1957.02.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 51η

ΤΕΤΑΡΤΗ 20 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ἀναβάλλεται, προσωρινῶς, ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Ἐθν. Συνελεύσεως τῆς Τσεχοσλοβακικῆς Δημοκρατίας, ἔλαβον τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα: «Α. Ε. τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κωνσταντῖνον Ροδόπουλον Ἀθήνας Ἐξοχώτατε, γνωρίζων ὑμῖν λῆψιν ὑμετέρου τηλεγραφήματος, παρακαλῶ ὑμᾶς νὰ δεχθῆτε τὴν διαβεβαίωσιν τῆς συμπαθείας τοῦ Τσεχοσλοβακικοῦ Λαοῦ, διὰ τὸν ἀγῶνα, ὃν διεξάγει ὁ Κυπριακὸς Λαὸς ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας του. Πρόεδρος τῆς Ἐθνικῆς Συνελεύσεως τῆς Τσεχοσλοβακικῆς Δημοκρατίας». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου, (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει α) σχέδια νόμων: 1) «Περὶ ρυθμίσεως καὶ ἐποπτείας τῶν Ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Δικαιοσύνης καὶ περὶ συγκροτήσεως Ἐπιτροπῆς πρὸς κωδικοποίησιν τῆς περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν νομοθεσίας» καὶ 2) «Περὶ ἐπεκτάσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Νομ. Διατάγματος 3379) 1955 «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» ἐπὶ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀναμορφωτικῶν καταστημάτων ἀνηλίκων» καὶ β) Τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ συμβολαιογράφων καὶ ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Ἡ κ. Λίνα Π. Τσαλδάρη (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς νομοθεσίας «περὶ Πρεβαντορίων καὶ Παιδικῶν Ἐξοχῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης, Ε. Κεφαλογιάννης, Ι. Σπηλιόπουλος, Π. Λιαροῦτσος, Ι. Κουτσοβράκης, Α. Αὐγερινός, Α. Κοκκέβης, Ε. Πέτσος καὶ Γ. Μεταξᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 22 τοῦ Α. Ν. 1342) 1949 «περὶ προστασίας καὶ ἀποκαταστάσεως ἀναπήρων ὁπλιτῶν καὶ θυμάτων πολέμου». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Καλαντζῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων περὶ Τ.Λ.Ο. Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592) 53 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592) 53 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἀναστασᾶτος, Α. Μίχας, Α. Παυλόπουλος, Η. Παπαηλιοῦ καὶ Λ. Δερτιλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τεχνικοῦ μισθολογίου τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Τεχνικῶν Κλάδων τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Μακρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τεχνικοῦ μισθολογίου τοῦ προσωπικοῦ τῶν Τεχνικῶν Κλάδων τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δερδεμέζης, Δ. Θανόπουλος, Σ. Ἀλιπράντης, Α. Καλαντζάκος, Ι. Νικολίτσας καὶ Γ. Κατσαφάδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Δημ. Λαντζούνης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Μιχ. Μυριδάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Α. Κοκκέβης, Κ. Ἀποσκίτης, Κ. Καλκάνης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Β. Κρῖκος, Α. Λιάκος, Β. Παγούσης, Μ. Καροῦσος καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Ἀλιπράντης καὶ Ι. Κοντοβράκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ν. «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Θ. Μπάρμπας, καὶ Ν. Βαρβιτσιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Χ. Ψαρρός, Λ. Λαδᾶς, Γ. Κλῆς, Ν. Σπέντζας καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Πανούσης καὶ Χ. Παπασταύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Δερδεμέζης, Ι. Λαμπρόπουλος, Γ. Κακαγιάννης, Δ. Θανόπουλος, Σ. Ἀλιπράντης καὶ Γ. Κατσαφάδος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 9.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς Καστορίας – Φλωρίνης κ. Α. Λιάκος καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν Μελανθίου, οἵτινες φυλακισθέντες διὰ καθυστέρησιν ὀφειλῶν των ἐξ ἐφοδίων, ζητοῦν ταχεῖαν αὐτῶν ἀποφυλάκισιν καὶ ἀναστολὴν χρεῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ν. Κιτσίκης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Τεχνικῶν ὑπαλλήλων Βʹ Κατηγορίας τῶν Ὑπουργείων 1) Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας καὶ 2) Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, ζητούντων ὅπως συμπεριληφθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸ «νεοπαγὲς εἰδικὸν ἐπίδομα» τῶν διπλωματούχων μηχανικῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν τοῦ Ε. Μ. Πολυτεχνείου. Ὁ βουλευτὴς Καστορίας – Φλωρίνης κ. Α. Λιάκος, καταθέτει ἀναφορὰν γυναικῶν Καλοχωρίου Καστορίας, τῶν ὁποίων οἱ σύζυγοι εὑρίσκονται εἰς τὸ Παραπέτασμα, δι’ ἧς αἰτοῦνται ὅπως μὴ ἀφαιρεθοῦν οἱ κλῆροι οὓς αὗται καλλιεργοῦν. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Θ. Γκουτζουρῆς καὶ Α. Αὐγερινός, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κτηνοτρόφων Κουρτεσίου–Ἠλείας, ζητούντων διάθεσιν κτηνοτροφῶν εἰς προσιτὴν τιμήν, καθορισμὸν ηὐξημένων τιμῶν ἐξαγορᾶς γάλακτος καὶ τὴν λῆψιν ἄλλων μέτρων προστασίας τῆς κτηνοτροφίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Θεσσαλονίκης, ζητούσης κατάργησιν τοῦ ν. 3239) 55, καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ἐλευθέρων συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας, δημοσίευσιν τοῦ περὶ Ι.Κ.Α. νομοσχεδίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ζητούσης χορήγησιν καὶ εἰς τὰ μέλη της τοῦ εἰδικοῦ ἐπιδόματος ἐκτελέσεως καὶ ἐπιβλέψεως τεχνικῶν ἔργων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Α. Σχινᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐκτελωνιστῶν Τελωνείου Καλαμῶν, ζητοῦντος διαχωρισμὸν τῶν Τελωνειακῶν Διευθύνσεων Αʹ καὶ Βʹ τάξεως, μείωσιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰς τὰς Τελωνειακὰς Διευθύνσεις Βʹ τάξεως ὑπηρετούντων ἐκτελωνιστῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων καὶ κηδεμόνων μαθητῶν τοῦ Αʹ Προτύπου Γυμνασίου Ἀρρένων Ἀθηνῶν (Πλάκας), ζητούντων προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ Γυμνασίου καὶ ἀναγνώρισιν αὐτοῦ ὡς ἰσοβάθμου πρὸς τὸ Βαρβάκειον καὶ τὰ Πειραματικὰ Σχολεῖα. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καστανεῶν, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τῆς Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Κοινότητός του εἰς τὴν Δ.Ε.Η., λόγῳ τοῦ παθητικοῦ τὸ ὁποῖον ἐμφανίζει αὕτη. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Συνεταιρισμῶν χωρίου Ἀψάλου Ἀλμωπίας, ζητούντων ὅπως περιληφθῇ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον καπνοῦ, καθορίζουσα τιμὴν ἀσφαλείας καὶ χρόνον λήξεως ἀγορῶν, ἵνα οὕτω τεθῇ τέρμα εἰς ἀγρίαν αὐτῶν ἐκμετάλλευσιν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν καὶ Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Σίνδου, αἰτούντων ἀπαλλαγὴν τῶν κατοίκων Σίνδου ἐκ τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ὑπὲρ τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν, ἀνερχομένην εἰς τὸ χρηματικὸν ποσὸν τῶν 150.000 δρχ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν χωρίου Λεπτοκαρυᾶς (Λιτοβοΐου) Γιαννιτσῶν Ν. Πέλλης, αἰτούντων ὅπως συμπεριληφθῶσιν ὡς δικαιοῦχοι ἀποκαταστάσεως εἰς τοὺς πίνακας τῶν δικαιούχων πόλεως Γιαννιτσῶν, ὡς Δημοτῶν τῆς πόλεως ταύτης. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ταλιαδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Εὐθυμίου Μαρκοπούλου καὶ λοιπῶν κατοίκων Δεσπότου–Γρεβενῶν, ζητούντων ἀπαλλαγήν των ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως ἐπιστροφῆς τοῦ κατὰ τὸ ἔτος 1955 χορηγηθέντος αὐτοῖς στεγαστικοῦ δανείου. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Λαμίας, ζητούσης αὔξησιν τῶν χορηγουμένων πενιχρῶν συντάξεων κατὰ 50%, μέχρις ἐπιψηφίσεως τοῦ Συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ὑπαλληλικοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπὸ κατάργησιν Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Δράμας, ζητοῦντος ἔνταξιν αὐτοῦ εἰς τὸ ὑπὸ ἀποπεράτωσιν νέον Κρατικὸν Νοσοκομεῖον ἢ εἰς τὸ λειτουργοῦν ἤδη τοιοῦτον, ἀναλόγως τῶν προσόντων ἑκάστου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης–Λευκάδος κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἄρτης, ζητοῦντος ἄμεσον τοποθέτησιν γραμματέων εἰς ἅπαντα τὰ Εἰρηνοδικεῖα τοῦ Πρωτοδικείου Ἄρτης, ἅτινα λειτουργοῦν πλημμελῶς, λόγῳ ἐλλείψεως προσωπικοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Ι. Σεργάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν κατοίκων ἐπαρχίας Λασηθίου, ζητούντων ἐξόφλησιν τῶν πρὸς τὸ Ἐφεδροταμεῖον Λασηθίου ὀφειλομένων δόσεων, εἰς τὴν τιμὴν ἣν τὸ ἔλαιον εἶχε κατὰ τὸν χρόνον ἀγορᾶς τῶν κτημάτων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Πολεμιστῶν Ἕβρου 1912– 1949, ζητούσης τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος παραχωρήσεως εἰς τὰ μέλη της τῶν οἰκοπέδων τοῦ παλαιοῦ Ἀεροδρομίου Ἀλεξανδρουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς Καστορίας–Φλωρίνης κ. Α. Λιάκος, καταθέτει ἀναφορὰν Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Καστορίας, αἰτούντων τὴν διατήρησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κουφοβούνου–Διδυμοτείχου, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέου διδακτηρίου εἰς τὴν Κοινότητά του.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Ἡ ἐρώτησις τῶν κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶ, ἐν σχέσει μὲ τὸ αἴτημα τοῦ Συνδέσμου Τεχνικῶν Ἠλεκτροσυγκολλητῶν «ὁ Ἅγιος Νικόλαος», περὶ αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν μελῶν του κ.λ.π., διαγράφεται λόγῳ ἀπουσίας τῶν ἐρωτώντων. Ὡσαύτως, διαγράφεται ἡ ἐρώτησις τῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, ἀναφερομένη εἰς τὴν ἱκανοποίησιν ἐπαγγελματικῶν αἰτημάτων τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν, λόγῳ ἀπουσίας τῶν ὡς ἄνω ἐρωτώντων κ.κ. βουλευτῶν. Ὁ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται τὸ ἐπάγγελμα τῶν βυρσοδεψεργατῶν νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθυγιεινῶν ἐργασιῶν.

§4Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μαζὶ μὲ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Βρανόπουλον, Πατσιαντᾶν καὶ Κοκκέβην, ὡς Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, μετέβημεν εἰς τὰ διάφορα βυρσοδεψεῖα τῆς Πρωτευούσης, διὰ νὰ ἴδωμεν τοὺς ὅρους ὑφ’ οὓς ἐργάζονται οἱ βυρσοδέψαι.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκάματε χρῆσιν τῆς λέξεως Διακομματικὴ Ἐπιτροπή. Ἐπειδὴ καὶ ἄλλαι Ἐπιτροπαὶ ὑπὸ τὸν τίτλον «Διακομματικαὶ» λειτουργοῦν, θὰ παρεκάλουν, χάριν τοῦ κύρους τοῦ Κοινοβουλίου, νὰ μὴ χρησιμοποιήσητε αὐτὸν τὸν ὅρον, διότι εἴθισται ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία συνιστᾶται κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς καὶ ὑπὸ τοῦ Προέδρου αὐτῆς καὶ ἀνακοινοῦται εἰς τὴν Βουλήν. Λοιπόν, θὰ πρέπει νὰ μὴ χαλάσωμεν αὐτὸν τὸν τίτλον, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ τίτλος τὸν ὁποῖον ἐπὶ δεκαετηρίδας ἔχομεν. Δράττομαι, λοιπόν, τῆς εὐκαιρίας, νὰ παρακαλέσω, νὰ λέγετε, τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν, ὡς Ἐπιτροπὴν συναδέλφων ὅλων τῶν κομμάτων καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὸν τίτλον τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι περιβάλλονται διὰ τῆς ἐντολῆς τῆς Βουλῆς. Νομίζω, εἴμεθα σύμφωνοι. Νὰ μὲ συγχωρῆτε διὰ τὴν διακοπὴν αὐτήν.

§6Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἐδημιουργήθη ἐκ τῶν κάτω αὐτὴ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή.

§7Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Πῶς θὰ ὀνομασθῇ;

§8Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Βουλευταὶ ἐκ διαφόρων κομμάτων ἐκπροσωπούντων τὸ σύνολον τοῦ Σώματος.

§9Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὅταν εἶναι μία Ἐπιτροπὴ ἀπὸ ὅλα τὰ κόμματα, δὲν εἶναι Διακομματικὴ Ἐπιτροπή;

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπομεν, ὅτι ὁ τίτλος αὐτῆς τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἶναι δι’ ἐκείνας τὰς Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι περιβάλλονται διὰ τῆς ἐντολῆς τῆς Βουλῆς.

§11Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν τὸ λέγει ὁ Κανονισμός.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, νὰ μὴ γίνεται χρῆσις, διότι θὰ προβῶ εἰς ἀνακοινωθέν.

§13Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς ἐπισκέψεως αὐτῆς διεπιστώσαμεν ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐργάζονται εἰς τὸν 20ὸν αἰῶνα, οἱ βυρσοδέψαι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι κτηνώδης καὶ ἡ κατάστασις αὐτὴ μέσα στὰ βυρσοδεψεῖα εἶναι καταπληκτική. Ἀπορεῖ δὲ κανεὶς πῶς μέχρι σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δὲν ἠθέλησε, νὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, ἐφ’ ὅσον ἐργάζονται μέσα εἰς βοῦρκον, λάσπην, ὑδάτων, καὶ καταστρέφουν τὰ ροῦχα των καὶ ἐπὶ πλέον ἔχουν τὴν δυσοσμίαν, ποὺ σᾶς κάμνει νὰ φεύγετε ἀμέσως τοῦ ἐργοστασίου, τὴν ὁποίαν ἀναδίδει τὸ δέρμα καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὰ ὁποῖα τὸ ἐπεξεργάζουν μέσα εἰς τὸ ἐργοστάσιον. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἐὰν μέχρι σήμερον δὲν ἠθέλησε, νὰ προσέξῃ τοὺς βυρσοδέψας καὶ νὰ τοὺς δώσῃ τὸ ἐπίδομα τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, νομίζω, ὅτι κατόπιν τῆς διαβεβαιώσεως αὐτῆς, θὰ πρέπει νὰ δώσῃ ἀμέσως τὸ ἐπίδομα ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας, διότι, ἐπαναλαμβάνω, πρόκειται περὶ κτηνώδους καταστάσεως.

§14Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν παρακλήσεως τοῦ συνδικαλιστικοῦ ὀργάνου τῶν ἐργατῶν τῶν βυρσοδεψείων, ἐπεσκέφθημεν μετὰ τῶν συναδέλφων κ.κ. Γρηγορίου, Πατσιαντᾶ καὶ Βρανοπούλου, τὰ βυρσοδεψεῖα τῆς περιοχῆς Μοσχάτου. Πράγματι, ἡ κατάστασις αὐτή, ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς, κάθε ἄλλο παρὰ ὑγιεινή, δύναται, νὰ χαρακτηρισθῇ. Ὅπως γνωρίζετε, τὸ δέρμα, διὰ νὰ κατεργασθῇ, χρειάζεται μίαν κατεργασίαν, ἀφοῦ προηγουμένως τεθῇ εἰς ὡρισμένας ὑδαταποθήκας. Ἐκεῖ, ἀφοῦ παραμείνῃ ἐπὶ μερικὰς ἡμέρας, συνεχίζεται ἡ κατεργασία διὰ διαφόρων ὀξέων, τὰ ὁποῖα εἰσπνέουν οἱ ἐργαζόμενοι ἐκεῖ. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει μία εἰδικὴ κατεργασία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ χνοῦδι καὶ φυσικὰ αὐτὸ εἰσπνέεται ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὸ ἐργάζονται καὶ γενικῶς ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι γεμάτη ἀναθυμιάσεις. Αἱ συνθῆκαι, κάτω ἀπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ βυρσοδέψαι, εἶναι ἐκπληκτικῶς ἀνθυγιειναί. Νομίζω, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον, θὰ πρέπει, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς τυχὸν ἀπόψεις του καὶ νὰ δώσῃ τὸ ἐπίδομα τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τοῦ ἐξαιρετικῶς ἐπιβαρυντικοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον κάμνουν εἰς ἡλικίαν 58–60 ἐτῶν, δὲν εἶναι πλέον ἐργάται ἐν ἐνεργείᾳ, ἐνῷ διὰ νὰ συνταξιοδοτηθοῦν ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. χρειάζεται, νὰ ἔχουν συμπληρώσει τὸ 65ον. Ἐπὶ πλέον, οἱ ἐργοστασιάρχαι εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐφοδιάσουν τοὺς ἐργάτας μὲ εἰδικὰς φόρμας καὶ μπόττες. Ἡμεῖς διεπιστώσαμεν, ὅτι ὅλα αὐτὰ ἐλλείπουν, ἐνῷ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἐργοδόται νὰ τὰ δίδουν.

§15Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ἐξήντλησαν τὸ θέμα. Ἕνα θὰ εἶχον νὰ προσθέσω καὶ ἐγώ, ὅτι χρειάζεται, νὰ περιορισθῇ ὁ χρόνος ἐργασίας των καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τῆς μειώσεως τοῦ χρόνου πρὸς συνταξιοδότησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Διότι, ὡς γνωστόν, ἐκεῖ γίνεται χρῆσις, κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν δερμάτων, χημικῶν οὐσιῶν. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κατὰ τὰ ¾ προσβάλλονται ἀπὸ βαρυτάτας ἀσθενείας. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, 65 ἐτῶν βυρσοδέψαι νὰ παίρνουν τὴν σύνταξίν των. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ, ἐὰν συμφωνῇ ὁ κ. Ὑπουργός, εἰς τὸ 60ὸν ἔτος.

§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κατὰ τὴν κατάρτισιν τῶν Συλλογικῶν Συμβάσεων ὡρισμένων κατηγοριῶν ἐργατῶν, λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν οἱ δυσμενεῖς ὅροι ἐργασίας καὶ τὰ ἡμερομίσθια, ἕνεκεν τούτου, εἶναι μεγαλύτερα. Εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων εἶναι καὶ τὸ βυρσοδεψικὸν καὶ συνεπῶς δὲν δικαιολογεῖται ἡ χορήγησις προσθέτου ἐπιδόματος, ἐφ’ ὅσον, κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις, λαμβάνεται τοῦτο ὑπ’ ὄψει καὶ χορηγεῖται μεγαλύτερον ἡμερομίσθιον. Ὡς πρὸς τὸ αἴτημα τοῦ κ. Βρανοπούλου, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας, διότι πρόκειται περὶ ἀνθυγιεινοῦ ἐπαγγέλματος, τοῦτο, πράγματι, εἶναι ἀληθές, καὶ περιλαμβάνεται καὶ τὸ βυρσοδεψικὸν ἐπάγγελμα μεταξὺ τῶν βαρέων καὶ ἀνθυγιεινῶν ἐπαγγελμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας.

§17Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι βαρυσήμαντος ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, ὅτι θὰ περιορισθῇ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας εἰς τοὺς βυρσοδέψας εἰς τὸ 60ὸν καὶ ἐκφράζω ἐκ μέρους τῶν ἐργατῶν, οἱ ὁποῖοι ἰδιαιτέρως μὲ παρεκάλεσαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν εὐγνωμοσύνην μου.

§18Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἔχω ὁμοίαν ἐρώτησιν διὰ τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐργασίας καὶ Συντονισμοῦ, περὶ τῶν βυρσοδεψῶν, διὰ τοὺς ὅρους τῆς ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας κ.λ.π. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς τῆς προτάσεως αὐτῆς καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ρυθμίσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Προσωπικοῦ Ἀνωνύμου Ἑταιρίας Β.Ι.Ο., ζητοῦντος χορήγησιν συντάξεων κ.λ.π.

§20Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἐπειδὴ ἐπληροφορήθην ὅτι ἔχει ἐπιληφθῆ τοῦ θέματος αὐτοῦ, νὰ δείξῃ μίαν στοργὴν πρὸς τὸ θῆλυ προσωπικὸν τῆς βιομηχανίας αὐτῆς. (Ἐπίσης συνηγοροῦν οἱ κ. κ. Μητσοτάκης, Καρατζένης, Στεφανίδης, Γωνιάδης, Λασκαρίδης. Ὡσαύτως, οἱ κ. κ. Βουλόδημος, Πετρουλάκος, Τσιαπάρας).

§21Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν γυναικῶν αὐτῶν, εἶναι κἄτι ποὺ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ὄχι μόνον οἱ ὑπάλληλοι τῆς Β. Ι.Ο., ἀλλὰ ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν γυναικῶν, καὶ ἰδιαιτέρως αἱ θήλεις ἐμποροϋπάλληλοι, ἔχουν τὸ αἴτημα νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας καὶ νὰ μὴ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει τὰ χρόνια τῆς ἐργασίας, ἀλλὰ τὰ χρόνια ὑπαγωγῆς εἰς τὴν ἀσφάλισιν, διότι οὐδεμία, πέραν τῶν 45 ἐτῶν, θῆλυς ὑπάλληλος εἶναι δυνατὸν νὰ δουλέψῃ εἰς ἐμπορικὸν κατάστημα ἢ εἰς γραφεῖον. Δι’ αὐτό, πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα εἰς τὸ ὑπὸ κατάρτισιν νομοσχέδιον.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Λαμβάνεται μέριμνα, κύριε συνάδελφε, ὅπως ἐδήλωσα καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τοὺς ἐκπροσώπους τῶν γυναικείων Σωματείων, σήμερον δὲ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὑπέγραψα ἔγγραφον πρὸς τὸ Γνωμοδοτικὸν Συμβούλιον περὶ κυρώσεως τῆς διεθνοῦς συμβάσεως ἐξισώσεως τῶν ἀμοιβῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν. (Χειροκροτήματα).

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 22. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§24Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ παρακαλέσω νὰ μεταφερθῇ ἡ ἐρώτησις εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον.

§25Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ παραγωγή, κύριε συνάδελφε, καθορίζεται ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Κουρέων, Κομμωτῶν Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων, ζητοῦντος μείωσιν τοῦ πρὸς συνταξιοδότησιν ὁρίου ἡλικίας τῶν μελῶν του κ.λ.π.

§27Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῶν ὑπαλλήλων κουρείων καὶ κομμωτῶν Ἀθηνῶν καὶ Περιχώρων θὰ σᾶς ἀπασχολήσωμεν διὰ τὸ ζήτημα τῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν, ὡς καὶ τὸ ζήτημα τῆς συντάξεως καὶ τῆς μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἐπ’ αὐτοῦ ζητοῦμεν νὰ πληροφορηθῶμεν, διότι ἐπληροφορήθημεν ὅτι ὑπάρχει σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ καταθέσητε, ἐάν, πράγματι, ὑπάρχῃ σχέδιον νόμου καὶ ἂν θὰ κατατεθῇ τοῦτο συντόμως.

§28Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐπιθυμῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, νὰ πληροφορηθῶ σχετικῶς.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καταρτίζεται ὁ νέος Συνταξιοδοτικὸς Κῶδιξ τοῦ Ι.Κ.Α., ὁ ὁποῖος προβλέπει τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας δι’ ὡρισμένα βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ὡς πρὸς τὴν ἀμοιβήν, εἶναι θέμα συλλογικῆς συμβάσεως ἢ ἀποφάσεως διαιτησίας.

§30Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς πληροφορήσητε.

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Περιλαμβάνει καὶ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ κουρέως. Ἔχω δώσει, ἤδη ἀπάντησιν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος, ζητοῦντος ἴσην μεταχείρισιν τῶν μελῶν του πρὸς τοὺς λοιποὺς ἐργαζομένους κ.λ.π.

§33Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ἂν ἠμπορῇ νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματος τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Σαλαμῖνος, ζητοῦντος ἴσην μεταχείρισιν.

§34Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§35Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν νὰ γίνεται ἴση μεταχείρισις ἀμφοτέρων.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρατηρῶ, ὅτι προχωροῦμεν ραγδαίως τὸν τελευταῖον καιρόν. Ἔτσι πρέπει νὰ γίνεται, ὄχι νὰ κάμωμεν ἀγορεύσεις. Ὁ κ. Ι. Ριζιώτης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν Συλλόγων Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἀπολύσεως τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως.

§37Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι γνωστὴ ἡ ἀπόλυσις τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων, τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος, ποὺ ἐγένετο ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀπεργίας, ποὺ ἔκαμε διὰ τοὺς Τραπεζιτικούς. Ζητοῦμεν τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀπολύσεως, διότι πιστεύομεν ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν, δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, νὰ προσπαθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ πνίγῃ τὰ δίκαια, γενικῶς, τῶν ὑπαλλήλων καὶ εἰδικώτερον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὰ δίκαια, τὴν ἐπαγγελματικὴν δηλ. κατοχύρωσιν τῶν ὑπαλλήλων τῶν Τραπεζῶν. Ἀναμφισβητήτως, ἡ ἀπόλυσις τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ἦτο μέτρον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ ἐκφοβίσῃ τοὺς ὑπαλλήλους, μὴ τυχὸν χρησιμοποιοῦν τὸ θεμιτὸν μέτρον τῆς ἀπεργίας, πρὸς κατοχύρωσιν καὶ ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων των.

§38Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἐπαναφορὰν τοῦ Τσακίρη, διότι, ἄλλως, ὁδηγούμεθα εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ δικαιώματος τῶν ἐργαζομένων νὰ μεταχειρίζωνται, προκειμένου νὰ ὑπερασπίζωνται τὰ δίκαιά των καὶ αὐτὸ τὸ ὅπλον τῆς ἀπεργίας. Ἀπεδείχθη καὶ ἄλλοτε, ὅτι ἡ ἀπόλυσις ἔγινε διότι, ἀκριβῶς, ὁ Τσακίρης ἐφέρετο νὰ ἔχῃ ἀναμιχθῇ εἰς προπαρασκευαστικὰς ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων, δι’ ἀπεργιακὸν ἀγῶνα, ἐπὶ τῷ τέλει νὰ ὑπερασπισθοῦν τὰ δικαιώματά των.

§39Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§41Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ καθ’ ἡμᾶς ἡ ἀπόλυσις τοῦ ἐν λόγῳ ὑπαλλήλου εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ συνηγορῶ, ὁπωσδήποτε, νὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ ἀπόφασις καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν θέσιν του ὁ ὑπάλληλος.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης, ἔχει τὸν λόγον.

§43Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ διὰ τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀπολύσεως τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως, διότι ἔτυχε νὰ εἶναι καὶ συμπολίτης μου καὶ γνωρίζω, ὅτι δὲν ἦτο δικαιολογημένη ἡ ἀπόλυσίς του.

§44Γ. ΤΑΡΜΠΑΖΗΣ. Συχνότατα ἡ διεκδίκησις τῶν δικαιωμάτων τῶν ἐργαζομένων γίνεται ἀντικείμενον, εἴτε ἀπειλῶν, ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων Ἀσφαλείας, εἴτε κυρώσεων ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν. Καὶ τοῦτο, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον. Τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας εἶναι τὸ μόνον δικαίωμα, τὸ ὁποῖον διαθέτει ὁ ἐργαζόμενος διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῶν δικαιωμάτων του. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται ἡ κατάστασις αὐτὴ νὰ παρατείνεται καὶ ἐν προκειμένῳ εἶναι δίκαιον νὰ ἀνακληθῇ ἡ γενομένη ἀπόλυσις.

§45Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Πέραν τῶν ὅσων εἶπον οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ὅτι σύσσωμος ἡ ἐργατοϋπαλληλικὴ τάξις εἶδε μὲ ἀπόλυτον συμπάθειαν τὸ θέμα ἀνακλήσεως τῆς ἀπολύσεως τοῦ κ. Τσακίρη. Τὸ ζήτημα αὐτὸ δὲ πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ καὶ τὸ Διεθνὲς Γραφεῖον Ἐργασίας. Τὸ θέμα, λοιπόν, εἶναι σοβαρὸν καὶ πρέπει ἡ ἐπέμβασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ εἶναι ἀποτελεσματική.

§46Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς ὅσα ἐλέχθησαν, ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ἔκαμε ἐντύπωσιν, ὅτι ἐκινητοποιήθη ὁ μηχανισμὸς νομιμοφροσύνης ὡς προστάτης ἑνὸς Ἱδρύματος Ἀγγλικοῦ, μὲ Ἀγγλικὰ κεφάλαια καὶ Ἀγγλικὴν διοίκησιν, τὴν Ἰονικὴν Τράπεζαν. Ὅταν ἠξεύρομεν ποία εἶναι ἡ μεταχείρισις τῆς ὁποίας τυγχάνουν οἱ Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους, εἶναι τοὐλάχιστον καταπληκτικὸν νὰ κινηθῇ αὐτὴ ἡ μηχανὴ ἐν προκειμένῳ.

§47Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§48Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἀπευθύνεται καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ ἐδόθη ἀπάντησις ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ σᾶς λέγω τοῦτο, ὅτι εἶχον πάντα λόγον νὰ παρέμβω ἐναντίον τῆς ἀπολύσεως συνδικαλιστικοῦ στελέχους, πλήν, ὅμως, ἡ ἀπόλυσις αὕτη ἦτο ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν ἐργοδότην, διότι ὁ περὶ οὗ πρόκειται ὑπάλληλος εἶχε χαρακτηρισθῆ ἄλλοτε κομμουνιστὴς, ἀπεχαρακτηρίσθη καὶ μετὰ ταῦτα, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, ἐκρίθη πάλιν μὴ νομιμόφρων. Ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τῆς Ἐπιτροπῆς καθιστᾷ ὑποχρεωτικὴν τὴν ἀπόλυσίν του ἀπὸ τὸν ἐργοδότην. Ἤδη προσέφυγεν οὗτος εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν, τὴν ἀπόφασιν τῆς ὁποίας ἀναμένομεν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδεμίαν εἶχε ἀνάμιξιν, οὔτε ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀνάμιξιν καὶ πιστεύω, ὅτι ὅλοι θὰ συμφωνήσητε, ὅτι δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον εἰς ἐμὲ νὰ ἔχω ἀνάμιξιν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν τὰ ἁρμόδια ὄργανα. Σᾶς λέγω δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Νομιμοφροσύνης, ἦτο ἄσχετος μὲ τὴν ἀπεργίαν, διότι ἐλήφθη πολὺ προηγουμένως.

§49Α. ΖΑΚΚΑΣ. Νὰ ἐπισπεύσητε τὴν ἀπόφασιν τῆς Δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ καθοριζόμενον χρονικὸν ὅριον διὰ τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων παρῆλθε. Θὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας. Προηγουμένως, παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§51Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως καὶ εἰσέρχεται ἡ Βουλὴ εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν, τέκνων ἐργαζομένων».

§53Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κατὰ τὴν ἐκτύπωσιν τοῦ συνόλου παρεισέφρυσαν δύο τυπογραφικὰ λάθη, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ διορθωθοῦν. Εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 2 ἐκεῖ ὅπου ἀναγράφει «τῶν ἑτέρων δύο Σχολῶν» ἡ λέξις «δύο» δὲν ἔχει θέσιν, κατόπιν τῆς τροποποιήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτή, καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 5, ἐκ παραδρομῆς, ἀναφέρεται εἰς τὰ ἐν ἄρθρῳ 1 Σχολὰς ἐνῷ τὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀναφέρεται εἰς τὰς ἐν ἄρθρῳ 2. Ὁ ἀριθμὸς 1 δηλαδή, γίνεται 2.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ σύνολον μὲ τὰς διορθώσεις τὰς ὁποίας ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργός;

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Κατὰ ταῦτα ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον ὡς διωρθώθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν τέκνων ἐργαζομένων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τοῦ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον–Σανατόριον «Ἡ Σωτηρία» καταλειφθέντος κληροδοτήματος Μιχαὴλ Μικὲ Χριστοδουλάκη, ὑπὲ ραρεμφεροῦς σκοποῦ». Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§57Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ διαθέτης προορίζει τὸ κληροδότημα διὰ τὴν ἀνέγερσιν ἑνὸς περιπτέρου, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ τὸ ὄνομά του, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προστεθῇ διάταξις, ἀναφέρουσα ὅτι εἷς τῶν θαλάμων τοῦ ἱδρύματος θὰ φέρῃ τὸ ὄνομα τοῦ διαθέτου.

§58Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§60Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς προηγουμένην συζήτησιν, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν τρόπον λειτουργίας τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία», διότι εἶναι πλέον ἀπαράδεκτον, νὰ μὴ συμπληρωθῇ τὸ προσωπικόν, ἀνώτερον καὶ κατώτερον. Ἀνεφέρθην, τότε, καὶ εἰς ἀριθμούς, ὅτι δηλαδή, εἰς πλέον τῶν 1800 νοσηλευομένων, δὲν ἀντιστοιχεῖ τὸ ἀναγκαιοῦν κατώτερον νοσηλευτικὸν προσωπικόν. Ἐκτὸς τούτου καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἰατρῶν καὶ ὁ ἐξοπλισμὸς τοῦ Σανατορίου, εἰς ὄργανα, ἰδιαίτερα, μάλιστα ἡ ἀνάπτυξις τοῦ μαγειρείου καὶ ὁ ἐφοδιασμός του μὲ τὰ ἀπαραίτητα σκεύη, ἡ ἔλλειψις τῶν ὁποίων καθιστᾷ τὸ φαγητὸν τῶν ἀσθενῶν φυματικῶν σχεδὸν τελείως ἀπαράδεκτον, ἐπιβάλλει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, νὰ διατεθοῦν, εἰ δυνατόν, τὰ ποσὰ αὐτὰ πρὸς βελτίωσιν τῆς λειτουργίας τοῦ Σανατορίου, ἰδιαιτέρως, αὔξησις τοῦ προσωπικοῦ, ἀνωτέρου καὶ κατωτέρου, καλύτεραι ἀμοιβαὶ καὶ ἐξοπλισμὸς τοῦ Σανατορίου μὲ τὰ ἀπαραίτητα ὄργανα.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλος τις, τῶν κ. κ. συνδέλφων, ἔχει νὰ εἴπῃ τί; Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τοῦ εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Σανατόριον «Ἡ Σωτηρία» καταλειφθέντος κληροδοτήματος Μιχαὴλ Μικὲ Χριστοδουλάκη ὑπὲρ παρεμφεροῦς σκοποῦ». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 κ.λ.π.».

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν ὁμιλήσουν οἱ κ. κ. Εἰσηγηταὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Ε. Γαλενιανός, ἔχει τὸν λόγον.

§66Ε. ΓΑΛΕΝΙΑΝΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αἴρει μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα ἔγιναν Κρατικά, δυνάμει τοῦ νόμου 2592. Ἡ προϋπηρεσία τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα δὲν εἶχεν ἀναγνωρισθῆ διὰ τοῦ νόμου ὁ ὁποῖος τὰ ἀνεγνώρισεν ὡς Κρατικὰ καὶ δι’ αὐτὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἄρθρον μόνον, ἔρχεται καὶ συμπληρώνει αὐτὸ τὸ κενὸν καὶ αἴρει αὐτὴν τὴν ἀδικίαν. Ἑπομένως, εἰσηγοῦμαι, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο νὰ γίνῃ δεκτὸν ὡς ἔχει. Εἶδον μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία διενεμήθη καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ προγενεστέραν δικηγορικὴν ὑπηρεσίαν τῶν δικαστικῶν μετὰ τὴν 1ην Μαΐου 1941: «... (ἀναγινώσκει)....». Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον θὰ ἐξαιρεθοῦν, ἐὰν τινὲς ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τούτων, εἶναι δικηγόροι καὶ ἑπομένως εἰσηγοῦμαι τὴν παραδοχὴν τῆς τροπολογίας ταύτης.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον.

§68Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπιδιώκεται ἡ ἐπανόρθωσις ὡρισμένων ἀτελειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπεβάρυνον τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, τὸ ὁποῖον εἰργάσθη προηγουμένως εἰς ἄλλα νοσηλευτήρια ἢ καὶ εἰς αὐτὰ τὰ ἴδια. Καὶ ἐγὼ συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, διότι θὰ ἐπιλύσῃ προβλήματα ἐργαζομένων ὑπαλλήλων εἰς τὰ ἱδρύματα αὐτά.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§70Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ μὲ ὅλας τὰς διατάξεις. Θὰ παρακαλέσω δὲ εἰς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου μόνου, τοῦ νομοσχεδίου, νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ προβλεπομένη δεκαετὴς ὑπηρεσία. Πρόκειται περὶ τῆς παραγράφου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς ἀδελφὰς νοσοκόμους, αἱ ὁποῖαι ἐνετάχθησαν εἰς τὸν κλάδον πλέον τῶν ναυτικῶν νοσοκόμων ἀξιωματικῶν. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ περιορίσωμεν εἰς δέκα ἔτη τὸν χρόνον τῆς προϋπηρεσίας, ὁ ὁποῖος θὰ ὑπολογίζεται, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον ἐλάχισται εἶναι αἱ περιπτώσεις 1, 2, 3 τὸ πολύ, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ὑπολογισθῇ χρόνος μεγαλύτερος. Καὶ δίκαιον εἶναι, ἐφ, ὅσον ἐπελέγησαν καὶ ἐνετάχθησαν εἰς τὸ νέον Σῶμα, νὰ ὑπολογισθῇ ἡ προγενεστέρα ὑπηρεσία των, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι ἀνωτέρα τῶν 10 ἐτῶν.

§71Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι τὴν θεωρεῖ δικαίαν.

§72Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, ἄλλωστε, εἶναι ἀπολύτως εὐθυγραμμισμένη μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζει τὴν προϋπηρεσίαν τῶν ἤδη ὑπηρετούντων εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ἐφ’ ὅσον ἡ προϋπηρεσία αὕτη ἀπετέλεσε στοιχεῖον τῆς προσλήψεώς των εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτά. Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος νὰ εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε Ὑπουργέ. Ἡ τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἔκθεσιν αὐτῆς καὶ λέγει τὰ ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....». Πρόκειται διὰ λίαν περιωρισμένον ἀριθμὸν οἰκονομικῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι διὰ νὰ προσληφθοῦν εἰς τὰς οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας τῶν νοσοκομείων, ἔπρεπε νὰ ἔχουν προϋπηρεσίαν παρὰ Τραπέζῃ. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον. Τὸ δεύτερον εἶναι τοῦτο: Εἴχομεν τὴν τιμήν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς ἀπασχολήσωμεν — καὶ νομίζομεν ὅτι εἰς τὴν οὐσίαν εὑρέθημεν σύμφωνοι — ἐπὶ δύο λεπτομερειῶν. Ἡ πρώτη ἀφορᾷ τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὸν νόμον 1635)39. Ὅπως γνωρίζητε, ἔγινε μία ἀναθεώρησις τῶν συντάξεων καὶ εἰς κατηγορίας τῶν ἀναπήρων, καὶ ἐφ’ ὅσον ἐμειώθη τὸ ποσοστὸν ἀναπηρίας των ἔπαυσαν νὰ παίρνουν τὰ ⅔ τοῦ συνταξίμου μισθοῦ των, καὶ ἔπαιρναν τὸ ⅓. Ὑπῆρξεν, ὅμως, μία ἐξαίρεσις εἰς τὸν νόμον αὐτόν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐφ’ ὅσον ὁ ἀνάπηρος συνταξιοῦχος ἦτο ἄπορος ἐλάμβανεν τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου 1635 προβλεπομένην σύνταξιν, δηλαδὴ 2.500 δραχ. ἐφ’ ὅσον ἦτο ἄπορος καὶ ἄγαμος καὶ 3.000 δραχ. ἐφ’ ὅσον ἦτο ἄπορος καὶ ἔγγαμος. Ἐπίσης ὁ νόμος εἶχε ἀνώτατα ὅρια, ὡς πρὸς τὸν χαρακτηρισμὸν τοῦ ἀπόρου ἂν ὑπερέβαινε τὰ ὅρια αὐτὰ τότε ἡ σύνταξις ἐμειοῦτο ὥστε νὰ μὴ λαμβάνῃ πέραν τῶν 2.500, ἢ κατὰ περίπτωσιν τῶν 3.000 δραχ. Συνέβη δὲ τὸ ἑξῆς περίεργον, κύριε Ὑπουργέ. Ἦλθεν ἐν συνεχείᾳ ἕτερος νόμος, διότι, ὅπως γνωρίζητε, ὑπάρχει μία σειρὰ τροπολογιῶν εἰς τὸν νόμον αὐτόν, καὶ ἐγένετο τοῦτο. Ἀνθυπολοχαγοὶ ἢ Ὑπολοχαγοὶ μὲ μικρότερον χρόνον ὑπηρεσίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐλάμβανον μέρισμα ἀξιόλογον ἢ τῶν ὁποίων ἡ σύνταξις λόγῳ τῶν ὀλίγων ἐτῶν, ἦτο μικρὰ καὶ δὲν ἔπαιρναν ἄνω τῶν 3.000 δραχ. ἢ τῶν 2.500, αὐτοὶ καὶ μὲ τὴν μετέπειτα τροπολογίαν διετήρησαν τὸ προνόμιον τοῦ ν. 1635. Ἀντιθέτως, ἂν κατὰ σύμπτωσιν, ἕνας Ὑπολοχαγός, ὅπως συμβαίνῃ σήμερον, δι’ ἕνα Ὑπολοχαγὸν ἀνάπηρον, ἔπαιρνε 10 ἢ 20 ἢ 50 δραχ. ἄνω τῶν 3.000 δραχμῶν, διότι ἦτο ἄπορος καὶ ἔγγαμος, ἤδη δὲν ὑπάγεται εἰς τὰ προνόμια αὐτὰ ἀπὸ μίαν ἰδικήν μας ἀπροσεξίαν. Καὶ ἔχομεν ἀνθυπολοχαγοὺς μὲ τὴν ἰδίαν ἀναπηρίαν καὶ μὲ μικρότερα ποσοστὰ ἀναπηρίας, ὑπαγομένους εἰς αὐτὸν τὸν νόμον, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν μεγαλυτέραν σύνταξιν ἀπὸ τοὺς ὑπολοχαγούς. Εἶναι δέ, νομίζω, μία μόνη περίπτωσις, τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι αἰσθάνομαι τύψιν συνειδήσεως, διότι εὑρισκόμενος εἰς τὸν ἰδικόν σας θῶκον, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐπρόφθασα νὰ τὴν διορθώσω. Θὰ ἤθελον πράγματι νὰ ἀποδώσω τὸ δίκαιον. Ἡ δευτέρα τροπολογία, κύριε Ὑπουργέ, ἀφορᾷ ἐπίσης μίαν συμπαθῆ περίπτωσιν ἑνὸς φονευθέντος ἐφοριακοῦ ὑπαλλήλου. Νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸς ἔπρεπε νὰ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἐφέρατε, τοῦ ὁποίου δὲν ἐνθυμοῦμαι τὸν τίτλον, ἀλλὰ νομίζω ὅτι εἶναι τὸ Ν.Δ. 3618) 56. Ἡ οἰκογένεια αὐτοῦ τοῦ ὑπαλλήλου, τοῦ παθόντος κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας του, δὲν ὑπάγεται εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου τὸν ὁποῖον ἀκριβῶς δι’ αὐτοὺς ἐκάμαμεν, διότι ἦτο δόκιμος καὶ ὄχι τακτικὸς ὑπάλληλος. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρακάλουν καὶ τὰς δύο αὐτὰς τροπολογίας, τὰς τόσον δικαίας νὰ θελήσητε νὰ τὰς ἀποδεχθῆτε, διὰ νὰ τερματίσητε τὴν ψυχικὴν αὐτὴν ἀγωνίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§73Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὡς πρὸς τὴν προϋπηρεσίαν εἰς Τράπεζαν, ἀλλὰ δὲν θὰ τεθῇ εἰς τὸν τέταρτον στῖχον τῆς πρώτης παραγράφου, ἀλλὰ εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου. Ὡς πρὸς τὴν δευτέραν τροπολογίαν, ὀφείλω νὰ δηλώσω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ὡς πρὸς τὴν πρώτην περίπτωσιν, ὅτι εὑρίσκω καὶ ἐγὼ εὔλογον καὶ συμπαθὲς τὸ αἴτημα καὶ ἔχω πρόθεσιν νὰ τὸ ἱκανοποιήσω. Τὴν τροπολογίαν σας τὴν ἔστειλα δι’ ἐγγράφου εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ ἀναμένω τὴν ἔκθεσιν διὰ νὰ τὴν φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος κανονικῶς ἐν καιρῷ. Ἐπίσης, καὶ τὴν δευτέραν, τὴν ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ κατὰ τὰ κεκανονισμένα ὀφείλομεν νὰ ἀναμένωμεν.

§74Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, φαντάζομαι ὅτι εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρακληθῇ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν πρὶν ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον.

§75Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, συνεζητήθησαν τὰ θέματα.

§76Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσηγούμενος κατ’ Αὔγουστον τοῦ 1953, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, τὸν νόμον 2592, ὑπεγράμμισα ἰδιαιτέρως τὴν ἀνάγκην τῆς ὑπαγωγῆς τῶν Δημοτικ. Νοσ. Ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων, εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ., διότι ἡ κατάστασις, ἡ οἰκονομική, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ Δῆμοι καὶ γενικῶς οἱ Ὀργανισμοὶ Τοπικῆς Αὐτοδιοικήσεως, οἱ ὁποῖοι ἦσαν αἱ οἰκονομικαὶ πηγαὶ τῶν Φιλανθρωπικῶν αὐτῶν Ἱδρυμάτων, ὡς καὶ τῶν Νοσηλευτικῶν, δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὴν συντήρησίν των καὶ ἑπομένως εἶχον περιέλθει εἰς δεινὴν κατάστασιν, τινὰ δὲ ἐξ αὐτῶν ἐκινδύνευσαν νὰ παύσουν ἐργαζόμενα. Πράγματι, αἱ ἀντιλήψεις καὶ αἱ σκέψεις αἱ ὁποῖαι ὡδήγησαν τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν θέσπισιν τῆς διατάξεως αὑτῆς ἐπηλήθευσαν πλήρως, διότι τὰ Νοσηλευτικὰ αὐτὰ Ἱδρύματα σήμερον εὑρίσκονται εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς νοσηλευτικὰς ἀνάγκας τῶν ἀρρώστων, ἐνῷ δὲν ἦσαν εἰς θέσιν οὔτε κἄν νὰ λειτουργήσουν. Ἔκτοτε ἐπεδιώξαμεν νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία ἡ ὁποία εἶχε γίνει εἰς τὸ ἐργαζόμενον ἀπὸ μακροῦ χρόνου προσωπικὸν καὶ μάλιστα ὑπὸ συνθήκας ὄχι καλάς. Δὲν ἐπετύχομεν μέχρι σήμερον τὴν ἄρσιν τῆς ἀδικίας. Χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔφερεν ἐνώπιον τοῦ Σώματος τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον αἴρει μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἤδη ἀρθῇ, διὰ νὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἀρρώστων καὶ διὰ τὴν καταπράϋνσιν τῶν πόνων. Εἶναι μία ἀναγνώρισις κοινωνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ἐπὶ τέλους ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον καὶ αἴρεται ἡ ἀδικία αὐτή.

§77Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα κοινωνικοῦ χαρακτῆρος, προφανῶς ὑπὸ τὸν ὅρον αὐτὸν ἐννοεῖ καὶ τὰ Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα. Θὰ ἔλεγον, ὅμως, εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, μήπως θὰ ἐχρειάζετο νὰ προσθέσῃ «Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα διὰ τυχὸν ὕπαρξιν ἀμφισβητήσεων.

§78Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ τῶν Δημοτικῶν Νοσοκομείων ἅτινα ἐκρατικοποιήθησαν καὶ κυρίως πέριξ αὐτῶν κινεῖται τὸ νομοσχέδιον.

§79Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἐπειδὴ ἀναφέρεται, ὅτι σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα κοινωφελοῦς χαρακτῆρος, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάγονται καὶ τὰ Δημοτικά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσητε, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι διατυπωμένος ὁ ὅρος αὐτὸς ἐδῶ, φοβοῦμαι μήπως ἔχῃ ἀνάγκην διευκρινίσεως, ὅτι εἶναι τὰ Δημοτικά.

§80Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὁ νόμος 2592 διαλαμβάνει σαφῶς τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα τὰ ὁποῖα ἀπετέλουν ὀργανισμὸν Δημοσίου Δικαίου, ἐὰν δὲν εἶχον οἰκονομικὴν σχέσιν μὲ τὸ Κράτος, ἠδύναντο κατόπιν ἀποφάσεως τῶν Διοικητικῶν των Συμβουλίων νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸν νόμον 2592. Ἱκανὸς ἀριθμὸς τούτων ὑπήχθη νομίμως ἐπὶ τῇ βάσει τῶν θεσπισμένων διατάξεων.

§81Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Ἐγὼ λέγω μὴ τυχὸν ἡ προσθήκη αὐτὴ διὰ τὰ Δημοτικὰ......

§82Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Νὰ προστεθῇ τῶν ὑπαχθέντων εἰς τὸν νόμον 2592.

§83Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἐὰν θέλετε νὰ προσθέσω τὴν λέξιν «ἢ δημοτικά».

§84Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Δὲν εἶναι μόνον τὰ Δημοτικά, εἶναι καὶ ἄλλα Νοσοκομεῖα.

§85Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Νὰ βάλωμεν καὶ τὰ Δημοτικά.

§86Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἡ συζήτησις δὲν ἔχει ἀντικείμενον. Θὰ δηλωθῇ ὅτι περιλαμβάνονται καὶ τὰ Δημοτικὰ καὶ νῦν Κρατικά.

§87Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Ἐπειδὴ τὸ προσωπικὸν ὑπηρετεῖ εἰς αὐτὰ τὰ Νοσοκομεῖα ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον, μετὰ τὴν κρατικοποίησιν, ἀλλὰ τώρα μόνον πρόκειται καὶ οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ γίνουν μόνιμοι, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἀφαιρέσῃ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ νόμου ὅτι ἡ σύνταξις χορηγεῖται μετὰ παραμονὴν τῶν ὑπαλλήλων τούτων ἐπὶ τρία ἔτη ὡς μονίμων. Θὰ ὑπάρξουν πολλοὶ ὑπάλληλοι ἀπὸ τὰ Νοσοκομεῖα αὐτά, οἱ ὁποῖοι λόγῳ ὁρίου ἡλικίας ἐγγίζουν νὰ ἐξέλθουν τῆς ὑπηρεσίας καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν πρόκειται νὰ λάβουν σύνταξιν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τροποποιήσῃ τὸ σχετικὸν ἄρθρον κατὰ τρόπον ὥστε νὰ λέγῃ «καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ προσωπικὸν τοῦτο ἔχει ἀποκτήσει τὴν ἰδιότητα τοῦ μονίμου», καὶ ὄχι νὰ ἔχῃ ἀναγκαστικῶς τὴν προϋπόθεσιν τῆς τριετίας, τῆς τριετοῦς μονιμότητος.

§88Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ἡ τριετία δὲν ἐτέθη εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε, διότι ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1953 ἔχουν παρέλθει τρία ἔτη. Οἱ ἐξελθόντες ἦσαν ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ταμεῖον Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων καὶ ἑπομένως συνταξιοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ Ταμεῖον τοῦτο. Οἱ ἄλλοι ἔχουν ἤδη συμπληρώσει τὴν τριετίαν καὶ ἑπομένως δὲν ἔχει κανένα νόημα ἡ ἀπάλειψις τοῦ χρονικοῦ αὐτοῦ ὁρίου.

§89Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Νομίζω ὅτι ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι πρέπει νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως.

§90Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θεραπεύει μίαν ἀδικίαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐξετάσῃ καὶ μίαν τροπολογίαν διὰ τὴν ὑπηρεσίαν μονίμων Γενικῶν Διευθυντῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων τοῦ νόμου 2592. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....». Παρακαλῶ, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, κύριε Ὑπουργέ, διότι εἶναι δικαία. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τὸ Νοσοκομεῖον τῶν Παίδων. Διευθυνταί, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ἤδη ἐν ὑπηρεσίᾳ, νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς διατάξεις τὰς συνταξιοδοτικάς, δεδομένου ὅτι ἠνάλωσαν ὅλην τὴν ζωήν των, ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ Νοσοκομεῖον τῶν Παίδων.

§91Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἡ τροπολογία σας αὐτὴ ἐμελετήθη ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἤδη διεβιβάσθη εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Παρὰ τὰς ἀντιρρήσεις ποὺ ἐξεδηλώθησαν, θὰ ἀναμείνω τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου καὶ θὰ ἐπανέλθω.

§92Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιδιώκεται ἡ τακτοποίησις προϋπηρεσίας νοσοκόμων καὶ ἄλλων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν εἰς τὰ Κρατικὰ Ἱδρύματα καὶ προσέφερον ὑψίστας ὑπηρεσίας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι διὰ μιᾶς τροπολογίας, ποὺ προτείνομεν, ἀρκετοὶ βουλευταί, ὁλοκληροῦται ἡ προστασία τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Ἀλλὰ ἐκτὸς τῶν ὑπαλλήλων, εἶναι καὶ οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι, μὲ τὸν νόμον 965 τοῦ 1937, διωρίσθησαν καὶ ἡ ὑπηρεσία των ἦτο ἐπὶ θητείᾳ. Ἀλλὰ μὲ τὸ ἄρθρον 9 δὲν ἀναγνωρίζεται ἡ ὑπηρεσία των ὡς συντάξιμος ὑπηρεσία. Οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ ὑπηρέτησαν εἰς τὰ Κρατικὰ Ἱδρύματα μέχρι σήμερον καὶ ὑπηρετοῦν ἀκόμη. Εἶναι μόνιμοι ὑπάλληλοι, πλήν, ὅμως, ἡ ὑπηρεσία των αὐτή, ἡ ὁποία διηνύθη ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ ἀναγκαστικοῦ νόμου 965 τοῦ 1937, δὲν ἀναγνωρίζεται ὡς συντάξιμος.

§93Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ποῦ ὑπηρέτησαν, εἰς τὸ Νοσοκομεῖον ποὺ ἐμνημονεύθησαν ἢ εἰς ἄλλην ὑπηρεσίαν;

§94Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Εἰς τὸ Ἀφροδισιακὸν Νοσοκομεῖον Ἰωαννίνων, φερ’ εἰπεῖν. Ἀλλὰ ὑπηρέτησαν συνεχῶς εἰς τὰ ἴδια Ἱδρύματα. Τελευταίως αὐτοὶ ἐμνημονεύθησαν, πλήν, ὅμως, μὲ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου 965 δὲν ἀναγνωρίζεται ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν.

§95Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι νομολογία τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου.

§96Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ ἄρθρον 9 τοῦ Α. Ν. 965 τοὺς ἀδικεῖ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴτε νομοθετοῦμεν ἐδῶ γενικῶς καὶ ὁμοιομόρφως, εἴτε κάμνομεν ἐξαιρέσεις. Μὲ τὸν Α. Ν. 965 διωρίσθησαν ἐπὶ θητείᾳ ἰατροὶ εἰς Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, προσέφερον δὲ ἐξακολουθητικῶς καὶ μέχρι σήμερον τὰς ὑπηρεσίας αὐτῶν. Ἐσχάτως, πρὸ δεκαετίας περίπου, ἐμονιμοποιήθησαν, πλὴν ὅμως, ἡ ὑπηρεσία των, ἡ ὁποία διηνύθη ὑπὸ τὸ κράτος καὶ τὴν ἰσχὺν τοῦ Α. Ν. 965, δὲν θεωρεῖται ὡς συντάξιμος ὑπηρεσία. Ἐφ’ ὅσον τώρα λαμβάνητε μέριμναν διὰ νὰ ἀποκαταστήσητε μίαν δικαίαν περίπτωσιν, διὰ τί δὲν θὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἰδία καὶ σήμερον; Ἀκριβῶς ζητοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ὅπως καὶ τὰ χρόνια τὰ ὁποῖα διήνυσαν ὑπὸ τὸ κράτος αὐτῆς τῆς ὑπηρεσίας των ἐπὶ θητείᾳ, νὰ ἀναγνωρισθοῦν ὡς πραγματικὴ ὑπηρεσία.

§97Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν σύνταξιν ποῖος θὰ τὴν πληρώσῃ;

§98Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ. Τὸ Κράτος θὰ τὴν πληρώσῃ.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§100Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Λύχνος. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις «ἔχει συμπληρώσει 3ετῆ τοὐλάχιστον ὑπηρεσίαν ὑπὸ τὴν ἰδιότητα τοῦ μονίμου» καὶ νὰ τεθῇ «ἐφ’ ὅσον ἀπέκτησε τὴν ἰδιότητα μονίμου ὑπαλλήλου». Διότι, ἄλλως ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν καὶ μὲ τὴν 5ην παράγραφον τὴν ἀφορῶσαν τοὺς ἀποχωρήσαντας τῆς ὑπηρεσίας. Καὶ τώρα, ἔρχομαι εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Δερδεμέζης. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι δικαιοτάτη, διότι ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐπὶ συμβάσει, κατόπιν ἐμονιμοποιήθησαν καὶ ἐθεωρήθησαν Δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ ἡ ἐπὶ θητείᾳ προϋπηρεσία των.

§101Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει νὰ γίνῃ μία διευκρίνισις. Ὑπάρχει ἡ κατηγορία τῶν ἰατρῶν ἐπὶ συμβάσει, ἡ ὁποία ἔχει ἐξαιρεθῆ ἀπὸ τὰ δικαιώματα τῶν μονίμων ὑπαλλήλων καὶ διότι μὲ ἀφορᾷ δὲν τὴν ὑποστηρίζω. Ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξεν ὁ κ. Δερδεμέζης ἀφορᾷ ἄλλην κατηγορίαν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἐπὶ 5–10–15 ἔτη ἐπὶ θητείᾳ καὶ κατόπιν ἐμονιμοποιήθησαν. Πῶς θὰ ἀναγνωρίσωμεν τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κατωτέρου νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ καὶ θὰ ἀρνηθῶμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τοὺς ἰατρούς; Δι’ αὐτὸ ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ ἡ ἐπὶ θητείᾳ προϋπηρεσία τῶν ἰατρῶν.

§102Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ κ. Κατσαφάδος ἔκαμεν τὸ ἑξῆς λάθος: Ἡ νομολογία ὑπάρχει βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐὰν θέσωμεν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ προϋπηρεσία θὰ ὑπολογίζεται καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, αὐτὴ δὲν ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν νομολογίαν.

§103Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Γνωρίζω τὴν λεπτότητα τῆς θέσεως τοῦ κ. Κατσαφάδου, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν ἐπὶ θητείᾳ ὑπηρετούντων τὸν ἀφορᾷ προσωπικῶς καὶ δι’ αὐτὸ κηρύσσεται ἀντίθετος. Ἀξιέπαινος εἶναι ὁ κ. συνάδελφος, διότι ἐζήτησεν τὴν ἀπόρριψιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι ἀπομακρύνεται ἰδικοῦ του συμφέροντος. Ὀρθότατα, ὅμως, παρετήρησεν ὁ κ. Κανελλόπουλος ὅτι τὰ δικαστήρια ἐξέδωκαν ἀποφάσεις ἐπὶ τῇ βάσει κειμένης νομοθεσίας καὶ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὑπέγραψα καὶ ἐγώ, ἀποβλέπει εἰς τὴν τροποποίησιν ἀκριβῶς τῶν κειμένων νόμων. Ὑπάρχει νομολογία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ ἀναλόγου περιπτώσεως. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις δημοσίων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι προσελήφθησαν ὡς ἔκτακτοι καὶ ὡς ἡμερομίσθιοι, καὶ ἡ ὑπαλληλική των αὐτὴ κατάστασις διήρκεσεν ἐπὶ μακρὰ ἔτη καὶ ἐτέθη τὸ ζήτημα εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐὰν καὶ κατὰ νόμον καὶ οἱ ὑπὸ τοιαύτην μορφὴν ὑπηρετοῦντες, εἶχον τὰ ἴδια δικαιώματα μὲ τοὺς τακτικούς. Καὶ εἶπεν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ὅτι ἔχουν τὰ ἴδια δικαιώματα, ἐφ’ ὅσον ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν ὑπηρέτησαν. Εἶναι ἔργον χρηστῆς διοικήσεως νὰ ἀναγνωρισθῇ ἡ ὑπηρεσία αὐτῶν, ὡς ὑπηρεσία τακτικῶν ὑπαλλήλων. Ἀνάλογος εἶναι καὶ ἡ περίπτωσις τῶν ἐν λόγῳ ἰατρῶν. Ἐὰν οἱ ἰατροὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται ὡς μόνιμοι ὑπάλληλοι ἔχουν δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως, κατ’ ἴσον λόγον, θὰ πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἰατρῶν αὐτῶν ἴσον δικαίωμα συνταξιοδοτήσεως. Ἠρώτησα, πρὸς διαφώτισιν τῆς Βουλῆς, ποῖος πληρώνει τὴν σύνταξιν καὶ ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι τὴν σύνταξιν τὴν πληρώνει τὸ Κράτος. Ἐφ’ ὅσον τὸ πρᾶγμα ἔχει οὕτω καὶ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι τότε μόνον θὰ ἔχῃ ἀξίαν ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου, ἐὰν οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἐμονιμοποιήθησαν εἰς τὸ ἵδρυμα εἰς τὸ ὁποῖον ὑπηρέτησαν ἐπὶ συμβάσει, νομίζω, ὅτι χάνει τὴν ἀξίαν της, διότι, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ὑπηρέτησαν, ἐπειδὴ ἡ σύνταξις δὲν δίδεται ἀπὸ τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ Κράτος, ὀρθὸν εἶναι νὰ τηρηθῇ ἡ αὐτὴ ἀρχὴ ὅπως τηρῆται καὶ ἀλλοῦ.

§104Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὑπάρχει μία κατηγορία, ἕνας μικρὸς ἀριθμὸς μαιῶν, αἱ ὁποῖαι ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, ὅπου εἶναι ἀνεπτυγμένη ἡ ἐργασία τοῦ ἀσφαλιστικοῦ αὐτοῦ Ταμείου. Μεταπολεμικῶς μετεφέρθησαν εἰς τὰ Δημόσια Νοσοκομεῖα. Αἱ ὑπηρεσίαι τὰς ὁποίας προσέφερον ὑπῆρξαν πολύτιμοι. Τὸ ἐὰν ἔχουν τὸν α ἢ β τίτλον δὲν μεταβάλλει τὴν οὐσίαν τῆς προσφορᾶς των εἰς τὴν κοινωνίαν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ συνυπολογισθῇ ἡ προϋπηρεσία των εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν διὰ νὰ πάρουν καὶ ἀπὸ μίαν ἐλαχίστην ἔστω σύνταξιν διὰ νὰ ζήσουν.

§105Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς τροπολογίας. Ὑπέγραψα τὴν τροπολογίαν, διότι τὴν εὑρίσκω δικαίαν καὶ ὄχι μόνον πρέπει νὰ ὑπολογισθῇ ὁ χρόνος τῆς ὑπηρεσίας διὰ τοὺς ἰατρούς, ἐφ’ ὅσον ὑπολογίζεται διὰ τὸ κατώτερον προσωπικὸν ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτησεν εἰς τὸ ἴδιον Ἵδρυμα, ἀλλὰ καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτησαν εἰς νοσοκομεῖα καὶ ἐμονιμοποιήθησαν εἶναι δίκαιον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὁ χρόνος τῆς ἐπὶ θητείᾳ ὑπηρεσίας των ἢ ἐπὶ συμβάσει. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ψηφίζεται νόμος καὶ ὑποχρεώνει Ὀργανισμοὺς Δημοσίου Δικαίου τῶν ὑπαλλήλων ποὺ χορηγεῖ συντάξεις νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ ὁ χρόνος προϋπηρεσίας παρὰ Τραπέζαις καὶ ἄλλοις Ὀργανισμοῖς. Εἶναι πρᾶγμα δικαιότατον, διότι τὰ νοσοκομεῖα ὑπηρέτησαν, τὰ νοσοκομεῖα ὑπηρετοῦν καὶ θὰ πρέπει νὰ συνταξιοδοτηθοῦν ἀπὸ τὸ Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἀνήκουν τὰ νοσοκομεῖα αὐτά. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειράν μου, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν ποὺ ἔχω καὶ ἐγὼ ὑπογράψει.

§106Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πνεῦμα τοῦ δικαίου καὶ ἡ προδιάθεσις τῆς Κυβερνήσεως, μὲ πνεῦμα ἰσοτίμου ἀντιλήψεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ δικαιώματα τῶν πολιτῶν, μὲ κάμνει νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία τελικῶς διατυποῦται ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει)....».

§107Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. Ὄχι ὑπαλλήλων, ἰατρῶν.

§108Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἡ τροπολογία ἀναφέρεται εἰς τοὺς ἰατροὺς ὑπαλλήλους.

§109Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Θὰ γεννηθοῦν ἀμφιβολίαι. Ἔχει δίκαιον ὁ κ. Κατσαφάδος.

§110Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὑπάρχουν καὶ ἰατροὶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα ποὺ δὲν ἐκτελοῦν ἰατρικὰς ὑπηρεσίας, ὅπως παραδείγματος χάριν, οἱ διευθυνταί.

§111Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Διαγράφεται ἡ λέξις «ὑπαλλήλων».

§112Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνεφανίσθη ὑπόθεσις εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας — ἐπρόκειτο περὶ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ σανατορίου Τριπόλεως — καὶ εἶπε τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ὅτι ὁ διευθυντὴς δὲν εἶναι ὑπάλληλος. Λοιπόν, ὀρθῶς ἐδέχθητε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§113Π. ΓΑΣΤΕΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὴν ἀπορριφθεῖσαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν οἱ κ.κ. Παπασταύρου καὶ Λύχνος, δηλαδὴ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ λέξις τριετία καὶ νὰ μείνῃ μονοετὴς θητεία.

§114Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι, ἐπιμένω εἰς τὸ κείμενον τοῦ νόμου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιορίσω τὸν χρόνον.

§115Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, καὶ μὲ τὰς βελτιώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπέρχονται μὲ τὰς τροποποιήσεις πράγματι ἀποκαθιστᾷ ἀδικίας. Θεωρῶ καθῆκον μου νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας μίαν ἀδικίαν, ἡ ὁποία βεβαίως δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ θὰ κάμω μίαν πρότασιν, διὰ νὰ ἀρθῇ μία ἀδικία. Πρόκειται περὶ τῶν ἀσκουμένων ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται ἄνευ ἀμοιβῆς. Εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτον, ἡ τάξις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν νὰ προσφέρῃ τόσας ὑπηρεσίας χωρὶς ἀμοιβήν.

§116Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Πρόκειται περὶ φροντιστηριακῆς κλινικῆς ἀσκήσεως.

§117Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Νομίζω, ὅτι ἡ Πολιτεία θὰ πρέπει νὰ ἄρῃ τὴν ἀδικίαν αὐτήν, καθιερώνουσα ἀποδοχὰς καὶ διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ἀσκουμένων ἰατρῶν.

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§119Γ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν ἐδέχθητε, κύριε Ὑπουργέ, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ περὶ τῶν βουλευτῶν. (Θόρυβος).

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροπολογήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων, ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 κ.λ.π.».

§123Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Περιλαμβάνεται ἐδῶ καὶ τὸ πρόσκαιρον Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν;

§124Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ὅλα τὰ νοσοκομεῖα. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου.

§125Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς δευτέραν συζήτησιν. Θὰ ἔχῃ καὶ 2αν ἀνάγνωσιν καὶ κατόπιν θὰ ἔλθῃ διὰ τὸ σύνολον.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεως κατὰ τῶν ἀρνουμένων ἢ δυστροπούντων νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτου δαπάνης προκαλουμένης ἐξ ἀπεργίας εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀρτοδοτήσεως».

§127Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πάσης συζητήσεως ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἀφορᾶ τοὺς ἐπιχειρηματίας καὶ οὐχὶ τοὺς ἀρτεργάτας ἢ οἱουσδήποτε ἄλλους ἐργάτας.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§129Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν συζητούμενον σχέδιον νόμου, ἔρχεται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν μὲ μίαν περίεργον σκέψιν, ἡ ὁποία καὶ πρὸς τὸ Σύνταγμα ἀντιτίθεται, ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς κρατούσας ἀρχὰς περὶ ἐλευθερίας τοῦ συνδικαλισμοῦ καὶ ἐλευθερίας ἀσκήσεως ὡρισμένων δικαιωμάτων, ἐφ’ ὅσον ταῦτα δὲν συγκρούονται μὲ τὴν ἔννομον τάξιν. Καὶ εἶναι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἐσκέφθη τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ φέρῃ διὰ πρώτην φορὰν νομοθέτημα, δυνάμει τοῦ ὁποίου ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους καὶ τοὺς ἀρτοποιοὺς νὰ ἀσκοῦν καὶ αὐτοί, ὅπως ὅλοι οἱ ἐπαγγελματίαι, τὸ δικαίωμα τὸ ὁποῖον ἔχουν ἐκ τοῦ Συντάγματος, νὰ προστατεύουν τὰ συμφέροντά των, ὅταν τὸ Κράτος ἔρχεται καὶ ἀρνῆται τὴν ἀναγνώρισίν των.

§130Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§131ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§132Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν εἴχατε διαβάσει τὸ νομοσχέδιον, θὰ εἴχατε διαπιστώσει ὅτι εὑρίσκεσθε ἔξω τῆς πραγματικότητος καὶ τῶν κειμένων νόμων οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὰς σχέσεις τοῦ Κράτους πρὸς τὴν τάξιν αὐτήν. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ὑποθέσητε ὅτι κἄτι τι τὸ σοβαρὸν ὑπάρχει καὶ κἄποια ἀνησυχία σᾶς ἀναγκάζει νὰ φέρητε πρὸς ψήφισιν ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συνταγματικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐλευθερίας τοῦ συνδικαλισμοῦ. Καὶ μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν τὸ θέμα, διότι ἔχετε διάταξιν νόμου ἡ ὁποία προστατεύει ἀπολύτως τὰς περιπτώσεις τὰς ὁποίας θέλετε ἐδῶ νὰ περιφρουρήσητε, κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ εὔλογον ἀναστάτωσιν μέσα εἰς τὴν τάξιν τῶν ἀρτοποιῶν. Διότι, ὑπάρχει διάταξις καὶ μέσα εἰς τὸν ποινικὸν Κώδικα, ἄρθρον 296, ἡ ὁποία σᾶς δίδει τὴν εὐχέρειαν νὰ λάβητε μέτρα προστασίας τῆς κοινωνίας ἀπὸ ἐνδεχομένην ἀπεργίαν τῶν ἀρτοποιῶν διὰ τὴν ἔλλειψιν ψωμιοῦ. Ἀλλά, ἀνεξαρτήτως τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἔχετε καὶ διατάξεις τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος. Λέγει ὁ Ἀγορανομικὸς Κῶδιξ εἰς τὸ ἄρθρον 3, παράγραφος 15: «Πᾶς.... (ἀναγινώσκει)....». Ἔχετε, λοιπόν, δύο διατάξεις σαφεῖς, διατάξεις αἱ ὁποῖαι προστατεύουν πᾶσαν περίπτωσιν καὶ ἐκτάκτων ἀκόμη ἀναγκῶν τροφοδοτήσεως οἱασδήποτε πόλεως, κώμης ἢ χωρίου, καὶ μάλιστα διατάξεις αἱ ὁποῖαι ἀποστεροῦν τὸν ἐπαγγελματίαν καὶ τῆς ἀδείας ἀκόμη ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός του. Τοῦτο, ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι σημαίνει διὰ τὸν ἀρτοποιὸν ἀποστέρησιν τοῦ κυριωτέρου συντελεστοῦ τῆς ἐργασίας του, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν δύναται νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του, ἄνευ τοῦ ὁποίου καταστρέφεται κυριολεκτικῶς. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον, ὅπως ὑποβάλλεται, ἀντιτίθεται καὶ πρὸς τὸ ἄρθρον 57, τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον λέγει ὅτι: «Πᾶσα πρότασις νόμου... (ἀναγινώσκει)...». Τὸ προκείμενον νομοσχέδιον ἀφορᾷ τροποποίησιν ἢ μᾶλλον καταργεῖ ἐμμέσως ὑφισταμένην διάταξιν καὶ δὴ διάταξιν τοῦ οὐσιαστικοῦ ποινικοῦ νόμου, τοῦ ποινικοῦ Κώδικος. Ἔπρεπε, συνεπῶς, νὰ φέρῃ, ἐκτὸς τῆς ἰδικῆς σας ὑπογραφῆς, καὶ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Διότι, θεσπιζομένης τῆς διατάξεως αὐτῆς, καθίσταται ἄνευ ἀντικειμένου ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 296 τοῦ ποινικοῦ Κώδικος, διὰ τὴν ὁποίαν ἐδόθη ἡ ἑρμηνεία ὅτι ἰσχύει, ἀλλ’ ὄχι ὑπὸ τοὺς περιορισμοὺς τοὺς ὁποίους θέτει ἡ γραμματικὴ ἑρμηνεία τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἡ ἑρμηνεία ἔδωσε εὐρύτερον περιεχόμενον, καθὼς καὶ ἡ νομολογία, εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 296 καὶ εἶπεν ὅτι εἶναι δικαίωμα τῆς Πολιτείας νὰ ἐπιβάλῃ κυρώσεις καὶ νὰ διώκῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπεργοῦν. Ἀλλ’ ἐὰν πρὸ 24 ὡρῶν εἰδοποιηθῇ καταλλήλως ἡ Πολιτεία καὶ τὰ ἁρμόδια ὄργανα ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ ἀπεργία καὶ ληφθοῦν τὰ δέοντα μέτρα, τότε δὲν ὑπάρχει ἀδίκημα. Διότι, εἶναι δικαίωμα, ἀναγνωρισθὲν ἀπὸ τὴν ἐπιστήμην καὶ τὴν νομολογίαν, εἶναι δικαίωμα τοῦ πολίτου νὰ ἀμύνεται τῶν συμφερόντων του καθ’ ὃν τρόπον τὸ Σύνταγμα καὶ οἱ κείμενοι νόμοι τοῦ συγχωροῦσι τοῦτο. Μὴ ὑπαρχούσης ὅθεν προσυπογραφῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον πάσχει ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ὡς ἀντισυνταγματικὸν καὶ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ. Εὔλογον εἶναι, κύριε Ὑπουργέ, τὸ παράπονον καὶ ἡ διαμαρτυρία τὴν ὁποίαν ἐξεδήλωσαν οἱ ἀρτοποιοὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος δι’ ὑπομνημάτων, ἀναφορῶν καὶ τηλεγραφημάτων, εὔλογον εἶναι τὸ παράπονόν των καὶ δικαιολογημένη ἡ πικρία των διότι γίνεται μία κακομεταχείρισις, ἡ ὁποία δὲν ἁρμόζει εἰς μίαν τάξιν κατ’ ἐξοχὴν νομιμόφρονα, ἡ ὁποία δὲν ἔδωσε ποτὲ ἀφορμὴν οἱανδήποτε. Ἤλεγξα ὑπηρεσιακῶς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐζήτησα πληροφορίας διὰ τὸν λόγον τῆς καταρτίσεώς του. Καὶ μοῦ εἶπον: «Βρὲ ἀδελφέ, καμμιὰ φορὰ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀπεργία καὶ τότε διατὶ νὰ ταλαιπωρούμεθα αἱ ὑπηρεσίαι καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν μίαν διάταξιν νόμου, ἡ ὁποία, ἔστω καὶ καταθλιπτική, νὰ μὴ ἐπιτρέπῃ εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ μέτρον τοῦτο». Ἀλλ’ ἡ τάξις τῶν ἀρτοποιῶν, κύριοι συνάδελφοι, καί, κ. Ὑπουργέ, εἶναι καὶ ὑπῆρξε πάντοτε νομιμόφρων καὶ ἡ ἡγεσία της σημειώσατε, δὲν κατώρθωσε ποτὲ νὰ παρασύρῃ τὸ σύνολον τῶν ἀρτοποιῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος νομιμόφρονες. Εἶναι μία τάξις, ἡ ὁποία διστάζει νὰ ἔλθῃ εἰς σύγκρουσιν μὲ τὸ Κράτος, ποτὲ δὲν φθάνει εἰς τὰ ἄκρα καὶ ὅποτε ἔφθασε, ἀπέτυχε. Εἶναι καὶ τοῦτο ἓν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ σᾶς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τοῦ νὰ ὑποβάλετε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Ὡς πρὸς τοὺς ἀλευροβιομηχάνους, δὲν γνωρίζω ποίαν ἀφορμὴν εἴχατε διὰ νὰ διατυπώσητε τοῦτο. Ἐγὼ δὲν ἐνθυμοῦμαι, 40 χρόνια τώρα, νὰ ἔχουν ἀπεργήσει ἀλευροβιομήχανοι, Αὐτοὶ συνεργάζονται πάντοτε μὲ τὸν ἑκάστοτε Ὑπουργὸν καὶ μὲ τὴν κάθε Κυβέρνησιν, δὲν εὑρίσκονται ποτέ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ φθάσουν εἰς τὸ μέρος τοῦτο. Θὰ εἶχε νόημα τὸ νομοσχέδιόν σας, ἐὰν θὰ ἐπεδίωκε κἄποιον σκοπόν, ἐὰν ἀπηυθύνετο πρὸς τοὺς ἐργάτας. Περιορίζεσθε εἰς τὴν κατηγορίαν ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἀρτοποιοὺς καὶ δὲν δικαιολογεῖτε διατὶ θεωρεῖτε ἔκτακτον τὴν ἀνάγκην ταλαιπωρίας τῆς κοινωνίας ἀπὸ τὴν ἔλλειψιν ἄρτου. Ἡ ἐπιστήμη καὶ οἱ κείμενοι νόμοι λέγουσιν ὅτι, δύναται ἡ Πολιτεία νὰ περιορίσῃ τὴν ἀπεργίαν ὅταν ἔκτακτος ἀνάγκη ὑπηρετεῖ τὰ μέτρα. Ἐπὶ π. χ. ἡ περίπτωσις τῆς κινήσεως τῶν ἀεροδρομίων διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀεροπλάνων. Ἐκεῖ, πράγματι εἶναι ἔκτακτος ἀνάγκη, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἀποτραπῇ δι’ ἄλλου μέσου. Ἐδῶ, ὅμως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἄνευ σοβαροῦ λόγου θεσπίζει ἓν τοιοῦτον μέτρον. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ψηφίσωμεν ἓν ἀνελεύθερον μέτρον; Δι’ αὐτό, θὰ σᾶς παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποσύρητε τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν πρόκειται δι’ αὐτοῦ νὰ θεραπεύσητε οὐδεμίαν ἀνάγκην ἀλλ’ ἀντιθέτως θὰ δημιουργήσητε μίαν ἀντιπάθειαν ἐναντίον σας μεταξὺ τῆς τάξεως τῶν ἀρτοποιῶν.

§133Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἐὰν μοῦ ἐπιτραπῇ, νὰ ἀπαντήσω, δὲν θὰ ὑπάρξῃ λόγος περαιτέρω ἀγορεύσεων. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ὑπάρχει θέμα ἀπαγορεύσεως τῆς ἀπεργίας καὶ ἀπορῶ πόθεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος κ. συνάδελφος, ἠρύσθη τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο. Ἐπαναλαμβάνω, κύριοι, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ἐπιδιώκεται ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας.

§134Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιδιώκει τὴν ἀπαγόρευσιν τῶν ἀπεργιῶν εἰς τοὺς ἀρτεργάτας. Ἡ φράσις τοῦ νομοσχεδίου «καλοῦνται ὑπὸ τῶν στρατιωτικῶν ἀρχῶν κ.λ.π.» ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν αὐτήν.

§135Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, προσέθεσα τὴν λέξιν «ἐπιχειρηματίας» τοὺς ὁποίους καὶ ἀφορᾷ.

§136Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐγώ, κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς προσθήκης αὐτῆς τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, παραιτοῦμαι περαιτέρω τοῦ λόγου.

§137Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Καὶ ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, κατόπιν αὐτοῦ, παρῃτήθην τῆς εἰσηγήσεώς μου, ὡς εἰσηγητής.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στρατῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§139Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Εἶναι ἀληθές, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὡς ἦτο διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, ἐστρέφετο κατὰ τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτεργατῶν. Μὲ τὴν προσθήκην, ὅμως, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς λέξεως «ἐπιχειρηματίου» ἐμμέσως στρέφεται κατὰ τῶν ἀρτεργατῶν. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι τὸ σχέδιον νόμου δὲν στρέφεται κατὰ τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτοποιῶν καὶ τῶν βιομηχάνων. Ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς, διότι, ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὸ κ. Ὑπουργὸν νὰ φέρῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἦτο ἡ λῆψις μέτρων κατὰ τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτεργατῶν. Μάλιστα δέ, ἀπορῶ, διατὶ ἔρχεται ἓν τέτοιο νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστὸν ὅτι οὐδέποτε μέχρι σήμερον παρετηρήθη ἀπεργία τῶν ἀρτεργατῶν εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συμμετεῖχον καὶ οἱ ἀρτοποιοὶ ἢ ἀπεργία ἀρτεργατῶν εἰς τὴν ὁποίαν νὰ συμμετεῖχον καὶ οἱ βιομήχανοι. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ περὶ ἑνὸς σχεδίου τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτεργατῶν. Δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας τὸ σχέδιον αὐτό, ποὺ ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ ἴδωμεν ποῖαι εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις τῶν ἀρτεργατῶν καὶ ποῖαι τῶν ἀρτοποιῶν. Πῶς εἶναι, λοιπόν, δυνατόν, νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον δὲν γνωρίζομεν ποῖαι εἶναι αἱ ὑποχρεώσεις των.

§140Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ τὸ σχέδιον αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔρχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§141Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ σχέδιον ἰσχύει καὶ μάλιστα ἐφηρμόσθη. Τοῦτο προκύπτει σαφῶς. Πῶς, λοιπόν, θὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὅταν δὲν γνωρίζωμεν τὰς ὑποχρεώσεις τῶν ἀρτεργατῶν καὶ τῶν ἀρτοποιῶν; Περὶ αὐτῶν οὐδεμία μνεία γίνεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου. Δι’ αὐτὸ ἕνας λόγος ἀκόμη ποὺ δὲν πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἶναι καὶ αὐτὸς ἐκτὸς τῶν συνταγματικῶν λόγων ποὺ ἀνέπτυξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τῆς ἀπεργίας τῶν ἐργατῶν, διότι τὸ νομοσχέδιον στρέφεται ἀμέσως κατὰ τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτεργατῶν.

§142Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἀντιθέτως, ἡ ὑπηρεσία ἐκινήθη εἰς τὴν κατάρτισιν τοῦ σχεδίου αὐτοῦ διότι συνέβη τὸ ἀντίθετον αὐτοῦ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε. Ἐκηρύχθη ἀπεργία ἀρτοποιῶν καὶ ἤθελον νὰ ἐργασθοῦν οἱ ἀρτεργάται καὶ δὲν ἠμποροῦσαν, ἐὰν δὲν ἐφηρμόζετο ἓν σχέδιον ἐκτάκτου ἀνάγκης.

§143Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Δηλαδὴ ἀπήργησαν οἱ ἀρτοποιοί;

§144Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Μάλιστα.

§145Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ὥστε στρέφεσθε ἐναντίον τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας τῶν ἀρτοποιῶν;

§146Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δηλῶ κατηγορηματικῶς ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία εἴτε ἀμέσως εἴτε ἐμμέσως, νὰ ἀπαγορεύῃ τὴν ἀπεργίαν. Ἀλλὰ τὶ εἶχε συμβῆ. Ὅπως θὰ ἀναπτύξω ἐν συνεχείᾳ, εἶχε καταρτισθῆ ἓν σχέδιον ἐκτάκτου ἀνάγκης διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπεργίας, διὰ νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρνηθῇ ἢ ὁ ἀρτοποιὸς ἢ ὁ ἀλευροβιομήχανος νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ σχεδίου περὶ ἐκτάκτου ἀνάγκης. Ἔπρεπε νὰ κηρυχθῇ εἰς κατάστασιν ἀνάγκης ἡ Χώρα. Ὑπῆρχε τὸ κενὸν αὐτὸ καὶ ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ κενὸν ἦλθε νὰ πληρώσῃ τὸ σχέδιον αὐτό. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς διάταξις, ἡ ὁποία λέγει: «Οἱ ἀλευροβιομήχανοι ὑποχρεοῦνται νὰ παρασκευάσουν .... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτὴν τὴν διάταξιν τὴν προέβλεψεν τὸ σχέδιον τῆς ἐκτάκτου ἀνάγκης. Ἐὰν δὲν διατηροῦσε ἀπόθεμα ἀλεύρων ὁ κ. ἀλευροβιομήχανος, δὲν εἴχομεν καμμίαν κύρωσιν ἐναντίον του. Ἐὰν ἕνας ἀρτοποιὸς κλείσῃ τὸ ἀρτοποιεῖόν του καὶ δὲν ἐπιτρέψῃ νὰ ἐργασθοῦν εἰς τὰ μηχανήματά του, δὲν εἴχομεν καμμίαν κύρωσιν. Αὐτὴν τὴν ἀνάγκην θέλει νὰ καλύψῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν εἶναι νομιμόφρονες καὶ δὲν πρόκειται νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν, διατὶ διαμαρτύρεσθε;

§147Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν θέλετε νὰ θεσπίσῃτε αὐτὰ τὰ μέτρα, νὰ τὸ εἴπητε εἰδικῶς, διότι ἔτσι, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, διὰ τὴν παραμικρὰν ἐκδήλωσιν διαμαρτυρίας θὰ κινδυνεύουν νὰ πᾶνε εἰς τὸ ἀκροατήριον.

§148Δ. ΣΤΡΑΤΗΣ. Ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, σᾶς εἶπον ὅτι συμφωνῶ, ἀλλὰ λαμβάνετε ἐμμέσως μέτρα ἐναντίον τοῦ δικαιώματος τῆς ἀπεργίας τὸ ὁποῖον εἶναι κατοχυρωμένον εἰς ὁλόκληρον τὸν δημοκρατικὸν κόσμον. Καὶ αὐτὸ συμβαίνει εἰς κάθε ἀπεργίαν ὅταν ἀπεργοῦν οἱ τροχιοδρομικοί, ἀμέσως ἀναλαμβάνουν ἐργασίαν τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας, τὰ ὁποῖα γίνονται οὕτω ἀπεργοσπάσται. Ἐάν, λοιπόν, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, συνεχίζῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ λαμβάνῃ μέτρα, θὰ δύναται νὰ λάβῃ καὶ δι’ οἱανδήποτε ἄλλην κατηγορίαν ἐργατῶν. Ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχῃ ἓν σχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας καὶ τοῦ Στρατοῦ μεταβάλλονται εἰς ἀπεργοσπάστας, πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ ἀπασχολήσῃ σοβαρῶς τὴν Βουλήν. Μία Κυβέρνησις δὲν πρέπει νὰ λαμβάνῃ μόνον μέτρα κατασταλτικὰ κατὰ τῶν ἀπεργιῶν, κυρίως ὀφείλει νὰ προλαμβάνῃ τὴν κήρυξιν ἀπεργιῶν, διὰ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν δικαίων αἰτημάτων τῶν ἐργαζομένων. Δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λαμβάνωνται τοιαῦτα μέτρα, εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου, ὡς εἶναι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται εἰς τὸ ἰδικόν μας Κράτος. Ἐγὼ γνωρίζω, ὅτι εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου αἱ ἀπεργίαι εἶναι ἐλεύθεραι, διότι αἱ ἀπεργίαι ὑποστηρίζουν τὰ νόμιμα δικαιώματα τῶν ἐργαζομένων. Τὸ ἄλλο πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον παρατηρεῖται ἐδῶ, εἶναι τὸ Κράτος ἐπεμβαῖνον εἰς τὰς ἀπεργίας, χρησιμοποιεῖ τὰ ὄργανα αὐτοῦ διὰ νὰ σπάσῃ τὰς ἀπεργίας. Ὅταν π. χ. ἀπεργοῦν οἱ τροχιοδρομικοί, τὸ Κράτος χρησιμοποιεῖ εἴτε στρατιώτας, εἴτε ὄργανα τῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα ἀντικαθιστοῦν εἰς τὴν ἐργασίαν των τοὺς ἀπεργοὺς ἐργάτας. Ἐρωτᾶται, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ποία ψυχολογία δημιουργεῖται εἰς τὸν ἐργάτην αὐτόν, ὅταν βλέπῃ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους νὰ σποῦν τὴν ἀπεργίαν του. Δηλαδὴ νὰ τὸν ἀφοπλίζῃ εἰς τὸ νὰ μὴ δύναται νὰ ἀμυνθῇ ὑπὲρ τῶν δικαίων ἀπαιτήσεών του. Μία Κυβέρνησις διὰ νὰ θεωρηθῇ δημοκρατική, πρέπει νὰ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς δικαίας ἀπαιτήσεις τῶν ἐργαζομένων. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι διὰ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ψήφισιν, πρέπει νὰ γνωρίζωμεν ἀκόμη τὸ σχέδιον ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις ἀναφέρει καὶ τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον ἡμεῖς δὲν τὸ γνωρίζομεν, ἀλλὰ καὶ οἱ τυχὸν ἀπεργοῦντες ἀρτοποιοί, ὡς ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν τὸ γνωρίζουν. Τερματίζων, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ εἴπω καὶ τοῦτο: Ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτό, μοῦ δίδει καὶ τὴν ἀφορμὴν νὰ προσθέσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀναγνωρίζει τὸ δικαίωμα τῆς ἀπεργίας. Ἐὰν κάθε Κυβέρνησις ἤθελε πραγματικὰ νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ ἀκούσῃ τὰ αἰτήματα τῶν ἐργατῶν, δὲν θὰ ὑπῆρχε ζήτημα ἀπεργίας. Δι’ αὐτὸ ἐγώ, νομίζω, ὅτι πρέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ ἀποσυρθῇ.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§150Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἔχει δύο πλευρὰς ἐξετάσεως. Τὴν νομικὴν καὶ τὴν σκόπιμον. Ἀπὸ ἀπόψεως σκοπιμότητος, δὲν εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ κηρυχθοῦν, καθ’ οἱονδήποτε τρόπον, ἐναντίον τῆς ἀπεργίας. Ἀλλά, ἐὰν ἡ ἀπεργία εἶναι τὸ ὅπλον τῶν ἐργαζομένων διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῶν οἰκονομικῶν των ἀξιώσεων, ἀντιθέτως, ὑπάρχει τὸ γενικώτερον κοινωνικὸν συμφέρον, ἐνδεχομένη ἀπεργία τούτου ἢ ἐκείνου τοῦ κλάδου, νὰ μὴ διαταράσσῃ τὴν κοινωνικὴν ζωὴν καὶ ἐν προκειμένῳ, πρὸ παντός, νὰ μὴ στερῇ τὸν ἄρτον τοῦ λαοῦ. Βεβαίως, ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, ὁ ἄρτι καταβὰς τοῦ βήματος, εἶπεν, ὅτι εἰς τοὺς ἀπεργοῦντας ἐργάτας ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ἀπεργίας διὰ κρατικοῦ ὀργάνου δημιουργεῖ ἓν αἴσθημα δυσαρεσκείας κατὰ τοῦ Κράτους. Θὰ ἴδωμεν ποῖον αἴσθημα θὰ δημιουργηθῇ, ἐὰν τὸ Κράτος δι’ οἱονδήποτε λόγον ἀφήσῃ τὸν λαὸν ἄνευ ἄρτου, δὲν ἠξεύρω ἐπὶ πόσας ἡμέρας, δηλαδὴ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἀπεργίας. Καὶ διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι ἡ μέριμνα τοῦ Κράτους, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἄρτου τοῦ λαοῦ, εἶναι μέριμνα ἀξία ἐπαίνου καὶ ἐγκρίσεως ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πέραν, ὅμως, τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ὑπάρχει καὶ ἡ νομικὴ ἄποψις τοῦ θέματος. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἔχω νὰ κάμω διαφόρους παρατηρήσεις. Πρῶτον, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἄρτου τοῦ λαοῦ, ὑπάρχει τὸ ἄρθρον 296 τοῦ ποινικοῦ Κώδικος, διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ ἄρτου τοῦ λαοῦ, καθ’ ὃν τρόπον τὴν ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διότι τοῦτο ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς ἀρτοποιοὺς καὶ τοὺς ἀλευρομύλους, νὰ χορηγοῦν οἱ μὲν ἀρτοποιοὶ τὰ καταστήματά των, διὰ τὴν παρασκευὴν τοῦ ἄρτου, οἱ δὲ ἀλευρόμυλοι νὰ χορηγοῦν τὰ ἀναγκαῖα ἄλευρα, ὑπάρχει, λοιπόν, ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 216 τοῦ ποινικοῦ Κώδικος, ἡ ὁποία λέγει: «Ὅστις ἐκ προθέσεως» — καὶ χρειάζεται πρόθεσις δι’ οἱονδήποτε ἀδίκημα, χρειάζεται ὁ δόλος — «ὅστις ἐκ προθέσεως παρακωλύει τὴν προμήθειαν τοῦ ἄρτου ἢ τὴν λειτουργίαν καταστήματος ἢ ἐγκαταστάσεως ἐξυπηρετούσης τὸ κοινόν, τιμωρεῖται μὲ φυλάκισιν 6 μηνῶν». Ἑπομένως, ἡ κειμένη νομοθεσία προβλέπει περὶ αὐτοῦ. Τί κάμνει τὸ παρὸν νομοσχέδιον; Μεταβάλλει τὸν ποινικὸν νόμον, ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον. Καὶ θὰ εἶχε κανεὶς νὰ παρατηρήσῃ, ποῖος εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ὠθεῖ τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐπαυξήσῃ τὰς ποινικὰς κυρώσεις διὰ τὸ προκείμενον θέμα; Δὲν τὸ γνωρίζω. Δὲν γνωρίζω, μάλιστα, καὶ κάτι ἐπὶ πλέον: Ἐὰν ἐσημειώθη εἴτε ἀπεργία τῶν ἀρτοποιῶν, εἴτε οἱαδήποτε ἀντίδρασις αὐτῶν καὶ ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις καὶ αὐτῶν. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, ἴσως, διὰ τῆς ὑπηρεσίας του νὰ ἔχῃ πληροφορηθῇ καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς διαφωτίσῃ. Ἐξ ὅσων, ὅμως, γνωρίζομεν ἐκ τῆς εἰδησεογραφίας τῶν ἐφημερίδων, τοὐλάχιστον ἐγὼ προσωπικῶς οὐδέποτε ἀνέγνωσα, ὅτι ἠσκήθη ποινικὴ δίωξις καὶ ὅτι ἐπεβλήθη καὶ ἡ ἑξάμηνος αὐτὴ φυλάκισις κατὰ τῶν ἀρτοποιῶν. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι ἡ ἐπαύξησις τῶν ποινικῶν κυρώσεων εἶναι ἀδικαιολόγητος. Ἐδῶ, λέγει τὸ νομοσχέδιον, ὅτι, ἐκτὸς τῶν κυρώσεων τοῦ ἄρθρου τάδε τοῦ ν. 136, ἐπιβάλλεται καὶ ἡ στέρησις τῆς ἀδείας. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄκρον αὐτὸ τῆς στερήσεως τῆς ἀδείας, ἐφ’ ὅσον, ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως προστασίας τοῦ λαοῦ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἄρτου του, αἱ κείμεναι ποινικαὶ κυρώσεις δὲν ἐφάνησαν ἀτελεσφόρητοι. Ἀλλὰ καὶ ὅπως προεῖπον, διὰ τὴν ἐπιβολὴν ποινῆς ἀπὸ ποινικὸν δικαστήριον χρειάζεται ὁ δόλος. Τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τί μᾶς λέγει; Ὅστις παραλείπει νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰς ἀποφάσεις, ἀλλὰ καὶ ὅστις ἀκόμη δυστροπεῖ. Τί θὰ εἴπῃ, δυστροπεῖ; Ἐὰν ἕνας ἀρτοποιὸς ἀρνηθῇ νὰ ἀφήσῃ ἐλεύθερον τὸ ἀρτοποιεῖον, θὰ ὑποστῇ αὐτὴν τὴν κύρωσιν καὶ θὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα καὶ εἰς τὸ δικαστήριον, νὰ τοῦ ἀφαιρέσῃ τὴν ἄδειαν, τὴν στιγμὴν ποὺ θὰ ἀφήσῃ ἐλεύθερον τὸ κατάστημά του. Δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράσῃ παράπονον. Ἔπειτα λέγει: «Ὁ καλούμενος ἐπιχειρηματίας ὑπὸ τῶν πολιτικῶν ἢ στρατιωτικῶν Ἀρχῶν νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του καὶ γενικῶς νὰ ἐκτελέσῃ τὰς ἀποφάσεις αὐτῶν, βάσει τοῦ ἰσχύοντος σχεδίου ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀπεργίας». Ποῖον εἶναι αὐτὸ τὸ σχέδιον; Ὑπάρχει καὶ εἰς τὸ Σύνταγμα ἄλλη διάταξις, τὴν ὁποίαν οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. συνάδελφοι δὲν ἐμνημόνευσαν. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου τάδε τοῦ Συντάγματος λέγει: «Οὐδεμία ποινὴ ἄνευ νόμου». Θὰ ἠξεύρω τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὴν ποινήν, διὰ νὰ ἀναμετρήσω τὰς εὐθύνας μου, ἐὰν θέλω νὰ παραβῶ τὴν ποινικὴν αὐτὴν διάταξιν. Ἐγὼ δὲν τὴν ἠξεύρω. Εἶμαι ἀρτοποιός, δὲν ἠξεύρω, τί ἠμποροῦν νὰ μὲ διατάξουν. Καὶ ἐὰν ἠξεύρω, στὸ κάτω–κάτω, δὲν ἀνοίγω τὸ ἀρτοποιεῖον. Ἂς σκεφθῶμεν ὅλας τὰς δυνατὰς περιπτώσεις. Οἱαδήποτε Κυβέρνησις ἠμπορεῖ νὰ βγάλῃ εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Πρωθυπουργοῦ ἕνα σχέδιον ἀντιμετωπίσεως τῆς ἀπεργίας, νὰ μὴ δημοσιευθῇ αὐτὸ καὶ ἔπειτα νὰ ἔλθουν νὰ μοῦ εἴπουν, ὅτι θὰ πᾶς φυλακὴ καὶ θὰ σοῦ πάρουν τὴν ἄδειαν, διότι δὲν συνεμορφώθης μὲ τὸ σχέδιον, εἴτε διότι ἐδυστρόπησες. Προτείνω, λοιπόν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ διαλευκανθῇ καὶ νὰ διορθωθῇ σύμφωνα μὲ τὰς παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω. Ἀλλά, νομίζω, ὅτι ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου, κ. Παπασταύρου, ὅτι πάσχει ἀπὸ ἀντισυνταγματικότητα τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅτι δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, εἶναι ὀρθή. Ἦλθον εἰς τὰ δικαστήρια, εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον τὰ θέματα αὐτά. Ποῖος εἶναι ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός; Καὶ ἐὰν ἕνας νόμος δὲν φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, εἶναι ἀνεφάρμοστος ἀπὸ τὰ δικαστήρια. Καὶ τὰ δικαστήρια τονίζουν, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ ἁρμοδιότης πλειόνων Ὑπουργῶν, ὁ νόμος πρέπει νὰ φέρῃ τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κυρίως ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ. Εἶναι ὀφθαλμοφανὲς ὅτι ὁ κυρίως ἁρμόδιος Ὑπουργός, διὰ τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ποινικοῦ νόμου, εἶναι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ φέρῃ τὴν προσυπογραφὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, οὕτως ὥστε νὰ τὸ ἔχωμεν εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ καθ’ ἕνα οἱονδήποτε τρόπον κοινοποίησις τοῦ Κυβερνητικοῦ σχεδίου, περὶ ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀπεργιῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὑπ’ αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, θὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς διαφωτίσῃ, φρονῶ δὲ ὅτι αἱ παρατηρήσεις μας εἶναι ὄντως ἀντικειμενικαὶ καὶ καλόπιστοι.

§151Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι κυρίως ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἀρτοδοτήσεως τοῦ λαοῦ καὶ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδεμία ἀντίρρησις. Ὡς ἐδήλωσα καὶ προηγουμένως, δὲν ἀπαγορεύεται ἡ ἀπεργία. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πρόκειται νὰ καλύψῃ ἕνα κενόν. Εἰς τὸ παρελθὸν ἐξεδόθη ἀπόφασις καὶ βάσει ταύτης σχέδιον, δι’ οὗ ἐξησφαλίζετο ἡ ἀρτοδότησις τοῦ κοινοῦ, ἡ ὁποία εἶναι στοιχειώδης καὶ βασικὴ ὑποχρέωσις κάθε Κυβερνήσεως. Δι’ αὐτοῦ τοῦ σχεδίου προβλέπεται ἡ ἐκπαίδευσις ναυτῶν, χωροφυλάκων καὶ ἀστυφυλάκων εἰς τὴν παρασκευὴν ἀλεύρων καὶ ἄρτου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τυχὸν ἀπεργιῶν. Πλήν, ὅμως, ὡρισμέναι ἀρτοποιΐαι καὶ ἀρτοβιομηχανίαι ἠρνήθησαν τὴν εἴσοδον εἰς ἐργοστάσια τῶν ναυτῶν, χωροφυλάκων καὶ ἀστυφυλάκων, ἀλλὰ ἐν περιπτώσει ἀρνήσεώς των, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐκηρύσσετο εἰς κατάστασιν ἀνάγκης ἡ Χώρα, οὐδεμία κύρωσις ὑπάρχει. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, προβλέπεται ἡ κάλυψις τοῦ κενοῦ τούτου, καὶ ἐξασφαλίζεται ἡ ἀπρόσκοπτος λειτουργία τῶν ἀρτοποιείων καὶ ἀλευροβιομηχανιῶν, καὶ κατὰ συνέπειαν ἐξασφαλίζεται καὶ ἡ ἀρτοδότησις τοῦ λαοῦ. Θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν παράγραφον 15 τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ νόμου 136...... «....(ἀναγινώσκει)....». Καὶ ἐν προκειμένῳ ὁ Ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ ἐκδίδει διαταγὴν καὶ νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι βάσιμος ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Μπακοπούλου.

§152Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἑρμηνεύετε, κύριε Ὑπουργέ, διάταξιν τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι πᾶς μὴ συμμορφούμενος εἰς διαταγὴν νομίμως ἐκδεδομένην...... Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι ἡ διαταγή, τὴν ὁποίαν σεῖς θὰ ἐκδώσητε, δὲν πληροῖ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις καὶ φοβοῦμαι ὅτι αὐταὶ αἱ διαταγαὶ δὲν θὰ ἐφαρμοσθοῦν ἀπὸ τὰ ποινικὰ δικαστήρια καὶ θὰ καταλήξωμεν πάλιν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 296 τοῦ κοινοῦ ποινικοῦ νόμου.

§153Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ὑπάρχει ἡ αὐτὴ διατύπωσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ εἰς τὴν παράγραφον 15 τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος, δηλαδὴ καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις ἐκδίδονται ἀποφάσεις καὶ τὰς ἀποφάσεις αὐτὰς ἐὰν ἀρνηθοῦν νὰ ἐφαρμόσουν θὰ ἐπισύρουν τὴν κύρωσιν τοῦ νόμου 136 «περὶ ἀγορανομικοῦ κώδικος».

§154Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δύνασθε νὰ τὴν θεραπεύσητε καὶ μὲ τὸν Ἀγορανομικὸν Κώδικα.

§155Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὡς πρὸς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 1, δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μπακοπούλου, δηλαδὴ νὰ ἀπαλειφθοῦν αἱ λέξεις «ἀφαίρεσις τῆς ἀδείας». Κατὰ συνέπειαν, κ. Παπασταύρου, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἔχετε ἀντίρρησιν.

§156Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νομίζω, ὅτι μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν υἱοθετεῖτε τώρα συναντώμεθα κἄπου.

§157Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Πλήρως.

§158Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὄχι πλήρως, διότι ἐπαναλαμβάνω, τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε ὁ κ. Μπακόπουλος, τὸ ὅτι ἀναφέρεσθε εἰς τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1 εἰς ἀπόφασιν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἐκδοθῆ νομοτύπως. Δὲν ὑπάρχει διάταξις νόμου ἐξουσιοδοτοῦσα τὸν κ. Πρωθυπουργόν, νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν ἢ Κανονισμὸν ἢ Διάταγμα ἢ σχέδιον ἀντιμετωπίσεως ἀπεργιῶν. Ἐὰν θέλετε αὐτό, νὰ τὸ καταστήσητε ἀντικείμενον νόμου, νὰ τὸ ἀναφέρητε ὁλόκληρον, ὥστε καὶ ἡ Βουλή, νὰ λάβῃ γνῶσιν, διὰ νὰ τὸ κρίνῃ καὶ σεῖς νὰ εὑρίσκεσθε ἐν τάξει μὲ τὰς κειμένας διατάξεις τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον ὑποβάλλονται εἰς τὴν Βουλὴν τὰ σχέδια καὶ αἱ τροποποιούμεναι διατάξεις. Πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπιβάλλετε ποινὰς βάσει ἑνὸς σχεδίου; Φοβοῦμαι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ πέσῃ. Αὐτὸ σᾶς τὸ λέγω ρητῶς. Δὲν θὰ σταθῇ, οὔτε εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐὰν πάῃ διοικητικῶς, οὔτε εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον, ἐὰν πάῃ δικαστικῶς, διότι υἱοθετεῖτε ἕνα σχέδιον, τὸ ὁποῖον, δὲν ἀναφέρεται κἂν εἰς τὸν νόμον. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ, νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον οὐσιαστικῆς διατάξεως. Φέρατέ το μας νὰ τὸ ἴδωμεν πῶς ἔχει, νὰ τὸ κρίνωμεν καὶ ἐὰν ἴδωμεν, ὅτι αὐτὸ θεραπεύει τὴν πλευρὰν τὴν ὁποίαν ἐπιχειρεῖτε σεῖς, νὰ κατοχυρώσητε, εὐχαρίστως, νὰ τὸ δεχθῶμεν, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἔχομεν ἤδη ὑφισταμένην διάταξιν καὶ ἔρχομαι εἰς τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάματε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Πολιτεία, νὰ ἀφήσῃ τοὺς ἀρτοποιούς, νὰ ἐμποδίσουν τοὺς ναυτικοὺς ἢ τοὺς στρατιωτικούς, νὰ ἐργασθοῦν, ἄλλωστε μέχρι σήμερον δὲν ἀντιμετώπισε ἀπεργίαν, παρὰ μόνον τὸ 1917 τῶν ἀρτοποιῶν καὶ οὐδεμίαν ἔκτοτε...

§159Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Καὶ τὸ 1955.

§160Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ 1955 εἴχομεν μίαν διαμαρτυρίαν λευκήν, διότι οἱ περισσότεροι εἰργάσθησαν καὶ σᾶς ἐβοήθησαν περισσότερον, ἀλλὰ λέγω, ἀφοῦ ἔχετε διάταξιν ἀπὸ τὸ ἄρθρον 296 τοῦ ποινικοῦ νόμου, σεῖς εἴπατε, ὅτι δὲν ἐπέτρεψαν εἰς τοὺς ἐργάτας, εἰς τοὺς στρατιωτικούς, καὶ τοὺς ναυτικούς, νὰ ἐργασθοῦν. Καὶ λέγει ἐδῶ ἡ διάταξις τοῦ ποινικοῦ νόμου: «Ὅστις.... (ἀναγινώσκει)....». Καὶ ἐρωτῶ, κύριε Ὑπουργέ, ποίας διώξεις ἐν Ἀθήναις ἔκαμε ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας διὰ τὰς παραβάσεις τοῦ ἄρθρου 296, τὸ ὁποῖον τόσον πλουσίως κατοχυρώνει καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλη διάταξις πλέον ἀρτιωτέρα ἀπὸ αὐτήν; Εἶναι τόσον πλήρης αὐτὴ ἡ διάταξις, ὥστε νὰ μὴ ἔχητε ἀνάγκην, νὰ θεσπίσητε ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ, νὰ δημιουργήσῃ ἀνησυχίας, διότι θὰ πηγαίνῃ κάθε ἀστυνομικὸν ὄργανον καὶ ἐὰν βλέπῃ, ὅτι ὁ ἀρτοποιὸς ἔχει χαλασμένην π. χ. τὴν πομπίνα, θὰ τὸν στέλλῃ εἰς τὸ δικαστήριον.

§161Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν ἔχῃ χαλάσει τὴν πομπίναν ἔχει εὐθύνην.

§162Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μάλιστα τότε ἐμπίπτει εἰς τὴν διάταξιν τοῦ 296, διότι παρακωλύει τὴν ἀρτοδότησιν τοῦ κοινοῦ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ὑπαγορεύουν, νὰ ἀπαλείψωμεν καὶ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Θὰ ἤθελον, νὰ σᾶς παρακαλέσω εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν, νὰ φέρητε καὶ τὸ σχέδιον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, τὸ ὁποῖον ἐμνημονεύσατε.

§163Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἔχω μίαν τροπολογίαν καθαρῶς ὑπηρεσιακήν...

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ 15 βουλευτῶν, οἵτινες, ὅμως, δὲν εἶναι ὅλοι παρόντες. Ἀπουσιάζουν ἡ Κα Θανασέκου, ὁ κ. Μπακλατζῆς καὶ ὁ κ. Πετρόπουλος. Ἐπομένως, ἡ πρότασις θεωρεῖται ὡς μὴ γενομένη. Μετὰ τὰς ἐξηγήσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νομίζω, ὅτι δύναται ἡ Βουλὴ νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων, ἐπιφυλασσομένη ὅπως κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν ἐξετάσῃ τὰς σχετικὰς τροπολογίας.

§165Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἔχω μίαν τροπολογίαν καθαρῶς ὑπηρεσιακήν. Εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, δυνάμει τοῦ νομοθετικοῦ διατάγματος 2545)53, λειτουργεῖ μία Ἐπιτροπὴ ἐκ τεχνικῶν ὑπαλλήλων τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν καὶ τῶν ἀλευροβιομηχάνων. Ἡ ἐργασία τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι, διὰ τὴν ἀποτίμησιν τῶν σιτηρῶν τῶν πωλουμένων ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τοὺς μύλους. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ εἶναι πρωτοβάθμιος καὶ δευτεροβάθμιος. Ἐὰν ἓν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς διαφωνήσῃ πρὸς τὰ ὑπόλοιπα μέλη, ἡ ὑπόθεσις παραπέμπεται εἰς τὴν δευτεροβάθμιον. Εἰς τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπὴν ὑπάρχουν ὁ Διευθυντὴς τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, εἶναι ἕνας χημικὸς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.... (ἀναγινώσκει)..... καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου.... «ἀναγινώσκει)....». Εἰσηγοῦμαι διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ὅπως καὶ εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν προστεθοῦν 2 ὑπηρεσιακὰ μέλη. Ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπὴν καὶ ἡ ψῆφος ἑνὸς μέλους ἐκ τῶν 5 λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν, ὥστε νὰ πάῃ εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν ἡ κρίσις τῆς περιπτώσεως λέγω, νὰ προστεθοῦν 2 ἀκόμη ὑπηρεσιακὰ μέλη, δηλαδὴ ὁ ἑκάστοτε Διευθυντὴς τῆς Διευθύνσεως Χημικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καὶ ὁ ἑκάστοτε Διευθυντὴς Προστασίας Ἐγχωρίων Γεωργικῶν Προϊόντων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Εἰς δὲ τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, ὅπως προστεθῇ ἕνας Τμηματάρχης χημικὸς τῆς Διευθύνσεως Χημικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἀντὶ τοῦ ἑνὸς χημικοῦ καὶ ἕνας γεωπόνος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἀντὶ τοῦ ἑκάστοτε Διευθυντοῦ τῆς Διευθύνσεως Προστασίας Ἐγχωρίων Γεωργικῶν Προϊόντων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Δηλαδή, ἀντικατάστασις γίνεται τῶν Διευθυντῶν διὰ Τμηματαρχῶν. Νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία κατοχυρώνει πλήρως τὸ Δημόσιον.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ σχέδιον νόμου γίνεται δεκτὸν εἰς πρώτην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων ὡς ἐτροποποιήθη;

§167ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεως κατὰ τῶν ἀρνουμένων ἢ δυστροπούντων νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτου δαπάνης, προκαλουμένης ἐξ ἀπεργίας εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀρτοδοτήσεως». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)