1957.02.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 46η

ΤΕΤΑΡΤΗ 13 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Κ. ΜΑΡΗΣ. Χθὲς κατέθεσα μίαν ἐπιστολήν, ἡ ὁποία ἐδημοσιεύθη μὲ ἐσφαλμένην σελιδοποίησιν ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ ταυτοχρόνως καὶ μὲ ἀνορθογραφίας. Θὰ παρεκάλουν νὰ διορθωθῇ διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ὅτι καὶ τὸ χειρόγραφόν μου εἶχε τυχὸν αὐτὰς τὰς ἀνορθογραφίας.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§5Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε συνάδελφε.

§7Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ πολλῶν μηνῶν, νομίζω 6–8 μηνῶν, εἶχον καταθέσει μίαν ἐπερώτησιν διὰ παραλήψεις τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τῶν Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων τοῦ ἀγῶνος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Ἡ ἐπερώτησίς μου ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅλως παραδόξως ἔλαβον μίαν ἔγγραφον ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν προσυπογράφει ὁ συμπαθέστατος κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, κύριε Πρόεδρε, πρῶτον, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὅτι τὸν ἀγνοεῖ. Διότι, ὡς γνωστόν, κατὰ τὸν Κανονισμόν, μόνον ἐπὶ ἐρωτήσεως δύναται νὰ δοθῇ ἔγγραφος ἀπάντησις. Αἱ ἐρωτήσεις ἀναπτύσσονται καὶ συζητοῦνται. Ἀλλά, καὶ δεύτερον, καὶ τὸ σοβαρώτερον, κατ’ ἐμέ, ἀποδεικνύει τὴν ἀδιαφορίαν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι τῶν ἀξίων ἐκείνων Ἑλλήνων, εἰς τὰς θυσίας καὶ τοὺς ἀγῶνας τῶν ὁποίων ὀφείλεται ἡ ὕπαρξις τοῦ σημερινοῦ Κράτους καὶ χάρις εἰς αὐτῶν τὰς θυσίας καὶ τοὺς ἀγῶνας εὑρίσκεσθε καὶ ὑμεῖς εἰς τὴν θέσιν αὐτήν, κύριε Ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Εἶναι περιττὸν νὰ δηλώσω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ οὐδαμῶς ὑπ’ ὄψει παρ’ ἐμοῦ, ἐπιστρέφεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ Προεδρεῖον, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ γίνῃ σύστασις ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργούς, νὰ μελετοῦν τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ πρὸ παντὸς νὰ ἐπιλαμβάνωνται μὲ μεγαλυτέραν σοβαρότητα τῶν θεμάτων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἔχουν τόσον μεγάλην καὶ ἰδιάζουσαν σημασίαν διὰ τὸ Ἔθνος ὁλόκληρον.

§8Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Παρὰ τὴν ἔκφρασιν συμπαθείας καὶ ἀγάπης πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὑφυπουργοῦ, ἡ ὁποία διελύθη μὲ τὴν κατὰ τρόπον εἰσαγγελικὸν κατηγορίαν ἐμοῦ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, θὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς ἀπάντησιν: Πρῶτον, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς διαβιβάζει πρὸς τοὺς Ὑπουργοὺς ὅσα ἔχουν σχέσιν μὲ αὐτὰς τὰς ἐρωτήσεις. Ὁ Ὑπουργὸς ἢ οἱ Ὑπουργοὶ δὲν παίρνουν τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ ἀπαντοῦν, ἀλλὰ ἀπαντοῦν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς ἐγγράφως. Ἑπομένως φαίνεται ὅτι τὸ λάθος ὀφείλεται εἰς τὴν Γραμματείαν τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἀπευθύνει τὰς ἐρωτήσεις εἰς τοὺς Ὑπουργούς. Ἑπομένως, γνωρίζω τὸν Κανονισμὸν καὶ αἱ ὑπηρεσίαι μου ἀπαντοῦν εἰς τὰς ἐρωτήσεις. Τοῦτο δὲν ἀποκλείει, οὔτε διαγράφει τὴν ἐπερώτησίν σας. Δεύτερον, ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ, δὲν δέχεται διδάγματα καὶ παραινέσεις διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, διότι δὲν εἶναι προνόμιον ὀλίγων ἡ Ἐθνικὴ Ἀντίστασις, ἀλλὰ ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§9Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Δὲν ἔμεινα ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐλάβατε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅπως εἶναι γνωστόν, ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, βεβαίως ἐπὶ ἐρωτήσεων, εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ἀναλόγως τῆς ἀπαντήσεως ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς μετατρέπει κατόπιν αὐτὴν εἰς ἐπερώτησιν. Ἐάν, βεβαίως, ὅπως ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἦτο σφάλμα τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τῆς Βουλῆς καὶ ἀπηύθυνε ὡς ἐρώτησιν τὴν ἐπερώτησιν, πρέπει νὰ σᾶς ἱκανοποιῇ, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς σπεύδει νὰ σᾶς δώσῃ μίαν ἀπάντησιν. Ἐάν, βεβαίως, ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν σᾶς ἱκανοποιεῖ, κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως θὰ κάμητε τὰς παρατηρήσεις σας.

§11Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ἐπέρριψε τὸ σφάλμα εἰς τὸ Προεδρεῖον, κατὰ συνέπειαν, ἀντὶ νὰ στρέφεσθε πρὸς τὸν κ. Χούταν νὰ στρέφεσθε πρὸς τὰ ἐκεῖ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶπον ὅτι ἴσως ἐκ παρανοήσεως ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς Βουλῆς ἀπηύθυνε τὴν ἐρώτησιν ὡς ἐπερώτησιν.

§13Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μίαν διευκρίνησιν: Ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ Προεδρείου μένω ἱκανοποιημένος, ἐνῷ ἀπὸ τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ οὐδαμῶς. Ἐδικαιολογήθη ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ὅτι τὸ λάθος τοῦ Προεδρείου ἦτο ὅτι ἐχαρακτήρισε τὴν ἐπερώτησίν μου ὡς ἁπλῆν ἐρώτησιν.

§14Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν δέχεται τὴν ἑβδομάδα 50–80 τοιαῦτα ἔγγραφα καὶ ἔχομεν εἰδικὴν ὑπηρεσίαν καὶ εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Φορολογίας καὶ εἰς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ, διὰ νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὸν ὄγκον αὐτὸν τῶν ἐρωτήσεων.

§15Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπάντησις εἶναι εἰς βάρος σας. Τὸ ἔγγραφον τοῦ Προεδρείου ἀναφέρει σαφῶς τὴν λέξιν «ἐπερώτησις».

§16Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι σφάλμα ποὺ μᾶς τὸ ἔστειλαν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι τὸ δικαίωμά σας, κύριε Χούτα, δὲν ἐθίγη.

§18Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Νομίζω ὅτι ἡ παρέμβασίς σας ἂς παύσῃ, κύριε Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ θεωρηθῇ λῆξαν τὸ ζήτημα.

§20Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὄχι. Ἐν πρώτοις, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ὅτι τὸ Προεδρεῖον ἔσφαλεν, διαβιβάσαν τὴν ἐπερώτησιν, δὲν εὐσταθεῖ, διότι εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Προεδρείου ἀναφέρεται σαφῶς ἡ λέξις «ἐπερώτησις». Πιθανὸν τὸ Προεδρεῖον, ἔχον ἀσφαλῶς μεγαλυτέραν συναίσθησιν τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος, τὴν διεβίβασεν ἐγκαίρως εἰς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, διὰ νὰ μελετήσῃ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ἐλάμβανε, πρὶν ἢ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν. Συνεπῶς, ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ, ὅτι λαμβάνονται ἑκατοντάδες ἐρωτήσεων, ἐπιβεβαιοῦται αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπον προηγουμένως, ὅτι θέματα σοβαρά, ὡς τοῦτο, δὲν ἀντιμετωπίζονται μετὰ τῆς δεούσης σοβαρότητος ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§21Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ὅταν ἀναλάβητε σεῖς νὰ τὸ ἀντιμετωπίσητε σοβαρώτερον.

§22Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ πατριωτισμοῦ τῆς Κυβερνήσεως, κακῶς τὸ ἐθίξατε, διότι, δὲν ὑπῆρξε διάθεσις νὰ δοθοῦν μαθήματα πατριωτισμοῦ. Ἀλλά, ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις νὰ δώσωμεν, ἡμεῖς τοὐλάχιστον, προσωπικῶς, δικαιούμεθα νὰ δώσωμεν τοιαῦτα μαθήματα.

§23Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἀρνούμεθα τὰ μαθήματά σας. Εἰς ὡρισμένον τομέα ἠμπορεῖτε νὰ δώσητε.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω πρὸς τὸ Σῶμα....

§25Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε, παρακαλῶ, τὸ Προεδρεῖον νὰ κάμῃ τὴν δουλειά του.

§27Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Εἴμεθα βουλευταὶ καὶ ἀντιπροσωπεύομεν καὶ ἡμεῖς τὸ Ἔθνος. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ μὴ κτυπᾶτε τὸ χέρι σας ἐπὶ τῆς ἕδρας, ὅταν ὁμιλεῖτε πρὸς τὸν Πρόεδρον.

§29Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐζήτησα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἀνακοινώνω κατάθεσιν νομοσχεδίου, δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ μὲ διακόψητε.

§31Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Διατὶ εἰς τὸν κ. Χούταν ἐπιτρέψατε νὰ ὁμιλήσῃ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως καὶ σὲ μᾶς δὲν τὸ ἐπιτρέπετε;

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χούτας ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀνέπτυξε τὰς ἀπόψεις του. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἐγὼ ἀνακοινώνω τὰ νομοσχέδια, σεῖς μὲ διακόπτετε.

§33Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ἐζητήσαμε καὶ ἡμεῖς τὸν λόγον.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ σᾶς ἐπιτρέψω.

§35Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ κ. Καραγκιόζης, θὰ ὁμιλήσῃ ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Τὸ ἄρθρον 8 τοῦ Κανονισμοῦ, ὁμιλεῖ, προκειμένου περὶ τοῦ καταρτισμοῦ τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν, ὅτι τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰ Κόμματα καὶ μὲ τοὺς ἀνεξαρτήτους βουλευτάς, προβαίνει εἰς τὴν συγκρότησιν τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν. Ὅπως γνωρίζητε, κύριε Πρόεδρε, ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς εὑρίσκονται 7 Ἀγροτικοὶ βουλευταί, μετὰ τῶν ὁποίων τὸ Προεδρεῖον δὲν προῆλθεν εἰς καμμίαν συμφωνίαν, διὰ τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ Κόμματος ἐντὸς τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν. Ἀναφέρομαι εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, διότι, ὁ βουλευτὴς τῆς Θεσσαλονίκης κ. Παπαηλιάκης, ἐπωφελούμενος τῆς ἀπουσίας τοῦ Ἀγροτικοῦ βουλευτοῦ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν ἀπέστειλεν ἐνυπόγραφον τηλεγράφημα πρὸς τὴν ἐφημερίδα τῆς Θεσσαλονίκης «Μακεδονία» κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀήθη διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον, συκοφαντικόν, ποὺ καταρρίπτει τὸ ἐπίπεδον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τόσον χαμηλὰ καὶ τὸ παραδίδει εἰς τὸ πεζοδρόμιον. Ἐζήτησε δι’ ἐπιστολῆς, ὁ κ. Καραγκιόζης, νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅπως ὁρίζει ὁ Κανονισμός. Ἡ μεταβολή, δυστυχῶς, δὲν ἐγένετο ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου καὶ δὲν ἐφέραμε τὸ ζήτημα εἰς τὴν Βουλήν. Ἀναγκαζόμεθα νὰ τὸ φέρωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι συνάδελφος ἐδημοσίευσε εἰς τὴν ἐφημερίδα «Μακεδονία» ὅτι τὸ Ἀγροτικὸν Κόμμα ἔναντι ἀνταλλαγμάτων ἀπέναντι τῆς Κυβερνήσεως...... (φωναί, αἶσχος–θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι). Δὲν γνωρίζω, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι πραγματικὸς δημόσιος ἀνήρ. Ὀφείλει ἐντὸς τῆς αἰθούσης αὐτῆς νὰ μᾶς κατονομάσῃ αὐτὰ τὰ ἀνταλλάγματα καὶ νὰ ὑποστηρίξῃ δημοσίᾳ τὴν γνώμην του καὶ ὄχι νὰ κατέρχεται εἰς τὸ ἐπίπεδον τῆς κατασυκοφαντήσεως τοῦ Κόμματος, καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ συναδέλφου κ. Καραγκιόζη, ὁ ὁποῖος ἐπεδίωξε νὰ μπῇ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Συγκοινωνιῶν. Τὸ Προεδρεῖον, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, παρὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ παρὰ τὴν ἐπιστολήν μου, δὲν προέβη εἰς τὴν πλήρωσιν αὐτῆς τῆς θέσεως διὰ τοῦ κ. Καραγκιόζη. Ἐάν, ἑπομένως, ἀπουσίασεν ὁ Ἀγροτικὸς βουλευτὴς ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Συγκοινωνιῶν, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ Προεδρεῖον δὲν τὸν ἐκάλεσε νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν. Ὁ κ. συνάδελφος εἶχεν ὑποχρέωσιν, προτοῦ κατέλθῃ εἰς τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον τὸ ὁποῖον θεωρεῖται διὰ τὸν πολιτικὸν κόσμον ὡς ἀπαράδεκτον, ὤφειλε νὰ ἐξακριβώσῃ τὴν πραγματικότητα, διότι ἡμεῖς δὲν ἀποφεύγομεν τὴν ἀλήθειαν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔπραξε εἶναι κακοήθεια καὶ συκοφαντία.

§36Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἀντικρούων τὸν κ. Μπαλτατζῆν, οὐχὶ Ἀρχηγὸν Κόμματος, ἀλλὰ Ἀρχηγὸν ὁμάδος, νὰ εἴπω πρὸς αὐτόν.... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).....νὰ εἴπω πρὸς αὐτὸν ὅτι δὲν δέχομαι διδάγματα ἀπὸ μέρους του. Δὲν γνωρίζω διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐγένετο δεκτὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίσθη ἀπόψε ὁ κ. Μπαλτατζῆς καὶ δὲν ἀντικατεστάθη ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Κόμματός του. Ἕν εἶναι γεγονός, ὅτι, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτέθη εἰς ψηφοφορίαν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης», ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος ἀπουσίαζεν.

§37Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἀφοῦ δὲν ἐκλήθη.

§38Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Καὶ ἐὰν ἦτο παρὼν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, θὰ κατεψηφίζετο ὁ νόμος αὐτός. Εἶχον ὑποχρέωσιν.

§39Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ψεύδεσαι.... (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§40Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Εἶχον ὑποχρέωσιν ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ἐφ’ ὅσον ἐπρόκειτο νὰ ψηφισθῇ εἷς τοιοῦτος νόμος, νὰ καταστήσω γνωστὸν εἰς τὴν περιφέρειάν μου, τί συνέβη εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ εἶχον τὸ θάρρος καὶ τὴν δύναμιν νὰ κάμω ἐνυπόγραφον τηλεγράφημα πρὸς τὴν «Μακεδονίαν» τὸ ὁποῖον καταθέτω καὶ παρακαλῶ τὰ πρακτικὰ νὰ καταχωρήσουν ὡς ἔχει τοῦτο καὶ ἀναλαμβάνω πᾶσαν εὐθύνην διὰ τὰ ὅσα ἐτηλεγράφησα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λέγω, εἶναι, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀπουσίαζεν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ἀγροτικοῦ Κόμματος, θὰ εἴπω, ὅτι ἐζήτησε καὶ ἔλαβε ἀνταλλάγματα πολιτικὰ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν ὁ κ. Καραγκιόζης δὲν μετέχει, οὔτε μετέσχε ποτέ. Συνεπῶς, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διατὶ γίνεται αὐτὴ ἡ συζήτησις. Εἶναι μέλος ὁ κ. Λυμπερίδης, ὅστις εἶναι Ἀγροτικός.

§42Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἀπηυθύναμεν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς.....

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ὁ Πρόεδρος δὲν ἐδέχθη τὴν μεταβολήν. Ἀνεξάρτητοι βουλευταὶ εἶσθε.

§44Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς λέγει ὅτι, κατόπιν συνεννοήσεως τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς, ὄχι μὲ τὰ Κόμματα, ἀλλὰ μὲ τὰς πολιτικὰς ὁμάδας, τὰς ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ μὲ τοὺς ἀνεξαρτήτους βουλευτὰς καταρτίζονται αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί. Ὁ καταρτισμὸς τῶν Κοινοβουλευτικῶν Ἐπιτροπῶν ἐγένετο. Ἑπομένως, ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, τὸ Προεδρεῖον δὲν εἶναι ἐν τάξει μὲ τὸν Κανονισμόν. Ἀλλὰ ὁ κ. Παπαηλιάκης εἶχεν ὑποχρέωσιν, νὰ ἐξακριβώσῃ αὐτὴν τὴν πραγματικότητα, ἐάν, πράγματι, ἀντιμετώπιζε, μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην σοβαρότητα τὸ προκῦψαν ζήτημα, ὁπότε δὲν θὰ ἔφθανεν εἰς αὐτὸ τὸ ἠθικῶς ἀπαράδεκτον ἐπίπεδον. Ἐπίσης εἶχεν ὑποχρέωσιν ὁ κ. Παπαηλιάκης, νὰ μᾶς εἴπῃ, περὶ ποίων ἀνταλλαγμάτων ὁμιλεῖ.

§45Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Πολιτικῶν.

§46Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἐδῶ, δικαίως, τοῦ λέγομεν, ὅτι ἐξ ἰδίων κρίνει τὰ ἀλλότρια.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκετά! (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§48Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ θέματος τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὰ προσωπικά. (Κωδωνοκρουσίαι). Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κ. Παπακωνσταντίνου......

§50Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ (Διακόπτων, ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος. Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§52Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Θὰ ἐπιτρέψετε εἰς τὸν κ. συνάδελφον, νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. Παπαηλιάκην, διότι, ἄλλως, οἱ Ἀγροτικοὶ βουλευταὶ θὰ ἀποχωρήσουν τῆς αἰθούσης.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§54Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἢ θὰ δώσητε τὸν λόγον ἢ θὰ ἀποχωρήσωμεν τῆς αἰθούσης. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ δώσω ἐντολὴν εἰς τὰ πρακτικά, νὰ καταχωρηθῇ, ὅτι σᾶς ἀνακαλῶ εἰς τὴν τάξιν, ἐὰν συνεχίσητε νὰ θορυβῆτε. Δὲν εἶναι τρόπος αὐτὸς συζητήσεως.

§56Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω, ὅτι, πράγματι ἐδημιουργήθη ἓν προσωπικὸν θέμα, διὰ τὸν συνάδελφον κ. Καραγκιόζην καὶ κατὰ συνέπειαν πρέπει νὰ τοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, κ. Παπακωνσταντίνου, καταθέτει σχέδιον νόμου....

§58Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. (Διακόπτων, ζητεῖ καὶ πάλιν τὸν λόγον. Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξακολουθεῖτε νὰ θορυβῆτε. Θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν καὶ τοὺς 4 βουλευτάς. (Θόρυβος — κωδωνοκρουσίαι).

§60Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος, καθὼς ἐπίσης καὶ οἱ ἕτεροι τρεῖς τῆς ὁμάδος αὐτοῦ βουλευταί).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§62Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸ συμπλήρωσιν καὶ κατάργησιν τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Οἱ κ. κ. Ν. Μάρτης (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου) καὶ Β. Παπαρρηγόπουλος (Ὑπουργὸς Βορείου Ἑλλάδος), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 559) 56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Χ. Καραπιπέρης (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τεχνικοῦ Μισθολογίου τοῦ Προσωπικοῦ τῶν Τεχνικῶν Κλάδων τῆς Ὑπηρεσίας Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων». Οἱ κ. κ. Ι. Ψαρρέας (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καὶ Τ. Τριανταφυλλάκος (Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ διατηρήσεως ἐν ἰσχύϊ ρυμοτομικῶν διαγραμμάτων τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας ἐπὶ ἐκτάσεων ἀπαλλοτριωθεισῶν δι’ ἀστικὴν ἀποκατάστασιν προσφύγων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Ε. Κοθρῆς, Τ. Βουλόδημος, Γ. Μαῦρος, Γ. Γρηγορίου, Α. Τσουκαλᾶς, Ι. Ριζιώτης, Α. Μπριλλάκης, Ε. Πέτσος, Π. Τζαννετάκης καὶ Α. Αὐγερινός, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καταργήσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 446) 1937 καὶ 1108) 1942 νόμων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Ἀδαμόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, Ι. Κοντοβράκης, καὶ Ι. Παπαρτεμίου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου «περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Α. Κοκκέβης, Α. Γκελεστάθης, Α. Γεροκωστόπουλος, Β. Κρῖκος, Ι. Λύρας καὶ Γ. Σαμαρᾶς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Πέτσος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Εὐστρατιάδης καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Λαντζούνης, Α. Ταλιαδοῦρος, Σ. Χούτας, Ε. Εὐστρατιάδης καὶ Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Μαῦρος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Γ. Τσαντίρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1756) 1951». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Τρουλλινός, Ε. Κεφαλογιάννης, Ε. Βενιζέλος, Ε. Γαλεγιανὸς καὶ Χ. Παπασταύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σαμαρᾶς, Κ. Ἀδαμόπουλος, Γ. Οἰκονομόπουλος, Ι. Λαυρεντίδης, Α. Βογιατζῆς, Β. Κρῖκος, Α. Δεκῆς, Δ. Θανόπουλος, Α. Λαδᾶς καὶ Α. Αὐγερινός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς Γ. Λύχνος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592) 1953 κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Πανούσης, Γ. Οἰκονομόπουλος, καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τοῦ Κώδικος τῶν νόμων περὶ φορολογίας οἰνοπνεύματος καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Σχινᾶς, Δ. Ἰωάννου, Δ. Θαγόπουλος, Α. Μητακίδης, Δ. Παπαδημητρίου, Λ. Ἀηδονᾶς, Λ. Ταλιαδοῦρος, Β. Παπαβασιλείου, Δ. Λαντζούνης, Α. Δερδεμέζης, Ν. Μήτρου, Θ. Μπάλλας, Β. Ἀλεξᾶτος, Π. Κάβδας, Ε. Εὐστρατιάδης, Ι. Παπαρτεμίου, Γ. Οἰκονομόπουλος, Κ. Ἀδαμόπουλος, Δ. Καρατζένης, Ε. Σκορδίλης, Ν. Παπαγεωργίου, Λ. Σπαῆς, Γ. Τζώρτζης, Η. Γαρουφαλιᾶς, Γ. Μεταξᾶς, Α. Καμβύσης, Κ. Καλκάνης, Λ. Κουτσοπέταλος, Λ. Δεληγιαννίδης, Α. Λιάκος, Ι. Κοντοβράκης, Λ. Μπατρῖνος, Κ. Βασαρδάνης, Η. Παπαηλιοῦ Κ. Ἀποσκίτης, Ν. Σπέντζας, Ι. Λύρας, Κ. Πετρόπουλος, Μ. Στεφανίδης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος καὶ Α. Μίχας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως εἰδικοῦ ἐπιδόματος κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Ἀδαμόπουλος Σ. Χαλικιόπουλος, καὶ Λ. Καρασπήλιος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στρατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρῖκος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου ν. «περὶ τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκοκκίσεως βάμβακος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Φ. Πιτούλης, Ε. Ἀθανασάκος καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως δημοσίων δασῶν εἰς Κοινότητας, Συνδέσμους κοινοτήτων, χωρικοὺς καὶ δασεργάτας». Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν Προέδρων Κονοτήτων καὶ Συνεταιρισμῶν Ἀλιστράτης, διαμαρτυρομένων διὰ ληφθεῖσαν ἀπόφασιν περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ εἰς τὸ Ἀγρόκτημα Ἀλιστράτης καὶ αἰτούντων ὅπως καὶ ἡ Ἀλιστράτη περιληφθῇ εἰς τὰς προνομιακὰς περιφερείας τῶν κλασσικῶν καπνῶν ὡς παράγουσα ἐκλεκτὰ καὶ εἰς γένος καὶ εἰς ποιότητα καπνά, ἐφάμιλλα Αʹ Ζίχνης καὶ μὲ στρεμματικὴν ἀπόδοσιν 40 ὀκάδων. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ὑπὸ διάλυσιν Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Δράμας, παραπονουμένου διὰ τὴν κατάργησιν αὐτοῦ πρὸ τῆς ἀποπερατώσεως καὶ λειτουργίας τοῦ νέου Κρατικοῦ Νοσοκομείου καὶ αἰτοῦντος ὅπως ληφθῇ μέριμνα ἀπορροφήσεως καὶ ἐντάξεώς των εἰς τὸ νέον Νοσοκομεῖον ἢ εἰς τὸ παλαιὸν καὶ λειτουργοῦν ἤδη Κρατικὸν ἢ καὶ ἀλλαχοῦ ἵνα μὴ εὑρεθῶσιν εἰς τοὺς δρόμους ἄνεργοι, ἔπειτα ἀπὸ ὑπηρεσίαν πολλῶν ἐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κτηματικοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου Ἀττικῆς, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν οἰκιῶν τῶν μελῶν του, αἵτινες κινδυνεύουν ἐκ τῆς πλημμελοῦς καὶ παρὰ τοὺς νόμους λειτουργίας τοῦ Λιγνιτωρυχείου. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Χ. Σκουτέρης, διὰ τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται διὰ τὸν τρόπον διανομῆς τῆς Κωπαϊδικῆς ἐκτάσεως καὶ τὴν ἄδικον καὶ αὐθαίρετον μείωσιν τῶν γεωργικῶν κλήρων ὡς καὶ διὰ τὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν διανομὴν κατοίκων χωρίων Λεβαδείας καὶ Λοκρίδος ἀπομεμακρυσμένων τῆς Κωπαΐδος καὶ κατ’ ἐπάγγελμα κτηνοτρόφων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν πυροπαθῶν Προδρόμου–Ξηρομέρου, ζητούντων χορήγησιν στεγαστικῆς ἀρωγῆς εἰς 37 πυροπαθεῖς μὴ στεγασθέντας εἰσέτι μέχρι σήμερον. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ταχυδρομείων Βʹ καὶ Γʹ κατηγορίας Νομοῦ Καβάλας, ζητοῦντος ἐπάνδρωσιν μὲ διανομεῖς τοῦ Ταχυδρομείου Καβάλας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Ἀγρινίου, ζητοῦντος ἀποξήρανσιν τῆς λίμνης Λυσιμαχίας καὶ ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν 25 χιλιάδων στρεμμάτων, ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λασκαρίδης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Λυμπέρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ξάνθης καὶ περιφερείας, ζητούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων της, ἐνοικιοστασιακὴν προστασίαν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λασκαρίδης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Λ. Λυμπέρης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Σωματείων Ἰδιοκτητῶν Ἀγοραίων Αὐτοκινήτων Ἐπιβατικῶν Δ. Χ. Ἀνατολικῆς Μακεδονίας–Θράκης, ζητούντων κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 45) 14.6.1956 Ἀστυνομικῆς διατάξεως Διοικήσεως Χωροφυλακῆς Καβάλας, τροποποιήσεως τοῦ ν. 1795)51 καὶ κατάργησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 143210)21.5.56 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν περὶ τρόπου μισθώσεως ἀγοραίων ἐπιβατικῶν αὐτοκινήτων Δ. Χ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας, Β. Ἐφραιμίδης, Λ. Λασκαρίδης καὶ Γ. Μπακατσέλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ζαγκλιβερίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς ἀχαρακτηρίστους ἀπατηλὰς μεθόδους τῶν καπνεμπόρων διὰ τὴν ἀγορὰν ἀρίστης ποιότητος καπνῶν τῆς περιοχῆς εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ ζητούντων ἄμεσον καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καπνῶν καὶ χρόνον λήξεως καπναγορῶν. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Τρικάλων, ζητούντων ἄμεσον ἀπαλλοτρίωσιν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρίας τῆς πόλεως καὶ ἀναγνώρισιν τῶν ἐπ’ αὐτῆς δικαιωμάτων τοῦ Δήμου Τρικκαίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Τεχνικῆς Ἑνώσεως Δήμων καὶ Κοινοτήτων Νομοῦ Εὐβοίας, ζητούσης ἐνσωμάτωσιν τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν εἰς τὸ ἱδρυθησόμενον Νομαρχιακὸν Ταμεῖον Νομοῦ Εὐβοίας, τὸ ὁποῖον θὰ δυνηθῇ νὰ ἀνακατασκευάσῃ ὁλόκληρον τὸ ὁδικὸν δίκτυον τοῦ Νομοῦ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀντιαγροτικὴν πολιτικὴν τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑποκαταστήματος Α.Τ.Ε. Χαλκίδος καὶ τὸν τρόπον χορηγήσεως τῶν μεσοπροθέσμων δανείων ἀναμπελώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Καλλιράχης Θάσου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι χορήγησιν ὑπὸ τῆς Α.Τ.Ε. πιστώσεως πρὸς ἀγορὰν καὶ ἐγκατάστασιν Ἐλαιουργείου Συνεταιριστικοῦ καὶ αἰτοῦντος τὴν ἄμεσον χορήγησιν τῆς σχετικῆς πιστώσεως, ἵνα τερματισθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ αἱ κλοπαὶ ὑπὸ τῶν ἐργοστασιαρχῶν εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων–Καρδίτσης κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν 27 κατοίκων Γλυκομηλέας —Καλαμπάκας, ζητούντων, ὅπως ἐπιτραπῇ εἰς αὐτοὺς ἡ σύστασις δευτέρου δασικοῦ συνεταιρισμοῦ ἐργασίας, καθ’ ὃ ὁ ἤδη ὑπάρχων τοιοῦτος εἶναι ὑπόχρεως καὶ λειτουργεῖ πλημμελῶς. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου 44 ΚΤΕΛ Καβάλας, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς παρὰ τῶν ἰδιοκτητῶν αὐτοκινήτων αἰτουμένης καταργήσεως τῶν διατάξεων τῶν ν. 1795) Φ51 καὶ ἀποφάσεως 143210) 56 Ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συμβολαιογραφικοῦ Συλλόγου Ἐφετείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ περὶ Συμβολαιογράφων νομοσχεδίου ἐπὶ τῷ τέλει ὑπαγωγῆς ἐνίων κατηγοριῶν συμβολαίων εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 358) 36 περὶ διανομῆς δικαιωμάτων μεταξὺ ὅλων τῶν ἐν τῇ αὐτῇ πόλει συμβολαιογράφων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαξιωματικῶν Πολεμιστῶν 1912–49, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν πολεμιστῶν, καταβολὴν ἀποζημιώσεως, βάσει τοῦ ν. 244) 36 εἰς τοὺς ἀπολυομένους κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Σ. Γεωργούλη, Σπ. Τριβιζᾶ καὶ λοιπῶν κατοίκων Ἑλληνικοῦ, ζητούντων ματαίωσιν χορηγήσεως τῆς αἰτηθείσης παρ’ ἰατρῶν ἀδείας λειτουργίας ψυχιατρικῆς καὶ νευρολογικῆς κλινικῆς ἐγγὺς τῶν οἰκιῶν των, ὡς μὴ πληρούσης τοὺς ὅρους ὑγιεινῆς καὶ ἀσφαλείας τῶν περιοίκων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἀσθενῶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν σεισμοπλήκτων κατοίκων Νέου Μοναστηρίου–Δομοκοῦ, ζητούντων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ στεγαστικοῦ δανείου ἐκ 10.000 δραχ. εἰς ἕκαστον ἐξ αὐτῶν, διὰ τὴν πλήρη ἀποκατάστασίν των εἰς τὴν νέαν τοποθεσίαν ἐγκαταστάσεως τοῦ χωρίου των. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, διὰ τηλεγραφήματος του ζητεῖ ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τοῦ πλοιάρχου Β. Ν. Δημητρακοπούλου, χρησιμοποιοῦντος τὸ τζὶπ ὑπ’ ἀριθ. 31 μὲ ὁδηγὸν ναύτην πρὸς διασκέδασίν του. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης–Λευκάδος κ. Δ. Κρόκος, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας διὰ τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνευσιν καὶ λήθην τοῦ παρελθόντος. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Α. Ζάκκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημ. Μαυρογιάννη, συνταξιούχου δασονόμου, ζητοῦντος χορήγησιν συντάξεως ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ μισθολογίου τῆς ἱεραρχίας τῶν τεχνικῶν ὑπαλλήλων καὶ εἰς τοὺς πτυχιούχους μέσων δασικῶν σχολῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τοὺς ἀποχωρήσαντας τῆς ὑπηρεσίας πρὸ τοῦ 1943. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Μ. Κυρλίδου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παράνομον χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας ἀρτοποιείου εἰς πρόσωπον μὴ δικαιούμενον τοιαύτης καὶ ζητοῦντος χορήγησιν αὐτῷ τῆς ἐν λόγῳ ἀδείας, ὡς ἔχοντος ἅπαντα τὰ προσόντα. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπομηχανικῶν πτυχιούχων Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ Ν.Δ. 3620) 56 ἐπὶ τῷ τέλει καταβολῆς καὶ εἰς τὰ μέλη του τὰ ὑπηρετοῦντα εἰς γραφεῖα Νομομηχανικῶν, Ὑπηρεσίας Νομαρχιῶν κ.λ.π. τοῦ εἰδικοῦ ἐπιδόματος ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων ὑπαίθρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν ἐκτάκτων Ἐφοριακῶν Ὑπαλλήλων, ζητούντων μονιμοποίησιν αὐτῶν κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 37 202) 8.2.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι τροποποιοῦν καὶ συμπληροῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 15975) 57 ἀπόφασίν του ἐγκρίνει ὅπως ἡ διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς παρασχεθεῖσα ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. κατὰ ποσοστὸν 20% τῶν παρ’ αὐτῆς χορηγηθησομένων δανείων πρὸς σπογγαλιεῖς, καλύπτει τὸ σύνολον τῶν σπογγαλιευτικῶν χορηγήσεων τῆς Τραπέζης, μὴ δυνάμενον, ὅμως, νὰ ὑπερβαίνῃ τὸ συνολικὸν ποσὸν δραχ. δύο ἑκατομμυρίων (2.000.000) τῶν προκειμένων χορηγήσεων τῆς ἀρχομένης περιόδου 1957. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 30. 801) 31.1.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, Ἐμπορικὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος καὶ Λαϊκὴν Τράπεζαν, διὰ τὴν εἰς 60 ἴσας μηνιαίας δόσεις, ἀρχομένας ἀπὸ 1.1.57, ἐξόφλησιν τῶν δανείων τῶν χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτῶν εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἐπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας Θεσσαλίας, Φθιώτιδος καὶ περιοχῆς Βόλου, βάσει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 831) 15.5.54 καὶ 917) 26.4.55 ἀποφάσεων τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κλεπάς, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παράλογον ἐνέργειαν τοῦ Μηχανικοῦ Ο.Τ.Ε., πρὸς σύνδεσιν τηλεφωνικὴν τῶν χωρίων Δενδροχωρίου, Λειβαδακίου, Λεύκας ἀπὸ Ἀράχωβαν, Ψηλὸν Σταυρὸν καὶ οὐχὶ ἀπὸ κέντρου Τηλεγραφείου Δήμου Κωπαΐδος καὶ ζητοῦντος ἀναστολὴν τῆς ὡς ἄνω συνδέσεως καὶ σύνδεσιν μετὰ τοῦ γειτονικοῦ Κέντρου Κλεπάς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πυροπαθῶν Ἐμπόρων καὶ Ἐπαγγελματιῶν Καλαβρύτων, ζητούσης χορήγησιν ἀποζημιώσεως ἐκ τῶν πολεμικῶν ἐπανορθώσεων εἰς τὰ μέλη της διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἐκ τῆς καταστροφῆς τῶν Καλαβρύτων ζημιῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Σταυρόπουλος, Ι. Ἰντζές, Κ. Γιαννούσης, Ν. Κρασαδάκης, Π. Μόντζαλας, Μ. Πίσπας, Γ. Παπαστεργίου, Ι. Ριζιώτης καὶ Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Συνταξιούχων Μεσολογγίου, Ἀγρινίου, Ἡρακλείου Κρήτης, Σερρῶν, Τρικάλων καὶ Βόλου, ζητούντων ἄρσιν τῶν διὰ τοῦ ν. 1854) 51 προσγενομένων αὐτοῖς ἀδικιῶν, κατάργησιν τῶν ἐπὶ τῶν συντάξεων κρατήσεων, χορήγησιν ὁλοκλήρου δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς, ἀναγνώρισιν πλασματικῶν ἐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ κ. Προέδρου Κοινότητος Αὐλωναρίου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν διακοπὴν τῆς κατασκευῆς τοῦ ἠλεκτρικοῦ δικτύου Δ.Ε.Η., εἰς τὴν κωμόπολιν Αὐλωναρίου. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λ. Σπαθῆς, καταθέτει ἔγγραφα διαμαρτυρίας τῆς Ἑνώσεως πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Συνταξιούχων Ἠπείρου, διὰ τὴν μὴ ἄρσιν τῆς εἰς βάρος των ἀδικίας τοῦ Κώδικος τῶν Συντάξεων, παρακαλοῦν δὲ: 1) Ὅπως διὰ νομοσχεδίου ἀρθῶσιν αἱ ὑφιστάμεναι ἀδικίαι τοῦ Κώδικος περὶ Συντάξεων. 2) Ὅπως καταργηθοῦν αἱ ἐπὶ τῶν συντάξεων διενεργούμεναι κρατήσεις καὶ 3) Ὅπως ὁλοκληρωθοῦν τὰ πάσης φύσεως δῶρα. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης κ. Λ. Σπαθῆς, καταθέτει ἔγγραφον τῆς Ἑνώσεως Πολιτικῶν καὶ Στρατιωτικῶν Συνταξιούχων Πρεβέζης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐπίλυσιν τοῦ ἀπὸ ἐτῶν ἐκκρεμοῦντος ζητήματός των καὶ τὴν μὴ ἐπανόρθωσιν τῆς εἰς βάρος των ἀδικίας τῆς δημιουργηθείσης ὑπὸ τοῦ Κώδικος Συντάξεων. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Βασαρδάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8904) 7221) 8.12.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 383 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Βασαρδάνη, περὶ λειτουργίας τῶν σχολείων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς, ὅπως γνωρίσητε εἰς τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς ἐκπαιδευτικῶν λειτουργῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης. Ὡς πρὸς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν σχολείων Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, σᾶς πληροφοροῦμεν, ὅτι ἐκ τῶν γενομένων διορισμῶν δημοδιδασκάλων καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ ἐτέθησαν εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἐπιθεωρητῶν τοῦ Νομοῦ δέκα δημοδιδάσκαλοι καὶ ἐκ τῶν ἐπικειμένων διορισμῶν θέλομεν καὶ πάλιν θέσει εἰς τὴν διάθεσιν τούτων ἀνάλογον ἀριθμόν. Ἐκτὸς τούτου εἰς τὰς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης μετετέθησαν δύο δημοδιδάσκαλοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 569 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἐνίσχυσις τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Νεοκαισαρείας Ἰωαννίνων, θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τοῦ ὕψους τῶν πιστώσεων τῶν Κεφαλαίων τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων τοῦ τρέχ. οἰκον. ἔτους, δεδομένου μάλιστα ὅτι αἱ ἀνάγκαι εἰς ἀποπερατώσεις τῶν σχολικῶν κτιρίων τῆς Ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Ἰωαννίνων εἶναι μεγάλαι καὶ τὸ διδακτήριον τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Νεοκαισαρείας ἀναγράφεται ὑπὸ τοῦ ἁρμοδίου Ἐπιθεωρητοῦ ὡς 9ον κατὰ σειρὰν προτεραιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8829) 6.12.56 ἐγγράφου ὑμῶν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιαπάρα, ἐὰν προτιθέμεθα νομοθετικῶς νὰ αὐξήσωμεν τὰς θέσεις τῶν δημοδιδασκάλων εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ Βʹ τάξεως αἵτινες ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 3379)55 ὡρίσθησαν εἰς 127, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν προτιθέμεθα νὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τούτου. Τὸ Ν. Δ. 3379)55, τὸ καθιερῶσαν τὸ πρῶτον εἰς τὸν κλάδον τῶν δημοδιδασκάλων τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ Βʹ τάξεως εἶναι πρόσφατον, καὶ προβλέπει τὴν τοποθέτησιν τῶν προαχθησομένων εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτον εἰς θέσεις Διευθυντῶν προτύπων δημοτικῶν σχολείων καὶ πολυταξίων δημοτικῶν σχολείων (πενταταξίων–ἑξαταξίων) εἰς οὓς ἀνατεθήσονται πρόσθετα καθήκοντα. Κατ’ ἀκολουθίαν τῶν ἀνωτέρω, πρὸ τῆς πραγματοποιήσεως τῆς προαγωγῆς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Διευθυντοῦ Βʹ. τῶν ἐκ τῶν δημοδιδασκάλων κριθησομένων ἱκανῶν τῆς τοποθετήσεως τούτων εἰς τὰς διὰ τὸν βαθμὸν τοῦτον προβλεπομένας θέσεις καὶ τῆς δοκιμασίας τοῦ θεσμοῦ τῶν Διευθυντῶν προτύπων καὶ πολυταξίων δημοτικῶν σχολείων, δὲν κρίνομεν σκόπιμον τὴν λῆψιν μέτρου αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τούτων. Ἀθῆναι τῇ 9.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι εἰς τὴν Σχολικὴν Ἐφορείαν τοῦ Γυμνασίου Κύμης τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἐχορήγησε μεταπολεμικῶς τὸ ποσὸν τῶν 30.000 δραχμῶν δι’ ἐκτέλεσιν ἐργασιῶν ἱδρύσεως σχολικοῦ Γυμναστηρίου. Μολονότι δὲ αἱ πρὸς τοῦτο διατιθέμεναι πιστώσεις εἶναι λίαν περιωρισμέναι, αἱ δὲ Γυμναστηριακαὶ ἀνάγκαι τῶν σχολείων Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἶναι τεράστιαι, τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν θὰ ἀρνηθῇ τὴν ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων παροχὴν κατὰ τὴν νέαν οἰκονομικὴν χρῆσιν ἀναλόγου πιστώσεως διὰ τὴν συνέχισιν τῶν ἐργασιῶν. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ἡ ὁλοκλήρωσις τῶν ἐργασιῶν ἑνὸς σχολικοῦ Γυμναστηρίου, ἀπαιτεῖ μεγάλην δαπάνην, τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐξ ὁλοκλήρου, διὰ τοὺς λόγους οὓς ἀνωτέρω ἐξεθέσαμεν, δέον ὅπως πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον συμβάλλουν καὶ αἱ ἁρμόδιαι τοπικαὶ αὐτοδιοικήσεις καὶ αἱ σχολικαὶ Ἐφορεῖαι. Δυστυχῶς, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην οὐδεμίαν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν παρέσχον οὔτε ὁ Δῆμος Κύμης, οὔτε ἡ Σχολικὴ Ἐφορεία, ὡς τοῦτο πράττουν ἄλλοι Δῆμοι καὶ Σχολικαὶ Ἐφορεῖαι Σχολείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.1.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σπαῆ. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 108 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λεωνίδα Σπαῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τηλεγραφικῆς διαταγῆς διετάχθησαν οἱ οἰκεῖοι Ἐπιθεωρηταὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως ὅπως δι’ ἀποσπάσεων δημοδιδασκάλων ἐκ πολυταξίων σχολείων, μεριμνήσουν διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῶν ὑφισταμένων εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν κλειστῶν μονοταξίων σχολείων. Ἡ πλήρωσις τῶν πράγματι ὑφισταμένων κενῶν εἰς τὰς ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας Ἄρτης καὶ Πρεβέζης θὰ γίνουν διὰ τῶν ἐκτελεσθησομένων προσεχῶς μεταθέσεων καὶ τῆς τοποθετήσεως νέων δημοδιδασκάλων ἐκ τῶν διορισθέντων ἐσχάτως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

στʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8346 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν, διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 253 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἀφορῶσαν εἰς τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων σχολείων τῆς Ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Καρυστίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν ὑμῖν τὰς κάτωθι πληροφορίας. Διὰ μεταθέσεων Δημοδιδασκάλων ἐξ ἄλλων περιφερειῶν, τῶν ὁποίων ἡ πραγματοποίησις μετὰ τῶν γενομένων νέων διορισμῶν δημοδιδασκάλων συντελεῖται ἤδη καὶ διὰ τῆς θέσεως εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ δημοτικῶν σχολείων Καρυστίας ἀριθμοῦ τινος δημοδιδασκάλων ἐκ τῶν νεοδιοριζομένων, καλύπτονται κατὰ ἕνα σημαντικὸν ποσοστὸν τὰ κενὰ τῆς περιφερείας ταύτης, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ ἐξασφάλισις τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τῶν σχολείων τῆς περιφερείας ταύτης. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰς δύο ἄλλας ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας Χαλκίδος καὶ Ἱστιαίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8402 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ κατατεθεῖσα ὑπ’ ἀριθ. 263 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου, περὶ στεγάσεως τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Ρόκκα–Ἄρτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 139013) 1956 ἡμετέρας τηλ)κῆς διαταγῆς, διετάχθη ὁ Ἐπιθεωρητὴς τῶν δημοτικῶν σχολείων Βʹ Ἄρτης, ὅπως μεριμνήσῃ εἰς οἰκείαν Νομαρχίαν πρὸς μίσθωσιν καταλλήλου οἰκήματος διὰ τὴν στέγασιν τοῦ ἀνωτέρω δημοτικοῦ σχολείου. Ἀθῆναι τῇ 9.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8344) 6472) 24.11.1956 ἐγγράφου σας, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Στρέφι Μεσσήνης, εἶναι 2τάξιον καὶ οὐχὶ 3τάξιον, λειτουργεῖ δὲ δι’ ἑνὸς δημοδιδασκάλου, διότι, ἡ ὀργανικῶς ἀνήκουσα εἰς τοῦτο δημοδιδασκάλισσα Ἀντιγόνη Πικάκη, ἀπεσπάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Ἁγίου Ἀθανασίου, οὐδέποτε ἐλειτούργησε μεταπολεμικῶς, οἱ δὲ μαθηταί του, ἀνερχόμενοι εἰς 15, φοιτοῦν εἰς τὸ μόλις ἀπέχον 15′ δημοτικὸν σχολεῖον Ἁγίου Νικολάου. Τὰ ἐν συγκρίσει πρὸς ἄλλας περιφερείας ἐλάχιστα κενὰ τῆς περιφερείας Μεσσήνης, συμπληροῦνται διὰ τῶν ἐσχάτως ὑπογραφεισῶν μεταθέσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8336 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν βαθμολογικὴν ἀποκατάστασιν τοῦ κλάδου τῶν Παιδαγωγῶν τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ὁ Παιδαγωγικὸς Κλάδος εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ προσωπικὸν τῶν λοιπῶν σχολείων Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ ἡ βαθμολογικὴ τούτου τακτοποίησις θὰ πραγματοποιηθῇ διὰ τοῦ ψηφισθησομένου νόμου περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν. Τὸ σχετικὸν σχέδιον δὲν καθυστερεῖ ἀδικαιολογήτως, ἀλλὰ τοῦτο δέον νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, ὥστε νὰ εἶναι ἄρτιον. Μέχρι τῆς κατὰ τὰ ἀνωτέρω βαθμολογικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ἐν λόγῳ προσωπικοῦ, παρεσχέθη αὐτῷ διὰ τοῦ Ν. Δ. 3379)55 εἰδικὸν ἐπίδομα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἅπαντα τὰ διδακτήρια, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὰς περιπτώσεις 1, 2, 3, 4 τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως, περιλαμβάνονται εἰς τὰς προτάσεις τῶν οἰκείων Ἐπιθεωρητῶν, περὶ χορηγήσεως οἰκονομικῆς ἀρωγῆς δι’ ἀποπερατώσεις, ἀνεγέρσεις ἢ προσθήκας αἰθουσῶν. Διὰ τὰς ἐργασίας αὐτὰς χορηγοῦνται ἀρωγαὶ ἐκ τῶν ἐπενδύσεων, ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῶν χορηγηθησομένων πιστώσεων, γίνεται ἡ κατανομὴ εἰς τὰς 121 ἐκπαιδευτικὰς περιφερείας Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ 20 περιφερείας Μέσης. Ἤδη, εἰς τὴν περιφέρειαν τῶν Ἰωαννίνων, διετέθη πίστωσις δραχμῶν 193.000, ἡ ὁποία κατενεμήθη μεταξὺ τῶν κάτωθι σχολείων τῆς περιφερείας Ἰωαννίνων, Βουτουτσίου, Δροσοχωρίου, Ἐλέζνης, Ἁγίας Βαρβάρας, Ἀετοπέτρας, Ἀηδονοχωρίου, Ἐξοχῆς, Πάδων, Πύργου, Μόλιστας, Λυκορράχης, Ἄνω Ρεβενίων, Κεφαλοβρύσου, Βαρλαὰμ καὶ Δωροδάφνης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ια) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Σαράφη καὶ Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7058)5642)9.10.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 89 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Στεφάνου Σαράφη καὶ Βασιλικῆς Θανασέκου, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος Δεσκάτης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ Γυμνασιακὸν Παράρτημα Δεσκάτης ἀπεσπάσθη εἷς Δημόσιος ἐκπαιδευτικὸς λειτουργὸς ἵνα ἀναλάβῃ τὴν διεύθυνσιν αὐτοῦ. Τὰ Γυμνασιακὰ Παραρτήματα ἱδρύονται ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅπως ἡ οἰκεία Ἐπιτροπὴ Γονέων καὶ Κηδεμόνων, μεριμνᾷ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος διδακτικοῦ προσωπικοῦ, προσλαμβάνουσα τοῦτο ἐξ ἀδιορίστων καθηγητῶν, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1114)1949. Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον δὲν δύναται νὰ διαθέσῃ ἕτερον καθηγητὴν διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ τούτου Παραρτήματος, εἰς ὅ, σημειωτέον, φοιτῶσι δέκα ἕως τριάκοντα μαθηταί, κατὰ τάξιν, δι’ ἀποστερήσεως ἑτέρου πολυπληθεστέρου Γυμνασίου τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Καθηγητοῦ τούτου. Κατ’ ἀκολουθίαν τούτων, δέον ὅπως αἱ τοπικαὶ Ὀργανώσεις μεριμνήσουν διὰ τὴν πρόσληψιν ἀδιορίστων καθηγητῶν, καθ’ ὅσον, ἄλλως, θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ ἀναστείλωμεν τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασιακοῦ τούτου Παραρτήματος. Ὡς πρὸς τὴν συμπλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων τῶν δημοδιδασκάλων τῆς περιφερείας Ἐλευσῖνος παρέχομεν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐκ τῶν γενομένων ἐσχάτως διορισμῶν δημοδιδασκάλων, θέτομεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ οἰκείου Ἐπιθεωρητοῦ ἀνάλογον ἀριθμὸν ἐκ τούτων, πρὸς κάλυψιν ἀναγκῶν τῆς περιφερείας ταύτης καὶ τοῦτο θέλομεν πράξει καὶ εἰς τοὺς μελλοντικοὺς διορισμούς. Τῶν ἐκπαιδευτικῶν περιφερειῶν Αʹ καὶ Βʹ Λαρίσης αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν δημοδιδασκάλων ἐλάχισται συμπληροῦνται διὰ μεταθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 185 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ διδακτηριακαὶ ἀνάγκαι τοῦ Νομοῦ Λαρίσης εἶναι γνωσταὶ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν, ἡ ὁποία καὶ καταβάλλει κάθε δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἔστω καὶ μέρους αὐτῶν. Κατὰ τὸ λῆξαν οἰκον. ἔτος ἐχορηγήθησαν αἱ κάτωθι πιστώσεις:

Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιγ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8125)6526) 17.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 205 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, περὶ ἱδρύσεως καὶ προαγωγῆς δημοτικῶν σχολείων περιφερείας Καλαμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ὑπηρεσία ἡμῶν ἔχει ὑπ’ ὄψει της τὸ θέμα τοῦτο καὶ θὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ εὐθὺς ὡς χορηγηθῶσιν αἱ ἀνάλογοι πιστώσεις παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιδ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Σπηλιοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8401) 6874) 27.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, καὶ τῆς συνημμένης αὐτῷ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Σπηλιοπούλου, Ν. Μαλλιάκα καὶ Ν. Κιτσίκη, σχετικῶς μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν εἰσακτέων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ὑμᾶς τὰ ἑξῆς, ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ὁρίζεται καθ’ ἕκαστον ἔτος δι’ ὑπουργικῆς ἀποφάσεως, ἐκδιδομένης κατ’ ἐξουσιοδότησιν τῆς διατάξεως τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Α. Ν. 2029) 1939. Ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως ὁρίζεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς ἑκάστην τάξιν ἢ τμῆμα Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας οὐδέποτε δύναται νὰ ὑπερβῇ τοὺς τεσσαράκοντα. Κατὰ τὸ παρὸν ἀκαδημαϊκὸν ἔτος ὁ ἀριθμὸς τῶν εἰσακτέων εἰς ἑκάστην τάξιν ἢ τμῆμα Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ὡρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 93170) 28.8.56 Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως εἰς τριάκοντα κατὰ τμῆμα Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας ἢ κατὰ Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν, ἐφ’ ὅσον αὕτη λειτουργεῖ μὲ ἓν τμῆμα. Ὁ ἀριθμὸς οὗτος καθωρίσθη κατόπιν συνεκτιμήσεως ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἀναγκῶν τῆς Χώρας καὶ τῶν δυνατοτήτων τῆς ἀρτίας θεωρητικῶς καὶ ἐπαγγελματικῶς καταρτίσεως τῶν μελλόντων νὰ τύχωσι πτυχίου δημοδιδασκάλου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἀδιορίστων ἐκ τούτων, οἵτινες ἀνέρχονται εἰς ἄνω τῶν 4.500 περίπου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγομένων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας ἐπιλαχόντων, οἵτινες ἀνήκουν εἰς τὰς εἰδικὰς κατηγορίας, καὶ δικαιοῦνται καθ’ ὑπέρβασιν ἐγγραφῆς, βάσει εἰδικῶν διατάξεων νόμων (ἄρθρ. 45 Α. Ν. 1324) 49, ἄρθρ. 10 Α. Ν. 1910) 49, ἄρθρ. 1 παράγρ. 3 Ν.Δ. 272) 53) δὲν δύναται νὰ ὑπερβαίνῃ, ἐκ τοῦ νόμου, τὸ ἓν τρίτον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων τοῦ καθορισθέντος δι’ ἑκάστην Παιδαγωγικὴν Ἀκαδημίαν (ἄρθρ. 1, παρ. 5 τοῦ Ν.Δ. 272) 53) διὰ τῆς προαναφερθείσης Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως. Περαιτέρω, αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν εἰσακτέων εἰς τὰς Παιδαγωγικὰς Ἀκαδημίας δὲν ἐνδείκνυται, διότι, θὰ ἐπιτείνῃ καὶ θὰ ὀξύνῃ τὸ κοινωνικὸν πρόβλημα τῆς μὴ ἐπαγγελματικῆς εἰσέτι ἀποκαταστάσεως 4500 καὶ πλέον ἀποφοίτων τῶν Παιδαγωγικῶν Ἀκαδημιῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἅπαντα τὰ διδακτήρια τῶν Ἐκπαιδευτικῶν Περιφερειῶν Φιλιατῶν καὶ Παραμυθιᾶς, τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὰς περιπτώσεις 1 καὶ 2 τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, περιλαμβάνονται εἰς τὰς προτάσεις τῶν οἰκείων Ἐπιθεωρητῶν, διὰ χορήγησιν ἀρωγῆς πρὸς ἀποπεράτωσιν, ἀνέγερσιν ἢ προσθήκην αἰθουσῶν. Διὰ τὰς ὡς ἄνω ἀποπερατώσεις κ.λ.π. χορηγοῦνται ἀρωγαὶ ἐκ τῶν ἐπενδύσεων. Καὶ ἀναλόγως τοῦ ὕψους τοῦ χορηγηθησομένου συνολικοῦ ποσοῦ γίνεται κατανομὴ εἰς τὰς 121 Ἐκπαιδευτικὰς Περιφερείας Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως καὶ 20 περιφερείας Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, κατὰ τὴν σειρὰν προτεραιότητος τῶν προτάσεων τῶν Ἐπιθεωρητῶν. Ὅθεν, ἐκ τοῦ ὕψους τοῦ χορηγηθησομένου ποσοῦ, ἐξ ἐπενδύσεων τῆς ἀναλογίας δι’ ἑκάστην περιφέρειαν καὶ τῆς σειρᾶς προτεραιότητος ἐκ τῶν προτάσεων τῶν Ἐπιθεωρητῶν, θὰ ἐξαρτηθῇ ἡ διάθεσις πιστώσεως εἰς τὰ ἔχοντα ἀνάγκας διδακτήρια. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι τὰ διδακτήρια τῶν παραμεθορίων περιοχῶν τυγχάνουν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21.1.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιστʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7343 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 122 ἐ. ἔ. ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τοῦ Ν. Δ. 3401)1955 ἡ φοίτησις εἰς τὴν Α.Σ.Ο. καὶ Ε. Ε. διὰ τοὺς εἰσαγομένους σπουδαστὰς ἀπὸ τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1955–1956 καὶ ἐφεξῆς, κατέστη ἀντὶ τριετοῦς, τετραετής. Τὸ ἄρθρον 6, παρ. 2, τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ., ὁρίζει ὅτι διὰ τοὺς πρὸ τῆς χρονολογίας ταύτης εἰσαχθέντας φοιτητὰς ἰσχύουν αἱ κείμεναι διατάξεις τῆς τριετοῦς φοιτήσεως διὰ τοὺς ἐξ αὐτῶν δὲ ἀποτυγχάνοντας τὰ τῆς φοιτήσεως καὶ τῶν ἐξετάσεων ἐν γένει ὁρίζονται διὰ Β. Δ)τος ἐκδιδομένου προτάσει τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Παιδείας, μετὰ γνώμην τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Καθηγητῶν τῆς Σχολῆς. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς τελευταίας ταύτης ἐξουσιοδοτικῆς διατάξεως, κατηρτίσθη σχέδιον Β. Δ)τος, ὅπερ, ὅμως, ἀποσταλὲν πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐκρίθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 117)1956 γνωμοδοτήσεως αὐτοῦ, ὅτι δὲν τυγχάνει νόμιμον, ἐπειδὴ δὲν ἐξησφαλίζετο δι’ αὐτοῦ ἐπαρκῶς ἡ ὑπὸ τὸ καθεστὼς τῆς τριετοῦς φοιτήσεως ὑπαγωγὴ τῶν πρὸ τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1955–56 εἰσαχθέντων φοιτητῶν. Κατόπιν αὐτοῦ μετὰ σύμφωνον γνώμην τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Καθηγητῶν τοῦ Α.Σ.Ο. καὶ Ε. Ε., διατυπωθεῖσαν κατὰ τὴν Συνεδρίαν αὐτῆς τῆς 11ης Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. κατηρτίσθη νέον σχέδιον Β. Δ)τος, δι’ οὗ ρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῆς φοιτήσεως τῶν πρὸ τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1955– 56 εἰσαχθέντων φοιτητῶν εἰς τὴν Σχολὴν ταύτην καὶ ἀποτυγχανόντων κατὰ τὰς τμηματικὰς ἐξετάσεις τοῦ Αʹ ἢ Βʹ ἔτους σπουδῶν. Τὸ νέον τοῦτο Β. Δ. ἀπεστάλη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 118. 509)25.10.56 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, διὰ τὴν σχετικὴν ἐπεξεργασίαν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 206 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἁρμοδία Τεχνικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, συνέταξε τὴν μελέτην ἀνεγέρσεως τοῦ διδακτηρίου τοῦ Γυμνασίου Αἰγάλεω καὶ θὰ ἐνισχύσῃ τὴν προσπάθειαν τῶν κατοίκων διὰ τῆς χορηγήσεως ἀναλόγου ποσοῦ ἀπὸ τὰς πιστώσεις τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους ὥστε νὰ ἀνεγερθῇ τὸ διδακτήριον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιη) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κακκαβᾶ. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 70, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κακκαρᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὑμῖν ὅτι κατ’ ἀναφορὰν τοῦ Γυμνασιάρχου Βʹ Ἀρρένων Ἀθηνῶν, ὁ μαθητὴς Ἀντώνιος Μάλλης δὲν ἀπηλλάγη κατὰ τὴν ἐγγραφήν του τῶν Ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, διότι δὲν προσεκόμισεν, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 94056)1956 κοινὴν ἀπόφασιν ἡμῶν καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, βεβαίωσιν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Τμήματος τῆς κατοικίας του ἢ ἄλλης ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας περὶ τῆς Βορειοηπειρωτικῆς ἰδιότητός του. Ἡ μήτηρ τοῦ ὡς εἴρηται μαθητοῦ δὲν ἀπεπέμφθη ἐκ τοῦ ἰδιαιτέρου γραφείου μου, ἀλλὰ ὑπεδείχθη αὐτῇ τὸ ἁρμόδιον τμῆμα τοῦ Ὑπουργείου, εἰς ὃ ἔδει νὰ ἀπευθυνθῇ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ιθ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πετροπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8258)6691)22.11.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 228 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Πετροπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῶν Γυμνασίων Ἀρρένων καὶ Θηλέων Μεσολογγίου, ἀναγκαιοῦσι δύο φιλόλογοι Καθηγηταί, εἷς Καθηγητὴς Φυσικῶν καὶ δύο Καθηγηταὶ ξένων γλωσσῶν, δεδομένου, ὅμως, ὅτι εἰς πάντα τὰ σχολεῖα Μέσης Ἐκπαιδεύσεως τῆς Χώρας παρατηρεῖται ἔλλειψις διδακτικοῦ προσωπικοῦ, δὲν καθίσταται δυνατὴ ἡ ἄμεσος καὶ πλήρης ἱκανοποίησις τῶν ἀναγκῶν τῶν Γυμνασίων Μεσολογγίου. Κατὰ τοὺς προσεχεῖς διορισμοὺς καθηγητῶν θὰ ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν πλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν θέσεων. Σημειωτέον, ὅτι διὰ τῆς πράξεως τοῦ Π.Υ.Σ.Μ.Ε. ΙΣΤʹ περιφερείας, μετατίθεται εἰς τὴν Παλαμαϊκὴν Σχολὴν Μεσολογγίου ὁ διδάσκαλος τῆς Ἀγγλικῆς τοῦ Γυμνασίου Ζακύνθου, Κωνστ. Παπαπαναστασόπουλος. Ἀθῆναι τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7344)18.10.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ὅτι ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία δι’ ἐπανειλημμένων ἐγγράφων, ἐζητήσατο παρὰ τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν τὴν συμπληρωματικὴν πίστωσιν δι’ ἔξοδα κινήσεως, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκκρεμουσῶν ἀπαιτήσεων, πλὴν ὅμως τὸ ὡς ἄνω Ὑπουργεῖον ἐγνώρισεν ἡμῖν ὅτι ἐπὶ τοῦ παρόντος δὲν εἶναι δυνατὴ ἐγγραφὴ εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς αἰτουμένης πιστώσεως. Ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία ἐπανῆλθεν ἐκ νέου ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 119651)1956 ἐγγράφου, δι’ οὗ ζητεῖται ἐπειγόντως ἡ ἐγγραφὴ ποσοῦ ἐκ δραχμῶν 200.000 διὰ μετακίνησιν Γενικῶν Ἐπιθεωρητῶν καὶ Ἐπιθεωρητῶν Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως δι’ ἀποσπάσεις δημοδιδασκάλων, 300.000 δραχ. πρὸς ἐπάνδρωσιν μονοταξίων σχολείων, μὴ λειτουργούντων, ποσὸν δρχ. 200.000 πρὸς μετακίνησιν Γεν. Ἐπιθεωρητῶν Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ ποσὸν 100.000 δρχ., δι’ ἀποσπάσεις καθηγητῶν. Κατὰ τὰς παρασχεθείσας δὲ εἰς ἡμᾶς πληροφορίας, τὰ ὡς ἄνω ποσὰ θὰ ἐγκριθοῦν. Ἀθῆναι τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κ:) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6823)5496)28.9.56 ἐγγράφου σας ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὡς ἀνέφερεν εἰς ἡμᾶς ὁ οἰκεῖος Ἐπιθεωρητὴς Δημοτικῶν Σχολείων, τὸ Δημοτικὸν σχολεῖον Εὐαγγελιστρίας λειτουργεῖ κανονικῶς, διότι ὁ περὶ οὗ πρόκειται δημοδιδάσκαλος Νικ. Κικίδης ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους ὑπηρετεῖ εἰς τὴν ἐν τῷ σχολείῳ τούτῳ θέσιν του. Ἀθῆναι τῇ 9.2.57

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

κβ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6821)5494)28.9.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 72 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακώβου Διαμαντοπούλου, ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ Γυμνασίου Θηβῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα βουλευτήν, ὅτι εἰς τὸ Γυμνάσιον Θηβῶν ἀνήκουσιν ὀργανικῶς εἷς Γυμνασιάρχης καὶ τριάκοντα πέντε Καθηγηταί. Ἐξ αὐτῶν ὑπηρετοῦσιν εἰς τὸ Γυμνάσιον Θηβῶν δέκα ἐννέα, οἵτινες καλύπτουσι τὰς ὑποχρεωτικὰς ὥρας διδασκαλίας εἰς τὸ Γυμνάσιον τοῦτο, εἰς ὃ φοιτῶσιν ἑπτακόσιοι ἑξήκοντα ἓξ μαθηταί, κατανεμημένοι εἰς δώδεκα τμήματα. Ἐκ τῶν ὑπολοίπων Καθηγητῶν, τρεῖς ὑπηρετοῦσιν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς Γυμνάσια τῶν Ἀθηνῶν, δύο κατὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ τῆς ἑβδομάδος εἰς τὸ Γυμνάσιον Θηβῶν καὶ κατὰ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς Γυμνάσια Ἀθηνῶν, πρὸς συμπλήρωσιν τῶν ὑποχρεωτικῶν ὡρῶν διδασκαλίας των, τέσσαρας εἰς τὸ πεντατάξιον Παράρτημα Αὐλίδος, εἰς ὃ φοιτῶσιν ἑκατὸν δύο μαθηταί, τρεῖς εἰς τὸ πεντατάξιον Γυμνασιακὸν Παράρτημα Θεσπιῶν, εἰς ὃ φοιτῶσι διακόσιοι μαθηταί, εἷς εἰς τὸ ἑξατάξιον Γυμνασιακὸν Παράρτημα Ἐρυθρῶν, εἰς ὃ φοιτῶσι διακόσιοι δέκα τέσσαρες μαθηταί, δύο εἰς τὸ ἑξατάξιον Γυμνασιακὸν Παράρτημα Αὐλῶνος, εἰς ὃ φοιτῶσιν ἑκατὸν τριάκοντα πέντε μαθηταὶ καὶ ἀνὰ εἷς, κατ’ ἀπόσπασιν εἰς τὸ Γυμνάσιον Ἀχαρνῶν καὶ Λεβαδείας. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω στοιχείων προκύπτει, ὅτι πάντες οἱ Καθηγηταί, οἱ τοποθετηθέντες εἰς τὸ Γυμνάσιον Θηβῶν, ἀναγκαιοῦσι διὰ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τοῦ τε Κεντρικοῦ Γυμνασίου Θηβῶν καὶ τῶν ἐξ αὐτοῦ ἐξαρτωμένων Γυμνασιακῶν Παραρτημάτων, οἱ ἀποσπασθέντες δὲ εἰς Ἀθήνας, ἐξ αὐτῶν, ἀπεσπάσθησαν πρὸς προσωρινὴν πλήρωσιν ἐπειγουσῶν ἀναγκῶν καὶ μέχρι τῆς διὰ τοῦ πίνακος μεταθετέων διενεργηθησομένης μεταθέσεως ἑτέρων Καθηγητῶν, ὁπότε οὗτοι θὰ ἐπανέλθωσιν εἰς τὴν ὀργανικὴν αὐτῶν θέσιν, πρὸς διάθεσίν των εἰς τὰ Γυμνασιακὰ Παραρτήματα ἢ ἕτερα Γυμνάσια. Ἀθῆναι τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 991) 24.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 645 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, περὶ μειώσεως τοῦ φορολογικοῦ συντελεστοῦ ἐπὶ τῆς φορολογίας τῶν ἰατρῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι πρὸς δικαιοτέραν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου, θὰ ἔδει, κατὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν φορολογικῶν συντελεστῶν νὰ ἐκπίπτεται ποσοστὸν 35 –40%, λόγῳ τῶν ἰδιαιτέρων ἐπαγγελματικῶν ἐξόδων, εἰς ἃ ὑποβάλλεται ὁ ἰατρὸς διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματος αὐτοῦ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον προέβη ἤδη εἰς κατάλληλον ἐνέργειαν πρὸς τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῆς βουλευτοῦ Κας Β. Θανασέκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις, τῆς βουλευτοῦ Κας Β. Θανασέκου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν βιβλίου ἐρωτήσεων 666, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, σχετικῶς μὲ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος. Αἱ ἰατρικαὶ καὶ νοσηλευτικαὶ ἀνάγκαι τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος, ἀντιμετωπίζονται σήμερον διὰ τοῦ Γεν. Νοσοκομείου Λαμίας, ὅπερ διαθέτει 150 νοσηλευτικὰς κλίνας, τοῦ Σανατορίου Λαμίας καὶ διὰ τῶν λειτουργούντων Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν καὶ τῶν Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων. Οἱ λειτουργοῦντες εἰς τὸν Νομὸν τοῦτον Κοιν. Ὑγειονομικοὶ Σταθμοὶ εἶναι οἱ τῆς Ἀταλάντης καὶ τῆς Μακρακώμης, καταβάλλονται δὲ προσπάθειαι διὰ τὴν δημιουργίαν τῶν ἀπαραιτήτων προϋποθέσεων πρὸς λειτουργίαν καὶ τῶν λοιπῶν ἱδρυθέντων Κ.Υ.Σ., εἰς τὸν Νομόν, ἤτοι Πελασγίας, Δομοκοῦ καὶ Ἀμφικλείας. Πάντως, οἱ τῆς Πελασγίας καὶ Δομοκοῦ λειτουργοῦν σήμερον, ὑπὸ τύπον Ἰατρείου. Ἀπὸ ἀπόψεως λειτουργίας Κοινοτικῶν καὶ Ἀγροτικῶν Ἰατρείων, δέον νὰ θεωρῆται ὁ Νομὸς οὗτος ὡς πλαισιωθεὶς ἱκανοποιητικῶς, ἀφοῦ τὰ πλεῖστα ἐκ τῶν προγραμματισθέντων Ἰατρείων λειτουργοῦσιν σήμερον, ἤτοι 1) Ἁγίου Γεωργίου. 2) Ἄνω Τιθοθέας. 3) Ἁγίου Κωνσταντίνου. 4) Γαρδικίου. 5) Δομοκοῦ. 6) Μαρτίνου. 7) Μελητέας. 8) Μώλου. 9) Μαρμαροῦ. 10) Μενδενίτσας. 11) Ξυνιᾶς. 12) Οἴτης. 13) Πελασγίας. 14) Παλαιοχωρίου. 15) Ρεγγινίου. 16) Ραχῶν. 17) Τυμφρηστοῦ καὶ 18) Ὑπάτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν τοῦ πληθυσμοῦ, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὰ Κοινοτικὰ καὶ Ἀγροτικὰ Ἰατρεῖα διαθέτουσι τὰ βασικὰ ἀνθρωποσωτήρια φάρμακα, τὰ ὁποῖα παρέχουν εἰς τοὺς ἀπόρους δωρεάν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11.2.1957

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 831)444)1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς δι’ αὐτοῦ διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνεργίαν τῶν καρραγωγέων, καρροποιῶν, πεταλωτῶν κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ λῆψις νομοθετικῆς μορφῆς μέτρων, ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ τῆς διαδόσεως τοῦ αὐτοκινήτου ἁμαξοκαρραγωγέων, καρροποιῶν καὶ πεταλωτῶν, ὡς ἡ παροχὴ ἀποζημιώσεως, θ’ ἀπαιτήσῃ σημαντικὴν δαπάνην, ἡ ἐξεύρεσις δὲ τῶν σχετικῶν πόρων καθίσταται πρὸς τὸ παρὸν δυσχερής. Ἀθῆναι τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 589)18.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 15.1. 1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ διατάξεως, περιληφθείσης εἰς τὸ ὑπὸ ἐπεξεργασίαν σχέδιον νόμου, περὶ τροποποιήσεως τῆς διεπούσης τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νομοθεσίας, προβλέπεται μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀπὸ τοῦ 65ου ἔτους εἰς τὸ 60ὸν τοιοῦτον, διὰ τὴν λόγῳ γήρατος συνταξιοδότησιν παρὰ τοῦ Ἱδρύματος, κατηγοριῶν μισθωτῶν ἀπασχολουμένων εἰς βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα, εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην θὰ συμπεριληφθοῦν καὶ οἱ φορτοεκφορτωταί. Περαιτέρω μείωσις τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τοὺς φορτοεκφορτωτὰς δὲν εἶναι δυνατὴ τοὐλάχιστον ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας καὶ ὑπὸ τὸ γενικῶς ἰσχῦον καθεστὼς εἰσφορῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐπὶ τοῦ 2ου αἰτήματος, τῆς χορηγήσεως τῆς ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 539)45 προβλεπομένης κατ’ ἔτος ἀδείας, μετ’ ἀποδοχῶν καὶ εἰς τοὺς φορτοεκφορτωτάς, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ὑπ’ αὐτοῦ προβλεπομένη ἄδεια χορηγεῖται καὶ εἰς τοὺς φορτοεκφορτωτὰς τοὺς συγκεντροῦντας τὰς ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 539) 45 ὁριζομένας προϋποθέσεις, (ἤτοι 12μηνον συνεχῆ ἀπασχόλησιν παρὰ τῷ αὐτῷ ἐργοδότη) καὶ δὴ ηὐξημένη ἀπὸ τοῦ πρώτου ἔτους συνεχοῦς ἀπασχολήσεως 12 ἡμερῶν, ἀντὶ 6 ἢ 8 ἡμερῶν, ἀναλόγως τῆς φύσεως τῆς ἐπιχειρήσεως. Τὸ γεγονός, ὅτι πλεῖστοι τῶν φορτοεκφορτωτῶν δὲν τυγχάνουσι ἀδείας, ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν μὴ συμπλήρωσιν συνεχοῦς 12μήνου ἀπασχολήσεως παρὰ τῷ αὐτῷ ἐργοδότη, ἀφ’ ἑτέρου δὲ τὴν μὴ ἀπασχόλησιν αὐτῷ καθ’ ὅλας τὰς ἐργασίμους ἡμέρας, ἀλλὰ ὁσάκις ὑφίσταται ἐργασία φορτοεκφορτώσεων. Πρότασις περὶ συστάσεως κεφαλαίου πρὸς χορήγησιν ἀδείας μετ’ ἀποδοχῶν καὶ εἰς τοὺς ἐν λόγῳ φορτοεκφορτωτάς, δι’ ἐπιβολῆς προσθέτου εἰσφορᾶς ἐπὶ τῶν ἐργοδοτῶν φρονοῦμεν, ὅτι δὲν ἐνδείκνυται καθ’ ὅσον πλὴν τῆς ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. παρ’ αὐτῶν καταβαλλομένης εἰσφορᾶς 13% καταβάλλουσι καὶ 10% διὰ τὴν χορήγησιν δώρου καὶ 4% ὑπὲρ τοῦ Κ.Α.Φ., ἤτοι μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰσφορῶν τῶν ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. καταβαλλομένων εἰσφορῶν ὑπὸ τῶν λοιπῶν ἐργοδοτῶν, γεγονός, ὅπερ θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν περαιτέρω οἰκονομικὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν ἐν γένει διακινουμένων ἐμπορευμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 97)5 τῆς 1.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἀπὸ 28. 12.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Μιχ. Στεφανίδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπεκτείνεται κατ’ ἀρχὴν κατὰ τῆς ἀσθενείας ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ἱδρύματος εἰς τοὺς μεταλλευτὰς τοὺς ἀπασχολουμένους εἰς περιοχάς, ἔνθα ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ ἀσφάλισις τοῦ Ἱδρύματος καὶ ὑπάρχουν τὰ τεχνικὰ πρὸς τοῦτο μέσα. Συνεπῶς, οἱ ἐντὸς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς τοῦ παραρτήματος Ι.Κ.Α. Κύμης ἀπασχολούμενοι μεταλλευταὶ ἀσφαλίζονται δι’ ἀσθένειαν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Τὸ αἴτημα περὶ διευρύνσεως τῆς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς τοῦ τοπικοῦ Παραρτήματος Κύμης ἐρευνᾶται ὑπὸ τοῦ Ἱδρύματος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν προαγωγὴν τοῦ Παραρτήματος εἰς τοπικὸν Ὑποκατάστημα. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἐζητήθησαν αἱ ἀπόψεις τοῦ Παραρτήματος, ἐν ἀναμονῇ τῶν ὁποίων τελεῖ ἡ Διοίκησις τοῦ Ἱδρύματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 53)3.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶ, σχετικῶς μὲ αἴτημα τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνιτῶν Οἰκοδόμων Ρόδου, περὶ αὐξήσεως τῶν ἡμερομισθίων τῶν μισθωτῶν τούτων, κατὰ 50%, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι πέραν τῆς ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, γενομένης γενικῆς βελτιώσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2156 ἀποφάσεως τοῦ Δευτεροβαθμίου Διοικ. Διαιτ. Δικαστηρίου Ἀθηνῶν, ἡ κατὰ κλάδους μισθωτῶν εἰδικωτέρα ρύθμισις τῶν ὅρων τούτων, ἀποτελεῖ θέμα εἰδικωτέρας συλλογικῆς συμβάσεως ἐργασίας, διὰ τὴν ὑπογραφὴν τῆς ὁποίας δέον ν’ ἀκολουθηθῇ ἡ ὑπὸ τοῦ ν. 3239)55 διαγραφομένη διαδικασία. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα περὶ καταργήσεως τοῦ ν. 3239)55, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἐξετάζεται ἤδη ἡ τροποποίησις ὡρισμένων διατάξεων τοῦ νόμου τούτου. Ἀθῆναι τῇ 8.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Κοθρῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8702)4.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 345)29.11.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐμμ. Κοθρῆ, περὶ ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων, τῶν ἐξελθόντων τῆς ὑπηρεσίας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1945 ἕως 1950, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ Ταμεῖον Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων ἅμα τῇ ἀπελευθερώσει τῆς Χώρας, εὑρέθη, λόγῳ τοῦ πληθωρισμοῦ μὲ μόνην περιουσίαν τὰ τέσσαρα ἀκίνητα αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα ἀπέδιδαν ἐλάχιστα, λόγῳ τοῦ ἐνοικιοστασίου ὡς καὶ χρεώγραφα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, μὴ ἀποδίδοντα ἀπὸ μακροῦ οὐδὲν εἰσόδημα. Μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ νομίσματος, καθωρίσθη τὸ νέον μισθολόγιον Δημοσίων Ὑπαλλήλων, καὶ ὡρίσθη ὡς κράτησις ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δημοσίων Ὑπαλλήλων, εἰσφορὰ εἰς 1% ἐπὶ τῶν μηνιαίων ἀποδοχῶν των, ἐπὶ τῇ βάσει δὲ τῶν ἐκ ταύτης μοναδικῶν ἐσόδων τοῦ Ταμείου ἡ Διοίκησις αὐτοῦ καθώρισε τὰ καταβληθησόμενα βοηθήματα εἰς τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους. Ἐάν, τότε ἀπεφασίζετο ἡ διάλυσις τοῦ Τ.Π.Δ.Υ. καὶ διενέμετο ἡ περιουσία τούτου, ἀσφαλῶς τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ εἰσέπραττεν ἕκαστος ἐν ἐνεργείᾳ ἢ ἐξελθὼν ὑπάλληλος, θὰ ἦτο κατὰ πολὺ μικρότερον ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἰσέπραττεν ὁ ἐξελθὼν μετέπειτα ὑπάλληλος. Ἡ Διοίκησις τοῦ Ταμείου, τότε, εὑρέθη ἀμέσως εἰς δυσχερεστάτην θέσιν, προκειμένου νὰ καθορίσῃ τὰ ποσὰ τῶν βοηθημάτων, διὰ τοὺς ἐξερχομένους ὑπαλλήλους, ὧν τὸ ὕψος δὲν ἔπρεπε κατ’ οὐδένα λόγον νὰ εὑρίσκεται ἔξω τοῦ πλαισίου τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ Ταμείου, δηλ. τῶν μοναδικῶν, ἐκ τῆς κρατήσεως 1% ἐτησίων ἐσόδων αὐτοῦ, δεδομένου ὅτι τὸ Κράτος δὲν προσήρμοσε τὸ ποσὸν τῆς πρὸς τὸ Ταμεῖον χορηγουμένης ἐτησίας Κρατικῆς εἰσφορᾶς, ἀνερχόμενον μέχρι τῆς ἐνάρξεως τοῦ πληθωρισμοῦ εἰς 12.000.000 χρυσᾶς δραχμάς. Παραλλήλως, ὅμως, ὁ τιμάριθμος καὶ ἡ ἀξία τῆς χρυσῆς λίρας, ἀνήρχοντο, χωρὶς νὰ αὐξάνωνται οἱ μισθοὶ τῶν Δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ κατὰ συνέπειαν τὰ ἐτήσια ἔσοδα τοῦ Ταμείου. Μόνον μετὰ πάροδον χρόνου ηὐξήθη ἡ κράτησις ἀπὸ 1% εἰς 2%, μετὰ τὴν 1ην Ἰουνίου 1950 ηὐξήθη εἰς 2% καὶ 3% καὶ βραδύτερον εἰς 2% καὶ 4%. Κατόπιν τούτων, ἡ Διοίκησις ἦτο ὑποχρεωμένη, ἐφ’ ὅσον ἦτο δυνατόν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῶν βοηθημάτων καὶ ἔπραξε τοῦτο κατὰ χρονικὰ διαστήματα, ὁρίζουσα ἑκάστοτε συντελεστὴν 12, 20, 25, 50 κ.λ.π., ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πραγματοποιουμένων ἐτησίων ἐσόδων τοῦ Ταμείου, δεδομένου ὅτι τὰ ἐλάχιστα περιουσιακὰ στοιχεῖα τοῦ Ταμείου, ἅτινα εἶχον ἀπομείνει, ὄχι μόνον δὲν ἔπρεπε νὰ θιγῶσιν, ἀλλὰ τοὐναντίον νὰ αὐξηθῶσι, κατὰ τὸ δυνατόν, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν μελλουσῶν ὑποχρεώσεων τοῦ Ταμείου. Οὕτω, κατὰ τὰ ἔτη 1945–1949 τὸ Ταμεῖον εἰσέπραξεν ἐν συνόλῳ δρχ. 16.292.395 καὶ κατέβαλε κατὰ τὸ αὐτὸ χρονικὸν διάστημα εἰς βοηθήματα δρχ. 12.944.280, συνεπῶς ἀπέμειναν εἰς τὸ Ταμεῖον κατὰ τὴν ρηθεῖσαν 5ετίαν δρχ. 3.348.115. Διὰ τοῦ ὑπολοίπου τούτου ἔπρεπε νὰ ἀντιμετωπισθῶσιν αἱ ὑποχρεώσεις τοῦ Ταμείου διὰ τοὺς ὑπαλλήλους ἐκείνους, οἵτινες εἶχον μὲν ἐξέλθει κατὰ τὸ ρηθὲν χρονικὸν διάστημα 1945–1949, χωρίς, ὅμως νὰ εἶχον ὑποβάλει τὴν σχετικὴν αἴτησιν διὰ τὴν καταβολὴν τοῦ βοηθήματός των. Κατὰ τοὺς τότε γενομένους ὑπολογισμοὺς οὗτοι ἀνήρχοντο εἰς 300 περίπου δικαιούχους βοηθήματος καὶ συνεπῶς τὸ ἀπομένον ἀπόθεμα σχεδὸν ἐκαλύπτετο. Ἡ Διοίκησις τοῦ Ταμείου ἐπανειλημμένως ἐξήτασεν ἐμπεριστατωμένως τὸ αἴτημα τῆς περὶ ἧς πρόκειται κατηγορίας ὑπαλλήλων, περὶ χορηγήσεως συμπληρωματικοῦ βοηθήματος, διεπίστωσεν, ὅμως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις αὐτοῦ ἄνευ κινδύνου κλονισμοῦ τῶν οἰκονομικῶν βάσεων τοῦ Ταμείου. Ἀθῆναι τῇ 9.2.1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1592) 1015 ἀπὸ 4.2.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 724 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀντ. Πατσιαντᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἑξῆς: Κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας καὶ δὴ μετὰ τὴν 10ην νυκτερινήν, μεταξὺ Βόλου–Ἀθηνῶν καὶ Βόλου–Λαρίσης λειτουργοῦσι μόνον τὰ βασικὰ κυκλώματα, διότι ἡ ἀνταπόκρισις μειοῦται εἰς τὸ ἐλάχιστον. Παρὰ ταῦτα, ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν Ο.Τ.Ε. ὅπως τηρῇ ἐν λειτουργίᾳ, πλὴν τῶν βασικῶν, καὶ τὰ κυκλώματα φερούσης συχνότητος μεταξὺ Βόλου–Ἀθηνῶν καὶ Βόλου– Λαρίσης, πέραν τῆς 22ας ὥρας, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει τηλεφωνικὴ ἀνταπόκρισις, ἀπαιτοῦσα τὴν λειτουργίαν πλειόνων κυκλωμάτων. Ἀθῆναι τῇ 5.2.57

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9274 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ πρόβλημα τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, λόγῳ τῆς διεθνοῦς μορφῆς του, ὑπῆρξε ἀντικείμενον ἐπανειλημμένων Ἑλληνοτουρκικῶν συνεννοήσεων καὶ συμφωνιῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1934, ὁπότε ὑπεγράφη ἡ πρώτη Ἑλληνοτουρκικὴ Συμφωνία «Περὶ κανονισμοῦ ἐκτελεστέων ὑδραυλικῶν ἔργων ἐπ’ ἀμφοτέρων τῶν ὀχθῶν τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου». Μεταπολεμικῶς, μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς Τεχν. Βοηθείας τῶν Η.Π.Α., διὰ τοῦ Σχεδίου Μάρσαλ, ἥτις μεταξὺ τῶν ἄλλων, προέβλεπε καὶ τὴν διάθεσιν κονδυλίων διὰ τὴν ἐκτέλεσιν Τεχνικῶν Ἔργων, ἐνδιαφερόντων περισσότερα τοῦ ἑνὸς Κράτη, ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Τουρκία ἐζήτησαν ὅπως τὸ ὑπ’ ὄψει ἔργον ἐνταχθῇ εἰς τὴν κατηγορίαν ταύτην. Κατόπιν τούτου, κατὰ τὸ ἔτος 1950 ὑπεγράφη ἐν Ἀγκύρᾳ σχετικὴ Συμφωνία μεταξὺ τῶν δύο Κυβερνήσεων καὶ τῆς Δ.Ο.Σ., διὰ τῆς ὁποίας ἀνετέθη εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἑταιρίαν «Hasa Engnerisg Co» ἡ ἐκπόνησις τῆς μελέτης τῶν ἐπὶ τῶν δύο παροχθίων ἐκτάσεων» ἀντιπλημμυρικῶν κ.λ.π. ἔργων. Διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ ὅλου θέματος συνεστήθη μικτὴ Ἑλληνοτουρκικὴ Ἐπιτροπή. Ἡ Ἑταιρία «Hasa» μελετήσασα ἐπὶ τόπου τὸ ἔργον ὑπέβαλεν εἰς τὰς δύο Κυβερνήσεις τὸν Ἰούνιον τοῦ 1952 τὴν ὁριστικὴν μελέτην τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων, ἥτις καὶ ἔγινεν ἀποδεκτὴ ὑπὸ τῶν δύο Κρατῶν. Περαιτέρω, διὰ τοῦ ὑπογραφέντος τὴν 19ην Φεβρουαρίου 1955 ἐν Κωνσταντινουπόλει, ὑπὸ τῶν Ὑπουργῶν Δημοσίων Ἔργων Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας Πρωτοκόλλου καθωρίσθη πενταετὲς σχέδιον ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, ἡ σειρά προτεραιότητος αὐτῶν, καὶ ὁ τρόπος ἀμοιβαίου ἐλέγχου. Εἰς τὰ προβλεπόμενα ἐν τῇ ὡς ἄνω μελέτῃ ἔργα, συμπεριλαμβάνονται καὶ τοπικαὶ εὐθυγραμμίσεις τῆς κυρίας κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ἕβρου, εἰς τὰς θέσεις ἀποτόμων μαιανδρισμῶν αὐτῆς. Αἱ ὡς ἄνω εὐθυγραμμίσεις ἀναγκαῖαι διὰ τὴν ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς ἀρτιότητα τοῦ μελετηθέντος ἔργου. Διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν εὐθυγραμμίσεων τούτων κατεβλήθη ὑπὸ τοῦ μελετητοῦ πᾶσα προσπάθεια, ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς, ὅπως αἱ ἀποκοπτόμεναι δι’ αὐτῶν παρόχθιαι ἐκτάσεις, ἰσοφαρίζουν περίπου ἀλλήλας εἰς ἔκτασιν. Τοῦτο, πράγματι ἰσχύει, διὰ τὰς δύο σπουδαιοτέρας τομὰς «Πέπλου καὶ Φερρῶν». Διὰ τῆς πρώτης ἐξ αὐτῶν ἀποκόπτονται ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους 1.855 στρέμματα περιερχόμενα εἰς τὴν Τουρκίαν, ἐνῷ διὰ τῆς δευτέρας ἀποκόπτονται 8.000 στρέμματα ἐκ τοῦ Τουρκικοῦ ἐδάφους, περιερχόμενα εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄν καὶ αἱ ἐκτάσεις αὗται ἰσοφαρίζουν περίπου ἀλλήλας, εἰς ἔκτασιν, ἐν τούτοις ἡ ἀπὸ γεωργικῆς πλευρᾶς ἀξία τοῦ εἰς τὴν Ἑλλάδα περιερχομένου τμήματος τῆς περιοχῆς Φερρῶν, ὑστερεῖ, πιθανῶς, ἔναντι τοῦ εἰς τὴν Τουρκίαν περιερχομένου τῆς περιοχῆς Πέπλου. Δικαιοτέρα χάραξις τῶν δύο τούτων εὐθυγραμμίσεων, ὥστε νὰ ἰσοφαρίζουν ἀκριβῶς ἀλλήλας, ἀπὸ ἀπόψεως γεωργικῆς ἀξίας, φρονοῦμεν ὅτι ἦτο ἡ ἀνέφικτος ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς, λόγῳ τοπογραφικῆς διαμορφώσεως τῶν δύο τούτων μαιανδρισμῶν τῆς κυρίας κοίτης τοῦ ποταμοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰς τὸ Δέλτα τοῦ ποταμοῦ τομὴν ΕΝΕΖ, διὰ τῆς ὁποίας εἰς μὲν τὴν Τουρκίαν περιέρχονται 11.700 στρέμματα Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, εἰς δὲ τὴν Ἑλλάδα μόνον 3.280 στρέμματα Τουρκικοῦ ἐδάφους, παρατηροῦμεν ὅτι ἀμφότεραι αἱ ἐκτάσεις αὗται εὑρισκόμεναι ἐντὸς τῆς ὑπὸ τῶν δύο πλημμυρικῶν ἀναχωμάτων καθοριζομένης κοίτης, πλημμυρῶν, παραμένουσιν ἀπροστάτευτοι ἐκ τῶν πλημμυρικῶν ὑδάτων. Ἀπὸ γεωργικῆς πλευρᾶς, τὸ παρὰ τὰς ἐκβολὰς τοῦ ποταμοῦ ἔδαφος, εὑρισκόμενον εἰς στάθμην ἴσην ἢ χαμηλοτέραν τῆς στάθμης τῆς θαλάσσης, ἀποτελεῖται ἐκ μονίμου παρακτίου ἕλους, ἀκαταλλήλου διὰ πᾶσαν γεωργικὴν καλλιέργειαν. Σημειωτέον ὅτι ἐκ τῆς εἰς τὴν Τουρκίαν περιερχομένης ἐκτάσεως 11.700 στρεμμάτων τὰ 6.250 στρέμματα εὑρίσκονται εἰς στάθμην χαμηλοτέραν τῆς θαλάσσης καὶ ἀποτελοῦν λιμνοθάλασσαν. Ἡ μὴ κατασκευὴ τῆς τομῆς ἢ ἡ χάραξις αὐτὴ κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε αἱ ἀποκοπτόμεναι δι’ αὐτῆς ἑκατέρωθεν ἐκτάσεις, νὰ ἰσοφαρίζουν ἀλλήλας, ἀπὸ ἀπόψεως ἐμβαδοῦ, δὲν ἦτο δυνατή, ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς, καθ’ ὅσον θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ μείνῃ ἀπροστάτευτος ἐκ τῶν πλημμυρῶν ἡ παρὰ τὸ Δέλτα τοῦ ποταμοῦ Τουρκικὴ πόλις Αἶνος, ἥτις καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλειφθῇ. Τὸ τοιοῦτον δὲν θὰ ἐγένετο ἀποδεκτὸν ὑπὸ τῶν Τούρκων καὶ θὰ ἤγαγεν εἰς ἀτελειώτους συζητήσεις, μὲ κίνδυνον ματαιώσεως τοῦ ὅλου ἔργου. Ἐπὶ τῶν εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ Ἕβρου, διατυπουμένων τεσσάρων ἐρωτημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Διὰ τὴν ἀποτίμησιν τῶν διὰ τῶν τομῶν ἀποκοπτομένων τμημάτων, ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας τὰ κάτωθι μέτρα: α) Ἐγένετο τὸ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπιστ. Δ. 72) 19.1.56 ἔγγραφον πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Τοπογραφήσεων καὶ Κτηματολογίου τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου διὰ τὴν κινηματογράφησιν ἐπειγόντως τῶν ἐπὶ τῆς Ἑλληνικῆς πλευρᾶς εὑρισκομένων ἐδαφῶν, ἅτινα θὰ περιέλθουν εἰς τὴν Τουρκίαν. β) Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 37780) Τ4 π. ἔ. ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, περὶ συνθέσεως μικτῆς Ἐπιτροπῆς Ἑλλήνων καὶ Τούρκων γεωπόνων, ἀπηυθύναμεν τὸ ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. Δ. 71) 19.11.56 ἡμέτερον πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, δι’ οὗ παρακαλοῦμεν ὅπως ἀνακοινώσῃ ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν, τὰ ὀνόματα τῶν ὑπαλλήλων του, οὓς θὰ ὁρίσῃ ἐκπροσώπους τῆς Ἑλλάδος παρὰ τῇ Μικτῇ Ἐπιτροπῇ, διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἀξίας τῶν ἐδαφῶν, ἅτινα θὰ ἐνσωματωθοῦν εἰς ἑκατέραν τῶν δύο χωρῶν, λόγῳ τῶν ἐπερχομένων ἐκ τῆς κατασκευῆς τῶν ἔργων συνοριακῶν μεταβολῶν. 2. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν διὰ τῆς τομῆς Πέπλου δημιουργουμένων ἀκτημόνων πρόκειται νὰ μελετηθῇ καὶ ἀντιμετωπισθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, πρὸς ἐξεύρεσιν λύσεως, διὰ τῆς παραχωρήσεως πρὸς αὐτοὺς ἑτέρων ἐκτάσεων, εἴτε ἐκ τοῦ διὰ τῆς τομῆς Φερρῶν περιερχομένου εἰς τὴν Ἑλλάδα Τουρκικοῦ ἐδάφους, εἴτε ἐκ τῶν ἀποκαλυφθησομένων διὰ τῆς κατασκευῆς τῶν ἔργων νέων καλλιεργησίμων ἐκτάσεων, ὡς π. χ. τῆς λίμνης Δορούτσας, ἧς τὸ πλεῖστον τοῦ ἀποκαλυπτομένου ἐδάφους ἀποτελεῖ ἀδιανέμητον εἰσέτι ἔκτασιν. 3. Τὰ Ἑλληνο–Τουρκικὰ σύνορα κατὰ μῆκος τοῦ Ἕβρου ποταμοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ τὰ σημεῖα κατασκευῆς ἀντιπλημμυρικῶν διωρύγων, ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν ἔχωσι διαρρυθμισθῆ μέχρι σήμερον. Τὸ θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην ἀπὸ πλευρᾶς ἀνταλλασσομένων ἐδαφῶν. Ὑπὸ πρωτοκόλλου συνταχθέντος παρὰ μὲν τῆς Ἑλληνο–Τουρκικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, προβλέπεται, ὅτι ἡ νέα ὁροθετικὴ γραμμὴ μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας ἐπὶ τοῦ Ἕβρου ποταμοῦ, θὰ θεωρηθῇ ὡς ὁριστική, μετὰ τὴν διάνοιξιν τῶν διωρύγων καὶ τὴν ρύθμισιν ὑπὸ τῶν δύο Κυβερνήσεων τῶν ἀφορώντων τὰ ἀποκτώμενα ἑκατέρωθεν ἐδαφικὰ διαμερίσματα. 4. Ἡ ἀλλαγὴ τοῦ ὑπὸ τῶν δύο Κυβερνήσεων καθορισθέντος διὰ τῆς συμφωνίας τῆς 19.2.56 κοινοῦ προγράμματος ἐκτελέσεως τῶν ἔργων, δὲν εἶναι εὐχερής, ὑπῆρξε δὲ ἀρνητικὴ ἡ ἀπάντησις τῶν Τούρκων εἰς γενομένην ἀνεπίσημον διὰ τοῦ παρὰ τῇ Μικτῇ Ἐπιτροπῇ Τούρκου ἀντιπροσώπου Ἑλληνικὴν πρότασιν, ὅπως, μετὰ τὰ ὑπὸ κατασκευὴν ἔργα Τυχίου, ἐκτελεσθῶσι τὰ ἀναχώματα τῆς περιοχῆς Ὀρεστιάδος. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι κατὰ τὰς γενομένας διαπραγματεύσεις ἐν Κωνσταντινουπόλει, πρὸ τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμφωνίας τοῦ Φεβρουαρίου 1955, μετ’ ἐπιμονῆς ἐπεδιώχθη ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἡ πρότασις τῶν ἔργων Ὀρεστιάδος, ἄνευ ἀποτελέσματος.

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως, σχετικῶς μὲ τὸ αἴτημα τῶν ἐφημεριδοπωλῶν Λαρίσης–Βόλου, περὶ ὑπαγωγῆς των εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Ἐφημεριδοπωλῶν, ὁ κ. Η. Σκυλλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§64Η. ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀφορᾷ τοὺς ἐφημεριδοπώλας τῶν πόλεων Λαρίσης καὶ Βόλου, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἐτῶν ἔχουν ζητήσει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Ἐφημεριδοπωλῶν, τυγχάνοντες ἴσης μεταχειρίσεως μὲ τοὺς συναδέλφους των τῶν Ἀθηνῶν, τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ Πειραιῶς. Μέχρι τοῦδε τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα τῶν ἐφημεριδοπωλῶν τῶν πόλεων αὐτῶν δὲν ἱκανοποιεῖτο, διότι προεβάλλοντο σοβαραὶ ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τῆς Ἑνώσεως Ἰδιοκτητῶν Ἀθηναϊκοῦ Τύπου. Αἱ πληροφορίαι δέ, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἶναι, ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις αὗται ἔχουν ἤδη ἀρθῆ. Δεδομένου, ὅτι τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα ἔχει υἱοθετηθῆ καὶ ἀπὸ τὴν Γ.Σ.Ε.Ε., διὰ διαβήματος πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, καὶ ἔχει ζητήσει τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ, παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας, νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ἐὰν σκέπτεται νὰ υἱοθετήσῃ τὸ θέμα αὐτό.

§65Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ καὶ ἐνισχύω τὴν ἄποψιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅπως μὲ τὴν δέουσαν κατανόησιν ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας καὶ χορηγήσῃ συντάξεις εἰς τοὺς ἐπαρχιώτας ἐφημεριδοπώλας.

§66Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐφημεριδοπωλῶν ὅλων τῶν ἐπαρχιῶν, πλήν, ὅμως, ὑπάρχουν ὡρισμέναι δυσχέρειαι τεχνικαὶ καὶ οἰκονομικαὶ ἀναφερόμεναι εἰς τὴν ἐργοδοτικὴν εἰσφοράν, διότι εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν εἰς ἑκάστην πόλιν... Πιστεύω, ὅτι αἱ δυσχέρειαι θὰ ὑπερνικηθοῦν ταχέως καὶ θὰ φέρωμεν τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως, νομοθετικῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος τῆς ὀργανώσεως τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρητῶν Ἐργασίας.

§68Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπρόκειτο ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ καταθέσῃ ἕνα νομοσχέδιον. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς πότε, τέλος πάντων, θὰ κατατεθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, πρὸς τακτοποίησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, δεδομένου, ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ ὀρθόν.

§69Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μετὰ τὸ Συνέδριον τοῦ παρελθόντος Αὐγούστου καὶ βάσει τῶν πορισμάτων του, κατηρτίσθη τὸ νομοσχέδιον ἀναδιοργανώσεως τοῦ Σώματος Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ἐστάλη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, κατηρτίσθη ἡ ἔκθεσίς του, ἐπεστράφη καὶ εὑρίσκεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Θὰ κατατεθῇ μετὰ ταῦτα εἰς τὴν Βουλήν.

§70Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ἔχει τὸν σκοπὸν καθορισμοῦ τοῦ χρόνου τῆς καταθέσεώς του εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§71Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σᾶς εἶπον, ὅτι ἀναμένω νὰ μοῦ ἐπιστραφῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Εἶναι ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν παραμέλησιν τῆς ἐπιβλέψεως τῶν ὅρων ἐργασίας τῶν ἐργαζομένων ὑπὸ ἐνίων ἐπιθεωρητῶν ἐργασίας.

§73Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, τῆς νομοθεσίας ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἐθέσπισεν ὁ μέγας Ἐλευθέριος Βενιζέλος, τὸ 1912 καὶ εἶχε ἀνατεθῆ εἰς τοὺς Ἐπιθεωρητὰς Ἐργασίας καὶ ἐν ἀπουσίᾳ αὐτῶν εἰς τὰς Ἀστυνομικὰς Ἀρχάς, χωρὶς νὰ ἐπιθυμῶ νὰ ἀποδώσω καμμίαν μομφὴν εἰς τοὺς Ἐπιθεωρητὰς Ἐργασίας τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ, πρῶτον διαπιστοῦνται καὶ διαπιστοῦνται καθ’ ἑκάστην ἀπὸ κάθε ἀμερόληπτον κριτὴν καὶ ἐπισκέπτην, ὅτι τόσον εἰς τὰ ἐργοστάσια, ὅσον εἰς τὰς οἰκοδομάς, ὅσον καὶ ὅπου ἀλλοῦ ὑπάρχουν ὠργανωμένοι ἐργάται, δὲν ἐφαρμόζονται αἱ προστατευτικαὶ διατάξεις τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας. Τοὐναντίον, ἢ γίνεται πλημμελὴς ἐφαρμογή, ἢ δὲν ὑπάρχει παντάπασι. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς καταστάσεως ταύτης εἶναι, ὅτι ἔχομεν ἐπαύξησιν τῆς ἀνεργίας εἰς ὡρισμένα ἐπαγγέλματα, διότι ὅταν δὲν τηρῆται τὸ ὀκτάωρον καὶ ὅταν οἱ ἐργάται δουλεύουν πέραν τοῦ ὀκταώρου, ὅταν δὲν τηροῦνται οἱ στοιχειώδεις ὅροι ὑγιεινῆς τῶν ἐργατῶν, ὅταν δὲ ὅλα αὐτὰ δὲν συντείνουν εἰς τὴν προστασίαν τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, πρέπει, ἑπομένως, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐργασίας, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὴν δραστηριότητά του, ν’ ἀναδιοργανώσῃ τὴν Ὑπηρεσίαν τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἐργασίας καὶ νὰ τοὺς μεταδώσῃ τὸ μέγα συναίσθημα τῆς εὐθύνης ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν ἐπάνω εἰς τὸ θέμα τῆς προστασίας τῶν ἐργαζομένων, διότι ἔχω καὶ ἐξ ἄλλης σκοπιᾶς ἐπανειλημμένως διαπιστώσει, ὅτι εἶναι σκιώδης ἡ ἐπίβλεψις αὐτῶν. Ἐφ’ ὅσον δὲ καὶ τὰ ἀστυνομικὰ ὄργανα καὶ τῶν δύο Σωμάτων, ὑπαρχούσης τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, δὲν δύνανται νὰ ἐπέμβουν, πρέπει οἱ κ. Ἐπιθεωρηταὶ νὰ ἐκτελέσουν σοβαρῶς τὸ καθῆκον των τοῦτο, τὸ ὁποῖον ἐπιτάσσει τὸ συμφέρον καὶ τῆς Πολιτείας καὶ τῆς Κοινωνίας.

§74Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεως τοῦ κ. συναδέλφου, παρηκολούθησα τὸ ἔργον τῶν Ἐπιθεωρητῶν Ἐργασίας, διαβεβαιῶ δὲ καὶ τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὸ Σῶμα, ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῶν Ἐπιθεωρητῶν τῆς Ἐργασίας, ἡ δραστηριότης ἡ ἀναπτυχθεῖσα κατὰ τὰ ἔτη 1955–56 εἶναι πολὺ ἀνωτέρα ἐκείνης, ἡ ὁποία ἀνεπτύχθη κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη. Δὲν ὑπάρχει παραμέλησις ἐφαρμογῆς τῆς κειμένης ἐργατικῆς νομοθεσίας. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἔχομεν ἀνεπάρκειαν ἰδίᾳ τεχνικῶν ὀργάνων. Εἰς τοῦτο ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατηρτίσαμεν. Προβλέπει τὴν πρόσληψιν τεχνικῶν, χημικῶν καὶ ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ. Διότι, ἡ ἐξέλιξις τῆς βιομηχανίας ἀπαιτεῖ σήμερον ὄργανα ἐπιστημονικῶς κατηρτισμένα. Εἰς τοῦτο συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον καὶ τὸν διαβεβαιῶ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν, θὰ προβλέπῃ περὶ ὅλων αὐτῶν τῶν θεμάτων.

§75Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὰς παρασχεθείσας ἐξηγήσεις καὶ θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι θὰ γίνουν πραγματικότης ὅσα εἶπε, καὶ θὰ κατατεθῇ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον τὸ συμπληροῦν τὴν κειμένην ἐργατικὴν νομοθεσίαν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ γενομένην ἔνταξιν τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων τῶν λεωφορείων εἰς τὰ Κ.

Ε.Λ.

§77Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἡ ἐρώτησίς μου, ἀφορᾷ τοὺς ὁδηγοὺς καὶ εἰσπράκτορας τῶν λεωφορείων, οἱ ὁποῖοι διὰ ψηφίσματος τῆς Γενικῆς Συνελεύσεώς των ἐζήτησαν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν τὴν λῆψιν ὡρισμένων μέτρων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα, διότι ἄνευ αὐτῶν ἡ θέσις των εἶναι δυσχερεστάτη. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν μοῦ ἀπήντησεν εἰς δύο ζητήματα τῆς ἐρωτήσεώς μου, ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις αὐτὴ δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ, καθ’ ὅσον δὲν μᾶς λέγει ἐὰν θὰ ληφθῇ μέριμνα περὶ τῆς ἐντάξεώς των εἰς τὰ Κ.Τ.Ε.Λ., διότι ὅταν συνετάγη ὁ νόμος 2159, δὲν ἠξεύρω ἐκ ποίας αἰτίας, δὲν ἐλήφθη μέριμνα περὶ τῆς προστασίας τῶν ὁδηγῶν καὶ τῶν εἰσπρακτόρων καὶ ἀνήκουν ἀκόμη εἰς τοὺς ἰδιοκτήτας. Ὡς ἐκ τούτου δὲ δὲν τυγχάνουν τῆς δεούσης προσοχῆς καὶ ὑφίστανται τὰς πιέσεις τῶν ἰδιοκτητῶν καὶ κυρίως στεροῦνται τῶν ὑπερωριῶν. Ἐργάζονται πλέον τῶν 8 ὡρῶν καὶ μίαν καὶ δύο ὥρας, διότι ἡ ἐργασία των δὲν λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ἀφ’ ἧς προσέρχονται εἰς τὸν σταθμὸν τοῦ αὐτοκινήτου, ἀλλὰ ἀφ’ ἧς θὰ τὸ πᾶνε εἰς τὴν ἀφετηρίαν. Καὶ μάλιστα τὸ τοιοῦτον καθωρίσθη δι’ ἑνὸς διατάγματος τοῦ 1956, καὶ τοῦ διατάγματος τούτου τὴν ἄρσιν ἐζήτησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, καὶ δικαίως τὴν ἐζήτησαν. Ἐπίσης, δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ ἡ ἀπάντησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον ἐρώτημα, διατὶ δὲν ἔγινεν ἡ νομοθεσία αὐτή. Διατὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι ἡ ἐφαρμογή του εἶναι 4μηνος, 5μηνος καὶ ἑπομένως δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ κρίνωμεν ἀκόμη τὰ ἀποτελέσματα. Ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ διατάγματος τούτου στεροῦνται ὡρισμένων ὑπερωριῶν, ἐπιβαρύνονται μάλιστα, κατὰ τὰς ἑορτὰς καὶ Κυριακὰς δι’ ἐργασίαν μιᾶς καὶ δύο ὡρῶν, νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἀνακληθῇ τὸ διάταγμα αὐτό, διὰ νὰ δύνανται καὶ αὐτοὶ νὰ ἀπολαύσουν τῶν ὑπερωριῶν. Τὸ τρίτον ἐρώτημα ἀφορᾷ τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν μοῦ ἀπήντησεν, ἐπιφυλασσόμενος νὰ ἀπαντήσῃ κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ ἐρώτημα ἀφορᾷ, διὰ τίνα λόγον δὲν ἐλήφθη μέριμνα διὰ νὰ ἱδρυθῇ ἓν Ταμεῖον Προνοίας τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, τὸ ὁποῖον νὰ τροφοδοτῆται ἀπὸ τὰς εἰσπράξεις τῶν λεωφορείων καὶ ἀπὸ τὰς ἀποδοχὰς αὐτῶν, διὰ νὰ ἀπολαμβάνουν καὶ αὐτοί, ἀπερχόμενοι τῆς ὑπηρεσίας, ἑνὸς βοηθήματος διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς πολλαπλᾶς ἀνάγκας, αἱ ὁποῖαι θὰ δημιουργηθοῦν ἐκ τῆς ἀποχωρήσεως ἐκ τῆς ὑπηρεσίας. Καὶ διὰ τίνα λόγον δὲν ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὰ ἀσφαλιστικά των Ταμεῖα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, μὲ τὴν μέριμναν, τὴν ὁποίαν λαμβάνει διὰ τὴν προστασίαν ὅλων τῶν ἐργαζομένων, ὅπως, ἐν συνεννοήσει μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, λάβῃ τὰ μέτρα αὐτὰ πρὸς προστασίαν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι, πραγματικῶς, ὑφίστανται πολλὰς πιέσεις καὶ πολλὰς ταλαιπωρίας, ἀλλὰ καὶ πολλὰς κακουχίας, αἱ ὁποῖαι τοὺς καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν διαβίωσιν.

§78Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐν ὥρᾳ ἀναπλάσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως — ὅπως ἠξεύρετε, μελετῶμεν τὴν ἀναδιοργάνωσιν τοῦ ὅλου θεσμοῦ — δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρύσωμεν νέα Ταμεῖα. Λυποῦμαι, διότι δὲν σᾶς ἀπήντησα. Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ὅτι εἶναι θέμα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὅρους ἐργασίας καὶ ὑπερωριῶν, ἀναμένομεν μίαν ἀπόφασιν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Μετὰ τὴν ἔκδοσιν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως, θὰ δώσω ἐντολὴν εἰς τὰς Ὑπηρεσίας νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐστηρῶς καὶ τὸ θέμα τῶν ὑπερωριῶν καὶ τὸ θέμα τῆς ἀμοιβῆς τῶν ὁδηγῶν καὶ εἰσπρακτόρων.

§79Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ διάταγμα τοῦ Αὐγούστου τοῦ 1956, θὰ τὸ ἀνακαλέσητε ἢ θὰ τὸ ἀφήσητε ἐν ἰσχύϊ; Διότι, ἂν μείνῃ ἐν ἰσχύϊ, δὲν ἔχει οὐδεμίαν θέσιν ἡ ἀπόφασίς σας.

§80Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὸ μελετῶμεν, κύριε συνάδελφε. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω ὁριστικῶς αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι σᾶς εἶπον ὅτι ἀναμένομεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δι’ ὅλα τὰ θέματα τῆς τάξεως αὐτῆς.

§81Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἤθελον νὰ εἴπω καὶ ἕνα ἄλλο. Νὰ συστήσω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, προκειμένου νὰ χορηγηθοῦν ἄδειαι λεωφορείων ἀστικῶν, νὰ προτιμηθοῦν οἱ ὁδηγοὶ τῶν λεωφορείων, ἐφ’ ὅσον εἶναι κατ’ ἐπάγγελμα αὐτοκινητισταί.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν μείωσιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ ὁρίου τῶν κουρέων κ.λ.π.

§83Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀπευθύνεται πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας καὶ διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ γνωρίσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἂν ἔχῃ μελετηθῆ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπ’ ὄψει τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τουτέστιν, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ μίαν συμπαθῆ τάξιν τῶν ἐπαγγελματιῶν τῆς Χώρας μας, τὴν τάξιν τῶν κομμωτῶν καὶ τὴν τάξιν τῶν κουρέων. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον νὰ μᾶς γνωρίσῃ, ἐὰν σκέπτεται σοβαρῶς νὰ μειώσῃ τὸ συνταξιοδοτικὸν ὅριον τῆς συμπαθοῦς αὐτῆς τάξεως ἐκ τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας εἰς 60όν, διότι εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας, κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἡ συμπαθεστέρια τάξις, ἀλλὰ καὶ ἡ πτωχοτέρα τάξις. Ἐπὶ πλέον δέ, εἶναι ἡ τάξις, ἡ ὁποία ἐργαζομένη ἀπὸ τὰς πρωϊνὰς ὥρας μέχρι τὸ βράδυ, εἰς ἐργασίαν δύσκολον καὶ μὲ ὀρθοστασίαν, εἶναι ἑπόμενον καὶ φυσικὸν νὰ ὑφίστανται μίαν πρόωρον καταβολὴν καὶ κάμψιν τῶν δυνάμεών των. Συνεπῶς, νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα μέριμνα διὰ τὴν τάξιν αὐτὴν διὰ τὸν λόγον ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μέν, θὰ διασφαλίσωμεν τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὑγείαν τῶν πολιτῶν, ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν κουρέων καὶ κομμωτῶν. Διότι δὲν εἶναι δυνατόν, κουρεύς, ὅστις παρῆλθε τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας, νὰ δύναται νὰ προσφέρῃ τὴν λεπτήν του ἐργασίαν εἰς τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι προσέρχονται διὰ νὰ τοὺς περιποιηθῇ.

§84Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, τὴν στιγμὴν αὐτὴν τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐπεξεργάζεται τὸν νέον συνταξιοδοτικὸν κώδικα. Λαμβάνεται μέριμνα μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἀπὸ τοῦ 65ου εἰς τὸ 60ὸν ἢ 62ον δι’ ὡρισμένα βαρέα καὶ ἀνθυγιεινὰ ἐπαγγέλματα. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι καὶ εἰς τὸ ἐπάγγελμα τῶν κομμωτῶν καὶ τῶν κουρέων καὶ τῶν φορτοεκφορτωτῶν καὶ ἄλλα τινὰ ἐπαγγέλματα δικαιολογεῖται μείωσις καὶ θὰ μειωθῇ τελικῶς τὸ ὅριον. Δὲν δύναμαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ἐὰν θὰ εἶναι 60 ἢ 62, διότι τοῦτο εἶναι συνάρτησις μὲ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα τοῦ Ἱδρύματος Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν συλλογικῶν συμβάσεων κ.λ.π.

§86Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ὑπάλληλοι τῶν ἑστιατορίων καὶ μαγειρείων παραπονοῦνται ἐναντίον τῶν ἐργοδοτῶν των, διότι δὲν τηροῦν τὰς ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ὑποχρεώσεις των. Ἐγὼ προσωπικῶς δὲν ἔχω διαπιστώσει αὐτό, τοὐναντίον, πλήρη κατανόησιν ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν. Πλήν, ὅμως, σποραδικὰ εἶναι τὰ φαινόμενα καὶ πρέπει αὐτὰ νὰ ἐκλείψουν. Συνέστησα εἰς τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς νὰ ἔχουν ψυχικὴν ἐπαφὴν καὶ συνεργασίαν μὲ τοὺς ἐργοδότας των, διότι ἄνευ συνεργασίας καὶ ψυχικῆς ἐπαφῆς δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ προκύψῃ τι, τὸ ἐπωφελὲς δι’ ἀμφοτέρους καὶ διὰ τὸ Κράτος. Ἐν τούτοις, ὅμως, ἔχει διαπιστωθῆ, ὅτι ἡ ἑβδομαδιαία ἀνάπαυσις δὲν τηρεῖται εἰς ὅλα τὰ καταστήματα. Πρέπει μίαν φορὰν τὴν ἑβδομάδα νὰ παρέχηται ἀνάπαυσις εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Δεύτερον, ἔχει διαπιστωθῆ ὅτι ἡ κατάστασις (δὲν ἠκούσθη).... ἡ ὁποία τὴν ἡμέραν τῆς ἀναπαύσεως τῶν ὑπαλλήλων, δὲν ὑπάρχει εἰς ὅλα τὰ καταστήματα. Ἐπίσης, ἐνῷ εἶναι ὑποχρεωμένοι αὐτοί, νὰ ἐργάζωνται μόνον 12 ὥρας, παρὰ ταῦτα ἐργάζονται πλέον τῶν 13 ὡρῶν ἡμερησίως. Ἐπίσης, τὸ διαιτολόγιόν των δὲν εἶναι κανονικὸν καὶ πρέπει καὶ τοῦτο, νὰ τὸ ἀντιληφθοῦν οἱ ἐργοδόται των. Ἐπίσης, ἐζήτησαν τὴν ἵδρυσιν ἐπαγγελματικῆς σχολῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ μετεκπαιδεύσεως. Νομίζω αὐτὸ πρέπει νὰ γίνῃ, διότι καὶ τουριστικῶς ἐπιβάλλεται, ὅπως ἔγινε εἰς ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου. Ἐπίσης, τὸ θέμα τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Δὲν ἠξεύρω, ὁ κ. Ὑπουργὸς τὶ ἀντίληψιν ἔχει ἐπάνω εἰς τὸ θέμα αὐτό. Τὸ 65ον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τὸ κανονικὸν ὅριον. Δὲν ἠμπορεῖ ἕνα γκαρσόνι, νὰ ἐργάζεται εἰς ἡλικίαν 65 ἐτῶν. Νομίζω, ὅτι πρέπει, νὰ γίνῃ τὸ 60όν. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας σερβιτόρος, νὰ δουλεύῃ μέχρι 65 χρόνων, ὅπως λέγει ὁ κ. Πετροπουλάκος, τοὐλάχιστον, πρέπει νὰ εἶναι τὸ 60όν. Ἡ στοργὴ καὶ ἡ μέριμνα, ἡ ὁποία διακρίνει τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας θέλω, νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ θεραπεύσῃ τὰ παράπονα τῶν ἐργαζομένων.

§87Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, φθάνομεν καὶ μέχρις ὑποβολῆς μηνύσεων ὅπου ὑπάρχουν παραβάσεις ἐκ μέρους τῶν ἐργοδοτῶν, καὶ εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὰς ἐπαρχίας. Συνεπῶς, ἀπὸ ἀπόψεως παραβάσεως τῆς ἐργατικῆς νομοθεσίας, πρέπει, νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι δὲν ὑπάρχει τοιαύτη. Τώρα, διὰ τὸ ὅριον ἡλικίας ἀπήντησα καὶ προηγουμένως. Θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ ὑποβιβασθῇ εἰς τὸ 60όν, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὰς γυναῖκας θὰ ἦτο εὐκταῖον, νὰ ὑποβιβασθῇ κατὰ 5 ἔτη. Δυστυχῶς, τοῦτο εἶναι θέμα τῆς ἀναλογιστικῆς μελέτης, τῆς ὁποίας θὰ ἀναμείνωμεν τὰ ἀποτελέσματα. Ἐγώ, θὰ ἐπιμείνω, ὅσον εἶναι δυνατόν. Τοὐλάχιστον, μία μείωσις εἰς τὸ 62ον ἠμπορῶ, νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ δι’ ὡρισμένας κατηγορίας.

§88Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, διὰ τὰς παρασχεθείσας ἐξηγήσεις.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συζήτησις ἐπὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5101)31 «περὶ ἐνεργείας ἐράνων καὶ φιλανθρωπικῶν ἀγορῶν».

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5101)31 «περὶ ἐνεργείας ἐράνων καὶ φιλανθρωπικῶν ἀγορῶν». Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ποινικῆς καὶ πειθαρχικῆς διώξεως τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ Λιμενικὸν Σῶμα ἀνδρῶν».

§92Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐδέχθη τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «Ναύαρχος», ἀλλὰ παραμένει ὁ «Ἀρχηγὸς Λιμενικοῦ Σώματος», πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει Ναύαρχος.

§93Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ. (Ὑπουργὸς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας). Αὐτὸ εἶναι ἄλλο. Ἐδέχθην μόνον τὴν διαγραφὴν τῆς λέξεως «Ναύαρχος».

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον;

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, Δεκτόν.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ποινικῆς καὶ πειθαρχικῆς διώξεως τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸ Λιμενικὸν Σῶμα ἀνδρῶν». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ 1949–50, 1950–51, 1951–52,1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55 οἰκον. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§97ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ 1949–50, 1950–51, 1951–52,1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55 οἰκον. ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων».

§99Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλα εἶναι εἰς μόνην συζήτησιν. Διατί; Ὅλα εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντα. Τὸ Σύνταγμα ἔχει σχετικὴν διάταξιν, νομίζω.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν μόνον. Κακῶς, λοιπόν, ἀνεγράφη εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ὡς μόνη συζήτησις. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν μόνον. Συνεχήν. Ποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν ἄρθρων;

§101Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις κατ’ ἄρθρον.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ποῖοι θέλουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τῶν ἄρθρων;

§103Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§105Ι. ΛΥΡΑΣ. Εἰς τὰ ἄρθρα θὰ πάω, κύριε Πρόεδρε.

§106ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λύρας, ἔχει τὸν λόγον.

§107Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καλύπτει ἀναντιρρήτως κενὰ τῆς νομοθεσίας, τὰ ὁποῖα πρὸ πολλοῦ ἔπρεπε νὰ ἔχωσι καλυφθῆ καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ τροποποίησις τῆς νομοθεσίας περὶ Συμβολαιογράφων καὶ τῆς τοιαύτης περὶ Ὑποθηκοφυλάκων. Ρυθμίζεται δὲ ὁριστικῶς καὶ τὸ ζήτημα τῶν ἐγγεγραμμένων ὑποθηκῶν καὶ κατασχέσεων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944. Ἐξετάζοντες τὰς διατάξεις τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου, παρατηροῦμεν τὰ ἑξῆς, ἐπὶ ἑκάστης τῶν βασικῶν αὐτοῦ ἀρχῶν. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰ προσόντα τῶν Συμβολαιογράφων, ἔχω νὰ εἴπω τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ζητεῖται κυρίως ἡ τροποποίησίς των, διὰ τοῦ Ν. Δ. 3086.... (ἀναγινώσκει).... Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὰς διατυπωθείσας διατάξεις τοῦ ἄρθρου, διότι εἰς κάθε ἐπάγγελμα, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συμβολαιογράφου, διὰ τῆς εἰσόδου νέων τὴν ἡλικίαν, καθίσταται ἐφικτὴ ἡ ἀπόκτησις τῆς ἐπαγγελματικῆς συνειδήσεως καὶ κατ’ ἀκολουθίαν καὶ τῆς συμβολαιογραφικῆς παραδόσεως. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω ἀκόμη, ὅτι τὸ προβλεπόμενον ἀνώτατον ὅριον, τὸ θεόν, θὰ ἠδύνατο νὰ μειωθῇ, διότι εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας, ὅτι εἰς ἡλικίαν 60 ἐτῶν, εἰς τὰ περισσότερα ἐπαγγέλματα ἀπέρχονται. Ἄλλως, δὲν βλέπω τὶ ἔχει νὰ κερδίσῃ ὁ συνταξιοῦχος, διοριζόμενος Συμβολαιογράφος. Ἀντιθέτως, νομίζω, ὅτι ἔχει νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἀνάπτυξιν ἑνὸς νέου. Εὐχὴν ἐκφράζω, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι δὲν ἀντιστρατεύεται, οὔτε εἰς τὴν βάσιν, οὔτε εἰς τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ νομοσχεδίου.

§108Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον συνεζήτησεν, ἐπέφερε διὰ τῆς εἰσηγητικῆς της ἐκθέσεως ὡρισμένας τροποποιήσεις. Ὁ κ. Ὑπουργὸς δέχεται τὰς τροποποιήσεις;

§109Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, ὅπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, διενεμήθη τὸ νέον κείμενον, εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνονται αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας ἔχω ἀποδεχθῆ.

§110ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν τὸ ἐλάβομεν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν τὸ ἔχετε;

§112Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Μετὰ τὰς τροποποιήσεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως ἔγινεν δεκτὸν ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, δὲν τὸ ἔχομεν.

§113Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχει ἀπὸ τὰς 30 Ἰανουαρίου ποὺ ἔχει διανεμηθῆ.

§114Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης τὴν ἑξῆς τροπολογίαν εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ, παράγραφος 1, ἄρθρον 1. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς τίθενται οἱ Εἰρηνοδίκαι εἰς μειονεκτικὴν θέσιν, ἔναντι τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Πρωτοδίκου, Ἀντεισαγγελέως Πρωτοδικῶν καὶ τοῦ ἐμμίσθου Εἰρηνοδίκου. Ὁ Κῶδιξ περὶ Δικηγόρων ἐξισοῖ τὴν δικηγορικὴν ὑπηρεσίαν πρὸς τὴν τῶν Εἰρηνοδικῶν. Τὸ ἐδάφιον 2 ἔχει ὡς ἑξῆς καὶ θέτω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας τὴν τροπολογίαν αὐτήν: «Ἡ ὑπηρεσία δικαστικῶν θέσεων.... (ἀναγινώσκει)....», νὰ προστεθῇ «οἱ Εἰρηνοδίκαι».

§115Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴμεθα σύμφωνοι ὅλοι καὶ παρακαλοῦμεν νὰ γίνῃ δεκτόν.

§116Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τι, τὸ ὁποῖον θίγει τοὺς Εἰρηνοδίκας. Λέγει ἡ διάταξις ὅτι διὰ νὰ γίνῃ ὁ Εἰρηνοδίκης Συμβολαιογράφος πρέπει νὰ ἔχῃ τόσα ἔτη ὑπηρεσίας, ὀλιγώτερα δὲ ὁ Πρωτοδίκης. Ἀποτελεῖ αὐτὸ προσβολήν, ἢ αἰχμὴν κατὰ τῶν Εἰρηνοδικῶν; Ἐπὶ πλέον, θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο. Ὅτι λόγοι σκοπιμότητος ἐπιβάλλουν νὰ παραμείνουν οἱ Εἰρηνοδίκαι εἰς τὰς θέσεις των. Διότι πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι εἰς τὸν ἐνεργηθέντα ἐφέτος διαγωνισμὸν μόλις 24 ἐπέτυχον καὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῶσιν αἱ ἀνάγκαι τῶν δικαστηρίων. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ θέσις ἐπιτυχόντων, διὰ νὰ διορισθῶσιν Εἰρηνοδίκαι. Οἱ γενόμενοι Εἰρηνοδίκαι, ἐπροτίμησαν νὰ γίνουν δικασταὶ καὶ νὰ σταδιοδρομήσουν ὡς Εἰρηνοδίκαι. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι δύνανται, ἐὰν τὸ θελήσουν, νὰ διορισθῶσι συμβολαιογράφοι, πλὴν ὅμως πρέπει νὰ ἔχουν συμπληρώσει ὡρισμένον χρόνον ὑπηρεσίας. Εἰδικώτερον, οἱ μέλλοντες νὰ καταλάβουν θέσιν ἐν ἕδρᾳ Ἐφετείου, πρέπει νὰ ἔχουν ὀκταετῆ ὑπηρεσίαν. Ἐὰν ἐπιζητοῦν διορισμὸν εἰς πόλιν, ἐν ᾗ ἑδρεύει Πρωτοδικεῖον, πρέπει νὰ ἔχουν συμπληρώσει πενταετῆ ὑπηρεσίαν Εἰρηνοδίκου.

§117Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὰς ἀποκλείετε καθ’ ὁλοκληρίαν;

§118Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Προφανῶς ὄχι.

§119Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι ὅτι ὁ Δικηγορικὸς Κῶδιξ, θέτει ἐν ἴσῃ μοίρᾳ τοὺς δικηγόρους μὲ τοὺς Εἰρηνοδίκας. Διατὶ τίθενται τώρα εἰς μειονεκτικὴν θέσιν;

§120Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὸν ἰσχύοντα νόμον οὐδεὶς δικαστικός, εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ συμβολαιογράφος. Εἶπον ὅτι θὰ ὑπάρξῃ διαφορισμός, προκειμένου περὶ δικαστικῶν, μεταξὺ Εἰρηνοδικῶν καὶ ἀνωτέρων δικαστικῶν. Ἐὰν οἱ Εἰρηνοδῖκαι πρόκειται νὰ θεωρήσουν τοῦτο ὡς προσβολήν, νὰ διαγραφῇ ἐντελῶς ἡ διάταξις. Οὕτως, οὐδεὶς δικαστικὸς θὰ διορίζεται συμβολαιογράφος.

§121Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ τελευταία πρότασις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἶναι ὀρθοτέρα.

§122Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι.

§123Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ. Γνώμη μου εἶναι. Τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ δικαστήρια ὅλα χωλαίνουν ἀπὸ ἀπόψεως προσωπικοῦ, δὲν εἶναι ὀρθὸν διὰ νόμου νὰ ἀνοίγωνται νέαι θύραι διὰ τὴν ἔξοδον τῶν δικαστικῶν. Ὅπως τὰ συμβολαιογραφεῖα ἐλειτούργησαν μέχρι σήμερον, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ λειτουργοῦν καὶ νὰ λείπῃ καὶ ἡ ἰδέα ὅτι διὰ νόμου παρέχονται ὡρισμένα προνόμια, διὰ νὰ μὴ εἴπω ὡρισμένα ρουσφέτια, ὡρισμέναι προσωπικαὶ διατάξεις, ὑπὲρ ὡρισμένων προσώπων. Οἱ δικαστικοί, δικαστικοὶ καὶ οἱ διοικητικοί, διοικητικοί. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τοὺς δικαστικοὺς νὰ γίνωνται συμβολαιογράφοι. Ἐπὶ τέλους, κύριε Πρόεδρε, ἐσυνηθίσαμεν τοὺς δικαστικοὺς λειτουργοὺς νὰ τοὺς θεωροῦμεν ὡς κἄτι τι τὸ ἀνώτερον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ τοὺς ρίπτωμεν εἰς τὴν βιοπάλην, ἀπὸ τὴν ἕδραν εἰς τὴν ὁποίαν ἐσυνηθίσαμεν νὰ τοὺς βλέπωμεν, νὰ τοὺς ρίψωμεν εἰς τὴν βιοπάλην, διὰ νὰ ἐκλιπαροῦν ἕνα συμβόλαιον. Δὲν εἶναι ὀρθόν, καὶ συμφωνῶν μὲ τὴν τελευταίαν παρατήρησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, συντάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου. Χωλαίνουν τὰ δικαστήρια καὶ ἀντὶ νὰ τοὺς στείλωμεν προσωπικόν, νὰ τοὺς βγάλωμεν ἐκεῖνο ποὺ ἔχουν; (Οἱ κ. κ. Κρῖκος καὶ Βρανόπουλος, ὁμιλοῦν ἀπὸ τῆς θέσεώς των μὴ ἀκουόμενοι. Κωδωνοκρουσίαι).

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε τὴν διαλογικὴν συζήτησιν, διὰ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§125Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον ἔρχεται εἰς πρώτην συζήτησιν.

§126Ι. ΛΥΡΑΣ. Ἐπὶ τῶν ἄρθρων γίνεται ἡ συζήτησις.

§127Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ εἴπομεν χθὲς τὸ βράδυ ὅτι θὰ ἀναπτύξωμεν καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὡρισμένας ἀπόψεις.

§128Ι. ΛΥΡΑΣ. Δὲν ὡμίλησα ἐγὼ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὡς Εἰσηγητὴς καὶ θὰ ὁμιλήσητε σεῖς;

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασταύρου, σᾶς παρακαλῶ, ἅπαξ τὸ νομοσχέδιον θεωρεῖται ψηφισθὲν κατ’ ἀρχήν, ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε καὶ ὡρισμένα γενικὰ πράγματα, ἀλλὰ ὅσον τὸ δυνατὸν συντόμως.

§130Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ὁ φραγμὸς αὐτός, εἶμαι ὑποχρεωμένος εἰς τὴν συζήτησιν ἑκάστου ἄρθρου, νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ νὰ διατυπώσω τὰς ἀπόψεις μου. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, νομίζω, ὅτι δὲν συντρέχει λόγος ἀναμορφώσεως τῆς μέχρι τοῦδε ὑφισταμένης νομοθεσίας, ἡ ὁποία καλῶς ὁρίζει καὶ τὰ προσόντα καὶ τὰς προϋποθέσεις καὶ τὴν ἡλικίαν καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων, εἰς κάθε Ἐφετειακὴν περιφέρειαν. Ἤδη, δὲν γνωρίζομεν διατὶ θεσπίζεται ἡ ἡλικία τῶν 25 ἐτῶν, διὰ τὸν διορισμὸν ἑνὸς συμβολαιογράφου, καθ’ ἣν στιγμὴν εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ὅτι εἰς τὰ 25 χρόνια οὐδεὶς ἔχει λάβει τὸ δίπλωμά του ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον, πολὺ δὲ περισσότερον δὲν ἔχει 2ετῆ ἢ καὶ 5ετῆ δικηγορικὴν ὑπηρεσίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δικηγορῶ πολλὰ χρόνια, γνωρίζω καὶ 3.000 δικηγόρους. Σᾶς λέγω ὅτι δικηγόροι κάτω τῶν 25 ἐτῶν δὲν ἔχουν γίνει μέχρι σήμερον, παρὰ ἐλάχιστοι καὶ ἴσως–ἴσως, αἱ θήλεις δικηγόροι. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ παρατηρήσω, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐὰν δεχθῶμεν ὡς ὀρθὴν τὴν ἄποψιν αὐτήν, πάλιν τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀντιμετωπίζει καμμίαν οὐσιαστικὴν καὶ πραγματικὴν ἀνάγκην, δεδομένου ὅτι οἱ μέχρι σήμερον ὑπάρχοντες δικηγόροι, ἀμέτρητοι εἰς ἀριθμόν, δὲν ἔχουν κενὰς θέσεις διὰ νὰ διορισθοῦν ὡς δικηγόροι καὶ ὅταν ἔχουν συμπεπληρωμένον τὸ 25ον ἢ τριακοστὸν ἔτος, πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν ἀναγάγωμεν τὴν ἡλικίαν καὶ εἰς κάτω τοῦ ὁρίου τὸ ὁποῖον ὁρίζουν οἱ μέχρι τοῦδε κείμενοι νόμοι. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὸ ποῖοι εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐμείωσαν τὸ χρονικὸν ὅριον τῆς ἡλικίας, προκειμένου νὰ διορισθῇ τις ὡς συμβολαιογράφος, τὸ χρονικὸν ὅριον τῆς δικηγορίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ τῆς λήψεως τοῦ διπλώματος, ἐφ’ ὅσον ἔχωμεν πληθωρισμὸν δικηγόρων ἄνω τῶν 30 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ καταλάβουν θέσεις συμβολαιογράφων καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τοὺς καλύψωμεν, διότι θὰ τοὺς καλύψωμεν τόσον ἐσπευσμένα μὲ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν δοκιμασθῆ κἂν εἰς τὴν δικηγορίαν; Θὰ ἤθελον μίαν ἐξήγησιν ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, τί εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἔκαμε νὰ ἀλλάξῃ ἐπανειλημμένως πορείαν καὶ τὰς προϋποθέσεις διὰ τὸν διορισμὸν εἰς τὴν θέσιν τοῦ συμβολαιογράφου. Διατυπώνω τὴν ἀπορίαν μου αὐτήν. Προχωρῶν, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν σκέψιν μου, διὰ τὴν ἀναιτιολόγητον ἀναμόρφωσιν τῶν ὑφισταμένων διατάξεων, ἔρχομαι συμπαραστάτης εἰς μίαν παρατήρησιν ποὺ ἔκαμε ὁ Εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας. Διατὶ τίθεται τὸ ἀνώτατον ὅριον ἡλικίας τὸ 60ὸν ἔτος, διὰ τὴν κατάληψιν μιᾶς θέσεως συμβολαιογράφου, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχει πληθὺς δικηγόρων νέων, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸ ἐπάγγελμα καὶ νὰ σταδιοδρομήσουν μὲ μίαν μακρὰν διάρκειαν ἀσκήσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ συμβολαιογράφου. Θέλομεν νὰ πάρωμεν ἀπομάχους τῆς δικηγορίας ἢ τοῦ δικαστικοῦ σώματος καὶ νὰ τοὺς προσθέσωμεν εἰς ἕνα σῶμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἤδη κεκορεσμένον; Αὐτοὶ ὑποτίθεται ὅτι ἔχουν κάποιαν σύνταξιν, εἴτε ὡς δικηγόροι, εἴτε ὡς ἀξιωματικοί, εἴτε ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι, ὅπως πάρα κάτω συμπληρώνει τὸ πρῶτον ἄρθρον. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὑποβάλλω καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιον ἐρώτημα καί, παρακαλῶ, εἰπῆτε εἰς τὴν Βουλὴν ποῖος εἶναι ὁ λόγος, ποὺ ἐξαιρετικῶς, ἐδῶ διὰ τὴν κατάληψιν θέσεως συμβολαιογράφου, ὁρίζεται ἀνώτατον ὅριον τὸ 60ὸν ἔτος. Περαιτέρω, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς πρώτης παραγράφου, ἀνοίγετε εἰς μίαν νέαν κατηγορίαν νομικῶν, τὴν θύραν τῶν συμβολαιογραφείων, ὡσὰν νὰ μὴ ἤρκουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι, ὡσὰν καὶ αὐτοὶ νὰ μὴ δοκιμάζωνται ἀπὸ μίαν κρίσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δοκιμάζονται ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα. Καὶ δὲν γνωρίζω διατὶ θὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα εἰς ἀσκοῦντας δημόσιον λειτούργημα νὰ καταλάβουν θέσεις συμβολαιογράφου, ἔχοντες ἐπὶ πλέον τὸ πλεονέκτημα ὅτι διὰ τῆς συντάξεως τὴν ὁποίαν λαμβάνουν, ἡ ὁποία, ὅταν εἶναι μακρᾶς χρονικῆς διαρκείας ἡ θητεία των εἰς τὸ δικαστικὸν σῶμα ἢ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν, ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ἀρκετὰ σημαντικὴ καὶ ἀρκετὰ ἱκανοποιητική. Θὰ ἀρχίζῃ λοιπόν, ὁ μὲν μικρὸς συμβολαιογράφος τῶν 25 ἢ 27 ἐτῶν ἀπὸ τὸ Α τῆς δημιουργίας, ὁ δὲ ἄλλος θὰ ἔχῃ ὡς βάσιν οἰκονομικὴν μίαν σύνταξιν, ἡ ὁποία τὸν καθιστᾷ πλέον ὑπερέχοντα. Ἄλλην μίαν παρατήρησιν ἔχω νὰ κάμω εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, κύριε Ὑπουργέ. Τὰ ἄλλα εἶναι ὅλα τυπικὰ καὶ προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι τίθενται εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ψηφίζομεν. Εἰς τὴν γʹ περίπτωσιν, ποὺ ὁρίζεται ὡς χρονικὸν ὅριον δημοσίας πολιτικῆς ὑπηρεσίας ἐν βαθμῷ τοὐλάχιστον Εἰσηγητοῦ ἢ ἀντιστοίχου τοιούτου, ὑπολογιζομένου εἰς τὸ ½ τῆς ὑπηρεσίας συμβολαιογράφου κ.λ.π. Ἐδῶ δίδετε τὸ δικαίωμα τοῦ ὑπολογισμοῦ εἰς τὸν χρόνον τῆς συμπληρώσεως τῶν προϋποθέσεων διορισμοῦ ἑνὸς συμβολαιογράφου, δίδετε τὸ δικαίωμα νὰ ἀναγνωρίζεται ἡ δημοσία πολιτικὴ ὑπηρεσία ἡ ἀσκουμένη εἰς ἄλλον τομέα. Καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω πῶς εἶναι δυνατόν, ἕνας, ὁ ὁποῖος διορίζεται εἰς ἕνα Ὑπουργεῖον, εἰς θέσιν διοικητικήν, νὰ ἀναπληρώσῃ τὸ κενὸν τὸ ὁποῖον ἠθέλησεν ὁ νομοθέτης νὰ τὸ τηρήσῃ εἰς νομικὴν καὶ μόνον ἀπασχόλησιν. Ἡ προσθήκη γεννᾷ κἄποιαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ καθιερώνει θέσεις δι’ ὡρισμένους ἐκ τῶν ὑποψηφίων καὶ δίδει κἄποιαν προέχουσαν εὔνοιαν, τὴν ὁποίαν δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ ἔχῃ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρει εἰς τὴν Βουλήν, Ὑπουργὸς τῆς περιωπῆς τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπακωνσταντίνου. Ἂν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι εἰς τὴν διοίκησιν, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνουν τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνουν καὶ οἱ δικηγόροι καὶ οἱ δικαστικοί, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, καὶ εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος, ἐφ’ ὅσον τὸ θελήσῃ ἡ πλειοψηφία, νὰ ψηφισθῇ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ 2ετῆ θητείαν, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ἔχῃ μίαν νομικὴν κατάρτισιν. Ὡς πρὸς τὴν πρώτην παράγραφον, κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ τεθῇ ἕνας περιορισμός, ὁ περιορισμὸς ὁ ὁποῖος τίθεται εἰς ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους, ὅταν πρόκειται νὰ καταλάβουν μίαν δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Πρέπει νὰ ἔχῃ ἓν ὅριον ἡλικίας. Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας ποὺ ἀφορᾷ καὶ τοὺς δικηγόρους ἔχει ὁρισθῆ εἰς τὸ 35ον ἔτος καὶ ἐδῶ δὲν πρέπει νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν κεντρικὴν αὐτὴν γραμμήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ καὶ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τοὺς δημοσίους λειτουργούς, ὅπως θεωροῦνται οἱ συμβολαιογράφοι, οἱ δικηγόροι, οἱ κλητῆρες κ.λ.π. Θὰ ἤθελα, αὐτὴν τὴν παρατήρησιν νὰ τὴν προσέξητε, διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εὐνοήσῃ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς διοικήσεως καὶ εἰς τὴν δικαστικήν των ὑπηρεσίαν καὶ ὅτι φροντίζουν εἰς προκεχωρημένην ἡλικίαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὸν κλάδον τῶν συμβολαιογράφων καὶ νὰ πυκνώσουν τὰς τάξεις ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας δὲν χωρεῖ πλέον περαιτέρω προσθήκη, δεδομένου, ὅτι τὰ στοιχεῖα ποὺ μοῦ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν δὲν ἐνισχύουν οὔτε τὴν κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ὅλη προσπάθεια ἀντιλαμβάνομαι ὅτι πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ μερικοὺς συναδέλφους δικηγόρους τῶν Ἀθηνῶν καὶ μερικοὺς δικαστικούς, καθὼς καὶ μερικοὺς ἄλλους πολίτας, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ γίνουν συμβολαιογράφοι εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι, αἱ ἐπαρχίαι δὲν ἔχουν περιθώρια διορισμοῦ συμβολαιογράφων. Μᾶλλον σύμπτυξις πρόκειται νὰ γίνῃ, διότι, ἐκεῖ αἱ ἐργασίαι ἔχουν περιορισθῆ εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε καὶ οἱ ὑπάρχοντες συμβολαιογράφοι νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀνταποκριθοῦν ἔστω καὶ εἰς τὰς στοιχειώδεις δαπάνας τῆς συντηρήσεως τῶν συμβολαιογραφείων των. Τὸ ἄρθρον 1, ὡς εἶναι διατυπωμένον, δὲν ἀποβλέπει εἰς τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰς τὸ νὰ αὐξήσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν συμβολαιογράφων, κυρίως τῶν Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Πειραιῶς. Τὸ πρᾶγμα, ὅμως, εἰς τὰς Ἀθήνας, τίθεται μὲ μίαν ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν καὶ τὸ τονίζω μὲ ἐσφαλμένην προϋπόθεσιν, δεδομένου ὅτι διὰ τοῦ ἄρθρου 4 καθορίζεται ἓν ποσὸν προσόδων, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται αἱ δαπάναι αἱ στοιχειώδεις δαπάναι τῆς λειτουργίας ἑνὸς συμβολαιογραφείου, αἱ ὁποῖαι, ἐὰν ὑπελογίζοντο ἀναμφισβητήτως τὸ ὅλον νομοσχέδιον ὄχι μόνον τὸ ἄρθρον 1, ἀλλὰ τὸ ὅλον νομοσχέδιον θὰ κατέπιπτε καὶ θὰ καθίστατο ἀνεδαφικὸν καὶ ὡς μὴ ἐπίκαιρον. Τὸ ἄρθρον 1, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ὁλόκληρον τὸ νομοσχέδιον, δημιουργεῖ θέσεις συμβολαιογράφων, ἐνῷ δὲν χωρεῖ πλέον τὸ ἐπάγγελμα παρὰ εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις, τὰς ὁποίας προβλέπουν οἱ ὑφιστάμενοι νόμοι. Πάντως, ἐγὼ ζητῶ τὸ ἄρθρον 1 νὰ μὴ ψηφισθῇ καὶ δι’ αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς τοὺς γενικοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν τὴν ἄποψίν μου. Καὶ λέγω ὅτι ὑπάρχουν ἤδη διατάξεις, αἱ ὁποῖαι συγχωροῦν τὸν διορισμὸν νέων συμβολαιογράφων καὶ εἰς Ἀθήνας καὶ εἰς Πειραιᾶ, ἐὰν συντρέχουν αἱ προϋποθέσεις τῶν κειμένων νόμων. Δὲν βλέπω, λοιπόν, ποῖος εἶναι ὁ λόγος ὁ ὁποῖος ἠνάγκασε τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ φέρῃ νέον νομοσχέδιον, καὶ μάλιστα ὡς ἔχει τὸ ἄρθρον 1, τοῦ ὁποίου ζητῶ, ἂν μὴ τὴν καταψήφισιν, ἀλλὰ τὴν τροποποίησίν του, εἰς ὡρισμένας αὐτοῦ διατάξεις, οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ τὰ μέχρι τοῦδε θεσπισθέντα.

§131Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ἐὰν εἶναι δυνατόν, διὰ τὴν μετάθεσιν ἀπὸ τῆς μιᾶς ἕδρας εἰς ἄλλην τῶν συμβολαιογράφων, ἀντὶ τῆς πενταετοῦς χρονικῆς περιόδου, τὴν ὁποίαν ὁρίζετε διὰ τοῦ νόμου, νὰ ὑποβιβασθῇ αὐτὴ εἰς ὑπερτετραετῆ. Ὑποθέτω, ὅτι δὲν ἔχει νὰ πειράξῃ τίποτε.

§132Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ εἶναι εἰς τὸ ἄρθρον 3 καὶ ὄχι εἰς τὸ ἄρθρον 1.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§134Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρετε, τείνει πράγματι νὰ τακτοποιήσῃ μερικὰ θέματα τοῦ σώματος τῶν συμβολαιογράφων. Ὅπως, ὅμως, θὰ γνωρίζετε, καὶ σεῖς, κάλλιον ἐμοῦ, τὸ σῶμα τῶν συμβολαιογράφων, ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἄλλα παρεμφερῆ σώματα, τὰ ὁποῖα διακονοῦν τὴν δικαιοσύνην, κυρίως στηρίζονται εἰς μίαν παράδοσιν, ἡ ὁποία παράδοσις ἐπιβάλλει καὶ σήμερον νὰ μείνῃ ἀλώβητος, πρὸς τὸ συμφέρον καὶ τοῦ σώματος τῶν συμβολαιογράφων, πολὺ δὲ περισσότερον αὐτῶν τῶν συναλλασσομένων καὶ γενικώτερον τῆς ἐννοίας τῆς δικαιοσύνης. Αὐτὴν τὴν προεισαγωγὴν τὴν μικρὰν ἔκαμον, κ. Ὑπουργέ, κυρίως, διότι εἰδικῶς ἐκεῖ ποὺ προβλέπεται εἰς τὸ ἄρθρον 1 τὴν πλήρωσιν κενῆς θέσεως, θὰ εἰσηγούμην ὅπως τὸ διατυπώσατε εἰς τὸ ἀρχικόν σας σχέδιον ἢ ὅπως τὸ ἠθελήσατε εἰς τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας μᾶς διενείματε. Θὰ ἔλεγον, ἐκεῖνο ποὺ γράφετε «κατὰ τὴν πλήρωσιν κενῆς θέσεως συμβολαιογράφων προτιμεῖται κ.λ.π.». Ἐὰν τὸ Σῶμα τὸ ἐγκρίνῃ, ὅπως τὸ ἔχετε διατυπώσει καὶ ὁ ὑποφαινόμενος συμφωνεῖ ἀπολύτως, ἢ ἐὰν ἐγκρίνῃ τὸ δεύτερον σχέδιον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδώσατε. Συνιστῶ, ὅμως, αὐτὸ νὰ ἰσχύσῃ, διὰ τὰς θέσεις, τὰς κενουμένας ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου. Καὶ τοῦτο, διότι ὑπάρχουν σήμερον κεναὶ θέσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν κατὰ τὴν γενικὴν ἔννοιαν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἰσχύει, τοῦ μέλλοντος καὶ οὐχὶ τοῦ παρελθόντος, ἐκτὸς ἐὰν ρητῶς θὰ ὁρίσῃ. Καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἔχῃ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν ὁ νόμος, διὰ τὸν λόγον ὅτι τὸ σῶμα τῶν συμβολαιογράφων καὶ αἱ διατάξεις ποὺ συζητοῦμεν σήμερον, ἔχουν κατ’ ἐξοχὴν προσωπικὸν χαρακτῆρα. Συνιστῶ, συνεπῶς, τὴν διατύπωσιν αὐτήν, χωρὶς νὰ χαλάσῃ ποσῶς ἡ οὐσία τοῦ νομοσχεδίου σας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἑξῆς: «Διὰ τὴν ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος.... (ἀναγινώσκει)....». Αὐτὴν τὴν πρότασιν ὑποβάλλω καὶ νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἀφίστασθε τοῦ γενικοῦ πνεύματος τοῦ νομοσχεδίου, μὲ τὸ νὰ τακτοποιήσητε ὡρισμένα θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τοὺς συμβολαιογράφους.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος, ἔχει τὸν λόγον.

§136Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἶχον νὰ προτείνω μίαν τροποποίησιν εἰς τὸ ἄρθρον 1, ἡ ὁποία, νομίζω, ὅτι θὰ ἔλυεν αὐτομάτως πολλὰ προβλήματα τοῦ σώματος τῶν συμβολαιογράφων. Ἡ τροπολογία, τὴν ὁποίαν θὰ προτείνω, δὲν ἔχει προσωπικόν τινα ὑπαινιγμόν, ἐναντίον οὐδενὸς καὶ πρὸ παντὸς ἐναντίον τοῦ σημερινοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι οἱ διευθύνοντες ἑκάστοτε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης, ὑφίστανται πιέσεις διὰ τὸν διορισμὸν τῶν συμβολαιογράφων. Λέγει ὁ νόμος ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι διορίζονται μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι τοὺς συμβολαιογράφους τοὺς διορίζει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἡ μάχη διεξήχθη εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν, δι’ ἕνα νόμον, συνεπείᾳ τοῦ ὁποίου διωρίσθησαν 40 νέοι συμβολαιογράφοι. Εἶναι δύσκολον νὰ πεισθῇ ἡ Κοινὴ Γνώμη, ὅτι ἡ ἑκάστοτε αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, δὲν ὀφείλεται μόνον εἰς αὔξησιν τῶν ἀναγκῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς πιέσεις, αἱ ὁποῖαι ἀσκοῦνται ὑπὸ ὅλων ἡμῶν. Τὸ θέμα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ, ἐὰν ἐτροποποιεῖτο τὸ ἄρθρον 1 καὶ ἐκεῖ ποὺ λέγει «οἱ συμβολαιογράφοι διορίζονται μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης» νὰ τεθῇ μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Φιλοσοφόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§138Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, θὰ πρέπει νὰ μὴ παρέλθῃ ἄνευ ἐξονυχιστικῆς μελέτης, καὶ ἐντεταμένης προσοχῆς. Ὁ θεσμὸς τοῦ συμβολαιογράφου δὲν πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ τὸ μέτρον κρίσεως τῆς ἐξυπηρετούσης τῶν προσωπικῶν ἐκείνων διατάξεων, αἵτινες κατέκλυσαν, ὑπὸ τύπον διανεμομένων τροπολογιῶν, τοὺς χαρτοφύλακας τῶν κ. κ. συναδέλφων. Ἡ πεῖρα τοῦ παρελθόντος, πρέπει νὰ μᾶς προικίσῃ τὰ ἐφόδια ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ μᾶς ὁδηγήσουν εἰς τὴν ψήφισιν ἑνὸς ὅσον τὸ δυνατὸν ὀρθοτέρου νομοθετήματος περὶ τῶν συμβολαιογράφων. Διότι, πράγματι, ἡ πεῖρα μᾶς πείθει ὅτι ἐκ τῆς ἑρμηνείας τῶν συμβάσεων, τῶν διατυπωμένων εἰς τὰ συμβολαιογραφικὰ ἔγγραφα καὶ ὡς ἐκ τῆς ἑρμηνείας ταύτης προκαλεῖται πληθώρα δικῶν, εἰς τὰς ὁποίας οἱ συμβαλλόμενοι δὲν θὰ εἶχον καμμίαν διάθεσιν νὰ ἐμπλακῶσιν. Ἡ διατύπωσις, συνεπῶς, τῆς θελήσεως τῶν συμβαλλομένων ἔν τινι συμβολαίῳ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ δίδῃ λαβὴν εἰς ἀντιτιθεμένας ἑρμηνείας, τοῦτο ἐξασφαλίζεται ὅταν τὰ καθήκοντα τοῦ συμβολαιογράφου ἀσκοῦνται ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα καὶ νομικὴν μόρφωσιν πρέπει νὰ ἔχωσιν ἀλλὰ καὶ πεῖραν δικαστηριακήν, κτημένην ὡς ἐκ τῆς ἀσκήσεως τοῦ δικηγορικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ δὴ παρὰ πολυμελεῖ δικαστηρίῳ. Ἡ ἡλικία τῶν 25 ἐτῶν δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰς ἀπόψεις αὐτάς. Θὰ πρέπει ἡ ἡλικία τῶν 30 ἐτῶν νὰ προτιμηθῇ, διότι, αὕτη ἐξασφαλίζει τὰς προϋποθέσεις τῆς ἀποκτηθείσης δικηγορικῆς πείρας, ἀπαραιτήτου διὰ τὴν ἀφετηρίαν τοῦ συμβολαιογραφικοῦ ἔργου. Κατὰ τὰ λοιπὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τροποποιούμενον κατὰ τὰς ὑποδείξεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, αἵτινες ἐλήφθησαν μετὰ προηγουμένην ἐξονυχιστικὴν συζήτησιν καὶ ἔκθεσιν τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων, εὑρίσκω ὅτι ἔχει καλῶς. Εὐχὴν μόνον ἐκφράζω ὅτι λόγῳ τῶν ἀντιτιθεμένων ἀπόψεων ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τοῦ διορισμοῦ ὡς συμβολαιογράφων προσώπων δικαστικῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ εὕρισκεν ὅτι λόγῳ τῆς ἐπαγγελματικῆς κρίσεως, ἥτις μαστίζει τὰς τάξεις τοῦ δικηγορικοῦ σώματος, θὰ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις, ἡ ἐπιτρέπουσα τὸν διορισμὸν τῶν δικαστικῶν, ἐξυπηρετεῖ καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς δικαιοσύνης, ὡς μάλιστα ἔχουσι σήμερον τὰ πράγματα. Εἶναι γνωστὸν ὅτι δυσκόλως πραγματοποιεῖται ἡ ἐπάνδρωσις τῶν δικαστηρίων μας.

§139Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἰς τὴν αʹ παράγραφον τοῦ ἄρθρου 1, ὀρθῶς ὁρίζεται τὸ 25ον ἔτος τῆς ἡλικίας, διότι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ παρέχεται ἐνίσχυσις εἰς τοὺς νέους ἐπιστήμονας νὰ σταδιοδρομήσουν. Ἔρχεται, ὅμως εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ θεσπιζόμενον ὡς ἀνώτατον ὅριον ἡλικίας τῶν 60 ἐτῶν. Κύριε Ὑπουργέ, βάσει τῆς ἀρχῆς τῆς ἐνισχύσεως τῆς σταδιοδρομίας τῶν νέων, συνιστῶ ἀντὶ τῆς 5ετοῦς ἀσκήσεως δικηγορίας, νὰ ὁρισθῇ 4ετὴς τοιαύτη.

§140Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ὑποστηρίξω, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῆς παραγράφου 3 εἶναι πολὺ μεγάλο, εἶναι ὑπερβολικόν, δύναμαι νὰ εἴπω. Ὑπάρχουν, ὅπως ἠξεύρομεν, περιπτώσεις εἰς τὰς Ἀθήνας, ἰδίως, κατὰ τὰς ὁποίας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῶσι δικηγόροι πολλοὶ Ἀθηναῖοι καὶ καταφεύγουν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ διορίζονται εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ Πρωτοδικεῖα. Ὅταν ἀσκήσουν ἐκεῖ τὴν δικηγορίαν ἐπὶ πενταετίαν, δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἔλθουν κατόπιν εἰς τὰς Ἀθήνας ὡς συμβολαιογράφοι; Θὰ ἔχουν τὸν φραγμὸν τῶν ⅔ καὶ θὰ προτιμῶνται οἱ δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν καὶ τὸ πλεονέκτημα νὰ εἶναι διωρισμένοι δικηγόροι Ἀθηνῶν; Δὲν θὰ ἔπρεπε οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἤδη εἰς τὰς ἐπαρχίας, νὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας; Ἔπειτα, καὶ διὰ τὰς ἐπαρχίας ἀκόμη, εἶναι μεγάλο τὸ ποσοστόν. Ὑπάρχουν ἐπαρχίαι, ὅπως εἶναι τῶν Πατρῶν καὶ ἄλλαι, ποὺ ἔχουν Πρωτοδικεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι δύσκολος ὁ διορισμὸς καὶ αἱ ἀνάγκαι πολλαί. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιορίσητε τὸ ποσοστόν, ἢ τοὐλάχιστον, νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου κ. Κρασαδάκη, διὰ τὰς μέχρι σήμερον, τοὐλάχιστον, κενὰς θέσεις. Ἐπίσης, θὰ ἤθελον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν παράγραφον 5, ὁρίζεται, ὅτι ὁ διορισμὸς συμβολαιογράφου τελεῖται μετὰ γνωμοδότησιν κ.λ.π. Ἀλλὰ ὅταν ἔχουν πολλὰς αἰτήσεις, πολλοί, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται νὰ διορισθῶσιν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προσόντα, μὲ ποίαν βάσιν θὰ κρίνῃ τὸ συμβούλιον τὸν προτιμητέον, διὰ τὸν διορισμόν; Δὲν θὰ πρέπει νὰ θέσωμεν ἕνα ὅριον καὶ μίαν διάταξιν, βάσει τῆς ὁποίας τὸ Συμβούλιον νὰ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ σεβασθῇ τὰ δικαιώματα τῆς ἱεραρχίας τῶν παλαιοτέρων, νὰ προτιμῶνται δηλαδὴ οἱ παλαιότεροι δικηγόροι, οἱ ὄντως διωρισμένοι εἰς παλαιοτέραν ἐποχήν, ἀπὸ τοὺς νέους; Νομίζω, ὅτι ἐὰν ἀναμείνῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὸ Συμβούλιον, θὰ ὑφίσταται πάντοτε τὰς πιέσεις τῶν Κομμάτων καὶ τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ζητοῦν νὰ προτιμᾶται ὁ ἕνας, ἢ ὁ ἄλλος, ἐνῷ τὸ Συμβούλιον θὰ εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ προτιμήσῃ τὸν ἀρχαιότερον. Τοῦτο εἶναι τὸ ὀρθότερον.

§141Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 3, τοῦ ἄρθρου 1, ὑπάρχει μία ἐξομοίωσις τῶν πτυχιούχων τῆς Νομικῆς μὲ τοὺς λαβόντας τὴν ἄδειαν τοῦ δικηγορεῖν. Ὁ βουλευτὴς κ. Νικολίτσας ἔχει ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν, διὰ τὴν ἄρσιν τῆς ἀδικίας αὐτῆς, ἡ ὁποία λέγει, ὅτι πρέπει, τοὐλάχιστον, ὁ χρόνος, ὁ ὁποῖος διέδραμε ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς λήψεως τῆς ἀδείας τοῦ δικηγορεῖν νὰ ὑπολογισθῇ ἐξ ὁλοκλήρου. Ἰδοὺ πῶς ἔχει ἡ τροπολογία: «....(ἀναγινώσκει)....». Νὰ προστεθῇ ἡ φράσις αὐτή, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἡ ἐξομοίωσις, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν τῷ νομοσχεδίῳ σας. Νομίζω, ὅτι εἶναι δικαία καὶ πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§142Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς μίαν σκέψιν. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ σχέσις τοῦ συμβολαιογράφου μὲ τὸν ἐντολέα του εἶναι σχέσις ἐμπιστοσύνης, σχέσις ἐξομολογήσεως, ἐν πολλοῖς τοῦ ἐντολέως πρὸς τὸν συμβολαιογράφον. Εἶναι, ἑπομένως, ἀπαραίτητον ὁ συμβολαιογράφος, κατὰ τὴν ταπεινήν μου γνώμην, νὰ ἐμφανίζῃ ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς σταδιοδρομίας του, ὅλα τὰ ἐχέγγυα, τὰ ὁποῖα θὰ διασφαλίζουν τὸν ἐντολέα του. Νομίζω, ὅτι τὸ τιθέμενον ὅριον τῶν 25 ἐτῶν διὰ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸν συμβολαιογραφικὸν κόσμον, εἶναι πολὺ μικρόν. Δὲν παραγνωρίζω τὴν ἀνάγκην, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται, μάλιστα, ὡς ἐπιτακτική, ὅτι πρέπει νὰ διευκολυνθοῦν καὶ οἱ νέοι δικηγόροι, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τὸ ὅριον τῆς τριακονταετοῦς ἡλικίας θὰ πρέπει νὰ εἶναι τὸ κατώτερον ὅριον εἰσαγωγῆς, διότι δὲν νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ θυσιάζωμεν τὸ κῦρος τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ διὰ τὴν διευκόλυνσιν τὴν ὁποίαν θὰ παράσχωμεν εἰς ὀλίγους νέους νὰ εἰσέλθουν νεώτεροι τῶν 30 ἐτῶν, εἰς τὸ ἐπάγγελμα.

§143Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω, νὰ δεχθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, μίαν τροπολογίαν, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀμοιβαίαν μετάθεσιν τῶν συμβολαιογράφων.

§144Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Θὰ φθάσωμεν καὶ ἐκεῖ.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§146Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, ὄχι διὰ νὰ ὑποστηρίξω τροπολογίαν τινά, οὔτε νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἀπεχθάνομαι τὴν συζήτησιν ἐπὶ τροπολογιῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσω ἀναπάντητον μίαν ἄποψιν ποὺ διετύπωσεν ὁ τόσον συμπαθὴς εἰς ὅλους μας, κ. συνάδελφος ἐξ Ἀρκαδίας. Ὅταν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον ὁ προκάτοχος τοῦ σημερινοῦ Ὑπουργοῦ, τὸ κατεπολέμησα κατὰ τρόπον ἔντονον, ὄχι διότι δὲν ἔκαμον ἐγὼ τὸν νόμον περὶ συμβολαιογράφων, ἐξ εἰδικῶν λόγων — ἀλλὰ δὲν εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμὴ διὰ νὰ κάμωμεν ἀνασκόπησιν καὶ ἐξομολόγησιν — ὅταν, λοιπόν, ὁ κ. Θεοφανόπουλος ἔφερε τὸ νομοσχέδιον, τὸ κατεπολέμησα δι’ ὡρισμένας διατάξεις καὶ κυρίως διὰ τὸν περιορισμὸν καὶ τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ἔθετε εἰς τὸν νόμον, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαράδεκτα. Καὶ ἔρχεται σήμερον ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐπαναφέρῃ ἓν παλαιὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον πάντοτε ἴσχυε. Εἰδικώτερον δὲ ἤθελον νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Μπακοπούλου, ὅτι θὰ ἀραιώσουν αἱ τάξεις τῶν δικαστικῶν, ὅτι ἄλλα εἶναι τὰ αἴτια πρὸς τοῦτο. Δὲν εἶναι ἄποψις σοβαρά....

§147Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σοβαρὰ εἶναι, ἠμπορῶ, ὅμως, νὰ προκαλέσω διαφωνίαν.

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ὁ τρόπος αὐτὸς ὁ κατάλληλος, διὰ νὰ πυκνώσωμεν τὴν τάξιν τῶν δικαστικῶν. Ἄλλα εἶναι τὰ αἴτια ποὺ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ἀπροθυμία των, νὰ προσέρχωνται εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς καὶ νὰ καταλαμβάνουν θέσεις εἰς τὸ δικαστικὸν σῶμα. Ἀντιθέτως διατάξεις περιοριστικαὶ ὠθοῦν τοὺς νέους εἰς τὸ νὰ μὴ προσέρχωνται εἰς τοὺς διαγωνισμούς. Τὸ συμβολαιογραφικὸν λειτούργημα δὲν εἶναι τυχαῖον. Θὰ πρέπει ἡ Πολιτεία νὰ ἀποβλέπῃ περισσότερον εἰς τὸν θεσμὸν αὐτόν, διότι οἱ περισσότεροι νομικοὶ δὲν ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των πόσαι δίκαι καὶ πόσαι δικαστικαὶ διενέξεις θὰ ἀποφεύγωνται, ἐὰν τυχὸν μὲ προσοχὴν διατυποῦνται αἱ συμβάσεις. Δὲν θεωρῶ σοβαρόν, τὸ ὅτι ἕνας δικαστικὸς λειτουργὸς ἐξ εἰδικῶν λόγων θὰ ἐγκαταλείψῃ τὸν κλάδον του, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν κλάδον τῶν συμβολαιογράφων. Ἔχομεν ἄλλωστε τὸ προηγούμενον, ὅτι ἔφυγαν ἀνώτατοι δικαστικοὶ καὶ ἔγιναν συμβολαιογράφοι, ποὺ ἐτίμησαν τὴν συμβολαιογραφίαν καὶ ἐδημιούργησαν μίαν παράδοσιν. Εἰς τὸ μόνον ποὺ ἔχω ἀντίρρησιν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ διετύπωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς μίαν ἐλαφρὰν τροπολογίαν τοῦ κ. Βρανοπούλου. Ἀναφέρω ἐνδεικτικῶς ὅτι ὁ Κῶδιξ περὶ Δικηγόρων, εἰς τὸ ἄρθρον 35, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «......(ἀναγινώσκει)......». Ἐπίσης, ὁ νόμος 356)1936 περὶ συμβολαιογράφων κάμνει τὴν ἰδίαν ἐξαίρεσιν. Θὰ ἠμποροῦσε ὁ κ. Ὑπουργὸς μὲ πνεῦμα εὐρύτητος νὰ ἀποδεχθῇ αὐτὴν τὴν ἄποψιν. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα θέτει εἰς τὸν νόμον. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ γίνῃ κανεὶς Εἰρηνοδίκης, πρέπει νὰ ἔχῃ μιὰ προϋπηρεσίαν δικηγόρου, πρέπει νὰ δώσῃ ἐξετάσεις. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ ἄποψις καὶ θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐναντιωθῇ καὶ διαγράψῃ ὅλας τὰς διατάξεις, τὰς ἀφορώσας τοὺς δικαστικούς. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι εἰς τὴν πρόθεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ αὐτὴ ἡ ἄποψις, ἀλλὰ πρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διευκρίνισις.

§149Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀνέμενον ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ φέρῃ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, περὶ ριζικῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς σειρᾶς ἄρθρων, τὰ ὁποῖα ρυθμίζουν λεπτομερειακὰ τινὰ θέματα καὶ ἐν πολλοῖς προσωπικὰ τοιαῦτα. Θὰ ἦτο δυνατόν, ἐὰν εἶχε κανεὶς μαντικὴν δύναμιν ἢ ἀκτίνας, διὰ νὰ διεισδύσῃ εἰς τὴν σκέψιν ἑκάστης διατάξεως, θὰ ἔβλεπε καὶ τὴν φωτογραφίαν ἑκάστου προσώπου ποὺ ἀφορᾷ αὕτη.

§150Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ρυθμίσω προσωπικὰ ζητήματα, προτείνω νὰ διαγραφοῦν ὅλαι αἱ διατάξεις, περὶ δικαστῶν.

§151Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Χαίρω πολύ, διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ τὸν ἐπαινέσω καὶ διὰ μίαν ἄλλην φοράν. Ὁ θεσμὸς τῶν συμβολαιογράφων, μολονότι εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῶν δικαστηρίων, γίνεται δεκτὸν ὅτι πρόκειται περὶ ἀμίσθων δικαστικῶν ὑπαλλήλων, ἐν τούτοις εἶναι ἕνας ἐκ τῶν σοβαρωτάτων κοινωνικῶν θεσμῶν. Τὴν γνώμην αὐτήν, ἔχω σχηματίσει, ὄχι μόνον ἐξ ἐπιστημονικῆς πείρας, ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς δικηγορικῆς μου πράξεως. Ἐλέχθη ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον, τὸν κ. Παπασπύρου, ὅτι πόσαι δικαστικαὶ ὑποθέσεις δὲν θὰ ἔφθανον μέχρι τῶν δικαστηρίων, πόσα σοβαρὰ οἰκονομικὰ ζητήματα θὰ εἶχον ρυθμισθῆ, κατὰ τρόπον ἀποφεύγοντα τὴν δικαιοσύνην, ἐὰν οἱ συμβολαιογράφοι διέθετον περισσότερα ἐπιστημονικὰ ἐφόδια καὶ μείζονα πεῖραν. Εἶμαι τῆς γνώμης, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ θεσμὸς αὐτὸς χρήζει ριζικῆς ἀναδιοργανώσεως διὰ δύο λόγους, καὶ ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας τῶν συμβολαιογράφων, διότι πρέπει νὰ ἐμπνέουν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς συναλλασσομένους καὶ εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην, πρέπει νὰ ἵσταται ὑψηλά. Εἰς ἄλλα κράτη περισσότερον προηγμένα ἀπὸ ἡμᾶς καὶ καλλίτερον ὡργανωμένα, ὁ θεσμὸς τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι πολὺ προηγμένος. Ἡ θέσις τοῦ συμβολαιογράφου δὲν εἶναι ἀντικείμενον συναλλαγῆς, εἶναι μία θέσις ἀνωτέρα, ἡ ὁποία παρέχει ὅλα τὰ ἐχέγγυα διὰ τὴν κατάθεσιν χρημάτων καὶ διὰ τὴν παρακαταθήκην. Καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἤθελον νὰ εὑρεθῶ πρὸ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ καθώριζε τὴν θέσιν τῶν συμβολαιογράφων, ὡς θέσιν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐμμίσθων, εἰς τρόπον ὥστε, καὶ τὰ προσόντα νὰ εἶναι περισσότερα καὶ ἡ θέσις των ἀνωτέρα, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν ὁποίαν εἶπον, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω κανένα ἐκ τῶν συμβολαιογράφων. Ὅσα λέγω, θέλω νὰ πιστεύσητε ὅτι προέρχονται διὰ τὸ καλὸν τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβολαιογράφων καὶ τῆς Κοινῆς Γνώμης, ὡς πρὸς τὸ τμῆμα τὸ ὁποῖον συναλλάσσεται μὲ τοὺς συμβολαιογράφους. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μελετήσῃ καὶ τὴν ἄποψιν αὐτὴν καί, ὅπως μέχρι τοῦδε διώρθωσεν πολλά, κακῶς κείμενα, εἰς τὴν λειτουργίαν τῶν δικαστηρίων, νὰ διορθώσῃ καὶ τοῦτο. Περὶ τούτου ἔχομεν συζητήσει καὶ θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ συζητήσωμεν καὶ προσεχῶς, ἐπὶ τῇ βάσει νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται κατατεθειμένα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης καὶ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ συζητηθοῦν λίαν συντόμως, καὶ ἐκεῖ θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐξάρω τὴν καλὴν προαίρεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Δι’ αὐτό, ἐπειδὴ ἔχω πεποίθησιν εἰς τὴν καλήν του προαίρεσιν, εἰς τὴν ἱκανότητά του, τὸν παρακαλῶ νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, δηλαδὴ ἐν τῇ ἐξελίξει τῆς ὑπὲρ τῶν πραγμάτων τῆς δικαιοσύνης προσπαθείας του, νὰ θελήσῃ νὰ μᾶς φέρῃ καὶ ἕνα νομοσχέδιον, περὶ ριζικῆς ἀναδιοργανώσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Τώρα εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Προεκλήθη διαφωνία μεταξὺ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, εἰς τὴν διάταξιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ δυνατότητος διορισμοῦ τῶν δικαστῶν εἰς τὴν θέσιν τοῦ συμβολαιογράφου. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ὅσα εἶπον, ἀλλὰ θὰ προσθέσω ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἔχομεν τοσαύτην πληθώραν δικηγόρων, ὥστε ἡ ἐξεύρεσις ἐργασίας νὰ εἶναι προβληματική, εἶναι τρομερὸν νὰ δημιουργοῦμεν δυνατότητας εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐδημιούργησαν καὶ κατέχουν μίαν θέσιν δικαστικὴν καὶ ἠμποροῦν νὰ γίνωνται καὶ συμβολαιογράφοι, ἀποκλείοντες κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀρίστους δικηγόρους, Πρό τινος καιροῦ, εὑρέθημεν πρὸ μιᾶς διατάξεως ἡ ὁποία ἐπέτρεπεν εἰς τοὺς δικαστικοὺς νὰ ἐπανέρχωνται εἰς τὸν κλάδον τῶν δικηγόρων. Πᾶσα διάταξις, ἔχει καὶ ὑποστηρικτὰς καὶ κατακριτάς. Ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἐπιμείνῃ καὶ θὰ διαγράψῃ τὴν διάταξιν αὐτήν. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦ διορισμοῦ, κύριε Ὑπουργέ, δὲν φέρω γλαῦκας εἰς Ἀθήνας, λέγων ὅτι ἡ ἀπόκτησις μιᾶς θέσεως συμβολαιογράφου καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν καί, πρὸ παντός, εἰς τὰς Ἀθήνας, θεωρεῖται ὡς μέγα ἀπόκτημα, τὸ μεγαλύτερον ρουσφέτι ποὺ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ ποὺ ζητεῖται ἀπὸ ὅλους μας. Νομίζω ὅτι ἔφθασε πλέον ἡ στιγμὴ ἡ θύρα αὐτὴ τῆς συναλλαγῆς νὰ κλείσῃ. Προτείνων τὸ κλείσιμον τῆς συναλλαγῆς, δὲν κάμνω ἀντιπολίτευσιν. Τοὐναντίον, ἴσως–ἴσως, νὰ κάμω ἀντιπολίτευσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διότι, ἐὰν ἡ σημερινὴ πλειοψηφία δέχεται νομοσχέδιον ἐπιτρέπον τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων, μὲ ποῖον δικαίωμα θὰ ξεχωρίσω τὴν σημερινὴν Ἀντιπολίτευσιν ὅταν, εἴτε ταχέως, εἴτε μετά τινα χρόνον, ἐναλλαγοῦν αἱ θέσεις. Καὶ μοιραῖον εἶναι εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ πολιτεύματα αἱ θέσεις τῶν κομμάτων νὰ ἐναλλάσσωνται. Ὅταν, λοιπόν, προτείνω τὸ κλείσιμον τῆς θύρας αὐτῆς, στρέφομαι καὶ πρὸς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Πρὸ ὀλίγου, χαριτολογῶν, εἶπον, διακόψας συνάδελφον, ὅτι «δυστυχῶς δὲν ἐπρολάβαμεν ἡμεῖς νὰ τοὺς πάρωμεν». Καὶ μὲ τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις, δίδει καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν εὐχέρειαν, ὅταν ἔλθωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ αὐξήσωμεν ἀκόμη τὰς θέσεις τῶν συμβολαιογράφων. Σᾶς ἐρωτῶ, λοιπόν, ποῦ πάει ἡ δουλειὰ αὐτή; Ἐὰν δημιουργῶμεν θέσεις διὰ νὰ ἱκανοποιήσωμεν ρουσφέτια, δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὰ πλαίσια τῆς εὐνομουμένης Πολιτείας. Συμπληρῶν τὴν πρότασιν τοῦ συναδέλφου κ. Μαύρου, προτείνω, ὅπως ὁ διορισμὸς γίνεται ὄχι μετὰ γνωμοδότησιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ μετὰ σύμφωνον γνώμην αὐτοῦ.

§152ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτό, κύριε συνάδελφε. (Θόρυβος).

§153Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἐπιβάλλω ἀποφάσεις εἰς τὴν Βουλήν. Πρότασιν κάμνω. Καί, ἐξομολογοῦμαι, φοβοῦμαι ὅτι ἡ πρότασίς μου δὲν θὰ γίνῃ δεκτή, διότι εἰς τὴν πανδαισίαν, τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου, ἕκαστος πιθανὸν νὰ νομίζῃ ὅτι θὰ λάβῃ τὸ μερίδιόν του. Κάμνω, ὅθεν, πρότασιν καὶ δὲν ἐπιβάλλω ἀποφάσεις εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ νομοσχέδιον λέγει εἰς τὸ ἄρθρον 1, παράγραφος 5: «Ὁ διορισμὸς συμβολαιογράφων ἐνεργεῖται.... (ἀναγινώσκει)....». Κύριε Πρόεδρε, δὲν θέλω νὰ ὑποτιμήσω τὰ μέλη τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, ὅτι δὲν θὰ ἔχουν τὸ θάρρος, μολονότι φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ τὸ ἔχουν ὅλα, νὰ ἀντισταθοῦν εἰς τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, προκειμένου περὶ τοιούτου θέματος. Ἀλλ’ ἡ γνώμη, ἡ ἁπλῆ γνώμη τοῦ οἱουδήποτε Διοικητικοῦ Συμβουλίου, δὲν δεσμεύει τὸν Ὑπουργόν. Εἶναι παγία ἡ νομολογία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὅτι ὅπου ὁ νόμος ζητεῖ γνώμην τοῦ οἱουδήποτε Διοικητικοῦ Συμβουλίου, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἕνα τύπον ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ πληρωθῇ, ἀλλ’ οὐδαμῶς δεσμεύει τὸν Ὑπουργὸν νὰ συμμορφωθῇ ἢ νὰ μὴ συμμορφωθῇ. Ἡ σύμφωνος, ὅμως, γνώμη, τὸν δεσμεύει κατὰ τοῦτο. Δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ διορίσῃ, ἀλλὰ δὲν θὰ δύναται νὰ διορίσῃ, ἐὰν δὲν ἔχῃ σύμφωνον γνώμην, ὁ θεσμὸς τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι σοβαρώτατος, εἶναι παράπλευρος πρὸς τὸν θεσμὸν τῶν δικαστῶν. Καί, ὅπως διὰ τοὺς δικαστὰς ζητοῦμεν τὴν κατοχύρωσίν των ἀπὸ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, κατ’ ἴσον τρόπον πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν τὸν διορισμὸν τῶν συμβολαιογράφων, μόνον κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Α.Δ.Σ. Ἤκουσα πρὸ ὀλίγου τὴν παρατήρησιν ὅτι τὴν πολιτικὴν θὰ τὴν μεταθέσωμεν εἰς τὸ Α.Δ.Σ. καὶ θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς αὐτὸ νὰ κάμῃ ἰδικά του ρουσφέτια. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι νέον, αἱ ἀντιρρήσεις αὗται δὲν εἶναι νέαι. Ἀκόμη ἀπὸ τοῦ 1911, ἐπὶ Ἐλευθερίου Βενιζέλου, δηλαδὴ τῆς ἐποχῆς τῆς διοικητικῆς, τῆς κοινωνικῆς καὶ δικαστικῆς ἀνορθώσεως, περιελήφθη εἰς τὸ Σύνταγμα τοῦ 1911 ὁ θεσμὸς τῆς ἀποκεντρώσεως τῶν διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν, ὑπὸ τὴν μορφὴν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς ἀποξενοῦται σχεδὸν πάσης διοικητικῆς ἁρμοδιότητος. Ἐγεννήθησαν καὶ τότε, ἀντιρρήσεις, ἀλλ’ ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι ἡ ἀποκέντρωσις αὐτή, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξυγιάνσεως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὠφέλησε. Δὲν ἐξουδετερώθησαν πλήρως τὰ μειονεκτήματα, διότι δὲν ἐξουδετερώθη ἡ ἐξουσία τοῦ Ὑπουργοῦ καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας τὰ μέλη τοῦ Συμβουλίου ηὐνόησαν εἴτε συγγενεῖς εἴτε φίλους. Τοῦτο ὅμως, εἶναι ὀλιγώτερον ἀπὸ τὸ προηγούμενον. Συνεπῶς ἡ παρατήρησις ὅτι τὸ Α.Δ.Σ. ἐνδεχομένως θὰ κάμῃ καὶ τοῦτο ἐκδήλωσιν εὐνοιῶν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἀποφασιστική. Τὸ Α.Δ.Σ. παρέχει τὰς περισσοτέρας δυνατὰς ἐγγυήσεις. Ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας, νομίζω ὅτι ὁ 25 ἐτῶν δικηγόρος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος, οὔτε ἀπὸ ἀπόψεως χρόνου, σπουδῶν, οὔτε καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως, ὅπως λέμε «νὰ ἔχῃ πήξει τὸ μυαλό του». Εἰς αὐτὸν θὰ ἐμπιστευθῶμεν.....

§154Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὸ Σύνταγμα ὁρίζει καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνει ὁ Ἐκλογικὸς νόμος, ὅτι βουλευτὴς ἐκλέγεται ὁ συμπληρώσας τὸ 25ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Καὶ ὁ βουλευτὴς ἀντιπροσωπεύει τὸ Ἔθνος καὶ συμμετέχει εἰς τὴν νομοθετικὴν λειτουργίαν. Ψηφίζει τοὺς νόμους. Ὁ ὀργανισμός, ἐξ ἄλλου τῶν δικαστηρίων καὶ ἡ νομοθεσία, παγίως ὁρίζουν ὅτι δικαστὴς διορίζεται ὁ συμπληρώσας τὸ 25ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Ἀνώτατον ὅριον εἰσδοχῆς εἰς τὸ δικαστικὸν σῶμα εἶναι τὸ 35ον καὶ κατώτατον τὸ 25ον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι εἶναι ὥριμος νὰ κρίνῃ τὰς διαφοράς, αἱ ὁποῖαι γεννῶνται μεταξὺ τῶν πολιτῶν, ὁ συμπληρώσας τὸ 25ον καὶ εἶναι ἀκόμη ὥριμος νὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὸ Ἔθνος καὶ νὰ ἐκφράζῃ γνώμην ἐπὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν θὰ κυβερνᾶται ἡ Χώρα καί, παρὰ ταῦτα, δὲν εἶναι ὥριμος νὰ διορισθῇ συμβολαιογράφος.

§155Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν γνωρίζω, κύριε Ὑπουργέ, πολλὰ παραδείγματα 25ετῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ ἐξελέγησαν ἀπὸ τὸν λαόν. Ὑπάρχουν ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ κανών. Καὶ νομίζω ὅτι ὁ 25ετὴς βουλευτὴς δὲν ἀπέδωκε πάντοτε εἰς τὴν Βουλήν. Ὁ δικαστὴς δὲν θὰ δικάσῃ μόνος, ὁ συμβολαιογράφος θὰ εἶναι μόνος του. Ἔπειτα, ἔχομεν 6 χρόνια νὰ πάῃ εἰς τὸ σχολεῖον, 6 χρόνια εἰς τὸ δημοτικόν, γίνονται 12 καὶ 6 χρόνια Γυμνάσιον, γίνονται 18. Καὶ θέλει καὶ 5 χρόνια νὰ πάρῃ τὸ δίπλωμα. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ 25ετὴς δικηγόρος νὰ ἔχῃ πενταετῆ ὑπηρεσίαν; Πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὰ 25 χρόνια νὰ ἔχῃ καὶ πενταετῆ δικηγορικὴν ὑπηρεσίαν; Ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ἀπαραίτητον νὰ εἶναι κανεὶς δικηγόρος, διὰ νὰ διορισθῇ εἰς τὰ 25 χρόνια συμβολαιογράφος. Λέγει τὸ νομοσχέδιον: «.... ἢ τέλος νὰ ἐπέτυχεν εἰς τὰς πλείστας ἐξετάσεις τῶν δικηγόρων καὶ νὰ εἰργάσθη ἔκτοτε ἐπὶ διετίαν παρὰ συμβολαιογράφῳ». Ἀρκεῖται, δηλαδή, εἰς τὸ νὰ ἦτο ὁ ὑποψήφιος ἐπὶ διετίαν γραμματεὺς εἰς συμβολαιογραφεῖον. Καὶ λέγει παρακάτω: «....Ἐκτὸς ἐὰν κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις ἀρκοῦν ἐλάσσονα προσόντα». Νομίζω ὅτι αὐταὶ αἱ διατάξεις δὲν εἶναι ἐποικοδομητικαὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβολαιογράφων οὔτε καὶ ἐξυπηρετικαὶ τοῦ καλῶς ἐννοουμένου συμφέροντος τῆς κοινωνίας. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν ἀπάλειψίν των.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§157Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχομεν νὰ ἐκλέξωμεν μεταξὺ τῶν ἀπολύτως ἀντιτιθεμένων γνωμῶν τῶν δύο συμπαθεστάτων εἰς ἐμὲ συναδέλφων καὶ κατ’ ἀνάγκην ἕνα ἐκ τῶν δύο θὰ τιμήσωμεν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῶν δικαστικῶν, θὰ λυπήσω τὸν ἀγαπητὸν ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφον καὶ τοῦτο διότι πιστεύω ὅτι οἱ ὑπερβολικοὶ φραγμοὶ εἰς τὴν ἐξέλιξιν καὶ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν ἀνθρώπων εἶναι κακοί. Βλάπτουν τὴν κοινωνίαν ἐν τῷ συνόλῳ της καὶ πιέζουν ἠθικῶς τοὺς φορεῖς ὡρισμένης κοινωνικῆς ἀποστολῆς, ὅπως εἶναι οἱ δικηγόροι, οἱ ἰατροὶ κ.λ.π. Ὑποθέσατε ὅτι ἐθεσπίζαμεν νόμον, ὅτι αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἐπὶ 10ετίαν ἢ 15ετίαν ἤσκησε τὰ καθήκοντα ἀξιωματικοῦ τοῦ πολεμικοῦ Ναυτικοῦ ἀπαγορεύεται, ἐὰν ἀποστρατευθῇ, νὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικόν. Ὑπάρχουν πάρα πολλοί, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον χρησιμοποιοῦνται, ἀλλὰ καὶ διακρίνονται.

§158Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἔχουν τὴν πεῖραν ἐδῶ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σύγκρισις.

§159Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Οἱ φραγμοί, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι κακοί. Ἀναγκαζόμεθα, ὅμως, νὰ τοὺς θεσπίζωμεν, διότι τὸ ἀπαιτεῖ ἡ κοινωνικὴ ἀνάγκη, πάντως, ὄχι μὲ ἀπολύτως ἥσυχον τὴν συνείδησιν, διότι γνωρίζομεν ὅτι βλάπτομεν, ὅτι ἀδικοῦμεν ἀνθρώπους ἐν πολλοῖς καὶ τὴν κοινωνίαν. Δὲν βλέπω ὅτι πρέπει νὰ παραβῶμεν αὐτὴν τὴν ἀρχήν, εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν συμβολαιογράφων. Δὲν ἐννοῶ διατὶ πρέπει νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς ἕνα δικαστικόν, ὁ ὁποῖος, διὰ λόγους ὑγείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ λ. χ. τὰ καθήκοντα τοῦ Εἰσαγγελέως, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ μάχεται ἀπὸ τῆς θέσεώς του, διατὶ πρέπει αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον νὰ τὸν ἐμποδίσωμεν νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος. Ἀναγκαζόμεθα νὰ περιορίσωμεν τὴν δυνατότητα εἰσόδου τοῦ δικαστικοῦ καὶ τοῦ Εἰσαγγελέως καὶ εἰς τὴν δικηγορίαν ἀκόμη, μολονότι δὲν τὸ ἐπιθυμοῦμεν, διότι ὑπάρχει στενότης χώρου. Δὲν νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ φραγμὸς αὐτὸς πρέπει νὰ τεθῇ ἐν προκειμένῳ. Καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς παρὰ τὴν δήλωσιν εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, ὅτι παραιτεῖται αὐτῶν τῶν διατάξεων, θὰ θελήσῃ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς αὐτάς, διότι, πιστεύω, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τὴν δυνατότητα εἰς τὸν πτυχιοῦχον τῆς Νομικῆς, ὁ ὁποῖος ἔγινε δικαστής, νὰ μεταβάλῃ ἐπάγγελμα, ἐὰν ἐξῆλθε τοῦ κλάδου τοῦ δικαστικοῦ. Δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος, εἰς μίαν φάσιν τῆς ζωῆς του εἰσῆλθεν εἰς ἕνα ἐπάγγελμα, ὅτι ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης εἰσῆλθεν εἰς ἕνα φρούριον, ἀπὸ τὸ ὁποῖον δὲν ὑπάρχει ἔξοδος. Ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ἐσφαλμένη καὶ νομίζω ὅτι δὲν δικαιούμεθα, ἀνθρώπους εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 25, τῶν 26 καὶ 28 ἐτῶν, νὰ τοὺς καθηλώνωμεν εἰς ἕνα ἐπάγγελμα καὶ νὰ τοὺς λέγωμεν ὅτι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα, εἰς τὸ ὁποῖον εἰσῆλθον ὑπὸ τὴν ἐπίδρασιν μιᾶς ἐμπνεύσεως, ἢ διότι δὲν ὑπῆρχεν ἄλλη δυνατότης κατὰ τὴν στιγμὴν τῆς εἰσόδου των. Ὁ κ. Παπασπύρου εἶπε κάτι, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐπίσης σημαντικόν. Ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ἀπροθυμία πτυχιούχων Νομικῆς, δικηγόρων, νὰ προσέρχωνται εἰς τὰς ἐξετάσεις, διὰ τὴν πλήρωσιν τῶν θέσεων τῶν δικαστικῶν, αὕτη ὀφείλεται, ἐν πολλοῖς, καὶ εἰς τὸν λόγον, ὅτι τοὺς ἀπαγορεύομεν, ἐφ’ ὅρου ζωῆς, νὰ ἀλλάξουν ἐπάγγελμα, τοὺς ἀποκόπτομεν τὴν δυνατότητα ἄλλου ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ. Ὑπάρχουν, βεβαίως, καὶ ἄλλοι λόγοι, διὰ τοὺς ὁποίους διστάζουν, ἡ μικρὰ ἀμοιβή, αἱ δυσκολίαι τῆς ζωῆς, αἱ συχναὶ μεταθέσεις. Ἀλλὰ καὶ προσθέτομεν καὶ ἡμεῖς καὶ ἄλλον λόγον, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ εὐχεράνωμεν τὴν συμμετοχὴν τῶν νέων εἰς τοὺς διαγωνισμοὺς αὐτούς. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἔκαμε μίαν ἄλλην παρατήρησιν, ὅτι ὁ δικαστὴς πίπτει ἐὰν γίνῃ συμβολαιογράφος. Αὐτὴν τὴν παρατήρησιν δὲν τὴν δέχομαι. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχουν ἀνώτερα καὶ κατώτερα ἐπαγγέλματα. Ἀνώτεραι καὶ κατώτεραι ἀποστολαὶ εἰς τὴν Κοινωνίαν, ὑπάρχουν ἀνώτεροι καὶ κατώτεροι ἄνθρωποι. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ συμβολαιογράφος, ὁ ὁποῖος νὰ εἶναι ἀνώτερος εἰς σκέψιν, εἰς ἦθος, ἀπὸ ἕνα ἄλλον, ὁ ὁποῖος εἶναι δικαστικὸς καὶ ἀντιστρόφως, ἡ δὲ ἄσκησις τοῦ συμβολαιογραφικοῦ ἐπαγγέλματος εἶναι, ὅπως προελέχθη, ὅπως εἶπεν ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ κ. Μακρόπουλος, συνδεδεμένη μὲ κάτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἐξαιρετικῶς οὐσιῶδες ἀπὸ ἠθικῆς ἀπόψεως, εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν ἐμπιστοσύνην — καὶ θὰ ἔλθω εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας καὶ τῶν προσόντων — τῆς ὁποίας ἐμπιστοσύνης ἡ ἱκανοποίησις ἀποτελεῖ μίαν οὐσιώδη ὑποχρέωσιν τοῦ συμβολαιογράφου καὶ μίαν οὐσιώδη ἀποστολήν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀποκλείσωμεν τὴν ἔξοδον ἐκ τοῦ κλάδου τῶν δικαστικῶν καὶ τὴν εἴσοδον εἰς τὸν κλάδον τῶν συμβολαιογράφων. Θὰ ἐπεθύμουν, ἐπίσης, νὰ παρατηρήσω, ὅτι συμφωνῶ μὲ τοὺς συναδέλφους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶπον ὅτι ἡ ἡλικία τῶν 25 ἐτῶν εἶναι μικρά. Βεβαίως, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπήντησεν, χρησιμοποιῶν ἓν ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον, βεβαίως, εἶναι σοβαρὸν, ὅτι 25 ἐτῶν, ἐκλέγεται βουλευτής. Ἀλλὰ αἱ ἀπαντήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἐκ μέρους τοῦ κ. Μπακοπούλου, ἀκριβῶς ἦσαν ἐπιτυχεῖς. Ἐκλέγεται, ἀλλὰ ἐκλέγεται ὡς εἷς μεταξὺ τριακοσίων. Ἐπίσης διορίζεται καὶ δικαστής, ἀλλὰ ἐπὶ ἔτη δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς εἰς τὸ Μονομελὲς ὡς Πρόεδρος, ἢ ὡς ἀναπληρῶν τὸν Πρόεδρον. Μόνον ὡς Εἰρηνοδίκης, καὶ εἰς αὐτὸ ἀμφιβάλλω ἐὰν θὰ ἔπρεπε, νὰ εἶναι δυνατὸν ἕνας νέος 25 ἐτῶν νὰ γίνεται Εἰρηνοδίκης, διότι ἀναλαμβάνει, ὅπως καὶ ὁ συμβολαιογράφος, καθήκοντα τὰ ὁποῖα μόνος, ὁλομόναχος εἰς ἓν χωρίον, καλεῖται νὰ ἐκτελέσῃ. Ἀλλὰ ὁ συμβολαιογράφος καὶ εἰς πόλιν ἐὰν εὑρίσκεται, εἰς τὸ γραφεῖον του ὁλομόναχος, τὰ καθήκοντα αὐτὰ θὰ ἐκπληρώσῃ. Καὶ δὲν νομίζω ὅτι ἕνας νέος 25 ἐτῶν, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ εἶναι ἄριστος νὰ γίνῃ καὶ λοχαγὸς 25 ἐτῶν, ἐὰν εἶναι γενναῖος — εἶμαι ὑπὲρ τῆς νεότητος — καὶ ἐπίσης ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ βουλευτὴς κάλλιστα. Δὲν νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐμπνεύσῃ καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην ἐκείνην, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται εἰς μεγάλα περιουσιακὰ θέματα καὶ θέματα τὰ ὁποῖα συνδέονται μὲ διαιρέσεις ἀκόμη καὶ οἰκογενειῶν, διότι, πολλὲς φορές, ὁ συμβολαιογράφος παρεμβαίνει συμβατικῶς καὶ εἰς κρισιμώτατα ἠθικὰ θέματα τῶν οἰκογενειῶν. Ἐπίσης, μὴ λησμονῶμεν, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δὲν παρεμβαίνει μόνον ἀμέσως, ἀλλὰ πολὺ συχνὰ παρεμβαίνει καὶ εἰς ἓν ἐκ τῶν κρισιμωτέρων θεμάτων τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, εἰς τὸ θέμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνδέεται μὲ τὸν θάνατον, ἀκριβῶς, εἰς τὴν σύνταξιν διαθηκῶν. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, καὶ κύριε Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι σωστὸ νὰ μείνῃ ἡ ἡλικία τῶν 25 ἐτῶν. Βεβαίως, οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 25 ἐτῶν, διότι, ὅπως πρὸ ὀλίγου εἶπεν ὁ κ. Μπακόπουλος, αὐτὰ τὰ χρόνια ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὰ προσόντα, ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως ἐκείνης, κατὰ τὴν ὁποίαν ἄνευ τῶν προσόντων αὐτῶν θὰ διορισθῇ, ἐλλείψει ἄλλου, διότι, ὑπάρχει αὐτὴ ἡ εἰδικὴ προϋπόθεσις. Ἐκτὸς τῆς περιπτώσεως αὐτῆς θὰ ἔχῃ, βεβαίως, ἡλικίαν μεγαλυτέραν, διότι τὰ προσόντα δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὰ ἔχῃ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 25 ἐτῶν. Ἐννοῶ τὰ τυπικὰ προσόντα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μείνωμεν εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 30. Νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς δικαστικοὺς τὸ δικαίωμα, ἔτσι, ὅπως τὸ δίδετε εἰς τὸ νομοσχέδιον. Καί, ὅσον ἀφορᾷ τὸ 60ὸν συμφωνῶ, ἐπίσης, ὅτι πρέπει νὰ μειωθῇ. Εἶναι ὑπερβολικόν.

§160ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ θεωρεῖτε ὑπερβολικόν;

§161Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ γίνῃ τις συμβολαιογράφος, λέγει τὸ ἄρθρον 1, πρέπει νὰ εἶναι ἐπίσης ἡλικίας τοὐλάχιστον 25 ἐτῶν καὶ τὸ πολὺ 60 ἐτῶν. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Δὲν εἶναι ζήτημα ἀρχῆς. Ἐὰν ἐπιμένῃ ὁ κ. Ὑπουργός, δέχομαι νὰ μείνῃ ἔτσι. Διότι, ἠμπορεῖ ἕνας πεπειραμένος ἄνθρωπος, διὰ μερικὰ χρόνια, νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἔργον τοῦ συμβολαιογράφου. Ἐδῶ ἔρχεται ἡ κοινωνικὴ σκοπιμότης. Ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμέναι θέσεις, διατὶ ἔστω καὶ ἂν εἶναι νεώτερος, ἀπὸ ἀπόψεως πείρας, ἕνας ἄνθρωπος 58 ἐτῶν, διατὶ νὰ προτιμηθῇ αὐτός; Ἂς προτιμηθῇ ἕνας ἄλλος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει ἐκπληρώσει τὸν προορισμόν του εἰς τὴν κοινωνίαν, ἐνῷ ἐκεῖνος ποὺ εἶναι 58 ἐτῶν ἂς συνεχίσῃ ἐπὶ ἔτη τινὰ τὴν δικηγορίαν ἢ ἂς συνεχίσῃ τὸ δικαστικὸν λειτούργημα, ἐάν, ὡς δικαστικός, θέλῃ νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν Δικαιοσύνην καὶ νὰ ἀναλάβῃ θέσιν συμβολαιογράφου. Δὲν ἐπιμένω, βεβαίως, ὅπως δὲν ἐπιμένω καὶ εἰς τὸ θέμα τῶν 25 ἐτῶν. Προβαίνω εἰς τὰς παρατηρήσεις αὐτάς, διότι ἔχουν γενικώτερον χαρακτῆρα, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ μελετηθῇ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ὀρθῶς ἔσπευσε νὰ ἀντιπαρατηρήσῃ ὅτι ὁ Εἰρηνοδίκης μόνος εἰς τὰ χωρία ἀσκεῖ δικαιοσύνην, καὶ ὡς ἐκ τούτου διατὶ νὰ μὴ ἠμπορῇ 25 ἐτῶν νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἀντιπαρετήρησε τοῦτο, νὰ ἐξετάσῃ μήπως καὶ σχετικῶς μὲ τοὺς εἰρηνοδίκας πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὴν ἡλικίαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖ ὅπου ἐπιμένω εἶναι τὸ θέμα τῶν δικαστικῶν. Νομίζω ὅσον καὶ ἂν λυπῶ διὰ τῆς ἐπιμονῆς αὐτῆς τὸν κ. Μπακόπουλον, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσωμεν εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἐγένετο 25 ἐτῶν δικαστής, τὴν δυνατότητα εἰς τὴν ζωήν του νὰ ἀλλάξῃ ἐπάγγελμα καὶ ἐπειδὴ παρετηρήθη ἀπὸ συναδέλφους ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀναλογία μεταξὺ αὐτῆς τῆς περιπτώσεως καὶ τῆς περιπτώσεως τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ, ἀπαντῶ ὅτι ἡ ἀναλογία εἶναι πλήρης καὶ ἀπόλυτος. Καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν εἶναι δημόσιος λειτουργὸς καὶ τοῦ ἀπαγορεύεις τὴν ἡμιδημοσίαν ἀποστολὴν τοῦ συμβολαιογράφου ἢ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλευθερίου ἐπαγγέλματος τοῦ δικηγόρου καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ εἶναι δημόσιος λειτουργὸς καὶ φαντασθῆτε, ἐὰν τοῦ ἀπαγορεύσωμεν καὶ αὐτοῦ τὴν δυνατότητα νὰ φύγῃ 35 καὶ 40 ἐτῶν καὶ νὰ γίνῃ ἀξιωματικὸς εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικόν, φαντασθῆτε ἐὰν ἀπαγορεύσωμεν εἰς τὸν Ναύαρχον κ. Κοντογιάννην νὰ γίνῃ κυβερνήτης τοῦ «Βασίλισσα Φρειδερίκη» καὶ εἰς τὸν ἀμέσως, μετὰ τὸν κ. Κοντογιάννην, ἐπίσης ἄριστον ἀξιωματικόν, κ. Μπράτσον, νὰ εἶναι Ὕπαρχος, ὅπως ἦτο μέχρι πρὸ δύο μηνῶν εἰς τὸ «Βασίλισσα Φρειδερίκη». Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ, ἔχομεν πλείστους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν, ἀφοῦ ἀπεστρατεύθησαν, εἴτε τῇ αἰτήσει των, εἴτε ἐξ ἄλλων λόγων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν εἰς βάρος των καὶ ὑπηρετοῦν εἰς τὸ Ἐμπορικὸν Ναυτικόν. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν. Φαντασθῆτε ἐὰν ἀπαγορεύσωμεν εἰς τοὺς νέους ἀξιωματικοὺς τῆς Ἀεροπορίας, τοὺς χειριστάς, τοὺς πιλότους, ἢ καὶ τοὺς μηχανικούς, νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὴν Πολιτικὴν Ἀεροπορίαν, αὐτὸ θὰ ἐμείωνε καταπληκτικὰ καὶ τὴν ποιότητα καὶ τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐζήτουν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων καὶ τῶν Μηχανικῶν. Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀνακαλέσῃ τὴν ἀνάκλησιν τῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος ὑπέβαλεν ὑπὸ τὴν κρίσιν μας καὶ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν αὐτῶν.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§163Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, ὄχι μόνον δὲν μοῦ προξενεῖ λύπην ἡ διαφωνία μου μὲ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, ἀλλὰ — δὲν τὸ ἀποκρύπτω — αἰσθάνομαι καὶ ἰδιαιτέραν τιμήν, διὰ τὸ ὅτι προσωπικότης διακεκριμένη τόσον πολύ, ὡς ὁ κ. Κανελλόπουλος, μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ προσέξῃ τοὺς λόγους μου. Καὶ γενικώτερον ἡ διαφωνία ὄχι μόνον δὲν εἶναι πρᾶγμα ἐπιλήψιμον, ἀλλὰ μόνον διὰ τῆς συζητήσεως καὶ τῆς ἐκθέσεως ἀντιμαχομένων ἰδεῶν, δύναται νὰ εὑρεθῇ τὸ ὀρθότερον, δὲν λέγω ἡ ἀλήθεια, διότι ἡ ἀλήθεια ἀντικειμενικῶς δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ τὸ ὀρθότερον. Δὲν μὲ ἔπεισαν αἱ παρατηρήσεις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Κανελλοπούλου. Πρῶτον, ἐγὼ δὲν προτείνω κλειστὸν ἐπάγγελμα διὰ τοὺς δικηγόρους. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι, δυστυχῶς, κάθε ἄλλο παρὰ κλειστὸν ἐπάγγελμα εἶναι τὸ ἐπάγγελμα τῶν δικηγόρων. Ἔχει καταντήσει ξέφραγο ἀμπέλι. Ὅσοι διοικητικοὶ συνταξιοδοτοῦνται, ὅσοι ἀξιωματικοὶ συνταξιοδοτοῦνται, ὅσοι ἀπὸ τὰ Σώματα Ἀσφαλείας — δὲν ἀποβλέπω εἰς οὐδένα προσωπικῶς—καὶ ἔχουν δίπλωμα νομικῆς, διορίζονται δικηγόροι καὶ ποῦ, εἰς Ἀθήνας. Καὶ κατήντησε εἰς τὰς Ἀθήνας, νὰ ἔχωμεν 5.000 δικηγόρους. Ποῦ ἠκούσθη αὐτό; Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ἔγιναν δι’ εἰδικῶν νόμων. Δὲν ὑπεραμύνομαι νὰ γίνῃ κλειστὸν ἐπάγγελμα τῶν δικηγόρων καὶ αὐτὸ ὄχι διότι συμπίπτει, νὰ εἶμαι δικηγόρος, ἀλλὰ διότι, ὡς βουλευτής, νομίζω, ὅτι ἔχουν δίκαιον οἱ δικηγόροι ὅλου τοῦ Κράτους, παραπονούμενοι κατὰ μιᾶς τοιαύτης καταστάσεως. Ὁ δικηγόρος, βάσει τῶν κειμένων νόμων, ἔχει ὡρισμένας βλέψεις. Νὰ γίνῃ καὶ συμβολαιογράφος. Διατὶ θὰ τοῦ κλείσωμεν αὐτὴν τὴν πόρταν, ἀνοίγοντες ἄλλην πόρταν διὰ τοὺς δικαστικούς, οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς, αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμα ἐξέλεξαν εἰς αὐτὸ ἐσταδιοδρόμησαν καὶ μετενόησαν καὶ διότι μετενόησαν θὰ πάρουν τὸ ψωμὶ τῶν δικηγόρων; Ὑπεραμύνομαι τοῦ Σώματος τῶν δικηγόρων ὅλης τῆς Ἑλλάδος καὶ λέγω, ὅτι ἀντιτίθεται εἰς τὰ στοιχειώδη ἰδιωτικὰ συμφέροντα ὅλων τῶν δικηγόρων, τὸ νὰ λέγωμεν εἰς τοὺς δικαστάς, ἔλα νὰ πάρῃς τὸ ψωμὶ τοῦ δικηγόρου. Ἡ παρατήρησις τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου κ. Κανελλοπούλου, μὰ τί θέλετε, νὰ τοὺς θέσωμεν φραγμόν, νὰ τοὺς βάλωμεν εἰς φρούριον, δὲν εἶναι ὀρθή. Ἀλλοίμονον, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θεωρηθῇ, ὅτι ἕνας, ὁ ὁποῖος ἔγινε δικαστής, ἐμπῆκε εἰς φρούριον. Ἀλλοίμονον, ἐὰν ἕνας καθηγητής, ποὺ ἐμπῆκε εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν καριέραν, ἐμπῆκεν εἰς φρούριον. Δὲν στέκουν αὐτὰ τὰ πράγματα. Τὸ δὲ παράδειγμα, τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι ἕνα ἀξιωμα☐ πάῃ καπετάνιος εἰς ἕνα ἐμπορικὸ καράβι, εἰς τὴν Ἐμπορικὴν Ναυτιλίαν. Τὸ πρᾶγμα δὲν ἔχει κανένα παραλληλισμόν. Ἐκεῖ, πρόκειται περὶ ἰδιωτικῆς θέσεως. Ἐδῶ, πρόκειται περὶ δημοσίας θέσεως. Εἰς τὰς ἰδιωτικὰς θέσεις δὲν θέτομεν φραγμούς. Ὡμίλησε περὶ τοῦ Ναυάρχου κ. Κοντογιάννη. Ὀρθῶς τὸν προετίμησαν. Ὀρθῶς τὸν προσέλαβον. Διότι, ἀκριβῶς, ἕνα βαπόρι, ὅπως τὸ «Βασίλισσα Φρειδερίκη», ἢ ἡ «Ὀλυμπία», ἔχει ἀνάγκην ἑνὸς πλοιάρχου, ὁ ὁποῖος νὰ ἐπιβάλῃ καὶ κῦρος πολεμικὸν καὶ εἰς τὸν ἐλεύθερον ἀνταγωνισμόν, ἐνδεχομένως, νὰ προκαλῇ καὶ πελατείαν. Ἔχει καπετάνιο τὸν τάδε, ἀσφαλῶς, θὰ πάω. Δὲν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἐὰν ἐγὼ ἀμύνομαι καὶ πάλιν ὑπὲρ τῶν δικηγόρων, τὸ κάμνω ὄχι ἀπὸ θεωρητικήν, στενῶς, ἄποψιν, ἀλλὰ ἀντιμετωπίζων τὴν πραγματικὴν κατάστασιν. Καί, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, κρίνων τὸ θέμα, παρακαλῶ καὶ πάλιν τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ θελήσῃ, νὰ ἀπαλείψῃ αὐτὴν τὴν διάταξιν. Ἀλλὰ εἶναι καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸν δικαστήν, τὸν ὁποῖον ἐσυνηθίσαμεν, νὰ σεβώμεθα εἰς τὴν ἕδραν, ὡς ἀσκοῦντα ἓν ἀνώτερον λειτούργημα, νὰ τὸν βλέπωμεν ἔπειτα εἰς τὴν κοινὴν βιοπάλην, νὰ παρακαλῇ νὰ πάρῃ ἕνα συμβόλαιον. Δὲν εἶναι σωστόν, δὲν εἶναι ἐποικοδομητικόν, διὰ τὴν ἀξιοπρέπειαν, ἀκριβῶς, τοῦ δικαστικοῦ Σώματος. Διὰ τοὺς λόγους τούτους, χωρὶς νὰ θέλω νὰ λυπήσω τὸν ἀξιότιμον κ. Κανελλόπουλον, διότι οὐδεμία λύπη δὲν προκαλεῖται ἀπὸ τὴν ἀντιγνωμίαν, δὲν συμφωνῶ μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀθανασάκος ἔχει τὸν λόγον.

§165Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ 25ον ἔτος, νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία ἐξαίρεσις, διὰ τὸν λόγον, ὅτι δὲν ἀρκοῦν μόνον αἱ γνώσεις, τὰς ὁποίας ἔχει ἕνας ἐπιστήμων, διὰ νὰ διορισθῇ συμβολαιογράφος, ἀλλὰ πρέπει νὰ διαθέτῃ καὶ μίαν πεῖραν, τὴν ὁποίαν δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀποκτήσει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ λάβῃ τὸ πτυχίον Νομικῆς καὶ ἀμέσως τὴν ἄδειαν δικηγόρου. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι τὸ ὅριον ἡλικίας διὰ τὸν διορισμὸν πρέπει νὰ εἶναι τὸ τριακοστόν. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τοῦ διορισμοῦ τῶν δικαστῶν εἰς θέσεις συμβολαιογράφων, νομίζω, ὅτι, ἐὰν τὸ ἐξετάσωμεν μὲ κάποιον ρεαλισμόν, θὰ πρέπει νὰ συμπεράνωμεν, ὅτι ὁ δικαστής, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσῃ νὰ διορισθῇ συμβολαιογράφος, δὲν θὰ θελήσῃ, νὰ διορισθῇ διότι θὰ νομίζῃ, ὅτι ἐκεῖ θὰ ἐξυπηρετηθοῦν περισσότερον τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντά των. Ὅσον καὶ ἂν ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι, ὡμίλησαν περὶ τοῦ θεσμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, ὀφείλομεν, νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ θέσις τοῦ δικαστοῦ ἐν τῇ κοινωνίᾳ εὑρίσκεται εἰς ἀνώτερον ἐπίπεδον. Καὶ μάλιστα, οὐδεὶς δικαστὴς ἐκ τῶν ἀνωτέρων βαθμῶν θὰ θελήσῃ νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος. Καὶ οἱ δικασταί, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν νὰ διορισθοῦν ὡς συμβολαιογράφοι, θὰ ἐπιθυμοῦν μίαν θέσιν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου τὰ ἔσοδα εἶναι πολλὰ καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν οἱ δικασταὶ δὲν θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα, νὰ διορισθοῦν συμβολαιογράφοι.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§167Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκλεκτοὶ συνάδελφοι καὶ ἔγκριτοι νομικοί, ἐξήτασαν τὸ πρῶτον ἄρθρον ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Ὁ κ. Μπακόπουλος ἀνέφερε χαρακτηριστικῶς τὴν δεινὴν κατάστασιν τῶν δικηγόρων, διότι διάφοροι τέως ὑπάλληλοι διοικητικοί, ἐφοριακοί, παραιτούμενοι ἢ συνταξιοδοτούμενοι, γίνονται πάλιν δικηγόροι, ἐξασκοῦν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συμβολαιογράφου. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, διατὶ θὰ μεταχειρισθῶμεν κακῶς τοὺς δικαστάς. Ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ γίνουν δικηγόροι, μετὰ τὴν παραίτησίν των καὶ συμβολαιογράφοι. Ὁ ἐφοριακὸς ἔχει δικαίωμα νὰ γίνῃ δικηγόρος καὶ ἀφοῦ ἐξασκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ διορισθῇ ὡς συμβολαιογράφος. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου πολλοὺς δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι συνταξιοδοτοῦνται. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς φαρμακοποιούς, εἶναι δυνατὸν ἕνας μόνιμος φαρμακοποιός, ὁ ὁποῖος παίρνει σύνταξιν πλοιάρχου, νὰ διορισθῇ φαρμακοποιός. Ἕνας ἀρχίατρος, ἐπίσης συνταξιοῦχος, εἶναι δυνατὸν νὰ διορισθῇ ἰατρὸς τοῦ Ι.Κ.Α. ἢ ἄλλου Ἱδρύματος. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐννοήσω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ πολεμήσω τοὺς δικηγόρους, διατὶ νὰ μεταχειρισθῶμεν κακῶς τοὺς δικαστικούς. Εἷς κλάδος τῆς δικηγορίας εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος, εἶναι καὶ ἡ ἄσκησις τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ συμβολαιογράφου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συμβολαιογράφους ἤδη, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν διοικητικοὶ ὑπάλληλοι. Δὲν ἐννοῶ καὶ δὲν δέχομαι τὴν τοιαύτην κακὴν μεταχείρισιν τῶν δικαστικῶν. Ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Κανελλόπουλος, ὅτι ἐὰν θεσπισθῇ αὐτὴ ἡ διαφορετικὴ μεταχείρισις ἢ αὐτὸς ὁ περιορισμὸς τοῦτο θὰ πικράνῃ τοὺς δικαστικούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἔχομεν τὴν ἀπαίτησιν θυσίας πολλὰς νὰ προσφέρουν εἰς τὸ κοινωνικὸν σύνολον καὶ τὴν Δικαιοσύνην καὶ ὅταν πρόκειται νὰ τοὺς μεταχειρισθῶμεν ὡς οἰκογένειαν, ἔχουσαν οἰκονομικὰς ἀνάγκας, τοὺς στεροῦμεν ὡρισμένων δικαιωμάτων. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ εἶναι τόσον εὔθικτος εἰς τὸ θέμα, ἀλλὰ νὰ προχωρήσῃ πρὸς τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἔχει χαράξει καὶ τὴν ὁποίαν ἐδέχθη καὶ ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Λυμπέρης, ἔχει τὸν λόγον.

§169Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ πολλοὺς συναδέλφους, ἀνεπτύχθη ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν συμβολαιογράφων εἶναι πολὺ σοβαρὸς καὶ σπουδαῖος διὰ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Ἡ ἄποψις εἶναι ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ἀναπτυχθέντα, νομίζω, ὅτι σοβαρῶς ὑποστηρίζουν τὴν ἄποψιν ταύτην. Ἑπομένως, τὸ ὅριον ἡλικίας τῶν 30 ἐτῶν πρέπει νὰ εἶναι τὸ κατώτερον, διὰ νὰ διορισθῇ κανεὶς ὡς συμβολαιογράφος. Ἔφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὡς παράδειγμα τοὺς Εἰρηνοδίκας, οἱ ὁποῖοι διορίζονται εἰς ἡλικίαν 25 ἐτῶν.

§170Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Καὶ τοὺς δικαστὰς καὶ τοὺς Εἰσαγγελεῖς.

§171Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μάλιστα, κύριε Ὑπουργέ, οἱ νεοδιοριζόμενοι δικαστικοὶ ἀφοῦ καθήσουν 1 χρόνο, τοποθετοῦν τὸν εἰσαγγελικὸν πάρεδρον εἰς τὴν ἕδραν. Καὶ οἱ δικαστικοὶ πάρεδροι οὐδέποτε δικάζουν μόνοι των. Μόνον οἱ Εἰρηνοδίκαι. Ἀλλά, δὲν θὰ διαφεύγῃ, κύριε Ὑπουργέ, τῆς προσοχῆς σας, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν νεοδιοριζομένων Εἰρηνοδικῶν δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δικάσουν οὔτε τὴν ἁπλουστέραν περίπτωσιν προσωρινῶν μέτρων. Ἔχομεν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας καθυστερεῖται ἀπὸ νέους Εἰρηνοδίκας ἐπὶ ἑξάμηνον ἡ ἐκτέλεσις προσωρινῶν μέτρων, λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν ἐξέδωκαν τὰς σχετικὰς ἀποφάσεις. Εἷς τοιοῦτος διοριζόμενος συμβολαιογράφος, εἶναι δυνατὸν νὰ περιπέσῃ εἰς πολλὰ παραπτώματα καὶ εἰς πολλὰ δικαστικὰ σφάλματα εἰς ἓν καὶ μόνον συμβόλαιον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐπιβάλλεται τὸ ὅριον ἡλικίας νὰ ὁρισθῇ εἰς 30 ἔτη. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν τῶν δικαστικῶν, ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι ὁ δικαστικός, ὁ ὁποῖος θὰ συμπληρώσῃ τὰ συντάξιμά του ἔτη καὶ θὰ ἐξέλθῃ τοῦ ἐπαγγέλματός του, θὰ πάρῃ σύνταξιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι εὐκαταφρόνητος, θὰ θελήσῃ νὰ πάρῃ καὶ τὴν θέσιν τοῦ συμβολαιογράφου, διὰ νὰ κερδίζῃ περισσότερα. Δυστυχῶς, εἰς τὴν Ἑλλάδα, διὰ πλείστων νόμων ἐγέμισαν τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ἀπὸ συνταξιούχους, καὶ οὕτω στεροῦν τῆς σταδιοδρομίας των νέους ἀνθρώπους. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἐὰν ἐγένετο ἓν σφάλμα εἰς ἓν ἢ πλεῖστα νομοσχέδια, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. Πανούσης, νὰ συνεχίσωμεν αὐτὸ τὸ σφάλμα τῆς ἀνασχέσεως τῆς σταδιοδρομίας τῶν νέων.

§172Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Νὰ τὸ καθιερώσωμεν δι’ ὅλους.

§173Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δυστυχῶς, σήμερον αἱ πλεῖσται θέσεις καταλαμβάνονται ἀπὸ συνταξιούχους, μὲ μεγάλας συντάξεις καὶ σημαντικοὺς μισθοὺς καὶ στεροῦν τοὺς νέους ἐργασίας. Ἔτσι, δὲ δημιουργοῦνται αἱ φάλαγγες τῆς ἀνεργίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ νὰ δύνανται οἱ δικαστικοί, ἐξερχόμενοι τοῦ ἐπαγγέλματος, νὰ διορίζωνται ὡς συμβολαιογράφοι. Ἄλλη εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ δικαστικοῦ, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ καθήσῃ 4–5 χρόνια εἰς τὸν δικαστικὸν κλάδον, ἐξέλθῃ τοῦ ἐπαγγέλματος καὶ διορισθῇ ὡς συμβολαιογράφος. Εἶναι καὶ μία ἄλλη περίπτωσις, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν ἀναφέρω, διότι εἶσθε καὶ σεῖς τῆς μαχητικῆς δικηγορίας καὶ φαντάζομαι νὰ γνωρίζητε τὸ τί ὑποφέρουν οἱ δικηγόροι. Τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου πλημμυρίζει τὴν ψυχὴν τῶν δικαστικῶν πολλῆς πικρίας καὶ βασάνου. Κύριε Ὑπουργέ, ἠξεύρετε ὅτι κουράζει πολὺ τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμα. Ὑπάρχουν δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι ἔφθασαν τὸ 45ον καὶ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ ξεκουρασθοῦν. Ἡ ἐργασία τῶν συμβολαιογράφων ἠμπορεῖ νὰ ἀπαιτῇ πεῖραν καὶ γνώσεις, ἀλλὰ εἶναι ὀλιγώτερον κοπιώδης ἀπὸ τὴν ἐργασίαν τοῦ δικηγόρου. Ὅταν, λοιπόν, ἕνας δικηγόρος κουράζεται ψυχικῶς καὶ θεωρεῖ δύσκολον νὰ συνεχίσῃ τὸ δικηγορικὸν ἐπάγγελμα, ἴσως νὰ θέλῃ νὰ ξεκουρασθῇ, διοριζόμενος εἰς τὴν θέσιν τοῦ συμβολαιογράφου, διατὶ ἡμεῖς νὰ τοὺς στερήσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτὸ καὶ νὰ τὸ δώσωμεν εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι παίρνουν μεγάλας συντάξεις, δεδομένου ὅτι ὁ δικηγόρος δὲν παίρνει ἀρκετὴν σύνταξιν, ἐὰν δὲν συμπληρώσῃ 40 ὁλόκληρα χρόνια ὑπηρεσίας. Νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἄποψίς μου καὶ νομίζω, ὅτι πολλοὶ δικηγόροι θὰ τὴν υἱοθετήσουν. Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, αἱ θέσεις αὗται νὰ ἀφεθοῦν διὰ τοὺς δικηγόρους καὶ νὰ μὴ βάλωμεν ἄλλους μέσα εἰς τὸ ἐπάγγελμα. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὸν σκόπελον τοῦ Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου, νομίζω, ὅτι εἶναι σκόπιμον νὰ τεθῇ ἡ διάταξις εἰς τὴν παράγραφον 3, ὅτι διορίζονται συμβολαιογράφοι οἱ δικηγόροι κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος διορισμοῦ των. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας δικηγόρος, ὁ ὁποῖος ἔχει δεκαπενταετῆ δικηγορίαν καὶ θέλει νὰ διορισθῇ συμβολαιογράφος νὰ συγκριθῇ καὶ νὰ παραγκωνισθῇ ἀπὸ δικηγόρον, ὁ ὁποῖος ἔχει μόλις πενταετῆ ὑπηρεσίαν. Εἶναι, λοιπόν, σκόπιμον, νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὴν παράγραφον 3 εἰς τὴν ὁποίαν νὰ ὁρίζεται, ὅτι θὰ προτιμῶνται οἱ ἀρχαιότεροι τῶν νεωτέρων δικηγόρων.

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ ἐμποδίσω τὸν λόγον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πράξω τοῦτο, ἀλλὰ διερωτῶμαι: μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ προχωρήσωμεν μὲ μίαν διαδικασίαν ταχυτέραν. Νὰ ὑποβάλῃ, δηλαδή, ὁ κάθε ἕνας τὴν τροπολογίαν του, χωρὶς νὰ ἀναπτύσσωνται θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι μένουν εἰς τὸ κενόν. Σᾶς συνιστῶ νὰ εἴμεθα πρακτικοὶ ἄνθρωποι καὶ νὰ μὴ κάμνωμεν ἐναισίμους διατριβάς. Ὁ κ. Κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§175Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς μέλος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρηκολούθησα τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ὅπως ἐπίσης παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς τὰς ἀγορεύσεις τῶν κυρίων συναδέλφων ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, Εὑρίσκω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἄρτιον καὶ ἑπομένως δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἐπ’ αὐτοῦ. Νομίζω, ὅτι ὀρθῶς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει ὅτι δύνανται οἱ δικαστικοὶ νὰ διορίζωνται συμβολαιογράφοι. Διότι, νομίζω, ὅτι οἱ δικαστικοὶ θὰ χειρισθοῦν καλύτερον τὸ ἐπάγγελμα τοῦ συμβολαιογράφου. Ἐλέχθη, ὅτι εἰσέρχονται εἰς τὸν κλάδον τῶν δικηγόρων, συνταξιοῦχοι διοικητικοὶ ὑπάλληλοι. Βεβαίως, τοῦτο εἶναι κακόν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ὁ αὐτὸς παραλληλισμός. Διότι ἐνῷ οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι εἶχον ἐγκαταλείψει τὴν δικηγορίαν, οἱ δικαστικοὶ δὲν εἶχον ἐγκαταλείψει αὐτὴν καὶ δι’ αὐτὸ δικαίως ζητοῦν νὰ διορισθοῦν συμβολαιογράφοι. Περαιτέρω, κύριε Ὑπουργέ, βλέπω ὅτι γίνεται μία διάκρισις, ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον τῆς δικηγορικῆς ὑπηρεσίας καὶ τῆς εἰρηνοδικειακῆς τοιαύτης. Διὰ νὰ διορισθῇ δικηγόρος, χρειάζεται ἑνὸς ἔτους κατάρτισις. Ἐνῷ, προκειμένου διὰ τὸν Εἰρηνοδίκην τριετὴς τοιαύτη. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὁρισθῇ ὁ αὐτὸς χρόνος καὶ διὰ τοὺς δικηγόρους καὶ διὰ τοὺς Εἰρηνοδίκας. Διότι, δὲν ἀποκλείεται, νὰ ὑπάρχῃ δικηγόρος, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους νὰ μὴ ἔχῃ ἀναλάβει καμμίαν ὑπόθεσιν δικηγορικὴν καὶ νὰ μὴ ἔχῃ ἀσκηθῇ.

§176Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὀλιγόλεπτος ὁμιλία τοῦ κ. Κανελλοπούλου, ὡς ὁ ἴδιος εἶπεν, μοῦ ἔδωσεν τὸ δικαίωμα νὰ σκεφθῶ μήπως οἱ εὑρισκόμενοι ἐδῶ ἀναπτύσσουν διαφόρους θεωρίας περὶ δικαστικῶν κ.λ.π., χωρίς, ὅμως, κανεὶς νὰ μπῇ εἰς τὸ ψητό. Ἂς ἔλθω, λοιπόν, ἐγὼ εἰς τὸ ψητό, καίτοι εὑρίσκομαι μακρὰν τοῦ ψητοῦ. Ποίους δικαστάς, κύριε Ὑπουργέ, σκέπτεσθε, ἢ θέλετε νὰ ἱκανοποιήσητε, μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, διὰ τῆς ὁποίας καθορίζετε, ὅτι μέχρι τοῦ 60στοῦ ἔτους γίνεται κανεὶς συμβολαιογράφος; Ἁπλούστατα, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μὴ κοροϊδευώμεθα, νὰ κάμνωμεν ὅ,τι κάμνωμεν, ἐν γνώσει τῆς καταστάσεως καὶ ὄχι καλύπτοντες τὴν πραγματικότητα μὲ ὡραίας φράσεις. Κύριε Πρόεδρε, συμβολαιογράφοι, δικασταὶ θὰ γίνουν μόνον ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι συμπληρώνουν τὴν σύνταξίν των, οἱ ὁποῖοι κατὰ μίαν σατανικὴν σύμπτωσιν, καὶ ὄχι δι’ ἄλλον λόγον, βγαίνουν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Τὰ 10% τῶν δικαστικῶν συντάξεων εἶναι, λόγῳ τῆς ὑπηρεσίας καὶ ἕνεκεν ταύτης.

§177ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω θὰ παίρνουν καὶ σύνταξιν οἱ συμβολαιογράφοι;

§178Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἐπειδὴ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους ἐπέμειναν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἔχει βάσιν ἡ ἀντίθεσίς των πρὸς τὸ νομοσχέδιον, πρέπει νὰ παράσχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι δυνάμει νόμου, ὁ διοριζόμενος συμβολαιογράφος, ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ἀνάπηρος πολέμου, δὲν λαμβάνει τὴν σύνταξιν, διότι ἡ παροχὴ τῆς συντάξεως διακόπτεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ διορισμοῦ τοῦ συμβολαιογράφου καὶ ἐπαναλαμβάνεται ἀπὸ τῆς ἡμέρας, καθ’ ἣν θὰ παύσῃ νὰ εἶναι συμβολαιογράφος. Ταῦτα δι’ ἐκείνους, οἵτινες ἀνακινοῦν ἀτόπως συζήτησιν ἐπὶ ἀνυπάρκτου θέματος. (Χειροκροτήματα).

§179Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὑπάρχει, πράγματι, νόμος, ὁ ὁποῖος στερεῖ πάσης συντάξεως, ὅπως εἶναι ἡ σύνταξις τοῦ Δημοσίου, ἡ σύνταξις τοῦ Ταμείου Νομικῶν.

§180Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Τὴν σύνταξιν τοῦ Ταμείου Νομικῶν δὲν δύναται νὰ τὴν λαμβάνῃ, διότι ὁ συμβολαιογράφος θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι ἠσφαλισμένος ὑποχρεωτικῶς εἰς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν.

§181Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ὥστε δὲν θὰ λάβῃ οὐδεμίαν σύνταξιν;

§182Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, ἐξαιρέσει τῶν ἀναπήρων πολέμου. Ἐξακολουθεῖτε νὰ ἔχητε ἀκόμη ἀντίθεσιν πρὸς τὴν διάταξιν;

§183Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Καίτοι εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὸ Συνταξιοδοτικὸν Δίκαιον τὸ παρακολουθοῦν ὑπὲρ πάντα ἄλλον, πῶς θέλετε νὰ ἠξεύρω καὶ αὐτὴν τὴν λεπτομέρειαν;

§184Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἔχει κατατεθῆ τροπολογία σχετική, ἥτις διενεμήθη εἰς τοὺς κ. κ. συναδέλφους.

§185Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ποῦ νὰ διαβάσωμεν 6.000 τροπολογίας; Ὥστε δὲν παίρνει τίποτε;

§186Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι.

§187ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας, ἔχει τὸν λόγον.

§188Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Μία ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ μὲ ἔφερε εἰς τὸ βῆμα, κύριοι συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἡλικίαν τῶν νέων συμβολαιογράφων. Δὲν ἐσκόπουν νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε καὶ οὔτε νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ πρῶτον ἄρθρον, κυρίως ὅμως, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι δυνάμει τοῦ Συντάγματος καὶ οἱ βουλευταὶ ἐκλέγονται ὅταν συμπληρώσουν τὸ 25ον ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ διορίζονται καὶ δικασταὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἡλικίαν. Ὡς πρὸς τοὺς βουλευτάς, ἔλαβε τὴν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐκλέγεται μεταξὺ τῶν 300 καὶ εἷς εἰκοσιπενταετής.

§189Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ποίαν σημασίαν δύναται νὰ ἔχῃ τοῦτο;

§190Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Ἔχει κἄποιαν σημασίαν, διότι ἐὰν ὁ εἰκοσιπενταετὴς ἐκεῖνος νεαρὸς συνάδελφος, καὶ εὔχομαι νὰ εἶναι πολλοί, μὲ τὴν ἡλικίαν αὐτήν, θελήσῃ νὰ ὑποστηρίξῃ μίαν ἄποψιν ἐντὸς τῆς Βουλῆς, θὰ εὑρεθοῦν καὶ ἄλλοι, περισσότερον ἡλικιωμένοι συνάδελφοι, νὰ τὸν συγκρατήσουν καὶ νὰ ἀντιταχθοῦν εἰς τὰς ἀπόψεις καὶ τάσεις του, ἵνα μὴ ἐφαρμοσθῇ ἐκεῖνο ποὺ θέλει.

§191Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Μὲ τὴν ψῆφον τοῦ εἰκοσιπενταετοῦς πίπτει καὶ στηρίζεται ἡ Κυβέρνησις.

§192Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Δὲν ὁμιλῶ διὰ τὴν Κυβέρνησιν τώρα. Ὁμιλῶ διὰ τὰ νομοθετήματα καὶ διὰ τὰς πράξεις τῶν βουλευτῶν. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι καὶ δικασταὶ ἀκόμη διορίζονται εἰς ἡλικίαν 25 ἐτῶν καὶ Ἀντεισαγγελεῖς καὶ Πάρεδροι. Βεβαίως, ἀλλὰ καὶ οἱ Ἀντεισαγγελεῖς δικάζουν ἐνώπιον δικαστηρίου, ἐνώπιον δικαστῶν καὶ ἐνώπιον ἀκροατηρίου καὶ οἱ Πάρεδροι δικάζουν ἐν τῷ μέσῳ δικαστῶν. Ἑπομένως, κρίνονται καὶ ἐπικρίνονται καὶ ἀπὸ τοὺς συναδέλφους των καὶ ἀπὸ τὸ ἀκροατήριον. Ὑπάρχει, λοιπόν, καὶ ἐδῶ ἓν μέτρον κρίσεως, ὥστε νὰ μὴ ἐξέρχωνται τῶν κεκανονισμένων ὁρίων. Τὸ νὰ διορισθῇ, ὅμως, ἕνας συμβολαιογράφος, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ τοῦ δοθῇ τὸ δικαίωμα νὰ συντάξῃ συμβόλαιον εἰς ἡλικίαν 25 ἐτῶν, χωρὶς καμμίαν πεῖραν, χωρὶς πρᾶξιν, χωρὶς νὰ ἔχῃ τριβῆ ἐπ’ ἀρκετὸν χρονικὸν διάστημα, φρονῶ ὅτι εἶναι κἄπως τολμηρόν, καὶ εἶναι πολὺ περισσότερον τολμηρόν, διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις, ὑπάρχουν συμπτώσεις, ὑπάρχουν περιστάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας συμβαίνει νὰ συνταχθῇ ἓν ἐπίσημον συμβόλαιον, ἓν ἀρκετὰ σημαντικὸν συμβόλαιον, ὥστε ὁ νεαρὸς συμβολαιογράφος νὰ μὴ δυνηθῇ νὰ τὸ συντάξῃ κατὰ τοὺς νομίμους τρόπους.

§193Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὅπως εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ καὶ εἰκοσιπενταετὴς Εἰρηνοδίκης νὰ κρίνῃ τὴν διαφοράν, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν ἀτέλειαν τοῦ συμβολαιογράφου, νὰ κρίνῃ τὸ συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον συνετάγη ἀπὸ εἰκοσιπενταετῆ, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πρεσβύτερον αὐτοῦ συμβολαιογράφον. Ὁ εἰκοσιπενταετὴς Εἰρηνοδίκης θὰ κληθῇ νὰ λύσῃ τὰς διαφοράς.

§194Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ εἰκοσιπενταετὴς Εἰρηνοδίκης πιθανὸν νὰ κληθῇ νὰ λύσῃ τὴν διαφοράν, ἀλλὰ ἡ λύσις τὴν ὁποίαν θὰ δώσῃ θὰ πάῃ καὶ πάρα πάνω καὶ θὰ κριθῇ. Ὑπάρχει τεραστία διαφορά, διότι ἠμπορεῖ νὰ φθάσῃ καὶ εἰς τὸν Ἄρειον Πάγον ἡ ὑπόθεσις καὶ νὰ κριθῇ ὁ Εἰρηνοδίκης.

§195Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Θὰ ἔλεγον, λοιπόν, εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν ὁ διορισμὸς τοῦ Εἰρηνοδίκου μὲ τὸν διορισμὸν τοῦ συμβολαιογράφου. Ὁ μὲν Εἰρηνοδίκης θὰ ἐκδώσῃ μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία θὰ ὑποστῇ ἔφεσιν καὶ θὰ κριθῇ ὑπὸ ἀνωτέρων δικαστῶν, ἐὰν εἶναι πεπλανημένη ἢ κακή, ἐνῷ ἡ πρᾶξις τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι πρᾶξις ἀόριστος, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς δὲν δύναται νὰ κρίνῃ. Εἶναι πρᾶξις, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ μίαν κατάστασιν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τοὐλάχιστον μετὰ δικηγορίαν πενταετῆ νὰ ἐπιτρέπεται ὁ διορισμὸς τῶν δικηγόρων ὡς συμβολαιογράφων. Καὶ θὰ ἤθελον, μάλιστα, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ, νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι κρίνω τὰ πράγματα, ὡς ἐντελῶς ἐλεύθερος κριτής. Ὅτι καὶ ἐκεῖνο τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δίδεται εἰς τὰς θυγατέρας καὶ εἰς τὰ τέκνα τῶν συμβολαιογράφων καὶ εἰς τὰς συζύγους των, ἂν δὲν ἔχουν συμπληρώσει χρόνον ὑπηρεσίας, ἐγὼ φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα αὐτό. Νὰ ἔχουν συμπληρώσει πενταετῆ ὑπηρεσίαν δικηγορικὴν καὶ μετὰ νὰ διορίζωνται. Ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ διορίζωνται ἀκόμη οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱοιδήποτε καὶ ἂν εἶναι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀκολουθήσω καὶ ἐγὼ μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Μαύρου, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλε, δὲν ἠξεύρω ἂν τὴν εἴδατε, κύριε Ὑπουργέ, καὶ νὰ συστήσω ὅτι πρέπει νὰ κρίνωνται, πράγματι, ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον οἱ ἐνδιαφερόμενοι νὰ διορισθοῦν ὡς συμβολαιογράφοι. Ἐγὼ θὰ ἔλεγον καὶ τοῦτο, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ σᾶς ἀπαλλάξω τοῦ θέματος: Καὶ οἱ κύριοι δικασταὶ νὰ διορίζωνται συμβολαιογράφοι, μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου, δεκαετίας, τοὐλάχιστον, διὰ τοὺς Πρωτοδίκας καὶ δεκαπενταετίας διὰ τοὺς Εἰρηνοδίκας, καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς δικαστικῆς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας ἔχομεν, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλους πολλοὺς λόγους. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ τονίσω εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ παρακαλέσω, ἰδιαιτέρως, τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ νὰ μὴ μακρηγοροῦμεν καὶ διὰ νὰ μὴ ἀνησυχοῦμεν διὰ τοὺς διορισμοὺς συμβολαιογράφων, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι εἰς τὰς Ἀθήνας, τὸν Πειραιᾶ καὶ τὴν Θεσσαλονίκην, οὐδεὶς συμβολαιογράφος διορίζεται διὰ τοῦ νέου νόμου καὶ μόνον ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ διορισθοῦν, ἂν ἐφαρμοσθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει, εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Καὶ τότε θὰ ἴδητε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι οὐδεὶς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ὑπάγῃ, οὔτε οὐδεὶς θὰ ἐνδιαφερθῇ νὰ διορισθῇ, εἴτε Εἰρηνοδίκης εἶναι, εἴτε Πρωτοδίκης, εἴτε Ἀρεοπαγίτης. Κανεὶς δὲν θὰ θελήσῃ τοιοῦτον διορισμόν. Ἑπομένως, ἂν μπῇ ὁ φραγμὸς αὐτός, λύονται τὰ ζητήματα ὅλα, καὶ ἀδίκως πολυλογοῦμεν τὴν ἑσπέραν αὐτήν. Ὅλος ὁ ἀγὼν γίνεται διὰ τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἢ μᾶλλον εἶμαι βέβαιος, ὅτι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Κάτι συμβαίνει, φαίνεται, ἐδῶ, κάπως περισσότερον ἀπὸ τὰ ἄλλα μέρη τῆς Ἑλλάδος εἶναι κάποια κίνησις μεγαλυτέρα μεταξὺ τῶν συμβολαιογράφων, εἶναι οἱ θεσμοί, τοὺς ὁποίους ἔχει λάβει τὸ Κράτος νὰ διανέμωνται ὅλοι οἱ συμβολαιογράφοι τὰ δημόσια ἔσοδα τῶν ἐργαζομένων συμβολαιογράφων κ.ο.κ., ὥστε κάθε ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς νὰ κατορθώνῃ νὰ συγκεντρώνῃ ἓν μεγάλον ποσὸν ἀμοιβῆς καὶ δι’ αὐτὸ ὅλοι σκοτώνονται νὰ διορισθοῦν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Ἂν διὰ τοῦ νόμου ἀφαιρέσωμεν τὸ δικαίωμα αὐτό, ἂς μείνωμεν ἥσυχοι, κανεὶς δὲν θὰ ζητήσῃ νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος, οὔτε εἰς τὰς Ἀθήνας, οὔτε οὐδαμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἤθελον, ἐπίσης, διὰ νὰ καταλήξω, καὶ λόγῳ τῆς ἡλικίας μου νὰ μὴ ἀπασχολῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ τεθῇ ἕνας φραγμὸς καὶ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν συμβολαιογράφων, κύριε Ὑπουργέ. Εἰς ὅλους τοὺς κλάδους ἔχει τεθῆ ἕνας φραγμός, εἴτε εἰς τοὺς δικαστικούς, εἴτε εἰς τοὺς ἀστικούς, εἴτε εἰς τοὺς ἐφοριακούς, εἴτε εἰς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους ἐν γένει. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι καὶ οἱ κύριοι συμβολαιογράφοι, ἅμα συμπληρώσουν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των, νὰ ἀπέχουν τοῦ συμβολαιογραφικοῦ ἐπαγγέλματος. Καὶ ἔτσι δίδεται ἡ ἐλευθέρα ὁδὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι σήμερον παραπονοῦνται διὰ τὴν ἀνεύρεσιν ἐργασίας, νὰ καταλαμβάνουν θέσεις καὶ νὰ δημιουργοῦνται καταστάσεις, κάπως διαφορετικαί. Τίποτε ἄλλο, δὲν ἔχω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω, εἰμὴ μόνον μὲ τὸ νὰ τονίσω καὶ πάλιν καὶ νὰ σᾶς παρακαλέσω, ἰδιαιτέρως, νὰ ἐφαρμοσθῇ σήμερον ὁ νόμος ὁ ὑπάρχων διὰ τὰ κενὰ τοῦ διορισμοῦ τῶν συμβολαιογράφων ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ καὶ ὁ νέος νόμος νὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τῆς συμπληρώσεως τῶν θέσεων αὐτῶν, ἂν ὑπάρχουν, ἀλλὰ κυρίως θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω, ὅπως οὐδεὶς ἐκ τῶν νέων αὐτῶν κυρίων ἐπιτραπῇ νὰ διορισθῇ εἰς Ἀθήνας, Πειραιᾶ καὶ Θεσσαλονίκην. Καὶ μακάρι αὐτοὶ εἰς ὅλην τὴν ἄλλην Ἑλλάδα νὰ διορισθοῦν, ὅπου θέλουν, εἴτε δικασταί, εἴτε συμβολαιογράφοι, εἴτε δικηγόροι.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§197Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν ἐπὶ μέρους διατάξεων τοῦ πρώτου ἄρθρου. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ δηλώσω τὴν ἀνησυχίαν μου διὰ τὴν διαφαινομένην, μέσῳ τῶν διατάξεων αὐτῶν, ἰσχυρὰν τάσιν τοῦ νομοσχεδίου, νὰ μειώσῃ, συστηματικῶς, τὰ ἐκ τῆς κειμένης νομοθεσίας ἀπαιτούμενα προσόντα διὰ τὸν διορισμὸν πολιτῶν Ἑλλήνων εἰς θέσεις συμβολαιογράφων. Γενικώτερον, νομίζω, ὅτι τὸ πνεῦμα τοῦ νομοσχεδίου τείνει εἰς τὸ νὰ προλεταριοποιήσῃ, τρόπον τινά, τὸ ἐπάγγελμα, διὰ τῶν προβλεπομένων, ὑπὸ ἄλλων ἄρθρων, μέτρων, διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ καὶ τὴν μείωσιν τῶν ἐσόδων τῶν συμβολαιογράφων. Δὲν νομίζω ὅτι αὐτὸ θὰ ἔπρεπε, νὰ εἶναι καὶ ἡ κατεύθυνσις τοῦ νομοσχεδίου. Βεβαίως, ἐπικρατεῖ ἡ ἐντύπωσις, γενικῶς, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος, ἐν Ἑλλάδι, παρέχει μέχρις ἑνὸς σημείου ἐχέγγυα καλῆς καὶ χρηστῆς ἀσκήσεως τοῦ λειτουργήματος. Πολύ, βεβαίως, ἀπέχει νὰ ἔχῃ τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον οἱ συμβολαιογράφοι εἰς ἄλλας χώρας διαθέτουν καὶ θὰ ἀνέμενε κανεὶς νὰ ἔλθῃ νομοσχέδιον ἄλλο, τὸ ὁποῖον νὰ κατατείνῃ εἰς τὴν περαιτέρω κατοχύρωσιν τοῦ γοήτρου καὶ τοῦ κύρους τοῦ δημοσίου αὐτοῦ λειτουργήματος, ἀκόμη καὶ τὴν κατοχύρωσιν τῶν συμφερόντων, τῶν ὑψίστων συμφερόντων, τὰ ὁποῖα οἱ συμβαλλόμενοι ἐμπιστεύονται εἰς τὸν συμβολαιογράφον των. Θὰ ἦτο, ἴσως, μία κατάστασις ἀνάγκης ἡ προτεινομένη νὰ θεσπισθῇ μείωσις τῶν προσόντων καὶ αὔξησις περαιτέρω τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, ἐάν, πράγματι, τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιμετώπισε μίαν ἀπροθυμίαν τῶν κεκτημένων τὰ νόμιμα προσόντα νὰ προσέλθουν νὰ καταλάβουν τὰς ὑφισταμένας κενὰς θέσεις. Ἀλλ’ εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ ἀντίθετον συνέβη, ὅτι ἀθρόα ὑπάρχει προσφορὰ ἐνδιαφερομένων νὰ καταλάβουν κενὰς θέσεις, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται νὰ μειώσωμεν τὰ προσόντα, διὰ νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων, ποὺ θὰ κατακλύσουν τὸ γραφεῖον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ πιέζοντες, ἱκετεύοντες καὶ παρακαλοῦντες νὰ καταλάβουν τὰς κενὰς θέσεις, ποὺ δημιουργεῖ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Δὲν νομίζω, χωρὶς νὰ εἰσέλθω εἰς τὸν ἐπιστημονικὸν ἔλεγχον τοῦ ἂν πρέπει ἢ ὄχι οἱ δικασταὶ νὰ καταλάβουν θέσεις συμβολαιογράφων, ἂν προσήκῃ τὸ ὅριον τῶν 25 ἐτῶν ἢ τῶν 60 διὰ τὴν κατάληψιν θέσεως συμβολαιογράφου. Φοβεῖται ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι δὲν θὰ εὕρῃ προθύμους νὰ ἀναζητήσουν τὰς θέσεις ποὺ δημιουργεῖ τὸ νομοσχέδιον δικηγόρους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ὥριμοι, θὰ ἔχουν τὸ 30όν, 35ον ἔτος καὶ δὲν θὰ ἔχουν ὑπερβῆ τὸ 50όν, οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπερκαλύψουν τὰς κενὰς θέσεις αὐτῶν καὶ μεταξὺ αὐτῶν νὰ ἐπιλέξῃ τοὺς ἱκανωτέρους διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτάς; Διατί εἶναι ἀνάγκη νὰ κατέλθωμεν εἰς τὸ 25ον καὶ ἐδημιουργήσαμεν ὅλην αὐτὴν τὴν ἀμφιβολίαν καὶ τὰς συζητήσεις; Διατί εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὸ 60όν, ἀφοῦ εἶναι βέβαιον ὅτι μεταξὺ 30 καὶ 50 θὰ ὑπάρξουν πολλαπλάσιοι τῶν κενῶν θέσεων ἐνδιαφερόμενοι νὰ τὰς καταλάβουν; Θὰ ἔλεγα ἀκόμη, κύριε Ὑπουργέ, πῶς ὅσον ἂν ἐμφανίζεται τολμηρά, ὅσον καινοτόμος αὐτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μαύρου, βεβαιωθῆτε ὅτι σεῖς πρῶτος θὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ πάρα πολλὰς ὀχληρὰς πιέσεις, προκειμένου νὰ διαθέσητε αὐτὰς τὰς ὀλίγας θέσεις εἰς τὰς μυριάδας τῶν ἐνδιαφερομένων, καί, ἐπὶ τέλους, νὰ ὑπάρξῃ μία δικαστικὴ κρίσις. Δὲν νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἔχητε μίαν περαιτέρω ἐγγύησιν, ἀφοῦ μειώνετε τὰ προσόντα, τοὐλάχιστον, ὅτι θὰ ἐπιλεγοῦν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι παρουσιάζουν τὰ περισσότερα μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ προσωπικῶς εὑρίσκω πὼς ἡ ἀρχὴ ποὺ διέπει καὶ τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ τὸ συζητούμενον ἄρθρον 1, δὲν εἶναι ἡ ἀρχή, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ διέπῃ τὸ νομοσχέδιόν σας.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας, ἔχει τὸν λόγον.

§199Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀντιμαχόμεναι ἀπόψεις, εἴτε ἀνάγονται εἰς τὸ ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ προβῇ εἰς τὸν διορισμὸν τῶν συμβολαιογράφων, εἴτε εἰς τὰ προσόντα, εἴτε εἰς τὴν ἡλικίαν, εὗρον ὑποστηρικτάς, σοβαροὺς καὶ δικαιολογοῦνται ἀπόλυτα. Ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ εἴπω δύο λέξεις, εἶναι τὸ θέμα τῆς εἰσόδου δικαστῶν εἰς τὴν συμβολαιογραφίαν. Δὲν ὑπάρχει μία ἀρχή, ἢ ὑπάρχει κλειστὸν ἐπάγγελμα, ἢ δὲν ὑπάρχει. Αὐτὸ ὡς ἀρχὴ πρέπει νὰ τηρηθῇ γενικώτερον. Πρὸ ὀλίγου ἐπληροφορήθην εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἐθεωρήθη τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐκτελωνιστοῦ κλειστόν. Καὶ πρέπει νὰ εἶναι κλειστόν. Καὶ ἐρωτᾶται, μόνον οἱ δικηγόροι πρέπει νὰ εἶναι ἕν ξέφραγο ἀμπέλι; Ἢ πρέπει νὰ τηρήσωμεν μίαν ἀρχὴν καὶ νὰ εἴμεθα ὑπὲρ τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων, ἢ θὰ εἴμεθα ὑπὲρ τῶν ἀνοικτῶν ἐπαγγελμάτων καὶ θὰ ἀφήσωμεν πλήρη ἐλευθερίαν. Καὶ ἐρχόμεθα εἰς τοὺς δικαστικούς. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι εἰς τὴν Κοινὴν Γνώμην οἱ δικασταὶ στέκονται κάπως ὑψηλότερον. Μετὰ ἀπὸ τόσα ἔτη ποὺ ἀσκοῦν τὸ ἐπάγγελμά των πᾶνε νὰ μποῦν εἰς ἕνα στῖβον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα στῖβον, διὰ τοὺς δικηγόρους. Διότι, ὑπάρχουν πολλοὶ δικηγόροι, οἱ ὁποῖοι ἐπεδίωξαν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ δικηγόρου, ἀλλὰ εἶδον ὅτι ἠτύχησαν, ὅτι δὲν εἶναι οἱ εἰδικοί, δὲν εἶναι οἱ μαχηταί. Διότι ἡ δικηγορία, ὀρθῶς ἐλέχθη, ἀπαιτεῖ κάποιαν μαχητικότητα. Θὰ τοὺς στερήσωμεν τοὺς δικηγόρους νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις τῶν συμβολαιογράφων καὶ θὰ βάζωμεν αὐτοὺς ἀπὸ τὰ παράθυρα; Πρέπει νὰ τηρήσωμεν μίαν ἀρχήν. Ἢ θὰ ὑπάρχουν κλειστὰ ἐπαγγέλματα, ἢ ὅλα θὰ εἶναι ἀνοικτὰ καὶ θὰ παύσουν οἱ δικηγόροι νὰ εἶναι ὑπὸ δίωξιν.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Μπατρῖνος, ἔχει τὸν λόγον.

§201Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Δικαιότατα ἐξυμνήθη πράγματι ὑπὸ ἐκλεκτῶν συναδέλφων καὶ ἐξυψώθη ὁ θεσμὸς τῶν συμβολαιογράφων. Πράγματι, ὁ συμβολαιογράφος πρέπει νὰ εἶναι ἀπὸ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους καὶ ἀπὸ ἀπόψεως χαρακτῆρος, ἐκλεκτός. Παρελήφθη, ἐκ μέρους διακεκριμένων συναδέλφων, νὰ τονισθῇ, ὅτι ὁ συμβολαιογράφος δὲν εἶναι μόνον διὰ τὰς ἁπλᾶς πράξεις τῶν συμβολαίων καὶ πωλήσεων, τῶν καταθέσεων ἐγγράφων, συντάξεων, πληρεξουσίων κ.λ.π. Ἐκεῖ ὅπου ὁ ρόλος τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐπίπονος, κατ’ ἐξοχὴν ὑψηλός, εἶναι εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ ἐκτελέσεως. Καὶ μεταξὺ τῶν κ. συναδέλφων, τῶν ἀνηκόντων εἰς τὴν μαχομένην δικηγορίαν, εἶναι ζήτημα ἐὰν ὑπάρχουν ἐλάχιστοι, οἱ ὁποῖοι νὰ κατέχουν τὸ κεφάλαιον τῆς ἐκτελέσεως, τὸ τόσον δυσχερές, τόσον πολύπλευρον, ἐνῷ ὑπάρχουν συμβολαιογράφοι, καὶ δικαστικοὶ κλητῆρες, οἱ ὁποῖοι τὸ κατέχουν τέλεια. Συνεπῶς ὁ θεσμὸς τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι ὑψηλὸς καὶ δικαιότατα ὁ παλαιὸς νομοθέτης εἰς τὸ ἄρθρον 852 τοῦ νόμου περὶ δικαστηρίων, καθώρισεν ὡς ἑξῆς τὸν ὁρισμὸν τοῦ συμβολαιογράφου: «Συμβολαιογράφος λέγεται ὁ ἀξιωματικός» καὶ ἔκπληκτος, ὁ μετέπειτα νομοθέτης, διὰ τὸ ἀξίωμα αὐτό, ἀπὸ τὸ ζενὶθ τὸν κατεβίβασεν εἰς τὸ ναδίρ: «Συμβολαιογράφος καλεῖται ὁ δημόσιος ὑπηρέτης». Ἦλθεν ὁ νεώτερος νομοθέτης καὶ εὑρῆκε τὴν μέσην λύσιν καὶ σήμερον ὀνομάζεται συμβολαιογράφος ὁ δημόσιος ὑπάλληλος. Θὰ ὁμιλήσω, ἐν ὀλίγοις, κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ ζήτημα τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν παίζει τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας κανένα ρόλον. Τὸ 30ὸν πρέπει νὰ εἶναι τὸ κατώτατον ὅριον, διότι, ἂς μὴ λησμονῶμεν, εἰς αὐτὸ τὸ ὅριον ὑπάρχουν σήμερον καὶ ἐκπρόσωποι τοῦ ὡραίου φύλου, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν καμμίαν ὑποχρέωσιν στρατιωτικὴν καὶ συνεπῶς εἰς 5 χρόνια εἶναι ὥριμοι νὰ γίνουν συμβολαιογράφοι. Ἑπομένως πιστεύω ὅτι τὸ τεθὲν ὑπὸ τοῦ σχεδίου νόμου ὅριον ἡλικίας εἶναι τὸ ὀρθόν. Ἔρχομαι εἰς μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξαν ἀξιότιμοι συνάδελφοι, ἡ κρίσις νὰ γίνεται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον.

§202Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Μετὰ τὴν γνωμοδότησιν τὸν διορισμὸν θὰ κάμῃ ὁ Ὑπουργός.

§203Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἡ γνωμοδότησις διὰ νὰ γίνῃ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κρίσις. Τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, βάσει ποίων κριτηρίων θὰ κρίνῃ;

§204Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ποῖος ἔχει τὰ μείζονα προσόντα;

§205Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἐπροτάθη τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον νὰ γνωμοδοτῇ, διὰ νὰ ἔχωμεν τὸ ἀδιάβλητον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχωμεν εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, ἐὰν μεταξὺ τῶν 100 ὑποψηφίων διὰ τὸν διορισμὸν 10 ἢ 12 συμβολαιογράφων, παρουσιασθοῦν καὶ 10 ἢ 12 δικαστικοὶ καὶ κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου κριθοῦν ἐκεῖνοι ὡς καταλληλότεροι καὶ γνωμοδοτήσῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις οἱ δικαστικοί, τότε ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου δὲν θὰ εἶναι διαβλητή;

§206Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν δεσμεύει τὸν Ὑπουργόν.

§207Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Δὲν δεσμεύει καὶ ἡ κρίσις τοῦ Εἰδικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Συνεπῶς δὲν βλέπω τὶ κριτήρια θὰ ἔχῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ κρίνῃ μεταξὺ τῶν 200 αἰτήσεων τὸν Α, ἢ τὸν Β. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου ἔχει ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ ὡρισμένα κριτήρια διὰ νὰ προαγάγῃ καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι πρέπει νὰ προαχθῇ ὁ τάδε δικαστικός. Ἔχει κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων εἶναι ἀδιάβλητος ἡ ἀπόφασίς του. Ἀλλὰ ὅταν πρόκειται νὰ ἐξετασθῇ τὸ πρῶτον, πῶς θὰ ἐξετάσῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον τὸ ἦθος καὶ τὸν χαρακτῆρα; Ἐὰν θὰ μοῦ εἴπητε διὰ δημοψηφίσματος νὰ γίνεται ἡ τοποθέτησις ἑνὸς συμβολαιογράφου εἰς μίαν θέσιν, θὰ τὸ ἐδεχόμην ὡς ἰδεῶδες. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ζήτημα ἠθικὸν διὰ τοὺς δικαστικοὺς νὰ μὴ θελήσουν νὰ γίνουν συμβολαιογράφοι.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§209Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἐπανέλθω δι’ ὀλίγων, διότι ἐλέχθησαν τόσαι ὑπερβολαί, καλοπίστως, βέβαια, εἰς τὴν συζήτησιν ποὺ διεξάγομεν, ὥστε μὲ ἐξήγειρον. Ἀπὸ τότε ποὺ ὑπάρχει ἐλεύθερον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος, δικαίωμα τῶν δικαστικῶν ἦτο νὰ ζητοῦν τὴν θέσιν τοῦ συμβολαιογράφου. Αὐτὸ ἰσχύει ἀπὸ τότε ποὺ ὑπῆρξεν ὡς ἐλεύθερον Κράτος ἡ Ἑλλάς. Ὑπῆρξε μόνον ἓν χρονικὸν διάστημα ἐπὶ τῆς Ὑπουργίας τοῦ προκατόχου σας κ. Θεοφανοπούλου, μέχρι σήμερον, ποὺ δὲν ἐτηρήθη. Διότι ἔφερε νομοσχέδιον, ὁ φίλτατος κ. Θεοφανόπουλος, καὶ ἐπέμενε νὰ στενέψῃ τὰ ὅρια τοῦ διορισμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Ἀντετάχθημεν, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ σήμερον εἶναι καθολικὸν τὸ αἴτημα καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ δικαστικοῦ αἰτήματος. Θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως ἐξήγησιν καὶ ἀριθμοὺς ἐπ’ αὐτοῦ. Ἔρχεται, λοιπόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ὅπως ἀπεκατέστησε μὲ προηγούμενον νομοθέτημα τὰ πράγματα, ὡς πρὸς τὴν δικηγορίαν, ἐπαναφέρει ἕνα καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἀφ’ ἧς ὑπάρχει ἐλεύθερον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος. Εἶναι δυνατὸν νὰ φέρῃ κανεὶς ἀντίρρησιν; Κύριοι συνάδελφοι, τὰ λέγω αὐτά, ὄχι μόνον διὰ τοὺς νομικούς, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς μὴ νομικούς, διότι δημιουργεῖται μία ἐντύπωσις ἀπαράδεκτος. Ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ ἔχει μίαν θητείαν εἰς τὸ Σῶμα τὸ δικηγορικὸν — καὶ μακροτάτην, μάλιστα, 35ετῆ, καὶ ὁ πατέρας μου ἦτο δικηγόρος, ἀκόμη καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὰ κύτταρά μου ἔχω τὴν δικηγορίαν — ἀλλὰ αὐτὴν τὴν θεωρίαν τοῦ κλειστοῦ ἐπαγγέλματος, ὅτι πρέπει νὰ προστατεύσωμεν τὰ συμφέροντα τῆς δικηγορίας, ἀποκλείοντες τοὺς δικαστικοὺς ἀπὸ τὴν συμβολαιογραφίαν, εἶναι ἀπαράδεκτος. Διὰ νὰ ἴδητε ὅτι σκιαμαχοῦμεν, κύριοι συνάδελφοι, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Ὁ στρατιωτικὸς ἰατρὸς παραιτούμενος κάμνει τὸν ἰατρόν; Ὁ πολιτικὸς μηχανικός, παραιτούμενος κάμνει τὸν μηχανικόν; Ὁ στρατιωτικὸς φαρμακοποιός, παραιτούμενος ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμά του; Ἐδῶ στὸ περισσότερον, εἰς τὴν περίστασιν αὐτήν, πρόκειται περὶ μιᾶς ἑνιαίας νομικῆς οἰκογενείας. Οἱ δικασταὶ ἀπὸ ποῦ προέρχονται; Δικηγόροι εἶναι. Ἀσκοῦν 2–3–5 χρόνια τὴν δικηγορίαν καὶ μπαίνουν εἰς τὸν κλάδον. Εἶναι μία καὶ ἑνιαία νομικὴ οἰκογένεια. Καὶ εἶπον καὶ ὑπεστήριξα εἰς ἄλλο νομοθέτημα, ὅτι ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν ἀνεξάρτητον δικαιοσύνην καὶ νὰ προασπίζωμεν τὴν ἀνεξαρτησίαν τῆς δικαιοσύνης, πρέπει ὁ δικαστὴς νὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν.....

§210Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νὰ πάῃ νὰ παρακαλῇ τὸν Ὑπουργόν.

§211ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν συναλλάσσεται.

§212Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὄχι. Ἀφήσατε αὐτὰ τὰ πράγματα. Πρέπει ὁ δικαστής, προστατεύων τὸν ἑαυτόν του, νὰ εἶναι θωρακισμένος ἔναντι οἱωνδήποτε παρεμβάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ τοῦ γίνουν καὶ τὴν παραίτησιν νὰ τὴν ἔχῃ πάντοτε εἰς τὸ χέρι. Αὐτὸ τὸ ὑπεστήριξα ὅταν συνεζητήθη ἀκόμη καὶ ὁ Δικηγορικὸς Κῶδιξ. Ἀλλά, κύριοι, διὰ νὰ ἴδητε ὅτι σκιαμαχοῦμεν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω τὴν πληροφορίαν εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἀπὸ τὸ 1910–1957, εἰς διάστημα 47 ὁλοκλήρων ἐτῶν, 5 δικαστικοὶ ἔγιναν συμβολαιογράφοι. Ἔκαμε τὴν ἀρχὴν ὁ μακαρίτης Ἐφέτης Οἰκονομόπουλος, ὁ ὁποῖος ἐτίμησε τὴν συμβολαιογραφίαν.

§213Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τῆς Τραπέζης;

§214Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μάλιστα, κύριοι, ἦτο διακεκριμένος, καὶ ἀφῆκεν ὑποδειγματικὴν ἐργασίαν καὶ ἀφῆκε στοιχεῖα ποὺ ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ἐδημιούργησε παράδοσιν εἰς τὸ Σῶμα. Εἰς διάστημα, λοιπόν, 47 ἐτῶν, 5 δικαστικοὶ λειτουργοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐπεζήτησαν θέσιν συμβολαιογράφου — καὶ ἠμπορῶ νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ θέλω νὰ μειώσω κανέναν — ὅτι καὶ ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τοῦ Πανελληνίου Δικηγορικοῦ Συλλόγου, διακεκριμένον στέλεχος δικηγορικῆς οἰκογενείας, προέρχεται ἀπὸ τὸν δικαστικὸν κλάδον καὶ ἐτίμησε τὴν συμβολαιογραφίαν εἰς τὴν ὁποίαν εἰσῆλθε. Ἔχω πεποίθησιν ἀπόλυτον, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ ἐπιζητήσῃ κανεὶς δικαστικὸς νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος. Εἶναι ζήτημα — δὲν ἠξεύρω, οὔτε ἐπιδιώκω, οὔτε μὲ ἐνδιαφέρει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα — ἀλλὰ ἔχω πεποίθησιν ὅτι κανεὶς δικαστικὸς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἀφήσῃ τὴν ἕδραν του, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν συμβολαιογραφίαν. Ἐὰν ὑποστηρίζω, ὅμως, τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὸ πράττω ἀπὸ θέσιν ἀρχῆς. Διότι πρέπει νὰ ἔχωμεν ὡρισμένας παραδεδεγμένας ἀρχὰς ἀπαραβάτους, τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα δὲν στέκουν εἰς τὴν λογικὴν καὶ εἰς τὴν κοινὴν συζήτησιν, νὰ ἀνατρέψωμεν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσωμεν φραγμούς, κύριοι βουλευταί, καὶ νὰ ἀπεμπολοῦμεν δικαιώματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναφαίρετα, καὶ μὲ τὰ ὁποῖα μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ προαχθῇ τὸ θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτέθη καὶ ἓν ἄλλο ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς ἡλικίας. Μὴ τυχὸν πρέπει ὁ συμβολαιογράφος, ὡσὰν τὴν παλαιὰν ἐποχὴν νὰ ἔχῃ τὸ σκληρὸ καπέλλο ἢ τὸ μοῦσι ἢ διόπτρας, διὰ νὰ προκαλῇ τὴν ἐμπιστοσύνην τῶν συναλλασσομένων; Ζῶμεν εἰς ποίαν περίοδον; Διότι βέβαια, παλαιότερα, εἰς τὸν περασμένον αἰῶνα, τὸν συμβολαιογράφον τὸν σκεπτόμεθα, μὲ μίαν ὡραίαν γενειάδα καὶ μὲ ἡμίψηλον καὶ μὲ σκληρὸ καπέλλο, ὅπως φοροῦσαν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Σήμερον ἐπέρασαν ἐκεῖνοι οἱ καιροὶ καὶ φαίνεται ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὴν ἐπίκρισιν διὰ τὴν ἡλικίαν τῶν 25 ἐτῶν, ἐλησμόνησαν ὅτι δὲν εἶναι μόνον τὸ θέμα τῶν 25 ἐτῶν, ὅτι ὁ νόμος ἔχει τὴν ἀπαίτησιν νὰ ὑπάρχῃ δικηγορικὴ ὑπηρεσία, ἀλλοῦ 5 καὶ ἀλλοῦ 8 χρόνια. Ἐὰν συνέπεσε κ. συνάδελφοι, ὁ ἔχων ἡλικίαν 25 ἐτῶν νὰ ἔχῃ διανύσει καὶ 3 ἔτη δικηγορικῆς ὑπηρεσίας, εἶναι ὀλίγα τὰ 25 χρόνια γιὰ τοὺς ἀναθέσωμεν τὸ λειτούργημα, ὅταν ὁ Εἰρηνοδίκης ὡς Εἰρηνοδίκης εἰς τὴν αὐτὴν ἡλικίαν, δικάζῃ ὑποθέσεις νομῆς μὲ τεράστια συμφέροντα; Ὅταν ὡς μονομελὴς δικαστὴς εἴτε ἐπὶ πολιτικῶν, εἴτε ἐπὶ ποινικῶν ὑποθέσεων κρίνῃ, ἐπὶ τῆς προσωπικῆς ἐλευθερίας τοῦ ἄλλου, θὰ εἴπωμεν ὅτι διὰ τὴν διατύπωσιν ἑνὸς συμβολαίου πρέπει νὰ ἔχῃ ὡριμότητα καὶ ἡ ὡριμότης εἶναι εἰς τὰ 30 χρόνια; Καὶ κάτι ἄλλο, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τελειώσω. Ὑπάρχει μία τροπολογία τοῦ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Μαύρου. Διερωτῶμαι, συμφωνῶν μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, τὸ Α.Δ.Σ. διὰ τὸ ὁποῖον δὲν θέλω νὰ πιστεύσω ὅτι ἠκούσθη — ἐγὼ δὲν τὸ ἤκουσα — ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, τὸ Α.Δ.Σ. καὶ ἀκόμη ἡ ἀνεξαρτησία τῆς δικαιοσύνης, εἶναι καρπὸς τῆς ἀνορθώσεως τῶν Δημοσίων πραγμάτων εἰς τὴν Χώραν μας καὶ πρέπει νὰ τὸ διαφυλάξωμεν. Ἀλλοίμονον, λοιπόν, ἐὰν δεχθῶμεν ὅτι διετυπώθη ἀπὸ οἱανδήποτε πλευράν, αἰτίασίς τις ἐναντίον του. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω τοὺς κ. συναδέλφους ποὺ προτείνουν αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἐπὶ τῇ βάσει ποίων κριτηρίων τὸ Α.Δ.Σ. θὰ εἶναι δυνατὸν μεταξὺ τῶν 5.000 δικηγόρων τῶν Ἀθηνῶν, νὰ ἀνεύρῃ τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἄξια νὰ ὁδηγήσουν εἰς τὸν διορισμὸν ἑνὸς συμβολαιογράφου; Καὶ πέραν αὐτοῦ. Τὸ Α.Δ.Σ., ἐπὶ τῇ βάσει ποίων κριτηρίων θὰ εἶναι δυνατὸν δικηγόρους τῆς πλέον ἀπομεμακρυσμένης περιοχῆς τῆς Ἑλλάδος, νὰ τοὺς κρίνῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἦθος ἢ τὴν ἐπιστημονικήν των ἀπόδοσιν; Ἀλλὰ θὰ ἦτο συζητήσιμον τὸ πρᾶγμα, ἐὰν ἐθεσπίζοντο αἱ ἐξετάσεις. Εἶναι ἄλλη πλευρὰ αὐτή. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ εἴπωμεν τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἀλήθειαν, ἑκατὸν τόσα χρόνια, ποὺ διέπεται ὁ τόπος αὐτὸς ἀπὸ ἕνα ὀργανισμόν, τῶν Δικαστηρίων, δὲν ἀνεζητήθησαν ἄλλα κριτήρια περὶ τὸν διορισμὸν τῶν συμβολαιογράφων. Τώρα ἐπιζητοῦμεν τὴν ἀνάπλασιν τοῦ θεσμοῦ. Αὐτὰ εἶναι θέματα μιᾶς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ κυττάξῃ, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ τῆς Πολιτικῆς Δικονομίας ὅταν θὰ ἐρευνήσῃ τὰ θέματα τοῦ ὀργανισμοῦ τῶν Δικαστηρίων, τότε ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ αὐτὸ τὸ ζήτημα, μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα. Δὲν εἶναι δυνατόν, δι’ ἑνὸς νομοθετήματος εἰς τὸ ὁποῖον ἐπιχειρεῖται ἡ τακτοποίησις ὡρισμένων ἐκκρεμῶν ζητημάτων καὶ ἡ κατάργησις ὡρισμένων διατάξεων, αἱ ὁποῖαι ἐκρίθησαν ἀσύμφοροι διὰ τὸ Δημόσιον συμφέρον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιζητοῦμεν διὰ τοιούτου νομοσχεδίου νὰ τακτοποιήσωμεν ὅλα τὰ θέματα, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησαν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Δι’ αὐτά, νομίζω, ὅτι θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ προχωρήσωμεν ἐν τάχει, ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἤθελεν νὰ προσθέσῃ τοὺς Εἰρηνοδίκας, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον. (Διαμαρτυρίαι ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως).

§216Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ἀντιπολιτευόμενοι, καθήμεθα ἐδῶ διὰ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ συμπολίτευσις διαμαρτύρεται. Δὲν εἶναι σωστὸν αὐτό. Ἡ ἀποστολή μας εἶναι νὰ συζητοῦμεν.

§217Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὁμιλήσω δι’ ὀλίγων μόνον καὶ ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξάρω, τὴν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος ἐδέχθη τὴν ἀπάλειψιν τῆς βʹ περιπτώσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, δηλώσας ὅτι ἀπαλείφεται ἡ περίπτωσις τοῦ διορισμοῦ δικαστῶν εἰς τὰς κενὰς θέσεις συμβολαιογράφων. Καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Δὲν εἶναι ἐπαγγελματίας ὁ δικαστής, ἀσκεῖ λειτούργημα, ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα λειτουργήματα τῆς Πολιτείας, μὲ ἰδίαν ἐξουσίαν, ἀπορρέουσαν ἐκ τοῦ Συντάγματος, μὲ κατοχύρωσιν ἰσόβιον. Δὲν θὰ εἶναι παράτολμον νὰ εἴπω ὅτι εἶναι κἄτι τι παραπλήσιον πρὸς τὸ τοῦ κληρικοῦ. Ὅταν μπαίνῃ εἰς τὸ Δικαστικὸν Σῶμα ὁ δικαστὴς δὲν μπαίνει διὰ νὰ γίνῃ ἐπαγγελματίας, ἀλλὰ διότι ἔχει ἔφεσιν πρὸς τὴν δικαιοσύνην, διότι ἔχει ἔρωτα πρὸς τὴν δικαιοσύνην, διότι θέλει νὰ γίνῃ διάκονος μιᾶς τῶν ἱερωτέρων ἐξουσιῶν τῆς Πολιτείας. Δι’ αὐτὸ διαγωνίζεται μέσα εἰς τὴν τάξιν τῶν συναδέλφων του ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους καὶ ἀπόψεως ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἱκανότητος ἐκλέγονται οἱ ἀριστεῖς. Πῶς, λοιπόν, θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸ Σῶμα αὐτό, τὸ τόσον ἐκλεκτὸν καὶ τὸ τόσον κλειστόν, καὶ ἂν προσέξητε, θὰ ἴδητε, καὶ ὅλοι μας τὸ ἔχομεν προσέξει, πόσον κλειστοὶ στέκονται οἱ δικαστικοὶ μεταξύ των. Δύσκολα ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς ἄλλους πολίτας. Εἰς τὰς ἐπαρχίας δὲ τοὺς βλέπετε εἰς τὰς συναναστροφάς των νὰ μὴ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ τὸν κύκλον τῶν δικαστικῶν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι θεωροῦν τὸν ἑαυτόν των ὡς ἀσκοῦντα λειτούργημα, ἱστάμενον ὑψηλά. Πῶς, λοιπόν, θὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν δικαστὴν νὰ ἔχῃ μέσα του τὸ σπέρμα τῆς συναλλαγῆς, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἂν ἕνας βουλευτὴς τῆς περιφερείας του γίνῃ Ὑπουργός, ἢ ἕνας παράγων τῆς περιφερείας του γίνῃ Ὑπουργός, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμά του, νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος καὶ νὰ παρεκκλίνῃ καὶ νὰ προβῇ εἰς συναλλαγάς; Ὅταν τοιαύτας ἀντιλήψεις δημιουργήσωμεν μέσα εἰς τὴν δικαστικὴν οἰκογένειαν, ἀλλοίμονον πλέον εἰς τὴν δικαιοσύνην τῆς Χώρας μας. Τὸ τονίζω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τοὺς δικαστὰς πόσον στερρῶς ἔχονται μιᾶς παραδόσεως τῆς Ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

§218Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πενῆντα χρόνια ἰσχύει αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§219Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μοῦ ἐδώσατε ἀφορμήν, κύριε συνάδελφε, καὶ σᾶς ἠρώτησα πῶς διωρίσθη ὁ Ἐφέτης κ. Οἰκονομόπουλος συμβολαιογράφος τῆς Τραπέζης. Πῶς ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὐτό; Ὅταν ἐπανέλθῃ εἰς τὴν δικηγορίαν, ἐπανέρχεται καὶ πάλιν εἰς τὴν οἰκογένειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξεπορεύθη. Δὲν ἀπομακρύνεται, ἐπανερχόμενος εἰς τὴν δικηγορικὴν οἰκογένειαν, ἀπὸ τὴν ἀφετηρίαν τῆς ἐξορμήσεώς του. Διότι, ἡ δικηγορία εἶναι ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξορμοῦμεν πρὸς ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἡ ἐπάνοδός του καὶ πάλιν εἰς τὴν φυσικήν του θέσιν δὲν εἶναι ἁμάρτημα. Μὲ τὴν ἐπάνοδον, ὅμως, εἰς τὴν συμβολαιογραφίαν, ὑπάρχει διαφορά. Διότι εἶναι τὸ Σῶμα τῶν Νομικῶν Συμβούλων, εἶναι τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον. Πόσοι δικαστικοὶ διακεκριμένοι, δὲν μετετάγησαν εἰς τοὺς κλάδους αὐτοὺς τῆς νομικῆς ἐπιστήμης, τοὺς ἀνωτάτους κλάδους τῆς διοικήσεως τῆς Χώρας μας. Ἐκεῖ, ὅμως, ἐπιτρέπεται. Διατηρεῖ τὴν ἰδίαν ἀξιοπρέπειαν, τὴν ἰδίαν σοβαρότητα καὶ τὸ ἴδιον κῦρος. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, καὶ συγχαίρω τὸν κ. Ὑπουργόν, διὰ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὅτι δέχεται νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις.

§220Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν ἀντελήφθην καλῶς, ὁ κ. Παπασπύρου ἐζήτησε μίαν μεταρρύθμισιν τῆς τροπολογίας μου, ὑποστηρίζων ὅτι ὁ διορισμὸς τῶν συμβολαιογράφων πρέπει νὰ γίνεται κατόπιν διαγωνισμοῦ.

§221Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὸ μέλλον.

§222Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διὰ τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος εἶπε βάσει ποίων κριτηρίων θὰ κρίνῃ τὸ Α.Δ.Σ. μεταξὺ τῶν 5.000 δικηγόρων, θὰ ἀπαντήσω ὅτι θὰ κρίνῃ ἀκριβῶς βάσει τῶν αὐτῶν κριτηρίων, βάσει τῶν ὁποίων θὰ κρίνῃ τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, ἐκτὸς ἂν, ὁ κ. Παπασπύρου προτιμᾷ ἀντὶ τοῦ Α.Δ.Σ. νὰ διορίζωνται βάσει προεργασίας τὴν ὁποίαν θὰ κάμνῃ ἑκάστοτε τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης. Γνωρίζω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος, εἶχεν εἰσηγηθῆ νομοσχέδιον, ἀνάλογον εἰς τὸ ὁποῖον δὲν προέβλεπε τὸν διορισμὸν μετὰ γνωμοδότησιν ὄχι σύμφωνον γνώμην τοῦ Α.Δ.Σ. Νομίζω ὅτι καὶ ἐκεῖ ὑπῆρξεν σφάλμα. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ κάμωμεν μίαν δοκιμὴν δεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, ὁπότε θὰ ἐβλέπομεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι σπανίως θὰ ἔρχωνται ζητήματα μεταρρυθμίσεως τῆς νομοθεσίας τῶν συμβολαιογράφων καὶ ἴσως τὰ θεωρεῖα ἀπόψε θὰ εἶχον ἐκκενωθῆ. Διότι, τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι τόσον ἐνδιαφέρον, ὥστε νὰ παρατηρῆται μέχρι τῆς τελευταίας ὥρας ἡ παρουσία αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μὲ τόσον ἐνδιαφέρον παρακολουθοῦν τὸ θέμα τῶν συμβολαιογράφων. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν δικαστικῶν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαφωνήσω ριζικῶς μὲ τὸν φίλον μου κ. Μπακόπουλον καὶ μὲ τὸν κ. Παπασταύρου καὶ νὰ δεχθῶ τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ὁ κ. Παπασπύρου ὑπεστήριξαν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι πᾶς περιορισμὸς ὁ ὁποῖος τίθεται εἰς τοὺς δικαστικούς, ἐκτὸς τοῦ ὅτι περιορίζει τὸν ἀριθμὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐδείκνυον ἐνδιαφέρον νὰ γίνουν δικασταί, περιορίζει καὶ κατὰ ἕνα τρόπον τὴν ἐνάσκησιν τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας. Συμβαίνει, δηλαδή, τὸ ἀντίθετον ἐκείνου τὸ ὁποῖον ὁ κ. Παπασταύρου εἶπεν. Διότι ἕνας δικαστὴς ὑφιστάμενος πίεσιν διοικητικὴν καὶ γνωρίζων ὅτι δὲν ὑπάρχει τρόπος νὰ κάμῃ τίποτε, ἀλλὰ νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ ἐπάγγελμα, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποκύψῃ. Ἐνῷ ἂν γνωρίζῃ ὅτι οἱ δρόμοι εἶναι ἀνοικτοὶ καὶ δι’ ἄλλην σταδιοδρομίαν, τότε θὰ εἶναι ἱκανώτερος νὰ ἀντιστῇ εἰς τὴν πίεσιν.

§223Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπάρχει παράδειγμα, ὅταν τοὺς ἔπαυσεν ὁ Κονδύλης, διότι δὲν ὑπέκυψαν εἰς τὴν μὴ ἀνακήρυξιν ὡρισμένων ὑποψηφίων.

§224Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶχον Σύνταγμα τότε. Δι’ αὐτό, ἄλλωστε, εἶναι ἰσόβιοι.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§226Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διακρίνω εἰς τὴν φυσιογνωμίαν τῶν κατεχόντων τὰ θεωρεῖα, ἂν πρόκειται περὶ προσώπων τὰ ὁποῖα περιμένουν διορισμὸν συμβολαιογράφου ἢ ἂν πρόκειται περὶ σημερινῶν συμβολαιογράφων, ἀνησυχούντων διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν θεμάτων τοῦ ἐπαγγέλματος, τὸ ὁποῖον ἀσκοῦν. Ἔχω ἀορίστως τὴν πληροφορίαν ὅτι πρόκειται περὶ συμβολαιογράφων ἐν ἐνεργείᾳ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ρυθμὸς εἰς τὸν τρόπον τῆς διεξαγωγῆς τῆς συζητήσεως. Καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ὁ ἐκ Μεσσηνίας συνάδελφος κ. Βουδούρης, ἀπησχόλησε τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρὸ 2 ἑβδομάδων, διότι, ἀκριβῶς ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον λειτουργεῖ σήμερον ἡ Βουλὴ καὶ εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, δὲν εἶναι ἀποδοτικός. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, λοιπόν, νὰ ὑπενθυμίσω τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Κανονισμοῦ. «Πᾶς βουλευτής....». Θὰ παρεκάλουν, λοιπόν, καὶ τὸ Προεδρεῖον ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμὸς διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις. Μὲ τὴν σημερινὴν τακτικὴν προφανῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀποδοτικὴ ἡ συζήτησις.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὶς ὡμίλησαν οἱ κύριοι βουλευταί. Οὐδεὶς ὡμίλησεν διὰ τρίτην φοράν.

§228Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς ὅλους τοὺς κ. συναδέλφους καὶ χαίρω διότι τὸ νομοσχέδιον ἐπροκάλεσε τόσην συζήτησιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν διαφωτίζονται ὅλαι αἱ πλευραὶ τοῦ θέματος, τοῦ ὁποίου τὴν ρύθμισιν ἀποσκοπεῖ τὸ νομοσχέδιον. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι μέχρι τοῦ 1954, ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος, τὸν ὁποῖον ὑπηνίχθη προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Παπασπύρου, ὑπῆρχε καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἶχε διαμορφωθῆ κατὰ τὴν μακρὰν περίοδον τῆς ζωῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ βασιλείου ἀπὸ τῷ 1830 μέχρι τοῦ 1954. Σύμφωνα μὲ τὸ καθεστὼς ἐκεῖνο, τὸ λειτούργημα τοῦ συμβολαιογράφου ἦτο ἀνοικτὸν καὶ εἰς τοὺς δικηγόρους καὶ εἰς τοὺς δικαστάς, ἀλλὰ καὶ εἰς ἄλλους κρατικοὺς λειτουργούς, χωρὶς ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ ἐμπόδιον εἰς τὴν εἴσοδον τῶν δικαστῶν εἰς τὸ λειτούργημα τοῦ συμβολαιογράφου. Ὑποθέτω ὅτι καθ’ ὅλην τὴν περίοδον ταύτην, ἀπὸ τοῦ 1830 μέχρι τοῦ 1954, δὲν ἐσημειώθη ὑποχώρησις εἰς τὴν ἠθικὴν ἀντίστασιν, τῶν δικαστῶν, οὐδὲ κάμψις εἰς τὴν κοινὴν ἀντίληψιν περὶ τῆς ἀξίας καὶ τοῦ κύρους τοῦ δικαστικοῦ σώματος, ἐπειδὴ οἱ δικασταὶ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης εἶχον τὴν εὐχέρειαν, παραιτούμενοι, νὰ γίνουν συμβολαιογράφοι. Ἔχω τὴν πεποίθησιν ὅτι καὶ σήμερον, ὅταν ἀναγνωρισθῇ καὶ ἐὰν ἀναγνωρισθῇ εἰς τοὺς δικαστὰς τὸ δικαίωμα νὰ διορίζωνται συμβολαιογράφοι, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συνεχισθῇ ἡ παράδοσις, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργηθῆ εἰς τὴν περίοδον τῶν 100 καὶ πλέον ἐτῶν. Ἐκπλήττει τὸν ἀναγνώστην τῆς νομοθεσίας περὶ συμβολαιογράφων τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τοῦ 1954 οἱ δικασταὶ ἀπεστερήθησαν τῆς δυνατότητος τοῦ διορισμοῦ ὡς συμβολαιογράφων.

§229Ε. ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ. Ἀπὸ τὸ 1936 δὲν ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ διορίζωνται οἱ δικασταὶ ὡς συμβολαιογράφοι.

§230Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Ὄχι, ἀπὸ τοῦ 1954. Τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχετε εἰς τὰς χεῖρας σας, ἀντικαθιστᾷ διατάξεις τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη τὸ 1954 καὶ αὐτὰς τὰς διατάξεις ἀναγράφει ὡς τροποποιουμένας ἢ καταργουμένας τὸ νομοσχέδιον. Εἰς τὸ κείμενον αὐτοῦ δὲν περιελήφθησαν αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἴσχυσαν πρὸ τοῦ ἔτους 1954, διότι ἐκεῖναι δὲν ὑπῆρχον πλέον διὰ νὰ καταργηθοῦν ἢ νὰ τροποποιηθοῦν διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου. Προσωπικῶς δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀνησυχίαν ὅτι εἶναι δυνατὸν ἡ παρεχομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου εὐχέρεια εἰς τοὺς δικαστὰς νὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς ἠθικῆς ἀντοχῆς καὶ ἐπὶ τῆς ἐπιτυχοῦς ἀσκήσεως τῶν καθηκόντων, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἐπωμισθῆ οἱ δικασταί. Ἐπαναλαμβάνω δὲ ὅτι ἐκπλήττει τὸν ἀναγνώστην τῆς νομοθεσίας τὸ γεγονὸς ὅτι μόνον οἱ δικασταὶ ἀπὸ τοῦ 1954 δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ γίνουν συμβολαιογράφοι. Θὰ ἔπρεπε ἐν ταὐτῷ νὰ τονισθῇ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων ἀναγομένων εἰς τὴν ζωὴν τοῦ δικηγορικοῦ λειτουργήματος, διὰ νὰ ὁμιλῶμεν περὶ διεισδύσεως ξένων προσώπων εἰς τὸ δικηγορικὸν λειτούργημα. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τοὺς συμβολαιογράφους καὶ ὄχι τοὺς δικηγόρους καὶ ὁρίζει ὅτι θὰ διορίζωνται κατὰ ἓν ποσοστὸν οἱ δικηγόροι ὡς συμβολαιογράφοι, οἱ παλαιοὶ συμβολαιογράφοι καὶ οἱ δικασταὶ ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις. Ἐάν, παρὰ ταῦτα, ἡ Βουλὴ κρίνῃ ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναγνωρισθῇ εἰς τοὺς δικαστὰς ἡ εὐχέρεια αὐτή, ἐγὼ δὲν ἔχω καμμίαν ἀπολύτως ἀντίρρησιν. Προβαίνω δὲ εἰς τὴν δήλωσιν ὅτι ἐγκαταλείπω τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ δύναται νὰ τὴν ψηφίσῃ, ἐὰν δὲν θέλῃ ἂς τὴν ἀποκρούσῃ. Πάντως δὲν πρόκειται διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἱκανοποιηθοῦν οἱαιδήποτε προσωπικαὶ βλέψεις. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, εὑρέθην πρὸ ζωηροῦ αἰτήματος τῶν συμβολαιογράφων, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν ὡρισμένων ἐκκρεμούντων αἰτημάτων των. Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι καὶ οἱ Σύλλογοι τῶν συμβολαιογράφων Ἀθηνῶν–Αἰγαίου μοῦ ὑπέβαλλον ἀπὸ τὰς ἡμέρας τῆς ὑπουργίας μου μακρὸν ὑπόμνημα, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτουν τὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Θὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι μέχρι τοῦ 1940 ἴσχυε καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἶχε κατοχυρώσει καὶ παρεμποδίσει τὴν ὑπέρμετρον αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων. Διότι μέχρι τοῦ 1940 εἶχεν ὁρισθῆ ὅτι τὸ σύνολον τῶν ἐσόδων ὅλων τῶν συμβολαιογράφων τῆς περιφερείας, διαιρούμενον δι’ ἀριθμοῦ, ὁ ὁποῖος παρείχετο ἐκ τοῦ νόμου, προσδιώριζε τὸν ἀριθμὸν τῶν θέσεων τῶν συμβολαιογράφων. Ἀπὸ τοῦ 1942 τὸ καθεστὼς τοῦτο ἀνετράπη καὶ ἔκτοτε εἶναι δυνατὸν διὰ νόμου νὰ αὐξάνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν συμβολαιογράφων. Ἡ εὐχέρεια αὕτη ἀκριβῶς τῆς ἀνελέγκτου αὐξήσεως τῶν θέσεων δημιουργεῖ τὸν φόβον τῶν ἐν ἐνεργείᾳ συμβολαιογράφων. Ἀντὶ ὅμως, νὰ ἐξαρθῇ ἡ μεταβολὴ ἡ ἐπερχομένη διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀκούω ὑποστηριζόμενον ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀπεργάζεται τὴν ἐξαθλίωσιν τῶν συμβολαιογράφων καὶ τὴν προλεταριοποίησιν αὐτῶν. Τὸ νομοσχέδιον, ὅμως, λέγει ὅτι μόνον ἐὰν ἡ κίνησις, ἡ οὐσιαστικὴ καὶ ἡ δι’ ἀριθμῶν ἠλεγμένη, ἡ σημειωθεῖσα κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, δικαιολογεῖ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν συμβολαιογράφων, τότε μόνον θὰ προστίθενται νέοι συμβολαιογράφοι. Ἐὰν ἡ κίνησις κατὰ τὴν λήξασαν τριετίαν δὲν δικαιολογεῖ τοῦτο, δὲν θὰ προστίθενται νέοι συμβολαιογράφοι. Ἔχω τὴν ἐπιθυμίαν νὰ πιστεύω ὅτι τοῦτο κατοχυρώνει τοὺς συμβολαιογράφους καὶ δὲν τοὺς ἐξαθλιώνει. Αὐτὴ εἶναι ἡ βάσις ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξεκίνησεν ἡ διατύπωσις τοῦ νομοσχεδίου. Σοβαρὰ παρατήρησις, κύριοι συνάδελφοι, διετυπώθη, ἐπὶ τοῦ τρόπου τοῦ διορισμοῦ καὶ τῆς προκρίσεως τῶν διοριστέων συμβολαιογράφων. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον ἐξ Ἀθηνῶν, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ γνωμοδότησις νὰ προέρχεται ἀπὸ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιρριφθῇ εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον καὶ τὸ βάρος αὐτό. Περαιτέρω δὲ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχουν τὰ στοιχεῖα τῆς κρίσεως, διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς γνωμοδοτήσεως. Τὰ ἴδια στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης, τὰ αὐτὰ στοιχεῖα θὰ δοθοῦν καὶ εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον. Τὸ Ἀνώτατον, ὅμως, Δικαστικὸν Συμβούλιον, φρονῶ, ὅτι ἔχει ἐπαρκῆ χρόνον διὰ νὰ ἀσχολῆται καὶ μὲ τὰ θέματα ταῦτα. Ἀλλά, πέραν αὐτοῦ, ποίαν σκοπιμότητα θὰ ἐξυπηρέτει ἡ τοιαύτη ρύθμισις; Ἐὰν ἐλέγετο ὅτι οἱ συμβολαιογράφοι διορίζωνται κατόπιν συμφώνου γνώμης τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἐδεχόμην ὅτι παρεμβάλλεται οὐσιαστικὸς φραγμὸς εἰς τὴν διακριτικὴν εὐχέρειαν τοῦ οἱουδήποτε Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προτιμήσῃ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον δὲν ἐδικαιοῦτο νὰ διορισθῇ, διότι ὑστερεῖ ἀπὸ ἀπόψεως προσόντων. Ὅταν, ὅμως, δὲν ζητοῦμεν σύμφωνον γνώμην τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ἁπλῆν γνωμοδότησιν, ἐρωτῶ κατὰ τὶ μεταβάλλεται ἡ κατάστασις; Εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης ἀποτελεῖται ἀπὸ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν δύνανται νὰ θεωρηθοῦν ὡς ὑστεροῦντα ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιλήψεως καὶ ὀρθῆς κρίσεως. Ἀποτελοῦνται ἀπὸ ἕνα Ἀρεοπαγίτην καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀνωτάτους κρατικοὺς ὑπαλλήλους. Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Ἀρεοπαγίτης, ὡς μέλος τοῦ Συμβουλίου, νὰ εἶναι ὄργανον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ Ἀρεοπαγίτης, ὁ ὁποῖος θὰ μετέχῃ εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον θὰ κρίνῃ μὲ ἀνεξαρτησίαν; Ὑποστηρίζω συνεπῶς τὴν ἄποψιν ὅτι καὶ τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον παρέχει τὰς αὐτὰς ἐγγυήσεις, τὰς ὁποίας θὰ παρεῖχε καὶ ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Μόνον ἐὰν ἐγένετο ἀποδεκτὴ διάταξις, ἀξιοῦσα σύμφωνον γνώμην τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, τότε θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ εἰς τὸ καθεστὼς τοῦτο.

§231Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἐπρότεινον ἐγώ. Καὶ αὐτὸ καὶ σᾶς δεσμεύει καὶ ἡμᾶς.

§232Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκκαθαρισθῇ ἐντελῶς τὸ ζήτημα. Τί θὰ κάμῃ τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον τοῦ Ὑπουργείου ἢ τί θὰ κάμῃ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον; Θὰ ἐξετάσῃ τὸν φάκελλον τοῦ οἱουδήποτε ὑποψηφίου, τοῦ ὑποψηφίου τὸν ὁποῖον θὰ προέκρινεν ὁ Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, καὶ διὰ τὸν ὁποῖον διεβιβάσθη τὸ ἐρώτημα εἰς τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον; Ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ φακέλλου θὰ ἔκρινεν ἐὰν τὸ πρόσωπον αὐτὸ ἔχῃ τὰ προσόντα νὰ γίνῃ συμβολαιογράφος. Δὲν θὰ ἔκρινεν, ὅμως, τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον περὶ τοῦ ὑποψηφίου, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν διεβιβάσθη ἐρώτημα. Δυνάμεθα, ἑπομένως, νὰ συμπεράνωμεν ὅτι οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν μεταβολὴν θὰ ἐπέφερεν ἡ ἀποδοχὴ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Μαύρου. Εἶπον προηγουμένως ὅτι θὰ ἦτο διάφορον τὸ πρᾶγμα ἐὰν ἠξιοῦτο σύμφωνος γνώμη καὶ θὰ ἠδυνάμην νὰ ἀποδεχθῶ τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἐὰν θὰ ἐξησφαλίζετο ὅτι δὲν θὰ ἐπεζητεῖτο ἡ μεταβολὴ τῆς τοιαύτης ρυθμίσεως εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἁπλῆς γνωμοδοτήσεως.

§233Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αἱ εὐθύναι τοῦ πολιτικοῦ κόσμου δὲν ρυθμίζονται μόνον ἀπὸ τοὺς κειμένους νομικοὺς φραγμούς. Ὑπεράνω αὐτῶν ὑπάρχουν καὶ οἱ ἠθικοὶ φραγμοὶ καὶ ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὑποβάλλεται ἡ πρότασις αὐτὴ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ ἰδία Ἀντιπολίτευσις ἀναλαμβάνουσα αὔριον τὴν Κυβέρνησιν νὰ τὴν μεταβάλῃ.

§234Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐπειδὴ συνέπεσε, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διευθύνω ἐπὶ ἓν χρονικὸν διάστημα τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης, γνωρίζω πῶς διορίζονται οἱ συμβολαιογράφοι, παρὰ τὴν παρουσίαν ἀνωτάτου δικαστικοῦ. Πιστεύω ὅτι ἡ ἀτμόσφαιρα ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς Συμβούλια Ὑπηρεσιακά, εἰς τὰ ὁποῖα μετέχουν καὶ δικαστικοὶ καὶ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι, εἶναι διάφορος ἀπὸ τὴν ἀτμόσφαιραν ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸν χῶρον τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου. Ἐὰν εὑρίσκετε ἀνεπαρκῆ τὴν διάταξιν, διότι ἐγὼ περιωρίσθην εἰς τὴν γνωμοδότησιν, μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι δὲν εἶναι εὐχερὲς εἰς ἕνα Ὑπουργὸν ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου νὰ ἀποκρούσῃ γνωμοδότησιν τοῦ Α.Δ.Σ. καὶ νὰ μὴ προβῇ εἰς τὸν διορισμὸν ἐκείνου, τὸν ὁποῖον αὐτὸ προτείνει, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ εἶχον ἀντίρρησιν νὰ προχωρήσω εἰς τὴν ἄποψιν τὴν ἰδικήν σας καὶ τοῦ κ. Μπακοπούλου ὅτι ἀπαιτεῖται σύμφωνος γνώμη τοῦ Α.Δ.Σ. Δὲν δέχομαι, ὅμως, ὅτι μπορεῖτε νὰ ἀποκρούετε τὴν ἄποψίν μου, διότι φοβεῖσθε τυχὸν μεταβολὴν ἀπὸ μεταγενεστέραν Κυβέρνησιν. Ἐὰν αὐτὸς εἶναι ὁ φόβος σας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναστείλῃ ἡ Βουλὴ τὸ νομοθετικόν της ἔργον, διότι θὰ ὑπῆρχε κίνδυνος νὰ ἀνατραπῇ ἀπὸ τὰς ἄλλας Κυβερνήσεις. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἡ ἀξία μιᾶς μεταρρυθμίσεως, ἡ ἀξία ἑνὸς νομοθετικοῦ μέτρου τὸ ὁποῖον λαμβάνεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἔγκειται εἰς τὴν ἠθικὴν ἀκτινοβολίαν τοῦ μέτρου αὐτοῦ. Ἐὰν τὸ μέτρον εἶναι ἠθικὸν καὶ ἐξυγιαίνει τὸν κλάδον τῶν συμβολαιογράφων, διότι ἀπομακρύνει τὰς πιέσεις ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, οὐδεὶς θὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ προτείνῃ εἰς τὸ Σῶμα μεταρρύθμισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς.

§235Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νομίζω ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος μὲ παρεξήγησε. Δὲν εἶπον ὅτι ἡ σημερινὴ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν τροποποίησιν τοιαύτης διατάξεως. Εἶπον μόνον ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ μέλλον νὰ ἐπιδιωχθῇ τροποποίησις τῆς διατάξεως.

§236Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μοῦ ἐπιτρέπετε μία αν διακοπήν;

§237Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ διακόπτετε διὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὰς σκέψεις μου.

§238Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ἐπιτρέπετε τὰς διακοπὰς ἐκεῖ ποὺ θέλετε. Δὲν εἶναι τακτικὴ αὐτή. (Φωναὶ — θόρυβος).

§239Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Εἶναι παράδοξον τὸ ὅτι ὁ παραβαίνων τὸν Κανονισμὸν διαμαρτύρεται διατὶ δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ παραβίασις τοῦ Κανονισμοῦ. Τοῦτο δύναται νὰ θεωρηθῇ πρωτότυπον. Ὁ κ. συνάδελφος εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον πρὶν ἐγὼ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῶ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ προσθέσω τὰ ἑξῆς: Ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἀποκρούω ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὑπεστήριξαν ὡρισμένοι συνάδελφοι, ἐνόμισα ὅτι εἶχον ἔναντι τούτων τὴν ὑποχρέωσιν νὰ τοὺς δώσω τὴν εὐχέρειαν νὰ συμπληρώσουν τὰς διατυπωθείσας ἀπόψεις. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐθεώρησα ἐπιβεβλημένας ὡρισμένας διακοπάς. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος καὶ ὄχι διάκρισις μεταξὺ τῶν κ. συναδέλφων. Ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἱκανοποιεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖ ὁ νομοθέτης. Δὲν ἀποδέχομαι περαιτέρω τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, ἢ τοῦ Δικαστικοῦ Συμβουλίου, δὲν δημιουργεῖ δέσμευσιν διὰ τὸν Ὑπουργόν. Εἰς καθεστώς, εἰς τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἡ ἀρχὴ τῆς νομιμότητος, ἐνέργεια τοῦ Ὑπουργοῦ κατὰ τρόπον διάφορον τῆς γνωμοδοτήσεως τοῦ ἁρμοδίου συμβουλευτικοῦ ὀργάνου, τὸν ὑποχρεώνει νὰ τὴν αἰτιολογήσῃ, διότι, ἄλλως ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πρᾶξιν διοικητικὴν τοῦ Ὑπουργοῦ, θὰ ἀκυρωθῇ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, δι’ ἔλλειψιν αἰτιολογίας, ἐπειδὴ δὲν θὰ δικαιολογῆται ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη ἄποψιν ἀντίθετον ἐκείνης τὴν ὁποίαν υἱοθέτησεν τὸ Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον. Δέν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ γνωμοδότησις δὲν δημιουργεῖ περιορισμὸν διὰ τὸν Ὑπουργόν. Δημιουργεῖ περιορισμὸν διότι εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἐξετάσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ μόνον ἐὰν πεισθῇ ὅτι ἡ γνωμοδότησις δὲν εἶναι ὀρθή, θὰ ἐνεργήσῃ ὡς ὁ ἴδιος κρίνῃ ὀρθόν, αἰτιολογῶν τὸν τρόπον τῆς ἐνεργείας του. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένω εἰς τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως ὡς ἔχει. Παρ’ ὅλα ταῦτα, ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ ὅπως, ἀντὶ τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου, γνωμοδοτῇ τὸ Ἀνώτατον Δικαστικὸν Συμβούλιον, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§240Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει νὰ εἶναι εἰδικῶς αἰτιολογημένη.

§241Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Νὰ εἶναι βεβαίως εἰδικῶς αἰτιολογημένη. Ἀνεζητήθη ἀπὸ τοὺς κ. συναδέλφους καὶ ἄλλη αἰτίασις. Ἐφ’ ὅσον λαμβάνῃ τις σύνταξιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διορίζεται συμβολαιογράφος. Ὁ διορισμὸς εἰς θέσιν συμβολαιογράφου συνεπάγεται τὴν διακοπὴν τῆς συντάξεώς του. Συνεπῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται σκέψις ὅτι ὁ δικαστικὸς θὰ πλεονεκτῇ τῶν ἄλλων διότι θὰ ἔχῃ καὶ σύνταξιν. Ὑπεστηρίχθη ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διορίζωνται συμβολαιογράφοι νέοι, ἔχοντες ἡλικίαν 25 ἐτῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ὅτι ὁ νέος ἡλικίας 25 ἐτῶν διορίζεται δικαστής, γίνεται βουλευτὴς καὶ δύναται μάλιστα νὰ ἀναλάβῃ καὶ τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας, καὶ μόνον αὐτό, ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται συζήτησις σοβαρά, ἐὰν πρέπει ὁ νέος, ὁ συμπληρώνων τὸ 25ον ἔτος τῆς ἡλικίας του νὰ γίνεται συμβολαιογράφος. Παρὰ ταῦτα καὶ ἐδῶ, διὰ νὰ μὴ ἀναζητηθῇ ἡ προσωπικὴ ἐπιδίωξις, δέχομαι νὰ καθορισθῇ ἐλάχιστον ὅριον τῆς ἡλικίας τοῦ διοριζομένου συμβολαιογράφου, τὸ τριακοστόν. Δέχομαι αὐτό, καίτοι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἀποδεικνύομεν ὅτι θεωροῦμεν τὸν Ἕλληνα πολίτην, ἱκανὸν νὰ κυβερνήσῃ τὸν τόπον εἰς ἡλικίαν 25 ἐτῶν, ἱκανὸν νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὸ Ἔθνος ἢ νὰ ἐπιλύῃ δικαστικὰς διαφοράς, δὲν τὸν θεωροῦμεν, ὅμως, ἱκανὸν νὰ συντάσσῃ συμβολαιογραφικὰς πράξεις. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ τεθῇ τὸ τριακοστὸν ἔτος, ἐὰν συμφωνῇ καὶ ἡ Βουλή.

§242Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶχον καμμίαν πρόθεσιν νὰ σᾶς θίξω διὰ τὸ θέμα αὐτό.

§243Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὸ ὅριον τῶν 25 ἐτῶν, οἱ ἄρρενες τίθενται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι τῶν θηλέων, δεδομένου ὅτι οὗτοι ὑπηρετοῦν καὶ εἰς τὸν στρατόν.

§244Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Δικ.). Δὲν εἶχον οὐδεμίαν προσωπικὴν διαφορὰν μὲ τὸν κ. Τσιαπάραν, ὅταν δὲν ἐδέχθην τὴν διακοπήν του. Διατὶ ὁ κ. συνάδελφος ἐπιμένει, κύριοι βουλευταί, ὑπεστηρίχθη ἀπὸ τὸν κ. συνάδελφον ἐξ Ἡρακλείου, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ παράγραφος 3 νὰ διατυπωθῇ κατ’ ἄλλον τρόπον. «Διὰ τῆς ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου.... (ἀναγινώσκει).....». Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ δεχθῶ καὶ τοῦτο. Ἐπίσης εἰς τὸ ἐδάφιον 3, ὅπου λέγεται «5ετίαν» νὰ γίνῃ «ὑπεροκταετίαν». Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μετὰ τὰς τροπολογίας αὐτάς, καὶ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἔχω δεχθῆ διὰ τοῦ διανεμηθέντος κειμένου, ἔχω ἱκανοποιήσει τὰς παρ’ ἐμοῦ θεωρουμένας ὡς σκοπίμους ἀπόψεις τῶν συναδέλφων οἱ ὁποῖοι, ἀποτελοῦν τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης. Ταύτας, ὅπως καὶ τὰς λοιπὰς τροπολογίας, κατὰ καθῆκον ἐμελέτησα διὰ νὰ καταλήξω καὶ ἐγὼ εἰς ὅσα πρὸ ὀλίγου ἐξέθεσα. Θὰ παρεκάλουν, ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν. Δὲν ἐπιμένω εἰς τὴν διάταξιν περὶ διορισμοῦ τῶν δικαστικῶν, οὔτε εἰς τὴν διάταξιν περὶ διορισμοῦ εἰς τὴν ἡλικίαν τῶν 25 ἐτῶν. Δέχομαι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κρασαδάκη. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα πρὸ δύο διαφόρων ἀντιθέτων ἀπόψεων εἰς τὸ σημεῖον αὐτό. Ἡ μία πλευρὰ ὑποστηρίζει ὅτι θὰ πρέπει ὅλαι αἱ θέσεις νὰ διατίθενται διὰ τοὺς δικηγόρους, τὸ νομοσχέδιον ἀκολουθεῖ ἄλλην ὁδόν. Δίδει τὰ ⅔ τῶν θέσεων εἰς τοὺς δικηγόρους τῆς περιφερείας, καὶ τὸ ⅓ εἰς πάντας τοὺς ἄλλους. Νομίζω, ὅτι ἡ λύσις αὐτὴ ἱκανοποιεῖ τὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν συναδέλφων, κατὰ τὸ δυνατόν. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω καί τι πλέον διὰ τοὺς Εἰρηνοδίκας. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐπιμείνουν οἱ κύριοι συνάδελφοι εἰς τὴν τροπολογίαν. Ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου δὲν σημαίνει ὅτι ὑποτιμᾶται τὸ ἔργον καὶ ἡ σημασία τῆς ἀποστολῆς τοῦ Εἰρηνοδίκου. Οἱ Εἰρηνοδίκαι δὲν ἔχουν τὸν βαθμὸν καὶ δὲν εἶναι ἰσότιμοι μὲ τοὺς δικαστάς. Ἐπὶ πλέον ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὸ συμφέρον τῆς δικαιοσύνης, οἱ ὁποῖοι συνηγοροῦν διὰ τὴν διατήρησιν τῆς διατάξεως. Δὲν ἀποδεικνύει ὁμαλὴν ζωὴν καὶ λειτουργίαν ἡ ἐγκατάλειψις τῆς θέσεως ὑπὸ τοῦ προσφάτως γενομένου Εἰρηνοδίκου καὶ ἡ ἀναζήτησις διορισμοῦ συμβολαιογράφου. Ὑπεστηρίχθη ἀπὸ συναδέλφους ὅπως, ἀντὶ τῆς ἀπαιτουμένης «5ετίας» διὰ τὸν διορισμὸν δικηγόρου εἰς θέσιν συμβολαιογράφου εἰς τὴν ἕδραν Πρωτοδικείου νὰ καθορισθῇ «4ετία». Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, ἐγὼ δέχομαι τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§245ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ θὰ ψηφισθῇ αὔριον. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§246ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.30′ μ. μ.)