1957.01.29

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 35η

ΤΡΙΤΗ 29 Ἰανουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.40′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ τὴν διόρθωσιν τοῦ πρωτοκόλλου ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας εἰς τὸ ὁποῖον φέρεται ὡς ψηφίσας ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς, ἐνῷ ἦτο ἀπών. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Σ. Πιστολάκης, δι’ ἐπιστολῆς πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ζητεῖ τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς του ἀσυλίας, διὰ τὴν ἐκδίκασιν μηνύσεως, ἡ ὁποία ὑπεβλήθη ἐναντίον του ὑπὸ συναδέλφου. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1812) 1951 «περὶ τοῦ Ἱστορικοῦ Ἀρχείου Ὕδρας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γυιόκας, Α. Βογιατζῆς καὶ Ε. Σαββόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ρουμάνης, Ι. Ὀρφανὸς καὶ Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1756)51». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Ἰωάννου, Φ. Πιτούλης, Σ. Ἀθανασάκος, Φ. Κατσιάμπας, Ι. Νικολίτσας, Δ. Πετρόπουλος, Π. Γαστεράτος, Θ. Κονίτσας, Ἀ. Ταλιαδοῦρος, Ι. Λαμπρόπουλος, Γ. Ρουμάνης, Σ. Νικολαΐδης κ. ἄ. καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1756)1951». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Δερτιλῆς, Π. Οἰκονομίδης, Ε. Σαββόπουλος, Γ. Τρουλλινός, Β. Πανούσης, Ε. Σκορδίλης, Ι. Παπαρτεμίου, Ι. Κοντοβράκης, Π. Βαρδινογιάννης, Χ. Ψαρρός, Η. Ἠλιοῦ, Κ. Ἀδαμόπουλος, Ε. Μπακλατζῆς, Δ. Παπασπύρου, Δ. Πετροπουλάκος, Μ. Γλύκας, Β. Βασιλικός, Α. Ταλιαδοῦρος, Ι. Λύρας, Ε. Κοθρῆς, Α. Γκελεστάθης, Λ. Κουτσοπέταλος, Π. Βουδούρης, Α. Κακκαρᾶς, Π. Κάβδας, Α. Γιαννόπουλος, Γ. Σαμαρᾶς, Γ. Παλλάσκας, κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1756)51». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λύρας καὶ Α. Καρασπήλιος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐκτελωνιστῶν, Διασαφιστῶν καὶ βοηθῶν Ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ἀθανασάκος, Δ. Ἰωάννου, Κ. Πετρόπουλος, Π. Σταυρόπουλος καὶ Μ. Γαληνός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Α.Σ.Θ.)». Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11799)21.1.1957 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Κτηματικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν εἴκοσι πέντε ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (25.500.000), πρὸς τὸν Αὐτόνομον Οἰκοδομικὸν Ὀργανισμὸν Ἀξιωματικῶν (Α.Ο.Ο.Α.), διαθετέου ὑπὸ τούτου α) διὰ τὴν ἐξόφλησιν ἀπαιτητῶν ὑποχρεώσεων αὐτοῦ πρὸς ἐργολάβους καὶ προμηθευτὰς ὑλικῶν οἰκοδομῶν καὶ β) διὰ τὴν συνέχισιν τοῦ στεγαστικοῦ προγράμματος τοῦ Α.Ο.Ο.Α., συμφώνως πρὸς τὰς ὑπ’ ἀριθ. 989)12.11.1956 καὶ 991)4.12.56 ἀποφάσεως τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1514)27.9.56 πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀνωτάτης Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, περὶ λήψεως νομοθετικῶν μέτρων ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων κατοίκων Νέας Βύσσης–Ὀρεστιάδος, ζητούντων ἀποστολὴν τοπογραφικοῦ συνεργείου διὰ τὴν διενέργειαν τῆς διανομῆς τῶν ἀγρῶν εἰς τοὺς ἀκτήμονας. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμποροβιομηχανικοῦ Συλλόγου Ἱεραπέτρας, ζητοῦντος ἀναστολὴν ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 3570)56 καὶ ἀπαλλαγὴν τοῦ συστήματος φορολογίας ὑπὲρ Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀποστράτων Ἀξιωματικῶν Κερκύρας, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης μεταβολῆς τοῦ καταβαλλομένου ποσοστοῦ τῶν συντάξεων 80% ἐπὶ τοῦ ἐν ἐνεργείᾳ μισθοῦ τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἑνώσεως Ἐργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μελετωμένην συγχώνευσιν τῶν ἐπικουρικῶν ταμείων εἰς Ι.Κ.Α. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Μ. Στεφανίδης καὶ Ν. Κρασαδάκης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Σωματείων (Συνδέσμων) Πεταλωτῶν καὶ Σαγματοποιῶν Χαλκίδος καὶ Ἡρακλείου Κρήτης, ζητούντων λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου ἀποζημιώσεως τῶν πληγέντων ἐπαγγελματιῶν καρροποιῶν, πεταλωτῶν καὶ σαγματοποιῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικ. Πουρνάρα, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως τῶν 10)50 εἰς ὅλους τοὺς ὁπλίτας τῆς Χωροφυλακῆς ἢ τοὐλάχιστον εἰς τοὺς συμπληροῦντας 15ετῆ συντάξιμον ὑπηρεσίαν. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Ε. Κοθρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰς 27 ὑπαλλήλων τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ραδιοφωνίας, μὴ ἐνταχθέντων εἰσέτι καὶ κριθέντων ὡς ὑπεραρίθμων, ζητούντων ἔνταξιν αὐτῶν εἰς κενὰς ὀργανικὰς θέσεις τοῦ Ἱδρύματος, βάσει τῶν ἐτῶν προϋπηρεσίας των καὶ τῶν λοιπῶν προσόντων των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Θεοχαρίδης καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Πληγέντων Ἐπαγγελμάτων Καρροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν της, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Οἱ βουλευταὶ Ἀττικοβοιωτίας κ. κ. Χ. Σκουτέρης καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουν ἀναφορὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου 1912–1950 Ἐπαρχίας Θηβῶν, ζητούσης αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της, γεωργικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν, παροχὴν στεγαστικῆς συνδρομῆς εἰς τοὺς ἀστέγους ἀναπήρους καὶ θύματα πολέμου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμμ. Καπνιστοῦ κ.λ.π., ζητούντων χορήγησιν ἀναβολῆς κατατάξεως λόγῳ σπουδῶν μέχρι 3 ἐτῶν καὶ εἰς τοὺς τελειοφοίτους Γυμνασίου, τοὺς ναυτολογηθέντας εἰς Ἑλληνικὰ πλοῖα τοῦ Ε. Ν., διὰ ναυτικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ ἔχοντας τετραετῆ θαλασσίαν ὑπηρεσίαν, πρὸς ἀπόκτησιν διπλώματος πλοιάρχου γʹ τάξεως κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἱεραπέτρας, ζητοῦντος χρηματοδότησιν παρὰ Τραπεζῶν τῆς Α.Ε. «Μίνως», πρὸς συνέχισιν τῆς λειτουργίας αὐτῆς καὶ ματαίωσιν τῶν ἀπειλουμένων ἀπολύσεων τῶν ἐργαζομένων. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Δημοτικῶν Φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων, ζητούντων ὑποχρεωτικὴν ἔξοδον ἐκ τῆς ὑπηρεσίας τῶν Δημοτικῶν ὑπαλλήλων τῶν ἐνταχθέντων βάσει τοῦ ἄρθρου 134 τοῦ νόμου 1726)1951 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Αὐτοκινητιστῶν ὑπεραστικῶν συγκοινωνιῶν Νομοῦ Λασηθίου, ζητοῦντος μετάταξιν τῶν πλεοναζόντων ὑπεραστικῶν αὐτοκινήτων ἐπαρχιῶν εἰς τὰ κενὰ τῆς ἀστικῆς περιοχῆς Ἀθηνῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Κ. Ἀποσκίτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτήτων Βουνοῦ, Μανθυρέας, Τζίβα κ.λ.π., περὶ ἐπισπεύσεως τῆς ἀποξηράνσεως τῆς λίμνης Τάκκας, διὰ διοχετεύσεως τῶν ὑδάτων μέσῳ τεχνητῆς διώρυγος εἰς Παρθένιον. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Συνεταιρισμῶν Δοξάτου, ζητούντων χορήγησιν πενταδράχμου συμπληρωματικοῦ πλασματικοῦ δανείου καπνῶν. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Λ. Λυμπέρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀστέγων Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Χρυσουπόλεως, ζητοῦντος παραχώρησιν εἰς τὰ μέλη του πρὸς ἐπαγγελματικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν χώρου εὑρισκομένου εἰς τὸ κέντρον τῆς ὡς ἄνω πόλεως. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Οἰνοπωλῶν Ἀθηνῶν, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν οἰνομαγειρείων βʹ κατηγορίας τῆς ἐπιβαρύνσεως 5% ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων περιοχῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης, τῆς ἐπιβληθείσης διὰ τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Ν. Δ. 3033)1954. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μὴ στρατευθέντων εἰσέτι ἐκ τῶν κλάσεων 1950–1951–1952, ζητούντων ἐπέκτασιν τῶν εὐεργετημάτων καὶ ἐπὶ τῶν ἀνηκόντων εἰς τὰς ὡς ἄνω κλάσεις. Οἱ Κ. Ντούλιας, Γ. Μαρούσαλης καὶ λοιποὶ κάτοικοι Παρθενίου–Ἀρκαδίας, ἀποδοκιμάζουν τὴν ἐκ τῶν τάξεων τῆς Ε.Ρ.Ε. ἀποσκίρτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ἀρκαδίας κ. Μ. Καρούσου καὶ δηλοῦν ὅτι παραμένουν ἀκλόνητοι εἰς τὸ πλευρὸν τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ., ζητεῖ λῆψιν μέτρων εἰσπράξεως τῶν διαφυγόντων πόρων τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ., τῶν προερχομένων ἐκ τοῦ διδράχμου τῶν λεωφορείων, δυνάμει τοῦ Ν. 803)1937, ἀναπροσαρμογὴν αὐτῶν κ.λ.π.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἄρνησιν τῶν Διοικήσεων Χωροφυλακῆς νὰ παράσχουν στοιχεῖα εἰς τὴν Δικαιοσύνην πρὸς ἔννομον προστασίαν τῶν πολιτῶν.

§6Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἕνας συμπολίτης μου ἐζήτησε πιστοποιητικὸν νομιμοφροσύνης, ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τοῦ Τμήματος τῆς πόλεως τῶν Φιλιατῶν. Ἐπληροφορήθη ἐκ τῆς ἀρνήσεως τοῦ κ. Διοικητοῦ, ὅτι φέρεται σημειωμένος εἰς τὰ βιβλία ὡς ἀριστερὸς καὶ συνεπεία τούτου ἠρνήθη νὰ τοῦ δώσῃ τὸ σχετικὸν πιστοποιητικόν. Ἐζήτησε πληροφορίας καὶ ἀπεποιήθη νὰ τοῦ δώσῃ ταύτας. Ἠναγκάσθη νὰ προσφύγῃ εἰς τὸν Εἰσαγγελέα καὶ νὰ ζητήσῃ διὰ καταθέσεως μηνύσεως τὴν ἀνακάλυψιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι τὸν ἐσυκοφάντησαν, ὅπως ἰσχυρίζεται. Διετάχθη ἐκ μέρους τοῦ Εἰσαγγελέως ἀνάκρισις, ἐξητάσθησαν εὐϋπόληπτοι μάρτυρες καὶ ἡ ἐξέτασις ἀξιωματικοῦ, διατελέσαντος εἰς τὸ Α2, οἱ ὁποῖοι διεβεβαίωσαν, ὅτι ὁ πολίτης, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε τὸ πιστοποιητικὸν εὑρίσκεται ἐν ἀπολύτῳ τάξει καὶ νομιμοφροσύνῃ. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ὁ Διοικητὴς τοῦ Τμήματος ἠρνήθη νὰ δώσῃ τὸ σχετικὸν πιστοποιητικόν, παρ’ ὅτι ἔλαβεν ἐντολὴν ἐκ μέρους τοῦ κ. Εἰσαγγελέως, ὅπως κατονομάσῃ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὰς ψευδεῖς πληροφορίας. Καὶ εὐλόγως ἐγεννήθη τὸ ἐρώτημα καὶ γεννᾶται καὶ εἰς ἡμᾶς ἀκόμη: Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνοῦνται εἰς τὰς ἁρμοδίας Δικαστικὰς Ἀρχὰς τὴν παροχὴν πληροφοριῶν καὶ μὲ ποίαν δικαιολογίαν τὸ πράττουν; Ἀλλά, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ποῦ πᾶμε, ποῦ εἶναι αὐτὴ ἡ περίφημος ἐγγύησις τῆς ἐλευθερίας τῶν πολιτῶν καὶ ἡ ἐγγύησις τοῦ ὅτι δὲν θὰ εἶναι εὔκολον εἰς κάθε ἕνα, ὁ ὁποῖος ἔχει προσωπικὴν ἀφορμὴν μὲ ἄλλον πολίτην νὰ τὸν καταδίδῃ ὅτι εἶναι ἀριστερός, καὶ νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ κινηθῇ καὶ νὰ ἀσκήσῃ τὰ καθήκοντά του.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§8Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὡς γνωστόν, ὁ συμπολίτης μας, περὶ τοῦ ὁποίου πρόκειται, καθ’ ὃν χρόνον κατετίθετο ἡ ἐρώτησίς σας, εἶχεν ἀποχαρακτηρισθῆ ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς μηνύσεως, ἡ Ὑπηρεσία μὲ πληροφορεῖ τὰ ἀκόλουθα: Ὄντως ὑπέβαλε μήνυσιν. Διότι ἡ Ὑποδ)σις Χωροφυλακῆς Φιλιατῶν, δὲν ἠδύνατο καὶ δὲν εἶχε δικαίωμα νὰ δώσῃ πληροφορίας περὶ τοῦ ἀτόμου, τὸ ὁποῖον εἶχε καταθέσει εἰς βάρος τοῦ πολίτου. Σύμφωνα μὲ γνωμοδότησιν τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους «τὰ διὰ.... (ἀναγινώσκει).....». Σύμφωνα, ἄλλωστε, μὲ τὸ ἄρθρον 212 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας, τὸ ὁποῖον γνωρίζητε πολὺ καλλίτερον ἀπὸ ἐμέ, «ἐπὶ ποινῇ ἀκυρότητος.... (ἀναγινώσκει).....». Ἀλλὰ διὰ τὴν προκειμένην περίπτωσιν, οὔτε ἐζητήθησαν ἀπὸ τὸν Εἰσαγγελέα τὰ στοιχεῖα αὐτὰ νὰ κατατεθοῦν, οὔτε, κατὰ μείζονα λόγον, ἀπὸ ἐμέ, ὡς ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Ἂν μοῦ ἐδίδετο μία τοιαύτη ἀφορμή, ἀσφαλῶς θὰ ἔδιδα ἐντολὴν νὰ κατατεθοῦν, διότι πιστεύω ὅτι δὲν πρέπει νὰ συκοφαντοῦνται οἱ πολῖται. Διὰ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, σᾶς εἶπον ὅτι ἡ Ὑπηρεσία ἀπεκατέστησε ἐγκαίρως τὸν πολίτην.

§9Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι νὰ σταυροκοπῆται κανεὶς μὲ τὰς θεωρίας, αἱ ὁποῖαι ἀναπτύσσονται ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας καὶ δίδονται ὡς εἰσηγήσεις εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς καὶ ἔρχονται ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ποῦ ἠκούσθη αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νὰ λέγεται καὶ νὰ ὑποστηρίζεται μάλιστα ἐπισήμως ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ὁ Εἰσαγγελεύς, μετὰ τὴν ἔρευναν τῆς ὑποθέσεως, μετὰ τὴν ἐξέτασιν μαρτύρων κατηγορίας καὶ μετὰ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ὁ μηνυτὴς δὲν ἐμπνέεται ἀπὸ ἀρχὰς ἀριστερᾶς, ὅτι δὲν ἔχει σημειώσει οὐδεμίαν ἀπολύτως δρᾶσιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν τὸ ἀστυνομικὸν ὄργανον νὰ ἀρνῆται τὴν παροχὴν βεβαιώσεως ἢ πιστοποιητικοῦ περὶ τοῦ καταδότου καὶ περὶ τοῦ συκοφάντου. Ἡ ἐπίκλησις τῆς σχετικῆς διατάξεως, τῆς Ποινικῆς Δικονομίας ἔχει ἄλλην σημασίαν καὶ ὄχι ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Ἀφορᾷ ἄλλην περίπτωσιν. Ἀφορᾷ περίπτωσιν ἀσφαλείας τοῦ Κράτους κ.λ.π. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀφορᾷ περίπτωσιν ψευδοῦς καταδόσεως, ψευδοῦς κατονομασίας ἐνώπιον Ἀρχῆς, ἡ ὁποία τόσον πολὺ στηλιτεύει τὴν ἠθικὴν προβολὴν πολίτου.

§10Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἀπορῶ πῶς δικηγόρος, ὅπως ὁ κ. συνάδελφος, δικηγορῶν ἐν Ἀθήναις ἀπὸ ἐτῶν, δὲν γνωρίζει τὰς σχετικὰς διατάξεις τοῦ νόμου, καί, δεύτερον, εἶναι, πράγματι, νὰ σταυροκοπῆται κανείς, διότι ὅταν ὁ κ. συνάδελφος ἦτο εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμὸν τὸν κατηγόρησεν, ὡς ἀριστερόν.

§11Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, κάμνετε λάθος. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι προσωπικὸν ζήτημα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τρίτην φοράν, δὲν ἐπιτρέπεται ὁ λόγος.

§13Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ὅτι ἐγὼ δικηγορῶν ἐν Ἀθήναις δὲν γνωρίζω τὰς σχετικὰς διατάξεις. Αὐτὸ θὰ τὸ συνεχώρουν εἰς Ὑπουργὸν γνωρίζοντα νομικὰ καὶ οὐχὶ εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος εἶναι τελειόφοιτος τοῦ Γυμνασίου. Λέγονται αὐτὰ τὰ πράγματα;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάκλησιν τῆς μεταθέσεως τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ Ἀντωνῆ, διαγράφεται. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Χ. Πασσαλίδη, διὰ τὴν διενέργειαν ἀνακρίσεων πρὸς διαπίστωσιν τῶν καταγγελλομένων εἰς βάρος τοῦ Προέδρου Κοινότητος Νοτίας Ἀλμωπίας.

§15Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Διὰ τὰς ἀπαραδέκτους καὶ ἀνηκούστους πράξεις τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀλμωπίας, ἀναμένω ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἀσφαλείας. Ὡσαύτως, περιμένω ἀπάντησιν περὶ τῶν μέτρων ποὺ ἔλαβεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔναντι τῶν ὀργάνων τῆς τάξεως τοῦ ἐκεῖ Σταθμοῦ, τοῦ ὑποβοηθοῦντος τὸν περὶ οὗ πρόκειται Πρόεδρον τῆς Κοινότητος εἰς τὸν κατήφορον, τὸν ὁποῖον ἔχει πάρει, εἰς βάρος τῶν κατοίκων ἑνὸς ἀκριτικοῦ συνοικισμοῦ. Ἀναμένω τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§17Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κατηγγέλθη, συγκεκριμένως, ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος δι’ ὡρισμένας παραβάσεις. Διεβιβάσθη ἡ καταγγελία τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβούλου Πασσαλίδη, πρὸς τὸν Νομάρχην Πέλλης, ὁ ὁποῖος εἶχεν εἰδικὴν ἁρμοδιότητα νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ μᾶς ἀναφέρῃ. Εἰς τὰς 15 Δεκεμβρίου, διεβιβάσθη τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐν συνεχείᾳ, διεβιβάσθη καὶ δεύτερον ὑπομνηστικὸν ἔγγραφον τῆς 5ης Ἰανουαρίου 1957. Ἀναμένεται ἡ σχετικὴ ἀναφορὰ καθυστερήσασα λόγῳ ἀπουσίας τοῦ Νομάρχου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν λεωφόρων Καβάλας καὶ Συγγροῦ.

§19Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ λεωφόροι Καβάλας καὶ Συγγροῦ, εἶναι λεωφόροι μεγάλαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν μεγαλυτέραν κίνησιν ὀχημάτων. Στατιστικῶς ἀπεδείχθη ὅτι εἰς τὰς δύο αὐτὰς λεωφόρους ἔχομεν τὸν μεγαλύτερον ἀριθμὸν δυστυχημάτων. Δυστυχῶς, αὐτὰ λαμβάνουν χώραν, συνεπείᾳ παντελοῦς ἐλλείψεως φωτισμοῦ εἰς τὰς λεωφόρους Καβάλας ὡς καὶ Συγγροῦ. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νυκτὸς γίνεται χρῆσις παρὰ τῶν ὁδηγῶν ἐκτυφλωτικῶν φώτων, διότι δὲν βλέπει κανεὶς εἰς ἀπόστασιν τριῶν μέτρων. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀτέρμων ἀλληλογραφία ποὺ ὑπῆρχε, τοὐλάχιστον διὰ τὴν λεωφόρον Συγγροῦ, μεταξὺ τῶν 4–5 Δήμων ποὺ δὲν θέλουν νὰ καταβάλουν τὰ ἀνάλογα χρηματικὰ ποσὰ διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμόν, πρέπει νὰ λείψῃ καὶ παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς Δήμους νὰ ἠλεκτροφωτίσουν ταχύτατα τὰς δύο αὐτὰς λεωφόρους. Διότι εἶναι ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη τῆς προστασίας καὶ τῶν πεζῶν καὶ τῶν ὁδηγῶν.

§20Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ Δημαρχιακὴ Ἐπιτροπὴ ἐνέκρινε ἤδη δημοπρασίαν διὰ τὸν ἠλεκτροφωτισμὸν τῶν δύο αὐτῶν ὁδῶν. Ἔχει ἤδη ἀποφασισθῆ, ἡ δὲ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς ἔχει ἐγκριθῆ ἤδη. Ἀπομένει τὸ θέμα ἑνὸς τμήματος τῆς ὁδοῦ Καβάλας τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου Ἀθηναίων. Δι’ αὐτό, δὲν ἔχει ἀποφασισθῆ ἀκόμη ἡ ὁριστικοποίησις τοῦ εὔρους τῆς ὁδοῦ. Πρὸ τῆς ὁριστικοποιήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοποθετηθοῦν οἱ στῦλοι φωτισμοῦ.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπεκταθῶσιν αἱ διατάξεις τοῦ Α. Ν. 1563) 50 καὶ εἰς τοὺς ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ καὶ ἄνω τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἀξιωματικοὺς κ.λ.π.

§22Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ ἐρώτησις αὐτὴ θὰ ἔπρεπε νὰ συζητηθῇ, κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, ἐνώπιον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἀσφαλείας, ὅπως βλέπω ἀπὸ μίαν ἀπάντησιν, τὴν υἱοθετεῖ, ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη νὰ παρίσταται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κύριε συνάδελφε, θὰ τὴν ἐγγράψωμεν καὶ εἰς τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἐλεγχθῇ ἡ διευθύντρια τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας Θεσσαλονίκης, ἡ ὁποία ἠρνήθη νὰ τοῦ γνωστοποιήσῃ τὸ ὄνομα τοῦ ἰατροῦ τοῦ ἐπιφορτισμένου μὲ τὴν ἐξέτασιν ἐργατῶν τῶν ἀναχωρούντων διὰ τὰ ἀνθρακωρυχεῖα τοῦ Βελγίου.

§24Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὴν διευθύντριαν τοῦ Γραφείου Εὑρέσεως Ἐργασίας πρὸς μηνός, σχετικῶς μὲ τὸν ἰατρόν, ὅστις ἐξετάζει τοὺς ἐργάτας τοὺς προτιθεμένους νὰ ἀναχωρήσουν εἰς Βέλγιον. Ἀντὶ ἀπαντήσεως μοῦ εἶπεν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπῃ τοῦτο, δεδομένου ὅτι τῆς ἀπαγορεύεται. Καὶ ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐὰν ἡ διευθύντρια αὐτὴ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους νὰ κρατῇ ὡρισμένα πράγματα ἰδιὰ τὸν ἑαυτόν της, ἢ διὰ τὸν τυχόντα ἄνωθεν αὐτῆς εὑρισκόμενον. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ δοθῇ μία ἐξήγησις, ἀλλὰ καὶ ἐκ παραλλήλου τὸ φαινόμενον αὐτὸ παρουσιάζεται συχνά, τὸ ὅτι δηλαδὴ αἱ Ὑπηρεσίαι δὲν δίδουν τὴν ἀνάλογον ἀπάντησιν καὶ τὰς ζητουμένας πληροφορίας εἰς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους, ὅπερ σημαίνει, ὅτι οὗτοι, δὲν ἀναγνωρίζουν τὰς ὑποχρεώσεις τῶν βουλευτῶν, τὰς ὁποίας ἔχουν οὗτοι ἔναντι τοῦ Λαοῦ.

§25Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐρωτήσεως τὴν ὁποίαν ὑπεβάλετε ἐζητήσατε πληροφορίας καὶ ἡ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος ἠρνήθη ἀπολύτως, ὅ,τι σεῖς κατηγγείλατε, ἀσχέτως πάντοτε τοῦ ὅτι δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐρωτήσεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μοῦ ἀναφερθῇ τὸ παράπονον διὰ νὰ ἐπικοινωνήσω τηλεφωνικῶς μὲ τὸν Νομάρχην. Εἶναι σοβαρώτατον νὰ ἀρνοῦνται οἱ ὑπάλληλοι πληροφορίας εἰς τοὺς ἀντιζητήσαμε πληροφορίας καὶ ἡ ἐν λόγῳ ὑπάλληλος ἠρνήθη ἀπολύτως, ὅτι ἐσεῖς κατηγγείλατε, ἀσχέτως πάντοτε τοῦ ὅτι δὲν εἶναι τῆς ἰδικῆς μου ἁρμοδιότητος, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§26Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Νομίζω, ὅτι γνωριζόμεθα ἀρκετὰ καλῶς, ὥστε νὰ ἔχετε ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τῶν λεγομένων μου.

§27Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διότι ἔχω ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων, ἔσπευσα νὰ δώσω ἐξηγήσεις.

§28Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθοῦν κυρώσεις.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πατσιαντᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι πρὸς νουθεσίαν παρεκτραπέντων ὀργάνων τοῦ Τμήματος Ἀσφαλείας Τρικάλων.

§30Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐρωτήσεώς μου εἶναι ἡ τρομοκρατία εἰς τὴν ὁποίαν ὑπόκεινται οἱ ὀπαδοὶ καὶ τὰ στελέχη τῆς ΕΔΑ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ ἰδίως εἰς τὴν πόλιν τῶν Τρικάλων. Ὀπαδοὶ τῆς ΕΔΑ καλοῦνται ἀπὸ τὰ χωρία εἰς πολιτικὴν ἀνάκρισιν μὲ πρόθεσιν τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν φακέλλων. Ἐκεῖ τοὺς διατυποῦνται ἀπειλαί, ἢ τοὺς δημιουργεῖται μία τρομοκρατία. Ἐκτὸς τούτου, πᾶς, ὅστις κατέρχεται τῶν γραφείων, ὑπόκειται εἰς ἀνάκρισιν ἀπὸ ἀστυνομικοὺς μὲ πολιτικὴν περιβολὴν καὶ καλεῖται τὴν ἑπομένην εἰς τὸ Τμῆμα καὶ ὑπόκειται εἰς ἐκφοβισμὸν καὶ ἀπειλάς. Ἐγώ, ὁσάκις πηγαίνω εἰς τὰ Τρίκαλα ἔχω 4 ἀστυνομικούς, οἱ ὁποῖοι μὲ παρακολουθοῦν κατὰ βῆμα. Ὡς πρὸς τὸ περιστατικὸν τοῦ χωροφύλακος Καπερώνη, ἔφθασεν οὗτος νὰ ἀνέλθῃ δύο φορὰς εἰς τὰ Γραφεῖα τῆς ΕΔΑ καὶ νὰ πιάσῃ κουβέντα μὲ τοὺς ἐκπροσώπους τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἔκαμεν τὰς ἀπειλὰς τὰς ὁποίας διατυπώνω σήμερον εἰς τὴν ἐρώτησίν μου. Σημειώσατε δέ, ὅτι εἰς παρατηρήσεις τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς τῆς ΕΔΑ εἰς τὸν Διευθυντὴν Χωροφυλακῆς Τρικάλων τῆς εἶπεν καθαρώτατα, ὅτι ἔχετε βουλευτάς, ἀναφερθῆτε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν κάμνω τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐκτελῶ διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ παρακολούθησις τοῦ Γραφείου καὶ τῶν βουλευτῶν γίνεται κατόπιν διαταγῆς τῆς Κυβερνήσεως. Οἱ βουλευταί σας νὰ ἀναφερθοῦν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὲ διατάξῃ, νὰ μὴ ἐνεργῶ.

§31Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Σᾶς τὸ εἶπεν ὁ Διοικητὴς τῆς Διοικήσεως Τρικάλων;

§32Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Τὸ εἶπεν εἰς τὴν Νομαρχιακὴν Ἐπιτροπὴν Τρικάλων.

§33Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ καταθέτετε ἐπισήμως ὅτι τὸ εἶπεν ὁ Διοικητὴς Τρικάλων;

§34Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Ἐπισημότατα, κύριε Ὑφυπουργέ.

§35Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Θὰ διατάξω ἀνακρίσεις.

§36Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Σχετικῶς μὲ τὴν ἐρώτησίν μου θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν. Ἐκτελοῦν, ναὶ ἢ ὄχι διαταγὰς τῆς Κυβερνήσεως τὰ ἐν λόγῳ ὄργανα; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει: ποῖα μέτρα θὰ ληφθοῦν; Ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω ὅτι ἐγὼ δέχομαι περισσότερον ὅτι ἐνεργοῦν ἐξ ἐμπαθείας καὶ ὄχι ἐξ ὑπηρεσιακῶν λόγων.

§37Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, εἶναι καταπληκτικὸν καὶ προκαλεῖ ἐντύπωσιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε. Θὰ δώσω, ὡς προεῖπον, ἐντολήν, νὰ γίνῃ ἐξέτασις. Ἀλλὰ θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ κατονομάσητε τὰ πρόσωπα, ἐνώπιον τῶν ὁποίων ἐλέχθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα. Πάντως δηλῶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὅτι οὐδεμία διαταγὴ ἐδόθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε διὰ τὴν παρακολούθησιν τῶν βουλευτῶν, οὔτε τῶν Γραφείων τῆς ΕΔΑ.

§38Α. ΠΑΤΣΙΑΝΤΑΣ. Θέτω ἐνυπόγραφον ἐπιστολὴν σερβιτόρου, κύριε Ὑφυπουργέ, ἐκ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ ἐργάτης αὐτὸς ἀπεμακρύνθη τῆς ὑπηρεσίας του τῇ ἐπεμβάσει τῆς Ἀσφαλείας. Καὶ εἰς διαμαρτυρίαν τοῦ ἀπολυθέντος, ὁ Διοικητὴς Ἀσφαλείας τοῦ ἐδήλωσεν ὅτι «...ἐγὼ εἶπα νὰ σὲ διώξουν καὶ κάναν πολὺ ἄσχημα ποὺ σὲ εἶχαν προσλάβει».

§39Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρόσκλησιν ὡρισμένων πολιτῶν οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ παρελθὸν εἶχον ἀνάμιξιν, ἢ δρᾶσιν ἀντεθνικήν, αὐτὸ εἶναι γεγονός, συνεπείᾳ ἐκδοθεισῶν διαταγῶν τὸ 1955 καλοῦνται οἱ ἐνδιαφερόμενοι πολῖται νὰ τακτοποιήσουν τοὺς φακέλλους των. Τοῦτο δὲ γίνεται κυρίως πρὸς ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν τούτων τῶν ἰδίων τῶν πολιτῶν, ἐκτὸς ἐὰν σεῖς δὲν θέλετε τὴν τακτοποίησιν τῶν φακέλλων διὰ νὰ δύνασθε νὰ δημοκοπῆτε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρώτησις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τοῦ κ. Ἀρβανιτάκη, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν εἶναι πραγματικότης ὅτι ὑπάρχουν ἀγροφύλακες ποὺ λαμβάνουν ὡς μηνιαίας ἀποδοχὰς τὸ ποσὸν τῶν 600 δραχμῶν, διαγράφεται, λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁ κ. Σ. Τσιαπάρας ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ μέχρι σήμερον δὲν ἐνεκρίθη ὁ διορισμὸς Γεν. Διευθυντοῦ εἰς τὴν Δημοτικὴν Ἐπιχείρησιν Φωταερίου Ἀθηνῶν.

§41Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1956 διεβιβάσθη πρότασις τοῦ Συμβουλίου τῆς ἐπιχειρήσεως Φωταερίου, διὰ τὸν διορισμὸν Γεν. Διευθυντοῦ εἰς τὴν σοβαρωτάτην ἐπιχείρησιν Φωταερίου Ἀθηνῶν καὶ μέχρι σήμερον δὲν ἐδόθη ἡ ἔγκρισις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορηθῶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διατὶ καθυστερεῖ ὁ ἐν λόγῳ διορισμός.

§42Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἡ σχετικὴ πρότασις ὑπεβλήθη ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Διοικ. Ἐπιτροπήν, διὰ τὴν πρόσληψιν τοῦ ὑποδειχθέντος κ. Γκορίτσα. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ἔκρινε ὅτι προκειμένου περὶ θέσεως ἐχούσης σημασίαν ἐξαιρετικὴν καὶ προκειμένου ὁ διορισθησόμενος νὰ καταβάλῃ μίαν ἰδιάζουσαν προσπάθειαν διὰ τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ Φωταερίου, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ εἰδικὴ ἐξέτασις, καὶ ἐξετάζω τὸ θέμα, διὰ νὰ ἐπισπεύσω τὸν διορισμὸν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ. Ἤδη τὸ πρᾶγμα μᾶλλον ἀπολήγει ὑπὲρ τοῦ κ. Γκορίτσα καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ λάβω ἀπόφασιν διὰ τὸν διορισμόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Σ. Σταθμοῦ Βένης–Νομοῦ Φλωρίνης, περὶ ἱδρύσεως ἰδίας Κοινότητος.

§44Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Σιδηροδρομικὸς Σταθμὸς Βένης Φλωρίνης, ἐπανειλημμένως ἐζήτησαν ὅπως τὸ χωρίον των ἀποτελέσῃ ἰδίαν Κοινότητα, ἀποσπώμενον ἀπὸ τὴν Κοινότητα Ἁγίου Βαρθολομαίου. Παρακαλῶ νὰ μὲ πληροφορήσητε ἂν ἀποδέχεσθε τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα καὶ πότε πρόκειται νὰ πραγματοποιηθῇ αὐτό. Διότι πράγματι οἱ κάτοικοι αὐτοὶ καταδυναστεύονται ἀπὸ τὰ πέριξ χωρία καὶ ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὴν Κοινότητα Ἁγίου Βαρθολομαίου λόγω τῆς ἀποστάσεως ἀφ’ ἑνὸς καὶ λόγω τῶν συμφερόντων τὰ ὁποῖα ἐπικρατοῦν μεταξὺ τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων.

§45Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε Θεοχαρίδη, ὑποθέτω ὅτι ἡ κειμένη νομοθεσία δὲν σᾶς ἠμπόδισεν ἐπὶ δεκαετίαν ποὺ εἶσθε βουλευτής, νὰ πραγματοποιήσητε αὐτὸ τὸ αἴτημα. Αἴτησις δὲν ὑφίσταται, οὔτε ἐκκρεμεῖ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Οἱ κάτοικοι γνωρίζουν ὅτι ἐφ’ ὅσον ἀνέρχονται μόνον εἰς 198 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσουν κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἰδίαν Κοινότητα. Καὶ ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἐγὼ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρανομήσω καὶ νὰ τὸν ἀναγνωρίσω εἰς ἰδίαν Κοινότητα τὸν Συνοικισμὸν Βένης ἐφ’ ὅσον οἱ κάτοικοι εἶναι μόνον 198, δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι τὸ ἐρώτημά σας στερεῖται βάσεως, ἐκτὸς ἐὰν ὑποστηρίζετε γενικωτέρους λόγους νομοθετικῆς μεταρρυθμίσεως, ὁπότε καταθέσατε μίαν πρότασιν νόμου διὰ νὰ συζητηθῇ ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§46Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μὲ ἐκπλήσσει πράγματι ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἠθέλησεν ἀμέσως νὰ βάλῃ ἐναντίον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἰσχυριζόμενος ὅτι ἐπὶ δεκαετίαν ἡμεῖς δὲν κατωρθώσαμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν τὸ δίκαιον αὐτὸ αἴτημα τῶν κατοίκων τοῦ ἐν λόγω συνοικισμοῦ. Λυποῦμαι διὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, διότι ἡ πτέρυξ εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκω ἀπὸ 4ετίας δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν. Ἀλλὰ ἐν πάση περιπτώσει, ὅσον ἀφορᾶ τὸ δεύτερον ἰσχυρισμὸν ὅτι δὲν ἔχει εἰς χεῖρας του αἴτησιν ἢ ὑπόμνημα τῶν κατοίκων, ἀρχίζω νὰ ἀνησυχῶ διὰ τὴν τύχην τῶν ὑπομνημάτων τῶν δεδομένων εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι πράγματι εἰς τὸν ἴδιον ἐδόθη ἀπὸ τοὺς κατοίκους ὑπόμνημα κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν του εἰς τὴν Νομαρχίαν Φλωρίνης.

§47Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Διετυπώθη προφορικῶς τὸ αἴτημα. Ἠρώτησα πόσοι εἶναι καὶ μοῦ εἶπον ὅτι εἶναι 210. Τοὺς εἶπον νὰ μὴ κάμουν συζήτησιν διὰ τὸ αἴτημα αὐτό.

§48Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐπίσης ὑπάρχει ἓν τοιοῦτον ἔγγραφον εἰς τὴν Νομαρχίαν Φλωρίνης καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ δίδωνται ἀπαντήσεις εἰς τὰ ἔγγραφα τῶν πολιτῶν. Παρακαλῶ νὰ διατάξητε τὸν Νομάρχην νὰ μὴ κρατῇ τὰ ἔγγραφα εἰς τὸ συρτάρι του ἀναπάντητα.

§49Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι μόνον 198 καὶ ἑπομένως εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀποτελέσουν ἰδίαν Κοινότητα. Ἡ προσπάθεια εἶναι ἐξ ὑπαρχῆς καταδικασμένη. Καὶ ἐρωτᾶτε σεῖς, κύριοι, τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν, διατὶ δὲν τοὺς κάμνει ἰδίαν Κοινότητα.

§50Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ἐξάπτεσθε. Ἡ ἐπιμονή μου ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν γνωρίζετε ἀσφαλῶς ὑπὸ ποίας καταθλιπτικὰς συνθήκας τελεῖ τὸ χωρίον Σιδηροδρομικοῦ Σταθμοῦ Βένης, ἔναντι τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων καὶ ἔναντι τῆς Κοινότητος Ἁγίου Βαρθολομαίου εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει διοικητικῶς τὸ χωρίον, ἀπέχει περὶ τὰ τρία χιλιόμετρα καὶ διότι τὰ σύνορα τῶν ὁμόρων Κοινοτήτων Βένης–Ἄνω Βένης καὶ Σιταριᾶς, εὑρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὰ σπίτια αὐτοῦ τοῦ χωρίου. Ἕνεκα τῶν εἰδικῶν αὐτῶν συνθηκῶν, θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ κάποιο μέτρον. Υἱοθετεῖ ὁ κ. Ὑπουργὸς μίαν νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος, ὁπότε τὸ πρᾶγμα λύεται;

§51Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ἐγὼ προσωπικῶς καταδικάζω τὸ αἴτημα αὐτό. Ἐὰν μοῦ ἦτο δυνατὸν νὰ καταργήσω καὶ ὡρισμένας παρομοίας Κοινότητας, θὰ τὸ ἔκαμνα εὐχαρίστως.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας διὰ τὰς ἀναφο-

ρὰς καὶ ἐρωτήσεις εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

§53Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μὲ συγχωρήσητε, ἀλλὰ εἶναι ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Βουλὴν καὶ ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ εἰς τὸ ὁποῖον θὰ παρεκάλουν νὰ δώσητε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸ Σῶμα. Ὑπάρχει εἰς τὴν σημερινὴν «Ἑστίαν» ἓν δημοσίευμα, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι σᾶς ἀφορᾷ. Ἐπιγράφεται, ποῖος θὰ πληρώσῃ; Δὲν ἠξεύρω ἐὰν τὸ ἔχετε διαβάσει: «διὰ νυκτὸς κατεβιβάσθη ἕνα στέμμα.... (ἀναγινώσκει)....».

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς διατελεῖ ἐν πλήρει ἀγνοίᾳ ὅλων αὐτῶν τῶν γενομένων. Μόλις ἔλαβον γνῶσιν τοῦ δημοσιεύματος ἔστειλα τὸν φρούραρχον τῆς Βουλῆς νὰ ἔλθῃ εἰς ἐπαφὴν μὲ τὰς στρατιωτικὰς ὑπηρεσίας, ἐπειδή, ὅμως, αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσε, δὲν ἦσαν ἐπαρκεῖς, ἐζήτησα νὰ ἔλθῃ νὰ μὲ συναντήσῃ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ σᾶς ἀπαντήσω διατὶ ἔγιναν καὶ πῶς ἔγιναν. Πάντως ὅ,τι ἔγινεν ἦτο ἐν ἀπολύτῳ ἀγνοίᾳ καὶ τῇ ἐπεμβάσει ἀκριβῶς τοῦ Προεδρείου ἐματαιώθη. Συνεπῶς ἡ Βουλὴ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς εἶναι ἀμέτοχος καί, ἑπομένως, οὔτε ὁ προϋπολογισμός της δὲν πρόκειται νὰ ὑποστῇ καμμίαν ἐπιβάρυνσιν.

§55Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον μίαν ἀπάντησιν ἐὰν ὑπάρχῃ πληροφορία διὰ τὴν τύχην μιᾶς ἀρχαίας Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῆς Παιδείας.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ θέματος, διότι ἀπαιτεῖται καὶ τῆς πλειοψηφίας ἡ συναίνεσις. Ὁ κ. Κ. Βουδούρης ἐζήτησε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐπειδὴ μοῦ ἀφῆκε νὰ ἐννοηθῇ ὅτι τὸ θέμα κάπως ἅπτεται καὶ τοῦ Προεδρείου, ἀναγκάζομαι νὰ δώσω τὸν λόγον.

§57Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ ἡ πίστις μου πρὸς τὴν Δημοκρατίαν εἶναι μεγίστη, διότι τὴν θεωρῶ ὡς τὸ μοναδικὸν πολίτευμα ἐν τῷ ὁποίῳ δύνανται νὰ ζήσουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἐλεύθεροι καὶ εὐτυχεῖς, μὲ ὑποχρεώνει νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὸν τρόπον τῆς λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ τρόπος αὐτὸς τείνει νὰ ἐμφανίζῃ τὴν Βουλὴν ὡς μὴ ὑπάρχουσαν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐξασφαλίζει τὸν κοινοβουλευτικὸν θάνατον καὶ τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Δημοκρατίας. Διττὸν εἶναι τὸ ἔργον τῆς Βουλῆς. Ἡ Νομοθετικὴ Ἐργασία καὶ ἡ ἄσκησις Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου. Αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαὶ αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ ἐργάζονται κανονικῶς ἐκεῖ ὅπου λειτουργεῖ ἡ πραγματικὴ Δημοκρατία. Αἱ Κοινοβουλευτικαὶ Ἐπιτροπαί, λέγω, ἐνώπιον τῶν ὁποίων εἰς ὅλας τὰς δημοκρατικὰς χώρας, ὅπως καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας, παραπέμπονται τὰ νομοσχέδια, συζητοῦνται καὶ κατόπιν ἐξονυχιστικῆς συζητήσεως παρὰ τῶν ἐμπειροτέρων μελῶν τῆς Βουλῆς, ὑποβάλλονται εἰς τὸ Σῶμα συνοδευόμενα ὑπὸ διαφωτιστικῶν ἐκθέσεων, κατηργήθησαν πράγματι ἐντελῶς καὶ ὑπάρχουν κατὰ τύπους μόνον, τὰ δὲ πρακτικά των ὑποβάλλονται εἰς τὴν Βουλὴν συνοδευόμενα μὲ τύπον ἐκθέσεων συντεταγμένων μετὰ πολλῆς λιτότητος καὶ ὑπογράφονται διὰ περιφορᾶς. Πρὸ ἡμερῶν θὰ ἠκούσατε διαμαρτυρίαν συναδέλφου ὁ ὁποῖος ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἔλαβε γνῶσιν σχετικῆς ἐκθέσεως ἐπὶ νομοσχεδίου ἥτις ἔφερε τὴν ὑπογραφήν του, νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον τοῦ ἦτο ἐντελῶς ἄγνωστον καὶ τὸ ὁποῖον συνεζητήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἰς τὴν ὁποίαν ὁ συνάδελφος οὐδόλως παρέστη.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐδόθησαν ἐξηγήσεις. Ἦτο λάθος τοῦ Γραμματέως, διατὶ ἐπανέρχεσθε ἐπ’ αὐτοῦ;

§59Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπάρχουν Ἐπιτροπαὶ καὶ ἐργάζονται, δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε.

§60Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κατὰ τὴν γνώμην σας, κύριε συνάδελφε. Τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος κατὰ τὸ ὁποῖον ἐντὸς τοῦ τελευταίου διμήνου πρὸ τῆς λήξεως τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους ὑποβάλλεται εἰς τὴν Βουλήν, συζητεῖται καὶ ψηφίζεται ὁ προϋπολογισμός, ἔχει πρὸ πολλοῦ καταργηθῆ. Ἐπὶ 10ετηρίδας καὶ πλέον οὐδέποτε ἔχει γίνει συζήτησις εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὸ σοβαρώτερον ἔργον τῆς Βουλῆς διὰ τὸ ὁποῖον καὶ μόνον θὰ ἦτο ἀναγκαία ἡ ὕπαρξίς της. Ἀποτελεῖ, λέγω, τὸ σοβαρώτερον ἔργον της, διότι ὁ προϋπολογισμὸς δίδει πλήρη τὴν εἰκόνα τοῦ τρόπου κατὰ τὸν ὁποῖον αἱ Κυβερνήσεις ἀντιμετωπίζουν τὰ ἀπασχολοῦντα τὸν λαὸν προβλήματα. Τὸ νομοθετικὸν ἔργον τῆς Βουλῆς, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ κατάφωρον καὶ ἠθελημένην παρερμηνείαν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, βάσει τοῦ ὁποίου ὁ Βασιλεὺς δικαιοῦται νὰ ἐκδίδῃ νομοθετικὰ διατάγματα διὰ τὴν λύσιν ἐξαιρετικῶς ἐπειγόντων ζητημάτων, κατόπιν ὁμοφώνου ἐγκρίσεως ὀλιγομελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἐξεχωρήθη τελείως εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἐπιτροπήν. Κατὰ τὴν λήξασαν περίοδον, ἐνῷ ὑπὸ τῆς ὁλομελείας τοῦ Σώματος ἐψηφίσθησαν 21 νομοσχέδια, ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς, παρόντων ἐλαχίστων βουλευτῶν. (Δὲν ἠκούσθη)...

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Ἐπιτροπὴ εὑρίσκετο πάντοτε ἐν ὁλομελείᾳ, δὲν ἦτο κἂν ἐν πλειοψηφίᾳ.

§62Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν τοιαύτην γνώμην ἔχῃ ἡ πλειοψηφία, ὀφείλει νὰ εἰσαγάγῃ ἕνα εἰδικὸν τρόπον λύσεως τοῦ θέματος καὶ νὰ μὴ ἀσχολούμεθα περισσότεροι ἄνθρωποι εἰς ἔργον, τὸ ὁποῖον εἶναι ὀλιγώτερον καρποφόρον. Ἐνώπιον, λέγω, ὀλιγομελοῦς Ἐπιτροπῆς, ἀπουσίᾳ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων καὶ ἐν πληθώρᾳ Ἑλλήνων πολιτῶν, κατακλυζόντων τοὺς διαδρόμους καὶ αὐτὴν τὴν αἴθουσαν τῆς Βουλῆς, καὶ ἀσθμαινόντων ἀπὸ τὸν φόβον τῶν τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας ἔφερον εἰς τὰ θυλάκιά των, ἐψηφίσθησαν 104 νομοθετικὰ διατάγματα, ἐκ τῶν ὁποίων, ἀμφιβάλλω, ἐὰν τὰ 10 φέρουν τὸν χαρακτῆρα τοῦ ἐξαιρετικῶς ἐπείγοντος. Ἐκεῖ ὅμως, ὅπου ἡ λειτουργία τῆς Βουλῆς εἶναι περισσότερον ἀνώμαλος καὶ ἀποκαρδιωτική, εἶναι τὸ σκέλος τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος ἔχει τελείως καταργηθῆ. Ἐκ τῶν 400 καὶ πλέον ἐπερωτήσεων, αἱ ὁποῖαι εἶχον ἐγγραφῆ κατὰ τὴν λήξασαν Σύνοδον, συνεζητήθησαν μόλις τρεῖς, ἐκ τῶν 200 δὲ ἐγγεγραμμένων εἰς τὴν παροῦσαν Σύνοδον, συνεζητήθη μία περὶ τοῦ ἐλαίου καὶ συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ὁ τρόπος τῆς συζητήσεως τῆς ὁποίας εἶναι τοιοῦτος, ὥστε δὲν γνωρίζομεν πότε καὶ αὕτη θὰ τερματισθῇ. Συνεπῶς, ὁ Κοινοβουλευτικὸς Ἔλεγχος, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι ἔχει ὁλοσχερῶς καταργηθῆ. Ἔχει καταργηθῆ τὸ σοβαρώτερον ἔργον τῆς Βουλῆς καὶ τὸ σοβαρώτερον ὅπλον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ ὁποία, λυποῦμαι, διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω, παρέμεινεν ἀδιαμαρτύρητος πρὸ τοῦ φαινομένου τούτου, τὸ ὁποῖον ἀποφεύγω νὰ χαρακτηρίσω.

§63Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ σᾶς δώσω εἰς αὐτό, μίαν πληροφορίαν. Διότι ἀκριβῶς ἀπετέλει συνείδησιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε, ὅτι ὀλίγαι ἐπερωτήσεις παρατείνονται ἐπ’ ἄπειρον καὶ κατ’ οὐσίαν ματαιώνουν τὸν Κοινοβουλευτικὸν Ἔλεγχον, εἴχαμεν, πρὸ τῆς διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν, παρακαλέσει, νὰ γίνῃ τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ, ἡ ὁποία νὰ περιορίσῃ τὴν ἔκτασιν τῶν ἐπερωτήσεων εἰς δύο ἢ τρεῖς συνεδριάσεις κατὰ μέγιστον ὅριον, διὰ νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ περαιτέρω συνέχισις τοῦ ἐλέγχου. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ προέβαινεν εἰς αὐτὴν τὴν τροποποίησιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔφερε πρὸς ψήφισιν καὶ θὰ ἀναμείνωμεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ πληροφορίας.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βουδούρη, μοῦ ἐπιτρέπετε;

§65Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Παρακαλῶ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπεξεργασίας τοῦ Κανονισμοῦ, λειτουργεῖ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ μέλους τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων καὶ πρώην Προέδρου τῆς Βουλῆς κ. Γόντικα. Ἐσκέφθην πρὸς στιγμήν, μήπως ἦτο δυνατὸν νὰ φέρω ἐπειγόντως πρὸς ψήφισιν μίαν εἰδικὴν τροπολογίαν. Ἀλλὰ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω, ἐὰν θέλετε νὰ μοῦ ἀναγνωρίσητε ἕνα πνεῦμα ἀντικειμενικότητος, ὅτι ἐξήτασα τὸ θέμα καὶ δὲν κατώρθωσα νὰ εὕρω τὸν κατάλληλον τρόπον, διὰ νὰ θέσω φραγμὸν εἰς τοὺς ρήτορας. Ποῖοι ἐξ αὐτῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ προτιμηθοῦν;

§67Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω δύο λέξεις, κύριε Πρόεδρε.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν διακόπτουν τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅταν ὁμιλῇ.

§69Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τότε ἡμεῖς πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ ἐδῶ μέσα, διὰ νὰ ἔχουν τὸν λόγον πάντοτε οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ἔχετε τὴν καλωσύνην, παρακαλῶ νὰ μοῦ παράσχητε αὐτό, τὸ ὁποῖον μοὶ παρέσχε ὁ ἐπὶ τοῦ βήματος ρήτωρ. Ἐμελέτησα τὸ θέμα καὶ δὲν ἠμπόρεσα νὰ εὕρω ἕνα τρόπον λύσεως. Ἐὰν ἐπὶ μιᾶς ἐπερωτήσεως εἶναι ἐγγεγραμμένοι 25 βουλευταί, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ εἴπω ὅτι οἱ 10 θὰ ὁμιλήσουν καὶ οἱ ὑπόλοιποι δὲν θὰ ὁμιλήσουν; Μὲ ἀπησχόλησε τὸ θέμα πολύ. Ἐσκέφθην πρὸς στιγμὴν μήπως εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὸ σύστημα νὰ ὁμιλοῦν ρήτορες ἐξουσιοδοτημένοι πρὸς τοῦτο ὑπὸ τῶν κομμάτων, σύστημα τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται εἰς ἄλλας Βουλάς. Θὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ Προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς κ. Γόντικα. Ὁμολογῶ, ὅμως, ὅτι δὲν ἠδυνήθην νὰ εὕρω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία νὰ διασφαλίζῃ τὰ δικαιώματα τῶν βουλευτῶν. Ἐὰν σεῖς ἔχετε πρότασιν ἡ ὁποία νὰ διασφαλίζῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμε ἐμὲ διστακτικόν, νὰ τὴν συζητήσωμεν, νὰ τὴν διατυπώσητε ὑμεῖς καὶ νὰ τὴν ψηφίσωμεν ταχέως. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν τώρα νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν οὐσιαστικὴν συζήτησιν διακόπτοντες εἰς τόσον βαθμὸν τὸν κύριον ὁμιλητήν, ἀλλά, ὅταν ἔλθῃ, κατὰ ἕνα τρόπον, τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀνταλλαγοῦν σκέψεις καὶ νὰ δοθῇ ἡ καλλιτέρα λύσις. Δὲν εἰσερχόμεθα εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος διότι θὰ καταργοῦμεν τὸν ρήτορα.

§72Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Μεταξὺ τῶν ἑκατοντάδων αὐτῶν ἐπερωτήσεων, τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν καὶ μὴ συζητηθεισῶν, πλεῖσται εἶναι σοβαρώταται καὶ ἡ συζήτησίς των θὰ διεφώτιζεν καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ πολλὰς θὰ ἀπέτρεπε παρεκτροπὰς καὶ ἀτασθαλίας. Περιορίζομαι νὰ ἀναφέρω, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἂν ἐλειτούργει ὁ πρὸ πολλῶν ἐτῶν καταργηθεὶς Κοινοβουλευτικὸς Ἔλεγχος, θὰ ἤρχετο πρὸς συζήτησιν, παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, κατατεθεῖσα ἐπερώτησις κατὰ τὸ 1954 ὁπότε θὰ ἀπετρέπετο ἐκ τῆς συζητήσεως αὐτῆς ὄχι μόνον ἡ χρεωκοπία ἑνὸς ἐξαιρετικῆς σημασίας Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος, ἀλλὰ θὰ ἀπετρέπετο καὶ ἡ τελευταία περιπέτεια ἥτις ἔφερεν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν ἕνα πρωτοφανοῦς δυσοσμίας βοῦρκον, αἱ ἀναθυμιάσεις τοῦ ὁποίου, ἀναμφισβητήτως καὶ ὁπωσδήποτε, πλήττουν θανασίμως τὸ Κράτος καὶ τοὺς παντὸς εἴδους ἐκπροσώπους του. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τῶν λόγων τούτων, κύριε Πρόεδρε, ἡ κατάργησις τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, φέρει ἡμᾶς τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ λαοῦ, εἰς μίαν προβληματικὴν πράγματι κατάστασιν. Κατηγορούμεθα ἐκ μέρους τῶν ἐκλογέων μας, ὄχι μόνον ὅτι εἴμεθα ἀνίκανοι νὰ δώσωμεν λύσιν εἰς τὰ ἀπασχολοῦντα αὐτοὺς ζητήματα, ἀλλὰ ὅτι καὶ εἴμεθα ἀνίκανοι νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὴν διαμαρτυρίαν καὶ τὸν πόνον των, διὰ τὴν μὴ ἱκανοποίησιν τῶν συμφερότων των τούτων. Καὶ εἰς ἀπάντησιν τῶν τόσον δικαιολογημένων κατηγοριῶν καὶ διαμαρτυριῶν τί νὰ εἴπωμεν; Ὅτι δὲν λειτουργεῖ ἡ Βουλή; Εἶναι πολὺ δύσκολος ἡ θέσις μας, ὅπως πλεῖστοι ἀπὸ ὑμᾶς θὰ τὸ ἐδοκιμάσατε, κύριοι συνάδελφοι. Δὲν παραγνωρίζω, κύριοι βουλευταί, τὴν σοβαρότητα τῶν συζητηθέντων θεμάτων, ὅπως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τὸ ἔλαιον, ὁ καπνός, ὡς καὶ τὴν ἀνάγκην νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ τὴν μελέτην τῶν ζητημάτων τούτων. Ὑποστηρίζω, ὅμως, ὅτι ἔπρεπε καὶ ἦτο δυνατὸν καὶ τὰ ζητήματα αὐτὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν ἀπὸ τὸ βῆμα αὐτὸ κατὰ περισσότερον καρποφόρον τρόπον, χωρὶς νὰ σταματήσῃ ὁ Κοινοβουλευτικὸς Ἔλεγχος καὶ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ συζήτησις ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἄλλων ζητημάτων, περισσότερον ἴσως ἐνδιαφερόντων καὶ σοβαρωτέρων καὶ ἀπὸ τὸν καπνὸν καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ζητημάτων, ὅπως εἶναι τὸ ζήτημα τῆς Δημοσίας Ὑγιεινῆς, τὸ ζήτημα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὸ ζήτημα τῆς Ἐκπαιδεύσεως, ὅπως ἐτόνισε ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, τὸ Δημοσιοϋπαλληλικὸν πρόβλημα, ζητήματα, μὲ τὰ ὁποῖα, δυστυχῶς, ἀπὸ δεκαετηρίδων ὁλοκλήρων, δὲν εὗρε τὴν εὐκαιρίαν τὸ Σῶμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νὰ ἀσχοληθῇ καὶ ζητήματα τῶν ὁποίων ἡ μὴ ταχεῖα καὶ ὀρθὴ ἀντιμετώπισις θὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὸ νὰ μὴ ἀφήσῃ τίποτε ὄρθιον εἰς αὐτὸν τὸν τόπον. Καὶ ἡ σοβαρωτέρα ἐπερώτησις, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τερματίζεται ἐντὸς μιᾶς τοὐλάχιστον συνεδριάσεως. Καὶ θὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο ἀσφαλῶς ὅταν τεθῇ τέρμα εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ βήματος, εἰς τὸ νοσηρὸν φαινόμενον τῆς ἐλευθερίας τοῦ βήματος, ἥτις ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ τὴν μάστιγα τοῦ Κοινοβουλίου καὶ τυραννίαν καὶ ἀκατάσχετον περιττολογίαν. Καὶ θὰ καταστῇ περισσότερον εὐχερὴς ἡ θεραπεία τοῦ κακοῦ αὐτοῦ ὅταν σταματήσῃ ἐπίσης τὸ ἀποκαρδιωτικὸν φαινόμενον καθ’ ὃ αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, εἴτε διὰ τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, εἴτε διὰ τὸν Κοινοβουλευτικὸν Ἔλεγχον, διεξάγονται μεταξὺ ὀλιγαρίθμων συναδέλφων, ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ Προέδρου, καὶ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, παρισταμένου ἑνὸς ἴσως, καὶ ἀγγαρείαν ἐκτελοῦντος Ὑπουργοῦ, καὶ ἐν ἀπουσίᾳ δυστυχῶς καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, ἀποτέλεσμα τῶν ὁποίων, ὅπως γνωρίζετε ὅλοι, κατὰ κανόνα εἶναι ἡ λύσις τῶν συνεδριάσεων αὐτῶν, δι’ ἔλλειψιν ἀπαρτίας. Εἶναι καιρός, κύριοι βουλευταί, νὰ ἐφαρμοσθῇ μία ρητὴ καὶ σαφὴς διάταξις τοῦ Συντάγματος, τοῦ ἄρθρου 70, καθ’ ἣν εἰς περίπτωσιν ἀπουσίας βουλευτοῦ, πέραν τῶν πέντε συνεδριάσεων κατὰ μῆνα νὰ ἐπιβάλλωνται ὡρισμέναι κυρώσεις. Διότι εἶναι ἀκατανόητον, κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸν ἐπιεικέστερον χαρακτηρισμόν, ἐνῷ ἀξιοῦμεν ἀπὸ τὸν τελευταῖον Ἕλληνα πολίτην νὰ γνωρίζῃ καὶ νὰ ἐφαρμόζῃ τοὺς νόμους, νὰ ἐπιτρέπωμεν εἰς τὸ Σῶμα τὸ Νομοθετικὸν νὰ ἀγνοῇ καὶ νὰ παραβιάζῃ, κατὰ κατάφωρον τρόπον, σαφεῖς καὶ κατηγορηματικὰς διατάξεις τοῦ Συντάγματος.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ἀρκεῖ ἡ παρουσία, ἀλλὰ καὶ ἡ παραμονή.

§74Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὸ ἐννοῶ, κύριε Πρόεδρε. Δὲν ἀγνοῶ, κύριοι συνάδελφοι, τὰ μεγάλα καὶ σοβαρὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὰ μέλη καὶ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων. Πιστεύω, ὅμως ὅτι κανὲν θέμα δὲν εἶναι σοβαρώτερον ἀπὸ τὴν παρουσίαν των εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ παρουσία των ὄχι μόνον θὰ συμβάλῃ ἀποτελεσματικῶς εἰς τὴν καρποφόρον διεξαγωγὴν τοῦ ἔργου τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ θὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ τὴν πειθαρχίαν μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν των, ἥτις εἶναι τόσον ἀπαραίτητος εἰς πολυμελεῖς ὀργανισμοὺς καὶ θὰ ἀποτρέψῃ παρεκτροπάς, συχνάς, δυστυχῶς, αἵτινες, ἂς μὴ τὸ κρύψωμεν, φθείρουν ἀνεπανορθώτως τὸ γόητρον καὶ τὸ κῦρος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡμεῖς, οἱ παλαιότεροι, κύριοι συνάδελφοι, ἐνθυμούμεθα ὅτι εἰς τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς παρίσταντο τακτικώτατα καὶ ὁ Πρόεδρος καὶ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων. Ἐνθυμούμεθα δὲ ἐπίσης, ὅτι ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος ἀπησχολήθη ὑπὲρ πάντα ἄλλον διὰ τὰ Ἐθνικὰ ζητήματα, ὁσάκις εὑρίσκετο ἐν Ἑλλάδι δὲν ἀπουσίασε οὔτε μίαν στιγμὴν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, εἴτε ἀπὸ τὰς συνεδριάσεις τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, εἴτε τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Ἐλέγχου, καὶ σπανιώτατα δὲν ἔλαβεν ὁ ἴδιος μέρος εἰς τὰς διεξαγομένας συζητήσεις. Τὸ φαινόμενον τῆς ἀνωμάλου λειτουργίας τοῦ Σώματος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δὲν εἶναι σημερινόν, κύριοι συνάδελφοι. Ἀρχίζει ἀπὸ μακροῦ καὶ ὀφείλεται εἰς πολλὰ αἴτια, αἴτια σοβαρώτατα, τὰ ὁποῖα πρέπει κάποτε νὰ συζητηθοῦν καὶ νὰ μελετηθοῦν ἀπὸ τὸν πολιτικὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπὸ τοὺς ἡγέτας του. Ἡ Βουλὴ ἀποτελεῖ πράγματι ὀχληρὸν συνοδοιπόρον τῶν Κυβερνήσεων, ὅπως δυστυχῶς, καὶ ἂς μὴ τὸ κρύψωμεν, ἐντονώτατα ἐκδηλοῦνται εἰς τὰ τελευταῖα χρόνια, ἂν λέγω ἀποτελῇ τροχοπέδην τῶν μεγαλοπνόων καὶ δημιουργικῶν σχεδίων τῶν Κυβερνήσεων, τότε εἶναι καιρὸς νὰ ἐξευρεθῇ ἓν ἄλλο σύστημα, περισσότερον ἐξυπηρετοῦν τὰ συμφέροντα καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι μία τοιαύτη προσπάθεια, θὰ ὁδηγήσῃ τὴν Χώραν εἰς μίαν νέαν θανάσιμον περιπέτειαν καὶ θὰ μεταβάλῃ εἰς ἀγέλην δούλων ἕνα λαὸν ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον ἐδίδαξεν εἰς τὸν κόσμον ὅλον τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλὰ δὲν ἔπαυσε, συνεχῶς καὶ ἐπὶ αἰῶνας μακρούς, νὰ ἀγωνίζεται, ὄχι διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ μόνον τὴν ἰδικήν του ἐλευθερίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ καὶ τὴν ἐλευθερίαν ὅλου τοῦ κόσμου. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, κύριοι συνάδελφοι, ἀπευθύνω ἔκκλησιν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον καὶ τὰ Μέλη τῆς Κυβερνήσεως, πρὸς τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ πρὸς ὅλους ὑμᾶς, οἵτινες εἴμεθα οἱ φορεῖς καὶ φρουροὶ τῶν δημοκρατικῶν ἰδεωδῶν, ὅπως καταβάλωμεν κάθε προσπάθειαν πρὸς περιφρούρησιν τῶν ἰδεωδῶν αὐτῶν ἀπὸ τοὺς ἀπειλοῦντας αὐτὰ κινδύνους. (Χειροκροτήματα).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ καπνοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἡ τελευταία συνεδρίασις διὰ τὸν καπνὸν θὰ εἶναι τὴν προσεχῆ Παρασκευήν. Ἐννοῶ νὰ τὴν κλείσω πλέον, δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον ἀλλὰ πάντως νὰ λάβητε τὰ μέτρα σας.

§76ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἀπόψε νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις διὰ τὸν καπνόν.

§77Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ζητῶ τὸν λόγον.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πάλιν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ;

§79Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπομεν ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς νὰ τελειώσῃ εἰς δύο ἡμέρας. Ἔχομεν πέντε συνεδριάσεις καὶ δὲν τελειώνει.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχω τὸν τρόπον νὰ διαγράψω τοὺς ἐγγεγραμμένους. Θὰ τοὺς παρακαλέσω νὰ παραιτηθοῦν τοῦ λόγου. Τί ἄλλο νὰ κάμω, νὰ κάμω πραξικόπημα; Σᾶς εἶπον ὅτι δὲν ἔχω δικαίωμα ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ νὰ τοὺς διαγράψω.

§81Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ καὶ διαβλέπω δυσφορίαν εἰς τὴν φυσιογνωμίαν σας. Παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε βάσει ποίου ἄρθρου τοῦ Κανονισμοῦ δὲν δικαιοῦμαι νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Μαῦρε, ἔχετε τὸν λόγον.

§83Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Βουδούρης ἔθιξε ἓν θέμα κολοσσιαίας σημασίας. Δὲν γνωρίζω βάσει ποίας διαδικασίας ἔλαβε τὸν λόγον.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησεν ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τὸν λόγον καὶ εἶπεν ὅτι τὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ὁμιλήσῃ, ἀφορᾷ τὸ Προεδρεῖον. Ἦτο φυσικόν, διὰ λόγους εὐθιξίας ἡμῶν νὰ τοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§85Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι πολὺ σπουδαιότερον καὶ ἀπὸ τὸν καπνὸν καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα θέματα, διότι ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν λειτουργίαν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ πολιτεύματος. Ζητῶ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, ἐκτὸς ἐὰν ὁρίσητε, κύριε Πρόεδρε, εἰδικὴν συνεδρίασιν διὰ νὰ λάβουν ὅλοι τὸν λόγον.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἔλθῃ συντόμως ὁ Κανονισμὸς καὶ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ὁμιλήσητε.

§87Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι ἐνδεδειγμένον νὰ ἀκουσθοῦν αἱ ἀπόψεις τῶν βουλευτῶν ἰδιὰ νὰ τὰς λάβῃ ὑπ’ ὄψει καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κανονισμοῦ ὅταν θὰ καταρτίσῃ τὸν Κανονισμόν.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἀπόψε νὰ γίνῃ συζήτησις.

§89Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ ὁρισθῇ μία εἰδικὴ συνεδρίασις ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συνεννοηθῶμεν ἐπ’ αὐτοῦ καὶ θὰ ὁρίσωμεν μίαν ἡμέραν.

§91Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ πρότασις τῶν συναδέλφων ἐξυπηρετεῖ τοὺς σκοπούς, τοὺς ὁποίους καὶ σεῖς, κύριε Πρόεδρε, ἐπιδιώκετε. Καθὼς προηγουμένως ἀνεπτύξατε, ἀναζητεῖτε καὶ σεῖς τρόπους, μὲ τοὺς ὁποίους θὰ διατυπωθοῦν τὰ σχετικὰ ἄρθρα τοῦ Κανονισμοῦ. Μία τοιαύτη προκαταρκτικὴ συζήτησις θὰ διευκολύνῃ καὶ σᾶς καὶ τὰ μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Κανονισμοῦ, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔλθῃ ὡριμώτερος ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ πρότασις νὰ ὁρισθῇ μία ἡμέρα συζητήσεως. Ἡ πρότασίς μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Σήμερον νὰ τελειώσωμεν μὲ τὸν καπνόν, ὁρίζοντες τὸ τέταρτον διὰ κάθε ὁμιλητὴν καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις μέχρις ἐξαντλήσεως τῶν ὁμιλητῶν, νὰ ὁρίσητε δὲ μίαν ἡμέραν προσεχῶς, ἡ ὁποία νὰ ἀνακοινωθῇ, ὅπου ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ νὰ λάβωμεν τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, διὰ νὰ τακτοποιηθῶμεν ἀπὸ ἀπόψεως Κανονισμοῦ καθ’ ὃν τρόπον ὁ κ. Βουδούρης ὡμίλησεν ἀπόψε, νὰ τροποποιήσωμεν τὸν Κανονισμόν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἐξεύρω ἐγὼ τρόπον, ὄχι πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§93Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι εἶσθε εἰς θέσιν νὰ τὸν ἐξεύρητε, καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσωμεν νὰ ἐξευρεθῇ αὐτὸς ὁ τρόπος, εἰς τρόπον ὥστε ὅλοι οἱ συνάδελφοι νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἰσφέρουν ἀπόψεις, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτελέσουν τὸ ὑλικὸν διὰ τὴν προπαρασκευὴν τοῦ Κανονισμοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ ἔπειτα πρὸς ἔγκρισιν. Ὑπηρετοῦμεν τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους καὶ σεῖς προηγουμένως εἴπατε ὅτι ἐπιδιώκετε.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συνεννοηθῶ καὶ θὰ ὁρίσωμεν μίαν ἡμέραν. Ἀπόψε, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω πότε θὰ γίνῃ ἡ εἰδικὴ αὐτὴ συνεδρίασις. Ὁ κ. Τσιαπάρας ἔχει τὸν λόγον. Παρακαλῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἔχομεν εἰδικευθῆ ὅλοι εἰς ὅλα τὰ θέματα νὰ μὴ μακρηγοροῦμεν. Τὸν παλαιὸν καιρόν, ποὺ ἤμην βουλευτὴς καὶ ἐγὼ σὰν καὶ σᾶς, εἴχομεν πάρει εἰδικότητας διὰ κάθε θέμα καὶ ὁ καθένας ἠσχολεῖτο μὲ εἰδικὸν θέμα. Τώρα ὁμιλῶμεν δι’ ὅλα τὰ ζητήματα. Πάντως, παρακαλῶ νὰ ὑποβάλητε πρότασιν ἔγγραφον διὰ τὸ τέταρτον.

§95ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ ὑποβληθῇ ἐγκαίρως πρότασις διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή.

§97Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ ἔχει ὄντως συζητηθῆ μέχρι σήμερον κατὰ τρόπον τοιοῦτον, ὥστε ἡ περαιτέρω συζήτησις νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ἔχῃ τὴν σημασίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ δώσωμεν λόγῳ τοῦ ὅτι συζητεῖται τὸ ἐθνικὸν προϊὸν τοῦ καπνοῦ καὶ εἰς ὃ αὕτη ἀναφέρεται. Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι προερχόμεθα ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας καὶ γνωρίζομεν τὸν πόνον τῶν καπνοπαραγωγῶν περισσότερον τῶν ἄλλων συναδέλφων, θεωροῦμεν ὑποχρέωσίν μας νὰ ἐκθέσωμεν τὰ παράπονα τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ ἐπισημάνωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους διατρέχει ἡ καπνοπαραγωγή. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Π. Οἰκονομίδης). Πληροφοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἤρχισεν ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἐκ μέρους τῶν καπνεμπόρων τὰς τιμὰς πολὺ χαμηλάς. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καταγόμενος ἐκ καπνοπαραγωγικῆς περιφερείας, γνωρίζει κάλλιστα τὸ θέμα καὶ τὰς ἀνάγκας τῆς καπνοπαραγωγῆς. Γνωρίζει ἐπίσης ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ποῖα εἶναι τὰ σωστικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν, ὥστε νὰ ἐξυψωθῇ τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ καπνοπαραγωγοῦ. Τὸ καπνικὸν ζήτημα πρέπει νὰ εὕρῃ κάποτε τὴν σωστικὴν καὶ ριζικήν του λύσιν καὶ νὰ μὴ δημιουργῆται εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἡ ὑποχρέωσις κατ’ ἔτος νὰ ἀσχολῆται κατ’ ἐπανάληψιν μὲ τὴν συζήτησιν τούτου. Πρέπει νὰ δοθῇ ριζικὴ λύσις καὶ ριζικὴ λύσις δι’ ἡμᾶς εἶναι ἡ ἵδρυσις μονοπωλίου καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑπάρξῃ ἑνιαία καὶ φωτισμένη διοίκησις ἐνημερωμένη εἰς τὰ καπνικὰ ζητήματα καὶ ἡ ὁποία νὰ δύναται νὰ λάβῃ τὰ ὡς ἄνω ἀποτελεσματικὰ μέτρα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας ἔχει αὐξηθῆ ἡ παραγωγὴ εἰς τὸ διπλάσιον περίπου καὶ ἀναφέρω συγκεκριμένως τὴν Τουρκίαν, τὴν Ἰταλίαν καὶ τὴν Γιουγκοσλαβίαν, εἰς τὴν Ἑλλάδα μόλις κατὰ 20% ηὐξήθη ἡ καπνοπαραγωγή. Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 καὶ ἐνῷ ὁ Ἑλληνικὸς καπνὸς εἶναι ὁ καλλίτερος καπνὸς τοῦ κόσμου, ἐν τούτοις, ὅμως, διεθνῶς πίπτουν αἱ τιμαί του ἀπὸ τὰ καπνὰ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἀμερικῆς, καὶ συγχρόνως δὲν αὐξάνεται τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς ὡς συμβαίνει εἰς τὰς ὡς ἄνω Χώρας. Ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν δημιουργεῖ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ὡς θὰ ἔπρεπε κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν καπνεμπόρων. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ δημιουργηθῇ τὸ κρατικὸν μονοπώλιον ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καπνῶν, ὥστε μὲ βάσιν τὸ ἐμποροτεχνικὸν προσωπικὸν τῶν κρατικοποιουμένων βιομηχανιῶν Κεράνη, Παπαστράτου καὶ Καρέλλια. Μὲ τὰ ὑποκαταστήματα τῶν Ἐφοριῶν Καπνοῦ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος καὶ μὲ τὸ τεχνικὸν καὶ ἐπιστημονικὸν προσωπικὸν τοῦ ΑΟΕΚ, θὰ δημιουργήσωμεν τὸ κρατικὸν μονοπώλιον καὶ τὸ ὁποῖον ὑπὸ ἑνιαίαν καὶ φωτεινὴν διοίκησιν θὰ ὀργανώσῃ τὴν καπναγορὰν καὶ τὴν ρυθμιστικὴν παρέμβασιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ὑποχρεώσῃ καὶ τὰ ἰδιωτικὰ μονοπώλια τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν Αὐστροελληνικῆς, Βογιατζόγλου καὶ λοιπῶν, νὰ μὴ ἀποτελοῦν τοὺς αὐτοτελεῖς πράκτορας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν μας, ἐνῷ οἱ αὐτοὶ πράκτορες ἀγοράζοντες καπνὰ Τουρκίας κατωτέρας ποιότητος τὰ πληρώνουν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς Τούρκους εἰς ἀνωτέρας τιμὰς καὶ τοῦτο διότι ὑπάρχει κρατικὸν μονοπώλιον εἰς Τουρκίαν, Αὐστρίαν, Ἰταλίαν κ.λ.π. Κύριε Ὑπουργέ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι κατὰ τὸ τελευταῖον 15θήμερον εἰς 15 χωρία τῆς Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, Ζαγκλιθερίου καὶ Σωχοῦ, ἐπωλήθησαν καπνὰ μὲ τὰς αὐτὰς τιμὰς ὅπως καὶ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1955, ἐνῷ γνωστὸν τυγχάνει, ὅτι τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1956 εἶναι ἐξαιρετικῆς ποιότητος καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως ὅπως καὶ τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1955. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, στηρίξητε τὴν μέλλουσαν καπνικήν σας πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ νέου νομοσχεδίου, βάσιν τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1953 τοῦ ΑΟΕΚ, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ τύχη τῶν καπνοπαραγωγῶν μας θὰ εἶναι ἡ αὐτὴ ὡς μέχρι σήμερον, ἐνῷ ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, ὁ ὁποῖος κατάγεσθε ἀπὸ καπνοπαραγωγικὴν περιοχήν, πρέπει νὰ προχωρήσητε εἰς τὴν δημιουργίαν καπνικοῦ μονοπωλίου ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τὸ ὁποῖον καὶ θὰ λύσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ καπνικὸν πρόβλημα. Ἐν ἔτει 1956 ἡ παρέμβασις καὶ ἡ ἀγορὰ 10 ἑκατομμυρίων ὀκάδων καπνοῦ ἐγένετο κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε οἱ καπνέμποροι νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνὰ εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς καὶ τοῦτο, διότι ἐγένοντο εἰς χρόνον γνωστὸν καὶ εἰς ποσότητα ἐκ τῶν προτέρων γνωστὴν παρὰ τῶν καπνεμπόρων. Ἀποτέλεσμα τοῦ ὁποίου ὑπῆρξε νὰ ὑπάρξουν κρατικὰ ἀποθέματα 10 ἑκατομμύρια ὀκάδων καπνοῦ καὶ τῶν ὁποίων ἡ καπνεργασία παρὰ τῶν καπνεμπόρων καὶ τῆς ΣΕΚΕ σὺν τοῦ ἀναλόγου κέρδους ἐκοστολογήθησαν παρὰ τοῦ Κράτους πρὸς 1,10 δολλάριον τὸ κιλόν, γεγονὸς τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι οἱ καπνέμποροι ἐνῷ προσφέρουν βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν 1,32 τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον προσφέρει 1,10 δολλάρια κατὰ κιλόν, ὥστε ἡ καθορισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Κράτους τιμὴ νὰ ἀποτελέσῃ ἀφετηρίαν καὶ διὰ τὰς τιμὰς τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ὡς καὶ πράγματι γίνεται.

§98Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὁ καθορισμὸς τῆς τιμῆς 1,10 δολλάρια κατὰ κιλὸν ἐγένετο ἀφοῦ ἐλήφθη ὑπ’ ὄψει τὸ ζήτημα τῆς προσφορᾶς τῶν καπνῶν. Τὰ καπνά, ὅπως γνωρίζετε, διακρίνονται εἰς δύο κυρίως κατηγορίας. Τὰ καπνὰ ἀμερικανικοῦ τύπου τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ καλλίτερα καὶ τὰ ἐξαγώγιμα καὶ τὰ ἄλλα. Τὰ ἀμερικανικοῦ τύπου καπνὰ ἔχουν μεγαλυτέραν τιμήν. Αἱ περυσιναὶ τιμαὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ὡς βάσις διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τῶν καπνῶν τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας. Τὰ καπνὰ τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας εἶναι ἀνώτερα εἰς ποιότητα καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι καὶ ἡ τιμή των μεγαλυτέρα. Ἐξ ἄλλου οἱ καπνοπαραγωγοὶ θὰ εἰσπράξουν μεγαλυτέραν ἀξίαν τῶν καπνῶν των, δεδομένου ὅτι ἔχουν μεγαλυτέραν ποσότητα καπνῶν ἀμερικανικοῦ τύπου.

§99Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Παρὰ ταῦτα, κύριε Ὑπουργέ, αἱ τιμαὶ καὶ διὰ τὴν παροῦσαν περίοδον εἶναι αἱ ἴδιαι αἱ ὁποῖαι διεμορφώθησαν κατὰ τὴν περυσινὴν περίοδον. Καὶ διὰ τοῦτο κατὰ τὴν γνώμην μας εὐθύνεται ἡ Κυβέρνησις διότι δὲν ἐδημιούργησε τὸ κατάλληλον ὄργανον διὰ τὴν παρέμβασιν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ καὶ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν.

§100Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐὰν καλῶς ἀντελήφθην, ὅτι αἱ ἐφετειναὶ τιμαὶ τοῦ μαξουλίου, εἶναι ἀνάλογοι πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ 1955.

§101Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αἱ ἀγοραὶ δὲν διεμόρφωσαν ἀκόμη τιμάς.

§102Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Μήπως εἶσθε ἐνδεχομένως εἰς τὴν θέσιν νὰ μᾶς εἴπητε, ποῖαι εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαί, ὥστε νὰ γνωρίζῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς, ἐὰν τοὐλάχιστον πλησιάζουν αἱ τιμαί μας πρὸς τὰς διεθνεῖς;

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. βουλευτὰς καὶ τοὺς κ. Ὑπουργούς, νὰ μὴ διακόπτουν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς.

§104Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑπολογίζεται ὁ χρόνος τῶν διακοπῶν εἰς τὰς ἀγορεύσεις τῶν κ. βουλευτῶν πρῶτον καὶ δεύτερον, ἐπεκράτησε παρὰ τῷ κ. Ὑφυπουργῷ ἡ ἀντίληψις, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξῃ μονόλογος, χωρὶς διαλογικὴν συζήτησιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξαχθοῦν ὡρισμένα συμπεράσματα. Εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν τοῦ καπνοῦ, νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ γίνωνται διακοπαί, διὰ νὰ δίδεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον νὰ λαμβάνῃ ὡρισμένας πληροφορίας.

§105Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν διαμορφώνονται διεθνεῖς τιμαί. Αἱ διεθνεῖς τιμαὶ διαμορφώνονται, ὅταν πρόκειται νὰ γίνουν ἀγοραὶ τῶν ξένων Οἴκων, διότι αὐταὶ διαμορφώνουν ἐξ ὁλοκλήρου τὰς τιμάς. Αἱ τιμαί, λοιπόν, διαμορφοῦνται βάσει τῆς προσφορᾶς καὶ ζητήσεως καὶ διὰ πρώτην φορὰν πέρυσι, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς καὶ στρέφεται πρὸς νέας ἀγοράς, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ δυνατότης τῆς μεγαλυτέρας ζητήσεως.

§106Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐκεῖνο ποὺ σᾶς ἠρώτησα εἶναι τοῦτο: Εἶσθε εἰς θέσιν, νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν, ποῖαι εἶναι αἱ διεθνεῖς τιμαὶ ἐπεξειργασμένων καπνῶν;

§107Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὑπάρχουν δεκάδες ποικιλιῶν. Διεθνεῖς τιμαὶ ἑνιαῖαι δὲν ὑφίστανται, τὸ ἠξεύρετε.

§108Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἡ ἀποφυγή σας, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀπαντήσητε, μοῦ δίδει ἀφορμὴν νὰ ὑποθέσω πολλά.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ πέμπτη ἡμέρα, ποὺ διεξάγεται ὁ ἔλεγχος. Ἕως πότε θὰ πάῃ αὐτὴ ἡ ἐπερώτησις; Θὰ παρακαλέσω τοὺς κ. βουλευτὰς καὶ τοὺς κ. Ὑπουργοὺς νὰ μὴ διακόπτουν.

§110Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἔγινε σύστασις, διὰ νὰ διεξάγωνται αἱ συζητήσεις κατὰ ἕνα εὐπρεπῆ τρόπον, ἀλλὰ δὲν ἔγινε σύστασις, διὰ νὰ πλήξωμεν τὰ ζητήματα. Εἶναι ζήτημα ζωτικὸν καὶ πρέπει νὰ διεξαχθῇ διεξοδικὴ συζήτησις.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ὥρισε χρόνον.

§112Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Ἡ προσπάθεια τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ κ. Βουδούρη, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τὴν σύστασιν καὶ ἔφυγε εἶναι, ὅπως θὰ διεξαχθοῦν αἱ ἐργασίαι κατὰ τὸν εὐπρεπέστερον τρόπον καὶ πῶς θὰ διαφωτισθῶμεν περισσότερον. Θὰ ἤθελον, ὅμως, καὶ ἐγὼ νὰ κάμω μίαν σύστασιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι αἱ συστάσεις τοῦ κ. Τσιαπάρα, καὶ τοῦ κ. Θεοχαρίδη εἶναι ἀπολύτως βάσιμοι, ἄλλωστε, πρέπει νὰ τὸ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑπουργός, τάσις τοῦ καπνεμπορίου εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ρίψῃ τὰς τιμάς. Ἐπ’ αὐτοῦ, κύριε Ὑπουργέ, ἔχετε νὰ εἴπητε τίποτε; Πῶς θὰ ἀντιμετωπίσητε τὸ ζήτημα;

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δηλῶ, ὅτι οὐδεμίαν διακοπὴν θὰ ἐπιτρέψω εἰς τὸ μέλλον.

§114Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, ὥστε νὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα, ἡ λύσις εἶναι μία: Κρατικοποίησις τοῦ ἐσωτερικοῦ μονοπωλίου, ὥστε αἱ τρεῖς καπνοβιομηχανίαι, μὲ τὴν κατανάλωσιν τὴν ἐσωτερικὴν καὶ μὲ τὸ προσωπικόν των, νὰ ἀποτελέσουν τὸν ρυθμιστὴν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος, παρεμβαίνων, καὶ μὲ τὴν δύναμιν ποὺ ἔχει τὸ ἐμποροτεχνικὸν προσωπικόν των, νὰ προχωρήσουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, ὅπως ἔγινε καὶ εἰς τὸ Τουρκικὸν μονοπώλιον. Εἰς τὴν Τουρκίαν δέ, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι καπνέμποροι ἐσαμποτάρισαν τὴν προσπάθειαν τοῦ Κράτους — τοῦ μονοπωλίου — τὸ Τουρκικὸν μονοπώλιον ἐπροχώρησε εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ μέχρι 52.000 τόννων καπνοῦ, ἐξαναγκάζων τοὺς ἐμπόρους πατεῖς με πατῶσε, νὰ ἀγοράζουν καπνὰ καὶ μάλιστα τὰ καπνὰ ποὺ εἶχεν ἀπορρίψει τὸ Κρατικὸν μονοπώλιον. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρετε εἰς τὴν Βουλήν, κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσῃ τὸ θέμα αὐτό. Θὰ χρειασθῇ νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ πολλὰς ὥρας καὶ ἡμέρας, διὰ νὰ εὕρωμεν τὴν ὀρθὴν λύσιν. Κε Ὑπουργέ, γνωρίζω, ὅτι πιστεύετε, ὅτι μόνον μὲ τὸ Κρατικὸν μονοπώλιον εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ μία λύσις καὶ τὴν λύσιν αὐτὴν θὰ ἐπιμείνητε εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐφαρμόσῃ, διότι μόνον τότε οἱ καπνοπαραγωγοί μας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν, κατὰ τὸν πλέον ἀποδοτικώτερον τρόπον τὸ προϊόν των. Δὲν εἶναι δυνατόν, σεῖς, ὁ ὁποῖος εἶσθε υἱὸς παραγωγοῦ, νὰ ἀνέχεσθε νὰ δημιουργῇ ἡ Κυβέρνησις τὰς συνθήκας αὐτάς. Ἔπρεπε ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου νὰ ἔχῃ ἔλθει τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ ὁδηγηθῇ ἡ πολιτική μας ἐπὶ τοῦ καπνοῦ εἰς ἕνα ὡρισμένον μοτίβο, διότι τοῦτο δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο, παρὰ εἰσηγήσεις ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὡρισμένα συμφέροντα. Οὐδὲν Κράτος, κύριε Ὑπουργέ, ἔχει τὸ σύστημα τὸ Ἑλληνικόν, τῶν Αὐτονόμων Ὀργανισμῶν.... Τόσον ἡ Ἰταλία, ὅσον καὶ ἡ Τουρκία καὶ ἡ Αὐστρία ἔχουν ἕνα καὶ μόνον σύστημα, τὸ σύστημα τῶν μονοπωλίων. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἕτερον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεως, ἐπιμένομεν ὅτι οἱ νόμοι εἶναι ἀντεργατικοὶ καὶ πρέπει νὰ καταργηθοῦν. Ἔχει ἱερὰν ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ καταργήσῃ τὸν νόμον 2548 καὶ τὸ Ν. Δ. 2519, ὥστε μὲ τὴν κατάργησίν των νὰ δημιουργηθοῦν συνθῆκαι καλλίτεραι διὰ τὸν ἐργατικὸν κόσμον, ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται μὲ τὴν καπνεργασίαν.

§115Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι τὸ 1938 ἡ παραγωγὴ καπνοῦ ἀνήρχετο εἰς 37,5 ἑκατομμύρια ὀκάδων, τὸ 1953 εἰς 47 ἑκατομμύρια καὶ τὸ 1955 εἰς 75 ἑκατομμύρια ὀκάδων. Συνεπῶς ἔχομεν σημαντικὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς ἀπὸ τὴν προπολεμικήν.

§116Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ θέματος ἀναπτυχθέντος ἤδη διὰ μακρῶν. Ὀφείλω, ὅμως, νὰ σημειώσω δύο τινά. Πρῶτον, ὅτι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶχε τὸ θάρρος καὶ ἐπροχώρησε πέρυσι εἰς συγκέντρωσιν δέκα περίπου ἑκατομμυρίων ὀκάδων καπνοῦ καὶ δεύτερον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ μετ’ ὀλίγον θὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστᾶται ὁ μόνιμος Ὀργανισμὸς ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως εἰς τὰς καπναγοράς. Ἐπωφελοῦμαι ἐν τούτοις τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ μεγάλου τούτου θέματος, τοῦ καπνικοῦ, τὸ ὁποῖον κρατεῖ ἐν συγκινήσει ἕν ἑκατομμύριον περίπου Ἑλλήνων. Ὀφείλομεν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸ ἀγωνιῶδες ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον συνέχει διαρκῶς τὸν καπνοπαραγωγικόν μας κόσμον. Καὶ τὸ ἐρώτημα αὐτὸ εἶναι: Πότε καὶ εἰς ποίαν περίπου τιμὴν θὰ πωλοῦν οἱ παραγωγοὶ τὸ προϊόν τοῦ μόχθου των. Καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ὀφείλομεν τάχιστα πλέον νὰ δώσωμεν λύσιν. Καὶ δίδομεν λύσιν, ἂν ἀφ’ ἑνὸς θεσπίσωμεν διὰ τοῦ κατατεθέντος καπνικοῦ νομοσχεδίου χρονολογίαν λήξεως τῶν ἀγορῶν, ὥστε νὰ γνωρίζῃ πλέον ὁ παραγωγὸς πότε θὰ πωλήσῃ τὸ προϊόν του. Καὶ ἀφ’ ἑτέρου δίδομεν λύσιν, ἂν προχωρήσωμεν, καθορίζοντες τιμὰς ἀσφαλείας, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τῆς σχετικῆς ἐργασίας τῶν Ἀμερικανῶν ἐμπειρογνωμόνων. Ἐὰν τοῦτο δὲν δύναται νὰ καθιερωθῇ ἀμέσως, τότε τὸ Κράτος ὀφείλει πρὸς προστασίαν τῶν παραγωγῶν νὰ παρεμβαίνῃ πάντοτε καὶ κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἀγορῶν, ὥστε νὰ διαμορφώνῃ τὰς τιμὰς βάσει τῶν ἑκάστοτε διεθνῶν τοιούτων καὶ νὰ ἀποφεύγεται οὕτως ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Κατ’ αὐτὸν καὶ μόνον τὸν τρόπον δυνάμεθα νὰ ἐξασφαλίσωμεν τοὺς καπνοπαραγωγούς μας. Εἶναι ἐξ ἄλλου ἀπαραίτητον νὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ τὴν αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν τῶν καπνῶν μας, ὅπως ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθοῦν εἰδικὰ προστατευτικὰ μέτρα διὰ τοὺς μονοκαλλιεργητὰς καπνοῦ. Καὶ ταῦτα διὰ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐπιμένω εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς ἀμέσου καθιερώσεως τοῦ μονοπωλίου. Καὶ ἐπιτραπήτω μοι νὰ διατυπώσω τὴν ἀπορίαν: διατὶ ἀκόμη δὲν ἐθεσπίσθη τὸ μέτρον τοῦτο. Γνωρίζω, βεβαίως, τὰς διαθέσεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ εἶναι πρὸς τιμήν του, ὅτι κατὰ τὴν μετάβασίν του πρό τινος εἰς Αἰτωλοακαρνανίαν, ἀνεκοίνωσεν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τῶν καπνῶν τούτων, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προχωρεῖ εἰς τὴν καθιέρωσιν τοῦ μονοπωλίου. Καὶ θὰ ἐνθυμῆται ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν ἀνακούφισιν, τὴν ὁποίαν ᾐσθάνθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Γνωρίζω τὴν συμπάθειαν, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς περιβάλλουν τὸ θέμα. Καὶ κάμνω ἔκκλησιν, ἐν ὀνόματι τοῦ ἀγωνιῶντος αὐτοῦ πληθυσμοῦ, ὅπως ἐξαγγελθῇ ἀμέσως τὸ μονοπώλιον τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἀπαλλάξατε, κύριε Ὑπουργέ, τὸν καπνοπαραγωγικόν μας κόσμον ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπισύρῃ τὴν βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην του.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, καὶ διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται, ὅπως περιορισθοῦν αἱ ἀγορεύσεις εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν ταύτην;

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ὁ χρόνος τῶν ἀγορεύσεων περιορίζεται εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Ὁ κ. Δ. Κωστῆς ἔχει τὸν λόγον.

§120Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι πολὺ ὅτι παρὰ τὴν καλήν μας θέλησιν, δὲν ἔχομεν συλλάβει τὴν ἰδιάζουσαν μορφὴν τοῦ ἀγροτικοῦ προβλήματος, τὴν ὁποίαν ἔλαβε μεταπολεμικῶς. Μεταπολεμικῶς οἱ ὀρεινοὶ πληθυσμοὶ καὶ κυρίως οἱ ἡμιορεινοί, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐξοχὴν καλλιεργοῦν τὸν καπνόν, ἔχουν σημαντικὸν μέρος τοῦ εἰσοδήματός των ἀπολέσει ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς μηχανῆς εἰς τὴν καλλιέργειαν, κυρίως τοῦ σίτου. Εἶναι γνωστόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἀσχολεῖται μὲ τὴν σιτοπαραγωγὴν καὶ ὀλιγώτερον μὲ τὰ ἄλλα προϊόντα καὶ ἕνα μεγάλο μέρος τῶν ἡμερομισθίων ἄλλοτε ἐκ τῆς καλλιεργείας, τῆς συλλογῆς τοῦ σίτου εἰσεπράττετο ἀπὸ ἐργάτας τῶν ἡμιορεινῶν καὶ ὀρεινῶν περιοχῶν. Τώρα τὰ ἐργατικὰ αὐτὰ ἡμερομίσθια τὰ ἀποκομίζουν οἱ διάφορες Ἑταιρίες μὲ τὶς θεριζοαλωνιστικὲς μηχανές. Δὲν λέγω βεβαίως ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν ἐκεῖ, ἀλλὰ τὸ Κράτος δὲν ἀντίκρυσε τὸ πρόβλημα ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἐδημιούργησαν τὰ πράγματα. Τὸ γεγονὸς αὐτό, συνδυαζόμενον μὲ τὴν καταστροφὴν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἐξ ἀφορμῆς τῆς κατοχῆς καὶ τῶν ἄλλων πολεμικῶν γεγονότων, θὰ πρέπει νὰ μᾶς κάμῃ πολὺ προσεκτικοὺς ὡς πρὸς τὴν καταπολέμησιν τῆς ὑποαπασχολήσεως καὶ τῆς προστασίας τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ, ἡ καλλιέργεια τοῦ ὁποίου δὲν ἐδέχθη οὔτε τὴν παραμικρὰν ἐπίδρασιν ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς μηχανῆς. Ἰδοὺ ὅμως τὶ συνέβη εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Φθιωτιδοφωκίδα, ἡ ὁποία μικρὰν ποσότητα καπνοῦ, κυρίως ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, παράγει, ἰδοὺ λέγω τὶ συνέβη τὸ τελευταῖον ἔτος. Ἐξηγγέλθη ἡ ἀγορὰ καὶ ἡ χρηματοδότησις τῶν καπνεμπόρων καὶ καπνοβιομηχάνων διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν. Πρὸ τῆς ἐξαγγελίας ὅμως, τῆς ἀγορᾶς καὶ τῆς χρηματοδοτήσεως, ὄργανα τῆς Ἐφορίας ἔκαμαν ξεκαθάρισμα εἰς τὰς παραγωγικὰς περιοχάς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καῇ ἕν ποσοστὸν 30% ὑπὸ τῆς Ἐφορίας ὡς ἄχρηστο, ἐνῷ τοῦτο ἀπέβλεπε εἰς τὴν μείωσιν τῆς παραγωγῆς. Μετὰ ταῦτα καὶ ἀφοῦ ἀπὸ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους ἐξεκαθαρίσθη ἡ ποιότης τοῦ καπνοῦ, μετέβησαν οἱ καπνέμποροι, οἱ ὁποῖοι, ἀφοῦ ἐδημιούργησαν πρῶτον τὴν ἀτμόσφαιραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπῆρχον μεγάλαι ποσότητες καπνοῦ καὶ ἓν μέρος θὰ ἀπερροφᾶτο καὶ τὸ ὑπόλοιπον θὰ ἔμενεν ἀδιάθετον, ἐπῆραν ἀπὸ ἕνα ἕκαστον τῶν παραγωγῶν ἓν ποσοστὸν διακείμενον ἀπὸ 15–50% καὶ τὸ ἔβγαλαν σκάρτο καὶ τὸ πῆραν μὲ τὸ ¼ τῆς ἀξίας τὸ ὁποῖον κατέβαλον διὰ τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1955. Ἐρωτᾶται: Τί ἔγινεν ὁ καπνὸς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως; Ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου παρακαλῶ νὰ δώσῃ τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν εἰς τοὺς παραγωγοὺς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ πωλήσουν μόλις μὲ 40% τῆς τιμῆς ὀλιγώτερον τὸ προϊόν των καὶ τὸ ἥμισυ τῆς ποσότητος τῆς παρασχεθείσης, διότι τὸ ἓν τὸ ἔκαψαν καὶ τὸ ἄλλο δὲν τὸ παρέλαβον οἱ καπνέμποροι, διότι ἦτο σκάρτο. Καὶ πολλὲς φορές, οἱ χωρικοὶ λέγουν, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἄφησαν οἱ καπνέμποροι ἦτο τὸ καλλίτερον. Ἐρωτᾶται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διὰ τίνα λόγον καὶ πῶς δικαιολογεῖται ἡ μείωσις αὐτὴ τῆς τιμῆς, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ παραγωγὸς εἰσπράττει ἀπὸ τὸ πωλούμενον σιγαρέττον μόνον τὸ ⅐ τῆς ἀξίας. Καί, δεύτερον, ὅτι ὁ τιμάριθμος διαρκῶς ἀνέρχεται. Πῶς ἡ τιμὴ τοῦ καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ποὺ χρηματοδοτεῖται ἀπὸ τὸ Κράτος 100% κατέρχεται; Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ πιστεύουν ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἔχει τελείως ἐγκαταλειφθῆ καὶ ὅτι αἱ ἐλάχισται φωναὶ αἱ ὁποῖαι ἀκούονται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν οὐδεμίαν ἀπήχησιν ἔχουν. Ὑποθέτω, λοιπόν, ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, τὸ Κράτος δὲν εὐνοεῖ τὸν παραγωγόν, ἀλλὰ τὸν καπνέμπορον καὶ τὸν καπνοβιομήχανον. Ἐνδεχομένως νὰ λεχθῇ, ὅτι ἡ ποσότης ἡ παραχθεῖσα καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἦτο μεγαλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἠδύνατο νὰ καταναλωθῇ εἰς τὴν χώραν καὶ τὴν ὑπόλοιπον τὴν ἔκαψαν, δικαίωμά τους ἦτο νὰ τὴν κάψουν. Ἐρωτᾶται, ὅμως, ἓν ποσοστὸν 15–20% τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὰ τρίμματα τοῦ καπνοῦ καὶ τὰ τσουβάλια μέσα εἰς τὰς ἀποθήκας τῶν καπνοβιομηχάνων καὶ τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖται ὑπ’ αὐτῶν, ἐκεῖ τὸ βλέμμα τοῦ Κράτους δὲν ὑπάρχει; Αὐτὴ εἶναι, λοιπόν, ἡ προστασία τῶν καπνοπαραγωγῶν; Πέραν τῶν ἐρωτημάτων αὐτῶν, διὰ τὰ ὁποῖα πολὺ ἀμφιβάλλω ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ εἰλικρινὴς ἀπάντησις, ὑπάρχουν καὶ πάρα πολλὰ ἄλλα. Κύριοι βουλευταί, καθιερώθη ἀπὸ διετίας περίπου νὰ καλλιεργῆται μειωμένη ἔκτασις μὲ καπνά. Εἴς τινας περιφερείας ἐνδεχομένως τοῦτο νὰ εἶχε κάποιαν βάσιν καὶ νὰ μὴ ἐπροκάλει ἀδικίας. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου, ὅμως, πατρίδα, ἡ ὁποία ὑπέφερε πολὺ περισσότερον καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου καὶ ἀπὸ τὸν ἐσωτερικὸν πόλεμον καὶ ὁ κόσμος δὲν εἶχεν ἀκόμη ἀνασυγκροτηθῆ, δὲν εἶχεν ἀκόμη πάει εἰς τὸ χωριό του, καὶ ἔρχεται τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου καὶ λέγει ἀπαγορεύω τὴν καλλιέργειαν καπνῶν εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, ἐκεῖ ποὺ δὲν παράγεται τίποτε ἄλλο ἀπὸ καπνά, ἡ ἀδικία καὶ ὁ ἀντίκτυπος θὰ εἶναι μεγάλος εἰς τοὺς πληθυσμοὺς αὐτούς. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μελετήσῃ ἐπισταμένως τὸ θέμα τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχάς, ἐκεῖ ὅπου τὸ εἰσόδημα εἰς ἑκάστην οἰκογένειαν δὲν ὑπερβαίνει τὰς 3.000 δραχμὰς ἐτησίως καὶ τοῦ ἀπαγορεύομεν τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ, παρακαλῶ νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτήν. Τελευτῶν, κύριοι βουλευταί, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς συγκεκριμένον: Αἱ ὀρειναὶ περιοχαί, ἔχουν κάπως διαγράψει μὲ τὸν καλύτερον τρόπον τὴν οἰκονομίαν των, ἐνῷ αἱ ἡμιορειναὶ περιοχαὶ κατὰ τὸν πόλεμον ὑπέστησαν τὰ πάνδεινα καὶ ὑπέστησαν τὰ πάντα, εἶναι λοιπόν, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ προσελκύσουν ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν μας ὡς πρὸς τὴν ἀπασχόλησιν, ἐνῷ εἶναι δύσκολον πρᾶγμα, ἐὰν θὰ ἠμπορέσουν νὰ διαθέσουν 20 ἡμερομίσθια παραγωγικὰ τὸν χρόνον, ἡμεῖς τοὺς ἀπαγορεύομεν τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ. Πιστεύω ὅτι καμμία ἀγροτικὴ τάξις δὲν προστατεύεται, ἰδιαιτέρως δὲ ἐφέτος, διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ποὺ ἀφοροῦν τὴν περιοχὴν τῆς Φθιωτιδοφωκίδος, τὸ Κράτος ὄχι μόνον δὲν ἐπέδειξε κανὲν ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ ἐφέρθη τόσον ἐγκληματικῶς ὥστε οἱ κάτοικοι νὰ προσβλέπουν μὲ ἀμφιβολίαν πρὸς τὰς κρατικὰς ὑπηρεσίας.

§121Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. συνάδελφος λυποῦμαι πολύ, ἀλλὰ δὲν μὲ ἔπεισε ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος, ὅτι ἔμπορος ἠγόρασε καπνὰ καὶ ἐνῷ εἶχε τὴν εὐχέρειαν νὰ πάρῃ τὰ καλῆς ποιότητος δέματα, ἐγκατέλειψε τὰ καλῆς καὶ ἐπῆρε τὰ κατωτέρας ποιότητος. Δεύτερον, θέλω νὰ τὸν πληροφορήσω ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν Φθιωτιδοφωκίδος, αἱ μέσαι τιμαί, τὸ μὲν 1948 ἦσαν 10,75, τὸ 1951 ἦσαν 14,3 καὶ τὸ 1955 ἔφθασαν 26,2.

§122Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἴσως νὰ μὴ ἐξηγήθηκα καλῶς. Δὲν εἶπον ὅτι ἐν γνώσει του ἐπῆρε τὰ σκάρτα καὶ ἀφήρεσε τὰ καλά. Ἀλλὰ εἶχε πρόθεσιν νὰ ἀφήσῃ ἕν μέρος τῶν καπνῶν καὶ ἀφοῦ ἐπλήρωσε κατ’ ἀρχὴν 30 δραχμὰς τὰ ἐπῆρε μετὰ μὲ 7 δραχμάς. Ἐρωτᾶται τί τὰ ἔκαμε αὐτά; Τὰ ἔδωσεν εἰς τὴν κατανάλωσιν; Ἐὰν τὰ ἔδωσεν εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἡμεῖς ποὺ εἴμεθα καπνισταί, καπνίζομεν ἄχυρα. Προσέχομεν νὰ μειώσωμεν τὴν παραγωγήν, διὰ ποῖον λόγον;

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§124Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Τὴν τεραστίαν σημασίαν τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ καπνὸς εἰς τὴν Χώραν μας, τόσον ἀπὸ κοινωνικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, νομίζω, ὅτι οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήσῃ. Εἶναι γεγονός, ὅτι ἄνω τῶν 800.000 ἀγροτῶν ἐξασφαλίζουν τὴν διαβίωσίν των ἀπὸ τὸν καπνόν. Ὡσαύτως, ἄνω τῶν 40.000 καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν συντηροῦνται ἀπὸ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν. Ἐπίσης ἄνω τῶν 150.000 Ἑλλήνων, ἐξασφαλίζουν τὴν ζωὴν τῶν παιδιῶν των, ἀπὸ τὸ εὐλογημένον αὐτὸ προϊὸν τῆς Χώρας μας. Τέλος, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἐξασφαλίζει ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς καπνῶν πολύτιμον συνάλλαγμα, ποὺ ὑπερβαίνει τὰ 80 ἑκατομμύρια δολλαρίων. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, οὐδὲν μέτρον ἀποτελεσματικῆς προστασίας ἔχει ληφθῆ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τὰς προκατόχους, καὶ οὕτω οἱ καπνοπαραγωγοὶ παραδίδονται ἀνυπεράσπιστοι εἰς τὸ καπνεμπόριον, τὸ ὁποῖον ἀποκομίζει τεράστια κέρδη. Καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, δὲν ἐπέδειξε τὸ ἐπιβαλλόμενον ἐνδιαφέρον, διὰ τὴν λῆψιν θετικῶν καὶ οὐσιαστικῶν μέτρων, ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἡ μοναδικὴ τῆς προσπάθεια ἦτο ἐκείνη τοῦ 1956, τῆς συγκεντρώσεως δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους τοῦ προϊόντος, τὸ ὁποῖον ἀφοῦ μετέφερον εἰς τὰς ἀποθήκας των, οἰκειοποιήθησαν τὴν ἀρίστην ποιότητα καὶ τὴν βʹ καὶ γʹ ποιότητα τὴν ἐχρέωσαν εἰς τὸ Κράτος. Δὲν περιγράφονται, κύριοι συνάδελφοι, αἱ μέθοδοι, τὰ τεχνάσματα καὶ πᾶν ἄλλο ληστρικὸν μέσον, τὰ ὁποῖα μετέρχονται ὀλίγοι Ἕλληνες, λεγόμενοι καπνέμποροι, διὰ τῶν ὁποίων κατορθώνουν νὰ γίνωνται κύριοι τοῦ προϊόντος μιᾶς μεγάλης μερίδος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἥτις ἀποτελεῖ τὸ ⅛ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας. Δυστυχῶς, ὅλα συντελοῦνται μὲ τὴν ἀδιαφορίαν τῶν ὑπευθύνων Ὑπουργῶν τῆς Κυβερνήσεως καί, δυστυχῶς, ἡ αὐτὴ τύχη ἀναμένει τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ διὰ τὴν καπνικὴν ἐσοδείαν 1956–57. Ἤδη οἱ καπνέμποροι, χάρις εἰς τὴν ἔλλειψιν κρατικῶν μέτρων καὶ τὴν μὴ χορήγησιν ἐπαρκῶν πλασματικῶν δανείων, διέρρηξαν τὰ ἀμυντικὰ τείχη τῶν παραγωγῶν, τῶν ὁποίων ἡ ἀντίστασις ἐκάμφθη καὶ ἤρχισαν ἀπὸ ἡμερῶν, ἔναντι πινακίου φακῆς, νὰ γίνωνται καὶ πάλιν κύριοι τῶν καρπῶν τῆς ἐργασίας τῶν ἐγκαταλελειμμένων καπνοπαραγωγῶν μας. Εἰς τὰ χωρία Ἄψαλος, Ξιαφιανή, Ἄλωρο, Πρόδρομο, Πολυκάρπη καὶ Νερόμυλο τῆς ἀκριτικῆς Ἀλμωπίας, ἠγόρασαν τὰ περίφημα καὶ ἀρίστης ποιότητος Καπὰ–Κουλὰχ πρὸς 20 δραχ. τὴν ὀκᾶν. Ἐπεσκέφθην τὴν 19ην καὶ 20ὴν τρέχοντος τὰ καπνοπαραγωγικὰ χωριὰ τοῦ Νομοῦ Πέλλης καὶ ἤκουσα παράπονα καὶ κατάρας ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων τοῦ καταντήματός των. Ἤκουσα ὑπευθύνως νὰ λέγεται, ὅτι γίνονται δωροδοκίαι εἰς μεγάλην ἔκτασιν, ἐκ μέρους τῶν καπνεμπόρων, διὰ νὰ σπάσουν τὰς τιμὰς καὶ τὴν ἄνευ ὅρων ὑποταγὴν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἤδη διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐπέτυχον εἰς πολλὰ χωρία νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνὰ εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς, ποὺ αὐτοὶ καθώρισαν ἀρχικῶς. Καὶ ὅλα τὰ ἀνωτέρω γίνονται σήμερον ἰδίᾳ τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς τὰ καλλίτερα τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδος. Ἔναντι αὐτῆς τῆς ἀπαραδέκτου καταστάσεως, ἔναντι αὐτοῦ τοῦ μεγάλου δράματος τῶν καπνοπαραγωγῶν, τί κάμνει ἡ Κυβέρνησις; Ἐγώ, δυστυχῶς, τὴν βλέπω ἀδρανοῦσαν, τὴν βλέπω διστακτικὴν καὶ ἀναποφάσιστον. Οὕτω δὲ διὰ μίαν ἄλλην φοράν, οἱ καπνοπαραγωγοί, παραδίδονται εἰς τοὺς γαμψοὺς ὄνυχας τῶν μεγάλων τρωκτικῶν, ποὺ λέγονται καπνέμποροι. Ἡ Κυβέρνησις ἐὰν ἐπεθύμει νὰ βοηθήσῃ τοὺς ἀγρότας, ὤφειλεν, πρῶτον, νὰ εἶχεν ἤδη καθορίσει τιμὰς ἀσφαλείας κατὰ περιοχὰς καὶ ποικιλίας. Δεύτερον, νὰ καθορίσῃ χρόνον λήξεως τῶν ἀγορῶν. Τρίτον, ὑποχρεωτικὴν συγκέντρωσιν τοῦ ὑπολειπομένου καπνοῦ, ἀπὸ εἰδικὸν Ὀργανισμὸν τοῦ Κράτους, διὰ λογαριασμὸν τῶν παραγωγῶν. Καὶ τέλος νὰ ἐπέμβῃ κεραυνοβόλως εἰς τὴν ἀγοράν, οὕτως ὥστε νὰ δώσῃ νὰ ἀντιληφθοῦν οἱ καπνέμποροι ὅτι δὲν θὰ δυνηθοῦν καὶ δὲν θὰ παραμείνουν ἀνενόχλητοι εἰς τὴν προσπάθειάν των νὰ γίνουν κύριοι τοῦ προϊόντος τῶν παραγωγῶν. Δὲν θὰ ἤθελον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, ἀλλ’ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἔχομεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μεταφέρωμεν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὴν κραυγὴν διαμαρτυρίας τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ νὰ ἐπιστήσωμεν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς ἀμέσου ἀνάγκης ὅπως ληφθοῦν δραστικὰ προστατευτικὰ μέτρα, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ τὸ προηγούμενον τοῦ 1956. Περαίνων, καλῶ καὶ πάλιν τὴν Κυβέρνησιν, νὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ δραστικὰ προστατευτικὰ μέτρα διὰ νὰ περισωθῇ ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία τῶν καπνοπαραγωγῶν, καθ’ ὅσον, ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει, ἡ μεγάλη αὐτὴ ἀγροτικὴ τάξις, αἱ στρατιαὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν, θὰ καταλογίσουν βαρυτάτας εὐθύνας εἰς τὴν Κυβέρνησιν.

§125Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα διὰ νὰ βοηθήσῃ καὶ προστατεύσῃ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ὀφείλετε νὰ ὁμολογήσετε ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔλαβε μέτρα προστασίας τοῦ προϊόντος, τὰ ὁποῖα, οὐδέποτε, οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις ἔχει λάβει. Πρῶτον παρενέβη ρυθμιστικῶς, πρᾶγμα ὅπερ οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγένετο καὶ δεύτερον, κατέθεσε σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου ρυθμίζεται τὸ θέμα τῆς συστάσεως παρεμβατικοῦ Ὀργανισμοῦ. Ὡς πρὸς τὰ πλασματικὰ δάνεια, πρέπει νὰ γνωρίζητε ὅτι ἐχορηγήθησαν εἰς πολὺ μεγαλυτέραν κλίμακα ἀπὸ τὰ προηγούμενα ἔτη. Τὸ 1953 ἐχορηγήθησαν πλασματικὰ δάνεια ἀνερχόμενα εἰς 258 ἑκατομμύρια. Τὸ 1954 ἀνῆλθον εἰς 330 ἑκατομμύρια. Τὸ 1955, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀνεβίβασε τὸ ποσὸν εἰς 537 ἑκατομμύρια καὶ ἐφέτος ἔδωσε πλασματικὰ δάνεια τῶν ὁποίων τὸ ποσὸν ἀνέρχεται εἰς 600 ἑκατομμύρια. Ἤτοι, ὑπερεδιπλασίασε τὰ ποσά. Ἐπίσης, ἡ Κυβέρνησις, ἔστρεψε τὴν προσοχήν της εἰς τὴν δημιουργίαν νέων ἀγορῶν καὶ εἰς τὴν περαιτέρω διεύρυνσιν αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ δώσῃ λύσιν μόνιμον καὶ σταθεράν.

§126Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἡ προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τὴν δημιουργίαν νέων ἀγορῶν καὶ τὴν διεύρυνσιν αὐτῶν, μᾶς χαροποιεῖ, ἀλλά, ὡς πρὸς τὸ ἕτερον σκέλος, δηλαδὴ τῆς καταθέσεως νομοσχεδίου δημιουργίας παρεμβατικοῦ ὀργανισμοῦ, δὲν συμφωνοῦμεν, διότι δὲν κατασφαλίζονται δι’ αὐτοῦ οἱ καπνοπαραγωγοί. Ἐπὶ πλέον, ἡ ρυθμιστικὴ παρέμβασις τοῦ 1956, κατέληξεν ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων, καὶ οὐχὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας ἔχει τὸν λόγον.

§128Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὁ καπνὸς εἶναι τὸ πολυτιμότερον προϊὸν τῆς Ἑλληνικῆς γῆς καὶ ὀρθῶς ἀποκαλεῖται ὑπὸ πλείστων εἰδικῶν, ὡς ἐθνικὸν προϊόν. Εὐδοκιμεῖ εἰς ἀγόνους καὶ μὴ ποτιστικὰς ἐκτάσεις, εἰς τὰς ὁποίας οἱαδήποτε ἄλλη καλλιέργεια, οἷον σίτου ἢ ἄλλων δημητριακῶν θὰ ἦτο μετρία ἢ ἀσημάντου ἀποδόσεως. Κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον ἡ διὰ καλλιέργειαν καπνοῦ διατιθεμένη ἔκτασις ηὐξήθη ἀπὸ 450.000 στρέμματα κατὰ τὸ ἔτος 1945 εἰς 1.027.473 στρέμματα, κατὰ τὸ ἔτος 1950, εἰς 1.200.000 περίπου στρέμματα, κατὰ τὸ ἔτος 1955 καὶ εἰς 1.180.000 στρέμματα κατὰ τὸ ἔτος 1956. Ἡ παραγωγὴ καπνοῦ ἐπίσης ηὐξήθη ἀντιστοίχως ἀπὸ 19.093 τόννους κατὰ τὸ ἔτος 1945 εἰς 58.305 τόννους, κατὰ τὸ ἔτος 1950, εἰς 95.500 τόννους κατὰ τὸ 1955 καὶ εἰς 76.800 τόννους κατὰ τὸ 1956. Ἐνῷ, ὅμως, διὰ τὴν καπνοκαλλιέργειαν διατίθενται ἐλάχισται ἐκτάσεις μετριωτάτης δι’ ἄλλα εἴδη ἀποδόσεως, ἤτοι τὸ 1)16 περίπου τῶν καλλιεργουμένων τῆς χώρας μας, ἐν τούτοις διὰ τὴν ἐθνικὴν καὶ κοινωνικήν μας οἰκονομίαν προκύπτουν ἐξ αὐτῆς σημαντικώτατα ἀγαθά, ἤτοι: α) Ἀπασχολοῦνται καὶ εὑρίσκουν πόρον ζωῆς 150.000 μέχρι 200.000 περίπου οἰκογένειαι καπνοπαραγωγῶν, ἤτοι τὸ ⅒ περίπου τοῦ πληθυσμοῦ μας. β) Ἀπασχολοῦνται καὶ εὑρίσκουν πόρον ζωῆς εἰς τὴν ἐμπορικὴν καὶ βιομηχανικὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ 30– 40.000 οἰκογένειαι καπνεργατικαί. γ) Ἐξασφαλίζεται ἡ μεγίστη στρεμματικὴ ἀπόδοσις τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, ἤτοι τὸ τετραπλάσιον περίπου τῆς ἀποδόσεως τῶν δημητριακῶν, τὸ τριπλάσιον τῶν ἀμπελοφυτειῶν καὶ τὸ διπλάσιον περίπου τῶν λαχανοκομικῶν. δ) Ἐξασφαλίζεται ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ 40– 50% περίπου τοῦ συναλλάγματος τοῦ εἰσαγομένου εἰς τὴν χώραν μας ἐκ τοῦ συνόλου τῶν κανονικῶν μας ἐξαγωγῶν. Κατὰ τὸ ἔτος 1955 εἰσήχθη ἐκ τῶν ἐξαγωγῶν μας καπνοῦ, συνάλλαγμα 76.876.000 δολλαρίων ἐπὶ συνόλου εἰσαχθέντος ἐξ ἐξαγωγῶν συναλλάγματος 210.000.000 περίπου δολλαρίων καὶ κατὰ τὸ ἔτος 1956 συνάλλαγμα 78.000.000 δολλαρίων ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς 52.000 τόννων καπνοῦ. ε) Ἐξασφαλίζεται ποσοστὸν 11,6% περίπου τοῦ συνόλου ἐκ τῆς γεωργίας Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, καὶ στ) Ἀποδίδει ἐκ τῆς φορολογίας εἰς τὸν Προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους 1.300.000.000 δραχμῶν ἐκ τῆς ἐπιτοπίου καταναλώσεως αὐτοῦ. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, τόσα εἶναι τὰ ἀγαθὰ τὰ προκύπτοντα διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν ἀπὸ τὴν παραγωγήν, τὴν ἐπεξεργασίαν, τὴν ἐξαγωγήν, τὴν βιομηχανοποίησιν καὶ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ, ἐπιβάλλεται ὅπως ἀνάλογοι εἶναι καὶ αἱ φροντίδες τοῦ Κράτους διὰ τὴν βελτίωσιν καὶ ἐπαύξησιν τῆς παραγωγῆς, διὰ τὴν ἐπωφελεστέραν τοποθέτησιν τοῦ πολυτίμου τούτου προϊόντος μας εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διὰ τὴν δικαιοτέραν ἀνταμοιβὴν τοῦ μόχθου τοῦ Ἕλληνος καπνοπαραγωγοῦ. Αἱ φροντίδες τοῦ Κράτους διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς καλλιεργείας, τῆς ἐπεξεργασίας καὶ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ καπνοῦ ἐκδηλοῦνται διὰ τῆς καπνικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἑκάστοτε ἐφαρμόζει τοῦτο εἰς διαφόρους τομεῖς τῆς δραστηριότητός του. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐπὶ παραδείγματι, ἐνδιαφέρεται διὰ τὴν οἰκονομικὴν καὶ τεχνικὴν ἐνίσχυσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τὸν καθορισμὸν τῶν ἐκτάσεων καὶ ζωνῶν καλλιεργείας τοῦ φυτοῦ τούτου καὶ διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐλέγχου τῆς ἐναποθηκεύσεως, βιομηχανοποιήσεως καὶ τῆς φορολογίας αὐτοῦ, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου διὰ τὴν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διάθεσιν αὐτοῦ εἰς τιμὰς συμφερούσας εἰς τὴν οἰκονομίαν μας. Ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἐκδήλωσις τῶν φροντίδων τούτων ἐκρίθησαν ἀνεπαρκεῖς ὑπὸ τῶν κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεων καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐδημιουργήθησαν καὶ ἕτερα ὄργανα ἐκδηλώσεως τοῦ κρατικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τὸν καπνόν, ὡς εἶναι ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ καὶ τὸ Καπνικὸν Ἵδρυμα Δράμας. Βραδύτερον ἐκρίθη ἀναγκαῖος ὁ συντονισμὸς τῶν φροντίδων τοῦ Κράτους ὑπὸ μιᾶς ἓξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς, δι’ ὃ καὶ ἱδρύθη ἡ Κυβερνητικὴ Ἐπιτροπὴ Καπνοῦ (ΚΕΚ) ἀποτελουμένη ἐκ τοῦ Ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, ὡς Προέδρου, καὶ τῶν Ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν, Ἐμπορίου καὶ Γεωργίας, ὡς μελῶν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως πολύτιμον ὄργανον ρυθμίσεως τῆς καπνικῆς μας πολιτικῆς, οὐχ’ ἧττον, ὅμως, φρονοῦμεν, ὅτι δὲν ἐξασφαλίζει πλήρως τὴν ἑνότητα καὶ τὴν εὐκινησίαν τῆς ἀσκήσεως ταύτης. Ὡς καὶ ἄλλοτε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ συζητήσεως τοῦ καπνικοῦ μας ζητήματος ἐν τῇ Βουλῇ ὑπεστηρίξαμεν καὶ ἤδη ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ἀπόψεως ὅπως ἱδρυθῇ Ὑφυπουργεῖον Καπνοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου ἢ Οἰκονομικῶν, εἰς ὃ νὰ συγκεντρωθοῦν αἱ σπουδαιότεραι ἁρμοδιότητες καὶ δικαιοδοσίαι ρυθμίσεως καὶ ἀσκήσεως τῆς καπνικῆς μας πολιτικῆς.

§129Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε πόσον ἐπωλήθησαν τὰ καπνὰ εἰς τὴν περιφέρειάν σας; Διότι εἰς τὴν περιφέρειαν Κοζάνης, τὰ μὲν ρεφούζια ἐπωλήθησαν πρὸς 2,50 κατ’ ὀκᾶν τὰ δὲ καλὰ πρὸς 12 δραχμάς. Αὐτὰ εἶναι, λοιπόν, τὰ ἀποτελέσματα τῆς παρεμβατικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους τὴν ὁποίαν ἐκθειάζετε.

§130Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Γνωρίζετε, ὅμως, κύριε συνάδελφε, εἰς ποῖον ποσὸν θὰ εἶχον πωληθῆ τὰ καπνὰ ἐὰν δὲν εἶχε παρέμβει τὸ Κράτος;

§131Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, διὰ νὰ εἴπω ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως οἱ καπνοπαραγωγοὶ δὲν κατῆλθον μὲ μαύρας σημαίας. Καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ προβαίνοντες εἰς ἀγορὰν καπνῶν, μηδὲ τῆς ΣΕΚΕ ἐξαιρουμένης, ἀνήκουν εἰς τὰ Κόμματά των.

§132Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὸ κυβερνητικὸν ἔργον εἰς τὴν συγκέντρωσιν καπνοῦ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως ὅτι ἡ ἑνότης τῆς κατευθύνσεως εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς καπνικῆς μας πολιτικῆς δύναται νὰ ἐξασφαλίσῃ μεγάλα πλεονεκτήματα εἰς τὴν Χώραν μας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ τοῦ συναγωνισμοῦ ἄλλων χωρῶν καπνοπαραγωγικῶν προκυπτουσῶν δυσχερειῶν. Διότι εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ κατανάλωσις καπνοῦ εἰς τὸν κόσμον ἔχει διπλασιασθῆ περίπου, ὡς συνέβη καὶ εἰς τὴν Χώραν μας. Ἄλλαι χῶραι, ὡς ἡ Τουρκία, ἡ Γιουγκοσλαβία, καὶ ἡ Ἰταλία ἔχουν αὐξήσει τὴν παραγωγὴν καπνοῦ εἰς τὸ ὑπερδιπλάσιον, ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικήν των τοιαύτην, ἐνῷ ἡμεῖς μόλις ὑπερέβημεν τὴν προπολεμικὴν κατὰ 30% καὶ τὰς ἐξαγωγάς μας κατὰ 25%. Ὀφείλομεν, λοιπόν, καὶ ἡμεῖς νὰ σπεύσωμεν νὰ ἐπωφεληθῶμεν ἐκ τῆς αὐξήσεως τοῦ καπνίσματος εἰς τὸν κόσμον, ὀργανοῦντες ἐπὶ τὸ συγκεντρωτικώτερον τὸν μηχανισμὸν ἀσκήσεως τῆς καπνικῆς μας πολιτικῆς καὶ προωθοῦντες ἔτι πλέον τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν ἐμπορίαν τῶν καπνῶν μας. Ἡ συγκέντρωσις τῆς καπνικῆς μας νομοθεσίας, ἡ συγκέντρωσις τῆς διοικητικῆς μας κρατικῆς μηχανῆς διὰ τῆς ὑπαγωγῆς τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν καὶ ἁρμοδιοτήτων ὑπὸ κοινὸν Ὑπουργεῖον ἢ ἀνωτάτην γενικὴν διεύθυνσιν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προωθήσῃ σημαντικῶς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ κλάδου τούτου τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Τὸ κενὸν τοῦτο ἐν μέρει πληροῦται διὰ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Πράγματι διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου καταβάλλεται προσπάθεια, ὅπως καταστῇ ρυθμιστὴς τῆς καπνικῆς μας πολιτικῆς ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἔχων ὡς γενικώτερον συντονιστὴν καὶ σύμβουλον του τὴν Κυβερνητικὴν Ἐπιτροπὴν Καπνοῦ καὶ ὡς ὄργανον ἐφαρμογῆς τῆς Καπνικῆς Πολιτικῆς τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ. Διὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου γίνεται προσπάθεια ἐπιλύσεως τῶν προβλημάτων τοῦ καπνοῦ ὄχι μόνον ἀπὸ ἀπόψεως ὠφελημάτων διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ρυθμίσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν καπνοῦ κατὰ τρόπον ἀνταμείβοντα δικαιότερον τὸν μόχθον τοῦ Ἕλληνος καπνοπαραγωγοῦ. Τὰς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου παρατηρήσεις μας ἐπιφυλασσόμεθα νὰ ἀναπτύξωμεν κατὰ τὴν ἐνώπιον τοῦ Σώματος συζήτησιν αὐτοῦ. Ἤδη, ὅμως, ἂς μᾶς ἐπιτραπῇ νὰ ἐκθέσωμεν δι’ ὀλίγων τὰς ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος ἐν γένει. Εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν Καπνοῦ διὰ συντόμου ὑπομνήματός μου ἐξέθεσα τὴν ἑξῆς ἀντίληψιν, ἣν ὑποβάλλω καὶ ἤδη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἔχει ὡριμάσει ἀπὸ μακροῦ ἡ ἰδέα ὅτι ἡ κρατικὴ παρέμβασις εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν αὐτοῦ. Ἡ ἐγκατάλειψις τῆς ἀνταμοιβῆς τοῦ μόχθου τῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς τὰς διακυμάνσεις τῆς ἐλευθέρας λειτουργίας τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, θὰ ἐδημιούργει μεγάλας ἀδικίας. Ἤδη ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ Κυβέρνησις, εὑρεθεῖσα ἐνώπιον ἐξαιρετικῶς μεγάλης παραγωγῆς καπνοῦ, 95.000 τόννων περίπου, καὶ δὴ ποιότητος ἀντιστρόφως ἀναλόγου πρὸς τὴν ποσότητα, ἔλαβε θαρραλέα καὶ σωτήρια μέτρα παρεμβάσεως, ἀγοράσασα περὶ τὰς 10.000.000 κ. ἐξ αὐτοῦ. Τοιουτοτρόπως ὁλόκληρος σχεδὸν ἡ παραχθεῖσα ποσότης ἐπωλήθη, ἐνῷ ἀνεμένετο πρωτοφανὴς καπνικὴ κρίσις. Ἀπερροφήθη ὁλόκληρος ἡ παραχθεῖσα ποσότης ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν καὶ ξένην ἀγοράν, καὶ δὴ εἰς τιμὰς ἱκανοποιητικάς, χάρις εἰς τὰ κυβερνητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ὅλως ἀδικαιολογήτως καὶ ἀβασίμως ἐπικρίνει ἡ ἀντιπολίτευσις. Διὰ τὴν τελευταίαν συγκομιδὴν ἥτις εὑρίσκεται εἰσέτι εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἐπίσης ἐγκαίρως τὰ μέτρα της καταθέσασα τὸ σχέδιον νόμου περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἐντὸς τῶν κόλπων τοῦ ὁποίου δημιουργεῖται μόνιμος Ἐπιτροπὴ Ἀγορῶν, ἧς ἀποκλειστικὸς σκοπὸς θὰ εἶναι ἡ παρέμβασις εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν εἰς λογικὰ ὅρια διὰ τῆς ἀγορᾶς παρ’ αὐτῆς μικρῶν ἢ μεγάλων ποσοτήτων καπνοῦ ἀναλόγως τῶν ἐμφανιζομένων ἑκάστοτε ἀναγκῶν. Ἀλλά, ἐνῷ ὅλοι συμφωνοῦμεν εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς δημιουργίας ἑνὸς ὀργάνου διὰ τὴν κρατικὴν παρέμβασιν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ, διχάζονται αἱ γνῶμαι ὡς πρὸς τὴν μορφὴν καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ὀργάνου τούτου. Κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην μόνον τὸ κρατικὸν μονοπώλιον καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐκβιομηχανίσεως αὐτῶν θὰ ἐξυπηρέτει κατὰ τρόπον ἄρτιον καὶ φυσιολογικὸν τὸν σκοπὸν τοῦτον, ὡς τοῦτο συμβαίνει εἰς Τουρκίαν, Ἰταλίαν, Γιουγκοσλαβίαν καὶ εἰς πλείστας ἄλλας χώρας. Τὸ κρατικὸν μονοπώλιον καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως θὰ εἶναι ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ὑποστάσεώς του ὑποχρεωμένον νὰ ἔχῃ ἰδίας καπναποθήκας διὰ τὴν ἐναποθήκευσιν, συντήρησιν καὶ ἐμπορικὴν ἐπεξεργασίαν μεγάλων ποσοτήτων καπνοῦ, ἴδιον ἔμπειρον τεχνικὸν προσωπικόν, ἴδιον κατάλληλον μηχανικὸν ἐξοπλισμὸν καὶ πᾶν ὅ,τι ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἀγοράν, ἐπεξεργασίαν καὶ ἐκβιομηχάνισιν 10.000 περίπου τόννων καπνοῦ, ὅση ἡ ἐτησία κατανάλωσις σιγαρέττων εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ σχεδὸν ἴση ποσότητα πρὸς ἐφεδρικὸν ἀπόθεμα. Ὅταν θὰ παραστῇ ἀνάγκη παρεμβάσεως εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν μας, θὰ ἔχῃ πλήρη τὸν μηχανισμὸν διὰ τὴν ἐργασίαν ταύτην ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν καὶ εἰς πᾶσαν περιφέρειαν τοῦ Κράτους, εἰς τρόπον ὥστε ν’ ἀποτελῇ σταθερὸν καὶ μόνιμον παράγοντα ρυθμίσεως τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Ἐὰν δημιουργήσωμεν ἕτερον ἀνεξάρτητον Ὀργανισμὸν διὰ τὴν κρατικὴν παρέμβασιν εἰς τὴν ἀγοράν, ὡς περίπου προβλέπεται ὑπὸ τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου περὶ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ὑπάρχει φόβος ὅτι θὰ δαπανηθῶσι πολλὰ χρήματα διὰ τὴν ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ τούτου ἀπόκτησιν τοῦ καταλλήλου μονίμου προσωπικοῦ καὶ τοῦ ἀναγκαίου εἰς ἀποθήκας καὶ λοιπὰ ἄλλα χρειώδη ὑλικοῦ, χωρὶς ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους, νὰ εἶναι πάντοτε ἀναγκαία εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἀπὸ ἀπόψεως ὄγκου ἀγορῶν. Ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀντίδρασιν, τὴν ὁποίαν τοιαύτη λύσις θὰ ἀντεμετώπιζεν ἐκ μέρους τῶν καπνοβιομηχανιῶν, διότι ἤδη ἀπὸ πολλοῦ αὗται φροντίζουν πρὸς ἄλλας κατευθύνσεις νὰ στρέψουν τὴν προσοχὴν τῆς κοινῆς γνώμης διὰ δημοσιευμάτων τοῦ τύπου τῆς ἰδικῆς των προφανῶς ἐμπνεύσεως. Ἀλλὰ παρὰ τήν, εὔλογον ἄλλως τε, ἀντίδρασιν τῶν καπνοβιομηχανιῶν δέον τὸ Κράτος νὰ προχωρήσῃ πρὸς ὁριστικὴν καὶ ριζικὴν λύσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, ἥτις μόνον διὰ τοῦ μονοπωλίου καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δύναται νὰ θεμελιωθῇ. Αἱ καπνοβιομηχανίαι ἄλλοτε ἀνήρχοντο εἰς 4 δεκάδας περίπου. Ἤδη ἀπέμειναν τέσσαρες ἐκ τῶν ὁποίων δύο μόνον εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν οἰκονομικῶς ἀκμαίαν. Ὁ μεταξὺ των ὀξύτατος συναγωνισμὸς κατέληξεν εἰς αὐτόματον σχεδὸν ἰδιωτικὸν μονοπώλιον. Ἀλλ’ ὅταν εἷς κλάδος βιομηχανικὸς καταλήξῃ εἰς ἰδιωτικὸν μονοπώλιον, συνδέεται δὲ τόσον ἀρρήκτως μὲ τὴν ἐθνικὴν καὶ δημοσιονομικὴν καὶ κοινωνικήν μας οἰκονομίαν, ὅσον ἡ βιομηχανία τοῦ καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, θὰ πρέπει ἀναμφιβόλως τὸ ἰδιωτικὸν συμφέρον νὰ ὑποχωρήσῃ εἰς τὸ ἐθνικὸν καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις αὗται νὰ καταστῶσι κρατικαί. Προβάλλεται διὰ τὴν λύσιν ταύτην καὶ ἕτερον ἐμπόδιον, τὸ ὁποῖον, ὅμως καθ’ ἡμᾶς, εἶναι μόνον φαινομενικόν. Πρόκειται περὶ τῆς διακρίσεως τῶν καπνῶν μας εἰς καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα θεωροῦνται ὡς μὴ ἐξαγώγιμα καὶ εἰς καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως τὰ ὁποῖα κυρίως ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ διάκρισις, ὅμως, αὐτὴ δὲν εἶναι τόσον ἀπόλυτος ὅσον τὴν ἐμφανίζουν οἱ ἔχοντες συμφέρον πρὸς τοῦτο. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ὡρισμέναι κατηγορίαι ἐξαγωγίμων καπνῶν χρησιμοποιοῦνται καὶ ἤδη εἰς προσμίξεις εἰς τὴν κατασκευὴν τῶν σιγαρέττων ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὡρισμέναι δὲ κατηγορίαι καπνῶν Στερεᾶς Ἑλλάδος καὶ ἄλλων περιοχῶν, δύνανται νὰ ἐξαχθῶσιν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Πάντως ἡ διάκρισις αὕτη καὶ ἀληθὴς ὑποτιθεμένη, ὅπερ ἀρνοῦμαι, διότι τὴν θεωρῶ λίαν σχετικήν, δὲν πρέπει ν’ ἀποτελέσῃ ἐμπόδιον διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ μονοπωλίου καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, καθόσον τίποτε δὲν θὰ ἐμποδίζῃ τὸν τεράστιον τοῦτον κρατικὸν μηχανισμὸν νὰ προβαίνῃ καὶ εἰς ἀγορὰς μικρῶν ἢ μεγάλων ποσῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν πρὸς ρύθμισιν τῶν τιμῶν, ἀσχέτως ἐὰν τὸν καπνὸν τοῦτον θὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν πρόσμιξιν εἰς τὰ ἑλληνικὰ σιγαρέττα ἢ ἐὰν θὰ τὸν ἐξαγάγῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι μόνον τὸ κρατικὸν μονοπώλιον ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ βιομηχανίας καπνοῦ εἶναι δυντὸν νὰ δώσῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἐφόδια, τῶν ὁποίων ἔχει ἀνάγκην τὸ Κράτος 1ον) διὰ νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς ρύθμισιν τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ, 2ον) διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὸν συναγωνισμὸν τὸν ὁποῖον ἄλλα καπνοπαραγωγικὰ κράτη διεξάγουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τῆς ἐξαγωγῆς τῶν καπνῶν μας καὶ 3ον) διὰ τὴν ἐπωφελεστέραν διὰ τὸ Κράτος καὶ διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἄσκησιν τῆς καπνικῆς μας πολιτικῆς. Ἐὰν θέλωμεν νὰ δώσωμεν λύσιν μόνιμον καὶ ριζικὴν εἰς τὸ ἐθνικόν μας πρόβλημα τοῦ καπνοῦ, δέον νὰ προσανατολισθῶμεν πρὸς τὴν λύσιν τῆς ἱδρύσεως Ὑφυπουργείου Καπνοῦ καὶ Κρατικοῦ Μονοπωλίου Καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Τὰ λοιπὰ ζητήματα, ὅπως π. χ. τὸ ζήτημα τοῦ καθορισμοῦ τῶν καλλιεργουμένων διὰ καπνοῦ ἐκτάσεων, τῆς καλυτέρας συντηρήσεως καὶ χωρικῆς καὶ ἐμπορικῆς ἐπεξεργασίας τοῦ Ἐθνικοῦ προϊόντος, τῆς ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν ἀγορῶν καπνοῦ, ἀποτελοῦν ἐπὶ μέρους προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι εὔκολον νὰ λυθοῦν ὑπὸ τῶν ἐμπείρων εἰδικῶν, οἵτινες θὰ συγκεντρωθοῦν πέριξ τοῦ ἰσχυροῦ καὶ πεφωτισμένου Ὑπουργείου καὶ ἐντὸς τῶν κόλπων τοῦ Κρατικοῦ Μονοπωλίου Καπνοῦ.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Πετρόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§134Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν μὲ φέρει εἰς τὸ βῆμα ἡ ἀντίληψις, ὅτι θὰ προσθέσω τι τὸ οὐσιῶδες, εἰς τὰ ὅσα, μὲ τόσον ἁδρὰ ἐπιχειρήματα, καὶ μὲ τόσην ἀξιόλογον πειστικότητα ἐξέθεσαν οἱ προηγηθέντες ρήτορες, ἀλλὰ μία παρόρμησις ἠθικὴ νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὴν ἰδικήν μου φωνὴν ὑπὲρ τῶν ἀποκλήρων αὐτῶν τῆς τύχης, τῶν καπνοπαραγωγῶν δηλαδὴ τῆς Ἑλλάδος, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ σειρὰν ἤδη ἐτῶν ζοῦν μὲ τὴν ψευδαίσθησιν, ὅτι κάποτε θὰ τελειώσουν τὰ βάσανά των καὶ μὲ τὴν προσδοκίαν, ὅτι μίαν ἡμέραν θὰ δικαιωθοῦν οἱ ἀγῶνες των. Καὶ θὰ κατηγόρουν ἐγὼ ἐμαυτὸν διὰ παράλειψιν στοιχειώδους πολιτικοῦ καθήκοντος, ἐὰν ἔμενα ἀμέτοχος τῆς συζητήσεως τοῦ μεγάλου αὐτοῦ προβλήματος, ποὺ διὰ τὴν περιφέρειάν μου εἶναι τὸ πρῶτον καὶ ἐν πολλοῖς καὶ τὸ μοναδικόν. Ὁ καπνός, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ πρῶτον ἑλληνικὸν ἐξαγώγιμον προϊὸν καὶ εἶναι τὸ προϊόν, ποὺ ἀποδίδει τὴν μεγαλυτέραν ἀκαθάριστον πρόσοδον κατὰ στρέμμα, ἐξ ὅλων τῶν λοιπῶν καλλιεργειῶν μας. Καὶ τὸ σπουδαιότερον εἶναι, ὅτι διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ δὲν ἀπαιτοῦνται γόνιμα ἐδάφη, ἀλλὰ πτωχὰ τοιαῦτα ὅπου πᾶσα ἄλλη καλλιέργεια ἀντενδείκνυται ἐπιστημονικῶς, κατὰ κανόνα. Ὁ καπνὸς ἀποτελεῖ τὸν σοβαρώτερον πόρον εἰσαγωγῆς συναλλάγματος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, καλύψας τὸ ἔτος 1938 τὰ 50% τῆς συνολικῆς ἀξίας τῶν εἰσαγωγῶν τῆς Χώρας, κατὰ δὲ τὸ ἔτος 1954 τὰ 41% τῶν εἰσαγωγῶν μας. Ἀπὸ τὸν καπνόν, τέλος, ἀποζοῦν 1.000.000 ἄτομα ἐν συνόλῳ, ἤτοι τὸ ⅛ τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ τῆς Χώρας. Καὶ ἀντὶ νὰ στρέψῃ τὸ Κράτος ἀμέριστον τὴν προσοχήν του πρὸς τὴν χρυσοφόρον αὐτὴν πηγὴν τοῦ Ἐθνικοῦ μας πλούτου, ἀφήνει τελείως σχεδὸν ἀπροστάτευτον τὸ εὐγενὲς αὐτὸ προϊόν, ποὺ θεωρεῖται τὸ καλύτερον τοῦ κόσμου εἰς τὸ εἶδός του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ δυστυχῇ κυριολεκτικῶς ἡ μεγάλη τάξις τῶν καπνοκαλλιεργητῶν, ἐπὶ κινδύνῳ καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς κοινωνικῆς μας ἰσορροπίας. Διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ὅμως, θεραπείαν αὐτοῦ τοῦ κακοῦ, πρέπει προηγουμένως νὰ καταπολεμηθοῦν τὰ αἴτια, ποὺ τὸ προκαλοῦν, καὶ ἡ μακρὰ καὶ πικρὰ πεῖρα τοῦ παρελθόντος ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν τῶν κάτωθι στοιχειωδῶν μέτρων πρὸς τοῦτο. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κοινὴ πεποίθησις καὶ κοινὸν αἴτημα τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου εἶναι ἡ ἵδρυσις κρατικοῦ μονοπωλίου, ὅπερ διεκήρυξεν ἀπὸ τῆς καθόδου του εἰς τὴν πολιτικὴν ὁ ἱδρυτὴς τῆς Ε.Π.Ε.Κ. ἀείμνηστος Στρατηγὸς Πλαστήρας καὶ ὅπερ ἀποτελεῖ βασικὴν ἀρχὴν τοῦ Κόμματός μας. Δὲν βλέπομεν τὸν λόγον δισταγμοῦ ἀντικαταστάσεως τοῦ ὑφισταμένου ἰδιωτικοῦ μονοπωλίου τῶν 4 μεγάλων βιομηχανιῶν διὰ κρατικοῦ τοιούτου, ἀφοῦ τὸ Κράτος χρηματοδοτεῖ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν καπνοβιομηχανίαν διὰ τὴν ἀγορὰν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Μέχρις ὅτου, ὅμως εὑρεθῇ Κυβέρνησις νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ μέτρον τοῦτο, καθίσταται ἀναγκαῖον, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἔστω καὶ προσωρινῶς, τοῦ σοβαροῦ αὐτοῦ προβλήματος, νὰ καθιερωθῇ τὸ σύστημα τῆς ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἀγορῶν τοῦ καπνοῦ καὶ ἐκ παραλλήλου μὲ τοῦτο νὰ ληφθῶσι καὶ τὰ ἀκόλουθα μέτρα: Τὸ πρῶτον καὶ κυριώτερον μέτρον εἶναι ὁ καθορισμὸς χρόνου λήξεως ἀγορᾶς τῶν καπνῶν. Ὡς ὅριον πρέπει νὰ τεθῇ ἡ 15η Μαΐου ἑκάστου ἔτους καί, ἐν ταὐτῷ, πρέπει νὰ ταχθῇ προθεσμία παραλαβῆς τῶν καπνῶν οὐχὶ μακροτέρα τοῦ μηνὸς ἀπὸ τῆς ἡμερομηνίας ὑπογραφῆς τῶν συμφωνητικῶν ἀγοραπωλησίας. Εἶναι σύστημα, κύριοι βουλευταί, τῶν καπνεμπόρων, καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι καπνοβιομήχανοι ἐφαρμόζουν μεταπολεμικῶς τὴν μέθοδον νὰ ἀγοράζουν τὰ καπνὰ κατὰ μικρὰς ποσότητας ἑκάστοτε καὶ δὲν σχηματίζουν πλέον μεγάλα ἀποθέματα καπνοῦ, ὅπως συνέβαινε προπολεμικῶς, (ὁπότε τὰ ἀποθέματά των ἐπήρκουν διὰ μίαν διετίαν τοὐλάχιστον), νὰ μὴ παραλαμβάνουν ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς τὰ ἀγορασθέντα καπνά των, διὰ νὰ βαρύνωνται αὐτοὶ (καπνοπαραγωγοὶ) μὲ τὴν φύραν τοῦ προϊόντος των καὶ ἐπὶ πλέον, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωνται οἱ καπνέμποροι μὲ τόκους, ἐνοίκια καπναποθηκῶν καὶ λοιπὰ σχετικὰ ἔξοδα. Ὅπως ἕνα ἄλλο σύστημα σκληρᾶς ἐκμεταλλεύσεως τῶν καπνοκαλλιεργητῶν ἐκ μέρους τοῦ καπνεμπορίου εἶναι ἡ πραγματοποίησις τῶν συμβάσεων ἀγοραπωλησιῶν τῶν καπνῶν των κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα, ὁπότε, λόγῳ τῆς ἐνάρξεως τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ τῶν λοιπῶν ἀναγκῶν τῶν πτωχῶν γεωργῶν κατὰ τὰς μεγάλας αὐτὰς ἡμέρας τῆς Χριστιανοσύνης, ἐπιτυγχάνουν τὴν δέσμευσιν τῶν καπνῶν ἀντὶ ἐξευτελιστικῶν αὐτόχρημα τιμῶν, μὲ τὴν παροχὴν μικρῶν προκαταβολῶν καὶ μόνον. Ἡ ἐντὸς τῆς προθεσμίας αὐτῆς (15 Μαΐου) ἀπορρόφησις τῶν καπνῶν, ἐκτὸς τοῦ γενικοῦ λόγου ὅτι τὰ καπνὰ πρέπει νὰ φεύγουν ἀπὸ τὰς ἀχυροκαλύβας τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ νὰ μεταφέρωνται εἰς τὰς συστηματικὰς ἀποθήκας τῶν καπνεμπόρων καὶ καπνοβιομηχάνων πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ζυμώσεως τούτων, ἥτις συντελεῖται τὸ θέρος, ἐνδείκνυται προσέτι, διότι καὶ ἡ ἐτησία παραγωγὴ τῶν χρησιμοποιουμένων ὑπὸ τῆς βιομηχανίας καπνῶν εἶναι γνωστὴ καὶ ἡ κατανάλωσις τούτων εἶναι βεβαία καὶ ὡρισμένη, καὶ δὲν ὑπάρχουν προκειμένου διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τοὐλάχιστον, διεθνεῖς ἄγνωστοι καὶ ἀπρόβλεπτοι συνθῆκαι. Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἐφ’ ὅσον γνωρίζω ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας μου περιφερείας τῆς Αἰτωλοακαρνανίας, μέχρι καὶ τοῦ μηνὸς Ἰουλίου, τοῦ παρελθόντος ἔτους 1956, ἐπὶ συνόλου παραγωγῆς κατὰ τὸ καλλιεργητικὸν ἔτος 1955 3.250.000 περίπου ὀκάδων καπνοῦ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἐπωλήθησαν μόνον 67.000 περίπου ὀκάδες ἐξαγωγίμου μᾶλλον καπνοῦ καὶ ταῦτα ἀντὶ τιμῆς δραχ. 18–24 κατ’ ὀκᾶν, σήμερον δὲ ἀκόμη ὑπάρχει ἀδιάθετον ποσὸν ἐκ 300.000 ὀκάδων περίπου. Ἕτερον ἀποφασιστικὸν μέτρον προστασίας τοῦ καπνοῦ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καθιερωθῇ διὰ νόμου, διὰ τὴν ἐπίτευξιν τῆς ἐγκαίρου ἀπορροφήσεώς του, εἶναι ἡ χρηματοδότησις τῆς καπνοβιομηχανίας μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., ἥτις κατὰ τὸ παρελθὸν ἀπέδωσεν ἄριστα ἀποτελέσματα. Τρίτον βασικὸν μέτρον εἶναι ἡ ἀπαγόρευσις τῆς χρησιμοποιήσεως φυλλοτριμμάτων ὑπὸ τῶν καπνοβιομηχάνων, διότι διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τούτων, (τὰ ὁποῖα κακῶς πωλοῦν οἱ καπνέμποροι ἀφοῦ τὴν ἀξίαν τούτων δικαιολογοῦν ὑπολογιζομένης εἰς 10% τῆς φύρας των), ἐπιτυγχάνουν: ἀφ’ ἑνὸς μὲν νὰ πωλοῦν ταῦτα ὡς σιγαρέττα μὲ τιμὴν ἐκλεκτῆς ποιότητος καπνοῦ καὶ τὰ δημιουργούμενα μεγάλα ἀποθέματα φυλλοτριμμάτων νὰ ἀποβαίνουν εἰς βάρος τῶν καπνῶν ἐκλεκτῆς ποιότητος, ἀφ’ ἑτέρου δέ, καὶ γίνεται ἀθέμιτος ἀνταγωνισμὸς μεταξὺ τῶν βιομηχανιῶν εἰς βάρος τῆς τιμῆς τῶν ἐκλεκτῆς ποιότητος καπνῶν. Ἄλλος γενικὸς λόγος ἐπιβάλλων τὴν τοιαύτην ἀπαγόρευσιν εἶναι ἡ ὑγεία τῶν καπνιστῶν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος πρέπει νὰ ἀποδώσῃ ἰδιαιτέραν σημασίαν. Κοινὸν αἴτημα ἐπίσης τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι ἡ χορήγησις ἐγκαίρως καὶ εἰς ἐπαρκῆ ποσὰ τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ ἡ κατάργησις τῆς μεσιτείας καὶ ἡ παῦσις τῆς καταβολῆς ταύτης ὑπὸ τῶν καπνοπαραγωγῶν ὡς συμβαίνει εἰς Αἰτωλοακαρνανίαν. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως βασικὸν μέτρον δέον νὰ εἶναι ἡ ἔγκαιρος ρυθμιστικὴ παρέμβασις δι’ ὅλας τὰς ποικιλίας καὶ δι’ ἅπασαν τὴν χώραν ἐν συσχετισμῷ μὲ τὸν καθορισμὸν χρόνου λήξεως ἀγοραπωλησιῶν, ὡς ἐξετέθη ἤδη εἰς τὸ κεφάλαιον περὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἡ ὁποία παρέμβασις δέον νὰ ἀσκῆται διὰ τοῦ ἱδρυθησομένου εἰδικοῦ ὀργανισμοῦ, οὐχὶ εἰς περιωρισμένην κλίμακα, ὡς συνέβη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἀλλ’ εἰς εὐρεῖαν τοιαύτην ἐγγίζουσαν τὰ ὅρια συγκεντρώσεως καὶ μέχρις ἐξαντλήσεως ὅλων τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν ἀποθεμάτων διὰ νὰ ὑποχρεοῦνται οἱ ἔμποροι νὰ ἀγοράζουν ἐγκαίρως τὰ καπνά, εἴτε μὲ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας, εἴτε καὶ μὲ ἀνωτέραν τιμὴν ταύτης, ὥστε νὰ συναγωνίζωνται τὸ Κράτος ἐκ τοῦ φόβου ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ εὕρουν τὰς ποσότητας καπνοῦ ποὺ χρειάζονται πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν παραγγελιῶν των ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐκ παραλλήλου μὲ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ ρυθμιστικῆς ἐπεμβάσεως πρέπει νὰ καθιερωθῇ θεσμὸς τῶν τιμῶν ἀσφαλείας, κατὰ περιφερείας, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἑκάστοτε διεθνῶν τιμῶν τῶν καπνῶν, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὴ ἡ κάτω τῆς ἑκάστοτε ὁριζομένης ὑπὸ τοῦ Κράτους τιμῆς, ἀγορὰ ὑπὸ τῶν καπνεμπόρων καπνῶν. Ἄλλο σημαντικὸν μέτρον προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν, εἰς τὸ ὁποῖον αὐτοὶ ἀποδίδουν ἰδιαιτέραν σημασίαν, εἶναι νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς καπνεμπόρους, ἐπὶ ἀπειλῇ βαρυτάτων κυρώσεων ἐναντίον των, νὰ μὴ προβαίνουν εἰς τὸν διαχωρισμὸν τιμῆς διὰ τὴν αὐτὴν κατηγορίαν καπνῶν, ὡς πράττουν συστηματικὰ σήμερον, ἐπιτυγχάνοντες διὰ τοῦ ἀνηθίκου καὶ ἀπαραδέκτου τούτου τρόπου νὰ ἀγοράζουν τὰ καπνὰ τῶν δυστυχῶν καπνοπαραγωγῶν εἰς τιμὰς λίαν χαμηλάς. Τὰ καπνὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἀγορασθοῦν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Δημοσίου, πρέπει νὰ διατεθοῦν τὸ ταχύτερον, συναπτομένων πρὸς τοῦτο εἰδικῶν κρατικῶν συμβάσεων, τόσον μὲ τὰς Δυτικὰς χώρας, ὅσον καὶ τὰς Ἀνατολικὰς τοιαύτας. Ἤδη, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ, ὅτι ἐπραγματοποιήθη ἓν σημαντικὸν βῆμα διὰ τῆς ὑπογραφείσης ἐν Μόσχᾳ Ἑλληνοσοβιετικῆς Ἐμπορικῆς συμφωνίας, δυνάμει τῆς ὁποίας, πλὴν τῶν ἄλλων προϊόντων, θὰ ἐξαχθοῦν 6.500 τόννοι καπνῶν, δὲν πρέπει ὅμως νὰ μείνῃ ἀνεκμετάλλευτον, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τὸ ἐπιδεικνυόμενον ἐνδιαφέρον ἀγορᾶς καπνῶν καὶ ὑπὸ ἄλλων Κρατῶν, ὡς τῆς Κίνας, τῆς Τσεχοσλοβακίας, τῆς Πολωνίας, τῆς Οὐγγαρίας κ.λ.π. Ἡ ἐπέκτασις τῶν ἐξαγωγῶν καὶ πρὸς τὰς ἄνω Χώρας καὶ τοὺς παραγωγοὺς μας θ’ ἀνακουφίσῃ καὶ τὴν Ἐθνικήν μας Οἰκονομίαν γενικώτερον θὰ ὠφελήσῃ. Δὲν κρίνω ἄσκοπον, κύριοι βουλευταί, καὶ τοῦτο πρὸς ἐπικύρωσιν τῆς ἀναγκαιότητος ἐφαρμογῆς τῶν προτεινομένων διὰ τῶν ἀνωτέρω σκέψεών μου μέτρων, πρὶν ἢ κλείσω τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῆς ἀγορεύσεώς μου, νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν ὅτι, παρὰ τὴν λειτουργίαν τῆς ρυθμιστικῆς παρεμβάσεως, εἰς τὴν περιφέρειαν Μεσολογγίου, κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, καὶ παρ’ ὅτι τὰ ἐξαγώγιμα καπνά μας ἐσοδείας 1955 ἦσαν ἐξαιρετικῆς ποιότητος, ἐπωλήθησαν, ἐν τούτοις, εἰς τιμὰς μειωμένας τῶν προπερυσινῶν τοιούτων κατὰ 20 ἕως 30 τοῖς ἑκατόν. Τὸ δρᾶμα αὐτοῦ τοῦ κόσμου εἶναι ἄνευ προηγουμένου καὶ ἡ ὀργή του καὶ ἡ ἀγανάκτησίς του ποὺ ἐξεδήλωσε παντοιοτρόπως διὰ συγκεντρώσεων, συλλαλητηρίων, Συνεδρίων καὶ πάσης φύσεως διαμαρτυριῶν διὰ τὴν ἐγκατάλειψίν του αὐτήν, πρέπει νὰ ἐπισύρῃ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, τέλος, νὰ προσθέσω καὶ μερικὰς ἀκόμη λέξεις καὶ διὰ τὴν λίαν συμπαθῆ τάξιν τῶν καπνεργατῶν. Διὰ τῶν ἀνελευθέρων καὶ ἀντεργατικῶν νόμων 2348 καὶ 2519 τοῦ ἔτους 1953 ἤρθη ἡ ὑπάρχουσα μέχρι τότε κατοχύρωσις τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος, κατηργήθη ἐπίσης τὸ Τ.Α.Κ., καθιερώθη ὁ θεσμὸς τῆς ἑξαημέρου σχέσεως ἐργασίας, ἐποινικοποιήθησαν παραβάσεις ἐργατῶν ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς ἐργασίας των (π.χ. τιμωρεῖται διὰ ποινῆς μέχρις 6 μηνῶν, ὁ ἐργάτης ὅστις θὰ ἀποκαλύψῃ μυστικὸν τοῦ καπνεμπορίου ἔστω, ἂν τοῦτο ἀποτελῇ παράβασιν διὰ τὸ καπνεμπόριον!!!, ηὐξήθη ὁ χρόνος ἐργασίας ἐν ταῖς καπναποθήκαις, ἐνῷ δηλαδὴ πρότερον τὰ διαλείμματα συνυπολογίζοντο εἰς τὸ 8ωρον ἐργασίας, ἤδη ταῦτα κανονίζονται ἐκτὸς τοῦ 8ώρου) καὶ γενικῶς εὑρέθησαν εἰς τοὺς δρόμους ἄνθρωποι χωρὶς νὰ λάβουν οὔτε συντάξεις, οὔτε ἀποζημιώσεις, διότι δὲν συγκεντρώνουν τὸν ὑπὸ τοῦ νόμου 2348 ἀπαιτούμενον κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν, πρὸ τῆς ἰσχύος του, ἀριθμὸν 360 ἡμερομισθίων. Τὸ φοβερώτερον, ὅμως, ὅλων εἶναι, ὅτι ἀπαιτεῖται καὶ διὰ τὸν καπνεργάτην ἀκόμη πιστοποιητικὸν Κοινωνικῶν Φρονημάτων. Ὅλα αὐτὰ τὰ ἀνελεύθερα μέτρα, κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ καταργηθοῦν ἄνευ χρονοτριβῆς, ἂν θέλωμεν νὰ εἴμεθα Κράτος δικαίου.

§135Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐπικρίνετε τὴν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία, διὰ κατατεθέντος σχεδίου Ν. Δ., τὸ ὁποῖον συνεζητήθη ἀπόψε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, σκοπεῖ νὰ λάβῃ μέτρα ὑπὲρ τῶν καπνεργατῶν.

§136Κ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τελευτῶν, κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν μᾶς ὠθεῖ πνεῦμα ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν λαμβάνομεν ἔναντι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος. Σκοπός μας εἶναι νὰ βοηθήσωμεν αὐτὸν τὸν ὑπεράξιον κόσμον τοῦ μόχθου καὶ τοῦ πόνου, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν ἀπεμακρύνθημεν ποτὲ καὶ μαζὶ μὲ τὸν ὁποῖον μοιραζόμεθα καὶ τὶς χαρὲς καὶ τὶς λύπες του. Εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἤδη ἐναπόκειται ἡ λύσις τοῦ δράματος καὶ εἶναι καιρὸς πλέον νὰ σταματήσῃ ὁριστικῶς ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν πολλῶν ἀπὸ μέρους τῶν ὀλίγων.

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Νικολίτσας ἔχει τὸν λόγον.

§138Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἐπέκριναν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν πολιτικήν της ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἄγνωστον, ὅτι τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα καταναλίσκει ἡ παγκόσμιος ἀγορά, ἀνέρχονται περίπου εἰς τὰ 180 ἑκατομμύρια. Εἶναι, ὅμως, γνωστόν, ὅτι ἀπὸ ἑνὸς ἢ δύο ἐτῶν τὰ καπνά, τὰ ὁποῖα παράγονται εἰς τὰς ἀνατολικὰς χώρας ἀνέρχονται εἰς ποσὸν μεῖζον ἀπὸ τὴν ποσότητα, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία. Κατὰ τὸ περυσινὸν ἔτος ἡ παραχθεῖσα ἐν τῇ Χώρᾳ μας ποσότης, ἦτο κατὰ 30% περίπου μεγαλυτέρα τῆς τῶν προηγουμένων ἐτῶν, ἡ δὲ ποιότης δὲν ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι καὶ τὴν ὁποίαν τὸ ἐμπόριον ἀπορροφᾷ εὐκόλως. Ἡ Κυβέρνησις, εὑρεθεῖσα πρὸ τόσης ποσότητος καπνοῦ καὶ μὲ μίαν ποιότητα, ἡ ὁποία οὔτε ὁμοιόμορφος εἶναι, οὔτε ἦτο καλῆς ποιότητος, ἔλαβεν ἐκ τῶν ἐνόντων ἐπειγόντως μέτρα καὶ προέβη εἰς μίαν παρέμβασιν καὶ συνεκέντρωσε 8 ἑκατομμύρια ὀκάδων καπνοῦ, τὰ συνεκέντρωσε δὲ διὰ τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς ΣΕΚΕ, κακῶς, ἀλλὰ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ τι ἕτερον κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Καὶ ἡ παρέμβασις αὐτὴ ἐγένετο ἀποφασιστικῶς καὶ δι’ αὐτὴν τὴν παρέμβασιν ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ διαθέσῃ 400 ἑκατομμύρια νέων δραχμῶν, τὰ ὁποῖα, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἠναγκάσθη νὰ τὰ ἐξοικονομήσῃ ἀπὸ ἔργα ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ γίνουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, χωρὶς νὰ καθυστερήσῃ καὶ ἐκεῖνα καὶ ἐπέτυχεν, ὥστε αἱ τιμαὶ νὰ μὴ ὑποστοῦν τὴν μείωσιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστοῦν καὶ λόγῳ ποιότητος καὶ λόγῳ ποσότητος. Ἐπέτυχε ἐπίσης διὰ τῶν μέτρων της νὰ ἀπορροφηθοῦν καὶ νὰ μὴ εὑρίσκωνται σήμερον εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καπνὰ παλαιὰ ἐσωτερικοῦ, εἰμὴ εἰς μικρὰς ποσότητας, τὰς ὁποίας καὶ συνεκέντρωσεν. Ἂς παραβάλωμεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐγένοντο κατὰ τὸ παρελθόν, ὅταν οὔτε τοιαύτη ποσότης, οὔτε καὶ ποιότης ὑπῆρχε καὶ ὅταν τὰ καπνὰ αὐτὰ ἔμενον ἀπώλητα εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν καὶ εἴχομεν πολλάκις πολλῶν ἐτῶν ἐσοδείας, ἀπωλήτους. Τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε διὰ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως ἦσαν, μέτρα, τὰ ὁποῖα, κατώρθωσαν, ὥστε ὄχι μόνον νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ καπνὰ ἀλλὰ νὰ κρατηθῶσι καὶ αἱ τιμαί. Διὰ τὰ καπνὰ δὲ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀφοῦ ἡ προηγουμένη Κυβέρνησις ἠδυνήθη νὰ πωλήσῃ τὰς ποσότητας τῶν καπνῶν τῶν ἀπωλήτων 6 ἐσοδειῶν, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκοντο εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, εὑρισκόμεθα ἤδη εἰς τὴν εὐχάριστον κατάστασιν σχεδὸν νὰ ἔχωσιν ἐξαντληθῇ καὶ τὰ ἀποθέματα τῶν καπνοβιομηχανιῶν, ἅτινα εἶχον συγκεντρωθῆ ἐκ τῶν ἀπωλήτων καπνῶν τῶν προηγουμένων ἐτῶν, καὶ οὕτω εἰσερχόμεθα εἰς περίοδον καθ’ ἣν ἡ προσφορὰ καὶ ἡ ζήτησις θὰ πλησιάσῃ νὰ εἶναι παράλληλος. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος, δι’ ὃν αἱ τιμαὶ τῶν τελευταίων ἐτῶν ἱκανοποιοῦσι τοὺς παραγωγούς. Εἶναι γνωστὰ τὰ μέτρα, τῶν δύο τελευταίων Κυβερνήσεων διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Κατηργήθησαν τὰ μεσιτικὰ ἅτινα ἦσαν 2% εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ καὶ ἐγένετο τὸ Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπροικοδότησε μὲ μίαν ὡρισμένην πρόσοδον, φθάνουσαν τὰ 50 ἑκατομμύρια ἐτησίως καὶ ἐπὶ πλέον ἠγόρασε τὰ καπνὰ αὐτὰ μέσῳ τῆς Α.Τ.Ε., ὥστε νὰ μὴ συμβοῦν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχον συμβῇ κατὰ τὸ παρελθόν, ὅτε πολλάκις ἠγοράζοντο διὰ νὰ μὴ πληρωθοῦν καὶ νὰ χάσουν τοὺς κόπους των οἱ παραγωγοί, κατήργησε δὲ καὶ τὸν φόρον ἐγγείου παραγωγῆς. Πέραν αὐτῶν, καὶ διὰ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καὶ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταθέσει ἓν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου δημιουργεῖται τὸ παρεμβατικὸν ἐκεῖνο ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἐφεξῆς, ἐν χρόνῳ καταλλήλῳ, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παρεμβαίνῃ καί, παραλλήλως μὲ τὸ ἐμπόριον, νὰ διαμορφώσῃ τὰς τιμὰς ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι εἶναι σύμφοροι διὰ τοὺς παραγωγούς. Διὰ δὲ τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, μελετᾷ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐλπίζομεν ὅτι ταχέως θὰ φέρῃ ὑπὸ τὴν ψήφισιν ὑμῶν νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ συγκεντροῦνται τὰ καπνὰ τὰ ἀναγκαῖα διὰ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ ἐκ τῶν ἀποθηκῶν τοῦ Κράτους θὰ προμηθεύωνται ταῦτα αἱ καπνοβιομηχανίαι. Ἡ ρυθμιστικὴ αὐτὴ πολιτικὴ διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως δεικνύει πῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχεν, ὥστε καὶ αἱ τιμαὶ νὰ εἶναι, ἀναλόγως μὲ τὴν ποιότητα καὶ ἀναλόγως μὲ τὴν ποσότητα, ἱκανοποιητικαὶ καὶ πῶς δὲν συνέβη οὔτε διὰ τὰ μέν, οὔτε διὰ τὰ δέ, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέβαινε πρὸ 4ετίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς τιμάς, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως αἱ τιμαὶ ἐκυμαίνοντο μέχρι τοῦ 1952 εἰς 12–20, ἐνῷ αἱ τιμαὶ αἱ σημεριναὶ εἶναι 40– 48 κατ’ ὀκᾶν. Κύριοι, ὡς ἐκπρόσωπος καπνικῆς περιφερείας, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ εὐχαριστήσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν εἰς προστασίαν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, καὶ νὰ παρακαλέσω ὅπως τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα προτίθεται ἡ Κυβέρνησις νὰ καταστήσῃ νόμους, τὸ ταχύτερον νὰ ἔλθουν ὑπὸ ψήφισιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καί, ἀφοῦ ἐξετασθοῦν ἢ καὶ τροποποιηθοῦν ἢ βελτιωθοῦν καὶ ψηφισθοῦν, νὰ τεθοῦν εἰς ἐφαρμογήν, ὥστε νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι μελλοντικῶς θὰ ὑπάρξουν ὅλαι ἐκεῖναι αἱ προϋποθέσεις, ὥστε νὰ προστατεύεται τὸ προϊόν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, θέλω νὰ εἴπω καὶ ὀλίγας λέξεις, σχετικῶς μὲ τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους ἔχει ὁ καπνὸς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Τὰ ὅμορα κράτη, τὰ παράγοντα ἀνατολικὰ καπνά, ἤρχισαν ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔτους νὰ ἔχουν ποσότητας μεγαλυτέρας, ἀπὸ ἐκείνας τὰς ὁποίας εἶχον καθ’ ὅλην τὴν τελευταίαν 10ετίαν καὶ πρέπει τοῦτο νὰ μᾶς κάμῃ προσεκτικούς, ὥστε καὶ τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ διατηρήσωμεν καὶ νὰ ἐπεκτείνωμεν ὅσον εἶναι δυνατὸν αὐτάς. Παραλλήλως, ὅμως, ὀφείλει καὶ ὁ παραγωγικὸς κόσμος νὰ προσέξῃ, ὥστε καὶ ἡ ποιότης τοῦ καπνοῦ νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε ὁ συναγωνισμὸς νὰ εἶναι δυνατὸς πρὸς τὰ ἀνατολικὰ ὁμοειδῆ καπνά.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§140ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30′ μ. μ., μὲ θέμα Ἡμερησίας Διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ. μ.)