1957.02.18

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 49η

ΔΕΥΤΕΡΑ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Δάσους καὶ Κοινῆς Χορτονομῆς Στροφυλλιᾶς Εὐβοίας, ζητοῦντος μετατροπὴν αὐτοῦ εἰς Γεωργικὸν Πιστωτικὸν Συνεταιρισμὸν διὰ τὴν ἐπωφελεστέραν ἐκμετάλλευσιν τῶν δασικῶν καὶ γεωργικῶν ἐκτάσεων τῆς Στροφυλλιᾶς Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κοινότητος Βώλακος, παρακαλούσης, ὅπως τῆς χορηγηθῇ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις διὰ τὴν συγκράτησιν τοῦ ἱστορικοῦ των ναοῦ ἀπὸ ὁλοκληρωτικὴν κατάρρευσιν, χαρακτηρισθέντος ἑτοιμορρόπου. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Σκύρου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς νήσου Σκύρου τοῦ γεωπόνου Κατσικογιάννη, παρέχοντος πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Στρατῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., ζητούσης εἴσπραξιν τῶν καθυστερουμένων ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. εἰσφορῶν, ἀποδέσμευσιν τῶν κεφαλαίων τοῦ Ι.Κ.Α., ἐνίσχυσιν αὐτοῦ παρὰ τοῦ Κράτους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινότητος καὶ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμαρύνθου–Εὐβοίας, ζητούντων μετατροπὴν τῶν βραχυπροθέσμων ἀγροτικῶν δανείων εἰς μεσοπρόθεσμα τοιαῦτα, ἐξοφληθησόμενα εἰς 8 ἑξαμηνιαίας δόσεις, μὲ τόκον 4%, λόγῳ τῆς μεγάλης οἰκονομικῆς δυσπραγίας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου Εὐβοίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ὑπαλλήλων τοῦ Ἐπιμελητηρίου Εὐβοίας, ζητούντων παροχὴν μείζονος οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως (μηνιαίου ἐπιδόματος) τῶν ἠσφαλισμένων ὑπὸ τοῦ Κλάδου Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Ἐμπορικῶν καὶ Βιομηχανικῶν Ἐπιμελητηρίων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Λαΐστης, Ζαγορίου Ἰωαννίνων, ζητούσης ἀπόδοσιν τῶν δασῶν εἰς τὰς Κοινότητας Ζαγορίου. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀρτοποιῶν Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον, περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων εἰς περιπτώσεις ἀπεργίας τοῦ κλάδου τῆς ἀρτοδοτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Ἰωαννίνων, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς διατυπουμένας ὑπὸ τοῦ περιοδικοῦ «Ξενία» ὕβρεις κατὰ τῆς Ἠπείρου καὶ ζητοῦντος ἱκανοποίησιν τοῦ Πανηπειρωτικοῦ αἰτήματος δρομολογήσεως φέρυ–μπὸτ Ἰταλίας–Ἑλλάδος μέσῳ Ἡγουμενίτσης. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Τσαριτσάνης, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν διευθέτησιν τοῦ χειμάρρου Πόντικα Τσαριτσάνης, προξενοῦντος τεραστίας καταστροφὰς εἰς 4.000 στρέμματα. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πτυχιούχων Ὑπομηχανικῶν, ζητούσης χορήγησιν τοῦ τεχνικοῦ ἐπιδόματος καὶ εἰς τοὺς πτυχιούχους ὑπομηχανικοὺς Ε. Μ. Πολυτεχνείου, τοὺς ὑπηρετοῦντας εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς, καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ταμείου Ἐμποροϋπαλλήλων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης Μαγνησίας κ. Γ. Κακαγιάννης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Λαρίσης, ζητούσης εὐνοϊκὴν ἐπίλυσιν τῶν συνταξιοδοτικῶν ζητημάτων τῶν μελῶν της καὶ ἄρσιν τῶν διὰ τοῦ ν. 1854) 51 προσγενομένων εἰς τοὺς συνταξιούχους ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἐλασσόνος, ζητοῦντος χορήγησιν δανείου διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἔργου ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητός του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Ἀνδρεάδης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἐθνικῆς Συνομοσπονδίας Ι.Κ.Α. Ἀθηνῶν, τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ι. Κ.Α. Βόλου καὶ τοῦ Συνδέσμου Ἐργατοϋπαλλήλων Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Δράμας, ζητούντων αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν των κατὰ 50% μέχρι ψηφίσεως τοῦ συνταξιοδοτικοῦ κώδικος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀπολυθέντων Ὑπαλλήλων Ἑλλάδος, ζητούσης ἐπαναπρόσληψιν ὅλων τῶν ἀπολυθέντων διὰ πολιτικοὺς λόγους ὑπαλλήλων καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Βενιζέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σοφοκλ. Γεωργακάκη, ζητοῦντος χορήγησιν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν κατὰ τὸ 1940–41 ἐπίταξιν τοῦ αὐτοκινήτου του. Οἱ βουλευταὶ Ἠλείας κ. κ. Ν. Αὐγερινός, Θ. Γκουτζουρῆς καὶ Δ. Γόντικας, καταθέτουν τηλεγράφημα κτηνοτρόφων Μανωλάδος, αἰτουμένων λῆψιν μέτρων, πρὸς ἀντιμετώπισιν κρίσεως κτηνοτροφίας, διάθεσιν εὐθηνῶν κτηνοτροφῶν, καθορισμὸν δικαίας τιμῆς γάλακτος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Εἰσπρακτόρων Νομοῦ Αἰτωλοακαρνανίας, ζητούντων ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν αὑτῶν εἰς θέσεις τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Δράμας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας Δράμας διακοπὴν τοῦ φωτισμοῦ τῶν γραφείων τοῦ Δήμου καὶ ζητοῦντος ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῶν ὀφειλῶν τοῦ Δήμου πρὸς τὴν Ἠλεκτρικὴν Ἑταιρίαν. Οἱ βουλευταὶ Κερκύρας κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Γ. Λύχνος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου Κερκυραίων καὶ τῶν Προέδρων τῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Κερκύρας, ζητούντων ἐπίσπευσιν τῆς διὰ πορθμείου συνδέσεως Ἑλλάδος–Ἰταλίας, μέσῳ τῶν Β. Δ. ἀκτῶν τῆς νήσου Κερκύρας, διατιθεμένου πρὸς τοῦτο τοῦ βοηθητικοῦ σκάφους τοῦ στόλου «Ναυκρατοῦσα». Ὁ κ. Σ. Κωτιάδης (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «Περὶ Ταμείου Προνοίας Ἀξιωματικῶν Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». 2) «Περὶ Ταμείου Προνοίας Κατωτέρων πληρωμάτων Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ». 3) «Περὶ προστασίας φυματικῶν ναυτικῶν». 4) «Περὶ κυρώσεως τῆς παραγράφου Βʹ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1770 τῆς 20ῆς Νοεμβρίου 1956 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». 5) «Περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1059 τῆς 7 Ἰουλίου 1956 καὶ 1519 τῆς 27 Σεπτεμβρίου 1956 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 6) «Περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ν. 3143) 1955 «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἐκ τοῦ Ν.Δ. 240) 1941 ὀφειλῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Ἡ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της, α) ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἐφαρμογῆς τῶν διατάξεων 1–10 τοῦ Ν. Διατάγματος 3570) 1956 «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ προσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ὡς καὶ τῆς ἀγροφυλακῆς διατάξεων» εἰς τὸν Νομὸν Δωδεκανήσου ἀπὸ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ Κώδικος Φορολογικῶν Στοιχείων» καὶ β) ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ Διοικητικῶν μεταβολῶν μεταξὺ ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως ποινικῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Σταυρόπουλος, Μ. Γλύκας, Δ. Καρατζένης καὶ Δ. Βρανόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ Τ.Α.Ο. Χωροφυλακῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Φ. Πιτούλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ μέτρων ἀφορώντων εἰς τὴν ἐπιτάχυνσιν τῆς ρευστοποιήσεως τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν προσφύγων» καὶ 2) «περὶ διαρρυθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ)τος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κλπ.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους Κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης καὶ Δ. Βουρδουμπᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινων. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Πιτούλης, Γ. Ρουμάνης, Α. Ταλιαδοῦρος, Μ. Χλουβεράκης, Β. Ἀλεξᾶτος, Ε. Κοθρῆς, Β. Βύζας, Κ. Ἀποσκίτης, Ν. Μήτρου Β. Κρίκος, Μ. Μυριδάκης, Δ. Βρανόπουλος κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰωάννου, Δ. Παπαδημητρίου, Φ. Πιτούλης, Π. Σταυρόπουλος, Γ. Πλατῆς, Α. Δερδεμέζης, Δ. Καρατζένης, Α. Καλαντζάκος, Δ. Λαντζούνης, Ε. Κεφαλογιάννης, Ι. Ἰντζές, Α. Μίχας, Μ. Χλουβεράκης, Ι. Λύρας, Ε. Ἀλιπράντης, Ι. Σπύρου, Α. Λιάκος, Σ. Ἀθανασάκος, Ν. Μήτρου, Κ. Μητσοτάκης, Θ. Χαβίνης, Ε. Κοθρῆς, Μ. Σκουλᾶς, Α. Λαμπρόπουλος κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαβαθμίσεως καὶ ἐντάξεως προσωπικοῦ κατέχοντος προσωρινὰς θέσεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Διατάγματος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας» καὶ τακτοποιήσεως ἑτέρων τινῶν κατηγοριῶν προσωπικοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Κωστόπουλος καὶ Ι. Νικολίτσας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν τινων ἐργαζομένων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Γ. Τσαντίρης καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων, ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὡς ἄνω ἐρώτησιν, ὑπ’ ἀριθ. 635, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διετάξαμεν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Καβάλας, ὅπως ὑποβάλῃ ἡμῖν ἐπειγόντως τὴν ἐν αὐτῇ ἀναφερομένην ἔκθεσιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Γεωπόνου Θάσου, σχετικὴν μὲ τὸ ἀνωτέρω θέμα. Μετὰ τὴν λῆξιν τῆς ἐκθέσεως ταύτης θὰ προβῶμεν ἀναλόγως τῶν ἐν αὐτῇ διαλαμβανομένων εἰς τὰς περαιτέρω ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 570)57 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ ἕλους «Λιμνοῦλα Κοτσελιοῦ», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κατωτέρω: Τὸ ἐν λόγῳ ἕλος ἐδημιουργήθη συνεπεία μὴ καλῆς ὑπὸ τοῦ οἰκείου Α.Σ.Ε.Β. συντηρήσεως τῆς τάφρου Κοτσελιοῦ. Ἡ δαπάνη αὕτη ἀφορᾷ τοὺς ὀφειλομένους (ὠργανωμένους εἰς Α.Σ.Ε.Β.) καὶ συνεπῶς τὸ Κράτος δὲν πρόκειται νὰ διαθέσῃ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον πιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 581 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, ἐπὶ ἔργου περιοχῆς χωρίων Συκιῶν–Κομποτίου καὶ Σελλάδωνος Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰσέτι σκέψις περὶ ἐκτελέσεως ἀποστραγγιστικῶν ἔργων ἐν τῇ ἀναφερομένῃ περιοχῇ, δεδομένου ὅτι μελετᾶται ἡ γενικωτέρα ἀξιοποίησις τῆς περιοχῆς ταύτης. Ἀκόμη δὲν διελευκάνθη τὸ θέμα τῆς διαθεσίμου διὰ τὴν περιοχὴν ταύτην ποσότητος ὕδατος τοῦ Ἀράχθου πρὸς ἄρδευσιν τῆς ἐν λόγῳ περιοχῆς, ἡ μελέτη τῶν ὁποίων θέλει συνδυασθῇ μὲ τὰ ἐν λόγῳ ἀποστραγγιστικὰ ἔργα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 1 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 712 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου, σχετικῶς μὲ ἵδρυσιν οἰνοποιείου εἰς τὸ χωρίον Ἀγχίαλος (Θεσσαλονίκης), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀνεθέσαμεν εἰς τὸν εἰδικὸν οἰνολόγον κ. Θεόδ. Σκαλαῖον ὅπως μελετήσῃ τὴν διατυπουμένην πρότασιν περὶ ἱδρύσεως συγχρονισμένου συνεταιρικοῦ οἰνοποιείου εἰς τὴν περιφέρειαν Ἀγχιάλου (Θεσσαλονίκης), μεταβαίνων ἐπὶ τόπου καὶ ἐξετάζων τὰς ὑφισταμένας συνθήκας καὶ δυνατότητας. Μετὰ τὴν σύνταξιν καὶ ὑποβολὴν ἡμῖν τῆς μελέτης ταύτης καὶ ἐφ’ ὅσον τὰ συγκεντρωθησόμενα στοιχεῖα θὰ συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς ἱδρύσεως ἑνὸς τοιούτου οἰνοποιείου, θὰ καταβάλωμεν πᾶσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ἀπαιτηθησομένου ποσοῦ διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς ἱδρύσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1142 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ὑμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 656 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Ἰωάν. Παπαηλιάκη κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων, τελεῖ ὑπὸ μελέτην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἀνωτέρω κ. βουλευτὴν ὅτι ἡ μὴ κατάθεσις εἰσέτι εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ τοῦ ἀρξαμένου νέου οἰκον. ἔτους 1957, ὀφείλεται εἰς καθαρῶς τεχνικοὺς λόγους. Ἡ κατάθεσις αὕτη ἐλπίζεται νὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς τῶν ἀμέσως προσεχῶν ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1587 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 719 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐπὶ βαθμῷ Εἰρηνοδίκου βʹ δικαστικῶν, δὲν δύναται ν’ ἀντιμετωπισθῇ, χωρὶς ν’ ἀνακινηθῇ τὸ ὅλον ζήτημα τῶν ἀποδοχῶν τῶν δικαστικῶν λειτουργῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1159 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 673 ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Μπακατσέλου, Μ. Τοσουνίδη, Ι. Παπαηλιάκη, Χ. Ἀβραμίδη καὶ Φ. Παπαδοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 3349)55 οἱ λειτουργοὶ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ἔτυχον εἰδικοῦ ηὐξημένου μισθολογίου, ἐπὶ πλέον δὲ διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου ηὐξήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν θέσεων βοηθῶν Γυμνασιαρχῶν, οὕτως ὥστε νὰ καταστῇ εὐχερεστέρα ἡ ἐξέλιξις τούτων. Νέα μέτρα πρὸς περαιτέρω βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν λειτουργῶν τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, λόγῳ τῶν ὑφισταμένων δυσχερῶν δημοσιονομικῶν συνθηκῶν, δὲν δυνάμεθα νὰ εἰσηγηθῶμεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Τζαννετάκη, ὡς καὶ τῆς ἀπὸ 22.1.1957 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Π. Τζαννετάκη, διαβιβασθεισῶν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1143 τῆς 18.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ι. Ὡς πρὸς τὴν ἐξακολούθησιν χρησιμοποιήσεως τοῦ ἐν Ρόδῳ παραρτήματος τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου ὑπὸ τῆς ἐφημερίδος «Ροδιακή». Ἀπὸ τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν Ἑλληνικῶν Ἀρχῶν ἐν Δωδεκανήσῳ, ἀπεφασίσθη ἡ διατήρησις τοῦ κατὰ τὴν Ἰταλικὴν κατοχὴν τῆς Δωδεκανήσου ἱδρυθέντος ἐν Ρόδῳ Τυπογραφείου καὶ ἡ λειτουργία τούτου ὡς «Παράρτημα τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου». Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἀνεφύησαν ζητήματα ἀναγόμενα εἰς τὴν ἀπασχόλησιν τοῦ διατηρηθέντος προσωπικοῦ αὐτοῦ, δοθέντος ὅτι αἱ Κρατικαὶ ἐργασίαι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν διαρκῆ ἀπασχόλησιν τούτου. Ὡς ἐκ τούτου καὶ διὰ νὰ καλύπτωνται ἐν μέρει αἱ δαπάναι λειτουργίας τοῦ ἐν λόγῳ Τυπογραφείου, ὁ τότε Στρατιωτικὸς Διοικητὴς Δωδεκανήσου ἐπέτρεψε τὴν ἐκτέλεσιν ἐν αὐτῷ καὶ ἰδιωτικῶν ἐργασιῶν. Οὕτω, ἐπετράπη ἡ ἐν τῷ Τυπογραφείῳ στοιχειοθέτησις καὶ ἐκτύπωσις, ἀμέσως μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς ἀπὸ τοῦ 1915 ἐκδιδομένης ἐφημερίδος «ΡΟΔΙΑΚΗ» καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν ἐφημερίδων «ΠΡΩΪΑ» καὶ «ΠΡΟΟΔΟΣ». Πρὸ ἔτους περίπου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2380) 24.1.56 ἀποφάσεώς του, ὁ Νομάρχης Δωδεκανήσου τῇ αἰτήσει τοῦ πολιτευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Ζίγδη, κατὰ τὴν ἐκλογικὴν περίοδον, ἐπέτρεψε τὴν ἐν τῷ παραρτήματι τούτῳ στοιχειοθέτησιν καὶ ἐκτύπωσιν τῆς ἐφημερίδος «Ο ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ» ἀπὸ τῆς 28.1.1956 καὶ δὴ δι’ ἰδιωτῶν τεχνικῶν τυπογράφων. Ἡ ἐκτέλεσις, ὅμως, ἰδιωτικῶν ἐργασιῶν ἐν τῷ ὑπὸ τύπον Παραρτήματος τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου λειτουργοῦντος Τυπογραφείου τούτου καὶ μάλιστα δι’ ἰδιωτῶν τυπογράφων, προσέκρουεν εἰς τὰς περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου ἰσχυούσας διατάξεις. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον καὶ διότι κατὰ τὸ ἀπὸ 30.7.56 τηλεγράφημα τοῦ βουλευτοῦ Ρόδου κ. Γαβριὴλ Χαρίτου ἡ ὑπὸ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου ἐκτύπωσις τῆς ἐφημερίδος «Ο ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ» προκαλεῖ παράπονα καὶ δικαίαν ἀγανάκτησιν τῶν τυπογραφείων πόλεως Ρόδου, ὑπεδείξαμεν εἰς τὸν Νομάρχην τὴν ἀνάκλησιν τῆς ἀποφάσεώς του περὶ ἐκτυπώσεως τῆς ἐφημερίδος ταύτης ἐν τῷ ρηθέντι Τυπογραφείῳ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ρ.1144) 22.8.56 ἐγγράφου μας, ὅστις καὶ ἐξέδωκε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 27271) 30.8.56 ἀπόφασίν του. Ἐπειδή, ἐν συνεχείᾳ, ἠγέρθησαν παράπονα διὰ τὴν ἀνάκλησιν ταύτην τῆς ὑπ’ ἀριθ. Κ.14746) 11.9.56 ἀποφάσεώς μας, ἐπετρέψαμεν τὴν ἐκτύπωσιν τόσον τῆς ἐφημερίδος «Ο ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ» ὅσον καὶ τῆς «ΡΟ-ΔΙΑΚΗΣ» ἐν τῷ Τυπογραφείῳ τούτῳ, μέχρι τῆς 15.1.57 τὸ βραδύτερον καὶ τοῦτο ἵνα δοθῇ εἰς πάντας ἡ δυνατότης ἐξευρέσεως τῶν ἀναγκαίων διὰ τὴν ἐκτύπωσίν των τυπογραφικῶν ἐγκαταστάσεων. Διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Κ.935) 15.1. 57 νεωτέρας τηλεγραφικῆς διαταγῆς μας, παρετάθη ἡ ἐκτύπωσις τῶν ἐν λόγῳ ἐφημερίδων ἐν τῷ εἰρημένῳ Παραρτήματι. Ἐν τῇ τηλεγραφικῇ ταύτῃ διαταγῇ, ἧς ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν, οὐδεμία διάκρισις γίνεται διὰ τὴν ἐφημερίδα

«ΡΟΔΙΑΚΗ».

ΙΙ. Ὡς πρὸς τὴν ἐπιδότησιν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ τῆς ἐφημερίδος «ΡΟΔΙΑΚΗ». Τὸ ἐν τῇ ἐπερωτήσει ἀναφερόμενον ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἐφημερὶς ἐπιδοτεῖται εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, εἶναι ἀνακριβές, διότι οὐδεμία ἐπιδότησις ταύτης γίνεται. Πρὸ μηνὸς περίπου διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Δ.9711 τῆς 21.12. 1956 ἐγγράφου μας, πρὸς ὑμᾶς, ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου, περὶ ὀφειλῶν εἰς τὸ Δημόσιον τῆς ἐν λόγῳ ἐφημερίδος, διεβιβάσαμεν ἓν ἀντίγραφον τὴν ὑπ’ ἀριθ. 39590 τῆς 13.12.56 ἀναφορὰν τῆς Νομαρχίας Δωδεκανήσου. ΙΙΙ. Ὡς πρὸς τὴν ἐπικαλουμένην δίωξιν τῆς ἐφημερίδος «ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ». Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται σαφῶς ὅτι ὄχι μόνον δίωξις δὲν ἐγένετο κατὰ τῆς ἐν λόγῳ ἐφημερίδος, τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ τοὐναντίον κατὰ τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν τὸ λῆξαν ἔτος, ἐπετράπη ἡ ἐκτύπωσίς της εἰς Κρατικὸν Τυπογραφεῖον καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐγένετο πρὸς ταύτην ἡ ἰδία μεταχείρισις μετὰ τῆς ἑτέρας ἐφημερίδος «ΡΟΔΙΑΚΗ» ἥτις ἐκτυποῦται εἰς τοῦτο ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Τὰ ἔξοδα ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως ἐκπίπτονται ἐκ τοῦ εἰσοδήματος τῶν φορολογουμένων διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τοῦ φόρου, δυνάμει ρητῆς διατάξεως τοῦ Ν. Δ. 3323)55 «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος». Ἡ κατ’ ἐξουσιοδότησιν τῆς διατάξεως ταύτης ἐκδοθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. Π.1130 ἐ. ἔ. ἀπόφασις ἡμῶν ἁπλῶς καθορίζει τὰ ἀπαιτούμενα δικαιολογητικὰ διὰ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ἐν λόγῳ ἐκπτώσεως. 2. Τὰ ἔξοδα νομικοδικαστικῆς φύσεως τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἐλευθέρων ἐπαγγελματιῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν φέρουσι ποινικὸν χαρακτῆρα καὶ δὲν βαρύνουν προσωπικῶς τοὺς ὑποχρέους, ἀποτελοῦν παραγωγικὴν δαπάνην καὶ συνεπῶς ἐκπίπτονται ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων, κατὰ τὰς διατάξεις τῶν ἄρθρων 35 καὶ 46 τοῦ Ν. Δ. 3424)55. Τὸ ζήτημα τῆς ἐπεκτάσεως τῆς ἐκπτώσεως ταύτης καὶ εἰς τὰς λοιπὰς κατηγορίας φορολογουμένων μελετᾶται. 3. Ἐκ τῶν τηρουμένων παρ’ ἡμῖν στοιχείων προκύπτουν τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὴν φορολογίαν τῶν ἰατρῶν καὶ δικηγόρων τῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν, διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1955–56. Ἐφορολογήθησαν 1853 ἰατροὶ διὰ κτηθὲν ὑπ’ αὐτῶν εἰσόδημα ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος ἐκ δραχ. 56.227.000. Ὁμοίως, ἐφορολογήθησαν 3.268 δικηγόροι, διὰ κτηθὲν ὑπ’ αὐτῶν εἰσόδημα, ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματός των ἐκ δραχ. 79.926.000. Ὁ βεβαιωθεὶς ἐπ’ ὀνόματι τῶν ἀνωτέρω φόρος ἀνέρχεται εἰς δραχμὰς 26.137.000 ἐν συνόλῳ, ἐξ ὧν ποσὸν δραχμαὶ 12.650.000 ἀφορᾷ τοὺς ἰατροὺς καὶ τὸ ὑπόλοιπον ἐκ δρ. 13.484.000 ἀφορᾷ τοὺς δικηγόρους. Τὰ ποσὰ ταῦτα τοῦ φόρου ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ συνολικὸν ἐκ πάσης πηγῆς εἰσόδημα αὐτῶν ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἢ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος, δὲν δύναται ἐπακριβῶς νὰ ὑπολογισθῇ ἀφ’ ἑνὸς λόγῳ τῆς ἑνιαίας φορολογίας καὶ τῶν ἐκ πάσης πηγῆς εἰσοδημάτων τῶν φορολογουμένων καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τῆς προοδευτικότητος τοῦ φορολογικοῦ συντελεστοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 326)56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Κοθρῆ, σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν περιφερειακῶν καὶ κεντρικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι μελετᾶται ἤδη παρ’ ἡμῖν ἡ λῆψις νομοθετικοῦ μέτρου, ρυθμίζοντος ἐν τῇ γενικότητί του τὸ θέμα τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ὅλων τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ, Ε. Πέτσου, Δ. Παπασπύρου, Α. Τσουκαλᾶ, Τ. Βουλοδήμου, Ν. Αὐγερινοῦ καὶ Ι. Ριζιώτη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ, Σ. Πέτσου, Δ. Παπασπύρου, Α. Τσουκαλᾶ, Τ. Βουλοδήμου, Ν. Αὐγερινοῦ, καὶ Ι. Ριζιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν ζητημάτων τῶν ἀναφερομένων εἰς ἀντικείμενα ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. 1. Διὰ τοῦ τελευταίου ὑπ’ ἀριθ. 3279)1955 νόμου, ἐμειώθησαν οἱ συντελεσταὶ τῆς φορολογίας δημοσίων θεαμάτων, ὅλων τῶν κατηγοριῶν θεαμάτων, καὶ περισσοτέρων θεατρικῶν ἐπιχειρήσεων, πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως αὗται καταστοῦν οἰκονομικῶς βιώσιμοι καὶ ἐπιτελέσουν ἱκανοποιητικῶς τὴν μορφωτικὴν καὶ ἐκπολιτιστικὴν ἀποστολήν των. Ἰδιαιτέρας σημασίας ὑπῆρξε τὸ κατὰ τὴν ἀνωτέρω διαρρύθμισιν ληφθὲν μέτρον τῆς πλήρους ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τοῦ φόρου δημοσίων θεαμάτων τῶν θεατρικῶν παραστάσεων, αἵτινες δίδονται εἰς πόλεις πληθυσμοῦ κατωτέρου τῶν 4.000 κατοίκων. Διὰ τοῦ μέτρου τούτου κυρίως ηὐνοήθησαν οἱ δευτερεύοντες θίασοι, οἱ περιοδεύοντες τὰς ἐπαρχίας. Κατόπιν τούτων φρονοῦμεν, ὅτι περαιτέρω μείωσις τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν τῶν θεατρικῶν ἐπιχειρήσεων, κατὰ τὸ αἴτημά των, δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Διὰ τοῦ προμνησθέντος νόμου ὑπ’ ἀριθ. 3279)1955, διετηρήθη ἡ ἀνέκαθεν ὑφισταμένη διάκρισις μεταξὺ μουσικοῦ θεάτρου καὶ θεάτρου πρόζας. Αἰτιολογικὸς λόγος τῆς διακρίσεως ταύτης εἶναι, ὅτι τὸ Δημόσιον ἀποβλέπει ὅπως τὸ θέατρον, ἐκτὸς τῆς ψυχαγωγίας τῶν λαϊκῶν τάξεων, συντελέσῃ καὶ εἰς τὴν πνευματικὴν ἀνάπτυξιν καὶ ψυχικὴν καλλιέργειαν αὐτῶν, ἐν τῇ ἐκτιμήσει δὲ τῆς συμβολῆς ἑκάστου τῶν θεατρικῶν κλάδων πρὸς ἐκπλήρωσιν τῶν ἀνωτέρω σκοπῶν, ἐκρίθη, ὅτι οἱ συντελεσταὶ τοῦ θεάτρου πρόζας ἔδει νὰ καθορισθῶσιν εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα. Κατὰ ταῦτα φρονοῦμεν, ὅτι ἡ διάκρισις αὕτη πρέπει νὰ διατηρηθῇ, πᾶσα δὲ τυχὸν διαρρύθμισις δέον νὰ γίνῃ ἐν ὄψει τοῦ ἐκ ταύτης ἀντικτύπου ἐπὶ τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Ἰωάν. Παπαηλιάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι τὸ ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ ν. 526)45 προβλεπόμενον Β. Διάταγμα δὲν ἐξεδόθη σήμερον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀποδόσεως τῶν δημευθεισῶν περιουσιῶν ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς τὰ κάτωθι: 1) Ὅτι διὰ τοῦ ἀπὸ 14.11.1966 Β. Δ)τος κοινοποιηθέντος τὴν 4.12.1956, διωρίσθη δόκιμος Εἰρηνοδίκης Ὀλύμπου, ὁ Ἀντώνιος Ἀλεξόπουλος, ὅστις κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ Ν. Δ. 3520)56, δέον νὰ διανύσῃ τετράμηνον ἄσκησιν παρὰ τῷ Πρωτοδικείῳ Λαρίσης, μεθ’ ὃ θέλει ἐμφανισθῇ εἰς τὴν θέσιν του. 2) Ὅτι ἡ προσθήκη δευτέρας θέσεως Εἰρηνοδίκου παρὰ τῷ Εἰρηνοδικείῳ Λαρίσης, χρήζει νομοθετικῆς ρυθμίσεως, ἥτις δύναται νὰ γίνῃ ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς καταργήσεως ἄλλης θέσεως Εἰρηνοδίκου. 3) Ὅτι ἡ πλήρωσις τῶν κενῶν θέσεων τοῦ Πρωτοδικείου Λαρίσης θὰ γίνῃ κατόπιν διαγωνισμοῦ, ἐφ’ ὅσον χορηγηθῶσιν ἡμῖν πιστώσεις διὰ διορισμοὺς καὶ 4) Ὅτι σύστασις νέων ὀργανικῶν θέσεων γραφέων δὲν εἶναι εὔκολος, διότι αὗται δέον νὰ περικοπῶσιν ἐξ ἄλλων δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Λ. ΣΠΕΡΑΝΤΖΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Πατσιαντᾶ, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἰσχύοντος τοῦ Ν. Δ)τος 617)1948 δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπαναχορήγησις τῆς συντάξεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γυιόκα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1955) 1331) 8.2.1957 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν πλήρωσιν τῆς θέσεως τοῦ Νομιάτρου Καστοριᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι προήλθομεν ἤδη εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας, πρὸς τοποθέτησιν εἰς Καστοριὰν ὑγιεινολόγου ἰατροῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς ἄνω ἐρωτήσεως ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Ἡ Ἀμερικανικὴ ἔκτακτος δωρεὰ 100.000.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν νέας λαχαναγορᾶς εἰς τὴν περιοχὴν Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη, ἀνεκοινώθη ἤδη διὰ τοῦ τύπου καὶ δύναται νὰ θεωρηθῇ βέβαιον ὅτι τὸ μέγα τοῦτο ἔργον πρόκειται νὰ ἐκτελεσθῇ συντόμως. β) Διὰ τὴν ἀνεκτὴν κατὰ τὸ δυνατὸν λειτουργίαν τῆς παλαιᾶς λαχαναγορᾶς, μέχρι τῆς ἀποπερατώσεως τῆς νέας, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀττικῆς διετάχθη νὰ ἐπαγρυπνῇ καὶ νὰ παρακολουθῇ μετ’ ἐντεταμένης προσοχῆς τὴν τήρησιν τῶν ἀπαραιτήτων ὑγειονομικῶν διατάξεων. γ) Πρὸς τὴν Δημοτικὴν Ἐκμετάλλευσιν Ἀεριόφωτος διεβιβάσθησαν ἔγγραφα δι’ ὧν συνιστᾶται ἡ λῆψις πάντων τῶν ἐπιβαλλομένων μέτρων διὰ τὴν πρόληψιν ὀχλήσεων καὶ κινδύνων τῶν περιοίκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ὅτι εἰς ἅπαντα τὰ Δημόσια Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα παρέχεται ἡ δέουσα φαρμακευτικὴ ἀγωγὴ εἰς τοὺς ἀπόρους νοσηλευομένους. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ χορήγησις ἐνίων ἐκ τῶν βιοθεραπευτικῶν φαρμάκων, ὧν ἡ ἀξία εἶναι μεγάλη, ἐνεργεῖται μετὰ φειδοῦς, πάντως οὐδέποτε εἰς βάρος τῶν ἐχόντων ἀνάγκην θεραπείας διὰ τῶν φαρμάκων τούτων ἀσθενῶν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῆς ναρκώσεως τῶν ὑποβαλλομένων εἰς ἐγχείρησιν ἀσθενῶν, γνωρίζομεν ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐφοδίων τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν εἰδικοῦ μηχανήματος ναρκώσεως εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κιλκίς, προσέτι δὲν ἀντιμετωπίζεται καὶ ἡ πρόσληψις εἰδικοῦ ἀναισθησιολόγου ἰατροῦ, εἰς τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1964) 8.2.57 ἡμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 792 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν ἐκ θεομηνιῶν πληγέντων κατοίκων τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ διαπίστωσις τῶν ἐκ τοῦ τυφῶνος τῆς 4.11.1956 προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς κατοικίας τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς καὶ ἡ ἀπογραφὴ τῶν πληγέντων, ἐγένετο πρὸ πολλοῦ. Ἐλλείψει σχετικῆς πιστώσεως, καθίσταται ἀνέφικτος ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ χορήγησις στεγαστικοῦ δανείου εἰς τοὺς ἐκ τούτου, ἐλαχίστους ἄλλωστε, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, δικαιούχους κρατικῆς στεγαστικῆς συνδρομῆς. Ἀργότερον, ἐφ’ ὅσον τεθῇ εἰς τὴν διάθεσίν μας σχετικὴ πρὸς τοῦτο πίστωσις, θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γυιόκα. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1956)8)2.57 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γυιόκα, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως διὰ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν Καστοριᾶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Βάσει τοῦ ἐξαγγελθέντος παρὰ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως προγράμματος προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1957, διὰ τὸ πρόγραμμα στεγάσεως πολεμοπαθῶν κ.λ.π. Νομοῦ Καστοριᾶς, κατόπιν κατανομῆς κατὰ Νομὸν παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ τοῦ καθορισθέντος πρὸς τοῦτο συνολικοῦ ποσοῦ, ἐνεκρίθη πίστωσις 800.000 δραχμῶν. Διὰ τὴν χορήγησιν συμπληρωματικῆς πιστώσεως διὰ τὰ προγράμματα στεγάσεως τοῦ Νομοῦ Καστοριᾶς, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ, παρὰ τῷ ὁποίῳ καταβάλλονται προσπάθειαι διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ὕψους τῆς διὰ τὰ ἐν γένει προγράμματα στεγάσεως, διατεθείσης πιστώσεως ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημοσίων Ἐπενδύσεων 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠ. Σκυλλάκου. Ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου ἀποφασισθεῖσαν ἵδρυσιν ἐν Λαρίσῃ νηματουργείου (βαμβακερῶν νημάτων) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι, καίτοι ἡ ποιότης καὶ ἡ ποσότης τῶν παραγομένων βαμβακερῶν νημάτων εἶναι λίαν ἱκανοποιητική, ἐν τούτοις ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι τοιαύτης φύσεως ἐργοστάσια δέον νὰ ἱδρύωνται ἐκεῖ ἔνθα ἀφθονεῖ ἡ πρώτη ὕλη, ὥστε νὰ ἀξιοποιῆται αὕτη ἐγκαίρως καὶ μὲ μικρὸν κόστος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης καὶ Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9671) 29.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 19. 12.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου ἀποφασισθεῖσαν ἵδρυσιν ἐργοστασίου κονσερβῶν, φρούτων καὶ λαχανικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι κρίνομεν σκόπιμον τὴν ἵδρυσιν τοιούτων ἐργοστασίων, ἰδίᾳ μετὰ τὴν αὔξησιν τῆς φρουτοπαραγωγῆς ἐν τῇ Χώρᾳ. Ἡ οἰκονομική, ὅμως ἐνίσχυσις τούτων χρήζει ἰδιαιτέρας καὶ προσεκτικῆς μελέτης, δοθέντος ὅτι τελευταίως ἱδρύονται ἀρκετὰ κονσερβοποιεῖα καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ χρηματοδότησις ὅλων τούτων θὰ συναντήσῃ δυσκολίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9670) 29.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 19. 12.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου ἀποφασισθεῖσαν ἵδρυσιν σπορελαιουργείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἵδρυσις τοῦ ἐργοστασίου τούτου δύναται νὰ θεωρηθῇ σκόπιμος, ἡ χρηματοδότησις ἑνὸς τοιούτου ἐργοστασίου πρέπει νὰ μελετηθῇ μετὰ προσοχῆς λόγῳ τῆς πληθύος τῶν ὑφισταμένων ὁμοειδῶν ἐργοστασίων, ὧν ἡ λειτουργία χωλαίνει ἐλλείψει ἐπαρκοῦς πρώτης ὕλης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9672) 29.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 19. 12.1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Η. Σκυλλάκου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου ἀποφασισθεῖσαν ἵδρυσιν σφαγείων, ψυγείων καὶ ἀλλαντοποιείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τι, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ἔχον ἁρμοδιότητα μόνον ἐπὶ τῶν θεμάτων ἱδρύσεως ψυγείων, εὐνοεῖ τὴν ἵδρυσιν τοιούτων καὶ δὴ εἰς τὰς ἐπαρχίας τοῦ Κράτους, ὡς καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν, ἐφ’ ὅσον διὰ τούτων ἐπιδιώκεται ἡ λειτουργία κυρίως, χώρων καταψύξεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Εὐβοίας κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκη καὶ Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8820) 6.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 3 Δεκεμβρίου 1956 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Εὐβοίας κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκη καὶ Μ. Στεφανίδη, ἐν σχέσει μὲ τὴν μεταφορὰν τοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου εἰς τὴν περιφέρειαν Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 87090) 1.12.56 σχετικὸν πρὸς ὑμᾶς ἔγγραφόν μας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν καὶ αὖθις ὅτι, ἡ ἐγκατάστασις τοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου εἰς περιοχὴν μακρὰν τῆς περιφερείας Ἀττικῆς εἶναι ἐπιβεβλημένη, διὰ λόγους ἀσφαλείας. Πλεῖσται τοποθεσίαι ἔχουν ὑποδειχθῆ. Ἡ ἐκλογὴ τῆς καταλληλοτέρας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄνευ προηγουμένης συνεννοήσεως μετὰ τῶν ἁρμοδίων Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, αἵτινες κυρίως ἐξυπηρετοῦνται ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ ἐργοστασίου καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ ἔχωσι τὴν βαρύνουσαν γνώμην ἐν προκειμένῳ. Εὑρισκόμεθα εἰσέτι εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης τοῦ σοβαροῦ τούτου ἀντικειμένου, ἐν συνεργασίᾳ πάντοτε μετὰ τῶν Στρατιωτικῶν Ἀρχῶν, ὡς προελέχθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σταΐκου–Παπαδάκη, σχετικῶς μὲ τὰ ἐκτελούμενα ἔργα ἐν τῷ Ἀεροδρομίῳ Θεσσαλονίκης. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 737 ἀπὸ 31.1.57 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰωάν. Σταΐκου– Παπαδάκη, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1703) 1150) 5.2.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1. Αἱ ἐργασίαι προεκτάσεως καὶ ἀνακατασκευῆς τῶν διαδρόμων προσγειώσεως καὶ τροχοδρομήσεως τοῦ Ἀεροδρομίου Θεσσαλονίκης, ἐκτελοῦνται μερίμνῃ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας. 2. Διὰ τὸ θέμα τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ πλησίον τῶν κτιρίων χώρου σταθμεύσεως ἀεροσκαφῶν, ἐγένετο ὑφ’ ἡμῶν ἐνέργεια πρὸς τὸ Τ.Ε.Α. διὰ τὴν ἐπίσπευσιν θέσεως ἐν ἐνεργείᾳ τοῦ τροχοδρόμου 28–35, ὅστις ὁδηγεῖ εἰς τὸν ἐν λόγῳ χῶρον. Τὸ Γ.Ε.Α. διὰ τοῦ ἐπιβλέποντος μηχανικοῦ ἐκάλεσε τὸν ἐργολάβον ὅπως ἀναφέρῃ τὴν προβλεπομένην ἡμερομηνίαν χρησιμοποιήσεως τοῦ ὡς ἄνω τροχοδρόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Γλιγλῆ καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1160) 28.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένη ὁδὸς Λαμίας–Μώλου–Ἀταλάντης– Μαρτίνου, παρουσιάζει μίαν σχετικῶς καλὴν βατότητα. Αἱ ἀνάγκαι τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς Χώρας εἶναι τεράστιαι καὶ εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐντὸς 3–4 ἐτῶν ἀποκατάστασις αὐτῶν, ἐλλείψει τῶν ἀπαιτουμένων οἰκονομικῶν μέσων. Ἄλλωστε, διὰ τῆς ὁδοῦ ταύτης ἀνακαινίζονται ὡρισμένα τμήματα, βάσει τῆς προβλέψεως κατασκευῆς τῆς νέας ὁδοῦ ἀπὸ Ἀθηνῶν εἰς Λαμίαν μέσῳ τῆς περιφερείας ταύτης, διατεθείσης πρὸς τοῦτο κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἀναλόγου πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Δερτιλῆ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ Σταθμὸς Σαρανταπόρου τῆς σιδηροδρομικῆς γραμμῆς Ἀθηνῶν– Κηφισιᾶς, δὲν προεβλέπετο ὑπὸ τῆς οἰκείας μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῶν Ε.Η.Σ. συμβάσεως, ἐκρίθη, ὅμως, ἀπαραίτητος ἡ κατασκευή του διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς περιοχῆς Κάτω Πατησίων, δι’ ὃ καὶ ἀπεφασίσθη αὕτη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4804)26.4.55 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου. Μέχρι σήμερον κατεσκευάσθη μόνον ἡ κάτω διάβασις πεζῶν τοῦ σταθμοῦ, διὰ τὴν ἐπικοινωνίαν τῶν κατοίκων τῶν ἑκατέρωθεν τοῦ σταθμοῦ περιοχῶν. Ἡ μὴ ὁλοκλήρωσις τοῦ σταθμοῦ Σαρανταπόρου, καίτοι ἀναγνωρίζεται ἡ ἀναγκαιότης αὐτοῦ, ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν πιστώσεων. Καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης, ἥτις ἀνέρχεται εἰς 1.100.000 δραχ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν κάτω διάβασιν τροχοφόρων κατὰ τὴν ὁδὸν Σαρανταπόρου, αὕτη δὲν ἀντιμετωπίζεται ἐπὶ τοῦ παρόντος, διὰ τὸν λόγον ὅτι ἡ κατασκευή της θὰ ἀπαιτήσῃ τὴν ἐπὶ μήκους 2 χιλιομέτρων διευθέτησίν του εἰς τὴν θέσιν τῆς διαβάσεως διερχομένου κεντρικοῦ ἀποχετευτικοῦ ἀγωγοῦ. Ἡ διευθέτησις τοῦ ἐν λόγῳ ἀγωγοῦ προϋπολογίζεται εἰς 2.000.000 δραχμάς, ἐπὶ πλέον τῆς δαπάνης τῆς διαβάσεως, ἥτις ἀνέρχεται εἰς 1.200.000 δραχμάς, μὴ λαμβανομένων ὑπ’ ὄψει τῶν ἀπαλλοτριώσεων τὰς ὁποίας αὕτη συνεπάγεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν εἰς ὑπαλληλικὸν προσωπικὸν τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας Νομοῦ Καβάλας, τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ χορηγήσεως σχετικῆς πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 997)24.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας μας ἀνασυντάσσεται παλαιοτέρα σχετικὴ μελέτη διὰ τὴν παροχέτευσιν πλημμυρικῶν ὑδάτων τῆς λίμνης Τάκας καὶ τοῦ χειμάρρου Γαρεάτου πρὸς Παρθένιον καὶ ἐκεῖθεν διὰ σήραγγος εἰς χείμαρρον Τάνον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, περὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Γυμνασίου Πρεβέζης. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7006)5622)6.10.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτὴν ὅτι τὸ Γυμνάσιον Πρεβέζης ἔχει ἀνάγκην μόνον ἑνὸς φιλολόγου καθηγητοῦ ἵνα καταστῇ ἀπολύτως ὁμαλὴ ἡ λειτουργία τούτου. Καθηγηταὶ ξένων γλωσσῶν δὲν ὑπηρετοῦσιν εἰς τὰ πλεῖστα τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τῆς Χώρας, δοθέντος ὅτι δὲν ὑπάρχουν ὑποψήφιοι πρὸς διορισμὸν κεκτημένοι τὰ ὑπὸ τοῦ νόμου ἀπαιτούμενα τυπικὰ προσόντα. Ἤδη ἤρξαντο ἀποφοιτῶντες ἐκ τῶν τμημάτων Ἀγγλικῶν καὶ Γαλλικῶν σπουδῶν τῶν Πανεπιστημίων οἱ πρῶτοι πτυχιούχοι ἐξ ὧν θὰ ἐπανδρωθῶσιν εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον τὰ σχολεῖα τοῦ Κράτους. Διὰ τὴν πλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως φιλολόγου καθηγητοῦ τοῦ Γυμνασίου Πρεβέζης θὰ ληφθῇ μέριμνα κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περὶ αὐξήσεως τοῦ εἰδικοῦ ἐπιδόματος τῶν λειτουργῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, διὰ τῆς ὁποίας ἐρωτᾶται νὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις καὶ ἐνεργείας ἡμῶν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ἐκπαιδευτικῶν καὶ λειτουργῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως (δημοδιδασκάλων καὶ νηπιαγωγῶν) περὶ ἐξισώσεως τῶν ἀποδοχῶν των ἐν γένει πρὸς τὰς τῶν λοιπῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, οἵτινες λαμβάνουν ἐπιδόματα ὑπερωριῶν, συμμετοχῆς εἰς συμβούλια, ἐπιτροπὰς κ.λ.π., δι’ αὐξήσεως τοῦ παρεχομένου αὐτοῖς εἰδικοῦ ἐπιδόματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι τὸ θέμα τοῦτο εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὸ γενικὸν ζήτημα βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν ἐν γένει τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ὁπότε θὰ ἐπιδιώξωμεν τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματός των τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαχλιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Βαχλιώτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τῶν ἐνεργηθεισῶν ἤδη μεταθέσεων πρὸς τὴν ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν Γορτυνίας ἕξ (6) δημοδιδασκάλων καὶ τοποθετήσεων διὰ διορισμοῦ ἑτέρων συμπληροῦνται αἱ πλεῖσται τῶν κενῶν θέσεων τῶν σχολείων τῆς ἐν λόγῳ ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ λοιπῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 241 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ λοιπῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τοῦ ψηφισθέντος ἤδη Ν. Διατάγματος 3558) 1956 «περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1556) 1950 καὶ τοῦ Ν. Διατάγματος 2663) 1953 προβλεπομένων τελῶν», γενομένη αὔξησις τῶν τελῶν τῶν μαθητῶν τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ὑπηγορεύθη ἐκ τῆς ἀνάγκης τῆς ἀμέσου θεραπείας διαφόρων ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν, συντελουσῶν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς μορφώσεως καὶ τῶν συνθηκῶν ἐν γένει τῆς φοιτήσεως τῶν μαθητῶν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Λασκαρίδη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀγγ. Λασκαρίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατὰ τὸ λῆξαν ἔτος ἐχορηγήσαμεν ἀρωγὴν ἐκ 50.000 δραχμῶν εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ποταμιᾶς Θάσου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου της. Θὰ καταβληθῇ δὲ προσπάθεια ὥστε νὰ ἐνισχύσωμεν καὶ πάλιν τὴν προσπάθειαν τῶν κατοίκων καὶ κατὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ τῆς χορηγήσεως οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως εἰς καθηγητάς. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8986) 7279) 11.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 406 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις τῶν ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν καὶ τῶν δημοσίων ἐν γένει ὑπαλλήλων θὰ ἀποτελέσῃ ἐν καιρῷ μέλημα τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Διμηνίου Βόλου, θὰ καταβληθῇ προσπάθεια, ὥστε νὰ ἐνισχυθῇ ἡ σχολικὴ αὐτοῦ Ἐφορεία ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ τρέχοντος οἰκον. ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 359 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν σχετικῶς μὲ τοὺς σεισμοπλήκτους τοῦ Νομοῦ Ἠλείας, ὅτι τὰ τέκνα αὐτῶν δὲν ἀπαλλάσσονται α) τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, διότι διὰ τῆς ἰσχυούσης κατὰ τὸ τρέχον σχολικὸν ἔτος 1956–57 ὑπ’ ἀριθ. 94056) 1956 κοινῆς ἀποφάσεως ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν οὐδεμία κατηγορία σεισμοπλήκτων μαθητῶν ἀπηλλάγη τῶν τελῶν τούτων, καὶ β) τῶν τελῶν Ἀνωτάτων Ἱδρυμάτων διότι οἱ τελευταῖοι σεισμοὶ τῆς περιοχῆς ταύτης δὲν ἐπροξένησαν ὁλοκληρωτικὰς καταστροφὰς οἵας οἱ σεισμοὶ τῶν περιφερειῶν Θεσσαλίας, Μαγνησίας καὶ Ἰονίων Νήσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Πατσιαντᾶ καὶ Γ. Παπαστεργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ Γυμναστικὸς Σύλλογος «ΝΙΚΗ» Βόλου, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ὑφιστάμενα ἐν Ἑλλάδι ἀθλητικὰ Σωματεῖα, ἐπιθυμοῦν νὰ ἀποκτήσουν ἰδιόκτητα γυμναστήρια καὶ αἰτοῦνται τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους. Ἐπειδή, ὅμως, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἔχει κατ’ ἔτος εἰς τὴν διάθεσίν του ἐλαχίστας πιστώσεις, ἀποβλέπει εἰς τὴν ἵδρυσιν Ἐθνικῶν Γυμναστηρίων ἢ Σταδίων εἰς τὰ ὁποῖα παρέχεται ἡ δυνατότης ἀσκήσεως τόσον τῶν σχολικῶν, ὅσον καὶ τῶν ἐξωσχολικῶν νέων καὶ ὅλων τῶν Σωματείων τῆς αὐτῆς πόλεως. Πάντως, παρὰ τὰς ἀνωτέρω γενικὰς ἀρχάς, ὁ Γυμναστικὸς Σύλλογος «Νίκη» Βόλου ἔτυχε κατὰ τὴν οἰκονομικὴν χρῆσιν 1955–56 σοβαρᾶς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τόσον ἀπὸ τὰς Ἀρχὰς Ἀνοικοδομήσεως τοῦ Βόλου, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον, ὥστε νὰ μὴ καθίσταται δυνατὴ περαιτέρω ἐνίσχυσίς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 586 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ Κράτος μὲ τὰς ὀλίγας πιστώσεις τὰς ὁποίας διαθέτει δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Κόκκινου Χωριοῦ Χανίων. Πάντως, ἐφ’ ὅσον ἐκδηλωθῇ προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν κατοίκων διὰ τὴν ἀνέγερσίν του, θὰ χορηγήσωμεν ἀνάλογον ποσὸν διὰ τὴν πλήρη ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιθ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Σπηλιοπούλου καὶ λοιπῶν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 452 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Γ. Αὐγεροπούλου, Β. Θανασέκου καὶ Ν. Κιτσίκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ φύσις τῶν Δημοσίων Νυκτερινῶν Παραρτημάτων εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἀπαιτῆται ἀπαραιτήτως ἐκτὸς τοῦ διδακτικοῦ καὶ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ, ἤτοι διαχειριστής, γραμματεὺς καὶ ἐπόπτης τῆς τάξεως, ἄνευ τοῦ ὁποίου δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ λειτουργία τῶν σχολείων τούτων. Ὡς τοιοῦτον βοηθητικὸν προσωπικὸν ὁρίζονται Δημόσιοι Ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ ἢ ὑπάλληλοι τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Οἱ καθηγηταί, οἱ διδάσκοντες εἰς τὰ Δημόσια Νυκτερινὰ Γυμνασιακὰ Παραρτήματα καθὼς καὶ τὸ βοηθητικὸν προσωπικὸν τῶν σχολείων τούτων ἀμείβονται ἀναλόγως τῶν ἑβδομαδιαίων ὡρῶν διδασκαλίας ἢ ἐργασίας καὶ διὰ τοῦ αὐτοῦ ποσοῦ ὡριαίας ἀποζημιώσεως. Τὰ καταβαλλόμενα παρὰ τῶν μαθητῶν τῶν σχολείων τούτων μηνιαῖα δίδακτρα ἀνέρχονται μόλις εἰς δραχ. 2.15– 3 ἡμερησίως. Τέλος, οὐδεὶς τῶν μαθητῶν τούτων ἐκδιώκεται τοῦ σχολείου δι’ ὀφειλὴν διδάκτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ αἴτημα τῆς Διδασκαλικῆς Ὁμοσπονδίας μελετᾶται καὶ ἡ νομοθετικὴ ρύθμισις τούτου θὰ ἐξαρτηθῇ κατὰ μεγαλύτερον λόγον ἐκ τῆς ἀπαραιτήτου ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 623 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Διὰ τοὺς μηδόλως ἢ ἐκπροθέσμως παρουσιασθέντας πρὸς κατάταξιν στρατευσίμους ἢ ἐφέδρους, ἐὰν οὗτοι δύνανται ν’ ἀποδείξουν ὅτι τὸ αἴτιον τῆς ἀνωμαλίας ὑπῆρξεν ἀπόλυτος ἀδυναμία, ἀνωτέρα βία ἢ ἀνυπέρβλητον κώλυμα, εἶναι δυνατὴ ἡ ἄρσις τῆς διετοῦς προσθέτου ὑπηρεσίας συμφώνως τῇ § 161 τῆς ἰσχυούσης στρατολογικῆς νομοθεσίας. β) Διὰ τοὺς λοιποὺς ἀνυποτάκτους, ὧν ἡ μὴ προσέλευσις ἢ ἡ ἐκπρόθεσμος τοιαύτη δὲν δικαιολογεῖται, οὐδὲν ἐκ τοῦ νόμου περὶ Στρατολογίας εὐεργέτημα εἶναι ἐπιτρεπτὸν εἰμὴ μόνον ἡ ἐξαγορὰ τῆς προσθέτου ὑπηρεσίας. Κατ’ ἐξαίρεσιν εἰς τοὺς ἀνυποτάκτους κλάσεως 1949 καὶ παλαιοτέρων ἐπετράπη δι’ εἰδικῶν νόμων ἡ διὰ τῆς ἐξαγορᾶς στρατολογικὴ καὶ ποινικὴ τακτοποίησις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπ)γὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 630 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν ἀλήθειαν τὸ γραφόμενον ὅτι ἀπαγορεύεται πλήρως ἡ νομὴ τῶν μελισσοσμηνῶν καὶ γενικώτερον ἡ εἴσοδος καὶ παραμονὴ ἐντὸς τῆς Ἐπιτηρουμένης Ζώνης. Ταῦτα, διεπόμενα ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 376)36, εἶναι δυνατά, κατόπιν ἀδείας τῆς οἰκείας Ἀστυνομικῆς Ἀρχῆς, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει κώλυμα, ὑπαγορευόμενον ἐκ λόγων Ἐθνικῆς ἀσφαλείας. β) Ὡς ἐξηκριβώθη παρὰ τῆς ἁρμοδίας Στρατιωτικῆς Ὑπηρεσίας, εἰδικώτερον εἰς τοὺς μελισσοτρόφους τῆς Θάσου χορηγοῦνται κατ’ ἔτος ἄδειαι μεταφορᾶς τῶν μελισσοσμηνῶν εἰς τὴν περιφέρειαν Δράμας, διαρκείας 6 μηνῶν (δυνάμεναι καὶ νὰ παραταθοῦν), ἀλλὰ πάντοτε ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις τοῦ Α. Ν. 376) 36. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπ)γὸς Ἐθν. Ἀμύνης

Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ΙΧ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 989) 24.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ ἀπεστάλη ἡμῖν ἀντίγραφον κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ σφράγισιν τῶν σταθμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ περὶ οὗ πρόκειται θέματος τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, ὅπερ ἀπήντησεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 295) 1) 249) 2.2.57 ἐγγράφου του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Τ. Βουλοδήμου καὶ Σ. Πιστολάκη κ.λ.π. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1323 ἀπὸ 30.1.57, ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 696 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Τ. Βουλαδήμου, Σ. Πιστολάκη κ.λ.π., ἐν σχέσει πρὸς τὸν ἔλεγχον τῶν θεατρικῶν ἔργων, νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ Εἰσαγγελεὺς Ἀθηνῶν, ἐξ ἀφορμῆς ὑποβληθέντων αὐτῷ παραπόνων δικηγόρου τινός, ὅτι φράσεις τινὲς τοῦ παιχθέντος τὴν 13.1.57 εἰς τὸ θέατρον «ΙΝΤΕΑΛ» παιδικοῦ ἔργου «Οἱ δύο μάγκες», ἀντέκειντο εἰς τὰ χρηστὰ ἤθη, ἐκάλεσε τὸν Διοικητὴν τοῦ Γʹ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος, παρ’ οὗ ᾐτήσατο πληροφορίας, ἐὰν τὸ ἐν λόγῳ ἔργον εἶχεν ἐγκριθῆ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐλέγχου Θεατρικῶν Ἔργων, τῆς προβλεφθείσης ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 4 τοῦ Ν. Δ. 1108) 42, εἰς ἀρνητικὴν δὲ ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω Δ)ντοῦ, οὗτος συνέστησεν ὅπως, ἰδίᾳ εἰς τὰ ἐκτάκτως παιζόμενα θεατρικὰ ἔργα, καταβάλληται προσπάθεια καὶ μὴ παρεμβάλλωνται σκηναὶ καθαπτόμεναι τῶν ἠθῶν καὶ τῆς Χριστιανικῆς θρησκείας. Ὁ Δ)ντὴς τοῦ Γʹ Ἀστυν. Τμήματος, ἐκ παρανοήσεως τῶν ὑπὸ τοῦ Εἰσαγγελέως λεχθέντων καὶ χωρὶς προηγουμένως νὰ συνεννοηθῇ, ὤφειλε, μετὰ τῆς Ἀστυν. Δ)νσεως Ἀθηνῶν, ἀπηύθυνε πρὸς τοὺς Δ)ντὰς τῶν Θεάτρων τῆς δικαιοδοσίας του σημείωμα, ἐν ᾧ ἀνεγράφετο ὅτι θὰ ἔδει τὰ θεατρικὰ ἔργα πρὸ τῆς ἐπὶ σκηνῆς ἀναβιβάσεώς των, νὰ τυγχάνουν τῆς ἐγκρίσεως τῆς ὡς προείρηται Ἐπιτροπῆς. Ἐπειδὴ ἡ ἐνέργεια τοῦ ἀνωτέρω Διοικητοῦ ἦτο ἀντίθετος πρὸς τὸ πνεῦμα τῶν κανονιστικῶν διαταγῶν τῆς Ἀστυνομ. Διευθύνσεως Ἀθηνῶν, τῶν ἀφορωσῶν τὰ Θέατρα, διετάχθη οὗτος πάραυτα καὶ προέβη εἰς τὴν ἀνάκλησιν τοῦ σημειώματός του, ἐπεβλήθη δὲ αὐτῷ ἡ προσήκουσα πειθαρχικὴ κύρωσις, διὰ τὴν ἄτοπον ἐνέργειάν του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς παρελθούσης Παρασκευῆς, δὲν συνεζητήθησαν ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, ἐπειδὴ εἶχε προηγηθῆ ἡ εἰσήγησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ εἶχον ζητήσει τὴν ἔγκρισίν σας νὰ συζητηθοῦν σήμερον ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, μολονότι εἶναι ἡμέρα Νομοθετικῆς Ἐργασίας καὶ ἀπεδέχθητε τὴν πρότασίν μου. Θὰ συζητήσωμεν πρὸ τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις.

§6Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, ἔχετε τὸν λόγον. Ἐπιθυμῶ νὰ διευκρινίσω ὅτι δὲν πρόκειται περὶ θέματος τοπικοῦ, ἀλλὰ περὶ θέματος ἀφορῶντος τὴν Βουλήν.

§8Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, τὴν πρωΐαν τῆς Κυριακῆς, μετέβην ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ κόμματός μου εἰς Συνέλευσιν Συνταξιούχων πασῶν τῶν κατηγοριῶν, πλὴν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ἐντὸς τῆς αἰθούσης ὑπῆρχον ὡρισμένοι ἐγκάθετοι, οἱ ὁποῖοι ἐξύβριζον χυδαίως τοὺς πολιτικοὺς Ἀρχηγοὺς καὶ τοὺς βουλευτὰς ὅλων τῶν παρατάξεων. Ἐν συνεχεία, ἤρχισαν αἱ ἀγορεύσεις τῆς ἡγεσίας τῶν πολιτικῶν συνταξιούχων καὶ οἱ ρήτορες δὲν ἔκαμαν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐκτραποῦν εἰς ἕνα ὑβρεολόγιον ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ταὐτοχρόνως δὲ ὁ Πρόεδρος τῶν Συνταξιούχων, διακόψας ἀγορεύοντα, ἐδήλωσεν, ὅτι ἐκλήθησαν εἰς τὸ Συνέδριον Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις διὰ νὰ δηλώσουν τί θὰ πράξουν δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους. Καὶ εἶχον καὶ ἕνα ντικταφόν, ὡς ἐὰν ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ τελῇ ὑπὸ κατηγορίαν καὶ μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπόν, ἐὰν οἱονδήποτε κόμμα εἰς τὸ μέλλον ἀναλάβῃ τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰ αἰτήματα τῶν συνταξιούχων νὰ κριθῇ ὡς ἀνέντιμον. Τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, χρήζει προσοχῆς καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ σκεφθοῦν οἱ πολιτικοὶ Ἀρχηγοί, ἂν ὑπὸ τοιούτους ὅρους ἐπιτρέπεται ἐφεξῆς νὰ παρίσταται εἰς τοιούτου εἴδους συγκεντρώσεις καὶ συνέδρια ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς Χώρας. Ἐν συνεχείᾳ προέβησαν εἰς βαρείας καὶ συκοφαντικὰς ὕβρεις ἐναντίον τῶν βουλευτῶν. Πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, περὶ τοῦ Κοινοβουλίου, τὸ ὁποῖον ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ὀφείλομεν νὰ προστατεύσωμεν, χάριν τοῦ Ἔθνους. Ὅταν ὄχι πλέον οἱ ἐγκάθετοι, ὄχι ἡ πλειοψηφία τῶν συνταξιούχων ἀλλὰ αὐτὴ αὕτη ἡ ἡγεσία τῶν συνταξιούχων, ἐνισχύουσα καὶ ὡρισμένην μερίδα τοῦ τύπου, ἰσχυρίσθη, ὅτι οἱ βουλευταὶ διὰ Πασχαλινὸν καὶ μόνον δῶρον ἔλαβον 12.000, ὅτι ἀπομυζοῦν τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ τόσα ἄλλα, ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Προεδρεῖον νὰ διευκρινίσῃ ἀκόμη καὶ διὰ τοῦ τύπου, ὅτι οἱ βουλευταί, ἐκτὸς τῆς ἀποζημιώσεως, οὐδὲν λαμβάνουν, οὔτε διὰ τὴν συμμετοχήν των εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς κ.λ.π. Κατὰ κανόνα δὲ πένονται, ὅτι οἱ ἀπαρτίζοντες τὸν πολιτικὸν κόσμον θνήσκουν πένητες καὶ πτωχοὶ καὶ ὅτι ἡ ἀποζημίωσίς των δὲν ὑπερβαίνει τὰς 6.000 δραχμῶν μηνιαίως καὶ ὅτι οἱ ἀντιπροσωπεύοντες ἐπαρχίας διατηροῦν δύο κατοικίας, πληρώνουν τοὺς φόρους καὶ μόνον ἡ βουλευτικὴ ἀποζημίωσις δὲν φορολογεῖται, ὡς ἐκ τοῦ Συντάγματος, ἀνέκαθεν ἔχει θεσπισθῆ. Πρέπει νὰ δοθῇ ἀπάντησις καὶ διὰ τοῦ ραδιοφώνου καὶ διὰ τοῦ τύπου, ὅτι ἡμεῖς οὔτε διὰ τὴν συμμετοχήν μας εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς ἀμειβόμεθα ἰδιαιτέρως, οὔτε λαμβάνομεν ὑπερωρίας, ὅταν ἐργαζώμεθα μετὰ τὴν 12ην νυκτερινήν. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι συμβαίνει, ἀντιθέτως, δηλαδή, ὅτι οἱ κύριοι αὐτοὶ τῆς ἡγεσίας τῶν συνταξιούχων ὑποστηρίζουν τὴν οἰκονομικὴν ὀλιγαρχίαν καὶ θέλουν βουλευτὰς πλουσίους καὶ ὄχι ἐντίμους καὶ πένητας. (Χειροκροτήματα).

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῶν συνταξιούχων, πολιτικῶν ὑπαλλήλων, βεβαίως, εἶναι συμπαθές. Δὲν δύναμαι, ὅμως νὰ εἴπω τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον διεξάγουν τὸν ἀγῶνα των, ὁ ὁποῖος δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ συμφέροντά των. Ἡ ἐπίθεσις, ἡ ὁποία ἐγένετο ἐναντίον ὁλοκλήρου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὑπῆρξεν ἄδικος. Τὰ δὲ λεχθέντα εἰς τὸ Συνέδριόν των, περὶ παχυλῶν μισθῶν καὶ ἀποζημιώσεων, τὰς ὁποίας λαμβάνουν, δῆθεν, οἱ βουλευταί, ὑπῆρξαν ἀνακριβῆ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τῆς ἕδρας ταύτης νὰ διαδηλώσω — ὑμεῖς τὸ γνωρίζετε κάλλιον ἐμοῦ — ὅτι οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν ὡς ἀποζημίωσιν 6.400 δραχμὰς μηνιαίως καθαρὰς καὶ ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ δῶρον, λαμβάνουν, ἐπίσης ὡς ἀποζημίωσιν, ὅ,τι λαμβάνουν καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι. Διὰ τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, ἡμεραργίας ἢ ὑπερωρίας πᾶν ὅ,τι γράφεται καὶ λέγεται σχετικῶς εἶναι ἀνακριβέστατον. Νομίζω, ὅτι τὸ Σῶμα δὲν πρέπει νὰ συζητήσῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ περισσότερον καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀφορώσης τὸ Ταμεῖον Τυπολιθογράφων.

§12Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Τυπολιθογράφων. Ἡ Διοίκησις τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου εἶχεν ἀποφασίσει μικρὰν αὔξησιν, δεδομένου ὅτι αὔξησιν δὲν εἶχον λάβει οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ Ταμείου αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1953. Ἡ ἔγκρισις τῆς μικρᾶς αὐτῆς αὐξήσεως καθυστέρησεν ἀπὸ τοῦ Μαρτίου μέχρι τοῦ Νοεμβρίου, καὶ ἡ ἐρώτησις σκοπὸν εἶχε νὰ διευκρινίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ ποῖον λόγον μικραὶ αὐξήσεις, ἀποφασιζόμεναι ὑπὸ Διοικήσεων Ταμείων, αἱ ὁποῖαι Διοικήσεις ἔχουν ὑπ’ ὄψει των καὶ τὴν κατάστασιν τῶν συνταξιούχων ἀλλὰ καὶ γενικώτερον τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ταμείου των, δὲν ἐγκρίνονται. Καὶ ἡ ἐρώτησις δὲν θὰ ἐγένετο ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ αὐτῆς μόνον τῆς περιπτώσεως. Ὑπάρχει σειρὰ ἄλλων περιπτώσεων καθυστερήσεως ἐγκρίσεων μικρῶν αὐξήσεων τῶν Διοικήσεων τῶν Ταμείων. Τὸ αὐτὸ ἔγινε καὶ μὲ τὸ Ταμεῖον Τύπου καὶ ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀπειλήσουν ἀπεργίαν διὰ νὰ ἐγκριθῇ ἡ αὔξησις. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ δεσμεύωνται τὰ χρήματα τῶν Ταμείων νὰ κατατίθενται εἰς τὰς Τραπέζας μὲ τόκον 4%, νὰ χρησιμοποιοῦνται διὰ σκοποὺς ἐξωασφαλιστικοὺς καὶ οἱ συνταξιοῦχοι, τῶν ὁποίων ὅλοι γνωρίζομεν τὴν οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν, ὅταν ἀποφασίζουν μικρὰν αὔξησιν, καὶ ἐπρόκειτο περὶ αὐξήσεως 3 δραχμῶν ἡμερησίως, νὰ καθυστερῆται ἐπὶ 8μηνον περίπου ἡ αὔξησις αὐτή. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς ὁμοίας περιπτώσεις νὰ ἐγκρίνωνται ἀμέσως αἱ μικραὶ αὗται αὐξήσεις, διότι ὑπάρχει μία μεγάλη ἀγανάκτησις μεταξὺ τοῦ κόσμου τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ ὁλόκληρα ἔτη εἰργάσθησαν, πολλὰ προσέφερον καὶ ὡς ἀμοιβὴν ἔχουν τὴν δυστυχίαν των.

§13Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε ὅτι ἔχει ἤδη ὑπογραφῆ πρὸ πολλοῦ ἡ χορηγηθεῖσα αὔξησις, κατόπιν κοινῆς ἀποφάσεως μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ. Ἡ καθυστέρησις ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ὑπάρχει συναρμοδιότης τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Πάντως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ αἴτημα τοῦ ἀπεριορίστου τῶν Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Ταμείων εἰς τὴν χορήγησιν αὐξήσεων.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Στοιβαδόρων Καβάλας, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ἁπάντων τῶν ἡμερομισθίων τῶν πραγματοποιηθέντων εἰς τὸ Τ.Α.Κ. κ.λ.π.

§15Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Στοιβαδόρων Καβάλας, καὶ ἀναφέρεται εἰς τὰς ἀδικίας τοῦ νόμου 2348. Κυριώτερον αἴτημα τῆς ἀναφορᾶς εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τῶν ἡμερομισθίων, τὰ ὁποῖα εἶχον πραγματοποιήσει οἱ καπνεργάται εἰς τὸ Τ. Α.Κ. Ὡς γνωστόν, ὅταν κατηργήθη τὸ Τ.Α.Κ., ὁ νόμος προέβλεπεν ὅτι ἡ ἀσφάλισις συνεχίζεται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἔγινε, ὅμως, κατόπιν, τὸ Ν. Δ. 2519, τὸ ὁποῖον ἐτροποποίησε τὸν νόμον 2348 καὶ ἐκεῖνα τὰ ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν, τὰ ὁποῖα εἶχον πραγματοποιηθῆ εἰς τὸ Τ.Α.Κ., δὲν ἀνεγνωρίσθησαν καὶ ἐπὶ πλέον τὰ 2699 ἡμερομίσθια, διὰ τὰ ὁποῖα εἶχε δοθῆ μικρὰ ἀποζημίωσις, αὐτὰ ἐξηφανίσθησαν ὁλωσδιόλου, τὰ πλέον δὲ αὐτῶν ἔμειναν, ἐφ’ ὅσον οἱ καπνεργάται ἀποκτήσουν τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι σήμερον ὑπάρχουν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Καταλαβαίνετε ὅταν ἕνας καπνεργάτης ἔχῃ ἀποζημιωθῆ εἰς ἡλικίαν 50 ἐτῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ προϋποθέσεις Ι.Κ.Α. καὶ μὲ ποῖον δικαίωμα ἀφαιροῦνται κεκτημένα δικαιώματα. Δὲν πρόκειται μόνον διὰ τὰ 2699 ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ἀπεζημιώθησαν, ἀλλὰ πρόκειται δι’ ὅλα τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα εἶχον πραγματοποιήσει εἰς ὅλα τὰ ἔτη τῆς ἐργασίας των. Ἡ ἀναφορὰ εἶναι δικαιοτάτη. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει καταθέσει νομοσχέδιον τροποποιοῦν τὸν νόμον 2348 ἀπὸ τὸ παρελθὸν θέρος. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ κατετέθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, κατετέθη κατόπιν εἰς τὴν Βουλήν, ἤρχισεν ἡ συζήτησίς του πρὸ μηνὸς καὶ ἤδη καθυστερεῖται καὶ νομίζω ὅτι εἶναι καιρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ψηφισθῇ καὶ ὄχι μόνον νὰ ψηφισθῇ, ἀλλὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ τεθῇ διάταξις ἀναγνωρίζουσα τὰ ἡμερομίσθια τῶν καπνεργατῶν, διότι πολλαὶ χιλιάδες καπνεργάται θὰ μείνουν ἄνευ συντάξεως μὲ τὴν ἀδικίαν ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§17Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Νομίζω ὅτι εἶναι εὐτυχὴς ἡ σύμπτωσις σήμερον, διότι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Ἐργασίας, συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ νόμου 2348. Ἐπιθυμῶ, λοιπόν, νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὶ ὠφέλειαν ἔφερε εἰς τὴν τάξιν τῶν καπνεργατῶν ὁ νόμος 2348. Πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ἡ Βουλὴ ὅτι 5733 καπνεργάται πέρασαν εἰς τὴν σύνταξιν εἰς ἡλικίαν κάθε ἄλλο παρὰ τὴν κανονικήν, πέραν δὲ αὐτῶν ἄλλοι 5775 καπνεργάται ἐπῆραν σύνταξιν. Συνεπῶς ὁ νόμος 2348 ἔσφαξε κυριολεκτικὰ 12.000 ἐργαζομένους. Καὶ μετὰ ἑξάμηνον ἦλθε τὸ Ν. Δ. 2519, τὸ ὁποῖον διὰ τὰ 2700 ἡμερομίσθια τοὺς ἀφῄρεσε ἐντελῶς τὰ ἀσφαλιστικὰ δικαιώματα. Διὰ πρώτην φορὰν παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον νόμου, ὁ ὁποῖος νὰ δημιουργῇ τοιαύτας συνεπείας εἰς βάρος 12.000 ἐργαζομένων. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του ὅτι οἱ 12.000 συνταξιοῦχοι καπνεργάται περιμένουν νὰ ἐπανορθωθοῦν αἱ ἀδικίαι αὐταί. Φέρνω εἰς μνήμην του ὅτι ἡ ἰδία δυστοκία τοῦ νόμου 2348 παρουσιάζεται καὶ σήμερον διὰ τὸν περίφημον Κώδικα περὶ ΙΚΑ καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μήπως ἔχωμεν νέον ἔκτρωμα, τύπου νόμου 2348.

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οἱ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀμφότεροι μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς Ἐργασίας, καὶ γνωρίζουν ὅτι συζητεῖται νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατὰ τὸ δυνατὸν βελτιώνει τὴν καπνεργατικὴν νομοθεσίαν. Ὅσαι τροποποιήσεις ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν ἀποδεκταὶ ἐγένοντο. Δυστυχῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν περαιτέρω. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθυστέρησιν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι αὕτη δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλ’ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, μὲ τὰς συνεχεῖς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ὑποβάλλει. Μάλιστα, σήμερον μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἀντὶ τῆς αὔριον, πάλιν αἰτήσει τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, μετετέθη ἡ συζήτησις διὰ τὴν προσεχῆ Πέμπτην.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Ρόδου κλπ., ζητούντων βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν των.

§20Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι τώρα τελευταίως, ἀπὸ πολλὰς πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ πολλὰ ἀστικὰ Κέντρα, καταφθάνουν διαμαρτυρίαι συνταξιούχων Ι.Κ.Α., διαμαρτυρομένων διὰ τὰς μικρὰς συντάξεις τὰς ὁποίας λαμβάνουν, δυνάμει τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας, ἀφοῦ συνεπλήρωσαν τὰ χρόνια τῆς συντάξεώς των. Αἱ συντάξεις αὗται εἶναι τόσον πενιχραί, ὥστε εἶναι ζήτημα ἐὰν εἶναι ἀρκεταὶ νὰ τοὺς διαθρέψουν ἐπὶ ἓν δεκαήμερον. Ἐπίσης δυνάμει τῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσθησαν ἀπὸ τὴν προηγουμένην Βουλήν, ἡ μεγάλη τάξις τῶν καπνεργατῶν, ἔχει ἀδικηθῆ. Περὶ τοὺς 600 καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι δὲν συνεπλήρωσαν τὰς προϋποθέσεις, τὰς ὁποίας ἐντελῶς αὐθαίρετα, κατὰ τὴν γνώμην μου, ὁ τότε νομοθέτης καθώρισε, δὲν ἠμπόρεσαν νὰ λάβουν τὴν μικρὰν ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν καὶ εὑρίσκονται σήμερον ἐκτὸς ἐργασίας, χωρὶς καμμίαν ἀποζημίωσιν. Καὶ τοῦτο, διότι δὲν συνεπλήρωσαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς τελευταίας ἑξαετίας τὰ 360 ἡμερομίσθια καὶ ὄχι ἐξ ὑπαιτιότητός των, ἀλλὰ διότι, στρατευθέντες μὲ ἀτομικὰς προσκλήσεις καὶ ἐνταχθέντες εἰς τὰ τμήματα τῶν Τ.Ε.Α. καὶ τῶν Μ.Ε.Α., δὲν εἶχον τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐργασθοῦν συνεχῶς. Ἔχομεν δὲ τὸ δεδομένον ὅτι ὁ τότε Ὑπουργὸς Ἐργασίας διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς καπνεργάτας τῆς ἰδικῆς του περιφερείας, ἐθέσπισε διάταξιν, δυνάμει τῆς ὁποίας εἰς τοὺς συνταξιούχους αὐτοὺς ἔδωκε τὸ εὐεργέτημα τῆς ἀποζημιώσεως μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὰ Τ.Ε.Α. καὶ Μ. Ε.Α. δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ συμπληρώσουν τὰ ἡμερομίσθιά των. Ἐπίσης, χιλιάδες καπνεργατῶν ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὸ καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα, χωρὶς νὰ λάβουν καμμίαν ἀποζημίωσιν καίτοι κατέθετον τακτικῶς τὰς εἰσφοράς των. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ διαρρύθμισις τῆς περὶ Ι.Κ.Α. νομοθεσίας, ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως αὐξηθοῦν αἱ συντάξεις τῶν καπνεργατῶν τῶν τέως ἠσφαλισμένων εἰς τὸ Τ.Α.Κ., τὸ ὁποῖον συνεχωνεύθη τελευταίως εἰς τὸ Ι.Κ.Α., διότι δὲν εἶναι δίκαιον νὰ συνταξιοδοτοῦνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τὰς πλέον πενιχρὰς συντάξεις τῶν 260,280, 360 καὶ 480 δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι, ἐπαναλαμβάνομεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς διαθρέψουν οὔτε ἐπὶ ἕνα 10ήμερον. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν προτίθεται νὰ ἀναλάβῃ μέριμναν βελτιώσεως τῆς συντάξεως τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§22Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνιστῶ καὶ ὑποστηρίζω ἐκθύμως ἀμφοτέρας τὰς ἀναφορὰς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν εἰς τὸ γενικώτερον θέμα τῆς βελτιώσεως τῶν συντάξεων τοῦ Ι.Κ.Α. Εἶναι γνωστὸν καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ ἀναγνωρίζει, ὅτι αἱ παρεχόμεναι ὑπὸ τοῦ μεγαλυτέρου Ἀσφαλιστικοῦ Ὀργανισμοῦ συντάξεις, δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὰς στοιχειωδεστέρας βιοτικὰς ἀνάγκας καὶ ἐπιβάλλεται ἡ γενικωτέρα ἀναπροσαρμογὴ καὶ βελτίωσίς των. Ἐπιπροσθέτως, μέσα εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ γενικωτέρου αὐτοῦ θέματος, ὑφίσταται ἓν δικαιότατον αἴτημα τῶν ἐκ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν, τοῦ συγχωνευθέντος εἰς τὸ Ι.Κ.Α., προερχομένων συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου των εἰς τὸ Ι.Κ.Α., λαμβάνουν σύνταξιν εἰς μὲν τὴν περίπτωσιν τοῦ θανάτου δρχ. 125 μηνιαίως, ἄνευ οὐδενὸς ἐπιδόματος, εἰς δὲ τὴν περίπτωσιν τοῦ γήρατος 180 δρχ. μηνιαίως. Ἐκφράζω τὴν εὐχὴν ὅπως διὰ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ συζητηθῇ περὶ μεταβολῶν εἰς τὴν συνταξιοδοτικὴν νομοθεσίαν τοῦ Ι.Κ.Α, ληφθῇ εἰδικὴ μέριμνα δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς κατηγορίας τῶν συνταξιούχων.

§23Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὰ τρία θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξα, κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν συνάρτησιν μὲ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι.Κ.Α. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐπεξεργάζεται τὸν νέον συνταξιοδοτικὸν κώδικα, διὰ νὰ θεμελιώσωμεν τὸ Ι.Κ.Α., διὰ νὰ βελτιώσωμεν πρῶτον τὸ Ι.Κ.Α., τοῦ ὁποίου τὰ οἰκονομικὰ βαίνουν κακῶς καὶ μετὰ συνάρτησις πλέον θὰ εἶναι ἡ βελτίωσις τῶν παροχῶν τοῦ Ι.Κ.Α. Ὡς πρὸς τοὺς καπνεργάτας, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, προβλέπει τὴν ἐξομοίωσιν πρὸς τοὺς λοιποὺς συνταξιούχους τοῦ Ι.Κ.Α., δι’ ὅσους φυσικὰ ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις τοῦ Ι.Κ.Α., διὰ τοὺς ἄλλους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις, θὰ λαμβάνουν κατώτερον ὅριον συντάξεως τοῦ Ι.Κ.Α.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα...

§25Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῶν νομοσχεδίων.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§27Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἔχω εἰς χεῖράς μου ἔγγραφον, κοινοποιηθὲν παρ’ ὑμῖν, πρὸς ὅλους τοὺς κ.κ. βουλευτάς, διὰ τοῦ ὁποίου κἄποιος κ. Λασπιᾶς ἀντισυνταγματάρχης, σᾶς ἐζήτησε νὰ μᾶς ἀνακοινώσητε, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου, ἐνέκρινε, ὅπως ἑκάστην Δευτέραν οἱ κ.κ. βουλευταὶ εἰσέρχωνται εἰς τὸ Γ. Ε.Σ. ἀπὸ τῆς 1.30′. Ὁμοίως, κατὰ τὴν Παρασκευὴν ἡ εἴσοδος τῶν κ.κ. βουλευτῶν, παραμένει ἡ αὐτὴ ἀπὸ τῆς 12.30′–14.30′ ὁμοῦ μετὰ τοῦ κοινοῦ. Ἀπὸ κάτω, Λασπιᾶς. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ ἔγγραφον αὐτό, περιέχει θρασύτητα ἄνευ προηγουμένου. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον πράγματι χαρακτηρίζει κατὰ μείζονα λόγον τὴν θρασύτητα αὐτήν, εἶναι τὸ ὅτι ὁ κ. Λασπιᾶς διατάσσει τὴν κοινοποίησιν πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν κ.λ.π. Αὐτὸ ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Στρατιωτικῶν, πῶς θὰ φερθῇ ἀπέναντι τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Ἡμᾶς, νομίζω, μᾶς ἐνδιαφέρει, ἡ κοινοποίησις τοιούτου ἐγγράφου, ἐκ μέρους ὑμῶν, ἐγγράφου, τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν γνώμην μου, ἔπρεπε νὰ ἐπιστραφῇ ὡς ἀπολύτως ἀπαράδεκτον καὶ ἀσεβέστατον. (Χειροκροτήματα ἐκ μέρους ὅλης τῆς αἰθούσης).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμμερίζομαι καὶ ἐγὼ τὰς ὑμετέρας ἀπόψεις, μολονότι, ἐν προκειμένῳ, ὑπάρχει μία ἀπροσεξία, ὀφειλομένη εἰς τὸ Προεδρεῖον, καὶ τῆς ὁποίας ἀναλαμβάνω, βεβαίως τὴν εὐθύνην. Θὰ σᾶς εἴπω τώρα ποία εἶναι ἡ ἱστορία τοῦ πράγματος. Ἀπὸ καιροῦ μοὶ διετυπώθησαν παράπονα ὅτι οἱ κ.κ. βουλευταὶ δὲν ἔχουν εὐχέρειαν εἰσόδου εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον καὶ εἶχον κάμει καὶ ἐγὼ ὡρισμένα διαβήματα, πάντοτε, ὅμως, εἰς τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, καὶ οὐχὶ εἰς τὰς ὑπηρεσίας. Ὅταν ἦλθε τὸ κρινόμενον ἔγγραφον, δὲν ἐπρόσεξα, οὔτε ἐγώ, ἀλλ’ οὔτε ἡ ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς, ὅτι τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἔφερε τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Λασπιᾶ. Εἴχομεν δὲ νομίσει ὅτι ἦτο ἔγγραφον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸ ὁποῖον ἱκανοποίει μίαν ἐπιθυμίαν τῶν κ.κ. βουλευτῶν καὶ οὐσιαστικῶς εἴχομεν νομίσει ὅτι ἦτο κἄτι, τὸ ὁποῖον ἐγένετο ὑπὲρ τῶν μελῶν τοῦ Σώματος. Εἰς ὅ,τι, ὅμως, οὐσιαστικῶς εἴχομεν ἐπιτύχει, δικονομικῶς, ἀπετύχομεν, διότι — συνομολογῶ καὶ ἐγὼ — ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο αὐτὴ ἡ κοινοποίησις τοσούτῳ μᾶλλον ὅσῳ δύναμαι νὰ σᾶς ἀναγνώσω ἔγγραφον—εἰς τὸ ὁποῖον ἑρμηνεύω τὰς ἰδικάς σας ἀπόψεις καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν ἔγκρισίν σας—πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς ὅτι πᾶν ἔγγραφον πρὸς τὸ Σῶμα, τὸ ὁποῖον δὲν φέρει τὴν ὑπογραφὴν τοῦ Ὑπουργοῦ ἰδιοχείρως, θὰ ἐπιστρέφεται. (Χειροκροτήματα). Τὸ ἔγγραφον αὐτὸ ἔχει σταλῆ πρὸ 10ημέρου. Ζητῶ εἰς τὰς κοινοποιήσεις πρὸς τὴν Βουλὴν διαφόρων ἐγγράφων τῶν Ὑπουργείων, νὰ φέρεται ἡ ὑπογραφὴ τῶν κ.κ. Ὑπουργῶν. Πάντως συμμερίζομαι ἀπολύτως τὴν ἄποψίν σας. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ ἔχητε κατὰ νοῦν, ὅτι εἰς τὰς κοινοποιήσεις ἐγγράφων δὲν προσέχομεν καὶ πολὺ ποῖοι ὑπογράφουν ταύτας.

§29Η. ΗΛΙΟΥ. Τί θὰ συμβῇ τώρα;

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφοῦ ἔχει σταλῆ ἡ ἐπιστολή μου πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, θὰ ζητηθῇ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸ Σῶμα τὸ ἔγγραφον δι’ ὑπογραφῆς ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, καὶ θὰ διαβιβασθοῦν. Ἐπίσης τὰ σημερινὰ πρακτικὰ θὰ διαβιβασθοῦν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τακτοποιήσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947–48 καὶ 1948–49».

§31ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τακτοποιήσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947–48 καὶ 1948– 49». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως διαθέσεως τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ κληροδοτήματος Πέτρου Χρυσοχόου, ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως ὀρφανῶν κορασίδων τοῦ τελευταίου παγκοσμίου πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου».

§33ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως διαθέσεως τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ κληροδοτήματος Πέτρου Χρυσοχόου, ὑπὲρ ἀποκαταστάσεως ὀρφανῶν κορασίδων τοῦ τελευταίου παγκοσμίου πολέμου καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 740 ἀπὸ 2.5.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 740 ἀπὸ 2.5.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν, τέκνων ἐργαζομένων». Ὁ κ. Π. Τζαννετάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§37Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, πρέπει, ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς νὰ εἶναι ἀπολύτως σύμφωνοι. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας θὰ χρησιμοποιήσῃ κεφάλαια τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, προερχόμενα ἐκ τῆς εἰσφορᾶς στρατεύσεως, διὰ τὴν χορήγησιν ἐπιχορηγήσεως εἰς σπουδαστάς, τέκνα ἀπόρων ἐργαζομένων. Ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπεται ὅτι θὰ ἐπιχορηγοῦνται κατ’ ἔτος 138 σπουδασταὶ ἀνωτάτων σχολῶν καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης τετραετίας, ὁπότε θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῇ ὁ κύκλος, θὰ εἶναι 552 σπουδασταὶ ὑπότροφοι πρὸς 1200 δραχμὰς περίπου μηνιαίως καὶ θὰ δίδωνται καθ’ ὅμοιον τρόπον 16 ὑποτροφίαι διὰ τὸ ἐξωτερικόν. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε ποία εἶναι ἡ σημασία τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου, ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ὁποίου δικαίως δύναται νὰ εἶναι ὑπερήφανος ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, χορηγεῖ κατ’ ἔτος 1000 ὑποτροφίας εἰς σπουδαστὰς ἀνωτάτων σχολῶν πρὸς 600 δραχμὰς τὸν μῆνα, χωρὶς νὰ ἐξετάζῃ καὶ τὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν ὑποτρόφων. Διὰ τοῦ παρόντος θὰ χορηγοῦνται αἱ ὑποτροφίαι μόνον εἰς τὰ τέκνα ἀπόρων ἐργαζομένων καὶ εἰς ποσὸν μεγαλύτερον τοῦ χορηγουμένου ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Ἀκριβῶς, διότι εἶναι αὐτὸς ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ τοῦ δώσῃ ἰδιαιτέραν σημασίαν, διότι ἔτσι, ὅπως κατετέθη, φοβοῦμαι ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν θὰ νοθευθῇ καὶ θὰ καταστραφῇ ὁ σκοπός. Ἀπὸ τὴν πρώτην ματιὰ ποὺ ρίχνει κανεὶς εἰς τὸ σχέδιον αὐτό, καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, ἀντιλαμβάνεται μὲ πόσην προχειρότητα ἔχει συνταχθῆ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις. Ὑπολογίζων τὰς δαπάνας ποὺ θὰ ἀπαιτηθοῦν ἐτησίως διὰ τὴν ἐπιχορήγησιν τῶν σπουδαστῶν ἀθροίζει τὰς δαπάνας τῶν τεσσάρων πρώτων ἐτῶν. Οὕτω, τοῦ πρώτου εἶναι 1.500.000, τοῦ δευτέρου εἶναι 3.300.000 καὶ τοῦ τελευταίου εἶναι 6. 600.000,— διὰ νὰ βγάλῃ τὴν δαπάνην τοῦ τελευταίου ἔτους ἀθροίζει τὰς δαπάνας ὅλων τῶν ἐτῶν. Ὥστε, ἐὰν ἰδῇ κανεὶς αὐτὸν τὸν ἐσφαλμένον ὑπολογισμόν, διερωτᾶται καὶ εὐλόγως, ἐὰν τὰ διατιθέμενα πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν κεφάλαια θὰ εἶναι τὰ 7.500.000, ποὺ θὰ ἀπαιτοῦνται δι’ ἕκαστον ἔτος, ἀπὸ τοῦ τετάρτου ἢ τὰ 18.000.000, τὰ ὁποῖα ἀναγράφει ἐσφαλμένως μὲ κακὸν ὑπολογισμὸν εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου του ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας. Ἑτέρα σημαντικὴ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἠδύνατο κανεὶς νὰ κάμῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι ὅτι δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν ἢ τὸν προσανατολισμὸν τῶν παιδιῶν τῶν ἐργατῶν. Ἀλλὰ ὅπως τονίζει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις, σκοπός του εἶναι νὰ δώσῃ τὰς δυνατότητας εἰς τὰ παιδιὰ τῶν ἐργατῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὶς ὑποκειμενικὲς προϋποθέσεις, νὰ ἠμπορέσουν νὰ παρακολουθήσουν ἀνωτέρας σπουδάς. Λέγει χαρακτηριστικὰ ἡ ἔκθεσις: «Εἰς μίαν χώραν Δημοκρατικήν.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐνῷ, ὅμως, αὐτὰ ὑποστηρίζει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, παραδόξως ἐπιχορηγήσεως θὰ τυγχάνουν τέκνα ἐργαζομένων, σπουδασταὶ μόνον τριῶν ἀνωτάτων σχολῶν, τοῦ Πολυτεχνείου, τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς καὶ μιᾶς ἀνωτέρας σχολῆς, τῆς Ἀνωτέρας Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν. Κατὰ τὴν ἄποψιν, τὴν ἰδικήν μου, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ συζητήσῃ ἡ Βουλή, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀκριβῶς ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως τίθεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, πρέπει εἰς ὅλα τὰ παιδιὰ τῶν ἐργατῶν, τὰ ὁποῖα παρουσιάζουν τὰς προϋποθέσεις καὶ ἓν ταλέντο, ἠμποροῦν δὲ νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ νὰ ἐξελιχθοῦν, νὰ τοὺς παρέχεται αὐτὴ ἡ δυνατότης. Τοῦτο δύναται νὰ ἐξασφαλισθῇ, ἐὰν εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ ν)δίου, ποὺ ἀναφέρεται ὁ περιορισμὸς διὰ τὰς 3 σχολάς, τεθῇ ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται δεκτοὶ σπουδασταὶ δι’ ὅλας τὰς σχολάς. Ὀρθὴ εἶναι ἡ τοποθέτησις τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως οἱ σπουδασταὶ λαμβάνωνται κατὰ μίαν ἀναλογίαν ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ προχωρήσῃ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα τεράστιον θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον καθόλου δὲν ἀσχολεῖται τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δηλαδὴ τὸ πῶς θὰ γίνεται ἡ ἐπιλογὴ τῶν ὑποψηφίων ὑποτρόφων σπουδαστῶν. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρεται ὅτι τοῦτο θὰ ρυθμισθῇ διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος. Εἶναι γνωστόν, ὅμως, ὅτι ἀπὸ πενταετίας λειτουργεῖ τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν καὶ ἔχει δημιουργηθῆ ἕνας μηχανισμὸς καὶ ὑπάρχει μία πεῖρα πολύτιμος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀναλόγων θεμάτων. Θὰ ἔπρεπε νὰ προβλέψωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως, τεθῇ εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, διὰ νὰ χορηγοῦνται ὑποτροφίαι εἰς παιδιὰ ἐργατῶν. Ἕν ἄλλο, τὸ ὁποῖον ἐπίσης θὰ πρέπει νὰ προβλέψῃ τὸ νομοσχέδιον, οὕτως ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται ἡ παροχὴ αὐτῶν τῶν δυνατοτήτων εἰς τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων ποὺ ἔχουν τὶς προϋποθέσεις νὰ σπουδάσουν, εἶναι ὅπως ἡ ἐπιλογὴ των μὴ γίνεται εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς, ἀλλὰ νὰ γίνεται μεταξὺ τῶν ἀριστούχων ἀποφοίτων μέσων σχολῶν. Διότι, ἀριστοῦχος, ἀπόφοιτος μέσης σχολῆς δὲν θὰ ἀποφασίσῃ νὰ παρακολουθήσῃ ἀνωτάτας σπουδάς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχῃ τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ τοῦ παρέχωνται ἀπὸ τότε αἱ δυνατότητες νὰ γίνεται ὑπότροφος καὶ νὰ ἠμπορῇ νὰ παρακολουθῇ σπουδὰς εἰς ἀνωτάτας σχολὰς τῆς προτιμήσεώς του. Νὰ εὑρίσκεται δὲ εἰς τὸ μέλλον ὑπὸ τὴν παρακολούθησιν τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, βάσει τῶν κανονισμῶν τοῦ Ἱδρύματος, ὅπως ἰσχύουν ἑκάστοτε. Ἀκριβῶς, ἐπειδὴ αὐταὶ εἶναι αἱ ἀδυναμίαι τοῦ νομοσχεδίου, θὰ ἤθελον νὰ προτείνω εἰς τὴν Βουλήν, ὅπως συστήσῃ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ τὸ ἀποσύρῃ, νὰ τὸ μελετήσῃ καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ περισσότερον ἄρτιον, ἢ νὰ ἀσχοληθῶμεν εἰς περισσοτέρας συνεδριάσεις, ὥστε νὰ βελτιώσωμεν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ νὰ πάρῃ τὴν τελικήν του διαμόρφωσιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἔχω ἕνα σχέδιον τροπολογιῶν, διὰ τῶν ὁποίων ἀκριβῶς προσπαθοῦμεν νὰ θεραπεύσωμεν τὰς ἀδυναμίας τοῦ νομοσχεδίου, τὰς ὁποίας προηγουμένως σᾶς ἐπεσήμανα καὶ σᾶς ἀνέπτυξα. Ἐπιφυλάσσομαι νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπ’ αὐτῶν εἰς τὴν συζήτησιν κατ’ ἄρθρον.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§39Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἠκούσθησαν, πρὸ ὀλίγου, εἶναι παρατηρήσεις ἄξιαι ἰδιαιτέρας προσοχῆς. Νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἐπεσήμανεν ὁ κ. Τζαννετάκης τὰ ἐλαττώματα τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν πρόκειται περὶ ἐλαττωμάτων μόνον σχετικῶν. Καὶ ἔτσι καὶ ἐὰν περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὠφέλειαν θὰ ἀποκομίσῃ ἡ τάξις τῶν πτωχῶν ἐκείνων οἰκογενειαρχῶν, τῶν ὁποίων τὰ παιδιὰ διακρίνονται εἰς ὡρισμένας ἀνωτάτας σχολάς. Θὰ προτιμοῦσα, ὅμως, καὶ ἐγώ, νὰ μετεβάλλετο εἰς τὴν οὐσίαν τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ εἶναι δυνατόν, νὰ ἀποδώσῃ περισσότερον. Τὰ σημεῖα εἶναι, ἁπλῶς, περίπου ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπεσήμανεν ὁ κ. Τζαννετάκης. Πρῶτον, θὰ πρέπει νὰ διευρύνωμεν τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ ὡρισμένων σχολῶν. Ἕνα παιδὶ ἐργάτου, θὰ πρέπει νὰ ὑποβοηθηθῇ, ἐὰν εἶναι ἄξιον, εἴτε ἔχει κλίσιν πρὸς τὴν ἰατρικήν, εἴτε πρὸς τὸ Πολυτεχνεῖον, εἴτε πρὸς ἄλλην τινὰ ἐπιστήμην. Δεύτερον, θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν εὐχέρειαν — ἐδῶ προτιμῶ μίαν διατύπωσιν ὀλιγώτερον ἀπόλυτον ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Τζαννετάκης — νὰ ἐπιλέγωνται οἱ περὶ ὧν πρόκειται καὶ ἀπὸ τοὺς σπουδαστὰς καὶ —μάλιστα, κυρίως—ἀπὸ τοὺς ἐξερχομένους ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον, οὕτως ὥστε, νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ εἴσοδος τῶν παιδιῶν αὐτῶν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς. Τρίτον, θὰ παρακαλοῦσα τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ ἐξετάσῃ, μήπως, πράγματι, θὰ ἦτο ὀρθότερον, ἓν νὰ εἶναι τὸ Ἵδρυμα τῶν ἐν Ἑλλάδι ὑποτροφιῶν, ἓν Ἵδρυμα νὰ ἀσχολῆται μὲ τὰς ὑποτροφίας. Βεβαίως, κατανοῶ, ἀπολύτως, τὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας, νὰ ὁδηγηθῇ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως τὸ διετύπωσε καὶ ἰδίᾳ εἰς τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 1, διὰ τοῦ ὁποίου ὁρίζει, ὅτι ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἀσχολῆται μὲ τὰ τῶν ὑποτροφιῶν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἔχει καὶ αὐτὸ μίαν βάσιν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἔχει μίαν ἁρμοδιότητα, σχετιζομένην πρὸς τὴν ὅλην ἀγορὰν ἐργασίας, πρὸς τὴν πρόοδον τῶν ἐργατῶν, πρὸς τὴν πρόοδον καὶ τὴν ἐξέλιξιν τῶν οἰκογενειῶν των. Ἐγὼ σύμφωνος θὰ εἶμαι καὶ μὲ τὴν διατύπωσιν αὐτήν, ἀλλὰ θὰ παρεκάλουν, νὰ σκεφθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, μήπως θὰ ἦτο ὀρθότερον, τὸ ἴδιον τὸ Ἵδρυμα, τὸ ὁποῖον ἔχομεν, τῶν ὑποτροφιῶν, αὐτὸ νὰ ἔχῃ ἰδιαίτερον τμῆμα, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ λάβουν μέρος ὡρισμένοι εἰδικοὶ λειτουργοὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τὸ ὁποῖον τμῆμα νὰ ἀποφαίνηται περὶ τῶν ὑποτροφιῶν τῶν τέκνων τῶν ἐργατῶν. Αὐταὶ εἶναι αἱ παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας εἶχον νὰ κάμω.

§40Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι βουλευταί, ἐπίστευον, ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, θὰ εἶχε, πράγματι, ἀμέριστον τὴν ἐπιδοκιμασίαν ὅλων τῶν πτερύγων. Ἡ πρότασις, νὰ τὸ ἀποσύρω, τοὐλάχιστον, μὲ ἐξέπληξε. Διότι, καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅλαι αἱ πτέρυγες, μέχρι καὶ τῆς ἀκροτάτης τῆς ἀριστερᾶς, τὸ ἐπεδοκίμασαν. Εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς παροχῆς δωρεὰν ἀνωτάτης μορφώσεως εἰς τὰ παιδιὰ ἀπόρων ἐργατῶν. Ἐπήραμεν λεπτὰ τῶν ἰδίων ἐργατῶν, διὰ νὰ μορφώσωμεν ἐκεῖνα τὰ παιδιά τους, τὰ ὁποῖα διακρίνονται διὰ τὰς ἐξαιρετικάς των ἱκανότητας καὶ διὰ τὸ ἦθος των. Πῶς εἶναι δυνατόν, τώρα, διὰ τὰς λεπτομερείας αὐτάς, τὰς ὁποίας εἶμαι πρόθυμος, νὰ συζητήσω μαζί σας, νὰ μοῦ συνιστᾶτε νὰ τὸ ἀποσύρω; Κύριοι βουλευταί, ἐπροτιμήθησαν ὡρισμέναι ἀνώταται σχολαὶ καὶ δὲν περιλαμβάνεται π. χ. ἡ Νομικὴ Σχολή, ἡ Ἰατρική, ἀλλὰ περιλαμβάνονται τὸ Πολυτεχνεῖον, ἡ Ἀνωτάτη Ἐμπορικὴ καὶ ἡ Ἀνωτέρα Βιομηχανικὴ Σχολή, σκοπίμως, διότι, ὅπως πολὺ σωστὰ εἶπεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, ἔχει σχέσιν ἡ δημιουργία τῶν νέων ἐπιστημόνων μὲ τὴν ἀγορὰν ἐργασίας. Οἱ ἐπιστήμονες αὐτοὶ νὰ εἶναι παιδιὰ ἐργατῶν οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὰ ἐργοστάσια καὶ οἱ νέοι αὐτοὶ οἰκονομικοί, τεχνικοὶ ἐπιστήμονες θὰ ἐργασθοῦν κατὰ κανόνα εἰς τὰ ἐργοστάσια, ὅπου εἰργάζετο ὁ πατήρ των. Τί νὰ τοὺς κάμωμεν τοὺς περισσοτέρους ἰατροὺς καὶ τοὺς δικηγόρους, κύριοι συνάδελφοι; Ἐν πάσῃ, ὅμως, περιπτώσει, ἐπειδὴ καλοπίστως συνεζήτησα τὸ θέμα μὲ τὸν κ. Τζαννετάκην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν βραδύτερον — διότι σήμερον ἔχομεν ἀνάγκην τεχνικὴν καὶ πρακτικήν, αὔριον, πιθανῶς, νὰ ἔχωμεν ἀνάγκην καὶ τῶν ἄλλων — νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπεκτείνεται τὸ μέτρον καὶ εἰς ἄλλας σχολάς, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Συνεπῶς, τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ, καὶ τὴν παρατήρησιν τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, γίνεται δεκτὸν διὰ τροπολογίας. Τώρα, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Ἐάν, Κύριοι, δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Διεύθυνσις Ἐκπαιδεύσεως, Διεύθυνσις Μαθητείας, μὲ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐκπαιδευθῆ, εἰδικῶς, εἰς τὴν Ἀμερικήν, ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἐκπληροῦν λίαν ἱκανοποιητικῶς ἕνα σκοπόν, ὁ ὁποῖος καὶ εἰς ἐμὲ ἀπετέλεσεν εὐχάριστον ἔκπληξιν, θὰ εἴχατε δίκαιον. Πρέπει, ὅμως, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας ἔχει ἤδη 20 σχολὰς μαθητείας εἰς ὅλην τὴν Χώραν, ἔχει σχολὰς ἐκπαιδεύσεως ἐργατῶν, καὶ ἔχει πλῆρες πρόγραμμα, ὡς ἐπίσης ἔχουν πρόγραμμα τὰ Ὑπουργεῖα Βιομηχανίας, καὶ Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπωμεν, ὅτι ἡ νέα, καθαρῶς ἐπαγγελματικὴ ὑποτροφία, θὰ πρέπει νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ἵδρυμα τῶν Ὑποτροφιῶν. Ἀφήνω τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, νὰ ρυθμίσῃ τὸ θέμα τῶν ὑποτροφιῶν ἐξωτερικοῦ, ἀναλόγως μὲ τὰς ὑποτροφίας τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὰς ἰδικάς του. Διὰ τὰς λοιπάς, ὅμως, ποὺ καὶ ἡ ἐπιλογὴ εἶναι αὐστηρά, ἐκ τοῦ νόμου, διότι δὲν ἔχομεν δικαίωμα ἐπιλογῆς ἀλλὰ θὰ πάρωμεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡρισμένους βαθμούς, τὸ πρᾶγμα εἶναι διάφορον. Διὰ τὴν κατάρτισιν αὐτοῦ τοῦ προχείρου, ὅπως ἐλέχθη, νομοσχεδίου, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι συνεργάσθην καὶ μὲ τὸν κ. Δημαρᾶν, τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν καὶ μὲ τὸν Πρύτανιν τοῦ Πολυτεχνείου καὶ μὲ ἄλλους ἁρμοδίους. Δὲν εἶναι, λέγω, ὀρθόν, τώρα, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἐπιλογή, ἀλλὰ μόνον ὁ βαθμός, νὰ μὴ εἶναι ἡ φυσικὴ στέγη, πρὸς τὸ παρόν, τοὐλάχιστον, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τὸ ὁποῖον γνωρίζει εἰς τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα, ἐκ τῶν ὁποίων θὰ προέρχωνται οἱ σπουδασταί; Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιμείνω, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἓν σκέλος τῶν ὑποτροφιῶν καὶ νὰ κρατήσω τὴν ἁρμοδιότητα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ πόρος αὐτὸς εἶναι ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, ὁ ὁποῖος ἔχει ἴδιον κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν ἐργαζομένων. Τὸ λέγω αὐτὸ προνομιακῶς, διότι θὰ μοῦ τονισθῇ, ἀπὸ τὸν ἕτερον, ἐπὶ τοῦ βήματος κ. συνάδελφον, διὰ νὰ μὴ ἀπαντήσω μετά, ὅτι θὰ ἔπρεπε τοὺς πόρους αὐτούς, νὰ τοὺς ἀντλήσω ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἢ ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν κ.λ.π. Ὅλα αὐτὰ καλὰ εἶναι, ἀλλὰ εἶναι ἀνέφικτα. Τώρα, ποὺ ἔχω ἕνα πόρον, ἕνα περίσσευμα, ἀντὶ νὰ πηγαίνῃ εἰς ἐπιδόματα, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὰς προϋποθέσεις καὶ δὲν δικαιοῦνται, εἶναι καλόν, νὰ ἀρχίσωμεν νὰ βοηθῶμεν τοὺς ἀξίους νέους τῶν ἀπορωτέρων τάξεων καὶ νὰ προκαλέσωμεν τὴν ἄνοδον, ὅπως γράφω εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, πρὸς τὴν ἰθύνουσαν τάξιν τῶν παιδιῶν τοῦ λαοῦ. Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἀληθινὴ Δημοκρατία, αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία τῆς Δημοκρατίας καὶ εἶναι σύμφωνος μὲ τὰς νέας τάσεις, τὰς προοδευτικάς. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν κ. Τζαννετάκην, ὅτι εἶναι πρόχειρον τὸ νομοθέτημά μου, διότι εἰς τοὺς ὑπολογισμούς μας ὑπάρχει προχειρότης. Δὲν εἶναι προχειρότης. Τὸ πρῶτον ἔτος θὰ δαπανήσῃ ὁ Ὀργανισμὸς 1.656.000, τὸ δεύτερον μὲ δύο τάξεις 3.312.000, τὸ τρίτον 4.968.000 καὶ τὸ τέταρτον ἔτος δι’ ὅλας τὰς τάξεις 6.624.000, ὡς ἀναφέρει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου, ἔχει τὸν λόγον.

§42Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκτὸς τῶν ἀδυναμιῶν, τὰς ὁποίας περιέχει τὸ νομοθέτημα, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας καὶ εἰς ἑτέρας πλευρὰς αὐτοῦ. Κατ’ ἀρχὴν ἡ ἐπιχορήγησις σπουδαστῶν ἀνωτάτων σχολῶν δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἐκ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, ἀλλὰ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ μέσῳ τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ἠξεύρει πολὺ καλά, ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔχει καὶ τὴν ἀποστολὴν μορφώσεως τῶν παιδιῶν τῶν ἐργατῶν. Σκοπὸς τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, κατὰ τὸ ἄρθρον 2 εἶναι, ἡ ἐνίσχυσις γενικῶς τῶν ἐργαζομένων, ἐν τῇ ἐπιδιώξει τῆς οἰκονομικῆς, πνευματικῆς καὶ ἠθικῆς προαγωγῆς αὐτῶν. Πῶς εἶναι δυνατόν, λοιπόν, εἰς ἕνα Ὀργανισμόν, ὡς εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας, ὁ ὁποῖος δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς ἀνάγκας καὶ τὸν σκοπὸν διὰ τὸν ὁποῖον συνεστήθη, νὰ ἐπιβαρύνωμεν μὲ τὰ πρόσθετα βάρη, τὰ ὁποῖα προβλέπονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Γνωρίζετε ὅτι οἱ ἄνεργοι ὑποφέρουν. Αἱ προϋποθέσεις ἐπιδοτήσεως, εἶναι αὐστηρότατες. Χορηγεῖ ἐπιδόματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπερβαίνουν κατ’ ἀνώτατον ὅριον τὰς 35 δραχμάς. Αἱ οἰκογένειαι τῶν ἐφέδρων ἐπίσης ὑποφέρουν. Ἐπίσης 15.000 περίπου καπνεργάται ἔμειναν ἄνευ ἐπιδοτήσεως. Ἐξ ἄλλου, οἱ νεαροί μας τεχνίτες εἰς τὰ ἐργοστάσια, μένουν ἄνευ ἐνισχύσεως, καὶ ἀδυνατοῦν νὰ παρακολουθήσουν νυκτερινὲς σχολὲς τεχνικὲς καὶ ἄλλες. Πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν μέσην τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν. Ἔχομεν μεγάλην ἀνάγκην ἀπὸ μεσαῖα τεχνικὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα καὶ πρέπει νὰ βοηθήσωμεν.

§43Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, οἱ περισσότερον ἐπιδοτούμενοι, σήμερον, εἶναι οἱ καπνεργάται.

§44Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὑπάρχει, λοιπόν, ἀνάγκη, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀσχοληθῆτε μὲ τὸ ζήτημα αὐτό. Καὶ πρέπει τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας νὰ μὴ σπαταλῶνται. Εἶναι γενικὴ διαπίστωσις, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἑστίας παρεξέκλινε τοῦ προορισμοῦ του καὶ πρέπει νὰ ἐπανεύρῃ τὸν ὀρθὸν δρόμον του. Δι’ αὐτό, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα πρέπει νὰ τροποποιηθῇ καὶ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται, διὰ τὸν σκοπόν, εἰς τὸν ὁποῖον προβλέπει τὸ νομοθέτημα, νὰ ἐξευρεθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν. Δὲν πρέπει τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν νὰ τὴν χρησιμοποιοῦμεν ὡς ἑστίαν διαφθορᾶς. Ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν τὸ 1955 διετέθησαν 9½ ἑκατομμύρια δραχμῶν εἰς τὴν ΓΣΕΕ καὶ εἰς φιλικές της ἐργατικὲς Διοικήσεις. Εἰς τὸν Μακρῆν, μὲ μίαν ἁπλῆν αἴτησίν του, τὸν μῆνα Ἰανουάριον, ἐχορηγήθη 1½ ἑκατομμύριον δραχμῶν. Ὁ κ. Ὑπουργός, λοιπόν, ἀντὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ ἐξυγιάνῃ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἐπιβαρύνει τὸν Ὀργανισμὸν Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιβαρύνεται. Ὅσον ἀφορᾶ διὰ τὸ θέμα τῆς ἐπιλογῆς τῶν ὑποτρόφων, ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του, ὅτι μέσα εἰς τὰς ἐργατικὰς σχολὰς ὑπάρχουν τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην ἀνωτέρας μορφώσεως. Ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἡ δυστυχία εἶναι εἰς τὰς σχολὰς αὐτὰς καὶ εἰς τὰς νυκτερινὰς σχολὰς ποὺ φοιτοῦν τὰ ἐργατόπουλα καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην ἐπαγγελματικῆς μορφώσεως. Αὐτὰ τὰ χρήματα νὰ διατεθοῦν ἐκεῖ. Δὲν πρέπει τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας νὰ κατασπαταλῶνται ὅπως κατασπαταλῶνται εἰς διατροφὴν ἀργοσχόλων. Μία ἔκθεσις ἐξελεγκτικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, ἀναφέρει ἐπὶ λέξει «κατὰ τὸν ἔλεγχον διεπιστώθη ὅτι πολλὰ ἐκ τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων δὲν ἐχορήγουν διπλοτύπους ἀποδείξεις, ἀλλὰ ἀποδείξεις ἐξ ἁπλοῦ χάρτου». Ἐνῷ ὅλα αὐτὰ συμβαίνουν, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιβαρύνει τὸν Ὀργανισμὸν Ἀνεργίας, παραγνωρίζοντας τὴν δυστυχίαν τῶν ἀνέργων καὶ τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἐφέδρων. Εἴμεθα ὑπὲρ τῆς προσπαθείας μορφώσεως τῶν τέκνων τῶν ἐργαζομένων. Ἐπαινοῦμεν τὴν σκέψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ δὲν συμφωνοῦμεν μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας. Τὰ χρήματα πρέπει νὰ διατεθοῦν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ διὰ τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Πέραν αὐτοῦ νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ σκοποὺς ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν ἐργατοπαίδων τὰ χρήματα τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας καὶ θὰ πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ μάθῃ τί γίνεται ἐκεῖ μέσα καὶ πρὸς τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλήν.

§45Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Πέραν αὐτοῦ, προορισμὸν ἔχει, ἐκ τοῦ νόμου, καὶ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν.

§46Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ, εἶναι.

§47Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὅλαι αἱ σχολαὶ αὐταὶ ἀπὸ κεφάλαια τοῦ Ὀργανισμοῦ εἶναι.

§48Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Δι’ ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§50Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας παρεπονέθη εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου του, πρὸ ὀλίγου, ὅτι ἐνῷ ἀνέμενε τὴν ὁμόθυμον ἀναγνώρισιν τῆς Βουλῆς διὰ τὸ προκείμενον νομοσχέδιον, διετυπώθησαν καὶ ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις, ἐλαφρότεραι ἢ βαρύτεραι. Δὲν ἔχω δικαίωμα νὰ ὁμιλῶ ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἶμαι, ὅμως, καὶ ἐγὼ Φιλελεύθερος, μέλος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, γνωρίζω τὰς ἀρχάς του, γνωρίζω τὰς κατευθύνσεις του. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ ὡς βουλευταί, Φιλελεύθεροι καὶ ὡς Κόμμα, ἐδοκιμάσαμεν, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, τὴν εὐχαρίστησιν νὰ ἴδωμεν τὴν Κυβέρνησιν πραγματοποιοῦσαν ὡρισμένας προγραμματικὰς κατευθύνσεις τοῦ Κόμματός μας, ἢ υἱοθετοῦσαν ὡρισμένας παρατηρήσεις, τὰς ὁποίας τὸ Κόμμα διὰ τῶν κοινοβουλευτικῶν του μελῶν, ἐξέθηκεν εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ ἐπ’ ἐμοί, βραβεύω ἀπολύτως τὸ προκείμενον νομοσχέδιον καὶ νομίζω ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας ἀποχωρῶν τοῦ Ὑπουργείου του, ὅταν ἀποχωρήσῃ, θὰ ἔχῃ πρὸς τιμήν του, νὰ ἐνθυμῆται καὶ νὰ ὑποδεικνύῃ τὴν μέριμναν, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν πτωχῶν υἱῶν, πτωχῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεδείχθησαν ἐλαττώματα, κατὰ τοὺς ἀγορητάς, τοῦ προκειμένου νομοσχεδίου, καὶ ἐζητήθη ἀκόμη καὶ νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον. Πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτὴν οὐδόλως συμφωνῶ. Εἶναι ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θέτει, ὡς ἀπαρχήν, τὴν μέριμναν τῆς Πολιτείας ὑπὲρ τῶν παιδιῶν τῶν πτωχῶν ἐργατῶν, τῶν πτωχῶν ἐργαζομένων. Καί, ὡς τοιοῦτον, εἶναι ἄξιον πάσης βραβεύσεως καὶ πάσης ἐνισχύσεως. Δὲν πρέπει νὰ λησμονῶμεν, εἰς πᾶσαν ἐκδήλωσιν τῆς ἰδικῆς μας ἐνεργείας καὶ τῆς ἰδικῆς μας σκέψεως, τὸ γνωμικόν, ὅτι «τὸ καλύτερον εἶναι ὁ χειρότερος ἐχθρὸς τοῦ καλοῦ». Δὲν διατείνομαι καὶ ἐγώ, ἐπαινῶν, τὸ νομοσχέδιον, ὅτι αὐτὸ εἶναι τέλειον καὶ ὅτι προβλέπει ὅλας τὰς κατὰ τὴν κρίσιν ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν δυνατὰς ἢ ἔστω καὶ ἐπιβεβλημένας περιπτώσεις προστασίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι μία ἀπαρχὴ ἀξιέπαινος, ἀξιέπαινος τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον τὰ μέσα, τὰ ὁποῖα διαθέτει ἡ Πολιτεία, ὁθενδήποτε καὶ ἂν πηγάζουν, εἶναι γλίσχρα. Καὶ ὅταν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγός μου, κ. Παπανδρέου, ἵδρυσε τὸ Ἵδρυμα τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, προσκρούων εἰς τὴν ἀντίδρασιν, ποῦ θὰ εὑρεθοῦν τὰ χρήματα, ἀπήντησε χαρακτηριστικῶς ὅτι διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν τῶν Ἑλληνοπαίδων πάντοτε θὰ εὑρεθοῦν τὰ χρήματα. Καὶ εὐτυχῶς εὑρέθησαν διὰ τὸ Ι.Κ.Υ., ὄχι ὅσα θὰ ἐπιθυμοῦμεν, ἀλλὰ ἀρκετά, ὥστε ἑκατοντάδες παιδιῶν νὰ ἔχουν τὴν τύχην αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος. Εὔχομαι καὶ ἐλπίζω ὅτι, σὺν τῷ χρόνῳ, οἱ πόροι θὰ αὐξηθοῦν εὐρύτερον παρ’ ὅ,τι προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Κατεκρίθη, ἐπίσης, τὸ νομοσχέδιον, διατὶ ἀρύεται τοὺς πόρους ἀπὸ ὡρισμένας πηγὰς καὶ ὄχι ἀπὸ ἄλλας. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι ἡ λεπτομερὴς ἐξονύχισις ἑνὸς ἑκάστου ἄρθρου, μιᾶς ἑκάστης διατάξεως τοῦ νομοσχεδίου, αὐτοῦ, ἔχει καὶ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, κατὰ τὴν ἐμὴν κρίσιν προέχει, εἶναι ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκεῖ εὑρίσκει χρήματα σήμερον ὁ κ. Ὑπουργός. Πολὺ καλὰ κάμνει καὶ τὰ παίρνει διὰ τὰ πτωχὰ παιδιά. Ἐὰν ἄλλοι εὕρουν, μελλοντικῶς, ἄλλους πόρους, καὶ ἀσφαλῶς θὰ εὕρουν, θὰ ἔχουν καὶ ἐκεῖνοι τὴν εὐχαρίστησιν ὅτι συμπληρώνουν ἓν ἔργον ἀξιέπαινον. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχον νὰ παρατηρήσω εἶναι ὅτι δὲν εἶμαι σύμφωνος εἰς τὸ ὅτι τὴν προτίμησιν τὴν δίδει τὸ ν)διον εἰς τοὺς σπουδαστὰς τοῦ Ε.Μ.Π., τῆς Ἀνωτ. Σχολῆς Ἐμπορικῶν καὶ Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν καὶ τῆς Ἀνωτέρας Σχολῆς Βιομηχανικῶν Σπουδῶν. Θὰ ἐπεθύμουν ἡ κυρία προσοχὴ νὰ στραφῇ διὰ τὴν τεχνικὴν μόρφωσιν τῶν παιδιῶν, τὰ ὁποῖα δὲν ἠμποροῦν, ἀκριβῶς, νὰ σπουδάζουν εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολάς, νὰ μάθουν μίαν τέχνην. Μνημονεύω τὴν Σιβιτανίδειον, τὸν «Ἥφαιστον». Ἠξεύρω ἐκεῖ παιδιά, κύριε Πρόεδρε, ἠξεύρω παιδιὰ πτωχῶν ἀνθρώπων, καφετζήδων, καστανάδων, ἐργατῶν, τὰ ὁποῖα ἠρίστευσαν εἰς τὸ Γυμνάσιον καὶ ἐπῆραν ἄριστα, πτωχὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ἐστεροῦντο καὶ τῆς τροφῆς ἀκόμη εἰς τὸ σπίτι των. Γνωρίζω πλείονα τοῦ ἑνός. Αὐτὰ τὰ παιδιὰ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὰ προστατεύσωμεν. Θὰ ἐπρότεινον τὴν διαγραφὴν τῶν παιδιῶν τοῦ Ε.Μ.Π., τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Ἐὰν ἐγὼ εἶχον κάμει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, δὲν θὰ τοὺς ἔκαμα πτυχιούχους τῆς Ἀνωτάτης Ἐμπορικῆς Σχολῆς. Τῆς Βιομηχανικῆς Σχολῆς, πιθανότατα, διότι ἐκεῖ μαθαίνουν πρακτικὰ μαθήματα. Προτείνω τὴν διαγραφὴν τῶν διατάξεων αὐτῶν. Θὰ παρακάλουν, κύριε Ὑπουργέ, ἂν ἔχητε τὴν καλωσύνην, νὰ δεχθῆτε καὶ μίαν προσθήκην διὰ τὰς τεχνικὰς αὐτὰς σχολάς, καὶ ἔργον, πλέον, εἴτε τοῦ Κράτους, εἴτε τῆς Διοικήσεως τοῦ Ὑπουργείου θὰ εἶναι, μελλοντικῶς, τὸ ποῦ θὰ δώσῃ τὴν προτίμησιν καὶ κατὰ ποῖον βαθμὸν προστασίας τῶν παιδιῶν αὐτῶν, τῶν πτωχῶν αὐτῶν βιοπαλαιστῶν. Ἀπὸ τεχνικοὺς ἔχομεν ἀνάγκην. Ὅλοι παραπονούμεθα, ὅτι ἡ ἐκπαίδευσις στρέφεται μόνον εἰς τὰς κλασσικὰς σπουδάς, καὶ δὲν στρέφεται πρὸς τὰς πρακτικάς. Δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ χαράξωμεν μίαν γραμμήν, καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ τὸ προσέξῃ.

§51Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν παρέρχεται ἡμέρα, χωρὶς νὰ ὑπογράψῃ ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργὸς χορήγησιν ἀδείας ἐργασίας εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀλλοδαποῦ τεχνικοῦ. Τόσην ἀνάγκην ἔχομεν ἐπιστημόνων τεχνικῶν. Ἰδοὺ διατὶ ἀπέβλεψα καὶ εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν, εἶπον ὅτι καὶ ἱδρύομεν σχολὰς καὶ ἐπιχορηγοῦμεν, ἀκόμη, σχολάς.

§52Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ περιλάβωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ αὐτὰ τὰ παιδιά, χωρὶς νὰ τύχουν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος; Ἔργον, πλέον, τῆς Διοικήσεως εἶναι νὰ δώσουν τὴν προτίμησιν ὅπου θέλουν.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ κάμω τὴν ἑξῆς παρατήρησιν: Ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος, ὁ ὁποῖος, ὀρθῶς, βεβαίως, πράττων, ἐπῄνεσε τὸ νομοσχέδιον, μετέφερεν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, μετέφερε τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου ἀπὸ μίαν σφαῖραν εἰς ἄλλην. Ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου κύριε Μπακόπουλε, δὲν εἶναι, δὲν εἶναι δυνατόν, ἀκόμη νὰ εἶναι νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς πολὺ μεγαλυτέρας εἰς ἀριθμὸν ἀνάγκας τῶν νέων παιδιῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι εἰς μέσας τεχνικὰς σχολάς. Καὶ πρέπει, βεβαίως, σὺν τῷ χρόνῳ, νὰ γίνῃ καὶ δι’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ κἄτι τὸ οὐσιῶδες, ἀλλὰ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι νὰ δώσῃ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν ἐργατῶν τὴν δυνατότητα νὰ συναγωνισθοῦν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τὰ παιδιὰ τῶν ἀστῶν, δυνατότητα, τὴν ὁποίαν δὲν ἔχουν. Καὶ δι’ αὐτὸ ἐζητήσαμε, καὶ ὁ κ. Τζαννετάκης καὶ ἐγώ, νὰ ἐπεκταθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ εἰς ὅλας τὰς Σχολάς, καὶ εἰς τὴν Ἰατρικὴν καὶ τὴν Νομικὴν καὶ παντοῦ, διότι, σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, καὶ τὸ ἀπεδέχθη, κατ’ ἀρχήν, ὁ κ. Ὑπουργός, καὶ τὸν εὐχαριστῶ καὶ συμφωνῶ εἰς τὸ ὅτι προσωρινῶς ἡ διάταξις πρέπει νὰ τεθῇ, ὅπως τὴν ἔθεσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ ξεκαθαρίσῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις δὲν ἐθεώρησεν ἀνάγκην νὰ ξεκαθαρίσῃ, ὅτι δὲν ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον τοῦτο εἰς τὴν προώθησιν τῆς τεχνικῆς, εἰδικῶς, ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ τῆς μέσης τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως, ἀποβλέπει εἰς τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων, ὥστε τὰ παιδιὰ τῶν ἐργατῶν νὰ συναγωνίζωνται τοὺς νέους τῶν ἀστικῶν οἰκογενειῶν, ἕνα πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἔχει οὐσιαστικωτέραν σημασίαν, ἀπὸ τὴν σημασίαν τὴν ὁποίαν θὰ εἶχε ἁπλῆ προώθησις τῶν τεχνικῶν σπουδῶν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ζάκκας, ἔχει τὸν λόγον.

§55Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλω καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, ἀποβλέπει, νὰ βοηθηθοῦν νέοι σπουδασταί, νὰ κάμουν εὐρυτέρας σπουδὰς μὲ ὑποτροφίας ἀπὸ τὰ κεφάλαια τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας. Ἐὰν ὁ σκοπὸς ἦτο, νὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ ἐπαύξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν τεχνικῶν, καὶ αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς τῶν τεχνικῶν, νὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ ἀνεύρῃ κἄποιον σύνδεσμον μεταξὺ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν, καὶ τῶν σκοπῶν τῶν ἄνθρωποι,—καὶ τοῦ μέλλοντος, νὰ χορηγήσῃ τὰ χρήματα, ποὺ θὰ εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἀνεργίας. Θὰ ἠμποροῦσε κατὰ μίαν μεγάλην ἐλευθερίαν, ἡ ὁποία τελευταίως ἐπικρατεῖ ὅταν πρόκειται διὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, λαμβανόμενα κυρίως ἀπὸ αὐτήν, νὰ βοηθηθῇ, ὅταν, ἐπὶ τέλους, ἔχῃ ἀνάγκην, ἡ παραγωγή. Πῶς θὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγή; Νὰ συντελέσῃ ὁ Ὀργανισμὸς Ἀνεργίας, εἰς τὸ νὰ προχωρήσῃ ἡ παραγωγή; Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, εἰς τὴν Χώραν μας, τὴν εὐθύνην τῆς ἀναπτύξεως τῆς παραγωγῆς τὴν ἔχουν οἱ ἐργοδόται, κατὰ τὸ μέγιστον μέρος. Ὀρθῶς, ἑπομένως, προβάλλει τὸ ἐρώτημα: καὶ διὰ ποῖον λόγον, δὲν καλοῦνται αὐτοὶ νὰ πληρώσουν αὐτὴν τὴν δαπάνην τοῦ σχηματισμοῦ τεχνικῶν, οἱ ὁποῖοι σπουδάζοντες, θὰ ἔλθουν νὰ βοηθήσουν νὰ ἀναπτυχθῇ ἡ παραγωγή. Καλὸν θὰ ἦτο, νὰ διερωτηθῇ κανεὶς διατὶ δὲν ἀντιμετωπίζεται ἔτσι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὁ κ. Κανελλόπουλος μεταθέτει τὸ θέμα καὶ θέλει διὰ τῆς βοηθείας αὐτῆς, ἐπεκτεινομένης καὶ διευρυνομένης εἰς ὅλους τοὺς κλάδους τῆς ἐπιστήμης, νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν ἐργατικὴν τάξιν, νὰ δώσῃ καὶ αὐτὴ στελέχη ἰδικά της, τὰ ὁποῖα, νὰ μορφωθοῦν καὶ αὐτὰ καὶ ἔτσι ἡ ἰθύνουσα τάξις, νὰ περιλαμβάνῃ ἕνα ὅσον τὸ δυνατὸν εὐρύτερον μέρος, στελεχῶν, προερχομένων ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν. Μὰ καὶ πάλιν, πρέπει, νὰ ἐρωτηθῇ κανείς, διατὶ πρέπει ὁ Ὀργανισμὸς Ἀνεργίας, νὰ πληρώσῃ τὰς δαπάνας αὐτάς, τῆς διευρύνσεως, ἀπὸ πλευρᾶς ἐργατικῶν στελεχῶν; Κύριοι βουλευταί, εἰς ἄλλας χώρας προηγμένας, τὸ ἔργον τῆς δημιουργίας στελεχῶν ἀνωτέρας πνευματικῆς καταρτίσεως προερχομένων ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, τὸ ἔχει κυρίως ἀναλάβει ὁ συνδικαλισμὸς μὲ τοὺς πόρους του. Ἐκεῖ ὁ συνδικαλισμὸς εἶναι ὠργανωμένος ἰσχυρά, διαθέτει πολλὰ μέσα καὶ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, θὰ τύχουν τῆς βοηθείας τοῦ συνδικαλισμοῦ, εἶναι τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων. Τὸ νομοσχέδιον, μᾶς λέγει, ὅτι τὸ πῶς θὰ ἐπιλεγοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ σταλοῦν νὰ σπουδάσουν ἀπὸ τὰ κεφάλαια τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ἀνεργίας, θὰ τὸ καθορίσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ ἕν διάταγμα.

§56Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δέχομαι οἱανδήποτε τροπολογίαν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, διότι δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀνώμαλον.

§57Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ κάτι ἄλλο θὰ εἴπω. Ἕνα διάταγμα θὰ τὰ κανονίσῃ ὅλα αὐτά, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδοθῇ προτάσει τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Ἐδῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τοῦ ὑπομνήσω, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος Ὀργανισμός, ὁ καλούμενος τῆς Ἐργατικῆς Κατοικίας, ὁ ὁποῖος προβλέπει, νὰ δημιουργήσῃ στέγην καὶ κατοικίαν διὰ τοὺς ἐργαζομένους ἀνθρώπους καὶ ἔχει ἀφήσει εἰς ἀπόφασιν τοῦ τότε, ἀλλὰ καὶ τοῦ νῦν Ὑπουργοῦ, τὸν καθορισμὸν τῶν δικαιουμένων, νὰ μετάσχουν τῆς διανομῆς τῶν οἰκιῶν καὶ κατοικιῶν αὐτῶν. Καὶ τελευταίως, νομίζω, ὅτι μολονότι ἡ Χίος δὲν διακρίνεται διὰ τὴν μεγάλην ἐργατικήν της κίνησιν, 31 ἀπὸ τὰ σπίτια αὐτὰ ἔγιναν εἰς τὴν Χίον. Ἐνῷ ὑπάρχουν ἄλλα κέντρα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πολὺ περισσότερον πυκνὸν ἐργατικὸν πληθυσμόν, ὅπου αἱ συνθῆκαι εἶναι ἀπείρως χειρότεραι. Καὶ ὑποθέτω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προτιμηθοῦν τὰ μέρη αὐτά, ὥστε, πράγματι, νὰ ἀποδεικνύεται, ὅτι ὅταν ἀφήνωνται τοιαῦται μέριμναι εἰς διατάγματα καὶ Ὑπουργικὰς ἀποφάσεις, νὰ καθορίζωνται οἱ δικαιούμενοι, ἡ ἐκλογή των, νὰ εἶναι ἀδιάβλητος ἀπὸ οἱασδήποτε ἀπόψεις.

§58Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἀπουσιάζετε χρόνια ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας καὶ λησμονεῖτε τὰ πράγματα. Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀνάμιξιν εἰς τὸ θέμα τῆς ἐργατικῆς κατοικίας καὶ ἡ ἐπιλογὴ τῶν περιφερειῶν καὶ ἡ ἀπόφασις εἶναι, πάντοτε, τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς Κατοικίας. Τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἀναμιγνύεται, ὅπως δὲν ἀναμιγνύεται καὶ εἰς τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν.

§59Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐπειδὴ μοῦ τὸ λέγετε δὲν ἠμπορῶ, νὰ τὸ θέσω ὑπὸ ἀμφισβήτησιν. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἶναι παράδοξον ὅτι, χωρὶς ἀνάμιξίν σας, ἔτσι ἀπεφασίσθη τὸ πρᾶγμα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, πιθανὸν εἶναι νὰ γίνῃ κατὰ τὸν ἴδιον ἐπιλήψιμον τρόπον ἡ ἐπιλογὴ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ σταλοῦν νὰ μορφωθοῦν μὲ ὑποτροφίας. Δὲν ἀρνοῦμαι, βεβαίως, νὰ συντελέσω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τὴν πνευματικὴν καὶ τῆς Χίου. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπιδιώκω νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν δικαιοτέρα ἡ κατὰ τόπους καταγωγῆς ἐπιλογὴ τῶν νέων ποὺ θὰ σπουδάσουν. Θὰ ἤθελον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ τροποποιηθῇ εἰς τὸ σημεῖον ποὺ ὁρίζει τὸ πῶς θὰ ἐλέγχωνται ἐκεῖνοι οἱ μέλλοντες νὰ σπουδάσουν. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, τοῦ ὁποίου ἐκτιμῶ τὴν ἐκδηλωθεῖσαν σήμερον εὐθιξίαν, νὰ ἀσχοληθῇ ὁ ἴδιος καὶ νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἀφήσῃ εἰς κανένα οὐδεμίαν ὑπόνοιαν, ὅτι θὰ ἐπικρατήσουν εὔνοιαι ὑπαγορευόμεναι ἀπὸ ἄλλας σκέψεις καὶ ἐλατήρια καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν διάθεσιν δικαίας κατανομῆς αὐτῆς τῆς βοηθείας ὑπὲρ τῶν παιδιῶν τῶν ἐργαζομένων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς δευτέραν συζήτησιν καὶ θὰ παρεκάλουν, διότι κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ἐξηντλήθη ἡ ἀνάπτυξίς του, θὰ παρεκάλουν νὰ συντομεύετε.

§61Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ὄχι, κύριε Πρόεδρε, ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἐγένετο δεκτόν, ὅτι θὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§62Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν τὸ Σύνταγμα ὁρίζῃ, ὅτι τὰ νομοσχέδια συζητοῦνται εἰς δευτέραν συζήτησιν ἐπιτρέπεται πλήρης καὶ λεπτομερὴς ἀνάπτυξις, κατὰ τὴν δευτέραν δὲ συζήτησιν ἀναπτύσσονται καὶ ὑποβάλλονται καὶ αἱ σχετικαὶ τροπολογίαι. Μόνον, εἰς τὸ σύνολον δὲν ἐπιτρέπεται συζήτησις καὶ ὑποβολὴ τροπολογιῶν. Οἱ βουλευταὶ ἔχουν δικαίωμα, νὰ ἀναπτύσσουν λεπτομερῶς τὰς ἀπόψεις των. Κατὰ συνέπειαν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε Πρόεδρε, νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ τοποθέτησίς σας.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπακόπουλε, δὲν μοῦ διαφεύγει τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ πρὸ ὀλίγου κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συνεδριάσεως, ὅλαι αἱ πτέρυγες ὑπῆρξαν σύμφωνοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Εἶναι, νομίζω, πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ νομοθετήματος νὰ ἐπισπεύσωμεν τὴν ἐπιψήφισίν του. Ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ παρελκύσῃ δικαίωμά της εἶναι. Λέγω κἄτι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§64Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συμπάθεια πρὸς τοὺς σκοποὺς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι καθολική, διότι, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος, τὸ νομοσχέδιον ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ ἱκανοποιήσῃ ἓν αἴτημα τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου, ὅπως καὶ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων κατακτήσουν θέσιν εἰς τὴν πνευματικὴν διανόησιν τοῦ τόπου καὶ ἐκεῖ ἔρχεται νὰ βοηθήσῃ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Παρέχει εἰς τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων τὴν εὐκαιρίαν νὰ μπαίνουν εἰς ὅλας τὰς Ἀνωτάτας Σχολὰς τῆς Χώρας μας διὰ νὰ ἀποκτήσουν καὶ αὐτὰ μίαν ἀνωτέραν μόρφωσιν. Κάμνει δέ, καὶ πολὺ ὀρθῶς, μίαν διάκρισιν, ὅτι θὰ εἰσέρχωνται εἰς αὐτὰς οἱ καλύτεροι. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω οἱ ἀριστεῖς. Εἰς αὐτὸ ὀφείλεται καὶ ὁ ζῆλος καὶ ἡ σπουδὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦμεν, παρὰ νὰ παρατηρήσωμεν, ὅτι καὶ ὁ ζῆλος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶχον καὶ ἔχουν ὡρισμένους δισταγμοὺς διὰ τὴν σπουδήν, ὅτι καὶ ὁ ζῆλος αὐτὸς καὶ ὁ δισταγμὸς διὰ τὸ νομοσχέδιον, δὲν εἶναι μικρᾶς σημασίας. Διότι ὑπάρχουν θέματα, καὶ ὅπως εἶναι διατυπωμένον τὸ νομοσχέδιον, ποὺ ἔχουν ἀνάγκην μιᾶς προσεκτικωτέρας διατυπώσεως, ἔχομεν δὲ καὶ ὅλον τὸν χρόνον, ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς υἱοθετήσῃ τὴν ἄποψιν αὐτὴν τῆς μικρᾶς ἀναβολῆς. Ὑπάρχει ὁ χρόνος καὶ νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ νομοσχέδιον, δεδομένου, ὅτι ἀπὸ τὸν Σεπτέμβριον θὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐφαρμογή του.

§65Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐφέτος.

§66Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡμεῖς ἐκάμαμεν αὐτὴν τὴν πρότασιν, ἐὰν ἐπιμείνητε, ἡμεῖς εἴμεθα σύμφωνοι νὰ τὸ ψηφίσωμεν, διότι καὶ τὴν ἰδικήν μας συμπάθειαν ἔχει τὸ νομοσχέδιον Ὅπως εἶναι διατυπωμένον, κύριε Πρόεδρε, παρουσιάζει μίαν σοβαρωτάτην ἀτέλειαν, ἰδίως εἰς τὸ ἄρθρον 2, εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν προσώπων λέγει, ὅτι θὰ εἰσάγεται ἕνας ἀριθμὸς 100–110, ἐν τῷ συνόλῳ, ἐκ τῶν καλυτέρων παιδιῶν, ὡς μαθητῶν. Ἀλλά, ἔχομεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς μίαν σχολὴν ἕνας μαθητής, εἰς μίαν ἀνωτάτην σχολήν, πρέπει νὰ ὑποβληθῇ εἰς ἐξετάσεις. Πῶς, λοιπόν, θὰ κάμωμεν τὴν κρίσιν, ὅταν θὰ παίρνῃ τὸ ἀπολυτήριον τοῦ Γυμνασίου καὶ δὲν θὰ κάμωμεν τὴν κρίσιν, ὅταν θὰ εἰσάγεται εἰς τὴν ἀνωτάτην σχολήν; Πρῶτον αὐτό. Δεύτερον, ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον οὕτω πῶς τοποθετεῖ τὸ θέμα, τότε διατὶ θὰ κάμνῃ τὴν ἐπιλογὴν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας μεταξὺ 100–120 μαθητῶν; Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι εἰς αὐτὴν τὴν χώραν τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων εἶναι 1000, διατὶ δὲν θὰ προβάλλωμεν ἐκείνους ποὺ ἔχουν μεγαλυτέρας δυνατότητας νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον καὶ εἰς τὰς ἄλλας σχολὰς καὶ ἔχουν μεγαλυτέραν ἐπίδοσιν εἰς τὴν φιλομάθειαν. Μὲ τοῦτο θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐὰν θεσπισθῇ οὕτω πῶς ἡ διάταξις, πρέπει νὰ ὑποβάλωνται εἰς μίαν ἐξέτασιν ἐκ μέρους τοῦ Ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ τὰ προστατεύῃ, διὰ νὰ προκριθοῦν οἱ ἱκανοὶ ποὺ θὰ εἰσέλθουν εἰς τὰς σχολὰς τὰς ἀνωτάτας καὶ ἐξ ἐκείνων ποὺ θὰ θεωρηθοῦν ὅτι εἶναι ἱκανοὶ θὰ ἐπιδοτηθοῦν, ὅσοι εἰσαχθοῦν εἰς τὰς σχολάς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ τοποθέτησις τοῦ θέματος, τὴν ὁποίαν στερεῖται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἀτέλειαν, εἰς τὸ ἄρθρον 3 εἶναι: Ποῖοι θὰ πηγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, οἱ ἐπιτυγχάνοντες εἰς ἑκάστην σχολήν, ἢ οἱ ἀριστεῖς; Ἐδῶ εἶναι ἡ διαφορά.

§67Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Βάσει τοῦ κανονισμοῦ τοῦ Ἱδρύματος Ὑποτροφιῶν.

§68Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐγὼ σᾶς λέγω, ὅτι τὸ εὑρίσκω ἐν ἀτελείᾳ. Ὅταν δίδετε τὴν ἐξήγησιν αὐτήν. Τὸ πρᾶγμα μᾶς ἱκανοποιεῖ, ἀλλὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, ποῖος θὰ τοὺς παρακολουθῇ εἰς τὰς σπουδάς των, εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§69Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ ἡ παρακολούθησις αὐτὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ γίνεται ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, συμφώνως πρὸς τὸν ὀργανισμόν του.

§70Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἰσέρχωνται κάθε χρόνον 120. Ἀπὸ τοὺς 120 αὐτούς, θὰ ἐπιλέγωνται οἱ 18;

§71Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οἱ 12. Ἀρχικῶς ἦσαν 8 καὶ τώρα ἔγιναν 12, αὐτοὶ θὰ διαγωνισθοῦν, σύμφωνα μὲ τοὺς κανονισμοὺς τοῦ Ἱδρύματος.

§72Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἀπὸ τὴν ὁμάδα ἑκάστης σχολῆς, θὰ λαμβάνουν μέρος εἰς τὸν διαγωνισμόν; Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἀποφοιτοῦν 40 καὶ αἱ θέσεις εἶναι 3 ἢ 4, ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς 40 3 ἢ 4 θὰ εἶναι ἀριστοῦχοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν γνώμην μου, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀριστοῦχοι, εἰς τὴν σχολὴν τὴν ἰδικήν μας πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν τὰς σπουδὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐὰν εἶναι 8 ἢ 10, πρέπει νὰ γίνῃ ἕνας διαγωνισμός. Διατυπώνω αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις, ὄχι διότι ἀντιτίθεμαι εἰς τὸ νομοσχέδιον, κάθε ἄλλο, ἀλλὰ διὰ νὰ συμπληρωθοῦν ὡρισμένα κενά.

§73Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δι’ αὐτὸ ὑπάρχει πρόβλεψις. Θὰ ὑπάρξουν ἀτέλειαι, κατὰ τὴν ἐφαρμογήν, δι’ αὐτὸ εἶναι τὸ Διάταγμα. Τὸ Διάταγμα θὰ γίνῃ ὄχι διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐπιλογὴ ἀναλόγως τῆς ἐπιθυμίας τοῦ Ὑπουργοῦ, ἀλλὰ βάσει τῆς βαθμολογίας. Δι’ αὐτὸ ἀπεδέχθην τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Τζαννετάκη. Ἐὰν ὑπάρξουν, κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νομοσχεδίου, θέματα, θὰ τὰ λύσωμεν διὰ τοῦ Διατάγματος.

§74Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν οὕτω ἔχουν τὰ πράγματα, συμφωνῶ ἀπολύτως, κύριε Ὑπουργέ. Ἀλλὰ φοβοῦμαι μήπως ἀνακύψουν θέματα τοιαῦτα, εἰς τὴν σχετικὴν διάταξιν, τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν ἔκδοσιν τοῦ Διατάγματος, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει ἀπὸ τοῦδε νὰ ρυθμισθοῦν.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§76Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον, ἀσφαλῶς εὐεργετεῖ γενικῶς τὸν ἐργατικὸν κόσμον. Πέραν, ὅμως, αὐτοῦ, ὡς βουλευτὴς μιᾶς ὡρισμένης περιοχῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἐξετάσω καὶ μὲ τὸ πρῖσμα τὸ τοπικόν. Ὁ τόπος μου, ἡ Ξάνθη, ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν κυριωτέρων ἐργατικῶν κέντρων, διότι ἔχει περὶ τοὺς 7 χιλ. ἠσφαλισμένους. Καὶ διερωτῶμαι τὸ ἑξῆς: Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ παρέχεται ἐξασφάλισις ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι ἀπὸ τοὺς 7 χιλ. ἐργάτας νὰ δυνηθῇ ἔστω καὶ ἑνὸς ἐργάτου τὸ παιδὶ νὰ λάβῃ τὰ εὐεργετήματα, τὰ ὁποῖα προβλέπει τὸ νομοσχέδιον;

§77Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δύο κατ’ ἔτος.

§78Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχει ἡ αὐτὴ μεταχείρισις. Ἀπὸ κάθε Ἐργατικὸν Κέντρον θὰ στέλλωνται δύο κατ’ ἔτος.

§79Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀπὸ κάθε Ἐργατικὸν Κέντρον; Ἡ Ἀθήνα πόσα θὰ στέλλῃ, τέσσαρα;

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι, δύο.

§81Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁ Πειραιεύς;

§82Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶναι ἄλλη πόλις.

§83Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς εἶναι 5, θὰ λαμβάνουν 10 ὑποτροφίας αἱ δύο αὐταὶ πόλεις κατ’ ἔτος, ὁπότε θὰ πρέπει νὰ κατανεμηθοῦν εἰς ὅλα τὰ λοιπὰ Ἐργατικὰ Κέντρα τῆς Χώρας μόνον αἱ ὑπόλοιποι 6 ὑποτροφίαι. Καὶ δημιουργεῖται τὸ εὔλογον ἐρώτημα: Ποῖον Ἐργατικὸν Κέντρον τῆς ἐπαρχίας θὰ ἔχῃ τὸ εὐτύχημα νὰ καρπωθῇ τὰ εὐεργετήματα τοῦ νόμου; Μήπως δύναται νὰ διατηρήσῃ καμμίαν ἐλπίδα ἡ ἀπομεμακρυσμένη Θράκη, ἢ ἡ Ἤπειρος ἢ οἱαδήποτε ἄλλη ἀπομεμακρυσμένη Ἑλληνικὴ ἐπαρχία; Ἐπειδὴ πρέπει νὰ κρίνωμεν τὰ πράγματα πρακτικῶς, πρέπει νὰ ἀναγνωρίσωμεν ὅτι εἰς τὰς ἀπομεμακρυσμένας ἐπαρχίας, τὰ Γυμνάσια δὲν λειτουργοῦν μὲ πλῆρες προσωπικὸν καὶ δὲν διδάσκονται ὅλα τὰ μαθήματα καὶ ἰδίᾳ ξέναι γλῶσσαι. Παρετήρησα ὅτι ἀπὸ τὰ 50 παιδιὰ ποὺ στέλλονται ἀπὸ τὴν Θράκην εἰς διαφόρους διαγωνισμούς, θὰ σημειώσουν ἐπιτυχίαν, ἕνας ἢ δύο, διὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς κἄποιαν σχολὴν ἀνωτάτης μορφώσεως, ὄχι, ὅμως, διότι εἶναι διανοητικῶς καθυστερημένα, ἀλλὰ διότι, πότε λείπει ἀπὸ τὸ Γυμνάσιον ὁ καθηγητὴς τῶν μαθηματικῶν, πότε ὁ θεολόγος, πότε ὁ φιλόλογος κ.λ.π. Ξένας γλώσσας, σχεδὸν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῶν Γυμνασίων μας, δὲν ἔχουν διδαχθῆ, διότι συνήθως δὲν ἔχουν καθηγητὰς ξένων γλωσσῶν. Πῶς, λοιπόν, νὰ ἐλπίζωμεν, ὅτι αὐτὰ τὰ παιδιὰ θὰ ἠμπορέσουν νὰ διαγωνισθοῦν μὲ τὰ παιδιὰ τῆς πρωτευούσης καὶ νὰ τὰ ὑποσκελίσουν; Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι παράγοντες, τοὺς ὁποίους ἀποσιωπῶ. Ἀλλά, κύριε Ὑπουργέ, ἐξελίσσεται εἰς τὰς ἐπιστήμας ὄχι μόνον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἠξεύρει μερικὰ γράμματα περισσότερα τοῦ ἄλλου, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔχει καὶ τὴν διάθεσιν καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἐξελιχθῇ. Αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ κανείς. Ἔχομεν καὶ ἡμεῖς παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν ἔφεσιν νὰ μάθουν, νὰ δημιουργήσουν κἄτι. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν τοὺς δίδεται ἡ δυνατότης νὰ ἀξιοποιήσουν τὴν διάθεσίν των αὐτήν. Θὰ ἔπρεπε, νομίζω, νὰ καθορισθῇ, σαφῶς κατανομὴ τῶν ὑποτροφιῶν κατὰ περιοχὰς καὶ ἐν ἀναλογίᾳ τῆς δυνάμεως τῶν ἐργατῶν, ἑκάστης περιοχῆς, καὶ νὰ γίνωνται τοπικῶς οἱ διαγωνισμοί, διότι ἔτσι μόνον θὰ ἔχουν τὴν ἐλπίδα καὶ οἱ ἐργάται τῶν ἀπομεμακρυσμένων ἐπαρχιῶν, ἔστω καὶ ὕστερα ἀπὸ χρόνια, νὰ στείλουν κανένα παιδί τους μὲ ὑποτροφίαν, χωρὶς νὰ ἔχουν Ὑπουργὸν ἀπὸ τὸν τόπον των. Ἄλλως, ψηφίζομεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὄχι μόνον δὲν θὰ μᾶς κάμῃ κανένα καλόν, ἀλλὰ θὰ ἀναγκάσῃ ἐκείνους, τοὺς ἀπὸ τὰς ἐπαρχίας, ποὺ ἔχουν κάποιαν ἱκανότητα οἰκονομικήν, νὰ εἰσρεύσουν εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ δύνανται τὰ παιδιά των νὰ σπουδάζουν καλύτερον καὶ νὰ παρακολουθοῦν ἐν καιρῷ φροντιστήρια, διὰ νὰ ἐλπίσουν νὰ πάρουν ὑποτροφίαν. Ἐὰν σᾶς ἀρέσῃ νὰ συγκεντρώσητε περισσότερον ἀκόμη κόσμον, εἰς τὰς Ἀθήνας, προχωρήσατε εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας, ἔχει τὸν λόγον.

§85Α. ΜΙΧΑΣ. Τὸ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν μας, νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ τύχῃ τῆς ὁμοθύμου ἐπιδοκιμασίας ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς ἐν τοῖς πράγμασι καὶ ὄχι μόνον λόγοις. Διότι, πράγματι, ὑπὸ μερίδος τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὑπεβλήθησαν προτάσεις καὶ τροποποιήσεις, αἵτινες εἶναι συζητήσιμοι καὶ ἐποικοδομητικαί. Ὑπό τινων, ὅμως, ἐλέχθησαν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ὑποδηλοῦν ὅτι οἱ ὁμιλήσαντες δὲν θέλουν πράγματι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§86Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μόνον ἀπὸ κυβερνητικῆς πλευρᾶς.

§87Α. ΜΙΧΑΣ. Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ. Τὰ νομοσχέδια, κύριοι, ποὺ ρυθμίζουν ἐργατικὰ θέματα, πολλάκις ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν ρυθμιζομένων θεμάτων εἶναι πολύπλοκα. Ἐδημιουργήθη ζήτημα περὶ τοῦ ποῖος ὀργανισμὸς θὰ καταβάλῃ τὴν μηνιαίαν ἐπιχορήγησιν εἰς τέκνα ἀπόρων ἐργαζομένων. Ἀλλά, κύριοι, διὰ τοῦ νομοσχεδίου δημιουργεῖται μία καινοτομία ὑπὲρ τῶν ἐργατῶν καὶ τοῦτο εἶναι τὸ οὐσιῶδες. Ἐλέχθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς, ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθοῦν τὰ χρήματα ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν καὶ εὗρε τὴν εὐκαιρίαν νὰ βάλῃ ἐναντίον της. Ἀλλὰ ἐπ’ αὐτοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς δύναται νὰ κρίνῃ ἀπὸ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔχει, καὶ δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος. Δύνανται οἱ μεμφόμενοι τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, εἴτε ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τῶν πόρων της, εἴτε καὶ τῆς διαχειρίσεως αὐτῶν ἀκόμη, νὰ ζητήσουν δι’ ἐρωτήσεως ἢ ἐπερωτήσεως οἱονδήποτε ἔλεγχον. Καὶ πέραν αὐτοῦ ὁ ἴδιος ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶναι δυνατὸν νὰ προβῇ οἴκοθεν εἰς οἱονδήποτε ἔλεγχον. Τοῦτο, ὅμως, εἶναι ἕτερον, τελείως διάφορον, θέμα. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν καὶ τὸ ἄρθρον 2, ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει: «.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐνθυμοῦμαι δὲ καλῶς, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τῆς ὁποίας εἶμαι μέλος, ὅπως καὶ ὁ κ. συνάδελφος, διηυκρίνισεν, ὅτι διεπίστωσεν, ὅτι ὁ παρὰ τῷ Ὀργανισμῷ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας λογαριασμὸς στρατεύσεως, ἔχει ἓν περίσσευμα ἀπὸ τὸ κονδύλιον ἐπιδοτήσεως τῶν στρατευομένων καὶ προκειμένου νὰ τὸ χάσῃ, ἐσκέφθη αὐτὸ τὸ περίσσευον ποσόν, νὰ τὸ διαθέσῃ δι’ αὐτὸν τὸν σκοπόν. Ἔρχεται, λοιπόν, ὁ κ. συνάδελφος, τῆς ἄκρας ἀριστερᾶς καὶ λέγει, ὅτι κινδυνεύει ὁ λογαριασμὸς τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας, ἐνῷ γνωρίζει, ὅτι τὸ ποσὸν λαμβάνεται ἀπὸ τὸ περίσσευμα ποὺ παρουσιάζει ὁ λογαριασμὸς στρατεύσεως. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι, συντασσόμεθα ὅλοι ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ τὸ ψηφίσωμεν καὶ νὰ περιορισθῶμεν νὰ ὑποβάλωμεν προτάσεις ἀποβλεπούσας μόνον πρὸς βελτίωσίν του. Ἐπίσης ὁ κ. Μιχαηλίδης διετύπωσε μίαν ἀνησυχίαν, ὅτι δηλαδὴ διὰ τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἐνισχυθοῦν μόνον οἱ ἐργάται τῶν μεγάλων ἀστικῶν κέντρων καὶ δὴ εἰδικῶς τῶν περιοχῶν, Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης. Ὅλοι μας, κύριοι, εἴμεθα εὔθικτοι διὰ τὰς περιφερείας ἐκ τῶν ὁποίων καταγόμεθα καὶ αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐκλέγουν. Ἀλλὰ τὸ Σύνταγμα λέγει, ὅτι εἴμεθα ἐκπρόσωποι τοῦ Ἔθνους καὶ ὄχι τῆς περιφερείας ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐκλεγόμεθα. Ἑπομένως, κάθε μέτρον δὲν πρέπει νὰ τὸ κρίνωμεν ἐκ τοῦ ἐὰν βλάπτῃ ἢ ὠφελῇ τὴν ἰδιαιτέραν μας περιφέρειαν. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐδικαιοῦντο νὰ διαμαρτυρηθοῦν, εἶναι οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, οἵτινες, καίτοι ἔχουν πολλαπλάσιον ἐργατικὸν πληθυσμόν, δὲν θὰ στείλουν περισσοτέρους τῶν δύο. Συνεπῶς, ὄχι μόνον δὲν δημιουργεῖται ἀδικία κατὰ τῶν ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον εἶναι εἰς βάρος τῶν Ἀθηνῶν, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης, ἂν κριθῇ ἀπὸ τῆς ἀπαραδέκτου, ἐπαναλαμβάνω, σκοπιᾶς νὰ ἐξετάζωνται τὰ πάντα μὲ τοπικὰ κριτήρια. Αὐτάς, λοιπόν, τὰς στοιχειώδεις παρατηρήσεις, εἶχον νὰ κάμω, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὅσων ἐλέχθησαν διὰ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς τὰς λεπτομερείας καὶ τὰς ἐπὶ μέρους συζητήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργός, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὅ,τι ἐδέχθη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν Ἐργασίας θὰ τὸ δεχθῇ καὶ ἐδῶ. Καὶ ὅτι, καὶ πέραν τῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν προταθέντων, θὰ δεχθῇ καὶ πᾶσαν ἄλλην τυχὸν ἐποικοδομητικὴν πρότασιν, ἡ ὁποία θὰ ἐπεβάλετο καὶ τώρα ἐξ οἱασδήποτε πλευρᾶς, ἀρκεῖ αὕτη νὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφ’ ὅσον, ἐπαναλαμβάνω, δὲν ἀποβλέπει εἰς σκοπούς, τοὺς ὁποίους θὰ ἠδύνατο νὰ χαρακτηρίσῃ τις ὡς ἄρνησιν ἢ ὡς καταπολέμησιν ἐξ ὡρισμένης πλευρᾶς παντὸς νομοσχεδίου τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ μὴ γίνῃ κἄτι τὸ καλὸν ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν ἀπόδειξιν, ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις δῆθεν ἡ σημερινὴ δὲν εἶναι προοδευτικὴ Κυβέρνησις καὶ ὅτι ἀντιθέτως ἡ πρόοδος εὑρίσκεται εἰς ἄλλας πλευράς, δὲν εἶναι ὀρθός. Τὸ νομοσχέδιον ἠμπορεῖ νὰ εἶναι περιωρισμένης σημασίας, ἀλλὰ μαρτυρεῖ, ἐν πάσῃ περιπτώσει, καὶ τῆς Κυβερνήσεως τὴν προοδευτικότητα καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τὸν ἀξιέπαινον ζῆλον, νὰ προσπαθήσῃ, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, νὰ δημιουργήσῃ καλυτέρας συνθήκας διὰ τοὺς ἐργαζομένους τῆς Χώρας. Καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ χειροκροτηθῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§89Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκφράζομεν κατ’ ἀρχήν, πλήρη ἱκανοποίησιν, διότι εὑρίσκει ἐπέκτασιν καὶ εἰς τὸν κόσμον τῶν ἐργαζομένων, ὁ θεσμὸς τῶν ὑποτροφιῶν. Ἡ Δημοκρατία μόνον τότε θὰ εἶναι πραγματικὴ Δημοκρατία, ὅταν ἡ Παιδεία εἶναι κτῆμα τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι τοῦ πλούτου. Καὶ τότε ὑπάρχει ἀληθὴς δικαίωσις τῆς Δημοκρατίας, ὅταν διὰ τῆς ἀναδείξεως τῶν ἀρίστων ἐκ τῶν κόλπων της, γίνῃ ἀληθινὴ ἀριστοκρατία. Μόνον τότε ἡ Δημοκρατία εὑρίσκει δικαίωσιν, ὅταν καταστῇ εἰς τὴν πρᾶξιν ἀριστοκρατία. Ὅταν οἱ ἄριστοι τοῦ λαοῦ ἡγοῦνται τοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο καθίσταται δυνατὸν μόνον ὅταν ὅλα τὰ τάλαντα τῆς φυλῆς, βοηθούμενα οἰκονομικῶς ἀπὸ τὸ σύνολον, κατορθώσουν νὰ σταδιοδρομήσουν καὶ νὰ λάβουν τὴν θέσιν, ἡ ὁποία τοὺς ἀνήκει, μὲ τὸ χάρισμα δωρεᾶς, μὲ τὸ ὁποῖον ἦλθον εἰς τὸν κόσμον. Ἐπιθυμῶ νὰ προβῶ μόνον εἰς δύο παρατηρήσεις ἐξ ἀφορμῆς αὐτοῦ τοῦ σχεδίου νόμου. Πρῶτον, ὅτι πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς πολὺ γενναίας χορηγήσεις πρὸς τὸ Ἵδρυμα τῶν Ὑποτροφιῶν. Δὲν ἐπιτυγχάνεται ὁ σκοπὸς οὗτος μὲ τὸν ἀναιμικὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον σήμερον λειτουργεῖ. Μόνον γενίκευσις τῶν ὑποτροφιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀρχίζουν ἀπὸ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον, θὰ ἐπήγαιναν εἰς τὴν μέσην Παιδείαν, καὶ ἐκεῖθεν εἰς τὴν ἀνωτάτην Παιδείαν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐπαληθεύει τὸν λόγον τῆς ὑπάρξεως τῶν ὑποτροφιῶν. Τὰ τάλαντα εὑρίσκονται εἰς τὰ σπλάχνα τοῦ λαοῦ κατ’ ἐξοχὴν εἰς τὸ χωρίον. Ἐὰν τὰ διακρινόμενα παιδιὰ τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸ δημοτικὸν σχολεῖον δὲν γίνουν ὑπότροφοι, ἡ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν προσφέρομεν εἶναι πενιχρά, δὲν ἀξιοποιοῦμεν τὸ σύνολον τῶν ταλάντων τῆς φυλῆς. Διὰ τοῦτο λαμβάνω ἀφορμὴν ἀπὸ τὴν εὐγενῆ αὐτὴν καὶ ἀξιέπαινον πρωτοβουλίαν, διὰ νὰ ὑποδείξω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι πρέπει νὰ στραφῇ πρὸς ὁλοκλήρωσιν τοῦ θεσμοῦ τῶν ὑποτροφιῶν. Μόνον τότε ἡ Ἑλληνικὴ Δημοκρατία θὰ εἶναι ἀξία τοῦ ὀνόματός της καὶ θὰ παύσῃ νὰ εἶναι, ὅπως πράγματι εἶναι σήμερον, πλουτοκρατία, ὅταν ἐκτιμηθῇ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Παιδείας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰς συγκεκριμένας διατάξεις τοῦ σχεδίου νόμου, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὅτι ἡ ἐπιλογὴ τῶν ὑποτρόφων δὲν θὰ πρέπει νὰ προέρχεται ἀπὸ ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Ἡ ἐπιλογὴ πρέπει νὰ γίνεται μὲ τρόπον ἐγγυώμενον τὴν ποιότητα καὶ ὄχι τὴν προσωπικὴν προτίμησιν. Δὲν πρόκειται νὰ ὑποδείξω συγκεκριμένας διατάξεις. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν διὰ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν. Θὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια ὥστε ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν νὰ διατυπωθῇ ἡ διάταξις. Ἀλλὰ τότε μόνον εἶναι πραγματικὴ λειτουργία τοῦ θεσμοῦ τῶν ὑποτροφιῶν, ὅταν βραβεύεται ἡ ποιότης καὶ ὄχι ἡ προσωπικὴ προτίμησις καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, νομίζω, ὅτι δύναται νὰ εὑρεθῇ ἐπιτυχὴς προτίμησις.

§90Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, σᾶς εὐχαριστῶ. Ἡ τοποθέτησις, τὴν ὁποίαν ἐλάβατε, ἦτο ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἀνέμενον ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ δημιουργὸν τοῦ Ἱδρύματος τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Εἰς τὴν παρατήρησίν σας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ γενικεύσῃ τὰς ὑποτροφίας, ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι, δυστυχῶς, σήμερον μὲ τὰς δυνατότητας αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν, τοῦτο εἶναι τὸ δυνατόν. Ἂς εὐχηθῶμεν καὶ ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι θὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἀπαρχὴν γενικεύσεως διὰ νὰ πᾶμε εἰς τὸ Ἑλληνικὸ χωριὸ καὶ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ καὶ τῆς παρούσης Βουλῆς.

§91Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ ὥρα τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος. Θὰ ἔλθῃ κάποτε τὸ θέμα τῆς Παιδείας ὁλόκληρον καὶ θὰ συζητηθῇ, διότι εἰς τὴν Ἑλλάδα ἔχει γίνει αὐτὴ ἡ παρεξήγησις. Ἔχει δεόντως ἐκτιμηθῆ τὸ οἰκονομικὸν θέμα, ἔχει ἐπαρκῶς ἐκτιμηθῆ τὸ διοικητικὸν θέμα, ἔχει, ὅμως, ὁλοσχερῶς ἀγνοηθῆ τὸ θέμα τῆς Παιδείας, τὸ ὁποῖον εἶναι πρωταρχικόν, διότι, μόνον ὅταν ὑπάρχῃ γενίκευσις τῆς Παιδείας θὰ ὑπάρξουν ὅλαι αἱ προϋποθέσεις τῆς ἀναγεννήσεως εἰς ὅλους τοὺς κλάδους. Ἐπίσης ἐπιθυμῶ νὰ βεβαιώσω, ὅτι ἡ γενίκευσις τῶν ὑποτροφιῶν δὲν εἶναι ὑπόθεσις πολυδάπανος. Εἶναι μία πλάνη ὅτι μία ὡλοκληρωμένη γενίκευσις τῶν ὑποτροφιῶν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται ὑπεράνω τῶν οἰκονομικῶν δυνάμεων τοῦ σημερινοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν ἀρχικῶς συνελήφθη ὁ θεσμός, ὑποθέτω ὅτι 100–150 ἑκατομμύρια ἐτησίως εἰς Προϋπολογισμὸν 12 δισεκατομμυρίων, εἶναι τὸ βότανον τῆς ἀναγεννήσεως. Ἀκόμη καὶ ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ἔχωμεν 1000 ὑποτρόφους εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατ’ ἔτος, ἤτοι 3.000 διὰ τὰ πρῶτα ἔτη μονίμως, τὸ σύνολον τῆς δαπάνης δὲν θὰ ὑπερέβαινε τὰ 150 ἑκατομμύρια δραχμῶν, ἀκόμη καὶ ἐὰν εἶναι 1500 δολλάρια κατ’ ἔτος δι’ ἕκαστον σπουδαστήν. Δὲν ἔχει ἐπαρκῶς ἐκτιμηθῆ ἡ ἀσημότης τῆς δαπάνης καὶ ἡ ἀπόλυτος σημασία τῆς γενικεύσεως τῆς μορφώσεως. Αὐτὸ τὸ βότανον τῆς ἀναγεννήσεως δὲν ἔχει καταστῆ ἀκόμη κοινὴ συνείδησις. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν μέσην Παιδείαν, θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ δαπάνη νὰ καταβάλλεται ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς προϋπολογισμοὺς κατὰ τὸ ἥμισυ καὶ κατὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Τὸ ἴδιο συνέβαινε καὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῶν σχολικῶν κτιρίων. Εἶχον θέσει ὡς ἀρχὴν νὰ προσφέρουν τὰ οἰκόπεδα καὶ τὸ ἥμισυ τῆς δαπάνης. Διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ ἥμισυ τῆς δαπάνης τοῦ Κράτους, προσφέρουν τὸ μέγιστον ἥμισυ τῆς δαπάνης. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἶχον ἐπισκεφθῆ τὸ Αἴγιον, τὸ ὁποῖον εἶχε δώσει 4.000.000 διὰ τὴν ὕδρευσιν καὶ τὴν ὁδοποιΐαν. Τοὺς εἶπον, ἔχω καὶ ἐγὼ 4.000.000, ἀλλὰ ἐὰν μοῦ δώσητε 4 ἑκατομ. καὶ σεῖς. Ἄλλως θὰ τὰ πάρω αὐτὰ τὰ 4 ἑκατομμύρια, τὰ ἰδικά μου, καὶ θὰ πάω ἐκεῖ ὅπου θὰ εὕρω ἀνταπόκρισιν εἰς ἄλλα 4. Ἔγινε διαδήλωσις, καὶ εἶπον, δὲν θέλομεν ὑδραγωγεῖον, οὔτε ὁδοποιΐαν, παρὰ μόνον σχολεῖα, διὰ νὰ πάρουν τὰ 4 ἑκατομμύρια. Καὶ ἔχουν γίνει εἰς Αἴγιον ἔξοχα σχολεῖα. Ἐὰν τεθῇ ὡς βάσις ὅτι τὸ ἥμισυ τῶν δαπανῶν εἰς τὴν μέσην Παιδείαν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλλεται ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ ἀπὸ τοὺς τοπικοὺς φόρους, τότε εἰς τὴν ἀνωτάτην Παιδείαν θὰ εἶναι ὁ μέγιστος ἀριθμὸς καὶ μέχρι 1000 ὑπότροφοι, ποὺ κατ’ ἔτος νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δι’ αὐτό, ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, ὅταν ἤμην Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας καὶ ὑπεδείκνυα ὡρισμένα μέτρα, μοῦ ἔλεγε: «Καὶ τὰ χρήματα;». Καὶ τοῦ ἀπήντων: «Τὰ πνευματικά, κύριε Πρόεδρε, εἶναι πάμφθηνα καὶ μέγιστα, διότι ἀποτελοῦν τὸ βότανον τῆς ἀναγεννήσεως».

§92Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θεωρῶ καθῆκον μου νὰ ἐκφράσω τὴν πλήρη συμφωνίαν μου πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Βεβαίως, ὅπως καὶ ὁ κ. Παπανδρέου ἐτόνισεν, αἱ σκέψεις τὰς ὁποίας ἐξέθεσε καὶ τὰς ὁποίας ἔχω κάμει πρὸ μηνῶν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, εἶναι σκέψεις αἱ ὁποῖαι ὁμολογῶ συνδέονται πρὸς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Ἀλλά, πράγματι, εἰς πᾶσαν εὐκαιρίαν ἀξίζει, ἐξερχόμενοι, ἔστω, ἀπὸ τὸ στενὸν πλαίσιον τοῦ Α ἢ τοῦ Β νομοσχεδίου, ἀξίζει νὰ λαμβάνωμεν τὸν λόγον, διὰ νὰ προχωρῶμεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πράγματι εἶναι τὸ κρίσιμον. Δὲν σώζεται, πράγματι, ὁ τόπος, ἡ λύσις δὲν εἶναι μεγάλη. Ἀνταποκρίνεται πλήρως εἰς τὴν ἀλήθειαν ὅτι ἐὰν δὲν μεταβληθοῦν ριζικῶς αἱ βάσεις τῆς Παιδείας, ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς διδακτέας ὕλης, ἢ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν σχολείων, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἐπεσήμανεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τὸ θέμα δὲν λύεται. Ὅταν πρὸ μηνῶν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀνέπτυξε ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου, γενικώτερον τὰς σκέψεις του ἐπὶ τῆς Παιδείας, ἔλαβον μετὰ ταῦτα τὸν λόγον καὶ εἶπον ὅτι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐγώ, διότι συμφωνῶ ἀπολύτως πρὸς ὅσα ἀνέπτυξεν ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου. Βεβαίως, δὲν ζητῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ μίαν ὑπόσχεσιν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν συγκρότησιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸν παρακαλῶ ὅπως παρακαλῶ κατ’ ἀρχὴν τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, νὰ ὑπενθυμίσουν εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὴν ὑπόσχεσιν τὴν ὁποίαν ἔδωκε τότε, ὅτι θὰ καταρτισθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτή, ἡ Διακομματικὴ αὐτὴ Ἐπιτροπή, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ εἴμεθα πρόθυμοι νὰ συμβάλωμεν καὶ προσωπικῶς. Θὰ ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν νὰ ἀνατεθῇ τὸ ὅλον πρόβλημα τῆς Παιδείας, ἀπὸ τῆς κοινωνικῆς του πλευρᾶς καὶ μόνον καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνατάμῃ τὸν σκοπὸν ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς καὶ νὰ προτείνῃ, νὰ θεσπίσῃ, κατ’ οὐσίαν, ἀπὸ ἀπόψεως σκοπῶν, καὶ σκέψεων καὶ νὰ προτείνῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν λύσιν τοῦ ὅλου προβλήματος. Ἡ λύσις εἶναι ἡ γενίκευσις τῶν ὑποτροφιῶν ἀπὸ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου μέχρι τῆς Μέσης καὶ τῆς Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ ἡ λύσις αὐτὴ χρειάζεται καὶ τὴν ἀπὸ ἀπόψεως τεχνικῶν ὅρων διάρθρωσίν της. Νομίζω ὅτι προκειμένου περὶ ἑνὸς τοιούτου ἔργου, εἶναι ὀρθότερον νὰ ἀποφασισθῇ τοῦτο ἀπὸ μίαν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μετέχουν ὅλα τὰ κόμματα. Ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν ἔγιναν τόσαι Κυβερνήσεις, τόσοι Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔχουσιν ἁρμοδιότητα ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος καὶ δὲν ἔδωκαν λύσιν ἢ μᾶλλον ἐδόθη ἡ λύσις τῶν κρατικῶν ὑποτροφιῶν ἀπὸ τὸν Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου τὸ 1951 μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι αὐτὸ ἀπετέλεσε μίαν ἀφετηρίαν, ὅπως ἀποτελεῖ οὐσιώδη συμπλήρωσιν τῆς τότε προσπαθείας ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας προτεινομένη σήμερον λύσις. Ἀλλὰ καὶ ἡ μία λύσις καὶ ἡ ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας λύσις δὲν ἀποτελοῦν τὴν λύσιν τοῦ ὅλου προβλήματος. Εἶναι ἀνάγκη ὁλόκληρος ἡ Παιδεία νὰ ἀνασυγκροτηθῇ κοινωνικῶς ἀπὸ ἀπόψεως προελεύσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Δημοτικὴν Παιδείαν καὶ τὴν Μέσην Παιδείαν. Ὁλόκληρος αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις πρέπει νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ καταστρωθῇ ἓν σχέδιον λύσεως τοῦ προβλήματος καὶ νὰ παύσωμεν τὴν συζήτησιν πλέον θεωρητικῶς. Συμφωνῶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Παπανδρέου, ὅτι ἡ ὑπόθεσις δὲν εἶναι ὑπόθεσις δαπάνης. Πράγματι ἡ Παιδεία εἶναι εὐθηνὴ καὶ πράγματι εἶναι δυνατὸν ἐντὸς τριμήνου ἕνας Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας, συνεργαζόμενος μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ λύσουν τὸ ζήτημα, χωρὶς οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ χωρὶς κατ’ οὐσίαν τὴν ἀνατροπὴν τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τοῦ οἱουδήποτε Προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει καταρτισθῆ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Πιστεύω ἀκραδάντως ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ θέμα νὰ λυθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον καμμία Κυβέρνησις μέχρι σήμερον δὲν τὸ ἔκαμε, θὰ ἔπρεπε τώρα ἐκ τῆς Βουλῆς νὰ καταρτισθῇ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ὑποδείξῃ τὴν λύσιν τοῦ θέματος.

§93Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πάντοτε ὑπεστήριξα, ὅτι ὁ κοινωνικὸς συγχρονισμὸς τῆς Χώρας μας εἶναι συνυφασμένος καὶ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν στοιχειώδη ἐπαγγελματικὴν καὶ τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν. Ὁ ἐπαγγελματικὸς προσανατολισμὸς καὶ ἡ ἐπαγγελματικὴ μετεκπαίδευσις εἶναι σκοποὶ συνυφασμένοι μὲ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔργον τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, εἰς δὲ τὸν ἱδρυτικὸν τίτλον τοῦ Ὑπουργείου περιλαμβάνεται, ὅτι ἡ στοιχειώδης ἐπαγγελματικὴ ἐκπαίδευσις ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου τούτου. Ἐφ’ ὅσον δὲ ὑπὸ τὴν ἀντίληψιν αὐτὴν ξεκινᾷ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὄχι μόνον πράττει καλῶς, φέρων τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἀκόμη καὶ ὅ,τι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ δι’ αὐτοῦ, θὰ ἦτο σημαντικόν, δεδομένου ὅτι ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του καὶ ἀρκετὰ κεφάλαια καὶ μεγάλας δυνατότητας νὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ του αὐτοῦ. Ἡ δευτέρα παρατήρησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου εἶναι, ὅτι ἡ πηγή, ἐξ ἧς θὰ ἠντλοῦντο αἱ δυνάμεις αὗται θὰ ἔπρεπε νὰ προέρχεται μέσα ἀπὸ αὐτὴν ταύτην τὴν κατηγορίαν τῶν ἐργαζομένων νέων, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ παιδὶ τοῦ σιδηρουργείου ἢ τοῦ ξυλουργείου, μέσα ἀπὸ αὐτὰ τὰ παιδιὰ θὰ ἔπρεπε νὰ παίρνωμεν καὶ νὰ τὰ καταρτίζωμεν. Ὁ αἰών μας, αὐτὸς πρέπει νὰ τὸ ἀντιληφθῶμεν ὅλοι, εἶναι αἰὼν τῶν παιδιῶν, ἡ δὲ θυσία δὲν εἶναι ἄστοχος. Θεωρῶ τοιαύτης σημασίας τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ὥστε δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ ψηφίσω, ὡς ἔχει. Εἰς δὲ τὸν κύκλον τῶν ἀσχολιῶν ὅλων τῶν ἐπαγγελμάτων πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὴν γεωργίαν. Διότι καὶ οἱ νέοι, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τοὺς ἀγρούς, ἔχουν καὶ αὐτοὶ ἀνάγκην μετεκπαιδεύσεως. Πρέπει, κύριε Ὑπουργέ, ὁπωσδήποτε νὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ ἀγροτόπαιδες. Δὲν ἔχει διακριτικὴν θέσιν τὸ νομοσχέδιον, ὅπως π. χ. ὅταν ἀναφέρεται εἰς Ὀργανισμοὺς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ὅπου διὰ νὰ εἰσέλθῃ τις πρέπει νὰ ἔχῃ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Προκειμένου περὶ ἐπαγγελματικῆς ἐκπαιδεύσεως τοιαῦται προϋποθέσεις δὲν τίθενται. Δι’ αὐτό, κύριοι βουλευταί, ἐπαναλαμβάνω, πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ὁ ἀγρότης. (Χειροκροτήματα).

§94Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι εὐτυχής, ὅτι ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Εἶναι ἀρτιώτατον καὶ ὀφείλω νὰ συγχαρῶ ἐγκαρδίως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν πρόνοιαν, νὰ εἰσαγάγῃ ἕνα τοιοῦτον νομοσχέδιον, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι ὑπάρχουν ἐργαζόμενοι καὶ ἐργάται καὶ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παιδιὰ μὲ ἐξαιρετικὸν ταλέντο, μὲ ἐξαιρετικὴν ἰδιοφυΐαν, ἡ ὁποία ἀποδεικνύεται κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τῶν διαφόρων σχολῶν. Βλέπετε ὡρισμένα παιδιά, τὰ ὁποῖα εἶναι θαύματα καὶ ὅταν σκέπτεται κανεὶς τὸ ἄκρως τραγικὸν φαινόμενον κατὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦν νὰ σταδιοδρομήσουν περαιτέρω, τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔχουν αὐτὴν τὴν ἰδιοφυΐαν καὶ τὴν ὁποίαν δὲν δύνανται, νὰ ἀξιοποιήσουν, διότι τοὺς λείπουν τὰ χρήματα, ἐνῷ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄφθονον χρῆμα, δύνανται νὰ προχωρήσουν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἄξιος βαθείας εὐγνωμοσύνης ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἀπὸ τὴν λαϊκὴν καὶ ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, διότι εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, τὰς οἰκονομικάς, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἔχωμεν κἄτι τι καλλίτερον. Θὰ εἶναι εὐχῆς ἔργον, ἵνα αἱ συνθῆκαι αἱ οἰκονομικαί, βελτιωθοῦν διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν κἄτι τι τὸ καλλίτερον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ εἶναι βαθεῖα ἡ εὐγνωμοσύνη, ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ δοθῇ εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἡ δυνατότης, νὰ ὑποβάλῃ ἓν τοιοῦτον νομοσχέδιον, εὐρυτέρου περιεχομένου. Εἶναι κἄτι τι τὸ ἀσύλληπτον, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ ὅλους μας, αὐτὸ τὸ ὁποῖον γίνεται ἀπόψε καὶ δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι θὰ ψηφίσω ὁλοψύχως τὸ νομοσχέδιον αὐτό, συγχαίρων τὸ κ. Ὑπουργόν, διότι εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§96Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ κυρίως νὰ ἐξάρω τὴν σημασίαν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, διότι πιστεύω ὅτι ἡ ἀρχή του, ὑπερακοντίζει καὶ τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἔθεσε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι πράγματι τὸ νομοσχέδιον αὐτό, περιέχει τὸν σπόρον μιᾶς διατάξεως μεγάλου κοινωνικοῦ περιεχομένου, τῆς παροχῆς δηλαδὴ ἰσότητος ἀναδείξεως εἰς τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων καὶ ἰδίως τῶν ἐργατῶν καὶ ἐν τούτῳ εἶναι μεγάλη ἡ κοινωνική του σημασία. Τὸ ὅτι ἡ διάταξις εἶναι κοινωνικῆς καὶ ὄχι τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀποστολῆς, δικαιολογεῖ καὶ τὸ ὅτι ἀποβλέπει πρὸς ὑποστήριξιν σπουδαστῶν τῆς Ἀνωτάτης Παιδείας, διότι ἀποσκοπεῖ εἰς τὸ νὰ παράσχῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τελειώσουν Ἀνωτάτας Σχολὰς ἐδῶ καὶ εἰς τὴν ἀλλοδαπήν, παιδιὰ ἐργάται, ἤδη ἐνδεχομένως, τὰ ὁποῖα προέρχονται πάντως, ἀπὸ οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι ζοῦν τὴν ζωὴν τοῦ ἐργοστασίου. Ἡ προτίμησις ὡρισμένων Σχολῶν ἀποτελεῖ κἄποιον συνδυασμὸν τοῦ κοινωνικοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου πρὸς τὰς ὑπαρχούσας πρακτικὰς ἀνάγκας. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, ἀκριβῶς δι’ αὐτὸν τὸν λόγον νὰ προσθέσῃ τὰς Πανεπιστημιακὰς Σχολὰς τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν, διότι κατ’ ἐξοχὴν καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην, ἡ Φυσικὴ εἶναι ἡ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία κάμνει ἅλματα. Ἐξ ἄλλου, ὑπάρχει τόση ζήτησις, ἐκείνων ποὺ τὴν γνωρίζουν, ὥστε νὰ μὴ δύνανται τὰ Γυμνάσια νὰ εὕρουν καθηγητὰς τῶν Φυσικῶν διὰ νὰ ἐπανδρωθοῦν. Ἔρχομαι, ἤδη, εἰς τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Μπακόπουλος, δηλαδὴ τῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν. Βεβαιότατα πρέπει νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ Μέσαι Πρακτικαὶ Σχολαί. Τὸ Ι.Κ.Υ., τῆς ἱδρύσεως τοῦ ὁποίου πράγματι τὴν ἀξίαν ἐξάρσεως πρωτοβουλίαν, εἶχεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, διὰ μιᾶς παλαιοτέρας ἀποφάσεώς του, τῆς ὁποίας τὴν πρωτοβουλίαν εἶχον ἐγώ, ὅταν ἤμην μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος, ἀπεφάσισεν τὴν ἐνίσχυσιν καὶ τῶν ἀριστευόντων μαθητῶν τῶν Μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν. Εἰς τὰ ἀνωτέρω πρέπει νὰ προστεθῇ ὅτι αἱ δαπάναι εἰς τὴ Ἀνωτάτην Παιδείαν εἶναι μεγαλύτεραι καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ ἀνάγκη τῆς ἐνισχύσεως δι’ ὑποτροφιῶν μεγαλυτέρα. Ἐπὶ πλέον, ὡς ἐλέχθη, ἀποτελεῖ ἐπιθυμίαν τῶν ἐργατῶν, τῶν ἐργαζομένων γενικώτερον, νὰ φθάσουν τὰ παιδιὰ των ὄχι μόνον μέχρι τῆς Μέσης Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ μέχρι τῆς ἡγέτιδος τάξεως, καὶ ἑπομένως νὰ σπουδάσουν εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω ὀρθὴν καὶ τὴν διάταξιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, τῆς κατ’ ἀρχὴν εὐνοίας πρὸς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς, διὰ τῆς χορηγήσεως ὑποτροφιῶν εἰς τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων, τὰ ὁποῖα θὰ σπουδάζουν εἰς τὰς Ἀνωτάτας Σχολάς. Πέραν τῶν ἄνω, θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν ἄλλην παρατήρησιν. Πράγματι, ἡ ἐπιτυχία τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ι.Κ.Υ., θὰ ἐδικαιολόγει μίαν ἀναθεώρησιν τῆς σκέψεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, μὲ τὸ νὰ γίνῃ δεκτὴ ὑπ’ αὐτοῦ ἡ ἀνάθεσις τῆς χορηγήσεως καὶ τῶν ἐργατικῶν ὑποτροφιῶν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ἱδρύματος, ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι προβλέπονται διὰ τὰς ὑποτροφίας τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὸ Ι.Κ.Υ., ἔχει ἀποκτήσει ἀξιόλογον πεῖραν. Τέλος, θὰ ἤθελον νὰ συνταχθῶ μὲ τὴν γνώμην τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, καθὼς καὶ τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, ὅτι πράγματι πρέπει ἀκόμη περισσότερον νὰ ἐνισχυθῇ τὸ Ἵδρυμα Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν. Θὰ ἤθελον νὰ δώσω, ὅμως τὴν πληροφορίαν ὅτι ἀπὸ τότε ποὺ ἱδρύθη μέχρι σήμερον ὁ Προϋπολογισμός του ἔχει ὑπερδεκαπλασιασθῆ. Κατὰ συνέπειαν ἔχουν σημειωθῆ θετικὰ βήματα, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τὰ βήματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἀκολουθήσουν, πρέπει νὰ εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερα. Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἀφοῦ παρατηρήσω ὅτι ἡ συζήτησις ἔδωκε μίαν ἀφορμὴν γενικωτέρας ἐξάρσεως, καὶ ἐν τούτῳ δὲν ὑπῆρξε ματαία, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ πιστεύω καὶ εὔχομαι νὰ ἀποτελέσῃ τοῦτο ἀπαρχὴν εὐρυτέρας κοινωνικῆς πολιτικῆς, συνοδευομένης μὲ τὴν πνευματικὴν ἀνάπτυξιν τῶν παιδιῶν τῶν ἐργαζομένων, τόσον τῶν ἐργατῶν ὅσον καὶ τῶν ἀγροτῶν, (Χειροκροτήματα).

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πατσιαντᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§98Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ Κυβέρνησις καταθέτῃ ἕνα νομοσχέδιον καὶ προβάλλονται ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις, διὰ νὰ καταστῇ τοῦτο καλύτερον, διατυπώνεται ἡ ἄποψις, ὅτι ἀντιδροῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Αὐτὸ γίνεται, νομίζω, καὶ σήμερον καὶ ἐδόθη ἡ ἐντύπωσις ἀπὸ ὡρισμένους συναδέλφους, ὅτι ἡ παράταξίς μας λυπεῖται, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔφερε ἕνα νομοσχέδιον προοδευτικὸν καὶ ὅτι ἐκάμαμε, ὅ,τι ἠμπορούσαμεν, νὰ τὸ ματαιώσῃ. Εἶναι λάθος αὐτό, λάθος τρομερόν. Ἡμεῖς δὲν ἠμποροῦμεν, νὰ μὴ ἐκφράσωμεν τὴν γνώμην μας διὰ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐκφράζομεν τὴν γνώμην, ὅτι ἡ σκέψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο ἀρίστη καὶ ἀξίζει κάθε ἔπαινον ὡς σκέψις. Παρουσιάζει, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον, ὡρισμένας ἀτελείας, ποὺ μὲ καλὴν πίστιν θέλομεν νὰ συμβάλλωμεν νὰ διορθωθοῦν. Εἶναι φυσικὸν νὰ προκύψουν αἱ ἀτέλειαι αὐταί, διότι οἱ σύμβουλοι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι καὶ ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, εἶναι ὑπάλληλοι δημόσιοι καὶ ἔχουν ἐλαχίστην πεῖραν τῆς πραγματικότητος, ἐλαχίστην πεῖραν περὶ τοῦ τὶ συμβαίνει εἰς τὸ καπνομάγαζο, εἰς τὸ ἐργοστάσιον, εἰς τοὺς τόπους τῆς δουλειᾶς. Καὶ ἐὰν ἔχουν περάσει ἀπὸ τοὺς τόπους αὐτοὺς τῆς δουλειᾶς, θὰ πέρασαν ὡς Διευθυνταὶ Ὑπουργείων, ὡς ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας κ.λ.π. νὰ τὰ βλέπουν ὅλα ρόδινα καὶ ὡραῖα. Ἡ διάθεσίς μας, διὰ νὰ βοηθήσωμεν τὸν κ. Ὑπουργόν, ξεκινάει ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἴδῃ μίαν προκοπὴν ἡ ἐργατικὴ τάξις. Καὶ τὸ ζήτημα εἶναι: Ἠμποροῦσαν νὰ μὴ παρουσιασθοῦν αἱ ἀτέλειαι αὐταί; Ἠμποροῦσαν. Ἀλλὰ τὸ δυστύχημα διὰ τὸν τόπον μας εἶναι ὅτι ἀπὸ δέκα χρόνια τώρα δὲν ὑπάρχει ἐργατικὴ ἡγεσία, ἡ ὁποία νὰ στέκεται εἰς τὸ ὕψος ποὺ τῆς ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον της, νὰ ὑπερασπίζῃ τὰ συμφέροντα τῆς ἐργατικῆς τάξεως.

§99Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μὴ γενικεύωμεν τὴν συζήτησιν, κύριε συνάδελφε. Τὸ θέμα δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὴν ἐργατικὴν ἡγεσίαν.

§100Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Ἐὰν ὑπῆρχε ἐργατικὴ ἡγεσία ἀξία, θὰ βοηθοῦσε τὸν κ. Ὑπουργόν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τῷ ὄντι πολὺ ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις κατηρτισμένων τεχνικῶς ἐργατῶν. Ἡ βιομηχανία ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἡ προοπτικὴ ἀναπτύξεώς της, κατὰ τὰς δηλώσεις τοὐλάχιστον τῆς Κυβερνήσεως, κάνει πλέον ἀναγκαίαν τὴν ὕπαρξιν τοιούτου τεχνικοῦ προσωπικοῦ. Τὸ τεχνικὸν ὅμως, αὐτὸ προσωπικὸν ἔχει δυσκολίας νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν κατάκτησιν ἑνὸς τοιούτου διπλώματος. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ βοηθήσῃ τὴν ἀνάδειξιν τῶν ἱκανῶν παιδιῶν τῶν ἐργαζομένων, τοῦτο δὲν τὸ ἐπιτυγχάνει. Διότι, ὅταν λέγωμεν τέκνα τῶν ἐργαζομένων, τί ἐννοοῦμεν; Ἐννοοῦμεν τὰ παιδιὰ τοῦ ἐργάτου, ποὺ παίρνει 45 δρχ. τὴν ἡμέρα ἢ τὰ παιδιὰ.......

§101Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐκείνων ποὺ ἀνήκουν εἰς τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα.

§102Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Ὁ ἐργάτης μὲ τὰς 42 καὶ τὰς 45 δραχμὰς εἶναι ἐργάτης. Ὑπάρχει εἰς τὸ ἴδιον ἐργοστάσιον καὶ ὁ πρακτικὸς μηχανικὸς ποὺ εἶναι καὶ ἐκεῖνος ἐργάτης καὶ ποὺ παίρνει 6 χιλιάδας δραχμὰς τὸν μῆνα. Ἐργάται εἶναι καὶ οἱ δύο, εἰς τὸν ἴδιο τόπο δουλειᾶς. Ὁ ἐργάτης τῶν 42 δραχμῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τέτοιαν σκέψιν, νὰ πάῃ τὸ παιδί του εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Ὁ ἐργάτης τῶν 6 χιλ. δραχμῶν, ἠμπορεῖ νὰ τὸ σκεφθῇ. Θέλω νὰ καταλήξω εἰς τὸ ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν τὴν διαλογὴν ἀπὸ τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν.

§103Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Καὶ διατὶ ἐμποδίζεται αὐτός; Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, θὰ σταλῇ μία ἐγκύκλιος εἰς τὰ Γυμνάσια καὶ τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα. Οἱ γονεῖς θὰ γνωρίζουν ὅτι τὰ παιδιά τους τὰ ἄξια ποὺ θὰ ἔχουν καλοὺς βαθμοὺς θὰ ἠμποροῦν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον. Δὲν παίρνω τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν, διότι ὑπάρχει τὸ στάδιον τῶν ἐξετάσεων καὶ ἐὰν ἴδωμεν ὅτι ἐπιτυγχάνουν καὶ εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολήν, τότε νὰ τοὺς δώσωμεν τὴν ἐπιχορήγησιν.

§104Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Σᾶς λέγω ὅτι δὲν ἀποφασίζει ὁ ἐργάτης αὐτὸς νὰ σκεφθῇ τοῦτο.

§105Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γνωρίζει ὅτι θὰ εἶναι δωρεὰν ἡ φοίτησις.

§106Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Σεῖς θὰ τὸ πάρετε ἐφ’ ὅσον εἰσαχθῇ εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολήν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει νομίζω ὅτι τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ τροποποιηθῇ καὶ ἡ διαλογὴ νὰ γίνεται εἰς τὴν Μέσην Ἐκπαίδευσιν. Περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὰ μελετήσωμεν. Τὸ νομοσχέδιον παίρνει χρήματα ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν Ἀσφαλίσεως Ἀνεργίας. Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς ἔχει ἐκπληρώσει τὸν σκοπόν του καὶ ἔχει τὸ ἀναγκαῖον ἀπόθεμα διὰ νὰ κάμῃ τὴν δουλειὰ αὐτήν; Σήμερον ἕνας ἐργάτης παίρνει 100 ἡμερομίσθια ἀνεργίας καὶ τίποτε ἄλλο, πέραν αὐτοῦ. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα χαρακτηριστικὸ παράδειγμα. Μία ἐργάτρια εἶχε ὅλες τὶς προϋποθέσεις καὶ ἀπετάνθη εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεργίας. Τῆς ἔλειπαν 4 μῆνες διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ 18 χρόνια καὶ τὸ ἀποτέλεσμα ἦταν νὰ μὴ πάρῃ τίποτε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς σχετικὴν ἐρώτησίν μου, ἀπήντησε σύμφωνα μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ νόμου. Ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι πολὺ γενικώτερον. Σήμερον εἰς πολλὰς ἐπιχειρήσεις δουλεύουν ἐργάτριες — 15, 16 καὶ 17 ἐτῶν. Δὲν τὰς παίρνει, λοιπόν, τὸ περιθώριον, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τοῦτο. Ἔχομεν τὰ παιδιὰ τὰ στρατευόμενα, ποὺ οἱ γονεῖς των δὲν ἔχουν κανένα πόρον ζωῆς. Ἀλλὰ πέραν αὐτῶν ὑπάρχει ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν ἀνάμιξιν. Καὶ ἐρωτῶ, ποῖοι εἶναι ἁρμόδιοι διὰ τὰ πράγματα αὐτά; Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ σᾶς λέγω, ὅτι διὰ τὰς ἐπαρχίας ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία εἶναι ἀνύπαρκτος. Ὑπαρκτὴ εἶναι μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ διὰ τοὺς ἡγέτας τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Ὁ ἐν λόγῳ Ὀργανισμὸς διατὶ δὲν παίζει τὸν ρόλον αὐτόν; Πρὸ δύο περίπου μηνῶν καὶ ἐδῶ ἀκόμη εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, ἐμοιράσθησαν, εἰς ὅλους τοὺς βουλευτάς, παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, εἰσιτήρια διὰ τὸ θέατρον. Ἐσκέφθη κανεὶς νὰ εἴπῃ, τί θέλουν αὐτὰ τὰ εἰσιτήρια διὰ τοὺς βουλευτάς;

§107ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν πήραμε.

§108Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτό, κύριε συνάδελφε, διὰ πρώτην φορὰν τὸ πληροφοροῦμαι. Πάντως, εἶσθε κατὰ τῆς ψυχαγωγίας τῶν ἐργαζομένων;

§109Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ψυχαγωγίας τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ τῆς πραγματικῆς ψυχαγωγίας, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχει καμμία ψυχαγωγία εἰς τὴν ἐπαρχίαν; Ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει, τὴν ψυχαγωγίαν καὶ ἀνάπτυξιν τῶν ἐργαζομένων.

§110Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ λέγετε πράγματα ποὺ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις, κανεὶς βουλευτὴς δὲν ἐπῆρε εἰσιτήρια ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν.

§111Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος ἐν μέρει ἔχει δίκαιον, ἐστάλησαν εἰσιτήρια, μόνον εἰς τοὺς βουλευτὰς Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς.

§112Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, διὰ τὸ νομοσχέδιον. Ὑπάρχουν, ὅμως, ὡρισμέναι ἀτέλειαι καὶ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ δεχθῇ νὰ διορθωθοῦν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τοὺς σκοπούς του.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον.

§114Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπόψε πρέπει νὰ δηλώσω ὅτι πράγματι αἱ προθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας εἶναι νὰ ἐνισχύσῃ νὰ σπουδάσουν τὰ τέκνα τῶν ἐργαζομένων. Ἡ διαφορά μας εἶναι τὸ πῶς θὰ κατορθώσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὰς τὰς σκέψεις του. Καὶ θὰ πρέπει νὰ προσέξῃ ὁ κ. Ὑπουργός, αὐτὸ δὲν τὸ λέγω ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν, ἀλλὰ ἀπὸ ἐνδιαφέρον, ὁ Ὀργανισμὸς Ἀπασχολήσεως καὶ Ἀνεργίας νὰ μὴ στερηθῇ τῶν κεφαλαίων, νομίζω, ὅτι τὰ κεφάλαια θὰ πρέπει νὰ δοθοῦν ἀπὸ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, διὰ νὰ ὑπάρχουν οἱ ἀπαιτούμενοι πόροι ὥστε νὰ δώσωμεν περισσοτέραν προσοχὴν εἰς τὴν Ἐπαγγελματικὴν Ἐκπαίδευσιν. Τὸ πρόβλημα, ἰδιαίτερα, τῶν ἀποφοίτων Γυμνασίων, ὅπου καὶ τὸ Γραφεῖον Εὑρέσεως Ἐργασίας γνωρίζει, ὅτι πλεῖστοι ἀπόφοιτοι τῶν Γυμνασίων κάμνουν ὅ,τι δήποτε ἐργασίαν, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν ἐργάζονται ἀκόμη καὶ εἰς ἀνθρακωρυχεῖα. Αὐταὶ εἶναι αἱ σκέψεις, αἱ ὁποῖαι μᾶς κάμνουν νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτὴν ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία πρέπει νὰ διαθέσῃ τὰ κεφάλαια διὰ τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐκπαίδευσιν τῶν τέκνων τῶν ἐργαζομένων καὶ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸν πραγματικόν της δρόμον καὶ προορισμόν της καὶ νὰ μὴ διαθέτῃ τὰ χρήματα διὰ τὴν ἐξαγορὰν ἐργατικῶν συνειδήσεων. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ δεχθῇ αὐτὸ καὶ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων θὰ μορφωθοῦν καὶ θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν τὰς σχολὰς τοῦ ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ. Αὐτὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς νὰ ψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κιτσίκης, ἔχει τὸν λόγον.

§116Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ εἴπω δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διὰ νὰ διαψεύσω μίαν πεποίθησιν, ὅτι ἐπειδὴ διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὑποστηρίζεται ἡ εἰσαγωγὴ τῶν παιδιῶν τῶν ἐργαζομένων κατὰ προτίμησιν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Μετσόβειον Πολυτεχνεῖον, ὅτι αὐτὸ θὰ μὲ εὕρισκε σύμφωνον. Ἀντιθέτως, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον. Τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων, κύριοι συνάδελφοι, δὲν δύνανται νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ Πολυτεχνείου. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, θὰ σᾶς εἴπω διατὶ δὲν δύνανται νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ Πολυτεχνείου. Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἐὰν θέλῃ τὸ Κράτος, ἐὰν πρέπει πραγματικῶς νὰ δώσῃ τὴν προτίμησίν του εἰς τὴν δημιουργίαν διπλωματούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν καὶ ὄχι εἰς τὴν δημιουργίαν μιᾶς τάξεως ἐπιστημόνων, προερχομένων ἀπὸ μέσων καὶ κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν. Σήμερον ἔχομεν 5.500 διπλωματούχους μηχανικοὺς Ἀνωτάτων Σχολῶν, ὡς ἐξάγεται ἀπὸ τὸ Τεχνικὸν Ἐπιμελητήριον, ὅπου εἶναι ἐγγεγραμμένοι. Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν πρέπει νὰ εἶναι τετραπλάσιοι τῶν διπλωματούχων Ἀνωτάτων Σχολῶν καὶ οἱ ἀπόφοιτοι τῶν κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν πρέπει νὰ εἶναι δεκαπλάσιοι τῶν ἀποφοίτων Ἀνωτάτων Σχολῶν. Ἑπομένως, θὰ ἔπρεπε εἰς τοὺς 5.500 ἀποφοίτους Ἀνωτάτων Σχολῶν νὰ ἔχωμεν 22.000 ἀποφοίτους μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν καὶ 55.000 ἀποφοίτους κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν, ἐὰν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἔχωμεν σήμερον μίαν συγκρότησιν ἑνὸς τεχνικοῦ κόσμου, καταλλήλου νὰ ἀποδώσῃ καὶ νὰ προαγάγῃ τὴν ἀνασυγκρότησιν τῆς Χώρας. Ζήτημα εἶναι, ἐὰν σήμερον ἔχωμεν 1.000 ἀποφοίτους τῶν μέσων Τεχνικῶν Σχολῶν, οἱ δὲ ἀπόφοιτοι τῶν κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν, εἶναι ἀγνώστου ἀριθμοῦ, πάντως, ὄχι ἀρκετὰ μεγάλου. Ἄλλωστε, οἱ ἀπόφοιτοι τῶν κατωτέρων Τεχνικῶν Σχολῶν, εἶναι προελεύσεως ποικιλοτάτης, εἶναι ζήτημα, ἐὰν δύνανται αὐτοὶ νὰ θεωρηθοῦν ὅτι ἀποτελοῦν ἕνα συγκρότημα χρήσιμον ὅπως εἶναι σήμερον. Ὅλη ἡ προσοχὴ τοῦ Κράτους θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μέσης καὶ ἀνωτέρας τεχνικῆς ἐκπαιδεύσεως. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἰσαχθῇ ἡ τεχνικὴ μόρφωσις ἤδη ἀπὸ τὸ Δημοτικὸν σχολεῖον. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ μόρφωσις ἡ πολυτεχνική, ἡ ὁποία ἔχει εἰσαχθῆ εἰς πολλὰς χώρας καὶ ἡ ὁποία ἔχει ἀποδώσει ἄριστα ἀποτελέσματα. Ἰδιαιτέρως δὲ τὸ λέγω αὐτὸ διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν γνώσεις γεωργικαὶ καὶ τεχνικαί, ἀφορῶσαι τὴν γεωργίαν, καὶ προωρισμέναι νὰ δημιουργοῦν παιδιά, τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦν κατόπιν νὰ ἀποδώσουν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς γεωργίας. Τὸ θέμα, ὅμως, αὐτό, εἶναι τεράστιον. Μὲ τὸ θέμα αὐτὸ τῆς Παιδείας θὰ ἔπρεπε κάποτε ἡ Βουλὴ νὰ ἀσχοληθῇ, τὸ ὁποῖον πραγματικῶς, εἶναι ἀνυπολογίστου σημασίας διὰ τὴν προαγωγὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Εἰς τὸ θέμα τῆς Παιδείας δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω σήμερον ἐν λεπτομερείᾳ. Θέλω νὰ τονίσω, ὅμως, ὅτι οὐδόλως μὲ συγκινεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι λαμβάνεται πρόνοια διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν παιδιῶν τῶν ἐργαζομένων εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, κατὰ προτίμησιν κατὰ 50% καὶ εἰς δύο ἄλλας Ἀνωτάτας Σχολάς, ἢ ὅπως ἐπρότεινεν, κἄποιος συνάδελφος, καὶ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Φυσικῶν Ἐπιστημῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Ἀντιθέτως, θὰ μὲ συνεκίνει ἐὰν ἐλαμβάνετο πρόνοια διὰ τὴν τόνωσιν τῆς μέσης τεχνικῆς Παιδείας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ λεχθῇ ὅτι εὑρίσκεται ὑπὸ διωγμόν. Ὑπάρχουν ἕνα σωρὸ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν καὶ τὰ ὁποῖα περιέργως, ἀσφαλῶς περιέργως, διότι δὲν ὑπάρχει παρὰ μόνον ἡ ἄγνοια τῆς σημασίας τῆς μέσης Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως, τὰ ὁποῖα καὶ αὐτὴν ἡ ὁποία ὑπάρχει τὴν κατέπνιξαν. Ἔχω, ὅμως, νὰ σᾶς εἴπω ἓν ἄλλο. Σᾶς εἶπον ὅτι δὲν θὰ φθάσουν ποτὲ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων μέχρι τοῦ Πολυτεχνείου καὶ τῶν ἄλλων Ἀνωτάτων Σχολῶν.

§117Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ πληροφορία τὴν ὁποίαν δίδετε, ὅτι δὲν θὰ φθάσουν τὰ παιδιὰ εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον, δὲν εἶναι ἀκριβής, διότι ἐζήτησα στοιχεῖα καὶ ὀνόματα ἀπὸ τὸ Πολυτεχνεῖον.

§118Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Ἐγὼ ἤμην καθηγητὴς καὶ δέκα χρόνια Πρύτανις καὶ τὰ περισσότερα χρόνια ἐξεταστής. Δὲν φθάνουν τὰ παιδιὰ αὐτά, διότι οἱ εἰσαγόμενοι εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον εἶναι προϊόντα φροντιστηρίων, δὲν εἶναι προϊόντα Γυμνασίων. Τὰ Γυμνάσια δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταρτίσουν παιδιά, τὰ ὁποῖα νὰ μποῦν εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον. Τὰ φροντιστήρια εἶναι δαπανηρότατα. Κατὰ ποῖον τρόπον θέλετε αὐτὰ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων νὰ ὑποβληθοῦν εἰς αὐτὰς τὰς δαπάνας; Διὰ νὰ καταστοῦν ἱκανοὶ νὰ ἐπιτύχουν καὶ νὰ εἰσαχθοῦν, πρέπει νὰ πάρουν τὸ 75% τῆς ἀνωτέρας βαθμολογίας. Αὐτὸ τὸ 75% εἶναι ἕνας ὅρος πολὺ δυσκόλως ἐπιτυγχανόμενος, μὲ τὴν αὐστηρότητα, ἡ ὁποία κρατεῖ εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἱδρύματα. Τὸ ἠξεύρω αὐτό. Μὴ ἀμφισβητῆτε γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἔζησα. Καὶ τὰ ἔχω ζήσει, σᾶς διαβεβαιῶ, διαμαρτυρόμενος δι’ αὐτὴν τὴν αὐστηρότητα, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ νομίζῃ κανεὶς ὅτι εἶχον τὴν δύναμιν νὰ παρεμποδίσω τὴν πράγματι ἀδικαιολόγητον αὐτὴν αὐστηρότητα, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὰ Ἀνώτατα Ἱδρύματα. Ἐγὼ σᾶς λέγω τοῦτο τὸ γεγονός, ὅτι τὸ μὲν 75% εἶναι ἕνας ἀριθμὸς ὑπερβολικός, τὸ δὲ ὅτι αὐτὰ τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα μπαίνουν, δὲν ἔρχονται ἀπὸ τὰ Γυμνάσια, ἀλλὰ ἀπὸ φροντιστήρια δαπανηρότατα. Πῶς, λοιπόν, εἶναι δυνατόν, τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων, νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ σημείου, ὥστε νὰ τὰ περιλαμβάνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας καὶ νὰ ἠμπορέσουν νὰ συνεχίσουν τὰς σπουδάς των, δίδοντας εἰς αὐτὰ τὰ παιδιὰ τὰς 1.200 δραχμὰς κατὰ μῆνα;

§119Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τὸ 75% τῆς βαθμολογίας τὸ ὑπεβίβασεν εἰς τὸ 60% καὶ τὸ ἀπεδέχθη ὁ κ. Ὑπουργός.

§120Ν. ΚΙΤΣΙΚΗΣ. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία πρόοδος. Σᾶς λέγω, ἔχουν ἀποκλεισθῆ ἀριστεῖς ἀπὸ τὸ Πολυτεχνεῖον, οἱ ὁποῖοι ἐκ τῶν ὑστέρων ἀπεδείχθησαν ἀριστεῖς καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, καὶ νὰ πᾶνε νὰ σπουδάσουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀκριβῶς διότι ὑπάρχει μία αὐστηρότης καὶ μία κακὴ διάρθρωσις τῶν ἐξετάσεων, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν φέρει εἰς τὴν ἐπιφάνειαν τοὺς πραγματικῶς ἀριστεῖς. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχει ἓν πρόβλημα τεράστιον, μὲ τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπασχολήσω τὸ πρόβλημα τῶν εἰσαγωγικῶν ἐξετάσεων τῶν Ἀνωτάτων Ἐκπαιδευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἰδίως τοῦ Πολυτεχνείου. Εἶναι ἓν πρόβλημα μὲ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλή. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸ θέμα μας. Κατὰ πρῶτον λόγον, εὑρίσκω τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὅτι δὲν ἐξυπηρετεῖ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν, διὰ τὴν ὁποίαν εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, ὅτι πρέπει νὰ ὑποστηριχθοῦν τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων. Κατὰ δεύτερον λόγον, τὸ εὑρίσκω ὅτι δὲν συντελεῖ εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον μᾶς εἶπε, εἰς τὸ νὰ ἐνισχυθῇ κατὰ κάποιον τρόπον ἡ δημιουργία τεχνικῶν ἐπιστημόνων. Μᾶς εἶπεν ὅτι δίδει καθημερινῶς ἀδείας διὰ τὴν ἐργασίαν τῶν ἀλλοδαπῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Καὶ ἠξεύρετε ὅτι ἦλθεν ὑπ’ ὄψει τῆς Βουλῆς ἓν νομοσχέδιον περὶ τοῦ τεχνικοῦ ἐπιδόματος καὶ ἔχουν ὑποβάλει τὰς παραιτήσεις των οἱ μηχανικοί, διότι πράγματι ἀμείβονται γλίσχρα. Ὅλα αὑτὰ συμβαίνουν ὅταν ὑπάρχῃ σπάνις μηχανικῶν. Εἰς αὐτὸ ἔχει δίκαιον καὶ νομίζω ὅτι ἡ προστασία αὐτὴ θὰ βοηθήσῃ κατὰ κάποιον τρόπον τὴν δημιουργίαν τεχνικῶν ἐπιστημόνων. Σᾶς λέγω, ὅμως, τοῦτο, ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ σπάνις εἰς τὴν ἀνωτάτην ἐκπαίδευσιν, ὑπάρχει ἀπόλυτος ἔλλειψις μηχανικῶν, προερχομένη ἀπὸ τὴν μέσην καὶ κατωτάτην τεχνικὴν ἐκπαίδευσιν, ἔλλειψις ἡ ὁποία πραγματικῶς ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀνεσυγκροτήθη. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι μέση καὶ κατωτάτη Τεχνικὴ Ἐκπαίδευσις δὲν ὑπάρχει. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον δὲν μὲ ἱκανοποιεῖ, διότι θίγει ἓν ἐλάχιστον σημεῖον τοῦ τεραστίου αὐτοῦ προβλήματος τῆς Παιδείας, μὲ τὸ ὁποῖον κἄποτε ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἀπασχοληθῇ καὶ νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον θὰ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δημιουργεῖ ἐντυπώσεις, ἀλλὰ δὲν θεραπεύει ἀνάγκας οὔτε κοινωνικάς, οὔτε ἀνάγκας διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἐπιστημονικοῦ ὑλικοῦ διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν. (Χειροκροτήματα).

§121Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς τελευταίας φράσεως τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι τὸ νομοσχέδιον δημιουργεῖ ἐντυπώσεις, ἐὰν ἀπέβλεπον εἰς ἐντυπώσεις καὶ εἰς δημαγωγίαν, θὰ ἐπήγαινα πρὸς τὴν Μ. Ἐκπαίδευσιν, ὅπου, μὲ τὰ ἴδια χρήματα, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπεχορηγεῖτο εὐρύτερος κύκλος σπουδαστῶν. Συνεπῶς δὲν εἶναι ἐντυπώσεις, ἀλλὰ ἡ ἀνάγκη νὰ ἔχωμεν ἐπιστήμονας.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινός, ἔχει τὸν λόγον.

§123Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον, ὅτι ἤξιζε, νὰ γενικευθῇ καὶ νὰ διευρυνθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ἦτο παρήγορον φαινόμενον, ὅτι ἡ Βουλή, διὰ τὸ ἁπλοῦν νομοσχέδιον τῶν πέντε ἄρθρων, ἠσχολήθη καθ’ ὅλην τὴν σημερινὴν συνεδρίασιν καὶ ἔλαβον τὸν λόγον καὶ πολιτικοὶ Ἀρχηγοὶ καὶ ἐπίλεκτα μέλη τῆς παρούσης Βουλῆς. Διότι, μέχρι σήμερον, σχεδὸν ἠσχολήθημεν μὲ φορολογικὰ νομοσχέδια, μὲ νομοσχέδια φύσεως ὑπηρεσιακῆς, μὲ ἔγκρισιν δαπανῶν ἢ ἐπικύρωσιν παλαιῶν ἀποφάσεων Ὑπουργικῶν Συμβουλίων καὶ ἐκτὸς ἐλαχίστων φωτεινῶν ἐξαιρέσεων, τὴν μονοτονίαν, δύναμαι νὰ εἴπω, καὶ τὴν ἀνίαν των μέχρι σήμερον συζητήσεων τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας τῆς Βουλῆς, ἔρχεται νὰ διακόψῃ τὸ φωτεινὸν καὶ εὐγενὲς αὐτὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀσχολεῖται, πράγματι, μὲ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἡ ὁποία μαζὶ μὲ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν ἀποτελοῦν τὸ βάθρον καὶ τὸ θεμέλιον τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Κατ’ ἀρχήν, εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργός, τὸ νομοσχέδιον ἐνεκρίθη παμψηφεί, καὶ ὁμοφώνως, ἄνευ οὐδεμιᾶς συζητήσεως καὶ ἦτο ἑπόμενον. Καὶ θὰ ἔλεγε κανείς, ὅτι τὸ ἴδιον θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐντονώτερον, ὅπως ἠσχολήθημεν καὶ ἠσχολήθη, ἴσως, καὶ ὁ τύπος εὐρύτερον. Εἶναι ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ τύχῃ πανδήμου ἐγκρίσεως τῆς κοινῆς γνώμης. Δεδομένου ὅτι ἀποτελεῖ τὴν βάσιν μιᾶς περαιτέρω ἐπεκτάσεως τῆς προστασίας ὑπὲρ τῶν ἐργαζομένων, θὰ ἔλεγον δὲ ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ψηφισθῇ αὐτὴν τὴν ἑσπέραν. Ἀσφαλῶς, ἐὰν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος κ. Τζαννετάκης, ἐπρότεινε, νὰ ἀποσυρθῇ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, δὲν εἶχε τὴν ἔννοιαν τῆς ματαιώσεως τῆς συζητήσεως, ἀλλὰ μᾶλλον ἤθελε νὰ προτείνῃ τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι τεχνικώτερον καὶ καλύτερον θὰ ἀπέδιδον τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπόν. Δὲν θὰ ἤθελε κανείς, ἀπὸ οὐδεμίαν πτέρυγα, νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διότι θὰ πρέπει νὰ προφθάσωμεν, ἐὰν θὰ εἶναι δυνατόν, 150 σπουδασταὶ τοῦ τρέχοντος ἐκπαιδευτικοῦ ἔτους, νὰ τύχουν τῆς προστασίας τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἀκόμη ἐλπίζομεν ὅτι καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας θὰ εἶχε τὴν δυνατότητα καὶ τὸν τρόπον, νὰ φέρῃ ἐγκαίρως καὶ συντόμως νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ μεριμνᾷ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τῶν σπουδαζόντων παιδιῶν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἔχει ἀνάγκην εἰδικῆς προστασίας. Τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἀτυχῶς, δὲν ἔφερε νομοθετικὴν ἐργασίαν, παρὰ μόνον ἓν νομοσχέδιον «περὶ αὐξήσεως τῶν ἐκπαιδευτικῶν τελῶν». Καὶ ἐνῷ ηὐξήθησαν τὰ ἐκπαιδευτικὰ τέλη, δὲν εἶναι εἰς θέσιν τὸ Κράτος, νὰ αὐξήσῃ τὰς παροχὰς πρὸς τὴν Παιδείαν, ἰδίως τὴν Μέσην Παιδείαν, δι’ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν καθηγητῶν, δι’ ἀνοικοδομήσεως καταλλήλων σχολικῶν οἰκημάτων κ.λ.π. Σήμερον, ἔρχεται ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον δὲν ζητᾷ τίποτε ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ δίδει ἀπὸ τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἔχει ὁ Ὀργανισμὸς Ἀπασχολήσεως καὶ τὰ ὁποῖα δίδουν οἱ ἐργάται. Αὐτό, ὅμως, θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον, νὰ συνέβαινε καὶ δι’ ἄλλας παρομοίας περιπτώσεις. Δι’ αὐτὸ ἰσχυρίζομαι, ὅτι θὰ πρέπει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ὁμοθύμως, νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ τὴν Βουλήν. Εἰδικῶς, ὡς πρὸς τὰς κατ’ ἰδίαν διατάξεις, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ ποσοστὸν βαθμολογίας θὰ ἔπρεπε νὰ μειωθῇ.

§124Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ 75% ἐγένετο 60%.

§125Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Χαίρω, διὰ τὴν μείωσιν αὐτήν. Ἐπίσης ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος, παρ’ ὅλον τὸν ἀπόλυτον σεβασμόν, τὸν ὁποῖον ἔχω πρὸς τὰς γνώμας του, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, νὰ ἔχω ἀντίρρησιν, ὡς πρὸς τὸ θέμα ἐπεκτάσεως τῆς προστασίας διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν ἄλλων ἀνωτέρων ἱδρυμάτων καὶ σχολῶν, πλὴν τῶν τεχνικῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Πρὸς Θεοῦ. Δὲν πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ, διότι διευκολύνομεν καὶ τὴν δημιουργίαν καὶ ἄλλων πολλῶν δικηγόρων καὶ ἰατρῶν, καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν ἐργατικὴν τάξιν, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε περισσότερον νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν Χώραν ἀνθρώπους μορφωμένους, οὐχὶ θεωρητικούς, ἀλλὰ τεχνικούς. Νὰ παύσωμεν, νὰ φέρωμεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν τεχνικοὺς καὶ νὰ καταβάλλωμεν μεγάλας ἀντιμισθίας, ἐνῷ ἡ Χώρα μας προοδεύει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἰδικούς μας τεχνικούς, βγαλμένους ἀπὸ τοὺς κόλπους τῆς ἐργατικῆς τάξεως. Διότι ἐὰν ἐπιχορηγήσωμεν ἄλλας σχολάς, ὡς τὴν Νομικήν, τὴν Θεολογίαν κ.λ.π., ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου δὲν θὰ ἐκπληρωθῇ.

§126Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἐάν, φερ’ εἰπεῖν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας εὕρη σήμερον σπουδάζοντας εἰς τὴν Ἰατρικήν, τὴν Νομικὴν ἢ τὴν Θεολογίαν, τέκνα ἐργατῶν, πρέπει νὰ τοὺς ἐγκαταλείψῃ;

§127Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι, νὰ προωθήσῃ τοὺς ἐργατόπαιδας εἰς τὴν κατάρτισίν των εἰς τὰς τεχνικὰς σχολὰς καὶ ὄχι εἰς τὰς θεωρητικάς. Ἄλλως τε τίποτε δὲν τὸν ἐμποδίζει νὰ προοδεύσουν ἐργατόπαιδες καὶ εἰς τὰς θεωρητικὰς σχολὰς καί, ἐὰν δὲν συμπεριληφθοῦν εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ.

§128Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον λέγει «περὶ χορηγήσεως σπουδαστῶν, τέκνων ἐργαζομένων». Ἐὰν εἶναι ἓν παιδὶ ἐργαζόμενον τὸ ἴδιον, δὲν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα;

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἶμαι σύμφωνος. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§130Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἀπὸ πάσης πλευρᾶς διεπιστώθη, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δημιουργεῖ προϋποθέσεις εὐχαρίστους καὶ ἱκανοποιητικὰς διὰ τὴν ἐργατικὴν καὶ ὑπαλληλικὴν τάξιν. Διότι, κυρίως, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει ὡς σκοπὸν τὴν προστασίαν τῶν παιδιῶν τῶν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων, δηλαδὴ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι εἰς τὴν δύναμιν τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων.

§131Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Διατὶ νὰ μὴ γίνῃ καὶ τῶν ἀγροτῶν;

§132Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Διότι δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν διάταξιν εἰς ὅλας τὰς κατηγορίας τῶν ἐργαζομένων τῆς Χώρας.

§133Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἐζήτησα, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία μου, εἶναι ἀκριβῶς διὰ νὰ προστατεύωνται καὶ οἱ ἀγρόται. Διότι, τὰ περισσότερα παιδιά, τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς παντοπωλεῖα καὶ ἀλλοῦ καὶ παρακολουθοῦν νυκτερινὰς σχολάς, εἶναι ἀγροτόπαιδα.

§134Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, νὰ βάλωμεν, ὅτι προστατεύωνται, ὄχι μόνον τὰ τέκνα τῶν ἐργαζομένων, ἀλλὰ καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἐργατόπαιδες, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α.

§135Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἤκουσε τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ διεπίστωσεν, ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀναχωρεῖ ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν, ὅτι εἰς τὸ νομοθέτημα αὐτὸ περιλαμβάνονται καὶ τὰ παιδιὰ ἀπὸ κάθε ἀγροτικὴν γωνίαν. Ἐπίσης, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐμείωσε τὴν ἐπιχορήγησιν διὰ τοὺς σπουδαστὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ 5.000 ποὺ δίδει τὸ Ἵδρυμα τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν εἰς 4.000 δραχμὰς καὶ τοῦτο διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἀποστολὴν περισσοτέρων σπουδαστῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἐκρίθη, ὅτι εἶναι ἀρκετὸν δι’ ἕκαστον σπουδαστὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§136Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ Ἵδρυμα τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν δίδει 5.500 δραχμὰς τὸν μῆνα δι’ ἕκαστον σπουδαστὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Συμβαίνει, ὅμως, ὅτι οἱ σπουδασταὶ αὐτοί, ἐνίοτε νὰ λαμβάνουν ἐνίσχυσιν καὶ ἀπὸ τὴν οἰκογένειάν των. Τὰ τέκνα τῶν ἐργατῶν, διατὶ νὰ παίρνουν 4.000 δραχμάς, ποὺ δὲν ἔχουν ἄλλον πόρον;

§137Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι τὸ μέτρον τοῦτο ἐλήφθη διὰ νὰ εὐρύνωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν σπουδαστῶν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ τῶν 4.000, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀρκετόν. Τὸ ποσὸν τῶν 5.500 δραχ., τὸ ὁποῖον χορηγεῖ ὁ Ὀργανισμὸς Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν, νομίζω, εἶναι ὑπερβολικόν.

§138Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἔχει ὁρισθῆ ἀπὸ τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν τὸ ποσὸν τῶν 5.500 δραχμῶν νὰ ὁρίσωμεν καὶ ἐδῶ τὸ ἴδιον ποσόν.

§139Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ποσὸν αὐτὸ χορηγεῖται εἰς ἕκαστον σπουδαστὴν ἀνεξαρτήτως πρὸς τὸ Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον σπουδάζει; Διότι ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ συντηρήσεως σπουδαστοῦ εἰς τὰ διάφορα Κράτη.

§140Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπιμένετε, τότε νὰ ἀφήσωμεν τὸ ποσὸν τῶν Κρατικῶν ὑποτροφιῶν.

§141Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω μετὰ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον καὶ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§142Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δικαίωμα τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι, νὰ ἀπορρίψῃ οἱανδήποτε γνώμην, ἀλλὰ πρέπει, νὰ τὴν ἀκούσῃ. Ἔχω, νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὴν περίπτωσιν τῶν Ἐργατικῶν Κέντρων ἀποκόπτει, λόγῳ ἐλλείψεως ὀργανικῆς συνθέσεως εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, μεγάλα τμήματα ἐργατῶν. Κατὰ ποίαν λογικὴν ἡ Χαλκιδική, ἡ ὁποία δὲν ἔχει Ἐργατικὸν Κέντρον, καὶ ἡ ὁποία ἔχει σωρείαν ἐργατῶν ἐργαζομένων, εἰς τὰ ἐκεῖ ὀρυχεῖα, κατὰ ποίαν λογικὴν αὐτοὶ οἱ ἐργάται δὲν θὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ κύκλου τῶν εὐεργετουμένων προσώπων; Δεύτερον, ἡ περίπτωσις τῆς χορηγήσεως τῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα ἐμνημόνευσεν ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν προέρχονται καὶ δὲν ὑπάγονται εἰς εἰδικὴν κατηγορίαν ἀσφαλίσεως, δηλαδή, ὅπως ἔχομεν τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ κινδύνου τῆς ἀνεργίας, τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀνικανότητος, δὲν ἔχομεν τὴν ἀσφάλισιν διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἑπομένως, ὅταν ὑπάρχῃ ἓν ὡρισμένον χρηματικὸν ποσόν, διὰ νὰ προωθήσωμεν καὶ νὰ προστατεύσωμεν μίαν ὡρισμένην κατηγορίαν ἐργαζομένων, δὲν ἔχομεν δικαίωμα αὐτὴν τὴν κατηγορίαν τῶν ἐργαζομένων, νὰ τὴν περιορίσωμεν. Εἰς τὴν ἔννοιαν ἐργαζόμενος, θὰ πρέπει, νὰ περιληφθῇ πᾶν πρόσωπον ἐργαζόμενον ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ. Εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἐργαζομένων ὑπόκεινται ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι τῆς Χώρας, οἱ ὁπωσδήποτε ἐργαζόμενοι καὶ οἱ παρέχοντες ἐξηρτημένην ἐργασίαν, διότι καὶ ὁ ἐργάτης τοῦ τρακτὲρ προσφέρει ἐξηρτημένην ἐργασίαν. Κατὰ ποίαν λογικήν, ἐφ’ ὅσον καὶ αὐτὸς προσφέρει ἐργασίαν, ἀλλὰ δὲν ἀνήκει εἰς κανένα Ἐργατικὸν Κέντρον, δὲν θὰ δύναται, νὰ τύχῃ τῶν εὐεργετημάτων τοῦ νομοσχεδίου. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, διότι ἐνῷ ὑπάρχει ἓν τεράστιον ρεῦμα ἀστυφιλίας, ὀφείλεται εἰς τὴν διαφορετικὴν μεταχείρισιν τῶν ἐργαζομένων, μεταξύ, τῆς ὑπαίθρου χώρας καὶ τῶν ἀστικῶν κέντρων. Δι’ αὐτὸ ζητῶ τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, δηλαδή, ἡ ἔννοια τοῦ ἐργαζομένου, νὰ διευρυνθῇ καὶ νὰ περιλάβῃ ὅλα τὰ πρόσωπα. Αὐτὴ εἶναι, κατ’ ἐμέ, ἡ ὀρθὴ ἔννοια. Ὁ κ. Ὑπουργός, δικαίωμά του εἶναι, νὰ τὴν ἀπορρίψῃ, ἀλλά, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ ἔννοια τοῦ ἐργαζομένου περιλαμβάνει καὶ αὐτὸν τὸν ἐργαζόμενον εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν.

§143Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπαινῶ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ τὸ ὅτι γίνεται διάκρισις, μεταξύ, τῶν περιοχῶν τῆς Χώρας ἐκεῖ, ὅπου ὑπάρχει Ἐργατικὸν Κέντρον καὶ ὅπου δὲν ὑπάρχει αὐτὸ εἶναι μειονέκτημα. Ὅπως εἶπεν καὶ ὁ κ. Δημητράτος, εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Καστοριᾶς, ἔχομεν πολλούς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι ὡργανωμένοι εἰς Ἐργατικὰ Κέντρα καὶ προσφέρουν ἐξηρτημένην ἐργασίαν ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ. Φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει, νὰ καθορισθῇ, γενικώτερον, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ ἐργατικὴν οἰκογένειαν ἢ εἶναι οἱ ἴδιοι ἐργάται, θὰ πρέπει, νὰ τύχουν τῶν αὐτῶν εὐεργετημάτων.

§144Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Θεωρητικῶς τὰ πράγματα ἔχουν ὡς ἐτέθησαν ἀπὸ τὸν κ. Δημητράτον. Ἀλλὰ τεχνικῶς δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ δεκτὸν τοῦτο, διότι δὲν εἶναι προϋπολογισμός, ὁ ὁποῖος κάμνει αὐτὰς τὰς ἐπιχορηγήσεις. Αἱ ἐπιχορηγήσεις αὐταὶ εἶναι ἀπὸ εἰδικὸν νόμον καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ σᾶς τὸν ἀναγνώσω. Ὁ νόμος τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀνεργίας, ὁρίζει, ὅτι «δαπάναι .... (ἀναγινώσκει....». Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐδῶ εἶναι ἀπὸ τὴν ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν, ἡ ὁποία εἶναι 2% ἔναντι 1% τῆς ἐργατικῆς εἰσφορᾶς. Ἡ σκέψις εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἄρθρον 2 τοῦ νόμου «διὰ τὴν ἐξαίρεσιν.... (ἀναγινώσκει)....». Ἐὰν αἱ ἐπιχορηγήσεις ἐδίδοντο ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμόν, θὰ εἴχατε ἀπολύτως δίκαιον καὶ ἔτσι θὰ ἔπρεπε, νὰ γίνῃ. Τώρα, ὅσον ἀφορᾶ, τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα δύναμαι, νὰ περιλάβω εἰς τὸν νόμον τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν, διότι δὲν ἠμπορῶ, νὰ εἴπω τίποτε ἄλλο, δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω ἑκάστην πόλιν. Ὅλα τὰ ἔχομεν σκεφθῆ, τί νὰ κάμωμεν; νὰ εἴπωμεν ἀπὸ κάθε πόλιν;

§145Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Δὲν ἐννοῶ αὐτό.

§146Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον, τὸ βάζω, διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ κάθε πόλις. Ἐκεῖ, ὅπου δὲν ὑπάρχει Ἐργατικὸν Κέντρον, νὰ φτιάξητε.

§147Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ ἐργαζομένων, ἡ ἔννοια τοῦ ἐργαζομένου εἶναι εὐρυτάτη. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ στερήσωμεν καὶ ἀπόδειξις, ὅτι, εἶναι εὐρυτάτη, χιλιάδες παιδιά, τὰ ὁποῖα ἔρχονται πρὸς τὸ κέντρον, δὲν πληρώνουν ἀσφάλισιν καὶ ἓν μεγάλο ποσοστὸν γυρίζει πίσω. Δὲν εἶναι κατὰ συνέπειαν αὐτὸ τὸ σημεῖον ἐπὶ τοῦ ὁποίου διαφωνοῦμεν.

§148Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὸ τὸ ἐδέχθην.

§149Α. ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ. Ὅταν ἐκάμαμεν τὸν Ὀργανισμὸν Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, εἴχομεν ὑπ’ ὄψει μας, ὅτι κάποτε θὰ ὁλοκληροῦτο ὁ Ὀργανισμὸς καὶ θὰ προχωροῦσε ἡ ἀσφάλισις καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν σᾶς λέγω τοῦτο. Κατὰ ποίαν λογικὴν ἓν τμῆμα τῆς Χώρας, αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται εἰς τὴν ὕπαιθρον, ὁ ἐργάτης, ὁ ὁποῖος δουλεύει εἰς τὸ τρακτέρ, ὁ ἐργάτης ὁ ὁποῖος σκάβει, δὲν θὰ συμπεριληφθῇ καὶ αὐτός, ὅταν δὲν πληρώσῃ αὐτὰ τὰ χρήματα, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐργαζομένου. Ἐὰν εἶναι τὸ παιδί του εἰς τὸ σχολεῖον καὶ σπουδάζει καὶ ἔλθῃ πρῶτον, ἐὰν αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἐργατικῆς οἰκογενείας, ἡμεῖς θὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι ἐξαιρεῖται, ἐπειδὴ δὲν ἐπεξετάθη τὸ Κέντρον ἐκεῖ, ἐπειδὴ δὲν ἔφθασε ἡ ἀσφάλισις ἐκεῖ, ἂν καὶ εἶσαι μέλος τῆς ἐργατικῆς οἰκογενείας, στερεῖσαι τὸ δικαίωμα αὐτό; Αὐτό, εἶπον, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι θὰ πρέπει τὴν ἔννοιαν τοῦ ἐργαζομένου, νὰ τὴν διευρύνωμεν καί, ἂς τὸ ἀφήσωμεν εἰς τὴν διοικητικὴν ἐξουσίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§150Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐὰν οἱ πάντες ἐπιζητοῦν τοῦτο, δὲν θὰ εἶχον τὴν δυνατότητα, νὰ φέρω τὸ νομοσχέδιον αὐτό.

§151Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον ποία εἶναι ἡ ἔννοια τοῦ ἀπόρου ἐργαζομένου;

§152Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ζητῶ κριτήρια ἀπορίας.

§153Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Βάσει ποίων κριτηρίων, θὰ προσδιορίζωνται αὐταὶ αἱ 2 ἰδιότητες τοῦ ἐργαζομένου;

§154Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχει τὸ τεκμήριον τοῦ ἐργαζομένου. Κάθε ἐργαζόμενος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ προσὸν τῆς πνευματικῆς ἱκανότητος δικαιοῦται τῆς ἐπιχορηγήσεως.

§155Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητική, ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι ἂν δὲν διορθώσωμεν τὴν διατύπωσιν, θὰ παρεξηγηθῶμεν. Δι’ αὐτό, θὰ ἐπρότεινον, ἀντὶ νὰ λέγωμεν «ἀπόρων ἐργαζομένων», νὰ λέγωμεν «ἐργαζομένων», προσδιοριζομένου, μάλιστα, ὀλίγον τοῦ ὅρου, διότι θὰ πρέπει νὰ ἐργάζωνται ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐξηρτημένης ἐργασίας. Θὰ παρεκάλουν, νὰ γίνῃ ἡ διόρθωσις.

§156Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖ ὅπου ἔχομεν τὰ Ἐργατικὰ Κέντρα νὰ βάλωμεν «ἢ τὰς πρωτευούσας Νομῶν», ὅπου δὲν ὑπάρχουν Ἐργατικὰ Κέντρα.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ρουμάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§158Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα τὸν λόγον, ὄχι διὰ νὰ κωλυσιεργήσω ὅσον ἀφορᾷ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ τοὐναντίον διὰ νὰ ἐκφράσω τὸν ἐνθουσιασμόν μου καὶ τὴν χαράν μου δι’ αὐτό. Πράγματι, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐξυψώνει τὴν ἔννοιαν τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς Δημοκρατίας. Εἶναι δὲ ἄξιοι συγχαρητηρίων θερμῶν, τόσον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἡ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ ὁ ἀξιότιμος καὶ φίλτατος Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας κ. Μπουρνιᾶς, διὰ τὴν ὡραίαν ἔμπνευσιν τὴν ὁποίαν εἶχον, νὰ ἐνθυμηθοῦν τὴν Ἑλληνικὴν φτωχολογιά. Ὁ ἐργάτης ἀποτελεῖ πολύτιμον στοιχεῖον καὶ εἶναι μαζὶ μὲ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην τὸ ἅλας τῆς σοφῆς καὶ ἡρωϊκῆς Ἑλληνικῆς γῆς μας. Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον πιθανὸν νὰ ὑπάρχουν ἐλλείψεις καὶ παραλείψεις. Ὅμως, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτάς. Θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ὑπῆρχεν ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης νὰ ἐπεκταθῇ ἡ πρόνοια τούτου καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν μοχθούντων Ἑλλήνων ἀγροτῶν. Ὅμως ἐφ’ ὅσον τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, δὲν θὰ σκεφθῶ οὔτε πρὸς στιγμὴν νὰ ἀντιδράσω διὰ τὴν ψήφισίν του. Αἰσθάνομαι, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, τὴν ἀνάγκην νὰ τονίσω τὴν βαθεῖαν ἱκανοποίησίν μου καὶ τὸν ἐνθουσιασμόν μου διὰ τὴν ἐκδήλωσιν ταύτην τὴν τόσον πλουσίαν καὶ χαρακτηριστικὴν ἀγάπης καὶ στοργῆς πρὸς τὸν μοχθοῦντα πτωχὸν Ἑλληνικὸν Λαόν μας. Οἱ ἀξιότιμοι κ.κ. Παπανδρέου καὶ Κανελλόπουλος, εὗρον ἀπόψε, ὄντως, συγκινητικοὺς καὶ ὑψηλοὺς τόνους, διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ θερμότης τῶν ἐκφράσεών των κατέδειξεν ἄλλην μίαν φορὰν τὸ ἔντονον καὶ πλούσιον φιλοσοφικὸν περιεχόμενον αὐτῶν ὡς ἐπιστημόνων καὶ ὡς πολιτικῶν ἡγετῶν, συγχρόνως δὲ τὸν ἀληθῆ αὐτῶν πόνον πρὸς τὸν λαόν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀπόψε ἔζησα μίαν ἀπὸ τὰς σπανιωτέρας στιγμὰς τῆς ἑξαετοῦς κοινοβουλευτικῆς ζωῆς μου.

§159Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Σοῦ εὔχομαι νὰ τὰ ἑκατοστήσῃς.

§160Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις ἐν χορῷ καὶ μὲ πλήρη κατανόησιν, ἐπικροτοῦν καὶ ἐπιδοκιμάζουν ἀπὸ καρδίας τὴν στοργικὴν αὐτὴν ἔκφρασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Πῶς νὰ μὴ χαιρετίσωμεν, λοιπόν, καὶ ἡμεῖς μὲ χαρὰν τὴν λαμπρὰν αὐτὴν ὁμοφωνίαν; Μόνον ἡ ἀγάπη δημιουργεῖ καταστάσεις γονίμους καὶ ἀποδοτικάς. Καὶ ὁ Κοινοβουλευτισμὸς δὲν ἔχει ὡς οὐσιῶδες στήριγμά του παρὰ τὸ πνεῦμα τῆς ἀγάπης, τὸ ὁποῖον ὁμολογουμένως ἀπόψε ἔλαμψε. Ἐπομένως, φίλτατε κ. Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἡ ἔκκλησίς σας νὰ τερματίσωμεν γοργῶς τὴν συζήτησιν, φρονῶ ὅτι δὲν εἶχε τὴν θέσιν της. Ὁλόκληρος ἡ συζήτησις, μὲ τὰς ποικίλας παρατηρήσεις τῶν ἀξιοτίμων κ. συναδέλφων, ἀπεδείχθη λίαν ὠφέλιμος καὶ γόνιμος. Εἴμεθα τὴν ὥραν ταύτην ὀλίγοι ἐν τῇ αἰθούσῃ. Ναί· ἀλλ’ ἐκλεκτοί. Καὶ ἡμεῖς θὰ τὸ ψηφίσωμεν. Εἶναι ὑψίστης ἐθνικῆς, κοινωνικῆς, πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς σημασίας ἡ στοργικὴ αὐτὴ στροφὴ τῆς Πολιτείας πρὸς τοὺς ἔρημους αὐτοὺς κόσμους τῆς Ἑλληνικῆς ἐργατιᾶς. Ὅλα προέρχονται ἀπὸ τὸν λαόν. Καὶ διὰ τοῦτο ἡ προσπάθεια αὕτη ἀνακαλύψεως ἀξιῶν, ταλέντων, τὰ ὁποῖα κρύπτονται εἰς τὰ σπλάγχνα του, εἶναι ὄντως ἀξία ἐξάρσεως καὶ ἐπαίνων θερμῶν. Ἔχομεν ἀνάγκην δημιουργίας φωτεινῶν στρατιῶν ἐπιστημόνων, καλλιεργημένων πνευματικῶν καὶ ψυχικῶν τύπων. Δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ ὠφέλιμον νὰ ἀποβλέπωμεν μόνον πρὸς τὸν οἰκονομικὸν ἄνθρωπον. Χρέος ἱερὸν ὅλων ἡμῶν εἶναι νὰ ἀποβλέψωμεν εἰς τὴν ἀνάδειξιν πνευματικῶν ἀνωτέρων ἀνθρώπων, ἀξίων ἐπιστημόνων, Ἑλλήνων καὶ Χριστιανῶν. Ἡμεῖς οἱ ἀριστοκράται τοῦ πνεύματος καὶ τῆς πολιτικῆς, οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Λαοῦ καὶ τοῦ Ἔθνους, πρέπει νὰ στρεφώμεθα πάντοτε πρὸς τὰς μυστικὰς πηγὰς ταλέντων, πρὸς τὰ κεκρυμμένα χρυσωρυχεῖα καὶ ἀδαμαντορυχεῖα τῶν ταλέντων τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ μας. Αὐτὰ πρέπει νὰ βοηθῶμεν, νὰ κατανικοῦν τὰς ἀντιξοότητας καὶ τὰ ἐμπόδια τῆς πενίας μὲ κάθε τρόπον καὶ μέσον. Ἰδοὺ ἔργον εὐλογημένον καὶ ἱερώτατον. Τοῦτο ἀποτελεῖ νίκην τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ἀγάπης. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διὰ τῆς ἐνισχύσεως καὶ ἀναδείξεως αὐτῶν τῶν νέων λαϊκῶν ἀξιῶν, θὰ τονώσωμεν καὶ τὴν Κοινωνίαν καὶ τὸ Κράτος, ἀλλὰ καὶ τὴ Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν μας. Ἦτο ἀνάγκη, φίλοι, κύριοι βουλευταί, νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ 1957, διὰ νὰ χαιρετήσωμεν αὐτὴν τὴν ἐκδήλωσιν τῆς Πολιτείας πρὸς τὸν λαόν; Εἶναι ἀναμφιβόλως οὐσιώδης παράλειψις ὅλων τῶν προηγουμένων καὶ μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων. Ἰδοὺ δὲ διατὶ ἀξίζει κάθε ἔπαινος πρὸς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν φίλτατον κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἐνεργοῦμεν συστηματικῶς ὑπὲρ τῆς ἀνυψώσεως τοῦ λαοῦ. Δὲν ἀφήνομεν οὕτω τὸν ἐργατικὸν πτωχὸν βιοπαλαίοντα κόσμον μας εἰς τὰ γαμψὰ νύχια τῆς φτώχειας καὶ εἰς τὰ δίκτυα τῶν πάσης φύσεως ἐκμεταλλευτῶν τῆς δυστυχίας του καὶ τῶν ποικίλων προπαγανδιστῶν. Ἀνασύρομεν τὸν λαὸν ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἀμαθείας. Οὕτως ἐνεργοῦντες, ὅλοι ἡμεῖς, Κυβέρνησις καὶ Βουλή, βοηθοῦμεν εἰς τὴν δημιουργίαν καλυτέρων Ἑλλήνων καὶ Χριστιανῶν. Αὐτὸ τὸ χάδι τῆς στοργῆς, αὐτὴ ἡ μητρική, πατρικὴ καὶ ἀδελφικὴ συμπαράστασις τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτείας εἰς τοὺς νέους αὐτοὺς Ἕλληνας, θὰ τοὺς κάμῃ ἀναμφιβόλως νὰ γίνουν καλύτερα καὶ ἀποδοτικώτερα στοιχεῖα διὰ τὴν Κοινωνίαν, τὴν Πολιτείαν καὶ τὸ Ἔθνος. Καί, βεβαίως, θὰ γίνουν πολὺ καλύτεροι καὶ ἀπὸ ἡμᾶς ὅλους, διότι θὰ ζήσουν κοντὰ εἰς τὴν ζεστασιὰ τῆς ἀγάπης, μακρὰν τῶν περιφρονητικῶν ἐκδηλώσεων, εἰς ἃς ἔζησαν οἱ πρὸ αὐτῶν. Δημιουργοῦμεν ὄντως ψυχικὰ φρούρια, Λαϊκῶν ἀξιῶν. Ἐνεργοῦμεν καὶ ὡς ὑγειονόμοι πράγματι καὶ βοηθοῦμεν εἰς τὴν δημιουργίαν ἠθικῶν τύπων, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ οὐσιωδῶν οἰκονομικῶν μονάδων, ἱκανῶν νὰ συνεισφέρουν εἰς τὴν γενικὴν τῆς Χώρας ἐπὶ τὰ βελτίω ἐξέλιξιν. Θὰ παραδώσωμεν εἰς τὴν Πολιτείαν στρατιὰν καλλιεργημένων ἀνωτέρων πνευματικῶν τύπων. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ἀγαπητὴν Λακωνίαν, δὲν ἔχομεν, ἀτυχῶς, βιομηχανίαν, καὶ ἑπομένως οἱ ἐργάται Λάκωνες, οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον τοῦ Νομοῦ, δὲν εἶναι τόσον πολλοί. Ὅμως, ὡς πληρεξούσιος τοῦ Ἔθνους, δὲν θὰ σταθῶ κατὰ τρόπον στενὸν καὶ μεμψίμοιρον ἔναντι τοῦ νομοσχεδίου. Εὔχομαι γοργὰ νὰ ἐξευρεθῇ τρόπος ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μας τῆς ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου παρεχομένης προστασίας. Προτοῦ, ὅμως, τερματίσω τὸν λόγον μου, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἐκφράσω, χωρὶς νὰ παρεξηγηθῶ ὡς στενῶς κομματικῶς ἐργαζόμενος, τὴν ὑπερηφάνειάν μου καὶ τὴν χαράν μου, διότι ἀνήκω εἰς τὴν Ε.Ρ.Ε. Ἡ Ε.Ρ.Ε. εἶναι ἓν νέον κόμμα, μὲ νέον ἀρχηγόν, καὶ νέας ἀρχάς. Καὶ φρονῶ ὅτι ἀξίζει πᾶς ἔπαινος καὶ συγχαρητήρια ἀπὸ καρδίας πρὸς τὸν ἐκ τῶν πτωχῶν λαϊκῶν τάξεων προερχόμενον κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, διὰ τὴν ὡραίαν αὐτὴν ἀρχὴν τῆς προσπαθείας ἀνυψώσεως τῶν λαϊκῶν τάξεων. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἄλλου ὁμιλητοῦ, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον πρῶτον.

§162ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2 τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ὑπουργός.

§164Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 2 δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Τζαννετάκη, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Ἐπιτροπὴ ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν, ὡς τὴν ἀνέγνωσεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§167Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκτὸς αὐτοῦ, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, περιέλαβε καὶ τὸ Πολυτεχνεῖον Θεσσαλονίκης.

§168Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μάλιστα, κύριε συνάδελφε, αὐτὸ ἐγένετο δεκτὸν ὡς τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἐπίσης εἰς τὸ ἄρθρον 2 ἀντικαθίσταται ἡ λέξις «ἑβδομήκοντα» διὰ τῆς λέξεως «ἑξήκοντα»).

§169Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ Πολυτεχνεῖον εἰσέλθουν, φερ’ εἰπεῖν, ἐν ὅλῳ πέντε καὶ ἀπὸ τοὺς 5 αὐτοὺς οἱ 4 ἢ οἱ 2 δὲν ἔχουν τὴν ἐπίδοσιν τί θὰ γίνῃ;

§170Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἀφήσατε, κύριε συνάδελφε, τὴν διατύπωσιν, διὰ νὰ πάρωμεν τοὺς καλούς. Ἡ παράγραφος 5, κύριοι βουλευταί, τροποποιεῖται ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....».

§171Χ. ΖΗΣΙΑΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὑπάρχουν πρωτεύουσαι μικραί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν Ἐργατικὰ Κέντρα, ὡς ἐπὶ παραδείγματι, εἰς τὴν Χαλκιδικήν, ὅπου ὑπάρχουν χιλιάδες ἐργαζόμενοι εἰς τὰ μεταλλεῖα καὶ δὲν ὑπάρχει Ἐργατικὸν Κέντρον. Φρονῶ, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα, διὰ τοὺς Νομοὺς ἔνθα δὲν ὑπάρχουν Ἐργατικὰ Κέντρα, νὰ ἐπιλέγωνται δύο ὑπότροφοι.

§172Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε συνάδελφε, καὶ δέχομαι τὴν θέσπισιν, ὅπως λαμβάνωνται δύο παιδιὰ ἀπὸ ἕκαστον Νομὸν ποὺ δὲν ἔχει Ἐργατικὸν Κέντρον. Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 4 τὸ τροποποιῶ ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον ὡς ἑξῆς: «.... (ἀναγινώσκει)....». Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ ἐπιλογὴ θὰ εἶναι αὐτόματος καὶ δὲν θὰ δύναται νὰ κατευθυνθῇ.

§173Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω, ἐὰν μίαν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμεν ὁ κ. Χαβίνης, τὴν ἀποδέχεσθε.

§174Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ τὴν ἀκούσω.

§175Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. «.... (Ἀναγινώσκει)....».

§176Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νὰ τὴν περιλάβητε εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὰς λέξεις «ἢ αὐτῶν τῶν ἰδίων».

§177Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὴν ἀποδέχομαι. Ἐπίσης ἔχω ἄλλην μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας μειοῦνται τὰ ἀσφάλιστρα εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἀποδεκτή.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ συζήτησιν καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη.

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν τέκνων ἐργαζομένων». (Εἰς τὸ ἄρθρον 2 προσετέθη παράγραφος 3, ἔχουσα ὡς κατωτέρω, μεταβαλλομένης τῆς ἀριθμήσεως τῶν ὑπολοίπων παραγράφων). 3. Δύναται ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας δι’ ᾐτιολογημένης ἀποφάσεώς του νὰ ἐπεκτείνῃ τὴν ὑπὸ τοῦ παρόντος ὁριζομένην ἐπιχορήγησιν καὶ διὰ τέκνα ἐργαζομένων σπουδαστὰς ἄλλων Ἀνωτάτων Σχολῶν, πλὴν τῶν ἐν παραγρ. 1 ὁριζομένων, μεταβάλλων ἀναλόγως, τὰ ποσοστὰ τῆς προηγουμένης παραγράφου. Τὸ ἄρθρον 4 ἀντικατεστάθη οὕτω: Προκειμένου περὶ τῶν ἐπιχορηγουμένων σπουδαστῶν, ἐν τῇ ἡμεδαπῇ, τὰ ἀπαιτούμενα διὰ τὴν παροχὴν τῆς ὑπὸ τοῦ παρόντος προβλεπομένης ἐπιχορηγήσεως δικαιολογητικά, τὸ κατὰ μῆνα καὶ κατὰ περίπτωσιν ποσὸν τῆς ἐπιχορηγήσεως, τὰ κριτήρια, αἱ προϋποθέσεις, ἡ σειρὰ προτεραιότητος καὶ ὁ τρόπος προσδιορισμοῦ ταύτης, προτιμωμένων κατὰ Σχολὴν ἐν πάσῃ περιπτώσει τῶν ὑποψηφίων, οἵτινες ἔχουσι τὸν μεγαλύτερον βαθμὸν ἐπιτυχίας, ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη λεπτομέρεια, διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ παρόντος ρυθμίζονται διὰ Β. Διατάγματος προκαλουμένου ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας. Προστίθεται ἄρθρον 6, ἔχον οὕτω: Ι. Προκειμένου περὶ μαθητῶν τῶν Κέντρων Ἐπαγγελματικῆς μορφώσεως ἐργαζομένων τοῦ Ν. Δ. 2656) 53 τὸ ποσόν, ἐφ’ οὗ ὑπολογίζονται αἱ ἀσφαλιστικαὶ εἰσφοραὶ κατὰ τὸν χρόνον τῆς μαθητείας των ὁρίζεται εἰς τὸ 1) 10 τοῦ τεκμαρτοῦ ἡμερομισθίου τῆς μισθολογικῆς κλάσεως εἰς ἣν ἀνήκει τὸ ὑπὸ τῶν οἰκείων Συλλογικῶν Συμβάσεων ἑκάστοτε προβλεπόμενον ἡμερομίσθιον ἀνειδικεύτου ἐργάτου ἢ ἐργατρίας, βαρύνει δὲ ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἐργοδότην. Τὰ προσόντα τῶν ἐκπαιδευομένων ὡς καὶ ἡ διάρκεια φοιτήσεως εἰς τὰ Κέντρα Ἐπαγγελματικῆς Μορφώσεως Ἐργαζομένων, καθορίζονται δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ἐκδιδομένων μετὰ γνώμην τοῦ Συμβουλίου Τεχνικῆς Ἐκπαιδεύσεως Μαθητευομένων. ΙΙ. Προκειμένου περὶ μαθητῶν φοιτώντων εἰς ἀνεγνωρισμένας τεχνικὰς σχολὰς πρὸς ἐκμάθησιν τέχνης καὶ ἀπασχολουμένους εἰς ἐργοστάσια, ἐργαστήρια κ.λ.π., δύναται δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, δημοσιευομένων διὰ τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, νὰ περιορίζηται ἡ παρὰ τῷ Ι.Κ.Α. ἢ ἑτέρους Ἀσφαλιστικοὺς Ὀργανισμοὺς ἀσφάλισίς των μόνον διὰ τὴν ἀσθένειαν καὶ τὸ ἐργατικὸν ἀτύχημα, καθοριζομένης ἅμα καὶ τῆς διὰ τὴν ἀσφάλισιν ταύτην, ἀσφαλιστικῆς εἰσφορᾶς, βαρυνούσης ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἐργοδότην, ὡς καὶ νὰ ἐξαιροῦνται τὰ ὡς ἄνω πρόσωπα ἐκ τῆς τυχὸν ἀσφαλίσεώς των εἰς ἑτέρους ἐπικουρικοὺς ἢ προνοίας ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς δι’ ἄλλους ἀσφαλιζομένους κινδύνους, πλὴν τῶν ἀνωτέρω. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 καὶ εἰς τὸν 5ον στίχον, τῆς πρώτης παραγρ. καὶ μετὰ τὴν λέξιν «Πολυτεχνείου» προστίθενται αἱ λέξεις «καὶ τοῦ Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης». Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον 2 καὶ εἰς τὸν 8ον στίχον, τῆς αὐτῆς παραγρ. 1, ἡ λέξις «ἑβδομήκοντα» ἀντικαθίσταται διὰ τῆς λέξεως «ἑξήκοντα». Ἡ παράγρ. 4 τοῦ δευτέρου ἄρθρου ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «4. Ἡ ἐπιχορήγησις αὕτη παρέχεται ἐπὶ δέκα (10) μῆνας κατ’ ἔτος καὶ δὲν δύναται νὰ εἶναι κατὰ μῆνα μεγαλυτέρα τῆς ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος Κρατικῶν Ὑποτροφιῶν ἑκάστοτε παρεχομένης εἰς ὑποτρόφους ὁμογενεῖς σπουδαστὰς Ἀνωτάτων Σχολῶν». Εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ εἰς τὸν 3ον καὶ 4ον στίχον τῆς πρώτης παραγρ. αἱ λέξεις καὶ οἱ ἀριθμοὶ «ὀκτὼ (8) ἐτησίως καὶ δέκα ἓξ (16)» ἀντικαθίστανται διὰ τῶν λέξεων καὶ ἀριθμῶν «δώδεκα (12) ἐτησίως καὶ εἰκοσιτέσσαρας (24)». Ἡ ἐπιψήφισις τοῦ συνόλου ἀναβάλλεται. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέματα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)