1957.03.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 70ὴ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 Μαρτίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.55′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. 1) Λ. Μπατρίνου ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Θεσσαλονίκης, καὶ 2) Σ. Παπαεμμανουὴλ ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. Οἱ κ.κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου 3645)1956, περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Διατάγματος 3562)1956, περὶ ὑπαγωγῆς Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 179)56, 286)66 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 287)56 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δημιουργίας πνευματικοῦ καὶ καλλιτεχνικοῦ κέντρου ἐν Ἀθήναις κειμένων διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπαναφορᾶς τῆς Διευθύνσεως Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ ἄλλων τινῶν ἀφορωσῶν αὐτὴν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου», κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλαστῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Μπακλατζῆς, Π. Πολυχρονίδης, καὶ Γ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1324)49 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως τῶν ἀναπήρων πολέμου ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου» κυρωθέντος διὰ τοῦ ν. 1487)50». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδης, Ν. Κιτσίκης, καὶ Ι. Γιαμᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Χλουβεράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4. 1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1963 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Ἔξαρχος, Ι. Γιαννόπουλος, Γ. Σταμάτης καὶ Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4. 1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1963 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Πανούσης, Δ. Λαντζούνης καὶ Ἀποστ. Σχινᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4. 1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1963 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ταλιαδοῦρος, Δ. Λαντζούνης, Σ. Εὐστρατιάδης, Δ. Βουρδουμπᾶς, Δ. Παπαδημητρίου καὶ Δημήτριος Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4. 1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λαδᾶς, Ν. Ἔξαρχος, Β. Βύζας, Θ. Μπάρμπας, Β. Βασιλικός, Π. Τσακιρίδης καὶ Κ. Παπαγεωργίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 2348)1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως. Αἱ ἐν Νέᾳ Ὑόρκῃ Ἑλληνικαὶ Ὀργανώσεις, ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς Ἐθνικῆς Ἑορτῆς, τῆς 25ης Μαρτίου, ἀπέστειλαν τὸ κάτωθι τηλεγράφημα:

Α. Ε.

Πρόεδρον Ἑλληνικῆς Βουλῆς Ἀθήνας Ὅλη δόξα, ὅλη χάρη ἅγια μέρα ξημερώνει καὶ τὴν μνήμην σου τὸ Ἔθνος χαιρετᾷ γονατιστό. Σύμπαν τὸ Ἔθνος καὶ μετὰ θρησκευτικῆς κατανύξεως τὴν μνήμην τῆς ἁγίας ἡμέρας τῆς Ἐθνικῆς Ἀπελευθερώσεως ἑορτάζει. Ἀπόδημος Ἑλληνισμὸς πανηγυρίζει ἑκατοστὴν τριακοστὴν ἕκτην ἐπέτειον Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας, ἀποτίων φόρον τιμῆς καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τοὺς ἥρωας γιγαντομαχίας 1821, οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ τίμιον αἷμα των ἀπηλευθέρωσαν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὸν τυραννικὸν ζυγόν. Ἑτοιμαζόμεθα Κυριακήν, 31 Μαρτίου, κλῆρος καὶ λαὸς νὰ διασχίσωμεν Πέμπτην Λεωφόρον Μητροπόλεως Κόσμου εἰς μίαν ἀτελείωτον φαντασμαγορικὴν παρέλασιν διακηρύττοντες ὅτι ἀξίωμα ἱερὸν καὶ ἀλήθεια ἀναμφισβήτητος διὰ τὸν Ἕλληνα εἶναι τὸ «ἐλευθερία ἢ θάνατος». Ἄρματα συμβολικά, στολαὶ χρυσοκέντητοι, χιονόλευκη φουστανέλλα, πολύχρωμα λάβαρα, δοξασμένες σημαῖες, κόσμος μικρὸς καὶ μεγάλος στολισμένος μὲ τὴν λάμψιν τῆς χαρᾶς, λουσμένος στὸ φῶς τῆς Ἐθνικῆς Ὑπερηφανείας, θὰ παρουσιάσουν τὸ κλέος καὶ τὴν δόξαν τῆς αἰωνίας Ἑλλάδος, τὴν διδασκάλισσαν ὑψίστων ἰδεωδῶν ἀνθρωπότητος καὶ θὰ ζητήσουν ἀπὸ τὸν ἐλεύθερον κόσμον περισσοτέραν ἀγάπην καὶ συμπάθειαν πρὸς τὴν Μητέρα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς Δημοκρατίας. Θὰ ζητήσωμεν ἀνάκλησιν ἐκ τῆς ἐξορίας Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου, ἄμεσον ἐπανάληψιν διαπραγματεύσεων διὰ τὴν αὐτοδιάθεσιν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, θὰ ζητήσωμεν τὴν ἀπολύτρωσιν Βορείου Ἠπείρου ἀπὸ τὸν Ἀλβανικὸν ζυγὸν καὶ προσάρτησίν της εἰς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα. Καὶ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι συντόμως θὰ δικαιωθοῦν οἱ πόθοι τῆς Ἑλληνικῆς Φυλῆς, χαιρετίζομεν ἀντιπροσώπους Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου καὶ δι’ αὐτῶν ὁλόκληρον τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, ἀναφωνοῦντες ζήτω ἡ Ἀθάνατη Ἑλλάδα. Στέφανος Σ. Σκόπας, Ὕπατος Ἀρχηγὸς Περικλῆς Λαντζούνης, Πρόεδρος Ὁμοσπονδίας Ἑλληνικῶν Σωματείων Γεώργιος Κοντομανώλης Γεώργιος Καβρίκας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Τρικάλων–Καλαμπάκας, ζητοῦντος ἄμεσον πλήρωσιν τῆς ἀπὸ τετραμήνου κενῆς θέσεως τοῦ ἐπόπτου ἐργασίας τῆς ἐν λόγῳ πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Α. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων Νέων Μουδανιῶν, ζητούντων γεωργικὴν αὐτῶν ἀποκατάστασιν. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Α. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Νεοχωρίου Χαλκιδικῆς, ζητούντων παραχώρησιν καστανοτεμαχίων. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Α. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Χαλκιδικῆς, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 3570)55 περὶ ἐσόδων Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Νέας Βύσσης, Ἕβρου, ζητοῦντος τὴν ἔγκρισιν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινισμοῦ χορηγηθέντος ὑπὸ τῆς Νομαρχίας Ἕβρου δανείου ἐκ πεντήκοντα (50.000) χιλιάδων δραχμῶν, πρὸς ἀνέγερσιν Κοινοτικῆς Λέσχης. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ συνταξιούχου καθηγητοῦ Νικολάου Ἰατροπούλου, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν προϋπηρεσίας του εἰς τὸ ἐν Κωνσταντινουπόλει Κρατικὸν Αὐτοκρατορικὸν Λύκειον κατὰ τὰ ἔτη 1914–1920. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λυμπέρης καὶ Γ. Παπαστεργίου, καταθέτουσι ἀναφορὰν ἡμερομισθίων ἐργατῶν τῶν Γραφείων Νομοκτηνιάτρων καὶ Ἐπαρχιακῶν Κτηνιάτρων, ζητούντων μονιμοποίησιν αὐτῶν εἰς θέσεις τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανός, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ὁρμυλίας Χαλκιδικῆς, ζητούντων παραχώρησιν μικρῶν δασικῶν τεμαχίων διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ γεωργικοῦ των κλήρου. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν (παράρτημα Κερκύρας), ζητούσης βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της, ματαίωσιν καταργήσεως τοῦ εἰς τὸ Μ.Τ.Σ. περιεχομένου πόρου ἐκ τῆς ἐκποιήσεως ἀχρήστου ὑλικοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀγροτῶν κατοίκων Εὐρώπου–Παιονίας Νομοῦ Κιλκίς, ζητούντων χορήγησιν ἀδείας καπνοκαλλιεργείας 3–4 στρεμμάτων δι’ ἑκάστην οἰκογένειαν, εἰς καταλληλότατα πρὸς καπνοκαλλιέργειαν ἐδάφη των. Ὁ βουλευτὴς Ἠμαθείας κ. Φ. Παπαδόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ἀλεξανδρείας– Ἠμαθείας, προερχομένων ἐκ συμμοριοπλήκτου περιφερείας Δράμας, ζητούντων γεωργικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν εἰς τὴν περιοχὴν Ἀλεξανδρείας. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμοπαθῶν Ἐπαγγελματιῶν Κερκύρας, ζητούσης ἐξόφλησιν τῶν παρ’ αὐτῶν ὀφειλομένων δανείων εἰς ἑξήκοντα μηνιαίας δόσεις, ὅπως ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς καχεξίας ἀπὸ τὴν ὁποίαν μαστίζονται, κινδυνεύοντες νὰ κλεισθοῦν διὰ χρέη πρὸς τὸ Δημόσιον, εἰς τὰς φυλακάς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ριζιώτης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον ἀποστολὴν σκηνῶν καὶ λοιπῶν ἐφοδίων εἰς τοὺς ἐκ τῶν νέων σεισμῶν πληγέντας κατοίκους Θεσσαλίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βραγόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Αʹ Γυμνασίου Ἀρρένων Ἀθηνῶν (Πλάκας), ζητούντων προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου καὶ ἀναγνώρισιν αὐτοῦ ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὸ Βαρβάκειον καὶ τὰ Πειραματικὰ Σχολεῖα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Σαράφης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Νικαίας Λαρίσης, πληγείσης ἐκ τῶν νέων σεισμῶν, ζητούσης ἀποστολὴν σκηνῶν, ἰατροφαρμακευτικῶν ὑλικῶν καὶ χαρακτηρισμὸν τῆς Κοινότητος ὡς σεισμοπλήκτου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν (παράρτημα Κερκύρας), διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς πληροφορίας ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν κατήρτισε νομοσχέδιον δυνάμει τοῦ ὁποίου πόροι τινὲς τοῦ Μετοχικοῦ Ταμείου Στρατοῦ πρόκειται νὰ περιέλθουν εἰς τὸ Κράτος, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θεωροῦν αὐθαίρετον καὶ ἄδικον. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν ἐπαρχιῶν, αἰτούντων κατάθεσιν καὶ ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἐπεκτάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐφημεριδοπωλῶν καὶ εἰς τὰς πρωτευούσας τῶν ἐπαρχιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μελισσοτρόφων κατοίκων Ἀκραιφνίου–Θηβῶν, δι’ ἧς αἰτοῦνται ὅπως παραχωρηθῇ αὐτοῖς πρὸς διατροφὴν τῶν μελισσῶν ἡ συλλεγομένη ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς ζάκχαρις ἀπὸ τὰ κύτη τῶν πλοίων ἄνευ φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ἐγχρώμου ζακχάρεως διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπόν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου–Ἁγυιᾶς, αἰτούσης καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς πληγέντας σηροτρόφους περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Προκοπίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Ἀλμωπίας καὶ Ἀριδαίας, ζητούντων ἐπίλυσιν τῶν δικαίων αἰτημάτων τοῦ παρηγκωνισμένου κλάδου τῶν δημοδιδασκάλων. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑλένης, χήρας Γ. Κόκκου, ζητούσης ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων τῶν χορηγουμένων εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν μονίμων Ἀξιωματικῶν τῶν θανόντων ἐν ἐνεργείᾳ ἐκ τῶν κακουχιῶν τοῦ συμμοριτοπολέμου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς, καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν καπνεργατῶν καὶ συνταξιούχων Ἀγρινίου καὶ Περιχώρων, ζητούντων κατάργησιν τοῦ ν. 2348 καὶ τοῦ Ε. Δ. περὶ κανονισμοῦ ὡρῶν ἐργασίας, διατήρησιν τῆς εἰσφορᾶς 3% κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ διενέργειαν ἀνακρίσεων καὶ ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων ἅτινα παρεβίασαν τὸν χῶρον τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν Πανεπιστημιακὴν Λέσχην πρὸς δίωξιν Φοιτητῶν, συγκεντρωθέντων ἵνα διαμαρτυρηθοῦν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Κυπρίου ἥρωος Παλληκαρίδη. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς κωμοπόλεως Βάρδας– Βουπρασίων Ἠλείας, ζητούντων διαμόρφωσιν τοῦ ρεύματος Βάρδας, μελέτην προϋπολογισμοῦ ὑπονομεύσεως, προσκύρωσιν καὶ πρᾶξιν ἀναλογισμοῦ ἀγροτικῆς ὁδοῦ Ψαρίου–Ἀρμυρικίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Φιλανθρωπικοῦ καὶ Μορφωτικοῦ Συλλόγου «Ἅγιος Ἐλευθέριος», ζητοῦντος ἀπομάκρυνσιν τῶν εἰς ἀνοικτοὺς χώρους τῆς Λεωφόρου Ἀλεξάνδρας ἐγκατεστημένων μαρμαρογλυφείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Γενικῆς Συνμοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητοῦντος μείωσιν τῆς φορολογικῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν μικρῶν εἰσοδημάτων καὶ γενικῶς ἀναμόρφωσιν τῆς φορολογίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Μποῦτος, καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας τῆς Ἑλλάδος ζητούσης ἀναγνώρισιν τῶν ἐτῶν θητείας ὡς πραγματικῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας προσμετρουμένων εἰς τὴν διανυθεῖσαν ὑπηρεσίαν τοῦ ὑπαλλήλου. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἰχθυεμπόρων καὶ Ἰχθυοπωλῶν Κεντρικῆς Ἰχθυαγορᾶς Ἀθηνῶν, ζητούντων ἐπισκευὴν καὶ εὐπρεπισμὸν τῆς Κεντρικῆς Ἰχθυαγορᾶς καὶ ἐπίλυσιν τῶν λοιπῶν δικαίων αἰτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὑποψηφίων ὑπαλλήλων τῆς Σχολῆς Χειριστῶν Ο.Τ.Ε., ζητούντων διορισμὸν αὐτῶν παρὰ τῷ Ο.Τ.Ε. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Διαμαντόπουλος καὶ Μ. Στεφανίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων τέως Μεταλλευτῶν Λαυρίου–Κερατέας, ζητούντων πλήρη ἐξομοίωσιν πρὸς τοὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α., ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων κ.λ.π.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Χθές, κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἀνεγνώσθη ἓν τηλεγράφημα τῶν ἐν Ἀμερικῇ Ἑλληνικῶν Ὀργανώσεων, διὰ τὴν τέλεσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἑορτῆς καὶ διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν Κυπρίων. Ἀνεγνώσθη τὸ τηλεγράφημα, πλήν, ὅμως, δὲν ἀναγράφεται τοῦτο εἰς τὰ πρακτικά. Εἶναι περίεργον τοῦτο διότι οἱ Ἕλληνες τῆς Ἀμερικῆς ἀγωνίζονται διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ διὰ τοὺς Κυπρίους.

§7Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν παρατήρησιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ γραφῇ τὸ τηλεγράφημα αὐτούσιον εἰς τὰ σημερινὰ πρακτικά.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Συνέχεια τῶν ἐρωτήσεων. Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ν. Αὐγερινὸς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν ὑπερωριῶν εἰς ὡρισμένους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§9Ν. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τοὺς κατωτέρους δασικοὺς ὑπαλλήλους οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἀπομεμακρυσμένα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἀπασχολοῦνται ὅλον τὸ 24ωρον διότι εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τῶν χωρικῶν διὰ τὴν χορήγησιν σημειωμάτων. Δικαιοῦνται καὶ αὐτοὶ νὰ ὑπαχθοῦν ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ὑπάλληλοι, εἰς τὸ δικαίωμα τῶν ὑπερωριῶν. Νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον τὸ αἴτημά των.

§10Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε ἐλπίζω ὅτι ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοί.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 2.

§12Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐξέλιπεν τὸ θέμα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς ΥΠΕΜ καὶ εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης.

§14Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ὑπηρεσία Παραγωγικῶν Ἔργων Μακεδονίας ἀπὸ ἐτῶν ἐξετέλεσε ὡρισμένα ἀποστραγγιστικὰ καὶ ἀρδευτικὰ ἔργα εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας. Δυστυχῶς δὲν βλέπομεν νὰ ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν ἡ Κρατικὴ αὐτὴ Ὑπηρεσία, ἡ ὁποία λειτουργεῖ μὲ κἄποιαν αὐτοδιοίκησιν. Συγκεκριμένως εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης, τὸν ὁποῖον ἐκπροσωπῶ δὲν φαίνεται τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἔχῃ τὴν διάθεσιν νὰ χορηγήσῃ πιστώσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἀπὸ μέρους τῆς ΥΠΕΜ εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν.

§15Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, κύριε συνάδελφε, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἡ ΥΠΕΜ θὰ προβῇ εἰς τὴν μελέτην ἔργων εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης. Ἐπὶ πλέον ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζει ὅτι εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης ἐκτελεῖται ἐφέτος τὸ ἀποξηραντικὸν ἔργον τῆς λίμνης Ρούντνικ. Διετέθη δὲ ἐφέτος καὶ ποσὸν 200.000 δρχ., εἰδικῶς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν μελετῶν ἔργων εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης. Ἡ κἄποια σχετικὴ καθυστέρησις τῶν ἐργασιῶν τῆς ΥΠΕΜ εἰς τὸν Νομὸν Φλωρίνης καὶ γενικῶς εἰς τὴν Δυτικὴν Μακεδονίαν, καὶ ἡ σχετικὴ ἀναστολὴ τῶν ἐργασιῶν, προήρχετο ἀπὸ τὴν προσπάθειαν ἡ ὁποία ἐγένετο διὰ τὴν ἑνοποίησιν ὅλων τῶν ὑπηρεσιῶν, αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ὕπαιθρον.

§16Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὰς πληροφορίας του, τὰς ὁποίας, ὅμως, δέχομαι μὲ κἄποιαν ἐπιφύλαξιν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης Ρούντνικ. Καὶ ἄλλοτε ἠσχολήθημεν μὲ τὸ θέμα αὐτὸ δι’ ἐπερωτήσεως καὶ δὲν πρόκειται περὶ ἀποξηράνσεως ἀλλὰ μᾶλλον περὶ παρατηρήσεων, τὰς ὁποίας κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει κἂν ὁριστικὴ μελέτη διὰ τὴν ἀποξήρανσιν τῆς Ρούντνικ. Λαμβάνω ἀφορμὴν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅπως ἐνδιαφερθῇ καὶ μεριμνήσῃ διὰ τὴν σύνταξιν ὁριστικῆς μελέτης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Αὐγερόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὸν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν «Ἅγιος Ἰωάννης».

§18Γ. ΑΥΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν ἀνατολικὴν πλευρὰν τοῦ Ὑμηττοῦ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, ἐγκατεστάθησαν οἰκογένειαι βομβοπλήκτων καὶ ἵδρυσαν Οἰκοδομικὸν Συνεταιρισμὸν ὑπὸ τὴν προσωνυμίαν «Ἅγιος Ἰωάννης». Ἔκτισαν τὰ σπίτια τους καὶ διαμένουν ἐκεῖ, ὠργανώσαντες ἕνα ἀξιόλογον συνοικισμὸν 300 περίπου οἰκογενειῶν. Ἀπὸ τότε, ὅμως, μέχρι σήμερον, καίτοι παρῆλθε 15ετία, οἱ κάτοικοι τοῦ συνοικισμοῦ αὐτοῦ παραμένουν μετέωροι, διότι δὲν τοὺς ἐχορηγήθησαν παραχωρητήρια κυριότητος. Ἡ ὑπόθεσίς των ἀνήκει εἰς τὰ Ὑπουργεῖα Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας. Εἰς ἐρώτησιν τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν, ἐλάβομεν τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: «Αἱ καταληφθεῖσαι κατὰ τὴν διάρκειαν .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δὲν εἶναι ἀκριβὴς ἐξ ὅσων τοὐλάχιστον στοιχείων ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν μου. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀπὸ τοῦ 1952 ἀκόμη εἶχε γνωρίσει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς ὅτι συνεκρότησεν Ἐπιτροπὴν ἐξ ἀνωτάτων δασικῶν ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ἐπρότεινε νὰ ἐξαιρεθῇ ἡ ἔκτασις αὐτὴ τῆς ἀναδασώσεως, διότι εἶναι ἄγονος. Ἐάν, συνεπῶς, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν εἶχε διαβιβάσει τὴν ἐρώτησίν μας αὐτὴν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, θὰ εἶχε λάβει τὴν ἐν λόγῳ ἀπάντησιν καὶ δὲν θὰ ἔδιδε τὴν ἀνακριβῆ ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν μᾶς ἀπέστειλε. Συνεπῶς τὸ ζήτημα τῶν οἰκιστῶν αὐτῶν οὐσιαστικῶς ἔχει λυθῆ καὶ δὲν ἀπομένει παρὰ καὶ ἡ λύσις του. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς ὅπως δώσουν ἕνα τέρμα εἰς τὴν ἀγωνίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§20Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲν εἶναι νέον, διότι κατ’ ἐπανάληψιν ἔχει ἀπασχολήσει τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα. Τὸ περίεργον, ὅμως, εἶναι, ὅτι τὸ μὲν Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὸ παραπέμπει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν τὸ δὲ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Εἶναι ἕνα μικρὸν ζήτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε λυθῆ ἤδη ἀπὸ τοῦ 1952. Διότι, τὸ μὲν Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἀποφαίνεται ὅτι ἡ περιοχὴ δὲν εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως ἀναδασώσεως σοβαρὰ σημαντική, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν λέγει ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸν καθορισμὸν τοῦ τιμήματος, ὥστε νὰ πληρώσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ καὶ νὰ γίνουν κύριοι τῶν οἰκοπέδων. Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅπως δοθῇ μία λύσις τὸ ταχύτερον εἰς τὸ θέμα, διὰ νὰ ἀποκτήσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὴν ἡσυχίαν των.

§21Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι κατὰ τὴν κατοχὴν κατελήφθη καὶ πρὸς τὸν Ὑμηττὸν ὅπως καὶ πρὸς ἄλλας περιοχάς, ὑπὸ ἀκτημόνων ἔκτασις, ἀπαραίτητος δι’ ἀναδάσωσιν. Ἐδημιουργήθησαν ἐκεῖ ἀγροί, οἰκίαι, ἐμφυτεύσεις καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ τὸ ζήτημα νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ πνεῦμα ρεαλιστικόν. Μετέβην καὶ ἐξήτασα ἐπιτοπίως τὴν περίπτωσιν καὶ θέλω νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ γνωρίζω τὴν ἀλληλογραφίαν τοῦ παρελθόντος, ὅτι τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων θὰ ἱκανοποιηθῇ.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ἀσβεστοποιῶν Θάσου νὰ προμηθεύωνται τὴν καύσιμον ὕλην τῶν ἀσβεστοποιείων των ἐκ τοῦ ἐκεῖ δάσους.

§23Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, καίτοι ἡ Θάσος εἶναι κατάφυτος ἀπὸ κωνοφόρον πεύκην, ἡ δασικὴ ὑπηρεσία ἀπηγόρευσεν εἰς τοὺς ἀσβεστοποιοὺς νὰ χρησιμοποιοῦν ὡς καύσιμον ὕλην ξυλείαν ἐκ τοῦ ἐκεῖ δάσους, κειμένην ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ σαθράν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἤγειρεν τὴν ἀγανάκτησιν 16.000 κατοίκων. Τὸ μέτρον, εἶναι ἀντιεπιστημονικόν, διότι φέρει εἰς ἀντίθεσιν τὸ δάσος μὲ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν ὑφίσταται πρόγραμμα δασικῆς ἐκμεταλλεύσεως, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον φέρει εἰς ἀντίθεσιν τοὺς παράγοντας «δάσος καὶ ἄνθρωπος», ἐνῷ αἱ δασικαὶ ἐκμεταλλεύσεις γίνονται κατὰ κύριον λόγον ἀπὸ τοὺς δασεμπόρους, οὐδεὶς ἐκ τούτων ἐσύρθη ποτὲ εἰς τὰ δικαστήρια, ἐνῷ ἀντιθέτως διώκονται οἱ πτωχοὶ ἀγρόται ὁσάκις ξυλεύουν διὰ τὰς ἀτομικάς των ἀνάγκας.

§24Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, συνιστῶ καὶ ἐγὼ ὅπως δοθοῦν ὁδηγίαι εἰς τὰς δασικὰς ὑπηρεσίας νὰ μὴ ρυθμίζουν τὰ κατὰ τόπους παρουσιαζόμενα προβλήματα, ἐφαρμόζουσαι ἀπολύτως τὰς διαταγάς, ἀλλὰ ἀναλόγως τῶν συνθηκῶν τῶν τοπικῶν καὶ τοῦ εἴδους τῆς ξυλείας, διότι ἄλλως καὶ γενικωτέρα ζημία ἐπέρχεται καὶ τὸ ἐπάγγελμα τῶν ἀσβεστοποιῶν καταστρέφεται.

§25Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀπέχει ἴσως τῆς ἀληθείας, ὅτι ὑπάρχει αἴσθημα ἐχθρότητος μεταξὺ τῶν διαβιούντων ἐγγὺς τοῦ δάσους καὶ τῶν δασικῶν ὑπαλλήλων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πρὸ ἡμερῶν προεκλήθη σύσκεψις ὅλων τῶν Δασαρχῶν τῆς Ἑλλάδος, εἰς τοὺς ὁποίους συνεστήθη ὅπως ἐπιδεικνύουν πνεῦμα κατανοήσεως καὶ οὐχὶ ἄκαμπτον σκληρότητα ἔναντι πτωχῶν χωρικῶν. Ἐτονίσθη πρὸς αὐτοὺς ὅτι ἐπιθυμία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἶναι νὰ ἐπιδεικνύεται μεγάλη αὐστηρότης κατὰ τῶν δασεμπόρων, οἱ ὁποῖοι καταστρατηγοῦν τὰς διατάξεις τοῦ νόμου, ἐρχόμενοι πολλάκις καὶ εἰς ἀνόμους συναλλαγάς, ὅπως ἐπίσης πρέπει νὰ ἐπιδιωχθῇ συμφιλίωσις μὲ τοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, ὥστε νὰ ἀγαπήσουν τὸ δάσος, τὸ ὁποῖον εἶναι ὁ μεγαλύτερος βοηθὸς τῆς ζωῆς των. Διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν ἐλήφθησαν τὰ δέοντα μέτρα πρὸς ἱκανοποίησιν τῶν ἀναγκῶν τῶν ἀσβεστοποιῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μπριλλάκης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης εἰς αἴτημα τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πολεμάρχι–Χανίων, περὶ καταβολῆς τοῦ πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρέους του μὲ βάσιν τιμῆς δολλαρίου 10– 15 δραχ.

§27Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοὶ κατὰ τὴν περίοδον 1947–50 ἔλαβον ἐκ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ δάνεια μὲ τιμὴν δολλαρίου 10–15 δραχμῶν. Μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς τὰ δάνεια αὐτὰ ἐδιπλασιάσθησαν ἢ ἐτριπλασιάσθησαν καὶ οὕτω εὑρίσκονται εἰς ἀδυναμίαν νὰ τὰ ἐξοφλήσουν. Συγκεκριμένως ἀνέφερεν ὅτι ὁ ἐλαιουργικὸς συνεταιρισμὸς Πολεμάρχι–Περιχώρων, Νομοῦ Χανίων ἔλαβε δάνειον 31.000 δολλαρίων μὲ τιμὴν δολλαρίου 10 δραχμῶν καὶ ἐνῷ ἕως τώρα κατέβαλε 300.000 δραχμὰς περίπου πρὸς ἐξόφλησίν του, δηλαδὴ ἐξώφλησεν τὸ σύνολον τοῦ δανείου, ἀπομένει χρεώστης διὰ 1.500.000 δραχμὰς περίπου εἰσέτι. Ἂς σημειωθῇ ὅτι διὰ νὰ ἀνταποκριθῇ ὁ συνεταιρισμὸς πρὸς τὰς ὑποχρεώσεις του ἔχει ἐπιβάλει βαρέα ἐκθλιπτικὰ δικαιώματα. Παρόμοιαι περιπτώσεις ὑπάρχουν καὶ εἰς τὸ χωρίον Καλύβες Χανίων καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς τῆς Κρήτης, καὶ ὀφείλει τὸ Κράτος νὰ ἀποδεχθῇ τὸ αἴτημα τῶν συνεταιρισμῶν. 1) Νὰ ἐπανυπολογισθῇ ἡ ἀξία τοῦ δανείου μὲ βάσιν τιμὴν δολλαρίου δεκάδραχμον. 2) Τὸ ἴδιο νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς τόκους τῶν δανείων καὶ 3) Νὰ ἀνασταλῇ γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα ἡ πληρωμὴ τῶν δανείων γιὰ νὰ μὴ καταρρεύσουν οἱ συνεταιρισμοί. Τὸ Κράτος ὀφείλει νὰ δεχθῇ τὸ αἴτημα τῶν συνεταιρισμῶν, ὥστε νὰ ἐπανυπολογισθῇ ἡ ἀξία τοῦ δανείου μὲ βάσιν τιμὴν δολλαρίου δεκάδραχμον, τὸ ἴδιο νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τοὺς τόκους τῶν δανείων καὶ νὰ ἀνασταλῇ γιὰ ἕνα χρονικὸ διάστημα ἡ πληρωμὴ τῶν δανείων γιὰ νὰ μὴ καταρρεύσουν οἱ συνεταιρισμοί.

§28Ε. ΠΡΩΪΜΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀναφορᾶς τῆς ἀφορώσης τὸ αἴτημα τῶν συνεταιρισμῶν καὶ τονίζω ὅτι πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημά των διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐξοφλήσουν τὰ χρέη των.

§29Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι μέγα καὶ ἀφορᾷ ὄχι μόνον ἀγροτικούς, ἀλλὰ καὶ ἁλιευτικοὺς συνεταιρισμούς. Συγκεκριμένως εἰς τὴν νῆσον Θάσον ἐδόθησαν πρὸς ἁλιευτικοὺς συνεταιρισμοὺς δάνεια μὲ τιμὴν δολλαρίου 10– 15 δραχμάς, ἐξωφλήθησαν ἐν πολλοῖς πρὶν γίνῃ ἡ ἀναπροσαρμογή, ἤδη δὲ οἱ δανεισθέντες εὑρίσκονται χρεωμένοι μὲ ποσὸν μεγαλύτερον τοῦ ἀρχικοῦ. Παρακαλοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅπως δώσῃ ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὸ θέμα.

§30Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει παρομοίαν ἐρώτησιν. Τὸ θέμα εἶναι πράγματι γενικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ ἀφορᾷ ἰδίως δάνεια ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ εἰς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, διὰ τὴν ἵδρυσιν προτύπων ἐλαιουργείων. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, εἰς τὴν Κοινότητα Ἔξω Μουλιανῶν, παρὰ τοῦ ἐλαιουργικοῦ συνεταιρισμοῦ ἐλήφθη δάνειον μὲ τιμὴν δολλαρίου 15 δραχμῶν κατὰ τὸ 1951. Μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν ἐδιπλασιάσθη τὸ χρέος, ἐνῷ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου δὲν ἐδιπλασιάσθη. Δίκαιον, ἑπομένως, εἶναι, ὅπως ἡ πληρωμὴ τῶν τοκοχρεωλυτικῶν δόσεων ὑπολογισθῇ εἰς τὴν τιμὴν τοῦ δολλαρίου τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἐλήφθη τὸ δάνειον, ἄλλως εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐκπλήρωσις τῶν ὑποχρεώσεων καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ ἱκανοποιητικὴν λύσιν εἰς τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§31Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα ἀνάγεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ εἶναι ζήτημα γενικωτέρας κυβερνητικῆς μερίμνης. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας θὰ μεταφέρῃ τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἤκουσε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν πρὸς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§32Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Δὲν μᾶς ἐδιαφέρει τί θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις γενικώτερον, διὰ τὰ δάνεια πρὸς ἰδιωτικὰς ἐπιχειρήσεις. Μᾶς ἐνδιαφέρει νὰ ἱκανοποιηθοῦν τὰ αἰτήματα τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν ὡς πρὸς τὰ δάνεια αὐτῆς τῆς μορφῆς.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ καθυστέρησιν καταβολῆς μισθωμάτων οἰκίας, χρησιμοποιουμένης ὡς Γραφείου Ἐπαρχιακοῦ κτηνιάτρου εἰς Νέα Μουδανιὰ Χαλκιδικῆς.

§34Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς Νέα Μουδανιὰ Χαλκιδικῆς μία οἰκία χρησιμοποιεῖται ὡς γραφεῖον ἐπαρχιακοῦ κτηνιάτρου. Εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τῆς οἰκίας αὐτῆς καθυστεροῦν περίπου 5 ἐτῶν μισθώματα. Θὰ ἤθελον μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως δώσῃ ἐντολὴν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου νὰ μὴ καθυστερῇ ἐπὶ τόσον χρόνον τὰς ἀπαιτήσεις τοῦ ἰδιοκτήτου αὐτοῦ.

§35Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε Συνάδελφε, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἀπὸ τοῦδε καὶ εἰς τὸ ἑξῆς δὲν πρόκειται νὰ ὑπάρξῃ αὐτὴ ἡ καθυστέρησις. Δὲν εὐθυνόμεθα, ὅμως, διὰ τὸ παρελθόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Χριστόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Κορινθίας.

§37Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σκληρότερον ἐργαζομένη κατηγορία παραγωγῶν εἶναι ἡ τῶν ρητινοπαραγωγῶν. Οἱ παραγωγοὶ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν τόσα εἰς τὸ Κράτος, μένουν μὲ ἕνα παράπονον κακῆς καὶ ἀνίσου μεταχειρίσεως, διότι ἐνῷ ὅλοι φορολογοῦνται μὲ ἕνα λογικὸν ὅριον, οἱ ρητινοπαραγωγοί, οἱ ὁποῖοι μόλις καὶ μετὰ βίας ἀποκτοῦν ἕνα ἡμερομίσθιον, φορολογοῦνται μὲ τὸ ποσοστὸν τῶν 14%. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ ρητίνη καὶ τὰ παράγωγα αὐτῆς δὲν καταναλίσκωνται εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ φορολογία ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν παραγωγῶν. Τὸ αἴτημα αὐτὸ ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ τὸ 1955. Κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Κυβέρνησις ἡ τότε καὶ ἡ σημερινή, ἔχει δώσει ἀπείρους ὑποσχέσεις, ἀλλὰ μέχρι σήμερον δὲν ἔγινε τίποτε. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, σήμερον ἐπιβαρύνονται καὶ μὲ ἕνα 3% καὶ ἡ φορολογία ἀνέρχεται συνολικῶς εἰς 17% Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ δώσῃ τὰς δεούσας διαταγὰς εἰς τὰς ὑπηρεσίας του καὶ νὰ ἐξαγγείλῃ ἄν ὄχι τὴν πλήρη κατάργησιν τῆς φορολογίας αὐτῆς, τοὐλάχιστον τὴν μείωσιν αὐτῆς εἰς τὸ ἥμισυ.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§39Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Τὸ διατυπούμενον αἴτημα ἀφορᾷ τὴν κατάργησιν τοῦ ἐπαχθεστέρου φόρου ἐπὶ τῆς ρητίνης, ἐκ τῆς συλλογῆς τῆς ὁποίας οἱ ρητινοπαραγωγοί, κάτοικοι πτωχοὶ τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, δὲν ἀποκομίζουν εἰσόδημα, ἀλλὰ ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον, παρὰ πᾶσαν δικαιοσύνην καὶ λογικήν, φορολογεῖται μὲ 17%. Πρόκειται περὶ τῶν ρητινοπαραγωγῶν τῶν τέως Δήμων Περαχωριτῶν, Σολυγείας, Κλεινῶν καὶ ἄλλων περιφερειῶν, τῶν ὁποίων εἶναι γνωστὴ ἡ ἔνδεια, λόγῳ τοῦ ἐλαχίστου εἰσοδήματος, τὸ ὁποῖον ἀποκομίζουν. Συνεχῶς ἀπὸ τοῦ 1952 ἐπιτροπαὶ τῶν ρητινοπαραγωγῶν ἐπισκέπτονται τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργούς, ἀναπτύσσουν τὸ αἴτημά των, ἀποδεικνύουν τὸ δίκαιόν των, λαμβάνουν ὑποσχέσεις καὶ ἐγγράφους ἀκόμη ὅτι θὰ καταργηθῇ ὁ φόρος, ἀλλὰ τελικὰ οὐδὲν γίνεται διὰ νὰ ἐπαναληφθοῦν τὰ ἴδια τὸ ἑπόμενον ἔτος. Τοῦτο συμβαίνει, διότι τὸ ἔσοδον εἶναι ὑπὲρ τοῦ εἰδικοῦ Ταμείου Δασῶν καὶ διατίθεται διὰ τὴν ἵδρυσιν φυλακίων καὶ δασικῶν ὁδῶν. Ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ τελευταῖον, ἡμεῖς εἰς τὴν Κορινθίαν τοὐλάχιστον, οὐδεμίαν δασικὴν ὁδὸν εἴδομεν, ἐκ πόρων τοῦ Ταμείου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει τὴν φορολογίαν. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, τὸ ταχύτερον νὰ ληφθοῦν μέτρα πρὸς ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ τώρα καὶ δημοπρατηθῇ ὁ φόρος διὰ τὴν ἐπερχομένην ρητινικὴν περίοδον, ἀργότερον οἱονδήποτε μέτρον καὶ ἄν ληφθῇ θὰ εἶναι δῶρον ἄδωρον. Παρακαλῶ τὸ κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ καταβάλῃ πᾶσαν προσπάθειαν διὰ νὰ λύσῃ τὸ θέμα ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, διότι μὲ τὸ 40δραχμον ἡμερομίσθιον, τὸ ὁποῖον ἀποκομίζουν ἐπὶ τῆς ἐργασίας των οἱ ρητινοπαραγωγοὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντεπεξέλθουν εἰς τὰς στοιχειώδεις βιοτικὰς των ἀνάγκας καὶ ἀντιμετωπίζουν ἐπὶ πλέον καὶ τὴν συνέπειαν νὰ ἐγκλεισθοῦν εἰς τὰς φυλακὰς λόγῳ χρεῶν των πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου πλεῖστοι ρητινοπαραγωγοὶ ἐγκαταλείπουν τὴν ρητινοσυλλογὴν καὶ τρέπονται πρὸς τὰς πόλεις, ζητοῦντες ἄλλην ἐργασίαν, εἰς βάρος τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§40Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἀναγνωρίζω, ὅτι ὁ φόρος ἐπὶ τῆς ρητίνης πρέπει νὰ μειωθῇ καὶ ἤδη, ἔδωσα εἰς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τὴν ἐντολήν, νὰ καταρτίσῃ τὸ σχετικὸν διάταγμα, ὥστε, πράγματι, ὁ φόρος αὐτὸς νὰ ἐλαττωθῇ. Δὲν ὑπόσχομαι τὴν πλήρη καὶ ἀπόλυτον κατάργησίν του. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον κ. Πανούσην, σχετικῶς μὲ τὰ λεχθέντα ὑπ’ αὐτοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἔργον τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Τὸ Ταμεῖον αὐτὸ ἐπιτελεῖ, ὄντως, ἓν ἀξιοθαύμαστον ἔργον, διὰ τὴν προαγωγὴν τῶν δασῶν ἐν Ἑλλάδι. Ἓν πλῆθος δασικῶν δρόμων, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον συντελοῦν εἰς τὴν μεγαλυτέραν ἀξιοποίησιν τῶν ἑλληνικῶν δασῶν, ἀλλὰ καὶ δίδουν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς κατοίκους τῶν ἀπομονωμένων ὀρεινῶν ἰδίως χωρίων τῆς ὑπαίθρου, νὰ δύνανται νὰ μεταφέρουν εἰς τὰ κέντρα καταναλώσεως τὰ προϊόντα των, τὰ ὁποῖα ἄλλοτε κατεστρέφοντο. Ἐπὶ πλέον ἱδρύει κτηνιατρεῖα, ἰνστιτοῦτα, τὰ ὁποῖα σκοπὸν ἔχουν νὰ προαγάγουν τὸ κεφάλαιον αὐτό, ποὺ λέγεται δάσος, καὶ ξύλο. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὸ ἔργον τοῦ Ταμείου αὐτοῦ. Θὰ παρεκάλουν, ὅμως, τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, κ. Πανούσην, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἓν εἰδικὸν τεῦχος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκδοθῆ καὶ ἀποτελεῖ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ συντελεσθέντος ἔργου καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι, τότε θὰ μετανοήσῃ δι’ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ἐναντίον τοῦ Ταμείου αὐτοῦ.

§41Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτιμῶ ἰδιαιτέρως τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σύνταξιν διατάγματος, διὰ τὴν μείωσιν τοῦ φόρου. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ περὶ τοῦ ἔργου τῆς δασικῆς ὑπηρεσίας θὰ τὰ ἀναγνώσωμεν εἰς τὸ φυλλάδιον, τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς σταλῇ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως, ν’ ἀναγνώσω ἐκ τῶν εἰς χεῖρας μου πρακτικῶν τῆς 18ης Μαΐου 1955, ὅτε ὁ προκάτοχός σας, καὶ τότε Ὑπουργός, κ. Λεβαντῆς, ἀναμφισβητήτως μὲ τὸ ἴδιον χαμόγελον, μὲ τὸ ὁποῖον πάντοτε δίδει τὰς ἀπαντήσεις του ἐδήλωσεν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι: «Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ φορολογία ἀπὸ 14% ἐπὶ τῆς τιμῆς, θὰ κατέλθῃ εἰς ὀλιγώτερον τῶν 10% καὶ τοῦτο χάριν μιᾶς τάξεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία πάσης ὑποστηρίξεως. Κύριε Ὑπουργέ, ἔχουν περάσει δύο χρόνια. Θέλω νὰ πιστεύω καὶ εὔχομαι, ὅτι δὲν θὰ ἀναγνώσωμεν πάλιν, μετὰ ἀπὸ δύο χρόνια, ἄλλα πρακτικά.

§42Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν δήλωσίν του ὅτι ἔδωσεν ἐντολὴν νὰ καταρτισθῇ σχετικὸν Διάταγμα περὶ μειώσεως ἔστω τοῦ φόρου. Θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι δὲν θὰ ἔχῃ τὴν τύχην τῆς ὑποσχέσεως τοῦ 1955 καὶ τῶν προηγουμένων ὑποσχέσεων ἄλλων συναδέλφων του Ὑπουργῶν τῆς Γεωργίας, οἱ ὁποῖοι πάντοτε ὡμίλουν διὰ τὴν ἔκδοσιν Διαταγμάτων μειώσεως τοῦ φόρου, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιεύσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀμφισβητῶ τὴν ἀποστολήν του. Ἀνέφερα ὅτι ἔγινεν ἕνα φυλάκιον εἰς τὴν Κινέτταν καὶ δὴ πολυτελές, ἐνῷ δὲν γίνονται δασικοὶ δρόμοι χάριν τῶν ρητινοπαραγωγῶν οἱ ὁποῖοι πληρώνουν τὸν βαρύτατον φόρον τῆς ρητίνης. Δὲν πρέπει οἱ ρητινοπαραγωγοὶ νὰ πληρώνουν τὸν ἐπαχθῆ αὐτὸν φόρον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν κτηνιατρείων κλπ. Κάθε Κλάδος πρέπει νὰ φορολογῆται μόνον δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ποὺ ἀποβλέπουν εἰς τὴν βελτίωσιν αὐτοῦ. Ἐὰν ἐρευνηθῇ τί φόρον πληρώνουν ἀνέκαθεν οἱ ρητινοπαραγωγοὶ τῆς Κορινθίας καὶ τί ἀντιστοίχως ἔργα ἔχει κάνει δι’ αὐτοὺς τὸ Ταμεῖον δασῶν, θ’ ἀποδειχθῇ ὅτι ὁ φόρος τῆς ρητίνης εἶναι ἑκατονταπλάσιος καὶ πλέον τῶν ἔργων τὰ ὁποῖα τυχὸν ἔχουν ἐκτελεσθῇ.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§44Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων καὶ εἰς προηγουμένην συζήτησιν ὑπεστήριξε τὴν ἄποψιν ὅτι ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις ὑπὸ τοῦ Σώματος, ἵνα συντομευθῇ ὁ χρόνος ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεως. Δυστυχῶς, δὲν εἰσηκούσθημεν. Ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ εἰς τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Οἱ βουλευταί, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων ὅσοι ἐνεγράφησαν διὰ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, διὰ νὰ δώσουν τὸ παράδειγμα, παραιτοῦνται τοῦ λόγου καὶ παρακαλοῦν νὰ διαγραφοῦν. Ἐκ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, μόνον ἐγὼ θὰ ὁμιλήσω κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς προσεχοῦς Τρίτης.

§45Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἄρθρα 51 καὶ 52 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ἀναφέρονται εἰς τὰς ἐπερωτήσεις. Πρὸ ἡμερῶν δι’ ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς, ἐπροτάχθη ἡ συζήτησις τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ὑπογράψαντες τὴν ἐν λόγῳ ἐπερώτησιν ἔλαβον τὸν λόγον, δίκαιον εἶναι νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις καὶ νὰ λάβουν τὸν λόγον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐπὶ τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως. Θὰ ἔπρεπε τοῦ λοιποῦ νὰ ἐναλλάσσωνται εἰς τὸ βῆμα οἱ βουλευταὶ οἱ ὑπογράψαντες τὴν ἐπερώτησιν καὶ οἱ βουλευταὶ οἱ ὑπογράψαντες τὴν πρότασιν γενικεύσεως τῆς συζητήσεως. Διότι, κύριε Πρόεδρε, δὲν δύνασθε, ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ στερήσητε τὸν λόγον εἰς ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ὑπεγράψαμεν τὴν πρότασιν πρὸς γενίκευσιν τῆς συζητήσεως.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν σχέσει μὲ τὴν συσχέτισιν τῶν ἐπερωτήσεων, ἐγένετο συζήτησις, ὅταν τὸ πρῶτον ἤρχισε συζητουμένη ἡ ἐπερώτησις αὐτή. Μάλιστα ἔτυχε κατ’ ἐκείνην τὴν συνεδρίασιν νὰ προεδρεύω ἐγώ. Ἐμείναμεν σύμφωνοι, ὅτι πρέπει νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι. Ὅταν δὲ ἔγινεν ἡ συζήτησις διὰ τὴν γενίκευσιν, οἱ βουλευταί, οἱ ὑπογράψαντες τὰς ἄλλας ἐπερωτήσεις, ἀπηυθύνθησαν πρὸς τὸ Προεδρεῖον καὶ σχεδὸν ἡ Βουλὴ παρεδέχθη, ὅτι θὰ προτιμηθοῦν κατὰ τὴν ὁμιλίαν, οἱ ὑπογράψαντες καὶ τὰς ἄλλας ἐπερωτήσεις. Αὐτὰ ἔχων ὑπ’ ὄψιν μου καὶ ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως δὲν ἠμπορῶ νὰ μὴ δεχθῶ τὸν συσχετισμὸν τῆς συζητήσεως τῆς κυρίας ἐπερωτήσεως μετὰ τῶν ἄλλων.

§47Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ἐγένετο δεκτὴ ἡ γενίκευσις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγνοηθοῦν καὶ οἱ ὑπογράψαντες τὰς ἄλλας ἐπερωτήσεις ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ συνάδελφοι.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς ἔχει τὸν λόγον.

§49Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ δραματικὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα ἀντιμετώπισεν ἡ Πατρίς μας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1944–1949, ὑπεχρέωσαν τὰς κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεις νὰ λάβουν μίαν σειρὰν ἀνελευθέρων νόμων. Ἐπέρασαν ἔκτοτε 8 ἔτη καὶ οἱ ἀνελεύθεροι αὐτοὶ νόμοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἰσχύουν. Δὲν νομίζω ὅτι δύναται κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι πρέπει νὰ ἐξακολουθοῦν καὶ σήμερον νὰ ἰσχύουν οἱ νόμοι αὐτοὶ διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, τὴν διασφάλισιν τοῦ καθεστῶτος καὶ διὰ τὴν διατήρησιν τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ λαοῦ. Τὰ μέτρα ταῦτα, ἀντιθέτως, στεροῦν τοὺς πολίτας τῶν συνταγματικῶν των δικαιωμάτων καὶ τῶν συνδικαλιστικῶν καὶ πολιτικῶν των ἐλευθεριῶν. Κατὰ τὰς προηγουμένας συζητήσεις, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἐξήτασαν τὰ ἔκτακτα αὐτὰ μέτρα ἀπὸ νομικῆς καὶ συνταγματικῆς πλευρᾶς καὶ διεπίστωσαν ὅτι αὐτὰ παραβιάζουν βασικῶς τὰς συνταγματικὰς διατάξεις καὶ τὰς θεμελιώδεις ἀρχὰς τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰς διακηρύξεις καὶ ψηφίσματα περὶ τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν ἐλευθεριῶν τοῦ πολίτου, διὰ τὰ ὁποῖα τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος ἔθεσε τὴν ὑπογραφήν του εἰς τὴν σχετικὴν συμφωνίαν καὶ ἀνέλαβε τὴν νομικὴν καὶ ἠθικὴν ὑποχρέωσιν νὰ τὴν τηρῇ. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρὸν ἐξετάζων ἀπὸ νομικῆς πλευρᾶς τὰ μέτρα ταῦτα, θὰ ἐξετάσω τὰς συνεπείας ποὺ προεκλήθησαν ἐκ τῶν μέτρων τούτων διὰ τὸν ἐργαζόμενον λαὸν καὶ τὰς συνδικαλιστικάς του ἐλευθερίας. Εἰς τὸ Γʹ Ψήφισμα ὑπάρχουν δύο διατάξεις ἡ ὑπ’ ἀριθ. 29 καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 30. Διὰ τῆς πρώτης διατάξεως ἀπαγορεύεται ἡ ἔκδοσις ἐφημερίδων ἄνευ προηγουμένης ἀδείας τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ Τύπου τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἰσχύει ἀκόμη καὶ σήμερον καὶ ἐφαρμόζεται μονοπλεύρως, παρὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, διὰ τῆς ὁποίας ἐκρίθη ἀντίθετος πρὸς τὸ ἄρθρον 14 τοῦ Συντάγματος. Ἡ ἄλλη διάταξις ἀφορᾶ ἰδιαιτέρως τὰ ἐργατικὰ Σωματεῖα, διότι δὲν ἐπιτρέπει εἰς αὐτὰ τὴν ἐκτύπωσιν καὶ διανομὴν ἐντύπων ἄνευ προηγουμένης ἀδείας τῆς ἁρμοδίας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς. Τὰ Σωματεῖα ἐὰν θελήσουν νὰ ἐκδώσουν μίαν ἐγκύκλιον πρὸς τὰ μέλη των, εἶναι ὑποχρεωμένα νὰ προσκομίσουν προηγουμένως ταύτην πρὸς ἔγκρισιν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν, ἡ ὁποία θὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν θὰ ἐγκρίνῃ ἢ ὄχι τὴν χορήγησιν τῆς ἀδείας. Καὶ ἐρωτῶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ τοιοῦτον μέτρον, καθ’ ἣν στιγμὴν διατεινόμεθα ὅτι εἰς τὴν χώραν μας ὑφίστανται καὶ λειτουργοῦν συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι. Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ἐκ τῶν συνδικαλιστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐφυλακίσθησαν, διότι παρέβησαν τὸ μέτρον τοῦτο καὶ ἐκυκλοφόρησαν προκηρύξεις ἄνευ ἀδείας. Ἐπίσης ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία ὑποχρεοῖ τὰ διάφορα Σωματεῖα, ὅπως προειδοποιοῦν πρὸ τριῶν ἡμερῶν τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν διὰ τὴν κήρυξιν τῆς ἀπεργίας. Καὶ μία δευτέρα διάταξις, ἡ ὁποία ὑποχρεώνει τὰ Σωματεῖα, ἐφ’ ὅσον πρόκειται νὰ συγκαλέσουν Γενικὴν Συνέλευσιν, νὰ προειδοποιοῦν τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχήν. Αὐτὰ ὅλα, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὰς συνδικαλιστικὰς ἐλευθερίας. Πέραν, ὅμως, ὅλων αὐτῶν, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἀνελεύθεροι νόμοι, ὅπως ὁ νόμος 509. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ παρέχεται τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἀστυνομικὴν Ἀρχὴν νὰ διαλύῃ τὰς ἐργατικὰς ὀργανώσεις. Καὶ αἱ διατάξεις τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀντίκεινται πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ ἄρθρον 11 ὁρίζει ὅτι διάλυσις Συνεταιρισμῶν γίνεται μόνον δι’ ἀποφάσεως δικαστηρίου. Ἄλλωστε καὶ ὁ Ἀστικὸς Κῶδιξ εἰς τὸ ἄρθρον 105 ὁρίζει ὅτι μόνον τὰ δικαστήρια ἔχουν τὸ δικαίωμα τοῦτο. Αἱ Ἐπιτροπαί, ὅμως, τῆς Ἀσφαλείας διέλυσαν Σωματεῖα δι’ ἀποφάσεών των. Ἐπίσης ὑπάρχει μία ἄλλη σειρὰ ἀνελευθέρων νόμων, ὅπως τὸ Θʹ Ψήφισμα τοῦ 1948 «περὶ ἐξυγιάνσεως τῶν ὑπαλλήλων πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν». Ἐπίσης ὁ νόμος 512)48 «περὶ μέτρων ἀσφαλείας τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων» καὶ ὁ νόμος 516 τοῦ 1946 «περὶ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης». Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ποῖες εἶναι οἱ συνέπειες καὶ τὰ ἀποτελέσματα ὅλων αὐτῶν τῶν μέτρων καὶ τῶν νόμων. Εἶναι τὸ Θʹ Ψήφισμα καὶ μὲ τὴν σειρὰν ἄλλα ψηφίσματα. Μὲ τὸ ΜΚʹ Ψήφισμα καὶ μὲ ἄλλα ψηφίσματα, ὡς καὶ μὲ τὸν νόμον 512, χιλιάδες Δημοσίων ὑπαλλήλων ἢ ὑπαλλήλων Νομικῶν Προσώπων καὶ ἐπιχειρήσεων κοινῆς ὠφελείας, ἐρρίφθησαν εἰς τοὺς δρόμους τὴν περίοδον ἐκείνην, μόνον διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀπολύτως πρᾶξις ἡ ὁποία νὰ τοὺς βαρύνῃ. Ὅλος αὐτὸς ὁ κόσμος, ὅλαι αὐταὶ αἱ χιλιάδες τῶν ὑπαλλήλων καὶ τῶν ἐργατῶν παραμένουν, σήμερον ἀπολυμένοι, ἂν καὶ 8–9 χρόνια ἔχουν περάσει καὶ ἡ χώρα ἔχει ἤδη εἰσέλθει εἰς μίαν νόμιμον καὶ ἥσυχον κατάστασιν. Ἀλλὰ ἰδίως θέλω, νὰ ἐπιμείνω, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸν νόμον 516 τοῦ 1948 περὶ ἐλέγχου νομιμοφροσύνης. Μὲ τὸν νόμον αὐτὸν ἀπελύθησαν, ὅπως εἶπον πρίν, χιλιάδες ἐργάται καὶ ὑπάλληλοι καὶ ἐνόμιζε κανείς, ὅτι θὰ ἐπήρχετο ἕνα τέλος εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ὅμως, πρὸ δύο ἐτῶν ἀπελύθησαν 17 μόνιμοι λιμενεργάται τοῦ Πειραιῶς, διότι δὲν ἦσαν νομιμόφρονες, δηλαδὴ τὸ 1954 εὑρέθησαν οἱ ἐργάται αὐτοί, νὰ μὴ εἶναι νομιμόφρονες, ἐνῷ τόσον χρόνον ποὺ ἴσχυεν ὁ νόμος ἦσαν νομιμόφρονες. Ἐπίσης, πρὸ ὀλίγων μηνῶν καὶ ἡ Βουλὴ ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Σωματείου τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης κ. Τσακίρη. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἐπέρασε ἀπὸ αὐτὸ τὸ κριτήριον τῆς νομιμοφροσύνης, ἦτο νομιμόφρων καὶ εἶναι νομιμόφρων δι’ αὐτὸ καὶ ὑπηρετοῦσε εἰς τὴν Τράπεζαν. Καὶ ὅμως ἔδειξεν εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Ἀσφαλείας καὶ τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης, νὰ ἀπολύσουν τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐκτελοῦσε τὰ καθήκοντά του ὡς Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ Συλλόγου καὶ τὰς ὑποχρεώσεις του ἀπέναντι τῶν συναδέλφων του, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐξέλεξαν νὰ ὑπερασπίζῃ τὰ δικαιώματα καὶ συμφέροντά των. Καὶ τὸν παρέπεμψαν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Νομιμοφροσύνης καὶ ἀπελύθη. Κάμνει προσφυγὴν εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον καὶ μὲ κάποιαν ἔκπληξίν μου, ἤκουσα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας, νὰ ἀπαντᾷ εἰς ἄλλην συζήτησιν, ἄλλου συναδέλφου, ὅτι καὶ τὸ Δευτεροβάθμιον Συμβούλιον ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τοῦ Πρωτοβαθμίου καὶ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἀπελύθη ὁριστικῶς. Θὰ πρέπει, κύριοι, νὰ σημειώσητε, ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἀπελύθη ὅταν τὸ Σωματεῖον του, μαζὶ μὲ ἄλλα Σωματεῖα τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Τραπεζιτικῶν καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπιχειρήσεων Κοινῆς Ὠφελείας, ἐκήρυξαν 24ωρον ἀπεργίαν. Τότε ὁ Διοικητὴς τῆς Ἀσφαλείας, ὁ κ. Ρακιντζῆς, ἐκάλεσε τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Σωματείων καὶ τῶν Ὀργανώσεων μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τὸν ὑπάλληλον αὐτόν, τοὺς συνέστησε κατὰ τὸν τρόπον ποὺ συνιστοῦν συνήθως εἰς ἀπεργούς, νὰ μὴ δημιουργοῦν φασαρίας καὶ ὅταν ὁ κ. Τσακίρης ἐνόμισε, ὅτι ἔπρεπε νὰ τοῦ εἴπῃ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἰδικόν μας δικαίωμα, ἂν θὰ κάμνωμεν ἢ δὲν θὰ κάμνωμεν ἀπεργίαν, τοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Ρακιντζῆς: «Σημείωσε αὐτὴν τὴν ἡμέραν ποὺ σοῦ ὁμιλῶ». Καὶ αὐτὴ ἡ ἡμέρα ἦτο ἡ ἀποφράς, διότι ἦτο ἡ 13η Αὐγούστου. Ὕστερα ἀπὸ ὀλίγας ἡμέρας ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς παρεπέμφθη εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Νομιμοφροσύνης καὶ ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας του.

§50Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἠσχολήθη πρὸ καιροῦ τὸ Σῶμα δὶς καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἰδικῆς μου καὶ παλαιότερον ἐκ μέρους τοῦ συναδέλφου τῆς Ἐργασίας ἐδόθη ἡ ἀπάντησις, ὅτι ὁ Τσακίρης εἶναι, δυστυχῶς, κομμουνιστής, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, οὔτε ὁ ἴδιος ἀρνεῖται. Λυποῦμαι, διότι, μεταξὺ τῶν κ.κ. συναδέλφων δὲν βλέπω τὸν κ. Χριστόπουλον, διότι προσφάτως, εἶχε καὶ αὐτὸς συζητήσει τὸ θέμα εἰς μίαν κατ’ ἰδίαν συνάντησιν, παρουσίᾳ καὶ τοῦ κ. Τσακίρη. Ὁ κ. Τσακίρης ἀπελύθη διὰ παράνομον κομμουνιστικὴν δρᾶσιν εἰς τὸν συνδικαλισμόν, δὲν περιωρίζετο εἰς τὰ συνδικαλιστικά του καθήκοντα. Ὁ συνδικαλισμὸς — μοῦ ἔχει δοθῆ καὶ ἄλλη φορὰ ἡ εὐκαιρία, νὰ τὸ τονίσω — δὲν τίθεται ἐν διωγμῷ, ὅπως θέλετε, νὰ τὸ ἐμφανίσητε. Ἐν διωγμῷ, τίθεται ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος παρανομεῖ, ὁ ὁποῖος ἀνασυγκροτεῖ τὸν παράνομον μηχανισμὸν τοῦ Κ.Κ.Ε. καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐκτροπὴν τοῦ καθεστῶτος οἷος εἶναι ὁ Τσακίρης.

§51Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ὁ Τσακίρης δὲν ἀποκρύπτει τὰς κομμουνιστικὰς ἰδέας καὶ τὰ φρονήματα τὰ ὁποῖα ἔχει, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, τί τὸ συγκεκριμένον διέπραξεν ὁ ἄνθρωπος αὐτός, πέραν τοῦ νὰ σκέπτεται καὶ νὰ φρονῇ ὅ,τι φρονεῖ; Ποῖον εἶναι τὸ συγκεκριμένον; Ἠμπορεῖτε νὰ τὸ καθορίσητε;

§52Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ τὸ γνωρίζει ὁ ἴδιος καὶ ἡ Πρωτοβάθμιος καὶ Δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπή.

§53Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἀλλὰ ἡ Πρωτοβάθμιος καὶ Δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπή, δὲν λέγει τί ἔπραξε. Διατὶ συμπίπτει κάθε φορὰν ποὺ κάμνουν μίαν ἀπεργίαν, νὰ δημιουργοῦνται ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα;

§54Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, ἡ ὑπόθεσις ἐξεκίνησε τὴν 22αν Αὐγούστου καὶ ἀπελύθη τέλη Νοεμβρίου. Πῶς λέγετε ὅτι ἐξεκίνησε ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ μετὰ τὴν 24ωρον ἀπεργίαν ποὺ ἔκαμαν;

§55Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἠξεύρω, ὅμως, ὅτι ἀπελύθη κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τῆς ἀπεργιακῆς κινήσεως, κύριε Ὑπουργέ. Δυστυχῶς, δι’ ἡμᾶς εἶναι ἄγνωστα ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθητε, καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ συμφέροντος τοῦ Κράτους εἶναι μυστικά, ἀλλὰ ἕως πότε, θὰ συνεχίζετε αὐτό, νὰ συλλαμβάνετε τοὺς ἐργάτας, νὰ τοὺς ἐξορίζετε ἢ νὰ τοὺς ἀπολύετε καὶ νὰ ἀπαντᾶτε μὲ τὴν λέξιν αὐτήν, εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν καὶ τάξιν;» Αὐτὸ δὲν ἱκανοποιεῖ τὴν συνείδησιν τῶν πολιτῶν.

§56Α. ΣΧΙΝΑΣ. Μόνον ὁ Τσακίρης εἶναι στέλεχος; Διατὶ μὲ τόσους ἄλλους δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον;

§57Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω καὶ διὰ τοὺς ἄλλους. Πέραν αὐτοῦ, κύριοι βουλευταί, καὶ μετὰ τὸν νόμον 516, ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, δηλαδή, εἰς τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων. Δὲν πρόκειται ἐγώ, νὰ ἐπαναλάβω, ὅσα εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, διότι ὁ κάθε Ἕλλην γνωρίζει τί εἶναι αὐτοὶ οἱ φάκελλοι καὶ ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι οἱ φάκελλοι αὐτοὶ συνοδεύουν τοὺς Ἕλληνας πολίτας ἀπὸ τοῦ λίκνου των μέχρι τοῦ τάφου. Ἀλλά, ἤθελα, διότι νομίζω, εἶναι πολὺ ἐπίκαιρον, ἀντὶ μόνον ἡμεῖς νὰ λέγωμεν τὰς ἀπόψεις μας, νὰ μεταφέρω ἐδῶ τὰς ἀπόψεις ἑνὸς ἀνωτέρου, τέως Κρατικοῦ ὑπαλλήλου, καὶ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶναι ὁ ἐπίτιμος γενικὸς Διευθυντὴς ἀλλοδαπῶν, κ. Βλαστάρης. Ὁ κ. Βλαστάρης, ὁ ὁποῖος εἶναι ἁρμοδιώτερος παντὸς ἄλλου, ἔγραψε μίαν σειρὰν ἄρθρων εἰς τὸν ἡμερήσιον τύπον καὶ ἀναφέρει πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν ἔχουν διαβασθῆ, πρέπει νὰ ἀκουσθοῦν εἰς τὴν Βουλήν, ἰδίως διὰ τὸ ζήτημα τῶν φακέλλων, πῶς, δηλαδή, σχηματίζονται οἱ φάκελλοι. Λέγει ὁ κ. Βλαστάρης: «Οἱ φάκελλοι .... (ἀναγινώσκει) ....». Καὶ εἰς ἄλλο σημεῖον περὶ τῶν φακέλλων ὁμιλεῖ καὶ λέγει πῶς σχηματίζονται οἱ φάκελλοι. Ἀναφέρω ἓν ἀπὸ τὰ ἄρθρα του αὐτά. Ὅτι ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν ὑπηρεσίαν του ἐπῆγε κἄποιος γνωστός του, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπεν νὰ τοῦ φτιάσῃ ἕνα φάκελλον διὰ κἄποιον ἀντίθετόν του. Καὶ λέγει ἐδῶ, εἶπεν εἰς τὸν κ. Βλαστάρην: «Γνωρίζω ὅτι δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα στοιχεῖα (ἀναγινώσκει) ....». Αὐτά, τὰ λέγει ὁ κ. Βλαστάρης. Αὐτὰ τὰ λέγει ὁ ἀνώτατος Κρατικὸς λειτουργός.

§58Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, μὲ συγχωρῆτε. Ὁ κ. Βλαστάρης ὅπως ἠξεύρετε, ἐπὶ 20ετίαν διηύθυνε τὴν ὑπηρεσίαν, ἀκριβῶς, ἐκείνην ἡ ὁποία ἀπησχολήθη μὲ τὴν ἐποπτείαν τοῦ σχηματισμοῦ τῶν φακέλλων. Ἔφυγε μόλις πρὸ ἑνὸς ἔτους καὶ εἶναι ἐκτὸς ὑπηρεσίας. Σεῖς, ὁ ὁποῖος ἐπικαλεῖσθε ὅσα γράφει ἀρθρογραφῶν ὁ κ. Βλαστάρης, δὲν διηρωτήθητε κατὰ συνείδησιν, τί ἔκαμεν ὁ κ. Βλαστάρης τὰ 20 χρόνια, ὅταν διεπίστωνε μίαν ἐκτροπὴν καὶ μόνον ὅταν ἔφυγε ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ὡραματίσθη ὅτι οἱ φάκελλοι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του σχηματισμένοι, εἶναι αὐτῆς τῆς ποιότητος;

§59Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω κατ’ ἀρχήν, ἐὰν ἀπεπέμφθη ἢ ὄχι καὶ διατὶ ἀπεπέμφθη. Γνωρίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἕνας ἔντιμος ὑπάλληλος.

§60Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπεπέμφθη ἀπὸ τὸν χρόνον...

§61Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νομίζω, ὅτι καὶ σεῖς τὴν ἰδίαν ἀπορίαν θὰ εἴχατε μὲ ἐμέ...

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζω διατὶ ἐπιμένει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐγκαινιασθῇ καὶ πάλιν διάλογος μεταξύ μας. Ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως ἀκολουθεῖται ἡ συνήθης τακτική. Ἡ ἀναζήτησις εὐθυνῶν προγενεστέρων Κυβερνήσεων, προγενεστέρων Ὑπουργῶν καὶ προγενεστέρων ὑπαλλήλων...

§63Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ὑπάρχει τοιαύτη πρόθεσις. Ἂν ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, νὰ ἐκθέσητε ὡρισμένας ἀπόψεις.

§64Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἂν ἀκόμη εἴχατε δίκαιον, ὅτι ὁ κ. Βλαστάρης οὐδὲν ἔπραξεν ἔναντι τοιούτων φακέλλων, διαπιστοῦται ἁπλῶς, ὅτι ὁ κ. Βλαστάρης, οὐδὲν ἔπραξε. Παραμένει, ὅμως, τὸ γεγονὸς τῆς καταγγελίας τοιούτων φακέλλων ἐπὶ τῆς ὁποίας ὀφείλετε νὰ λάβητε θέσιν.

§65Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἂν ληφθῇ ὡς δεδομένον, διὰ νὰ ἔχῃ ἀξίαν, ὅτι ὁ κ. Βλαστάρης, ὑπῆρξεν ἐπὶ συναπτὰ ἔτη ὑπάλληλος εὐσυνείδητος, δὲν θὰ εἶναι ἐξηγήσιμον, πῶς παρέμεινε μέχρι πρὸ ἔτους εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ὅταν ὑπὸ τὰ ὄμματα καὶ τὴν εὐθύνην τοῦ συνετάσσοντο αὐτοῦ τοῦ εἴδους αἱ ἀτιμίαι.

§66Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω πολλοὺς Ἕλληνας ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι νὰ παραιτοῦνται, διότι διαπιστοῦται, ὅτι ἡ ὑπηρεσία δὲν λειτουργεῖ κατὰ τρόπον πρέποντα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὅμως, ἔχει πραγματικὴν ἀξίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν, εἶναι ὅτι ὑπάρχουν ἑκατοντάδες χιλιάδων φακέλλων καὶ ἔχει πανταχόθεν διαπιστωθῆ ἡ προχειρότης ἡ ἐχθρότης, ἡ ἀμέλεια, ἡ ἐπιπολαιότης εἰς τὴν σύνταξίν των. Αὐτό, τὸ ὁποῖον διαπιστώνει ὁ κ. Βλαστάρης σήμερον, ἐπεβεβαιώθη εἰς τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας. Εἶναι ἀδύνατον νήπια εἰς τὴν περίοδον τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος νὰ ἔχουν φάκελλον. Γονεῖς νὰ διώκωνται ἐξ αἰτίας τῶν τέκνων, καὶ τέκνα ἐξ αἰτίας τῶν γονέων ἢ τῶν συγγενῶν των. Ἀποτελεῖ σοβαρώτατον κοινωνικὸν καὶ ἠθικὸν θέμα ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν φακέλλων. Καὶ ὁ μέγας στρατολόγος τοῦ Συμμοριτισμοῦ ὑπῆρξεν ἡ ἀνεξέλεγκτος δίωξις πλήθους ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι διωκόμενοι προσεφέρθησαν ἀκουσίως εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν συμμοριτῶν. Ἡ γενικὴ ἀρχὴ εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων πιστεύει καὶ ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ στηρίξωμεν καὶ μεθαύριον τὰς ἀπόψεις μας, εἶναι: Ὅτι ὑπέρτατον χρέος εἶναι ἡ ἐθνικὴ ἀσφάλεια. Ἡ σωτηρία τῆς πατρίδος εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, εἶναι ὁ ὑπέρτατος νόμος. Ἀλλὰ ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ἡ Δημοκρατία μὲ δύναμιν τὴν τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν ἔχει, μὲ τὸν ποινικόν της νόμον, εἶναι εἰς θέσιν, μὲ τὴν πλήρη καὶ ὁμαλὴν λειτουργίαν της, νὰ ὑπερασπίσῃ ἀποφασιστικῶς, τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἔθνους. Ἑπομένως, δὲν χρειάζονται ἔκτακτα μέτρα, διὰ νὰ ὑπερασπίσωμεν τὴν ἐθνικὴν ἀσφάλειαν. Εἰς ὃ σημεῖον εὑρίσκεται σήμερον ἡ ἐσωτερικὴ κατάστασις τῆς χώρας, μὲ πλήρη κρατικὴν ὀργάνωσιν, μὲ ἔξοχον Σῶμα Ἀσφαλείας, ἐντελῶς ἐνήμερον, ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπόλυτος ἡ λειτουργία τῆς Δημοκρατίας καὶ ταὐτοχρόνως ἀπόλυτος ἡ κατοχύρωσις τῆς ἐθνικῆς ἀσφαλείας. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας ἀποτελεῖ βαρύτατον σφάλμα, οἱαδήποτε ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴν Δημοκρατίαν.

§67Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τόσον ὁ τρόπος τῆς συγκροτήσεως τῶν φακέλλων, ὅσον καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν φακέλλων, προφανῶς δὲν βαρύνει τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ θέτῃ ἐν κινδύνῳ τὴν δημοσίαν ἀσφάλειαν, καὶ ἐχομένη τῶν σκέψεων τὰς ὁποίας καὶ ὑμεῖς διετυπώσατε, σᾶς παρέχω σήμερον τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐπὶ ἓν ἔτος ἐτακτοποίησεν 25 χιλιάδας ἀνθρώπων.

§68Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ εἰδικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπησχόλησε προηγουμένως τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, δὲν νομίζω ὅτι εὑρίσκει τινὰ ἀντίθετον μεταξὺ τοῦ ἐθνικόφρονος κόσμου. Διότι ἀσφαλῶς δὲν πιστεύω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι πρέπει νὰ λαμβάνωνται μέτρα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι χρήσιμα καὶ ἀπαραίτητα διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἠρεμίας, τῆς γαλήνης καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Θὰ προσέθετον, μάλιστα, καὶ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὄχι μόνον κατὰ τῶν μὴ ἐμποτισμένων μὲ τὸν κομμουνισμὸν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ λαμβάνεται οἱονδήποτε μέτρον, ἀλλὰ αὐτὸ προφανῶς πρέπει νὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τοὺς κομμουνιστάς, ἐφ’ ὅσον δὲν προβαίνουν εἰς ἐνεργείας διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐπεδιώκετο ἡ βιαία ἀνατροπὴ τοῦ ὑφισταμένου καθεστῶτος τοῦ κοινωνικοῦ καὶ τοῦ πολιτικοῦ. Ἄλλο εἶναι τὸ θέμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελον νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κύριος ρήτωρ νὰ παρέμβω. Ἀνεγνώσθησαν περικοπαὶ ἄρθρου ἀνωτάτου δημοσίου λειτουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπεύθυνος μέχρις ὡρισμένης ἐποχῆς τῆς ὀργανώσεως καὶ λειτουργίας τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Εἶναι δυνατὸν νὰ πιστεύσῃ κανεὶς ὅτι ἀνώτατος ὑπεύθυνος κρατικὸς λειτουργὸς εἶχε χάσει τὸν ἔλεγχον τῆς ὑπηρεσίας τῆς ὁποίας προΐστατο καὶ ἔτι πλέον ὅτι δὲν εἶχε τὸ θάρρος νὰ ἐκδηλώσῃ ὑπηρεσιακῶς τὴν ἀντίθεσίν του, ἐὰν διεπίστου ὅτι δὲν ἤλεγχεν ὁ ἴδιος τὴν ὑπηρεσίαν; Πάντως, παρέχει παράδοξον τοὐλάχιστον παράδειγμα αὐτοσεβασμοῦ, ὅταν τὴν ἑπομένην, μετὰ τινα χρόνον ἀπὸ τῆς ἀποχωρήσεως ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος διηύθυνε, σπεύδει νὰ καταλογίσῃ εὐθύνας καὶ νὰ περιγράψῃ, ὅπως λέγει εἰς τὸ ἄρθρον του, ἀθλιότητας αἱ ὁποῖαι συνέβαινον καθ’ ὃν χρόνον ὁ ἴδιος διηύθυνε τὴν ὑπηρεσίαν ταύτην. Καὶ μόνον τὸ γεγονὸς τοῦτο παρέχει τὸ μέτρον τῆς σοβαρότητος τῶν γραφομένων. Ὅλοι ἐρχόμεθα εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Νομίζω, ὅτι περισσότερον ἀπὸ τοὺς Κρατικοὺς λειτουργούς, οἱ πολῖται ἔχουν οἰκειότητα καὶ ἐμπιστοσύνην πρὸς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ἔθνους, τοὺς Βασιλεῖς των, τοὺς δημοσίους ἄνδρας καὶ μεγαλύτερον ἔναντι αὐτῶν θάρρος. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν ὑπάρχῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οἱοσδήποτε βουλευτής, πρὸς τὸν ὁποῖον ἐτόλμησε ποτὲ πολίτης νὰ παρουσιασθῇ, ὅπως περιγράφει ὁ ἀποχωρήσας κρατικὸς λειτουργὸς τὴν ἰταμότητα τοῦ γνωρίμου του πολίτου.

§69Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγώ.

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐννοῶ μὲ ὅσα λέγω, ἂν ὑπάρχῃ παράδειγμα προβολῆς ἐκ μέρους πολίτου πρὸς τὸν βουλευτήν, ἢ τὸν Ὑπουργόν, ἀξιώσεως, οἵαν ἀναφέρει εἰς τὰ ἄρθρα του ὁ κ. Βλαστάρης. Νὰ εἴπῃ δηλαδή, εἰς τὸν βουλευτήν: Γνωρίζω ὅτι ὁ γείτων μου ἢ ὁ συμπολίτης μου δὲν βαρύνεται μὲ οἱανδήποτε ἐνοχήν. Παρὰ ταῦτα, θέλω νὰ κάμετε φάκελλον εἰς βάρος του. Πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτολμηθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ νὰ λεχθῇ εἰς πρόσωπον, τὸ ὁποῖον, θὰ ἤξευρε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συμπράξῃ εἰς ἀθλιότητας. Ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Βλαστάρης, ἠνέχθη νὰ διαμορφωθῇ τοιαύτη περὶ αὐτοῦ ἀντίληψις εἰς τοὺς πολίτας. Διερωτῶμαι, πῶς ἐτόλμησε νὰ τὸν ἐπισκεφθῇ πολίτης, καθ’ ἣν στιγμὴν διηύθυνε ὑπηρεσίαν καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ εἰς τὴν οὐσίαν: Ἐπειδὴ οἱ κρατικοὶ λειτουργοὶ δὲν ἀντιδροῦν εἰς τὰς ἀθλιότητας, θὰ ἤθελα νὰ μοῦ παράσχῃ αὐτὴν τὴν ὑπηρεσίαν. Καὶ διερωτῶμαι, ἀκόμη, πῶς ἀνώτερος λειτουργός, ὁ ὁποῖος ὑφ’ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις διηύθυνε τὴν ὑπηρεσίαν, ἐδέχθη νὰ συζητήσῃ ἀθλιότητας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξία τοῦ ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, γίνεται μετατόπισις τῆς συζητήσεως εἰς θέμα προσώπου. Καὶ αὐτόκλητος αἰσθάνομαι τὸ χρέος νὰ παρέμβω. Ὁ κ. Βλαστάρης γράφει τί τοῦ εἶπαν. Δὲν γράφει τί ἀπήντησεν ὁ ἴδιος...

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶπον ὅτι δὲν ἀπήντησεν. Εἶπον πῶς ἐτόλμησε πολίτης, οἱοσδήποτε, ὁ ἀδελφός, ἔστω, τοῦ κ. Βλαστάρη, νὰ τὸν ἐπισκεφθῇ καὶ νὰ τοῦ εἴπῃ, ὅτι θέλω νὰ μοῦ κάμῃς φάκελλον εἰς βάρος ἀθώου πολίτου.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω πῶς ἐτόλμησεν ὁ πολίτης, ἀλλὰ εἶναι βέβαιον, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ τοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Βλαστάρης. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας ὅτι 25 χιλιάδες φάκελλοι ἐτακτοποιήθησαν. Ἀσφαλῶς καὶ εἰς τὴν περίοδον τοῦ κ. Βλαστάρη, φάκελλοι αὐτοῦ τοῦ περιεχομένου θὰ ἐτακτοποιήθησαν. Ὁ κ. Βλαστάρης δὲν εἶπεν, ὅτι ἔκαμεν χρῆσιν τῶν φακέλλων αὐτοῦ τοῦ περιεχομένου, διεπίστωσεν ἁπλῶς, ὅτι ὑπάρχουν φάκελλοι μὲ τοιοῦτον περιεχόμενον, ἀφήνων προφανῶς νὰ ἐννοηθῇ, ὅτι δὲν τοὺς ἐλάμβανεν ὑπ’ ὄψιν. Δὲν ἔχω κανένα ἄλλον λόγον νὰ παραστῶ αὐτόκλητος ὑπερασπιστής. Ἁπλῶς θεωρῶ χρέος μου νὰ ὑπερασπίσω ἕνα ἀπόντα.

§74Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κανεὶς δὲν παρεξήγησε τὸν κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, διὰ τὴν παρέμβασίν του καὶ τὴν προστασίαν του τὴν αὐτόκλητον τοῦ ἀπόντος. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι πέραν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, θὰ εἶναι πρέπον εἰς τὸν τόπον μας ὄχι μόνον οἱ πολιτευόμενοι, οἱ ὁποῖοι δὲν χρειάζονται συστάσεις, ἀλλὰ καὶ οἱ κρατικοὶ λειτουργοί, εἴτε εὑρίσκονται ἐν ὑπηρεσίᾳ, εἴτε ἀποχωρήσουν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν, νὰ ἀποκτήσουν τὸ στοιχειῶδες αἴσθημα σοβαρότητος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§75Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅτι ὁ ἀνώτατος αὐτὸς λειτουργὸς ἐπετέλεσε μέγιστον καθῆκον ἀπέναντι τῆς κοινωνίας καὶ τῆς πατρίδας. Ἐνόμισεν, ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποὺ γίνεται συζήτησις, ἐπάνω εἰς τὸ θέμα τῶν μέτρων εἰρηνεύσεως, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπῃ τὰς ἀπόψεις του, ὅπως ἔχει δικαίωμα. Δὲν καταφέρεται κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, οὕτως ὥστε νὰ χαρακτηρισθοῦν τὰ ἄρθρα του, ὅτι προέρχονται ἀπὸ ἄλλους λόγους καὶ ἀποβλέπουν εἰς ἄλλους σκοπούς. Ἐνόμισεν ὅτι ἦτο καθῆκόν του, διότι ἦτο ὁ ἁρμόδιος ὑπάλληλος κατὰ τὸ διάστημα αὐτό, καὶ ὅπως ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ, πολλάκις προσεπάθησε νὰ πείσῃ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς δι’ ὅσα ἀναφέρει. Νομίζω, ὅτι ἦτο καθῆκόν του νὰ γράψῃ αὐτὰ τὰ ἄρθρα καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ τύχῃ αὐτῆς τῆς ὑποδοχῆς ἐκ μέρους τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν καὶ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Προχωρώντας, κύριοι, θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἐκτοπίσεων καὶ εἰς τοὺς νόμους περὶ ἐκτοπίσεων καὶ θὰ ἤθελον ἰδιαιτέρως νὰ σταθῶ εἰς τὸ ζήτημα τῶν συνδικαλιστῶν. Σήμερον ἀκόμη ὑπάρχουν πλέον τῶν 100 συνδικαλιστικῶν στελεχῶν εἰς τὴν ἐξορίαν, πρώην Πρόεδροι, Γενικοὶ Γραμματεῖς καὶ Σύμβουλοι τῶν Ὀργανώσεων. Χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ καμμία ἀπολύτως κατηγορία ἐναντίον των συνελήφθησαν καὶ ἐξωρίσθησαν καὶ μάλιστα συλλαμβάνονται ὡρισμένην ἡμέραν, δηλαδὴ τὴν Τρίτην, διὰ νὰ ἐξορισθοῦν τὴν Τετάρτην, διότι τότε φεύγει τὸ πλοῖον «Ἰόνιον», τὸ ὁποῖον πηγαίνει εἰς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον. Ἀλλὰ θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός, ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἐβυσσοδομοῦσαν κατὰ τοῦ καθεστῶτος. Ἀλλὰ ἡμεῖς, ποὺ ζῶμεν τὴν ζωὴν τῶν συνδικαλιστῶν καὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, ἠμποροῦμεν νὰ τὸν διαβεβαιώσωμεν, ὅτι αὐτοὶ οἱ ἐργάται δὲν ἔπραξαν τίποτε πλέον ἀπὸ τοῦ νὰ ἀγωνίζωνται διὰ τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ ὅταν ἕνας ἀγωνίζεται πραγματικὰ προκαλεῖ τὴν ἐπέμβασιν τῆς Ἀστυνομίας καὶ τῶν ἐργοδοτῶν καὶ ἀπομακρύνεται τῆς ὑπηρεσίας του, ἔχομεν πλεῖστα ὅσα τοιαῦτα παραδείγματα. Μόλις λεχθῇ ὅτι ἑτοιμάζεται μία ἀπεργία, γίνονται ἐκτοπίσεις, μόλις εἰς μίαν γενικὴν συνέλευσιν ὁμιλήσῃ ἕνας ἐργάτης ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἢ ἐναντίον τῆς σημερινῆς ἡγεσίας τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν καὶ πάλιν ἐκτοπίζεται. Καὶ πάντοτε οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἔχουν τὴν στερεότυπον ἀπάντησιν, ὅτι αὐτοὶ ποὺ συλλαμβάνονται καὶ ἐκτοπίζονται ἀποτελοῦν ὄργανον τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ τοῦ

Κ.Κ.Ε.

Ἔχω, κύριοι, νὰ φέρω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς, μίαν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ λάβω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτόπισιν ἑνὸς συνδικαλιστικοῦ στελέχους, πρὸ ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος. Ἀπαντῶν, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργός, λέγει ὅτι: «Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἀλλ’ ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, τί ἐννοεῖ μὲ τὴν φράσιν αὐτήν; Ὅτι ἦτο «φράξια» τῶν κομμουνιστῶν ἐντὸς τοῦ Σωματείου καὶ ἔκαμνε δρᾶσιν ὑπὲρ τοῦ παρανόμου μηχανισμοῦ του; ἢ ἠγωνίζετο ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν ἐργατῶν... Διότι, ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν ἐργατῶν ἠγωνίζετο. Θὰ πρέπει, λοιπόν, οἱ ἐργάται νὰ μὴ ἀγωνίζωνται διὰ τὰ συμφέροντά τους ἢ ἐπὶ τέλους νὰ μὴ ἔχουν πολιτικὰς καὶ θεωρητικὰς ἀντιλήψεις; Καὶ ὅμως αὐτὸς ὁ ἐργάτης ἐστάλη εἰς τὴν ἐξορίαν, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι καὶ σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, ὑπάρχουν πλέον τῶν 100 ἡγετικῶν συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, τὰ ὁποῖα κρατοῦνται ἐν ἐξορίᾳ. Διότι δυστυχῶς, ὑπάρχει ὁ τελευταῖος νόμος 617, ὁ ὁποῖος δίδει τὸ δικαίωμα τῆς παρατάσεως τῆς ἐξορίας ἢ μᾶλλον τῆς ἐπανεξορίας ἐπ’ ἓν ἔτος καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον χρόνον μὲ τὸν χρόνον καὶ χωρὶς καμμίαν αἰτιολογίαν παραμένουν οἱ ἐξόριστοι ἐπὶ 10 χρόνια εἰς τὸ ξερονῆσι τοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου. Ἀλλὰ ἕως πότε θὰ ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ ἕως πότε θὰ στεροῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τῆς προσωπικῆς των ἐλευθερίας; Καὶ ὄχι μόνον στεροῦνται τῆς ἐλευθερίας των ἀλλὰ καὶ ὑποφέρουν, ὅπως εἶναι γνωστόν. Ὑπάρχουν ἐπίσημοι ἐκθέσεις ὅτι ἡ φυματίωσις φθάνει εἰς τὰ 70% τοῦ συνόλου τῶν ἐξορίστων. Καὶ ὑπάρχουν ἄλλοι ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 3–4–5 ἀσθένειες καὶ ὅμως παραμένουν ἐξόριστοι, ἂν καὶ δὲν τοὺς βαρύνῃ καμμία κολάσιμος πρᾶξις, ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα, τὰ ὁποῖα ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει δηλώσει ὅτι δὲν τὰ καταδιώκει! Δὲν καταδιώκει τὰ φρονήματα, τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰς κοσμοθεωρίας, καὶ ὅμως τὸ μέτρον αὐτὸ τῆς ἐξορίας ἐπικάθηται ὡς Δαμόκλειος σπάθη εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν ἐργατῶν. Διότι σᾶς ἐρωτῶ: Ποῖος ἐργάτης θὰ δύναται νὰ ἀγωνισθῇ ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῆς τάξεώς του, ὅταν θὰ γνωρίζῃ ὅτι τὴν ἑπομένην τὸ πρωΐ θὰ τὸν καλέσουν εἰς τὴν Ἀσφάλειαν ἢ καὶ χωρὶς νὰ τὸν καλέσουν, θὰ πάρῃ τὸν δρόμον πρὸς τὸν Ἅγιον Εὐστράτιον; Καὶ ἔτσι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ὅλοι οἱ νόμοι καὶ τὰ ψηφίσματα δὲν περιορίζουν μόνον τὰς ἐλευθερίας καὶ τὰ πολιτικὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν, ἀλλὰ στρέφονται ἐναντίον τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, τὸ ὁποῖον ἐπὶ χρόνια τώρα ὑποφέρει καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀνεύρῃ τὴν ἀνεξαρτησίαν του καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν μεγάλον κοινωνικόν του ρόλον καὶ τὸν μεγάλο κοινωνικὸν προορισμόν, τὸν ὁποῖον ἔχει. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀφεθοῦν ἐλεύθερα τὰ συνδικαλιστικὰ στελέχη, ὅπως βεβαίως καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐξόριστοι καὶ εἶναι ἀνάγκη, οἱ ἀνελεύθεροι αὐτοὶ οἱ νόμοι νὰ καταργηθοῦν. Διότι οἱ νόμοι αὐτοὶ ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος περιορίζουν τὰς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο ἐπιτρέπουν εἰς τὴν κάθε Κυβέρνησιν νὰ κομματίζεται. Ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ κἄτι ἄλλο. Τὴν 1ην Μαΐου 1954 ἢ 1955, ἕνας ἀριθμὸς κοριτσιῶν ἐπῆγε εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς Γ.Σ.Ε.Ε., ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐφώναζαν ὡρισμένα συνθήματα, ὅπως «ἐλευθερία» κλπ., συνελήφθησαν καὶ εὑρίσκονται ἀκόμη εἰς τὴν ἐξορίαν. Καὶ ἐρωτῶ, ἐκρίθησαν ἐπικίνδυνα διὰ τὴν Δημοσίαν Ἀσφάλειαν τὰ κορίτσια αὐτά, ὥστε νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται ἐν ἐξορίᾳ; Ἰδιαιτέρως διὰ τὸ ζήτημα τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν, ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια διὰ νὰ κατατοπίσω περισσότερον τὸ Σῶμα. Εἶπον προηγουμένως ὅτι τὰ δραματικὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀντιμετώπισεν ἡ Χώρα μας, ἡ Πατρίδα μας, ἐπέδρασαν κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ συνδικαλιστικοῦ μας κινήματος. Πολλοὶ συνάδελφοι, ἴσως ἐνθυμοῦνται ὅτι τὸ 1946, ὁ τότε Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καθῄρεσεν αὐθαιρέτως τὴν Διοίκησιν τῆς Γ. Σ.Ε.Ε. καὶ εἰς τὴν θέσιν τῆς καθαιρεθείσης διοικήσεως, ἡ ὁποία εἶχεν ἐκλεγῆ ἀπὸ ἕνα νόμιμον Πανεργατικὸν Συνέδριον, διώρισεν ἄλλην, ἀποτελουμένην ἀπὸ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἄγνωστα εἰς τὸ ἐργατικὸν κίνημα, ἢ δυστυχῶς, καὶ ἀπὸ πάρα πολὺ γνωστὰ πρόσωπα. Καὶ τὰ πρόσωπα αὐτά, κύριοι, ἐξακολουθοῦν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, μέχρι τῆς σημερινῆς, νὰ προΐστανται τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων τῆς Χώρας μας, χάρις κυρίως εἰς τὴν ὑλικὴν ἐνίσχυσιν τῆς ὁποίας τυγχάνουν ἀπὸ τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις, ἀλλὰ καὶ χάρις εἰς δικτατορικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἐφήρμοσαν ὡς ἡγεσία τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας, λοιπόν, ἐκείνης, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ 1946, ἀρχίζει μία ἀνωμαλία εἰς τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα, ἡ ὁποία συνεχίζεται μέχρι σήμερον. Θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν ἠρκέσθησαν αἱ Κυβερνήσεις εἰς τὸ νὰ καθαιρέσουν τὴν νόμιμον Διοίκησιν, ἀλλὰ μὲ κάθε τρόπον καὶ μὲ κάθε μέσον ἐνίσχυσαν καὶ ἐχρηματοδότησαν τοὺς διορισθέντας ἀντικαταστάτας των, τὰ πρόσωπα, δηλαδή, τὰ ὁποῖα καὶ σήμερον εὑρίσκονται ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ τοῦ συνδικαλιστικοῦ κινήματος, μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν ἡ ὁποία ἀρχίζει βεβαίως ἀπὸ τὴν περίοδον τῆς Μεταξικῆς δικτατορίας, ἀλλὰ συνεχίζεται κατὰ τρόπον ἐντατικώτερον εἰς τὰ μετέπειτα χρόνια.

§76Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω; Εἴπατε ὅτι αἱ Κυβερνήσεις ἀπὸ τοῦ 1946 καὶ ἐντεῦθεν ἐχρηματοδότησαν τὸν συνδικαλισμόν.

§77Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἀπὸ τότε ἴσχυσεν ὁ νόμος τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς.

§78Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς δώσω μερικὰ στοιχεῖα καὶ ὑπογραφάς, διότι ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1944 ἐδόθησαν πρὸς τὸν συνδικαλισμὸν χρηματικὰ βοηθήματα πολὺ μεγάλα. Ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρουν καὶ τὰ ποσά, ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω. Ἐὰν σᾶς ἐνδιαφέρουν αἱ ὑπογραφαί, ἠμπορῶ καὶ αὐτὰς νὰ σᾶς τὰς εἴπω.

§79Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω τὰ ποσά.

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). 15 Νοεμβρίου 1944: 1.200.000 μὲ τιμὴν λίρας 600 δραχμάς. 16 Ἰανουαρίου 1945: 3.000.000. 8 Μαρτίου 1945 10.000.000. Κατόπιν, μὲ ὑπογραφὴν Σίδερη, ἔχω μηνιαίαν εἰσφορὰν ὑποχρεωτικὴν διὰ κάθε μισθωτόν, μὲ χρονολογίαν Φεβρουαρίου τοῦ 1945 μὲ ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ζάκκα, ἐπίσης ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ ἑκάστου μισθωτοῦ τῆς χώρας διὰ τὸν συνδικαλισμόν. Συνεπῶς ὑμεῖς ἤρξασθε.

§81Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, κύριε Ὑπουργέ.

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρέπει νὰ ἀναζητήσητε ἀλλοῦ τοὺς ὑπευθύνους καὶ ὄχι εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§83Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ ἔχω ἐδῶ ...

§84Α. ΖΑΚΚΑΣ. Θὰ σᾶς δώσω τὴν ἀπάντησιν, κύριε Ὑπουργέ.

§85Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πρέπει νὰ ἀναζητήσητε ἀλλοῦ τοὺς ὑπευθύνους καὶ ὄχι εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν.

§86Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν εἶπα ὅτι εὐθύνεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις.

§87Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζετε, ὅτι ἡ παράταξις εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ἡ Κυβέρνησις, ἔχει καταργήσει τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν ἀπὸ τὸ 1954. Σήμερον δὲ εἶναι οἱονεὶ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ καὶ τὸ θέμα εἶναι ἐκκρεμές, ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.

§88Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ἔκαμε αὐτὴν τὴν διακοπήν, δὲν ἐνθυμοῦμαι, τὸ 1944 ἢ τὸ 1945 τί ἔγινε, ἀλλὰ τὸ 1944 ἂν ἔγινε τὸν Δεκέμβριον ἢ τὸν Ἰανουάριον τοῦ 1945 ὑπῆρξε μία περίοδος ὅλως ἐξαιρετική. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, δὲν ὑπῆρχαν κἂν λειτουργοῦντες Ὀργανισμοί, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἴσχυσε μετέπειτα ὁ νόμος τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ὁ ὁποῖος ἀπέφερε ἑκατοντάδας ἑκατομμυρίων ὑπὲρ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, νόμος ἐναντίον τοῦ ὁποίου κατεφέροντο ὅλαι αἱ ἄλλαι συνδικαλιστικαὶ παρατάξεις, αἱ μὴ ἀνήκουσαι εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν, καὶ δὲν ἠμπορῶ τώρα νὰ σᾶς παραπέμψω εἰς κείμενα.

§89Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κατηργήθη τὸ 1954 καὶ ἡ παράταξις ἐκείνη ἦτο ἀντίθετος πρὸς τὴν κατάργησιν. Συμβουλευθῆτε τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς διότι σᾶς λέγω ὅτι κατηργήθη μὲ νόμον τοῦ 1954. Ἡ τότε καὶ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις ἀντετάχθη εἰς τὴν κατάργησιν.

§90Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κατηργήθη ὁ νόμος ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας κ. Γονῆν ἀφοῦ ἦλθεν οὗτος εἰς διάστασιν μὲ τὸν κ. Μακρῆν. Καὶ μόνον δι’ αὐτὸ τὸν κατήργησε τὸν νόμον ὁ κ. Γονῆς τὸ 1954.

§91Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ δηλῶ ὅτι εἶμαι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς ὅλων τῶν συνδικαλιστῶν, ἀνεξαρτήτως ἀπὸ ἰδιαίτερες πληρωμές. Τώρα μεταξὺ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, τὴν ὁποίαν ἐγκρίνω ἐγὼ καὶ αὐτῆς ποὺ ἔγινε κατόπιν καὶ αὐτῆς ποὺ κάμνετε σήμερον σεῖς καὶ ἀνέχεσθε, ὑπάρχει τεραστία διαφορὰ ἡ εἰσφορὰ ἦτο ὑποχρεωτικὴ ὅλων ὑπὲρ ὅλων. Ὄχι νὰ πληρώνουν ὅλοι ὑπὲρ τινῶν καὶ μόνον, τοὺς ὁποίους ἐννοεῖτε, καταλαβαίνετε ποία εἶναι ἡ διαφορά μας. Μὴ κάμνετε ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τὴν διαφορὰν καὶ μὴ ἐπικαλῆσθε τὸ ἰδικόν μου προηγούμενον, διότι εἶναι συντριπτικὸν διὰ σᾶς.

§92Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡμεῖς τίποτε δὲν ἐκάμαμεν καὶ τίποτε δὲν ἀνεχόμεθα. Ὅλα εἰς τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ παρακαλῶ νὰ ἔχω συγκεκριμένας καταγγελίας.

§93Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τὸ ὅτι τὸ ἀνέχεσθε αὐτό, ἀρκεῖ.

§94Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μαζί σας, ὅτι ὁ συνδικαλισμὸς ἔχει ἀνάγκην πόρων καὶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσῃ μὲ προαιρετικὴν εἰσφοράν.

§95Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγώ, ὡς Ὑπουργός, ἔκαμα τὸν νόμον τῆς ἀναλογικῆς εἰς τὰ συνδικάτα διὰ νὰ μετέχουν ὅλοι εἰς τὰ συνδικάτα καὶ οἱ κομμουνισταὶ καὶ οἱ πάντες καὶ ἡ εἰσφορὰ τὴν ὁποίαν θὰ λαμβάνουν ἀπὸ τοὺς μισθωτοὺς νὰ κατανέμηται καὶ ὑπὸ τῶν Ἑνώσεων καὶ ὑπὸ τῶν Σωματείων καὶ ὑπὸ τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων καὶ ὄχι νὰ δίδεται εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν καὶ αὐτὴ νὰ τὴν μοιράζῃ καὶ νὰ εὐνοῇ τὸν μὲν καὶ ὄχι τὸν δέ. Λοιπὸν μεταξὺ τῆς ἰδικῆς μου σκέψεως καὶ τῶν ἰδικῶν μου πράξεων, τῶν ἐντίμων καὶ καθαρῶν ὑπὲρ τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἠκολούθησαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέχεσθε ἀκόμη, ὑπάρχει τεραστία διαφορά! Ἐγὼ δὲν ἠθέλησα νὰ καταργήσω κανένα, ἤθελα ὅλοι νὰ εἶναι εἰς τὰ συνδικάτα, ὅλοι νὰ ἔχουν τὰ μέσα τὰ ὁποῖα θὰ καταβάλῃ ἡ ἐργατικὴ τάξις ὑπὲρ τῶν Ὀργανώσεών της καὶ νὰ τὰ χειρίζωνται τίμια καὶ καθαρά.

§96Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς παρακαλῶ νὰ συμβουλευθῆτε τὸν νόμον 3239 καὶ σεῖς καὶ πᾶς συνάδελφος, διότι ἐκεῖ ἀκριβῶς γίνεται ἐκ τοῦ νόμου ἡ κατανομή, δὲν εἶναι ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. ἡ ὁποία κάμνει τὴν κατανομήν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε δὲν εἶναι ἀληθές.

§97Α. ΖΑΚΚΑΣ. Πρέπει νὰ ἀνήκουν εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν, διὰ νὰ τὰ παίρνουν ὄχι νὰ εἶναι ἔξω.

§98Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καλά.

§99Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ὄχι καλά, αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία.

§100Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ τοῦτο, ἐπειδὴ ἔχω κἄποιαν μικρὰν ἰδέαν μὲ αὐτὴν τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, ἐπιθυμῶ νὰ ἀποσαφηνίσω ἕνα θεμελιῶδες θέμα. Ὅσοι εἶναι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ ὑπὲρ τοῦ ὑποχρεωτικοῦ συνδικαλισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ διαχωρίζητε ἀπὸ τὸν ὑποχρεωτικὸν συνδικαλισμὸν τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Ὅσοι εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ, τοῦ ἐλευθέρου δημοκρατικοῦ συνδικαλισμοῦ, εἶναι ταὐτοχρόνως καὶ ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, τῆς προαιρετικῆς εἰσφορᾶς, τῆς καθοριζομένης ἑκάστοτε εἰς τὰ καταστατικά, εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Συνελεύσεων, εἰς τὰς ἀποφάσεις τῶν Συνεδρίων. Αὐτὴ ἡ μορφὴ τοῦ συνδικαλισμοῦ εἶναι ἡ ἐλευθέρα μορφή, ἡ ἄλλη εἶναι ὑποχρεωτική. Ἐγώ, κατ’ ἀρχήν, ἤμην ὑπὲρ τοῦ μικτοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ ὑπεστήριζα τὴν εἰσφοράν. Ὅσοι ὅμως, εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἐλευθέρου συνδικαλισμοῦ ἀπὸ τὴν πλευρὰν ἐκείνην, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς.

§101Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως θεωρητικῆς, ἀλλὰ καὶ πρακτικῆς, τοὐλάχιστον, ἐμὲ μὲ εὑρίσκει ἐντελῶς ἀντίθετον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κίνημα ἐλεύθερον καὶ κίνημα δημοκρατικὸν συνδικαλιστικόν, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορὰ ὑπὸ τὸν τύπον ὑπὸ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωνται συμβάσεις συλλογικαί, μεταξὺ Σωματείου καὶ ἐργοδότου, καὶ ἐλευθέρως νὰ ρυθμίζωνται τὰ ζητήματα αὐτὰ ὄχι ὅμως, μὲ κρατικὴν ἐπέμβασιν, ὄχι ὅμως, νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ ἡ ὁποία κατηργήθη μὲν τὸ 1954 ἀπὸ τὸν κ. Γονῆν δι’ οὓς λόγους σᾶς ἀνέφερον, λόγους προσωπικῶν διαφωνιῶν καὶ ἀντιζηλιῶν μεταξὺ Μακρῆ —Γονῆ, ἀλλὰ ἐπανῆλθεν ὑπὸ ἄλλο σχῆμα τώρα, ὑπὸ τὸ σχῆμα τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων. Ὁ νόμος 3239, τὸν ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, παρέχει, ἂν πράγματι παρέχῃ, — αὐτὸ θὰ τὸ ἴδωμεν — μετὰ τὴν προσφυγὴν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, παρέχει, λέγω, τὸ δικαίωμα νὰ καθορίζεται τὸ ζήτημα αὐτὸ τῶν ὑποχρεωτικῶν εἰσφορῶν διὰ συλλογικῶν συμβάσεων, ὅπως καθωρίσθη μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 2 Ἐθνικὴν Συλλογικὴν Σύμβασιν. Ἀλλὰ τί ἔγινεν, κύριοι; Δὲν καθωρίσθησαν ἐπακριβῶς τὰ εἰς ἑκάστην Ὀργάνωσιν ἀναλογοῦντα ποσοστά, τί ἀνήκει δηλαδὴ εἰς κάθε Ὀργανισμὸν καὶ ἔτσι τὴν μερίδα τοῦ λέοντος παίρνει ἡ Γ.Σ.Ε.Ε. πρωτοβάθμιον ἢ δευτεροβάθμιον. Ἀλλὰ ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ πάντα μισθωτόν, εἴτε εἶναι ὠργανωμένος εἴτε δὲν εἶναι, εἴτε ἀνήκει εἴτε δὲν ἀνήκει εἰς ὀργάνωσιν καὶ ὅμως ὑποχρεώνεται νὰ πληρώνῃ εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν. Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, ὅλων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὠργανωμένοι καὶ πληρώνουν, αἱ εἰσφοραὶ πηγαίνουν ὑπὲρ τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας. Καὶ πέραν τούτου, παρέχεται, διὰ τοῦ νόμου, τὸ δικαίωμα τῶν δηλώσεων. Νὰ δηλώσῃ ὁ ὠργανωμένος, ὅτι δὲν θέλει νὰ τοῦ γίνῃ ἡ κράτησις τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ἑνὸς ἡμερομισθίου τῆς πρώτης Μαΐου, ἀλλὰ αὐτὴ ἡ δήλωσις, ἰσχύει διὰ τὸν ἑπόμενον χρόνον. Συμβαίνει δὲ τώρα ποὺ ἔγιναν δηλώσεις τῶν ἐργατῶν ἐναντίον τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς νὰ ἰσχύσουν αἱ δηλώσεις αὐταί, ἀπὸ τὸ 1958 καὶ πέραν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ἔχει γίνει αὐτὸς ὁ νόμος καὶ αὐτὴ ἡ συλλογικὴ σύμβασις, περὶ ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς, ἡ ὁποία κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμοὺς ἀποφέρει περίπου 25–30 ἑκατομμύρια δραχμῶν τὸ χρόνο καὶ τὰς ὁποίας πληρώνουν οἱ ἐργάται, θέλουν δὲν θέλουν, διότι αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ συνδρομὴν τῶν ἐργατῶν πρὸς τὰς ὀργανώσεις των, ἀλλὰ ἀποτελεῖ χαράτσι, ὅπως ἔχει χαρακτηρισθῆ.

§102Α. ΣΧΙΝΑΣ. Αὐτά, κύριε Στρατῆ, τί σχέσιν ἔχουν μὲ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως;

§103Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἔχουν σχέσιν. Ἡ ἐπερώτησις δὲν περιορίζεται μόνον εἰς τὰ ἔκτακτα μέτρα, ἔχει ἰδιαίτερον κεφάλαιον περὶ συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν.

§104Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Περιέχει ἴδιον κεφάλαιον ὑπ’ ἀριθ. 8 ἡ ἐπερώτησις, τὸ ὁποῖον ἀναφέρεται εἰς τὰ θέματα αὐτὰ μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τὸ ἐγκατέλειψαν τὸ κεφάλαιον οἱ ὑπογράψαντες τὴν ἐπερώτησιν καὶ τὸ ἀφῆκαν νὰ τὸ ὑπερασπισθῇ ὁ κ. Στρατῆς, ὅπερ σημαίνει ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἐγένετο καὶ συνετάχθη ἀπὸ πολλοὺς καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς ἐπερωτήσαντας, διότι δὲν καταλαμβάνω διατὶ κανεὶς δὲν ἀνεφέρθη εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ καὶ ἦλθεν αὐτόκλητος ὁ κ. Στρατῆς.

§105Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Βλέπω ὅτι δυσαρεστεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ αὐτὸ δὲν μοῦ εἶναι πολὺ εὐχάριστον. Ἀλλὰ πλὴν τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς ὑπάρχει καὶ ἕνας Ὀργανισμὸς ποὺ φέρει τὸν τίτλον «Ἐργατικὴ Ἑστία». Αὐτὴ εἰσπράττει ὑποχρεωτικὲς εἰσφορὲς ἀπὸ ὅλους τοὺς μισθωτοὺς καὶ τὸ μισὸ ἀπὸ τὶς εἰσφορὲς αὐτὲς πηγαίνει εἰς τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν Ἐργατῶν καὶ ὄχι εἰς ἄλλας ὀργανώσεις, παρὰ μόνον εἰς ἐκείνας ποὺ προτείνει ἡ Γενικὴ Συγομοσπονδία. Περὶ τὰ 9 ἑκατομμύρια δραχμὲς τὸ 1956 περιῆλθον εἰς τὰ θυλάκια τῶν διοικούντων τὴν Γενικὴν Συνομοσπονδίαν. Καὶ προσθέτω τοῦτο, ὅτι ἐνῷ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ φορολογία εἰς βάρος τῶν μισθωτῶν, ὅμως δὲν γίνεται κανένας ἔλεγχος, διὰ νὰ γνωρίζῃ, ἐπὶ τέλους, τὸ Κράτος τὸ ὁποῖον ἐπέβαλε αὐτὸν τὸν φόρον, τί γίνονται αὐτὰ τὰ ἑκατομμύρια ποὺ ἀφειδῶς χορηγοῦνται εἰς τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν. Κανένας ἔλεγχος δὲν ἀσκεῖται καὶ δὲν θέλομεν βεβαίως νὰ ἀναγνωρίσωμεν δικαιώματα ἐλέγχου, προκειμένου περὶ διαχειρίσεως χρημάτων, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ τὴν θέλησιν τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὑπάρχει μία φορολογία, τὸ Κράτος εἶχε καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν νὰ ἐλέγξῃ ποῦ πηγαίνουν τὰ χρήματα αὐτά ἐπὶ τόσα χρόνια.

§106ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Ποίαν σχέσιν ἔχουν αὐτὰ μὲ τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως;

§107Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἔχουν σχέσιν, διότι οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ κινήματος, μὲ τὸ ἄφθονον χρῆμα, ποὺ διαθέτουν, διαφθείρουν καὶ ἐξαγοράζουν τὰς συνειδήσεις καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διαφθείρουν πραγματικὰ τὸ συνδικαλιστικόν μας κίνημα. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι ὅταν ὑπάρχουν ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα διαχειρίζεται ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας, χωρὶς κανένα ἔλεγχον, σᾶς κάνει ἐντύπωσιν αὐτὸ ποὺ σᾶς εἶπα ὅτι διαφθείρονται αἱ συνειδήσεις;

§108Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Παρακαλῶ, θὰ σᾶς διακόψω, διότι δίδετε ἀνακριβῆ στοιχεῖα εἰς τὴν Βουλήν. Ὁμιλεῖτε περὶ ἑκατομμυρίων δραχμῶν καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Γνωρίζετε πόση εἶναι ἡ ἐπιχορήγησις δι’ ὅλον τὸ ἐργατικὸν κίνημα τῆς χώρας ἀπὸ τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν» μηνιαίως; Γνωρίζετε πόσα παίρνουν ὅλαι αἱ ἐργατικαὶ ὀργανώσεις τῆς χώρας μηνιαίως ἀπὸ τὴν «Ἐργατικὴν Ἑστίαν»; Σεῖς θέλετε νὰ μὴ τοὺς δίδωμεν; Διότι εἴπατε ὅτι πρέπει νὰ ἔχουν εἰσφορὰν ἀπὸ τοὺς ἐργάτας, τώρα λέτε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ καθόλου πόρους τὸ κίνημα. Τὰ ἔξοδα τοῦ κινήματος διὰ νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὴν ἐργατικὴν τάξιν ποῖος θὰ τὰ πληρώσῃ; Ἀλλὰ σεῖς δὲν τὸ θέλετε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι τὸ κίνημα σήμερον δὲν εἶναι εἰς τὰ χέρια τῶν φίλων σας, ἀλλὰ εἶναι εἰς τὰ χέρια τῶν ἀντιπάλων σας.

§109Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Πόρους θὰ ἔχουν ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν θέλησιν τῶν ἐργατῶν.

§110Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ συνδικαλισμός, ἀλλὰ θὰ ὑπάρξῃ ὑποδούλωσις τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰ κομματικὰ συμφέροντα.

§111Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἀφήσατε εἰς ἡμᾶς νὰ σᾶς εἴπωμεν ποῖος θὰ εἶναι ὁ συνδικαλισμός.

§112Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). 550.000 δραχμαὶ δι’ ὁλόκληρον τὴν χώραν, αἱ ὁποῖαι κατανέμονται εἰς τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας δὲν ἔχει ἀνάμιξιν καὶ μάλιστα παραπονοῦνται οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων, διότι παίρνουν ἀλλοῦ 2.000 καὶ ἀλλοῦ 3.000 καὶ ἀλλοῦ 6.000. Καὶ ἐρωτῶ: Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάργησις τῶν ἐλευθεριῶν καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ νόθευσις τῆς Δημοκρατίας;

§113Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Μάλιστα, αὐτὴ εἶναι.

§114Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, λυποῦμαι πολύ.

§115Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ ἐργατικοῦ κινήματος, κάμνουν καταστατικὰ ὅπως τὰ θέλουν καὶ ὅπως τοὺς συμφέρει, διαγράφουν τὰς ὀργανώσεις ἀπὸ τὰ διάφορα Ἐργατικὰ Κέντρα, καὶ πετοῦν ἔξω τὰ διάφορα Σωματεῖα. Πέταξαν τὰ Σωματεῖα ἔξω ἀπὸ τὸ Ἐργατικὸ Κέντρο στὴ Θεσσαλονίκη, δέκα Σωματεῖα στὸν Πειραιᾶ, στὴν Λάρισα, στὸν Πύργο, στὴν Ἀθήνα, καὶ δὲν μποροῦν νὰ στεγασθοῦν, διότι δὲν ἔχουν τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τὴν ὁποίαν δίδετε σεῖς εἰς ὅσας ὀργανώσεις θέλετε καὶ ὑποστηρίζετε, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ συνδικαλιστικὸ κίνημα, ἐὰν δὲν ὑποχρεώσουμε τοὺς ἐργάτας νὰ πληρώσουν. Πουθενὰ δὲν ἐφαρμόζεται αὐτὴ ἡ θεωρία παρὰ μόνον σὲ καθεστῶτα φασιστικά. Παντοῦ ὁ συνδικαλισμὸς εἶναι ἐλεύθερος. Πέραν, ὅμως, τούτου, καὶ πέραν τῶν ὅσων δίδονται εἰς τὴν ἡγεσίαν τῆς Γενικῆς Συνοσπονδίας Ἐργατῶν, αἱ συνδικαλιστικαὶ ἐλευθερίαι πάσχουν ἀπὸ τὰς παρεμβάσεις τῶν ἀστυνομικῶν. Ἡ Ἀστυνομία κύριοι, παρὰ τοὺς νόμους καὶ παρὰ τὸ Σύνταγμα, ἐπεμβαίνει στὴ λειτουργία καὶ στὴ ζωὴ τῶν συνδικάτων. Παρίσταται εἰς τὰς Γενικὰς Συνελεύσεις τῶν Σωματείων, παρὰ τὰς ρητὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος καὶ χωρὶς νὰ ἔχῃ παρὰ μόνον δικαίωμα νὰ παρίσταται. Καὶ ὅμως παρίσταται ἢ μὲ στολὴν ἢ μὲ πολιτικὴν περιβολὴν καὶ μάλιστα κάθηνται καὶ στὶς πρῶτες θέσεις τῶν καθισμάτων στὶς Γενικὲς Συνελεύσεις καὶ κρατοῦν σημειώσεις τί λέγει ὁ κάθε ρήτωρ καὶ τὴν ἑπομένην καλεῖται ὁ ὁμιλητὴς στὴν Ἀστυνομία καὶ τὸ ὀλιγώτερον ποὺ ἠμπορεῖ νὰ πάθῃ εἶναι νὰ ὑποστῇ ἕνα ψυχικὸν ἐκβιασμὸν καὶ τὸ περισσότερο εἶναι νὰ ἀποσταλῇ στὴν ἐξορία. Ἡ συμμετοχὴ συνεπῶς τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων στὶς συνελεύσεις ἐν κλειστῷ χώρῳ εἶναι παραβίασις τοῦ Συντάγματος. Καὶ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας σὲ ἔγγραφόν του ἀναγνωρίζει ὅτι πρέπει νὰ παρίστανται, ἀλλὰ ἔξω τοῦ χώρου τῆς Συνελεύσεως, αὐτοί, ὅμως, παρίστανται σὲ ὅλες τὶς συνελεύσεις ἐντὸς τοῦ χώρου. Εἶναι κατὰ συνέπειαν αὐτὸ ἕνας ἔμμεσος περιορισμὸς τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν τῶν ἐργατῶν. Ἀλλὰ πλὴν αὐτοῦ ὑπάρχουν καὶ ἐπίσημοι ἐπεμβάσεις τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν προκειμένου περὶ ἀρχαιρεσιῶν εἰς τὰ διάφορα Σωματεῖα καὶ ὑπάρχουν πλεῖστα ὅσα γεγονότα ἐπεμβάσεων καὶ ἐδῶ καὶ στὴ Θεσσαλονίκη καὶ μάλιστα σὲ σημεῖο νὰ καλοῦνται οἱ ὑποψήφιοι καὶ νὰ τοὺς γίνωνται παραστάσεις, ὅτι πρέπει νὰ παραιτηθοῦν τῆς ὑποψηφιότητός των. Ἀλλὰ γιὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ θὰ ἐπανέλθω καὶ πάλιν πρὸς τὸν κ. Βλαστάρην, ὁ ὁποῖος λέγει τὰ ἑξῆς: «Καὶ ἀγόμεθα εἰς τὴν ἀνατροπὴν πάσης κινήσεως, ἡ ὁποία δὲν παρέχει ἐχέγγυα τυφλῆς πίστεως .... (ἀναγινώσκει) ....».

§116Α. ΣΧΙΝΑΣ. Αὐτὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ κ. Βλαστάρη.

§117Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Πάντως αὐτὰ λέγει ὁ κ. Βλαστάρης. Καὶ ἀκόμη θὰ σᾶς διαβάσω ἕνα πρακτικὸν ἑνὸς Σωματείου διὰ τὴν ἐπέμβασιν τῆς ἰδίας τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ ζητήματα τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἔγινε μία ἀπεργία τῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων καὶ ἐκλήθη ἡ ἁρμοδία διοίκησις, ἡ ὁποία κατηύθυνε τὴν ἀπεργίαν, καὶ ἐζητήθη ἀπὸ τὸν Διευθυντὴν τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ νὰ παραιτηθῇ. Ὑπάρχει καὶ ἐπίσημον πρακτικὸν τοῦ Σωματείου, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι «κατὰ τὴν παρουσίασίν μας εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ .... (ἀναγινώσκει) ....». Ἰδού, κύριοι, διατὶ δὲν ἔχομεν σήμερον ἐλεύθερον συνδικαλισμὸν εἰς τὸν τόπον μας. Κύριοι βουλευταί, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον μὲ τὸ θέμα τῶν συνδικαλιστικῶν ἐλευθεριῶν. Ἤθελα, ὅμως, τελειώνων, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἤρχισαν ἀπὸ τὸ 1945–46 καὶ τὰ ὁποῖα ἐξακολουθοῦν νὰ ἐφαρμόζωνται, δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ περιορίζουν τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν καὶ νὰ εἶναι οἱ πρόξενοι τῆς δημιουργίας τῶν ἐσωτερικῶν ἀνωμαλιῶν. Νομίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἀποδοθοῦν αἱ πολιτικαὶ ἐλευθερίαι τῶν πολιτῶν καὶ νὰ δοθῇ ἀμνηστία διὰ νὰ εἰρηνεύσῃ ὁ τόπος αὐτός. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς ὅλους τοὺς βουλευτὰς νὰ λησμονήσουν καὶ νὰ συγχωρήσουν. Καλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀποδώσῃ τὰ παιδιὰ στοὺς γονεῖς των καὶ τοὺς γονεῖς στὰ παιδιὰ των. Νὰ ἐπανέλθῃ ἡ ἡσυχία καὶ ἡ ὁμαλότητα, διὰ νὰ προκόψῃ καὶ νὰ προοδεύσῃ αὐτὴ ἡ Χώρα, τὸ χῶμα τῆς ὁποίας τὸ ἔχει ποτίσει ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μὲ δάκρυα καὶ αἷμα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς ἀριστερᾶς).

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§119Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἤκουσα, κύριοι βουλευταί, μὲ ἰδιαιτέραν προσοχήν, ὅλους τοὺς ρήτορας, οἱ ὁποῖοι ἠσχολήθησαν μὲ τὸ θέμα τῆς εἰρηνεύσεως. Καὶ ὄχι μόνον τοὺς ἤκουσα μὲ προσοχήν, ἀλλά, δεδομένης τῆς σπουδαιότητος τοῦ θέματος, κατ’ ἐπανάληψιν ἐμελέτησα τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ εἶμαι ἀπολύτως ἐνήμερος ἐπὶ τῶν ἀπόψεων ἑκάστου ἐξ ὑμῶν. Κατὰ τὴν προσεκτικὴν αὐτὴν μελέτην ἰδιαιτέρως μὲ ἀπησχόλησεν ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἡ τόσον διατυμπανισθεῖσα κατὰ τὰς διακοπάς του πρὸς τοὺς ρήτορας. Καὶ συμφωνῶ μαζί του εἰς ἓν σημεῖον. Ἀναμφισβητήτως, κύριοι, ἔχουν γίνει ἐγκλήματα, καὶ οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητήσῃ ὅτι ὑπάρχουν σπίτια χαροκαμμένα καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κλαῖνε τοὺς ἀνθρώπους των, οἱ ὁποῖοι ἐχάθησαν κατὰ τὴν περιπέτειαν αὐτήν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι καὶ εἰς τοῦτο διαφωνῶ ριζικῶς μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅταν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὕστερα ἀπὸ 13 ὁλόκληρα χρόνια μετὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου καὶ ἑπτὰ χρόνια μετὰ τὸ τέλος τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἔρχεται τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν, πρὸς κρίσιν. Διὰ νὰ εἶναι ὀρθὴ ἡ κρίσις αὐτὴ θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀπόλυτος ἀντικειμενικότης καὶ ψυχραιμία ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς. Καὶ ἀκριβῶς βλέπω μὴ ὑπάρχουσαν τὴν ἀντικειμενικότητα αὐτὴν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν. Διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὡμίλησε περὶ ἐγκλημάτων. Εἶναι, ὅμως, γνωστόν, κύριοι, ὅτι βασικὴ ἀρχὴ εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς δικαιοσύνης, εἶναι ὅταν πρόκειται νὰ κρίνωμεν τὸν δράστην, διὰ μίαν πρᾶξιν του, νὰ ἐξετάσωμεν καὶ τὰ αἴτια τὰ ὁποῖα τὸν ὤθησαν εἰς τὴν πρᾶξιν. Τοῦτο τὸ ἀπέφυγεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ὀφείλω δὲ νὰ ὁμολογήσω, ὅτι καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὴν διακοπήν του, δὲν ἔθεσε τὸ θέμα εἰς τὴν βάσιν αὐτήν, ὅπου ἔπρεπε νὰ τεθῇ.

§120Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀντελήφθην αὐτὸ ποὺ μὲ ἀφορᾷ.

§121Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶπον ὅτι καὶ ὑμεῖς δὲν ἐθέσατε τὸ θέμα ἐκεῖ ποὺ νομίζω ἐγὼ ὡς κριτὴς αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἔπρεπε νὰ τεθῇ. Ἐτοποθετήσατε τὸ θέμα εἰς τὴν ἐπιείκειαν. Ὀρθῶς, ἴσως, ὅταν ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ νέα μέτρα ἐπιεικείας καὶ εἰρηνεύσεως, διὰ τοὺς κοινοὺς ἐγκληματίας. Δὲν εἴπατε, ὅμως, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐμεσολάβησαν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἔχουν μίαν ἱστορίαν. Ὅτι κάθε ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐγκλημάτησεν ἔχει μίαν αἰτιολογίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἴσως ἀποτελεῖ ἐλαφρυντικὸν στοιχεῖον διὰ τὴν κρίσιν παντὸς δικαστηρίου. Αὐτὴ ἡ ἱστορία εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει νὰ βαρύνῃ καὶ εἰς τὴν συνείδησιν ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν.

§122Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, κύριε συνάδελφε, ὅτι δὲν ἐνθυμεῖσθε καλῶς τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα. Ὑπεστήριξα ὅτι τὰ μέτρα εἰρηνεύσεως, ἐπιεικείας, λήθης, ἀμνηστίας, πρῶτον δὲν δύνανται νὰ ἔχουν τὴν ἔννοιαν δικαιώσεως τοῦ κομμουνισμοῦ. Δεύτερον δὲν δύνανται νὰ ἔχουν τὴν ἔννοιαν παραχωρήσεων πρὸς τὴν ἄκραν ἀριστεράν.

§123Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ ξεκινῶ ἀπὸ μίαν ἄλλην σκέψιν. Πᾶς μετασχὼν εἰς τὸ κίνημα ΕΛΑΣ–ΕΑΜ κατ’ ἐμέ, δὲν εἶναι καὶ κομμουνιστής...

§124Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Αὐτὴ δὲν εἶναι, κύριε συνάδελφε, προσωπικὴ τοποθέτησις ἰδική σας.

§125Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Χαίρω διότι συμφωνοῦμεν.

§126Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Εἶπον καὶ ἄλλοτε, ὅτι αἱ ὀργανώσεις ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, ὡς περιεχόμενον μὲν περιελάμβανον πλῆθος Ἑλλήνων παραπλανηθέντων, ἀλλὰ ὡς ὀργάνωσις ἦτο καθαρῶς κομμουνιστική. Διαφωνοῦμεν ριζικῶς, διότι ἀποδέχεσθε ὅτι καὶ ἡ ὀργάνωσις αὐτὴ δὲν ἦτο προσωπεῖον τοῦ Κ.Κ.Ε. Εἶναι ριζικὴ ἡ διαφορὰ καὶ ἡ διαφωνία μας.

§127Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε τέως Ὑπουργὲ τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἀκριβῶς ἐδῶ διαφωνοῦμεν καὶ νομίζω ὅτι τὸ δίκαιον εἶναι μὲ τὸ μέρος μου. Τὸ ὅτι δὲ ἡ ἰδική μου ἀντίληψις εἶναι ἡ ὀρθὴ ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ ἀπὸ τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα τὰ ὁποῖα ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ, ὑπέγραψαν διὰ τὸ Ε.Α.Μ. Ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, εἶχον καὶ ἐγὼ μίαν τύχην καὶ μίαν τιμὴν νὰ μετέχω εἰς τὸν στρατὸν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς καὶ εἰς τὰ περίφημα κομμάντος. Ὁσάκις ἦλθον εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶχον ἐντολὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐντολὴν τῶν συμμαχικῶν Ἀρχῶν, νὰ ἔλθωμεν εἰς ἐπαφὴν μὲ τὸν ΕΛΑΣ, νὰ δώσωμεν ὅπλα εἰς τὸν ΕΛΑΣ, νὰ δώσωμεν χρήματα εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Καὶ ἡ πρώτη μου ἀποστολὴ ἦτο μὲ ἐντολὴν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου, ὁ ὁποῖος ἦτο, τότε, Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔδωσε ἐντολὴν νὰ ἔλθω.

§128Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἱστορικῶς δεδομένον. Ἐφ’ ὅσον τὸ παγκόσμιον μέτωπον ἦτο Μεγάλη Βρεταννία, Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι καὶ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, δὲν εἶναι περίεργον, διατὶ καὶ τὸ ΕΑΜ καὶ ὁ ΕΛΑΣ ἐθεωροῦντο καὶ ἐνισχύοντο ὡς δυνάμεις ἐθνικῆς καὶ συμμαχικῆς ἀντιστάσεως. Θὰ ἐξηγήσω μεθαύριον ὅτι ὑπάρχουν δύο χωριστὰ θέματα. Ἡ ἱστορία καὶ ἡ πολιτική. Ἐπὶ τῆς ἱστορίας, διὰ τὸ παρελθὸν δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχουν διαφωνίαι. Διὰ τὴν πολιτικήν, διὰ τὸ μέλλον, ἕκαστος δύναται νὰ ἔχῃ διάφορον γνώμην. Ἐπὶ τῆς διπλῆς βάσεως προτίθεμαι, λαμβάνων μεθαύριον τὸν λόγον, νὰ θέσω τὸ θέμα. Ὁμοφωνίαν διὰ τὴν ἱστορίαν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀντικειμενικῶν δεδομένων. Ἐλευθερία γνώμης διὰ τὴν πολιτικὴν εἰς τὸ μέλλον.

§129Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σεβαστέ μου κ. Ἀρχηγὲ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, συμφωνοῦμεν ἀπολύτως. Ἀλλὰ ὅ,τι εἴπατε σεῖς δὲν εἶναι τὸ ἴδιον πρᾶγμα, μὲ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Καλαντζῆς, ὅτι ἡ ὀργάνωσις, ὡς ὀργάνωσις ἦτο ὀργάνωσις κομμουνιστική. Ἐὰν ἐν τῇ ἐξελίξει μετὰ δηλαδὴ ἐὰν κατώρθωσε μετὰ τὸ Κ.Κ.Ε. νὰ ἡγηθῇ τῆς ὀργανώσεως, εἶναι ἄλλο πρᾶγμα.

§130Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, μὲ ἀναγκάζετε νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου συμβαίνει νὰ ἔχω ἀμεσωτέραν προσωπικὴν γνῶσιν. Τὸ Ε. Α.Μ., ἀπηρτίζετο καὶ ἀπὸ τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ ἀπὸ πλῆθος ἄλλων δυνάμεων. Ἰθύνουσα δύναμις ἦτο τὸ Κ.Κ.Ε. Εἰς τὸν Λίβανον, ἐνώπιον τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Κ.Κ.Ε. εἶπον ὅτι κεφαλὴ καὶ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ Ε.Α.Μ. ἦτο τὸ Κ.Κ.Ε. Ἡ μεγάλη πλειονότης δὲν ἀνῆκεν εἰς τὸ Κ.Κ.Ε. Καὶ τὸ μέγα σφάλμα τῶν μετέπειτα Κυβερνήσεων, ἦτο ὅτι ἐξέλαβον τὸ σύνολον τῶν δυνάμεων τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. ὡς κομμουνιστάς, καὶ δὲν ἔκαμαν αὐτὴν τὴν θεμελιώδη διάκρισιν τῆς μεγάλης ἐθνικόφρονος πλειονότητος τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. καὶ τῆς περιωρισμένης μειονότητος τοῦ Κ.Κ.Ε., ἡ ὁποία ἀπετέλει τὴν ἰθύνουσαν δύναμιν. Ποῖος ἦτο ὁ σκοπὸς τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ τοῦ Ε.Λ.Α.Σ; Ὁ ἄμεσος συλλογικὸς σκοπὸς ἦτο ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις, ὑπῆρχον, ὅμως, περαιτέρω διαφοροποιήσεις σκοπῶν. Τὰ μὲν ἐθνικόφρονα στοιχεῖα ἠρκοῦντο εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν καὶ ἀπέβλεπον εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ Ἔθνους καὶ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς Δημοκρατίας, ἐνῷ ἡ ἰθύνουσα δύναμις ἀπέβλεπε εἰς τὴν δυναμικὴν μεταπολεμικὴν ἐπικράτησιν. Συνέπιπτεν ὁ σκοπὸς κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον, εἰς τὴν ἐθνικὴν ἀντίστασιν ἀλλὰ ἦτο διάφορος διὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον. Καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ὑπὸ τὴν ἐπήρειαν τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας, προέβη καὶ τὸ Ε.Α.Μ. καὶ ὁ Ε.Λ.Α.Σ. εἰς πράξεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνταπεκρίνοντο εἰς τὴν ἀληθῆ θέλησιν τῆς μεγάλης πλειονότητος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἱστορία, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβεβαιωθῆ καὶ εἰς ὅλα τὰ Συνέδρια τοῦ Κ.Κ.Ε. Ἑπομένως, οὔτε ἀπὸ τῆς ἰδικῆς των πλευρᾶς τίθεται ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Οἱ ἴδιοι κατελόγισαν βαρυτάτας εὐθύνας, εἰς τὴν ἡγεσίαν των, διότι δὲν κατώρθωσε, ὅπως εὐοδώσῃ τὴν μεταπολεμικὴν δυναμικὴν ἐπικράτησιν. Ὁμοφωνοῦντες διὰ τὴν ἱστορίαν θὰ χαράξωμεν τὴν γραμμὴν πορείας διὰ τὸ μέλλον.

§131Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιδιώκω καὶ ἐπιδιώκω, κύριε Πρόεδρε, νὰ βάλω τὰ πράγματα ἐπὶ τῆς πραγματικῆς των βάσεως. Ἀλλὰ ἂς προχωρήσωμεν, κύριοι συνάδελφοι. Ξεκινᾶμε ἀπὸ ἕνα δεδομένον γεγονὸς ὅτι ἡ Χώρα αὐτή, διοικουμένη ἐπὶ μίαν τετραετίαν ἀπὸ ἕνα ἀσυμπαθὲς διὰ τὸν λαὸν πολίτευμα, τὴν δικτατορίαν Μεταξᾶ, —δὲν θέλω νὰ εἴπω ἐὰν ἦτο καλὸν ἢ κακὸν τὸ πολίτευμα ἐκεῖνο— ὑπῆρχε μία δικτατορία, ἡ ὁποία ὡς σύστημα Κυβερνήσεως τῆς Χώρας ἦτο ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐν Ἑλλάδι ἦτο ἀσυμπαθές.

§132Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι εἰς τὴν πρόθεσίν μου νὰ σᾶς διακόψω...

§133Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συνεχίζω χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω κανένα ἀπολύτως. Δὲν κρίνω κἂν τὴν περίοδον ἐκείνην, λέγω μόνον ὅτι κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, τὸ σύστημα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἦτο ἀσυμπαθὲς διὰ τὸν λαόν.

§134Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Σήμερον, ὅμως, τὸ ζητοῦν πολλοί.

§135Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ γνώμη τοῦ καθενὸς εἶναι ἐλευθερία. Προχωρῶ. Ἡ Χώρα, ἐν συνεχείᾳ, δοκιμάζει μίαν τραγικὴν περίοδον τῆς ἐχθρικῆς κατοχῆς. Κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, περίοδον ἀνώμαλον, εἶναι φυσικὸν ὅτι θὰ ἔχουν συμβῆ ὡρισμένα ἔκτροπα, θὰ ἔχουν συμβῆ ὡρισμέναι παρεξηγήσεις, θὰ ἔχουν γίνει καὶ ὡρισμένα ἐγκλήματα, ἀπὸ τὰς ὁμάδας ἀντιστάσεως, ἐγκλήματα ἴσως δικαιολογημένα. Θὰ σᾶς ὁμολογήσω, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διακηρύξω εἰς μίαν δίκην, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι κατηγορούμενος, (εἰς τὴν δίκην μὲ τὸν Μητροπολίτην Ἰάκωβον) ὅτι ἴσως μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐκτελεσθέντας ἀπὸ τὸν Ε. Λ.Α.Σ. νὰ εἶχον ἐκτελεσθῆ ἀπὸ ἐμένα καὶ πιθανῶς νὰ εἶχον ἐκτελεσθῆ κακῶς. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἠξεύρετε καὶ ἠξεύρετε ἄλλωστε οἱ περισσότεροι, ὅσοι ἔχετε μετάσχει εἰς ὁμάδα ἀντιστάσεως, ὅτι εἰς στιγμὰς τοιαύτας, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ κρίνῃ κανεὶς ἀλανθάστως τὸν ἕνα καὶ τὸν ἄλλον εἰς τὰς ἐνεργείας του. Οἱ δοσίλογοι, τότε, κατετάσσοντο μαζικά, σύμφωνα μὲ τὰ φαινόμενα καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις ποὺ ἐξετελέσθη ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐνεφανίζετο ὡς δοσίλογος, ἐνῷ ἦτο ὄργανον τῆς Ἰντέλιτζενς Σέρβις, εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἐχθροῦ. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν εἶναι νοητόν, διὰ μίαν ὀργάνωσιν ἀνεγνωρισμένην νὰ τῆς καταλογίζεται ὡς ἔγκλημα, ἂν κάμῃ μίαν ἐκτέλεσιν κατ’ ἐπιταγὴν τῆς Διοικήσεώς της καὶ τὴν ἐκτέλεσιν τὴν ἔκαμε διότι ὁ ἐκτελεσθεὶς ἦτο ἢ ἐθεωρεῖτο προδότης. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἰδιαιτέρως ἐπιμένω. Ὁ Ε.Λ.Α.Σ. εἶχεν ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ τὴν νόμιμον Κυβέρνησιν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὸ συμμαχικὸν στρατηγεῖον. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν, ὅτι ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι εἴχομεν τὴν τιμὴν νὰ μετέχουμε εἰς ἀποστολάς, εἴχομεν ἐντολὴν νὰ συνεργαζώμεθα μὲ τὸν Ε.Λ.Α.Σ. Ἑπομένως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς ὁ Ε.Λ.Α.Σ δὲν ἦτο νόμιμος ὀργάνωσις. Καὶ κατὰ συνέπειαν νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθοῦν εὐθῦναι ἀπὸ ἕνα στρατιώτην τοῦ Ε.Λ.Α.Σ., διότι ἔκαμε μίαν πρᾶξιν ἐκτελῶν ἐντολὴν τῆς Διοικήσεώς του.

§136Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Περὶ προγραφῶν ἐπρόκειτο...

§137Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἔκαμα σαφῆ διευκρίνισιν ἀπὸ τὰς προγραφὰς αἱ ὁποῖαι δὲν εἶχον σχέσιν μὲ τὴν κατοχήν. Θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἐὰν ἕνας στρατιώτης, ἕνας χωρικός, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτει εἰς τὸν Ε.Λ.Α.Σ. καὶ ὁ ὁποῖος ἐπίστευεν μὲ καλὴν πίστιν ὅτι ὑπηρετεῖ εἰς ἐθνικὸν ἀπελευθερωτικὸν στρατόν, ἔκαμε ἔγκλημα κατ’ ἐπιταγήν, δὲν εἶναι ἐγκληματίας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητηθοῦν εὐθῦναι ἀπὸ αὐτόν.

§138Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ ὅτι ἦτο ἀνεγνωρισμένη ὀργάνωσις, προκύπτει ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἐξωπλίζετο καὶ ἐχρηματοδοτεῖτο ἀπὸ τὸ Συμμαχικὸν Στρατηγεῖον.

§139Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, καὶ εἶναι ἄποψίς μου, εἶναι τοῦτο: Θέλω νὰ μοῦ εἰπῆτε, ἐὰν ἕνας ὑπηρέτει εἰς τὸν Ε.Λ.Α.Σ. ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι εἶναι στρατιώτης καὶ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκτελῇ τὰς διαταγὰς τῶν προϊσταμένων του, ἐὰν αὐτός, ἐξετέλεσε κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. ἕνα ἄνθρωπον, ἔχει εὐθύνην; Αὐτὸς εἶναι ὑπεύθυνος ἢ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὴν ἐντολήν;

§140Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἀπαντῶ εἰς τὴν ἐρώτησίν σας. Εἶμαι τόσον σύμφωνος, ὥστε νὰ θεωρῶ ὅτι ἦτο θλιβερῳτάτη ἡ διάταξις ἡ ὁποία ἀπέρρευσεν ἀπὸ τὴν συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης καὶ ὥρισεν ὅτι οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ ἀθῳοῦνται καὶ διώκονται μόνον οἱ φυσικοὶ αὐτουργοί. Αὐτὸ ὑπῆρξε πράγματι θλιβερώτατον γεγονὸς εἰς τοὺς πολιτικοὺς ἀγῶνας. Οἱ ἠθικοὶ αὐτουργοὶ εἶναι κυρίως οἱ ἔνοχοι, δὲν εἶναι οἱ ἐκτελεσταί, πέραν ὡρισμένων περιπτώσεων. Ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία ἀπέρρευσεν ἀπὸ τὴν συμφωνίαν τῆς Βαρκίζης, ὑπῆρξε πράγματι θλιβερωτάτη.

§141Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Χαίρω διότι συμφωνοῦμεν ἀπολύτως.

§142Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Αὐτὸ ἀποδεικνύει ποία ἦτο ἡ ἡγεσία τῆς ὀργανώσεως καὶ εἰς ποίας χεῖρας ἦτο ἐμπεπιστευμένος ὁ διεξαγόμενος ἀγών.

§143Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ βάσις αὐτὴ εἶναι ὀρθή. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει μία δικαιολογία διὰ τὰ ἀδικήματα τὰ διαπραχθέντα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς, φρονῶ ὅτι εἶναι ὕψιστον καθῆκον τῆς Πολιτείας, σήμερον, ἡ ἀμνήστευσις τῶν ἐγκλημάτων αὐτῶν.

§144Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Πόσοι εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς διὰ τὰ ἀδικήματα αὐτά;

§145Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὁ ἀριθμός. Γεγονὸς εἶναι ὅτι ὑπάρχουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κρατοῦνται εἰς τὰς φυλακὰς δι’ ἀδικήματα διαπραχθέντα κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς κατοχῆς καὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν πολλὰ ἐλαφρυντικά. Αὐτοὶ πρέπει νὰ ἀμνηστευθοῦν. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὴν δευτέραν κατηγορίαν κρατουμένων. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν ἐπανάστασιν κατὰ τοῦ νομίμου Κράτους καὶ ἐν συνεχείᾳ οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπανεστάτησαν ἐκ νέου μετὰ τὸν Δεκέμβριον καὶ ἔκαμαν τὸν συμμοριτοπόλεμον. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι ἐζήσαμεν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμεν ποία ἦτο ἡ μεταδεκεμβριανὴ περίοδος. Τὸ Κ.Κ.Ε. ἐπεδίωξε διὰ τῶν κινημάτων του, τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας. Δὲν εἶναι, ὅμως, τὸ μόνον Κόμμα τὸ ὁποῖον ἐπεδίωξε τὴν βιαίαν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας ἐν Ἑλλάδι. Σύνηθες φαινόμενον τοῦτο. Ἑπομένως, μία ἐπανάστασις ἔγινε μὲ ἐπιδίωξιν τὴν βιαίαν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὴν μειοψηφίαν, πρᾶγμα σύνηθες ἐν Ἑλλάδι. Διαφορὰ ὑπάρχει μόνον ὅτι τὸ Κ.Κ.Ε. ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰ ἄλλα Κόμματα, ἤθελε καὶ τὴν ἀνατροπὴν τοῦ κοινωνικοῦ μας συστήματος. Δι’ αὐτὸ ἡ ἐπανάστασίς του ἐπροκάλεσε μεγαλυτέραν ψυχικὴν ἀντίδρασιν καὶ φόβον. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον εἶναι γεγονὸς εἶναι ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐνετάχθησαν εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ ἠκολούθησαν τὸ Κόμμα των, εἰς τὰς ἐπιχειρήσεις αὐτὰς τῆς βιαίας καταλήψεως τῆς ἀρχῆς, ἀναμφιβόλως ἔχουν ἐλαφρυντικὰ καὶ πρέπει νὰ κριθοῦν ὡς διαπράξαντες ἐγκλήματα, βδελυρά, ἂν θέλετε, ἀλλὰ μὲ τὴν νοοτροπίαν τοῦ ὄχλου. Δὲν ἀμφισβητῶ, οὔτε δικαιολογῶ τὸ ἔγκλημα.

§146ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἀντεθνικὸν ἔγκλημα.

§147Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σᾶς εἶπον ὅτι ἔχουν τὰ ἐλαφρυντικά των. Εἶναι ἐπίσης γεγονὸς ὅτι καὶ ἡμεῖς πταίομεν πολὺ δι’ ὅ,τι ἔγινε, πταίομεν καὶ ἡμεῖς διὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα καὶ εἴμεθα ὑπεύθυνοι κατὰ ἕνα ποσοστὸν δι’ ὅ,τι ἔγινε.

§148Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὄχι ἡμεῖς, σεῖς.

§149Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Βεβαίως, διότι ἐγὼ ἐπολέμησα, σεῖς ὄχι. Καὶ θὰ ἐχαιρόμην ἂν θελήσητε νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ ἡμεῖς οἱ δύο. Προχωρῶ, ὅμως. Εἶναι, λοιπόν, λογικὸν καὶ δίκαιον, νὰ δεχθῶμεν ὅτι ὅσα ἐγκλήματα ἔγιναν, ἔχουν ἐλαφρυντικά, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνεγνωρίσθησαν ἀπὸ ἡμᾶς. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ κινήματος τοῦ Δεκεμβρίου, ἡ παράταξις ἡ ἰδική μας, ἡ λεγομένη ἐθνικόφρων, ἀνεξαρτήτως κομμάτων, καταλαβοῦσα τὴν ἐξουσίαν, ἦλθεν εἰς ἀντεκδικήσεις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐτόνισεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ διάκρισις εἰς ὑπευθύνους κομμουνιστὰς καὶ εἰς μή, δὲν ἔγινε. Ἀλλὰ καὶ μέχρι σήμερον ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελῇ ἀντικείμενον κρίσεως τὸ ἐὰν καὶ ὁ παποῦς τοῦ τάδε μετέσχεν εἰς τὸ Ε.Α.Μ. ἢ τὸν Ε.Λ.Α.Σ.

§150Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γίνεται αὐτό, κύριε συνάδελφε.

§151Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα, ὅτι ἔγινε.

§152Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα. Ὁ πατέρας εἶναι εἰς τὸ Σιδηροῦν Παραπέτασμα καὶ ἐγὼ ἔδωσα σημείωμα καὶ διωρίσθη ὁ γυιὸς Γραμματεὺς τῆς Κοινότητος.

§153Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Παπαδόπουλε, αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, δὲν ἀνατρέπει τὸν γενικὸν κανόνα. Ὅταν σᾶς λέγω ὅτι ἐγὼ ἔχω στοιχεῖα ὅτι ἀντικείμενον κρίσεως τοῦ ἀτόμου ἀποτελεῖ τὸ ἐὰν αὐτὸς ἢ οἱονδήποτε μέλος τῆς οἰκογενείας, εἰς εὐθεῖαν γραμμὴν ἢ εἰς πλαγίαν, ὑπῆρξεν ὁ ὀπαδὸς τοῦ Ε.Α.Μ., ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν δὲν ὑπάρχει θέμα διότι γίνονται καὶ ἐξαιρέσεις. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶναι θέμα εἶναι...

§154Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ἐκάματε ἕνα ἀτυχῆ χαρακτηρισμὸν καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ζητήσητε συγγνώμην.

§155Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁμολογῶ ὅτι παρεσύρθην ἀπὸ ἕνα προσωπικόν μου θέμα, τὸ ὁποῖον εὐχαρίστως θὰ σᾶς ἐκθέσω, εἴτε κατ’ ἰδίαν εἴτε καὶ τώρα. Πάντως ὑπάρχει θέμα διὰ σᾶς τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὑμᾶς. Ἐκτὸς ἐὰν αἱ πληροφορίαι μου εἶναι ἐσφαλμέναι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι, διὰ νὰ συνεχίσω, σᾶς λέγω ὅτι μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος, ἡ λεγομένη ἐθνικόφρων Ἑλλὰς ἤρχισε τὰς ἀντεκδικήσεις ἐναντίον τοῦ ὑπολοίπου πληθυσμοῦ, ἀντεκδικήσεις βαρυτάτας καὶ ἄνευ διακρίσεως διὰ πάντα μετασχόντα εἰς τὸ Ε.Α.Μ.–Ε.Λ.Α.Σ. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον καὶ διὰ πάντα μὴ μετασχόντα.

§156Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι σωστὸ αὐτὸ ποὺ λέτε, κύριε συνάδελφε, διότι ἀξιωματικοὶ τοῦ Ε.Λ.Α.Σ. εἶναι σήμερον δημοδιδάσκαλοι.

§157Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐγὼ ἔζησα ὡρισμένα πράγματα καὶ ὅσοι ἐξ ὑμῶν εἶσθε δικηγόροι δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ τὰ ἔχετε ζήσει. Εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι μετὰ τὴν καταστολὴν τοῦ Δεκεμβριανοῦ κινήματος ἔγινε μία ἐξόρμησις τῶν Ἑλλήνων ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων μὲ κριτήριον τὸ πολιτικὸν φρόνημα. Ὁ διωγμὸς δὲ αὐτὸς συνεχίζεται μέχρι σήμερον. Θὰ σᾶς δώσω στοιχεῖα καὶ ὅποιος θέλει ἂς μὲ διαψεύσῃ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς ἐρωτήσω: Πόσοι εἶναι οἱ νόμοι οἱ ψηφισθέντες οἱ καταπιεστικοὶ καὶ οἱ ἀντισυνταγματικοί, διὰ τὴν ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ πολιτῶν διὰ τὰ πολιτικά των φρονήματα; Νὰ πάρωμεν τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους; Ἔχομεν πρώτην ἐκκαθάρισιν τὸ 1946, δευτέραν, ἐν συνεχείᾳ τὸ 1946–50 καὶ τρίτην ἐκκαθάρισιν μὲ τὸν νόμον 2500 τοῦ 1954. Ἔχω παράδειγμα ὑπολοχαγοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπολέμησεν εἰς τὴν Ἀλβανίαν, ἐπέρασε ὅλην τὴν τετραετίαν ὡς ὑπάλληλος καὶ ὁ ὁποῖος ἀπελύθη μὲ τὸν νόμον 2500 διότι ἦτο μειωμένης ἐθνικῆς ὑποστάσεως. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτός. Εἶναι πολλοί. Ἀλλά, κύριοι, ἐμποδίζεσθε ἀπὸ τοῦ νὰ τὸ ἀντιληφθῆτε, διότι συγχύζεσθε μὲ τὴν ἀλήθειαν. Ὅταν, ὅμως, ἡ ἀλήθεια ὁμιλεῖ, δὲν διαψεύδεται. Ἐν συνεχείᾳ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι καὶ ἡ σειρὰ τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα ἐπέβαλον κυρώσεις εἰς τοὺς Ἕλληνας, διότι μετέσχον τῆς ἀντιστάσεως τοῦ Ε.Α.Μ., χωρὶς νὰ ἔχουν οὐδεμίαν ἄλλην δρᾶσιν. Προκαλῶ δὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας, ἐκ φακέλλων τοὺς ὁποίους ἔχει, νὰ μοῦ δώσῃ στοιχεῖα ὅτι ὅλοι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν φάκελλον εἶναι καὶ δράσται ἐγκλημάτων. Τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἔχουν εἶναι ὅτι μετέσχον εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ Ε.Α.Μ. καὶ Ε.Λ.Α. Σ. καὶ πλεῖστοι διότι μετέσχον εἰς τὴν Ε.Π.Ο.Ν.

§158Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δὲν δύνασθε νὰ μὲ προκαλῆτε, χωρὶς νὰ δέχεσθε ἀπάντησιν. Καὶ ἐγὼ σᾶς προκαλῶ νὰ μοῦ κατονομάσητε τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀδίκως ἔχουν φάκελλον.

§159Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Μὲ φέρετε ἀναγκαστικὰ νὰ ὁμιλήσω πρωθυστέρως. Τελευταίως εἰς τὴν Μυτιλήνην συνέβησαν τὰ ἑξῆς: Ἐστάλη τηλεγράφημα εἰς τὴν Βουλήν, τὸ ὁποῖον δὲν ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. Πρόεδρος, καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ ἔλαβε καὶ δὲν μοῦ ἀπήντησε καὶ οἱ κ.κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τὸ ἔλαβον, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι ἡ Ἀστυνομία Μυτιλήνης ἀφῄρεσε τὰς ἀδείας τῶν λιανοπωλητῶν ψαριῶν (μὲ πανέρια), διότι δὲν εἶναι ἐθνικόφρονες. Μὲ διαψεύδετε;

§160Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Διετάχθησαν ἀνακρίσεις καὶ ἀναμένομεν τὸ ἀποτέλεσμα. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἔτσι.

§161Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀναμένομεν πολλὰ ἀποτελέσματα ἀνακρίσεων ἀπὸ τὴν ὑμετέραν Κυβέρνησιν, τὰ ὁποῖα δὲν κατώρθωσαν νὰ φθάσουν μέχρι σήμερον, τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ τοῦ ἰδικοῦ σας.

§162Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε, τί ἀναμένετε ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης;

§163Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὴν ἀνάκρισιν, κατὰ τοῦ Μητροπολίτου. Ἔκαμα ἕνα ἐρώτημα, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορέσατε νὰ ἀπαντήσητε, ὅταν ἠγόρευον ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ Σισμανογλείου.

§164Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Σᾶς ἔδωσα ἀπάντησιν, ἡ ὁποία ἀνεγράφη εἰς τὰ πρακτικά. Καὶ περιελήφθη εἰς τὰ πρακτικὰ τὸ ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Μυτιλήνης. Σᾶς ἔδωσα, λοιπόν, πλήρη ἀπάντησιν βάσει ἐπισήμων στοιχείων.

§165Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ ἀπάντησις ἡ ἰδική σας, ἡ δοθεῖσα ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς τηλεγραφήματος, δὲν λύει τὸ θέμα τὸ δημιουργηθέν.

§166Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Λυποῦμαι διότι ὁ Εἰσαγγελεὺς τῶν Πρωτοδικῶν δὲν συμμερίζεται τὰς ἀπόψεις σας καὶ διότι ἡ ἀνάκρισις καὶ αἱ δικαστικαὶ Ἀρχαὶ δὲν ἐνεργοῦν κατὰ τρόπον ἱκανοποιοῦντα τὰς ἐπιθυμίας οἱουδήποτε. Ἀλλὰ πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι κατὰ τὸ Σύνταγμα ἡ δικαιοσύνη δὲν ἔχει ὡς ἀποστολὴν νὰ ἱκανοποιῇ τοὺς βουλευτὰς οἱουδήποτε κόμματος. Ἡ δικαιοσύνη ἐνεργεῖ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ τὸ Σύνταγμα. Ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Μυτιλήνης ἐνήργησε σύμφωνα μὲ τὸν νόμον. Λυποῦμαι, διότι ἡ ἐνέργειά του δὲν ἱκανοποιεῖ καὶ τὰς ἰδικάς σας ἀντιλήψεις.

§167Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Χωρὶς νὰ ἐξάπτωμαι ὅπως ὑμεῖς, θὰ σᾶς εἴπω, ὅτι, ἐὰν μελετήσητε τὴν ἀπάντησίν σας θὰ ἰδῆτε ὅτι ὀφείλετε συνέχειαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐδώσατε.

§168Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐνθυμοῦμαι καὶ τὰ πρακτικὰ καὶ τὸ ἔγγραφον τοῦ Εἰσαγγελέως. Δὲν χρειάζεται νὰ σᾶς τὰ ἀπαγγείλω. Ὁ Εἰσαγγελεὺς ἔδωσε πληροφορίας περὶ τῆς θέσεως εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἡ ἀνάκρισις, ἀνέφερε πόσοι μάρτυρες εἶχον ἐξετασθῆ, ἀνέφερε πόσας φορὰς ἐξητάσθη ὁ πραγματογνώμων ὁ ὁποῖος ἐπεφορτίσθη μὲ τὸν ἔλεγχον τοῦ Ἱδρύματος καὶ ἐπὶ πλέον ἔδωσε πληροφορίας περὶ τοῦ χρόνου, καθ’ ὃν κατὰ τὴν δικήν του ἐκτίμησιν θὰ ἐτερματίζετο ἡ ἀνάκρισις.

§169Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, εἰς τὴν ἀπάντησίν σας ἀναφέρετε ὅτι διωρίσθησαν δύο πραγματογνώμονες, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν τὴν πραγματογνωμοσύνην καὶ θὰ περιμένωμεν ἀκόμη τὴν ἔκθεσιν τῶν δύο αὐτῶν ἐμπειρογνωμόνων.

§170Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, εἶναι περίεργον πῶς νομίζετε ὅτι εἶναι δυνατὸν τὰ ἔγγραφα τῆς ἀνακρίσεως καὶ ὁ φάκελλος τῆς δικαιοσύνης νὰ περιέρχωνται εἰς τοὺς βουλευτάς, κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἀνακρίσεως. Ὁ Εἰσαγγελεὺς παρακολουθεῖ προσωπικῶς καὶ ἀμέσως τὸ ἔργον τῆς ἀνακρίσεως, ἔδωσε τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας ἐξέθεσα καὶ κυρίως ποῦ εὑρίσκεται γενικῶς ὁ ἔλεγχος τῶν στοιχείων τῆς διαχειρίσεως τοῦ Βοστανείου. Πᾶς, ὅστις ἔχει ἔντονον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, ἔχει δικαίωμα, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Εἰσαγγελέα, νὰ λάβῃ γνῶσιν, καθ’ ὃ μέτρον ἔχει δικαίωμα ἐκ τῆς δικονομίας, τῶν στοιχείων τῆς ἀνακρίσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ λέγωμεν ὅτι κατὰ τὴν διενέργειαν μιᾶς ἀνακρίσεως, εἶναι δυνατόν, διὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ τῆς Βουλῆς, νὰ περιάγωνται τὰ ἔγγραφα τῆς ἀνακρίσεως εἰς τὰ γραφεῖα τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν δικηγόρων.

§171Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Λυποῦμαι, διότι θέλετε πάντοτε νὰ μὴ λαμβάνητε ὑπ’ ὄψιν τί λένε οἱ ἄλλοι. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ ἀπάντησις, τότε, ἦτο ὅτι διωρίσθησαν δύο πραγματογνώμονες. Διαβάστε τὰ πρακτικά. Ἐγὼ νομίζω — ἐκ τῶν πρακτικῶν, τὰ ὁποῖα καὶ πάλιν παρακαλῶ νὰ μελετήσητε — ὅτι πρέπει νὰ μοῦ δώσητε μίαν ἀπάντησιν, ἔστω καὶ μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀνακρίσεως. Διότι ἀκριβῶς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς εἶναι ἐκεῖνο, διὰ τοῦ ὁποίου εἶναι δυνατὸν οἱ βουλευταὶ καὶ ὁ λαὸς νὰ μαθαίνουν τί γίνεται εἰς τὰς ἀνακρίσεις. Ἐγὼ νομίζω ὅτι, περαιωμένης μιᾶς ἀνακρίσεως, ἔχω δικαίωμα νὰ λάβω γνῶσιν αὐτῆς. Εἶναι ἔτσι;

§172Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶναι ἔτσι. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίζητε σεῖς ὁ ὁποῖος δικηγορεῖτε τόσα χρόνια, ὅτι πρὶν λήξῃ ἡ ἀνάκρισις εἶναι δυνατὸν τὰ στοιχεῖα αὐτῆς νὰ περιέρχωνται εἰς τοὺς βουλευτάς;

§173Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Περαιωθείσης τῆς ἀνακρίσεως, εἶπον κύριε Ὑπουργέ.

§174Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Διότι τότε θὰ ἠδύνατο κάθε κατηγορούμενος νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τοῦ φακέλλου καὶ ὅταν δὲν τὸ ἐπιτρέπῃ ἡ δικονομία.

§175Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Λυποῦμαι, διότι ἔγινε αὐτὴ ἡ παρεμβολή. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης μοῦ ὀφείλει ἀπάντησιν. Γεγονὸς εἶναι ὅτι ἀφηρέθησαν ἀπὸ τοὺς πωλητὰς ἰχθύων, αὐτοὺς ποὺ μὲ πανέρια στὸ κεφάλι γυρίζουν διὰ νὰ πωλήσουν ψάρια, οἱ ἄδειες ἀπὸ τὴν Ἀστυνομίαν, διότι δὲν εἶναι ἐθνικόφρονες. Ἐπῆγα προσωπικῶς καὶ παρενέβην εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Ὑποδιοικήσεως Μυτιλήνης, καὶ ἐπῆγε ὁ ἄνθρωπος, κουμπάρος καὶ ἀντιπρόσωπός μου, εἰς τὸν Διοικητὴν τῆς Ὑποδιοικήσεως καὶ τοῦ εἶπε νὰ κάμῃ δήλωσιν διὰ νὰ τοῦ δώσῃ ἄδειαν.

§176ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί νὰ δηλώσῃ;

§177Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νὰ ἀποκηρύξῃ τὸ Κ.Κ.Ε. καὶ ὅλας τὰς παραφυάδας ποὺ εἶμαι καὶ ἐγώ, κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Διοικητοῦ. Προχωρῶ δὲ διὰ νὰ ὑπενθυμίσω καὶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας μερικὰ συγκεκριμένα παραδείγματα. Ὑπάρχει ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, ἡ ὁποία κάμνει λαϊκὰς κατοικίας. Αὐταὶ αἱ λαϊκαὶ κατοικίαι γίνονται ἀπὸ τὸν μόχθον ὅλων τῶν ἐργατῶν καὶ ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς ὅλων τῶν ἐργατῶν. Διὰ νὰ πάρῃ, ὅμως, ἕνας ἐργάτης σπίτι, πρέπει νὰ προσκομίσῃ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Μὲ ποῖον δικαίωμα; Διατί, κύριοι, ἐγὼ πληρώνω, διὰ νὰ πάρῃ σπίτι ὁ ἄλλος;

§178ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§179Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μὲ τὴν δικαιολογίαν, κατὰ τὴν κρίσιν σας, τὴν ἀποκλειστικήν, τὴν ἀνεξέλεγκτον, τὴν ἀπόρρητον, ὅτι δὲν διάγει ἥσυχον βίον, πρέπει νὰ πληρώνῃ ὁ ἄλλος τὸ σπίτι διὰ νὰ καθήσητε σεῖς; Αὐτὴ εἶναι ἡ δικαιοσύνη, αὐτὴ εἶναι ἡ Δημοκρατία καὶ ἔτσι θέλετε νὰ ἔχουμε ἐθνικόφρονα τὴν Ἑλλάδα; Λυποῦμαι πάρα πολύ, κύριοι, ἐὰν ἔχετε αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Εἶναι γεγονότα, κύριοι, τὰ ὁποῖα, δυστυχῶς, εἶναι συντριπτικὰ καὶ γεγονότα τὰ ὁποῖα ὀφείλομεν κἄποτε ἐὰν θέλωμεν ὁ τόπος αὐτὸς νὰ ἠρεμήσῃ, νὰ τὰ ἴδωμεν καὶ νὰ τὰ διορθώσωμεν. Ὅταν διὰ νὰ διορισθῇ ἕνας ἄνθρωπος ἔστω καὶ ὁδοκαθαριστής, χρειάζεται πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων (ἐκλήθην εἰς ἀπολογίαν ὡς Δήμαρχος ἀπὸ τὸν Νομάρχην, διότι διώρισα ἕνα ἐργάτην ἀσβεστώματος τῶν πεζοδρομίων, χωρὶς νὰ ἔχῃ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων). Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, ὅλες αὐτὲς οἱ χιλιάδες τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν τύχην νὰ θεωρηθοῦν ἀπὸ ἕνα οἱονδήποτε σταθμὸν Ἀστυνομικὸν ὅτι εἶναι ἐθνικόφρονες, πῶς πρέπει νὰ ζήσουν; Πᾶνε νὰ φύγουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν τοὺς δίδετε πιστοποιητικόν, ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἔκδοσιν διαβατηρίου. Πᾶνε νὰ πιάσουν δουλειά, δὲν τοὺς ἀφήνετε. Τίποτε δὲν ἠμποροῦν νὰ κάμουν.

§180ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί τοὺς πειράζει, νὰ κάμουν δήλωσιν, ὅτι ἀποκηρύσσουν τὸν κομμουνισμόν;

§181Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σεῖς νομίζετε ἔτσι, ἐγὼ νομίζω ἀλλοιῶς. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω, ὅσον ἀφορᾶ τὴν δήλωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπαινίσσεσθε, ὅτι τὸ νὰ ἐξαναγκάζετε ἕνα ἄνθρωπον, νὰ κάμῃ δήλωσιν εἶναι ἀναξιοπρεπές, καὶ ἀπάνθρωπον, καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἂν ἀντιστραφοῦν οἱ ὅροι, ἐὰν εἰς ὑμᾶς συμβῆ νὰ σᾶς ἐξαναγκάσουν διὰ τῆς βίας νὰ ἀποκηρύξητε τὰς ἀρχάς σας, δὲν θὰ τὸ κάμετε. Ἑπομένως, ὅταν ξεκινᾶτε ἀπὸ παρόμοια μέτρα, ὅταν ἔχετε τὴν ἀφέλειαν νὰ ὠθῆτε τὸν πληθυσμὸν εἰς τὸν ἐκ πείνης θάνατον, ὅταν ἕνα ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ὕστερα ἀπὸ μίαν ὑπηρεσίαν ἔντιμον εἰς τὸ Δημόσιον, ἀποδοτικήν, ἀνεγνωρισμένην ἀπὸ ὅλας τὰς προϊσταμένας του Ἀρχάς, 20ετῆ 15ετῆ, τὸν πετᾶτε εἰς τὸν δρόμον, μὲ 3, 4, 5 παιδιά, ποὺ πεθαίνουν ἀπὸ τὴν ἀσιτίαν, τί θέλετε νὰ γίνῃ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Πῶς θέλετε νὰ ζήσῃ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Πῶς θέλετε νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάστασιν; Ἔχει δημιουργηθῆ ἕνας μεγάλος φαῦλος κύκλος, μία ἀφόρητος κατάστασις. Σκεφθῆτε, ἐὰν θέλετε, τί θὰ ἐκάμνατε σεῖς ἐὰν ἐγώ, αὐθαιρέτως, διότι ἔτσι τὸ θέλω, μὲ τὰ ὄργανά μου, ποὺ εἶναι ἀπόρρητα, σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶσθε Ἕλλην, σᾶς ἀφαιρῶ τὴν ἰθαγένειαν, τὴν δουλειά σας, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ δουλέψετε, δὲν σᾶς ἐπιτρέπω νὰ φύγετε, τί θὰ ἐκάμνατε; Αὐτὰ εἶναι τὰ μόνα ἀληθῆ γεγονότα ποὺ συμβαίνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἡ μόνη ὠμὴ ἀλήθεια, ἡ ὁποία πρέπει νὰ λεχθῇ κἄποτε ἀπὸ τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς, διὰ νὰ μαθευτῇ, νὰ ἀκουσθῇ καὶ νὰ γίνῃ συνείδησις. Εἶναι βέβαιον, ὅτι σήμερον πεινοῦν καὶ γυμνητεύουν χιλιάδες ἀνθρώπων καὶ ἀκόμη, φερομένου τοῦ Κράτους ἐκβιαστικῶς στεροῦνται τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας.

§182Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ ὁμιλεῖτε διὰ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον χαρακτηρίζετε, ὡς ἐκβιαστικόν, θὰ παρεκάλουν, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑποβάλητε ἕνα ἐνδεικτικὸν κατάλογον 10 ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι, ἄνευ οὐδενὸς λόγου, ὅπως ἐτονίσατε, στεροῦνται τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας καὶ πεινοῦν καὶ γυμνητεύουν. Ἄν εἶναι δυνατὸν, νὰ ὀνομάσετε δύο ἀνθρώπους, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Εἴπατε, ὅτι τὸ Κράτος, φερόμενον ἐκβιαστικῶς ἀπέναντι τῶν πολιτῶν του, προχωρεῖ, ἄνευ λόγου καὶ οἱασδήποτε αἰτίας εἰς ἀποστέρησιν τῆς ἰθαγενείας.

§183Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶπον ἐν συνόλῳ. Σειρὰν μέτρων.

§184Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ ἡ ἀποστέρησις τῆς ἰθαγενείας. Εἶναι δυνατόν, διὰ νὰ ἐκφράζεσθε τόσον γενικῶς, νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὡρισμένας συγκεκριμένας περιπτώσεις. Δὲν ζητῶ σειρὰν περιπτώσεων. Ἐὰν ἔχετε μίαν ἢ δύο περιπτώσεις. Διότι, νομίζω, τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνευ λόγου νὰ λαμβάνῃ μίαν ἀπόφασιν ἀποστερήσεως ἰθαγενείας, ἡ ὁποία λαμβάνεται κατόπιν γνωματεύσεως Συμβουλίου, προεδρευομένου ὑπὸ Ἀρεοπαγίτου. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἄνευ λόγου νὰ προχωρήσῃ εἰς ἕν σκληρὸν μέτρον. Διότι δέχομαι, ὅτι εἶναι σκληρὸν τὸ μέτρον. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπικαλεῖσθε.

§185Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σᾶς ἐνδιαφέρει μόνον ἡ ἰθαγένεια;

§186Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἰδικῶς ἀνέφερον τὴν ἰθαγένειαν, διότι εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, νὰ προχωρήσω καὶ εἰς τὰ ἄλλα. Τὸ τονίζω αὐτό, διότι σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν ἄνευ λόγου εἰς τὴν ἀποστέρησιν τῆς ἰθαγενείας.

§187Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Νὰ σᾶς εἴπω ἕνα παράδειγμα; Πρόκειται διὰ κάποιον Γεωργίου, ὁ ὁποῖος εἶναι υἱὸς τοῦ Γεωργίου, ποὺ ἐδραπέτευσεν ἀπὸ τὰς φυλακὰς Βούρλων. Εἶναι 21 ἐτῶν καὶ ἐστάλη δι’ ἀντεκδίκησιν εἰς τὸ Γύθειον, διὰ νὰ πεθάνῃ. Σχετικῶς, ἔκαμα εἰδικὸν διάβημα εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§188Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὁμιλοῦμεν περὶ ἀποστερήσεως ἰθαγενείας.

§189Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸς ἐγεννήθη εἰς Θάσον. Ὁ πατέρας του ἔχει τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν.

§190Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἠρωτήθη ὁ ἀγορεύων νὰ ὀνομάσῃ μίαν περίπτωσιν πολίτου, ἀποστερηθέντος τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας. Σεῖς ὁμιλεῖτε περὶ πολίτου μὴ ἀποκτήσαντος ποτὲ τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν. Ὑποστηρίζετε ὅτι ὁ Γεωργίου εἶχε τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν καὶ τὴν ἀπεστερήθη;

§191Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἀσφαλῶς τὴν εἶχεν, ἀλλὰ δι’ ἀντεκδικήσεως...

§192Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ στάθμη τῆς σοβαρότητος αὐτοῦ τὸ ὁποῖον λέγετε, σᾶς ἐπαναλαμβάνω, ἐπιμένετε ὅτι ὁ Γεωργίου εἶχεν ἰθαγένειαν Ἑλληνικήν;

§193Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἀσφαλῶς.

§194Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ποῖος τὸν ἀπεστέρησε τῆς ἰθαγενείας;

§195Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Τὸν χαρακτηρίζουν, ὡς ἀκαθορίστου ὑπηκοότητος.

§196Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ποῖος;

§197Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν.

§198Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Πρόκειται περὶ ἀτόμου, τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἀπέκτησεν τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν. Εἶναι ἀκαθορίστου ὑπηκοότητος.

§199Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ποῦ ἐξηκριβώσατε ὅτι δὲν εἶχε τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν; Πέστε μας τὰ στοιχεῖα. Ἡμεῖς εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ τὸ εἴπωμεν.

§200Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Νὰ ἔλθετε αὔριον τὸ πρωΐ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ σᾶς τὰ εἴπω.

§201Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἐπῆγα εἰς τὸν κ. Ἀθανασίου, ὁ ὁποῖος δὲν κατώρθωσε νὰ μὲ πείσῃ.

§202Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἤλθατε καὶ (Ὥρα 10.30 μ. μ.) ἐπείσθητε ὅτι εἶναι ἀκαθορίστου ὑπηκοότητος.

§203Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον, νὰ συγκρατοῦμεν τὰ στοιχεῖα τοῦ κάθε φακέλλου.

§204Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἦλθον ὁ ἴδιος καὶ ἐφέρθητε καθ’ ὃν τρόπον ἐφέρθητε.

§205Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Συνεφωνήσατε, ὅτι εἶναι ἀκαθορίστου ὑπηκοότητος.

§206Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Δὲν συνεφώνησα. Ἐγὼ ἐμάλωσα μὲ τὸν ὑφιστάμενόν σας κ. Λιαρομμάτην, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν, ὅτι δι’ ἐκδίκησιν τὸν ἔστειλεν ἐκεῖ κάτω.

§207Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Δικαίωμά σου εἶναι, νὰ μαλλώνῃς καὶ τώρα...

§208Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κατ’ ἀρχήν, νὰ μὴ δίδεται αὐτὸς ὁ τόνος τῆς ὀξύτητος εἰς τὴν συζήτησιν ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος. Διατὶ νὰ δημιουργῆται ἡ ὀξύτης αὐτή; Γίνεται μία καλόπιστος συζήτησις. Θέλετε νὰ μὲ πείσητε, ὅτι ἡ ἀποστέρησις τῆς ἰθαγενείας ἀπὸ Ἕλληνας γίνεται διὰ τὸν λόγον καὶ μόνον, ὅτι ἔφυγαν ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸ παραπέτασμα.

§209Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Καὶ διὰ τὸν λόγον, ὅτι δυσφημοῦν καὶ κατασυκοφαντοῦν τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπου συνεχίζουν τὰς ἀντεθνικάς των ἐνεργείας.

§210Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ τώρα, κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον νὰ μοῦ εἴπητε, τὰ τέκνα τῶν ἀποστερηθέντων τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν, ποίας ὑπηκοότητος εἶναι;

§211Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Εἶναι καὶ αὐτὰ ἀκαθορίστου ὑπηκοότητος.

§212Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ ἐὰν ἔπταισεν ὁ πατὴρ τί πταίει τὸ παιδάκι; Ὅταν ὁ πατὴρ δὲν ἔχῃ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα, δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ τὸ παιδί; Καὶ ἑπομένως, ὅταν ἀπεστερήσαμεν τὴν ἰθαγένειαν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, ἐστερήσαμεν τὴν ἰθαγένειαν ἀπὸ πάντας. Ὅταν ἕνα παιδὶ ἐγεννήθη μετὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ πατρός του διὰ τὸ ἐξωτερικόν, ποίαν ὑπηκοότητα ἔχει; Ἐγὼ ὁμιλῶ γενικά. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ στερήσητε τὴν ἰθαγένειαν ἀπὸ κανένα, διότι ἔτσι τὸ θέλετε σεῖς. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις μου.

§213Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέγετε αὐτά, ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ διακόπτετε, παρακαλῶ.

§215Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἕνα μέτρον εἶναι αὐτό. Σκληρὸν μέτρον καὶ δι’ ἐμὲ ἀδικαιολόγητον. Ὑπάρχουν κακοὶ Ἕλληνες. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γεννῶνται ἀπὸ πατέρα καὶ μητέρα Ἕλληνας καὶ νὰ μὴ εἶναι Ἕλληνες. Τὸ παιδὶ ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄριστον. Διατὶ νὰ μὴ εἶναι Ἕλλην; Καὶ ποία ἡ σύγχυσις, ποὺ θὰ δημιουργηθῇ αὔριον, ὅταν θὰ περάσῃ αὐτὴ ἡ ὀξυτάτη ἐποχή; Τί θὰ γίνουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι; Ἐγένοντο, λοιπόν, μαζικαὶ ἀπολύσεις ὑπαλλήλων, μὲ τὰ διάφορα Ψηφίσματα καὶ τοὺς διαφόρους νόμους. Αὐτὴ ἡ κατάστασις συνεχίζεται καὶ σήμερον. Οἱ περισσότεροι τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων ἀπεμακρύνθησαν ἀδίκως. Τὸ ἐπαναλαμβάνω, ἀδίκως, διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ προβῇ εἰς ἐξέτασιν τῶν πραγμάτων. Δὲν εἶναι νοητόν, ποτέ, νὰ κατηγορῆται τις, χωρὶς νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀμυνθῇ κατὰ τῆς κατηγορίας αὐτῆς ποὺ ἐκτοξεύεται. Ὑπάρχει εἷς ἀπόρρητος φάκελλος ἀπὸ πιστοποιητικὰ τῆς Ἀστυνομίας καὶ ἐπὶ τῇ βάσει αὐτοῦ, συνεχίζεται μία κατάστασις θλιβερά, εἰς τὸ Πανεπιστήμιον δὲν ἠμποροῦν νὰ σπουδάσουν. Δουλειὰ δὲν ἠμποροῦν νὰ εὕρουν πουθενά. Ὑπάρχουν δὲ καὶ ἄπειρες περιπτώσεις ἐκμεταλλεύσεως ἐκ μέρους διαφόρων ἐπιτηδίων εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν κοινωνικῶν φρονημάτων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἔτυχε εἰς τὸ δικαστήριον νὰ συναντήσητε περιπτώσεις, ὅπου συνεταῖρος καταγγέλλει ὡς κομμουνιστὴν τὸν ἕτερον συνεταῖρον, διὰ νὰ τοῦ «φάγῃ» τὸ μαγαζί.

§216ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Καὶ σεῖς τοὺς ὑποστηρίζετε μὲ 1500 δραχ. ἀμοιβήν....

§217Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας οἱ συνεταῖροι εἶχον ἀντίθετα συμφέροντα πρὸς τὸν Α ἢ Β συνεταῖρον τοὺς κατήγγειλαν σκοπίμως καὶ ψευδῶς, ὡς κομμουνιστάς, καὶ αὐτοὶ συνελαμβάνοντο καὶ ἐστέλλοντο καθ’ ὁμάδας εἰς Μακρόνησον καὶ οἱ ἄλλοι τοὺς «ἔτρωγαν» τὸ μαγαζί. Ἦτο μία ὑποχώρησις ἐθνικοφροσύνης. Ὑπάρχουν τοιαῦται περιπτώσεις ὄχι ὀλίγαι. (Θόρυβος). Κάμνω μίαν διαπίστωσιν κατὰ τὴν κρίσιν μου τὴν ταπεινήν, λέγων, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις καὶ παρακαλῶ νὰ δῆτε ἐὰν εἶναι ψέματα καὶ νὰ κάμητε ἀνακρίσεις. Καὶ τώρα ἀκόμη, κύριε Ὑπουργέ, παρὰ τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δημοσίας Τάξεως, ἐξακολουθοῦν οἱ διωγμοὶ ἐκ τῶν θέσεών των, ὄχι μόνον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἰδιωτικῶν ἐπιχειρήσεων, διὰ τὸν λόγον ὅτι εἶχον ἀδελφόν, θεῖον καὶ πάππον εἰς τὸ ΕΑΜ ἢ εἰς τὸν ΕΛΑΣ. Αἰτιολογικὸν δὲν εἶναι, τί ἔκαμε ὁ ἄνθρωπος, ἀλλὰ τί ἔκαμον οἱ συγγενεῖς του.

§218Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Μερικὰ πράγματα τὰ λέγητε κατὰ τρόπον ὑπερβολικόν.

§219Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πάντως εἶναι ἀληθῆ. Ὅταν, λοιπόν, ζητῶ μίαν τοιαύτην ἔρευναν τῆς ὑποθέσεως, λεπτομερῆ, μὲ ἀμοιβαίαν κατανόησιν ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, διατὶ νομίζετε ὅτι λέγω ὑπερβολικὰ πράγματα; Διαπιστώνω μίαν πραγματικότητα ὑφισταμένην καὶ σήμερον. Χθὲς ἀκόμη εἰς τὴν Μυτιλήνην, ἐπενέβη ἡ Ἀσφάλεια, διὰ νὰ ἐκδιώξῃ ἀπὸ τὸν Συνεταιρισμὸν Μυτιλήνης καὶ Κάτω–Τρίτους τὸν λογιστὴν καὶ τὸν ἀποθηκάριον.

§220Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς διακόψω, διὰ νὰ σᾶς παράσχω μίαν πληροφορίαν: Σήμερον, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι εὔκολος οὔτε ἡ ἀπόλυσις, οὔτε ὁ σχηματισμὸς φακέλλου. Ἐγὼ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ὁ ὑπάλληλος λαμβάνει γνῶσιν τοῦ φακέλλου του, ἀπὸ ἔτους τοὐλάχιστον, καὶ δύναται νὰ φέρῃ τὰς ἀποδείξεις του καὶ νὰ ἐγείρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του.

§221Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς παρουσιάσω 10 περιπτώσεις τοὐλάχιστον, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἐπαύθησαν τώρα, παρεμβαίνει ἡ Ἀστυνομία ἀπειλοῦσα μὲ κυρώσεις τοὺς προϊσταμένους τῶν Συνεταιρισμῶν, ἄνευ οὐδενὸς δικαιολογητικοῦ καὶ χωρὶς νὰ κληθοῦν κἂν εἰς ἀπολογίαν.

§222Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, τὰ πρόσωπα αὐτὰ σᾶς ἐνδιαφέρουν ἁπλῶς, διὰ νὰ τὰ ἐπικαλεσθῆτε ὡς παράδειγμα εἰς τὴν Βουλήν, ἢ διὰ νὰ συντελέσητε εἰς τὴν ἀπόδοσιν τῆς δικαιοσύνης; Ἐὰν αὐτοὶ ἦσαν οἱ σκοποί σας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθητε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ νὰ ἀναζητήσητε εὐθύνας.

§223Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Λυποῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, ἀλλὰ ὑπάχει τηλεγράφημά μας σχετικὸν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας. Ὑπάρχει καὶ ἐρώτησις ὑπογεγραμμένη ἀπὸ ἐμέ, τὸν κ. Ξενοδοχειάρην καὶ τὸν κ. Μαλλιάκαν. Σᾶς ἔκαμα καὶ τηλεγράφημα ἀπὸ τὴν Μυτιλήνην, ἀλλὰ δὲν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ λάβω ἀπάντησίν σας. Τὸ τηλεγράφημα ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς Ἀθηναϊκὰς ἐφημερίδας, «Ἐλευθερία», «Ἀθηναϊκὴ» καὶ νομίζω καὶ εἰς τὸ «Βῆμα».

§224Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐὰν ἔχετε τὴν καλωσύνην, μόλις τελειώσητε, νὰ μοῦ δώσητε τὰ ὀνόματα, διὰ νὰ τὰ ἐλέγξωμεν.

§225Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι, τὸ θέμα, ἔχει χάσει τὴν πραγματικήν του μορφήν. Τὸ θέμα ὡς ἔχει ἐξελιχθῆ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἔχει φύγει ἀπὸ θέμα κομμουνιστικὸν καὶ κατήντησε θέμα διοικούσης παρατάξεως καὶ μὴ διοικούσης. Ἀλλά, κ.κ. συνάδελφοι, ὅταν αἱ ψῆφοι τῶν κομμουνιστῶν εἶναι Α ποσὸν καὶ ὅταν οἱ φάκελλοι εἶναι δέκα φορὲς Α, πῶς θέλετε νὰ μὴ εἶναι θέμα διοικούσης καὶ μὴ διοικούσης παρατάξεως. Ὅταν οἱ ψῆφοι, τοὺς ὁποίους παίρνουν οἱ κομμουνισταὶ εἶναι ἄλφα καὶ οἱ φάκελλοι τῆς Ἀστυνομίας εἶναι 10 φορὲς ἄλφα, πῶς θέλετε νὰ γίνῃ; Νομίζω, λοιπόν, διὰ νὰ μὴ σᾶς συγχύζω πάρα πάνω, διότι βλέπω, ὅτι ὁ κ. Παπαδόπουλος διαμαρτύρεται....

§226Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ὅτι ἐὰν ὁ πατέρας ἑνὸς παιδιοῦ ἔχῃ στερηθῆ τῆς Ἑλληνικῆς ἰθαγενείας, ἐστερήθη αὐτῆς τὸ παιδί. Σᾶς ἠρώτησα, λοιπόν, ἐὰν τὸ παιδὶ αὐτὸ εἶναι ἐδῶ, ἢ ὄχι. Διότι ἔχομε τὸ παράδειγμα, ὅτι ὁ πατέρας ἑνὸς παιδιοῦ εἶναι εἰς τὸ παραπέτασμα καὶ αὐτὸς διωρίσθηκε Γραμματεὺς εἰς Κοινότητα.

§227Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δυστυχῶς, διὰ σᾶς, δὲν ἀντιλαμβάνεσθε τί εἶπον. Καὶ ὁμιλεῖτε καὶ ἐκτίθεσθε. Σᾶς εἶπον, ὅτι, ἐὰν τὸ παιδὶ ἐγεννήθη μετὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ πατρός του, τὸ παιδὶ αὐτὸ δὲν ἀποκτᾷ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα, κατὰ τὸν Ἑλληνικὸν νόμον. Αὐτὸ εἶπον ἐγώ. Τώρα, ἐὰν σεῖς θέλετε νὰ τὸ διαστρεβλώσητε, διαστρεβλώσατέ το, θὰ γίνετε καὶ νομικὴ αὐθεντία. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ τελειώσω καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θέλω νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι δὲν θέλω νὰ κάμω ἔλεγχον αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὸς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Εἶναι ἕνα κακόν, τὸ ὁποῖον συνεχίζεται, ἀπὸ μακροῦ. Μὲ πολλὴν χαρὰν — πρέπει νὰ σημειώσω — εἶδον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐχάλασε 25.000 φακέλλους καὶ εὔχομαι νὰ χαλάσουν ὅλοι. Ἀλλὰ εἶναι ἕνα κακόν, τὸ ὁποῖον συνεχίζεται ἐδῶ καὶ 13 χρόνια καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει κάποτε, τέλος πάντων, νὰ σταματήσῃ — νὰ λήξῃ καὶ εἶναι ἀνάγκη ἐθνικὴ νὰ λήξῃ. Νομίζω δὲ ὅτι θὰ λήξῃ, καὶ θὰ λήξῃ μόνον μὲ μίαν γενικὴν ἀμνηστίαν. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ ἔρευνα τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀνασκάλευσις τοῦ κακοῦ αὐτοῦ, θὰ ὠφελήσῃ εἰς κἄτι. Ὅταν ἀρχίσουν ἔλεγχοι, ὅταν ζητοῦνται ἀποκηρύξεις κλπ. κλπ., τότε δὲν θὰ λυθῇ τὸ θέμα. Ἡ προσωπική μου γνώμη εἶναι, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ λυθῇ μόνον ἐὰν σηκώσωμεν μίαν πέτραν καὶ τὰ βάλωμε ὅλα ἀπὸ κάτω.

§228ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον δὲν εἴπατε τίποτε;

§229Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς εἴπω δύο ὅμως πλευράς. Προεκλήθην διὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον. Ἀναγνωρίζω ἀναμφισβητήτως καὶ κακίζω καὶ χρωματίζω μὲ τὰ μελανώτερα χρώματα τὰ ἐγκλήματα τὰ ὁποῖα ἔγιναν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ κινήματος. Ἐξ ἴσου, ὅμως, κακίζω καὶ χρωματίζω μὲ τὰ ἴδια χρώματα, τὰ ἐγκλήματα, τὰ ὁποῖα ἔγιναν ἀπὸ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ἐπεκράτησε μετὰ τὸ κίνημα τὸ ἐθνοκτόνον. Διότι, ὅταν θέλετε νὰ λέγετε τὴν ἀλήθειαν, ὀφείλετε νὰ τὴν λέγετε καὶ πρὸς τὰ ἄνω καὶ πρὸς τὰ κάτω. Ἔγιναν ἐγκλήματα ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, ἔγιναν, ὅμως, καὶ ἐγκλήματα ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν. Διότι, ὅταν παραμένουν εἰς τὴν ἐξορίαν ἄνθρωποι, διὰ τοὺς ὁποίους οἱ ἰατροὶ ἔχουν γνωματεύσει ὅτι πρόκειται περὶ ἀσθενῶν, αὐτὸ δὲν εἶναι ἔγκλημα; Ὅταν ἐπιμένετε, κύριοι, νὰ συνεχίζωνται οἱ ξυλοδαρμοί, ὅταν σπᾶνε στὸ ξύλο τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὸ κρατητήριον — διότι ὑπάρχουν σπασμένα χέρια καὶ πόδια βγαλμένα καὶ μάτια βγαλμένα — δὲν εἶναι ἔγκλημα αὐτό; Ἐγὼ τὰ κακίζω ἐξ ἴσου καὶ τὰ δύο. Πρέπει, κύριοι, νὰ βλέπετε καὶ τὰς δύο πλευράς. Ἔγκλημα τὸ ἕνα, ἔγκλημα καὶ τὸ ἄλλο. Ἔκαμε ἐγκλήματα, τὸ κίνημα καὶ ἡ ἀνταρσία, συμφωνῶ μαζί σας καὶ ὑπερθεματίζω. Ἔταξα καὶ ἐγὼ ὅπλον ἐναντίον αὐτῶν. Ἐξ ἴσου, ὅμως, κακίζω καὶ τὰ ἄλλα, διὰ νὰ ὑπάρξῃ δικαιοσύνη. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ζητῶ τὴν ἀμνηστίαν. Πρέπει κἄποτε νὰ ξεχασθῇ αὐτὸ τὸ ἁμαρτωλὸν παρελθόν. Δέχομαι, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ εὐθύνη, ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ μεγάλα ἐλαφρυντικὰ τὰ ὁποῖα δικαιολογοῦν τὴν λήθην. Βλέπετε, πόσον εἰλικρινὴς εἶμαι. Δέχομαι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε τὸν χρόνον νὰ λύσῃ τὸ θέμα ἐξ ὁλοκλήρου. Καταβάλλει φιλοτίμους προσπαθείας. Τὸ δέχομαι καὶ αὐτό. Ἐκεῖνο, ὅμως, ποὺ πρέπει ὅλοι νὰ δεχθοῦμε εἶναι, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ πρέπει νὰ λήξῃ. Εἶναι ἐθνικὴ ἀνάγκη. Εἶναι ἐθνικὸν συμφέρον, νὰ λήξῃ, νὰ τερματισθῇ καὶ νὰ λησμονηθῇ. Καὶ ὅσον γρηγορώτερο λησμονηθῇ, τόσον συντομώτερα θὰ εἶναι ἡ ἄνοδος τοῦ Ἔθνους. Τὸ θέμα πρέπει νὰ λυθῇ διὰ τῆς ἀμνηστείας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ὁ τόπος αὐτὸς καὶ νὰ πάῃ μπροστά, ἐὰν ὁδηγός μας εἶναι ὁ πατέρας ἑνός, παιδιοῦ, ἢ ὁ παπποῦς του, ἢ ὁ θεῖος του ἦτο εἰς τὸ παρελθόν, ἀριστερός. Κύριοι, ὅταν πηγαίνουν νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τὰ παιδιὰ τῶν 18 χρόνων καὶ τοὺς ζητοῦνται πιστοποιητικὰ κοινωνικῶν φρονημάτων....

§230Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ἦσαν εἰς τὴν ΟΠΛΑ τὰ παιδιὰ αὐτά.

§231Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τὸ παιδὶ ποὺ εἶναι σήμερα 18 χρόνων, τὸ 1940 ἦτο 1 χρόνου. Ἐκεῖνο, ὅμως, διὰ τὸ ὁποῖον λυποῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, εἶναι, ὅτι βλέπω, τόσον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, μίαν προκατάληψιν, μίαν ἔμμονον ἰδέαν: ΟΠΛΑ, ΟΠΛΑ, ΟΠΛΑ. Μετρᾶτε πόσα χρόνια ἐπέρασαν ἀπὸ τότε;

§232Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). 18 ἐτῶν τὸ 1944 ἦσαν εἰς τὴν ΟΠΛΑ, ὅ,τι θέλετε λέτε;

§233Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σήμερον ὅταν πηγαίνῃ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, εἰς τὴν Πάντειον, ὅταν μία κοπέλλια πηγαίνῃ νὰ γίνῃ Ἐπισκέπτρια Ἀδελφή, εἶναι στοιχεῖον ἀπαραίτητον τὸ πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων.

§234Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Στοιχεῖον ἀπαραίτητον εἶναι καὶ ἡ προστασία τοῦ πολίτου.

§235Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Τονίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι τὰ παιδιὰ ποὺ σήμερον εἶναι 18 ἐτῶν, εἰς τὴν κατοχὴν ἦσαν 1 ἔτους. Αὐτὰ τὰ παιδιὰ ζητοῦν νὰ σπουδάσουν ἢ νὰ ἐργασθοῦν καὶ ἡ Ἀστυνομία γράφει: «Οὗτος δὲν ἔχει δρᾶσιν, πλὴν ὅμως ὁ πατήρ του ἢ ὁ ἀδελφός του διετέλεσε μέλος τοῦ ΕΑΜ»! Καὶ τοῦτο εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ τὸ παιδὶ νὰ σπουδάσῃ, οὔτε νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ ζήσῃ. Μὴ θέλετε νὰ ἀγνοῆτε τὴν πραγματικότητα. Θὰ εἶσθε ἄξιος ἐθνικῆς εὐγνωμοσύνης, ἐὰν τερματίσητε τὸ θέμα αὐτό. Πρῶτος ἐγὼ θὰ σᾶς συγχαρώ, ἀλλὰ μὴ θέλετε νὰ διαψεύσητε τὰ ἀδιάψευστα. Θέσατε τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν ἀφόρητον κατάστασιν καὶ θελήσατε νὰ μελετήσητε τὴν κατάστασιν μὴ ἐπηρεαζόμενος ἀπὸ ὡρισμένους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι σᾶς γεμίζουν τὸ κεφάλι μὲ ὡρισμένους ἀνυπάρκτους καὶ ἀοράτους κινδύνους. Ἡ Δημοκρατία εἶναι τόσον ἰσχυρὰ διὰ νὰ ἀμυνθῇ. Ἔχει ὅλα τὰ μέσα νὰ ἀμυνθῇ. Δὲν ἔχει ἀνάγκην ἀπὸ τέτοια μέτρα. Δὲν πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποδίδετε εἰς τὴν Δημοκρατίαν αὐτὴν τὴν μορφὴν ὅτι δὲν εἶναι Δημοκρατία. Ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ εἶναι δημοκρατία, διότι ἐδῶ ἐγεννήθη καὶ ἔζησε ἡ Δημοκρατία. Εὔχομαι, κύριε Ὑπουργέ, σεῖς νὰ εἶσθε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν ἐνεργειῶν σας, θὰ τὴν ἐμπεδώσητε. (Χειροκροτήματα).

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§237ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§238ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)