1957.03.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 64η

ΤΕΤΑΡΤΗ 20 Μαρτίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ἱδρύσεως Ἐθνικῆς Ἀστρονομικῆς Ἐπιτροπῆς» καὶ 2) «Περὶ προσθήκης θέσεων ἐπιμελητοῦ καὶ βοηθῶν εἰς τὸ Ἐργαστήριον Γεν. Παθολογίας καὶ Παθολογικῆς Ἀνατομικῆς τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης». Οἱ κ. κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰς τοὺς ἐξερχομένους καθηγητὰς τῆς Παντείου Ἀνωτάτης Σχολῆς Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν παρεχομένου βοηθήματος καὶ περὶ καταστάσεως τῶν Βοηθῶν τῆς Σχολῆς ταύτης». Οἱ κ. κ. Χ. Καραπιπέρης (Ὑφυπουργὸς Συγκοιγωνιῶν) καὶ Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς προσθέτου εἰδικοῦ τέλους ἐπὶ ταχυδρομουμένων δεμάτων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Κηπουρός, Κ. Φρόντζος, Π. Τσακιρίδης, Ι. Λαυρεντίδης, Π. Γυιόκας, Π. Οἰκονομίδης, Χ. Γκαργκάνας, Α. Σχινᾶς, Δ. Πετροπουλάκος, Λ. Δερτιλῆς, Τ. Μιχαηλίδης, Α. Καρασπήλιος, Δ. Βρανόπουλος, Ι. Δεληγιαννάκης, Χ. Σιανίδης, Θ. Κονίτσας, Κ. Ἀδαμόπουλος, Γ. Σαμαρᾶς, Ι. Κοντοβράκης, Ι. Παπαρτεμίου, Λ. Γκελεστάθης, Α. Κακκαρᾶς, Γ. Κακαγιάννης, Α. Ἀηδονᾶς, Π. Κάβδας, Α. Τριανταφυλλίδης, Α. Τσουκαλᾶς, Τ. Βουλόδημος, Λ. Παπαχρήστου, Γ. Τζώρτζης, Κ. Πετρόπουλος, Γ. Παλλάσκας, Ι. Ριζιώτης, Μ. Μυριδάκης, Ι. Προκοπίδης καὶ Δ. Θανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ στρατολογίας τῶν ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαμπρόπουλος, Ε. Πέτσος, Ε. Ἀθανασάκος, Γ. Γρηγορίου καὶ Φ. Πιτούλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μητακίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Μπάλλας καὶ Γ. Ρουμάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Πέτσος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 Νόμου 1811) 51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Γρηγορίου, Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς ἄρθρων 94 ἕως καὶ 114 Νόμου 1811) 51, ἀναδιαρθρώσεως τῶν Ὑπηρεσιακῶν Συμβουλίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Γιαννόπουλος καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου προσλήψεως φορολογικῶν δικαστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς καὶ Ε. Σκορδίλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ σχεδίων πόλεων κειμένων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἀναστασάτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ 3017)56 Ν. Δ. «περὶ λήψεως μέτρων ἀφορώντων τὸ Γεν. Χημεῖον τοῦ Κράτους». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προμηθευτικοῦ καὶ Καταναλωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Θεσσαλονίκης «ἡ Ἕνωσις», ζητοῦντος χορήγησιν εἰς τὰ μέλη του ἀδειῶν κυκλοφορίας λεωφορείων πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν λεωφορείων τῆς ἐλλιποῦς ἀστικῆς συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Καλαμῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν προταθεῖσαν μονοπωλιακὴν ἐξαγωγὴν αὐτῆς παρὰ τῶν σταφιδοεξαγωγέων, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ προϊόντος καὶ τῶν παραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος ταχυτέραν ἀνέγερσιν κτιρίου Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας εἰς Χαλκίδα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Ἀρβανιτάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, ζητοῦντος ἀνέγερσιν ἐν Χαλκίδι οἰκήματος πρὸς στέγασιν τῶν σωματείων τῆς δυνάμεώς του. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀριστοτέλους Φρῦδα, ζητοῦντος ἀναθεώρησιν τῆς ἀποφάσεως ἀπολύσεώς του ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ὡς ποινικοῦ κλητῆρος Εἰσαγγελίας Πρωτοδικῶν Θεσσαλονίκης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Κερκύρας, ζητούντων πλήρη συνταξιοδότησιν τῶν δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 2698)53 ἀναγκαστικῶς ἐκκαθαρισθέντων ὡς ὑπεραρίθμων 35 λιμενεργατῶν Κερκύρας ἡλικίας 55 ἐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Κάβδας, καταθέτει ἀναφορὰν τεσσάρων Συνεταιρισμῶν Δοξάτου, διαμαρτυρομένων διὰ τοὺς ἐπιβληθέντας περιορισμοὺς καπνοκαλλιεργείας κατὰ τὴν καλλιεργητικὴν περίοδον 1957 καὶ ζητούντων ἐξαίρεσιν τῆς περιοχῆς Δοξάτου ἐκ τῶν ἐν λόγῳ περιοριστικῶν μέτρων, δεδομένου ὅτι καλλιεργοῦνται εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν μόνον εὐγενῆ καπνά. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μακαρονοποιῶν Κερκύρας, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς μαστιζούσης τὰ μέλη του ἀνεργίας κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων ἀξιωματικῶν ἀποτάκτων τοῦ ἔτους 1922, ζητούντων ἀποκατάστασιν αὐτῶν, συμφώνως καὶ πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 13 τῆς 16.11.49 ἀποφάσεως τῆς ὁλομελείας τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἐργαζομένων ἐν τῇ κλωστοϋφαντουργίᾳ, ζητούντων μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν εἰς τὸ 55 ἔτος διὰ τοὺς ἀπασχολουμένους εἰς ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Κερκύρας, διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ ὑποβληθέντος ὑπομνήματος τοῦ Τεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου προτείνοντος τὴν μείωσιν τῶν ἀσφαλίστρων τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Εὐγενίας Λεπτοπούλου, ζητούσης νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος μεταβιβάσεως τῆς συντάξεως εἰς τοὺς συζύγους καὶ τὰς ἀδελφὰς τῶν ἀποβιούντων θηλέων συνταξιούχων τοῦ Δημοσίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀριστ. Παπαγεωργίου καὶ λοιπῶν κατοίκων Χολαργοῦ, ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐλαττώσεως τῶν θορύβων καὶ τῶν ἀναθυμιάσεων τοῦ ἐν Χολαργῷ εὑρισκομένου ἐργοστασίου τῆς «Ἀνωνύμου Ἑλληνικῆς Βιομηχανίας Χημικῶν εἰδῶν» ἄλλως ἀπομάκρυνσιν αὐτοῦ ἐκ τῆς κατῳκημένης ταύτης περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Πρίφτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Στρατιωτικῶν καὶ Πολιτικῶν Συνταξιούχων Κερκύρας, διαμαρτυρομένων κατὰ τῆς μελετωμένης καταργήσεως τοῦ Ν. 1854)51, δι’ οὗ ἐκανονίσθησαν αἱ συντάξεις εἰς τὸ 80% τοῦ μηνιαίου μισθοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν ἐν τῇ ἑταιρείᾳ «ΒΙΟ» ἐργαζομένων παλαιῶν πολεμιστῶν, ζητούντων ἀναγνώρισιν τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας αὐτῶν ὡς συνταξίμου, συνταξιοδότησιν εἰς τὸ 60ὸν ἔτος κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν μετόχων τοῦ 15ου ΚΤΕΛ Λαρίσης, ζητούντων ἀναθεώρησιν τῶν παρὰ τῆς Οἰκον. Ἐφορίας Λαρίσης κριτηρίων πρὸς μείωσιν τῆς φορολογίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Τεχνικῶν Ἠλεκτροσυγκολλητῶν Πειραιῶς «Ὁ Ἅγιος Νικόλαος», ζητοῦντος βελτίωσιν τῶν ἡμερομισθίων, ἐπισκευὴν εἰς Ἑλληνικοὺς λιμένας τῶν πλοίων Ἑλλήνων ἐφοπλιστῶν, τροποποίησιν τοῦ Νόμου 3239)55 κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν καὶ συνεταίρων τοῦ Γ. Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Εὐαγγελισμοῦ–Λαγκαδᾶ, ζητούντων ἐξαίρεσιν ἐκ τοῦ μέτρου περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης καὶ Κ. Χριστόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ παραρτήματος Θεσσαλονίκης καὶ Κορίνθου Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν, ζητούντων ματαίωσιν τῆς ἀφαιρέσεως τοῦ πόρου 2% τοῦ Μ.Τ.Σ. ἐκ τοῦ ἐκποιουμένου ἀχρήστου ὑλικοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Εὐαγγέλου Ἀργυρίου ἐ. ἀ. Ἀξιωματικοῦ Χωροφυλακῆς, ζητοῦντος ἀποκατάστασιν αὐτοῦ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ταγματάρχου, ὡς τοῦτο ἔγινε καὶ διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς Στρατοῦ Ξηρᾶς διὰ τοῦ Ν. Δ. 2704)53. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Βασιλικὸς καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων Νεοχωρίου —Χαλκιδικῆς, ζητούντων ἀναστολὴν τῆς παρὰ τοῦ Δασαρχείου Ἀρναίας διαταχθείσης ἐκποιήσεως διὰ δημοπρασίας τῶν κατεχομένων καστανοτεμαχίων καὶ ὁριστικὴν παραχώρησιν τῶν ἐκτάσεων τούτων ἀντὶ λογικοῦ τιμήματος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων Πατρῶν «ὁ Ἅγιος Δημήτριος», ζητοῦντος ρύθμισιν τοῦ ζητήματος καταβολῆς εἰς τὰ μέλη του τῶν δώρων Χριστουγέννων καὶ Πάσχα. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπαρότσης, Γ. Μαῦρος καὶ Κ. Μητσοτάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν παρακτίων ἁλιέων Δωδεκανήσου ὀφειλετῶν τῆς Α.Τ.Ε. ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949, ζητούντων διαγραφὴν τῶν χρεῶν των, καθ’ ὅτι λόγῳ τῆς κρίσεως ἣν διατρέχει ἡ τάξις των δὲν δύνανται νὰ ἀνταποκριθῶσιν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Σ. Θεοτόκης, Γ. Λύχνος, Π. Γαστερᾶτος, καὶ Σ. Χαλικιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Λευκίμμης, Ριγγλάδων, Ἀργυράδων, Χλωμοῦ κλπ., ζητούντων μετατροπὴν τοῦ Γυμνασιακοῦ παραρτήματος Λευκίμμης εἰς αὐτοτελὲς πλῆρες Γυμνάσιον. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Ἀναστασᾶτος, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτήτων Ἁγίου Γεωργίου, Εὐηνοχωρίου, Γαλατᾶ, Ζευγαρακίου, Παπαδατῶν, Σταμνῶν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Αἰτωλικοῦ, Συνεταιρισμοῦ Ζευγαρακίου κλπ., ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως γενικῆς ἀμνηστίας. Τὸ προσωπικὸν τοῦ Σισμανογλείου Νοσοκομείου, διαμαρτύρεται διὰ τελείαν ἐγκατάλειψίν του ἔχοντος ἀπὸ χρόνου καὶ πλέον νὰ λάβῃ μισθὸν καὶ ζητεῖ ἄμεσον κρατικοποίησιν τοῦ ἐν λόγῳ ἱδρύματος πρὸς διάσωσιν αὐτοῦ καὶ τακτοποίησιν προσωπικοῦ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20620) 18.12.57 ἀποφάσεως ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε μέχρι 31.3.57 τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ἐμπρόθεσμον ἐξόφλησιν τῶν ἐκ δανείων ληξιπροθέσμων ὀφειλῶν κατὰ τὴν 31.12.56 τῆς Α.Ε. Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὑπὸ τοὺς ὅρους τῶν ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς, δι’ ὧν ἐνεκρίθη ἡ χορήγησις τῶν ἐν λόγῳ δανείων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27406) 11.3.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὴν δι’ 60 ἴσων μηνιαίων δόσεων καταβλητέων ἀπὸ 1.1.1957 ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων δανείων ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν Ἐμπορικῆς Λαϊκῆς καὶ Ἐθνικῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν πρὸς τοὺς σεισμοπλήκτους ἐμπόρους χονδρικῆς ἢ λιανικῆς πωλήσεως περιοχῆς Βόλου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67140) 11.3.1957 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλλ. Δημοσίου πρὸς τὰς Τραπέζας Ἐθνικὴν Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, Ἐμπορικὴν καὶ Ἰονικὴν διὰ τὴν εἰς 96 ἴσας μηνιαίας δόσεις, ἀρχομένας ἀπὸ 1.5.1957 ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτῶν δανείων εἰδικῶς εἰς σεισμοπλήκτους ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῆς πόλεως Ζακύνθου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13026) 28.2.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Αἰγυπτιακὴν Κυβέρνησιν, ὑπὲρ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ Ἑλληνικῶν Κοινοτήτων ὅσον ἀφορᾷ τὰς ὑποχρεώσεις αὐτῶν μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 110.000 λιρῶν Αἰγύπτου, ποσοῦ ὅπερ καλύπτει πλήρως τὸ σύνολον τῶν ὑποχρεώσεων τῶν Σχολείων τῶν Κοινοτήτων τούτων μέχρι τέλους τοῦ Σχολικοῦ ἔτους, ἤτοι μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 1957. Ὁ Πρόεδρος τῆς ἀντιπροσωπευτικῆς Συνελεύσεως Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 346) ΑΣ) 19.3.1957 ἐγγράφου του ὑποβάλλει ἔκθεσιν τῶν πεπραγμένων τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνδικάτου Ἐργαζομένων Ἑταιρείας Λιπασμάτων, Γεν. Γραμματέως Ἑνώσεως Ἑταιρειῶν Τσιμέντων καὶ λοιπῶν ἐκπροσώπων ἐπαγγελματικῶν ὀργανώσεων ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης συγχωνεύσεως τῶν ἐπικουρικῶν ταμείων εἰς τὸ ΙΚΑ. Οἱ βουλευταὶ Ἀθηνῶν κ.κ. Λ. Δερτιλῆς, Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς κατοίκων συνοικίας Κυψέλης, ζητούντων ἐπίλυσιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῆς συνοικίας των, διὰ τῆς ἐπισκευῆς τῆς ὁδοῦ Κερκύρας τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτῆς διὰ τὴν ἄνοδον τῶν τροχοφόρων πρὸς τὸ τέρμα. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γ. Συνεταιρισμοῦ Δοξάτου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀψυχολόγητον ἀπόφασιν τοῦ περιορισμοῦ τῆς Καπνοκαλλιεργείας καὶ ζητοῦντος ἐξαίρεσιν τῆς περιοχῆς Δοξάτου ἐκ τοῦ μέτρου τούτου. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3337)28.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἀπὸ 20.2.57 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση, ἀφορῶσα τὴν ἀνέργεσιν νέων Φυλακῶν Κορίνθου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης στερούμενον Φυλακῶν εἰς Κόρινθον, ἀπὸ ἐτῶν ἐπιδιώκει τὴν ἀνέγερσιν νέων Φυλακῶν ἐπὶ ἀγορασθέντος διὰ κεφαλαίων τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως Δικ. Μεγάρου καὶ Φυλακῶν Κορίνθου, γηπέδου. Οὕτω: Ἐξεπόνησε τὴν μελέτην τῶν νέων Φυλακῶν (Ἐγκριτικὴ τῆς ἀρχιτεκτονικῆς μελέτης Πρᾶξις τοῦ Συμβουλίου Δημ. Ἔργων ὑπ’ ἀριθ. 133)16.3.1955). Περιέλαβε τὸ ἔργον τοῦτο εἰς ὅλους τοὺς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ ὑποβληθέντας Πίνακάς του προγραμμάτων νέων ἔργων πρὸς ἔναρξιν εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν Δημ. Ἐπενδύσεων: ἤτοι εἰς τὸν Πίνακα Ἀπριλίου 1955 εἰς τὸν Πίνακα τῆς 14.1.1956 Ὑπέβαλεν κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ προτάσεις ἐντάξεως ὡς: τὴν ὑπ’ ἀριθ. 29797)18.3.1955 τὴν ὑπ’ ἀριθ. 23004)10.1.56 τὴν ὑπ’ ἀριθ. 27559)16.3.1956 (ἃς ὑπέμνησε καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 841)2.4.1956 ἐγγράφου του) καὶ τὴν ἀπὸ 20. 4.1956 πρότασιν τροποποιήσεως αὐτῶν. Τέλος κατὰ τὰς προκαταρκτικὰς συσκέψεις ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Συντονισμοῦ διὰ τὸ πρόγραμμα Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἔτους 1957 ἐζητήθη, μεταξὺ τῶν πρωτίστων νέων ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἡ ἔνταξις τῶν νέων Φυλακῶν Κορίνθου, αἵτινες περιελήφθησαν καὶ εἰς τὸν κατατεθέντα τὴν 13.12.1956 νεώτερον πίνακα νέων ἔργων. Δυστυχῶς ὡς προκύπτει ἐκ τοῦ ἐξαγγελθέντος προγράμματος Δημοσίων ἐπενδύσεων ἔτους 1957, δὲν κατέστη καὶ κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο δυνατὸν νὰ ἐνταχθῇ τὸ ἔργον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν Δημοσίων ἐπενδύσεων. Βεβαίως ἐὰν λειτουργήσωσιν αἱ φυλακαὶ Κορίνθου, θ’ ἀποφευχθῇ ἡ δαπάνη τῶν μεταγωγῶν, ἡ ὁποία ὁσονδήποτε μικρὰ καὶ ἂν εἶναι πάντως ἐπιβαρύνει τὸ Δημόσιον. Δι’ ὃ καὶ ἐπιζητοῦμεν τὴν ἐγκατάστασιν τῶν Φυλακῶν εἰς οἴκημα μισθούμενον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9.3.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1539)465)23.2.1957, 2166)652)19.2.1957, 2027)19.2.57, 2734)727)26.2.1957, 3262)760)26.2.1957, 2233)818)28.2.1057, 3677)7.3.57, 3676)7.3.57, 2725)786)7.3.57, 2860)771)7.3.57, 2861) 770)7.3.57, 2677)854)7.3.57, 2452)839)7.3.57, 2471) 2668)837)7.3.57, ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν κατατεθεῖσαι καὶ ἀνακοινωθεῖσαι εἰς τὴν Βουλὴν ἀναφοραὶ ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐνοικιοστάσιον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὰ ἐν αὐταῖς ἐκτιθέμενα θέλουσιν ἐξετασθῇ κατὰ τὴν τροποποίησιν τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Μαρτίου 1957.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Γʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2562 ὑμετέρου ἐγγράφου σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων ἀποχετεύσεως τῶν φυλακῶν Αἰγίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι παρὰ τὰς καταβληθείσας ἐντόνους προσπαθείας ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου τούτου δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐνταχθῇ τὸ ἔργον τοῦτο εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων τῆς παρελθούσης ὡς καὶ τῆς τρεχούσης χρήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Δʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 991) 24.1.57 ἔγγραφον ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 645 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῶν ἄρθρων 220 καὶ ἑπομ. τῆς ἰσχυούσης Δικονομίας προβλέπεται ἡ χορήγησις τοῦ εὐεργετήματος τῆς πενίας εἰς τοὺς ἀποδεικνύοντας ὅτι δὲν δύνανται νὰ καταβάλωσι τὴν δικαστικὴν δαπάνην, ἄνευ περιορισμοῦ τῶν πρὸς διατροφὴν αὐτῶν καὶ τῶν οἰκογενειῶν των ἀπαραιτήτως ἀναγκαίων. Συνέπειαι τῆς παραχωρήσεως τοῦ εὐεργετήματος τῆς πενίας εἶναι αἱ κάτωθι: 1) Ὁ ἄπορος διάδικος ἀπαλλάσσεται προσωρινῶς τῆς ἐξωδίκου δαπάνης, ἤτοι τῆς ἀναγομένης εἰς πληρωμὴν τῶν ἀμοιβῶν, δικηγόρου δικαστ. κλητῆρος οἵτινες ὀφείλουσι νὰ παρέχωσι τὰς ὑπηρεσίας των ἄνευ ἀμοιβῆς, ἥτις καταβάλλεται ὅταν ὁ πένης εὐπορήσῃ. 2) Κατὰ τὸ ἄρθρον 35 παρ. 8 τοῦ νόμου περὶ χαρτοσήμου, ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως, ὁ τυχὼν τοῦ εὐεργετήματος ὑποβάλλεται εἰς τὸ ἥμισυ τῶν δικαστικῶν τελῶν κλπ. 3) Ὁ πένης ἀπαλλάσσεται τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς καταβολὴν τοῦ τέλους δικαστ. ἐνσήμου. Ὡσαύτως δι’ ἀποφάσεως τῶν οἰκείων Δικηγορικῶν Συλλόγων περὶ προεισπράξεως τῶν Δικηγορικῶν ἀμοιβῶν ἐπὶ ποινικῶν ὑποθέσεων κυρουμένων δι’ ἀποφάσεων τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης, καθορίζεται ὅπως παρακρατεῖται παρὰ τοῦ Δικ. Συλλόγου ποσοστόν, διατιθέμενον διὰ τὴν ἀμοιβὴν τῶν δικηγόρων, πρὸς ὑπεράσπισιν τῶν, κατ’ ἐντολὴν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου, ἀπόρων πελατῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας: Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Σαράφη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1722) 5.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 756 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου, Σ. Σαράφη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐργατῶν φορτηγίδος τοῦ λιμένος Σητείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Συνεπείᾳ τῆς κατασκευῆς λιμενικῶν ἔργων εἰς τὸν λιμένα Σητείας, ἐπετεύχθη ἡ πλεύρισις τῶν πλοίων, ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου οἱ ἐργάται φορτηγίδων ἀπώλεσαν μέρος τῶν ἐργασιῶν των. Ἡ δημιουργηθεῖσα αὕτη κατάστασις ἀντιμετωπίσθη παρ’ ἡμῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 22447)1953 ἀποφάσεως δι’ ἧς ἐθεσπίσθη ἡ καταβολὴ δικαιωμάτων εἰς τοὺς ἐργάτας φορτηγίδων, λόγῳ διαφευγούσης ἐργασίας καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις φορτοεκφορτώσεως πλευρισμένων πλοίων, τοὐτέστιν περίπτωσιν καθ’ ἣν οἱ ἐργάται οὗτοι δὲν λαμβάνουν μέρος εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς φορτοεκφορτώσεως. Τὸ ὑπὸ τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως θεσπισθὲν δικαίωμα τῶν ἐργατῶν, λόγῳ διαφευγούσης ἐργασίας παρετάθη μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1956, ἐπειδὴ τοῦ καθεστῶτος τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ διατήρησις νὰ δικαιολογηθῇ περαιτέρω, δι’ ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸν Λιμενάρχην Σητείας, ὡς Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς ρυθμίσεως φορτοεκφορτώσεων τοῦ λιμένος τούτου, ἐζητήσαμεν τὴν ὑποβολὴν ὡρισμένων στατιστικῶν στοιχείων (κίνησις λιμένος, ἀριθμὸς ἐργατῶν, φορτοεκφορτωτικὰ δικαιώματα κλπ.) ἵνα βάσει τούτων χωρήσωμεν, κατὰ τὸ δυνατόν, εἰς τὴν ὁριστικὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Βʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 580)17.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 585 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη ἐν σχέσει μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ)τος 1254)1949 εἰς τὰς πόλεις Ἀξιουπόλεως, Πολυκάστρου καὶ Εἰδομένης τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ ὡς ἀνωτέρω Ν. Δ. 1254)1949 εἴς τινα πόλιν, ἀπαιτεῖται ὡρισμένη διαδικασία ὡς αὕτη διαγράφεται ἐν ἄρθροις 8 καὶ 9 τοῦ ἀνωτέρω Νομοθετήματος, ὡς καὶ ὡρισμέναι προϋποθέσεις ἀναφερόμεναι τὸ μὲν εἰς τὴν ὑπάρχουσαν φορτοεκφορτωτικὴν κίνησιν τῆς πόλεως, τὸ δὲ εἰς λόγους κοινωνικῆς σκοπιμότητος ἢ τοιούτους ἀσφαλείας καὶ δημοσίας τάξεως. Ὑποβληθέντων ἤδη τῶν σχετικῶν στοιχείων διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 550)22.11.56 ἀναφορᾶς τοῦ Γραφείου Ἐργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης καὶ μετὰ τὴν ἄρσιν τῶν ἀμφισβητήσεων τῶν προκληθεισῶν ἐξ ἀποφάσεων τῶν Ἀνωτάτων τῆς Χώρας Δικαστηρίων ἐπὶ τῆς συνταγματικότητος ἢ μὴ ἐνίων ἐκ τῶν διατάξεων τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ)τος 1254)1949, περὶ ὧν γίνεται μνεία εἰς τὸ πρὸς ὑμᾶς ὑπ’ ἀριθ. 32799) 6172)30.5.1956 ἔγγραφον ἡμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὑπ’ ὄψιν θέμα παρεπέμφθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68517)14057 ἀπὸ 19.12.1956 ἐγγράφου ἡμῶν πρὸς τὸ παρ’ ἡμῖν Συμβούλιον Ἐργασίας διὰ τὴν κατὰ νόμον γνωμοδότησιν, δι’ ὃ καὶ τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς σχετικῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ Συμβουλίου τούτου, πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ ζητήματος τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Γʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 840)453 τῆς 22.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς Λιμενάρια Θάσου μόλις ἀπὸ ἔτους ἤρξατο παρατηρουμένη ἀπασχόλησις ἐργατικοῦ δυναμικοῦ διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐκεῖ μεταλλείων σιδήρου. Ἀφ’ ἧς ἤρξατο ἡ λειτουργία τοῦ ἀνωτέρω μεταλλείου, τρὶς τοὐλάχιστον μετέβη εἰς Λιμενάρια Θάσου ὁ Ἐπιθεωρητὴς Ἐργασίας Καβάλας, διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ἐργατικῶν νόμων. Προσέτι δέ, ἐπειδὴ χρησιμοποιοῦνται λιμενεργάται διὰ τὴν φόρτωσιν τῶν ἐξαγομένων μεταλλευμάτων εἰς τὸν ὅρμον Λιμενάρια, μετέβη πολλάκις, πρὸς ρύθμισιν τῶν ἀνακυψάντων σχετικῶν ζητημάτων, ὁ Προϊστάμενος τοῦ Γραφείου Λιμένος Καβάλας. Ἡ τοποθέτησις, μονίμως, ἐπόπτου ἐργασίας, εἰς τὰ Λιμενάρια Θάσου, δὲν ἐνδείκνυται λόγῳ σχετικῶς μικροῦ ἀριθμοῦ ἐργαζομένων, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι καὶ ἄλλαι πόλεις μὲ μεγαλύτερον ἐργατικὸν δυναμικὸν δὲν ἔχουσιν ἐπόπτην ἐργασίας, ἐλλείψει ἐπαρκοῦς ἀριθμοῦ ἐποπτικῶν ὀργάνων. Ἤδη διὰ διαταγῆς ἡμῶν διετάχθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς Ἐργασίας Καβάλας ὅπως καὶ αὖθις μεταβῇ εἰς Θάσον πρὸς ἐξέτασιν τῶν ἐκκρεμούντων ἐργατικῶν ζητημάτων καὶ ἐφαρμογὴν τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Δʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 695)351)19.1.1957 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Πατσιαντᾶ, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Ι. Παπαδημητρίου περὶ τοπαθετήσεως Ἐπόπτου Ἐργασίας εἰς τὴν πόλιν Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τοῦ ὑπὸ κατάρτισιν σχεδίου νόμου, τὸ ὁποῖον συντόμως θέλομεν καταθέσει πρὸς ψήφισιν, προβλέπεται ἡ σύστασις Γραφείου Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας καὶ εἰς Καρδίτσαν τὸ ὁποῖον καὶ θὰ ἐπανδρωθῇ ἀμέσως. Ἤδη, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἀναφυομένων ἐργατικῶν διαφορῶν καὶ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐφαρογῆς τῶν κειμένων διατάξεων τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας διετάχθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 68562)4721)23.11.1956 διαταγῆς μας ὁ Ἐπόπτης Ἐργασίας Λαρίσης ὅπως ἅπαξ τοῦ μηνὸς μεταβαίνῃ εἰς Καρδίτσαν καὶ ἐπιμελεῖται σχετικῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

Εʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9218)15.12.1956 (ἀριθ. διεκ. 7449) ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἀπὸ 12.12.1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ ἐπιστημονικῆς ἀπόψεως ἡ ἐφαρμογὴ εἰδικῆς ναρκώσεως ὡς τοιαύτης νοουμένης τῆς ἐνδοτραχειακῆς δὲν ἐνδείκνυται εἰς ἁπάσας τὰς χειρουργικὰς ἐπεμβάσεις. Τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων δυνάμει συμβατικοῦ ὅρου, τὸν ὁποῖον ἔχουσιν ἀποδεχθῇ αἱ μετ’ αὐτοῦ συμβεβλημέναι κλινικαὶ ἐπιβαρύνεται διὰ τῆς δαπάνης τῆς εἰδικῆς ναρκώσεως τῆς τιμῆς ταύτης καθορισθείσης εἰς ἑκατὸν πεντήκοντα (150) ἢ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα (180) δραχμὰς (ὅρος συμβάσεως). Ἡ εἰδικὴ νάρκωσις παρέχεται κατόπιν γνωματεύσεως τοῦ ἁρμοδίου ἐλεγκτοῦ ἰατροῦ τῆς κλινικῆς καὶ πάντοτε εἰς τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς αὕτη θεωρεῖται ἐπιστημονικῶς ἐπιβεβλημένη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Αʹ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 799 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι τὰ εἰς τὰς ἡμετέρας ἀνακοινώσεις τῆς 27.1.57 ἀναφερόμενα στοιχεῖα αὐξήσεως τῆς καταναλώσεως τοῦ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1955 καὶ 1956 ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν στατιστικὴν Ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 734 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἀφορῶσα τὴν ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὴν Δυτικὴν Θεσσαλίαν τῶν ὑπὸ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς ληφθέντων ὑπὲρ τῶν καθυστερούντων τὴν ἐξόφλησιν χρέους των ἐξ ἀγορᾶς ἑλκυστήρων ἀγροτῶν τῆς περιοχῆς Λαρίσης, εὐεργετικῶν μέτρων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, ἤδη πρὸ τῆς καταθέσεως τῆς ἐρωτήσεως, κατὰ τὴν ὁλομέλειαν αὑτῆς τῆς 29.1.57 ἀπεφάσισε τὴν ἐπέκτασιν τῶν ληφθέντων μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν Λαρίσης καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας τῶν περιφερειῶν Καρδίτσης, Φθιώτιδος καὶ Ἡμαθείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περιφέρειαν Τρικάλων, ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποφασίσῃ τὴν ἐπέκτασιν τῶν μέτρων τούτων καὶ εἰς τὴν ἐν λόγῳ περιοχήν, ἐφ’ ὅσον ἐζητεῖτο καὶ συνιστᾶτο αὕτη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη, ἡμῖν ἡ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ἀφορῶσα τὴν εἰς τὸν Νομὸν Λακωνίας κατανομὴν τῶν πιστώσεων ἐκ τοῦ Πρ)σμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐκ τοῦ συνολικοῦ ὕψους Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1957 (1900 ἑκατ. δραχ.) ποσὸν 900 ἑκατ. δραχ. περίπου διατίθεται διὰ προγράμματα καὶ ἔργα ἀναφερόμενα εἰς ὁλόκληρον τὴν χώραν ἢ εἰς μεγάλα διαμερίσματα αὐτῆς, ὡς εἶναι τὰ μεσοπρόθεσμα γεωργικὰ δάνεια, τὸ Διϋλιστήριον Πετρελαίου τὰ ἀρδευτικὰ ἔργα Μακεδονίας, τὰ ἐνεργειακὰ ἔργα, τὰ σιδηροδρομικὰ ἔργα (ἀνακαινίσεως γραμμῶν καὶ ἀνανεώσεως τροχαίου ὑλικοῦ), ἡ προμήθεια μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἐξ οὗ μέγα μέρος θὰ διατεθῇ εἰς τὰ ἱδρυθέντα Νομαρχιακὰ Ταμεῖα. Τὸ ὑπόλοιπον τῶν πιστώσεων Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1957, ἐκ 1000 ἑκατ. δραχ. περίπου διατίθεται δι’ ἔργα ἐνδιαφέροντα ἀμεσώτερον τοὺς Νομοὺς τοῦ Κράτους καὶ ἱκανοποιοῦντα ἀνάγκας αὐτῶν. Κατανομὴ τοῦ ποσοῦ τούτου κατ’ ἰσομοιρίαν εἰς ὅλους τοὺς Νομοὺς θὰ ἐσήμαινε διάθεσιν 20 ἑκατ. περίπου κατὰ Νομόν. Τοιαύτη ὅμως κατανομὴ τυχὸν ἐφαρμοζομένη, θὰ ὡδήγει εἰς ἄτοπα, λόγῳ ἀνεπαρκείας τῶν πιστώσεων Νομοῦ τινος πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα ἐνέχουν σημασίαν ἐκτεινομένην καὶ πέραν τῶν ὁρίων τοῦ Νομοῦ, ἐνδεχομένως δὲ ζωτικωτάτην διὰ τὴν καθόλου οἰκονομίαν τῆς Χώρας. Διὰ τῶν ἐφαρμοσθέντων κριτηρίων κατὰ τὴν κατανομὴν τῶν πιστώσεων, ὁ Νομὸς Λακωνίας εἰδικώτερον ηὐνοήθη διατεθεισῶν δι’ αὐτὸν πιστώσεων κατὰ 40%, περίπου ἀνωτέρων τοῦ μέσου ὅρου. Ἐὰν ἀντιθέτως ἐφηρμόζοντο ὡς κριτήρια, τὰ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ προβαλλόμενα, ἐκτάσεως ἢ πληθυσμοῦ π. χ. ἀπὸ μὲν ἀπόψεως ἐκτάσεως ὁ Νομὸς Λακωνίας θὰ ἐλάμβανε πιστώσεις, ὅσας ἀκριβῶς διαθέτομεν καὶ σήμερον (28,4 ἑκατ. δραχ.), διότι καταλαμβάνει ἔκτασιν ἴσην πρὸς 2,84% τῆς συνολικῆς ἐπιφανείας τῆς Χώρας, ἀπὸ δὲ ἀπόψεως πληθυσμοῦ, μόνον 17,1 ἑκατ. δραχ., διότι ὁ πληθυσμός του ἀνέρχεται εἰς 1,71% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας. Τοιούτου εἴδους κατανομὰς μὴ λαμβανούσας τοὐτέστιν ὑπ’ ὄψιν πραγματικὰς ἀπαιτήσεις τοῦ καθολικοῦ Προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ υἱοθετήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1590) 4.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ ἐπὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 722 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐπὶ τοῦ πρώτου ἐρωτήματος. Τὸ ἔργον τῆς κωδικοποιήσεως εὑρίσκεται, καθόσον ἀφορᾷ εἰς τὸ πρῶτον στάδιον αὐτοῦ, ἤτοι τὴν σύναξιν τῶν Συλλογῶν τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, ἐν τῷ γίγνεσθαι. Ἤδη ἐκ τοῦ συνόλου τῶν 511 προγραμματισθεισῶν συλλογῶν, εἰς τὰς ὁποίας θὰ περιληφθῇ ὁλόκληρος ἡ ἰσχύουσα νομοθεσία, ἔχουν συνταχθῆ 184 συλλογαί. Ἐκ τῶν 184 τούτων συλλογῶν ἐδημοσιεύθησαν ἤδη 73 καὶ ἤρχισαν ἐκτυπούμεναι 19. Ἡ μὴ περαίωσις τῆς ἐργασίας ταύτης ἐντὸς τῆς ταχθείσης διὰ τῆς ἀπὸ 27.12.1954 διαταγῆς τοῦ τότε Πρωθυπουργοῦ προθεσμίας, ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὸ ὅτι αὐτὴ αὕτη ἡ προθεσμία πολλοῦ ἀπεῖχε ἀπὸ τοῦ νὰ εἶναι ἐπαρκὴς τεθεῖσα προφανῶς πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ νὰ κεντρίσῃ τὴν δραστηριότητα τῶν ὁρισθέντων καθ’ Ὑπουργεῖα συντακτῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν φύσιν καὶ τὸν ὄγκον τῶν πλείστων συλλογῶν, εἰς τεχνικὰς δυσχερείας καὶ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν συντακτῶν εἶναι βεβαρυμένοι μὲ τὸν φόρτον τῆς τρεχούσης ἐργασίας των. Πάντως τὸ ἔργον τῆς κωδικοποιήσεως προωθεῖται σταθερῶς καὶ ἀποτελεῖ βασικὴν ἐπιδίωξιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ταχεῖα ὁλοκλήρωσίς του. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον κατηρτίσαμεν καὶ σχετικὸν νομοσχέδιον ἀχθησόμενον προσεχῶς ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. 2) Ἐπὶ τοῦ δευτέρου ἐρωτήματος ἀφορῶντος εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξόδου ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῶν συμπληρωσάντων 35ετίαν ὑπαλλήλων, ἁρμόδιος εἶναι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅστις ἔχει ἀναλάβει τὴν πρωτοβουλίαν τῆς μελέτης τοῦ θέματος καὶ προτάσεως τῶν ἐνδεικνυομένων πρὸς ρύθμισιν αὐτοῦ μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1. Ἡ Ἐθνικὴ Στατιστικὴ Ὑπηρεσία τῆς Ἑλλάδος, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΙΙΙ. 77 τῆς 29 Αὐγούστου 1956 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν καὶ τοῦ ἐν συνεχείᾳ Β. Διατάγματος τῆς 23ης Ἰανουαρίου 1957 «περὶ ἐνεργείας δειγματοληπτικῆς ἐρεύνης ἐπὶ τῶν οἰκογενειακῶν προϋπολογισμῶν» θὰ διεξαγάγῃ τὴν ἔρευναν ταύτην, ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ὁποίας θὰ προκύψουν οἱ συντελεσταὶ σταθμίσεως ἑνὸς τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, ἀνταποκρινομένου εἰς τοὺς πραγματικοὺς ὅρους ζωῆς τοῦ πληθυσμοῦ. 2. Ὁ σχεδιασμός, ὡς καὶ ἡ προεργασία τῆς μνημονευομένης ἐρεύνης ἔχει ἤδη περατωθῆ ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ὑπηρεσιῶν τῆς Ε.Σ.Υ.Ε. 3. Ἡ ἔρευνα αὕτη πρόκειται νὰ διεξαχθῇ εἰς (30) τριάκοντα πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἐκ τῶν ἐχουσῶν πληθυσμὸν ἄνω τῶν 10.000 κατοίκων. Καλύπτει δὲ αὕτη ὅλας τὰς γεωγραφικὰς περιοχὰς τῆς Χώρας. 4. Ὁ ἀριθμὸς τῶν «νοικοκυριῶν», ὁ ὁποῖος περιλαμβάνεται εἰς τὸ δεῖγμα, ἀνέρχεται εἰς 3.000. Ταῦτα κατανέμονται εἰς ὁλόκληρον τὴν Χώραν. Ἡ ἐπιλογὴ τῶν «νοικοκυριῶν» ἔγινε συμφώνως πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς τυχαίας δειγματοληψίας. Οὕτω, ἕκαστον ἐξ αὐτῶν ἀντιπροσωπεύει ἕτερα 250 τοιαῦτα, καλύπτοντα ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἀστικὸν πληθυσμὸν τῆς Χώρας. 5. Ἡ δοκιμαστικὴ ἔρευνα ἤρξατο ἤδη τὴν 11ην τοῦ μηνὸς Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. καὶ θὰ διαρκέσῃ ἐπὶ ἓξ ἑβδομάδας. Ἡ κυρία ἔρευνα θὰ ἀρχίσῃ τὴν πρώτην Ἀπριλίου 1957 καὶ θὰ διαρκέσῃ ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος. Κατὰ συνέπειαν εἶναι ἀδύνατος ἡ κατάρτισις νέου τιμαρίθμου κόστους ζωῆς, πρὸ τῆς περαιώσεως τῆς ἐρεύνης τῶν οἰκογενειακῶν προϋπολογισμῶν, ἐκ τῆς ὁποίας καὶ μόνον δύνανται, ὡς γνωστόν, νὰ προκύψουν συντελεσταὶ σταθμίσεως, ἀνταποκρινόμενοι εἰς τὰς πραγματικὰς συνθήκας ζωῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

ΙΥ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 991, σχετικῶς μὲ τὴν τακτοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Προσκαίρου Νοσοκομείου Ἀθηνῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ἀναμορφωθησομένου ὀργανισμοῦ τοῦ Νοσοκομείου τούτου, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ρύθμισις τῶν ζητημάτων τῶν ἀπασχολούντων τὸ προσωπικὸν αὐτοῦ, ὡς καὶ ἡ ὁριστικὴ τακτοποίησις τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3351) 28.2.57 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 971 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἀναφορικῶς μὲ τὴν χορήγησιν δανείων πρὸς ἀνέγερσιν κατοικιῶν παρὰ τῶν ἀστέγων νεοαποκατασταθεισῶν οἰκογενειῶν οἰκισμοῦ Πέπλου–Ἕβρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τὸ ἀρξάμενον οἰκονομικὸν ἔτος διετέθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων πίστωσις διὰ τὸν Νομὸν Ἕβρου ἐκ δραχμῶν 2.000.000 πρὸς ἐφαρμογὴν στεγαστικῶν προγραμμάτων λαϊκῆς κατοικίας (πολεμοπαθῶν κλπ.). Ἡ κατανομὴ τῆς κατὰ τ’ ἀνωτέρω, διατεθείσης πιστώσεως ἀνὰ οἰκισμὸν τοῦ Ν. Ἕβρου καὶ ἡ ἐπιλογὴ ἐν ἑκάστῳ τῶν οἰκισμῶν τούτων τῶν δικαιούχων στεγαστικῆς συνδρομῆς διενεργεῖται παρὰ τῆς οἰκείας ἐν Ἀλεξανδρουπόλει Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ὁποίας συνεπῶς ὑπάγεται καὶ τὸ θέμα προγραμματισμοῦ ἢ μὴ τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ Πέπλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαδάκη. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαδάκη, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 808, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Γενικὸν Νοσοκομεῖον Βεροίας ἐλλείψει ἀναλόγου κτιρίου, δὲν δύναται ν’ ἀναπτύξῃ τὸν ἀναγκαῖον ἀριθμὸν κλινῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν νοσηλευτικῶν ἀναγκῶν τοῦ πληθυσμοῦ ὁλοκλήρου τοῦ Νομοῦ. Ἡ ἀνάγκη αὕτη τοῦ Νοσοκομείου ἀνεγνωρίσθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου, ἀπὸ τὰ προπολεμικὰ ἔτη, δι’ ὃ καὶ περιελήφθη ἡ ἀνέγερσις τοῦ κτιρίου τοῦ Νοσοκομείου Βεροίας εἰς τὸ τεχνικὸν πρόγραμμα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1938, μὴ πραγματοποιηθείσης ὅμως τότε, τῆς ἀνεγέρσεως λόγῳ τοῦ μεσολαβήσαντος πολέμου. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ἀπεφασίσθη καὶ αὖθις ἡ ἀνέγερσις τοῦ Νοσοκομείου Βεροίας μὲ προοπτικὴν νὰ συμπεριλάβῃ 60 κλίνας. Πρὸς τοῦτο ἐγένετο ἐκλογὴ καταλλήλου γηπέδου εἰς τὴν παρυφὴν τῆς πόλεως Βεροίας, ἡ ἀπαλλοτρίωσις τοῦ ὁποίου ἐπροτάθη ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ΤΥ 4248)3.1.57 ἐγγράφου, χαρακτηρισθεῖσα μάλιστα ὡς κατεπείγουσα. Ἐν συνεχείᾳ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Τ.Υ. 47)210) 21.1.57 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον αἰτεῖται τὴν ἔγκρισιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως τοῦ ἐπιλεγέντος γηπέδου, ἐπιφανείας 6.000 μέτρων περίπου. Ἅμα τῇ προσκτήσει τοῦ γηπέδου, τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, θέλει ἐπιληφθῇ τοῦ καταρτισμοῦ τῆς σχετικῆς μελέτης καὶ τῶν ἐνεργειῶν πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἀπαιτηθησομένης πιστώσεως πρὸς ἀνέγερσιν τοῦ κτιρίου. Ἤδη κατὰ τὸν καταρτισμὸν τοῦ προγράμματος Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1957 τοῦ Ὑπουργείου ἡμῶν, ἀνεγράφη πίστωσις διὰ τὸ Νοσοκομεῖον Βεροίας, ἥτις ὅμως δὲν ἐνεκρίθη παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ μὲ τὴν προοπτικὴν ν’ ἀναγραφῇ αὕτη εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ ἔτους 1958. Ἐκτὸς ὅμως τῶν δυσχερειῶν τὰς ὁποίας συναντᾷ τὸ Νοσοκομεῖον Βεροίας εἰς τὴν λειτουργίαν του, λόγῳ ἐλλείψεως καταλλήλου κτιρίου, προκύπτουσι καὶ δυσχέρειαι εἰς τὴν προσέλκυσιν τῶν ἀπαραιτήτων εἰδικῶν ἰατρῶν, πρᾶγμα ὅπερ, ἐπιδρᾷ σημαντικῶς εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς καλῆς λειτουργίας τοῦ Νοσοκομείου καὶ τῆς ἀποτελεσματικῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀσθενῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἐξοπλισμὸν τοῦ Νοσοκομείου εἰς ὄργανα καὶ ἐργαλεῖα καθὼς καὶ εἰς φάρμακα αἱ σχετικαὶ δαπάναι ἀντιμετωπίζονται ὑφ’ ὅλων τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1954 διὰ τῶν χορηγουμένων εἰς αὐτὰ πιστώσεων ὑπὸ τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τὰς ὁποίας ὑπευθύνως διαχειρίζονται αἱ διοικήσεις αὐτῶν, ἀναλόγως πρὸς τὰς παρουσιαζομένας ἀνάγκας τῶν ἱδρυμάτων. Τέλος αἱ ἐπιχορηγήσεις πρὸς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα χορηγοῦνται κανονικῶς ὡς καὶ πρότερον. Πάντως θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Νοσοκομείου Βεροίας, ἐφ’ ὅσον ἐπιτρέψωσιν αἱ δυνατότητες τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2826) 57 ἐγγράφου τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 915 ἐρώτησις τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Κατὰ τοὺς ἐπισυμβάντας ἐν ἔτει 1954 σεισμοὺς ἐν τῇ περιοχῇ Φαρσάλων, ἡ Ι Στρατιὰ ὡς συντονιστὴς τότε τῶν ἐνεργειῶν ἁπασῶν τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς περιοχῆς ταύτης, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας Λαρίσης ποσότητα ἱματισμοῦ ὡς αὕτη ἐμφαίνηται κατὰ ποσότητα καὶ εἶδος ἐκ τοῦ ἐπισυναπτομένου πρωτοκόλλου, πρὸς διανομὴν τούτου εἰς τὰς ἀπόρους οἰκογενείας τῆς σεισμοπλήκτου περιοχῆς. Τὸ Κ. Κ. Προνοίας ἐκτιμῆσαν προφανῶς τὰς ὑφισταμένας τότε ἀνάγκας, διένειμεν ἐκ τῆς εἰς τὴν διάθεσίν του τεθείσης ποσότητος μόνον τὰ κάτωθι εἴδη: 1. Ἐφαπλώματα Ι κατ. τεμ. 30 2. Ἐφαπλώματα ΙΙ κατ. τεμ. 95 3. Ἐφαπλώματα τεμ. 6 4. Κουβέρτες τεμ. 12 5. Σινδόνια τεμ. 6. Ἔκτοτε εἰς οὐδεμίαν προέβη ἐνέργειαν περὶ διαθέσεως τοῦ ὑλικοῦ τούτου, περιορισθὲν μόνον εἰς τὴν ἐναποθήκευσιν τούτου καὶ καλὴν διατήρησίν του. Τ’ ἀνωτέρω διεπιστώθησαν ἐκ προσφάτου διενεργηθείσης ἐρεύνης παρ’ ἐπιθεωρητοῦ. Ὁ Νομάρχης Λαρίσης ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὁποίου ἐτέθησαν τὰ πορίσματα τῶν Ἐπιθεωρητῶν ἐξουσιοδοτήθη, ὅπως, ἐκ τοῦ ὑπολοιπομένου ἱματισμοῦ, προβῇ εἰς τὴν διάθεσιν τούτου, ἀναλόγως τῶν ὑφισταμένων ἢ παρουσιασθησομένων ἀναγκῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

Γ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2821) 2049) 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 909 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, σχετικῶς μὲ τὴν προαγωγὴν τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Ἁλμυροποτάμου, Καρυστίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καταρτίζεται Β. Διάταγμα περὶ προαγωγῆς τῶν πληθωρικῶν δημοτικῶν σχολείων τοῦ Κράτους εἰς ὃ περιλαμβάνεται καὶ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Ἁλμυροποτάμου καὶ καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐγκρίσεως πραγματοποιήσεως τούτων καὶ ὑπὸ τῶν κ. κ. Ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9364) 7533) 18.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 474 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι τριάκοντα πέντε ἐκ τῶν ἀπελαθέντων ἐκ Κύπρου Καθηγητῶν, οἵτινες ᾐτήσαντο διορισμόν, ἐτοποθετήθησαν ἤδη προσωρινῶς εἰς τὰ Σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, κατόπιν πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, κυρουμένης προσεχῶς διὰ νόμου. Βάσει τῶν κειμένων διατάξεων, οἱ εἰρημένοι Καθηγηταὶ δύνανται νὰ ὑποβάλωσιν ἡμῖν δικαιολογητικὰ διορισμοῦ των εἰς κενὰς θέσεις, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀπορρόφησίς των μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν καὶ δημοσίευσιν τοῦ ἐκκρεμοῦντος σχεδίου νόμου περὶ αὐξήσεως τῶν ὀργανικῶν θέσεων διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Διορισμός των κατὰ παρέκκλισιν τῶν κειμένων διατάξεων περὶ σειρᾶς διορισμοῦ δὲν εἶναι δυνατός, ἀλλ’ οὐδὲ καὶ σκόπιμος κρίνεται, διότι οὕτω θὰ ἐξέλιπεν ἡ δυνατότης ἐπιστροφῆς των εἰς Κύπρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 491 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀπόσπασις διδασκαλίσσης ἐκ τοῦ σχολείου Βελονάδων εἰς τὸ σχολεῖον Ἀφιῶνος, ἐγένετο οὐχὶ τῇ πρωτοβουλίᾳ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτ. Σχολείων τῆς Βʹ Περιφερείας Κερκύρας, ἀλλὰ κατόπιν ἐπανειλημμένων διαταγῶν τοῦ Νομάρχου Κερκύρας καὶ παρὰ τὴν ἀντίθετον γνώμην τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τούτου. Τὸ ζήτημα τῆς μεταθέσεως ἐκ Κερκύρας τοῦ ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητοῦ, ὡς συμπληρώσαντος τὸν ὁριζόμενον ἐκ τοῦ νόμου χρόνον πενταετοῦς ὑπηρεσίας εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην, ἔχει παραπεμφθῆ εἰς τὸ ἁρμόδιον διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς πρὸς τοῦτο προτάσεως Κεντρικὸν Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8545) 6914) 56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 305 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Αὐγεροπούλου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, περὶ ἱδρύσεως δημοτικοῦ σχολείου εἰς τὸν συνοικισμὸν «Πλατανιά» Παραβόλας Ἀγρινίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἵδρυσις σχολείου εἰς τὸν συνοικισμὸν τοῦτον, συμπεριελήφθη, εἰς καταρτισθὲν Β. Διάταγμα καὶ καταβάλλεται προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῶν ἀναγκαιουσῶν σχετικῶν πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Λαβόντες ὑπ’ ὄψιν τὴν κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ὑπ’ ἀριθ. 717 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἱδρύσεως ἀνεξαρτήτου καὶ πλήρους Γυμνασίου Θηλέων εἰς Ἄνω καὶ Κάτω Πετράλωνα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι λειτουργεῖ μικτὸν Γυμνάσιον εἰς Κάτω Πετράλωνα καὶ παρέλκει ἡ ἵδρυσις νέου Γυμνασίου Θηλέων. Ἐξ ἄλλου, ἡ συνοικία αὕτη ἐξυπηρετεῖται καὶ ὑπὸ τοῦ Αʹ Γυμνασίου Θηλέων Ἀθηνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη. Ἀπαντῶντες εἰς ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Πρωϊμάκη, ἀπὸ 31 Ἰανουαρίου 1957, σχετικὴν πρὸς τὴν μὴ ἵδρυσιν εἰς χωρίον Ἅγιος Βασίλειος τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης Γυμνασίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐν ὄψει τῆς λήξεως τοῦ τρέχοντος Σχολικοῦ ἔτους 1956–1957 δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἵδρυσις τοῦ Γυμνασίου τούτου. Ἐξ ἄλλου, διὰ νὰ ἱδρυθῇ Γυμνάσιον, ἀπαιτεῖται σχετικὴ γνωμάτευσις τοῦ οἰκείου Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ καὶ πρότασις τοῦ Κ. Δ. καὶ Γ.Σ.Ε. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1169) 700) 28.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 673 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τασουνίδη, Ι. Παπαηλιάκη, Χ. Ἀβραμίδη καὶ Φ. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἡ χορήγησις ἐπιδόματος βιβλιοθήκης εἰς τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς καὶ γενικώτερον ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων θὰ ἀποτελέσῃ θέμα γενικῆς Κυβερνητικῆς μερίμνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1222) 809) 29.1. 57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθὲν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 689 ἐρώτημα τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, σχετικῶς μὲ τὰς ἐξεταστικὰς περιόδους τῶν φοιτητῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὸ θέμα τοῦτο, ὡς καί τινα ἄλλα, ἁπτόμενα τῶν φοιτητικῶν ζητημάτων, εὑρίσκονται ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀπευθυνομένην πρὸς τοὺς ἀξιοτ. κ.κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου, Γεωργίας καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9193) 7424) 15.12.56 ἐγγράφου ὑμῶν, σχετικῶς πρὸς τὸ νῦν ἰσχῦον σύστημα τῆς Μέσης Κλασσικῆς Παιδείας, τὸ χαρακτηριζόμενον ὡς ὑδροκεφαλικὸν κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀπασχολεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας καὶ θέλει ἀποτελέσει θέμα περαιτέρω ἐρεύνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 842 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Πανούση, περὶ τοῦ Μουσείου Περαχώρας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι α) ἡ ἐρώτησις θίγει μέγα ζήτημα, διότι ἐπ’ ἐσχάτων αἱ πλεῖσται τῶν πόλεων τῆς Ἑλλάδος, κατελήφθησαν ὑπὸ ἁμίλλης ἀποκτήσεως Μουσείων, διὰ τὴν αὔξησιν ἐν αὐταῖς τῆς τουριστικῆς κινήσεως, τοῦτο, ὅμως, συνεπάγεται κρατικὰς δαπάνας καὶ αὔξησιν τοῦ ἐπιστημονικοῦ καὶ φυλακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Μουσείων, ὅπερ πρὸς τὸ παρὸν εἶναι ἀδύνατον. Πλὴν δὲ τούτου ὑπάρχει διεθνὴς ὑπόδειξις τοῦ ἁρμοδίου τμήματος τῆς ΟΥ-ΝΕΣΚΟ, ὅτι δὲν πρέπει αἱ χῶραι, αἱ κατέχουσαι ἀρχαιότητας νὰ κατασκευάσωσι πολλὰ μικρὰ μουσεῖα, διότι τοῦτο ἀποβαίνει ἐπιβλαβές. β) Τὰ εὑρήματα τῶν ἐν Περαχώρᾳ ἀνασκαφῶν, καθ’ ὃ πολύτιμα ἀρχαιολογικὰ ἀντικείμενα μεταφέρονται εἰς Ἀθήνας, ἔνθα ὑπάρχει μεγαλυτέρα ἀσφάλεια. γ) Ἡ λειτουργία τοῦ Μουσείου Περαχώρας, μὲ δευτερευούσης σημασίας ἀρχαιότητας, εἶναι ἀδύνατος πρὸ τοῦ διορισμοῦ φύλακος παρὰ τοῦ Κράτους, διότι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ παραδίδωμεν εἰς δημοτικὰς Ἀρχὰς τὴν εὐθύνην καὶ τὴν φύλαξιν ἀρχαιοτήτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Μαρτίου 1957 Ἐντολῇ τοῦ Ὑπουργοῦ

Ὁ Διευθυντὴς

ΣΠ. ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2057) 1480) 8.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη πρὸς ἡμᾶς ἡ κατατεθεῖσα ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτ. 820 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Γαληνοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς ὅτι οἱ τεχνικοὶ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων, λαμβάνουν πάντα τὰ μέχρι τοῦδε χορηγούμενα εἰς τοὺς τεχνικοὺς ὑπαλλήλους τεχνικὰ ἐπιδόματα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 17214)5.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 755 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ Ἑλληνικὴ Διοίκησις τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ, εὐθὺς ὡς ἀνέλαβεν, πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, τὰς εὐθύνας τῆς Διευθύνσεως καὶ Διαχειρίσεως αὐτῆς, ἔκρινεν ὅτι θὰ εἶναι ἀπολύτως χρήσιμον καὶ ἀποδοτικὸν ἐὰν τὰ στελέχη τῆς ἐπιχειρήσεως, συνέρχωνται ἀνὰ τακτὰ χρονικὰ διαστήματα, εἰς μίαν πόλιν τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἀνταλλάσσουν σκέψεις καὶ παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἕκαστον ἐξ αὐτῶν ἀντιμετωπίζει εἰς τὸν τομέα τῆς δραστηριότητός του καὶ συντονίζουν οὕτω τὰς ἐνεργείας των. 2) Ὡς γνωστόν, τὸ πρόγραμμα κατασκευῆς τῶν ἔργων ἐξηλεκτρισμοῦ συντάσσεται ὑπὸ τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Δ.Ε.Η. καὶ ἐγκρίνεται ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Τὰ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην συγκεντρωθέντα στελέχη τῆς Δ.Ε.Η. ἠσχολήθησαν μόνον μὲ προβλήματα προκύψαντα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νομ. Δ)τος 3524)56 «περὶ ὀργανώσεως τῆς διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». 3) Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι ἡ δαπάνη τῆς γενομένης ἐν Θεσσαλονίκῃ συγκεντρώσεως ὑπηρεσιακῶν στελεχῶν ἥτις ἀποβλέπει εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς ἀποδόσεως τῶν ὑπηρεσιῶν τῆς Δ.Ε.Η., δέον νὰ βαρύνῃ καὶ θέλει βαρύνει αὐτήν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ποσὸν τῆς δαπάνης θέλομεν γνωρίσει προσεχῶς τοῦτο ἅμα τῇ συγκεντρώσει καὶ ὑποβολῇ ἡμῖν τῆς ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. τῶν σχετικῶν ἀπολογιστικῶν στοιχείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1824)5.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 1. 2.57 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῶν χαρουποπαραγωγῶν Ρεθύμνης καὶ Ἱεράπετρας αἰτουμένην ἵδρυσιν ἐργοστασίων ἐπεξεργασίας χαρουπίων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι οὐδεμία αἴτησις ἀδείας ἱδρύσεως τοιούτων ἐργοστασίων ἐκκρεμεῖ σήμερον παρ’ ἡμῖν. Πάντως, εὐθὺς ὡς ὑποβληθῇ τοιαύτη αἴτησις θὰ χορηγήσωμεν τὴν σχετικὴν ἄδειαν, ἐφ’ ὅσον θὰ συντρέξωσι καὶ αἱ σχετικαὶ προϋποθέσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9666)29.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 518 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἡλ. Σκυλλάκου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν τῶν ἐπαρχιῶν Νομοῦ Λαρίσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ὡς μᾶς ἀνεκοίνωσεν ἡ ΔΕΗ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7296) 15.2.57 ἐγγράφου της, ἡ ἐπέκτασις τοῦ ἐθνικοῦ δικτύου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν μὴ εἰσέτι ἐξυπηρετουμένων περιοχῶν τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, ἀποτελεῖ ἀντικείμενον μελέτης τῶν ὑπηρεσιῶν της καὶ ἐξετάζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἐκπονουμένης γενικωτέρας μελέτης ἠλεκτροδοτήσεως ὁλοκλήρου τῆς ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος καὶ Εὐβοίας. Βάσει τοῦ πορίσματος τῆς μελέτης ταύτης, ἥτις εὑρίσκεται ἐν τῷ περατοῦσθαι, θέλει πραγματοποιηθῆ ἡ χρονικὴ ἔνταξις τῶν διαφόρων περιοχῶν εἰς τὸ πρόγραμμα ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Φεβρουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὡς ἄνω ὑπ’ ἀριθ. 3210) 2297 τῆς 26.2.57 ἔγγραφον ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν, καταχωρηθεῖσα εἰς τὸ παρ’ ἡμῖν βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 939 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Α. Μπριλλάκη, σχετικῶς μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῶν ἐπιχειρήσεων ἐκμεταλλεύσεως πορολίθων ἐν Σητείᾳ Λασσηθίου Κρήτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδέποτε ἀπετάθησαν ἡμῖν αἱ ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεις διὰ τὴν χρηματοδότησίν των. Ἀσχέτως, ὅμως, τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι, ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν ὑπάρχει δυνατότης χρηματοδοτήσεως τούτων οὐχ’ ἧττον οἱ ἐνδιαφερόμενοι δύνανται νὰ ἀποταθῶσι, μέσῳ τῶν Τραπεζῶν μεθ’ ὧν συνεργάζονται, πρὸς τὸν Ὀργανισμὸν χρηματοδοτήσεως Οἰκονομικῆς Ἀναπτύξεως (Ο.Χ.Ο.Α.), ὁδὸς Δραγατσανίου 6, ἵνα ἐξετάσῃ τὸ αἴτημά των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βουλοδήμου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ἐν ἐπικεφαλίδι ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Βουλοδήμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι, πιστεύεται ὅτι θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ κατάθεσις εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ὑδροβιολογικοῦ Ἰνστιτούτου, συντόμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Κατόπιν τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 2621) 1821) 18.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 846 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, περὶ ἀποζημιώσεως τῶν ἐκριζωσάντων τὰς σταφιδοφυτείας των καὶ εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ἐπειδὴ ἡ ὁλοκλήρωσις τῶν ἐκριζωσάντων τὰς σταφιδοφυτείας των καθίσταται, ὡς καὶ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 21824) 56 ἐγγράφου ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν, ἀνέφικτος μετὰ τὸν νόμον 18)1944, εἰς τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα 3521)1956 (ΦΕΚ 194) περιελήφθη διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας παρεσχέθη εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα ὅπως ἐντὸς διετίας ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ἐν λόγῳ νομοθετήματος καὶ μετ’ ἔγκρισιν τοῦ ἐπὶ τῆς Γεωργίας κ. Ὑπουργοῦ καὶ ἡμῶν, προβῶσιν εἰς νέαν φύτευσιν, ἴσης πρὸς τὴν ἐκριζωθεῖσαν ἐκτάσεως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχουν προβῆ μέχρι τοῦδε εἰς παράνομον φύτευσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Λ. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη καὶ Λ. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, κατόπιν παρομοίας ἐρωτήσεως τῶν ὡς ἄνω κ.κ. βουλευτῶν, ἀπηύθυνεν, καθ’ ὃ ἁρμόδιον, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 33774)1697)21.2.57 διαταγὴν πρὸς τὰς οἰκείας Διευθύνσεις Γεωργίας Ρεθύμνης καὶ Λασσηθίου, ἵνα ὑποβάλωσιν μελέτας ἐπὶ τῆς ἀνάγκης καὶ σκοπιμότητος τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίων βιομηχανοποιήσεως τῶν χαρουπίων κ.λ.π., ὡς ἐν τῷ πρὸς ὑμᾶς ταὐταρίθμῳ ἐγγράφῳ του ἀναφέρει. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἔχωσι δοθῆ πρὸ πολλοῦ ἄδειαι ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας ἐγκαταστάσεων βιομηχανοποιήσεως χαρουπίων πρὸς παραγωγὴν σιροπίου κ. λ.π., εἰς τὰς βιομηχανίας ΖΑΑΕ, ΒΙΑΜΥΛ καὶ Καχραμάνογλου, ἐν Πειραιεῖ, ὡς καὶ παρασκευῆς ἀλεύρου πρὸς ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐκ τοῦ χαρουποσπόρου. Αἱ βιομηχανίαι αὗται λειτουργοῦν ἤδη καὶ σὺν παρόδῳ τοῦ χρόνου διὰ τῆς ὁσημέραι βελτιώσεως τῶν προϊόντων των καὶ τῆς διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ διαθέσεως, ὑποβιβασμοῦ τοῦ κόστους τούτων, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπορροφήσωσι μεγαλυτέρας ποσότητας χαρουπίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Μαρτίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1954)8.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 782 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Κωστῆ, σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διάθεσιν ταύτης, πρὸ τῆς ἐξαντλήσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐφετεινὴ ἐγχωρία παραγωγὴ ὀρύζης οὐχὶ μόνον δὲν παρέχει περιθώρια ἐξαγωγῆς, ἀλλ’ ἀντιθέτως μάλιστα ὑπῆρξε τοσούτῳ μειωμένη ὥστε νὰ ὑπολείπεται καὶ αὐτῶν τῶν ἐτησίων ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως κατὰ 10.000 τόννους περίπου. Πρὸς συμπλήρωσιν τοῦ τοιούτου ἐλλείμματος προέκυψεν ἀνάγκη εἰσαγωγῆς ὀρύζης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ὑπὸ τοῦ Κράτους. Οὕτω, παραλλήλως πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ Ἐμπορίου διενεργουμένας εἰσαγωγάς, ἀπεφασίσθη ἡ δημιουργία κρατικοῦ ἀποθέματος δι’ ὀρύζης προελεύσεως ἐξωτερικοῦ, πρὸς ρυθμιστικὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους εἰς τὴν ἀγορὰν ὁσάκις θὰ παρίστατο ἀνάγκη καὶ δὴ κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον ὁπότε προεβλέπετο ἡ ἐξάντλησις τῶν ἐγχωρίων ἀποθεμάτων. Ἐπειδή, ὅμως, ἀπὸ τῶν ἀρχῶν τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου π. ἔ. ἤρχισε σημειουμένη ἀνατιμητικὴ τάσις τοῦ εἴδους μὲ προοπτικὴν περαιτέρω αὐξήσεων, ἀπεφασίσθη ἡ διάθεσις εἰς τὴν κατανάλωσιν ποσοτήτων ὀρύζης ἐκ τῶν κρατικῶν ἀποθεμάτων, ἐπὶ τῷ σκοπῷ συγκρατήσεως τῶν τιμῶν εἰς τὰ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου προβλεφθέντα ἐπίπεδα, κρινόμενα ἀπολύτως ἱκανοποιητικὰ διὰ τοὺς παραγωγούς ἀλλὰ καὶ προσιτὰ εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ἐπιτευχθέντος τοῦ ἀντικειμενικοῦ τούτου σκοποῦ, ἡ διάθεσις κρατικῆς ὀρύζης ἀνεστάλη ἀπὸ 29.1.1957 ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἐξαντλήσεως τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων, καὶ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ εἴδους δὲν θὰ ὑπερβοῦν τὰ σήμερον διαμορφωμένα ἐπίπεδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κόρακα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2647) 18.2.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Κόρακα, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα, ἅτινα πρόκειται νὰ ληφθοῦν πρὸς ἀνακούφισιν τῆς κτηνοτροφίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Πρὸς ἀνακούφισιν τῆς κτηνοτροφίας καὶ κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν αὐτῆς εἰς κτηνοτροφάς, προέβημεν εἰς τὴν εἰσαγωγὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τῶν κάτωθι ποσοτήτων κτηνοτροφῶν, αἵτινες διατίθενται διὰ τῆς Α.Τ.Ε. βάσει κατανομῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, εἰς τοὺς κτηνοτρόφους ἐπὶ πιστώσει καὶ ἐπὶ μειωμένῃ τιμῇ:

Ἐπίσης, μελετᾶται ἡ ἀναπροσαρμογὴ τῆς τιμῆς τοῦ γάλακτος καὶ γαλακτοκομικῶν προϊόντων, ὡς καὶ ἡ ἔγκαιρος καὶ κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας προμήθεια κτηνοτροφῶν πρὸς διάθεσιν ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς κτηνοτρόφους διὰ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ σχετικὴ χρηματοδότησις κατὰ κεφαλὴν ζώου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐξεδόθησαν τὰ ἀναγκαῖα Β. Διατάγματα διὰ τὸν διορισμὸν Ἐπισκόπων εἰς κενὰς ἐπισκοπικὰς ἕδρας τῆς Κρήτης.

§4Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἄνευ περιεχομένου ἡ ἐν λόγῳ ἐρώτησις, διότι ἐγένετο ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν ἑδρῶν.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ εἰς τὶ προσκόπτει ἡ δυνατότης μετατάξεως ἀπὸ τῆς Γʹ εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν, τῶν ἱερέων ἀποφοίτων Ἱερατικῆς Σχολῆς Νομοῦ Ἰωαννίνων.

§6Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι μία περίπτωσις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ἀποφοίτους τῆς Ἱερατικῆς Σχολῆς Ἰωαννίνων. Ἦτο μία παλαιὰ σχολὴ ἡ ὁποία ἐλειτούργει μέχρι τοῦ 1920 καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπεφοίτησαν πάρα πολλοὶ μαθηταὶ ἱερεύσαντες βραδύτερον. Παραπονοῦνται ἐκ τοῦ ὅτι δὲν περιελήφθησαν εἰς τὴν Βʹ κατηγορίαν τῶν ἱερέων, ἐνῷ εἶναι ἀπόφοιτοι μιᾶς πραγματικὰ ἀρίστης καὶ καλῶς λειτουργούσης σχολῆς ἀπὸ Τουρκοκρατίας ἀκόμη. Ἐρωτοῦν διατὶ αὐτὴ ἡ παράλειψις καὶ ὁ διαχωρισμός, μεταξὺ τῶν ἀποφοίτων τῶν ἄλλων σχολῶν;

§7Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἔχει καταρτισθῆ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐστάλη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν διὰ τὴν ἐξομοίωσιν αὐτήν.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σᾶς εὐχαριστῶ, κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν πληροφορίαν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀγνάντων, διαμαρτυρομένου κατὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἠπείρου, ἀγνοήσαντος τὴν πλήρωσιν κενῶν θέσεων καθηγητῶν Γυμνασίου Ἀγνάντων κ.λ.π.

§10Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Τὸ Γυμνάσιον Ἀγνάντων ἔχει πλέον τῶν 400 μαθητῶν, καθηγητὰς δὲ ἔχει 2 ἕως 3. Θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: Συχνὰ ὁ κ. Γεν. Ἐπιθεωρητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἠπείρου ἐνῷ διατηρεῖ εἰς ὅλα τὰ Γυμνάσια τῆς πόλεως Ἰωαννίνων καὶ Κερκύρας ὑπεράριθμον καθηγητικὸν προσωπικόν, ὅλα τὰ Γυμνάσια τῆς ἄλλης περιοχῆς ἔχουν τοιαύτην ἀνεπάρκειαν, ὥστε οἱ μαθηταὶ ἐξερχόμενοι τῆς Ηʹ τάξεως τῶν Γυμνασίων αὐτῶν, δὲν δύνανται νὰ συναγωνισθοῦν τοὺς μαθητὰς τῶν μεγάλων πόλεων. Νὰ ἐλεγχθῇ ὁ κ. Κοκκινάκης, Ἐπιθεωρητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διότι πιεζόμενος ἀπὸ διαφόρους παράγοντας, διατηρεῖ ὑπεράριθμον διδακτικὸν προσωπικὸν μόνον εἰς τὰ Γυμνάσια Ἰωαννίνων καὶ Κερκύρας. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐπέμβητε διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς.

§11Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐφιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν προσοχήν σας, ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ἠπείρου, τοῦ ὁποίου αἱ ἐνέργειαι δὲν εἶναι καθαρῶς ἀντικειμενικαὶ καὶ δὲν συμβάλλουν εἰς τὴν καλυτέραν λειτουργίαν τῶν Γυμνασίων τῆς περιφερείας μας. Κατόπιν ἐπανειλημμένων διαμαρτυριῶν διετάχθη νὰ ὑποβάλῃ κατάστασιν τῶν ἐλλείψεων τοῦ Γυμνασίου Πρεβέζης καὶ ἔγραψε πράγματα ἐντελῶς ἀνακριβῆ. Ἔγραψεν, ὅτι λείπει ἕνας φιλόλογος, ἐνῷ πράγματι ἦτο ἕνας μόνον φιλόλογος, ἀντὶ νὰ ὑπάρχουν 5 καὶ τὸ Γυμνάσιον Πρεβέζης στερεῖται παντελῶς σήμερον φιλολόγων, καθ’ ἣν στιγμήν, ὡς εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἄλλα Γυμνάσια εἶναι ὑπερπλήρη. Ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας εἰδικῶς ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ.

§12Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πράγματι, εἰς ἄλλα Γυμνάσια, κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἐλάχιστον προσωπικόν, ἐνῷ εἰς ὡρισμένας πόλεις ὑπάρχει ὑπερπληθώρα. Θὰ πρέπει οἱ κ.κ. Ἐπιθεωρηταὶ νὰ κάμουν μίαν ἀνακατανομὴν τοῦ προσωπικοῦ.

§13Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Φαντάζομαι ὅτι καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν σας, κύριε Ὑπουργέ, ἡ αὐτὴ ἀνωμαλία θὰ ὑφίσταται. Ἐὰν ἐρευνήσητε τὰ Γυμνάσια Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, θὰ διαπιστώσητε ὑπερπληθωρισμὸν τῶν καθηγητῶν. Τὸ Γυμνάσιον τῶν Ἀγνάντων, ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἐπαρκὲς προσωπικόν, ἀλλὰ οὔτε καὶ στοιχειωδῶς ἐπαρκές. Πάντοτε τὰ ⅔ τῶν καθηγητῶν λείπουν ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον αὐτὸ καίτοι ἔχει 500 μαθητάς. Εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ὀρεινὴ περιφέρεια, καθυστερημένη ἀπὸ ἀπόψεως διαφόρων ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους καὶ ἡ μόνη ὄασις, ἡ ὁποία τῆς δίδει κἄποιαν πνευματικὴν ζωὴν εἶναι τὸ Γυμνάσιον. Τὸ Γυμνάσιον αὐτὸ ἔχει 2–4 καθηγητάς, οὐδέποτε δὲ ἔφθασαν τὸν πλήρη ἀριθμόν. Παρακαλῶ, ἐπειδὴ εἶσθε καὶ σεῖς ἀπὸ ἐπαρχίαν ἀκριτικήν, νὰ δώσητε ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὰ Γυμνάσια, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὰ σύνορα, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐποικοδομητικὸν διὰ τὸ Κράτος, νὰ παρουσιάζεται αὐτὴ ἡ ἀσυγχώρητος ἀκηδία εἰς τὴν πνευματικὴν ζωὴν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἰδίως ὁμόρων ἐπαρχιῶν.

§14Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, κενὰ ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουν εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν, ὅπως καὶ εἰς τὴν Στοιχειώδη. Ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν καὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Θὰ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ὅμως, ὅτι τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα παρατηροῦνται εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ Γυμνάσια καὶ δὴ εἰς τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιφερείας δὲν ὀφείλονται εἰς τὴν ἀστοργίαν τοῦ Κράτους, ἀλλὰ εἰς μίαν ἐπίμονον ἄρνησιν τῶν ἐκπαιδευτικῶν νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ τὰς γύρω περιοχάς. Εἶναι ἀνάγκη, λοιπόν, νὰ διαπιστωθοῦν οἱ ὑπεράριθμοι, ὅπου ὑπάρχουν, διὰ νὰ γίνῃ μία ἀποσυμφόρησις. Ἡ ἐργασία αὐτὴ ἤδη ἤρχισε νὰ γίνεται. Ἐδόθη πάντως ἐντολὴ εἰς τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν νὰ ἀναφέρῃ πόσοι καθηγηταὶ λείπουν ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον Ἀγνάντων, διὰ νὰ γίνῃ ἡ δέουσα συμπλήρωσις, διότι ὑπάρχουν εἰς τὰ κεντρικὰ Γυμνάσια εἴτε πόλεων ἐπαρχιακῶν, εἴτε τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς περιοχῆς, ὑπάρχουν, ἴσως, πολλοὶ ὑπεράριθμοι.

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ ἀπάντησίς σας εἶναι πλήρης. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν καὶ ἄλλην φορὰν ἔκαμα εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἦτο σύμφωνος, μάλιστα, τότε, καὶ ὁ ἀείμνηστος Μακρόπουλος, Πρόεδρος ὢν τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος καὶ ὡμίλησε ἀπὸ τῆς θέσεως ἐκείνης. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἠμπορέσητε νὰ ἐπανδρώσητε τὰ Γυμνάσια μὲ καθηγητὰς διὰ τὸν ἑξῆς ἁπλούστατον λόγον: Δὲν μεταβαίνουν εἰς τὰ Ἄγναντα καὶ τὴν Παραμυθιὰν οἱ καθηγηταί, διότι διδάσκουν κατ’ ἰδίαν ἐδῶ. Μόνον ὅταν κοπῇ ἡ κατ’ ἰδίαν διδασκαλία, θὰ ἔχουν τὰ Γυμνάσια καθηγητάς. Σημειώσατέ το καὶ θὰ τὸ διαπιστώσητε εἰς τὴν πορείαν τοῦ ἔργου σας. Θὰ διατάσσητε νὰ πᾶνε οἱ καθηγηταὶ εἰς τὰ Γυμνάσια καὶ δὲν θὰ πηγαίνῃ κανείς. Διότι, ὅταν ἔχουν ἐδῶ παιδιὰ καὶ διδάσκουν κατ’ ἰδίαν, δὲν θὰ ἔχουν ἀνάγκην νὰ πᾶνε εἰς τὴν Παραμυθιά. Αὐτὴ εἶναι ἡ κυριωτέρα αἰτία διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχουν καθηγητὰς τὰ Σχολεῖα τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι πρὸς ἀποκατάστασιν ὁμαλῆς λειτουργίας τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων.

§17Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀναφορὰ ὑπεβλήθη τὸν παρελθόντα Νοέμβριον, διὰ νὰ φθάσῃ πρὸς συζήτησιν μετὰ τετράμηνον ἤδη. Δυστυχῶς, ἡ ἐπικαιρότης της δὲν παρῆλθε. Ἐρωτῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, ἐὰν πρόκειται νὰ λάβῃ κανένα μέτρον καὶ ποῖον, διὰ νὰ ἐπικρατήσῃ ὁμαλὴ λειτουργία εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἱδρύματα καὶ Πανεπιστήμια. Καὶ εἰσέρχομαι εἰς τὴν ἐρώτησιν. Διότι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν αὔξησιν τῶν διδάκτρων καὶ ἀφ’ ἑτέρου μὲ τὸν περιορισμὸν τῶν ἐξεταστικῶν περιόδων, συντρεχούσης καὶ τῆς αὐστηρότητος εἰς τὰς ἐξετάσεις ἀπὸ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. Καθηγητῶν, ἔχει καταντήσει ἀδύνατος ἡ σπουδή, ἰδίως τῶν πτωχῶν νέων. Φρονῶ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐὰν κἄποτε θελήσωμεν νὰ δώσωμεν μόρφωσιν εἰς τὴν νέαν γενεάν, ὀφείλομεν, ὡς κατ’ ἐπανάληψιν ἐτονίσθη ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νὰ κάμωμεν εὐθηνὴν Παιδείαν προσιτὴν εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐπὶ πλέον πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι οἱ πτωχοὶ ἐργάζονται καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν διὰ νὰ σπουδάζουν τὴν νύκτα καὶ ἑπομένως ἔχουν ἀνάγκην τῶν πλειόνων ἐξεταστικῶν περιόδων. Τὸ Πανεπιστήμιον, κύριε Ὑπουργέ, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι οὔτε δημοτικόν, οὔτε Γυμνάσιον καὶ ἑπομένως εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθοῦν πλείονες περίοδοι, ὅπως κἄποτε ἴσχυον τέσσαρες. Ὁ περιορισμὸς εἰς δύο, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀσφαλῶς ἕνας φραγμὸς εἰς τὰς σπουδὰς τῶν ἀπόρων νέων. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, πρόκειται νὰ λάβῃ κανένα μέτρον ἢ θὰ ἀφήσῃ τὴν κατάστασιν αὐτήν, τῆς ὁποίας τὰς συνεπείας βλέπομεν καθ’ ἑκάστην;

§18Δ. ΜΑΚΡΗΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐρώτησίς σας ἀνεφέρετο εἰς μέτρα γενικώτερα ἐπὶ τῆς Παιδείας καὶ δὴ ἐπὶ τῆς Ἀνωτάτης Παιδείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος τῆς ἐρωτήσεώς σας, σᾶς ἀπαντῶ ὅτι ἤδη ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἐξαγγείλει ὅτι συνιστᾷ μίαν τεχνικὴν Ἐπιτροπὴν ἐξ εἰδικῶν, δηλαδὴ Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία νὰ εἰσηγηθῇ τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλονται πρὸς ἐξυγίανσιν γενικώτερον τῆς Παιδείας. Ἐν συνεχείᾳ ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ συστήσῃ Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Παιδείας. Πρίν, ὅμως, συσταθῇ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, εἶναι ἀνάγκη, οἱ κ. κ. Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ἔχουν γνώμην καὶ ἐπὶ τῶν εἰδικῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ μετάσχουν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς, ἡ ὁποία θὰ εἰσηγηθῇ τὰ μέτρα. Πρὸς τοῦτο ὁ συνάδελφός μου κ. Τσάτσος, ἀνέλαβε νὰ ἐπισκεφθῇ τοὺς κ. κ. Ἀρχηγοὺς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ νὰ διατυπώσουν τὰς ἀπόψεις των καὶ τὰς γνώμας των, ἐπὶ τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ μετάσχουν. Ἐπίκειται ἡ λῆψις σχετικῆς ἀποφάσεως ὥστε νὰ συγκροτηθῇ ἡ Ἐπιτροπή. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ μέτρα, εἰδικῶς, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὰ τελευταῖα γεγονότα, τὴν ἀπεργίαν κ.λ.π., νομίζω ὅτι ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις, ἦτο ἡ ἀσφαλεστέρα. Ἐπὶ συνόλου ἑπτὰ αἰτημάτων, τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν ἐκ μέρους τῶν φοιτητῶν, διεβίβασα αὐτὰ δι’ ἐγγράφου μου εἰς τὰς ἁρμοδίας Σχολὰς καὶ ἐζήτησα τὴν γνώμην τῶν Σχολῶν καὶ τῆς Συγκλήτου. Ἐγὼ προσωπικῶς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω καμμίαν διάθεσιν νὰ λάβω μέτρα εἰς τὴν Ἀνωτάτην Παιδείαν, μέτρα, δηλαδή, χαριστικῆς μᾶλλον μορφῆς, εἰς βάρος τῶν ἀπόψεων καὶ τῶν Σχολῶν καὶ τῆς Συγκλήτου, διότι νομίζω ὅτι τὸ πλεῖστον τῶν αἰτημάτων τούτων πλὴν δύο, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία διὰ μιᾶς τροπολογίας ἐδημιούργησε θέμα, τὸ ὁποῖον ἔφερεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς παραιτήσεως ὁλοκλήρου τῆς Συγκλήτου τῆς Α.Σ.Ο.Ε.Ε.

§19ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ παραιτηθοῦν.

§20Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Τὸ νὰ παραιτηθοῦν, εἶναι μία λέξις, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ διάταξις ἡ ὁποία καθιέρωσε τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς σπουδαστὰς τῆς Α.Σ.Ο.Ε.Ε. ἂν ἀποτυγχάνουν εἰς δύο βασικὰ μαθήματα εἰς τὸ Αʹ ἔτος, νὰ τὰ μεταφέρουν εἰς τὸ Βʹ καὶ ἀπὸ τὸ Βʹ εἰς τὸ Γʹ καὶ εἰς τὸ πτυχίον νὰ συμψηφίζουν τὰ δύο βασικὰ αὐτὰ μαθήματα μετὰ τὴν ἀποτυχίαν, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐξυγιάνσεως τῆς Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν πρόκειται νὰ ὑποβοηθήσω αὐτὴν τὴν γραμμὴν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Ἐπὶ τῶν αἰτημάτων αὐτῶν ἡ Σύγκλητος ἀπήντησε καὶ αὔριον θὰ ἐξαγγελθοῦν αἱ σχετικαὶ ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργείου.

§21Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὸ μέλλον, κύριε Ὑπουργέ.

§22ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ καταργηθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις.

§23Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Παιδείας). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσω τὸν νόμον ποὺ θὰ τὸν ἐφαρμόσω τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἡ ψηφισθεῖσα διάταξις ἔχει κατοχυρωθῆ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας. Διὰ τὸ μέλλον ἐγὼ θὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὴν κατάργησίν της.

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα ὅτι ἔγινε λόγος περὶ αὐτῆς τῆς «ἀρχαίας» Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία ἀπεφασίσθη τὸ θέρος, ἐξακολουθεῖ νὰ συζητῆται τὴν Ἄνοιξιν καὶ βαδίζει μακαρίως πρὸς τὸ θέρος, χωρὶς ἐλπίδας πραγματοποιήσεως. Ἡ ἀπίστευτος αὐτὴ καθυστέρησις ἀποκαλύπτει καὶ τὴν δραστηριότητα καὶ τὸ πάθος τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς Παιδείας. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας, τὸν προσωρινόν, διότι τὸ θέμα συνεζητήθη μὲ τοὺς προκατόχους του, ὅτι ἡ εὐθεῖα ὁδὸς θὰ ἦτο νὰ καταρτισθῇ πρῶτον ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία κατόπιν θὰ ἐπεκαλεῖτο τὴν συνεργασίαν τῶν εἰδικῶν. Ἤκουσα τὴν ἀντίστροφον γνώμην, χωρὶς κἂν καὶ αὐτὴ νὰ ἔχῃ πραγματοποιηθῆ, ὅτι, πρῶτον, θὰ καταρτισθῇ μία Ἐπιτροπὴ εἰδικῶν, καὶ ὅταν ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα, τότε θὰ καταρτισθῇ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ πορίσματα τῶν εἰδικῶν. Δὲν ἐννοῶ ποίαν πρακτικὴν σκοπιμότητα ὑπηρετεῖ αὐτὴ ἡ ἀντιστροφή. Ὅ,τι συνέβαινεν ἀνέκαθεν εἶναι τοῦτο: Ἐφ’ ὅσον ἀποφασίζεται μία Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα, θὰ πρέπει νὰ τῆς δοθῇ ἡ πλήρης πρωτοβουλία νὰ ἐπικαλεσθῇ τοὺς εἰδικοὺς κατὰ τὴν κρίσιν της, θέτουσα αὐτὰ τὰ θέματα καὶ λαμβάνουσα τὰς ἀπαντήσεις, τὰς ὁποίας κατόπιν θὰ ἀξιολογήσῃ ἐντὸς ἑνὸς γενικοῦ σχεδίου καταστατικοῦ χάρτου τῆς Παιδείας. Δὲν ἐννοῶ κατὰ ποῖον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτευχθῇ ὠφέλιμον ἔργον μὲ τὴν ἀντίστροφον πορείαν. Διὰ τοῦτο ἐπανέρχομαι, κύριε Πρόεδρε, καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἢ νὰ δηλώσῃ ὅτι ἐγκαταλείπει τὸ θέμα, διότι θίγει πλέον τὴν σοβαρότητα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ματαία ἐπανάληψις τῆς συζητήσεως ἐπὶ ἐννέα μῆνας, ἢ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν φυσικὴν πορείαν: νὰ καταρτισθῇ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ τῆς Παιδείας ἀπὸ μέλη τῆς Βουλῆς, τὰ ὁποῖα ἔχουν πράγματι ἐπίδοσιν εἰς τὰ θέματα τῆς Παιδείας, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ δοθῇ πλήρης πρωτοβουλία ἐπιστρατεύσεως ὅλων τῶν εἰδικῶν καὶ συναγωγῆς συμπερασμάτων, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπαρτίσουν τὸ σχέδιον καταστατικοῦ χάρτου τῆς Παιδείας, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν.

§25Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἤκουσα, κύριε Πρόεδρε, μετὰ πολλῆς προσοχῆς, τόσον τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Παιδείας, ὅσον καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ γενικὸν θέμα τὴν εἰς τὸ μέλλον ὁριστικὴν ἐπίλυσιν τοῦ θέματος τῆς Παιδείας, βεβαίως δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τί, εἰς ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν. Ἡ ἐρώτησίς μου, ὅμως, ἀφορᾷ τὸ παρόν, τὸ ἄμεσον παρὸν καὶ τὸ προσεχὲς μέλλον, εἰδικῶς τὴν ἐφετεινὴν περίοδον τοῦ Πανεπιστημίου. Καὶ νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθον τόσα χρόνια καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ὑφίσταται ἕνα θέμα σοβαρὸν μὲ μίαν ἀπεργίαν, δὲν ἔχει ληφθῆ οὐδὲν μέτρον. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐρώτησίς μου καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ δώσῃ ἔστω καὶ μίαν προσωρινὴν λύσιν, μέχρις ὅτου δοθῇ ὁριστικὴ λύσις.

§26Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ. καὶ προσ. Ὑπ. Παιδείας). Ἐπειδὴ ἐπεκαλέσθητε καὶ τὴν ἀπεργίαν, πιστεύω ὅτι οὐδαμοῦ τοῦ κόσμου κατ’ ἔτος ἀνευρίσκονται 5–6 αἰτήματα φοιτητικά, τὰ ὁποῖα διεκδικοῦνται δι’ ἀπεργίας. Κατ’ ἀρχήν, νομίζω ὅτι ἡ ἀπεργία δὲν πρέπει νὰ συγκινῇ οὐδένα ἂν τὰ ζητήματα δὲν εἶναι δίκαια καὶ ὀρθά. Δεύτερον, ὑπάρχουν 3 ἐξεταστικαὶ περίοδοι, διότι ὑφίσταται καὶ τρίτη, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξέτασις, οὐσιαστικῶς, δηλαδή, ζητεῖται καὶ τετάρτη. Καὶ ἐρωτῶ: Ποία, κατὰ τὴν γνώμην σας, εἶναι ἡ δικαιολογία τῆς τρίτης καὶ οὐσιαστικῶς τῆς τετάρτης περιόδου;

§27Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διότι ἐργάζονται.

§28Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτ. καὶ προσ. Ὑπ. Παιδ.). Ἐπεκαλέσθητε τί συνέβαινε εἰς τὸ παρελθόν. Εἰς τὸ παρελθὸν ὑφίσταντο παγίως δύο καὶ μόνον ἐξεταστικαὶ περίοδοι. Δὲν ὑπῆρχε ἄλλη περίοδος, οὔτε Ἐπιτροπή. Συνεπῶς διατὶ ἦτο ἀνώμαλος ὅλη αὐτὴ ἡ κατάστασις καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ὁμαλὴ ἡ κατάστασις τῶν τεσσάρων περιόδων; Ἐκ λόγων ἐπιεικείας, διὰ τὸ παρὸν ἔτος διεβίβασα τὸ αἴτημά σας πρὸς τὴν Σύγκλητον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι δίκαιον, ἂν καὶ ἀντιστρατεύεται πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως, εἶναι ἡ παράτασις τῆς προθεσμίας τῆς ἐγγραφῆς. Καὶ ἡ Σύγκλητος, ὅπως μὲ εἰδοποίησεν ἀπόψε, συγκατετέθη νὰ δώσῃ παράτασιν μέχρι τέλους τοῦ μηνός. Σᾶς λέγω, ὅτι καὶ αὐτὸ εἶναι εἰς βάρος τῆς Παιδείας. Διότι, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γράφεται ὁ φοιτητὴς εἰς τὸ ἔτος τὴν τριακοστὴν Μαρτίου, διὰ νὰ παρακολουθήσῃ δύο μῆνας. Ἀλλὰ ἐπειδὴ τὸ θέμα ἦτο χρηματικῆς δυνατότητος, εἰσηγήθην εἰς τὴν Σύγκλητον καὶ αὐτὴ ὑπεχώρησεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κυρίου συναρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος, διατυπουμένη εἰς βάρος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, διότι ἡ ὑπόθεσις τῆς Παιδείας, τῆς Μέσης καὶ τῆς Ἀνωτάτης, εἶναι μακρά. Παλαιότερον κατεβλήθη προσπάθεια καὶ ἐγένοντο σκέψεις, συγκροτήσεως Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, χωρὶς οὐδέποτε νὰ πραγματοποιηθοῦν αὐταί. Ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει, ἔστω καὶ πρὸ ἐννέα μηνῶν, ἐγεννήθη ἡ σκέψις νὰ συγκροτηθῇ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, διὰ νὰ λυθῇ τὸ ὅλον θέμα. Ἤδη ὁ κ. Τσάτσος, ἐπεσκέφθη τὸν κ. συναρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων.....

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν εἴχομεν καμμίαν ἐπαφήν.

§30Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ. καὶ προσ. Ὑπ. Παιδείας). Ἴσως ἐντὸς τῆς αὔριον νὰ ἔχετε. Διὰ νὰ σᾶς ζητήσῃ νὰ ὑποδείξητε ὡρισμένα πρόσωπα, διότι ἔχετε ἐνδιατρίψει εἰδικῶς περὶ τὸ θέμα. Συνεπῶς, εἶναι εἰς τὸ στάδιον τῆς πραγματοποιήσεως. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἡ ὁδὸς ἀνάστροφος, διότι δὲν ὑπάρχει γνώμη τῆς ἐξ εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς. Δὲν κωλύει τίποτε ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἂν ἡ Ἐπιτροπὴ θέλῃ συμπληρωματικῶς νὰ ζητήσῃ καὶ τὴν γνώμην ἄλλων προσώπων, τὰ ὁποῖα κρίνει ἀπαραίτητα. Ἀνάστροφος θὰ ἦτο ἡ ὁδὸς ἂν ἀπεφάσισε ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ διώριζε ἐν συνεχεία.....

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, πρώτην φορὰν συμβαίνει τοῦτο. Ὁσάκις ἀποφασίζονται Διακομματικαὶ Ἐπιτροπαί, συγκροτοῦνται καὶ τοὺς ἀνατίθεται ἡ πρωτοβουλία τοῦ ἔργου, ἐνῷ τώρα πρόκειται νὰ ἀνακοπῇ τὸ οὐσιῶδες ἔργον της καὶ ἀνατίθεται εἰς εἰδικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ ἔλθῃ ἐκ τῶν ὑστέρων ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἐν τούτοις ἔχει τὴν γενικωτέραν ἀντίληψιν καὶ αὐτὴ πρέπει νὰ θέσῃ τὰ θέματα πρὸς μελέτην ὑπὸ τῶν εἰδικῶν. Ἡ φυσικὴ πορεία εἶναι πρῶτον νὰ καταρτισθῇ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καὶ κατόπιν, αὐτὴ νὰ ἀναζητήσῃ τοὺς εἰδικούς, εἰς τοὺς ὁποίους νὰ ἀναθέσῃ ὡρισμένας εἰσηγήσεις.

§32Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ. καὶ πρ. Ὑπ. Παιδείας). Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ καταρτίζεται παραλλήλως, ἀμέσως. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὰς ἐπαφὰς ποὺ θὰ ἔχῃ ὁ κ. Τσάτσος μὲ ὑμᾶς ἂν ἔχετε ἀντιρρήσεις διὰ τὴν σύστασιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξ εἰδικῶν νὰ τὰς διατυπώσητε.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀφ’ ἧς ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἄμεσος ἡ συγκρότησις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἦτο περίεργον νὰ καταρτίζεται ταὐτοχρόνως καὶ μία ἄλλη Ἐπιτροπὴ Εἰδικῶν, ἡ ὁποία νὰ ἐργάζεται παραλλήλως. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἐπικοινωνήσῃ μὲ τοὺς ἡγέτας τῶν κομμάτων, θὰ παρεκάλουν τὰ κριτήρια τῆς ἐπιλογῆς τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ μὴ εἶναι ἀριθμητικά, νὰ μὴ εἶναι συμβατικά, ἀλλὰ νὰ ἀναζητηθοῦν πράγματι εἰς ὅλας τὰς παρατάξεις, οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα τῆς Παιδείας, εἰς τρόπον ὥστε ἡ συμβολή των νὰ εἶναι πράγματι χρήσιμος.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§35Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κάθε χρόνον ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἀσχολεῖται μὲ τὸ ἴδιον θέμα. Οἱ ὑποψήφιοι πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς νέοι, διαμαρτύρονται καὶ δημιουργεῖται ἓν θέμα ἀγωνιῶδες πράγματι καὶ διὰ τοὺς ὑποψηφίους φοιτητὰς καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας των καὶ διὰ τοὺς κηδεμόνας των, ἀλλὰ καὶ δι’ ἡμᾶς αὐτούς, διότι ἐντόνως ἀπασχολούμεθα ὅλοι οἱ βουλευταὶ μὲ αἰτήματα τῶν ἐνδιαφερομένων. Τὸ ὅτι, κύριε Ὑπουργέ, κάθε χρόνον ἔχομεν ἐπανάληψιν τῆς ἰδίας ἱστορίας, σημαίνει ὅτι κἄτι δὲν πάει καλά. Προσωπικῶς ἔχω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀποσαφηνίσει τὰς ἀπόψεις μου. Νομίζω ὅτι τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν καὶ τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μου, εἶναι μοναδικὸν εἰς τὸν κόσμον — δὲν γνωρίζω ἐγώ, τοὐλάχιστον, νὰ ὑπάρχῃ εἰς ἄλλην χώραν σύστημα εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἐκπαιδευτικὰ Ἱδρύματα, οἷον ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα, — εἶναι βασικῶς ἐσφαλμένον καὶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ. Διότι νομίζω ὅτι κατ’ ἀρχὴν παρεμποδίζει τὴν ἐλευθερίαν μορφώσεως τῶν νέων. Πολλοὶ νέοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ μορφωθοῦν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μορφωθοῦν διότι αὐτὸ τὸ σύστημα κάμνει κατὰ ἕνα τρόπον τεχνικὴν τὴν μόρφωσιν, τὴν τυποποιεῖ. Δηλαδὴ ἀναγκάζεται ὁ ὑποψήφιος φοιτητὴς νὰ φοιτήσῃ εἰς προπαρασκευαστικὰ φροντιστήρια καὶ ἐκεῖ εἶναι τυποποιημένα, τρόπον τινά, τὰ ἀναπτυσσόμενα ὑπὸ τῶν φροντιστῶν–καθηγητῶν εἰς τοὺς νέους θέματα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ εἰσαγωγικαὶ ἐξετάσεις εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς ἔχουν κατὰ ἕνα τρόπον τυποποιηθῆ. Τὰ φροντιστήρια, ἀντὶ νὰ διδάσκουν εἰς τοὺς νέους τὰ μαθήματα, κατὰ βάθος καὶ νὰ λαμβάνουν οὕτω οὗτοι γενικωτέραν μόρφωσιν, διδάσκουν εἰς τούτους ὡρισμένα μόνον θέματα, τὰ ὁποῖα ἐκ παραδόσεων ἀποτελοῦν τὴν ὕλην τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων. Ὅποιος ἐκ τῶν ὑποψηφίων φοιτητῶν εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ μάθῃ αὐτὰ τὰ θέματα, ἢ κατὰ σύμπτωσιν ἔτυχε νὰ δοθῇ εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ὁ ἐκπαιδευτής του τὸ ἀνέπτυξε, ἐπιτυγχάνει εἰς τὰς ἐξετάσεις. Πολλὰ ἄλλα εἶναι τὰ μειονεκτήματα τοῦ συστήματος, τὸ ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν καὶ ἓν ἐξ αὐτῶν, τὸ μεγαλύτερον, εἶναι ἡ ὁμολογημένη ὑπὸ τοῦ Κράτους κατάπτωσις τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Διότι, πράγματι, ποίαν Γυμνασιακὴν ἐκπαίδευσιν προσφέρει τὸ Κράτος ὅταν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παίρνουν ἕνα χαρτὶ ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον, πολλὲς φορὲς μὲ μεγάλον βαθμόν, μετὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ἀποτυγχάνουν. Αὐτὸ τί σημαίνει; Ὅτι αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος ὁμολογεῖ τὴν χρεωκοπίαν του ὡς ὑπευθύνου διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἕτερον σφάλμα τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος τὸ ὁποῖον ἀκολουθοῦμεν εἶναι ὅτι ἐπέρχεται ἡ διαστρέβλωσις εἰς τὴν πνευματικὴν ἐκδήλωσιν τοῦ νέου. Διότι, βλέπετε τοὺς νέους νὰ δίδουν ἐξετάσεις εἰς τὴν Νομικὴν Σχολήν, τὴν Ἰατρικήν, τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Οἰκονομικῶν Ἐμπορικῶν Ἐπιστημῶν καὶ τέλος ἀκολουθοῦν τὴν σχολὴν τὴν ὁποίαν, κατὰ σύμπτωσιν εἰσήχθησαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ὀρθὸς ἐπιστημονικὸς προσανατολισμὸς τοῦ νέου. Δηλαδὴ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Πολιτείας, ὁ Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ τὰ ἀνώτατα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα κάμνουν πᾶν τὸ δυνατὸν ὥστε ὁ νέος εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ μὴ ἀκολουθήσῃ τὴν φωνὴν τῆς πνευματικῆς του, τρόπον τινά, κλίσεως. Τὸ βλέπομεν, δὲ αὐτό, πανηγυρικῶς, διότι οἱ ἴδιοι οἱ νέοι δίδουν ἐξετάσεις καὶ εἰς τὴν Ἰατρικὴν καὶ εἰς τὴν Νομικὴν καὶ εἰς τὴν Ἀνωτάτην Ἐμπορικὴν καὶ εἰς τὴν Φαρμακευτικὴν καὶ ὅπου ἐπιτύχουν πηγαίνουν. Τὸ ἐκπαιδευτικόν μας σύστημα θὰ ἔπρεπε γενικώτερον νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ καὶ θὰ ἔπρεπε πράγματι νὰ ὑπάρχουν πολιτικοὶ ἄνδρες μὲ φιλοδοξίαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας διὰ νὰ ἀποδώσουν ἐκεῖ, ἐὰν πράγματι δύνανται νὰ ἀποδώσουν, καὶ νὰ μὴ συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον, οἱ περισσότεροι, δηλαδή, τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν νὰ περιφρονοῦν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ νὰ τὸ θεωροῦν ἀνάξιον τῶν φιλοδοξιῶν των. Κάτι συμβαίνει εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ ἤθελον νὰ συζητήσω τὸ γενικώτερον αὐτὸ θέμα καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν. Ἐδῶ ἐδημιουργήθη ἓν περίεργον πρᾶγμα. Μὲ τὰς εἰσιτηρίους ἐξετάσεις τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, εἶναι ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐδημιούργησε μίαν ἀγωνίαν εἰς τὴν ψυχὴν τῶν γονέων καὶ τῶν νέων καὶ τὴν ἀγωνίαν αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν αἰσθανώμεθα καὶ ἡμεῖς ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ λαοῦ. Ἐν πρώτοις, ἡμεῖς, ὡς νομοθέται, μετετοπίσαμεν τὴν βάσιν ἐπιτυχίας ἀπὸ 20 εἰς 24. Ἡ ἀπότομος αὕτη αὔξησις τῆς βάσεως ἐπιτυχίας ἐντὸς ἑνὸς ἔτους, δὲν ἦτο σταδιακή. Παρὰ ταῦτα εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν ὑποψήφιοι, οἱ ὁποῖοι συνεκέντρωσαν 25 καὶ 26, δὲν ἐγένοντο δεκτοί, διότι ἡ Νομικὴ Σχολὴ συνεπλήρωσε τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν εἰσακτέων εἰς τὸν βαθμὸν 26½ καὶ κατὰ συνέπειαν νέοι μὲ ἀρτίαν μόρφωσιν παραμένουν ἐκτὸς τῆς Σχολῆς καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι εὔποροι, ἀναγκάζονται νὰ πᾶνε εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀντιλαμβάνεσθε τοὺς κινδύνους, κύριε Ὑπουργέ; Ὅταν ἕνας νέος, εἰς ἡλικίαν 18 ἐτῶν, ἐκπατρίζεται διὰ νὰ ἀκολουθήσῃ σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔχωμεν ἀλλοίωσιν ὄχι μόνον τῆς πνευματικῆς καὶ κοινωνικῆς του σκέψεως, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐθνικῆς τοιαύτης. Ἀσχέτως, ὅμως, πρὸς τὰ ἀνωτέρω, ὀφείλομεν νὰ σκεφθῶμεν καὶ ἄλλην ἄποψιν. Εἶναι ἐνδεχόμενον, ὁ νέος ἐξ εὐπόρου οἰκογενείας, ἔχων μετρίαν κατάρτισιν, νὰ ἐξακολουθήσῃ τὰς σπουδάς του εἰς Πανεπιστήμιον τοῦ ἐξωτερικοῦ, καθ’ ἣν στιγμὴν νέος μὴ πλουσίας οἰκογενείας, παρ’ ὅλον ὅτι συνεκέντρωσε βαθμολογίαν 26 καὶ ἔχει, ὡς ἐκ τούτου, ἀρτίαν κατάρτισιν, παραμένει ἐκτὸς τοῦ Πανεπιστημίου. Ἡμεῖς, ὡς ἐκπρόσωποι τοῦ Λαοῦ, δὲν πρέπει νὰ ἀποδεχθῶμεν ὅτι μόνον ὅσοι, κατὰ σύμπτωσιν, κατάγονται ἀπὸ εὐπόρους οἰκογενείας, δύνανται νὰ σπουδάσουν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ οἱ ἄλλοι, οἱ νέοι τῶν μὴ εὐπόρων οἰκογενειῶν, παρ’ ὅλον ὅτι ἔλαβον 26 βαθμολογίαν, νὰ μείνουν ἔξω τοῦ Πανεπιστημίου. Εἰς ἄλλας Σχολάς, ὅπως εἰς τὴν Φυσικομαθηματικήν, τὴν Ὀδοντιατρικὴν κ.λ.π., δὲν συνεπληρώθη ὁ ἀριθμός, διότι ἁπλούστατα δὲν συνεπληρώθη ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων μὲ ὑποψηφίους, συγκεντρώσαντας βαθμολογίαν 24 καὶ οὕτω ἡ Ὀδοντιατρικὴ Σχολὴ ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἰσαγάγῃ 120 ἐπῆρε μόνον 60, διότι μόνον οἱ 60 ἔλαβον βαθμὸν 24. Ὁ ὑπόλοιπος ἀριθμὸς δὲν συνεπληρώθη ὑπὸ τῶν συγκεντρωσάντων βαθμολογίαν 23½ καὶ 23. Πέρυσι εἰσῆλθον ὅσοι ἐπῆραν 19, ἐφέτος ὅσοι ἐπῆραν 23 δὲν εἰσῆλθον, παρ’ ὅλον ὅτι ὁ ἀπαιτούμενος ἀριθμὸς ὁ ὁρισθεὶς ὑπὸ τῆς Σχολῆς ἀριθμός, δὲν συνεπληρώθη. Τὸ ἴδιον συνέβη εἰς τὴν Φαρμακευτικὴν καὶ εἰς τὴν Φυσικομαθηματικὴν Σχολήν. Κύριε Ὑπουργέ, κἄτι σάπιο ὑπάρχει μέσα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, παρ’ ὅλον ὅτι εἶσθε προσωρινὸς Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, νὰ ἐξετάσητε αὐτὸ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσητε μίαν λύσιν εἰς αὐτό. Εἶναι ἀνάγκη, γενικωτέρα ἀνάγκη, νὰ δοθῇ κἄποια λύσις εἰς τὸ ζήτημα αὐτό, ἱκανοποιοῦσα τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§37Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ ὅσα ὡραῖα λόγια εἶπε ὁ συνάδελφος κ. Δερτιλῆς, δὲν θὰ εἶχον νὰ προσθέσω παρὰ πολὺ ὀλίγα διὰ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας. Οἱ φοιτηταὶ τῆς Νομικῆς Σχολῆς συνολικῶς, οἱ ὁποῖοι ἐκρίθησαν ὑπεράριθμοι, εἶναι περίπου 300. Ὕστερα ἀπὸ χίλιες ἐκκλήσεις, ἀπὸ παραστάσεις τῶν γονέων, ἀπὸ ἐπανειλημμένα διαβήματα κηδεμόνων καὶ γονέων, ἐδέχθη ἡ Σύγκλητος νὰ εἰσαχθοῦν ὅσοι ἔχουν βάσιν 25½. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἶναι ὁ μέσος βαθμὸς βαθμολογίας ὅλων τῶν καθηγητῶν, δηλαδὴ τῆς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, νομίζω αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάρει βαθμὸν 24–25½ εἶναι τόσον ὀλίγοι, ὥστε δὲν ἀξίζει τὸν κόπον ἡ Σύγκλητος κατὰ τρόπον δὲν θέλω νὰ τὸν χαρακτηρίσω, διότι βεβαίως σέβομαι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Συγκλήτου νὰ μὴ θέλῃ νὰ ἔχῃ πολλοὺς φοιτητάς, ἴσως διότι δὲν ἔχει καὶ τὰ μέσα νὰ τοὺς σπουδάσῃ, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ παραδεχθῶ καὶ νὰ δικαιολογήσω τὴν ἐπιμονὴν τῆς Συγκλήτου νὰ δεχθῇ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔλαβον 25½ καὶ νὰ μὴ πάρῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν ἀπὸ 24 –25½. Τί γίνεται σήμερον, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ; Ὅλα αὐτὰ τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι παιδιὰ πλουσίων, ἀλλὰ παιδιὰ πτωχῶν, πηγαίνουν καὶ σπουδάζουν κατὰ προτίμησιν εἰς τὰ Πανεπιστήμια τῆς Ἰταλίας καὶ τῆς Αὐστρίας. Συγκεκριμένως εἰς δύο πόλεις τῆς Ἰταλίας καὶ εἰς τὴν Βιέννην. Ποῦ ἔχουν φθάσει τὰ παιδιὰ αὐτά, παρὰ ἴσως τὴν θέλησίν των, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν ἐπανειλημμένων ἀναφορῶν τῶν δύο Πρεσβευτῶν μας, Ρώμης καὶ Βιέννης, νὰ μάθῃ πόσον ἔχει ἐξευτελισθῆ τὸ Ἑλληνικὸν ὄνομα, ἀπὸ πράξεις, αἱ ὁποῖαι διεπράχθησαν, εἴτε ἀπὸ ἀνέχειαν, εἴτε ἀπὸ ἄλλην αἰτίαν. Νομίζω ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν ὑπάρχει φάκελλος καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας νὰ τὸν μελετήσῃ, διὰ νὰ ἴδῃ ἐὰν πρέπει ἡ κυρία Σύγκλητος τοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου νὰ δεχθῇ νὰ κάμῃ ὀλίγας ἀβαρίας, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὰ παιδιὰ τῶν πτωχῶν νὰ πηγαίνουν ἐκεῖ καὶ νὰ ἐξευτελίζουν, παρὰ τὴν θέλησίν των, τὸ ὄνομα τῆς Ἑλλάδος.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτ. καὶ προσ. Ὑπ. Παιδείας). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Δερτιλῆς, νομίζω ὅτι εἶναι θέμα γενικώτερον, τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία συνεστήθη. Διότι, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ διασπάσεως τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων, εἶναι ἓν μέτρον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι νομίζω ἐπιτετραμμένον νὰ τὸ ἀποφασίζω ἐγὼ ὑπὸ τὴ μορφὴν τῆς προσωρινότητος, ὅταν ἐπίκειται ἡ σύστασις τῆς Ἐπιτροπῆς. Συνεπῶς, τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ καὶ ἐφ’ ὅσον ἰσχύει ὁ περιωρισμένος ἀριθμός, θὰ ἰσχύσουν καὶ αἱ προϋποθέσεις τοῦ βαθμοῦ καὶ τῆς βάσεως καὶ ἡ διαφορὰ τοῦ ἡμίσεος βαθμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν φοιτητῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἔλαβα γνῶσιν τῶν ἀναφορῶν αὐτῶν καὶ ἤδη ἔχω ὑπὸ ἐπεξεργασίαν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα φρονῶ ὅτι εἶναι ἐπιβεβλημένα διὰ τὸ σύνολον τῶν φοιτητῶν αὐτῶν. Πάντως, νομίζω ὅτι τὸ θέμα εἶναι τελείως διεχωρισμένον ἀπὸ τὸ θέμα τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν φοιτητῶν. Ἓν ζήτημα μόνον συμπληρώσεως τοῦ ἀριθμοῦ ἀνακύπτει εἰς τὴν Νομικὴν Σχολήν, ἡ ὁποία ἐν ὀνόματι τῆς ἀρχῆς τῆς βάσεως, τὴν ὁποίαν εἶχε θέσει, δὲν συνεπλήρωσε τὸν προβλεπόμενον ἀριθμόν. Ὅπου ὑπάρχουν παρόμοια θέματα καὶ δὲν ἔχουν συμπληρωθῆ τὰ κενὰ καὶ ἐκεῖ θὰ ἐξετασθῇ.

§40Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἔχουν συμπληρωθῆ καὶ εἰς τὰς Σχολὰς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πῶς ἐκανονίσθη καὶ ἐκεῖ ἡ βάσις αὐθαιρέτως;

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς

τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ὑπάρχει ἀντίρρησις κατὰ τῆς ἐπικυρώσεως τῶν πρακτικῶν τῆς Δευτέρας, μέ τινας φραστικὰς διορθώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης;

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι, οὐδεμία ἀντίρρησις.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἐπικυροῦνται ταῦτα.

§44Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἔχω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς θέματος: Εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν εἶναι ἀναγεγραμμέναι τρεῖς προτάσεις νόμων, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 35 τοῦ Συντάγματος. Αἱ προτάσεις αὐταὶ νόμων, ἀφοροῦν τὴν σύμβασιν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ὡς ἐνθυμοῦνται, οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ἡ σύμβασις αὐτὴ ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Κατόπιν προτάσεως 20 βουλευτῶν, ἐπανῆλθε τὸ θέμα πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγένετο συζήτησις καὶ ἐπεκυρώθη τὸ νομοθετικὸν Διάταγμα, ψηφισθὲν καὶ πάλιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς ἡ ἐπιταγὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑποχρεωτικῶς εἰσάγεται ἐντὸς τριμήνου εἰς τὴν Βουλὴν ψηφισθὲν νομοθετικὸν Διάταγμα ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τῇ αἰτήσει 20 βουλευτῶν, συνεπληρώθη καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα τρίτης ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Διότι, ἐὰν τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν δὲν θὰ τελειώναμεν ποτέ. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἓν καὶ τὸ αὐτὸ νομοθετικὸν Διάταγμα, ὑπαρχουσῶν 20 προτάσεων 15 ἐνδιαφερομένων βουλευτῶν νὰ συζητηθῇ 20 φοράς. Ἡ ἐπιταγὴ τοῦ Συντάγματος εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔγινε δεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως νὰ γίνῃ ἅπαξ δεκτὸν καὶ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Τοῦτο καὶ ἐξεπληρώθη. Ἐὰν ὡρισμένοι βουλευταὶ εἶχον, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, νὰ διατυπώσουν ὡρισμένας τροποποιήσεις, δὲν εἶχον παρὰ νὰ τὸ πράξουν. Ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ὑποβολὴ ἄλλων τροπολογιῶν εἶναι καὶ διὰ τοῦτο ἄκυρος.

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐν πρώτοις, νομίζω, ὅτι ἡ συζήτησις, κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἐπὶ τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ἐξέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, πρέπει νὰ γίνῃ ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρὰ τοῦ νομοθετήματος αὐτοῦ. Τὸ νομοθέτημα αὐτὸ εἶναι ἐγγεγραμμένον ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τοῦ Σώματος καὶ κατὰ συνέπειαν προκαταρκτικῶς συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ. Δεύτερον, ἐπὶ τῆς οὐσίας. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν δὲν ἐνθυμεῖται τὴν προϊστορίαν τοῦ θέματος. Ἐὰν ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶχε τὴν δυνατότητα, νὰ ὑποβάλῃ, τότε, τροπολογίας καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐδέχετο κατὰ τὴν συζήτησιν τὴν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν ἡμεῖς ἐπροτείναμεν νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τῶν ἄρθρων τῆς συμβάσεως, ὥστε νὰ δυνηθῇ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ἀντιπροτείνῃ τὰς προτάσεις, τὰς ὁποίας νομίζει ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀντιπροτείνῃ, δὲν ὑπῆρχε θέμα ὑποβολῆς καὶ νέων προτάσεων. Ἀλλά, δυστυχῶς, τότε, μετὰ μακρὰν συζήτησιν, ἔγινε δεκτὴ ἡ ἀντίθετος ἄποψις, καὶ ἐτέθη τὸ θέμα εἰς τὸ σύνολον ἐὰν ἐγένετο δεκτὴ ἢ ὄχι ἡ ἰδική μας πρότασις μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς παντελοῦς ἀπορρίψεως τῆς προτάσεως, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν καθ’ ὁλοκληρίαν ἀπόρριψιν τῆς συμβάσεως. Κατὰ συνέπειαν φυσικὸν ἀκόλουθον τῆς στάσεως τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις, ὑπῆρξε τὸ ἀναφαίρετον δικαίωμα τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ὑποβάλουν ἐντὸς τῆς Συνταγματικῆς προθεσμίας, νέας προτάσεις, ἐπὶ ὡρισμένων θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ὑποχρεωτικῶς, κατὰ τὸ Σύνταγμα, θὰ γίνῃ συζήτησις. Ἡ πρότασις αὐτὴ ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσα, ἅπτεται εἰδικῶν θεμάτων, ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἐγένετο συζήτησις. Ἑπομένως, εἶναι καὶ ὑποχρέωσις νὰ συζητηθῇ. Ἄλλωστε, ὑποθέτω ὅτι τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον τὰ εἰσαγάγει εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς καὶ τὰ ἐνέγραψε εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τὴν σημερινήν, πιθανῶς καὶ ἐν συνεννοήσει μὲ τὴν Κυβέρνησιν, ἀντιμετώπισε τὸ θέμα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ ἔνστασις τοῦ ἀπαραδέκτου νὰ ὑποβάλλεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§46Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε Πρόεδρε, τὸ Προεδρεῖον ἔχει ἐγγράψει τὰς προτάσεις εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Κατὰ τῆς ἐγγραφῆς ταύτης παραπονοῦμαι καὶ δὲν δύναμαι παρὰ νὰ παραπονεθῶ εἰς τὴν Βουλήν, διότι ἐὰν κατὰ τὴν γνώμην μου τὸ Προεδρεῖον διέπραξε σφάλμα, ἡ Βουλὴ εἶναι ἁρμοδία νὰ διορθώσῃ τὸ σφάλμα. Συνεπῶς, ἐγκύρως ἔλαβον τὸν λόγον πρὸ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ζητῶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφανθῇ, ἐὰν ἡ διαγραφὴ εἶναι Συνταγματικὴ ἢ ὄχι. Ὁ κ. Μητσοτάκης κακῶς ἐνθυμεῖται, ἂν δὲν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Μάλιστα εἰς ἓν ἄρθρον ἐδέχθην τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων καὶ κατέθεσα νομοσχέδιον ἐκείνην τὴν στιγμήν, διὰ τοῦ ὁποίου ἐγένετο τροπολογία. Ἐάν, λοιπόν, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἤθελον νὰ ἐκφράσουν τὰς γνώμας των, δὲν εἶχον παρὰ νὰ τὸ ζητήσουν.

§47Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι ὄντως ἀκριβὲς ὅτι διετυπώσαμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ ἐπὶ τῶν ἐπὶ μέρους θεμάτων, δὲν ὑπῆρχε, ὅμως, ἡ δυνατότης λήψεως ἀποφάσεως, ἀπόδειξις ὅτι ὑπεχρεώθητε νὰ ὑποβάλητε σχέδιον νόμου, διὰ μίαν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Ὅπως, λοιπόν, ὑπεβάλατε σεῖς ξεχωριστὸν νομοσχέδιον, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὑποβάλομεν καὶ ἡμεῖς νομοσχέδιον.

§48Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἡ μνήμη σας σᾶς ἀπατᾷ. Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, διότι κατετέθη ὑπ’ ἐμοῦ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἐνθυμῆσθε καὶ ἐὰν δὲν ἐνθυμῆσθε σεῖς θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο δι’ ἄλλον λόγον. Διότι ἐπρόκειτο νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς καὶ ἐὰν ἐκάμαμε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν καὶ δευτέραν συζήτησιν καὶ δι’ αὐτὸ διὰ νὰ μὴ ἔχωμεν αὐτὸ τὸ δεδομένον ἀπεφασίσθη νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, οὐσία καὶ τύποις, νὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἐάν, συνεπῶς, ἡ Βουλὴ εἶχε τὴν πρόθεσιν νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τὴν ἰδικήν σας, δὲν εἶχε παρὰ νὰ τὴν δεχθῇ, ὁπότε θὰ συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον μετὰ τὰς διακοπάς. Ἀλλὰ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἔκαμε μίαν πρότασιν, ὑπέβαλε μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθην. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἐγένετο συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Τὸν παρεκάλεσα: Δέχεσθε, κύριε Πρόεδρε, ἢ μᾶλλον μὲ ἐμπιστεύεσθε, ὅτι ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει ἄνευ τροπολογίας, θὰ καταθέσω σχέδιον νόμου καὶ θὰ τροποποιήσω τὸ ἄρθρον, κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν σας καὶ κατὰ τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς καὶ ἐν τῷ μεταξὺ, μέχρι τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν πρόκειται νὰ κάμω χρῆσιν τῆς τροποποιηθείσης διατάξεως; Τὸ ἐδέχθη, τότε, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον. Συνεπῶς, ἐὰν ὁ οἱοσδήποτε βουλευτὴς ἤθελεν ὑποβάλει τροπολογίαν, ἢ τὸ νομοσχέδιον θὰ συνεζητεῖτο εἰς δύο συζητήσεις, ἢ θὰ ἔκαμον καὶ εἰς τὸν κ. βουλευτὴν τὴν ἰδίαν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμον καὶ εἰς τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Συνεπῶς, αὐτὸ ποὺ λέγετε, ὅτι δὲν ἐνθυμεῖσθε νὰ συνεζητήθησαν τὰ ἄρθρα, δὲν εἶναι ἀκριβές.

§49Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, κατὰ τὴν συζήτησιν ἐκείνην ἐπανειλημμένως ἐτόνισε τὴν σκοπιμότητα, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ ἡ ὁποία δὲν ἐνδιαφέρει μόνον τὰ συζητούμενα νομοθετήματα. Πρέπει νὰ λυθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ἅπαξ διὰ παντός. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης νὰ ἐπανασυζητοῦνται ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀπὸ τὴν ὁλομέλειαν τοῦ Σώματος τὰ νομοθετήματα. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένῃ εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ θέμα ἀρχῆς διὰ νὰ ἀπορριφθῇ ἡ ἀρχὴ αὐτὴ καὶ νὰ μὴ δυνάμεθα νὰ ἐπανερχώμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἄρθρων, εἰς αὐτὸ δὲν πταίει ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἐὰν εἴχατε ἀποδεχθῆ κατ’ ἐκείνην τὴν συζήτησιν τὴν ἄποψίν μας, ὅπως γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων καὶ ἐνθυμῆσθε, ὅτι τὸ θέμα ἀνέκυψεν ὅταν εἴπομεν, ὅτι πρέπει νὰ συζητηθοῦν τὰ νομοθετήματα εἰς δύο συνεδριάσεις καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι σεῖς ὑπεχρεώθητε νὰ φέρετε σχέδιον νόμου διὰ νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν ἀποδεικνύει, ὅτι ἔχομεν δίκαιον ἐν προκειμένῳ.

§50Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Παρακαλῶ νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν καὶ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ ἅπαξ διὰ παντός.

§51Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει συνταγματικὸν δικαίωμα τῶν βουλευτῶν νὰ ὑποβάλλουν ὄχι μίαν ἀλλὰ πλείονας προτάσεις νόμου τροποποιητικὰς νομοθετικῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως.

§52Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐφηρμόσθη ἐπὶ τὸ διηνεκές;

§53Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐντὸς τῆς προθεσμίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ στερήσῃ τοὺς βουλευτὰς ἑνὸς συνταγματικοῦ δικαιώματος, διότι θὰ ἀπετέλει παράβασιν τοῦ Συντάγματος. Εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸ Σύνταγμα, νὰ προσβληθοῦν καὶ 2–3–4–5 προτάσεις νόμου καὶ νὰ εἰσαχθοῦν πρὸς ἐπανασυζήτησιν. Τοῦτο ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχε τὴν φρόνησιν νὰ ἀποδεχθῇ ἀπ’ ἀρχῆς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων ὁπότε θὰ ἦσαν ὅλα τὰ θέματα ἐξηντλημένα. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, δὲν συνεζητήθησαν, εἶναι δυνατόν, νὰ ὑποβληθῇ πρότασις ἐπανασυζητήσεως.

§54Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὴν ἀντίθετον ἄποψιν εἶχεν ὑποστηρίξει ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, βοηθούμενος μάλιστα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, καὶ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου. Εἶχε ὑποστηρίξει, ὅτι «ἡ ἀληθὴς ἔννοια.... (ἀναγινώσκει)....». Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μετὰ συζήτησις κατ’ ἄρθρον καὶ αὐτὸ θὰ ἠμποροῦσε νὰ βεβαιωθῇ ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς συνεδριάσεως ἐκείνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε δεχθῆ νὰ ἐπιφέρῃ τροποποιήσεις.

§55Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὄχι, κύριε Τζαννετάκη. Ἐνθυμοῦμαι πάρα πολὺ καλῶς καὶ δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀνατρέξητε εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἡ ἰδική μου ἄποψις ἔγινε δεκτὴ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Τσουκαλᾶν καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν ὅτι ὑπάρχει θέμα μήπως ἡ Κυβέρνησις κάμῃ κατάχρησιν δικαιώματος. Ἐὰν ἔχῃ ψηφισθῆ ἓν Ν. Δ. καὶ εἴτε 20 Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ τὸ φέρουν πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τί θὰ γίνῃ; Τί θὰ γίνῃ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις αἰφνιδιάσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν; Καὶ εἶπεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄμυνα, διότι τὸ Σύνταγμα ἀπαιτεῖ τὴν ἅπαξ ἐπανασυζήτησιν. Ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Τζαννετάκης, συνεζητήθη κατ’ ἀρχὴν καὶ ἐγένετο συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Ὅταν ἀπορρίπτεται ἡ ἀρχὴ ἀπορρίπτεται τὸ ὅλον, δηλαδὴ δέχεται ἡ Βουλὴ ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ προχωρήσωμεν καὶ νὰ κάμωμεν τροπολογίας, διότι δὲν γίνεται δεκτὴ οὐδεμία τροπολογία. Ἀντιστρόφως, ὅταν δέχεται τὴν ἀρχὴν ἡ Βουλή, ἠμπορεῖ περαιτέρω ἄλλας τροπολογίας νὰ δεχθῇ καὶ ἄλλας νὰ ἀπορρίψῃ. Τοῦτο ἐγένετο καὶ ἐν προκειμένῳ, πλὴν τοῦ ἄρθρου 5, ὅπου ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἄποψις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ὀρθῶς ὑπεστήριξεν ὅτι τὸ πρῶτον ἔρχεται τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, καὶ πρέπει νὰ προσδιορισθῇ ἡ ἀληθὴς ἔννοια τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ὑπάρχουν εἰς τὴν προκειμένην συζήτησιν δύο χωριστὰ θέματα. Τὸ συζητούμενον θέμα αὐτοῦ τοῦ νόμου, τοῦ Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ἔρχεται πρὸς συζήτησιν καὶ τὸ γενικὸν θέμα ἀρχῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ γενικὸν θέμα ἀρχῆς, πράγματι ἡ Βουλὴ σήμερον πρέπει νὰ δώσῃ μίαν ἑρμηνείαν ἀπὸ τὰς δύο. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποκλείεται εἶναι νὰ εἶναι διηνεκὴς ἡ συζήτησις, διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ κατάχρησιν τῆς ἐννοίας τοῦ Συντάγματος. Τὸ Σύνταγμα θέλει νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν κάθε ἡμέραν δι’ ἕνα ἄρθρον νὰ ἔρχεται μία τροποποίησις πρὸς συζήτησιν. Αὐτὸ θὰ εἶναι μία παράβασις τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ Συντάγματος, πρέπει νὰ δοθῇ μία ἐκ τῶν δύο ἑρμηνειῶν, ἢ ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἴτε πρὸς κύρωσιν, εἴτε πρὸς κατάργησιν ἢ τροποποίησιν νὰ συζητηθοῦν καὶ αἱ τρεῖς αὐταὶ ἐκδοχαὶ καὶ νὰ ληφθῇ μία ἀπόφασις τῆς Βουλῆς ἐπὶ ἑκάστης, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπανάληψις τοῦ θέματος ἢ νὰ γίνεται ἡ ἀναμονὴ τῆς λήψεως τοῦ τριμήνου, καὶ ἡ προτεραιότης νὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν ἀμέσως μετὰ τὸ τρίμηνον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀθροίζωνται. Ἐντὸς τῆς συνταγματικῆς προθεσμίας καὶ ἀθροιζόμεναι νὰ συζητοῦνται εἰς μίαν συζήτησιν, διὰ νὰ μὴ συζητοῦνται συνεχῶς. Μία ἐκ τῶν δύο ἑρμηνειῶν εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ ἐναπόκειται εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἀποφασίσῃ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀποκλείεται εἶναι ἡ διαρκὴς ὑποβολὴ προτάσεων καὶ ἡ συζήτησις αὐτῶν κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα. Αὐτὸ θὰ ἀπετέλει καταπόνησιν τῆς Βουλῆς καὶ παραβίασιν τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Αὐτὰ καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὸ γενικὸν θέμα. Ἔρχομαι εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα. Νομίζω ὅτι ἔγινε εἰδικὴ συζήτησις καὶ ἡ προσκόμισις τῶν πρακτικῶν θὰ ἔδιδε μίαν ὁριστικὴν λύσιν εἰς τὴν διένεξιν καὶ παρακαλῶ νὰ ἔλθουν τὰ πρακτικά. Νομίζω ὅτι ἔγινε, τότε, συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἡ Κυβέρνησις, ἐλλείψει χρόνου, δὲν ἐδέχθη τὴν συζήτησιν ἐνδεχομένων τροποποιήσεων, ὅπως ὀρθῶς ἐλέχθη. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ συγκεκριμένον μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν θὰ ἐπανέλθω καὶ θὰ ὑπενθυμίσω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τότε ἀπεφασίσθη ὁμοφώνως.

§57Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Θὰ ἤθελον... (Δὲν ἠκούσθη).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§59Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων διευκολύνει τὴν ἄποψίν μου. Εἶναι γνωστὴ ἡ ἱστορία τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ὑπάρχει, εὐτυχῶς, καὶ νομολογία τῶν ἀνωτάτων δικαστηρίων καὶ ἑρμηνεία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπιστήμης ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ ὁ καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ ὁ διαπρεπὴς ἑρμηνευτὴς ἐκ Θεσσαλίας κ. Μάνεσης, ἔχουν ἑρμηνεύσει τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ ὁ τελευταῖος, μάλιστα, ἔχει ἐκδώσει καὶ σχετικὴν διατριβήν. Ἡ εἰδικὴ διαδικασία τοῦ ἄρθρου 35 τῆς ἐκδόσεως Ν.Δ. μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, δὲν ἔχει ὁμοιότητα καὶ ἀναλογίαν μὲ τὰ ἐκδιδόμενα Ν. Δ. ἰσχύοντος τοῦ Συντάγματος τῆς Δημοκρατίας συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 77 τοῦ 1927. Τότε, ἡ Κυβέρνησις ἐξέδιδε Ν. Δ. περιωρισμένης χρονικῆς ἰσχύος, τὰ ὁποῖα ἐφέροντο ἐντὸς 4μήνου ἀπὸ τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς ὑπ’ ὄψιν τῶν ὀργάνων τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας, ἐὰν δὲ καθυστεροῦσε πλέον τῶν 4 μηνῶν ἡ ἔγκρισις τῶν Ν. Δ. αὐτῶν, ταῦτα ἀπέβαλον τὴν ἰσχύν των. Ἀντιθέως κατὰ τὸ σημερινὸν ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ἐκδίδει, μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως Ν. Δ., ἰσχύοντα εἰς τὸ διηνεκές, οὐχὶ προσωρινῆς ἰσχύος, καὶ μὴ ἔχοντα ἀνάγκην ἐπικυρώσεως τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς. Καὶ περαιτέρω ὁρίζει τὸ σημερινὸν Σύνταγμα. Πρότασις νόμου, ἡ ὁποία θὰ ἔτεινε εἰς τὴν τροποποίησιν ἢ κατάργησιν ἢ τὴν ἐξ ὑπαρχῆς ἀκύρωσιν Ν. Δ. πρέπει νὰ ὑποβληθῇ ὑπὸ 15 βουλευτῶν καὶ συζητεῖται κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα μετὰ τὴν ἐπανάληψιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὅπως ἐπὶ παντὸς θέματος δύναται νὰ ὑποβληθῇ πρότασις νόμου ἔτσι δύναται νὰ ὑποβληθῇ καὶ περὶ Ν. Δ. ἐκδοθέντος κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ὅπως ἐπίσης εἶναι δυνατὸν καὶ μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ τριμήνου νὰ ὑποβληθῇ πρότασις βουλευτοῦ ἢ καὶ κυβερνητικὸν νομοσχέδιον περὶ ἀκυρώσεως, καταργήσεως ἢ τροποποιήσεως ἑνὸς νομοθετικοῦ διατάγματος ἢ ἄλλου νόμου. Δὲν λέγει τίποτε ἄλλο ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πέραν τῶν καθιερωμένων κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Μόνον ἐὰν μία τοιαύτη πρότασις ὑποβληθῇ ἐντὸς τοῦ τριμήνου θὰ πρέπει νὰ προταχθῇ. Ἦλθεν ἡ πρότασις πλέον περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Δ. περὶ τοῦ ὁποίου γίνεται σήμερον ἡ συζήτησις. Ἡ πρότασις ἤγειρε ζητήματα. Τὸ ζήτημα τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῆς προτάσεως αὐτῆς. Ἐὰν ἡ Βουλὴ κατ’ ἀρχὴν ἐδέχετο τὴν συζήτησιν τῆς προτάσεως, θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς λεπτομερείας νὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις καὶ τροποποίησις ἐνδεχομένως τῶν κατ’ ἰδίαν ἄρθρων. Ἡ Βουλή, ὅμως, ἀπέκλεισε διὰ τῆς ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ψηφοφορίας τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν λεπτομερειῶν τοῦ νομοσχεδίου.

§60Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ κάμῃ πρὸ τῆς παρελεύσεως τοῦ τριμήνου ἡ Βουλή.

§61Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐὰν μάλιστα ἔγινε κατ’ ἄρθρον συζήτησις, ἀκόμη περισσότερον. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ἐγένετο συζήτησις κατ’ ἄρθρον, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀρχὴν ἡ Βουλὴ ἀπέρριψε τὴν ὑποβληθεῖσαν πρότασιν, ἱκανοποιήθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων εἶναι ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Βουλὴ ἀπόψε ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ. ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤδη ἔχει ἀποφανθῆ Περαιτέρω, νομίζω, ὅτι ἡ λύσις τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἐξυπηρετήσῃ πραγματικῶς τὴν κατάστασιν καὶ θὰ ἀποκλείσῃ εἰς τὸ μέλλον ζητήματα. Θὰ εἶναι προτιμότερον νὰ μὴ ἐπιλαμβάνεται ἡ Βουλὴ συζητήσεως τῶν τοιούτων προτάσεων πρὸ τῆς παρελεύσεως τριμήνου, ὁπότε θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκεντροῦνται ὅλαι αἱ προτάσεις καὶ νὰ εἰσάγωνται συλλογικῶς πρὸς συζήτησιν.

§62Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ σᾶς ἀναγνώσω, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τῆς 20ῆς Δεκεμβρίου 1956, μίαν ἀγόρευσιν ἰδικήν μου. Τότε καὶ τὴν διατύπωσιν μιᾶς γνώμης μου, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Βουλῆς ἄνευ ἀντιρρήσεως. «Γ. Παπανδρέου.... (ἀναγινώσκει (....». Δι’ αὐτὸ ἐγὼ μέμφομαι τὴν ἐγγραφὴν τῶν προτάσεων αὐτῶν νόμων εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§63Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Πῶς ἐννοεῖτε «πάντα ταῦτα ὁμοῦ»; Εἶναι δυναταὶ τροπολογίαι κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου;

§64Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐὰν ἐγένετο μία πρότασις ὡρισμένων βουλευτῶν τὴν ἡμέραν ἐκείνην διὰ τὴν κατάργησιν ἑνὸς ἄρθρου, θὰ ἐγίνετο καὶ δευτέρα συζήτησις, ὅπως ἔγινε δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων. Τί ἔγινε κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην; Ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ πρότασις τροποποιήσεως ἑνὸς ἄρθρου. Ἔπειτα ἀνεγνώσθησαν τὰ ἄρθρα καὶ ἐγένοντο δεκτά. Διὰ νὰ ὑπάρξῃ συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἄρθρων, ἔπρεπε νὰ ὑποβληθῇ μία τροπολογία διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τοῦ τάδε ἄρθρου. Δὲν ὑπῆρξεν, ὅμως, τοιαύτη πρότασις.

§65Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Καταργεῖται, ὅμως, μία ἀρχή, ὅτι τὰ νομοσχέδια συζητοῦνται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον.

§66Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἡ λογικὴ σειρὰ εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὑποβάλλεται μία πρότασις περὶ καταργήσεως ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως Ν. Δ. Ἡ Βουλὴ τὴν ἀπορρίπτει καὶ δὲν γίνεται περαιτέρω συζήτησις. Ἐὰν ὑπῆρχε μία πρότασις βουλευτῶν περὶ ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου 1 π. χ. ἡ ἀρχὴ θὰ ἦτο ἄλλη. Ἡ Βουλὴ ἐκείνην τὴν ἡμέραν εἶχε ὑπ’ ὄψει της δύο πράγματα: Τὴν πρότασιν περὶ καταργήσεως ὁλοκλήρου τοῦ Δ)τος καὶ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων περὶ καταργήσεως ἑνὸς ἄρθρου. Καὶ βάσει αὐτῶν ἔκρινε.

§67Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κατ’ οἰκονομίαν μόνον καὶ λόγῳ τοῦ κατεπείγοντος. Ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνατραπῇ ἡ ἀρχὴ περὶ ψηφίσεως τῶν νομοσχεδίων κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον.

§68Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἄλλο τὸ ἕνα καὶ ἄλλο τὸ ἄλλο. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ Ν. Δ. βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος νὰ συζητῆται πλέον τῆς μιᾶς φορᾶς εἰς τὴν Βουλήν. Δεύτερον θέμα. Παρεκάλεσα τὴν Βουλήν, ἐφ’ ὅσον ἐδέχθη τροπολογίαν, νὰ μὲ ἀφήσῃ νὰ καταθέσω σχέδιον νόμου, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν, μετὰ τὰς διακοπὰς τῶν Χριστουγέννων. Αὐτὸ ἐγένετο δεκτόν. Ἄλλη τροπολογία δὲν ὑπῆρχε. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον παρέλειψαν νὰ πράξουν, οἱ κ.κ. συνάδελφοι ὅ,τι ἔπρεπε κατὰ τὸν Κανονισμόν, δὲν ὑπάρχει θέμα.

§69Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσα ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἀνέγνωσε ἀπὸ τὰ πρακτικά, ἔλαβον χώραν πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἤρχισεν ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐδόθη ὁ λόγος εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας καὶ μετὰ ταῦτα εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας. Κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἐγένετο συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν αὐτὴν ἐθίγησαν ὡρισμέναι διατάξεις τῶν ἄρθρων τῆς συμβάσεως, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν κρίσιν μου, τότε, ὡς εἰσηγητοῦ, ἦσαν ἐπιζήμιοι εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου καὶ εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν ἀνάδοχον. Μίαν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἀπεδέχθη πρὸ τῆς συζητήσεως ὁ κ. Ὑπουργός, διότι ἦτο κατάδηλος ἡ καταστρατήγησις τοῦ νόμου καὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου, διότι διὰ τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου ἐδίδετο τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς Ὑπουργούς, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ ἀναδόχου, νὰ μεταβάλουν καὶ νὰ συνάπτουν οἱανδήποτε σύμβασιν θέλουν, σχετικῶς μὲ τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας καὶ νὰ μεταβάλουν τοὺς ὅρους καὶ τὰ ἄρθρα αὐτῶν. Τοιαῦται διατάξεις, ὡς τοῦ ἄρθρου 3, ἦσαν καὶ αἱ διατάξεις διαφόρων ἄρθρων, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπεβλήθησαν αἱ περὶ ὧν πρόκειται προτάσεις νόμων, τῶν ὁποίων τὴν μὴ συζήτησιν ἐπιδιώκει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, βοηθούμενος καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης. Δὲν νομίζω ὅτι τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ἀπαγορεύει τὴν ἐντὸς τριμήνου ὑποβολὴν προτάσεων πρὸς τροποποίησιν ὡρισμένων ἄρθρων Ν. Δ. τῶν ὁποίων ἐζητήθη μὲν ἡ κατάργησις, ἀλλὰ δὲν ἐπετράπη ἀπὸ τὴν Βουλὴν ἐν τῷ συνόλῳ της. Ἡ τροποποίησις ὡρισμένων ἄρθρων, τὰ ὁποῖα θίγουν αὐτὰ ταῦτα τὰ συμφέροντα καὶ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ ἀναδόχου, ἐπὶ πλέον θίγουν ὡρισμένα περιουσιακὰ στοιχεῖα ὡρισμένων μετόχων τῆς ἀεροπορικῆς ἑταιρίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ δοθῇ ἑρμηνεία διάφορος ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν, πραγματικῶς καὶ τὸ γράμμα καὶ ἡ ἔννοια τοῦ Συντάγματος δίδει. Δὲν νομίζω, ὅτι εὐσταθοῦν αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ τεθῇ τὸ Σύνταγμα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς παρούσης Βουλῆς, ἐκτὸς ἐὰν μετατρέψῃ τὸν ἑαυτόν της εἰς ἀναθεωρητικήν.

§70Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ συζητούμενον θέμα ἐλύθη κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 19ης Δεκεμβρίου, ὅταν ἦλθε πρὸς συζήτησιν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα 3560) 56. Ὑπεστήριξεν, τότε, ὀρθῶς καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, εἰπὼν τοῦτο: Ἐὰν περιορισθῶμεν μόνον εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ ἀποκλείσωμεν τὴν κατ’ ἄρθρον, τότε, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἔχῃ ἐφαρμογὴν ἡ Συνταγματικὴ διάταξις καὶ περὶ τροποποιήσεως, διότι τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ὁμιλεῖ περὶ ἀκυρώσεως καταργήσεως ἢ καὶ τροποποιήσεως. Καὶ εἶπε, λίαν προσφυῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἐὰν περιορισθῶμεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ ἀποκλείσωμεν τὴν κατ’ ἄρθρον, τότε παραβιάζομεν τὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ καὶ περὶ τροποποιήσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη, νὰ γίνῃ συζήτησις καὶ κατ’ ἄρθρον καὶ ἐγένετο δεκτὴ μάλιστα τροπολογία περὶ καταργήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3560)56. Τὰ πρακτικὰ ἀναγράφουν ὅτι τὸ Ν. Δ. ἐψηφίσθη κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον· ἡ Βουλή, δηλαδή, ἀποφαίνεται, ὅτι εἰς τὰς περιπτώσεις ἐπαναπομπῆς τοῦ Ν. Δ. ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος, θὰ χωρῇ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἵνα ἔχῃ ἐφαρμογὴν πλήρως ἡ Συνταγματικὴ διάταξις καὶ συζητεῖται καὶ ἡ περίπτωσις τῆς καταργήσεως ἢ ἀκυρώσεως καὶ ἡ περίπτωσις τῆς τροποποιήσεως. Ἀλλοίμονον, ἐὰν εἰς τὸ διηνεκὲς ἔστω καὶ ἐντὸς τοῦ τριμήνου, προεκαλεῖτο ἡ ἐκκρεμότης τῆς ἰσχύος τῶν νόμων ἐπὶ προφάσει βλάβης τῆς νομοθετικῆς λειτουργίας. Ἐκυρώθη τὸ θέμα καὶ συνεπῶς, εἶναι Συνταγματικῶς ἀπαράδεκτος ἡ ἀνακίνησις τοῦ θέματος πρὸς ἐπανεξέτασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 3560.

§71Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὁ κ. εἰσηγητὴς εἶπε μίαν ἀνακρίβειαν· δὲν ἔγινε κατ’ ἄρθρον συζήτησις.

§72Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Διαβάσατε τὰ πρακτικά.

§73Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Δύο εἶναι αἱ ἀπόψεις τὰς ὁποίας θέλω νὰ ὑποστηρίξω διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα. Πρῶτον, ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος προτάσεις νόμων, ὑποβαλλόμεναι ὑπὸ βουλευτῶν κατὰ τὸ πρῶτον τρίμηνον τῆς ἐπαναλήψεως, περὶ τροποποιήσεως, καταργήσεως καὶ ἀκυρώσεως, συλλήβδην ἐκφράζεται τὸ Σύνταγμα, εἰσάγονται κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν. Ἡ σαφής, κατὰ τὴν ἐμὴν ἄποψιν καὶ γραμματικὴ καὶ λογικὴ ἑρμηνεία τῆς διατάξεως ταύτης, εἶναι, ὅτι αἱ οἱαιδήποτε ὑπάρχουσαι προτάσεις εἰσάγονται εἰς μίαν ἑνιαίαν συζήτησιν. Τοῦτο, εἶναι ὄχι μόνον λογικὸν καὶ σύμφωνον καὶ ἔχει αὐτὴν ταύτην τὴν προαγωγὴν τῶν συζητήσεων, ἀλλὰ ἡ παραδοχὴ τῆς ἀντιθέτου ἀπόψεως θὰ ἦγεν εἰς τὸ ἄτοπον, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον, θεωρητικῶς, νὰ λάβωσι χώραν 15 προτάσεις περὶ καταργήσεως ἢ τροποποιήσεως καί, ἐὰν θελήσωμεν νὰ προσθέσωμεν καὶ τὴν ἀκύρωσιν, θὰ ἔχωμεν 3Χ15==45. Τοιαύτη ἐνδεχομένως πρότασις, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν θὰ ἦτο κἂν λογική. Ἐκτὸς τούτου, ἔχω νὰ ὑποστηρίξω καὶ τὴν ἑξῆς ἄποψιν, ὅτι τοιαύτη κατὰ προτίμησιν συζήτησις, ἐπιτρέπεται μόνον προκειμένου περὶ νόμων, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35. Ὅταν ἕνας νόμος ψηφισθῇ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, παύει πλέον τὸ δικαίωμα τῆς κατὰ προτίμησιν εἰσαγωγῆς της. Ἐν προκειμένῳ, ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νόμου, εἶχε ψηφισθῆ μόνον ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35. Ἀλλά, ἀφ’ ἧς ἤχθη καὶ κατὰ οἱονδήποτε τρόπον, εἴτε ὡς πρότασις, εἴτε ὡς πρότασις τροποποιήσεως, ἐκυρώθη ἀπὸ τὴν Βουλήν, εἶναι πλέον νόμος κυρωθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ μὴ ὑπαγόμενος εἰς κατάργησιν ἢ τροποποίησιν, εἶναι νόμος ὁ ὁποῖος θὰ εἰσαχθῇ μόνον κατὰ τὴν οἰκείαν σειράν. Ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, ὀρθῶς παραπονεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι, κακῶς ἀνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἡ ὁποία περιλαμβάνει τὴν εἰσαγωγὴν κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν προτάσεων νόμου, βάσει τοῦ ἄρθρου 35.

§74Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θέλετε νὰ σᾶς διαβάσω τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ψηφοφορίας; Ἴσως, νὰ σᾶς βοηθήσῃ. Ὁ Πρόεδρος, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, κηρύσσει περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν τάδε νόμου. Δηλαδὴ εἰσήχθη πρὸς ψηφοφορίαν καὶ πρὸς ἀπόφασιν ἡ πρότασις περὶ καταργήσεως τοῦ νόμου. Καὶ ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι καὶ ἀπορρίπτεται. Καὶ ἐγείρομαι τότε ἐγὼ καὶ εἶπον: «Παρακαλῶ νὰ διευκρινισθῇ .... (ἀναγινώσκει) ....». Βλέπετε, ὅτι ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰσάγεται δι’ ἰδιαιτέρου νόμου. Καὶ ἀπὸ κάτω ἐγείρεται ὁ κ. Μπουρδάρας καὶ λέγει: «.... (ἀναγινώσκει) ....».

§75Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι ἐναντίον τοῦ ἐπιχειρήματός σας, διότι ὁ κ. Μπουρδάρας δὲν εἶχε, παρὰ νὰ ὑποβάλῃ τὴν πρότασιν νόμου πρὶν νὰ ψηφισθῇ αὐτή. Ἀλλὰ λέγει ὁ Πρόεδρος ὅτι «περαιωθείσης τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων». Συνεπῶς, ἔγινε συζήτησις καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπανδρέου. Συνεπῶς, ἀδίκως παραπονεῖσθε, διότι εἶναι θέμα ποὺ θὰ τὸ ἐξετάσωμεν ἀμέσως εἰς προσεχεῖς συνεδριάσεις. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ καὶ νὰ ἀποφασίσῃ διὰ νὰ κλείσωμεν τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς.

§76Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ἐκάματε μίαν σύγχυσιν μεταξὺ τῶν προτάσεων. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου, εἶναι θέμα τῆς Κυβερνήσεως, πότε θὰ τὴν εἰσαγάγῃ. Αἱ προτάσεις τῶν βουλευτῶν θὰ εἰσαχθοῦν, καὶ ὁ νόμος ὁρίζει. Ἡ εἰδικὴ εἰσαγωγή, κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν, εἶναι μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει νόμος, μὴ ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Βάσει ποίας διατάξεως ἔρχεται κατὰ προτίμησιν; Μετὰ τὴν ἐπιψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς, διὰ τῆς ἀπορρίψεως, εἶναι νόμος, ψηφισθεὶς ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§77Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἁπλῶς, ἀπερρίφθη ἡ πρότασις ἐπιψηφίσεώς του.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, εἶναι τὸ πολυπαθὲς ἄρθρον. Λυποῦμαι, διότι θὰ τονίσω ἄλλην μίαν φορὰν τὴν μεγάλην εὐθύνην ὅλων τῶν πτερύγων καὶ εἰδικώτερον τῶν κ.κ. Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εὐθύνην διὰ τὴν μὴ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 35, εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Πρώτη παραβίασις τοῦ ἄρθρου 35, βαρύνουσα ὅλας τὰς πτέρυγας, ἡ κακὴ σύνθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35. Τὸ ἄρθρον 35 δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἑκάστοτε μεταβολήν. Ἡ μεταβολὴ ἐγένετο ἀπὸ ὅλους. Καὶ ὅταν παραβιάζῃς τὸ Σύνταγμα ἀπὸ μίαν πλευράν, πῶς ὑποστηρίζεις, ἔπειτα, ὅτι, ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, δὲν πρέπει νὰ παραβιασθῇ;

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἐναλλαγὴ τῶν μελῶν.

§80Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Ἡ ἐναλλαγὴ τῶν μελῶν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπεκαλέσθη νομομαθεῖς, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψίν του. Καὶ ἄλλοτε μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, νὰ ὑποστηρίξω καὶ ἐγὼ τὴν ἄποψίν μου, ἐπὶ τῇ βάσει γνωμῶν νομομαθῶν διακεκριμένων, οἱ ὁποῖοι ὑπεστήριξαν, διὰ δημοσιευμάτων των, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 εἶναι Ἐπιτροπὴ μόνιμος, ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, τῶν ὁποίων ἡ σύνθεσις δύναται νὰ μεταβληθῇ, διότι δὲν εἶναι μόνιμοι Ἐπιτροπαί. Καί, ἐν τούτοις, ἡ μονιμότης ἔγινε κουρέλια. Μέχρι σήμερον, οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κυβερνήσεων εἰς κάθε νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον νομίζουν ὅτι ἦτο χρήσιμος ἡ παρουσία τοῦ α ἢ τοῦ β μέλους, λέγουν ἀλλάζω τὴν μίαν ἡμέραν τὸν ἕνα καὶ τὴν ἄλλην ἡμέραν ἐπαναφέρω τὸν ἄλλον. Πρώτη παραβίασις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὡς συνόλου, μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα. Δευτέρα παραβίασις: Τὸ σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 35 λέγει, ὅτι ἡ χρησιμοποίησις τῆς διαδικασίας αὐτῆς γίνεται εἰς ἐντελῶς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις καὶ ἡ ἐντελῶς ἐξαιρετικὴ περίπτωσις ἔγινε ἡ συνήθης περίπτωσις διαδικασίας. Εἶναι πράγματα αὐτά; Εἶναι Σύνταγμα αὐτό; Εἶναι σεβασμὸς ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τοῦ Συντάγματος, ὅταν μᾶς συμφέρῃ νὰ τὸ ἐπικαλούμεθα καὶ ὅταν δὲν μᾶς συμφέρῃ, νὰ τὸ κάμνωμεν κουρέλια; Καὶ κουρέλια τὸ κάμνομεν. Καὶ κουρέλια τὸ ἔκαμεν ἡ πλειοψηφία. Διὰ νὰ μείνῃ ἥσυχῃ, ἀπὸ ἀπόψεως κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, ἀντὶ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν Βουλὴν — καὶ ἐὰν πάρητε τοὺς ἀριθμούς, θὰ ἴδητε, ὅτι διπλάσιος, τριπλάσιος ἀριθμὸς νόμων ἐψηφίσθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Τί πράγματα εἶναι αὐτά; Τώρα, ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων — δῆθεν ἀγορεύων ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ — ζητεῖ αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος καὶ αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία θὰ δοθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Σύνταγμα δὲν ἐπιτρέπει αὐθεντικὴν ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος, παρὰ μόνον συντακτικὴν Βουλήν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βάσει τοῦ ἄρθρου 39 τοῦ Συντάγματος, «ἐὰν βουλευτής τις φρονῇ, ὅτι ἡ ὑπὸ συζήτησιν πρότασις ....(ἀναγινώσκει)..... Συνεπῶς ὑπάρχει ἡ ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ περίπτωσις.

§82Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα! Ἐλέχθη, λοιπόν, πρῶτον, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὅτι τὰ Ν. Δ. τὰ ψηφισθέντα ἀπὸ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ἅπαξ μόνον ἔρχονται πρὸς κρίσιν εἰς τὴν Βουλήν, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Κρίσις εἶναι ἡ συζήτησις, ἐὰν θὰ ἀκυρωθοῦν, ἐὰν θὰ καταργηθοῦν, ἐὰν θὰ τροποποιηθοῦν. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ εὑρίσκει σύμφωνον αὐτὴ ἡ ἄποψις. Τὸ ἄρθρον 35 ὁμιλεῖ περὶ προτάσεων νόμων ἐκ μέρους 15 βουλευτῶν, ἀφορωσῶν εἴτε ἀκύρωσιν, εἴτε κατάργησιν, εἴτε τροποποίησιν τοῦ α ἢ β Ν. Δ. καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ ὀφείλει νὰ γίνῃ ἐντὸς τριμήνου. Εὑρέθησαν 15 βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θέλουν τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἀκύρωσιν, κατάργησιν — ἄλλοι θέλουν τὴν τροποποίησιν— καὶ προλαμβάνουν καὶ ὑποβάλλουν τὴν πρότασίν των. Ἀπαγορεύετε εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦν τὴν κατάργησιν, ἀλλὰ θέλουν μόνον τὴν τροποποίησιν, τοὺς ἀπαγορεύετε, νὰ ὑποβάλλουν ἰδικήν των πρότασιν; Μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὑποστηριζομένην ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀπαγορεύεται. Μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ Συντάγματος δὲν ἀπαγορεύεται. Βεβαίως, ὀρθὴ εἶναι ἡ ἄποψις τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ μου, τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ὀρθὸν θὰ ἦτο, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας, νὰ συλλέγωνται αὐταὶ καὶ νὰ ὑποβάλλωνται συνολικῶς, πρὸς κρίσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸ δὲν ἐγένετο, οὐδεὶς δύναται νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς ἄλλην ὁμάδα 15 βουλευτῶν, νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τῆς α ἢ β διατάξεως. Οὐδεμία ὑποχρέωσις διαγράφεται εἰς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, περὶ ταὐτοχρόνου ὑποβολῆς τῶν διαφόρων ἀντιμαχομένων, ἔστω, προτάσεων, ἀφορωσῶν τὸ α ἢ β Ν. Διάταγμα. Κύριε Πρόεδρε, εἶπον, ὅτι κατ’ οἰκονομίαν λύονται τὰ ζητήματα, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ὄργανον, ἔχον τὰς ἁρμοδιότητας τῆς αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ Συντάγματος. Εἰς τὴν προηγουμένην συζήτησιν, τί ἔγινε; Ἡ συζήτησις ἦτο ἐπὶ προτάσεως νόμου, περὶ καταργήσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται Ν. Δ. Συζήτησις ἐπὶ τροπολογιῶν δὲν ἐγένετο. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, ὑπέβαλε μίαν ἰδέαν, μίαν σύστασιν. Θέλετε νὰ εἴπωμεν τροπολογίαν; Σύμφωνα μὲ τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ἐγώ, τροπολογίαν. Ὑπέβαλε τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἐγένετο μόνον κατ’ οὐσίαν δεκτή. Τὸ περιεχόμενον, δηλαδή, αὐτῆς, ἀνεγνωρίσθη ὡς ὀρθόν, ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων δὲν τὴν ἐδέχθη ὡς τροπολογίαν, διότι δὲν ἐδέχετο συζήτησιν ἐπὶ τροπολογιῶν. Διότι καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, ὡς ἐκπρόσωπος, κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, δηλαδὴ ἡ Κυβερνητικὴ πλειοψηφία, ἐδέχθησαν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προστεθῇ τροπολογία εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ καταργήσεως τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ διατάγματος. Αὐτό, κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην, ἀποτελεῖ τὴν ὁμολογίαν καὶ ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἐκπροσωπουμένης, τότε, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων καὶ ἀπὸ τὴν πλειοψηφίαν τῆς Βουλῆς, ὅτι συζητουμένης προτάσεως νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ Ν. Διατάγματος, δὲν χωροῦν τροπολογίαι. Τούτου δοθέντος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύεται ὑποβολὴ τροπολογίας περὶ καταργήσεως ὡρισμένης διατάξεως. Ὑπεστήριξεν ὁ κ. Γιαννούσης, ὅτι τάχα, ἐγένετο κύρωσις τοῦ Ν. Δ. ὑπὸ τῆς Βουλῆς διὰ τῆς ἀπορρίψεως τῆς προτάσεως, περὶ ἀκυρώσεως. Ἀλλὰ δὲν ἐγένετο κύρωσις, διότι δὲν ἐψηφίσθη νέος νόμος. Τὸ νομοθετικὸν διάταγμα ἦτο νόμος καὶ δὲν περιεβλήθη μὲ οὐδεμίαν ἰσχὺν διὰ τῆς ἀπορρίψεως τῆς προτάσεως τῆς καταργήσεώς του. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἔκαμε παραλληλισμὸν τοῦ ἄρθρου 77 τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927 ποὺ ἔλεγε κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, δύνανται νὰ ἐκδοθοῦν νομοθετικὰ διατάγματα καὶ ἐὰν ἐντὸς τριμήνου δὲν κυρωθοῦν ὑπὸ τῆς Βουλῆς, καταργοῦνται. Ἀλλὰ προκειμένου περὶ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ ἰσχύοντος Συντάγματος δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ὑποχρέωσις. Εἰς ὅλας, κύριοι, τὰς νομικὰς διατάξεις ὑπάρχουν ἀντίθετοι ἑρμηνεῖαι καὶ ἡ λέξις ἄλλωστε νόμιμον ἀντιστρόφως ἀναγινωσκομένη λέγει πάλιν νόμιμον Τὸ σοβαρώτερον εἶναι νὰ συζητήσωμεν τὴν πρότασιν καὶ ἂς κρίνῃ ἡ Βουλὴ περὶ τῆς ἀποδοχῆς της ἢ μή. Ἀρκετὰς εὐθύνας ἔχει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ πολιτικὸς κόσμος ὅλων τῶν παρατάξεων διὰ τὴν ταλαιπωρίαν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος διὰ τῶν ἑκάστοτε μεταβολῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τῆς εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν μὴ ἐξαιρετικῶς ἐπειγουσῶν περιπτώσεων. Καιρὸς εἶναι νὰ σεβασθῶμεν τὸ Σύνταγμα.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Τσουκαλᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§84Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Ὅταν εἰσήχθη εἰς τὴν Βουλὴν ἡ πρότασις νόμου διὰ τὸ νομοθετικὸν διάταγμα, ἡ Κυβέρνησις ὑπεστήριξεν, ὅτι προτάσεις περὶ καταργήσεως νομοθετικῶν διαταγμάτων συζητοῦνται μόνον ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ὄχι περαιτέρω. Δὲν παρεσχέθη ἑπομένως τὸ δικαίωμα συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Τοῦτο ἀντίκειται πρὸς τὸ Σύνταγμα, τὸ ὁποῖον ρητῶς λέγει, ὅτι τὰ νομοσχέδια καὶ αἱ προτάσεις τῶν νόμων ψηφίζονται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Παρὰ τὸ Σύνταγμα, ἑπομένως, δὲν ἐδόθη ἡ εὐκαιρία συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Συνεπῶς ἢ πρέπει νὰ δεχθῶμεν, ὅτι αἱ προτάσεις νόμων θὰ ψηφίζωνται κατ’ ἀρχὴν καὶ κατόπιν θὰ εἰσερχώμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ἢ θὰ ἀχθῶμεν εἰς τὴν ἑρμηνείαν, ὅτι πᾶσα πρότασις θὰ ψηφίζεται μόνον κατ’ ἀρχήν. Ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ συγκεντρώνωνται ὅλαι αἱ προτάσεις διὰ νὰ συζητηθοῦν μαζὶ καὶ τοῦτο θὰ εἶναι καταστρατήγησις τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι προκειμένου περὶ νομοθετικῶν διαταγμάτων ψηφισθέντων ὑπὸ τῆς Βουλῆς, αἱ προτάσεις εἰσάγονται κατ’ ἀπόλυτον προτίμησιν. Ὅπως καὶ ἂν τὸ πάρωμεν εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς καταστρατηγήσεως τοῦ Συντάγματος. Εὑρισκόμεθα πρὸ ἑνὸς ἀδιεξόδου, διότι δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις τοῦ Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Γ. Παπανδρέου, ὅπως αἱ προτάσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν κατάργησιν ἢ τροποποίησιν νομοθετικῶν διαταγμάτων, νὰ ψηφίζωνται ὄχι μόνον κατ’ ἀρχὴν ἀλλὰ καὶ κατ’ ἄρθρον.

§85Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι θεμελιῶδες καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλα τὰ ἐπιχειρήματα καὶ νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ διὰ νὰ μὴ λάβῃ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῶν κοινοβουλευτικῶν μας πραγμάτων. Νομίζω, ὅτι κακῶς διεξάγεται ἡ συζήτησις, χωρὶς νὰ ἐκφωνηθοῦν αἱ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἀναγεγραμμέναι προτάσεις. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι κακῶς ὁ κ. Ὑπουργός, ζητήσας τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, ἔφερεν τὴν συζήτησιν αὐτήν. Τὸ θέμα εἶναι Συνταγματικὸν καὶ ἑπομένως ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ κάμῃ ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος. Ἡ Βουλὴ δύναται νὰ εἴπῃ ἐὰν ἓν θέμα εἶναι Συνταγματικὸν ἢ ὄχι, δὲν δύναται, ὅμως, νὰ κάμῃ ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος. Καὶ τώρα ἔρχομαι ἐπὶ τῆς οὐσίας, ἐπὶ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Τὸ Σύνταγμα εἰς τὸ ἄρθρον 57 καὶ ὁ Κανονισμὸς εἰς τὸ ἄρθρον 54 καθορίζουν τὴν διαδικασίαν τῆς ψηφίσεως προτάσεων νόμων, αἱ ὁποῖαι ὑποβάλλονται ὑπὸ βουλευτῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρεκκλίνωμεν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα ἔχει τὸ δικαίωμα πᾶς βουλευτὴς νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν τροποποιήσεως μερικῆς ἢ ὁλικῆς ἑνὸς νόμου. Τί, ἐν προκειμένῳ συνέβη; Ἐν προκειμένῳ ἔχομεν ἓν νομοθετικὸν διάταγμα τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη, βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τῆς ὑποβολῆς προτάσεως περὶ καταργήσεως ἢ τροποποιήσεως τῶν βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ψηφιζομένων νομοθετικῶν διαταγμάτων ἠθέλησεν ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης νὰ κάμῃ μίαν παραχώρησιν πρὸς τὴν μειοψηφίαν. Διὰ νὰ μὴ γίνεται, ὅμως, καταδυνάστευσις τῆς πλειοψηφίας ὑπὸ τῆς μειοψηφίας καθορίζεται προθεσμία, ἐντὸς τῆς ὁποίας δέον νὰ ὑποβληθοῦν αἱ προτάσεις αὗται. Συνεπῶς δύναται ὁπωσδήποτε, ἐντὸς τῆς προθεσμίας ταύτης μία ὁμὰς ἐκ 15 βουλευτῶν, νὰ ὑποβάλῃ ὁσασδήποτε προτάσεις περὶ καταργήσεως ἢ τροποποιήσεως τῶν βάσει τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ψηφιζομένων Ν. Δ. Διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ χρόνου θὰ εἶναι δυνατόν, ὅπως ἐπρότεινε ὁ Ἀρχηγός μου κ. Παπανδρέου, νὰ συγκεντρώνωνται ὅλαι αἱ προτάσεις καὶ νὰ συζητοῦνται εἰς τὸ τέλος τοῦ τριμήνου. Ἐὰν δεχθῶμεν τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παραβιάζομεν θεμελιώδη διάταξιν τοῦ Συντάγματος. Δι’ αὐτὸ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν.

§86Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀνάλυσις τῆς ἐννοίας τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἀντίστοιχον διάταξιν τοῦ Συντάγματος τοῦ 1927, βοηθεῖ σπουδαίως εἰς τὴν συναγωγὴν τοῦ ὀρθοῦ συμπεράσματος ἐπὶ τοῦ ἀνακύψαντος ζητήματος. Ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι αἱ προτάσεις τοῦ ἄρθρου 35, δὲν διαφέρουν ἀπὸ τὰς συνήθεις προτάσεις νόμων τὰς ὑποβαλλομένας ὑπὸ τῶν βουλευτῶν, εἰμὴ μόνον ὑπὸ ἔννοιαν δικονομικήν, διότι αἱ πρῶται εἰσάγονται κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα. Κατ’ ἀκολουθίαν, ὅπως, ὅταν ὑποβληθῇ μία συνήθης πρότασις νόμου καὶ ἀπορριφθῇ αὕτη, δὲν ἀπαγορεύεται ἡ ὑποβολὴ μεταγενεστέρως ἑτέρας προτάσεως περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἰδίου νόμου, κατὰ τὸν αὐτὸν ἢ μᾶλλον κατὰ μείζονα λόγον, δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπορριφθείσης προτάσεως τοῦ ἄρθρου 35 περὶ καταργήσεως νομοθετικοῦ διατάγματος νὰ εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ συζήτησις ἑτέρας προτάσεως, ἐμπροθέσμως ὑποβληθείσης, περὶ τροποποιήσεως τοῦ αὐτοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος. Οὔτε εἶναι νοητὸν εἰς τὴν τοιαύτην πρότασιν νὰ μὴ ἐξασφαλίζεται ἡ προτεραιότης τοῦ ἄρθρου 35, διότι τοιαύτη διάκρισις οὐδαμόθεν προκύπτει. Ὑπεστήριξεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ὅτι, ἐὰν ἀπορριφθῇ ἡ ἀρχὴ μιᾶς προτάσεως τοῦ ἄρθρου 35 περὶ καταργήσεως Ν. Διατάγματος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκολουθήσῃ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Αὐτὸ εἶναι ἐσφαλμένον καὶ ἀντιθέτως ἂν ἡ ἀρχὴ μιᾶς τοιαύτης προτάσεως γίνῃ δεκτή, τότε δὲν νοεῖται συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων. Τέλος ἐὰν ἐπεκράτει ἡ ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δηλαδή, ἀπορριφθείσης προτάσεως τοῦ ἄρθρου 35 περὶ καταργήσεως νομοθετικοῦ διατάγματος, δὲν εἰσάγονται πρὸς συζήτησιν αἱ ἐκ τῶν ὑστέρων, πλὴν ἐμπροθέσμως κατατεθεῖσαι προτάσεις περὶ τροποποιήσεως τοῦ αὐτοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος, τότε θὰ κατελήγομεν εἰς τὴν ἔμμεσον κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἐφ’ ὅσον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀπεστερεῖτο ἀπὸ τοὺς βουλευτὰς νὰ διασκεφθῶσιν, νὰ ἐρευνήσωσι καὶ νὰ συγκεντρώσωσι τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα ἐντὸς τῆς τριμήνου προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ ὑποβάλωσιν τὴν πρότασιν τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ)τος, ἡ δὲ τρίμηνος προθεσμία τοῦ Συντάγματος θὰ εἶχεν ἐνδεχομένως περισταλῆ εἰς πολὺ μικροτέραν, ὡς λ.χ. θὰ συνέβαινεν εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ πρότασις τῶν βουλευτῶν περὶ καταργήσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος θ’ ἀπερρίπτετο ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὴν 15ην ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς νέας συνόδου. Αὐτὸ θὰ ἀπετέλει κατάφωρον παραβίασιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον. Ἡ ὑποστηριζομένη παρ’ ἡμῶν ἄποψις δὲν ἔχει ἀντιπολιτευτικὴν χροιάν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον κατὰ τὴν προβαλοῦσαν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ Ν. Δ)τος τὴν ἰδίαν ἀκριβῶς γνώμην διετύπωσεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος (ἀναγινώσκει περικοπὴν ἐκ τῶν πρακτικῶν τῆς 19.12.1956 σελ. 8–9).

§87Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριοι βουλευταί, ὡς πρὸς τὰ λεχθέντα περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας τοῦ Συντάγματος συμφωνῶ, ὅτι ἡ Βουλὴ δὲν δύναται νὰ κάμῃ τοιαύτην ἑρμηνείαν τοῦ Συντάγματος. Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐνόμισεν, ὅτι ἠδύνατο νὰ ἑρμηνεύσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ Σύνταγμα καὶ νὰ ἀναγράψῃ τὰς προτάσεις εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Ὡς πρὸς τὸ ὑποστηριχθὲν ὅτι, ἡ ὑποβολὴ τῶν προτάσεων πρὸς κατάργησιν ἢ τροποποίησιν τῶν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ψηφιζομένων νομοθετικῶν διαταγμάτων, ὅτι τοῦτο εἶναι μία παραχώρησις πρὸς τὴν μειοψηφίαν, δὲν εἶναι ὀρθόν. Κατὰ τὰς συζητήσεις εἰς τὴν Συνταγματικὴν Ἐπιτροπήν, ἐθεωρήθη τότε παρακεκινδυνευμένον νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ ψηφίσῃ νόμους ἴσης δυνάμεως μὲ τοὺς ὑπὸ τῆς Βουλῆς ψηφιζομένους. Δι’ αὐτὸ τὰ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 ψηφιζόμενα νομοθετικὰ διατάγματα, ψηφίζονται ὑπὸ διαλυτικὴν αἵρεσιν. Τοῦτο δὲν εἶναι παραχώρησις πρὸς τὴν μειοψηφίαν, ἀλλὰ ἐτέθη μήπως δὲν δέχεται ἡ ὁλομέλεια τῆς Βουλῆς τὰ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 ψηφισθέντα νομοθετικὰ διατάγματα. Αὐτὸς εἶναι ὁ δικαιολογητικὸς λόγος. Τὸ δεύτερον τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἶναι τὸ ἑξῆς. Δὲν πρέπει νὰ ξεχνῶμεν ὅτι καὶ εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς ἀναγράφεται εἰς τὸ ἄρθρον 40 ὅτι πρότασις νόμου ἡ ὁποία εἰσήχθη καὶ ἀπερρίφθη δὲν δύναται νὰ ἐπανεισαχθῇ πρὸς συζήτησιν εἰς τὴν αὐτὴν σύνοδον. Συνεπῶς ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρότασις νόμου περὶ καταργήσεως τοῦ Ν.Δ. Ἐγένετο δὲ καὶ πρότασις περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. ἡ ὁποία καὶ ἐγένετο δεκτή. Δὲν δύναται νὰ ἔλθῃ ἄλλη πρότασις εἰς τὴν αὐτὴν Σύνοδον ἡ ὁποία νὰ ὁμιλῇ περὶ ἄλλου ἄρθρου. Οἱ κύριοι βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος ἔπρεπε νὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ δικαιώματός των κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν.Δ. ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ ἑρμηνεία τῆς Συνταγματικῆς Διατάξεως.

§88Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ἐκτάκτου σπουδαιότητος, καὶ νομίζω ὅτι, ἀσχέτως πρὸς τὰς προτάσεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν σύνθεσιν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, ὀρθῶς ἐξητάσθη ἀπὸ μεγάλης περιωπῆς ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, διότι ἀναφέρεται εἰς τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς. Ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὅτι οἱ περισσότεροι νόμοι γίνονται, ἀτυχῶς, διὰ τῆς μεθόδου τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, αὐτὸ τὸ πρόβλημα πρέπει νὰ διευκρινισθῇ, διότι θὰ τὸ εὑρίσκωμεν μπροστά μας εἰς πᾶσαν περίπτωσιν εἰς τὸ μέλλον. Κύριοι βουλευταί, τὸ Σύνταγμα θεωρεῖ τὴν ψήφισιν νομοθετικῶν διαταγμάτων κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος ὡς λύσιν ἀνάγκης καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἀνώμαλον, διότι δὲν ὑπάρχουν ἐγγυήσεις τῆς δημοσιότητος καὶ δὲν ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ σύνολον τῶν βουλευτῶν νὰ ἐκφέρουν τὰς ἀπόψεις των ἐπὶ τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παρέχεται διὰ τοῦ ἄρθρου 35 ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐπιληφθῇ διὰ τῆς προτάσεως τῶν βουλευτῶν, τοῦ ἰδίου θέματος. Οἱ συντάκται τοῦ ἄρθρου 35 εἶχον ὑπ’ ὄψιν των τὸ δικαίωμα τῶν βουλευτῶν νὰ κάμουν προτάσεις νόμων ἔχει οὐσιαστικῶς καταργηθῇ, διότι κατὰ τὴν 10ετίαν ποὺ ἐγὼ τοὐλάχιστον εὑρίσκομαι εἰς τὴν Βουλὴν δὲν γνωρίζω νὰ ἔχῃ ἔλθῃ ποτὲ πρότασις νόμου ἡ ὁποία νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν καὶ νὰ συζητηθῇ ἢ ἂν ἦλθε θὰ ἦλθε μία μόνον ἐκ τύχης. Συνεπῶς ἡ ἐγγύησις τὴν ὁποίαν παρέχει τὸ Σύνταγμα ὑπὲρ τῆς ἁρμοδιότητος τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος εἶναι ἡ ἐγγραφή, κατὰ προτίμησιν τῶν προτάσεων τῶν βουλευτῶν ἐὰν γίνωνται ἐντὸς τριμήνου. Τώρα τί εἶναι δυνατὸν νὰ περιέχουν αὐταί. Εἶναι δυνατὸν νὰ περιέχουν κατάργησιν τοῦ νόμου. Εἶναι δυνατὸν νὰ περιέχουν ἀκύρωσιν τοῦ νόμου ἀφ’ ἧς ἴσχυσεν. Εἶναι δυνατὸν νὰ περιέχουν κατάργησιν ἀπὸ τοῦδε καὶ εἶναι δυνατὸν ἐπίσης αἱ προτάσεις νὰ ἀναφέρωνται εἰς τροποποίησιν ὡρισμένων διατάξεων τοῦ νόμου. Θὰ χρησιμοποιήσω ἕνα ἐπιχείρημα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Δημοσίων Ἔργων τὸ ὁποῖον θὰ καταλήξῃ ἐναντίον τῆς ἀπόψεως τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος ὑπεστήριξεν. Ἐπειδὴ τὸ Σύνταγμα ἐνδιαφέρεται νὰ ἀκούεται ἡ γνώμη τῆς Ὁλομελείας ἔδωσε εἰς τοὺς 15 βουλευτὰς τὸ δικαίωμα νὰ ἐγγράφουν τὰς προτάσεις των κατὰ προτεραιότητα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι οἱ νόμοι αὐτοὶ εἶναι ὑπὸ αἵρεσιν. Εἶναι πλήρεις νόμοι. Τὸ μόνον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον ἔχουν οἱ βουλευταὶ εἶναι νὰ συζητήσουν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας καὶ μὲ τὰς ἐγγυήσεις τῆς δημοσιότητος τὰς προτάσεις νόμων, περὶ καταργήσεως, τροποποιήσεως ἢ ἀκυρώσεως τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐκύρωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε νὰ περιορίσῃ τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν 15 βουλευτῶν νὰ φέρουν Ν. Διατάγματα ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας θὰ ἔκαμε ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε σεῖς. Θὰ ἔβαζε 15 βουλευτὰς τῆς πλειοψηφίας νὰ καταθέσουν πρότασιν περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν.Δ. ἐν τῷ συνόλῳ τὴν ὁποίαν θὰ ἀπέρριπτεν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς καὶ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν αἱ μερικαὶ προτάσεις περὶ τροποποιήσεως συγκεκριμένων ἄρθρων τοῦ Ν. Δ. Καὶ ἔτσι αἱ προτάσεις τῶν βουλευτῶν θὰ ἔμενον προτάσεις ὡς ἔμενον εἰς τὸ ἀρχεῖον τῆς Βουλῆς. Φρονῶ ὅτι εἶναι συμφωνοτέρα πρὸς τὸ Σύνταγμα ἡ ἑρμηνεία ὅτι πᾶσα πρότασις νόμου ἀφορῶσα τροποποίησιν, κατάργησιν ἢ ἀκύρωσιν Ν. Διατάγματος, ἐφ’ ὅσον καὶ μόνον εἰσάγεται ἐντὸς τῆς προθεσμίας τὴν ὁποίαν καθορίζει τὸ Σύνταγμα διὰ τὰ νομοθετικὰ διατάγματα τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, αὐτὴ ἡ πρότασις ἀπολαύει κατ’ ἀνάγκην τοῦ προνομίου τῆς ἐγγραφῆς κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα, ἔστω καὶ ἂν ἔχῃ μεσολαβήσει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἀπέρριψε μίαν πρότασιν περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος ἐν τῷ συνόλῳ του. Διότι ἐὰν δὲν δεχθῶμεν ὡς κανόνα τοῦτο, εἶναι ἀδύνατος ἡ εἰσαγωγὴ ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος τῶν ἐν λόγῳ προτάσεων.

§89Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν πρόκειται πράγματι περὶ αὐθεντικῆς ἑρμηνείας. Πρόκειται περὶ μιᾶς λύσεως, ἡ ὁποία, πιθανώτατα, θὰ δημιουργήσῃ προηγούμενον. Ἐζήτησα τὸν λόγον μόνον διὰ τὸ γενικὸν θέμα, διότι, ἂν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἡ τελικὴ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 35 ὀφείλεται κυρίως εἰς ἐμέ. Ἠθελήσαμεν τότε νὰ συνδυάσωμεν δύο πράγματα. Τὸ ἓν ἦτο ἡ εὐχέρεια τῆς Βουλῆς νὰ ἐπιλαμβάνεται ἀμέσως καὶ κατὰ προτίμησιν τῶν νομοθετικῶν διαταγμάτων, τὰ ὁποῖα ψηφίζονται κατὰ τρόπον κάπως ἀνώμαλον ἢ πάντως ἀντίθετον ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξον τρόπον. Τὸ δεύτερον ζήτημα ἦτο ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ ἔχωμεν ἐν τῷ μεταξὺ νομοθετικὴν ἀβεβαιότητα. Πρὸς συνδυασμὸν τῶν δύο αὐτῶν ἀπόψεων ἢ μᾶλλον διὰ νὰ ἔχωμεν ἀμφοτέρων τὰ πλεονεκτήματα, ἐθεσπίσθη ὅτι τὸ πρῶτον δὲν τελοῦν ὑπὸ αἵρεσιν τὰ νομοθετικὰ διατάγματα καὶ δεύτερον ὅτι ἡ Βουλὴ δύναται εὐχερῶς καὶ ἀμέσως νὰ ἐπιληφθῇ αὐτῶν, ἔστω καὶ ἂν δὲν τὸ ἐπιθυμῇ ἡ πλειοψηφία, ἡ ὁποία κατὰ κανόνα καθορίζει τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Ἀπὸ τὴν σκέψιν μας, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, διέφυγεν νὰ λύσωμεν τὸ θέμα τῶν διαδοχικῶν προτάσεων. Ὅταν συνεζητοῦμεν, εἴχομεν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐφ’ ἅπαξ θὰ γίνεται ἡ συζήτησις αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν εἴχομεν ποσῶς τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐφ’ ἅπαξ θὰ γίνεται ἡ συζήτησις μόνον ὡς πρὸς τὴν κατάργησιν ἢ μόνον ὡς πρὸς τὴν ἀκύρωσιν ἢ μόνον ὡς πρὸς τὴν τροποποίησιν. Ἡ σκέψις τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν ἦτο, ὅτι θὰ δύνανται νὰ ἐπανέλθουν τὰ νομοθετικὰ διατάγματα καὶ ἀφ’ ἧς ἐπανέλθουν, θὰ κρίνωνται ἐν τῷ συνόλῳ των. Σήμερον, ὡς ἔχουν τὰ πράγματα, δύο λύσεις ἐν τῇ πράξει εἶναι δυναταί, χωρὶς καμμία νὰ προκύπτῃ ἀπολύτως ἐκ τοῦ κειμένου τοῦ ἄρθρου 35. Ἐρχομένης οἱασδήποτε προτάσεως νὰ συζητῆται τὸ ὅλον. Θὰ ἦτο μόνον νοητὴ ἡ ἀκόλουθος διάκρισις, ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀκύρωσις, νὰ δύναται νὰ συζητηθῇ, εἴτε ἡ ἀκύρωσις εἴτε ἡ κατάργησις εἴτε ἡ τροποποίησις καὶ τέλος ἐὰν ἔλθῃ ἡ τροποποίησις, νὰ δύναται νὰ συζητηθῇ μόνον ἡ τροποποίησις, δηλ. νὰ συζητῆται μόνον τὸ ἀντικείμενον τῆς προτάσεως καὶ ὅ,τι εἶναι ἔλασσον αὐτῆς. Οὕτως θὰ παρείχετο ἡ εὐχέρεια νὰ συζητηθῇ ἐν τῷ συνόλῳ τὸ Ν.Δ. μὲ αὐτὴν τὴν διαβάθμισιν. Ἄλλως θὰ πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν διαδοχικὴν συζήτησιν. Προτιμῶ ἀπολύτως τὴν πρώτην περίπτωσιν, διότι κατὰ προτίμησιν συζήτησις τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου ἐπανειλημμένως θὰ κατέληγεν εἰς κάτι τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἐσκέφθη ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης, πρακτικῶς δὲ θὰ ἦτο ἄτοπος ἀπεραντολογία καὶ παλιλλογία, ἡ ὁποία θὰ ἔβλαπτε τὸ κῦρος τοῦ κοινοβουλίου.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἶπεν ὁ φίλος κ. Γιαννούσης, ὅτι ἀφ’ ἧς κατ’ ἀρχὴν ἀπερρίφθη ἡ πρότασις καταργήσεως κατ’ ἀρχὴν ἐνεκρίθη, ἔγινε νόμος τὸ Ν. Διάταγμα, καὶ ἑπομένως θὰ ἰσχύσουν οἱ γενικοὶ κανόνες τῆς τροποποιήσεως τῶν νόμων. Θὰ ἦτο τοῦτο ἀκριβές, ἐὰν τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, ἔκαμνε λόγον περὶ καταργήσεως. Ἀλλὰ ἂν ὑπάρχουν βουλευταί, οἱ ὁποῖοι δέχωνται τὴν ἀρχὴν τοῦ Ν. Διατάγματος, θέλουν ὅμως τροποποιήσεις κατὰ τὴν ἑρμηνείαν ἡ ὁποία ἐδόθη, αὐτοὶ ἀποκλείονται νὰ ἀσκήσουν τὸ δικαίωμα τῆς τροποποιήσεως. Καὶ ὅμως προβλέπει τὸ Σύνταγμα τὴν περίπτωσιν τῶν τροπολογιῶν. Διὰ τοῦτο ὁρίζει ὡς συμπέρασμα τῆς συζητήσεως, δὲν πρόκειται βεβαίως νὰ ὑπάρξῃ αὐθεντικὴ ἑρμηνεία, ἀλλὰ μία σύμπτωσις ἀπόψεων, ἡ ὁποία μεταβάλλεται εἰς κοινὴν συνείδησιν τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος καὶ ἡ ὁποία χωρὶς νὰ εἶναι αὐθεντικὴ ἑρμηνεία ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ὁδηγὸς τῆς περαιτέρω τακτικῆς, νομίζω ὅτι ὅταν ἔρχεται θέμα εἴτε τροποποιήσεως εἴτε ἀκυρώσεως, εἴτε καταργήσεως Ν.Δ., ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ φέρῃ πρὸς συζήτησιν καὶ τὸ θέμα τῆς ἀκυρώσεως καὶ τὸ θέμα τῆς καταργήσεως καὶ τὸ θέμα τῶν τροποποιήσεων. Τότε τὸ Ν.Δ. ἔχει καταστῆ νόμος. Καὶ θὰ ἰσχύουν ἐν συνεχείᾳ οἱ γενικοὶ κανόνες. Νομίζω, ὅτι μὲ τοιαύτην ἑρμηνείαν μένομεν ὅλοι σύμφωνοι εἰς τὸ θέμα τῆς ἀρχῆς.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Καλλίας, κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν ἐτοποθέτησε τὸ θέμα μὲ τὸν ὀρθότερον τρόπον ἀπὸ συνταγματικῆς πλευρᾶς. Ἐπιβεβαιώνω τὴν ἰδικήν του ἀντίληψιν, διότι καὶ ἐγὼ ὑπῆρξα μέλος τῆς συνταγματικῆς Ἐπιτροπῆς. Εἰς τὴν συνείδησιν ἐμοῦ ὑπῆρχεν ἡ σκέψις τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅτι τὰ νομοθετήματα θὰ ἐπανήρχοντο εἰς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ ἐπανασυζητηθοῦν ἐξ ἀρχῆς. Ἅπαξ τοῦτο δὲν ἐγένετο καὶ ἁπλούστατα ἀπερρίφθη μόνον ἡ συγκεκριμένη πρότασις καταργήσεως, ὡς συνάγεται ἀπὸ τὰ πρακτικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ δευτέρα γνώμη περὶ τοῦ ὅτι πρότασις τροποποιήσεως, ἐμπροθέσμως ὑποβληθεῖσα ὑποχρεωτικῶς προτάσσεται καὶ συζητεῖται. Καὶ νομίζω, ὅτι εἰς αὐτὸ πρέπει νὰ καταλήξωμεν. Εἰς τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἀπομένουν δύο δρόμοι διὰ νὰ μὴ γίνουν πολλαὶ συζητήσεις. Ἢ νὰ ἐπαναφέρῃ τὸ σύνολον τοῦ νόμου πρὸς συζήτησιν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι καλύτερον ἢ νὰ ἀναμείνουν νὰ ἐξαντληθῇ τὸ τρίμηνον ὥστε νὰ συζητήσουν ὅσας τυχὸν προτάσεις συγκεντρωθοῦν συγκεντρωτικῶς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον σήμερον ἔχομεν δεδομένον γεγονὸς ὅτι ἀπερρίφθη ἡ πρότασις καταργήσεως, οὐδεὶς δύναται νὰ στερήσῃ τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν πρότασιν, τοῦ δικαιώματος νὰ ζητήσουν πρόταξιν τροποποιήσεως.

§92Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Δημοσίων Ἔργων νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ἐπὶ τῶν ἀπόψεών του. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν εἶχον ἀναμιχθῆ εἰς τὴν τότε συζήτησιν καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν μὲ ἐνδιαφέρουν τὰ τότε λεχθέντα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ εἴπω σήμερον εἶναι ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων θελήσῃ νὰ ἄρῃ τὰς ἀντιρρήσεις του τότε ἡ συζήτησις θὰ τερματισθῇ.

§93Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων). Ὄχι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν τὸ δέχομαι αὐτό. Διατὶ νὰ ταλαιπωρῆται ἡ Βουλὴ καὶ πάλιν;

§94Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων δὲν πρέπει νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψίν του, ἐκ φόβου ὅπως εἶπε μήπως ταλαιπωρηθῇ ἡ Βουλὴ ἐκ νέου. Δὲν ἔλαβον μέρος εἰς τὴν συζήτησιν τῆς συμβάσεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τοῦ θέματος, πρέπει νὰ γίνῃ σεβαστὴ ἡ καθιερουμένη ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ἀρχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει δικαίωμα τῶν βουλευτῶν νὰ ζητήσουν τὴν κατὰ προτίμησιν συζήτησιν προτάσεων τῶν ὑποβαλλομένων ἐμπροθέσμως, ἐχουσῶν ὡς ἀντικείμενον ὄχι μόνον τὴν κατάργησιν ἢ ἀκύρωσιν, ἀλλὰ καὶ τὴν τροποποίησιν Ν.Δ. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπερρίφθη ἡ πρότασις αἰτουμένη τὴν κατάργησιν Ν.Δ. δὲν δύναται κατ’ οὐδένα λόγον νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἀποκλείει τὴν συζήτησιν προτάσεων σκοπουσῶν τροποποίησιν τοῦ αὐτοῦ Ν.Δ. ἐφ’ ὅσον ἐννοεῖται αὗται ὑπεβλήθησαν ἐμπροθέσμως. Παρακαλῶ συνεπῶς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψιν ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Καὶ ἀποκρούεται, ὡς ἐλπίζω, ἀπὸ ὅλας τὰς πλευρὰς τῆς Βουλῆς.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν. Κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἡ ἑξῆς πρότασις: Πρὸς τὸν κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς: Παρακαλοῦμεν ὅπως γίνῃ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τοῦ τεθέντος ζητήματος τῆς συνταγματικότητος

τῶν ὑποβληθεισῶν προτάσεων τροποποιήσεως ἄρθρων τοῦ

Ν. Δ. 3560.

Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Γ. Μπουρδάρας, Μ. Γαληνός, Ι. Τούμπας, Σ. Ἀλλαμανῆς, Π. Τζαννετάκης, Γ. Γρηγορίου, Ε. Ἀρβανιτάκης, Σ. Νικολαΐδης, Χ. Ἀβραμίδης, Ν. Μπακόπουλος, Κ. Μητσοτάκης, Ε. Κοθρῆς, Α. Αὐγερινός, Α. Βαχλιώτης, Μ. Τοσουνίδης, Μ. Στεφανίδης, Β. Πανούσης. Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς Πιερίας κ. Κ. Παπαγεωργίου, ἀπηύθυνεν ἐπιστολήν, τῆς ὁποίας θὰ λάβητε γνῶσιν ἐκ τῶν πρακτικῶν καὶ ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ δημιουργηθὲν ἐπεισόδιον μεταξὺ τούτου καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος κ. Καρτάλη. (Καταχωρεῖται ἡ ἐν λόγῳ ἐπιστολή, ἔχουσα οὕτω): Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ γνωστοῦ θέματος τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, λόγῳ ἀπροσδοκήτου ἀπουσίας τοῦ ἰδίου κ. Καρτάλη ἐκ τῆς συνεδριάσεως. Ἡ ἀπουσία τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ, ἔστω καὶ ἠθελημένη, δὲν μοῦ ἐπέτρεψε νὰ συμπληρώσω ὅσα ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἔδει νὰ ἀκουσθῶσι κατ’ αὐτοῦ. Καὶ κατὰ πρῶτον, διαγράφεται ἀχαρακτήριστος καὶ Κοινοβουλευτικῶς ἀνοίκειος ἡ προσπάθεια αὐτοῦ ὅπως μετατοπίσῃ τὰς κατ’ αὐτοῦ αἰτιάσεις μου διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς κοινοτέρας συκοφαντίας. Οὕτω, ἰσχυρίσθη ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τοῦ Ἐργαζομένου Λαοῦ, ὅτι δῆθεν ἀπεδόθη εἰς βάρος μου παράβασις ποινικὴ τῆς ὁποίας ἀπηλλάγην, λόγῳ ἐμπράκτου μετανοίας. Ὁ συκοφαντικὸς οὗτος ἰσχυρισμὸς διαψεύδεται ἐκ τοῦ περιεχομένου αὐτῆς ταύτης τῆς ὑπ’ ἀριθ. 309) 1950 ἀποφάσεως τοῦ Στρατοδικείου Θεσσαλονίκης, ἐκ τοῦ κειμένου τῆς ὁποίας προκύπτει, ὅτι, τῆς χαλκευθείσης, τότε, εἰς βάρος μου συκοφαντίας οὐχὶ ἁπλῶς ἀπηλλάγην, ἀλλ’ ἐκηρύχθην παμψηφεὶ ἀθῶος. Ἡ παρουσία, ὅμως, τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ ἐπεβάλλετο κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὄχι μόνον διὰ νὰ λογοδοτήσῃ διὰ τὴν ταπεινὴν εἰς βάρος μου συκοφαντίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀκούσῃ ὅσα θὰ εἶχον νὰ ἀπευθύνω κατ’ αὐτοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὰ λεχθέντα ὑπ’ ἐμοῦ κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14ης τρέχοντος μηνός. Ἡ χρησιμοποίησις κατ’ ἐξοχὴν Βρεταννικῶν ἐπιχειρημάτων ἐκ μέρους τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν συζητήσεων ἐπὶ τοῦ Ἐθνικοῦ θέματος τῆς Κύπρου, ἐν συνδυασμῷ πρὸς παλαιοτέρους αὐτοῦ δεσμοὺς μὲ Ἀγγλικὰς Ὑπηρεσίας, ἐπέβαλλε τὴν ἀπὸ μέρους τοῦ ἰδίου κατηγορηματικὴν διάψευσιν τῶν εἰς βάρος του, ἔστω καὶ ἀδικαιολογήτως φημολογουμένων ὑπονοιῶν. Τὴν διάψευσιν ταύτην ἐπεζήτησα νὰ προκαλέσω κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς 14ης Μαρτίου 1957, ἀντ’ αὐτῆς, ὅμως, ἐδέχθην ὑβριστικὴν ἐπίθεσιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ, διὰ νὰ κατασυκοφαντηθῶ ἐν συνεχείᾳ εὐτελῶς παρ’ αὐτοῦ. Ἀπήντησα ἤδη ἐπὶ τῆς συκοφαντίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συκοφαντικὴν διάθεσιν τοῦ κ. Καρτάλη, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν ἐξανίσταμαι. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὰς περὶ συνειδήσεως καὶ συνεπείας τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ ἀντιλήψεις ἀπὸ πρόσφατον τῆς Βουλῆς συνεδρίασιν, καθ’ ἣν αὐτοφώρως διεπιστώθη ἐκτεταμένη εἰς βάρος του φοροκλοπὴ πρὸς ἀποκάθαρσιν τῆς ὁποίας, οὔτε τὴν στοιχειωδεστέραν πολιτικὴν εὐθιξίαν εἶχεν, ὅπως ἐπιζητήσῃ τὴν σύστασιν ἐξεταστικῆς ἐπὶ τῶν πραγμάτων Ἐπιτροπῆς. Ἔχω, ἐπίσης, ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι ὁ αὐτὸς κ. Ἀρχηγὸς διαθέτων, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς ἡμεδαπῶν καὶ ξένων Ἐφοριῶν περιουσίαν ἑκατομμυρίων δολλαρίων καὶ ὑποσχόμενος νὰ διαθέσῃ μέρος αὐτῆς διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς δεινῶς δοκιμασθείσης ἐκλογικῆς του περιφερείας, ὄχι μόνον οὐδὲ ὀβολὸν διέθεσε πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον, ἀλλὰ καὶ μέχρι δραχμῆς εἰσέπραξε τοὺς ἰδίους του μισθοὺς ὡς Δήμαρχος Βόλου, κατὰ τὴν πρώτην περίοδον τῶν καταστρεπτικῶν σεισμῶν. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προστεθῶσι καὶ ἄλλα προσόντα πολιτικῆς εὐθιξίας καὶ συνεπείας τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἡ χθεσινή του, ὅμως, φυγομαχία καθιστᾷ περιττὴν πᾶσαν περαιτέρω συζήτησιν. Πρὸς τούτοις

Διατελῶ μετὰ πάσης τιμῆς

Κ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

Βουλευτὴς Πιερίας Λύεται ἡ συνεδρίασις, ἐλλείψει ἀπαρτίας, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.)