1956.12.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 19η

Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.20′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Δ. Λαντζούνης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κ.λ.π.

§4Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ. κ.: 1) Ι. Δεληγιαννάκη ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης. 2) Α. Δερδεμέζη ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἰωαννίνων. 3) Β. Ἐφραιμίδου ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἡρακλείου. 4) Η. Λιαρούτσου ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Σύρου. 5) Ν. Μήτρου ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Βόλου. 6) Κ. Μητσοτάκη ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Χανίων. 7) Π. Μόντζολα ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Φλωρίνης. 8) Θ. Μπάλλα ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Καρδίτσης. 9) Η. Μπρεδήμα ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 10) Γ. Οἰκονομοπούλου ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ναυπλίου. 11) Κ. Παπαδοπούλου ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης. 12) Σ. Παπαεμμανουὴλ ἐπὶ τεσσάρων αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 13) Χ. Παπασταύρου ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 14) Δ. Πετροπουλάκου ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 15) Π. Τζαννετάκη ἐπὶ τεσσάρων αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Θεσσαλονίκης. 16) Ι. Τοῦμπα ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 17) Ι. Τριανταφυλλίδη ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἕβρου. 18) Χασὰν Γιουσοὺφ καὶ Σ. Γουδελῆ ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ροδόπης. Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Η. Λεβαντῆς (Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Μορφωτικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Αἰγύπτου ὑπογραφείσης ἐν Καΐρῳ τὴν 4ην Σεπτεμβρίου 1956». Οἱ κ.κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 5 Ἰουνίου 1954 Συμφωνιῶν Ἐμπορίου καὶ Πληρωμῶν μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Οὑγγαρίας». Οἱ κ. κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ Ν. Καραπιπέρης (Ὑφυπουργὸς Συγκοινωνιῶν) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ ὑπογραφέντος ἐν Ἀθήναις τὴν 13.4.1955 Παραρτήματος τῆς ἀεροπορικῆς Συμφωνίας μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Βελγίου». Ὁ κ. Ε. Ἀβέρωφ–Τοσίτσας (Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν) καὶ ἡ κ. Λίνα Π. Τσαλδάρη (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας) καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ τοῦ Βασιλείου τῆς Ἑλλάδος, τῆς Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Βουλγαρίας καὶ τῆς Ὁμοσπόνδου Λαϊκῆς Δημοκρατίας τῆς Γιουγκοσλαυΐας συνομολογηθείσης συμβάσεως ἀφορώσης εἰς τὴν πρόληψιν καὶ καταπολέμησιν τῶν λοιμωδῶν νόσων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Ἀναγνωστόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ.) ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Γαλενιανός καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ.) ἰσχυουσῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Κάβδας, Κ. Παπαγεωργίου, Θ. Μπάρμπας καὶ Δ. Λαντζούνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ) ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Λαμπρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ (Τ.Α.Α.Σ) ἰσχυουσῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Γκουτζουρῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Παπαδόπετρος καὶ Ε. Γαλενιανός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ Κ. Ν. 4971) 31 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Μήτρου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Κοντοβράκης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Οἰκονομίδης καὶ Γ. Βογιατζῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2510)1953 περὶ ρυθμίσεως ζητημάτων τινῶν προσωπικοῦ Τραπεζικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κοντοβράκης, Κ. Μητσοτάκης, Ν. Κρασαδάκης, Ε. Πέτσος, Ι. Ἰντζὲς καὶ Α. Γεροκωστόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας μεταβιβάσεως μεταλλείων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στρατῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Παπαγιαντᾶς, Β. Ἐφραιμίδης καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. 2348) 53 «περὶ τροποποιήσεως, συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως διατάξεων ἀφορωσῶν τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν φύλλων τοῦ καπνοῦ καὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Καπνεργατῶν μετὰ τοῦ Ι.Κ.Α.» ὡς οὗτος ἐτροποποιήθη μεταγενεστέρως». Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Σ. Κωστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Ἐπιστημόνων Μαιῶν Μεσσηνίας, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν του εἰς τὸ

Τ.Σ.Α.Υ.

Ὁ βουλευτὴς Θεσπρωτίας–Ἰωαννίνων κ. Α. Δερδεμέζης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων τῶν κοινοτήτων Λίστης, Κουρεμαδίου, Λειᾶς, Γλούστης, Γαρδικίου, Χαραυγῆς, Ραδενῆς, Παλῃαμπέλων, Βαβουρίου καὶ Λεπτοκαρυᾶς, ζητούντων χορήγησιν πιστώσεων διὰ τὴν διατήρησιν εἰς καλὴν κατάστασιν καὶ κατὰ τὸν χειμῶνα τῆς μοναδικῆς ὁδικῆς ἀρτηρίας ἀπὸ Βρυσίνης μέχρι Λίστης καὶ Λειᾶς πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰν αὐτεπαγγέλτως ἀποστρατευθέντων συνταγματαρχῶν Πεζικοῦ, στερηθέντων τῶν ἐνδίκων μέσων δυνάμει τοῦ ψηφίσματος ΜΕʹ) 48, ζητούντων λῆψιν νομοθετικοῦ μέτρου διὰ τὴν παροχὴν τοῦ δικαιώματος ἐνδίκων μέσων κατὰ τῶν διοικητικῶν πράξεων ἀποστρατείας των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Μεσσηνίας διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἐγκατάστασιν αὐτομάτων τηλεφώνων εἰς Μεσσήνην συνδεομένων μετὰ τοῦ Τηλεφωνικοῦ Κέντρου Καλαμῶν, παρ’ ὅτι εἶχε συμπεριληφθῆ εἰς τὸν πίνακα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ δικτύου εἰς Μεσσήνην ἔνθα ἐκκρεμοῦν ὑπὲρ ἑκατὸν αἰτήσεις τηλεφωνικῆς συνδέσεως. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀνδρ. Ἀνδρεάκη, Παῦλ. Ἀποστολίδη, Στυλ. Γατζούρα, Χρ. Κασμερίδου, Θεοδ. Ἐγγομοπούλου, Μαρ. Λαμπαδίτη, Χρ. Μελεονίδη καὶ Κωνστ. Σαχ. Πάζη, κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων Δημ. Ταμείου Δράμας, ζητούντων τὴν ὁριστικὴν καὶ δικαίαν ρύθμισιν τῆς καθ’ ὅλην ὑπαλληλικῆς θέσεως τῶν κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων, συμφώνως μὲ τὸ ὑποβληθὲν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὑπόμνημά των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Γρ. Ψαθᾶ, Κων. Παπαδοπούλου, Θεολόγ. Χωματίδου, Φαν. Ἀγοραστοῦ, Πην. Χατζηαϊβατίδου καὶ Ἄνν. Σφκετζόγλου, αἰτούντων συμπληρωματικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ 5.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν οἰκοδομικῶν ἐργασιῶν τῶν ἀνεγερθέντων δι’ αὐτοστεγάσεως οἰκημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀντ. Λαζαρίδη, Χρ. Μεταξᾶ, Μιχ. Πεταλωτῆ, Ἰωάν. Πασακαλίδη, Στ. Παπάζογλου, Χρ. Ἀνδρούτσου, Μιχ. Ἀθανασιάδου κ.λ.π. καπνοπαραγωγῶν κατοίκων Ἀδριανῆς, τῶν ὁποίων τὰ καπνὰ ἐσοδείας 1955, παραμένουν ἀπώλητα εἰς χεῖρας των, ζητούντων ὅπως ληφθῇ μέριμνα διὰ τὴν συγκέντρωσιν αὐτῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους, ὥστε νὰ ἐλαφρυνθοῦν ἀπὸ τὰς προσαυξημένας δανειακὰς πρὸς τὴν Τράπεζαν ὑποχρεώσεις των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐργατοϋπαλλήλων τῆς Ἑταιρίας Ἠλεκτροφωτισμοῦ Δοξάτου, παραπονουμένων ὅτι ἡ ΔΕΗ συμπληρώνει τὸ πάσης φύσεως προσωπικὸν τῶν Ὑπηρεσιῶν της διὰ τῆς προσλήψεως καὶ μεταφορᾶς ὑπαλλήλων καὶ τεχνιτῶν ἐξ ἄλλων ἐπαρχιῶν, παραβαίνουσα οὕτω τὸν ψηφισθέντα ἐσχάτως ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου κατοχυρώνονται τὰ δικαιώματά των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφοράν, τῶν ἐξελθόντων τοῦ καπνεργατικοῦ ἐπαγγέλματος καὶ μὴ τυχόντων ἀποζημιώσεως καπνεργατῶν, λόγῳ τῆς μὴ συμπληρώσεως τῶν προϋποθέσεων τῶν 360 ἡμερομισθίων τῆς τελευταίας πενταετίας τοῦ νόμου 2519) 53, αἰτούντων τὴν ἀπάλειψιν τῆς σχετικῆς διατάξεως τοῦ νόμου αὐτοῦ, ἵνα τύχωσι καὶ αὐτοὶ τῆς χορηγηθείσης εἰς τοὺς λοιποὺς συναδέλφους των ἀποζημιώσεως καὶ στραφῶσιν εἰς ἄλλας ἐργασίας.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. τὴν μεσημβρίαν μοῦ ἐζήτησεν, ὅπως λάβῃ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Συνεννοήθην σχετικῶς μετὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι παροῦσα, καὶ δίδεται εἰς τοῦτον ὁ λόγος.

§6Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἰδιαιτέρως τὸν κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ κειμένου τῶν ἐπιφυλάξεων, τὰς ὁποίας διετύπωσεν εἰς τὴν τελευταίαν συνέλευσιν τοῦ ΝΑΤΟ. Διότι εἰς πρότασιν γενομένην, ὅπως διαφοραί, μεταξὺ τῶν μελῶν Κρατῶν τοῦ ΝΑΤΟ, ἐπιλύονται εἰς πρῶτον στάδιον, ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ὀργανισμὸν αὐτὸν καὶ ἐπειδὴ εὑρίσκεται ἐκκρεμὴς ἡ προσφυγὴ τῆς Ἑλλάδος εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν διετύπωσεν ἐπιφυλάξεις διὰ τὴν ἐφετεινὴν προσφυγήν. Θὰ ἠθέλαμε νὰ ἠξεύραμεν, ἐὰν καὶ ποῖαι ἐπιφυλάξεις διετυπώθησαν διὰ τὸ μέλλον.

§7Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτ.). Κύριοι συνάδελφοι, εὐχαριστῶ τὸν κ. Ἀρχηγὸν τῆς Φ.Δ.Ε., διότι δίδει τὴν εὐκαιρίαν νὰ διαλευκανθῇ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶδα, μετὰ τὴν ἄφιξίν μου, προεκάλεσε καὶ εἰς τὸν τύπον ὡρισμένον θόρυβον. Θὰ σᾶς ἀνακοινώσω, εὐχαρίστως, διότι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀνησυχία ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, ποία ἦτο ἡ ἐπιφύλαξις, τὴν ὁποίαν διετυπώσαμεν. Ἀλλὰ πρὶν κάμω τοῦτο, χρήσιμον, θὰ ἦτο νὰ εἴπω ὅτι οὐδεμία ἀνησυχία θὰ εἶχεν ἐγερθῆ, ἐὰν ἦτο γνωστὸν τὸ κείμενον τῆς ἀποφάσεως, ἡ ὁποία ἐλήφθη, δηλ. τῆς ἀποφάσεως τῶν τριῶν σοφῶν, ἥτις ἔγινε δεκτὴ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον τοῦ ΝΑΤΟ. Θὰ ἔλθω εἰς τὴν ἐπιφύλαξιν, ἀλλὰ θὰ ἰδῆτε καὶ ἐκ τοῦ κειμένου ὅτι ἡ ἐπιφύλαξις ἀποτελεῖ μίαν «ὑπερβολὴν προσοχῆς», διότι τὰ κείμενα δὲν θὰ μᾶς ὑπεχρέωναν, κανονικῶς νὰ κάμωμεν ἐπιφύλαξιν. Ἡ πρότασις τῆς ἐπιτροπῆς τῆς ὀνομασθείσης «τῶν τριῶν Σοφῶν» ἡ ὁποία ἔγινεν ἀποδεκτή, καὶ θὰ παρέμενεν μυστική, διότι, ὅπως γνωρίζετε, ὅλα τὰ κείμενα τοῦ ΝΑΤΟ, θεωροῦνται ἄκρως ἀπόρρητα καὶ ὑπάρχει δέσμευσις νὰ μὴ ἀνακοινοῦνται, ἀπεφασίσθη νὰ δημοσιευθῇ μάλιστα εἰς τὴν Παρισινὴν ἐφημερίδα «ΜΟΝΤ» καὶ ἐδημοσιεύθη καὶ περικοπὴ ἀφορῶσα τὴν Ἑλληνικὴν ἐπιφύλαξιν, τὴν ὁποίαν βεβαίως δὲν ἐδώσαμεν ἡμεῖς, ἀλλὰ εἶχεν ἡ ἐφημερὶς ἐξ ἰδικῶν της πληροφοριῶν. Ἡ πρότασις λοιπὸν ἡ ὁποία ἔγινεν ἀποδεκτὴ ἔχει τέσσαρα σημεῖα ἐκ τῶν ὁποίων τὸ τέταρτον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἠδύνατο νὰ μᾶς δεσμεύσῃ ἐνδεχομένως. Ἀλλὰ προσέξατε τὴν διατύπωσιν ὅλων αὐτῶν τῶν τεσσάρων σημείων. Τὸ πρῶτον λέγει: «ἐπιβεβαιώνει τὴν ὑποχρέωσιν δι’ ὅλα του τὰ μέλη, κατὰ τὸ ἄρθρον 1 τοῦ συμφώνου, νὰ ρυθμίζουν δι’ εἰρηνικῶν μέσων πᾶσαν διαφοράν, ἡ ὁποία τυχὸν θὰ προέκυπτε μεταξύ των». Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, δὲν μᾶς ἀφορᾷ, διότι οὐδεμίαν ἔχομεν πρόθεσιν νὰ λύωμεν τὰς διαφοράς μας διὰ μὴ εἰρηνικῶν μέσων. Τοὐναντίον δὲ ἀποκλείομεν τὴν χρησιμοποίησιν πολεμικῶν μέσων, ἀπὸ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τυχὸν θὰ ἤθελον νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν πιθανὸν δὲ τοῦτο τὸ ὁποῖον θὰ ἔδει νὰ θεωρῆται αὐτονόητον, ἂν μὴ περιελήφθη κατὰ τύχην. Πάντως δὲν μᾶς ἀφορᾷ καὶ εἶναι ἴσως χρήσιμον. Τὸ δεύτερον λέγει: «Ἀποφασίζει ὅτι πᾶσα διαφορὰ ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔχῃ κανονισθῆ ἀπ’ εὐθείας μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων, θὰ ὑποβληθῇ εἰς μίαν διαδικασίαν «καλῶν ὑπηρεσιῶν» ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., πρὶν ἢ αἱ κυβερνήσεις τῶν χωρῶν–μελῶν προσφύγουν εἰς οἱονδήποτε ἄλλον διεθνῆ ὀργανισμόν». Καὶ ἐξαιροῦνται ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κανονικῶς πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν εἴτε ἀπὸ τὸ Διεθνὲς Δικαστήριον τῆς Χάγης, εἴτε ἀπὸ ἄλλα Δικαστήρια διεθνῆ ἢ διεθνεῖς οἰκονομικοὺς ὀργανισμούς. Αὐτὸ τὸ ἄρθρον λέγει ὅτι, πρὶν καταφύγῃς εἰς ἄλλον διεθνῆ ὀργανισμόν, ἐὰν δὲν κατορθώσῃς νὰ λύσῃς μίαν διαφορὰν μὲ ἕτερον τῶν κρατῶν–μελῶν, ὑποχρεοῦσαι νὰ διέλθῃς ἀπὸ μίαν διαδικασίαν «καλῶν ὑπηρεσιῶν». Εἶναι καὶ αὐτὸ ἀνώδυνον πρᾶγμα, διότι οἱονδήποτε ἔτος θέλεις νὰ καταφύγῃς εἰς ἄλλον Ὀργανισμόν, δὲν ἔχεις παρὰ νὰ ζητήσῃς τὴν διαδικασίαν τῶν «καλῶν ὑπηρεσιῶν».

§8Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὑποχρεοῦσαι δηλαδὴ εἰς «ἀναγκαστικὴν διαιτησίαν».

§9Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ὄχι «ἀναγκαστικὴν διαιτησίαν», κ. Πρόεδρε. Σεῖς διετελέσατε καὶ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ γνωρίζετε ὅτι ἡ διαιτησία εἶναι ἐντελῶς ἄλλο πρᾶγμα καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 4: ὅτι ἡ διαιτησία «τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν» εἶναι εἰς τὴν διπλωματικὴν τακτικήν, τὴν ὁποίαν σεῖς γνωρίζετε καλλίτερα ἀπὸ ἐμέ, ἕνα ἀσαφὲς πρῶτον στάδιον τῆς ἐπαφῆς διὰ τὴν προσπάθειαν ἐπιλύσεως τῆς διαφορᾶς. Δηλαδή, ἔρχεται μία χώρα καὶ λέγει εἰς τὴν ἄλλην: προσφέρω «τὰς καλάς μου ὑπηρεσίας» καὶ ἡ μία διαβιβάζει εἰς τὴν ἄλλην τὰς ἀπόψεις της. Δὲν θεωρεῖται κἂν ἀρχὴ διαπραγματεύσεων. Τώρα τὸ τρίτον σημεῖον: «Βεβαιοῦται τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον ὅπως αἱ κυβερνήσεις τῶν χωρῶν–μελῶν καὶ ὁ Γεν. Γραμματεὺς φέρουν εἰς τὴν προσοχὴν τοῦ Συμβουλίου, τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα θὰ θεωρηθοῦν ὑπ’ αὐτῶν ὡς περιλαμβάνοντα ἀπειλὴν διὰ τὴν ἑνότητα ἢ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς συμμαχίας». Αὐτὸ προέκυψε, κυρίως, ἀπὸ θέμα ἐνεργείας ὅπως ἡ τελευταία ἐνέργεια Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας, ἡ ὁποία ἔγινε χωρὶς κἂν νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν προσοχὴν τοῦ Συμβουλίου. Καὶ ἐδῶ ὑπάρχει ἡ ὑποχρέωσις νὰ προβῇς εἰς ἀνακοίνωσιν. Ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα, κύριοι, καὶ ἐνημερώνω τὸ Συμβούλιον. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ τέταρτον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ καὶ περὶ διαιτησίας ἀκόμη. Ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἐπιφορτίζει (ἢ ἐξουσιοδοτεῖ) τὸν Γεν. Γραμματέα νὰ προσφέρῃ ἀνεπισήμως ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν «τὰς καλάς του ὑπηρεσίας» εἰς τὰς κυβερνήσεις τῶν χωρῶν μελῶν, τὰς ὁποίας θὰ ἐχώριζε μία διαφορὰ καὶ ἐὰν αὗται θὰ ἐδέχοντο τὴν πρωτοβουλίαν ἵνα διευκολύνουν μίαν ἔρευναν, μίαν μεσολάβησιν, ἕνα συμβιβασμὸν ἢ μίαν διαιτησίαν». Ἐδῶ λοιπόν, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐδεχόμεθα αὐτὸ τὸ ἄρθρον, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ καταλήξωμεν καὶ εἰς τὴν ὑποχρεωτικὴν ἀκόμη διαιτησίαν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῆς διαφορᾶς. Ἀλλὰ ἐδῶ, κατὰ τὴν προπαρασκευαστικὴν ἐργασίαν τῶν τριῶν σοφῶν, ἐλήφθη μέριμνα ἀπὸ ὡρισμένας ἀντιπροσωπείας νὰ λεχθῇ ὅτι αὐτὴ πλέον εἶναι μία ὑπερκυβέρνησις, ἡ ὁποία ἐνδέχεται νὰ εἶναι χρήσιμος, ἀλλὰ διὰ τοῦτο θὰ πρέπει νὰ εἶναι σύμφωνοι οἱ δύο ἐνδιαφερόμενοι. Δηλαδὴ οὐδεμία ἐξ αὐτῶν τῶν διαδικασιῶν, οὔτε διεξαγωγὴ ἐρεύνης, οὔτε συμβιβασμός, οὔτε μεσολάβησις, οὔτε διαιτησία εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἡ συμφωνία τῶν δύο ἐνδιαφερομένων. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ ἦτο δυνατὸν ἄριστα νὰ μὴ κάμωμεν καμμίαν ἐπιφύλαξιν καὶ παρὰ ταῦτα νὰ μὴ ἔχωμεν ἀναλάβη δέσμευσιν ἀπολύτως. Διότι, ὡς εἴδατε, ἢ πρέπει κατὰ τὸ 2ον σημεῖον ἁπλῶς νὰ ἔχῃ προηγηθῆ μία προσφορὰ τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν ἢ εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν σημαντικωτέραν, νὰ συμφωνοῦν τὰ ἐνδιαφερόμενα μέρη διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ διαιτησία. Δὲν ὑπάρχει, λοιπὸν κανεὶς φόβος οὔτε διὰ τὴν ἐφετεινὴν προσφυγὴν οὔτε δι’ ἐνδεχομένας προσφυγὰς εἰς τὸν Ο.Η.Ε. ἢ καὶ ἀλλοῦ, νὰ ἔχωμεν καμμίαν δέσμευσιν, κανένα ἐμπόδιον ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖον. Ἐπειδὴ ὅμως κατὰ τὴν διεξαγωγὴν ὡρισμένων συζητήσεων ἐδημιουργήθησαν ὡρισμέναι ὀξύτητες καὶ μολονότι ἐπιφύλαξις δὲν χρειάζεται — καὶ αὐτὴ ἦτο ἡ γνώμη τῶν τεχνικῶν τοὺς ὁποίους ἔχομεν—ἐκάμαμε τὴν ἐπιφύλαξιν. Ἡ ἐπιφύλαξις αὐτὴ θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω ὅτι ἦτο περιττὴ καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλον λόγον. Ἀπὸ τὸ ὅτι καθ’ ὅλην τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν, καθ’ ὅλας τὰς διεξαχθείσας διαλογικὰς συζητήσεις, πάντοτε ἐτονίσθη ἀπὸ ἐμὲ ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι δυνατόν, διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἐξήγησα, νὰ μὴ συνεχίζῃ νὰ χρησιμοποιῇ τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν. Αὐτὸ βγαίνει ἀπὸ τὰ κείμενα τῶν ἐμπιστευτικῶν πρακτικῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ δι’ ὅλας τὰς διεξαχθείσας συζητήσεις. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ, τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγένετο ἀποδεκτὴ αὐτὴ ἡ ἀπόφασις διετύπωσα ρητὴν ἐπιφύλαξιν, καταχωρηθεῖσαν εἰς τὰ πρακτικά, τὴν ὁποίαν καὶ ἡ «Μὸντ» ἀποδίδει διὰ τῶν ἑξῆς λέξεων: Προτιμῶ νὰ χρησιμοποιήσω τὰς λέξεις τῆς «Μόντ», δὲν ἠμπορῶ νὰ χρησιμοποιήσω αὐτὸ τοῦτο τὸ κείμενον, διότι ὑποτίθεται ὅτι θὰ ἔφερα εἰς τὴν δημοσιότητα κείμενα αὐστηρῶς μυστικά. Ἄλλωστε, ὅταν ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Χώρας σᾶς βεβαιοῖ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιφύλαξις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀμφιβολία.

§10Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐγὼ ἀντιμετωπίζω τί θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον, ἐὰν ὑπάρχουν ἄλλοι ὑπουργοὶ καὶ ἄλλαι ἀποφάσεις καὶ ὄχι τί θὰ γίνῃ σήμερον ποὺ εἶσθε σεῖς Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν.

§11Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἐξ ὅλου τοῦ κειμένου τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέλυσα καὶ τὸ ὁποῖον εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς στείλω νὰ τὸ ἴδητε, αὐτὸ ἐξάγεται. Θὰ σᾶς διαβάσω ἤδη τί λέγει ἡ «Μὸντ» διὰ τὴν ἐπιφύλαξίν μας, εἰς μόνην παρατήρησιν κάτω ἀπὸ τὸ κείμενον: «Ἂς ὑπενθυμίσωμεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς κατέστησε γνωστὸν ὅτι ἐψήφισε τὸ κείμενον τοῦτο ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν ὅτι αὐτὴ ἡ διαδικασία δὲν δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ ὡς πρὸς τὰ θέματα, τῶν ὁποίων τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη ἔχουν ἤδη ἐπιληφθῆ». Ποία ἡ ἔννοια, εἶναι σαφές. Ποία ἡ δικονομία βάσει αὐτῆς τῆς ἐπιφυλάξεως: Τὸ Ν.Α.Τ.Ο. δὲν εἶναι ἕνας δικαστικὸς ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος νὰ ἔχῃ δικονομίαν καὶ νομολογίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν νὰ ἠμπορῇ νὰ βγάλῃ κανεὶς ἑρμηνείας δικονομικάς. Τὸ Ν.Α.Τ.Ο. ἔχει ὡρισμένας βασικὰς ἀρχὰς καὶ μία βασικὴ ἀρχὴ εἶναι ὅτι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται παμψηφεί. Τὴν ὥραν καθ’ ἣν ἡ Ἑλλάς, ψηφίσασα αὐτὰς τὰς ἀποφάσεις, εἶπε τὰς ψηφίζω, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι δὲν ὑπάγονται ἐκεῖνα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἤδη ἐπῆγαν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, σημαίνει ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ δὲν δύναται, λόγῳ τοῦ νόμου τῆς παμψηφίας, νὰ ἔχῃ ἰσχύν, παρὰ ἀφοῦ ἐξαιρεθοῦν αὐτὰ τὰ θέματα.

§12Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Τὰ ὁποῖα ἤδη παρεπέμφθησαν.

§13Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν παραπεμφθῆ. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἀπὸ ἀπόψεως δικονομικῆς, εἶναι πλέον ἢ σαφές. Ἀλλὰ σᾶς λέγω, πέραν αὐτοῦ εἶναι σαφὲς καὶ ἀνεξαρτήτως τῆς ἐπιφυλάξεως, ὅτι οὐδεμία δέσμευσις ὑπάρχει, ἀντιθέτως δὲ ἔχομεν τὸ πλεονέκτημα ὅτι, διὰ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἐδημιουργήθησαν δυνατότητες, ἐὰν τὸ θέμα τὸ Κυπριακὸν μὲ τὰς δυσκολίας, τὰς ὁποίας ἔχει καὶ τὰς ὁποίας καθ’ ἡμέραν ἀντιλαμβάνεται καὶ ὁ Λαός μας περισσότερον, δὲν εὕρῃ τυχὸν λύσιν, ἀνοίγομεν ἕνα νέον μέτωπον καὶ μέτωπον διὰ τὸ ὁποῖον σᾶς πληροφορῶ, δὲν ἔχομεν ἀντιπαθὲς περιβάλλον, ὡς ἐνομίζετο. Ἕνα νέον μέτωπον, εἰς τὸ ὁποῖον δυνάμεθα νὰ φέρωμεν καὶ ἐκεῖ τὸ θέμα διὰ νὰ ἐπιδιώξωμεν λύσιν ἢ προώθησίν του. Αὐτὸ εἶναι τὸ πλεονέκτημα τῆς RESOLUTION αὐτῆς, ἡ ὁποία ἐψηφίσθη χωρὶς νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀπολύτως δέσμευσιν. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀπαντήσω καὶ εἰς ἄλλα ἐρωτήματα. Ἐν τῷ μεταξὺ σᾶς δίδω, ἐὰν θέλετε, νὰ ἴδητε τὴν «Μόντ».

§14Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ὡμιλήσατε περὶ διαπραγματεύσεων ἐν βαθμῷ πρωτοβαθμίῳ. Ἐτονίσατε, ὅτι λόγῳ τῶν ὑπαρχουσῶν δεσμεύσεων εἴτε εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ συμβιβασμοῦ εἴτε εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς διαιτησίας, κρίνετε σκόπιμον νὰ κάμετε ἐπιφυλάξεις. Καὶ αὐτὰ μὲν τὰ ὁποῖα εἴπατε, εἶναι ἀναμφισβητήτως ὀρθά. Δι’ αὐτὸ ὅλως ἀκριβῶς εὑρισκόμεθα πρὸ οὐσιαστικῆς τροποποιήσεως τῆς συνθήκης τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.

§15Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ὄχι.

§16Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἶναι μία ἐπέκτασις σκοπῶν, μία τροποποίησις καὶ μία δέσμευσις. Διατὶ λοιπὸν δὲν πρέπει νὰ εἰσαχθοῦν καὶ αὐταὶ αἱ συνθῆκαι πρὸς κύρωσιν, ὅπως καὶ αἱ ἄλλαι συνθῆκαι, εἰς τὴν Βουλήν; Νομίζετε μήπως μελλοντικῶς θὰ δεσμευθοῦν οἱαιδήποτε ἄλλαι Κυβερνήσεις ἀπὸ αὐτά, τὰ ὁποῖα σήμερον διαβεβαιοῦτε; Ἀλλὰ ἀντιθέτως θέλετε καὶ τὰς ἄλλας αὐτὰς Κυβερνήσεις νὰ ἀφήσετε ἐλευθέρας; Εἰς τὸν τύπον ἀνεγνώσαμεν ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ Ἀμερικὴ ἔκαμεν ὡρισμένας ἐπὶ μέρους ἐπιφυλάξεις. Σεῖς γνωρίζετε ἀσφαλῶς, περισσότερον τὴν ὑπόθεσιν, ἐνῷ ἡμεῖς τὰ ἐδιαβάσαμεν εἰς τὰς ἐφημερίδας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐφ’ ὅσον, ὡς εἴπατε, ὑπάρχει δέσμευσις ἐλαφροτέρα διὰ τὴν περίπτωσιν τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν καὶ βαρυτέρα διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς διαιτησίας, δημιουργοῦνται ὁπωσδήποτε δεσμεύσεις τινές. Αὐταὶ αἱ δεσμεύσεις ἐκρίθησαν σοβαραὶ καὶ δι’ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς ἐκάματε τὰς ἐπιφυλάξεις καὶ ἐπειδὴ διετέλεσα καὶ ἐγὼ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, ἐνόμισα ὅτι ἔπρεπε νὰ τονίσω τὰς ἐπιφυλάξεις αὐτάς. Νομίζετε ὅτι λύεται τὸ ζήτημα μὲ τὰς ἐπιφυλάξεις, ἢ πρέπει αἱ ἀποφασισθεῖσαι τροποποιήσεις νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημά μας.

§17Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἀνεπιφυλάκτως λέγω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ ὑποβληθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς κύρωσιν, δεδομένου ὅτι δὲν δημιουργοῦν καμμίαν ἐπαχθῆ δέσμευσιν διὰ τὴν Χώραν. Τὸ Ν.Α.Τ.Ο. εἶναι ἕνας ἀμυντικὸς ὀργανισμὸς νεώτατος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει πολιτικὰ πλαίσια καὶ διὰ πρώτην φορὰν προσπαθεῖ νὰ δημιουργήσῃ πολὺ ἀσαφῆ πολιτικὰ πλαίσια, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα θὰ καταβάλλεται μία προσπάθεια ἐπιλύσεως διαφορῶν. Τίποτε πέραν τούτου. Αὐτὸ δὲν ἐπέρασεν ἄνευ συζητήσεως. Ἦσαν ἐκεῖ οἱ Ὑπουργοὶ 15 χωρῶν καὶ ἀπὸ ὅλην τὴν συζήτησιν προέκυψαν ὡρισμέναι τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι ἤμβλυναν ἔτι περισσότερον τὰς δεσμεύσεις. Δύναμαι νὰ τὸ εἴπω, διότι λέγει καὶ τὸ «Μόντ», ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ τροποποιημένον καὶ ὁριστικὸν κείμενον. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι οὐδεμία ἀντιπροσωπεία ἔθεσε τὸ ζήτημα, ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπικυρωθῇ ἀπὸ τὰς Βουλάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὰς Ἡν. Πολιτείας, νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ εἴπω, χωρὶς νὰ παραβῶ τὴν μυστικότητα τῶν συζητήσεων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., διότι ἐλέχθησαν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰς ὡρισμένους μεγάλους δημοσιογράφους, διὰ νὰ μὴ δημιουργηθοῦν παρερμηνεῖαι, δύναμαι, λέγω, νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι εἶχον ἀντίρρησιν. Αἱ Ἡν. Πολιτεῖαι ἠθέλησαν νὰ προβοῦν εἰς ὡρισμένας διευκρινήσεις. Ἐδῶ ἐτέθη ὁ κανών, ὅτι δὲν δύνανται τὰ Κράτη–μέλη νὰ κάμνουν ἐνεργείας σημαντικάς, χωρὶς νὰ ἐνημερώνουν κἂν τὸ Συμβούλιον. Αἱ Ἡν. Πολιτεῖαι εἶπον, κύριοι, ἡμεῖς θὰ τὸ κάμωμεν ἐφ’ ὅσον εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐνδιαφέρει ἀμέσως, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει τὰς χώρας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Διότι ὅμως ἔχω παραλλήλως καὶ μίαν παγκόσμιον πολιτικήν, καὶ δὲν ἠμπορῶ νὰ καλῶ τοὺς Ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ νὰ τοὺς λέγω τὶ κάμω μὲ τὴν Χιλὴν ἢ εἰς ἄλλα μακρυνὰ μέρη τοῦ Κόσμου. Ἦτο, λοιπόν, σαφὲς δι’ ὅλους μας, ὅτι δὲν ὑπῆρξεν ἀντίθεσις ἀπόψεων καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι, ἐπέδειξαν καὶ ἐδῶ τὸ θαυμαστὸν συμμαχικὸν πνεῦμα τὸ ὁποῖον ἐπιδεικνύουν πάντοτε.

§18Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Δηλαδὴ ἐπεφυλάχθησαν διὰ τὴν ἔξω τῆς περιοχῆς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.

§19Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἔξω τῆς περιοχῆς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἀκριβῶς.

§20Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Οἱ «Τάϊμς», ἐκεῖ ποὺ ἐκθέτουν τὰς ἀποφάσεις τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., δημοσιεύουν τὴν πληροφορίαν ὅτι αἱ Ἀντιπροσωπεῖαι δὲν ἔχουν δεσμεύσει τὰς Κυβερνήσεις των ἀποδεχόμεναι τὰς ἀποφάσεις τῶν τριῶν σοφῶν καὶ ὅτι ἀναμένεται ἡ ἔγκρισις τῶν Κυβερνήσεων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ πάῃ εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Ἐὰν αὐτὸ ἐξυποννοεῖ ὅτι αἱ Κυβερνήσεις καὶ ὄχι αἱ Βουλαὶ ἢ αἱ Κυβερνήσεις μαζὶ καὶ αἱ Βουλαὶ πρέπει νὰ ἀποφασίζουν ὡς πρὸς τὴν τελικὴν ἔγκρισιν, δὲν γνωρίζω.

§21Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, περὶ τῆς γενομένης ἐξαιρέσεως ἢ διευκρινίσεως, A–CON TRARIO ὅτι ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Βενιζέλος, διὰ τῆς ἐντὸς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. σχέσεις ὑπάρχει δέσμευσις καὶ διὰ τὰς ἐκτός. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει ὁ κ. Λύχνος, ἁπλούστατα, ἐνίσχυσαν αὐτὸ ποὺ λέγω ἐγώ.

§22Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ πληροφορία, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ κ. ἐκ Κερκύρας συνάδελφος, τὴν ὁποίαν δὲν ἐδιάβασα, δύναμαι νὰ εἴπω ὅτι δὲν μεταδίδει θέμα, μὲ τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη τὸ Συμβούλιον τοῦ

Ν.Α.Τ.Ο.

§23Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, ὅτι γίνεται σύγχυσις τῆς ἐννοίας «δέσμευσις». Δὲν ὑπάρχει δέσμευσις ἐκ λήψεως ἀποφάσεων, ὑπάρχει δέσμευσις εἰς χρησιμοποίησιν αὐτοῦ τοῦ διαδικαστικοῦ βαθμοῦ ἡ δέσμευσις νὰ ἀναφερθῇ κανεὶς πρῶτον εἰς τὸ Συμβούλιον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ἑπομένως ὅτι δημιουργοῦνται νέαι δεσμεύσεις διαδικασίας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ὑπάρχει πράγματι τροποποίησις τοῦ ἀρχικοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.

§24Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Πολὺ ὀρθὴ ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Παπανδρέου, μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι αἱ δεσμεύσεις αὐταὶ δὲν καταλήγουν εἰς ἄλλας οὐσιαστικωτέρας δεσμεύσεις.

§25Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σᾶς τὸ προσδιώρισα, κύριε Ὑπουργέ. Εἶναι προφανὲς ὅτι εἰς τὴν συζήτησιν αὐτὴν καταβάλλεται ἑκατέρωθεν, προσπάθεια καλῆς πίστεως διότι δὲν ἀποτελεῖ θέμα ἀντιδικίας. Ὁμιλοῦμεν καὶ ἑρμηνεύομεν καλοπίστως τοὺς ἰδικούς σας λόγους. Διότι, μόνον σεῖς, ἐγκύρως δύνασθε νὰ πληροφορήσητε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ θέματος. Καθ’ ὃν τρόπον σεῖς τὸ διεπιστώσατε, ὑπάρχει δέσμευσις πᾶσα Κυβέρνησις νὰ ἀναφερθῇ, νὰ ἐπικαλεσθῇ πρῶτον, τὰς καλὰς θελήσεις καὶ κατόπιν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὰς ἐνεργείας τὰς ὁποίας κρίνει. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ὑπάρχει πράγματι μία προσθήκη διαδικασίας εἰς τὸ ἀρχικὸν Καταστατικὸν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. τὸ ὁποῖον, ἐνῷ μέχρι τοῦδε ἦτο ἀμυντικὸν κάμνει τώρα μίαν προσπάθειαν ἐπεκτάσεως εἰς τὴν πολιτικὴν ἁρμοδιότητα. Ὁσονδήποτε ὅμως καὶ ἐὰν εἶναι «ἀπαρχὴ» μιᾶς δεσμεύσεως, πάντως εἶναι δέσμευσις. Καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι δέσμευσις, εὔλογον εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀναγράφεται εἰς τοὺς «Τάϊμς», ὅτι ἀναμένονται αἱ ἐγκρίσεις τῶν Κυβερνήσεων. Καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἔγκρισις τῶν Κυβερνήσεων, ὑπάρχει ἔγκρισις τῶν Βουλῶν τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ὁποίων τυγχάνουν αἱ Κυβερνήσεις καὶ ἀπὸ τὰς ὁποίας ἀντλοῦν τὰ δικαιώματά των.

§26Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐν συνεχείᾳ, πρὸς τὸν κ. Παπανδρέου, ἔχω νὰ ὑπομνήσω, ὅτι εἰς τὰς διεθνεῖς αὐτὰς σχέσεις γενικῶς αἱ διαδικαστικαὶ πράξεις κρίνουν τὰ ⅔ τῆς ὑποθέσεως καὶ μένει τὸ ⅓ διὰ τὴν οὐσίαν καὶ αἱ ὑποχρεώσεις αὗται δημιουργοῦν ἕνα προδεδικασμένον οἱασδήποτε μορφῆς. Ὡς διετυπώσατε, ἴσως τὰ πράγματα νὰ εἶναι ἐν τάξει. Κατ’ ἐμὲ ὅμως ἡ διατύπωσις ἔπρεπε νὰ βασίζεται εἰς τὴν Βουλήν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο δι’ εὐρυτέρας συζητήσεως.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο, ὅτι ἡ δέσμευσις ἡ ὁποία εἰσάγεται εἶναι δικονομική, εἶναι διαδικαστική. Αὐτὴ ὅμως θὰ ἦτο μία πολὺ στενὴ ἑρμηνεία αὐτῆς τῆς δεσμεύσεως, διότι ἀφ’ ἧς εἰσάγεται ἡ ὑποχρέωσις νὰ γίνῃ ἐπίκλησις πρὸς τὰς «καλὰς θελήσεις», τί πρόκειται νὰ συμβῇ; Θὰ ὑπάρξῃ τὸ μέγα ἠθικὸν βάρος ἐνδεχομένης ἀποφάσεως ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ συζητήσουν, διὰ νὰ προσφέρουν τὰς «καλάς των ὑπηρεσίας». Καὶ δὲν ὁδηγεῖ, βεβαίως, εἰς ὑποχρέωσιν ἐκ λήψεως ἀποφάσεως, ὁδηγεῖ ὅμως εἰς μίαν ἠθικῶς βαρύνουσαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία μπορεῖ νὰ εἶναι πολὺ σημαντικὴ διὰ τὴν περαιτέρω διαχείρισιν οἱουδήποτε ἐθνικοῦ θέματος. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν θὰ ἦτο ἐντελῶς ἀνακριβὲς ἐὰν ἐδίδαμεν μόνον τὴν δικονομικήν, τὴν δικαστικήν. Εἶναι βαρυτάτη ἠθικὴ καὶ πολιτικὴ σημασία ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ προκύψῃ ἀπὸ τὴν ἐνδεχομένην γνώμην τοῦ Συμβουλίου προσφέροντος τὰς καλὰς του θελήσεις.

§28Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἰς τὸ κείμενον τῆς ἀποφάσεως, ὅπως τὴν διαβάζω, τώρα, ὑπάρχει μία ἀσάφεια, διότι ὁμιλεῖ ἡ πρώτη παράγραφος ἐπὶ τῆς ἀνάγκης, πρὸ πάσης προσφυγῆς εἰς διεθνὲς ὄργανον, νὰ προβαίνουν τὰ ἐνδιαφερόμενα Κράτη εἰς μίαν διαδικασίαν καλῶν ὑπηρεσιῶν. Τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ διαδικασία αὐτή, τὴν ὁποίαν προβλέπει ἡ παράγραφος πρώτη, ἔχει καθορισθῆ ἢ θὰ καθορισθῇ;

§29Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Δὲν ἔχει καθορισθῆ.

§30Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδέχθητε μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία δὲν γνωρίζετε ποία θὰ εἶναι καὶ ὡς ἐκ τούτου, ἡ κατάστασις, ὅσον ἀφορᾷ τὸ Κυπριακὸν ἐμφανίζεται τοῦ λοιποῦ ὡς ἑξῆς: Ἐὰν δι’ οἱονδήποτε λόγον, α ἢ β, ἡ προσφυγή μας δὲν ἐπιτύχῃ, τὸν Ἰανουάριον–Φεβρουάριον, ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἔχοντες ἀποδεχθῆ τὴν δήλωσιν αὐτὴν τῶν σοφῶν, ἡ Ἑλλὰς θὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἑξῆς θέσιν: Δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ προσφύγῃ εἰς ἕνα διεθνῆ ὀργανισμόν, δηλαδὴ δὲν θὰ δυνηθῇ, νὰ προσφύγῃ εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ἐὰν δὲν ἀκολουθηθῇ ἡ διαδικασία τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν. Εἶναι δεσμευμένη ἡ Ἑλλάς, νὰ ζητήσῃ τὴν διαδικασίαν τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν. Ὑπάρχει δέσμευσις τοῦ λοιποῦ εἰς τὸ μέλλον, νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Ἑλλὰς τὴν διαδικασίαν τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν καὶ ἀπεφασίσαμεν καὶ ἐδεσμεύθημεν εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτήν, χωρὶς κἄν, ὅπως λέγει ὁ κ. Ὑπουργός, νὰ γνωρίζωμεν, ποία θὰ εἶναι ἡ διαδικασία καὶ ποίας ἐκτάσεως θὰ εἶναι;

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐδηλώθη, ὅτι ἔχει ἐξαιρεθῆ.

§32Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ ἀπάντησις εἶναι εὐχερεστάτη. Πρῶτον, τὸ Κυπριακὸν ἔχει ἐξαιρεθῆ, μονίμως.

§33Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πῶς εἶναι δυνατόν;

§34Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Σᾶς βεβαιώνω, ὅτι ἐκ τῆς διατυπώσεως τῆς ἐπιφυλάξεως καὶ ἰδίᾳ ἐκ τῶν συζητήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, ἐξαιρεῖται τὸ Κυπριακόν. Δεύτερον, λέγετε, ὅτι δεσμευόμεθα, βάσει μιᾶς διαδικασίας, τὴν ὁποίαν καὶ δὲν γνωρίζομεν. Εἶναι προφανές, ὅτι ἡ διαδικασία αὐτή, ἐὰν κριθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ—διότι εἶναι τόσον φλοῦ τὸ θέμα τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ μὴ ὁρισθῇ κἄν διαδικασία — ἐὰν λέγω κριθῇ, ὅτι πρέπει νὰ ὁρισθῇ, θὰ ὁρισθῇ πάλιν, βάσει τοῦ κανόνος τῆς παμψηφίας. Θὰ ἐρωτηθῶμεν συνεπῶς διὰ νὰ ὁρίσωμεν τὴν διαδικασίαν. Δὲν πᾶμε μὲ μίαν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζομεν, ἀλλὰ μὲ μίαν διαδικασίαν, τὴν ὁποίαν καὶ εἰς τὸ ἰδικόν μας χέρι, εἶναι νὰ ὁρίσωμεν.

§35Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, εἴπατε ὅτι καὶ πάλιν θὰ κριθῇ, βάσει τῶν κανόνων τῆς παμψηφίας. Ἐξάγεται ἀπὸ καμμίαν διάταξιν τῆς συνθήκης αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Αἱ ἀποφάσεις, αἱ ἐπεκτείνουσαι τὸ ἔργον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. εἰς τὰ διοικητικά, οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ προβλήματα, θὰ ὑπαχθοῦν καὶ αὐταὶ εἰς τοὺς αὐτοὺς κανόνας; Τὸ λέγει καμμία διάταξις αὐτό;

§36Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Λέγει ὁ ἀγαπητὸς Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος: «Ἐδέχθητε μίαν διαδικασίαν τὴν ὁποίαν δὲν γνωρίζετε» Καὶ ἀπαντῶ: Ἐὰν ὁρισθῇ ἡ διαδικασία, χρειάζεται ἡ παμψηφία.

§37Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διὰ πᾶν θέμα τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. χρειάζεται παμψηφία.

§38Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἐρωτᾶται, ἐὰν ἡ παμψηφία ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὰ νέα καθήκοντα.

§39Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Εἰς ὅλα ἀπολύτως. Ἡ μεγαλυτέρα μεταρρύθμισις θὰ ἦτο νὰ μὴ ἰσχύσῃ ὁ κανὼν τῆς παμψηφίας καὶ τοιαύτη μεταρρύθμισις δι’ οὐδὲν θέμα ἀντιμετωπίσθη.

§40Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν θέλετε, νὰ ἀναφέρετε τὸ κείμενον — καὶ πολὺ ὀρθῶς — τὸ ὁποῖον ἐδώσατε, λόγῳ τῆς μυστικότητος τῶν Συνεδριάσεων. Ἐδῶ τὸ ἐπίμαχον θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον θέλει ἐξήγησιν ἡ Βουλή, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παροῦσαν προσφυγὴν εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη, ἀναμφισβητήτως, καὶ ἀπὸ τὴν διατύπωσιν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐδώσατε, ἐξαιρεῖται οἱαδήποτε διαδικασία, ἡ ὁποία ἔχει ἀποφασισθῆ. Τὰ ἐρωτήματα λοιπόν, εἶναι δύο: Εἰς τὸ μέλλον, ἔχετε δεσμευθῆ εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο., πρὶν προσφύγετε, ἐνδεχομένως, διὰ τὸ Κυπριακὸν ἢ δι’ ἄλλο ζήτημα εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη; Ἔχετε δεσμευθῆ, νὰ ἀκολουθήσετε μίαν διαδικασίαν καλῶν ὑπηρεσιῶν; Ἡ «Μόου» τὸ ὁποῖον μᾶς ἐδώσατε, δὲν λέγει, ὅτι ἡ ἐπιφύλαξίς σας ὑπῆρξε γενική. Σεῖς, ἀπαντῶν, πρίν, εἰς τὸν κ. Τσαλδάρην— νομίζω—εἴπατε, ὅτι: Διὰ τὸ Κυπριακόν, ἡ ἐπιφύλαξίς μου καλύπτει ὄχι μόνον τὸ παρόν, ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον. Μᾶς παραπέμψατε, ὅμως κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεώς σας, εἰς ἕν κείμενον, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει μόνον, τὴν ὑπάρχουσαν προσφυγὴν καὶ ὄχι οἱανδήποτε, ἐνδεχομένην, μέλλουσαν. Ὡς ἐκ τούτου τὸ πρῶτον ἐρώτημα εἶναι, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον αἱ δεσμεύσεις — θὰ ἴδωμεν, ποῖον εἶναι τὸ κείμενον αὐτῶν — ἐὰν ἰσχύουν δι’ οἱανδήποτε μέλλουσαν προσφυγὴν εἰς τὰ Ἡνωμένα Ἔθνη. Θὰ ἤθελον, ἐπὶ αὐτοῦ τὴν ἀπάντησίν σας.

§41Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ διατύπωσις τῆς ἐπιφυλάξεως εἶναι γενικὴ καὶ ἐννοεῖ εἰς τὴν οὐσίαν, ὅτι δὲν δύνανται νὰ ὑπαχθοῦν, εἰς τὴν διαδικασίαν αὐτῆς τῆς ἀποφάσεως, τὰ θέματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἴτε, ἤδη, ἤχθησαν ἄνευ ἀποτελέσματος εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο., εἴτε μὲ τὰ ὁποῖα ἀσχολεῖται ἤδη ἄλλος ὀργανισμός. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ διατύπωσις ἀφορᾷ τὰ θέματα καὶ ὄχι τὴν προσφυγήν.

§42Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δηλαδή, ἐάν, σήμερον, ἀπερρίφθη, φερ’ εἰπεῖν, ἡ προσφυγή μας καὶ ὡς ἐκ τούτου, δὲν ἐκκρεμεῖ, πλέον, ἐνώπιον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., διότι, ἐφ’ ὅσον ἀπερρίφθη, πρέπει νὰ γίνῃ νέα προσφυγή, ἐν καιρῷ, διὰ νὰ πάγῃ ἐκ νέου ἐνώπιον τῆς ὁλομελείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, εἶσθε εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δεσμευμένος;

§43Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ὄχι!

§44Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δηλαδὴ δύνασθε, νὰ προσφύγετε, ἄνευ καλῶν ὑπηρεσιῶν;

§45Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Σᾶς εἶπον, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ ἐξαιροῦνται.

§46Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἑρμηνεία, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, νομίζω — ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων, τὰ ὁποῖα ἔχω τῶν δημοσιευμάτων καὶ κυρίως τοῦ δημοσιεύματος τῆς «Μόντ» — ὅτι εἶναι ὀρθή. Ἀλλὰ καὶ ἐάν, ἀκόμη, ὑποθέσωμεν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθή, καὶ ὅτι οἱ φόβοι, τοὺς ὁποίους διατυπώνουν ὡρισμένοι ἐκ τῶν κυρίων Ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ συγκεκριμένως ὁ κ. Τσαλδάρης καὶ ὁ κ. Καρτάλης εἶναι δικαιολογημένοι καὶ ὅτι ἑπομένως ἐν περιπτώσει, ἀπορρίψεως τῆς προσφυγῆς μας, πρέπει νὰ περάσωμεν ἀπὸ τὴν διαδικασίαν τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ πάλιν οὐδεμίαν θὰ ἐκυρίευε, ἐμὲ τοὐλάχιστον, ἀνησυχία. Μεταξὺ τῶν συνελεύσεων τοῦ ΟΗΕ παρεμβάλλονται μεγάλα χρονικὰ διαστήματα. Παρεμβάλλεται, τοὐλάχιστον 10– μηνον, ἔστω καὶ 8μηνον. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, αἱ συνεδριάσεις θὰ φθάσουν μέχρι τέλους Φεβρουαρίου, ἐὰν τυχὸν ἀπορριφθῇ ἡ προσφυγή μας εἰς τὸν ΟΗΕ καὶ τυχὸν χρειάζεται νὰ περάσωμεν ἀπὸ τὴν διαδικασίαν τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ΝΑΤΟ μέχρις ὅτου διατυπώσωμεν νέαν προσφυγήν, τὸν Αὔγουστον, διατί, τάχα, πρέπει νὰ θεωρηθῇ τοῦτο ὡς φοβερόν; Ἀπεναντίας, καὶ ἐὰν ἀκόμη, δὲν ὑπάρχῃ ὑποχρέωσις — καὶ ἐγὼ πιστεύω ὅτι δὲν ὑπάρχει βάσει τῆς ἑρμηνείας τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ κ. Ἀβέρωφ — ἐγὼ θὰ ἀπεφάσιζα νὰ κάμω χρῆσιν αὐτοῦ τοῦ δικαιώματος, ἔστω καὶ ἐὰν δὲν πρόκειται περὶ ὑποχρεώσεως. Διατί; Διότι πρέπει, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, ὁπουδήποτε, νὰ φέρωμεν τὸ Κυπριακόν. Πρέπει ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ διαφωτίζωμεν τὰ διάφορα Κράτη, τὰς Κυβερνήσεις των, καὶ νὰ σημειοῦται καὶ ἡ ἀντιπαράστασις μεταξὺ τῆς Κυβερνήσεως τῆς Μ. Βρεταννίας καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θέματος. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει δημιουργηθῆ κάποια ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν προεκάλεσαν ὡρισμέναι ἐφημερίδες, ὅτι εἶναι κακὸν καὶ ἀνίερον, νὰ φέρωμεν τὸ Κυπριακὸν ζήτημα ἐνώπιον τοῦ ΝΑΤΟ. Ἐγὼ δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄποψιν αὐτήν, ἀντιθέτως πιστεύω, ὅτι ἔπρεπε νὰ τὸ φέρωμεν. Ἰδιαιτέρως, ἐπρόσεξα ἓν ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς πρωϊνὴν ἐφημερίδα, ὑπὸ τοῦ λίαν πεπειραμένου εἰς τὰ διπλωματικὰ καὶ πολιτικὰ προβλήματα, κ. Ἐξηντάρη, τὸ ὁποῖον ἄρθρον, πρὸ 10ημέρου δημοσιευθέν, θεμελιώνει τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζω, κατὰ τρόπον θετικὸν καὶ ἀκλόνητον. Κέρδος μόνον ἔχομεν. Κέρδος μόνον ἔχομεν νὰ ἀποκομίσωμεν ἀπὸ τὴν συζήτησιν εἰς τὸ ΝΑΤΟ καὶ πιστεύω, βάσει τῶν πληροφοριῶν, τὰς ὁποίας ἔχω, ὅτι ἡ γενομένη συζήτησις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, τῆς ὁποίας κύριος παράγων ὑπήρξατε σεῖς, κύριε Ὑπουργέ τῶν Ἐξωτερικῶν, δὲν ἔβλαψε, πιθανὸν μάλιστα νὰ ὠφέλησεν. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διαπιστώσω τὸ μέγεθος τῆς ὠφελείας, πάντως ὅμως δὲν ἔβλαψε καθόλου. Πιστεύω, λοιπόν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι, καὶ ἐὰν ἀκόμη ὑπετίθετο, ὅτι δημιουργεῖται δέσμευσις μετὰ τὴν τυχὸν ἀπόρριψιν τῆς προσφυγῆς μας ἐνώπιον τοῦ ΟΗΕ, δέσμευσις χρησιμοποιήσεως τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἡ ὑποχρέωσις αὕτη εἶναι πρὸς ὄφελός μας. Καὶ ἐὰν δὲν ὑπάρχει ὑποχρέωσις, ἐγὼ συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ χρῆσιν τοῦ δικαιώματος. Ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, συνεχίζων τὰς παρατηρήσεις τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος Ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, ὡμίλησε περὶ τῆς δεσμεύσεως, ἡ ὁποία ἀσχέτως πρὸς τὸ Κυπριακὸν ἐσημειώθη διὰ τῆς τελευταίας ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤΟ. Πράγματι, ὑπάρχει μία ἠθικὴ δέσμευσις, δέσμευσις ὡς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐξαιρέτως ἁπαλή. Διαδικασία οὐδεμία ὡρίσθη. Τί ὡρίσθη; Ὅτι οἱ σύμμαχοι, ὅταν ἔχουν ὡρισμένην διένεξιν θὰ πρέπει νὰ προσφεύγουν προηγουμένως εἰς τὸ κοινὸν συμμαχικὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον ὀνομάζεται Γενικὴ Γραμματεία τῆς Συμμαχίας. Ὄχι, βεβαίως, νὰ προσφεύγουν ὑπὸ τὴν ἔννοιαν προσφυγῆς ἐχούσης νομικὰς συνεπείας, ἀλλὰ νὰ λέγουν εἰς τὴν Γενικὴν Γραμματείαν νὰ τοὺς βοηθήσῃ εἰς τὴν ρύθμισιν καὶ ἐπίλυσιν τῆς διενέξεώς των. Αἱ καλαὶ ὑπηρεσίαι εἰς τὴν διπλωματικὴν γλῶσσαν μόνον αὐτὸ σημαίνουν. Δὲν σημαίνουν ἐκδήλωσιν βουλήσεως, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀποφάσεως, ἀλλὰ μεσολαβητικὰς ὑπηρεσίας. Μέχρι τῆς στιγμῆς τοὐλάχιστον, δεδομένου ὅτι δὲν ὡρίσθη διόλου ἡ διαδικασία τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν, ἡ καλὴ ὑπηρεσία ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι ἡ Γενικὴ Γραμματεία θὰ κάμῃ μίαν προσπάθειαν προσεγγίσεως τῶν δύο Κρατῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς διένεξιν. Ἡ μεσολαβητικὴ προσπάθεια, ἀπὸ ἀπόψεως ὄχι μόνον νομικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἠθικῆς πλευρᾶς, δὲν ἔχει δεσμευτικὰς συνεπείας, διότι τὸ ἀποτέλεσμα ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κυρίαρχον βούλησιν τῆς Ἑλλάδος καὶ τότε αἱ καλαὶ ὑπηρεσίαι ἐντὸς ἐλαχίστων ἑβδομάδων ἢ ἡμερῶν ἢ καὶ ὡρῶν αὐτὸ ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς νὰ τὸ ὁρίσωμεν, ἐξατμίζονται. Καὶ τώρα ἔρχομαι εἰς τὰς παρατηρήσεις περὶ τῆς διαδικασίας: Ἐὰν ὁρισθοῦν ὡρισμέναι διαδικασίαι συνδεόμεναι μὲ προθεσμίας, τότε δεσμευόμεθα, ὄχι βεβαίως, ὡς πρὸς τὸ ἀποτέλεσμα, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἐτόνισεν ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀλλὰ δεσμευόμεθα ὡς πρὸς ὡρισμένην διαδικασίαν. Δεσμευτικὴ ἀπόφασις δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθῇ παρὰ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν ποὺ θὰ δεχθῶμεν διαιτησίαν. Εἰς οἱανδήποτε ἄλλην περίπτωσιν δὲν ὑπάρχει θέμα ἀποφάσεως καὶ δεσμεύσεως. Εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν καλῶν ὑπηρεσιῶν δὲν ὑπάρχει κἂν θέμα ἐκδηλώσεως οἱασδήποτε βουλήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Ὑπάρχει ἁπλῶς ἡ ἐκδήλωσις μιᾶς μεσολαβητικῆς προσπαθείας, τῆς ὁποίας ἡ ἔκτασις θὰ ὁρισθῇ ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους, οἱ ὁποῖοι θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Γενικὴν Γραμματείαν νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκδήλωσιν τῆς προσπαθείας αὐτῆς. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ νομικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον εἶναι κρίσιμον. Ἐὰν αὔριον εἰς νέαν σύνοδον τῶν Ὑπουργῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἢ καὶ εἰς τὰς τακτικὰς συνεδριάσεις τῶν μονίμων ἀντιπροσώπων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καταρτισθῇ σχέδιον διαδικασίας, τότε τὸ σχέδιον αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, ἔστω καὶ ἂν εἶναι δεσμευτικὸν μόνον ἀπὸ ἀπόψεως προθεσμιῶν. Τότε θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ ὑπὸ τοῦ Συντάγματος προβλεπομένη διὰ τὰς οἱασδήποτε διεθνεῖς δεσμεύσεις διαδικασία. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται. Ἡ ἀπόφασις ἡ ληφθεῖσα ἀποτελεῖ, νομίζω, κάτι τὸ ὁποῖον ἰσοδυναμεῖ πρὸς εὐχήν, τὴν ὁποίαν εὐχὴν θεωρῶ ἐγὼ ἀπολύτως ἐπιβεβλημένην. Ἡ εὐχὴ αὕτη δὲν ἔχει καμμίαν, ἂς εἴπωμεν, νομικὴν συνέπειαν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρόχειρος νομικὴ ἀντιμετώπισις τοῦ θέματος, τὴν ὁποίαν ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ ἐπιχειρήσω. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐδημοσιεύθη εἰς τοὺς «Τάϊμς», καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέγνωσεν ὁ ἐκ Κερκύρας ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Λύχνος, ἔχει ἄλλην σημασίαν. Οὐδεμία, κύριοι συνάδελφοι, —καὶ ἔχω ἀρκετὴν πεῖραν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. — ἀπόφασις, οἱασδήποτε, ἔστω καὶ θεωρητικῆς μορφῆς, εἶναι δυνατὴ νὰ θεωρηθῇ ἰσχύουσα, ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις δὲν τὴν ἐγκρίνουν. Αὐτὸ εἶναι ἄσχετον μὲ τὰ ἰσχύοντα εἰς ἑκάστην χώραν Συντάγματα, καὶ εἶναι σχετικὸν μὲ τὰ ἰσχύοντα εἰς τὸ ΝΑΤΟ. Μὲ ἄλλας λέξεις, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ὁ Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν εὑρισκόμενοι ἐκεῖ, θεωροῦνται ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος, δὲν εἶναι Κυβερνήσεις καθ’ ἣν ὥραν συσκέπτονται ἐκεῖ, εἶναι ἀντιπρόσωποι Κυβερνήσεων, καὶ ὡς ἀντιπρόσωποι Κυβερνήσεων, ἔχουν γενικὴν ἐξουσιοδότησιν νὰ συζητήσουν καὶ οὐχὶ ν’ ἀποφασίσουν. Οἱαδήποτε ἀπόφασις, χρειάζεται τὴν ἔγκρισιν τῆς Κυβερνήσεως. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαδικασίαν τὴν Συνταγματικὴν τῆς κυρώσεως μιᾶς ἀποφάσεως, αὐτὸ εἶναι ἕτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ὁρίζεται ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἐσωτερικοῦ δικαίου, δηλαδὴ τοῦ Συντάγματος. Τὸ ἕτερον τοῦτο θέμα, νομίζω, ὡς πρὸς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅτι πρέπει νὰ τύχῃ τῆς λύσεως τὴν ὁποίαν εἶπον. Δὲν χρειάζεται ἡ ληφθεῖσα ἐν Παρισίοις ἀπόφασις μιᾶς νομικῆς κυρώσεως βάσει τῶν ὑπὸ τοῦ Συντάγματος διατεταγμένων, θὰ χρειασθῇ ὅμως ἡ Συνταγματικῶς προβλεπομένη νομικὴ κύρωσις εἰς ἣν περίπτωσιν καταρτισθῇ διαδικασία, προβλέπουσα προθεσμίας κ.λ.π. Κύριοι, μετὰ τὴν πρόχειρον αὐτὴν ἀνάπτυξιν, εἰς ἣν προέβην, καταλήγω καὶ πάλιν εἰς τὴν ἔξαρσιν τοῦ γεγονότος, ὅτι τὸ Ν.Α.Τ.Ο. ἐπελήφθη τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Πιστεύω καὶ χαίρω ἐξαιρετικῶς, διότι ὁ κύριος Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τὸ ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν εἶναι τὸ περιβάλλον τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ὅπως τὸ παρουσιάζομεν ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Πιστεύω, ὅτι εἶναι χρήσιμον νὰ γίνῃ συζήτησις εἰς τὸ Ν. Α.Τ.Ο. Καὶ θὰ εἶναι χρήσιμον, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὃ μὴ γένοιτο, ἀπορριφθῇ ἡ προσφυγή μας, πρὸ τῆς νέας προσφυγῆς καὶ χωρὶς νὰ ἔχωμεν ὑποχρέωσιν νὰ ζητήσωμεν τὰς καλὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Τὰ πνεύματα τῶν περισσοτέρων Κρατῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. εἶναι μαζί μας κατ’ οὐσίαν, ἀλλὰ λόγοι συνδεόμενοι μὲ οὐσιώδη συμφέροντά των, τὰ ὁποῖα καὶ ἡμεῖς ἐὰν εἴχομεν, δυσκόλως θὰ τὰ ἔχωμεν ἀπεμπολήσει, συμφέροντα μεγάλα εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐμποδίζουν τὴν εἰς τὸν Ο.Η.Ε. ἐκδήλωσιν τῆς γνησίας σκέψεώς των, ἀλλὰ εἰς τὸ πλαίσιον τῶν μυστικῶν συνεδριάσεων τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἐκεῖ ἔχω σοβαρὰν ἐλπίδα, ὅτι πολλὰ Κράτη, τὰ ὁποῖα εἰς τὸν Ο.Η.Ε. θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένα, λόγῳ τῶν συμφερόντων των καὶ καθ’ ὑπέρβασιν τῶν πεποιθήσεών των νὰ ψηφίσουν ἐναντίον μας ἢ νὰ μείνουν οὐδέτερα, εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο., θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐκδηλωθοῦν κατὰ τὴν συζήτησιν ὑπὲρ ἡμῶν.

§47Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τριῶν θεμάτων ἐπιθυμῶ νὰ προσδιορίσω τὰς ἀπόψεις. Πρῶτον, ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ θέματος. Ἀπεκομίσαμεν τὴν ἐντύπωσιν ἀπὸ τὴν ὁμιλίαν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι ἡ ἐπιφύλαξις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς Κύπρου καὶ ὄχι τὸ σημερινὸν ἔνδικον μέσον τῆς προσφυγῆς εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Ἀποτελεῖ ἑπομένως παγίαν ἐπιφύλαξιν καὶ διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον. Ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα.

§48Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Αὐτὸ σημαίνει, μήπως, ὅτι θέλετε καὶ νὰ δεσμευθῶμεν περὶ τοῦ ὅτι δὲν θὰ φέρωμεν μόνοι μας τὸ θέμα εἰς τὸ Ν.Α.

Τ.Ο.;

§49Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἔρχομαι τώρα εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, ἀπαντῶν εἰς τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον. Εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, ὅτι καὶ δέσμευσιν, ἐὰν ἐλαμβάναμεν, θὰ τὸ ἔστεργε, διότι εἶναι χρήσιμον εἰς πᾶσαν περίπτωσιν καὶ εἰς πάντα ὀργανισμὸν νὰ ὑποβάλωμεν τὸ αἴτημα. Δὲν τὸ συμμερίζομαι. Ἀποτελεῖ πολιτικὴν ἑκάστης Κυβερνήσεως νὰ ἐκτιμᾷ, τόπον, τρόπον καὶ χρόνον ἐμφανίσεως τοῦ ἐθνικοῦ θέματος. Ἄλλως δὲν θὰ ἦτο Κυβέρνησις. Ὀφείλει νὰ ἐκτιμᾷ τὰς συνθήκας, ὑπὸ τὰς ὁποίας θὰ ἐμφανίζῃ ἑκάστοτε τὸ θέμα. Δὲν ἀποτελεῖ Ἀκαδημίαν, εἰς τὴν ὁποίαν διαρκῶς διατυποῦται, ἕνα ἐπιστημονικὸν ἢ ἠθικὸν αἴτημα. Ἀποτελεῖ πολιτικήν, ἡ ὁποία ἐκτιμᾷ συνθήκας, ἐντὸς τῶν ὁποίων προάγει ἢ ζημιώνει τὸ θέμα. Διότι, ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι πράγματι ἡ μεγάλη πλειοψηφία τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. εἶναι δυσμενὴς καὶ ὀφείλομεν νὰ τὸ θέσωμεν καὶ προκύψῃ μία μεγάλη δυσμενὴς πλειοψηφία, θὰ ἀποτελέσῃ αὕτη βαρὺ πλῆγμα διὰ τὸ θέμα. Ἰδού, διατὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ δέσμευσις. Δικαίωμα, βεβαίως, πρέπει νὰ ἔχωμεν, ἀλλὰ ὄχι δέσμευσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθὴς ἔννοια μιᾶς ἐθνικῆς πολιτικῆς. Καὶ τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὸ τρίτον θέμα. Ἐὰν πρόκειται νὰ ὑπάρχῃ ἔγκρισις τῆς Βουλῆς θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ σήμερα· διότι σήμερον μεταβάλλεται ὁ χαρακτὴρ τοῦ Ν.Α. Τ.Ο. αὔριον θὰ προσδιορισθῇ ὁ δικονομικὸς τρόπος τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νέου προορισμοῦ. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συμβαίνει σήμερον εἶναι, ὅτι τὸ Ν.Α.Τ.Ο., μεταβαίνει, ἀπὸ τὸν ἀποκλειστικὸν σκοπὸν τῆς ἀμύνης εἰς ἕνα νέον πολιτικὸν σκοπόν, ὁ ὁποῖος ἀκόμη δὲν ἔχει δικονομικῶς διαγραφῆ. Ἑπομένως ἡ ποιοτική, ἡ οὐσιαστικὴ μετάπτωσις τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., συμβαίνει σήμερον διὰ τῆς νέας ἀποφάσεως. Ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι τρόπος ἐφαρμογῆς. Σήμερον συντελεῖται ἡ ἀλλαγὴ σκοποῦ, ἡ διεύρυνσις τοῦ σκοποῦ. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον εἶναι δεδομένον ὅτι αἱ Βουλαὶ ἐγκρίνουν τὰς οὐσιαστικὰς μεταβολάς, ἡ οὐσιαστικὴ μεταβολὴ συντελεῖται σήμερον καὶ ὄχι ὅταν προσδιορισθοῦν οἱ συγκεκριμένοι δικονομικοὶ τρόποι ἐφαρμογῆς.

§50Ι. ΠΑΣΣΑΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν διὰ πρώτη φορὰ ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, κατὰ τὸ 1952, τὸ ζήτημα νὰ προσχωρήσῃ ἡ Ἑλλὰς εἰς τὸ Ν.Α. Τ.Ο. ὑμεῖς εἴπατε πὼς δεσμεύεται κατὰ τέτοιον τρόπον ὥστε ἡ ἐξωτερική της πολιτικὴ νὰ μὴ εἶναι ἀνεξάρτητος. Σήμερον δέ, ὅπως βλέπετε, ἔχομεν μίαν νέαν δέσμευσιν καὶ πρέπει αὐτὴ ἡ δέσμευσις νὰ ἔλθῃ πάλιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἐγώ, ὅπως γνωρίζετε πολὺ καλά, δὲν αἰσθάνομαι καὶ τόση συμπάθεια εἰς αὐτὴν τὴν διπλωματικὴν γλῶσσαν. Ὁμιλοῦν διὰ «καλὰς ὑπηρεσίας». Καλὲς εἶναι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ν.Α.Τ.Ο.; Ποῦ ἦσαν αὐταὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ὅταν ἔγιναν οἱ βανδαλισμοὶ ἑνὸς «συμμάχου» Κράτους, μέλους τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., τῆς Τουρκίας; Σᾶς ἐρωτῶ τώρα, ὄχι μὲ διπλωματικὴν γλῶσσαν, ἀλλὰ μὲ γλῶσσαν τοῦ λαοῦ. Ποῖαι θὰ εἶναι αἱ καλαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. εἰς τὸ Κυπριακόν; Ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀντίδικοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐναντίον μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ ἐχθροί μας, θὰ μᾶς προσφέρουν «καλὰς ὑπηρεσίας»; Αὐτοὶ ὅλοι εἶναι ἀποικισταί, Ἄγγλοι, Γάλλοι, Βέλγοι, Ὁλλανδοί. Σᾶς ἐρωτῶ τώρα, εἶναι δυνατὸν αἱ Κυβερνήσεις αὐτῶν τῶν Κρατῶν νὰ εἶναι φιλικῶς διατεθειμένοι πρὸς ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι δὲν εἴμεθα ἀποικισταί; Τώρα ἐλέχθη ὅτι τὸ Κυπριακὸν ἐξαιρεῖται ἀπὸ τὰς «καλὰς ὑπηρεσίας» τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Ἐλέχθη ὅμως ὅτι μποροῦμε νὰ ἀποταθοῦμε καὶ στὸ Ν.Α.Τ.Ο. Ἀλλά, τὰ Κράτη τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., ἐπανειλημμένως κατεψήφισαν τὴν προσφυγήν μας εἰς τὸν Ο.Η.Ε. Μποροῦμε, λοιπόν, τώρα, νὰ περιμένωμε ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι μᾶς κατεψήφισαν στὸν Ο.Η.Ε. νὰ μᾶς ὑποστηρίξουν στὸ Ν.Α.Τ.Ο.; Ὄχι. Δὲν μπορεῖ νὰ προσφέρῃ καλὰς ὑπηρεσίας τὸ Ν.Α.Τ.Ο. στὸ Κυπριακόν. Μόνον ζημίας μπορεῖ νὰ μᾶς φέρῃ. Μόνον στὴν συνθηκολόγησιν μπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ὁ δρόμος εἶναι ἐπικίνδυνος, ἐὰν θὰ δεχθοῦμε νέας δεσμεύσεις στὸ Ν.Α.Τ.Ο. Ἐγὼ δὲν κυττάζω ἐκείνην τὴν φιλολογίαν, ποὺ θέλουν νὰ εἴπουν ὅτι τὸ Ν.Α. Τ.Ο. καλὸ θὰ μᾶς κάμῃ. Τί καλὸ μᾶς προσέφερε ὅταν ἔγιναν οἱ βανδαλισμοὶ τῶν Τούρκων; Τί καλὸν μᾶς προσέφερε ὣς τώρα εἰς τὸ Κυπριακόν; Θὰ πρέπει νὰ ξεχωρίσωμεν τὴν θέσιν μας ἀπὸ αὐτὴν τὴν νέαν δέσμευσιν. Ἐμεῖς τονίζομεν ὅτι, μὲ τέτοια τακτική, ὁδηγεῖτε τὴν Χώραν εἰς τὸ νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν ἐξωτερικὴν Ἐθνικὴν πολιτικήν. Καί, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς, ἐγὼ πιστεύω ὅτι πολλοί, θὰ σκεφθοῦν διὰ νὰ ἐγκρίνουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἄς ἀφήσωμεν αὐτὲς τὶς καλὲς ὑπηρεσίες καὶ τὴν διπλωματικὴν γλῶσσαν. Ἐδῶ ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι δίδουν περισσότερον δικαιώματα εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. διὰ νὰ πνίξουν τὰ Κράτη, ὅπως εἶναι ἡ Ἑλλάδα, ἡ ὁποία δὲν ἔχει ἀποικίες. Αὐτοὶ θὰ σκεφθοῦν διὰ τὰ δικά τους συμφέροντα. Διατὶ δὲν ἀνεμίχθη τὸ Ν.Α.Τ.Ο., ὅταν οἱ Ἄγγλοι καὶ οἱ Γάλλοι ἐπετέθησαν ἐναντίον τῆς Αἰγύπτου; Ποῦ ἦσαν οἱ καλὲς ὑπηρεσίες του; Καὶ δὲν ξέρουμε εἰς τὸ μέλλον τί θὰ κάμουν. Ὑπάρχει κίνδυνος νὰ παρασύρουν τὴν Ἑλλάδα σὲ πολεμικὲς περιπέτειες, σὲ Ἐθνικὴν καταστροφήν. Σᾶς δηλοῦμεν ρητῶς ἀπὸ τὸ Βῆμα τοῦτο, σκεφθῆτε, διότι ὅλα ὅσα ἔκαμε καὶ κάνει τὸ Ν.Α.Τ.Ο., τὰ ἔκαμε καὶ τὰ κάμνει πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν ἀποικιακῶν δυνάμεων ποὺ τὸ κυβερνοῦν. Αὐτῶν τῶν δυνάμεων, αἱ ὁποῖαι ἔχουν συμφέροντα οἰκονομικὰ καὶ στρατηγικὰ εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Ἡμεῖς, δὲν θὰ πᾶμε νὰ θυσιάσωμεν τὰ Ἐθνικά μας συμφέροντα διὰ τὰ πετρέλαια τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Ὅπως τὰ ἐθυσιάσαμεν διὰ τὰ πετρέλαια τῆς Μουσούλης τὸ 1922. Πάλιν κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις πρέπει νὰ σκεφθῇ ἐὰν θὰ ἐγκρίνῃ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Αἱ νέαι δεσμεύσεις, ὅλαι αἱ δεσμεύσεις, πρέπει νὰ εἶναι θέμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Αὐτὴ μόνον μπορεῖ νὰ ἀποφασίζῃ ὑπευθύνως.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§52Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα μετὰ προσοχῆς ὅλας τὰς ἀγορεύσεις, ὡς καὶ τὴν τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Ε.Δ.Α. Εὐτυχῶς διὰ τὴν χώραν, αἱ δηλώσεις του διὰ τὴν στάσιν τοῦ Κόμματός του, συνοδεύονται ἀπὸ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἐκπροσωπεῖ, παρὰ ἐλαχίστην μειοψηφίαν τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ὡς πρὸς τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα συνεζητήθησαν, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπανέλθω ἐπ’ αὐτῶν. Ἕνα θὰ ἤθελα νὰ εἴπω: Ὅτι θὰ ἴδωμεν πῶς θὰ ἐξελιχθῇ ἡ ὑπόθεσις, τὴν ὁποίαν χειριζόμεθα, καὶ θὰ ἴδωμεν ποίας πιθανότητας θὰ ἔχωμεν εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. Εἶναι δυνατὸν νὰ προσφύγωμεν μόνοι μας ἐκεῖ. Δὲν θὰ ἀφήσωμεν οὐδὲν μέσον, χωρὶς νὰ τὸ χρησιμοποιήσωμεν. Τὰ αἵματα δὲν προφθάνουν νὰ ξεραθοῦν εἰς τὸ ἡρωϊκὸν νησὶ καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν αὐτὸ γνωρίζωμεν καὶ ὅταν γνωρίζωμεν καὶ τὰς ἄλλας ταλαιπωρίας τοῦ πληθυσμοῦ αὐτοῦ, νὰ μὴ ἐπιδιώκωμεν νὰ προωθήσωμεν τὸ θέμα παντοῦ. Τὰ θέματα αὐτὰ τῆς διαδικασίας εἶναι θέματα δευτερεύοντα, εἶναι θέματα, τὰ ὁποῖα, ὅπως ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Κανελλόπουλος, μᾶλλον διετυπώθησαν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν εὐχῶν, εἶναι μία ἀτολμοτάτη προσπάθεια ἐπεκτάσεως τοῦ Ν. Α.Τ.Ο., πρὸς τὰς πολιτικὰς ἁρμοδιότητας. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν διὰ τὴν Βουλήν μας, εἶναι νὰ εἴμεθα ὅλοι ἡνωμένοι καὶ ὅλοι νὰ ἔχωμεν τὸν νοῦν μας εἰς τὸ ὅτι ὅπως εἶπον, δὲν προφθάνουν καμμίαν ἡμέραν νὰ ξεραθοῦν τὰ αἵματα εἰς τὴν Κύπρον, ὅτι ἔχομεν νὰ κάμωμε μὲ ἀνθρώπους ἀδιαλλάκτους καὶ ὅτι πρέπει ἡνωμένοι νὰ προσπαθήσωμεν νὰ κτυπήσωμεν πᾶσαν θύραν διὰ νὰ προωθήσωμεν τὸ θέμα.

§53Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤθελα νὰ προσθέσω δύο λέξεις εἰς τὰ ὅσα ἐδήλωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὴν Βουλήν. Θέλω δηλαδὴ νὰ ἐπαναλάβω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐν ἀρχῇ εἶπον. Τὸ ὅτι αὐτὸ τοῦτο τὸ Σῶμα ἔδωσε πλείστας ἑρμηνείας ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο., ἀποδεικνύει ἀκριβῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπα: δηλ. ὅτι τὸ ζήτημα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς λῆξαν, καὶ ὅτι αἱ μελλοντικαὶ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις δὲν δύνανται νὰ θεωρηθοῦν δεσμευμέναι. Τὸ Καταστατικὸν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., κ. Ὑπουργέ, ἔχει δημοσιευθῆ, τυπωθῆ, καὶ ἐγκριθῆ. Ἤδη δὲ τροποποιεῖται μία διάταξις αὐτοῦ. Διατὶ αὐτὴ ἡ διάταξις ἡ ἑρμηνευτική, ἢ αἱ νέαι διατάξεις νὰ μὴ διατυπωθοῦν, νὰ διανεμηθοῦν, καὶ νὰ τὰς ἐγκρίνωμεν; Ἀντὶ νὰ εἰσερχώμεθα εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν συζήτησιν, ὅπου τόσαι ἐπιδιώκονται ἑκάστοτε ἑρμηνευτικαὶ ἐξελίξεις, νομίζω, ὅτι θὰ ἦτο πολὺ σκοπιμώτερον, ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις ὅλων τῶν Κρατῶν–μελῶν καὶ συνεπῶς καὶ ἡ Ἑλληνική, ἀπεφάσιζον νὰ θέσουν ἐνώπιον τῶν Βουλῶν των τὰς ἐπενεχθείσας τροποποιήσεις ὥστε ν’ ἀκουσθοῦν ὅλαι αἱ ἐπ’ αὐτῶν ἀπόψεις.

§54Ε. ΑΒΕΡΩΦ–ΤΟΣΙΤΣΑΣ (Ὑπ. Ἐξωτερικῶν). Ἐξ ὅσων γνωρίζω, ἐκ τῶν 15 Κυβερνήσεων, οὐδεμία, μέχρι τῆς στιγμῆς, τοὐλάχιστον, πρόκειται νὰ φέρῃ αὐτὴν τὴν διατυπωθεῖσαν, τρόπον τινά, εὐχὴν εἰς τὰς Βουλάς. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι σκόπιμον μόνον ἡμεῖς νὰ φανῶμεν ὅτι χρειαζόμεθα ἐπικυρώσεις τῶν οἱονεὶ εὐχῶν, τῶν ἔστω τόσον ἀβλαβῶν δεσμεύσεων. Τοὐλάχιστον θὰ πρέπει νὰ πληροφορηθῶμεν ἂν θὰ τὸ πράξουν τοὐλάχιστον τινὲς τῶν ἄλλων. Ἐὰν ὅμως ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ νομίσῃ, ὅτι μόνη αὐτή, πρέπει νὰ ἐπιληφθῇ αὐτοῦ τοῦ θέματος, καὶ ἐὰν ἐπιμείνῃ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν νὰ τὸ φέρῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς.

§55Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἑπομένως, ἡ εὐθύνη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν μετατίθεται εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐπιβάλλεται νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἵνα ἕκαστος ἐξ ἡμῶν ἀναλάβῃ καὶ τὰς εὐθύνας του.

§56Α. ΜΠΡΙΛΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, θέλω νὰ παρακαλέσω διὰ τὸ ἑξῆς θέμα: Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν μᾶς διενεμήθη Ἡμερησία Διάταξις περιλαμβάνουσα καὶ πρότασιν νόμου ἀφορῶσαν τὴν ἔκτακτον ἀναθεώρησιν τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Σήμερον ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς μᾶς εἶπεν, ὅτι δὲν πρόκειται νὰ συζητηθῇ ἡ πρότασις αὐτή, διότι δὲν ὑπάρχει ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἀλλὰ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἀπαιτεῖται πρὸ πάσης συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ καὶ οὐχὶ ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ. Δεδομένου ὅτι ἡ προθεσμία λήγει τὴν 31ην Δεκεμβρίου, ἐὰν ἡ πρότασις δὲν ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν δὲν θὰ ἔχῃ πλέον καμμίαν σημασίαν. Σᾶς παρακαλῶ νὰ συστήσετε τὴν ἐπίσπευσιν τῆς διαδικασίας, οὕτως ὥστε νὰ ψηφισθῇ πρὸ τῶν διακοπῶν καὶ παρέχω τὴν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι χιλιάδες ψηφοφόρων οἱ ὁποῖοι συνδέονται μὲ τὸ Κυβερνῶν Κόμμα εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐγγραφοῦν τὰς 10 τελευταίας ἡμέρας τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις καὶ ψήφισις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων, τῆς Βουλῆς τῆς χρήσεως 1957 καὶ τῆς προτάσεως περὶ συμπληρώσεως ἐνίων ἄρθρων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς.

§58Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, διότι διενεμήθησαν πρὸ ὀλίγων ὡρῶν καὶ δὲν κατώρθωσα νὰ ἔχω τὰ ἀπαιτούμενα στοιχεῖα.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὰ σχέδια διενεμήθησαν ἀπὸ τοῦ Σαββάτου, καὶ παρακαλῶ νὰ λάβητε τὸν λόγον διὰ νὰ ψηφισθοῦν ἀπόψε, διότι τὴν προσεχῆ Τετάρτην πρόκειται νὰ ταξιδεύσω.

§60Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπιμένω νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητῶμεν νομοσχέδια διανεμηθέντα πρὸ μιᾶς ὥρας.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι διενεμήθησαν ἀπὸ τοῦ Σαββάτου, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον ἐπιμένετε, θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας περὶ τῆς ἀναβολῆς. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. Ἐγείρονται ἐλάχιστοι ἐκ τῶν κ.κ. βουλευτῶν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις ἀπερρίφθη καὶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§63Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὸ δεύτερον σχέδιον, διαλαμβάνεται εἰς τὴν 1ην παράγραφον «πᾶσα δαπάνη»... (Ἀναγινώσκει).

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ συνέβη ὁ νέος Πάρεδρος νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν ἂν δὲν συμπίπτῃ ἡ δαπάνη μὲ τὸν Κανονισμόν, ἐθέσαμεν ὅτι ἰσχύει ὅ,τι ἐγκρίνει ἡ Βουλή.

§65Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, νὰ διαγραφῇ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ διαγραφῇ.

§67Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βλέπω ὅτι δι’ ἀγορὰν βιβλίων, ἀναγράφεται πίστωσις 400.000 δραχμῶν. Τὸ ποσὸν αὐτό, δὲν ἀρκεῖ οὔτε δι’ ἀγορὰν 1.500 τόμων ἐτησίως. Ἡ βιβλιοθήκη τῆς Βουλῆς εἶναι ἡ μόνη ἥτις τηρεῖ σχετικὴν ἐνημερότητα τῆς διεθνοῦς βιβλιογραφίας. Θὰ ἦτο ἀπαραίτητον νὰ αὐξηθῇ ἡ πίστωσις, διότι μὲ 400.000 δραχ., δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρακολουθήσωμεν οὔτε τὴν Γαλλικὴν βιβλιογραφίαν. Ἡ τυχὸν ἀντίρρησις, ὅτι καὶ εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ἐξηντλήθη ἡ πίστωσις, εἶναι ἄλλο θέμα ἀφορῶν τὴν παρακολούθησιν τῆς διεθνοῦς βιβλιογραφίας.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνετε. Ὁ Προϋπολογισμὸς εἶναι ὁ ἴδιος ὡς ὁ τοῦ παρελθόντος ἔτους, χωρὶς νὰ παρουσιάζῃ καμμίαν αὔξησιν. Ἐὰν χρειασθῇ, θὰ ζητήσωμεν συμπληρωματικὴν πίστωσιν.

§69Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διατυπώνω τὴν ἄποψίν μου, ὑποστηρίζων ὅτι τὸ ποσὸν εἶναι καταδήλως ἀνεπαρκές.

§70Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς δὲν ἐδέχθη τὴν αἴτησίν μου περὶ ἀναβολῆς τῆς συζητήσεως, ὡσὰν ἐκ τῆς ἀναβολῆς νὰ διέτρεχον κίνδυνον ὕψιστα συμφέροντα τοῦ Ἔθνους. Τὸ πρῶτον βλέμμα εἰς τὸ πρῶτον σχέδιον, δίδει μίαν εἰκόνα οὐχὶ σύμφωνον πρὸς τὴν ὑφισταμένην κατάστασιν, καθ’ ἣν ὅλοι ὁμιλοῦν περὶ οἰκονομιῶν καὶ ἰσοσκελίσεως τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Καθ’ ἣν στιγμήν, ὁ Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν παρέχει πιστώσεις διὰ τὸν διορισμὸν δημοδιδασκάλων καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν αἱ λιταὶ πιστώσεις διὰ τὴν ὑγιεινὴν περικόπτονται κατὰ 20%, δὲν ἐπιτρέπονται τοιαῦται ἐλευθεριότητες διὰ τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς. Ἐν πρώτοις, ὁ συντάκτης τοῦ Προϋπολογισμοῦ, τὸν ἔγραψε ὅπως– ὅπως, ἀφοῦ διὰ ἔξοδα παραστάσεως τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως ἀναγράφει ποσὸν δρχ. 18.000 μηνιαίως.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρόκειται, κύριε συνάδελφε, περὶ τυπογραφικοῦ λάθους. Ἀφορᾷ τὴν ἐτησίαν δαπάνην.

§72Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς, εἶναι 252 ὑπάλληλοι ἐξ ὧν 134 διοικητικοί. Ἐξ αὐτῶν οἱ 68 ἔχουν βαθμὸν ἀπὸ τμηματάρχου αʹ τάξεως καὶ ἄνω. Καὶ δικαιολογημένως ἡ εἰκὼν αὐτὴ ὑπενθυμίζει τὴν σύνθεσιν τῶν γαριβαλδινῶν σωμάτων, τῶν ὁποίων ἡ δύναμις ἀπετελεῖτο κατὰ τὰ 9)10 ἐξ ἀξιωματικῶν καὶ κατὰ τὸ ⅒ ἐξ ὁπλιτῶν. Ἐπίσης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι ἀπαραίτητος ἡ θέσις τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Βουλῆς, ἥτις εἶναι ἐφεύρεσις τῶν τελευταίων ἐτῶν. Εἷς ἔτι τῶν Διευθυντῶν θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀσκήσῃ καθήκοντα Γενικοῦ Γραμματέως. Τιμῶ τὸν σημερινὸν Γενικὸν Γραμματέα τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ θέσις εἶναι περιττὴ καὶ ὅ,τι εἶναι περισσότερον προκλητικόν, εἶναι ὅτι ἔχει καὶ αὐτοκίνητον. Καὶ ὡς νὰ μὴ ἔφθαναν ὅλα αὐτά, θεσπίζονται καὶ ἔξοδα παραστάσεώς του 1500 δραχ. μηνιαίως. Ἐπίσης, δὲν εὑρίσκω, διατὶ εἶναι ἀπαραίτητον τὸ αὐτοκίνητον διὰ τὸν Αʹ Ἀντιπρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ὅλα αὑτὰ δημιουργοῦν δαπάνας μὲ τὰς ὁποίας θὰ ἠμποροῦσαν νὰ λειτουργήσουν 10 σχολεῖα. Ἐπίσης τὸ κονδύλιον τῆς ἀμοιβῆς τῶν ὑπαλλήλων δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν ἀνέρχεται εἰς 4.000.000 δραχ. ἐνῷ τὸ κονδύλιον διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν μισθῶν, εἶναι σχεδὸν ἴσον. Πέραν αὐτοῦ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς λαμβάνουν καὶ τὸ τεχνικὸν ἐπίδομα 25%. Κατὰ πόσον τὸ ἔργον των εἶναι σκληρὸν καὶ ἐπίμοχθον, ἀφίνω νὰ τὸ κρίνετε σεῖς, κ. συνάδελφοι, καὶ νομίζω, ὅτι ἁπλῆ σκέψις καὶ συζήτησις περὶ τούτου, προκαλεῖ τὰ γέλια. Ὁ Πρόεδρος, κ. Κανελλόπουλος, ἐπὶ τῇ λήξει τῶν ἐργασιῶν τῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος, ἐξῆρε τὰς ὑπηρεσίας ποὺ προσέφεραν καὶ λίγον δεῖ νὰ φθάσῃ νὰ μᾶς πῇ, ὅτι πρέπει νὰ τοὺς τιμήσωμεν ὡς ἥρωας. Ἡ μόνη δικαιολογία τοῦ ἡρωϊσμοῦ των εἶναι ἡ Ἰώβειος ὑπομονή των νὰ παρακολουθοῦν τὸ ἔργον τῆς Ἐπιτροπῆς. Συνεχίζων, ὁ κ. Βουδούρης, λέγει, ὅτι ἐζήτησε πληροφορίας, εἰς τί χρειάζεται τόσον προσωπικὸν καὶ εἰς τόσους μεγάλους βαθμούς, δηλαδὴ πέντε γενικοὶ Γραμματεῖς καὶ 45 Διευθυνταὶ καὶ δὲν ἔλαβε οὐδεμίαν ἀπάντησιν. Δὲν παραλείπω, νὰ σᾶς ἀναφέρω, ἐξηκολούθησεν, ὅτι ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ 50 ἔκτακτοι, τοὺς ὁποίους βεβαίως δὲν γνωρίζω καὶ οὔτε σεῖς ἀσφαλῶς, κ. συνάδελφοι, γνωρίζετε εἰς ποῖα γραφεῖα ὑπηρετοῦν. Ἀσφαλῶς, θὰ ἐμφανίζωνται μόνον τὴν ἡμέραν τῆς πληρωμῆς. Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Προϋπολογισμὸς λέγει, ὅτι διατίθενται 4 ἑκατ. σημερινῶν δραχμῶν διὰ τὰς ὑπερωρίας τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἡ διανομὴ τούτων γίνεται κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ κ. Προέδρου. Δὲν ἀμφιβάλλω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος, θὰ κάμῃ καλὴν χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τούτου, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, εἶναι ὀρθὸν νὰ διανέμωνται εἰς τὸ προσωπικὸν 4 ἑκατομμύρια σημερινῶν δραχμῶν κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου; Τὸ εὑρίσκετε δικαιολογημένον αὐτό; ἐὰν ναί, ἐγὼ δὲν θὰ προσθέσω τίποτε. Ἀναγράφονται ἐπίσης κονδύλια δι’ ἔξοδα καθαριότητος καὶ μικροέξοδα 300 χιλιάδες δραχμαί. Ἐπίσης διὰ φωτισμὸν μεγάρου καὶ λοιπὰ 400 χιλιάδες δραχμαί. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιβαρύνεται ἡ Βουλὴ διὰ τὸν φωτισμὸν ὁλοκλήρου τοῦ μεγάρου καὶ νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας καὶ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου. Ἀναγράφεται ἐπίσης ποσὸν 100.000 δραχμῶν διὰ τὴν κατανάλωσιν ποσίμου ὕδατος. Ἐν συνεχείᾳ ἀναγράφεται κονδύλιον διὰ τὴν νοσηλείαν βουλευτῶν (ἀναγινώσκει)..... Ἐὰν ἡ Βουλή, νομίζῃ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ καταβάλλωνται νοσήλεια διὰ τοὺς βουλευτάς, δὲν θὰ εἶχον οὐδεμίαν ἀντίρρησιν, παρ’ ὅτι ἔχω ὡρισμένους δισταγμούς. Νὰ καταβάλλωνται ὅμως τὰ νοσήλεια βάσει ἀποδείξεων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων καὶ ὄχι νὰ κανονίζεται τὸ ποσὸν αὐτὸ κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Προέδρου. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§73Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Πέρυσι, κ. συνάδελφοι, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι δὲν ἐξωδεύθη οὔτε μία δραχμὴ διὰ νοσήλεια.

§74Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι πρέπει νὰ χορηγοῦνται βάσει ἀποδείξεων τῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων.

§75Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Εἶσθε ἐναντίον τῆς νοσηλείας τῶν βουλευτῶν; Φαίνεται ὅτι ἐσεῖς θὰ ἔχετε λύσει τὸ πρόβλημα τοῦτο.

§76Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐφ’ ὅσον, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχομεν λάβει μέτρα διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν ἀπόρων, εἶναι παρακεκινδυνευμένον νὰ ἀσχολούμεθα μὲ νοσήλεια βουλευτῶν, ἔστω καὶ τῶν ἀπόρων βουλευτῶν.

§77Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οἱ πλούσιοι δὲν λαμβάνουν νοσήλεια.

§78Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὅταν ἤμουν μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ», ἀντιμετώπισα συναδέλφους πλουσίους, οἱ ὁποῖοι ἐζήτησαν νὰ νοσηλευθοῦν δωρεάν.

§79Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅτι τόσον τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς, ὅσον καὶ οἱ βουλευταί, εὑρίσκονται εἰς τοιαύτην ἔνδειαν, ὥστε, δὲν ἀξίζει νὰ γίνωνται αὐταὶ αἱ συζητήσεις. Οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς, κ. συνάδελφε, εἶναι οἱ μόνοι οἱ ὁποῖοι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐργάζονται συνεχῶς ἐπὶ 8ωρον καὶ εἰς πολλὰς περιπτώσεις ἐπὶ 12ωρον, καὶ οἱ ὁποῖοι, πλὴν τοῦ μισθοῦ των καὶ τῆς πενιχρᾶς ὑπερωριακῆς ἀμοιβῆς, οὐδεμίαν ἀπολαυὴν ἔχουν ἐκ συμμετοχῆς εἰς Συμβούλια ἢ Ἐπιτροπάς, ὡς συμβαίνει εἰς ὅλας τὰς ἄλλας δημοσίας ὑπηρεσίας.

§80Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶναι ἀληθές, κ. συνάδελφε, ὅτι ἡ ἐργασία τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς, εἶναι ἐξαιρετικὰ κοπιώδης, διεξαγομένη κατὰ τὰς νυκτερινὰς καὶ μεταμεσονυκτίους ὥρας. Αἱ ὑπερωρίαι ἀντισταθμίζουν προσθέτους δαπάνας εἰς τὰς ὁποίας ὑποβάλλονται καὶ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν καλύπτουν τὰς ἀμοιβὰς ὑπαλλήλων ἄλλων ὑπηρεσιῶν οἵτινες πλὴν τῶν ὑπερωριῶν, ἀμείβονται καὶ διὰ συμμετοχὴν εἰς Συμβούλια καὶ Ἐπιτροπάς.

§81Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἐργασία τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς εἶναι κοπιώδης, ἡ δὲ ἀμοιβή των δὲν καλύπτει τὰς ἀπολαυὰς τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἄλλων ὑπηρεσιῶν οἵτινες μετέχουν Συμβουλίων καὶ Ἐπιτροπῶν, καίτοι ὑποβάλλονται εἰς προσθέτους δαπάνας λόγῳ τῆς νυκτερινῆς των ἐργασίας.

§82Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Εἶπα, κ. συνάδελφε, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἄρω τὰς ἀντιρρήσεις μου διὰ τὰ νοσήλεια, πρέπει ὅμως νὰ κανονισθῇ νὰ πληρώνωνται ἐπὶ τῇ προσκομίσει πιστοποιητικοῦ τοῦ Νοσοκομείου ἢ τῆς Κλινικῆς εἰς ἣν ἐγένετο ἡ νοσηλεία. Νομίζω, ὅτι πρόκειται περὶ ἐλευθεριοτήτων, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐπιτρέπονται εἰς αὐτὰς τὰς στιγμὰς, δηλαδὴ καθ’ ἣν ἐποχήν, ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν ἐπιτρέπει τὸν διορισμὸν οὔτε ἑνὸς διδασκάλου.

§83Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀναφέρετε ὑπερβολάς. Λέτε, ὅτι δὲν διωρίσθη οὔτε εἷς διδάσκαλος, ἐνῷ προχθὲς ἀκόμη διωρίσθησαν 500.

§84Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Αὐτὰ ἐνόμισα, ὅτι ἔπρεπε νὰ εἴπω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, δικαίωμά σας εἶναι νὰ ψηφίσετε καὶ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ τὰ νοσήλεια.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ μακρόν. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων, εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀνέκαθεν ὑφίστατο. Δύναμαι δὲ νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ἐν σχέσει μὲ τὰς ἀνάγκας τῆς ὑπηρεσίας, δὲν εἶναι ἀνώτερος τοῦ ἀπαραιτήτου. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι αἱ διατάξεις τοῦ Κανονισμοῦ, αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὸ προσωπικόν, ἐμφανίζουν ποιάν τινα ἰδιορρυθμίαν ὑφισταμένην ἀπὸ μακροῦ καὶ ἀναφερομένην εἰς τὸν τρόπον προσλήψεως καὶ προωθήσεως αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς ὅλους μας γνωστός. Δι’ αὐτὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, νὰ φέρω ἀργότερον πρότασιν περὶ τροποποιήσεως τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων, ἀφοῦ προηγουμένως τροποποιήσωμεν τὸ Κοινοβουλευτικὸν μέρος, δι’ ὃ καὶ συνέστησα διακομματικὴν ἐπιτροπὴν ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Γόντικα. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου οὐδεμία διάταξις δημιουργοῦσα ἢ προωθοῦσα ὑφισταμένας θέσεις ἐψηφίσθη, ὡς πάντες εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε. Θὰ χρειασθῇ, λοιπόν, νὰ γίνῃ μία τακτοποίησις καὶ ἔχω ἕτοιμον κάτι, τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς εἰσηγηθῶ προσεχῶς. Δὲν ἔχει ὅμως τοῦτο σχέσιν μὲ τὸν προϋπολογισμόν. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς δηλώσω ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ὁ ἴδιος ὅπως τὸν εὗρον καὶ ἰσχύει ἀπὸ ἐτῶν. Γίνεται ἕνα εἶδος αὐξομειώσεως τῶν κονδυλίων, ἐπιβεβλημένης ἐκ τῶν πραγμάτων, ἄνευ διογκώσεως αὐτοῦ.

§86Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Ἐὰν εἶναι κακός, δὲν πρέπει νὰ τὸν διορθώσωμεν;

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα ὅταν ὁμιλούσατε καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ συνεχίσω. Ὅσον ἀφορᾶ τὰς ὑπερωρίας, ὑπάρχει ἕνα καθεστώς. Καὶ αὐτὸ ἔμεινεν ὅπως τὸ εὗρον. Διατίθενται δὲ τὰ χρήματα τὰς περισσοτέρας φορὰς δι’ ἀποφάσεων τοῦ Σώματος. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι, ὁσάκις πρόκειται νὰ τελειώσουν αἱ ἐργασίαι τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ὁμοφώνως ψηφίζετε μίαν εἰδικὴν ἀποζημίωσιν. Δὲν γίνεται κάτι τι τὸ ἔκτακτον. Δὲν νομίζω δὲ ὅτι οἱ μισθοί, τοὺς ὁποίους λαμβάνουν ὡρισμένοι ἔκτακτοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 500–600 δραχμὰς μηνιαίως εἶναι ἱκανοποιητικοί, ὥστε νὰ μὴ πρέπει νὰ τοὺς δώσωμεν καὶ ὑπερωρίας, ὁσάκις προσφέρουν ὑπερωριακὴν ἐργασίαν.

§88Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Τὰ ἐπιδόματα εἶναι ἴσα μὲ τοὺς μισθούς.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῶν νοσηλείων τῶν βουλευτῶν. Ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ κατήρτισα μίαν Ἐπιτροπήν. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ὁ κ. Μητσοτάκης μοῦ ἔκαμε σχετικὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία θὰ καταλήξῃ ἐνδεχομένως εἰς τὴν ἵδρυσιν Ταμείου Ὑγείας Βουλευτῶν, διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ὁποίου θὰ γίνωνται κρατήσεις ἐκ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν βουλευτῶν. Μέχρις ὅτου ὅμως ὅλα αὐτὰ περιβληθῶσι διὰ τοῦ κύρους τῆς ὑμετέρας ἀποφάσεως, ἐθεώρησα ἀναγκαῖον νὰ ἀντιμετωπίσω ὡρισμένας ἐκτάκτους περιπτώσεις δι’ ἀποφάσεών μου. Ὑπῆρξαν περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας, ἂς μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ μὴ μνημονεύσω, ὅπου βουλευταὶ εὑρέθησαν εἰς τραγικὴν οἰκονομικὴν κατάστασιν, λόγῳ ἀσθενείας. Ἐπίτηδες ἔβαλα «τῇ αἰτήσει των», διὰ νὰ περιλαμβάνεται τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ζητοῦν καὶ νὰ μὴ τὸ ὁρίζῃ ὁ Πρόεδρος κατὰ θέλησιν. Ἐπιτρέψατέ μου, κύριοι, νὰ πιστεύω ἀκραδάντως, ὅτι οὐδέποτε συνάδελφος εἶναι δυνατὸν νὰ παρουσιασθῇ καὶ νὰ ζητήσῃ ποσὸν διὰ νοσήλεια, δι’ ἀσθένειαν ἰδικήν του μεγαλύτερον τῶν ὅσων ἐδαπάνησε. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλων τῶν πλευρῶν). Δὲν θὰ θελήσω δὲ ἐγὼ ποτὲ νὰ ὑποβιβάσω ἕνα βουλευτὴν μὲ τὸ νὰ τὸν ὑποχρεώσω νὰ ζητήσω ἀποδείξεις ἀπὸ τὸν φαρμακοποιὸν ἢ τὸν ἰατρόν. Ἐρρέτω τότε ἡ νοσηλεία τῶν βουλευτῶν. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Δι’ αὐτὸ ἤθελα, νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ψηφισθῇ ὁ προϋπολογισμός, ὡς ψηφίζεται κατ’ ἔτος, καὶ σᾶς δηλῶ, ἡ δήλωσίς μου δὲ θὰ ἀναγραφῇ εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ὄντως προκειμένου περὶ τοῦ προσωπικοῦ, θὰ φέρω ἐνώπιον ὑμῶν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ, διότι εἶναι πράγματι ἀνάγκη πραγματικὴ νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτό, πρὸς τὸ συμφέρον τῶν φιλοτίμων ὑπαλλήλων, οἵτινες εἶναι καὶ τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ προσωπικοῦ. Ἐὰν τυχὸν ὑπάρχουν ὑπάλληλοι μὴ ἐργαζόμενοι ἢ τυχὸν μὴ κατάλληλοι, αὐτοὶ θὰ κριθοῦν ἀδιαβλήτως. Εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ εἴπω αὐτά, διὰ νὰ μὴ διαβάλλεται καὶ τὸ προσωπικόν, καθ’ ὃν τρόπον διεβλήθη ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ καὶ πρὸς τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν προσωπικήν μου ἐκτίμησιν, ἑρμηνεύων, εἶμαι βέβαιος, καὶ τὴν συμπάθειαν ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης. Φωναί: Μάλιστα! Μάλιστα!).

§90Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. Πρόεδρον, διὰ τὴν ἔκθεσιν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς δὲν προσυπογράφει καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, ἐκπροσωπῶν τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι ὁ κ. Πανούσης, ὅστις καὶ ἔχει ὑπογράψει τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν. Ἐὰν τυχὸν διενεμήθησαν ἔντυπα μὴ φέροντα τὴν ὑπογραφὴν τοῦ κ. Πανούση, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τυπογραφικὴν ἀβλεψίαν.

§92Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑπογράψει τὴν ἔκθεσιν, ἐκ παραλείψεως δὲ τοῦ τυπογραφείου δὲν ἀναφέρεται τὸ ὄνομά μου εἰς τὸ ἐκτυπωθὲν κείμενον.

§93Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμιζα ὅτι δὲν θὰ ἐκάνατε χρῆσιν αὐτῆς τῆς τακτικῆς, ἡ ὁποία οὐχὶ σπανίως ἐμφανίζεται εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἐκ μέρους ἀπείρων συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι πρώτην φορὰν εἰσέρχονται εἰς τὴν Βουλήν. Οἱ συνάδελφοι αὐτοὶ ὅταν ὑποστηρίζουν μίαν ὑπόθεσιν σοῦ λέγουν διατὶ ὑβρίζεις τὸ Σῶμα τῶν Χωροφυλάκων, τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν Ἰατρῶν. Σεῖς, κ. Πρόεδρε, μιμούμενος ἄριστα τοὺς συναδέλφους αὐτοὺς εἴπατε ὅτι ἐγὼ διέβαλα τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ τὸ προσωπικὸν τὸ ἐκτιμῶ. Τὸ γνωρίζω πολὺ καλά. Γνωρίζω ποῖοι ἀξίζουν καὶ ποῖοι δὲν ἀξίζουν καὶ ἔχω ὅλην τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἱκανοποιηθοῦν ὅσα εἶναι δυνατόν. Ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶ, εἶναι νὰ δημιουργοῦνται προνόμια εἰς βάρος τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βουδούρη, θὰ φέρω προσεχῶς τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ ἐκεῖ τότε θὰ ἐκθέσητε τὰς ἀπόψεις σας.

§95Κ. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ σταματήσῃ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἡ ἐπαναλαμβανομένη φράσις ὁσάκις πρόκειται περὶ καμμίας διατάξεως ἡ ὁποία ἀφορᾷ πρόσωπα νὰ λέγωμεν: «οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των ὑπὲρ τῆς πατρίδος». Ἐγὼ τοὐλάχιστον ἐπὶ μακρὸν θητεύων εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ἔχω πεισθῆ ὅτι ὅλοι οἱ Ἕλληνες ἔχουν ἀναλώσει τὸν ἑαυτόν των ὑπὲρ τῆς πατρίδος καὶ αἱ ὑπηρεσίαι των εἶναι ἀνικανοποίητοι, ἐνῷ εἶναι ἀληθὲς ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πράγματι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των ὑπὲρ τῆς πατρίδος εἶναι ἄγνωστοι καὶ οὐδεμία ἐδόθη προσοχὴ εἰς τὰ δικαιώματα καὶ τιμιώτατα αἰτήματά των. Νὰ σταματήσῃ λοιπὸν αὐτὴ ἡ διαβολὴ ὅτι ἐγὼ διαβάλλω τὸ Σῶμα — τὸ περίφημον, ὅπως εἴπατε, καὶ περὶ τοῦ ὁποίου δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν — τοῦ προσωπικοῦ τῆς Βουλῆς. Τὸ προσωπικὸν τῆς Βουλῆς δὲν ἔχει ἀνάγκην οὔτε τῶν ἰδικῶν σας προστασιῶν, οὔτε οἱουδήποτε ἄλλου. Ἔχει καὶ καλοὺς καὶ κακοὺς ὑπαλλήλους, ὅπως ὑπάρχουν καλοὶ καὶ κακοὶ βουλευταί, καλοὶ καὶ κακοὶ Πρόεδροι τῆς Βουλῆς.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καλκάνης ἔχει τὸν λόγον.

§97Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω ἐὰν ἔχετε τὴν καλωσύνην, νὰ μοῦ ἐδίδατε μίαν ἐξήγησιν. Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἤρξατο ἡ Βουλή, καθ’ ὅλην τὴν περίοδον κατὰ τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν ἐψηφίσθησαν διάφορα νομοσχέδια εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, καθ’ ὅλην ἀνεξαιρέτως τὴν περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν συνεδριάζει ἡ παροῦσα Βουλή, μηδὲ ἑνὸς ἐξαιρουμένου, ὅλα ἐχαρακτηρίσθησαν κατεπείγοντα. Ἐρωτῶ τὴν ὑμετέραν πεφωτισμένην ἀντίληψιν, ἐρωτῶ τοὺς ἀξιοτίμους Ὑπουργούς, ἐρωτῶ τὴν Βουλήν, δὲν εὑρέθη ἕν καὶ μόνον ἕν νομοσχέδιον καθ’ ὅλην αὐτὴν τὴν περίπτωσιν, νὰ μὴ εἶναι κατεπεῖγον; Ὅλα γενικῶς εἶναι κατεπείγοντα; Τοῦτο ἀποτελεῖ σαφῆ κατηγορηματικήν, ἔκδηλον, ἀνάγλυφον εἰκόνα ὅτι καταργοῦμεν τὸ Σύνταγμα. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ πιστευθῇ ἀπὸ κανέναν, οὔτε πολίτην, οὔτε ἀγρότην, οὔτε χωρικόν, οὔτε ἐργάτην, οὔτε ὑπάλληλον, οὔτε βουλευτήν, ὅτι ὅλην αὐτὴν τὴν μακρὰν περίοδον, δὲν εὑρέθη ἕν νομοσχέδιον, μόνον ἕν, τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι κατεπεῖγον. Ὅλα ἀνεξαιρέτως ἐψηφίσθησαν κατὰ ρητὴν καὶ ἀποτρόπαιαν ἠμπορῶ νὰ εἴπω καταπάτησιν τοῦ Συντάγματος. Τὸ Σύνταγμα ὁρίζει ὅτι πρέπει νὰ γίνωνται δύο συζητήσεις.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ σχέδιον Κανονισμοῦ περὶ τοῦ ὁποίου συζητοῦμεν δὲν ὁμιλεῖ περὶ τοιούτου πράγματος.

§99Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἔλαβα ἀφορμήν, διότι θὰ ψηφισθῇ καὶ ὁ Κανονισμὸς εἰς μίαν συζήτησιν.

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ Σύνταγμα ὁρίζει ὅτι ὁ Κανονισμὸς ἅπαξ ψηφίζεται.

§101Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Γίνεται κατὰ ρητὴν διάταξιν ἡ ψήφισις τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀλλὰ ἔρχεται εἰς τὸν νοῦν μου αὐτὴ ἡ κατάφωρος παραβίασις τοῦ Συντάγματος καὶ ἐρωτῶ καὶ πάλιν καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσετε μίαν ἐξήγησιν. Δὲν εὑρέθη ἓν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ μὴ εἶναι κατεπεῖγον ὥστε νὰ ψηφισθῇ δίς; Καὶ εἶναι σοφωτάτη ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος, ἡ ὁποία ὁμιλεῖ περὶ δύο συνεδριάσεων ἀπεχουσῶν ἀλλήλων. Δίδει καιρὸν νὰ μελετηθοῦν καλύτερα τὰ νομοσχέδια.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τῇ αἰτήσει 20 βουλευτῶν ἠμπορεῖτε νὰ τὸ ἐπαναφέρετε διὰ νὰ συζητηθῇ κατὰ τὴν κανονικὴν διαδικασίαν ὑπὸ τῆς Ὁλομελείας τοῦ Σώματος.

§103Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. .............. συνεπῶς εἰς δύο συνεδριάσεις θὰ ἔχῃ κανεὶς καιρὸν νὰ σταθμίσῃ ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ τὴν αὐτὴν συζήτησιν. Τὴν σοφωτάτην καὶ ἐπιτακτικωτάτην διάταξιν τοῦ Συντάγματος τὴν παραβαίνομεν καθημερινῶς.

§104Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ μὲ ἐμνημονεύσατε προηγουμένως, ἐπιθυμῶ ἐπ’ αὐτοῦ νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ παρέχεται νοσηλεία εἰς τοὺς βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι συμβαίνει νὰ μὴ δύνανται ἐξ ἰδίων νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ ἔξοδα νοσηλείας των. Τοῦτο πρέπει νὰ εἶναι ἐκτὸς συζητήσεως, δοθέντος ὅτι ὅλαι περίπου αἱ ὠργανωμέναι ὁμάδες τῶν ἐργαζομένων ἀνθρώπων ἔχουν νοσηλευτικὴν περίθαλψιν καὶ δοθέντος ὅτι οἱ βουλευταὶ οὔτε εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν παντελῶς ἀπόρων εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπαχθοῦν, ἔστω καὶ ἂν ἐκ τῶν πραγμάτων ὑπάγονται εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Κατὰ συνέπειαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει καμμία δυσκολία δημοσία νὰ τὸ δηλώσωμεν, ὅτι πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ παρέχεται στοιχειώδης νοσηλευτικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς βουλευτὰς καὶ τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας των, τὰ προστατευόμενα, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἐργαζομένους.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ τὸ περιορίζω εἰς αὐτοὺς μόνον.

§106Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ προσθέτω ἐγώ. Πέραν τούτου, κ. Πρόεδρε, πρέπει νὰ δηλώσω ὅτι τὴν λύσιν ποὺ προτείνει ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ἐγὼ προσωπικῶς τὴν ἀποδέχομαι ὡς προσωρινὴν λύσιν καὶ φαντάζομαι, ὅτι αὐτὸ εἶναι καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἰδικόν σας ὡς καὶ τῶν ὑπολοίπων συναδέλφων, ποὺ τὴν ἐπεξειργάσθησαν. Δὲν δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς ἕνα πάγιον καθεστώς, ὡς προηγουμένως ἄλλωστε ἀπὸ τοῦ βήματος ἐτονίσατε. Ἐπὶ πλέον ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι, ὄντως κατὰ τὴν ὑπάρχουσαν σήμερον κατάστασιν εἰς τὴν Βουλήν, δὲν ἀμφισβητῶ ὅτι ἐκληρονομήσατε ἀπὸ προηγουμένας Βουλάς, τὸ δικαίωμα τοῦ Προέδρου νὰ καθορίζῃ τὰς ὑπερωρίας, τὰ δικαιώματα νυκτερινῆς ἐργασίας καί, γενικώτερα, τὰς ἐκτάκτους ἀπολαβὰς τοῦ προσωπικοῦ εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον εὐκταῖον θὰ εἶναι τὸ ταχύτερον νὰ ρυθμισθῇ διὰ παγίων διατάξεων, διότι, ὑποθέτω, ἄλλωστε, ὅτι θὰ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἀσυμπαθὲς ἔργον εἰς τὸν ἑκάστοτε Πρόεδρον, νὰ ρυθμίζῃ τὰς ἀπολαβὰς αὐτάς. Προσωπικῶς, δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ διαπιστώσω, ἂν αἱ ἀπολαβαὶ εἶναι.....

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ σᾶς εἴπω πῶς καθορίζονται ἐν τῇ πράξει: Συνέρχεται τὸ Συμβούλιον τῶν Διευθυντῶν τὸ ὁποῖον ἀναλόγως τῶν ὑπηρεσιῶν ποὺ παρέχει ἕκαστος ὑπάλληλος εἰς τὴν Διεύθυνσίν του, καταρτίζει ἕνα πίνακα ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Γεν. Γραμματέως. Πάντως δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω ὑπευθύνως τὸ Σῶμα, ὅτι αἱ παρεχόμεναι ἀμοιβαὶ λόγῳ ὑπερωριακῆς καὶ νυκτερινῆς ἐργασίας, κυμαίνονται μεταξὺ πεντακοσίων καὶ χιλίων διακοσίων δραχμῶν κατ’ ἀνώτατον ὅριον καὶ μέχρι καὶ τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ κατὰ μῆνα. Ἐπὶ πλέον δὲ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς δὲν μετέχουν οὐδενὸς συμβουλίου ἢ ἐπιτροπῆς καὶ δὲν ἀπολαύουν οὐδεμιᾶς ἄλλης προσθέτου ἀμοιβῆς. Γνωρίζετε δὲ ἅπαντες, ὅτι αἱ ὧραι ὑπερωριακῆς ἐργασίας τῶν ὑπαλλήλων τῆς Βουλῆς εἶναι πολλαὶ καὶ κυρίως νυκτεριναὶ καὶ μεταμεσονύκτιοι.

§108Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι τὰ θέματα αὐτὰ πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν παγίως διὰ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ χαίρω, ὅτι καὶ σεῖς εἶσθε σύμφωνος. Τὸ θέμα τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀπασχολοῦνται εἰς τὴν Βουλήν, μᾶς εἶναι εἰς ὅλους συμπαθὲς καὶ ἐγὼ προσωπικῶς ἀποδέχομαι τὴν ἐπιβάρυνσιν καθ’ ἃ ἀναγράφεται εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς, διότι ἀναμφισβητήτως δὲν ὑπάρχει ἄλλη κατηγορία δημοσίων ὑπαλλήλων εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ ὁποία νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὸν φόρτον αὐτῆς τῆς ἐκτάκτου νυκτερινῆς ἐργασίας. Διότι οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς ἐργάζονται σχεδὸν καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, δοθέντος, ὅτι συνεδριάζει καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐξουσιοδοτήσεως κατὰ τὰς διακοπὰς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, συχνὰ ὁλοκλήρους τὰς νύκτας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συνομολογήσετε καὶ σεῖς καὶ τὸ Σῶμα, ὅτι αὐτὰ τὰ θέματα τῆς μισθοδοσίας τῶν ὑπαλλήλων δὲν πρέπει νὰ ρυθμίζωνται εἰκῇ καὶ ὡς ἔτυχε, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ καὶ διὰ ἀορίστων διατάξεων, οὔτε θὰ πρέπει νὰ διατυποῦται ἕνας προϋπολογισμός, ὁ ὁποῖος περίπου ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀποφύγῃ εἰδικωτέραν συζήτησιν ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν, ἀλλὰ θὰ πρέπει ἐφ’ ὅλων τῶν ζητημάτων τῆς Βουλῆς, ὁ προϋπολογισμός της νὰ εἶναι ἀνάλογος μὲ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ Κράτους, δηλαδὴ νὰ εἰδικεύῃ, κατὰ τὸ δυνατὸν τὰ κονδύλια, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἰς τὸν σημερινὸν προϋπολογισμὸν δὲν συμβαίνει. Ἐπίσης ἤθελα νὰ προσθέσω, γενικώτερον, ὅτι βλέπω εἰς τὰς δύο αὐτὰς Ἐπιτροπὰς τῆς Βουλῆς, αἱ ὁποῖαι πρόκειται νὰ ἀπασχολοῦνται μὲ θέματα οὐσιωδέστατα, κατὰ τὴν προσωπικήν μου ἀντίληψιν, δηλαδὴ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κανονισμοῦ καὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Λογιστικοῦ, ὅτι μετέχει ἀνὰ εἷς ἐκπρόσωπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δηλ. ἐπὶ πέντε μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς Λογιστικοῦ εἷς τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐπὶ ἑπτά, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, τῆς Ἐπιτροπῆς Κανονισμοῦ, εἷς ἐκπρόσωπος τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Βεβαίως γνωρίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει δέσμευσις, ἵνα ἰσχύσῃ ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναλογίας, ἐκεῖνο ὅμως τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, καὶ μόνον νὰ τονίσω, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἐπανειλημμένως ἔχω ὑποστηρίξει: Ὅτι δηλ. τὰ θέματα τοῦ Κανονισμοῦ τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, ὅπως καὶ τὰ θέματα τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Βουλῆς — μέσα εἰς τὰ ὁποῖα συμπεριλαμβάνω καὶ τὰ οἰκονομικὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν προσωπικῶς τοὺς βουλευτὰς — πρέπει νὰ γίνωνται ἀντικείμενον σοβαρᾶς ἐξετάσεως ὑφ’ ὅλων τῶν κομμάτων, ὑπὸ τοῦ συνόλου τῆς Βουλῆς, ἀσχέτως κομματικῶν διακρίσεων, καὶ πρέπει εὐθέως καὶ μετὰ θάρρους νὰ ἔρχωνται εἰς δημοσίαν συζήτησιν. Σήμερον, τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τὰ τελευταῖα χρόνια, εἶναι περίπου, ἐν κρυφῷ νὰ συντάσσεται ἕνας προϋπολογισμὸν ὅσον ἀφορᾷ — συγκεκριμένως ὁμιλῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν — τὰς δαπάνας ποὺ ἀφοροῦν τοὺς βουλευτάς, μισθοδοσίαν τῶν βουλευτῶν εἰδικώτερα, καὶ ἔρχεται πρὸς ψήφισιν εἰς μίαν ἀνάγνωσιν, πάντοτε δὲ χωρὶς καμμίαν συζήτησιν, μὲ ἐξαίρεσιν τὴν σημερινὴν ποὺ προεκάλεσεν ὁ κ. Βουδούρης. Δὲν νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι εἶναι τὸ σωστότερον αὐτό. Νομίζω ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς, θὰ πρέπει νὰ θέσουν τὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ θέματα τόσον τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς τὰ ὁποῖα κινδυνεύει, μὲ τὸ νὰ μὴ ἀντιμετωπίζωνται δεόντως, νὰ ὁδηγήσουν εἰς ἀδιέξοδον τὸ Κοινοβουλευτικὸν καθεστὼς εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι κοινῶς ἀναγνωρίζεται ὅτι δὲν δουλεύει σωστὰ ἡ Βουλή. Ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ οἰκονομικὰ θέματα νὰ περνοῦν ἀπὸ μίαν δημοσίαν συζήτησιν, νὰ συζητηθοῦν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία πρέπει νὰ συμπληρωθῇ ἐπὶ τῷ καλῷ, ὄχι διότι μᾶς ἐνδιαφέρει ἡμᾶς, ἀλλὰ ἐπὶ τῷ καλῷ τῆς Βουλῆς, ἀπὸ ἐκπροσώπους ὅλων τῶν κομμάτων, ὥστε ὁμόφωνοι ἀποφάσεις νὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος καὶ νὰ λυθοῦν τέλος πάντων μετὰ θάρρους, μετὰ παρρησίας καὶ μετ’ ἀποφασιστικότητος τὰ χρονίζοντα καὶ λιμνάζοντα αὐτὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν κοινοβουλευτικόν μας βίον καὶ τὸν πολιτικόν μας κόσμον.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὡς γνωρίζετε, κύριε Μητσοτάκη, διὰ μὲν τὴν τροποποίησιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ μέρους τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, κατηρτίσθη ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Γόντικα, εἰδικὴ διακομματικὴ Ἐπιτροπή, διὰ δὲ τὸ θέμα τῆς νοσηλείας τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν συναφῶν θεμάτων κατήρτισα ἑτέραν εἰδικὴν διακομματικὴν ἐπιτροπὴν εἰς ἣν μετέχετε καὶ ὑμεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοποιεῖται ἡ διατυπουμένη ὑφ’ ὑμῶν σχετικὴ ἄποψις. Δὲν παραλείπω δὲ νὰ τονίσω ὅτι ὁ ὑπὸ ψήφισιν προϋπολογισμὸς ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις καθ’ ὅσον περιλαμβάνει λεπτομερῶς καὶ κατ’ εἶδος ἑκάστην δαπάνην καὶ τὴν δι’ αὐτὴν προβλεπομένην πίστωσιν.

§110Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς δὲν ὑπάρχει ἐκπρόσωπος ὅλων τῶν Κομμάτων.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, εἰς τὴν ἑπταμελῆ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ Ἐπιτροπήν, ἡ Ἀντιπολίτευσις μετέχει διὰ δύο μελῶν εἰς δὲ τὴν τοῦ λογιστικοῦ δι’ ἑνός.

§112Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ δώσουν τὴν γνώμην των δι’ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρόν.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν ὑπὸ τὴν Προεδρίαν τοῦ κ. Γόντικα Ἐπιτροπήν, τὴν ὁποίαν συνέστησα διὰ νὰ παρακάμψω τὸν προβλεπόμενον περιορισμὸν τῆς ἐκπροσωπήσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως μετέχουν βουλευταὶ ἐξ ὅλων τῶν Κομμάτων.

§114Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Αὐτὴ εἶναι μία εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ ποὺ πρόκειται νὰ ἐπεξεργασθῇ τὸν Κανονισμόν. Διατί ὅπως εἰς ὅλας τὰς Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπὰς ὅπου ὑπάρχει ἀναλογία ἐκπροσωπήσεως, νὰ μὴ ὑπάρχῃ καὶ εἰς τὴν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς;

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ λέγει ὁ Κανονισμός, εἰς ἡμᾶς ἐναπόκειται νὰ τὸν τροποποιήσωμεν.

§116Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμός.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή: Γίνεται δεκτὸς ὁ προϋπολογισμός;

§118ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτός, δεκτός.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸς ὁ εἰδικὸς Προϋπολογισμὸς τῶν ἐξόδων τῆς Βουλῆς διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ἔτους 1957 1) Ἰανουαρίου 1957–31 Δεκεμβρίου 1957) εἰς ἐφ’ ἅπαξ κατὰ κεφάλαια καὶ ἄρθρα συζήτησιν, ὡς διωρθώθη. Γίνεται δεκτὴ ἡ πρότασις περὶ τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ὡς ἐτροποποιήθη δι’ ἀπαλείψεως τῆς πρώτης παραγράφου αὐτῆς;

§120ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς γίνεται δεκτὴ ἡ εἰς μόνην κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, πρότασις «περὶ συμπληρώσεως ἐνίων ἄρθρων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς» ὡς ἐτροπολογήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1680) 1.11.56 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§122Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ ἐπέλθῃ ἀπόσχισις εἰς τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐξέλιξιν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων ἐκ τῆς παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ διακεκριμένου Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ κυρίου Γεωργίου, προτείνω ὅπως αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν Ἀστυνομικῶν Διευθυντῶν αὐξηθῶσιν κατὰ μίαν οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἐπέλθῃ ἀνάσχεσις τῶν λοιπῶν συναδέλφων των, καὶ ἡ ὑπηρεσία νὰ διεξάγεται κανονικῶς. Ἂς ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐκ τῆς δημιουργίας μιᾶς ὀργανικῆς θέσεως τῶν διευθυντῶν Αʹ, δηλαδὴ ἡ αὔξησις ἀπὸ 20 εἰς 21, οὐδεμίαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ἐπιφέρει, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι οἱ Ἀστυνομικοὶ διευθυνταὶ Βʹ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικαίωμα προαγωγῆς ἔχουν ὑπὲρ τὴν 8ετίαν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν καί, λαμβάνουν τὰς ἀποδοχὰς τοῦ ἀνωτέρω βαθμοῦ. Κατόπιν τούτου προτείνω, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὅπως ἐγένετο παμψηφεὶ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, σὺν τῇ προσθήκῃ νὰ αὐξηθῶσιν αἱ ὀργανικαὶ θέσεις ἀπὸ 20 εἰς 21 ὥστε νὰ μὴ δημιουργηθῇ καμμία ἀνάσχεσις εἰς τὴν πρόοδον τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος.

§123Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ παρατείνῃ ἐπὶ ἓν ἔτος τὴν παραμονὴν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ κ. Γεωργίου εἰς τὴν Ἀστυνομ. Πόλεων, τὸ τιμᾷ καὶ εἶναι ἀξιέπαινος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος τὸ εἰσηγήθη, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ ἀρίστης ποιότητος, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον του, καθ’ ὅλην του τὴν σταδιοδρομίαν μὲ εὐσυνειδησίαν, ἀλλὰ καὶ παρέχων ἕνα δεῖγμα ἤθους, δι’ ὅλον τὸ Ἀστυνομικὸν Σῶμα. Δι’ αὐτό, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι ἀξιέπαινος ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος προτείνει τὴν παραμονήν του ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ τιμᾷ τὴν Κυβέρνησιν ἡ ἀπόφασις αὐτή.

§124Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν ψήφισιν τῆς τροπολογίας, ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη καὶ ὀρθότατα ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισεν τὴν ἐπὶ ἓν ἔτος παραμονὴν εἰς τὸ Σῶμα τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ κ. Γεωργίου, καὶ ὀφείλω νὰ ἐξάρω τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, διότι πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ ἀστυνομικοῦ. Ταὐτοχρόνως, ὅμως, διὰ τῆς τροπολογίας δὲν ἐπιβραδύνεται ἡ προαγωγὴ τῶν λοιπῶν ἀξίων ἐπίσης συναδέλφων του.

§125Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ κ. Γεωργίου εἶναι διακεκριμένος ἀξιωματικὸς καὶ δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ληφθῇ τὸ μέτρον τῆς παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας του. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν ὁ κ. Ὑπουργὸς ὅτι διὰ τῆς ἐξαιρέσεως αὐτῆς θίγονται καὶ ἄλλοι ἀνώτεροι ἀξιωματικοὶ καὶ ἤθελα νὰ τὸν παρακαλέσω, ἂν πράγματι εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία ὅτι δημιουργεῖ μίαν δυσφορίαν εἰς τὸ Σῶμα, νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα καὶ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι πράγματι ἐναρμονίζονται πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Σώματος.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν;

§127Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀπαράδεκτον. Αὐξάνονται αἱ ὀργανικαὶ θέσεις.

§128Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσ.). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει διατυπωθῆ ὡς ἀκολούθως. (ἀναγινώσκει) ..........................

§129Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τῆς ὑπὸ κύρωσιν Ὑπουργικῆς ἀποφάσεως παρατείνεται ἡ θητεία δι’ ἓν ἔτος ἑνὸς πράγματι διακεκριμένου ἀξιωματικοῦ. Ἐκ τοῦ γεγονότος ὅμως αὐτοῦ δημιουργεῖται μία ἀδικία, ἡ ἀδικία τῆς μὴ προαγωγῆς ἑνὸς ἄλλου ἀξιωματικοῦ. Ὁ κ. Εἰσηγητὴς προέτεινε τὴν δημιουργίαν 21ης θέσεως Διευθυντοῦ Αʹ, ἀλλὰ δὲν διεσαφήνισε ἐὰν ἡ αὔξησις αὐτὴ γίνεται προσωρινῶς ἢ μονίμως. Ἡ διασάφησις αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τί ψηφίζει.

§130Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ τροπολογία ἡ ὁποία εἰσάγεται ἐνώπιον τοῦ Σώματος εἶναι ἀτυχεστάτη. Δὲν ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν παράτασιν τῆς παραμονῆς τοῦ προσώπου ἐν ἐνεργείᾳ, μολονότι τοῦτο ἀποτελεῖ οὐσιαστικῶς ἀνωμαλίαν, ἀλλὰ ἔχομεν ἀντίρρησιν διὰ τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων τῶν Ἀστυνομικῶν Διευθυντῶν εἰς 21. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι πρὸ ὀλίγου χρόνου, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ περιορισμοῦ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἐτονίσθη ἰδιαιτέρως καὶ ἐγένετο ἀπὸ ὅλους σχεδὸν δεκτόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διατηρήσωμεν τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς κατωτέρους βαθμούς, καὶ ἰδίως τοὺς ὁπλίτας καὶ τοὺς ἀστυφύλακας, ταὐτοχρόνως δὲ κοινὴ ἦτο ἡ πεποίθησις ὅτι ὑπάρχει συμφόρησις εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς, ἰδίᾳ μάλιστα στοὺς ἀστυνομικοὺς τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, ὅπου δημιουργεῖται τραγικὸν ἀδιέξοδον. Μὲ ποῖον δικαίωμα, λοιπόν, ἡμεῖς σήμερον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἑνὸς ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ ἐρχόμεθα νὰ αὐξήσωμεν τὰς ἤδη ὑπερτροφικὰς θέσεις τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων; Πῶς συμφωνεῖ εἰς τοῦτο ὁ κ. Ὑπουργός; Ἐγὼ προσωπικῶς νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ προβῶμεν εἰς περαιτέρω μείωσιν τῶν ἀνωτάτων θέσεων τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων καὶ νὰ παύσῃ ἡ διὰ τοιούτων μεθόδων προσπάθεια ἐπαυξήσεως τῶν ἀνωτάτων θέσεων. Ἡ διατύπωσις τῆς τροπολογίας δὲν ὁμιλεῖ περὶ προσωρινῆς θέσεως. Καὶ ἐρωτῶ ἐὰν τυχὸν ἤθελε παραταθῆ καὶ ἐπὶ ἓν εἰσέτι ἔτος τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τοῦ κ. Γεωργίου τί θὰ γίνῃ; Ὁσάκις, κ. συνάδελφοι, ἀπαρέσκει μία τροπολογία εἰς τοὺς κ. Ὑπουργοὺς τότε οὗτοι ἐνθυμοῦνται τὸ ΑΣΔΥ καὶ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν. Τὰ θέματα πρέπει ν’ ἀντιμετωπίζωνται βάσει τοῦ κριτηρίου τοῦ γενικοῦ συμφέροντος καὶ ὄχι τῶν ἐπωνύμων προσώπων.

§131Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει γίνει δεκτὴ καὶ παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ τροπολογία λέει τὰ ἑξῆς (ἀναγινώσκει) ...................

§132Π. ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ. Ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ πληροφορήσῃ τὸ Σῶμα ἐὰν ἡ τροπολογία ἔχει περάσει ἀπὸ τὸ ΑΣΔΥ καὶ ἐὰν ἔχει ἐγκριθῆ ἀπὸ τὸ Γενικὸ Λογιστήριο. Πρέπει νὰ τιμήσωμεν τὸν κ. Γεωργίου ἀλλὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ δημιουργήσωμεν ἀδικίαν,

§133Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μοῦ ἀπαντήσατε ἐπὶ τῆς τροπολογίας μου.

§134Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσ.). Δὲν τὴν δέχομαι τὴν διατύπωσιν αὐτὴν ἀλλὰ δηλῶ εἰς τὸ Σῶμα ὅτι ἡ αὔξησις τῆς θέσεως θὰ εἶναι ἐντελῶς προσωρινή.

§135Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑφυπουργοῦ δὲν ὑπάρχει διχογνωμία καὶ δὲν μπορῶ ν’ ἀντιληφθῶ διατὶ δὲν γίνεται δεκτὴ ἡ διάταξις ὡς ἀνεγνώσθη προηγουμένως.

§136Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσ.). Δέχομαι εἰς τὸ τέλος τοῦ ἄρθρου 2 τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσα νὰ προστεθῇ: «Ἡ θέσις αὐτὴ καταργεῖται ἀπὸ 1.2.58».

§137Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Παρὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι ἡ θέσις εἶναι προσωρινή, τὸ θέμα παραμένει ἀκέραιον καὶ δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Τσάτσου. Τὸ πρόβλημα εἶναι γενικώτερον. Πρὸ ὀλίγου χρόνου ἐδόθη παράτασις ὁρίου χρόνου δι’ ἕνα Πρεσβευτὴν καὶ ἄλλοτε πάλι δι’ ἄλλα πρόσωπα. Καὶ ἐρωτᾶται: ὁσάκις ἐξ οἱουδήποτε λόγου γίνεται παράτασις ὁρίου ἡλικίας πρέπει νὰ γίνεται καὶ ταὐτοχρόνως αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων; Θὰ ἔπρεπε τὸ θέμα νὰ μελετηθῇ καὶ νὰ λυθῇ δι’ εἰδικοῦ νομοθετήματος, μὲ τὴ γνώμη τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ θίγωνται οἱ δικαιούμενοι προαγωγῆς διὰ τῆς παρατάσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Δὲν δέχομαι ἐπίσης τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ὅτι τὸ μέτρον δὲν δημιουργεῖ δαπάνην. Ἡ βεβαίωσις αὐτὴ δίδεται παρὰ τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐὰν καθιερωθῇ ὅτι πρέπει νὰ ἀρκούμεθα εἰς τὰς δηλώσεις τῶν μελῶν τῆς Κυβερνήσεως, τότε παρὰ τὸ Σύνταγμα καταργοῦμε τὸ Γενικὸ Λογιστήριο.

§138Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ προσθήκη τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ κ. Ὑπουργὸς δὲν θεραπεύει τὸ θέμα ὅπως τὸ ἐπιδιώκει, νομίζω ὡς ὀρθοτέραν καὶ ἀρτιωτέραν τὴν διατύπωσιν τοῦ κ. Λαμπρινάκου, ἡ ὁποία καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§139Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἡ ἀντίρρησις τὴν ὁποίαν διετύπωσε ὁ κ. Μαῦρος, ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀπαιτουμένην ἔκθεσιν τοῦ Γ.Δ.Δ. Λ., δὲν εἶναι ὀρθή, διότι δὲν ἀπαιτεῖται τοιαύτη, βάσει τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος. Εἶναι δικαίωμα τοῦ Ὑπουργοῦ νὰ ζητήσῃ τὴν ἔκθεσιν. Προκειμένου περὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων, δὲν ἔχει ἁρμοδιότητα τὸ Α.Σ.Δ.Υ. Συνεπῶς ἡ τροπολογία καλῶς ὑποβάλλεται. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος ἡ αὔξησις τῶν ὀργανικῶν θέσεων ὁσάκις δίδεται παράτασις τοῦ ὁρίου ἡλικίας νομίζω ὅτι οὗτος δὲν εὐσταθεῖ ἐφ’ ὅσον τὴν νέαν θέσιν ὁ κ. Ὑπουργὸς τὴν δέχεται ὡς προσωρινήν. Ἄλλο, φυσικά, εἶναι τὸ θέμα ἂν πρέπει νὰ χαραχθῇ μία γενικωτέρα γραμμὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ζητήματος.

§140Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὡμίλησα περὶ Α.Σ.Δ.Υ, διότι ἀπὸ τὸ 1952 κατεβλήθη προσπάθεια νὰ παύσῃ νὰ ἐρωτᾶται τοῦτο, ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Δὲν ἔχει σημασίαν ἐὰν τὸ Α.Σ.Δ.Υ. ἔχει ἁρμοδιότητα ἢ ὄχι διὰ τὸ θέμα τῆς Ἀστυνομίας. Εἶπα ὅτι πρὸ 6 μηνῶν ἢ ὀλιγώτερον, ἡ σημερινὴ Βουλὴ παρέτεινε τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ ἐν Παρισίοις Πρεσβευτοῦ, διὰ τίνα λόγον; Θὰ πρέπει νὰ μὴ αὐξηθοῦν οὔτε κατὰ μίαν θέσιν καὶ αἱ θέσεις τῶν Πρεσβευτῶν, ὥστε ἡ παράτασις τοῦ ὁρίου ἡλικίας τοῦ κ. Ραφαὴλ νὰ μὴ ἐμποδίζῃ τὴν προαγωγὴν ἄλλων Πρεσβευτῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς διπλωματικῆς μας ὑπηρεσίας. Δι’ αὐτὸ δὲν θὰ εἶχα ἀντίρρησιν νὰ ὑποστηρίξω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ νὰ ἔλθῃ κανονικῶς, κατόπιν μελέτης τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, ὅτι ὁσάκις διὰ λόγους ἐκτάκτων ἀναγκῶν γίνεται παράτασις τοῦ ὁρίου ἡλικίας ὡρισμένων ἀνωτάτων λειτουργῶν, τότε ἡ θέσις τὴν ὁποίαν οὗτοι κατέχουν θεωρεῖται ὑπεράριθμος καὶ δὲν ἐμποδίζει τὴν προαγωγὴν καὶ τῶν ἄλλων ὑπαλλήλων. Τὸ νομοσχέδιον, κύριε Ὑπουργέ, δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀφορᾷ ὡρισμένον ἀξιωματικόν. Δὲν λέγω διὰ τὸν κ. Γεωργίου, ἀλλὰ θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ βαρύνεται μὲ τὴν κατηγορίαν αὐτήν, ἐπειδὴ συνέπεσε ὁ εἰδικὸς ἀξιωματικὸς νὰ διαθέτῃ φιλίας ἢ γνωριμίας εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν.

§141Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ὀρθῶς ὁ κ. Τσάτσος ἔθεσε τὸ ζήτημα. Ἐφ’ ὅσον ἀπαιτεῖται γνωμοδότησις τοῦ Α. Σ.Δ.Υ., ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατ’ οὐδεμίαν ἐκδοχὴν τοῦτο.

§142Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω, χωρὶς νὰ εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν οὐσίαν τῆς διατάξεως, διότι ἡ Κυβέρνησις γνωρίζει ἐὰν εἶναι ἀνάγκη νὰ παραταθῇ τὸ ὅριον ἡλικίας ὡρισμένων ἀξιωματικῶν, νομίζω ὅτι ἡ ἄποψις τῆς τηρήσεως τῆς Συνταγματικῆς διατάξεως περὶ ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου διὰ τὴν προβλεπομένην ἢ μὴ δαπάνην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ τὴν γνώμην τοῦ κ. Ὑπουργοῦ. Ἔχω τὴν ἑξῆς ἀντίρρησιν: Εἶναι δυνατὸν διὰ μιᾶς τροπολογίας νὰ καθορισθῇ δαπάνη; Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι διὰ μιᾶς τροπολογίας προεβλέφθη ὁ διορισμὸς 50 ὑπαλλήλων, πῶς θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνοδεύεται ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τῆς δαπάνης;

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν;

§144ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον μόνον ὡς ἄρθρον 1. Ὡς ἄρθρον 2 γίνεται δεκτὴ ἡ ἑξῆς τροπολογία: «Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 3529 τῆς 6.9.56 καθορισθεῖσαι ὀργανικαὶ θέσεις εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀστυνομικοῦ Διευθυντοῦ Αʹ τάξεως αὐξάνονται κατὰ μίαν, ὁριζόμεναι εἰς 21. Ἡ θέσις αὕτη καταργεῖται ἀπὸ 1.2.1958».

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τοῦτο καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§147ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη, τὸ σχέδιον νόμου. «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1680) 1.11.1956 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ Κ. Ν. 4971) 31 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§149Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ μόνου ἄρθρου τοῦ νομοσχεδίου περὶ Ἀστυνομίας Πόλεων. Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ νομοσχεδίου, δηλαδὴ οἱ ἐξερχόμενοι τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων μετὰ 25ετίαν καὶ πέντε ἔτη εἰς τὸν τελευταῖον βαθμόν, νὰ λαμβάνουν τὸν ἀμέσως ἀνώτερον βαθμόν. Εἶναι ἄποψις τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα καὶ ἐγὼ εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο δεκτόν. Καὶ ἐρωτῶ: Εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων οἱ ἀπερχόμενοι νὰ λαμβάνουν βαθμὸν ἀνώτερον καὶ οἱ ἐξερχόμενοι τοῦ Στρατοῦ νὰ μὴ λαμβάνουν ἕνα βαθμὸν ἐπὶ πλέον; Ἐδῶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τοῦτο ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως καὶ μόνης. Ἐγὼ ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν αὐτὴν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν, ἀλλὰ ὁ κ. Κανελλόπουλος δὲν ἐδέχθη τὴν ἄποψίν μου αὐτήν. Καὶ εἰς τὸν Στρατὸν ὅταν κανεὶς ἀξιωματικὸς συνταγματάρχης ἢ ταγματάρχης ἀποστρατεύεται μετὰ 25ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ ἔχει 6 καὶ 7 χρόνια εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν, δὲν γίνεται ἀνώτερος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά; Εἶμαι συμφωνότατος, ἀλλὰ τί θὰ γίνῃ; Ἠμπορεῖ ὁ ἀστυνομικὸς νὰ ἐξέρχεται μὲ ἕνα βαθμὸν ἐπὶ πλέον καὶ ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ Στρατοῦ νὰ μὴ ἐξέρχεται ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις μὲ ἕνα βαθμὸν ἐπὶ πλέον;

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§151Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρον 162 τοῦ Ν. Δ)τος 3365 περὶ Κώδικος Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, ἀπονέμεται ὁ ἀνώτερος βαθμὸς εἰς τοὺς ἐξερχομένους τοῦ Σώματος τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, ἐφ’ ὅσον δὲν ἀπεχώρησαν διὰ ποινικὸν ἢ πειθαρχικὸν παράπτωμα. Αἱ διατάξεις αὐτοῦ τοῦ νόμου ὡς ἔχουν ἐπεκτείνονται καὶ ἐπὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων. Δὲν ὑπάρχει τι τὸ νέον. Πρόκειται περὶ παλαιοῦ νόμου.

§152Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Πιθανόν, κύριε συνάδελφε. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς καὶ σᾶς λέγω ὅτι αὐτὴν τὴν διάταξιν ἔχει, ὅτι ὅταν ἀποχωροῦν ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπασπιστοῦ μέχρι καὶ τοῦ ὑποστρατήγου, συμπεριλαμβανομένου, οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ ἐφ’ ὅσον ἔχουν 35ετῆ ὑπηρεσίαν, ἐξ ὧν 2 εἰς τὸν τελευταῖον βαθμόν, ἢ ἐφ’ ὅσον ἔχουν 25ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ 5 ἔτη εἰς τὸν τελευταῖον βαθμόν, δύνανται ἀπερχόμενοι νὰ λαμβάνωσι τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Αἱ διατάξεις αὗται ἐπεκτείνονται καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων. Ἐπίσης ὑπάρχουν ὡρισμένοι ἀξιωματικοὶ καὶ τῶν δύο Σωμάτων Ἀσφαλείας οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ τὰς νέας χώρας, Μακεδονίαν, Θράκην, Κρήτην κ.λ.π. Κατὰ τὴν προσάρτησιν καὶ μετὰ ταῦτα δὲν ὑπῆρχον ληξιαρχεῖα καὶ ἠναγκάσθησαν διὰ τὴν τακτοποίησιν τῆς ἡλικίας των νὰ καταφύγουν εἰς τὰ δικαστήρια καὶ νὰ βγάζουν δικαστικὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀναγνωρίζονται ἀπὸ τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον καὶ προτείνομεν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ὁ κ. Ὑπουργὸς ἀπεδέχθη.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§154Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εὐθυγραμμίζομαι ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις τοῦ φίλου βουλευτοῦ ἐξ Ἀθηνῶν, τοῦ κ. Βρανοπούλου, καὶ ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καθ’ ἑαυτό, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν. Ἐπιθυμῶ, κύριε Ὑπουργέ, νὰ σᾶς παρακαλέσω δι’ αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικαστικὰς ἀποφάσεις πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν.Δ. 2458) 1953, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν δικαίαν τροπολογίαν τοῦ κ. Βρανοπούλου.

§155Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἶναι ἐναρμονισμένη πρὸς τὸ ἄρθρον 4 τοῦ νόμου 1811 τοῦ κώδικος καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων καὶ ἔχει ὡς ἑξῆς: «Προκειμένου περὶ ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων γεννηθέντων εἰς τὰς Νέας Χώρας ἐν ἀδυναμίᾳ ἀποδείξεως τῆς ἡλικίας των κατὰ τὸν νόμον 2458)53, λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν καὶ θεωροῦνται ἰσχυραὶ δικαστικαὶ ἀποφάσεις βεβαιοῦσαι τὴν ἡλικίαν των ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἐκδοθῆ πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ νόμου 2458.

§156Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν Χωροφυλακὴν ἰσχύει τοῦτο, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ εἰς τὴν Ἀστυνομίαν Πόλεων. Συνεπῶς νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν εἰς τὸν στρατὸν συμβαίνῃ ἄλλως, ὀρθὸν εἶναι καὶ ἐκεῖ νὰ ἰσχύσῃ τὸ αὐτό.

§157Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (Ὑφ. Ἐσωτ.). Ἀκριβῶς αὐτὸ ἐπιδιώκεται καὶ ἐν προκειμένῳ.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη;

§159ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ ἄρθρου 34 τοῦ Κ. Ν. 4971)31 «περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Σώματος Ἀστυνομίας Πόλεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ὑπὸ τοῦ Συντάγματος ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου μὴ ψηφισθῇ κατὰ τὴν ἐξαιρετικὴν διαδικασίαν εἰς μόνην συζήτησιν, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Ἐπειδὴ ἡ πρότασις αὕτη συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος εἶναι ὑποχρεωτική, τὸ νομοσχέδιον τοῦτο θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν καὶ θὰ καταψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις. Συνεπῶς εἰσάγεται τοῦτο εἰς αʹ συζητήσεις. Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς ὡς εἰσηγητὴς ἔχει τὸν λόγον.

§161Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Ν. Δ. 3070)54 ἐδημιουργήθη μία κοινωνικὴ ἀναταραχὴ εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἀπολυθέντων 236 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων εἰς τοὺς ὁποίους περιελαμβάνοντο καὶ πολλοὶ ὑπάλληλοι μὲ πολυετῆ ὑπηρεσίαν καὶ χρήσιμοι ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσιακῆς των πείρας. Ὡς ἦτο φυσικὸν ἐδημιουργήθη μία ἀναταραχὴ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον περιῆλθεν εἰς δυσχερῆ θέσιν, κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀπολύσεων. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς ἐκδόσεως τῶν Ὑπουργικῶν της πράξεων προσεπάθησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ θέμα αὐτὸ διὰ τῆς προσλήψεως 95 ἐκ τῶν ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων τῆς ἀνωτέρω κατηγορίας. Βεβαίως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι αἱ γενόμεναι προσλήψεις δὲν ἐγένοντο κατὰ τὸν προσήκοντα τρόπον, ἀλλ’ αἱ κεναὶ θέσεις ἔπρεπε νὰ πληρωθῶσι διὰ διαγωνισμοῦ. Πρέπει, ὅμως, ἐν προκειμένῳ νὰ μὴ παρίδωμεν τὴν κοινωνικὴν σκέψιν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη διότι προσεπάθησε νὰ ἀποκαταστήσῃ ἀριθμόν τινα ἐκ τῶν ἀπολυθέντων τούτων ἱκανῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἤδη διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἔρχονται πρὸ ἡμῶν πρὸς ἔγκρισιν αἱ ἐκδοθεῖσαι πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἐπιπροσθέτως ὑπάρχει διάταξις διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ὅτι ἐὰν ἐντὸς δύο ἐτῶν προκύψουν κενὰ αὐτὰ θὰ συμπληρωθοῦν διὰ τῆς προσλήψεως ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν 236 ἀπολυθέντων. Τὸ νομοθέτημα συνεπῶς εἶναι ἄρτιον καὶ δίκαιον καὶ μὲ εὑρίσκει σύμφωνον. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ τοῦτο, διὰ νὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου διὰ νὰ δυνηθῇ οὗτος νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἐπιτυχῶς τὸ θέμα τῶν 236 τούτων ἀπολυθέντων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου του. Περαιτέρω ὑπάρχουν δευτερεύουσαί τινες διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο δεκταὶ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ νομίζω ὅτι καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς θὰ τὰς ἀποδεχθῇ.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τρουλλινὸς ἔχει τὸν λόγον.

§163Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀναμφισβήτητα ἡ ἀρχὴ ἡ ὁποία διέπει τὸ παρὸν νομοθέτημα δὲν εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν ἐπικρατοῦσαν ἄποψιν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, διότι λόγοι κοινωνικοὶ συνηγοροῦν ὑπὲρ τῶν διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Τίθεται ὅμως ἕνα θέμα ἀρχῆς τὸ ὁποῖον εἶμαι ὑποχρεωμένος ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ νὰ τονίσω. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ διαρκὴς αὐτὴ ἔκδοσις πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὁποῖαι ἐκ τῶν ὑστέρων φέρονται ἐνώπιον τῆς Βουλῆς πρὸς κύρωσιν καὶ αὕτη εὑρίσκεται πρὸ τετελεσμένου γεγονότος μὴ δυναμένη νὰ ἀντιδράσῃ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ, καὶ τοῦτο ἔχει ἀναγνωρισθῆ ὑπ’ αὐτῆς ὅτι διὰ τοῦ νόμου 2500 προσεγένοντο ἀδικίαι, τότε τὰς ἀδικίας αὐτὰς εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὰς ἀντιμετωπίσῃ καὶ νὰ τὰς ἀποκαταστήσῃ ἐν τῷ συνόλῳ. Πέραν αὐτοῦ ὑπάρχει μία τροπολογία ἡ ὁποία ἐπροτάθη καὶ ἐγένετο δεκτὴ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ἡ ὁποία φαντάζομαι ὅτι θὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ καὶ ἀπὸ τὸν κ. Ὑπουργόν. Ἀφορᾷ ἡ τροπολογία αὐτὴ τὴν ἀποκατάστασιν 4 ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἀπολυθέντων πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 3070 τοῦ 1954. Καὶ ἐφ’ ὅσον διὰ τῶν κυρουμένων πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἀποκατεστάθησαν συνάδελφοί των, λόγοι δικαιοσύνης καὶ ἰσότητος ἐπιβάλλουν ὅπως τακτοποιηθοῦν καὶ οἱ 4 αὐτοὶ ὑπάλληλοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ἱκανώτατοι καὶ θύματα πολέμου. Κατόπιν αὐτοῦ νομίζω ὅτι παρέχεται ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ συμπληρώσῃ τὴν προστασίαν του καὶ διὰ τοὺς 4 αὐτοὺς ὑπαλλήλους. Ἐπίσης, κ. Ὑπουργέ, ἔχω ἀντιρρήσεις ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία κατετέθη καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν πλήρωσιν τῆς κενῆς θέσεως τοῦ Ταμείου λαϊκῶν ἀγορῶν. Ἡ θέσις αὐτὴ εἶναι σοβαρὰ καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ πληρωθῇ ἀπὸ ὑπάλληλον Αʹ κατηγορίας. Ἐπίσης, νομίζω, ὅτι ἂν τελικῶς δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν διὰ τοὺς 4 ὑπαλλήλους, πρέπει νὰ διευρύνετε τὸ πλαίσιον ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ προσλάβητε αὐτοὺς τοὺς ὑπαλλήλους. Διότι δὲν εἶναι μόνον τὰ θύματα πολέμου, ἀλλὰ εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτὴν ὑπάγονται καὶ οἱ ἀγωνισταὶ τῆς ζώνης τῶν πρόσω. Ἐπίσης πρέπει νὰ τηρηθῇ καὶ ἡ ἀρχὴ τοῦ χρόνου ὑπηρεσίας.

§164Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνῃ ἀπαρατήρητον τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἤρχισεν νὰ ἐφαρμόζῃ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν διατύπωσιν νομοθετημάτων, κατὰ ἰδιότυπον τρόπον. Μὲ τὰς πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, δημιουργεῖ τετελεσμένην εἰς ἡμᾶς κατάστασιν, καὶ ἔρχεται κατόπιν εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προβάλλει ὡς ἀξίωσιν τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πράξεων αὐτῶν ὡς νομοθετημάτων. Πρέπει νὰ προκληθῇ μία γενικὴ διαμαρτυρία, καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐπιδημία αὐτή, ἡ ὁποία τελευταίως ἐμφανίζεται. Πρὸ ὀλίγου ἐπεκυρώσαμεν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία παρέτεινε τὸ ὅριον ἡλικίας τοῦ κ. Γεωργίου. Διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπεκυρώσαμεν 10 πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ὅλαι αὐταὶ αἱ πράξεις ἐξεδόθησαν εἰς ἐποχὴν ποὺ ἐλειτούργει ἢ ἡ Βουλή, ἢ ἡ Ἐπιτροπὴ τοῦ ἄρθρου 35 τοῦ Συντάγματος. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ φέρῃ εἰς τὴν Βουλὴν ἢ θέλει νὰ ρυθμίσῃ θέματα κατεπειγούσης φύσεως, νομίζω, ὅτι συνεδριαζούσης τῆς Βουλῆς, ἢ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ τὸ διατυπώσῃ καὶ νὰ τὰ φέρῃ ἐδῶ, καὶ νὰ μὴ δημιουργῇ καταστάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ξέναι πρὸς τὸ ἰσχῦον ἐν τῇ Χώρᾳ μας Κοινοβουλευτικὸν σύστημα. Ἐὰν ἔκαμε μίαν πρᾶξιν εἰς ἐποχὴν διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, θὰ ἦτο δικαιολογημένη. Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐμφανίζεται τελευταίως εἶναι τελείως ἀπαράδεκτον. Πρέπει, κάπου νὰ σταματήσῃ αὐτό. Σήμερον προτείνετε νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν τροπολογίαν ὡρισμένων συναδέλφων.

§165Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἔχω τρεῖς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι καθαρῶς ὑπηρεσιακαὶ καὶ δὲν θὰ δεχθῶ ἄλλην τροπολογίαν, διότι ὑπεβλήθησαν πάρα πολλαί. Ἀλλά, ὅλαι αὐταὶ αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καὶ ἀφοροῦν ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου μου ἔχουν ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπῆραν τὴν κανονικὴν ὁδόν. Ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, διότι ὑπάρχουν 80 ἔκτακτοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ τακτοποιηθοῦν. Θὰ εἶχον τακτοποιηθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐὰν δὲν εἶχον προβληθῆ τροπολογίαι. Δηλῶ κατηγορηματικῶς εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ τροπολογίαι ἔχουν ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ τὸ ταχύτερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ ἀρθοῦν ὅλαι αἱ ἀδικίαι. Αἱ τρεῖς τροπολογίαι, τὰς ὁποίας προτείνω τώρα, ἀφοροῦν ἡ μία τοὺς ἐμπορικοὺς ἀκολούθους. Πρόκειται περὶ τεσσάρων ἐμπορικῶν ἀκολούθων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τετραμήνου ἔχουν προσληφθῆ, καὶ εἶναι ἄριστοι ὑπάλληλοι. Δυνάμει ὅμως ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας ἠκυρώθη τὸ διάταγμα πρὸς πρόσληψίν των διὰ λόγους τυπικούς. Διὰ τῆς τροπολογίας μας ἐρχόμεθα νὰ καλύψωμεν τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἡ δευτέρα τροπολογία, ἀφορᾷ, τὴν ὕπαρξιν ἑνὸς ὑπαλλήλου τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου εἰς τὴν ἕδραν ἐπαρχίας. Καὶ ἡ τρίτη τροπολογία εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὁσάκις οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου μετατάσσωνται εἰς ἄλλο Ὑπουργεῖον νὰ μεταφέρωνται εἰς τὸ Ταμεῖον ἀρωγῆς τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ ἄλλαι τροπολογίαι, τὰς ὁποίας ἤδη ἔχω ἐξετάσει, καὶ τὸ ταχύτερον θὰ τὰς φέρω εἰς τὴν Βουλήν.

§166Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπειδὴ τὴν ἀπάντησιν τὴν ἐδώσατε εἰς ἐμέ, θὰ παρακαλέσω νὰ μᾶς δηλώσετε ἐὰν ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν θὰ δεχθῆτε συζήτησιν.

§167Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Βεβαίως.

§168Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Θὰ δεχθῆτε τότε τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας κατὰ πλειοψηφίαν ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή;

§169Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ). Μάλιστα, ὅπως εἶναι.

§170Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Οὐδεὶς ἔχει ἀντίρρησιν εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπὸν θὰ ψηφισθῇ.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχήν;

§172ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§174Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Νὰ κάμετε δήλωσιν, κύριε Ὑπουργέ, ὅτι θὰ δεχθῆτε καὶ τὴν τροπολογίαν τὴν ἰδικήν μας.

§175Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Πλὴν τῶν τριῶν τροπολογιῶν τὰς ὁποίας εἶπον, δὲν δέχομαι καμμίαν ἄλλην ἀφορῶσαν τοὺς Ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου.

§176Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Διατὶ δέχεσθε τὰς τροπολογίας τῆς Ἐπιτροπῆς αἱ ὁποῖαι εἶναι προσωπικαί;

§177Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Συμπίπτουν μὲ τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, κύριε συνάδελφε.

§178Κ. ΦΡΟΝΤΖΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ κάμῃ δεκτὴν μίαν τροπολογίαν μου, ἡ ὁποία δὲν ἀφορᾷ πρόσωπα. Τὸ νομοσχέδιον προβλέπει ἵδρυσιν γραφείων Ἐμπορίου εἰς τὰς Νήσους καὶ τὰς πρωτευούσας τῶν Νομῶν αἱ ὁποῖαι ἔχουν πληθυσμὸν ἄνω τῶν 15.000 κατοίκων καὶ ἡ ἐμπορικὴ κίνησις τῶν ὁποίων εἶναι τοιαύτη, ὥστε εἶναι ἀναγκαῖα τὰ Γραφεῖα αὐτά. Διατυπώνω τὴν παράκλησιν νὰ ἱδρυθοῦν καὶ εἰς τὰς ἕδρας τῶν Ἐπαρχείων — ὑπάρχουν 3–4 ἐπέχοντα θέσιν Νομοῦ — τοιαῦτα γραφεῖα.

§179Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον, διότι ἐπικαίρως ἔλαβον σήμερον ἐπιστολήν, εἰς τὴν ὁποίαν μοὶ γράφει: «Ὑπηρέτησα ὡς ἔκτακτος ὑπάλληλος εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐφοδιασμοῦ Κομοτινῆς ἀπὸ τοῦ 1945 μέχρις Ἰουνίου τοῦ 1955 καὶ ἐνῷ ἔκτοτε ἐπαναδιωρίσθησαν ἀρκετοὶ συνάδελφοι, ἐγὼ παραμένω εἰσέτι ἄνευ ἐργασίας καὶ ἐξ αὐτῆς ἐξαρτᾶται ἡ συντήρησις τῆς τετραμελοῦς οἰκογενείας μου». Πρόκειται, κ. συνάδελφοι, διὰ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὅταν ἐγένετο ἡ ἐγκατάστασις τῶν ὑπηρεσιῶν μας ἐν Θράκῃ κατὰ τὸ 1945 καὶ ἐν συνεχείᾳ μέχρι καὶ τοῦ ἔτους 1950 οὐδεὶς ὑπάλληλος ἐδέχετο νὰ ἐγκατασταθῇ εἰς Θράκην ἐκ τῶν νοτίων περιοχῶν, διὰ νὰ προσφέρῃ τὰς ὑπηρεσίας του. Αἱ τότε Κυβερνήσεις εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἐξουσιοδοτήσουν τοὺς κ. Νομάρχας Θράκης νὰ προσλάβουν τὸν ἀπαραίτητον ἀριθμὸν ὑπαλλήλων καὶ ἡ ἐπιλογὴ τούτων ἐγένετο μεταξὺ θυμάτων πολέμου καὶ ἀναξιοπαθουσῶν οἰκογενειῶν. Μία ἐκ τῶν ὑπαλλήλων τούτων εἶναι καὶ ἡ ἐπιστολογράφος μου Ἀναστασία Θεοχαρίδου, ἥτις στερουμένη πάσης ἄλλης προστασίας, προσφάτως ἀπώλεσε καὶ τὸν σύζυγόν της. Κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ Ν. Δ. 3070)54 ἀπησχόλησε τὸν τότε Ὑπουργὸν Ἐμπορίου, ὅστις εἶχε δηλώσει, ὅτι θὰ διώριζεν ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τῆς κατηγορίας ταύτης ἐκ Θράκης, ἀλλὰ δὲν ὡλοκλήρωσε τὴν ὑπόσχεσίν του. Κύριε Ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐκπληρώσητε ὑμεῖς τὴν ὑπόσχεσιν αὐτὴν τοῦ προκατόχου σας. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ ἐμπεδώσητε τὴν πίστιν μας πρὸς τὰς ἑκάστοτε διδομένας ἐπισήμους ὑποσχέσεις.

§180Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὸ σχέδιον νόμου ἀκριβῶς ἐπιδιώκει νὰ καλύψῃ τὰς περιπτώσεις αὐτάς, ὥστε ἐκ τῶν ἀπολυθέντων νὰ ἐπαναπροσληφθοῦν οἱ ἔχοντες μεγαλυτέραν ἀνάγκην. Ὅταν λοιπὸν δημιουργηθῇ μία κενὴ θέσις θὰ ὑποστηρίξω νὰ προσληφθῇ πρώτη ἡ ὑπάλληλος τὴν ὁποίαν ἀνεφέρατε, τῆς ὁποίας ἀναγνωρίζω ὅτι ἐγένετο ἄδικος μεταχείρισις.

§181Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Παρομοίας περιπτώσεις ἔχομεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὴν Ἤπειρον. Εἰς τὸ ἄρθρον 4 παράγραφος 2 ἀναφέρεται...» (ἀναγινώσκει).

§182Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ). Ἰσχύει μέχρι τοῦ Αὐγούστου 1957.

§183Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν ἡ μονιμοποίησις γίνῃ μετὰ 1 μῆνα;

§184Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Τὸ ἀναφέρει ἡ παράγραφος βʹ τοῦ ἄρθρου 1, ἡ ὁποία λέγει...... (ἀναγινώσκει).

§185Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἐκτὸς τῶν τροπολογιῶν διὰ τὰς ὁποίας ἐδηλώσατε ὅτι τὰς κάνετε δεκτάς, διότι εἶναι πραγματικὰ δίκαιαι, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι τροπολογίαι δικαιόταται, αἱ ὁποῖαι τείνουν εἰς τὸ νὰ τακτοποιήσουν ὡρισμένην κατηγορίαν ἀδικηθέντων ὑπαλλήλων, ἰδίᾳ μετὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος, ἔναντι ἄλλων ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι εἶχον τακτοποιηθῆ πρὶν ἰσχύσῃ ὁ Ὑπαλληλικὸς Κῶδιξ. Ὑπάρχει μία τοιαύτη τροπολογία, ἡ ὁποία ἀφορᾷ πέντε μόνον τμηματάρχας τοῦ Ὑπουργείου σας τῆς Βʹ κατηγορίας, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα δὲν ἔχουν τὴν εὐχέρειαν τῆς προαγωγῆς ὅπως οἱ ἄλλοι συνάδελφοί των, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν πρὸ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ Ὑπαλληλικοῦ Κώδικος. Διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας, τὴν ὁποίαν τοποθετοῦμεν εἰς τὸ ἄρθρον 4, δίδεται ἡ δυνατότης προαγωγῆς εἰς τρόπον ὥστε νὰ παύσῃ ὑφισταμένη μία ἀδικία.

§186Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ κάμετε δεκτὰς τροπολογίας, νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός. Νὰ πάρετε τὰς τροπολογίας, νὰ τὰς μελετήσετε καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ μᾶς ἀπαντήσητε.

§187Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Εἶπον εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι δὲν θὰ κάμω δεκτὴν καμμίαν τροπολογίαν. Εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾷ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου, παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἔχει ἐνσωματωθῆ εἰς τὸ νέον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχω ἑτοιμάσει.

§188Δ. ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. Ὑπουργὸν διὰ τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν μοῦ δίδει, τὴν ὁποίαν εἶχον καὶ ἄλλοθεν. Θὰ παρακαλέσω μόνον τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου.

§189Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀφορᾷ συνεργάτας μου καὶ θὰ τὸ ἐπισπεύσω. Μέχρι τῶν Θεοφανείων ἐλπίζω νὰ ἔχῃ κατατεθῆ. Ἐγὼ τὸ ἔχω ἤδη μονογράψει.

§190Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Δὲν ἔχω κανένα εἰδικὸν λόγον διὰ νὰ μὴ ὑποστηρίξω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου. Φοβοῦμαι ὅμως ὅτι ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸ νὰ συζητῇ τὸ βάσιμον ἢ μὴ τῶν προτεινομένων τροπολογιῶν, ἐξασθενίζει τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐσπεύσατε ἤδη νὰ δηλώσητε ὅτι ἀποδέχεσθε τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, αἱ ὁποῖαι, ὅπως προκύπτει ἀπὸ ἁπλῆν ἀνάγνωσιν, εὑρίσκονται πολὺ μακρὰν ἀπὸ τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ρυθμίζει τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ προκαλοῦν καὶ κάποιαν ἔκπληξιν. Καὶ διερωτῶμαι ποίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας, ἡ φωτογραφικὴ αὐτὴ διάταξις τοῦ ἐδαφ. 2 περὶ τῆς κενῆς ὀργανικῆς θέσεως τοῦ Δ)ντοῦ Λαϊκῶν Ἀγορῶν ἢ ποῖον ἐπείγοντα χαρακτῆρα ἔχει ἡ διάταξις αὐτή, διὰ νὰ μὴ ἀσχοληθῶ μὲ μίαν ἄλλην διάταξιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς τέσσαρας ἐκτάκτους;

§191Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Δὲν ὑπηρετοῦν αὐτοὶ πλέον.

§192Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ νὰ εἶσθε σταθεροὶ καὶ πειστικοὶ εἰς τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν λαμβάνετε, πρέπει νὰ μὴ υἱοθετήσητε τροπολογίας ἀσχέτους μὲ τὸ νομοσχέδιόν σας καὶ νομίζω ὅτι αἱ τροπολογίαι αὐταὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι τελείως ἄσχετοι μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§193Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἡ 1649 πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου λέγει εἰς τὸ ἐδάφιον 3 ὅτι κατὰ τὰς προσλήψεις προτιμῶνται οἱ προστατευόμενοι ὑπὸ τοῦ Ν. 751) 1936 κ.λ.π. Αἱ διατάξεις τῶν νόμων αὐτῶν ἔπαυσαν βεβαίως νὰ ἰσχύουν ἀπὸ καιροῦ. Ἡ πρᾶξις ὅμως ἀφορᾷ περιστατικὰ τὰ ὁποῖα μέχρι τοῦδε ἔχουν κάποιαν (δὲν ἠκούσθη). ...Ἀλλ’ ἐπειδὴ λέγετε εἰς τὴν περίπτωσιν βʹ ὅτι θὰ συμπληρώσητε τὰ κενὰ τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν ἀπὸ τοὺς προστατευομένους ὑπὸ τῶν ἀνωτέρω νόμων, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσθέσητε καὶ ἀπὸ τὰ θύματα πολέμου, τοὺς συμμοριοπλήκτους καὶ τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως.

§194Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἀποδεκταὶ ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἶχον ἀντιρρήσεις τὰς ὁποίας ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 9 (;) παράγραφος 2 πράγματι ἀποτελεῖ φωτογραφίαν. Ἐὰν δὲν κάμνω λάθος κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βʹ κατηγορίας νὰ ἀσκοῦν Διοίκησιν. Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, εἶναι Διευθυντὴς Λαϊκῶν Ἀγορῶν καὶ ἠδύνατο ὑπάλληλος τοῦ 6ου βαθμοῦ νὰ ἀναλάβῃ τὴν Διεύθυνσιν τῶν Λαϊκῶν Ἀγορῶν, εἶναι φανερὸν ὅτι ἡ διάταξις εἶναι προσωπικὴ καὶ τίθεται ἐκτὸς τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ἀρχὴ τῶν ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου εἶναι ὀρθή, διότι ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν 236 ὑπαλλήλων ἀπολυθέντων βάσει τοῦ νόμου 3070. Κατὰ τοῦτο ἔχω ἀντίρρησιν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ληφθῇ ἄλλη κατηγορία ὑπαλλήλων, πλὴν τῶν ἀπολυθέντων πρὸ τοῦ ν. 3070. Ἐλέχθη καὶ εἶναι μᾶλλον βέβαιον ὅτι οἱ ἀπολυθέντες ὑπὸ τοῦ νόμου 3070 δὲν ἦσαν 4, ἀλλὰ ἦσαν 50. Ἐρωτῶ τὸ ἑξῆς, εἶναι 50 οἱ ἀπολυθέντες ὑπάλληλοι ὑπὸ τοῦ νόμου 3070; Πῶς, λοιπόν, θὰ γίνεται ἡ ἐπιλογὴ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν; Ποῖον ὄργανον ἔχει κάμει τὴν ἐκλογὴν τῶν ὑπαλλήλων ὥστε νὰ εἶναι 4 καὶ ὄχι 50 καὶ διατὶ ἐκ τῶν 50 προτιμῶνται οἱ τραυματίαι καὶ οἱ πολεμισταί; Εἶναι ὑπάλληλοι μὲ δέκα καὶ δεκαπέντε ἔτη ὑπηρεσίαν. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τῆς πρώτης τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μετὰ τὰς λέξεις «ἐκ τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ἀγορανομίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου» νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «ἐκ τῶν καταλληλοτέρων τῶν ἐχόντων περισσοτέραν ὑπηρεσίαν...».

§195Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν, κύριε συνάδελφε, εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ καὶ δέχομαι νὰ προστεθοῦν.

§196Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἐπίσης, κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν εἰς τὸ ἄρθρον 9 παράγραφος 2 νὰ ἀπαλειφθῇ, τοὐλάχιστον τὸ Βʹ κατηγορίας, διότι ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸν ὀργανισμὸν τοῦ Ὑπουργείου, ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι ἀπαγορεύεται ἡ διοίκησις εἰς ὑπαλλήλους Βʹ κατηγορίας. Πρόκειται διὰ τὰς διοικήσεις τῶν Λαϊκῶν Ἀγορῶν.

§197Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ὁ ὑπάλληλος αὐτός, τὸν ὁποῖον ἀφορᾷ ἡ διάταξις, πρόκειται νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου. Αἱ λαϊκαὶ ἀγοραὶ εἶναι Ν.Π.Δ.Δ. Οὗτος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐκτελεῖ τὰ καθήκοντα τοῦ Διευθυντοῦ τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν καὶ τὰ ἐκτελεῖ πολὺ κανονικῶς καὶ νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ἀμειφθῇ.

§198Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἡμπορεῖ, κύριε Ὑπουργέ, αἱ λαϊκαὶ ἀγοραὶ νὰ ἀποτελοῦν Ν.Π.Δ.Δ., ἀλλὰ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ ὑπάλληλοι Βʹ κατηγορίας νὰ διευθύνουν τὰς λαϊκὰς ἀγοράς. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λείψῃ ἡ Βʹ κατηγορία. Μήπως δὲν ὑπάρχει πτυχιοῦχος τῆς Αʹ κατηγορίας νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν;

§199Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὸ πρῶτον τὸ δέχομαι, δηλαδὴ νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὁ χρόνος ὑπηρεσίας.

§200Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Τὸ ζήτημα τῶν 4 θυμάτων πῶς θὰ τὸ βάλετε; Πρόκειται περὶ 40. Πῶς θὰ γίνῃ ἡ ἐπιλογή;

§201Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐὰν ἐνθυμῆσθε εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἴχομεν παρακαλέσει τὸν κ. Ἔξαρχον νὰ ἐξετάσῃ καὶ νὰ ἐξακριβώσῃ ἐὰν πρόκειται περὶ 4 ἢ περισσοτέρων, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὸ ἐξετάσω καὶ εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἐὰν εἶναι παραπάνω θὰ τὸ διαγράψω.

§202Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸν Διευθυντὴν τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν τί ἔχετε νὰ εἴπητε;

§203Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς ἐκτελεῖ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν τὰ καθήκοντά του πολὺ κανονικά. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου δεδοκιμασμένου.

§204Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Οὔτε τὸ πρόσωπον γνωρίζω, οὔτε τὰς ἱκανότητάς του.

§205Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἤκουσα προηγουμένως ὅτι ἕνας ὑπάλληλος ἀπὸ τὸν ἕκτον βαθμὸν πρόκειται νὰ προαχθῇ εἰς τὸν τέταρτον. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει Κράτος. Δὲν ἠμπορεῖ ἕνας ὑπάλληλος νὰ πηδάῃ δύο βαθμούς. Αὐτὰ εἶναι τερατώδη πράγματα. Εἰς ὅλα τὰ Ὑπουργεῖα αἱ προαγωγαὶ γίνονται κατὰ ἕνα βαθμόν, δὲν γίνονται κατὰ δύο. Μόνον εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Ὑπουργοῦ ἐπ’ αὐτοῦ.

§206Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἀπὸ τὸν κανονισμὸν τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν προβλέπεται νὰ ἔχῃ ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς τὸν βαθμὸν τοῦ τμηματάρχου Αʹ. Δὲν πρόκειται ἐδῶ διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς νὰ καταστρατηγήσωμεν διάταξιν τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου. Πρόκειται περὶ ἑνὸς ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐκτελεῖ καλῶς τὰ καθήκοντά του καὶ ὁ ὁποῖος πρόκειται ἀπὸ τμηματάρχης νὰ γίνῃ διευθυντής.

§207Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δηλαδὴ τοῦ δίδετε τὸν βαθμὸν τοῦ διευθυντοῦ Βʹ. Κύριε Ὑπουργέ, αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον, θὰ δημιουργήσῃ κακὴν ἐντύπωσιν εἰς ὅλον τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ δίδωνται οἱ βαθμοὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§208Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. Σεργάκης καὶ ὁ κ. Χαβίνης προσφέρουν μίαν πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅσον ἀφορᾷ τὸ ζήτημα τοῦ διευθυντοῦ τῶν λαϊκῶν ἀγορῶν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑφυπουργὸν νὰ ἔλθῃ εἰς συνεννόησιν μὲ τὸν κ. Ὑπουργὸν νὰ ἐπανεξετάσῃ τὸ ζήτημα, ὥστε κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν νὰ μᾶς δώσουν μίαν ἀπάντησιν. Διότι ὄντως ἡ περίπτωσις ἀφορᾷ πρόσωπον, τὸ ὁποῖον συνέβη νὰ ἔχῃ τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Ὑπουργός.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν. Δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 9.45′ μ. μ.)