον.

§130Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος ἔχει ἐξαντληθῆ δοθέντος, ὅτι προηγήθησαν τόσαι ρήτορες καὶ ἐδόθησαν καὶ τόσαι ἐξηγήσεις καὶ ἀπαντήσεις ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Νομίζω, ἐπίσης, ὅτι ἐξηντλήθη, διότι πέραν τῆς συζητήσεως ποὺ ἐκάμαμεν ἐδῶ, ἔχει προηγηθῆ καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης εἷς ὁλόκληρος χαρτοπόλεμος περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησαν ὅλοι οἱ ρήτορες. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἀκριβῶς ὁ χαρτοπόλεμος...τόσας ὁμιλίας ὥστε νὰ τοποθετήσωμεν τὸ θέμα εἰς μίαν βάσιν πείσματος, χωρὶς τὴν ἀντικειμενικὴν ἔρευναν τοῦ θέματος, χωρὶς τὴν προσοχὴν νὰ διαπιστωθῇ περὶ τίνος πρόκειται. Καὶ ἐνῶ αἱ ἀντικειμενικαὶ ἀπόψεις κατὰ βάσιν ἔχουν μίαν συμφωνίαν ἐν τούτοις ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ἐκθέσεως τῶν ἀπόψεων ἀνακύπτουν διαφωνίαι. Ὑπῆρξεν συμφωνία, ὅτι ὅλοι ἐνδιαφερόμεθα καὶ ὑποστηρίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑποστηριχθῇ ὁπωσδήποτε ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία καὶ προστατευθῇ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι αὐτὴ θὰ εἶναι βιώσιμος ὑπὸ τὸν ὅρον δηλαδὴ ὅτι ἡ ὑποστήριξις τῆς Βουλῆς δὲν θὰ ἔχῃ ἐπίπτωσιν εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς βάσεως ἐὰν ἐρευνηθῇ ἡ ἐν προκειμένῳ βιομηχανία τί ἀποτελέσματα θὰ βγάλωμεν; Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἐρευνήσωμεν ἱστορικῶς τί ποσὰ ἔχουν δοθῆ εἰς τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν θὰ φθάσωμεν εἰς ἓν συμπέρασμα. Ὅταν τὸ 1951 ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἐζήτησεν νὰ πάρῃ δάνειον ἀπὸ τὸ Σχέδιον Μάρσαλ τότε οἱ ἐμπειρογνώμονες ἀντετάχθησαν ἀφοῦ ἠρεύνησαν τὸ θέμα καὶ ἔκαμον τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ βιομηχανία δὲν εἶναι βιώσιμος. Ἡ βιομηχανία διὰ νὰ τοὺς πείσῃ, ὅτι πρέπει νὰ πάρῃ δάνειον ὑπεστήριξεν καὶ ὑπεσχέθη, ὅτι τῆς εἶναι ἀρκετὴ μία προστασία δασμολογική, 2%, διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ, νὰ ἐπιζήσῃ καὶ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἱδρύθη. Ἔκτοτε καὶ ἐντὸς μιᾶς ἑξαετίας, ἔχομεν ἀλλεπαλλήλους αὐξήσεις τοῦ δασμοῦ καὶ τὸ 1,5 ἑκ. δολλ. δάνειον πρὸς τὴν Ἑταιρίαν αὐτήν. Αἱ ἀλλεπάλληλοι αὐταὶ αὐξήσεις ἀποδεικνύουν, ὅτι ὅταν ἡ Ἑταιρία ὑπεσχέθη καὶ ὑπεστήριξεν, ὅτι ἠμπορεῖ μὲ μίαν προστασίαν 2% νὰ ἀντεπεξέλθῃ θὰ σημαίνῃ δύο τινά. Ἢ θὰ τὰ ὑπεστήριζεν ἐν ἐπιγνώσει, ὅτι εἶναι ἀνακριβῆ, ἢ θὰ τὰ ὑπεστήριζεν τελοῦσα ἐν καλῇ πίστει, ἀλλὰ διότι δὲν ἦτο εἰς θέσιν καὶ διεχειρίζετο ὀρθῶς τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐπιχείρησιν καὶ ἑπομένως πράγματι ἡ πρόβλεψίς της ἦτο λανθασμένη. Ἐὰν ἀπὸ αὐτὰ ξεκινήσωμεν καὶ ἔλθωμεν εἰς τὴν αἰτουμένην αὔξησιν δασμῶν, διατὶ θὰ πρέπει νὰ ἀποκλείσωμεν, ὅτι ἐμπλεκόμεθα εἰς ἕνα φαῦλον κύκλον, καὶ ὅτι μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη πάλιν ἡ Ἑταιρία αὐτή, ἡ ὁποία ὑπόσχεται, ὅτι τὸ 14% τῆς εἶναι ἀρκετόν...

§131Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). 18 ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι ἐκεῖ πρέπει νὰ σταματήσῃ.

§132Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. ... μὲ τὸ 14% ποὺ ἔχετε ἀρχικῶς εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας, ὅτι πάλιν λοιπόν, μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη, δὲν θὰ ζητήσῃ ἡ Ἑταιρία αὐτὴ «ἐκβιαστικῶς», τὸ ἐκβιαστικῶς τὸ βάζω ἐντὸς εἰσαγωγικῶν, διὰ νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑβριστικόν, ὅτι δηλαδὴ ἐὰν δὲν πάρῃ αὔξησιν δασμῶν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ κλείσῃ, ὅτι θὰ ἔχωμεν...καὶ ὅλας τὰς ἄλλας συνεπείας; Ἑπομένως ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν παρατήρησιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ ἀχθῶμεν εἰς ἓν ἄλλο συμπέρασμα, ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἡ ὁποία ἐπαναλαμβάνω, ὅμως, ἐν ἐπιγνώσει τῆς ἀνακριβείας τῶν ὅσων ἐπικαλεῖται, τὰ ἐπικαλεῖται διὰ νὰ ἐξασφαλίζῃ ἔκτοτε ἀπαλλαγὰς καὶ προστασίας. Ὅμως δὲν ἔχει ὀρθὴν διαχείρισιν, δὲν ἔχει ἀκριβῆ ἐπίγνωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς ἐπιχειρήσεως τὴν εὐθύνην καὶ δι’ αὐτὸ κᾶθε τόσο ζητεῖ αὐξήσεις ἢ ἀπαλλαγὰς μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπέρχεται μία ἐπιβάρυνσις εἰς τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Ἐν προκειμένῳ ἡ ἐπιβάρυνσις δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν βιοτεχνίαν. Χιλιάδες βιοτέχναι μὲ αὐτὴν τὴν πρώτην ὕλην κατασκευάζουν εἴδη τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ καὶ ὁ ἀγροτικὸς καὶ ὁ ἀστικὸς πληθυσμός. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ἐὰν δοθῇ ἡ αὔξησις αὐτὴ τοῦ δασμοῦ θὰ ὑπάρξῃ μία στενότης καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν δραστηριότητα αὐτῶν τῶν βιοτεχνιῶν αἱ ὁποῖαι ἐν σχέσει μὲ τοὺς 250 ἢ 300 ἐργάτας ποὺ ἀπασχολεῖ, ἡ ἐπιχείρησις αὐτή, ἀπασχολοῦν χιλιάδας ἐργαζομένων. Θέλω νὰ καταλήξω εἰς ἓν συμπέρασμα ὅτι ἐν πάσῃ περιπτώσει πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ μέχρι 18% τὴν ὁποίαν ἐψήφισεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§133Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, οἱ προτείναντες βουλευταὶ ὑπεχώρησαν καὶ ἐδέχθησαν τὴν πρότασιν αὐξήσεως μέχρι 14%.

§134Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὑπάρχει τροπολογία, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψαν πολλοὶ βουλευταὶ καὶ μεταξὺ τῶν ὑπογραψάντων εἶμαι καὶ ἐγώ, διότι τὸ θέμα εὑρίσκετο, τότε, εἰς τὸ ἀρχικὸν στάδιον. Δὲν εἶχεν ἐπακολουθήσει ἡ σημερινὴ διαφωτιστικὴ συζήτησις καὶ πράγματι ἐνόμιζα καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ νὰ πάρῃ τὴν αὔξησιν διὰ νὰ μὴ κλείσῃ. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν σημερινὴν συζήτησιν πείθομαι ὅτι τυχὸν αὔξησις τοῦ δασμοῦ τὴν ὁποίαν ἐζητήσαμεν διὰ τῆς τροπολογίας δὲν πρόκειται νὰ στηρίξῃ βιώσιμον ἐπιχείρησιν, ἀλλ’ ἀντιθέτως μὴ βιώσιμον ἐπιχείρησιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπαναλάβῃ τὴν προσπάθειαν διὰ νὰ αὐξήσῃ τὸν δασμὸν ἐνῷ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχῃ ἐπιβαρυνθῆ ἡ κατανάλωσις. Ἑπομένως πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ τροπολογία αὐτή. Τίθεται ἤδη τὸ ἐρώτημα: Ἐὰν δὲν δώσωμεν αὐτὸ τὸ 14%, θὰ κλείσῃ ἡ ἐπιχείρησις; Νομίζω ὅτι εἶναι ἀντικείμενον ἐρεύνης ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ἡ αὔξησις τοῦ δασμοῦ ζητεῖται ὄχι διότι διαφορετικὰ θὰ κλείσῃ ἡ ἐπιχείρησις, διότι δὲν ἠμπορεῖ νὰ σταθῇ, ἀλλὰ διότι ἡ ἐπιχείρησις ἐπιδιώκει νὰ ἐπιτύχῃ μεγαλύτερα κέρδη καὶ καλυτέρους ὅρους ἀνταγωνισμοῦ. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καὶ μόνον καὶ ὄχι ἀδιαφορῶν ἐὰν θὰ κλείσῃ ἡ ἐπιχείρησις ἢ ὄχι, ζητῶ νὰ μὴ δεχθῶμεν τὴν αὔξησιν μέχρι 14%, ἀλλὰ νὰ σταθῶμεν μὲ 11%.

§135Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ θέμα ἠρευνήθη πρῶτον, ἀπὸ τὸν κ. Πρύτανιν, καὶ ἕνα Σύμβουλον οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι ἡ ἐπιχείρησις πρέπει νὰ προστατευθῇ. Δεύτερον, ἀπὸ μίαν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν ὡρίσαμε καὶ ἡ ὁποία λέγει ἐπίσης πρέπει νὰ προστατευθῇ. Τρίτον, ἀπὸ μίαν Ἐπιτροπήν, τιμῶν τῆς Α.Τ.Ε., ἡ ὁποία ἀποτελεῖται ἀπὸ ὅ,τι ἱκανωτέρους καὶ καταλληλοτέρους ἔχει ὁ τόπος. Ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπὴ ἐξέδωκεν ἀπόφασιν ἡ ὁποία ἐπεκυρώθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ ἡ ὁποία λέγει ὅτι ἡ ἐπιχείρησις πρέπει νὰ προστατευθῇ. Τί ἄλλην ἔρευναν νὰ κάμωμεν καὶ ποῖοι ἄλλοι ἄνθρωποι εἶναι ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων ἡ γνῶσις καὶ ἡ ἀξιοπιστία θὰ μᾶς δώσῃ περισσοτέρας ἐγγυήσεις, ἐὰν πρέπει ἢ ὄχι νὰ κλείσῃ.

§136Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ἀνεφέρθητε, κύριε Ὑπουργέ, πρὸ ὀλίγου, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Τιμῶν τῆς Α.Τ.Ε. Σᾶς πληροφορῶ τοῦτο ὅτι διὰ μιᾶς τελευταίας ἀποφάσεώς της ἡ ἐν λόγῳ Ἐπιτροπή, καθώρισεν τιμὰς ἀσφαλείας γάλακτος τυροκομίας 4,60 καὶ γάλακτος ἀγελάδος 4.80. Σᾶς ἐρωτῶ, εἶναι δυνατὸν νὰ συνέβη ποτὲ ἐν Ἑλλάδι, γάλα προβάτου, νὰ εἶναι εἰς τιμὴν κατωτέραν γάλακτος ἀγελάδος; Δοθέντος ὅτι καὶ ἡ περιεκτικότης του εἰς βούτυρον εἶναι κάτω τοῦ ἡμίσεος ἀλλὰ καὶ ἔκπαλαι ἡ τιμὴ τοῦ γάλακτος προβάτου ἦτο ὑψηλοτέρα τοὐλάχιστον κατὰ 50% ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν τοῦ γάλακτος τῆς ἀγελάδος, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ ὡς ἄνω Ἐπιτροπὴ νὰ δημιουργήσῃ βασικὰς προϋποθέσεις νοθείας διότι, διὰ τῆς ἀποβουτυρώσεως τοῦ γάλακτος προβάτου θὰ ἔχωμεν γάλα ἀγελάδος τῆς αὐτῆς περιεκτικότητος βουτύρου καὶ οὕτω τὸ Κράτος διὰ τῶν ὀργάνων του συνήργησε εἰς τὴν δημιουργίαν φοβερῶν ἀτασθαλιῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ εἰς τὰς πόλεις. Μεταπολεμικῶς ἐδημιουργήθησαν βάσει τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ κατὰ τὰς θελήσεις τῶν ἐπιτηδείων ὥστε νὰ δημιουργηθοῦν βιομηχανίαι μὴ βιώσιμοι μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δασμολογοῦνται προϊόντα πρώτης ἀνάγκης καὶ νὰ ἐπιβαρύνεται τὸ πτωχὸν καταναλωτικὸν κοινὸν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ δημιουργοῦνται προνόμια ὑπὲρ ὡρισμένων βιομ)νιῶν μὴ βιωσίμων καὶ κατ’ ἔτος νὰ αὐξάνωνται οἱ δασμοὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐνῷ ἐξ ὑπαρχῆς ἦσαν καὶ εἶναι μὴ βιώσιμοι. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ δοθῇ λύσις οὐσιαστικὴ τῶν βιομηχανιῶν ἐν Ἑλλάδι, ὥστε μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, μὲ εἰδικοὺς ἐπιστήμονας, νὰ ἐξετάσῃ τὸ ὅλον θέμα καὶ νὰ προχωρήσῃ εἰς λύσεις ρεαλιστικὰς ὥστε νὰ ἀποκτήσουν βιομηχανίαν ἐξυπηρετοῦσαν καὶ τὸ Ἔθνος ἀλλὰ καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Μὲ τὰ ἀνωτέρω μέτρα τῆς Κυβερνήσεως ἐδημιουργήσαμεν ὅπως ἀναφέρεται καὶ εἰς τὴν ἔκθεσιν Ἄρμουρ 500 οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι ἐκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ καὶ τὸν κυβερνοῦν, κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος ἱκανοποιεῖ τὰ οἰκονομικά των συμφέροντα. Ἡ λύσις εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ Σώματος, τὸ ὁποῖον καὶ μόνον θὰ δώσῃ τὴν οὐσιαστικωτέραν λύσιν τοῦ προβλήματος τῶν μὴ βιωσίμων βιομηχανιῶν ἐν Ἑλλάδι.

§137Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἔχετε νὰ ὑποδείξητε ἄλλους διαπρεπεῖς ἐπιστήμονας, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτούς; Ὅ,τι ἔχει ἡ Ἑλλὰς εἰς ἀνθρώπους ἱκανοὺς αὐτοὶ εἶναι. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ δὲν εἶναι τῆς Α.Τ.Ε. ἀλλ’ ἄλλη, ἡ ὁποία ἠρεύνησε γενικώτερον τὸ θέμα.

§138Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, αἰσθάνομαι ὅπως καὶ ὑμεῖς, νομίζω, αἰσθάνεσθε, τὸ ἴδιον, ὅτι κἄτι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν δὲν λειτουργεῖ καλῶς καὶ κἄτι σάπιο, νομίζω, ὅτι ὑπάρχει.

§139Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ εἶμαι ἐκ τῶν αἰσιοδόξων. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα σημειώνει διαρκῶς ἄνοδον. Δὲν λέγω ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς ἰδεώδη κατάστασιν. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰ δεδομένα τῶν ἀριθμῶν.

§140Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Διὰ νὰ ἀποκρούσητε τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ αἰτεῖται τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ ὄχι διότι δὲν ἠμπορεῖ διαφορετικὰ νὰ σταθῇ, ἀλλὰ διότι θέλει νὰ αὐξήσῃ τὰ κέρδη της ἢ διότι θέλει νὰ δημιουργήσῃ καλλιτέρους ὅρους ἀνταγωνισμοῦ, ἐπεκαλέσθητε ὡρισμένας ἐκθέσεις καὶ ἀπόψεις ὑπηρεσιακάς. Χωρὶς νὰ θέλω νὰ θέσω ἐν ἀμφιβόλῳ τὴν ἀξιοπιστίαν τῶν ἐκθέσεων καὶ τῶν διαπιστώσεων αὐτῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰδικῶς ἀπὸ τὴν πεῖραν ποὺ ὑπάρχει διὰ τὴν προκειμένην ἐπιχείρησιν ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν γενικωτέραν πεῖραν, νὰ ἐπιμείνω εἰς τὴν ἄποψίν μου ὅτι ὁπωσδήποτε ἡ αἰτουμένη αὔξησις δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ ἐὰν ἠμπορῇ ἢ ὄχι νὰ σταθῇ ἡ ἐπιχείρησις, ἀλλὰ μὲ τὸ ἐὰν θὰ ἠμπορέσῃ ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ νὰ δημιουργήσῃ καλλιτέρους ὅρους ὑπερκέρδους εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν καὶ βιοτεχνῶν καὶ γενικώτερον τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἑπομένως, εἶμαι ἀντίθετος, μὲ τὴν αὔξησιν τὴν ὁποίαν συμπεριελάβατε εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινός, ἔχει τὸν λόγον.

§142Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον ὅπως καὶ τὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα σχετίζονται πρὸς θέματα οἰκονομικά, ἔθεσαν μερικὰ ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἐν γένει οἰκονομίαν τῆς χώρας. Ἐξηνέχθησαν πολλαὶ γνῶμαι αἱ ὁποῖαι ὅλαι ἔχουν τὰ ἐπιχειρήματά των ἐκ τῶν ὁποίων, ὅμως, καμμία ἀσφαλῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δώσῃ τὴν λύσιν. Ἐφ’ ὅσον ζῶμεν εἰς καθεστὼς ἀπολύτως ἐλευθέρας οἰκονομίας, κανένα πρόβλημα τελικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ εὐχερῶς τὴν λύσιν του. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει ἀξίαν εἶναι ἡ γενικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δηλαδὴ ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἀποβλέπῃ πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ συνόλου ἢ εἶναι οἰκονομικὴ πολιτικὴ ἡ ὁποία ὑποβοηθεῖ τὴν ἀνάπτυξιν ὡρισμένων μόνον συμφερόντων. Τὸ τρομερὸν εἰς τὴν χώραν μας, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ὅτι δὲν αὐξάνεται τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, χάρις εἰς τὰς θυσίας καὶ τὴν ἐργατικότητα τοῦ λαοῦ ηὐξήθη ἀλλὰ τὴν αὔξησιν αὐτὴν ποῖος τὴν καρποῦται; Ἐδῶ εἶναι τὸ δρᾶμα. Ὅτι ἐνῷ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη, τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ ἐν τῷ συνόλῳ καταπίπτει καὶ δὲν πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἀρνῆται ὅτι ἔχομεν μίαν συνεχῆ πτῶσιν.

§143Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀρνοῦμαι διαρρήδην.

§144Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Δυστυχῶς, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπόρων, τῶν κακῶς διαιτωμένων Ἑλλήνων καὶ ὁ βαθμὸς τῆς νοσηρότητος, δίδει τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἄρνησίν σας. Θὰ ἤθελον νὰ εἶμαι εἰς τὴν εὐτυχῆ θέσιν νὰ χειροκροτήσω τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐὰν συνεβάδιζεν μὲ ἀντίστοιχον ἀνάπτυξιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον μᾶς ἀπασχολεῖ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξῃ εὐκόλως εἰς λύσιν. Κατ’ ἀρχὴν ἀποδέχομαι τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, μόνον δὲν ἀποδέχομαι ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσωμεν ὡς χώρα γεωργική. Ἐὰν ἀπεδεχόμεθα τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ πρόοδός μας πρέπει νὰ βασισθῇ ἀποκλειστικῶς εἰς τὴν γεωργίαν, θὰ ἐφθάναμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ γίνωμεν ἕρμαιον παντὸς ἔξω τῆς Ἑλλάδος εὑρισκομένου. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἐὰν ὀφείλωμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν, ὥστε νὰ σταθῇ στὰ πόδια της. Ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Βασιλείου μέχρι σήμερον, ἐλάχισται βιομηχανίαι εἶναι δυνατὸν νὰ βιώσουν ἄνευ προστασίας. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπεφασίζαμεν ἀντὶ νὰ ἐπιδοτήσωμεν τὴν βιομηχανίαν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς δασμολογικῆς προστασίας, νὰ ἐνισχύσωμεν μόνον τὴν γεωργικὴν παραγωγήν, θὰ ἐφθάναμεν ἴσως εἰς ἀνάπτυξιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ ὁ τελικὸς σκοπὸς τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας δὲν θὰ ἐπετυγχάνετο. Ὑποστηρίζω ὅτι ὀφείλομεν νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ τὴν βιομηχανίαν. Ἀλλὰ πῶς θὰ τὸ πράξωμεν; Ἐὰν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἡ βιομηχανία τῶν χαλυβδοφύλλων πρέπει νὰ ἐπιβιώσῃ τότε μὲ τὴν εὐρύτητα ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπάρξεώς της φθάνομεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι καὶ ἂν ἀκόμη δὲν εἶναι βιώσιμος, θὰ πρέπει νὰ τὴν στηρίξωμεν, ἀρκεῖ ἡ στήριξις αὐτὴ νὰ γίνῃ πρὸς ὄφελος τοῦ συνόλου. Ἀλλ’ ἐρωτῶ, μήπως κάτωθεν τῆς δασμολογικῆς προστασίας τῆς ἐν λόγῳ βιομηχανίας, ὑποκρύπτεται ὑποστήριξις ἰδιωτικῶν συμφερόντων. Ἠρευνήθη τὸ θέμα ἀρκετὰ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ὥστε νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ περίπτωσις ὅτι ἡ προστασία γίνεται πρὸς ἀποκόμισιν περισσοτέρων κερδῶν;

§145Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα τὸ ὁποῖον ἠρευνήθη καὶ εἴπομεν, ὅτι θὰ ἰσορροπήσῃ καὶ θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀποδίδῃ κέρδος ὅταν διὰ τῆς ποικίλης αὐτῆς προστασίας κατορθώσῃ νὰ διαθέτῃ 15.000 κιλὰ ἔχει δὲ τὴν δυνατότητα κατασκευῆς 24.000 κιλῶν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ κέρδη οὔτε νὰ ἰσορροπήσῃ. Πρόκειται νὰ τῆς δοθῇ ἡ εὐχέρεια νὰ εὐρύνῃ τὴν κατανάλωσιν ἀφοῦ σταματήσῃ ἡ εἰσαγωγὴ ἔξωθεν.

§146Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι ἡ προστασία εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ βιώσῃ ἡ βιομηχανία καὶ ὄχι διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὰ κέρδη της, καλῶς πράττει. Γεννᾶται, ὅμως, ἕνα ἄλλο θέμα. Μήπως τὸ ποσοστὸν τῆς αὐξήσεως ἐπιπέσῃ ἐπὶ τῶν ὤμων τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν διὰ τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις δευτερευόντως μεριμνᾷ, διότι ἡ πολιτική της εἶναι πολιτικὴ ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων. Δὲν ἔχω εἰδικῶς ἐρευνήσει τὸ θέμα. Ἀλλὰ ἐὰν πρόκειται οἱ ἀγρόται ἀπὸ τὴν δασμολογικὴν αὐτὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας νὰ φέρουν τελικῶς τὸ βάρος τῆς ἐπιπτώσεως θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας ἄλλος εἰδικὸς τρόπος διὰ νὰ ἐπιδοτηθοῦν αὐτὰ τὰ προϊόντα. Ἂς ἀναγραφῇ τότε ἕνα κονδύλιον εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λαμαρινῶν. Ἐὰν ἡ ἐπίπτωσις πρόκειται τελικῶς νὰ γίνῃ εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν μὴ διστάσητε νὰ προστατεύσητε αὐτὸν τὸν πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος τόσα προσφέρει, ἐπιδοτοῦντες εἰδικῶς τοὺς ἀγρότας μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον χρειάζονται διὰ τὴν προμήθειαν τῶν λαμαρινῶν, ἰδίως διὰ τὴν στέγασίν των εἰς τὰς σεισμοπλήκτους καὶ ἄλλας περιοχάς. Καθῆκον ἔχετε νὰ μὴ ἀγνοήσητε τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν ὁ ὁποῖος πρῶτα πρέπει νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ ἔπειτα νὰ γίνῃ τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἀνόρθωσιν τῆς χώρας.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μητακίδης ἔχει τὸ λόγον.

§148Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους τῆς Ἐπιτροπῆς, οἱ μετέχοντες αὐτῆς ἔλαβον ὑπ’ ὄψει δύο προϋποθέσεις: Δηλαδὴ ἔκρινον κατὰ πρῶτον λόγον ἐὰν ἐπιβάλλεται ἡ ὑποστήριξις ἡ δασμολογικὴ μιᾶς βιομηχανίας ἐγχωρίου, ἡ ὁποία εἶναι χρήσιμος ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, κοινωνικῆς καὶ δασμολογικῆς καὶ δεύτερον ἐὰν διὰ τῆς καθιερώσεως δασμολογικῆς προστασίας πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ σημαντικὴ ἐπίπτωσις εἰς βάρος τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἀπὸ τὰ ἄφθονα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει των καὶ ἀπὸ τὴν μακρὰν συζήτησιν διεπιστώθη ὅτι πράγματι ἐπιβάλλεται ἡ δασμολογικὴ της προστασία, ἐφ’ ὅσον ἡ πρώτη προϋπόθεσις ὑφίσταται ὁπωσδήποτε. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν δευτέραν, ἐκρίθη ὅτι ἡ δασμολογικὴ προστασία ἡ παρεχομένη διὰ τοῦ παρόντος ἄρθρου, ἀποτελεῖ προληπτικὸν μέτρον ὑπὲρ τῶν τιμῶν, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐὰν καταστραφῇ ἡ βιομηχανία σιδηροφύλλων, εἶναι βέβαιον ὅτι μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων θὰ ἀνέλθουν εἰς μεγάλα ὕψη, συνεπεία τοῦ μονοπωλίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιβάλῃ ὁ γνωστὸς ἀλλοδαπὸς εἰσαγωγεύς. Διὰ τοὺς λόγους τούτους κηρύσσομαι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ ἄρθρου 33.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§150Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ὑπὸ κρίσιν διατάξεως, ἀλλὰ ἡ ἱερὰ συγκίνησις ποὺ κατέλαβεν ὡρισμένους συναδέλφους διὰ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν ἡ ὁποία παρέχεται εἰς τὴν βιομηχανίαν σιδηροφύλλων, μὲ ἀναγκάζει νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι πρέπει νὰ προστατευθῇ ἡ ἐν λόγῳ βιομηχανία, καθὼς καὶ ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι. Αἱ βιομηχανίαι δὲν προστατεύονται μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ εἰς ὅλα τὰ κράτη. Δὲν εἶναι, ὅμως, δυνατόν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συζητηθέντος τοῦ ἄρθρου 27 διὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν ἡμερησίων ἐφημερίδων ἐκ τῶν ἐπιβληθέντων προστίμων συνεπείᾳ ποινικῶν παραβάσεων, ἐν πλήρει συμπνοίᾳ καὶ ὁμοφωνίᾳ ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀπεδέχθη ταύτην ἀλλὰ καὶ ὅσα πρόστιμα ἔχουν καταβληθῆ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου ἐπιστρέφονται εἰς τὰς δικαιούχους καταδικασθείσας ἐφημερίδας. Ὁ δὲ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. Ἐφραιμίδης οὐδόλως διεμαρτυρήθη καὶ διαμαρτύρεται τώρα ὡς μὴ ὤφειλε διότι καὶ ἡ ἐφημερὶς τῆς παρατάξεώς του ἀπηλλάγη καὶ αὐτὴ διὰ τοῦ ἄρθρου 28 περίπου 240.000 δραχ. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα, ἀφοῦ ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀνάγκην ὑπάρξεως τῆς βιομηχανίας σιδηροφύλλων μᾶς καταλαμβάνει ἱερὰ ἀγανάκτησις διὰ τὴν δασμολογικὴν προστασίαν ἥτις πρόκειται νὰ τῆς παρασχεθῇ. Καὶ τοῦτο διότι ἡ μικρὰ αὔξησις τῶν σιδηροφύλλων θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ καταναλωτοῦ, ἰδίως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ δὲν διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν πλήρη δασμολογικὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ δημοσιογραφικοῦ χάρτου — ἀπώλεια ἐσόδων περὶ τὰ 50.000.000 δρχ.— καθ’ ἣν στιγμὴν οὐδεμιᾶς ἀπαλλαγῆς τυγχάνει ὁ χάρτης διὰ τὴν ἐκτύπωσιν ἐπιστημονικῶν συγγραμμάτων καὶ ὠφελίμων βιβλίων. Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, τὶ προσφέρει ὁ τύπος ὁ σημερινός, ὅστις μεγάλη αὐτοῦ μερὶς ἀσχολεῖται μὲ διάφορα σκάνδαλα, κοινωνικά, κομματιζόμενος, καὶ παραμελῶν τὸν ἔλεγχον τῆς δημοσίας μας ζωῆς. Θὰ ἤμην σύμφωνος, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ψηφισθῇ ἡ ἐν λόγῳ διάταξις περὶ σιδηροφύλλων, ἀλλὰ ποῖος θὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ ὅτι τὸ γνωστὸν μονοπώλιον σιδηροφύλλων δὲν θὰ αὐξήσῃ, τὴν ἑπομένην τοῦ κλεισίματος τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας, τὴν τιμὴν τῶν σιδηροφύλλων; Ἐὰν μᾶς διεβεβαίωνε κανεὶς ὅτι ἀναλαμβάνει τὴν διατήρησιν τῶν τιμῶν τῶν σιδηροφύλλων εἰς τὰ σημερινὰ ἐπίπεδα θὰ ἤμην σύμφωνος νὰ μὴ δοθῇ ἡ δασμολογικὴ διευκόλυνσις ἀλλὰ καὶ νὰ καταργηθῇ ἡ ἤδη ὑπάρχουσα. Διὰ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι σύμφωνος νὰ δώσωμεν τὸ 14% χάριν μιᾶς βιωσίμου βιομηχανίας.

§151Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. Χλουβεράκης, κατελήφθη ὑπὸ ἱερᾶς μανίας ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας σιδηροφύλλων καὶ κατεφέρθη κατὰ τοῦ Τύπου. Ἐνόμισεν ὅτι θὰ ἔπρεπε προχθὲς ὅτε ἐψηφίσαμεν τὴν τροπολογίαν διὰ τὸν Τύπον, νὰ σηκωθῶ ἐγὼ καὶ νὰ διαμαρτυρηθῶ. Ἐπρόκειτο, κύριοι συνάδελφοι, περὶ μέτρου ἀντιδημοκρατικοῦ καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας ἐζήτησε τὴν κατάργησίν του.

§152Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, περὶ τὴν διάταξιν αὐτὴν ἔγινε πολὺ μακροτέρα συζήτησις ἀπὸ ὅση ἐχρειάζετο καὶ ἀπὸ ὅσην ἤξιζε τὸ θέμα καὶ ἀναμφισβητήτως ἡ ἱερὰ συγκίνησις περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Χλουθεράκης παρέσυρε τινὰς τῶν κ.κ. συναδέλφων εἰς ὑπερβολὰς καὶ εἰς τὸν τόνον καὶ εἰς τὸ περιεχόμενον. Φοβοῦμαι, ὅτι καὶ ὁ ἴδιος δὲν ἐξέφυγεν ἀπὸ αὐτὰς καὶ θὰ ἐπανέλθω ἀμέσως, ἐν συνεχείᾳ, ἐπ’ αὐτοῦ. Ἤθελον νὰ εἴπω δύο λόγια μόνον ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Ἀναμφισβητήτως, ὅταν τὸ θέμα ἐτέθη μὲ ἀπόλυτα οἰκονομικὰ κριτήρια, τὸ πρόβλημα τῆς προστασίας τῆς Ἑλληνικῆς βιομηχανίας δυσχερέστατα ἀντιμετωπίζεται, διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ τακτικὴ τῆς ἐπιβολῆς ὑψηλῶν δασμῶν, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ὁποία ἐκράτησεν ἐπὶ μακρὰ ἔτη εἰς τὴν χώραν μας, ὡδήγησεν εἰς ἓν καθεστὼς δημιουργίας βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ὄχι μόνον δὲν εἶναι διεθνῶς βιώσιμοι, ἀλλὰ ἀπέχουν πόρρω, ἀπέχουν μακρὰν ἀπὸ τοῦ νὰ γίνουν βιώσιμοι εἰς τὸ μέλλον. Βεβαίως, ὅταν τὸ καθεστὼς ἄρδην μεταβάλλεται διὰ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ὁποία, ὡς μικρὸν μέτρον, ὑπῆρξε μέτρον ἄστοχον, ἐδημιούργησεν ὀξύτατα προβλήματα, τὰ ὁποῖα ὑποχρεοῦται ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις καὶ ἡ σημερινή, νὰ ἀντιμετωπίσῃ μὲ τὸ δασμολόγιον. Θεωρητικῶς τιθέμενον τὸ πρόβλημα, ὅπως ἐτέθη ἀπὸ τὸν κ. Μποῦτον καὶ τὸν κ. Τζαννετάκην, δὲν σηκώνει δευτέραν γνώμην. Ἀναμφισβητήτως, εἶναι ὑπέρμετρος καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, εἶναι ὑπέρμετρος — ἂν θέλετε — καὶ ἡ ἀναγκαστικὴ ἐπιβάρυνσις εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὸ ἀπασχολούμενον ἐργατικὸν δυναμικόν. Τὸ πρόβλημα, διὰ νὰ εἴμεθα καλόπιστοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τεθῇ ἔτσι, διὰ μίαν μόνον βιομηχανίαν. Ὑπάρχουν ἄπειροι περιπτώσεις ἑτέρων βιομηχανιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑπὲρ ἑαυτῶν, ἀναμφισβητήτως, ὀλιγώτερα ἐπιχειρήματα, διὰ τὰς ὁποίας δὲν γίνεται συζήτησις. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀτύχημα διὰ τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν τὸ γεγονός, ὅτι ἀπησχολήθη τόσον πολὺ ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ὀξύτατα ἀπασχολήσει τὴν κοινὴν γνώμην, λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ θορύβου τῶν ἐνδιαφερομένων, ὁ ὁποῖος ἠγέρθη καὶ ἀπὸ τὴν μίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Ἐγὼ πιστεύω, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς ἁπλοῦν πρᾶγμα. Ὅτι ἡ προστασία κατὰ 11% δὲν καθίστα βιώσιμον τὴν ἐπιχείρησιν αὐτήν, ὅπως ἀπεδείχθη ἀπὸ ἐπανειλημμένους ἐλέγχους καὶ ἀπὸ ἔκφρασιν γνώμης τῶν καλυτέρων, ἐπὶ τέλους, τεχνικῶν, τοὺς ὁποίους διαθέτομεν. Ἔπρεπε νὰ αὐξηθῇ ὁ δασμὸς εἰς τὸ 14% καὶ καλῶς αὐξάνεται. Ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ὅλην ἑλληνικὴν δασμολογικὴν πολιτικὴν τῆς παρούσης στιγμῆς, τοῦτο δὲν εἶναι κατ’ οὐδεμίαν ἔννοιαν δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ, ὡς ὑπέρμετρον καὶ ὡς ὑπερβολικόν. Βεβαίως, ἐὰν μὲ ἐρωτήσητε, ἐὰν εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἡ βιομηχανία, μὲ τὴν προστασίαν αὐτήν, θὰ γίνῃ βιώσιμος, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶμαι πεπεισμένος, ἐὰν ἡ βιομηχανία αὐτὴ θὰ ἐπιδιώσῃ εἰς τὸ μέλλον. Ἐνδέχεται νὰ πέσῃ, ὅπως ἐνδέχεται καὶ πολλαὶ ἄλλαι νὰ πέσουν. Ἀλλὰ εἰς τὴν ἰδικήν μου συνείδησιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ θέσιν μία τόσον ὀξεῖα πολεμικὴ ἐναντίον τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδέχθημεν πλείστας ἄλλας διατάξεις περισσότερον ἐπαχθεῖς καὶ περισσότερον ἀντιτιθεμένας πρὸς τὰς οἰκονομικὰς προϋποθέσεις διὰ τὰς ὁποίας ὡμιλήσαμε. Καί, διὰ νὰ εἶμαι σαφέστερος, δὲν ἔχω παρὰ νὰ ἐνθυμηθῶ, τὰ ψυγεῖα, περὶ τῶν ὁποίων γίνεται λόγος εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον. Ἐὰν θέλετε νὰ τὸ θέσωμεν ἀντικειμενικῶς, δὲν ὑπάρχει ἀμφισβήτησις, ὅτι τὸ ἠλεκτρικὸν ψυγεῖον ἐν Ἑλλάδι ἔχει ἀπείρως μικροτέραν σημασίαν ἀπὸ ὅ,τι ἡ βιομηχανία χαλυβδοφύλλων, ἡ ὁποία συμβάλλει οὐσιωδῶς εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Διὰ τὰ ψυγεῖα, πλὴν τοῦ κ. Τζαννετάκη, οὐδεὶς ὡμίλησε καὶ διὰ τὰ χαλυβδόφυλλα κινδυνεύομεν νὰ χάσωμεν τὴν ἀποψινὴν συνεδρίασιν. Νομίζω, ὅτι, κατὰ συνέπειαν, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοθέτημα, ὡς πρὸς τὸν δασμὸν κατὰ 14%. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ ἱερὰ συγκίνησις μᾶς παρέσυρεν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀναπάντητον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χλουβεράκης, ἴσως, χωρὶς ἀκριβῶς νὰ σταθμίσῃ τὴν ἔννοιαν τῶν λόγων του. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σύγκρισις μεταξὺ τῆς περιπτώσεως τῶν ἐφημερίδων καὶ τῆς περιπτώσεως περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλοῦμεν. Καὶ ἐπειδή, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ποὺ σᾶς βλέπω νὰ μειδιᾶτε...

§153Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μειδιῶ, διότι ἐπανερχόμεθα πάλιν καὶ πρέπει νὰ τελειώσωμεν.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἐπειδὴ ἔγινε καὶ ἀντικείμενον δημοσιογραφικῆς ἐκμεταλλεύσεως, ὄχι καλοπίστου, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία ἔγινε κατὰ τὴν περασμένην συνεδρίασιν, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν...

§155Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀπὸ ποίαν ἐφημερίδα;

§156Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὴν τέως φίλην σας «Ἑστίαν». Εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ πάλιν, νὰ διατυπώσω καὶ νὰ θέσω τὴν ἄποψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐδηλώσαμεν καὶ τότε, ὅτι ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν τὴν ἄρσιν, τὴν ἀναδρομὴν τῆς ἀτελείας εἰς τὸ παρελθόν, οὔτε ζητοῦμεν νὰ ἀποδοθοῦν πίσω χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐπληρώθησαν. Τὸ αἴτημα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἦτο καὶ εἶναι ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν ἐψηφίσαμεν, νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ σήμερον καὶ ἐφεξῆς, ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου καὶ ἐφεξῆς. Αὐτὴν τὴν ψῆφον ἐδώσαμεν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μὲ αὐτὴν τὴν ἄποψιν ἐπετύχαμεν πλειοψηφίαν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ διετυπώθη τὸ ἄρθρον, καθ’ ὃν τρόπον διετυπώθη. Τὸ μόνον πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἠξιώσαμεν ἦτο ἴση μεταχείρισις τῶν ἐφημερίδων Εἴπομεν, δηλαδή, ὅτι ἐὰν ἡ διάταξις πρόκειται νὰ ἀνατρέξῃ εἰς τὸ παρελθόν, θὰ ἀνατρέξῃ ἀπὸ τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐψηφίσθη ὁ νόμος καὶ ὄχι μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἐδικάσθη ἡ πρώτη συναγερμικὴ ἐφημερίς. Καὶ ἐπειδὴ τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι ζήτημα τεράστιον, προκαλοῦμεν καὶ πάλιν ἀπόψε τὴν Κυβέρνησιν καὶ τῆς δηλοῦμεν, ὅτι εἴμεθα ἕτοιμοι, νὰ τροποποιήσωμεν τὴν διάταξιν, τροποποιοῦντες τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν. Ἐὰν ἐπιθυμῆτε καὶ ἐὰν ὄντως θέλετε νὰ περιορίσητε τὸν Προϋπολογισμόν, δεχθῆτε τὴν ἰδικήν μας πρότασιν, νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ σήμερον καὶ πέραν ἡ διάταξις. Ἄλλως, ἀποδεικνύεται αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπομεν, διακόπτοντες, ὅτι πρὸς χάριν τῆς ἰδικῆς σας συναγερμικῆς ἐφημερίδος, κατ’ ἀνάγκην καὶ μὴ δυνάμενοι νὰ πράξητε ἄλλως, εὐεργετεῖτε καὶ τὰς ἀντιπολιτευομένας ἐφημερίδας.

§157Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν ὅτι ἀπεμακρύνθην τῆς γραμμῆς τοῦ Κόμματος καὶ ὅτι μὲ κατέλαβεν ἡ ἱερὰ συγκίνησις. Δὲν νομίζω, ὅτι ἐξέφυγα ἀπὸ τὴν γραμμὴν τοῦ Κόμματος.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπαλτατζῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§159Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἂν καὶ δὲν εἶχον σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω, ὑποχρεώνομαι ἐκ τῆς τροπῆς τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ συζήτησις, νὰ ἀπασχολήσω τὸ Σῶμα δι’ ὀλίγων. Εἰς τὸ ἄρθρον 33 ἠκούσθησαν διαμαρτυρίαι, ἐνῷ εἰς τὰ ἄλλα ἄρθρα τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν, καὶ ἐψηφίσθησαν, δὲν ἠκούσθησαν τοιαῦται. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον ἡμᾶς τοὺς Ἀγροτικοὺς βουλευτάς, ὅτι ἡ ἰδική μας γραμμή, γενικῶς, εἶναι ἐναντίον οἱασδήποτε περαιτέρω αὐξήσεως τοῦ δασμολογίου καὶ ἰδίως προκειμένου περὶ εἰδῶν, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν εὐρύτατα λαϊκὰ στρώματα, εἴτε ἀγρόται εἶναι, εἴτε ἐργαζόμενοι τῶν πόλεων. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν πολλάκις μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ τὴν ὑποστηρίξωμεν, καὶ ὑπεστηρίξαμεν τὰς ἀπόψεις μας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἐπικαλούμενοι τὴν ἀντινομίαν καὶ τὴν ἀνισότητα ἡ ὁποία παρατηρεῖται εἰς τὴν μεταχείρισιν τῶν διαφόρων κλάδων ἐκ μέρους τῆς Πολιτείας καὶ εἰδικώτερον ἐκ μέρους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ διὰ νὰ εἴμεθα δίκαιοι καὶ ἐκ μέρους τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων. Ἐδηλώσαμεν, ὅτι εἶναι συνδεδεμένη ἡ τύχη καὶ αἱ τιμαὶ τῶν γεωργικῶν προϊόντων μὲ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς δηλαδὴ μὲ τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς, καὶ ὑπεγραμμίσαμεν, εἰς ἄλλα θέματα ἀκόμη, αὐτὴν τὴν ἀνισότητα, τὴν ἀδικίαν, καὶ τὴν προνομιακὴν μεταχείρισιν, τῆς ὁποίας τυγχάνουν βιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις ἐν ὀνόματι τῆς βιομηχανικῆς μας ἀναπτύξεως καὶ ἐν ἐσχάτῃ ἀναλύσει, δῆθεν τῶν συμφερόντων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἑπομένως, κακῶς ἐλέχθη, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀγροτικοὺς βουλευτάς, ὅτι εἰδικῶς ἐνετόπισαν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 33. Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ὁ συνάδελφος κ. Καραγκιόζης, ὡμίλησε μὲ τὴν γλῶσσαν τοῦ ἀγρότου, διότι εἶναι αὐτοκαλλιεργητὴς παραγωγός, ζῇ τὴν ζωὴν τοῦ ἀγρότου καὶ ἀναπτύσσει τὰ θέματα μὲ τὴν γλῶσσαν τοῦ ἀγρότου καὶ τοῦ ἀνθρώπου, διότι δὲν ἐσπούδασεν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον ἀλλὰ ἔχει λάβει μόρφωσιν ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον τῆς ζωῆς. Συνάδελφοι, λοιπόν, ἐτόνισεν, ὅτι ἡμεῖς εἴμεθα κατηγορηματικῶς ἐναντίον οἱασδήποτε αὐξήσεως τῶν δασμῶν, διότι αὐτοὶ ἐπιπίπτουν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως». Ἐλέχθη διατὶ δὲν ὡμιλήσαμεν εἰς τὰ ἄρθρα 27 καὶ 28. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχομεν τὴν πρωτοβουλίαν τῶν συζητήσεων εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἡ θέσις μας εἶναι ἰδιάζουσα καὶ μὲ τὸ Προεδρεῖον ἐρχόμεθα πολλάκις εἰς σύγκρουσιν. Ὅταν ἐπροχώρησεν ἡ συζήτησις εἰς τὸ ἄρθρον 33 ἐπανελήφθησαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν γενικὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡμεῖς δὲν ἔχομεν τίποτε ἀπολύτως μὲ τὴν Ἑταιρίαν σιδηροφύλλων καὶ μὲ οὐδένα βιομήχανον ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι ἐναντίον τῆς ἀναπτύξεως τῆς χώρας. Ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ παραμείνῃ ἡ χώρα μας ὑποανάπτυκτος, ἀλλὰ εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ἐκβιομηχανοποιήσεως τῆς χώρας καὶ τῆς ἀναπτύξεως τῆς βιομηχανικῆς παραγωγῆς. Ἀλλὰ μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐκβιομηχανοποιήσεως τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσαμεν τὴν τελευταίαν δεκαετίαν, δὲν ἐδημιουργήσαμεν τὰς ὑγιεινὰς ἐκείνας προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν παραγωγικῶν τάξεων τοῦ τόπου, ἀλλ’ ἐδημιούργησαν τεράστια προβλήματα τῶν ἀγροτικῶν καὶ ἄλλων παραγωγικῶν τάξεων. Ἐὰν βεβαίως ἡ ἐκβιομηχανοποίησις εἶναι ὑγιὴς ὅλοι θὰ τὴν χειροκροτήσωμεν, ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν ὅταν ἔρχεται διάταξις καὶ προσθέτει νέα βάρη, νὰ μὴ τὴν ἀποκρούωμεν. Ἡ συζήτησις, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸ ἄρθρον 33, ἀλλ’ ἅπτεται τῆς ὅλης οἰκονομικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐτονίσαμεν καὶ ἄλλοτε, ὅτι ζητοῦμεν διευκολύνσεις διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων καὶ μᾶς δηλοῦται ἀπὸ τῆς Κυβερνητικῆς ἕδρας, ὅτι ὑπάρχουν διεθνεῖς τιμαί. Δὲν συζητοῦμεν τὰς ἐξαγωγάς μας καὶ τὴν γεωργικήν μας παραγωγήν. Ἀλλὰ ἡμεῖς ἀντιτείνομεν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἴση μεταχείρισις. Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ βιομηχανικὴ παραγωγὴ νὰ προστατεύεται κατὰ ἕνα τρόπον σκανδαλώδη ὑπὸ τῶν ἰσχυρῶν κύκλων, χωρὶς βεβαίως νὰ τὸ θέλουν οἱ Ὑπουργοί, οἱ ὁποῖοι κύκλοι διαθέτουν πολυπλόκους δυνάμεις ὅπου εὑρίσκονται παντοῦ ὠργανωμένα συμφέροντα καὶ ἡ ἀγροτικὴ παραγωγὴ νὰ ἀφίεται ἀβοήθητος εἰς τὸν διεθνῆ συναγωνισμόν. Δὲν θέλω νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἓν ἄλλο σπουδαῖον πρόβλημα ὅπως εἶναι τὸ καπνικόν. Ὁλόκληρος ὁ Τύπος κατακλύζεται ἀπὸ δημοσιεύματα, διὰ τῶν ὁποίων δημιουργεῖται ἡ ἐντύπωσις ὅτι εἶναι τεράστιαι αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερεν τὸ καπνεμπόριον εἰς τὸν τόπον. Οἱ ἰσχυροὶ οἰκονομικῶς κύκλοι πάντοτε κατορθώνουν νὰ ἐπηρεάζουν τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ τὸν Τύπον καὶ νὰ δημιουργοῦν εὐνοϊκὸν κλῖμα, ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν δὲ αὐτῶν τῶν κύκλων κινεῖται συνήθως ὁ Κρατικὸς μηχανισμός. Δι’ ἡμᾶς, ὅμως, τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν νὰ διαμαρτυρηθῶμεν καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς στιγμῆς καὶ πάλιν νὰ διαστείλωμεν τὰς εὐθύνας μας. Ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἄλλωστε καθὼς καὶ ἡ θέσις τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, προδικάζει τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν φθάνωμεν εἰς τὸ 14% καὶ ὄχι εἰς τὸ 18% τοῦτο ὀφείλεται εἰς ἀνειλημμένας διεθνεῖς ὑποχρεώσεις τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Γ.Κ.Α.Τ. καὶ δὲν εἶναι ἡ αὐστηρότης τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία σταματᾶ τὴν εὔνοιαν πρὸς τὴν βιομηχανίαν ἀλλὰ καὶ ὑποχρεώσεις αὐτῆς ἀφοῦ ἐξαντλοῦμεν τὸ ἀνώτατον περιθώριον, ταὐτοχρόνως, ἀπαλλάσσωμεν καὶ ἀπὸ τὸ 6% τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν. Ἕνεκα ὅλων αὐτῶν, ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ καταψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ τὸ καταψηφίσωμεν, διότι ὡς ἐτόνισα, περιέχει διατάξεις αἵτινες ἐπιβαρύνουν τὰς πτωχοτέρας τάξεις καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν λαμβάνει μέτρα ὑπὲρ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, μέτρα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸ κοστολόγιον τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἀκολουθήσῃ πολιτικὴν ἴσης μεταχειρίσεως ὄχι εὐνοίας ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν πολιτικῆς ἥτις θὰ καθιερώσῃ τὸ κοστολόγιον τῶν γεωργικῶν προϊόντων, διὰ νὰ ἐξασφαλισθῇ οὕτω ἓν ἐπαρκὲς εἰσόδημα εἰς αὐτὸν διὰ τὸ ὁποῖον θὰ βελτιώσῃ τὴν ἀγοραστικήν των ἱκανότητα. Θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν οἰκονομικὴν ἰσορροπίαν καὶ τὴν δικαιοσύνην. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξασφαλίζεται αὐτὴ ἡ ἴση μεταχείρισις ἡμεῖς χωρὶς νὰ θέλωμεν νὰ κάμωμεν ἀντιπολίτευσιν σοβαράν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀντιδράσωμεν καὶ νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι δὲν μετέρχεται ἴσα μέτρα καὶ σταθμὰ ἔναντι τῶν ἀγροτῶν, ἔναντι τῶν ἐργαζομένων, ἔναντι τῆς καταναλώσεως καὶ ἔναντι τῶν βιομηχάνων.

§160Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον ἐὰν δὲν εἶχον δώσει ὑπόσχεσιν πρὸς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία», ὅτι θὰ ἐκτεθοῦν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς αἱ ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως. Προτοῦ, ὅμως, εἰσέλθω εἰς τὸ θέμα, θὰ ἤθελον νὰ δώσω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν προλαλήσαντα κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, ὅστις ἐννοεῖ νὰ ἀντιτάσσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἔναντι τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος. (Θόρυβος ἀπὸ τῆς πτέρυγος τῶν Ἀγροτικῶν βουλευτῶν — κωδωνοκρουσίαι).

§161Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. (Ὁμιλεῖ ἐν μέσῳ θορύβου, μὴ ἀκουόμενος).

§162Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ νομίζω ὅτι ἀναγνωρίζεται τοῦτο ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ Πολιτεία, ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος, μετὰ ἰδιαζούσης στοργῆς περιβάλλει τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Τὴν ἀπήλλαξε σχεδὸν πάσης φορολογίας, πάσης ὑποχρεώσεως, δίδοντας τιμὰς συγκεντρώσεως ἀνωτέρας καὶ μὴ ἀνταποκρινομένας πρὸς τὸ διεθνὲς ἐπίπεδον τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ σίτου, ηὔξησε τὴν γεωργικὴν παραγωγὴν καὶ ἑπομένως καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν ἀγροτῶν.

§163Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Πότε ἔγινεν αὐτό;

§164Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Παράδειγμα σᾶς λέγω. Διαρκῶς τὸ Ἔθνος δὲν διστάζει εἰς ὅλα τὰ προϊόντα, τὰ γεωργικά, διὰ τῶν ὀνομαστικῶν τιμῶν τῶν συγκεντρώσεων τὰς ὁποίας δίδει, αἱ ὁποῖαι πάντοτε εἶναι ἀνώτεραι τῶν διεθνῶν, νὰ πριμοδοτῇ τὰς γεωργικὰς τάξεις, δικαίως, διότι τῆς ἀξίζει καὶ διότι εἶναι καὶ ὁ θεμέλιος λίθος τῆς ὅλης οἰκονομίας. Αὐτὸ τὸ σημεῖον νὰ γίνεται μονοπώλιον τοῦ κ. Μπαλτατζῆ, τὸ Ἔθνος τὸ ἀρνεῖται.

§165Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. (Θόρυβος. Ὁμιλεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του, μὴ ἀκουόμενος).

§166Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα. Εἶναι ἀληθὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, εἶναι ἀτύχημα, διὰ τὴν Βουλήν, διότι τὴν ἐνέπλεξαν ἢ ἄφησεν ἑαυτὴν νὰ ἐμπλακῇ εἰς ἕνα τέτοιο θέμα, ὄπισθεν τοῦ ὁποίου κινοῦνται συμφέροντα μεγάλα. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ δώσω ἰδέας τινὰς πῶς πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ, κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην, τὸ ὅλον βιομηχανικὸν πρόβλημα. Δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία, ὅτι πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν βιομηχανίας, αἱ ὁποῖαι νὰ εἶναι διεθνῶς συναγωνίσιμοι. Αὐτὸ πρέπει νὰ εἶναι τὸ κριτήριον καὶ ὄχι τὸ κριτήριον τῆς βιωσιμότητος.

§167Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὀρθότατα, ἀλλὰ δὲν τὸ κάμνετε.

§168Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Μὴ βιάζεσθε, ἐλπίζω ὅτι ὅταν θὰ ἔλθετε σεῖς, θὰ τὰ κάμητε εἰς 24 ὥρας. Συνεπῶς αὐτὴ εἶναι ἡ θεωρητικὴ τοποθέτησις. Μία Κυβέρνησις θέλουσα νὰ φθάσῃ ἐκεῖ, θὰ πρέπει νὰ ἀξιολογήσῃ τὰς ὑπαρχούσας βιομηχανίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃς τὰς βιομηχανίας καὶ νὰ συντρίψῃς τὰ ἐρείπια καὶ νὰ παραδώσῃς χιλιάδας ἐργάτας εἰς τὴν δυστυχίαν. Ἑπομένως, πρέπει νὰ ἀξιολογήσῃς τὰς ὑπαρχούσας βιομηχανίας καὶ βαθμιαίως νὰ προαγάγῃς τὴν οἰκονομίαν μας εἰς τὰ ἰδανικὰ ἐπίπεδα. Αὐτὸ δὲν γίνεται ἀπὸ τῆς μιᾶς ὥρας εἰς τὴν ἄλλην, διότι καὶ ἀνάγκην μελετῶν ἔχουν καὶ ἀνάγκην κεφαλαίων, τόσον ἐσωτερικῶν ὅσον καὶ ἐξωτερικῶν, ὅσον καὶ ἀνάγκην σειρᾶς μέτρων, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς τελευταίας συγκεντρώσεως, τὰ μελετᾷ, μετὰ τὸ εὐτυχὲς γεγονὸς τῶν ἀθρόων καταθέσεων, νὰ στρέψῃ τὰς τοποθετήσεις εἰς παραγωγικοὺς σκοπούς. Ἑπομένως, αἱ παλαιαὶ βιομηχανίαι εἶναι μία πραγματικὴ κατάστασις, ἀντιπροσωπεύουν ἕνα κεφάλαιον, ἀπασχολοῦν ἕνα κόσμον τεράστιον, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν τὸ γεγονός, αὐτό. Ἔρχομαι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Ἡ βιομηχανία αὐτὴ ἱδρύθη προπολεμικῶς, εὑρέθησαν αὐτοὶ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι κατέθεσαν 60 ἑκατομμύρια, οἱ ὁποῖοι ἐσκέφθησαν νὰ κάμουν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ τὸ Ἔθνος καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε ἔπρεπε νὰ τὴν φτιάξωμεν. Διότι ἐὰν θέλωμεν νὰ φτιάξωμεν νέας βιομηχανίας, θὰ τὰς ὑποστηρίξωμεν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φθάσωμεν εἰς τὰ ἐπίπεδα τὰ Εὐρωπαϊκά, ἄλλως δὲν γίνονται μὲ κουβέντες. Τὸ κεφάλαιον πρέπει νὰ τὸ καλέσωμεν, νὰ τὸ καταστήσωμεν ὑποχείριον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ διὰ τῶν μεθόδων τῶν γνωστῶν. Αἱ δυνατότητες τοῦ ἐργοστασίου τούτου εἶναι, ἐὰν χρησιμοποιήσῃ ὅλα τὰ μηχανήματα, νὰ ἀποδίδῃ 24.000 τόννους ἐτησίως. Ἤδη σήμερον ἔχει μόνον 9, διότι δὲν ἔτυχε καμμιᾶς προσοχῆς, ἐνῷ ἄλλαι ἀδελφαὶ βιομηχανίαι, σιδηροβιομηχανίαι, ἐπριμοδοτήθησαν διὰ διαφόρων τρόπων καὶ ἔχομεν ὅλα αὐτὰ τὰ χαλυβουργεῖα. Αὐτὸ δὲν ἔτυχε τῆς δεούσης προστασίας καὶ θὰ εἴπωμεν διὰ ποῖον λόγον δὲν ἀπέδωσε. Αὐτὰ τὰ μηχανήματα εἶναι σύγχρονα; Ἐγὼ δὲν ἔχω προσωπικὴν ἀντίληψιν καὶ εἶναι λάθος μας ποὺ δὲν τὸ ἐπεσκέφθημεν. Ἀλλὰ ἐμελέτησαν τὴν βιομηχανίαν αὐτὴν ὁ Πρύτανις κ. Κουτσοκώστας, καὶ ὁ Δρ Τόμας Σύρ, καὶ οἱ ὁποῖοι λέγουν: «Πρέπει νὰ .... (ἀναγινώσκει) ....». Δὲν ἐπιτρέπεται ποτὲ ὑπὸ τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ὑποβάλλεται τὸ ἐργοστάσιον αὐτὸ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ἀνώτερον ὅριον, οὔτε κἂν εἰς τὰς 15 χιλ. ποὺ εἶναι τὸ σημεῖον ἰσορροπήσεως. Καὶ συνεχίζει: «Εἶναι πιθανὸν .... (ἀναγινώσκει) ....». Βλέπετε, ὅτι ἔχομεν μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ὅπως λέγουν οἱ εἰδικοί, ἔχει ὅλον τὸν ἐξοπλισμὸν νὰ καλύψῃ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ παρὰ ταῦτα δὲν κατορθώνει νὰ καλύψῃ τὴν πελατείαν πλὴν τῶν 9.000 ἔναντι τῶν 24 καταναλισκομένων. Ποῦ ὀφείλεται αὐτὴ ἡ κακοδαιμονία; Ὀφείλεται εἰς ἕνα κυρίως γεγονός: ὅτι ἡ Ἕνωσις Χάλυβος παράγει τὴν πρώτην ὕλην διὰ τὴν περαιτέρω ἐπεξεργασίαν ἀπὸ τὸ ἐργοστάσιον αὐτό. Μέτοχοι, καθ’ ἃς ἔχω πληροφορίας, εἶναι οἱ ἐδῶ εἰσαγωγεῖς Ἀ)φοὶ Ἀμαρίλιο, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὸ μονοπώλιον. Αὐτὴ ἡ Ἕνωσις Χάλυβος ἐνῷ εἶχε τὴν πρώτην ὕλην 80 δολλάρια τὸν τόννον καὶ τὰ χαλυβδόφυλλα 112– 125, ηὔξησε τὴν πρώτην ὕλην εἰς 115, ὥστε ἡ ἐδῶ βιομηχανία ἀναγκαζομένη νὰ προμηθεύεται τὴν πρώτην ὕλην, νὰ ὑφίσταται τὴν ἀφαίμαξιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται. Πρέπει νὰ τονίσω ὅτι εἰς τὰ μέλη τῆς Ἑνώσεως πωλεῖται πρὸς 80 δολλάρια ὁ τόννος καὶ εἰς τοὺς ἐκτὸς τῆς Ἑνώσεως πωλεῖται 115 ἢ 120. Πρέπει νὰ σημειώσω ὅτι αὐταὶ αἱ βιομηχανίαι ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ βγάζουν καὶ πράγματα σκάρτα, δηλαδὴ ἕνα 10%, τὸ ὁποῖον εἶναι πολὺ μεγάλη ποσότης. Αὐτὸ τὸ δεύτερον, τῆς δευτέρας καὶ τρίτης διαλογῆς εἰσάγεται ὑπὸ τῶν Ἀ)φῶν Ἀμαρίλιο ἐν Ἑλλάδι καὶ πωλεῖται εἰς τιμὰς τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Ἑλλάς. Ἀποτέλεσμα εἶναι, ἡ βιομηχανία νὰ μὴ κατορθώνῃ νὰ ἐπιτυγχάνῃ συναγωνισμόν. Πέραν τούτου, ἔχουν καὶ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ δίδουν μεγάλας πιστώσεις εἰς τοὺς πελάτας των καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ κυριαρχοῦν τῆς ἀγορᾶς. Τί ὑπολείπεται, λοιπόν, νὰ γίνῃ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συγκρατήσωμεν τὴν οἰκονομίαν; Νὰ τὴν ἀφήσωμεν νὰ πέσῃ; Τὰ πρόσωπα ποὺ ἠσχολήθησαν μὲ τὴν μελέτην, εἶναι, πλὴν τῶν Καθηγητῶν, μία Ἐπιτροπή, τὴν ὁποίαν διωρίσαμεν ἡμεῖς, διότι τὸ θέμα ἐγεννήθη τὸν Ἀπρίλιον καὶ συνεστήσαμεν μίαν τριμελῆ Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία εἰργάσθη καὶ ἔγραψεν ἓν σύγγραμμα ὁλόκληρον ἐξ 60 σελίδων, τὸ ὁποῖον κατέληξεν εἰς διαπίστωσιν ὑπὲρ τῆς Ἑταιρίας. Βεβαίως, δὲν ἠμπορεῖ κανείς, ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης νὰ ἴδῃ, ἐάν, καὶ μὲ αὐτὴν τὴν βοήθειαν ποὺ δίδομεν, θὰ σταδιοδρομήσῃ ἡ Ἑταιρία. Ἀλλὰ δὲν σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ παύσωμεν ἡμεῖς νὰ κάμωμεν τὸ καθῆκον μας. Καί, κατόπιν, ἔρχεται δευτέρα Ἐπιτροπή, ἡ Ἐπιτροπὴ τῶν Τιμῶν, ἡ ὁποία καὶ αὐτή, μετὰ μελέτην τῶν πραγμάτων, συνέστησε μίαν σειρὰν μέτρων ἐνισχύσεως τῆς βιομηχανίας, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἐπιβιώσῃ. Καὶ πράγματι, ὅταν ἡμεῖς κατορθώσωμεν, διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἔξωθεν εἰσαγομένων καὶ διὰ τῶν εὐθηνῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, ὅταν κατορθώσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν εἰς 15 χιλιάδας κιλά, τότε ἐπέρχεται ἡ ἐξισορρόπησις καὶ ἐνισχύεται ἡ βιομηχανία. Διότι, ὅταν θὰ αὐξήσητε τὸ ἐπίπεδον τῆς καταναλώσεως εἰς γενικὰ ἔξοδα, τόσον τὰ βάρη θὰ εἶναι ἐλαφρότερα. Κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ δὲν πρόκειται περὶ κερδῶν, πρόκειται, ἁπλῶς, νὰ ἐπιτύχωμεν, διὰ τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν ἔξωθι εἰσαγομένων, νὰ καταστήσωμεν προτιμητέα τὰ ἐσωτερικὰ σιδηρόφυλλα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν, ὥστε νὰ αὐξήσῃ ἡ κατανάλωσις καὶ νὰ φθάσωμεν εἰς μίαν ἐξυγίανσιν. Βεβαίως, διὰ τοῦ φόρου κύκλου ἐργασιῶν, θὰ ἐπέλθῃ μία ἐνίσχυσις, ἡ ὁποία θὰ ὁδηγῇ οὐχὶ εἰς αὔξησιν κερδῶν, ἀλλ’ εἰς μείωσιν ζημιῶν. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωμεν 150% ἀπαλλαγὴν εἰς τὰς ἄλλας βιομηχανίας καὶ νὰ ἀρνούμεθα εἰς αὐτὴν ἐξαιρετικῶς; Διὰ τοῦτο ἐδέχθημεν εἰς τὸ 50% νὰ γίνῃ ἡ αὔξησις αὐτή. Τώρα, ἐρωτᾶται, ποία εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις; Ἡ ἐπιβάρυνσις εἶναι ἡ πλέον ἀνώδυνος ἐπιβάρυνσις τῆς κοινωνίας. Διότι εἶναι τόσον ἐλάχιστον τὸ ποσόν, ὥστε ἰσοδυναμεῖ ὁ κουβᾶς μὲ 30 λεπτὰ ἢ ἕνα θερμοσίφωνον....

§169Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Εἰς ποσοστά, καλλίτερα, κύριε Ὑπουργέ.

§170Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἀφήσατε τὰ ποσοστά. Τὰ ποσοστὰ κάμνουν ἐντύπωσιν. 30 λεπτὰ καὶ 40, εἶναι. Περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Ἀγοράζει μία χωρικὴ οἰκογένεια, κάθε 3–4 χρόνια ἕνα κουβᾶ καὶ πρόκειται νὰ πληρώσῃ 30 λεπτά. Καὶ ἐγὼ λέγω ὅτι δὲν θὰ τὰ πληρώσῃ ὁ ἀγοραστής, θὰ τὰ πληρώσῃ ὁ μεταπράτης αὐτά. Δεύτερον, εἶναι αἱ μικροβιομηχανίαι, κύριοι, αἱ ὁποῖαι ἀγοράζουν εἰς ὑψηλοτέρας τιμάς. Πῶς εἶναι δυνατὸν οἱ μικροβιοτέχναι, οἱ ὁποῖοι ἐπιβαρύνονται καθ’ ὃν τρόπον ἐπιβαρύνονται, νὰ ἔχουν λόγον νὰ διαμαρτύρονται ὅτι οἱ δασμοὶ ἐπὶ τῶν ἀντικειμένων, τὰ ὁποῖα κάμνει, ἡ βιοτεχνία, εἶναι ἀπαγορευτικοί. Νομίζω ὅτι ἦτο ἔργον δικαιοσύνης νὰ τὸ φθάσωμεν εἰς αὐτὸ τὸ ἀνεκτὸν ὅριον τοῦ 14%. Δὲν δεχόμεθα νὰ πάῃ πάρα πάνω, διότι δὲν θέλομεν, ἡ ἐπιβάρυνσις νὰ εἶναι μεγαλυτέρα, ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι ἦτο δίκαιον νὰ τὸ δεχθῶμεν ὡς Κυβέρνησις, διότι αὐτὸ ἀπεδείχθη ἀπὸ τὴν καλόπιστον ἔρευναν καὶ μελέτην. Τώρα ὁ θόρυβος ποῦ ὀφείλεται; Ὁ θόρυβος εἶναι ἀπολύτως τεχνητός. Διότι, πράγματι, θίγει τὸ μονοπώλιον τοῦ σχεδὸν μοναδικοῦ εἰσαγωγέως, Ἀ)φῶν Ἀμαρίλιο, καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μάχεται ὑπὲρ τοῦ συμφέροντός του καὶ νὰ ἀγωνίζεται ὁ εἰσαγωγεύς. Τοῦτο, ὅμως, δὲν εἶναι λόγος νὰ ὑποκύψωμεν, νὰ παρασυρθῶμεν ἀπὸ τὸν θόρυβον. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀπὸ τῆς ὥρας, κατὰ τὴν ὁποίαν ἤρξατο ἡ μελέτη τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἡ Ἑταιρία Ἀμαρίλιο, ἐπωφεληθεῖσα, εἰσήγαγε 3.540 τόννους, οἱ ὁποῖοι πωλοῦνται μὲ τὸν δασμὸν αὐτόν. Εἴχομεν δὲ ἀθρόας εἰσαγωγὰς ἐκ μέρους τῆς Ἑταιρίας αὐτῆς, ἡ ὁποία ἔσπευσε νὰ εἰσαγάγῃ καὶ εἰσήγαγε 3.500 τόννους εἰς τὴν κατανάλωσιν, οἱ ὁποῖοι θὰ πωληθοῦν μὲ τὸ ηὐξημένον τιμολόγιον, πρὸς ὄφελος τοῦ κ. Ἀμαρίλιο. Δευτέρα αἰτία ἀντιδράσεως, ὑπῆρξεν ἡ ἐκ μέρους τῶν βιοτεχνῶν.

§171Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐφαρμόζεται τὸ ηὐξημένον τιμολόγιον;

§172Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Βεβαίως, ἀλλὰ τὰ εἰσήγαγεν ἐνωρίτερον. Δὲν εἶμαι βέβαιος...

§173Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Προφανῶς, λάθος κάμνετε.

§174Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Πρὸ τοῦ Ὀκτωβρίου — λέγει ἡ ὑπηρεσία — πρὸ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, εἰσήγαγε τὸ 1950, 7.714 τόννους.

§175Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸ εἶχε πληροφορηθῆ;

§176Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὰ ἐκυκλοφοροῦσαν καὶ ἐχαλοῦσεν ὁ κόσμος. Ἐν τῷ μεταξύ, μετὰ τὴν διαδικασίαν, ἡ ὁποία ἠκολουθήθη, δὲν ἐσπεύσαμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν τιμήν. Συνεστήσαμεν μίαν Ἐπιτροπήν, ἐκάμαμεν ἔλεγχον καὶ ἔρευναν, συνῆλθε ἡ Ἐπιτροπὴ Δασμῶν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἐκεῖ ἀντιπρόσωπος τῶν βιοτεχνῶν ὑπέβαλε τὴν ἀπόφασιν καὶ ἠναγκάσθην, ὅταν ἔβλεπα τὸν κίνδυνον τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς, νὰ προεδρεύσω τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νὰ τερματίσω — διαφωνοῦντος δὲ μόνον τοῦ ἀντιπροσώπου τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν— ἀπεφασίσαμεν νὰ προχωρήσωμεν. Ἀλλ’ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπέρχεται ἡ ἀθρόα εἰσαγωγή. Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Δασμολογίου, ἐκλήθησαν ὅλαι αἱ παρατάξεις καὶ ἦλθεν καὶ ὁ κ. Τζαννίδης, ὁ ὁποῖος διέθεσεν τόσον ἀφιλοκερδῶς, πρὸς διαφώτισιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ὁλόκληρον στήλην τῆς «Ἐλευθερίας» καὶ κατέβαλεν ἀρκετὰ χρήματα, χάριν τῆς διαφωτίσεως τῶν πατέρων τοῦ Ἔθνους.

§177Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ νὰ εἶσθε δίκαιος, πρέπει νὰ εἴπητε ὅτι αὐτὰ ἔγιναν ἀπὸ ἀμφοτέρας τὰς πλευράς.

§178Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν τίθεται ἐν ἀμφιβόλῳ ὅτι καὶ οἱ ἄλλοι ἔκαμαν ὅ,τι ἠδύναντο, ἀλλὰ αὐτοί, ἐπὶ τέλους, ἠμύνοντο ὑπὲρ τοῦ ἑαυτοῦ των. Οἱ τρίτοι ἐμφανίζονται ὡς ἀγωνιζόμενοι ὑπὲρ τῆς διαφωτίσεώς μας. Ἐκαλέσαμεν τὸν κ. Τζαννίδην καὶ μᾶς ἀπεκάλυψεν ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ θορύβου ἦτο νὰ ἀναγκάσῃ νὰ πωληθῇ τὸ ἐργοστάσιον. Ἐὰν κατελήγωμεν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐργοστασίου, θὰ ἀντιμετωπίζαμεν αὐτὰ τὰ προβλήματα, ἄλλως θὰ κατελήγομεν εἰς τὴν αὔξησιν τῶν εἰσαγομένων σιδηροφύλλων, εἰς βαθμὸν ἀσύλληπτον καὶ θὰ παρεδίδωμεν τὴν ἀγορὰν εἰς τὴν καλὴν διάθεσιν τῶν εἰσαγωγέων. Ὅταν δὲ προχωρήσαμε καὶ κατεθέσαμεν τὸ νομοσχέδιον, διὰ δευτέραν φορὰν ἐκαλέσαμεν τὸν κ. Τζαννίδην, ὁ ὁποῖος προσεφέρθη νὰ ἀγοράσῃ αὐτὸς τὸ ἐργοστάσιον, διότι οἱ ἄλλοι ἦσαν ἀνίκανοι, τάχα, ἐνῷ αὐτὸς ἦτο ἱκανός. Οἱ δὲ ἄλλοι, οἱ μικροεπαγγελματίαι, μᾶς εἶπον ὅτι, ἡμεῖς δεχόμεθα εἰς τὰ 10%, πάρα πάνω νὰ μὴ πάῃ. Καί, πράγματι, καὶ ἡμεῖς ἠρνήθημεν νὰ προχωρήσωμεν πέραν τοῦ 14%. Αὐτὴ εἶναι ἡ πορεία τῆς ὑποθέσεως καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ οὐδεὶς καλῆς πίστεως καὶ καλῶς σκεπτόμενος νὰ μὴ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ δώσῃ τὴν λύσιν αὐτήν. Βεβαίως, πολλαὶ βιομηχανίαι ἀνεπτύχθησαν πολὺ ἀνωμάλως. Μετά, ὅμως, τὴν κατάργησιν τῶν περιορισμῶν καὶ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ θεσμοῦ τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ, τὸ μόνον μέσον τὸ ὁποῖον παρέμεινε πρὸς προστασίαν τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν εἶναι τὸ δασμολόγιον. Ὅταν ὅλαι αἱ βιομηχανίαι προστατεύωνται καὶ ὅταν εἰς αὐτὴν τὴν Εὐρώπην, ἀκόμη, ἐπιβάλλονται φόροι εἰς προηγμένα Εὐρωπαϊκὰ Κράτη, εἰς τὰ σιδηρόφυλλα καὶ εἰς μὲν τὴν Γαλλίαν, ὅπως βλέπω ἐδῶ ἕνα ἔγγραφον τῆς ὑπηρεσίας, εἶναι 22%, εἰς τὴν Αὐστρίαν 15%, ἡμεῖς ἔχομεν μίαν βιομηχανίαν ἔχουσαν ἱκανότητα τοιαύτην καὶ θὰ τὴν ἐγκαταλείψωμεν. Θὰ ἦτο πρᾶξις, οὔτε οἰκονομικῶς ὀρθή, οὔτε καὶ λογικῶς ὀρθή. Περὶ τῆς ἀξίας τοῦ θορύβου, θὰ ὑπενθυμίσω καὶ τὸ ἑξῆς: Ἡ «Ἐλευθερία», ἡ ὁποία ἠξίωσε νὰ εἴπω τὰς ἀπόψεις μου, ὅταν, κατὰ τὸν Ὀκτώβριον 1955 κατετέθη τὸ νομοθέτημα, καὶ ὁ τότε καταθέσας Ὑπουργὸς ἐπρότεινε τὸ 14%— διότι εἰς αὐτὸ τὸ στάδιον πάλιν ἐπανερχόμεθα — καὶ κατόπιν τοῦ περιορισμοῦ εἰς 11,30 ἔγραφε, τότε, ἡ «Ἐλευθερία», ὅτι πρόκειται περὶ μεγάλου σκανδάλου, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τὸ ἔκαμε 14. Τώρα, διὰ δευτέραν φοράν, ὅταν ὁ τέως Ὑπουργὸς τὸ κάμνει 14, πρόκειται περὶ καινούργιου σκανδάλου. Διότι ἐφθάσαμεν εἰς ἐκεῖνο, ποὺ ὑπεστήριξεν ἡ «Ἐλευθερία». Ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι δὲν συζητοῦμεν σοβαρῶς καὶ νομίζω ὅτι ἡ ἔλλειψις σοβαρότητος ἐκτὸς τῆς Βουλῆς, δὲν πρέπι νὰ φθάσῃ καὶ μέχρι τῶν πατέρων τοῦ Ἔθνους. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, δὲν ἔχομεν οὐδὲν ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον καὶ ἐπαφιέμεθα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ λάβῃ τὴν θέσιν της καὶ ὅσοι νομίζουν ὅτι πρέπει νὰ καταστρέψουν μίαν βιομηχανίαν, ἂς τὸ κάμουν.

§179Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Μίαν ἀπάντησιν ἔχω νὰ δώσω εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν...

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς λέγει τὰ ἑξῆς: Μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως οὐδεμία ἀπολύτως συζήτησις γίνεται.

§181Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θέλετε νὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, κύριε Ὑπουργέ;

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς συζητήσεως, ὁ Κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει...

§183Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Αὐτὸ εἶναι φυγομαχία.

§184Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς ἐπιβάλλει νὰ δώσητε τὸν λόγον.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Κανονισμὸς ἀπαγορεύει. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναγνώσω τὴν πρότασιν ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§186Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ εἶχεν ἤδη ὁμιλήσει ὁ κ. Μπαλτατζῆς. (Θόρυβος —κωδωνοκρουσία).

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις...

§188Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀφαιρέσητε τὸν λόγον...

§189ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§190Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι ἡ ὀξύτης τῆς συζητήσεως παρέσυρε καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅστις ἀπαντῶν εἰς ὅσα εἶπον ἐγώ, ἐδήλωσεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις προστατεύει ἀποτελεσματικῶς τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ δίδει τιμὰς ἀσφαλείας. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, πῶς ἀγνοεῖ ὅτι δὲν δίδονται τιμαὶ ἀσφαλείας εἰς τὸν βάμβακα, εἰς τὸν καπνόν, εἰς τὴν σταφίδα. Εἰς ποῖον προϊὸν δίδεται τιμὴ ἀσφαλείας καὶ ποία προστασία γίνεται τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἐγὼ δὲν θὰ ἀκολουθήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν εἰς τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐχάραξε καὶ ἀντιμετώπισε τὸ ζήτημα, οὔτε εἰς τὴν ἐπίθεσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἐναντίον μου. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι, τὰ ὅσα ὑπεστήριξα δὲν ἀποτελοῦν παρὰ τὴν στυγνὴν πραγματικότητα καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπέφυγε νὰ συζητήσῃ ἐδῶ αὐτήν.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, δι’ ἧς ζητεῖται ὅπως διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς παραγράφου 2, τοῦ συζητουμένου ἄρθρου 33. (Ἀναγιγνωσκομένων τῶν ὀνομάτων τῶν ὑπογραψάντων τὴν πρότασιν, διαπιστοῦται ἡ ἀπουσία πολλῶν τούτων καὶ συνεπῶς ἡ πρότασις μὴ ὑποστηριζομένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, θεωρεῖται μὴ γενομένη). Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 33, ὡς ἐτροποποιήθη;

§192ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν. Ἄρθρον 34. Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης ἔχει τὸν λόγον.

§193Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς περιωρίσθη ἀποκλειστικῶς εἰς τὰ σιδηρόφυλλα. Ὑπάρχει τὸ θέμα τῶν ἠλεκτρικῶν ψυγείων. Κύριε Ὑπουργέ, μετὰ τὰ ὅσα γράφετε εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ τὴν σύμβασιν ἡ ὁποία ὑπεγράφη μετὰ τῆς Δ.Ε.Η., ὑπάρχει ἀκόμη λόγος διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ δασμοῦ;

§194Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Βεβαίως, ὑπάρχει.

§195Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Σᾶς παραπέμπω εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Ὁ λόγος τὸν ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε ἐξέλιπεν καὶ ἐπιβαρύνονται τὰ ἠλεκτρικὰ ψυγεῖα μὲ 65%.

§196Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἴχατε εἴπει ὅτι εἰς τὸ ἐδάφιον 6 τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου θὰ ἐδέχεσθο τροπολογίαν ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἐπεξεργαζομένους καὶ ἄλλα μέταλλα.

§197Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐγένετο δεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία.

§198Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἐψηφίσθη τὸ ἄρθρον.

§199Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Εἶχε ψηφισθῆ τὸ ἄρθρον καὶ ἐπανερχόμεθα. Τὴν τροπολογίαν τὴν ἀπεδέχθην.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον, ὡς ἐτροπολογήθη;

§201ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 34 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 35, 36 καὶ 37 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 38. Ὁ κ. Γ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§203Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὰ καύσιμα, τὰ χρησιμοποιούμενα ὑπὸ τῶν πλοίων χορηγοῦνται ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἀδασμολόγητα. Ἡ τοιαύτη ἀδασμολόγητος χορήγησις περιορίζεται εἰς σκάφη χωρητικότητος 5 κόρων καὶ ἄνω. Οὕτω ἀποκλείονται μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ μικρὰ ἁλιευτικὰ σκάφη, καθισταμένης οὕτω προβληματικῆς τῆς δυνατότητος ἐπιβιώσεώς των. Ἡ τάξις αὐτὴ τῶν εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν ἁλιέων μὲ μικρὰ σκάφη ἐνῷ προσφέρει τὰ μέγιστα διὰ τὴν διατροφὴν τοῦ λαοῦ διέρχεται σήμερον μεγάλην κρίσιν καὶ εἶναι δίκαιον νὰ ἐξομοιωθοῦν, τοὐλάχιστον, πρὸς τὰ μεγαλύτερα συγκροτήματα, τὰ ὁποῖα λαμβάνουν τὰ καύσιμα ἀτελῶς. Εἶναι πράγματι ἄδικον καὶ ἀντιαρθολογικὸν νὰ ὑποστηρίζωνται διὰ τῆς χορηγήσεως καυσίμων μὲ μειωμένην τιμὴν οἱ μεγάλοι καὶ οἰκονομικῶς ἰσχυροὶ ἐπιχειρηματίαι ἁλιεῖς καὶ νὰ ἀγνοοῦνται οἱ πάμπολλοι μικροὶ καὶ οἱ οἰκονομικῶς ἀσθενέστεροι. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων, διὰ τῶν μικρῶν ἁλιέων, εὑρισκομένων καὶ ἐργαζομένων εἰς τὰ παράλια καὶ τοὺς κόλπους ὁλοκλήρου τῆς χώρας τροφοδοτεῖται ἡ κατανάλωσις τῶν παραλίων περιοχῶν τῆς χώρας, διότι τὰ μεγάλα ἁλιευτικὰ συγκροτήματα ἀνοικτῆς θαλάσσης μεταφέρουν κατὰ κανόνα τὰ ἁλιεύματα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ εἰς τὰ λοιπὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν δὲν προστατευθοῦν οἱ μικροὶ αὐτοὶ ἁλιεῖς κινδυνεύουν νὰ καταστραφοῦν καὶ μαζὶ μὲ αὐτοὺς νὰ παύσουν νὰ τρώγουν ψάρια οἱ πτωχοὶ κάτοικοι τῆς ἐπαρχίας. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, προτείνω τὴν κάτωθι τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεκτείνεται ἡ χορήγησις ἀδασμολογήτων καυσίμων καὶ εἰς τὰ κάτω τῶν 5 κόρων ἁλιευτικὰ σκάφη. Τὴν τροποποίησιν αὐτὴν εἶχον προτείνει δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων μου, πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, ὡς Ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν. Τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπεκτάσεως ἔχει ἀναγνωρίσει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας διὰ τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Ἡ τροπολογία μου εἶναι ἡ ἑξῆς: «Εἰς τὴν ἐν τῷ Ν.Δ. 3092) 54 παράγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ἀντικαταστήσαντος τὴν διάταξιν τῆς περιπτώσεως ιστʹ τοῦ ἄρθρου 26 τοῦ ἀπὸ 25) 7) 1920 Β. Δ. περὶ κώδικος τῶν νόμων περὶ Τελωνειακοῦ Δασμολογίου εἰσαγωγῆς, προστίθεται ἐδάφ. γʹ ἔχον οὕτω: Τὰ ἁλιευτικά, κάτω τῶν 5 κόρων, μόνον διὰ τὰ πρὸς κίνησίν των ἀναγκαιοῦντα καύσιμα καὶ λιπαντικά. Διὰ Β. Δ. καθορισθήσεται ὁ τρόπος τῆς διαθέσεως τῶν καυσίμων καὶ λιπαντικῶν τούτων».

§204Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Συνηγορῶ ἐκθύμως ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. συναδέλφου, διὰ τὴν ἀτέλειαν τῶν καυσίμων τῶν μικρῶν ἁλιευτικῶν πλοίων.

§205Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ τροπολογία αὕτη τῆς ἀπαλλαγῆς καὶ τῶν ἁλιευτικῶν πλοίων κάτω τῶν 5 κόρων, εἶναι δικαιοτάτη καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§206Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγώ.

§207Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὴν ἀποδέχομαι. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ ἐπίσης, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, διὰ τῆς ὁποίας θὰ εἶναι δυνατὴ ἡ εἰσαγωγὴ σησαμίου διὰ τὴν παρασκευὴν χαλβᾶ διὰ τὰς ἑορτὰς τοῦ Πάσχα. Ἐπειδὴ κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν νηστειῶν θὰ προκύψῃ μία ἔλλειψις, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ μία διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέψῃ, διά τινας ἡμέρας, διὰ 15 ἡμέρας, νὰ εἰσαχθοῦν 500 τόννοι περίπου διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὴν κατασκευὴν χαλβάδων διὰ τὰς ἡμέρας τῆς νηστείας.

§208Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι συνεδρίασις ἡ ἀποψινή. Συζητοῦμεν ἐπὶ νομοθετημάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν εἰς τὸ τέλος–τέλος καὶ μέγιστον οἰκονομικὸν ἐνδιαφέρον. Εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ παρακολουθῶμεν τί λέγεται; Δὲν ἀκοῦμε τίποτε, ἀπ’ ὅ,τι λέγεται ἐδῶ πέρα.

§209Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σησάμι ἀτελῶς φέρνετε; Ἁμαρτία ἀπὸ τὸν Θεὸν εἶναι. Ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὸν γεωργόν; (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§210Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν, θέλομεν νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην σας.

§211Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς: «Γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι συμφωνοῦμεν.... (ἀναγινώσκει) ....». Αἱ ἀνάγκαι τῶν χαλβαδοποιῶν κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, εἶναι γνωστὸν ὅτι εἶναι 900 τόννοι. Ἡμεῖς προτείνομεν διὰ 15 ἡμέρας, νὰ εἰσαχθοῦν 500 τόννοι, σησαμίου, διὰ νὰ μὴ παρατηρηθῇ σπάνις τοῦ χαλβᾶ.

§212Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, Πάσχα ἔχομεν εἰς 15 ἡμέρας, πότε θὰ προφθάσῃ νὰ δημοσιευθῇ ὁ νόμος σας, νὰ ἰσχύσῃ καὶ νὰ εἰσαχθῇ τὸ σησάμι;

§213Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Θὰ δώσωμεν ἐντολήν, νὰ ἰσχύσῃ ἀπὸ αὔριον αὐτό.

§214Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἡ διάταξις δὲν ἔχει περιεχόμενον αὐτὴν τὴν στιγμήν.

§215Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αἱ ὑπηρεσίαι λέγουν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ εἰσαγωγή.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σᾶς κάμνω ἕνα ὑπολογισμὸν ἡμερῶν, καὶ ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς θελήσῃ νὰ κάμῃ παρανομίαν καὶ νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις πρὶν δημοσιευθῇ ὁ νόμος, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἐπιβολῆς δασμῶν, ἀλλὰ περὶ ἀπαλλαγῆς ἀπὸ δασμῶν, καὶ ἂν ἀκόμη τὸ ἀποφασίσητε χάριν τοῦ ἐθνικοῦ σκοποῦ τοῦ χαλβᾶ, νὰ ἀναλάβητε αὐτὴν τὴν παρανομίαν ἐπάνω σας, δὲν ἔχετε τρόπον πρακτικὸν νὰ εἰσαγάγητε ἐγκαίρως σησάμι. Διότι, καὶ αὔριο νὰ τὸ δημοσιεύσητε καὶ νὰ τὰ ἔχουν ἕτοιμα τὰ φορτία, θὰ εἶναι ἀναστάσιμος ὁ χαλβᾶς. Θὰ δώσητε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ ἐπωφεληθοῦν μερικοὶ μόνον.

§217Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, μᾶς κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου ὅτι θὰ παρατηρηθῇ ἔλλειψις τοῦ χαλβᾶ, ὁ ὁποῖος ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι κακόφημος, ἀποτελεῖ προσφιλὲς τρόφιμον διὰ τὰς ἡμέρας τῆς νηστείας. Ἐφ’ ὅσον τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον μᾶς βεβαιοῖ ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐδῶ ἀποθέματα, οὐδὲν κώλυμμα ὑπάρχει διὰ τὴν Βουλὴν νὰ εἴπῃ ὅτι θὰ φέρωμεν.

§218Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Σησάμι ὑπάρχει ἀπώλητον ἀκόμη εἰς τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν, διότι τὸ γνωρίζω πολὺ καλά, ἀλλὰ ἐδῶ κἄποιον λάκκον ἔχει ἡ φάβα. Εἶναι ἀδιάθετο τὸ σησάμι ἢ τὸ σησάμι εὑρίσκεται εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην καὶ πρόκειται νὰ τὸ ἐκτελωνίσητε διὰ νὰ γλυτώσουν τὸν δασμόν, ἢ κἄτι ἄλλο συμβαίνει. Διότι τὸ σησάμι δὲν προφθάνει νὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ Πάσχα. Ἀεροπορικῶς θὰ τὸ φέρητε; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔλθῃ σησάμι τόσον ὥστε νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας. Λοιπόν, ἀφήσατε νὰ πωληθῇ τὸ ἐντόπιον σησάμι καὶ ἀφήσατε αὐτὰ τὰ τερτίπια, διότι αὐτὰ μᾶς ἐκάματε καὶ μὲ τὸ κριθάρι.

§219Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὑπάρχει ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τὸ ὁποῖον βεβαιοῖ ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν συμβῇ αὐτό, θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ ἀνεβάσωμεν τὴν τιμὴν τοῦ χαλβᾶ κατὰ 3 δραχμάς. Λοιπόν, ζητεῖται μόνον δι’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας καὶ δι’ ὡρισμένην ποσότητα, ἡ ὁποία θὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῶν ἡμερῶν αὐτῶν. Ἂν θέλετε νὰ ἀνέλθῃ ἡ τιμὴ τοῦ χαλβᾶ, μὴ τὸ δέχεσθε. Σᾶς λέγω μόνον ὅτι ἀνῆλθε διεθνῶς ἡ τιμὴ τοῦ σησαμίου. Ἂν ἐπιμένετε νὰ πληρώσῃ ὁ κόσμος 3 δραχ. πάρα πάνω, μὴ τὸ δέχεσθε!!

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ὅσοι τὴν δέχονται, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν.

§221Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι τρόπος, κύριε Πρόεδρε, αὐτός, μὲ τὸν ὁποῖον διευθύνετε ἀπόψε τὴν συζήτησιν.

§222Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας δὲν εἶναι σαφές. Τὸ θέμα εἶναι μέγα. Ἀσφαλῶς, ἀσφαλέστατα, δὲν πρόκειται νὰ προλάβῃ οὔτε κἂν τὴν Μεγάλην Ἑβδομάδα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἀσφαλῶς, πληγώνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν μίαν ἐνδιαφερομένην ἀγροτικὴν τάξιν καὶ ἐπιπροσθέτως, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τὸ εἴπωμεν καὶ αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δίδωμεν ἀτέλειαν μὲ 15 ἡμερῶν προθεσμίαν. Εἶναι ἀπαράδεκτον κατὰ βάσιν, διότι δημιουργοῦμεν τὴν ὑπόνοιαν ὅτι κἄποιος τὸ ξέρει καὶ τὸ ἔχει ἐν πλῷ. Δὲν γίνεται αὐτὴ ἡ δουλειά. Νὰ δώσωμεν ἀτέλειαν, ἀλλὰ διὰ 3 ἢ 6 μῆνας.

§223Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐφ’ ὅσον τίθεται ἔτσι τὸ θέμα, ἀποσύρομεν τὴν τροπολογίαν.

§224Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τονίσω, ὅτι ὁ γεωργικὸς πληθυσμὸς εἶναι τὸ μεγάλον καταναλωτικὸν κοινὸν καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτάς, κυρίως χαλβᾶ καταναλίσκει. Ἐν προκειμένῳ, ἂν πληρώσῃ κἄποιος τὰ σπασμένα, αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος.

§225Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἀκούσατε μίαν τροπολογίαν: «Ζωοτροφαὶ εἰσαγόμεναι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ...... (ἀναγινώσκει)....».

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§227Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δεύτερον ἐδάφιον: «Ὡσαύτως ἀπαλλάσσονται τῶν εἰσαγομένων δασμῶν καὶ τῶν τούτοις παρομαρτούντων ... (ἀναγινώσκει)....». Πρὶν εἴπητε ναὶ ἢ ὄχι, σᾶς λέγω ὅτι ἐδῶ εἶναι ὁ μόνος τρόπος διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Ἀμερικανοὶ μᾶς δίδουν τὴν ἀμερικανικὴν βοήθειαν. Ἐὰν τοὺς εἴπωμεν δὲν παίρνομεν τὸ σιτάρι ἢ τὸ σπορέλαιον, θὰ χάσωμεν τὴν ἀμερικανικὴν βοήθειαν.

§228Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τώρα θὰ ἔχωμεν νέαν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν σπορελαίων, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον.

§229Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ὅ,τι μᾶς δώσῃ ἡ Ἀμερικὴ θὰ πάρωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταργήσωμεν τὴν βοήθειαν.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 39 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη. Ἄρθρον 40.

§233Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἄρθρον 40 ἔχει κἄποιο λάθος.

§234Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Τὸ ἄρθρον 40 καθὼς καὶ μερικὰ ἄλλα ἄρθρα θὰ πάρουν ἄλλον ἀριθμόν, διότι τὰ προσέθεσεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἰσχὺς εἶναι μεταγενεστέρα καὶ πρέπει νὰ δώσωμεν ἰσχὺν ἀπὸ τῆς ψηφοφορίας.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν εἰς δευτέραν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον.

§236Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διαμαρτύρομαι διὰ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τοῦ σπορελαίου, διότι καθ’ ἣν στιγμὴν δὲν ἐπιτρέπετε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου, ἐπιτρέπετε τὴν εἰσαγωγὴν ἀτελῶς σπορελαίων.

§237Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν τὸ εἰσάγωμεν αὐτό, τί θὰ γίνῃ; Τὸ Δημόσιον θὰ καταβάλῃ τὸν δασμὸν καὶ ὕστερα τὸν ξαναπαίρνει πίσω. Πρόκειται, δηλαδή, περὶ λογιστικῆς τακτοποιήσεως.

§238Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ποίαν ἐγγύησιν δίδετε, ὅτι ἀπαγορευομένης τῆς ἐξαγωγῆς δὲν θὰ συντελέσῃ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ σπορελαίου εἰς τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου;

§239Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐψηφίσθη ἤδη τὸ νομοσχέδιον. Κύριοι συνάδελφοι, ἐψηφίσαμεν χθὲς ὅτι ἐπὶ τῶν λιπαρῶν ὀξέων ὁ φόρος θὰ ἴσχυε μέχρι 31.12.1957, ἄρθρον 8 παρ. 3 ἐδάφιον 2. Εἴπομεν ὅτι μέχρι 31.3.57 εἶναι 1,20 καὶ ἀπὸ ἐκεῖ εἴπομεν γίνεται δύο δραχ., ὅπως προέτεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἀλλὰ συνεφωνήσαμεν μέχρι 31.12.57. Ὁ κ. Κεφαλογιάννης λέγει ὅτι ἡ Βουλὴ ἐψήφισε μέχρι 31.12.1958.

§240Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μέχρι τῆς 31.12.1958 ἐψήφισεν ἡ Βουλή.

§241Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Αὐτὸ εἶναι θέμα Βουλῆς.

§242Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ λέγῃ 4½ δραχμάς.

§243Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, μέχρι τέλους τοῦ 1957 εἶναι ἢ μέχρι τέλους τοῦ 1958.

§244Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σεῖς, κύριε Ὑπουργέ, τί προτείνετε; Ἡ Βουλὴ ἐψήφισε μέχρι τέλους τοῦ 1957. Νὰ μᾶς εἴπητε τὰς ἀπόψεις σας.

§245Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ Κοινοβουλευτικὴ τὸ εἶχεν ἄνευ χρονικοῦ περιορισμοῦ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἂς γίνῃ μέχρι τέλους 1958. Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μου ἠθέλησε νὰ τὸ διορθώσῃ καὶ δὲν τὴν ἄφησα, εἶπον νὰ τὸ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν Βουλήν.

§246ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ γίνῃ μέχρι τέλους 1958.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§248ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναβληθείσης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν διατάξεων».

§250Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὸν τυρὸν εἴχατε συμφωνήσει νὰ τὸν ἐξαιρέσητε καὶ τὸν διεγράψατε. Τώρα τὸν ἐπαναφέρετε;

§251Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἡ Βουλὴ ἀποφασίζει. Ἡ Βουλὴ ἐπέμεινε καὶ τὸν προσέθεσε.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ πρεβαντορίων καὶ παιδικῶν ἐξοχῶν». Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τυπικόν, καὶ ἐκρατήθη ὑπὸ τῶν συναδέλφων κ.κ. Μ. Χλουθεράκη καὶ Π. Πολυχρονίδη, διότι εἶχον νὰ ἀναπτύξουν τροπολογίας.

§253Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μὲ μίαν ἰδικήν μου τροπολογίαν, καθαρῶς τυπικήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ Πρεβαντόριον Χανίων. Τὴν τροπολογίαν αὐτὴν ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτόν.

§254ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ὡς πρὸς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ ἀφορῶσα τὸ ἄρθρον 5, εἰς τὴν ὁποίαν προστίθεται ὡς Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, κατὰ προτίμησιν ἰατρός. Θὰ ἔπρεπεν αὐτὸ νὰ ἀπαλειφθῇ, διότι ἡ Κυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ κυρίως ἔχει μᾶλλον διοικητικὰς ἁρμοδιότητας καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι εἰς τὴν δυνατότητα τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ὁρίζῃ ὁποιονδήποτε θέλει. Ὡς πρὸς τὰς ἄλλας τροπολογίας καὶ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ συναδέλφου κ. Πολυχρονίδη, εὐχαρίστως τὰς ἀποδέχομαι.

§255Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον μίαν διευκρίνησιν μόνον. Δέχομαι τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, ἀλλὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω ὅπως πλὴν τοῦ τακτικοῦ προσωπικοῦ ὑπάρχουν καὶ οἱ ἰατροὶ καὶ δὴ εἰδικοτήτων, αἱ ὁποῖαι εἶναι χρησιμώτατοι εἰς τὸ πρεβαντόριον. Ἐλπίζω ὅτι διὰ τοῦ διατάγματος θὰ διατηρήσῃ ἡ κυρία Ὑπουργὸς τὰς εἰδικότητας αὐτὰς καὶ δὴ τῶν ἀκτινολόγων ἰατρῶν.

§256ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Ἡ πρόθεσις τοῦ Ὑπουργείου εἶναι νὰ διατηρήσῃ ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὰ ἐπιστημονικὰ μέλη καὶ τοῦ διοικητικοῦ προσωπικοῦ, ὅσον ἔχομεν ἀνάγκην, ἀλλὰ αὐτὰ θὰ καθορισθοῦν διὰ διατάγματος καὶ δι’ αὐτὸ δὲν περιελήφθησαν εἰς τὸν νόμον.

§257Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Ἡ κυρία Ὑπουργὸς μὲ παρεκάλεσε νὰ μὴ ἐπιμείνω ἐπ’ αὐτῆς καὶ εἰς ἄλλο νομοσχέδιον θὰ τὴν φέρω. Ἀλλὰ παρακαλῶ τὴν κυρίαν Ὑπουργὸν διὰ τὸ ἑξῆς: Ἡ τροπολογία μου βασίζεται εἰς τὸν ἤδη κώδικα τὸν φαρμακευτικόν, τὸν ὁποῖον ἔχομεν ἕτοιμον πρὸς ψήφισιν ἀπὸ τὸ 1952. Διότι εἶναι 1000 νέοι φαρμακοποιοὶ ἄνεργοι καὶ εἰς αὐτὸ ἀπέβλεπεν ἡ τροποποίησις τοῦ κώδικος. Δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ 1000 φαρμακοποιοὺς νέους νὰ μείνωμεν ἀπαθεῖς, ἀλλὰ τὰ διάφορα συμφέροντα δὲν ἐπιτρέπουν τοῦτο. Παρακαλοῦμεν τὴν ἀξιότιμον κυρίαν Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ πότε θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν ὁ φαρμακευτικὸς κῶδιξ.

§258ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. συνάδελφον ὅτι ὁ φαρμακευτικὸς κῶδιξ ἔχει ἤδη κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν. Εἶναι μὲν ἁρμοδιότης τοῦ συναδέλφου κ. Ψαρρέα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἀπουσιάζει ἀπόψε σᾶς λέγω ὅτι ὁ κῶδιξ ἔχει ἑτοιμασθῆ καὶ μένουν νὰ ρυθμισθοῦν ὡρισμένα πράγματα, μεταξὺ φαρμακεμπόρων καὶ φαρμακοποιῶν, τὰ ὁποῖα θὰ ρυθμισθοῦν, ὁπότε καὶ θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα αὐτό.

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροπολογήθη, ἀναβληθείσης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας περὶ πρεβαντορίων καὶ παιδικῶν ἐξοχῶν». (Προκειμένου νὰ συζητηθῇ τὸ σχέδιον νόμου τὸ ἀφορῶν τὴν ρευστοποίησιν τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας, οἱ κ. κ. Σ. Παπαπολίτης, Δ. Θεοχαρίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης διαμαρτύρονται καὶ ζητοῦν τὴν ἀναβολήν, τονίζοντες ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τοιαύτης σοβαρότητος νομοσχέδιον νὰ συζητηθῇ εἰς προκεχωρημένην ὥραν, ἀπουσιαζόντων πολλῶν βουλευτῶν, τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις).

§262Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίζωνται νομοσχέδια ἐξ ὑφαρπαγῆς. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὰ ἀνταλλάξιμα εἶναι σπουδαιότατον καὶ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ ἰδιαιτέρως τὴν Βουλήν.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν ἄρθρων 94 ἕως καὶ 104 τοῦ νόμου 1811) 51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§264Ι. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, κύριε Πρόεδρε, δηλῶ ὅτι δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ συνεζητεῖτο κατὰ τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν καὶ δὲν εἶμαι ἕτοιμος. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§265Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Τὸ σχέδιον τοῦτο, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὑπηρεσιακόν. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, δὲν ἔχω ἀντιρρήσεις. Νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του μὲ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἐπρότεινεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἀφορῶσαν τὴν πρόσληψιν 25 χημικῶν ἐκ τῶν διαγωνισθέντων.

§266Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του, κύριε Πρόεδρε.

§267Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀκούγοντας, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι ἁπλούστατον καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ, ἀρκεῖ νὰ ψηφισθῇ ἡ ἐθνικοῦ περιεχομένου τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου καὶ λυποῦμαι περισσότερον, διότι ἔρχεται τὸ σοβαρώτερον Ἑλληνικὸν νομοσχέδιον περὶ τοῦ κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον πραγματεύεται τὸ σοβαρώτερον καὶ μᾶλλον φλέγον Ἑλληνικὸν ζήτημα καὶ ζητεῖτε νὰ περάσῃ ὅπως–ὅπως διὰ μιᾶς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω μὲ μίαν λιτοτάτην ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία χωρὶς ν’ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα δὲν ἔκαμε τίποτε ἄλλο παρὰ τὸ... διὰ σωρείαν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ὑπέβαλε. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ἀφορῶν τὸν κώδικα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ τὸ κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον περιῆλθε χάρις εἰς τὰ ἰδικά μου θαύματα, πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐρύτερα καὶ νὰ ἀκουσθῇ ἡ γνώμη κάθε συναδέλφου, ὁ ὁποῖος πιστεύει εἰς τὸ θέμα αὐτό.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ἐπιβεβλημένον νὰ λύωμεν τὰς συνεδριάσεις εἰς τὰς 9 καὶ 10. Ἔργον μας εἶναι νὰ κάμνωμεν καὶ παννυχίδας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποστολή μας, ἂς μείνωμεν, λοιπόν, διὰ νὰ ἐργασθῶμεν ἀκόμη. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3.

§269Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ προτείνει θεμελιώδεις μεταβολὰς ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀρχικὴν σύστασιν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Χωρὶς εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας καὶ τῆς πλειοψηφίας πῶς ἔχετε τὴν ἀξίωσιν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν νομοσχεδίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου τόσαι μεταβολαὶ ἐπηνέχθησαν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἐγνωρίζατε τὸν Κανονισμόν, θὰ ἐβλέπατε, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητον νὰ παρίστανται οἱ εἰσηγηταί.

§271Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Θὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργὸς τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου;

§272Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται περὶ νομοσχεδίου θεμελιώδους, θίγοντος τὸν κώδικα. Πρόκειται περὶ νόμου περιστασιακοῦ, διότι τὴν 31ην Ὀκτωβρίου ὅταν διεξήγοντο αἱ προαγωγαὶ τῶν περιφερειακῶν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων ἔληξεν ἡ ἰσχὺς τοῦ ὑπάρχοντος νόμου. Διὰ τοῦ νόμου παρατείνεται ἡ ἰσχὺς ὡρισμένων διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος. Εἰς τὸ δεύτερον ἄρθρον εἴχομεν περιλάβει διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν νὰ δυνάμεθα νὰ προβαίνωμεν εἰς προαγωγὰς μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ τμηματάρχου. Ὅτε ἐγένετο αὐτὸ ἐγεννήθη εἷς θόρυβος. Ἦλθεν ἡ ΑΔΕΔΥ καὶ εἶπεν δὲν τὰ θέλωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα. Καὶ ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη ὁ θόρυβος διεγράψαμεν τὴν διάταξιν καὶ δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ παραταθῇ ὁ χρόνος καὶ νὰ γίνουν αἱ προαγωγαὶ μὲ τὰ μέχρι τοῦδε κριτήρια. Τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐντελῶς περιστατικόν. Κάμνω ἔκκλησιν διὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα περιμένουν μίαν χάρι. Πρόκειται περὶ μιᾶς καταστάσεως, ἡ ὁποία κακῶς συνεχίζεται.

§273Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἀφορᾶ μόνον τοὺς οἰκονομικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ὄχι ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους; Ἐὰν ὄχι, σᾶς διαβιβάζω τὸ παράπονον τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸν κώδικα....

§274Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἐφηρμόσθη ὁ κῶδιξ ποτέ.

§275Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔχω μίαν πληροφορίαν, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 104 τοῦ κώδικος περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων, ἐγένετο πρότασις προαγωγῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Ἐὰν τώρα ἀνασταλῇ ἡ ἰσχὺς τοῦ ἄρθρου 104, ὅπως ζητεῖται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ματαιωθοῦν αἱ προαγωγαὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων. Καὶ δικαίως διερωτᾶται τις, διατί, κύριοι, ἐφ’ ὅσον θέλουν οἱ ὑπάλληλοι οἱ περιφερειακοὶ οἰκονομικοὶ νὰ ἀνασταλοῦν ὡρισμένα ἄρθρα διὰ νὰ προαχθοῦν αὐτὰ διατὶ πρέπει αἱ ἰδικαί μας προαγωγαὶ νὰ ματαιωθοῦν ἐπειδὴ ἔχουν γίνει κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ κώδικος; Τί ἔχει νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ εἰδικὸν αὐτὸ αἴτημα τῶν λοιπῶν ὑπαλλήλων; Ἐὰν θέλετε νὰ λύσητε τὸ θέμα περιορίσατέ το μόνον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν.

§276Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν. Νὰ βάλωμεν μίαν διάταξιν: «Προαγωγαὶ τυχὸν ἐν τῷ μεταξὺ γενόμεναι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ κώδικος νὰ ἔχουν ἰσχύν».

§277Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀφοῦ δὲν ἰσχύει ὁ κῶδιξ.

§278Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι πρέπει νὰ ψηφισθῇ διὰ νὰ λείψῃ μία ἀνωμαλία, διότι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ προβῶμεν εἰς ἐπίκρισιν τῆς τακτικῆς, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται μέχρι σήμερον καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τοῦτο.

§279Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς πληροφορίαν. Τὸ θέμα τοῦ κώδικος συναντᾶ ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τοῦ ΑΣΔΥ. Καλέσαμεν τὸ ΑΣΔΥ καὶ τὴν ΑΔΕΔΥ νὰ μελετήσουν τὸ θέμα. Τότε θὰ εἶναι εὐκαιρία νὰ κάμῃ κανεὶς κἄποιαν προσαρμογὴν ὅταν πράγματι ἐτέθησαν πολὺ αὐστηρόταται αἱ ὁποῖαι ἐδυσχέρανον τὴν ἐφαρμογήν του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον τίθενται ἐν ἀναστολῇ ἑκάστοτε ὡρισμένα ἄρθρα αὐτοῦ. Λοιπόν, τὸ θέμα εἶναι ὑπὸ μελέτην, ὅταν τελειώσῃ ἡ μελέτη θὰ ἔλθῃ ἐδῶ πρὸς συζήτησιν. Ἀλλὰ δὲν νομίζω, ὅτι δυνάμεθα νὰ τὸ λύσωμεν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, μοῦ ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Ἐπειδὴ εἶναι προφανὲς ὅτι τὸ Σῶμα δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνδρίασιν. Ἐλλείψει ἀπαρτίας, λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 11.45′ μ. μ.)