1957.02.07

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 42α

ΠΕΜΠΤΗ 7 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. 1) Κ. Μητσοτάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ 2) Σ. Πιστολάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Χανίων. Οἱ κ. κ. Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων), Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Δ. Χέλμης (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ), καταθέτουν σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως εἰδικοῦ ἐπιδόματος». Ὁ κ. Δ. Ἀλιπράντης (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως συνταξιοδοτικῶν διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς προσωπικὸν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Ν. Δ. 2592)53 κ.λ.π.». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55 οἰκονομικὰ ἔτη πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ὑπουργείου τούτου» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως Διεθνοῦς Συμφωνίας διὰ τὴν ἵδρυσιν Διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ Χρηματοδοτήσεως». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐπιχορηγήσεως σπουδαστῶν τέκνων ἐργαζομένων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γυιόκας καὶ Α. Καρασπήλιος, καταθέτουν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Φρόντζος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκοκκίσεως βάμβακος». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκοκκίσεως βάμβακος». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Καραγκιόζης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκκοκκίσεως βάμβακος». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Δεληγιαννάκης, Ε. Βενιζέλος, Λ. Κουτσοπέταλος, Λ. Σπαῆς, Ε. Πρωϊμάκης, Α. Βογιατζῆς, Δ. Κολιαπίδης, Η. Βαρδινογιάννης, Α. Μητακίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2348) 1957 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α., ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Ζάκκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3627) 16.11.56 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3617) 1956 «περὶ λήψεως μέτρων ἀφορώντων τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 29827) 31.1.57 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι συμπληροῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 20988) 26.1.57 ἀπόφασιν αὐτοῦ σχετικῶς μὲ τὴν λειτουργίαν τῆς δι’ αὐτῆς χορηγηθείσης ἐγγυήσεως τοῦ Δημοσίου, ὁρίζει ὅτι εἰς ἣν περίπτωσιν κατὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας τῆς ὑπὸ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος παρασχεθείσης χρηματοδοτήσεως πρὸς τὸν Α.Σ.Ο., δὲν ἤθελε πραγματοποιηθῇ ἡ ἐξόφλησις τοῦ δανείου, ἡ Τράπεζα θέλει ἐπιδιώξῃ τὴν εἴσπραξιν παρὰ τοῦ πρωτοφειλέτου καὶ δι’ ἀναγκαστικῶν κατ’ αὐτοῦ μέτρων. Ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν ἤθελεν ἐπιτευχθῇ αὕτη ἐντὸς ἓξ μηνῶν ἀπὸ τῆς λήξεως τῆς προθεσμίας ἐξοφλήσεως τοῦ δανείου, παρέχει τὴν ἀνέκκλητον ἐντολὴν πρὸς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος, ὅπως χρεώνῃ αὕτη τὸν παρ’ αὐτῇ λογαριασμὸν «Ἑλληνικὸν Δημόσιον–Συγκέντρωσις εἰσπράξεων καὶ πληρωμῶν» μὲ τὸ καθιστάμενον ληξιπρόθεσμον ποσὸν τῆς ὀφειλῆς κατὰ κεφάλαιον, τόκους καὶ λοιπὰ ἔξοδα. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20988) 26.1.57 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν τριάκοντα πέντε ἑκατομμυρίων (35.000.000) πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (Α.Σ.Ο.), διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως τῆς σταφίδος ἐσοδείας 1956. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Πρίφτης καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Κεντρικῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν καὶ τοῦ Παραρτήματος Κερκύρας, τῆς αὐτῆς Ἑνώσεως, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην κατάργησιν τῶν ἰσχυουσῶν συνταξιοδοτικῶν διατάξεων καὶ ζητούντων ἄρσιν τῶν ἐκ τοῦ ν. 1854) 51 προσγενομένων εἰς τοὺς συνταξιούχους ἀδικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Αἰτωλοακαρνανίας, ζητούντων μονιμοποίησιν αὐτῶν καὶ ἔνταξιν εἰς θέσεις τοῦ Δημοσίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Φαμήλας Ναυπακτίας, διεκτραγῳδοῦντος ὅτι ἡ Κοινότης στερεῖται παντελῶς συγκοινωνιακοῦ μέσου, ἀλλὰ καὶ τηλεφώνου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1942, εὑρισκομένη ἐν τελείᾳ ἀπομονώσει καθὼς ἐπίσης στερεῖται καὶ γραμματοκιβωτίου. Ἐπανειλημμέναι δὲ ἀναφοραὶ πρὸς τοὺς ἁρμοδίους μένουσιν ἀναπάντητοι. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Νέας Ἀβώρανης–Τριχωνίδος, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς καταστραφείσης γεφύρας «Ἑρημίτσας Ἀβώρανης», πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἀπὸ 10ημέρου διακοπείσης μετὰ τοῦ Ἀγρινίου συγκοινωνίας ὥστε 50 μαθηταὶ καὶ 200 ἄλλα ἄτομα κινούμενα πρὸς Ἀγρίνον εὑρίσκονται εἰς ἀπόγνωσιν, στεροῦνται δὲ καὶ πάσης ταχυδρομικῆς ἐπικοινωνίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Μικροϊδιοκτητῶν, ζητούσης κατάργησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων κοινότητος Καλλιφύτου, αἰτούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ 50.000 δραχμῶν, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ κτιρίου τῆς ἀνεγειρομένης ὑπ’ αὐτῶν ἐκκλησίας, ἐκτάσεως 28Χ27, διὰ τὸ ὁποῖον οἱ κάτοικοι διέθεσαν μέχρι σήμερον ἐξ ἰδίων των μετρητά, ὑλικὰ καὶ προσωπικὴν ἐργασίαν ἄνω τῶν 600.000 δραχμῶν καὶ ἔχουσι συγκεντρώσει ἤδη καὶ ἕτερα ὑλικὰ ἀξίας 100.000 δραχ. περίπου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Β. Χατζηκυριάκου, Ἀν. Ἀλεξιάδη, Εὐστ. Χατζησαββίδου, Παῦλ. Ὀρφανίδου καὶ Τριαντ. Παϊραμίδη, ἀστέγων πυροπαθῶν καὶ θυμάτων τῆς Βουλγαρικῆς θηριωδίας, κατοίκων Κοινότητος Γραμμένης, αἰτούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν, διὰ τὴν στέγασίν των ἐπὶ οἰκοπέδων τῶν ὁποίων τυγχάνουσιν ἰδιοκτῆται. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Ε. Λουλακάκης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων καὶ ἐκλογέων Κοινότητος Ἀσπρογέρακα Κεφαλληνίας, δι’ ἧς παρακαλοῦν ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ ἐλευθέρα ἀνοικοδόμησις εἰς τὰ χωρία τῆς Κοινότητος καὶ οὐχὶ ἡ ἀναγκαστικὴ μετοίκησις εἰς Πόρον, ἀπέχοντα περὶ τὰ 10 χιλιόμετρα τῶν κτημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν Γονέων καὶ Κηδεμόνων ὑποψηφίων Ὀδοντιατρικῆς Σχολῆς Ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1956–57, ζητούντων εἰσαγωγὴν εἰς τὴν ἐν λόγῳ Σχολὴν τῶν ὑποψηφίων τῶν λαβόντων 25 βαθμοὺς μέχρι συμπληρώσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 120 εἰσακτέων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος, Β. Θανασέκου, Ν. Κιτσίκης, Γ. Λυγερόπουλος καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Μελισσίων–Ἀττικῆς, ζητοῦντος ἐπαναφορὰν ἐν ἰσχύϊ τῆς φορολογίας τοῦ ἄρθρου 14 Ν. Δ. 1910)1951 ἐπὶ τῶν κλινῶν τῶν σανατορίων. Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Μ. Μυριδάκης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Πηγαδακίων Ζακύνθου, ζητούντων ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ὀφειλῶν των μέχρι τοῦ Σεπτεμβρίου 1957, λόγῳ τῆς ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Λυμπερίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Ξεριᾶς, Δαμασκηνιᾶς, Διαλεχτοῦ, Παραδείσου καὶ Ἀβραμηλιᾶς, Νομοῦ Καβάλας, ζητούντων ἄμεσον ἐξαγγελίαν μέτρων καπνοῦ πρὸς ἀποτροπὴν μειώσεως τιμῶν ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνεγέρσεως Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίας Παρασκευῆς τῆς Κοινότητος Νικομηδινοῦ Θεσσαλονίκης, ζητούσης χορήγησιν πιστώσεως, διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ὡς ἄνω Ναοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κωνστ. Σταματιάδου, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῆς προϋπηρεσίας του ὡς δημοδιδασκάλου εἰς σχολεῖα τῆς Μ. Ἀσίας καὶ χορήγησιν αὐτῷ συντάξεως ὡς Κοινοτικοῦ Γραμματέως. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀθανασιάδης–Νόβας, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Ἀγρινίου, τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Αἰτωλοακαρνανίας, τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ζαπαντίου καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν Κατούνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν περικοπὴν κατὰ 50% τῆς καπνοκαλλιεργείας ἄνω τῶν 10 στρεμμάτων καὶ ζητούντων ἐξαίρεσιν τῶν περιοχῶν των ἐκ περιορισμοῦ τῆς καπνοκαλλιεργείας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Χαρ. Σαρπότα, Νικ. Ξανθοπούλου καὶ Γεωργ. Κυριακίδου, κατοίκων Ὀχυροῦ, ζητούντων ὅπως ἐγκριθῇ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἡ μεταγραφὴ τῶν τέκνων των ἐκ τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ὀχυροῦ εἰς τὴν Σχολὴν Ἀναβρύτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητούσης λῆψιν μέτρων προστασίας ἐγχωρίου βιομηχανίας παραγωγῆς σιδηροφύλλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ε. Λουλακάκης, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς, Τ. Βουλόδημος καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Ἐμποροϋπαλλήλων Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης συγχωνεύσεως τοῦ Ἐπικουρικοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου τῶν μελῶν του εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου, τῆς Ἑνώσεως Λιμενεργατῶν, τοῦ Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων, τῶν Σωματείων Σημειωτῶν, Κομιστῶν Τελωνείου, Φορτοεκφορτωτῶν Ξηρᾶς κ.λ.π. Καλαμῶν, ζητούντων ὅπως τὰ κρατικὰ ἐφόδια, προορισμοῦ νομῶν Μεσσηνίας, Λακωνίας, Ἀρκαδίας καὶ Ἠλείας, ἐκφορτώνωνται εἰς λιμένα Καλαμῶν, διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος ἀνεργίας τῶν λιμενεργατῶν, λεμβούχων, Ἁμαξοκαρραγωγέων καὶ Φορτοεκφορτωτῶν τοῦ ἐν λόγῳ λιμένος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ταχυδρομικῶν Ὑπαλλήλων Καβάλας, αἰτούντων τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας Καβάλας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν μονίμων ὑπαλλήλων τοῦ Γενικοῦ Κεντρικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἀναγνώρισιν τῆς πρὸ τοῦ 1937 προϋπηρεσίας αὐτῶν, ὡς συνταξίμου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κτηνοτρόφων Βορείου Ἑλλάδος, ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας γάλακτος προβάτου, ἀποκατάστασιν αὐτῶν εἰς δημοτικὰς καὶ κοινοτικὰς ἐκτάσεις, παράτασιν τοῦ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν λιμένος Ἱεραπέτρας, ζητούσης συγχώνευσιν μετὰ τοῦ Συλλόγου Φορτοεκφορτωτῶν Παχείας Ἄμμου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἐργατοτεχνιτῶν Μεταλλωρύχων Πηλίου Εὐβοίας, διαμαρτυρομένων δι’ ἀπειλουμένην παρὰ τῆς Ἀγγλοελληνικῆς Ἑταιρίας «Μεταλλεῖα Λευκολίθου–Πηλίου», ὁμαδικὴν ἀπόλυσιν ὑπερδιακοσίων ἐργατῶν Πηλίου καὶ Προκοπίου καὶ ζητοῦντος ματαίωσιν πάσης ἀπολύσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ὑποθηκοφύλακος Κωνσταντίνου Σακελλαροπούλου, ὑπογραμμίζοντος τὴν ἀνάγκην τῆς παραδόσεως τῶν ἀγροτικῶν τίτλων, τῶν ἀποβιωσάντων κληρούχων εἰς τοὺς κληρονόμους αὐτῶν, ἄνευ τῆς ἐκδόσεως κληρονομητηρίου, διότι τὸ πολυδάπανον τῆς ἀποκτήσεως τοιούτου καὶ αἱ πολλαπλαῖ διατυπώσεις του θὰ παρατείνουν εἰς τὸ διηνεκὲς τὴν μὴ παράδοσιν τῶν ἀγροτικῶν τίτλων τῆς κατηγορίας ταύτης. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Ἁγίου Ἀθανασίου, διὰ τὴν δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Δράμας ἐπιβληθεῖσαν εἰς τὴν Κοινότητά των ἀποζημίωσιν διὰ λογαριασμὸν τρίτων ἐκ 15.000 διὰ τὴν δέσμευσιν τῶν ὑδάτων τῶν ὑδρομύλων τῆς περιοχῆς πρὸς ἄρδευσιν καλλιεργειῶν καὶ αἰτούντων ὅπως τὴν ἀποζημίωσιν αὐτὴν καταβάλῃ ἡ ΥΗΕΜ εἰσπράττουσα παρὰ τῶν κατοίκων διὰ τὴν χρῆσιν τῶν ὑπ’ αὐτῶν χρησιμοποιουμένων ὡς ἄνω ὑδάτων πρὸς ἄρδευσιν τῶν ἀγρῶν των 86.80 δρχ. κατὰ στρέμμα. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπριλλάκη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 590 τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ εἰσέτι ἡ σκέψις περὶ προγραμματισμοῦ πρὸς συνέχισιν τοῦ ἐν λόγῳ ἔργου πρὶν ἢ λυθῇ διὰ γνώμης τοῦ παρ’ ἡμῖν Συμβουλίου Ἐγγειοβελτιωτικῶν Ἔργων περὶ τῆς προτιμητέας λύσεως ἤτοι τῆς συνεχίσεως τοῦ ἔργου ἐπὶ τῇ βάσει τῆς μελέτης ἐφ’ ἧς ἐστηρίχθη ἡ ἔναρξις αὐτοῦ ἢ τῆς τοιαύτης, τῆς συνταχθείσης ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας KNAPPEN, ἥτις θέτει τὸ ὅλον ἐν προκειμένῳ θέμα ἐπὶ τελείως διαφορετικῶν βάσεων. Ἐπὶ τοῦ παρόντος τοῦτο ἐξετάζεται ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας τεχνικῆς Ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑμῶν ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 579) 14.1.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς καπνοκαλλιεργείας, εἰς τὴν Κοινότητα Περάματος Ἰωαννίνων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν αἰτήσεως, ἀπὸ 4.4.1955, τῶν κατοίκων τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, περὶ παροχῆς εἰς αὐτοὺς τοῦ δικαιώματος καπνοκαλλιεργείας, ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 524)1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐγνωμοδότησεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6849)7.9.55 ἐγγράφου του ὅτι, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ χαραχθεῖσαν γραμμήν, εἰς Κοινότητας, ὡς ἐν προκειμένῳ, παραγούσας καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, δὲν ἐνδείκνυται ἡ ἐπέκτασις τῆς καπνοκαλλιεργείας, καθ’ ὅσον τὰ καπνὰ ταῦτα ἀντιμετωπίζουν δυσχερείας διαθέσεώς των. Ἤδη, κατόπιν τῶν λαμβανομένων περιοριστικῶν μέτρων τῆς καπνοκαλλιεργείας ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955, καθίσταται ἀδύνατος ἡ ἄρσις τῆς ὡς ἄνω ἀπαγορεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. ὑπ’ ἀριθ. 427, ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, εὐθὺς μετὰ τὰς σημειωθείσας κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος ζημίας ἐκ παγετοῦ εἰς τὰς σταφιδαμπέλους Μεσσηνίας, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διέθεσεν εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν γεωπόνων, διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν, ἥτις καὶ ἐπερατώθη πρὸ καιροῦ. Ἤδη, ἐξετάζονται αἱ ὑποβληθεῖσαι ἐνστάσεις, παρὰ τῶν ἁρμοδίων Ἐπιτροπῶν. Μετὰ τὸ πέρας καὶ τῆς διαδικασίας ταύτης, ἥτις δὲν θὰ βραδύνῃ πλέον, θὰ καταβληθῶσι παρὰ τοῦ Α.Σ.Ο. αἱ σχετικαὶ ἀποζημιώσεις πρὸς τοὺς δικαιούχους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8683)7006)4.12.56 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἐν σχέσει μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀποστείλωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 68878)28.12.56 ἐγγράφου τῆς Δ.Ε.Η., εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 88324)12.12.56 ἡμετέρου τοιούτου, ἐξ οὗ προκύπτει ὅτι, νομίμως αὕτη δύναται νὰ προβαίνῃ εἰς μισθώσεις ἰδιωτικῶν αὐτοκινήτων, συμφώνως πρὸς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 90678)26.6.55, 91044)28.8.56 καὶ 91581)15.12.1956 σχετικὰς ἀποφάσεις τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως. Εἰδικώτερον: Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἐκ μέρους τῆς Δ.Ε.Η. ἀπόλυσιν ἐπαγγελματιῶν ὁδηγῶν αὐτοκινήτων, πληροφορεῖ αὕτη ὅτι πρόκειται περὶ μεμισθωμένου αὐτοκινήτου διὰ τὴν παροχὴν ὑπηρεσιῶν ἀπὸ τῆς 8ης πρωϊνῆς μέχρι τῆς 5ης ἀπογευματινῆς ὥρας, εἰς τὰς ἐν Θεσσαλονίκῃ ὑπηρεσίας της, ἀντικατασταθέντος δι’ ἑτέρου, παρέχοντος τὰς ὑπηρεσίας του δι’ ὁλόκληρον τὸ 24ωρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ

ΟΔΟΣ ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ 5. ΑΘΗΝΑΙ

Ἀριθ. Πρωτοκ. 68878 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας Γεν. Διεύθυνσιν Ἠλεκτρισμοῦ Ἐνταῦθα Μίσθωσις ἰδιωτικοῦ αὐτοκινήτου ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 88324) 12.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, σχετικῶς μὲ τὸ ἐν ἐπικεφαλίδι θέμα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἡμετέρα Ἐπιχείρησις, δυνάμει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 90678) 26.6.56, 91044) 28.8.56 καὶ 91581) 15.12.1956 ἀποφάσεων τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἁπασῶν κοινοποιηθεισῶν καὶ ἡμῖν καθ’ ἃς ἡ ἰσχὺς τῆς μισθώσεως τῶν παρ’ ἡμῖν 37 μεμισθωμένων ὀχημάτων, παρετάθη μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου 1957, δύναται νὰ προβαίνῃ καὶ εἰς μισθώσεις ἐπιβατικῶν ὀχημάτων ἰδιωτικῆς χρήσεως διὰ τὰς ἑκάστοτε ἀνάγκας αὐτῆς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ δεύτερον μέρος τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ διατεθειμένον μεμισθωμένον ἐπιβατικὸν ὄχημα ἰδιωτικῆς χρήσεως (τύπου κούρσας) διὰ τὰς ἀνάγκας τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ Ὑπηρεσιῶν μας ἐμισθώθη μὲ βάσιν παροχῆς ὑπηρεσιῶν δι’ ὁλόκληρον τὸ 24ωρον καὶ μὲ τιμολόγιον κινήσεως περίπου τὸ αὐτὸ μὲ τὸ τοῦ ἀπομακρυνθέντος ὀχήματος δημοσίας χρήσεως, οὗτινος αἱ ὑπηρεσίαι παρείχοντο ἡμῖν μόνον ἀπὸ τῆς 8ης πρωϊνῆς ὥρας μέχρι τῆς 5ης ἀπογευματινῆς ἑκάστης ἡμέρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1956

Μετὰ τιμῆς

Ι. ΦΛΑΜΠΟΥΡΙΑΡΗΣ

Βοηθὸς–Ἀναπληρωτὴς Γενικοῦ Δ)ντοῦ β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Β. Ἐφραιμίδη καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 188)9.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 5 Ἰανουαρίου 1957 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα κ.λ.π., ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαγκαδᾶ, πρὸς ἵδρυσιν ἐργοστασίου τοματοπολτοῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 89312) 15. 12.1956 σχετικὸν πρὸς ὑμᾶς ἔγγραφόν μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι, μετὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος περὶ ἐνισχύσεως τοῦ ὡς ἄνω Συνεταιρισμοῦ διὰ ποσοῦ 4.200.000 δραχ., περὶ ἧς σᾶς ἐπληροφορήσαμεν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἐστάλη ἤδη πρὸ ἑβδομάδος πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ σχετικὴ ἐντολή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἠλείας κ. Δημ. Γόντικα, ἀναφορικῶς μὲ τὰς προσλήψεις προσωπικοῦ εἰς τοὺς Σ.Ε.Κ. κ.λ.π. (Δημοσίευμα ἐφημερίδος «ΗΜΕ-ΡΑ» Πατρῶν, τῆς 23.1.57). Οὐδεὶς προσελήφθη καὶ ὑπηρετεῖ εἰς τὸ δίκτυον τῶν Σ. Ε.Κ. ὑφ’ οἱανδήποτε ἰδιότητα ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1956 καὶ μέχρι σήμερον, ἐξαιρέσει μόνον ἐλαχίστων Μηχανικῶν, προσληφθέντων προσφάτως, καὶ 77 μαθητευομένων βοηθῶν Σταθμοῦ, οἵτινες ἐπέτυχον εἰς διαγωνισμὸν διενεργηθέντα τὴν 19ην καὶ 20ὴν Νοεμβρίου 1955. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. Ι. ΡΑΛΛΗΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ καταθέσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ συντάξεως τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ὑπαλλήλων διατάξεων», ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὅτι τὸ ἐν λόγῳ σχέδιον νόμου θὰ κατατεθῇ λίαν προσεχῶς εἰς τὴν Βουλήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 989) 587 ἐ. ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Θεσπρωτίας κ. Χ. Παπασταύρου, ἀπευθυνομένην πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Ἐμπορίου, δι’ ἧς ἐρωτᾷ διατὶ ηὐξήθησαν τὰ σφραγιστικὰ δικαιώματα διὰ τὴν ἐπισήμανσιν τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν, διατὶ δὲν ὑπάρχει κλιμάκωσις τῶν καταβλητέων τελῶν, ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὸν ὄγκον καὶ τὸ βάρος τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν, διατὶ ἐπισημαίνονται ἅπαντα τὰ μέτρα καὶ οὐχὶ μόνον τὰ ἐλλιποβαρῆ, διατὶ δὲν εἶναι ἐπαρκὲς τὸ ποσὸν τῶν 50 λεπτῶν διὰ τὸν σφραγιστὴν καὶ τῶν 50 λεπτῶν διὰ τὸν συνοδὸν χωροφύλακα καὶ τέλος διατὶ νὰ μὴ ἐνεργῆται ἡ σφράγισις εἰς τὰς ἕδρας τῶν Σταθμῶν Χωροφυλακῆς, ἀντὶ τῶν Ὑποδιοικήσεων Χωροφυλακῆς, ἵνα μὴ ὑποβάλλωνται εἰς διήμερον ἀπασχόλησιν οἱ ἐπαγγελματίαι διὰ τὴν μεταφορὰν καὶ σφράγισιν τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν αὐτῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: 1) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 295) 1228) 10.1.56 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν κ. κ. Ὑφυπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Ἐσωτερικῶν, ἐκδοθείσης κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 1283) 1942 κυρωθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 301 τῆς 30.5.46 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ηὐξήθησαν κατὰ μικρὸν τὰ ὑπὸ τῶν ἐπαγγελματιῶν καταβληθέντα τέλη διὰ τὴν ἐπισήμανσιν, ἔλεγχον καὶ ἐπισκευὴν τῶν ὑπ’ αὐτῶν κατεχομένων μέτρων καὶ σταθμῶν, συγκεκριμένως δὲ ἡ εἰς τὰ σταθμὰ ἐπελθοῦσα αὔξησις ἀνῆλθεν εἰς 50 λεπτά, ἤτοι ἀπὸ 1 δραχ. εἰς 1.50. 2) Ἡ γενομένη νόμιμος καὶ μικρὰ αὕτη αὔξησις ἦτο ἐπιβεβλημένη καθ’ ὅσον ἀπὸ τοῦ 1949 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1955 τὰ σφραγιστικὰ ἔξοδα παρέμενον εἰς τὸ αὐτὸ ὕψος, καίτοι τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὑλικὰ κ.λ.π., ὡς γνωστόν, ηὐξήθησαν κατὰ τὸ χρονικὸν τοῦτο διάστημα σημαντικώτατα. 3) Ἡ κλιμάκωσις τῶν καταβλητέων τελῶν ἐν συσχετισμῷ πρὸς τὸ μέγεθος τῶν σταθμῶν δὲν εἶναι ἐφικτὴ λόγῳ τοῦ μικροῦ ὕψους τοῦ καταβλητέου τέλους (1.50 δραχ.) ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ αὐτὴ ἐργασία ἀπαιτεῖται παρὰ τοῦ τεχνίτου διὰ τὴν ἐπισήμανσιν αὐτῶν, ἀνεξαρτήτως ὄγκου ἢ βάρους. Τοῦτο ἔχει καθιερωθῆ καὶ ἐφαρμόζεται δυνάμει τοῦ ἀπὸ 17 Δεκεμβρίου 1948 σχετικοῦ Βασ. Διατάγματος. 4) Ἡ ἐπισήμανσις ἁπάντων τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν, καὶ οὐχὶ μόνον τῶν ἐλλιποβαρῶν τοιούτων, καθίσταται ἐπιβεβλημένη ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι θὰ καθίστατο ὅλως δυσχερὴς ἂν μὴ ἀδύνατος ὁ ἔλεγχος τούτων ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν ὀργάνων καὶ ἐντεῦθεν μεγάλη θὰ παρείχετο εὐχέρεια εἰς τοὺς ἐπαγγελματίας διαπράξεως ἀγορανομικῶν παραβάσεων ἀτιμωρητί. Ἄλλωστε ἡ ἐτησία ἐπιβάρυνσις τῶν ἐπαγγελματιῶν εἶναι κατὰ μέσον ὅρον, οὐχὶ ἀνωτέρα τῶν 20 δραχμῶν δι’ ἕκαστον τούτων. 5) Ἐκ τοῦ προϊόντος τῆς σφραγίσεως τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν οἱ συνοδοὶ χωροφύλακες οὐδὲν λαμβάνουσιν. Ἐκ τοῦ προϊόντος τούτου καλύπτονται αἱ δαπάναι ἀμοιβῆς τῶν προσλαμβανομένων διὰ τὴν ἐργασίαν ταύτην τεχνιτῶν, τοῦ ἀπαιτουμένου προσθετικοῦ ὑλικοῦ καὶ τὰ ἔξοδα μετακινήσεως τῶν τεχνιτῶν τούτων καὶ τῶν συνεργείων αὐτῶν. 6) Οἱ ἀναλαμβάνοντες κατὰ Διοικήσεις Χωροφυλακῆς τὴν σφράγισιν τῶν μέτρων καὶ σταθμῶν τεχνῖται, συνοδευόμενοι ὑπὸ διατιθεμένου πρὸς τοῦτο ὁπλίτου μεταβαίνωσιν ὄχι μόνον εἰς ἕδρας Ἀστυνομικῶν Τμημάτων καὶ Ὑποδιοικήσεων Χωροφυλακῆς, ἀλλὰ καὶ Σταθμῶν Χωροφυλακῆς ἔνθα ἐνεργῶσι τὴν σφράγισιν, ἀκριβῶς, ἵνα οὕτω ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἐπαγγελματίαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Φεβρουαρίου 1957

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑφυπουργὸς

Ν. Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Ιʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ἠλιοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 572 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Ἠλιοῦ νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως τῆς δυναμιτιστικῆς ἀποπείρας κατὰ τοῦ Ὑπουργείου ἔχει ἐπιληφθῆ ἡ Δικαιοσύνη, πρὸ τῆς ἐκδόσεως δὲ δικαστικοῦ βουλεύματος, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένη δημοσία συζήτησις. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ζητήματα τῆς διαφυγῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοῦ Ὀκτάϊ Ἐγκὶν καὶ τοῦ βουλευτοῦ Παπαεμμανουήλ, ἁρμόδιον ὅπως παράσχῃ στοιχεῖα εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τῆς ἐρωτήσεως ἀπευθυνομένης ἄλλωστε καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 189) 82) 9.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 560 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα καὶ Β. Ἐφραιμίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως πληροφορήσητε τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι κατὰ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 201 ἐ. ἔ. τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Ζʹ Περιφερείας, ἀνέλαβεν ἤδη ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Γυμνάσιον Λαγκαδᾶ ὁ ἐκ τοῦ Γυμνασίου Ἀρρένων Πιερίας μετατεθεὶς Γυμνασιάρχης Κωνστ. Γαζῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπὸ ἡμερομηνίαν 11 Δεκεμβρίου 1956 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ, διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ὑπ’ ἀριθ. 9201) 7432) 56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ Αὐτόνομος Σταφιδικὸς Ὀργανισμὸς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1958) 17.1.1957 ἐγγράφου του, ἡ παραταθεῖσα καθυστέρησις εἰς καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς χαλαζοπλήκτους καὶ παγετοπλήκτους σταφιδοπαραγωγούς τῶν Νομῶν Ἀχαΐας, Ἠλείας καὶ Μεσσηνίας, ὠφείλετο εἰς τὴν βραδύτητα συγκροτήσεως τῶν Δευτεροβαθμίων Ἐπιτροπῶν, λόγῳ τῆς μὴ ἐγκαίρου διαθέσεως Γεωπόνων, ὡς Προέδρων τούτων, πρὸς ἐκδίκασιν τῶν ὑποβληθεισῶν ἐνστάσεων ἐκ μέρους τῶν σταφιδοπαραγωγῶν κατ’ ἀποφάσεων τῶν Πρωτοβαθμίων τοιούτων. Περατωθείσης παρὰ τῶν Δευτεροβαθμίων Ἐπιτροπῶν τῆς ἐκδικάσεως τῶν ἐνστάσεων, ὁ εἰρημένος Ὀργανισμὸς ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὰ κατὰ τόπους ὑποκαταστήματά του τῶν ἐν λόγῳ Νομῶν, ὅπως καταβάλωσι τὴν ἀποζημίωσιν εἰς τοὺς πληγέντας σταφιδοπαραγωγούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καραγκιόζη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν ἀπὸ 28)11)56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Καραγκιόζη, ἐν σχέσει πρὸς τὸ παραχωρηθὲν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν γήπεδον παρὰ τὴν Κοινότητα Ν. Μηχανιώνος (Μ. Καραμπουρνοῦ) διὰ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν Νοσοκομείου Ὀστεοφυματιώσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 41963) 17.12.56 ἔγγραφον τοῦ ἀνωτέρω Ὀργανισμοῦ καὶ νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως τεθῇ τοῦτο ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐκ τοῦ συναποστελλομένου ἐγγράφου προκύπτει ὅτι ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ ἐγένετο ἔναρξις κατασκευῆς τοῦ ἔργου, ἐξετελέσθησαν δὲ αἱ συναφεῖς πρὸς αὐτὸ ἐργασίαι ἀνορύξεως φρεάτων, δενδροφυτεύσεως καὶ προπαρασκευῆς τοῦ ἐδάφους διὰ καλλιέργειαν μελλοντικῶς χρησίμων προϊόντων, δαπανηθέντος μέχρι τοῦδε ποσοῦ δραχ. 2.071.000 ὡς ἔγγιστα. Ἡ ἀναστολὴ τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἐργασιῶν, ὀφειλομένη ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἀλλαγὴν τοῦ ἀρχικοῦ προγράμματος τοῦ ἔργου, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὴν ἔλλειψιν ἐπαρκῶν κεφαλαίων εἶναι προσωρινὴ καὶ συμφωνοῦμεν πρὸς τὴν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ διατυπωμένην ἄποψιν καθ’ ἣν ἡ διάθεσις τῆς περιοχῆς εἰς καλλιεργητὰς θὰ στερήσῃ τελικῶς τὴν ὅλην περιφέρειαν τῶν ὠφελημάτων ἑνὸς μεγάλου Ἱδρύματος διὰ τοὺς ἀναπήρους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

§3Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν γνωρίζω ποῖον εἶναι τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ, διότι μόλις ἤρξατο ἡ συνεδρίασις. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχετε τὸν λόγον.

§5Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ 5 λεπτῶν ἔλαβον γνῶσιν γεγονότος, ὑπὸ ἀξιοτίμου κ. συναδέλφου, τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν Τύπον καὶ τὸ ὁποῖον δὲν ἀφορᾷ ἐμὲ μόνον προσωπικῶς, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν. Προχθές, εἶχον τὴν τιμήν, κύριε Πρόεδρε, κατόπιν ἀδείας σας νὰ παραπονεθῶ, διότι εἰς διαφόρους ἐρωτήσεις μου, ὄχι μόνον δὲν εἶχον λάβει οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν, ἀλλὰ δὲν εἶχον ἀναγραφῆ κἂν αὗται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Διὰ τὸ δεύτερον μέρος, κύριε Πρόεδρε, δὲν παραπονοῦμαι, διότι ἐνεγράφησαν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον μέρος, ὅμως, ἐνῷ δὲν ἔχω λάβει οὐδεμίαν ἀπάντησιν ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου κ. Ὑπουργοῦ, ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεώς μου, ἀφορώσης τὸν Α.Σ.Ο., ἐν τούτοις εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΝΕΑ» ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: (Ἀναγινώσκει)..... Ἀπορῶ, κύριε Πρόεδρε, πῶς ἡ ἀπάντησις ἐδόθη πρὸς δημοσίευσιν εἰς τὰς ἐφημερίδας, χωρὶς ὁ ἐρωτῶν βουλευτὴς νὰ λάβῃ γνῶσιν ταύτης.

§6Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Διαμαρτύρομαι καὶ ἐγώ, κύριε συνάδελφε, ἐντόνως διὰ τὴν δημοσίευσιν ταύτην. Πάντως, πρέπει νὰ πιστεύσητε, ὅτι οὐδεμία ἀπάντησις ἐδόθη ἐκ μέρους μου πρὸς δημοσίευσιν. Ἡ ἔγγραφος ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου, ὡς ἦτο φυσικόν, ἐπέρασεν ἀπὸ τὸ πρωτόκολλον τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐκεῖ, δεδομένου ὅτι δὲν ἐπρόκειτο περὶ ἀπορρήτου τινός, θὰ ἔλαβον γνῶσιν οἱ δημοσιογράφοι καὶ κρίναντες τὴν ἐρώτησιν ὡς σοβαρὰν καὶ ἐνδιαφέρουσαν τὴν ἐφημερίδα των, τὴν ἐδημοσίευσαν. Λυποῦμαι διὰ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ βεβαιωθῆτε θὰ λάβω ὅλα τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ ἄτοπον αὐτὸ εἰς τὸ μέλλον.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αʹ Συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. 5101) 31 «περὶ ἐνεργείας ἐράνων καὶ φιλανθρωπικῶν ἀγορῶν».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ νόμου 5101)31 «περὶ ἐνεργείας ἐράνων καὶ φιλανθρωπικῶν ἀγορῶν». (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀναγινώσκονται καὶ ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν, κατόπιν παρατηρήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Κωστοπούλου καὶ Λ. Ζάκκα). Συνέχεια τῆς βʹ συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων». Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας ἔχει τὸν λόγον.

§10Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορίου καὶ Βιομηχ). Κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου τοῦ ἀφορῶντος εἰς τὴν κοστολόγησιν τῶν λιπασμάτων, νομίζω, ὅτι διὰ νὰ τερματισθῇ ἡ συζήτησις, πρέπει νὰ δεχθῶμεν τὴν πρότασιν ὡς αὕτη τελικῶς διετυπώθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων. Τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων ὑποθέτω ὅτι τὴν διετύπωσα πιστῶς εἰς τὴν ἀκόλουθον τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναγνώσω. Ἐν μὲν τῇ πρώτῃ παραγράφῳ τοῦ ἄρθρου θὰ τεθῇ ὡς γενικὴ ἀρχὴ ὅτι, ἀντὶ κοστολογήσεως, ὁ προοριζόμενος διὰ τὴν παραγωγὴν φωσφορικῶν λιπασμάτων σιδηροπυρίτης θὰ καθορίζεται εἰς τὸ κοστολόγιον, βάσει τοῦ μέσου ὅρου τῆς τιμῆς φὸμπ τῆς ἐξαγωγικῆς, μειωμένης κατὰ 40%. Προστίθεται ὅμως καὶ δευτέρα παράγραφος, ἔχουσα οὕτω: «Ἐφ’ ὅσον ἐπέλθῃ οὐσιώδης μεταβολὴ τῆς σχέσεως μεταξὺ τῶν τιμῶν φὸμπ τῶν πωλήσεων πρὸς τὴν ἀλλοδαπὴν ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῶν συνθετόντων τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς ὅρων ἀφ’ ἑτέρου, δύναται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου νὰ προβαίνῃ ἀνεξαρτήτως τῶν ἐν τῇ προηγουμένῃ παραγράφῳ ὁριζομένων, εἰς τὸν προσδιορισμὸν τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ πρὸς παραγωγὴν λιπασμάτων διατιθεμένου σιδηροπυρίτου δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως, ἐκδιδομένης μετὰ κοστολόγησιν, ἐνεργουμένης παρ’ Ἐπιτροπῆς, ὁριζομένης διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Γεωργίας, Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας». Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ εἶναι ὅπως τὴν ἠθελήσαμεν ὅλοι, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ καὶ μία κατοχύρωσις εἰς τὴν ἀπίθανον περίπτωσιν οὐσιώδους μεταβολῆς τῶν σχέσεων.

§11Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ εἶναι ἐγκατάλειψις καὶ τῶν δύο ἀρχῶν, διότι χθὲς εἴχατε βάλει ὡς βάσιν τὸ 40% διαφορᾶς τιμῆς ἐξωτερικοῦ καὶ τιμῆς φόμπ. Δηλαδή, ἐλέγατε, ἐὰν ἡ τιμὴ φὸμπ εἶναι Α, ἐγὼ δὲν ἐπιτρέπω τὴν πώλησιν εἰς τὴν ἑταιρείαν Λιπασμάτων τοῦ σιδηροπυρίτου εἰς τιμὴν μεγαλυτέραν κατὰ τὸ 60% τῆς τιμῆς φὸμπ πρὸς ἐξαγωγήν. Σᾶς εἶπα ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος καὶ ὑπάρχουν μεγάλαι διακυμάνσεις τιμῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ 40% νὰ μὴ ἀνταποκρίνεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν πρὸς πραγματικὸν κόστος τῆς ἑταιρείας ἐν τῇ ἡμεδαπῇ. Μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ποίαν ἐπιφέρετε αὐτὴν τὴν στιγμήν, καταργεῖτε τὸ 40% κατὰ τοῦτο. Διότι ὅταν ὑπάρχῃ δύσκολος ἐξεύρεσις τῆς διεθνοῦς τιμῆς καὶ τῶν παραγόντων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι καθορίζουν τὸ κόστος, δύνασθε νὰ προβῆτε, βάσει κοστολογήσεως, εἰς μίαν νέαν τιμήν. Ἄρα δύνασθε νὰ δώσετε εἰς τὴν ἑταιρείαν ἕνα ποσοστὸν μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ 60%· δύνασθε νὰ δώσετε 70, 80, 90 ἢ καὶ 100%. Δηλαδὴ ἐγκαταλείπετε τὴν ἀρχὴν ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον νὰ ὑπάρχῃ 40% διαφορὰ μεταξὺ τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Δηλαδὴ ὅλη ἡ ἐπιχειρηματολογία σας, τὴν ὁποίαν ἀνεπτύξατε χθές, κατηργήθη μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν κάμνετε σήμερον. Ἄρα ἡ τροπολογία, ὅπως τὴν διετυπώσατε, δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἀπὸ ἡμᾶς καὶ δὲν φαντάζομαι ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων νὰ διετύπωσε ποτὲ μίαν τοιαύτην ἄποψιν καὶ δυσκολεύομαι νὰ τὸ πιστεύσω. Δίδετε εἰς τὴν Μεταλλευτικὴν ἑταιρείαν τὴν δυνατότητα νὰ πωλήσῃ τὸ μετάλλευμα ἀκριβότερα, ὄχι εὐθηνότερα, εἰς τὴν ἑταιρίαν Λιπασμάτων. Ἄρα, τοὐλάχιστον ἡμεῖς θὰ ταχθῶμεν ἐναντίον τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διότι καταργεῖτε τὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἀνεπτύξατε ὁ ἴδιος χθές, λέγων ὅτι οὐδέποτε ἐπέρασε τὸ 40%. Ἡμεῖς ἐζητήσαμεν νὰ ὑπάρχῃ καὶ τὸ 40%, ἀλλὰ καὶ τὸ κριτήριον τῆς κοστολογήσεως πρὸς ἔλεγχον τοῦ ἄλλου καὶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ κριτήριον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον δίδει τὴν μικροτέραν τιμήν. Σεῖς καταργεῖτε καὶ τὸ κριτήριον τῆς κοστολογήσεως, διότι λέγετε, ὅτι ἐπιτρέπω εἰς τὸν ἑαυτόν μου νὰ σμικρύνῃ διὰ τῆς κοστολογήσεως τὸ 40% καὶ νὰ τὸ κάμῃ 20 ἢ 10 ἢ τίποτε. Συνεπῶς οὐδεμία προστασία λαμβάνεται διὰ τὴν τήρησιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων.

§12Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπ.–Βιομηχανίας). Νομίζω, ὅτι ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἔχει λάθος, διότι ἐὰν διετύπωνα τὴν δευτέραν παράγραφον κατὰ τρόπον διάφορον, ἁπλούστατα, ἡ δευτέρα παράγραφος θὰ ἦτο ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἐπὶ πλέον παράλογος. Διότι ἐφ’ ὅσον θὰ διατάξω κοστολόγησιν καὶ θὰ ὑπάρξῃ ἐπίσημος κοστολόγησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπω, διὰ νόμου, ὅτι σὲ ὑποχρεώνω νὰ πωλήσῃς ὑπὸ τὸ κόστος. Τοιοῦτον τι πρᾶγμα δὲν λέγεται. Τί λέγει ὁ μηχανισμός; Κατ’ ἀρχὴν μὲν τίθεται ἡ ἀρχὴ τοῦ 40%, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀμφισβητηθῇ ἑκατέρωθεν, καὶ γνωρίζει ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι θὰ προτιμήσῃ εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων ἡ Ἑταιρία, καὶ πρέπει νὰ προτιμήσῃ, ἀντὶ νὰ ἀρχίσῃ μία κοστολόγησις, ἡ ὁποία εἶναι καὶ περίπλοκος καὶ τὴν Ἑταιρίαν, θὰ ταλαιπωρήσῃ καὶ τὴν Δημοσίαν ὑπηρεσίαν θὰ ταλαιπωρήσῃ, θὰ προτιμήσῃ, ὅταν δὲν πρόκειται περὶ μιᾶς διαφορᾶς ἡ ὁποία πράγματι ἀνατρέπει τὴν κατάστασιν, νὰ δεχθῇ τὸ 40%. Θὰ ἦτο ἐπίσης δυνατόν, ἐὰν δὲν ἐκάμναμε κεχωρισμένην κοστολόγησιν, νὰ εἶναι ἀπρόσβλητος ἡ πρώτη παράγραφος τοῦ ἄρθρου 1, διότι θὰ ἐλέγομεν ὅτι, κύριοι, ἐγὼ θέλω νὰ παράγηται ὁ σιδηροπυρίτης ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας καὶ θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ τοῦ εἴπωμεν ὅτι κύριε, ἐκλαμβάνομεν τὴν ὅλην σου ἐπιχείρησιν ὡς ἓν ἑνιαῖον σύνολον καὶ παρακαλοῦμεν αὐτὸ τὸ τμῆμα νὰ μᾶς τὸ δώσῃς εἰς τὴν τιμὴν τοῦ 40% κάτω. Ἅμα, ὅμως, ἐξειδικεύσω, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι δὲν θὰ εὑρεθῇ οὔτε ἓν δικαστήριον εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ὁποῖον θὰ παραδεχθῇ ποτὲ ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διατάξω μίαν ἐπιχείρησιν, ἕν μεταλλεῖον, νὰ μοῦ παραδίδῃ ὑπὸ τὴν τιμὴν τοῦ κόστους μετάλλευμα, τὴν ὁποίαν τιμὴν ἁρμοδία Ἀρχὴ θὰ εἶχε διαπιστώσει. Ἅμα δὲν τὴν διαπιστώσῃ καὶ ἅμα δὲν πολεμηθῇ, τότε ἔχει καλῶς. Ἀλλὰ ἅμα ἐγὼ ὁ ἴδιος τὴν διαπιστώσω διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς μου, δὲν θὰ δύναμαι δὲ παρὰ νὰ τὴν διαπιστώσω ἐὰν δεχθῶ τὴν μέθοδον τοῦ κ. Καρτάλη, καὶ πάω νὰ κάμω καὶ τὴν κοστολόγησιν καὶ τὸν ἀριθμητικὸν ὑπολογισμὸν τοῦ τί εἶναι τὸ 40% μέσος ὅρος, ὁπότε θὰ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου καὶ τὰ δύο στοιχεῖα, ὥστε θὰ πάῃ ἡ Ἑταιρία εἰς τὸ πρῶτον δικαστήριον καὶ θὰ εἴπῃ ὅτι ἡ παράγραφος αὕτη τοῦ νόμου καὶ ἡ κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ νόμου ἐκδοθεῖσα πρᾶξις εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ παράλογος καὶ ἀντιοικονομική. Ἔτσι, ὅπως τὸν συνεφωνήσαμεν χθὲς τὸν μηχανισμόν, νομίζω ὅτι ἀποφεύγονται αὐτὰ τὰ δύο δεινὰ καθ’ ὃν τρόπον εἶναι δυνατὸν τὰ δεινὰ ταῦτα νὰ ἀποφευχθοῦν. Καὶ ἐγὼ δέχομαι, μαζὶ μὲ τὸν ἀξιότιμον κ. Ἀρχηγὸν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι ὑπάρχει ποιά τις ἀντίφασις, μεταξὺ ἑνὸς αὐθαιρέτου προσδιορισμοῦ κόστους 40%, κάτω μιᾶς κυμαινομένης τιμῆς καὶ τῆς δευτέρας παραγράφου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν κοστολόγησιν.

§13ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ μείνῃ μόνον ἡ πρώτη παράγραφος.

§14Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Θὰ τεθῇ καὶ ἡ δευτέρα, κύριε συνάδελφε, διότι θέλω νὰ πεισθῇ ἡ Βουλὴ ποία εἶναι ἡ πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ πιστεύω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ διανοηθῇ οἱονδήποτε νὰ κερδοσκοπήσῃ ἀθεμίτως, ἀπὸ ἠθικῆς, τοὐλάχιστον, ἀπόψεως, ἐπὶ τῶν λιπασμάτων. Δὲν πιστεύω, ὅτι ὑπάρχει κανεὶς ἐξ ὑμῶν, ὁ ὁποῖος νὰ πιστεύῃ τοιοῦτόν τι. Ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν συμφωνοῦμεν, ὅτι συμφέρει νὰ γίνεται ὁ προσδιορισμός, καθ’ ὃν τρόπον σᾶς εἶπον, βάσει τῆς πρώτης παραγράφου. Περιττὸν εἶναι νὰ εἴπω, ὅτι ἔχω σήμερον εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως τὰ στοιχεῖα τῆς κοστολογήσεως τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Παρὰ ταῦτα θὰ παρεκάλουν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ ἄρθρον, ὡς διατυποῦται σήμερον, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι ἐὰν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ προσκόψωμεν πουθενά, δὲν θὰ ὑπάρξῃ ποτὲ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία νὰ μὴ καταφύγῃ εἰς τὸ νομοθετικὸν Σῶμα καὶ νὰ εἴπῃ, ὅτι μᾶς συνέβη αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ τὸ διορθώσωμεν. Πιστεύω, ὅτι ἐὰν ἐδεχόμεθα τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἡ διάταξις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσβληθῇ. Καὶ σᾶς λέγω ἐπιπροσθέτως, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ προσβάλλει καὶ τὸ Σύνταγμα. Διότι, εἰς ἕνα τῶν μερῶν δίδει τὴν δυνατότητα, ἐν περιπτώσει μεταβολῆς τῶν σχέσεων, νὰ μεταβάλῃ τὸ 40%, ἐνῷ εἰς τὸ ἄλλο μέρος δὲν τοῦ δίδει ἀνάλογον δικαίωμα. Θὰ ἠδύνατο νὰ εἴπῃ τις, ὅτι ὁρίζω δι’ ἑνὸς κανόνος δικαίου 40% κάτω τῆς τιμῆς φὸμπ καὶ δέχομαι, ὅτι αὐτὸ ἠμπορεῖ εἰς ἐξαιρετικάς τινας περιπτώσεις νὰ μεταβληθῇ. Αὐτὸ ἔχει ἕνα λογικὸν εἱρμόν. Ἀλλὰ δὲν ἔχει λογικὸν εἱρμὸν τὸ νὰ εἴπῃ τις, ὅτι κοστολογῶ καὶ ἐὰν μὲ τὸ κοστολόγιον προκύψῃ, ὅτι εἶναι συμφερωτέρα ἡ τιμὴ δι’ ἐμέ, τὸ δέχομαι, ἐὰν προκύψῃ, ὅτι εἶναι περισσότερον τοῦ 60%, τότε θὰ ἰσχύσῃ αὐτό. Δι’ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ προσθήκη αὐτὴ τοῦ ἄρθρου, ὡς τὴν διετύπωσα.

§15Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ ἀντίληψις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη. Ἐὰν εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις εἶναι καὶ ἐξ ἴσου ἀντισυνταγματικὴ καὶ διὰ τὸ 40%, διότι ἐὰν ὁ ἐνδιαφερόμενος ἀποδείξῃ ὅτι τὸ 40% τοῦ προκαλεῖ ζημίαν, θὰ ἀποδείξῃ ἀναμφισβητήτως τὴν ἀντισυνταγματικότητα. Ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ κοστολογίου, τοῦτο εἶναι ἓν πρᾶγμα ρευστὸν, καὶ δι’ αὐτό, ὅταν ζητοῦμεν δύο μέτρα εἶναι δύσκολον νὰ ἔχωμεν τὸ ἕν. Καὶ δεχόμεθα μέν, ὅτι ὁ μέσος ὅρος τῆς διαφορᾶς μεταξὺ τῆς τιμῆς κόστους, βάσει τοῦ κοστολογίου καὶ τῆς τιμῆς φόμπ, ἦτο κατώτερος τοῦ 40% κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ θέλομεν καὶ δευτέραν ἐξασφάλισιν διὰ νὰ ἀποχωρήσωμεν σήμερον τὴν μίαν ἐπιχείρησιν ἀπὸ τὴν ἄλλην, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν σημαντικὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς πρώτης ὕλης τῶν λιπασμάτων. Καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν τὴν ἐφαρμογὴν καὶ δευτέρου μέτρου, ὥστε ἡ Κυβέρνησις νὰ δύναται πάντοτε νὰ ἐλέγχῃ τὴν τιμὴν τῆς πρώτης αὐτῆς ὕλης τῶν λιπασμάτων. Διὰ τοῦτο τὸ Δημοκρατικὸν Κόμμα δὲν θὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ θὰ παρακαλέσῃ τὴν Βουλὴν νὰ προβῇ εἰς ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§16Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§18Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τροπολογίας τοῦ ἄρθρου 4. Θὰ πρέπει, ἑπομένως, νὰ προηγηθῇ ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ κατόπιν νὰ γίνῃ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἥτις προτείνεται ὡς ἄρθρον 5.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, πρέπει νὰ γίνῃ πρώτη ἡ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4. Θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία ἡ ὑπογραφομένη ὑπὸ τῶν κ.κ. Πετροπουλάκου, Σαββοπούλου, Μυριδάκη καὶ Κατσαφάδου, ὡς ἀπωτέρα καὶ ἐὰν γίνῃ δεκτὴ θὰ προστεθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 4. Ἐὰν δὲν γίνῃ δεκτή, θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον 4 δι’ ἀνατάσεως.

§20Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἰδική μου τροπολογία εἶναι ἀπωτέρα.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἰδικῆς σας τροπολογίας, δὲν ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Παρακαλῶ, ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως ὁ κ. Δ. Λαντζούνης καὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὁ κ. Μ. Στεφανίδης. Τὸ θέμα τίθεται ὡς ἑξῆς: Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν λέγουσι ΝΑΙ. Οἱ μὴ παραδεχόμενοι ταύτην λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία τῶν κ. κ. βουλευτῶν ἀπαντώντων ὡς ἀκολούθως εἰς τὸ τεθὲν ἐρώτημα:

(Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα):

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 158. Εἶπον ΝΑΙ 70 καὶ ΟΧΙ 88. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τῶν κ. κ. Δ. Πετροπουλάκου, Ε. Σαββοπούλου, Μ. Μυριδάκη καὶ Γ. Κατσαφάδου, δὲν ἐγένετο δεκτή. Τὸ ἄρθρον 4, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νέου ἄρθρου 5.

§23Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρῆται ἡ Βουλή, διὰ νέας ψηφοφορίας, προέβημεν ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος εἰς τὴν διατύπωσιν μιᾶς παραγράφου ἐξ ἀρχῆς.

§24Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἀναγνωσθῇ ἐξ ὁλοκλήρου ἡ τροπολογία.

§25Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εὐχαρίστως: «.... (ἀναγινώσκει)»....

§26Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «σταθμικοῦ».

§27Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐὰν τεθῇ ἁπλῶς μέσος ὅρος, δὲν εἶναι συμφέρον, διότι ἠμπορεῖ διὰ μιᾶς πράξεως πωλήσεως, ἡ ὁποία νὰ εἶναι εἰκονική.

§28Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς περιπλέξῃ αὐτό.

§29Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). .... «(ἀναγινώσκει).... παράγραφος 2».... Νομίζω ὅτι ἡ διατύπωσις αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ εὕρῃ τὴν Βουλὴν σύμφωνον.

§30Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ πρώτη διατύπωσις ἔλυε τὸ ζήτημα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε ἀναλάβει νὰ διατυπώσῃ ἐπὶ τὸ νομοτεχνικώτερον μίαν ἰδέαν τὴν ὁποίαν εἶχον ρίψει ἐγὼ διὰ τροπολογίας μου. Τὴν γενομένην διατύπωσιν, γενομένην δεκτὴν παρὰ τοῦ κ. Καρτάλη καὶ τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων θὰ τὴν ἀποδεχθῶμεν καὶ ἡμεῖς ὡς σύμφωνον μὲ τὰς ἀπόψεις μας.

§31Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Ἡ τροπολογία, ὡς διετυπώθη ἐκφράζει τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὰς ἰδικάς μου καὶ δι’ αὐτὸ δηλῶ ὅτι θὰ ψηφίσω τὸ ἄρθρον ὡς ἀνεγνώσθη παρὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§32Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Μετὰ τὴν νέαν διατύπωσιν δὲν ὑπάρχει θέμα.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἄρθρον 5 γίνεται δεκτὴ καὶ γίνεται ἄρθρον 6.

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§35Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων κ.κ. Βογιατζῆ, Φρόντζου κ.λ.π. εἶχον εἴπει ὅτι θὰ τὴν μελετήσω. Τὴν ἐμελέτησα πράγματι καὶ εἶδον ὅτι δὲν προκαλεῖ δαπάνας εἰς τὸ Δημόσιον καὶ συνεπῶς παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως τὴν κάμῃ δεκτήν. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: .... (ἀναγινώσκει)....

§36Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως εἰς τὸ τέλος προστεθῇ: «Ἐφ’ ὅσον προηγουμένως δὲν ἔχουν παραχωρηθῆ εἰς ἄλλους».

§37Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Μάλιστα, τὴν δέχομαι τὴν προσθήκην τοῦ κ. Λαμπροπούλου, διότι εἶναι ὀρθή.

§38Η. ΗΛΙΟΥ. Ὁ πλοῦτος τοῦ ὑπεδάφους τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἔτυχε τῆς προσηκούσης ἀξιοποιήσεως, διότι ἀκριβῶς ἡ ἀπηρχαιωμένη μεταλλευτικὴ νομοθεσία ἐπιτρέπει εἰς οἱονδήποτε, ἐπὶ πληρωμῇ ἀστείων ποσῶν, νὰ δεσμεύῃ τεραστίας ἐκτάσεις καὶ νὰ κάμνῃ μεταλλευτικὰς ἐρεύνας ἢ καὶ ἐκμεταλλεύσεις μεταλλείων. Πέραν τούτου, ὅμως, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ μία τροπολογία τοιαύτης σημασίας, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν τὴν σημασίαν ποὺ ἐνέχει.

§39Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. συναδέλφου δὲν εἶναι ὀρθή, ὅταν μάλιστα εἶναι γενικὴ ἡ ἀξίωσις τῆς Βουλῆς νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ μεταλλευτικὴ νομοθεσία πάσχει, βρίθει σφαλμάτων καὶ ἁμαρτημάτων, εἶναι πεπαλαιωμένη, τολμῶ νὰ εἴπω, μάλιστα, ὅτι εἰς τὴν Χώραν μας ὑπάρχει φεουδαρχία τοῦ ὑπεδάφους. Τὸ θέμα τοῦτο θὰ λυθῇ διὰ τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ μεταλλευτικοῦ Κώδικος εἰς ἣν θὰ προβῇ ἡ Κυβέρνησις. Διὰ διατάξεως ἣν προτίθεμαι νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὸ Σῶμα, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διατηροῦνται ὡρισμένα δικαιώματα διαφόρων κυρίων, ἅτινα ἀποτελοῦν φεουδαρχίαν ἀρνητικοῦ χαρακτῆρος. Διότι βέβαιον εἶναι ὅτι τὸν Ἑλληνικὸν ὑπόγειον πλοῦτον τὸν ἔχουν κατὰ τὴν κοινὴν ἔκφρασιν, δηλώσει πληθὺς κυρίων, οἱ ὁποῖοι κανένα σκοπὸν δὲν ἔχουν τὸν πλοῦτον αὐτὸν νὰ τὸν ἐκμεταλλευθοῦν καὶ μόνον ἐμπόδιον γίνονται εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ πλούτου αὐτοῦ. Καὶ ὑποθέτω ὅτι θὰ συναντήσω τὴν κοινὴν συναίνεσιν τῆς Βουλῆς, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀποχρώσεως, εἰς τὸ νὰ θεσπισθοῦν ὡρισμένα κριτήρια καὶ νὰ βαρύνουν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι μεταλλειοκτῆται, χωρὶς νὰ ἀξιοποιοῦν τὰ μεταλλεῖα, διὰ φόρου, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι, καὶ δηλῶ ὅτι θὰ εἶναι βαρύς, ὥστε νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι ἀπὸ τοῦ δικαιώματος τούτου νὰ παραιτηθοῦν ἢ νὰ ἐκπέσουν. Ἡ δήλωσις αὕτη εἶναι δήλωσις ἀφορῶσα εἰς τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν, ἐπὶ τοῦ τομέως τούτου πρόκειται νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν μέχρι τοῦδε δὲν προέβην εἰς τοιαύτην πρὸς τὸ Σῶμα εἰσήγησιν, τοῦτο συμβαίνει, διότι δὲν δύναμαι νὰ ὑποβάλω τοιαύτης ἐκτάσεως καὶ σημασίας νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ ἔχω τὸν καιρὸν νὰ μελετήσω ὅλας τὰς λεπτομερείας του. Ἐπομένως, συμφωνῶ μὲ τὸν κ. συνάδελφον, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρχῆς, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη, νομίζω, ὅμως, ὅτι ἡ ὑπὸ κρίσιν τροπολογία τυγχάνει τῆς γενικῆς ἐπιδοκιμασίας τῶν περισσοτέρων ἐν τῇ Βουλῇ μερίδων. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην καὶ ἐγὼ τὴν ἀποδέχομαι.

§40Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὸν Μεταλλευτικὸν Κώδικα, τοῦ ὁποίου τὰς γενικὰς ἀρχὰς δηλῶ ὅτι ἀσπάζομαι ἀπολύτως, δὲν ἠμπορεῖτε, ἐξ ὑφαρπαγῆς, νὰ προσθέσητε τοιαύτην διάταξιν.

§41Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν πρόκειται νὰ προστεθῇ καμμία διάταξις, ἀφοῦ ἡ τροπολογία ἔχει κανονικώτατα τυπωθῆ, εἶναι διανεμημένη, ἀπὸ πολλῶν μηνῶν ἐκκρεμεῖ καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ κάποια ἀμέλεια δι’ ἐμέ, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ νὰ μοῦ συγχωρήσητε, εἶναι ὅτι δὲν εἶχον τὸν καιρὸν μέχρι σήμερον νὰ μελετήσω τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§42Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, μήπως ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας πόσοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐκπέσει τῶν δικαιωμάτων των; Διότι, ἐὰν εἶναι μικρὸς ὁ ἀριθμὸς δὲν εἶναι τὸ πρᾶγμα τόσον σοβαρόν.

§43Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ νὰ γίνῃ δεκτὴ σήμερον ἡ τροπολογία. Εἶναι τὸ θέμα τόσον σοβαρόν, ὥστε φαντάζομαι ὅτι θὰ εἶναι ἀντικείμενον εἰδικοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν. Ἐάν, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ εἰδικοῦ νομοσχεδίου, ὁ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἐν γένει ἡ Κυβέρνησις πιστεύουν ὅτι οἱ ἔκπτωτοι ἰδιοκτῆται τῶν μεταλλείων δύνανται νὰ ἐπανεύρουν τὰ δικαιώματά των ἐπὶ τῇ καταβολῇ δραχμῶν 500, τοῦτο θὰ τὸ συζητήσωμεν τότε. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ποίου ἄρθρου εἶναι ἡ τροπολογία, κύριε Ὑπουργέ;

§45Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ ἀποτελέσῃ ἴδιον ἄρθρον. Προτείνω ὅπως, διὰ λόγους νομοτεχνικούς, προστεθῇ ὡς τρίτη παράγραφος, εἰς τὸ ἄρθρον 2.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 2.

§47Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἂς ἀποτελέσῃ, τότε, ἴδιον ἄρθρον.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία θὰ προστεθῇ ὡς ἴδιον ἄρθρον 6.

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ τέως ἄρθρον 5 καὶ ἤδη 7 γίνεται δεκτόν;

§51Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ τέως ἄρθρου 5 καὶ νῦν 7, νομίζω ὅτι δὲν ἦτο εἰς τὴν πρόθεσίν μας, ἐπὶ τῇ καταβολῇ τοῦ ⅕ ἁπλῶς, νὰ ἀναστέλληται πᾶσα ἐνέργεια κατὰ τῶν πτωχῶν ἔστω αὐτῶν ἁλιέων κ.λ.π. Καὶ νομίζω ὅτι ἡ ἔννοια ὑπὸ τὴν ὁποίαν τὸ ἐψηφίσαμεν, ἦτο ὅτι καθ’ ἕκαστον ἔτος τῆς 5ετίας θὰ καταβάλληται τὸ ⅕. Καὶ οἱ ἴδιοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ ὑποβαλόντες τὴν τροπολογίαν, αὐτὸ ἠννόουν. Νὰ προστεθῇ, λοιπόν, «καθ’ ἕκαστον ἔτος καὶ μέχρι τῆς λήξεως».

§52Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζομεν περὶ τίνος πρόκειται, κύριε Ὑπουργέ. Τὶ ἀφορᾷ ἡ τροπολογία αὐτὴ καὶ ποίαν σχέσιν ἔχουν οἱ ἁλιεῖς μὲ τὸ ψηφιζόμενον νομοσχέδιον.

§53Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τὴν τροπολογίαν ὑπέβαλεν ἡ Βουλὴ καὶ ἐτυπώθη καὶ ἀνετυπώθη. Ἐρωτῶ τὸν κ. Χούταν: Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὄχι μόνον ἐψηφίσθη ἡ τροπολογία ἀλλὰ καὶ περιελήφθη εἰς τὴν ἀνατύπωσιν τοῦ σχεδίου, ὡς τοῦτο ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς;

§54Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι δὲν ἔλαβον γνῶσιν τῆς τροπολογίας, διότι δὲν διενεμήθη, τοὐλάχιστον μὲ τὰ πρακτικά, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς ἐμὲ. Πάντως, ὅμως, ἐξ ὅσων εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, διεπίστωσα τοῦτο: Ὑπάρχει, βέβαια, κάποια μικρὰ παρατυπία, διότι δὲν εἶναι τροπολογία ἀπολύτως σχετικὴ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Εἶναι, ὅμως, ἀπολύτως δικαία καὶ συνεπῶς θὰ παρακαλέσω τοὺς ἔχοντας ἀντίρρησιν συναδέλφους, νὰ τὴν ψηφίσουν. (Ἐν συνεχείᾳ γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 7 καὶ 8).

§55Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχομεν παρακαλέσει τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν ἀκόλουθον τροπολογίαν:.... (Ἀναγινώσκει)....

§56Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν τὴν δέχομαι, κύριε Πρόεδρε.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κυρίου συναδέλφου, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται ἐλάχιστοι).

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠγέρθησαν ἐλάχιστοι. Συνεπῶς ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου, ἀπερρίφθη. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων». Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσω ὅτι ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης κατέθεσε τὴν ἔκθεσίν της, τὴν ἀφορῶσαν τὴν ἄρσιν τῆς ἀσυλίας τῶν βουλευτῶν κ. κ. Μητσοτάκη καὶ Πιστολάκη. Πρώτη συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως κλινῶν φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων πρὸς περίθαλψιν ἀπόρων ἀτόμων καὶ ἀπροστατεύτων ἀτόμων, δημοσίᾳ δαπάνῃ». Ὁ κ. Γ. Σπηλιόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§59Γ. ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως δὲν ἔχει κανεὶς ἀντίρρησιν ἐπὶ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, προκειμένου νὰ ἀποκτήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας τὴν δυνατότητα νὰ τοποθετῇ εἰς νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα ἀπόρους ἀσθενεῖς, διότι τὸ Κράτος δὲν διαθέτει σήμερον ἀρκετὸν ἀριθμὸν κρατικῶν νοσοκομείων διὰ τὴν νοσηλείαν ἀπόρων ἀσθενῶν. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, περὶ τῆς ἐγκρίσεως ἀπὸ τὸ Σῶμα τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἀλλὰ πρόκειται ἐπὶ ἑνὸς ἐρωτήματος, τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐξ αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Πῶς εἶναι, δηλαδή, δυνατόν, τὸ Κράτος, προκειμένου νὰ καλύψῃ ἰδικάς του ἀνάγκας, νὰ προσφεύγῃ εἰς ἰδιωτικὰ ἱδρύματα. Δυστυχῶς, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας, διὰ τὴν ὑγειονομικὴν περίθαλψιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ Κράτος μέχρι σήμερον δὲν ἔφερεν οὐδὲν νομοσχέδιον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ προβλήματος. Ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρουσιάσῃ νομοθέτημα διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιλύεται ὁριστικῶς τὸ ζήτημα τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Προκειμένου περὶ προγράμματος δημοσίας ὑγείας, κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ἀπαιτητικοί, διότι τὸ ἐπίπεδον τῆς ὑγείας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἶναι λίαν χαμηλόν. Προκειμένου περὶ προγράμματος δημοσίας ὑγείας, κύριοι συντόμως νὰ ληφθοῦν μέτρα. Διὰ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, παρατηροῦμεν ὅτι τὸ Κράτος ἔρχεται εἰς συμφωνίαν μὲ ἓν νοσηλευτικὸν ἰδιωτικὸν ἵδρυμα, διὰ τὴν χρησιμοποίησιν 70 κλινῶν. Ἀλλὰ ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου, βλέπομεν ὅτι τὸ ἐν λόγῳ Νοσηλευτικὸν Ἵδρυμα ἔχει ἐπιχορηγηθῆ δι’ ἑνὸς ἑκατομμυρίου δραχμῶν. Δὲν γνωρίζω ὑπὸ ποίας συνθήκας ἔγινε ἡ ἐν λόγῳ ἐπιχορήγησις. Μοῦ ἐδόθη εὐκαιρία, ὅμως, νὰ τονίσω, ὅτι καθ’ ὃν τρόπον γίνονται ἐπιχορηγήσεις εἰς τὰ διάφορα Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, ὑπάρχουν δυνατότητες ἀτασθαλιῶν καὶ φοβοῦμαι μήπως ἔχωμεν νὰ κρίνωμεν ἀτασθαλίας τύπου Σισμανογλείου. Πρέπει, κύριοι βουλευταί, νὰ εὑρεθῇ τρόπος, κατὰ τὸν ὁποῖον ἀφ’ ἑνὸς νὰ γίνωνται ἐπιχορηγήσεις Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ ὑπάρχῃ εὐχέρεια κρατικοῦ ἐλέγχου ἐπὶ τῶν Ἱδρυμάτων αὐτῶν. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς ἠρνήθη τὸν ἔλεγχον λογιστῶν, ἐνῷ, ὅταν ἔχῃ ἀνάγκην, ζητεῖ βοήθειαν ἀπὸ τὸ Κράτος. Εἰδοποιῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει διακηρύξει ἐπανειλημμένως ὅτι θὰ ἀσκήσῃ σχετικὸν ἔλεγχον καὶ ὅτι θὰ προβῇ εἰς ἀναμόρφωσιν τῆς λειτουργίας τῶν νοσοκομείων. Θὰ παρακαλέσω τὴν κ. Ὑπουργὸν νὰ μᾶς δώσῃ ἐν προκειμένῳ σχετικὰς πληροφορίας, διότι νομίζω, ὅτι διὰ τῆς ἀναμορφώσεως θὰ ἐπέλθῃ μείωσις τοῦ προσωπικοῦ τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, καθ’ ὃν δὲ τρόπον λειτουργοῦν σήμερον τὰ Νοσηλευτικὰ Ἱδρύματα, ἀπὸ ἀπόψεως νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ, παρουσιάζουν σοβαρὰς ἐλλείψεις. Ἐὰν γίνῃ καὶ νέα μείωσις εἰς τὰ Νοσοκομεῖα, θὰ παραμείνουν κενὰ καὶ οἱ ἄρρωστοι θὰ ἀποθνήσκουν εἰς τοὺς δρόμους. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει τὴν ἀξίωσιν ὅπως ἡ Κυβέρνησις ὁλοκληρώσῃ τὴν προσπάθειαν καὶ φέρῃ νομοθέτημα ριζικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ προβλήματος τῆς Δημοσίας ὑγείας τοῦ λαοῦ.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στεφάνου, ἔχει τὸν λόγον.

§61Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ συζητήσωμεν εἶναι ἁπλοῦν καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πρόκειται περὶ τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον εἶχε τὸ Κράτος διὰ νὰ συνάπτῃ συμβάσεις μετ’ Ἱδρυμάτων νοσηλευτικῶν, πρὸς περίθαλψιν τῶν ἀπόρων. Ζητεῖται τὸ δικαίωμα αὐτὸ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἐπὶ τῶν Ἱδρυμάτων Ἰδιωτικοῦ Δικαίου.

§62Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι ἡ λέξις «νοσηλευτικὰ» δὲν ταιριάζει. Ὁμιλεῖ περὶ Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων.

§63Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐκάματε μίαν διακοπήν, ἡ ὁποία παρεῖλκε, διότι ἐγὼ εἶπον ὅτι τὸ Κράτος εἶχε τὸ δικαίωμα δι’ ἑνὸς νόμου, νὰ συνάπτῃ συμβάσεις μετὰ νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, τώρα δὲ ζητεῖ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ δικαίωμα αὐτὸ πρὸς σύναψιν συμβάσεων κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ μετὰ τῶν Ἱδρυμάτων Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, διὰ τὴν περίθαλψιν ὡρισμένων ἀτόμων, τὰ ὁποῖα εἴτε λόγῳ γήρατος, εἴτε ἄλλων νόσων, ἔχουν ἀνάγκην περιθάλψεως. Τὰ ἤδη ὑπάρχοντα ἱδρύματα δὲν ἐπαρκοῦν. Εἶναι τόσον ἁπλοῦν τὸ πρᾶγμα, ὥστε δὲν χρειάζεται περαιτέρω συζήτησις, δι’ αὐτὸ συνιστῶ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§64Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Πράγματι παρέχεται ἡ εὐχέρεια εἰς τὸ Κράτος νὰ συνάπτῃ συμβάσεις μετὰ ἰδιωτικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, διὰ τὴν περίθαλψιν ἀπόρων ἀσθενῶν. Τοῦτο ἀποτελεῖ κοινωνικὸν μέτρον καὶ τὸ ἐπικροτοῦμεν ἀπολύτως, διότι εἶναι ἀναγκαῖον. Εἶναι γεγονὸς ὅτι πλεῖστοι ἄποροι, πάσχοντες ἐξ ἀνιάτων νοσημάτων καὶ λόγῳ γήρατος, ὄχι μόνον δὲν εὑρίσκουν ἀνακούφισιν, ἀλλὰ καὶ ἀποθνήσκουν εἰς τοὺς δρόμους. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου περίπτωσιν ἀπόρου ἀσθενοῦς εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, ὅστις ἐσώθη, χάρις εἰς τὴν ἄμεσον ἐπέμβασιν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Συνεπῶς, εἶναι ἓν γενικὸν μέτρον, τὸ ὁποῖον ἐγκρίνομεν ἀπολύτως καὶ συνιστῶμεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§65Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, κύριε Πρόεδρε καὶ κύριοι βουλευταί, ἀνέμενε νὰ φέρῃ ἡ Κυβέρνησιν ἓν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀντιμετώπιζεν ἀποτελεσματικῶς τὸ μέγα καὶ σοβαρὸν ζήτημα τῶν ἀνιάτων καὶ τῶν ἀπόρων γερόντων. Δυστυχῶς, διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, δὲν λύεται τὸ ζήτημα αὐτό. Γνωρίζομεν ὅλοι μας τὸ δρᾶμα τῶν ἀπόρων γερόντων, ποὺ σύρονται καὶ κοιμῶνται εἰς τὸν δρόμον, χωρὶς νὰ εὑρίσκουν μίαν θέσιν εἰς ἓν Γηροκομεῖον. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐνθυμῆσθε μίαν περίπτωσιν μιᾶς γραίας ἀναπήρου, εἰς τὴν Κυψέλην, διὰ τὴν ὁποίαν πέρυσι ἔγινε μεγάλος θόρυβος, διότι εἶχεν ἀπευθυνθῆ καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν τῆς περιοχῆς, χωρὶς νὰ εὑρεθῇ ἕνα κρεββάτι, διὰ νὰ τοποθετηθῇ. Ἠναγκάσθησαν τότε οἱ περίοικοι καὶ ἀπηυθύνθησαν εἰς τὴν Ἑταιρίαν Προστασίας Ζώων, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα αὐτό. Δυστυχῶς, εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχει σήμερον ἓν Δημόσιον ἢ Κρατικὸν Ἵδρυμα, διὰ τοὺς ἀπόρους γέροντας καὶ ἀνιάτους καὶ τὰς ἀνάγκας του τὸ Κράτος τὰς καλύπτει, φροντίζει νὰ τὰς καλύψῃ, διὰ μέσου τῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων. Ἔχομεν, δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα 545 κρεββάτια, διὰ τοὺς γέροντας, καὶ διὰ τὰ ἀνίατα νοσήματα 267 κρεββάτια, δηλαδὴ σταγὼν ἐν τῷ ὠκεανῷ. Μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μεταφέρεται, τρόπον τινά, τὸ βάρος ἀπὸ τὸ Κράτος εἰς τοὺς ὤμους τῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων. Δὲν πολεμοῦμεν τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, ἡμεῖς θὰ τὸ ὑπερψηφίσωμεν, μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ φέρῃ ἓν ἄλλο νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ρυθμίζηται ριζικῶς τὸ ζήτημα τῶν ἀπόρων γερόντων καὶ ἀνιάτων. Αὐτὰ εἶναι ἡμίμετρα, εἶναι λύσεις ἡμιτελεῖς, αἱ ὁποῖαι δὲν λύουν τὸ ὅλον θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀξὺ καὶ σοβαρόν.

§66Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. Σπηλιόπουλον, ὅτι πρέπει κάποτε νὰ φέρωμεν ἓν πρόγραμμα γενικώτερον διὰ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑγιεινῆς καὶ νοσηλευτικῆς περιθάλψεως. Θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν κ. Σπηλιόπουλον, εἰς τὸ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διαχειριστικὸς ἔλεγχος ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰς τὰ Ἱδρύματα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ὅταν ἔκαμον τὴν ἐρώτησιν διὰ τὸν «Εὐαγγελισμὸν» καὶ ἔλεγχος ἐγένετο καὶ κατωρθώθη, τελικῶς, νὰ εὑρεθῇ καὶ τὸ δίκαιον καὶ νὰ τιμωρηθῇ ὁ ὑπεύθυνος. Συνεπῶς, δὲν νομίζω ὅτι, εἰς τὸ Κράτος μας, εἶναι τελείως ἀνεξέλεγκτα τὰ Ἱδρύματα Ἰδιωτικοῦ Δικαίου. Διὰ τὸ νομοσχέδιον, εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, καὶ ὀφείλω νὰ συγχαρῶ τὴν κ. Ὑπουργὸν καὶ τὸν κ. Ὑφυπουργόν, διότι, ἐπὶ τρεῖς δεκαετηρίδας, μέσα εἰς τὸν «Εὐαγγελισμὸν» καὶ τὸ Δημοτικὸν Νοσοκομεῖον, ἔζησα τὸ δρᾶμα αὐτὸ τῶν πασχόντων ἐκ χρονίων καὶ ἀνιάτων νοσημάτων, οἱ ὁποῖοι εἰσήρχοντο δι’ ἕνα ὀξὺ νόσημα καὶ ἔμενον ἐπὶ μῆνας εἰς βάρος τῶν ἄλλων ἀσθενῶν, οἱ ὁποῖοι πραγματικῶς δὲν εὕρισκον ἕνα κρεββάτι νὰ μείνουν. Εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής, διότι τὸ Κράτος σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ δρᾶμα αὐτῶν, τῶν χρονίως πασχόντων. Νομίζω ὅτι εἶναι μία ἀρκετὰ σημαντικὴ πρόοδος καὶ εὐχερῶς θὰ δυνηθῇ τὸ Κράτος νὰ ὁλοκληρώσῃ περαιτέρω τὴν περίθαλψιν.

§67Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Τόσον ἡ ὕπαιθρος, ὅσον καὶ ὁ λαὸς τῆς ὑπολοίπου Ἑλλάδος, περιμένομεν νὰ ἔλθῃ ἓν νομοσχέδιον, νὰ λύσῃ ἀποτελεσματικῶς τὸ θέμα αὐτὸ τῶν πασχόντων ἀπὸ ἀνίατον νόσημα καὶ τῶν ἀπόρων γερόντων. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτό, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ καθησυχάσωμεν τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἡ ἀγροτιά, κυρίως, ἀντιμετωπίζει τὸ πρόβλημα αὐτὸ εἰς τόσον μεγάλον βαθμόν, ποὺ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι διὰ νὰ ἠμπορέσῃ κανεὶς νὰ εἰσέλθῃ εἰς ἓν ἀπὸ τὰ μεγάλα Ἱδρύματα, πρέπει νὰ διαθέσῃ μεγάλα μέσα. Πολὺ ὀρθῶς ἐτόνισεν ἡ Κα Θανασέκου, ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν λαμβάνουν μέριμναν καὶ διὰ τὰ ζῶα, ἐνῷ ἡμεῖς οὔτε διὰ τοὺς ἀνθρώπους. Ἕνας, ὁ ὁποῖος ἔχει 20–30 στρέμματα γῆς καὶ εἶναι χρεώστης, δὲν τοῦ εἶναι εὔκολον νὰ εἰσαχθῇ εἰς ἓν Ἵδρυμα. Διὰ νὰ κατορθώσῃ τοῦτο, πρέπει νὰ πωλήσῃ τὰ χωράφια του. Θὰ ἠθέλαμεν, λοιπόν, νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ ριζικὰ καὶ νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι καὶ ἡμεῖς θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν.

§68Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ θέμα τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον. Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κας Ὑπουργοῦ, εἶναι, ὅσον ἀφορᾶ τὰ κριτήρια τῆς εἰσαγωγῆς τῶν ἀσθενῶν. Θὰ πρέπει τὸ Διάταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδοθῇ, νὰ εἶναι ἄτεγκτον. Ὄχι μὲ τὰ σημερινὰ κριτήρια. Διότι, πρέπει νὰ εἰσέρχωνται οἱ πραγματικῶς ἄποροι, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται παντελῶς τῶν μέσων, διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ ἱδρύματα αὐτά. Συνήθως, εἰς τὰ χωρία, δίδονται πιστοποιητικὰ ἀπορίας ἀπὸ τὰς διαφόρους Ἐπιτροπάς, χωρὶς νὰ ἐξετάζηται ἡ πραγματικὴ κατάστασις τῶν αἰτούντων τὰ πιστοποιητικὰ αὐτά. Θὰ παρακαλέσω, εἰδικῶς, εἰς τὸ Β. Διάταγμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐκδώσητε, νὰ εἶναι ἐντελῶς ἄτεγκτα, ὥστε νὰ ἠμποροῦν νὰ εἰσέρχωνται οἱ πραγματικῶς ἄποροι.

§69Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ἐπιθυμῶ, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Κας Ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, διὰ τὴν κατάστασιν τῶν ἐπαρχιακῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων. Ἀσφαλῶς, θὰ γνωρίζῃ ἡ Κα Ὑπουργός, ὅτι εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, διὰ τὴν ὁποίαν κολακευόμεθα, νὰ λέγωμεν, ὅτι εἶναι ἡ δευτέρα πρωτεύουσα τῆς Ἑλλάδος, ὑπάρχει ἓν μοναδικὸν Γηροκομεῖον, διὰ τὸ ὁποῖον, ἐὰν θελήσῃ νὰ τὸ ἐπισκεφθῇ κανείς, θὰ ἐντραπῇ διὰ τὸν πολιτισμόν μας. Ἐπίσης, τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ τῶν Ἀθηνῶν, ὑστεροῦν πάρα πολύ. Χαιρετίζοντες ὡς ἓν πρῶτον βῆμα τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διατηροῦμεν τὴν ἐλπίδα, ὅτι συντόμως ἡ Κα Ὑπουργὸς θὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἀρχίσωμεν σοβαρῶς νὰ ἀντιμετωπίζωμεν τὸ πρόβλημα τῆς λαϊκῆς ὑγείας.

§70Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶμαι σύμφωνος, διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Συμφωνῶ, ὅμως, καὶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας, ὅτι εἶναι καιρός, ἡ Κυβέρνησις νὰ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἓν πλῆρες νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ καθορίζηται ἡ περαιτέρω πορεία τῆς ὑγειονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἔχω, πρὸς τοῦτο, ὑποβάλει, κύριε Πρόεδρε, πρὸ δέκα μηνῶν, ἐπερώτησιν, διὰ τὸ ζήτημα τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία δὲν θὰ συζητηθῇ οὔτε μετὰ 400 χρόνια, ἐὰν ὁ ρυθμὸς τῶν συζητήσεων ἐξακολουθήσῃ νὰ εἶναι ὡς ὁ σημερινός. Αὔριον, θὰ κατατεθῇ πρότασις προτάξεως τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐγκρίνῃ τὴν πρότασιν αὐτήν. Διότι, εἶναι, ἐπὶ τέλους, καιρός, νὰ συζητηθῇ καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ σοβαρώτερον ζήτημα, τὸ τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον, ἐπὶ 30–40 χρόνια, καθ’ ὅσον ἐνθυμοῦμαι, δὲν ἔχει ἀπασχολήσει τὴν αἴθουσαν ταύτην.

§71Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐκ τῆς διατυπώσεως, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ ἄρθρον 1 «ἐπὶ σκοπῷ περιθάλψεως ἀτόμων ἀπόρων καὶ στερουμένων προστασίας» εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι, εἷς π. χ. γέρων, ὁ ὁποῖος ἔχει προστάτην καὶ εἶναι ἄπορος, δὲν πρέπει νὰ τύχῃ τῆς προστασίας τοῦ Κράτους. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ τὸ «καὶ στερουμένου προστασίας».

§72Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ μόνον θέματα περιθάλψεως ἀτόμων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄπορα καὶ τὰ ὁποῖα στεροῦνται προστασίας καὶ δὲν ἀφορᾷ γενικώτερα θέματα, οὐδὲ ἔχει σχέσιν μὲ τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ συνάπτῃ συμβάσεις μὲ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα καὶ ὁ νόμος τοῦ τὸ ἐπιτρέπει. Ἀκριβῶς δέ, ἐπειδὴ δὲν ἔχει τὴν δυνατότητα, νὰ συνάπτῃ παρομοίας συμβάσεις μὲ ἱδρύματα προνοίας, δι’ αὐτὸ εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον τοῦτο. Τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἔχει ἐπαρκῆ ἱδρύματα, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ γήρατος ἢ τῶν ἀνιάτων, εἶναι γνωστόν. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι εἶναι καθόλου ἐπίμεμπτος ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, διότι τόσα χρόνια συμβάλλει τόσον πολὺ εἰς τὴν πρόνοιαν καὶ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ. Ἀπεναντίας, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία πρέπει νὰ ἐνθαρρύνεται, νὰ ἔρχεται συνεπίκουρος τοῦ Κράτους. Ἐγώ, τοὐλάχιστον, εἶμαι πάντοτε πρόθυμος, νὰ συμβάλλω, εἰς τὸ νὰ ἠμπορῇ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία, νὰ ἔρχεται συνεπίκουρος, μὲ τοὺς ἰδιωτικούς της πόρους, μὲ τὰς ἰδιωτικάς της προσπαθείας, νὰ ἔρχεται ἐπίκουρος τῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ μας. Ἔχομεν ἄριστα ἱδρύματα, πλὴν τῶν κρατικῶν καὶ τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν, μέχρι τοῦδε, τὸ δικαίωμα, νὰ συνάπτωμεν συμβάσεις μὲ αὐτά, ἐκτὸς μὲ τὰ ἱδρύματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔχομεν τὸ δικαίωμα αὐτό. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, λοιπόν, εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀποβλέπει. Οὕτω, θὰ μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία μὲ τὸ ἄσυλον ἀνιάτων τῶν Ἀθηνῶν, μὲ ἄλλα ἄσυλα, μὲ γηροκομεῖα, νὰ συνάπτωμεν συμβάσεις δι’ ὡρισμένας κλίνας, διὰ νὰ καλύπτωμεν τὰς ἀνάγκας τῶν ἀνιάτων καὶ γερόντων. Θὰ ἤθελαν, νὰ προσθέσω, εἰς τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, κ. Σπηλιόπουλος, ὅτι αὗται αἱ 70 κλῖναι, τὰς ὁποίας ἐπεχορηγήσαμεν εἰς τὸ ἄσυλον ἀνιάτων, ἀπηλευθέρωσαν τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἀπὸ ἱκανὸν ἀριθμόν, ἀντίστοιχον ἀριθμὸν χρονίων νοσημάτων καὶ ἀνιάτων καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπεκτήσαμεν πολλαπλᾶς κλίνας ἀντὶ τῶν ἀνιάτων, οἱ ὁποῖοι τὰς κατεῖχον, ἐφ’ ὅρου ζωῆς. Ἦτο, λοιπόν, μεγάλη ἀνακούφισις αὐτὴ καὶ ἡ ὁποία θὰ προκύπτῃ ἑκάστοτε, ὅταν συνάπτωμεν συμβάσεις μὲ ἄλλα ἱδρύματα ἀνιάτων, γερόντων κ.λ.π. Θὰ εἶναι, λοιπόν, μεγάλη ἀνακούφισις αὐτή, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ. Ὡς πρὸς τὴν ἐπέκτασιν τῶν γηροκομείων καὶ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἀσύλων ἀνιάτων, τὸ θέμα μᾶς ἀπασχολεῖ πάρα πολύ, διότι Δημόσια δὲν ἔχομεν ἀρκετά. Καί, ἐπειδή, ἐν τῷ μεταξύ, ἐμεσολάβησεν καὶ ἡ αὔξησις τοῦ μέσου ὅρου τῆς ζωῆς, γερνᾶμε περισσότερον καὶ θὰ χρειαζώμεθα καὶ περισσότερα ἄσυλα. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι πολὺ ἁπλοῦν καὶ ὅτι δὲν θὰ χρειάζεται νὰ ἀπασχολήσῃ περισσότερον τὴν Βουλήν. Θὰ ἤθελον δέ, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, νὰ εἴπω δύο λέξεις, ὡς πρὸς μερικὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὑποβληθῆ καὶ αἱ ὁποῖαι θίγουν ζητήματά τινα τοῦ Ὑπουργείου μας, τὰ ὁποῖα χρήζουν ρυθμίσεως, ἀλλὰ εἶναι, δυστυχῶς, τελείως ἄσχετοι μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Εἶμαι, ὅμως, πρόθυμος, νὰ τὰς ἐξετάσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Ψαρρέαν, ὥστε, εἰς νομοσχέδια, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν σύνδεσμον περισσότερον καὶ σχέσιν καὶ τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβάλωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας, νὰ ἐξετάσωμεν τὰ ζητήματα, εἰς τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν καὶ αὐταὶ αἱ τροπολογίαι. Θὰ παρακαλέσω, ἑπομένως, τοὺς κυρίους συναδέλφους, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἔχει. Ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Γιαννούσης, νομίζω ὅτι δύναται νὰ μείνῃ ὡς ἔχει, διότι λέγομεν «ἐπὶ σκοπῷ περιθάλψεως ἀτόμων ἀπόρων ἢ ἀτόμων καὶ στερουμένων προστασίας», νομίζω ὅτι ἡ ἔννοια αὐτὴ εἶναι καὶ τὸ ἓν καὶ τὸ ἄλλο. Δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ παρεξήγησις.

§73Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Εἶναι δυνατόν, νὰ εἴπουν ὅτι ἕνα παιδάκι, τελείως ἄπορον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ, διότι πρέπει νὰ μὴ ἔχῃ προστάτην.

§74Λ. ΤΣΑΛΔΑΡΗ (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Νομίζω ὅτι εἶναι διαχωριστικὴ ἡ ἔννοια καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ παρεξήγησις.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου;

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς αʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως κλινῶν φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων πρὸς περίθαλψιν ἀπόρων ἀτόμων καὶ ἀπροστατεύτων ἀτόμων, δημοσίᾳ δαπάνη». Δέχεσθε, νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν δι’ αὔριον;

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 9.15′ μ. μ.)