1957.01.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 30ὴ

ΤΡΙΤΗ 22 Ἰανουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μενελάου Κυρλίδη, ζητοῦντος χορήγησιν ἀδείας λειτουργίας ἀρτοποιείου εἰς Δάφνην καὶ ἀκύρωσιν τῆς παρανόμως χορηγηθείσης τοιαύτης εἰς ἕτερον μὴ δικαιούμενον. Ὁ Βασίλειος Ν. Τσοῦρδος ζητεῖ περαίωσιν τῶν ἀνακρίσεων ἐπὶ τῆς διεξαγωγῆς ἐρεύνης καὶ ἐλέγχου διὰ τὰ παρὰ τῆς Κ.Ε.Δ. χορηγηθέντα εἰς διαφόρους ἐπιχειρήσεις δάνεια ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι σήμερον, καταλογισμὸν εὐθυνῶν εἰς τοὺς ὑπευθύνους τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παράνομον χορήγησιν δανείων καὶ λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν ὀρυζοκαλλιεργητῶν περιφερείας Λαμίας, ζητούντων ἄμεσον ἀναστολὴν τῆς διαθέσεως κρατικῶν ρυθμιστικῶν ἀποθεμάτων ὀρύζης μέχρις ἐξαντλήσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Λαχανοπωροπωλῶν Λαμίας, ζητοῦντος ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ λειτουργία τῆς λαϊκῆς ἀγορᾶς Λαμίας καθ’ ὅλας τὰς ἐργασίμους ὥρας, ὡς ἦτο μέχρι τὸ 1954. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Λ. Πατσιαντᾶς, Χ. Κόρακας, Ν. Πίσπας, Ι. Παπαηλιάκης, Μ. Τοσουνίδης, Φ. Παπαδόπουλος, Ι. Γωνιάδης, Ν. Παπαδημητρίου, Δ. Θεοχαρίδης καὶ Ι. Λαυρεντίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Βόλου, ζητοῦντος ἀναβολὴν ἐπὶ δύο ἔτη τοῦ χρόνου ἐνάρξεως ἐξοφλήσεως τοῦ χορηγηθέντος εἰς τὰ μέλη του, συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν δανείου, παρὰ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Β. Μουράτογλου, καταθέτει ἀναφορὰν κατωτέρων ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν ἐν ἀποστρατείᾳ, ζητούντων χορήγησιν προσθέτου βοηθήματος παρὰ τοῦ Τ.Α.Α.Σ., ἀνεξαρτήτως τῶν ἐτῶν συμμετοχῆς των εἰς αὐτὸ καὶ μόνον βάσει τοῦ βαθμοῦ των, πάντως δὲ οὐχὶ κατωτέρου τῶν 5.000 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Δράμας, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης ἀπαγορεύσεως διανομῆς ἄρτου κατ’ οἶκον κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας καταθέτει ἀναφορὰν ἐπιλαχόντων Σχολῆς Χειριστῶν ΟΤΕ Θεσσαλονίκης, ζητούντων λειτουργίαν εἰς Θεσσαλονίκην Βʹ σειρᾶς ἐκπαιδεύσεως χειριστῶν ΟΤΕ πρὸς ἐκπαίδευσιν 20 τοὐλάχιστον ἐπιλαχόντων ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τὴν σχολὴν Ἀθηνῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων τοῦ ἀκριτικοῦ συνοικισμοῦ Λαγκαδιᾶς–Πέλλης, ζητούντων οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν οἰκιῶν των. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Κοινότητος Βορεινοῦ Ἀλμωπίας, ζητοῦντος ἀκύρωσιν παρανόμου συμβάσεως ἐκμεταλλεύσεως δασικοῦ τμήματος Α. Ζ. Πευκωτοῦ–Πέλλης καὶ παραχώρησιν αὐτοῦ πρὸς ἐκμετάλλευσιν εἰς τὸν Δασικὸν Συνεταιρισμόν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Μαργαρίτας–Πέλλης, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ ν. 3194)55 ἐπὶ τῷ τέλει δημιουργίας δασικοῦ συνεταιρισμοῦ διὰ τὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ παραχωρηθέντος εἰς τὰ μέλη του δάσους διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἀκτημόνων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Θ. Ἀνδρεάδης καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Ι. Βοζίκη, διαμαρτυρομένου διὰ τὸν σχηματισμὸν κομμουνιστικοῦ φακέλλου εἰς βάρος του καὶ ζητοῦντος ἀποχαρακτηρισμὸν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας, διαμαρτυρομένου διὰ περικοπὴν τοῦ γεωργικοῦ κλήρου καὶ ζητοῦντος πλήρη γεωργικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, διαμαρτυρομένης δι’ εἰσαγωγὴν πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπὶ ζημίᾳ ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Τρικάλων, ζητούσης ἀναστολὴν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ν. 3570)1956 κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Μ. Πίσπας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς Ἀγῶνος Πληγέντων Ἐπαγγελμάτων Καρροποιῶν καὶ Πεταλωτῶν, ζητούσης ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν της, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μιλτιάδου Μαναζῆ, ζητοῦντος χορήγησιν ἐπαγγελματικοῦ βιβλιαρίου μυλεργάτου ὡς ἔχοντος ὅλα τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βόλου, ζητοῦντος παραχώρησιν εἰς τὸν Δῆμον Βόλου τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀστικῶν λεωφορειακῶν συγκοινωνιῶν, μείωσιν τῶν εἰσιτηρίων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀγροτῶν κατοίκων Φωτολείβους, παραπονουμένων διὰ τὴν ἐπιβληθεῖσαν εἰσφορὰν τῶν 7 ὀκάδων σίτου κατὰ στρέμμα πρὸς συντήρησιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ αἰτούντων τὴν κατάργησιν αὐτῆς πρὸς ἀνακούφισιν τῶν ἐπιβαρυνομένων ἀγροτῶν, ὧν ὁ κλῆρος εἶναι πλέον ἢ ἀνεπαρκὴς διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς συντηρήσεως τῶν οἰκογενειῶν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων ἀγροτῶν κατοίκων Περιχώρας, αἰτούντων τὴν διαγραφὴν μισθωμάτων, τὰ ὁποῖα ἀναδρομικῶς καὶ διὰ πενταετίαν ζητεῖ νὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον διὰ τὴν προσωρινὴν καλλιέργειαν γαιῶν φυγάδων τοῦ ἐξωτερικοῦ, χορηγηθεισῶν εἰς αὐτοὺς ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας καὶ νομοτύπως καὶ μὴ αὐθαιρέτως κατεχομένων καὶ καλλιεργουμένων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10957) 12.1.57 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν δι’ 60 ἴσων μηνιαίων δόσεων καταβλητέαν ἀπὸ 1.1.1957 ἐξόφλησιν τῶν χορηγηθέντων ὑπὸ τῶν Τραπεζῶν Ἐθνικῆς, Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, Λαϊκῆς καὶ Ἐμπορικῆς, δανείων εἰς σεισμοπλήκτους ἐμπόρους χονδρικῆς ἢ λιανικῆς πωλήσεως περιοχῆς Βόλου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9566) 22.12.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέχει τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν πεντακοσίων χιλιάδων (500.000) εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Ταπητουργικὸν Ὀργανισμόν, ἐξοφλητέον διὰ δέκα (10) ἴσων μηνιαίων δόσεων, τῆς πρώτης τούτων καταβλητέας τὴν 31 Ἰανουαρίου 1957 κ.λ.π. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων, περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ταλιαδοῦρος, Α. Λαιμὸς καὶ Ε. Κεφαλογιάννης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ἐκτελωνιστῶν, Διασαφηστῶν καὶ Βοηθῶν ἐκτελωνιστῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λιάκος, Δ. Πετροπουλάκος, Γ. Μεταξᾶς καὶ Σ. Τσιαπάρας, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Σ.Θ.)». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπακατσέλος καὶ Ι. Παπαηλιάκης, καταθέτουσι τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.Σ.Θ.)». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαηλιάκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συστάσεως Ὀργανισμοῦ Ἀστικῶν Συγκοινωνιῶν Θεσσαλονίκης (Ο.Λ.

Σ.Θ.)».

Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λιάκος, Δ. Βακάλης, Ι. Χατζηδῆμος, Α. Μπαλτατζῆς καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Τριανταφυλλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου περὶ κυρώσεων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Καρατζένης, Π. Σταυρόπουλος καὶ Δ. Γρίβας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2510)50 «περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν προσωπικοῦ Τραπεζιτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 337) 14.1.57 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ κίνησις τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Παραρτήματος τῆς ὁδοῦ Σόλωνος, εἶναι σχετικῶς μικρὰ ἀνερχομένη εἰς 140 κατατεθειμένα τηλ)τα ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ κατὰ μέσον ὅρον ἡμερησίως καὶ εἰς 12 ὑπεραστικὰς τηλεφωνικὰς συνδιαλέξεις εἰδικώτερον δὲ κατὰ τὰς νυκτερινὰς ὥρας καὶ δὴ ἀπὸ τῆς 21ης μέχρι τῆς 23ης ὥρας καθ’ ἣν διακόπτεται ἡ λειτουργία του, ἡ κίνησις τούτου εἶναι σχεδὸν μηδαμινή. Παρὰ ταῦτα καὶ κατ’ ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὰ λοιπὰ Τμηματικὰ Γραφεῖα τῆς Πρωτευούσης, τὰ ὁποῖα διακόπτουσι τὴν λειτουργίαν των τὴν 20ὴν ὥραν, ἡ λειτουργία τοῦ Γραφείου Σόλωνος παρατείνεται μέχρι τῆς 23ης ὥρας λόγῳ τῆς κεντρικῆς καὶ πυκνοκατῳκημένης περιοχῆς εἰς ἣν εὑρίσκεται τοῦτο. Παράτασις ὅμως τῆς λειτουργίας τοῦ Γραφείου Σόλωνος καὶ πέραν τῆς 23ης ὥρας οὐδεμίαν πραγματικὴν ἀνάγκην θὰ ἐξυπηρέτει δεδομένου ὅτι ὡς ἀνωτέρω ἐξετέθη, ἡ μετὰ τὴν 21ην ὥραν ἐξυπηρετουμένη κίνησις εἶναι ἀσήμαντος, μηδενιζομένη σχεδὸν μετὰ τὴν 22αν ὥραν. 2) Τὸ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Σόλωνος Κέντρον λειτουργεῖ ὡς Γραφεῖον τοῦ Ο.Τ.Ε. καὶ οὐχὶ ὡς ταχυδρομικὸν τοιοῦτον, ἵνα ὑπηρετῇ Ταχ. ὑπαλλήλους διὰ τὴν πώλησιν γραμματοσήμων, ἀλλὰ καὶ ἡ τοποθέτησις εἰς τὸ Κέντρον τοῦτο, Ταχ. ὑπαλλήλου (ἀκριβέστερον δύο ὑπαλλήλων, ἑνὸς πρωϊνοῦ καὶ ἑτέρου ἀπογευματινοῦ) οὐδόλως δικαιολογεῖται, λόγῳ τῆς ἐλαχίστης κινήσεως, ἐνῷ ἐξ ἄλλου οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ τὴν προμήθειαν γραμματοσήμων δύνανται νὰ ἀγοράζουν ταῦτα ἐκ τῶν εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην εὑρισκομένων περιπτέρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9524 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον θὰ περιλάβῃ εἰς προσεχὲς πρόγραμμα τὴν ἐκπόνησιν τῆς μελέτης διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Ταυρωνίκη. Ἤδη ἐπεραιώθησαν τὰ τοπογραφικὰ διαγράμματα καὶ ἐζητήθη ἀπὸ τὴν Δ)νσιν Γεωργίας Νομοῦ Χανίων ἡ σύνταξις γεωργο–οἰκονομικῆς ἐκθέσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9595 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ περιοχὴ τῶν Κοινοτήτων Σκάλας, Βαλύρας καὶ Ἁγίου Φλώρου Κάτω Μεσσηνίας εἶναι δυνατὸν κατ’ ἀρχὴν νὰ ἀρδευθῇ διὰ μηχανικῆς ἀνυψώσεως, ἐκ τῶν ὑδάτων τῶν πηγῶν Ἁγίου Φλώρου. Διὰ τὴν ἐν λόγῳ περιοχὴν ἔχουν συνταχθῆ ὑπὸ τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας σχετικὰ Τοπογραφικὰ Διαγράμματα ὑπὸ κατάλληλον κλίμακα διὰ τὴν ἐκπόνησιν μελέτης, ταύτης παραμεινάσης διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Γ. Ταρμπάζη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι: α) δι’ ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου ἐζητήθη ἡ ἀναγραφὴ ποσοῦ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν ἐπενδύσεων 1957 διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ὑποδομῆς γραμμῆς Βόλου–Καλαμπάκας καὶ β) διὰ τὰς αὐτοκινηταμάξας ἔχουν παραγγελθῆ ἀνταλλακτικὰ πάσης φύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9667 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ ὁδὸς Λαρίσης–Βόλου ἤρχισεν ἐμφανίζουσα ἐντονώτατα φαινόμενα διαλύσεως καὶ χαλαρώσεως τῆς συνοχῆς τοῦ ὁδοστρώματος ἀπὸ τοῦ Αὐγούστου 1956 ὅτε καὶ ἀπεφασίσαμεν διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ὁδοστρώματος κατὰ τμήματα. Ἤδη ἐπετεύχθη ἡ κατασκευὴ τῆς πρώτης στρώσεως ὑποβάσεως εἰς τὰ πλέον κατεστραμμένα τμήματα ἥτις ἀφοῦ κυκλοφορηθῇ, ὡς τεχνικῶς ἐνδείκνυται κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ χειμῶνος νὰ δεχθῇ κατὰ τὸ θέρος νέον ἀσφαλτικὸν ὁδόστρωμα, καθ’ ὅσον εἰς τὸν προϋπολογισμὸν Δημοσίων Ἐπενδύσεων ἀνεγράφη οἰκεία πίστωσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Πετροπουλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Λ. 1159)351)10.1.1957 ἔγγραφόν μας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ περιοχὴ τοῦ Δήμου Κερατσινίου ὑστερεῖ πράγματι ἀπὸ ἀπόψεως δικτύου ὑδρεύσεως καθ’ ὅσον οἱ ἑκάστοτε Δημοτικοὶ Ἄρχοντες δὲν ἐπέδειξαν τὸ προσῆκον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν συμφώνως τῆς παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Α. Ν. 580) 56 δαπάναις αὐτῶν ἐπέκτασιν τούτου. Αἱ πρὸς μερικὴν ἀνακούφισιν τῶν ἐνδιαφερομένων ὑπὸ τῆς Ἑταιρίας Ὑδάτων δαπάναις τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἐκτελούμεναι ἐπεκτάσεις βάσει προγραμμάτων ἐγκρινομένων ὑφ’ ἡμῶν, ἀντιμετωπίζουσαι τὴν ἀνάγκην ἐγκαταστάσεως ἀγωγῶν ὑδρεύσεως ἄνω τῶν 600.000 μέτρων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιήσωσιν ὅλας τὰς ὑφισταμένας ἀνάγκας καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπιβάλλεται ὅπως ὁ Δῆμος Κερατσινίου μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ ἀπαιτουμένου ποσοῦ διὰ τὴν μικρὰν ἀνακούφισιν τῆς περιοχῆς του ἀπὸ ἀπόψεως ὑδρεύσεως, ἀνεξαρτήτως τῶν εἰς βάρος τῶν ἐσόδων ἐκμεταλλεύσεως ἐκτελεσθησομένων ἐπεκτάσεων ἐν καιρῷ. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐκ 3.500 μέτρων περίπου ἐγκατασταθέντα τροφοδοτικὸν ἀγωγὸν ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Περάματος οὗτος ἐγένετο διὰ χρημάτων ἐξευρεθέντων μερίμνῃ τῆς Κοινότητος τοῦ Περάματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9668 ἐγγράφου ὑμῶν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἔργων ἐπαναφορᾶς τοῦ ποταμοῦ Πηνειοῦ διὰ τῆς πόλεως Λαρίσης ἐνεκρίθη κατὰ τὸ παρελθὸν οἰκον. ἔτος 1955–56 ποσὸν δραχ. 3.300.000. Ἡ πίστωσις αὕτη ἠναλώθη ἐξ ὁλοκλήρου ἀποπερατωθέντων τῶν ἔργων καὶ τεθείσης ἐν λειτουργίᾳ τῆς ἐπαναφορᾶς. Διὰ τῶν ἔργων ἀποσκοπεῖται ἡ παροχέτευσις τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Πηνειοῦ διὰ τῆς παλαιᾶς κοίτης κατὰ τοὺς θερινοὺς μὲν μῆνας ἐξ ὁλοκλήρου, τιθεμένης ἐν λειτουργίᾳ τῆς κινήσεως ἐκ ξυλίνων σανίδων ἀνυψώσεως τοῦ φράγματος κατὰ τοὺς χειμερινοὺς δὲ μῆνας μέρος μόνον τῶν ὑδάτων μὴ τιθεμένης ἐπὶ τοῦ φράγματος τῆς κινητῆς ὑπερυψώσεως καὶ τοῦτο ἀφ’ ἑνὸς διὰ τεχνικοὺς λόγους λειτουργίας τοῦ φράγματος καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ μὴ προκαλῆται ὑπερύψωσις τῆς στάθμης τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ καὶ συνεπῶς ἵνα μειωθῇ ὁ κατὰ τὰς μεγάλας πλημμύρας κίνδυνος κατακλύσεως τῶν χαμηλῶν συνοικιῶν τῆς πόλεως Λαρίσης ἐκ τῶν ὑδάτων τοῦ Πηνειοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 533 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 47 ἐγγράφου σας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Ζαγορᾶς–Μέσω Καραβώματος, διετέθησαν ἀρκεταὶ πιστώσεις ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου μας, κατὰ τὸ τρέχον δὲ ἔτος θὰ διατεθῶσι καὶ νέαι πιστώσεις διὰ τὴν συνέχισιν τῆς ἀνακαινίσεως τῆς ὁδοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Ἐφραιμίδη, Κ. Τσιγάρα καὶ Γ. Εὐαγγέλου, ἀναφορικῶς μὲ τὸ εἰδικὸν ἔνσημον Μακεδονίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου παρεσχέθησαν ὑμῖν πληροφορίαι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 105003) 3.12.56 ἐγγράφου σας οὗτινος ἀντίγραφον ἐπισυνάπτομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8531) 6900 ἐξ ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη, σχετικῶς μὲ τὸ πρόσθετον τέλος τὸ ἐπιβληθὲν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1095) 56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν ἐσωτερικοῦ, τῶν ταχ. δεμάτων καὶ τῶν ἐπιταγῶν τῶν ταχυδρομουμένων εἰς τὴν περιοχὴν Μακεδονίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Αἱ εἰσπράξεις αἵτινες ἐπραγματοποιήθησαν ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἐκδοθέντων εἰδικῶν ἐνσήμων ἀπὸ τῆς 6ης Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. (χρονολογίας ἐφαρμογῆς τοῦ προσθέτου τούτου τέλους) μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 700.000. 2) Διὰ τὴν νομοθετικὴν κύρωσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1095) 56 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διεβιβάσθη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γ.Λ.Δ.Λ.) σχετικὸν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 102100) 1941 ἐ. ἔ. ἐγγράφου ἡμῶν. Ἐπὶ τῶν λοιπῶν σημείων τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, ἡ ἀπάντησις ἀνήκει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὡς ἁρμόδιον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Δ. Παπασπύρου. Κατὰ τὸν ν. 6097) 1934, ἐπιτροπὴ καταρτιζομένη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, καὶ ἤδη τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας, ὁρίζει τοὺς ἑκάστοτε δικαιουμένους ὅπως τύχουν τιμητικῆς συντάξεως. Τυγχάνουν δὲ τοιαύτης «οἱ διακριθέντες εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς θεατρικῆς τέχνης ἔν τε τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐξωτερικῷ». Ἡ οὕτω συγκροτουμένη ἐπιτροπὴ αὕτη, κατὰ πάντα ἐλευθέρα νόμῳ νὰ συντάσσῃ τὴν εἰσήγησίν της, ἐθεώρησα παρὰ τοῦτο σκόπιμον, ὅπως θέτῃ πάντοτε ὑπ’ ὄψιν τῶν ἁρμοδίων καλλιτεχνικῶν ὀργανώσεων τὰ ὀνόματα τῶν κατὰ τὴν κρίσιν της ὑποψηφίων, καὶ λαμβάνῃ πρὸ τῆς τελικῆς κρίσεως γνῶσιν τῶν ἀπόψεων αὐτῶν. Τοῦτο ἐγένετο καὶ κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις σχετικῆς κρίσεως, ἥτις καὶ ἀπέληξεν ὑπὲρ τῶν προταθέντων μηδενὸς ἀντιλέγοντος. Ὡς πρὸς τὸ σκεπτικόν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὀρθοῦ ἢ μὴ τῶν θεωρητικῶν ἀπόψεων, οὐδὲν πειθαρχικὸν ἀδίκημα ὑφίσταται, δεδομένου ὅτι ἀνάγεται τοῦτο νόμῳ εἰς τὴν ἀπόλυτον ἁρμοδιότητα τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. Ξ. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§6Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ Β. Δ. τῆς 30.12.55 λίαν φιλοστόργως ἐκ μέρους τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἐλήφθη μέριμνα νοσοκομειακὴ καὶ φαρμακευτικὴ περίθαλψις ἁπάντων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐξαίρεσιν αὐτοῦ τοῦ ὅλως ἐξαιρετικοῦ ἔργου τῆς Κυβερνήσεως, ἀπετέλεσαν αἱ οἰκογένειαι τῶν Δικαστικῶν καὶ αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀνδρῶν καὶ τῶν δύο Σωμάτων Ἀσφαλείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς οἰκογενείας τῶν δικαστικῶν, μόλις πρὸ 45 ἡμερῶν ἐλήφθη μέριμνα καὶ ἐπεξετάθησαν αἱ εὐεργετικαὶ διατάξεις τοῦ Β. Δ. τοῦ 1955 καὶ εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων. Καὶ πάλιν ἔξω τῆς στοργικῆς μερίμνης τῆς Κυβερνήσεως παραμένουν αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων καὶ τῆς Χωροφυλακῆς, κατὰ τρόπον, βεβαίως ἄδικον, σκληρόν. Καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω, ὅτι θὰ ληφθῇ μέριμνα νὰ συμπεριληφθοῦν εἰς τὴν φαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι συμμέτρως μετέχουν εἰς τὴν πενίαν ἐκ τῶν μισθῶν ποὺ λαμβάνουν. Ἐπίσης, ἂν δὲν ὑπερτεροῦν τῶν λοιπῶν ὑπαλλήλων, συμμέτρως μετέχουν καὶ εἰς τοὺς κόπους καὶ εἰς τοὺς κινδύνους. Δι’ αὐτὸ ἐπικαλοῦμαι τὴν στοργικὴν μέριμναν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ διὰ τὰ δύο Σώματα Ἀσφαλείας.

§7Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὅπως γνωρίζετε, τὰ μέλη τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀστυνομικῶν, εἶναι ἠσφαλισμένα εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Ἡ ἀσφάλισις εἰς τὸ Ι.Κ.Α. προβλέπει εὐρυτέραν καὶ κατ’ οἶκον νοσοκομειακὴν περίθαλψιν. Παρὰ ταῦτα, παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι εὐρυτέρα, ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ τὸ ὅλον θέμα καὶ ἐν καιρῷ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κάμῃ θὰ τὸ κάμῃ μὲ στοργὴν καὶ προθυμίαν.

§8Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὴν δήλωσίν σας, ἀλλὰ γεννᾶται κάποια παρεξήγησις. Εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δὲν συμπεριλαμβάνονται αἱ οἰκογένειαι τῶν ἀνδρῶν τῆς Χωροφυλακῆς, εἶναι δὲ πρωτόγονος ὁ τρόπος ποὺ παρέχεται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἡ περίθαλψις. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν πληροφορίαν σας καὶ παρακαλῶ κατὰ τὰ νέα μέτρα νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν περίπτωσιν αὐτήν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρώτησις τοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ ἀναβάλλεται τῇ αἰτήσει τοῦ ἐρωτῶντος, λόγῳ ἀσθενείας τοῦ ἐρωτῶντος. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§10Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστόν, ἔχομεν τὸ θέμα τῶν γυναικῶν, αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται, τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Βιολογικῶς εἶναι ἀποδεδειγμένον ὅτι τὸ θῆλυ προσωπικὸν ἀντέχει ὀλιγώτερον ἀπ’ ὅ,τι ἀντέχει τὸ ἄρρεν. Διὰ τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας, πρὸ τοῦ 1941 εἶχε καθορισθῆ νὰ λαμβάνουν σύνταξιν, αἱ μὲν ἄγαμοι γυναῖκες ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 20στοῦ ἔτους, αἱ δὲ ἔγγαμοι, ὅπως καὶ αἱ ἐν χηρείᾳ διατελοῦσαι, ἅμα τῇ συμπληρώσει τοῦ 15ου ἔτους. Ἦλθεν ὁ νόμος τοῦ 1941 περὶ συντάξεως στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν καὶ ηὔξησε τὸ ὅριον τῆς συντάξεως διὰ τὰς ἐγγάμους εἰς τὸ 20ὸν καὶ διὰ τὰς ἀγάμους εἰς τὸ 25ον. Νομίζω, κύριε Ὑπουργέ ὅτι εἶναι ἀνθρωπίνως ἀδύνατον μία γυναῖκα, ἡ ὁποία εἶναι δημόσιος ὑπάλληλος, ἡ ὁποία ἔχει τοιαύτην ἀποστολήν, δὲν εἶναι δυνατὸν μετὰ τὴν τεκνοποίησίν της νὰ παραμείνῃ ὑπάλληλος. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ μία μέριμνα καὶ ἐπίσης κύριε Ὑπουργέ, ἐκεῖ ποὺ ἐφιστῶ ἰδιαιτέρως τὴν προσοχήν σας εἶναι ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος τῆς συντάξεως καὶ διὰ τὸ προσωπικὸν τὸ θῆλυ, τὸ ὁποῖον ἔχει 10ετῆ τοὐλάχιστον, τακτικὴν ὑπηρεσίαν. Διότι, ὅπως ἠξεύρετε, σήμερον πρέπει νὰ ἔχῃ 10ετῆ, ἀλλὰ δὲν ἀναγνωρίζεται ἡ ἔκτακτος ὑπηρεσία.

§11Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Εὐχαρίστως ἀπαντῶ εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. συναδέλφου καὶ εὐχαρίστως πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι κατηρτίσθη νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται τὸ δικαίωμα τῆς συντάξεως εἰς τὰς ἐγγάμους γυναῖκας, δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν κατατίθεται εἰς τὴν Βουλήν.

§12Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κύριε Ὑπουργέ, καὶ ἐκφράζω τὴν γνώμην καὶ ἐκ μέρους ὅλων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§14Α. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔλαβον ἕνα τηλεγράφημα τοῦ Εἰσαγωγικοῦ Συλλόγου Πατρῶν, ὁ ὁποῖος παραπονεῖται διὰ μίαν ἄνισον φορολογικὴν μεταχείρισιν. Δηλαδή, βάσει ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατετέθη, ἐπιβάλλεται φορολογία μεγαλυτέρα εἰς τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐνῷ μειοῦται ἡ φορολογία, ἡ ἐπιβαλλομένη εἰς τὰς Ἑλληνικὰς βιομηχανίας. Διαμαρτύρεται, βεβαίως, ὁ Σύλλογος δι’ αὐτὴν τὴν ἄνισον μεταχείρισιν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ δώσῃ τὴν πληροφορίαν τί συνέβη ἐπ’ αὐτοῦ, διὰ νὰ πεισθῶμεν.

§15Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸ κατατεθὲν δασμολογικὸν νομοσχέδιον καὶ θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκτεθοῦν αἱ ἀντιτιθέμεναι σφόδρα ἀπόψεις. Ἡ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου κατετέθη κατόπιν ἀποφάσεως τῆς διαρκοῦς δασμολογικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἑπομένως, θὰ ἀναμείνητε τὴν ἐρχομένην ἑβδομάδα καὶ τότε θὰ ἐκτεθοῦν, ἐν πλάτει, αἱ ἀπόψεις σας.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρώτησις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη διαγράφεται. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Π. Πινάτσης ἐπὶ ἐρωτήσεως ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν.

§17Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ πολῖται οἱ καλούμενοι ὡς μάρτυρες εἰς τὰς δικασίμους πληρώνονται ὡς ὁδοιπορικά, ἐὰν μὲν εἶναι κάτοικοι τῆς περιοχῆς τοῦ Πρωτοδικείου 50 λεπτὰ κατὰ χιλιόμετρον καὶ 75 λεπτά, ἐὰν τύχῃ νὰ εἶναι κάτοικοι ἐκτὸς τῆς ἕδρας τοῦ Πρωτοδικείου. Ἐπίσης ἐὰν τύχῃ νὰ διανυκτερεύσουν εἰς τὴν πόλιν τῆς ἕδρας τοῦ Πρωτοδικείου εἰσπράττουν ὡς ἡμεραργίαν 50 λεπτὰ ἐὰν εἶναι κάτοικοι τῆς περιοχῆς τοῦ Πρωτοδικείου καὶ 75 ἐὰν εἶναι κάτοικοι ἄλλης περιοχῆς, δηλαδὴ ἐὰν ἕνας κάτοικος τῶν Ἀθηνῶν κληθῇ νὰ προσέλθῃ ὡς μάρτυς εἰς ἕνα Πρωτοδικεῖον, ἢ Κακουργιοδικεῖον, εἰς τὴν πόλιν τῆς Δράμας, ἡ ὁποία ἀπέχει ἐξ Ἀθηνῶν 700 χιλιόμ., θὰ εἰσπράξῃ ὡς εἰσιτήριον μεταβάσεως 75 δραχ. καὶ ὡς εἰσιτήριον ἐπιστροφῆς δραχμὰς 70, ἐνῷ εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ εἰσιτήριον ἀπὸ ἐντεῦθεν εἰς τὴν Δράμαν ἔχει ἄνω τῶν 500 δρχ. Παρομοία ἐρώτησίς μου κατατεθεῖσα εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν προεκάλεσε τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου 3369, ὁ ὁποῖος εἶχε δημοσιευθῆ εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 269 τεῦχος τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὴν ἀποφυγὴν τῶν εἰρωνικῶν σχολίων τῶν καλουμένων ὡς μαρτύρων πολιτῶν εἰς τὰ δικαστήρια εἰς βάρος τῶν Ὑπουργείων Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν καὶ διὰ τὸ κῦρος καὶ διὰ τὴν ἀξιοπρεπῆ ἐμφάνισιν τῆς Δικαιοσύνης ἐπιβάλλεται, νομίζω, νὰ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὴν νάρκην ὁ νόμος καὶ νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογήν, διότι δὲν ἐτέθη εἰσέτι εἰς ἐφαρμογήν, ἐπειδὴ δὲν ἔχει ὑπογραφῆ ἡ ἀπόφασις ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ νόμου, ἀπὸ τοὺς δύο Ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης καὶ Οἰκονομικῶν. Ὅθεν παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν ἐλήφθη πρόνοια καὶ ἐὰν ἔλαβε μέριμναν, ὥστε εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ 1957 νὰ ἐγγραφῇ κονδύλιον πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς δαπάνης, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου.

§18Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Πράγματι ἀναγνωρίζεται ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ τοῦ συγχρονισμοῦ τῶν ὁδοιπορικῶν ἐξόδων τῶν μαρτύρων, ἀλλὰ ἡ ἐρώτησίς σας ἀποκλειστικῶς ἔδει ν’ ἀπευθύνεται εἰς τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὁποῖος μελετᾷ τὸ θέμα καὶ συντόμως θὰ φέρῃ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν σχετικὴν κοινὴν ἀπόφασιν.

§19Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ἐὰν ἐτέθη κανένα κονδύλιον εἰς τὸν προϋπολογισμόν;

§20Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Ὁ Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, χειριζόμενος τὰς πιστώσεις τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης, συντόμως θὰ φέρῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρώτησις τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀναβάλλεται λόγῳ ἀπουσίας τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Ε. Σκορδίλη. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ ὑποβληθὲν πρόσθετον τέλος, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν καὶ ταχυδρομικῶν δεμάτων ὡρισμένων Νομῶν τῆς Μακεδονίας.

§22Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Πρόεδρε, σχετικὴ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 8 ἐρώτησιν εἶναι καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 24.

§23Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐθὺς ὡς ἔλαβον γνῶσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1096 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, διὰ τῆς ὁποίας ἐπιβάλλεται πρόσθετον τέλος ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν καὶ ταχυδρομικῶν δεμάτων τοῦ ἐσωτερικοῦ μόνον δι’ ὡρισμένους Νομοὺς τῆς Βορείου Ἑλλάδος, κατέθεσα τὴν ὑπὸ κρίσιν ἐρώτησιν, ἀπευθυνομένην πρὸς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Συγκοινωνιῶν. Καὶ ὁ μὲν κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν μοῦ ἔδωσε τὴν ἀπάντησιν, ὅτι ἀφ’ ἧς ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ, ἡ περὶ ἧς ὁ λόγος ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δηλαδὴ ἀπὸ τὰς 6 Σεπτεμβρίου μέχρι τέλους Νοεμβρίου, ἐπραγματοποιήθησαν εἰσπράξεις ἐκ τοῦ προσθέτου τούτου τέλους 700 χιλ. δραχ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπίσης ἀπηυθύνετο ἡ παροῦσα ἐρώτησις, δὲν μοῦ ἀπήντησεν εἰσέτι.

§24Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως.

§25Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπειδὴ ὑπάρχει σχετικὴ διάταξις τῆς ἐν λόγῳ Ὑπουργικῆς πράξεως κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν ἐπιπρόσθετον ταύτην φορολογίαν θὰ διατεθῇ ὑπὲρ τῶν ἐν Βορείῳ Ἑλλάδι εὑρισκομένων κοινωφελῶν ἱδρυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐπιδιώκουν κοινωφελεῖς σκοπούς. Ἀπευθύνομαι εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν ἐξεδόθη ἡ σχετικὴ πρᾶξις καὶ ποῖα εἶναι ἐκεῖνα τὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα τῆς Βορείου Ἑλλάδος, τὰ ὁποῖα θὰ συμμετέχουν εἰς τὴν διανομὴν τοῦ ποσοῦ τούτου. Ἐὰν πρόκειται αἱ πρόσοδοι νὰ διατίθενται ὑπὲρ τῆς ἑταιρίας Μακεδονικῶν Σπουδῶν, ὡς ἔχομεν ἐξωδίκους πληροφορίας, οὐδεμία ἀντίρρησις ὑπάρχει ἀπὸ τὴν πλευρὰν τὴν ἰδικήν μας, θὰ ἐπρότεινον μάλιστα εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν εἶναι μόνον ἡ Θεσσαλονίκη καὶ οἱ διάφοροι Νομοὶ τῆς Βορείου Ἑλλάδος, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ συμβάλουν διὰ τὸ Ἵδρυμα αὐτό, ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε ἡ φορολογία αὐτὴ νὰ ἐπεκταθῇ ἐφ’ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος, διότι ἡ Ἑταιρία Μακεδονικῶν Σπουδῶν τιμᾷ ὄντως τὴν πρωτεύουσαν τῆς Βορείου Ἑλλάδος καὶ τὸ ὑπ’ αὐτῆς ἐπιτελούμενον ἔργον δὲν θ’ ἀνήκῃ εἰς τὴν Μακεδονίαν ἀλλ’ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα... Δι’ αὐτὸ ἀπηύθυνα τὴν ἐρώτησίν μου καὶ πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ζητῶ νὰ μᾶς καθορίσῃ ποῖα εἶναι τὰ Σωματεῖα ποὺ θὰ συμμετάσχουν εἰς τὴν διανομήν. Ἐπίσης ζητῶ νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν μέχρι σήμερον ἡ περὶ ἧς λόγος διάταξις ἐπεκυρώθη νομοθετικῶς καὶ ποῖοι λόγοι τὴν ἀναγκάζουν νὰ μὴ τὴν φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ἐπικύρωσιν παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τῆς ἐκδόσεώς της καὶ μέχρι σήμερον ἔχει παρέλθει ἑξάμηνον καὶ πλέον.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 8 θὰ συζητηθῇ καὶ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 24, ἡ ὁποία εἶναι σχετική. Ὁ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου ἔχει τὸν λόγον.

§27Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεβλήθη μία πρόσθετος ἐπιβάρυνσις διὰ τὰ δέματα καὶ τὰς ἐπιστολὰς τῆς Μακεδονίας. Διεπιστώσαμεν, ὅτι ἡ φορολογία αὐτὴ ἐπεβλήθη μόνον εἰς τὴν Μακεδονικὴν καὶ ὄχι εἰς τὴν ὑπόλοιπον Χώραν. Νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἑνὸς κοινωφελοῦς ἱδρύματος, τὸ ὁποῖον θὰ βοηθηθῇ διὰ τῆς φορολογίας, ὅτι θὰ ἔπρεπε, ἡ ἐπιβάρυνσις αὐτὴ νὰ εἶναι καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν καὶ ὄχι μόνον ἐκεῖ, ὅπου πάντοτε τὰ βάρη ἐπιρρίπτονται εἰς τὸν πτωχὸν ἐργαζόμενον κόσμον. Εἶναι ἀδικία καὶ νομίζω, ὅτι θὰ ἔπρεπε πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε καταργηθῇ.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιόζης ἔχει τὸν λόγον.

§29Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπεβλήθη ἕνα ἐπιπρόσθετον τέλος ἐπιστολῶν καὶ δεμάτων εἰς τὸν Λαὸν τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τῆς Μακεδονίας. Διὰ ποῖον λόγον ἐτέθη αὐτὸ τὸ πρόσθετον τέλος καὶ διὰ ποῖον λόγον ἐπιβάλλεται μόνον εἰς τὸν Λαὸν τῆς Βορείου Ἑλλάδος; Λέγει ὁ νόμος διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων, ἀλλὰ δὲν ἀναλύει ποῖα εἶναι τὰ φιλανθρωπικὰ ἱδρύματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ διατεθῇ. Δὲν ἠμπορεῖ ὁ Λαὸς τῆς Βορείου Ἑλλάδος νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ πρόσθετον τέλος, πότε διὰ τὸν ἕνα καὶ πότε διὰ τὸ ἄλλο ἵδρυμα. Θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ ἐνισχύῃ τὰ ἱδρύματα αὐτὰ καὶ ὄχι ὁ Λαὸς νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ πρόσθετα τέλη. Θὰ ἤθελον δὲ νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν θὰ πρέπει πάντοτε νὰ τίθενται φορολογίαι εἰς βάρος τῶν Μακεδόνων, οἱ ὁποῖοι, προκειμένου νὰ στείλουν ἕνα γράμμα ἐπιβαρύνονται πάντοτε καὶ μὲ ἕνα πρόσθετον τέλος διὰ κάθε σκοπόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Λυμπερίδης ἔχει τὸν λόγον.

§31Θ. ΛΥΜΠΕΡΙΔΗΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει κυρίως εἶναι διατὶ τὸ πρόσθετον αὐτὸ τέλος ἐπεβλήθη διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καθ’ ἣν στιγμὴν ἐλειτούργει ἡ Ἐπιτροπὴ Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀλλὰ ἐπρόκειτο νὰ συνέλθῃ καὶ ἡ Βουλή. Ποῖοι λόγοι, δηλαδή, συνετέλεσαν ὥστε κατ’ αὐτὸν τὸν ἐξαιρετικὸν τρόπον νὰ ἐπιβληθῇ τὸ πρόσθετον αὐτὸ τέλος. Ἐπίσης ἔχουν ὑποβληθῆ συγκεκριμένα ἐρωτήματα πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, τὰ ἑξῆς: Εἰς ποῖα νομικὰ πρόσωπα πρόκειται νὰ δοθῇ τὸ τέλος αὐτό. Ἐὰν αὐτὰ τὰ νομικὰ πρόσωπα ἐχρηματοδοτοῦντο πρότερον ἀπὸ τὸν Προϋπολογισμὸν καὶ ἐὰν αὐτὰ ποὺ θὰ εἰσπραχθοῦν θὰ καταβληθοῦν προσθέτως ὑπὲρ τῶν νομικῶν προσώπων, ἢ θὰ καταργηθῇ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις, ἡ ὁποία ἐδίδετο ἐκ τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Εἰς αὐτὰ νομίζω ὅτι ὀφείλει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ δώσῃ ἐξηγήσεις εἰς τὴν Βουλὴν καὶ πρέπει τὸ ταχύτερον νὰ ἔλθῃ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου πρὸς κύρωσιν.

§32Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχομεν ὑποβάλει συναφῆ......

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Τσιγάρα, δὲν ἐλάβατε τὸν λόγον. Τελείωσε τὸ θέμα. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον. Μετὰ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν θέλετε, ζητήσατε τὸν λόγον, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§34Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ὡς θὰ ἐνθυμῆσθε, ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὅλοι οἱ Ἕλληνες μὲ ἐνθουσιασμὸν καὶ ἰδιαιτέραν στοργὴν κατέβαλλον τὸ πρόσθετον ταχυδρομικὸν τέλος διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ἱστορικοῦ ναοῦ τοῦ Πολιούχου τῆς Θεσσαλονίκης Ἁγίου Δημητρίου. Καὶ εἴμεθα εὐτυχεῖς ὅλοι οἱ Ἕλληνες, διότι μὲ τὴν ἐνθουσιώδη συνδρομὴν ὅλων ὡλοκληρώθη ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ Ἐθνικοῦ αὐτοῦ Βυζαντινοῦ Ναοῦ, ποὺ τιμᾷ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Θεσσαλονίκην. Διὰ σκοποὺς καθαρῶς Μακεδονικούς, ἡ Κυβέρνησις ἀπεδέχθη αἴτησιν ἐπίμονον Μακεδονικὴν νὰ ἐπιβάλῃ πάλιν τὸ πρόσθετον τέλος ἐπὶ τῶν ταχυδρομουμένων ἀντικειμένων καὶ ἀλληλογραφίας ἐν Μακεδονίᾳ. Τὸ ἔσοδον τούτου ἀνῆλθε μέχρι τῆς 31.12.1956 εἰς 1.482.907 δραχ. καὶ πρόκειται νὰ διατεθῇ ὑπὲρ γενικωτέρων Μακεδονικῶν κοινωνικῶν σκοπῶν καὶ ἰδιαιτέρως καὶ πρωτίστως διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀνεγειρομένου μεγάλου Θεάτρου τῆς «Ἑταιρίας Μακεδονικῶν Σπουδῶν» ἐν Θεσσαλονίκῃ. (Χειροκροτήματα). Νομίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὐλόγως χειροκροτεῖται, κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν Βουλὴν δι’ αὐτὴν τὴν ἀποφασιστικὴν πρωτοβουλίαν της. Ἑπομένως ἡ κατανομὴ τοῦ συγκεντρωθέντος μέχρι τοῦδε ποσοῦ — ἡ ὁποία δὲν ἐγένετο ἀκόμη, ἀλλὰ πρόκειται νὰ γίνῃ συντόμως διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργῶν Παιδείας καὶ Οἰκονομικῶν, θὰ περιλάβῃ κυρίως τὴν «Ἑταιρίαν Μακεδονικῶν Σπουδῶν» καὶ εὐρυτέρους Μακεδονικοὺς κοινωνικοὺς σκοπούς. Παρέχω ἐπὶ πλέον τὴν πληροφορίαν ὅτι κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν ἡ σχετικὴ ἀπὸ 19 Ἰανουαρίου 1957 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§35Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Ἡ ἀπάντησις δὲν μᾶς ἱκανοποιεῖ, ὡς Μακεδόνας, διότι νομίζω ὅτι ἡ Μακεδονία δὲν ἔχει ξεχωριστὸν Κράτος καὶ θὰ ἔπρεπε ὅλοι οἱ Ἕλληνες νὰ συνεισφέρουν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν.

§36Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. Εἶναι ἀληθὴς ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνισμὸς συνεισέφερεν τὸν ὀβολόν του διὰ τὴν ἀναστήλωσιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, ὁ ὁποῖος εἶναι καύχημα δι’ ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἐπίσης εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ «Ἑταιρία Μακεδονικῶν Σπουδῶν» τὸν αὐτὸν σκοπὸν θὰ ἐπιτελέσῃ καὶ μελλοντικῶς. Καὶ ἐὰν πρόκειται διὰ τὴν «Ἑταιρίαν τῶν Μακεδονικῶν Σπουδῶν» ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὅλος, εὐχαρίστως δέχεται νὰ δίδεται αὐτὸ τὸ τέλος. Κάμνω τὴν δήλωσιν καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι θὰ πρέπει τὴν «Ἑταιρίαν Μακεδονικῶν Σπουδῶν», νὰ μὴ τὴν ἐνισχύσουν μόνον οἱ Μακεδόνες, διότι ἡ Μακεδονία δὲν εἶναι μόνον διὰ τοὺς Μακεδόνας, ἀλλὰ δι’ ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα. Καὶ θὰ ἤθελον, ἀπὸ τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ βγαίνῃ αὐτὸ ἀμέσως καὶ νὰ μὴ λέγῃ ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπραχθῇ θὰ διατεθῇ ὑπὲρ διαφόρων κοινωφελῶν ἱδρυμάτων. Νὰ τὸ εἴπητε εὐθέως.

§37Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Εὐχαριστῶ τὸν κ. συνάδελφον, διότι μοῦ παρέχει τὴν εὐκαιρίαν νὰ δηλώσω ἀπόψε ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὅτι ἡ Κυβέρνησις περιβάλλει μὲ ἰδιάζουσαν στοργὴν τὸ μέγα κοινωνικὸν καὶ ἐθνικὸν ἔργον τῆς «Ἑταιρίας Μακεδονικῶν Σπουδῶν» καὶ ἄπειροι εἶναι αἱ ἐκδηλώσεις στοργῆς καὶ τῶν εὐλόγων παροχῶν πάσης φύσεως, τὰς ὁποίας προσφέρει προθύμως, ὑπὲρ τοῦ μεγάλου αὐτῆς ἔργου καὶ πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ ἀνεγειρομένου Θεάτρου εἰς Θεσσαλονίκην, τὸ ὁποῖον μέλλει νὰ κοσμήσῃ τὴν ἱστορικὴν πόλιν καὶ νὰ πληρώσῃ τὸ μέγα κενὸν ποὺ ἐκ τῆς ἐλλείψεώς του ὑπάρχει εἰς τὴν συμπρωτεύουσαν. Καὶ εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν δασμολογικὸν νομοσχέδιον περιέχεται διάταξις, ἡ ὁποία παρέχει πλήρη δασμολογικὴν ἀτέλειαν εἰς ὅ,τι θὰ εἰσαχθῇ καὶ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν ἀνέγερσιν καὶ τὸν ἐμπλουτισμὸν τοῦ Θεάτρου.

§38Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνος ποὺ πρέπει νὰ ὑπερηφανεύεται δὲν εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ Μακεδονικὸς λαός, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε τὸ ☐ ἐπιβάλῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα τὸ πρόσθετον αὐτὸ τέλος.

§39Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶσθε ἀκατατόπιστος.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§41Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ Προεδρείου ἐπὶ μιᾶς παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ καὶ παρακαλῶ νὰ μὴ τύχω ἀπαντήσεως «ψυχαναλυτικῆς τάξεως». Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ. κ. Ἐφραιμίδης, Εὐαγγέλου καὶ Τσιγάρας, ἔχουν καταθέσει ἐρώτησιν τοῦ αὐτοῦ περιεχομένου. Τὴν ἐρώτησιν τὴν ἀπηύθυναν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν καὶ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, λόγῳ τῆς ἁρμοδιότητός του ἐπὶ τῶν Ταχυδρομείων. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν ἀπήντησεν ἁπλῶς ὅτι εἶναι ἁρμόδιος μόνον ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Αὐτὴ ἡ ἀπάντησις περὶ ἀναρμοδιότητος, τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, ἐθεωρήθη ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Βουλῆς ὡς δικαιολογοῦσα, παρὰ τὸν Κανονισμόν, τὴν μὴ ἐγγραφὴν τῆς ἐρωτήσεως, καθόσον αὐτὴ δὲν ἀπηυθύνετο πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Νομίζω ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἀταξίας. Δὲν δίδω μεγαλυτέραν σημασίαν εἰς τὸ πρᾶγμα, ἀπὸ ὅ,τι πρέπει, ἀλλὰ νομίζω ὅτι παραβιάζεται ὁ Κανονισμός.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω τοῦτο: Ἐὰν ἀναρμοδίως εἷς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων ὑπέβαλε μίαν ἐρώτησιν καὶ ὁ Ὑπουργὸς ἀπαντᾷ ὅτι δὲν εἶναι ἁρμόδιος, πρέπει ἡμεῖς νὰ ἐρευνήσωμεν νὰ εὕρωμεν τὸν ἁρμόδιον; Ὁ βουλευτὴς ἐκ νέου θὰ ὑποβάλῃ τὴν ἐρώτησίν του πρὸς τὸν πλέον ἁρμόδιον Ὑπουργόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ κανονικόν, διότι τὸ ἐναντίον ἠμπορεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς καταχρήσεις. Ἠμπορεῖ ἡ ὑπηρεσία νὰ παραπέμψῃ τὴν ὑπόθεσιν εἰς ἄλλον Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος νὰ εἴπῃ καὶ ἐκεῖνος ὅτι εἶναι ἀναρμόδιος. Δὲν εἶναι ἰδικόν μας θέμα αὐτό, ἀλλὰ τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἐὰν ὁ Ὑπουργὸς ἀπαντήσῃ ὅτι εἶναι ἀναρμόδιος, τότε ἔχει δικαίωμα ὁ βουλευτὴς νὰ μετατρέψῃ τὴν ἐρώτησίν του εἰς ἐπερώτησιν, ἡ ὁποία τότε ἀπευθύνεται εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὸ συγκεκριμένον αὐτὸ θέμα. Ἀλλὰ οὐδέποτε εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῶμεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι, διότι ὅταν ἕνας Ὑπουργὸς λέγει ὅτι εἶναι ἀναρμόδιος, δὲν ἐρευνῶμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὸν ἁρμόδιον. Αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἔργον τῶν κ. κ. βουλευτῶν.

§43Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν μὲ ἐτιμήσατε διὰ τῆς προσοχῆς σας. Εἶπον ὅτι ἡ ἐρώτησις ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν καὶ πρὸς τὸν Ὑπουργὸν Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν. Ἡ ἀπάντησις τοῦ δευτέρου ὅτι εἶναι ἀναρμόδιος δὲν ἐδικαιολόγει τὴν διαγραφὴν τῆς ἐρωτήσεως, ἀπευθυνομένης καὶ πρὸς τὸν πρῶτον ἁρμόδιον.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τὸ ἐξετάσω. Ὁ κ. Γ. Καραγκιόζης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, Δημ. Ἔργων καὶ λοιπῶν περιφερειακῶν ὑπηρεσιῶν, δὲν ἔτυχον μέχρι σήμερον οὐδεμιᾶς προσθέτου οἰκονομικῆς παροχῆς, ὡς ἐγένετο δι’ ὅλους τοὺς ἐν Ἀθήναις ὑπαλλήλους.

§45Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐχορηγήθη κάποια οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις εἰς διαφόρους διοικητικοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ἀθηνῶν. Αὐτὴ ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις δυστυχῶς δὲν ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῶν ἰδίων ὑπηρεσιῶν καὶ Ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ διαμερίσματα τῆς Χώρας καὶ διότι ἦτο εὔλογον τὸ παράπονον τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Κατόπιν μυρίων διαμαρτυριῶν, ἐδέησε νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τοὺς διοικητικοὺς ὑπαλλήλους τῆς περιφερείας. Νομίζω ὅτι τοιαῦται διακρίσεις δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ἀλλὰ ὅταν λαμβάνεται ἕνα μέτρον ὑπὲρ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου, πρέπει ὁπωσδήποτε τὸ μέτρον αὐτὸ νὰ ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ὑπαλλήλους τῆς ὑπαίθρου, διότι καὶ αὐτοὶ προσφέρουν τὴν ἰδίαν ὑπηρεσίαν, ὅπως καὶ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Κέντρου.

§46Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, ἀφ’ ἧς ἤρχισεν τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου, ἡ Κυβέρνησις ἐχορήγησε τὸ ἐπίδομα λόγῳ ὑπερωριακῆς ἐργασίας εἰς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τῶν Ὑπουργείων Γεωργίας, Ἐμπορίου, Προνοίας κ. λ. π. κλάδων. Ἑπομένως δὲν ὑφίσταται πλέον τὸ θέμα.

§47Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Δὲν ὑφίσταται θέμα, λέγετε, κ. Ὑπουργέ, ἀλλὰ οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Κέντρου τὸ ἐπῆραν αὐτὸ τὸ ἐπίδομα πρὸ 4 μηνῶν, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἐπαρχίας θὰ τὸ πάρουν ἀπὸ 1 Ἰανουαρίου.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν θὰ ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα διὰ τὴν κατοχύρωσιν τῶν συνταξιοδοτικῶν δικαιωμάτων τοῦ προσωπικοῦ τῶν κρατικοποιηθέντων νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων.

§49Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, βάσει τοῦ νόμου «περὶ κρατικοποιήσεως τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων», πολλὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, κυρίως Δημοτικὰ Νοσοκομεῖα, ὑπήχθησαν εἰς τὰς διατάξεις αὐτοῦ. Ἀτυχῶς πέραν τῶν γενικωτέρων ἀνωμαλιῶν ποὺ δημιουργεῖ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τούτου οὗτος ἀφήνει ἀκάλυπτον τὸ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, τὸ ἐργαζόμενον εἰς τὰ ἱδρύματα αὐτά, ἀπὸ ἀπόψεως συνταξιοδοτήσεώς του. Ὑπάρχουν γυναῖκες νοσοκόμοι, καὶ ἄλλο ὑπηρετικὸν προσωπικόν, τῶν ἱδρυμάτων τούτων, τὰς ὁποίας κατέλαβεν τὸ ὅριον ἡλικίας καὶ αἱ ὁποῖαι ἐργάζονται 14 ὥρας τὸ 24ωρον, χωρὶς νὰ ἔχουν οὐδεμίαν ἐλπίδα συνταξιοδοτήσεως. Ἐρωτῶμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τί μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτοῦ τοῦ ὀξυτάτου ζητήματος τὸ ὁποῖον καταβασανίζει μίαν τάξιν κατὰ τὰ ἄλλα συμπαθεστάτην.

§50Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριε συνάδελφε, πληροφορῶ τὸ Σῶμα ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταρτίσει ἀπὸ μηνὸς τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον τεθὲν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἐνεκρίθη καὶ συντόμως πρόκειται νὰ κατατεθῇ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἀ-

ναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ὁ κ. Β. Ἐφραιμίδης ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γ. Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§52Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ δι’ ἑκάστην Βουλήν, κατήντησε πάγιον, ἀνιαρὸν ἔθιμον. Τὸ αὐτὸ καὶ μὲ τὸν αὐτὸν τυποποιημένον τρόπον, ἐπαναλαμβάνεται καὶ εἰς τὴν παροῦσαν Βουλήν. Συνεζητήσαμεν τὸ καπνικὸν τὸν παρελθόντα Ἰούνιον. Ἐπανῆλθεν τὸ θέμα τὸν Δεκέμβριον, πρὸ τῶν διακοπῶν, καὶ συνεχίζομεν σήμερον τὴν αὐτὴν συζήτησιν. Αἱ συνεχεῖς συζητήσεις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, τόσον εἰς τὰς παρελθούσας Βουλάς, ὅσον καὶ εἰς τὴν παροῦσαν, σημαίνουν, ἢ θὰ πρέπει νὰ σημαίνουν, ὅτι τὸ καπνικὸν πρόβλημα καὶ σπουδαῖον εἶναι καὶ ἄλυτον παρέμεινε καὶ παραμένει. Κύριοι βουλευταί, ἡ συζήτησις τοῦ παρελθόντος Ἰουνίου καὶ ἡ ἐπερώτησίς μας, ἀφεώρα κυρίως τὰς ἐσοδείας τοῦ 1955 καὶ 1956 καὶ τὴν ἀπαράδεκτον κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον οἱ καπνοπαραγωγοὶ καὶ οἱ καπνεργάται. Τὰ δεδομένα διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1955, ἦσαν τὰ ἑξῆς: 1) Παραγωγή: Περίπου 95.000 τόννοι. Ἡ αὔξησις ἐν σχέσει πρὸς τὸ παρελθόν, ὀφειλομένη εἰς τὴν αὔξησιν τῆς στρεμματικῆς καλλιεργείας καὶ τὰς καιρικὰς συνθήκας, ἦτο συμπτωματική. 2) Ποιότης: Γενικῶς καλή. Ἀλλὰ ἐνεφάνιζε σημεῖα ἀνωμαλίας, λόγῳ, πάλιν, καιρικῶν συνθηκῶν. 3) Ἐξαγωγαί: Ἀνῆλθον εἰς 55.000 τόννους περίπου. Ἡ σοβαρὰ αὕτη αὔξησις τῶν ἐξαγωγῶν, κατὰ 18 ἕως 20%, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἀνώτατον προπολεμικὸν ἐπίπεδον, δὲν ὠφείλετο εἰς ἐξαιρετικήν τινα προσπάθειαν, οὔτε τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε τοῦ καπνεμπορίου, ἀλλὰ εἰς τοὺς γενικωτέρους λόγους ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν διεθνῆ ὕφεσιν καὶ τὴν συνεπείᾳ ταύτης ἀνάπτυξιν τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν περὶ τῶν ὁποίων θὰ ἐπανέλθω κατωτέρω. 4) Τιμαί: α) Ἡ μέση παραγωγικὴ τιμὴ ἦτο μόλις 26 δραχμαὶ κατὰ κιλόν. Ἤτοι κατὰ 6 καὶ πλέον δραχμὰς κατωτέρα ἐκείνης τῆς ἐσοδείας τοῦ 1954, ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς 32.20 δραχμάς. Καὶ φυσικὰ ἐξευτελιστική, ἐν σχέσει πρὸς τὸ κόστος παραγωγῆς καὶ τὸν ἐν τῷ μεταξὺ ἀνυψωθέντα τιμάριθμον ζωῆς. β) Ἡ μέση ἐξαγωγικὴ τιμὴ 1,40 δολλάρια κατὰ κιλόν. Καὶ ἡ τιμὴ αὐτὴ παρὰ τὴν τεραστίαν ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων διαφοράν της, παραγωγικὴν τιμήν, ὑπῆρξε χαμηλή, συγκρινομένη μὲ τὰς διεθνεῖς τιμὰς τῶν καπνῶν καὶ ἰδιαιτέρως τῶν Τουρκικῶν καὶ Ἀμερικανικῶν, τὰ ὁποῖα ἤγγισαν καὶ ὑπερέβησαν τὰ 1,47 δολλάρια. 5) Εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τοῦ Κράτους παρέμειναν καὶ παραμένουν εἰσέτι ἀδιάθετα καπνὰ 10.000 περίπου τόννων. Ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω δεδομένα προκύπτει ὅτι ἡ Κυβερνητικὴ καπνικὴ πολιτικὴ ὑπῆρξεν ὀλεθρία διὰ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Καὶ συνεπῶς, ὀρθῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ἰουνίου, ὀρθῶς ἐλέγχουσα καὶ ἐπικρίνουσα τὴν Κυβέρνησιν, ἐχαρακτήρισε τὴν πολιτικήν της ἀντιαγροτικήν. Διότι ἡ Κυβέρνησις, ἐνῷ ἐγνώριζεν ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο ηὐξημένη καὶ ποιοτικῶς ἀνώμαλος, ἐνῷ ἐγνώριζε τὴν πρακτορειακὴν λῃστρικὴν τακτικὴν τοῦ καπνεμπορίου καὶ τὴν πλήρη οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν καὶ ἀδυναμίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν, καθὼς καὶ τὸν ὀξύτατον ἀνταγωνισμὸν τῶν Τουρκικῶν καὶ Ἀμερικανικῶν καπνῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν: 1) Δὲν ἐχορήγησε ἐπαρκῆ δάνεια εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς διὰ νὰ βελτιώσουν τὴν παραγωγήν των καὶ νὰ ἀντιστοῦν εἰς τὴν ἐπιδρομὴν τῶν καπνεμπόρων. 2) Δὲν ἐξήγγειλε καὶ δὲν ἐπραγματοποίησεν ἔγκαιρον καὶ εὐρεῖαν συγκέντρωσιν καπνῶν, ὥστε νὰ ἐπιδράσῃ ὑψωτικῶν καὶ ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν καὶ τῶν ἐξαγωγικῶν τιμῶν. 3) Δὲν ἐκινήθη δραστηρίως διὰ νὰ ἀναπτύξῃ τὰ περιθώρια τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ἀντ’ αὐτῶν, τῶν ἐκ τῆς μακρᾶς πείρας καὶ τῶν συγκεκριμένων ὅρων καὶ συνθηκῶν ἐπιβαλλομένων ἀπαραιτήτων μέτρων, ἡ Κυβέρνησις περιωρίσθη εἰς ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ πλασματικὰ δάνεια πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἐχρηματοδότησε τὸ καπνεμπόριον προνομιακῶς καὶ εἰς ἀκατάλληλον χρόνον, ἀναθέτουσα εἰς αὐτὸ τὴν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν, μὲ τοὺς ὁποίους εὑρίσκεται εἰς τὴν ζωηροτέραν τῶν ἀντιδικιῶν. Ἐπεχείρησε, τέλος, ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐντελῶς περιωρισμένην καὶ καθυστερημένην συγκέντρωσιν καπνῶν. Οὕτω, ἡ Κυβέρνησις, οὐσιαστικῶς ἐγκατέλειψε τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ τὸ ἐθνικὸν προϊὸν εἰς τὸ ἔλεος τῶν ξένων μονοπωλιακῶν καπνικῶν συγκροτημάτων, τὰ ὁποῖα, οἱ ἐδῶ καπνέμποροι, ἀντιπροσωπεύουν καὶ πρακτορεύουν. Αἱ συνέπειαι τῆς ἀνωτέρω πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξαν: 1) Ἐξευτελιστικαὶ παραγωγικαὶ τιμαί. 2) Αἱ ἀντιστοίχως χαμηλαὶ ἐξαγωγικαὶ τιμαί. 3) Ἡ παραμονή, μέχρι καὶ σήμερον, εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους καὶ τῶν παραγωγῶν, 10.000 τόννων περίπου καπνῶν, εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους καὶ τῶν παραγωγῶν ἐσοδείας τοῦ 1955, τὰ ὁποῖα ἀσκοῦν καὶ θὰ ἀσκήσουν μειωτικὰς πιέσεις ἐπὶ τῆς καπναγορᾶς μας. Κύριοι βουλευταί, δὲν θέλομεν νὰ διατυπώσωμεν ἐπιγραμματικῶς τὰ ἀποτελέσματα τῆς Κυβερνητικῆς καπνικῆς πολιτικῆς, ἀρκεῖ νὰ ἀναφερθῶμεν εἰς τὰ ἑξῆς σημεῖα καὶ εἰς ὡρισμένους ὑπολογισμούς, οἱ ὁποῖοι, χωρὶς νὰ ἀξιοῦν τὴν ἀπόλυτον ἀκρίβειαν, δικαιοῦνται, τὴν ἀναγνώρισιν τοὐλάχιστον, σαφῶν ἐνδείξεων: 200.000 καπνοπαραγωγοί, ἤτοι 1.000.000 περίπου ἀγρόται, ἐπραγματοποίησαν, ἀπὸ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1955, εἰσόδημα μόνον 6 ἕως 7 χιλιάδας δραχμὰς ἕκαστος. Ἐνῷ, 150 ἢ τὸ πολὺ 200 καπνέμποροι, συνεσώρευσαν, ἀπὸ τὴν αὐτὴν ἐσοδείαν, κέρδη, περίπου 500 ἕως 600 ἑκατομμύρια δραχμάς. Εἶναι δυνατόν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ ἀμφισβητήσῃ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Ἐὰν θέλῃ νὰ γίνῃ πιστευτός, ἂς δεχθῇ τὴν πρότασίν μας διὰ τὴν σύστασιν μιᾶς ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὴν ὁποίαν, ὅμως, ἀπαραιτήτως, θὰ πρέπει νὰ μετέχουν καὶ αἱρετοὶ ἀντιπρόσωποι τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ καπνεργατῶν. Μόνον τὸ πόρισμα μιᾶς τέτοιας ἐρευνητικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ εἶναι πραγματικὸν καὶ θὰ πείσῃ καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν καὶ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀποσείσῃ τὰς τρομακτικὰς εὐθύνας διὰ τὸ ἀνωτέρω ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς της, ἐπεκαλέσθη τὸν ηὐξημένον ὄγκον τῆς παραγωγῆς τοῦ 1955 καὶ τὴν ποιοτικήν της ἀνωμαλίαν. Ἐπίσης, τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι δὲν εἶχε τὸ κατάλληλον ὄργανον καὶ τὸν χρόνον διὰ νὰ παρέμβῃ. Ἀλλ’ οἱ ἰσχυρισμοί της αὐτοί, ὡς ἀπεδείχθη καὶ κατὰ τὰς προηγηθείσας συζητήσεις, ἦσαν προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις. Διότι, ἐν ὄψει αὐτῶν ἀκριβῶς τῶν δεδομένων τῆς παραγωγῆς του 1955, ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς καὶ ποσοτικῆς, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ παρέμβῃ: 1) Διὰ τῆς ἐγκαίρου Κρατικῆς συγκεντρώσεως νὰ ἀποκαθάρῃ ποιοτικῶς τὴν ἐσοδείαν, ὥστε νὰ προφθάσῃ τὴν δυσφήμισιν τῶν καπνῶν μας. 2) Νὰ ἐπιδράσῃ ὑψωτικῶς ἐπὶ τῶν παραγωγικῶν τιμῶν. 3) Νὰ ἀναπτύξῃ ἐξαιρετικὴν δραστηριότητα διὰ τὴν ἔκτακτον ἀνάπτυξιν τῶν ἐξαγωγῶν μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ἡ ὁποία εἶχε καὶ ἔχει εὐρύτατα περιθώρια. Τὸ ἀληθές, ἑπομένως, εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχε καὶ ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ ἐθνικὴν καπνικὴν πολιτικὴν καὶ δι’ αὐτό, ἀντικειμενικῶς τοὐλάχιστον, δύναται νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ὄργανον ἐξυπηρετήσεως τῶν συμφερόντων τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας. Καὶ εἶναι τραγικόν, κύριοι βουλευταί, ὅτι παρὰ τὸν ἔλεγχον καὶ τὰς ἐπικρίσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ καπνικοῦ κόσμου, τὰς διακηρύξεις τοῦ προσφάτου Παναγροτικοῦ Συνεδρίου, καὶ τὰς ἀπαιτήσεις τῶν συμφερόντων τῆς Ἐθνικῆς μας οἰκονομίας, ἡ Κυβέρνησις ἐξακολουθεῖ νὰ μὴ ἔχῃ τὴν ἐπιβαλλομένην ἐθνικὴν καπνικὴν πολιτικήν. Ἀπόδειξις τούτου καὶ ἡ πολιτική της εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν τρέχουσαν περίοδον ἐπὶ τῆς καπνικῆς ἐσοδείας τοῦ 1956. Κύριοι βουλευταί, τὰ δεδομένα διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1956 εἶναι τὰ ἑξῆς: 1) Παραγωγή: Περίπου 75.000 τόννοι. Ἡ παραγωγὴ αὐτὴ εἶναι μειωμένη κατὰ 20.000 περίπου τόννους ἀπὸ ἐκείνην τοῦ 1955. Ἡ μείωσις ὀφείλεται α) εἰς τὸν περιορισμὸν τῆς καπνοκαλλιεργείας ἀπὸ 1.290.877 στρέμματα τὸ 1955 εἰς 1.181.404 στρέμματα τὸ 1956. β) Εἰς τὴν μείωσιν τῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως ἀπὸ 58 ὀκάδες τὸ 1955 εἰς 50 ὀκάδες τὸ 1956. Ὁ περιορισμὸς ἐξ ἄλλου τῆς καπνοκαλλιεργείας κατὰ ἕνα ποσοστόν, ὀφείλεται εἰς διοικητικὰ μέτρα καὶ κατὰ ἕνα ἄλλο, μεγαλύτερον, εἰς τὴν ἀποθάρρυνσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν, λόγῳ τῶν ἐξευτελιστικῶν καπνοπαραγωγικῶν τιμῶν. 2) Ποιότης: Ἡ ποιοτικὴ σύνθεσις τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1956 ὑπολογίζεται νὰ ὑπερβῇ τὰ 80% εἰς μαξούλι, ἔναντι 55% τοῦ 1955 καὶ τὸ 20% εἰς ρεφούζι, ἔναντι 40% τοῦ 1955. Ἀπὸ ποιοτικῆς δηλαδὴ ἀπόψεως καὶ καπνιστικῶν ἰδιοτήτων ἡ ἐσοδεία τοῦ 1956 θεωρεῖται μία ἀπὸ τὰς ἐξαιρετικωτέρας διὰ τὴν χώραν μας. Λόγῳ δὲ ἀκριβῶς τῆς ποιότητος αὐτῆς καὶ τῆς ποσότητός της ἡ παραγωγὴ αὐτὴ χαρακτηρίζεται καὶ εἶναι τὸ ἰδανικώτερον συμπλήρωμα τῆς ἐσοδείας τοῦ 1955. Ἑπομένως ἡ ἀπορρόφησις τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1956 μὲ ἱκανοποιητικὰς παραγωγικὰς τιμὰς διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἀντιστοίχως ὑψηλὰς παραγωγικὰς καὶ ἀνάλογα ὀφέλη διὰ τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν ἠδύνατο καὶ δύναται νὰ εἶναι ἐξησφαλισμένη. Φυσικὰ ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ὑπῆρχε ἢ ἔστω θὰ ἐκδηλωθῇ ἀμέσως τώρα εὔστοχος Κυβερνητικὴ καπνικὴ πολιτική. Ἀτυχῶς, ὅμως, τοιαύτη πολιτικὴ δὲν ἐξεδηλώθη, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εὑρισκόμεθα ἤδη εἰς τὸν τρίτον κρίσιμον μῆνα τῆς τρεχούσης καπνικῆς περιόδου. Πράγματι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐξήγγειλε οὐδὲν μέτρον ἐνῷ θὰ ἔπρεπε 1) νὰ χορηγήσῃ ἐπαρκῆ δάνεια εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. 2) Νὰ ἐξαγγείλῃ χρόνον λήξεως τῶν καπναγορῶν, πότε καὶ ποίαν συγκέντρωσιν θὰ κάμῃ καὶ τιμὰς ἀσφαλείας. 3) Ὤφειλεν ἐπίσης νὰ προχωρήσῃ καὶ νὰ ἀποκεντρώσῃ τὴν συγκέντρωσιν ὅλων τῶν εἰς χεῖρας τῶν καπνοπαραγωγῶν ἀδιαθέτων καπνῶν ἐσοδείας 1955. 4) Τέλος, ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε νὰ ἀναπτύξῃ δραστηριότητα διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ εὐρυτέραν διάθεσιν τῶν καπνῶν μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Μετ’ αὐτῶν ἡ Κυβέρνησις ἠρκέσθη μόνον εἰς τὴν κατάθεσιν ἑνὸς νομοσχεδίου περὶ ἱδρύσεως, ὅπως τὸν ὀνομάζει, Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ἐπίσης, εἰς τὴν κατάθεσιν ἑτέρου νομοσχεδίου περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 2348 καὶ ν. δ. 2419. Ὑπάρχει ἑπομένως, κύριοι συνάδελφοι, καὶ δι’ αὐτὸ ὑπόλογος εἶναι ἡ Κυβέρνησις, ὁ μέγας κίνδυνος νὰ ἐπαναληφθῇ πάλιν, μάλιστα εἰς μεγαλυτέρας διαστάσεις, διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, ἡ τραγῳδία τοῦ 1955. Ἤδη οἱ καπνέμποροι μετὰ μακρὰν ψυχολογικὴν προπαρασκευὴν ἐξαπέλυσαν τὴν ἐπιδρομήν των εἰς τὴν καπνοπαραγωγικὴν ὕπαιθρον. Διὰ νὰ συντρίψουν τὸ ἠθικὸν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ διὰ νὰ ἐπιτύχουν τὴν ὑφαρπαγὴν τῶν προϊόντων των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, διαδίδουν ὅτι ἐφέτος αἱ τιμαὶ θὰ εἶναι χαμηλαί, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ ἐξαγωγικὴ κρίσις καὶ ὅτι οἱ παραγωγοὶ πρέπει νὰ φανοῦν «λογικοί». Ὅσοι ἐξ ὑμῶν, κύριοι συνάδελφοι, περιοδεύσατε εἰς τὰς ἐπαρχίας σας τὰ διεπιστώσατε αὐτά. Ἔχω συγκεκριμένην προσωπικὴν ἀντίληψιν ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Κιλκίς, ὅταν οἱ καπνέμποροι κατώρθωσαν νὰ ὑφαρπάσουν καπνὰ μὲ τιμὰς ἀπὸ 17 ἕως 22 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν (Μελάνθιο, Βάλτι, Ξηρόβρυση, Ἄνω–Κάτω Ποταμιά, Μονολίθι), ἐνῷ αἱ ἀντίστοιχοι περυσιναὶ τιμαὶ ἦσαν ἀπὸ 22 μέχρι 30 καὶ ἐκεῖναι τοῦ 1954 ἀκόμη ἀνώτεραι. Τὸ φαινόμενον αὐτὸ ἀσφαλῶς θὰ συντελῆται καὶ εἰς ἄλλας καπνοπαραγωγικὰς περιοχάς. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ μὲ ἠλαττωμένην τὴν δύναμιν τῆς ἀντιστάσεως ἔναντι τῆς καπνεμπορικῆς ἐπιδρομῆς, ἀποξενοῦνται τοῦ προϊόντος των εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐξευτελιστικὰς τιμάς, διότι καὶ ἡ πεῖρα των ἀπὸ τὸ παρελθὸν ἔτος δὲν τοὺς ἐπιτρέπει νὰ ἐλπίζουν εἰς μίαν κρατικὴν προστασίαν. Εἶναι φανερόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἤρχισεν ὁ κύκλος τῆς κολάσεως διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Εἶναι φανερόν, ὅτι καὶ πάλιν ἀπὸ τὸ πολύτιμον ἐθνικὸν προϊὸν θὰ ἀποκομίσουν λῃστρικὰ κέρδη οἱ καπνέμποροι. Οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἐφέτος δὲν θὰ ἐξασφαλίσουν οὔτε τὸ περυσινὸν εἰσόδημα πείνας τῶν 6 ἕως 7.000 δραχμῶν, διότι ἡ παραγωγή τους εἶναι μικροτέρα τοῦ 1955. Ἡ Κυβέρνησις ἑπομένως ἔστω καὶ τὴν ὑστάτην αὐτὴν στιγμὴν θὰ πρέπει νὰ σπεύσῃ νὰ υἱοθετήσῃ τὰ αἰτήματα τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ τὰς διακηρύξεις τοῦ προσφάτου παναγροτικοῦ συνεδρίου διὰ νὰ περισωθῇ ὅ,τι εἶναι δυνατὸν νὰ περισωθῇ. Πολὺ περισσότερον ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις διὰ τὴν ἐφετεινὴν παραγωγὴν δὲν δύναται καὶ θὰ τῆς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ τὰ διαφανῆ προσχήματα ποὺ ἐπεκαλέσθη διὰ τὴν παραγωγὴν 1955. Τὰ αἰτήματα αὐτά, ὅπως διετυπώθησαν καὶ εἰς τὸ τελευταῖον Παναγροτικὸν Συνέδριον, εἶναι: 1) Καθορισμὸς λήξεως τῆς ἀγορᾶς καπνῶν. 2) προσδιορισμὸς τιμαριθμικῆς τιμῆς ἀσφαλείας. 3) Ἐξαγγελία ὅτι τὸ Κράτος θὰ συγκεντρώσῃ τὰ καπνὰ ὅλων τῶν ποιοτήτων οἱασδήποτε περιφερείας, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὴν λῆξιν τῆς ἀγορᾶς καπνῶν, θὰ μείνουν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. 4) Νὰ χορηγήσῃ ἐπαρκῆ δάνεια εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. 5) Νὰ ἐξαγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις ἔγκαιρον χρηματοδότησιν τοῦ καπνεμπορίου τῆς ΣΕΚΕ, τῶν κοινοπραξιῶν τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνοπαραγωγικῶν συνεταιρισμῶν, ἀντιστρέφουσα ἐν προκειμένῳ τὴν προνομιακὴν μεταχείρισιν ἀπὸ τοῦ καπνεμπορίου εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς τῶν παραγωγῶν, ὥστε οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν, τὴν διάθεσίν των εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν κινούμενοι ὑπὸ ἐσωτερικὸν καθεστὼς πραγματικῶς ἐλευθέρου ἐμπορίου. Διὰ τῶν ἀνωτέρω μέτρων θὰ ὑπάρξῃ ἐξασφάλισις τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, ἀναχαίτισις τῆς μονοπωλιακῆς πρακτορειακῆς δράσεως τοῦ καπνεμπορίου, θὰ πραγματοποιηθοῦν ἱκανοποιητικαὶ ἐξαγωγικαὶ τιμαὶ διὰ τὸ ἐθνικὸν προϊόν καὶ θὰ προκύψουν ἀνάλογα ὀφέλη διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Κύριοι βουλευταί, ὅλα τὰ ἀνωτέρω ἀνάγονται εἰς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεώς μας, τὸ ἀφορῶν τὴν κριτικὴν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς διὰ τὰς δύο ἐσοδείας τοῦ 1955–1956 καὶ τὰ ἀμεσώτατα μέτρα τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε καὶ ὀφείλει νὰ λάβῃ. Νομίζω, ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἐπερώτησις πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸ γενικώτερον καπνικόν μας πρόβλημα. Καὶ τοῦτο, διότι τόσον ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῶν προκατόχων της, ὑπῆρχε καὶ ὑπάρχει μία μόνιμος κρίσις ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ἑκάστοτε ὑπὸ διαφόρους μορφάς. Καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξετασθῇ βαθύτερα τὸ θέμα, διότι ἐλέχθη κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι ὁ καπνὸς ἔχει μεγίστην σημασίαν διὰ τὴν ὅλην ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Δὲν θὰ ἀναφερθῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἀναλυτικῶς εἰς τὰ δημοσιονομικῆς, οἰκονομικῆς, δημογραφικῆς καὶ κοινωνικῆς φύσεως ὠφελήματα τὰ ὁποῖα πορίζεται ἡ χώρα μας ἀπὸ τὸ πρῶτον ἐθνικὸν προϊόν, τὸν καπνόν. Ἐπιγραμματικῶς μόνον θὰ ἀναφέρω, ὅτι ὁ καπνὸς διὰ τὴν Ἑλλάδα ἔχει τὴν αὐτὴν σημασίαν καὶ ἀξίαν ποὺ ἔχουν ὁ καφὲς διὰ τὴν Βραζιλίαν, τὰ σιτηρὰ διὰ τὴν Ἀργεντινὴν καὶ ὁ βάμβαξ διὰ τὴν Αἴγυπτον. Ἂς φαντασθῶμεν τὴν Βραζιλίαν χωρὶς τὴν καλλιέργειαν τοῦ καφέ, ἢ τὴν Ἑλλάδα χωρὶς τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ. Ποῖα εἶναι τὰ αἴτια, κύριοι συνάδελφοι, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἡ ἐθνική μας οἰκονομία, ἡ καπνοπαραγωγή μας καὶ οἱ καπνεργάται μας δὲν ἀποκομίζουν ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποκομίσουν ἀπὸ τὸν καπνόν; 1) Εἰς τὴν χώραν μας ὑφίσταται τὸ σύστημα τῆς ἐλευθέρας διαχειρίσεως κατὰ τὸ ὁποῖον ὅλαι αἱ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ ἐργασίαι διεξάγονται ἀπὸ ἰδιώτας ὑποκειμένους μόνον εἰς τὴν ὑποχρέωσιν τῆς τηρήσεως τῆς καπνικῆς νομοθεσίας. Ὑπὸ τὸ καθεστὼς τοῦτο ἐτέθησαν περιορισμοὶ καὶ ἀπαγορεύσεις σχεδὸν ἀποκλειστικῶς διὰ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἐνῷ ἀφέθη ἐλεύθερον τὸ πεδίον δράσεως διὰ τὴν ἀσυδοσίαν τοῦ καπνεμπορίου καὶ τῆς καπνοβιομηχανίας. Τὸ ὠργανωμένον καὶ παντοδύναμον καπνεμπόριον τὸ ὁποῖον μεταπολεμικῶς ἀποτελεῖται ἀπὸ ἐντολοδόχους ξένων μονοπωλίων καὶ τραστοποιημένων ἐπιχειρήσεων καὶ ἡ ἐγχώριος καπνοβιομηχανία ἡ ὁποία περιῆλθεν εἰς χεῖρας τεσσάρων μεγάλων ἐπιχειρήσεων, συνασπίζονται εἰς τὸν τομέα τῶν ἀγορῶν, παρὰ τὸν μεταξὺ των ὀξὺν ἀνταγωνισμὸν καὶ ἐκμεταλλεύονται τὴν οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν τοῦ παραγωγοῦ καὶ τὴν ἀνάγκην αὐτοῦ πρὸς ταχυτέραν διάθεσιν τοῦ προϊόντος του διὰ νὰ ἐπιβάλουν ἐξευτελιστικὰς παραγωγικὰς τιμάς. Ἡ κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν διαμόρφωσις τοῦ καπνεμπορικοῦ μας μηχανισμοῦ ἀποτελεῖ μίαν τῶν βασικῶν αἰτιῶν τῆς κακοδαιμονίας διὰ τὴν καπνικήν μας οἰκονομίαν ἡ ὁποία τελεῖ σχεδὸν ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον ξένων παρασιτικῶν μονοπωλιακῶν παραγόντων. 2) Καὶ ἡ καπνοπαραγωγή μας δὲν ἐτέθη καὶ δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ πλαίσιον ἑνὸς γενικωτέρου καπνικοῦ προγράμματος, ὥστε νὰ κατευθύνεται ἀναλόγως τῶν κατ’ ἔτος συνθηκῶν διαθέσεως. Ὁ τεχνικὸς ἐξοπλισμὸς τῶν παραγωγῶν εἶναι ἀτελὴς καὶ καθυστερημένος, ὅπως αἱ μέθοδοι καλλιεργείας μὲ συνέπειαν τὴν ἀδυναμίαν μειώσεως τοῦ παραγωγικοῦ κόστους καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς ποιότητος. 3) Ἔλειψε καὶ ἐλλείπει ἕνα καθεστὼς παγίων προστατευτικῶν θεσμῶν διὰ τὴν καπνοπαραγωγήν μας. Οὕτω τὰ πάντα ρυθμίζονται ἀπὸ τὴν τυφλὴν καὶ ἀπρόβλεπτον λειτουργίαν τοῦ νόμου τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, ἡ ὁποία καὶ ὅταν εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν ἰσορροπίας δὲν ἀποτελεῖ ἐγγύησιν, λόγῳ τῆς δράσεως τῶν μονοπωλίων ἀγοραστῶν. 4) Δὲν ὑπῆρξε καὶ δὲν ὑπάρχει ἡ κατάλληλος πολιτικὴ αὐξήσεως τῶν ἐξαγωγῶν μας. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὸ 1952 ἤρχισε νὰ βελτιοῦται ἡ θλιβερὰ πολεμικὴ καὶ μεταπολεμικὴ κατάστασις τοῦ ἐθνικοῦ μας προϊόντος ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῶν, κατὰ δὲ τὴν τελευταίαν διετίαν ὑπερέβησαν κατὰ 18% περίπου τὸν μέσον ὅρον τῆς τελευταίας προπολεμικῆς πενταετίας, ἡ βελτίωσις αὐτή, ὀφειλομένη κυρίως εἰς τὴν διεθνῆ ὕφεσιν, καὶ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν διεθνῶν συναλλαγῶν κυρίως, δὲν εἶναι οὔτε σταθερὰ οὔτε ἱκανοποιητική, διότι ἡ μεταπολεμικὴ κατανάλωσις σιγαρέττων εἰς ὅλας τὰς χώρας, πλὴν τῶν Ἀνατολικῶν, ηὐξήθη κατὰ 125%, τὸ δὲ παγκόσμιον ἐμπόριον καπνοῦ ηὐξήθη κατὰ 50% τοὐλάχιστον. Καὶ ἡ Τουρκία ἐπέτυχε μέχρι τοῦδε αὔξησιν τῶν ἐξαγωγῶν της κατὰ 50% τῶν προπολεμικῶν. Συνεπῶς ἡ συμμετοχή μας εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς αὐξήσεως αὐτῆς μὲ ἕνα μόνον 18% εἶναι πολὺ ἀνεπαρκὴς καὶ ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχουν τεράστια περιθώρια πρὸς ἀξιοποίησιν. 5) Ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν ἡ καπνική μας κατάστασις δὲν εἶναι ἱκανοποιητική. Τὸ ἐναντίον εἶναι πολὺ δυσάρεστος, διότι ἐνῷ προπολεμικῶς τὰ καπνά μας ἦσαν ἀκριβότερα τῶν τουρκικῶν καὶ ἀμερικανικῶν, τὰ ὁποῖα ἦσαν καὶ εἶναι κύριοι ἀνταγωνισταί μας εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, ἐσημείωσαν καταπληκτικὴν πτῶσιν καὶ κατήντησαν νὰ εἶναι φθηνότερα καὶ τῶν τουρκικῶν καὶ τῶν ἀμερικανικῶν. Συγκεκριμένως τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ ἐνῷ κατὰ τὸ 1938–39 εἶχον μέσην ἐξαγωγικὴν τιμὴν 0,87 δολλάρια, ἔναντι 0,72 τῶν τουρκικῶν καὶ 0,62 τῶν ἀμερικανικῶν, τὸ 1955 τὰ Ἑλληνικὰ καπνὰ μόλις προσήγγισαν τὴν μέσην ἐξαγωγικὴν τιμὴν τῶν 1,40 δολλάρια, ἐνῷ τὰ τουρκικὰ καὶ ἀμερικανικὰ ἔφθασαν καὶ ἔτειναν νὰ ὑπερβοῦν τὸ 1,47 δολλάρια... Τὰ ἀνωτέρω ἐκτεθέντα ἀποτελοῦσαν καὶ ἀποτελοῦν ὡρισμένας τοὐλάχιστον βασικὰς αἰτίας τῆς ποικιλομόρφου καπνικῆς μας κρίσεως. Ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἐστάθη ἱκανὴ νὰ χαράξῃ μίαν καπνικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἦτο ἱκανὴ νὰ ἄρῃ τὰς αἰτίας αὐτάς. Καὶ φαίνεται πὼς θὰ ἀρκεσθῇ εἰς τὴν ἵδρυσιν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον κατέθεσε τὸ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἀτυχῶς κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς δὲν λύει τὸ πρόβλημα τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ τὴν καπνικήν μας οἰκονομίαν. Καὶ τοῦτο, διότι: 1) Δὲν εἶναι αὐτοτελής, ἀλλὰ ἕνα ἁπλοῦν εἰσηγητικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ ἐξαρτᾶται 100% ἀπὸ τὴν Κ.Ε. Κ., ἤτοι ὄργανον τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀσκῇ τὴν πολιτικὴν τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων καὶ ἄρα θὰ ὑφίσταται τὰς πολιτικὰς κομματικὰς καὶ ὀλιγαρχικὰς οἰκον. ἐπιδράσεις. 2) Ὁ Ὀργανισμὸς αὐτός, παρὰ τὴν ὀνομασίαν του ὡς Ἐθνικοῦ, δὲν θὰ εἶναι ἐθνικός, ἐφ’ ὅσον οὐσιαστικῶς κρατεῖ μακράν του τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ καπνεργάτας, ἐκείνους δηλαδὴ τοὺς ὁποίους ἀφορᾷ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀντιπροσωπεύῃ. Ἡ διαπίστωσις αὐτὴ κατὰ τίποτε δὲν ἀλλάζει μὲ τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀντιπροσωπεύσεως καὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἁπλῶς συμβολική, ἐφ’ ὅσον αὐτοὶ οὔτε τὴν πλειοψηφίαν θὰ ἔχουν εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ, οὔτε τὸ ἀπόλυτον δικαίωμα τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀντιπροσώπων. 3) Εἰς τὸ κατατεθὲν νομοσχέδιον, ἐνῷ προβλέπεται ὁ καθορισμὸς ἐνάρξεως τῶν καπναγορῶν, παραλείπεται ὁ καθορισμὸς τῆς λήξεως αὐτῶν. Ὁ καθορισμὸς ὅμως αὐτός, τῆς λήξεως τῶν καπναγορῶν, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ καίρια αἰτήματα τῶν καπνοπαραγωγῶν. Δι’ αὐτὸ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, διατὶ εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατέθεσαν, δὲν καθορίζουν χρόνον λήξεως τῶν καπναγορῶν; Ποῖα ἀνομολόγητα συμφέροντα ἀντιδροῦν; Λέγεται καὶ γράφεται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μεταξὺ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀντιδροῦν εἶναι καὶ αὐτὴ ἡ Α.Τ.Ε., διότι ὑπολογίζει, ὅτι διὰ τοῦ μὴ καθορισμοῦ χρόνου λήξεως τῶν καπναγορῶν παρατείνεται ἡ ἀγορὰ τῶν καπνῶν, ὁ χρόνος τῆς ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς αὐτὴν καπνοπαραγωγικῶν δανείων καὶ ἑπομένως καὶ ἡ αὔξησις τῶν τόκων, τοὺς ὁποίους εἰσπράττει ἀπὸ τὰ δάνεια αὐτά. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ πιστεύσω τὴν καταπληκτικὴν αὐτὴν ἐκδοχήν.

§53Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νὰ μὴ τὸ πιστεύσητε.

§54Β. ΕΦΡΑΙΜΙΔΗΣ. Δὲν ἤθελον νὰ τὸ πιστεύσω καὶ δὲν θὰ τὸ πιστεύσω, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποφασίσῃ μεταξὺ τῶν ἄλλων μέτρων νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ τὸν καθορισμὸν τοῦ χρόνου λήξεως τῶν καπναγορῶν. Διότι πέραν τοῦ θέματος τῶν ἐπὶ πλέον τόκων, οἱ παραγωγοὶ ἀπὸ τὴν παράτασιν τῶν καπναγορῶν μέχρι καὶ ἑνὸς ἔτους, ἀκόμα ὑφίστανται τρομακτικὰς ζημίας εἰς φύραν τοῦ προϊόντος, ἀποθήκευτρα καὶ ἄλλα ἔξοδα. 4) Τὸ νομοσχέδιον περὶ Ε.Ο.Κ. ἐξ ἄλλου, προβλέπει τὴν σύστασιν Ἐπιτροπῆς ἀγορᾶς καπνῶν, εἰς τὴν ὁποίαν, ἐνῷ θὰ μετέχουν πρόσωπα τῆς διοικήσεως, ἐπιρρεπῆ εἰς ποικίλας ἐπιδράσεις καὶ ἀπὸ πολιτικῆς καὶ κομματικῆς πλευρᾶς, καθὼς καὶ καπνεμπορικῆς καὶ καπνοβιομηχανικῆς, συνήθως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον γνῶσται τῶν πραγμάτων, ὅσον οἱ ἴδιοι οἱ παραγωγικῶς ἀσχολούμενοι μὲ τὸ προϊόν, καπνοπραγωγοὶ καὶ καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι κατὰ ἀπαράδεκτον τρόπον δὲν θὰ μετέχουν τῆς ἐπιτροπῆς ἀγορῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἔκαμα τὰς ἀνωτέρω παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ ἵδρυσιν Ε.Ο.Κ., μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ἡ Κυβέρνηκτως χαμηλόν. Συγκεκριμένως: Ἐνῷ τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν ἐπικειμένην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος, νὰ δεχθοῦν τὰς ἀπαραιτήτους τροπολογίας, ὥστε νὰ προκύψῃ εἷς καπνικὸς Ὀργανισμὸς πράγματι Ἐθνικὸς καὶ ἱκανὸς νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον καὶ τὴν Ἐθνικήν μας οἰκονομίαν. Κύριοι βουλευταί, πρὶν ἢ προχωρήσω εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεων τῆς παρατάξεώς μας, ἐπὶ τοῦ ποία πρέπει νὰ εἶναι μία πραγματικῶς ἐθνικὴ καπνικὴ πολιτική, θέλω νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγον εἰς τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπάρχει 1) ἰσορροπία παραγωγῆς καὶ καταναλώσεως (παραγωγὴ καὶ κατανάλωσις 10 ἕως 11.000 τόννοι), 2) τιμαὶ σιγαρέττων ὑψηλαί. Παρὰ ταῦτα ὅμως, οἱ παραγωγοὶ δὲν ἱκανοποιοῦνται καὶ ἀποξενοῦνται τοῦ προϊόντος των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ αὐτοὶ ὅπως καὶ οἱ παραγωγοὶ ἐξαγωγίμων καπνῶν νὰ πραγματοποιοῦν εἰσόδημα ἀπαραδέκτως χαμηλόν. Συγκεκριμένως: Ἐνῷ τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν φορολογίαν τοῦ καπνοῦ εἰσπράττει περίπου 1.533.000.000, καὶ οἱ πρατηριοῦχοι καὶ καπνοπῶλαι 211.000.000, οἱ παραγωγοὶ εἰσπράττουν μόνον 230.000.000. Δηλαδὴ οἱ καπνοπαραγωγοὶ μόλις πραγματοποιοῦν ἀπὸ τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν των τὸ εἰσόδημα τῶν καπνοπωλῶν καὶ πρατηριούχων, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωστὸν ἔχουν εἰσοδήματα καὶ ἀπὸ ἄλλας αἰτίας. Ἡ ἐξευτελιστικὴ τιμὴ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κατὰ κύριον λόγον ὀφείλεται εἰς τὸν λῃστρικὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀσκοῦν τὴν ἐμπορίαν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, αἱ καπνοβιομηχανίαι. Τὰ συγκροτήματα αὐτά, παρὰ τὸν ἀνηλεῆ μεταξὺ των ἀνταγωνισμὸν— μόνον τέσσαρες καπνοβιομηχανικαὶ ἐπιχειρήσεις περιεσώθησαν ἀπὸ τὸν ἀγῶνα ἀλληλοεξοντώσεως — προκειμένου διὰ τὴν ὑφαρπαγὴν τοῦ προϊόντος τῶν καπνοπαραγωγῶν συνασπίζονται εἰς πανίσχυρον μέτωπον. Ἐξοπλίζονται ἀπὸ τὴν κρατικὴν χρηματοδότησιν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς τὸ 100% σὺν καὶ ἄλλα 20% διὰ φόρους, μεταφορικὰ κ.λ.π., χρηματοδότησιν προερχομένην ἀπὸ τὸ ὑστέρημα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὸ ὁποῖον οὗτος καταβάλλει διὰ τὴν βαρυτάτην φορολογίαν καὶ ἐπιπίπτουν κατὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Δὲν ἀγοράζουν τὰ καπνὰ εὐθὺς μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῆς συγκομιδῆς, ἀλλὰ μετὰ ἓν ἔτος. Εἰς τὸ διάστημα αὐτό, ὅμως, δεσμεύουν τὸ προϊὸν διὰ μικρῶν προκαταβολῶν πρὸς τοὺς παραγωγοὺς — ἡ ἐξόφλησις γίνεται μετὰ ἕξ, ὀκτώ, δώδεκα καὶ ἐνίοτε περισσοτέρους μῆνας. Σημειωτέον ὅτι διὰ τὴν διαδικασίαν αὐτὴν αἱ καπνοβιομηχανίαι χρησιμοποιοῦν μεσίτας, οἵτινες καὶ ἀμείβονται εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ, μὲ προμήθειαν 2% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἀγοραζομένου καπνοῦ. Τὰ ὑπερκέρδη τῶν καπνοβιομηχανικῶν συγκροτημάτων, τὰ ὁποῖα μὲ ἀνάλογον τακτικὴν ἐπιπίπτουν καὶ εἰς τὸ καπνιστικὸν κοινόν, ἐπικαλούμενα τὴν φορολογίαν ἐπὶ τῶν σιγαρέττων διὰ νὰ πραγματοποιήσουν τὰς ὑψηλὰς τιμάς, ἦσαν καὶ παραμένουν ἄγνωστα ἐπιχειρησιακὰ μυστικά. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει καὶ ἕτερον εἰδικὸν θέμα, ἀπολύτως σχετικὸν μὲ τὸ καπνικὸν πρόβλημα. Πρόκειται διὰ τὸ θέμα τῶν καπνεργατῶν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ της ἐπὶ τῆς Ἐργασίας εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι κατήγγειλαν διὰ τὸ ἀπάνθρωπον καὶ ἀντικοινωνικὸν καθεστὼς τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη εἰς τὸν καπνεργατικὸν κόσμον διὰ τοῦ νόμου 2348 καὶ τοῦ ν. δ. 2519 ἰσχυρίσθη ὅτι τὸ καθεστὼς αὐτὸ δὲν τὸ ἐδημιούργησεν ἀλλὰ τὸ εὑρῆκε καθιερωμένον. Ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς ἐνέχει τὴν ὁμολογίαν καὶ τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ὅτι πρόκειται περὶ ἑνὸς καθεστῶτος ἀπαραδέκτου. Ἀλλὰ διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἐτέθη καὶ θέτομεν καὶ ἡμεῖς τὸ ἐρώτημα: Διατὶ δὲν μετέβαλε καὶ δὲν ἀλλάζει τὸ ἀπάνθρωπον, τὸ ἀντικοινωνικὸν καὶ ἀντισυνταγματικὸν καθεστώς, τὸ ὁποῖον πιέζει δεκάδας χιλιάδας ἐργαζομένων; Διατὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπεφάσισε καὶ δὲν ἀποφασίζει ἀμέσως τὴν κατάργησιν τῶν διατάξεων περὶ τοποθετήσεως ἀνέργων καπνεργατῶν καὶ συμβάσεως τῆς ἑξαημέρου ἐργασίας, τὴν κατάργησιν τῶν διατάξεων περὶ καθορισμοῦ ὅρων ἐργασίας προσωπικοῦ καπναποθηκῶν καὶ κυρώσεων τῶν παραβατῶν καθὼς καὶ τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ ἐσωτερικοῦ κανονισμοῦ. Τὴν κατάργησιν περὶ ἑξαμήνου διακοπῆς συντάξεως εἰς τοὺς ἀναλαμβάνοντας ἐργασίαν συνταξιούχους, καθὼς καὶ τὴν ἀπαγόρευσιν προσλήψεως εἰς τὴν καπνεργασίαν τῶν λαβόντων ἐφ’ ἅπαξ ἀποζημίωσιν καπνεργατῶν. Διατὶ ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπανορθώνει τὰς γενομένας ἀδικίας διὰ τοὺς πληγέντας ἐκ τῆς καταργήσεως τῆς κατοχυρώσεως τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος καπνεργάτας. Τέλος διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἀναβάλει καὶ δὲν ἀποφασίζει τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνεργίας εἰς τοὺς καπνεργάτας. Ἡ Κυβέρνησις εἰς ὅλα αὐτὰ τὰ διατὶ ἀντιτάσσει τὸ σχέδιον νόμου περὶ τροποποιήσεως τῆς καπνεργατικῆς νομοθεσίας, τὸ ὁποῖον κατέθεσεν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἐκθέσωμεν τὰς ἀπόψεις μας εἰς τὴν ἁρμοδίαν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Πρὸς τὸ παρὸν διατυπώνομεν τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν δὲν ἀλλάζει, ἀλλὰ παγιοποιεῖ τὸ ὑφιστάμενον ἀπάνθρωπον καθεστώς. Κύριοι συνάδελφοι, εἰσέρχομαι ἤδη εἰς τὴν ἔκθεσιν τῶν ἀπόψεων τῆς παρατάξεώς μας, ὅσον ἀφορᾷ μίαν πραγματικὴν ἐθνικὴν καπνικὴν πολιτικήν. Ἡ πολιτικὴ αὕτη ὡς τελικοὺς σκοπούς της πρέπει νὰ τάσσῃ: 1) Τὴν μεγίστην δυνατὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν συμφερόντων τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. 2) Τὴν δικαίαν κατανομὴν τοῦ ἐκ τοῦ καπνοῦ εἰσοδήματος εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς καὶ καπνεργάτας, ἐκείνους δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται παραγωγικῶς μὲ τὸ προϊόν. Διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ σκοποὶ αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ παράγωμεν καπνὸν εἰς ποιότητα καὶ ποσότητα. Ἡ ποιοτικὴ καὶ ἡ ποσοτικὴ παραγωγὴ θὰ ἐπιτευχθοῦν δι’ ἑνὸς ἀρτίου προγράμματος καπνικῆς καλλιεργείας ἡ ὁποία θὰ ἐπεκτείνεται ὅπου ὑπάρχουν κατάλληλα ἐδάφη ἀποκλειομένων τῶν ἀκαταλλήλων ἐδαφῶν. Ἀλλὰ ἡ παραγωγὴ καπνοῦ εἰς ὄγκον καὶ ποιότητα δὲν εἶναι ἀρκετή. Ἐπιβάλλεται ἡ ἀνάλογος ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ τοῦ προϊόντος. Δηλαδὴ ἡ διατήρησις καὶ διεύρυνσις τῶν παλαιῶν ἀγορῶν καὶ ἡ κατάκτησις νέων. Ἐπὶ τῆς ἀνάγκης νὰ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀγορὰς καὶ πρὸς τὴν Ἀνατολικὴν Εὐρώπην ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν ἠθέλησε νὰ τερματίσῃ τὸ θέμα μὲ ἕνα ἀφορισμόν. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα δὲν τερματίζεται μὲ ἀφορισμούς, οὔτε καὶ μὲ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Σύμφωνα μὲ τὰ προπολεμικὰ δεδομένα τὸ ὕψος τῶν καπνικῶν ἐξαγωγῶν μας πρὸς τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν, τὰς ἄλλας Ἀνατολικὰς χώρας καὶ τὸ τμῆμα τῆς Γερμανίας τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ σήμερον τὴν Ἀνατολικὴν Γερμανίαν, ἀνήρχετο εἰς 15.000 τόννους περίπου. Ἐπερωτῶμεν τὴν Κυβέρνησιν διὰ τίνα λόγον αἱ σημεριναὶ καπνικαὶ ἐξαγωγαί μας ἀντὶ τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ φθάνουν μόλις τοὺς 6.000 περίπου τόννους; Διὰ τίνα λόγον, ἐνῷ εἶναι δυνατὸν αἱ ἐξαγωγαί μας νὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ διπλάσιον τῶν 15.000 τόννων δὲν ἀνεπτύχθησαν καὶ δὲν ἀναπτύσσονται; Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι αἱ θύραι εἶναι ἀνοικταί, ὅτι παρ’ ὅλα αὐτὰ αἱ ἐξαγωγαί μας πρὸς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας περιωρίσθησαν μόνον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 14 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, ἐνῷ αἱ πρὸς τὴν Δύσιν, πρὸς τὴν ὁποίαν ἡ οἰκονομία μας εἶναι προσανατολισμένη, ἔφθασαν τὰ 200 καὶ πλέον ἑκατομμύρια δολλάρια. Ποία εἶναι ἡ αἰτία τοῦ φαινομένου αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν δὲν ἠθέλησε νὰ ἀποκαλύψῃ ὁ κ. Ὑπουργός; Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι αὐτὴ εἶναι ὁ μονόπλευρος προσανατολισμός, πολιτικὸς καὶ οἰκονομικὸς πρὸς τὴν Δύσιν. Καὶ ὅταν καταφερώμεθα ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ μονοπλεύρου προσανατολισμοῦ, δὲν ζητοῦμεν καὶ δὲν ἐννοοῦμεν ἀντιστροφὴν του πρὸς ἀνατολάς. Ἀλλὰ ἀξιοῦμεν πολιτικὸν καὶ οἰκονομικὸν προσανατολισμὸν εἰς ὅ,τι πραγματικῶς συμφέρει οἰκονομικῶς καὶ πολιτικῶς τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν. Εἰς τὸ συγκεκριμένον θέμα τῶν καπνικῶν ἐξαγωγῶν μας καθὼς καὶ τῶν ἄλλων γεωργικῶν μας προϊόντων ἡ παροῦσα Κυβέρνησις οὔτε ἐπεδίωξεν οὔτε ἠθέλησε νὰ ἐπωφεληθῇ ἀπὸ τὰς εὐκαιρίας ποὺ ἔτυχον. Εἶναι γνωσταὶ εἰς ὅλους σας, κύριοι συνάδελφοι, αἱ προτάσεις τοῦ Σοβιετικοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν κ. Σεπίλωφ, ὅτι ἡ χώρα του προσφέρεται εἰς μίαν εὐρεῖαν οἰκονομικὴν ἐμπορικὴν συνεργασίαν ἄνευ οὐδενὸς πολιτικοῦ ἢ οἰκονομικοῦ δεσμευτικοῦ ὅρου. Ἀλλὰ πάντοτε ἐπὶ τῆς βάσεως τῆς ἀμοιθαιότητος καὶ τῆς ἰσοτιμίας. Πῶς ἀξιοποίησε τὰς προτάσεις αὐτὰς ἡ Κυβέρνησις; Εἰς ποίαν ἔκτασιν ἐξ ἄλλου ἡ Κυβέρνησις ἐχρησιμοποίησε τὴν εὐκαιρίαν τῆς μεταβάσεως εἰς Μόσχαν τοῦ Ὑφυπουργοῦ της ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου κ. Μάρτη; Αἱ δυνατότητες καὶ αἱ εὐκαιρίαι αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν διὰ τὴν ἀνάπτυξιν γενικῶς τῶν ἐξαγωγῶν μας καὶ εἰδικῶς τῶν καπνικῶν τοιούτων πρὸς Ἀνατολικὴν Εὐρώπην καὶ τὴν Σοβιετικὴν Ἕνωσιν εἶναι σχεδὸν ἀπεριόριστοι, ἀρκεῖ ἡ παροῦσα ἢ ὁποιαδήποτε ἄλλη Κυβέρνησις νὰ προχωρήσουν θαρραλέως πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἀρκεῖ αἱ Κρατικαὶ παραγγελίαι καὶ τὰ ἔργα ἀνασυγκροτήσεως νὰ μὴ ἀντιτίθενται μονοπωλιακῶς εἰς παράγοντας τῆς Δύσεως. Πρέπει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ τονίσω καὶ τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἰδιωτικῶν ἀνταλλαγῶν μετὰ τῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης ἡ ὁποία μάλιστα διὰ νὰ ἀντεπεξέλθῃ εἰς τὰς πρὸς τὸ παρὸν ὑφισταμένας δυσχερείας θὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ προνομιακὴ ἀκόμη. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ τὰ δεδομένα τοῦ προπολεμικοῦ ὁρίου τῶν καπνικῶν μας ἐξαγωγῶν εἰς τὰς Ἀνατολικὰς χώρας ὁ ἰσχυρισμός μου ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ φθάσωμεν εἰς ἐξαγωγὴν καπνῶν μέχρι καὶ 30.000 τόννων πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς πραγματικότητος. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχουν ἐπιχειρήματα διὰ νὰ ἀποκρούσουν τὴν ἄποψιν αὐτήν. Περαιτέρω, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ηὐξημένη ποσοτικῶς ἡ βελτιωμένη ποιοτικῶς παραγωγὴ καπνῶν καὶ ἡ ἐν συνεχείᾳ ἱκανοποιητικὴ εἰς ποσότητα ἐξαγωγή της δὲν ἐξαντλεῖ τὰ ὅρια τῆς ἐθνικῆς καπνικῆς πολιτικῆς. Ἐπιβάλλεται πέραν τούτων, ἡ ἐξαγωγὴ αὐτὴ νὰ πραγματοποιῆται μὲ ἱκανοποιητικὰς ἐξαγωγικὰς τιμάς. Καὶ τοῦτο θὰ ἐπιτευχθῇ μὲ τὸν ἀνωτέρω πολύπλευρον προσανατολισμὸν τῆς ἐξαγωγικῆς μας πολιτικῆς, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑποτάσσῃ τὴν καπναγοράν μας εἰς τὰς ἀπαιτήσεις τῶν Ἀμερικανικῶν καὶ δυτικῶν καπνικῶν μονοπωλιακῶν συγκροτημάτων καθὼς καὶ μὲ τὴν λῆψιν παγίων καὶ ριζικῶν μέτρων ἀφορώντων τὴν ἐσωτερικὴν καπνικήν μας κατάστασιν. Καὶ τὰ μέτρα αὐτὰ εἶναι 1) Ἡ διὰ παγίου νόμου καθιέρωσις χρόνου ἐνάρξεως καὶ λήξεως τῶν καπναγορῶν. 2) Ἡ διὰ παγίου ἐπίσης νόμου καθιέρωσις προστατευτικοῦ θεσμοῦ, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖον τὸ Κράτος συγκεντρώνει καπνὰ οἱασδήποτε ποσότητος καὶ ποιότητος τὰ ὁποῖα θὰ ἤθελον μείνει ἀπώλητα μετὰ τὴν λῆξιν τῶν καπναγορῶν καὶ δὴ μὲ τιμὰς ἀσφαλείας. 3) Τὴν πολύπλευρον ἐνίσχυσιν καὶ χρηματοδότησιν τῶν συνεταιριστικῶν καπνοπαραγωγικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν κοινοπραξιῶν τῶν καπνεργατῶν ἵνα αὗται βαθμιαίως ἀντικαταστήσουν τὸ παρασιτικὸν καπνεμπόριον εἰς τὴν ἐμπορίαν καὶ ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ. Τὰ ἀνωτέρω μέτρα, κύριοι συνάδελφοι, ὡς κατευθυντήριοι γραμμαὶ διὰ τὴν χάραξιν προγράμματος καπνικῶν ἐξαγωγῶν καὶ μέτρων ἀφορώντων τὴν ἐσωτερικήν μας καπνικὴν κατάστασιν συμπληρούμενα καὶ μὲ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἀλλαγὴν τοῦ ἀντικοινωνικοῦ καὶ ἀντισυνταγματικοῦ καθεστῶτος τὸ ὁποῖον ὑφίσταται εἰς βάρος τῶν καπνεργατῶν δύνανται νὰ ἀποτελέσουν τὰ θεμέλια μιᾶς ἐθνικῆς καπνικῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἱκανὴ νὰ κατευθύνεται: εἰς τὴν ἐξασφάλισιν τῆς μεγίστης δυνατῆς ὠφελείας διὰ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν καὶ ἑνὸς πράγματι ἱκανοποιητικοῦ εἰσοδήματος διὰ τὰς 200.000 καπνοπαραγωγῶν καὶ τοὺς 50.000 καπνεργάτας, ἤτοι ἐν συνόλῳ ἕνα καὶ πλέον ἑκατομμύριον Ἑλλήνων ἐργαζομένων. Ἡ ἐξασφάλισις τῶν τελευταίων θὰ δημιουργήσῃ καὶ τὴν ὑλικὴν προϋπόθεσιν μιᾶς στερεᾶς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ στηρίξουν τὴν ἐπιβίωσιν καὶ ἀνάπτυξίν τους ἡ Ἑλληνικὴ Βιομηχανία γενικῶς, τὸ ἐθνικὸν ἐμπόριον καὶ ἡ βιοτεχνία μας. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις λάβῃ τὰ ἄμεσα μέτρα διὰ τὴν κινδυνεύουσαν ἐσοδείαν τοῦ 1956 καὶ τὰ ὁποῖα ὑπεδείξαμεν εἰς τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐπερωτήσεώς μας καὶ προχωρήσῃ εἰς πραγματοποιήσεις εἰς ὅ,τι ἀφοροῦν τὰς βάσεις, τὰς κατευθύνσεις καὶ τοὺς σκοποὺς μιᾶς πραγματικῆς ἐθνικῆς καπνικῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἐσκιαγραφήσαμεν, τότε θὰ δικαιοῦται τὰ χειροκροτήματα ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, θὰ δύναται, καὶ δικαίως, νὰ ἐλπίζῃ εἰς τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ καπνικοῦ κόσμου καὶ τὴν ἀναγνώρισιν ἐκ μέρους τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Ἐὰν ὅμως ἐμμείνῃ εἰς τὴν μέχρι τοῦδε πολιτικήν της καὶ δὲν προχωρήσῃ, τότε θὰ παραμείνῃ μὲ τὸ στίγμα τῆς Κυβερνήσεως τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν βιομηχάνων. Τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἐπιζημία διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἐχθρικὴ πρὸς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς καὶ καπνεργάτας.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§56Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Θὰ παρεκάλουν, ἐπειδὴ τὸ θέμα συζητεῖται ἀπὸ πολλῶν ἡμερῶν καὶ ἐπειδὴ εἶναι 20 συνάδελφοι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συμφωνήσωμεν νὰ καθιερωθῇ τὸ τέταρτον διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ συνάδελφοι.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πράγματι, εἶναι ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι 20 διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ συζήτησις. Βεβαίως, οἱ ἐπερωτῶντες ἔχουν ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσουν ὅσο θέλουν. Ἐὰν καὶ οἱ ἐπερωτῶντες θέλουν καὶ δι’ αὐτοὺς νὰ ἰσχύσῃ ὁ Κανονισμὸς νὰ μᾶς τὸ εἴπουν.

§58Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι εἰς ἐμὲ πέφτει ὁ λόγος νὰ ἀπαντήσω, ἐφ’ ὅσον εὑρίσκομαι εἰς τὸ βῆμα. Θὰ προσπαθήσω νὰ περιορισθῶ τόσον πολύ, ὥστε νὰ εἶμαι ἐντὸς τῶν χρονικῶν ὁρίων ποὺ ἐζήτησεν ὁ συνάδελφος κ. Σταυρόπουλος. Ἐξ ἄλλου, ἡ Βουλὴ ἔχει κατατοπισθῆ τόσον πολὺ καὶ ἔχει καταπονηθῆ ὥστε ἡ μακρηγορία νὰ ἀποβαίνῃ εἰς βάρος τοῦ θέματος. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἐνέχει ἐξαιρετικὴν σοβαρότητα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος μὲ ὡδήγησε εἰς τὸ νὰ καταθέσω δευτέραν ἐπερώτησιν, διὰ νὰ συζητηθῇ καὶ πάλιν τὸ θέμα, ἐφ’ ὅσον τὸν Ἰούνιον τοῦ 1956 εἴχομεν ἀρκούντως ἐπικρίνει τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν διὰ τὴν προστασίαν δῆθεν τῆς παραγωγῆς, τῆς καπνοπαραγωγῆς τῆς ἐσοδείας τοῦ 1955. Νομίζω ὅμως ὅτι μία συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ, εἰς τὰ πρόθυρα τῆς ἀγορᾶς τῆς ἐσοδείας τοῦ 1956, ἴσως νὰ ὠφελήσῃ, καίτοι ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου πιθανὸν νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην καὶ πολὺ τῶν ἰδικῶν μας γνωμῶν. Διότι νομίζει ἡ Κυβέρνησις καὶ ἰδιαιτέρως ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ τὸ κατέχουν καὶ τὸ χειρίζονται κατὰ τρόπον ἄριστον, ὥστε οἱ καπνοπαραγωγοὶ νὰ εἶναι ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν μέχρι τοῦδε πολιτικήν. Ἐν τούτοις, ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦμεν καπνοπαραγωγικὰς περιοχάς, δυνάμεθα νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ παράπονον τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὅτι δὲν ἔτυχε τῆς δεούσης προστασίας καὶ ὅτι τὸ ἀγαθὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον τόσον πολὺ ὑποστηρίζει καὶ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐθνικήν μας οἰκονομίαν δὲν ἔτυχε τῆς δεούσης Κρατικῆς προστασίας. Δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ἀδιστάκτως ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἦσαν μέτρα, τὰ ὁποῖα διακρίνονται ἀπὸ μίαν δειλίαν, καὶ ἀναποφασιστικότητα. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη πρὸ μιᾶς κάπως σχετικῆς μεγαλυτέρας καπνοπαραγωγῆς τὰ ἔχασε κυριολεκτικῶς, ἐπνίγηκε, κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον, σὲ μιὰ κουταλιὰ νερό. Εὑρῆκε μιὰ παραγωγὴ μεγαλυτέρα, 10.000–15.000 τόννων καὶ δὲν γνωρίζει ἀπὸ ποῦ νὰ ἀρχίσῃ καὶ ποῦ νὰ τελειώσῃ καὶ τοῦτο διότι δὲν εἶχε πρόγραμμα, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κόμματος τῆς ΕΡΕ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τοῦ γεωργικοῦ αὐτοῦ προϊόντος, τοῦ καπνοῦ, ὅπως, ἐξ ἄλλου, δὲν ἔχει καὶ οἱονδήποτε σχέδιον προγράμματος προστασίας τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων. Λέγω ὅτι ἡ πολιτικὴ ἦτο πολιτικὴ δειλίας καὶ ἀναποφασιστικότητος, διότι ὅταν παρεκάλεσα τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν νὰ μὴ ἐφαρμόσουν τὰ δειλὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, τὰ ἐφήρμοσαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀπέβησαν εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀπεφάσισε νὰ παρέμβῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ, ὥστε τὸ καπνεμπόριον πραγματικῶς νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν συναγωνισμὸν τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠθέλησε νὰ παρέμβῃ ἀποφασιστικῶς, ἀλλὰ ἐξήγγειλε κάθε ἑβδομάδα ὅτι θὰ ἀγοράσῃ καὶ ὡρισμένας ποσότητας ἀπὸ ὡρισμένας περιοχάς, οὕτως ὥστε οἱ καπνέμποροι ἐγνώριζον προκαταβολικῶς πόσας ὀκάδας θὰ ἠγόραζε τὸ Κράτος ἀπὸ κάθε περιοχὴν καὶ ἐφ’ ὅσον δι’ ἄλλας ποσότητας δὲν διέθετε πιστώσεις τὸ Κράτος, τὰ ὑπόλοιπα τὰ ἠγόραζον οἱ καπνέμποροι εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Δι’ αὐτὸ καὶ εὐθὺς μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1956 εἴχομεν μίαν γενικὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν. Ἐξ ἄλλου εἶναι γνωστὸν εἰς ἡμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ μὴ ἔγκαιρος ἐφαρμογή, ἔστω καὶ αὐτῶν τῶν ὑποτυπωδῶν μέτρων προστασίας, ὑπῆρξε πράγματι μία αἰτία διὰ νὰ ἔχωμεν μίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1955. Ἀλλὰ καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐφηρμόσθησαν τὰ μέτρα σᾶς εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἀπέβη ἀποτελεσματικὸς διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καπνοῦ. Ἠγόρασαν περίπου 10.000.000 κιλά, ἐὰν γνωρίζω καλῶς, τὰ ἠγόρασαν, ὅμως, τόσον τμηματικῶς καὶ κατὰ τρόπον μὴ ἀσφαλίζοντα τὴν διαχείρισιν τῶν τιμῶν καὶ τοῦ συναγωνισμοῦ, ὥστε οἱ καπνέμποροι, ὅταν ἐπληροφοροῦντο τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, χαμογελοῦσαν. Μόνον μειδιάματα εἰς τοὺς καπνεμπόρους, κύριε Ὑπουργέ, ἐπιτυγχάνετε διὰ τῆς συγκεντρώσεως τῶν 10.000.000 κιλῶν καπνοῦ. Τώρα θὰ μοῦ εἴπητε, ἠμποροῦμεν νὰ συγκεντρώσωμεν καὶ περισσότερα; Νομίζω, ναί, κύριε Ὑπουργέ. Ἠμποροῦσε, λέγω, νὰ συγκεντρώσετε περισσότερα, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι γνωρίζετε καλῶς πολὺ προηγουμένως ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου τοῦ 1955, ὅτι εἴχομεν ηὐξημένην παραγωγὴν καὶ ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ κάποιας προστασίας, ἄλλως θὰ καταφαγωθῇ ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον, ὅπως καὶ ἔγινε. Ἡ συνέπεια τῆς ἐφαρμογῆς ἐκείνης τῶν μέτρων, ὑπῆρξεν καὶ ἐξηκολούθησεν ἡ ἀσυδοσία τοῦ καπνεμπορίου. Ἐξ ἄλλου, αὐτὸ ὁμολογεῖται, ὄχι πλέον ἀπὸ ἡμᾶς, τοὺς ἀντιπολιτευομένους συναδέλφους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου. Συνεπῶς, ὁμολογεῖται ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία δέχεται, ὅτι πράγματι μέτρα συμπτωματικὰ δὲν εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ ἀποβοῦν ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Λέγει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου εἰς τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἱδρύσεως.....(ἀναγινώσκει)....» Ὁμολογία πλήρης εἶναι τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πράγματι μέχρι σήμερον δὲν ἔτυχεν ὁ καπνὸς οὐδεμιᾶς προστασίας. Οἱ καπνοπαραγωγοί, κύριοι συνάδελφοι, νομίζουν ὅτι ἦτο δυνατόν, ἐὰν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις, νὰ καθορισθῇ μία τιμὴ παραγωγική. Ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν τὴν διεθνῆ ἐμπορικὴν τιμὴν φόμπ νομίζω, ὅτι ἠμποροῦμεν νὰ πλησιάσωμεν εἰς τὸν καθορισμὸν μιᾶς παραγωγικῆς τιμῆς. Δὲν τὸ ἐπεδίωξεν, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις. Ὅταν εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν μου εἶπον, ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἀπέβησαν περισσότερον ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων καὶ καταθλιπτικὰ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν τότε ἡ Κυβέρνησις ἐξανέστη καὶ μὲ ἐθεώρησεν ὑβριστήν, ἐνῷ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, ὅτι ἠθέλησα νὰ ἐξυβρίσω τὴν Κυβέρνησιν. Ἀντιθέτως, ἐπιμένω καὶ σήμερον καὶ λέγω, ὅτι τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τότε, καὶ τὰ ὁποῖα σήμερον ἐλέγχομεν, ἀπέβησαν ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων διότι ἐνῷ τὸ καπνεμπόριον προσέφερε μεγαλυτέρας τιμὰς πρὸ τῆς ἀναγγελίας τῶν κυβερνητικῶν μέτρων μετὰ τὴν ἐξαγγελίαν οἱ ἴδιοι καπνέμποροι διὰ τὴν ἰδίαν ποιότητα καπνῶν προσέφερον πολὺ μεγαλυτέρας τιμάς. Νὰ διατὶ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἐξυπηρέτησεν μὲ τὰ μέτρα της τοὺς καπνεμπόρους εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν. Πέραν αὐτοῦ ἀφήνομεν τοὺς καπνοπαραγωγοὺς εἰς τὴν διάθεσιν τῶν καπνεμπόρων τόσον ὡς πρὸς τὴν διαμόρφωσιν τῆς τιμῆς ὅσον καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐπιλογήν. Ὅσοι εἶσθε ἀπὸ καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας θὰ γνωρίζετε ποίαν στρατηγικὴν ἀκολουθεῖ τὸ καπνεμπόριον διὰ νὰ αἰχμαλωτίσῃ τὸν καπνοπαραγωγὸν καὶ νὰ πωλήσῃ τὰ καπνὰ πρώτης κατηγορίας εἰς τιμὰς τρίτης κατηγορίας. Οἱ ἀντιπρόσωποι τῶν καπνεμπόρων πηγαίνουν εἰς ἕνα χωρίον καὶ ἀφοῦ βαθμολογοῦν τὰ καπνὰ εἰς τρίτην κατηγορίαν, καὶ ἀφοῦ ὡρίσθη μία τιμὴ ἄλφα, κατόπιν ἀναγκάζονται καὶ οἱ κατέχοντες Αʹ καὶ Βʹ κατηγορίας νὰ προσχωρήσουν εἰς τὴν ἀνοιχθεῖσαν ἀγορὰν καὶ νὰ πωλήσουν τὰ καπνά των μὲ τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν ἐπωλήθησαν τὰ καπνὰ Γʹ κατηγορίας. Δὲν ὑπάρχει καμμία προστασία ἀπὸ τὸ Κράτος, ὥστε, τοὐλάχιστον, εἰς τὴν διαβάθμισιν τῶν καπνῶν νὰ παρεμβαίνῃ τὸ Κράτος διὰ νὰ προστατεύῃ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἀπὸ τὴν ἀσυδοσίαν τῶν καπνεμπόρων καὶ τὴν διαβάθμισιν. Ἡ Κυβέρνησις ἄφησε νὰ ἐλπίζῃ ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος, ὅτι τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1955, λόγῳ τῶν ἐκλογῶν καὶ λόγῳ τοῦ χρόνου δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ τὴν προστατεύσῃ, ἀλλὰ ὅτι τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1956 θὰ τὴν προστατεύσῃ καὶ θὰ λάβῃ μέτρα ριζικά, θὰ δημιουργήσῃ Ὀργανισμόν, θὰ δημιουργήσῃ Κρατικὸν Ὀργανισμὸν μὲ τοιαύτας ἁρμοδιότητας, ὥστε ὁ καπνὸς νὰ τύχῃ κάποιας προστασίας. Πράγματι, μὲ τὴν ἐλπίδα αὐτὴν ἐτράφησαν οἱ καπνοπαραγωγοί, ἐπὶ ἕνα χρονικὸν διάστημα. Καίτοι ἀνεμένομεν, καθ’ ὅλους τοὺς μῆνας τοῦ θέρους καὶ μέχρι τοῦ φθινοπώρου, νὰ ἴδωμεν κατατεθειμένον τὸ νομοσχέδιον περὶ Ὀργανισμοῦ καὶ περὶ τοῦ Κρατικοῦ αὐτοῦ ὀργάνου, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλει ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὰς προεκλογικάς της δηλώσεις, καὶ ἐν συνεχείᾳ καὶ εἰς τὴν ἀπάντησιν, εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ Ἰουνίου, δυστυχῶς ὁ παραγωγικὸς κόσμος καὶ τὰ μέλη τῆς ἀντιπροσωπείας δὲν εἶδον νὰ κατατίθεται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ Κρατικοῦ ὀργάνου, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπροστάτευε τὸν καπνόν. Μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ὅσοι τὸ ἀνεγνώσατε, φαντάζομαι, ὑπὸ ποίαν ἀπογοήτευσιν κατελήφθητε καὶ σεῖς καὶ οἱ παραγωγοί, ὅταν εἴδατε, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ τίποτε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποστολὴν καὶ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, θὰ τὰ συζητήσωμεν μεθαύριον, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελον, ὅμως, νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι διέψευσε τὰς ἐλπίδας τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὅτι θὰ τύχῃ προστασίας ἡ ἐσοδεία τοῦ 1956, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὡς νόμου «περὶ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ». Ὁπότε, κ. Ὑπουργέ, καὶ μὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἀκόμη, θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ προστατεύσετε τὸν καπνὸν τῆς ἐσοδείας τοῦ 1956, ὅταν ἀρχὰς Φεβρουαρίου δὲν θὰ ἔχῃ γίνει ὁ νόμος ἀκόμη; Θὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅπου δὲν συνεζητήθη ἀκόμη καὶ κατόπιν εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, θὰ γίνῃ χρηματοδότησις, θὰ γίνουν ἀπὸ τὰ περίφημα διάφορα Συμβούλια αἱ Ἐπιτροπαὶ Ἀγορῶν, θὰ ἐξευρεθοῦν οἱ φίλοι μας, θὰ διορισθοῦν τὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα προβλέπει ὁ Ὀργανισμός, διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὰ χωριὰ νὰ ἀγοράσουν καπνὰ διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, ὥστε θὰ φθάσωμεν κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον–Μάϊον, διὰ νὰ παρέμβῃ ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τὴν δημιουργίαν τοῦ συναγωνισμοῦ, τὸν ὁποῖον φαντάζεται ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τῆς παρεμβάσεως τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ. Ἀλλά, λέγεται, ἀπὸ μέρους τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐσκεμμένως καθυστερεῖ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὥστε νὰ μὴ προλάβῃ ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ σοβαρῶς νὰ παρέμβῃ εἰς τὴν ἀγορὰν καπνῶν, ἵνα ἀφεθοῦν οἱ καπνέμποροι, διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1956, νὰ δράσουν ἐλευθέρως καὶ ἀνεμποδίστως, ὥστε τὰ κέρδη καὶ πάλιν νὰ περάσουν εἰς χεῖρας των. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἄποψις, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ εἰς τὸν καπνοπαραγωγικὸν κόσμον. Πολὺ φοβοῦμαι μήπως ἐπαληθεύσῃ ὁ φόβος αὐτὸς τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ θὰ ἤθελον πάρα πολὺ ἀπὸ στόματος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, νὰ πληροφορηθῇ ἡ κοινὴ γνώμη, ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ὁ καπνοπαραγωγικὸς κόσμος, ὅτι, τοὐλάχιστον, διὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1956 δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰς τὸ καπνεμπόριον νὰ δράσῃ καὶ ὅτι θὰ ληφθοῦν μέτρα τὸ ταχύτερον, ἀνεξαρτήτως ἢ ὄχι τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ ψηφισθῇ, θὰ ληφθοῦν μέτρα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν διὰ νὰ προστατευθοῦν τὰ καπνὰ τῆς ἐσοδείας 1956.

§59Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Προχθὲς ἔγινεν Νομαρχιακὸν Συμβούλιον εἰς Καβάλαν, προεδρευόμενον ἀπὸ τὸν κ. Νομάρχην, διὰ τὸν καπνόν, εἰς τὸ ὁποῖον παρεκάθησαν ἐκπρόσωποι τόσον τοῦ καπνεμπορίου, ὅσον καὶ τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου. Ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ καπνεμπορίου ρητῶς ἐδήλωσεν, ὅτι ἐφέτος τὰ καπνὰ θὰ εἶναι πολὺ εὐθηνότερα ἀπὸ ὅ,τι πέρυσι, καίτοι εἶναι καλυτέρας ποιότητος, διότι δὲν προβλέπονται ἐξαγωγαί.

§60Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, τί εἶπεν ὁ καπνέμπορος; Ἁπλῶς, ἐπειδὴ τὸ λέγετε σεῖς, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διὰ νὰ μὴ συναχθῇ εἰς τὰς ἐφημερίδας τὸ συμπέρασμα, ὅτι παριστάμενος, σᾶς ἤκουσα καὶ δὲν διεμαρτυρήθην, διὰ νὰ μὴ τὴν πάθουν οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἐξ αἰτίας τῆς ρεκλάμας, τοῦ καπνεμπορίου, τὴν ὁποίαν κάμνετε σεῖς, σᾶς λέγω, ὅτι ὁ καπνέμπορος κάμνει τὴν δουλειά του. Τὸ θέμα δὲν εἶναι αὐτό. Τὸ θέμα εἶναι, ἐὰν θὰ κάμῃ τὴν δουλειά του τὸ Κράτος. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὸ Κράτος θὰ κάμῃ τὴν δουλειά του καὶ ἀκόμη, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οὐδεὶς λόγος ἀνησυχίας ὑπάρχει. Βεβαίως, ἐπεράσαμεν ἀπὸ μίαν ἐσοδείαν πολὺ μεγάλην, ἡ ὁποία ἐδημιούργησεν ὡρισμένα προβλήματα. Τὰ προβλήματα αὐτά, νομίζω, ἀντεμετωπίσθησαν διότι ἀφῃρέθη ἀπὸ τὴν ἀγορὰν μία τεραστία ποσότης, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ὑπεσχέθη, καὶ τὴν ὑπόσχεσίν του θὰ τὴν τηρήσῃ ὅτι δὲν πρόκειται νὰ τὴν ρίξῃ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, παρὰ μόνον πολὺ ἀργότερον, διαπραγματευόμενον συμβάσεις μὲ χώρας, μετὰ τῶν ὁποίων αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ὑπάρχουν ἐμπορικαὶ συναλλαγαί. Τί ἄλλο θέλομεν;

§61Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μέτρα προληπτικὰ πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν, διὰ νὰ μὴ γίνῃ καὶ ἐφέτος ἐκμετάλλευσις τῶν καπνοπαραγωγῶν.

§62Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, σεῖς αὐτὴν τὴν στιγμήν, χωρὶς νὰ τὸ θέλετε, προσφέρετε μίαν μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς ἐκεῖνον τὸν κύριον, ὁ ὁποῖος ἐλάλησεν ἐκεῖ πέρα, διὰ νὰ πληροφορηθῇ τὸ κοινὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶπεν, δὲν εἶχεν τελάλην καλὸν καὶ εὗρεν, ἐν μέσῳ τῆς αἰθούσης ταύτης τελάλην ὑμᾶς. Καλὰ θὰ κάμωμεν νὰ προσέξωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Τί νόημα ἔχει ἡ παρατήρησίς σας, κύριε συνάδελφε;

§63Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ σύσκεψις δὲν ἦτο τυχαία. Ἦτο Νομαρχιακὸν Συμβούλιον καὶ προηδρεύετο ἀπὸ τὸν κ. Νομάρχην, ὁ δὲ ἐκπρόσωπος τοῦ καπνεμπορίου δὲν ἦτο τυχαῖος ἄνθρωπος. Ἦτο ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐπηρέασε καὶ τὸ νομοσχέδιον περὶ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ.

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ὅλα δικαιοῦσθε νὰ τὰ λέγετε, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν δικαιοῦσθε καὶ ὀφείλεται εἰς τὴν ἐγνωσμένην ἐμπειρίαν σας καὶ τὸ γεγονὸς ποὺ ἐκάματε αὐτὴν τὴν παρατήρησιν, καὶ τὸ γεγονός, ὅτι ἐτολμήσατε νὰ κάμετε αὐτὸν τὸν ἀστεῖον ὑπαινιγμόν.

§65Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ σᾶς εἴπω ποῖαι εἶναι αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἦσαν δεσμευτικαὶ διὰ τὸ καπνεμπόριον καὶ ἀπηλείφθησαν μετὰ τὴν ἐπέμβασίν του.

§66Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα φέρουν ἰδικήν μου ὑπογραφήν, δὲν εἶναι νομοσχέδια, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἠμπορεῖ ὁ Α ἢ ὁ Β καπνέμπορος ἢ ὁ οἱοσδήποτε νὰ ἀσκήσῃ οἱανδήποτε ἐπιρροήν. Καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε εἶναι, ἁπλούστατα, ψεύδη ἀσύστολα.

§67Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ τὸ συζητήσωμεν, κύριε Ὑπουργέ, ὅταν ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον ἐὰν εἶναι ψεύδη ἢ ἀλήθεια.

§68Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀντὶ νὰ ἐκνευρίζεσθε, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο σκόπιμον, νὰ κάμετε μίαν σαφῆ δήλωσιν, ὅτι πράγματι τὸ Κράτος θὰ παρέμβῃ ἐγκαίρως καὶ ἀποτελεσματικῶς εἰς τὴν νέαν ἀγορὰν καπνοῦ, ὁπότε καὶ αἱ ἀνησυχίαι αὐταί, αἱ ὁποῖαι, ὡς εἴπατε, δημιουργοῦν ἀπὸ τὰς συζητήσεις καὶ τὴν διαφήμισιν, τὴν ὁποίαν κάμνουν οἱ κ. συνάδελφοι τῶν καπνεμπόρων, θὰ αὐξηθοῦν. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ ἡ σαφὴς καὶ κατηγορηματικὴ δήλωσις ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι πράγματι θὰ παρέμβῃ ἐγκαίρως εἰς τὴν ἀγορὰν καπνοῦ, ὁπότε δὲν θὰ χρειασθῇ, ἴσως, καὶ ἡμεῖς νὰ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νὰ μὲ συγχωρήσετε πάρα πολύ. Δὲν ἔχω ἀνάγκην τῶν ὑποδείξεών σας, διὰ νὰ ἀσκήσω τὴν καπνικὴν πολιτικήν, ὅπως θέλω ἐγώ. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ σειρά μου, θὰ εἴπω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θέλω, θὰ ὁμιλήσω δὲ ὅποτε θελήσω.

§70Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Μὲ συγχωρεῖτε. Δὲν κάμνω καμμίαν ὑπόδειξιν, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἐδώσατε αὐτὸν τὸν τόνον εἰς τὴν συζήτησιν καὶ ἀπηυθύνατε μίαν κατηγορίαν ἐναντίον συναδέλφου, ὁ ὁποῖος......

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Οὐδεμίαν κατηγορίαν δὲν ἀπηύθυνα. Ἐκεῖνος μοῦ εἶπεν ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἰδικόν μου σβύνονται καὶ γράφονται διατάξεις τῇ ἐντολῇ τῶν καπνεμπόρων. Ποίαν κατηγορίαν ἀπηύθυνα; Σεῖς, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ λέγετε, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς σας, ὅ,τι θέλετε καὶ ἡμεῖς εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ ἀπαντῶμεν; Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν συναίσθησιν ἑκατέρωθεν τοῦ τί λέγομεν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐλέχθη ἦτο τόσον βαρύ, καὶ λυποῦμαι ποὺ ὑπῆρξε τόσον ἐπιτυχὴς ἡ ἀντίδρασίς μου, καὶ ὑπῆρξεν ἐπιτυχὴς διότι εἶναι νέος ὁ κ. συνάδελφος ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τὸ τί θὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἄλλο θέμα. Θὰ ὁμιλήσῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά της καὶ θὰ ὁμιλήσῃ ὅταν θελήσῃ. Θὰ ἐκτεθοῦν καὶ τὰ μέτρα τὰ Κυβερνητικὰ καὶ θὰ ἀπαντήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἐπερώτησιν.

§72Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐθεώρησα ὄχι ἐμπρέποντα τὸν τρόπον τῆς ἀπαντήσεώς σας εἰς τοὺς κ. συναδέλφους καὶ δι’ αὐτὸ παρενέβην. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἔχω μίαν γνώμην, ὅτι ἀντὶ τῆς ἀπαντήσεως αὐτῆς καὶ μάλιστα εἰς τόσον ὀξὺν τόνον, νὰ κάμετε τὴν δήλωσιν ταύτην, ὁπότε δὲν ὑπάρχει θέμα. Δηλαδή, ὅτι τὸ Κράτος, ἐγκαίρως, θὰ παρέμβῃ εἰς τὴν ἀγορὰν καπνῶν, ὁπότε δὲν ὑπάρχει θέμα, οὔτε συζητήσεις, οὔτε ἀντεγκλήσεις.

§73Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ ἄρθρον 13 τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον κατεθέσατε καὶ εἰς ὡρισμένα ἄλλα ἄρθρα προεβλέπετο ἔλεγχος τῶν καπναποθηκῶν τῶν καπνεμπόρων, ὡς καὶ ὡρισμέναι ἄλλαι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι παρελήφθησαν. Ἔχω στοιχεῖα ὑπ’ ὄψιν μου, ὅτι παρελήφθησαν κατόπιν ἐπεμβάσεως τοῦ καπνεμπορίου. Ὅταν θὰ ἔλθῃ τὸ θέμα εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἴδωμεν, ἐὰν αὐτὸ ἔγινεν ἢ ὄχι.

§74Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολουθήσατε κατὰ τὸ 1956 καὶ ἐὰν ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, καθ’ ὃν τρόπον εἶναι διατυπωμένον, τότε, αἱ ἀνησυχίαι τῶν καπνοπαραγωγῶν εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημέναι. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἔχουν κάθε λόγον νὰ ἀνησυχοῦν, ὅταν βλέπουν μίαν ὑπόσχεσιν τῆς Κυβερνήσεως νὰ καθυστερῇ, διὰ τῆς μὴ ἐγκαίρου καταθέσεως τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου καὶ φθάνομεν εἰς τὰς ἀρχὰς Φεβρουαρίου χωρὶς νὰ ἐξαγγέλλεται κανὲν μέτρον; Νομίζω, λοιπόν, ὅτι καλῶς οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Χώρας μας ἀνησυχοῦν καὶ φοβοῦνται μήπως τὰ μέτρα σας ἐξαγγελθοῦν ἀκαίρως, καθυστερημένως, ὥστε κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον νὰ ληφθοῦν ὑποτυπώδη μέτρα. Δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀντίληψις, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ παρὰ τῇ Κυβερνήσει, ὅτι ὁ καπνὸς εἶναι δυνατὸν νὰ πωλῆται καὶ κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον, καὶ κατὰ μῆνα Μάϊον καὶ κατὰ μῆνα Ἰούνιον. Διότι οἱ καπνοπαραγωγοὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πωλήσουν ὅσον τὸ δυνατὸν γρηγορώτερον τὰ καπνά των, διότι πιέζονται ἀπὸ πολλοὺς λόγους. Πρῶτον, δὲν ἔχουν χῶρον. Μέσα εἰς τὰ ἴδια δωμάτια, ὅπου κοιμῶνται, ἔχουν ἐναποθηκευμένον καὶ τὸν καπνόν. Δεύτερον, ἔχουν ἀνάγκην νὰ πωληθῇ ὁ καπνὸς μίαν ὥραν γρηγορώτερον, διὰ νὰ περισσεύσουν, ὅ,τι θὰ περισσεύσουν ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα, ποὺ θὰ τοὺς δώσῃ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, διὰ νὰ καλύψουν ὡρισμένας ἀνάγκας, καὶ τρίτον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πάντοτε ἀκαίρως καὶ καθυστερημένως παρεμβαίνει εἰς τὴν προστασίαν των καὶ φοβοῦνται μήπως καὶ πάλιν πάθουν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔπαθον πέρυσι. Νὰ διατὶ φοβοῦνται, ὅτι καὶ ἐφέτος θὰ παραδοθοῦν βορὰ εἰς τὸ καπνεμπόριον. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ νὰ ὁρίσῃ χρόνον ἐνάρξεως ἀγορᾶς καὶ λήξεως τοῦ καπνοῦ, εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημέναι αἱ ἀνησυχίαι τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅταν νομίζῃ αὐτὸς ὀρθόν, νὰ ἀπαντήσῃ νὰ εἴπῃ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἀποφασίζει διὰ τὸν καθορισμὸν αὐτῶν τῶν χρονικῶν ὁρίων τῆς ἐνάρξεως τῆς ἀγορᾶς καὶ λήξεως τοῦ καπνοῦ, ποὺ μόνον ὑπ’ αὐτὰς τὰς δύο προϋποθέσεις εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ συναγωνισμὸς μεταξὺ τῶν καπνεμπόρων καὶ μεταξὺ καπνεμπορίου καὶ Κρατικοῦ Ὀργανισμοῦ, τὸ ὁποῖον, ἐνδεχομένως θὰ παρέμβῃ εἰς τὴν ἀγορὰν καπνοῦ. Διότι, ἄλλως, ὅπως πέρυσι, δὲν ἔγινε ὁ συναγωνισμός, τὸν ὁποῖον ἐπεριμένατε, κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἴδιον θὰ ἐπαναληφθῇ καὶ ἐφέτος, καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ γίνῃ συναγωνισμός, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἐκμεταλλευθῇ, αὐτὴν τὴν ἀπουσίαν τοῦ Κράτους, αὐτὴν τὴν ἀμεριμνησίαν τοῦ Κράτους καὶ τὴν ἔλλειψιν ἐνδιαφέροντος, ἔλλειψιν παρουσίας τοῦ Κράτους εἰς τὴν ὕπαιθρον, τὸ καπνεμπόριον, διὰ νὰ προσκομίσῃ ἐκεῖνο τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα προσκομίζει ἀπὸ τὰς ἀγορὰς τῶν καπνῶν. Ἔχω μίαν πληροφορίαν, δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ἀληθής, ὅτι ἐφέτος τὸ καπνεμπόριον, ἀπὸ καπνὰ τῆς ἐσοδείας τοῦ 1955 ἐπώλησε τὰ καπνὰ αὐτά, μὲ ἕνα δολλάριον καὶ 3 σέντς κατὰ κιλόν, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὑπολογίζω μίαν διαφορὰν ἑνὸς μεγάλου κέρδους, τὸ ὁποῖον ἐπέρασε εἰς τὰ χέρια τοῦ καπνεμπορίου.

§75Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ποῖα καπνά; Καπνὰ ὑπάρχουν ἀπείρων εἰδῶν.

§76Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Τὰ πρῶτα καὶ τὰ τρίτα μυρωδᾶτα Σμύρνης. Ἐὰν εἶναι ἀληθὴς ἡ πληροφορία μου, ἀλλὰ ἔχω μίαν πληροφορίαν ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐπώλησαν ὅτι πράγματι ἐπώλησαν αὐτὰ τὰ καπνὰ μὲ 1,34, ἐὰν ἡ πληροφορία εἶναι ἀληθής, θὰ μᾶς τὸ πιστοποιήσῃ ὁ κ. Ὑπουργός. Ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, δὲν ἠξεύρω εἰς ποίαν τιμήν, θὰ μᾶς τὸ εἴπῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὑπάρχει ὅμως ἀναμφισβήτητον τὸ γεγονὸς ὅτι ἐδημιουργήθη πραγματικῶς ἕνα σοβαρὸν περιθώριον κέρδους ὑπὲρ τῶν καπνεμπόρων, καθ’ ὃν χρόνον ἠγοράζοντο τὰ καπνά. Εἶναι δυνατόν, ἐὰν ἤθελε ἡ Κυβέρνησις σοβαρῶς νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τοὺς παραγωγούς, νὰ συμπιέσῃ αὐτὰ τὰ περιθώρια, τὰ μεγάλα, τὰ ὁποῖα ἐδημιούργησαν τεράστια κέρδη εἰς τοὺς καπνεμπόρους, νὰ τὰ συμπιέσῃ ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ εἶχε τὴν δύναμιν νὰ τὸ κάμῃ, ἐὰν φυσικὰ τὸ ἤθελε. Δὲν ἔγινε τίποτε καὶ οἱ καπνέμποροι ἐκέρδισαν τὸ περιθώριον αὐτό, τὸ δὲ φαρμάκι ἀπέμεινε εἰς τὰ χέρια τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐάν, κύριε Ὑπουργέ, θελήσητε πράγματι νὰ παρέμβητε, ἡ ἄποψίς μας εἶναι νὰ παρέμβητε ἐγκαίρως, ρυθμιστικῶς, ἀλλὰ ἐγκαίρως, ὥστε πράγματι νὰ ἀποβοῦν προστατευτικὰ τὰ μέτρα σας καὶ εἰ δυνατόν, διότι πολὺ φοβοῦμαι ὅτι εἶναι πολὺ δύσκολον νὰ γίνῃ κάτι μυστικόν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γνωσθῇ εἰς τὸ καπνεμπόριον ἡ ἔκτασις τῆς παρεμβάσεώς σας, ὥστε πράγματι οἱ καπνέμποροι νὰ φοβοῦνται ὅτι τὸ Κράτος θὰ παρέμβῃ εἰς τοιαύτην ἔκτασιν καὶ διὰ τὸ καπνεμπόριον, νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἔδαφος ἐκμεταλλεύσεως, ἀλλὰ νὰ γνωρίζουν μόνον ὅτι θὰ παρέμβητε καὶ τὴν ἔκτασιν κρατήσατέ την μυστικήν. Καίτοι αὐτὸ τὸ φοβοῦμαι πολύ, διότι τὸ καπνεμπόριον ἔχει τὴν δύναμιν νὰ πληροφορῆται τὰ μέτρα καὶ τὸ ἐνδιαφέρον σας, πρὶν ἰδοῦν τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Ἐὰν κατορθώσητε αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, νομίζω, ὅτι, κάποια προστασία θὰ ἐπιτύχητε ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν. Κύριοι βουλευταί, καίτοι εἰς τὴν περιφέρειάν μου ὁ καπνεργατικὸς κόσμος ὑποφέρει, θὰ τὸ ἀφήσω εἰς ἄλλους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι ἀνησυχοῦν καὶ βιάζονται νὰ ἀνέλθουν εἰς τὸ βῆμα. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, νὰ λάβῃ πράγματι θετικὰ καὶ νομοθετικὰ μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καπνεργατικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος, ὁμολογῶ, ὅτι ὑφίσταται καὶ αὐτὸς τὰ δεινὰ τοῦ καπνεμπορίου, ὅπως καὶ οἱ καπνοπαραγωγοί.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Σταμάτης ἔχει τὸν λόγον.

§78Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι ὅταν κατὰ τὸν Ἰούλιον τοῦ 1957 ἀνεπτύχθη ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνοῦ, εἴχομεν περιορισθῆ, ἐγὼ τοὐλάχιστον, εἰς ἐπικρίσεις ὄχι τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ τῆς καθυστερήσεως ἡ ὁποία ἐπεδείχθη ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν λῆψιν ἀποτελεσματικῶν μέτρων, προκειμένου νὰ ἀπορροφηθῇ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ ἡ ἐσοδεία τοῦ 1955. Καὶ εἶχον προβῆ καὶ εἰς ὡρισμένας προβλέψεις ὅτι τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ὅτι θὰ ἐλάμβανεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν, ἦσαν μέτρα τὰ ὁποῖα θὰ ὁδηγοῦσαν εἰς τὴν ζημίαν τῶν παραγωγῶν. Σήμερον μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, τὰς συνεπείας, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν ἀπὸ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως καὶ δύναμαι πλέον, ἔχων θετικὰ δεδομένα, νὰ ἐπικρίνω τὴν Κυβέρνησιν εἰς τί ἀπέβλεψαν τὰ μέτρα αὐτά. Εἶχον τότε ὑποστηρίξει ὅτι ὁ καθορισμὸς τιμῆς παραλαβῆς τῶν καπνῶν προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, χωρὶς τὸν καθορισμὸν κατωτάτης τιμῆς, εἰς τὴν ὁποίαν οἱ καπνέμποροι, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνά, θὰ ὡδηγοῦσε εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν. Καὶ δυστυχῶς καὶ τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἡ πρόβλεψις ἐπραγματοποιήθη, διότι πράγματι ἡ ἀποφυγὴ τῆς Κυβερνήσεως νὰ καθορίσῃ κατωτέραν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἠγοράζοντο τὰ καπνά, ὡδήγησεν τὸ ἀσύδοτον καπνεμπόριον καὶ τοὺς ὀργανισμοὺς οἱ ὁποῖοι παρενέβησαν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους, εἰς μίαν μεγάλην ἐκμετάλλευσιν τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου.

§79Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχαν.). Ποῖοι ὀργανισμοί;

§80Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἡ ΣΕΚΕ καὶ οἱ ὀργανισμοὶ οἱ ὁποῖοι παρενέβησαν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους. Ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ δὲν παρενέβη εἰς τὴν ἀγορὰν καπνῶν καὶ μάλιστα εἶχον ἐπικρίνει ὅτι δὲν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ χρησιμοποιήσῃ αὐτὸν τὸν Ὀργανισμὸν καὶ νομίζω ὅτι δὲν σᾶς εἶναι ἄγνωστα, ὥστε νὰ δημιουργεῖται εἰς ὑμᾶς ἡ ἀπορία ποῖος εἶναι ὁ Ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος συνηγωνίσθη τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἄλλωστε, ἐπειδὴ μοῦ ἐκάματε τὴν πρόκλησιν, διὰ νὰ ὀνομάσω τὸν Ὀργανισμόν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ ἀποδώσω δίκαιον καὶ θὰ κατακρίνω τοὺς ὀργανισμοὺς καὶ τοὺς καπνεμπόρους, ἐφ’ ὅσον προέβησαν εἰς ἐκμετάλλευσιν. Εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτὴν μετεῖχε καὶ ἕνας ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος φέρει τὸν μανδύαν τῆς συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως. Εἶπον ὅτι σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως ἦτο ὅτι ἀφῆκεν ἀκαθόριστον τὴν κατωτέραν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγορασθοῦν τὰ καπνὰ καὶ δεύτερον σφάλμα ἦτο ὅτι καθώρισεν ὡρισμένον ποσοστὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἀγοράσουν οἱ διάφοροι ὀργανισμοί. Οἱ καπνέμποροι, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὑπάρχει μία ἐσοδεία, ἡ ὁποία ἦτο μεγαλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην ἡ ὁποία θὰ ἔβγαινε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἑπομένως αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ ἐχρησιμοποίησαν οἱ καπνέμποροι, βοηθούσης εἰς τοῦτο καὶ τῆς Κυβερνήσεως, διὰ τῶν ὑπηρεσιῶν, διότι κατ’ ἐπανάληψιν, δημοσίᾳ ἐχρησιμοποιήθη τὸ ἐπιχείρημα τῆς κατωτέρας ποιότητος, διὰ νὰ δικαιολογηθοῦν αἱ κατώτεραι τιμαί, αἱ ὁποῖαι δίδονται καὶ ἐξαπελύθη ὁ πανικὸς μεταξὺ τῶν παραγωγῶν, καὶ ὅταν προσήρχοντο εἰς τὰς ἀγοράς, τὸ πρῶτον, διὰ τὸ ὁποῖον ἔσπευδον ἦτο νὰ προσφέρουν τὰ καπνά των διὰ νὰ τὰ πωλήσουν. Οἱ παραγωγοὶ ὑπελόγιζον ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς τῆς ΣΕΚΕ, δὲν θὰ κατείχετο ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἰδιοτελῆ διάθεσιν τοῦ καπνεμπορίου καὶ ὅτι αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι θὰ ἐδίδοντο ἀπὸ τὴν ΣΕΚΕ, θὰ ἦσαν πράγματι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν πραγματικότητα. Δὲν εἶχον οἱ ἄνθρωποι αἰσθανθῆ κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐργασίας, ὅτι καὶ ἡ ΣΕΚΕ ἀποτελεῖ καὶ αὐτὴ καπνέμπορον τῆς χειροτέρας ἰσχυρᾶς μορφῆς εἰς τὴν περιοχήν, εἰς τὴν ὁποίαν παρεμβαίνει, διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ ἔσπευδον καὶ παρέδιδον καπνὸν εἰς κατωτέρας τιμάς. Τὸ πρῶτον, λοιπόν, ἐπίτευγμα τῶν μέτρων τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ὅτι τὰ καπνὰ τῆς ἐσοδείας 1955, τὰ ὁποῖα ἠγοράσθησαν εἴτε ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον, εἴτε ἀπὸ τὴν ΣΕΚΕ, διὰ λογαριασμὸν τοῦ ἰδίου καπνεμπορίου, ἢ τοῦ Κράτους, ἠγοράσθησαν εἰς τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὴν προηγουμένην 1954, κατωτέραν τῶν 8–12 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, ἂν θέλω νὰ ἔχω τὸ παράδειγμα τῆς περιφερείας μου, τὰ καπνὰ κατώτερα ἀπὸ πλευρᾶς ποιοτικῆς, δὲν εἶχον φθάσει νὰ πωλοῦνται εἰς ποσοστὸν 10–15%, ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1954, καὶ ἐνῷ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν εἰς τὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας διατίθενται τὰ προϊόντα, κατὰ τὴν περίοδον 1955, προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν τοῦ 1954, εἶχε παρατηρηθῇ μία ἄνοδος καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν θὰ ἔπρεπε αἱ τιμαὶ αὐταὶ νὰ φθάσουν κατ’ ὀκᾶν εἰς τιμὴν 2–3 δραχμάς, ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ 1954, ὀλιγώτερον. Ἐπαναλαμβάνω, λοιπόν, πρώτη ὀδυνηρὰ συνέπεια διὰ τοὺς παραγωγοὺς εἶναι ὅτι οἱ παραγωγοί, ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ πανικοῦ, ἠναγκάσθησαν νὰ τὰ διαθέσουν εἰς τιμὰς πολὺ κατωτέρας ἀπὸ τὸ 1954. Καὶ ἀκόμη ἔβλαψε καὶ ἓν ἄλλο γεγονός: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις καθώρισεν ὡρισμένας ποσότητας ἀγορᾶς καπνοῦ. Μετὰ ταῦτα, ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν πραγμάτων καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῆς ἀνάγκης, εὑρέθη ἡ Κυβέρνησις εἰς δύσκολον θέσιν, διὰ νὰ αὐξήσῃ τὰς ποσότητας. Εἴχομεν τονίσει τότε εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι καλὸν θὰ ἦτο νὰ εἶχεν ἀποφύγει νὰ ὁρίσῃ ποσότητα, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ παρενέβαινε διότι ὅταν τὸ καπνεμπόριον ἠγνόει τὴν ποσότητα, τὴν ὁποίαν θὰ ἠγόραζε τὸ Κράτος παρεμβαῖνον, θὰ εὑρίσκετο πρὸ ἀγνώστων συνθηκῶν ἀγορᾶς καὶ θὰ ἔσπευδε νὰ καλύψῃ τὴν ἰδικήν του ποσότητα καὶ θὰ ἀνεπτύσσετο κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἕνας ἀνταγωνισμός, ὁ ὁποῖος θὰ εἶχεν εὐμενῆ ἀποτελέσματα ἐπὶ τῶν τιμῶν. Ἀλλ’ ὅταν ἡ Κυβέρνησις καθώρισεν ὡρισμένην ποσότητα, ὁ Ὀργανισμὸς εἰς τὴν ἀγορὰν εἶχεν προσδιορίσει τὴν ποσότητα, τὴν ὁποίαν θὰ ἠγόραζεν εἰς ἓν ποσὸν 15 χιλιάδων ὀκάδων εἰς ὡρισμένας περιφερείας, καὶ παρέμεινεν ἓν ποσὸν 150–200 χιλιάδων ὀκάδων εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Οἱ παραγωγοὶ πανικοβληθέντες, διότι ἐγνώριζον ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ παρέμβασις εἰς μεγαλυτέραν ποσότητα, ἔσπευδον καὶ ἱκέται πλέον προσέφερον τὰ καπνὰ εἰς τοὺς καπνεμπόρους εἰς οἱανδήποτε τιμὴν ἤθελον οἱ καπνέμποροι. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου, διὰ τοῦ καθορισμοῦ ὡρισμένης ποιότητος παρεμβάσεως καὶ δεύτερον διὰ τῆς ἀποφυγῆς καθορισμοῦ τιμῆς κατωτέρας, εἶχε κατορθωθῆ νὰ ἀγορασθοῦν τὰ καπνὰ εἰς τὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον. Αὐτὰ ἦσαν τὰ ἐπιτεύγματα, ἀπὸ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν καὶ ἐφήρμοσεν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω διὰ τὸν φίλτατον κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι αἱ διαθέσεις του ἔναντι τοῦ καπνικοῦ κόσμου ὑπῆρξαν ἄριστοι, διότι, πράγματι, διαπνέεται ἀπὸ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν νὰ προσφέρῃ ὑπηρεσίαν εἰς τὴν λύσιν τοῦ καπνικοῦ προβλήματος ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ φρονῶ, ὅτι ἡ ὁδὸς τὴν ὁποίαν ἐξέλεξε, δὲν ἦτο ἡ κατάλληλος, ἴσως, διότι προηγουμένως δὲν εἶχεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀντιμετωπίσει τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ καὶ τότε, ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς ἀδηρίτου ἀνάγκης, τὴν ὁποίαν ἡ πληθωρικὴ ποσότης τοῦ καπνοῦ ἐδημιούργησεν, εὑρέθη εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβῃ μέτρα πρόχειρα καὶ συμπτωματικά, καὶ ἡ προχειρολογία καὶ ἡ συμπτωματικότης τῶν μέτρων, ἦσαν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν εἰς τὸν σφαγιασμὸν τῶν τιμῶν καὶ συνεπῶς εἰς τὸν σφαγιασμὸν τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς νέας ἐσοδείας καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅταν ἠρωτήθη εἰς τὴν ἐπερώτησιν τοῦ 1956, μᾶς εἶχεν ἀφήσει μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ἐλάμβανε πάγια καὶ ὁριστικὰ μέτρα λύσεως τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἀνέμενον ἐπὶ μῆνας τὴν πραγματοποίησιν τῶν μέτρων τούτων. Καὶ εἰς ἐφαρμογὴν τῶν μέτρων, εἶδεν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποκαλεῖται Ἐθνικὸς Ὀργανισμὸς Καπνοῦ. Ἂς ἴδωμεν, ὅμως, ὁ Ὀργανισμὸς τοῦ Καπνοῦ ἐκπροσωπεῖ, πράγματι, παγίαν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι λαμβάνει μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ὁδηγήσουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν παραγωγῶν;

§81Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ὁμιλεῖτε ὅλοι διὰ τὸ νομοσχέδιον. Ἅμα ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον, θὰ ὁμιλῆτε διὰ τὴν καπνικὴν πολιτικήν. Ποῦ πηγαίνομεν; Ἡ ἐπερώτησις συζητεῖται τόσας ἡμέρας. Ἐπειδὴ σεῖς εἰδικεύεσθε περὶ τὰ καπνά, πέστε μας περὶ τῆς καπνικῆς πολιτικῆς καὶ ἀφήσατε τὸν Ὀργανισμὸν τὸν ὁποῖον συζητοῦμεν, ὅταν ἔλθῃ.

§82Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Πρῶτον, εἰς τὸ βῆμα δὲν ἀνῆλθον, διὰ νὰ κάμω ὑπόδειξιν ἰδικῆς μου καπνικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀναπτύξω ἐπερώτησιν καὶ διὰ νὰ ἐπικρίνω τὴν ἔλλειψιν ἰδικῆς σας καπνικῆς πολιτικῆς. Δὲν θὰ ἀναπτύξω τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Ἐπειδή, ὅμως, ὑπερηφανεύεσθε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον συγκεντρώνει τὰς γενικὰς γραμμὰς τῆς ἰδικῆς σας καπνικῆς πολιτικῆς, εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἐλέγχων τὴν ἔλλειψιν παγίας γραμμῆς, πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸ νομοσχέδιον ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐλέγξω ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον, ἐπαναλαμβάνω, διατείνεσθε ὅτι ἐκπροσωπεῖ τὴν πολιτικήν σας τὴν καπνικὴν τὴν ἔλλειψιν γραμμῆς πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ προβλήματος τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως.

§83Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἡ ὅλη συζήτησις, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Ἐθνικὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, ὡς οὗτος διαρθροῦται διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου, διεξαχθῇ ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν τὸ νομοσχέδιον, καὶ θὰ εἶναι περιττὴ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἐγὼ θὰ ἠρκούμην, ἀπόψε, εἰς μίαν ἐρώτησιν καὶ θὰ παρῃτούμην καὶ τοῦ λόγου, διότι εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω, ἐφ’ ὅσον, φυσικά, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ δώσῃ καταφατικὴν ἀπάντησιν. Ἐρωτῶ: Εἶναι διατεθειμένη ἡ Κυβέρνησις νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐξαγορὰν τῶν ὑπολειφθέντων καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα, τοὐλάχιστον εἰς τὴν περιοχὴν Ἀκαρνανίας, ἀνέρχονται εἰς 250 χιλιάδας ὀκάδας; Συνέβη, δέ, οἱ παραγωγοὶ αὐτοὶ νὰ εἶναι μόνον καλλιεργηταὶ καὶ δὲν ἔχουν οὐδένα ἄλλον πόρον ζωῆς, σήμερον δὲ δυστυχοῦν καὶ εὑρίσκονται εἰς ἀπαθλίωσιν. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠδύνατο νὰ μὲ διαβεβαιώσῃ ὅτι θὰ προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν αὐτῶν, θὰ ἠμποροῦσα, ἔστω καὶ διὰ πρώτην φοράν, νὰ τοῦ εἴπω καὶ ἐγὼ εὐχαριστῶ, ἐπιφυλασσόμενος νὰ κρίνω τὴν γενικὴν καπνικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως εἰς ἄλλην συνεδρίασιν.

§84Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὸ τὸ ἔχει ἀποφασίσει ἡ Κυβέρνησις καὶ εἶχον καὶ τὴν εὐκαιρίαν, σήμερον τὸ πρωΐ, εἰς ἐπιτροπὴν ἡ ὁποία μὲ ἐπεσκέφθη, ὑπὸ τὸν Δήμαρχον Ἀγρινίου, νὰ τὸ δηλώσω. Ἑπομένως, τὸ δηλῶ καὶ πρὸς ὑμᾶς.

§85Σ. ΧΟΥΤΑΣ. Εὐχαριστῶ πολύ, κύριε Ὑπουργέ.

§86Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Συνεπῶς, διὰ νὰ ἀναφερθῶ καὶ πάλιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, λέγω, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις διατείνεται ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς ἀποτελεῖ τὴν γραμμὴν τὴν πολιτικήν της ἔναντι τοῦ καπνοῦ, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν ὑποσχέσεων τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργός, ἐκπροσωπεῖ τὰς ὑποσχέσεις ταύτας. Διότι, πρῶτον, ἀποφεύγει εἰς τὸ νομοσχέδιον, νὰ καθορίσῃ χρόνον ἐνάρξεως καὶ χρόνον λήξεως τῶν ἀγορῶν καὶ δεύτερον καθιερεῖ μίαν πολυτέλειαν συμβουλίων, χωρὶς νὰ καθιερῇ μίαν ἀρχήν, τῆς αὐτομάτου παρεμβάσεως τοῦ Ὀργανισμοῦ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Τί σημαίνει αὐτό, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι; Θὰ ἀποφασίσῃ μία Ἐπιτροπὴ πότε θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀγορά. Αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ θὰ ἀχθοῦν ἐνώπιον τῆς καπνικῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τελικῶς ἡ Ἐπιτροπὴ ἡ Κυβερνητικὴ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ θὰ ἀποφασίσῃ ἂν θὰ πρέπει νὰ γίνῃ ἡ παρέμβασις. Ὁ παραγωγικὸς κόσμος ζητεῖ, κύριοι συνάδελφοι, αὐτομάτως νὰ κινῆται ὁ Ὀργανισμὸς αὐτὸς καὶ νὰ παρεμβαίνῃ καὶ θὰ εἴπω διὰ ποῖον λόγον. Σήμερον εἰς τὴν Κυβέρνησιν μετέχει ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τοῦ ὁποίου ἐθεώρησα ὑποχρέωσιν νὰ ἐξάρω τὴν διάθεσιν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπωμεν νὰ παραμείνῃ τὸ θέμα εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ὑπουργῶν, διότι αὔριον θὰ ἔλθῃ ἄλλος Ὑπουργός, Ἕλληνες εἴμεθα κύριοι συνάδελφοι, διατὶ νὰ κρύψωμεν αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ κατέχεται ἀπὸ τὴν ἰδίαν διάθεσιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Τί θὰ γίνῃ ὁ Ὀργανισμός, θὰ δύναται νὰ ἀκολουθῇ πολιτικὴν παρεμβάσεως ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν; ἢ θὰ εἶναι εἰς χεῖρας τοῦ κάθε Ὑπουργοῦ ἡ πολιτικὴ αὐτή; Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μὲ τὰς διατάξεις αὐτάς, θὰ ἀποτελέσῃ ὅπλον καθυστερήσεως τῆς παρεμβάσεως εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἐὰν θέλετε πράγματι νὰ δώσετε μίαν λύσιν παγίαν εἰς τὸ καπνικὸν θέμα ὑπὸ τὴν μορφὴν αὐτὴν τῆς παρεμβάσεως εἰς τὴν ἀγοράν, ὀφείλετε διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ καθιερώσητε ἕνα αὐτοματισμόν, χωρὶς καμμίαν μεσολάβησιν καὶ χωρὶς καμμίαν ἐπέμβασιν, εἴτε τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργοῦ, εἴτε τῆς Κυβερνήσεως.

§87Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἀντιλαμβάνομαι, μήπως τυχὸν ζητεῖτε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ σᾶς χορηγήσω πράγματι, ὡς ἁρμόδιος Ὑπουργὸς δίπλωμα εὑρεσιτεχνίας; Σεῖς μοῦ λέγετε νὰ παρεμβαίνῃ ὁ Ὀργανισμὸς αὐτομάτως. Κατὰ ποῖον σύστημα; Εἶναι δυνατὸν νὰ παρεμβαίνῃ ἕνα οἱονδήποτε ὄργανον, παρὰ νὰ ἔχῃ ἕνα Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ὅμως φυσικὰ θὰ ἀκολουθῇ τὰς Κυβερνητικὰς ὁδηγίας, αἱ ὁποῖαι θὰ δίδωνται. Ἐφ’ ἅπαξ δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ παραιτηθῇ ἀπὸ τῆς παρακολουθήσεως τῆς καπνικῆς πολιτικῆς. Τὸ Συμβούλιον, ὅμως μέσα εἰς τὰ πλαίσια αὐτὰ θὰ ἀποφασίζῃ ποῖος Ὑπουργὸς καὶ πότε θὰ παρεμβαίνῃ. Μεγαλύτερος αὐτοματισμὸς ἀπὸ αὐτὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ. Τί θέλετε νὰ γίνῃ, νὰ ὑπάρχῃ ἠλεκτρικὸς αὐτοματισμός, ἢ ἄλλος αὐτοματισμός, καὶ νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς ποῖον; Εἰς κάποιο ὄργανον. Τὸ ὄργανον αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ εἶναι πολυμελές, ἢ μονομελές; Ἐγὼ λέγω νὰ εἶναι πολυμελές, διότι τὸ θέμα τῆς παρεμβάσεως, ἢ τῆς μὴ παρεμβάσεως, συνδεόμενον μὲ τεράστια συμφέροντα πρέπει νὰ κρίνεται ἀπὸ ἕνα Συμβούλιον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐνεργῇ ἕνα ἄτομον καὶ μόνον, οὐαὶ καὶ ἀλλοίμονον. Ὑπάρχει ἕνα ὀλιγομελὲς Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τὰ χαρασσόμενα ἀπὸ τὴν Κεντρικὴν Ἐπιτροπὴν Καπνοῦ ἐνεργεῖ. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέραν ὑπάρχει ὁ Ὑπουργὸς Ἐμπορίου ὁ ὁποῖος αὐτὴν τὴν παρέμβασιν τὴν παρακολουθεῖ, τὴν ἐποπτεύει. Καὶ ὑπάρχουν περιπτώσεις, προβλεπόμεναι ὑπὸ τοῦ νόμου, ὅπου δικαιοῦται νὰ παρέμβῃ καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς δικαιοῦται νὰ παρέμβῃ, διότι τότε πρέπει νὰ καταργήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου καὶ νὰ εἰσαγάγωμεν περιέργου εἴδους αὐτόματα, τὰ ὁποῖα νὰ καθορίζουν τὴν πολιτικὴν τῆς χώρας, ἐπὶ τῶν διαφόρων θεμάτων. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημά σας περὶ αὐτοματισμοῦ ἔχει πλήρως ἱκανοποιηθῆ.

§88Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν διεκδικῶ, πρῶτα–πρῶτα τὸ δίπλωμα τῆς εὑρεσιτεχνίας, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ μὴ ἀπονείμω οὔτε εἰς σᾶς, μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον καταθέτετε, ὅσον ἀφορᾷ τοὐλάχιστον τὴν ἐπίλυσιν τοῦ καπνικοῦ ζητήματος. Λέγω, ὅτι ὁ πολύπλοκος τρόπος τῆς λειτουργίας τῶν Συμβουλίων αὐτῶν τὰ ὁποῖα θὰ ἀποφασίζουν, θὰ ὑποβάλουν τὴν γνώμην των εἰς τὸ Ὑπ. Ἐμπορίου, θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ παρέλθῃ ἕνα μακρὸν χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι δὲν ἐξασφαλίζει οὔτε τὸν ἐλάχιστον αὐτοματισμόν, τὸν ὁποῖον δέχεσθε, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Θὰ ἔλθῃ ὥρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συμφωνήσητε μὲ τὴν γνώμην μου καὶ θὰ δεχθῆτε, ὅτι δὲν ὑπάρχουν στοιχεῖα αὐτοματισμοῦ μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον. Πρῶτον, ἐπικρίνω τὴν ἔλλειψιν τοῦ στοιχείου αὐτοῦ τοῦ αὐτοματισμοῦ καὶ δεύτερον, ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν ὑπάρχει καθωρισμένος χρόνος, οὔτε ἐνάρξεως τῶν ἀγορῶν, οὔτε λήξεως τῶν ἀγορῶν. Διότι ἀπὸ τὸν καθορισμὸν τοῦ χρόνου ἐνάρξεως καὶ λήξεως, νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ κατοχυρωθῇ ὁ καπνοπαραγωγός, ἀπὸ τὸν ἀνταγωνισμὸν καὶ νὰ ἐξασφαλίσῃ καλυτέρας τιμὰς διὰ τὰ καπνά. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, δημιουργεῖται ἕνα ὄργανον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν καλυτέραν ἐξασφάλισιν τῶν καπνῶν. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο, διότι ἐφροντίσαμεν εἰς τὰ Συμβούλια τὰ Διοικητικὰ καὶ Ἐποπτικὰ νὰ τὰ πληρώσωμεν μὲ διαφόρους Διευθυντὰς τοῦ Ὑπουργείου καὶ μόνον οἱ παραγωγοὶ ἀπουσιάζουν ἀπὸ αὐτά. Ὅταν εἰς ἕνα 9μελὲς Συμβούλιον θὰ ὑπάρχουν δύο ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγῶν θὰ ἀκούσετε, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργέ, ἕνα ἐπιχείρημα ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν. Ποῖος θὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τοὺς παραγωγούς, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα νὰ καθορισθῇ καὶ ὁ χρόνος ἀγορᾶς καὶ αἱ τιμαί; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ θὰ ἔλθῃ τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπειδὴ ἐπιθυμῶ νὰ συμμορφωθῶ εἰς τὰ χρονικὰ ὅρια, ποὺ ὑπέβαλεν ὁ κ. ἐκ Μεσολογγίου συνάδελφος, δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸν Ὀργανισμὸν τοῦ Καπνοῦ. Πάντως γνωρίζετε, ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς ἀρχὰς τῶν ἀγορῶν τῶν καπνῶν καὶ δὲν ἐξηγγέλθησαν ἀκόμη μέτρα ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ θὰ ἐπανέλθω εἰς ἐκεῖνο ποὺ εἶπεν ὁ κ. Λυμπέρης, ὅτι τὸ καπνεμπόριον ἐξαπέλυσε πανικὸν εἰς τοὺς παραγωγούς. Ἐὰν δὲν προέβαινεν ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ καπνεμπορίου εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Καβάλας εἰς τὴν δήλωσιν αὐτήν, βεβαίως θὰ ἤμην διστακτικός, νὰ τὴν ἐπαναλάβω. Ἀλλὰ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ἐξαπέλυσεν πολιτικὴν πανικοῦ καὶ ἀπουσιάζει ἀπὸ τὰ χωρία αὐτὰ τῶν καπνοπαραγωγῶν ἡ ἄμυνα ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἔναντι τῆς ἐπιθέσεως, τὴν ὁποίαν ἐξαπέλυσαν οἱ καπνέμποροι. Καὶ νομίζω, ὅτι εἶναι εὔλογον νὰ τονισθῇ, ὅτι καλῶς ὁ κ. συνάδελφος ἐκ Καβάλας ἀνέφερεν τὸ γεγονός, διότι τότε μέσα εἰς τὸ σκότος τοῦ πανικοῦ, θὰ ὑπῆρχε ἡ ἀκτινοβολία τῆς δηλώσεώς σας, τῆς δηλώσεως δηλαδή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ παρέμβῃ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν. Καὶ ἡ δήλωσις αὕτη, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀπὸ πολλῶν ἡμερῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συγκρατήσῃ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς ἀπὸ τὸν κατήφορον τοῦ πανικοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον τοὺς ὁδηγοῦν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν διαφόρων καπνεμπόρων. Συνεπῶς δὲν ἔπραξεν κακῶς ὁ κ. συνάδελφος ὑπομνήσας τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἰς ὑμᾶς ἀφοῦ τοῦτο ἀποτελεῖ πραγματικότητα δι’ ὅλας τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ ὀλίγα εἶχον νὰ εἴπω προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Θὰ ἔλθω ὅμως εἰς ἕνα ἄλλο θέμα, εἰς τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Μὲ τὸ θέμα τοῦτο, σᾶς ἀπησχόλησα καὶ εἰς τὴν προηγουμένην ἐπερώτησίν μου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ ἀπόψε δι’ ὀλίγων νὰ σᾶς ἀπασχολήσω, διότι παρουσιάζει μίαν ἰδιομορφίαν ἔναντι τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως. Τὸ πρῶτον θέμα τὸ ὁποῖον ἀνέκυψεν εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις χρηματοδοτεῖ τοὺς καπνοβιομηχάνους. Βεβαίως προκειμένου περὶ τοῦ ἐμπορίου καπνοῦ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως, δύναται νὰ ἐπικαλῆται τις τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ἡ διαμόρφωσις αὐτῶν τῶν τιμῶν δὲν εἶναι μόνον ἀποτέλεσμα μέτρων πολιτικῶν Κυβερνήσεως, ἀλλὰ εἶναι καὶ τῶν διεθνῶν συνθηκῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Προκειμένου ὅμως περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ κανεὶς τοιοῦτον ἐπιχείρημα, διότι αἱ τιμαὶ προσδιορίζονται ἐντελῶς ἀπὸ ἐσωτερικοὺς παράγοντας, τοὺς ὁποίους δύναται νὰ κατευθύνῃ καὶ ρυθμίζῃ καὶ ἀπὸ τὴν κατεύθυνσιν καὶ ρύθμισιν τῶν ὁποίων, ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀπομακρυνθῇ. Ἰδοὺ διατὶ ἡμεῖς, ὅταν τὸ 1956 εὑρίσκετο ἀνέπαφος ἡ ἐσοδεία τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἴχομεν ὑποστηρίξει τότε καὶ εἴπομεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι ἔπρεπε, προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὅταν θὰ ἀποφασίζῃ τὴν χρηματοδότησιν τῶν καπνοβιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι χρηματοδοτοῦνται 100% μὲ τὴν ἀξίαν τῶν καπνῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ καὶ ἕνα μέτρον κατοχυρώσεως τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, καὶ πάλιν, ὅτι μόνον ἐσωτερικοὶ εἶναι οἱ παράγοντες, μόνον ἐσωτερικὰ εἶναι τὰ κριτήρια, μόνον ἐσωτερικοὶ εἶναι οἱ ὅροι, οἱ ὁποῖοι ἐπιδροῦν ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Δὲν γνωρίζω, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ἀπὸ ποίαν ἐσωτερικὴν διάθεσιν ἀπέφυγεν ἡ Κυβέρνησις νὰ κατοχυρώσῃ τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν. Ἐγὼ μάλιστα, εἰδοποίησα τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἀσυδότως τὸ ἐμπόριον ἐσωτερικῆς καταναλώσεως προβαίνει εἰς ἀγορὰν καπνοῦ εἰς τιμὰς πολὺ κατωτέρας τῆς προηγουμένης ἐσοδείας καὶ ἐνῷ ὑπάρχει, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως τὸ ἐπιχείρημα τῶν Διεθνῶν ἐξωτερικῶν παραγόντων, ὑπάρχει καὶ τὸ ἐπιχείρημα τῆς ποιότητος τῶν καπνῶν. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, δὲν δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ κανεὶς τὸ ἐπιχείρημα τοῦτο καὶ δυστυχῶς ἡ ἔλλειψις καπνικῆς πολιτικῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως ὡδήγησεν εἰς πτῶσιν τῶν τιμῶν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐνῷ τὸ 1955 εἶχεν ἐπιτευχθῆ μείωσις τῶν τιμῶν διὰ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως 44,50, προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐσοδείας 1955 ἡ τιμὴ ἔφθασεν, μέση τιμή, εἰς 40,50, ἤτοι 4 δραχ. ὀλιγωτέρα. Νομίζω, ὅτι τοῦτο ἀποτελεῖ σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὀφείλομεν νὰ ἐπικρίνωμεν τὴν τακτικὴν διότι ἄφησε τὸ ἐμπόριον τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἐλεύθερο καὶ ἀσύδοτο διὰ νὰ καθορίσῃ αὐτὸ τὰς τιμὰς τῶν καπνῶν. Ἐὰν οἱ καπνοβιομήχανοι δὲν ἐχρηματοδοτοῦντο καὶ διέθετον ἰδικά των χρήματα θὰ ἦτο δυνατόν, ἡ Κυβέρνησις νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἐφ’ ὅσον εἶναι ἰδικά των τὰ χρήματα ἂς ἀφεθοῦν ἐλεύθεροι νὰ διαμορφώσουν αὐτοὶ τὰς τιμὰς καὶ μὲ ἕνα συναγωνισμόν. Ὅταν, ὅμως, τὸ ἴδιον τὸ Κράτος δίδῃ τὰ χρήματα διὰ τὴν ἀγορὰν τῶν καπνῶν καὶ ὅταν ὑπογράφῃ συμβάσεις ἀγορᾶς τῶν καπνῶν ἐκ μέρους τῶν καπνοβιομηχάνων ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὸν παραγωγὸν κατοχυρῶνον τὰς τιμὰς εἰς τὰς ὁποίας οἱ καπνοβιομήχανοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνά. Καὶ ἔπειτα, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε καὶ ἕνα ἄλλο σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὑπείκων εἰς ὡρισμένας ἀνάγκας καθαρῶς κυκλοφοριακάς, ἐνόμισεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιδείξῃ ἀνακούφισιν, προκειμένου περὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς λύσεως τοῦ θέματος τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, Καὶ ἐνῷ τὰ καπνὰ αὐτὰ ἐπωλοῦντο ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου μέχρι τοῦ Ἰουνίου, πέρυσιν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἠγοράσθησαν ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου μέχρι τοῦ Νοεμβρίου καὶ κατὰ τὸ προηγούμενον ἔτος ἠγοράσθησαν κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχήν, δὲν δύναται ὅμως νὰ ἐπικαλῆται τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς διότι καὶ ἡ ἀγορὰ τοῦ προηγουμένου ἔτους συνέπεσε μὲ τὰ χρονικὰ ὅρια τῆς παρουσίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Κατὰ τὸ 1953, ὅταν αἱ ἀγοραὶ ἤρχισαν κατὰ τὸν μῆνα Ἰούνιον, καὶ ἐπερατώθησαν κατὰ τὸν Αὔγουστον, οἱ παραγωγοὶ εἰσέπραξαν τὴν ἀξίαν τῶν καπνῶν ἀμέσως ἅμα τῇ πωλήσει καὶ παραδόσει αὐτῶν. Ἐφέτος οἱ παραγωγοὶ θὰ εἰσπράξουν τὴν ἀξίαν τῶν καπνῶν εἰς 4 μηνιαίας δόσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ σφάλμα τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ ἐνῷ, περὶ ὅλων τῶν προϊόντων, ὅταν ὁ παραγωγὸς πωλῇ τὸ προϊὸν λαμβάνει ἀμέσως τὸ τίμημα, πῶς, προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ὁ παραγωγὸς νὰ λαμβάνῃ τὸ τίμημα τοῦ προϊόντος του εἰς 4 μηνιαίας δόσεις;

§89Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Καὶ διὰ τὸ σιτάρι αὐτὸ ἔγινε, κύριε συνάδελφε.

§90Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι μὲ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον προβάλλετε σώνετε τὴν πολιτικὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ.

§91Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἤθελον νὰ διαφωτίσητε τὴν Βουλὴν περὶ ἑνὸς σημείου. Ποία ἦτο ἡ μέση τιμὴ ποὺ ἐπῆραν οἱ καπνέμποροι τὰ καπνά, καὶ ποία ἡ μέση τιμὴ ποὺ τὰ ἔδωσαν εἰς τὸ Κράτος;

§92Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Προκειμένου περὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως αὐτὰ δὲν δίδονται εἰς τὸ Κράτος. Ἀλλὰ λέγω τὸ ἑξῆς: Ὅτι κατὰ τὸ 1955 τὰ καπνὰ ἠγοράσθησαν εἰς 44,50, κατὰ τὸ 1956 ἡ τιμὴ ἦτο 40,50, ἤτοι 4 δραχ. πάρα κάτω. Καὶ δὲν ὑπῆρχε τὸ ἐπιχείρημα τῆς κατωτέρας ποιότητος καὶ τῶν διεθνῶν τιμῶν ἀλλὰ ὑπῆρχον μόνον ἐσωτερικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα δύναται ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ ἐλέγξῃ καὶ νὰ ἐπιβληθῇ εἰς τοὺς βιομηχάνους, ὥστε νὰ μὴ ζημιωθοῦν οἱ παραγωγοί. Ἕνα ἄλλο πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψε διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν ἀχρήστων καπνῶν, τὰ ὁποῖα λέγονται «κάπας». Κατὰ τὸ παρελθὸν τὰ «κάπας» ἐθεωροῦντο ἄχρηστον ὑλικόν, καὶ τὰ ὁποῖα δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα αἱ καπνοβιομηχανίαι νὰ τὰ προσμίξουν εἰς τὸ χαρμάνι των. Σήμερον γίνεται ἡ ἀγορὰ αὐτῶν εἰς μίαν ποσότητα 18–20 ἑκατ. ὀκάδων, καὶ ἂν ἀφήσετε τοὺς καπνοβιομηχάνους ἐλευθέρους νὰ προβοῦν εἰς τὴν ἀγορὰν αὐτῶν τῶν καπνῶν θὰ συμβῇ εἰς μίαν τετραετίαν νὰ ἔχωμεν κρίσιν εἰς μίαν ὁλόκληρον παραγωγὴν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἂν ἀφήσετε, ἐπαναλαμβάνω, εἰς τοὺς καπνοβιομηχάνους αὐτὴν τὴν ἀσυδοσίαν εἰς τὰς τιμὰς καὶ τὴν ἐλευθερίαν τῆς προσμίξεως αὐτῶν τῶν ὑποπροϊόντων εἰς τὸ χαρμάνι των, τότε θὰ συμβῇ μετὰ μίαν τετραετίαν νὰ ἔχωμεν κρίσιν εἰς μίαν ὁλόκληρον παραγωγὴν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταί, ὅτι πρέπει νὰ λάβετε ἐγκαίρως τὰ μέτρα καὶ νὰ ἀπαγορεύσητε τὴν ἀγορὰν τῶν ὑποπροϊόντων αὐτῶν. Ἂν δὲν ὑπάρχῃ μία γενικωτέρα πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθιέρωσιν μονοπωλίου, ἂν δὲν φθάσετε ἐκεῖ, ὀφείλετε νὰ λάβητε ἐγκαίρως τὰ μέτρα διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως τοὐλάχιστον. Τοὐλάχιστον νὰ συνδυασθῇ αὐτὴ ἡ ἀπορρόφησις μὲ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ παραγωγοὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως νὰ θεωροῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος ὅτι εἶναι πτωχοὶ συγγενεῖς. Δύναται τὸ Κράτος νὰ στρέψῃ καὶ πρὸς αὐτοὺς τὴν προσοχήν του, ὅταν πλέον θὰ ἔχῃ περατωθῇ ἡ προστασία σας, πλέον, κ. Ὑπουργέ, δι’ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Κύριε Ὑπουργέ, ἀνακύπτει ἓν ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον δὲν ἔθιξαν οἱ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἀναπτύξαντες τὴν ἐπερώτησιν, τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ. Ἔχω μίαν πληροφορίαν — καὶ ἀσφαλῶς θὰ γνωρίζετε τὸ γεγονὸς — ὅτι συνῆλθε τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ Α.Ο.Κ., ὕστερα ἀπὸ ἰδικήν σας ἐντολήν, διὰ νὰ ἀποφασίσῃ ἐπὶ τῆς ρυθμίσεως τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ. Εἶναι ἕνα θέμα σοβαρόν, διότι μὲ τὴν ρύθμισιν τῆς καλλιεργείας, κ. Ὑπουργέ, ἡ Κυβέρνησις εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερώσῃ μίαν πολιτικὴν ἀποθεμάτων, προκειμένου περὶ καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀπαραίτητος διὰ νὰ προοδεύσωμεν καὶ νὰ καθηλώσωμεν τὰς ξένας ἀγορὰς εἰς τὴν προτίμησιν τῶν ἰδικῶν μας προϊόντων τοῦ καπνοῦ. Ἔχω, ὅμως, τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ Συμβούλιον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐδώσατε αὐτὴν τὴν ἐντολὴν δὲν ἐσκέφθη μὲ ὡριμότητα. Ἐὰν εἶναι ἀληθεῖς αἱ πληροφορίαι τὰς ὁποίας μοῦ ἔδωσεν μέλος τοῦ Συμβουλίου — προκειμένου νὰ ρυθμίσῃ τὴν καλλιέργειαν τῶν καπνῶν, διότι προέβη εἰς μίαν περικοπὴν 10– 20% ὁλοκλήρου τῆς ἐκτάσεως τὴν ὁποίαν καλλιεργοῦν οἱ καπνοπαραγωγοί.

§93Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Λάθος. Δὲν ἤξευρα ἡ ἀρχικὴ πρόθεσις ποία ἦτο, ἡ ἀπόφασις, ὅμως, εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξεν εἶναι ἡ ἑξῆς: Εἰς ὅλους τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν ἀπὸ 1–10 στρέμματα, οὐδεὶς περιορισμός. Ἐπίσης κανένας ἀπολύτως περιορισμὸς εἰς τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν εὐγενῆ καπνὰ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν 10 στρέμματα καὶ ἄνω, διὰ τὸ ποσὸν τὸ ἄνω τῶν 10 στρεμμάτων, περιορισμὸς 50%. Δηλαδή, ἕνας, ὁ ὁποῖος ἐκαλλιεργοῦσεν 20 στρέμματα θὰ καλλιεργήσῃ 15. Αὐτὸ εἶναι τὸ σωστόν. Διότι ὅπως γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, οἱ καπνοπαραγωγοὶ καλλιεργοῦν, δυστυχῶς, ἀπὸ 5–10 στρέμματα. Αὐτὸς εἶναι γενικώτατος κανών. Ὑπάρχουν ἐλάχιστοι ἐξαιρέσεις καλλιεργητῶν, οἱ ὁποῖοι καλλιεργοῦν περισσότερα ἀπὸ δέκα στρέμματα. Τέτοιοι καλλιεργηταί, ὑπάρχουν ἰδίως εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου ἐκλογικὴν περιφέρειαν καὶ εἰς τὴν ἰδικήν σας ἐλάχιστοι, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὑπάρχουν. Ἀλλὰ νομίζω ἐπειδὴ εἴμεθα ἠναγκασμένοι νὰ λάβωμεν ὡρισμένα ρυθμιστικὰ μέτρα, τὰ ρυθμιστικὰ αὐτὰ μέτρα ὀρθὸν καὶ δίκαιον εἶναι νὰ ληφθοῦν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἔστω μικροεπιχειρηματίαι παραγωγοί. Οἱ μικροὶ εἶναι πράγματι ἐλάχιστοι, ἀλλὰ πράγματι εἶναι; Διότι, ὅπως ἠξεύρετε, μία ἀγροτικὴ οἰκογένεια, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ καλλιεργήσῃ μόνον μὲ τὰς ἰδικάς της δυνάμεις καὶ νὰ ἐπεξεργασθῇ καὶ ἐναποθηκεύσῃ καπνά, τὰ ὁποῖα νὰ ἀντιστοιχοῦν εἰς παραγωγὴν μεγαλυτέραν ἀπὸ 10–12 –15 στρέμματα. Ὑποθέτω ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι θὰ τὸ συνομολογήσουν. Καὶ ἐφόσον ἔπρεπε νὰ κάμωμεν ἕνα περιορισμόν, ὀρθὸν ἦτο ἔτσι νὰ γίνῃ. Ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε κριτικὴν περὶ τοῦ ἐὰν ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἔτσι ἢ ὄχι, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα.

§94Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ὡς πρὸς τὸν περιορισμόν, διαφωνῶ, ὅμως, πρὸς τὸν τρόπον τοῦ περιορισμοῦ.

§95Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶσθε ὑπὲρ τοῦ περιορισμοῦ;

§96Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Βεβαίως, εἶμαι ὑπὲρ τῆς ρυθμίσεως τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ. Πρέπει, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἀπαραιτήτως νὰ καθιερώσῃ μίαν μόνιμον πολιτικὴν ἀποθεμάτων. Ποῖον θὰ εἶναι τὸ ὕψος τῶν ἀποθεμάτων εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἐκτιμήσῃ τὰς διεθνεῖς ἀγοράς, θὰ ἐκτιμήσῃ τὰς δυνατότητας ἀπορροφήσεως ἐκ μέρους τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου τῶν ἰδικῶν μας καπνῶν καὶ ἐπὶ πλέον, θὰ ἐκτιμήσῃ τί πρέπει νὰ ἔχῃ πάντοτε εἰς χεῖρας της ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ὑπάρχουν καθηλωμένοι οἱ διεθνεῖς ἐμπορικοὶ οἶκοι εἰς τὴν προτίμησίν των διὰ τὰ ἄλλα καπνά. Διότι, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῶν ἀποθεμάτων, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπογοητευθοῦν οἱ ξένοι οἶκοι, ὅταν γνωρίζουν ὅτι τὸ 1956 θὰ εὕρουν τὰς ποσότητας, τὰς ὁποίας θέλουν καὶ τὸ 1957 δὲν θὰ εὕρουν τὰς ποσότητας τὰς ὁποίας θέλουν νὰ ἀγοράσουν. Καὶ ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε ἡ διακύμανσις εἰς τὴν ποιότητα καὶ τὸ εἶδος τοῦ σιγαρέττου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ, διότι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι βιομηχανοποιοῦν τὰ ἰδικά μας καπνὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θέλουν νὰ ἔχουν τὴν ἰδίαν ποιότητα μονίμως.

§97Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ρύθμισις, κύριε συνάδελφε, δὲν εἶναι ἀπαγόρευσις τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς.

§98Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Εἶναι δυνατόν, ὅμως, ἡ ρύθμισις τῆς καπνοκαλλιεργείας νὰ περιλάβῃ καὶ τὸ μέτρον αὐτὸ τοῦ περιορισμοῦ, διότι ἡ πέραν τῶν 90.000.000 ὀκάδων παραγωγή, εἶναι νομίζω, μία ἔνδειξις ἡ ὁποία πρέπει νὰ ὁδηγήσῃ τὴν Κυβέρνησιν ἐὰν θὰ κάμῃ μόνον ρύθμισιν ἢ καὶ περιορισμὸν ταυτοχρόνως. Ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι δὲν δύναμαι ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς νὰ εἴπω ἐὰν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ περιορίσῃ ἁπλῶς ἢ νὰ ρυθμίσῃ τὴν καπνοκαλλιέργειαν. Αὐτὸ εἶναι ἔργον τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ἔχει ὑπ’ ὄψιν της ὅλα τὰ στοιχεῖα νὰ φθάσῃ εἰς αὐτὰ ἐν ὄψει πολιτικῆς μονίμων ἀποθεμάτων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ὅμως, φθάσῃ εἰς τὸν περιορισμόν, δὲν θὰ εἶναι ὁ καταλληλότερος διὰ τὸν καπνοπαραγωγὸν τρόπος αὐτὸς τὸν ὁποῖον ἐφεῦρεν καὶ ἰδοὺ διατί. Θὰ ἤθελον, ὁ κ. Ὑπουργός, ὁ ὁποῖος ὑπηνίχθη τὴν ἰδιαιτέραν του περιφέρειαν, νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ τοῦ συστήσω νὰ εἶναι τολμηρότερος ἔναντι τῆς ἰδικῆς του περιφερείας καὶ θὰ εἴπω διὰ ποῖον λόγον. Δὲν ἔχει καμμίαν αἰχμὴν τοῦτο — κάθε ἄλλο — θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας περιφέρειαν, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὰς ἄλλας. Διότι κατὰ ποῖον τρόπον θὰ προτείνετε περιορισμὸν τῆς καλλιεργείας; Ἐὰν λάβωμεν ὡς δεδομένον τὴν ἔκτασιν τὴν καλλιεργηθεῖσαν ἐν ἔτει 1939 καὶ τὴν παραγωγὴν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, θὰ ἴδωμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἰδιαιτέρα περιφέρεια τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἔχει αὐξήσει τὴν παραγωγὴν της 700 φορὰς ἐπάνω ἀπὸ τὴν προπολεμικήν. Θὰ ἴδωμεν ἀκόμη — ὁμιλῶ διὰ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως — ὅτι ἔχει αὐξηθῆ...

§99Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Σοβαρῶς τὸ λέγετε αὐτό; 700 φορὰς ἐπάνω;

§100Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Μὴ σᾶς ἐκπλήσσῃ, κ. Ὑπουργέ.

§101Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μήπως 700%; 7 φοράς;

§102Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Μάλιστα, 7 φοράς, τὸ 7πλάσιον. Εὐτυχῶς καὶ ὑπάρχουν μαθηματικοὶ ἐδῶ μέσα καὶ μᾶς προφυλάσσουν ἀπὸ τὰ ὀλισθήματα.

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Πάντως ἀρχίζει νὰ πλησιάζῃ τὸν ἀριθμόν. Δὲν ἔχω αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐμπρός μου παρὰ μόνον τὸ 1938, τὸ ὁποῖον, ὅπως γνωρίζετε, ἦτο δυσμενέστατον, διότι τὸ 1938 ἦτο πολὺ χαμηλὴ ἡ συνολικὴ καπνοπαραγωγή, ἀνελθοῦσα μόνον εἰς 37.000 τόννους. Τότε ἐκαλλιεργήθησαν 36.188 στρέμματα καὶ τώρα καλλιεργοῦνται 52.580.

§104Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἰς τὴν Κορινθίαν;

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εἰς τὴν Κορινθίαν δὲν ὑπάρχει. Διὰ τὴν Ἀργολίδα πρόκειται.

§106Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δεύτερον ἐπιχείρημα, κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὴν Θεσσαλίαν ἡ καλλιέργεια τῶν καπνῶν ἔφθασε 10 φορὰς ἐπάνω ἀπὸ τὴν προπολεμικήν. Εἰς τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας, τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐκπροσωπῶ, ἡ αὔξησις καὶ κατὰ στρέμμα καὶ κατὰ ποσότητα τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ δὲν ὑπερέβη τὸ 0,25 τῆς προπολεμικῆς. Ἐρωτῶ, λοιπόν, τὸν κ. Ὑπουργόν, ποῦ θὰ στρέψῃ τὸν περιορισμὸν τῆς καπνοπαραγωγῆς; Θὰ τὸν στρέψῃ πρὸς τὰ εὐγενῆ καπνὰ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας; ὅπου δὲν ηὐξήθη ἡ καλλιέργεια, ἢ θὰ πρέπει νὰ στρέψῃ τὴν προσοχήν του διὰ τὸν περιορισμὸν τῆς καλλιεργείας πρὸς περιφερείας αἱ ὁποῖαι παράγουν καπνὰ δευτέρας καὶ τρίτης ποιότητος καὶ εἰς τὰς ὁποίας ὑπάρχει τὸ ἐπιχείρημα τῆς αὐξήσεως κατὰ 7 φορὰς ἐπάνω.

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἠμπορεῖ νὰ ἔχετε δίκαιον, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ ἐδῶ πρέπει νὰ καταλάβωμεν τὸ ἑξῆς: Καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι πρέπει ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὸν νὰ καλλιεργοῦνται ἄλλαι ἀποδοτικώτεραι καλλιέργειαι, νὰ καλλιεργοῦνται κατ’ ἀρχήν, διότι αὐτὸ συμφέρει τὸν ἴδιον τὸν παραγωγόν. Πρέπει, ὅμως, νὰ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι μεταπολεμικῶς, εἴτε τὸ θέλομεν εἴτε ὄχι, ὅτι ἐσημειώθη, δυστυχῶς, μία καταπληκτικὴ μεταστροφὴ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν.

§108Α. ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ. Φαντάζεσθε, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι μὲ τὰς φωνάς μας θὰ λύσωμεν τὸ ζήτημα;

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἐδικαιοῦντο πράγματι νὰ διαμαρτυρηθοῦν εἶναι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Διότι ἐκεῖ πράγματι ὁ καπνὸς πρῶτον μὲν δὲν ἐπῆρε τὴν αὔξησιν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπῆρε ἀλλοῦ καὶ δεύτερον ἐσημειώθη κατὰ συνέπειαν τῆς πρώτης ἀρχῆς ἕνας συμπλησιασμὸς τῶν τιμῶν, ὁ ὁποῖος φυσικὸν εἶναι νὰ συνέβη εἰς βάρος τῶν ποιοτήτων, τῶν θεωρουμένων κλασσικῶν καὶ ἐξαιρετικῶν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης. Αὐτὸ εἶναι, δυστυχῶς, ἕνα φαινόμενον τὸ ὁποῖον παρετηρήθη προκειμένου καὶ περὶ ἄλλων πολυτελῶν προϊόντων, διότι αἱ διεθνεῖς ἀγοραὶ κατὰ τὰ πρῶτα μεταπολεμικὰ ἔτη δὲν ἠνείχοντο προϊόντα ὑπερβαλλόντως πολυτελῆ. Αὐτὸ εἶναι μία πραγματικότης. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἰς τὰς νήσους ἐπιτρέπεται καὶ ἐπιτρέπομεν καὶ ἐφέτος ἀπεριόριστον τὴν καλλιέργειαν, διότι πράγματι παρετηρήθη ὅτι τὰ καπνὰ τῶν νήσων εἶναι δεκτικά, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, μεγάλης ἐξελίξεως καὶ δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ παρεμποδίσωμεν τὴν καλλιέργειαν αὐτῶν τῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα εὐχερῶς ἐξάγονται καὶ τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας ζητοῦνται. Τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τὸν καπνὸν Ἄργους, μέχρις ἑνὸς σημείου, διότι αὐτὰ εἶναι μικτά. Δὲν εἶναι μόνον καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ καὶ ἐξωτερικῆς καὶ μέχρις ὥρας ἀπερροφήθησαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐδέχθην τὴν εἰσήγησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ περὶ τῆς ρυθμίσεως τῆς καπνοκαλλιεργείας, τροποποιήσας αὐτὴν μόνον ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον εἰς βάρος τῶν μεγάλων καπνοπαραγωγῶν, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ συγκρατήσωμεν κάποιαν ἰσορροπίαν. Ὅταν δὲ θὰ ὁμιλήσω, κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἴδητε ὅτι εἰς τὰς περισσοτέρας περιφερείας καθ’ ὅλους τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους εἶναι δυνατὸν νὰ κάμῃ ἡ ὑπηρεσία σήμερον, καὶ ἡ λῆψις αὐτοῦ τοῦ μέτρου δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα μείωσιν τῆς παραγωγῆς οἱαδήποτε συνολικῶς, διότι προστίθενται πάντοτε, κατ’ ἔτος, αἱ οἰκογένειαι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι διὰ τὸν Α. ἢ Β λόγον τὸ προηγούμενον ἔτος ἠμποδίσθησαν νὰ καλλιεργήσουν. Διότι ὑπάρχει ἡ αὔξησις, ἡ φυσική, τοῦ ἀριθμοῦ τῶν καπνοπαραγωγῶν, διότι ἐπιτρέπομεν εἰς τοὺς υἱοὺς καπνοπαραγωγῶν κλπ. νὰ καλλιεργοῦν καὶ ἔχομεν μίαν πεῖραν τί σημαίνει ὁ Α καὶ τί σημαίνει ὁ Β περιορισμός. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ τὸ ἐξηγήσω ὅταν εἴπω τί σημαίνουν τὰ μέτρα αὐτά. Ἀλλὰ δίκαιον εἶναι νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι πρέπει νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα πρόνοια διὰ τὰ καπνὰ Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, ὅπως εἶναι δίκαιον νὰ ἀναγνωρισθῇ ὅτι πρέπει νὰ μπῇ καὶ κάποια τάξις εἰς τὸ θέμα τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Καὶ ἐκεῖ ἡ Κυβέρνησις ἐν καιρῷ θὰ κάμῃ τὴν δήλωσίν της καὶ τὸ καθῆκον της. Ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλο θέμα. Ἐδῶ συζητοῦμεν τώρα διὰ τὰ καπνὰ ἐξωτερικῆς καταναλώσεως.

§110Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἔντονος ἡ ἐπιθυμία ἀγροτῶν εἰς τὴν Ἤπειρον τοὐλάχιστον νὰ καλλιεργήσουν καπνὰ εἰς ἐδάφη εἰς τὰ ὁποῖα παράγεται καπνὸς καλλίτερος ἀπὸ πολλὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως ἄλλων περιφερειῶν. Καὶ ὅμως ἐμποδίζονται ὑπὸ τοῦ σχετικοῦ νόμου καὶ παρετηρήθη τὸ ἑξῆς φαινόμενον. Δὲν ἐπιτρέπεται π. χ. ἡ καπνοκαλλιέργεια εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Φιλιππιάδος, ἐν τῷ μεταξύ, ὅμως, ἐπιτρέπεται εἰς ὡρισμένα χωρία. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι ἔντονον τὸ αἴτημα, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ὁ γεωργικὸς κλῆρος ἐκεῖ φθάνει εἰς 4,5 καὶ 6 στρέμματα καὶ δὲν ἠμποροῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ ζήσουν, καλλιεργοῦντες σιτάρι, καλλιεργοῦντες καπνὰ θὰ ζήσουν. Εἶναι τεράστιον τὸ θέμα καὶ ἀφορᾷ ἑκατοντάδας χιλιάδων οἰκογενειῶν. Τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ ἔχω θέσει ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, εἰς τὸ γραφεῖον του καὶ πρέπει νὰ τὸ μελετήσῃ, διότι τί θὰ γίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι μὲ τὰ 5 στρέμματα; Καλλιεργοῦντες καπνὰ ζοῦν, καλλιεργοῦντες σιτάρι δὲν ζοῦν. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρέπει νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα, διότι εἶναι αἴτησις πολλῶν χωρίων, ὄχι ἑνὸς καὶ δύο.

§111Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι δὲν δύναται νὰ μεταθέσῃ τὸ ἐπιχείρημα τῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ εἰς τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Διότι ἂν τὸ ἐπιχείρημα τῆς στροφῆς τῆς προτιμήσεως τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς πρὸς τὰ κατώτερα καπνὰ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ὁδηγήσῃ τὴν Κυβέρνησιν προκειμένου νὰ καθορίσῃ τὴν καπνοκαλλιέργειαν εἰς τὴν καθιέρωσιν ἐπεκτάσεως εἰς τοὺς ἀγροὺς οἱ ὁποῖοι παράγουν ποιότητας καπνῶν δευτέρας καὶ τρίτης, προκειμένου περὶ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως συμβαίνει ἄλλο. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν παραγωγὴν εὐγενῶν καπνῶν, διότι αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ριφθοῦν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Καὶ ἰδοὺ τὸ ἐπιχείρημα διὰ τὸν Νομὸν Αἰτωλοακαρνανίας: Οἱ ἀγροὶ οἱ ὁποῖοι παράγουν εὐγενῆ καπνὰ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἀνεπίδεκτοι ἄλλης καλλιεργείας. Προκειμένου, ὅμως, περὶ τῶν ἀγρῶν τῶν ἄλλων περιφερειῶν οἱ ὁποῖοι παράγουν καπνὰ δευτέρας καὶ τρίτης ποιότητος, ὅπως εἶναι αἱ περιφέρειαι Ἄργους καὶ Θεσσαλίας, εἶναι δυνατὸν ὁ περιορισμὸς τῆς καπνοκαλλιεργείας νὰ μὴ ζημιώσῃ τοὺς καπνοκαλλιεργητάς, διότι θὰ τοὺς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν καλλιέργειαν ἑνὸς ἄλλου εἴδους. Καὶ δεύτερον ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσω, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι αἱ προτιμήσεις αἱ σημεριναὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως στρέφονται πρὸς τὰ εὐγενῆ καπνὰ καὶ ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, ρυθμίζουσα τὴν καπνοκαλλιέργειαν, νὰ ἐνθαρρύνῃ τὴν παραγωγὴν εὐγενῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἰδοὺ διὰ ποῖον λόγον θὰ ἔπρεπε τὸ Συμβούλιον τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, τὸ ὁποῖον ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἀνωτάτους ὑπαλλήλους διὰ τοὺς ὁποίους θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς νὰ διατυπώσω τὴν παρατήρησιν ὅτι εἶναι ἀμέτοχοι τῆς γνώσεως τοῦ καπνικοῦ θέματος, θὰ ἔπρεπε νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν των τὰ κριτήρια αὐτὰ καὶ τὸ κριτήριον τῆς δικαιοσύνης διὰ νὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν δικαίαν ρύθμισιν τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἐπαναλαμβάνω πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν ἔντονον τὴν ὑπόδειξιν νὰ μὴ θελήσῃ νὰ ἀποδεχθῇ τὴν γνώμην τοῦ Συμβουλίου τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, ἀλλὰ ἐν ὄψει τῶν παραγόντων καὶ τῶν κριτηρίων τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν σας νὰ προβῇ εἰς τὴν ρύθμισιν τῆς καλλιεργείας τοῦ καπνοῦ. Διότι ἄλλως θὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς τὴν δημιουργίαν μεγάλων ἀποθεμάτων καπνῶν δευτέρας καὶ τρίτης ποιότητος καὶ εἰς τὸν περιορισμὸν παραγωγῆς εὐγενῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα προτιμᾷ ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν σιγαρέττων πολυτελείας καὶ ἡμιπολυτελείας. Ἡ πρόθεσίς μου δὲν ἦτο, κύριοι συνάδελφοι, νὰ παρατείνω τὴν συζήτησιν, ἀλλὰ ἡ παράτασις ἐγένετο λόγῳ τῶν ἀλλεπαλλήλων διακοπῶν. Ὑπάρχει καὶ ἕνα ἄλλο θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ θίξω, εἶναι τὸ καπνεργατικὸν θέμα. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, δὲν ἔχω τίποτε ἄλλο νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ὑμᾶς. Ἴσως εἰς τὸν ἐπίλογον προβῶ καὶ εἰς μίαν ὑπόδειξιν προκειμένου περὶ τῶν δανείων τὰ ὁποῖα δίδει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἐπειδὴ θέλω νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνή μου προκειμένου περὶ τῆς τακτικῆς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης διὰ νὰ συντελέσητε νὰ ἀλλάξῃ πολιτικὴν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα διότι ἡ σήμερον ἐφαρμοζομένη δὲν νομίζω ὅτι ὀφείλεται εἰς τὴν πρόθεσιν τῆς Α.Τ.Ε. ἀλλὰ εἰς τὴν ἔλλειψιν μέσων οἰκονομικῶν. Οἱ καπνεργάται ἔχουν ὑποβάλει τὸ αἴτημα τῆς καταργήσεως τοῦ ἑξαημέρου. Ὁ συνάδελφος κ. Νικολαΐδης διὰ μακρῶν ἀνέπτυξε τὴν ἀνάγκην τῆς καταργήσεως τοῦ ἑξαημέρου. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἄποψιν αὐτήν. Τὸ ἑξαήμερον εἰς χεῖρας τῶν καπνεμπόρων, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, ἔχει ἀποτελέσει μίαν μέθοδον ψυχολογικοῦ ἐκβιασμοῦ εἰς βάρος τῶν ἐργατῶν, διότι ἐξαναγκάζονται οἱ καπνεργάται, ἐπισειομένου τοῦ φάσματος τοῦ ἑξαημέρου, νὰ ἐργάζωνται πέραν τοῦ 8ώρου καὶ νὰ ἀποδίδουν ἐντείνοντες τὰς ἰδικάς των σωματικὰς δυνάμεις περισσότερον ἀπὸ ἐκείνας ποὺ δύναται νὰ ἀποδώσῃ ὁ ἐργαζόμενος κοινὸς ἄνθρωπος. Διότι γνωρίζει ὁ ἐργάτης ὅτι τὸ Σάββατον τὸ ἑσπέρας ἐὰν δὲν ἐντείνῃ τὰς δυνάμεις του διὰ νὰ ἀποδώσῃ περισσότερον, ὅτι τὸν ἀναμένει τὸ ἀπολυτήριον τοῦ καπνεμπόρου. Ἐὰν προβῆτε εἰς τὴν κατάργησιν τοῦ ἑξαημέρου δὲν θὰ ζημιωθῇ τὸ καπνεμπόριον, διότι ἡ σύμβασις ἡ ὁποία ὑπογράφεται μεταξὺ καπνεργάτου καὶ καπνεμπόρου εἶναι σύμβασις ὡρισμένου χρόνου διότι ἡ λῆξις τῆς συμβάσεως ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς περατώσεως τῆς ἐπεξεργασίας. Ἐὰν μάλιστα θέλετε νὰ μὴ ἀφήσετε καμμίαν ἀμφιβολίαν διὰ νὰ δράσουν τὰ δικαστήρια, δύνασθε νομοθετικῶς νὰ εἴπητε ὅτι αἱ συμβάσεις μεταξὺ καπνεμπόρων καὶ καπνεργατῶν εἶναι ὡρισμένου χρόνου καὶ ὅτι τὸ τελικὸν σημεῖον τῆς συμβάσεως τὸ χρονικὸν εἶναι τὸ σημεῖον τῆς περατώσεως τῆς ἐπεξεργασίας. Ὅταν τοῦτο ὁρίσητε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, καὶ ὅταν περατωθῇ πλέον ἡ καπνεργασία, δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀνάγκη ἐκ μέρους τοῦ καπνεμπόρου διὰ τῆς ἀπολύσεως νὰ καταβληθῇ ἀποζημίωσις εἰς τοὺς καπνεργάτας, ὥστε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ καπνεμπόρου, καὶ πρέπει μάλιστα νὰ τὸ προσέξετε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, δὲν εἶναι ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον δύναται νὰ εὕρῃ παρ’ ἡμῖν ἀνταπόκρισιν, ἀφοῦ, ἐπαναλαμβάνω, εἰς οὐδεμίαν ὑποχρέωσιν ἀποζημιώσεως θὰ ὑποβληθοῦν οἱ καπνέμποροι εὐθὺς ὡς ἅμα τῇ περατώσει τῆς ἐπεξεργασίας προβοῦν εἰς τὴν ἀπόλυσιν τῶν καπνεργατῶν. Ἐὰν καταργήσητε τὸ ἑξαήμερον δὲν θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα διὰ νὰ ἀσκήσουν ψυχολογικὸν καταναγκασμὸν καὶ ἐκβιασμὸν ἐναντίον τῶν καπνεργατῶν οἱ καπνέμποροι, διότι θὰ τοὺς ἀναμένῃ πλέον εἰς μίαν ἄκαιρον καὶ ἀδικαιολόγητον ἀπόλυσιν ἡ ἀποζημίωσις ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς ἀπολύσεως μέχρι τοῦ χρόνου τῆς περατώσεως τῆς καπνεργασίας. Ἰδοὺ ποίαν ὑπηρεσίαν προσφέρετε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, εἰς τοὺς καπνεργάτας. Ὀφείλετε νὰ τοὺς προστατεύσητε ἀπὸ τὰς ἀκατονομάστους μεθόδους τῶν καπνεμπόρων καὶ τῶν ἀντιπροσώπων των, διότι, σᾶς τονίζω ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν πίπτουν μόνον ὡς θύματα τοῦ ἐκβιασμοῦ, ἀλλὰ πίπτουν καὶ θύματα τῶν ἀκατονομάστων μεθόδων, τὰς ὁποίας ἐφαρμόζουν οἱ ἴδιοι οἱ καπνέμποροι μέσα εἰς τὰ καπνομάγαζα.

§112Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Ὁ νόμος 2112 οὐδέποτε ἴσχυσε διὰ τοὺς καπνεργάτας, δεδομένου ὅτι ἡ ἐργασιακὴ αὐτῶν σχέσις εἶναι ὡρισμένου χρόνου. Συνεπῶς δὲν χρειάζεται κἂν νομοθετικὴ ρύθμισις. Ἐκεῖνο ποὺ χρειάζεται εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς παραδέχεται, ὅτι πραγματικὰ αὐτὴ ἡ ἑξαήμερος ἐργασιακὴ σχέσις εἶναι ἐξωφρενικὴ καὶ πρέπει νὰ καταργηθῇ. Εἶναι αἴτημα ὄχι μόνον τῶν βουλευτῶν ἀλλὰ ὁλοκλήρου τῆς καπνεργατικῆς τάξεως καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἐργατοϋπαλληλικῆς τάξεως, διότι πραγματικὰ ἐδημιουργήθησαν συνθῆκαι καταθλιπτικαὶ εἰς τὰ καπνεργοστάσια.

§113Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Νομίζω ὅτι τὸ περισσότερον δὲν βλάπτει, διότι διασκεδάζει τὰς ἀνησυχίας ἀπὸ τὰς ὁποίας κατέχεται ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας προκειμένου νὰ καταργήσῃ τὸ ἑξαήμερον.

§114Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, ἐνδιαφέρομαι ὄχι νὰ μὴ ζημιώσω τοὺς καπνεμπόρους, ἐνδιαφέρομαι νὰ μὴ ζημιώσω τοὺς καπνεργάτας καὶ ἐπίσης, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει καὶ τὴν συναγωνιστικὴν ἱκανότητα τοῦ προϊόντος. Διότι, ἐὰν καθιερώσωμεν τὴν ἀποζημίωσιν, ἡ ὁποία ἀνέρχεται κατὰ τὰ δεδομένα τοῦ 1956 εἰς 4% ἐπὶ τοῦ ἐργατικοῦ εἰσοδήματος καὶ 1.1% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ καπνοῦ, καταλαβαίνετε ὅτι εἶναι μία ἐπιβάρυνσις.

§115Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ποίαν ἀποζημίωσιν, κύριε Ὑπουργέ;

§116Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Τὴν ἀποζημίωσιν ποὺ θὰ πάρουν οἱ καπνεργάται, διότι ἐὰν δὲν ὑπάρχουν κυρώσεις, δὲν ἔχει ἀξίαν ὁ ἰσχυρισμός. Ἐγὼ ἐνδιαφέρομαι νὰ μὴ δημιουργήσω σάλον. Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι κάνομεν τὴν σχέσιν ἀορίστου διαρκείας καὶ ὄχι ὡρισμένης διαρκείας, ὡρισμένου χρόνου, διότι ὡρισμένως εἶναι ἀδύνατον νὰ γίνῃ, μόνον ἀορίστου χρόνου δύναται νὰ γίνῃ....

§117Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶναι ὡρισμένου χρόνου.

§118Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὡρισμένου χρόνου ἀποκλείεται. Ὑπάρχουν ὅρια ἐπεξεργασίας;

§119Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὑπάρχει ὡρισμένον ἔργον, κύριε Ὑπουργέ.

§120Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κάθε στιγμὴν ὁ καπνέμπορος ἀποκτᾷ συνεχῶς ποσότητας;

§121Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἡ ποσότης τὴν ὁποίαν ἔχει ὁ ἑκάστοτε καπνέμπορος διὰ νὰ ἐπεξεργασθῇ τὸν καπνὸν αὐτόν. Ἡ ποσότης αὐτὴ ἐφ’ ὅσον θὰ ἐξαντληθῇ, εἶναι γνωστὸν πότε θὰ τελειώσῃ ἡ ἐπεξεργασία. Ὑπάρχουν καὶ ἀποφάσεις τῶν δικαστηρίων ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ.

§122Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Αἱ ὡρισμένου χρόνου συμβάσεις, δὲν ἔχουν μόνον χρονικὸν περιορισμὸν ἀλλὰ δύνανται νὰ τερματισθοῦν καὶ δι’ ἑνὸς γεγονότος.

§123Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Γίνονται ἀπολύσεις;

§124Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ἀπολύσεις, κύριε Ὑπουργέ.

§125Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Μὰ δὲν εἶναι δυνατόν, θὰ πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν σάλον;

§126Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Δὲν γίνονται ἀπολύσεις ἀλλὰ μὲ τὸ σήμερον ἐκβιάζονται οἱ καπνεργάται νὰ ἀποδίδουν περισσότερον τοῦ ἀνθρωπίνως δυνατοῦ.

§127Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὑπάρχουν Ἐπιθεωρηταὶ Ἐργασίας καὶ δύνανται νὰ καταγγελθοῦν αἱ παραβάσεις.

§128Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐὰν ἕνας ἐργάτης δὲν ἀποδίδῃ καλῶς ἔχει τὸ δικαίωμα ὁ καπνέμπορος νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀπόλυσίν του, διότι δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τοὺς ὅρους ἐργασίας.

§129Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Διατὶ νὰ συμβῇ αὐτό, ἀφοῦ ἡ πρόσληψις γίνεται κατ’ ἐλευθέραν ἐπιλογὴν τῶν καπνεμπόρων;

§130Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐπειδὴ κατηργήθη τὸ κλειστὸν καπνεργατικὸν ἐπάγγελμα. Ἡ σήμερον σχέσις ἐργασίας εἶναι ἓν ἐπιχείρημα εἰς χεῖρας τοῦ καπνεμπόρου νὰ πιέζῃ τοὺς καπνεργάτας νὰ ἀποδίδουν περισσότερον. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, δὲν βλάπτει καὶ τὸν καπνέμπορον ἡ σύμβασις αὐτὴ συμφέρει τὸν ἐργοδότην διότι δὲν θὰ καταβάλῃ ἀποζημίωσιν εἰς περίπτωσιν ἀπολύσεως διότι πρόκειται περὶ σχέσεως ἐργασίας ὡρισμένου χρόνου. Νὰ καταργηθῇ τὸ σήμερον. Συμβαίνει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κύριε Ὑπουργέ, νὰ γίνεται τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν ἔνταξιν τῆς ἐργασίας, οἱ καπνέμποροι προσλαμβάνουν οἱονδήποτε ἐργάτην καὶ κατὰ τὸν Σεπτέμβριον ἀπολύουν τοὺς ἡλικιωμένους καὶ προσλαμβάνουν νέους, διότι τοὺς πληρώνουν οἰκονομικώτερον αὐτὴν τὴν ἐποχήν, διὰ νὰ ἔχουν μεγαλυτέραν ἀπόδοσιν. Οὕτω παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ἐργάται μὲ οἰκογενείας νὰ πραγματοποιοῦν μόνον 40–45 ἡμερομίσθια καθ’ ἣν στιγμὴν νεώτεροί των φθάνουν τὰ 120.

§131Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ποῦ συμβαίνουν αὐτά;

§132Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἰς τὴν Καβάλαν.

§133Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ἰδοὺ τί λέγει ἐπ’ αὐτοῦ ὁ Νομάρχης Καβάλας..... (Ἀναγινώσκει).

§134Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Αὐτὰ συμβαίνουν κατὰ τὴν πρόσληψιν.

§135Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Προέβην εἰς τὰς ὑποδείξεις αὐτὰς διότι μοῦ ἀπηυθύνθη ὑπόμνημα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου, καὶ δὲν ἀποτελοῦν ταῦτα ἰδικάς μου καὶ μόνον διαπιστώσεις. Ἀπώτερον θέμα εἶναι ὁ τρόπος προσλήψεως ἐργατῶν. Εἶπον προχθές, ὅτι ὁ τρόπος καθ’ ὃν γίνεται ἡ πρόσληψις δὲν εἶναι κανονικός, διότι ἐὰν ἀπεσύρθη ἡ ἀσφάλεια ἀπὸ τὸ προσκήνιον, εὑρίσκεται εἰς τὸ παρασκήνιον. Οὐδεμία πρόσληψις γίνεται ἄνευ τῆς συγκαταθέσεως τῆς ὑπηρεσίας Ἀσφαλείας, τοῦ τόπου ὅπου γίνεται ἡ πρόσληψις. Εἶναι ἀπαράδεκτον τοῦτο. Θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν ἄλλοι τρόποι προσλήψεως τῶν ἐργατῶν.

§136Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ποῖοι ἄλλοι τρόποι; Ὁ τρόπος προσλήψεως διὰ τῶν Γραφείων Εὑρέσεως Ἐργασίας ἰσχύει δι’ ὅλους τοὺς ἐργάτας. Ἐὰν ὑπάρχουν παραβάσεις νὰ τὰς καταγγείλετε. Πάντως σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐν προκειμένῳ ἰσχύει ἀκόμη ὁ παλαιὸς νόμος.

§137Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ὄχι, διαφωνοῦμεν. Μὲ τὸν νόμον 2348 ἀπηλλάγη ἡ Ἀστυνομία καὶ εἰς τὴν σύνθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς αὐτῆς ὑπάρχουν ὑπάλληλοι.

§138Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Ὄχι.

§139Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Εἰς τὰ παρασκήνια, ὅμως, ὑπάρχει Ἀσφάλεια.

§140Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν κατηργήθη ἡ σχετικὴ διάταξις περὶ συμμετοχῆς.

§141Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἐπῆγα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν σας καὶ μοῦ εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει Ἀσφάλεια. Σᾶς τονίζω, ὅμως, ὅτι ἡ Ἀσφάλεια ὑπάρχει εἰς τὸ παρασκήνιον. Καὶ ἕνα ἄλλο τελευταῖον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν περιφέρειαν τοῦ Ἀγρινίου εἶναι τὸ θέμα τῶν ἐφαμαξητῶν. Ἐτέθη ἕνα ὅριον ἡμερομισθίων καὶ εἴπομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν πραγματοποιήσει 300 ἡμερομίσθια κατὰ τὴν τελευταίαν διετίαν, ἐνῷ ἀλλοῦ ἔχετε ὁρίσει μικρότερους ἀριθμοὺς ἡμερομισθίων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐτερμάτισα τὴν ἀγόρευσίν μου. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, καὶ νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ὀφείλει τὸ ταχύτερον νὰ προβῇ εἰς τὴν χορήγησιν τῶν πλασματικῶν δανείων εἰς τοὺς παραγωγούς, διότι ἡ ἔλλειψις χορηγήσεως τῶν πλασματικῶν δανείων, ἔχει ὁδηγήσει τοὺς παραγωγοὺς εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ζητήσουν ἀπὸ τοὺς καπνοβιομηχάνους τὴν χορήγησιν δανείων, τὰ ὁποῖα χορηγούμενα, καθιερώνουν τὴν πολιτικὴν τῆς προπωλήσεως τῶν καπνῶν. Εἶναι μία πολιτική, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς τὸν σφαγιασμὸν τῶν ἀφελῶν καπνοπαραγωγῶν. Ἐὰν θέλει ἡ Κυβέρνησις νὰ προλάβῃ, πρέπει νὰ χορηγήσῃ καὶ τὰ ὑπόλοιπα πλασματικὰ δάνεια ἐγκαίρως. Ἐπὶ πλέον δὲ νὰ προβῇ καὶ εἰς μίαν πρόσθετον ἐνίσχυσιν τῶν παραγωγῶν, διὰ νὰ προλάβῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς πωλήσεις. Κύριοι συνάδελφοι, τελευτῶν ὑποστηρίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις μέχρι τῆς στιγμῆς, οὐδὲν ἔλαβεν μέτρον. Ἔχομεν φθάσει εἰς τὴν 1ην Φεβρουαρίου καὶ οἱ παραγωγοὶ εἶναι ἐγκαταλελειμμένοι εἰς τὴν ἀσυδοσίαν τῶν καπνεμπόρων, καὶ τῶν καπνοβιομηχάνων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ προστατεύσῃ τὸν παραγωγόν, ὀφείλει νὰ λάβῃ μέτρα ἀποτελεσματικά. Τὰ πρόχειρα καὶ συμπτωματικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ τὰ ὁποῖα ὡδήγησαν εἰς τὸν ἐνταφιασμὸν τῶν συμφερόντων τῶν παραγωγῶν, ὀφείλει νὰ τὰ ἀποφύγῃ, ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις διαπνέεται ἀπὸ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν νὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τοὺς παραγωγούς, καὶ τὴν ὑπόθεσιν τῶν καπνῶν, ὀφείλει ἐμπράκτως νὰ τὸ ἀποδείξῃ. Ἀναμένομεν αὐτὴν τὴν ἔμπρακτον ἐκδήλωσιν συμπαθείας. (Χειροκροτήματα).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§143ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 10.30′ μ. μ.)