1957.02.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 39η

ΔΕΥΤΕΡΑ 4 Φεβρουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Μαῦρος ζητεῖ 15θήμερον ἀπουσίας ἄδειαν.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ. λ. π.

§6Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου ἀπηύθυναν τὴν ἑξῆς ἐπιστολὴν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς: Πρὸς Τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὰς ἐκκλήσεις καὶ διαμαρτυρίας τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, παρὰ τὰς ὑποδείξεις, αἵτινες τῆς ἐγένοντο κατὰ τήν, καὶ σήμερον συνεχιζομένην, ἐπὶ τοῦ καπνοῦ ἐπερώτησιν, ὄχι μόνον ὑπὸ βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἐξήγγειλεν ἀκόμη τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἐξ ἄλλου, πεντάκις μέχρι τῆς στιγμῆς ἀνέβαλε καὶ τὴν ἁπλῆν συζήτησιν εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ κατὰ τὰ ἄλλα ἀτελοῦς σχεδίου νόμου περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ἐπὶ πλέον τῶν ἀνωτέρω, ἡ Α.Τ.Ε. καθυστερεῖ ἀδικαιολογήτως τὴν χορήγησιν τῆς δευτέρας δόσεως πλασματικῶν δανείων. Ἐν τῷ μεταξὺ καθ’ ἅπασαν τὴν καπνοπαραγωγικὴν ὕπαιθρον ἐξαπελύθη καὶ ἐντείνεται ἡ γνωστὴ καπνεμπορικὴ ἐκστρατεία ἰδιὰ τὴν ὑφαρπαγὴν εἰς ἀπαραδέκτως ἐξευτελιστικὰς τιμὰς τοῦ προϊόντος τῶν παραγωγῶν. Ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτὰς θεωροῦμεν χρέος μας, διερμηνεύοντες ἐν προκειμένῳ καὶ τὸ καθολικὸν αἴτημα τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὅπως διὰ μέσου Ὑμῶν ζητήσωμεν τὴν ἀνακοίνωσιν τῶν ἀνωτέρω εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὴν Κυβέρνησιν ἵνα: 1) Ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγείλῃ ἀμέσως τιμὰς ἀσφαλείας διὰ τὸν καπνόν. 2) Χρόνον λήξεως τῶν καπναγορῶν καὶ συγκέντρωσιν ἁπασῶν τῶν ποσοτήτων καὶ ποιοτήτων, αἵτινες θὰ μείνουν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀπώλητοι μετὰ τὴν λῆξιν τῶν καπναγορῶν. 3) Ἄμεσον χορήγησιν τῆς δευτέρας δόσεως τῶν πλασματικῶν δανείων. 4) Τέλος, τὴν ἄμεσον συζήτησιν ἐνώπιον τῆς ἁρμοδίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ καὶ τὴν ἐπιψήφισίν του μετὰ τὰς ἀναγκαίας ριζικὰς τροποποιήσεις του, συμφώνως πρὸς τὰ κατ’ ἐπανάληψιν διατυπωθέντα αἰτήματα τῶν καπνοπαραγωγῶν, τόσον διὰ ψηφισμάτων των πρὸς τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ κατὰ τὸ πρόσφατον Παναγροτικὸν Συνέδριον. Μετὰ τιμῆς Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου, Α. Λασκαρίδης, Ι. Παπαδημητρίου Ἐπίσης ὁ κ. Ἰ. Διαμαντόπουλος ἀπηύθυνε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν. Φίλε κύριε Πρόεδρε, Βάσει τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ Κανονισμοῦ, παρακαλῶ Ὑμᾶς, ὅπως κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἀνακοινώσητε εἰς τὸ Σῶμα τὴν κάτωθι ἀναφοράν μου: Ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, συνεχίζουσα τὴν ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ κ. Καραμανλῆ ὡς Ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων δίωξίν μου, ἀρνεῖται διὰ τοῦ σημερινοῦ Ὑφυπουργοῦ Οἰκισμοῦ ἔγκρισιν ἀποφάσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Συμβουλίου Οἰκισμοῦ περὶ ἀπαλλαγῆς μου ἐκ τῆς τότε ἀδίκως ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς, ἧς ἕνεκεν ἔφθασα μέχρι φυλακίσεως καὶ προκηρύξεως πλειστηριασμοῦ τῆς περιουσίας μου. Παρακαλῶ τὸ Σῶμα, ὅπως δεχθῇ πρόταξιν τῆς σήμερον κατατεθείσης σχετικῆς ἐπερωτήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Φεβρουαρίου 1957 Μετὰ τιμῆς Ι. Διαμαντόπουλος Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως προϋπηρεσίας τῶν παρὰ τὸ ΤΥΔΚ ὑπηρετούντων Τεχνικῶν Ὑπαλλήλων τῶν Νομαρχιῶν τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Καλλίας, Ι. Ριζιώτης, Σ. Ἀλλαμανῆς, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Μπακλατζῆς καὶ Γ. Παλλάσκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 54302) 30) 913708) 3.9.55 καὶ 54302) 34) 913941) 19.9.55 διαταγῶν Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης, Θ. Λυμπερίδης, Ι. Τριανταφυλλίδης καὶ Ν. Παπαδημητρίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Κονίτσας, Κ. Γιαννούσης, Ι. Σπηλιόπουλος, Β. Κρῖκος, Ι. Λαυρεντίδης, Ν. Γ. Βαρβιτσιώτης καὶ Χ. Ζησιάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Αὐγερινὸς καὶ Α. Τριανταφυλλίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκτελωνιστῶν, διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως κλινῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων πρὸς περίθαλψιν ἀπόρων καὶ ἀπροστατεύτων ἀτόμων δημοσίᾳ δαπάνῃ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κοκκέβης, Ε. Πίσπας, Ι. Σπηλιόπουλος, Ι. Γιαννόπουλος καὶ Α. Δερδεμέζης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κωδικοποιήσεως Νομοθεσίας περὶ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Σ. Ἀλλαμανῆς, Λ. Κουτσοπέταλος καὶ Π. Τζαννετάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης, Δ. Λαντζούνης, Κ. Ἀποσκίτης, Γ. Ἀνδριανόπουλος, Δ. Ἰατρίδης, Μ. Χλουβεράκης, Π. Σταυρόπουλος, Α. Λαδᾶς καὶ Μ. Μυριδάκης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Στρατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13637) 2.2.1957 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Χανίων μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Ἀθηνῶν κ. Στυλ. Πιστολάκη αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Πολεμιστῶν Ν. 751)1948 καὶ 1836)51 Νομοῦ Δράμας, ζητοῦντος ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν πολεμιστῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ριζιώτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Βόλου, ζητοῦντος χρηματοδότησιν τῶν Βιομηχανιῶν, Καπναποθηκῶν καὶ Βιοτεχνικῶν Ἐργαστηρίων πρὸς ἀντισεισμικὴν κατασκευὴν τῶν οἰκοδομῶν των, ἵδρυσιν 3–4 Ξενοδοχείων ὕπνου ἐκ τῶν διαθεσίμων κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν Ὀργανισμῶν καὶ τοῦ Ε.Ο.Τ. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης – Πρεβέζης κ. Λ. Σπαῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου ΑΣΕΒ Ἄρτης, διαμαρτυρομένου κατὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 166811)18.372)21.20) 16.1.57 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας περὶ μὴ ἐγκρίσεως ἐκτελέσεως ἐργασιῶν διὰ λογαριασμὸν ΑΣΕΒ Πεδιάδος Ἄρτης ἐπὶ πιστώσει καὶ ζητοῦντος ἄμεσον ἀνάκλησιν αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Στεφανίδης, Γ. Βογιατζῆς, Δ. Στρατῆς καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Ἐργατῶν Μετάλλου καὶ τῆς Ἑνώσεως Ἐργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδος καὶ τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ὑπαλλήλων Τσιμεντοβιομηχανίας, ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης συγχωνεύσεως τῶν ἐπικουρικῶν Ταμείων εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δασικῶν Συνεταιρισμῶν Τρικάλων–Καλαμπάκας, ζητούντων πρόσληψιν τοῦ ἀναγκαιοῦντος προσωπικοῦ διὰ τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, πρὸς ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τῶν Δασικῶν Συνεταιρισμῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Κωνσταντινουπολιτῶν Θεσσαλονίκης, ζητούσης τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. τῆς 22)6)1927 ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ κτῆσις ἀκινήτων ἐν Β. Ἑλλάδι εἰς ἀλλοδαποὺς Ἕλληνας τὸ γένος ἐκ Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Δημοτικῶν Ὑπαλλήλων Δήμου Τρικαίων, ζητοῦντος συμμετοχὴν τῶν Δημοτικῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια καὶ τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 109 κώδικος καταστάσεως Δημοτικῶν ὑπαλλήλων. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ βομβοπλήκτου καὶ πολεμοπαθοῦς Μιχ. Προδάνου, ζητοῦντος χορήγησιν στεγαστικοῦ δανείου. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου, ζητοῦντος ἵδρυσιν Ὑποκαταστήματος Ἐμπορικῆς Τραπέζης ἐν Μεσολογγίῳ, καθότι τὸ ἤδη ὑπάρχον ἓν καὶ μόνον Ὑποκατάστημα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας τῶν Ἐμποροεπαγγελματιῶν τῆς πόλεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Κόρακας καὶ Ι. Ριζιώτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Ἐμποροεπαγγελματιῶν καὶ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἐλασσόνος, ζητούντων ἄμεσον χορήγησιν ἠλεκτρικοῦ ρεύματος παρὰ τῆς ΔΕΗ διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς πόλεως, ἥτις εὑρίσκεται ἀπὸ ἡμερῶν εἰς τὸ σκότος λόγῳ καταστροφῆς τῆς ἠλεκτρομηχανῆς της. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Ι. Γωνιάδης, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ ἄμεσον ἀκύρωσιν κατακυρώσεως δημοπρασίας ὑποπροϊόντων Κέντρου Σποροπαραγωγῆς Πολυκάστρου εἰς τὸν ἔμπορον Λυμπέρην, καὶ κατακύρωσιν αὐτῆς εἰς τοὺς κτηνοτρόφους Ἀξιουπόλεως, οἵτινες προσέφερον μεγαλυτέραν τιμήν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Παπασταύρου, Ι. Παπαδημητρίου, Π. Πετροπουλάκης καὶ Λ. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς 1ης Ἐκτάκτου Συνδιασκέψεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου, ζητούσης ἄμεσον κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν τῶν τριῶν νομοσχεδίων ἐπιλύσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Λατόμων καὶ Μιναδόρων Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τοῦ κλάδου των εἰς τὰς εὐεργετικὰς διατάξεις τῶν ἐργατῶν βαρείας βιομηχανίας, χορήγησιν συντάξεως εἰς τὸ 55ον ἔτος ἀνεξαρτήτως λοιπῶν προϋποθέσεων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Νέας Ἀβώρανης–Τριχωνίδος, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας «Ἐρημίτσας–Ἀβώρανης» πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς μετὰ τοῦ Ἀγρινίου διακοπείσης συγκοινωνίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ἐλαιουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἱεραπέτρας «Ἡ Δήμητρα», ζητοῦντος καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας ἐλαίου εἰς 25 δραχμάς, ἐλευθερίαν ἐξαγωγῆς αὐτοῦ, ἐπισκευὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Πολεμοπαθῶν, Πυροπαθῶν Προσφύγων Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ζητούσης ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Βορείου Ἑλλάδος, ζητοῦντος χορήγησιν ἀδειῶν αὐτοκινήτων εἰς τὰ μέλη του, μετὰ τὴν κατάργησιν τῶν τροχιοδρόμων Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Ἀλληλοβοηθείας Σφαγιασθέντων καὶ Κρατουμένων Ἐθνικιστῶν 1944, ζητοῦντος ἄρσιν τῆς ἀναδασώσεως ἐκτάσεως παρὰ τὴν Ἁγίαν Βαρβάραν Κορυδαλλοῦ, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του, συνταξιοδότησιν αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατωτέρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ἐν ἀποστρατείᾳ, ζητούντων χορήγησιν συμπληρωματικοῦ βοηθήματος παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ, πάντως οὐχὶ κατωτέρου τῶν 5.000 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημοτικῶν Φοροτεχνικῶν Ὑπαλλήλων, ζητούντων ὑποχρεωτικὴν ἔξοδον ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῶν δημοτικῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐνταχθέντων βάσει τοῦ ἄρθρου 134 τοῦ νόμου 3726) 1951 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν παράνομον διορισμὸν εἰς ἐμμίσθους θέσεις τῆς περιοχῆς τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου Πειραιῶς, ἰατρῶν ἐξ ἄλλων περιφερειῶν καὶ ζητοῦντος ματαίωσιν παντὸς τοιούτου διορισμοῦ ἐν τῷ μέλλοντι. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν Κοινοτήτων Ἁλώρου, Χρυσῆς, Κωνσταντίας, Πολυκάρπης, Μηλιᾶς Ν. Πέλλης κ.λ.π., ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καπνῶν, χρόνου λήξεως καπναγορῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν Παμφθιωτικοῦ Κτηνοτροφικοῦ Συλλόγου Λαμίας, ζητοῦντος χορήγησιν ζωοτροφῶν διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς κτηνοτροφίας τοῦ Νομοῦ εἰς προσιτὰς τιμὰς καὶ ἐπὶ πιστώσει, ἐλάττωσιν μισθωμάτων λειβαδίων εἰς τριακονταπλάσιον (30πλάσιον) τῆς ἀντιστοίχου ἐαρινῆς κτηνοτροφικῆς περιόδου 1939–40, ἀναστολὴν πληρωμῆς χρεῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. ἐπὶ δεκάμηνον καὶ καθορισμὸν τιμῆς γάλακτος 6 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἰ. Γιαννόπουλος, Κ. Βουδούρης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν αὐτοκινητιστῶν, τοῦ Προέδρου Παντοπωλῶν, Φορτοεκφορτωτῶν καὶ Κοινότητος Κρεσταίνων καὶ τοῦ Προέδρου Κοινότητος Καλλιθέας, ζητούντων ἄμεσον ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Πύργου–Κρεσταίνων–Ἀνδριτσαίνης, πρὸς ἐπανάληψιν τῆς διακοπείσης συγκοινωνίας, χαρακτηρισμὸν αὐτῆς ὡς Ἐθνικῆς ὁδοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Τρικάλων–Καρδίτσης κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καρροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Σοφάδων καὶ περιχώρων, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ κλάδου των, ἐκτοπισθέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης, Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαγκαδᾶ καὶ τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κάτω Σχολαρίου, ζητούντων καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καπνῶν καὶ χρόνου λήξεως ἀγορῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Μαθητῶν Γυμνασίου Παραμυθιᾶς, διαμαρτυρομένων διὰ καθυστέρησιν ἀποστολῆς καθηγητῶν Φυσικομαθηματικῶν ἕνεκεν τῆς ὁποίας τὸ Γυμνάσιον χωλαίνει. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατῶν Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος καὶ Προλιμένων Πειραιῶς, ζητούσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ἀσφαλιστικοῦ των Ταμείου, αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων κατὰ 30% κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Σαράφης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Ε. Πρωϊμάκης, καταθέτουν ἀναφορὰν αὐτοκινητιστῶν ἀγοραίων Νομοῦ Λασηθίου, διαμαρτυρομένων διὰ τὰς πιέσεις ἃς ὑφίστανται παρὰ τῶν κρατικῶν ἀρχῶν καὶ ζητούντων ἀκύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 143210)56 ἀποφάσεως Ὑφυπουργοῦ Συγκοινωνιῶν, ἐπισκευὴν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς νήσου Κρήτης κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συνδικάτων Ἐργαζομένων καὶ Συνταξιούχων Η.Ε.Μ., ζητούντων ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ. διὰ τῆς εἰσπράξεως τοῦ διδράχμου τοῦ προερχομένου ἐκ τοῦ ν. 80)37, ἀναπροσαρμογὴν τῶν πόρων αὐτοῦ κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς 1ης Ἐκτάκτου Συνδιασκέψεως τῶν Ὀργανώσεων Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἑλλάδος, τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Αἰγάλεω καὶ Τεχνιτῶν καὶ Ἐργατῶν Μπετὸν Ἀρμὲ διαμαρτυρομένων διὰ τὴν βάρβαρον συμπεριφορὰν τῶν Ἄγγλων κατακτητῶν εἰς βάρος τοῦ ὑπὲρ τῆς Ἐλευθερίας του ἀγωνιζομένου Κυπριακοῦ λαοῦ καὶ ζητούντων κατάπαυσιν τῆς τρομοκρατίας καὶ χορήγησιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐγγείων Βελτιώσεων Στυλίδος, ζητοῦντος κατασκευὴν ὑδροφράκτου, εἰς ὑποδειχθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ θέσιν, πληρούσης ἁπάσας τὰς προϋποθέσεις πρὸς ἀποθήκευσιν τῶν ὀμβρύων καὶ πηγαίων ὑδάτων διὰ τὴν ὕδρευσιν 200.000 ἐλαιοδέδρων, ἐπ’ ὠφελείᾳ ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ σχετικῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 583) 18.1.1957 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ὁδὸς Χανιὰ–Γαλατᾶ — Ἀγυιά, δὲν δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ Ἐθνική, οὔτε ὑπάρχει δυνατότης χρηματοδοτήσεώς της. Ὁμοίως δὲν ὑπάρχει περίπτωσις χρηματοδοτήσεως τῆς ὁδοῦ Γαλατᾶ–Σταλές διὰ τὸν αὐτὸν ὡς ἄνω λόγον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 824) 22.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 618 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ κατασκευῆς Σταθμοῦ τῶν Ε.Η.Σ. μεταξὺ Ν. Ἡρακλείου καὶ Ἀμαρουσίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ αἴτημα κρίνεται δίκαιον, ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅμως, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ προώθησίς του πρὸ τῆς πλήρους ἀποπερατώσεως τῶν ὑπὸ τῆς οἰκείας συμβάσεως προβλεπομένων ἔργων Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 342) 14.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει θέμα οὐδέποτε πρότερον ἐτέθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον μας. Κατόπιν τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως διετάξαμεν τὸν Περιφερειακὸν Διευθυντὴν Ἰωαννίνων, ὅπως ἐξετάσῃ καὶ ἀναφέρῃ ἡμῖν σχετικῶς. Ἐὰν πάντως ἡ ἀπαιτουμένη διὰ τὸ ὡς ἄνω ἔργον δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 100.000 δραχμάς, ὡς ἀναφέρεται ἐν τῇ ὡς ἄνω ἐρωτήσει ἡ μελέτη καὶ ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Νομάρχου Ἰωαννίνων, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου περὶ Διοικητικῆς Ἀποκεντρώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 568) 18.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 573 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 3 τοῦ Β. Δ. τῆς 28.12. 53 «περὶ ἱδρύσεως Ταμείου Ἀρωγῆς κ.λ.π.», εἰς τὸ Ταμεῖον τοῦτο ἀσφαλίζονται οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Δημόσιοι ὑπάλληλοι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ τέως Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Δεδομένου ὅτι ἡ ὑπαλληλικὴ σχέσις, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 193 τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, ἐπέρχεται ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως εἰς τὸν ἀπολυόμενον τῆς περὶ ἀπολύσεως πράξεως, ἀφ’ ἧς καὶ ἄρχεται ἡ καταβολὴ τῶν ὑπὸ συνταξιοδοτικῆς διατάξεως προβλεπομένων ἑξαμήνων ἢ τριμήνων ἀποδοχῶν, ἔπεται ὅτι οἱ κατὰ τὸν χρόνον τῆς δημοσιεύσεως τοῦ ἄνω Διατάγματος λαμβάνοντες τοιαύτας ἀποδοχὰς δὲν ἦσαν ἐν ἐνεργείᾳ ὑπάλληλοι καὶ συνεπῶς δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ Ταμείου τούτου. Οὕτως ἀπεφάνθη καὶ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Ταμείου, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 335)1956 ἀποφάσεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 825)1957 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 619 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἅμα τῇ ἀναγγελίᾳ τῆς πυρκαϊᾶς ἐδόθησαν ὁδηγίαι διὰ τὴν ἀσφαλῆ περισυλλογὴν τῶν περισωθέντων δεμάτων καὶ τὴν ἐνέργειαν διοικητικῶν ἀνακρίσεων παρὰ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ τῶν Ταχυδρομείων. Ἐπὶ τῶν αἰτίων τῆς πυρκαϊᾶς κ.λ.π. διεξάγεται, κατὰ παραγγελίαν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πειραιῶς, τακτικὴ ἀνάκρισις. Ὡς πρὸς τὴν βραδύτητα τῆς διεκπεραιώσεως τῶν δεμάτων, ἥτις κατ’ ἀρχὴν ὀφείλεται, ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τὴν ἀπὸ τοῦ Ἰουνίου π. ἔ. κατάργησιν τῆς δασμολογικῆς ἀτελείας, συνεπείᾳ τῆς ὁποίας κατέστη ὑποχρεωτικὸς ὁ τακτικὸς ἐκτελωνισμὸς ἁπάντων τῶν δεμάτων βοηθείας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου εἰς τὴν ἀθρόαν, λόγῳ τῶν ἑορτῶν, εἰσαγωγὴν δεμάτων βοηθείας. Διεξάγεται ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, διοικητικὴ ἀνάκρισις πρὸς ἐντοπισμὸν ὑφισταμένων τυχὸν πειθαρχικῶν εὐθυνῶν, ἥτις δὲν ἐπεραιώθη εἰσέτι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 999)667)24.1.1957 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 653)21.1.1957 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μπακοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἀνασύνδεσιν τῆς Κοινότητος Σαρακινίου, Ἀρκαδίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου 1955–1956 εἶχον περιληφθῆ 39 Κοινότητες τοῦ Νομοῦ Ἀρκαδίας. Ἐκ τούτων ἀνεσυνδέθησαν μέχρι τοῦδε αἱ 28, τῶν ὑπολοίπων 11 μεταφερθεισῶν εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους, εἰς τὸ ὁποῖον περιελήφθησαν καὶ ἕτεραι 24 Κοινότητες, αἵτινες διέθετον προπολεμικῶς τηλεφωνικὴν σύνδεσιν, Κατὰ συνέπειαν, εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους, περιλαμβάνονται 35 Κοινότητες τοῦ Νομοῦ Ἀρκαδίας. Ἡ ἐπιλογὴ τῶν περιλαμβανομένων ἑκάστοτε εἰς τὰ καταρτιζόμενα προγράμματα Κοινοτήτων, ἐνεργεῖται βάσει τῆς σπουδαιότητος αὐτῶν, ἤτοι τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπάρξεως λόγων ἀσφαλείας, ἐφ’ ὅσον αὗται εἶναι ἕδραι σταθμῶν Χωροφυλακῆς κ.λ.π., ἀναζητουμένης καὶ τῆς συμβολῆς τῶν ἐνδιαφερομένων Κοινοτήτων διὰ τῆς διαθέσεως ὑπ’ αὐτῶν τῶν στύλων, προσωπικῆς ἐργασίας ἢ μέρους τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης πρὸς διευκόλυνσιν τοῦ ἔργου τοῦ Ο.Τ.Ε., ὅπερ εἶναι τεράστιον, λόγῳ τῶν μεγάλων καταστροφῶν τὰς ὁποίας εἶχεν ὑποστῆ τὸ Κοινοτικὸν δίκτυον, κατὰ τὴν κατοχὴν καὶ τὴν μετέπειτα περίοδον. Ἡ Κοινότης Σαρακινίου δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ τρέχοντος ἔτους, προτιμηθεισῶν, βάσει τῶν ἀνωτέρω ἑτέρων μεγαλυτέρων καὶ σπουδαιοτέρων Κοινοτήτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ὑφισταμένου προπολεμικῶς Κοινοτικοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου προβλέπεται νὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς διαστήματος δύο ἐτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 31 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρων ὑπ’ ἀριθ. 986 ἐ. ἔ. ἐγγράφων δι’ ὧν διαβιβάζεται ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακώβου Διαμαντοπούλου, περὶ τοῦ πῶς σκέπτεται ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας τὴν ἐχινοκοκκίασιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Πράγματι τὸ νόσημα τοῦτο προκαλεῖ μεγάλας ζημίας εἰς τὴν Χώραν, δι’ ὃ καὶ τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον σοβαρῶς ἀσχολεῖται μὲ τὴν καταπολέμησιν αὐτοῦ. Ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, λαμβάνει τὰ ἐπιβαλλόμενα μέτρα κατὰ τοῦ φορέως, τοῦ κυνός, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν καταπολέμησιν τῆς λύσσης, διότι ἡ ἐξόντωσις τῶν ἀδεσπότων κυνῶν καὶ ἐν γένει ὁ περιορισμὸς τούτων, θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἐλάττωσιν καὶ τὴν ἐξάλειψιν τῆς ἐχινοκοκκιάσεως. Παραλλήλως διὰ τῶν Προϊσταμένων τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, τῶν Ἀγροτικῶν καὶ Κοινοτικῶν Ἰατρείων καὶ διὰ ραδιοφωνικῶν ὁμιλιῶν, διαφωτίζομεν τὸ κοινὸν περὶ τοῦ τρόπου τῆς προφυλάξεως αὐτοῦ καὶ παροτρύνομεν τοὺς Δημάρχους καὶ Κοινοτάρχας διὰ τὴν κατασκευὴν σφαγείων, τὰ ὁποῖα σὺν τοῖς ἄλλοις θὰ προφυλάξωσι τὸ κοινόν, ἀπὸ ἓν τόσον σοβαρὸν νόσημα. Εἰδικώτερον, ὡς πρὸς τὰς ζημίας, αἱ ζημίαι, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἐκ τῆς ἐχινοκοκκιάσεως τῶν ζώων, ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἔχει ἅπαντα τὰ στοιχεῖα καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον δέον νὰ ἀποταθῇ ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτής. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 599)295 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθέντος ἡμῖν ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Βιομηχανίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, σχετικῶς πρὸς τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς. Συμφώνως πρὸς τὰ ἄρθρα 31 καὶ 33 τῆς μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Η.Ε.Α.Π. ἰσχυούσης συμβάσεως, πᾶς καταναλωτὴς ὑποχρεοῦται νὰ συμμετάσχῃ εἰς τὰς δαπάνας εἰς ἃς ἤθελεν ὑποβληθῇ ἡ Ἑταιρία, διὰ τὴν παροχὴν ρεύματος εἰς τοῦτον. Ἐν ὄψει τοῦ συμβατικοῦ τούτου δικαιώματος τῆς Ἑταιρίας καὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀδυναμίας τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς, ὅπως ἀναλάβῃ τὴν σχετικὴν δαπάνην, ἥτις θὰ ἦτο σημαντική, δεδομένου ὅτι ἡ ἀπόστασις τῆς περιοχῆς ταύτης ἀπὸ τοῦ τελευταίου ἀγωγοῦ ὑψηλῆς καὶ χαμηλῆς τάσεως τοῦ δικτύου διανομῆς εἶναι μεγάλη, τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ἀπηύθυνε πρὸς τὴν Η.Ε.Α.Π. ἤδη ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου παρελθόντος ἔτους τὸ ὑπ’ ἀριθ. 48713 ἔγγραφον διὰ τοῦ ὁποίου ἐζήτει ὅπως μελετηθῇ ἰδιαιτέρως ὑπ’ αὐτῆς τὸ θέμα ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς περιοχῆς Δροσιᾶς κατανεμομένης τῆς σχετικῆς δαπάνης εἰς τοὺς μέλλοντας καταναλωτὰς εἰς 24 μηνιαίας ἰσοπόσους δόσεις. Ἡ Η.Ε.Α.Π. ἐγνώρισεν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο ὅτι ἡ Τεχνική της Ὑπηρεσία κατήρτισεν εἰς τὸ παρελθὸν, κατ’ ἐπανάληψιν μελέτας διὰ τὴν παροχὴν ρεύματος εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην πλὴν ὅμως δὲν ἠδυνήθη νὰ καταρτίσῃ ὁριστικὸν προϋπολογισμὸν τῆς ἀπαιτηθησομένης δαπάνης ἐλλείψει ρυμοτομικοῦ σχεδίου τῆς περιοχῆς καὶ καθορισμοῦ τῶν ἐν αὐτῇ ἀκινήτων, ἅτινα θὰ τροφοδοτηθῶσι δι’ ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, στοιχεῖα τὰ ὁποῖα καὶ ἐζήτησε παρὰ τῆς ἐνδιαφερομένης Κοινότητος. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο εὑρίσκεται ἐπὶ τοῦ παρόντος τὸ ζήτημα ἠλεκτροφωτισμοῦ τῆς Κοινότητος Δροσιᾶς εἰς τὴν αὐτὴν δὲ περίπτωσιν ὑπάγονται καὶ ἕτεραι Κοινότητες Ἀττικῆς ἐντὸς τῆς περιοχῆς τῆς Η.Ε.Α.Π. Ἐπὶ πλέον ἀφ’ ἧς ἀπεφασίσθη ἡ ἐξαγορὰ ὑπὸ τοῦ Κράτους τοῦ προνομίου τῆς Η.Ε.Α.Π. ἡ ἔκτασις τοῦ δικτύου αὐτῆς εἰς νέας περιοχὰς θὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συνεννοήσεων μετὰ τῆς Ἑταιρίας, ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς δημιουργηθείσης νέας καταστάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΑΣΚΗΤΟΠΟΥΛΟΣ

IV) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8341 Διεκπ. 6739 ἀπὸ 24.11.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου πρὸς τοὺς κ.κ. Ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης καὶ Ἐσωτερικῶν, νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ἐκ τῆς γενομένης ἐξετάσεως προέκυψεν ὅτι ὁ Περιστέρης Θεόδωρος βαρυνόμενος μὲ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν κατὰ τὴν κατοχήν, ᾐτήσατο πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων τὴν 20.10.54, ἵνα τῷ χρησιμεύσῃ διὰ τὴν ἀποκατάστασίν του εἰς Μουσουλμανικὰ κτήματα, ὅπερ ἐκδοθὲν παρὰ τῆς Δ. Χ. Θεσσαλονίκης διεβιβάσθη ὑφ’ ἡμῶν ἁρμοδίως τὴν 10. 11.54. Ἔκτοτε δὲν ᾐτήσατο ἐγγράφως νέον πιστοποιητικὸν κοινωνικῶν φρονημάτων. Οὗτος πράγματι ὑπέβαλεν εἰς τὸν κ. Εἰσαγγελέα Πλημμελειοδικῶν Θεσπρωτίας μήνυσιν κατ’ ἀγνώστων συκοφαντῶν του ὡς κομμουνιστοῦ, βάσει τῆς ὁποίας ἐνηργήθη ἐξέτασις ὑπὸ τοῦ κ. Εἰρηνοδίκου Φιλιατῶν, καθ’ ἣν μάλιστα ἐξητάσθη ὡς μάρτυς καὶ ὁ Διοικητὴς τοῦ Σταθμοῦ Χωρ)κῆς Φιλιατῶν. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐζητήθησαν ἐκ μέρους τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Θεσπρωτίας ἢ ἄλλης τινὸς Δικαστικῆς Ἀρχῆς παρὰ τῆς Δ. Χ. Θεσπρωτίας ἢ ἄλλης ὑπηρεσίας Χωροφυλακῆς τὰ ὀνόματα τῶν παρασχόντων αὐταῖς τὰ στοιχεῖα ἀντεθνικῆς δράσεως τοῦ Περιστέρη, τῶν χαρακτηριζομένων ὑπὸ τοῦ Περιστέρη ὡς συκοφαντῶν. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐζητοῦντο, βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1218 ἀπὸ 8.11.56 γνωμοδοτήσεως τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, νομίμως δὲν θὰ ἐδίδοντο διότι, κατὰ τὴν ἐν λόγῳ γνωμοδότησιν, τὰ διὰ τὴν κομμουνιστικὴν δρᾶσιν προσώπου τινὸς συγκεντρούμενα ὑπὸ τῆς Ἀστυνομικῆς Ὑπηρεσίας στοιχεῖα καὶ πληροφορίαι συνιστοῦν, ὡς ἀφορῶντα τὴν Ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους, τὸ ἐν ἄρθρῳ 212 παρ. 1 ἐδ. 1 τοῦ Κ.Π.Δ. ἀπόρρητον. Τέλος γνωρίζομεν ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται Περιστέρης Θεόδωρος τοῦ Γεωργίου παντοπώλης, κάτοικος Φιλιατῶν ἀπεχαρακτηρίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1) 160932)6 ἀπὸ 29. 11.56 διαταγῆς ἡμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚΟΣ Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9368 διεκπ. 7537 ἀπὸ 18.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 478) 14.12.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. 1) Οὐδεμία παρακολούθησις τῶν γραφείων τῆς Ε.Δ.Α. Τρικάλων ἐνεργεῖται καὶ οὐδεὶς ἔλεγχος ταὐτοτήτων ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ὀργάνων Χωροφυλακῆς ἐπὶ τῶν εἰσερχομένων καὶ ἐξερχομένων ἐξ αὐτῶν ἀτόμων. Οἱ ἐκεῖσε ἀφικνούμενοι βουλευταὶ τῆς Ε.Δ.Α. δὲν παρακολουθοῦνται, πάντα δὲ τ’ ἀναφερόμενα περὶ τοιούτων ἐνεργειῶν τῶν Ἀρχῶν Χωροφυλακῆς δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ἀλήθεια. 2) Ὑπὸ τῶν κατὰ τόπους Ἀρχῶν Χωροφυλακῆς πράγματι καλοῦνται κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 34)55 ἡμετέρας ἐγκυκλίου Διαταγῆς διάφορα ἄτομα βαρυνόμενα μὲ ἀντεθνικὴν δρᾶσιν κατὰ τὸ παρελθόν, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως ὅπως λάβωσι γνῶσιν τῶν βαρυνόντων αὐτοὺς στοιχείων καὶ ἐπιβεβαιώσωσιν ἢ μὴ ταῦτα ἵνα ἐν συνεχείᾳ ἐνεργηθῶσι τὰ δέοντα πρὸς τακτοποίησίν των ἀπὸ ἀπόψεως κοινωνικῶν φρονημάτων, χωρὶς ν’ ἀπειλῶνται ἢ ἄλλως πως νὰ ὑπόκεινται εἰς ἀνάκρισιν περὶ τῶν πολιτικῶν των πεποιθήσεων. 3) Κατὰ μῆνα Νοέμβριον 1956 χωροφύλαξ τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Τρικάλων, κατόπιν Διαταγῆς τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Τμήματος ἐνεργοῦντος προανάκρισιν κατὰ τοῦ ἐπὶ ἀνυποταξίᾳ κατηγορουμένου Μπαμπάνη Ἀθανασίου, συνεπείᾳ ἐγγράφου τοῦ Εἰσηγητοῦ Στρατοδικείου Λαρίσης, μετέβη εἰς τὰ ἐκεῖσε Γραφεῖα τῆς Ε.Δ.Α. εἰς ἃ ἐργάζεται οὗτος ὡς γραφειοφύλαξ καὶ τῷ ἐπέδωσε τὴν πρόσκλησιν, ἁπλῶς χωρὶς νὰ προβῇ εἰς ἑτέραν τινὰ ἀντικανονικὴν ἐνέργειαν ἢ νὰ συμπεριφερθῇ ἀναρμόστως. 4) Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι τῇ ἐπεμβάσει τῶν Ἀρχῶν Χωροφυλακῆς ἀπεμακρύνθησαν ἐκ τῶν ἐργασιῶν εἰς ἃς εἰργάζοντο διάφορα ἄτομα λόγῳ μὴ ὑπογραφῆς δηλώσεων μετανοίας καί, 5) Τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει ἐκδώσει σχετικὰς διαταγὰς καὶ κατὰ παντὸς ὅστις δὲν συμμορφοῦται πρὸς αὐτὰς ἐνεργῶνται τὰ δέοντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚΟΣ Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ταρμπάζη καὶ Ι. Ριζιώτη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 578) 18.1.1957 ἐγγράφου σας, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Ταρμπάζη καὶ Ι. Ριζιώτη ἐγγραφείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξοντα ἀριθμὸν 573 καὶ ἀφορώσης τὴν λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀναγνωρίζεται συντάξιμος ὁ χρόνος καθ’ ὃν ὑπηρέτησαν ὡς πολιτικῶς ἐπιστρατευμένοι 30 περίπου ἰατροὶ καὶ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι, οἵτινες ὑπηρετοῦσιν ἤδη ὡς ὑπάλληλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ αἴτημα τοῦτο περιλαμβάνεται μεταξὺ τῶν συνταξιοδοτικῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα λίαν συντόμως θέλομεν ἐξετάσει. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Δημητράτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9519) 20.12.56 ἐγγράφου σας καὶ ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἀναφερομένης ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, ἐν Κεφαλληνίᾳ λειτουργεῖ ἀπὸ ἐτῶν ἡ Βαλλιάνειος Γεωργικὴ Σχολή. Ἐδώσαμεν ἤδη ἐντολὴν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Κεφαλληνίας ὅπως ἐξετάσῃ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἐν τῇ ὡς ἄνω Σχολῇ «Σχολεῖον Τυροκομίας βραχείας διαρκείας» πρὸς ἔμπρακτον διδασκαλίαν τῆς τυροκομίας εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἐκμάθουν ταύτην γεωργοκτηνοτρόφους. Ἐν καταφατικῇ περιπτώσει θέλομεν ὀργανώσει τὸ Σχολεῖον τοῦτο ἄλλως θέλομεν δώσει ἐντολὴν νὰ συσταθῇ τὸ μεταβατικὸν Σχολεῖον τυροκομίας τριμήνου διαρκείας. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν ὀργάνωσιν βιομηχανίας τυροκομικῶν προϊόντων, τοῦτο εἶναι θέμα γενικωτέρας σημασίας καὶ θέλει ἀντιμετωπισθῇ διὰ τοῦ τεθησομένου εἰς ἐφαρμογὴν προγράμματος ὀργανώσεως τῆς τυροκομίας δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Θέμα: Ἀπάντησις ἐπὶ ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9193) 15.12.1956 ἐγγράφου σας καὶ ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἀναφερομένης ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι 1) αἱ Μέσαι Γεωργικαὶ Σχολαὶ ἔπαυσαν νὰ λειτουργοῦν ἐν Ἑλλάδι ἀφ’ ὅτου αἱ δύο Ἀνώταται Γεωπονικαὶ Σχολαὶ ἐκπαιδεύουν ἱκανὸν ἀριθμὸν ἐπιστημόνων γεωπόνων διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τῶν λοιπῶν Ὀργανισμῶν καὶ Ἱδρυμάτων Γεωργικῆς Φύσεως. Ἐξ ἄλλου οἱ ἀπόφοιτοι τῶν Μέσων Τεχνικῶν Γεωργικῶν Σχολῶν δὲν ἐπιστρέφουν εἰς τὰ χωρία των διὰ νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ γεωργοῦ, οὔτε καὶ ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι γεωργικαὶ ἐπιχειρήσεις ἱκαναὶ νὰ ἀπορροφήσουν γεωπονικὸν προσωπικόν, ὡς συμβαίνει μὲ τὴν βιομηχανίαν. 2) Ἡ ἐπαγγελματικὴ γεωργικὴ ἐκπαίδευσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ἀντιμετωπίζεται διὰ τῶν ἐν τῇ χώρᾳ λειτουργούντων δέκα ἕξ (16) Πρακτικῶν Γεωργικῶν Σχολείων καὶ τοῦ ἀναπτυσσομένου ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν καὶ Ἐκπαιδεύσεως κατὰ κοινότητας ἐκπαιδευτικοῦ προγράμματος. Οὕτω διὰ τοῦ ἐν λόγῳ προγράμματος λειτουργοῦν ἐτησίως 700 Κέντρα Ἐξωσχολικῶν Ὁμάδων, 500 Μορφωτικοὶ Σύλλογοι Ἀγροτοπαίδων, 150 Σχολεῖα Γεωργ. Τεχνικῆς καὶ 500 Μεταβατικὰ Γεωργικὰ Σχολεῖα καὶ τῇ ἐπιβλέψει καὶ παρακολουθήσει τῶν 400 τοπικῶν Γεωπόνων Γεωργ. Ἐφαρμογῶν. Ἐπίσης εἰς τὰ προαναφερθέντα Πρακτικὰ Γεωργικὰ Σχολεῖα καὶ εἰς διάφορα ἄλλα Γεωργικὰ Ἱδρύματα ὀργανοῦνται κατ’ ἔτος 70 σειραὶ ἐκπαιδεύσεων βραχείας διαρκείας εἰς ἃς ἐκπαιδεύονται ἀγροτόπαιδες εἰς εἰδικὰ γεωργικὰ θέματα. Διὰ τοῦ ὡς ἄνω πρακτικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ προγράμματος ἐκπαιδεύονται ἐτησίως 45.000 ἀγροτόπαιδες ἡλικίας 13 –20 ἐτῶν. Ἡ μετατροπὴ Κλασσικῶν Γυμνασίων εἰς Πρακτικὰς Γεωργικὰς Σχολὰς προσκρούει εἰς τὸ πολυδάπανον καὶ τὴν ἔλλειψιν ἐγκαταστάσεων καὶ ἀγροτικῶν ἐκτάσεων πρὸς παροχὴν τεχνικῆς γεωργικῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἡ παροχὴ τεχνικῆς γεωργικῆς ἐκπαιδεύσεως εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἀγροτοπαίδων ἀντιμετωπίζεται ἐπιτυχῶς καὶ ἀποτελεσματικῶς κατὰ τὸν οἰκονομικώτερον τρόπον διὰ τῆς προσλήψεως νέων γεωπόνων πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Γεωργικῶν Ἐφαρμογῶν, ὥστε τὸ ἐκπαιδευτικὸν πρόγραμμα τῆς ὑπηρεσίας ταύτης νὰ ἐπεκταθῇ εἰς περισσότερα ἀγροτικὰ κέντρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Καραγκιόζη, Θ. Λυμπερίδη, Σ. Γουδελῆ, Ν. Παπαδημητρίου καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Καραγκιόζη, Θ. Λυμπερίδη, Σ. Γουδελῆ, Ν. Παπαδημητρίου καὶ Θ. Παπαπαναγιώτου περὶ τῆς οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν τῆς περιφερείας Θεσσαλονίκης, Βερροίας, Γιαννιτσῶν, κ. ἄ., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι αἱ προξενηθεῖσαι ὑπὸ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν ζημίαι εἰς τὰς καλλιεργείας τῶν ἀνωτέρω περιφερειῶν ἐξετιμήθησαν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου, αἱ δὲ σχετικαὶ καταστάσεις ἀπεστάλησαν εἰς τὴν Α.Τ.Ε. διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 95780) 5339) 28.6.56, 104243) 5842) 31.7.56, 117940) 6641) 4.8.56 ἐγγράφων μας, πρὸς λῆψιν καὶ ἄρσιν ἐνισχύσεως τῶν πληγέντων καλλιεργητῶν, ἅτινα συμφώνως πρὸς παλαιοτέρας διαταγὰς τοῦ Ὑπουργείου συνίστανται εἰς τὴν ἀναστολὴν τῆς εἰσπράξεως τῶν χρεῶν καὶ τὴν χορήγησιν ἐπὶ πιστώσει σπόρων, λιπασμάτων κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῆς ἀπὸ 17.11.56 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Β. Ἐφραιμίδη, πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Γεωργίας καὶ Οἰκονομικῶν, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9522) 7617) 20.12.56 ἔγγραφον ὑμῶν. 1) Δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα ὅτι οἱ ἀποκατασταθέντες εἰς τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας Μακεδονίας, ἔτυχον διαφόρου μεταχειρίσεως ἐκείνης ἣν ἔτυχον οἱ ἀποκατασταθέντες εἰς τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας Θεσσαλίας καὶ τοῦτο διότι εἰς τὴν Θεσσαλίαν δὲν ἐγένετο ἀποκατάστασις εἰς τοιαύτας γαίας, ἀλλ’ ἁπλῶς γαῖαι ἀπαλλοτριωμέναι καὶ διατεθειμέναι κατὰ τὸν ἀγροτικὸν νόμον μεταγενεστέρως ἀπεστραγγίσθησαν. Εἰς τὴν Μακεδονίαν αἱ ἀποστραγγισθεῖσαι γαῖαι διετέθησαν τὸ πρῶτον μετὰ τὴν ἀποστράγγισίν των. Οὕτω, ἐνῷ οἱ κληροῦχοι τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν Θεσσαλίας ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τῆς διὰ τοῦ ἄρθρου 283 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος διαγραφῆς τῶν χρεῶν των, ὡς γενομένων μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. 18) 1944, οἱ ἀποκατασταθέντες εἰς τὰς γαίας Μακεδονίας δὲν ἔτυχον τοῦ εὐεργετήματος τούτου, διότι δὲν εἶχε καθορισθῆ τὸ χρέος των πρὸ τοῦ ν. 18) 1944. Ταῦτα ἰσχύουν μόνον ὡς πρὸς τὴν ἐπιβάρυνσιν τῆς ἀξίας τῶν κλήρων τῶν κληρούχων. Ἀντιθέτως αἱ διατάξεις τοῦ Ν. Δ. 2535) 53 αἱ σχετικαὶ πρὸς τὴν ἐπιβολὴν εἰς βάρος τῶν ἰδιοκτητῶν, εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν πρόσθετον ἀξίαν ἣν αἱ ἰδιοκτησίαι των ἀπέκτησαν ἐκ τῶν ἐκτελεσθέντων ἀποστραγγιστικῶν ἔργων, ἔχουν ἐφαρμογὴν οὐ μόνον ἐν Μακεδονίᾳ, ἀλλὰ καὶ ἐν Θεσσαλίᾳ καὶ ἐν οἱαδήποτε ἄλλῃ περιφερείᾳ. Συνεπῶς καὶ οἱ κληροῦχοι Θεσσαλίας, ὧν οἱ κλῆροι ἐβελτιώθησαν διὰ τῶν ἔργων, καταστάντες ἤδη ἰδιοκτῆται, ὑποχρεοῦνται, ὅπως καταβάλλουν εἰς τὸ Δημόσιον τὴν ὡς ἄνω εἰσφορὰν (Ν. Δ. 2535) 1953 ἄρθρον 1 παρ. 3 καὶ ἄρθρον 2) ἧς ἀπαλλάσσονται οἱ ἐξ ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν κληροῦχοι τῆς Μακεδονίας. 2) Τὸ ζήτημα τῆς ὑπαγωγῆς τῶν χρεῶν ἐξ ἀποκαταστάσεως εἰς τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας Μακεδονίας εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 18) 1944 ἀπησχόλησεν ἁπάσας τὰς μεταπελευθερωτικὰς Κυβερνήσεις, αἵτινες ἐδέχθησαν ὅτι τὰ ἐν λόγῳ χρέη δὲν ὑπήχθησαν εἰς τὸν νόμον τοῦτον, δι’ ὃ καὶ ἐπανήρχισεν ἀπὸ τοῦ 1948 βεβαίωσις εἰς βάρος τῶν ἀποκατασταθέντων τῶν προσωρινῶν δόσεων τῶν προβλεπομένων ὑπὸ τοῦ ἄρθρ. 15 τοῦ Κώδικος Α.Ν. 1556) 41, αἱ ὁποῖαι, συμφώνως πρὸς τὴν παρ. 3 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, συμψηφίζονται πρὸς τὴν ὀφειλὴν τῶν κληρούχων, κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς ὁριστικῆς των χρεώσεως. Τὸ ζήτημα τοῦτο τελικῶς ἐρρυθμίσθη διὰ τοῦ Ν. Δ. 2535) 53, εὐνοϊκῶς διὰ τοὺς ἐνδιαφερομένους, διότι, ἐνῷ τὸ καταργηθὲν ἄρθρον 100 τοῦ Κώδ. Ἀ. Ν. 2556) 41 προέβλεπε τὸν καθορισμὸν τιμῆς κατὰ στρέμμα μὲ βάσιν τὸ κόστος τῶν ἔργων τῆς ἀποξηράνσεως τῶν γαιῶν τούτων καὶ οὐχὶ τὴν παραγωγικότητά των, διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ρηθέντος Ν. Δ. ὡς κυρία βάσις τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς τῶν γαιῶν τούτων ἐτέθη ἡ παραγωγικότης αὐτῶν. Διὰ νὰ ἐκτιμηθῇ προσηκόντως ἡ καινοτομία αὕτη τοῦ Ν. Δ. 2535)53, δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ἁρμοδίων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν, τὸ κόστος ἐκ τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων ἀποστραγγίσεως, ἀνέρχεται εἰς 5.400 δραχμὰς κατὰ στρέμμα, ἐνῷ ἡ βάσει οὗ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου τούτου καθορισθεῖσα τιμὴ κατὰ στρέμμα ἀνέρχεται, ὡς κατωτέρω λεπτομερῶς ἀναφέρεται, εἰς 400–3.300 δραχμάς, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ κληροῦχοι ἐπιβαρύνονται μὲ τὸ ⅓ μόνον καὶ τοῦτο ἐξοφλητέον εἰς 15 ἴσας ἐτησίας δόσεις πρὸς ἐπιτόκιον 6%. Ἐκ τοῦ ποσοῦ τε τοῦ χρέους των ἐκπίπτονται αἱ καταβληθεῖσαι προσωριναὶ δόσεις. Ἑπομένως καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο οἱ ἐρωτῶντες κ. κ. βουλευταί, δὲν εὑρίσκονται ἐν τῇ πραγματικότητι λέγοντες ὅτι αἱ ἀποστραγγισθεῖσαι γαῖαι Μακεδονίας ἐχρεώθησαν εἰς τοὺς κληρούχους κατὰ κατηγορίας εἰς 1.150, 1.080 καὶ 950 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Οὕτω: Α) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 20061) 8.6.54 ἀποφάσεως κ. Ὑπουργοῦ Γεωργίας αἱ ἀποστραγγισθεῖσαι γαῖαι Τεναγῶν Φιλίππων διῃρέθησαν εἰς 3 κατηγορίας καὶ καθωρίσθη ἡ κατὰ στρέμμα ἀξία των, τῆς πρώτης εἰς 2.400 δραχ., τῆς δευτέρας εἰς 1.800 δραχ., καὶ τῆς τρίτης εἰς 1.200 δραχ., ἐκ τῶν ὁποίων οἱ κληροῦχοι ἐπιβαρύνονται μὲ τὸ ⅓, ἤτοι ἀντιστοίχως μὲ 800, 600 καὶ 400 δραχ. κατὰ στρέμμα. Β) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 24982)24.6.54 ὁμοίας ἀποφάσεως καθωρίσθη ἡ ἀξία τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν πεδιάδος Θεσσαλονίκης, ὡς ἑξῆς: 1) Λίμνη Γιαννιτσῶν αʹ ζώνη 3.300 δραχ., βʹ ζώνη 3.000 καὶ γʹ ζώνη 2.100 δραχ. κατὰ στρέμμα. Ἐκ τῶν ζωνῶν τούτων ἡ αʹ περιλαμβάνει 10.600 στρέμματα, ἡ βʹ 207.000 στρέμματα καὶ ἡ γʹ ζώνη 63.000 στρέμματα. 2) Ἕλους Ξεχασμένης ἔκτασις 36.276 στρέμματα εἰς δραχ. 2.400 κατὰ στρέμμα. 3) Ἕλους Σκυλιτσίου εἰς δραχ. 2.400 κατὰ στρέμμα. 4) Ἕλους Κουφαλίων δραχ. 1.650. 5) Ἕλους Κολοντέϊ δραχ. 1.500. 6) Λιμνῶν Ἀρτζὰν–Ἀματόβου 2.100 δραχ. Γ) Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε) 25415) 24.6.54 ὁμοίας ἀποφάσεως καθωρίσθη ἡ κατὰ στρέμμα ἀξία τῶν ἀποστραγγισθεισῶν γαιῶν πεδιάδος Σερρῶν εἰς δραχμὰς 400–2.800. Ἐκ τῶν ἄνω ἀναφερομένων τιμῶν κατὰ στρέμμα, οἱ ἀποκατασταθέντες κληροῦχοι θὰ ἐπιβαρυνθῶσι μὲ τὸ ⅓, ἤτοι ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτῶν ποικίλλει ἀπὸ 1.100 δραχ. δι’ ἐλαχίστας περιφερείας (Κρύας Βρύσης Γιαννιτσῶν) μέχρι 130 δραχμάς. Ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν μας ἑπομένως στοιχείων, δὲν προκύπτει ὅτι αἱ Ἐπιτροπαί, αἱ ἁρμόδιαι διὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐν λόγῳ γαιῶν ἐξετίμησαν ταύτας εἰς ὑπερβολικὴν τιμήν. Οὕτω, ἔναντι τῶν εἰς χρυσὸν δανείων τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἀποστραγγιστικῶν ἔργων, μὴ ἀποσβεσθέντων διὰ τοῦ Ν. 18)1944, οἱ ἀποκατασταθέντες καλοῦνται νὰ καταβάλουν ἐλάχιστον ποσόν. Ἀλλὰ καὶ τὸ ἐλάχιστον τοῦτο ποσὸν πάλιν διατίθεται ἐπ’ ὠφελείᾳ αὐτῶν τούτων τῶν κληρούχων, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ ἔσοδον τοῦ Προϋπολογισμοῦ Κρατικῶν Ἐπενδύσεων, χρησιμοποιούμενον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ἑτέρων ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

§7Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§9Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βάσει τοῦ Κανονισμοῦ, αἱ κατατιθέμεναι ἐρωτήσεις δὲν ἀναγράφονται εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, παρὰ μόνον μετὰ πάροδον 3 ἡμερῶν. Ἔχω καταθέσει 2–3 ἐρωτήσεις, πρὸ δύο περίπου μηνῶν καὶ δὲν ἔχουν ἀναγραφῆ εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μήπως ἐλάβετε ἀπάντησιν;

§11Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι, δὲν ἔλαβα ἀπάντησιν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς Πρόεδρος τῆς Βουλῆς ἀσκῶ ἔλεγχον ἐπὶ τῶν ὑπηρεσιῶν αὐτῆς. Μέχρι τοῦδε, ὅμως, οὐδεμία περίπτωσις ἐνεφανίσθη μὴ ἐγγραφῆς εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἐρωτήσεως καταστάσης ὡρίμου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ τὴν εὐθύνην ἔναντι τῆς Βουλῆς φέρει ὁ Πρόεδρος διὰ πᾶσαν παράλειψιν τῆς ὑπηρεσίας, θὰ ἐξετάσω τὸ θέμα.

§13Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἔχω παράπονον ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, οὔτε ἠθέλησα νὰ μεμφθῶ αὐτάς, ἀλλὰ ἠθέλησα νὰ πληροφορηθῶ διατὶ δὲν ἐνεγράφησαν αἱ ἐρωτήσεις μου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὔριον θὰ κυκλοφορήσῃ ἡ Ἡμερησία Διάταξις τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἐλπίζω νὰ περιλαμβάνωνται εἰς αὐτὴν καὶ αἱ ἰδικαί σας.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Ψήφισις τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ ἐπιβολῆς φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ ἀμυλοσιροπίου».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων «περὶ ἐπιβολῆς φόρου καταναλώσεως ἐπὶ τοῦ ἀμυλοσιροπίου». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1812) 1951 «περὶ τοῦ Ἱστορικοῦ Ἀρχείου Ὕδρας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1812) 1951 «περὶ τοῦ Ἱστορικοῦ Ἀρχείου Ὕδρας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§19Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Παρακαλῶ πολύ, κύριε Πρόεδρε, ὅπως προταχθῇ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διότι ἐπείγομαι νὰ ἀναχωρήσω καὶ ἡ συζήτησις αὐτοῦ δὲν νομίζω ὅτι θὰ διαρκέσῃ περισσότερον ἀπὸ 10 λεπτά. Περὶ τούτου συμφωνεῖ καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, τὸ νομοσχέδιον τοῦ ὁποίου προτάσσεται ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ Διατάξει.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ;

§21ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα συνεπῶς εἰς τὴν βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 54302) 30) 913708) 3.9.55 καὶ 54302) 34) 913941) 19.9.1955 διαταγῶν Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ». Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§23Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, βεβαίως εἶναι γνωσταὶ αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἡ πτέρυξ αὕτη, ἀλλὰ νομίζω καὶ γενικώτερον πολλοὶ παράγοντες ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀκόμη, καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, ὑποστηρίζουν περὶ τοῦ ὕψους τῶν πολεμικῶν δαπανῶν καὶ τῆς ἐπιρροῆς των ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τοῦ τόπου. Θ’ ἀπετέλει, ὅμως, πράγματι, μικρολογίαν ἐὰν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ τοῦ προσθέτοντος εἰς τὰς ὑπερόγκους, κατὰ τὴν ἄποψίν μας καὶ βαρυτάτας δαπάνας ἐλάχιστα τινά, ἐὰν ἐπ’ ἀφορμῇ αὐτοῦ τοῦ νομοθετήματος εἰσερχώμεθα εἰς συζήτησιν περὶ τοῦ ὕψους τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἐλπίζω ὅτι θὰ συζητηθῇ, ὡς ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ὁ Προϋπολογισμὸς, ἄλλως ἐκκρεμεῖ ἐπερώτησις περὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ὅπου θὰ θιγῇ ἐν πλάτει τὸ θέμα. Ἐκεῖνο ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ νομίζω ὅτι θὰ τύχῃ σοβαρωτάτης προσοχῆς, εἶναι τοῦτο: Ὅπως εἶναι γνωστόν, ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης τοῦ 1951 ἠθέλησε νὰ θέση τέρμα εἰς τὴν σύγχυσιν τῶν ἐξουσιῶν, ἡ ὁποία ντὲ φάκτο καθιερώθη ἀπὸ τῆς ἀνωμάλου περιόδου τοῦ 1922–25 καὶ ἐντεῦθεν, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ συστήματος τῆς ἐκδόσεως κανόνων δικαίου ὑπὸ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας ὑπὸ τύπον Α. Ν. καὶ Α. Δ. Τὸ καθεστὼς αὐτὸ ἐπέφερεν μίαν ἀφόρητον πολυνομίαν διότι ὁ τελευταῖος τμηματάρχης ἢ εἰσηγητής, ἔχων νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν νομικὴν δυσχέρειαν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο δυνατὸν δι’ ἄλλου τρόπου ὀρθῶς νὰ παρακαμφθῇ, συνέτασσε ἓν σχέδιον Ἀν. νόμου! Ἐφθάσαμεν οὕτω εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 20.000 (!!) Α. Ν. καὶ Α.Δ. Ἀκόμη ἐφθάσαμεν εἰς μίαν κατάστασιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία ἀντὶ νὰ περιορίζεται ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν κειμένων νόμων, τοὺς μετέτρεπε κατὰ τὸ δοκοῦν, ὁσάκις τῆς παρεῖχον οἱασδήποτε φύσεως, ἔστω καὶ τεχνικὴν δυσχέρειαν. Ὅλα αὐτὰ ἠθέλησε νὰ τὰ τερματίσῃ ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης τοῦ 1951 καὶ καθιέρωσε τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ ἐκδοθοῦν Α. Ν. ἢ Διατάγματα ἀλλὰ ὑποχρεωτικῶς νομοθετικὰ Διατάγματα μετ’ ἔγκρισιν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν προσέκρουσεν ἡ κεκτημένη ταχύτης τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας καὶ δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι εἶναι εὐθύνη τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ἢ τῆς παρατάξεως ἡ ὁποία σήμερον κυβερνᾷ, διότι τὸ πρῶτον τὸ Σύνταγμα τοῦ 1951 ἐφηρμόσθη ἐπὶ 10μηνον περίπου ὑπὸ Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου. Προσέκρουσε, λοιπόν, εἰς τὴν συνταγματικὴν αὐτὴν καθιέρωσιν ἡ εὐκολία τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας νὰ ἐκδίδῃ Α. Ν. καὶ Ν. Δ., μολονότι θὰ ἠδύνατο νὰ παρατηρήσῃ τις ὅτι ἐπὶ τέλους ἡ Χώρα μας, ἐπέρασε Βαλκανικοὺς πολέμους, ἐπέρασε τὴν Ἐθνικὴν κρίσιν τοῦ 1915– 20 χωρὶς νὰ προσφύγῃ εἰς κανένα Α. Ν. Ἐφεῦρε δὲ τὸ νέον σύστημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται διὰ Διατάγματος, ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου! Καὶ εἶναι ἤδη αὐτὸ μία βαρυτάτη παρέκκλισις ἀπὸ τῆς νομιμότητος. Ἀλλὰ δὲν ἐσταμάτησεν ἕως ἐκεῖ καὶ δι’ αὐτὸ ἐφιστῶ τὴν προσοχήν σας. Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον σήμερον νὰ κυρώσωμεν ὄχι ἁπλῶς πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀλλὰ διαταγὰς τοῦ Γ.Ε.Σ., ἐπαγομένας δαπάνας! Ἐγὼ λέγω διαταγὰς ἐκδοθείσας διὰ σκοποὺς ἐπαινετούς. Ἐάν, αὔριον, ὅμως, διὰ σκοποὺς ἐπαινετοὺς πάλιν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας ἐκδώσῃ μίαν διαταγήν, ἢ ὁ Ἐπιθεωρητὴς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ποῦ θὰ φθάσωμεν; Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σκεφθῶμεν ὅτι πολὺ πρὶν ὑπάρξῃ τὸ σύστημα τῶν ἀντιπροσωπευτικῶν Κυβερνήσεων, τῶν στηριζομένων ἐπὶ τῆς ψήφου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὑπῆρξαν τὰ Κοινοβούλια ὡς ἐσχάτη ἐγγύησις διὰ τὰ οἰκονομικὰ τῆς Χώρας, τὰ ὁποῖα δὲν ἄφινον, ἄνευ συγκαταθέσεών των νὰ ρυθμίζῃ ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία τὰ οἰκονομικά. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ἐπειδὴ τὸ πρῶτον εἰσάγεται αὐτὴ ἡ βαρεῖα παρέκκλισις ἀπὸ ἕνα συνταγματικὸν κανόνα, χρέος τῆς Βουλῆς εἶναι, ὑπεραμυνομένης τῶν δικαιωμάτων καὶ τῶν προνομίων τοῦ Σώματος, νὰ ἀποτρέψῃ τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§25Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπέθετον ὅτι θὰ συνέπιπτον αἱ ἀπόψεις μου, μὲ τὰς ἀπόψεις τὰς ὁποίας ἐξέθεσεν ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος, κ. Ἠλιοῦ. Θεωρῶ καὶ ἐγὼ ἄτοπον νὰ ἐκδίδωνται διαταγαὶ τῆς διοικήσεως μὲ νομοθετικὸν περιεχόμενον καὶ νὰ ἔρχωνται ἐκ τῶν ὑστέρων πρὸς νομιμοποίησιν. Ἐὰν δεχθῶμεν, τὴν ἀρχὴν αὐτήν, τότε δημιουργοῦμεν καὶ τέταρτον τρόπον νομοθετήσεως, ἐκτὸς τοῦ τῆς Βουλῆς, τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ τοὺ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὅταν ἐξεδόθη ἡ περὶ ἧς πρόκειται Διαταγὴ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ἐλειτουργοῦσεν ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν διὰ νόμου νὰ καλύψῃ τὴν περίπτωσιν ποὺ ἡ ὑπὸ κύρωσιν Διαταγὴ τοῦ Γ.Ε.Σ. ἀναφέρει. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Διαταγὴ ἐξετελέσθη καὶ ὀφείλομεν νὰ τὴν κυρώσωμεν. Πρέπει, ὅμως, κύριε Πρόεδρε, νὰ σταματήσῃ αὐτὸς ὁ τρόπος τοῦ νομοθετεῖν. Εἶναι ἐκτροπὴ ἐκ τοῦ Συντάγματος.

§26Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ ἀξιότιμος ἐκ Λέσβου συνάδελφος ἔθιξε δύο θέματα. Τὸ ἓν εἶναι τὸ ὕψος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἀνεγνώρισε καὶ ὁ ἴδιος ὅτι δὲν εἶναι εὔθετος ὁ χρόνος, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ παρόντος ἐπουσιώδους νομοσχεδίου διὰ τοῦ ὁποίου κυροῦνται πράξεις τοῦ τότε Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης δι’ ἕνα ἀσήμαντον ποσόν, νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν. Ἐπ’ εὐκαιρία, ὅμως, θὰ ἤθελον νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἐντύπωσις ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ δαπάναι εἰς τὴν Χώραν μας εἶναι ηὐξημέναι. Καὶ πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ὡς πρὸς τὰς προπολεμικὰς δαπάνας, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Δημοσίου Προϋπολογισμοῦ, εἶναι εἰς χαμηλότερον ὕψος ἐκ τῶν προπολεμικῶν. Ἐπὶ τοῦ ἑτέρου θέματος, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν καὶ ὁ ἐκ Λέσβου συνάδελφος καὶ ὁ συνάδελφος ἐξ Ἰωαννίνων, ἔχω νὰ εἴπω τοῦτο, ὅτι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις λίαν φειδωλῶς, ἂν μὴ καθόλου, ἔκαμε χρῆσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νομοθετικοῦ περιεχομένου. Καὶ αἱ ὑπὸ κύρωσιν διαταγαὶ δὲν ἀφοροῦν τὴν ἐποχὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀφοῦ ἐξεδόθησαν τὸν Αὔγουστον τοῦ 1955. Εἰς τὸν τότε Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης — καὶ ἦτο τότε ὁ ἀξιότιμος Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος — ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γ.Ε.Σ. καλοπίστως εἰσηγήθη ὅτι μόνη ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης εἶναι ἐπαρκὲς δικαιολογητικὸν διὰ νὰ καλυφθῇ ἡ δαπάνη διὰ τὴν χορήγησιν διπλοῦ μισθοῦ εἰς τοὺς ἐφέδρους ὑπαξιωματικοὺς καὶ ὁπλίτας, τοὺς κληθέντας διὰ τὴν ἄσκησιν ἐκείνων τῶν 20 ἡμερῶν. Ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅμως, ἡ ὑπηρεσία τοῦ Γεν. Λογιστηρίου διετύπωσε τὴν ἄποψιν ὅτι ἦτο ὑπὲρ τὴν δικαιοδοσίαν τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθν. Ἀμύνης ἡ ἔκδοσις τῶν διαταγῶν ἐκείνων καὶ δι’ αὐτὸ ἔρχονται πρὸς κύρωσιν ἐνώπιον ὑμῶν σήμερον. Δεδομένου ὅτι εἶναι συμπαθὴς ἡ περίπτωσις αὐτὴ καὶ τὸ ποσὸν εἶναι ἀσήμαντον, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως κυρώσῃ τὰς πράξεις αὐτάς.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἄλλο εἶναι τὸ συγκεκριμένον θέμα καὶ ἄλλο εἶναι τὸ θέμα ἀρχῆς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸ συγκεκριμένον θέμα εἶμαι καὶ ἐγὼ τῆς γνώμης ὅτι ἡ Βουλὴ θὰ τὸ ψηφίσῃ χωρὶς ἀντίρρησιν. Δίδεται, ὅμως, ἀφορμὴ ἐξ αὐτοῦ νὰ ληφθῇ μία γενικωτέρα ἀπόφασις τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐφ’ ὅσον τὸ Σύνταγμα ἔχει προνοήσει διὰ τὴν νομοθετικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία παρέχει πλήρη εὐκαιρίαν νομοθεσίας καὶ ὅταν ἀκόμη ἀπουσιάζῃ ἡ Βουλή, εἰς περίπτωσιν μάλιστα ἐπειγούσης ἀνάγκης, περὶ τῆς ὁποίας πρόκειται εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν καθὼς καὶ εἰς τὴν ἄλλην περίπτωσιν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ καθιερωθῇ ὡς ἀρχὴ ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ ὑποκατάστασις τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας καὶ ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας τῶν Ὑπουργείων καὶ ἀπὸ τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμένον τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τοὺς ἀναγκαστικοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ἀκριβῶς ἤθελε νὰ καταργήσῃ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος, νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν παλαιάν του ἁρμοδιότητα τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων μὲ τὴν εὐκολωτέραν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Νομίζω ὅτι, κυροῦντες τὸ παρελθόν, πρέπει νὰ χαράξωμεν γραμμὴν πορείας διὰ τὸ μέλλον. Καὶ νὰ ἀπαγορεύσωμεν τοῦ λοιποῦ οἱανδήποτε κατάχρησιν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσίας.

§28Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, συμφωνῶ ἀπολύτως πρὸς τὸν ἀξιότιμον Ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ πρὸς τοὺς προλαλήσαντας. Καὶ νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ τακτικὴ τῆς ἐκδόσεως ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἐπέχουν θέσιν νόμου καὶ κυροῦνται ἐκ τῶν ὑστέρων, ἡ τακτικὴ αὐτὴ δὲν εἶναι ὀρθή. Ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ Συντάγματος ρητῶς ἀπηγορεύθη ἡ ἔκδοσις τῶν ἀναγκαστικῶν νόμων, ἂν καὶ δὲν ἦτο ἀναγκαία ἡ ρητὴ ἀπαγόρευσις, ὁ λόγος ἦτο ἀκριβῶς ὅτι ἐκ τῆς σιωπῆς τοῦ Συντάγματος συνήγετο, ἀτόπως βέβαια, τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἐδικαιοῦντο αἱ Κυβερνήσεις νὰ ἐκδίδουν ἀναγκαστικοὺς νόμους. Βεβαίως, κατὰ τὸ Σύνταγμα τῶν τελευταίων ἐτῶν, καὶ ἡ Κυβέρνησις τῆς ὁποίας μετεῖχον καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, πρὶν ἢ σχηματισθῇ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἐξέδωσαν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἐκυρώθησαν μετὰ ταῦτα. Νομίζω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μόνον εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι συνδέονται μὲ μίαν τοιαύτης φύσεως ἀνάγκην, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε κἂν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀπουσιαζούσης τῆς Βουλῆς, νὰ συγκληθῇ ἐκτάκτως, μόνον εἰς τοιαύτας περιπτώσεις — ὃ μὴ γένοιτο, εἰς τὴν περίπτωσιν ἑνὸς καταστρεπτικοῦ σεισμοῦ — δικαιολογεῖται, συγχωρεῖται ἡ λῆψις τοιούτων ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι ἔχουν περιεχόμενον νομοθετικόν.

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ καὶ τότε μὲ ἄμεσον κατάθεσιν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἢ τῆς Νομοθετικῆς Ἐπιτροπῆς.

§30Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Βεβαίως. Ὡς πρὸς τὸ μέλλον, εὔχομαι καὶ ἐγὼ ὅπως σταματήσῃ ἡ περὶ ἧς πρόκειται τακτική. Καὶ ἐπωφελοῦμαι τῆς εὐκαιρίας νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν ὅπως φέρῃ τὸ ταχύτερον ὅλας τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὁποῖαι ἔχουν περιεχόμενον νομοθετικόν, διότι γνωρίζω ὅτι ὑπάρχουν ἀποφάσεις τοιαῦται, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν καὶ ἐδημοσιεύθησαν πρὸ δύο καὶ τριῶν ἐτῶν καὶ ἀκόμη δὲν ἔχουν ἀχθῆ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τοιαύτη περίπτωσις, φερ’ εἰπεῖν — ἀπουσιάζει ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας, διότι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐξαιρετικῆς περιπτώσεως, διὰ τὴν ὁποίαν ἔκαμε ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ τὴν παράβασιν — τοιαύτη περίπτωσις εἶναι ἡ περίπτωσις μιᾶς πράξεως, τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς πολεμιστὰς τοῦ Ν. 751. Νομίζω ὅτι πρέπει τὸ ταχύτερον ἡ πρᾶξις αὐτὴ νὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ κυρωθῇ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν εἰδικὴν περίπτωσιν, εὐχαριστῶ ὅλους τοὺς κυρίους, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τὸν λόγον καὶ ὁλόκληρον τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία ἐφάνη διὰ τῆς σιωπηρᾶς συγκαταθέσεώς της πρόθυμος νὰ συγχωρήσῃ τὴν γενομένην πρὸ 1½ ἔτους παρατυπίαν. Παρακαλῶ, ὡς πρὸς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ εἶναι βεβαία, ὅτι ὅταν ἐγένετο πρὸς ἐμὲ ἡ εἰσήγησις καὶ ὅταν ἀπεδέχθην τὴν εἰσήγησιν ὅπως ὁρίσῃ τὴν ἀποζημίωσιν αὐτὴν διὰ τοὺς ἐκτάκτως ὑπὸ τὰ ὅπλα κληθέντας, δὲν ἐγνώριζον ὅτι τὸ θέμα ἦτο νομοθετικοῦ περιεχομένου καὶ ὅτι χρειάζεται νόμος. Ἐπομένως, δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μεταξὺ τῶν διαταγῶν αὐτῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Αἱ περὶ ὧν πρόκειται διαταγαὶ ἦσαν διαταγαὶ περιεχομένου τύποις νομοθετικοῦ, κατ’ οὐσίαν μὴ νομοθετικοῦ. Καὶ ἐπρόκειτο περὶ πλάνης. Ἐὰν ἐγνωρίζομεν ὅτι εἶχεν ἀνάγκην ἡ περὶ ἧς πρόκειται δαπάνη νομοθετικῆς παραλείψεως, θὰ ἐφέραμεν νομοθέτημα ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως τότε, ἡ ὁποία, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, κατ’ Αὔγουστον 1955 ἐλειτούργει. Θὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν ὅπως συγχωρήσῃ τὸ γενόμενον πρὸ 1½ ἔτους ἀτόπημα, τὸ ὁποῖον, βεβαιωθῆτε, ἐβασίζετο ἐπὶ καλῆς πίστεως.

§31Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ περιεχόμενον τῶν διαταγῶν τοῦ Ἐπιτελείου εἶναι συμπαθές. Ἐπρόκειτο, ὡς ἐλέχθη εἰς τὴν Βουλήν, περὶ προσκλήσεως ὡρισμένων ἐφέδρων διὰ στρατιωτικὴν ἐκπαίδευσιν, τὸ πρᾶγμα ἐπέφερε δαπάνας δι’ ἀποζημιώσεις καὶ αἱ ἀποζημιώσεις ἔπρεπε νὰ καταβληθοῦν. Ὁ τρόπος, ὅμως, κατὰ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ δαπάνη ἦτο ἐσφαλμένος. Δὲν ἐπικρίνω τὸ σφάλλειν, διότι πᾶς ἄνθρωπος εἶναι δυνατὸν νὰ περιπέσῃ εἰς σφάλματα, καὶ δὴ ὄχι ἐκ κακῆς προθέσεως. Ἀλλ’ ἐπικρίνω τὴν ἐσφαλμένην ἀντίληψιν ὅτι ἡ δαπάνη αὐτὴ ἠδύνατο νὰ καλυφθῇ δι’ ἁπλῆς διοικητικῆς πράξεως, ἐνῷ ἔπρεπε νὰ καλυφθῇ διὰ νόμου. Εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς τερατώδους προτάσεως ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, τερατώδους πραγματικὰ ἀπὸ ἀπόψεως στοιχειώδους συνταγματικῆς τάξεως. Ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγός μου κ. Παπανδρέου ἐξέθεσε λαμπρὰ τὴν ἄποψιν τῆς δυνατότητος ἐκδόσεως νομοθετικῶν πράξεων. Δὲν θὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια. Ἀλλὰ τὸ φαινόμενον, ἀπὸ ἀπόψεως καὶ Κοινοβουλευτικῆς τάξεως καὶ Συνταγματικῆς ὀρθότητος, τοῦ νὰ ζητῆται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κυρώσῃ ἡ Βουλὴ πράξεις νομοθετικοῦ περιεχομένου ἐκδοθείσας ἀπὸ οἱανδήποτε διοικητικὴν ἀρχήν, εἶναι ἀπαράδεκτον. Ἀλλοίμονον, ἐὰν φθάσωμεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε πᾶσα διοικητικὴ ἀρχὴ νὰ ἐκδίδῃ νομοθετικὰς πράξεις, καὶ νὰ ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ λέγῃ ὅτι αἱ πράξεις, τὰς ὁποίας ἐξέδωσαν οἱ ὑφιστάμενοί μου ζητῶ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τὰς κυρώσῃ, αὐτὸ εἶναι πλήρης ἀπεμπόλησις τῶν δικαιωμάτων τοῦ Ὑπουργοῦ ἔναντι τῶν Ὑπηρεσιῶν.

§32Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔδωσε τὴν ἐντολὴν αὐτήν, ὁ κ. Κανελλόπουλος.

§33Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μάλιστα. Δὲν μᾶς φέρετε, ὅμως, πρότασιν κυρώσεως πράξεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἐνῷ μᾶς φέρετε πρότασιν νόμου, νὰ κυρώσωμεν ἀπόφασιν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§34Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Μπακόπουλε, ὁ κ. Κανελλόπουλος εὑρίσκετο τότε εἰς τὸν τόπον τῶν ἀσκήσεων. Καὶ ἀπ’ ἐκεῖ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον τηλεφωνικῶς καὶ ἐξέδωσε τὴν διαταγὴν αὐτήν. Οὐσιαστικά, αἱ τηλεφωνικῶς διδόμεναι διαταγαί, ἐκδίδονται ὡς νὰ εἶναι ὑπογεγραμμέναι παρὰ τοῦ Ὑπουργοῦ. Ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὁ ὁποῖος εὐτυχῶς παρίσταται τὴν στιγμὴν αὐτήν, ἔδωκε τὴν διαταγὴν αὐτὴν καὶ τὸ ἐπιβεβαιοῖ αὐτό, ὅτι ὁ ἴδιος φέρει τὴν εὐθύνην τῆς ἐκδόσεως τῆς διαταγῆς αὐτῆς.

§35Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὴ θέλετε νὰ παρακάμψωμεν τὴν οὐσίαν, χάριν τῶν τύπων. Ἐγὼ δὲν ἐπικρίνω τὴν πρᾶξιν, ἐπικρίνω σᾶς, τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, διότι ἐφέρατε εἰς τὴν Βουλὴν πρότασιν νόμου, περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ ὑποστηρίζω ὡς ζήτημα ἀρχῆς πλέον, ὄχι ὡς ζήτημα οὐσίας, ὅτι τοιοῦτόν τι δὲν ἐπιτρέπεται. Ἐὰν εἶχε γίνει ἔγκρισις τῆς ἐν λόγῳ δαπάνης διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου θὰ εἶχε μίαν ἔστω νομιμοφάνειαν. Ἀλλὰ νὰ εἰσάγεται εἰς τὴν Βουλὴν ὑπευθύνως, ἀπὸ τὴν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν πρότασις νόμου πρὸς κύρωσιν ἀποφάσεων νομοθετικοῦ περιεχομένου, ἐκδοθεισῶν ὑπὸ ὑφισταμένων ἀρχῶν, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Προτείνω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ἔχῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης τὴν καλωσύνην, νὰ ἀποσύρῃ τὴν πρότασιν αὐτὴν καὶ νὰ φέρῃ σχέδιον νόμου περὶ κυρώσεως εὐθέως τῆς γενομένης δαπάνης. Τοῦτο εἶναι τὸ νομοθετικῶς ὀρθόν. Αὐτὸς εἶναι ὁ στοιχειώδης σεβασμὸς πρὸς τὸ Σύνταγμα. Ἡ παραδοχὴ ἀπὸ μέρους τῆς Βουλῆς ἐνδεχομένως τῆς ἀρχῆς, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Βουλὴν προτάσεις νόμων περὶ κυρώσεως νομοθετικῶν πράξεων, ἐκδοθεισῶν ἀπὸ οἱανδήποτε ὑφισταμένην ἀρχήν, καὶ τὴν Κυβέρνησιν καταργεῖ, καὶ τὸ Σύνταγμα παραγνωρίζει.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§37Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ σφάλμα ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐξεδόθη ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καλύπτουσα τὰς ἐν λόγῳ πράξεις τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Ἔπρεπε νὰ ἐπακολουθήσῃ κυρωτικὴ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Μέχρι τοῦδε δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Βουλὴν προηγούμενον κυρώσεως πράξεων διοικητικῆς ἀρχῆς, ὅπως εἶναι τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ. Ὡς ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα θὰ πρέπει νὰ ἐκδοθῇ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ ἢ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωτικὴ τῶν ἐν λόγῳ πράξεων τὴν ὁποίαν νὰ φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν. Ταῦτα ἀπὸ ἀπόψεως ἀρχῆς. Πέραν αὐτῶν ἔχω μίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Καλλία, ὑπογραφομένην καὶ ἀπὸ ἄλλους βουλευτάς, ἡ ὁποία ἐν τῇ αἰτιολογικῇ της ἐκθέσει λέγει ὅτι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι διὰ τὸν ἔλεγχον ὀργανώσεων ἐθνικῆς ἀντιστάσεως δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ περαιώσουν τὸ ἔργον των ἐντὸς τῆς ταχθείσης ὑπὸ τοῦ Α.Ν. 971 προθεσμίας, ὡς αὕτη παρετάθη ὑπὸ τοῦ νόμου 2272. Συνεπεία τοῦ λόγου τούτου πολλαὶ ὀργανώσεις ἀνεγνωρίσθησαν διὰ Β. Δ)των, ἐκδοθέντων μετὰ τὴν λῆξιν τῆς προθεσμίας, καὶ συνεπῶς αὗται στεροῦνται νομίμου ἀναγνωρίσεως. Διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς, δημιουργούσης σοβαρὰ προβλήματα καὶ ἠθικῆς τάξεως ἀκόμη, τὰ Διατάγματα ἔχουν δημοσιευθῆ νὰ θεωρηθοῦν ταῦτα ἰσχυρὰ καὶ ἔγκυρα ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεώς των. Γνωρίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ φέρῃ σχετικὸν νόμον εἰς τὸν ὁποῖον θὰ περιλαμβάνεται καὶ αὐτὴ ἡ διάταξις. Ἀλλὰ εἶναι τόσον ἀστάθμητοι οἱ παράγοντες, ὥστε πρέπει ἅπαξ δοθείσης εὐκαιρίας νὰ δοθῇ σήμερον λύσις εἰς τὸ θέμα, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§39Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Τὸ τμῆμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἐνδεχομένως, ἡ παροῦσα τροπολογία, γενικοῦ νομοσχεδίου, εἶναι τὸ ἐντελῶς ἀναμφισβήτητον καὶ ἀδάπανον, καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ διστάσῃ κανεὶς νὰ τὴν ἀποχωρήσῃ, δοθέντος ὅτι πρόκειται περὶ πράξεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν συντελεσθῆ. Πρόκειται περὶ ἀπωλείας προθεσμίας 10, 20, 30 ἡμερῶν, ἐνῷ ἡ ὀλίγη ἐπεξεργασία ἀπῄτησε χρόνον μακρόν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, καὶ ἂν ἀκόμη πρόκειται νὰ ληφθῇ, διὰ γενικώτερα θέματα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως, πρόνοια νομοθετική, νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, διότι ἐνδεχομένως ὑπάρχουν ἐκκρεμῆ θέματα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζονται καθημερινῶς ἀπὸ τὴν ὕπαρξιν αὐτῆς τῆς ἀβεβαιότητος καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ φέρῃ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ παραβλεφθῆ, μὲ τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ ἔχῃ γίνει δεκτὸν ἐν μέρει τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ.

§40Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκδόσεως τῶν διαταγῶν, τῶν τότε Ὑπουργῶν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐξήγησα ὅτι, ὅτε ἡ Ὑπηρεσία εἰσηγήθη τὴν ἔκδοσιν τῶν διαταγῶν αὐτῶν, ἐπίστευεν ὅτι ὡς μόνον δικαιολογητικόν, ἡ διαταγὴ τοῦ Ὑπουργοῦ, ἦτο ἀρκετὸν δικαιολογητικὸν διὰ νὰ καλύψῃ τὸ νόμιμον τῆς δαπάνης. Ἡ ἀνάγκη τῆς κυρώσεως διὰ νόμου διεπιστώθη ἐκ τῶν ὑστέρων. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Παπασπύρου καὶ ὁ ἐξ Εὐβοίας κ. συνάδελφος, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπέγραψα προχθές, τὸ Σάββατον, σχέδιον νόμου ὁ ὁποῖος καλύπτει τὴν ἀνάγκην τῆς τροποποιήσεως καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν διαδικασίαν νὰ ἔλθῃ ἐνώπιόν σας πρὸς ψήφισιν. Ἑπομένως, δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κύριος Ὑπουργός, δὲν ἔδωκεν ἀπάντησιν, εἰς τὸ τυπικὸν συνταγματικὸν θέμα, ὡς ἀνεπτύχθη, εἰς τὸ κώλυμα, δηλαδή, τῆς Βουλῆς, νὰ ἐγκρίνῃ ὡς ἔχει τὸ σχέδιον νόμου. Θὰ ἐπρότεινον, κατ’ ἀντινομίαν, τὴν ἀκόλουθον λύσιν: Ἐπειδὴ ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ συμφωνεῖ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κυρώνῃ πράξεις τῆς διοικήσεως, αἱ ὁποῖαι ὑποκατέστησαν τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν, νὰ διατυποῦνται κατὰ διάφορον τρόπον. Νὰ ἔχῃ τὴν ἔννοιαν τροποποιήσεως καὶ νὰ ψηφισθῇ κατόπιν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, ὥστε νὰ ἐξοικονομήσωμεν ὅλην τὴν περιπέτειαν νέου σχεδίου νόμου καὶ παραπομπῆς εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπή. Νὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν διατύπωσιν, ὄχι ὅτι κυροῦνται αἱ διαταγαὶ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου, ἀλλὰ αἱ γενόμεναι κατανοηταί. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον παρακάμπτομεν τὸ ἐνώπιον θέμα καὶ καθιεροῦμεν μίαν ἀρχὴν χρήσιμον διὰ τὸ μέλλον.

§42Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἂς τὸ διατυπώσωμεν.

§43Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἂς μείνῃ πρῶτον σύμφωνος ἡ Βουλὴ καὶ εὑρίσκομεν τὴν νομικὴν διατύπωσιν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, μοῦ κάμνετε πρότασιν, ὅπως ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις.

§45Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ψηφισθῇ χωριστὰ τὸ σύνολον, ἀφ’ ὅσον εἶναι δύο ἀναγνώσεις, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, θὰ εὑρεθῇ ἡ πρέπουσα νομικὴ διατύπωσις.

§46Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ τὸ διατυπώσωμεν ὡς ἑξῆς: «Περὶ κυρώσεως δαπανῶν Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης».

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 54302) 30) 913708) 3.9.55 καὶ 54302) 34) 913941) 19.9.1955 διαταγῶν Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ», ἀναβληθείσης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§50Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Πρὶν ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις, ἐπιθυμῶ, νὰ δηλώσω, ὅτι αἱ τρεῖς αἱ καὶ κατὰ σπουδαιότερον πρὸς κύρωσιν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἔχουν περιληφθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν». Θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους κυρίους συναδέλφους, νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τροπολογιῶν. Συνενοήθην προηγουμένως μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κ. Κάβδαν, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπεδέχθη οὐδὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐπρότεινεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, νὰ περιλάβωμεν εἰς τὴν κύρωσιν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἐπίσης δὲν περιλαμβάνονται καὶ ὡρισμέναι τροπολογίαι τοῦ Ὑπουργείου, διότι ταχέως θὰ φέρω τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἐποικισμοῦ» καὶ θὰ περιληφθοῦν εἰς αὐτὸ ὅλαι αἱ τροπολογίαι. Καὶ αὐτὴ ἡ προσεχὴς κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀνταλλαξίμων» τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ ἡ συνεννόησις μετ’ αὐτοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας συνετέλεσαν εἰς τὸ νὰ ἀποσυρθοῦν αἱ τροπολογίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐδέχθη ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. συνάδελφος, νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐκ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας τὰς καταλλήλους ἐκτάσεις διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀποκατάστασιν, ὡς ἐπίσης καὶ ἄλλας κοινοχρήστους ἐκτάσεις, βοσκοτόπους καὶ δάση. Κατόπιν τούτου, θὰ ὑποχρεωθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ καταθέσῃ, προσεχῶς, σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ συμπληρώσῃ ὡρισμένα κενὰ τῶν ὑπαρχουσῶν, ἤδη, νόμων καὶ διαταγμάτων. Ἑπομένως, θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀγαπητοὺς κ. συναδέλφους, νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπὶ τροπολογιῶν καὶ νὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν, ὅτι εἰς 2–3 νομοσχέδια ἔδειξα ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν νὰ συζητήσω καὶ νὰ δεχθῶ τροπολογίας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι εἰς τυπικὰ νομοσχέδια ὡς περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ προστίθενται ἄλλαι διάφοροι διατάξεις.

§51Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ποῖαι ἐκ τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, περιελήφθησαν εἰς τὸ νομοθέτημα «περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν»;

§52Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Αἱ πράξεις 1243) 16.12.53, 1967) 18.10.55, ἐπίσης ἡ δευτέρα κατὰ σειρὰν εἰς τὸν πίνακα. Καὶ ἀκόμη αἱ πράξεις 1997) 29.10.55 καὶ 648) 24.4.56. Αὐταὶ ἔχουν περιληφθῆ εἰς τὸ περὶ ἐνοικιοστασίου βοσκῶν.

§53Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε, νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν, ἀναφερομένην εἰς τὸ ἄρθρον 10 τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὁ ἴδιος σεῖς ἐπροτείνατε. Εὑρίσκω ἀπολύτως ὀρθὴν τὴν σκέψιν, ἡ ὁποία σᾶς ὠθεῖ εἰς τὴν νομιμοποίησιν καταλήψεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο εἰς βάρος κτημάτων τοῦ Δημοσίου, εἰς τὴν περιοχὴν Μανωλάδος. Αἱ καταλήψεις αὗται ἐγένοντο ἐκ μέρους πτωχῶν ἀγροτῶν πρὸ πολλῶν ἐτῶν καί, ὅπως πολὺ ὀρθῶς παρατηρεῖτε, καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν σας ἔκθεσιν, οἱ ἀγρόται αὐτοί, προέβησαν εἰς ἀξιοποίησιν αὐτῶν τῶν καταληφθεισῶν περιοχῶν τοῦ Δημοσίου, ἐδαπάνησαν χρήματα καὶ διὰ τῆς δαπάνης καὶ τοῦ μόχθου των, προῆλθεν ἀποτέλεσμα οὐσιῶδες, ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς καί, συγκεκριμένως, τῆς γεωργικῆς μας οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας, εἰς τὸ ἄρθρον 10, δὲν καλύπτει ἐπαρκῶς τὰς περὶ ὧν πρόκειται. Δὲν ἀνταποκρίνεται ἐπαρκῶς εἰς τὸν μόχθον τὸν ὁποῖον κατέβαλον, εἰς τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν ἔχουν καταβάλει καὶ εἰς τὰς δαπάνας των. Λέγητε συγκεκριμένως εἰς τὴν βʹ παράγραφον, ὅτι ὅσοι ἔχουν ἀτομικὴν ἰδιοκτησίαν ἐκ 50 στρεμμάτων καὶ ἔχουν καταλάβει, αὐθαιρέτως, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, κτήματα τοῦ Δημοσίου, τῆς περιοχῆς Μανωλάδος, θὰ πρέπει, συνυπολογιζομένου τοῦ κατεχομένου ὑπ’ αὐτῶν μέρους, νὰ μὴ ὑπερβοῦν τὸ σύνολον τῶν 80 στρεμμάτων. Αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς εἶναι πολὺ μικρός. Γνωρίζω καλῶς τὴν κατάστασιν εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μανωλάδος. Γνωρίζω ὅτι ὁ σκοπὸς τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκετε νὰ ἐξυπηρετήσητε, εἶναι διττός. Ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ ἀμείψητε αὐτοὺς τοὺς ἔστω αὐθαιρέτως καταλαβόντας αὐτὰς τὰς περιοχάς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ μείνῃ ἐπαρκὴς χῶρος, διὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν καὶ ἀκτήμονες. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ δεύτερον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ κάλλιστα, καὶ κατὰ τρόπον ἐξαιρέτως ἱκανοποιητικόν, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα ἔχω. Ἐὰν αὐξήσητε τὸ 80, καὶ πᾶτε τοὐλάχιστον εἰς τὸ 120, — ἐγὼ θὰ ἔλεγον καὶ τὸ 150, ἐὰν δὲν θέλετε εἰς τὸ 150, νομίζω, ὅτι εἰς τὸ 120 πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ πᾶτε — διότι, ἐν τῷ μεταξὺ οἱ καταλαβόντες καὶ ἀξιοποιήσαντες ὡρισμένην περιοχὴν ἀπέκτησαν καὶ μίαν ἰδιόκτητον περιουσίαν 50 στρεμμάτων, καὶ πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι ἡ γεωργικὴ ἀπόδοσις εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας δὲν εἶναι καὶ πάρα πολὺ μεγάλη, ὥστε, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ 50 στρεμμάτων, δὲν πρόκειται περὶ μεγάλης περιουσίας. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀπόκτησις τῶν 50 στρεμμάτων δὲν σημαίνει, ὅτι, ἐὰν ἔχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπὶ 20 χρόνια ἀξιοποιήσει 100 στρέμματα, πρέπει νὰ τοὺς πάρετε τὰ 70 καὶ νὰ τοὺς δώσητε τὰ 30. Πρῶτα ἀπ’ ὅλα προκαλεῖτε μίαν ἀνισότητα, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ἐὰν κάποιος δὲν ὑπῆρξεν ἀρκετὰ νοικοκύρης καὶ κατώρθωσεν ἐν τῷ μεταξὺ νὰ ἀποκτήσῃ ἰδιόκτητον νόμιμον περιουσίαν μόνον 20 –25 στρεμμάτων, αὐτὸς θὰ δικαιοῦται νὰ κρατήσῃ ἀπὸ τὰ αὐθαιρέτως καταλειφθέντα τὰ 50 ἢ μᾶλλον τὰ 55, διὰ νὰ φθάσῃ τὰ 80. Ὁ ἄλλος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε περισσότερον νοικοκύρης καὶ κατώρθωσε νὰ ἀγοράσῃ ἐν τῷ μεταξὺ 50 στρέμματα, αὐτὸς θὰ τιμωρηθῇ καὶ θὰ πάρῃ ἀπὸ τὰ στρέμματα, τὰ ὁποῖα εἶχε, κατὰ τὸ διάστημα δεκαετηρίδων, καλλιεργήσει καὶ ἀξιοποιήσει, μόνον 30. Ὑπάρχει, λοιπόν, καὶ μία κοινωνικὴ καὶ ἠθική, ἐὰν θέλετε, ἀταξία εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν. Δὲν εἶναι ὀρθόν, νὰ βραβεύσητε ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ὀλιγώτερον νοικοκύρης καὶ νὰ τιμωρήσητε ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐπέδειξε σωφροσύνην καὶ νοικοκυρωσύνην. Σᾶς βεβαιῶ δέ, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχω, ὅτι δὲν πρόκειται διὰ τῆς αὐξήσεως ἀπὸ 80 εἰς 120 τοὐλάχιστον, νὰ μειωθοῦν αἱ πιθανότητες ἀποκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων εἰς τοὺς χώρους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι οὕτως ἢ ἄλλως θὰ γίνουν διαθέσιμοι.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρόκειται περὶ κυρώσεως ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι, δηλαδή, τὸ αὐτὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἐθίγη προηγουμένως.

§55Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι τὸ αὐτό. Ἐδῶ πρόκειται περὶ σχεδίου νόμου.

§56Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἀσχέτως μὲ τὸ ὅ,τι ἐδήλωσα, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἀποσύρω τὰς τροπολογίας αὐτάς, ἐν ὄψει τῆς συνεννοήσεως, τὴν ὁποίαν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ κάμωμεν μὲ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, διὰ τὰ ἀνταλλάξιμα...

§57Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εἴπατε, ὅτι θὰ ἀποσύρητε καὶ αὐτήν;

§58Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἤθελον νὰ εἴπω, ὅτι ὑπάρχει τόσον μεγάλη περίσσεια ἐκτάσεων εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μανωλάδος, ὥστε νὰ μὴ δικαιολογῆται ἡ πρόβλεψις τὴν ὁποίαν κάμνει τὸ Ὑπουργεῖον. Ἡμεῖς δὲν θὰ εἴχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν, νὰ δώσωμεν καὶ 100 στρέμματα, ἐὰν ἠμποροῦσε νὰ ἐξασφαλισθῇ, ὅτι αὔριον καλλιεργηταὶ τῆς περιοχῆς σας δὲν θὰ παραπονεθοῦν.

§59Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἤξερον, ὅτι ἀποσύρετε καὶ τὴν ἰδικήν σας τροπολογίαν. Ἐγὼ ἐνόμιζον, ὅτι δὲν δέχεσθε ἄλλην τροπολογίαν. Ἀλλά, ἐπειδὴ ἡ τροπολογία, ἡ ἔστω καὶ ἀποσυρθεῖσα αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας καὶ περιεχομένου, πρόκειται νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον νέας νομοθετικῆς πρωτοβουλίας ἰδικῆς σας, θὰ σᾶς παρακαλέσω, νὰ προσέξητε τὰς ὑπ’ ἐμοῦ ἀναπτυχθείσας ἀπόψεις. Αἱ ἀπόψεις μου στηρίζουν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ τὸν νοικοκύρην. Μὴ ἀφαιρέσητε ἀπὸ τὸν γεωργὸν τόσον μεγάλο τμῆμα, ὅσον προβλέπει ἡ τροπολογία σας. Παρακαλῶ, λοιπόν, ὅταν διατυπώσητε τελικῶς τὸ σχέδιον νόμου καὶ τὸ φέρητε ἐνώπιον ἡμῶν, νὰ προβῆτε εἰς τὴν αὔξησιν τῶν 80 στρεμμάτων.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, πρὸ ὀλίγου, εἰς τὸ προηγούμενον νομοσχέδιον, — ἡ Βουλὴ δὲν ἐξέδωσεν ἀπόφασιν — ἐπεκράτησεν ἡ ἀτμόσφαιρα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι θὰ ἤθελεν αὐταὶ αἱ Ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις, νὰ μὴ ἔρχωνται ἐδῶ καὶ εἴπαμεν νὰ ψηφίσωμεν τὴν προηγουμένην, κατὰ ἕνα τρόπον, ἐπειδὴ ἦτο καὶ ἀπόφασις τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Τώρα, ἐρχόμεθα, νὰ δώσωμεν τροποποιήσεις ἐπὶ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὡς ἐὰν λέγωμεν, ὅτι καλῶς ἐγένοντο ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὸ νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει, ἐὰν συμφωνῇ τὸ Σῶμα, καὶ εἰς τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι θὰ φέρῃ νέον νομοθέτημα. Διότι, ἐὰν θέλωμεν, νὰ κάμωμεν τροπολογίας εἰς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εὑρίσκομεν, ὅτι ὑπ’ ἀρχῆς δὲν εἶναι ὀρθόν, τότε, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπομεν, πρὸ ὀλίγου, δὲν εὐσταθεῖ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μου ἄποψις. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, θὰ ψηφίσωμεν τὰς ἀποφάσεις καὶ τὰς τροπολογίας θὰ τὰς φέρωμεν εἰς τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ ὁ κ. Ὑπουργός; Ποία ἡ ἄποψίς σας, κύριε Ὑπουργέ;

§61Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Διετύπωσα σαφῶς τὴν ἄποψίν μου.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ποία εἶναι;

§63Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὡς ἔχει καὶ θὰ φέρωμεν, ταχύτατα, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸ νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ τροπολογίαι τῶν κυρίων συναδέλφων, αἱ ὁποῖαι — ἀναγνωρίζω — εἶναι ὀρθόταται.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κάβδας ἔχει τὸν λόγον.

§65Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ἤθελον, νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Τότε, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταργοῦνται αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἦλθον ὡρισμέναι τροπολογίαι διαφόρων συναδέλφων, ἡ ὁποία ἐπεξειργάσθη ταύτας. Ὁ Πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῆς Γεωργίας Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἦλθεν εἰς ἐπαφὴν μετὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ τῶν Ὑπηρεσιῶν του, υἱοθέτησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς τροπολογίας, τὰς διετυπώσαμεν εἰς τὴν ἔκθεσιν. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν καὶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, τὰς κάμῃ ἀποδεκτάς. Δεδομένου ὅτι τόσον ὁ κ. Ὑπουργός, ὅσον καὶ αἱ Ὑπηρεσίαι του ἐδέχθησαν ταύτας.

§66Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἐὰν ἡ ἄρνησίς μου, νὰ μὴ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν, θεωρῆτε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ θίγῃ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, τότε κατ’ ἐξαίρεσιν, θὰ δεχθῶ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, πλὴν μιᾶς, τὴν ὁποίαν θὰ διατυπώσω.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς, ὡς πρῶτος ἐγγεγραμμένος, ἔχει τὸν λόγον.

§68Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι ἀποσύρει τὰς τροπολογίας του, δὲν ἔχω, νὰ λάβω τὸν λόγον, διότι σκοπός μου ἦτο νὰ διατυπώσω τὴν ἔντονον ἀντίρρησίν μου ἐπὶ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 5 ἐδάφιον 1, διὰ τῆς ὁποίας ἐπικυροῦται ἡ διανομὴ βάσει τοῦ νόμου 26 τοῦ 43 τῆς Κωπαΐδος, διότι ἔχομεν βαθυτάτην καὶ ἔντονον, ἐπίσης, τὴν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς γενικῆς διανομῆς. Ἐπιφυλασσόμεθα δέ, κύριε Ὑπουργέ, εἰς ἄλλας περιπτώσεις, διὰ νὰ μὴ καθυστεροῦμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, τώρα νὰ διατυπώσωμεν τὰς ἀντιρρήσεις μας. Παρακαλῶ, νὰ μὴ ξαναέλθῃ αὐτὴ ἡ διάταξις πρὶν ἢ διαπιστωθῇ, ὅτι τελείωσε αὐτὴ ἡ ἱστορία, ἡ ὁποία ἔχει κινήσει τὴν ἀγανάκτησιν τῶν πάντων καὶ διὰ τὴν ὁποίαν ἔχουν ὑποβληθῆ χιλιάδες αἱ ἀντιρρήσεις τῶν δικαιουμένων.

§69Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε ἀπησχόλησα τὴν Βουλὴν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ἐπέστησα τὴν προσοχὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐπὶ τῆς καταστάσεως ὡρισμένων κτηνοτροφικῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τριακονταετίας παραχειμάζουν εἰς τὴν Κωπαΐδα καὶ διὰ τὰς ὁποίαν δὲν ἔλαβε καμμίαν μέριμναν τὸ Ὑπουργεῖον, πρὸς ἀποκατάστασίν των, ἔστω καὶ δι’ ἑνὸς μικροῦ κλήρου διὰ νὰ συντηρηθοῦν, διὰ νὰ κτίσουν μίαν καλύβαν καὶ νὰ καλλιεργήσουν κτηνοτροφὰς διὰ τὰ ζῶα των. Ἐνῷ, κατὰ τὴν διανομὴν τῆς Κωπαΐδος ἐχορηγήθη κλῆρος καὶ πρὸς εὐπόρους καὶ πρὸς παπάδες καὶ πρὸς χωρικοὺς ἀπέχοντας πολλὰ μίλλια ἀπὸ τὴν Κωπαΐδα. Θὰ ἦτο τὸ πρᾶγμα ἀπολύτως ἄδικον, θὰ ἦτο ἀστοργία τῆς Πολιτείας, ἐὰν δὲν ἐλάμβανε μέτρα ὑπὲρ τῆς ἀποκαταστάσεως τῶν ὀλίγων αὐτῶν οἰκογενειῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι πλέον τῶν 30, καθ’ ἣν στιγμὴν ἔχει ἀδιαθέτους ἐκτάσεις, τὰς ὁποίας διαχειρίζεται ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος καὶ τὰ ἔσοδα τῶν καλλιεργουμένων ἐκτάσεων καθορίζονται διὰ τῶν πράξεών σας πῶς θὰ διατεθοῦν. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ κατεστρέφετο ὁ Ὀργανισμὸς τῆς Κωπαΐδος καὶ ἡ διοίκησίς του δὲν θὰ ἐμείωνε τὰς εἰσπράξεις της, ἐὰν μία ἔκτασις στρεμμάτων 300–350, ἀπὸ τὰς 4.000 τὰς ὁποίας ἔχετε εἰς τὴν διάθεσίν σας, τὰ ἐδίδατε εἰς τὰς πτωχὰς αὐτὰς οἰκογενείας. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν, διότι εἶσθε ἀπὸ περιφέρειαν κτηνοτροφικήν, τῆς ὁποίας οἱ κτηνοτρόφοι μόνον τὸ καλοκαῖρι δύνανται νὰ ζήσουν, αὐτοὶ ἐκδιωκώμενοι ἀπὸ τὴν Κωπαΐδα, θὰ πεθάνουν ἀσφαλῶς τῆς πείνης, διότι δὲν παρέχεται καὶ ἡ προστασία ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ὑπέσχετο ἡ Διεύθυνσις Ἀποικισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅτι οἱ ἔχοντες πλέον τῶν 10 ἐτῶν, θὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ ἐνοικιαστασίου βοσκῶν καὶ δὲν θὰ τοὺς ἀποβάλῃ ὁ Ὀργανισμός. Καί, σήμερον, ὅμως, ὁ Ὀργανισμὸς τοὺς ἀποβάλλει καὶ ἔρχονται ἐδῶ καὶ τρέχω ἐγὼ εἰς τὸν ἐποικισμόν, νὰ τοὺς δοθῇ παράτασις. Παρακαλῶ, θερμῶς, ὅπως τὰς 30 αὐτὰς οἰκογενείας τὰς λάβητε ὑπ’ ὄψει σας εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ φέρητε καὶ τοὺς προστατεύσητε διὰ τῆς χορηγήσεως ἑνὸς ἐλαχίστου κλήρου, καθ’ ἣν στιγμήν, εἶναι γεγονός, ὅτι ἐδόθη κλῆρος εἰς παπάδες καὶ ἐμπόρους καὶ εἰς πάσης φύσεως ἐπαγγελματίας καὶ δὲν ἐδόθη μόνον εἰς τοὺς κτηνοτρόφους.

§70Ι. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἰδική μου τροπολογία ἠμπορεῖ νὰ πῇ κανείς, ὅτι εἶναι μεταξὺ τῶν τροπολογιῶν, τὰς ὁποίας ἐδέχθη, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἀλλά, ἐπειδή, καθυστέρησεν ἡ διατύπωσις ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν καὶ ἀπουσίασα πρὸς στιγμήν, δι’ αὐτό, δὲν συμπεριελήφθη. Νομίζω καὶ ἐπικαλοῦμαι τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ὅτι συνεζητήθη ἡ τροπολογία μου καὶ ἐκρίθη ἀπὸ ὅλα τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτή. Πρόκειται περὶ τῆς ἑξῆς τροπολογίας: Ἡ τροπολογία αὐτὴ σκοπεῖ, νὰ ρυθμίσῃ ἐκκρεμότητας, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν ἀπὸ τὸ 1919. Κατὰ τὸ 1919 ἔγινεν ἡ ἀγορὰ ὡρισμένων ἀγροκτημάτων ἀπὸ ἀκτήμονας γεωργούς, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν εἶχε καταβληθῆ εἰς ἀκέραιον ἡ ἀξία των, ἦλθε τὸ 19... καὶ ἐγένετο ἀπαλλοτρίωσις κτημάτων. Οἱ ἀγορασταὶ ἐν συνεννοήσει μὲ τοὺς ἰδιοκτήτας, ἔκαμον ἕνα προσύμφωνον καὶ βάσει αὐτοῦ ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις καὶ ἡ ἄδεια τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀγοραπωλησία. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας καὶ τὸ προσύμφωνον καὶ τὴν ἄδειαν τὴν σχετικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀπὸ τὸ 1926. Ἡ ἄδεια τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν... (ἀναγινώσκει...». Βάσει αὐτοῦ ἐπωλήθησαν, ἐξοφλήθησαν, καὶ συνετάγησαν ὁριστικὰ συμβόλαια, τὰ ὁποῖα θέτω, ὑπ’ ὄψει, τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως διὰ πράξεώς της ἀπὸ τὸ 1929 τοὺς ἐξῄρεσε αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, τοὺς ἀγοραστὰς τῆς ἀποκαταστάσεως, διότι εἶχον ἐπαρκῆ ἰδιοκτησίαν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως ἀπέρριψε καὶ τὰς αἰτήσεις τῶν υἱῶν αὐτῶν τῶν ἀγοραστῶν, διότι ἐθεωρήθη, ὅτι εἶχον προσδοκίας ἀπὸ τὰς ἀγορασθείσας αὐτὰς ἐκτάσεις. Τώρα, βέβαια, πῶς ἐπὶ 30 ἔτη ἔμειναν ἐκκρεμεῖς; Ἔμειναν ἐκκρεμεῖς, διότι δὲν εἶχε μεταβῆ τὸ συνεργεῖον διανομῶν, διὰ νὰ κάμῃ τὴν διανομὴν εἰς τοὺς ἀποκατασταθέντας. Τώρα, αὐτὴν τὴν στιγμήν, τὸ συνεργεῖον διανομῶν εὑρίσκεται ἐπὶ τόπου καὶ ἐκλήθησαν ὅλοι οἱ μικροϊδιοκτῆται, νὰ φέρουν τὰ χαρτιά τους, τὰ κιτάπια τους. Ἐπειδὴ δὲ δὲν ἐτηρήθη ἡ σχετικὴ αὐτὴ ἄδεια καὶ εἶχον ἀγορασθῆ περισσότερα ἀπὸ ὅσα ὥριζεν ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δι’ αὐτὸ ἐθεωρήθησαν ἄκυρα καὶ διότι ἐν τῷ μεταξὺ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δὲν ἦρε τὰς ἀπαλλοτριώσεις ἐπὶ τῶν ἀγορασθεισῶν ἐκτάσεων. Τὸ πρᾶγμα δὲν εἶναι, ὅπως ὅλα τὰ ἄλλα, ὅπου εἶναι δυνατόν, νὰ περιμένουν, ἐδῶ εἶναι δυνατὸν νὰ σκοτωθοῦν. Ὅταν λέγωμεν, ὅτι ἐδῶ, τοὺς αὐθαιρέτους, τοὺς ἔχοντας κτήματα, τοὺς ἐγκρίνομεν, πολὺ περισσότερον θὰ πρέπει νὰ ἐγκρίνωμεν, οὔτε κουβέντα ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ, δι’ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι κατέβαλον ἐκ τοῦ ὑστερήματός των καὶ ἠγόρασαν τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς κατὰ ποίαν λογικὴν δὲν θὰ ἀναγνωρίσωμεν τὰς ἀγοραπωλησίας αὐτάς; Ἄλλωστε, κύριε Ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι εὑρίσκονται ἐπὶ μίαν 30ετίαν μέσα, χωρὶς νὰ τοὺς ὀχλήσῃ κανεὶς καὶ συνεπῶς ἔχουν ἀποκτήσει χρησικτησίαν. Πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους νὰ εἴπωμεν, δὲν ἔχετε δικαίωμα καὶ θὰ σᾶς ἀποκαταστήσωμεν βάσει τοῦ ἀγροτικοῦ νόμου, καὶ θὰ τὰ πληρώσητε ἐκ νέου. Αὐτὸ εἶναι ἀκατανόητον. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ φέρετε ἀντίρρησιν, νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, διότι εἶναι ἐπειγούσης φύσεως, ὅπως ἐπειγούσης φύσεως εἶναι ἡ περίπτωσις ποὺ καλύπτει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀκόμη περισσότερον ἐπείγουσα εἶναι ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἔχητε ἀντίρρησιν, νὰ τὴν δεχθῆτε. Ἄλλωστε ἔγινε συμφωνία, κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν Ὑπηρεσίαν καὶ ἐγένετο ἡ διατύπωσις, ὅπως τὴν θέλετε. Πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ δίκαιον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ 4 καὶ 5 παιδιὰ νὰ καλοῦνται νὰ πᾶνε εἰς τὸν στρατὸν καὶ νὰ μὴ γίνωνται δεκταὶ αἱ ἀπαιτήσεις των, διότι ἔχουν προσδοκίαν. Θὰ ἦτο ἀπολύτως ἀκατανόητον.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δύο λέξεις ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω. Νομίζω, εἶναι τόσον προφανὲς τὸ δίκαιον τῆς ἀπόψεως, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. συνάδελφος, καὶ τὴν ὁποίαν ἐμφανῶς ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ὥστε νὰ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§72Π. ΚΑΒΔΑΣ. Εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαδάκη τὸ κύριον γεγονὸς εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς Ὑπηρεσίας, ἀλλὰ ἡ Ὑπηρεσία δὲν ἔχει ἐξακριβώσει ἐὰν εἶναι ἀκτήμονες, ἢ ὄχι. Ἡ Ὑπηρεσία, κατ’ ἀρχήν, εὑρίσκει, ὅτι εἶναι δίκαιον, ἀλλὰ ἀκόμη ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ἔχει ἀποφανθῆ, διότι εἶναι εἰς τὸ στάδιον τῆς ἐρεύνης εἰς τὸ προσεχὲς Συμβούλιον.

§73Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τῆς ἐρεύνης, ὡς πρὸς ποῖον θέμα;

§74Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἀκτημοσύνης.

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§76Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠμπορῶ νὰ θεωρήσω τερματισθὲν τὸ θέμα, ποὺ ἀνεκινήθη ἀπόψε, ἐν σχέσει μὲ τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αἱ ὁποῖαι περιέχουν διατάξεις νομοθετικάς. Διότι, εἰς κάθε συζήτησιν ποὺ καλούμεθα νὰ ἐπικυρώσωμεν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὡς ἐπωδὸν ἐπαναλαμβάνομεν, ὅτι θὰ γίνῃ περιορισμός, ἐὰν μὴ πλήρης κατάργησις, τοῦ μέτρου, ἀλλὰ εἰς τὰς ἑπομένας συνεδριάσεις καλούμεθα καὶ πάλιν ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ ἐγκρίνωμεν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§77Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι 17.

§78Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ἀναφέρονται 17 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§79Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐντὸς ἑνὸς ἔτους.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ μία ἀνάγεται εἰς τὸ 1950, βλέπετε, ὑπάρχουν εὐθῦναι καὶ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων, διὰ τὴν μὴ ἐπικύρωσιν. Ὅπως βλέπετε, ἀναφέρομεν καὶ τὰς εὐθύνας μας. Ὅλαι αἱ ὑπόλοιποι πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀφοροῦν τὴν Κωπαΐδα καὶ δι’ αὐτὸ μὲ βλέπετε ἐπὶ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Εἶναι χιλιοειπωμένα τὰ ἐπιχειρήματα, ὅτι καὶ διὰ τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ διὰ τὸ κῦρος τῶν ἐλευθέρων θεσμῶν καὶ διὰ τὴν νομιμότητα πρέπει νὰ τελειώσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία, νὰ λήξῃ κάποτε. Ὅταν εὑρισκώμεθα ἡμεῖς εἰς αὐτὴν τὴν θέσιν καὶ ὅταν ὁ Συναγερμὸς εὑρίσκετο εἰς ἐκείνην τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν δὲν κατέλαβε ποτέ, διότι πάντοτε τὴν ἄκραν δεξιὰν κατεῖχε, ἔγινε μία συζήτησις εὐρεῖα εἰς τὴν Βουλήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ τὸ θέμα τοῦ Συντάγματος. Ὁ κ. Μπακόπουλος ὑπῆρξεν εἷς τῶν κυριωτέρων ὁμιλητῶν τῆς ἑσπέρας ἐκείνης, ὅπως ὑπῆρξαν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, ἐκ τῶν δύο παρατάξεων. Καὶ ἐνθυμοῦμαι καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑπομνήσω πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν τὶ ἀπὸ τὰ ἐπίσημα χείλη τοῦ Συναγερμοῦ ἐλέγετο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, καὶ τί διεκήρυττε, κύριοι συνάδελφοι, ὁ πραγματικὸς ἱδρυτής, θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω, ὁ προφήτης τῆς παρατάξεώς σας, διὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἀνέφερεν εἰς μίαν συζήτησιν.

§81Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ποῖον ἐννοεῖτε;

§82Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἠξεύρετε ποῖος εἶναι.

§83Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἠρωτήσαμεν, διότι δὲν εἴμεθα τότε ἐδῶ.

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι βουλευταί, λέγει ὁ Συναγερμός: «Ὑπῆρξε τόση ἔλλειψις συνειδήσεως περὶ τῆς νομιμότητος.... (ἀναγινώσκει)....».

§85ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Ποῖος τὰ λέγει αὐτά;

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὰ ἔλεγεν ὁ ἱδρυτής σας, ἐξ ὀνόματος καὶ κατ’ ἐντολὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Τὰ ἔλεγεν ὁ οὐσιαστικὸς ἱδρυτής, ὁ ὁποῖος τότε μᾶς ἀντιμετώπισεν εἰς τὸ θέμα τοῦ Συντάγματος καὶ ἤδη Ἀρχηγὸς τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος κ. Σπῦρος Μαρκεζίνης, εἰς μίαν συνεδρίασιν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν ὁποίαν πάνοπλος κατῆλθεν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, διὰ νὰ πολεμήσῃ τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952 δι’ ἔλλειψιν νομιμότητος. Διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. Σπύρου Μαρκεζίνη, ὡμίλησεν ὁ ἀείμνηστος Στρατάρχης καὶ ὁλόκληρος ὁ Συναγερμὸς καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν, εἰς τὸ ἐξαγγελθὲν μετέπειτα συμβόλαιον τῆς Θεσσαλονίκης περιελήφθησαν εἰς εἰδικὸν ἄρθρον. Κατὰ πόσον ἐπετελέσθησαν ἀπὸ τὸν Συναγερμὸν καὶ τὸν ἀμέσως συνεχιστὴν τοῦ ἔργου του, τὴν Ε.Ρ.Ε., ἀφίνω εἰς ὑμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, νὰ τὸ κρίνητε, ἀναμοχλεύοντες τὴν συνείδησίν σας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴ ἡ ἱστορία, ἐὰν θέλωμεν νὰ προασπίσωμεν τὸ κῦρος τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, πρέπει νὰ τελειώσῃ καὶ θὰ ἰδῆτε πόσον δίκαιον ἔχω, διότι δὲν μπαίνω εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἔρευναν τῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ ἀκούσατε νὰ ἰδῆτε κατὰ ποῖον τρόπον, θέματα νομοθετικοῦ περιεχομένου, τὰ χειρίζεται ἡ Κυβέρνησις μὲ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἔγινεν ἕνας νόμος περὶ Ὀργανισμοῦ Κωπαΐδος. Ὁ νόμος αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ἄρθρον 4 ἀναφέρει ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Κωπαΐδος διοικεῖται ἀπὸ ἕνα 9μελὲς Συμβούλιον, τοῦ ὁποίου ἡ θητεία ὑπῆρξε 4ετὴς καὶ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον ἀναφέρει:.... (ἀναγινώσκει)....». Εἰς τὴν παράγραφον 4 ὁ νόμος ἀναφέρει, μέχρι τοῦ τέλους: «.... (ἀναγινώσκει)....». Δὲν θέλω, κύριοι συνάδελφοι, οὐδὲ εἶναι θέμα εὐθύνης τοῦ σήμερον κατέχοντος τὸν θῶκον τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, νὰ καθορίσω κατὰ ποῖον τρόπον ἤσκησε τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὴν διοικητικήν του ἐξουσίαν διὰ τὴν ἀνεύρεσιν καὶ τὸν διορισμὸν τῶν 3 ἐκπροσώπων τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν, εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος. Εἶναι, ἄλλωστε, πρὸς τὴν λῆξιν της ἡ θητεία καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ παρεμβάλω θέματα, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἀποδώσῃ κανεὶς ὅτι τὸ κάμνω ἀπὸ προσωπικοὺς λόγους. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, μέσα εἰς τὰς πράξεις, τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ποὺ τίθενται πρὸς κύρωσιν, βλέπετε τὴν ὑπ’ ἀριθ. 864 τῆς 30 Μαΐου 1956, πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου: «λαβὼν ὑπ’ ὄψιν εἰσήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ παρατείνω...... (ἀναγινώσκει)....». Σᾶς ὑπέμνησα πρίν, ὅτι μὲ τὴν παράγραφον 4 δίδει δικαίωμα διορισμοῦ προσωρινῶν μελῶν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ μέχρι τῆς τακτοποιήσεως τῶν ὁριστικῶς ἀποκαθισταμένων εἰς τὴν Κωπαϊδικὴν πεδιάδα. Ἡ ἀποκατάστασις ἔγινε, διότι ἐξεδόθη ἡ ὁριστικὴ ἀπόφασις, πρὶν ἀπὸ 8 μῆνας. Ἐπηκολούθησαν ἐνστάσεις, ἐπηκολούθησεν ἡ διαδικασία καὶ ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν ἐνστάσεων καὶ πλέον τὸ θέμα τῶν κληρούχων εἰς τὴν Κωπαϊδικὴν πεδιάδα ἔχει κατὰ τρόπον ὁριστικὸν παγιωθῆ καὶ καθορισθῆ. Ἄλλο ἐὰν θὰ ὑπάρξῃ λόγος μεταγενεστέρας ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος, περὶ τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Σήμερον, μὲ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, αὐτὴ ἡ αἵρεσις, τὴν ὁποίαν ἔθεσεν ὁ νόμος, ἔχει πληρωθῆ. Δηλαδὴ ἔχει καθορισθῆ δι’ ἀποφάσεως τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς ποῖοι θὰ εἶναι οἱ κληροῦχοι ἐκεῖνοι. Ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, ὅλοι, ὅσοι μοῦ κάμνετε τὴν εὐχαρίστησιν νὰ μὲ παρακολουθῆτε, πῶς δικαιολογεῖται ἡ παράτασις αὐτή, τὴν ὁποίαν ἐθέσπισεν διὰ τῆς πράξεώς του τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, μέχρι τῆς 1ης Αὐγούστου 1957; Ὑπάρχει ἕνας νόμος, κύριοι συνάδελφοι......

§87ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἔγινε;

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ παράτασις ἔγινε μετὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως. Ὑπάρχει ἡ προθεσμία τῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεων. Διὰ τοῦ νόμου καθορίζεται, ὅτι ἐντὸς 6μήνου ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς πρώτης ἀποφάσεως, ὅτι συνέρχεται ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία ἀποφαίνεται πλέον ὁριστικῶς καὶ τελεσιδίκως ἐπὶ τῶν ἐνστάσεων. Θὰ ἦτο, λοιπόν, δυνατὸν νὰ παραταθῇ τὸ πολὺ ἡ θητεία τῶν 3 αἱρετῶν μελῶν ἐπὶ 6μηνον ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς πρώτης ἀποφάσεως. Θὰ ἀναμένω τὴν ἐξήγησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας διὰ ποῖον λόγον ἐπῆγεν εἰς τὴν προθεσμίαν τῆς 1ης Αὐγούστου 1957. Κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ἔχω ὡρισμένας ἀντιρρήσεις. Δὲν θίγω προσωπικὰ θέματα, ἡ εὐθύνη ἐνδεχομένως νὰ βαρύνῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὴν κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἐκπροσώπησιν τῶν χιλιάδων ἀκτημόνων γεωργῶν, ἰδιαιτέρως τῆς ἐπαρχίας Λεβαδείας, διὰ τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος. Δὲν ἠμπορεῖτε, ὅμως, νὰ προβάλλητε οὐδεμίαν σοβαρὰν δικαιολογίαν διὰ τὴν παράτασιν τῆς θητείας μέχρι 1ης Αὐγούστου. Ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα εἶναι τόσον σαφὲς καὶ τόσον ἀντιληπτὸν διὰ κάθε καλόπιστον ἀκροατήν, καὶ διὰ νὰ μὴ παρατείνω, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τὴν συζήτησιν, θὰ παρακαλέσω, κύριε Ὑπουργέ, ἀφοῦ πλέον εὑρισκόμεθα πρὸ τετελεσμένου γεγονότος μὲ τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ δεχθῆτε μίαν τροπολογίαν, ὅτι ἡ 1η Αὐγούστου, ποὺ τίθεται εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περιορίζεται μέχρι 15 Μαρτίου. Ἔχετε 15 ἡμέρας καιρὸν νὰ ὀργανωθῇ ἡ ἐκλογὴ τῶν αἱρετῶν 3 μελῶν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος. Καὶ τὰ 3 μέλη πρόκειται, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παίξουν κάποιον ρόλον καὶ πρὸ παντὸς πρόκειται νὰ μεταφέρουν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλὴν τὴν φωνήν, τὴν λαχτάραν καὶ τὸν πόνον τῶν χιλιάδων ἀκτημόνων γεωργῶν. Πρέπει, λοιπόν, οἱ ἀκτήμονες νὰ ἐνασκήσουν τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίσουν καὶ νὰ καθορίσουν ποῖον θέλουν νὰ τοὺς ἀντιπροσωπεύῃ εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος, ποῖον θέλουν νὰ ἐξυπηρετῇ τὰ συμφέροντά των καὶ γενικῶς νὰ τοὺς ἐκπροσωπῇ εἰς τὴν προσπάθειαν ἡ ὁποία γίνεται. Θὰ παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ φύγωμεν ἀπὸ τὴν αὐθαίρετον ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δὲν δικαιολογεῖται παντάπασι. Πρέπει νὰ τεθῇ ὡς ὅριον ἡ 15η Μαρτίου καὶ ἐλπίζω καταθέτων τὴν σχετικὴν τροπολογίαν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ καμμία ἀντίρρησις.

§89Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἡ διαμαρτυρία σας εἶναι διότι ἡ πρᾶξις ἐγένετο μέχρι 1 Αὐγούστου, ἐνῷ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἔπρεπε πάντως νὰ γίνῃ, διότι δὲν ἔχει τελειώσει ἡ διανομή.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔχει τελειώσει.

§91Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἡ ὁριστικὴ διανομὴ περατοῦται μὲ τὴν ἐξέτασιν τῶν ἐνστάσεων καὶ ἔκδοσιν ἀποφάσεως ἐπὶ τῶν ἐνστάσεων. Αἱ ἀποφάσεις ἐξεδόθησαν, τὸ τέλος Νοεμβρίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἔχῃ προβλέψει ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§92Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ νόμος καθορίζει ὅτι εἰς προθεσμίαν ἀνατρεπτικὴν 6 μηνῶν, ἡ Ἐπιτροπὴ ἀποφαίνεται ἐπὶ τῶν ἐνστάσεων. Τὸ εἴχατε, λοιπόν, καθωρισμένον, ὅτι ἦτο 6μηνος ἡ προθεσμία, διὰ νὰ γίνῃ ἐξέτασις τῶν ἐνστάσεων.

§93Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Προχωρῶ. Τελείωσε τὸν Νοέμβριον καὶ σήμερον νομίζετε, ὅτι πρέπει νὰ θεωρήσωμεν περαιωμένον τὸ ἔργον τῆς διανομῆς; Καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς ἔχω ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς διατάξεως, τὴν ὁποίαν προτείνετε καὶ τὴν ὁποίαν ἀπέσυρεν ὁ κ. Ὑπουργός, τὸ ὅτι θεωρεῖτε περατωθεῖσαν καὶ κυρωθεῖσαν τὴν γενομένην διανομήν. Ἡ γενομένη διανομὴ ἔχει προκαλέσει σάλον καὶ ἀναβρασμόν. Ἀντιλαμβάνεσθε τὶ διαπληκτισμὸς καὶ τὶ σάλος θὰ δημιουργηθῇ μεταξὺ τῶν ἀκτημόνων εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν. Πρέπει νὰ παρατείνωμεν τὴν προθεσμίαν καὶ πέραν τῆς 1ης Αὐγούστου, ἐὰν εἶναι δυνατόν, διότι, δυστυχῶς, δὲν ἐπερατώθη καὶ ἐὰν ἐπερατώθη τυπικῶς δὲν ἐπερατώθη οὐσιαστικῶς. Αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις ἔχει φέρει ἀναβρασμὸν καὶ σάλον τοιοῦτον, ὥστε δὲν πρέπει νὰ τὸν ἀναμοχλεύσωμεν δι’ ἐκλογῶν.

§94Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σᾶς ἀπαντῶ εὐθέως καὶ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν ἄποψιν τοῦ πρώην Ἀρχηγοῦ σας καὶ νὰ εἴπω, ὅτι τὸ θέμα τῆς νομιμότητος τί θὰ γίνῃ εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, οἱ νόμοι δὲν θὰ ἐφαρμόζωνται;

§95Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐπὶ τῆς οὐσίας.

§96Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ οὐσία εἶναι ἡ ἑξῆς, ἔχομεν ἕνα τετελεσμένον γεγονός. Ὅτι ἔχουν ἐκδοθῆ δύο ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεως. Κατὰ νόμον εἶναι τετελεσμένον. Ἀλλὰ ἐὰν ὑπάρξῃ ἄλλος νόμος, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν τακτοποίησιν.

§97Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νέου νόμου, διότι ὁ ὑπάρχων Κῶδιξ προβλέπει τὴν ἀναπομπὴν τῶν ἀποφάσεων. Καὶ ὅπως ἠξεύρετε, ἔχουν ὑποβληθῆ ἑκατοντάδες ἤδη τοιούτων αἰτήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ τεθοῦν ὑπὸ ἐξέτασιν.

§98Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐννοῶ νὰ διευκρινίσω τὰ πάντα μὲ τὴν συζήτησιν. Ὁ νόμος ὁ ἀγροτικός, ὁ ὁποῖος εἶναι πάγιος, λέγει, ὅτι ἐντὸς 5ετίας ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐκτιμῶν τὰ δεδομένα, τὰ ὁποῖα ἐκτίθενται, ἐὰν δηλαδὴ μεσολαβήσῃ παράβασις νόμου, εἶναι δυνατὸν νὰ παραπέμψῃ οἱανδήποτε ὑπόθεσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεως. Ἀλλὰ μὲ τὸ ἐπιχείρημα αὐτό, σᾶς ἐρωτῶ, ἐπὶ μίαν 5ετίαν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνουν οἱ διωρισμένοι του εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Κωπαΐδος;

§99ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀσφαλῶς, ὄχι.

§100Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ἠμπορούσαμεν — διὰ νὰ ἴδητε πόσον καλόπιστος εἶμαι — νὰ εὕρωμεν ἕνα τρόπον, ἐὰν νομίζετε ὅτι θὰ δημιουργηθῇ σάλος — ποὺ δὲν θὰ δημιουργηθῇ — διότι οἱ Συνεταιρισμοὶ Ἀποκαταστάσεως Ἀκτημόνων λειτουργοῦν κατὰ τρόπον θετικόν, οἱ ἀποκαταστατέοι καλῶς ἢ κακῶς ἐχαρακτηρίσθησαν πλέον μὲ δύο ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων. Δὲν θέλετε τὸν τρόπον τὸν ὁποῖον ὁ νόμος ἐπέλεξε; Νὰ εὕρωμεν ἕνα οἱονδήποτε ἄλλον τρόπον, διότι δὲν εἶναι ὀρθόν — καὶ δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, διὰ νὰ εἴπω τί ἔγινε γύρω ἀπὸ τὴν ὑπόθεσιν τῶν προσώπων, τὰ ὁποῖα ἐκπροσωποῦν σήμερον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, δὲν θέλω νὰ ἀνοίξω συζήτησιν — ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, καίτοι ἡμεῖς ὡς ὀρθόδοξοι κοινοβουλευτικοί, μιὰ καὶ ἐδώσαμεν τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους νὰ ἐκλέξουν αὐτοὶ τοὺς ἀντιπροσώπους των, διατὶ νὰ τοὺς τὸ ἀφαιρέσωμεν; Διατὶ ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ φαινόμεθα ὡς σεβόμενοι τοὺς θεσμοὺς τῆς αὐτοδιοικήσεως — εἶναι καὶ αὐτὸ μία αὐτοδιοίκησις διὰ τοὺς ἀκτήμονας — καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ μὲ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, αὐτὸ τὸ δικαίωμα νὰ τὸ ἀναιροῦμεν; Ἐὰν νομίζητε ὅτι θὰ ὑπῆρχεν ἄλλος τρόπος, ἀλλὰ μὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια, νὰ τὸ τακτοποιήσωμεν τὸ θέμα αὐτό, ἀλλὰ ἀρνοῦμαι τὸ δικαίωμα, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ παραβιάζεται ὁ νόμος. Καλῶς ἢ κακῶς, ἔχομεν σήμερον τὸν μέγα ἀριθμὸν τῶν ἀποκατασταθέντων εἰς τὴν Κωπαΐδα. Αὐτοὶ μέχρι τῆς 15 Μαρτίου, ὀφείλουν νὰ ἐκλέξουν τοὺς ἀντιπροσώπους των. Μήπως νομίζετε, ὅτι ἐγὼ θέλω νὰ διορισθοῦν ἰδικοί μου ἄνθρωποι;

§101Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε περισσότερον παντὸς ἄλλου ὅτι δὲν ἦτο δυνατόν, οὔτε ὠφέλιμον, οὔτε σκόπιμον, καθ’ ἣν ἐποχὴν ἐγένετο ἡ μάχη μεταξὺ τῶν ἀκτημόνων καὶ τῶν παλαιῶν καλλιεργητῶν καὶ εἶχεν ἀνάψει ἡ πυρκαϊά, ἡ ὁποία δὲν ἔσβησεν ἀκόμη, νὰ ρίψωμεν εἰς αὐτὴν καὶ ἄλλο ἔλαιον διὰ τῆς ἀλλαγῆς αὐτῶν τῶν ἀντιπροσώπων. Καὶ σεῖς ὁ ἴδιος θὰ ὁμολογήσητε ὅτι ἦτο ἐπιβεβλημένη ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἄλλο μέσον. Δὲν ἐπέρχομαι σὲ Συνταγματικὰς συζητήσεις, ἀλλὰ αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ σκοπιμότης.

§102Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ὁ συμπολίτης μου κ. Κονίτσας, θὰ ἐνθυμῆται — διὰ νὰ ἴδητε πόσον καλοπίστως ἀντιμετωπίζω τὸ θέμα — ὅτι εἰς κάποιαν συγκέντρωσιν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει διὰ νὰ ἐξετάσωμεν ἄλλα παρεμφερῆ θέματα τοῦ Κηφισοῦ, εἶπον ὅτι αἱ τρεῖς Ἑνώσεις τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λεβαδείας–Θηβῶν καὶ Λοκρίδος, νὰ προτείνουν τοὺς ἀντιπροσώπους των. Κατὰ τίνα τρόπον θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐκπροσώπησις τῶν γεωργῶν; Δὲν θέλετε τὴν ἄμεσον ἐκλογήν; Νὰ πᾶμε εἰς τὴν ὑπόδειξιν ἀπὸ τὰς τρεῖς ἐνδιαφερομένας Ἑνώσεις. Πάντως νὰ ὑπάρχῃ μία γεωργικὴ ἐκπροσώπησις μὲ κριτήρια ἀντικειμενικά. Ταῦτα ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἔρχομαι τώρα εἰς ἓν ἄλλο θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἰς ἕνα ἄρθρον του ἀναφέρει: «Κυροῦνται διὰ τοῦ παρόντος ἅπασαι αἱ μέχρι τῆς ἰσχύος .... (ἀναγινώσκει)....».

§103Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἀπεσύρθη αὐτό, κύριε Παπασπύρου.

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑποβάλλων ἐγὼ τροπολογίαν.

§105Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Εἶπον ὅτι τὸ ἀποσύρω.

§106Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐγὼ ἔχω καὶ ἄλλην τροπολογίαν.

§107Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Δὲν θὰ τὴν δεχθῶ.

§108Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγὼ θὰ τὴν ὑποστηρίξω καὶ ἡ Βουλὴ ἂς τὴν ἀπορρίψῃ. Δὲν εἶναι θέμα ἰδικόν μου καὶ ἰδικόν σας, κύριε Ὑπουργέ. Εἶναι θέμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Σᾶς συνέχει αὐτὸς ὁ φόβος.

§109Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Μὲ συνέχει ὁ φόβος τῆς Κωπαΐδος.

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐδώσατε, ὅμως, μίαν ὑπόσχεσιν, κύριε Ὑπουργέ, τὴν ὁποίαν ἐλπίζω νὰ τηρήσητε. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ εἰσέλθω εὐθέως εἰς τὸ θέμα τῆς Κωπαΐδος. Ἔπειτα ἀπὸ μακρὰ στάδια, τὰ ὁποῖα ἐπέρασε τὸ θέμα, μὲ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν, μὲ τὰς διαπραγματεύσεις ποὺ ἔγιναν εἰς τὸ Λονδῖνον, μὲ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, μὲ τὴν μετέπειτα συμφωνίαν, ἡ ὁποία ἔγινεν εἰς τὸ Λονδῖνον καὶ εἰς Ἀθήνας μετέπειτα, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2643, περὶ παραχωρήσεως πρὸς ἀποκατάστασιν καλλιεργητῶν τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου. Ὅταν ἔγινεν ὁ νόμος, ὅποιος καλοπίστως θελήσῃ νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα αὐτό, θὰ ἴδῃ πὼς ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτήν, ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἐπροτάθησαν αἱ ὀρθαὶ λύσεις, αἱ λύσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ ὡδήγουν εἰς μίαν δικαίαν διανομὴν τοῦ ἀγροκτήματος αὐτοῦ, χωρὶς νὰ παροραθοῦν οὔτε τὰ δικαιώματα τῶν μικρῶν, τῶν πτωχῶν μισθωτῶν — διότι ὁ νόμος περὶ ἀπαλλοτριώσεων ἀποβλέπει εἰς κοινωνικοὺς σκοπούς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀποβλέπει νὰ διατηρήσῃ κεκτημένα δικαιώματα — ἀλλὰ πρὸ παντὸς θὰ ἐξησφάλιζε μὲ μίαν δικαίαν διανομὴν τὰ δικαιώματα τοῦ πλήθους τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν, ποὺ τὰ λαχταρᾷ. Περίμεναν νὰ ἔλθῃ αὐτὴ ἡ ἡμέρα ποὺ θὰ ἀποκαθίσταντο εἰς τὴν Κωπαϊδικὴν πεδιάδα. Δυστυχῶς αἱ ἐκδηλώσεις μας δὲν εἰσηκούσθησαν τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Ἐψηφίσθη ἕνας νόμος, τοῦ ὁποίου, κύριε Ὑπουργέ, δρέπετε τώρα τοὺς καρπούς. Καὶ ὑπεστήριξα — καὶ εἶναι συζητήσιμος ἡ ἄποψις — ὅτι ἐὰν τυχὸν μὲ τὴν παγίαν νομοθεσίαν προχωροῦσε τὸ θέμα τῆς διανομῆς, θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ οἱ πτωχοὶ μισθωταὶ νὰ ἱκανοποιηθοῦν, ἀλλὰ καὶ τὸ μέγα πλῆθος τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν νὰ ἀποκατασταθῇ εἰς τὴν Κωπαΐδα. Σᾶς συνεῖχε πάντοτε αὐτὸς ὁ φόβος καὶ ὁ θόρυβος ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἐδημιούργησε μίαν κατάστασιν εἰς τὰς σκέψεις τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ τὴν ὡδήγησαν ἐν τέλει εἰς τὸ Ν. Δ. τὸ ὁποῖον ὑπηνίχθην. Παρεβλέψατε τὸν βασικὸν αὐτὸν σκοπόν, κύριε Ὑπουργέ, διότι εἰς ὅλα τὰ ἀγροτικὰ κτήματα ὑπάρχουν μισθωτικὰ δικαιώματα. Ὁ νόμος, ὅμως, ὁ ὁποῖος διέπει τὰ τῆς διανομῆς καὶ τῶν ἀπαλλοτριώσεων, εἶναι πάγιος. Ὁ νόμος ἔχει ἐφαρμογὴν ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους. Καὶ χρόνια ὁλόκληρα, ἀπὸ τὸν τύπον, ἐδημιουργήθη, ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ε. Βενιζέλου καὶ μετέπειτα τοῦ Ν. Πλαστήρα, ὁ θεσμὸς τῆς ἀπαλλοτριώσεως, λειτουργεῖ σύμφωνα μὲ αὐτοὺς τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἑκάστοτε τροποποιοῦνται καὶ θεσπίζονται αὐτὰ τὰ θέματα. Ἐάν, ἦτο δυνατόν, νὰ γίνῃ κάποια ὀρθολογιστικὴ ἀντιμετώπισις τῶν προβλημάτων αὐτῶν, ἀναμφισβητήτως καὶ τὸ μέγα πλῆθος τῶν πτωχῶν μισθωτῶν — διότι κακῶς δὲν παραγνωρίζει τὰ ἀναφαίρετα δικαιώματα τῶν μικρῶν αὐτῶν ἀκτημόνων — θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εὕρῃ μίαν δικαίωσιν.

§111ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὲ τὴν ἰδίαν ἔκτασιν τῆς Κωπαΐδος;

§112Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς πλευρᾶς βλέπετε ὅτι ἀκούεται μία φωνὴ διαμαρτυρίας. Καὶ οἱ κυβερνητικοὶ βουλευταὶ ἀγανακτοῦν καὶ λέγουν ὅτι ἔχει δημιουργηθῆ σάλος καὶ θέμα τεράστιον. Βλέπετε ὅτι ἐκάματε ἕνα εἰδικὸν νόμον καὶ δὲν προσέξατε ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ σᾶς εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο, ποὺ ἀναμφισβητήτως θὰ ἐξεγείρῃ κάθε ἀνθρωπίνην συνείδησιν καὶ νομίζω ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ, εἰς οἱανδήποτε πλευρὰν καὶ ἂν εὑρίσκεσθε, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχητε ἀντίρρησιν. Ἔγινε μία περικοπή, διότι, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, κατενεμήθη ἡ Κωπαΐς εἰς δύο μερίδας. Ἡ μία διετέθη διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν παλαιῶν μισθωτῶν καὶ ἡ ἄλλη διὰ τοὺς ἀκτήμονας. Τὸ τμῆμα ποὺ διετέθη διὰ τοὺς μισθωτὰς ἤρκεσε διὰ τὴν τακτοποίησίν των. Διὰ τοὺς ἀκτήμονας, λόγῳ τοῦ ὅτι εἶναι ὁ μέγας ὄγκος καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀκτημόνων, ἡ ἀποκατάστασις ἔγινε, καὶ ὀρθότατα, κατὰ ἕνα τρόπον εὐρύτερον, χωρίς, δυστυχῶς, νὰ καλύψῃ παρὰ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν τῶν ἀκτημόνων ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰς περιοχὰς Λεβαδείας, Θηβῶν καὶ Λοκρίδος. Καὶ ἤδη, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται μία περικοπὴ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἔδωσεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως ὑπὲρ τῶν ἀκτημόνων. Γίνεται μία περικοπὴ περίπου 24%, δηλαδὴ περικόπτεται τὸ ¼ τῆς ἐκτάσεως. Ἂν εἰς ἕνα ἀκτήμονα ἐδόθησαν 10 στρέμματα τὰ 2½ περικόπτονται. Παίρνει, δηλαδή, εἰς τὰ χαρτιὰ 10 στρέμματα πρὸς συμπλήρωσιν τυχὸν ὑπαρχούσης ἰδιοκτησίας ὁ ἀκτήμων καὶ τοῦ περικόπτεται τὸ ¼ τοῦ ἐχομένου κλήρου. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν τὸ τμῆμα, τὸ ὁποῖον διετέθη διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων γεωργῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ διὰ τὴν τακτοποίησίν των. Ἐνέγραψε, λοιπόν, ἡ Ἐπιτροπὴ εἰς τοὺς πίνακας τῶν ἀποκαταστατέων τοὺς δικαιουμένους, ἀλλὰ μετέπειτα, ἐλλείψει ἐκτάσεων, ἔγινε ἡ περικοπὴ αὐτή. Καί, πανταχόθεν, κύριοι συνάδελφοι, προβάλλεται τὸ ἐρώτημα, διὰ ποῖον λόγον νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἰδιαιτέρα μεταχείρισις εἰς βάρος τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀδυνάτων. Καὶ τὸ αἴτημα εἶναι γενικόν, ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Τὸ εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, καὶ πρὸς τοὺς μισθωτάς: Θὰ πρέπει νὰ γίνῃ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν μία θυσία. Διότι πρέπει νὰ ἔχητε ὑπ’ ὄψιν σας καὶ κἄτι ἄλλο: Ὅτι διὰ τοὺς ὀρεινοὺς πληθυσμοὺς ὁ κλῆρος ἐδόθη εἰς τὸ ἥμισυ. Διὰ τοὺς πιὸ πτωχούς, τοὺς πιὸ ἀπόρους ὁ κλῆρος ἀνῆλθεν εἰς τὸ ½, τὰ 12 στρέμματα καὶ ἐκεῖ γίνεται περικοπὴ κατὰ 24%. Δὲν εἶναι ἀνεκτὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ὑπάρχει μία λύσις: Πρέπει οἱ πάντες νὰ ὑποστοῦν μίαν θυσίαν. Καὶ θὰ εἰσηγηθῶ, κύριοι συνάδελφοι, καὶ θὰ θέσω ὑπὸ τὴν τιμίαν ψῆφον σας, μίαν τροπολογίαν, ὅτι ἡ περικοπὴ πρέπει νὰ εἶναι γενική. Καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ περικοπὴ θὰ εἶναι 12%. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι θὰ τὴν ἀποδεχθοῦν μὲ ἱκανοποίησιν καὶ ὑπερηφάνειαν, διότι θὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀδυνάτων, καὶ οἱ πιὸ μεμψίμοιροι. Καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἀπὸ ὅλας τὰς παρατάξεις θὰ γίνῃ αὐτὸ δεκτόν, διὰ νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι ἐδῶ πέρα τὴν προέχουσαν θέσιν ἔχουν τὰ ζητήματα τῶν ἀδυνάτων. Οὔτε διὰ δημαγωγίαν, οὔτε διὰ δημοκοπίαν τὸ κάμνω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κύριοι συνάδελφοι, πτωχοὶ καὶ ἀδύνατοι εὑρίσκονται εἰς ὅλας τὰς παρατάξεις καὶ καμμιὰ φορὰ — ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε— εὑρίσκονται δεξιώτερα. Εἰς τὴν οὐσίαν, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ εὑρεθῶμεν ἀπολύτως σύμφωνοι διὰ νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ πεποίθησις καὶ ἡ πίστις, ὅτι ἐδῶ πέρα, ἀνεξαρτήτως τῶν θέσεων ποὺ κατέχομεν, κυττάζομεν τὰ συμφέροντα τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀδυνάτων. Ἐλπίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τὸ δεχθῇ.

§113Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Διατὶ γίνεται ἡ περικοπή;

§114Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Διότι δὲν φθάνει ἡ ἔκτασις. Ἀλλὰ διὰ τοὺς μισθωτὰς δὲν γίνεται καμμία περικοπή. Καὶ ἐντοπίζεται ἡ περικοπή, καὶ φθάνει τὸ 24%, εἰς τοὺς ἄλλους.

§115Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς ἠρώτησα διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο σαφές.

§116Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Συμπέρασμα ὅτι ὀρθῶς παρετάθη ἡ θητεία τῶν αἱρετῶν μελῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐτελείωσε καθ’ ὁλοκληρίαν τὸ ζήτημα τῆς Κωπαΐδος.

§117Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ ἴδητε τί θὰ εἰσηγηθῶ καὶ τὶ θὰ προτείνω. Ἐδῶ, πέραν τοῦ ὅτι ἔγιναν σφάλματα εἰς τὰς διατάξεις ποὺ περιελήφθησαν εἰς τὸν νόμον «περὶ διανομῆς τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου», κύριοι συνάδελφοι, ἔγιναν καὶ σφάλματα μεγάλα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἑρμηνείαν τῶν διατάξεων. Καὶ ἡρμηνεύθησαν κατὰ ἕνα τέτοιον τρόπον, ποὺ ἔχει δημιουργηθῆ πράγματι μία ἀνωμαλία εἰς τρεῖς ἐπαρχίας, ποὺ βαθύτατα ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὸ θέμα τῆς Κωπαΐδος. Ὅλαι αἱ ἐπαρχίαι, Λεβαδείας, Θηβῶν καὶ Λοκρίδος, εὑρίσκονται εἰς μίαν ἀναταραχὴν μὲ τὰ θέματα τῆς διανομῆς. Διότι, πέραν τοῦ ὅτι ὑπῆρξαν ἐσφαλμέναι διατάξεις εἰς τὸν νόμον περὶ διανομῆς τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου, ἔγινε καὶ ἐσφαλμένη ἐφαρμογὴ αὐτῶν τῶν διατάξεων... Ὁ νόμος, κύριοι συνάδελφοι, προβλέπει μίαν ἔρευναν τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος δικαιοῦται ἐντὸς 5 ἐτῶν νὰ κάμῃ ἀναπομπήν. Ἡ διάταξις αὕτη δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποβῇ προστατευτική, δὲν ἠμπορεῖ μὲ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως νὰ κατασιγάσῃ ὁ σάλος, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη. Περαιτέρω, ἐδημιουργήθη καὶ ἄλλη ἀνωμαλία. Εἰς ἕνα νόμον περὶ ἀποκεντρώσεως περιελήφθη μία διάταξις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπηλλοτρίωσε τὸ δικαίωμά του αὐτὸ καὶ τὸ παρέπεμψεν εἰς τὸν ἁρμόδιον Νομάρχην. Ἂν τὸ εἶχεν ὁ Ὑπουργὸς αὐτὸ τὸ δικαίωμα, ἔχων δίπλα του καὶ τὰς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας, πιστεύω ὅτι εἰδικώτερον τὸ κρίσιμον αὐτὸ θέμα θὰ ἦτο δυνατόν, μὲ μίαν εὐθύνην εὐρυτέραν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ καὶ κάπως ἀποδοτικώτερον καὶ γενναιότερον. Δὲν νομίζω ὅτι ἦτο σκόπιμος αὐτὴ ἡ διάταξις, ὅταν μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, αἱ Νομαρχίαι δὲν ἔχουν ἐπανδρωθῆ, οὔτε ὑπάρχει τὸ προσωπικὸν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ἐνήμερον ἀπὸ μίαν παράδοσιν, ἀπὸ μίαν μακρὰν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων αὐτῶν, ποὺ εἶναι μέσα εἰς τὰς κεντρικὰς Ὑπηρεσίας. Δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Νομαρχίαν νὰ κριθοῦν ὅλαι αἱ αἰτήσεις τῆς ἀναπομπῆς, μὲ τὰ κριτήρια ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§118Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Δὲν ἐνθυμοῦμαι καλῶς, ἀλλὰ ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τοῦτο ἐξῃρέθη, ὅταν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον ὁ κ. Μακρῆς.

§119Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ θέμα τῆς ἀναπομπῆς ἂν τὸ εἶχον ὑπ’ ὄψει μου θὰ τὸ ἐπρότεινον ἐγώ, καὶ νομίζω ὅτι ὁ κ. Μακρῆς θὰ τὸ ἀπεδέχετο.

§120Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Οὐσιαστικῶς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἀναπομπῆς δὲν θὰ τὴν ἐκδώσῃ ὁ Νομάρχης, ποὺ δὲν γνωρίζει τὰ θέματα αὐτά. Τύποις θὰ ὑπογράψῃ ὁ Νομάρχης, οὐσίᾳ θὰ ἑρμηνεύσῃ τὸ θέμα ὁ ἁρμόδιος προϊστάμενος τοῦ γραφείου Ἐποικισμοῦ, ὁ ὁποῖος, εἶναι βέβαιον, ὅτι εἶναι ὑφιστάμενος κατὰ πολλοὺς βαθμοὺς ἐκείνου ποὺ ἐξέδωσε τὴν ἀπόφασιν. Καὶ ἐντεῦθεν θὰ καταλήξωμεν εἰς τὴν ἀδυναμίαν τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῆς τῆς διατάξεως.

§121Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν διακοπήν, διότι δὲν θὰ τὴν εἰσηγηθῇ μόνον ὁ προϊστάμενος τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας. Ἀλλὰ τὸ Συμβούλιον Ἐποικισμοῦ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον περὶ ἀποκεντρώσεως, ἀντικαθίσταται ἀπὸ ἕνα Συμβούλιον τοπικὸν εἰς τὸ ὁποῖον θὰ μετέχῃ ὁ προϊστάμενος τῆς Γεωργικῆς Ὑπηρεσίας, τῆς Κτηνιατρικῆς Ὑπηρεσίας κ. ἄ. Συνεπῶς φεύγει ἀπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου ποὺ ἑδρεύει εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ μετατίθεται εἰς τὴν ἔρευναν καὶ κρίσιν τοῦ Ἐπαρχιακοῦ Συμβουλίου. Καὶ τίθεται γενικώτερον τὸ θέμα τῆς ἀναπομπῆς εἰς τὴν κρίσιν τοῦ Νομάρχου. Θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἀνακτήσῃ τὸ δικαίωμα μὲ νομοθετικὴν διάταξιν. Ἀλλὰ αὐτό, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἀρκετόν.

§122Ε. ΑΘΑΝΑΣΑΚΟΣ. Ἡ μεταβίβασις τοῦ δικαιώματος εἰς τοὺς Νομάρχας ἔγινε κατὰ τὸ Ν. Δ. 3200. Συνεπῶς, δύναται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ τὸ ἀνακτήσῃ διὰ διατάγματος. Διότι ἐγὼ συμφωνῶ μαζί σας, ἐπειδὴ ἔχομεν παρόμοια θέματα εἰς τὴν Θεσπρωτίαν, οὐδεμία ἀπόφασις ἀναπομπῆς νὰ ἐκδοθῇ ἀπὸ τοὺς Νομάρχας.

§123Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ὀρθότητα ἡ γνώμη σας...

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, προχωρήσατε παρακαλῶ. Τὸ θέμα δὲν ἔχει τόσον ἐνδιαφέρον, διὰ τόσον μακρὰν ἀγόρευσιν καὶ ἀπασχόλησιν τῆς Βουλῆς. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ συντομεύσητε εἰς τὰ συμπεράσματα, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπείσθη ἢ δὲν ἐπείσθη. Ὅσον ἀφορᾶ τὴν Βουλήν, ἐκείνη θὰ ἀποφασίσῃ.

§125Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Ἡ ζωὴ τριῶν ἐπαρχιῶν ἐξαρτᾶται ἀπὸ αὐτὸ τὸ θέμα. Ἐὰν αὐτὸ δὲν εἶναι σοβαρόν, ἠμπορεῖ βεβαίως οἱ κύριοι συνάδελφοι νὰ εἶναι ἀπὸ ἄλλας περιοχάς, πάντως ἀγροτικὸν εἶναι τὸ θέμα καὶ εἶναι σοβαρόν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐπανάκτησις αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος ἀπὸ τὸν Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας δὲν εἶναι ἀρκετή. Εἰδικώτερον διὰ τὸ θέμα τῆς Κωπαΐδος. Τὸ θέμα τῆς διανομῆς πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ εἰς τὴν βάσιν του καὶ πρέπει νὰ ἐπανεξετασθῇ ἐξ ἀρχῆς, κύριε Ὑπουργέ. Τὸ ὅλον θέμα τῆς Κωπαΐδος πρέπει νὰ ἐπανεξετασθῇ ἐξ ἀρχῆς καὶ ἕως ὅτου ἐπανεξετασθῇ, ὑπάρχει κάτι τὸ θετικώτερον. Ὁ νόμος διὰ τὴν ἀναπομπὴν τῶν ὑποθέσεων εἶναι περιοριστικός, εἶναι πολὺ περιοριστικὴ ἡ διάταξις. Πρέπει νὰ ὑπῆρξε παράβασις τοῦ νόμου διὰ νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ Ὑπουργὸς νὰ ἀναπέμψῃ ἐντὸς πενταετίας τὰς ὑπ’ ὄψιν του τεθειμένας αἰτήσεις εἰς τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεως. Ἐδῶ χρειάζεται γενναιοτέρα ἀντιμετώπισις. Πρέπει, διὰ νὰ κλείσῃ αὐτὴ ἡ ἱστορία, νὰ θεσπίσωμεν μίαν διαδικασίαν, βάσει τῆς ὁποίας ἡ ἀναπομπὴ ὅλων γενικῶς τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, νὰ κριθοῦν ἀπὸ μίαν πενταμελῆ πλέον Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν πλειοψηφίαν νὰ ἔχουν δικαστικοί, διότι χρειάζεται πρὸ παντός, νομικὴ κρίσις καὶ ἀντίληψις εἰδικῶς διὰ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου καὶ ἐκεῖ ποὺ εἶναι ἓν δικαστικὸν μέλος, θὰ εἰσηγηθῇ διὰ τροπολογίας νὰ ὑπάρχουν τρία δικαστικὰ μέλη μὲ συμμετοχὴν δύο μελῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Καὶ ἡ πενταμελὴς αὐτὴ Ἐπιτροπὴ νὰ ἐρευνήσῃ, νὰ εἶναι δὲ ὑποχρεωτικὴ πλέον ἡ ἀναπομπὴ ὅλων γενικῶς τῶν αἰτήσεων καὶ τῶν ἐνστάσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ διατυπωθοῦν καὶ ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας νὰ γίνῃ ὁ ἐκ νέου ἔλεγχος, ἡ νέα ἔρευνα εἰς ὅλα αὑτὰ τὰ θέματα. Ἡ πραγματικὴ ἀλήθεια, κύριε Ὑπουργέ, ἡ οὐσιαστικὴ ἀλήθεια, εἰς χιλιάδας περιπτώσεων, τώρα θὰ ἀναφανῇ. Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὰ ἐπὶ μέρους θέματα καὶ οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν τὴν διαδικασίαν καὶ τὴν ἐν γένει ἔκτασιν τῶν ὑποθέσεων τῶν ἀπαλλοτριώσεων, ἠμποροῦν νὰ τὸ ἐκτιμήσουν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, διότι, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τέτοιος σάλος ἐδημιουργήθη, ὥστε ἤδη μὲ σωρείαν μηνύσεων εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια ἤρχισαν ἀλληλοκαταγγελίαι, ποὺ δὲν ἠξεύρω πότε θὰ σταματήσουν. Καὶ τώρα πλέον, ὅταν κατὰ τρόπον θετικὸν προκύψουν ὡρισμένα δεδομένα καὶ ἀποτελέσματα, τώρα πλέον ἐμφανίζονται ὅλα ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν περιουσιακὴν κατάστασιν καὶ γενικῶς ὅλα τὰ κριτήρια ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δικαιοῦνται ἢ ὄχι ἀποκαταστάσεως. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, δώσητε αὐτὴν τὴν εὐκαιρίαν, διότι γνωρίζετε τὴν ἄποψιν ὡρισμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι σιωποῦν, οἱ ὁποῖοι δὲν διευκολύνουν τὰς Ἀρχὰς εἰς τὸ νὰ ἀναφέρουν τὴν πραγματικὴν ἔκτασιν καὶ γύρω ἀπὸ τὴν ἑρμηνείαν τῶν νόμων ἐδημιουργήθη τέτοιος σάλος, ὥστε καὶ ἀπόκρυψις στοιχείων ἔγινε. Ἐὰν δώσητε εὐχέρειαν διὰ μίαν οὐσιαστικὴν ἐπανεξέτασιν ἀπὸ μίαν πενταμελῆ Ἐπιτροπήν, εἰς τὴν ὁποίαν τρεῖς θὰ εἶναι δικαστικοὶ καὶ δύο οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ ἕνα ποσοστὸν νὰ καλύψητε ὅλην αὐτὴν τὴν ἀνωμαλίαν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὰς περιοχὰς τῶν ἐπαρχιῶν Θηβῶν, Λεβαδείας καὶ Λοκρίδος. Ἐὰν τὸ ἀφήσητε τὸ πρᾶγμα αὐτὸ τὸ ἀκανθῶδες ἐν ἐκκρεμότητι, δὲν θὰ προσφέρητε ὑπηρεσίαν οὔτε εἰς τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις θέτουν μὲ τοὺς νόμους αὐτοὺς καὶ οἱ ὁποῖοι ἀποβλέπουν εἰς τὴν κοινωνικὴν ἄποψιν τῆς τακτοποιήσεως τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀποκλήρων τῆς μοίρας. Καὶ περαιτέρω θὰ ἀφήσητε τὸ θέμα αὐτὸ εἰς μίαν καταπληκτικὴν ἀνωμαλίαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ βαραίνῃ εἰς τὰς τρεῖς ἐπαρχίας κατὰ τρόπον ἀφάνταστον. Ὅταν, κύριε Ὑπουργέ, ἤλθατε εἰς τὴν Κωπαΐδα καὶ ἐγκαινιάσατε τὴν προσπάθειαν ἡ ὁποία γίνεται διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς περιοχῆς ἐδώσατε ὅλας ἐκείνας τὰς ὑποσχέσεις, αἱ ὁποῖαι πραγματικὰ ἱκανοποίησαν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῶν τριῶν περιοχῶν, ἀλλὰ ἐδώσατε καὶ μίαν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ ἔλθητε μετὰ τῶν ἐκπροσώπων τῶν τριῶν περιφερειῶν διὰ νὰ ἀκούσητε τὴν φωνὴν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἠδικήθησαν καὶ ὅτι ὁ νόμος δὲν ἐφηρμόσθη ὡς ἔπρεπε δι’ ἑκατοντάδας, διὰ νὰ μὴ εἴπω χιλιάδας, περιπτώσεων. Ὄχι διότι δὲν εἴχατε τὴν καλὴν διάθεσιν νὰ πραγματοποιήσητε τὴν ὑπόσχεσίν σας, ἀλλὰ σᾶς τρομάζει τὸ ἀκανθῶδες τοῦ προβλήματος καὶ παρῆλθον μῆνες, κύριε Ὑπουργέ, καὶ παρὰ τὴν ἀγαθήν σας διάθεσιν δὲν κατωρθώσατε νὰ τὴν πραγματοποιήσητε. Βλέπετε, κύριε Ὑπουργέ, πόσον ἐπικίνδυνον εἶναι τὸ θέμα. Θὰ εἶναι πρὸς τιμήν σας, κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν τυχὸν μὲ τὴν ὑπογραφήν σας συμβάλητε εἰς τὴν ἐξομάλυνσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Θὰ ἔχετε σημειώσει ἕνα σταθμὸν ἐπιτυχίας, ἀλλὰ χρειάζεται ὀλίγον θάρρος, τὸ ὁποῖον ἐὰν δὲν σᾶς λείψῃ καὶ ἐὰν ὑπάρξῃ καὶ μία ἀντικειμενικὴ ἀντιμετώπισις ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους, θὰ φθάσωμεν ἐκεῖ ποὺ χρειάζεται καὶ θὰ ἔχητε τότε ἐπιτελέσει τὸ ὡραιότερον ἔργον τῆς ζωῆς σας.

§126Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι ὅταν ἐπεσκέφθην τὴν Κωπαΐδα, ὑπεσχέθην ὅτι θὰ ἐπήγαινα ἐκεῖ διὰ δευτέραν φοράν, μαζὶ μὲ τοὺς ἀγαπητοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τόσον ἐπαξίως τὴν περιφέρειαν αὐτήν, διὰ νὰ συζητήσωμεν καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εὕρωμεν λύσιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Ἐὰν μέχρι σήμερον δὲν ἀπεφάσισα νὰ μεταβῶ εἰς τὴν Κωπαΐδα καὶ νὰ πραγματοποιήσω τὴν δοθεῖσαν ὑπόσχεσίν μου εἶναι, ὁμολογουμένως, ὅτι μελετῶντας τὸ Κωπαϊδικὸν πρόβλημα τὸ εὑρίσκω δυσεπίλυτον καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ μετάβασίς μου ἐκεῖ μετὰ τῶν ἐδῶ εὑρισκομένων ἀγαπητῶν συναδέλφων ἴσως, ἀντὶ νὰ ξεκαθαρίσῃ τὸ πρόβλημα, χειρότερον θὰ τὸ μπερδέψῃ. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ἀναβάλλω ὅσον εἶναι δυνατὸν τὴν ἐπίσκεψίν μου αὐτὴν διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἴδωμεν ποία θὰ εἶναι ἡ ἰδεωδεστέρα λύσις διὰ τὸ πολύπλοκον αὐτὸ πρόβλημα. Οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὅσοι εὑρίσκονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ δὲν γνωρίζουν τὴν ὑπόθεσιν τῆς Κωπαΐδος, πρέπει νὰ γνωρίζουν ὅτι ἴσως εἶναι τὸ δυσκολώτερον ἐποικιστικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει σήμερον εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ προσωπική μου ἐντύπωσις εἶναι ὅτι ἀπὸ τοὺς 12.500 κληρούχους εἶναι ζήτημα ἐὰν ἕνας εἶναι εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν διανομὴν ποὺ ἐγένετο. Ἀλλ’ ὅπως, προηγουμένως ὁ συνάδελφος κ. Παπασπύρου εἶπε σχετικῶς μὲ τὴν περικοπήν, ἐὰν ἡ περικοπὴ ἐκείνη, ἡ ὁποία ἔγινε εἰς μίαν κατηγορίαν τῶν μὴ μισθωτῶν, ἐπεκταθῆ αὔριον καὶ εἰς τοὺς μισθωτάς, θὰ ἐγερθῇ νέα θύελλα διαμαρτυριῶν. Ἐὰν γίνῃ εἰς ἐκείνους ποὺ ἐγένετο, εἶναι οἱ παραπονούμενοι. Εἶναι ἄλλαι κατηγορίαι αἱ ὁποῖαι διαμαρτύρονται, διότι ἐπῆραν κλήρους εἰς τὸ κέντρον τῆς Κωπαΐδος, ἄλλοι ἀπὸ τὸν Ὀρχομενὸν καὶ ἄλλοι ἀπὸ ἄλλα μέρη, ὥστε νὰ συμφωνήσω εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον μὲ τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἀπετόλμα νὰ κάμῃ μίαν γενικὴν ἀναπομπὴν τῆς ὑποθέσεως τῆς Κωπαΐδος, πράγματι θὰ ἦτο ἕνας ἥρως. Ἐγὼ προσωπικῶς, ὁ ὁποῖος δὲν παρέστησα οὐδέποτε τὸν ἥρωα, ὁμολογῶ ὅτι διστάζω νὰ κάμω αὐτὴν τὴν γενικὴν ἀναπομπὴν τῆς ὑποθέσεως ἀφοῦ σήμερον ἔχει προχωρήσει μέχρι κάποιου σημείου ἡ διανομὴ καὶ ἡ τακτοποίησις τῶν περισσοτέρων ἴσως εἰς τὴν Κωπαΐδα κληρούχων. Βεβαίως, δὲν ἀρνοῦμαι, ἐφ’ ὅσον οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι θὰ ἐπεθύμουν, νὰ ἐκπληρώσω τὴν ὑπόσχεσίν μου. Δὲν εἶμαι, ὅμως, βέβαιος, ἐὰν ἡ μετάβασίς μου ἐκεῖ, θὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς παραπονουμένους, ἢ θὰ ἀνάψῃ μεγαλυτέραν φωτιάν. Διὰ νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος, νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις ἡ ὁποία ἐγένετο, ἀποδεικνύει πόσον ὀρθῶς ἔπραξεν τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, ὅπου παρέτεινεν μέχρι τοῦ Αὐγούστου τὴν ζωὴν τῶν αἱρετῶν μελῶν εἰς τὸν Ὀργανισμόν, διότι βλέπετε πόσον ἀκανθῶδες εἶναι τὸ πρόβλημα, ὥστε νὰ δικαιολογῇ τὴν σκέψιν νὰ ἀφήνωμεν νὰ παρέλθῃ ἓν χρονικὸν διάστημα, διὰ νὰ τακτοποιηθῇ πρῶτον τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν κληρούχων.

§127Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, χαίρω ἰδιαιτέρως διὰ τὴν ὁμολογίαν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ διὰ τὸ θάρρος μὲ τὸ ὁποῖον τὴν διετύπωσε. Θεωρῶ τοὺς ὤμους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἰσχυροὺς διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ μέγα αὐτὸ θέμα. Ἂς ἐρωτήσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου του καὶ θὰ πληροφορηθῇ ὅτι καὶ εἰς ἄλλας ἐποχὰς ἐλήφθη νομοθετικὸν μέτρον πρὸς ἐπανεκδίκασιν ἀπαλλοτριωθέντων κτημάτων. Ἐν προκειμένῳ, ἐνδείκνυται ἡ τροποποίησις τοῦ νόμου καὶ ἡ προσαρμογή του πρὸς τὸ ἄρθρον 104 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον, σαφῶς ἀναφέρει, ὅτι ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐπιτρέπεται πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καὶ ἀκτημόνων κτηνοτρόφων. Καὶ βάσει τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐγένετο ἡ ἀπαλλοτρίωσις τῆς Κωπαΐδος. Μετέπειτα, ἡ, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, ἄρσις τῆς ἀπαλλοτριώσεως ὑπῆρξε τυπικὴ πρὸς διευκόλυνσιν τῆς ἐξαγορᾶς τῶν μὴ ἀπαλλοτριουμένων περιουσιακῶν στοιχείων τῆς Ἀγγλικῆς Ἑταιρίας. Καὶ ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου, ἐγένετο κάτι παρόμοιον μὲ τὴν ἐξαγορὰν τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας. Τὴν διεθέσαμεν, ὅμως, ὁλόκληρον πρὸς ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων γεωργῶν καὶ ἀκτημόνων μικρῶν κτηνοτρόφων. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἔφερε πρὸς κύρωσιν τὴν σύμβασιν τῆς ἐξαγορᾶς, ἐπεσήμανα τὸ θέμα τῆς δικαιώσεως τῶν ἀκτημόνων.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κουτσοπέταλος ἔχει τὸν λόγον.

§129Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μολονότι ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐχειρίσθη τὸ ὅλον θέμα τῆς Κωπαΐδος, δὲν ἔχει φαίνεται ὑπ’ ὄψει του, ὅτι ἡ Κωπαΐς δὲν διενεμήθη μόνον εἰς ὡρισμένους Κωπαϊδικοὺς πληθυσμούς, ἀλλὰ διενεμήθη εἰς ἀριθμὸν καλλιεργητῶν, διαμενόντων εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα καὶ ἴσως καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δι’ αὐτὸ πολὺ ὀρθῶς ὁ συνάδελφος κ. Παπασπύρου, ἐζήτησεν ὅπως ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ αὐτὸς τὴν πρωτοβουλίαν τῆς ἐπανεξετάσεως τοῦ Κωπαϊδικοῦ ζητήματος. Ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ θαρραλέος κ. Μανέντης, διστάζῃ νὰ ἐπιλύσῃ τὸ θέμα αὐτό, διότι νομίζει ὅτι θὰ προκύψουν ἀνωμαλίαι, φαντασθῆτε τί θὰ γίνῃ, ὅταν ὁ Νομάρχης καὶ τὸ τοπικὸν Συμβούλιον, ποὺ δημιουργοῦνται διὰ τοῦ νόμου ἀποκεντρώσεως, φαντασθῆτε, ἐπαναλαμβάνω, ἂν εἶναι ποτὲ δυνατὸν καὶ εἰς θέσιν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐκδώσουν ὀρθὰς καὶ δικαίας ἀποφάσεις. Νομίζω, ὅτι ὁ φόβος δημιουργίας σάλου ἐκ τῆς ἐπανεξετάσεως, δὲν πρέπει νὰ συνέχῃ τὸν κ. Ὑπουργόν. Διότι, ἐὰν οὗτος ἀρνῆται νὰ ἀναλάβῃ, φοβούμενος τὸν σάλον, φαντασθῆτε οἱ σημερινοὶ ἁρμόδιοι ποῖον σάλον καὶ ἀναταραχὴν θὰ προκαλέσουν εἰς τοὺς ἀποκαθισταμένους, εἴτε οὗτοι εἶναι καλλιεργηταί, εἴτε ἀκτήμονες. Δι’ αὐτὸ πιστεύω, ὅτι ἡ ἀπόφασις, τὴν ὁποίαν εἶχε λάβει ὁ κ. Ὑπουργός, σχετικῶς μὲ τὴν διανομήν, ἦτο πολὺ ὀρθὴ καὶ ἡ ἀναβολή της ζημιοῖ. Χάριν, λοιπόν, τῆς Κωπαΐδος, ὁ κ. Ὑπουργὸς ὀφείλει μὲ θάρρος νὰ ἀναλάβῃ τὸ θέμα τῆς ἐπανεξετάσεως. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον δι’ ἐμὲ εἶναι ἀνεξήγητον, εἶναι ἡ παράτασις τῆς θητείας τῶν τριῶν γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι, δῆθεν, ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἀμέσως ἐνδιαφερομένους καλλιεργητὰς τῆς Κωπαΐδος. Σήμερον ἔχουσι κανονισθῆ διὰ νόμου αἱ διοικήσεις, ἀφοῦ ἡ διανομὴ ὁριστικῶς συνετελέσθη καὶ δὲν δύναμαι νὰ ἀντιληφθῶ, διατὶ παρατείνεται ἡ θητεία τῶν ἀτόμων αὐτῶν καὶ ἀποκλείονται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐκ τοῦ νόμου ἔχουν δικαίωμα συμμετοχῆς. Σήμερον τὸ ζήτημα αὐτὸ εἶναι λελυμένον καὶ νομίζω, ὅτι ἡ διάταξις παρατάσεως τῆς προθεσμίας, θὰ πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς τὸ ἐλάχιστον, δηλαδὴ μέχρι τέλους Φεβρουαρίου.

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γόντικας ἔχει τὸν λόγον.

§131Δ. ΓΟΝΤΙΚΑΣ. Μετὰ τὰς δηλώσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ καμμίαν συζήτησιν τροπολογιῶν, δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ λάβω τὸν λόγον, εἰς τὴν συζήτησιν, τὴν γενομένην σήμερον. Ὁ Πρόεδρος, ὅμως, κ. Κανελλόπουλος, καθ’ ὃ δικαίωμα ἔχει καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς Ἀρχηγὸς Κόμματος, ἠσχολήθη μὲ τὴν περιφέρειαν Μανωλάδος. Καὶ παρετήρησε, ὅτι κακῶς παραχωροῦνται 80 στρέμματα εἴς τινας τῶν κατοίκων, καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνουν 150, ἢ τοὐλάχιστον 120. Ὁμολογῶ, ὅτι ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ κ. Κανελλοπούλου δὲν ἀνέμενον νὰ ἀκούσω αὐτὴν τὴν φράσιν. Θὰ ἤθελον νὰ ἀρχίσῃ ὁ κ. Κανελλόπουλος νὰ ὁμιλῇ διὰ τοὺς ἀκτήμονας, διότι ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειαν Μανωλάδος ὑπάρχουν πολλαὶ ἑκατοντάδες ἀκτημόνων ἐντελῶς. Ἕνας δὲ μεγάλος ἀριθμὸς ἐκ τῶν προσφύγων, τῶν ἐλθόντων τὸ 1920, μέχρι πρὸ 2ετίας ἔζων μὲ 5 στρέμματα γῆς. Πρὸ διετίας ἐδόθησαν εἰς αὐτοὺς ἄλλα 10 στρέμματα κατὰ οἰκογένειαν, ὑπάρχει δὲ εἰς κάθε οἰκογένειαν ἀριθμὸς μελῶν 5–6–7. Καὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν περιφέρειαν Μανωλάδος μεγάλαι ἐκτάσεις, ἀνήκουσαι εἰς ἰδιώτας, καταπατηθεῖσαι καὶ ὄχι ἀγορασθεῖσαι ἀπὸ τὸ Δημόσιον. Θὰ ἤθελον καὶ ἐκεῖ νὰ ἐλαμβάνετο μία μέριμνα ἰδιαιτέρα, ὡς ἐγένετο μὲ τὴν Κωπαΐδα, διότι καὶ ἐκεῖ εἶναι ἐκτάσεις μεγάλαι, κατειλημμέναι ἀπὸ ἀνθρώπους ἰσχυρούς. Θὰ ἤθελον νὰ προστατευθῇ ὁ κόσμος ὁ ἀκτήμων. Θὰ ἤθελον νὰ προφυλάξωμεν τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἀπὸ κάθε κακὸν παραστράτημα. Καὶ ἡ μόνη προφύλαξις εἶναι, νὰ τοὺς δώσωμεν γῆν, πρὸς συντήρησίν των. Θὰ ἤθελον νὰ συστήσω τοῦτο ἰδιαιτέρως καὶ νὰ παρακαλέσω καὶ ἂς ἀφήσωμεν τοὺς μεγαλοκτηματίας μὲ τὰ 50 καὶ 100 στρέμματα, εἶναι ἀρκετὰ διὰ νὰ ζήσουν καὶ τὰ ὑπόλοιπα, νὰ τὰ παραχωρήσωμεν εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Καταβάλλεται μία προσπάθεια. Δὲν γνωρίζω τί συμβαίνει καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, νὰ προχωρήσῃ ἡ ἀποκατάστασις, ἡ ἀπαλλοτρίωσις καὶ νὰ δοθοῦν τὰ κτήματα εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι ἤρχισαν νὰ διαμαρτύρωνται καὶ ὄχι διὰ φωνῶν, ἀλλὰ δι’ ἔργων, ἐναντίον ὅλων μας.

§132Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸ ζήτημα τῆς Μανωλάδος, μοῦ φαίνεται, ὅτι εἴπατε, ὅτι δέχεσθε τὴν τροπολογίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, εἰς τὴν παράγραφον 5 ἀναφέρει περίπτωσιν, ἡ ὁποία εἶναι παραπλησία, εἶναι σχεδὸν ὁμοία μὲ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν προβλέπετε διὰ τὴν Μανωλάδα, μὲ μόνην τὴν διαφοράν, ὅτι ἡ διάταξις εἶναι γενικὴ καὶ δὲν περιορίζεται εἰς ὡρισμένα κριτήρια. Μοῦ φαίνεται, ὅτι πρέπει νὰ προσέξητε τὸ σημεῖον αὐτό, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ψηφισθῇ διάταξις, ἡ ὁποία φέρει εἰς ἀντίθεσιν μὲ ἄλλας διατάξεις. Καὶ διατὶ σήμερον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ἐπροχωρήσαμεν εἰς τὴν τροποποίησιν τῆς Ἐπιτροπῆς; Εἴχομεν καὶ ἡμεῖς τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς νὰ ὑποστηριχθοῦν τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἅπτονται γενικωτέρων διατάξεων καὶ θίγουν αὐτὴν ταύτην τὴν βάσιν τοῦ νόμου, περὶ ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἀγροτικῶν ἀποκαταστάσεων. Θὰ ἔπρεπε νὰ ἔλθουν εἰς ἕνα ἰδιαίτερον νομοσχέδιον ὁπότε θὰ ἐξετασθοῦν γενικώτερον αἱ διάφοροι περιπτώσεις, καὶ ὄχι διὰ μιᾶς ἁπλῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἐπικίνδυνον δημιουργεῖ κατάστασιν καὶ δύναται νὰ προκαλέσῃ ζημίας εἰς τοὺς πτωχοὺς αὐτοὺς ἀκτήμονας, οἱ ὁποῖοι μετὰ τόσας προσπαθείας ἔλαβον ἕνα ἐλάχιστον κλῆρον καὶ δὲν κατορθώνουν νὰ ζήσουν, ἀλλὰ κινδυνεύουν νὰ χάσουν καὶ αὐτὸν τὸν κλῆρον. Διότι, γνωρίζομεν ὅλοι, καὶ πιστεύω, ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι σύμφωνοι, ὅτι ὁ νόμος περὶ ἀποκαταστάσεως ἀπέδωσε μίαν κοινωνικὴν δικαιοσύνην κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τῆς ζωῆς τῆς Χώρας μας καὶ ἐδημιούργησε μίαν ἀτμόσφαιραν κάποιας προστασίας καὶ θαλπωρῆς τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι στεροῦνται ἔστω καὶ ἑνὸς στρέμματος γῆς. Ὅταν ἔλθωμεν εἰς μίαν τροποποίησιν, ἡ ὁποία παρασύρει ἴσως εἰς πράξεις Ὑπουργικὰς καὶ ἀποφάσεις, κινδυνεύει νὰ δημιουργηθῇ μία ἀνατροπὴ καταστάσεως, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη μετὰ μακρὰν μελέτην. Νομίζω, ὅτι οὔτε τὴν διάταξιν αὐτὴν πρέπει νὰ ψηφίσωμεν, ἀλλὰ γενικώτερον, ἐὰν θελήσῃ τὸ Ὑπουργεῖον νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν ἔρευναν τοῦ ὅλου θέματος καὶ ἐὰν θέλῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τυχὸν περιπτώσεις ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς ὡρισμένους ἴσως, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου, καλλιεργοῦν καὶ δημιουργοῦν μίαν κατάστασιν, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ μελετήσῃ εὐρύτερον καὶ ἐὰν θὰ χρειασθῇ, ἰδίως διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς Μανωλάδος, νὰ πᾶνε ἐπιτοπίως οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου, οἱ ὁποῖοι θὰ τὸ ἐξετάσουν, εἰς τὴν Μανωλάδα, τὸ Καλίκιον, τὸ Καστράκι καὶ ἄλλους Δήμους Βουπρασίων, διὰ νὰ δώσουν μίαν ὀρθὴν λύσιν καὶ νὰ ἀποκατασταθοῦν αἱ γενόμεναι ἀδικίαι καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν πρέπει νὰ πεταχθοῦν εἰς τοὺς δρόμους, ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον νὰ μὴ θιγοῦν οἱ ἀκτήμονες.

§133Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπέστημεν ἕνα αἰφνιδιασμὸν τοὐλάχιστον ὅσοι ὑπεβάλαμεν τροπολογίας ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Τίποτε δὲν ἐπρομήνυσε τὴν δήλωσιν αὐτὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν θὰ δεχθῇ τροπολογίας. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν ἀπὸ εἴκοσι ἡμερῶν καὶ ἡ νεωτέρα τροπολογία ἔχει ἡλικίαν τοὐλάχιστον μιᾶς ἑβδομάδος. Ἔχομεν πληροφορίας ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἔχει ἐπεξεργασθῆ τὰς τροπολογίας αὐτὰς αἱ ὁποῖαι εἶναι 6 ἕως 7. Αἱ τροπολογίαι εἶναι ἐπειγούσης φύσεως. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν, διότι ἐὰν ἐξαιρέσῃ κανεὶς 2 ἢ 3 τορπολογίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβληθοῦν, ὑπάρχουν τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ὁπωσδήποτε ἀπόψε πρέπει νὰ γίνουν δεκταὶ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ. Εἶχον τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω 3 τροπολογίας, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ δύο εἶναι ἐπειγούσης φύσεως. Διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ Ἀεροδρομίου Ἀμυγδαλεῶνος Καβάλας, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης κατέλαβεν ἔκτασιν 1000–1200 στρεμμάτων, εἰς ἀντάλλαγμα τῆς ἐκτάσεως αὐτῆς ἔδωσεν εἰς τοὺς κληρούχους ἀνάλογον ἔκτασιν ἀπὸ τὰς ἀποστραγγισθείσας γαίας τῶν Τεναγῶν Φιλίππων. Ἔκτοτε, κατέχουν καὶ καλλιεργοῦν ὅλως προσωρινῶς τὰς ἐκτάσεις αὐτὰς οἱ τέως κληροῦχοι. Δὲν ὑπάρχει, καθ’ ὅσον γνωρίζω, οὐδεμία διάταξις τοῦ ἀγροτικοῦ κώδικος ποὺ νὰ τοὺς νομιμοποιῇ. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω, περὶ ἐκτάσεως 1000 ἕως 1200 στρεμμάτων καὶ δὲν δύναται ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεως Καβάλας νὰ τὰς νομιμοποιήσῃ. Τώρα ποὺ ἤρχισεν, ὕστερα ἀπὸ πολλὰ ἔτη ἡ καταμέτρησις τῶν ἐκτάσεων τῆς πεδιάδος Φιλίππων καὶ ἐπίκειται ὁριστικὴ διανομή, καὶ ἐὰν δὲν ρυθμισθῇ τὸ τμῆμα τῶν 1200 στρεμμάτων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ διανομὴ τῶν γαιῶν αὑτῶν. Δὲν νομίζω ὅτι βλάπτει, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, διότι καὶ αἱ ἁρμόδιαι Ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου γνωρίζουν τὴν ὑπόθεσιν, λαμβάνουσι ἐκκλήσεις ἀπὸ τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Καβάλας καὶ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους. Εἶναι καιρὸς νὰ νομιμοποιηθοῦν οἱ κάτοχοι τῶν ἐκτάσεων αὐτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη τροπολογία. Ὅπως εἶναι γνωστὸν εἰς πλείστους ἐξ ὑμῶν, διὰ τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 3194, κατηργήθησαν αἱ εἰδικαὶ περὶ κληρονομίας διατάξεις τοῦ ἀγροτικοῦ κώδικος καὶ ὡρίσθη ὅτι τοῦ λοιποῦ θὰ ἰσχύουν αἱ διατάξεις τοῦ ἀστικοῦ κώδικος. Αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀπαλλοτριώσεων ἐξεδίκασαν ὑποθέσεις ὀλίγους μῆνας πρὸ τῆς ἰσχύος αὐτῆς τῆς διατάξεως καὶ ἐξέδωσαν ἀποφάσεις μετὰ τὴν ἰσχὺν αὐτῆς (22 Ἀπριλίου 1955). Καὶ ἄλλαι μὲν ἐρρύθμισαν τὴν κληρονομίαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν προϊσχυουσῶν διατάξεων τοῦ ἀγροτικοῦ κώδικος ἄλλαι δὲ ἐκηρύχθησαν ἀναρμόδιαι. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἀναπέμπει τώρα τὰς ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεως αἱ ὁποῖαι ἔκριναν ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δικαίου ποὺ ἴσχυεν καθ’ ὃν χρόνον ἐξεδικάσθη ἡ αἴτησις τῶν ἐνδιαφερομένων καὶ ἔτσι δημιουργεῖται μία ἀναστάτωσις. Διότι οἱ κληρονόμοι τῶν κληρούχων, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἐγκατεστάθησαν ἐπὶ τῶν κληροτεμαχίων καὶ τώρα γίνονται ἀντικείμενον ἐκβιασμοῦ ἐκ μέρους π. χ. ἑνὸς τῶν συγκληρονόμων, διότι τοὺς λέγει ὅτι εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀκυρώσῃ τὴν ἀπόφασιν καὶ τὴν βάσει αὐτῆς γενομένην μεταξὺ τῶν κληρονόμων διανομήν. Διὰ τῆς τροπολογίας μου ὁρίζεται ὅτι αἰτήσεις κληρονόμων περὶ ρυθμίσεως τῆς κληρονομίας ἐπὶ κλήρου ἐκδικασθεῖσαι ὑπὸ τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεως, πρὸ τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 16 τοῦ νόμου 3194 καὶ ἐφ’ ὧν ἐξεδόθησαν ἀποφάσεις μετὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἰσχύος τῆς ἄνω διατάξεως ρυθμίσασαι τὴν κληρονομίαν κατὰ τὰς προϊσχυούσας τῆς τοῦ ἄρθρου 16 ν. 3194 διατάξεως τοῦ ἀγροτικοῦ κώδικος, θεωροῦνται νόμιμοι. Ἄλλωστε οὔτε ὁ Προϋπολογισμὸς ἐπιβαρύνεται ἐκ τῶν προταχθεισῶν τροπολογιῶν ὥστε νὰ ἀπαιτῆται ἡ κατὰ τὸ Σύνταγμα ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν δήλωσίν του ὅτι δὲν ἀποδέχεται τροπολογίας. Ἰδίως ἡ ἀναφερομένη εἰς τὰς ἐκτάσεις τοῦ ἀεροδρομίου, νομίζω ὅτι αὐτὴ τοὐλάχιστον πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται, ὅπως τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Ἐπειδὴ ἡ πρότασις αὐτὴ εἶναι ὑποχρεωτική, ἀνεξαρτήτως παρουσίας τῶν ὑπογραψάντων βουλευτῶν, τὸ Προεδρεῖον εἶναι ὑποχρεωμένον νὰ ἀποδεχθῇ ταύτην. Συνεπῶς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ θὰ ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Συνεπῶς εἰσάγεται εἰς αʹ συζήτησιν.

§135Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ πρώτου ἄρθρου τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου κυροῦται καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 713 τῆς 4 Μαΐου τοῦ 1956 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Διὰ τῆς πράξεως αὐτῆς ἀποκαθίστανται κατὰ προτίμησιν παντὸς ἄλλου κάτοικοι ὀρεινῶν περιοχῶν τῆς παραμεθορίου περιοχῆς τῶν ἐπαρχιῶν Φιλιατῶν καὶ Παραμυθιᾶς, τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας. Πρῶτον, παρεχωρήθησαν κλῆροι ἀπὸ τὰ Μουσουλμανικὰ κτήματα καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Φιλιατῶν καὶ Παραμυθιᾶς. Ἐπὶ πλέον ἐχορηγήθησαν κλῆροι καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν Μαργαριτίου, τὸ ἥμισυ τῆς ὁποίας ὑπάγεται εἰς τὸν νομὸν Θεσπρωτίας καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ εἰς τὸν Νομὸν Πρεβέζης. Καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ μπῇ Φιλιατῶν, Παραμυθιᾶς καὶ Μαργαριτίου, λέγων ἐπαρχία Μαργαριτίου, ἐννοῶ τὴν ἐπαρχίαν Μαργαριτίου, προτοῦ γίνῃ ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι εἶναι λάθος τυπικὸν τῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου, ποὺ παρελείφθη ἡ τέως ἐπαρχία Μαργαριτίου. Αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητον, διότι ἔχει συντελεσθῆ ἡ πρᾶξις καὶ δὲν πρόκειται νὰ δημιουργήσωμεν νέαν κατάστασιν. Δὲν χρειάζεται, λοιπόν, καμμία συζήτησις, κύριε Ὑπουργέ, διότι τὸ πρᾶγμα εἶναι τυπικὸν καὶ δὲν δημιουργεῖ ζητήματα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἔχω, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὰ ἑξῆς: Εἰς τὰ Μουσουλμανικὰ κτήματα ἀποκατεστάθησαν καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἀμερικὴν ἀπὸ ἐτῶν, ἀποκατεστάθησαν ἄνθρωποι παρὰ τὸν νόμον, καὶ παρὰ τὴν ἀπόφασιν τὴν γενικὴν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὅτι πρέπει νὰ ἀποκαθίστανται πρῶτον οἱ εὑρισκόμενοι πλησιέστερον. Ἀποκατεστάθησαν ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν Θεσσαλίαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ χωρία τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται ἐντὸς τῶν Μουσουλμανικῶν κτημάτων. Αὐτὰ τὰ τερατώδη ἔγιναν εἰς τὴν περιφέρειάν μου, κύριε Ὑπουργέ. Πρέπει, λοιπόν, νὰ ἀκυρωθοῦν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἀνήθικοι ἀποφάσεις, πρέπει νὰ διορθώσητε τὰ πράγματα καὶ νὰ προσθέσητε καὶ τὴν ἐπαρχίαν Μαργαροτίου, ὡς ἦτο πρὸ τοῦ 1940. Περαιτέρω εἰς τὰς τροπολογίας τὰς ἰδικάς σας εἰς τὸ ἄρθρον 6 λέτε νὰ λαμβάνουν κλῆρον οἱ ἐκπληρώσαντες τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις. Ὀρθὸν εἶναι τοῦτο. Ἀλλὰ συνέβη τὸ ἑξῆς: Ἐπῆγε ἕνα τηλεγράφημα σ’ ἕνα χωριὸ τῆς Ἄρτης ὅτι κλῆρον θὰ πάρουν οἱ ἔγγαμοι καὶ ἔγιναν 30 γάμοι σὲ μιὰ βραδυά. Καὶ συνέβη καὶ τοῦτο: Νὰ ἀποκατασταθῇ ἕνας ἔγγαμος ὁ ὁποῖος ἦτο 17 ἐτῶν καὶ δὲν ἀποκατεστάθησαν ἄλλοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν 20 ἐτῶν. Ἔχω, λοιπόν, μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζω ἐὰν θὰ τὴν ἀποδεχθῆτε, διότι αἱ ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων εἶναι ἀπὸ πολλὰ χρόνια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὴν ὑποβάλω διὰ νὰ ἀποφασίσητε.

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μπακόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§137Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἐθίξατε ἐὰν κατ’ ἀρχὴν ἐπιτρέπεται συζήτησις καὶ ὑποβολὴ τροπολογιῶν, προκειμένου περὶ νομοσχεδίων ἀφορώντων τὴν κύρωσιν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δὲν θέλω νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλήν, ἀφοῦ μάλιστα δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ ἰδική σας ἄποψις πρὸς τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἀτομικῶς διαφωνῶ πλήρως. Ἐζήτησα, ὅμως, τὸν λόγον, διὰ νὰ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Παπαδάκη. Ἐζήτησα, κύριε Ὑπουργέ, καὶ εἶδον τὰ σχετικὰ ἔγγραφα καὶ διεπίστωσα ὅτι πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Εἰς τὰ 1925 ἀκτήμονες γεωργοὶ συνεφώνησαν μὲ ἰδιοκτήτην ἑνὸς ἀγροκτήματος νὰ τοὺς τὸ πωλήσῃ καὶ συνέταξαν συμβολαιογραφικὸν προσύμφωνον. Ὅρος τοῦ προσυμφώνου ἦτο ὅτι: «Τὸ ὁριστικὸν συμβόλαιον τῆς ἀγοραπωλησίας ......(ἀναγινώσκει)....». Τὸ προσύμφωνον αὐτὸ ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον, βάσει αὐτοῦ, αἴρει τὴν ἀπαγόρευσιν, λέγον: «Αἴρομεν ...(ἀναγινώσκει)....». Κατόπιν τῆς ἀδείας αὐτῆς τοῦ Ὑπουργείου ἐγένετο ἡ πώλησις καὶ αἱ μεταγραφαί, τηρηθέντων ὅλων τῶν νομίμων τύπων, τῇ συνεργίᾳ τῆς Διοικήσεως, τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον ἔδωκε τὴν ἄδειαν πωλήσεως τοῦ κτήματος. Κατόπιν αὐτοῦ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀπαλλοτριώσεων, προκειμένου νὰ κανονίσῃ τὰ τῆς διανομῆς τῶν κτημάτων τῆς περιφερείας ἐκείνης, ἐξήρεσε τοὺς ἐν λόγῳ ἀγοραστὰς ἀπὸ τῆς χορηγήσεως κλήρου, μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι εἶχον ἀγοράσει. Αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία ὄχι μόνον νομικῶς ἀλλὰ καὶ πραγματικῶς ὑφίσταται ἀπὸ τοῦ 1926. Συνεπῶς καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχον αἱ νόμιμοι προϋποθέσεις, ἐφ’ ὅσον οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ κατεῖχον τὸ κτῆμα τοῦ 1926, ἀπέκτησαν κυριότητα διὰ χρησικτησίας. Πῶς θὰ ἔλθῃ τώρα τὸ Κράτος νὰ τὸ πάρῃ; Τοῦτο ὄχι μόνον νομικῶς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς δὲν στέκει. Ἀλλά, διὰ νὰ προχωρήσω καὶ περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ἀκόμη αἱ πράξεις αὗται τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας δὲν ἦσαν νόμιμοι καὶ πάλιν δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα τὸ Κράτος νὰ ἀρνηθῇ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς κυριότητος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Διότι, κατὰ παγίαν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, καὶ ἐξ ἀκύρων ἢ παρανόμων πράξεων τῆς Διοικήσεως γεννῶνται δικαιώματα. Ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος κατὰ τεκμήριον θὰ δεχθῇ τὴν ἀπόφασιν τῆς πλειοψηφίας τοῦ Σώματος, ἀπευθύνομαι μὲ ὅλην τὴν πίστιν πρὸς τὸ δίκαιον τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ τὸν παρακαλῶ νὰ εὐαρεστηθῇ νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παπαδάκη. Εἶμαι ξένος πρὸς τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, ἀλλ’ ὑποστηρίζω τὸ θέμα διότι καὶ νομικῶς καὶ οὐσιαστικῶς καὶ ἠθικῶς ἔχουν δίκαιον οἱ ἄνθρωποι αὐτοί.

§138Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ διὰ τὴν Κωπαΐδα, κύριε συνάδελφε;

§139Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ ἐπροξένησεν ἐντύπωσιν διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Κωπαΐδος, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἐδόθησαν κλῆροι εἰς ἀνθρώπους ξένους πρὸς τὴν περιφέρειαν αὐτήν. Ἐκεῖ πρέπει νὰ εἶναι ὁ κλῆρος ἴσος πρὸς ὅλους, εὐνοϊκώτερος δὲ πρὸς τοὺς ἐντοπίους.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον θὰ συζητηθῇ εἰς δύο συζητήσεις, αἱ τροπολογίαι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑποβληθοῦν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§141Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία, κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ κυρώσεως διαταγῆς τοῦ Γ.Ε.Σ., νὰ παρατηρήσω, ὅτι καὶ αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐρχόμεναι πρὸς κύρωσιν εἰς τὴν Βουλήν, δημιουργοῦν μίαν ἀνωμαλίαν. Διότι αἱ πράξεις αὗται ἐκδίδονται εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν συνεδριάζει τόσον ἡ Βουλὴ ὅσον καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν ἀναγνώσητε τὸ νομοσχέδιον, θὰ διαπιστώσητε ὅτι ὅλαι αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξεδόθησαν καθ’ ὃν χρόνον συνεδρίαζεν ἡ Βουλή. Ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Μερικαὶ ἐκ τῶν πράξεων ποὺ ὑποβάλλονται πρὸς κύρωσιν, εἶναι ἀνάγκη νὰ διαγραφοῦν ἐκ τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ μὲν διότι εἶναι ἀνεδαφικαί, ὡς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 713, τὸ δέ, διότι εἶναι ἀντισυνταγματικαί, δεδομένου ὅτι μία ἐξ αὐτῶν στηρίζεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ν. 2536 τοῦ 1953, ὅστις ἐθεωρήθη ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὡς ἀντισυνταγματικός. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ διαγράψῃ καὶ τὰς δύο αὐτὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τὴν μὲν πρώτην, διότι ὡς ἔχει εἶναι ἀνεφάρμοστος, εἶναι δῶρον ἄδωρον διὰ τὴν περιφέρειαν ποὺ πρόκειται νὰ ὑπηρετήσῃ, δηλ. τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν Θεσπρωτίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπάρχουν τὰ Μουσουλμανικὰ κτήματα. Λέγει ἡ πρᾶξις 713: «Ἐπὶ διαθεσίμων Μουσουλμανικῶν ἐκτάσεων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῶν παρ. 1 καὶ 2 τοῦ ἄρθρου 38 τοῦ ν. 3194)55 προβλεπομένων δικαιούχων, ἀποκαθίστανται κατὰ προτίμησιν παντὸς ἄλλου κάτοικοι ὀρεινῶν συνοικισμῶν τῆς παραμεθορίου περιοχῆς Φιλιατῶν ἢ Παραμυθίας, χορηγουμένου εἰς αὐτοὺς συμπληρώματος κλήρου» ... Ὡς διατυποῦται ἡ πρᾶξις αὕτη, δὲν πρόκειται νὰ δοθῇ συμπλήρωμα εἰς τοὺς ἀγρότας τῶν ὀρεινῶν κοινοτήτων Θεσπρωτίας οὔτε ἔπειτα ἀπὸ 2 καὶ 3 χρόνια. Διότι, μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς πρώτης κατηγορίας, τὴν ὁποίαν ἀποτελοῦν οἱ ἐγκάτοικοι, θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ δευτέρα σειρὰ τῶν περιοίκων. Καὶ τοῦτο σημαίνει ὅτι οἱ ἀγρόται τῶν ὀρεινῶν συνοικισμῶν εὑρίσκονται ἐκτὸς τῆς δυνατότητος νὰ τύχουν κλήρου πρὸ τῆς παρελεύσεως τοὐλάχιστον 3 ἐτῶν. Διότι δὲν θὰ περισσεύσῃ δι’ αὐτοὺς οὔτε πλέθρον γῆς. Αὐτὴ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου συνετάγη διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ πολιτικοὺς σκοποὺς καὶ οὐδὲν πέραν αὐτοῦ. Εἶχεν δοθῆ ὑπόσχεσις ἀπὸ συναδέλφους τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως, ὅτι θὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν διανομὴν καὶ πρὸς ἱκανοποιητικὴν πολιτικὴν ἔγινε αὕτη. Ἀλλὰ χωρὶς πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Ὅταν τὸ 1953 ἐψηφίζετο ὁ νόμος 2536 εἶχον ὑποστηρίξει τὸν ἐποικισμὸν τῶν Μουσουλμανικῶν χωρίων δι’ ἀκτημόνων ὀρεινῶν Θεσπρωτῶν. Καὶ ὡμίλησα τότε διὰ μακρῶν καὶ ἐπέμεινα. Δυστυχῶς δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ ὀρθοτάτη πρότασίς μου τότε ὅταν ἐψηφίζετο ὁ ν. 3194 ὁπότε καὶ πάλιν ἀπέκρουσα τὴν ἄποψιν τοῦ Ὑπουργείου. Ἦλθεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ἐθέσπισε τὴν πρᾶξιν ποὺ ἐπιδιώκει νὰ ἐπικυρώσῃ σήμερον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, χωρὶς νὰ θεραπεύσῃ τὸ θέμα. Ἐπειδή, λοιπόν, δὲν πρόκειται ἡ διάταξις αὕτη νὰ ἐπιτύχῃ τὸν ἐπιδιωκόμενον σκοπὸν προτείνω ὅπως ἀπαλειφθῇ. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ, τότε προτείνω νὰ τροποποιηθῇ ὥστε μετὰ τὴν διανομὴν εἰς τὴν πρώτην κατηγορίαν τῶν ἐγκατοίκων νὰ δίδεται καὶ εἰς τοὺς ὀρεινοὺς συμπλήρωμα κλήρου μαζὶ μὲ τὰς ἄλλας κατηγορίας δικαιούχων, διότι ἄλλως δὲν πρόκειται νὰ πάρουν τίποτε. Αὐτὸ εἶναι ἓν σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐθίγη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν τὸ νομοσχέδιον, κατ’ ἀρχήν, τὸ ὅτι ἔπρεπε ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοὐλάχιστον νὰ συμπληρωθῇ κατὰ τὸ σημεῖον αὐτό, οὕτως ὥστε νὰ δημιουργηθῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς ἡ πεποίθησις καὶ ἡ ἐλπὶς ὅτι πρόκειται νὰ πάρουν ἕνα τμῆμα καὶ διαφορετικὰ δὲν πρόκειται νὰ πάρουν οὔτε πλέθρον γῆς. Ἐρχόμεθα ἤδη εἰς τὴν δευτέραν πρᾶξιν, εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 914. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν σᾶς ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου σας ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2536)53 ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ἐπὶ αἰτήσεως συμπολίτου σας, νομίζω, ἤ, ἂν ὄχι συμπολίτου σας, φυγάδος τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας. Ἦλθεν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, ἐπὶ περιπτώσεως ἀποκαταστάσεως, ἢ μᾶλλον ἀφαιρέσεως κτήματος φυγάδος καὶ εἶπε τὸ ἑξῆς Συνταγματικῶς ὀρθόν: «Ἐπειδὴ διὰ τοῦ ἄρθρου 6 ἐδ. 1 καὶ 2 τοῦ 2536)53 Ν. Δ. δημιουργεῖται τεκμήριον ἀποξενώσεως τῆς περιουσίας τοῦ φυγάδος ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, λόγῳ τῆς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διαφυγῆς τοῦ ἰδιοκτήτου καὶ τῆς ὑπὸ τούτου ἐγκαταλείψεως τῆς περιουσίας του πέραν τῆς 3ετίας, ἔστω ἂν ἐκδηλώνουν ἀντίθετον βούλησιν διὰ τοῦ διορισμοῦ ἀντιπροσώπου πρὸς διαχείρισιν τῆς περιουσίας των. Τοιοῦτον, ὅμως, τεκμήριον δημιουργεῖ καὶ ἐπιφέρει ἀφαίρεσιν τῆς ἰδιοκτησίας ἄνευ ἀποζημιώσεως ἀντικείμενον εἰς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος». Καὶ ἔχει καὶ ἄλλην δευτέραν σκέψιν τὴν ἑξῆς: «Ἐπειδὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου 2536 καθ’ ἣν ὁ ἰδιοκτήτης ἐμφανιζόμενος οὐδὲν δικαίωμα ἀποκτᾷ ἐπὶ τῆς περιουσίας του λογιζόμενος ἐν πάσῃ περιπτώσει ὅτι τελεῖ ὑπὸ ἐπίταξιν καὶ ἀναγκαστικὴν ἀπαλλοτρίωσιν κατὰ τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος δὲν αἴρει τὴν πρὸς τὸ Σύνταγμα ἀντίθεσιν ἐφ’ ὅσον ὁ μεταναστεύσας στερεῖται ἐκ μόνου τοῦ λόγου τούτου τῆς ἰδιοκτησίας του ἄνευ ἀποζημιώσεως». Οὕτω τεθέντος τοῦ θέματος, κύριε Ὑπουργέ, καὶ οὕτω ἑρμηνευθέντος τοῦ νόμου 2536, ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δηλαδὴ κηρυχθέντος ἀντισυνταγματικοῦ, ἡ πρᾶξις ἡ ὁποία ἔρχεται πρὸς κύρωσιν, δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ δημιουργεῖ νέαν περιπέτειαν εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν δι’ ἀποφάσεως τῶν Ἐπιτροπῶν ἀπαλλοτριώσεως. Καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι αὐτὴ ἡ πρᾶξις κυροῖ τὰς γενομένας μέχρι τοῦδε ἀπαλλοτριώσεις καὶ ἐγκαταστάσεις εἰς τὰ κτήματα τῶν φυγάδων, τί θὰ συμβῇ, προσβαλλομένης τῆς πράξεως τῆς Διοικήσεως εἴτε τῆς σημερινῆς, ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ προθεσμία, εἴτε τῆς αὐριανῆς, βάσει τῆς πράξεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐρχόμεθα σήμερον, νὰ τὴν περιβάλωμεν μὲ μίαν ἰσχὺν νόμου; Θὰ προσβληθῇ καὶ αὐτὴ εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ θὰ εἴπῃ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας ὅτι ἀντίκειται πρὸς τὸ ἄρθρον 17 τοῦ Συντάγματος καὶ δὲν δύναται νὰ ἔχῃ οὔτε νομικὴν ἰσχὺν καὶ ἔγκυρον νομικὸν περίβλημα. Τί, λοιπόν, νὰ γίνῃ; Νὰ φύγῃ ὁλόκληρος ἡ πρᾶξις ἀπὸ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρετε νέον νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφήν, ἐὰν θέλετε νὰ λύσητε ἕνα μέγα ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ καὶ τὴν Μακεδονίαν τὴν ἰδικήν σας καὶ τὴν Ἤπειρον τὴν ἰδικήν μας, εἰδικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ στηρίζεται εἰς τὸν νόμον 1639 τοῦ 1938, διὰ τοῦ ὁποίου νόμου κτήματα καταληφθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐπὶ μίαν δεκαετίαν καὶ ἐγκαταλειφθέντα ὑπὸ τῶν ἰδιοκτητῶν των ἐπὶ μίαν δεκαετίαν, περιέρχονται εἰς τὴν κυριότητα τοῦ Δημοσίου. Δηλαδὴ θεσπίζει ὁ νόμος αὐτὸς δεκαετῆ παραγραφὴν διὰ τὰ κτήματα τὰ ἐγκαταλειφθέντα. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, τί θὰ συμβῇ, κύριε Ὑπουργέ; Θὰ θεωρηθοῦν ὅλα τὰ κτήματα τὰ καταληφθέντα ὑπὸ τοῦ Δημοσίου τὸ 1946 καὶ 1947 καὶ 1948 ἀκόμη...

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συντομεύσατε, παρακαλῶ.

§143Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διατὶ τὸ κάμνετε αὐτὸ εἰς ἐμέ; Ὁ κ. Παπασπύρου ὡμίλησεν ἐπὶ τόσην ὥραν.

§144Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁμιλεῖ περὶ Κωπαΐδος τὸ νομοσχέδιον.

§145Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ὁμιλεῖ μόνον περὶ Κωπαΐδος. Τί θὰ συμβῇ, κύριε Ὑπουργέ; Παρακαλῶ σημειώσατε αὐτὸ τὸ θέμα, διότι ταλαιπωρεῖται ὁλόκληρος ἡ Μακεδονία καὶ ἡ Ἤπειρος καὶ ἰδίως ἡ Θεσπρωτία, ἡ ὁποία ἔχει τὸ μεγαλύτερον καὶ σοβαρώτερον θέμα, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἐγκαταλελειμμένης περιουσίας. Θὰ γίνῃ τὸ ἑξῆς: Ὅλαι αἱ περιουσίαι, αἱ καταληφθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Δημοσίου, ὑπαγόμεναι εἰς τὴν διάταξιν τοῦ 1639, θὰ θεωρηθοῦν περιουσίαι τοῦ Δημοσίου καὶ ὀρθῶς θὰ ἐπιληφθοῦν τῆς διανομῆς των καὶ νομίμως, αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀπαλλοτριώσεως. Δὲν θὰ δύναται δέ, καμμία πρᾶξις τῆς Ἐπιτροπῆς νὰ προσβληθῇ ὡς ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἔτσι θὰ νομιμοποιήσωμεν ἐκείνας τὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν μέχρι τώρα γίνει, δι’ ὑποβολῆς νέων αἰτήσεων καὶ διὰ μιᾶς ἁπλῆς, γενικῆς καὶ ἀδαπάνου συνοπτικῆς διαδικασίας. Ἐὰν ἐπικυρώσητε τὴν πρᾶξιν αὐτήν, δὲν ἔχετε τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ δημιουργήσητε μίαν πρόσθετον ἀνωμαλίαν καὶ ἐπιθυμῶ πολὺ νὰ τὴν ἀποφύγητε. Ἡ Ὑπηρεσία σας, εἰς τὴν ὁποίαν ἦλθον κατ’ ἐπανάληψιν καὶ συνεζήτησα, ἀντελήφθη τὸ θέμα πῶς ἔχει. Ἀλλὰ τί περιμένει; Μήπως ἀλλάξῃ ἡ νομολογία τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐπὶ δύο–τριῶν ἄλλων περιπτώσεων; Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατὸν τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον τόσον κατηγορηματικῶς ἔλυσε τὸ ζήτημα, εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβάλῃ πορείαν; Νομίζω ὅτι εἶναι δύσκολον, κύριε Ὑπουργέ. Δὲν θὰ ἔχετε μεγάλην δυσχέρειαν καὶ δὲν θὰ σᾶς ὑποβάλῃ εἰς περιπετείας ἡ ὑπόδειξις, τὴν ὁποίαν σᾶς κάμνω. Ἀπαλειφομένης τῆς 914)57 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διότι δι’ αὐτῆς οὐδὲν δίκαιον ἐδημιουργήθη, ἀπαλειφομένης τῆς πράξεως αὐτῆς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐρχομένου νέου νομοθετήματος ἐντὸς 10–15 ἡμερῶν, ὡς κατεπείγοντος, θὰ λυθῇ ὁριστικῶς τὸ θέμα καὶ θὰ παύσῃ ἡ ἀγωνία τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Θεσπρωτίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Μακεδονίας, ὅπου ἔχουν ἀποκατασταθῆ ἀκτήμονες εἰς κτήματα φυγάδων. Ἰδιαιτέρως δὲ τῆς Θεσπρωτίας, διότι εἶναι μεγάλη ἡ περιφέρεια, μεγάλη ἡ ἔκτασις καὶ εἶναι πολλοὶ οἱ ἐγκατασταθέντες εἰς τὰ κτήματα τῶν Μουσουλμάνων.

§146Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ εἶμαι συντομώτατος εἰς τὴν ὁμιλίαν μου, καθ’ ὃ μὴ νομικός. Συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς προτάσεως τοῦ κ. Μπουρδάρα. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ σοβαρῶς ὑπ’ ὄψει τὸ αἴτημα τῶν 30 οἰκογενειαρχῶν. Εἰς τὸ ζήτημα τῆς Κωπαΐδος, διηρωτήθην πάντοτε, πῶς ἔγινε ἡ διανομὴ καὶ δὲν παρέμεινεν ὁ Ὀργανισμὸς Κωπαΐδος, εἰς ἀντικατάστασιν τῆς παλαιᾶς Ἀγγλικῆς Ἑταιρίας νὰ καλλιεργῇ καὶ νὰ παραγάγῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ, μετὰ τὴν ὁριστικὴν πλέον διανομήν, νὰ παραλάβουν τοὺς κλήρους οἱ δικαιοῦχοι. Διότι, δυστυχῶς, ὅπου καὶ ἂν πᾶτε καὶ ἂν σταθῆτε εἰς τὴν Κωπαΐδα, κανεὶς δὲν εἶναι εὐχαριστημένος. Αὐτὸ μὲ κάμνει καὶ ἐμένα νὰ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἄποψιν τῶν κ.κ. Παπασπύρου καὶ Κουτσοπετάλου.

§147Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν, πρῶτον, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ἐπὶ τῆς καταχρήσεως, τὴν ὁποίαν ἐμφανίζει ἀνάγλυφον τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἄσκησιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσίας παρὰ τῆς Κυβερνήσεως. Δέκα ἓξ (ἀριθ. 16) πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀπὸ δύο ἐτῶν ἐκδοθεῖσαι ἔχουν ἀναγραφῆ εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον πρὸς κύρωσιν. Πέραν δογματικῶν καὶ θεωρητικῶν ἀντιρρήσεων, αἱ ὁποῖαι πλειστάκις διετυπώθησαν καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι ἄξιαι λόγου καὶ αἱ ὁποῖαι, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ κατευθύνουν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν διαφόρων ἐκκρεμῶν ζητημάτων τῆς ἁρμοδιότητός του, ὑπάρχει καὶ ἡ πραγματικὴ ἀντίρρησις, ὅτι κατὰ τὸ πλεῖστον αἱ πρὸς κύρωσιν πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ρυθμίζουν θέματα μεταβατικά. Καὶ ἐπ’ αὐτῶν δὲν θὰ ἔχῃ καμμίαν πρακτικὴν ἀξίαν ἡ ἐνδεχομένη ἀπόρριψις τῶν πράξεων αὐτῶν, ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω δύο λέξεις, ἐν σχέσει μὲ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον κατ’ ἀρχὴν συνεζητήθη, καὶ ἀφορᾷ τὴν διανομὴν τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου. Ἤκουσα ἐξ ὅλων τῶν συναδέλφων, ἀμφοτέρων τῶν πτερύγων, τῆς περιοχῆς Βοιωτίας καὶ Λοκρίδος, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἀναβρασμός, ποὺ σημαίνει, ὅτι ὑπάρχουν εἰς μεγάλην ἔκτασιν παράπονα διὰ τὴν ὀρθὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἢ διὰ τὴν ὀρθὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος. Νομίζω ὅτι ἀνακύπτουν δύο θέματα. Καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν διόρθωσιν τῶν νομικῶν σφαλμάτων τῶν ἀποφάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἀπαλλοτριώσεως, ὑποθέτω, θὰ συμφωνήσουν ὅλοι, ὅτι θὰ πρέπει ἡ ἁρμοδιότης νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐὰν τυχόν, ὅπως ὑπεστηρίχθη, ἔχει μεταβιβασθῆ εἰς τὴν Νομαρχίαν. Ἀναμφισβητήτως, δὲν εἶναι οἱ σύμβουλοι τοῦ ἁρμοδίου Νομάρχου ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν καὶ τὰς ἀπαιτουμένας γνώσεις, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος τὸ ἀπαιτούμενον, διὰ νὰ ἐπανορθώσουν νομικὰ σφάλματα, τὰ ὁποῖα διέπραξεν ἕνας Πρόεδρος Πρωτοδικῶν, ὡς καὶ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι μετέχουν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἀναμφισβητήτως, μόνον τὸ κῦρος τοῦ Ὑπουργοῦ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀκύρωσιν τῆς ἀποφάσεως ἢ τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἄλλο θέμα εἶναι τὸ θέμα τῶν οὐσιαστικῶν σφαλμάτων. Διεπιστώθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ὑπάρχουν τοιαῦτα σφάλματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν προκαλέσει ἐξέγερσιν ἐκεῖ. Δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὴν ἄποψιν, ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἁρμοδιότης αὐτὴ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἡ ἁρμοδιότης πρέπει νὰ μείνῃ εἰς τὰ τοπικὰ ὄργανα. Ἀλλὰ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, συμφωνῶ μὲ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Παπασπύρου, ὅπως δημιουργηθῇ ἓν εἰδικὸν ὄργανον, μία πενταμελὴς Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ κληθῇ, νὰ ἐπανορθώσῃ τὰ τυχὸν ὑπάρχοντα σφάλματα, ὥστε νὰ θέσητε, πράγματι, ἕνα τέρμα εἰς τὴν ὑπόθεσιν τῆς διανομῆς τοῦ Κωπαϊδικοῦ πεδίου. Καὶ τρίτον ζήτημα ἀνακύπτει, τὸ ζήτημα τῆς τροποποιήσεως τοῦ ὑπάρχοντος νομοθετικοῦ καθεστῶτος, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἓν ἄλλο παράπονον, τὸ ὁποῖον ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὴν χαριστικὴν μεταχείρισιν τῶν μισθωτῶν εἰς βάρος τῶν ἀκτημόνων. Αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Παπασπύρου, σχετικῶς καὶ φαίνεται ὅτι εἶναι ἀκριβές, εἶναι καταπληκτικόν, καὶ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ εὐκαιρία ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸ Σῶμα ἀπὸ τὴν ζητουμένην κύρωσιν σχετικῶν πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, νὰ παρέλθῃ, χωρὶς νὰ χρησιμοποιηθῇ, διὰ νὰ διορθωθῇ εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον, τοὐλάχιστον, ἡ κραυγάζουσα ἀδικία, ἡ ὁποία διεπράχθη εἰς βάρος τῶν πτωχῶν ἀκτημόνων καὶ ὑπὲρ τῶν οἰκονομικῶς ἰσχυροτέρων μισθωτῶν. Θὰ ἤθελον περαιτέρω νὰ συμφωνήσω μαζί σας, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἐνδώσητε εἰς τὴν ἄποψιν τῆς ἀποδοχῆς τροπολογιῶν. Διότι αἱ τροπολογίαι αὗται τραυματίζουν ὑφιστάμενα δικαιώματα, ἐπιφέρουν μίαν ἀναστάτωσιν εἰς δημιουργηθεῖσαν κατάστασιν καὶ μόνον, ὅταν προέρχωνται ἀπὸ μίαν ἤρεμον μελέτην, ἐντὸς τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ φθάνουν πλέον εἰς ὑποβολὴν νομοσχεδίου, παρέχουν τὰς ἐγγυήσεις, ὅτι θὰ δώσουν μίαν εὔστοχον λύσιν. Εἶδον τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Εὑρίσκω, ὅτι μερικαὶ ἐξ αὐτῶν εἶναι παρακεκινδυνευμέναι. Βλέπω τὴν διάταξιν τοῦ ἐδαφίου 3 τοῦ ἄρθρου 5, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὴν συγχώνευσιν ἀγροτικῶν συνοικισμῶν καὶ ὡς ἀποτέλεσμα ψηφίσεως αὐτῆς τῆς διατάξεως θὰ προκληθῇ μία ἀναστάτωσις πλήρης καταστάσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδημιουργήθησαν νομίμως, μὲ ἀποφάσεις τῶν Ἐπιτροπῶν Ἀπαλλοτριώσεως, αἱ ὁποῖαι ἐξεδόθησαν πρὸ μιᾶς 20ετίας. Ἀκόμη θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, νὰ εἴπω δύο λέξεις διὰ τὸ θέμα τῆς Μανωλάδος. Αὐτὸ θίγεται μὲ τὰς ἰδικάς σας τροπολογίας, κύριε Ὑπουργέ. Βεβαίως, πρέπει νὰ γίνεται κάποια ἐξοικονόμησις τῆς καταστάσεως, ὅταν, ἔστω καὶ μὲ ἀφετηρίαν τὴν αὐθαιρεσίαν, ἐδημιουργήθη ἓν καθεστὼς κατοχῆς ἐκτάσεων τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ ὡς εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις αὕτη, δημιουργεῖται ἓν προνόμιον διὰ τοὺς αὐθαιρετοῦντας. Δὲν ἀναφέρεσθε τοὐλάχιστον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέλαβον τὰς ἐκτάσεις αὐτάς, εἰς παλαιὰν περίοδον ἀνώμαλον, ὁπότε θὰ εἶχεν ἕνα νόημα. Ἄλλωστε ἡ Βουλὴ καὶ ἄλλοτε ἐκύρωσεν αὐθαιρεσίας ἀνωμάλων περιόδων. Βλέπω, ὅτι ἡ διάταξις αὕτη καλύπτει οἱασδήποτε αὐθαιρεσίας, ὁποτεδήποτε λαβούσας χώραν, ἔστω καὶ ἐὰν ἔγινεν εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου ἢ θὰ γίνῃ μέχρι τοῦ χρόνου τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου! Τοῦτ’ αὐτὸ ἔχω νὰ παρατηρήσω, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἐδάφιον 5 τῶν τροπολογιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ διάταξις αὕτη ἀφορᾷ κοινοχρήστους ἐκτάσεις, αἱ ὁποῖαι κατελήφθησαν ἀπὸ ἰδιώτας ὁπωσδήποτε καὶ ὁποτεδήποτε. Ἡ διάταξις αὕτη, ἐὰν ψηφισθῇ, ὡς ἔχει, ἀποτελεῖ μίαν παραίνεσιν πρὸς οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος δὲν εἶχεν εἰς τὸ παρελθὸν σκεφθῆ νὰ καταλάβῃ κοινόχρηστον ἔκτασιν νὰ τὸ πράξῃ κατὰ τὸ στάδιον τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ τώρα καὶ μέχρι τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου. Δι’ αὐτό, καταλήγων, κύριε Ὑπουργέ, θὰ εἶχον νὰ συστήσω—τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας συχνὰ ἀπασχολεῖ τὸ Σῶμα καὶ τὸ Σῶμα εὐχαρίστως θὰ ἀπασχοληθῇ—νὰ ἔλθουν αἱ πολυπληθεῖς αὗται τροπολογίαι ὑπὸ μορφὴν ἑνὸς νομοσχεδίου, ἀφοῦ περάσουν ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ νὰ γίνουν νόμοι τοῦ Κράτους.

§148Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν, διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται παρεξηγήσεις. Ἤκουσα ἀπὸ ἀξιότιμον προλαλήσαντα συνάδελφον, ὅτι ἔγινεν ἡ ἀποκατάστασις εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Κωπαΐδος ἀκτημόνων ξένων περιφερειῶν. Δὲν συνέβη τοιοῦτον πρᾶγμα. Παρέχω τὴν ἐπίσημον διευκρίνισιν καὶ βεβαίωσιν, ὅτι, κατὰ παράβασιν τοῦ νόμου, δὲν περιελήφθησαν οἱ ἀκτήμονες τῆς Λεβαδείας, Ἁγίου Μελετίου, Χαιρωνείας καὶ ἄλλων γειτονικῶν χωρίων. Ἀλλά, κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ κάμνομεν μίαν διευκρίνισιν, θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσωμεν, ὡς ἠκούσαμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Βουρδουμπᾶ καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν κ. κ. Κονίτσα καὶ Στεφάνου. Πρέπει κατὰ τρόπον ἀντικειμενικὸν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ ὅλον θέμα.

§149Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ ριζικῶς μὲ τὰς ἀπόψεις τὰς ἐκτεθείσας ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Καρδίτσης συναδέλφου κ. Ἀλλαμανῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν περίπτωσιν 3 τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν συγχώνευσιν τῶν συνοικισμῶν κ. λ. π. Τὴν τροπολογίαν ταύτην ἀπεδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τῆς Γεωργίας τῇ εἰσηγήσει μου. Ὅσοι τῶν κ. συναδέλφων περιώδευσαν τὰς ἐπαρχίας, ὅπου ἐγένετο γεωργικὴ ἀποκατάστασις θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ βεβαιώσουν τὸ Σῶμα ὅτι εἶναι μόνιμον τὸ παράπονον τῶν ἀγροτῶν ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψει κατὰ τὴν διανομὴν τῶν γαιῶν ἡ οἰκογενειακὴ κατάστασις ἡ ὑφισταμένη σήμερον τῶν ἀποκαταστατέων. Ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ ἀποκατάστασις ἐγένετο κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων ἐκδοθείσης πρὸ 15ετίας καὶ πλέον καὶ μὴ τυχούσης ἐφαρμογῆς εἰσέτι. Προκειμένου νὰ γίνῃ σήμερον ἡ ὁριστικὴ διανομὴ ὀρθὸν εἶναι νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ ὑφισταμένη σήμερον οἰκογενειακὴ κατάστασις ἑκάστου κληρούχου καὶ ὄχι ἐκείνη ἥτις ὑφίστατο κατὰ τὴν πρὸ 15ετίας ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων. Ὑπάρχουν περιπτώσεις καθ’ ἃς 10μελὴς οἰκογένεια τὸ 1938 σήμερον εἶναι μονομελής, ὅπως ἀντιθέτως μονομελὴς ἢ τριμελὴς τότε οἰκογένεια σήμερον εἶναι 8μελὴς καὶ 10μελής. Τὸ νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν στενὴν ἀντίληψιν τῆς ἐφαρμογῆς τῆς πρώτης ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων, εἶναι ὡσὰν νὰ ἀγνοοῦμεν τὴν πραγματικότητα. Διὰ τῆς τροπολογίας οὐδὲν ἄλλο ζητοῦμεν, παρά, κατὰ τὴν διανομὴν τῶν κτημάτων, νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ἡ σημερινὴ σύνθεσις τῆς οἰκογενείας ἑκάστου ἀγρότου. Ὅταν ὁ ἀξιότιμος πρόεδρος τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Γεωργίας κ. Κάβδας ἦτο Ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας, περιωδεύσαμε μαζὶ δώδεκα ἀγροτικοὺς συνοικισμοὺς τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας, ὅπου δὲν ἐγένετο διανομὴ καὶ παντοῦ μᾶς διετυποῦτο τὸ αὐτὸ αἴτημα. Ἡ διανομὴ νὰ γίνῃ βάσει τῆς σημερινῆς συνθέσεως τῆς οἰκογενείας ἑκάστου κληρούχου. Μνημονεύω δὲ καὶ τοῦτο ὅτι τὴν ἑνιαίαν διανομὴν τὴν ζητοῦν καὶ οἱ σημερινοὶ κληροῦχοι. Ἀπορῶ πῶς δὲν ὑπέπεσεν εἰς τὴν ἀντίληψιν τοῦ κ. Ἀλλαμανῆ τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος αὐτοῦ. Καὶ ἐνῷ κατὰ τὸ διάστημα τῆς Ὑπουργίας του δὲν ἔπραξε τίποτε διὰ τὴν ἐπίλυσίν του, βλέπω σήμερον νὰ θέλῃ νὰ ἀποτρέψῃ τὴν Βουλὴν εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τῆς πλέον δικαίας διατάξεως ἡ ὁποία πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ ἀρκετὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, νομίζω ὅτι ὀρθότερον εἶναι οἱ ἀγρόται μας ἀντὶ νὰ κάθωνται εἰς τὰ καφενεῖα νὰ μεταβαίνουν ὅπου εὑρίσκουν γῆν ἀκαλλιέργητον καὶ νὰ τὴν καλλιεργοῦν. Εἰς πλείστας περιπτώσεις οἱ ἀγρόται αὐτοὶ ἰσοπέδωσαν ἀνωμάλους περιοχὰς καὶ βράχους, ἐτακτοποίησαν τὴν ροὴν ὡρισμένων χειμάρρων, καὶ ἐκαλλιέργησαν τὰς ἐκτάσεις μὲ ζῆλον καὶ ἐργατικότητα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ αὐτὸν τὸν μόχθον τῶν ἀγροτῶν εἶναι ὀρθὸν νὰ τοὺς τὸν ἀφαιρέσωμεν; Νὰ τοὺς πάρωμε τὰς καλλιεργημένας ἐκτάσεις των; Εἰς αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, νομίζω, ὅτι εἶναι καλύτερον νὰ δίδωμεν παράσημα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀμοιβῆς διὰ τοὺς κόπους καὶ ὄχι νὰ τοὺς ἀπελπίσωμεν.

§150Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν τελευταίαν παρατήρησιν τοῦ κ. συναδέλφου, ἐλπίζω, ὄχι ἐσκεμμένως, νὰ παρηνόησεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγὼ ὑπεστήριξα. Ἐγὼ ἀνεφέρθην εἰς τὸ κενόν, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ διάταξις, ἡ ὁποία δὲν τάσσει χρονικὸν ὅριον ἀπὸ τοῦ ὁποίου καὶ ἐντεῦθεν νὰ μὴ συγχωρῆται ἡ αὐθαιρεσία. Ἐκεῖ ἔγκειται ἡ παρατήρησίς μου. Διότι, εἶναι, ὡς νὰ λέγωμεν, ἀκτήμονες καὶ μὴ ἀκτήμονες, ὅπου εὑρίσκετε γαίαν τοῦ Δημοσίου, καταλάβατέ την καὶ κρατήσατέ την ὡς ἰδικήν σας. Ὑπάρχουν διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν εἰς τὸν ἀκτήμονα νομίμως, νὰ λάβῃ ἐκτάσεις καὶ νὰ τὰς ἐκχερσώσῃ. Ἡ πρότασίς μου εἶναι σαφής. Νὰ τεθῇ ἓν χρονικὸν ὅριον, διὰ νὰ καλύψωμεν τὴν αὐθαιρεσίαν αὐτήν. Ἐπὶ πλέον, διὰ τὸ ἐδάφιον 3 τοῦ ἄρθρου 5, ὡς τὸ διεμόρφωσεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, θὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι περίεργος ἡ ἀντίληψις, ὅτι εἶναι δυνατόν, διότι δὲν ἔλαβε χώραν ὁριστικὴ διανομὴ διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἔχει ὑπαιτιότητα ὁ κληροῦχος, θὰ πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ἔστω καὶ ἂν ἐπέρασαν χρόνια, διότι κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ ὁ κληροῦχος κατέλαβε τὴν ἔκτασιν, τὴν ὁποίαν τοῦ παρεχώρησεν ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ θὰ ἔλθωμεν μετὰ 15 χρόνια, διότι τὸ Ὑπουργεῖον δὲν ἔκαμε τὴν διανομήν, νὰ τοὺς ἀφαιρέσωμεν τὸν κλῆρον; Εἶναι δυνατὸν ἐκ τοῦ τυχαίου αὐτοῦ περιστατικοῦ ποὺ δὲν ἀναφέρεται ἡ ὑπαιτιότης τοῦ κληρούχου νὰ ἀνατρέψωμεν τὰ δικαιώματα, τὰ ὁποῖα νομίμως ἀπέκτησαν;

§151Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ὅταν λέγετε, ὅτι τὸ κατέλαβον, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ἐγκατάστασίς των ἡ προσωρινὴ βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων καθ’ ἡμᾶς θὰ πρέπει νὰ ἔχουν καταλάβει τὸν κλῆρον, ὁ ὁποῖος καὶ διὰ τῆς ὁριστικῆς διανομῆς θὰ τοὺς ἐδίδετο. Ἄλλο προσωρινὴ διανομή, ἄλλο κατοχὴ εἰς τὸ ἀγρόκτημα τὸ συνολικόν.

§152Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐρωτῶ ἐὰν ὁ κλῆρος κατέχῃ βάσει τῆς προσωρινῆς διανομῆς τὸν κλῆρον τὸν ὁποῖον νομίμως τοῦ παρεχώρησε ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ 15ετίαν, θὰ ἔλθετε καὶ θὰ εἴπητε, διότι δὲν ἔγινεν ἡ ὁριστικὴ διανομή, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ δώσητε δικαίωμα ἐκ νέου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν νὰ τοῦ ἀφαιρέσῃ τὸν κλῆρον; Εἶναι νοητὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Νὰ γίνῃ ἡ ὁριστικὴ διανομή, ὅπου ὑπάρχει συγχώνευσις συνοικισμῶν, ἀλλὰ ἡ διανομὴ νὰ γίνῃ χωρὶς νὰ θίξωμεν τὸ κῦρος τῶν ἀποφάσεων καὶ ὄχι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς νέας διανομῆς νὰ ἀνατρέψωμεν τὰς ἀποφάσεις. Λέγω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία προσέγγισις μόνον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, νὰ δεχθῆτε ὅπου ἐγένετο συγχώνευσις συνοικισμῶν καὶ δὲν ἔχει γίνει ὁριστικὴ διανομή, νὰ γίνῃ κοινὴ διανομὴ ἀλλὰ ὄχι ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ νὰ ἐπανέλθῃ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ νὰ κρίνῃ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν κριθῆ πρὸ 10ετίας. Ἀπορῶ πῶς τὸ ὑποστηρίζει ὁ κ. συνάδελφος καὶ θέλω νὰ εἴπω ὅτι τοιοῦτον αἴτημα δὲν μοῦ ὑπεβλήθη καθ’ ὅλην μου τὴν διαδρομὴν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον.

§153Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖσθε καὶ πάλιν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία εἶναι ἡ πλέον εὐαίσθητος. Συνεπείᾳ τοῦ πολέμου ἐγένοντο μετακινήσεις ὡρισμένων συνοικισμῶν. Ἀπὸ λόγους γεωργικῆς οἰκονομίας, ἀσφαλείας στρατιωτικῆς, διὰ διαφόρους λόγους, ὑπεχρεώθησαν μικροὶ συνοικισμοὶ 20–30 οἰκογενειῶν νὰ συγχωνευθοῦν εἰς ἕνα συνοικισμόν. Ἂς πάρω ἕνα, οἱονδήποτε παράδειγμα, καὶ ὑποθέτω ὅτι εἰς κάθε περιοχὴν θὰ ὑπάρχουν τοιαῦτα παραδείγματα Πιστεύω ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς ἑνώσεως κατοίκων δύο διαφόρων συνοικισμῶν οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν ἕνα συνοικισμὸν ὅπου δὲν ἔχει γίνει ὁριστικὴ διανομὴ καὶ μέχρι καὶ σήμερον, νὰ μὴ θέλουν νὰ γίνῃ οὔτε εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν κοινὴ διανομή; Ὅταν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν κοινὴν ἐκκλησίαν, κοινὸν σχολεῖον, κοινὴν τύχην, κοινὴν βρύσην καὶ ἔχουν τὴν ἰδίαν τύχην εἰς ὅλα τὰ ζητήματα νὰ ἔχουν διάφορον βάσιν οἰκονομικήν; Νὰ ἔχουν διάφορον κλῆρον; Εἶναι μία ἀντίληψις τὴν ὁποίαν ἐγὼ ὁμολογῶ δὲν τὴν ἀντιλαμβάνομαι.

§154Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἤμην ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶπον ὅτι ἔχουν ἀποκατασταθῆ εἰς τὴν Κωπαΐδα, ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἠννόουν, ὅμως, τοὺς ἀκτήμονας, ἠννόουν τοὺς μισθωτάς.

§155Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ ἄρθρον 6, εἶναι ἡ περίπτωσις, εἶναι ἡ νέα ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας νὰ μὴ χορηγοῦνται κλῆροι παρὰ μόνον εἰς τοὺς ἐκπληρώσαντας τὰς στρατιωτικάς των ὑποχρεώσεις. Ἔχω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπὶ μιᾶς περιπτώσεως εἰδικῆς. Ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ὑπάρχουν τρία ὀρφανὰ 20, 18 καὶ 16 ἐτῶν καὶ δὲν ἔχουν κλῆρον, δὲν θὰ πάρουν ἕνα κλῆρον αὐτά, διὰ νὰ ζήσουν;

§156Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Διὰ νὰ μὴ κουράζεσθε, εἶχον δηλώσει ὅτι τὸ ἀποσύρω αὐτό. Σχετικῶς, ὅμως, διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ νομίζω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία θὰ παραδεχθῇ, ὅτι γίνεται κατάχρησις καὶ διαρκῶς δημιουργοῦνται νέαι ἀπαιτήσεις, εἰς ὅλα τὰ χωρία καὶ εἶναι ἀδύνατον νὰ τελειώσωμεν. Αὐτό, ὅμως, τὸ ὁποῖον θίγετε τὸ εὑρίσκω ὀρθότατον καὶ τὸ ἔχω ἤδη διορθώσει.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δέχεσθε νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ ἄνω σχέδιον νόμου;

§158ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§160ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ. μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.40′ μ.μ.)