1956.12.20

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

ΠΕΜΠΤΗ 20 Δεκεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως τοῦ Ταμείου Συντάξεων Προσωπικοῦ τῶν Τραπεζῶν (πρώην Ἐθνικῆς». Ὁ κ. Γ. Ράλλης (Ὑπουργὸς Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῆς περιοχῆς Ὀργανισμοῦ Λιμένος Πειραιῶς». Οἱ κ.κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως ἐρημοδικίας, ἀναστολῆς παραγραφῶν καὶ προθεσμιῶν ὑπὲρ τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ι.Α. Σισμάνογλου καὶ τοῦ Οἴκου αὐτοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Βενιζέλος, Γ. Μπουρδάρας, Ι. Διαμαντόπουλος, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Ριζιώτης, Ι. Παπαηλιάκης, Η. Σκυλλάκος, Ν. Ἰντζές, Ι. Τούμπας, Ι. Ὀρφανός, Ν. Κρασαδάκης, Γ. Ἐργαζάκης, Μ. Χλουβεράκης, Α. Αὐγερινός, Ε. Ἀρβανιτάκης καὶ Κ. Μητσοτάκης καταθέτουσι πρότασιν νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ Ν. Δ. 3560)56 καὶ τοῦ ἄρθρου 28 παράγρ. 7 τῆς ἀπὸ 30 Ἰουλίου 1956 συμβάσεως περὶ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Κ. Μητσοτάκης, Ε. Μαλαμίδας, Μ. Σκουλᾶς, Ν. Ἰντζές, Γ. Ἐργαζάκης, Ι. Τριανταφυλλίδης, Χ. Ἀβραμίδης, Π. Ξενοδοχειάρης, Δ. Κωστῆς, Α. Βαχλιώτης, Π. Ντεντιδάκης, Μ. Καροῦσος, Γ. Παλλάσκας, Ι. Ριζιώτης, Γ. Μπουρδάρας, Ν. Κιτσίκης, καὶ Τ. Κολοκυθᾶς, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. 3605)56 «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους». Ὁ βουλευτὴς κ. Μ. Γαληνός, καταθέτει πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν.Δ. 3617)56 «περὶ λήψεως μέτρων ἀφορώντων τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Γαληνός, Π. Ξενοδοχειάρης, Π. Γλιγλῆς, Θ. Τσάτσος, Α. Κοκκέβης, Ν. Μαλιάκας, Ε. Πρωϊμάκης, Ε. Βενιζέλος, Κ. Βουδούρης, Δ. Γόντικας, Ι. Σπηλιόπουλος, Η. Μπρεδήμας, Σ. Ἀλλαμανῆς, Ι. Τριανταφυλλίδης, Ν. Παπαδημητρίου, Χ. Παπασταύρου, Ε. Μπακλατζῆς, Π. Πολυχρονίδης, Ε. Κοθρῆς, Π. Πετροπουλάκης, Γ. Πρίφτης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουσιν αἴτησιν περὶ ἐγγραφῆς τῆς ἀνωτέρω προτάσεως νόμου κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Ν. Μήτρου, Ε. Κοθρῆς, Β. Φιλοσοφόπουλος, Χ. Σκουτέρης, Κ. Πετρόπουλος, Θ. Ἀνδρεάδης, Γ. Σπηλιόπουλος, Β. Παπαβασιλείου, Μ. Πίσπας, Η. Μπρεδήμας, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Τσιγάρας, Η. Ἡλιοῦ καὶ Α. Μπριλλάκης, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3379) 1955 Ν. Δ. «περὶ τοῦ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως καὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Παπαπολίτης, Α. Ἀνδρεάδης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Κ. Μητσοτάκης, Ν. Μήτρου, Κ. Χριστόπουλος, Γ. Σπηλιόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Β. Φιλοσοφόπουλος, Β. Παπαβασιλείου, Χ. Σκουτέρης, Μ. Πίσπας, Κ. Πετρόπουλος, Η. Μπρεδήμας, Ι. Παπαδημητρίου, Κ. Τσιγάρας καὶ Η. Ἡλιοῦ καταθέτουσι αἴτησιν ἐγγραφῆς τῆς ἀνωτέρω προτάσεως νόμου κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος. Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχετικοῦ νόμου «περὶ ἀπαγορεύσεως ἀναγκαστικῆς ἐκτελέσεως ἐρημοδικίας, ἀναστολῆς παραγραφῶν καὶ προθεσμιῶν ὑπὲρ τοῦ Φυματιολογικοῦ Ἰνστιτούτου Ι. Α. Σισμάνογλου καὶ τοῦ Οἴκου αὐτοῦ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Ζάκκας, Γ. Γρηγορίου καὶ Ι. Διαμαντόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ.) ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Κωστόπουλος, Ι. Σπηλιόπουλος, Α. Δερδεμέζης, Ν. Λαμπρινάκος, Α. Κοκκέβης, Γ. Οἰκονομόπουλος, Π. Βαρδινογιάννης, Ε. Κοθρῆς, Κ. Χριστόπουλος, Κ. Μαρῆς, Ι. Τριανταφυλλίδης, Ε. Βενιζέλος, Ν. Ἰντζές, Ε. Μπακλατζῆς, Δ. Παπασπύρου, Α. Βαχλιώτης, Γ. Τρουλλινός, Ι. Παπαηλιάκης, Ι. Διαμαντόπουλος, κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Τσακιρίδης, Ι. Λαυρεντίδης, Θ. Μπάρμπας καὶ Ι. Παπαρτεμίου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτής κ. Ν. Μήτρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου καθορισμοῦ καὶ ἀποδοχῶν τοῦ προσωπικοῦ τῶν ἀτμηλάτων σιδηροδρόμων καὶ ἄλλων τινων διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ προσωπικὸν τοῦτο κ.λ.π.». Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 128734) 17.12.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κωνστ. Βουδούρη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 128. 734) 17.12.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Κων. Βουδούρη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Συνδέσμου Ἐργατῶν Βυρσοδεψῶν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητοῦντος κατάταξιν τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν βυρσοδεψῶν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνθυγιεινῶν τοιούτων, χορήγησιν στολῶν καὶ ὑποδημάτων εἰς τοὺς ἐργαζομένους εἰς τὸ ἐπάγγελμα τοῦτο κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητούσης τροποποίησιν καὶ συμπλήρωσιν τοῦ ν. 2348) 1953 ἐπὶ τῷ τέλει ἐπιλύσεως τῶν αἰτημάτων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὴν ἐπεξεργασίαν φύλλων καπνοῦ καπνεργατῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἑλλήνων Ἠθοποιῶν, ζητοῦντος ἄμεσον καθιέρωσιν τῆς Δευτέρας ὡς ἡμέρας ἀργίας τῶν ἠθοποιῶν, ὑπογραφὴν συλλογικῆς συμβάσεως καὶ πολεμιστῶν ὡς συνταξίμου τοιαύτης κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ὑπαξιωματικῶν Πολεμιστῶν 1912–1949, ζητούσης κατάργησιν τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ ν. 2657) 1953 ἐπὶ σκοπῷ πλήρους ἀποζημιώσεως τῶν ἀπολυομένων πολεμιστῶν βάσει τοῦ ν. 244) 1936, ἀναγνώρισιν τῆς ὑπὸ τὰ ὅπλα διανυθείσης ὑπηρεσίας τῶν πολεμιστῶν ὡς συνταξίμου τοιαύτης κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων–Ζυθεστιατορίων καὶ Οἰνομαγειρείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, ζητούσης ἐπανεγκατάστασιν εἰς τὸ Ἐργατικὸν Κέντρον Ἀθηνῶν, ἀναγνώρισιν αὐτῆς ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρους συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λέρου, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τοῦ ἐκκρεμοῦντος καπνικοῦ ζητήματος. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ε. Μπακλατζῆς καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων Τ.Τ.Τ. ἐκ τῶν μεταταγέντων εἰς τὸν ΟΤΕ, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ν.δ. 3055) 54 ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως ηὐξημένης συντάξεως καὶ εἰς τοὺς ἐξελθόντας τῆς ὑπηρεσίας πρὸ τῆς 1.11.1954. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτει ἀναφορὰν προσφύγων συμμοριοπλήκτων ἐξ ἀκατοικήτων παραμεθορίων χωρίων, ἐγκατασταθέντων προσωρινῶς ἐν Πετρούσῃ Δράμας, ζητούντων ἀπαλλαγὴν ἐκ τῶν μισθωμάτων, διὰ τὰ οἰκήματα τῶν φυγάδων Βουλγαρίας, εἰς τὰ ὁποῖα ἔχουν στεγασθῆ, ὁριστικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Προσωπικοῦ Ἠλεκτροφωτισμοῦ Δοξάτου, ζητοῦντας κατοχύρωσιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων αὐτοῦ, μετὰ τὴν ὑπαγωγὴν τῆς ἐπιχειρήσεως ἠλεκτροφωτισμοῦ εἰς τὴν Δ.Ε.Η. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δ. Ζωγραφάκη, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῆς ἀδείας λειτουργίας ἐν μέσαις Ἀθήναις εἰς τὴν κατωκημένην περιοχὴν Καλλιθέας πρωτογόνου ἀσβεστοκαμίνου εἰς βάρος τῆς ὑγείας, ἡσυχίας καὶ τῆς ζωῆς ἀκόμη αὐτῶν τῶν κατοίκων τῆς πυκνοκατωκημένης περιοχῆς, ἀποτελούσης στίγμα τῆς περιοχῆς τῆς πρωτευούσης κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βραγόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Ἀμπελουργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Σπάτων, ζητοῦντος καθορισμὸν τῆς τιμῆς πωλήσεως τοῦ οἴνου εἰς 8 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Κ. Τσιγάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Ν. Μαγνησίας καὶ Διαβατῶν Θεσσαλονίκης, ζητούντων ἄρσιν τῆς ἀπαγορεύσεως σφαγῆς μεγάλων ζώων καὶ χοίρων ὑπὸ τῶν κρεοπωλῶν τῶν χωρίων των. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Βενιζέλος καὶ Τ. Κολοκυθᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Χαρικλείας χήρας Σ. Μασκούρη, ζητούσης χορήγησιν συντάξεως διὰ τὸν ἐν ὑπηρεσίᾳ θανόντα χωροφύλακα σύζυγόν της Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας κ. Λ. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Ριαχόβου καὶ Κουκλιῶν Ἐπαρχίας Πωγωνίου, ζητούντων ἐκτέλεσιν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων εἰς τὴν περιοχήν των καὶ ἀπόδοσιν εἰς τὴν καλλιέργειαν 2000 στρεμμάτων, κατακλυζομένων ἤδη ὑπὸ τῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Καλαμᾶ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Πρεβέζης, ζητούσης τὴν ἐκτέλεσιν ἔργων ἐπὶ τῆς ὄχθης τοῦ Λούρου ποταμοῦ καὶ τὴν λῆψιν μέτρων πρὸς ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Πολυτέκνων Αἰτωλικοῦ, ζητοῦντος τοποθέτησιν καθηγητοῦ τῶν Φυσικῶν εἰς τὸ Γυμνάσιον Αἰτωλικοῦ. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀνέργων ἰχθυεργατῶν Λιμνοθαλάσσης Μεσολογγίου, ζητούντων παραχώρησιν τῶν ἰχθυοτροφείων τῆς ἐν λόγῳ λιμνοθαλάσσης εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς ἰχθυεργατῶν κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τοῦ χωρίου Πετεινοῦ τῆς Κοινότητος Διομηδείας–Ξάνθης, ζητούντων χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων διὰ τὴν ἀγορὰν ἀγρῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Σαράφης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐφημεριδοπωλῶν Βόλου, ζητούσης ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὸ Ταμεῖον Συντάξεως Ἐφημεριδοπωλῶν. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Π. Γλιγλῆς, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Καρυᾶς–Βοιωτίας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Λεβαδείας περικοπὴν τῶν κλήρων των κατὰ 23– 25% καὶ ζητούντων δικαίαν διανομὴν τῶν ἀγόνων ἐκτάσεων. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Τρύφου Ι. Λενέτη, Σ. Ἀγραφιώτη, Π. Νικάκη κ.λ.π. ζητούντων λῆψιν μέτρων διαθέσεως τῶν ἀπωλήτων εἰσέτι καπνῶν των ἐσοδείας 1955 τὰ ὁποῖα οἱ καπνοβιομήχανοι ἐκδικητικῶς ἠρνήθησαν νὰ ἀγοράσουν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Ἀγρινίου–Ἀμφιλοχίας–Περιχώρων, ζητοῦντος ἄμεσον ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργαζομένων, ὡς ταῦτα ἐξετέθησαν ὑπὸ τῆς Γεν. Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Διδασκαλικοῦ Συλλόγου Ἀγρινίου «ἡ Ἕνωσις», ζητοῦντος συμπλήρωσιν τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν δημοτικῶν σχολείων τῆς περιοχῆς, προαγωγὴν καὶ ἵδρυσιν σχολείων ἐν τῇ πόλει Ἀγρινίου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Γ. Σταμάτης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν καπνεργατῶν Ἀγρινίου, ζητούντων καταβολὴν τοῦ ἐπιδόματος ἀνεργίας μὲ 75 ἡμερομίσθια, ἀναγνώρισιν τῶν πραγματοποιηθέντων ἡμερομισθίων τοῦ Τ.Α.Κ. κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Τ. Βουλόδημος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ πρώην βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν νήσων Κυθήρων καὶ Ἀντικυθήρων. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Β. Θανασέκου, Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ἀποκλειστικῶν Ἀδελφῶν «Ἅγιοι Ἀνάργυροι», ζητούσης ἀσφάλισιν τῶν μελῶν της εἰς τὸ Ι.Κ.Α., κατοχύρωσιν καὶ βελτίωσιν τῶν ἡμερομισθίων των κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων, Ζυθεστιατορίων καὶ Οἰνομαγειρίων Ἀθηνῶν–Περιχώρων, ζητούσης καθιέρωσιν τῆς ἑβδομαδιαίας ἀναπαύσεως τῶν μελῶν της, αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῆς δεκαώρου ἐργασίας αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιομηχανικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κερκύρας, ζητοῦτος ἐπέκτασιν τοῦ ν. 3213)55 «περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας» καὶ εἰς τὰς Τουριστικὰς ἐπιχειρήσεις, ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τὰς Ξενοδοχειακὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ἐφωδιασμένας δι’ ἀδείας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Γ. Παπαγεωργίου, διὰ τηλεγραφήματός του ζητεῖ παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀγορᾶς οἰκοπέδων παρὰ σεισμοπλήκτων μισθωτῶν, δικαιουμένων ἀρωγῆς, ἥτις ἐκπνέει τὴν 31 Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοϋπαλλήλων Διδυμοτείχου, ζητούσης ὑπαγωγὴν καὶ τῆς πόλεως Διδυμοτείχου εἰς τὸ πρόγραμμα ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Σχολικῆς Ἐφορείας Βάλτου–Ὀρεστιάδος, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως δραχ. 40.000 διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ διδακτηρίου τοῦ χωρίου τούτου. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Ι. Τριανταφυλλίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοϋπαλλήλων Διδυμοτείχου, ζητούσης χορήγησιν ηὐξημένης πιστώσεως διὰ τὴν διανομὴν βοηθημάτων ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων εἰς τοὺς μὴ ἐπιδοτουμένους ἀνέργους. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐργαζομένων Τσιμέντων Χαλκίδος, ζητούσης παραχώρησιν τοῦ Σισμανογλείου εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἵνα χρησιμεύσῃ ὡς σανατόριον τῶν ἠσφαλισμένων ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς Χώρας. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Τριανταφυλλίδη, συνταξιούχου, Σ.Ε.Κ. Μακεδονίας, ζητοῦντος ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων τῶν σιδηροδρομικῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Α. Κακκαρᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀναγκαστικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀμπελοκτημόνων Χαλκίδος, ζητοῦντος χορήγησιν βενζίνης ἀτελῶς καὶ εἰς τοὺς μὴ κατόχους σκαπτικῶν μηχανημάτων ἀμπελοκαλλιεργητάς. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Σ. Σαράφης καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συλλόγου Ἀποκαταστάσεως Ἰσραηλιτῶν Λαρίσης, ζητοῦντος διάθεσιν τῆς περιουσίας τῶν ἄνευ κληρονόμων ἀποβιωσάντων κατὰ τὸν πόλεμον Ἰσραηλιτῶν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην ἀποκαταστάσεως καὶ περιθάλψεως ὁμοθρήσκους των. Ὁ βουλευτὴς Ἰωαννίνων–Θεσπρωτίας κ. Δ. Ἰωάννου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς Νομοῦ Ἰωαννίνων, ζητούντων χορήγησιν ἐπιδόματος καὶ εἰς τοὺς περιφερειακοὺς ὑπαλλήλους Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς. Ἡ Νεολαία Ἐλευθέρας Εὐρώπης, ζητεῖ ἄμεσον ἀνακήρυξιν τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης, πλήρη ἑνοποίησιν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων ἁπασῶν τῶν χωρῶν ὑπὸ ἑνιαίαν διοίκησιν, καθιέρωσιν τῆς «Εὐρωπαϊκῆς ὑπηκοότητος, ἑνοποίησιν καὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς ἁπασῶν τῶν χωρῶν κ.λ.π.». Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Η. Σπυροπούλου, Π. Πουλίδη καὶ λοιπῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Νέας Βύσσης–Ἕβρου ζητούντων χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς γεωργικοῦ κλήρου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἕβρου κ. Γ. Κλῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Βʹ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἀλεξανδρουπόλεως, ζητοῦντος ταχεῖαν ἔγκρισιν τῆς παρὰ τοῦ Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως δωρεᾶς οἰκοπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου τοῦ ἐν λόγῳ Δημοτικοῦ Σχολείου. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀπ. Κουκούλη, ζητοῦντος εἰσαγωγὴν εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης καὶ τῶν ὑποψηφίων τῶν ὑπολειπομένων τῆς βάσεως κατὰ ἡμίσειαν μονάδα. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Παλαιοκάστρου–Ἐλασσόνος, ζητοῦντος τοποθέτησιν διδασκάλου εἰς τὸ Δημοτικὸν Σχολεῖον τῆς Κοινότητός του, τὸ ὁποῖον παραμένει κλειστὸν μὲ 115 μαθητάς. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν πλημμυροπαθῶν κατοίκων Κλεισούρας–Ἐλασσόνος, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἀνακατασκευὴν τῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Κατίνας Εὐγενιτάκη, κατοίκου Πυξαρίου, ἀστέγου, καὶ πυροπαθοῦς, αἰτήσεις ὅπως ἐνισχυθοῦν οἰκονομικῶς πέντε οἰκογένειαι Πυξαρίου, τῶν ὁποίων αἱ οἰκίαι ἐπυρπολήθησαν ὑπὸ τῶν Βουλγάρων, διὰ τὴν στέγασίν των εἰς ἀνεγερθησομένους ἐκεῖ πυρῆνας. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀνθίμου Ἀλωνίδου, κατοίκου Θόλου καὶ Ἀνέστη Μαυρίδου, κατοίκου Προσωτσάνης, μονοχείρων ἐξ ἀτυχημάτων, ζητούντων τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῶν εἰς τὸ «Κέντρον Ἀποκαταστάσεως Ἀναπήρων» πρὸς τοποθέτησιν τεχνητῆς χειρός. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Χαραλ. Ἀθανασούλη κατοίκου Δοξάτου, ἀρχηγοῦ 6) μελοῦς οἰκογενείας, καὶ ἀστέγου, ζητοῦντος παροχὴν οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, διὰ τὴν ἀνέγερσιν οἰκήματος ἐπὶ ἰδιοκτήτου οἰκοπέδου. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Π. Μόντζαλας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Σερρῶν, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν συνεχιζομένην εἴσπραξιν τῆς στρεμματικῆς φορολογίας ν. 2155) 53 καὶ ζητούντων κατάργησιν τῆς ἐν λόγῳ καταθλιπτικῆς εἰσφορᾶς, κατάργησιν γεωμόρων καὶ ὑπεραξία ἀποκαλυφθεισῶν γαιῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορείας Ἁγίας Βαρβάρας Τριχωνίδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποστολὴν διδασκάλου πρὸς λειτουργίαν τοῦ δημοτικοῦ Σχολείου. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ριζιώτης, Δ. Κρόκος, Α. Μπριλλάκης, Ν. Ἰντζές, Γ. Πρίφτης, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Πατσιαντᾶς, Α. Λασκαρίδης, Ν. Παπαδημητρίου, Η. Σκυλλάκος, Γ. Παπαστεργίου, Σ. Τσιαπάρας, Θ. Ἀνδρεάδης, Κ. Βασαρδάνης, Α. Λυμπέρης, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Κ. Πετρόπουλος, Μ. Πίσας, καὶ Γ. Ταρμπάζης, καταθέτουν ἀναφορὰν συγγενῶν φυλακισμένων καὶ ἐξορίστων, ζητούντων κατάργησιν τοῦ στρατοπέδου Ἁγίου Εὐστρατίου, τῶν Φυλακῶν Γυάρου καὶ χορήγησιν γενικῆς ἀμνηστίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Ἐφραιμίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν καλλιεργητῶν περιφερείας Γιαννιτσῶν, ζητούντων ἐπανεξέτασιν τοῦ ζητήματος ἐγκαταστάσεως τῶν ἀκτημόνων εἰς τὰς ἐκτάσεις τῆς τέως Λίμνης Γιαννιτσῶν, μείωσιν τοῦ γεωπονικοῦ κλήρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ροδόπης κ. Α. Μπακλατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Μιχ. Ναλμπαντοπούλου, οἰκοδόμου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ χορήγησιν συντάξεως παρὰ τοῦ Ι.Κ.Α. καίτοι εἶναι ἀσθενὴς καὶ ἔχει πραγματοποιήσει 750 ἡμερομίσθια. Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Ριζιώτης, Δ. Κρόκος, Α. Μπριλλάκης, Γ. Πρίφτης, Β. Ἐφραιμίδης, Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου, Ν. Παπαδημητρίου, Η. Σκυλλάκος, Γ. Παπαστεργίου, Σ. Τσιαπάρας, Θ. Ἀνδρεάδης, Κ. Βασαρδάνης, Α. Λυμπέρης, Κ. Πετρόπουλος, Γ. Ἀναγνωστόπουλος, Μ. Πίσπας Π. Ξενοδοχειάρης καὶ Γ. Ταρμπάζης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Συλλόγων Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς καὶ Λαϊκῆς Τραπέζης, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ἀπολύσεως τοῦ Γεν. Γραμματέως τοῦ Συλλόγου Ὑπαλλήλων Ἰονικῆς Τραπέζης Ε. Τσακίρη καὶ κατάργησιν τοῦ ν. 516)48. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἐπιτροπῆς ἀγῶνος στρατιωτικῶν συνταξιούχων Βορείου Ἑλλάδος, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῶν πολεμικῶν ἐτῶν τῶν στρατιωτικῶν συνταξιούχων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Ὀργανισμοῦ Πολεμιστῶν ν. 751)48 Βορείου Ἑλλάδος, ζητοῦντος ματαίωσιν πάσης μελετωμένης καταργήσεως διατάξεων προστασίας τῶν πολεμιστῶν, κωδικοποίησιν τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας αὐτῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν καταστηματαρχῶν κέντρων τοῦ παραλιακοῦ χώρου τῆς Κοινότητος Καλαμακίου–Π. Φαλήρου, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν χρησιμοποιήσεως τοῦ παραλιακοῦ χώρου καὶ ζητούντων παραχώρησιν αὐτοῖς τοῦ δικαιώματος χρησιμοποιήσεως τοῦ χώρου τούτου, ἐφ’ ὅσον θὰ συμμορφωθοῦν ἀπολύτως πρὸς τὰς τουριστικὰς διατάξεις. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Ι. Νικολίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Καπνεργατῶν — Καπνεργατριῶν καὶ στοιβαδόρων Ἀγρινίου «ὁ Ἅγιος Χριστόφορος», ζητοῦντος ἐπιδότησιν τῶν καπνεργατῶν τῶν ἐχόντων συμπληρώσει 75 ἡμερομίσθια κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων συνοικισμοῦ Εὐαγγελισμοῦ, Κοινότητος Κορφαλοῦς, ζητούντων ἀνάκλησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23)30.6.56 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων Λαγκαδᾶ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γεωργ. Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Αὐτοκαλλιεργητῶν Καβάλας, ζητοῦντος μείωσιν τῆς ὑπερβολικῆς τιμῆς ἐξαγορᾶς τῶν ἀγρῶν τοὺς ὁποίους κατέχουν ἀπὸ τριακονταετίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Κρηνίδων Καβάλας, ζητοῦντος ἀναθεώρησιν τῆς παρὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀπαλλοτριώσεων ἀποφάσεως διανομῆς κοινοχρήστων ἐκτάσεων εἰς μὴ δικαιούχους καὶ διανομὴν αὐτῶν εἰς ἀκτήμονας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Α. Ζάκκας, Α. Πατσιαντᾶς, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατοϋπαλληλικῶν ὀργανώσεων Θεσσαλονίκης, ζητουσῶν αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, κατάργησιν τοῦ ν. 3239)55 «περὶ συλλογικῶν συμβάσεων», ματαίωσιν συγχωνεύσεως τῶν Κλαδικῶν Ταμείων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Γλιγλῆς, Α. Πατσιαντᾶς καὶ Η. Ἠλιοῦ, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Γεν. Συνελεύσεως Διοικητικῶν Συμβουλίων τῶν Ὀργανώσεων δυνάμεως Παλλεσβιακοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου, ζητούσης κατάργησιν τοῦ ν. 3239) 55, ταχεῖαν ψήφισιν συνταξιοδοτικοῦ Κώδικος, ἐπιδότησιν τῶν ἐποχιακῶς ἐργαζομένων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἐργατῶν καὶ Ἐργατριῶν γῆς Λέσβου, ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τῆς ἰσχυούσης νομοθεσίας πρὸς καθορισμὸν ἀναλόγων ἡμερομισθίων. Ὁ βουλευτὴς Λέσβου κ. Ν. Μαλλιάκας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Καπνεργατῶν Μυτιλήνης, αἰτοῦντος τὴν ἔνταξιν τῶν συνταξιούχων εἰς τὸ Ι.Κ.Α., 2) ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, 3) τὴν συνέχισιν τῆς εἰσφορᾶς 3% ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. ὑπὸ τῶν ἐξαγομένων καπνῶν κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας–Εὐρυτανίας κ. Π. Σταυρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν βοηθῶν Ταμείων ἁπάσης τῆς Ἑλλάδος, ζητούντων ἔνταξιν αὐτῶν εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Πυροπαθῶν συνοικίας Βαροσίου Ἐδέσσης, ζητοῦσι χορήγησιν ἀναστολῆς πληρωμῆς τῆς ὀφειλομένης δόσεως διὰ τὸ χορηγηθὲν εἰς τὰ μέλη του στεγαστικοῦ δανείου κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἀρσενίου–Πέλλης, ζητοῦντος ἀποστολὴν συνεργείου διὰ τὴν καταμέτρησιν καὶ διανομὴν τῆς παραχωρηθείσης ἐκτάσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Οἰκονομικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἐπιστημόνων Βόλου, ζητοῦντος παράτασιν τῆς προθεσμίας ἀγορᾶς οἰκοπέδων κ.λ.π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Γ. Αὐγερόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Καισαριανῆς, ζητοῦντος ἀκύρωσιν τῆς παρὰ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς εἰς τοὺς Δημάρχους Αἰγάλεω καὶ Δάφνης. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Κουτσοπέταλος, Γ. Αὐγερόπουλος καὶ Δ. Παπασπύρου, καταθέτουν ἀναφορὰν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας, ζητούντων δικαίαν διανομὴν τῆς ἀγόνου ἐκτάσεως εἰς θέσιν Λαμία τῆς Κωπαΐδος. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Λασκαρίδης καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ἀμυγδαλεῶνος, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς ἀπειλουμένης δενδροφυτεύσεως τῆς διαχωριστικῆς ζώνης τῶν Τεναγῶν Φιλίππων. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἐπαγγελματιῶν καὶ Βιοτεχνῶν Ἐπαρχίας Λαγκαδᾶ, ζητούσης μείωσιν τοῦ φόρου εἰσοδήματος τῶν ἐπαγγελματιῶν ἀγροτικῶν Κωμοπόλεων κ. λ. π. Οἱ βουλευταὶ Λέσβου κκ. Μ. Γαληνὸς καὶ Π. Ξενοδοχειάρης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Συνταξιούχων Καπνεργατῶν Μυτιλήνης, ζητούντων ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν του εἰς τὸ Ι.Κ.Α., ἀναπροσαρμογὴν τῶν συντάξεων, χορήγησιν δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς κ.λ.π. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης–Πρεβέζης–Λευκάδος κ. Δ. Καρατζένης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Ἠπείρου, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης καταργήσεως τοῦ Κέντρου Λουτροθεραπείας Ἀναπήρων Πολέμου Πρεβέζης, ἐξυπηρετοῦντος ἄριστα τοὺς ἀναπήρους Ἠπείρου. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 301702) 14.12.1956 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀνωνύμου Ἑταιρίας ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ, διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Δημοσίας Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτρισμοῦ (ΔΕΗ) ἐμπρόθεσμον ἐκπλήρωσιν τῶν ὑποχρεώσεων ἃς θέλει ἀναλάβει διὰ τῆς ὑπογραφησομένης μεταξὺ τῶν μερῶν συμβάσεως, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν Α. Ε. ΓΑ-ΛΙΛΑΙΟΣ καταβολὴν εἰς δραχμὰς ἰσόποσον τοῦ ὑπὸ προθεσμιακὸν διακανονισμὸν μέρους τοῦ τιμήματος ἐκ δολλ. 680.000 καὶ τῶν ἀναλογούντων ἐπ’ αὐτοῦ τόκων κ.λ.π. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 293503) 12.12.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου ἐκ δραχ. εἴκοσι πέντε ἑκατομμυρίων (25.000.000) εἰς τὴν Α. Ε. Ἑλληνικοῦ Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου, διαθετέου ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν προμήθειαν πρώτων ὑλῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐπιχωρίους δαπάνας πρὸς ὁμαλὴν συνέχισιν τῆς ἐκτελέσεως τῆς παραγγελίας τοῦ ΝΑΤΟ τῶν δολλαρίων 10.434.000. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἰδιοκτητῶν Ἐλαιουργείων Κερκύρας, ζητοῦντος ἐνίσχυσιν τῶν ἰδιωτικῶν ἐλαιουργείων ἐν ὄψει τῆς προσεχοῦς ἐσοδείας. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 317563)14.12.1956 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν δανείου τεσσαράκοντα τεσσάρων ἑκατομμυρίων τριακοσίων ἐννενήκοντα χιλιάδων δρχ. (44.390.000) διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν συνέχισιν τῆς συγκεντρώσεως ξηρᾶς σταφίδος ἐσοδείας 1956 ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 299323)14.12.1956 ἀποφάσεώς του παρέτεινε μέχρι 25. 2.1957τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τὸ ἐκ δραχ. 5.655.578.45 ὑπόλοιπον τῶν χορηγηθέντων ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος δανείων πρὸς τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν Καταναλώσεως Δημοσίων Ὑπαλλήλων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 306303)12.12.1956 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ἐγγυήσεως εἰς τὸν προμηθευτὴν Βελγικὸν Οἶκον Comptoir des Acieries Belges Section des Rails Seraing μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν Βελγικῶν Φράγκων 150.389.600 διὰ τὴν παρὰ τῶν ΣΠΑΠ προμήθειαν ὑλικοῦ γραμμῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 321311) 14.12.1956 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχ. δώδεκα ἑκατομμυρίων (12.000.000) πρὸς τὸν Α.Σ.Ο. διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν προμήθειαν 10.000 Ἀγγλικῶν τόννων μελάσσης πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς βιομηχανίας οἰνοπνεύματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 319102) 12.12.1956 ἀποφάσεώς του παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ὡς ἀνωτέρω εἰς τὸν Παναθηναϊκὸν Ἀθλητικὸν Ὅμιλον δανείου ἐκ δραχμῶν ἑνὸς ἑκατομμυρίου (1.000.000) χρησιμοποιηθησομένου ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν εἰς τὴν ἀνατολικὴν πλευρὰν τοῦ ἐπὶ τῆς Λεωφόρου Ἀλεξάνδρας γηπέδου του εἰδικῶν κερκίδων ἐξ ὡπλισμένου σκυροδέματος. Οἱ Ἐφημέριοι Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας ζητοῦν βελτίωσιν τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἐφημερίων καὶ μισθολογικὴν ἐξίσωσιν αὐτῶν πρὸς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Σχετικῶς μὲ τὴν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 374) 4. 12.56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιαπάρα, περὶ τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δὲν κρίνεται ὡς ἐνδεδειγμένη ἡ μεταβολὴ τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου 2500 ὁριζομένων ὁρίων ἡλικίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Λ. Κουτσοπετάλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 388) 3.12.56 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Λ. Κουτσοπετάλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφοις τὰ ὑπ’ ἀριθ. Μ. 2699) 11.5.56 καὶ Π. 8653) 1.7.56 ἔγγραφα ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἁρμοδίου κατὰ νόμον ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τῆς ζητηθείσης ἀνακλήσεως τῆς ἐν περιλήψει ἀπαλλοτριώσεως καὶ ἀποστείλῃ ἡμῖν, ἐφ’ ὅσον συμφωνῇ, σχετικὴν πρότασιν. Ἐπίσης διαβιβάζομεν ὑμῖν καὶ ἀντίγραφα τῶν ὑπ’ ἀριθ. 2847) 593) 22.5.56 καὶ 998) Τ) 20.8.56 σχετικῶν ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19.12.56

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 998) Τ. «Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Ὑπομιμνήσκοντες τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2847) 593) 22.5.56 ἡμέτερον ἔγγραφον δι’ οὗ προτείνομεν τὴν διὰ λόγους τουριστικῆς σημασίας ἀνάκλησιν τοῦ ἀπὸ 17) 2–8.3.1956 Β. Δ. «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων ἐν Μαραθῶνι κ.λ.π.» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως γνωρίσητε ἡμῖν τὰς ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ὑμετέρας ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Εἰδικὸς Σύμβουλος Ὑπουργοῦ

Λ. ΛΙΑΝΑΡΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. Π. 8653) 1996. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Μ. 2699) 11.5.56 ἔγγραφον ἡμῶν καὶ κατόπιν τοῦ καὶ ἡμῖν κοινοποιηθέντος ὑπ’ ἀριθ. 2847) 593) 22.5.56 ἐγγράφου τοῦ κ. Ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὅπως ἐφ’ ὅσον καὶ ὑμεῖς συμφωνεῖτε, ἀποστείλητε ἡμῖν τὴν κατὰ νόμον σχετικὴν πρότασιν ὑμῶν περὶ ἀνακλήσεως τοῦ Β. Δ)τος κηρύξεως τῆς ἐν περιλήψει ἀπαλλοτριώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Ἀναπληρωτὴς Γενικὸς Δ)ντὴς

Α. ΜΟΥΖΑΚΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Ἀριθ. πρωτ. 2847) 593. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Ἐν συνεχείᾳ τοῦ πρὸς ὑμᾶς διαβιβασθέντος ὑπ’ ἀριθ. Μ.2690) 11.5.56 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὡς ἐξηγγείλαμεν πρὸ μηνὸς περίπου εἰς τὸ πρόγραμμα τουριστικῶν ἔργων τοῦ τρέχοντος ἔτους περιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀξιοποίησις τῆς περιοχῆς Μαραθῶνος διὰ τῆς δημιουργίας συγχρονισμένης πόλεως ὑπὸ τὸν τίτλον «Ἄστυ Μαραθῶνος». Ἐπειδὴ ἐκτὸς τοῦ δημιουργηθησομένου τούτου μακρᾶς πνοῆς καὶ σοβαρᾶς σημασίας τουριστικοῦ ἔργου ἡ περιοχὴ Μαραθῶνος θεωρεῖται ὡς τουριστικὴ λόγῳ τοῦ ὑπάρχοντος Τύμβου Ραμνοῦντος κ.λ.π., παρακαλοῦμεν ὅπως μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν συντέλεσιν τῆς ἀπαλλοτριώσεως ταύτης πρὸς ἐγκατάστασιν Πεδίου Βολῆς, καθ’ ὅσον ἐπιβάλλεται ὅπως ἡ ἔκτασις αὕτη ἀναπτυχθῇ τουριστικῶς, ἡ προσπάθεια δὲ τῆς δημιουργίας τοιούτου Πεδίου, ἀπέχοντος μόλις 40 χιλμ. ἐκ τῆς Πρωτευούσης, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὸν μαρασμὸν τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς. Ἄλλωστε κατὰ τὸ παρελθὸν κατεβάλλομεν προσπαθείας διὰ τὴν ἀπαγόρευσιν ἀμμοληψίας καὶ χωματοληψίας τῶν παραλιῶν τῆς περιοχῆς Τύμβου Μαραθῶνος κατόπιν καταγγελιῶν Τουριστικῶν Σωματείων καὶ ὀργανώσεων διὰ νὰ μὴ παραμορφωθῇ καὶ καταστραφῇ ἡ σημαντικὴ εἰς τουριστικὴν ἀξίαν παραλία, πρὸς τοῦτο δὲ συνεστήσαμεν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ Νομιάτρου Διευθυντοῦ Ὑγειον. Κέντρου Ἀττικῆς, ἥτις ἐν πρακτικῷ ἀπεφάσισεν ὅπως ἀπαγορευθῇ ὁλοσχερῶς ἡ ἀμμοληψία ἀπὸ ὅλας τὰς παραλίας τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω παρακαλοῦμεν ὅπως προέλθητε εἰς τὰς καθ’ ὑμᾶς ἐνεργείας διὰ τὴν ἀνάκλησιν τοῦ Βασ. τούτου Διατάγματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. Μ. 2699) 1735. Πρὸς Τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἐνταῦθα Θέμα: «Περὶ τῆς ζητουμένης ὑπὸ τῆς Κοινότητος Μαραθῶνος ἄρσεως τῆς ἀπαλλοτριώσεως διὰ τὸ πεδίον βολῆς βλητικῶν δοκιμῶν». Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατόπιν τῆς διὰ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν προτάσεως τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ἐγκρίσεως ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξεδόθη τὸ ἀπὸ 17.2. 56 Β. Δ)μα (Φ.Ε.Κ. 82)8.3.56) «περὶ ἀναγκαστικῆς ἀπαλλοτριώσεως κτημάτων ἐν Μαραθῶνι, συνολικοῦ ἐμβαδοῦ 1.373.340 τ. μ. πρὸς ἐγκατάστασιν πεδίου βολῆς δοκιμῶν. Ἤδη ἡ Κοινότης Μαραθῶνος διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 558) 23.4.56 ἐγγράφου της ἐπισυναπτομένου ἐν ἀντιγράφῳ κοινοποιηθέντος εἰς τοὺς κ. κ. Ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Οἰκονομικῶν καὶ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.Σ., ἐκθέτει διαφόρους λόγους, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ Τουριστικούς, ἕνεκα τῶν ὁποίων ἔχει τὴν γνώμην ὅτι πρέπει νὰ ἀνακληθῇ ἡ τοιαύτη ἀπαλλοτρίωσις. Παρακαλοῦμεν ὅπως εὐαρεστηθῆτε καὶ ἐξετάσητε τὸ βάσιμον τῶν ἐκτιθεμένων λόγων, ἐν συνεννοήσει καὶ μετὰ τῆς ἁρμοδίας Ὑπηρεσίας Τουρισμοῦ παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Προεδρίας Κυβερνήσεως, ὡς καὶ τὴν δυνατότητα ἐκλογῆς ἑτέρου καταλλήλου χώρου, ἐκτὸς τοῦ Νομοῦ Ἀττικῆς, διὰ τὸν προκείμενον σκοπὸν ἀπαλλοτριώσεως ἢ ὑφιστάμενον τυχὸν πεδίον βολῆς κατάλληλον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ».

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8987)7280 ἀπὸ 14.12.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 407 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἀποδείξεως διὰ δικαστικῶν ἀποφάσεων τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐκ τῶν Νέων Χωρῶν καταγομένων ἀστυνομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως διετυπώθη ὡς τροπολογία εἰς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κ. Ν. 4971)1941 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων» ψηφισθέντος εἰς μόνην συζήτησιν τὴν 17.12.1956 καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως διαγραφῇ ἐκ τοῦ βιβλίου ἐρωτήσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Δεκεμβρίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Δ. ΚΟΛΛΙΑΣ

Ἀστυνομικὸς Διευθυντὴς Αʹ. β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη, Γ. Τρουλλινοῦ κ.λ.π. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 365 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαηλιάκη, Γ. Τρουλλινοῦ κ.λ.π., περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8821 ἀπὸ 6.12.1956 ὑμέτερον ἔγγραφον, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τὴν χορήγησιν τίτλων ἰδιοκτησίας εἰς τοὺς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀποκατασταθέντας πρόσφυγας, δὲν ἀπαιτοῦνται πιστοποιητικὰ Κοινωνικῶν φρονημάτων, οὐδὲ καὶ ἐκδίδονται τοιαῦτα παρὰ τῶν ὑπηρεσιῶν ἀσφαλείας διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν. Εἰς περίπτωσιν, ὅμως, καθ’ ἣν ἡ παραχωρουμένη ἰδιοκτησία εὑρίσκεται εἰς περιοχὴν παραμεθόριον ἢ παράκτιον διὰ τὴν χορήγησιν τίτλων ἀπαιτεῖται ἡ προσκόμισις εἰς τὸν Συμβολαιογράφον βεβαιώσεως, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις κλήρου, ἡ βεβαίωσις ὅμως αὕτη δὲν ἐκδίδεται παρὰ τῶν ἐκ λόγων κρατικῆς ἀσφαλείας διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ ὑπηρεσιῶν ἀσφαλείας, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Ὑπουργοῦ Γεωργίας, παρὰ τῆς ὑπὸ τοῦ Α. Ν. 1366) 1938 ἐν ἄρθρῳ 2 προβλεπομένης Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς ἣν δὲν μετέχουσιν αἱ ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας. Διὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων δὲν ἐκδίδεται βεβαίωσις Κοινωνικῶν φρονημάτων, παρὰ μόνον βεβαίωσις ὡς ἡ ἀνωτέρω προαναφερομένη καὶ μόνον ἐφ’ ὅσον ἡ ἀποκατάστασις πραγματοποιεῖται εἰς παραμεθόριον ἢ παράκτιον περιοχήν. Τὴν βεβαίωσιν ταύτην ἐκδίδωσιν αἱ ὑπηρεσίαι Ἀσφαλείας ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1209) 4.8.1954 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κυρωθείσης διὰ τοῦ Ν. Δ)τος 3194) 1955. Ἡ βεβαίωσις αὕτη ἐκρίθη σκόπιμος πρὸς κατοχύρωσιν τῆς Κρατικῆς ἀσφαλείας τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, προκειμένου ν’ ἀποφευχθῇ ἡ ἐγκατάστασις ἀτόμων ἱκανῶν νὰ βλάψωσι τὰ κρατικὰ συμφέροντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8824 ἀπὸ 2.12.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκδόσεως νέου τύπου ταυτότητος τῶν πολιτῶν, περὶ οὗ ἡ διαβιβασθεῖσα ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἀπηντήσαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6245) 26.11α ἀπὸ 19.6.1956 ἐγγράφου μας, κατόπιν ἐρωτήσεως τοῦ αὐτοῦ κ. βουλευτοῦ. Πρὸς τούτοις φέρομεν ὑπ’ ὄψιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 191691 ἀπὸ 25.7.1956 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διαγραφείσης ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς σχετικῆς ἐκ 4.084.000 δραχ. πιστώσεως, ἀνεστάλη πᾶσα ἐνέργεια, ἀφορῶσα τὴν προμήθειαν ὑλικῶν κ.λ.π. διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν δελτίων ταυτότητος ἰδιωτῶν. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ περὶ οὗ ὁ λόγος θέμα ἐκκρεμεῖ, μέχρι δὲ ρυθμίσεώς του δύνανται, οἱ ἔχοντες ἐφθαρμένα δελτία ταυτότητος, νὰ ἀπευθύνωνται πρὸς τὰς ἁρμοδίας ἀστυνομικὰς ἀρχὰς πρὸς ἀνανέωσίν των, βάσει τοῦ ἰσχύοντος ν. 87) 45. Πάντως ἡ ὑπόδειξις τοῦ ὡς ἄνω κ. βουλευτοῦ, ὅπως τὴν δαπάνην τῆς ἀνανεώσεως τῶν δελτίων ταυτότητος ἐπωμισθῶσιν οἱ ἔχοντες πέραν τῶν 100.000 δραχ. ἐτησίως φορολογητέον εἰσόδημα, πολῖται, θέλει ἀποτελέσῃ θέμα συζητήσεως τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8379) 26.11.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Μπρεδήμα κατατεθεῖσα ἐρώτησις (αὔξ. ἀριθ. Βιβλίου Ἐρωτ. 256), ἀναφερομένη εἰς τὴν ἐπιβληθεῖσαν πειθαρχικὴν ποινὴν ἀργίας εἰς τοὺς Δημάρχους Αἰγάλεω καὶ Δάφνης ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι κατὰ τῶν σχετικῶν ἀποφάσεων τοῦ ἐν λόγῳ Νομάρχου ἠσκήθησαν ὑπὸ τῶν τιμωρηθέντων ἐφέσεις ἐνώπιον ἡμῶν, ἐφ’ ὧν θὰ ἀποφανθῶμεν μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν οἰκείων φακέλλων, οἵτινες ἐζητήθησαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. ΕΠ 1726 καὶ 1729 ἐ. ἔ. ἡμετέρων ἐγγράφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8540) 29.11.1956 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι, εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 299) 1956 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Πετροπουλάκη, Α. Μπριλλάκη καὶ Ε. Πρωϊμάκη, ἀφορώσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 10046) 1956 ψήφισμα τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου ἐπὶ τῆς κλήσεως εἰς ἀπολογίαν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Ἀττικῆς τοῦ δημοτικοῦ συμβούλου Κερατσινίου Ἐπαμ. Σαρανταένα. Κατ’ ἀρχήν, ἡ ἐνέργεια τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κερατσινίου νὰ διαδηλώσῃ ἐν συνεδριάσει καὶ δὴ διὰ ψηφίσματος τὴν συμπαθειάν του πρὸς τὸν κληθέντα εἰς ἀπολογίαν δημοτικὸν σύμβουλον καὶ νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ τοῦτο, ἀποτελεῖ θέμα ἐκτὸς τῆς ἁρμοδιότητος αὐτοῦ καὶ ἐπίκρισιν τῆς ἀσκούσης τὸν ἐποπτικὸν ἔλεγχον διοικητικῆς ἀρχῆς καὶ ὡς ἐκ τούτου εἶναι ἐλεγκτέα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 130 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος (Σ. Ε. 245) 34). Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τούτου, ὁ εἰρημένος δημοτικὸς σύμβουλος κατὰ τὴν συνεδρίασιν τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου τῆς 28.8.1956 προέβη εἰς ἐπικρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, χαρακτηρίσας ὡς ἀντιλαϊκὸν τὸ νομοσχέδιον, περὶ ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, διότι δῆθεν αἱ διατάξεις αὐτοῦ τείνουν καὶ ἀποσκοποῦν εἰς τὸ νὰ κρατῆται ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μικρόψυχος, ἀμόρφωτος κ.λ.π. Δοθέντος, ὅμως, ὅτι ἡ ἠθελημένη καὶ εὐσυνείδητος διατύπωσις γνώμης ὑπὸ δημοτικοῦ συμβούλου ἐν συνεδριάσει τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου ἐπὶ ζητήματος, ἀναγομένου ἐκτὸς τοῦ κύκλου τῆς ἁρμοδιότητος τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως καὶ ἡ ἀνάμιξις εἰς ἔργα κρατικά, ἐπὶ τῷ σκοπῷ πολιτικολογίας καὶ κριτικῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς πρὸς δημιουργίαν θορύβου καὶ πολιτικὴν ἐκμετάλλευσιν εἶναι ἐλεγκτέα κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 130 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος, ὡς τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν καὶ ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας (Σ.τ.Ε. 1007) 1956, 1072) 1956) νομίμως ὁ Νομάρχης Ἀττικῆς ἐκάλεσεν εἰς ἀπολογίαν τὸν ἀνωτέρω δημοτικὸν σύμβουλον, διὰ βαρεῖαν παράβασιν καθήκοντος καὶ δι’ ὑπέρβασιν τῆς ἁρμοδιότητος αὐτοῦ καὶ ἐπέβαλεν εἰς αὐτὸν πειθαρχικὴν ποινὴν ἀργίας. Σημειωτέον δ’ ὅτι κατὰ τῆς ἀποφάσεως ταύτης τοῦ Νομάρχου δὲν ἠσκήθη ὑπὸ τοῦ τιμωρηθέντος ἔφεσις ἐνώπιον ἡμῶν, καθ’ ὃ εἶχε δικαίωμα ἐκ τοῦ νόμου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

ΙΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Σχινᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 342 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀποστόλου Σχινᾶ, σχετικῶς μὲ τὴν ἵδρυσιν Γεωργικῆς Σχολῆς εἰς τὸν Νομὸν Μεσσηνίας καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ τέως Δήμου Ἀριστομένους ἢ τὴν Οἰχαλίαν τῆς Ἐπαρχίας Μεσσήνης, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἀνέλαβε νὰ μελετήσῃ τοῦτο. Ἐν καιρῷ θὰ σᾶς ἀνακοινώσωμεν τὸ πόρισμα τῆς μελέτης ταύτης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Κ. Τσιγάρα, Α. Λασκαρίδη καὶ Α. Πατσιαντᾶ. Ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8544) 6913) 29.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Τσιγάρα, Ἀγγ. Λασκαρίδη καὶ Ἀν. Πατσιαντᾶ, περὶ τῆς τιμῆς τῶν ζωοτροφῶν προγράμματος πλεονασμάτων Η.Π.Α., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 263782) 16892) 4.12.56 ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρονται οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐλήφθησαν ὑπ’ ὄψιν διὰ καθορισμὸν τῶν ἀνωτέρω ζωοτροφῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῶν διαβιβασθεισῶν ἡμῖν ἐρωτήσεων τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 327 ἐρωτήσεως: α) Τὰ ἔργα διευθετήσεως τοῦ ρεύματος Βιλίκα Ἁγιᾶς, ὡς καὶ τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων περιοχῆς χωρίου Γερακαρίου Ἁγιᾶς, εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων. β) Διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ἀποστραγγιστικῆς τάφρου Δογάνη–Ἁγιᾶς διετέθησαν ἐκ τοῦ προγράμματος τῶν μικρῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων διὰ τὸ ἔτος 1957 δραχμαὶ ἑξήκοντα χιλιάδες. γ) Τὸ ἔργον τῆς διευθετήσεως τῆς κοίτης τοῦ ποταμοῦ Ντερὲ ἔχει ἐκτελεσθῆ. 2. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 328 ἐρωτήσεως: α) Διὰ τὴν κατασκευὴν ἀποστραγγιστικῆς τάφρου περιφερείας Θωμαῒ Γηγενῶν διετέθησαν ἐκ τοῦ προγράμματος μικρῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων διὰ τὸ ἔτος 1957 δραχμαὶ 60.000. β) Διὰ τὴν διευθέτησιν τοῦ χειμάρρου Γκισμπαγιανιώτικο εἰς περιοχὴν Ν. Καρυῶν διετέθησαν συμπληρωματικῶς διὰ τὸ 1957 ἐκ πιστώσεων Δημ. ἐπενδύσεων τεθεισῶν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Λαρίσης δραχ. 340.000. γ) Ἡ ἀποστραγγιστικὴ τάφρος Νισμάτων κατεσκευάσθη μερικῶς ἐκ τῶν πιστώσεων ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων, διετέθησαν δὲ διὰ τὸ 1957 δραχμαὶ 100.000. δ) Διὰ τὴν διευθέτησιν χειμάρρων Συκουρίου (Τοΐβασι) συντάσσεται ἤδη μελέτη παρ’ ἡμῶν. 3. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 330 ἐρωτήσεως: Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων εἰς τὴν λεκάνην τοῦ ρεύματος Βούλγαρη ἐπαρχίας Ἐλασσόνος διετέθησαν διὰ τὸ 1957 δραχμαὶ 400.000, τεθεῖσαι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Λαρίσης. Ἡ ὁλικὴ δαπάνη προβλέπεται εἰς 5.000.000. 4. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 334 ἐρωτήσεως. Τὸ ἔργον τῆς διευθετήσεως τοῦ χειμάρρου Πόντικα οὗ ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 8.800.000, ἐμελετήθη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων, διετέθησαν διὰ τὸ ἔτος 1957 δραχ. 2.000.000. 5. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 335 ἐρωτήσεως: Παρακαλεῖται ὁ κ. βουλευτὴς ὅπως καθορίσῃ λεπτομερέστερον τὴν περιοχὴν πρὸς βελτίωσιν, καθόσον πιθανῶς αὕτη ἐμφανίζεται εἰς τὸν προγραμματισμὸν τῶν ἔργων ὑπὸ ἄλλην ὀνομασίαν. 6. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 336 ἐρωτήσεως: Διετέθησαν ἐκ τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων διὰ τὸ ἔτος 1957 δραχμαὶ 300.000, τεθεῖσαι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Λαρίσης διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὀρεινῶν ὑδρονομικῶν ἔργων, ἐπὶ ὁλικοῦ προϋπολογισμοῦ 3.000.000 δραχμῶν. 7. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 337 ἐρωτήσεως: Τὸ ἔργον προστασίας ἐκ τῶν πλημμυρῶν τοῦ χειμάρρου Ἀμοίρου περιοχῆς Ἁγιᾶς ἐκτελεῖται ὑπὸ τοῦ στρατοῦ, προβλέπεται δὲ ἡ ἀποπεράτωσίς του μέχρι 30.12.1956. Ἀθῆναι τῇ 11.12.1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Λύχνου καὶ Σ. Τσιαπάρα. Τὸ Κεντρικὸν Ταμεῖον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν καὶ τὰ Ταμεῖα Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν, τὰ ἑδρεύοντα εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἑκάστου Νομοῦ, ἀποτελοῦν οἰκονομικοὺς ὀργανισμοὺς δημοσίου δικαίου, ὑπαγομένους εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Οἱ εἰς τὰ Ταμεῖα ταῦτα ὑπηρετοῦντες ὑπάλληλοι, οἵτινες κατέχουν τὰς διὰ σχετικῶν διαταγμάτων, ἐκδοθέντων ἐφ’ ἅπαξ κατ’ ἐξουσιοδότησιν νόμου, προβλεπομένας δι’ ἕκαστον Ταμεῖον ὀργανικὰς θέσεις, ἔχουν τὴν ἰδιότητα μονίμου ὑπαλλήλου Νομικοῦ Προσώπου Δημοσίου Δικαίου. Οἱ ὑπάλληλοι οὗτοι εἶναι ἠσφαλισμένοι εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ὅπου ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ ἀσφάλισις καὶ συνταξιοδοτοῦνται κατὰ τὰς διεπούσας τὸ Ἵδρυμα τοῦτο διατάξεις. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει ὑπ’ ὄψιν του νὰ καθορίσῃ μεγαλυτέραν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν διὰ τοὺς ἔχοντας τὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικὰ προσόντα ὑπαλλήλους, οἵτινες σήμερον δὲν δύνανται νὰ ἐξελιχθῶσιν εἰς βαθμὸν ἀνώτερον τοῦ εἰσηγητοῦ. Διὰ τὴν πραγματοποίησιν τοῦ ἑτέρου αἰτήματος τῶν ὡς ἄνω ὑπαλλήλων, ἤτοι νὰ χαρακτηρισθῶσι ὡς δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ νὰ συνταξιοδοτηθῶσιν ἐκ δημοσίου Ταμείου, ἀπαιτεῖται εἰδικὴ διάταξις νόμου, διὰ τὴν ὁποίαν δέον ὅπως συμπράξῃ καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διότι διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς θὰ ἐπιβαρυνθῇ διὰ τῆς μισθοδοσίας 300 περίπου εἰσέτι ὑπαλλήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13.12.56

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τρουλλινοῦ, Μ. Σκουλᾶ καὶ Π. Βαρδινογιάννη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8817) 7097 (6. 12.56) ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 361 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τρουλλινοῦ, Μ. Σκουλᾶ καὶ Π. Βαρδινογιάννη, ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐξοφλήσεως παλαιῶν δανείων συναφθέντων παρὰ συνεταιρικῶν ὀργανώσεων πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς μὲ τιμὴν δολλαρίου 15 δραχμῶν, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀποτελεῖ ἀντικείμενον γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς χειριζόμενον ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ, καθ’ ἃ δὲ γνωρίζομεν ἔχει κριθῆ ὅτι διὰ λόγους γενικωτέρους δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ ἀνωτέρω ἄποψις. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας εἰς ὅλας τὰς ἀναλόγους περιπτώσεις συνηγόρησεν ὑπὲρ πάσης δυνατῆς διευκολύνσεως τῶν ἐνδιαφερομένων συνεταιρικῶν ὀργανώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14) 12) 56

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΥ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8905 ἐγγράφου σας διαβιβασθείσης ὑπ’ ἀριθ. 384 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ βάσει τοῦ ν. δ. 3620) 56 ἐπίδομα ἐχορηγήθη εἰς τοὺς Πολιτικοὺς Μηχανικοὺς καὶ Ἀρχιτέκτονας μόνον διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ πρόσληψις αὐτῶν εἰς τὰς ἐξωτερικὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων, καθ’ ὅσον μεγίστη ἀνάγκη ὑπάρχει ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Λόγῳ γλισχρότητος τῶν μισθῶν, καθημερινῶς τὸ Ὑπουργεῖον ἀντιμετωπίζει ὑποβολὴν παραιτήσεων ἐπιστημόνων Μηχανικῶν. Ἀντιθέτως σημαντικὴ προσφορὰ ὑπάρχει ἐργασίας Ὑπομηχανικῶν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, χωρὶς τὸ Ὑπουργεῖον νὰ ἀρνῆται τὴν πολύτιμον συνδρομὴν καὶ τοῦ κλάδου τούτου, δὲν δύναται λόγῳ στενότητος τῶν οἰκονομικῶν παροχῶν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν νὰ εἰσηγηθῇ ἐπὶ τοῦ παρόντος τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος καὶ εἰς τοὺς Ὑπομηχανικούς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14.12.56

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Ἀρβανιτάκη καὶ Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8820 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ λύσις τῆς ὑδρεύσεως τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν ἐξ Ὑλίκης διὰ τῆς χαράξεως μέσῳ πεδιάδος Τανάγρας, ἐπροτιμήθη λόγῳ πολὺ μικροτέρου κόστους κατασκευῆς καὶ τοῦ ὀλιγώτερον ἀπαιτουμένου χρόνου κατασκευῆς τῶν ἔργων. Ἡ χρηματοδότησις τῶν ἔργων τούτων γίνεται ἐκ τοῦ προϊόντος εἰδικῆς φορολογίας τὴν ὁποίαν καταβάλλουν οἱ κάτοικοι τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς ὁποίας τὰ ἔσοδα εἶναι περιωρισμένα λόγῳ τοῦ μικροῦ χρόνου κατασκευῆς. Ἡ ἄρδευσις ἐκτάσεων ἢ ὕδρευσις ἀγρῶν πόλεων καὶ χωρίων ἀποτελοῦν θέματα κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον, ἀνεξάρτητα, τόσον ἀπὸ οἰκονομικῆς ὅσον καὶ ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως. Συγκεκριμένως ἡ ὕδρευσις πόλεως Χαλκίδος δύναται νὰ γίνῃ εἴτε ἐκ τῶν ὑδάτων τῆς Παραλίμνης ἢ καὶ ἀκόμη ἐκ τοῦ Ὑδραγωγείου Ὑλίκης, ἀπαιτουμένης πρὸς τοῦτο σχετικῆς μελέτης τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ ἁρμοδίου Δήμου Χαλκίδος καθ’ ὅτι πρόκειται περὶ καθαρῶς δημοτικοῦ ἔργου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14.12.56

Ὁ Γεν. Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη, Θ. Παπαπαναγιώτου, Γ. Καραγκιόζη καὶ Ν. Παπαδημητρίου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8908) 7224 ἐ. ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου, ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Θ. Λυμπερίδη, Θ. Παπαπαναγιώτου, Γ. Καραγκιόζη καὶ Ν. Παπαδημητρίου σχετικῶς μὲ τὸ πρόσθετον τέλος τὸ ἐπιβληθὲν εἰς τὴν περιοχὴν Μακεδονίας ἐπὶ τῶν ἐπιστολῶν ἐσωτερικοῦ κ.λ.π., ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Αἱ εἰσπράξεις αἱ πραγματοποιηθεῖσαι ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν πρὸς τὸν ἀνωτέρω σκοπὸν ἐκδοθέντων εἰδικῶν ἐνσήμων, ἀπὸ τῆς 6 Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. (χρονολογίας ἐφαρμογῆς τοῦ προσθέτου τούτου τέλους) μέχρι 31 Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ. ἀνῆλθον συνολικῶς εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχ. 700.000 Συνεπῶς, ἐὰν αἱ εἰσπράξεις ἐκ τῆς πωλήσεως τῶν ἐνσήμων τούτων συνεχισθῶσι μὲ τὸν αὐτὸν ρυθμόν, ὑπολογίζεται ὅτι τὸ κατ’ ἔτος συνολικὸν ἔσοδον θὰ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 4.000.000 ὡς ἔγγιστα. 2) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ κατὰ Νομοὺς τῆς περιοχῆς Μακεδονίας ὑπολογιζόμενον ἔσοδον, δὲν διαθέτομεν ἐπὶ τοῦ παρόντος, σχετικὰ στοιχεῖα καθόσον τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς κατὰ Ταχυδρομικὸν Γραφεῖον πραγματοποιηθείσης καταναλώσεως, ὑποβάλλονται ἀνὰ τριμηνίαν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐζητήθησαν ἤδη σχετικαὶ πληροφορίαι ἀπὸ τὰ οἰκεῖα Ταχυδρομικὰ Γραφεῖα, διὰ τὸ μέχρι τέλους Νοεμβρίου ἐ.ἔ. διάστημα καὶ θέλομεν γνωρίσει ὑμῖν ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἅμα τῇ συγκεντρώσει τῶν ἐν λόγῳ στοιχείων. 3) Ἐπὶ τῶν λοιπῶν σημείων τῆς ἐρωτήσεως, τὴν ἀπάντησιν θέλει δώσει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἁρμόδιος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14.12.56

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Δερτιλῆ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἐν θέματι ἐρωτήσεως διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8408 ἐ. ἔ. ἐγγράφου σας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἡ μεταφορὰ τοῦ Ἀερολιμένος Ἑλληνικοῦ εἰς ἑτέραν θέσιν δὲν ἐνδείκνυται διὰ τοὺς κατωτέρω λόγους: α) Λόγῳ τῆς ἐδαφικῆς διαμορφώσεως καὶ τοῦ ὀρεινοῦ τῆς περιοχῆς Ἀττικῆς δὲν ὑφίσταται ἄλλη θέσις καταλλήλου διαμορφώσεως ὄχι μόνον εἰς τὴν δέουσαν διὰ διεθνῆ Ἀερολιμένα ἀπὸ τῆς Πρωτευούσης ἀπόστασιν ἀλλὰ καὶ πολὺ πέραν ταύτης προσφερομένης εἰς τὰς ἀπαιτήσεις διὰ τὴν ἵδρυσιν ἑνὸς Ἀεροδρομίου Διεθνοῦς σημασίας καὶ συμφώνου πρὸς τὰς συγχρόνους ἀντιλήψεις. β) Ἡ σημερινὴ θέσις τοῦ Ἀερολιμένος, κρίνεται ἐξαιρετικῶς καλὴ διὰ τὰς ἀπαιτουμένας κινήσεις τῶν ἀεροσκαφῶν, εἰς τὸν ἀέρα κατὰ τὰς φάσεις τῆς προσεγγίσεως τῆς ἐκκινήσεως αἵτινες ἐνέχουσιν ὑψίστην σημασίαν διὰ τὴν ἀσφάλειαν ἀεροσκαφῶν καὶ ἐπιβατῶν συμφώνως πρὸς τὰς συγχρόνους ἀντιλήψεις. γ) Παρουσιάζει ἐξαιρέτους μετεωρολογικὰς συνθήκας σπανίως συναντωμένας εἰς ἄλλα ἀεροδρόμια (δὲν προσβάλεται ὑπὸ ὁμίχλης, χαμηλῆς νεφώσεως καὶ ἀνέμων μεγάλης ταχύτητος) καὶ συνεπείᾳ τῶν ὁποίων ἐξασφαλίζεται ἀκώλυτος καὶ συνεχὴς λειτουργία τοῦ Ἀερολιμένος καθ’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. δ) Εὑρίσκεται εἰς μικρὰν σχετικῶς ἀπόστασιν (13 χιλιόμ. ἀπὸ τοῦ Κέντρου τῆς Πρωτευούσης) καὶ ἐπικοινωνεῖ μετ’ αὐτοῦ διὰ Λεωφόρου ἀρίστης καὶ πολιτισμένης ἐμφανίσεως, γεγονὸς ὅπερ ἐνέχει ὑψίστην σπουδαιότητα τόσον διὰ τὴν ἄνετον καὶ ταχεῖαν μεταφορὰν τῶν ταξιδιωτῶν, ἐμπορευμάτων κ.λ.π., ὅσον καὶ διὰ τὴν Τουριστικὴν καὶ ψυχολογικὴν ἐντύπωσιν. Τοῦτο ἀποτελεῖ ἐπίμονον ἐπιδίωξιν ὅλων τῶν πολιτισμένων Χωρῶν. Ἡ ἄποψις περὶ μεταφορᾶς τοῦ Ἀερολιμένος εἰς ἀπομεμακρυσμένην τοποθεσίαν δὲν συμφωνεῖ πρὸς τὰ Διεθνῶς ἐπὶ τοῦ προκειμένου παραδεδεγμένα. ε) Διὰ τὴν μεταφορὰν τέλος τοῦ Ἀερολιμένος ἤθελον ἀπαιτηθῆ τεράστιαι δαπάναι (περίπου 300 ἑκατομμυρίων) καὶ συναφῆ ἔργα καθ’ ὅσον τὸ Ἀεροδρόμιον ἀποτελεῖ ὁλόκληρον συγκρότημα μετὰ τῶν συμπαραμαρτουσῶν ἐγκαταστάσεών του, τηλεπικοινωνιῶν ὡς καὶ πλῆρες ὁδικὸν δίκτυον. Τοιαύτη δαπάνη θὰ ἠδύνατο ἐνδεχομένως νὰ δικαιολογηθῇ μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπετυγχάνετο ἵδρυσις νέου Ἀερολιμένος, ὑπερέχοντος αἰσθητῶς τοῦ ὑφισταμένου. Τοῦτο, ὅμως, ἀπεδείχθη ἐκ τῶν γενομένων μελετῶν ἀπραγματοποίητον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. «Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8990) 11.12.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 410 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι: 1) Ἅπασαι αἱ κατὰ καιροὺς ἐκδοθεῖσαι Ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις αἱ διαγράφουσαι τὸν τρόπον καὶ τὴν διαδικασίαν χορηγήσεως φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως ἢ ἀντικαταστάσεως κυκλοφορούντων ὁμιλοῦν περὶ νέων αὐτοκινήτων ἤτοι τοιούτων τὸ πρῶτον μελλόντων νὰ τεθῶσιν εἰς κυκλοφορίαν ὡς Δημοσίας χρήσεως, ἀσχέτως ἐὰν ταῦτα ἦσαν μεταχειρισμένα, πρώην ἰδιωτικῆς χρήσεως κ.λ.π., καὶ οὐχὶ περὶ καινουργῶν, ὡς ἰσχυρίζεται εἰς σχετικὸν ὑπόμνημά της ὁμὰς αὐτοκινητιστῶν. Ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα ἐχορηγήθησαν χιλιάδες ἄδειαι κυκλοφορίας φορτηγῶν αὐτοκινήτων δημοσίας χρήσεως εἰς δικαιούχους συμφώνως ταῖς κειμέναις διατάξεσιν (σχετικαὶ ἀποφάσεις 25730) 3.4.47, 121716) 23.4.51, 15964) 10. 5.55, 141720) 14.5.55. 2) Τὸ ὠφέλιμον φορτίον τῶν αὐτοκινήτων ΙΚΑΡΟΥΣ ΝΤ. 700 καθωρίσθη εἰς 6½ τόννους βάσει τῶν ἐπισήμων καταλόγων τοῦ ἐργοστασίου κατασκευῆς, εἰς οὓς ἀναγράφονται ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ στοιχεῖα τοῦ περὶ οὗ πρόκειται αὐτοκινήτου, ὁδὸς ἀκολουθουμένη ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Ὑπουργείου. 3) Ἡ ὑπηρεσία ἐνήργησε καλῶς ἐντὸς τῶν πλαισίων τῆς νομιμότητος καὶ βάσει διατεταγμένων. 4) Τυχὸν μειονεκτήματα ἐμφανισθέντα ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων ΙΚΑΡΟΥΣ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς λειτουργίας αὐτῶν δὲν ἀφοροῦν τὸ Ὑπουργεῖον ἀλλὰ τοὺς ἀγοράσαντας ταῦτα καὶ τὸ ἁρμόδιον ἐργοστάσιον κατασκευῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΓ) Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8911) 56 ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου ἀναφορικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς συστάσεως Ἐφετείου ἐν Πειραιεῖ, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν ὅτι ζήτημα συστάσεως Ἐφετείου εἰς Πειραιᾶ δὲν ἀντιμετωπίζεται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ι. Γωνιάδη καὶ Σ. Τσιαπάρα. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 8822) 7102 καὶ 8852) 7112 τῆς 6.12.1956 ὑμετέρων ἐγγράφων καὶ τῶν διαβιβασθεισῶν ἡμῖν συνημμένως ὑπ’ ἀριθ. 336 καὶ 376 ἐρωτήσεων τῶν ἀξιοτίμων κ.κ. βουλευτῶν Ι. Γωνιάδου καὶ Στ. Τσιαπάρα, ἀφορωσῶν τὸ νομοσχέδιον «περὶ ἀμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων» ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τοῦτο τελεῖ ὑπὸ ἐπεξεργασίαν μεθ’ ἣν συντόμως θέλει κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Μ. Τοσουνίδη καὶ Η. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8526) 29.11.56 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν Μ. Τοσουνίδη καὶ Ἠλ. Παπαηλιάκη, σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῶν τόκων ὑπερημερίας οὓς ἀπαιτεῖ τὸ Τ.Σ.Ν. ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους μετόχους του διὰ τὰς καθυστερουμένας πρὸς αὐτὸ ὀφειλάς των, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Οἱ τόκοι ἐν περιπτώσει καθυστερήσεως τῶν ἐν προϋπηρεσία εἰσφορῶν καὶ γάμου, ὀφειλῶν τῶν ἠσφαλισμένων τοῦ Ταμείου προβλέπονται ὑπὸ τοῦ ἀ. ν. 1621) 1939, οἱ δὲ ἠσφαλισμένοι γνωρίζουν ὅτι ἡ μὴ ἔγκαιρος καὶ ἐντὸς τῶν νομίμων προθεσμιῶν πληρωμὴ συνεπάγεται καταβολὴν τόκων, προκειμένου δὲ περὶ ἀναγνωρίσεως χρόνου προϋπηρεσίας, ἡ μὴ καταβολὴ τῶν ἀντιστοίχων ποσῶν συνεπάγεται τὴν μὴ ἀναγνώρισιν τοῦ χρόνου τούτου. Τὰ ποσὰ δὲ τὰ προκύπτοντα ἐκ τῆς μὴ ἐξαγορᾶς τῶν συνταξίμων ἐτῶν, ἦσαν πάντοτε πολλά, λόγῳ τῆς συσσωρεύσεως κεφαλαίων καὶ τόκων. Δὲν ἐτέθη ζήτημα ἀπαλλαγῆς των. Πάντως ὁ Ὑπουργὸς καὶ τὸ Συμβούλιον, ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς οἰκονομικὰς συνθήκας σκέπτονται νὰ λάβωσι μέτρα σχετικὰ μὴ ἀποκλειομένης καὶ τῆς ἀπαλλαγῆς ὑπὸ τῶν ὑποχρέων καταβολῆς τῶν τόκων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 221 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Βαρδινογιάννη, περὶ τῶν ληφθέντων ἢ ληπτέων μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐγχωρίου βαλανιδίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι λόγῳ τῆς σημαντικῆς μειώσεως τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς βαλανιδίων αἱ τιμαὶ τούτων ἀνῆλθον εἰς δραχ. 3,20 κατ’ ὀκᾶν περίπου. Ἡ τιμὴ αὕτη κρίνεται ὡς ἐξαιρετικῶς ἱκανοποιητικὴ διὰ τοὺς παραγωγούς. Ἡ ἀπορρόφησις ἐξ ἄλλου τῆς παραγωγῆς παρὰ τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν εἶναι ἐπίσης ἐξησφαλισμένη λόγῳ τοῦ ὅτι αὕτη εἶναι σημαντικῶς μειωμένη. Κατὰ συνέπειαν τῶν ἀνωτέρω κρίνομεν ὅτι δὲν συντρέχει λόγος νὰ ληφθῶσιν ἕτερα προστατευτικὰ τῆς παραγωγῆς βαλανιδοκάρπου μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VIII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Γαρουφαλιᾶ, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Δι’ ἡμετέρας διαταγῆς αἱ προθεσμίαι τῶν κατὰ νόμον δικαιουμένων τοιαύτης, τῶν στρατιωτικῶν ὑποχρεώσεων παρετάθησαν μέχρι 30ῆς Ἰουνίου 1957. β) Ἐπὶ πλέον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἔχον πλήρη κατανόησιν τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τῶν πολιτῶν, δὲν ὥρισεν οὔτε τὸν ἀριθμὸν οὔτε τὸ μέγεθος τῶν δόσεων, ὡς ἴσχυε παλαιότερον. Διέταξε δὲ τὰ στρατολογικὰ γραφεῖα ὅπως δέχωνται τὴν καταβολὴν οἱασδήποτε δόσεως πρὸ τῆς ἀνωτέρω ἡμερομηνίας, καταβαλλομένης, καθόσον μόνον ὡς ἐλαχίστην δόσιν τὸ ποσόν, τὸ ἀπαιτούμενον διὰ τὴν ἐξαγορὰν ἑνὸς μηνὸς ὀφειλομένης ὑποχρεώσεως ἤτοι δραχμὰς 100 ἢ 150 ἀναλόγως τῆς κλάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη. Ἔχοντες τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Καρατζένη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ εἰδικώτερον τὸ Τ.ΕΘ.Α. ἔχει ἐν Ἄρτῃ ὑπὸ τὴν κυριότητά του ἔκτασιν 220 στρεμμάτων ὑπὸ τὴν ἐπωνυμίαν «Ἀμυντικὸς Στρατών», ἡ δὲ ἐπ’ αὐτοῦ κυριότης, στηρίζεται εἰς τὸν νόμον 4407) 1929 καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητος. Συνεπῶς δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα τὸ ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀναγραφόμενον, ὅτι ἡ ἔκτασις αὕτη ἀνήκει εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Κάτω Παναγιᾶς Ἄρτης. β) Ἐντὸς μέρους τῆς ἐκτάσεως ταύτης καὶ ἐπωφεληθέντες τῆς ἐπὶ κατοχῆς ἀνυπαρξίας τοῦ Κράτους, ἐνεκατεστάθησαν ὡρισμένοι καταπατηταί, ἄνευ οὐδενὸς ἐννόμου δικαιώματος. γ) Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης (Γ.Ε.Σ.), ἂν καὶ εἶχε πᾶν πρὸς τοῦτο ἔννομον δικαίωμα, δὲν προέβη εἰς τὴν ἐκδίωξιν τῶν παρανόμως ἐγκατεστημένων καταπατητῶν, ἵνα μὴ δημιουργήσῃ κοινωνικὸν ζήτημα ἐπιφυλασσόμενον νὰ πράξῃ τοῦτο ἐν ἄλλῃ εὐκαιρίᾳ. δ) Ἵνα, ὅμως, προστατεύσῃ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἐκτάσεως προέβη εἰς τὴν περίφραξιν τοῦ ὑπολοίπου ἐλευθέρου χώρου χρώμενον τῷ ἀναφαιρέτῳ δικαιώματί του τῆς κυριότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Αὐγερινοῦ, νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: α) Συμφώνως τῷ ἰσχύοντι, σχεδίῳ ἐκτάκτων ἀναγκῶν, αἱ θεομηνίαι διακρίνονται εἰς τρεῖς κατηγορίας: —Τοπικαὶ μικρᾶς ἐκτάσεως. —Τοπικαὶ μεγάλης ἐκτάσεως. —Γενικαὶ συμφοραί. β) Τὸ μέτρον τῆς διμήνου ἀδείας προβλέπεται μόνον εἰς τὴν δευτέραν καὶ τρίτην περίπτωσιν, ἐνῷ αἱ ζημίαι τῆς Ἠλείας ὑπάγονται εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, τὴν μὴ δικαιουμένην τοῦ μέτρου τούτου. γ) Τὸ αὐτὸ ἐφηρμόσθη καὶ εἰς ἄλλας περιοχὰς (π.χ. Μακεδονίαν, Ἤπειρον κ.λ.π.). δ) Ἐν τῇ πραγματικότητι δὲν πρόκειται περὶ διμήνου ἀδείας, ἀλλὰ περὶ ἀποσπάσεως τῶν ὁπλιτῶν εἰς τὰς στρατιωτικὰς Μονάδας τὰς ἐργαζομένας εἰς τὰς πληγείσας περιοχὰς, ὡς συνέβη διὰ τὰ Ἑπτάνησα, τὴν Θήραν κ.λ.π. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Τσιγάρα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Τσιγάρα, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: α) Τὸ ζήτημα τῶν ἀγωνιστῶν τοῦ Μακεδονικοῦ καὶ Βορειοηπειρωτικοῦ ἀγῶνος ἀνεκινήθη τὸ πρῶτον διὰ τοῦ 4413) 1929 νόμου ἤτοι πρὸ 27 ὁλοκλήρων ἐτῶν. β) Ἔκτοτε ἐπανειλημμένως τὸ Κράτος διὰ σχετικῶν νόμων παρέσχε παρατάσεις προθεσμιῶν, ἔδωκε νέας προθεσμίας καὶ ἐν γένει ἔπραξεν εἰς ὑπερβολικὸν βαθμὸν πᾶν ὅ,τι ἐπεβάλλετο, ὥστε οὐδεὶς δικαιούμενος νὰ στερηθῇ τῶν σχετικῶν εὐεργετημάτων. γ) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης φρονεῖ, ὅτι νέα παράτασις προθεσμιῶν δὲν τυγχάνει σκόπιμος καὶ συμφέρουσα διότι εἶναι ζήτημα, ἂν μετὰ παρέλευσιν 50ετίας ἐπιζῇ τις ἐκ τῶν ἀγωνιστῶν καὶ ἄν οἱ Ἀρχηγοὶ ἐνθυμοῦνται τοὺς ἀγωνιστάς. δ) Διὰ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης φρονεῖ, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο δέον νὰ θεωρηθῇ ἐξηντλημένον καὶ πᾶσα ἀνακίνησις αὐτοῦ ἔσεται ἐπιβλαβὴς ἀπὸ πάσης ἀπόψεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Δερδεμέζη, Ε. Γαλενιανοῦ, Δ. Θανοπούλου, Κ. Παπαδοπούλου, Π. Μόντζαλα κ.λ.π. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8730) 1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 354 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Π. Βουδούρη, Ἀλεξ. Καλαντζάκου, Γ. Βιτούλια κ.λ.π., σχετικῶς μὲ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν αἰτημάτων καὶ τὴν ἀποζημίωσιν τῶν βομβοπλήκτων, πυροπαθῶν, ὁμήρων καὶ πολεμοπαθῶν ἐν γένει, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὁ τέως Ὑπουργὸς Οἰκισμοῦ καὶ Ἀνοικοδομήσεως, ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Οἰκισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ Ὑπηρεσία Οἰκιστικῆς, ὡς διάδοχος τῶν ἄνω Ὑπηρεσιῶν, δυνάμει τοῦ ν. δ. 2386) 1953 «περὶ ἑνοποιήσεως καὶ ἀποκεντρώσεως τῶν Τεχνικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους» παρέσχον στεγαστικὴν βοήθειαν, ἐκ τῶν Κεφαλαίων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ καὶ τῶν Δημοσίων Ἐπενδύσεων, εἰς τοὺς πολεμοπαθεῖς τῆς Χώρας, δηλαδὴ εἰς ἐκείνους τῶν ὁποίων διεπιστώθη, ὅτι ἀπώλεσαν τὴν μοναδικὴν ἀνὰ τὴν Χώραν ἰδιόκτητον οἰκίαν των, συνεπείᾳ πολεμικῶν γεγονότων. Ἡ παρασχεθεῖσα στεγαστικὴ βοήθεια ἔχει οὕτω:

Ἤτοι παρ’ ὅλας τὰς ἀνωτέρω μορφὰς τῆς στεγαστικῆς βοηθείας, τῆς παρασχεθείσης ὑπὸ τοῦ Κράτους, ἐδαπανήθησαν 1.363.100.000 σημερινῶν δραχμῶν μέχρι τοῦ 1953. Ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω παρασχεθεῖσα στεγαστικὴ συνδρομή, βάσει τῶν συμβάσεων μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς Δ.Ο.Σ., δὲν ἔχει τὴν ἔννοιαν ἀποζημιώσεως διὰ πολεμικὰς ἐπανορθώσεις, ἀλλὰ τὴν ἔννοιαν τῆς παροχῆς Κρατικῆς στεγαστικῆς περιθάλψεως. Μετὰ τὸ 1953 ἡ παρὰ τοῦ Κράτους ἀσκουμένη στεγαστικὴ πολιτικὴ ἐν προκειμένῳ συνίσταται κυρίως εἰς τὴν χορήγησιν πρὸς τοὺς δικαιούχους στεγαστικῆς συνδρομῆς δι’ αὐτοστέγασιν, μέσῳ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης, στεγαστικῶν μακροπροθέσμων δανείων βάσει τῆς περὶ λαϊκῆς κατοικίας κειμένης νομοθεσίας ἢ μὴ ἐπιστρεπτέας οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως, προκειμένου εἰδικῶς διὰ τοὺς παραμεθορίους οἰκισμοὺς τῆς Χώρας. Οὕτω ἀπὸ τοῦ 1953 μέχρι σήμερον διετέθησαν αἱ κάτωθι πιστώσεις πρὸς συνέχισιν ἀντιμετωπίσεως τοῦ θέματος παροχῆς στεγαστικῆς βοηθείας πρὸς τοὺς πολεμοπαθεῖς, συμμοριοπλήκτους κ.λ.π.

Διὰ τυχὸν παροχὴν ἀποζημιώσεων ἀπὸ τὰς πολεμικὰς ἐπανορθώσεις, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὅπερ διαχειρίζεται τοὺς πόρους τούτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Χριστοπούλου, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλίου ἐρωτήσεων 324 σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Τὸ Ὑπουργεῖον, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν εἰς αἷμα ἀναγκῶν τῶν ἐν τοῖς Νοσοκομείοις νοσηλευομένων, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐξυπηρέτησιν καὶ ἄλλων ἀσθενῶν ἐχόντων πρὸς τοῦτο ἀνάγκην, προσέτι δὲ καὶ διὰ τὸν τερματισμὸν τῆς γενομένης ἀπαραδέκτου ἐμπορίας τοῦ αἵματος, προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ ἱδρύσῃ ἀνάλογα πρὸς τὰς ἀνάγκας Κρατικὰ Κέντρα Αἱμοδοσίας ἤτοι: Ἑνός, εἰς τὸ Ἱπποκράτειον Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, ἑνὸς εἰς τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, ἑνὸς εἰς τὸ Γενικὸν Κρατικὸν Νοσοκομεῖον Πειραιῶς καὶ ἑνὸς εἰς τὸ Κεντρικὸν Νοσοκομεῖον Θεσσαλονίκης, τὰ ὁποῖα καὶ λειτουργοῦσιν ἀπὸ τετραετίας περίπου, ἤδη δὲ ἐπίκειται ἡ λειτουργία ἓξ εἰσέτι Ἐπαρχιακῶν Αἱμοληπτικῶν Κέντρων ἐντὸς τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου τοῦ ἀρχομένου ἔτους. Τὰ ὡς ἄνω 4 Κέντρα Αἱμοδοσίας λειτουργοῦσιν ἐπὶ τῇ βάσει ἐθελοντικῆς προσφορᾶς αἵματος τῶν πολιτῶν καὶ τῶν μελῶν τῶν οἰκογενειῶν τῶν νοσηλευομένων εἰς τὰ Νοσοκομεῖα, ἡ δὲ διάθεσις τοῦ συλλεγομένου αἵματος ἐνεργεῖται ἐντελῶς δωρεὰν εἰς τοὺς ἔχοντας ἀνάγκην. Βεβαίως προτίμησις ἐν προκειμένῳ ἐπιδεικνύεται προκειμένου περὶ ἀπόρων ἀσθενῶν νοσηλευομένων εἰς τὰ Νοσοκομεῖα. 2. Λόγῳ τοῦ εὐρυτάτου προορισμοῦ τῶν Κέντρων Αἱμοδοσίας εἶναι προφανὲς ὅτι τὸ συλλεγόμενον αἷμα ὑπολείπεται, πρὸς τὸ παρόν, τοῦ ζητουμένου, ἀφοῦ μάλιστα ἡ ζήτησις τοῦ αἵματος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ηὐξήθη σημαντικῶς συνεπείᾳ τῶν προόδων τῆς χειρουργικῆς ἀφ’ ἑνὸς καὶ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς θεραπευτικῆς ἀφ’ ἑτέρου. Τοῦτο, ἐξ ἄλλου, παρατηρεῖται καὶ εἰς ἄλλας χώρας περισσότερον ὠργανωμένας εἰς τὰ θέματα τῆς ὑγειονομικῆς Περιθάλψεως καὶ ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἀσχολουμένας εἰς τὸ θέμα τῆς αἱμοδοσίας. Πάντως, διὰ τῆς λειτουργίας τῶν Κρατικῶν Κέντρων Αἱμοδοσίας, ἐὰν μέχρι σήμερον δὲν ἐπετεύχθη ἡ πλήρης ἐπάρκεια αἵματος, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐξησφαλίσθησαν καλλίτεραι συνθῆκαι διὰ τὴν μετάγγισιν τοῦ αἵματος, ὡς θεραπευτικοῦ μέσου, ἐκμηδενίσθησαν σχεδὸν αἱ ἐξ ἀσυμβάτων χορηγήσεων ἐπικίνδυνοι συνέπειαι, καὶ ἐμετριάοθη ἡ ἐμπορία τοῦ αἵματος, ἥτις ἠσκεῖτο συστηματικῶς παρὰ τῶν ἐπαγγελματιῶν αἱμοδοτῶν. Ὁμοίως καταβάλλονται προσπάθειαι ἵνα ὁ πληθυσμὸς τῆς Χώρας ἀντιληφθῇ τὴν γενικωτέραν σημασίαν καὶ τὴν σοβαρότητα τῆς αἱμοδοσίας ὥστε, ὄχι μόνον ἐκ συνηθείας, ἀλλὰ ἐκ συνειδητῆς ὑποχρεώσεως πρὸς τὸν ἀσθενῆ συνάνθρωπόν του, καὶ πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς Χώρας νὰ προσέρχεται εἰς τὰ ὠργανωμένα Κέντρα Αἱμοδοσίας καὶ νὰ χορηγῇ αἷμα. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς λειτουργίας τῶν ὡς ἄνω Κέντρων Αἱμοδοσίας, ταῦτα ἔχουσιν ὡς ἀκολούθως: 1. 1ον Περιφερ. Κέντρον Ἀθηνῶν (Κέντρον Αἱμοδοσίας Ἱπποκρατείου Νοσοκομείου Ἀθηνῶν). Τοῦτο ἐλειτούργησεν ἀπὸ 1.2.1952 καὶ ἐλήφθη αἷμα εἰς φιάλας τῶν 300 γραμμ., 8.200 φιάλαι. Ἐπραγματοποιήθησαν μεταγγίσεις εἰς νοσηλευομένους ἐν τῷ Ἱδρύματι 5.200 φιάλαι τῶν 300 γραμμ. Διετέθησαν εἰς ἕτερα Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν καὶ Ἐπαρχιῶν 3.000 φιάλαι τῶν 300 γραμμ. Παρεσκευάσθη καὶ διετέθη εἰς νοσηλευομένους ἐν τῷ Νοσοκομείῳ ὑγρὸν πλᾶσμα αἵματος εἰς φιάλας τῶν 250 γραμμ. 1780. Παρεσκευάσθη καὶ διετέθη εἰς ἕτερα Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἐπαρχιῶν, ὑγρὸν πλᾶσμα αἵματος, εἰς φιάλας τῶν 250 γραμμ. 500. 2. 2ον Περιφ. Κέντρον Ἀθηνῶν (Κέντρον Αἱμοδοσίας Λαϊκοῦ Νοσοκομείου Ἀθηνῶν. Τοῦτο ἐλειτούργησεν ἀπὸ 26.7.52 καὶ ἐλήφθη αἷμα εἰς φιάλας τῶν 300 γραμμ. 7.504 ἐξ ὧν 3.281 ἐλήφθησαν ἐξ ἄλλων Κέντρων Αἱμοδοσίας, συμπεριλαμβανομένου καὶ τοῦ Σταθμοῦ Αʹ Βοηθειῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ἐπραγματοποιήθησαν μεταγγίσεις εἰς νοσηλευομένους ἐν τῷ Ἱδρύματι 6.708 φιάλαι τῶν 300 γραμμ. Διετέθησαν εἰς ἕτερα Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν καὶ Ἐπαρχιῶν 796 φιάλαι τῶν 300 γραμμ. Ἐνταῦθα πρέπει νὰ μνημονευθῇ ὅτι ἡ παρατηρουμένη ηὐξημένη ποσότης αἱμοληψίας ἐξ ἄλλων Κέντρων ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν διαθέτει τὸ μεγαλύτερον χειρουργικὸν συγκρότημα τῆς Χώρας καὶ ἐνεργεῖ ὡς ἐκ τούτου μεγάλας καὶ σοβαρὰς χειρουργικὰς ἐπεμβάσεις διὰ τὰς ὁποίας ἀπαιτοῦνται ἀνάλογοι ποσότητες αἵματος. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρεται ὅτι εἰς γενομένην ἐγχείρησιν καρδίας, εἰς μίαν ἡμέραν ἐχρειάσθη ποσότης αἵματος 17 κιλά, ἵνα ὁ ἀσθενὴς διατηρηθῇ ἐν ζωῇ. 3. Περιφερειακὸν Κέντρον Πειραιῶς (Κέντρον Αἱμοδοσίας Γενικοῦ Κρατικοῦ Νοσοκομείου Πειραιῶς). Τοῦτο ἐλειτούργησεν ἀπὸ 28.1.54 καὶ ἐλήφθη αἷμα εἰς φιάλας 3.475 τῶν 300 γραμμ. Ἐπραγματοποιήθησαν μεταγγίσεις εἰς νοσηλευομένους ἐν τῷ Νοσοκομείῳ 2.800 εἰς φιάλας τῶν 300 γραμμ. Παρεσκευάσθη καὶ διετέθη εἰς νοσηλευομένους ἐν τῷ Νοσοκομείῳ ὑγρὸν πλᾶσμα αἵματος 325 εἰς φιάλας τῶν 250 γραμμ. Παρεσκευάσθη καὶ διετέθη εἰς ἕτερα Νοσοκομεῖα τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν Ἐπαρχιῶν ὑγρὸν πλᾶσμα αἵματος εἰς φιάλας τῶν 250 γραμμ. 65. 4. Περιφερειακὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης (Κέντρον Αἱμοδοσίας Κεντρικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης). Τοῦτο ἐλειτούργησεν ἀπὸ 1.7.53 καὶ ἐλήφθη αἷμα εἰς φιάλας 3.276 τῶν 300 γραμμ. Ἐπραγματοποιήθησαν μεταγγίσεις εἰς νοσηλευομένους ἐν τῷ Νοσοκομείῳ 2.560 εἰς φιάλας τῶν 300 γραμμ. Διετέθησαν εἰς ἕτερα Νοσοκομεῖα Θεσσαλονίκης καὶ Ἐπαρχιῶν 716 φιάλαι τῶν 300 γραμμ. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι συνελλέγη ἐν συνόλῳ αἷμα 22.455 φιάλαι τῶν 300 γραμμ, τὸ ὁποῖον μετατρεπόμενον εἰς λίτρα ἀνέρχεται εἰς 6.736.500 λίτρα.

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8823) 6.12.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 367 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Θ. Γωνιάδη σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων Νομοῦ Κιλκίς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Βάσει τῶν ὑποβληθέντων ἡμῖν στοιχείων ὑπὸ τῶν Γραφείων Νομομηχανικοῦ τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν καὶ συμμοριοπλήκτων ὁλοκλήρου τῆς Χώρας, ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 800.000.000 περίπου δραχμῶν. Δοθέντος ὅτι ἡ ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος στέγασις ἁπάντων τούτων καθίσταται ἀδύνατος, τὸ τεράστιον αὐτὸ θέμα ἀντιμετωπίζεται ἀναλόγως τῶν ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας, διατιθεμένων κατ’ ἔτος σχετικῶν πιστώσεων. Βάσει τῶν ἀνωτέρω, ἡ στέγασις τῶν πληγέντων τοῦ αὐτοῦ Νομοῦ θὰ πραγματοποιηθῇ τμηματικῶς κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς στεγάσεως κατὰ πρῶτον λόγον τῶν βαρύτερον πληγέντων. Διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω χαραχθείσης γραμμῆς· ἡ ἀνὰ οἰκισμὸν κατανομὴ τῶν ἑκάστοτε ἀνὰ Νομὸν διατιθεμένων πρὸς τοῦτο πιστώσεων, ἀνετέθη εἰς τὰς οἰκείας Νομαρχιακὰς Ἐπιτροπάς, αἵτινες ἀποτελοῦνται ἀπὸ τὸν Νομάρχην, τὸν Νομομηχανικὸν καὶ τὸν Προϊστάμενον τοῦ Κέντρου Κοιν. Προνοίας. Μέχρι τοῦδε διὰ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν Ν. Κιλκὶς διετέθη ἐκ τῶν κεφαλαίων Δημοσίων Ἐπενδύσεων πίστωσις δραχμῶν 2.796.000, ἥτις καὶ κατενεμήθη εἰς τοὺς κάτωθι οἰκισμούς:

Κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν τῶν εἰς τὴν διάθεσίν μας τεθησομένων σχετικῶν πιστώσεων κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1957 θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν καὶ πάλιν τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Κιλκίς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν ὑμετέρου ὑπ’ ἀριθ. 9207 ἐ. ἔ. ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζεται ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Πειραιῶς κ. Ε. Σαββοπούλου, διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν βουστασίων εἰς τὰς κεντρικὰς συνοικίας τοῦ Πειραιῶς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τοῦ σταυλισμοῦ τῶν ζώων τόσον ἐν Ἀθήναις ὅσον καὶ εἰς Πειραιᾶ εἶναι σοβαρώτατον διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν ἀλλὰ καὶ λίαν πολύπλοκον. Ὑπὲρ τοὺς 700 σταῦλοι λειτουργοῦσιν εἰς τὰς δύο πόλεις, ὧν τὸ πλεῖστον ἂν μὴ ἡ ὁλότης, ὑπὸ λίαν δυσμενεῖς συνθήκας. Ἀντιμετωπίζομεν καθημερινῶς διαμαρτυρία περιοίκων διὰ τὴν ἀνθυγιεινὴν κατάστασιν ὑπὸ τὴν ὁποίαν διαβιοῦσιν ἀλλὰ καὶ τοὺς ἰδιοκτήτας τῶν σταύλων οἵτινες διαμαρτύρονται διὰ τὴν τύχην τῶν ζώων των, τῶν ὁποίων ἡ συντήρησις δὲν καλύπτεται ἀπὸ τὰ ἔσοδα, ὡς ἰσχυρίζονται. Διὰ νὰ σχηματίσω προσωπικὴν γνώμην ἐπεσκέφθην σταύλους τόσον ἐν Ἀθήναις ὅσον καὶ εἰς Πειραιᾶ, συνοδευόμενος ὑπὸ ἀνωτέρων ὑπαλλήλων εἰδικῶς εἰς Πειραιᾶ, ἐπεθεώρησα τοὺς σταύλους Κωνσταντογιάννη καὶ Μπίτσα εἰς τὴν περιοχὴν Καραβᾶ καὶ διεπίστωσα τὰ δίκαια παράπονα τῶν περιοίκων διότι πράγματι οἱ σταῦλοι οὗτοι λειτουργοῦν ὑπὸ τὰς πλέον δυσμενεῖς συνθήκας. Ἐν συνεχείᾳ ἐπεθεώρησα καὶ πλείστους ἄλλους ἐν τῇ αὐτῇ περιοχῇ. Ἐκ τῆς ἐρεύνης ταύτης ἐσχημάτισα τὴν γνώμην ὅτι ὅλοι οἱ σταῦλοι οὐδεμιᾶς ἀθλιότητος ὑπολείπονται μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι τὰ παράπονα τῶν περιοίκων εἶναι κατά τι ἀτονώτερα ἄλλων, ὡς τῶν περιοίκων τῶν σταύλων Κωνσταντογιάννη καὶ Μπίτσα. Ἐκ τῆς τοιαύτης καταστάσεως ἐσχημάτισα τὴν πεποίθησιν ὅτι θὰ ἦτο ἴσως ἄδικον νὰ ἀπομακρυνθῇ εἷς ἢ δύο σταῦλοι, ἐνῷ ἡ κατάστασις εἶναι ἐξ ἴσου ἀνθυγιεινὴ εἰς ὅλας τὰς συνοικίας εἰς τὰς ὁποίας λειτουργοῦσιν οὗτοι. Κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ τρέχοντος ἔτους εἶχον συγκροτήσει ἐπιτροπὰς ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργείου, ὡς καὶ τοῦ τῆς Γεωργίας εἰς ἣν μετέσχον καὶ ἐκπρόσωποι τῶν διατηρούντων σταύλους εἰς τὰς δύο πόλεις. Τὸ ἐρώτημα ἦτο νὰ ἐξευρεθῶσιν αἱ κατάλληλοι περιοχαί, εἰς τὰς ὁποίας θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μεταφερθῶσιν οἱ σταῦλοι χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ ὁ κίνδυνος ἐπεκτάσεως τῶν πόλεων καὶ ἑπομένως νὰ δημιουργηθῶσι καὶ πάλιν νέαι ἑστίαι, ὡς συνέβη καὶ μὲ τὴν παροῦσαν κατάστασιν, καὶ τί χρηματικὸν ποσὸν θὰ ἀπῃτεῖτο. Μετὰ ἐπιτόπιον ἔρευναν καὶ μελέτην τῆς καταστάσεως ὑπεβλήθη τὸ πόρισμα κατὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ τὸ ποσὸν τῶν 40.000.000 σημερινῶν δραχμῶν νὰ ἀπομακρυνθῶσιν ὅλοι οἱ σταῦλοι τοῦ Πειραιῶς καὶ μέγας ἀριθμὸς ἐκ τῶν Ἀθηνῶν, ἀρχῆς γενομένης ἐκ τῶν μᾶλλον ἀνθυγιεινῶν. Τὸ ἀνωτέρω ποσὸν θὰ ἀπεσβύνετο τοκοχρεωλυτικῶς. Τοιουτοτρόπως ὄχι μόνον θὰ ἐξυγιαίνοντο αἱ δύο πόλεις, ἀλλὰ θὰ ἐβελτιοῦτο καὶ τὸ γάλα, τὸ ὁποῖον λόγῳ τῆς κακῆς διαβιώσεως τῶν ἀγελάδων καὶ τῶν ἀνθυγιεινῶν συνθηκῶν τῶν σταύλων, γέμει μικροοργανισμῶν καὶ ἑπομένως δὲν εἶναι κατάλληλον πρὸς βρῶσιν ἄνευ βρασμοῦ. Ἀτυχῶς δὲν κατέστη τότε δυνατὴ ἡ ἐξεύρεσις τοῦ ποσοῦ τούτου. Ἤδη κατόπιν τῶν διαπιστώσεών μου, τὰς ὁποίας ἀνωτέρω ἀνέφερον, καταβάλλομεν προσπαθείας μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν μιᾶς λύσεως δικαίας καὶ δυναμένης νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, καὶ προφορικῶς εἴπομεν νὰ μὴ γίνουν ἐξώσεις τῶν ζώων ἐπί τι διάστημα. Ἐὰν αἱ προσπάθειαι ἡμῶν ἀποβῶσιν μάταιαι, τότε σὺν τῷ χρόνῳ θ’ ἀπομακρυνθοῦν ἅπαντες οἱ σταῦλοι, ἀρχῆς γιγνομένης ἐκ τῶν μᾶλλον ἀνθυγιεινῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Δεκεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ.

ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀρ. 8983) 7276) 11.12.56 ὑμετέρου ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 403 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, σχετικῶς μὲ τὴν χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν βομβοπλήκτων τῆς πόλεως Φλωρίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Βάσει τῶν ὑποβληθεισῶν ἡμῖν στοιχείων, ὑπὸ τῶν Γραφείων Νομομηχανικοῦ, τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν (βομβοπλήκτων, συμμοριοπλήκτων κ.λ.π.), ὁλοκλήρου τῆς Χώρας, ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 800.000.000 περίπου δραχμῶν. Δοθέντος ὅτι ἡ ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος στέγασις ἁπάντων τῶν ἀνωτέρω καθίσταται ἀδύνατος, τὸ τεράστιον αὐτὸ πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται ἀναλόγως τῶν ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας, διατιθεμένων κατ’ ἔτος σχετικῶν πιστώσεων ἰδιὰ στεγαστικοὺς σκοπούς. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι ἡ ἀνὰ οἰκισμὸν κατανομὴ τῶν δι’ ἕκαστον Νομὸν διατιθεμένων πιστώσεων γίνεται ὑπὸ τῆς οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναλόγως τῆς σημασίας τοῦ ἔργου, προτιμωμένων τῶν παραμεθορίων ἀγροτικῶν οἰκισμῶν. Αἱ μέχρι 31.12.1956 τεθεῖσαι εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς Νομοῦ Φλωρίνης πιστώσεις διὰ τὴν στέγασιν τῶν πολεμοπαθῶν ἀνερχόμεναι εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1.400.000 κατενεμήθησαν ὡς κάτωθι:

Κατὰ τὴν ἀνὰ Νομὸν κατανομὴν τῶν εἰς τὴν διάθεσίν μας τεθησομένων πιστώσεων χρήσεως 1957 θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Φλωρίνης. Κοιν)σις: 1) Γραφεῖον Κας Ὑπουργοῦ.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

IX) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων: Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σιανίδη. Ἀπαντῶντες εἰς τὸ ὕπερθεν ἔγγραφον ὑμῶν σχετικῶς πρὸς τὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Σιανίδη περὶ μὴ ἰσχύος τῶν ἀπολυτηρίων τῶν Ἑλληνικῶν Γυμνασίων ἐν Τουρκίᾳ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ ταὐταρίθμου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν παρέχονται εἰς τὸν Γενικὸν Πρόξενον Κωνσταντινουπόλεως σχετικαὶ ὁδηγίαι.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Κ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ

Χ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Δ. Παπασπύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀποστείλωμεν συνημμένως ἀπάντησιν εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. Β. Ε. 257 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ καὶ Δ. Παπασπύρου, τὴν διαβιβασθεῖσαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8380 ὑμετέρου ἐγγράφου.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Δ. ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Κατὰ τὸν νόμον 6097)1934, ἐπιτροπὴ καταρτιζομένη δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ ἤδη τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐργασίας ὁρίζει τοὺς ἑκάστοτε δικαιουμένους ὅπως τύχουν τιμητικῆς συντάξεως. Τυγχάνουν δὲ τοιαύτης οἱ διακριθέντες εἰς τὴν προαγωγὴν τῆς θεατρικῆς τέχνης ἔν τε τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐξωτερικῷ. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὕτη, καίτοι μὴ ὑποχρεουμένη ἐκ τοῦ νόμου, θέτει πάντοτε ὑπ’ ὄψιν τῶν ἁρμοδίων καλλιτεχνικῶν ὀργανώσεων τὰ ὀνόματα τῶν κατὰ τὴν κρίσιν της ὑποψηφίων καὶ λαμβάνει πρὸ τῆς τελικῆς κρίσεως γνῶσιν τῶν ἀπόψεων αὐτῶν. Τοῦτο ἐγένετο καὶ κατὰ τὴν διαδικασίαν τῆς περὶ ἧς ἡ ἐρώτησις σχετικῆς κρίσεως, ἥτις καὶ ἀπέληξεν ὑπὲρ τῶν προταθέντων, μηδενὸς ἀντιλέγοντος. Ὡς πρὸς τὸ σκεπτικόν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὀρθοῦ ἢ μὴ τῶν διατυπουμένων θεωρητικῶν ἀπόψεων, οὐδὲν πειθαρχικὸν ἀδίκημα ὑφίσταται, δεδομένου ὅτι ἀνάγεται τοῦτο νόμῳ εἰς τὴν ἀπόλυτον ἁρμοδιότητα τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς.

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Θὰ γίνῃ προεκφώνησις τῶν νομοσχεδίων, ὥστε ἐὰν ἐπὶ ὡρισμένων ἐξ αὐτῶν δὲν ὑπάρχῃ ἀντίρρησις, νὰ γίνουν ἀποδεκτά. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3562) 56 περὶ ὑπαγωγῆς τῶν Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν».

§6Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν παράκλησιν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ παραταθῇ ἐπ’ ὀλίγον ὁ χρόνος ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως.

§7Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). Δέχομαι, κύριε συνάδελφε, ὅπως παραταθῇ ἡ προθεσμία μέχρι τέλους Μαρτίου.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ἀντὶ Φεβρουαρίου νὰ τεθῇ Μαρτίου;

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνονται δεκταί: 1) Τροπολογία προταθεῖσα ὑπὸ τῶν κ.κ. Α. Ταλιαδούρου καὶ Α. Κακκαρᾶ, κατὰ τὴν ὁποίαν «δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὰς παρατάσεις τοῦ ἐδαφίου 2 τῆς παραγρ. 1 τοῦ ἄρθρου 1 ἡ προστασία ὑπὲρ τῶν ἐγγυητῶν καθ’ ὧν δύναται νὰ χωρήσῃ ἐκτέλεσις» καὶ 2) Τροπολογία προταθεῖσα ὑπὸ τῶν κ. κ. Α. Μπίστη καὶ Α. Κοκκέβη, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν διώκονται οὔτε τιμωροῦνται διευθυνταὶ καὶ διοικηταὶ ἀνωνύμων ἑταιριῶν, τεθεισῶν ὑπὸ ἀναγκαστικὴν διαχείρισιν διὰ μὴ καταβολὴν ἐργατικῶν ἢ ἐργοδοτικῶν εἰσφορῶν καὶ διὰ τὴν μὴ ἐπικόλλησιν ἐνσήμων ὑπὲρ ἀσφαλιστικῶν ταμείων διὰ τὰς μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος λαβούσας χώραν παραβάσεις»;

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκταί, δεκταί.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου, ὡς ἐτροποποιήθη;

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροπολογήθη τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. 3562) 1956 περὶ ὑπαγωγῆς Ἀνωνύμων Ἑταιριῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ τὴν εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ.) ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τῶν Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ) ἰσχυουσῶν διατάξεων».

§17Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δοθέντος ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἀποδεκτόν, δὲν προβλέπονται ὡρισμέναι περιπτώσεις ἄλλων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἠδικήθησαν, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐὰν ἔχῃ τὴν καλωσύνην, νὰ μᾶς κάμῃ μίαν δήλωσιν, ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὰς διαφόρους περιπτώσεις, ὥστε συμπληρωματικῶς νὰ ὑποβάλῃ νέον νομοσχέδιον, διὰ τὴν τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ.

§18Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος νὰ ἐξετάσω τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ἔχει ἀνάγκην μελέτης. Θὰ παρακαλέσω νὰ συγκεντρωθοῦν αἱ τροπολογίαι μέχρι τῆς 15 Ἰανουαρίου. Καὶ νὰ μοῦ δοθῇ προθεσμία ἑνὸς μηνὸς νὰ τὰς μελετήσω, ὥστε εἰς τὰς 15 Φεβρουαρίου νὰ ἀναφέρω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ πορίσματα τῆς μελέτης μου.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1391) 1938 «περὶ καταστάσεως Διόπων, Ναυτῶν καὶ Ναυτοπαίδων».

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβ Ἐπιτροπῆς εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1391) 38 «περὶ καταστάσεως Διόπων, Ναυτῶν καὶ Ναυτοπαίδων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.).

§22ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐντάξεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐλευθέρας Ζώνης καὶ Λιμένος Θεσσαλονίκης (Ε.Ζ.Λ.Θ.). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ κληροδοτήματος Γεωργίου Οἰκονομοπούλου ὑπὲρ τοῦ Δήμου Πατρέων».

§24ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ κληροδοτήματος Γεωργίου Οἰκονομοπούλου ὑπὲρ τοῦ Δήμου Πατρέων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἐκποιήσεως 600 ὁμολογιῶν Ἐθνικοῦ Δανείου 4% 1889 ἐκ Κληροδοτήματος Γεωργίου Γερμενῆ».

§26ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτόν, εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ ἐκποιήσεως 600 ὁμολογιῶν Ἐθνικοῦ Δανείου 4% 1889 ἐκ κληροδοτήματος Γεωργίου Γερμενῆ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ἀντιστοίχως εἰς τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τὸν Δῆμον Αἰγίνης ὑπὸ τῶν Παντελῆ Κάππου καὶ Ἀρτέμιδος Κάππου καταλειφθεισῶν πρὸς προίκισιν ἀπόρων νεανίδων περιουσιῶν».

§28ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ ἑνοποιήσεως τῶν ἀντιστοίχως εἰς τὸ Δημόσιον καὶ εἰς τὸν Δῆμον Αἰγίνης ὑπὸ τῶν Παντελῆ Κάππου καὶ Ἀρτέμιδος Κάππου καταλειφθεισῶν πρὸς προίκισιν ἀπόρων νεανίδων περιουσιῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων κληροδοτημάτων ὑπὲρ Κεφαλληνίας Μαρίνου Κοργιαλενίου καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων νόμων ἀφορωσῶν ταῦτα».

§30ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ τοῦ τρόπου διαθέσεως περιουσιακῶν στοιχείων κληροδοτήματος ὑπὲρ Κεφαλληνίας Μαρίνου Κοργιαλενίου καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων νόμων ἀφορωσῶν ταῦτα». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ μετατροπῆς τοῦ Θεαγενείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης εἰς «Θεαγένειον Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον» καὶ τρόπου διοικήσεως αὐτοῦ».

§32ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ μετατροπῆς τοῦ Θεαγενείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης εἰς «Θεαγένειον Ἀντικαρκινικὸν Ἰνστιτοῦτον» καὶ τρόπου διοικήσεως αὐτοῦ». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνέχισις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν προτάσεων νόμων περὶ καταργήσεως καὶ ἀκυρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3560)56 Ν. Δ. «περὶ Συμβάσεως ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν κλπ.». Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§35Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, περὶ τοῦ ὅτι ὑπῆρξε σπουδὴ περὶ τὴν ὑπογραφὴν τῆς Συμβάσεως διὰ τὴν ἀνάθεσιν τοῦ μονοπωλίου τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν εἰς τὸν Ὠνάσην, ἐπὶ τοῦ ὅτι δὲν ἔγινε κανεὶς διαγωνισμὸς διὰ νὰ διαπιστωθῇ τί ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὸ Κράτος ἐκ τῆς παραχωρήσεως τοῦ μονοπωλίου αὐτοῦ καὶ τοῦ ἐπὶ τοῦ ὅτι τὸ Κράτος ἠδύνατο νὰ ζητήσῃ καὶ νὰ ἐπιτύχῃ καλυτέρους ὅρους τῶν περιεχομένων εἰς τὴν Σύμβασιν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Ἡ κοινὴ γνώμη διερωτᾶται διὰ τίνα λόγον ἡ Κυβέρνησις ἐνῷ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ καλυτέρους ὅρους διὰ τοῦ διαγωνισμοῦ, ἔσπευσε νὰ ὑπογράψῃ τὴν Σύμβασιν αἰφνιδιάσασα καὶ τὴν κοινὴν γνώμην καὶ τοὺς διαγωνιζομένους ἀναδόχους. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὁμιλῶν χθὲς εἶπεν, ὅτι εἶναι ἐναντίον τῆς μεθόδου τῶν διαγωνισμῶν διότι δι’ αὐτῶν δὲν ἐπιτυγχάνεται τὸ καλύτερον ἀποτέλεσμα. Καὶ ἔφερεν ὡς παράδειγμα ὅτι ἔχων ἐνώπιόν του δύο διαγωνιζομένους ἐκ τῶν ὁποίων ὁ εἷς ἐμφανίζεται ρακένδυτος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν προτιμήσῃ, προσέθεσε δὲ ὅτι προτιμᾷ τὰς διαπραγματεύσεις. Δὲν νομίζω ὅτι οἱ Οἶκοι Γουλανδρῆ καὶ Νιάρχου δὲν προσέφερον ἐπαρκεῖς ἐγγυήσεις ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀνατεθῇ εἰς ἕνα ἐξ αὐτῶν τὸ προνόμιον, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν καλύτεροι ὅροι. Ὁ κύριος Ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἀπέκρουσε τὴν πρότασιν Γουλανδρῆ διότι περιεῖχεν ὅρον μεταβιβάσεως τοῦ 49% τῶν μετοχῶν εἰς τὴν ΒΕΑ καὶ τὸν ἐρωτῶ, καὶ παρακαλῶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἀμέσως, ἐὰν τὸν ἠνώχλησε τὸ ποσοστὸν 49% ἢ ὅτι ὁ διαγωνιζόμενος Οἶκος θὰ ἐχρησιμοποίει ὡς συνεταῖρον τὴν

Β.Ε.Α.

§36Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκοινωνιῶν). Μὲ ἠνώχλησε κατ’ ἀρχὴν τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Β.Ε.Α. εἶναι ἀνταγωνίστρια τῶν γραμμῶν μας.

§37Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μὲ ἱκανοποιεῖ ἡ ἀπάντησις τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ, ἀλλ’ ἐρωτῶ ὑπάρχει διάταξις εἰς τὴν ὑπογραφεῖσαν Σύμβασιν ἀπαγορεύουσα εἰς τὸν Ὠνάσην τὴν μεταβίβασιν τῶν μετοχῶν εἰς ποσοστὸν 40%, διότι ἐκεῖ θὰ κατέληγε καὶ ἡ πρότασις Γουλανδρῆ, εἰς οἱανδήποτε ξένην Ἑταιρείαν ἀνταγωνιζομένην τὰς Ἑλληνικὰς Γραμμάς; Βεβαίως δὲν ὑπάρχει τοιοῦτος ὅρος εἰς τὴν σύμβασιν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ ὀρθοτέρα γραμμὴ διὰ τὴν ἀσφαλεστέραν κατοχύρωσιν τοῦ Δημοσίου ἦτο ὁ διαγωνισμὸς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς διαπραγματεύσεις. Ἡ κοινὴ γνώμη διερωτᾶται, κύριοι βουλευταί, διατὶ δὲν ἔγιναν ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα παρ’ ὅλον ὅτι εἶναι τόσον ἁπλᾶ. Τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸ ἐρώτημα αὐτὸ τὴν δίδει αὐτὸς οὗτος ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν μὲ μίαν δήλωσίν του τὴν ὁποίαν ἔκαμε εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία δήλωσίς του ἀποτελεῖ τὴν κλεῖδα διὰ τὴν λύσιν τῆς ἀπορίας ταύτης. Εἶπεν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ὅτι καὶ ὁ διαγωνισμός, ὁ ὁποῖος ἔγινεν, ἦτο νεφελώδης, διότι οὐδεὶς τότε ἐπίστευεν ὅτι αἱ ἀεροπορικαὶ συγκοινωνίαι ἐν Ἑλλάδι θὰ ἦσαν ἀποδοτικαί. Θὰ εἶναι ἀδύνατον, κύριοι βουλευταί, νὰ διαπραγματευθῶμεν ἐπωφελῶς οἱανδήποτε ὑπόθεσίν μας ὅταν κατεχώμεθα ἀπὸ τὸ σύμπλεγμα ὅτι ὁ ἀνάδοχος τοποθετεῖ τὰ κεφάλαιά του εἰς τὴν Ἑλλάδα οὐχὶ διὰ νὰ κερδίσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα, ἀλλὰ ἐκ φιλανθρωπικῶν λόγων. Τὸ Κράτος δὲν εἶναι δυνατὸν ἄνευ κινδύνου νὰ διαπραγματευθῇ συμβάσεις οἰκονομικοῦ περιεχομένου ἐὰν δὲν ἔχῃ τὴν ἀντίληψιν τῆς ἀξίας τοῦ δικαιώματος τὸ ὁποῖον παραχωρεῖ, ἀλλὰ πιστεύει ὅτι ὁ ἀνάδοχος εἶναι εἷς ἐθνικὸς εὐεργέτης, ὁ ὁποῖος τοποθετεῖ τὰ κεφάλαιά του εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐκ φιλανθρωπικῶν καὶ μόνον λόγων. Διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως παραχωροῦμεν τὸ προνόμιον τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας διὰ τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας. Τὸ προνόμιον αὐτὸ τῆς σημαίας εἰς τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας, κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχει καμμίαν ὁμοιότητα καὶ δέον νὰ συγκριθῇ μὲ τὸ προνόμιον τῆς σημαίας εἰς τὰς θαλασσίας συγκοινωνίας. Τὸ Κράτος εἶχε παραχωρήσει τὸ προνόμιον τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας διὰ τὸ ὑπερωκεάνειον «Βασίλισσα Φρειδερίκη» νὰ ἐκτελῇ τὸ δρομολόγιον Πειραιεὺς – Ἀμερική. Οὐδεὶς ὅμως ἠδυνήθη νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ταυτόχρονον δρομολόγησιν καὶ ἄλλου πλοίου τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε τὸ προνόμιον τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας. Εἰς τὰς ἀεροπορικάς μας συγκοινωνίας δὲν συμβαίνει τὸ ἴδιον. Ὁ ἀνάδοχος προκειμένου περὶ τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, ἔχει δικαίωμα νὰ κάμῃ χρῆσιν κατ’ ἀποκλεισμὸν ὅλων τῶν ἄλλων Ἑλλήνων, τῶν ἀεροδρομίων τῆς Ἑλλάδος, καὶ πάντων τῶν ἀεροδρομίων τῶν ἄλλων χωρῶν μετὰ τῶν ὁποίων ἡ Ἑλλὰς ἔχει συνάψει διμερεῖς συμβάσεις παρεχούσας τὸ δικαίωμα προσγειώσεως τῶν ἀεροπλάνων τῆς μιᾶς χώρας εἰς ἀεροδρόμια τῆς ἄλλης. Ἡ Ἑλλάς, σημειωθήτω, λόγῳ τῆς θέσεώς της ἔχει μίαν τεραστίαν ἀεροπορικὴν κίνησιν. Ἀπὸ τὰ ἀεροδρόμιά της διέρχονται ἀεροπλάνα ὅλων σχεδὸν τῶν ἐθνοτήτων καὶ συνεπῶς ἡ Ἑλλὰς ἔχει κάμει διμερεῖς συμβάσεις μὲ ὅλα σχεδὸν τὰ Κράτη. Ἡ Ἑλληνικὴ λοιπὸν σημαία ἐξασφαλίζει εἰς τὸν ἀνάδοχον τὸ δικαίωμα τῆς χρήσεως ὅλων τῶν ἀεροδρομίων σχεδὸν τοῦ κόσμου. Τοιοῦτον δικαίωμα ἐλάχισται σημαῖαι δύνανται νὰ τὸ ἐξασφαλίσουν. Ἡ Ἀφρική, κύριοι βουλευταί, προσέφερεν εἰς τὸν κύριον Ὠνάσην τὴν ἰδικήν της σημαίαν τὴν ὁποίαν ὅμως ὁ κ. Ὠνάσης δὲν ἐδέχθη διότι ἀπὸ τὴν χώραν ἐκείνην διέρχονται ἀεροπλάνα μόνον δύο ἢ τριῶν ἐθνοτήτων. Πλὴν αὐτοῦ τοῦ τεραστίου δικαιώματος, κύριοι βουλευταί, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως παραχωροῦμεν εἰς τὸν ἀνάδοχον, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν ἐξήτασε ποία ἦτο δυνατὸν νὰ εἶναι ἡ ἐξέλιξις τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν κατὰ τὸ μέλλον. Ὁ ἀνάδοχος δὲν ἀπέβλεψεν εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Κυρίως ἀπέβλεψεν εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι μέχρι τοῦ 1954 ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἦτο δυσμενής. Μετὰ ὅμως τὸ ἔτος 1954, μία τοιαύτη ἐκμετάλλευσις εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ τεράστια κέρδη. Ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ τὸν προϋπολογισμὸν μιᾶς ἀεροπορικῆς ἑταιρίας, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μάλιστα ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας. Εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς ἑταιρείας ταύτης, ἀναφέρονται ὡς διαθέσιμα μετρητὰ τῆς ἑταιρείας τὸ ποσὸν τῶν 25 ἑκατομμυρίων δολλαρίων. Φαντασθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, ὁποία εἶναι ἡ οἰκονομικὴ δυνατότης τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν ὅταν μάλιστα προβαίνουν εἰς παραγγελίας ἀεροπλάνων ἀξίας 2 δισεκατομμυρίων δολλαρίων. Ὁ ἀνάδοχος μάλιστα δὲν ἀπέβλεψε κἂν εἰς τὴν μεταφορὰν ἐπιβατῶν, ἡ ὁποία μεταφορὰ ἐπιβατῶν σήμερον ἀφήνει τεράστια κέρδη, ἀλλὰ ἀπέβλεψε κυρίως εἰς τὴν μεταφορὰν τῶν ἐμπορευμάτων. Ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν, ἡ μεταφορὰ ὅλων τῶν ἀγαθῶν, θὰ γίνεται δι’ ἀεροπλάνων. Διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε, κύριοι βουλευταί, τὴν προοπτικὴν τῆς ἐξελίξεως τῆς ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας, σᾶς μεταφέρω τὸ ἑξῆς δημοσίευμα τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσα πρό τινος εἰς ἓν ἀεροπορικὸν περιοδικὸν. Ἓν ἀεριωθούμενον ἀεροσκάφος ἐξ ἐκείνων τὰ ὁποῖα θὰ ἐκτελοῦν τὰς συγκοινωνίας ἐντὸς ὀλίγου χρόνου, ἐξ ἐκείνων δηλαδὴ τὰ ὁποῖα θὰ μεταφέρουν 106 ἐπιβάτας μὲ ταχύτητα 600 χιλιομέτρων καθ’ ὥραν θὰ εἶναι δυνατὸν ἐντὸς ἑνὸς ἔτους νὰ μεταφέρῃ ὅσους ἐπιβάτας θὰ δύναται νὰ μεταφέρῃ ἓν ὑπερωκεάνιον 60.000 τόννων. Βλέπετε, κύριοι βουλευταί, ὁποίου μεγέθους ἐπανάστασις πρόκειται νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὰς συγκοινωνίας κατὰ τὰ προσεχῆ ἔτη. Καὶ ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, πρὸ αὐτῆς τῆς ἐπαναστάσεως ἐρχόμεθα νὰ δεσμεύσωμεν τὸ Κράτος μας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰς λεπτομερείας τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προέχει καὶ τὸ ὁποῖον κυρίως ἐνδιαφέρει, εἶναι ἐὰν θὰ ἔχωμεν ἕνα νέον διαγωνισμὸν διὰ τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας τῆς Χώρας ἢ ὄχι. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἡ ὑπὸ κρίσιν σύμβασις ὑπεγράφη ἐν σπουδῇ καὶ ὡς ἐκ τούτου περιέχει ἀπειρίαν σφαλμάτων τὰ ὁποῖα βεβαίως θὰ ἠδύναντο κατὰ ἓν ποσοστὸν νὰ διορθωθοῦν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐπέμενε νὰ κυρώσῃ τὴν σύμβασιν διὰ τοῦ συζητουμένου Ν. Διατάγματος. Θὰ περιορισθῶ μόνον εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ ὑπὸ κρίσιν Ν. Διατάγματος, περὶ τοῦ ὁποίου κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ὡμίλησε καὶ ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου. Ἐὰν τὸ ἄρθρον 3, κύριοι βουλευταί, παραμείνῃ ὡς ἔχει, τίποτε δὲν ἐμποδίζει τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρατείνῃ τὸ προνόμιον διὰ 40 ἢ δι’ ἑκατὸν ἔτη. Ἴσως δὲν εὑρεθῇ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ συγκατατεθῇ εἰς τοῦτο. Αἱ κείμεναι ὅμως διατάξεις δὲν ἐμποδίζουν μίαν τοιαύτην ἐνέργειαν. Διὰ τὰς ἐσωτερικὰς γραμμὰς οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη εἰς τὴν ὑπὸ κρίσιν σύμβασιν. Αἱ ἐσωτερικαὶ γραμμαὶ ἐξυπηρετοῦνται μὲ ἀεροπλάνα τύπου «Ντακότα» τὰ ὁποῖα βεβαίως διὰ σήμερον εἶναι καλὰ ἀεροπλάνα, ἀλλὰ τὰ ὁποῖα διὰ τὴν αὔριον θὰ εἶναι πεπαλαιωμένα καὶ τὰ ὁποῖα ἐν πάσῃ περιπτώσει εἰς ὅλας τὰς χώρας ἀντικαθίστανται, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ δὲν κατασκευάζονται πλέον τοιαῦτα ἀεροπλάνα, παρὰ μόνον ἀνταλλακτικὰ τούτων. Τὰ ἀεροπλάνα αὐτὰ ἔχουν διεθνῆ ζωὴν μέχρι τέλους τοῦ ἔτους 1969. Αὐτὸ ὅμως δὲν σημαίνει ὅτι θὰ πρέπει αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ μέχρι τοῦ ἔτους αὐτοῦ νὰ ἐξυπηρετοῦνται μὲ ἀεροπλάνα αὐτοῦ τοῦ τύπου. Ὅταν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως παρετήρησα εἰς τὸν κύριον Ὑπουργὸν ὅτι θὰ πρέπει τὰ ἀεροπλάνα αὐτὰ νὰ ἀντικατασταθοῦν μὲ ἄλλα ταχύτερα, ὁ κύριος Ὑπουργὸς μοῦ ἀπήντησεν ὅτι δὲν ἔχομεν ἀεροδρόμια δι’ ἄλλα ἀεροπλάνα. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι ὁ ἰσχυρισμὸς αὐτὸς τοῦ κυρίου Ὑπουργοῦ δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀληθής, ἔχω νὰ παρατηρήσω ὅτι δυνατὸν εἰς τὸ μέλλον νὰ ἔχωμεν ἀεροδρόμια κατάλληλα καὶ δι’ ἄλλα ἀεροπλάνα, πλὴν ὅμως εἰς τὴν σύμβασιν οὐδεμία πρόνοια ἐλήφθη διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν ἀεροπλάνων «Ντακότα» εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Διὰ τὰς γραμμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν ἦτο ἀνάγκη νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα πρόνοια διὰ τὰ χρησιμοποιηθησόμενα ἀεροπλάνα. Ὁ διεθνὴς συναγωνισμὸς εἶναι ἀρκετὸς διὰ νὰ ἀναγκάσῃ τὸν ἀνάδοχον νὰ χρησιμοποιῇ ἀεροπλάνα νεωτάτου τύπου. Διὰ τὸ ἐσωτερικόν θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ τοιαύτη πρόνοια, διότι ἐδῶ κινδυνεύομεν νὰ μεταφερώμεθα μὲ ἀεροπλάνα τὰ ὁποῖα μετὰ τινα ἔτη θὰ ἀναπτύσσουν ταχύτητα ὅσην περίπου τὰ αὐτοκίνητα. Μία ἄλλη διάταξις ἐπικριτέα, εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὴν δυνατότητα χρησιμοποιήσεως προσωπικοῦ τῆς ἀλλοδαπῆς. Βεβαίως κατ’ ἀρχὴν εἶναι δεκτὴ ἡ αἴτησις τοῦ ἀναδόχου νὰ χρησιμοποιῇ κατὰ ἓν ποσοστὸν προσωπικὸν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, πρὸ πάντων κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν. Οὐδεμία ὅμως πρόνοια ἐλήφθη τίνι τρόπῳ θὰ γίνῃ ἡ ἐπιλογὴ τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Θὰ δύναται νὰ καλύψῃ μόνον τὰς ἀνωτάτας θέσεις καὶ θὰ μείνουν διὰ τοὺς Ἕλληνας αἱ θέσεις τῶν κλητήρων καὶ τῶν ὁδηγῶν; Θὰ ἦτο ὀρθότερον ἐὰν προεβλέπετο ὅτι τὸ ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς προσωπικὸν θὰ ἐκάλυπτε τὸ 5% ἑκάστης κατηγορίας τοῦ ὅλου προσωπικοῦ. Ἕνα μέγα ἐπίσης θέμα ποὺ ἀπησχόλησε τὴν Κυβέρνησιν κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἰθαγένεια τοῦ ἀναδόχου. Ὁ κύριος Ὠνάσης ἔχει τὴν Ἑλληνικὴν ἰθαγένειαν ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀργεντινήν. Εἰς τὰς διεθνεῖς συμβάσεις ἐφαρμόζεται ἡ θεωρία τοῦ ἐλέγχου· δηλαδὴ δὲν ἀρκούμεθα εἰς τὴν ἰθαγένειαν τῆς ἑταιρείας, ἀλλὰ ἐρευνῶμεν ποῖον πρόσωπον εὑρίσκεται ὄπισθεν αὐτῆς. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἔχομεν πρόσωπον μὲ δύο ἰθαγενείας. Εἶναι δυνατὸν τρίτον κράτος εἰς δεδομένην στιγμὴν νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι ὁ Ὠνάσης ἔχει τὴν Ἀργεντινὴν ἰθαγένειαν. Τὶ στοιχεῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ τρίτον κράτος διὰ νὰ ἀποδείξῃ τοῦτο; Τὸ 1947 ὅταν ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνησις ἐχορήγησε σκάφη εἰς Ἕλληνας ἐφοπλιστάς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀπωλέσει πλοῖα κατὰ τὸν πόλεμον, ἐζήτησε πλοῖα καὶ ὁ Ὠνάσης καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις τοῦ ἠρνήθη τὴν χορήγησιν πλοίων μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι οὗτος ἦτο Ἀργεντινὸς ὑπήκοος. Ἐδῶ ἔχομεν ὁμολογίαν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ὅτι ὁ Ὠνάσης ἔχει τὴν ἰθαγένειαν τῆς Ἀργεντινῆς. Τὸ 1949 ἐδημοσιεύθη ὁ κατάλογος τῶν ἐφοπλιστῶν, οἱ ὁποῖοι ὤφειλον νὰ εἰσφέρουν ἔκτακτον εἰσφορὰν εἰς τὸ Κράτος. Εἰς τὸν κατάλογον αὐτὸν τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος περιέλαβε καὶ τὸν Ὠνάσην. Οὗτος ἠρνήθη τὴν καταβολὴν εἰπὼν ὅτι εἶναι Ἀργεντινός. Ὅταν ἐζήτησα, εἶπε, πλοῖον μοῦ εἴπατε ὅτι εἶμαι Ἀργεντινὸς ὑπήκοος, σήμερον ποὺ πρόκειται νὰ καταβάλω εἰσφορὰν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, μὲ ἀναγνωρίζετε ὡς Ἕλληνα ὑπήκοον. Νομίζω ὅτι μία ξένη δύναμις δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ τὴν ὁμολογίαν τὴν ἰδικήν μας καὶ τὴν ὁμολογίαν τοῦ Ὠνάση. Πρὸς ἐξασφάλισιν αὐτοῦ τοῦ κινδύνου τὸ κράτος ἔθετε τὸ ἄρθρον 22. Ἐπίσης ὅταν ὁ κύριος Ὑπουργὸς ἠρωτήθη εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως ἐδήλωσεν ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον εἰς ἓν κράτος νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ἐπιχείρημα τῆς δευτέρας ἰθαγενείας, διότι θὰ διατρέχῃ τὸν κίνδυνον τῶν ἀντιποίνων. Δὲν νομίζω ὅτι τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ἐξασφαλίζει τὴν ἑλληνικὴν πλευρὰν καὶ θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ὁ κ. Ὠνάσης θὰ ἀποβάλῃ τὴν Ἀργεντινὴν ἰθαγένειαν. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν προηγουμένην συζήτησιν ἐγένετο μὲ πάθος λόγος περὶ τῆς Ἀεροπορικῆς Ἑταιρείας ΤΑΕ. Ὅταν ὑποστηρίζω ὅτι δὲν εἶναι συμφέρουσα ἡ σύμβασις Ὠνάση, τὸ λέγω διότι παρέχομεν μέγα προνόμιον εἰς τὸν ἀνάδοχον, δηλαδὴ τὴν ἀποκλειστικὴν χρῆσιν τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἰς οὐδεμίαν ἄλλην χώραν ἔχει συμβῇ. Παρέχομεν λοιπόν, μέγα προνόμιον εἰς τὸν ἀνάδοχον. Τὸ λέγω τοῦτο διὰ νὰ διαπιστωθῇ πόσον εὐνοϊκωτέρους ὅρους θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτύχῃ τὸ Δημόσιον. Τὸ θέμα τῆς περιουσίας τῆς ΤΑΕ δὲν ἔχει μεγάλην σημασίαν δι’ ἐμέ. Ἡ ἑταιρεία αὐτὴ οὐδέποτε μοῦ ἦτο συμπαθὴς καὶ ὁ κ. Ζῶτος οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ γραφεῖον μου καθ’ ὃ διάστημα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ διευθύνω τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Μοῦ ἔγινεν ὅμως συμπαθὴς ἡ ὑπόθεσις αὐτή, ὅταν ἀνέγνωσα τὴν σύμβασιν Ὠνάση καὶ ἀπὸ ὅσα ἤκουσα χθὲς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Κύριοι βουλευταί, δὲν ἀνέγνωσα τὴν ἔκθεσιν Παγουλάτου. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἔκανε ἀτασθαλίας ἡ ΤΑΕ. Ἀπὸ ὅσα ἤκουσα ὅμως, διερωτήθην διατὶ ἀκόμη ὁ Ζῶτος δὲν εἶναι εἰς τὰς φυλακάς, ἢ ἂν ὁ Ζῶτος εἶναι ἐλεύθερος, διότι δὲν εἶναι εἰς τὰς φυλακὰς οἱ συντάκται τῆς ἐκθέσεως ἢ οἱ λαβόντες γνῶσιν προϊστάμενοι αὐτοῦ. Τὸ δρᾶμα αὐτῆς τῆς ἑταιρείας εἶναι μέγα. Ἕνας ἄνθρωπος ἵδρυσε μίαν ἑταιρείαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἰς οὐδεμίαν χώραν τοῦ κόσμου διετηρήθη ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τοῦ 1954 ἀεροπορικὴ ἑταιρεία ἄνευ ἐπιδοτήσεως. Ὄχι μόνον ἡ ἑταιρεία ΤΑΕ ἐπεδοτήθη, ἀλλὰ καθ’ ἣν στιγμὴν ἐσφάδαζε λόγῳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν, τὸ Κράτος διηυκόλυνε τὴν λειτουργίαν καὶ ἄλλης ἀεροπορικῆς ἑταιρείας. Τὸ 1952 ἡ ἑταιρεία ἐτέθη ὑπὸ διωγμὸν διὰ λόγους πολιτικοὺς ἀπὸ τὴν τότε Κυβέρνησιν. Ὤφειλε τότε ἡ ΤΑΕ 75 ἑκατομμ., τεθεῖσα ὑπὸ κρατικὴν διαχείρισιν μετὰ τὸ 1952 ηὔξησε τὰ χρέη της εἰς 165 ἑκατομμύρια. Αὐτὸ ἀποδεικνύει, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἔχωμεν αὐτάρκεις ἀεροπορικὰς ἑταιρείας. Διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ἂν τμῆμα μόνον τῶν προνομίων, τὰ ὁποῖα παρέχομεν εἰς τὸν σημερινὸν ἀνάδοχον, εἶχον παρασχεθῆ ἐγκαίρως εἰς τὴν ΤΑΕ, δὲν θὰ εὑρίσκοντο αἱ ἀεροπορικαί μας συγκοινωνίαι εἰς τὴν σημερινὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν. Ἀλλ’ ἀποτελεῖ μίαν ἐξήγησιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν ἀεροπορικὰς γραμμὰς αὐτάρκεις οἰκονομικῶς ὡς μόνην χώραν εἰς τὸν κόσμον ἄνευ χρηματοδοτήσεως, ἐνῷ μεγάλαι ἑταιρίαι ὡς ἡ Παναμέρικαν καὶ ἡ T. W. A. μέχρι πρὸ τριῶν ἐτῶν ἐπιδοτοῦντο, ἀκόμη δὲ μόλις ἀπὸ δύο ἐτῶν ἐμπῆκαν εἰς τὰ μεγάλα κέρδη, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ὑποστηρίξω εἰς τὴν Βουλήν, πρὸ ὀλίγου. Διερωτῶμαι, κύριοι βουλευταί, ἐὰν μόνον τμῆμα τῶν προνομίων τὰ ὁποῖα παρέχει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν σημερινὸν ἀνάδοχον, ἔδιδε ἀπὸ τὸ 1947 εἰς τὴν σημερινὴν ἑταιρείαν, θὰ ἦτο ἴσως καλυτέρα ἡ θέσις της καὶ ἴσως δὲν θὰ ὑπῆρχε ἡ ἀνάγκη νὰ εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν χρεωκοπίας. Κύριοι βουλευταί, δὲν νομίζω ὅτι μένει ἀμφιβολία εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἐὰν τὸ θέμα ἐτίθετο ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους, θὰ ἦτο δυνατὸν καλυτέρους ὅρους νὰ ἐπιτύχῃ. Δὲν ἐνδιαφερόμεθα εἰς ποῖον θὰ ἀνατεθῇ, ἡ σύμβασις τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, ἐνδιαφερόμεθα μόνον διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ὅρων, ἔστω καὶ μὲ τὸν σημερινὸν ἀνάδοχον. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος λόγος ὁ ὁποῖος ἐπιβάλλει τὸν ἐπανέλεγχον τοῦ ὅλου θέματος καὶ τὸν λόγον αὐτόν, κύριοι βουλευταί, τὸν ἐδημιούργησεν ἕνα δημοσίευμα τῶν τελευταίων ἡμερῶν, τὸ ὁποῖον ἀπορῶ πῶς παρῆλθεν ἀπαρατήρητον ἀπὸ τοὺς ρήτορας τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως. Ἐδημοσιεύθη εἰς τὸν τύπον ἕνα τηλεγράφημα τοῦ ἀναδόχου πρὸς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, τὸ ὁποῖον τηλεγράφημα εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τὸ ἔχει ἐπιστρέψει ὡς ἀπαράδεκτον, διότι εἰς οὐδένα παρέχεται τὸ δικαίωμα, ὅταν μία σύμβασις ἔρχεται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς συζήτησιν νὰ τάσσῃ προθεσμίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐν εἴδει τελεσιγράφου.

§38ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀνεγνώσθη χθὲς ἐδῶ ἄνευ διαμαρτυριῶν.

§39Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν τὸ ἤκουσα. Λέγει ὁ ἀνάδοχος, ὅτι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι οὐδένα ἀπὸ τὰ μέλη τῆς Κυβερνήσεως ἀμφέβαλλε ἐπὶ τοῦ συμφέροντος τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Σήμερον ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τινὰ τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως ἀμφιβάλλουν... καὶ λέγει παρακαλῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε ἐντὸς 10 ἡμερῶν. Νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ στοιχειῶδες καθῆκον εὐπρεπείας διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ ἀναβάλῃ τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως μετὰ τὰς ἑορτάς, διὰ νὰ μὴ εὑρισκώμεθα ὑπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐργαζόμεθα ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τελεσιγράφου τοῦ ἀναδόχου, τοῦ ὁποίου ἡ λῆξις συμπίπτει μὲ τὸ μεσονύκτιον τῆς σήμερον. (Χειροκροτήματα).

§40Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ.–Δημ. Ἔργ.). Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἤθελον νὰ ἀφήσω ἀναπάντητα ὡρισμένα σημεῖα τῶν χθεσινῶν ἀγορεύσεων καὶ τὴν σημερινὴν ἀγόρευσιν τοῦ συναδέλφου κ. Μαύρου. Ἐπὶ τοῦ πρώτου θέματος, τοῦ θέματος ὅτι δὲν ἐγένετο διαγωνισμός, τοῦτο εἶναι ἐντελῶς ἀναληθές. Διαγωνισμὸς ἐγένετο τὸν Ἰούλιον τοῦ 1955. Ὑπεβλήθησαν προσφοραί, 9 τὸν ἀριθμόν, ἐξητάσθησαν μετὰ αἱ προσφοραί, ἐγένοντο διαπραγματεύσεις καὶ ἐὰν συγκρίνωμεν τὴν σύμβασιν τὴν ὑπογραφεῖσαν μετὰ τὴν τελευταίαν πρότασιν τοῦ κ. Νιάρχου, μὲ τὴν προσφορὰν οἱουδήποτε ἐκ τῶν 9 κατὰ τὸν διαγωνισμὸν Ἰουλίου 1955, θὰ ἰδῆτε ὅτι καὶ ἡ σύμβασις Ὠνάση καὶ ἡ προσφορὰ Νιάρχου εἶναι καλυτέρα ἀπὸ οἱανδήποτε προσφορὰν συμμετέχοντος εἰς τὸν διαγωνισμὸν τοῦ παρελθόντος ἔτους. Συνεπῶς αὐτὸ εἶναι ἕνα ἐπιχείρημα ὑπὲρ ἐμοῦ, ὅτι ὁ διαγωνισμὸς δὲν ἀποδίδει πάντοτε τὸ καλύτερον ἀποτέλεσμα, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἀποδίδουν αἱ ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεις καὶ ὅτι ἐὰν ἡμεῖς οἱ πολιτικοὶ δὲν εἴχομεν αὐτὴν τὴν εὐθιξίαν, τῶν διαγωνισμῶν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις θὰ ἐπετυγχάναμε καλύτερα ἀποτελέσματα. Δὲν εἶναι ἀληθὲς ὅτι ὁ δεύτερος, ἢ μᾶλλον ὁ κ. Νιάρχος δὲν ἐτηρήθη ἐνήμερος τῶν διεξαγομένων διαπραγματεύσεων. Ὅταν ἤρχισαν αἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὸν Ὠνάση ὑπῆρχε ἡ ἀρχικὴ προσφορὰ Νιάρχου. Τότε ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου μαζὶ μὲ ὡρισμένα μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ποὺ ἐξήτασαν τὰς προσφορὰς τοῦ πρώτου διαγωνισμοῦ καὶ ἐγὼ κατηρτίσαμεν κατὰ τὴν γνώμην μας ἰδεῶδες σχέδιον συμβάσεως, τὸ ὁποῖον δὲν περιεῖχεν ἀριθμούς, δηλαδὴ δὲν ἔλεγε ἐὰν ἔπρεπε τὰ 6% ἢ 75% τῶν μετοχῶν νὰ εἶναι Ἑλληνικαί, ἐὰν ἡ φορολογία ἔπρεπε νὰ εἶναι 20% ἢ 25%, ἀλλὰ εἶχε κενά. Ἐδόθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν εἰς τοὺς δικηγόρους τοῦ κ. Ὠνάση καὶ τὸ ἔδωσα καὶ ἐγὼ ὑπὸ ἰδίαν μου εὐθύνην εἰς τοὺς δικηγόρους τοῦ κ. Νιάρχου καὶ τοὺς εἶπον ἀπεφασίσθη ἡ διαπραγμάτευσις ἀπ’ εὐθείας μετὰ τοῦ κ. Ὠνάση. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν θέλω νὰ εἴμεθα καὶ νὰ εἶσθε εἰς τὸ σκότος καὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς ὑπογραφὴν συμβάσεως χωρὶς νὰ ἠξεύρωμεν τὶ περαιτέρω ἠμποροῦμεν νὰ ἐπιτύχωμεν, σᾶς παρακαλῶ ἐὰν θέλετε νὰ μοῦ ὑποβάλετε καὶ σεῖς τὰς προτάσεις τοῦ κ. Νιάρχου. Βάσει αὐτοῦ ὑπεβλήθη ἡ πρώτη πρότασις Νιάρχου. Ἐν τῷ μεταξὺ συνεχίζοντο αἱ διαπραγματεύσεις Ὠνάση. Μᾶς ὑπεβλήθη ἡ πρώτη πρότασις Νιάρχου, τὴν ἐπέστρεψα εἰπών, ὅτι ἔχω καλυτέρας προτάσεις καὶ πρέπει νὰ μοῦ διορθώσῃ τὸν Αʹ καὶ Βʹ ὅρον τῆς συμβάσεως. Μοῦ ἐδόθη δευτέρα προσφορά. Ἐπανέλαβον τὸ ἴδιον. Μοῦ ἐδόθη καὶ τρίτη προσφορά. Ἐν τῷ μεταξὺ συνεχίζοντο αἱ διαπραγματεύσεις μὲ τὸν Ὠνάση αἱ ὁποῖαι διήρκεσαν ἐπὶ 5μηνον. Ὁ κ. Ὠνάσης εἶχε φθάσει εἰς τοὺς τελικούς του ὅρους. Εἶπον εἰς τοὺς δικηγόρους τοῦ κ. Νιάρχου, φθάνομεν εἰς τὸ τέρμα τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὸν Ὠνάση, δὲν βλέπω περιθώριον ὑποχωρήσεώς του. Κάμετέ μου τὴν τελικήν σας πρότασιν. Εἰς τὰς 24 Ἰουλίου ἐστάλη ἡ ἐπιστολὴ Πεσματζόγλου πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἤθελον νὰ μοῦ κάμουν πρότασιν τοὺς εἶπον. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ σταματήσω τὰς συνεννοήσεις, διότι ἐὰν τυχὸν διακόψω μὲ τὸν Ὠνάση, καὶ θελήσω παραχρῆμα νὰ ὑπογράψω μὲ σᾶς μίαν σύμβασιν θὰ καταναλώσω ἄλλο ἕνα δίμηνον διὰ τὴν σύνταξιν τῆς συμβάσεως. Διότι μᾶς δίδετε ὅρους εἰς τὴν δευτέραν καὶ τρίτην πρότασιν, οἱ ὁποῖοι δὲν ἦσαν ὅροι πρὸς σύναψιν συμβάσεως, ἦσαν ὅροι περιληπτικοί, ποὺ ἔλεγον π.χ. ὅτι τὸ προνόμιον πρέπει νὰ εἶναι 20ετές, τὸ ποσοστὸν συμμετοχῆς 67%, ἀλλὰ δὲν ἀπεκλείοντο οὔτε αἱ προσθῆκαι, οὔτε αἱ ἀλλοιώσεις καὶ δῆθεν δευτερευούσης σημασίας ἄρθρα τὰ ὁποῖα θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀνατρέψουν τὸ ὅλον κείμενον τῆς συμβάσεως. Ἦτο δυνατὸν ὡς ἀκροτελεύτιον ἄρθρον νὰ μοῦ ἀξιώσουν νὰ θέσω, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ παρόντος ἐξαρτᾶται ἐκ τῆς βουλήσεως τοῦ κ. τάδε. Τότε, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε, ἡ σύμβασις δὲν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ. Ἐκπλήττομαι πῶς ὁ κ. Ζέππος εἰς τὴν ἐπιστολήν του λέγει ὅτι δὲν ἐτηρήθησαν ἐνήμεροι τῶν διαπραγματεύσεων, παρ’ ὅλον ὅτι εἰς τὴν πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἐπιστολὴν τῆς 24.7.56 σαφῶς ὁμολογεῖ τὸ ἀντίθετον, ὁ ἕτερος τῶν δικηγόρων τοῦ Νιάρχου κ. Πεσματζόγλου. Καὶ ἐνῷ εἰς τὴν τρίτην πρότασιν ὁμιλεῖ, ὅπως σᾶς εἶπον ἐκτενῶς, σαφῶς, ἐπὶ 3–4 σημείων τῆς συμβάσεως, δὲν ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἄλλων 15 ἄρθρων, εἰς αὐτὴν τὴν τελευταίαν, ἔχει διατυπώσει τὰς προτάσεις τῆς συμβάσεως κατ’ ἄρθρον. Εἰς τὰς 24 Ἰουλίου ἔλαβον τὴν πρότασιν αὐτήν. Εἰς τὰς 22–23 Ἰουλίου εἶχον εἴπει εἰς τὸν κ. Ὠνάση ὅτι δὲν δέχομαι τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως διὰ τοὺς Α, Β, Γ, λόγους καὶ εἷς ἔτι ἐκ τῶν λόγων ἦτο ἡ τιμὴ τοῦ ὑλικοῦ τῆς ΤΑΕ εἰς ἣν προσεφέρετο νὰ τὸ ἀγοράσῃ ὁ ἀνάδοχος. Κατελήξαμεν εἰς τὰς 30 Ἰουλίου ὅτι ἡ σύμβασις Ὠνάση εἶναι πολὺ καλυτέρα ἀπὸ τὴν προσφορὰν τοῦ Νιάρχου. Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν 2–3 σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα εἶναι χειροτέρα, ταῦτα εἶναι τόσον ἄνευ σημασίας, ὥστε δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτά. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς 3–4 ἀγορητάς, οἱ ὁποῖοι κατὰ κόρον τὰ ἐπανέλαβον — καὶ ἰδίως εἰς τὸν εἰσηγητὴν τῆς μειοψηφίας — θὰ σᾶς εἴπω ὅτι εἶναι χειροτέρα ἡ σύμβασις Ὠνάση ἀπὸ τὴν πρότασιν Νιάρχου κατὰ τὰ ἑξῆς σημεῖα: Πρῶτον, ὡς πρὸς τὸ ποσοστὸν συμμετοχῆς Ἑλλήνων μετόχων: 60% ὁ Ὠνάσης, 67% ὁ Νιάρχος. Καὶ δεύτερον: ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν παρατάσεως, δηλαδὴ ὑπάρχει μία προθεσμία παρατάσεως τῆς συστάσεως τῆς ἑταιρείας, 6 μῆνες εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς συμβάσεως, 4 μῆνες εἰς τὴν περίπτωσιν Νιάρχου. Ἀλλὰ καὶ ἡ προθεσμία αὐτὴ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἀπόλυτον βούλησιν τοῦ Ὑπουργοῦ. Καὶ ἐὰν ἀκόμη δεχθῶμεν ὅτι ὁ Ὑπουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος — ἐνῷ δὲν εἶναι — νὰ δώσῃ μίαν παράτασιν τῆς συμβάσεως, εἶναι καλυτέρα ἡ πρότασις Νιάρχου κατὰ δύο μῆνας ἀπὸ τὴν πρότασιν Ὠνάση. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἀναλύσω ἓν πρὸς ἓν τὰ σημεῖα εἰς τὰ ὁποῖα ἡ ὑπογραφεῖσα σύμβασις εἶναι πολὺ καλυτέρα ἀπὸ τὰς ἄλλας προτάσεις. Καί, πρῶτον, θέλω νὰ δηλώσω εἰς τὸν κύριον Ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων ὅτι καταθέτω σήμερον σχέδιον νόμου «περὶ καταργήσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Διατάγματος 3560)56». Καὶ τὸ λέγω καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικήν μου ἔκθεσιν ἀλλὰ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω καὶ εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐτέθη διότι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ εὕρωμεν διατύπωσιν μεταβολῆς τῆς συμβάσεως, ἐφ’ ὅσον συνεφώνει καὶ ὁ ἀνάδοχος ἐπὶ ἐπουσιωδῶν σημείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἔδει νὰ μεταβληθοῦν ἐν τάχει. Εἴχομεν εἴπει εἰς τὴν ἀρχὴν «οὐσιώδεις ὅροι» ἀλλὰ μετὰ ἐγεννήθη ἀμφισβήτησις ποῖοι θὰ ἦσαν «οἱ οὐσιώδεις ὅροι» καὶ κατέληξαν οἱ Νομικοὶ Σύμβουλοι τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Συγκοινωνιῶν, νὰ δεχθοῦν αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθην καὶ ἐγὼ μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι τοὐλάχιστον κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς συμβάσεως δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμία τροποποίησις αὐτῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐγεννήθη αὐτὴ ἡ ἰδέα, ὅτι εἶμαι διατεθειμένος μίαν ἑβδομάδα μετὰ τὴν ψήφισίν της νὰ μεταβάλω τὴν σύμβασιν διὰ Β. Δ. καταργῶ τὴν παράγραφον 2. Καὶ ἐὰν εἰς τὸ μέλλον γεννηθῇ τοιοῦτον θέμα, δὲν ἔχει παρὰ νὰ γίνῃ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὴν ὁποίαν θὰ κυρώσῃ ἡ Βουλὴ διὰ νόμου. Δὲν εἶναι ἀπολύτως συνταγματικόν, ἀλλὰ τέλος πάντων, ἐὰν ὑπάρξῃ τόσον μεγάλη ἀνάγκη, εἶναι δυνατὸν νὰ καταφύγωμεν ἐκεῖ.

§41Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, ὄχι διότι μοῦ ἐγεννήθη ἡ ἰδέα, ἀλλὰ διότι πράγματι τὸ ἄρθρον εἶναι ἀπαράδεκτον.

§42Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργ.). Δὲν τὸ εἶπα δι’ ἐσᾶς, ἀλλὰ διότι δὲν ὑπάρχει ὁ τρόπος νὰ προσδιορίσωμεν τοὺς ἐπουσιώδεις ὅρους τῆς συμβάσεως.

§43Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νὰ γίνῃ διὰ νόμου.

§44Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκοιν. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ γνωρίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ὁ νόμος εἶναι εὔκολος, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ νόμος χρειάζεται μίαν χρονικὴν περίοδον, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ εἶναι βλαπτικὴ εἰς τὴν περίπτωσιν, δι’ αὐτὸ ἐσκέφθημεν νὰ γίνῃ διὰ Β. Δ.

§45Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τότε μία ὑπηρεσιακὴ Κυβέρνησις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρατείνῃ τὴν σύμβασιν ἐπὶ 50 χρόνια.

§46Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημοσίων Ἔργων). Τὸ καταργοῦμεν. Καὶ πρῶτον εἶναι τὸ περίφημον θέμα τῶν κεφαλαίων. Ὁ πίναξ, ὅπως εἶπον καὶ χθὲς τὸ βράδυ, εἶναι ψευδής. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εἶχεν ὑπογραφῆ, δὲν θὰ ὑπῆρχε περίπτωσις διώξεως διότι δὲν εἶναι ποινικὸν ἀδίκημα. Κατὰ τὸν πίνακα εἶναι καταφανὴς ἡ διαφορὰ ὑπὲρ τῆς προτάσεως Νιάρχου, διότι εἰς μὲν τὴν πρότασιν αὐτὴν τὸ κατατεθειμένον μετοχικὸν κεφάλαιον εἶναι 4.000.000 δολλάρια, εἰς δὲ τὴν ἄλλην εἶναι 1.500.000 δολλάρια. Ἐδῶ, κύριοι, ἀποδεικνύεται τὸ πρῶτον ψεῦδος. Διότι τὸ μετοχικὸν κεφάλαιον δὲν εἶναι 4.000.000 δολλάρια κατατιθέμενα ἀμέσως. Εἶναι 2.000.000 δολλάρια τὰ ὁποῖα κατατίθενται ἀμέσως καὶ ἄλλα 2.000.000 δολλάρια τὰ ὁποῖα κατατίθενται μετὰ διετίαν. Καὶ εἶναι δυνατόν, ἀντὶ νὰ καταβληθοῦν εἰς μετρητὰ νὰ γίνῃ εἰσφορὰ ὑλικοῦ. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς συμβάσεως ὑπάρχει κατάθεσις 1.500.000 δολλαρίων ἀμέσως, ἡ δὲ διαφορὰ εἶναι μηδαμινὴ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἀπὸ τὸ ἄρθρον 7 τῆς συμβάσεως ὑποχρεοῦται ὁ ἀνάδοχος ἐντὸς διετίας νὰ ἔχῃ ἐγγράψει εἰς τὰ ἑλληνικὰ νηολόγια ἕνα σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀεροπλάνων ἐκτελούντων πτήσεις εἰς τὴν ἀλλοδαπήν. Ἡ ἀξία αὐτοῦ τοῦ ὑλικοῦ ὑπερβαίνει τὰ 20.000.000 δολλάρια αὐτὴν τὴν στιγμήν. Συνεπῶς, ἂν παραδεχθῆτε ὅτι καὶ ὁ ἄλλος αὐτὴν τὴν ὑποχρέωσιν θὰ εἶχεν, ἰδοὺ ἡ κατάθεσις τοῦ μετοχικοῦ κεφαλαίου. Καὶ εἰς τὴν μίαν περίπτωσιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην αὐτὴ πραγματοποιεῖται. Θὰ μοῦ πῆτε «ναί», ἀλλὰ εἶναι δυνατὸν τὸ πτητικὸν ὑλικόν, κατὰ τὸ ἄρθρον 7 τῆς συμβάσεως, νὰ εἰσφερθῇ ἐντὸς τῆς διετίας, νὰ μὴ εἶναι ὅμως ἐλεύθερον. Ὑπάρχει ὅμως ἄλλη διάταξις, κατὰ τὴν ὁποίαν ἀπαγορεύεται ἡ διανομὴ μερίσματος ἐφόσον τὸ ὑλικὸν αὐτὸ δὲν καταστῇ τῆς ἀπολύτου κυριότητος τοῦ ἀναδόχου, δηλαδὴ ἐλεύθερον παντὸς βάρους. Καί, συνεπῶς, ὅταν ὁ ἀνάδοχος δὲν θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ διανείμῃ μέρισμα, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἀποσβέσῃ τὰ ἐπὶ τοῦ ὑλικοῦ ὑπάρχοντα βάρη καί, ἑπομένως, ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῶν δύο προτάσεων δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐγγύησις προτάσεων: Οὐδεμία εἰς τὴν περίπτωσιν Ὠνάση. 100.000 δολλάρια, εἰς τὴν περίπτωσιν Νιάρχου. Ἀλλά, κύριοι, εἰς τὴν σύμβασιν δὲν ὑπάρχει ἐγγύησις διότι ὑπεγράφη σύμβασις. Τί ἐγγύησις νὰ ὑπάρξῃ ἀφοῦ ἔχει πλέον ὑπογραφῆ ἡ σύμβασις; Καὶ σᾶς ἐξηγῶ ὅτι καὶ πρὸ αὐτοῦ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τοῦ ζητήσω καὶ 100 καὶ 200.000 δολλάρια διὰ νὰ διαπραγματευθῶ μετ’ αὐτοῦ, ἀλλὰ σᾶς εἶπα καὶ πρὶν πόσον εἶναι εὔκολον νὰ ἀποστῇ ὁ ἐπίδοξος ἀνάδοχος πάσης ὑποχρεώσεώς του καὶ νὰ μὴ καταπέσῃ ἡ ἐγγύησις εἰς βάρος του ἐφόσον προσθέσῃ Α, Β, Γ, διάταξιν, τὴν ὁποίαν δὲν εἴχομεν προΐδει. Δημοσιότης προτάσεων: Μυστικὴ διαπραγμάτευσις– δημοσία διαπραγμάτευσις. Ἀλλ’ αἱ διαπραγματεύσεις δὲν ἔγινεν μυστικαί. Ὅπως σᾶς ἀνέφερα, εἰς αὐτὰς ἐλάμβανον μέρος 6–7 ὑπηρεσιακὰ πρόσωπα, ἐκτὸς τῶν ἄλλων τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, οἱ ὁποῖοι διετύπωσαν τὰς οἰκονομικὰς διατάξεις. Δὲν καταλαβαίνω πῶς ἡ προσφορὰ Νιάρχου, χαρακτηρίζεται δημοσία ὅταν ὁ ἴδιος ὁ κύριος Νιάρχος, ὑποβάλλων τὴν προσφοράν του, μοῦ ἐδήλωσε νὰ μὴ τὴν καταστήσω γνωστὴν εἰς τὸν ἕτερον τῶν συναγωνιζομένων, ὅπερ καὶ ἔπραξα, ἐνῷ τοὐναντίον ὁ ἴδιος ἐλάμβανε ἐμμέσως γνῶσιν τῆς προσφορᾶς Ὠνάση. Ἐγγύησις μὲ τὴν ὑπογραφὴν τῆς συμβάσεως: 250.000 δολλάρια ὁ Ὠνάσης, 300.000 ὁ Νιάρχος. Ὑπάρχει μία διαφορὰ ὑπὲρ τοῦ Νιάρχου 50.000 δολλάρια, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχοληθῶ μὲ αὐτό. Ἐξυπηρέτησις τοῦ κοινοῦ: Εἰς τὸν πίνακα δὲν ἀναγράφονται τὰ δρομολόγια Νιάρχου, ἐνῷ εἰς τὴν σύμβασιν ἀναγράφονται δρομολόγια. Καὶ ὑπάρχει καὶ μία ἐπιστολὴ τῆς ἑπομένης τοῦ κ. Πεσματζόγλου, διορθωτικὴ τοῦ ὑποβληθέντος σχεδίου συμβάσεως Νιάρχου, ἡ ὁποία λέγει: «Ἡ ἔννοια τοῦ ἐν τῷ τέλει τοῦ ἐδαφίου αʹ παραγράφου 1, εἶναι ὅτι ἐνταῦθα δύνανται νὰ προστεθοῦν καὶ ἄλλαι γραμμαὶ ἐσωτερικοῦ ἐφ’ ὧν ἤθελε τυχὸν ἐπέλθη συμφωνία». Πάντως ἡ τελευταία πρότασις εἰς τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔδωσε τὸ ἅπαντον τῶν δυνατοτήτων εἶναι αὐτὴ τὴν ὁποίαν ἔχω, καὶ τὰ δρομολόγια πάντως δὲν εἶναι καλύτερα, εἶναι χειρότερα ἀπὸ τῆς ὑπογραφείσης συμβάσεως Ὠνάση. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξαν οἱ κ.κ. Κιτσίκης καὶ Μαῦρος διὰ τὰς ἐσωτερικὰς μεταφοράς. Εἶπεν ὁ κ. Κιτσίκης ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι κακὴ ἐπειδὴ οὐδεμίαν ἀποδίδει προσοχὴν εἰς τὰ ἐσωτερικὰ δρομολόγια καὶ ὑπεστήριξεν ὅτι τὰ δρομολόγια αὐτὰ ἔπρεπε νὰ πυκνωθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, τὰ δρομολόγια καθωρίσθησαν, ὡς θὰ ἴδητε, καὶ ἀφέθησαν ἐκτὸς ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας δρομολόγια, ὡς τῆς Λαρίσης καὶ τὸ δρομολόγιον τοῦ Ἄργους Ὀρεστικοῦ. Διὰ πᾶν ἄλλο μέρος τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἀεροδρόμιον ἤδη, προεβλέφθη δρομολόγιον. Ἀλλὰ ἔχει τὴν δυνατότητα ὁ Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν, ἐφ’ ὅσον ὑπάρξῃ καὶ ἄλλο ἀεροδρόμιον εἰς τὴν Χώραν, ἢ ἐφ’ ὅσον νομίσῃ ὅτι εἰς ὡρισμένους τόπους, ἔνθα ἤδη ὑφίστανται ἀεροδρόμια, ὅτι πρέπει νὰ πυκνωθῇ ἡ συγκοινωνία διὰ τὸν Α ἢ Β λόγον, κατόπιν ἀποφάσεώς του, νὰ πυκνώσῃ τὰ δρομολόγια αὐτά. Θὰ ὑποχρεωθῇ, ὅμως, τὸ Δημόσιον, ἂν ἐπιβάλῃ εἰς τὸν ἀνάδοχον δρομολόγια παθητικά, καὶ ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ τὸ σύνολον τῆς ἀποδόσεως τῶν ἐσωτερικῶν γραμμῶν καταστῇ παθητικόν, νὰ πληρώσῃ τὴν διαφοράν. Δηλαδή, ἂν τυχὸν ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν δρομολογίων τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀποφέρῃ εἰς τὸν ἀνάδοχον κέρδη π. χ. 50 ἑκατ. καὶ τὸν ὑποχρεώσωμεν νὰ προσθέσῃ δρομολόγια 10, τὸ σύνολον τῶν ὁποίων θὰ ἀποφέρῃ παθητικὸν 45 ἑκατ., οὐδεμιᾶς δικαιοῦται ἀποζημιώσεως ὁ ἀνάδοχος, διότι καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου τὸ σύνολον θὰ εἶναι ἐνεργητικὸν κατὰ 5 ἑκατ. Θὰ ὑποχρεωθῶμεν νὰ τὸν ἀποζημιώσωμεν μόνον ἂν τυχὸν τὸ σύνολον τῆς ἐκτελέσεως τῶν δρομολογίων τοῦ ἐσωτερικοῦ καταστῇ παθητικὸν ἐκ τῆς ὑποχρεωτικῆς διὰ τὸν ἀνάδοχον προσθήκης νέων δρομολογίων ὑπὸ τοῦ Κράτους. Καὶ ἔρχομαι καὶ εἰς τὸ δεύτερον θέμα, διατὶ δὲν ὑπεχρέωσα τὸν ἀνάδοχον νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Χώρας μὲ ἀεροπλάνα νεωτέρου τύπου καὶ ἄφησα νὰ χρησιμοποιήσῃ τὰ «Ντακότα».

§47Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ συγχωρήσητε μίαν διακοπήν. Μεταξὺ τῶν προνομίων εἶναι ἕνα, τὸ ὁποῖον, ὁμολογῶ, ὅτι δὲν κατενόησα ἀπολύτως. Διὰ τὸ προνόμιον τῶν ἐσωτερικῶν μεταφορῶν ἡ ὑπάρχουσα σύμβασις προβλέπει ἀπόλυτον μονοπώλιον τοῦ ἀναδόχου. Καὶ ἐξηγοῦμαι: Ἐὰν πλὴν τῶν δρομολογηθησομένων γραμμῶν ἂν αὔριον τὸ πρωΐ, μετὰ ἓν ἔτος, μετὰ δύο ἔτη, ἱδρυθοῦν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως ἱδρύονται καὶ ἀλλοῦ τουριστικαὶ ἀεροπορικαὶ ἑταιρίαι, αἱ ὁποῖαι θὰ θελήσουν νὰ μεταφέρουν π. χ. τὰ Σαββατοκύριακα ἀνθρώπους εἰς διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὑπὸ κρίσιν σύμβασις, ὡς εἶναι διατυπωμένη, ἀπαγορεύει τὴν λειτουργίαν των, διότι ὁ ἀνάδοχος ἔχει μονοπώλιον.

§48Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἔχει δικαίωμα προτιμήσεως. Δηλαδή, ἂν θέλετε νὰ κάμετε μία αν μεταφορὰν ἔκτακτον θὰ τὴν προσφέρετε εἰς αὐτὴν καὶ ἂν αὐτὴ δὲν δεχθῇ τότε ἠμπορεῖ νὰ τὴν κάμῃ ἄλλος. Πρὸς μὴ ἀποδοχὴν ἐξισοῦνται καὶ αὐθαιρέτως βαρεῖς ὅροι τοῦ ἀναδόχου διὰ τὴν ἀποδοχήν.

§49Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ δημιουργηθῇ μία ἑταιρία, ἡ ὁποία νὰ ἀγοράσῃ ὑλικόν, νὰ φέρῃ ἕνα ἀεροπλάνον, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἀναλάβῃ μίαν μεταφοράν. Διότι ἂν ἐγὼ εἶμαι ὁ ἐκδρομικὸς σύλλογος «Ὑπαίθριος Ζωή» καὶ προσφέρω τὴν μεταφοράν, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν προσφέρω πρὶν εἰς τὸν ἀνάδοχον, βεβαίως οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ φέρῃ ἐδῶ ὑλικόν. Ἄρα, ὑπάρχει μονοπώλιον ὁλόκληρον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§50Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Αὐτό, δηλαδὴ ὁ συναγωνισμός, ἐγένετο εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ γνωστὸν ἀποτέλεσμα τῆς ΕΛΛΑΣ καὶ τῆς Τ.Α.Ε. Εἴχατε τὴν ἀξίωσιν νὰ τὸ ἐπαναλάβω;

§51Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κατὰ τὰς προτάσεις Νιάρχου τὸ προνόμιον περιωρίζετο εἰς τὰς δρομολογηθησομένας γραμμάς. Ὑπάρχει, προφανῶς, διαφορὰ μεταξὺ τῆς δρομολογηθείσης γραμμῆς καὶ μιᾶς ἐλευθέρας γραμμῆς.

§52Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Λέγει ὁ κ. Νιάρχος εἰς τὸ σχέδιον συμβάσεως «........ ἐπὶ πάσης γραμμῆς ἐσωτερικοῦ.... (ἀναγινώσκει)....» Κύριε Πρόεδρε, εἶναι συμβασιοῦχος, ἂν δὲν ἐκτελῇ τὸ δρομολόγιον Βόλου–Ἀθηνῶν φέρ’ εἰπεῖν, καὶ ὑπάρχει αὐτὴ ἡ σύμβασις καὶ σκέπτεσθε σεῖς νὰ ἀναθέσητε τὸ δρομολόγιον αὐτὸ εἰς τὸν κ. Α, μόλις τὸ ἀντιληφθῇ ὁ ἀνάδοχος Νιάρχος δρομολογεῖ τὴν γραμμὴν μὲ ἕνα δρομολόγιον καὶ ἔτσι ἀποκλείει τὸν κ. Α.

§53Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἔχει τὸ δικαίωμα, νὰ τὸ κάμῃ ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου;

§54Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Διατὶ νὰ μὴ τὸ κάμῃ;

§55Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ εἶναι τὸ θέμα ἂν ἄνευ τῆς ἀδείας τοῦ Ὑπουργείου ἠμπορῇ νὰ βάλῃ ἕνα δρομολόγιον. Δηλαδὴ ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ μίαν γραμμὴν πρὸς Θήβας π. χ. χωρὶς τὴν ἄδειάν σας.

§56Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Βεβαίως ἔλεγχος θὰ γίνῃ τοῦ ἀεροδρομίου κ.λ.π., ἀλλ’ ἂν ὑπάρχῃ ἀεροδρόμιον δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸν ἀποκλείσωμεν νὰ καθιερώσῃ δρομολόγια.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀλλὰ τότε, κύριε Ὑπουργέ, δὲν ὑπάρχει δυνατότης ἑνιαίου συγκοινωνιακοῦ προγράμματος εἰς τὴν Χώραν, ὅταν ἕκαστον ἐκ τῶν εἰδῶν τῆς συγκοινωνίας, ἀεροπλάνον, αὐτοκίνητον, πλοῖον, εἶναι ἐλεύθερον εἰς τὴν κίνησίν του. Ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ συνέβη νὰ διέλθω, δι’ ὀλίγον, ἐκ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, καὶ ὅσοι ἄλλοι διῆλθον, γνωρίζομεν ὅτι χρέος τοῦ Κράτους εἶναι νὰ δημιουργῇ μίαν ἑνότητα συγκοινωνιακοῦ προγράμματος. Ἑπομένως, ὅλοι οἱ κλάδοι τῶν συγκοινωνιῶν πρέπει νὰ συντονισθοῦν ἐντὸς ἑνὸς γενικοῦ προγράμματος. Στερεῖσθε πλέον αὐτῆς τῆς ἐλευθερίας, ἂν εἰς τὸν κλάδον αὐτὸν ὑπάρχῃ πλήρης ἀσυδοσία κινήσεως.

§58Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργ.). Θεωρητικῶς, κύριε Πρόεδρε, ἔχετε δίκαιον ἀπολύτως. Καὶ ὄχι μόνον ἔχετε δίκαιον, ἀλλὰ τὸ θλιβερὸν εἶναι, ἔχομεν ὅλοι μας συνηθίσει ὅτι τὸ ἀεροπλάνον πρέπει νὰ πηγαίνῃ παντοῦ, ὅπως καὶ τὸ φορτηγὸν αὐτοκίνητον. Σᾶς λέγω, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὸ θέμα αὐτό, ὅτι ἔναντι τῶν 12.000 τόννων φορτηγῶν αὐτοκινήτων, προπολεμικῶς, ἔχομεν περὶ τὰς 80.000 τόννων τώρα.

§59Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶναι οὐσιῶδες τὸ θέμα. Παρέχεται ἡ εὐκαιρία μιᾶς ἀποσαφηνίσεως τοῦ θέματος. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀναγνωρισθῇ αὐτὴ ἡ ἀπόλυτος ἐλευθερία. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ μία συμφωνία τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον χαράσσει μίαν πολιτικήν. Πρέπει νὰ ἐξετασθῇ αὐτὸ τὸ σημεῖον, ἀκόμη καὶ ὑπὸ τύπον ἑρμηνείας.

§60Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ναί, θὰ τὸ ἐπανεξετάσωμεν, κύριε Πρόεδρε. Ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι πρακτικῶς ἔχει μεγάλα ἀποτελέσματα. Πρὸς τὸ παρὸν τοὐλάχιστον.

§61Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν συζήτησιν αὐτήν, περὶ τῆς ἀναρχίας τῶν συγκοινωνιακῶν μέσων, ἀναρχίας ἡ ὁποία ἀπησχόλησε πολλάκις τὰς κυβερνήσεις εἰς τὸ παρελθόν, συνδέεται καὶ τὸ δεύτερον ἐρώτημα τὸ ὁποῖον οὐδόλως ἐξητάσθη μέχρι σήμερον κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως. Διατὶ τὸ ἐνδεχόμενον παθητικὸν τῶν ἐσωτερικῶν γραμμῶν ἔμεινε αὐτοτελές, δηλαδὴ ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ δὲν συνεδέθη μὲ τὸ ἐξωτερικόν; Διότι, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ συνδεθῇ ἡ παθητικότης ἢ ἐνδεχομένη τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ μὲ τὴν ἐνεργητικότητα τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ λύσητε καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἑνιαίας συγκοινωνίας, τὸ ὁποῖον σᾶς ἔθεσεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν χθὲς καὶ σήμερον, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Δηλαδή, ὑπάρχει ὁ τρόπος τῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἐλλειμμάτων τῶν ἐσωτερικῶν συγκοινωνιῶν.

§62Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Πρὶν σᾶς ἀπαντήσω, θὰ ἤθελα νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Μαῦρον, διότι εἶχα ἀρχίσει. Τὸ θέμα τῆς χρησιμοποιήσεως «Ντακότα». Θὰ ἠδυνάμην νὰ ζητήσω τὴν χρησιμοποίησιν «Κονβὲρ» διὰ τὸ ἀεροδρόμιον τῆς Θεσσαλονίκης, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τὰ ἀεροδρόμια Ἡρακλείου καὶ Ρόδου. Ἀλλὰ τὸ θέμα τῆς ἀξίας τοῦ ἀεροπορικοῦ ὑλικοῦ εἶναι στενῶς συνδεδεμένον μὲ τὸ θέμα τοῦ «Κομβὲρ» καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἐπιβαρύνω τώρα τὸ κόμιστρον τοῦ ἐσωτερικοῦ τόσον μεγάλως. Διότι εἰς μὲν τὴν περίπτωσιν τοῦ «Ντακότα» θὰ ἐπιπέσῃ ἐπὶ τοῦ κομίστρου τὸ 10% τῆς ἀξίας τῶν 14 «Ντακότα», ἐνῶ ἐὰν εἴχωμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ χρησιμοποιηθοῦν «Κονβὲρ» ἀμέσως, τότε ἡ ἐπίπτωσις ἐπὶ τοῦ κομίστρου τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα. Ἐπίσης προτιμῶμεν ὀλιγοθέσια ἀεροπλάνα διὰ τὸ ἐσωτερικὸν καὶ πυκνότερα δρομολόγια, ἀντὶ πολυθεσίων σκαφῶν μὲ ἀραιὰ δρομολόγια. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ φθάσωμεν ἀμέσως εἰς τὴν πολυτέλειαν τῶν Ἑλβετῶν, οἱ ὁποῖοι μεταχειρίζονται «Κονβὲρ» μεταξὺ Ζυρίχης καὶ Γενεύης. Τὰ «Ντακότα» εἶναι ἀσφαλῆ ἀεροπλάνα, ἀλλὰ εἶναι βραδέα. Ἡ διαδρομὴ Θεσσαλονίκης θὰ εἶχεν διαφορὰν 10 λεπτῶν τῆς ὥρας μὲ τὰ «Κονβέρ». Δὲν εἶναι τὸ πρᾶγμα τόσον σοβαρὸν ὥστε νὰ εἴπητε ὅτι ἔπρεπε νὰ αὐξήσω τὰ εἰσιτήρια τοῦ ἐσωτερικοῦ, διὰ νὰ κάμω οἰκονομίαν εἰς τὸν ταξιδεύοντα μεταξὺ Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης κατὰ ἕνα δεκάλεπτον. Ἡ πρότασις Ὠνάση, τώρα ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Καρτάλην, ἦτο αὐτὴ τὴν ὁποίαν λέγετε σεῖς. Ἐγὼ συνέστησα καὶ ἐπέτυχα νὰ χωρισθῇ εἰς δύο. Δηλαδή, τὰ κόμιστρα τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ κρίνωνται ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τὰ κόμιστρα τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Σημερινὴ ἀπόδοσις εἶναι 95% ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ 5% ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνῷ ἡ ἀναλογία τῶν δαπανῶν εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα καὶ εἶναι αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, κύριοι, ἀπολύτως ἀποδοτικαί. Δηλαδή, τέλος χρήσεως τοῦ 1956 δαπάναι 94 ἑκατομμύρια εἴσπραξις 92 ἑκατομμύρια. Ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὸ τεράστιον ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον δημιουργοῦν αἱ ἐξωτερικαὶ γραμμαί, βλέπετε ὅτι αἱ γραμμῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ εἶναι ἀποδοτικαί. Ἔχω δὲ τὴν γνώμην ὅτι μέχρις ὅτου ἀποδώσουν αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διότι ὑπάρχει μία κακὴ ἐντύπωσις εἰς βάρος τῶν ἑλληνικῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ διότι θὰ χρειασθῇ χρόνος διὰ νὰ ἔλθῃ τὸ ἀεροπορικὸν ὑλικόν, καὶ διότι ὑπάρχουν ἤδη δημιουργημένα συμφέροντα καὶ πελατεία τῶν ξένων Ἑταιριῶν, τὰ ὁποῖα πολὺ δύσκολον θὰ εἶναι νὰ καταπολεμήσωμεν ἡμεῖς, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι δι’ ἕνα μακρὸν χρονικὸν διάστημα, δι’ ἡμᾶς τοὐλάχιστον, αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ εἶναι παθητικαὶ καὶ μὲ αὐτὴν τὴν προοπτικὴν δὲν ἤθελα νὰ ἐπιβαρύνω τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ νομίζω ὅτι εἶχα δίκαιον. Πρόσκτησις περιουσιακῶν στοιχείων Τ.Α.Ε. Διατείνεται ὁ κ. Νιάρχος ὅτι ἡ ἰδική του προσφορὰ εἶναι πολὺ καλυτέρα τῆς προσφορᾶς τοῦ κ. Ὠνάση. Οἱ ἀριθμοὶ δὲν λέγουν τὸ ἴδιον. Ἀκούστε τὰ ποσὰ εἰς τὰ ὁποῖα μεταβιβάζεται τὸ ἀεροπορικὸν ὑλικὸν κατὰ τὴν σύμβασιν καὶ τὰ ποσά, βάσει τῶν ὁποίων θὰ μετεβιβάζετο ἐὰν ἐγένετο τυχὸν δεκτὴ ἡ προσφορὰ Νιάρχου. Ὁ Ὠνάσης ἀγοράζει τὰ 15 «Ντακότα» καὶ τὸ 1 «Σκαϊμάστερ» ἀντὶ 1.550.000 δολλαρίων, κατωτάτη τιμὴ καὶ 2.000.000 δολλαρίων ἀνωτάτη τιμή. Κατ’ ἄλλους μὲν τὰ «Ντακότα» ἔχουν σήμερον 140.000 δολλάρια ἕκαστον, ἐγώ, ὅμως, ἔχω προσφορὰν τελευταίαν ἀγγλικοῦ οἴκου, κατὰ τὴν ὁποίαν 5 αὐστραλιανὰ καὶ 5 καναδικὰ «Ντακότα» πωλοῦνται μεταξὺ 100.000 καὶ 110.000 δολλαρίων.

§63Δ. ΚΩΣΤΗΣ. Εἰς ποίαν κατάστασιν εἶναι;

§64Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἔχουν ὥρας πτήσεως μεταξὺ 5 καὶ 10.000 ὡρῶν, ἂν θέλετε μηδὲν ὥρας πτήσεως, τὸ 110.000 θὰ τὸ φθάσετε 130.000 δολλάρια. Λοιπόν, καὶ κατὰ τοὺς δύο ὑπολογισμούς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράξῃ τὸ Δημόσιον ἐκ τῆς πωλήσεως πρὸς Ὠνάσην, θὰ εἶναι ἐκ τοῦ πτητικοῦ ὑλικοῦ 2 ἑκατομμύρια δολλάρια καὶ 170.000 δολλάρια τὸ ὑλικὸν τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ τέλος τῆς συμβάσεως, εἰς τὸν πίνακα ὁ ὁποῖος προσαρτᾶται, πλὴν τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων. Καὶ εἰς αὐτὸν τὸν ἀριθμὸν τῶν 2.170.000 δολλαρίων πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ἕνα ποσὸν ὑλικοῦ ἀναφερόμενον εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἐκκαθαριστικῆς ἐπιτροπῆς, τὴν ὁποίαν ἐπικαλεῖται ὁ κ. Νιάρχος, μὲ προσδιορισμὸν τιμῆς 600.000 δολλ. μὴ μεταβιβαζόμενον δὲ διὰ τῆς συμβάσεως οὐχὶ μετὰ ἔρευναν τῶν πράγματι ὑπαρχόντων ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν. Καὶ εἴπομεν κατὰ τὴν σύμβασιν ὅτι θὰ τὰ ἐπανεκτιμήσωμεν κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἐκκαθαριστικῆς ἐπιτροπῆς, διότι πολλὰ ὑλικά, ἄλλα ἀφηρέθησαν καὶ ἄλλα ἠγοράσθησαν μετὰ τὴν ἐκτίμησιν τῆς ἐπιτροπῆς, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν ὅλο αὐτὸ τὸ ὑλικὸν νὰ τὸ καταγράψωμεν καὶ νὰ τὸ βάλωμεν εἰς τὴν σύμβασιν, ἀλλὰ εἴπομεν ὅτι κατὰ τὰς προκαθωρισθείσας τιμὰς ὑπὸ τῆς ἐκκαθαριστικῆς ἐπιτροπῆς θὰ περιληφθῇ καὶ τὸ ὑλικὸν αὐτό. Συνεπῶς, κατὰ τὴν καλυτέραν πρότασιν, τὴν καὶ πλέον πιθανήν, ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀγοράσῃ ὁ Ὠνάσης τὸ ὑλικὸν τῆς Τ.Α.Ε. εἶναι 2.770.000 δολλάρια. Ἔναντι αὐτῆς τῆς προσφορᾶς, ὑπάρχει προσφορὰ Νιάρχου, ἡ ὁποία λέγει τι τὸ ὑλικὸν αὐτὸ ὁλόκληρον τὸ ἀγοράζει 2.334.000 δολλάρια, ἀλλὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν προσφορὰν πρέπει νὰ ἀφαιρέσητε 185.850 δολλάρια, ὅση εἶναι ἡ ἀξία τῶν κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων, τὰς ὁποίας δὲν μεταβιβάζομεν εἰς τὸν Ὠνάσην, ἀλλὰ παρακρατεῖ τὴν κυριότητα αὐτῶν τὸ Δημόσιον, ἀφοῦ ἀνηγέρθησαν ἐπὶ ἐδάφους ἀνήκοντος εἰς τὸ Δημόσιον. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς δῆθεν χαριστικῆς παραχωρήσεως πρὸς Ὠνάσην τοῦ ὑλικοῦ τῆς Τ.Α.Ε. εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν. Θέμα γεννᾶται μόνον διὰ τὰ 14 «Ντακότα» καὶ διὰ τὸ ἕνα «Σκαϊμάστερ», ἀλλὰ ὁ ἀνάδοχος δὲν εἶχε τὴν ἀξίωσιν νὰ τοῦ παραχωρήσωμεν τὸ ἀεροπορικὸν ὑλικόν. Ἡ ἀξίωσις ἦτο ἰδική μας νὰ ἀγορασθῇ ὁλόκληρον τὸ ὑλικὸν τῆς Τ.Α.Ε., διότι ἔτσι ἐγένετο μία συνολικὴ καὶ ταχεῖα ἐκκαθάρισις καὶ διότι δὲν πρέπει νὰ διακοποῦν αἱ συγκοινωνίαι οὔτε μίαν στιγμήν. Ἡ τιμὴ εἰς τὴν ὁποίαν πωλοῦνται τὰ «Ντακότα» κατὰ τὴν σύμβασιν εἶναι 110.000 δολλάρια δι’ ἕκαστον. Ἡ τιμὴ προκύπτει ἐξ ἐπισήμου προσφορᾶς τῆς 17.12 τῆς «Τζούνιορ». Ἐὰν τὸ ὑπολογίσωμεν εἰς 0 ὥρες εἶναι περίπου 135.000 δολλάρια ἕκαστον, ἀλλὰ τοῦτο δὲν εἶναι κέρδος, διότι 20.000 δολλάρια εἶναι ἡ δαπάνη διὰ νὰ ἐπαναφερθῇ ἕκαστον ἀεροπλάνον εἰς 0 ὥρας πτήσεως. Συνεπῶς, ὑπάρχει μία διαφορὰ εἰς τὸ «Σκαϊμάστερ», ἀπὸ 50.000 δολλάρια, κάτω τῆς ἰδεώδους πραγματικῆς τιμῆς, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι διὰ νὰ εὕρητε αὐτὴν τὴν τιμήν, θὰ ἔπρεπε νὰ πᾶτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναμείνητε ἐπὶ μακρὸν χρόνον, διὰ νὰ τὴν ἐπιτύχητε, διότι, ἄλλο ὅταν πωλῆτε ὑλικὰ κατὰ μικρὰς δόσεις καὶ ἄλλο ὅταν πωλῆτε εἰς σύνολον. Καὶ δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν ἡμεῖς νὰ ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν ἑαυτόν μας τὴν πολυτέλειαν τῆς πρώτης περιπτώσεως, ἐνῷ τῆς δευτέρας θὰ ἠμπορούσαμε νὰ τὴν κάμωμεν.

§65Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ προσφορὰ τοῖς μετρητοῖς;

§66Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Τοῖς μετρητοῖς βεβαίως. Θὰ ἠμπορούσαμε νὰ τὸ πωλήσωμεν κατὰ μικρὰ χρονικὰ διαστήματα, ἀλλὰ δὲν θὰ ἠμπορούσαμε νὰ ἐπιτρέψωμεν νὰ φύγουν αὐτὰ τὰ «Ντακότα» ἀπὸ ἐδῶ, διότι δὲν θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἀφήσωμεν τὸ ἐσωτερικὸν χωρὶς συγκοινωνίαν, ἔστω καὶ διὰ μίαν ἡμέραν, διότι καταλαβαίνετε, ὅτι μέχρις ὅτου ἔλθουν τὰ νέα ἀεροπλάνα, τὰ ὁποῖα θὰ παραγγείλῃ ὁ ἀνάδοχος, θὰ περάσῃ ἕνα χρονικὸν διάστημα καὶ δὲν θὰ ἠθέλαμεν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐσωτερικὴ ἀεροπορικὴ συγκοινωνία. Συνεργεῖον γενικῶν ἐπισκευῶν. Λέγεται καὶ ἐκεῖ ὅτι εἶναι καλυτέρα ἡ πρότασις Νιάρχου. Τὸ ἤκουσα εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Δὲν εἶναι καλυτέρα, κύριοι. Θὰ σᾶς ἀναλύσω τὰς δύο προτάσεις, διὰ νὰ πεισθῆτε, ὅτι καλυτέρα εἶναι ἡ λύσις τῆς συμβάσεως.

§67Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἡ τιμὴ τῶν «Ντακότα» ἔχει καθορισθῆ ἀπὸ τὴν ἡμερομηνίαν τῆς ὑπογραφῆς τῆς συμβάσεως ἢ θὰ καθορισθῇ ὅταν θὰ ἐκχωρηθῇ τὸ ὑλικὸν τῆς Τ.Α.Ε. εἰς τὸν ἀνάδοχον.

§68Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς παραλαβῆς. Ὑπάρχει ἕνα μάξιμουμ καὶ ἕνα μίνιμουμ.

§69Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐπομένως, ἡ τιμὴ ἡ σημερινὴ εἶναι ἐνδεικτικὴ ἁπλῶς.

§70Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Αὐτὸ εἶπον, μεταξὺ 1.550.000 καὶ 2.000.000. Συνεργεῖον. Ἡ πρότασις Νιάρχου λέγει: Ὑποχρεούμεθα νὰ μελετήσωμεν καὶ νὰ σᾶς παραδώσωμεν τὴν μελέτην τοῦ συνεργείου γενικῶν ἐπισκευῶν. Ἐὰν μετὰ ταῦτα δὲν συμφωνήσωμεν διὰ νὰ τὰ ἐκτελέσω, ἐὰν δὲν τὸ κατασκευάσω ἐγὼ δικαιοῦται τὸ Κράτος τὸ ἴδιον νὰ τὸ κατασκευάσῃ, εἴτε νὰ ἀναθέσῃ εἰς τρίτον τὴν κατασκευήν, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ προσφερθῇ ἡ ἐκμετάλλευσις εἰς ἐμέ, λέγει ὁ Νιάρχος. Ἐὰν παραβῶ τὸν ὅρον ἐκπίπτω, δηλ. ἐὰν δὲν ἐκτελέσω τὴν μελέτην τότε ἐκπίπτω τοῦ δικαιώματός μου. Καταλαβαίνετε, ὅτι ἡ μελέτη δὲν εἶναι οὔτε τὸ ἄλφα. Τὸ ὠμέγα εἶναι ἡ κατασκευή. Ὁ Ὠνάσης ὑποχρεοῦται καὶ νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ κατασκευάσῃ ἐξ ἰδίων δαπανῶν τὸ συνεργεῖον καὶ ἑπομένως δικαιοῦται νὰ τὸ ἐκμεταλλευθῇ δι’ 20 ἔτη, μετὰ τὰ ὁποῖα θὰ περιέλθῃ δωρεὰν εἰς τὸ Κράτος. Ὥστε ἐὰν ὑπάρχῃ μία διαφορά, αὐτὴ εἶναι ὑπὲρ τῆς συμβάσεως καὶ ὄχι ὑπὲρ τῆς προτάσεως Νιάρχου. Ὥστε ἐὰν ὑπάρχῃ μία διαφορά, αὐτὴ εἶναι σημαντικῶς ὑπὲρ τῆς συμβάσεως καὶ ὄχι ὑπὲρ τῆς προτάσεως Νιάρχου. Δασμολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Καὶ αὐτὸ τὸ θέμα ἔτυχε σφοδρῶν ἐπικρίσεων. Πράγματι, ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι τὸ πρᾶγμα ὀλίγον περίεργον, νὰ ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ στολῶν διὰ τὸ προσωπικόν, χωρὶς νὰ καταβληθῇ ὁ δασμός. Ἀλλά, κύριοι, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας τὸ ἑξῆς: Σήμερον εἰς τὰ δρομολόγια τοῦ ἐξωτερικοῦ ἡ προτίμησις σπανίως ὀφείλεται εἰς τὸν τύπον τῶν ἀεροπλάνων ἢ εἰς τὴν ἱκανότητα τῶν πιλότων, διότι καὶ ὁ τύπος καὶ ἡ ἱκανότης εἶναι δι’ ὅλας τὰς ἑταιρίας περίπου ἡ αὐτή. Καὶ ἡ Β.Ε.Α. καὶ ἡ Τ.Α.Ε. καὶ ἡ Ρ.Α.Α. καὶ ἡ SUISS AIR ἔχουν τοὺς ἰδίους τύπους ἀεροπλάνων. Ἡ προτίμησις ὀφείλεται εἰς τὴν περιποίησιν, τὴν ὁποίαν θὰ εὕρῃ ὁ ἐπιβάτης, ἰδίως τῶν μακρῶν ταξιδίων καὶ θὰ ἴδητε ὅτι ἐὰν πᾶτε π.χ. εἰς τὴν Ἰταλικὴν Ἑταιρίαν, ὅτι προσφέρονται εἰς τοὺς ἐπιβάτας, εἰς τὰς κυρίας ἀρώματα. Εἰς τὴν Γαλλικὴν Ἑταιρίαν σαμπάνια καὶ εἰς τοὺς κυρίους καὶ εἰς τὰς κυρίας κ.ο.κ. Ἐξαρτᾶται, λοιπόν, ἡ προτίμησις ἐξ αὐτῶν τῶν δευτερευόντων θεμάτων, ἐκ τῶν μικρῶν περιποιήσεων, ἐκ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ προσωπικοῦ κ.ο.κ. Διότι ἐπὶ τῶν πρωτευόντων δὲν ὑπάρχει συναγωνισμός, ἔχουν φθάσει εἰς ἐξίσωσιν. Ἐάν, λοιπόν, δὲν ἐπιτρέψωμεν εἰς τὸν ἀνάδοχον νὰ εἰσαγάγῃ διὰ τὴν χρῆσιν τῶν ἀεροπλάνων ἀδασμολόγητα, οὐΐσκυ ἢ ἀρώματα γαλλικὰ καὶ τὸν ὑποχρεώσωμεν νὰ πληρώσῃ δασμὸν διὰ τὰ σκεύη τοῦ φαγητοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἴσως θὰ ἐσήμαινεν ἀδυναμίαν νὰ προμηθευθῇ αὐτὰ τὰ εἴδη, λόγῳ ἠθελημένης ὑπὸ τοῦ Κράτους ἀπαγορευτικῆς αὐξήσεως τῶν δασμῶν, διότι ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸν τῶν ταξιδευόντων, τότε θὰ τὸ ἐθέταμεν εἰς μειονεκτικὴν θέσιν ἔναντι ὅλων τῶν ἄλλων ἑταιριῶν. Ἰδού, διατὶ κατελήξαμεν εἰς αὐτὴν τὴν δασμολογικὴν ἀπαλλαγήν.

§71Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ αὐτὰ τὰ εἴδη ὁ ἀνάδοχος μπορεῖ νὰ κάμῃ λαθρεμπόριον. Μπορεῖτε νὰ τὸν πιάσετε;

§72Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὑπάρχει τρόπος, διότι ἡ σύμβασις λέγει ὅτι παρέχεται δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ μόνον διὰ τὰ εἴδη τὰ ὁποῖα εἶναι ἀναγκαῖα εἰς τὴν ἐπιχείρησίν του. Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸν ἐμποδίσῃ διὰ νόμου νὰ κάμῃ λαθρεμπόριον, διότι καὶ σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ φέρετε λαθραῖα, χωρὶς νὰ ἔχητε τὴν σύμβασιν καὶ τὰς ἀπαλλαγάς της. Δὲν εἶναι θέμα αὐτό. Ἐὰν καταπατήσῃ τοὺς νόμους θὰ τιμωρηθῇ. Παρέχεται εἰς ὅλας τὰς ἄλλας ἑταιρίας, ἀπόδειξις ὅτι καὶ ἡ Γαλλικὴ καὶ ἡ Ἰταλικὴ ἑταιρία διανέμουν αὐτὰ τὰ πράγματα δωρεὰν καὶ δὲν πληρώνουν δασμόν. Ἤδη, κατ’ αὐτάς, λόγῳ τῶν ἑορτῶν, ἐγὼ ὁ ἴδιος λαμβάνω, καὶ θὰ λάβετε καὶ ἐσεῖς, διάφορα δῶρα, ἓν ἡμερολόγιον πολυτελέστατον, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀδασμολόγητα καὶ τὰ δίδουν διότι ἔτσι ἐλπίζουν ὅτι θὰ προσελκύσουν πελατείαν. Φορολογικαὶ ἀπαλλαγαί. Κατὰ τοὺς ἐπικριτὰς τῆς συμβάσεως παρέχεται εἰς τὸν ἀνάδοχον μία μεγάλη φορολογικὴ ἀπαλλαγή. Δὲν μοῦ φαίνεται ἡ ἐπίκρισις νὰ εἶναι ὀρθή. Ἡ μόνη ὀρθὴ ἐπίκρισις, θὰ ἦτο ὅτι, ἤδη διὰ τῆς διατάξεως τῆς φορολογίας ὑπάρχει μία ἐξαίρεσις, ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς φορολογίας, ἀλλὰ τονίζω ὅτι οὐδόλως παρέχεται φορολογικὴ ἀπαλλαγή. Δὲν νομίζω ὅτι διὰ τὰ πρῶτα τοὐλάχιστον ἔτη ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ οἱαδήποτε συζήτησις περὶ καθαρῶν κερδῶν, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ πληρωθῇ φόρος, διότι, καθὼς σᾶς εἶπον, μέχρι σήμερον ἡ Τ.Α.Ε. ἦτο πάντοτε παθητική. Ἐφέτος, ποὺ ἦτο ὁ καλύτερος χρόνος, ἔχει ζημίαν, μέχρι τέλους τοῦ ἔτους, 2.000.000 δραχ. Ἐὰν ὑπεθέταμεν πρὸς στιγμὴν ὅτι ἐφέτος ἡ Τ.Α.Ε ἀνῆκεν εἰς τὸν ἀνάδοχον, παρ’ ὅλην αὐτὴν τὴν ζημίαν, θὰ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ εἰς τὸ Δημόσιον 2.300.000 δραχ., ὅσον εἶναι τὸ 2,5% ἐπὶ 94 ἑκατομμ., ποὺ εἶναι τὸ σύνολον τῶν εἰσπράξεών του. Καὶ αὐτὸ τὸ καθεστὼς φαντάζομαι, ὅτι θὰ διαρκέσῃ δι’ ἕνα σημαντικὸν χρονικὸν διάστημα. Ἔναντι αὐτῆς τῆς ἐπιβολῆς τοῦ 2,5%, φορολογίας ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν εἰσπράξεων, ὑπάρχει πρότασις Νιάρχου, ἡ ὁποία δέχεται τὸ ὑφιστάμενον σήμερον φορολογικὸν καθεστώς, παγιοποιούμενον συμβατικῶς. Καὶ κατ’ αὐτό, εἶναι καλυτέρα, διότι ὑπάρχει ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὸ κρατοῦν σύστημα, ἀλλὰ εἶναι, ἀπὸ ἀπόψεως ἀποτελεσμάτων, χειροτέρα, διότι ζητεῖ ἀφορολογήτους ἀποσβέσεις χωρὶς κανένα χρονικὸν ἢ ἄλλο περιορισμόν. Συνεπῶς, κατὰ τὰ τελευταῖα 10 ἔτη εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ Δημόσιον οὐδὲν θὰ εἰσπράξῃ εἰς φόρους, λόγῳ τῶν ἀποσβέσεων. Διὰ τὰ πρῶτα, ὅμως, 10 ἔτη, ζητεῖ συμψηφισμὸν τῶν μᾶλλον ἀσφαλῶν ζημιῶν, τῆς πρώτης 5ετίας μὲ τὰ κέρδη τῆς δευτέρας 5ετίας. Δηλ. ἐὰν κατὰ τὴν πρώτην 5ετίαν ἔχῃ ζημίαν ἡ ἑταιρία, καὶ θὰ ἔχῃ ἀσφαλῶς τὴν πρώτην 5ετίαν, λόγῳ τῶν ἀγορῶν καὶ τῶν ἐπεκτάσεων, τότε θὰ δικαιοῦται νὰ συμψηφίσῃ τὴν ζημίαν τῆς πρώτης 5– ετίας εἰς τὴν δευτέραν 5ετίαν καὶ νὰ μὴ πληρώσῃ οὐδὲ δραχμῆς φόρον διαρκούσης τῆς πρώτης δεκαετίας. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι τὰ πρῶτα 10 ἔτη πιθανῶς δὲ καὶ κατὰ τὴν δευτέραν καὶ τελευταίαν δεκαετίαν, τὸ Δημόσιον οὐδεμίαν φορολογίαν θὰ εἰσέπραττε, ἐὰν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις Νιάρχου, τοὐναντίον διὰ τῆς προτάσεως Ὠνάση, τὸ Δημόσιον θὰ εἰσπράττῃ σταθερῶς 2,5% ἐπὶ τῶν ἀσφαλῶν ἀκαθαρίστων πάσης φύσεως εἰσπράξεων, ἤτοι εἰσιτηρίων, κομίστρων, τόκων, προμηθειῶν πρακτορεύσεως τρίτων, τοῦ Χάντλιγκ τῶν ξένων ἀεροσκαφῶν κ.λ.π.

§73Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Προηγουμένως, ἐὰν δὲν κάμνω λάθος, εἴπατε, ὅτι δὲν συνδέετε τὰ δρομολόγια τοῦ ἐσωτερικοῦ, διότι τὰ δρομολόγια αὐτὰ εἶναι ἐπικερδῆ. Τώρα, λέγετε ὅτι εἶναι παθητικά.

§74Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κάμετε σύγκρισιν μεταξὺ δύο πραγμάτων, ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ συγκριθοῦν. Ἐγὼ εἶπον, ὡς πρὸς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν κομίστρων ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Τὸ 2,5% εἶναι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων.

§75Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Καὶ τῶν γραμμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§76Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐπὶ τοῦ συνόλου. Καὶ δέκατον θέμα, ἢ τελευταῖον, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐπιτάξεως. Ἐγὼ ἐνόμιζον, ὅτι θὰ δεχθῶ τὰ συγχαρητήρια τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν διάταξιν αὐτήν, καὶ ἀντὶ αὐτοῦ ἐπεκρίθην καὶ μάλιστα ἡ σοβαρωτέρα ἐπίκρισις προήρχετο ἀπὸ τὴν Ἀριστεράν. Κανονικῶς, κατὰ τὰς ἰσχυούσας διατάξεις, ὅταν γίνῃ ἐπίταξις ἐξ οἱουδήποτε λόγου, καταβάλλεται ὡς ἀποζημίωσις ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ ἀγοραῖον μίσθωμα, εἰς τὸν ὑφιστάμενον τὴν ἐπίταξιν. Διὰ τῆς συμβάσεως λέγομεν, ὅτι θὰ δοθῇ ὅ,τι θὰ ἐκέρδιζεν (ὄχι ὅσα θὰ εἰσέπραττε) τότε ποὺ δὲν εἶχε γίνει ἡ ἐπίταξις. Δηλ. εἰς πλείστας περιπτώσεις, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ εἰσπράξῃ ὁ ἀνάδοχος, ἠμπορεῖ νὰ ἰσοῦται πρὸς τὸ μηδέν. Καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἡ ἐπίταξις συνήθως γίνεται ἐν καιρῷ πολέμου, ἢ πολιορκίας. Ἐὰν ὑπάρξῃ πόλεμος, νομίζετε, ὅτι πολλοὶ ἐπιβάται θὰ ταξιδεύουν ἀεροπορικῶς Ἀθῆναι– Θεσσαλονίκη; Ἐλάχιστοι, λέγω ἐγώ, ὑπὸ τὰς συνθήκας, ποὺ διεξάγονται σήμερον οἱ πόλεμοι. Νομίζετε, ὅτι οἱ ἐπιβάται εἰς τὴν γραμμὴν Ἀλεξανδρουπόλεως–Ἀθηνῶν θὰ εἶναι πολλοί; Ἢ μεταξὺ Καβάλας–Θεσσαλονίκης, ὅπου ἐγγὺς — πιθανῶς — θὰ εἶναι τὸ πεδίον τῶν ἐπιχειρήσεων; Τοὐναντίον, ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὰ ἀεροπλάνα θὰ ταξιδεύουν κενά. Συνεπῶς, ἐὰν ἐπιτάξωμεν τὰ ἀεροπλάνα, ποὺ θὰ χρησιμοποιῇ ὁ ἀνάδοχος, δὲν θὰ καταβάλωμεν οὔτε μίαν δραχμήν, διότι τὰ ἀεροπλάνα θὰ ταξιδεύουν κενά.

§77Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Πῶς θὰ τὸ ἀποδείξητε;

§78Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἢ διὰ τῆς διαιτησίας ἢ θὰ ἀφήσωμεν μίαν «Ντακότα» νὰ ἐκτελέσῃ κανονικὰ δρομολόγια ἐπὶ δύο ἡμέρας καὶ θὰ ἴδωμεν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐπιβατῶν ποὺ θὰ μεταφέρῃ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε σεῖς καὶ ἐζήτησε καὶ ὁ κ. Παλλάσκας, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ μὲ διακόψῃ, θὰ ἰσοδυνάμει μὲ ἐνοίκιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ ὁπωσδήποτε εἴτε ἐκέρδιζεν εἴτε ἔχανεν ὁ Ὠνάσης, εἴτε ἐκίνει τὰ ἀεροπλάνα του, εἴτε ὄχι ἐνῷ μὲ τὸν ἰδικόν μου τρόπον δὲν θὰ πάρῃ σχεδὸν τίποτε. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι διὰ τὴν διάταξιν αὐτὴν θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῶ συγχαρητήρια καὶ ὄχι ἐπικρίσεις. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω, ἐὰν ἐπέτυχον τὸ τέλειον καὶ τὸ πᾶν. Πολὺ πιθανὸν νὰ μὴ ἐπέτυχον ὅ,τι ἕνας ἱκανώτερος ἐμοῦ θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπιτύχῃ, ξεύρω, ὅμως, ὅτι καὶ διαγωνισμὸς ἔγινε καὶ μετὰ τὸν διαγωνισμὸν ἐπηκολούθησαν διαπραγματεύσεις. Πιθανόν, ἐὰν σήμερον δὲν ἐγένετο δεκτὴ ἡ πρότασις νόμου καὶ ἠκυροῦτο ἡ σύμβασις καὶ κατελήγομεν εἰς νέον διαγωνισμόν, νὰ εἴχαμεν καλύτερα ἀποτελέσματα. Πάντως, αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα θὰ τὰ εἴχομεν μετὰ πάροδον ἔτους τοὐλάχιστον, διότι ἀπὸ τὸν πρῶτον διαγωνισμὸν παρῆλθον ἤδη 16–18 μῆνες, χωρὶς κανὲν ἀκόμη ἀποτέλεσμα καὶ πᾶσα ἀργοπορία εἶναι πρὸς βλάβην τῶν ἑλληνικῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, διότι, καθὼς εἶπεν καὶ ὁ κ. Μαῦρος, καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐγώ, τώρα γίνεται ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἀεροπορικῶν μας συγκοινωνιῶν καὶ ὅταν θὰ ἔχουν οἱ πελάται συνηθίσει πρὸς τὴν μίαν, ἢ τὴν ἄλλην ἑταιρίαν, θὰ εἶναι δύσκολον νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὰς ἑλληνικὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε πόσον ἔχω δίκαιον ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ σκεφθῆτε τὸ θέμα τοῦ «Σκαϊμάστερ», ποὺ κάμνει τὸ δρομολόγιον Ἀθῆναι–Ρώμη–Παρίσι–Λονδῖνον. Τοῦτο εἶναι ἀπὸ τὰ ἀσφαλέστερα ἀεροπλάνα σήμερον. Πάρετε τὴν ἀπόδοσίν του, θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ καθυστέρησίς του κατὰ δρομολόγιον δὲν ὑπερβαίνει μερικὰ λεπτὰ ἢ τέταρτον τῆς ὥρας, εἰς διαδρομὴν 3 ὡρῶν. Πάρετε τώρα τὰ εἰσιτήρια, καθ’ ἕκαστον ταξίδιον, δὲν ὑπερβαίνουν τὰ 6–7 –8, ὅταν εἰς τὰς ἄλλας ἑταιρίας δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὕρῃ κανεὶς θέσιν, ἐὰν δὲν τὴν ζητήσῃ πρὸ 2–3 ἡμερῶν. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐὰν ζητήσητε ἀπὸ τὴν T. W. A. θέσιν διὰ τὸ Παρίσι, εἶναι ζήτημα, ἐὰν θὰ εὕρητε θέσιν, ἐνῷ τὸ «Σκαϊμάστερ» πηγαίνει σχεδὸν κενόν. Καὶ οὔτε ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σύγκρισις μὲ τὸ «Σκαϊμάστερ», διότι πηγαίνει 15 λεπτὰ ἀργότερον, ἐπὶ 3 ὥρας. Ἔχει, ὅμως, γενικευθῆ εἰς τοὺς πελάτας ἡ γνώμη, ὅτι τὸ «Σκαϊμάστερ» ἦτο καλὸν διὰ τὸ 1947–48, ὄχι, ὅμως, καὶ διὰ σήμερον.

§79Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ μειονέκτημα τοῦ «Σκαϊμάστερ» δὲν εἶναι ἡ ταχύτης, ἀλλὰ ὅτι ἡ ἀτμοσφαιρικὴ πίεσις ἐντὸς τοῦ ἀεροσκάφους αὐτοῦ δὲν ρυθμίζεται, μεταβαλλομένη ἀναλόγως τοῦ ὕψους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον προκαλεῖ δυσφορίαν, ἰδίως εἰς ἀνθρώπους προκεχωρημένης ἡλικίας, ἐνῷ ὅλα τὰ ἄλλα ἀεροσκάφη διατηροῦν σταθερὰν τὴν ἀτμοσφαιρικὴν πίεσιν.

§80Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἔχω ταξιδεύσει πολλὲς φορὲς μὲ «Σκαϊμάστερ», ἀλλὰ δὲν τὸ ἀντελήφθην. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, εἶναι ὀρθόν, ἀλλὰ εἶναι καὶ αὐτὸ ὑπὲρ τοῦ ἐπιχειρήματός μου. Ἔχει ἀμαυρωθῆ ἡ ἑλληνικὴ ἀεροπορικὴ συγκοινωνία καὶ μέχρις ὅτου ἀποκτήσῃ τὴν αἴγλην της, μέχρις ὅτου καταστῆ δυνατὸν νὰ εἶναι συναγωνίσιμη, θὰ περάσῃ ἕνα μακρὸν χρονικὸν διάστημα. Ἐὰν θέλητε νὰ ἐπιτύχωμεν δύο–τρεῖς μικροβελτιώσεις, τότε δὲν ἔχετε παρὰ νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασιν νόμου καὶ νὰ ἀκυρώσητε τὴν σύμβασιν, ἐγώ, ὅμως, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ ὑπομονὴ ἔχει τὰ ὅριά της, ὅτι ἐφθάσαμεν εἰς τὸ τελευταῖον χρονικὸν ὅριον, ὅτι ἡ σύμβασις εἶναι καλὴ καὶ ὅτι ἠμποροῦμεν ἀφόβως νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν τελικὴν ἐπικύρωσιν τῆς συμβάσεως. (Χειροκροτήματα).

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παλλάσκας ἔχει τὸν λόγον.

§82Γ. ΠΑΛΑΣΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι καὶ ἐγὼ εἷς ἐκ τῶν βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπέγραψαν τὴν πρότασιν περὶ ἐπανασυζητήσεως τοῦ κυρωτικοῦ νόμου τῆς συμβάσεως Ὠνάση. Αὐτὸς δὲ εἶναι καὶ ὁ κύριος λόγος ποὺ ἐζήτησα νὰ ὁμιλήσω σήμερον καὶ λόγῳ τῆς συμμετοχῆς μου εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων, ὅπου μοὶ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Θὰ παρεκάλουν, ὅμως, κ. συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀνατρέξω ὀλίγον εἰς τὸ παρελθόν, διότι αὐτὸ θὰ βοηθήσῃ πολλοὺς ἐκ τῶν κ. συναδέλφων, νὰ ἀντιληφθοῦν τὸ θέμα τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, ποὺ ἀπασχολεῖ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, τὸ ἔτος 1930 καθιερώθησαν καὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ ἐναέριοι συγκοινωνίαι ἐσωτερικοῦ. Ὑπῆρξε τότε ἕνας λαμπρὸς Ἕλλην καὶ ἐξαίρετος ἄνθρωπος, ὁ Ἀλέξανδρος Ζάννας, ὁ ὁποῖος, ὡς Ὑπουργὸς Ἀεροπορίας, εἶχε τὴν θέλησιν καὶ τὴν ἐπιμονὴν νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃ τελικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐναέριον συγκοινωνίαν. Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ κ. Ζάννας, ὁ ὁποῖος, πρῶτος ἔθεσε τὰς συγχρόνους βάσεις εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, ἡ ὁποία ὀφείλει παρὰ πολλὰ εἰς τὸν ἐξαιρετικὸν αὐτὸν Ἕλληνα. Ἐθεώρησα, συνεπῶς, ὑποχρέωσίν μου, κατὰ τὴν ἀποψινὴν ἀγόρευσίν μου, νὰ κάμω τὴν μικρὰν αὐτὴν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ νὰ πλέξω τὸ ἐγκώμιον τοῦ ἱδρυτοῦ τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Τὸ τὶ ἀπέδωκεν ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία εἰς τὴν Ἑλλάδα μέχρι τοῦ 1940 εἶναι γνωστόν, ὅπως εἶναι γνωστὸν ποίας μεγάλας ὑπηρεσίας προσέφερε κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου 1940–41 εἰς ἀεροπλάνα καὶ ἀνθρώπινον ὑλικόν. Τὸ 1946 δὲν ὑπῆρχε τίποτε εἰς τὴν Χώραν μας. Οὔτε ὑλικόν, οὔτε ἀεροδρόμια, οὔτε διάθεσις ἐκ μέρους τῶν ὑπευθύνων, νὰ καταβάλουν οἱανδήποτε προσπάθειαν διὰ τὰς ἐναερίους συγκοινωνίας τοῦ ἐσωτερικοῦ. Καὶ τότε, μὲ τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν, ἤρχισε νὰ τίθεται ἡ βάσις τῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Ὁ κ. Ζῶτος, ὁ ὁποῖος, ἀδικαιολογήτως κατεκρίθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, ἀπὸ συναδέλφους, προσέφερε τόσα πολλὰ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ κατηγορηθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ μάλιστα τόσον δριμέως ἀπὸ συναδέλφους, ὅταν μάλιστα ὁ κ. Ζῶτος εἶναι ἀπὼν καὶ δὲν δύναται ἀμυνόμενος νὰ ἀπαντήσῃ κατὰ τῶν ἀδικαιολογήτων κατηγοριῶν. Ὁ κ. Ζῶτος ἐδημιούργησε εἰς τὸ 1946 τὴν Τ.Α.Ε. καὶ ἐξεκίνησε μόνον μὲ ἓν ἀεροπλάνον, τὸ ὁποῖον, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, ἠγόρασεν εἰς τὸν Λίβανον, καὶ τὸ ὁποῖον μετέφερεν ἀργότερον ἐδῶ, δημιουργήσας τὰς πρώτας γραμμὰς ἐσωτερικοῦ. Δυστυχῶς, οἱ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας, οἱ ὁποῖοι μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δὲν εἶχαν χαράξει μίαν σαφῆ πολιτικὴν διὰ τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὸν οἱονδήποτε, ὁ ὁποῖος ἐζητοῦσε ἄδειαν ἐχορηγεῖτο αὕτη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν καταστρεπτικὸν συναγωνισμόν. Μόνον ὑπὸ τοῦ κ. Ζώτου ἐδημιουργήθη πραγματικὴ ἑταιρία καὶ κατέστη δυνατὸν νὰ ἐξυπηρετηθοῦν αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, τὰς ὁποίας ὁ κ. Ζῶτος κατώρθωσε νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἐπὶ μίαν ὁλόκληρον 10ετίαν, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἀτύχημα, πλὴν ἑνός, τὸ ὁποῖον, ὅμως, δὲν ὠφείλετο εἰς τὸ ὑλικόν. Καὶ ἦτο ἡ μόνη ἑταιρία εἰς τὸν κόσμον, ἡ ὁποία παρουσίασε τὴν μεγαλυτέραν ἀσφάλειαν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν γραμμῶν ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Ἀλλὰ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ἄριστον προσωπικὸν τῆς ἑταιρίας, τὸ ὁποῖον, κατὰ μεγίστην πλειονότητα, προέρχεται ἀπὸ τὴν πολεμικὴν ἀεροπορίαν. Καὶ τὸ τονίζω αὐτό, διότι κατωτέρω θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Κατ’ ἀρχήν, νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀεροπορικὴ πολιτικὴ ἐκ μέρους τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου, διότι, ἁπλῆ μόνον ἀνάγνωσις τῆς διακηρύξεως θὰ πείσῃ ὅτι τοὐλάχιστον αὕτη ἐγένετο ἀπὸ ἀνιδέους καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ φανῇ καθόλου περίεργον εἰς τὸν κ. Ὑπουργόν, διατὶ δὲν ὑπεβλήθησαν σαφεῖς προτάσεις. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρχε σαφὴς διακήρυξις, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἀνεφέρετο κάθε τὶ τὸ συγκεκριμένον, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποβληθῶσι καὶ σαφεῖς προτάσεις. Ἐλέχθη ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ὑπῆρχεν ἕνας συναγωνισμὸς ἐκ μέρους τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιριῶν ἐν Ἑλλάδι. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ὑπῆρξε τεράστιον σφάλμα ἡ δημιουργία δύο ἢ τριῶν ἑταιριῶν ἐν Ἑλλάδι. Καὶ διὰ τὸ σφάλμα αὐτὸ ὑπεύθυνοι εἶναι οἱ ἁρμόδιοι, τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερον σφάλμα διεπράχθη κατὰ τὸ ἔτος 1948, ὅταν παρέσυραν τὰ Μετοχικὰ Ταμεῖα Στρατοῦ, Ἀεροπορίας, Ναυτικοῦ καὶ Δημοσίων Ὑπαλλήλων, νὰ διαθέσουν τὰ ἀπαιτούμενα κεφάλαια διὰ τὴν ἵδρυσιν τῆς ἑταιρίας ΕΛΛΑΣ. Εἰς τὴν ἑταιρίαν αὐτὴν συμμετεῖχεν, κατὰ 40% μία Σκωτσέζικη ἑταιρία, ἡ ὁποία συμμετεῖχεν μὲ τὸ 40% εἰς τὴν ἑλληνικήν, ἀλλά, δυστυχῶς, εἶχεν τὸ βέτο. Εἶχεν προσωπικὸν ἰδικόν της, πρώτους κυβερνήτας ἀποκλειστικὰ ἰδικούς της, οἱ ὁποῖοι ἐπληρώνοντο μὲ ὑπερτετραπλάσιον μισθὸν ἀπὸ ὅ,τι ἐπληρώνοντο οἱ Ἕλληνες ἀεροπόροι καὶ γενικῶς ἡ Σκωτσέζικη ἑταιρία συμμετεῖχε μέσα εἰς τὴν Ἑλληνικὴν φροντίζουσα ἀφ’ ἑνὸς μὲν πῶς θὰ διαφυλάξῃ τὰ ἰδικά της κεφάλαια, ἀφ’ ἑτέρου πῶς θὰ δημιουργήσῃ κέρδη. Λόγῳ τοῦ συναγωνισμοῦ ἦτο φυσικὸν νὰ μὴ ὑπάρξουν κέρδη οὔτε διὰ τὴν μίαν ἑταιρίαν, τὴν Ἑλληνικήν, οὔτε διὰ τὴν Τ.Α.Ε. Καὶ τὰ μὲν κέρδη, τὰ φαινομενικά, ἐκ τῶν εἰσπράξεων τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐκρατοῦντο ἀπὸ τὴν Σκωτσέζικην ἑταιρίαν, τὰ δὲ παθητικά, ὅμως, ἐκ τῶν γραμμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, κατεβάλλοντο ὑπὸ τῶν Μετοχικῶν Ταμείων. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις μέχρι τοῦ 1950, ὅταν, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ τότε Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἀειμνήστου Πλαστήρα, συνεκροτήθη μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἀπετελέσθη ἀπὸ ὅλους τοὺς δυναμένους νὰ ἔχουν γνώμην ἐπάνω εἰς τὸ θέμα τῶν συγκοινωνιῶν τεχνικούς, ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἀεροπορίας, Συγκοινωνιῶν καὶ Συντονισμοῦ. Ἡ ἐπιτροπὴ αὕτη εἰργάσθη ἐπί τι διάστημα ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ ἀειμνήστου Τσουδεροῦ καὶ ἐν συνεχείᾳ ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων κ. Παπανδρέου. Ἡ ἐπιτροπὴ διαπιστώσασα ὅτι ἐζημιοῦντο αἱ δύο ὑπάρχουσαι ἀεροπορικαὶ ἑταιρίαι μὲ τὸν συναγωνισμόν, ὁ ὁποῖος ὑπῆρχε μεταξύ των, εἰσηγήθη ὅπως πάσῃ θυσίᾳ αἱ ἑταιρίαι συγχωνευθοῦν. Ἑπομένως, ἡ συγχώνευσις δὲν ἦτο ἔργον οὔτε τοῦ κ. Ζώτου, οὔτε τοῦ διευθύνοντος τὴν ἑταιρίαν ΕΛΛΑΣ. Ἦτο ἔργον τῆς τότε Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπέβλεψεν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ νὰ σώσῃ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ κεφάλαια τῶν Μετοχικῶν Ταμείων, ἀφ’ ἑτέρου τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔχω τὸ δικαίωμα, κύριοι συνάδελφοι, νὰ εἶμαι ὀλίγον αὐστηρὸς εἰς τὰς κρίσεις μου, διότι τὸ 1950, ὅταν ὁ κ. Ζῶτος, ὡς γενικὸς διευθυντὴς τῆς Τ.Α. Ε. ἦτο πανίσχυρος καὶ οἱ πάντες προσεπάθουν νὰ ἔχουν τὴν εὔνοιάν του, ἐγὼ κατηγόρησα τὸν κ. Ζῶτον καὶ τὸν κατέκρινα ἐπάνω εἰς τὰς σπατάλας τὰς ὁποίας ἔκανε εἰς τὴν ἑταιρίαν καὶ ὑπάρχει ἔκθεσίς μου ἐνυπόγραφος εἰς τὸν φάκελλον τῆς ἐπιτροπῆς ἐκείνης, τὸν ὁποῖον ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠμπορεῖ νὰ ἀναζητήσῃ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Ἀλλὰ σήμερον δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ ὁμιλήσω μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα μὲ τὸ ὁποῖον ὡμίλησα τότε, διότι ὁ κ. Ζῶτος εἶναι ἕνας ἀτυχὴς καὶ σήμερον εὑρίσκεται εἰς δυσχερῆ θέσιν. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἶχα εἴπει εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ ἀνεύρῃ τὸν φάκελλον τῆς ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία εἶχεν λειτουργήσει τὸ 1950, διότι ἀπὸ τὰ πορίσματα αὐτῆς θὰ ἔβγαζεν πολὺ χρήσιμα συμπεράσματα, τὰ ὁποῖα θὰ τὸν ὑπεβοήθουν εἰς τὸ νὰ συντάξῃ μίαν σύμβασιν, συμφέρουσαν διὰ τὸ Δημόσιον καὶ διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἀεροπορικῶν μας συγκοινωνιῶν.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, συντομεύετε, διότι ἐπέρασε τὸ τέταρτον.

§84Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα εἶναι τόσον σοβαρὸν καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ περιορίζετε τὴν ὥραν ἐπὶ οὐσιαστικῶν ζητημάτων. Ἐπιπροσθέτως, κ. Πρόεδρε, νομίζω ὅτι θὰ βοηθήσω τὴν Βουλὴν νὰ μπῇ εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον τόσον τὴν ἐνδιαφέρει. Κύριε Ὑπουργέ, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι οἱ τεχνικοί σας σύμβουλοι, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἔδωσαν ὡρισμένα στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων ἐδώσατε καὶ ἀπαντήσεις εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, εἶναι στοιχεῖα ἀνακριβῆ. Τὰ στοιχεῖα αὐτὰ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναφερθοῦν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ἔπρεπε, κ. Ὑπουργέ, νὰ σκεφθῆτε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν ὡρισμένοι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ γνωρίζουν τὸ ὅλον θέμα καὶ νὰ ἀντιλαμβάνωνται πόσην σημασίαν ἔχουν τὰ στοιχεῖα αὐτά. Ἀνεφέρθη, ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ὁ ἴδιος ἐζήτησεν νὰ γίνῃ κεχωρισμένος ὁ λογαριασμὸς τῶν γραμμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ κεχωρισμένος τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔχουν τεράστιον παθητικόν, τὸ ὁποῖον καλύπτεται ἀπὸ τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἐνεργητικόν. Κύριε Ὑπουργέ, ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ζητήσητε μίαν κατάστασιν ἀπὸ τὰς Ὑπηρεσίας σας, ποία εἶναι ἡ κίνησις, ποῖα εἶναι τὰ ἔσοδα καὶ ποῖα εἶναι τὰ ἔξοδα τῶν γραμμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τὰ συγκρίνετε μὲ τὰ τοιαῦτα τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ ἀντιληφθῆτε πόσον τὸ ἐπιχείρημά σας αὐτὸ δὲν εὐσταθεῖ. Ὅπως δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ 92 ἑκατομμύρια ποὺ ἀνεφέρατε νὰ καλυφθῇ τὸ παθητικὸν τῶν ἐξωτερικῶν γραμμῶν. Ὑπ’ εὐθύνην σᾶς λέγω, κύριοι βουλευταί, ὅτι αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς ὅλας τὰς χώρας ἔχουν παθητικὸν καὶ αἱ ἑταιρίαι δὲν δύνανται νὰ διατηρηθοῦν ἄνευ κρατικῆς ἐπιχορηγήσεως. Καθιστᾷ διαβλητὸν τὸ ἄρθρον 9 ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον εἶναι διατυπωμένον, καὶ λέγω διαβλητόν, διότι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐνόμιζεν ὅτι ἔπρεπε ἐκτὸς ὅλων τῶν ἄλλων προνομίων, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν εἰς τὸν κ. Ὠνάσην, τῶν φορολογικῶν καὶ δασμολογικῶν ἀπαλλαγῶν, ἀπαλλαγῶν ἀκόμη καὶ τοῦ οὐΐσκυ καὶ τῶν ἀρωμάτων ἀπὸ κάθε δασμὸν θὰ ἠμποροῦσα νὰ τὸ εἴπω σαφέστατα. Θὰ ἠμποροῦσεν ἡ Κυβέρνησις, παρ’ ὅλα αὐτά, ἐὰν ἐνόμιζεν ὅτι ἔπρεπε νὰ γίνεται ἐπὶ πλέον καὶ ἐπιχορήγησις τῆς ἑταιρίας, ἡ ὁποία θὰ δημιουργηθῇ, νὰ τὸ εἴπῃ σαφέστερον καὶ νὰ μὴ ὑπῆρχε μέσα εἰς μίαν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 9. Εἰς τὴν παράγραφον 8 τοῦ ἄρθρου 9 λέγεται ὅτι ἐὰν ὁ ἀνάδοχος διαπιστώσῃ ὅτι μία ἢ πλείονες γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ δὲν ἀποδίδουν καὶ ἀφήνουν παθητικόν, ἠμπορεῖ νὰ εἰσηγῆται νὰ γίνεται σύμπτυξις ἢ καὶ κατάργησις ἢ καὶ μείωσις τῶν δρομολογίων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, διὰ λόγους καλυτέρας ἐξυπηρετήσεως, νομίζῃ ὅτι πρέπει νὰ παραμείνουν αἱ γραμμαὶ αὐταὶ καὶ ἡ πυκνότης τῶν δρομολογίων ὡς εἶχον πρότερον: τότε ὑποχρεοῦται τὸ Δημόσιον νὰ καταβάλῃ ὅ,τι παθητικὸν θὰ ἔχῃ ἀπὸ τὰς γραμμὰς αὐτὰς ὁ ἀνάδοχος. Δεδομένου ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐκτὸς τῶν γραμμῶν Θεσσαλονίκης, Ἡρακλείου καὶ Χανίων, ὅλαι αἱ ἄλλαι γραμμαὶ εἶναι παθητικαί, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν δεσμεύεται μὲ τὴν σύμβασιν Ὠνάση νὰ ἐπιχορηγῇ τὴν ἑταιρίαν, παρὰ τὰ ἄλλα προνόμια, τὰ ὁποῖα τῆς δίδει. Εἶναι τόσον σαφεῖς αἱ διατάξεις 8, 9, 10 καὶ 11 τοῦ ἄρθρου 9, ποὺ δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἔχῃ μείνει, εἰς οἱονδήποτε ἐκ τῶν παρόντων ἀμφιβολία, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῶν διατάξεων αὐτῶν, δηλαδὴ περὶ ἐπιχορηγήσεως ἐμμέσως, ἡ ὁποία θὰ γίνεται μελλοντικῶς εἰς τὸν κ. Ὠνάσην. Χαρακτηριστικόν, δι’ ἐμέ, εἶναι καὶ τὸ ἑξῆς: Εἰς τὴν παράγραφον 11 τοῦ ἄρθρου 9, λέγεται τὸ ἑξῆς: «διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν παραγράφων 9 καὶ 10 τοῦ παρόντος ἄρθρου... (ἀναγινώσκει)....» Αὐτὸ τί σημαίνει; Ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ὁπωσδήποτε ἐπιχορήγησις τοῦ κ. Ὠνάση, διότι αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ, σᾶς λέγω ὑπευθύνως, ὁπωσδήποτε ἀφήνουν παθητικόν, ἐνῷ αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι πάντοτε ἐνεργητικαί.

§85Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Ἀναμφισβητήτως τὸ ἐπιχείρημά σας εἶναι ὀρθόν, διότι αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὅπως ἄλλωστε ἀπέδειξεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος, εἶναι αἱ γραμμαὶ ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι θὰ δώσουν εἰς τὸ μέλλον τὴν οἰκονομικὴν δύναμιν εἰς τὴν οἱανδήποτε ἐπιχείρησιν. Ἡ ἀνταπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο ἡ ἑξῆς: ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον νὰ ὁμιλῶμεν περὶ γραμμῶν ἐξωτερικοῦ τῆς Τ.Α.Ε., δεδομένου ὅτι εἶναι ἄγνωστος ἡ Ἑλληνικὴ Ἀεροπορία καὶ ὡς ἐκ τούτου θὰ περάσῃ χρόνος διὰ νὰ εἶναι ἐνεργητικὴ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ταὐτοχρόνως μᾶς λέγει, ὅμως, ὅτι εἶναι τοιαύτη ἡ κίνησις ἐπὶ τῶν ἐξωτερικῶν γραμμῶν, ὥστε διὰ νὰ ἐπιτύχῃς μίαν μετάβασιν εἰς τὸ Παρίσι, πρέπει νὰ ζητήσῃς εἰσιτήριον δέκα ἡμέρας πρίν. Ἄρα, ὑπάρχει μία ἀγορὰ τεραστία, εἰς τὴν ὁποίαν εἰσέρχεται μία ἑταιρία καὶ τῆς χρειάζονται 2–3 χρόνια διὰ νὰ γίνῃ γνωστή. Ἐὰν αὐτὴ ἦτο ἡ πρόγνωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, δὲν νομίζετε ὅτι ἦτο ὀρθὸν νὰ εἴπῃ ὅτι διὰ τὰ τρία πρῶτα χρόνια θὰ ἔπρεπε νὰ συνδεθοῦν αἱ γραμμαὶ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ συνδέει τὸ σύνολον τῆς ἐπιχειρήσεως ὡς οἰκονομικὸν σύνολον ἔπειτα ἀπὸ τέσσαρα χρόνια;

§86Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅποτε αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι παθητικαί, τὸ σύνολον λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει καὶ ὅποτε αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ εἶναι ἀποδοτικαὶ νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψει μόνον αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἠμποροῦσαν νὰ τὸ δεχθοῦν αὐτὸ τότε; Εὑρήκαμε μίαν βάσιν, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν τὰ κόμιστρα τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἡ βάσις εἶναι αὐτή, ἡ ἀπόδοσις τοῦ ἐσωτερικοῦ πρὸς τὸ παρόν, δι’ ἕνα μικρὸν χρονικὸν διάστημα, εἶναι καλυτέρα ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶναι δὲ βέβαιον ὅτι ὅταν προστεθοῦν νέαι γραμμαὶ Ἀμερικῆς καὶ Νοτίου Ἀφρικῆς, θὰ καταστῇ χειροτέρα ἡ κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς συμβάσεως κατάστασις τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἡ T.W.A. ἔχει θέσεις κλεισμένας διὰ μίαν ἑβδομάδα καὶ 10 ἡμέρας, ὑπάρχουν ἄλλαι ἑταιρίαι ποὺ κάμνουν δρομολόγια μὲ θέσεις κενάς, διότι ὁ κόσμος δὲν ἔχει ἀποκτήσει ἐμπιστοσύνην. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὰς ἑλληνικὰς ἑταιρίας, δυστυχῶς.

§87Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νομίζω ὅτι σφάλλετε κατὰ τοῦτο: Δὲν ἐδώσατε ἀρκετὴν προσοχὴν εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ἐξήγησεν ὁ κ. Μαῦρος διατὶ δὲν ἐδώσατε, ὄχι ὡς Κυβέρνησις δὲν εἴχατε ἀντιληφθῆ ὡς Ὑπηρεσία, ὅτι ἡ ἑπομένη δεκαετία ἢ δεκαπενταετία θὰ εἶναι τοῦ ἀέρος καὶ μοιραίως αὐταὶ αἱ γραμμαὶ θὰ ἔχουν τεράστια κέρδη, ἄρα ἠμπορούσατε κάλλιστα νὰ συνδέσητε τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὰ κέρδη τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ τὸ παθητικὸν τοῦ ἐσωτερικοῦ.

§88Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Τὸ αὐτὸ συμβαίνει μὲ τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, διατὶ νομίζετε ὅτι δὲν θὰ γίνῃ πρόοδος καὶ εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ; Ἐὰν ἀναλογισθῆτε τὶ συνέβαινε πρὸ εἰκοσαετίας, θὰ ἰδῆτε ὅτι ἡ αὐτὴ πρόοδος ὑπάρχει καὶ διὰ τὰς μὲν καὶ διὰ τὰς δέ. Διατὶ θέλετε νὰ δεχθῶμεν ὅτι αἱ γραμμαὶ ἐσωτερικοῦ θὰ μείνουν στάσιμοι; Καὶ αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ 10 ποὺ εἶναι τώρα θὰ πᾶνε 50, θὰ γίνῃ μία προοδευτικὴ ἄνοδος καὶ εἰς τὰς δύο γραμμάς.

§89Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν λέγω ὅτι δὲν θὰ αὐξηθῇ ἡ ἐσωτερικὴ μεταφορά, σᾶς λέγω ὅτι ἔναντι τοῦ ἐνδεχομένου τῆς παθητικῆς ἐκμεταλλεύσεως, δὲν λαμβάνεται μέτρα ἐναντίον τοῦ παθητικοῦ τῆς ἐπιχειρήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ; Ἐὰν δὲν ἔχετε παθητικόν, μακάρι.

§90Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Σήμερον ἡ γραμμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι παθητική, ἐνῷ ἡ γραμμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ εἶναι ἐνεργητική. Διατὶ θέλετε νὰ ἀντιστρέψωμεν καὶ νὰ εἴπωμεν τώρα ὅτι εἶναι παθητικὴ ἡ γραμμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ ἐνεργητικὴ ἡ γραμμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§91Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν εἰς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργός. Εἶπεν ὅτι αἱ γραμμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι παθητικαί. Ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἠμποροῦσε νὰ πείσῃ τὴν Βουλήν, ἐὰν ἔφερε στοιχεῖα τῶν ἐσόδων καὶ τῶν εἰσπράξεων τῶν γραμμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἑνὸς ἔτους καὶ τῶν γραμμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ ἑνὸς ἔτους. Μόνον ἔτσι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ὑπολογισμός, ἐὰν ὑπάρχῃ παθητικὸν εἰς τὰς γραμμὰς ἐξωτερικοῦ ἢ ἐσωτερικοῦ. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, πράγματι, ἐὰν ὑπάρχῃ παθητικότης εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι διότι ἐσταμάτησεν ἡ συγκοινωνία μετὰ τῆς Κύπρου καὶ τῆς Αἰγύπτου. Καὶ ἠμπορεῖ νὰ παρουσιάζῃ προσωρινῶς μίαν παθητικότητα. Ἀλλά, ἐὰν ἴδητε τὰ ἔσοδα ὁλοκλήρου τοῦ ἔτους, ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ, θὰ ἀντιληφθῆτε ὅτι δὲν ὑπάρχει παθητικότης εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἀλλὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἀλλά, παρὰ τὴν παθητικότητα, ἥτις ὑπάρχει εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, νομίζω, ὅτι καθῆκον τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἦτο, ὄχι μόνον νὰ μὴ δεχθῇ περιορισμὸν τῶν γραμμῶν καὶ τῆς πυκνότητος τῶν δρομολογίων, ἀντιθέτως, θὰ ἔπρεπε νὰ φροντίσῃ, νὰ δεσμεύσῃ τὸν ἀνάδοχον, κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ πλήρης ἐξυπηρέτησις μὲ τὰ ἐναέρια μέσα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Περαιτέρω, κύριοι βουλευταί, θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ μὴ ξεχνᾷ, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἀεροπορία ἅπτεται, κατὰ ἕνα τρόπον καὶ τῆς ἀσφαλείας τῆς Χώρας. Τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐφέδρων τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας ὑπηρετεῖ εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν καὶ ἐκεῖ διατηρεῖ τὴν πτητικήν του ἱκανότητα. Δὲν ἐφρόντισεν, ὅμως, ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ κατοχυρώσῃ αὐτὸ τὸ ἔμψυχον ὑλικόν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 10 τῆς συμβάσεως, τὸ παραδίδει εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἀναδόχου. Ὁ ἀνάδοχος, διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ κάμῃ ἐπιλογὴν τοῦ προσωπικοῦ του, νὰ διώξῃ τοὺς πλεονάζοντας, κατὰ τὴν γνώμην του καὶ νὰ ἀπολύσῃ τοὺς ἀκαταλλήλους. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι βουλευταί, ἀεροπόροι, οἱ ὁποῖοι ἐτίμησαν τὴν ἑλληνικὴν ἀεροπορίαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἐπὶ χρόνια ἐργάζονται εἰς τὴν πολιτικὴν ἀεροπορίαν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραδίδωνται εἰς τὸν οἱονδήποτε ἰδιώτην ἀπὸ τὸν Ἕλληνα Ὑπουργόν, νὰ κρίνῃ, ἐὰν εἶναι κατάλληλοι ἢ ἀκατάλληλοι; Καὶ ποία ἡ κατοχύρωσις, ἡ ὁποία ἐλήφθη διὰ τοῦ νόμου καὶ τῆς συμβάσεως αὐτῆς, διὰ τὸ προσωπικὸν αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ προσωπικὸν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας; Οὐδεμία κατοχύρωσις. Δὲν ἐλήφθη οὔτε στοιχειῶδες μέτρον, τοὐλάχιστον, διὰ μίαν ἀσφάλισιν τοῦ προσωπικοῦ αὐτοῦ. Τὸ προσωπικὸν αὐτὸ ἀσφαλίζεται εἰς τὸ Ι. Κ.Λ. καὶ πρέπει, διὰ νὰ λάβῃ μίαν σύνταξιν, νὰ παραμείνῃ ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ μέχρι τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας. Κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνετε πόσον φαιδρὰ εἶναι ἡ ὑπόθεσις αὐτή, διότι δὲν φαντάζομαι νὰ νομίζῃ κανείς, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του νὰ εὑρίσκεται ἱπτάμενος τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἐν ζωῇ ἀκόμη, διὰ νὰ εἰσπράξῃ σύνταξιν ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. Ἀλλὰ οὔτε κἂν ὑγειονομικῆς περιθάλψεως δὲν δύνανται νὰ ἔχουν ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., διότι λόγῳ τοῦ ἐπαγγέλματός των πάσχουν ἀπὸ εἰδικὰς ἀεροπορικὰς ἀσθενείας — ὡς λέγονται — τὰς ὁποίας δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ τὰς θεραπεύσουν, οὔτε νὰ τὰς διαγνώσουν οἱ ἰατροὶ τῶν εἰδικοτήτων, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν εἰς τὰ διάφορα ἰατρεῖα τοῦ Ι.Κ. Α. Ἐὰν δὲν μὲ περιώριζεν ὁ χρόνος, θὰ σᾶς ἐδιάβαζα μίαν ἀναφορὰν ἑνὸς ἐκ τῶν ἱπταμένων τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, διὰ νὰ ἴδητε τὸ δρᾶμα αὐτοῦ τοῦ προσωπικοῦ. Ἐνόμιζον, ὅτι θὰ ἔπρεπε ὁ κ. Ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι θὰ ἔπρεπε, πάσῃ θυσίᾳ, νὰ εὕρουν τρόπον τροποποιήσεως τῶν σχετικῶν ἄρθρων τῆς συμβάσεως, διότι ἐπιβάλλεται ἡ τροποποίησίς των. Ἐὰν νομίζουν, ὅτι σήμερον πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ κυρωθῇ ὁ νόμος αὐτός, τότε, εἶναι περιττὸν νὰ ἀσχολοῦνται καὶ οἱ βουλευταὶ καὶ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν συζήτησιν αὐτοῦ, διότι δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ δημοκοποῦμεν. Ἐξετάζεται, ἐὰν ἡ σύμβασις αὕτη εἶναι συμφέρουσα διὰ τὸ Κράτος ἢ ὄχι. Κατὰ τὴν γνώμην μου δὲν εἶναι. Διότι εἶναι εὔκολον, νὰ κρίνωμεν τὴν ὑφισταμένην ἑταιρίαν Τ.Α.Ε. διὰ τὰ παθητικά. Εἰς τὴν Τ. Α.Ε. οὐδεμία διευκόλυνσις ἐγένετο. Τοὐναντίον, ὅμως, εἰς τὸν σημερινὸν ἀνάδοχον παρέχονται τόσαι διευκολύνσεις, ὥστε οἱοσδήποτε θὰ ἠδύνατο νὰ μεταβληθῇ εἰς ἐπιχειρηματίαν μὲ τοιαύτας διευκολύνσεις. Εἶναι ἀληθές, ὅτι θὰ ὑπάρχουν ἀνωμαλίαι εἰς τὴν Τ.Α.Ε. Διὰ τὰς ἀνωμαλίας, ὅμως, αὐτὰς εὐθύνεται ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Καὶ ἐπειδὴ ἐθέσατε τοιοῦτον ζήτημα, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς: Κυττάξτε τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Μαῦρος εἰς τὴν τόσον ἐμπεριστατωμένην ἀγόρευσίν του. Θὰ ἴδητε ποῖον ἦτο τὸ παθητικὸν τῆς ἑταιρίας μέχρι τὸ 1952 καὶ ποῖον εἶναι τὸ παθητικὸν σήμερον. Ἀντικατεστάθη ἡ νόμιμος Διοίκησις τῆς ἑταιρίας καὶ διωρίσθη ἕνα συμβούλιον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι αὐτὸ ἔγινε διὰ καθαρῶς πολιτικοὺς λόγους. Ἡμεῖς, καίτοι ἀνήκομεν εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν δὲν ἠθελήσαμεν νὰ θίξωμεν αὐτὸ τὸ θέμα. Ἐὰν πραγματικῶς σᾶς ἐνδιαφέρῃ τὸ θέμα τῆς ἑταιρίας, καὶ γενικώτερον τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δημιουργῆτε ζητήματα αὐτὴν τὴν στιγμὴν περὶ μίαν ἔκθεσιν ἑνὸς ἀρίστου ὑπαλλήλου. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δικαστήριον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἰς τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν πρὸ ὀλίγου, ἀνέφερεν, μεταξὺ ἄλλων, ὅτι ἔγινε διαγωνισμὸς καὶ ὅτι ἐκλήθησαν εἰς αὐτὸν καὶ ἀντιπρόσωποι τῶν ἄλλων ἑταιριῶν. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἐὰν εἶναι ἀνακριβῆ τὰ ὅσα λέγονται εἰς μίαν ἐπιστολὴν τοῦ δικηγόρου κ. Ζέππου ὑπὸ ἡμερομηνίαν 18 Δεκεμβρίου 1952. Ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ ἀποστέλλεται ἀπὸ τὸν κ. Ζέππον, ὡς πληρεξούσιον τοῦ κ. Νιάρχου, πρὸς ὅλα τὰ μέλη τῆς Βουλῆς. Λέγει ὁ κ. Ζέππος εἰς τὴν ἐπιστολήν.... (ἀναγινώσκει)..... Ἤθελα, λοιπόν, νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος ἐβεβαίωσε τὴν Βουλὴν ὅτι ἔκαμε διαπραγματεύσεις, ἐὰν εἶναι ψευδῆ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὴν ἐπιστολὴν τοῦ κ. Ζέππου. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ ἡ ἀπόφασις τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία ἐνέκρινε τὴν σύμβασιν Ὠνάση καὶ τὴν ὁποίαν ἐψήφισαν καὶ ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ δὲν πρέπει νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον: Ὅτι γνωρίζομεν μετὰ πάσης σπουδῆς ἦλθε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, μετὰ πάσης ταχύτητος ἐψηφίσθη καὶ βουλευταὶ μὴ ἔχοντες οὐδεμίαν εἰδικότητα πάνω εἰς τὰ θέματα αὐτά, ἦτο εὔκολον νὰ παρασυρθῶμεν ἀπὸ ὡρισμένας ἐντυπώσεις καὶ νὰ ἀποδεχθῶμεν τὴν σύμβασιν ὡς ἔχει. Μετὰ τὴν ψήφισίν της ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ὑπῆρχεν ὁ χρόνος νὰ ἐξετασθῇ ἡ σύμβασις ἐν πλάτει. Ἀκόμη καὶ τὰ ἔντυπα τὰ ὁποῖα διενεμήθησαν πρὸς ὅλους μας, ἂν καὶ προέρχωνται ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους, μᾶς βοηθοῦν εἰς τὸ νὰ κρίνωμεν πόσον ἐπιζημία εἶναι ἡ σύμβασις διὰ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον. Καταλήγων ἤθελα νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι ἡ μόνη λύσις ἡ ὁποία ὑπάρχει διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν εἶναι νὰ προχωρήσητε μὲ θάρρος καὶ νὰ κάμετε μίαν δημοσίαν ἐπιχείρησιν, μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἀποκτήσωμεν ἐναέριον συγκοινωνίαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα).

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Σπαῆς ἔχει τὸν λόγον.

§93Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἐζήτουν νὰ ὁμιλήσω, ἐὰν οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Ὑπουργός, δὲν εἶχον ἀναφέρει τὸ ὄνομά μου καὶ ἐὰν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως κατὰ τὴν ψήφισιν τῆς συμβάσεως, δὲν συνέβαινε νὰ ἤμην εἰσηγητής. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ πολύ, δὲν θὰ ἐξετάσω τὴν ὑπόθεσιν κατὰ κεφάλαια καὶ κατ’ ἄρθρα, ἀλλὰ θὰ ἀρκεσθῶ εἰς γενικότητας. Πρὶν προχωρήσω, θὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς ἐμὲ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς εἰς τὸν Ἀλέξανδρον Ζάνναν, ὁ ὁποῖος, εἶναι ὁ πρῶτος Ἕλλην ἀξιωματικὸς ὁ διοικήσας ἑλληνικὸν ἀεροπορικὸν σμῆνος ἐν ἔτει 1917, ἔχων μάλιστα ὑπὸ τὰς διαταγάς του καὶ Γάλλους ἀξιωματικούς. Ὁ Ἀλέξανδρος Ζάννας εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπειτα εἰσηγήθη εἰς τὸν τότε Πρωθυπουργὸν ἀείμνηστον Βενιζέλον, τὴν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἀεροπορίας. Ὁ Βενιζέλος τοῦ παρέσχε ὅλην τὴν ὑποστήριξιν καὶ χάρις εἰς τὴν ὑποστήριξιν αὐτὴν ὁ Ζάννας ἔθεσε τὰς βάσεις μιᾶς ἰσχυρᾶς ἀεροπορίας. Εἶναι ὁ πραγματικὸς ἱδρυτὴς τῆς συγχρόνου ἀεροπορίας καὶ νομίζω ὅτι ἀξίζει νὰ λεχθῇ αὐτό. Ἐν συνεχείᾳ, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ θίξω δύο–τρία θέματα. Ἐν πρώτοις τὸ θέμα τῶν ἀεροπλάνων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει μεγίστην ἀξίαν εἶναι νὰ ἀποκτήσωμεν ἀεροπλάνα ἀσφαλῆ, διότι πρόκειται περὶ τῆς ζωῆς ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ταξιδεύουν. Ἔχομεν δύο κατηγοριῶν ἀεροπλάνα, τὰ τύπου «Ντακότα», τὰ ὁποῖα θὰ ἐξυπηρετοῦν τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ τά νέα, τά ὁποῖα θὰ προμηθευθῇ ὁ ἀνάδοχος διὰ τὰς γραμμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τὰ «Ντακότα», ὅπως λέγουν οἱ εἰδικοί, εἶναι ὁ καλύτερος τύπος τῶν συγχρόνων ἀεροπλάνων. Δεδομένου ὅτι τὰ ἀεροπλάνα αὐτὰ συνεχῶς ἐπιθεωροῦνται καὶ ἐπισκευάζονται, ἀποτελοῦν πλήρη ἀσφάλειαν. Ἄλλωστε ὁ κατασκευαστὴς Οἶκος παρέτεινε τὸ ὅριον χρήσεώς των μέχρι τὸ 1970, κατόπιν ἐγκρίσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἀεροπορίας τῶν Ἡν. Πολιτειῶν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ὑπάρχει πράγματι πλήρης ἀσφάλεια. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀεροπλάνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐκτελοῦν δρομολόγια τοῦ ἐξωτερικοῦ, αὐτὰ θὰ εἶναι ἐντελῶς σύγχρονα ἀεροπλάνα καὶ ἀσφαλῶς θὰ εἶναι ἀπὸ τὰ καλύτερα, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ ἀνάδοχος θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συναγωνισθῇ ξένας ἑταιρίας. Συνεπῶς, ἀπὸ ἀπόψεως ὑλικοῦ, ἀεροπλάνων, αὐτὰ θὰ εἶναι ἀπὸ τὰ καλύτερα καὶ ἀσφαλέστερα. Θὰ ἤθελον, ἐπίσης, νὰ θίξω καὶ νὰ ὑπογραμμίσω τὴν ἀξίαν τῆς Ἐπιτροπῆς, ποὺ ἔκαμε τὴν μελέτην. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐπὶ 6 μῆνας εἰργάσθη συνεχῶς. Ἔκαμε 50 συνεδριάσεις. Ἀποτελεῖται ἀπὸ πρόσωπα ἀξίας, ὅπως ὁ καθηγητὴς κ. Χόνδρος, ὁ Ταξίαρχος κ. Στρατηγάκης, ὁ Δαμασκηνὸς κ. ἄ. Νομίζω ὅτι ὅλοι αὐτοὶ εἶναι πρόσωπα σοβαρὰ εἰς τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ κανεὶς ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην καὶ διὰ τὸ ἦθος καὶ διὰ τὴν εὐθυκρισίαν των. Ἐφ’ ὅσον ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἐπὶ τόσον καιρὸν ἐργασθεῖσα μὲ τόσην ἐπιμέλειαν καὶ προσοχήν, προέκρινε τὴν πρότασιν Ὠνάση, αὐτὴ ἔπρεπε καὶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§94Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Εἰς τὸν Στρατηγάκην θὰ στηριζώμεθα μόνον;

§95Λ. ΣΠΑΗΣ. Ἡ κρίσις τοῦ ἀναδόχου προέκυψεν ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παραγνωρίσῃ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, διότι ἐὰν τὸ ἔπραττε θὰ διέπραττεν ἔργον τολμηρόν, ἂν μὴ διαβλητόν.

§96Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπῆρξαν προσφοραὶ καὶ διακηρύξεις, τί ἔκαμεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ 6 μῆνας;

§97Λ. ΣΠΑΗΣ. Ἐξήταζε τὰς προτάσεις τῶν 9 οἴκων. Ὁπωσδήποτε δὲν νομίζω, ὅτι μεταξὺ τῶν προτάσεων Νιάρχου καὶ Ὠνάση ὑπάρχει μεγάλη διαφορά. Κύριοι βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, νὰ θίξω, ἐν συνεχείᾳ, ἕνα ζήτημα ἀφορῶν προσωπικῶς τὸν ἀνάδοχον Ὠνάσην. Διότι πολλοὶ τῶν προλαλησάντων, διὰ νὰ στηρίξουν τὰ ἐπιχειρήματά των κατὰ τῆς συμβάσεως, ἐπεκαλέσθησαν, κατ’ ἐπανάληψιν, τὴν διπλῆν ἰθαγένειαν τοῦ Ὠνάση μὲ ὑπαινιγμὸν ἀμφισβητήσεως τῶν πατριωτικῶν του αἰσθημάτων. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ Ὠνάσης, κατὰ τὰ τραγικὰ γεγονότα τοῦ Σεπτεμβρίου τοῦ 1922, ἐγκατέλειψε τὴν Σμύρνην ἐν μιᾷ νυκτί, γυμνὸς καὶ ἀπένταρος καὶ κατέφυγεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἔπειτα ἀπὸ πολλὰς περιπετείας κατέληξεν εἰς τὴν Ἀργεντινήν, ὅπου, κατόπιν μόχθων καὶ ἐργασίας πολλῶν ἐτῶν, κατώρθωσε νὰ σταδιοδρομήσῃ καὶ νὰ γίνῃ διεθνὴς οἰκονομικὸς παράγων. Εἰς τὰς ὑπερογδοήκοντα μεγάλας ἑταιρίας του τὰ 95% τοῦ προσωπικοῦ εἶναι Ἕλληνες. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν 100 περίπου νέοι συμπατριῶται μας σπουδάζουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς διαφόρους τεχνικὰς καὶ μορφωτικὰς σχολάς, ὑπότροφοι τοῦ Ὠνάση. Μετὰ τοὺς σεισμοὺς τῶν Ἰονίων νήσων, μετέφερεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν 500 περίπου σεισμοπλήκτους καὶ τοὺς ἐτοποθέτησεν εἰς διαφόρους ἐργασίας, ὅπου οὗτοι ἱκανοποιοῦνται οἰκονομικῶς.

§98Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀποδίδητε πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶπον. Ἐγὼ δὲν εἶπον, ὅτι εἶναι μειωμένων ἐθνικῶν πατριωτικῶν φρονημάτων. Ἀντιθέτως εἶπον, ὅτι συμπίπτει νὰ τὸν γνωρίζω, καὶ ὅτι εἶναι Ἕλλην 100%. Ἡ σύμβασις λέγει ὅτι εἶναι Ἀργεντινός.

§99Λ. ΣΠΑΗΣ. Ἐπίσης, κύριοι βουλευταί, μόλις πρὸ διμήνου, ὁ ἴδιος κ. Ὠνάσης διέθεσε 30.000 δολλάρια διὰ τὰς νυκτερινὰς σχολὰς τῆς Νέας Σμύρνης. Αὐτός, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἄνθρωπος εἶναι μειωμένων πατριωτικῶν πεποιθήσεων ἢ εἶναι πατριώτης ἐξαίρετος, ἐμφορούμενος ὑπὸ τῶν ἰσχυροτέρων πατριωτικῶν αἰσθημάτων καὶ ὁ ὁποῖος τιμᾷ τὴν Χώραν μας εἰς τὴν ξένην; Κύριοι βουλευταί, πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι ἡ προσέλκυσις μεγαλοκεφαλαιούχων, ὅπως ὁ Ὠνάσης καὶ ὁ Νιάρχος, ἀποτελεῖ ἓν εὐχάριστον γεγονὸς διὰ τὸν τόπον μας. Διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἄλλοι πλούσιοι συμπατριῶται μας τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ σπεύσουν νὰ μιμηθοῦν τὸ παράδειγμά των, ἐπενδύοντες μέρος τῶν κεφαλαίων των εἰς τὴν χώραν μας. Ἐπὶ πλέον, εἶναι πολὺ πιθανόν, ὅτι καὶ ξένοι διεθνεῖς κεφαλαιοῦχοι, ἐνθαρρυνόμενοι ἀπὸ τὸν Ὠνάσην καὶ τὸν Νιάρχον, νὰ προβοῦν εἰς ἐπένδυσιν κεφαλαίων ἐν τῇ Χώρᾳ μας, ἡ ὁποία τόσον μεγάλην ἀνάγκην ἔχει ἐκτελέσεως παραγωγικῶν ἔργων. Καίτοι ἀντιπολιτευόμενος, θὰ ψηφίσω ὑπὲρ τῆς συμβάσεως.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον. Ἐλήφθη ἀπόφασις νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ ἓν πεντάλεπτον. Αὕτη δὲν ἐτηρήθη. Θὰ παρεκάλουν, νὰ γίνεται συντόμως ἡ συζήτησις.

§101Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δὲν ἀπασχολεῖ συχνὰ τὸ βῆμα ὁ κ. Ἠλιοῦ καὶ νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ παράτασις.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶπον νὰ τὸ κάμνωμεν χρονομετρικῶς. Διὰ νὰ τελειώνωμεν ἀπόψε καὶ νὰ μὴ καταπονῆται τὸ Σῶμα.

§103Η. ΗΛΙΟΥ. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οὔτε τὸ σοβαρὸν θέμα τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν προάγει, οὔτε τὸ κῦρος προσώπων καὶ θεσμῶν ἐποικοδομεῖ τὸ ὅτι ἐμφανιζόμεθα ἐμπεπλεγμένοι μέσα εἰς τὴν δίνην τοῦ ἀνταγωνισμοῦ μεγάλων ἰδιωτικῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων. Ἀντὶ νὰ κάμνωμεν μίαν ψύχραιμον ἀνάλυσιν τοῦ ποῖαι εἶναι αἱ ἀνάγκαι τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος τῆς Χώρας, βομβαρδιζόμεθα συνεχῶς ἀπὸ μονοπωλητὰς καὶ ἐπιδεξίους μονοπωλητὰς μὲ ἔγγραφα, ἔντυπα, ὑπομνήματα, μεταφέρομεν τὰ ἐπιχειρήματά τους, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπιχειρήματα μερικῶν ἐνδιαφερομένων, νὰ ἁρπάξουν τὴν σύμβασιν. Καὶ αὐτὴ ἡ ἐντύπωσις δημιουργεῖται, ἐντύπωσις, ὅτι εἰς τὸν πολιτικὸν κόσμον ὑπάρχουν Ὠνασικοί, Νιαρχικοὶ καὶ Ζωτικοί. Αὐτό, νομίζω, δὲν εἶναι σωστόν. Ἐγὼ νομίζω ὅτι, οὔτε ἡ κυρωθεῖσα, διὰ νομοθετικοῦ διατάγματος, πρότασις Ὠνάση, οὔτε αἱ προτάσεις τῶν ἄλλων ποὺ ἀπερρίφθησαν εἶναι καλαί. Καμμία δὲν εἶναι καλή. Ἡ δὲ κυρωθεῖσα δὲν εἶναι οὔτε κἂν ἡ συγκριτικῶς καλυτέρα τῶν ἄλλων καὶ ὑποθέτω ὅτι δὲν θὰ μείνῃ καμμία ἀμφιβολία, ὅτι τὴν εὐθύνην τοῦ γεγονότος αὐτοῦ τὴν ἔχει πρωταρχικῶς ἡ Κυβέρνησις. Τὴν εὐθύνην τοῦ γεγονότος αὐτοῦ τὴν ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἥτις ἀντὶ νὰ προσδιορίσῃ πρῶτα σαφῶς ποία εἶναι ἡ πολιτική της, καὶ νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως Καραμανλῆ ἢ τῆς Κυβερνήσεως Ε.Ρ.Ε., ἀλλὰ πολιτικὴ τῆς πολιτείας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, νὰ τὸ προσδιορίσῃ σαφῶς καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ ὕστερα νὰ εὕρῃ τοὺς ἐπιχειρηματίας, οἵτινες θὰ ἐφαρμόσουν τὸ πρόγραμμα τὸ Ἑλληνικόν, ἤρχισε κατὰ τὸν ἀντίστροφον τρόπον καὶ ἀπεικονίζεται ἡ ἔλλειψις ἐπαρκοῦς τεχνικῆς καταρτίσεως εἰς τὴν ἰδίαν τὴν διακήρυξιν, διὰ τῆς ὁποίας καλοῦνται νὰ ἐνδιαφερθοῦν οἱ ἐπιχειρηματίαι διὰ τὸ μέλλον τῶν ἑλληνικῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ἡ σύμβασις χαρακτηρίζει ὀρθῶς καὶ ἀπὸ νομικῆς ἀπόψεως καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς, τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ὡς παραχώρησιν. Πράγματι πρόκειται περὶ παραχωρήσεως μιᾶς δημοσίας ὑπηρεσίας. Τώρα εἰς τί ἀποβλέπει; Ποῖοι πρέπει νὰ εἶναι οἱ σκοποί της καὶ ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς Χώρας εἰς τὸν τομέα τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν; Πρῶτα– πρῶτα νομίζω, ὅτι αἱ συγκοινωνίαι καὶ αἱ μεταφοραί, ἐν γένει, εἶναι κυριαρχικὸς παράγων τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ σπουδαιότατος τομεὺς τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος μιᾶς χώρας. Ἐπὶ πλέον εἶναι ὑπηρεσία ἀναγκαία τῆς κοινωνίας καὶ τῶν ἀτόμων. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ μποροῦσε ὀρθῶς νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ κανένα τρόπον τὸ πρόβλημα ἀπομεμονωμένον εἰς ἕνα κλάδον ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν μία πλήρης μελέτη. Διατί δὲν πᾶνε καλὰ οἱ σιδηρόδρομοι, διατὶ ἔχουν ἀπονακρωθῆ οἱ λιμένες. Ἐὰν λειτουργοῦν κατὰ τὸν ὀρθολογιστικώτερον τρόπον τὰ αὐτοκίνητα, τὰ φορτηγὰ καὶ ἐκεῖ εἰς ἕνα πρόγραμμα γενικῆς θεωρήσεως τοῦ συγκοινωνιακοῦ προβλήματος θὰ πρέπει νὰ ἐνταχθῇ καὶ ἡ ὑπόθεσις τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν μας. Αὐτὸ δὲν φαίνεται πουθενὰ καὶ βεβαίως τὰ χρονικὰ ὅρια τὰ ἐπιβληθέντα καὶ τὰ πιεστικὰ δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ κάμωμεν τὸ ἐγχείρημα τῆς διευρύνσεως εἰς τὸ σύνολον. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ γεγονὸς καὶ μόνον τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν, δηλαδὴ τοῦ τομέως ποὺ ἔχει δύο κύρια χαρακτηριστικά. 1) Εἶναι ὁ πλέον εὐκίνητος, ὁ πλέον ἐξελισσόμενος, ὁ ταχύτερον μεταβάλλων μορφὰς καὶ μεθόδους καὶ τεχνικὴν εἰς τὴν τρέχουσαν ἐποχήν. 2) Εἶναι ἐκεῖνος, ὅστις ἐπεκτείνεται σταθερῶς με γεωμετρικὴν πρόοδον ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος εἰς ὄγκον διακινήσεως καὶ φορτίων καὶ ἐμπορευμάτων. Ἐὰν αὐτὸ ἀντιμετωπισθῇ σωστά, ποῖοι οἱ σκοποὶ τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψῃ μία Κυβέρνησις, ἔχουσα συγκοινωνιακὸν πρόγραμμα; Πρῶτα–πρῶτα νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποβλέψῃ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἐσωτερικοῦ εἰς τὰ ἑξῆς σημεῖα: Πρῶτον εἰς τὴν συχνότητα τῶν δρομολογίων. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν ἀνεπτύχθη ἐπαρκῶς, ὅταν ἐπέρασε τὴν παιδικὴν ἡλικίαν ἀπὸ οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ἐπέρασε τὸ στάδιον εἴτε τῆς παθητικότητος, εἴτε τῆς ἀμφιβόλου ἀποδόσεως καὶ ἐγένετο ἕνας τομεὺς τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας, εἰς τὴν ὁποίαν γίνονται πελώριαι ἐπενδύσεις, καὶ τὸν ὁποῖον, παρὰ τὴν τεραστίαν ἀνάπτυξιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν, δὲν ἐπαρκοῦν τὰ ἐργοστάσια διὰ νὰ ἐφοδιάζουν καὶ κλείνουν παραγγελίας διὰ τὸ 1960, ὅταν ἔχωμεν ἕνα τοιοῦτον ἐξελισσόμενον τομέα, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἴδωμεν ὅτι δεσμεύεται καὶ σταθεροποιεῖται μία κατάστασις διὰ τὴν Ἑλλάδα, τὸ 1956 μέχρι τοῦ 1976 μὲ κριτήρια τοῦ 1947. Καὶ ὅμως, ἐνῷ αὐτὴ ἡ χρεωκοπημένη, καὶ ἐναντίον τῆς ὁποίας τόσον ἀνάθεμα ρίπτεται, αὐτὴ ἡ χρεωκοπημένη Τ.Α.Ε., ἔχει 51 δρομολόγια ἐσωτερικοῦ τὴν ἑβδομάδα, διὰ τῆς συμβάσεως δεσμεύεται ὁ ἀνάδοχος εἰς 35 μόνον δρομολόγια κάθε ἑβδομάδα. Αὐτὸ δεικνύει ὅτι δὲν ὑπάρχει δέσμευσις. Ἀφήνεται πλέον εἰς τὴν καλὴν διάθεσιν διὰ μεταγενεστέρας συνεννοήσεις ἢ τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι μάλιστα, ἐφάνη πρὸς στιγμήν, ὅτι θὰ μποροῦσαν νὰ γίνωνται διὰ καταργήσεως τοῦ νόμου μὲ σύμβασιν, νὰ ἐπεκτείνωνται ἀναλόγως μὲ τοὺς γοργοὺς ρυθμοὺς καὶ μὲ τὴν δημιουργικὴν ἐκείνην φαντασίαν, ἥτις πρέπει νὰ μᾶς δώσῃ νὰ ὑποθέσωμεν ὅτι τὰ 50 καὶ τὰ 100 καὶ τὰ 150 δρομολόγια τῆς ἑβδομάδος, θὰ εἶναι ἀνεπαρκῆ εἰς τὴν διαδρομὴν τῆς συμβάσεως διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Θὰ ἦτο ὡς νὰ ἐκάμομεν μίαν σύμβασιν ἐξυπηρετήσεως δι’ αὐτοκινήτων τὸ 1920 καὶ παίρναμε ὡς μέτρον τοῦ πόσα δρομολόγια θὰ ἐχρειάζοντο σήμερον, τὸ 1957, μὲ βάσιν τὸν ἀριθμὸν τῶν αὐτοκινήτων καὶ τῶν δι’ αὐτοκινήτων μεταφορῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης τοῦ 1920. Δὲν ἔχομεν, λοιπόν, αὔξησιν συχνότητος εἰς μίαν περίοδον μεγάλης ἀναπτύξεως τῆς ἀεροπορικῆς συγκοινωνίας εἰς μίαν χώραν σὰν τὴν ἰδικήν μας, ἥτις εἶναι καὶ ὀρεινὴ καὶ νησιωτικὴ καὶ ἑπομένως ἔχει καὶ εἰδικοὺς λόγους ἐκ τῆς ἀναπτύξεως αὐτοῦ τοῦ τομέως. Δὲν κάμνει καμμίαν ἀπολύτως πρόβλεψιν διὰ τὴν κατὰ περιοχὰς ἐξυπηρετουμένην, κατὰ χώρας σταθμεύσεως ἐξυπηρετουμένην πυκνότητα, ὄχι πλέον τὴν συχνότητα, ἀλλὰ τὴν πυκνότητα τὴν τοπικὴν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῶν δρομολογίων. Καὶ περὶ αὐτῶν δὲν ὑπάρχει ἄλλη καμμία συγκεκριμένη δέσμευσις εἰς τὴν σύμβασιν καὶ ἀκόμη ἐὰν ὑπῆρχε μία προσπάθεια τοιαύτης ἑρμηνείας ἐφ’ ὅσον τὸ πρόγραμμα τοῦ νὰ πυκνωθοῦν αἱ ἐναέριοι ἐσωτερικαὶ συγκοινωνίαι εἶναι πρόβλημα συνδεδεμένον ἀρρήκτως μὲ τὴν ὕπαρξιν καταλλήλων καὶ ἐπαρκῶν ἀεροδρομίων, δὲν βλέπομεν νὰ ἔγινε καμμία μελέτη διὰ τὰ ἀεροδρόμια αὐτὰ τοῦ ἐσωτερικοῦ, τὰ ὁποῖα κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν 20ετίαν ἀποκλειστικῶς θὰ ἐξυπηρετοῦνται τὰ οἰκονομικὰ συμφέροντα τῆς ἀναδόχου ἑταιρίας καὶ ἑπομένως, δεδομένου ὅτι ἕνα ἔργον εἰς 20 χρόνια πρέπει νὰ ἀποσβέννυται ἐὰν ὄχι ἐν τῷ συνόλῳ του, ἀλλὰ κατὰ μέγιστον μέρος καὶ ἑπομένως θὰ ἦτο θυσία εἰς ὄφελος τῆς ἀναδόχου ἑταιρίας, δὲν ὑπάρχει καμμία μελέτη καὶ καμμία πρόβλεψις, ὅτι θὰ ὑπάρξῃ, ἔστω καὶ ἐν μέρει, συμβολὴ ἐκ τῶν πόρων, περὶ τῶν ὁποίων ἐντὸς ὀλίγου θὰ ὁμιλήσω, τῶν προβλεπομένων ὑπὲρ τῆς ἐπιχειρήσεως διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ δικτύου τῶν ἀεροδρομίων καὶ ἔτσι θὰ μείνωμεν ἀναγκαστικῶς, εἰς ἀεροδρόμια, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ προέρχωνται ἀπὸ τὸν πάντοτε ἀνάπηρον καὶ αἰωνίως περικοπτόμενον προϋπολογισμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Τρίτον στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μέλημα τῆς ἀεροπορικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι τὸ ὕψος τῶν εἰσιτηρίων καὶ τῶν κομίστρων. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, συνάδελφος κ. Θεμελῆς, εἰς μίαν πράγματι ἐμπεριστατωμένην εἰσήγησίν του μᾶς κατετόπισεν ὅτι τὸ κατὰ χιλιόμετρον κόστος τῶν ἀεροπορικῶν μεταφορῶν ὑπερβαίνει τὸ τριπλάσιον τῶν ἄλλων χωρῶν. Ἀνεξαρτήτως τούτων, ἔχομεν ἕνα προσδιορισμὸν ἐν αὐτῇ τῇ συμβάσει, διότι αἱ διὰ τῆς συμβάσεως δημιουργηθεῖσαι συνθῆκαι ἐκμεταλλεύσεως μὲ τὸ 18% τὸ ὑποχρεωτικόν, μὲ τὸ 25% τῆς ἀποσβέσεως καὶ μὲ κεφάλαια ἀνεπαρκῆ 1.500.000 δολλαρίων, θὰ δημιουργήσουν ἐπιβαρύνσεις ἀπαραδέκτους. Νομίζω, δὲ ὅτι ἀκόμη περισσότερο θὰ εἶναι ἡ ἐπιβάρυνσις, ἀπαράδεκτος ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι ἀφήνεται ἀδέσμευτος ὁ ἀνάδοχος νὰ καθορίζῃ κατὰ τὸ δοκοῦν τὰ κόμιστρα, προκειμένου ὄχι περὶ ἐπιβατῶν, ἀλλὰ περὶ φορτίων. Σᾶς ἐτόνισεν ὁ κ. Μαῦρος, καὶ λόγῳ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου δὲν θὰ ἐπαναλάβω, οὔτε νύξιν θὰ κάμω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὅτι σήμερον τὸ ἀεροπλάνον ἀντιμετωπίζεται, κυρίως, ὡς μέσον μεταφορῶν ἐμπορευμάτων. Εἰδικῶς εἰς τὴν Χώραν μας, εἶναι δυνατὴ μία ἀεροπορικὴ ἐξυπηρέτησις. Ὑπάρχουν σήμερον, μὲ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν καὶ τῆς τεχνικῆς, ὑπάρχουν σήμερον ἀπεριόριστοι δυνατότητες καὶ αἱ μεταφοραὶ αἱ ἐναέριοι νὰ ἀναπτυχθοῦν καὶ ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία νὰ προαχθῇ. Διότι, ὅταν ἐφέτος δι’ ἓν τρίμηνον, ἔχομεν 15.000.000 χιλιόγραμμα νωπῶν ὀπωρῶν, ποὺ ἐξήχθησαν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὅταν εἶναι βέβαιον ὅτι μὲ τὴν καθιερωμένην σήμερον διάδοσιν τοῦ ἀεροπλάνου ὡς μεταφορικοῦ μέσου, θὰ ἔχωμεν οἰκονομίαν ψυγείων ἐναποθηκεύσεως, ὅταν θὰ εἶναι δυνατὸν τὸ πρωΐ νὰ τρυγοῦν τὸ σταφύλι εἰς τὴν Κόρινθον ἢ νὰ συλλέγουν τὰ ροδάκινα εἰς τὴν Ἔδεσσαν καὶ τὸ βράδυ νὰ καταναλίσκωνται εἰς τὴν Στοκχόλμην, ὅταν ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ προοπτικαί, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι καμμία φαντασία, θὰ ἀποφύγωμεν τὴν ἐπιβάρυνσιν εἰς συσκευασίαν καὶ ψυγεῖα ἀποθηκεύσεως καὶ εἰς φθοράς. Ὅταν ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ βεβαιότητες, λόγῳ τῆς ραγδαίας ἐξελίξεως τοῦ ἀεροπλάνου, ὡς μεταφορικοῦ μέσου, εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι θὰ δύναται, κατ’ ἀπόλυτον καὶ ἐλευθέραν κρίσιν νὰ καθορίζῃ κόμιστρα, χωρὶς οὐδένα περιορισμόν, ὁ ἀνάδοχος; Αὐτὸ δὲν γίνεται οὔτε διὰ τὶς βάρκες, οὔτε διὰ τὰ αὐτοκίνητα, τὰ μικρά. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία δέσμευσις 20ετής, εἰς περίοδον σημαντικῶν καὶ ἀπὸ 6μήνου εἰς 6μηνον, ἐπερχομένων μεταβολῶν τῶν τεχνικῶν συνθηκῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ μία τοιαύτη δέσμευσις τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ τοῦ παράσχῃ τὸ μονοπώλιον καὶ συγχρόνως τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσῃ τοῦτο, εἰς βάρος τῶν συμφερόντων τοῦ συνόλου τῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας. Τετάρτη προϋπόθεσις, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εἰς μίαν πραγματικὴν πολιτικὴν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ὁ ἐκσυγχρονισμός, ὁ συνεχὴς ἐκσυγχρονισμὸς τῶν μέσων, τοῦ χρησιμοποιουμένου ὑλικοῦ. Ἐδῶ ὁμιλῶμεν περὶ «Ντακότα» ἢ τοῦ τύπου ἐφαμίλλου τοῦ «Ντακότα» ἀπὸ σήμερον ἕως τὸ 1976, ὡς νὰ ἐγένετο ἡ σύμβασις τὸ 1926 καὶ ἔπρεπε τὰ «Μπλεριό», τὰ «Ποτὲζ–Ποτέζ» ἢ τὰ ἄλλα πρωτόγονα ἀεροπλάνα τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, νὰ προβλεφθοῦν δι’ ὅλην τὴν περίοδον τῆς συμβάσεως. Νομίζω ὅτι, ὅταν εἶναι ἐνδεχόμενον καὶ ὅταν μελετῶνται κάθε ἡμέραν, — ὅταν βλέπωμεν εἰς τὸν τύπον, ὄχι εἰς τὸν εἰδικευμένον ἐπιστημονικὸν τύπον ἀλλὰ εἰς τὸν ἐν κυκλοφορίᾳ τύπον, τὸν ἐγκυκλοπαιδικόν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ παρακολουθῶμεν καλὰ τὸν εἰδικὸν τεχνικὸν τύπον — ὅταν βλέπωμεν ὅτι μελετῶνται μοντέλα τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἕτοιμα μετὰ 2–3 χρόνια, τὰ ὁποῖα μεταβάλλουν ἐπαναστατικῶς σήμερον τὴν μορφὴν τῶν μεταφορῶν καὶ ὅταν συζητοῦμεν δι’ ἀεροπλάνα ἀεριωθούμενα ἢ κινούμενα μὲ ἀτομικὴν ἐνέργειαν, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεσμευθῶμεν εἰς ἕνα τύπον ἀεροπλάνου, ὁ ὁποῖος, κατὰ κάποιον τρόπον, ἐξυπηρετεῖ σήμερον τὰς ἀνάγκας μας, ἀλλὰ ὁ ὁποῖος, ἐνδεχομένως, τὸ 1965 ἢ τὸ 1970 θὰ εἶναι σὰν ἕνα πεπαλαιωμένον ἁμάξι, ἔναντι λιμουζίνας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Εἶναι δυνατὸν νὰ δεσμευθῶμεν τόσον, χωρὶς νὰ ἴδωμεν τὴν προοπτικὴν ἑνὸς μέσου, εὑρισκομένου εἰς συνεχῆ ἀνάπτυξιν; Εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι ὁ ἀνάδοχος δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν εἰς τὸ διάστημα τῆς 20ετίας, νὰ προμηθευθῇ περισσότερα ἀπὸ δύο ἑλικόπτερα, ἐνῷ εἶναι — ὡς ἐφαρμόζεται εἰς ἄλλας χώρας — ἐνδεχόμενον δύο ἑκατοντάδες ἑλικοπτέρων νὰ μὴ φθάνουν διὰ τὴν μεταφορὰν ἐπιβατῶν, ἢ δι’ ἄλλας ἐκτάκτους περιστάσεις ἀνάγκης καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν δεσμεύσεις, ὅπως ἐκείνη, ὅτι τὴν ἐπιλογὴν θὰ τὴν ἔχῃ ὁ ἀνάδοχος; Πέραν τούτου, ἕκτη προϋπόθεσις, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῇ στοιχεῖον τοῦ προγράμματος τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν εἰς τὴν χώραν μας εἶναι, ὅτι θὰ ἀνατεθῇ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, ἐπὶ τῷ σκοπῷ τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως τῆς Χώρας, ὅτι δηλαδή, ἡ Πολιτεία παρέχει μὲν ἓν σπουδαῖον προνόμιον καὶ ἓν μονοπώλιον, ἀλλ’ ὅτι τοῦτο γίνεται μὲ τὴν προσδοκίαν ὅτι, ἔστω καὶ μετὰ 20 ἔτη, κάτι θὰ ἀποκτήσῃ τὸ σύνολον. Ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ αὐτὸ δὲν κατοχυρώνεται, λόγῳ τοῦ ὅτι καὶ ἡ τεχνικὴ μεταβάλλεται ραγδαίως καὶ αἱ ἀποσβέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι πάρα πολὺ ὑψηλαί, δὲν προβλέπεται ὅτι θὰ ἀποτελέσουν τὸ ἀποθεματικὸν κεφάλαιον ἀνανεώσεως καὶ ἐκσυγχρονισμοῦ τοῦ ὑλικοῦ, ἀλλὰ εἶναι δυνατόν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀσυδοσίας ἐξαγωγῆς συναλλάγματος, νὰ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὰ ποσὰ τῶν ἀποσβέσεων. Ἕβδομον, θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελῇ αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἡ ἀνάπτυξις τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐδῶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἴδωμεν, πέραν τῆς νομικῆς ἀπόψεως τῆς διπλῆς ἰθαγενείας, τὴν ὁποίαν τόσον ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Μαῦρος καὶ ἕνεκα τῆς ὁποίας δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀμφιβολία, ὅτι κατ’ ἀρχὴν πάσχει ἀπὸ νομικὰ ἐλαττώματα καὶ δημιουργεῖ νομικοὺς κινδύνους ἡ σύμβασις, πέραν τῆς νομικῆς ἀπόψεως, ἐδῶ πρέπει νὰ ἴδωμεν τὴν οὐσιαστικὴν ἄποψιν τῆς οἰκονομικῆς ἰθαγενείας. Ἐδῶ, κύριοι, θὰ πρόκειται νὰ γίνῃ μία ἐπιχείρησις, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ εἰσάγωνται πόροι εἰς τὸ Κράτος. Ἐδῶ, ὄχι μόνον ὅσα κερδίζει εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θὰ μένουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀλλὰ καὶ ὅσα κερδίζει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν θὰ πηγαίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἑπομένως, οὔτε τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν θὰ βελτιοῦται, οὔτε τὸ συναλλαγματικὸν ἀπόθεμα θὰ αὐξάνῃ. Τί θὰ ἔχωμεν εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν; Ἐξαγωγὴν κεφαλαίων. Καί, ὅταν αὐτοὶ οἱ ὅροι δὲν εἶναι ὅροι μόνον τῆς παρούσης συμβάσεως, ἀλλὰ εἶναι ὅροι μιᾶς ὁλοκλήρου σειρᾶς συμβάσεων, διερωτῶμαι, κύριοι, ὅταν θὰ πᾶνε ἐμπρὸς ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, καὶ ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ πᾶνε, διερωτῶμαι, ποῦ θὰ εὑρίσκωμεν τὸ συνάλλαγμα διὰ νὰ τοῦ δίδωμεν ἔναντι τῶν δραχμῶν, τὰς ὁποίας θὰ κερδίζῃ εἰς τὸ ἐσωτερικόν; Θὰ ἔπρεπε καὶ τὰ καπνά μας καὶ τὰ βαμβάκια μας, νὰ διατίθενται, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ αὐξήσωμεν ὄχι τοὺς πόρους τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ τοὺς πόρους τῆς Ἀργεντινῆς, ἢ τοῦ Μόντε Κάρλο, ἢ δὲν ξεύρω ποίας ἄλλης πολιτείας, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἑδρεύουν τὰ ταμεῖα τῆς ἑταιρίας καὶ θὰ κατατίθενται τὰ κέρδη, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἔχῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ χρησιμοποιῇ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ὥστε, δὲν ἔχομεν οὔτε περίπτωσιν οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, οὔτε περίπτωσιν αὐξήσεως τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος. Τέλος πάντων, ὑπάρχει καὶ μία τελευταία ἄποψις, τὴν ὁποίαν, ὅταν ἀναπτύξωμεν τὴν οἰκονομίαν μας, πρέπει νὰ τὴν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας καὶ δὴ ὁ φίλτατος Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἅμα κερδίζουν αἱ ἐπιχειρήσεις αὐταί, θὰ συνεισφέρουν, κατὰ κάποιον τρόπον, εἰς τὸ Δημόσιον βάρος. Διότι δὲν ἠξεύρω ποῖος πρέπει νὰ ἔχῃ συνεισφέρει εἰς τὰ Δημόσια βάρη, ἂν ὄχι αἱ μεγάλαι ἑταιρίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὰ μονοπώλια. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ πρόβλεψις δὲν ὑπῆρξε ὀρθή, διότι αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀποτελοῦν στοιχεῖα μιᾶς πολιτικῆς ἑνὸς Κράτους ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, δὲν ἐλήφθησαν καθόλου ὑπ’ ὄψιν, ἀλλὰ ὅπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 822 τῆς 13ης Δεκεμβρίου 1955 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, συμπληρωματικὴν τῆς 13.195) 1955 ὑπογραφεῖσαν ἀπὸ τὸν τότε Ὑπουργὸν καὶ ἤδη Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἔγινεν ἐκείνη ἡ περίεργος βαθμολογία, διότι ἀσφαλῶς δὲν εἶναι βαθμολογία. Βαθμολογῶ θὰ εἴπῃ ἐγκρίνω, καὶ ὅταν οἱ ἴδιοι 7 ἔδωσαν τοὺς βαθμοὺς εἰς δύο ἑταιρίας δὲν συγκρίνουν ἀλλὰ κάμνουν μίαν προεισαγωγὴν ἐκτιμήσεως. Λέγει: «Ἐὰν... (ἀναγινώσκει)...» Δηλαδή, καὶ ἐδῶ θὰ ἔχωμεν μίαν στάσιν παθητικὴν τοῦ Κράτους, ὄχι ὅτι ἡμεῖς ἐπιδιώκομεν αὐτοὺς τοὺς συγκεκριμένους σκοπούς, τοὺς ὁποίους αἱ ὑπηρεσίαι ἔχουν μελετήσει καὶ προγραμματισθῆ, ἀλλὰ δεχόμεθα ὅ,τι προαιρῆσθε. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἄσκησις πολιτικῆς. Ἀλλὰ θὰ μοῦ εἴπητε καλὰ καὶ ὡραῖα αὐτὰ τὰ πράγματα, ὅτι θὰ ἠμποροῦσε νὰ ὑπάρξῃ μία πολιτικὴ ἂν ὑπῆρχον τὰ μέσα, ἢ εἶχε τὸ Κράτος τὰ μέσα νὰ ἀσκήσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Νομίζω ὅτι εἶμαι σαφής. Ὅτι ἐνῷ τὰ δασμολόγια τοῦ ἐσωτερικοῦ σήμερον, ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀμφισβητεῖ, εἶναι παθητικά, εἶναι καὶ δὲν εἶναι, ἢ περίπου εἶναι. Εἶναι σήμερον, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§104Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αἱ ἀποσβέσεις εἶναι ἐνεργητικόν.

§105Η. ΗΛΙΟΥ. Εἰς τὴν περίοδον τῆς ἁλματώδους ἀναπτύξεως καὶ ἐξελίξεως ἡ στήριξις εἰς τὸ μονοπώλιον τῆς συμβάσεως εἶναι κάτι τι, τὸ ὁποῖον παρέχει τὴν δυνατότητα εἰς ἕναν ἐπιχειρηματία, ὅταν μάλιστα εἶναι ὡπλισμένος μὲ τὸ ὀργανωτικὸν δαιμόνιον τοῦ Ὠνάση, ἢ τοῦ Νιάρχου, μὲ τὰς δυνατότητας τὰς ἐπιχειρηματικὰς νὰ δημιουργήσουν μίαν ἐπιχείρησιν παγκοσμίου σημασίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κανεὶς δὲν φθονεῖ καὶ εὐχόμεθα νὰ δημιουργηθοῦν καὶ νὰ κερδίσουν. Πάντως, ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ δημιουργεῖται καὶ κερδίζει ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ προνομίου τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸν στήριγμα. Εἶναι μία ἐπιχείρησις ἡ ὁποία εἶναι ὡπλισμένη μὲ μίαν σύμβασιν ἡ ὁποία τῆς ἐπιτρέπει νὰ ἐκτελῇ ὡρισμένα δρομολόγια εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ μὲ τὴν δυνατότητα τοῦ ἐλευθέρου συναγωνισμοῦ ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῆς διεθνοῦς ἑνώσεως τῶν διεθνῶν τιμολογίων τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας. Εἶναι ἕνα δικαίωμα κάθε Πολιτείας νὰ παρέχῃ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτὴν τὴν οἰκονομικήν, εἶναι ἕνας ἐθνικὸς πόρος. Αὐτὸ τὸ παρέχομεν εἰς τὸν κύριον αὐτόν, τοῦ τὸ δίδομεν καὶ τί ζητοῦμεν ἀντ’ αὐτοῦ; Νὰ παράσχῃ καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα χρειάζεται διὰ νὰ ἀσκηθῇ μία πολιτικὴ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν ἐδῶ, εἰς τὴν Ἑλλάδα. Εἶναι βέβαιον ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἦτο ἐφικτόν, εἶναι βέβαιον ὅτι αὑτὸ τὸ πρᾶγμα ἦτο πραγματοποιήσιμον καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ μὲ τὰς παραλείψεις καὶ δεσμεύσεις, ὡς πρὸς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν κομίστρων. Διότι σήμερον ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ παρέχωμεν ἕνα μονοπώλιον κερδῶν, καὶ νὰ ἀναλαμβάνωμεν καὶ τὴν κάλυψιν τῶν ζημιῶν. Ὑπάρχει καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι τοῦ δίδομεν τὰ ἀερόπλοια τῆς Τ.Α.Ε., διὰ νὰ τὰ ἐξοφλήσῃ εἰς 12 χρόνια. Καὶ διερωτῶμαι: δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν αὐτὰ ποὺ πληρώνει ἀπὸ τοῦδε τὸ Δημόσιον διὰ νὰ ἐξοφλήσῃ εἰς 12 χρόνια, δὲν θὰ ἦτο δυνατόν, ἀντὶ νὰ εἶναι ἕνα δάνειον ἐξοφλούμενον ἀπὸ κέρδη τὰ ὁποῖα ἡ χρησιμοποίησις αὐτοῦ τοῦ δανείου θὰ παρέχῃ εἰς τὸν ἀνάδοχον, νὰ ἀποτελέσῃ συμμετοχὴν εἰς τὸ κεφάλαιον τῆς ἑταιρίας, ὥστε νὰ ἐκλείψῃ ὁ κίνδυνος τῆς διπλῆς ὠφελείας τοῦ ἀναδόχου; Οὔτε ἠξεύρομεν τὶ θὰ πάρωμεν ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον. Θὰ πάρωμεν 2 ἑκατομ. δολλάρια διὰ τὰ ἀεροπλάνα αὐτά, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρομεν τὶ θὰ δώσωμεν. Καὶ ἐκφράζει ἡ Γεν. Δ)νσις Δημοσίου Λογιστικοῦ ἀνησυχίας ζωηρὰς μήπως ἐκτιμηθῇ νὰ δώσῃ περισσότερα εἰς τὴν ἐκκαθάρισιν τῆς Τ. Α.Ε. τὸ Κράτος ἀπ’ ὅ,τι πάρῃ ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον. Συμφωνεῖται ἕνας λεόντειος ὅρος. Ἐὰν εἶναι ἀνώτερα τῶν 2 ἑκατομ. δολλαρίων θὰ τὰ δώσωμεν 2 ἑκατομ. Ἐὰν κατὰ τὸν χρόνον ποὺ θὰ γίνῃ ἡ μεταβίβασις ἡ ἀξία των εἶναι κάτω τῶν 2 ἑκατομ. δικαιοῦται νὰ προσφύγῃ εἰς διαιτησίαν καὶ νὰ τὰ καθορίσῃ εἰς 1,5 ἑκατομ. Ἑπομένως, βλέπετε ὅτι ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἔχομεν μίαν κατάστασιν ἡ ὁποία δὲν φαίνεται νὰ ἐμελετήθη διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰς ἀνάγκας τῆς Χώρας εἰς ἀεροπορικὰς μεταφοράς, ἀλλὰ περισσότερον διὰ νὰ παράσχῃ τὴν εὐχέρειαν εἰς ἕνα μονοπώλιον νὰ πλουτίσῃ εἰς βάρος ἑνὸς περιουσιακοῦ στοιχείου ἀνήκοντος εἰς τὸ Ἔθνος. Διότι, αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῆς συμβάσεως, κύριοι, εἴτε τὸ θέλομεν, εἴτε δὲν τὸ θέλομεν. Δὲν θέλω νὰ κουράσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ ἄλλων σημείων, τὰ ὁποῖα ὀλίγον ἢ πολὺ ἐθίγησαν. Θέλω μόνον νὰ θίξω τὸ ἑξῆς σημεῖον, ὅτι μὲ τὴν σύμβασιν δεσμεύεται τὸ Κράτος καὶ σταματᾶ κάθε προσπάθεια ἀναπτύξεως τῶν ἀπὸ ἀέρος συγκοινωνιῶν, διότι αὗται διὰ τῆς μονοπωλήσεως καὶ διὰ τῆς δεσμεύσεως τοῦ Κράτους ἐπὶ μίαν 20ετίαν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκολουθήσουν τὸν ρυθμὸν τῆς προόδου. Καὶ ὅλα αὐτὰ χωρὶς νὰ δεσμεύεται ὁ ἀνάδοχος. Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ἄρθρον 23 ἀναφέρονται περιοριστικῶς, ὄχι ἐνδεικτικῶς, αἱ περιπτώσεις ἐκπτώσεων ἐὰν δὲν συστήσῃ ἑταιρίαν, ἐὰν δὲν καταθέσῃ τὸ κεφάλαιον τῆς ἑταιρίας, ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃ τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς Τ.Α.Ε., τὰ ὁποῖα θὰ πληρώσῃ εἰς 12 χρόνια, ἐὰν δὲν μεταβιβάσῃ τὸ 60% τῶν μετοχῶν, ἐὰν δὲν ἀρχίσῃ τὴν λειτουργίαν τῶν ἀεροσυγκοινωνιῶν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας, δηλαδὴ αἱ παραλείψεις καὶ ἀθετήσεις αὗται δὲν εἶναι λόγος ἐκπτώσεως, διότι οἱ λόγοι ἐκπτώσεως ἀπαγγέλλονται περιοριστικῶς καὶ ὄχι ἐνδεικτικῶς, εἶναι, ὅμως, λόγοι, τί λόγοι; Ἐνδεχομένως προστίμου 1.000 δολλαρίων διὰ κάθε παράβασιν. Ὅταν συνομολογῆτε μὲ ἕνα ἐργολάβον τὰ κτίσῃ μίαν πολυκατοικίαν εἰς περίπτωσιν παραλείψεως ἐκτελέσεως τῶν ὅρων δὲν συνεπάγεται ἔκπτωσιν; Ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι μία σύμβασις μὴ ὡπλισμένη μὲ κυρώσεις εἰς βάρος τοῦ ἀναδόχου. Τώρα τί νὰ εἴπω, ὅτι τὸ προσωπικὸν ἀφήνεται ἕρμαιον τῆς αὐθαιρεσίας, ὅτι ἡ ἀσφάλισις δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, ἢ δὲν προβλέπεται αὐτή; Νὰ εἴπω διὰ τὰς ἐπιτάξεις; Διατὶ σᾶς ἐφάνη περίεργον ὅτι ἡ Ἀριστερὰ κατεφέρθη κατὰ τῆς περιπτώσεως αὐτῆς τῶν ἐπιτάξεων; Ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐμπλακῇ λ. χ. εἰς ἕναν ἐπικὸν πόλεμον ἢ ὑπάρξῃ μία θεομηνία εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ἀλλὰ ἔχει ἀεροπλάνα ἐξωτερικῶν γραμμῶν, θὰ ἠμποροῦσε νὰ κερδίζῃ ἀμύθητα ποσὰ ἀπὸ τὰ ἀεροπλάνα αὐτὰ καὶ ἐπιτασσόμενα νὰ ὑποχρεώνουν τὸ Κράτος νὰ πληρώνῃ ὄχι τὴν ἀξίαν, ὄχι τὴν φθορὰν ποὺ ὑπέστησαν, ὄχι τὸ μίσθωμα, ἀλλὰ ἐὰν ὅτε θὰ ἀπεκέρδαινεν ἡ ἐπιχείρησις ἐὰν δὲν ἐγίνετο ἡ ἐπίταξις, τὴν στιγμὴν ποὺ εἰς τοιαύτας περιπτώσεις ὁ Ἕλλην πολίτης ἔχει ἐπίτακτον, τὸ σῶμα του, προσφερόμενος εἰς στρατιωτικὴν ὑπηρεσίαν, τῶν δὲ χωρικῶν μας δὲν ἀποζημιοῦνται ἀκόμη τὰ ὑποζύγια, τὰ ὁποῖα εἶχον κατασχεθῆ κατὰ τὸ 1940. Ὁ ὅρος τῆς ἐπιτάξεως, νομίζω, ὅτι δείχνει μίαν ἀναλγησίαν, μίαν σκληρότητα καὶ μίαν ἁρπακτικότητα τοῦ ἀναδόχου. Τελειώνων, θὰ ἤθελα νὰ τονίσω ὅτι ἡ ἀπεμπόλησις τῆς κυριαρχίας τοῦ Κράτους, τὴν ὁποίαν ἀνεῦρεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ νόμου καὶ τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη νὰ θεραπεύσῃ ὁ κ. Ὑπουργὸς διὰ τοῦ κατατεθέντος σχεδίου νόμου περὶ τροποποιήσεως τοῦ Ν. Δ. ἐπαναλαμβάνεται εἰς τὴν παράγραφον 11 τοῦ ἄρθρου 28. «Αἱ διατάξεις τῆς παρούσης συμβάσεως μόνον ἐν συμφωνίᾳ μεταξὺ.... (ἀναγινώσκει)....» Ἐγὼ νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν παγκόσμιον ἱστορίαν περίπτωσις Κράτους, τὸ ὁποῖον διὰ νὰ συμφωνήσῃ οἱονδήποτε χρήσιμον ἢ μὴ ἀπαλλοτριοῦται τοῦ κυριαρχικοῦ δικαιώματος, τοῦ νὰ νομοθετῇ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἰσχύσῃ καὶ νὰ θεωρηθῇ θεμιτὴ μία τοιαύτη ρήτρα.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶναι ἄνευ ἀξίας.

§107Η. ΗΛΙΟΥ. Εἶναι ἄνευ ἀξίας, ἀλλὰ δείχνει τὴν σκληρότητα ἐν τῇ διαπραγματεύσει ἐκείνῃ, ἡ ὁποία διαπραγμάτευσις δὲν εἶναι αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν δι’ ἐμὲ ἀποκρουστέα. Ἐὰν ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ μέτρα, ἐὰν ἐμελετᾶτο καὶ ποία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ ἀεροπορικὴ πολιτικὴ τῆς Χώρας μας, ἐὰν ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ μέτρα, ἐγὼ δὲν θὰ ἤμην τόσον αὐστηρῶς καταδικαστικὸς ἐναντίον τοῦ Ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος, τυχὸν ἐδέχθη εἰς μίαν εἰδικὴν σύμβασιν, μεγάλην, σπουδαίαν, δεσμεύουσαν τὴν χώραν διὰ μίαν 20ετίαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ μὴ σταθῇ μόνον εἰς τὴν ποιοτικὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν μία δημοπρασία, ἕνας διαγωνισμὸς μειοδοτικὸς ἢ πλειοδοτικὸς θὰ ἀπέδιδεν, ἀλλὰ νὰ συνεκτιμήσῃ εἰς τὰ ποσοτικὰ κριτήρια καὶ ἄλλα περὶ ἱκανότητος κ.λ.π., ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ οὐσία, ὁ σκοπός, θὰ ἦτο σκοπὸς ὑπηρετικὸς τοῦ Δημοσίου συμφέροντος, ὀργανωτικὸς μιᾶς ὑπηρεσίας ποὺ ἀποτελεῖ μίαν ἀνάγκην τῆς Χώρας καὶ ἕνα θεμέλιον τῆς οἰκονομικῆς της ἀναπτύξεως. Ἐπειδή, ὅμως, προκύπτει ὅτι ἡ διαπραγμάτευσις ἤγαγεν εἰς ὅρους χειροτέρους ἀπὸ τοὺς προσφερομένους ἀπὸ ἄλλους, εἰς ὅρους ποὺ δείχνουν ἀναλγησίαν καὶ σκληρότητα τοῦ διαπραγματευθέντος καὶ συναλλαγέντος, μὲ τὸ Κράτος, ἐγὼ νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο ποὺ κάμνει καταδικαστέαν τὴν διὰ μονομερῶν διαπραγματεύσεων καὶ ἄνευ δημοσίου διαγωνισμοῦ κατοχύρωσιν τῆς παροχῆς αὐτῆς εἰς τὸν ἀνάδοχον. Νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα τῶν λεχθέντων εἶναι τοῦτο, ὅτι ἐπὶ....

§108Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἡ ὅλη συζήτησις, ἡ σημερινὴ τοὐλάχιστον, χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ἐὰν ἐγίνετο σήμερον ἡ διαπραγμάτευσις, ἀναμφισβητήτως θὰ εἴχομεν καλυτέρους ὅρους. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ὁ ἴδιος αὐτὴν τὴν στιγμὴν καταδικάζει τὴν σύμβασιν ἐπὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖτε.

§109Η. ΗΛΙΟΥ. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ μετενόησε, ἀλλὰ ἂν ἡ μετάνοια δὲν μετουσιοῦται εἰς πρᾶξιν, ἡ ὁποία νὰ ἱκανοποιῇ τὰ συμφέροντα τῆς Πολιτείας, εἶναι ἄγονος. Ἀποτελεῖ ἕνα λόγον συμπαθείας, τέλος πάντων, πρὸς τὸν κ. Ὑπουργόν, ἀλλὰ ἀσφαλῶς σήμερον δὲν θεραπεύει τὰς ἀνάγκας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἐπλήγησαν διὰ τῆς συμβάσεως καὶ δὲν ὑπηρετήθησαν. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον σήμερον ὁπότε ραγδαίως ἀναπτύσσεται ἡ ἀεροπορία, ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ δεσμεύσωμεν τὴν Χώραν μας, εἰς μίαν στασιμότητα, εἰς ἕνα τέλμα καὶ νὰ μὴ τῆς ἐξασφαλίσωμεν τίποτε ποὺ νὰ μὴν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν καλὴν διάθεσιν τοῦ ἀναδόχου. Ἐγὼ θέλω νὰ εἴπω ὅτι ἡ σύμβασις αὐτὴ χαρακτηρίζεται ὡς μονοπωλιακὴ σύμβασις, ἀποικιακοῦ τύπου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ νὰ κυρώσῃ μίαν τοιαύτην σύμβασιν, ἡ ὁποία πραγματικῶς οὐδένα ἐξυπηρετεῖ παρὰ μόνον τὸ συμφέρον ἑνὸς μονοπωλητοῦ.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Θεμελῆς ἔχει τὸν λόγον.

§111Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὴν πρότασιν ἐπανασυζητήσεως τοῦ σχεδίου Ν. Δ. διὰ τοῦ ὁποίου ἐκυρώθη ἡ σύμβασις μεταξὺ Κράτους καὶ Ὠνάση, ἀνέμενον, ὁμολογῶ, τὴν προσκόμισιν στοιχείων ἱκανῶν νὰ ἀνατρέψουν, νὰ μετριάσουν τὴν ἀξίαν τῶν ἐπιχειρημάτων τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα. Εἰσηγηθεὶς τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως, ὅταν αὕτη τὸ πρῶτον ἤγετο ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἡ διαπίστωσις εἰς τὴν ὁποίαν ἄγομαι ἐκ τῶν ὅσων ἐλέχθησαν τοὐλάχιστον μέχρι τῆς στιγμῆς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἐκ τῶν ὅσων περιελήφθησαν εἰς τὰ κυκλοφορήσαντα ἔντυπα τῶν ἀνταγωνιζομένων ἑταιριῶν, ἡ διαπίστωσις λέγω, εἶναι ὅτι τίποτε τὸ οὐσιῶδες, τίποτε τὸ ἐποικοδομητικόν, δὲν προσετέθη εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον οἱ ἀντιταχθέντες εἰς τὴν κύρωσιν τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Συνεπῶς, αἱ ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα εἰς τὴν εἰσήγησίν μου κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, παραμένουν ἀκέραιαι. Τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα ἀνέπτυξα τότε ἀνελύθησαν καὶ ἐξετέθησαν ἐκτενέστερον ὑπὸ τῶν προλαλησάντων κυρίως δύο Εἰσηγητῶν τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐπίσης καὶ ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου Ἀθηνῶν κ. Πιστολάκη. Εἰς τὴν τότε εἰσήγησίν μου, εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου τὰ στοιχεῖα αὐτά, πλήν, ὅμως, δὲν ἔκαμα χρῆσιν — καὶ νομίζω ὅτι κακῶς — διότι δὲν ἠθέλησα νὰ προσθέσω ὀξύτητα τινὰ εἰς τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἀπέβαινεν ὑπὲρ τοῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 συζητεῖ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω τὰ πράγματα αὐτά, ἀλλὰ μόνον θὰ περιορισθῶ εἰς τὸ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὡρισμένα σημεῖα, τὰ ὁποῖα εἴτε τότε δὲν ἐθίγησαν εἰς τὴν εἰσήγησίν μου, εἴτε σήμερον ἐπανελήφθησαν ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ὁ ἀξιότιμος βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Μαῦρος, ἐπέκρινε τὴν σύμβασιν εἰς πολλὰ σημεῖα, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ πρῶτον, τῆς προθεσμίας ἰσχύος τῆς συμβάσεως αὐτῆς. Ἐθεώρησε τὰ 20 χρόνια τῆς συμβάσεως αὐτῆς ὡς ὑπερβολικά, καὶ μάλιστα δι’ ἐπιχειρημάτων ἐπιστημονικῶς ὀρθῶν, κατέδειξε τὸ ὑπερβολικόν, ὅτι τὸ χρονικὸν αὐτὸ διάστημα εἶναι πολὺ μεγάλο. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι τὰ ἴδια ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησεν ὁ κ. Μαῦρος, ὡς πρὸς τὴν διάρκειαν τῆς συμβάσεως, εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνηγοροῦν διὰ μίαν σύμβασιν καὶ μεγαλυτέρας ἀκόμη διαρκείας, τῶν 20 ἐτῶν, τοὐλάχιστον ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῆς πραγματικότητος, ἂν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν αὐτὸ τὸ ὁποῖον συμβαίνει σήμερον, ὁπότε τοὐλάχιστον ἐντὸς πενταετίας ἀνανεοῦται τὸ ὑλικὸν τῶν ἑταιριῶν, αἱ ὁποῖαι ἐκμεταλλεύονται μεγάλας ἀεροπορικὰς γραμμάς, μὲ ρυθμὸν τοῦ ⅕ κατ’ ἔτος, καὶ τὴν ὁποίαν ἀρχὴν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος ὁπωσδήποτε ὁ ἀνάδοχος νὰ τηρήσῃ, ἐφ’ ὅσον θὰ θελήσῃ ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως νὰ ἀποκομίσῃ κέρδη. Αὐτὸ δηλοῖ ὅτι θὰ πρέπει ὁ ἀνάδοχος νὰ ἔχῃ οἰκονομικὴν συγκρότησιν τοιαύτην, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ ἀνταποκρίνεται εὐχερῶς εἰς τὰς ἀπαιτουμένας δαπάνας καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ ἠμπορῇ, λόγῳ τῶν δαπανῶν αὐτῶν, νὰ καθίσταται ἡ ἐπιχείρησις αὐτὴ βιώσιμος. Ἡ ἐξέλιξις τοῦ ἀεροπλάνου, κύριοι, ἡ ὁποία ὄντως εἶναι ραγδαία, εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν ἐμείωσε τὸ κόστος τοῦ ὑλικοῦ. Ἀντιθέτως, ἔχομεν δεδομένον, ἀπὸ τὰς τιμὰς αἱ ὁποῖαι ἐκράτουν πρὸ 10ετίας εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν ἀεροπλάνων, τῶν χρησιμοποιουμένων εἰς τὰς ὑπερατλαντικὰς καὶ τὰς μεγάλας ἀεροπορικὰς γραμμάς, ὅτι τὸ κόστος τῶν ἀεροπλάνων τῶν σημερινῶν, εἶναι τοὐλάχιστον τριπλάσιον τοῦ κόστους τῶν ἀεροπλάνων ἐκείνων. Καὶ ὅσον τὸ ἀεροπλάνον ἐξελίσσεται καὶ ὅσον τελειοποιεῖται, τόσον περισσότερον ἡ ἀξία αὐτοῦ αὐξάνει, αὐτὸ τοὐλάχιστον μᾶς διδάσκει ἡ μεταπολεμικὴ πεῖρα. Τὸ γεγονὸς ὅτι οὐδεὶς τῶν συναγωνισθέντων εἰς τὸν διαγωνισμὸν δὲν ἐπρότεινε χρονικὴν διάρκειαν τῆς συμβάσεως μικροτέραν τῆς περιληφθείσης εἰς τὴν σύμβασιν, εἶναι ἕνας ἐπὶ πλέον λόγος, διὰ νὰ ἀποδείξω τὴν ὀρθότητα τῶν συλλογισμῶν τῶν ἰδικῶν μου. Ἕνα δεύτερον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπέμεινε ὁ κ. Μαῦρος καὶ τὸ ἐχρησιμοποίησαν καὶ οἱ ἄλλοι ρήτορες, εἶναι τὸ ὅτι ἡ Τ.Α.Ε. ἀποτελεῖ τὴν μοναδικὴν ἑταιρίαν εἰς τὸν κόσμον, ἡ ὁποία δὲν ἐπεδοτήθη, ἐνῷ ὅλαι αἱ ἑταιρίαι αἱ ὁποῖαι ἐλειτούργησαν ἢ καὶ λειτουργοῦν εἰς τὰς ξένας χώρας, ἢ ἐπεδοτήθησαν ἢ ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπιδοτοῦνται. Αὐτὸ φαινομενικῶς εἶναι σωστόν, εἰς τὴν πραγματικότητα, ὅμως, δὲν εἶναι σωστόν, διότι ἡ Τ.Α.Ε. ἐμμέσως ἐπεδοτήθη πολὺ περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλην ἑταιρίαν. Διότι, ὅταν ἡ Τ.Α.Ε. εἰσπράττῃ 14 σέντς εἰς τὸ ἐσωτερικὸν κατὰ χιλιόμετρον καὶ κατ’ ἐπιβάτην, καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς ὅλας τὰς ἄλλας χώρας ἡ τιμὴ τοῦ εἰσιτηρίου δὲν ὑπερβαίνει τὰ 6 σέντς κατὰ χιλιόμετρον, ἠμπορεῖτε νὰ λογαριάσητε καὶ νὰ πεισθῆτε ὅτι πραγματικῶς τοῦτο ἦτο μία μεγάλη ἐπιδότησις τῆς Τ.Α.Ε.

§112ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἰς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ ἢ τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§113Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Ὁμιλῶ περὶ τῶν γραμμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Δηλαδή, 6 σέντς, περισσότερον δὲν ἐπλήρωνε κανεὶς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐνῷ ἡμεῖς οἱ Ἕλληνες ἐπληρώνομεν 14 σέντς τὸ χιλιόμετρον. Κατόπιν, γνωρίζετε ὅλοι σας, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι τοῦ 1950, ἐπεβάλλετο μία φορολογία 15% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων καὶ ἐπὶ τῶν κομίστρων. Αὐτὰ τὰ χρήματα δὲν κατετέθησαν εἰς τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, ἀλλὰ κατεκρατοῦντο ἐκ μέρους τῆς Τ.Α.Ε., διὰ νὰ χαρισθοῦν μετὰ τὸν νόμον 1856. Ἀποτελεῖ αὐτὸ ἢ δὲν ἀποτελεῖ ἐπιδότησιν; Χωρὶς τώρα νὰ ἀναφέρω τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐπλήρωσε δασμοὺς διὰ τὰ ὑλικὰ τὰ ὁποῖα εἰσήγαγε. Ἐξ αὐτῶν δὲ τῶν λόγων αἱ ὀφειλαὶ τῆς Τ.Α.Ε. πρὸς τὸ Δημόσιον ἀνῆλθον εἰς τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα ἐμνημόνευσαν οἱ προλαλήσαντες κ.κ. συνάδελφοι. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη, κύριοι, δὲν ἐπεδοτεῖτο καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ὁποῖα προανέφερον δὲν ἐχαρίζοντο εἰς τὴν Τ.Α.Ε., θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπυδοτῆται ἡ Τ.Α.Ε. μὲ τὴν κίνησιν τὴν ἐπιβατικὴν τὴν πραγματοποιηθεῖσαν κατὰ τὰ ἔτη τῆς λειτουργίας της κατὰ τὰ 1946–1950; Ἐγὼ νομίζω ὅτι ὄχι. Τὸ ὅτι ἐπιδοτοῦνται ἄλλαι ἑταιρίαι εἰς ἄλλας χώρας αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδοτῆται ἡ ἑταιρία ἡ Ἑλληνικὴ καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μας Χώραν.

§114Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἴπατε ὅτι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸ κόμιστρον ἦτο 4½ σέντς καὶ ἐδῶ ἦτο περισσότερον. Ἐκεῖ ὀφείλονται καὶ τὰ μεγάλα ἐλλείμματα τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν τῆς Ἀμερικῆς, τὰ ὁποῖα καλύπτουν ἕνα κονδύλιον εἰδικὸν εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν Προϋπολογισμὸν πρὸς κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων τῶν ἀπολογισμῶν τῆς ἀμερικανικῆς ἑταιρίας, οἱαδήποτε ἦσαν τὰ ἐλλείμματα αὐτά. Εἴπατε ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγος ἐπιδοτήσεως τῆς Τ.Α.Ε. μὲ τὴν κίνησιν τὴν ὁποίαν παρουσιάζουν τὰ ἀεροπλάνα. Τότε, σᾶς παρακαλῶ, νὰ μοῦ ἐξηγήσητε πῶς ἀπὸ τὸ 1952 ἕως τὸ 1956, εἰς ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν διηύθυνε τὴν Τ.Α.Ε. οὐχὶ ὁ διευθυντὴς ὁ παλαιός, ἀλλὰ Διοίκησις, τὴν ὁποίαν εἶχε τοποθετήσει τὸ Κράτος καὶ δὴ διοικούμενον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, πῶς συνέβη νὰ παρουσιάσῃ ἐλλείμματα τοιαῦτα, ὥστε νὰ παραστῇ ἀνάγκη κρατικῶν προκαταβολῶν, εἰς τὴν νέαν Διοίκησιν τῆς Τ.Α. Ε., 70 δισεκατομμυρίων δραχμῶν;

§115Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἔχετε δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Οἱ ἀκριβεῖς ἀριθμοὶ εἶναι.... (ἀναγινώσκει ἀριθμούς)....

§116Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τὸ 1953–54.

§117Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ὁ Ζῶτος ἐγκατέλειψε τὴν Διοίκησιν τὴν 1.4.1953. Καὶ ἀπὸ 1. 7.1951 μέχρι 31.3.1953, δηλαδὴ εἰς διάστημα 20 μηνῶν, τὸ ἔλλειμμα εἶναι 31.600.000 δραχμῶν.

§118Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἔχω, εἶναι ἀκριβεῖς: Τὸ ἔτος 1953 ἔλλειμμα δραχμαὶ 30 δισεκατομμύρια 969 ἑκατομμύρια. Τὸ 1954 ἔλλειμμα δραχ. 28.483.000. Τὸ 1955 ἔλλειμμα δραχμαὶ 10.000.000 καὶ ἤδη τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1956 ἔχομεν ἔλλειμμα δρχ. 3.000.000 καὶ διὰ τὸ δεύτερον ἑξάμηνον ἐρχόμεθα εἰς τὸ ἰδικόν σας προϋπολογισμόν, 92 ἑκατομμύρια δαπάναι, 94.000.000 εἰσπράξεις.

§119Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Οὔτε τὸ 1954, οὔτε τὸ 1955 εἶναι οἱ ἀριθμοὶ ποὺ ἀνεφέρατε. Τὸ 1955 εἶναι 18.000.000 καὶ ὄχι 10 ἑκατομμύρια. Τὸ 1954 εἶναι 21.000.000 καὶ τὸ 1953 εἶναι 62.000.000.

§120Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀποδεικνύεται ἐπὶ τῆς τετραετίας 1952–56 ἐπεδοτήθη ἡ Τ.Α.Ε. διοικουμένη ὄχι ἀπὸ τὸν ἀρχικὸν διευθυντήν της, μὲ 60.000.000, τὸ ὁποῖον κλονίζει τὸ ἐπιχείρημά σας, κύριε συνάδελφε.

§121Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἀπάντησίς μου δὲν θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία πρέπει νὰ εἶναι, θὰ κλονίσῃ τὸ ἐπιχείρημά μου. Τὸ ὅτι ἡ Τ.Α.Ε. δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδοτηθῇ ἀπὸ τὸν Δημόσιον Προϋπολογισμόν, ἀποδεικνύουν οἱ ἀριθμοὶ τῆς ἐπιβατικῆς της κινήσεως. Ὅταν ἕνα ἀεροπλάνον διὰ νὰ καταστῇ ἐμπορικῶς ἐκμεταλλεύσιμον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν θὰ πρέπει νὰ χρησιμοποιῆται εἰς ἀποστάσεις ὑπερβαινούσας τὰ 1000 χιλιόμετρα, ἐνῷ εἰς ἡμᾶς εἰς τὴν ἀπόστασιν τῶν 300 μόνον χιλιομέτρων καθίσταται ἀποδοτικὴ καὶ ἀποδοτικωτάτη, αὐτὸ εἶναι ἀρκετὸν νὰ πείσῃ νομίζω, τὸν καθένα ὅτι δὲν χρειάζεται ἐπιδότησις. Ἐὰν δὲν τὸ ἐγνωρίζαμεν αὐτό, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὴν περίοδον τῆς διοικήσεως τῆς Τ.Α.Ε. ἀπὸ τὸν κ. Ζῶτον, ἡ ἐπιχείρησις, ἐὰν ὄντως ἦτο παθητικὴ ἢ ἐνεργητική, κατ’ ἐμὲ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐνεργητική. Καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνα ποὺ εἶπα κατὰ τὴν εἰσήγησίν μου, ὅτι ἐδῶ παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον, ὅτι ἐνῷ ὡς ἐπιχείρησις ἡ Τ.Α.Ε. ἐχρεωκόπει, οἱ διευθύνοντες αὐτὴν ἐπλούτιζον. Ἡ διαδεχθεῖσα τὸν κ. Ζῶτον κατάστασις, δυστυχῶς, καὶ αὐτὴ δὲν ἤλλαξε τίποτε ὡς πρὸς τὴν ὀργάνωσιν καὶ ὡς πρὸς τὸ σύστημα λειτουργίας τῆς Τ.Α.Ε. Αὐτὴ βεβαίως παρουσίαζεν ἐλλείμματα διαρκῶς μικρότερα ἐκείνων, τὰ ὁποῖα παρουσίασεν ὁ κ. Ζῶτος κατὰ τὸ πρῶτον ἔτος ἀπὸ τῆς συγχωνεύσεως τῶν ἑταιριῶν, διότι ἐνῷ τὰ ἐλλείμματα τοῦ Ζώτου εἶναι 25.000.000 τὸ πρῶτον ἔτος τῆς λειτουργίας, τὰ ἄλλα ἔτη εἶναι 17.000.000, 14.000.000 κ. ο. κ.

§122Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ 1953 εἶναι 30.000.000 κατὰ τοὺς ἰδικούς μου ἀριθμούς.

§123Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι 17.000.000. Πάντως παρουσιάζεται μία μείωσις τοῦ παθητικοῦ τῆς ἑταιρίας. Ἐγὼ λέγω καὶ ἐπιμένω καὶ πιστεύω, βάσει τῶν ἀριθμῶν τοὺς ὁποίους ἔχω, καὶ τοῦ τρόπου καθ’ ὃν ἀντιμετωπίζεται ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν ξένων ἀεροπορικῶν γραμμῶν, ὅτι ἡμεῖς δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιδοτοῦμεν τὴν Τ.Α.Ε., ἡ ὁποία δὲν θὰ ἐπραγματοποίει μεγάλα κέρδη, ἀλλὰ πάντως δὲν θὰ παρουσίαζε τὸ παθητικὸν τὸ ὁποῖον παρουσίασε. Ἄλλωστε, ἔχομεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Ἑταιρίαν Ἐναερίων Συγκοινωνιῶν, ἡ ὁποία δὲν μᾶς ἐστοίχιζεν τόσον πολλά, παρ’ ὅλον ὅτι τὰ βάρη ἦσαν μεγαλύτερα προπολεμικῶς. Ἐπαναλαμβάνω, οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους εἶπα, ὡς πρὸς τὴν παθητικότητα τῆς Τ.Α.Ε., εἶναι αὐτοὶ τοὺς ὁποίους ἀνέφερα. Βεβαίως τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τρία ἢ τέσσαρα χρόνια, ἐνῷ τὸ ποσόν, ὅπως τὸ ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος ὁ κ. Ζῶτος εἰς τὰ πρακτικὰ τοῦ συμβουλίου τῆς 10.6.52 καὶ τῆς 13.8. 52, παρουσιάζεται ὅτι τὸ παθητικὸν τῆς Τ.Α.Ε. τὸ πρῶτον ἔτος τῆς ἐκμεταλλεύσεως ἦτο τότε 25.000.000. Τώρα θὰ ἔλθω εἰς ἕνα ἄλλο θέμα, ὡς πρὸς τὴν ἐθνικότητα τοῦ ἀεροπλάνου. Βεβαίως δὲν εἶμαι οὔτε νομικός, οὔτε διεθνολόγος, ἐπειδή, ὅμως, μοῦ ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ ἐξ ἀνάγκης νὰ ἀσχοληθῶ καὶ προπολεμικῶς μὲ τὸ ἀεροπορικὸν δίκαιον καὶ ἐπίσης ἔλαβον μέρος εἰς ἕνα διεθνὲς συμβούλιον, βλέπω ὅτι αἱ γνωματεύσεις τῶν ἀναφερθέντων διεθνολόγων κατὰ τὰς συζητήσεις ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι βεβαίως ὀρθαί, κατὰ μίαν ὡρισμένην ἄποψιν, ἀλλὰ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προσκομισθοῦν καὶ ἄλλαι γνωματεύσεις ἀντιθέτου μὲ αὐτὰς περιεχομένου, ὅπως ἐπίσης καὶ ἄλλαι γνωματεύσεις, αἱ ὁποῖαι θὰ διεφώνουν καὶ πρὸς τὰς μὲν καὶ πρὸς τὰς δὲ γνωματεύσεις. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι τὸ πρῶτον ἡ σύμβασις τῶν Παρισίων, ἡ ὁποία συνήφθη τὸ 1919, ὥριζεν ὅτι τὰ ἀεροπλάνα ἔχουν τὴν ἐθνικότητα τοῦ Κράτους εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι νηολογημένα. Συγχρόνως τὸ ἄρθρον 7 τῆς συμβάσεως αὐτῆς ἀνέφερεν ὅτι διὰ νὰ ἔχουν τὴν ἐθνικότητα τοῦ Κράτους εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι νηολογημένα, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐν τῷ συνόλῳ των οἱ μέτοχοι ὑπήκοοι τοῦ Κράτους αὐτοῦ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἐτροποποιήθη τὸ 1929 πάλιν εἰς τὸ Παρίσι καὶ ἐπεσυνάφθη ἕνα πρωτόκολλον, τὸ ὁποῖον ἐτέθη ἐν ἰσχύϊ ἀπὸ τοῦ 1933 καὶ τὸ ὁποῖον ἀπετέλει ἕνα ἀντίγραφον μιᾶς ἄλλης προηγουμένης συμβάσεως, ἡ ὁποία εἶχε συναφθῆ τὸ 1928 εἰς τὴν Ἁβάνα μεταξὺ Βορείου καὶ Νοτίου Ἀμερικῆς. Αὐτὸ τὸ ἄρθρον ἔλεγε ὅτι τὸ ἀεροπλάνον ἔχει τὴν ἐθνικότητα τοῦ Κράτους εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι νηολογημένον μὲ τὴν προσθήκην ὅτι δὲν ἐφαρμόζονται ἐν προκειμένῳ ὅ,τι ἰσχύουν, σύμφωνα μὲ τὴν νομοθεσίαν ἑκάστου συμβαλλομένου Κράτους. Αὐτὸ τὸ ἄρθρον, δηλαδὴ τὸ ἄρθρον 17, τῆς συνθήκης τοῦ Σικάγου, λέγει ὅτι τὰ ἀεροπλάνα ἔχουν τὴν ἐθνικότητα τοῦ Κράτους εἰς τοῦ ὁποίου τὸ μητρῷον κατεχωρήθησαν τὰ ἀεροπλάνα. Δηλαδή, ἐγὼ πιστεύω ὅτι, ἐὰν εἰς ἡμᾶς δὲν ὑπῆρχε δεσμευτικὴ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ἐπιβάλλουσα τὴν κατοχὴν τοῦ 51% τῶν μετοχῶν μιᾶς ἑταιρίας ὑπὸ Ἑλλήνων ὑπηκόων, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν αὐτὴ ἡ δεσμευτικὴ διάταξις καὶ ἦσαν ἐλεύθερα καὶ διὰ νόμου τὸ Κράτος παρεχώρει τὸ δικαίωμα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν γραμμῶν του μὲ 30% μετοχὰς εἰς ξένους ὑπηκόους, φαντάζομαι ὅτι βάσει τῆς ἑρμηνείας τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τῆς συμβάσεως τοῦ Σικάγου, δὲν θὰ παρουσίαζε κανένα τρωτὸν τοῦ ὅτι ὁ Ὠνάσης εὑρίσκεται ὑπὸ οἵαν κατάστασιν εὑρίσκεται σήμερον. Δηλαδή, ἐφ’ ὅσον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος κατὰ τὴν ἑρμηνείαν τὴν ὁποίαν δίδομεν σήμερον, ἐφ’ ὅσον τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος δέχεται τὸν Ὠνάσην, ἔχοντα τὸ 51%, τὸν δέχεται ὡς Ἕλληνα καὶ τοῦ ἀναθέτει τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν ἀεροπορικῶν γραμμῶν, νομίζω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ προβληθῇ τοὐλάχιστον σοβαρὸν ἐπιχείρημα.

§124Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε δὲν νομίζω ὅτι ἔχει βάσιν, διότι τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀπεφάνθη καὶ διὰ νὰ προφυλάξῃ τὸ Κράτος εἶπεν ὅτι εἰς περίπτωσιν ἀμφισβητήσεως θὰ ἔπρεπε αἱ μετοχαὶ αὐταὶ νὰ πᾶνε εἰς ἄλλα πρόσωπα ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος.

§125Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι καλῶς ἔκαμε τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, διότι κατωχύρωσε τὴν ἐθνικότητα τῶν ἀεροπλάνων μας καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ. Διότι, ὅπως εἶπον προηγουμένως, ὑπάρχουν τοιαῦται ἀντιθέσεις εἰς τὰς ἀντιλήψεις τῶν διαφόρων νομικῶν καὶ νομομαθῶν, ὥστε θὰ ἠμπορούσατε νὰ ἔχετε τὴν οἱανδήποτε θέλετε γνωμάτευσιν ἐπὶ τῆς εὐμενείας τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων διὰ τὴν ἐθνικότητα τῶν ἀεροπλάνων. Αὐτὸ ἀπετέλεσε μίαν προνοητικὴν σκέψιν τοῦ Ὑπουργείου, ἡ ὁποία εἶναι ἀξία, μοῦ φαίνεται, ἐξάρσεως.

§126Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Τὰ ἀεροπλάνα κατὰ κυριότητα εἰς ποῖον θὰ ἀνήκουν;

§127Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Εἰς τὴν ἑλληνικὴν ἑταιρίαν τὴν συνιστωμένην διὰ τῆς συμβάσεως.

§128Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἐὰν ὁ Ὠνάσης πάῃ τὰ ἀεροπλάνα του εἰς τὴν Ἀργεντινὴν καὶ ἐπικαλεσθῇ τὴν Ἀργεντινήν του ὑπηκοότητα, τί θὰ κάμετε;

§129Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Θὰ πρέπει νὰ διαγραφοῦν τὰ ἀεροπλάνα ἀπὸ τὰ ἰδικά μας μητρῷα καὶ νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ μητρῷα τῆς Ἀργεντινῆς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶμαι οὔτε νομικὸς οὔτε διεθνολόγος, οὔτε ἀξιῶ νὰ μὲ πιστεύσητε. Καὶ ἐγὼ ἐκφράζω μίαν γνώμην, τὴν ὁποίαν ἀντλῶ ἀπὸ ἑρμηνείας, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ ζήτημα αὐτό. Δὲν διεκδικῶ ἐγκυρότητα, ἁπλῶς ἀναφέρω ὡς ἕνα ἄλλο ἐπιχείρημα μίαν ἄλλην ἄποψιν. Ὡς πρὸς τὴν παρατήρησιν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ συνάδελφος κ. Παλλάσκας διὰ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ προσωπικοῦ, τὴν ὁποίαν ἐπίσης ἐπανέλαβε καὶ ὁ κ. Ἡλιοῦ, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἄρθρον 13 τῆς συμβάσεως προβλέπει τὰ τοῦ τρόπου ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ καὶ νομίζω ὅτι τὸ προσωπικὸν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας τῆς Τ.Α.Ε., τὸ ὁποῖον εἶναι φυσικὸν νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ περισσότερον παντὸς ἄλλου, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἐκυκλοφόρησε εἰς τὴν Βουλὴν μίαν ἔκκλησιν, διὰ τῆς ὁποίας παρεκάλει τοὺς κ. βουλευτὰς νὰ ψηφίσουν τὴν σύμβασιν Ὠνάση. Νομίζω ὅτι ἐφ’ ὅσον οἱ ἀμέσως ἐνδιαφερόμενοι εὑρίσκουν ὅτι τὰ συμφέροντά των τὰ ἀσφαλιστικὰ δὲν διαταράσσονται ἀπὸ τὴν σύμβασιν, τὴν ὁποίαν ὑπέγραψε τὸ Κράτος, ἡμεῖς οἱ ἄλλοι νομίζω ὅτι δὲν ἔχομεν λόγον νὰ εἴπωμεν τίποτε.

§130Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ εἶσθε πρώην ἀεροπόρος, παρακαλῶ νὰ κάμετε δήλωσιν σαφῆ ἐὰν νομίζετε ὅτι μὲ τὴν διάταξιν περὶ προσωπικοῦ ἀσφαλίζεται τὸ προσωπικόν, ἡ μονιμότης τοῦ προσωπικοῦ, καὶ δεύτερον, ἐὰν ὑπάρχῃ πραγματικὰ πρόνοια ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑταιρίας.

§131Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ θέμα τοῦ προσωπικοῦ ὁ κ. Παλλάσκας τὸ εἶπε καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, καὶ ἐδῶ εἰς τὴν Βουλήν, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι οὐδεὶς ἐργαζόμενος εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἰσόβιος, πλὴν τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Ἐφροντίσαμεν, μὲ τὴν σύμβασιν, νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ Ὠνάσης νὰ ἀπορροφήσῃ τὸ προσωπικὸν τῆς Τ.Α.Ε. καὶ θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, ὅπως κάθε ἐργοδότης, νὰ τὸ ἀπολύῃ. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἐὰν τὸ ἀπολύσῃ θὰ προσμετρηθῇ καὶ ὁ χρόνος καθ’ ὃν διετέλεσαν ὑπάλληλοι τῆς Τ.Α.Ε. Νὰ τοὺς μονιμοποιήσῃ δὲν εἶναι δυνατόν. Εἶναι μία ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις καὶ δὲν δύναται νὰ ἰσχύῃ τὸ ἐξαιρετικὸν αὐτὸ δικαίωμα. Θὰ προσμετρηθῇ, ὅμως, ὁ χρόνος τῆς Τ.Α.Ε. καὶ θὰ τύχουν μεγαλυτέρας ἀποζημιώσεως ἀπολυόμενοι.

§132Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἀκριβῶς ἤθελον νὰ τονίσω ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ μὲ τὸ προσωπικὸν τῆς ἑταιρίας αὐτῆς ὅ,τι γίνεται μὲ τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις. Εἶπον εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου ὅτι τὸ ἱπτάμενον προσωπικὸν τῆς Τ.Α.Ε. εἶναι τὸ ἔμψυχον ὑλικὸν τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ μεταχειρισθῆτε μὲ τὸν τρόπον αὐτόν.

§133Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Σήμερον ἰσχύει τὸ καθεστὼς αὐτό. Δηλαδὴ εἶναι ἐλευθέρα ἡ ἑταιρία νὰ ἀπολύσῃ οἱονδήποτε ἐργαζόμενον καὶ νὰ τοῦ δώσῃ τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην ἀποζημίωσιν. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἀλλά, λέγω καὶ τοῦτο: Δὲν φαντάζομαι οὐδέποτε νὰ ἀπολυθοῦν οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι, διότι καὶ εἰς τὰς ἱκανότητας δὲν καθυστεροῦν ἀπὸ τοὺς ξένους, ἐνῷ ὑπερέχουν διὰ τὸν ἐργοδότην κατὰ πολὺ ἀπὸ ἀπόψεως ἀμοιβῶν. Ἐὰν ἕνας πιλότος ξένος κληθῇ νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν Ἑλλάδα θὰ λάβῃ ἀμοιβὴν χιλίων δολλαρίων. Τὴν ἀμοιβὴν αὐτὴν δὲν τὴν εἰσπράττουν οἱ Ἕλληνες ἱπτάμενοι. Οὐδέν, λοιπόν, συμφέρον ἔχει νὰ ἀπολύσῃ τὸν Ἕλληνα ἐργαζόμενον. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ, λαμβάνεται πρόνοια, ὥστε τὸ προσωπικὸν νὰ ἀσφαλισθῇ καλύτερον ἀπὸ ὅ,τι ἀσφαλίζεται εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Δηλαδή, μὲ τὸ ἴδιον ἀσφάλιστρον νὰ λαμβάνουν μεγαλυτέραν σύνταξιν καὶ νὰ τὴν λαμβάνουν πρὶν ἢ συμπληρώσουν τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§134Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Δὲν ἔθεσα ζήτημα ἀποζημιώσεως τοῦ προσωπικοῦ, ἀλλὰ ζήτημα ἀσφαλίσεως τοῦ προσωπικοῦ. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς ἠγνόησε τὸ τελευταῖον τοῦτο. Ὁ κ. Ὑπουργὸς εἶπεν...... (θόρυβος)....

§135Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Ὀφείλω μίαν ἀπάντησιν εἰς τὸν κ. Παλλάσκαν, ὁ ὁποῖος ὡς πρώην ἀξιωματικὸς τῆς ἀεροπορίας θὰ γνωρίζῃ ὅτι οἱ ἱπτάμενοι καὶ τὸ τεχν. προσωπικὸν τῆς ἀεροπορίας ὑπόκεινται εἰς πολὺ αὐστηρότερον ἔλεγχον παντὸς ἄλλου ἐπαγγέλματος. Ἐφ’ ὅσον ὁ ἔλεγχος αὐτὸς ἀποδείξῃ ἀκαταλληλότητα, βεβαίως δὲν θὰ εἶσθε σεῖς ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ διαμαρτυρηθῆτε διὰ τὴν ἀπόλυσιν ἑνὸς κρινομένου ὡς ἀκαταλλήλου.

§136Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Θέλω νὰ ὑπάρχῃ κατοχύρωσις.

§137Γ. ΘΕΜΕΛΗΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς σᾶς ἀπήντησε ὅτι ἰσχύουν οἱ ἐργατικοὶ νόμοι. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν «Ντακότα» ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἡ χρησιμοποίησίς των ἐπετράπη μέχρι τοῦ 1970 ἀπὸ τὴν Διεθνῆ Ἐπιτροπὴν τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας, μὲ μερικὰς τροποποιήσεις τοῦ κινητῆρος. Ἀλλ’ ἐγὼ νομίζω, ὅτι, ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, γρήγορα τὰ «Ντακότα» θὰ φύγουν, διότι ὁ ἀνάδοχος πρὸς τὸ ἴδιον συμφέρον του θὰ ὑποχρεωθῇ, τοὐλάχιστον εἰς τὰς μεγάλας γραμμάς, νὰ κάμῃ ὡρισμένας διασκευάς. Καὶ ἐδῶ δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν ὅτι τὸ κόστος τοῦ εἰσιτηρίου θὰ εἶναι μεγάλο, ἐὰν βάλωμε ἀεροπλάνα «Κονβέρρ», διότι μὲ τὰς τροποποιήσεις τὰς ὁποίας ἐκάμομεν, παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ διατηρηθῇ τὸ εἰσιτήριον εἰς τὰ ἐπίπεδα, εἰς τὰ ὁποῖα τοὐλάχιστον εὑρίσκονται σήμερον μὲ τὰ «Ντακότα». Ὑπάρχει καὶ ἡ λαϊκὴ παροιμία ὅτι «τὸ ἀγώγι ξυπνάει τὸν ἀγωγιάτη». Τὸ συμφέρον τοῦ ἀναδόχου θὰ τὸν ἀναγκάσῃ νὰ βάλῃ εἰς τὰς μεγάλας γραμμὰς ἀεροπλάνα «Κονβέρ». Καταλήγων, κύριοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι ἐγὼ τοὐλάχιστον ὁ ὁποῖος ἐμελέτησα ἐπισταμένως τὰς ὑποβληθείσας παρὰ τῶν διαφόρων ἑταιριῶν προτάσεις καὶ ἔκαμα τὴν σύγκρισιν μὲ τὰς ὀλίγας, τὰς πενιχροτάτας τεχνικὰς γνώσεις μου, εὑρίσκω ὅτι ἡ σύμβασις Ὠνάση ὑπῆρξεν ἡ καλυτέρα καὶ συνεπῶς δικαίως ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάνθη, ὡς ἀπεφάνθη, καὶ δικαίως ὁ κ. Ὑπουργὸς ὑπέγραψε τὴν σύμβασιν.

§138Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶχα παραστῆ, διότι ἀπουσίαζον, εἰς τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, τοῦ σχεδίου ν. δ. τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν ἀπόψε. Ἔλαβα γνῶσιν ἐκ τῶν ὑστέρων καὶ ἐμελέτησα τὸ θέμα κατὰ τὸ δυνατόν. Ὁμολογῶ ὅτι ἡ ἐντύπωσίς μου ἐκ τῆς ὅλης μελέτης τοῦ θέματος ὑπῆρξεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις δὲν ἐξημεταλλεύθη ἐπαρκῶς τὸ ἀντάλλαγμα τὸ ὁποῖον ἐχορήγησεν εἰς τὸν ἀνάδοχον. Δὲν εἶναι τοῦτο περίεργον, διότι ὅλοι ἐσυνηθίσαμεν νὰ λέγωμεν, καὶ ἡ ἀντίληψις αὐτὴ ἐπεκράτει καὶ εἰς τὰς ἄλλας χώρας, ὅτι αἱ ἀεροπορικαὶ ἐκμεταλλεύσεις ἦσαν παθητικαί. Καὶ ἦσαν παθητικαὶ μέχρι τοῦ 1954, ὁπότε ἐνεφανίσθη ἀπότομος μεταβολὴ τῶν οἰκονομικῶν δεδομένων εἰς τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας. Ἡ Κυβέρνησις διεπραγματεύθη μὲ σκληρὸν διαπραγματευτὴν καὶ δὲν ἐπέτυχε τὸ μάξιμουμ. Μετὰ δὲ τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τὸν Ὠνάσην δὲν ἐπροχώρησεν εἰς διεθνῆ διαγωνισμόν, οὕτως ὥστε ἐν συνδυασμῷ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν διαπραγματεύσεων καὶ τοῦ διαγωνισμοῦ νὰ ἐπιτύχῃ περισσότερον βελτιωμένους ὅρους. Εἰς αὐτὸ δὲν χρειάζεται νὰ ἐπιμείνω περισσότερον, διότι ἔχομεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι, ἐὰν ἐγίνετο σήμερον διαγωνισμὸς θὰ ἐπετυγχάνομεν καλύτερα ἀποτελέσματα.

§139Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Δὲν εἶπον αὐτό, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ εἶπον ὅτι πιθανὸν νὰ ἐπετυγχάνομεν καλύτερα ἀποτελέσματα.

§140Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν θέλω νὰ ἀμφισβητήσω, κύριε Ὑπουργέ, τὴν διευκρίνισίν σας, ἀλλὰ ἡ ἰδική μου ἀντίληψις εἶναι ὅτι ἀσφαλῶς θὰ ἐπετυγχάνομεν καλύτερα ἀποτελέσματα. Κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν ἐλέχθησαν πολλὰ καὶ διάφορα. Ὁ Ὠνασιακὸς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν, κατὰ τὴν φράσιν τοῦ κ. Ἡλιοῦ, ἐνόμισεν, ὅτι ὁ καλύτερος τρόπος ὑποστηρίξεως τῆς συμβάσεως ἦτο νὰ στραφῇ κατὰ τῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἤσκησαν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου κατὰ τὰ ἔτη 1950–51, τὰς ὁποίας ἂν καὶ δυσκολεύωμαι νὰ τὸν παρακολουθήσω μὲ τὰς πολιτικάς του μετατοπίσεις, νομίζω, ὅτι τότε ὑπεστήριζε. Θὰ σᾶς δώσω ἕνα σύντομον περίγραμμα τῆς πολιτικῆς ἐκείνης. Ὑπῆρχον τότε τρεῖς ἀεροπορικαὶ ἑταιρίαι καὶ μεταξὺ τῶν διοικούντων αὐτὰς ἐπεκράτησεν ἡ ἀντίληψις νὰ γίνῃ συγχώνευσις εἰς μίαν ἑταιρίαν διὰ νὰ καταστῇ βιώσιμος. Ἔγιναν μακραὶ διαπραγματεύσεις, τὸ πόρισμα τῶν ὁποίων ἔλαβε τὴν μορφὴν πρακτικοῦ, τὸ ὁποῖον ὑπεγράφη τὸν Μάρτιον τοῦ 1951 ἀπὸ τὸν Πρόεδρον, Ἀντιπρόεδρον καὶ Ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τῆς τότε Κυβερνήσεως καὶ ἀπὸ τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἑταιριῶν καὶ συνεφωνήθη τὸ ποσοστόν, καθ’ ὃ ἑκάστη τῶν ἑταιριῶν θὰ μετεῖχε τῆς συνιστωμένης νέας ἑταιρίας. Δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀνάγκη νὰ γίνῃ ὁ νόμος διὰ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν συγχώνευσιν, ἐὰν δὲν ἦτο μέτοχος τῆς ΕΛΛΑΣ κατὰ 40% ἡ Σκωτικὴ ἑταιρία, ἥτις δὲν ἀπεδέχετο τὴν συμφωνίαν. Τοῦτο κατέστησε ἀναγκαίαν τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου. Διὰ τοῦ νόμου τούτου ἐχαρίσθησαν αἱ ὀφειλαὶ τῶν ἑταιριῶν, αἵτινες ἀνήρχοντο τῆς Τ.Α.Ε. εἰς 10 δισεκατομμύρια, τῆς ΕΛΛΑΣ εἰς 42½ δισεκατομμύρια καὶ τῆς Α.Μ.Ε. εἰς ἥμισυ δισεκατομμύριον δραχμαί, ἐννοεῖται πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Δηλαδὴ τὸ σύνολον τῶν χαρισθεισῶν ὀφειλῶν ἀνήρχετο συνολικῶς εἰς 15 ἑκατομμύρια σημερινῶν δραχμῶν, ἔναντι τῶν ὁποίων τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἔλαβεν ὡς ἀντάλλαγμα 10% τῶν μετοχῶν καὶ ἄλλα πρόσθετα ὠφελήματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἀναφέρω ἐν συνεχείᾳ. Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην αἱ ἑταιρίαι οὐδὲν πλεονέκτημα εἶχον καὶ οὐδεμιᾶς ἀπαλλαγῆς ἐτύγχανον, φόρων, δασμῶν, τελῶν κ.λ.π. Μόνον τὸ 1950 ἐπετράπη μερικὴ ἀπαλλαγὴ ἐκ τοῦ δασμοῦ βενζίνης καὶ τὸ 1951 ἀπηλλάγησαν τοῦ φόρου 15% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων. Βάσει τῶν ὑπαρχόντων δεδομένων τὸ Κράτος ἀφήρει ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων τῶν ἑταιριῶν τὸ 39,4%. Ὅταν ἡ σημερινὴ σύμβασις ξεκινάῃ ἀπὸ τὰ 2½% εἶναι πολὺ εὔκολον νὰ ἀντιληφθῆτε, διατὶ ἐδημιουργήθησαν αἱ ὀφειλαὶ πρὸς τὸ Δημόσιον. Πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος, ὑπῆρχον πολλοὶ τρόποι. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἠκολούθησε τὸν τρόπον τῆς πλήρους ἀπαλλαγῆς καὶ τοῦ χαρισμοῦ τῶν φόρων. Ἡ κατευθυντήριος γραμμὴ τῆς τότε Κυβερνήσεως ὑπῆρξεν ἄλλη. Ἐπεδίωξε καὶ ἐπέτυχε 1) νὰ λάβῃ τὸ 10% τῶν μετοχῶν καὶ 2) νὰ θέσῃ ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχόν της ἐν τῇ οὐσίᾳ τὴν ἑταιρίαν, διότι τὸ Κράτος μὲ τὴν Ἐθνικὴν Τράπεζαν εἶχε τὴν πλειοψηφίαν εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον καὶ ὑπῆρχεν εἰδικὴ διάταξις, ὅτι ὁ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος θὰ εἶχεν ἐπὶ ὅλων τῶν ζητημάτων τὸ δικαίωμα τῆς ἀρνησικυρίας, πλὴν τῶν θεμάτων προσωπικοῦ καὶ ὁσάκις ἤσκει τὸ δικαίωμα αὐτὸ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠδύνατο νὰ λάβῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν.

§141Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ φόρος 15% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐπληρώνετο ὑπὸ τῆς ἑταιρίας ἢ ὑπὸ τῶν πελατῶν;

§142Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ φόρος εἰσεπράττετο κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ εἰσιτηρίου. Σᾶς ὡμίλησα περὶ τοῦ ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον εἰσέπραττε τὸ Κράτος ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων τῶν ἑταιριῶν, εἰς τὸ ὁποῖον περιλαμβάνεται καὶ ὁ φόρος ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων. Ἐπεδιώξαμεν, κ. συνάδελφοι, νὰ κάμωμεν μίαν ἑταιρίαν βιώσιμον, εἰς τὴν ὁποίαν ἐδώσαμεν τὴν ἐγγύησιν διὰ σύναψιν δανείου 48 ἑκατομμυρίων σημερινῶν δραχμῶν, πρὸς ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν της καὶ ὡρισμένα προνόμια καὶ ἀπαλλαγάς. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κάμω κριτικὴν ἢ πολεμικὴν κατ’ οὐδενός. Θέλω μόνον νὰ προβῶ εἰς τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ συσταθεῖσα νέα ἑταιρία δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λειτουργήσῃ ἐν ἀνέσει μετὰ τὰς ἐκλογὰς τοῦ 1952. Ἐπὶ Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ ἡ Τ.Α.Ε. ἔγινεν ἀντικείμενον πολιτικοῦ διωγμοῦ καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 1953 ἡ νόμιμος διοίκησίς της ἀντικατεστάθη. Ἔκτοτε ἀρχίζει ἡ δευτέρα περίοδος. Ἡ Τ.Α.Ε. ἔχει τὸ αὐτὸ ὄνομα, οἱ μέτοχοι εἶναι οἱ ἴδιοι, ἀλλὰ τὴν εὐθύνην τῆς διοικήσεως τὴν ἔχει τὸ Κράτος. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσεν ἀριθμοὺς τῶν ζημιῶν, ἀλλὰ δὲν γνωρίζω διατὶ δὲν δημοσιεύονται οἱ ἰσολογισμοί.

§143Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Κύριε συνάδελφε, ἰσολογισμοὶ δὲν ἔγιναν οὔτε τὸ 1951, οὔτε τὸ 1952. Ἑπομένως, μὲ ποῖα στοιχεῖα θὰ ἐγίνετο ἰσολογισμὸς τὸ 1953;

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἠμπορούσατε, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἀρχίσητε ἀπὸ τὸ 1952 καὶ ἐπέκεινα καὶ ἐλπίζω νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ γίνουν οἱ ἰσολογισμοί. Ὅ,τι θεωρῶ δεδομένον εἶναι, ὅτι ἡ Τ.Α.Ε., ἡ ὁποία ὑπῆρξε γνησίως Ἑλληνικὴ ἑταιρία, ὑπέστη μίαν κακομεταχείρισιν ἀπὸ τὸ Κράτος, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας ὑπῆρξε τὸ ἔλλειμμα ἀπὸ 75 ἑκατομμύρια νὰ ἀνέλθῃ εἰς 145 ἑκατομμύρια ἐπὶ τῆς νέας διοικήσεως, τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος ἐπέβαλε. Ἡ ὑπόθεσις ἔφθασεν εἰς τὴν Δικαιοσύνην καὶ τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας μέχρι τῆς στιγμῆς ἐδικαίωσε τοὺς προσφυγόντας καὶ ἐκήρυξε τὸν νόμον ἀντισυνταγματικόν. Νομίζω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἀπόδοσις κάποιας δικαιοσύνης. Ἔγινεν ἡ ἑταιρία, ἄνευ οὐδενὸς προνομίου καὶ ἀπαλλαγῆς καὶ ἐλάμβανε μηνιαίας ἀδείας ἐκμεταλλεύσεως, μὲ ἠρτημένην τὴν ἀπειλὴν τῆς διακοπῆς. Παρὰ ταῦτα προσέφερε πολυτίμους ὑπηρεσίας κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ ἐξυπηρέτησεν ἐπαρκῶς τὰς γραμμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ὡς Ἑλληνικὴ ἑταιρία, ἔπρεπε νὰ τύχῃ εὐνοίας καὶ συμπαθείας ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ ὅταν τις κρίνῃ εἰς τὸ μέλλον ἀνεπηρεάστως θὰ δυσκολευθῇ νὰ καταλάβῃ διατὶ διὰ τὴν Τ.Α.Ε. διϋλίζομεν τὸν κώνωπα καὶ διατὶ διὰ τὸν Ὠνάσην καταπίνομεν τὴν κάμηλον. Τὸ θέμα τῆς Τ.Α.Ε. μένει ἀνοικτὸν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης, ἀλλὰ καὶ ὡς θέμα πολιτικόν, τὸ ὁποῖον κάποτε πρέπει νὰ ξεκαθαρισθῇ. Πάντως πρέπει νὰ σημειωθῇ ἡ δήλωσις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ὅτι ὁ Ὠνάσης ἀγοράζει τὴν Τ.Α.Ε. μὲ πολὺ κάτω τῆς πραγματικῆς της ἀξίας 2.750.000 δολλάρια καὶ νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὅταν ἐξεδιώχθη ἡ νόμιμος Διοίκησίς της βιαίως ὤφειλε πολὺ ὀλιγώτερα. Δὲν νομίζω, κ. Ὑπουργέ, ὅτι εἶναι σωστὸν νὰ ἐπιβάλλετε εἰς τὸν κ. Ὠνάσην, ὡς ἔχω πληροφορίας, νὰ ἀγοράσῃ τὴν Τ.Α.Ε. Ἔχω πληροφορίας ὅτι ὁ κ. Ὠνάσης δὲν ἐζήτησεν νὰ ἀγοράσῃ τὴν Τ.Α.Ε. καὶ εἶναι πρόθυμος καὶ σήμερον νὰ τὴν ἀφήσῃ. Ἀλλ’ ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέβαλεν εἰς αὐτὸν νὰ τὴν ἐξαγοράσῃ. Θὰ ἔπρεπε ἡ Τ.Α.Ε. νὰ ἀφεθῇ ἐκτὸς τῆς συμβάσεως καὶ οὐδεὶς συσχετισμὸς νὰ ὑπάρξῃ μεταξὺ αὐτῆς καὶ τῆς νέας ἑταιρίας.

§145Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Ἀνεφέρατε, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ διοίκησις τῆς Τ.Α.Ε. ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἤθελα νὰ σᾶς ἐρωτήσω ποῖον εἶναι τὸ ἀληθές, ἐξεδιώχθη ἢ παρῃτήθη;

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ ἀκριβές, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ὅτι ὑπεχρεώθη εἰς παραίτησιν.

§147Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, κ. συνάδελφε. Ὅταν συνέβη ἡ παραίτησις τῆς διοικήσεως τῆς Τ.Α.Ε., τὸ Κράτος δὲν εἶχεν ἐπ’ αὐτοῦ οὐδεμίαν ἀνάμιξιν. Ἡ κατάστασις τῆς ἑταιρίας περιῆλθεν εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ἡ διοίκησις τῆς Τ.Α.Ε. ἐνόμισεν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ χωρὶς νὰ συνεχισθῇ ἡ κρατικὴ βοήθεια, ἡ ὁποία, σημειωθήτω, εἶχε ἀρχίσει πολὺ ἐνωρίτερα. Τὸ Κράτος, ὅμως, ἐνόμισεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ συνεχίσῃ παρέχον τὴν βοήθειάν του καὶ ἐπιβαρῦνον τὸν προϋπολογισμόν. Τοῦτο δὲν νομίζω ὅτι ἀποτελεῖ ἐξαναγκασμὸν εἰς παραίτησιν. Τὸ Κράτος δὲν εἶχεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώνῃ συνεχῶς τὰ ἐλλείμματα τῆς ἑταιρίας καὶ τὰ σπασμένα αὐτῆς, τὰ ὁποῖα μάλιστα προήρχοντο ἀπὸ ἀτασθάλους πράξεις τῆς Διοικήσεως. Δὲν ἔχετε συνεπῶς δίκαιον νὰ ὁμιλῆτε περὶ ἐξαναγκασμοῦ τῆς διοικήσεως εἰς παραίτησιν. Παρῃτήθη ἡ διοίκησις διότι διεπίστωσεν ὅτι δὲν ἠδύνατο νὰ προχωρήσῃ.

§148Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτή, κ. Ὑπουργέ, εἶναι ἡ ἰδική σας ἀντίληψις, πρὸς τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν συμφωνῶ. Ὅταν τὸ Κράτος, κ. Ὑπουργέ, ζητῇ νὰ θέσῃ ὑπὸ πτώχευσιν τὴν Τ.Α.Ε. καὶ μάλιστα ἡ αἴτησίς του ἀπορρίπτεται ἀπὸ τὸ ἁρμόδιον δικαστήριον, ὅταν ἀρνῆται νὰ δεχθῇ αὔξησιν τοῦ ἑταιρικοῦ κεφαλαίου, ἀποτελεῖ ἢ ὄχι τοῦτο δίωξιν τῆς Τ.Α.Ε. καὶ συνεπῶς ἐξαναγκασμὸν τῆς μὴ ἐπιθυμητῆς εἰς τὴν Κυβέρνησιν διοικήσεως τῆς Τ.Α.Ε. νὰ παραιτηθῇ; Εἶπον προηγουμένως ὅτι εἰς τὴν νέαν ἑταιρίαν τὴν πλειοψηφίαν τῶν μετοχῶν εἶχε τὸ Κράτος καὶ μάλιστα ὅτι εἰς τὰς συνεδριάσεις τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου παρίστατο καὶ Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος, μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἀρνησικυρίας. Ποῖος, λοιπόν, εὐθύνετο διὰ τυχὸν ἀτασθάλους πράξεις; Ἠδύνατο ἢ δὲν ἠδύνατο, ἐὰν ἤθελε, νὰ προλάβῃ τὸ Κράτος τὴν χρεωκοπίαν τῆς Τ.Α.Ε.; Εἴπατε, κ. Ὑπουργέ, ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἐπεθύμει πλέον νὰ καλύπτῃ τὰ ἐλλείμματα τῆς Τ.Α.Ε. Διατί, ὅμως, ἡ Κυβέρνησις ἐδέχθη τοῦτο μετὰ τὴν ἀποχώρησιν τῆς ἀνεπιθυμήτου δι’ αὐτὴν διοικήσεως;

§149Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ὅταν παρῃτήθη ἡ Διοίκησις, τὸ παθητικὸν εἶχεν πλησιάσει τὰ 100.000.000 σημερινῶν δραχμῶν.

§150Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Εἶσθε κακῶς πληροφορημένος, κ. Ὑπουργέ. Ἐξ ἄλλου, οὐδεμίαν σημασίαν ἔχει τὸ ὕψος τοῦ παθητικοῦ, τὸ ὁποῖον, ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἦτο πολὺ μικρότερον καὶ εἰς αὐτὸ ὑπολογίζομεν καὶ χρέη μὴ ληξιπρόθεσμα. Οὕτως, κύριοι βουλευταί, ἔχει τὸ θέμα τῆς Τ.Α. Ε. Ἐλέχθησαν περαιτέρω καὶ ἀνεφέρθησαν ἐκθέσεις τῶν κ. κ. Παγουλάτου καὶ Γεωργίου. Οὐδεὶς δύναται νὰ βεβαιώσῃ ὅτι ὅλαι αἱ πράξεις τῆς διοικήσεως τῆς Τ.Α.Ε. εἶναι σύμφωνοι μὲ τοὺς κειμένους νόμους, ὅπως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι τὸ ἴδιο δι’ οὐδένα. Ἐκεῖνο, ὅμως, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ εἶναι ὅτι παρ’ ὅλον ὅτι ἔκτοτε παρῆλθεν 4ετία, δὲν ὑπάρχει παραπεμπτικὸν βούλευμα κατὰ τῆς διοικήσεως ἐκείνης, παρὰ τὴν ὕπαρξιν τῶν ἐκθέσεων αὐτῶν, ἐνῷ τοὐναντίον πληροφοροῦμαι, ὅτι ὑπάρχουν παραπεμπτικὰ βουλεύματα διὰ τοὺς διαδόχους τῆς διοικήσεως ἐκείνης τῆς

Τ.Α.Ε.

Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, κύριοι βουλευταί, αὐτὴν τὴν στιγμήν, δὲν εἶναι αἱ πράξεις τῆς αʹ ἢ βʹ διοικήσεως τῆς Τ.Α.Ε., ἀλλὰ τὸ πολιτικὸν θέμα, ἡ μεταχείρισις δηλαδὴ τῆς Τ.Α.Ε. ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως. Ἀλλ’ ἂς ἀφήσωμεν τὴν Τ.Α.Ε. καὶ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὴν σύμβασιν Ὠνάση. Δύο τινὰ δύναται νὰ πράξῃ ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ Κυβέρνησις. Τὸ ἓν εἶναι ν’ ἀφήσῃ τὴν σύμβασιν νὰ ἀτονίσῃ καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ κάμῃ νέον διαγωνισμὸν ἀπὸ τὸν ὁποῖον θὰ προκύψουν ἀσφαλῶς καλύτερα ἀποτελέσματα. Ἐναντίον τούτου ὑπάρχει τὸ ἐπιχείρημα ὅτι θὰ χάσωμεν πολύτιμον χρόνον. Ἐὰν αὐτὸ δὲν γίνῃ, τότε θὰ πρέπει νὰ πράξῃ τὸ δεύτερον ἡ Κυβέρνησις, ἐπωφελουμένη δηλαδὴ τῶν παρατηρήσεων τῶν ἰδικῶν μας, νὰ προσπαθήσῃ νὰ βελτιώσῃ τὴν σύμβασιν εἰς μερικὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ βελτιωθοῦν. Θὰ πρέπει, ἐπὶ παραδείγματι, νὰ βελτιωθοῦν κάπως τὰ ἐσωτερικὰ δρομολόγια ἐξυπηρετούμενα μέχρι τοῦ 1969 ἀπὸ τὰ καλλὰ ἄλλωστε διὰ σήμερον ἀεροπλάνα «Ντακότα», τὰ ὁποῖα, ὅμως, δυνατὸν δι’ αὔριον νὰ θεωροῦνται οὐχὶ κατάλληλα. Θὰ ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ εἰδικὴ διάταξις, δυνάμει τῆς ὁποίας νὰ ὑποχρεοῦται ὁ ἀνάδοχος νὰ φέρῃ καὶ διὰ τὰς ἐσωτερικὰς γραμμὰς κατάλληλον ἀεροπορικὸν ὑλικὸν καὶ οὐχὶ νὰ ἐπαφίεται τοῦτο εἰς τὴν καλήν του διάθεσιν. Πέραν τούτων, θὰ ἤξιζεν, ἴσως, νὰ γίνῃ καὶ ἡ ἑξῆς παρατήρησις: Εἶναι ἀναμφισβήτητον, καὶ δὲν διστάζω, κύριοι βουλεταί, νὰ ὁμολογήσω τὴν ἀλήθειαν αὐτήν, ὅτι ὁ κ. Ὠνάσης προσφέρει τὴν τεραστίαν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ τὴν ἐξαιρετικὴν ἐπιχειρηματικὴν ἱκανότητά του. Δὲν νομίζω ὅμως, ὅτι ἀπὸ τὴν σύμβασιν ὑποχρεοῦται νὰ δώσῃ καὶ πολλὰ πράγματα, ἀνάλογα τῶν παραχωρήσεων, αἱ ὁποῖαι γίνονται εἰς αὐτόν. Ὑποχρεοῦται νὰ εἰσφέρῃ μόνον 1.500.000 δολλάρια καὶ ἔχει μάλιστα τὸ δικαίωμα τὸ ποσὸν τοῦτο νὰ τὸ εἰσφέρῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοῦ δικαιώματος δὲ τούτου, ἐφ’ ὅσον τὸ ἔχει, ἀσφαλῶς θὰ κάμῃ χρῆσιν. Δηλαδή, ὁ ἀνάδοχος, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς εἰσροῆς ξένων κεφαλαίων εἰς τὴν Ἑλλάδα, πέραν ἀπὸ τὴν πίστιν του καὶ τὴν ἐπιχειρηματικήν του ἱκανότητα, οὐδὲν ἄλλο προσφέρει. Καὶ τώρα, δύο λέξεις, κ. βουλευταί, ὅσον ἀφορᾶ τὸ δικαίωμα τῆς συμμετοχῆς τρίτου εἰς τὴν ἑταιρίαν. Τὸ δικαίωμα, τὸ ὁποῖον δίδομεν εἰς τὸν ἀνάδοχον, νὰ προσλάβῃ συνεταῖρον μέχρι 40% ἴσως θὰ προσφέρῃ εἰς τοῦτον περισσότερη ὀφέλη ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀπεκόμισε διὰ τὴν παραχώρησιν τοῦ ὅλου προνομίου τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος.

§151Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὁ κ. Μαῦρος ἐτόνισεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ σημαία ἐξασφαλίζει πολλὰ πλεονεκτήματα εἰς τὸν ἀνάδοχον, Διότι ἡ Ἑλλὰς ἔχει συνάψει πολλὰς διμερεῖς συμφωνίας, διὰ τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται εἰς ταύτην νὰ κάμῃ χρῆσιν ὅλων σχεδὸν τῶν ἀεροδρομίων τοῦ κόσμου. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ὁ ἀνάδοχος θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ δημιουργήσῃ γραμμὰς εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς Γῆς θελήσῃ. Ἐὰν ὁ ἀνάδοχος π. χ. θελήσῃ νὰ δημιουργήσῃ μίαν γραμμὴν εἰς τὴν Σιγκαπούρην καὶ τοῦτο δὲν εἶναι συμφέρον διὰ μίαν ἄλλην ἑταιρίαν, προσφέρει εἰς τὸν ἀνάδοχον ἕνα ποσὸν διὰ νὰ μὴ δημιουργήσῃ τὴν γραμμὴν αὐτήν, ἐνῷ ἄλλη ἑταιρία προσφέρει εἰς τὸν ἀνάδοχον ἓν βʹ ποσὸν διὰ νὰ δημιουργήσῃ τὴν γραμμὴν αὐτήν. Πῶς ἐξασφαλίζεται, κύριε Ὑπουργέ, τὸ Κράτος νὰ πιέσῃ τὸν ἀνάδοχον, ὥστε νὰ λάβῃ οὗτος ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὴν ἀπόφασιν ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ εἶναι συμφέρουσα διὰ τὸ Κράτος, νὰ δημιουργήσῃ δηλαδὴ τὴν γραμμὴν αὐτήν, ὥστε τὸ Κράτος, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, νὰ λαμβάνῃ ἀπὸ τὰ ἀκαθάριστα ἔσοδα τὸ 2½%.

§152Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Σᾶς λέγω ὅτι ἐὰν ὑπάρξῃ περίπτωσις μίαν γραμμὴν νὰ μὴ τὴν δρομολογήσῃ ὁ Ὠνάσης ἀλλὰ νὰ τὴν παραχωρήσῃ εἰς τρίτον πρόσωπον, ἐκπίπτει τοῦ δικαιώματος δρομολογήσεως τῆς γραμμῆς αὐτῆς.

§153Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἑρμηνεύετε τὴν σύμβασιν, ὅπως θέλετε.

§154Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ δυνατότης νὰ εὑρεθῇ εἷς ἄνθρωπος νὰ ἀναλάβῃ μόνος τὴν γραμμὴν Ἀθηνῶν–Σιγκαπούρης, δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν πραγματικότητα. Τὸ 40% εἶναι ἰσχυρὸν ὅπλον εἰς χεῖρας τοῦ Ὠνάση καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ παραχωρήσῃ εἰς ἄλλην ἑταιρίαν δι’ ὡρισμένην γραμμήν.

§155Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Προκειμένου διὰ τὸ 40% τῶν μετοχῶν τὰς ὁποίας ὁ ἀνάδοχος δύναται νὰ μεταβιβάσῃ εἰς ξένους, ὁ κ. Ὑπουργὸς μοῦ ὀφείλει μίαν ἀπάντησιν. Εἶπεν ὅτι ἀπέκλεισε τὸν οἶκον Γουλανδρῆ, διότι θὰ μετεβίβαζε μετοχὰς εἰς τὴν Ἀγγλικὴν ἑταιρίαν Β.Ε.Α. Τοῦτο, ὁ κ. Ὑπουργός, τὸ ἔκρινεν ἀσύμφορον, διότι πρόκειται περὶ ἑταιρίας ἀνταγωνιζομένης τὰς Ἑλληνικὰς γραμμάς. Τὸν ἐρωτῶ, ἐὰν τὸ δικαίωμα μεταβιβάσεως τῶν μετοχῶν εἰς τὴν Β.Ε.Α., ἀποκλείεται νὰ τὸ ἀσκήσῃ ὁ κ. Ὠνάσης. Ἡ σύμβασις οὐδὲν λέγει περὶ δικαιώματος τοῦ Κράτους νὰ προβάλῃ Βέτο εἰς περίπτωσιν μεταβιβάσεως εἰς ξένους, τῶν ὁποίων ἡ παρουσία εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἑταιρίαν θὰ ἔβλαπτε τὰς Ἑλληνικὰς γραμμάς.

§156Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀκριβῶς, κύριε Ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἀπεκλείσατε τὸν κ. Γουλανδρῆν, διότι ἐγνωρίζατε ὅτι ὄπισθεν αὐτοῦ ἦτο ἡ Β.Ε.Α., αὐτὴ ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἐδώσατε, δὲν ἀποκλείει τὸν κίνδυνον αὐτόν.

§157Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ ἀνεξέλεγκτον τὸ 40% ἀπὸ τὸν ἀνάδοχον, διότι ἐνδέχεται ἡ Β.Ε.Α. νὰ ἀπεκλείσθη ἀπὸ τὴν πόρτα καὶ νὰ εἰσέλθῃ ἀπὸ τὸ παράθυρον. Τὸ συμπέρασμά μου εἶναι ὅτι τὸ 40% ἐδόθη εἰς τὸν Ὠνάσην διὰ νὰ προσελκύσωμεν ξένον κεφάλαιον. Ἀλλὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ διατηρήσῃ τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσῃ τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸν ἀνάδοχον, προκειμένου νὰ παραχωρηθῇ τοῦτο εἰς ξένην ἑταιρίαν. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ πρόβλημα τῶν ἀεροπορικῶν γραμμῶν εὑρίσκεται εἰς κρίσιμον σημεῖον. Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν εὐνοϊκὴν στιγμήν, ἡ ὁποία ἀξίζει τὸ προνόμιον τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν τῆς Ἑλλάδος, διὰ τοῦτο σπεύδουν οἱ ἀνάδοχοι. Χρέος τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ τοῦ πολιτικοῦ κόσμου εἶναι νὰ ἐπιτύχουν τοὺς καλυτέρους δυνατοὺς ὅρους. Καὶ τοῦτο θὰ ἐπιτευχθῇ εἴτε διὰ νέου διαγωνισμοῦ, εἴτε ἂν δὲν γίνῃ νέος διαγωνισμὸς νὰ ἐπωφεληθῇ ὁ κ. Ὑπουργός, τῆς παρούσης στιγμῆς, καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ διορθώσῃ ὡρισμένα ἄρθρα. Κυρίως, νὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ καλυτέρους ὅρος διὰ τὰς ἐσωτερικὰς γραμμὰς καὶ ἔλεγχον ἐπὶ τοῦ 40%. Αὐτή, κύριοι βουλευταί, εἶναι ἡ ἄποψίς μου καὶ θὰ χαρῶμεν πολὺ ἐὰν λυθῇ κατὰ τρόπον πάγιον τὸ πρόβλημα τῶν ἐσωτερικῶν ἀεροπορικῶν γραμμῶν. Πρέπει νὰ εἶναι ἰδιωτικὴ ἡ ἐπιχείρησις ἡ ὁποία θὰ ἀναλάβῃ τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἐπιτύχωμεν τοὺς καλυτέρους ὅρους, καὶ εἰς αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἀπέβλεπα ὅταν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα.

§158Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ὅλοι ἀγνοοῦν ὅτι ἡ ἑταιρία θὰ ἔχῃ περιωρισμένα κέρδη. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι ὅτι ὅλαι αἱ ξέναι ἀεροπορικαὶ ἑταιρίαι χρηματοδοτοῦνται ἀπὸ τὰ Κράτη. Ἀπόδειξις τούτου, ἐπίσης, εἶναι ὅτι μέχρι πέρυσιν ὅλαι αἱ ἀεροπορικαὶ ἑταιρίαι εἶχον παθητικόν. Ἂν εἶχον κέρδη, θὰ εἴχομεν καλυτέρας προτάσεις.

§159Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Τὸν λόγον, κ. Πρόεδρε, ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§160Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα, κ. συνάδελφε;

§161Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Θὰ τὸ ἀκούσητε, κ. Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, ἀκολουθῶν παλαιὰν παράδοσιν, δὲν ἠθέλησα, κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν, ἀπὸ κοινοβουλευτικὴν ἁβρότητα, νὰ θίξω τὸ πρόσωπον τοῦ ἐκ Χανίων συναδέλφου. Ἐρωτηθεὶς ἀπὸ τοὺς συναδέλφους ποῖος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὸν Παναμᾶ τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, ἀπέφυγα νὰ ἀναφέρω ὄνομα. Ὁ κ. συνάδελφος, προσεπάθησε νὰ μὲ θίξῃ, δὲν ἔχει, ὅμως, τὸ ἀνάστημα αὐτό, ἐννοῶ τὸ ἠθικόν. (Θόρυβος–κωδωνοκρουσίαι).

§162Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§164Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, σεῖς θὰ κρίνετε ἐὰν ὑπάρχῃ προσωπικὸν θέμα. Ὀφείλει ὁ κ. συνάδελφος, πρῶτον νὰ ἀναπτύξῃ ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα, καὶ ἂν σεῖς κρίνητε, ὅτι πράγματι ὑφίσταται τοιοῦτον, τότε θὰ ὁμιλήσῃ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνέπτυξε ποῖον εἶναι τὸ προσωπικὸν ζήτημα, δὲν δύναται νὰ ὁμιλῇ ἀπὸ τοῦ βήματος.

§165Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Θὰ ἀναπτύξω τὸ προσωπικὸν ζήτημα καὶ θὰ ἀκούσητε γεγονότα. Ἐπέτρεψεν εἰς ἑαυτόν, ὁ ἐκ Χανίων βουλευτής, νὰ μὲ ὀνομάσῃ Ὠνασικόν. Δὲν εἶσθε ἱκανὸς νὰ μὲ θίξητε.

§166Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σᾶς εἶπον Ὠνασικὸν κατὰ τὴν φράσιν τοῦ κ. Ἡλιοῦ.

§167Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Τὸ θεωρῶ προσβλητικόν. Ὠνασικὸς σημαίνει ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐκμεταλλεύεται τὴν θέσιν του, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἰδιωτικὰ συμφέροντα. Δὲν τοῦ δίδω αὐτὸ τὸ δικαίωμα. Τὸν θεωρῶ ὑπεύθυνον τοῦ καταντήματος τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Νὰ ἐξετασθῇ ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ὄχι μόνον πολιτικῶς, ἀλλὰ καὶ ποινικῶς.

§168Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι πρέπον νὰ γίνεται προσωπικὴ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ κ. Μητσοτάκη, ὅστις ἦτο τότε Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Τὴν εὐθύνην φέρει ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις, τῆς ὁποίας Πρόεδρος ἤμην ἐγὼ καὶ Ἀντιπρόεδρος ὁ κ. Παπανδρέου.

§169Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἐγὼ τὸν καταγγέλλω ὡς ὑπεύθυνον τοῦ καταντήματος τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν.

§170Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι δυσκολεύομαι νὰ παρακολουθήσω τὰ πολιτικὰ ἔθιμα, τὰ ὁποῖα, τώρα τελευταίως, εἰσάγει εἰς τὸ Κοινοβούλιον ὁ κ. Πιστολάκης. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγὼ εἶπον, ἦτο ἡ φράσις Ὠνασικός. Τὴν φράσιν δὲ αὐτὴν τὴν μετεχειρίσθην ὄχι βεβαίως διὰ νὰ θίξω τὸν κ. συνάδελφον, ἀλλὰ τὴν φράσιν αὐτὴν τὴν ἐπῆρα ἀπὸ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Ἡλιοῦ, ὁ ὁποῖος τὴν ἀνέφερεν εἰς τὸν λόγον του. Ἐνόμισα, λοιπόν, ὅτι εἶχον καὶ ἐγὼ τὸ δικαίωμα νὰ χρησιμοποιήσω αὐτὸν τὸν ὅρον, χωρὶς μὲ τοῦτο νὰ θέλω νὰ θίξω κανένα. Δίδω, κ. Πρόεδρε, αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω συνέχειαν εἰς τὸ ἐπεισόδιον καὶ διότι σέβομαι τὸ Κοινοβούλιον. Τοῦτο μόνον ἔχω νὰ προσθέσω, ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ κ. Πιστολάκη, εἶναι γνωστὴ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοῇ, ὅτι ἀπεδοκιμάσθη ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν του περιφέρειαν, ἐξελέγη βουλευτὴς καὶ μάλιστα τῆς περιφερείας Ἀθηνῶν, μόνον χάρις εἰς τὴν συνεργασίαν καὶ τὸ μέτωπον. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ κατέλθω εἰς τὸ αὐτὸ μὲ τὸν κ. Πιστολάκην ἐπίπεδον.

§171Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος ἐδημιούργησε καὶ νέον προσωπικὸν ζήτημα δι’ ἐμέ. Ὀφείλετε, συνεπῶς, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω ὅτι αἱ ἐξηγήσεις, τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Μητσοτάκης, σᾶς ἱκανοποιοῦν ἀπολύτως καὶ συνεπῶς δὲν ὑπάρχει πλέον προσωπικὸν θέμα.

§173Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι ὅτι μεροληπτεῖτε, διότι ὁ κ. Μητσοτάκης ἐδημιούργησε καὶ νέον προσωπικὸν ζήτημα. (Θόρυβος, ἀντεγκλήσεις, κωδωνοκρουσίαι).

§174Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τί θὰ γίνῃ μὲ τὴν πρότασιν διὰ τὸν σχηματισμὸν Ἐξεταστικῆς Ἐπιτροπῆς διὰ τὴν Τ.Α.Ε.; Ἀναμένομεν, κ. Πρόεδρε, ἀπάντησιν.

§175Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, παρακαλῶ.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κ. συνάδελφε.

§177Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Πρὸ ὀλίγων λεπτῶν ἀντιληφθεὶς ὅτι ὁ κ. Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου διὰ νευμάτων προσεπάθει νὰ πείσῃ τὸν συνάδελφον κ. Ἀναστασᾶτον νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὴν συζήτησιν, ἐδήλωσα εἰς τὸν παρ’ ἐμὲ καθήμενον κ. Παπαηλιάκην καὶ λοιποὺς ὅτι εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ κ. Ἀναστασᾶτος θὰ ἐγερθῇ νὰ ζητήσῃ κατὰ ἐπιθυμίαν. Ἡ ἔγερσις τοῦ κ. Ἀναστασάτου μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ διαμαρτυρηθῶ διὰ τὴν στάσιν τοῦ κ. Συριώτη, ὅστις καὶ εἰς τὸ παρελθόν, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὰ πρακτικά, ἐφέρθη ὁμοίως. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ στάσις τοῦ κ. Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου, τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν ἀνέχομαι.

§178Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι δι’ ὅσα λέγει ὁ κ. συνάδελφος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο διεξάγεται ζωηροτάτη διαλογικὴ συζήτησις μεταξὺ τῶν κ.κ. Ι. Διαμαντοπούλου καὶ Β. Ἀναστασάτου, μὴ ἀκουομένη). (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι)

§179Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὁ κ. Γεν. Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου εἶναι πολὺ συμπαθὲς πρόσωπον, ἀλλὰ εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ ἐμφάνισίς του ἐδῶ εἰς τὸ Κοινοβούλιον, δημιουργεῖ παρεξηγήσεις. Ὁ κ. Γενικὸς Διευθυντὴς ὀφείλει νὰ μὴ ἐμφανίζηται εἰς τὸ Κοινοβούλιον καὶ μάλιστα νὰ κάθηται εἰς τὰ Ὑπουργικὰ ἑδώλια. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ περιορίσῃ τὸν κ. Συριώτην εἰς τὸν χῶρον τοῦ Κοινοβουλίου τὸν προωρισμένον διὰ τοὺς Γεν. Γραμματεῖς.

§180Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἤθελα νὰ πληροφορήσω τοὺς κυρίους συναδέλφους ὅτι ἡ παρουσία τοῦ κ. Συριώτη δὲν ἔχει ἄλλον σκοπόν, ἀπὸ τοῦ νὰ μεταφέρῃ ἐνίοτε ἐντολὰς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὸν πληροφορῇ ἐπὶ τῆς ἐξελίξεως τῶν συζητήσεων. Νομίζω δέ, κ. κ. συνάδελφοι, ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἔθνους εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ ἐντολὰς ἀπὸ οἱονδήποτε, ἐν τῇ ἀσκήσει τῶν καθηκόντων του.

§181Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ παρουσία εἰς τὸ Κοινοβούλιον μὴ κοινοβουλευτικοῦ προσώπου, ἀπαγορεύεται. Ἐὰν ὁ κ. Γενικὸς Διευθυντὴς ἔχῃ νὰ διαβιβάσῃ ἐντολὰς τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλει νὰ τὰς διαβιβάσῃ καὶ νὰ ἀπέρχεται τοῦ Κοινοβουλίου. Ὁ κ. Διευθυντής, ὅμως, δεικνύει μίαν στάσιν ἐλαφρῶς περιφρονητικὴν πρὸς τὸ Κοινοβούλιον.

§182Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐξ ὅσων γνωρίζω, ὁ κ. Συριώτης οὐδέποτε ἐπέδειξε στάσιν περιφρονητικὴν πρὸς τὸ Κοινοβούλιον. Ὅπως ἀνέφερον προηγουμένως ἡ παραμονή του εἰς τὴν αἴθουσαν δὲν διαρκεῖ παρὰ ἐλάχιστον χρόνον, ὅσος ἀπαιτεῖται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας.

§183Α. ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διερωτῶμαι, ἐὰν ἔπειτα ἀπὸ τόσην τρικυμίαν, ἐπιτευχθῇ ἡ γαλήνη. Ὁ ὑποφαινόμενος θὰ κρίνῃ τὸ θέμα ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς ἀπολύτου ἀντικειμενικότητος. Θὰ διατυπώσω δὲ παρατηρήσεις τινὰς μὲ μεγάλην ἀμεροληψίαν. Κατ’ ἀρχήν, εἶμαι ἱκανοποιημένος, διότι ὁ κ. Ὑπουργὸς υἱοθέτησεν ὡς ὀρθὴν τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, καὶ ἀπήλειψε τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 3. Πρέπει νὰ δοθῇ ἡ ἰδία προσοχὴ καὶ ἐπὶ τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 28, διότι ἡ παράγραφος αὐτὴ εἶναι ἢ νομικῶς ἀκατάληπτος, ἢ εἶναι ἄνευ περιεχομένου... (ἀναγινώσκει).... Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος διετύπωσε μίαν ὀρθὴν παρατήρησιν. Ἰσχυρίσθη ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν εἰς μίαν τεχνικὴν σύμβασιν νὰ γίνωνται διαπραγματεύσεις κεχωρισμένως. Ἐὰν ἐγίνετο ἡ δημοπρασία ὡς ἔπρεπε θὰ ὑπῆρχε δυνατότης νὰ ἐπιτευχθοῦν ὅροι ἐπωφελέστεροι. Δὲν παραγνωρίζω τὴν ὀρθότητα τῆς θεωρίας τοῦ κ. Ὑπουργοῦ, ἀλλ’ εἰς μίαν τοιαύτην σύμβασιν 20ετοῦς διαρκείας, δὲν εἶναι ὀρθὸν καὶ λογικὸν ὅτι οἱ καλύτεροι ὅροι ἀρκοῦν. Εὑρισκόμενοι ἐνώπιον δύο οἰκονομικῶν κολοσσῶν καὶ γενομένης δημοπρασίας, συμφώνως τῷ νόμῳ, ὑπῆρχε ἡ ἐγγύησις τῆς καλῆς ἐξελίξεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν μας. Δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ὅτι εἶναι ἐναντίον τῶν διαγωνισμῶν. Βεβαίως τιμῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, ὁ ὁποῖος, θέλει νὰ θέτῃ τὸν ἑαυτόν του ὑπεράνω πάσης διαβολῆς. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ τίθεται ἡ ἀρχὴ αὐτὴ καὶ νὰ παραμερίζεται ὁ διαγωνισμός. Ἡ σύμβασις δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἔχει τρωτὰ σημεῖα καὶ πρέπει νὰ βελτιωθοῦν. Ἐὰν ἐκαλοῦντο ἀμφότεροι οἱ διαγωνιζόμενοι, οἱ ὅροι θὰ ἦσαν ἐπωφελέστεροι πρὸς τὸ Δημόσιον. Ὁ κ. Ὑπουργὸς ἔδωσε μίαν ἀπάντησιν ὅτι εὑρέθη πρὸ ἀνησυχίας ἐγκαταλείψεως ὑπὸ ἀμφοτέρων τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Δὲν νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ὀρρωδήσῃ πρὸ αὐτῆς τῆς ἀδικαιολογήτου ἀνησυχίας. Ἡ σπουδὴ τὴν ὁποίαν ἐπέδειξε διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ταχὺ ἀποτέλεσμα καὶ νὰ καταρτισθῇ ἡ σύμβασις, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ γίνουν δεκτοὶ ὅροι κατώτεροι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν, ἂν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐπεδείκνυεν ὀλίγην ὑπομονήν. Δυνάμεθα, κύριοι βουλευταί, νὰ φθάσωμεν μέχρι καταψηφίσεως τῆς συμβάσεως ἀκόμη καὶ μέχρις ἀναβολῆς τῆς ἀναπτύξεως τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν τῆς Χώρας. Πιστεύω βεβαίως ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ διεξαχθῇ, ὡς διεξήχθη, ὁ διαγωνισμός, διότι θὰ εἶχον παρακαμφθῇ πολλὰ καὶ θὰ ὑπῆρχον περισσότερα ὀφέλη διὰ τὸ Κράτος ἐὰν ἐλάμβανον καὶ οἱ δύο ἀνταγωνισταὶ γνῶσιν τῶν ὅρων, τοὺς ὁποίους ὑπέβαλεν ἕκαστος ἐξ αὐτῶν κεχωρισμένως. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθοῦν εὐνοϊκώτεροι ὅροι. Καὶ τώρα, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἐξετάσωμεν ἐπ’ ὀλίγον τὸ θέμα τῆς διπλῆς ὑπηκοότητος τοῦ ἀναδόχου. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ κατηναλώθη πάρα πολλὴ μελάνη, ἂν δηλαδὴ ἡ διπλῆ ὑπηκοότης τοῦ ἀναδόχου εἶναι δυνατὸν νὰ περικλείῃ κινδύνους. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐξεδόθησαν πέντε γνωμοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι, ἐπισημαίνουν τὸν κίνδυνον, καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ Νομικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα τοῦτο ἀπεφάνθη ὅτι ὁ κίνδυνος αὐτὸς θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ ἐὰν ἐτίθετο ρήτρα δι’ ἧς ἐν περιπτώσει κινδύνου θὰ ἠδύναντο νὰ μεταβιβασθοῦν τὰ δικαιώματα ἀναδόχου εἰς νομικὰ πρόσωπα. Βεβαίως διὰ τῆς συμβάσεως καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τοῦ δυνατοῦ, καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια νὰ ἀποφευχθῇ ὁ κίνδυνος. Νομίζω, καὶ δὲν ὑπάρχει περὶ αὐτοῦ ἀμφιβολία, ὅτι εἰς μίαν σύμβασιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ πλήρης νομικὴ διασφάλισις. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐνέκρινεν ὅτι ἡ λύσις Ὠνάση θὰ ἦτο συμφερωτέρα, θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ ἰδιαιτέρα φροντὶς ἐξασφαλίσεως τοῦ Δημοσίου. Ὅταν ὁ ἀνάδοχος εἶναι πρόσωπον πεπερασμένης δυναμικότητος, δύνανται νὰ συμβοῦν γεγονότα ἀπρόοπτα. Τὸ γεγονός, ὅμως, ὅτι ὁ ἀνάδοχος εἶναι μία φυσιογνωμία κύρους, νομίζω ὅτι εἶναι ἕνα ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον, ἀνεξαρτήτως τῆς σπουδῆς τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἕνεκα τούτου μειονεκτικότητος τῆς συμβάσεως, νομίζω ὅτι παρέχει τὰ ἐχέγγυα τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ἀναληφθέντος ἔργου.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συνεδριάσεως ἔλαβον τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαβιβάζωνται τοιαῦται ἐπιστολαὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συνεδριάσεως. «Ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ φέρω εἰς γνῶσιν Ὑμῶν, ὅτι ἔλαβον τὴν στιγμὴν ταύτην ἐντολὴν τοῦ κ. Σταύρου Νιάρχου, ὅπως γνωρίσω Ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Ὁ κ. Νιάρχος, λαβὼν γνῶσιν τῆς χθεσινῆς συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ ὅπως διευκολύνῃ ταύτην εἰς τὴν λῆψιν ἀποφάσεως ἐξασφαλιζούσης πλήρως καὶ ταχέως τὰ συμφέροντα τοῦ Δημοσίου, ἐπιθυμεῖ νὰ γνωρίσῃ Ὑμῖν καὶ εὐσεβάστως νὰ παρακαλέσῃ ὅπως γνωστοποιήσητε καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὴν Βουλήν: α) Ὅτι ἡ πρὸς τὸν κ. Ὠνάσην γενομένη παραχώρησις τῶν Ἑλληνικῶν Ἀεροπορικῶν Μεταφορῶν ἔλαβε χώραν χωρὶς νὰ δοθῇ εἰς τὸν κ. Νιάρχον ἡ εὐκαιρία καὶ ἡ δυνατότης νὰ διαπραγματευθῇ πρὸς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους οὗτος θὰ ἦτο διατεθειμένος νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἀνωτέρω ἔργον, καὶ β) ὅτι εἶναι πάντοτε ἕτοιμος νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸ διὰ λογαριασμὸν του ὑπὸ τοὺς ὅρους τῆς συμβάσεως τῆς 30ῆς Ἰουλίου ἐ. ἔ., βελτιουμένης συμφώνως πρὸς τὰ σημεῖα καθ’ ἅ ἡ ἰδική του τελευταία προσφορὰ ὑπερέχει, δεχόμενος καὶ πᾶσαν περαιτέρω λογικὴν συζήτησιν πρὸς βελτίωσιν καὶ αὐτῶν καὶ διευκρινίζων ὅτι τὸ ὑλικὸν τῆς Τ.Α.Ε. δέχεται πάντοτε νὰ ἐξαγοράσῃ εἰς τὴν πραγματικὴν αὐτοῦ ἀξίαν. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως δεχθῆτε τὴν διαβεβαίωσιν τῆς ἐξαιρέτου πρὸς Ὑμᾶς ὑπολήψεως.

ΔΗΜ. Ι. ΖΕΠΟΣ

Δικηγόρος

§185Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀντικαταστήσουν τὰ τραῖνα καὶ τὰ πλοῖα ἀκόμη, διὰ νὰ μὴ καταλήξῃ εἰς αὐτὴν τὴν ἐσπευσμένην καὶ ἀσύμφορον διὰ τὴν Χώραν μας σύμβασιν. Ὁ Νιάρχος ἔκαμεν τὴν πρότασιν ὅπως τὰ 60% ἐπὶ τῶν κερδῶν διατίθενται εἰς τὴν Χώραν μας ὑπὲρ τῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη δὲν θὰ ὑπάρξουν κέρδη, διατὶ δὲν δέχεται τὸν ὅρον αὐτὸν καὶ ὁ Ὠνάσης; Ἰσχυρίσθησαν τινές, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ κ. Πιστολάκης, ὅτι ὁ Νιάρχος δὲν εἶναι ἄξιος διὰ νὰ τοῦ ἀνατεθοῦν αἱ ἀεροπορικαὶ συγκοινωνίαι τῆς Χώρας μας. Εἰς αὐτὰς τὰς κατηγορίας, ἐναντίον τοῦ κ. Νιάρχου, ἀπαντῶ, ὅτι ὁ Νιάρχος ἔχει πολλὰ πλοῖα του ὑπὸ τὴν Ἑλληνικὴν σημαίαν, ἐνῷ ὁ Ὠνάσης δὲν ἔχει οὔτε ἕνα καὶ θέλομεν νὰ τοῦ παραδώσωμεν τὴν σημαίαν τῶν ἀεροπορικῶν μας συγκοινωνιῶν. Ὁ Νιάρχος ἔχει 26 πλοῖα μὲ Ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ μὲ Ἑλληνικὸν πλήρωμα καὶ ἔχει μίαν μόνον ἰθαγένειαν, τὴν Ἑλληνικήν, ἐνῷ ὁ Ὠνάσης ἔχει διπλῆν ἰθαγένειαν.

§186Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Δὲν εἶπα ἐναντίον τοῦ κ. Νιάρχου, εἶπα ὅτι ἡ σύμβασις ἔχει πολλὰ τρωτὰ καὶ ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ Ὠνάσης θὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του πρὸς τὴν Μητέρα Ἑλλάδα μὲ σεβασμόν.

§187Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Πιστολάκης, μετεχειρίσθη τὸν κ. Νιάρχον κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον μετεχειρίσθη καὶ τὸν κ. Ζῶτον. Καὶ διὰ μὲν τὸν κ. Ζῶτον ἴσως νὰ ἔχῃ στοιχεῖα καὶ νὰ ἐπικαλῆται ταῦτα ὥστε νὰ ἔχῃ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ διὰ σπατάλας καὶ ἴσως καὶ καταχρήσεις. Ὁ κ. Νιάρχος, ὅμως, κανένα τοιοῦτον δικαίωμα δὲν τοῦ ἔδωκε. Ἀπ’ ἐναντίας ἡ ὅλη του πολιτεία τὸν ὑποχρεώνει νὰ ὁμιλῇ μετ’ ἐπαίνων καὶ νὰ καυχώμεθα ὅλοι μας διὰ τὸ ἄξιον τοῦτο τέκνον τῆς Ἑλλάδος. Θὰ ἦτο εὐτύχημα διὰ τὴν Χώραν μας, ἐὰν εἶχε πολλοὺς σὰν τὸν κ. Νιάρχον εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μόλις πρὸ 2 μηνῶν ἡ Βουλὴ ἐψήφισεν τὴν σύμβασιν περὶ Ναυπηγείων μετὰ τοῦ κ. Νιάρχου καὶ διὰ τῆς συμβάσεως ταύτης ἐπραγματοποιήθη ἔργον ἐξόχως σημαντικὸν διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς Χώρας μας.

§188Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν πρέπει νὰ κρίνωμεν ὑποκειμενικῶς ἀλλὰ ἀντικειμενικῶς καὶ κρίνοντες ἀντικειμενικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ἀναγνωρισθῇ, ὅτι ὁ Νιάρχος ὑπερέχει κατὰ πολύ. Ὁ Νιάρχος, ὅπως εἶπον, δίδει τὰ 60% ἐπὶ τῶν κερδῶν ὑπὲρ τῶν Φιλανθρωπικῶν Ἱδρυμάτων καὶ τὰ κέρδη θὰ εἶναι τεράστια. Ἡ πρότασις τοῦ Νιάρχου ἦτο 4% ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων, ἐνῷ τοῦ Ὠνάση 2½%. Διατὶ νὰ παραβλέπωνται αὐτὰ τὰ σημαντικὰ γεγονότα; Κατηγορήθημεν διότι ἐπαναφέρομεν πρὸς συζήτησιν τὸ νομοθετικὸν διάταγμα καὶ διὰ τὸ γεγονὸς μόνον ὅτι ἐπετύχομεν τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 3 ἀξίζει νὰ μᾶς χειροκροτήσητε. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Ἐνῷ ὁ Ὠνάσης θὰ καταθέσῃ 1.500.000 δολλάρια εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὁ Νιάρχος θὰ καταθέσῃ 4.000.000 εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διορθωθοῦν ὅσα ἄρθρα δὲν εἶναι εὐνοϊκὰ διὰ τὸν τόπον μας, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι ἕνα κέρδος. (Χειροκροτήματα).

§189Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διότι εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ κάμω τὴν διαπίστωσιν, ὅτι ἡ ὑπὸ συζήτησιν σύμβασις δὲν συζητεῖται μὲ τὴν ἁρμόζουσαν ἀντικειμενικότητα καὶ σοβαρότητα, ἀλλὰ μὲ μίαν παρελθοντολογίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἀναμιγνύονται καὶ προσωπικὰ ζητήματα. Φοβοῦμαι, ὅτι ἀκολουθοῦντες τὸν δρόμον αὐτὸν ἀπεμακρύνθημεν τῆς ἀποστολῆς μας, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὸ νὰ ἐξετάσωμεν λεπτομερῶς τὴν σύμβασιν καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τεχνικῆς ἀπόψεως. Κύριοι βουλευταί, ἔχομεν μίαν σύμβασιν, τὴν σοβαρότητα τῆς ὁποίας, νομίζω, ὅτι δὲν ἀντελήφθησαν αἱ Κρατικαὶ Ὑπηρεσίαι καὶ ἰδίως αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τῆς Διευθύνσεως τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας. Δὲν σᾶς γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, κ. συνάδελφοι, διὰ ποῖον λόγον δύο οἰκονομικοὶ κολοσσοί, ὅπως εἶναι ὁ Νιάρχος καὶ ὁ Ὠνάσης, ἁμιλλῶνται ποῖος θὰ ἀναλάβῃ τὰς ἀεροπορικὰς συγκοινωνίας τῆς Χώρας μας; Καὶ οἱ δύο αὐτοὶ κύριοι εἶναι ὀξυδερκεῖς ἐπιχειρηματίαι καὶ ἔχουν πλήρως ἀντιληφθῆ τὴν σημασίαν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ὁ συνάδελφος κ. Μαῦρος σᾶς ὡμίλησε διὰ τὴν μελλοντικὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Ἰδού, κύριοι, ποίαν ἐξήγησιν δίδω διὰ τὰ κίνητρα, τὰ ὁποῖα ὤθησαν τοὺς δύο αὐτοὺς κυρίους νὰ ἐπιδιώξωσι τὴν ἀνάληψιν τῶν ἀεροσυγκοινωνιῶν. Ὅπως οἱ δύο αὐτοὶ οἰκονομικοὶ κολοσσοὶ διεῖδον ἐγκαίρως τὴν μεγίστην σημασίαν τῶν μεγάλων πετρελαιοφόρων, μὲ τὰ ὁποῖα κατέχουν σήμερον τὰ σκῆπτρα εἰς τὰς μεταφορὰς τῶν ὑγρῶν καυσίμων, οὕτως διαβλέπουν ἀπὸ τοῦδε καὶ τὴν ἐντὸς τῶν 10 προσεχῶν ἐτῶν ἐξέλιξιν τῆς ἐμπορικῆς ἀεροπορίας εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὅλαι αἱ μεταφοραί πλὴν τῶν ὑγρῶν καυσίμων, τῶν μεταλλευμάτων καὶ τῶν ἀνθράκων, νὰ διενεργοῦνται δι’ ἀεροπλάνων. Ἀντιλαμβάνεσθε τί σημαίνει τοῦτο, κ. συνάδελφοι. Εὑρισκόμεθα εἰς μίαν ἀποφασιστικὴν καμπὴν τῆς ἐξελίξεως τῶν ἀεροπορικῶν μεταφορῶν καὶ οἱ δύο ὑποψήφιοι ἀνάδοχοι γνωρίζουν καὶ διαβλέπουν τοῦτο καλῶς. Καὶ ἡμεῖς, ὅμως, ἔπρεπε νὰ ἀντιληφθῶμεν τοῦτο ἐγκαίρως καὶ συνεπῶς νὰ ἐπιδιώξωμεν τὸν καταρτισμὸν τῆς συμβάσεως μὲ ὅσον τὸ δυνατὸν ἐπωφελεστέρους ὅρους δι’ ἡμᾶς. Δυστυχῶς, τοῦτο δὲν ἐγένετο ἀντιληπτὸν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, ἦσαν ἁρμόδιοι καὶ ὑπεύθυνοι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δὲν ἐπωφελήθησαν τῆς εὐκαιρίας. Εἴθισται πάντοτε τὸ βάρος καὶ τὴν εὐθύνην νὰ φέρουν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί. Βεβαίως κατὰ τεκμήριον οἱ Ὑπουργοὶ εἶναι ὑπεύθυνοι. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ πρέπει νὰ μελετοῦν καὶ νὰ εἰσηγοῦνται τὰς διαφόρους ὑποθέσεις εἰς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς εἶναι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τῶν Ὑπουργείων καὶ ἐν προκειμένῳ μετὰ λύπης μου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τῆς πολιτικῆς ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, εἶναι ἀνίδεος καὶ ἐστάθη ἀνίκανος νὰ προβλέψῃ τὴν ταχεῖαν ἐξέλιξιν τῆς ἀεροπορίας ὡς μεταφορικοῦ μέσου καὶ σκέπτεται καὶ ἐνεργεῖ ὡς νὰ εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὴν μακαρίαν ἐποχὴν τῆς Τ.Α.Ε. τοῦ ἔτους 1949. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Κιτσίκης κατὰ τὴν χθεσινήν του ὁμιλίαν παρέθεσε στοιχεῖα ἀπὸ μίαν μελέτην τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας κ. κ. Παπαποστόλου. Τὴν μελέτην αὐτὴν ἀνέγνωσα καὶ ἐγὼ καὶ ἐκ τῆς μελέτης της ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἐξήγαγον θλιβερὰ συμπεράσματα καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρτιότητα τῆς προετοιμασίας τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸν τρόπον τῆς ἐργασίας τῆς ἐπιτροπῆς. Θὰ ἔδει ἡ Διεύθυνσις τῆς Πολιτικῆς Ἀεροπορίας νὰ ἔχῃ ἑτοιμάσει ἐγκαίρως πλήρεις προδιαγραφὰς καὶ συγγραφὰς ὑποχρεώσεων, μὲ λεπτομερὲς ἐρωτηματολόγιον, βασιζόμενον ἐπὶ οἰκονομικῶν στοιχείων, τὰς ὁποίας νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν τῆς συσταθείσης Ἐπιτροπῆς, ὥστε αὕτη κατέχουσα ὅλα τὰ ἀπαραίτητα στοιχεῖα καὶ καθοδηγουμένη ἀπὸ συστηματοποιουμένην σειρὰν ἐργασίας, νὰ δυνηθῇ νὰ κρίνῃ. Ἀτυχῶς, οὐδὲν τούτων συνέβη. Οὐδεμία προεργασία ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν τῆς Ἐπιτροπῆς. Τὸ ἀποτέλεσμα ἦτο ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ συνεδρίαζεν εἰς ἐπανειλημμένας συνεδριάσεις καὶ ἐσπατάλει χρόνον μέχρις ὅτου ἀποκρυσταλλώσῃ ἀπόψεις ἐπὶ τοῦ τρόπου ἐνεργείας της. Καὶ μόλις κατὰ τὴν 19ην συνεδρίασιν, δηλαδὴ μετὰ πάροδον μηνῶν, κατορθοῦται ἡ σύνταξις ἑνὸς προχείρου ἐρωτηματολογίου. Εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν προβαίνει ἡ ἐπιτροπὴ εἰς βαθμολογίαν τῶν προσφορῶν. Κατ’ αὐτὴν ἔρχεται πρῶτος ὁ κ. Γουλανδρῆς. Ἀλλ’ εἰς τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν ἀποφασίζεται νὰ ἀλλάξῃ ὁ τρόπος κρίσεως. Καὶ ἀποφασίζεται νὰ γίνῃ ψηφοφορία πλέον, μὲ σύστημα πολυσταυρίας! Κατὰ τὴν ἐπακολουθήσασαν ψηφοφορίαν φέρεται πλέον ὡς πρώτη ἡ προσφορὰ τοῦ κ. Ὠνάση. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ δὲν εἶναι σοβαρὰ πράγματα. Καὶ μάλιστα προκειμένου περὶ τόσον σοβαροῦ θέματος. Καὶ τώρα καλούμεθα ἡμεῖς νὰ κρίνωμεν. Τί θέλετε νὰ κάμωμεν ἡμεῖς, κ. βουλευταί, οἱ ἄμοιροι τεχνικῶν γνώσεων, ὅταν μία πολυμελὴς ἐπιτροπὴ τεχνικῶν δὲν κατώρθωσεν εἰς 30 ὁλοκλήρους συνεδριάσεις νὰ καταλήξῃ εἰς συμπεράσματα θετικά; Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ κρίνωμεν ἡμεῖς, ὅταν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν οἱ ἁρμόδιοι δὲν κατώρθωσαν νὰ καταλήξουν, ἐπὶ τόσον χρονικὸν διάστημα, εἰς συγκεκριμένα καὶ ἀδιαφιλονίκητα συμπεράσματα; Διὰ τοῦτο, κ. συνάδελφοι, εἶπον ὅτι μετὰ λύπης μου εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπικρίνω τοὺς ἁρμοδίους τῆς Διευθύνσεως Πολιτικῆς Ἀεροπορίας τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, τοὺς ὁποίους ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει τὸ συντομώτερον ὁ κ. Ὑπουργὸς ν’ ἀντικαταστήσῃ, διότι δὲν κατώρθωσαν νὰ δώσουν εἰς αὐτὸν ἕνα σαφὲς συμπέρασμα, ἀλλὰ παρέδωσαν ἕνα πόρισμα ὄχι ἐπαρκῶς θεμελιωμένον ἐπιστημονικῶς. Τοῦτο εἶναι ἐντροπὴ διὰ τὸν τόπον μας. Ἐπιθυμῶ νὰ θέσω τὰ ἀκόλουθα ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ καὶ παρακαλῶ αὐτὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ. Μετὰ τὰς δύο ἀποφάσεις τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ κ. Ὑπουργὸς ἐθεώρησεν ὅτι ἔπρεπε νὰ καλέσῃ τοὺς τρεῖς κατὰ σειρὰν ὑποψηφίους ἀναδόχους, διὰ νὰ προέλθουν εἰς συμπληρωματικὰς βελτιώσεις εἰς τὰς προτάσεις των, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ Κράτους. Καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τοὺς ἐκάλεσεν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 822 ἀπὸ 13.12. 1955 ἀποφάσεώς του ἡ ὁποία ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Ἀποφασίζει ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ συνέλθῃ ἐκ νέου καὶ καλέσῃ τοὺς κριθέντας ὡς ὑποβαλόντας τὰς σοβαρωτέρας προτάσεις καὶ ὅπως ἀφοῦ ἡ ἰδία, ὑποβάλῃ αὐτοῖς ἐρωτηματολόγιον δεχθῇ τὰς τελικὰς αὐτῶν προτάσεις, ἐπὶ τῶν ὁποίων καὶ νὰ γνωμοδοτήσῃ περὶ τοῦ τελικῶς προκριτέου ἐξ αὐτῶν, ὡς προτείνοντος τοὺς μᾶλλον συμφερωτέρους καὶ γενικῶς καλυτέρους ὅρους. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, ὅμως, νὰ ἐκφράσω τὴν λύπην μου, διότι εἰς οὐδὲν ἐκ τῶν ἐγγράφων φαίνεται ὅτι ἡ διαταγὴ αὕτη τοῦ Ὑπουργοῦ ἐξετελέσθη καὶ νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, δηλαδὴ τῆς συντάξεως τῆς συμβάσεως, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀμφισβήτησις, διότι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἀναφέρω τὰ ἀρύομαι ἐκ τῶν ἐπισήμων στοιχείων τοῦ Ὑπουργείου. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς φορολογίας τῶν κερδῶν τοῦ ἀναδόχου, εἶναι ἀνάγκη ὅπως τεθῇ φραγμὸς ἐπὶ τῶν κερδῶν τοῦ ἀναδόχου διὰ τῆς διαθέσεως τῶν ἐπὶ πλέον ἑνὸς ὡρισμένου ποσοστοῦ εἰς βελτιώσεις τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ εἰς ὄφελος τοῦ Δημοσίου καὶ προτείνω, τὴν διόρθωσιν αὐτῆς, διότι ἡ σύμβασις ὡς ἔχει σήμερον δὲν εἶναι ἐπωφελὴς διὰ τὸ Κράτος καὶ ὡς ἐκ τούτου καθίσταται ἀναγκαῖον ἡ ἐκ νέου ἐπανάληψις τῆς δημοπρασίας ἵνα καταστῇ δυνατὸν καὶ καταρτισθῇ μία ἀρτία καὶ ἐπωφελὴς σύμβασις διὰ τὸ Δημόσιον. Προτοῦ κατέλθω τοῦ βήματος, θὰ ἤθελον, ἀσχέτως πρὸς τὸ θέμα, τῆς συμβάσεως, νὰ προβῶ εἰς τὴν ἐπανόρθωσιν μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία ἐξετοξεύθη κατὰ τοῦ κ. Νιάρχου, ὑπὸ τοῦ κ. Πιστολάκη, κατὰ τὴν χθεσινὴν ἀγόρευσίν του, ὡς πρὸς τὴν ἐθνικὴν συνείδησιν τοῦ κ. Νιάρχου. Ἐπειδὴ ἔχω προσωπικὴν γνώμην, θεωρῶ ὡς ὑποχρέωσιν τιμῆς νὰ βεβαιώσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι κατὰ τὴν περίοδον τῆς δράσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ναυτικοῦ κατὰ τὸν πόλεμον εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν ὁ Νιάρχος προσῆλθεν ὡς ἐθελοντὴς καὶ ἐζήτησεν καὶ ὑπηρέτησεν ὡς ἐπίκουρος σημαιοφόρος καὶ ἐνῷ ἠδύνατο, ὡς ἐκ τῶν γνώσεών του, νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς ὑπηρεσίαν ξηρᾶς, ἐζήτησεν ἀντιθέτως καὶ ὑπηρέτησεν ἐπὶ πολεμικῶν πλοίων τὰ ὁποῖα ἐξετέλουν ἐπιχειρήσεις. Τελευτῶν, κ. βουλευταί, φοβοῦμαι ὅτι θὰ τερματίσω τὸν λόγον μου μετὰ τῆς αὐτῆς ἀπαγοητεύσεως μεθ’ ἧς ἤρχισα τοῦτον. Καὶ ἡ ἀπογοήτευσίς μου ἔγκειται εἰς τὸ τελεσιγραφικὸν τηλεγράφημα τοῦ ἀναδόχου κ. Ὠνάση πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Σεβόμενος ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἔστειλαν ὡς ἀντιπρόσωπόν των εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, θεωρῶ τὴν πρᾶξιν ταύτην τοῦ κ. Ὠνάση ὡς ἀπαράδεκτον, διαμαρτύρομαι καὶ θεωρῶ ταύτην ὡς ἀκατονόμαστον δι’ ὃ καὶ δηλῶ ὅτι καὶ ἂν εἰσέτι εὕρισκα, ἀντιθέτως πρὸς ὅ,τι εὗρον, ταύτην καλὴν ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ θὰ ἤμην ἠναγκασμένος νὰ καταψηφίσω τὴν σύμβασιν.

§190Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Βεβαίως συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Τούμπαν, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἀποσταλεῖσαν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐπιστολὴν τοῦ Νιάρχου. Καθ’ ὅσον, ὅμως, ἀφορᾷ τὸ τηλεγράφημα τοῦ Ὠνάση, νομίζω, ὅτι ὁ κ. Τούμπας δὲν ἔχει δίκαιον, διότι δὲν πρόκειται περὶ τελεσιγραφικοῦ τηλεγραφήματος. Ὁ Ὠνάσης ἐθεώρησεν ὅτι ὁλόκληρος ὁ κόσμος τῆς Χώρας μας ἐστράφη ἐναντίον του καὶ ἔκαμε μίαν ὑποχώρησιν, ἔχει, ὅμως ὑπογράψει καὶ μίαν σύμβασιν. Συνεπῶς, τὸ τηλεγράφημά του δὲν εἶναι θέμα τελεσιγράφου, ὡς ἐτέθη ὑπὸ τοῦ κ. Τούμπα.

§191Λ. ΣΠΑΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ μία μικρὰ διακοπή. Νομίζω ὅτι διατελοῦμεν ὑπὸ μίαν πλάνην. Πολλοὶ τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ποὺ ἔλαβον τὸν λόγον, ἐτόνισαν μερικοὶ κατὰ κόρον μάλιστα, ὅτι αἱ ἐναέριοι συγκοινωνίαι θὰ ἔχουν πολλὰ κέρδη, ὅτι ἡ ἑταιρία Ὠνάση θὰ κερδίσῃ πολλὰ ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ, κ. συνάδελφοι, ν’ ἀμφιβάλω, τοῦτο δὲ τὸ στηρίζω εἰς τὸ γεγονός, καθ’ ὃ ὅλαι αἱ ξέναι μεγάλαι ἐναέριοι ἑταιρίαι μηδὲ τῆς Τὶ Ντάμπλ γουέϊ ἐξαιρουμένης, μέχρι περίπου τοῦ 1954 εἶχον παθητικὸν καὶ καθ’ ὃ ἅπασαι ἐπιχορηγοῦνται, ἀμέσως ἢ ἐμμέσως, ὑπὸ τῶν οἰκείων Κυβερνήσεων. Ἀπόδειξις τούτου ἄλλως τε εἶναι, αἱ προσφοραὶ τῶν ἐννέα ἑταιριῶν διὰ τὴν παρ’ αὐτῶν ἀνάληψιν τῶν ἐναερίων συγκοινωνιῶν τῆς Ἑλλάδος, αἱ ὁποῖαι εἶναι μᾶλλον ἐπιφυλακτικαὶ καὶ φειδωλαί. Ἂν ἦσαν βέβαιοι διὰ τὰ μεγάλα κέρδη, δὲν θὰ εἶχαν κάμει καλυτέρας διὰ τὸ Δημόσιον προσφοράς; Ἐν πάσῃ περιπτώσει μακάρι νὰ εἶναι σοβαρὰ τὰ κέρδη, τοῦτο δὲ ὄχι μόνον διὰ τὸ καλὸν τοῦ ὑπαλληλοεργατικοῦ προσωπικοῦ τῆς ἑταιρίας, ἀλλὰ καὶ τοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖον οὕτω ἐκ τῶν 2½% ποὺ δικαιοῦται ἐκ τῶν ἀκαθαρίστων θὰ εἰσπράττῃ ἀρκετὰ ἑκατομμύρια δραχμῶν.

§192Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ, ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι κουρασμένη. Δύο ὁλονύκτιοι σχεδὸν συνεδριάσεις τὴν ἔχουν καταπονήσει πολύ. Ὅμως ἐγὼ δι’ ὀλίγων θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, θίγων θέματα ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος γενικωτέρου. Συμπέρασμα, ἐντιμότατοι κύριοι συνάδελφοι, αὐτῶν τῶν δύο συνεδριάσεων, τῆς χθὲς καὶ τῆς σήμερον, θλιβερὸν ἐν πολλοῖς καὶ τραγικὸν εἶναι, ὅτι ὁ Κοινοβουλευτισμὸς ἐχρεωκόπησεν. Αἱ ἀποκαλύψεις περὶ καταχρήσεων εἰς τὴν Τ.Α.Ε. εἰς ποσὸν 168 δισεκατομμυρίων παλαιῶν δραχμῶν, αἵτινες ἀποκαλύψεις ἐγένοντο ὑπὸ ἐκλεκτῶν συναδέλφων καὶ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως κατέδειξαν, ὅτι πάσχει πολλὰς καὶ βαρείας νόσους τὸ Κοινοβουλευτικὸν πολίτευμά μας. Ἔχει καταπέσει ἐντελῶς ἡ ὑψηλὴ καὶ θεία ἔννοια τῆς Ἠθικῆς. Ἀλλὰ τὸ ἱερὸν καὶ φλογερὸν τοῦτο βῆμα δὲν ἔχει στηθῆ ἐδῶ, παρὰ κυρίως διὰ νὰ ὑμνῆται καὶ νὰ στηρίζηται ἡ παναγία ἔννοια τῆς θείας Ἀρετῆς. Δι’ αὐτὴν δεκάδες καὶ ἑκατοντάδες πολιτικῶν ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἡγιασμένης θέσεως ἠγωνίσθησαν ἀπὸ τῆς δημιουργίας στῦ ἐλευθέρου Ἑλληνικοῦ Κράτους. Οἱ πολιτικοὶ ἰδίως, ὡς ἔχω τονίσει κατ’ ἐπανάληψιν εἰς ἀγορεύσεις μου, εἶναι οἱ ἠθικοὶ παιδαγωγοὶ καὶ ὁδηγηταὶ τοῦ Λαοῦ. Ἰδοὺ διατὶ καλούμεθα τώρα ὅλοι ἡμεῖς οἱ τριακόσιοι ἐκλεκτοὶ τοῦ Ἔθνους, ἐξ ἀφορμῆς αὐτῶν τῶν καταχρήσεων, νὰ συνέλθωμεν σοβαροὶ πέριξ τοῦ βωμοῦ τῆς Ἀρετῆς νὰ ἀποφασίσωμεν τὰ δέοντα. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ ἔννοια τῆς ἠθικῆς ἔχει καταπέσει κατὰ τοὺς μεταπολεμικοὺς τούτους σκληροὺς καιροὺς καὶ ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος αὐτὸς ὁ ἠθικὸς ἐκτροχιασμός, ὅστις παρατηρεῖται γύρω μας. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ παίξω τὸν ρόλον τοῦ Δὸν Κιχώτου. Οὔτε πιστεύω, ὅτι εἶναι πρᾶξις οὐτοπίας, τὸ ὅτι εἷς ἁπλοῦς, ὡς ἐγώ, στρατιώτης τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ ὑποστηρίζω τὴν αἰωνίαν ἀξίαν τῆς Ἀρετῆς. «Ἀμάργαρος, αὐτάγγελτος, ὁλόγυμνος μόνη ἡ Ἀρετὴ τὸ καθαρὸν τοῦ οὐρανοῦ ἀνεβαίνει» ὡς τονίζει ἡ Λύρα τοῦ ἀρχαιοπρεποῦς Ἀνδρέου Κάλβου. Δι’ αὐτό, ἀγαπητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι οἱ ποιηταὶ καὶ οἱ φιλόσοφοι διὰ νὰ μᾶς βοηθοῦν εἰς τὴν ἐκφραστικότητα καὶ νὰ μᾶς φωτίζουν εἰς τοὺς σκολιοὺς τῆς ζωῆς δρόμους. Δὲν κατέχω τὴν εἰδικὴν παθολογίαν τῶν μαζῶν καὶ τοῦ Κοινοβουλίου. Οὔτε εἶμαι ἰατρός. Κατὰ μείζονα λόγον δὲν ἔρχομαι μὲ εἰδικὰς «ρετσέτας» συνταγὰς στὰ χέρια διὰ τὴν θεραπείαν τῶν ἠθικῶν αὐτῶν νόσων τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ καὶ τῆς Πολιτείας. Ὅμως, φρονῶ καὶ πιστεύω, ὅτι ἔχομεν χρέος εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Σωτηρίας τοῦ Ἔθνους νὰ ἀντιδράσωμεν κατ’ αὐτῆς τῆς ἐξαπλουμένης σήψεως. Καὶ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ προτείνω καὶ νὰ παρακαλέσω ὑμᾶς ὅλους, ὅπως τάχιστα προβῶμεν εἰς τὴν ψήφισιν Δρακοντείου νόμου, ὡς τριακόσιοι Δράκοντες, βάσει τοῦ ὁποίου, πᾶς ὅστις ἐνεργεῖ κατάχρησιν τοῦ Δημοσίου πλούτου, ἔστω καὶ πέντε Ἑλληνικῶν δραχμῶν, νὰ καταδικάζεται εἰς θάνατον καὶ νὰ τυφεκίζεται. (Χειροκροτήματα). Ἔχει τόσην ἱερότητα καὶ ἀξίαν τὸ Δημόσιον χρῆμα, ὥστε δὲν πρέπει πλέον νὰ ἀτενίζωμεν τὸ θέμα τῶν καταχρήσεων μὲ ἐπιείκειαν καὶ ἐλαστικότητα. Εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ πνεύσῃ πλέον ἄνεμος δυνατὸς καθάρσεως ἠθικῆς. Ἄλλως ἡμεῖς ὅλοι ἐδῶ, καὶ ὅσοι ἐπέρασαν καὶ ὅσοι θὰ ἔλθουν εἰς τὴν ἱερὰν αὐτὴν αἴθουσαν, θὰ εἴμεθα ἁπλοῖ κομπάρσοι τῶν σκοτεινῶν κλικῶν καὶ μαφιῶν, τῶν ἀναξίων καὶ χυδαίων πάσης φύσεως καὶ μορφῆς ἐκμεταλλευτῶν καὶ καταχραστῶν τοῦ Δημοσίου πλούτου. Ἐπίσης, ἐν συνεχείᾳ, ὑποστηρίζω, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀξιώσωμεν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ τοῦ «πόθεν ἔσχες» καὶ νὰ ἐπιβάλωμεν τὴν ἐφαρμογήν του τὴν αὐστηράν. Ἀπὸ τοῦ τελευταίου κλητῆρος μέχρι τοῦ Πρωθυπουργοῦ πρέπει ὅλοι νὰ καταδείξωμεν — ὑπάλληλοι καὶ κοινοβουλευτικοὶ ἄνδρες, ὁλόκληρος ἡ σύνθεσις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους — τὸ «πόθεν ἔσχομεν». (Χειροκροτήματα). Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ἔχω ἐπίσης τὴν τιμὴν νὰ συστήσω, ὅπως ἐνεργήσωμεν ὅλοι, ὥστε νὰ παταχθῇ ἡ πολυκέφαλος καὶ ἐλεεινὴ Λερναία Ὕδρα τῆς ὑπαλληλοκρατίας. Εἶναι καιρὸς νὰ πνεύσῃ ἄνεμος ἀγρίας πειθαρχίας καὶ τάξεως εἰς τὴν Κρατικὴν ζωὴν καὶ τὴν Πολιτικὴν τοιαύτην τοῦ τόπου. Ἐνθυμοῦμαι καὶ βλέπω ἐμπρός μου, κ. συνάδελφοι, μίαν εἰκόνα τόσον συνήθη κατὰ τὰς ἐθνικάς μας ἑορτάς, ἰδίως τοὺς μικροὺς μαθητὰς δηλαδή, οἵτινες κρατοῦσιν εἰς τὰς χεῖρας των ἕκαστος ἀνὰ μίαν μικρὰν σημαίαν ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν εἶναι ἐζωγραφισμένος ὁ Κολοκοτρώνης, ἢ ἡ μορφὴ κάποιου βασιλέως μας. Καὶ νομίζω, ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ τριακόσιοι, ἐκλεκτοὶ τοῦ Ἔθνους, κρατοῦμεν πάντοτε εἰς τὰς χεῖρας μας ἀνὰ μίαν σημαίαν ἐπάνω εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν γραφῆ: «Συμβιβασμός, συμβιβασμός, συμβιβασμός». Ἀλλ’ ἡ ἔννοια τοῦ συμβιβασμοῦ εἶναι ἔννοια χαμηλὴ καὶ ταπεινή. Εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ μία εἰρηνικὴ πλέον ἐπανάστασις εἰς τὰ Ἑλληνικὰ πράγματα. Παρακολουθῶ μὲ περισσὴν χαρὰν πάντοτε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὰς ἐκδηλώσεις τοῦ κ. Παπανδρέου, Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, ὅστις εἶναι ὁ πρῶτος ρήτωρ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἀξιοτίμων κυρίων ἡγετῶν καὶ ἀρχηγῶν. Ὅλοι ἀσχολοῦνται καὶ ὁμιλοῦν μὲ ἐνθουσιασμὸν διὰ τὴν Αἰωνίαν Ἑλλάδα, ἀλλ’ ὅταν ἔλθουν εἰς τὴν ἀρχὴν ἐμπλέκονται εἰς τὰ δίκτυα τῶν συμβιβασμῶν καὶ λησμονοῦν.

§193Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εὐχαριστῶ, κ. συνάδελφε, διὰ τοὺς φιλόφρονας προσωπικοὺς λόγους σας. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς «συμβιβασμούς», περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε, εἶναι ἡ φύσις τῆς πολιτικῆς ἡ ὁποία τοὺς ὑπαγορεύει. Πολιτικὴ εἶναι ἡ τέχνη τοῦ «δυνατοῦ γενέσθαι». Εἶναι ἡ εὐτυχεστέρα δυνατὴ προσαρμογὴ πρὸς τὰς ὑφισταμένας ἑκάστοτε ἀντικειμενικὰς συνθήκας. Ἐπὶ ἑνός, ὅμως, θέματος, δὲν ἐπιτρέπεται συμβιβασμός. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀρετῆς τῶν δημοσίων ἀνδρῶν. Καὶ εἶμαι πάντοτε πρόθυμος εἰς τὴν ἔγκρισιν ὅλων τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐκρίνοντο σκόπιμα, πρὸς ἐπιβεβαίωσιν τῆς πολιτικῆς ἀρετῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιον τῆς Δημοκρατίας.

§194Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Σᾶς εὐχαριστῶ θερμῶς, ἀξιότιμε κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν τόσον τιμητικὴν δι’ ἐμὲ διακοπήν σας. Κύριοι συνάδελφοι, φρονῶ ὅτι εἶμαι πάντοτε ἐντὸς τοῦ θέματος.

§195ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Βεβαίως εἶναι ἐντὸς τοῦ θέματος, ὁ ρήτωρ. Νὰ ὁμιλήσῃ.

§196Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅμως ἔχομεν ἐνώπιον τὴν σύμβασιν Ὠνάση καὶ Δημοσίου. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι συγχαίρω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προσπάθειαν ἣν καταβάλλουν συστηματικῶς, ἵνα προσελκύσουν εἰς τὴν Χώραν μας τὸ Ἑλληνικὸν Μεγάλο Κεφάλαιον, ὅπερ ζῇ καὶ δρᾷ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν. Εἶναι ὄντως ἐθνικὴ ἡ ὑπηρεσία. Ἐπίσης θὰ συγχαρῶ τὸν ἀξιότιμον καὶ φίλτατον κ. Ράλλην, Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν, διὰ τοὺς κόπους εἰς οὓς ὑπεβλήθη διὰ τὴν ὑπὸ κρίσιν σύμβασιν. Ὅμως, πρέπει νὰ τονίσω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε μὲ τόσην βίαν νὰ ἐξετασθῇ τὸ τόσον σοβαρὸν τοῦτο θέμα τῆς ὑπὸ κρίσιν συμβάσεως. Εὑρίσκω πολλὰ τὰ τρωτὰ εἰς τὴν παροῦσαν σύμβασιν. Ἔχουν γίνει πολλὰ λάθη. Καὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι θὰ σκεφθῶ μέχρι τέλους πολὺ ἐὰν πρέπει νὰ δώσω τὴν ψῆφον μου ὑπὲρ αὐτῆς. Πιθανὸν ὅμως ἀκολουθῶν καὶ ἐγὼ τὴν ἀρχὴν τῶν συμβιβασμῶν τῆς πολιτικῆς, περὶ ἧς ὡμίλησεν μὲ τόσην σοφίαν ὁ κ. Παπανδρέου, νὰ ἀποφασίσω νὰ ψηφίσω ὑπὲρ αὐτῆς. Πάντως θὰ ἤθελα νὰ γίνουν ὡρισμέναι τροποποιήσεις βασικαὶ καὶ οὐσιώδεις ὑπὲρ τοῦ συμφέροντος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου. Μοῦ εἶχε δοθῆ ἡ εὐκαιρία νὰ λάβω τὸν λόγον καὶ ὅταν ἤμην μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως τῆς συμβάσεως Νιάρχου διὰ τὴν ἵδρυσιν Ναυπηγείων καὶ ἐργοστασίων ἐπισκευῆς πλοίων. Καὶ τότε ἐνέκρινα, ἐνθυμοῦμαι, τὴν γνώμην τοῦ κ. Μαύρου, τοῦ ὁποίου ἰδιαιτέρως ἐκτιμῶ τὴν στερεὰν λογικὴν ὅσον ἀφορᾷ τὴν αὔξησιν τῆς φορολογίας. Ἡ σύμβασις ὥριζε ποσοστὸν φορολογίας 2%. Καὶ ὁ κ. Μαῦρος ἐζήτει 3%. Τὸ αὐτὸ ὑπεστήριξα καὶ ἐγώ. Καὶ τώρα, νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ αὐξηθῇ εἰς 4% τὸ ποσοστὸν φορολογίας ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων. Ἔχομεν ἀνάγκην χρημάτων. Πρέπει νὰ ντύσουμε τοὺς γυμνούς. Γυμνητεύει ὁ λαός μας καὶ ἔχει ἀνάγκην πολλῶν. Πρέπει νὰ κερδίσῃ καὶ ὁ κ. Ὠνάσης· ἀλλὰ πρέπει νὰ κερδίσῃ περισσότερα ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ὁ ὁποῖος ζῇ ὑπὸ ἀθλίας συνθήκας, ἰδίως εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Θέλομεν χρήματα διὰ νὰ κατασκευάσωμεν σχολεῖα, σανατόρια, νοσοκομεῖα, δρόμους, γεφύρας καὶ τόσα ἄλλα κοινωφελῆ ἀπαραίτητα ἔργα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡμεῖς ποὺ δανειζόμεθα διαρκῶς καὶ ἐπαιτοῦμεν ἀπὸ παντοῦ, νὰ μὴ ἀξιώσωμεν τὴν αὔξησιν τῶν κερδῶν τοῦ Δημοσίου ἐκ τῆς παρούσης συμβάσεως. Ἐπίσης, ἐπιβάλλεται νὰ ὑποχρεωθῇ ὁ κ. Ὠνάσης, ὅπως αὐξήσῃ τὰ δρομολόγια τῶν γραμμῶν ἐσωτερικοῦ διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς συγκοινωνίας καὶ τὴν ἐξυπηρέτησιν περισσοτέρων τῆς Χώρας τμημάτων. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, μένει καὶ ἓν ἄλλο θέμα πρὸς ἐξέτασιν. Τὸ θέμα τῆς διπλῆς ὑπηκοότητος τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ὠνάση. Ἐγώ, τυγχάνει, καὶ λόγῳ τῆς κοινῆς καταγωγῆς, τῆς Λακωνικῆς τοιαύτης, νὰ εἶμαι Νιαρχικός, ὑφ’ ἣν ἔννοιαν ὁ κ. Ἡλιοῦ ἀνέπτυξε καὶ ὄχι ὑφ’ ἣν ὁ κ. Πιστολάκης. Ὡς Λάκων καὶ ὡς Ἕλλην ἐκτιμῶ καὶ θαυμάζω τὸν κ. Νιάρχον. Βεβαίως καὶ τὸν κ. Ὠνάσην καὶ τὸν κ. Νιάρχον τοὺς θεωρῶ ὡς τύπους μεγάλων προορισμῶν. Διότι ὅταν ἀσχολῆται ἡ Οἰκουμένη μὲ ἕνα ἄνθρωπον καὶ ὅταν φορτώνεται μὲ τόσην αἴγλην καὶ δόξαν ἕνας θνητὸς βλέπομεν, ὅτι τοῦτο εἶναι ἔργον τῆς θείας βουλήσεως καὶ ὄχι τοῦ ἀνθρώπου. Ὅμως, ἐκτιμῶ περισσότερον τὸν κ. Νιάρχον διὰ τὴν πλήρη καὶ ἀλώβητον Ἑλληνικήν του συνείδησιν. Ὁ κ. Ὠνάσης ἐμφανίζεται ὡς εἷς χαρτοπαίκτης τοῦ Πριγκηπάτου τοῦ Μονακό, ὅστις παίζει μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπηκοότητα. Ἐνῷ ὁ κ. Νιάρχος παραμένει χίλια τοῖς ἑκατὸν Ἕλλην. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος κ. Πιστολάκης, ὁ ὁποῖος διακρίνεται ἄλλως διὰ τὴν μαχητικότητά του, ὡς κατέδειξεν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι ἡ παρατήρησίς του ἐναντίον τοῦ κ. Νιάρχου διὰ τὴν κρουαζιέραν δὲν στέκει εἰς τὴν λογικήν του. Ὁ ἀξιότιμος κ. Τούμπας, πρώην Ναύαρχος καὶ νῦν ἐξαίρετος συνάδελφος, μοῦ εἶπε προηγουμένως, εἰς κατ’ ἰδίαν συνομιλίαν μας, ὅτι ὁ κ. Νιάρχος εἶναι εἷς γενναῖος πολεμιστής. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ἔχει μάλιστα τιμηθῆ καὶ μὲ εἰδικὴν εὐαρέσκειαν διὰ τὴν ἡρωϊκήν του δρᾶσιν ὡς σημαιοφόρος κατὰ τὸν τελευταῖον παγκόσμιον πόλεμον, εἰς ὃν ἔλαβεν μέρος ὡς ἐθελοντής. Ἑπομένως, κ. Πιστολάκη, καὶ ἡ κρουαζιέρα αὐτή, δὲν ἦτο παρὰ μία πολεμική, ἡρωϊκὴ ἐπίθεσις ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῶν Ἄγγλων, αὐτῶν τῶν λῃστοπειρατῶν, τῶν εἰδεχθῶν τυράννων, οἱ ὁποῖοι διέδιδον ὅτι εἰς τοὺς δρόμους τῶν Ἀθηνῶν χύνεται αἷμα καὶ ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα βασιλεύει ἡ τρομοκρατία. (Χειροκροτήματα). Εἶναι ἡ μοῖρα τοῦ Ἔθνους μας φαίνεται νὰ βασανίζεται ἀπὸ τοὺς ψευδοφίλους καὶ ψευδοσυμμάχους του. Ἰδοὺ διατὶ ἐκτιμῶ καὶ τιμῶ τὴν ἑλληνικὴν συνείδησιν τοῦ κ. Νιάρχου, διότι ἐπολέμησε τὸν κομψόν, καὶ ἀψόγως φέροντα τὰ παραλληλόγραμμα τῆς μόδας, ὡς ἀποκαλεῖ ὁ Ντεκομπρὰ τὴν τσάκισιν τοῦ πανταλονιοῦ, τοῦ κ. Ἤντεν, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπὸ τὴν κομψὴν ἐμφάνισιν ψυχὴν ἀπαισίων ὑαινῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διπλῆ ὑπηκοότης ὑποκρύπτει πολλοὺς κινδύνους. Καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε δοθῆ μεγαλυτέρα προσοχὴ εἰς τὸ θέμα τοῦτο. Ἀλλ’ ἀκόμη πρέπει νὰ μὴ λησμονήσω νὰ συγχαρώ τοὺς κ.κ. Κιτσίκην καὶ Ἡλιοῦ, τῆς Ἀριστερᾶς Πτέρυγος, διὰ τὴν μελετημένην καὶ προσεκτικὴν ἀνάπτυξιν τοῦ σχετικοῦ θέματος, ἣν ἔκαμον. Ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι ἐθνικιστής, καὶ ἐπιτίθεμαι κατὰ τῆς πτέρυγος αὐτῆς, τόσον δικαίως πάντοτε, ὁμολογῶ ὅτι διὰ πρώτην φορὰν οἱ κομμουνισταὶ εἰργάσθησαν διὰ τὴν Ἑλλάδα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀριστερᾶς). Μᾶς ἔσφαξαν, μᾶς ἐλεηλάτησαν, μᾶς ἐξηυτέλισαν, μᾶς ἐπρόδωσαν, ἀλλ’ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν προσέφερον μίαν ὑπηρεσίαν. Ἀλλὰ προτοῦ τελειώσω, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξάρω τὴν συγγένειαν τὴν στενὴν Ἄγγλων, Τούρκων καὶ Σλαύων, γενικῶς. Ὅλοι ἀσκοῦν ἑλληνοφαγικὴν πολιτικὴν συστηματικῶς, καὶ ἔχουν ἀποδείξει, ὅτι εἶναι ἀνάξιοι νὰ φέρουν τοὺς ἱεροὺς τίτλους τοῦ Ἀνθρώπου καὶ τοῦ Χριστιανοῦ. Τοῦτο, ἐξ ἀφορμῆς τῆς περὶ κρουαζιέρας παρατηρήσεως. Ἀγαπητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ κύριοι συνάδελφοι, αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς λήγουν ἀπόψε. Καὶ ὅλοι θὰ μεταβῶμεν εἰς τὰς περιφερείας μας εἰς τὴν θαλπωρὴν τῶν οἰκογενειῶν μας. Καὶ βέβαια θὰ ζήσωμεν καὶ μεταξὺ φίλων καὶ δῆθεν φίλων, ἡμεῖς οἱ πολιτικοί. Φρονῶ, ὅτι πρέπει νὰ μὴ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν παρακολούθησιν τῶν θείων λειτουργιῶν τῆς γεννήσεως τοῦ Θεανθρώπου, τοῦ Ἁγίου Βασιλείου καὶ τῶν Φώτων ἀλλ’ ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν καὶ τὴν μυστικὴν ἐθνικὴν λειτουργίαν μας. Καὶ ὅταν μετὰ τὰς διακοπὰς θὰ ἐπανέλθωμεν ἐδῶ, ἔχομεν χρέος νὰ ἐνεργήσωμεν ὅλοι μαζί, ὅλων τῶν παρατάξεων, διὰ μίαν εἰρηνικὴν ἐπανάστασιν, διὰ μίαν ἠθικὴν κάθαρσιν τοῦ παντός. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ πάσχων λαός μας διατηρεῖ ὡραίαν τὴν ἐθνικήν του συνείδησιν. Ζῇ αὕτη εἰς τὸν θόρυβον καὶ τὸν κονιορτὸν τῆς καθημερινότητος θαμένη. Ἡμεῖς καλούμεθα νὰ τὴν ἀναστήσωμεν, νὰ τὴν ἀποκαθάρωμεν καὶ νὰ τὴν βοηθήσωμεν νὰ ἀνεύρῃ τὰ χρυσᾶ της πτερὰ καὶ τὴν δύναμίν της τὴν ἡρωϊκήν, ἵνα δυνηθῇ νὰ πετάξῃ εἰς τοὺς ὁρίζοντας τοὺς πλατεῖς τῶν μεγάλων προορισμῶν τοῦ Γένους. (Χειροκροτήματα).

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ἐγγεγραμμένων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων καὶ τῶν τριῶν προτάσεων νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3560) 56 Ν. Δ. περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν.Δ. 1856) 61 καὶ τοῦ Ν.Δ. 3006) 54 ὡς καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 30 Ἰουλίου 1956 συμβάσεως περὶ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν. Οἱ παραδεχόμενοι κατ’ ἀρχὴν τὰς προτάσεις περὶ ἀκυρώσεως τῆς συμβάσεως, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι).

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς αἱ ὡς ἄνω προτάσεις νόμου ἀπερρίφθησαν.

§199Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ διευκρινισθῇ τὶ ἔγινε μὲ τὴν πρότασιν νόμου τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων.

§200Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων). Ἐπειδή, κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπῆρξεν ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος διὰ νὰ τηρηθῇ ἡ διαδικασία τοῦ Κανονισμοῦ, δηλαδὴ νὰ ἐξετασθῇ πρῶτον ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν θὰ ψηφισθῇ μετὰ τὰς ἑορτάς.

§201Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὁμὰς βουλευτῶν κατέθεσε πρότασιν νόμου διὰ τὴν τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 6 τῆς συμβάσεως Ὠνάση. Παρακαλῶ νὰ συγχωνευθοῦν αἱ δύο προτάσεις.

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξασφαλίσεως διαβαθμισμένων πληροφοριῶν ΝΑΤΟ».

§203Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἀκούσωμεν τοὺς εἰσηγητάς.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Μπάρμπας, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον.

§205Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ὑπηρεσιακοῦ, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἐξασφάλισιν διαβαθμισμένων πληροφοριῶν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ εἰσηγοῦμαι τὴν ἐπιψήφισίν του ὑπὸ τῆς Βουλῆς.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§207Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, στρατιωτικὰ μυστικὰ ἢ πληροφορίαι αἱ ὁποῖαι ὑπάγονται εἰς τὸ ΝΑΤΟ, δηλαδὴ εἰς μίαν συμμαχίαν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει καὶ ἡ Ἑλλὰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον προβλέπει ὅταν ἐκ δόλου μεταδίδωνται αἱ πληροφορίαι αὗται τιμωροῦνται, βάσει τῶν ἄρθρων 146–148 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἀποχωροῦν πολλοὶ ἐκ τῶν κ. κ. βουλευτῶν).

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλῶ νὰ μὴ ἀποχωρήσητε, διότι θὰ ἐπακολουθήσῃ μυστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῶν αἰτήσεων περὶ ἄρσεως ἀσυλίας βουλευτῶν.

§209ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ὥρα εἶναι προκεχωρημένη, καὶ εἶναι ἀδύνατον τὴν 1ην πρωϊνὴν νὰ διεξαχθῇ μυστικὴ ψηφοφορία.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξαντλήσωμεν τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, προχωροῦντες εἰς ψηφοφορίαν ἐπὶ τῶν αἰτήσεων ἄρσεως τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας, διότι κινδυνεύομεν ἀργότερα νὰ μὴ ἔχωμεν ἀπαρτίαν, ἐκτὸς ἐὰν θέλετε νὰ ἀναβληθῇ ἡ ψηφοφορία.

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ πᾶν, ὅμως, ἐνδεχόμενον, παρακαλῶ ὅπως μοῦ δοθῇ ἀπὸ τοῦδε ἡ ἔγκρισίς σας νὰ ἐπικυρώσω ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ πρακτικὰ τῆς παρούσης συνεδριάσεως.

§213ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, μὲ συγχωρεῖτε, διὰ τὴν διακοπὴν αὐτήν, ἀλλ’ ἦτο ἀναγκαία. Παρακαλῶ συνεχίσατε.

§215Η. ΗΛΙΟΥ. Ὅταν, κύριοι βουλευταί, διὰ τὴν προδοσίαν μυστικοῦ μιᾶς συμμαχίας εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει καὶ ἡ χώρα μας, ἐπιβάλλεται ποινὴ καθείρξεως 10 ἐτῶν καὶ εἰς περίπτωσιν καθ’ ἣν τὸ μυστικὸν μεταδίδεται ἐξ ἀμελείας, ποινὴ φυλακίσεως τριῶν ἐτῶν, τὸ πνεῦμα αὐτὸ εἶναι σύμφωνον μὲ ἰσχύοντα νόμον ἐν καιρῷ εἰρήνης. Νομίζω ὅτι ὅταν αὐτὴ εἶναι ἡ πρότασις τῆς Πολιτείας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐπιληφθῶμεν τῆς εὐκαιρίας νὰ λύσωμεν ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον ἐξήγειρε τὴν συνείδησιν ὅλων σχεδὸν τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων τῆς Ἑλλάδος καὶ μέγα μέρος τῶν νομομαθῶν τῆς Χώρας μας. Τὸ θέμα ὅτι ὑπάρχει καὶ ἰσχύει καὶ ἕνας δεύτερος νόμος, ὁ νόμος 375, ὁ ὁποῖος τιμωρεῖ μὲ θάνατον ἕνα πρόσωπον δι’ ὑπόθεσιν ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίσθη ἀπὸ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς ὡς κατασκοπεία, ὅταν τὸ πρόσωπον αὐτὸ συμβαίνῃ νὰ εἶναι ἀριστερῶν φρονημάτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνισχύσουν δύο νόμοι, εἷς δρακόντειος, μὴ γνωρίζων οὔτε τὸ μέσον τῆς ἐφέσεως καὶ ὁ ἄλλος νὰ τιμωρῇ δι’ αὐστηροτέραν πρᾶξιν μὲ ποινὴν καθείρξεως.

§216Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Ἐὰν ἀφορᾷ τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον ὁ ἐπιεικέστερος νόμος εἶναι ἐπικρατέστερος καὶ αὐτὸς ἐφαρμόζεται.

§217Η. ΗΛΙΟΥ. Ἀφορᾷ τὸ αὐτὸ ἀντικείμενον, κύριε συνάδελφε, ἀλλὰ δὲν ἐφαρμόζεται ὁ ἐπιεικέστερος. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐάν τις διέρχεται τὰ σύνορα ἄνευ τηρήσεως τῶν περὶ διαβατηρίων διατυπώσεων νὰ χαρακτηρίζεται ὡς κατάσκοπος καὶ νὰ καταδικάζεται εἰς θάνατον. Ἑπομένως, νομίζω ὅτι, εἶναι ἔργον δικαιοσύνης νὰ διακηρυχθῇ ὅτι ἐπὶ δύο νόμων συνισχυόντων θὰ ἐφαρμόζεται ὁ ἐπιεικέστερος. Εἴμεθα σύμφωνοι νὰ τιμωροῦνται οἱ ὑπεύθυνοι. Ἀλλὰ ἡ ἀπόφασις πρέπει νὰ μὴ εἶναι διαβλητή. Καὶ τοῦτο θὰ γίνῃ ὅταν δικάζωνται ἀπὸ τὰ τακτικὰ Δικαστήρια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἁρμόδια ἐν καιρῷ εἰρήνης καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἀπολείπει ὁ πατριωτισμὸς ἀπὸ τοὺς τακτικοὺς δικαστὰς διὰ τὴν αὐστηρὰν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον, ἐν καιρῷ εἰρήνης, νὰ δικάζουν τὰ Στρατοδικεῖα. Ἐπὶ 16.000 δικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων αἱ 14.000 ἀνεθεωρήθησαν. Τοῦτο, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐνδεικτικὸν τῆς νοοτροπίας τῶν Στρατοδικείων, ὅταν δικάζουν παρομοίας περιπτώσεις.

§218Θ. ΜΠΑΡΜΠΑΣ. Ποίαν σχέσιν ἔχουν αὐτά, κ. συνάδελφε, μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ πράξεις, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ γίνουν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγετε θέλετε νὰ κάμετε θεωρίαν.

§219Η. ΗΛΙΟΥ. Οὐδέποτε ἠθέλησα νὰ κάμω θεωρίαν. Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἔθιξα εἶναι συναφὲς μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Προτείνω, κ. βουλευταί, πρῶτον νὰ προστεθῇ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας νὰ διακηρύσσεται ὅτι δι’ ἀδικήματα τοῦ νόμου 175 καθίστανται ἁρμόδια τὰ Ποινικὰ Τακτικὰ Δικαστήρια καὶ ἐπιβάλλονται αἱ ποιναὶ αἱ προβλεπόμεναι ὑπὸ τῶν οἰκείων ἄρθρων τοῦ νόμου 375. Προκειμένου περὶ τῶν διαβαθμισμένων μυστικῶν τὸ Συνέδριον εἰς τὸ Στρασβοῦργον προσεπάθησε νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα τί εἶναι διεβαθμισμένα στρατιωτικὰ μυστικὰ καὶ δὲν ἔδωσε λύσιν. Ἑπομένως νομίζω ὅτι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, καθὼς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ θελήσουν νὰ διευκρινίσουν αὐτὰ τὰ διαβαθμισμένα μυστικά. Αὐτὰ εἶχα νὰ προτείνω. Ἐπίσης πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχουν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμὰ ἀναλόγως τῆς πολιτικῆς τοποθετήσεως ἑκάστου.

§220Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Δικ.). Διὰ νὰ ὑπάρχῃ ὁμοιομορφία πρέπει ἡ διάταξις αὐτὴ νὰ διατυπωθῇ ὡς ἑξῆς.... (Ἀναγινώσκει).

§221Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ θέμα τῆς καταργήσεως ἢ μὴ τοῦ νόμου 375 δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον ἁπλῆς τροπολογίας. Εἶναι θέμα εὐρὺ καὶ πρέπει νὰ συζητηθῇ ἐν ἀνέσει χρόνου. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου σχετικὰς προτάσεις καὶ μάλιστα καὶ μίαν ἐπερώτησιν ὡρισμένων συναδέλφων καὶ θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα ποὺ θὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι σήμερον ἡ κατάλληλος εὐκαιρία πρὸς συζήτησιν τῆς καταργήσεως ἢ μὴ τοῦ νόμου 375.

§222Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἶμαι καὶ ἐγὼ σύμφωνος μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅτι δὲν εἶναι ἡ ὥρα πρὸς μίαν εὐρυτέραν συζήτησιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, εἶναι, ὅτι ὑφίσταται πράγματι θέμα πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Καὶ μὲ τὴν εὐκαιρίαν αὐτὴν ἐπιθυμῶ νὰ διακηρύξω τὴν ἀρχὴν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ Κόμμα τῶν Φιλελευθέρων πιστεύει: Εἰς περίοδον εἰρήνης πρέπει νὰ εἶναι πλήρης ἡ λειτουργία τῆς Δημοκρατίας. Καὶ ἐκ τῆς ἀρχῆς αὐτῆς θὰ συναγάγωμεν ὅλα τὰ συμπεράσματα εἰς τὰς συγκεκριμένας περιπτώσεις. Καὶ ἐπίσης, εἰς περίοδον εἰρήνης πρέπει νὰ εἶναι πλήρης ἡ λειτουργία τῆς τακτικῆς Δικαιοσύνης τῆς πατρίδος, τὴν ὁποίαν περιβάλλομεν μὲ πλήρη ἐμπιστοσύνην. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀρχαί, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐμπνέουν. Καὶ ἐκ τῶν ἀρχῶν αὐτῶν ἐμπνεόμενοι θὰ λάβωμεν θέσιν ἐπὶ τῶν συγκεκριμένων περιπτώσεων.

§223Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀναγνωρίζει ὅτι ὑπάρχει θέμα δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ λύσωμεν εἰς εὐθετώτερον χρόνον.

§224Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει τὴν ὕπαρξιν ἑνὸς τοιούτου μεγάλου θέματος εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ θέμα αὐτὸ ἀχθῇ τὸ συντομώτερον πρὸς λύσιν.

§225Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ ζήτημα τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Ἠλιοῦ, ἀπηχεῖ τὴν κοινὴν συνείδησιν ὁλοκλήρου τοῦ νομικοῦ κόσμου. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ ὁμαλὸν καθεστὼς νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις μεταξὺ τῶν πολιτῶν. Ἡ δικαιοσύνη πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλους τοὺς πολίτας καθ’ ὅμοιον τρόπον.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον;

§227ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§228ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξασφαλίσεως διεβαθμισμένων πληροφοριῶν ΝΑΤΟ. Ἄρθρον μόνον». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 54302) 30, 913708) 3.9.55 καὶ 54302) 34, 913941) 19.9.55, διαταγῶν Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ».

§229Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παράκλησίς μου εἶναι, νὰ ψηφισθῇ εἰς μόνην συζήτησιν, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι καθαρῶς τυπικὸν καὶ ἐπεῖγον.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν μόνον συζήτησιν. Θὰ ψηφισθῇ εἰς αʹ συζήτησιν καὶ θὰ ἀναβληθῇ ἡ ψήφισις τοῦ συνόλου. Συνεπῶς τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς Β. Ἀεροπορίας. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ: δέχεται τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§231ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§232ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν καὶ ὑπαξιωματικῶν τῆς Βασ. Ἀεροπορίας» Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Ναυτικῆς Σχολῆς Πολέμου». Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§233Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι σύμφωνος εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου ὅπως ψηφισθῇ μὲ τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Διαφωνίαν ἔχω μόνον ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔχει τὸν ἑξῆς βασικὸν νεωτερισμόν. Ὅτι οἱ φοιτῶντες εἰς τὴν Σχολὴν Πολέμου Ἀνώτεροι Ἀξιωματικοὶ δύνανται ἐὰν ἀποτύχουν νὰ φοιτήσουν καὶ εἰς ἑπομένην σειράν. Εἶμαι ρητῶς ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν. Εἶναι ἀδύνατον νὰ θεωρήσω ὅτι ἀνώτερος ἀξιωματικὸς ἐὰν ἀποτύχῃ ἠμπορεῖ νὰ σταδιοδρομήσῃ ἐπιτυχῶς εἰς τὸ Ναυτικόν. Εἰς οὐδὲν κράτος ὑπάρχει τοιαύτη νομοθεσία διὰ τοὺς φοιτῶντας εἰς τὴν Ναυτικὴν Σχολὴν Πολέμου. Διατὶ ἡμεῖς νὰ θέτωμεν τοιαῦτα ὑπερβολικὰ μέτρα ἐπιεικείας; Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον καταβιβάζομεν τὸ ἐπίπεδον τῆς ἐκπαιδεύσεως. Ἡ Ναυτικὴ Σχολὴ Πολέμου, κύριοι βουλευταί, εἶναι τὸ ἀνώτατον ἐκπαιδευτικὸν ἵδρυμα τοῦ Β. Ν. Εἰς αὐτὸ οἱ φοιτῶντες ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ παρουσιάζουν ὅλας τὰς ἀρετὰς τῶν σχετικῶς πρὸς τὴν κατανόησιν τοῦ πολέμου, τὴν ἱκανότητα ἀντιμετωπίσεως τῶν διαφόρων προβλημάτων του καὶ ἐφαρμόζουν τὰς γνώσεις των εἰς τὰ προβλήματα αὐτὰ ὥστε διὰ λογικῶν εἱρμῶν σκέψεων νὰ καταλήγουν εἰς τὰς ὀρθὰς ἀποφάσεις. Ἀλλοίμονον, ἐὰν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἀποτυγχάνουν, εἰς τὰ ἀνωτέρω θέματα, θεωρηθῇ ὅτι ἀπέτυχαν ἐξ οἱωνδήποτε ἄλλων λόγων, πλὴν τῆς ἠλαττωμένης ἱκανότητός των. Αὐτὰ ἔχουν, αὐτὰ ἀπέδωσαν. Νέα φοίτησις δὲν πρόκειται νὰ τοὺς βελτιώσῃ τὴν κατάστασιν τοῦ ἐγκεφάλου των. Ἐπὶ πλέον σημειῶ ὅτι θὰ ἔχουν ἤδη κυβερνήσει πολεμικὰ πλοῖα. Δὲν πρέπει νὰ καταβιβάσωμεν τὸ ἐπίπεδον τῆς σχολῆς εἰς τὰ ἐπίπεδα τῶν σπουδαστῶν ὡρισμένων σχολῶν οἱ ὁποῖοι δύνανται τρὶς καὶ τετράκις νὰ ἐπανεξετάζωνται εἰς μάθημα εἰς ὃ ἀπέτυχον. Δὲν εἶναι Πάντειος Σχολὴ διὰ νέους φοιτητάς. Εἶναι ἡ Σχολὴ Πολέμου δι’ ἀνωτέρους ἀξιωματικούς. Κακίζω τὴν σημερινὴν διοίκησιν τοῦ Ναυτικοῦ διότι ἐτόλμησε νὰ εἰσηγηθῇ τοιαύτην διάταξιν. Ἀποθαρρύνονται οἱ καλοὶ ὅταν βλέπουν ὅτι οἱ κακοὶ θὰ σταδιοδρομήσουν ἐξ ἴσου μὲ αὐτούς. Πρέπει νὰ ἰσχύσῃ τὸ δόγμα ὅτι ἡ ἀμοιβὴ τῶν καλῶν εἶναι ὁ ἔλεγχος τῶν κακῶν. Ἐὰν δεχθῆτε τοιαύτην διάταξιν, θὰ δημιουργηθῇ δυσμενὴς ἀντίκτυπος εἰς τὸ ἠθικὸν τῶν ἀξιωματικῶν. Ἀπορῶ πῶς ἡ διοίκησις δὲν ἀνησυχεῖ διὰ τὰς συνεχιζομένας παραιτήσεις ἀρίστων ἀξιωματικῶν καὶ δὲν προσπαθεῖ νὰ διαγνώσῃ τὰ προκαλοῦντα αὐτὰς αἴτια, ὥστε νὰ ἐξαγάγῃ τὰ συμπεράσματά της. Ἐὰν ἀποτύχῃ ἕνας ἀνώτερος ἀξιωματικός, πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι δὲν δύναται νὰ συνεχίσῃ ἐπιτυχῶς τὴν σταδιοδρομίαν του.

§234Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὀρθῶς ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐδέχθη τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8. Οἱ ἀξιωματικοὶ πρέπει νὰ κρίνωνται δὶς καὶ μετὰ νὰ ἀποστρατεύωνται. Μὲ τὴν διάταξιν αὐτὴν εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ εἰς μαθήματα εἰς τὰ ὁποῖα ὑστέρησαν λόγῳ οἰκογενειακῶν ἀτυχημάτων.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ναυτικῆς Σχολῆς Πολέμου». (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας). Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 καὶ 8, ὡς ἐτροπολογήθησαν ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς.

§236Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Τούμπα ἔχει βάσιν, ἀλλὰ εἶναι αὐστηρὸς εἰς τὰς κρίσεις του. Ἡ ἤδη ὑπάρχουσα νομοθεσία εἶναι ἐπιεικεστέρα πρὸς αὐτὴν τὴν ὁποίαν ψηφίζομεν σήμερον. Διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἐπιτρέπομεν δύο φορὰς νὰ φοιτήσῃ ἀξιωματικὸς εἰς τὴν Ἀνωτάτην Σχολὴν Πολέμου. Αὐτὸ δὲν εἶναι μεμπτόν.

§237Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κατέχω καλῶς τὰ θέματα ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁμιλῶ. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς ἐρωτήσω μήπως φρονεῖτε ὅτι δὲν τρέφουν στοργὴν τὰ μεγάλα κράτη εἰς τοὺς ἀξιωματικούς των; Καὶ ὅμως εἰς τὰ Ναυτικά των τὰ ὁποῖα δὲν διοικοῦνται χειρότερα ἀπὸ τὸ ἰδικόν μας, δὲν ἔχουν τοιαύτας ἐπιεικεῖς διατάξεις.

§238Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπρότεινον μίαν συμβιβαστικὴν λύσιν. Οἱ κατώτεροι νὰ δύνανται νὰ ἐπανεξετασθοῦν ἐὰν ἤθελον ἀποτύχει. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν κατ’ ἐπιεικῆ κρίσιν νὰ γίνῃ δεκτόν. Διὰ τοὺς ἀνωτέρους, ὅμως, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δεχθῶμεν τὸ ἴδιον. Ὁ ἀνώτερος ἀποτυγχάνων δέον ν’ ἀποκλείεται ὁριστικῶς, διότι ἐκτὸς τῶν ἄλλων ὁ ἀνώτερος ἀποτυγχάνων χάνει τὸ κῦρος του.

§239Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἕνας ἀξιωματικὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερτερῇ εἰς ἄλλα προσόντα καὶ νὰ ὑστερῇ εἰς τὸν ἐπιτελικὸν τομέα. Ὑπάρχουν, ὅμως, καὶ ἄλλα προσόντα τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ δίδουν εἰς τὸν ἀξιωματικὸν ἡγετικὴν θέσιν.

§240Α. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ ἡ Βουλὴ ὑπὸ ποίας οἰκογενειακὰς συνθήκας εἰσάγεται ὁ ἀξιωματικὸς εἰς τὴν Σχολήν. Ἄλλωστε ὁ Ναύαρχος Κουντουριώτης εἶχε πτυχίον ἐπιτελικόν;

§241Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Γνωρίζετε, ἐλπίζω, ὅτι τότε δὲν ὑπῆρχε Σχολὴ Πολέμου, ὅπως δὲν ὑπῆρχε καὶ ἐπὶ Νέλσωνος.

§242Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς ποῖον ἄλλο Κράτος τῆς Εὐρώπης ὑπάρχει περίπτωσις ἐπανεξετάσεως ἀπορριφθέντος ἀξιωματικοῦ.

§243Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὁμιλοῦμεν περὶ πτυχίου ἐπιτελοῦς, διὰ τοὺς πλωτάρχας δὲν ὑπάρχει πτυχίον. Ἁπλῶς ἀποκτᾶ προσόν. Πτυχίον ἐπιτελικοῦ ἀποκτοῦν οἱ πλοίαρχοι.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 9ον;

§245ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπίσης γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 10ον καὶ 11ον. Δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου;

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Ναυτικῆς Σχολῆς Πολέμου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν εἰδικῶν Ταμείων καὶ Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1957».

§249Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι ἄλλως δὲν θὰ πληρωθοῦν οἱ ὑπάλληλοι.

§250Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Ὑπουργέ, νὰ ἔρχεσθε τὴν 2αν πρωϊνὴν αἰφνιδιαστικῶς καὶ νὰ λέγετε ὅτι ἂν δὲν θὰ ψηφισθοῦν τὰ δωδεκατημόρια δὲν θὰ πληρωθοῦν οἱ ὑπάλληλοι. Ἔπρεπε νὰ εἴχατε καταθέσει τὸν Προϋπολογισμόν.

§251Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὁ προϋπολογισμὸς θὰ κατατεθῇ μέχρι τῆς 15ης Ἰανουαρίου.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου;

§253ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προσωρινῆς διοικήσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Εἰδικῶν Ὑπηρεσιῶν κατὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1957». Παρακαλῶ ὅπως ἐγκρίνητε καὶ ἐπικυρωθοῦν τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προέδρου.

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως ἐπεκυρώθησαν ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προέδρου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§257ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§258ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 21ην Δεκεμβρίου, ἡμέραν Παρασκευὴν καὶ ὥραν 1.30′ μ.μ. (Ὥρα 1.35′ π. μ.)