1957.01.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 27η

ΠΕΜΠΤΗ 17 Ἰανουαρίου 1957

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30 μ. μ.)

Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§1Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ ἐπιστολὴν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, ἔχουσαν ὡς ἑξῆς: «Σεβαστέ μοι κ. Πρόεδρε, Εἰς τὰς σημερινὰς ἐφημερίδας ἀναγράφεται ἡ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν διευκρίνισίς μου, σχετικῶς μὲ τὴν συνομιλίαν μου ἐπὶ τῆς ἀποδράσεως τοῦ Παπαεμμανουήλ. Παρακαλῶ θερμῶς, ὅπως λάβητε τὴν καλωσύνην καὶ δεχθῆτε τὴν παράκλησίν μου, ὅπως εἰς τὰ πρακτικὰ καταχωρηθῇ ὅ,τι εἶπον. Δηλαδή, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὰς χώρας τοῦ παραπετάσματος διὰ Ρωσικοῦ πλοίου ἢ διὰ Γιουγκοσλαβίαν. Εὐχαριστῶν Κ. Χριστόπουλος»

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν διευκρίνισιν;

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§6Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ. (Γραμματεύς) (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀστέγων Συνοικισμοῦ Τριῶν Ἱεραρχῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἀναστολὴν διώξεως τῶν μελῶν του δι’ ἐπιβληθείσας ἀποζημιώσεις χρήσεως τῶν παραπηγμάτων των καὶ ἐπίλυσιν τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος αὐτῶν. Ἡ βουλευτὶς Ἀθηνῶν κ. Β. Θανασέκου καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σοφίας χήρας Φ. Παγίου, ζητούσης χορήγησιν συντάξεως παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Τσιγάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Πιστωτικῶν Συνεταιρισμῶν Σίνδου, ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῆς ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς 3 ὀκάδων σίτου κατὰ στρέμμα, δι’ ἔξοδα συντηρήσεως ἀποστραγγιστικῶν ἔργων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν γονέων ὑποψηφίων φοιτητῶν Νομικῆς, ἐπιτυχόντων βαθμὸν 24–26 κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ζητούντων εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν καὶ τῶν τέκνων των, ὡς ὑπεραρίθμων. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Θεοδ. Παπαελευθεριάδου, ζητοῦντος ἀπονομὴν συντάξεως, ὡς παθόντος ἐν τῇ ἐκτελέσει τῆς στρατιωτικῆς ὑπηρεσίας. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ματαίωσιν ψηφίσεως τοῦ κατατεθέντος νομοσχεδίου «περὶ ἐπιβολῆς κυρώσεων κατὰ τῶν ἀρνουμένων ἢ δυστροπούντων νὰ συμβάλωσιν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν ἐκτάκτου ἀνάγκης, προκαλουμένης ἐξ ἀπεργίας εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀρτοδοτήσεως. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον διενέργειαν ἀνακρίσεων καὶ ἐπιβολὴν κυρώσεων κατὰ τοῦ ὑπευθύνου ἐργολάβου, διὰ τὴν πρὸ 15θημέρου κατάρρευσιν τῆς νεοκατασκευασθείσης γεφύρας ἐκ μπετὸν μεταξὺ τῶν χωρίων Νέας Ζωῆς καὶ Ἀψάλου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουσιν ἀναφορὰς τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης, ζητούντων σύστασιν Παιδικοῦ Σταθμοῦ εἰς τὴν Κοινότητά των διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἐργαζομένων γονέων, ἐπίλυσιν τοῦ στεγαστικοῦ προβλήματος αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀκτημόνων Παλαιοχωρίου–Μεσολογγίου, ζητούντων ὅπως ἐπιτραπῇ ἡ καλλιέργεια καπνῶν εἰς τοὺς παρὰ τοῦ ΟΔΕΠ παραχωρηθέντας ἀγροὺς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Σ. Θεοτόκης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Κατσαρᾶ, ζητοῦντος νομοθετικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος συμμετοχῆς τῶν ἐνωμοταρχῶν εἰς τὰς προαγωγικὰς ἐξετάσεις διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως τῶν ἐθελουσίως ἐξελθόντων ὑπαλλήλων τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, ζητούσης κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. 2510)53 καὶ διατήρησιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν μελῶν της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μορφωτικοῦ καὶ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἁγίου Θωμᾶ Ἀμαρουσίου καὶ Ἡρακλείου, πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Βουδούρης Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς ἐπιλαχόντων Σχολῆς Χειριστῶν ΟΤΕ Θεσσαλονίκης, ζητούντων λειτουργίαν εἰς Θεσσαλονίκην Βʹ σειρᾶς ἐκπαιδεύσεως χειριστῶν ΟΤΕ πρὸς ἐκπαίδευσιν 20 τοὐλάχιστον ἐπιλαχόντων ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Θυμάτων Πολέμου Κατοχῆς Θεσσαλονίκης καὶ Περιχώρων, ζητούσης χορήγησιν συντάξεως καὶ εἰς τὰ θύματα τῆς Κατοχῆς καὶ ἐξομοίωσιν αὐτῶν πρὸς τὰ λοιπὰ θύματα Πολέμου. Ὁ βουλευτὴς Χαλκιδικῆς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ταχεῖαν ἀποστολὴν 600 τοὐλάχιστον λιτρῶν ἐμβολίου κατὰ ἀφθώδους πυρετοῦ πρὸς διάσωσιν τῶν κινδυνευόντων βοοειδῶν καὶ αἰγοπροβάτων Νομοῦ Χαλκιδικῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Γ. Τζώρτζης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον προώθησιν κτηνοτροφῶν πρὸς διανομὴν εἰς τοὺς κτηνοτρόφους ἐπαρχίας Θηβῶν καὶ διάσωσιν τῶν κινδυνευόντων ἀπὸ ἔλλειψιν κτηνοτροφῶν αἰγοπροβάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Γ. Τζώρτζης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ ἄμεσον λῆψιν μέτρων χορηγήσεως παρὰ τῶν σπορελαιουργείων Γ. Τελεόγλου καὶ Σία, βαμβακόπητας εἰς τοὺς ἀγελαδοτροφικοὺς συνεταιρισμοὺς Ἑνώσεως Ἀγελαδοτρόφων Ἀττικῆς. Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Ἀνδρεάδης, διὰ τηλεγραφήματός του, ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 13 Ν. Δ. 2902)54 ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως ἀναβολῆς κατατάξεως εἰς τοὺς σπουδαστὰς τῆς 40ῆς ΕΣΣΟ τοὺς μεταφερθέντας εἰς τὴν 41 ΕΣΣΟ. Ὁ Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐμπόρων Ὀπωρολαχανικῶν Ἡρακλείου–Κρήτης, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν. Δ. 3570)56 ἐπὶ τῷ τέλει βελτιώσεως τοῦ τρόπου εἰσπράξεως τοῦ κοινοτικοῦ φόρου 3% κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου ΣΑΑΚ Κοινότητος Μαυροθαλάσσης Σερρῶν, ζητοῦντος κατάργησιν τῆς στρεμματικῆς εἰσφορᾶς καὶ γεωμόρων. Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Χ. Παπασταύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἁμαξηλατῶν καὶ ἁμαξοκαρραγωγέων Ἰωαννίνων, ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας τοῦ πληγέντος ἐπαγγέλματός των ἐκτοπισθέντος ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πωλησάντων ἀκίνητα ἐπὶ κατοχῆς, ζητοῦντος συμπλήρωσιν τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 24 τοῦ Α. Ν. 1423)49 ἐπὶ τῷ τέλει ὑπαγωγῆς εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τούτου καὶ τῶν πωλήσεων ἀκινήτων ὧν ὁ πωλητὴς δὲν ἦτο κύριος πρὸ τῆς 27 Ἀπριλίου 1941, εἶχεν ὅμως συμφωνήσει πρὸ τῆς ἡμερομηνίας ταύτης διὰ συμβολαιογραφικοῦ ἢ ἰδιωτικοῦ ἐγγράφου τὴν εἰς δόσεις καταβολὴν τοῦ τιμήματος κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων «Οἴκου Ναύτου» ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν νομοσχεδίου, περὶ μεταφορᾶς αὐτῶν εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος, Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων, Ζυθεστιαορίων καὶ Οἰνομαγειρείων Ἀθηνῶν–Περιχώρων, ζητούσης ἐκπλήρωσιν τῶν σκοπῶν καὶ τῶν νομίμων ὑποχρεώσεων τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας διὰ τὴν στέγασιν καὶ λειτουργίαν τῶν ἀνεγνωρισμένων ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Κ. Τσιγάρας καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Προέδρων Κοινοτικῶν Συμβουλίων Ν. Μαγνησίας καὶ Πανοράματος Θεσσαλονίκης, καὶ τοῦ Γ. Συνεταιρισμοῦ Ἀσβεστοχωρίου, ζητούντων ἐπέκτασιν τῆς ἀστικῆς συγκοινωνίας Θεσσαλονίκης μέχρι καὶ τῶν ὡς ἄνω Κοινοτήτων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Τροχιοδρομικῶν καὶ Αὐτοκινητιστῶν, ζητοῦντος ἄμεσον καταβολὴν τῶν καθυστερουμένων συντάξεων τῶν μελῶν του. Ἡ βουλευτὶς κ. Β. Θανασέκου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου γηγενῶν καὶ δικαιούχων παραπηγματούχων Δραπετσώνας, ζητοῦντος ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του ἐπὶ τῶν οἰκοπέδων εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνεγερθῆ τὰ παραπήγματα αὐτῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐργατῶν καὶ Δημοσίων ὑπαλλήλων Οἰκιστῶν τέως χώρου Φυλακῶν Συγγροῦ ζητοῦντος ἀπαλλοτρίωσιν τοῦ κεκαλυμμένου χώρου τῶν τέως φυλακῶν Συγγροῦ ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Οἰκοδομικοῦ Συνεταιρισμοῦ, πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Βόλου, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν διαφόρων προβλημάτων τῆς πόλεως Βόλου τῶν δημιουργηθέντων ἐκ τῶν σεισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Καρροποιῶν Ἀγρινίου, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν του, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως συνταξιούχων Τ.Ε.Β.Ε. Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ζητούσης αὔξησιν τῶν παρὰ τῶν Τ.Ε.Β.Ε. χορηγουμένων συντάξεων κατὰ 50%, πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Ἀνθοχωρίου Δράμας, ζητούντων τὴν λῆψιν μέτρων διαθέσεως τῶν ἀπωλήτων εἰσέτι καπνῶν ἐσοδείας 1955. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν ἀστέγων κατοίκων Κοινότητος Ποταμῶν Δράμας, ζητούντων λῆψιν μέτρων στεγάσεώς των. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Μπακατσέλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Μουράτογλου, ζητοῦντος παραπομπὴν φορολογικῆς ὑποθέσεώς του, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ν. 2097) 52 πρὸς διαγραφὴν καταβληθέντος φόρου ἐπιτηδεύματος αὐτοῦ πρὸς τὸν ὀφειλόμενον φόρον Κ. Ε. Ὁ βουλευτὴς Ἡρακλείου κ. Κ. Μαρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ὑπομηχανικῶν Πτυχιούχων Ἐθνικοῦ Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν.Δ. 3620) 56 ἐπὶ τῷ τέλει παροχῆς τοῦ εἰδικοῦ ἐπιδόματος ἐκτελέσεως τεχνικῶν ἔργων ὑπαίθρου καὶ εἰς τὰ μέλη του. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Δ. Γρίβας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Φράγκου, ζητοῦντος καθορισμὸν ὁρίου ἡλικίας τῶν ὑγειονομικῶν δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Κ. Ἀποσκίτης, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀρκαδίας, ζητούσης ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, πρὸς προστασίαν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν προσφύγων ἐκ Ρουμανίας, ζητούντων χορήγησιν ἀδείας ἐξασκήσεως ἐπαγγέλματος εἰς τοὺς ἐκ Ρουμανίας Ἕλληνας πρόσφυγας, διπλωματούχους μηχανικούς, ὡς τοῦτο ἐγένετο διὰ τοῦ ν. 1815) 51 καὶ διὰ τοὺς διπλωματούχους Ἰατροὺς καὶ Ὀδοντιάτρους. Ὁ κ. Δ. Μακρῆς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) Περὶ τροποποιήσεως τοῦ νόμου 1812) 1951 «περὶ τοῦ Ἰατρικοῦ Ἀρχείου Ὕδρας» καὶ 2) περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τῆς παρ. 2 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 1766) 1951. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λαντζούνης, Δ. Παπασπύρου, καὶ Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Συμβολαιογράφων καὶ Ὑποθηκοφυλάκων διατάξεων κ.λ.π.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Θεμελῆς, Α. Βογιατζῆς, Ι. Λαυρεντίδης, Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος, Α. Λιάκος καὶ Π. Γυιόκας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348) 1953 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.», ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ἀπαντήσεις Ὑπουργείων ἐπὶ ὑποβληθεισῶν ἐρωτήσεων ὑπὸ τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 409 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιαπάρα, ἐν σχέσει πρὸς τὰ μέτρα προστασίας τῶν εἰς ἐπιτάκτους οἰκίας στεγαζομένων δημοσίων ὑπαλλήλων, κατόπιν τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (1193) 55) καὶ τοῦ Ἀρείου Πάγου (520) 56), ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι καθ’ ἡμᾶς δὲν ὑφίσταται ζήτημα πρὸς διευθέτησιν. Πρὸς τούτοις ἐπισυνάπτομεν καὶ ἀντίτυπον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 126976) 67 τῆς 5 τρέχοντος ἡμετέρας ἐγκυκλίου πρὸς τοὺς κ.κ. Προέδρους Πρωτοδικῶν καὶ Ἐφετῶν τοῦ Κράτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Μ. Γλύκα. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9233) 56 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Βρανοπούλου καὶ Μιχ. Γλύκα, ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς συστάσεως Ἐφετείου ἐν Πειραιεῖ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι ζήτημα συστάσεως Ἐφετείου ἐν Πειραιεῖ δὲν ἀντιμετωπίζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δημητράτου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9513 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 487 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δημητράτου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Αἱ φυλακαὶ Ἄσσου κατηργήθησαν μετὰ τοὺς σεισμοὺς οἵτινες ἔπληξαν τὰς Ἰονίους νήσους, διότι τὰ κτίρια εἰς ἃ ἐστεγάζοντο αὗται ὑπέστησαν ρήγματα καὶ κατέστησαν ἐντελῶς ἀκατάλληλα διὰ τὴν στέγασιν κρατουμένων. Ἡ ἀνέγερσις νέων ἀντισεισμικῶν κτιρίων θ’ ἀπῄτει μεγάλας δαπάνας, μὴ δικαιολογουμένας διὰ τὴν κράτησιν μικροῦ ἀριθμοῦ κρατουμένων, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει χῶρος διαθέσιμος εἰς τὰς ἀγροτικὰς φυλακάς. Ἐπίσης μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2500 ἠλαττώθησαν αἱ θέσεις τοῦ προσωπικοῦ φυλακῶν εἰς σημεῖον μὴ ἐπιτρέπον τὴν ἐπανασύστασιν καταργηθεισῶν φυλακῶν. Ὁ Ὑπουργὸς

Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1957

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9204) 15.12.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Παπαηλιάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς, ὅτι ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Εἰρηνοδικῶν Θεσσαλονίκης πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς κινήσεως τῶν ἐργασιῶν τοῦ Δικαστηρίου τούτου, ἀπασχολεῖ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου, θέλει δὲ ἀντιμετωπισθῇ προκειμένου περὶ τῶν Εἰρηνοδικῶν ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 17 τοῦ νόμου Δ. 3520) 1956, ἤτοι διὰ καταργήσεως θέσεων Πταισματοδικῶν τῶν ἐκτὸς ἕδρας Πρωτοδικείου Πταισματοδικείων καὶ προσθήκης τούτων εἰς τὰ βεβαρημένα δι’ ἐργασίας Εἰρηνοδικεῖα τῶν δὲ ὑπαλλήλων διὰ προκηρύξεως διαγωνισμῶν πρὸς πρόληψιν νέων ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δημητράτου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9512) 7608) 20.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσθη πρὸς ὑμᾶς ἡ ὑπ’ ἀριθ. 485 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀριστ. Δημητράτου, σχετικῶς μὲ τὴν τύχην τοῦ νομοσχεδίου, περὶ τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ κληροδοτήματος Μαρίνου Κοργιαλενείου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν πρὸς ὑμᾶς, ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο κατήρτισε καὶ εἰσηγήθη τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Δ)νσις Ἐθν. Κληροδοτημάτων) καὶ ἑπομένως τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο γνωρίζει εἰς ποῖον σημεῖον προσκόπτει ἡ προώθησις αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7.1.1957 Εἰδικῇ Ἐντολῇ τοῦ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Μυριδάκη. Εἰς ἀπάντησιν πρὸς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7992) 7228) 8.12.1956 ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 390 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Μυριδάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων: 1) Ὁ Ἐπιθεωρητὴς Ἀναστηλώσεων Ε. Στίκας οὐδέποτε ἔλαβεν εἰδικὴν διαταγὴν διὰ τὴν σύνταξιν ἐπὶ πληρωμῇ οἰκονομικοτεχνικῶν μελετῶν Ναῶν διότι οὐδέποτε προέβη εἰς τὴν σύνταξιν τοιούτων μελετῶν, παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κειμένων διατάξεων τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος θὰ ἠδύνατο νὰ ζητήσῃ τὴν κατὰ νόμον ἄδειαν διὰ τὴν σύνταξιν τοιούτων μελετῶν, ὡς συνέβη καὶ συμβαίνει μὲ ἄλλους δημοσίους τεχνικοὺς ὑπαλλήλους. Μοναδικὴν ἐξαίρεσιν ἀποτελεῖ ἡ περίπτωσις τοῦ Ι. Ν. Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου διὰ τὴν ὁποίαν ἐζήτησε καὶ ἔλαβε πρὸ δέκα ἑπτὰ (17) ἐτῶν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 38073) 22.4. 39 ἄδειαν, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας ἐπισυνάπτεται, ὅπως ἐξακολουθήσῃ ἐπιβλέπων τὰ καλλιτεχνικὰ ἔργα τοῦ Ναοῦ, τὰ ὁποῖα τοῦ εἶχον ἀνατεθῆ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ κατόπιν τοῦ ἀπὸ 4.12.1935 ἐγγράφου της, ἤτοι πρὸ εἴκοσι δύο (22) ἐτῶν προτοῦ διορισθῇ ὡς δημόσιος ὑπάλληλος, ἀλλ’ ὅτε ἦτο ἰδιώτης Ἀρχιτέκτων. Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως ἐκείνη ὁ ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητὴς δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐνεργήσῃ ὁ ἴδιος τὴν ἔγκρισιν τῆς σχετικῆς μελέτης ἀφοῦ ἦτο ἰδιώτης Ἀρχιτέκτων, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας δὲν ἔχει οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα, ἀλλὰ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, τὸ ὁποῖον ἤσκει καὶ ἀσκεῖ τὸν ἔλεγχον ἐπὶ τῶν ἐντελλομένων ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως κ.λ.π. τοῦ ἐν λόγῳ Ναοῦ συμφώνως πρὸς Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὸ ἀναφερόμενον, ὅτι ἠσκήθη ψυχολογικὴ βία ἐπὶ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου, ὅπως ἀναθέσῃ εἰς αὐτόν, ἐπὶ πληρωμῇ τὴν σύνταξιν τῆς ἐν λόγῳ μελέτης, τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα, ὡς προκύπτει ἐκ τῆς συνημμένης ὑπ’ ἀριθ. 472) 14.12.1939 ἐπιστολῆς τοῦ Προεδρεύοντος τῆς Ἐπιτροπῆς Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ζακύνθου. Ἀντιθέτως ἡ ἀνωτέρω ἐπιστολή, ὡς καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1989) 2.1.1940 ἔγγραφον καὶ τὸ συνημμένον εἰς αὐτὸ ἀπόσπασμα ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 224 τῆς 28.12. 1939 πράξεως τῆς Διοικούσης Ἐπιτροπῆς τοῦ εἰρημένου Ταμείου ἀποδεικνύουν κάθε ἄλλο παρὰ ὅτι ἠσκήθη ψυχολογικὴ βία τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, ὅτι ὁ Εὐστάθιος Στίκας ἐπέβαλεν ὡς ἐκτελεστὰς τῶν ἔργων τὸν Μηχανικὸν Χρ. Παπαγεωργίου καὶ τὸν μαρμαρογλύπτην Φίλιππον Σκαρῆν, θανόντα πρὸ ὀκταετίας, γνωρίζομεν εἰς ὑμᾶς, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές, δεδομένου, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας οὐδεμίαν εἶχεν ἀνάμιξιν εἰς τὴν δημοπράτησιν τῶν ἐκεῖ ἐκτελουμένων ἔργων. Οἱ ἀνωτέρω κατὰ τὰς παρασχεθείσας εἰς ἡμᾶς πληροφορίας ἀνέλαβον τὸ 1938, ἤτοι πρὸ δέκα ἓξ (16) ἐτῶν τὴν ἐκτέλεσιν ὡρισμένων ἔργων ἐν Ζακύνθῳ κατόπιν δημοπρασίας διεξαχθείσης ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Εἰδικοῦ Ταμείου Ι. Ν. Ἁγίου Διονυσίου καὶ ἐγκριθείσης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων ἀναδειχθέντες κατὰ ταύτην μειοδόται. 2) Ὁ ἐν λόγῳ Ἐπιθεωρητὴς Ἀρχιτέκτων Στίκας διωρίσθη τὴν 21ην Ἀπριλίου 1937 ὡς ἀρχιτέκτων ἔκτακτος Ἀρχαιολογικὸς ὑπάλληλος μονιμοποιηθεὶς τὴν 27ην Νοεμβρίου 1937. β) Οὐδεμία μελέτη τοῦ ἀνωτέρω ὡς ἰδιώτου Ἀρχιτέκτονος ἔχει ἐγκριθῆ ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως Ἀναστηλώσεως Ἀρχαίων καὶ Ἱστορικῶν μνημείων ἀπὸ τοῦ ἀρχικοῦ διορισμοῦ του μέχρι σήμερον, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ στοιχείων. Μελέται, συνταχθεῖσαι ὑπὸ τοῦ Μηχανικοῦ Παπαγεωργίου ἀνατεθεῖσαι εἰς αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων καὶ ἐγκριθεῖσαι κατόπιν ὑποβολῆς τούτων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπὸ τῶν οἰκείων Ι. Μητροπόλεως εἶναι αἱ κατωτέρω: 1) Μελέτη συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν ἀνεγέρσεως Ι. Ν. Ἁγίου Δημητρίου Βουρβούρων (Τριπόλεως) ἔτους 1939. Τὸ ἔργον ἐξετελέσθη κατόπιν μειοδοτικῆς δημοπρασίας ὑπὸ τοῦ ἐργολάβου Δημ. Σπανοῦ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ μηχανικοῦ Χρ. Παπαγεωργίου. 2) Μελέτη ἀνεγέρσεως Ι. Ναοῦ Θεοτόκου Κατασταρίου Ζακύνθου ἔτους 1937. Ὁ Χ. Παπαγεωργίου ἐπέβλεψε τὸ πρῶτον τμῆμα ἀνεγέρσεως τοῦ Ναοῦ ὅπερ ἐξετελέσθη κατόπιν μειοδοτικῆς δημοπρασίας καθ’ ἣν ἐργολάβος ἀνεδείχθη ὁ Ἰωάννης Μαρώτης. Τὸ ἔργον μετὰ ταῦτα ἐσυνεχίσθη ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Νομομηχανικοῦ Ζακύνθου κ. Φουρνογεράκη. 3) α) Ὁ παρ’ ἡμῖν ὑπηρετῶν ὡς καλλιτέχνης Ἀρχιτεχνίτης Νικόλ. Σκαρῆς οὐδεμίαν μαρμαρογλυπτικὴν ἐργασίαν τοῦ Δημοσίου ἢ Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου ἢ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου ἢ Ἱδρύματος ἀνέλαβε μέχρι τοῦδε. Εἰς τὰ ἔργα ἀναστηλώσεως ἀρχαίων καὶ ἱστορικῶν μνημείων χρησιμοποιοῦνται ὡς εἰδικοὶ τεχνῖται οἱ κάτωθι δημόσιοι ὑπάλληλοι: 1) Νικ. Κορωνιός, Ἀρχιτεχνίτης, ὑπηρετῶν ἐπὶ 17 ετίαν. 2) Νικ. Σκαρῆς, Καλλιτέχνης Ἀρχιτεχνίτης, ἀπὸ 14 ἐτῶν. 3) Δημ. Παμφίλου, εἰδικὸς τεχνίτης, ἀπὸ 15 ἐτῶν. 4) Ἐμμ. Λυγνός, εἰδικὸς τεχνίτης, ἀπὸ 15 ἐτῶν. 5) Γεώργ. Κολοκοτσᾶς, εἰδικὸς τεχνίτης, ἀπὸ 15 ἐτῶν. 6) Χαρ. Σφακιανάκης, εἰδικὸς τεχνίτης, ἀπὸ 15 ἐτῶν. 7) Δημ. Σκόρδος, καλλιτέχνης συντηρητὴς ψηφιδωτῶν. β) Δὲν ὑφίσταται φάκελλος τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοσίων Ὑπολόγων Ἀντωνίου Πουλάκη ἀνακρίσεων διὰ τὴν ὀρθομαρμάρωσιν καὶ πλακόστρωσιν τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ζακύνθου, οὐδὲ ἠσχολήθη ποτὲ τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τοιαύτην ὑπόθεσιν. γ) Ἡ ἐν Ἀθήναις Ἀρχαιολογικὴ Ἑταιρία ἀποτελεῖ Νομικὸν Πρόσωπον Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, μὴ ὑπαγόμενον εἰς τὸν ἡμέτερον ἔλεγχον, σχετικαὶ δὲ πληροφορίαι περὶ τῶν μαρμαρικῶν ἐργασιῶν τοῦ ἀνεγερθέντος μεγάρου της δέον νὰ ζητηθῶσιν ἀπ’ εὐθείας παρὰ ταύτης. 4) Οὐδέποτε ἔλαβε χώραν διοικητικὴ ἀνάκρισις ἢ συνεχίζονται τοιαῦται κατὰ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἀναστηλώσεως Ε. Στίκα, συνεπεία ὑποβληθεισῶν μηνύσεων ἢ παραπόνων διὰ τυχὸν ἀνωμαλίας κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ὑπηρεσίας του. 5) Κατόπιν τῶν προεκτεθέντων, ἅτινα προκύπτουν ἐκ σχετικῆς ἐρεύνης ἐπισήμων στοιχείων, φρονοῦμεν, ὅτι δὲν δύναται νὰ γίνεται λόγος περὶ διερευνήσεώς των, ὡς ζητεῖ ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής. Τοῦτ’ αὐτὸ δὲ λεκτέον καὶ περὶ τῶν ἐκτελεσθέντων ἔργων ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ καθηγητοῦ κ. Ὀρλάνδου καὶ τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Ἀναστηλώσεων κ. Στίκα, διὰ τοὺς κατωτέρω λόγους: Διότι, τὰ ἐπὶ τῶν ἀρχαίων καὶ ἱστορικῶν μνημείων τῆς Χώρας ἐπιχειρούμενα ἀναστηλωτικὰ καὶ στερεωτικὰ ἔργα λόγῳ τῆς καλλιτεχνικῆς καὶ ἐπιστημονικῆς φύσεως αὐτῶν ἀπαιτοῦν ἐξαιρετικὴν λεπτότητα καὶ ὅλως ἰδιάζουσαν διαδικασίαν. Διὰ τοῦτο οἱ νόμοι 2447) 1920, 5046) 1931 καὶ 216) 1943, προβλέπουν τὴν τήρησιν εἰδικῆς διαδικασίας καὶ διαγράφουν τὰς ἑξῆς προϋποθέσεις διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων λεπτῶν ἔργων. α) Γνωμάτευσιν τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Συμβουλίου περὶ τῆς ἀναγκαιότητος ἢ τῆς προτεραιότητος τῆς ἐκτελέσεως τοῦ ἔργου. β) Ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, πρὸς ἔκδοσιν τοῦ οἰκείου χρηματικοῦ ἐντάλματος προκαταβολῆς ἐπ’ ὀνόματι τεχνικοῦ ὑπαλλήλου, Ἐπιμελητοῦ ἢ Ἐφόρου Ἀρχαιοτήτων ἢ ἑτέρου κρατικοῦ λειτουργοῦ τοῦ κύκλου ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας ἢ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων (Νομομηχανικοῦ συνήθως), ἔχοντος μεμαρτυρημένην οἰκειότητα καὶ πεῖραν καὶ βαθεῖαν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης του, ὡς καὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐκτελουμένου ἔργου. γ) Ἔγκρισιν τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἐντελλομένων ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν περὶ τῆς νομιμότητος τῆς οὕτω προτεινομένης δαπάνης, μετὰ δὲ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου καὶ ἔλεγχον τῶν δικαιολογητικῶν τῆς δαπάνης ὑπό τε τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν (Ὑπηρεσίας Ἐντελλομένων Ἐξόδων) καὶ τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Αἱ ἀνωτέρω προϋποθέσεις, αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τῶν οἰκείων διατάξεων νόμων κατοχυροῦσαι, ὡς εἰκός, τὴν ἔντεχνον, καλλιτεχνικὴν καὶ ὑπεύθυνον ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων, τηροῦνται ἀπαρεγκλίτως κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν οἱουδήποτε ἀναστηλωτικοῦ ἢ στερεωτικοῦ ἐπὶ ἀρχαίων καὶ ἱστορικῶν μνημείων τοῦ Κράτους ἔργου. Ἡ ἐκτέλεσις τῶν λεπτοτάτων τούτων ἐργασιῶν (ἀναστήλωσις καὶ στερέωσις Παρθενῶνος, Ἐρεχθείου, Προπυλαίων, Ὠδείου Ἡρώδου τοῦ Ἀττικοῦ, Θεάτρου Ἐπιδαύρου, μνημείων Κνωσσοῦ, Μυκηνῶν καὶ Τύρινθος, στερέωσις Βυζαντινῶν Ναῶν, παλαιῶν τοιχογραφιῶν καὶ ψηφιδωτῶν κ. λ.π., διὰ δημοπρασίας ἀποκλείεται τελείως ὑπὸ τοῦ νόμου διότι θὰ ἦτο ἀληθῶς ἀκατανόητον νὰ ἐμπιστευθῇ ποτὲ ἡ πολιτεία ἢ ὁ νομοθέτης τὴν ἐκτέλεσιν τοιούτων ἐργασιῶν εἰς ἐργολάβους. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι οἱ ἐργολάβοι θὰ ἐπεδίωκον, ὡς γνωστόν, τὴν ταχυτέραν, ἤτοι τὴν προχειροτέραν περάτωσιν καὶ τὸ κέρδος μόνον, ἡ ἀνάθεσις εἰς ἐργολάβον τοιούτων ἐργασιῶν εἶναι πρακτικῶς ἀδύνατος, ἀφοῦ δὲν πρόκειται περὶ κοινοῦ ἔργου, δυναμένου νὰ πληρωθῇ ἐπὶ τῇ βάσει τιμολογίου καὶ τιμῶν μονάδος, ὡς γίνεται διὰ τὰ συνήθη οἰκοδομικὰ ἔργα. Ὡς πρὸς δὲ τὴν διάθεσιν «κολοσσιαίων» ποσῶν χάριν τῆς ἐκτελέσεως τῶν ἀνωτέρω ἔργων, οἱ ταῦτα ἰσχυριζόμενοι παραγνωρίζουν, προφανῶς τὰς οἰκονομικὰς δυνατότητας τῶν κατ’ ἔτος ἐφαρμοζομένων κρατικῶν προϋπολογισμῶν. Διότι ἁπλοῦν βλέμμα ἐπὶ τῶν διατεθεισῶν κατὰ τὰ δύο τελευταῖα οἰκονομικὰ ἔτη ἐκ τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ πιστώσεων τοῦ Κεφαλαίου 23 ἄρθρον 2 «Διὰ τὴν στερέωσιν καὶ ἀναστήλωσιν ἀρχαίων καὶ ἱστορικῶν μνημείων τοῦ Κράτους» πείθει, ὅτι τὰ χρηματικὰ ποσὰ τὰ χορηγηθέντα διὰ τὴν χρῆσιν 1954–55 ἀνέρχονται ἐν συνόλῳ εἰς 949.000 δραχμάς, τὰ δὲ διὰ τὴν χρῆσιν 1955–56 εἰς 1.340.000 δραχμὰς ἐν συνόλῳ.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. α) Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 465 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9276 ἀπὸ 15 τρέχ. ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀπάντησιν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 465 ὑποβληθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Τμηματάρχης

Δ. ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ

Οὐδεμία τοιαύτη πρότασις ἐγένετο εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν. β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Πρίφτη, Β. Ἐφραιμίδη, Λ. Λυμπέρη καὶ Α. Πετραλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παραθέσωμεν ὑμῖν κατωτέρω, διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς, τὴν ἡμετέραν ταυτόσημον ἀπάντησιν εἰς τὰς ἐρωτήσεις ὑπ’ ἀριθ. 321 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἠλιοῦ, Γ. Πρίφτη καὶ Β. Ἐφραιμίδη καὶ 362 τῶν βουλευτῶν κ. κ. Λ. Λυμπέρη καὶ Α. Πετραλιᾶ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξηκριβωμένων προσφάτων συλλήψεων Ἑλλήνων ἐν Τουρκίᾳ ἀνῆλθεν εἰς 23. Ἅπασαι ἐγένοντο ἐν Κωνσταντινουπόλει. Ἐκ τῶν συλληφθέντων οἱ πλεῖστοι ἦσαν Ἕλληνες ὑπήκοοι καὶ οἱ λοιποὶ ὁμογενεῖς Τουρκικῆς ὑπηκοότητος. Ὁ ἀκριβὴς λόγος τῶν συλλήψεων δὲν ἀνεκοινώθη εἰσέτι ἐπισήμως. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐνδιεφέρθη ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς διὰ τὴν ὑπόθεσιν, ἐζήτησε δὲ ἀπὸ τὴν Τουρκικὴν ὅπως ἐπισπεύσῃ αὕτη κατὰ τὸ δυνατὸν τὰς διεξαγομένας ἀνακρίσεις ἵνα ἐκκαθαρισθῇ τὸ ταχύτερον ἡ ὑπόθεσις καὶ μὴ ταλαιπωροῦνται ἀδίκως ἐν προφυλακίσει οἱ μὴ βαρυνόμενοι μὲ σοβαράν τινα κατηγορίαν Ἕλληνες. Ἡ Τουρκικὴ Κυβέρνησις ὑπεσχέθη τοῦτο, ἤδη δὲ ἀπελύθησαν ἅπαντες οἱ συλληφθέντες πλὴν ἑνός, Ἕλληνος ὑπηκόου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑπουργὸς

Ε. ΑΒΕΡΩΦ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 84769) 29.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπισυνάπτεται ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ἐν τῇ Βουλῇ τῶν Ἑλλήνων ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη σχετικῶς μὲ τὴν ἠλεκτροδότησιν περιοχῶν τῆς Ἐπαρχίας Μεσσήνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ ἠλεκτροδότησις τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον γενικωτέρας μελέτης τῶν ὑπηρεσιῶν μας καὶ ἐξετάζεται ἐν τῷ πλαισίῳ τοῦ γενικωτέρου προγράμματος ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Δεκεμβρίου 1956 Μετὰ τιμῆς

Δ)ντὴς Ἐκμ)σεως Διανομῆς

Κ. Α. ΑΠΕΡΓΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8697)7020 τῆς 4.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ πρὸς ἵδρυσιν ἐργοστασίου κονσερβοποιήσεως τοματοπολτοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι παρὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος ἐλήφθη ἀπόφασις χρηματοδοτήσεως τῆς ρηθείσης Ἑνώσεως διὰ ποσοῦ 4.200.000 δραχμῶν καὶ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ὑπογράφεται ἡ πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος σχετικὴ ἐντολή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8995)7288) 11.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ἡμῖν, ἀπὸ 10.12.1956 κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου, σχετικῶς μὲ ἀναθεώρησιν τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως, διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς τοῦ οἴνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς τιμῆς πωλήσεως οἴνου, λιανικῶς, 6,80 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, εἰς πάσης φύσεως κέντρα καὶ εἴδους, ἀπολύτως ἠλεγμένα παρ’ ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου, ἤτοι ἡ ἀξία τῆς πρώτης ὕλης (γλεῦκος) ὡς καὶ 6.60 κατ’ οἶκον) ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν στοιχεῖα κόστους τοῦ τὰ λοιπὰ ἔξοδα οἰνοποιήσεως, πρὸς τὰ ὁποῖα συνεφώνησαν καὶ τὰ παρασχεθέντα ἡμῖν τοιαῦτα ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Οἰνοποιητικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀττικῆς. Διὰ τὴν ἀξίαν τῆς πρώτης ὕλης (γλεῦκος) ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν ἡ μέση τιμὴ πωλήσεως τούτου, παρὰ τῶν παραγωγῶν, ἤτοι 1600 δραχμὰς κατὰ κάρρον, χωρὶς νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τιμολόγια πωληθέντος γλεύκους εἰς πολὺ μικροτέρας τιμάς. Ἡ τιμὴ τῶν 1.600 δραχμῶν κατὰ κάρρον δέον νὰ θεωρῆται ἱκανοποιητικὴ διὰ τοὺς παραγωγούς καθόσον τοιαύτην τιμὴν διὰ πρώτην φορὰν ἀπήλαυσαν οὗτοι μεταπολεμικῶς. Ἤδη διὰ τῆς καθορισθείσης τιμῆς, ἐγένετο αὔξησις ἐπὶ τῆς διαμορφωθείσης τοιαύτης περυσινῆς ἐσοδείας κατὰ 1.20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ἥτις κυρίως περιῆλθεν εἰς τοὺς παραγωγούς. Δι’ ἀναθεωρήσεως τῆς ληφθείσης ἀποφάσεως καὶ καθορισμοῦ νέας μεγαλυτέρας τιμῆς τοῦ οἴνου θὰ προέκυπτε βεβαίως ὠφέλεια διὰ τοὺς παραγωγούς, τοὺς κατέχοντας ἀποθέματα οἴνου, κυρίως ὅμως ἐκ ταύτης θὰ ὠφελοῦντο οἱ παρασκευασταὶ καὶ ἐμπορευόμενοι τὸν οἶνον εἰς τὴν κατανάλωσιν, εἰς τοὺς ὁποίους ὅμως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωρισθῇ ἕτερον κέρδος, πέραν τοῦ ἀναγνωρισθέντος 45%, λίαν ἱκανοποιητικοῦ δι’ αὐτούς. Ἐκτὸς τῶν ἀνωτέρω τὸ Ὑπουργεῖον ἐν τῇ ἀποστολῇ του τῆς παρακολουθήσεως τῶν τιμῶν ἔχει ὡς πρώτιστον μέλημά του τὴν ἱκανοποίησιν τῶν παραγωγῶν, δὲν δύναται ὅμως νὰ παρίδῃ καὶ τὰ συμφέροντα τῆς καταναλώσεως, ἥτις ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει κατὰ μέγιστον μέρος ἀποτελεῖται ἀπὸ τὰς λαϊκὰς κυρίως τάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8544) 29.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Α. Πατσιαντᾶ, σχετικῶς μὲ αὔξησιν κατὰ 40% τῆς τιμῆς τῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰσαχθέντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζωοτροφῶν καὶ προερχομένων ἐκ τοῦ προγράμματος πλεονασμάτων τῶν Η.Π.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ κομισθεῖσαι καὶ κομισθησόμεναι ὑπὸ τοῦ Δημοσίου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ζωοτροφαί, ἀποτελούμεναι ἐκ δευτερευόντων δημητριακῶν προϊόντων, κριθῆς βρώμης καὶ ἀραβοσίτου καὶ ἀνερχόμεναι εἰς τὸ ποσὸν τῶν 150.000 περίπου τόννων, θὰ διατεθοῦν εἰς τοὺς γεωργοκτηνοτρόφους καὶ πτηνοτρόφους πρὸς 3.10 δραχ. κατ’ ὀκᾶν χύδην καὶ 3.20 δραχ. ἐνσακκισμέναι. Ἡ ἀνωτέρω καθορισθεῖσα τιμὴ εἶναι αἰσθητῶς κατωτέρα τῆς τιμῆς κόστους αὐτῶν ἥτις ἀνέρχεται εἰς 3,47 δραχ. κατ’ ὀκᾶν πλέον 0,10 δραχ., ἔξοδα προωθήσεως μέχρι καὶ τῶν πρακτορείων τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κτηνοτρόφων. Ἡ ἐπὶ πλέον διαφορά, ὡς εἰκός, ἐκ δραχ. 0.47 κατ’ ὀκᾶν θὰ βαρύνῃ τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Περαιτέρω ἐπιβάρυνσις τούτου, διὰ τῆς ἔτι μεγαλυτέρας μειώσεως τῆς τιμῆς τῶν ζωοτροφῶν, δὲν ἐκρίθη σκόπιμος διὰ γενικωτέρους λόγους. Ἐπίσης, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ εἶναι μικροτέρα τοῦ κόστους, εἶναι ἐπίσης μικροτέρα καὶ τῆς μέσης τιμῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Οὕτω ἐνταῦθα ἡ τιμὴ λιανικῆς πωλήσεως τοῦ ἀραβοσίτου ἀνέρχεται εἰς 3.80–4.50 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, τῆς κριθῆς εἰς 4–4.30 καὶ τῆς βρώμης εἰς 4. 60–3.90 δραχ. Αἱ αὐταὶ τιμαί, μειωμέναι κατὰ τὸ κέρδος χονδρεμπορίου καὶ τὰ φορτοεκφορτωτικὰ καὶ μεταφορικά, ἰσχύουν καὶ εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς. Τέλος ὁ καθορισμὸς ἔτι μικροτέρας τιμῆς τῆς ἤδη καθορισθείσης διὰ τὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κτηνοτροφάς, ἦτο ἀσύμφορος διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἐγχωρίων δημητριακῶν, διότι τὸ ποσὸν τῶν εἰσαχθησομένων δευτερευόντων δημητριακῶν εἶναι τόσον μεγάλο, ὥστε ἡ τιμὴ αὐτῶν θὰ ἐπέδρα καὶ ἐπὶ τῶν τιμῶν τῶν ἐγχωρίων ὁμοειδῶν προϊόντων. ... Ἡ ὑποτίμησις ὅμως τῶν τελευταίων τούτων πέραν ἑνὸς ὁρίου, ἐνῷ ἐλαχίστην ὠφέλειαν θὰ παρεῖχεν εἰς τοὺς κτηνοτρόφους θὰ ἐζημίωνεν ἀντιστρόφως τοὺς παραγωγοὺς διὰ τοὺς ὁποίους παραλλήλως ἐνδιαφέρεται τὸ Κράτος. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἀνωτέρω τὸ Κράτος ἐν τῇ μερίμνῃ του διὰ τὴν τάξιν τῶν γεωργοκτηνοτρόφων προῆλθε περαιτέρω καὶ εἰς τὴν λῆψιν τῶν κάτωθι μέτρων: Προεκήρυξε διαγωνισμὸν διὰ τὴν προμήθειαν 20.000 τόννων βαμβακοσπόρου καὶ 5.000 τόννων βαμβακόπιττας πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν εἰς κτηνοτροφὰς ἀναγκῶν, γεγονὸς ὅπερ θὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τῆς διαμορφώσεως τῆς τιμῆς τῶν παρομοίου εἴδους κτηνοτροφῶν ἐξωτερικοῦ. Περαιτέρω δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 97) 16.12.56 ἀγορανομικῆς διατάξεως τὸ ποσοστὸν τῶν δεσμευομένων πιτύρων ηὐξήθη ἀπὸ 20% εἰς 30% διὰ τὴν περιφέρειαν τῆς Τ. Δ. Πρωτευούσης, κατόπιν δὲ τῆς καταργηθείσης ὑπ’ ἀριθ. 102) 54 ἀγορανομικῆς διατάξεως δύνανται οἱ κ. κ. Νομάρχαι νὰ δεσμεύωσιν οἱονδήποτε ποσοστὸν πιτύρων καὶ κτηνοτροφῶν κρίνουν ἀπαραίτητον διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς περιφερείας των, πρᾶγμα ὅπερ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀπ’ εὐθείας διάθεσιν εἰς τοὺς ζωοτρόφους κτηνοτροφῶν εἰς χαμηλὰς τιμάς, καθ’ ὃ μὴ περιεχούσας ἐμπορικὸν κέρδος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Η. Ἡλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8974) 11.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 394 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ἡ. Ἡλιοῦ, Β. Ἐφραιμίδη κ.λ.π. περὶ εἰσαγωγῆς ὑπὸ τῆς ἐν Ἀθήναις Πρεσβείας τῶν Ἡν. Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς ὡρολογίων καὶ λοιπῶν βιομηχανικῶν εἰδῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ὡς προκύπτει ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν στοιχείων, οὐδεμία ἄδεια εἰσαγωγῆς ἄνευ συναλλαγματικῶν διατυπώσεων ἢ ἄλλως πως ἐχορηγήθη ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς ἐν λόγῳ Πρεσβείας εἰσαγωγὴν ὡρολογίων ἢ ἑτέρων βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ δὴ εἰς τὰς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένας σημαντικὰς ποσότητας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 2 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Ι. ΙΩΑΝΝΟΥ

Υ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἀρβανιτάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9514 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ κρηπιδοτοίχου καὶ προβλῆτος Ἀμαρίνθου Χαλκίδος δὲν ὑπάρχει σχετικὴ προμελέτη προϋπολογισμοῦ δρχ. 625.000 ἥτις ἐπεστράφη εἰς τὸν κ. Νομομηχανικὸν Εὐβοίας πρὸς ἀνασύνταξιν. Διὰ τὴν κατασκευὴν λιμενοβραχίονος Ν. Ἀρτάκης ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸ ἁρμόδιον Λιμεν. Ταμεῖον Χαλκίδος, διὰ τὴν σύνταξιν μελέτης καὶ ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ἐξ ἰδίων πόρων καθ’ ὅτι ἡ διάθεσις πιστώσεως ἐκ Δημ. Ἐπενδύσεων δὲν εἶναι δυνατὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Δημητράτου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9521 ἐγγράφου ὑμῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐκβάθυνσις καὶ ἐκκαθάρισις τοῦ λιμένος Ληξουρίου ἀπαιτεῖ σχετικὴν μελέτην ἥτις βάσει τοῦ ἄρθρου 56 τοῦ Κώδικος περὶ Λιμενικῶν Ταμείων, δέον νὰ συνταχθῇ δαπάναις τοῦ Λιμεν. Ταμείου Ληξουρίου καὶ ἐφ’ ὅσον ἐξασφαλίζεται ἡ ἐξ ἰδίων πόρων αὐτοῦ ἐκτέλεσις τοῦ ἔργου, διότι δὲν ὑπάρχει δυνατότης διαθέσεως πιστώσεως ἐκ Δημ. Ἐπενδύσεων. Ἐπιπροσθέτως γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὴν νῆσον Κεφαλληνίαν κατεσκευάσθησαν ἐπαρκῆ Λιμενικὰ ἔργα εἰς τοὺς λιμένας α) Ἀργοστολίου καὶ β) Σάμης καὶ συνεπῶς ἡ ἐξυπηρέτησις τῆς Νήσου δύναται νὰ θεωρηθῇ ἱκανοποιητική. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9525 ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι, πρόκειται περὶ ἐπαρχιακῆς ὁδοῦ δι’ ἣν πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον Χανίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Πετροπουλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9601 π. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 512) 10.12.1956 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Πετροπουλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, κατὰ παρασχεθείσας παρὰ τοῦ Ο.Τ.Ε. πληροφορίας ἐπὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Ἡ μὴ εἰσέτι ἐγκατάστασις Τηλεφωνικοῦ Θαλάμου κοινῆς χρήσεως εἰς τὸν συνοικισμὸν Καμινίων Πειραιῶς ὀφείλεται εἰς παντελῆ ἔλλειψιν τηλεφωνικῶν συσκευῶν μετὰ κερματοδέκτου. Ἐξαιρετικῶς διὰ τὸν συνοικισμὸν τοῦτον, στερούμενον παντελῶς τηλεφώνου κοινῆς χρήσεως, ἐλήφθη μέριμνα καὶ θὰ ἐγκατασταθῇ συντόμως τηλεφωνικὴ συσκευὴ μετὰ δέκτου τελῶν, ἀφαιρεθεῖσα ἐξ ἄλλης περιοχῆς, εἰς Κατάστημα προσιτὸν εἰς τοὺς κατοίκους διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν ἐπικοινωνίας των. Διὰ τοὺς συνοικισμοὺς Ἀμφιάλης καὶ Κόκκινου Βράχου τοῦ Δήμου Κερατσινίου προβλέπεται ἡ ἐγκατάστασις καὶ ἑτέρων τηλεφωνικῶν θαλάμων, αὕτη ὅμως θὰ πραγματοποιηθῇ εὐθὺς ὡς παραληφθῶσι τηλεφωνικαὶ συσκευαὶ μετὰ κερματοδεκτῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13.1.1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Μπριλλάκη, Π. Πετροπουλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 9601) 27.12.1956 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Τὰ ἔργα τῆς τάφρου Κορυδαλλοῦ Αἰγάλεω διεκόπησαν κατόπιν ἐντόνων διαμαρτυριῶν τῶν ἐνδιαφερομένων ἰδιοκτητῶν καὶ βάσει ἐντολῆς μας ἵνα μελετηθῶσιν διάφοροι παραλλαγαὶ τῆς χαράξεως πρὸς περιορισμὸν καταλήψεων καὶ κατεδαφίσεως οἰκιῶν. Ἐπιπροσθέτως ἀπῃτήθη ἡ συγκατάθεσις τοῦ Δήμου Νικαίας διὰ τὴν διέλευσιν τμήματος τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἀγωγοῦ μέσῳ τοῦ Γʹ Νεκροταφείου, βάσει δὲ τῆς συγκαταθέσεως ταύτης διετάχθη ἡ σύνταξις τροποποιητικῆς μελέτης καὶ ἀπῃτήθη νὰ συνταχθῶσιν τὰ νέα διαγράμματα ἀπαλλοτριώσεων. Ἵνα κερδηθῇ ὁ ἀπολεσθεὶς χρόνος α) ἐζητήθη ἡ ἔκδοσις Διατάγματος κατεπειγούσης ἀπαλλοτριώσεως ὁλικῆς ἐπιφανείας 10.070 μ2 ἀξίας κατ’ ἐκτίμησιν 1.300.000 δρχ. καὶ β) διετάχθη ἡ Ἑταιρία Ὑδρ. καὶ Ἐξυγ. Ἔργων νὰ συντάξῃ προδιαγραφὰς καὶ τεύχη διακηρύξεως ὡς διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου ὑπεργολαβικῶς. Αἱ ἀνωτέρω διατυπώσεις εὑρίσκονται ἐν τῷ περατοῦσθαι καὶ ἐλπίζομεν ὅτι τὸ ἔργον θὰ περαιωθῇ ἐντὸς τοῦ ἔτους 1957. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10.1.1957 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

στ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Πατσιαντᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 45 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου (διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 531) 19.12.1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Μαγνησίας–Λαρίσης κ. Α. Πατσιαντᾶ ἐπὶ τῶν ἐν περιλήψει θεμάτων κατὰ παρασχεθείσας ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ο.Τ.Ε. πληροφορίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1. Ὡς πρὸς τὴν στενότητα τοῦ χώρου τοῦ Τηλεπικοινωνιακοῦ Κέντρου Βόλου ἔχει προβλεφθῆ ἡ ἐπέκτασις τοῦ κτιρίου εἰς τρόπον ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἐπάρκεια χώρου διὰ τὴν μελλοντικὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐγκαταστάσεών του. 2. Ἀνεπάρκεια προσωπικοῦ δὲν ὑφίσταται, ἐν τούτοις ἐν ὄψει αὐξήσεως τῆς τηλεφωνικῆς κινήσεως λόγῳ ἐπικειμένων ἐπεκτάσεων τῶν ὑπεραστικῶν ἐγκαταστάσεων προβλέπεται ἡ ἐνίσχυσις τοῦ εἰρημένου Γραφείου διὰ προσωπικοῦ τηλεφωνητριῶν προσληφθησομένων προσεχῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13.1.1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΥΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη, Γ. Τρουλλινοῦ, Φ. Παπαδοπούλου καὶ Μ. Τοσουνίδη. Εἰς ἀπάντησιν, ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Τοσουνίδη, Ι. Παπαηλιάκη, Γ. Τρουλλινοῦ καὶ Φ. Παπαδοπούλου, σχετικῶς μὲ τὰ πιστοποιητικὰ Κοινωνικῶν Φρονημάτων τῶν κληρούχων, νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1) Ὁ Α. Ν. 1366)1938 κριθεὶς ἀναγκαῖος διὰ τὴν περιφρούρησιν ἀπὸ ἀπόψεως ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς ἀσφαλείας, τῶν παραμεθορίων περιοχῶν τῆς χώρας, διατηρεῖται καὶ σήμερον ἐν ἰσχύϊ, διότι οἱ λόγοι δι’ οὓς εἶχε θεσπισθῆ ἐξακολουθοῦν ἔτι καὶ σήμερον ὑφιστάμενοι. Ὁ νόμος οὗτος ὡς δημοσίας τάξεως ἔχει ἐφαρμογὴν ἐφ’ ὅλων τῶν κατοίκων τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, ὡς αὗται ἔχουσι καθορισθῆ διὰ Β. Διαταγμάτων ἐκδοθέντων κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἰδίου νόμου καὶ ἑπομένως διάκρισις καὶ ἀπαλλαγὴ τῶν ἐγκατεστημένων ἢ ἐγκαθισταμένων κληρούχων οὔτε δυνατὴ ἦτο οὔτε σκόπιμος διότι θὰ κατέληγεν εἰς ἄνισον μεταχείρισιν τῶν λοιπῶν κατοίκων τῶν ὑπ’ ὄψει περιοχῶν. 2) Διὰ τοὺς ἐγκατεστημένους κληρούχους προέβλεπεν ἀρχικῶς ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 196 τοῦ Ἀγρ. Κώδικος καθ’ ἣν ἡ κυριότης τῶν κλήρων κειμένων εἰς παραμεθορίους περιοχὰς μετεβιβάζετο εἰς τοὺς κληρούχους κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1366)1938. Ἐπειδὴ ὅμως ἐκρίθη ὅτι ἡ διαδικασία αὕτη προκειμένου περὶ σημαντικοῦ ἀριθμοῦ κληρούχων θὰ εἶχεν ἐπιβραδυντικὴν ἐνέργειαν ἐπὶ τῆς ἐκδόσεως τῶν τίτλων κυριότητος ἐκ μέρους τῆς Α.Τ.Ε. καὶ τοῦ Δημοσίου, ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 77 παρ. 1 τοῦ Α. νόμου 2185) 52 καθ’ ἣν εἰς τὸν κληροῦχον τὸν ἐγκατεστημένον εἰς παραμεθόριον περιοχὴν χορηγεῖται μὲν τὸ παραχωρητήριον καὶ μόνον διὰ τὴν μεταγραφὴν αὐτοῦ ἀπαιτεῖται βεβαίωσις τῆς ἁρμοδίας κατὰ τόπον Δ)σεως Χωρ)κῆς ὅτι ὁ κληροῦχος δὲν εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. 3) Ὡς πρὸς τοὺς ἀκτήμονας τοὺς τὸ πρῶτον ἀποκαθισταμένους εἰς παραμεθορίους περιοχὰς ἀπῃτεῖτο ἀρχικῶς πιστοποιητικὸν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1366) 38, ἀργότερον πιστοποιητικὸν τῆς Στρατιωτικῆς Ἀρχῆς τοῦ τόπου (Α.Ν. 374) 1945) καὶ ἤδη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1209) 54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθείσης διὰ τοῦ ἄρθρου 28 παράγρ. 8 τοῦ νόμου 3194) 1955 ἀπαιτεῖται μόνον βεβαίωσις τῆς οἰκείας ἀστυνομικῆς ἀρχῆς, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις ὑπαγορευομένη ἐκ λόγων ἀσφαλείας τοῦ Κράτους. Ἡ τοιαύτη προηγουμένη διακρίβωσις τῶν στοιχείων τῶν εἰς παραμεθορίους περιοχὰς ἀποκαθισταμένων ἀκτημόνων ἐκρίθη καὶ κρίνεται ἀπολύτως ἀπαραίτητος καὶ ἀναγκαία ἐκ λόγων περιφρουρήσεως τῶν παραμεθορίων περιοχῶν μας καὶ δὲν νομίζομεν ὅτι δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἐρωτώντων κυρίων βουλευτῶν ὅτι τὰ μέτρα ταῦτα ἀφορῶντα τὴν περιφρούρησιν τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας, ἀντίκεινται εἰς τὸ Σύνταγμα, δεδομένου ὅτι παγία εἶναι ἡ νομολογία καὶ τῶν τακτικῶν Δικαστηρίων καὶ τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὅτι τοιοῦτοι περιορισμοὶ τιθέμενοι πρὸς τὸ γενικὸν συμφέρον καὶ ὑπαγορευόμενοι ἐκ λόγων κρατικῆς ἀσφαλείας οὐδαμῶς ἀντίκεινται εἴτε εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 17 εἴτε τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω ὅθεν λόγους φρονοῦμεν ὅτι τὰ μέτρα ταῦτα δι’ ὧν ηὐχεράνθη κατὰ τὸ ἐφικτὸν ἡ ἀπαιτουμένη διαδικασία, δὲν εἶναι οὐδὲ σκόπιμον, οὐδὲ ἀπὸ ἀπόψεως κρατικῆς ἀσφαλείας, συμφέρον νὰ καταργηθοῦν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Θέμα: Ἵδρυσις δύο κονσερβοποιείων φρούτων καὶ λαχανικῶν ἐν Θεσσαλίᾳ. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 523 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, σχετικὴν μὲ τὸ ἀνωτέρω θέμα, γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας θέλει μελετήσει τὴν πρότασιν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λαρίσης–Τυρνάβου–Ἁγυιᾶς, περὶ ἱδρύσεως δύο κονσερβοποιείων φρούτων καὶ λαχανικῶν εἰς τὰς περιφερείας Λαρίσης καὶ Βόλου, ἐφ’ ὅσον δὲ ἐκ τῆς διενεργηθησομένης σχετικῆς γεωργοοικονομικῆς ἐρεύνης κριθῇ, ὅτι ἐνδείκνυται καὶ εἶναι συμφέρουσα ἡ ἐγκατάστασις τῶν ἀνωτέρω βιομηχανιῶν θὰ προβῶμεν εἰς ὅλας τὰς ἐνδεικνυομένας ἐνεργείας διὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ταχυτέραν πραγματοποίησιν τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Θέμα: Ἐν σχέσει μὲ τὴν ἔκδοσιν τῶν ὁριστικῶν τίτλων κυριότητος. Κατόπιν τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑποβληθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 400 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη περὶ ταχείας ἐκδόσεως τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων τῶν κληρούχων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον ἀποδίδον τὴν δέουσαν σημασίαν εἰς τὴν ἔκδοσιν τῶν παραχωρητηρίων, τόσον τῶν ἀγροτῶν προσφύγων, ὅσον καὶ τῶν γηγενῶν, κατέβαλε καὶ καταβάλλει ἐντόνους προσπαθείας, ἵνα ἀνταποκριθῇ πρὸς τὴν ὀγκώδη, ἀλλὰ καὶ πολύπλοκον ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖ ἡ ἔκδοσις τούτων. Ἤδη ὁ ρυθμὸς ἐπιταχύνεται καὶ βαίνει ἱκανοποιητικῶς, μὲ προοπτικὴν τερματισμοῦ αὐτῆς ἐντὸς τοῦ συντομωτέρου χρονικοῦ διαστήματος. Μέχρι καὶ σήμερον ἔχουν ἐκδοθῆ 140.000 περίπου παραχωρητήρια ἀγρῶν γηγενῶν καὶ προσφύγων, ἐπὶ συνόλου 300.000. Πρέπει, ὅμως, νὰ τονισθῇ, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου ἔργου πολλαὶ δυσχέρειαι ὑφίστανται, καθ’ ὅσον τὸ θέμα τοῦτο δὲν εἶναι ἁπλοῦν, ὡς ἐμφανίζεται ἐκ πρώτης ὄψεως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ἑκατοντάδων χιλιάδων τίτλων ἀγρῶν καὶ οἰκοπέδων, τῶν ὁποίων ἡ ἔκδοσις ἀπαιτεῖ ἐπίπονον ἐργασίαν, ἐμφανιζομένην ὑπὸ διπλῆν μορφήν, τὴν τεχνικὴν καὶ τὴν νομικήν. Καὶ ἡ μὲν τεχνικὴ συνίσταται εἰς τὴν ὑπὸ τῆς Τοπογραφικῆς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διενέργειαν τελικοῦ ἐλέγχου εἰς τὰ σχεδιαγράμματα καὶ τοὺς κτηματολογικοὺς πίνακας τῆς ὁριστικῆς διανομῆς, ἐλέγχου ἐνδεικνυομένου κυρίως διὰ τὰ κτήματα τὰ διανεμηθέντα ὑπὸ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Ἡ δὲ νομικὴ συνίσταται εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ἀπὸ τῆς ὁριστικῆς διανομῆς μέχρι σήμερον ἐπελθουσῶν μεταβολῶν εἰς τοὺς κλήρους τῶν ἀρχικῶν κληρούχων διὰ διαφόρων πράξεων τῆς Διοικήσεως ἢ διὰ δικαιοπραξιῶν ἐν ζωῇ ἢ κληρονομικῆς διαδοχῆς, π. χ. διαγραφαὶ κληρούχων, παραιτήσεις, προικίσεις, ἀγοραπωλησίαι κ.λ.π. Σημαντικῶς ἐπίσης δυσχεραίνουν τὴν ταχεῖαν ἔκδοσιν τῶν ὁριστικῶν παραχωρητηρίων οἱ οἰκογενειακοὶ κλῆροι, οἵτινες ἐδημιουργήθησαν ὑπὸ τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων καὶ οἵτινες πρὸ πάσης ἐνεργείας πρέπει ν’ ἀπομονωθοῦν, ὥστε ἀκωλύτως νὰ χωρήσῃ ἡ ἔκδοσις τῶν τίτλων διὰ τοὺς λοιπούς, μὴ οἰκογενειακούς, ἤτοι τοὺς ἀτομικούς. Πρὸς ἐκκαθάρισιν τῶν ἐν λόγῳ οἰκογενειακῶν κλήρων ἀπεστάλησαν, κατ’ ἐπανάληψιν, ὑπάλληλοι τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εἰς διάφορα διαμερίσματα τῆς χώρας πρὸς ἐξακρίβωσιν τούτων, σοβαρὰ δὲ ἐργασία συνετελέσθη μέχρι σήμερον. Ἤδη, μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ ν. 3200)55 «περὶ ἀποκεντρώσεως», ἡ ἐκκαθάρισις τῶν ἐν λόγῳ οἰκογενειακῶν κλήρων μεταβιβάσθη εἰς τοὺς Νομάρχας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὑποστηριζόμενον, ὅτι ἡ καθυστέρησις ἐκδόσεως τῶν τίτλων δημιουργεῖ ἀμφιβολίαν εἰς τοὺς ἀγρότας, ὡς πρὸς τὴν κυριότητα τῆς ἰδιοκτησίας των καὶ συνεπῶς μαραίνεται ὁ ζῆλος διὰ τὴν ἀξιοποίησιν ταύτης, σημειοῦμεν, ὅτι ἡ ἄποψις αὕτη εἶναι πεπλανημένη, διότι ἡ κυριότης δὲν μεταβιβάζεται εἰς τοὺς κληρούχους διὰ τοῦ παραχωρητηρίου, ἀλλὰ διὰ τῆς κυρώσεως τῆς ὁριστικῆς διανομῆς ἑκάστου ἀγροκτήματος (ἄρθρον 189 Ἀγρ. Κώδικος). Σημειωτέον δέ, ὅτι σήμερον τὸ σύνολον τῶν κληρούχων ἔχει ἀποκτήσει καὶ δὴ ἀπὸ μακροῦ τὴν ἐπὶ τοῦ κλήρου του κυριότητα ἀμέσως ἐκ τοῦ Νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς Γεωργίας

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου ἐπὶ τοῦ ἐν θέματι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Εἰς Ἰταλίαν, ἀπὸ τῆς προπολεμικῆς περιόδου, εἰς πολλὰς γεωργικὰς ἐργασίας καὶ εἰς περιπτώσεις, ὅπου, λόγῳ ἰδιαζουσῶν ἐδαφοσυνθηκῶν ἡ χρῆσις συνήθων μέσων εἶναι ἀνέφικτος ἢ οἰκονομικῶς ἀσύμφορος, χρησιμοποιοῦνται εἰδικὰ ἐκρηκτικά. Δι’ αὐτῶν, ἐπετεύχθη ἡ ἀξιοποίησις σημαντικῶν ἀγόνων πετρωδῶν καὶ ἡμιπετρωδῶν κυρίως ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι σήμερον εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν ἱκανοποιητικῆς ἀποδόσεως. Περὶ τῆς ἀποτελεσματικότητος τῆς μεθόδου ταύτης παρεσχέθη καὶ σχετικὴ ἐπιβεβαίωσις τοῦ Γεν. Δ)ντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τῆς Ἰταλίας. Μεταξὺ τῶν, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἐκτελουμένων ἐργασιῶν εἶναι καὶ ἡ διάνοιξις λάκκων πρὸς δενδροφύτευσιν. Διὰ τῆς χρήσεως τῶν εἰδικῶν τούτων ἐκρηκτικῶν ἐπιτυγχάνεται ἡ δημιουργία χώρου διὰ τὴν τοποθέτησιν τῶν δενδρυλλίων καὶ ἐπὶ πλέον σχηματίζονται ρωγμαὶ καὶ χαλαρώσεις, εἰς τὸ ἐγγὺς τοῦ λάκκου ἐδαφόστρωμα συντελοῦσαι εἰς τὴν εὐδοκίμησιν τοῦ φυτοῦ, τὸ ὁποῖον οὕτω θὰ δυνηθῇ νὰ ἀναπτύξῃ τὸ ριζικόν του σύστημα πρὸς ἄντλησιν τροφῶν, ἐξ ἀπροσπελάστου ἄλλως ἐδαφικοῦ χώρου. Δέον νὰ σημειωθῇ ὅτι ἐν Ἰταλίᾳ καὶ εἰς τὰς τέως ἀποικίας της ἐφυτεύθησαν διὰ τῆς μεθόδου ταύτης καὶ ηὐδοκίμησαν πλέον τῶν 100 ἑκατομμυρίων ἐλαιοδένδρων. Ὁ διαθέτων τὰς εἰδικὰς ἐκρηκτικὰς ὕλας Ἰταλικὸς Οἶκος ΣΤΑΣΣΙΝΙ προσεφέρθη νὰ ἐκτελέσῃ δωρεὰν σχετικὴν ἐπίδειξιν ἐν Ἀττικῇ. Τὴν προσφορὰν ταύτην ἀπεδέχθη ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω προϋποθέσεις τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, προκειμένου νὰ ἐκτιμηθῇ ἡ ἀξία τῆς μεθόδου, ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῶν συνθηκῶν τῆς χώρας μας διὰ τὴν ἐφαρμογὴν της κυρίως εἰς περιπτώσεις ἀνεπαρκείας καλλιεργησίμων ἐκτάσεων, ἀλλὰ καὶ εἰς πολλὰς ἄλλας περιπτώσεις, εἰς ἃς ἀποδεικνύεται ἀσύμφορος διὰ συνήθων μέσων ἀξιοποιήσεως, ἰδίᾳ ἵνα χρησιμοποιηθῇ μελλοντικῶς ἡ μέθοδος ὑπὸ ἰδιωτῶν ἰδιοκτητῶν τοιούτων ἐκτάσεων. Οὕτως, ἐφυτεύθησαν, μετὰ προηγουμένην χρῆσιν ἐκρηκτικῶν: Εἰς τὴν περιοχὴν Χαϊδαρίου Ἀττικῆς 410 ἐλαιόδενδρα καὶ 250 κλήματα ἐπὶ μὴ ἄλλως ἀξιοποιημένων ἡμιπετρωδῶν ἐκτάσεων καὶ ἐπὶ πλέον προητοιμάσθησαν εἰς τὴν πρὸς Βάρκιζαν παραλιακὴν ὁδόν, πρὸς φύτευσιν ἐλαιῶν κατὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον 450 περίπου λάκκοι. Συνεπῶς μέχρι τοῦ σημείου τούτου ἡ πειραματικὴ ἐργασία ἔγινε μὲ δαπάνας τοῦ ξένου Οἴκου, ὅστις μετέφερεν ἐξ Ἰταλίας τὰ σχετικὰ μηχανήματα, τὰ ἐκρηκτικὰ καὶ εἰδικευμένον προσωπικόν. Ἐκρίθη ὅμως ὅτι ἀνάλογοι δοκιμαὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀδαπάνως ἐν Ἑλλάδι ὑπάρξεως τοῦ ὡς ἀνωτέρω ξένου συνεργείου θὰ ἔδει νὰ γίνουν καὶ ἐπὶ παρομοίων ἐκτάσεων περιοχῶν, εἰς ἃς ὑφίστανται προβλήματα συγκρατήσεως τοῦ διαρρέοντος πληθυσμοῦ λόγῳ στενότητος γεωργικοῦ κλήρου καὶ πενιχρᾶς ἀποδοτικότητος τοῦ ὑφισταμένου. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν διετέθησαν καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ Κράτους 37.500 δραχμαί, διὰ τὴν διενέργειαν ὁμοίων πειραμάτων εἰς τρία σημεῖα τῆς Ἠπείρου, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος παραμεθορίων περιοχῶν δεδομένου ὅτι πρόκειται περὶ προσπαθείας ἀνταποκρινομένης εἰς τοὺς σκοποὺς τοῦ προγράμματος τούτου καὶ διηνοίχθησαν 1.500 λάκκοι φυτεύσεως ἐλαιοδενδρυλλίων καὶ ἀμπελοκλημάτων. Τὴν εὐδοκίμησιν δὲ τῶν φυτευθέντων ἐκεῖσε φυτῶν, ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία θεωρεῖ βεβαίαν, μετ’ ἀποδεδειγμένην μελλοντικῶς φροντίδα. Τοῦτο, καὶ τό, κατὰ τελευταίως ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν ἔκθεσιν ὑπαλλήλου μας, μικρὸν ποσοστὸν ἀποτυχίας τῶν φυτευθέντων εἰς Χαϊδάρι ἐλαιοδένδρων (12%), ποσοστὸν τὸ ὁποῖον παρουσιάζεται καὶ εἰς περιπτώσεις μὲ πολὺ ὀλιγώτερον δυσμενεῖς ἐδαφοσυνθήκας, ἑδραιώνει τὴν ὑπόθεσιν ὅτι ἡ μέθοδος ἀπὸ τεχνικῆς πλευρᾶς ἐμφανίζει πλεονεκτήματα καὶ ὅτι ἀπὸ οἰκονομικῆς τοιαύτης εἶναι συνάρτησις τῆς ἐκτάσεως τῶν κατὰ περίπτωσιν ἀντιξοοτήτων ἐργασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Θέμα: Περὶ ἱδρύσεως κέντρων τυποποιήσεως φρούτων εἰς Τύρναβον καὶ Βόλον. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας δι’ οὗ διαβιβάζετε τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν καὶ καταχωρηθεῖσαν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 525 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι εἰς τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον δὲν περιῆλθεν οὐδὲν ὑπόμνημα τῶν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων Λαρίσης διὰ τὴν ἵδρυσιν κέντρου τυποποιήσεως καὶ συσκευασίας φρούτων εἰς Τύρναβον ἢ Λάρισαν. Τοιοῦτον ὑπόμνημα ὑπεβλήθη μόνον ὑπὸ τῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Πηλίου, εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8417)20.1.55 ἐγγράφου του ἐγνώρισεν ὅτι διὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ κέντρου διαλογῆς συσκευασίας καὶ ἐμπορίας νωπῶν καρπῶν ἀπαιτεῖται ὅπως ὑποβληθῇ σχετικὴ αἴτησις ὑπὸ ταύτης πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. καὶ δι’ αὐτῆς πρὸς τὸ Ἑλληνικὸν Κέντρον Παραγωγικότητος διὰ τὴν χορήγησιν σχετικοῦ δανείου. Συνεπῶς ἐφ’ ὅσον αἱ ὡς ἄνω Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις ἐπιθυμοῦν τὴν ἵδρυσιν ὑπ’ αὐτῶν κέντρων διαλογῆς, συσκευασίας, τυποποιήσεως καὶ ἐμπορίας φρούτων, δέον ὅπως τηρήσουν τὴν ἀνωτέρω διαδικασίαν ὑποβάλλουσαι σχετικὰς αἰτήσεις ἵνα βάσει τούτου μελετηθοῦν ταῦτα καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς. Μέχρι σήμερον δὲν ἔχει περιέλθει εἰς γνῶσιν ἡμῶν ὑποβολὴ τοιούτων αἰτήσεων. Ὑπὸ τὴν διαδικασίαν ταύτην ἐνεκρίθη ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Παραγωγικότητος ἡ χορήγησις δανείων διὰ τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν εἰς ἄλλας φρουτοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς χώρας καὶ προωθεῖται ἡ ἵδρυσις τοιούτων κέντρων ὑπὸ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων Αἰγίου, Ἄρτης, Σπάρτης καὶ Ναούσης, ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης δὲ ἀπ’ εὐθείας ἐχορηγήθη εἰς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν Ξυλοκάστρου σχετικὸν δάνειον καὶ ἱδρύθη ἤδη καὶ λειτουργεῖ συγχρονισμένον τοιοῦτον κέντρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

VII) τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Λυμπέρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8812)6.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ἀπὸ 2.12.56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Λυμπέρη, σχετικῶς μὲ τὴν ὑπὸ τῆς Διευθύνσεως τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης ἀπόλυσιν τοῦ Γραμματέως τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς Τραπέζης Εὐαγγ. Τσακίρη, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ν. 516)1948 ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ περὶ οὗ πρόκειται ζήτημα ἐφ’ ὅσον ρυθμίζεται ὑπὸ τοῦ ὡς ἄνω νόμου 516) 48, ἐκφεύγει τῆς ἡμετέρας ἁρμοδιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Δεκεμβρίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Πανούση καὶ Ι. Τούμπα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ, ἀριθ. 9604) 27.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Πανούση καὶ Ι. Τούμπα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς χρήσεως τῆς παραλίας Καλαμακίου εἰς τοὺς διατηροῦντας πλησίον ταύτης κέντρα ἀναψυχῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: Ἡ ἀπαγόρευσις τῆς χρήσεως τῆς παραλίας εἰς τοὺς ἀνωτέρω κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἔργων διαμορφώσεως καὶ ἐξωραϊσμοῦ ταύτης δὲν εἶχε προσωρινὸν χαρακτῆρα, ὡς φρονοῦσιν οἱ ἐρωτῶντες κ.κ. βουλευταί, ἀλλ’ ὁριστικόν. Σκοπὸς τῆς ἀπαγορεύσεως ἦτο ὁ ἐξωραϊσμὸς τῆς παραλίας καὶ ἡ διάθεσις ταύτης εἰς τὴν ἐλευθέραν χρῆσιν τοῦ κοινοῦ. Διὰ τὸν ἐξωραϊσμὸν τῆς παραλίας Καλαμακίου ἡ ὁποία ὡς εἶναι γνωστὸν προσελκύει περισσότερον πάσης ἄλλης τὸ τουριστικὸν ἐνδιαφέρον, λόγῳ τῆς φυσικῆς καλλονῆς τοῦ τοπίου, τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ὑπεβλήθη εἰς σημαντικὰς δαπάνας οὐχὶ μόνον κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐξωραϊστικῶν ἔργων ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀπαλλοτρίωσιν ἁπάντων τῶν κατὰ μῆκος τῆς παραλιακῆς λεωφόρου καὶ πρὸς τὴν πλευρὰν τῆς θαλάσσης ὑφισταμένων πρὸ τοῦ πολέμου ἰδιωτικῶν ἀκινήτων. Ἤδη κατόπιν τῆς ὁλοκληρώσεως τῶν ἔργων διαμορφώσεως καὶ ἐξωραϊσμοῦ τῆς παραλίας ἡ τυχὸν τοποθέτησις καθισμάτων καὶ τραπεζίων κατὰ μῆκος ταύτης ὡς καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἀπετέλει ἀσχημίαν ἡ ὁποία θὰ ἀποβῇ εἰς βάρος τῆς τουριστικῆς κινήσεως, θὰ εἶχεν ὡς συνέπειαν νὰ καταστήσῃ ἀπρόσιτον τὴν παραλίαν εἰς τὸ πολὺ κοινὸν καὶ νὰ ἐπανέλθῃ οὕτως ἡ παλαιὰ κατάστασις διὰ τὴν ὁποίαν πολλαὶ ἠκούσθησαν ἐπικρίσεις εἰς βάρος τοῦ Κράτους. Διὰ τοὺς ἀνωτέρω λόγους δὲν δυνάμεθα νὰ συμφωνήσωμεν μὲ τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν, περὶ χορηγήσεως τῆς αἰτουμένης ἀδείας τοποθετήσεως καθισμάτων καὶ τραπεζίων εἰς τὴν περὶ ἧς πρόκειται παραλιακὴν περιοχήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰανουαρίου 1957

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τρουλινοῦ, Μ. Σκουλά καὶ Π. Βαρδινογιάννη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8817) 7097) 6.12.56 ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τρουλλινοῦ, Μ. Σκουλᾶ καὶ Π. Βαρδινογιάννη, ἀφορῶσα τὸ ἐν περιλήψει θέμα καὶ εἰδικώτερον τὸν Γεωργικὸν —Ἐλαιουργικὸν Συνεταιρισμὸν Ἀγγελιανῶν Μυλοποτάμου —Ρεθύμνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι, βάσει στοιχείων παρασχεθέντων ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Ο.Χ.Ο.Α. 1. Ὁ ἀνωτέρω Συνεταιρισμὸς ἔλαβε δύο δάνεια: α) ἐκ δολλαρίων 34.810 (πρὸς δραχ. 10.312), διαρκείας 12 ἐτῶν, πρὸς 4.5% καὶ μὲ ἐτησίαν τοκοχρεωλυτικὴν δόσιν ἐκ δολλαρίων 4.082 καὶ β) ἐκ δολλαρίων 8.988.01, (πρὸς δρχ. 15,020), διαρκείας 10 ἐτῶν, πρὸς 5,5% καὶ μὲ ἐτησίαν τοκοχρεωλυτικὴν δόσιν ἐκ δολλ. 1.151. 2. Κατὰ τὴν 18.12.1956 ὁ λογαριασμὸς τοῦ ἐν λόγῳ Συνεταιρισμοῦ ἐνεφάνιζε:

ἢ δραχ. 1.182.000 πλέον τόκων ὑπερημερίας. Διὰ τὴν ἀκοπωτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν χορηγηθέντων δανείων μετὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου τῆς 9.4.53, ὁ Ο.Χ.Ο.Α. προέβη εἰς τὴν παροχὴν τῶν κάτωθι διευκολυντικῶν μέτρων πρὸς τὰς ἐπιχειρήσεις ἐλαιοτριβείων, ὑπὸ τὸν ὅρον τῆς προηγουμένης ἐξοφλήσεως ποσοστοῦ ἴσου πρὸς τὸ 20% τῶν μέχρι τῆς 15.5.54 ὑφισταμένων καθυστερήσεων: 1) Τὴν κεφαλαιοποίησιν τῶν μέχρι τοῦ 1954 ὑφισταμένων καθυστερήσεων ἐπὶ τῶν χορηγηθέντων δανείων ἀνασυγκροτήσεως. 2) Τὴν μείωσιν τοῦ ἐπιτοκίου εἰς 4% ἀπὸ τῆς 30. 6 54. 3) Τὸν καθορισμὸν ἐπὶ τῶν καθυστερήσεων οὐχὶ τόκου ὑπερημερίας (12%), ἀλλ’ ἁπλοῦ συμβατικοῦ τόκου, ὅστις ἐμειώθη, ὡς ἄνω, εἰς 4%. 4) Τὴν ἐπιμήκυνσιν τοῦ χρόνου ἐξοφλήσεως τῶν δανείων εἰς τὸ διπλάσιον. 5) Τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ ὀφειλέτου τῆς ὑποχρεώσεως, ὅπως ἐφ’ ὅσον αἱ ὀφειλαί του εἶναι ἐνήμεροι, ἀσφαλίζῃ τὰ ὑπέγγυα πράγματα κατὰ κινδύνων πυρός. Τῶν ὡς ἄνω διευκολύνσεων δὲν ἔτυχε μέχρι τοῦδε ὁ ὡς ἄνω ὀφειλέτης Συνεταιρισμός, καθ’ ὅσον, παρὰ τὰς πρὸς τοῦτο γενομένας ἐπανειλημμένως ὑπὸ τῆς συμμετεχούσης Ἀγροτικῆς Τραπέζης προσκλήσεις, εἰς οὐδεμίαν καταβολὴν ἔναντι τῶν καθυστερήσεων, προέβη μέχρι σήμερον ἂν καὶ οἱ ἰθύνοντες τοῦτο ὑπεσχέθησαν εἰς τὸν Ο.Χ.Ο.Α. ὅτι ἐκ τῆς ἐφετεινῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐλαιοτριβείου, ἐξ ἧς προσδοκοῦν καθαρὰ κέρδη 140–150.000 δραχ. ἤθελον καταβάλλει σημαντικὰ ποσὰ ἔναντι τῶν καθυστερήσεών των. Σημειωτέον ὅτι μέχρι τοῦδε ὁ Ο.Χ.Ο.Α. δὲν προέβη εἰς τὴν λῆψιν δικαστικῶν μέτρων κατὰ τοῦ ὀφειλέτου Συνεταιρισμοῦ, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι συντόμως θὰ ἐξεύρῃ τρόπον τακτοποιήσεως τῶν καθυστερήσεων ἐκ τῶν δανείων του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΧΕΛΜΗΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἀνακοινώσεως τῆς ἀναφορᾶς τῆς σχετικῆς μὲ τὴν ἐπιζῳοτίαν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ ἐν Μακεδονίᾳ ὁ κ. Δ. Μανέντης (Ὑφ. Γεωργίας) ἔχει τὸν λόγον.

§8Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ἐπιθυμῶ νὰ πληροφορήσω τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Λαμπρόπουλον, ἐπειδὴ ἀνεγνώσθη τηλεγράφημά του, καὶ τὸν κ. Βασιλικόν, σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ. Νομίζω ὅτι τὸ τηλεγράφημα τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη ἔχει σταλῆ πρὸ ἀρκετῶν ἡμερῶν, διότι γνωρίζουν, οἱ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὸ ἐπακολουθῆσαν διάστημα ἡ καταπολέμησις τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ εἰς τὴν περιφέρειάν των καὶ γενικῶς εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν, ἐνετάθη. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, μὴ φειδόμενον δαπανῶν διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ, πληροφορεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι παρήγγειλεν καὶ τελευταίως εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν καὶ τὴν Ἰταλίαν μίαν σημαντικὴν ποσότητα ἐμβολίων ἐναντίον αὐτῆς τῆς πράγματι ἐπαράτου νόσου, ἡ ὁποία προκαλεῖ εἰς τὴν κτηνοτροφίαν ὄχι μόνον ἀπωλείας, ἀλλὰ πολὺ μεγάλας ζημίας εἰς τὴν γεωργικὴν οἰκονομίαν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ κ.κ. συνάδελφοι, θὰ ἔχουν μείνει ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι ἀπὸ τὴν ταχύτητα μὲ τὴν ὁποίαν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀντιμετώπισε τὴν ἐπιζῳοτίαν αὐτὴν ἡ ὁποία εἶχε τάσεις μεγάλης ἐξαπλώσεως.

§9Β. ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ μνημονεύσῃ τὸ ὄνομά μου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ἀπὸ ὅσα εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ εἴπῃ πρὸ ὀλίγου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἐμφανισθείσης ἐπιζῳοτίας εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἰδιαιτέρως, νὰ ἐκφράσω τὰς θερμὰς εὐχαριστίας καὶ τὰς ἰδικάς μου καὶ τοῦ λαοῦ τῆς Χαλκιδικῆς διὰ τὴν λῆψιν μέτρων, κατὰ τρόπον ριζοσπαστικόν, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὁ ὁποῖος παρὰ τὰς ἀντιξοότητας καὶ τὴν ἔλλειψιν ἐμβολίων, μὲ ποικίλους συνδυασμοὺς ἐφρόντισε νὰ ἐφοδιάσῃ τὴν περιφέρειαν τῆς Μακεδονίας, ἰδιαιτέρως, μὲ ἐμβόλια τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ δυνατὸν ἦσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἡ περιφέρειά μου εὐχαριστεῖ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν.

§10Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Τονίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται εἰς τὸ Σῶμα νὰ ἀκούῃ τὴν φωνὴν διαμαρτυρίας τῶν κτηνοτρόφων τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς κτηνοτροφίας καὶ γενικώτερον τῆς κτηνοτροφικῆς πολιτικῆς τῆς παρούσης Κυβερνήσεως.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσέρχεσθε εἰς θέμα γενικώτερον.

§12Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Οἱ κτηνοτρόφοι τοῦ Νομοῦ Θεσσαλονίκης ζητοῦν συγκεκριμένως τὴν ἐνίσχυσιν δι’ ἑκατὸν χιλ. δολ. ἐπιπροσθέτως διὰ τὸ Ἰνστιτοῦτον Παραγωγῆς ἐμβολίου κατὰ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ καὶ ὄχι νὰ ἐξοδεύῃ κατὰ δεκάδας χιλιάδων τὰ δολλάρια ἡ Κυβέρνησις, δίδουσα εἰς τοὺς Γιουγκοσλάβους καὶ εἰς τοὺς Ἰταλοὺς δι’ ἐμβόλια, τὰ ὁποῖα ζητοῦν οἱ κτηνοτρόφοι μας.

§13Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, σᾶς εὐχαριστῶ, διότι ἐθίξατε ἕνα ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἶναι ὑπερήφανον καὶ ἔχει προλάβει τὰς συστάσεις καὶ ὑμῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς Ἑνώσεως τῶν Κτηνοτροφικῶν Συνεταιρισμῶν τῆς Θεσσαλονίκης. Ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, ἡ ὁποία πιθανῶς δὲν γνωρίζει, ἂς μάθῃ αὐτὴν τὴν φοράν, ὅτι εἰς τὴν Ἁγ. Παρασκευὴν εἶναι ἕτοιμον ἕνα ἐργαστήριον διὰ τὴν παρασκευὴν ἐμβολίου κατὰ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ, τὸ ὁποῖον τιμᾷ τὴν Χώραν. Ὡρισμένα μηχανήματα, τὰ ὁποῖα ἦσαν ἀπαραίτητα, διὰ νὰ ἐξοπλισθῇ τὸ πράγματι τιμῶν τὴν Χώραν ἐργαστήριον παραγωγῆς ἐμβολίου κατὰ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ, ἔρχονται ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν, διότι προσεπάθησεν, ἀντὶ νὰ ἐξοδεύσῃ τὰ δολλάρια αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, δι’ ἐπανειλημμένων διαβημάτων, τὰ ὁποῖα ὁ ἔχων τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς τὸ Σῶμα, ἔκαμε πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν τῶν Η.Π.Α., μᾶς χορηγοῦνται μηχανήματα ἀξίας πλέον τῶν 50 χιλ. δολλαρίων, οὕτως ὥστε πράγματι τὸ ἐργαστήριον αὐτὸ ἐξοπλιζόμενον μὲ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα, τὰ ὁποῖα ἀπαιτεῖ ἡ Ἐπιστήμη νὰ παραγγείλῃ ἐμβόλιον κατὰ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ καὶ νὰ μὴ ξοδεύωνται ὅπως ὀρθότατα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, τόσαι χιλιάδες δολλαρίων διὰ τὴν ἐξόντωσιν τῆς ἐπιζωοτίας. Ἐλπίζω βασίμως, ὅτι τὸ ἐργαστήριον αὐτὸ τῆς παραγωγῆς ἐμβολίου κατὰ τοῦ ἀφθώδους πυρετοῦ, θὰ εἶναι ἕτοιμον ἐντὸς τοῦ θέρους.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συνέχεια τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τῆς προτάσεως νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3611) 1956 Ν. Δ. «περὶ ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος καὶ ἐπαυξήσεως τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ πόρων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§15Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἠναγκάσθημεν νὰ ἐπαναφέρωμεν ἐνώπιον τῆς Ὁλομελείας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ ἄρθρον ἐκεῖνο τοῦ νομοσχεδίου τὰ ὁποῖον ἐπιβάλλει μίαν φορολογίαν ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου καὶ ἄδικος καὶ δυσβάστακτος εἶναι καὶ τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν πλήττει. Θὰ προσπαθήσω νὰ ἐξηγήσω πρὸς Ὑμᾶς τοὺς λόγους ποὺ μᾶς ἠνάγκασαν διὰ νὰ πεισθῆτε, διότι πολλοὶ δὲν μετείχατε τῆς Ἐπιτροπῆς. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκάμαμε ἕνα ἀγῶνα πείσμονα διὰ νὰ πείσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐθαιρέτως νὰ καθιερώνῃ φορολογίαν εἰς ἀγροτικὰ προϊόντα καὶ μάλιστα εἰς προϊόντα τόσον εὐπαθῆ. Ἡ Κυβέρνησις τελικῶς ἐμείωσε τὴν φορολογίαν εἰς 60 λεπτὰ κατ’ ὀκᾶν ἐπὶ τοῦ βάμβακος τοῦ καταναλισκομένου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν καὶ τοῦ βάμβακος τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ μείωσις ὅμως αὐτὴ δὲν ἐξυπηρετεῖ καὶ δὲν ἀλλάσσει τὰ πράγματα. Δὲν θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ νὰ τονίσω τὴν σημασίαν τῆς βαμβακοκαλλιεργείας σὰν στοιχεῖον τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἐνεργητικὸν εἰς τὴν ὅλην μας οἰκονομίαν. Ὅμως αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ στοιχεῖον μᾶς ἐπιβάλλει νὰ προσέξωμεν μετὰ μεγαλυτέρας περισκέψεως τὸ θέμα, ἵνα μὴ τὸ προϊόν τοῦτο ἀκολουθήσῃ τὴν τύχην τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας, ἡ ὁποία εἶναι μία καλλιέργεια ἡ ὁποία κατὰ τὰ μεταπολεμικὰ ἔτη εἰς τὴν Χώραν μας ἐφηρμόσθη. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἀποδείξωμεν, ἐὰν πράγματι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομ)δίου, ὡς ἔχει, διὰ τὴν ταξινόμησιν τοῦ βάμβακος, ἡ καθιέρωσις τῆς φορολογίας καὶ τὸ προϊὸν τὸ ὁποῖον προκύπτει ἐκ τῆς ἐπιβαλλομένης φορολογίας καλύπτει ἁπλῶς καὶ μόνον τὴν ἐπιβεβλημένην δαπάνην, τὴν ὁποίαν ἀπαιτεῖ ἡ ἐργασία, ἢ εἶναι πολλαπλάσιον. Πέραν τούτου θὰ σταθῶ εἰς ἓν γενικώτερον θέμα καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις ὅλων ὅτι οἱ ἀγρόται λιμώττουν. Ὅλοι μας γνωρίζομεν ποίαν ζωὴν κάμνει ὁ ἄνθρωπος τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Δὲν θὰ πρέπει συνεπῶς νὰ ὑφίσταται τοιαύτη φορολογία ἐπὶ τῶν προϊόντων του. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς γενικῶς θὰ ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ὑμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιεροῦται φορολογία ὡς τὸ 3%, τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη ἐπὶ τῆς ἀκαθαρίστου προσόδου τῶν ἀγροτῶν ὑπὲρ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων καὶ ὡς τὸ 60λεπτον τὸ ὁποῖον ἡμεῖς καλούμεθα σήμερον νὰ ψηφίσωμεν διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Λέγω δὲ τοῦτο, διότι ἐνῷ μόνον φορολογεῖται τὸ καθαρὸν εἰσόδημα εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις, διὰ τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμοὺς ἀτυχῶς δὲν ἰσχύει αὐτό. Καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ὅπου ὁ βαμβακοπαραγωγὸς ἔχει ἕνα μικρὸν εἰσόδημα καὶ αὐτὸ δὲν ἐξαιρεῖται ἐκ τῆς ψηφοφορίας ταύτης. Σᾶς φέρω τὸ ἑξῆς παράδειγμα, ἕνας παραγωγὸς τῶν 200 ὀκάδων βάμβακος ἐπιβαρύνεται ἀπὸ αὐτὴν τὴν δημευτικὴν φορολογίαν, χωρὶς καμμίαν ἐξαίρεσιν, διότι θὰ πάῃ ὁ βάμβαξ του εἰς τὸ ἐμπόριον. Τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς φορολογίας τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ δὲν ἐφαρμόζεται διὰ κανένα ἄλλον Ἕλληνα φορολογούμενον, μηδὲ καὶ διὰ τοὺς οἰκονομικῶς ἰσχυρούς. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ καθιερωθῇ ἓν ὅριον εἰσοδήματος διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην πέραν τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιβάλλεται ἡ φορολογία. Ἔρχομαι, κύριοι συνάδελφοι, εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ ἄρθρον καὶ κάμνω μίαν λογιστικὴν ἀνάλυσιν τῶν δαπανῶν αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ἐργασίαν τῆς ταξινομήσεως. Ἀσφαλῶς συμφωνῶ ἑκατὸν τοῖς ἑκατὸν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ταξινομῆται ὁ βάμβαξ, διότι διὰ τῆς ταξινομήσεως ἐπιτυγχάνεται μία ποιοτικὴ βελτίωσις τοῦ προϊόντος καὶ ἡ εὐχέρεια συναλλαγῆς τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἐμπορίαν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ.... (ἀναγινώσκει).... Ἑπομένως, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιταχθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς καθιερώσεως μιᾶς ἐπιστημονικῶς ὠργανωμένης ὑπηρεσίας ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος. Δυστυχῶς τὸ ψηφισθὲν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς νομοθέτημα δὲν περιφρουρεῖ τὸ θέμα αὐτὸ καὶ διὰ τοῦτο ὑπεβάλαμεν τότε μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀτυχῶς ἢ διέλαθεν τῆς προσοχῆς σας ἢ τέλος πάντων δὲν εὑρίσκω τὸν λόγον διὰ τὸν ὁποῖον δὲν ἔγινεν ἀποδεκτὴ εἰς τρόπον ὥστε διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς διησφαλίζετο ἡ ἐπιστημονικὴ ἐπιτέλεσις τῆς λεπτοτάτης ταύτης ἐργασίας. Τότε ὑπεβάλαμεν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, ὅτι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ταξινόμου θὰ τὸ ἀσκοῦν ἀποκλειστικῶς οἱ κεκτημένοι πτυχίον ἀνωτάτης γεωπονικῆς σχολῆς.

§16Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δὲν τὸ ἀσκοῦν σήμερον οἱ γεωπόνοι τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος τὸ ἐπάγγελμα τῆς ταξινομήσεως;

§17Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Εἶχα τὴν πληροφορίαν τότε ὅτι ἠσκεῖτο καὶ ὑπό τινων ἐμπειρογνωμόνων τρόπον τινά, οἱ ὁποῖοι προήρχοντο ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν θὰ ἔβλαπτε κατὰ τίποτε τὸ νομοσχέδιον ἐὰν καὶ νομοθετικῶς κατωχυροῦτο τὸ μέτρον τοῦτο. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει μίαν σχετικὴν ἐκπαίδευσιν καὶ εἶναι δυνατὸν ἕνας μέσος γεωπόνος ἢ ἕνας ἀπόφοιτος γυμνασίου νὰ κριθῇ ὅτι καὶ αὐτὸς κατόπιν τῆς ἐκπαιδεύσεως αὐτῆς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσῃ τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ταξινόμου. Ἑπομένως ἡ τροπολογία αὐτὴ θὰ διησφάλιζε τὴν ἐπιμελημένην καὶ ἐπιστημονικὴν ἐργασίαν τῆς ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος. Γνωστοῦ δὲ ὄντος πόσον μεγάλην σημασίαν ἔχει τὸ προϊὸν τοῦτο διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας μας...

§18Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Θὰ φέρω συντόμως εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον περὶ τακτοποιήσεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος διότι τὸ προσωπικὸν αὐτὸ εὑρίσκεται εἰς ἐκκρεμότητα ἀπὸ ἀπόψεως θέσεως. Σᾶς ὑπόσχομαι νὰ συζητήσω τὴν τροπολογίαν αὐτὴν περὶ κατοχυρώσεως τοῦ γεωπόνου εἰς τὸν Ὀργανισμὸν αὐτὸν τὸν ὁποῖον θὰ φέρω πρὸς ψήφισιν εἰς τὴν Βουλήν.

§19Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. 65 γεωπόνοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος καὶ εἶναι ξεκρέμαστοι.

§20Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ἔχω ἕτοιμον τὸ νομοσχέδιον, διότι ἔδωσα ὑπόσχεσιν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς. Ὑπέσχεσιν ὅτι θὰ τοὺς τακτοποιήσω διὰ νὰ μὴ λάβουν μέρος εἰς τὸν διορισμὸν τῶν 500 γεωπόνων ποὺ ἔγινε τελευταίως. Εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητήσωμεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι κάτι λογικόν.

§21Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διακοπή σας μοῦ ἦτο ἀρκετὰ ἐπωφελὴς πρὸς τοῦτο: Εἰς τὴν προηγουμένην μου ἀγόρευσιν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ἄρθρου 35 ἔθιξα τὸ θέμα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς κατοχυρώσεως τῶν ἐπαγγελματικῶν ἐπιδιώξεων τοῦ τεχνικοῦ προσωπικοῦ. Ἤμην πάντοτε ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀποδίδουν ἰδιαιτέραν καὶ κεφαλαιώδη σημασίαν εἰς τὴν χρησιμότητα τοῦ ἐπιστημονικοῦ δυναμικοῦ τῆς Χώρας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ 70 γεωπόνοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Βάμβακος, πέραν τοῦ γλίσχρου μισθοῦ τὸν ὁποῖον λαμβάνουν, εἶναι τελείως ξεκρέμαστοι ἀπὸ ἀπόψεως ἀσφαλιστικῆς. Μάλιστα ὑπάρχει καὶ τὸ προηγούμενον θανάτου ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος δὲν λαμβάνει τίποτε. Ἐάν, λοιπόν, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπεξεργάζεσθε, πρόκειται νὰ ἄρῃ τὰς ἀδικίας αὐτάς, θὰ εἶμαι ἐξ ἐκείνων ὁ ὁποῖος πρῶτος θὰ τὸ χειροκροτήσω. Κύριε Ὑπουργέ, κύριοι βουλευταί, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ ἐργασία τῆς ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος ἀπαιτεῖ συγκεκριμένως τὸ ἑξῆς ποσόν: Διὰ μισθοδοσίαν 30 ὑπαλλήλων 820.000 δρχ., δι’ ἔξοδα κινήσεως 400.000, διὰ πρόσθετα ἔξοδα ταξινομήσεως 400.000. Σύνολον δραχμαὶ 1.620.000. Ἐπίσης προβλέπεται ἐφ’ ἅπαξ δαπάνη 100.000 δραχμῶν δι’ ἔξοδα ἐγκαταστάσεων καὶ προμήθειαν διαφόρων ὀργάνων. Ἤδη, πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐψηφίσθη, τοῦ νόμου 3611 τοῦ 1956, τὸ εἰσόδημα τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος ἦτο δραχμαὶ 2.020.000. Εἴχομεν δηλαδὴ ἕνα ἐνεργητικὸν ὑπόλοιπον 250.000 δραχμῶν διὰ τὸ πρῶτον ἔτος καὶ ἕνα πάγιον, μετὰ τὴν παρέλευσιν τοῦ πρώτου ἔτους, ποσὸν 400.000 δρχ. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει τὴν ἔννοιαν τῆς ἀξίας τῶν ἀριθμῶν νὰ τὴν συγχέωμεν εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ὥστε νὰ ἐπιβάλωμεν φορολογίαν εἰς τὸ ἑξαπλάσιον δι’ ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ τὸ ἓν ἕκτον τῆς δαπάνης. Συνεπῶς ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ταξινομήσεως βάμβακος κ.λ.π., δὲν δικαιολογεῖ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἡμεῖς καλούμεθα νὰ κάμωμεν. Δηλαδὴ νὰ ψηφίσωμεν εἰδικὴν φορολογίαν ἡ ὁποία εἶναι ἑξαπλασία τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης.

§22Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Λυποῦμαι ὅτι θὰ σᾶς διακόψω, κύριε συνάδελφε. Πιστεύετε σοβαρῶς ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ ὀλιγώτερα τῶν 9.000.000, διότι τόσον ἀποδίδει ἡ φορολογία αὐτὴ καὶ ἤδη ἤρξατο ὁ λεπτομερὴς ὑπολογισμὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅτι εἶναι δυνατὸν μὲ ὀλιγώτερα τῶν 9.000.000 δραχμῶν νὰ λειτουργήσουν οἱ Ὀργανισμοὶ αὐτοί; Ἀποκαλύπτεται ἤδη εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι, μὴ δυναμένων διὰ τῶν 60 αὐτῶν λεπτῶν νὰ καλυφθοῦν αἱ δαπάναι τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ Ἰνστιτούτου Βάμβακος, ἠναγκάσθημεν νὰ πιέσωμεν τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Ταμείου Γεωργίας–Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν καὶ νὰ εἰσπράξωμεν ἓν ἑκατομμύριον δραχμῶν διὰ νὰ λειτουργήσουν αὐτὰ τὰ ἱδρύματα. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ δύο αὐτοὶ Ὀργανισμοὶ νὰ λειτουργήσουν μὲ ὀλιγώτερα τῶν 9.000.000, ὅταν πρέπει νὰ κάμουν τὰ ἱδρύματα αὐτὰ ὡρισμένας κτιριακὰς βελτιώσεις καὶ ὡρισμένας προμηθείας ὀργάνων. Ἐγὼ ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐὰν εἶναι δυνατὸν μὲ ποσὸν μικρότερον τῶν 9.000.000 δραχμῶν νὰ λειτουργήσουν αὐτοὶ οἱ Ὀργανισμοί. Γνωρίζει δὲ ἡ Βουλὴ πόσον μεγάλη εἶναι ἡ ἀποστολὴ τῶν ἱδρυμάτων αὐτῶν, ἐὰν θέλωμεν νὰ ἔχωμεν βάμβακα καὶ νὰ εἴμεθα χώρα ἐξαγώγιμος.

§23Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, συμφωνῶ εἰς τὰ λεχθέντα ἀπὸ ὑμᾶς. Ἡ διαφορά μας συνίσταται εἰς τοῦτο, ὅτι μᾶς ἐφέρατε καὶ ἐψηφίσαμεν νομοσχέδιον περὶ ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος καὶ ὄχι νομοσχέδιον περὶ ἐξευρέσεως πόρων διατηρήσεως καὶ λειτουργίας τοῦ Ἰνστιτούτου καὶ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ ἀπαιτεῖ αὐτὴ αὕτη ἡ ἐργασία τῆς ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος. Ἑπομένως, ἐὰν θέλετε νὰ ψηφίσωμεν φορολογίαν, ἡ ὁποία θὰ καλύπτῃ τὰς δαπάνας τῆς λειτουργίας τοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ τοῦ Ἰνστιτούτου Βάμβακος, σᾶς παρακαλῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἀποσύρετε τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ φέρετε ἄλλο νομοσχέδιον καθαρῶς τυπικόν. Δὲν δυνάμεθα νὰ ψηφίσωμεν φορολογίαν διὰ μίαν συγκεκριμένην ἐργασίαν, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ τὸ τάδε ποσὸν κατὰ τὰς γνώμας τῶν εἰδικῶν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τὸ ὁποῖον ποσὸν νὰ διατίθεται δι’ ἄλλας ἐργασίας. Διότι τότε ἄλλη θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ συζήτησις. Ἐγὼ ὅταν καλοῦμαι νὰ ψηφίσω καὶ ὅταν ὁμιλῶ, ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἡ Κυβέρνησις ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει μου. Δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου, ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος καὶ ποῖαι αἱ δαπάναι του διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Ἰνστιτούτου Βάμβακος.

§24Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε εὐχαριστημένος ἀπὸ τὴν ταξινόμησιν ποὺ ἐγένετο μέχρι σήμερον; Νομίζω ὅτι δὲν θὰ εἶσθε εὐχαριστημένος καὶ ἀκριβῶς διότι ὅλοι μας δὲν εἴμεθα εὐχαριστημένοι ὁ νόμος ἔρχεται καὶ διορθώνει τὸν τρόπον τῆς ταξινομήσεως ὥστε ὁ Ὀργανισμὸς νὰ προβαίνῃ εἰς καλυτέραν ταξινόμησιν.

§25Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Δὲν εἶπον, κύριε συνάδελφε, ὅτι εἶμαι εὐχαριστημένος μὲ τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν τῆς ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ νομοθέτημα αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ, διότι ἐμεῖς ὅταν ψηφίζωμεν, ψηφίζομεν μὲ πλήρη τὴν συναίσθησιν τῆς εὐθύνης καὶ ἡ ἐργασία τῆς ταξινομήσεως ἐνῷ ἀπαιτεῖ 1.620 δραχμῶν καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν δυσβάστακτον φορολογίαν ἑξαπλασίαν τῆς ἀπαιτουμένης. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἔκαμα μίαν λογιστικὴν ἀνάλυσιν διὰ τὸ ποσὸν τῆς ταξινομήσεως τοῦ βάμβακος. Τώρα θὰ εἰσέλθω εἰς ἓν ἕτερον θέμα: Ἐγὼ εἶμαι πάντοτε ὑπὲρ τῆς ἑξῆς ἀρχῆς: Οἱαδήποτε ἐπιβάρυνσις ἀγροτικοῦ προϊόντος, τελικὰ ἐπιβαρύνει τὸν παραγωγὸν καὶ τὸν καταναλωτήν. Αὐτό, νομίζω, ὅτι ἀποτελεῖ οἰκονομικὸν κανόνα. Καὶ παρετηρήσαμεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐπὶ τοῦ μέτρου αὐτοῦ τῆς ἐπιβαρύνσεως εἴχομεν τότε τὰς διαμαρτυρίας τῶν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ τῶν ἄλλων παραγωγῶν ἀγροτικῶν προϊόντων.

§26Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τοῦτο συνέβαινε προηγουμένως, ἐνῷ σήμερον ἔχομεν μόνον τὰς διαμαρτυρίας τῶν βιομηχάνων καὶ ὄχι τῶν βαμβακοπαραγωγῶν.

§27Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἶναι πολὺ φυσικὸν οἱ βιομήχανοι νὰ θορυβοῦν καὶ νὰ διαμαρτύρωνται τώρα, διότι καλοῦνται νὰ πληρώσουν καὶ θέλουν νὰ τὸ ἀποφύγουν καὶ αὐτό. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ μέτρον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλάβατε, θὰ εἶχε κάποιαν ἔννοιαν, ἐὰν ἐθέτατε τιμὴν ἀσφαλείας τοῦ βάμβακος. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς φορολογίας, γίνεται συμπίεσις τῆς παραγωγικῆς τιμῆς ἐφ’ ὅλης τῆς παραγωγῆς. Διότι, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ ἔμπορος νὰ δώσῃ δύο διαφορετικὰς τιμὰς διὰ τὴν αὐτὴν ποιότητα διὰ τὸν λόγον ὅτι μία ποσότης φορολογεῖται, ἄλλη δὲν φορολογεῖται. Ἄλλως τε δὲν συνέβη τοιοῦτον τι εἰς τὰς ἐφετεινὰς ἀγοράς. Ἔχομεν λοιπὸν συμπίεσιν τῆς παραγωγικῆς τιμῆς κατὰ τὸ ποσὸν τῆς συνολικῆς παραγωγῆς ἤτοι 60.000.000 ὀκάδ. βάμβακος ἐπὶ 0,60 = 36.000.000 πλὴν 20.000.000 ὀκάδων τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως X 0,60 = 12.000.000, τὰ ὁποῖα θὰ εἰσπραχθοῦν, ἔχομεν ἐξαίρεσιν εἰσοδήματος ἀπὸ τοὺς βαμβακοπαραγωγοὺς πρὸς ὄφελος τῶν ἐμπόρων 24.000.000 περίπου. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι ὅταν καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν ἕνα νόμον, πρέπει νὰ καλούμεθα ἐπὶ συγκεκριμένων περιπτώσεων. Ἐδῶ δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ τῆς μεθόδου τῶν ὑπονοουμένων καὶ συμπερασμάτων, νὰ ψηφίζωμεν νομοθετήματα τοιαῦτα, φορομπηκτικοῦ χαρακτῆρος. Διὰ τοὺς λόγους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι λόγοι καθαρῶς ἠθικοί, πρέπει νὰ καταψηφίσωμεν τοιούτου περιεχομένου νομοθετήματα. Πέραν αὐτῶν, ὅμως, κ. Ὑπουργέ, θὰ ἤμην, ἔστω, ὀλίγον ἱκανοποιημένος, ἐὰν τὸ ταχύτερον ἐφέρατε εἰς τὴν Βουλὴν νομοθετήματα διὰ τὴν καλυτέραν ταξινόμησιν τοῦ βάμβακος. Ἐπίσης καὶ διὰ τὴν καλὴν ἐξέλιξιν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας. Διότι, κύριε Ὑπουργέ, ἡ βαμβακοκαλλιέργεια, ἡ ὁποία ἔχει σημαντικὴν σημασίαν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας, πρέπει νὰ τὴν προστατεύσωμεν προνομιακῶς, ἵνα μὴ ἔχῃ καὶ αὕτη τὴν τύχην τῆς ὀρυζοκαλλιεργείας. Ἡ μέθοδος τῶν εἰδικῶν φορολογιῶν, πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ σταματήσῃ. Μία ἑνιαία φορολογία πρέπει νὰ ὑπάρχῃ, ἡ ἄμεσος καὶ ἔμμεσος φορολογία, τὴν ὁποίαν ἀκριβοπληρώνει ὁλόκληρος ὁ ἐργαζόμενος λαός. Κάθε ἄλλη φορολογία, ὡς συμβαίνει μὲ τοὺς ἀγρότας, καθίσταται ἀπαράδεκτος καὶ εἶναι δημευτική.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§29Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι, διότι, παρὰ τὴν τακτικὴν καὶ τὴν συνήθειάν μου, δὲν θὰ εἶμαι πολὺ σύντομος. Θὰ τὸ δικαιολογήσω τοῦτο, διότι οὔτε ἡ πρότασις περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 5, ποὺ συζητοῦμεν, πταίει διὰ τοῦτο, οὔτε ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Γεωργίας, ὑποστηρίζων τὰς ἀπόψεις του, ἔπταισεν. Ἐγένετο μία παρεμβολὴ εἰς τὴν συζήτησιν, ἐκ μέρους τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος προέβη εἰς μίαν γενικωτέραν ἐπίθεσιν συλλήβδην καὶ ἀθρόως, ἔναντι ὅλων τῶν Κυβερνήσεων τοῦ παρελθόντος, ὅτι δι’ αὐτὸ τὸ θέμα τῆς βαμβακοπαραγωγῆς αἱ Ὑποκυβερνήσεις, ὅπως ὡρισμένοι τὰς ἀποκαλοῦν, δὲν ἐνδιεφέρθησαν, οὔτε διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, οὔτε διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν παραγωγῶν καὶ ὅτι χάρις εἰς τὰ πεπραγμένα τῆς σημερινῆς Κυβερνητικῆς πλειοψηφίας, ἐπετελέσθησαν ὅλα τὰ ἀγαθὰ μὲ τὰ ὁποῖα εὐημερεῖ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Καὶ ἀφοῦ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ Ἐμπορίου ἔρριψε τὰ βέλη του, ἐναντίον τῶν προκατόχων του συλλήβδην καὶ ἀθρόως, ἐξηφανίσθη ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Δὲν ἔδωσε πλέον τὸ παρόν. Τὸν ἀναζητοῦμεν τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, ἕνα νέον πολιτικὸν ἄνδρα, τὸν ὁποῖον, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς ἀντιθέσεως, παρακολουθοῦμεν μετὰ συμπαθείας, εἰς τὴν ἀλματώδη ἄνοδόν του καὶ ὁ ὁποῖος εἰς τὴν Δημοκρατίαν θὰ παίξῃ ἕνα σημαντικὸν ρόλον. Ἀλλὰ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, δὲν ἀκολουθεῖ τὴν καθιερωμένην κοινοβουλευτικὴν ὁδὸν καὶ ἐν νῷ δημιουργεῖ καὶ γενικεύει μίαν συζήτησιν, ἐπιτιθέμενος κατὰ τῶν ἀντιπάλων του, δὲν παρέμεινεν, ὡς ὤφειλε, νὰ παραμείνῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν συζήτησιν, νὰ ἀκούσῃ τὴν ἀπολογίαν ἐκείνων, τοὺς ὁποίους μετὰ τόσης εὐκολίας ἐκατηγόρησεν. Πάρα πέρα, ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας μᾶς ἀπηξίωσεν τῆς περαιτέρω παρουσίας του. Ἐνόμισεν, ὅτι εἰς τὴν ὀλιγόλεπτον ἀγόρευσίν του, ὡλοκλήρωσε πλέον τὰς ἀπόψεις του καὶ τὸ μεγάλον Κυβερνητικὸν ἔργον, τὸ ὁποῖον ὑπὲρ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἐπετελέσθη καὶ ἀφῆκε τὸν ἀξιότιμον καὶ ἀγαπητὸν εἰς ὅλους Ὑπουργὸν Γεωργίας, διὰ τὴν περαιτέρω συνέχισιν τῆς συζητήσεως, τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας, ὁ ὁποῖος, ὁμολογουμένως, εἰς τίποτε δὲν πταίει διὰ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως. Διότι ἡ συζήτησις ἐδῶ εἶναι ἐντοπισμένη, πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 5 τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος ἢ δὲν πρέπει; Καὶ μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἀπουσίαζον τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ δὲν ἤμην μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἥτις τὸ ἐψήφισεν καὶ ἐκ τῶν πρακτικῶν βλέπω, ὅτι τότε δὲν ἐδόθη καὶ κομματικὴ χροιὰ εἰς τὴν ὑπόδικον διάταξιν, βλέπω ἐδῶ πέρα ὅτι συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὡρισμένοι, ἐψήφισαν ὑπὲρ τῆς διατάξεως, μεταξὺ τῶν ὁποίων βλέπω καὶ συνάδελφον ἐξ Ἀττικοβοιωτίας, ὅστις εἶχε καὶ εἰδικὸν λόγον νὰ εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν. Ἐννοῶ τὸν κ. Διαμαντόπουλον.

§30Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ σεῖς, ἐὰν εἶσθε παρών, τότε, θὰ ἐψηφίζατε ὑπὲρ αὐτῆς.

§31Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ παρεμβολὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, εἰς τὸν ἔχοντα τοὐλάχιστον τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ πρὸς ὑμᾶς, μὲ ἀναγκάζει νὰ κάμω μίαν σύντομον ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν, τὸ ὁποῖον μὲ τόσην εὐκολίαν καὶ μὲ τόσον σκαιὸν τρόπον ἐκατηγόρησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς Βιομηχανίας. Μᾶς εἶπεν, ὅτι ἐτριπλασιάσθη ἡ παραγωγή, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ἤρχισεν νὰ πραγματοποιῆται, μόνον ὑπὸ τὴν σημερινὴν Κυβερνητικὴν πλειοψηφίαν. Λησμονεῖ, ὅμως, καὶ ὡς νέος πολιτικὸς ἀνήρ, ὅστις ἔχει τὰς εὐγενεῖς του φιλοδοξίας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἠξεύρῃ, πόσον ὑποτυπώδης ἦτο ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ ἀναμορφωτικὸν ἀγῶνα πρὶν ἀπὸ 4 δεκαετηρίδας, διὰ νὰ δημιουργηθῇ ὁ συγχρονισμὸς καὶ ἡ πρόοδος καὶ εἰς αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς καλλιεργείας. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ Ὀργανισμοὶ τοὺς ὁποίους ἐμνημόνευσεν κατὰ τὴν ὁμιλίαν του, τόσον ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος, ὅσον καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον τοῦ Βάμβακος, ὀφείλονται εἰς τὴν μεγαλόφρονα πνοήν, τὴν ὁποίαν ἐνεφύσησεν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, ὁ ἀείμνηστος Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος ὡραματίσθη τὴν περίοπτον θέσιν, τὴν ὁποίαν ἐν τῇ Ἑλληνικῇ Οἰκονομίᾳ, θὰ κατελάμβανε τὸ προϊόν τοῦ βάμβακος. Ὁ Ὀργανισμὸς καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἔργον τοῦ ἀειμνήστου Ἐλευθερίου Βενιζέλου, κατὰ τὸ 1931. Καὶ ὅταν ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἔκανε τὴν μεγάλην πραγματοποίησιν μὲ τὴν ἀποξήρανσιν τῶν γαιῶν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ Θράκην καὶ ἄλλων περιοχῶν τοῦ Κράτους, εἶχεν ὡραματισθῆ τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας καὶ εἶχεν ὡραματισθῆ ὅτι πέραν τῶν ἀναγκῶν τῶν τοπικῶν θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ προϊόν αὐτὸ νὰ γίνῃ ἐξαγώγιμον. Καὶ πέραν ὅλων αὐτῶν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἠγνόησεν νὰ ἀποτίσῃ τὸν ὀφειλόμενον φόρον τιμῆς πρὸς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπραγματοποίησαν μὲ τὸν ἱδρῶτα των, μὲ τὸ αἷμα των, τὴν προσπάθειαν αὐτήν, τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι, μὲ σκληρὰς θυσίας κατώρθωσαν νὰ φθάσουν εἰς περίοπτον θέσιν τὴν καλλιέργειαν τοῦ Ἐθνικοῦ αὐτοῦ προϊόντος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, παρασιωπῶν τὴν πραγματικότητα καὶ τὴν ἀλήθειαν, εἶπεν ὅτι τὸ πρῶτον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐξησφάλισεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος.

§32Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι διὰ πρώτην φορὰν γίνεται μία διαρθρωτικὴ μεταβολὴ εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν καὶ γενικῶς εἰς τὸ ἰσοζύγιον τοῦ ἐξαγωγικοῦ μας ἐμπορίου. Διότι, διὰ πρώτην φορὰν ἐμφανίζεται ἐξαγωγὴ βάμβακος εἰς τοιαύτην κλίμακα. Ἡ διαρθρωτικὴ αὐτὴ μεταβολὴ ὀφείλεται εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργόν.

§33Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πρό τινων ἐτῶν ἡ παραγωγὴ βάμβακος ἀνήρχετο εἰς 23.000 τόννους ἐνῷ σήμερον ἀνέρχεται εἰς 60.000 τόννους. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1951, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου στρατηγοῦ Πλαστήρα, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Βενιζέλου ἀπεφάσισε τὴν ἐξαγωγὴν 5.000 τόννων βάμβακος εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ἡ ἐξαγωγὴ αὕτη, λόγῳ τῆς νομισματικῆς καταστάσεως ποὺ ἐπεκράτει τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ τῶν διεθνῶν τιμῶν, ἀπέβη ἄκρως ἐπωφελής, διότι, ἐνῷ αἱ διαμορφωθεῖσαι τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διὰ τὸν Ἑλληνικὸν βάμβακα, μὲ βάσιν τὴν ποιότητα Λεβαδείας, ἦσαν 17–18 δραχ. κατ’ ὀκᾶν ἐκκοκκισμένου βάμβακος εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν ἐπετεύχθη μία τιμὴ ἐκκοκκισμένου βάμβακος μεταξὺ 26–28 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐξαγωγὴ τῶν 5.000 τόννων ἐπραγματοποιήθη ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Στρατηγοῦ Πλαστήρα καὶ παρὰ τὴν ἀντίδρασιν ὡρισμένων παραγόντων, οἱ ὁποῖοι, ἐπέμεναν νὰ ματαιωθῇ ἡ ἐξαγωγή. Καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ἐκείνη ἐγένετο ἀποκλειστικῶς πρὸς ὄφελος τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων αἱ ὁποῖαι ἐμοίρασαν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν τεραστίαν διαφοράν, ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 5.000 τόννων. Ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀναδιφήσῃ τὰ πρακτικὰ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, θὰ ἴδῃ ἐν μέσῳ ποίων ἀντιδράσεων προσέκρουσεν τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην καὶ δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἐκείνην ἀπετέλεσεν πρᾶξιν ἡρωϊκὴν ἡ ἐξαγωγὴ ἐκείνη.

§34Α. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Πόσον παρακράτημα ἐπέβαλεν τότε ἡ Κυβέρνησις ἐπὶ τοῦ βάμβακος;

§35Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὸ θέμα αὐτό. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρῶτον Ἑλληνικὸν βαμβάκι, τὸ ὁποῖον βγῆκε, ἦτο ἐπὶ Κυβερνήσεως Πλαστήρα —Βενιζέλου καὶ ἐσημείωσεν μίαν ἀξιοποίησιν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ τὸ ἐμπόριον τὸ διεθνὲς καὶ αἱ ξέναι βιομηχανίαι ἐσημείωσαν εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς τὸν τύπον τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τοῦ 1952 καὶ ἔκτοτε ἀναζητεῖται εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα–Βενιζέλου εὑρέθη πρὸ μιᾶς σκληρᾶς πραγματικότητος καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ ἔφθασεν ἡ ὑπόθεσις καὶ μέχρι τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, διότι οἱ ἐξαγωγεῖς ἠξίουν ἔστω καὶ ἐπὶ ἴσοις ὅροις τὴν ἐκμετάλλευσιν τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἠρνοῦντο τὸ δικαίωμα αὐτὸ εἰς τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Τότε ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως αὐτῆς καθιέρωσε τὸ παρακράτημα, ὄχι ὑπὲρ τοῦ Κράτους, ἀλλὰ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν.

§36Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις δὲν ἔκαμαν τὴν ἐξαγωγήν. Ὑπὲρ τίνος ἐπεβλήθη τὸ παρακράτημα;

§37Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὑπῆρχε κίνδυνος διὰ προσφυγῆς των εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας νὰ εὑρεθῶμεν εἰς δύσκολον θέσιν διὰ τὴν ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν τὴν ὁποίαν κάμωμεν διὰ τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Πρὸς ἀντιμετώπισιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, εἴπομεν ὅτι ἐπεβάλαμεν ἕνα παρακράτημα διὰ κάθε ὀκᾶν ἐξαγωγῆς, τὸ ὁποῖον θὰ διατίθεται εἰς τοὺς παραγωγούς. Οἱ ἐξαγωγεῖς ἔφερον τὴν ὑπόθεσιν εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον ἐξέδωσεν ἀπόφασιν καὶ εἶπεν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ φόρου καὶ ἐδικαιολόγησεν κατὰ τρόπον νομικὸν τὴν ἐπιβολὴν αὐτὴν τοῦ παρακρατήματος. Καὶ δύναμαι ὑπερηφάνως νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἀπὸ τὸ ἐπιβληθὲν παρακράτημα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν Πλαστήρα, οὐδεμία δραχμὴ εἰσῆλθεν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ὅλα δὲ γενικῶς τὰ ποσὰ διενεμήθησαν εἰς τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις. Καὶ ὅταν ἔγινε ἡ ἐκκαθάρισις τοῦ σχετικοῦ λογαριασμοῦ κάθε γεωργὸς ἐκλήθη καὶ ἔλαβε τὸ πλεόνασμα ἀπὸ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία εἶχε καθορισθῆ.

§38ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αἱ Ὀργανώσεις τὴν διαφορὰν αὐτὴν δὲν τὴν ἐπῆραν. Ἕνας ἐξαγωγεὺς ὅμως προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας καὶ ἐπῆρε τὴν διαφοράν.

§39Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς δώσω μίαν ὑπεύθυνον πληροφορίαν καὶ θὰ σᾶς δώσω καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἐξαγωγέως αὐτοῦ. Ἡ μόνη ἄδεια ἐξαγωγῆς, ἡ ὁποία κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἐδόθη εἰς ἐξαγωγέα ἦτο διὰ 500 τόννους, εἰς τὸν ἀποθανόντα ἤδη Ε. Φακόπουλον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπεβλήθη τὸ ποσὸν τῆς εἰσφορᾶς καὶ οὗτος προσέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη ὅτι καλῶς ἐπεβλήθη ἡ εἰσφορά, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ φόρου. Ἐπειδή, ὅμως, εἰς τὴν πρᾶξιν τῶν δύο Ὑπουργῶν δὲν ὑπῆρχε σαφὴς αἰτιολογία, ἠκυρώθη ἡ Ὑπουργικὴ ἀπόφασις ὡς ἀναιτιολόγητος. Ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα–Βενιζέλου κατέλιπε τὴν ἀρχήν. Ἡ ὑπόθεσις ἐκκρεμοῦσε....

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὁ ἐν λόγῳ ἔμπορος ἐπῆρε τὴν διαφοράν. (Θόρυβος) ....

§41Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀφήσατέ με νὰ σᾶς ἐνημερώσω. Ἡ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἐξεδόθη ὅταν ἔπεσεν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα–Βενιζέλου. Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας ἀπεφάνθη ὅτι καλῶς ἐπεβλήθη ἡ εἰσφορά, ἀλλ’ ὅτι ἡ πρᾶξις τῶν δύο Ὑπουργῶν ἦτο ἀναιτιολόγητος καὶ ἔπρεπε νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τοὺς δύο Ὑπουργοὺς διὰ νὰ τὴν αἰτιολογήσουν. Ἀνῆλθεν ἐν τῷ μεταξὺ εἰς τὴν ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις Παπάγου. Ἐνημέρωσα, τότε, καὶ τοὺς δύο Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι διηύθυνον τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα, καί, παρὰ ταῦτα, σᾶς πληροφορῶ ὑπευθύνως ὅτι ἡ πρᾶξις διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 500 τόννων δὲν ἐξεδόθη ἀκόμη. Κύριε συνάδελφε, εἶμαι εἰς τὴν διάθεσίν σας, αὔριον τὸ πρωῒ νὰ συναντηθῶμεν καὶ νὰ πᾶμε νὰ ἴδωμεν τοὺς φακέλλους. Ἔκαμα τὴν ἀναδρομὴν αὐτὴν διὰ νὰ ἴδητε, ὅτι ἄλλοι ὡραματίσθησαν καὶ τὴν ἄνοδον τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος καὶ τὴν πραγματοποίησιν αὐτῆς τῆς ἀνόδου. Καὶ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς ἄλλοι τὸ ἐνεκαινίασαν, ἄλλοι τὸ ἐχειρίσθησαν καὶ κατώρθωσαν νὰ τὸ ἐπιβάλουν ἐν μέσῳ ἀντιδράσεων, ἐν μέσῳ μιᾶς δολιοφθορᾶς, ἡ ὁποία καὶ ἐσωτερικῶς καὶ ἐξωτερικῶς εἶχε σταθῆ ἐμπόδιον εἰς τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον διήνυεν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα–Βενιζέλου. Καὶ ἐπηκολούθησαν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλαι ἐξαγωγαί. Τὰς τελευταίας ἡμέρας τοῦ βίου τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα, ἔγινε καὶ ἄλλη ἐξαγωγὴ ἡ ὁποία ἐπραγματοποιήθη μὲ τὴν Ὑπηρεσιακὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία διεξήγαγε τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952, τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Κιουσοπούλου. Ἐξήχθησαν 2–2.500 τόννων βάμβακος εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ ἐπραγματοποιήθη μία τεραστία διαφορά, τὴν ὁποίαν ἀκόμη ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι τοῦδε κατακρατεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἀπὸ τοὺς Ἕλληνας παραγωγούς. Εἰς τὰ διάφορα δὲ Συνέδρια τὰ Συνεταιριστικὰ ἕνα βασικὸν αἴτημα τῶν βαμβακοπαραγωγῶν εἶναι ἡ ἀπόδοσις αὐτή. Ἐνῷ ἡ διαφορὰ ἡ ὁποία προέκυψε ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 5.000 τόννων κατεβλήθη εἰς τὰς Συνεταιριστικὰς Ὀργανώσεις καὶ δι’ αὐτῶν εἰς τοὺς παραγωγοὺς μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου μονολέπτου.

§42Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Ὅσα κατακρατεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον εἶναι 63.000.000 δραχμῶν.

§43Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Μάλιστα, 63 δισεκατομμύρια παλαιῶν δραχμῶν, καθυστεροῦνται, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησίν σας εἰς τοὺς δικαιούχους Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς. Εἰς τὰς ἐνδόξους ἡμέρας τοῦ Συναγερμοῦ καὶ μετέπειτα, καθιερώθη πλέον τὸ παρακράτημα, ὄχι ὑπὲρ τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἀλλὰ καθιερώθη ὑπὲρ τῶν κρατικῶν ἐσόδων. Καὶ ἐνῷ ὑπῆρχεν ἡ διακήρυξις ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Συναγερμοῦ ὅτι θὰ διατεθῇ τοὐλάχιστον δι’ ἐγγειοβελτιωτικοὺς σκοπούς, πληροφορῶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἀπὸ τὰ τεράστια αὐτὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα συνεκεντρώθησαν οὔτε δραχμὴ ἐδαπανήθη εἰς σκοποὺς ἀναγομένους εἰς τὰ συμφέροντα τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν. Ἠμπορεῖ νὰ διετέθησαν εἰς δρόμους, εἰς τὰ ἀστικὰ κέντρα ἢ εἰς ἄλλα ἔργα ἐντυπωσιακά, τὰ ὁποῖα ἐντυπωσιάζουν τοὺς μεγαλοαστούς, ἀλλὰ διὰ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν βαμβακοπαραγωγῶν καὶ γενικώτερον διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τῶν καλλιεργητῶν, δύναμαι νὰ πληροφορήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι δὲν διετέθη οὔτε μία δραχμή. Αὐτά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι τὰ ἔργα καὶ αἱ ἡμέραι τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Συναγερμοῦ μέχρι καὶ τῆς σημερινῆς. Καὶ ὅταν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ προβάλῃ τὴν Κυβερνητικὴν προστασίαν πρὸς τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἐπιτετραμμένον εἰς ἕνα νέον κοινοβουλευτικὸν ἄνδρα, ὁ ὁποῖος φιλοδοξεῖ νὰ κυβερνήσῃ τὸν τόπον, νὰ κάμῃ τοιαύτην παραποίησιν τῆς ἀληθείας.

§44ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ Πρωθυπουργός;

§45Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κάθε ἕνας, κύριε συνάδελφε, εἶναι ἄξιος τιμῆς διὰ τὰς εὐγενεῖς φιλοδοξίας τὰς ὁποίας ἔχει.

§46Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅταν χθὲς ὡμίλησεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εὑρίσκεσθε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Διατὶ δὲν ἐκάματε χθὲς τὴν ἐπίθεσιν καὶ τὴν κάμετε τώρα, ποὺ δὲν εἶναι παρών; Ἀφοῦ εἴχατε ὑπ’ ὄψιν σας νὰ τοῦ ἀπαντήσητε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἔπρεπε νὰ τὸν εἰδοποιήσετε νὰ παρευρίσκεται εἰς τὴν συζήτησιν.

§47Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀγαπητὲ κύριε συνάδελφε, ἠμπορεῖτε νὰ πληροφορηθῆτε ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον ὅτι ἤμην ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω δὲ ὅτι σεῖς, μὲ τὴν τόσην κοινοβουλευτικὴν πεῖραν, δὲν πρέπει νὰ λησμονῆτε ὅτι ὅταν ἕνας Ὑπουργὸς γενικεύει τὴν συζήτησιν καὶ ἐπιρρίπτει εὐθύνας ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων του, δὲν εἶναι δυνατὸν οὗτοι νὰ σιγοῦν, διότι συμπίπτει νὰ ἀπουσιάζῃ ἐκ τῆς αἰθούσης ὁ Ὑπουργός.

§48Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νὰ ὁμιλήσετε ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ νὰ μὴν ἀπαντᾶτε, γενικεύων τὴν συζήτησιν, εἰς μίαν διακοπὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐντοπισμένον ἐπὶ τῆς καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 5. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας παρευρέθη ἐδῶ χθὲς καὶ συνέπεσε νὰ λάβῃ τὸν λόγον, διότι εἶναι θέμα συναφὲς μὲ τὸ ἐμπόριον καὶ εἶπεν ὡρισμένα πράγματα. Δὲν ὑποπτεύετο ὅμως ὅτι ἡ συζήτησις θὰ ἐλάμβανεν αὐτὴν τὴν τροπὴν ὥστε νὰ παρίσταται ἐδῶ, διὰ νὰ δώσῃ ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Παπασπύρου. Παρακαλῶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἄνευ διακοπῶν, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§50Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀντελήφθη ὅτι θὰ τοῦ ἐδίδετο ἀπάντησις. Δὲν ὡμίλησε πρὸς κωφαλάλους, ὡμίλησε πρὸς βουλευτάς.

§51Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εὑρίσκεται ἐκτὸς Κανονισμοῦ καὶ ἐκτὸς θέματος.

§52Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εὑρίσκεται ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ὁμιλεῖ ἐπὶ τοῦ θέματος. Εἶναι ἐλεύθερος νὰ εἴπῃ ὅ,τι θέλῃ.

§53Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Φρονῶ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραδεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Κεφαλογιάννη, διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἐδημιουργεῖτο μία κατάστασις τοιαύτη ὥστε οἱ Ὑπουργοὶ νὰ γενικεύουν τὰς συζητήσεις καὶ συγχρόνως νὰ ἀναφέρωνται εἰς τὸ παρελθόν, καθ’ ὃν χρόνον ὑπάρχει συγκεκριμένη συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ παραλλήλως νὰ ἐξαφανίζωνται, ὥστε νὰ δημιουργοῦνται ἐντυπώσεις. Πιστεύω ὅτι ἡ ἄποψις τοῦ κ. Κεφαλογιάννη εἶναι ἀπαράδεκτος.

§54Ε. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ. Νομίζω ὅτι κάμνετε κάποιο λάθος, κύριε συνάδελφε. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας δὲν ἐγενίκευσε τὴν συζήτησιν, ἁπλῶς ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Ἠλιοῦ. Παρίστασθε πάντες καὶ οὐδεὶς ἔλαβε τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσῃ, ἐνῷ σήμερον ποὺ ἀπουσιάζει ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπαντᾶτε. Νομίζω ὅτι αὐτὸ ἐξέρχεται τῶν ὁρίων τῆς εὐπρεπείας καὶ τοῦ καλοῦ τρόπου διεξαγωγῆς τῆς συζητήσεως. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐπαναφέρετε τὴν συζήτησιν εἰς τὸ θέμα τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§55Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἐσιώπησα ἀρκετά, δὲν νομίζω ὅτι μοῦ εἶναι ἐπιτετραμμένον πλέον νὰ σιωπήσω, ἐφ’ ὅσον ὁ συνάδελφος κ. Τσιαπάρας οὔτε λίγο οὔτε πολὺ κατηγορεῖ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον Ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας κ. Παπαληγούραν ἐπὶ φυγομαχίᾳ. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον.

§56Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§57Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Εἴπατε ὅτι οἱ Ὑπουργοὶ ἐξαφανίζονται. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῆς κατηγορίας σας. Δηλῶ τὸ ἑξῆς: ὅτι ὁ σεβαστὸς καὶ τόσον παρ’ ἐμοῦ ἐκτιμώμενος συνάδελφος κ. Παπασπύρου καὶ ἀγαπητὸς...

§58Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι ἀμοιβαῖα τὰ αἰσθήματα.

§59Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας)... Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δὲν ἀντελήφθη ἀκριβῶς χθὲς ποῖον ἦτο τὸ πνεῦμα τῆς ὁμιλίας τοῦ κ. Παπαληγούρα. Ὁ κ. Παπαληγούρας ἀπήντησεν εἰς ὡρισμένας αἰτιάσεις τὰς ὁποίας εἶχεν ὁ κ. Ἠλιοῦ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διατυπώσει καὶ ἐδήλωσεν ὅτι ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου θὰ ἀπαντήσῃ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δηλαδὴ ἐγώ. Ἑπομένως, ἐὰν ἀπόψε δὲν παρουσιάσθη εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, νομίζω ὅτι δὲν ἔκαμε καμμίαν παράλειψιν καὶ ἀδίκως κατηγορεῖται ἀπὸ τοὺς κ.κ. ὁμιλητάς. Νομίζω ὅτι ἴσως νὰ μὴ εἶναι τόσον ἀνδρικόν, νὰ ἐκτοξεύωνται ἐναντίον του κατηγορίαι, ὅπως ἐκεῖναι αἱ ὁποῖαι ἐξετοξεύθησαν ἐν ἀπουσίᾳ του. Θὰ εὑρεθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ εἶναι ὁ κ. Παπαληγούρας παρὼν νὰ τοῦ ζητήσητε ἐξηγήσεις, ἐπὶ ἑνὸς ζητήματος, τὸ ὁποῖον νομίζετε σεῖς ὅτι τυχὸν ὁ κ. Παπαληγούρας ἐφυγομάχησεν. Αὐτὰ ἤθελον, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, νὰ τονίσω.

§60Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρῶτον διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργόν. Οἱ Ὑπουργοὶ προσέρχονται εἰς τὴν Βουλήν, δὲν πηγαίνει ἡ Βουλὴ εἰς τοὺς Ὑπουργούς. Εἶχε καθῆκον νὰ εἶναι ἐδῶ ὁ κ. Ὑπουργός. Ἐφ’ ὅσον ὡμίλησεν, ὡς ὡμίλησε χθὲς ὁ κ. Ὑπουργὸς χθὲς τὸ βράδυ, εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ εἶναι εἰς τὴν συζήτησιν. Ὅταν ἀπουσιάζουν οἱ Ὑπουργοί, ἐνῷ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ εἶναι παρόντες, τιμωροῦνται καὶ τιμωρία εἶναι αὐτή, νὰ μὴ εἶναι παρόντες καὶ νὰ γίνεται ἡ συζήτησις.

§61Σ. ΤΣΙΑΠΑΡΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐξετόξευσε κατηγορίαν ὅτι δῆθεν εἶπον ὅτι ἐξαφανίζονται οἱ Ὑπουργοί. Ἐγὼ εἶπον ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν ὁ Ὑπουργὸς νὰ γενικεύῃ τὴν συζήτησιν καὶ ἀκολούθως νὰ ἀπέρχεται καὶ ἡμεῖς νὰ μὴ δυνάμεθα ἀπόντος αὐτοῦ νὰ δώσωμεν ἀπάντησιν.

§62Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παρουσία τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας ἐπιλύει τὸ θέμα. Ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω πῶς τοῦ μετεβιβάσθησαν τὰ πράγματα. Θέλω νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν: Δὲν κατηγόρησα τὸν κ. Ὑπουργὸν ἐπὶ φυγομαχίᾳ. Θὰ ἤμην ἀνάξιος τῆς θέσεώς μου καὶ τῆς προσωπικῆς μου ὑπερηφανείας, ἐὰν τυχὸν ἀπέδιδον, κατὰ τόσον ἀνέντιμον τρόπον μίαν τοιαύτην αἰτίασιν ἐναντίον ἑνὸς Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀπησχολημένος εἰς οἱαδήποτε ἄλλα καθήκοντα καὶ ὁ ὁποῖος ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ εἶχε ὑπ’ ὄψιν του ὅτι ἐγὼ θὰ παρενέβαλον εἰς τὴν συζήτησιν μίαν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν ὤφειλον. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ποτὲ νὰ διέλθῃ ἀπὸ τὴν σκέψιν μου τοιοῦτον τι. Ἀλλά, διὰ νὰ ἐξηγοῦμαι, δὲν εἶχον καμμίαν ὑποχρέωσιν νὰ ἐνημερώσω τὸν κ. Ὑπουργὸν περὶ τῶν προθέσεών μου, ἐφ’ ὅσον ἐκεῖνος ἐγενίκευσε τὴν συζήτησιν καὶ τὴν κατέστησεν ἀναγκαίαν. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λησμονῶμεν καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι ἔπρεπε, εἰς τὸ κάτω τῆς γραφῆς, νὰ ἀμυνθῶ ὑπὲρ τῆς παρατάξεως εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω καὶ ἐκ τῆς προσωπικῆς μου θέσεως, διότι εἶχον καὶ ἐγὼ τὴν τιμὴν νὰ ἤμην μέλος μιᾶς τῶν Κυβερνήσεων ποὺ ἐχειρίσθησαν τὸ θέμα τοῦ βάμβακος εἰς τὸ πρόσφατον παρελθόν, ἀλλὰ εἶμαι καὶ βουλευτὴς κατ’ ἐξοχὴν βαμβακοπαραγωγικῆς περιφερείας. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποσιωπήσω ὡρισμένας γενικὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας διετύπωσεν. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, μιὰ ποὺ ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ εὑρίσκεσθε μεταξὺ ἡμῶν...

§63Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν εἶναι τιμή. Νομίζω ὅτι τακτικώτατα εὑρίσκομαι ἐδῶ.

§64Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τὸ τιμῶ.

§65Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν ἐφανταζόμην ὅτι θὰ ἐξετιμᾶτο ἡ περίπτωσις τῆς παρουσίας μου. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπάρχει μέσα Συντονιστικὸν Συμβούλιον, δικαιολογεῖ τὴν ἀπουσίαν μου. Ἄλλωστε ἐξεπροσωπεῖτο ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ ἀξιόλογον συνάδελφον.

§66Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σᾶς ἐζήτησα τὸν λόγον, διατὶ ἐλείπατε. Αἰσθάνομαι, ὅμως, ἰδιαιτέραν τιμήν.

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Νομοθετικὴν ἐργασίαν ἔχομεν, νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας συζητεῖται, δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ παρίσταται ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Εἶμαι ἀπολύτως εἰς τὴν διάθεσίν σας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω, ἐπειδὴ μοῦ μετεβιβάσθησαν ἐν συνόψει ἀπὸ τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον μέχρις ἐδῶ, τινὲς τῶν παρατηρήσεών σας καὶ ἐπειδὴ δὲν δύναμαι νὰ πιστεύσω ὅτι ὑμεῖς τόσον ἔμπειρος περὶ τὰ τοιαῦτα πράγματα, εἴπατε ὅσα μοῦ μετεβιβάσθησαν, θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω, ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην, ἐν περιλήψει, τὰς αἰτιάσεις σας. Διότι ἰσχυρίζομαι τοῦτο: Πρῶτον, ὅτι δὲν εἶπον, οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπω πρὸς τὴν Βουλὴν οἱανδήποτε ἀνακρίβειαν, δεύτερον εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅ,τι ἐσημειώθη τὰ τελευταῖα χρόνια, καταπληκτικὴ πρόοδος εἰς τὸν τομέα τοῦ βάμβακος καὶ εἶπον καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὸ εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος βαμβακοπαραγωγοῦ, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον εἰσέπραττε ὁ βαμβακοπαραγωγὸς πρὸ 4 ἢ 5 ἐτῶν, ἔχει αὐξηθῆ καταπληκτικὰ καὶ ἀνέφερον εἰς τὴν Βουλὴν πειραματικὰς καὶ στατιστικὰς ἀποδείξεις, τὰς ὁποίας θὰ μὲ ἀναγκάσητε, κύριε συνάδελφε, νὰ ἐπαναλάβω. Παρακαλῶ, λοιπόν, ἐὰν δὲν ἔχετε ἀντίρρησιν, νὰ εἴπητε εἰς τὶ ἔχετε ἀντίρρησιν.

§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, ἐκάματε χθές, κατὰ τὴν ὁμιλίαν σας, μίαν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθὸν διὰ νὰ ὑποστηρίξητε, ὅτι ἀπὸ τὰς παρελθούσας Κυβερνήσεις δὲν ἐπεδείχθη τὸ ὀφειλόμενον ἐνδιαφέρον, τόσον διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ὅσον καὶ διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Καὶ ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ ἓν ἐκ τῶν μελῶν μιᾶς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἐπὶ ἓν ὁλόκληρον ἔτος ἐχειρίσθη τὰ δημόσια πράγματα, ᾐσθάνθην τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, νὰ ἀναφερθῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὸ παρελθόν καὶ νὰ τονίσω, ὅτι ἕνα διακεκριμένον μέλος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως ὑμεῖς, ποὺ πολλὰ ὑπόσχεσθε διὰ τὸ μέλλον, — εἶναι ἄποψίς μου αὑτὴ — δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ ἐπιτετραμμένον νὰ ἀγνοῇ τὴν πρόσφατον καὶ τὴν ἀπωτέραν ἱστορίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὑτοῦ. Καὶ εἶπον ὅτι, ὅταν ἔπνευσεν ὁ ἄνεμος τῆς προόδου εἰς αὐτὸν τὸν τόπον, ἔπνεεν πρὸς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας καὶ ἡ ὑποτυπώδης κατάστασις, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος, ὁ ὁποῖος ἐγώ, ὡς παλαιότερος, ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐκαλλιεργεῖτο εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, εἰς τὴν ὁποίαν ἐγεννήθην, ἔζησα καὶ ζῶ, εἰς μικρὰν ποσότητα εἰς τὴν Μάνην, εἰς μικρὰν εἰς τὰς Σέρρας, καὶ εἰς μικρὰν ποσότητα εἰς τὴν Λῆμνον. Ἤρχισεν, πλέον, ὁ ἄνεμος αὐτὸς τῆς προόδου, ὁ ὁποῖος ἐσημειώθη εἰς τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ τοὺς προκατόχους σας, πρὸ 30 καὶ 40 ἐτῶν, ἤρχισε νὰ πνέῃ καὶ εἰς τὴν βαμβακιά. Καὶ ἐπειδὴ εἴπατε — καὶ συμφωνῶ μαζί σας — ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος πολλὰ προσέφερον καὶ πολλὰ προσφέρουν, εἶπον καὶ ἐγώ, ὅτι, ἐν ἔτει 1931, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, πραγματοποιῶν, τότε, τὰ μεγάλα ἔργα τῆς Μακεδονίας καὶ ἀξιοποιῶν τὴν Μακεδονικὴν καὶ Θρακικὴν γῆν, μαζὶ μὲ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων αὐτῶν, ἐνεπνεύσθη, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ μία ὤθησις καὶ ὡραματίσθη αὐτό, τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖται ἐν ἔτει 1956. Ὑπῆρχον, ὅμως, καὶ οἱ ἀντιγνωμοῦντες πρὸς τὴν ἄποψιν αὐτήν, ὅτι πρέπει νὰ περιορισθῇ ἡ παραγωγὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος εἰς τὰ ὅρια, τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ἡ Ἑλληνικὴ κατανάλωσις καὶ ποτὲ πέραν αὐτῆς. Καὶ θὰ πρέπει νὰ ἠξεύρετε, ὅτι τεράστιον συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα διετίθετο παλαιότερον διὰ τὴν εἰσαγωγὴν βάμβακος, τὸ ὁποῖον ἐχρειάζετο ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, διὰ τὰς Ἑλληνικὰς ἀνάγκας. Εἰς τὰ 1931...

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὰ τὰ γνωρίζω. Θὰ παρεκάλουν τὴν κριτικήν σας, διότι οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι σᾶς ἤκουσαν καὶ δὲν θέλω νὰ ἀπασχοληθοῦν πάλιν.

§70Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὰ εἶναι εἰς τὸ κάπως ἀπώτερον παρελθόν. Ἐπειδή, ὅμως, ὡμιλήσατε καὶ περὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος, ἐμνήσθην, ὅτι ὄχι μόνον αἱ Κυβερνήσεις αἱ ἰδικαί σας, ἀλλὰ καὶ κάποιοι ἄλλαι ὑποκυβερνήσεις, ὅπως ὁ φιλικός σας Τύπος, μᾶς ἀπεκάλει, ἐν μέσῳ ἀντιδράσεων, ἀντιξοοτήτων, παγίδων, αἱ ὁποῖαι ἐστήνοντο ἀπὸ ἐσωτερικοὺς καὶ ἐξωτερικοὺς παράγοντας ὄχι κοινοβουλευτικούς, κατώρθωσαν καὶ ἐθέσπισαν τὸ πρῶτον, αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖναι, εἰς τὰ 1951 καὶ 1952, τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ βάμβακος καὶ ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα–Βενιζέλου ἐπραγματοποίησε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 5.000 τόννων βάμβακος, εἰς μίαν τιμήν, ἡ ὁποία ἐπαρουσίασε τεραστίαν διαφορὰν μεταξὺ τῆς τιμῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τῆς τιμῆς ποὺ ἐπραγματοποίησεν ἡ ἐξαγωγὴ εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς. Καὶ ὁλόκληρος ἡ διαφορά, ἥτις ἐπετεύχθη ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 5.000 τόννων, ἐμοιράσθη, μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου λεπτοῦ εἰς τοὺς Ἕλληνας παραγωγοὺς καὶ ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὸ δικαίωμα τῆς ἐξαγωγῆς οἱ διάφοροι ἔμποροι καὶ οἱ ἐπιχειρηματίαι καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ἐπραγματοποιήθη ὑπὸ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, πρὸς ἀποκλειστικὸν καὶ κύριον ὄφελος αὐτῶν. Καὶ εἶπον, περαιτέρω, ὅτι, ὅταν ἐγκατέλειπε τὴν ἀρχὴν ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα καὶ ἦλθεν ἡ Ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις, ἐπετεύχθη ἡ ἐξαγωγὴ μιᾶς ἄλλης μεγάλης, σημαντικῆς ποσότητος βάμβακος καὶ ἐπραγματοποιήθη μία τεραστία διαφορά. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ δὲν ἠκολούθησε τὴν τακτικὴν τῆς Κυβερνήσεως Πλαστήρα–Βενιζέλου καὶ δὲν ἐμοίρασεν εἰς τοὺς Ἕλληνας γεωργοὺς τὰ ἐπὶ πλέον πραγματοποιηθέντα ἔσοδα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προβάλλουν, ὡς αἴτημά των, εἰς κάθε Συνέδριον καὶ εἰς κάθε Συνέλευσιν καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεσον διανομήν. Καὶ εἶπον, περαιτέρω, ἐπειδὴ ἐμνήσθητε καὶ τῶν παρακρατημάτων, τὰ ὁποῖα δῆθεν κατηργήσατε σεῖς, ὅτι ἡμεῖς, ἡ Κυβέρνησις Πλαστήρα–Βενιζέλου, ἐπεβάλομεν τὸ παρακράτημα μόνον διὰ τυπικοὺς λόγους, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, διότι τότε, διάφοροι ἐξαγωγεῖς ἐπεδίωξαν νὰ πάρουν αὐτὴν τὴν ἐξαγωγὴν τῶν 5.000 τόννων, καὶ ἐπειδὴ ἐφοβούμεθα τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἠναγκάσθημεν νὰ εἴπωμεν. Εἰσφορὰ ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου οἱ ἐπιχειρηματίαι καὶ οἱ ἔμποροι ἀπεκλείσθησαν καὶ ἔγινεν ἡ ἐξαγωγὴ ὑπὸ τῶν Συνεταιριστικῶν Ὀργανώσεων, καὶ τὴν τεραστίαν αὐτὴν διαφορὰν τὴν ἐκέρδισαν, ἀποκλειστικῶς, οἱ ἀγρόται. Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο. Εἶπον καὶ κάτι ἄλλο: Ὅτι εἶναι ἡ πρώτη ἐξαγωγή, ποὺ ἔγινεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὰ 1951 καὶ 1952 καὶ κατεβλήθη τοιαύτη φροντὶς καὶ αἱ Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις — εἶναι ἕνας τίτλος τιμῆς δι’ αὐτὰς — ἔκαμον κάθε δυνατὴν προσπάθειαν, ὥστε τὸ Ἑλληνικὸν βαμβάκι νὰ ἀξιοποιηθῇ εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς. Διότι ἐφοβούμεθα καὶ τοῦτο, ὅτι ἐὰν τὸ ἔβγαζαν οἱ ἐπιχειρηματίαι, θὰ ἐπήγαινε κόπρος, ὅπως ἐπῆγαν εἰς τὴν Κίναν οἱ 500 τόννοι καπνοῦ, ὅπου, ὅταν ἤνοιξαν τὰ δέματα, εὗρον κόπρον καὶ ἐδυσφημίσθη ὁ Ἑλληνικὸς καπνός.

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Πότε ἔγινεν;

§72Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Αὐτὸ τὸ λέγω συμπτωματικῶς.

§73Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωνται αὐτὰ ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ.

§74Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν ἀφοροῦν ὑμᾶς.

§75Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Οὐδένα ἀφοροῦν. Ἀφοροῦν τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν. Δὲν ἀνέχομαι νὰ λεχθῇ, ὅτι ἀπεστάλη Ἑλληνικὸν προϊὸν καὶ μάλιστα ἀποκλειστικῶς ἐξαγώγιμον Ἑλληνικὸν προϊὸν αὐτῆς τῆς ποιότητος. Σᾶς πληροφορῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, δυστυχῶς, μέχρι τοῦδε, δὲν ἐγένετο ἐξαγωγή, ἐπισήμως, Ἑλληνικῶν καπνῶν πρὸς τὴν Κίναν.

§76Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀνεπισήμως...

§77Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐὰν ἐγένετο λαθραία τις ἐπανεξαγωγὴ καπνῶν ἀπὸ ἄλλην χώραν, αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ τὰ Ἑλληνικὰ καπνά. Καὶ αὐτὴν τὴν ἐπανεξαγωγὴν τὴν ὠνόμασα λαθραίαν, διότι, ὅπως γνωρίζετε, πάντοτε, ὅταν πωλοῦμεν καπνὰ πρὸς οἱονδήποτε, τὰ πωλοῦμεν μὲ τὴν ρήτραν, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν δύναται ὁ ἀγοραστὴς νὰ τὰ ἐπανεξαγάγῃ εἰς οἱανδήποτε ἄλλην χώραν καὶ ζητοῦμεν πιστοποιητικὸν ἀναλώσεως. Ἐάν, λοιπόν, ἀπεστάλησαν μὲ τὸν τίτλον «Ἑλληνικὰ καπνὰ» οἱαδήποτε προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἀσφαλῶς, ἐὰν ἦταν αὐτῆς τῆς ποιότητος δὲν θὰ ἦσαν Ἑλληνικά, αὐτὸ βεβαίως, δὲν δημιουργεῖ καμμίαν εὐθύνην δι’ οὐδένα, διότι οὐδεὶς Ἕλλην ἐξαγωγεὺς ἐξήγαγεν ἕνα κιλὸν καπνοῦ πρὸς τὴν Κίναν μέχρι τῆς στιγμῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν προσπαθοῦμεν νὰ κάμωμεν μίαν ἐξαγωγὴν καὶ πρὸς τὴν Κίναν καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ αὐτή, ἐὰν πραγματοποιηθῇ, θὰ εἶναι ἐξαγωγή, ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς, ἀρίστη, ὅπως εἶναι αἱ ἐξαγωγαὶ ὅλων τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν. Ὅταν ἠγέρθη παράπονον, προκειμένου περὶ καπνῶν, κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐξαγωγίμου καπνοῦ, δὲν νομίζω ὅτι ὀφείλει ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, νὰ ὁμιλοῦμεν κατὰ τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἠθέλησε παρασυρθεὶς νὰ ὁμιλήσῃ ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐκλεκτὸς ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος. Ἔκαμα τὴν παρατήρησιν αὐτὴν διότι θὰ ἠδύναντο ἐνδεχομένως νὰ παρερμηνευθοῦν τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος καὶ νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ὑπάρχει περίπτωσις νὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα πρὸς οἱανδήποτε χώραν καπνά, τὰ ὁποῖα δὲν ἀνταποκρίνονται πρὸς τὴν ποιότητα ὑπὸ τὸν τύπον τῆς ὁποίας συμφωνοῦνται καὶ ὑπὸ τὴν ὁποίαν πωλοῦνται.

§78Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Ὁ ἐξαχθεὶς πέρυσι βάμβαξ, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ἐτέθη εἰς διαιτησίαν;

§79Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Πρέπει νὰ γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἡ περυσινὴ ἐσοδεία βάμβακος ὑπῆρξε χειρίστη, λόγῳ τῶν βροχῶν, καὶ συνέβησαν πράγματι ὡρισμέναι ἀταξίαι. Τὰ πιστοποιητικά, ὅμως, τὰ ὁποῖα χορηγοῦνται ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος, χαρακτηρίζονται διὰ τὴν ὑπερβολικήν των αὐστηρότητα. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ κάμετε ἀντιπολίτευσιν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι ὅμως κατὰ τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων.

§80Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὀφείλω μίαν ἐξήγησιν. Εἰς τὸ θέμα καπνοῦ προσυπογράφω τὰ ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Αὐτὰ ποὺ ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὰ εἴπομεν καὶ ἡμεῖς κατὰ τὴν ἐπίσκεψίν μας εἰς τὴν Λαϊκὴν Κίναν καὶ ἐδώσαμεν ἐξηγήσεις εἰς τὰ κρατικὰ γραφεῖα καπνοῦ εἰς τὴν Κίναν. Καὶ προχωρῶ, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ θέμα μας. Ἡ παρὰ τοῦ Συναγερμικοῦ Τύπου ἀποκληθεῖσα Ὑποκυβέρνησις τοῦ Κέντρου τὸ 1951 ἐξήγαγεν 4.200 τόννους. Τὸ 1952 ἡ παρὰ τοῦ Κέντρου γενομένη ἐξαγωγὴ ἀνῆλθεν εἰς 5.497 τόννους καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἀνόδου της εἰς τὴν ἀρχὴν ἐξήγαγεν 6.380 τόννους.

§81Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Καὶ ἐρχόμεθα ἡμεῖς καὶ πραγματοποιοῦμεν ἐξαγωγὴν 40.000 τόννων.

§82Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Δὲν πρόκειται, ἐγώ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ διαψεύσω τοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ ὅταν ἰσχυρίσθητε ὅτι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις οὐδὲν ἔπραξαν, νομίζω ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν νὰ ἀναφέρω ὅσα ἀνέφερον. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ἐπέβαλε παρακράτημα καὶ τὸ παρακράτημα αὐτό, κ. Ὑπουργέ, οὔτε εἰς τοὺς ἄλλους βαμβακοπαραγωγοὺς ἀπεδόθη, οὔτε ἀπεδόθη ὑπὲρ σκοπῶν σχετιζομένων μὲ τὴν βελτίωσιν τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακοπαραγωγῆς. Ἀπαιτοῦν ἀκόμη αἱ Συνεταιριστικαὶ Ἑνώσεις τῶν βαμβακοπαραγωγῶν νὰ πάρουν τὸ πλεόνασμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ βάμβακος ποὺ ἔγινε ὡς τὸ τέλος τοῦ 1952 εἰς τὴν Ἀγγλίαν καὶ νὰ διατεθῇ διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς βαμβακοπαραγωγῆς. 65 ἑκατ. νέων δραχμῶν εἶναι μόνον ἡ διαφορὰ τοῦ 1952 τὸ δὲ παρακράτημα ἔφθασε εἰς ἕνα σημαντικώτατον ποσόν. Πρέπει δὲ νὰ σημειώσετε ὅτι τελικὰ τὸ παρακράτημα κατηργήθη κατὰ τὴν προπερυσινὴν περίοδον, ἀλλὰ ποτὲ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου δὲν ἐπέβαλε παρακράτημα ὑπὲρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, ἐπέβαλε παρακράτημα μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν ὑπὲρ τῶν γεωργῶν. Καὶ ἡ τελευταία δραχμὴ τοῦ παρακρατήματος διενεμήθη εἰς τοὺς Συνεταιριστικοὺς Ὀργανισμούς. (Χειροκροτήματα). Ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μᾶς λέγει ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του ἐπετεύχθη ἡ ἐξαγωγὴ 40 χιλ. τόννων. Ἔχω ἐδῶ τὸν πίνακα ἀνόδου τῆς καλλιεργείας.

§83Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα τὰ ὁποῖα γνωρίζει καὶ ὁ τελευταῖος συνάδελφος ἐδῶ πέρα. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ὅτι ἀπὸ μίαν παραγωγὴν ἡ ὁποία ἦτο τῆς τάξεως τῶν 20 χιλ. τόννων ἐπήγαμε εἰς μίαν παραγωγὴν ἡ ὁποία εἶναι τῆς τάξεως τῶν 60 χιλ. τόννων. Ὅλοι οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἀνεφέρατε εἶναι ἀκριβεῖς καὶ ὅλοι οἱ ἀριθμοὶ ἐπιβεβαιοῦν τοῦτο τὸ ἁπλοῦν ὅτι, πρὶν εἴχαμεν μίαν παραγωγὴν 24 χιλ. τόννων μάξιμουμ καὶ ὅτι ἡ παραγωγὴ αὐτὴ αἰφνιδίως καὶ ὤ τοῦ θαύματος! χάρις εἰς τὰ ληφθέντα μέτρα, ἔφθασεν ἀπὸ 24 χιλ. τόννους, εἰς συντομώτατον διάστημα, εἰς τοὺς 57½ χιλ. τόννους ἐφέτος, εἰς τοὺς 60 χιλ. τόννους πέρυσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης.

§84Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὸ ἐριστὸν σημεῖον εἶναι ἄλλο. Αἱ προκάτοχοι Κυβερνήσεις παρημπόδισαν τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος καὶ δὲν ἔλαβον μέτρα ἢ ἀντιθέτως, κ. Ὑπουργέ; Δι’ αὐτὸ ἤθελον νὰ ἀναφέρω τοὺς ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοὶ πιστοποιοῦν ὅτι ἔχομεν προοδευτικὴν ἐξέλιξιν τῆς καλλιεργείας καὶ ὅτι χάρις εἰς τὰς ἀγροτικὰς ἀπαλλοτριώσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ἀπεδόθησαν εἰς τοὺς Ἕλληνας γεωργοὺς μεγάλαι ἐκτάσεις καὶ χάρις εἰς τὰ ἔργα τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ τὰ ὁποῖα ὄχι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἐπὶ ὅλων τῶν μεταπολεμικῶν Κυβερνήσεων ἐπραγματοποιήθησαν, ἀπεκαλύφθησαν καὶ ἐδόθησαν εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ βάμβακος ποτιστικαὶ γαῖαι. Καὶ πέραν αὐτοῦ, χάρις εἰς τὴν ἔφεσιν τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν δραστηριότητά του, τὴν προοδευτικότητα, παρὰ τὰς ἀντιξοότητας, μάχεται σκληρὰ ὑπὲρ τῆς ἀνόδου τοῦ βιοτικοῦ του ἐπιπέδου, μάχεται διὰ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς Ἑλληνικῆς γῆς, χάρις εἰς τὰς προσπαθείας αὐτάς, ἐδημιούργησεν αὐτὰ τὰ ἐπιτεύγματα. (Χειροκροτήματα). Λυποῦμαι διότι ἐγενικεύσατε τὴν συζήτησιν. Δὲν πταίω ἐγὼ ἐὰν σᾶς παρακολουθήσω. Ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι ἄλλο. Βεβαίως εἶνε παρήγοροι οἱ ἀριθμοί. Καὶ γνωρίζετε μεταξὺ τῶν ἀριθμῶν καὶ μεταξὺ τῆς ἀγαλλιάσεως τὴν ὁποίαν αἰσθάνεσθε, πόση διαφορὰ εἶναι εἰς τὴν πραγματικότητα. Θὰ σᾶς τὴν ἐξιστορήσω εὐθὺς ἀμέσως καλοπίστως. Κύριε Ὑπουργέ, πρέπει νὰ σημειώσετε τοῦτο, ὅτι διὰ τὸ μεγάλο πλῆθος, ὄχι διὰ τοὺς ἀνθρώπους τῶν 200 στρεμμάτων, δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι πέραν τῆς γεωργίας ἐμπορεύονται κατὰ ἕνα ποσοστὸν τὸ προϊόν των, διὰ τὸν κόσμον τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, τῶν 10 στρεμμάτων – μεταξὺ τῶν 10 καὶ 50 στρεμμάτων εἶναι τὸ μέγα καὶ ἀνώνυμον πλῆθος – ἡ βαμβακοκαλλιέργεια στοιχίζει 580 δραχ..... Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς λιπάσματα καὶ πιστώσεις τοὺς δίδει 185 δραχ. Τὰ ὑπόλοιπα εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ βαμβακοπαραγωγὸς νὰ τὰ ἀναζητήσῃ ἀπὸ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν. Καὶ τί κάνει τὸ μεγάλο αὐτὸ πλῆθος; Προπωλεῖ τὸ προϊόν του εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Πληροφορῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν ποὺ προεπώλησαν πιεζόμενοι ἀπὸ τὰς ἀνάγκας τὸν βάμβακά των, τὸ μέγα πλῆθος διέθεσε τὸν βάμβακα κατὰ μῆνα Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον. Καὶ ἀκούσατε τὰς διαφορὰς τῶν τιμῶν, τοὐλάχιστον διὰ τὴν περιοχὴν Λεβαδείας: Σεπτέμβριος, 23 δρχ. τὴν ὀκᾶ. Ὀκτώβριος 27.75. Νοέμβριος 25, 38. Δεκέμβριος 28 δραχ.

§85Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς δώσητε τὴν ἀναλογίαν συλλογῆς διὰ τοὺς ἀντιστοίχους μῆνας;

§86Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἡ συλλογὴ ἐφέτος ὡλοκληρώθη καὶ ἐπραγματοποιήθη κατ’ ἀνώτατον ὅριον μέχρι τῆς 15ης Νοεμβρίου. Σᾶς λέγω ὅτι τὸ μεγάλο πλῆθος τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν καὶ ἐὰν δὲν προεπώλησε τὴν παραγωγήν, τὴν ἐπώλησεν ὅμως μὲ τὴν ἔναρξιν τῆς συλλογῆς.

§87Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Κατὰ τὸν μῆνα Σεπτέμβριον δὲν ἐγένοντο πωλήσεις βάμβακος.

§88Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἐγένοντο προπωλήσεις.

§89Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑπ. Γεωργίας). Διὰ τὰς προπωλήσεις ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε σοβαρώτατα μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἐκθέσω.

§90Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Οἱ Κυβερνητικοὶ βουλευταὶ οἱ προερχόμενοι ἐκ Βοιωτίας εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ὁμολογήσουν ὅτι τὸ μέγα πλῆθος τῶν γεωργῶν δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιτύχῃ τὰς μεγάλας τιμὰς αἱ ὁποῖαι διεμορφώθησαν κατὰ τὸν Δεκέμβριον.

§91Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Αἱ πωλήσεις βάμβακος κατὰ Σεπτέμβριον ἦσαν ἐλάχιστοι. Κατὰ τὸν Ὀκτώβριον κατά τι περισσότεραι. Κυρίως αἱ πωλήσεις ἔγιναν κατὰ Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον, ὅταν αἱ τιμαὶ εἶχον διαμορφωθῆ εἰς τὰ ἀνώτατα δυνατὰ ἐπίπεδα, ἀπολύτως ἱκανοποιητικά.

§92Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἐδόθησαν συλλεκτικὰ δάνεια.

§93Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἔχω ἐδῶ εἰς χεῖρας μου ἀπόκομμα τῆς ἐφημερίδος «Καθημερινὴ» ὑπὸ ἡμερομηνίαν 2 Σεπτεμβρίου 1956. Εἰς τὸ φύλλον αὐτὸ ἀναγγέλλωνται ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἀκριβῶς διὰ νὰ ἀποφευχθοῦν αὐταὶ αἱ προπωλήσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἐπιζήμιοι διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Βλέπετε πῶς ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα, τὰ ὁποῖα, ἐὰν ἐπιθυμεῖτε, μπορῶ νὰ σᾶς διαβάσω, διὰ νὰ τὰ ἀκούσῃ τὸ Σῶμα.

§94Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Λέγονται, ἀλλὰ δὲν ἐφαρμόζονται.

§95Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ἐφαρμόζονται.

§96Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν ἐφαρμόζονται ἀκριβῶς, ὥστε νὰ ὠφεληθοῦν οἱ πτωχοὶ γεωργοὶ καὶ νὰ μὴ πίπτουν θύματα ἐκμεταλλεύσεως.

§97Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφ. Γεωργίας). Ἐὰν θέλῃ ὁ κ. συνάδελφος, νὰ τὰ διαβάσω.

§98Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ συνάδελφος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας, φαίνεται ὅτι δὲν ἐπρόσεξε τὴν συζήτησίν μου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ μέγα πλῆθος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, ὄχι ἐκείνων, ποὺ ἠμποροῦν νὰ κρατήσουν εἰς τὰς ἀποθήκας των τὸ προϊόν. Σᾶς ἐρωτῶ λοιπόν: Εἰς τὰ μέρη τῆς Λεβαδείας καὶ τὴν ὕπαιθρον τῆς Λεβαδείας, οἱ βαμβακοπαραγωγοί, οἱ διαθέτοντες 10, 20, 30, 40 στρέμματα, κατώρθωσαν νὰ κρατήσουν τὸν Δεκέμβριον καὶ Ἰανουάριον τὸ προϊόν των καὶ δὲν τὸ διέθεσαν τὸν Αὔγουστον καὶ τὸν Ὀκτώβριον; Καὶ θὰ ἤθελον νὰ ἠξεύρω πόσοι φίλοι σας σᾶς εἶπον ὅτι ἠναγκάσθησαν, πιεζόμενοι ἐκ τῶν πραγμάτων, νὰ πωλήσουν τὸ προϊόν των;

§99Θ. ΚΟΝΙΤΣΑΣ. Διὰ προπωλήσεις κανεὶς δὲν μοῦ εἶπεν τίποτε, διότι, τὰ μέτρα ἐλήφθησαν πρὸ τοῦ Αὐγούστου καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶχε τὰ μέσα, ἐνῷ μέχρι τοῦδε τὰ μέτρα ἐλαμβάνοντο πάντοτε καθυστερημένως. 1) Ἐφέτος ἐλήφθησαν ἐγκαίρως, ὥστε δὲν παρουσιάσθησαν ἀνάγκαι. 2) Ἐδόθησαν δάνεια, τὰ ὁποῖα διηυκόλυνον τοὺς παραγωγοὺς καὶ 3) Κατὰ τὸν Αὔγουστον, ὅτε ἐγένοντο ἐλάχισται πωλήσεις, εἰς μικρὰς τιμάς, μέρος τῆς παραγωγῆς ἐπωλήθη μόνον, διὰ νὰ ἀντιμετωπισθοῦν οἱ ἀνάγκαι.

§100ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς τὸ ἐνεργητικόν της ὅτι ἐνῷ εὑρέθη μὲ 40.000 ὀκάδας βάμβακος πρὸς ἐξαγωγήν, κατώρθωσε νὰ ἐξαγάγῃ τὸ προϊόν. Ἐὰν κατωρθοῦτο τὸ ἴδιον πρᾶγμα καὶ διὰ τὴν ὄρυζα, θὰ εἴχομεν πολὺ καλύτερα ἀποτελέσματα καὶ διὰ τὸ προϊὸν τοῦτο. Συνεπῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι ἡ ἀπορρόφησις τοῦ προϊόντος. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀξία συγχαρητηρίων.

§101Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, ἀμφοτέρων τῶν πτερύγων, καὶ θὰ παρακαλέσω καὶ τὸν κ. συνάδελφον, τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος, νὰ μὴ δεχθῇ οὐδενὸς τὴν διακοπήν, οὐδὲ τὴν ἰδικήν μου, διὰ νὰ τελειώνωμεν, διότι ἐὰν ἐξακολουθήσωμεν κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§102Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ τελειώνω τὰς γενικὰς αὐτὰς παρατηρήσεις ποὺ ἔκαμον ἐπὶ τοῦ ἐπιμάχου θέματος, σημειῶ πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὅλοι γενικῶς οἱ παραγωγοὶ τῆς Βοιωτίας καὶ οἱ στενοὶ φίλοι τοῦ φίλου μου κ. Κονίτσα, θὰ εὑρεθοῦν εἰς διαφωνίαν πρὸς αὐτόν, ὅταν θὰ ἀναγνώσουν τὰς διαπιστώσεις, τὰς ὁποίας ἀπὸ τῆς θέσεώς του ἔκαμε. Πέραν αὐτοῦ, διὰ νὰ κλείσωμεν τὴν συζήτησιν, θὰ ἀναμείνω νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, τὸν τόσον συμπαθῆ εἰς ὅλους μας, ἐπὶ τῆς Γεωργίας, ποῖα ἦσαν τὰ περίφημα Κυβερνητικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐξησφαλίσαμεν ἀπὸ τὰς πλεονεκτικὰς τιμάς; Διότι καὶ οἱ πλέον ἀδαεῖς ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν θεμάτων γνωρίζουν καὶ τὸ γνωρίζουν πάρα πολὺ καλά, ὅτι τὰ γεγονότα τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπέδρασαν ἀποφασιστικῶς διὰ τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος. Καὶ πέραν αὐτοῦ ἡ ἄρνησις τῆς Ἀμερικῆς νὰ δώσῃ βάμβακα Ἀμερικανικὸν ἐπὶ πιστώσει εἰς τοὺς Γάλλους εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα, νὰ κατακλυσθῇ ἡ Ἑλληνικὴ ἀγορὰ ἀπὸ τὴν ζήτησιν τοῦ βάμβακος. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τὸ ξεύρουν καὶ οἱ πλέον ἀδαεῖς καὶ ὁ Ἕλλην βαμβακοπαραγωγὸς ἔχει συνείδησιν ὅτι μόνον εἰς αὐτὰ τὰ δεδομένα, εἰς αὐτοὺς τοὺς ἀσταθμήτους παράγοντας, ὀφείλεται ὄχι ἡ ἱκανοποιητική, διότι ἐὰν κάμετε τὴν σύγκρισιν τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος ἐπὶ τῶν Ὑποκυβερνήσεων, ὅπως τὰς ἀποκαλεῖ ὁ φιλικός σας Τύπος, μὲ τὰς σημερινὰς τιμάς, ποὺ τὰς θεωρεῖτε ἐξαιρετικάς, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς τιμὰς καὶ τὸν τιμάριθμον, θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν δύνασθε νὰ εἶσθε ὑπερήφανοι, ὅτι ἐβελτιώσατε τὴν θέσιν τοῦ Ἕλληνος βαμβακοπαραγωγοῦ. Ἀλλὰ κάποτε, διὰ νὰ μὴ ἐπιμηκύνω τὴν συζήτησιν, θὰ τὰ εἴπωμεν καλύτερα καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦ βάμβακος καὶ διὰ τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Τώρα ἂς ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν κρινομένην διάταξιν, διότι ἡ ὁμιλία τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, δημιουργεῖ τὴν ἀνάγκην ἀπολογίας, ὄχι ἐπιθέσεως, ἀξιότιμε κ. Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, ὅπως σᾶς ἐπληροφόρησαν, μεταξὺ τοῦ διαδρόμου καὶ τῆς αἰθούσης, ὅτι ὑπέστητε ἐπίθεσιν. Ἀντιθέτως ἔγινε ἐπίθεσις ἀπὸ ὑμᾶς κατὰ τῶν προκατόχων σας καὶ εὑρέθημεν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπολογηθῶμεν καὶ νὰ ἀναφέρωμεν, ἀπὸ τοῦ βήματος, ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ δὲν ἔπρεπε νὰ τὸ πράξητε. Τώρα ἐπανέρχομαι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπιμάχου διατάξεως. Κανεὶς δὲν ἀρνεῖται, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος καὶ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος καὶ εἷς τὸ παρελθὸν καὶ εἰς τὸ παρὸν παρέχουν ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας καὶ πολὺ ὠφελοῦν τὴν βαμβακοπαραγωγήν. Πρέπει ἀπὸ πάσης πλευρᾶς νὰ ἐξαρθῇ αὐτὴ ἡ πρασπάθεια, ἡ ὁποία ἀπὸ δεκαετηρίδων γίνεται ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀφανεῖς ἐργάτας τῆς βελτιώσεως τῆς Ἑλληνικῆς βαμβακοπαραγωγῆς πού, ὅπως ἐπληροφορήθην — δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἶναι ἀληθὲς — οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἶναι ἀτακτοποίητοι. Ἐπὶ ἡμερομισθίῳ ἐργάζονται πτυχιούχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν. Ὅπως μοῦ εἶπον, εἶναι 60 πτυχιούχοι Ἀνωτάτων Σχολῶν καὶ εἶναι καὶ 20 βοηθητικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγκατεστημένοι εἰς τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀγωνίζονται διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς βαμβακοπαραγωγῆς. Πρέπει νὰ σημειωθῇ, καὶ χαίρω, διότι μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ σημειώσω, ποίαν ὡραίαν προσπάθειαν καταβάλλει αὐτὸ τὸ Ἰνστιτοῦτον Βάμβακος, ποὺ ἐπὶ κεφαλῆς του εἶναι ὁ κ. Χρηστίδης, καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον μετέχει ἐφέτος εἰς τὴν ὡραίαν προσπάθειαν, διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς βαμβακοπαραγωγῆς. Πρέπει νὰ γίνωνται αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ πρέπει νὰ ἐξαίρωνται. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ ἀκούσω ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἶναι, πότε θὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ τὴν ὀργάνωσιν καὶ τακτοποίησιν τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν. Θὰ ἤθελον ὅμως, κ. συνάδελφοι, νὰ διαστείλω τὴν ἄποψίν μου, ἐπὶ ἑνὸς ἄλλου θέματος. Ἐὰν τυχὸν τὸ βάρος αὐτό, τὸ ὁποῖον δημιουργεῖται, διότι παρ’ ὅσας θεωρίας καὶ ἐὰν ἀναπτυχθοῦν, ἐπιπίπτει εἰς τοὺς παραγωγούς, διότι εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν, εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι θὰ τὰ πληρώσουν αἱ βιομηχανίαι... Καὶ εἶπον, ὅτι τὸ βαμβάκι ποὺ ἐξάγεται, δὲν ἐπηρεάζει αὐτὸ ποὺ βιομηχανοποιεῖται καὶ αὐτὸ ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλ’ αὐτοί, ὅμως, εἶναι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ἐπιπίπτουν, πάντοτε, εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν. Αὐτὸ τὸ ποσὸν τῶν 60 λεπτῶν, πού, κατὰ συγκατάβασιν, ἔβαλεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς τὸ νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 5, δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν τοῦ βάμβακος. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον. Διότι δὲν εἶναι μόνον αὐτὰ τὰ 60 λεπτὰ καὶ ὅσοι προέρχεσθε ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον γνωρίζετε καὶ τοὺς διαφόρους Κοινοτικοὺς φόρους, ποὺ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ καταβάλουν ἐπὶ τῆς παραγωγῆς — ἂν δὲν ἀπατῶμαι εἶναι 3% — ποὺ δημιουργοῦν ποικίλας ἄλλας ὑποχρεώσεις καὶ δαπάνας. Εἰς τὴν διαμόρφωσιν λοιπόν, τῶν τιμῶν, παίζει μεγάλον ρόλον. Καὶ ὁ ἔμπορος καὶ ὁ βιομήχανος, τὸ στοιχεῖον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐκμεταλλεύεται. Μοῦ ἔδωσεν ἀγαπητὸς συνάδελφος τῆς Συμπολιτεύσεως ἕνα ἀριθμὸν καὶ μοῦ λέγει, ὅτι ἐνῷ τὰ ⅔ τῆς παραγωγῆς βγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὐτὸ τὸ ποσὸν ἐπιπίπτει.....

§103Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν). Μαθηματικῶς, θὰ σᾶς τὸ ἀποδείξω.

§104Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ἠμπορεῖ νὰ εἶσθε ἄριστος μαθηματικός, ἀλλὰ μὲ τὴν πρακτικὴν σκέψιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, καὶ μὲ τὴν γνῶσιν τῶν πραγμάτων, ἠμπορῶ καὶ ὑποστηρίζω μὲ βασιμότητα, ὅτι αἱ ποικιλίαι αὐταὶ ὅλαι ποὺ ἀποτελοῦν μίαν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ βαμβάκι μὲ τὴν ὕπαρξιν αὐτῆς τῆς φορολογίας τῶν 60 λεπτῶν, κατ’ ὀκᾶν, ἐπηρεάζουν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμῶν. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, θέλομεν νὰ τὸ ἀπαλείψωμεν. Ἠμπορεῖ νὰ εἶσθε ἄριστος εἰς τὰ μαθηματικά, κύριε Ὑπουργέ, νὰ μᾶς ἀποδείξητε δὲ κατὰ τρόπον τετραγωνικόν, ὅτι δὲν ἐπηρεάζει. Καὶ ἐγὼ τοῦ λέγω ὅτι ἐπηρεάζει, καὶ τοῦ λέμε ὅτι δικαιοῦνται οἱ Ἕλληνες βαμβακοπαραγωγοὶ κάποιας προστασίας. Ὁ Κρατικὸς Προϋπολογισμός, ἠμπορεῖ, νομίζομεν, νὰ ἀνθέξῃ καὶ αὐτὸ τὸ βάρος τὸ ἐλάχιστον, τὸ ὁποῖον πηγαίνομεν νὰ ρίξωμεν εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν. Ἰδοὺ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον, ἡ πλευρὰ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπιζητεῖ, κύριοι συνάδελφοι, τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ οὐδεὶς ἀπολύτως εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποὺ δὲν θὰ συμφωνήσῃ, ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλείψωμεν τὴν διάταξιν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, μὴ βλέπετε τοὺς συμπτωματικοὺς λόγους, μὴ βλέπετε τοὺς ἀσταθμήτους παράγοντας ποὺ συντελοῦν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν σημερινῶν τιμῶν. Ἴσως, δὲν ξεύρω ἂν ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ ὑπάρξουν ἄλλοι παράγοντες ποὺ θὰ δημιουργήσουν ἄλλην κατάστασιν. Δὲν πρέπει, ἀπὸ Κυβερνητικῆς πλευρᾶς, νὰ ὑπάρχῃ τὸ βάρος τῶν 60 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν τοῦ βάμβακος, ποὺ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἠμποροῦμεν μὲ ὑπερηφάνειαν, ἡμεῖς ποὺ ἀνήκομεν εἰς αὐτὴν τὴν πτέρυγα, νὰ ἀναμνησθῶμεν ἑνὸς ἄλλου ἀγῶνος, τὸν ὁποῖον προσφάτως ἐκάμομεν. Ἡ Κυβέρνησις τὸ 1955, ἀξιότιμε κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, κατήργησεν ἐντελῶς τὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος τοῦ εἰσαγομένου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι ἔγινεν ἕνας ἀληθινὸς ἀγών, ὅταν ἦλθε τὸ νομοσχέδιον τοῦ δασμοῦ τῆς πατάτας. Καὶ ἔτσι, μὲ τὴν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὴν ἰσχυράν, χωρὶς νὰ ἀρνούμεθα καὶ τὴν συμπαράστασιν ὡρισμένων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, παρὰ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος, ὄχι βεβαίως εἰς τὴν οὐσίαν, προσεπάθησε νὰ ἁρπαχθῇ ἀπὸ τὸν Τύπον, ὅτι ἦτο δῆθεν, ἀντισυνταγματικὴ ἡ τροπολογία μας, διότι ἀφεώρα δασμὸν πατάτας καὶ ὄχι βάμβακος, ἐν τούτοις αὐτὸ ὑπῆρξεν μία θετικὴ προσφορὰ διότι καὶ τὸ θέμα αὐτὸ τοῦ δασμοῦ, ποὺ ἐπαναφέρομεν τὸν δασμὸν εἰς τὸν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενον βάμβακα, πάρα πολὺ συνετέλεσεν εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν σημερινῶν τιμῶν. Πρέπει, λοιπόν, αὐτοὶ οἱ παράγοντες νὰ λείψουν, ἂν θέλωμεν νὰ παράσχωμεν θετικὴν συμβολήν, ἂν θέλωμεν νὰ προστατεύσωμεν ἕνα κόσμον, ὁ ὁποῖος χειμάζεται, κύριε Ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, ὁ ὁποῖος, σᾶς πληροφορῶ, ὑπευθύνως καὶ ἐν πλήρει συνειδήσει τῶν εὐθυνῶν μου δὲν εὐημερεῖ. Εἶναι πλάνη νὰ νομίζετε ὅτι ὑπὸ αὐτὰς τὰς συνθήκας, εὑρίσκεται ἐν εὐημερίᾳ καὶ εὐτυχίᾳ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἐὰν κάμετε μίαν ἐκδρομὴν πρὸς βαμβακοπαραγωγικὰς περιοχάς, θὰ ἴδητε αὐτὴν τὴν ἐποχὴν κόσμον ὁλόκληρον νὰ πένεται καὶ ὁ κόσμος ὁ βαμβακοπαραγωγικὸς νὰ ἐπιδιώκῃ ἀπὸ τοῦδε νὰ προπωλήσῃ τὴν μέλλουσαν ἐσοδείαν του. Ἡ πραγματικότης εἶναι αὐτή. Καὶ τὸ μεγάλο πλῆθος, τῶν Ἑλλήνων βαμβακοπαραγωγῶν χειμάζεται ἀπὸ πτώχειαν καὶ ἀπὸ πεῖναν. Πρὸς αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποβλέψωμεν. Καὶ θὰ εἶναι εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς Κυβερνήσεως, ἂν συμφωνήσῃ, ἔξω τῶν κομματικῶν ἐλατηρίων, εἰς τὴν κατάργησιν αὐτῆς τῆς διατάξεως. Θέλομεν ὅλοι τὴν ἄνοδον τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος. Εἰς τὸ θέμα τῆς ταξινομήσεως εἴμεθα σύμφωνοι ἀπολύτως. Μίαν μικρὰν διαφωνίαν μόνον ἔχω πρὸς ἀγαπητὸν συνάδελφον, τῆς Συμπολιτεύσεως, διότι τὸ θέμα τοῦ ταξινόμου δὲν εἶναι τόσον θέμα σπουδῶν γεωπονικῶν ἀλλὰ χρειάζεται καὶ μία πρακτικὴ γνῶσις τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐγὼ ἔχω παρακολουθήσει καὶ ξεύρω τὶ ἔχουν ἐπιτελέσει ὡρισμένοι. Ἕως ὅτου διαμορφωθῇ καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα μία τάξις ταξινόμων, θὰ χρειασθῇ νὰ προσφέρουν καὶ αὐτοὶ τὰς ὑπηρεσίας των καὶ οὐδεὶς ἀρνεῖται τὸ τί προσέφερον καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν ἀκόμη ὁ Ὀργανισμὸς Βάμβακος. Ἕτερον ἑκάτερον, ὅμως. Τὸ θέμα τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν 60 λεπτῶν πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπιμένει ἀνενδότως. (Χειροκροτήματα).

§105Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν). Κύριοι βουλευταί, θὰ εἶμαι σύντομος καὶ ζητῶ συγγνώμην, διότι καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν δὲν δύναμαι νὰ ἀναμείνω ὅλους τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι, τυχόν, θὰ θελήσουν νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, διότι λαμβάνει χώραν μία σύσκεψις, εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ σπεύσω. Ποτὲ ἡ Κυβέρνησις δὲν διενοήθη νὰ ἰσχυρισθῇ, ὅτι ἔχουν λυθῆ ὅλα τὰ προβλήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ ὅτι ἡ ὕπαιθρος Ἑλλὰς πλέει εἰς πελάγη εὐτυχίας. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ ἀγροτικὴ ὕπαιθρος νὰ πλέῃ εἰς πελάγη εὐτυχίας. Ἡ Κυβέρνησις ἰσχυρίζεται καὶ κάτι ἄλλο: Ὅτι διὰ νὰ ἠμπορέσῃ, κάποτε, νὰ αὐξηθῇ καὶ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, γενικῶς, καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, εἰδικώτερον, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀσκηθῇ, καὶ νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ μίαν ὀρθήν, οἰκονομικὴν πολιτικήν. Καὶ νομίζω, ὅτι εἰς τὸ θέμα τοῦ βάμβακος ἤσκησεν ἡ Κυβέρνησις ὀρθήν, οἰκονομικὴν πολιτικήν. Ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ κρίνεται, κύριοι συνάδελφοι, πρὸ παντός, ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματά της, καὶ βέβαιον εἶναι, ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπότομος αὔξησις τῆς βαμβακοπαραγωγῆς, δὲν ἦτο συμπτωματική. Σᾶς εἶπον ποῖαι ἦσαν αἱ προβλέψεις, κατὰ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἐλάβομεν τὰ μέτρα τὰ νέα ἐπὶ τοῦ βάμβακος, ὅλων τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ συνετελέσθη κάτι, τὸ ὁποῖον, νομίζω, ὅτι συνετέλεσθη διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν οἰκονομικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος. Ἕν προϊόν, τὸ ὁποῖον παρήγετο εἰς ποσότητα 20 μέχρι τὸ πολὺ 20–24 χιλιάδων τόννων, ἐτριπλασιάσθη. Δὲν ἐμιμήθην, κύριοι συνάδελφοι, τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις, διὰ τὴν ἐξαγωγικήν των πολιτικήν, ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Θὰ μεμφθῶ γενικώτερον διὰ τὴν οἰκονομικήν των πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Ἐὰν μεμφθῶ τί νὰ εἴπω διὰ τὴν ἐξαγωγικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠσκεῖτο; Ὅπως σᾶς εἶπον προχθές, ἀπηγορεύετο ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ βάμβακος μέχρις οὗ ἱκανοποιηθοῦν διὰ τὴν ἐγχώριον παραγωγὴν ὁλοκληρωτικῶς αἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας καὶ κατόπιν ἐπετρέπετο σιγὰ–σιγὰ μὲ τὸ σταγονόμετρο ἡ ἐξαγωγή. Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὁ κ. ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου καὶ λυποῦμαι, διότι ἐγὼ δὲν ἔκαμον καμμίαν κριτικὴν διὰ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου. Ἐγὼ ἁπλῶς ἔκαμον σύγκρισιν καὶ διὰ νὰ κάμω σύγκρισιν ἔφερον τὰ ἔτη 1952, 1953, 1954, μέχρι τοῦ 1956 καὶ τοῦ σωτηρίου 1957, τὸ ὁποῖον ἀρχίζομεν νὰ διανύωμεν ὑπὸ οἰωνοὺς ἀρίστους. Τί νὰ μεμφθῶ καὶ τί νὰ ἐπαινέσω; Δὲν ἀναγνωρίζετε, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ οἱ στατιστικοί, τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον, εἶναι ἀνακριβεῖς; Εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου δὲν εἶχεν ἐπιβληθῆ παρακράτημα. Κύριοι συνάδελφοι, τί εἴδους παρακράτημα νὰ ἐπεβάλλετο εἰς ἐξαγώγιμον εἶδος τὸ σωτήριον ἔτος 1951; Ὅπως ἐνθυμῆσθε, τότε τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα, ἐπειδὴ τὸ δολλάριον ἐτιμᾶτο πρὸς 15 δραχ., διὰ νὰ ἐξαχθοῦν ἔπρεπε νὰ ἐπιδοτηθοῦν, δὲν ἔπρεπε νὰ τοὺς ἐπιβληθῇ παρακράτημα καὶ πῶς τοὺς ἐπεβλήθη παρακράτημα; Ἐπεβλήθη ὅταν ἔγινε νομισματικὴ ἀναπροσαρμογή, δηλαδὴ τὸ δολλάριον ἀπὸ 15 ἔγινε 30 δραχ., διὰ νὰ μὴ ἀνατραπῇ ἀποτόμως ὁ τιμάριθμος, ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ αὐτὸ τὸ μεταβατικὸν στάδιον, ὡρισμέναι ἐξισορροπιστικαὶ τῆς καταστάσεως ἐπιδοτήσεις καὶ παρακράτημα ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ συγκρατηθῇ ὁ τιμάριθμος καὶ νὰ μὴ γίνῃ μία ἀπότομος μετάπτωσις. Ὅταν ἤρθη τὸ παρακράτημα καὶ ἐδώσαμεν δολλάρια πρὸς δραχμὰς 30 καὶ ἐλήφθησαν ὅλα τὰ πιεστικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἀνέφερον καὶ τὰ ὁποῖα εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ σᾶς ἀναφέρῃ ἐν λεπτομερείᾳ καὶ ὁ κ. συνάδελφος ἐπὶ τῆς Γεωργίας. Τί συνέβη; Ἁπλούστατα, κύριοι, ἕνα προϊόν, τὸ ὁποῖον ἦτο προϊόν ἐγχωρίου καταναλώσεως καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἠμπορεῖτε νὰ ἀσκήσητε οἱανδήποτε πολιτικὴν τιμῶν, ἐὰν θέλετε νὰ ἀσκήσητε τὴν πολιτικήν, νὰ τὴν ἀσκήσητε εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως. Ἀλλά, τέλος, ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσητε ἐπὶ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται εἰς τὸ ἐσωτερικόν, οἱανδήποτε πολιτικὴν τιμῶν. Ἐπὶ ἑνὸς ὅμως προϊόντος, τὸ ὁποῖον κατέστη κατὰ τὰ ⅔, τὰ ὁποῖα εἶναι κατ’ ἀνάγκην προσδιοριστικὰ τῆς συνολικῆς τιμῆς ἐξαγώγιμον, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσκήσητε ἄλλην πολιτικὴν τῶν διεθνῶν τιμῶν; Ὑπάρχει κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι πρέπει νὰ ἀπολαμβάνουν οἱ παραγωγοὶ τῶν προϊόντων τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως ἄλλην τιμήν, πέραν ἐκείνης, ἡ ὁποία τοῦ δίδεται ἀπὸ τὴν διεθνῆ ἀγοράν;

§106Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Διατὶ αὐτό;

§107Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὑπάρχει ἐξαίρεσις διὰ τὸν σῖτον, διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν φιλοδοξεῖ νὰ γίνῃ χώρα ἐξαγώγιμη σίτου, φιλοδοξεῖ τὸ ἀντίθετον νὰ περιορισθῇ ἡ σιτοκαλλιέργεια καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ καλλιεργείας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἀποδοτικώτεραι. Ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ποτὲ ἀνθρωπίνως δυνατὸν νὰ εἴπῃ τις, ὅτι, ἂς εἴπωμεν μὲ χονδρικοὺς ἀριθμοὺς ὅτι τὰ 200 χιλ. δολλ. τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων τὰ ὁποῖα ἐξάγονται κατ’ ἔτος δὲν πρέπει νὰ ἐξάγωνται εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς; Καὶ ἐάν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐξάγωνται αὐτὰ τὰ προϊόντα εἰς τὰς διεθνεῖς τιμὰς τὶ πρόκειται νὰ συμβῇ; Πρόκειται, ἁπλούστατα, νὰ κάμωμεν μίαν κατ’ οὐσίαν ἀλλαγὴν τῆς ἰσοτιμίας τῆς δραχμῆς πρὸς τὸ ξένον νόμισμα. Τί ἄλλο νὰ γίνῃ; Ἢ φαντάζεσθε, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς ἕνα Κράτος ὡς τὸ ἰδικόν μας μία πολιτικὴ ἀνάλογος ἐκείνης τὴν ὁποίαν μόνον ἕνα Κράτος ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ, αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, δηλαδὴ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία εἶναι γνωστὴ εἰς ἡμᾶς ὡς πολιτικὴ τῆς συγκεντρώσεως τῶν διαφόρων γεωργικῶν προϊόντων ὑπὸ τὰς γνωστὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας γίνεται ἡ συγκέντρωσις. Καμμία χώρα τοῦ κόσμου, δὲν εἶναι εἰς θέσιν ὑπὸ οἱονδήποτε καθεστὼς τελοῦσα, νὰ ἀκολουθήσῃ μίαν τοιαύτην πολιτικήν. Ἐδῶ, κύριοι συνάδελφοι, τί ὁμιλοῦμεν περὶ δανεισμοῦ καὶ περὶ ἄλλων προστατευτικῶν μέτρων προκειμένου περὶ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον εἶναι κατὰ τὰ ⅔ ἐξαγώγιμον καὶ τὸ ὁποῖον ὅλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ, ὑποθέτω, ὅτι φιλοδοξοῦν νὰ καταστήσουν αὔριον κατὰ τὰ ⅘ ἐξαγώγιμον καὶ μεθαύριον κατὰ τὰ 9)10 ἐξαγώγιμον; Πῶς εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ προϊὸν ἐξαγώγιμον, χωρὶς νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ νὰ ἀνέλθουν καὶ οἱ Ἕλληνες ἀγρόται; Πῶς θὰ γίνῃ, ὅμως, αὐτό, ὅταν δὲν ἀναπτυχθοῦν καὶ αἱ τιμαὶ αἱ ἐσωτερικαὶ αἱ Ἑλληνικαὶ ἀναλόγως τοῦ ἐπιπέδου τῶν διεθνῶν τιμῶν; Καὶ ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, ἔχομεν καθῆκον νὰ διδάξωμεν εἰς τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας, νὰ τοὺς εἴπωμεν ποία εἶναι ἡ ἀλήθεια. Διότι φυσικὸν εἶναι, δι’ οὓς λόγους ἀκριβῶς ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κύριος συνάδελφος, ὁ πρὸ ἐμοῦ λαλήσας, ὅτι ἐπειδὴ ἀκριβῶς τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου, εἶναι τόσον χαμηλόν, φυσικὸν εἶναι ὁ Ἕλλην ἀγρότης νὰ ἀξιοῖ ὑψηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ ἑπομένως συνεχῶς μεγαλύτερα εἰσοδήματα. Ὁ καλλίτερος τρόπος διὰ νὰ ἐξασφαλίσητε εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην παγίως μεγαλύτερα εἰσοδήματα, δὲν εἶναι πάντοτε νὰ τοὺς δίδετε ηὐξημένας ὀνομαστικὰς τιμάς. Διότι μὲ τὸ νὰ τοὺς δίδετε αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἐπιδοτήσεις, ἢ διαμορφώσεις ἐσωτερικῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι παγίως νὰ εἶναι μεγαλύτεραι τῶν ἐξωτερικῶν τιμῶν, ὁδηγεῖσθε εἰς μίαν πληθωριστικὴν περιπέτειαν τὴν ὁποίαν θὰ πληρώσουν πρῶτοι οἱ ἀγρόται, τὴν ὁποίαν οἱ μεγάλοι τῆς Χώρας οἰκονομικοὶ παράγοντες καθόλου δὲν θὰ πληρώσουν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως ἀπὸ τὴν νομισματικὴν ἀστάθειαν πρόκειται νὰ κερδίσουν. Ὅπως μέχρι τοῦδε ἀπὸ τὴν παγίαν νομισματικὴν ἀστάθειαν τὴν ὁποίαν εἴχομεν ἐκέρδισαν ἐκεῖνοι ποὺ ἐκέρδισαν καὶ ὡς γνωστὸν τὴν ἔπαθαν ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἔπαθαν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν τοῦ βάμβακος λεπτομερέστερον καὶ ὑπευθύνως. Ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ διαμόρφωσις ἐσωτερικῶν τιμῶν διαφορετικῶν ἀπὸ τὰς διεθνεῖς, ἐπ’ αὐτοῦ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς ὡς ὑπεύθυνος πολιτικὸς ἀνὴρ νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, ἐὰν ξεκινήσωμεν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀρχὴν ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως; Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ εἶναι πρῶτον πολιτικὴ ἀπολύτου ἐλευθερίας τῶν ἐξαγωγῶν. Ἐλευθερίαν τῶν ἐξαγωγῶν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα σύστημα. Ἐνῷ πρὸ ἡμερῶν πρὸς διασφάλισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως καὶ διὰ νὰ συμπιεσθῇ εἰς βάρος τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων ὁ τιμάριθμος, ὑπῆρχε ἀπαγόρευσις τῶν ἐξαγωγῶν μέχρι κορεσμοῦ τῶν ἀναγκῶν τῆς βιομηχανίας. Αὐτὴ ἦτο ἡ πρὸ ἡμερῶν ἀκολουθηθεῖσα πολιτική. Ἐνῷ ἡμεῖς λέγομεν ἐλευθερία τῶν ἐξαγωγῶν. Διατί; Διὰ νὰ γίνῃ καὶ ἡ Ἑλλὰς οἰκονομικῶς συγκοινωνοῦσα μὲ τὴν διεθνῆ οἰκονομίαν καὶ διὰ νὰ διαμορφωθῇ τὸ ὕψος τῆς τιμῆς τοῦ βάμβακος εἰς ἐπίπεδον ἀνάλογον πρὸς τὸ διεθνές. Ἀπόλυτος ἐλευθερία ἐξαγωγῶν. Προχωρῶ, κύριοι συνάδελφοι. Βεβαίως καὶ μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανεὶς καὶ συχνὰ συμβαίνει κατὰ τὸ παρεμβαλλόμενον στάδιον μεταξὺ ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς τιμῆς εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δημιουργηθοῦν ὑπερβολικὰ κέρδη. Ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις τὰ πρέποντα μέτρα νὰ μὴ καρπωθοῦν ὑπέρμετρα κέρδη. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐξασφαλίζομεν τὴν βαμβακοπαραγωγὴν καὶ στηρίζομεν τὴν βαμβακοπαραγωγὴν ὅσον δυνάμεθα καὶ νομίζω ὅτι διὰ πρώτην φορὰν ἐφέτος ἐχορηγήθησαν δάνεια συλλεκτικὰ καθ’ ὃν τρόπον ἐχορηγήθησαν καὶ νομίζω ὅτι εἶναι χαρακτηριστικὸν ὅτι ἐνῷ ἐδώσαμεν ἕνα περιθώριον δανείων, νὰ μὲ συγχωρῆτε, διότι ὁμιλῶ ἐκ τοῦ προχείρου, δὲν ἔχω ἀριθμούς...

§108Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Πάντοτε ἐδίδοντο.

§109Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐδῶ ἐδώσαμεν ἕνα περιθώριον δανείων ἐπ’ ἐνεχύρῳ βάμβακος, τὸ περιθώριον αὐτὸ δὲν ἐκαλύφθη καὶ τί σημαίνει; Σημαίνει ἁπλούστατα ὅτι αὐτὴ ἡ ἀπόστασις ἔχει σμικρυνθῆ. Ἀπόδειξις ἡ ΚΥΔΕΠ ἔχει κλείσει σύμβασιν μὲ τὸ ἐξωτερικὸν καὶ πρόκειται νὰ κάμῃ μίαν ἐξαγωγὴν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δὲν ἐνθυμοῦμαι πόσων τόννων. Καὶ δὲν ἠμπόρεσεν ἡ ΚΥΔΕΠ νὰ ἐκτελέσῃ αὐτὴν τὴν ἀνειλημμένην της ὑποχρέωσιν, διότι τόσον πολὺ συνεπιέσθη ἐπὶ τῶν ἰδικῶν μας ἡμερῶν ἡ ἀπόστασις μεταξὺ τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ ἐπιπέδου τῶν ἐξωτερικῶν. Καὶ ὄχι μόνον συνεπιέσθη, ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπῆρχεν αὐτὸς ὁ περίφημος δασμὸς τοῦ βάμβακος περὶ τοῦ ὁποίου ὡμίλησεν ὁ κ. συνάδελφος, συνέβη τοῦτο. Εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τὴν πρώτην περίοδον, ἐπειδὴ ὑπῆρχε αὐτὸ τὸ Αʹ δασμολογικὸν τεῖχος, ἐκινδύνευσε νὰ διαμορφωθοῦν αἱ τιμαὶ καὶ ἤδη διαμορφοῦνται ὑψηλότερον ἀπὸ τὸ διεθνὲς ἐπίπεδον. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ ἐξαγωγὴ ἀνεκόπη. Καὶ ἔχομεν τὸ θάρρος —καὶ τὸ λέγω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ τὸ λέγω ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως — ὅτι δὲν θὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξωθήσωμεν τοὺς παραγωγοὺς νὰ ἀπαιτήσουν μείζονας τιμὰς αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι αἱ μείζονες τιμαί, ἡ μείζων αὐτὴ ἐπιδίωξις πρόκειται νὰ στοιχίσῃ εἰς τοὺς παραγωγούς, κύριοι συνάδελφοι, ἀκριβότερα. Καὶ ὅποιος αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ εὐχαριστήσῃ τοὺς παραγωγούς, διὰ νὰ πάρουν μίαν δεκάραν πάρα πάνω ἢ πάρα κάτω ἀσκεῖ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν πολιτικὴν καὶ ἐμπνέει αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ αἰσθήματα, νομίζω ὅτι διαπράττει πρᾶξιν, ἡ ὁποία ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνῃ, ὁ δράστης αὐτῆς τῆς πράξεως, δὲν ὠφελεῖ τὸν παραγωγόν, ἀλλὰ τὸν βλάπτει. Ἔτσι ἔχουν, κύριοι συνάδελφοι τὰ πράγματα. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι συνέβησαν ἐφέτος ἐξαιρετικὰ γεγονότα καὶ ὅτι ἀκριβῶς ἐπειδὴ συνέβησαν τὰ ἐξαιρετικὰ αὐτὰ γεγονότα—διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τόσας ἀποδείξεις περὶ τῆς ὀρθότητος τῆς ἐπὶ τοῦ βάμβακος πολιτικῆς της — ὥστε νὰ ὁμολογήσῃ καὶ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε ὅλος ὁ κόσμος ἠξεύρει, διότι δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποκρύψῃ τὸ γεγονὸς ὅτι συνέβη τὸ Σουέζ. Ὁμολογεῖ, λοιπόν, ὅτι ἔγιναν τὰ γεγονότα αὐτὰ τοῦ Σουέζ καὶ εἶπεν καὶ προχθὲς ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ εἶχον ὡρισμένας ἐπιδράσεις.

§110Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τεραστίας.

§111Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Δὲν τὸ ἀμφισβητῶ, κύριε συνάδελφε. Σεῖς νὰ σκεφθῆτε αὐτὰ τὰ πράγματα μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἐπιζητεῖτε, τί θὰ συνέβαινε. Ἐὰν εἴχομεν ὑψώσει ὑπερβολικὸν δασμολογικὸν τεῖχος καὶ δὲν εἴχομεν τὸ Σουέζ. Νὰ σᾶς εἴπω τί θὰ συνέβαινε; Θὰ συνέβαινε τὸ ἑξῆς: Ἐπὶ μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον τὸ βαμβάκι θὰ διετηρεῖτο μέχρις ὡρισμένου ὕψους καὶ κατόπιν θὰ κατεβαραθροῦτο. Διότι τὸ βαμβάκι τῶν 60.000 τόννων εἶναι αὐτονόητον ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφηθῇ ἀπὸ μίαν βιομηχανίαν, ἡ ὁποία ἀπορροφᾷ — καὶ ἐφέτος θὰ εἶναι ἡ πρώτη χρονιὰ ποὺ ἡ βιομηχανία θὰ ἀπορροφήσῃ τόσον πολύ, διότι θὰ ἀπορροφήσῃ ἕνα σημαντικώτερον ποσὸν ἀπὸ ὅσον ἀπορροφοῦσε...

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πόσον ἀπορροφᾷ;

§113Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, πιστεύω ὅτι ἐφέτος ἡ κίνησις τῆς βιομηχανίας, εἰδικῶς εἰς τὸν τομέα τοῦ βάμβακος θὰ ἀνοιχθῇ πολύ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς προσδιορίσω τώρα ἀκριβῶς, ἦλθον ἐδῶ χωρὶς στοιχεῖα καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω λεπτομερῶς — ἔχω τὴν αἴσθησιν ὅτι θὰ ὑπερβῇ πάντως ἡ κατανάλωσις τῆς βιομηχανίας οὐσιωδῶς ἐφέτος τοὺς 24.000 τόννους. Εἶναι μία ἐκτίμησις ποὺ κάμνω αὐτὴν τὴν στιγμὴν προχείρως. Ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω τί θὰ ἐγίνετο, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἡμεῖς ἐδῶ ἐννοοῦμεν νὰ κρατοῦμεν μίαν τιμήν, ἑνὸς οἱουδήποτε ἐξαγωγίμου προϊόντος, ποὺ δὲν τὸ ἀπορροφᾷ ἡ βιομηχανία μας, π. χ. ἡ σταφίς, τὰ καπνά...

§114Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ λάδι δὲν τὸ εἴπατε, κύριε Ὑπουργέ.

§115Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἂς εἴπωμεν μίαν τιμὴν 30, ὅταν ἡ διεθνὴς τιμὴ εἶναι 28. Τί θὰ ἐγίνετο, κύριε συνάδελφε; Θὰ ἐξεβιάζαμεν τὴν βιομηχανίαν, πρᾶγμα ἀπίθανον, νὰ τὸ πάρῃ. Πῶς θὰ τὴν ἐξεβιάζαμεν; Καὶ κατὰ τί θὰ ἐπροστάτευε τὸ δασμολογικὸν τεῖχος τοὺς παραγωγούς; Ὅταν κανεὶς λαμβάνῃ μέτρα τοιούτου εἴδους πρέπει νὰ σκέπτεται τί σημαίνουν αὐτὰ τὰ μέτρα. Καὶ ὄχι τί σημαίνει διὰ τὸν ἑπόμενον μῆνα, διότι διὰ τὸν ἑπόμενον μῆνα κατὰ πᾶσαν πιθανότητα σημαίνουν χειροκροτήματα εἰς τὴν ἰδίαν ἡμῶν ἐκλογικὴν περιφέρειαν, τὸ ἑπόμενον ἔτος ὅμως, σημαίνουν ἀπελπισίαν τῶν βαμβακοπαραγωγῶν. Καὶ νομίζω ὅτι ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ κανενὸς θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ δύναται νὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως πολιτικὴ διαφορά. Ποία διαφορά;

§116Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω, κ. Ὑπουργέ, πῶς οἱ δασμοὶ εἰς τὰς εἰσαγωγὰς θὰ ἐμποδίσουν τὰς ἐξαγωγάς. Αὐτὸ εἶναι, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε σεῖς.

§117Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Βεβαίως. Ἔχετε δὲ καὶ πειραματικὴν τοῦ πράγματος ἀπόδειξιν. Διότι ὁ δασμός, ὅταν εἶναι ἑνὸς ὡρισμένου ὕψους, δημιουργεῖ διὰ μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον τὴν παραίσθησιν — καὶ πράγματι τὴν δημιουργεῖ, διότι αἱ ἀνάγκαι τῆς βιομηχανίας εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς ἐσοδείας εἶναι μεγάλαι καὶ σπεύδει ἡ βιομηχανία περισσότερον τοὺς πρώτους μῆνας — ὅπως εἶναι φυσικὸν — νὰ προμηθευθῇ βάμβακα. Ὅσον ἐξακολουθεῖ αὐτὴ ἡ σπουδὴ διαμορφοῦται μία τιμὴ βάμβακος ὡρισμένη καὶ χάνετε ἀμέσως τὴν εὐκαιρίαν τῆς τοποθετήσεως τοῦ βάμβακος ἔξω. Πρέπει νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι τὸ βαμβάκι — καὶ ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἐγνώριζον αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ἐγνώρισα κατὰ σύμπτωσιν ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας μου, δὲν τὰ ἐγνώρισα a priori — ἀλλὰ πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ἡ ἐμπορία τοῦ βάμβακος εἶναι μία ἐμπορία, ἡ ὁποία συντελεῖται διεθνῶς μὲ ὡρισμένους πλέον κανόνας καὶ ἀκολουθεῖ ὡρισμένην τακτικήν. Αἱ παραγγελίαι κλείονται εἰς μίαν ὡρισμένην χρονικὴν περίοδον καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ ἐπιτύχετε μίαν παραγγελίαν μετὰ τὴν πάροδον τῆς πρώτης φούριας, ἀλλὰ πολὺ δύσκολα τὴν ἐπιτυγχάνετε. Καὶ θέλω νὰ σᾶς ἐξηγήσω ποία εἶναι ἡ κατάστασις, ἡ ὁποία διαμορφοῦται τώρα. Ὅταν, λοιπόν, φύγουν ἀπὸ τὴν μέσην οἱ μικροὶ παράγοντες, ὅπως καὶ ἔφυγαν κατά...

§118Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ παραγωγὴ εἶναι τριπλασία τῆς ἐγχωρίου ζητήσεως. Δηλαδὴ ἔχομεν ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν τὴν πίεσιν τῆς προσφορᾶς τῆς παραγωγῆς εἰς μίαν ζήτησιν τὴν ὁποίαν καλύπτει κατὰ 2½–3 φοράς. Δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ, πὼς διατὶ ὅταν ὑπάρχῃ δασμὸς θὰ προκαλέσωμεν τὴν ὕψωσιν τῶν ἐσωτερικῶν τιμῶν.

§119Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὸ εἶναι αὐτονόητον.

§120Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Θὰ ἔχωμεν τὴν πίεσιν τῆς προσφορᾶς, ὑποθέτω τριπλασίαν ἀπὸ τὴν ἐσωτερικήν.

§121Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Εἰς τὴν πρώτην φάσιν φυσικὸν εἶναι νὰ τὴν ἔχετε διότι ὁ βάμβαξ οὔτε παράγεται, οὔτε ἐκκοκκίζεται ὅλος μαζί. Παράγεται καὶ ἐκκοκκίζεται κλιμακωτὰ καὶ ὁ ἔμπορος, ὅπως ἡ ΚΥΔΕΠ, πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κάμῃ ἕνα προϋπολογισμὸν τοῦ τὶ θὰ στοιχίσῃ τὸ βαμβάκι διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ ἔχῃ ἕνα σταθερὸν στάδιον τιμῶν διὰ νὰ κλείσῃ. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον εἰς ὅλας τὰς χώρας λειτουργεῖ ἓν Χρηματιστήριον Βάμβακος, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει νὰ γίνεται αὐτὸς ὁ χειρισμός.

§122Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Φοβοῦμαι τὸ ἑξῆς, παρὰ τὸ ὅτι δὲν ἐπείσθην ἀπὸ τὰ ἐπιχειρήματά σας: Μήπως εἶναι ἐπικίνδυνος ἡ ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζετε διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ὅπως εἴπατε προηγουμένως ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι ἐπιδοτοῦν τὸ βαμβάκι ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐξασφαλίσουν ηὐξημένον εἰσόδημα εἰς τοὺς ἀγρότας, ἠμπορεῖ Ἑλληνικαὶ βιομηχανίαι νὰ ἐπιτύχουν προσφορὰς βάμβακος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εἰς τιμὰς χαμηλοτέρας καὶ τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς ἢ καὶ μὲ εὐκολίας πληρωμῆς, τὰς ὁποίας δὲν ἔχουν εἰς τὸ ἐγχώριον βαμβάκι. Ἂν δὲν ὑπάρξῃ δασμὸς ὥστε νὰ προστατεύσῃ τὴν ἐγχώριον παραγωγήν, τότε θὰ ἴδωμεν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν νὰ καταναλίσκῃ ξένον βαμβάκι.

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὸ θὰ ἦτο σωστόν, ἂν δὲν ἴσχυον οἱ νομισματικοὶ κανόνες κατὰ τοὺς ὁποίους δὲν ἐπιτρέπονται εἰσαγωγαὶ βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι ὁ βάμβαξ εἰσάγεται ἔναντι φορτωτικῶν ἐγγράφων.

§124Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Χρησιμοποιούνται πιστώσεις διὰ τὴν ἀγορὰν βάμβακος;

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ὄχι. Διὰ νὰ πάρῃς πίστωσιν, ὑποχρεοῦσαι νὰ ἀγοράσῃς βάμβακα ἐγχώριον. Δὲν ἠμπορεῖς νὰ πάρῃς πίστωσιν ἐγχωρίου διὰ νὰ ἀγοράσῃς βάμβακα εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Δὲν νομίζω ὅτι ἡ ἄποψις αὐτὴ εἶναι ὀρθή. Ἡ ὀρθὴ ἄποψις εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν σᾶς ἀνέφερον καὶ νομίζω ὅτι ὑπάρχει αὐτοῦ τοῦ γεγονότος αὐτονόητος ἀπόδειξις. Ξεκινοῦμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ὅτι πρέπει νὰ διατηρήσωμεν τὸ διεθνὲς ἐπίπεδον τῶν τιμῶν. Τίνα κίνδυνον διατρέχει ὁ Ἑλληνικὸς βάμβαξ ἀπὸ τὰς εἰσαγωγάς; Ὁ εἰσαγόμενος βάμβαξ θὰ εἶναι βεβαρυμένος μὲ τὴν μεταφορὰν καὶ οὕτω ὑπάρχει αὐτὴ ἡ μικρὰ μὲν ἀλλὰ σημαντικὴ ἀσφαλιστικὴ δικλείς. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Καὶ πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον αὐτὴ ἡ ἀλήθεια νὰ ἀρέσῃ εἰς τοὺς παραγωγούς. Καὶ ὑπάρχουν λόγοι οἱ ὁποῖοι κάμνουν τοὺς παραγωγοὺς νὰ πιστεύουν ὅτι αὐτὸ τὸ δασμολογικὸν τεῖχος εἶναι Σινικὸν τεῖχος τὸ ὁποῖον τοὺς προστατεύει ἀπὸ πάντα βάρβαρον ἐχθρὸν καὶ πολέμιον. Ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ ψυχολογία εἶναι ψυχολογία καλῶς ἢ κακῶς καλλιεργηθεῖσα, ἡ ὁποία ὅμως, φυσικὸν εἶναι νὰ ἔχῃ οἰκονομικὰ ἀποτελέσματα, δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις δὲν σκέπτεται ἐφέτος νὰ ἄρῃ τὸν δασμὸν ἐπὶ τοῦ βάμβακος. Διότι οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ ἐκαλλιέργησαν μὲ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὑπάρχει δασμὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐπιλαμβάνεται ἁπλῶς τῆς εὐκαιρίας νὰ εἴπῃ καὶ πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸς τοὺς παραγωγοὺς ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ καταλάβουν ὅτι πρέπει νὰ προσγειωθοῦν, διότι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Πειραιῶς, δύναται, ὅπως καὶ πολλὰ ἄλλα πράγματα τὰ ὁποῖα συμβαίνουν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν, νὰ ἐπηρεάσουν τὴν διεθνῆ τιμὴν τοῦ βάμβακος. Διότι γεγονὸς εἶναι π. χ. ὅτι ἐνῷ πέρυσιν ἠγόρασεν ἡ Ἰταλία, ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, σημαντικωτάτης ποσότητος βάμβακος, ἐφέτος δὲν ἠγόρασεν, διότι ἡ Ἰταλία ἐπιστοδοτήθη ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ἕνας πρόσθετος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ἔπρεπε νὰ βιασθῶ καὶ σᾶς ἐξομολογοῦμαι ὅτι βιάζομαι νὰ κάμω τὰς ἐξαγωγάς. Καὶ δι’ αὐτό, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ρεαλιστικῆς αἱ συζητήσεις αὐταὶ δὲν ὠφελοῦν. Διότι, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ εἴπητε, εἰς τὶ θὰ ὠφελήσουν ὅλα τὰ Σινικὰ τείχη, ἂν μείνωμεν ἡμεῖς ἐξ ὅλων τῶν γειτονικῶν Κρατῶν, μὲ ἕνα ἀπόθεμα 10, 8 ἢ 5 χιλιάδων τόννων βάμβακος; Θὰ εἶναι, λέγετε, αὐτὸ ἐνθαρρυντικὸν διὰ τοὺς παραγωγούς, θὰ εἶναι ἐνθαρρυντικὸν διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἢ πρέπει νὰ κάμωμεν ὅ,τι ἠμποροῦμεν καὶ νὰ πωλήσωμεν καὶ μίαν δεκάρα πάρω κάτω τὸ βαμβάκι διὰ νὰ φύγῃ τὸ προϊὸν καὶ νὰ γίνῃ τοῦ χρόνου μεγαλυτέρα καλλιέργεια; Κύριοι, ὑπάρχουν περιφέρειαι τῆς Ἑλλάδος αἱ ὁποῖαι δὲν ἐγνώριζον πρὸ 2–3 ἐτῶν τὴν βαμβακοκαλλιέργειαν. Ὁ κ. συνάδελφος, ὁ ἄρτι κατελθὼν τοῦ βήματος, ἐχαρίσθη τῶν βαμβακοκαλλιεργητικῶν περιφερειῶν καὶ αὐτός. Ἀλλὰ ἐδῶ ἤνοιξαν νέοι ὁρίζοντες. Αὐτὸ σημαίνει ὄχι ὅτι οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ εἶναι μεγιστᾶνες, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ὅλοι οἱ βαμβακοπαραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος μεγιστᾶνες, γνωρίζομεν τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα...

§126Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐνθυμεῖσθε ὅταν ἤλθομεν καὶ εἰς τὸ γραφεῖον σας καὶ μᾶς ἠκούσατε διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἄρσεως τοῦ δασμοῦ. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν συγκέντρωσιν ποὺ ἔγινεν ἐδῶ, τῶν Συνεταιρισμῶν, εἰς τὸ θέατρον καὶ ἦτο καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐκεῖνος καὶ σεῖς ἔπρεπε τότε νὰ τὰ εἴπητε αὐτὰ τὰ πράγματα. Διότι ἐγὼ πείθομαι μὲ αὐτὰ ποὺ λέγετε καὶ ἐπείσθην καὶ εἰς τὸ γραφεῖον σας, ὅταν μᾶς τὰ εἴπατε. Ἀλλὰ διατὶ δὲν τὰ ἐλέγατε, σεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις εἰς τοὺς γεωργούς, ἢ μᾶλλον εἰς τὸ θέατρον, τότε, διὰ νὰ πεισθοῦν καὶ ἐκεῖνοι;

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐγὼ ἔτυχε νὰ μὴ ἐπισκεφθῶ τὸ θέατρον τότε, ἀλλὰ τὸ λέγω εἰς τὴν Βουλήν, ὅπου ὑπάρχουν ἐκπρόσωποι οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ τὰ μεταφέρουν καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ κάμῃ δηλώσεις. Ἀλλὰ λέγω ὅτι ἂν πρὸ τριῶν μηνῶν, ἐφ’ ὅσον ἅπαξ εἶχεν θεσπισθῆ ὁ δασμὸς τοῦ βάμβακος, ἡ Κυβέρνησις διὰ λόγους οἰκονομικῆς ὀρθοδοξίας προέβαινεν εἰς τὴν ἄρσιν τοῦ δασμοῦ ἠμποροῦσε νὰ δημιουργήσῃ ψυχολογικὰ γεγονότα τὰ ὁποῖα θὰ ἀνέτρεπον ὅλους τοὺς ὑπολογισμούς. Ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἐνεδείκνυετο νὰ γίνῃ αὐτὸ καὶ ὄχι ἡ ἀπότομος ἄρσις καὶ δι’ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις σήμερον τὸν δασμὸν δὲν τὸν αἴρει. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συμπέρασμα εἶναι ἁπλοῦν: Ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἡ ἐξαγωγικὴ εἶναι ἡ μόνη δυνατὴ ρεαλιστικὴ πολιτικὴ καὶ ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι ρεαλιστική, διότι δὲν ὑπῆρξε στιγμή, ἐγὼ πιστεύω οὔτε δύο λεπτά, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σημειωθεῖσα εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγορὰν τιμὴ τοῦ βάμβακος νὰ ἀπεῖχε τῶν τιμῶν τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι ἦτο δικαιολογημένον νὰ ἀπέχῃ. Δεύτερον, πιστεύω ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπέτυχεν, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ προθυμία μὲ τὴν ὁποίαν οἱ Ἕλληνες παραγωγοὶ καλλιεργοῦν ὄχι διότι καλλιεργοῦντες τὸν βάμβακα καθίστανται πλούσιοι, ἀλλὰ διότι καλλιεργοῦντες τὸν βάμβακα ὑπὸ τὰς συνθήκας τὰς σημερινὰς αὐξάνουν τὸ χαμηλότατον πράγματι εἰσόδημά των καὶ τὸ καθιστοῦν κατά τι καλλίτερον. Πόσον καλλίτερον; Νὰ σᾶς εἴπω: Ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος τὸ 1952 ἀνήρχετο, ὡς ἐνθυμοῦμαι, τοῦ ἐκκοκκισμένου εἰς 17 δραχμάς. Αὐτὸ ἦτο ἐκεῖνο τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἀπελάμβανε ὁ Ἕλλην χωρικός. Σήμερον ὅλοι σας γνωρίζετε ποία εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος. Ἀλλὰ γνωρίζετε καὶ ὅτι ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἐδημιουργήθη αὐτὸ τὸ περιθώριον ὁ βαμβακοπαραγωγὸς δὲν κερδίζει σήμερον μόνον τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς εἰς σταθερὰς δραχμάς, κερδίζει καὶ κάτι ἄλλο. Τὸ γεγονὸς ὅτι συνήθως κάμνει μίαν συμπάθειαν βελτιώσεως τοῦ ἀγρότου, μετατροπῆς τῶν ξηρικῶν εἰς ποτιστικὰ καὶ καλλιεργεῖ πλέον τὸ βαμβάκι, ὄχι ὅπως ἐκαλλιεργεῖτο ἀκόμη καὶ πρὸ ὀλίγων ἐτῶν κατὰ πλειονότητα εἰς στρέμματα ξηρικά, ἀλλὰ εἰς στρέμματα ποτιστικά, ὅπου εἶναι πολλαπλασία ἡ ἀπόδοσις. Ἔξοχον παράδειγμα εἶναι ἡ Λῆμνος, ὅπου ἔχει ἐφέτος 3.000.000 ὀκάδες, ἡ ὁποία Λῆμνος ἀκόμη πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἦτο ἕνα νησὶ τὸ ὁποῖον ἦτο καταδικασμένον εἰς οἰκονομικὴν ἀπελπισίαν, καὶ ἡ ὁποία εἶναι σήμερον ἕνα νησὶ τὸ ὁποῖον σφύζει ἀπὸ ζωτικότητα καὶ ἔχει ἐλπίδα, διότι ἔχει πράγματι τὴν καλυτέραν ποιότητα τοῦ βάμβακος καὶ διότι — ὀφείλω νὰ τὸ τονίσω καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς — οἱ κάτοικοι καὶ οἱ γεωργοὶ τῆς Λήμνου δεικνύουν μίαν ἰδιαιτέραν καὶ ἀξίαν πρὸς μίμησιν ἐπιμέλειαν πρὸς καλλιέργειαν τοῦ προϊόντος των. Ὑπάρχει ἐκεῖ καὶ μία ἀξιόλογος συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις, ἡ ὁποία καταβάλλει προσπάθειαν νὰ ὀργανώσῃ τοὺς παραγωγοὺς καὶ νὰ τοὺς κατευθύνῃ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ποὺ πρέπει. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ βάμβακος, χάρις εἰς τὴν ὁποίαν ἓν προϊὸν ἀπὸ τὸ ὁποῖον τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν δὲν ἐκέρδιζε τίποτε περίπου, τὸ ὁποῖον προϊὸν μέσα εἰς δύο ἢ τρία χρόνια ἔγινε τὸ δεύτερον ἐξαγώγιμον Ἑλληνικὸν προϊόν, ἕνα προϊὸν τὸ ὁποῖον δὲν δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι βαίνει κατὰ κρημνόν, μακάρι δὲ νὰ προωθηθῇ ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος, ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ βάμβακος ὑπῆρξε καὶ εἶναι ἡ ὀρθή. Διὰ νὰ προωθηθῇ ὅμως, ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος θὰ πρέπει ὅλοι μαζὶ ἀνεξαρτήτως κομμάτων, νὰ συνηθίσωμεν τοὺς παραγωγοὺς ὅλων τῶν προϊόντων τῆς ἐξωτερικῆς καταναλώσεως καὶ νὰ τοὺς εἴπωμεν τὴν ἀλήθειαν. Κύριοι, ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι παίρνετε αὐτὰς τὰς διεθνεῖς τιμάς, αὐτὰς νὰ στηρίζωμεν διὰ νὰ μὴ σᾶς ἐκμεταλλεύωνται οἱ κάθε λογῆς ἐκμεταλλευταὶ ἔμποροι ἢ βιομήχανοι. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, καθῆκον τῶν Κυβερνήσεων καὶ καθῆκον τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας εἶναι νὰ λέγῃ πρὸς τοὺς ἀγρότας τὴν ἀλήθειαν.

§128Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Νὰ σφίξουν τὸ λουρί τους ἀπὸ τὴν πεῖνα.

§129Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, ἡ παρατήρησίς σας εἶναι μὲν γλαφυρὰ ἀλλὰ δὲν ἀπαντᾷ εἰς τὰ ὅσα εἶπον. Νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ ἡ ὁποία κακῶς ἐν μέρει καὶ ἐκ τῆς ἰδικῆς μου ὑπαιτιότητος, ἐγενικεύθη πρέπει νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸ θέμα. Ἡμεῖς συζητοῦμεν ἐὰν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ αὐτὸ τὸ τέλος τῶν 0,60 δραχ., τὸ ὁποῖον ἐπεβλήθη χάριν τοῦ Ὀργανισμοῦ Βάμβακος. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ καὶ πιστεύω ὅτι αὐτὸ πάντως τὸ τέλος ἐνδέχεται νὰ ἐπιβαρύνῃ κατὰ ἀπειροελάχιστον ποσοστὸν τὴν βιομηχανίαν καὶ ἑπομένως καὶ τὴν κατανάλωσιν. Ἐὰν δὲν ἐπιβαρύνῃ, τὸν παραγωγόν. Ἐὰν λειτουργήσῃ ὁμαλὰ ἡ οἰκονομία, φυσικὸν εἶναι ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος νὰ διαμορφοῦται καὶ νὰ πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ διαμορφοῦται εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν διεθνῶν τιμῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον τῶν διεθνῶν τιμῶν, αὐτὸ θὰ εἶναι προσδιοριστικὸν κατ’ ἀρχὴν τῆς Ἑλληνικῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ τοῦ κάμωμεν διάφορα ἐμπόδια διὰ νὰ διαμορφωθῇ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδον. Ἐὰν ἐπεβάλαμεν συμμέτρως τὸ τέλος αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς καὶ ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ὁπότε θὰ ἠδυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ἀντὶ 60 λεπτὰ ὅτι εἶναι 20 λεπτά, τί θὰ συνέβαινε; Θὰ συνέβαινε ὅτι ἀπὸ τὸ γενικὸν ἐπίπεδον τῶν τιμῶν τῶν διεθνῶν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφαιρεθοῦν 20 λεπτά, ἐνῷ τώρα δὲν ἀφαιρεῖται ἀπολύτως τίποτε, διότι τὰ δύο τρίτα τὰ ὁποῖα εἶναι προσδιοριστικὰ ἀπολύτως τοῦ ἐπιπέδου καὶ δὲν εἶναι προσδιοριστικὰ τῶν ποσοτήτων τὰς ὁποίας ἀγοράζει τὸν πρῶτον μῆνα ἡ βιομηχανία, ἀλλὰ εἶναι προσδιοριστικὰ τῆς μεγάλης ποσότητος, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐξαχθῇ καὶ ἡ ὁποία ἐξάγεται ὅλη μαζὶ ἀμέσως, δὲν βγαίνει στάδιον, ἀλλὰ γίνεται ἐξαγωγὴ μεγάλη κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας. Ἐκείνας τὰς τιμὰς κατὰ τὴν μεγάλην ἐξαγωγὴν πρέπει νὰ τὰς διευκολύνωμεν νὰ φθάσουν εἰς τὸ ὕψιστον δυνατὸν σημεῖον. Καὶ δι’ αὐτὸ δὲν βάζομεν εἰς αὐτὰς οὔτε 1 δραχμήν. Βέβαια, θὰ μοῦ εἴπητε, βάλετέ την εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν. Ἡ λύσις αὐτὴ πράγματι εἶναι λίαν ὀρθόδοξος καὶ εἶναι πολὺ ὡραία καὶ εὔχομαι νὰ φθάσῃ συντόμως ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ δύναται αὐτοὺς τοὺς εἰδικοὺς ὀργανισμοὺς νὰ τοὺς συντηρῇ ἀπὸ τὸν δημόσιον προϋπολογισμόν.

§130Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Εἴπατε ὅτι πρέπει νὰ πείσωμεν τοὺς ἀγρότας νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των εἰς τὰς διεθνεῖς τιμάς. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς ἀγρότας νὰ μὴ γίνωνται ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως ἀπὸ μέρους τῶν ἐμπόρων. Διότι τὸ βαμβάκι ἤρχισε μὲ τιμὴν δραχ. 7,80 καὶ ἔφθασε σήμερον εἰς τὰς 11 δραχ.

§131Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Αὐτὸ σημαίνει ὅτι συνέβη μία ὕψωσις πράγματι εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν διεθνῶν τιμῶν, τὴν ὁποίαν χαιρετίζομεν ὅλοι μετ’ εὐχαριστήσεως, ἐφ’ ὅσον ἡ Ἑλλὰς ἔγινε χώρα ἐξαγωγικὴ βάμβακος.

§132Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι αὐτό, ἀλλὰ εἶναι ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀδυνάτων ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους, καὶ ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§133Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, προηγουμένως ὡμίλησα ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ ἔθιξα σημεῖα τινὰ ἀπὸ τὴν προηγουμένην ἀγόρευσίν μου εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐν πρώτοις εἶπον τὴν θεωρίαν ὅτι θὰ ἐπροτιμούσαμεν νὰ ἐπιβληθῇ γενικὴ φορολογία ὀλίγων λεπτῶν, ἡ ὁποία ἔστω νὰ ἱκανοποιοῦσε τὰς ἀνάγκας αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν ταξινόμησιν τοῦ βάμβακος.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Γενικὴ φορολογία ἐπὶ τοῦ βάμβακος;

§135Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ παραγομένου βάμβακος. Σεῖς εἴπατε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὴν ποσότητα ἐκείνην τοῦ βάμβακος, ἡ ὁποία ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι προσκρούομεν εἰς τὴν διεθνῆ τιμήν.

§136Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Ἐγὼ εἶπον, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ τιμὴ φόμπ δὲν θὰ διαμορφωθῇ ἔτσι, ἢ μᾶλλον ἡ τιμὴ εἰς τὸν ἀγρότην θὰ διαμορφωθῇ ἐδῶ, ὁ ἔμπορος θὰ ἀγοράσῃ τὸ βαμβάκι ἀντὶ Α δραχ. καὶ θὰ προσθέσῃ καὶ ὅλα τὰ ἔξοδά του. Ἐὰν ἔχῃ καὶ 20 λεπτὰ νὰ συμπεριλάβῃ εἶναι φυσικὸν νὰ σοῦ ἀφαιρέσῃ τὰ 20 λεπτὰ ἀπὸ τὴν τιμὴν ποὺ θὰ ἀγοράσῃ. Ἐνῷ ὅταν τὰ δύο τρίτα τοῦ βάμβακος καὶ μάλιστα τὰ δύο τρίτα τὰ προσδιοριστικὰ τῆς τιμῆς πᾶνε εἰς τὸ ἐπίπεδον Α καὶ ὄχι εἰς τὸ ἐπίπεδον Α μεῖον 20 λεπτά, δὲν πειράζει νὰ ἐπιβαρύνωμεν καὶ ὡρισμένην ἄλλην ποσότητα βάμβακος, δηλαδὴ τὸ ⅓ μὲ κάτι πάρα πάνω, διότι ὁ βιομήχανος δὲν θὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν διεθνῆ τιμήν. Αὐτοὶ ἢ θὰ ἀναγκασθοῦν ἐκ τοῦ συναγωνισμοῦ τὰ 0,60 νὰ τὰ ἐπιβαρυνθοῦν οἱ ἴδιοι, ἢ ἐὰν δὲν ὑπάρξῃ συναγωνισμὸς νὰ τὰ ἐπιρρίψουν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Πάντως δὲν πρόκειται νὰ τὰ ἐπιρρίψουν εἰς τὸν παραγωγόν.

§137Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Ἡμεῖς, κύριε Ὑπουργέ, συμφωνοῦμεν εἰς τὸ νὰ συνηθίζωμεν τοὺς ἀγρότας νὰ πωλοῦν τὰ προϊόντα των βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν. Ἡμεῖς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζομεν εἶναι εἰς τὸ νὰ βοηθήσωμεν τοὺς παραγωγοὺς νὰ μὴ γίνωνται θύματα τῶν ἐκμεταλλευτῶν ἐμπόρων.

§138Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ διακοπή μου θὰ σᾶς εἶναι χρήσιμος κατὰ τοῦτο. Θὰ διαλευκάνῃ ὡρισμένας ἀντιλήψεις ἰδικάς μου, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα ἀγορεύων ἐπὶ τοῦ θέματος προηγουμένως καὶ καθ’ ὃν χρόνον ἀπουσιάζατε, θίγων σημεῖα τινὰ τῆς ἀγορεύσεως τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὑπεστηρίξατε ὅτι ἡ ἐπιβαλλομένη φορολογία δὲν θίγει τοὺς παραγωγούς. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὸ ἀντίθετον, δηλαδὴ ἀποτελεῖ οἰκονομικὸν κανόνα, ὅτι οἱαδήποτε ἐπιβάρυνσις ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ εἰς οἱονδήποτε στάδιον, βαρύνει τελικῶς τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν κατανάλωσιν. Δεύτερον, θέλομεν τὴν γνώμην σας, ἐπὶ τῆς μορφῆς τῆς φορολογίας τῶν ἀγροτῶν, δηλαδὴ φορολογεῖται ἡ ἀκαθάριστος πρόσοδος καὶ οἱ καλλιεργηταὶ βιομηχανικῶν φυτῶν τῶν 100 ὀκάδων καπνοῦ, ἢ βάμβακος π. χ., φορολογοῦνται καὶ αὐτοὶ ἀγρίως, ἄσχετα ἐὰν δὲν πραγματοποιοῦν ἕνα στοιχειῶδες εἰσόδημα διαβιώσεως, ἐνῷ διὰ τοὺς μεγαλοβιομηχάνους δὲν συμβαίνει τοιοῦτόν τι. Δηλαδὴ ἡ μορφὴ τῆς φορολογίας, εἶναι δημευτικὴ καὶ συνεπῶς ἀντικοινωνική.

§139Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομηχαν.). Κύριε συνάδελφε, διακοπὴ σημαίνει ἐρώτησιν καὶ ὄχι ἀγόρευσιν. Ἐπὶ τοῦ ἐρωτήματός σας, ἀπήντησα. Πρῶτον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπιβάρυνσιν τῶν 60 λεπτῶν, αὕτη δὲν ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν παραγωγῶν. Δεύτερον, ἢ πιστεύομεν ὅτι πρέπει νὰ στηρίξωμεν αὐτὸν τὸν Ὀργανισμόν, ἢ ὄχι, καὶ ὅλοι οἱ συνάδελφοι ὑπεστήριξαν ὅτι πρέπει νὰ τὸν στηρίξωμεν. Πάντως δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Προϋπολογισμὸς τοῦ Κράτους νὰ ἀναλάβῃ τὴν συντήρησιν τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Βάμβακος, ἐφ’ ὅσον τὰ ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιβαρυνθοῦν ἐὰν γίνῃ τοῦτο, εἶναι πτωχότερα τοῦ βάμβακος. Δι’ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθῶμεν τὴν ἄποψιν τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐξ ἀφορμῆς ἑνὸς νομοσχεδίου νὰ γενικεύεται ἡ συζήτησις. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω, ὅπως εἰς τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν, ὁπότε θὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, περιορισθοῦν οἱ ἀγορηταὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§141ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 10.05′ μ. μ.)