1956.11.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 7η

Παρασκευὴ 23 Νοεμβρίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Γ. ΚΛΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Φ. Κατσιάμπας ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Φ. ΚΑΤΣΙΑΜΠΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν) κατέθεσεν εἰς τὸ Προεδρεῖον τὴν 20 Ὀκτωβρίου 1956 τὸν ἀναμορφωθέντα προϋπολογισμὸν τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56 δεκαοκταμήνου περιόδου μετὰ τῆς ἐπ’ αὐτοῦ εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐσόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Ὑπηρεσιῶν διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1955–56» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῶν ἐξόδων τοῦ Κράτους καὶ τῶν Εἰδικῶν Ταμείων καὶ Ὑπηρεσιῶν διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1955–56». Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ νόμου περὶ ὀργανώσεως τῆς Γραμματείας τῶν Δικαστηρίων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Π. Παπαληγούρας (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Τρουλινός, Κ. Χριστόπουλος, Α. Μπαρότσης, Γ. Ἐργαζάκης καὶ Μ. Χλουβεράκης διὰ δηλώσεώς των γνωρίζουν ὅτι δὲν υἱοθετοῦν τὴν παρ’ αὐτῶν ὑπογραφεῖσαν καὶ κατατεθεῖσαν τὴν 17ην Ὀκτωβρίου 1956 πρότασιν νόμου «περὶ ἀκυρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3560)56 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1856)1951 καὶ τοῦ Ν. Δ. 3006)1954 ὡς καὶ περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 30 Ἰουλίου 1956 συμβάσεως περὶ ἀεροπορικῶν συγκοινωνιῶν». Ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Ἑλληνοαμερικανικῶν Τοπικῶν Σωματείων τῆς Μείζονος Νέας Ὑόρκης, οἱ Δήμαρχοι, Πρόεδροι Κοινοτήτων καὶ Πάρεδροι Δημοτικῶν Συμβουλίων περιφερείας τέως Δήμου Ἀθηναίων καὶ τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Αἰγίου, καταγγέλλουν πρὸς ὅλον τὸν πεπολιτισμένον κόσμον τὰς παρὰ τῶν Ἄγγλων μετερχομένας ἐν Κύπρῳ βαρβάρους καὶ τρομοκρατικὰς μεθόδους πρὸς κατάπνιξιν τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ κινήματος τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ, διαδηλοῦν τὴν ὁλόψυχον συμπαράστασιν τῶν ἀποδήμων Ἑλλήνων καὶ ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν Κυπρίων καὶ ζητοῦν ἄμεσον κατάπαυσιν τῶν στυγνῶν καὶ τρομοκρατικῶν μέτρων καὶ ἀναγνωρίσεως τοῦ ἱεροῦ δικαιώματος τῆς ἀμέσου αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ. Τὸ Ἐργατοϋπαλληλικὸν Κέντρον Χίου καὶ ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Ἐργατῶν Θαλάσσης ἐκφράζουν τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὸν ἀποτροπιασμόν των διὰ τὰς ἐγκληματικὰς πράξεις ὠμῆς βίας των ἰσχυρῶν κατὰ τῶν μικρῶν καὶ ἀνισχύρων λαῶν τῆς Οὑγγαρίας καὶ τῆς Αἰγύπτου καὶ ζητοῦν τὴν παρὰ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καταγγελίαν τῶν ἀνωτέρω πράξεων βίας ἐνώπιον τοῦ Ο.Η.Ε., πρὸς ἄμεσον κατάπαυσιν τῶν ἐχθροπραξιῶν καὶ τῆς ἐνόπλου ἐπεμβάσεως, διὰ τὴν διατήρησιν τῆς Εἰρήνης, τῆς Ἐλευθερίας καὶ Ἀνεξαρτησίας ὅλων τῶν Λαῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου καταθέτει ἀναφορὰς γεωργῶν Ὀρχομενοῦ καὶ Ἁγίου Σπυρίδωνος, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἄδικον διανομὴν τῆς Κωπαΐδος εἰς βάρος τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς καὶ Νήσων κ. Ι. Ὀρφανὸς καταθέτει ὑπόμνημα ὑπερτριακοσίων γονέων ὑποψηφίων φοιτητῶν Νομικῆς, ἐπιτυχόντων βαθμοὺς 24 μέχρι καὶ 26 κατὰ τὰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ ἀκαδημαϊκοῦ ἔτους 1955–56 καὶ ἀποκλειομένων ὡς ὑπεραρίθμων, ζητούντων εἰσαγωγὴν καὶ τῶν ἐν λόγῳ ὑποψηφίων εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ε. Βενιζέλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικ. Νικλουτζάκη, ζητοῦντος τροποποίησιν τῆς ὑφισταμένης συνταξιοδοτικῆς νομοθεσίας ἐπὶ τῷ τέλει χορηγήσεως συντάξεως διὰ τὸν κατὰ τὸν Ἰούλιον 1944 ἐπισυμβάντα τραυματισμόν του. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Σπηλιόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Λουτρακίου, ζητούντων παράτασιν τοῦ χρόνου καταβολῆς τῶν ὀφειλομένων δόσεων ἐξαγορᾶς θητείας μέχρι τέλους 1957. Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Γ. Εὐαγγέλου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Τεχνοεργατῶν Οἰκοδόμων Λεβαδείας, ζητοῦντος ματαίωσιν μελετωμένης καταθέσεως νομοσχεδίου περὶ δημιουργίας ἐμπειρικῶν ἐργολάβων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Φορτοεκφορτωτῶν Λιμένος καὶ Προλιμένος Πειραιῶς, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἄδικον τιμωρίαν τοῦ μονίμου λιμενεργάτου καὶ συμβούλου τῆς Ἑνώσεως Γ. Φουντουλάκη καὶ ζητούσης ἄρσιν αὐτῆς. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Στοιβαδόρων Καβάλας, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ἁπάντων τῶν ἡμερομισθίων τῶν πραγματοποιηθέντων εἰς τὸ Τ.Α.Κ., ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων ἐκ τοῦ Ν. 2348 κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Τ. Βουλόδημος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων μαθητῶν Γυμνασίου καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων Ν. Ἰωνίας, ζητούντων ἐπανίδρυσιν τοῦ νυκτερινοῦ δημοσίου Γυμνασίου Ν. Ἰωνίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σπηλιόπουλος καὶ Ι. Παπαδημητρίου καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Τεχνιτῶν καὶ Ἐργατῶν Μπετὸν–Ἀρμέ, ζητούσης διακοπὴν τῆς ἐκτοπίσεως τοῦ Προέδρου αὐτῆς Ἀλέκου Ζουρῆ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας κ. Κ. Πετρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὸν ἐξοπλισμόν, ἐπίπλωσιν κλπ. τοῦ Γυμνασίου Θηλέων Μεσολογγίου. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Καπνεργατικῆς Ἑνώσεως Καρδίτσης, ζητούσης χορήγησιν ἀποζημιώσεως εἰς τοὺς πληγέντας καπνεργάτας, ἀναγνώρισιν ὅλων τῶν ἡμερομισθίων τοῦ ΤΑΚ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Αʹ Πανελληνίου Συνεδρίου Δασικῶν συνεταιρισμῶν Ἐργασίας, ζητοῦντος τροποποίησιν τῆς ἰσχυούσης σήμερον Δασικῆς Νομοθεσίας, αὔξησιν παραχωρημένων λημμάτων εἰς τοὺς Δασικοὺς Συνεταιρισμοὺς Ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ Καρδίτσης–Τρικάλων κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Κ. Βασαρδάνης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ συλλόγου Σεισμοπλήκτων Ἐνοικιαστῶν Καρδίτσης, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων προστασίας τῶν μελῶν του, ὡς τοῦτο ἔγινε καὶ διὰ τοὺς σεισμοπλήκτους Ἐνοικιαστὰς Βόλου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Δ. Κωστῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γρηγορίου Σκούρα, ζητοῦντος χορήγησιν αὐτῷ τοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος ἐκ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας ὁπλιτῶν Χωροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημ. Θεοδωροπούλου, ζητοῦντος καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν ἀπαλλοτριωθεῖσαν καὶ κατεδαφισθεῖσαν, κατὰ τὴν διάνοιξιν τῆς Λεωφόρου Βασ. Κωνσταντίνου, οἰκίαν του. Ὁ βουλευτὴς Δράμας, κ. Θ. Παπαναγιώτου, καταθέτει ἀναφορὰν ὑποψηφίων δακτυλογράφων διὰ τὴν κατάληψιν θέσεως ΥΠΕΜ Δράμας, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἄνευ διαγωνισμοῦ κατάληψιν αὐτῆς κλπ. Ὁ βουλευτής Ἀρκαδίας κ. Ν. Μπακόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργίου Κοκκίνη, παραπονουμένου κατὰ τοῦ Διοικητοῦ 128 Δ.Ε.Τ.Η. παρεμποδίζοντος τὴν λειτουργίαν τοῦ κυλικείου τῆς ἐν λόγῳ μονάδος τοῦ ὁποίου τυγχάνει ἐκμεταλλευτὴς καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων κατοχυρώσεως τῶν δικαιωμάτων του κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115. 421) 17.11.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Δημητρίου Πετροπουλάκου αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβ. Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 116222) 17.11.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Μπρεδήμα αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς Βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβ. Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 116229) 17.11.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Παναγιώτου Τζαννετάκη, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς Βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβ. Ἐπιτροπήν). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 115) 422) 17.11.1956 ἐγγράφου του διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ κ. Σάββα Παπαεμμανουήλ, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς Βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβ. Ἐπιτροπήν). Ἀπαντήσεις τῶν ἑξῆς Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν Βουλευτῶν κ. κ. Σ. Σαράφη καὶ Κ. Τσιγάρα. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 149) 20.10.1956 ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Σαράφη καὶ Κ. Τσιγάρα καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 160953) 4246) 23.10.56 ἡμέτερον ἔγγραφον ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχει προβῆ εἰς τὰς δεούσας ἐνεργείας πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν, δι’ εἰσαγωγῆς τῶν ἀπαιτουμένων ζωοτροφῶν (καρπῶν, ἀραβοσίτου, κριθῆς καὶ βρώμης) μέσῳ τοῦ προγράμματος πλεονασμάτων Η.Π.Α. Ἔχουν ἤδη παραγγελθῆ καὶ κομίζονται προσεχῶς 53.000 τόν. ἀραβοσίτου, 25.000 τόν. κριθῆς καὶ 8.000 τόν. βρώμης. Ἐπίσης ἔχομεν προβῆ εἰς ἐνεργείας διὰ τὴν εἰσαγωγὴν καὶ ἑτέρων 50.000 τόν. καρπῶν (κριθῆς, ἀραβοσίτου καὶ βρώμης)· τὰς εἰσαχθησομένας ποσότητας ζωοτροφῶν θὰ χρησιμοποιήσωμεν ἐκτὸς τῆς συντηρήσεως τῆς κτηνοτροφίας κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον καὶ πρὸς πάχυνσιν ζώων, διὰ τὴν αὔξησιν τῆς κρεατοπαραγωγῆς καὶ μειώσεως τοῦ εἰς κρέας ἐλλείμματός μας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. «Θέμα: Ἐρώτησις βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση ἀφορῶσα τὴν ἔνταξιν προσκαίρου προσωπικοῦ τῆς Υ.Μ.Κ. εἰς θέσεις τακτικῶν». Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου, σχετικοῦ μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: 1) Ἡ ὑπηρεσία Μηχ. Καλ)γείας, ἐκτὸς τῶν μονίμων ὑπαλλήλων αὐτῆς χρησιμοποιεῖ περὶ τὰς 2.000 ἡμερομισθίους ὑπαλλήλους καὶ ἐργατοτεχνίτας συνδεομένους μετ’ αὐτῆς διὰ σχέσεως ἰδιωτικοῦ δικαίου. Ὁ ὡς ἄνω ἀριθμὸς προσκαίρου προσωπικοῦ εἶναι μεταβλητὸς καὶ ἐξαρτᾶται ἑκάστοτε ἐκ τοῦ διαθεσίμου μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ ἐκ τῆς ἐκτάσεως τῶν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας ταύτης ἐκτελουμένων ἐργασιῶν. 2) Ἐκ τοῦ ὡς ἄνω ἡμερομισθίου προσωπικοῦ, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 759)54 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, προβλέπεται ἡ πρόσληψις ὡς τακτικοῦ τοιούτου, ἀμειβομένου καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ μηνὸς 300 ἐν ὅλῳ ὑπαλλήλων. Αἱ ἐν λόγῳ θέσεις τακτικοῦ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ, εἶναι ἤδη συμπληρωμέναι ἐκ τῶν παλαιοτέρων καὶ πλέον ἀπαραιτήτων διὰ τὴν Ὑπηρεσίαν ὑπαλλήλων. 3) Ἡ αἰτουμένη ὁριστικὴ τακτοποίησις τοῦ συνόλου τοῦ ἡμερομισθίου προσωπικοῦ τῆς Υ.Μ.Κ. δὲν εἶναι δυνατὴ διότι ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ δύναμις τούτου, ὡς ἐλέχθη αὐξομειοῦται ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν, ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Ὑπηρεσίας θὰ ἦτο λίαν σημαντικὴ καὶ θὰ συνεπήγετο αὔξησιν τοῦ κόστους ἐργασίας τῶν μηχανημάτων καὶ τελικῶς ἐπιβάρυνσιν τῶν γεωργῶν διὰ λογαριασμὸν τῶν ὁποίων ἐκτελοῦνται αἱ ἐργασίαι. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου σημειοῦμεν ὅτι ἡ Υ.Μ.Κ. λειτουργεῖ ὡς κρατικὴ ἐπιχείρησις καὶ εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ καλύπτῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὰς δαπάνας λειτουργίας της ἐκ τῶν εἰσπράξεων ἐκ τῆς ἐργασίας τῶν μηχανημάτων της, συνεπῶς κάθε αὔξησις τῶν δαπανῶν λειτουργίας της συνεπάγεται αὔξησιν τοῦ κόστους τῶν ἐκτελουμένων ἐργασιῶν, πρᾶγμα ὅπερ δύναται νὰ ἔχῃ γενικώτερον δυσμενῆ ἀντίκτυπον. 4) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, δὲν εἶναι ἐφικτὴ ἡ ἱκανοποίησις τοῦ προβαλλομένου ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων αἰτήματος. 5) Ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἐκ τῆς Διευθύνσεως Ὑδραυλικῶν Κατασκευῶν μεταβιβασθὲν εἰς τὴν Υ.Μ.Κ. προσωπικὸν τῶν γεωτρήσεων, γνωρίζομεν ὅτι μόνον οἱ ἀρχιγεωτρυπανισταί, οἱ γεωτρυπανισταὶ καὶ οἱ βοηθοὶ αὐτῶν ἀμείβονται μὲ 30 ἡμερομίσθια μηνιαίως, διότι πρόκειται περὶ εἰδικευμένου προσωπικοῦ τοῦ ὁποίου στερεῖται ἀκόμη ἡ χώρα μας καὶ τὸ ὁποῖον ἀνέκαθεν καὶ πρὸ τῆς μεταβιβάσεώς του εἰς τὴν Υ. Μ.Κ. ἠμείβετο καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ μηνός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλάκου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ 7407)5959)23.10.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 136 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰς ἀκολούθους πληροφορίας. Τὴν σχετικὴν ἐπὶ τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως ὑποβληθεῖσαν ἡμῖν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πυργετοῦ–Τυρνάβου, αἰτουμένου δηλαδὴ ἀφ’ ἑνὸς τὴν χορήγησιν ἀναστολῆς πληρωμῆς τῶν πρὸς τὴν Α.Τ.Ε. χρεῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν χορήγησιν σιτοσπόρου εἰς τοὺς πληγέντας ἐκ δυσμενῶν καιρικῶν συνθηκῶν σιτοπαραγωγοὺς καὶ βαμβακοπαραγωγοὺς τῆς περιφερείας αὐτοῦ, διεβιβάσαμεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 141372) 35698) 1956 ἐγγράφου μας εἰς τὸ ἐνταῦθα Κεντρικὸν Κατάστημα τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς ἐξέτασιν. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἡ Α.Τ.Ε. εἰς τοιαύτας περιπτώσεις, κατὰ παγίαν τακτικήν, ὄχι μόνον ἀναστέλλει σιωπηρῶς, ἀπὸ τοὺς πράγματι πληγέντας παραγωγούς, τὴν εἴσπραξιν τῶν πρὸς αὐτὴν χρεῶν των, ἀλλὰ καὶ ἐπανενισχύει αὐτοὺς εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ διακόψουν τὴν παραγωγικὴν αὐτῶν προσπάθειαν. Ἐπίσης ἡ Α.Τ.Ε. παρέχει ἐνίσχυσιν εἰς τοὺς παραγωγούς, δι’ ἀρόσεις, εἰς τοὺς ἀδυνατοῦντας τοιούτους νὰ ἀντιμετωπίσωσι τὴν δαπάνην αὐτὴν ὡς καὶ σιτοσπόρον μέχρι 15 ὀκάδας κατὰ καλλιεργούμενον στρέμμα. Εἰς τοὺς μὴ λαμβάνοντας τὰς ἀνωτέρω ἐνισχύσεις χορηγεῖ χρηματικὴν τοιαύτην ἐκ δραχμῶν 25 κατὰ καλλιεργούμενον στρέμμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΙΟΝ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Σκουτέρη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7713) 6211) 2. 11.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν, ἐν ἀντιγράφῳ, ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χαρ. Σκουτέρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ Διαταγμάτων κανονίζεται ὁ τρόπος τῆς διενεργείας ἁλιείας διὰ τῶν διαφόρων ἁλιευτικῶν ἐργαλείων, τιθεμένων σχετικῶν περιορισμῶν καὶ ἀπαγορεύσεων, ἐπὶ τῷ σκοπῷ προστασίας τοῦ ἐναλίου πλούτου καὶ τῆς κατὰ τὸ δυνατόν, ὁμαλῆς συνυπάρξεως τῶν διαφόρων κατηγοριῶν ἁλιέων. Τῆς ἐκδόσεως παντὸς κανονιστικοῦ τῆς ἁλιείας Διατάγματος προηγεῖται πάντοτε σχετικὴ γνωμοδότησις τοῦ παρὰ τῇ Διευθύνσει Ἁλιείας ὑφισταμένου Γνωμοδοτικοῦ Συμβουλίου Ἁλιείας, τοῦ ὁποίου μετέχουσι, πλὴν τῶν ἄλλων εἰδικῶν προσώπων καὶ τρεῖς ἐκπρόσωποι τῶν ἐπαγγελματιῶν ἁλιέων, ἐν οἷς καὶ ἐκπρόσωπος τῶν παρακτίων ἁλιέων. Οἱ διὰ τὴν μέσην ἁλιείαν, ἤτοι τὴν ἁλιείαν διὰ μηχανοτρατῶν καὶ κυκλικῶν δικτύων (Γρὶ–γρί), ἰσχύοντες περιορισμοὶ κρίνονται ὡς ὑπεράγαν αὐστηροὶ ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων, διὰ τοῦτο οὗτοι συνεχῶς καὶ ἐπιμόνως αἰτοῦνται τὴν τροποποίησιν τούτων ἐπὶ τὸ ἠπιώτερον. Ἀντιθέτως οἱ παράκτιοι ἁλιεῖς ὑπὲρ τῶν ὁποίων ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐπιμένουσιν νὰ ληφθῶσιν καὶ νέοι περιορισμοὶ διὰ τὴν μέσην ἁλιείαν, εἴς τινας δὲ περιπτώσεις διατυποῦσιν αἰτήματα ἰσοδυναμοῦντα πρὸς οὐσιαστικὴν κατάργησιν τῶν ἐργαλείων τῆς μέσης ἁλιείας. Ἡ Ὑπηρεσία τῆς Ἁλιείας τελοῦσα εἰς θέσιν διαιτητοῦ τῶν ἀντιτιθεμένων ἀπόψεων τῶν διαφόρων κλάδων τῆς ἁλιείας καὶ μὲ γνώμονα τὸ συμφέρον τῆς ἁλιευτικῆς οἰκονομίας τῆς Χώρας εἰσηγεῖται ἡμῖν περὶ τῆς λήψεως παντὸς μέτρου ἀποβλέποντος εἰς τὴν προστασίαν τῆς ἁλιείας, ὅπου αὕτη προβάλλει ἐπιβεβλημένη καὶ ἀναμφίβολος, ἀποφεύγωμεν δὲ πάντοτε τὴν λῆψιν μέτρων τοιαύτης μορφῆς καὶ ἐκτάσεως ὥστε νὰ πλήττεται καιρίως οἱαδήποτε κατηγορία ἁλιευτικῶν ἐργαλείων. Εἰδικώτερον ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἁλιείας διὰ τοῦ ἐργαλείου γρὶ–γρὶ ἡμέρας, δὲν ὑφίστανται περιορισμοὶ βάθους θαλάσσης καὶ ἀποστάσεως ἀπὸ τῆς ἀκτῆς, διότι διὰ τούτου ἐνεργεῖται ἁλιεία μεταναστευτικῶν ἰχθύων, ἥτις σκόπιμον εἶναι νὰ μὴ ὑπόκειται εἰς τοὺς ἐν λόγῳ περιορισμούς. Παρὰ ταῦτα ὅμως καὶ ἐπειδὴ ἐσημειώθησαν καταστρατηγήσεις τινές, δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 65936) 26.9.1956 ἀποφάσεως ἡμῶν ἀνεστείλαμεν ἐπὶ ἓν ἔτος τὴν ἰσχὺν τῶν παρ’ ἡμῶν χορηγηθεισῶν ἀδειῶν ἁλιείας: α) εἰς τμῆμα τοῦ Μαλιακοῦ, β) εἰς τμῆμα τοῦ Ν. Εὐβοϊκοῦ κόλπου (ἀπὸ Χαλκίδος μέχρι Αὐλίδος) καὶ γ) εἰς τὸ ἀνατολικὸν τμῆμα τοῦ κόλπου Ἐλευσῖνος κατὰ δὲ τῶν παραβατῶν ἐπιβάλλονται αἱ νόμιμοι κυρώσεις. Διὰ τὸν κόλπον Λούτσας, περιέργως μνημονευόμενον εἰς τὴν ἐρώτησιν, οὐδεμία ἰσχύει εἰδικὴ τοπικὴ ἀπαγόρευσις ἡ δ’ ἁλιεία εἰς τὴν περιφέρειαν ταύτην ρυθμίζεται ὑπὸ τῶν γενικῶν διατάξεων τῶν ἀφορωσῶν τὴν ἁλιείαν διὰ τῶν διαφόρων ἁλιευτικῶν ἐργαλείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Νοεμβρίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8007) 13.11.1956 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 203 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρα, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀποκατάστασιν 92 οἰκογενειῶν τοῦ Συνοικισμοῦ Ἄνω Τούμπας Θεσσαλονίκης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι σχετικὴ αἴτησις τῶν ἀνωτέρω οἰκογενειῶν διεβιβάσθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19010) 25.9.1956 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου εἰς τὸ Κέντρον Κοινωνικῆς Προνοίας Θεσσαλονίκης διὰ τὰς περαιτέρω ἐνεργείας ἐκ μέρους τῶν ἁρμοδίων παραγόντων, ἤτοι τοῦ κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ παρ’ αὐτῷ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Προνοίας καὶ Στεγάσεως. Σημειωτέον ὅτι ἔχει ἤδη μεταβιβασθῆ πίστωσις δραχμ. ἐννέα ἑκατομμυρίων (9.000.000) διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν προγραμμάτων αὐτοστεγάσεως Θεσσαλονίκης.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ἐπειδὴ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὴν ἐπερώτησιν τοῦ ἐλαίου καὶ θὰ παραμείνῃ, δι’ αὐτό, παρακαλῶ νὰ συζητήσωμεν τὰς ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι εἰς τὸν πίνακα, ὁ ὁποῖος ἰσχύει διὰ σήμερον. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεώς του, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Ταμείου Συντάξεως τῶν Συνδικάτων τοῦ Προσωπικοῦ Η.Ε.Μ.

§6Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν γνωρίζω ἐὰν σᾶς ἐδόθη ἡ ἀφορμὴ νὰ ἐξετάσετε τὸ θέμα τὸ ἀφορῶν τὸ Ταμεῖον συντάξεων τῶν συνδικάτων τῶν τροχιοδρομικῶν τῆς Ἠλεκτρικῆς Ἑταιρείας Μεταφορῶν. Εἶναι τὸ μόνον Ταμεῖον ἢ μᾶλλον τὸ πρῶτον εἶναι αὐτὸ καὶ τὸ δεύτερον εἶναι τῶν αὐτοκινητιστῶν, τὸ ὁποῖον χορηγεῖ τὴν πλέον μικρὰν σύνταξιν ποὺ ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ εἰς ἕνα ἐργαζόμενον. Ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἐπὶ 30 καὶ 40 χρόνια ἐργάζονται μέσα εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, λαμβάνουν σύνταξιν 420– 450 δραχμῶν ἐν συνόλῳ. Δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ ἄλλο Ταμεῖον εἰς τὴν χώραν μας καὶ νὰ ὑπάρχουν ἄλλαι ἐργαζόμεναι τάξεις νὰ ἀμείβωνται μετὰ τὴν πάροδον 30 καὶ 40 ἐτῶν ἐργασίας καὶ μάλιστα ἐπιπόνου ἐργασίας, ὅπως τῶν τροχιοδρομικῶν, νὰ ἀμείβωνται καὶ νὰ παίρνουν τόσον μικρὰν σύνταξιν. Τὸ παράπονον τῶν τροχιοδρομικῶν ἔγκειται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐφαρμόζεται μία διάταξις τοῦ νόμου 803 τοῦ 1937, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν εἴσπραξιν ἑνὸς μικροῦ ποσοστοῦ ὑπὲρ τοῦ Ταμείου των, τὴν ἐνίσχυσιν μᾶλλον τοῦ Ταμείου των δι’ ἑνὸς ποσοστοῦ ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἐν ἀντιθέσει μὲ τὴν αὐτάδελφον κατηγορίαν, ἡ ὁποία ἔχει ἕνα μικρὸν ποσοστὸν εἰς τὸ κιλοβὰτ τὸ καταναλισκόμενον, ἡ ὁποία ἑταιρεία δίδει συντάξεις διπλασίας καὶ τριπλασίας ἀπὸ ὅ,τι παίρνουν οἱ ἄλλοι συνταξιοῦχοι. Τὸ θέμα δὲν εἶναι δύσκολον, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει σχετικὴ διάταξις τοῦ νόμου, ἔχετε τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐφαρμόσητε τὸν νόμον 803. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ ἐρώτησίς μου καὶ νομίζω ὅτι δὲν ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας ἐπιθυμίαν καὶ θέλησιν. Ἤθελα ἐπίσης νὰ προσθέσω διὰ τοὺς αὐτοκινητιστάς, διότι καὶ αὐτῶν ἡ σύνταξις δὲν ὑπερβαίνει τὰς 300 δρχ. ἢ τὸ πολὺ τὰς 400, ὅτι καὶ αὐτῶν ἡ κατάστασις εἶναι δραματική. Θὰ ἤθελα καὶ τὰ δύο αὐτὰ θέματα νὰ τὰ ἐξετάσητε, κύριε Ὑπουργὲ τῆς Ἐργασίας, συγχρόνως, διότι πιστεύω ὅτι καὶ σεῖς θέλετε νὰ τὰ λύσετε.

§7Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀμφότερα τὰ θέματα ἀπασχολοῦν τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα ἀπὸ μακροῦ. Εἰδικῶς διὰ τὸ Ταμεῖον Συντάξεων Προσωπικοῦ τῆς ΗΕΜ, τὸ ὁποῖον πράγματι δίδει μικρὰς συντάξεις, τοῦτο ὀφείλεται ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὴν ἀθρόαν ἔξοδον συνταξιούχων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ προϋποθέσεις αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν κατὰ καιροὺς ὑπῆρξαν ἐξαιρετικῶς ἐπιεικεῖς. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πόρους τοῦ Ταμείου εἶναι περίπου οἱ αὐτοὶ μὲ τοὺς προπολεμικούς, εἶναι ἐλαχίστη ἡ διαφορά. Ἡ ἐργοδοτικὴ εἰσφορὰ ηὐξήθη εἰς τὸ διπλάσιον, εἶναι 12% καὶ 6%, μολονότι δὲ αἱ εἰσφοραὶ εἶναι 18% παρουσιάζει εἰς τὸ ταμεῖον αὐτὴν τὴν ὄχι εὐχάριστον εἰκόνα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν κοινωνικὸν πόρον, περὶ τοῦ ὁποίου ὡμιλήσατε, ὑπάρχει ἐκκρεμοδικία μὲ τὸ Δημόσιον. Τὸ Ταμεῖον εὑρίσκεται εἰς ἀντιδικίαν μὲ τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον εἰσπράττει ὁλόκληρον τὸν πόρον χωρὶς νὰ ἀποδίδῃ τὸ ἥμισυ τοῦ πόρου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναπροσαρμοσθῆ Ἀναμένει τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀποφάσεως διὰ νὰ ληφθοῦν μέτρα πλέον ἐκτὸς τῶν δικαστικῶν.

§8Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν σύστασιν φιλικήν. Ὅταν ὁμιλῆτε περὶ Κράτους καὶ περὶ δικαιωμάτων προβαλλομένων ὑπὸ τοῦ Κράτους, εἶναι ὡσὰν νὰ ἀρνῆσθε εἰς τὸν ἑαυτόν σας, νὰ ἐπιβληθῆτε ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Κράτους ἐκεῖ ποὺ πρέπει νὰ ἐπιβληθῆτε. Νὰ δώσητε μίαν ἐντολὴν ἐν ἀνάγκῃ νὰ φέρετε καὶ ἕνα νόμον.

§9Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει διαφορὰ ἐκκρεμὴς εἰς τὸ Δικαστήριον, πρέπει νὰ ἀναμένω, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον οἱ πόροι τοῦ Ταμείου εἶναι οἱ αὐτοί, ὅπως καὶ πρότερον.

§10Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἀπὸ τὸ 1945 καὶ ἐντεῦθεν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔχουν περιέλθει εἰς ἀπαθλίωσιν.

§11Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὡμιλήσατε καὶ περὶ συγχωνεύσεως μὲ τὸ ἕτερον Ταμεῖον. Νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι ἀλλοίμονον ἂν τὰ Ταμεῖα τὰ ὁποῖα δὲν ἀντέχουν τὰ συγχωνεύσωμεν μὲ τὰ ὑγιᾶ. Πρόθεσις τοῦ Ὑπουργείου εἶναι ἡ ἐνίσχυσις τῶν Ταμείων τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην οἰκονομικῆς βάσεως καλυτέρας.

§12Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχετε ἕνα προηγούμενον, κύριε Ὑπουργέ. Ὁ προκάτοχός σας συνεχώνευσε τὸ Ταμεῖον ἀρτεργατῶν καὶ μακαρονοποιῶν μὲ τὸ ταμεῖον μυλεργατῶν διότι τὸ ταμεῖον μυλεργατῶν εἶχε ἕνα παθητικόν. Καὶ ἐν τούτοις ἐπειδὴ ἦτο συγχώνευσις ταμείων παρεμφερῶν δὲν ἐδίστασε νὰ τὸ κάμῃ. Πολὺ περισσότερον συντρέχει λόγος συγχωνεύσεως τῶν δύο ταμείων εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ποὺ ἀνάγονται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς αὐτῆς ἐπιχειρήσεως.

§13Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Δὲν εἶναι ὑγιὴς πολιτικὴ ἐπειδὴ ἄλλοι λαμβάνουν καλὰς συντάξεις καὶ ἄλλοι κακὰς νὰ κάμωμεν ὅλους νὰ λαμβάνουν κακάς. Ἀντιθέτως θὰ πρέπει νὰ βελτιώσωμεν τοὺς δευτέρους.

§14Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Νὰ πάρουν ὅλοι καλὰς συντάξεις.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων μεταλλωρύχων εἰς τὸ μεταλλεῖον βωξίτου Ἀνδρονιάνων Κύμης, περὶ ἀφσαλίσεώς των εἰς τὸ ΙΚΑ.

§16Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου αὐτῆς ἐπιθυμῶ νὰ διερμηνεύσω τὸ πικρότατον παράπονον καὶ τὴν ζωηρὰν διαμαρτυρίαν πολλῶν μεταλλωρύχων καὶ λιγνιτωρύχων Εὐβοίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ὑπήχθησαν εἰσέτι εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐστερήθησαν τῆς στοιχειώδους ἀσφαλιστικῆς προστασίας. Εἰδικώτερον ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἐζητήθη ἀπὸ τοὺς μεταλλωρύχους τοῦ μεταλλείου βωξίτου Ἀνδρονιάνων ἡ ἐπέκτασις καὶ εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ ὁ κύριος Ὑπουργὸς Ἐργασίας τελείως ἠδιαφόρησε καίτοι ἡ ἰδία αὐτὴ ἐρώτησις εἶχε κατατεθῆ καὶ κατὰ τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν συνεζητήθη λόγῳ τῆς παρεμπεσούσης διακοπῆς τῶν ἐργασιῶν της. Καὶ ἡ καθυστέρησις αὐτὴ καὶ ἡ ἀμέλεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἓν τόσον κρίσιμον θέμα ἀφορῶν τὴν ζωὴν χιλιάδων ἐργατικῶν οἰκογενειῶν ἐν Εὐβοίᾳ εἶχεν ὀλεθρίας συνεπείας, διότι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν τῶν μεταλλωρύχων βωξίτου Ἀνδρονιάνων ἡ Ἑταιρεία διέκοψε τὸ ἔργον της καὶ προέβη εἰς ἀθρόαν ἀπόλυσίν των καὶ οὕτω εὑρίσκονται εἰς οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν καὶ πενίαν τριακόσιαι περίπου οἰκογένειαι, ἐστερημέναι τοῦ δικαιώματος λήψεως ἐπιδόματος ἀνεργίας καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἡ ἐπέκτασις ἄλλως τε αὐτὴ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἦτο εὐχερεστάτη, διότι ὑφίσταται ἐν Κύμῃ κοινωνικὴ ἀσφάλισις καὶ ἁπλῶς θὰ ἐγένετο διεύρυνσις τῶν τοπικῶν ὁρίων τῆς ἀσφαλιστικῆς περιοχῆς αὐτῆς, ὥστε νὰ περιληφθοῦν εἰς αὐτὴν καὶ τὰ τριγύρω χωρία ὅπου κατοικοῦν μεταλλωρῦχοι καὶ γίνεται ἐκμετάλλευσις μεταλλείων. Ἔστω καὶ σήμερον κάμνω τὴν ἐπίμονον σύστασιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Ἐργασίας νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ γενικώτερον αἴτημα ἐπεκτάσεως τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς ὅλα τὰ μεταλλεῖα, λιγνιτωρυχεῖα καὶ λατομεῖα Εὐβοίας.

§17Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ ἐπεξετάθη ἡ ἀσφάλισις ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν συντάξεων. Ἀπομένει ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις διὰ τὴν ὁποίαν συγκεντρώνομεν στοιχεῖα καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρξουν ἰατροὶ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἀσφάλισις καὶ διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Ἐν τῷ μεταξὺ προχωροῦμεν εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῶν ἐργατικῶν ἀτυχημάτων.

§18Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, μὲ τὴν συγχώνευσιν τοῦ Ταμείου εἰς τὸ ΙΚΑ δὲν ἐλύθη τὸ πρόβλημα καθ’ ὅσον μὴ γενομένης ἐπεκτάσεως τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως δὲν ὑφίσταται οὔτε προστασία εἰς τὸν κλάδον τῆς ἀνεργίας, οὔτε εἰς τὸν κλάδον τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, καὶ δι’ αὐτὸ οἱ ἀπολυθέντες δὲν λαμβάνουν ἐπίδομα ἀνεργίας, οὔτε τυγχάνουν ἄλλης προστασίας. Λυποῦμαι, κύριε Ὑπουργέ, διότι τὸ θέμα αὐτὸ ὑφίσταται ἐκκρεμὲς ἀπὸ μακροῦ χρόνου, διότι δὲν ἐδόθη ταχεῖα λύσις εἰς αὐτὸ καὶ σήμερον, ὁπότε ὑπῆρχεν ἡ προσδοκία καὶ ἡ ἐλπὶς πολλῶν ἐργαζομένων μεταλλωρύχων ἀνασφαλίστων νὰ δοθῇ ἐκ μέρους σας ἡ ἀπάντησις ὅτι ἐτέθη τέρμα εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν τῆς ἐγκαταλείψεως αὐτῶν δίδεται μία ἀόριστος ὑπόσχεσις ὅτι θὰ μελετηθῇ τὸ θέμα εἰς τὸ μέλλον καὶ θὰ συγκεντρωθῶσι στοιχεῖα.

§19Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀποδέχομαι τὸ αἴτημά σας καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν ἰατροὶ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἡ γενομένη συγχώνευσις ἦτο ἕνα ἔργον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῶν μεταλλωρύχων, τὸ ὁποῖον εἶχε βραδύνει ἐπὶ τόσον χρόνον. Οἱ μεταλλωρύχοι ἱκανοποιήθησαν καὶ μᾶς ἐξέφρασαν μάλιστα τὴν εὐγνωμοσύνην των.

§20Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διαφωνῶ ριζικῶς μαζί σας, διότι ἡ συγχώνευσις τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν καθ’ ὃν τρόπον ἐγένετο καὶ χωρὶς νὰ ληφθῇ εἰδικὴ νομοθετικὴ μέριμνα ὑπὲρ τῶν μεταλλωρύχων καὶ τῶν συνταξιούχων δὲν ὠφέλησεν αὐτούς, ἀλλὰ ἀπεναντίας τοὺς ἔβλαψεν. Ὅταν θὰ ἔλθῃ πρὸς συζήτησιν κατατεθεῖσα ἤδη ἐπερώτησίς μου εἰς τὴν Βουλὴν θὰ καταδειχθῇ πόσον ὀλεθρία ὑπῆρξεν, εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ἡ ἀσκηθεῖσα ἀντεργατικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως.

§21Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Οἱ μεταλλωρῦχοι πάντως μᾶς ἐξέφρασαν τὰς εὐχαριστίας των, διότι εἶναι εὐχαριστημένοι.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῇ μέριμνα μειώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας τῶν ἐπαγγελματιῶν πρὸς συνταξιοδότησίν των.

§23Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ τὰς συντάξεις τῶν Ἐπαγγελματιῶν. Ὡς γνωστόν, διὰ νὰ συνταξιοδοτηθῇ ἕνας ἐπαγγελματίας πρέπει νὰ ἔχῃ συμπληρώσει τὸ 65ον ἔτος τῆς ἡλικίας του. Νομίζω ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ληφθῇ μία μέριμνα νὰ περιορισθῇ τὸ ὅριον τοὐλάχιστον εἰς τὸ 60ὸν ἔτος. Σήμερον, ἕνας ἐπαγγελματίας ὁ ὁποῖος ἐν πολλοῖς ἀσχολεῖται μὲ ἐργασίαν ἀρκετὰ βαρεῖαν, δὲν εἶναι δυνατὸν μέχρι τοῦ 65ου ἔτους τῆς ἡλικίας του νὰ ἐργάζεται. Πρέπει λοιπόν, κατὰ μέσον ὅρον τοὐλάχιστον τὸ ὅριον νὰ γίνῃ 60 ἔτη. Ἄν τοῦτο ὁ κύριος Ὑπουργὸς δὲν τὸ ἀποδέχεται ἂς περιορισθῇ τοὐλάχιστον εἰς τὸ 62ον.

§24Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ΙΚΑ, ἔχει ἀκόμη τὸ 65ον ἔτος ἡλικίας διὰ τοὺς μισθωτούς. Πολὺ περισσότερον διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς καλυτέραν θέσιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μειωθῇ τὸ ὅριον εἰς τὰ 60. Ἤδη μελετᾶται ἡ μείωσις δι’ ὡρισμένας κατηγορίας μισθωτῶν τοῦ ΙΚΑ εἰς τὸ 60. Ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐπαγγελματίας δυστυχῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὸ ταμεῖον των δὲν εἶναι εἰς καλὴν κατάστασιν σήμερον.

§25Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν μὲ ἱκανοποίησε καθόλου ἡ ἀπάντησίς σας. Διότι, ὅπως γνωρίζετε ὅταν πάρῃ ἕνας σύνταξιν, ἔστω καὶ εἰς τὸ 62ον ἔτος, ὁ ἄλλος ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ παίρνει τὴν θέσιν του. Εἶναι καθαρῶς θέμα ΤΕΒΕ καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἐξετάσετε μὲ περισσοτέραν προσοχήν.

§26Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ ἄλλος ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ θὰ εἰσφέρῃ ἐνῷ ἀντιθέτως μὲ τὴν μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας θὰ ἔχωμεν μείωσιν τῶν πόρων τοῦ ταμείου.

§27ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, πῶς πρόκειται νὰ ἱκανοποιηθῶσιν αἰτήματα τῆς ἑνώσεως συνταξιούχων ΤΕΒΕ καὶ τῆς νοσοκομειακῆς αὐτῶν περιθάλψεως.

§28Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν νὰ ληφθῇ μία πρόνοια ὥστε νὰ αὐξηθῇ ἡ σύνταξις τῶν ἐπαγγελματιῶν, διότι εἶναι ἀστεῖον νὰ λέγωμεν ὅτι μὲ 400 δραχμὰς τὸ ἀνώτερον ποὺ τοὺς δίδομεν εἶναι δυνατὸν νὰ ζήσουν αὐτοὶ καὶ αἱ οἰκογένειαί των. Ἐπίσης καὶ τὸ ἐπίδομα τὸ ὁποῖον δίδεται καὶ αὐτὸ εἶναι πενιχρόν. Θὰ παρεκάλουν, κύριε Ὑπουργέ, νὰ ἐξετάσητε τοὐλάχιστον τὸ θέμα τῆς αὐξήσεως τῆς συντάξεως, ποὺ δὲν εἶναι δυσχερὲς νὰ γίνῃ.

§29Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Διὰ τὸ πράγματι γενικὸν αἴτημα τῆς αὐξήσεως τῶν συντάξεων τοῦ ΤΕΒΕ, πληροφορῶ τὴν Βουλὴν ὅτι ὑπέγραψα τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων κατὰ 20% καὶ ἔχει σταλῆ πρὸς τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς ὑπογραφήν. Ἐπίσης, ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις, ὅπως γνωρίζετε, ἐπεξετάθη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον θέμα τοῦ ἐνοικιοστασίου, εὑρίσκομαι ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ ὑπάρξῃ ἱκανοποίησις τοῦ αἰτήματος τούτου.

§30Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, πολύ, Κύριε Ὑπουργέ, διὰ τὴν πληροφορίαν τὴν ὁποίαν μᾶς ἐδώσατε. Ἤθελον τὴν γνώμην σας σχετικῶς μὲ τὸ ἐνοικιοστάσιον. Ἔχει λυθῆ τὸ θέμα αὐτό;

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Θὰ τὸ ἐξετάσωμεν τώρα ἐν ὄψει τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου.

§32Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τὶ ἔγινε;

§33Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἀνεγνωρίσθη καὶ διορίζονται ἰατροὶ εἰς τὰς διαφόρους ἐπαρχίας.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, ἐὰν πρόκειται νὰ καθιερωθῇ ἡ Δευτέρα ὡς ἡμέρα ἀναπαύσεως διὰ τοὺς ἠθοποιοὺς καὶ ἐργαζομένους ἐν γένει εἰς τὰς θεατρικὰς ἐπιχειρήσεις.

§35Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεται τὸ νομοθέτημά του ὅσον ἀφορᾷ τὴν Δευτέραν ἀργίαν τῶν ἠθοποιῶν καὶ τῶν τεχνιτῶν καὶ τῶν διαφόρων πτωχῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται εἰς τὸ θέατρον καὶ τὸν κινηματογράφον. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἔχουν οὔτε μίαν ἡμέραν ἀναπαύσεως, ἐνῷ καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι ἔχουν μίαν ἡμέραν ἀναπαύσεως. Ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, ἐὰν ἔχῃ λάβει ὁ κύριος Ὑπουργὸς μέριμναν, νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἐὰν πρόκειται νὰ τελειώσῃ τὸ θέμα αὐτό. Διότι ἐδιάβασα εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι πρόκειται νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἀνάπαυσις τῶν ἠθοποιῶν καὶ τῶν λοιπῶν τεχνικῶν τοῦ θεάτρου καὶ τοῦ κινηματογράφου κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος, ὁπότε νομίζω ὅτι εἶναι μία βραδύτης ἀδικαιολόγητος, ἐκτὸς ἐὰν τεχνικοὶ λόγοι ἐπιβάλουν τὴν μὴ ἐφαρμογὴν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος.

§36Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ αἴτημα καθιερώσεως ἡμερησίας ἀναπαύσεως ἑβδομαδιαίως ὑπὲρ τῶν ἠθοποιῶν καὶ τεχνικῶν τοῦ θεάτρου καὶ τοῦ κινηματογράφου εἶναι δεδικαιολογημένον καὶ συμπαθές. Ὑπέγραψα τὸ σχετικὸν Διάταγμα. Πλὴν ὅμως ἐπειδὴ ὑπάρχει ἀνειλημμένη ὑποχρέωσις τῶν θεατρικῶν ἐπιχειρηματιῶν, διὰ τὸν λόγον τοῦτον, ἐν συνεννοήσει καὶ μὲ τοὺς ἐνδιαφερομένους—διότι πρόθεσίς μου ἦτο νὰ ὑπογραφῇ συλλογικὴ σύμβασις—καὶ ἐπειδὴ θὰ παρουσιάσῃ μεγάλας δυσχερείας ἡ ἄμεσος ἐφαρμογὴ εἴπομεν νὰ ἐξετασθῇ ἐν κοινῇ συσκέψει τόσον τῶν θεατρικῶν ἐπιχειρηματιῶν ὅσον καὶ τῶν ἁρμοδίων ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ἕνας τρόπος, ἀπὸ πότε πρέπει νὰ ἀρχίσῃ ἡ καθιέρωσις τῆς ἀναπαύσεως αὐτῆς, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν δυσμενεῖς συνέπειαι διὰ τοὺς θεατρικοὺς ἐπιχειρηματίας.

§37Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σᾶς γνωρίζω ὅτι ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ἀπολύτως εὐχαριστημένοι ἀπὸ Ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν καὶ σᾶς εὐχαριστῶ παρὰ πολὺ διὰ τὴν πληροφορίαν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἐδώσατε.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὸν τὸ αἴτημα τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων περὶ καταργήσεως τῆς δισεβδομαδιαίας ἀπογευματινῆς ἐργασίας.

§39Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπῆρξα καὶ ἐγὼ 38 ἔτη δημόσιος ὑπάλληλος. Ἡ τάξις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, ἀναμφισβητήτως εἶναι μία τάξις χειμαζομένη οἰκονομικῶς, ὡς ὑφισταμένη τὰς συνεπείας τῶν πενιχρῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον δὲ κατὰ τὰς ὑπευθύνους κυβερνητικὰς διαπιστώσεις δὲν ὑφίστανται περιθώρια μιᾶς ἱκανοποιητικῆς ἀνταποκρίσεως εἰς τὰ δίκαια οἰκονομικὰ αἰτήματα τῶν ἀφανῶν σκαπανέων τῆς κρατικῆς μας ὑποστάσεως, τὸ αἴτημά των περὶ ὁλοσχεροῦς καταργήσεως τῆς δισεβδομαδιαίας ἀπογευματινῆς των ἐργασίας, εἶναι αἴτημα λογικόν, δίκαιον καὶ ἀμέσως πραγματοποιήσιμον. Ἡ πεῖρα τῆς δημοσίας ζωῆς ἔχει ἀποδείξει ὅτι εἰς ὑπηρεσιακὴν ἀπόδοσιν ἡ ἀπογευματινὴ ἐργασία εἶναι πενιχρά, ἂν ὄχι ἀνύπαρκτος. Ἡ διάσπασις τῆς συνεχείας τῆς ἐργασίας, αἱ μακραὶ ἀποστάσεις, αἱ διανυόμεναι διὰ τὴν μετάβασιν τῶν ὑπαλλήλων εἰς τὰς οἰκίας των καὶ ἡ ἄνευ ἀναπαύσεως ἐπιστροφή των εἰς τὰ γραφεῖα, δημιουργοῦν συμπαρομαρτοῦντος καὶ τοῦ μεσογειακοῦ μας κλίματος, συνθήκας ἐλάχιστα προσφόρους εἰς ὑπηρεσιακὴν ἀπόδοσιν τοῦ ἀπογευματινοῦ ὡραρίου τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν. Ἐξ ἀντιθέτου κατάργησίς του, ἀφ’ ἑνὸς θέλει ἀνακουφίσει τὸ δημοσιοϋπαλληλικὸν πενιχρὸν βαλάντιον ἀπὸ τὰς ἐπιβαρύνσεις τῶν ἐξόδων κινήσεως, ἅτινα σήμερον ἀντιπροσωπεύουν διὰ πλείστους ἐξ αὐτῶν, σεβαστὸν κονδύλιον, ἀφ’ ἑτέρου δὲ θὰ ἐλαφρύνῃ σοβαρῶς καὶ τὰ γενικὰ ἔξοδα τῶν ὑπηρεσιῶν ἐκ τῆς πραγματοποιηθησομένης οἰκονομίας ρεύματος. Ἐνῷ ἐκ παραλλήλου αἱ περικοπτόμεναι ὧραι τῆς ἀπογευματινῆς ἐργασίας, προστιθέμεναι ἐν συνεχείᾳ τῶν πρωϊνῶν τοιούτων, θέλουσι καταστῆ παραγωγικώτεραι ἐκ τῶν ἀναπτυχθέντων ἀνωτέρω λόγων, εἰς ὑπηρεσιακὴν ἀπόδοσιν. Παραλλήλως οἱ πάσης φύσεως ἰδιωτικοὶ ὑπάλληλοι διὰ τοὺς ὁποίους διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους δὲν δύναται νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἀνωτέρω μέτρον, πλὴν τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν, νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου καὶ τραπεζῶν, ὀρθὸν εἶναι νὰ ἀπολαύσουν τοῦ ἀπαλλοτριωθέντος ἐσχάτως δικαιώματός των, τῆς ἀπογευματινῆς ἀργίας τῆς Τετάρτης, καθιερουμένης ἐκ νέου καὶ εἰς καθολικὴν ἔκτασιν. Ἡ ἀργία αὕτη ἀνακουφίζει ἐν τῷ μέτρῳ τῶν δυνατοτήτων τὸν ἑβδομαδιαῖον μόχθον τῶν ἐργαζομένων τῆς κατηγορίας ταύτης καὶ παρέχει εἰς αὐτοὺς μικρὰν δυνατότητα ψυχαγωγίας καὶ ἀναστροφῆς εἰς τὸ περιβάλλον τῆς οἰκογενειακῆς των θαλπωρῆς.

§40Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν ὑπάρχει καθιερωμένη ἀργία οὔτε κἂν διὰ τὸ θέρος, τῶν ἐμποροϋπαλλήλων, διότι ἀναφέρετε εἰς τὴν ἐρώτησίν σας ὅτι πρόκειται περὶ κεκτημένων δικαιωμάτων ἀπαλλοτριωθέντων ἐσχάτως...

§41Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ καὶ περὶ τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων.

§42Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐγὼ ὁμιλῶ διὰ τοὺς ἰδιωτικοὺς ὑπαλλήλους, διὰ τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους δὲν ἔχω ἁρμοδιότητα. Τελευταίως ἀπόφασις τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου καθώρισε ὑποχρεωτικὴν τὴν ἀργίαν τῆς Τετάρτης, πλὴν ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἔκρινεν ὅτι, ὑπὸ τὰς σημερινὰς συνθήκας τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν ἦτο ὀρθὸν καὶ ἦτο ἀντίθετον πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἐξυπηρετήσεως τῆς οἰκονομίας τῆς ἐντατικῆς ἀπασχολήσεως καὶ ἐργασίας. Εἰδικῶς μόνον διὰ τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου ἐφαρμόζεται ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἡ τοιαύτη ἀπογευματινὴ ἀργία τῆς Τετάρτης, ἐπετράπη ἡ συνέχισις τῆς ἀργίας, γενομένης σεβαστῆς, ὑπὸ τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου τῆς προϋπαρχούσης καταστάσεως. Διὰ τὴν λοιπὴν χώραν, ἀνεβλήθη δι’ ἀργότερον, διὰ καλυτέρας συνθήκας τῆς οἰκονομίας.

§43Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ πολὺ διὰ τὰς πληροφορίας. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ἐπὶ πλέον ὅτι εἰς τὴν Ἑλβετίαν καὶ τὴν Γαλλίαν ἀπὸ τὸ Σάββατον τὸ μεσημέρι ἔχουν ἀργίαν, δι’ ἀνάπαυσιν.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Λασκαρίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν 35.000 περίπου καπνεργατῶν.

§45Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὡς γνωστὸν διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 2348)53 ἐμειώθη ἀπαραδέκτως τὸ εἰσόδημα τῶν καπνεργατῶν καὶ τῶν καπνεργατριῶν διὰ ν’ αὐξηθοῦν παραλλήλως τὰ κέρδη τῶν καπνεμπόρων. Ὡρισμέναι περιοχαὶ ὡς τῆς Καβάλας τῶν ὁποίων αἱ οἰκονομίαι εἶχον ὡς ἄξονα τὸ ἐκ τῆς καπνεργασίας εἰσόδημα, ἔχουν ὑποστῆ καίριον πλῆγμα. Πέραν τούτου πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ νόμου 2348 οἱ καπνεργάται ἠμείβοντο μὲ καλύτερα ἡμερομίσθια, ἐπραγματοποίουν περισσότερα ἡμερομίσθια καὶ ἐλάμβανον κανονικῶς ὑπὸ τοῦ Τ.Α.Κ. ἐπιδόματα καθ’ ὅλον σχεδὸν τὸ διάστημα τῆς ἀνεργίας των. Κατόπιν τὸ ἐπάγγελμα ἐχαρακτηρίσθη ἐποχιακόν. Μὲ τὰς ἤδη ὑφισταμένας διατάξεις ἐπιδοτήσεως ἓν ποσοστὸν καπνεργατῶν θὰ ἔχῃ τὰς προϋποθέσεις ἐπιδοτήσεως δηλαδὴ 125 ἡμερομίσθια τοὺς τελευταίους 14 μῆνας ἀφαιρουμένων τῶν ἡμερομισθίων τῶν δύο τελευταίων μηνῶν. Εἶναι ζήτημα ἂν θὰ λάβῃ ἐπίδομα ἀνεργίας ἓν ἐλάχιστον ποσοστὸν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν. Παρακαλοῦμεν τὸν κύριον Ὑπουργὸν Ἐργασίας νὰ πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ποῖα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν καπνεργατῶν καὶ καπνεργατριῶν. Τὸ θέμα εἶναι ἔτι ὀξύτατον διὰ τοὺς καπνεργάτας Καβάλας.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§47Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ συνάδελφος κ. Λασκαρίδης ἀνέπτυξε ἀρκετὰ τὸ θέμα καὶ δὲν θὰ ἐλάμβανον τὸν λόγον. Θεωρῶ ὅμως τοῦτο ἀναγκαῖον διὰ νὰ τονίσω ὅτι καὶ οἱ καπνεργάται Θεσσαλονίκης εὑρίσκονται εἰς τὴν αὐτὴν κατάστασιν καὶ παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ λάβῃ τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν ἐπιδότησιν καὶ αὐτῶν.

§48Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅπως γνωρίζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπασχοληθέντων ἐφέτος, εἰς τὴν καπνεργασίαν ὑπῆρξε μέγας. Ὑπερέβη τὰς 35.000. Ἐπίσης ἀπησχολήθησαν νεαρὰ πρόσωπα καὶ γυναῖκες. Ἐὰν τηρήσωμεν τὰς κειμένας διατάξεις, δικαιοῦνται ἐπιδόματος μόνον 6–7.000. Ἐὰν ἐπεκταθῶμεν εἰς τὰ 100 ἡμερομίσθια, ὁ ἀριθμὸς ἀνέρχεται εἰς 20.000 δικαιούχους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀπορροφηθοῦν τὰ ἀποθεματικὰ τοῦ ὀργανισμοῦ ὑποαπασχολήσεως καὶ ἀνεργίας. Ἰδοὺ διατί, μετὰ μεγάλης περισκέψεως ἐξετάζεται τὸ θέμα, διότι δὲν εἶναι μόνον οἱ καπνεργάται, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικαίωμα ἐπὶ τῶν ἐπιδομάτων ἀνεργίας.

§49Α. ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ. Οἱ καπνεργάται, κύριε Ὑπουργέ, λαμβάνουν χαμηλότερον ἡμερομίσθιον. Διὰ τὴν πόλιν τῆς Καβάλας ἡ κατάστασις εἶναι ἀκόμη χειροτέρα καὶ ὑπογραμμίζομεν τὰς εὐθύνας τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑμῶν ἐκ τῆς μὴ ἱκανοποιήσεως τοῦ αἰτήματος ἐπιδοτήσεως τῶν καπνεργατῶν μὲ προϋποθέσεις 75 ἡμερομισθίων. Ἐν ὄψει τοῦ χειμῶνος σᾶς γνωρίζομεν ὅτι ἡ Καβάλα θὰ θρηνήσῃ θύματα ἐκ πείνης.

§50Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἡ Κυβέρνησις καὶ ἐφέτος θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της, ὅπως τὸ ἔπραξε καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Γ. Εὐαγγέλου, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τίνα μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς ἐργατοτεχνίτας χαρτοποιΐας Θεσσαλονίκης οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν κατάργησιν τῆς ἀποφάσεως τῆς ἐξ Ὑπουργῶν Ἐπιτροπῆς καὶ τὴν ἔγκρισιν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου.

§52Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ γίνῃ μία σύμβασις μεταξὺ ἐργατῶν καὶ ἐργοδοτῶν γίνονται διμερεῖς διαπραγματεύσεις καὶ ἐὰν ἀποτύχουν αὗται κατόπιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι καταφεύγουν εἰς τὸ Πρωτοβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον καὶ ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ Δευτεροβάθμιον τοιοῦτον. Τοῦτο ἐγένετο καὶ μὲ τοὺς ἐργάτας χαρτοποιΐας Θεσσαλονίκης. Τὸ Δευτεροβάθμιον Διαιτητικὸν Δικαστήριον Θεσσαλονίκης ἐξέδωσε μίαν ἀπόφασιν καὶ ἔδωσε μίαν λύσιν εἰς τὴν διαφορὰν ἐργατῶν χαρτοποιΐας Θεσσαλονίκης καὶ ἐργοδοτῶν ὡς πρὸς τὸν καθορισμὸν τῶν ἡμερομισθίων. Ἡ ἐξ Ὑπουργῶν ὅμως Ἐπιτροπὴ τοῦ νόμου 3239 ἦλθε καὶ δὲν ἀνεγνώρισε τὰ ἡμερομίσθια τὰ ὁποῖα ἀνεγνώρισεν ἡ Δευτεροβάθμιος Ἐπιτροπὴ καὶ καθώρισεν ἡμερομίσθια πολὺ κατώτερα. Παρακαλῶ τὸν κύριον Ὑπουργὸν νὰ σεβασθῇ τὰς ἀποφάσεις τοῦ Δευτεροβαθμίου Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου, ἄλλως ὁ νόμος 3239 θὰ καταστῇ μία τροχοπέδη διὰ τὴν βελτίωσιν τῶν ἐργατικῶν ἡμερομισθίων. Καταλήγων, κύριε Πρόεδρε, ὑποβάλλω θερμὴν παράκλησιν πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Ἐργασίας ὅπως ἱκανοποιήσῃ τὸ δίκαιον αἴτημα τῶν χαρτεργατῶν Θεσσαλονίκης.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κύριος Κ. Τσιγάρας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἐρωτήσεως.

§54Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα καὶ ἐγὼ νὰ τονίσω τὰς συνθήκας ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται οἱ ἐργάται χαρτοποιΐας Θεσσαλονίκης. Τὰ ἐργοστάσια χαρτοποιΐας Θεσσαλονίκης γειτνιάζουν μὲ τὸ μέρος ὅπου ρίπτονται τὰ ἀπορρίμματα τῆς Θεσσαλονίκης, καὶ γενικῶς αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐργάζονται εἶναι λίαν δυσμενεῖς. Συνεπῶς τὸ αἴτημά των εἶναι δίκαιον καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ ἀποδεκτόν.

§55Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὅπως γνωρίζουν οἱ κύριοι συνάδελφοι, διότι κατ’ ἐπανάληψιν συνεζητήσαμεν τὸ θέμα τοῦ νόμου 3239, ἡ Κυβέρνησις ἔκαμε χρῆσιν δικαιώματος, παρεχομένου εἰς αὐτὴν ὑπὸ τοῦ νόμου. Εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις ἐφαρμόζεται τὸ ἄρθρον τοῦτο κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ Ὑπουργοὶ Συντονισμοῦ καὶ Ἐργασίας διαφωνοῦν, ὁσάκις ὑπάρχουν κίνδυνοι διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας. Πράγματι, εἰς τοὺς ἐμποροϋπαλλήλους, τοὺς ὁποίους ἐνεθυμήθη ὁ κ. Εὐαγγέλου, οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοὶ ἐχορήγησαν ὁλοκλήρους τὰς αὐξήσεις, τὰς ὁποίας καθώρισε τὸ διαιτητικὸν δικαστήριον. Εἰς τὰς εἰδικάς, ὅμως, περιπτώσεις, ὡς ἐδῶ τῶν χαρτεργατῶν, ἐπῆλθε διαφωνία, δοθέντος ὅτι αἱ χορηγούμεναι αὐξήσεις, ἦσαν ὑπερβολικαί, ἐν σχέσει μὲ τὰς λοιπὰς κατηγορίας τῶν μισθωτῶν. Ὁ ρόλος τῶν Ὑπουργῶν εἶναι ἡ ἐξισορρόπησις μεταξὺ τῶν διαφόρων κατηγοριῶν μισθωτῶν, διὰ νὰ μὴ ὑπάρξουν ἅλματα, μὲ ἀποτελέσματα παροχῶν νομισματικῶν αὐξήσεων, πληθωρικῶν φαινομένων κλπ. Ἰδοὺ διατὶ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, νὰ ἐπεμβαίνουν καὶ νὰ διαφωνοῦν.

§56Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ. Κύριε Ὑπουργέ, τὰ περιθώρια αὐτὰ τῶν ἡμερομισθίων κατεβάλλοντο ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ τὸ Δευτεροβάθμιον Διοικητικὸν Δικαστήριον ἦλθεν ἁπλῶς νὰ ἐπικυρώσῃ μίαν πραγματικὴν κατάστασιν.

§57Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. συναδέλφου θὰ εἶχεν ἀξίαν, ἐὰν δὲν εἶχον χορηγηθῆ αἱ γενικαὶ αὐξήσεις, κατὰ τὸ τρέχον ἔτος.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εὐχαρίστως σᾶς γνωρίζω, ὅτι ἐπεραιώθησαν ἅπασαι αἱ ἐκκρεμεῖς ἐρωτήσεις. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρω-

τήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Δυνάμει ἀποφάσεως ὑμῶν ἔχει προταχθῆ ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου, τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ Λέσβου κυρίου Μαλλιάκα, ἀλλὰ θὰ συζητηθοῦν ὁμοῦ καὶ αἱ ἐπερωτήσεις τῶν κυρίων βουλευτῶν Τρουλινοῦ καὶ Μητσοτάκη. Ἑπομένως, οἱ ἐπερωτῶντες εἶναι οἱ κ.κ. Μαλλιάκας, Τρουλινὸς καὶ Μητσοτάκης.

§59ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις;

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἀποφάσεως ὑμῶν.

§61Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Νομίζω, ὅτι ὅταν ἀπεφασίσθη, προχθές, νὰ γίνῃ συζήτησις περὶ τοῦ ἐλαίου, εἴχομεν μείνει σύμφωνοι, ὅτι δὲν θὰ διαρκέσῃ ἡ συζήτησις πέραν τῶν δύο συνεδριάσεων.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ ἐγὼ μάλιστα συνέστησα καὶ εἶπον, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν παραταθῇ ἡ συζήτησις πέραν τῶν δύο ἢ τριῶν συνεδριάσεων, ὅτι νοθεύεται ὁ Κοινοβουλευτικὸς ἔλεγχος.

§63Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τότε, ἐγὼ προτείνω, ἐφ’ ὅσον λαμβάνεται ἡ ἀπόφασις, νὰ συζητήσωμεν ἐπὶ 2 συνεδριάσεις μόνον τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου—καὶ ἀσφαλῶς θὰ ὑπάρχουν πολλοὶ συνάδελφοι, ἐπιθυμοῦντες νὰ ἐκθέσουν τὰς ἀπόψεις των—νὰ ὁρισθῇ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς χρονικὸν ὅριον.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον, δὲν ἔχομεν γενίκευσιν καὶ ἑπομένως, αὐτὴν τὴν ὥραν συζητῶμεν μόνον ἐπὶ τριῶν ἐπερωτήσεων. Ἀφοῦ ὁμιλήσουν οἱ τρεῖς ἐπερωτῶντες, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ὁλομελείας τῆς Βουλῆς, τότε, θὰ θέσωμεν τὸ τέταρτον διὰ τοὺς ὑπολοίπους. Ἀλλὰ δύνασθε μόνοι σας νὰ αὐτοπεριορισθῆτε.

§65ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὑπεβλήθη αἴτησις γενικεύσεως;

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οὐσιαστικῶς μοῦ ὑπεβλήθη, διότι ἔχουν ἐγγραφῆ 15. Οὐσιαστικῶς ὑπάρχει γενίκευσις, ἀλλὰ δὲν ἔχω αἴτησιν γενικεύσεως. Τοῦτο πρὸς γνῶσιν τῶν ἐγγεγραμμένων. Ἀφοῦ μοὶ ὑποβληθῆ αἴτησις γενικεύσεως, θὰ ληφθῇ ἀπόφασις περὶ αὐτῆς. Πρὸς τὸ παρόν, ὑπάρχουν οἱ ἐπερωτῶντες. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀγορεύσεως αὐτῶν, δύνασθε, δυνάμει τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ προβῆτε εἰς τὰ δέοντα. Ὁ κύριος Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§67Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις, ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τῆς Ἐλαϊκῆς πολιτικῆς της κατέχεται ἀπὸ δύο ψυχώσεις: Πῶς νὰ διατηρήσῃ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα τὸν τιμάριθμον, ἐποχιακῶς δέ, κατὰ τοὺς μῆνας Ὀκτώβριον–Νοέμβριον–Δεκέμβριον, πῶς νὰ περιορίσῃ τὸν ὄγκον τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας. Ἐπειδὴ δὲ συμπίπτει ἡ χρηματοδότησις πρὸς τὸ ἔλαιον λόγῳ τῆς συγκεντρώσεως, λέγει ὅτι φοβεῖται ὅτι θὰ αὐξηθῇ ὁ ὄγκος τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ ὅτι ἐνδεχομένως θὰ ἔχωμεν πληθωρισμόν. Ἀπὸ μιᾶς ἴσως ἀπόψεως ἴσως ἡ Κυβέρνησις σκέπτεται ὀρθῶς. Ἀλλὰ ὀρθὸν εἶναι ἐπίσης ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, ἡ δημοσιονομικὴ αὐτὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, νὰ γίνεται εἰς βάρος ὡρισμένων ἀγροτικῶν τάξεων. Οὔτε καὶ θεωρῶ τὴν πολιτικὴν της αὐτὴν ὀρθόδοξον, διότι αὕτη συνίσταται κυρίως, εἰς τὸ πῶς θὰ αὐξηθῇ τὸ Ἐθνικὸν Εἰσόδημα καὶ πῶς θὰ ἀποκτήσωμεν ἀγορὰς εἰς τὸ Ἐξωτερικὸν διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ προϊόντος. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς χώρας εἶναι ἀνάστατος, διότι ἡ Κυβέρνησις ἐκτὸς τῶν ἄλλων μέτρων της διὰ τὸ ἔλαιον, ἀνήγγειλεν τιμὴν ἀσφαλείας 20 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν, ἐν συνεχείᾳ δὲ δι’ ἀποφάσεώς της ἀπηγόρευσεν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ δι’ ὅλων τῶν πράξεών της ἐπιδιώκει τὴν προώθησιν τοῦ σπορελαίου, τὸ ὁποῖον βαθμηδὸν καὶ κατ’ ὀλίγον, κατακτᾷ τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν συγκεντώσεως, ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε τοιαύτην 20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Καὶ πέρυσιν εἶχεν ἐξαγγείλει τιμὴν συγκεντρώσεως 17 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ὅταν εἰς τὴν ἀγορὰν εἶχε διαμορφωθῆ τιμὴ 18,50 καὶ ἦτο φυσικὸν ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἤθελε νὰ παραδώσῃ εἰς μικροτέραν τιμήν. Ἐφέτος εἰς τὴν ἀγορὰν ἔχει διαμορφωθῆ τιμὴ μεταξὺ 23 καὶ 25 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν τὸ πεντάρι, αἱ δὲ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ 730 δολλάρια κατὰ τόννον ὅπερ καὶ δίδει τὴν τιμὴν τῶν 25 δραχμῶν κατ’ ὀκᾶν. Παρὰ ταῦτα, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει εἰς τιμὴν συγκεντρώσεως 20 δραχ. κατ’ ὀκᾶν, ἥτις νομίζω ὅτι εἶναι μᾶλλον πλασματικὴ τιμή, διότι, οὐσιαστικῶς ἡ κρατικὴ μηχανὴ δὲν ἐκινήθη πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Ἑπομένως οὔτε ἡ προσφορὰ τῶν 20 δραχμῶν εἶναι πραγματική. Ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, ἡ Κυβέρνησις γνωρίζουσα ὅτι ἡ τιμὴ κόστους, κατὰ στατιστικὰ δεδομένα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι κατὰ μέσον ὅρον 22,60 τὴν ὀκᾶν, δίδει μίαν τιμὴν συγκεντρώσεως ἡ ὁποία ὄχι μόνον δὲν εἶναι ἡ τῆς ἀγορᾶς, ἀλλὰ δὲν ἀνταποκρίνεται οὔτε κἂν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ κόστους παραγωγῆς. Ἐκ τοῦ λόγου τούτου ὁ ἀγροτικὸς κόσμος εἶναι ἀνάστατος. Τὰ τηλεγραφήματα μᾶς κατακλύζουν καθημερινῶς ἰδίως ἐκ Μυτιλήνης καὶ Κρήτης. Ὡς πρὸς τὴν ἐξαγωγὴν, τὰ ἐπίσημα ἀποθέματα τὰ ὁποῖα μᾶς δίδει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι ὅτι ἔχομεν σήμερον ἀποθέματα περίπου 15.600 τόννους ἐκ τῶν ὁποίων περίπου 9.000 τόννοι εἶναι εἰς χεῖρας τοῦ ἐμπορίου καὶ 8.000 τόννοι εἰς χεῖρας τοῦ Κράτους. Ἡ προβλεπομένη παραγωγὴ ἀπὸ 145.000 τόννους ποὺ προεβλέπετο ἀρχικῶς, σήμερον ὑπολογίζεται εἰς τοὺς 130 ἕως 135.000 τόννους, ὑπολογίζει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἐξ 130.000 νομίζομεν ἡμεῖς ὅτι ἀσφαλῶς θὰ πραγματοποιήσῃ ἡ παραγωγή. Ἐὰν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι δι’ ὅλας μας τὰς χρήσεις, δὲν ὑπερβαίνομεν τοὺς 100.000 τόννους, διότι πλὴν τούτου ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὑπάρχουν τὰ ἐσωτερικὰ σπορέλαια τὰ ὁποῖα ὑδρογονοῦνται περὶ τὰς 15–17.000 τόννους, ἀπομένει ἕνα ὑπόλοιπον τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας περίπου 35.000 τόννοι, τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς, ἔχομεν 15.600 τόννους ἀποθέματα —διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψιν της τὰ ἀποθέματα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς χεῖρας τῶν τοκιστῶν, ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀποθέτουν τὸ ἔλαιόν των πρὸς κερδοσκοπίαν, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι οὔτε ἔμποροι, οὔτε τὸ Κράτος, παρὰ ὡρισμέναι κατηγορίαι, εἴτε παραγωγῶν εἴτε εἰδικοὶ ξένοι πρὸς τὴν καλλιέργειαν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεγαλυτέραν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸ εἶδος αὐτό, ἀπὸ ὅ,τι εἰς ἄλλο εἶδος νομίσματος καὶ διότι ἀποβλέπουν εἰς ἓν κέρδος. Τὰς ποσότητας αὐτὰς ὑπολογίζουν εἰς 15.000 τόννους, ἔχομεν λοιπὸν ἕνα στὸκ 30.000 τόννους καὶ θὰ ἔχωμεν καὶ ἕνα περυσινὸν περὶ τοὺς 30–35.000 τόννους, ὑπὸ τὰς δυσμενεστέρας τῶν συνθηκῶν, ἡ ποσότης αὐτὴ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὀλιγωτέρα τῶν 50.000 τόννων. Καὶ ἐνῷ ἔχομεν πρὸς διάθεσιν 50.000 τόννους, ἡ Κυβέρνησις ἐπέτρεψε δι’ ἀποφάσεώς της, τὴν ἐξαγωγὴν μόνον 5.000 τόννων τυποποιημένου ἐλαίου. Τὸ τυποποιημένον ἔλαιον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ διατιθέμενον εἰς λευκοσιδηρᾶ δοχεῖα, δὲν ἐπηρεάζει τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, διατίθεται ὁλοκληρωτικὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ οὐδέποτε μέχρι τοῦδε ὑπερέβη εἰς ποσότητας ἐξαγωγῆς τοὺς 1.000 τόνους. Ἑπομένως καὶ οἱ 5.000 τόννοι τοὺς ὁποίους ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ ἐξαγάγῃ εἶναι ζήτημα καὶ ἐὰν θὰ πραγματοποιηθοῦν, ἀλλὰ ἀσχέτως πρὸς τοῦτο, διότι ὀφείλομεν νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου ἐκλεκτῆς ποιότητος τυποποιημένου, διὰ τοῦτο δὲν νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ τεθῇ περιορισμὸς εἰς τοὺς 5.000 τόννους. Ἔπρεπε νὰ ἀφεθῇ ἐλεύθερον τὸ τυποποιημένον ἔλαιον μὲ τὴν ἔννοιαν εἰς τὰ λευκοσιδηρᾶ δοχεῖα καὶ ὄχι ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοῦ νεωστὶ ψηφισθέντος νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπετράπη ἡ τυποποίησις, ἀλλὰ νὰ ἐπιτραπῇ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ὡς καὶ ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἐλαίου παμψηφεὶ ἀπεδέχθη, νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ φυσικοῦ ἐλαίου μέχρι 5 βαθμῶν ὀξύτητος. Ἡ Διακομματικὴ Ἐλαίου, εἶπεν ὅτι τὸ ὕψος τῆς ἐξαγωγῆς θὰ καθορίζῃ ἑκάστοτε ἡ Κυβέρνησις, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψει τὰ ὑπάρχοντα ἀποθέματα καὶ τὴν ἀναμενομένην ἐσοδείαν. Ἐὰν νομίσῃ ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἀρκετὰ ἀποθέματα, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξάγεται εἰς περιωρισμένην ποσότητα, ἐὰν ἔχωμεν ἀποθέματα περισσότερα καὶ δὲν πρόκειται ἡ κατανάλωσις νὰ στερηθῇ ἐλαίου, τότε δυνάμεθα νὰ ἐξάγωμεν εἰς μεγαλυτέρας ποσότητας. Ὅπως νομίζεται ὅτι εἶναι δυνατὸν πάντοτε νὰ ἐπιτευχθῇ ἐξαγωγὴ ἐλαίου. Ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου γίνεται μόνον ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι μεγαλύτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀλλὰ ἡμεῖς κατωρθώνομεν, πάντοτε, ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι μεγαλύτεραι τοῦ ἐσωτερικοῦ, νὰ παρεμποδίζωμεν τὴν ἐξαγωγήν. Καὶ ἐζημιώσαμεν κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν. ὅταν κατὰ τὸ παρελθόν, πρὸ 5–6 μηνῶν, αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἔφθασαν εἰς τὰ 1200 δολλάρια κατὰ τόννον, ἐνῶ εἴχαμεν τὴν δικλεῖδα τῶν ἀσφαλιστικῶν τῆς ἀθρόας εἰσαγωγῆς τῶν σπορελαίων, δὲν ἐπετρέψαμεν τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαίου καὶ ἐζημιώσαμεν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν περὶ τὰ 400–550 δολλάρια κατὰ τόννον. Τώρα, ἐπίσης, αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν αὐξάνονται διότι ἀπὸ 560 ἔφθασεν 730 δολλάρια ὁ τόννος, τιμαὶ ποὺ ἐπιτρέπουν, δηλαδή, ὁπωσδήποτε μίαν ἐξαγωγήν, ὄχι εἰς ἐξαιρετικὴν τιμήν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον ἱκανοποιητικὴν καὶ τώρα ὑπάρχει ἀπαγόρευσις ἐξαγωγῆς, ἐπέτρεψε, ἁπλῶς ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐξαγωγὴν πυρηνελαίου. Παγία πολιτικὴ τῆς διαθέσεως ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ ἀπεφάσισεν, θὰ εἶναι νὰ ἐξευγενίζωμεν τὸ ἔλαιον τὸ ἑλληνικόν, νὰ κάμωμεν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον κάμει ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἰταλία, νὰ πέρνωμε τὰ λάδια καὶ τὰ ἰδικά μας καὶ τὰ ξένα ἀκόμη καὶ νὰ τὸ ἐξευγενίζωμεν, διὰ νὰ δώσωμεν ἐργασίαν καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας μας καὶ διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τὰ ἐργοστάσια τὰ εἰδικά, τὰ ὁποῖα ἔχομεν κάμει ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καὶ ἐντεῦθεν διὰ τὴν παραγωγὴν καλῆς ποιότητος ἐλαιολάδου καὶ νὰ ἐξαγάγωμεν αὐτὰ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐτήρησεν καμμίαν πολιτικήν. Ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιμένῃ καὶ εἰς τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως μὲ τὴν τιμὴν ὅμως αὐτὴν τὴν ἀσύμφορον, δὲν μπορεῖ νὰ γίνῃ συγκέντρωσις, διότι δὲν σκέπτεται νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς ἐξαγωγῆς δὲν σκέπτεται νὰ κάμῃ ἐξαγωγήν. Διὰ τοῦτο παρουσιάσθησαν καὶ διαφωνίαι εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως, διότι εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐπισκεφθῶ τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς καὶ παρέμεινα μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἔχει ἀποφασίσει, εἶναι μέσα εἰς τὸ πρόγραμμα τὸ ἐλαϊκόν, νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἢ μᾶλλον νὰ προωθήσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας ποσότητας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἐνῷ ἀνεμένετο ἀπόφασις κυβερνητικὴ περὶ ἐξαγωγῆς, ἐξεδόθη μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία κατέπληξε καὶ τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος τὴν ἑπομένην προέβη εἰς δηλώσεις διότι ἐξεπλάγη, πῶς ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς μὴ ἐξαγωγῆς.

§68Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Κύριε συνάδελφε δὲν εἶναι ἔτσι. Εἶμαι Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τοὐλάχιστον θὰ δεχθῆτε ὅτι τὸ τί γίνεται εἰς Ὑπουργεῖόν μου τὸ γνωρίζω. Ἐπίσης γνωρίζετε καὶ σεῖς ὅτι διὰ νὰ ἐπιτραπῇ ἢ νὰ μὴ ἐπιτραπῇ ἐξαγωγή, χρειάζεται ἡ ὑπογραφή μου. Λοιπόν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξεπλάγην, κύριε συνάδελφε, ἀπὸ τὸ ἐὰν ἐπετράπη ἢ δὲν ἐπετράπη ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου. Αὐτὰ θὰ τὰ εἴπωμεν ἐν συνεχεία, ἐὰν ἠκολουθήσαμεν καλὴν ἢ κακὴν πολιτικήν, ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτραπῇ μεγαλυτέρα ἢ μικροτέρα ἐξαγωγὴ καὶ ὅλα αὐτά, νομίζω ὅτι ὑπάρχουν ἐπιχειρήματα καὶ ὑπὲρ τῆς μιᾶς καὶ ὑπὲρ τῆς ἄλλης ἀπόψεως καὶ ἡ Κυβέρνησις παρακολουθεῖ μὲ ἐξαιρετικὴν προσοχὴν τὰ ὅσα ἀναπτύσετε. Ἐὰν σᾶς διέκοψα σᾶς διέκοψα, διότι ἰσχυρίσθητε, ὅτι δὲν γνωρίζω τὶ γίνεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖόν μου. Καὶ μόνον δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐτόλμησα νὰ σᾶς κάμω αὐτὴν τὴν διακοπήν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ μὲ συγχωρήσετε. Ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ σᾶς ὁμιλήσω βέβαια.

§69Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ὅτι θὰ ἐλαμβάνατε τὸν λόγον διὰ νὰ ἐπιβεβαιώσητε τὴν ἀλήθειαν τῶν λεγομένων μου. Δὲν θέλω νὰ φέρω δυσχερείας εἰς τοὺς κόλπους τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ ὅλοι θὰ ἀνέλυσαν δήλωσίν σας, τὸ κείμενον τῆς ὁποίας δὲν ἔχω πρόχειρον, ἀλλὰ ἦτο ἕνα εἶδος ἐκπλήξεως, πῶς ἐλήφθη ἀπόφασις ἐξαγωγῆς ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ Ὑπουργοῦ. Αὐτὸ ἐξηγγέλθη. Βεβαίως χρειάζεται ὑπογραφή σας. Ἀλλὰ μήπως τυχὸν δὲν χρειάζεται ὑπογραφή σας διὰ τὴν μὴ ἐξαγωγήν; Διότι ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐλήφθη, ἦτο νὰ μὴ γίνῃ ἐξαγωγή. Νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ μόνον 5 χιλιάδων τόννων τυποποιημένου ἐλαίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον, νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἀποτελέσῃ συζήτησιν διαλογικήν. Καὶ ἐρχόμεθα, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸ τρίτον θέμα. Τὸ τρίτον θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀποκτήσει καὶ ὑποστηρικτὰς μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς Βουλῆς, ἐνίους ὑποστηρικτάς, εἶναι τὸ θέμα τῆς διαθέσεως σπορελαίου. Λυποῦμαι ὅτι ἡμεῖς ἐμμένομεν, καθὼς καὶ ὅλαι αἱ ἐλαιοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι, εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, πρὶν ἢ ἐξασφαλίσωμεν ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν κατάκτησιν τοῦ σπορελαίου ὑπὸ τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἀγορὰ ἀπορροφᾶ τὰ 95% τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Πρὶν ἢ ἐξασφαλίσωμεν πῶς θὰ διαθέσωμεν τὸ ἔλαιον εἰς τὸ ἐξωτερικόν, τὸ νὰ τὴν συνηθίσωμεν νὰ τρώγῃ σπορέλαιον, εἶναι κάτι τὸ ἀκατανόητον. Εἰς ἄλλην μου ἀγόρευσιν τὸ ὠνόμασα αὐτό, μωρίαν. Δὲν νομίζω πῶς εἶναι ὑπερβολικόν. Πρῶτα κανεὶς ἐξασφαλίζει ἀγορὰς καταναλώσεως καὶ κατόπιν διαθέτει τὸ ἔλαιον. Ἴσως συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ὅτι εἶναι προτιμώτερον ἴσως νὰ τρώγωμεν σπορέλαιον καὶ νὰ διαθέσωμεν τὸ ἔλαιον, ἀλλὰ πρέπει πρῶτα νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀγοραστάς. Ἔπειτα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὸ παρελθόν. Τὸ θέμα τῆς ἀναμίξεως μὲ τὸ θέμα τῆς τυποποιήσεως ἡ ὁποία ἔγινε. Τὸ σπορέλαιον θὰ διατίθεται αὐτούσιον εἰς ἐσφραγισμένα βαρέλια. Εἴμεθα καὶ ἡμεῖς σύμφωνοι νὰ ὑπάρχουν ἰδιαίτερα ἐγὼ ὅτι εἶναι προτιμότερον ἴσως νὰ τρώγωμεν σπορέλαιον Καὶ πρέπει αὐτὸ νὰ γίνῃ, διότι ὑπάρχει μεγάλη εὐχέρεια κέρδους, λόγῳ τῆς διαφορᾶς τῶν τιμῶν, εἰς τὸν μετεπράτην ἂν ἀναμίξῃ ἔλαιον μὲ σπορέλαιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀγορανομία, μὲ τὰ μέσα ὅπου διαθέτει, νὰ εὕρῃ ἐὰν ὑπάρχῃ πρόσμιξις καὶ κατὰ ποῖον ποσοστόν. Ὅπως καὶ ἄλλοτε σᾶς εἶπον, ἀπετάθην καὶ ἐγὼ εἰς τὸ Γεν. Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ εἶδα ὅτι — ἐκτὸς ἐὰν ὑπάρχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις — ἀκριβῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορίσωμε τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως. Ἑπομένως, ἐδῶ ὄχι μόνον γίνεται μία διαφήμησις τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ ἐπιτρέπομεν καὶ εἰς τοὺς κερδοσκόπους, κατὰ τὴν ἰδίαν των πλέον κρίσιν καὶ ἐλεύθεροι ἐντελῶς, νὰ καρποῦνται τεράστια κέρδη ἄνομα, ὄχι μὲ τὸ τίμιον ἐμπόριον, ἀλλὰ μὲ τὴν νοθείαν. Ἡ εὔνοια πρὸς τὸ σπορέλαιον συνεχίζεται. Δὲν εἶναι ὅτι εἰσάγεται ἀτελῶς. Δὲν εἶναι ὅτι προωθεῖται εἰς ὅλα τὰ διαμερίσματα τοῦ Κράτους. Προωθεῖται μὲ τὴν ἐντολὴν καὶ τὴν ἔννοιαν, κατὰ πρῶτον λόγον, αὐτὸ νὰ διατεθῇ. Ἡ Κυβέρνησις εἶπε σπορέλαιον ἔχομεν δωρεάν, τὸ ὁποῖον μᾶς δίδει ἡ ἀμερικανικὴ βοήθεια. Τί νὰ τὸ κάμωμεν; Νὰ τὸ χύσωμεν; Ὄχι, βεβαίως. Νὰ τὸ διαθέσετε, ἀλλὰ νὰ τὸ διαθέσετε αὐτούσιον τὸ σπορέλαιον. Ἕνας ποὺ θέλει νὰ ἀγοράσῃ σπορέλαιον, νὰ ἀγοράσῃ. Ἀλλὰ δὲν δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔρχεται νὰ διαφημίζῃ τὸ σπορέλαιον, ὅτι εἶναι τῆς αὐτῆς θρεπτικῆς ἀξίας μὲ τὸ ἐλαιόλαδον. Διότι δὲν εἶναι. Ἀνεγνώσαμε πολλάκις εἰς τὰς ἐφημερίδας τεχνικῶν ἀνακοινώσεις προερχομένας ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴν πλευρὰν καὶ διαβεβαιώσεις, ὅτι τὸ σπορέλαιον ἔχει τὰς αὐτὰς θρεπτικὰς ἰδιότητας μὲ τὸ ἐλαιόλαδον. Αὐτὸ εἶναι ἀναληθές, διότι ἂν ἦτο ἀληθές, δὲν θὰ ὑπῆρχεν ἡ διαφορὰ εἰς τὴν τιμήν. Μόνον τὸ ἐμπόριον εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσῃ ποία εἶναι ἡ ἀξία τοῦ ἑνὸς καὶ ποία εἶναι ἡ ἀξία τοῦ ἄλλου. Καὶ τὸ ἐμπόριον, εἴτε ἐσωτερικῶς, εἴτε διεθνῶς, ὅταν προσφέρῃ πολὺ μεγαλυτέρας τιμάς, αὐτὸ καὶ μόνον ἀρκεῖ, διὰ νὰ κατανοήσῃ τὸ ὅτι αἱ θρεπτικαὶ οὐσίαι δὲν εἶναι αἱ αὐταί. Ἀλλὰ καὶ οἱ χημικοί, τοὺς ὁποίους εἶχα καὶ ἐγὼ τὴν περιέργειαν νὰ ἐρωτήσω εἶπον, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀναλογία. Δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν ὅταν ὑπάρχῃ ἓν Ἐθνικὸν προϊόν, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποζοῦν περίπου 300 χιλιάδες Ἑλληνικαὶ οἰκογένειαι καὶ ὅταν δίδεται πάντοτε πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ διατρέφει τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, καὶ πρὶν ἢ ἐξασφαλισθῇ ἡ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διάθεσίς του, δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ γίνεται δίωξις καθ’ ὃν τρόπον γίνεται. Ἐπομένως μὲ τὸν σκοπὸν τῆς διατηρήσεως τοῦ τιμαρίθμου εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἐπιτρέπεται αὐτό. Διότι πολιτική, ἡ ὁποία ὁδηγεῖ εἰς σφετερισμὸν τοῦ ἱδρῶτος ἑνὸς λαοῦ, μιᾶς ἀγροτικῆς τάξεως, ἡ ὁποία ἀγωνίζεται διὰ τὸν ἐπιούσιόν της, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι δὲν εἶναι πολιτική. Ἡ Κυβέρνησις ὀφείλει νὰ στρέψῃ ὅλην τὴν προσοχήν της εἰς τὴν γεωργίαν, δυστυχῶς, ὅμως δὲν ἀπέδωσε, μέχρι στιγμῆς ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνεμένομεν. Ἐνῷ τὰ ⅘ τῆς ἐξαγωγῆς μας συνίσταται εἰς ἐξαγωγὰς γεωργικῶν προϊόντων, ἐνῷ τὰ 36% τῆς παραγωγῆς μας εἶναι γεωργικὰ προϊόντα, ἡ γεωργία τελευταία λαμβάνει μερίδιον ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις καὶ τὸ ποσοστόν, τὸ ὁποῖον χορηγοῦν εἰς τὴν γεωργίαν μας εἶναι μόνον 7% ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις, ἐνῷ διὰ τὰς κατοικίας, διὰ τὰς πολυκατοικίας, αἱ ὁποῖαι κτίζονται, ἀπορροφᾶται τὸ 40% περίπου τῶν ἐπενδύσεών μας. Καὶ αὐτὸ λέγεται πολιτικὴ ἀγροτική. Διότι δὲν διαμαρτυρόμεθα μόνον ἡμεῖς οἱ ἐλαιοπαραγωγοί.

§70Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπ.). Ἐπειδὴ ἐδώσατε ἕνα ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ μὴν εἶναι ἐντελῶς ἀληθὴς θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς διακόψω καὶ πάλιν. Θὰ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι εἶναι ἀστεῖον, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, νὰ ἰσχυρισθῇ κανείς, ὅτι τὰ 40% τοῦ συνόλου τῶν ἐπενδύσεων εἶναι αἱ πολυκατοικίαι. Μέσα εἰς αὐτὸ τὸ 40%, δὲν εἶναι ἀκριβῶς 40%, ἀλλὰ εἶναι πράγματι ὑψηλὸν τὸ ποσοστὸν τῆς ἐπενδύσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα, περιλαμβάνονται π.χ. τὰ σεισμόπληκτα Ἰόνια Νησιά, ὁ Βόλος κ.ο.κ. Ἐπίσης, ὁ κ. συνάδελφος ἔκαμε σύγχυσιν μεταξὺ δημοσίων ἐπενδύσεων, ἐν γένει, ἀλλὰ ὀφείλω νὰ καθησυχάσω τὴν Βουλήν, καὶ ἂν ὁμιλήσωμεν ἀκόμη καὶ περὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐπενδύσεων, τὸ ποσοστὸν τῶν πολυκατοικιῶν θὰ εἶναι ἀστεῖον. Διότι, ἐπαναλαμβάνω: ποῦ πᾶμε ὅταν λέγωμεν ὅτι πηγαίνει εἰς τὸν οἰκισμὸν ἓν τεράστιον ποσοστὸν τῶν ἐπενδύσεων; Εἰς τὸν οἰκισμὸν πηγαίνει ἀπὸ τὴν καλύβαν μέχρι καὶ τὴν πολυκατοικίαν καὶ ἀπὸ τὰ Ἰόνια Νησιὰ μέχρι τὴν Λάρισαν, τὸ Ἡράκλειον, αἱ ὁποῖαι εἶναι πόλεις ἀναπτύξασαι κατὰ τὰ 4 τελευταῖα ἔτη τεραστίαν οἰκονομικὴν ζωτικότητα, τὴν ὁποίαν δὲν ἀνέπτυξαν οὔτε ἐν Ἡρακλείῳ, οὔτε ἐν Λαρίσῃ, οὔτε εἰς ἄλλες ἐπαρχιακὲς πόλεις τῆς Ἑλλάδος μεγιστάνες τοῦ πλούτου, ἀλλά, ὑποθέτω, τὴν ἀνέπτυξεν ἡ μικρὰ ἀστικὴ τάξις, ἡ ὁποία κατοικεῖ εἰς τὰς πόλεις αὐτάς, ἢ διάφοροι χωρικοὶ οἱ ὁποῖοι, προφανῶς, ἀπὸ τὴν κακομεταχείρισιν! τὴν ὁποίαν τοὺς ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, εἶχον ὡρισμένα περισσεύματα καὶ προέβησαν εἰς ἐπενδύσεις.

§71Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν ἰσχυρίσθην ὅτι τὸ 40% ἀπορροφᾶται ἀπὸ τὰς πολυκατοικίας. Εἶπον ἀπὸ τὰς κατοικίας καὶ πολυκατοικίας. Αὐτὸ εἶπον καὶ αὐτὸ ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ἀπὸ στατιστικὰ δεδομένα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἑπομένως, ἐάν, πράγματι, ἔδωσα τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ 40% εἶναι μόνον διὰ τὰς πολυκατοικίας, τότε ὀφείλω νὰ ἀνακαλέσω. Καὶ ἡ ἐντύπωσις τὴν ὁποίαν ἤθελα νὰ δώσω εἶναι αὐτή. Καὶ τὰ στατιστικὰ δεδομένα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅτι διατίθεται γενικῶς διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν, ἀπορροφᾶ δηλαδή, ἡ ἀνοικοδόμησις γενικώτερον, ἓν ποσοστὸν 40% ἀπὸ τὰς ἐπενδύσεις. Ἐνῷ ἡ ἀγροτική μας οἰκονομία μόνον 7%.

§72Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Θὰ ἤθελα νὰ κάμω μίαν διευκρίνισιν, ἡ ὁποία ἀφορᾶ τὸ ἑξῆς γεγονός. Ἂν αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις καὶ αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις οὐδαμοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν θεωροῦνται ὡς δύο στεγανὰ διαμερίσματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἀλληλοεπηρεάζονται. Ὅταν, λοιπόν, ὁ ἐπερωτῶν κ. συνάδελφος ὑπέδειξεν, ὅτι ἡ πολιτική, ἡ ὁποία ἀκολουθεῖται ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν δὲν εἶναι πολιτική, ἡ ὁποία ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀγροτικοῦ τομέως τῆς οἰκονομίας μας, ἀσφαλῶς καὶ δικαίως κατ’ ἐμὲ θὰ εἶχε ἐν νῷ τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων, διότι ἡ Κυβέρνησις, ὅπως καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου γνωρίζει, ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ρυθμίζῃ καὶ νὰ κατευθύνῃ καὶ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπενδύσεις εἰς ὡρισμένους τομεῖς. Ὅμως διὰ τοῦ ΚΗ ψηφίσματος ἐπετράπη μέρος τῶν ἐπενδύσεων νὰ πηγαίνουν πρὸς τὸν οἰκισμόν. Ἄλλη τρανωτέρα ἀπόδειξις τοῦ συνδέσμου καὶ τῆς συνθέσεως ὅπως καὶ τῶν δύο κατηγοριῶν ἐπενδύσεων καὶ συζητουμένων διὰ τὸν οἰκισμὸν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ.

§73Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ ζήτημα ἰδίως τῆς μεταχειρίσεως τοῦ ἐλαίου ἐν σχέσει πρὸς τὸ σπορέλαιον συνεχίζει μίαν τακτικὴν ἀπαράδεκτον. Ἐνῷ σχεδὸν ἔχει σταματήσει τὴν πιστοδότησιν τοῦ ἐλαίου, ὅπως ἠξεύρετε κατὰ τὴν διακίνησιν τὸ ἔλαιον πιστοδοτεῖται, ὁ προσκομίζων σχετικὸν ἔγγραφον πέρνει χρηματοδότησιν, καὶ ἀντιθέτως δίδονται 3 μῆνες προθεσμίας εἰς τοὺς μεταπράτας τοῦ σπορελαίου διὰ τὴν πληρωμὴν τούτου, τὰ ὁποῖα τοὺς πωλοῦνται ἀπὸ τὸ κράτος οὐχὶ τοῖς μετρητοῖς καὶ δίδονται συνεχῶς παρατάσεις. Μὲ τὰς παρατάσεις αὐτὰς μὲ τὰς προνομίας αἱ ὁποῖαι ἔχουν δοθῆ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ δὲν ἠξεύρω ἐὰν διατηροῦνται ἀκόμη μὲ τὸ ποσοστὸν τῶν κερδῶν 12% διὰ τοὺς πωλοῦντας συνολικῶς λιανικῆς καὶ χονδρικῆς πωλήσεως ἐλαιόλαδον καὶ 22% διὰ τοὺς πωλοῦντας σπορέλαιον, ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει μίαν σαφῶς ἐχθρικὴν θέσιν ἔναντι τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ὑπὲρ τοῦ σπορελαίου. Ἐξήγησα διὰ τίνα λόγον ἐπιμένω, ὅτι ἡ πολιτικὴ αὕτη, τὴν ὁποίαν θέλει νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι πολιτική. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται μία πολιτική, ἡ ὁποία συνεχῶς ἐννοεῖ πῶς θὰ συνθλίβῃ μίαν τάξιν παραγωγικήν, ἡ ὁποία μοχθεῖ διὰ τὸν ἐπιούσιον καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἄπειρον νὰ συνεχίζεται ἡ κατάστασις, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν καὶ περιπτώσεις κοινωνικῆς ἀνωμαλίας διότι ὅπως θὰ σᾶς εἶπον καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐκ Κρήτης καὶ ἄλλων περιφερειῶν, ὅτι ἑτοιμάζονται συλλαλητήρια καὶ δικαίως, διότι πῶς εἶναι δυνατὸν ὅταν ὅλα τὰ εἴδη παίρνουν τὴν τιμήν των τὴν ἀγοραίαν καὶ δὲν ἔχουν κανέναν περιορισμόν, μόνον εἰδικῶς διὰ τὸ ἔλαιον ὅταν κατακτᾷ μόνον του τὴν τιμήν του καὶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἡ Κυβέρνησις θέλουσα νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν δημοσιονομικὴν πολιτικὴν τὴν ἐφαρμόζει εἰς βάρος αὐτοῦ. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§74Γ. ΤΡΟΥΛΛΙΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰλικρινῶς αἰσθάνομαι θλῖψιν διότι καίτοι παρῆλθεν 5μηνον ἀπὸ τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν διεξήχθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου καὶ ἐνῷ ὅλοι ἐμείναμεν μὲ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ καθώριζε πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, δυστυχῶς σήμερον εὑρισκόμεθα εἰς χειροτέραν κατάστασιν. Ἡ Κυβέρνησις οὐδὲν ἔπραξεν. Ἀπὸ ἀπόψεως καθορισμοῦ μιᾶς σταθερᾶς καὶ παγίας πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν πολιτικῆς ἄφησε τὸ παρελθὸν χρονικὸν διάστημα ἄπρακτον. Ἀλλὰ ἂν δὲν ἔχουμεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἔχῃ σήμερον νὰ ἐμφανίσῃ ἡ Κυβέρνησις ὡλοκληρωμένην ἐλαϊκὴν πολιτικὴν ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως τῆς παραγωγῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως μονίμου προστασίας τοῦ προϊόντος, ὅπως εἰλικρινῶς εἴχομεν ἐλπίδας, ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει εἴχομεν καὶ ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ λάβῃ ἀμέσως ὅλα τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα ἅτινα καὶ τότε ὑπεδείξαμεν καὶ τώρα θὰ ἐπαναλάβωμεν ἵνα καρπωθῇ ὁ παραγωγὸς τοὐλάχιστον κατὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐσοδείαν τὴν ἀξίαν τοῦ προϊόντος. Ἀλλ’ ὅταν ἑκάστοτε εἰς τὰ διαβήματά μας πρὸς τοὺς ἁρμοδίους Ὑπουργοὺς συναντῶμεν ἄρνησιν λήψεως ὅλων τῶν μέτρων προστασίας τοῦ παραγωγοῦ, ἡ δικαιολογία εἶναι ὁ τιμάριθμος. Ἡ Κυβέρνησις κατέχεται ἀπὸ τὴν ψύχωσιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἐπειδὴ ὅμως αἱ ψυχώσεις ὡς γνωστὸν δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα λύσεως τῶν προβλημάτων, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἀποτέλεσμα ἀπωθήσεως τῶν δυσαρέστων τοιούτων, εἶναι βέβαιον ὅτι τὸ πρόβλημα δὲν ἐλύθη, ἐγὼ δὲ δὲν πιστεύω ὅτι πρόκειται καὶ νὰ λυθῇ. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις ὑποστηρίζῃ ὅτι μία μικρὰ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου εἰς τὴν ἀγοράν, κινδυνεύει νὰ κλονίσῃ ὡς καὶ νὰ ἀνατινάξῃ τὸν τιμάριθμον, δὲν ἀποδεικνύει τίποτε ἄλλο παρὰ ὅτι καὶ ἡ ἰδία πιστεύει ὅτι εἶναι λίαν σαθρὰ ἡ οἰκονομία της, καὶ πόσον εἶναι ἀνακριβεῖς αἱ ἑκάστοτε διαβεβαιώσεις καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία εἶναι ὑγιὴς καὶ εὑρίσκεται εἰς ἄνοδον. Ἀλλ’ εἰς ἄνοδον εὑρίσκεται ἡ οἰκονομία ὅταν ἀφ’ ἑνὸς μὲν δὲν παρουσιάζει τὴν νοσηρὰν αὐτὴν εὐαισθησίαν ποὺ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις τῆς ἀποδίδει καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὅταν τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ καὶ δὴ τῶν κατωτέρων τάξεων ἀνέρχεται. Τοῦτο ὅμως δὲν συμβαίνει καὶ διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις προσπαθεῖ μὲ τὸν σφαγιασμὸν τῶν δικαίων τῆς τάξεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν νὰ συγκρατήσῃ τὸν τιμάριθμον. Τοῦτο ὅμως δὲν εἶναι δίκαιον καὶ τὸ ἐλέγχομεν ὡς ἄδικον καὶ ἀπαράδεκτον. Δὲν εἶναι δίκαιον νὰ γίνῃ ἐπιτρεπτὸν διαρκῶς αἱ πενέστεραι τάξεις καὶ δὴ ἡ ἐντελῶς ἐγκαταλελειμμένη τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν νὰ γίνῃ τὸ θῦμα τῆς συγκρατήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Ἂς συγκρατήσῃ τὸν τιμάριθμον ἡ Κυβέρνησις συγκρατοῦσα τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα καὶ ἐξυγιαίνουσα ἀληθῶς τὴν οἰκονομίαν. Τοὐλάχιστον διὰ τὴν ἐφετεινὴν ἐλαιοπαραγωγήν, εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ ἀποβῇ αὕτη ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν παραγωγῶν. Δυστυχῶς παρετηρήσαμεν ὅτι καθωρίσθη τιμὴ ἀσφαλείας κάτω τοῦ κόστους κάτω ἀκόμη τῶν φυσιολογικῶν ὁρίων τῆς ἀγορᾶς. Ἐζητήσαμεν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου διὰ νὰ προστατευθῇ ὁ παραγωγὸς ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κερδοσκοπίαν καὶ ἐζητήσαμεν νὰ καθορισθῇ δικαία τιμὴ ἀσφαλείας καὶ νὰ προστατευθῇ ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους, τοῦ ἐξωτερικοῦ. Μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἡ δοθεῖσα τιμὴ εἶναι ἀνωτέρα τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβὲς σήμερον. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη ἡ τιμὴ τῶν ἀγορῶν ἐξωτερικοῦ ἦτο κατωτέρα τῶν 20 δραχμῶν, θὰ εἴχομεν τὴν ἀξίωσιν νὰ καθωρίζετο τιμὴ ἀσφαλείας ἀνωτέρα τῶν ἀγορῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Τοῦτο θὰ ἀπετέλει προστασίαν. Ὀφείλει τὸ Κράτος διὰ τῆς συγκεντρώσεως νὰ δώσῃ εἰς τὸν παραγωγὸν τιμὴν ἀνωτέραν τῆς τιμῆς ἐξωτερικοῦ, ὥστε νὰ τὸν προστατεύσῃ, ἐὰν γίνῃ ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐξωτερικῶν ἀγορῶν λόγῳ τῆς διαμορφώσεως χαμηλῶν τιμῶν ὑπὸ τῶν κερδοσκόπων ἐξωτερικοῦ. Συγχρόνως δὲ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν ὥστε νὰ τὸν προστατεύσῃ ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους τοῦ ἐσωτερικοῦ. Δὲν ἔπραξεν οὔτε τὸ ἓν οὔτε τὸ ἕτερον, ἀλλὰ ἀπέβλεψε μόνον εἰς τὴν προστασίαν τῶν ὠργανωμένων συμφερόντων. Ἀπεφάσισεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐξαγωγὴν 5.000 τόννων τυποποιημένου ἐλαίου, διὰ τοῦ μέτρου ὅμως αὐτοῦ δὲν πρόκειται οὐδ’ ἐπ’ ἐλάχιστον νὰ ὠφεληθοῦν οἱ παραγωγοὶ ἀλλὰ μόνον οἱ βιομήχανοι, οἱ ὁποῖοι θὰ τυποποιήσουν τὸ ἔλαιον. Πραγματικὴ προστασία θὰ ὑπῆρχε τότε μόνον ἐὰν ἐπέτρεπεν ἡ Κυβέρνησις τὴν ἄμεσον διὰ βαρελίων ἐξαγωγήν. Μὴ πράττουσα τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖ τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλ’ ὅτι θέλει νὰ τοὺς κρατῇ θύματα διὰ τὴν συγκράτησιν τοῦ τιμαρίθμου. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὅτι ἀπόφασις ἐπιτρέπουσα τὴν ἄμεσον ἐξαγωγὴν δὲν θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ παρτηρηθῇ ἔλλειψις εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, ὅταν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἐκ τῶν ἐσοδειῶν τῶν 8 τελευταίων ἐτῶν ὑπάρχει εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ποσότης 40.000 τόννων ἐλαίου, ἐπὶ πλέον 15000 τόννων σπορελαίου, εἴμεθα δὲ καὶ ἐν ὄψει ἱκανοποιητικῆς παραγωγῆς. Θ’ ἀπετέλει εὐτύχημα νὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προωθηθοῦν εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγορὰς 30–40 χιλιάδες τόννοι ἐλαίου, ἀλλὰ τοῦτο εἶναι ἀδύνατον διότι τὸ Ἑλληνικὸν ἔλαιον εἶναι ἄγνωστον εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγοράς, καὶ θὰ χρειασθῇ πολὺς χρόνος μονίμου ἐξαγωγῆς διὰ νὰ κατακτήσωμεν τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Ὅταν τὸν παρελθόντα Μάϊον τὸ ἔλαιον ἔφθασε τὰς 40–42 δραχμ. ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔδειξε καμμίαν εὐαισθησίαν, δεικνύει ὅμως εὐαισθησίαν σήμερον ἐν ὄψει τῆς νέας ἐσοδείας ἐκ φόβου μήπως αὐξηθῇ ἡ τιμὴ κατὰ 2–3 δραχμάς, ἐνῷ τότε τὸ λάδι ἦτο εἰς χεῖρας τῶν κερδοσκόπων ἐνῷ τώρα τὸ ἔχουσιν οἱ παραγωγοί. Ἐξ ἄλλου παρουσιάζονται εὔλογοι αἱ διαμαρτυρίαι τῆς καταναλώσεως ὅταν γνωρίζῃ ὅτι τὸν Αὔγουστον θὰ τρώγῃ τὸ λάδι πρὸς 40 δραχ. τὴν ὀκᾶν, ἐνῷ δὲν θὰ ὑπάρχῃ σταγὼν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Πῶς μία ἑλληνικὴ οἰκογένεια θὰ διαμαρτυρηθῇ ἐὰν γνωρίζῃ ὅτι ἐπιβαρύνουσα τὸν προϋπολογισμόν της μὲ 10–17 δραχμὰς μηνιαίως τὸ κάμνει χάριν τοῦ παραγωγοῦ. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις, καὶ ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς αὐτὴν νὰ λάβῃ τὴν φορὰν αὐτὴν μέτρα πραγματικῆς προστασίας τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, ἄμεσα, διότι εἶναι ἀποφασισμένος νὰ διεκδικήσῃ τὰ δικαιώματά του. Ὑπάρχουν τηλεγραφήματα ἐκ μέρους τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν εἰς τὰ ὁποῖα τονίζουν ὅτι θὰ κατέλθουν εἰς συλλαλητήρια ἐὰν δὲν δοθῇ εἰς τὸ ἔλαιον τιμὴ ἀνεκτή, διότι πρόκειται περὶ προϊόντος τὸ ὁποῖον κτᾶται μὲ ἱδρῶτα, κόπον καὶ αἷμα. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ κινῆται συνεχῶς μὲ τὸ πλέγμα τῆς φοβίας διὰ τὸν τιμάριθμον τὸν ὁποῖον νὰ προσπαθῇ νὰ στηρίζῃ ἐπὶ θυσίᾳ τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου. Νομίζω ὅτι πρὶν ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ καθιερώσῃ παγίαν ἐλαϊκὴν πολιτικήν, ὀφείλει τοὐλάχιστον νὰ λάβῃ ἄμεσα μέτρα πρῶτον περὶ ἀμέσου ἐξαγωγῆς καὶ δεύτερον περὶ καθορισμοῦ δικαίας τιμῆς. Ἄλλως οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑποκύψουν εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως, αἵτινες εὑρίσκονται μακρὰν τοῦ νὰ εἶναι προστατευτικαὶ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς. (Χειροκροτήματα).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς ὡρισμένας βασικὰς ἀρχὰς αἱ ὁποῖαι εὐτυχῶς εἶχον γίνει σήμερον πλέον παραδεκταὶ ἀπὸ τὸ σύνολο τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ὑπεστηρίξαμε πάντοτε ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων ὅτι διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ μία οἱαδήποτε πολιτικὴ λοιπόν, πρέπει τὸ Κράτος νὰ κατορθώσῃ ἐγκαίρως, εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παραγωγῆς καὶ ἰδίᾳ κατὰ τὴν χρονιὰ ποὺ θὰ ἔχωμεν καλὴν ἐσοδείαν, νὰ συγκεντρώσῃ ἕνα ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα εἰς χεῖρας του, μὲ τὸ ὁποῖον νὰ ἀσκήσῃ πολιτικὴν λαδιοῦ. Καὶ ἐπειδὴ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ παραγωγὴ τοῦ λαδιοῦ, ἡ καλὴ ἐσοδειὰ ἐπανέρχεται περιοριστικῶς ἀνὰ διετίαν, κατὰ τὸ ἔτος τῆς καλῆς ἐσοδείας, ὑπάρχει εὐκαιρία εἰς τὴν ἑκάστοτε Κυβέρνησιν διὰ νὰ συγκεντρώσῃ τὸ ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς αὐτήν, ἢ εἰς τοὺς διαδόχους της νὰ ἀσκήσουν πολιτικὴν λαδιοῦ. Ἐν συνεχείᾳ ὑπεστηρίξαμεν πάντοτε ὅτι ἡ πολιτικὴ τοῦ Κράτους ἐπὶ τοῦ λαδιοῦ πρέπει νὰ κατατείνῃ εἰς τὴν συγκράτησιν τῆς τιμῆς τοῦ λαδιοῦ κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους, πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν καταναλωτῶν καὶ ἡ ἰδιομορφία τοῦ λαδιοῦ, ἡ ὁποία ἄλλωστε παρουσιάζεται καὶ ὡς πρὸς ἄλλα προϊόντα, εἶναι ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς παραγωγῆς, ὁ παραγωγός, ἡ μαζώχτρα καὶ ἀκόμη τὰ ἐλαιοτριβεῖα πωλοῦν τὸ λάδι τους καὶ ἀσκεῖται ἔτσι πίεσις ἐπὶ τῆς τιμῆς του μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχωμεν χαμηλὰς τιμὰς κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τῆς παραγωγῆς καὶ διοχέτευσι τοῦ λαδιοῦ, μακρυὰ ἀπὸ κάθε κρατικὸ ἔλεγχο, εἰς χεῖρας ἀποθησαυριστῶν κερδοσκόπων, ὄχι ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται μετὰ τὸ λάδι, ὅταν μοιραίως θὰ ἔχῃ σημειωθῆ ὕψωσις τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ἐπέρχεται πάντοτε, ὅταν τὸ Κράτος δὲν ἔχῃ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα.

§77Ε. ΜΠΑΚΛΑΤΖΗΣ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου ἔχει κατέλθει εἰς τὰ Χανιὰ εἰς τὴν 19 δραχμ. τὸ πεντάρι.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ φαινόμενο, κύριοι συνάδελφοι, ἐπαναλαμβάνεται σταθερῶς καὶ κατ’ ἔτος καὶ λυποῦμαι διότι, ὡς ἔχω κάποιαν παλαιοτέραν πεῖραν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ τοὐλάχιστον ἐντὸς τῆς αἰθούσης ταύτης, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαπιστώσω ὅτι, πλὴν ἑνὸς εἴδους κατὰ τὸ ὁποῖον ἐφῃρμόσθη εἰς γενικὰς γραμμὰς αὐτὴ ἡ πολιτική, ποτὲ ἄλλοτε τὸ Κράτος δὲν κατώρθωσε νὰ φανῇ Προμηθεὺς καὶ πάντοτε ἐνεθυμεῖτο τὴν πολιτικὴν αὐτὴν ὅταν πλέον ἦτο ἀργά. Ἐζήσαμε πολλὰ τὸν τελευταῖον καιρό. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐζημιώθησαν καὶ οἱ παραγωγοὶ καὶ οἱ καταναλωταί. Καὶ τὸ Κράτος μέχρι σήμερα, πλὴν μιᾶς περιπτώσεως, οὐδέποτε κατώρθωσε νὰ πιάσῃ στὰ χέρια του τὸ ζήτημα τοῦ λαδιοῦ καὶ πάντοτε σπασμωδικῶς καὶ ἐκ περιστάσεως παρετίσανε μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιδεινώσῃ τὸ κακὸν τὸ ὁποῖον μὲ τὴν παντελῆ κακίαν του, ἴσως θὰ ἦτο μικροτέρα. Δὲν ἔχω τὴν σκληρότητα νὰ ὑπενθυμίσω τὴν κρατικὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἠσκήθη ὅσον ἀφορᾶ τὸ λάδι πέρυσι. Συνέβησαν πράγματα τὰ ὁποῖα μόνο ὡς κωμικοτραγικὰ θὰ ἠδύνατό τις νὰ τὰ χαρακτηρίσῃ, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐπιδιώξῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ γλυτώσῃ μία δραχμὴ ἀπὸ τὴν τιμήν, τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε καιρὸ νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ χάσῃ ὅλος διόλου τὸν ἔλεγχο τῆς τιμῆς γιὰ νὰ ἀνεβῇ εἰς 40 δρχμ. τὴν ὀκά. Πρὸ τῆς λαϊκῆς ἀγανακτήσεως, ἡ ὁποία προεκλήθη, τὸ Κράτος ἐπῆγε εἰς τὴν ἄλλην ἄκραν. Ἀπηγόρευσε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ λαδιοῦ καὶ τοῦ πυρηνελαίου μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταστραφοῦν οἱ παραγωγοί, νὰ ζημιώσουν ὅλαι αἱ τάξεις καὶ τὸ Κράτος νὰ μὴ παίξῃ ἀγαθοποιὸν ἀλλὰ δυστυχῶς κακοποιὸν ρόλον εἰς ὅλην αὐτὴν τὴν ἀλληλουχίαν τῶν συμβάσεων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὸ εὐτύχημα καίτοι δὲν εἶναι ἔτος καλῆς ἐσοδείας, νὰ ἔχῃ μίαν σημαντικῶς ηὐξημένη ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὰς ἀρχικὰς προβλέψεις, παραγωγήν, κατὰ συνέπειαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔχει τὴν δυνατότητα ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀσκήσῃ μίαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων προσεπαθήσαμε ἐγκαίρως νὰ φέρωμεν πρὸς συζήτησιν αὐτὸ τὸ θέμα καὶ νὰ ὑποδείξωμεν τί κατὰ τὰς ἰδικάς μας ἀπόψεις εἶναι ὀρθότερον νὰ γίνῃ. Προτοῦ ἀκόμη προχωρήσω εἰς ἀκόμη εἰδικωτέρας ὑποδείξεις πρέπει νὰ εἴπω καὶ τὰ ἑξῆς: Ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν προηγουμένως σᾶς ἀνέπτυξα ἦτο ἡ ὀρθόδοξος πολιτικὴ τὴν ὁποίαν ὅλοι μας ὑποστηρίζομεν καὶ ἡ ὁποία τὸν τελευταῖον καιρὸν ἔχει ὑποστῆ οὐσιώδεις μεταβολάς. Καὶ σήμερα τολμῶ νὰ εἴπω ὅτι κοινὴ συνείδησις ἔχει ἐπιβάλει μίαν ἀκόμη περισσότερον προηγμένην πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ λαδιοῦ κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἡ πολιτικὴ αὕτη τὴν ὁποίαν εἴπομεν πολιτικὴν συγκεντρώσεως καὶ προστασίας καὶ διατηρήσεως τῆς τιμῆς τοῦ λαδιοῦ, δὲν ἀντιμετώπιζε τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς του. Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ λαδιοῦ δὲν ἐπραγματοποιήθη οὐσιαστικῶς τὰ τελευταῖα χρόνια παρὰ εἰς ἀσήμαντον ποσότητα καὶ κατὰ διαστήματα διακεκομμένα. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ Κράτος θὰ ἀποφασίσῃ νὰ κάμῃ ἐξαγωγήν, ἐκτὸς ἐὰν ἀποφασίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν νὰ τὴν κάμῃ κατ’ ἀπόλυτον κρατικὸν ἔλεγχον καὶ μὲ κρατικὰ ὄργανα, ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀναγκαίως ὑφίσταται ὡρισμένας μεταβολάς. Διότι τὸ Κράτος δύναται μὲν νὰ ἐλέγχῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ ἐλέγχῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, αἱ ὁποῖαι ὑφίστανται συνεχεῖς καὶ συχνοτέρας σημαντικὰς διακυμάνσεις. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπικρατεῖ ἡ ἄποψις ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν παγίαν ἐξωτερικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ λαδιοῦ, δηλαδὴ πρέπει τὸ ἑλληνικὸ λάδι πάντοτε νὰ ἐξάγεται καὶ νὰ ἐλέγχεται συνεχῶς καὶ σταθερῶς διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ συναγωνίζεται τὰ ἄλλα λάδια τῶν ὑπολοίπων παραγωγικῶν περιφερειῶν εἰς τὴν παγκόσμιον ἀγοράν, ἀμέσως δημιουργοῦνται ἄλλα προβλήματα καὶ τὰ προβλήματα αὐτὰ εἶναι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν πῶς πρῶτον θὰ ἐξαγάγωμεν λάδι εἰς περιόδους κατὰ τὰς ὁποίας ἡ Ἑλληνικὴ παραγωγὴ δὲν θὰ ἐπαρκῇ καὶ δεύτερον πῶς θὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν κατανάλωσιν μὲ κάποιαν τροφὴ λιπαρὰν μὲ κάποιο λάδι τὸ ὁποῖον θὰ μποροῦμε νὰ τὸ χορηγήσωμεν εἰς χαμηλὰς τιμὰς ὅταν ὁ αὐτόματος συσχετισμὸς τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τῆς τιμῆς τοῦ ἐσωτερικοῦ λαδιοῦ, ἀνεβάζῃ τὸ λάδι εἰς πολὺ ὑψηλὰ ἐπίπεδα. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ προσωπικῶς διαφωνῶ μὲ τὸν πρῶτον ἐπερωτῶντα συνάδελφον, ὅσον ἀφορᾶ τὸ θέμα τῶν σπορελαίων, ἔχω καταλήξει εὐθέως εἰς τὸ συμπέρασμα ὅτι ἐφ’ ἑξῆς εἰς τὸν τόπον μας πολιτικὴ λαδιοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ, ἐὰν δὲν συσχετισθῇ μὲ εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Διὰ νὰ μποροῦμε νὰ ἐξαγάγωμεν λάδι καὶ διὰ νὰ μποροῦμε νὰ δίνουμε πιὸ εὐθηνὸ προϊὸν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν κατανάλωσιν, πρέπει νὰ εἰσαγάγωμεν σπορέλαιον. Τὸ σπορέλαιον πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ τὸ κάμωμεν φίλον τοῦ λαοῦ καὶ ὄχι ἐχθρόν του. Τὸ σπορέλαιον εἶναι τὸ μόνον τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐλευθερίαν τῆς ἐξαγωγῆς. Καὶ δι’ αὐτὰ τὰ λόγια ἡμεῖς δὲν ἀντιτασσόμεθα κατ’ ἀρχὴν καὶ ἀπολύτως πρὸς τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σπορελαίου. Ἀλλὰ νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ ἀποτελέσῃ τὸ ἀναγκαῖον συμπλήρωμα τῆς πολιτικῆς τοῦ λαδιοῦ.

§79Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὴν τακτικὴν αὐτήν, κ. συνάδελφε, θὰ ἀντικρύσωμεν πρόβλημα διαθέσεως μετὰ πενταετίαν μεγάλων πλεονασμάτων ἐλαίου καὶ θὰ πρέπει εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ νὰ ἀφεθῇ ἀπὸ τοῦδε ἐλευθέρα ἡ ἐξαγωγὴ καὶ νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων, μόνον καὶ μόνον διατὶ θὰ ἀντικρύσωμεν πληθωρισμὸν πολὺ συντόμως.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, προσπαθῶ νὰ εἶμαι σύντομος καὶ νὰ βγάλω συμπεράσματα διὰ νὰ μὴ φᾶμε πολὺν χρόνον. Πάντως ἕνα εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ ἑλληνικὸν ἐλαιόλαδον πρέπει νὰ ξαναμπῇ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία παγία ἐξαγωγικὴ πολιτικὴ τοῦ ἐλαιολάδου. Τοῦτο καὶ ἄλλοτε τὸ ὑπεστήριξεν ἀπὸ τοῦ βήματος καὶ ὁ σημερινὸς κ. Ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος καὶ τότε ἦτο Ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἀποδεχθῆ ἕνα σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἶχε προταθῆ ἀπὸ τοὺς ἐνδιαφερομένους ὀργανωτὰς διὰ τὴν ρύθμισιν παγίως τοῦ θέματος τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Ἐγὼ τονίζω πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τὸ θέμα τοῦτο νὰ λάβῃ μίαν παγίαν ρύθμισιν διὰ τῆς νομοθετικῆς ὁδοῦ καὶ τοῦτο καθίσταται ἀναγκαῖον διότι καὶ ἐὰν συμβῇ καμμιὰ φορὰ νὰ ἔχωμεν Ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι νὰ γνωρίζουν τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου καὶ νὰ λαμβάνουν τὰ μέτρα τὰ ὀρθά, τοῦτο δὲν συμβαίνει πάντοτε καὶ συνήθως τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν λαμβάνονται ὑπὸ τὴν πίεσιν μιᾶς ἀνάγκης καὶ ὑπὸ τὸ αἴσθημα τοῦ πανικοῦ, ὁ ὁποῖος δημιουργεῖται ἀπὸ τὰς ἑκάστοτε παροδικὰς αὐξήσεις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήνεται εἰς τὸν οἱονδήποτε Ὑπουργὸν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου, διότι μὲ τὴν ἀπαγόρευσιν αὐτὴν ἐπὶ 6 μῆνας χάνεται παντελῶς ἡ προηγουμένη προσπάθεια. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἔχωμεν μίαν παγίαν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν καὶ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ μόνον εἰς τὴν δυνατότητα εἰσαγωγῆς σπορελαίου εἶναι δυνατὸν νὰ στηριχθῇ. Μετὰ τὰς πολὺ γενικὰς καὶ βασικὰς αὐτὰς διαπιστώσεις, κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἰσέλθω εἰς σύντομον ἀνάλυσιν καὶ κριτικὴν τῶν μέτρων τῶν Κυβερνητικῶν, ὅπως αὐτὰ ἀνεκοινώθησαν. Νομίζω ὅτι καὶ ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ ἔχῃ τὸ αἴσθημα ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἀνεκοίνωσε στέκονται εἰς τὸ κενὸν καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ ἐπιχειρήσῃ κἂν μὲ τὰ σημερινὰ πλέον δεδομένα νὰ τὰ ὑποστηρίξῃ. Ἀναμφισβητήτως τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀνεκοινώθησαν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἶχον μερικὰ πρόσθετα ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ὅμως σήμερον ὁλοσχερῶς καὶ πλήρως ἀπέλειπαν μὲ τὰς μεταβολάς, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν ὡς πρὸς τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Καὶ ἀρχίζω νὰ ἀντιμετωπίζω μὲ τὴν σειρὰ τὰ θέματα ὅπως αὐτὰ ἐτοποθετήθησαν καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον προκύπτει εἶναι τὸ θέμα τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλε μία τιμὴν ἀσφαλείας ἢ συγκεντρώσεως 20 δραχμῶν. Ἀφήνω ὁλωσδιόλου κατὰ μέρος τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ θεωρητικὴ παρατήρησις περὶ τοῦ δεδομένου ὕψους, περὶ τοῦ ὀρθοῦ ὕψους μιᾶς τιμῆς ἀσφαλείας ὁδηγεῖ εἰς ἀπεραντολογίαν καὶ ἀφήνω τὸ γεγονὸς ὅτι κατ’ ἐμὲ ἀριθμὸς κόστους παραγωγῆς γεωργικῶν προϊόντων δύναται πάντοτε νὰ ἀμφισβητῆται καὶ οὐδέποτε ἀποδεικνύονται. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω πρέπει νὰ τονίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν εὐθέως εἶναι τὸ ἑξῆς: Πιστεύει ἡ Κυβέρνησις σοβαρῶς ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συγκεντρώσῃ λάδι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχμῶν, τώρα ποὺ τὸ λάδι ἐπῆρεν αὐτὴν τὴν ἄνοδον εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Καὶ πιστεύει σοβαρῶς ἡ Κυβέρνησις ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ τῶν 20 δραχμῶν διὰ τὸν ἐξηθλιωμένον ἐλαιοπαραγωγόν, τὸν μικρὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ὀπίσω του σὲ μερικὲς περιπτώσεις πολλῶν ἐτῶν ἐσοδείας ἀλλὰ καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα δύο ἐτῶν κακὰς ἐσοδείας, εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ ἕνα ἐλάχιστον ὅριον συντηρήσεως; Ἐγὼ πιστεύω εἰς μίαν ἀπόλυτον βασικὴν ἀλήθειαν, ὅτι τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ὅταν ἀσκοῦν πολιτικὴν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἠμπορεῖ νὰ μὴ τὰς ὁδηγοῦν τὰ ψυχρὰ νούμερα, οἱ τιμάριθμοι καὶ οἱ συσχετισμοὶ μὲ τὰς περυσινὰς ἢ τὰς προπολεμικὰς τιμάς, ἀλλὰ πρέπει νὰ ὁδηγοῦνται ἀπὸ ἀνάγκας τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι παράγουν τὸ λάδι καὶ ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς σήμερα εὑρίσκεται περισσότερον παρὰ ποτὲ ἐξηθλιωμένος καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι χρειάζεται μία τόνωσις διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ κρατήσῃ ἕνα στοιχειῶδες ἐπίπεδον ζωῆς. Συνεπῶς δυὸ λόγοι σοβαροὶ καὶ πρακτικοὶ ἐπιβάλλουν ἀμέσως νὰ ἀναθεωρηθῇ ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχμῶν. Ὁ πρῶτος λόγος, διότι μὲ τὴν τιμὴν τῶν 20 δραχ. δὲν συγκεντρώνεται λάδι καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν δύναται νὰ ἀσκηθῇ καμμία ἀπολύτως πολιτική. Καὶ ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι πρέπει ἐπὶ τέλους νὰ σκεφθῶμεν καὶ τὸν ἄνθρωπον αὐτόν, ὁ ὁποῖος παράγει τὸ λάδι. Θὰ μοῦ εἴπητε, ποία εἶναι ἡ δικαία τιμὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐγὼ προτοῦ προχωρήσω διὰ τὴν ἀνάπτυξιν πῶς νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διαμορφώνεται ἡ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ βάσει τῆς τιμῆς τοῦ ἐξωτερικοῦ, θὰ σᾶς εἴπω μόνον τὰ ἑξῆς. Τὸ λάδι, ὅταν ὡρίσθη ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχμῶν, εἶχε πάρα κάτω τῶν 20 δραχμῶν. Σήμερον τὸ λάδι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν ἔχει κἂν 25 δρχμ., κατὰ τὰς τελευταίας πληροφορίας μου, αἱ ὁποῖαι δὲν γνωρίζω ἐὰν εἶναι ἀπολύτως ἀκριβεῖς, τὸ λάδι ὑπερέβη τὰ 800 δολλάρια κατὰ τόννον, δηλ. 27 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ὅταν ἔχετε αὐτὸ τὸ δεδομένον πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιμείνωμεν εἰς μίαν τιμὴν 20 δραχμῶν; Θὰ ἐπιμείνωμεν μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν θὰ ἀποφασίσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ κάμῃ καμμίαν ἐξαγωγήν, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι καμμία Κυβέρνησις θὰ θελήσῃ νὰ κάμῃ ἕνα τόσον προφανὲς καὶ βέβαιον μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα ἀστόχημα. Κατὰ συνέπειαν νομίζω ὅτι ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχμῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρηθῇ καὶ ἐλπίζω, ὡς συμπέρασμα τῆς σημερινῆς συζητήσεως, θὰ προκύψῃ ὅτι ἐπιβάλλεται ἀναθεώρησις τῆς τιμῆς ἀσφαλείας ἢ συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Κατὰ τὴν ἰδίαν προσωπικὴν πεποίθησιν μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα ἐν συναρτήσει μὲ ὅσα θὰ εἴπω ἀμέσως, θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ πᾶμε εἰς τὰς 25 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλῃ τὰς 25 δραχ., θὰ ἠμποροῦσε νὰ σταθῇ εἰς τὰς 24 δρχ. Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον προκύπτει εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Εἶπα προηγουμένως ὅτι πρέπει νὰ ἀσκηθῇ μία παγία πολιτικὴ ἐπὶ τῆς ἐξαγωγῆς. Εἰς αὐτὸ ἐλπίζω σοβαρῶς ὅτι θὰ εὕρωμεν καὶ τὴν Κυβέρνησιν σύμφωνον καὶ διὰ νὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπαγκιστρωθῇ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀπὸ τὸν φόβον τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἐλλείψεως ἐλαιολάδου εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων. Σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ μιᾶς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει μόνον τὴν ἐξαγωγὴν εὐγενῶν ἐλαιολάδων, ἂς εἴπωμεν τυποποιημένων καὶ κουπὲ ἐλαιολάδων εἰς μπιτόνια εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Τοῦτο ὅμως, ἀναμφισβητήτως, ἀπετέλεσε πρόοδον, ἀλλὰ δὲν ἐπαρκεῖ. Δὲν ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν ὅτι πρέπει νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐπιτρέπομεν ἀπεριορίστως τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαιολάδου ἀπὸ σήμερον, διότι δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶναι προητοιμασμένη ἀκόμη διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας τοῦτο θὰ εἶχεν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Πρόβλεψίς μας σταθερὰ πρέπει νὰ εἶναι νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου ραφινὲ εἰς βαρέλια εἰς ποσότητας, τὰς ὁποίας περιοδικῶς θὰ αὐξάνωμεν ἀναλόγως τοῦ ὕψους τῆς παραγωγῆς, ὅπως τοῦτο θὰ διαπιστωθῇ καὶ ἀναλόγως τῶν λοιπῶν ὅρων, οἱ ὁποῖοι θὰ συντρέχουν. Ὅταν λέγω λάδι ραφινὲ εἰς βαρέλια τὸ λέγω ἐν συνειδήσει καὶ δὲν θέλω νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ φυσικῶν ἐλαιολάδων, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ ἑλληνικὰ ἐλαιόλαδα ἐξάγονται ὡς αὐτούσια ἐλαιόλαδα εἰς Ἰταλίαν καὶ ἀπ’ ἐκεῖ διοχετεύονται ἐπεξεργαζόμενα εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὡς Ἰταλικὸν προϊὸν καὶ κατακτοῦν τὰς ξένας ἀγορὰς καὶ δὲν βλέπω κανένα λόγο ὑποστηρίξεως τῆς Ἰταλικῆς βιομηχανίας εἰς βάρος τῆς ἑλληνικῆς βιομηχανίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἐπεξεργάζεται τὰ ἐλαιόλαδα καὶ νὰ βγάζῃ ἕτοιμον προϊὸν ἐξαγώγιμον καὶ ὥστε νὰ μὴ γίνεται ἐξαγωγὴ πρώτης ὕλης, δηλαδὴ λαδιοῦ τὸ ὁποῖον θὰ ὑποστῇ περαιτέρω ἐπεξεργασίαν, διὰ νὰ καταναλωθῇ εἰς ἄλλην χώραν ἀπὸ ἐκείνη ποὺ τὸ ἐξάγει. Δὲν πρέπει νὰ βγαίνῃ αὐτούσιον λάδι παρὰ μόνον βρώσιμον.

§81Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Φυσικὰ ἐλαιόλαδα μικρᾶς ὀξύτητος.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ ἐκεῖ ἤρχισα. Παρεξήγησις ἔγινε, κύριε συνάδελφε. Ἐγὼ εἶπον πρῶτον τὰ βρώσιμα ἐλαιόλαδα καὶ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ μὴ βρώσιμα, πάντως ἐπεξειργασμένα εἰς ραφινέ. Τέλος, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα τῶν σπορελαίων. Τὸ σπορέλαιον, ὅπως εἶπα, ἀποτελεῖ κατὰ τὴν ἀντίληψίν μας ὄχι ἐχθρὸν ἀλλὰ σύμμαχον τοῦ ἐλαιολάδου. Σπορέλαιον πρέπει νὰ εἰσάγῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ εὐθέως ὅτι ὑπάρχουν καὶ πρόσθετα σοβαρὰ ἐπιχειρήματα, διὰ τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ εἰσάγηται σήμερον σπορέλαιον, διότι τὸ σπορέλαιον μᾶς ἔρχεται δωρεὰν ὑπὸ τύπον ἀμερικανικῆς βοηθείας καὶ εἶναι δύσκολον πρᾶγμα νὰ εἴπω ὅτι τὸ ἀπορρίπτω. Πρέπει νὰ ἐπιδιώξωμεν τοὐλάχιστον νὰ τὸ καταναλώσωμεν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν. Ἀλλὰ τὸ σπορέλαιον πρέπει νὰ εἰσάγεται ἐν συνεννοήσει καὶ βάσει τῶν σημερινῶν δεδομένων. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἰσάγωμεν σπορέλαιον εἰς μίαν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲ ἔχομεν ἀνάγκην. Κατὰ συνέπειαν θὰ πρέπει νὰ εἰσάγεται μεμονωμένως. Δὲν δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω τὶ πρέπει νὰ εἰσάγεται ἑκάστοτε, ἀλλὰ βάσει τῶν πραγματικῶν δεδομένων πρέπει νὰ καθορίζεται ἡ εἰσαγομένη ποσότης. Δεύτερον τὸ σπορέλαιον πρέπει νὰ εὑρίσκεται πάντοτε ὑπὸ τὸν ἀπόλυτον ἔλεγχον τοῦ Κράτους καὶ νὰ διοχετεύεται εἰς τὴν κατανάλωσιν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ὥστε νὰ ἀποτρέπεται κατὰ ἕνα τρόπον ἡ νοθεία. Ἐὰν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἀποκρούουν τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ σπορελαίου, τοῦτο συμβαίνει, διότι φοβοῦνται ὅτι τὸ σπορέλαιον θὰ νοθεύσῃ τὸ φυσικὸν ἔλαιον. Τοῦτο εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποφευχθῇ ὅταν τὸ σπορέλαιον τελῇ ὑπὸ κρατικὸν ἔλεγχον καὶ διοχετεύεται εἰς τὴν κατανάλωσιν ἀπὸ ἓν καλὸν ὄργανον, τὸ ὁποῖον θὰ τελῇ ὑπὸ κρατικὸν ἔλεγχον. Δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας ἀλλὰ ἐνδεικτικῶς δύναμαι νὰ προσθέσω ὅτι αἱ δυνατότητες ἐξασφαλίσεως εἶναι νὰ μὴ διατίθεται εἰς βαρέλια, ἀλλὰ εἰς μπετόνια ἢ φιάλας, ὥστε νὰ διοχετεύεται εἰς τὴν κατανάλωσιν ὡς αὐτούσιον καταναλωτικὸν ἀγαθὸν καὶ θὰ πρέπει πάντοτε νὰ ἀπαγορεύεται ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Εἰς τοῦτο συντρέχει σπουδαιότατος λόγος, διότι θὰ πρέπει νὰ προφυλάξωμεν τὸ ἔλαιον ἀπὸ τὴν νόθευσιν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω εἴς τινας ἐπερωτήσαντας καὶ αὐτὸ δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀπόλυτον, οἱ δικοί μου πατριῶτες, οἱ Κρῆτες, ὅταν τὸ λάδι εἶχε φθάσει 40 δραχ. καὶ ἓν μόνον ποσοστὸν τῶν κατοίκων τῆς Κρήτης εἶχε λάδι, καὶ κατὰ συνέπειαν καὶ αὐτοὶ ἦσαν καταναλωταί, ἐλαμβάνομεν ἀπεγνωσμένας ἐκκλήσεις ἀποστολῆς σπορελαίου. Ὡς παγία πάντως πολιτικὴ θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθῆται —καὶ ὀρθῶς ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις— ἡ ἀπαγόρευσις τοῦ σπορελαίου εἰς τὰ ἐλαιοπαραγωγικὰ διαμερίσματα. Πέραν αὐτῶν ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα πῶς θὰ διατίθεται τὸ σπορέλαιον. Θὰ πρέπει νὰ διατίθεται αὐτούσιον ἢ ἀνάμικτον; Ἐν τούτῳ αἱ ἀντιλήψεις ἡμῶν τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων διΐστανται. Καὶ διεπίστωσα τοῦτο εἰς τὴν σύσκεψιν ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ εἶμαι παρὰ τὸ πλευρὸν τῆς μειοψηφίας, ὅτι τὸ σπορέλαιον θὰ πρέπει νὰ διοχετεύεται ἀνάμικτον εἰς τὴν ἀγοράν, ὡς ἕτοιμον καταναλωτικὸν ἀγαθὸν καὶ εἰς τοῦτο μὲ ὁδηγοῦν πολλαὶ διαπιστώσεις. Πρῶτον εἶναι δυσχερέστατον εἰς τὴν ἑλληνικὴν κατανάλωσιν νὰ στραφῇ πρὸς τὸ αὐτούσιον σπορέλαιον. Ὁ Ἑλληνισμὸς ἀπεχθάνεται τὸ σπορέλαιον καὶ κατὰ συνέπειαν ὅταν ἔχωμεν ἀνάγκην νὰ καταναλίσκωμεν σπορέλαιον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τοῦ δώσωμεν αὐτὸν τὸν τύπον ὥστε νὰ δύναται νὰ καταναλωθῇ καὶ νομίζω ἐν τούτῳ ὅτι μόνον τὸ ἀνάμικτον σπορέλαιον εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος. Δεύτερον πρέπει νὰ δώσωμεν ἓν προϊὸν καταναλώσιμον, σύμφωνον μὲ τὸ μέσον γοῦστον τοῦ Ἕλληνος καταναλωτοῦ. Σήμερον ἀναζητεῖ τὸ σπορέλαιον, ὅταν δὲν δύναται νὰ προμηθευθῇ φυσικὸν ἔλαιον. Ὑποθέτω ὅτι δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ πρόθεσις τοῦ Κράτους. Ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν θὰ πρέπει νὰ φθάσωμεν, ὅταν τὸ λάδι θὰ πρέπει νὰ τὸ ἀφήσωμεν ἐλεύθερον νὰ βγαίνῃ, εἶναι δύσκολον νὰ εἰποῦμε ὅτι ὅλοι σεῖς οἱ ὑπόλοιποι θέλετε δὲν θέλετε «φᾶτε σπορέλαιον». Ὅταν τὸ λάδι φθάσῃ 35 δραχμὲς καὶ ἀγοράζεται ἀπὸ τοὺς ὀλίγους οἱ ὑπόλοιποι τὶ θὰ τρώγουν; Θὰ τοὺς εἰποῦμε «θὰ φᾶτε μὲ τὸ ζόρι σπορέλαιο;» Δὲν γίνεται αὐτό, κύριοι. Ὅταν τοὺς δώσετε ἓν ἀνάμικτον προϊὸν τὸ ὁποῖον ἴσως δὲν θὰ ὑστερῇ ἀπὸ τὸ φυσικὸν ἔλαιον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τὸ Κράτος θὰ δύναται νὰ διοχετεύῃ τὸ προϊὸν ἐμφιαλωμένον ἢ εἰς μπετόνια εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ νὰ ἐξασφαλίζῃ σταθερὰν τιμὴν 22–23 δρχ. π.χ. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα νὰ ἀποδεσμεύσῃ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ νὰ εἴπῃ ὅτι ὁποιοδήποτε λάδι καὶ ἂν παράγεται ἠμπορεῖ νὰ βγαίνῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε καὶ ὁ παραγωγὸς νὰ εἰσπράττῃ τιμὰς ἀναλόγους μὲ τὰς διεθνεῖς καὶ τὸ Κράτος νὰ ὠφελῆται τὴν διαφορὰν τοῦ συναλλάγματος, διότι ἐὰν δὲν θὰ εἰσάγεται ὅπως εἰσάγεται σήμερον τὸ σπορέλαιον, θὰ ὑπάρχῃ μία διαφορὰ τιμῆς μεταξὺ ἐλαίου καὶ σπορελαίου πρὸς ὄφελος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν. Μὲ αὐτὰς τὰς διαπιστώσεις, νομίζω ὅτι φθάνομεν εἰς ἓν συμπέρασμα, προσωπικῶν καὶ ἀτομικῶν μου ἀντιλήψεων τὰς ὁποίας ἔχω ἐκθέσει ἐνώπιόν σας, ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου θὰ πρέπει νὰ στηρίζεται εἰς τὰς ἑξῆς βασικὰς ἀρχάς: Πρῶτον, συγκέντρωσις ἀπαραιτήτως ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ γίνεται εἰς τοὺς Νομοὺς ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συγκεντρώνωμεν λάδι. Διότι τὴν συγκέντρωσιν δὲν τὴν κάμνομεν μόνον διὰ νὰ συγκεντρώσωμε λάδι, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἀσκήσῃ τὸ Κράτος μίαν πολιτικὴν ἐλαίου. Κατὰ συνέπειαν ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσῃ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως. Περαιτέρω ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ φθάσῃ προοδευτικῶς εἰς ἓν σημεῖον, ὥστε τροποποιοῦσα τὴν ἐξαγωγικήν της πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, νὰ δύναται νὰ ὠφελῆται καὶ ὁ παραγωγὸς ἀπὸ τὴν ὕψωσιν τῶν τιμῶν εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Δὲν εἶναι καλῆς ποιότητος Ἕλλην ὁ παραγωγός, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ ἀπολαμβάνῃ τῶν καρπῶν τοῦ κόπου του; Ἀφοῦ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν καὶ ἐξαγωγῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύεται εἰς τὸν παραγωγὸν νὰ ἀπολαύσῃ καὶ αὐτὸς τὴν φυσικὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κατὰ συνέπειαν ἀπόλυτος πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐλευθερία ἐξαγωγῆς ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ διὰ νὰ ἐπαρκέσῃ καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορὰ θὰ πρέπει τὸ Κράτος νὰ διοχετεύῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν, ἓν προϊὸν εἰς σταθερὰν τιμὴν καὶ σταθερὰν ποιότητα, τὸ ὁποῖον θὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο χρήσιμον νὰ προστεθῇ ὅτι αὐτὴ περίπου ἡ πολιτικὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξαν, ἄλλα ἐλαιοπαραγωγὰ κράτη τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάλογα μὲ ἡμᾶς προβλήματα. Θὰ ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τῆς Ἱσπανίας. Ἡ Ἱσπανία ἔχει μεγαλυτέραν κατανάλωσιν λαδιοῦ. Φθάνει τὰς 350 χιλ. τόννους κατ’ ἔτος καὶ λόγῳ πολλῶν καὶ ποικίλων αἰτίων, ἐλλείψεως λιπασμάτων καὶ ἄλλων αἰτίων, ἡ παραγωγή της ἔπεσε τὸν τελευταῖον καιρὸ σημαντικά. Παρέστη ἀνάγκη νὰ εἰσαγάγῃ μεγάλας ποσότητας σπορελαίου ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Ἡ Ἱσπανία ἔκαμεν αὐτὴν τὴν πολιτικήν, ἔδωσεν εἰς τὸν Ἱσπανικὸν λαὸν λάδι ἀνάμικτον εἰς μικρὲς συσκευασίες μὲ ἀναλογίες πότε 50 πρὸς 50, πότε 60 σπορέλαιον καὶ 40 φυσικὸν ἔλαιον, τὸ ὁποῖον ἐνεφάνισεν καὶ ὡς φυσικὸν λάδι καὶ ἐνόμιζον οἱ Ἱσπανοί, ὅτι τρῶνε φυσικὸ λάδι καὶ ἀντεμετώπισεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὴν μεγάλην ἔλλειψιν τοῦ λαδιοῦ καὶ ὡρισμένας δυνατότητας, τὰς ὁποίας κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἀπέκτησε, νὰ παραμείνῃ ἀσυναγώνιστος εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοῦ λαδιοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ἐξαγωγῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἕως σήμερα ἀπὸ τὰς μέχρι τοῦδε ἐπαφάς, τὰς ὁποίας εἴχομεν μαζί της καὶ ἀπὸ τὰς δηλώσεις, εἰς τὰς ὁποίας προέβη, δὲν μᾶς ἔδωσε τὸ ἐνδόσιμον ὅτι κινεῖται πρὸς τὴν ὀρθὴν κατεύθυνσιν καὶ τοῦτο μᾶς ἠνάγκασε νὰ φέρωμεν τὸ θέμα αὐτὸ πρὸς συζήτησιν ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐπερωτήσεως. Δὲν μοῦ ἀρέσουν αἱ μεγάλαι λέξεις, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ ὑστάτη στιγμὴ καὶ ὅτι δικαιοῦμαι νὰ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ μὴ χάσῃ διὰ μίαν ἄλλην φορὰν τὴν εὐκαιρίαν, ἡ ὁποία τῆς παρουσιάζεται. Δὲν πρέπει νὰ σταθῇ οὔτε εἰς στενὰς γραφειοκρατικὰς ἀντιλήψεις, οὔτε εἰς τύπους, οὔτε εἰς θεωρίας. Δὲν ἔχει καμμίαν ἀξίαν πόσον ἦτο ὁ τιμάριθμος πέρυσι, καὶ πόσος εἶναι ἐφέτος, πόση εἶναι ἡ αὔξησις ἡ ὁποία δίδεται εἰς τὸ λάδι ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν τιμήν, ἡ ὁποία ἐδόθη πέρυσι, διότι θὰ κατελήγαμεν εἰς τὴν κολοκυθιὰ ποὺ κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ δικαιολογήσῃ τὸν ἀριθμόν, τὸν ὁποῖον δίδει. Πρέπει νὰ κάμῃ μίαν ὑγιᾶ πολιτικὴ τοῦ λαδιοῦ καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀναμορφώσῃ τὴν ἀπόφασίν της πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν καὶ νὰ εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρὸς τὸν ὀρθὸν δρόμον θὰ κινηθῇ καὶ θὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ συμφέροντα τόσον τῶν παραγωγῶν ὅσον καὶ τῶν καταναλωτῶν τοῦ λαδιοῦ.

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη πρότασις γενικεύσεως τῆς συζητήσεως ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν γενίκευσιν;

§84ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου γενικεύεται. Ὁ κ. Μ. Γαληνὸς ἔχει τὸν λόγον.

§86Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, βεβαίως ἡ Βουλὴ ἐνθυμεῖται ὅτι πρὶν ἀπὸ ὀλίγους μῆνας, εἴχομεν πάλιν εὐρυτάτην συζήτησιν διὰ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου. Ἡ διαφωνία μας καὶ τότε μὲ τὸν ἀξιότιμον Ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ἦτο πλήρης. Προειδοποιήσαμε τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅτι ἡ πολιτική του, ἦτο ἐσφαλμένη καὶ ὅτι θὰ εἶχε ὀλέθρια ἀποτελέσματα. Βεβαίως ἡμεῖς ὁρμώμεθα ἀπὸ μίαν ἄποψιν ἡ ὁποία νομίζομεν ὅτι εἶναι ὀρθή, ἡ ὁποία, νομίζομεν, ἐξυπηρετεῖ τόσον τὰ συμφέροντα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ὅσον καὶ τὰ συμφέροντα τῶν καταναλωτῶν, φαίνεται ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὁρμᾶται ἀπὸ μίαν ἄλλην ἄποψιν, τὴν ὁποίαν εὐτυχῶς πλέον γνωρίζομεν ὅλοι, τὴν ἄποψιν, τῆς διαθέσεως σημαντικοῦ ἀριθμοῦ ἢ μᾶλλον πολλῶν χιλιάδων τόννων σπορελαίου, τὸ ὁποῖον τῆς ἔρχεται δωρεὰν ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, τί νὰ τὸ κάμῃ, πρέπει νὰ τὸ διαθέσῃ καὶ ἑπομένως ἡ μόνη της προσπάθεια εἶναι πῶς θὰ μπορέσῃ νὰ διαθέσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς χεῖρας της δωρεάν, διὰ νὰ ἀποκτήσῃ τὸ ἰσόποσον εἰς δραχμὰς διὰ νὰ καλύψῃ ἀνάγκας τῆς κρατικῆς μηχανῆς καὶ ἀνάγκας τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἀπὸ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνονται, καὶ τὰ ὁποῖα λαμβάνονται πάντοτε τὴν τελευταίαν στιγμήν, συμπεραίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ξεκινᾷ ἀπὸ τὴν ὀρθὴν βάσιν ἀπὸ τοῦ πῶς θὰ προστατεύσῃ τὰ συμφέροντα τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ ξεκινᾶ μὲ τὸ πῶς θὰ μπορέσῃ νὰ ρίψῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν τῆς Ἑλλάδος τόσας χιλιάδες τόννους σπορελαίου τὰς ὁποίας ἔχει. Αὐτὴ ἡ διαπίστωσις βγαίνει ἀπὸ ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐπῆρε μέχρι σήμερα ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὑπερβολὴ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὰ μέτρα, εἶναι μία συμπαιγνία εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Λέγει, ὅτι θὰ συγκεντρώσῃ τὸ λάδι καὶ δίδει τιμὴν 20 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Τὴν στιγμὴν ποὺ ἔξω ἔχει 26 δρχ. καὶ δεύτερον, βασικόν, ὅτι δὲν ἐπιτρέπει πιστώσεις εἰς τὸ ἐλαιοεμπόριον. Οὐδεμία Τράπεζα δύναται νὰ πιστοδοτήσῃ τὴν διακίνησιν τοῦ λαδιοῦ. Πῶς θὰ συγκεντρώσετε λάδι, ἀξιότιμε κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, πῶς θὰ συγκεντρώσετε λάδι, χωρὶς νὰ διαθέσετε χρήματα; Ὅπως ἠκούσατε πρὸ ὀλίγου ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον τῆς Κρήτης μὲ τὰς 19 δραχμὰς καὶ τὰς 20 δρχ., δὲν συγκεντρώνεται τὸ λάδι, τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Μυτιλήνην, καὶ δὲν ὑπάρχει ὄργανον νὰ τὴν δώσῃ, δὲν ὑπάρχει χρῆμα. Ἀντιλαμβάνεσθε, λοιπόν, ὅτι ὅ,τι λέγει ἡ Κυβέρνησις εἶναι συμπαιγνία. Νομίζω ὅτι εἶναι μία διαπίστωσις, τὴν ὁποίαν δὲν ἠμπορεῖ νὰ διαψεύσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἀντιθέτως ἐγὼ μπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὰ μέχρι τοῦδε μέτρα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἡ τυποποίησις, ἀλλὰ καὶ τὰ μέτρα τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, μὲ τοὺς ἰδίους Ὑπουργούς, τὶ ἔκαμον. Τὰ μέτρα ἦσαν εἰς βάρος τοῦ Λαοῦ, μέτρα νοθείας, μὲ πυρηνέλαιον, μὲ σπορέλαιον. Συνεχῶς νοθεία καὶ κάλυψις τῆς νοθείας. Μπορῶ νὰ σᾶς εἴπω μὲ πλήρη τὴν εὐθύνην, ὅτι ἡ τυποποίησις μὲ τὸ σπορέλαιον εἶναι 25% καὶ ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπῆραν τὴν τυποποίησιν, τὴν ἐπῆραν διὰ νὰ ὠφεληθοῦν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸ πυρηνέλαιον. Διωχετεύθησαν ἀπὸ μίαν ὀργάνωσιν, 2.000 τόννοι πυρηνελαίου καὶ ἐπωλήθησαν ὡς ἐλαιόλαδον, τὰ κέρδη ἦσαν τεράστια καὶ ἡ ζημία ἐπίσης τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ ἐπίσης τεραστία. Ἤκουσα μὲ πολλὴν προσοχὴν τὰ ὅσα οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι, εἶπον. Ἤμουν καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐλάβομεν ὡρισμένας ἀποφάσεις, τὰς διετυπώσαμεν καὶ τὰς ἐπήγαμε εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Τὰ ὅσα ἀπεφασίσαμε ἦσαν ὁμόφωνος γνώμη τῆς Βουλῆς, διατὶ δὲν ἐγένοντο δεκτά; Πέραν τούτου, ὅμως εἶχον τὴν τιμὴν μαζὶ μὲ ἄλλους συναδέλφους τῆς περιφερείας μου νὰ ἐπισκεφθοῦμε τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὸν κ. Ἀποστολίδη ἐγκαίρως τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἦτο κατάλληλος ἡ στιγμὴ νὰ χαραχθῇ ἡ ἐλαϊκὴ πολιτικὴ καὶ ἐζητήσαμεν πρῶτον νὰ παταχθῇ, ἡ προπώλησις, ἡ μεγάλη πληγὴ διὰ τοὺς παραγωγούς. Εἶναι δυνατὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ εἶναι εἰς γνῶσιν τῆς Κυβερνήσεως διότι κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς.

§87Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Καὶ δὲν ἔλαβεν μέτρα ἡ Κυβέρνησις; Ἐκήρυξεν ἀκύρους τὰς ἀγοραπωλησίας αὐτάς.

§88Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Σπεύδετε, κύριε Ὑπουργέ, διὰ νὰ δημιουργήσετε ἐντυπώσεις, τὰς ὁποίας δὲν θὰ σᾶς ἀφήσω νὰ δημιουργήσετε. Πράγματι ὑπὸ τὴν πίεσιν τὴν ἰδικήν μας ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἓν μέτρον διὰ τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία ἐψήφισεν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπεβάλαμεν ἡμεῖς, διὰ τῆς ὁποίας ἀκυροῦνται ὅλαι αἱ ἀγοραπωλησίαι αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κάτω τῶν 17.000 δρχ. Ὅταν ἐγὼ δὲ εἰς γνωστοὺς παραγωγοὺς τοὺς ἔλεγον, «προβῆτε εἰς καταγγελίαν τῶν ἐκμεταλλευτῶν, ἀποδείξατε τὴν λωποδυσίαν ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος σας», μοῦ ἔλεγον, τὸν Ἰανουάριον ἡμεῖς ποῦ θὰ πᾶμε διὰ λεπτά; Καὶ δὲν τὸ ἔκαμναν αὐτό. Ἔπρεπε νὰ ἔχουν μίαν ἀσφάλειαν διὰ νὰ μὴ πέσουν πάλιν εἰς τὰ χέρια τῶν ἐκμεταλλευτῶν. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅτι θὰ ἔδιδεν δάνεια εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς.

§89Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (Προεδρεύων Κυβερνήσεως). Μήπως γνωρίζετε, κύριε συνάδελφε, πόσα χρήματα ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ὡς δάνειον; 160.000.000 δραχμαί.

§90Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε Ἀντιπρόεδρε, δέχομαι τὸν ἀριθμὸν καὶ λέγω καὶ ἐγὼ ὅτι ἐδόθησαν 160.000.000 πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Πόσα ὅμως ἐκ τῶν 160.000.000 ἐδόθησαν εἰς τοὺς μικροὺς παραγωγούς; Οὔτε τὰ 3.000.000 καὶ φέρτε μου μίαν κατάστασιν οἱουδήποτε ὑποκαταστήματος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐχρηματοδοτήσατε μόνον τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ ὄχι τοὺς μικροὺς παραγωγούς. Πρέπει νὰ δώσητε εἰς τὸν παραγωγὸν ὁ ὁποῖος παράγει ἀπὸ 1–3 χιλιάδες ὀκάδες ἔλαιον καὶ ὄχι εἰς τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ τοὺς ἐμπόρους.

§91Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἠκολουθήθη τὸ σύστημα τῆς χρηματοδοτήσεως, τὸ ὁποῖον ἴσχυε μέχρι σήμερον. Δηλαδὴ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἴσχυε καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου.

§92Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ προσπάθεια τῶν κυρίων Ὑπουργῶν νὰ αἰτιολογοῦν κάθε πρᾶξιν των μὲ τὸ παρελθὸν ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ ἔκαναν αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου τὸ κάνομεν καὶ ἡμεῖς εἶναι περίεργος. Τότε, κύριε Ὑπουργέ, διατὶ κάνετε αὐτὴν τὴν ἀντιγραφήν; Αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν ἔχετε ἰδικήν σας πολιτικήν, ἀλλὰ ἁπλῶς ἀντιγράφετε ἡμᾶς ὁπότε εἶναι περιττὸν νὰ παραμένετε εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ καλὸν θὰ ἦτο νὰ τὴν παραχωρήσητε εἰς ἡμᾶς.

§93Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Θέλω νὰ προσθέσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου ἠκολούθησε τελείως διάφορον πολιτικὴν ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ ἐμπορίου ὅτι συνεκέντρωσε τότε 35.000 τόννους ἐλαίου μὲ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1952 ἀντιμετώπισεν τὴν κρίσιν.

§94Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὅπως ὀρθῶς σᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε., ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη, τῆς ὁποίας ἀντιγράφετε τὰς πράξεις της δὲν ἠρκέσθη μόνον εἰς ἕνα σύστημα χρηματοδοτήσεως τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ ἔκανε μίαν συγκέντρωσιν μιᾶς ποσότητος ἐλαίου διὰ τῆς ὁποίας ἡ ἰδική σας Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ μεταγενεστέρως νὰ κατορθώσῃ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κρίσιν. Τὸ ἔλαιον συνήθως ἔχει ἀκριβότερον εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἀπὸ ὅτι, ἔχει εἰς τὸ ἐξωτερικόν, μόνον εἰς κρίσιμες στιγμὲς αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι ὑψηλότεραι τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀλλὰ δὲν ἐπαναλαμβάνεται συχνά, ἀλλὰ κάθε δέκα χρόνια, περίπου. Τότε συμβαίνει ἡ τιμὴ τοῦ ἐσωτερικοῦ νὰ εἶναι τελείως δυσανάλογος μὲ τὴν τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ εἶναι χαμηλή. Ἡ παραγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου κοστίζει πολύ, διότι κάθε χρόνον ἔχει δυσανάλογον παραγωγὴν καὶ τὰ περιθώρια εἶναι πολὺ μικρὰ καὶ ἑπομένως συνήθης τιμὴ τοῦ ἐλαίου ὅπως καὶ ἡ σημερινὴ τιμή, τῶν 25 δραχμῶν. Εἶναι ζήτημα ἐὰν καλύπτῃ τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν παραγωγῶν. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ζήσῃ μὲ τὰς 25 δραχμάς, ἀλλὰ κάτω τῶν 25 δραχμῶν δὲν δύναται νὰ ζήσῃ ὁ παραγωγός. Εἶναι ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ μόνον του. Ὅταν ἔλθῃ ἡ στιγμὴ ποὺ ἡ τιμὴ εἶναι ἱκανοποιητικὴ διὰ τὸν παραγωγόν, τότε ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ λαμβάνει μέτρα διὰ νὰ πλήξῃ τὸν παραγωγόν, φέρνει τὸ σπορέλαιον καὶ ρίχνει τὴν τιμὴν καὶ ἔτσι δὲν ἀφήνει τὸν παραγωγὸν νὰ ἀναπνεύσῃ. Καὶ ἐνῷ γνωρίζετε ὅτι ἡ παραγωγὴ δὲν εἶναι 130.000 τόννοι, ἐγὼ νομίζω ὅτι εἶναι 100.000 τόννοι, αὐτὸ τὸ κάνετε διὰ νὰ ρίξετε τὴν τιμήν. Καὶ ἡ προσπάθειά σας αὐτὴ σᾶς κάνει νὰ μὴ εἶναι σωστοὶ ποτὲ οἱ λογαριασμοί σας. Λέγει ἡ Κυβέρνησις ἐπισήμως διὰ τῶν ὀργάνων της: Θέλομεν ἐτησίαν κατανάλωσιν 80–100 χιλ. τόννων ἐλαιολάδου. Ἐπισήμως ἀνακοινοῖ ὅτι ἔχομεν ἐφέτος παραγωγὴν 140.000 τόννων. Δηλαδὴ ἔχομεν περίσσευμα 40.000 τόννων. Συγχρόνως ἡ Κυβέρνησις διοχετεύει διὰ πλαγίου τρόπου, καθ’ ἡμᾶς ἀπαραδέκτου, 35 χιλ. τόν. σπορελαίου τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας ὡς ἐλαιόλαδον εἰς τὴν ἀγοράν. Ἑπομένως ἔχομεν ἐν συνόλῳ 175.000 τόν. Ἔχομεν καὶ 15.000 τόννους ἐγχωρίαν παραγωγὴν σπορελαίου, καὶ 30.000 τόν. παραγωγὴν πυρηνελαίου, φθάνομεν ἔτσι μὲ τοὺς λογαριασμοὺς αὐτοὺς εἰς τὰς 220.000 τόν. λαδιοῦ. Ἐξαγωγὴ δὲν ἐπιτρέπεται. Ποῦ πάει λοιπὸν αὐτὸ τὸ λάδι; Δὲν νομίζετε ὅτι οἱ ἀριθμοί σας εἶναι ἐσφαλμένοι; Οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους δίδει ἡ Κυβέρνησις ἀποδεικνύουν ὅτι εὑρίσκεται τελείως ἔξω τῆς πραγματικότητος καὶ ὅτι ἀκολουθεῖ, παρασυρομένη ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὰ πράγματα, μίαν πολιτικὴν ἐσφαλμένην, ἡ ὁποία δημιουργεῖ διὰ τὸν τόπον πολλὰ τὰ δεινά. Δὲν ἔχομεν τόσα πολλὰ προϊόντα μὲ δυνατότητα ἐξαγωγῆς ὅσην ἔχει τὸ ἔλαιον. Δι’ ὅλα κάνομεν ἀγῶνα νὰ τὰ ἐξαγάγωμεν τὸ λάδι μᾶς τὸ γυρεύουν καὶ δὲν τὸ δίνομε, διὰ νὰ συνδυάσωμε τὴν τιμήν. Ἐκάμαμε μίαν διακομματικὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Ἐπιτροπὴ αὐτὴ ἔλαβε τὰς ἀποφάσεις της τὰς ὁποίας ὅμως ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσεβάσθη. Καὶ θέλει νὰ πιστεύσωμεν ὅτι κάμνει ὀρθὴν πολιτικὴν ἐλαίου. Νομίζω ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἤθελε στηριχθῆ εἰς τὰς ἀπόψεις τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς τὰ συμπεράσματά της, ὡς ἐπίσης καὶ εἰς τὰς ὑποδείξεις τῶν παραγωγικῶν πόλεων, θὰ εἶχε λύσει τὸ πρόβλημα καὶ δὲν θὰ εὑρισκόμην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σᾶς κουράσω ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θέλει νὰ λύσῃ τὸ θέμα. Ἔχει 35 χιλιάδες τόννους σπορελαίου τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, τοὺς ὁποίους θέλει νὰ διοχετεύσῃ εἰς τὴν ἀγορὰν ἀναμιγνύοντας αὐτὰς μὲ λάδι. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς τυποποιήσεως. Ὅταν ἄρχισε ἡ τυποποίησις ἀπὸ 24 δραχ. τὸ λάδι, ἔφθασε εἰς 40. Ὑπάρχει ἡ κερδοσκοπία. 20 δραχ. ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως. Καὶ βγαίνει ἡ ἐλαιουργικὴ ἡ ὁποία λέγει 23 δρχ. Λεπτὰ δὲν δίδει. Τὶ θὰ γίνῃ τὸ λάδι. Ὁ ἔχων τὸ χρῆμα ἔμπορος εἶναι πεπεισμένος ἤδη ὅτι τὸ λάδι θὰ πάῃ εἰς τὰς 40. Ὅταν θέλῃ μετὰ ἕνα μῆνα τὸ Κράτος νὰ συγκεντρώσῃ τὸ λάδι, δὲν θὰ τὸ εὑρίσκῃ. Θὰ ἔχῃ πάει πολὺ ὑψηλά, ὁπότε θὰ ἀναγκασθῇ ὁ Ὑπουργὸς νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃ διὰ σπορελαίου. Δὲν ἐπιτρέπεται νὰ χτυπᾶμε τὸ ἔλαιον εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Νὰ ὑπάρχῃ τὸ σπορέλαιον διὰ ρυθμιστικὴν παρέμβασιν, διὰ λόγους ἀσφαλείας τῆς καταναλώσεως. Ἀλλὰ νὰ μὴ πλήττωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν. Προσπαθῆτε νὰ διαθέσητε τὸ σπορέλαιον εἰς βάρος τοῦ ἐλαίου. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία πολιτική. Θέλετε λεπτά; ἀφήσατε ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγήν. Βγάλτε τὸ λάδι ἔξω. Ἀφοῦ ἀφήνετε ἐλεύθερον τὸ σπορέλαιον, ἀφῆστε καὶ τὸ λάδι. Ἀφῆστε τὴν παραγωγὴν νὰ ἀναπνεύσῃ. Λέγετε ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ τὸ ἐπιτρέψητε. Ὅταν δηλαδὴ τὸ λάδι θὰ ἔχῃ φύγει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν καὶ θὰ ἔχῃ πάει στὰ χέρια τῶν κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι θὰ διπλασιάσουν τὴν τιμήν του; Λάβετε ἐγκαίρως μέτρα, ὅσο εἶναι καιρὸς περιορίστε τὸ σπορέλαιον καὶ ἐπιτρέψατε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ λαδιοῦ. Ἡ ἐξαγωγὴ θὰ σᾶς δώσῃ τὸ δικαίωμα νὰ εἰσαγάγητε εἰς τὴν ἀγορὰν ἰσόποσον σπορέλαιον. Καὶ ἐξαγωγὴ ὄχι εἰς μπετόνια. Ὄχι μέσα εἰς δοχεῖα. Ἡ πεῖρα πρέπει νὰ σᾶς ὑπέδειξεν ὅτι οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς κατώρθωσε νὰ κάμῃ ἐξαγωγὴν τυποποιημένου ἐλαίου παραπάνω ἀπὸ 2–3 χιλ. τόννους. Βάλτε ἠλεγμένην ποιότητα εἰς βαρέλια. Θὰ ἰδῆτε ὅτι καὶ τὸ σπορέλαιον θὰ εἶναι ἐλεύθερον καὶ ὁ παραγωγὸς θὰ πάρῃ μίαν τιμήν. Καὶ πρὸ παντὸς νὰ κάμετε συγκέντρωσιν. Δόστε λογικὴν τιμὴν καὶ στεῖλτε τὰ χρήματα. Νομίζω ὅ,τι ἔπρεπε νὰ σᾶς εἴπω, σᾶς τὸ εἶπον. (Χειροκροτήματα). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Πιστολάκης ἔχει τὸν λόγον.

§96Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μολονότι νομίζω ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἀποτελεῖ ἕνα θέμα ζωτικῆς σημασίας διὰ τὸν ἑλληνικὸν λαὸν ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζεται δι’ ἐπερωτήσεως, ἀλλὰ ὅτι χρήζει μιᾶς πραγματικῆς ἐξονυχιστικῆς μελέτης εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς ἐκδηλώσεις καὶ νὰ ἀντιδρᾶ ἐν τούτοις ἐπειδὴ κατετέθη ἐπερώτησις νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἴπω ὡρισμένα πράγματα τὰ ὁποῖα ἐκ προσωπικῆς ἀντιλήψεως γνωρίζω ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἐτήρησεν ἡ Κυβέρνησις καὶ νὰ κάμω μίαν θερμὴ σύστασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅπως τὸ ταχύτερον ἀνακόψῃ τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον ἀκολουθεῖ εἰς τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαίου. Συγκεκριμένως θὰ κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ σταματήσῃ τὴν πρόσμιξιν τοῦ ἐλαίου ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀφορμὴ τῆς μεγαλυτέρας νοθείας. Ὅλοι γνωρίζομεν τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ τιμὴ ηὐξήθη κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν. Καὶ ὅλοι γνωρίζομεν ὅτι μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ πρόσμιξις ἔχομεν ὡς ἀποτέλεσμα μεγάλην νοθείαν εἰς βάρος καὶ τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς καταναλώσεως. Κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς τυποποιήσεως ὑπῆρχον εἰς παντοπωλεῖα σύμμικτα ἐλαιόλαδα, τὰ ὁποῖα ἐπωλήθησαν πρὸς 35 δρχ. κατ’ ὀκᾶν. Διὰ τοῦτο διαφωνῶ πρὸς προλαλήσαντα ἀξιότιμον συνάδελφον. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐπιβάλλεται ὅπως τὸ ἔλαιον διατίθεται κεχωρισμένως ὡς ἔλαιον, τὸ δὲ σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον φυσικώτατα πρέπει νὰ ἀποβῇ ὡς σύμμαχος τοῦ ἐλαίου, διατίθεται εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐντὸς δοχείων ὡρισμένης περιεκτικότητος ἐλεγχομένης ὑπὸ τοῦ Κράτους. Εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐπιμείνῃ. Τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶναι διατεθειμένοι νὰ κάμουν σύμμιξιν δὲν εἶναι ἀρκετὸν διὰ νὰ καλύψῃ τὴν νοθείαν. Πρέπει νὰ εἴμεθα συγκεκριμένοι, πρέπει νὰ βλέπωμεν τὴν πραγματικότητα, ἡ ὁποία πολλάκις συνίσταται ἀπὸ μικρὰ ἀλλὰ πολὺ ἐνοχλητικὰ καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν θέματα. Ἔχω διὰ νὰ θέσω ὑπὸ τὴν κρίσιν σας ἐπίσημον ἔκθεσιν, ἡ ὁποία διαπιστώνει νοθείαν, νοθείαν εἰς τὰ πυρηνέλαια ἀκόμη, τὰ ὁποῖα ἐτέθησαν εἰς τὴν κατανάλωσιν. Ὁ προλαλήσας συνάδελφος ἐκ Μυτιλήνης ἀνέφερεν ὅτι Κρατικὸς σχεδὸν Ὀργανισμὸς ἔθεσεν εἰς τὴν κατανάλωσιν ὡς βρώσιμα ἔλαια αὐτὰ τὰ καταστροφικὰ διὰ τὴν ὑγείαν τῶν ἀνθρώπων πυρηνέλαια. Ἔχω ἀποδείξεις, τὰς ὁποίας θέτω εἰς τὴν διάθεσιν τῆς Βουλῆς, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποδεικνύεται ὅτι σειρὰ ὁλόκληρος βαρελίων ἐδοκιμάσθησαν χημικῶς καὶ εὑρέθησαν, μὲ τὰς ἀντιδράσεις τῶν ὑπεριωδῶν λυχνιῶν, ὅτι περιεῖχον ἔλαια νοθευμένα διὰ πυρηνελαίων. Κατὰ συνέπειαν ὀφείλει τὸ Κράτος, ἡ Κυβέρνησις νὰ προσέξῃ, ὥστε ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ προβοῦν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου νὰ μὴ συνεχίσουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐγίνετο κατὰ τὸ παρελθόν, τὴν νοθείαν δηλαδὴ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρέπει ὁπωσδήποτε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξαγγείλῃ τὴν συγκέντρωσιν τὸ ταχύτερον μὲ μίαν λογικὴν τιμὴν ἀνταποκρινομένην εἰς τὴν τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐμπορίου, ἡ ὁποία αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἶναι ὄχι 25 ἀλλὰ 27 καὶ 28 δραχμαί, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ αὐτὴν τὴν τιμήν, ὄχι βέβαια τῶν 28 δραχμῶν, ἀλλὰ τοὐλάχιστον τὴν τιμὴν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ἐπίσης μία Ὀργάνωσις ἡ ὁποία μέχρι σήμερον χειρίζεται τὸ ἔλαιον. Ὡς ἔχω πληροφορίας, ἡ Ὀργάνωσις αὐτή, δι’ ἐγγράφου της ἀπευθυνομένου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ζητεῖ ὅπως ἀναλάβῃ τὴν συγκέντρωσιν ἀντὶ δραχμῶν 23, τιμὴ ἡ ὁποία εἶναι πολὺ καλή, πολὺ ἱκανοποιητική.

§97ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ποία Ὀργάνωσις;

§98Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἡ Ἐλαιουργική, κύριε συνάδελφε. Νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἀποφασίσῃ νὰ δώσῃ τὰς 23 δραχμάς, διὰ τὰ ἔλαια τῶν 5 βαθμῶν. Ἀλλὰ νὰ μὴ ἀκούσῃ τὴν σύστασιν ὅπως τὸ ἔλαιον τῆς Ἑλληνικῆς καταναλώσεως προσμιχθῇ μὲ 70% σπορέλαιον. Τὸ περισσότερον τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὸν εἰς τὴν κατανάλωσιν εἶναι τὸ 50%. Ἐπιπροσθέτως διὰ νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἀπετέλει ἀταξίαν καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ διωχθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ πρόσμιξις δηλαδὴ πυρηνελαίων, πρέπει ἡ συγκέντρωσις νὰ γίνῃ διὰ τῶν Ὑποκ)των τῆς ΑΤΕ καὶ νὰ μὴ ἐπιτραπῇ ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς ἡ παρασκευὴ πυρηνελαίων χωρὶς νὰ τηροῦνται αἱ διατυπώσεις ποὺ τηροῦνται διὰ τὸ οἰνόπνευμα. Πρέπει μία Ἐπιτροπὴ νὰ καθορίζῃ καὶ νὰ παρακολουθῇ καὶ τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν τοποθέτησιν εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ πυρηνελαίου, ὥστε νὰ γνωρίζωμεν ποῦ πηγαίνουν τὰ πυρηνέλαια. Ἔχει ἐπίσης ὑποχρέωσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ συστήσῃ μίαν ἐξεταστικὴν Ἐπιτροπήν, διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἐγένετο καὶ εἰς ποῖον βαθμὸν ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθὸν ἡ κατάχρησις αὐτή. Πρέπει νὰ γίνῃ μία τοιαύτη Ἐπιτροπὴ ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους καὶ τῆς ΑΤΕ διὰ νὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα τοῦτο. Ὅταν διαπιστώσῃ ὁ Ἕλλην παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτὴς ὅτι τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα κήδονται καὶ τῶν συμφερόντων αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ τῆς ὑγείας του, τότε μόνον θὰ ἔχωμεν ἡσυχίαν εἰς τὸν τόπον. Σᾶς ἀνέφερε συνάδελφος ὅτι εἰς τὴν Κρήτην εὑρίσκεται ὁ κόσμος ἐν ἐξεγέρσει. Εὑρέθην καὶ ἐγὼ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς ἕνα συνέδριον ἐλαϊκὸν τὸ ὁποῖον ἐγένετο ἐκεῖ καὶ μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν ἡ ἀγανάκτησις τοῦ κόσμου. Νομίζω ὅτι δὲν συμφέρει σήμερον τὴν Χώραν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται πρὸ τόσων προβλημάτων, νὰ δημιουργοῦνται καὶ ἐσωτερικὰ προβλήματα. Ἀφίσατε ἐλευθέραν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος, ἰδιαιτέρως τῶν καλῶν ποιοτήτων, ὡς καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ραφινέ, ὄχι εἰς βυτία. Κάμετε μίαν συγκέντρωσιν, ὄχι βέβαια εἰς μεγάλην ποσότητα, ποὺ ἀναμφιβόλως ὁ ἑλληνικὸς προϋπολογισμὸς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ἀλλὰ μίαν συγκέντρωσιν συγκρατήσεως τιμῶν, δώσατε τὴν συγκέντρωσιν εἰς ἀδιαβλήτους χεῖρας, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι δυνατὸν τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν νὰ τὴν χρησιμοποιήσουν διὰ ρυθμιστικοὺς λόγους καὶ διὰ τὴν τοποθέτησιν τοῦ εἴδους εἰς τὴν ἀγορὰν κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος θὰ ἀποκλείῃ ἐφεξῆς τὴν νοθείαν. Ἐὰν τὰ κάμῃ αὐτὰ ἡ Κυβέρνησις, νομίζω ὅτι θὰ ἐπιτελέσῃ τὸ καθῆκον τῆς ἀπέναντι τῶν παραγωγῶν καὶ ἀπέναντι τοῦ τόπου.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς ἔχει τὸν λόγον.

§100Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κουράσω ἐπὶ πολύ. Νομίζω ὅτι ἐκ τῶν προηγουμένων συζητήσεων καὶ τῆς γενομένης ἀπόψε καὶ ἀπὸ τὶς ἐπαφὲς ποὺ εἴχομεν μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὅλοι σχεδὸν οἱ Βουλευταὶ τῶν Ἐλαιοπαραγωγικῶν διαμερισμάτων, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἔχει εὕρει τὰς πρακτικάς του λύσεις. Ἀρκεῖ νὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ δώσῃ τὶς λύσεις αὐτές, οἱ ὁποῖες θὰ ἐξυπηρετήσουν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν καταναλωτῶν. Οἱ λύσεις αὐτὲς εἶναι οἱ ἑξῆς: Πρῶτα πρῶτα νομίζω ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον ἀπὸ τὴν ἐποχὴν ποὺ ἀρχίζουν νὰ ἐργάζωνται τὰ ἐλαιουργεῖα μέχρι τῆς ἐποχῆς ποὺ κλείνουν, ὅταν γίνεται μεγάλη προσφορὰ κυρίως ἀπὸ τοὺς μικροὺς καὶ μέσους παραγωγούς, διότι πιέζονται ἀπὸ διαφόρους ἀνάγκας καὶ ὅταν ἡ ζήτησις εἶναι περιωρισμένη καὶ οἱ τιμὲς εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα, νομίζομεν ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ συγκέντρωσις μὲ μίαν τιμὴν ἀσφαλείας ἡ ὁποία θὰ καλύπτῃ στοιχειωδῶς τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἡ ὁποία συγκέντρωσις θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀπορροφᾷ ὅλες τὶς ποσότητες ἐκεῖνες τὶς ὁποῖες θὰ προσφέρουν οἱ παραγωγοί. Ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως ἡ ὁποία ἀνηγγέλθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τῶν 20 δραχμῶν, ἀσφαλῶς δὲν εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν. Ὅταν ἡ τιμὴ τῶν 20 δραχμῶν ἐξηγγέλετο χωρὶς νὰ ὁρισθοῦν καὶ τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα θὰ κάμουν τὴν συγκέντρωσιν, ἡ τιμὴ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν τῶν λαδιῶν ἦτο περίπου ἐὰν ὄχι κάτω τῶν 20 δραχμῶν, πάντως ὅμως ἴση. Σήμερα ἡ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγορὰν εἶναι, ὄχι εἰς τὰς 27–28 δραχμές, ἀλλὰ μὲ τὴν τιμὴν τῶν 730 δολλαρίων ὡς βάσιν, καθαρίζουν εἰς τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ τὸ ὀλιγώτερον δραχμὲς 24 τὸ πεντάρι. Νομίζομεν ἑπομένως ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει ἐπειγόντως νὰ βελτιώσῃ τὴν ἐξαγγελθεῖσαν τιμὴν ἀσφαλείας. Καὶ πέραν τούτου νομίζομεν ἀκόμη ὅτι πρέπει ἀμέσως καὶ ἐπειγόντως νὰ καθορίσῃ τὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα θὰ ἐνεργοῦν συγκέντρωσιν καὶ νὰ τὰ χρηματοδοτήσῃ ἐπαρκῶς, ὥστε προτοῦ φύγουν τὰ λάδια ἀπὸ τὰ χέρια τῶν μικρῶν καὶ μέσων παραγωγῶν, νὰ ἐπωφεληθοῦν οἱ παραγωγοὶ τοῦ προστατευτικοῦ αὐτοῦ μέτρου. Ἡ ἐνέργεια ὅμως αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως, δηλαδὴ ἡ συγκέντρωσις μὲ τὴν καλουμένην τιμὴν ἀσφαλείας, δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν —καὶ τοῦτο ἀπεδείχθη κατὰ τὴν περυσινὴν συγκέντρωσιν— ἀλλὰ θὰ ἐξυπηρετήσῃ τόσον τοὺς παραγωγοὺς ὅσον καὶ τοὺς καταναλωτάς. Τοὺς παραγωγοὺς θὰ ἐξυπηρετήσῃ διότι δὲν θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ πωλήσουν τὸ λάδι τους εἰς τὴν τιμὴν τῶν 16 καὶ 17 δραχμῶν τὴν ὀκᾶν, ὅπως τὸ ἐπώλησαν πέρυσι. Θὰ ἐξυπηρετήσῃ ἀκόμη καὶ τοὺς καταναλωτάς, διότι τὸ λάδι ποὺ θὰ συγκεντρώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, θὰ τὸ διοχετεύσῃ εἰς τὴν ἀγορὰν μὲ 22, 23 καὶ 24 δραχμὲς τὸ πολὺ καὶ δὲν θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνάγκην οἱ καταναλωταὶ νὰ πληρώνουν 32, 36, 38 καὶ 40 δραχμές. Εἶναι ἀποδεδειγμένον, Κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ τὴν πολιτικήν, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησαν μέχρι τώρα ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, ἐνῷ ἐστηρίζετο εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι ἤθελον νὰ προστατεύσουν τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν, ἀπεδείχθη λέγω ὅτι δὲν ἀπέβλεπον οὔτε εἰς τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν οὔτε εἰς τὴν προστασίαν τῶν καταναλωτῶν, ἀλλὰ ἁπλῶς καὶ μόνο ἐβοήθουν τοὺς ἐμπόρους, τοὺς κερδοσκόπους τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχανον περίπτωσιν νὰ συγκεντρώνουν τὸ λάδι καὶ νὰ τὸ διαθέτουν εἰς ὑψηλὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐμπόριον, ἐπὶ ζημίᾳ τῶν παραγωγῶν καὶ τῶν καταναλωτῶν. Ἠκούσθη ἀπὸ τὸ βῆμα τοῦτο μία παράδοξος θεωρία, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ εἰσαγάγωμεν εἰς τὴν χώραν σπορέλαιον καὶ ὅτι θὰ πρέπει ἀκόμη νὰ συνεχίσωμεν νὰ διαθέτωμεν ἀνάμικτα λάδια μὲ σπορέλαιον, διότι αὐτὸ θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ κάνωμεν ἐξαγωγὴν εἰς μεγάλας ποσότητας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἑπομένως θὰ ὠφεληθοῦν καὶ οἱ παραγωγοὶ καὶ θὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν χώραν μας περισσότερον συνάλλαγμα. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν πᾶμε νὰ μεταποιήσωμεν, δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα. Καὶ δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα διὰ τὸν λόγον ὅτι τὸ σύνολον τῶν ποσοτήτων τοῦ λαδιοῦ ποὺ βγαίνουν σὲ ὅλες τὶς μεσογειακὲς ἐλαιοπαραγωγικὲς χῶρες ἀνέρχεται εἰς 60.000 τόννους καὶ ὅταν ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς 60.000 τόννους βγάζῃ ἡ Ἱσπανία περίπου 30.000 τόννους ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας ἐλαιοπαραγωγικὰς χώρας μένουν πρὸς ἐξαγωγὴν 30.000 τόννοι, πῶς ἡμεῖς θέλομεν νὰ φροντίσωμεν νὰ συνηθίσωμεν τοὺς καταναλωτὰς τῆς χώρας μας νὰ τρώγουν σπορέλαιον, νὰ τρώγουν ἀνάμικτον λάδι ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἡ μέση ἀπόδοσις τοῦ λαδιοῦ ἀνέρχεται εἰς 110.000–120.000 τόννους, μὲ τὰ νέα καλλιεργητικὰ μέσα, ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι μὲ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν θὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγή μας κατὰ 25.000 τόννους καὶ ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι μὲ τὴν χρησιμοποίησιν κυρίως τοῦ λιπάσματος θὰ αὐξηθῇ ἡ παραγωγὴ κατὰ 15.000 τόννους; Καὶ ὅταν, ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ ἄλλους συναδέλφους, καινούργιοι ἐλαιῶνες ἀρχίζουν νὰ μπαίνουν εἰς τὸ στάδιον τῆς παραγωγῆς μετὰ μίαν 5ετίαν θὰ ἔχωμεν ἐτησίαν παραγωγὴν 160.000–170.000 τόννους λαδιοῦ καὶ ὅταν ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ὅτι ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφήσῃ πλέον τῶν 120.000 τόννων, πῶς ἠμποροῦμε νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ ἐξαγάγωμεν τὸ σύνολον τοῦ λαδιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικόν;

§101Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν; Ἐν πρώτοις νομίζω ὅτι δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ παραποιῆτε ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἐξετέθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος διότι ὑποθέτω ὅτι ὑπαινίσσεσθε ὅτι ἀπὸ ἐμὲ ἐλέχθησαν τὰ περὶ εἰσαγωγῆς σπορελαίου.

§102Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ὄχι, ἀπὸ ἐσᾶς, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν κ. Πιστολάκη καὶ ἄλλους.

§103Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ἀπὸ ἐμέ. Ἐν πρώτοις πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐὰν προσέχατε τί εἶπον, θὰ ἀκούγατε ὅτι διετύπωσα τὴν ἄποψιν ὅτι τὸ σπορέλαιον εἶναι ἀναγκαῖος ἐχθρός, ἀλλὰ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ φίλος τοῦ ἐλαιολάδου καὶ εἶπον ὅτι πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ δεχθῶμεν ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται εἰς τὴν χώραν μας λελογισμένη εἰσαγωγὴ σπορελαίου ὁσάκις ὑπάρχῃ ἀνάγκη. Ἀντιτίθεμαι ἐναντίον τῆς ἀντιλήψεως ὅτι πρέπει κατ’ ἀρχὴν νὰ ἀποκλείσωμεν πᾶσαν εἰσαγωγὴν σπορελαίου. Δεύτερον θὰ σᾶς εἴπω ὡς πρὸς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου, ὅτι ἡ Ἱσπανία, ἡ ὁποία ἔχει ἔλλειμμα λαδιοῦ καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ καλύψῃ τὶς ἐσωτερικές της ἀνάγκες, βγάζει 30.000 τόννους. Διατὶ ἡ Ἑλλάς, ἡ ὁποία ἔχει περίσσευμα δὲν ἠμπορεῖ νὰ βγάλῃ ἀνάλογον ποσότητα. Καὶ τέλος ἐκεῖνο ποὺ εἶπον διακόπτων ρήτορα τοῦ Κόμματός σας, ἐὰν αὔριον τὸ πρωῒ—σχῆμα λόγου—μετά τινα ἔτη, μᾶς περισσεύουν 50.000 τόννοι λαδιοῦ, νομίζετε ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν θὰ ἔχῃ ἀνάγκην παγίας ἐξαγωγικῆς πολιτικῆς διὰ νὰ βγάζῃ τοὺς τόννους αὐτούς; Τί θὰ τὸ κάμνωμεν, θὰ τὸ χύσωμεν εἰς τὴν θάλασσαν;

§104Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ὅταν ἐγὼ ἀπέκλεια τὴν περίπτωσιν τῆς ἐξαγωγῆς λαδιοῦ, τότε θὰ ἐδικαιολογεῖτο νὰ κάμετε αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις. Δὲν κατέληξα ἐκεῖ. Ἐγὼ ἤθελον μόνον τοῦτο νὰ διαπιστώσω, ὅτι σήμερον τὸ λάδι, τὸ ὁποῖον καταναλίσκεται διεθνῶς εἶναι 60.000. Καὶ ὅταν ἡ Ἱσπανία ἔπειτα ἀπὸ προσπαθείας ἐτῶν κατορθώνῃ νὰ ἐξαγάγῃ 30.000 τόννους, ἡμεῖς χωρὶς νὰ ἔχωμεν καταβάλει καμμίαν προσπάθειαν καὶ ἐνῷ ἔχομεν διακόψει κάθε ἐπαφὴν μὲ τὶς ἀγορὲς τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι εὔκολον νὰ ἐκτοπίσωμεν ἀπὸ ἐκεῖ τὰ Ἱσπανικὰ καὶ Ἰταλικὰ ἐλαιόλαδα; Δι’ αὐτὸ τὸν λόγον νομίζω ὅτι θὰ χρειασθῇ νὰ καταβληθῇ μία προσπάθεια, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ εἶναι μόνιμος καὶ παγία, διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ λαδιοῦ, ὄχι μόνον ἐξευγενισμένου λαδιοῦ, ἀλλὰ καὶ σὲ βαρέλια, διότι νομίζω ὅτι μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα, δυνάμεθα κάλλιστα νὰ ἐγκαινιάσωμεν μίαν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν τοῦ λαδιοῦ. Ἐφέτος, ἐκ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ἡ παραγωγὴ θὰ ἀνέλθῃ εἰς 140.000 τόννους. Ἐγὼ δέχομαι ὅτι θὰ ἀνέλθῃ εἰς 120.000 τόννους. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν ἀποθέματα 10.000 τόννοι σπορελαίου, καὶ γίνονται 130.000 τόννοι. Εἶναι ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ σπορελαίου, ἡ ὁποία κυμαίνεται μεταξὺ τῶν 15.000–17.000 τόννων, καὶ γίνονται 147.000 τόννοι. Εἶναι ἀκόμη γεγονὸς ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια θὰ μᾶς δώσῃ ὁπωσδήποτε μία ποσότητα σπορελαίου περὶ τὰς 15.000 τόννους, ὁπότε φθάνωμεν εἰς τοὺς 160.000–165.000 τόννους. Ὅταν θέλωμεν νὰ φᾶμε 90.000 τόννους, ὅταν ἀπορροφᾷ ἡ ὑδρογόνωσις τοὺς 17.000 τόννους, γίνονται 107.000 τόννοι καὶ ἕνα ἄλλο περιθώριο 15.000 τόννων θὰ γίνουν 132.000 τόννοι, μέχρι τοὺς 160.000 τόννους ἔχουμε λιπαρὰ ἕτοιμα δι’ ἐξαγωγὴν περίπου 20.000–30.000 τόννους. Πῶς θὰ ἐξάγωμεν αὐτὰς τὰς ποσότητας τῶν ἐλαιολάδων μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα; Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ ἐγκαινιάσωμεν ἐξαγωγικὴν πολιτικὴν εἰς δοχεῖα ἐξευγενισμένης ποιότητος καὶ εἰς βαρέλια. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον ἰδιαιτέρως, νὰ παρακαλέσω τὸν κύριον Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν κόσμον τῆς Μυτιλήνης, ὡς προστάτης τῆς παραγωγικῆς τάξεως, νὰ μὴ βραδύνῃ ἡ καθυστέρησις τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα σκέπτεται νὰ ἐξαγγείλει ἡ Κυβέρνησις. Νὰ βελτιώσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας, νὰ ὁρίσῃ ἀμέσως τὰ ὄργανα συγκεντρώσεως καὶ χρηματοδοτήσῃ ἀμέσως τὰ ὄργανα αὐτά, ὥστε νὰ μὴ φυγαδευθῇ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν μικρῶν καὶ μεσαίων παραγωγῶν τὸ ἐλαιόλαδον. Εἶναι γεγονός, ὅτι οἱ μικροὶ καὶ μεσαῖοι παραγωγοὶ ἔχουν ἐξαθλιωθῆ τελείως, καὶ τοῦτο ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἓν μέρος τῆς παραγωγῆς των τὸ προεπώλησαν εἰς τιμὰς 12 καὶ 13 δραχμῶν. Καὶ τὸ προϊὸν τοῦτο εἶναι ἴσως τὸ χειρότερον εἰς τὴν χώραν. Διότι οἱ παραγωγοὶ ἐν μέσῳ χειμῶνος ἐπὶ τρίμηνον, τετράμηνον, πρέπει νὰ καταβάλουν τόσους κόπους καὶ νὰ ὑποβάλλωνται εἰς τόσας θυσίας καὶ στὸ τέλος νὰ μὴν ἔχουν χρήματα νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ στοιχειώδη ἔξοδα τῶν οἰκογενειῶν των. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐνδιαφέρεται, νὰ σώσῃ τὸν κόσμον αὐτόν, νὰ σπεύσῃ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα της.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον.

§106Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εὐθὺς ἀμέσως θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἐξέτασιν τῆς οὐσίας τοῦ συζητουμένου θέματος, ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Θὰ τονίσω μετὰ παρρησίας ὡρισμένας ἀληθείας, αἱ ὁποῖαι ἐὰν δὲν ἀποτελέσουν τὴν βάσιν τῶν σκέψεών μας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα τοῦ ἐλαιολάδου κατὰ τρόπον ὁριστικὸν καὶ συμφέροντα. Ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου ἔχει παύσει νὰ ἀποτελῇ πρόβλημα. Τὸ ἐμφανίζουν ὡς πρόβλημα οἱ μὴ ἐπιθυμοῦντες τὴν ὀρθὴν ἀντιμετώπισίν του. Εἶναι θέμα ἁπλούστατον. Ἐνδιαφέρει νὰ προστατεύσωμεν τὸν μικρὸν ἐλαιοπαραγωγόν, ὁ ὁποῖος μὲ τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας του ὑποχρεώνεται ἅμα τῇ παραγωγῇ νὰ προσφέρῃ σημαντικὴν ποσότητα τῆς παραγωγῆς του πρὸς πώλησιν, δημιουργεῖ οὕτως ἀθρόαν προσφορὰν ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει εἰς τὸν παντὸς εἴδους ἐκμεταλλευτὴν νὰ δημιουργήσῃ πτῶσιν τῆς τιμῆς του καὶ νὰ ἀγοράσῃ τὸ οὕτως προσφερόμενον ἐλαιόλαδον εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς, διὰ νὰ ἐπωφεληθῇ μετ’ ὀλίγας μόνον ἡμέρας τῆς πραγματικῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, τῆς κατὰ πολὺ βέβαια μεγαλυτέρας ἐκείνης ποὺ τὸ ἠγόρασεν. Ἡ κάθε λοιπὸν Κυβέρνησις ὀφείλει ἐγκαίρως νὰ προστατεύσῃ τὸν μικρὸν ἐλαιοπαραγωγὸν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν αὐτήν, διὰ τῆς ἐγκαίρου ὑπὸ τὸ Κράτος συγκεντρώσεως ἐλαιολάδου. Διὰ τὴν πραγματοποίησιν ὅμως τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς πρέπει νὰ καθορισθῇ οὐχὶ αὐθαίρετος τιμή, ἀλλὰ τιμὴ ποὺ νὰ συμφέρῃ τὸν παραγωγὸν ὅπως προσάγῃ τὸ ἔλαιον εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Οὕτως δὲν ἐπιτυγχάνεται μόνον ἡ ὀφειλομένη προστασία τοῦ μικροῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκη τῆς προστασίας αὐτῆς, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως τὸ Κράτος δημιουργεῖ ἕνα ἀπόθεμα ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει εἰς τοῦτο νὰ ἐπεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς εἰς τὴν ἀγοράν, ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη, ὥστε νὰ ἐξασφαλίζῃ εἰς τὴν κατανάλωσιν τὸ ἐλαιόλαδον εἰς τιμὴν λογικήν. Ἔτσι παράλληλα καὶ ταὐτοχρόνως ἐξυπηρετεῖται καὶ ὁ μικρὸς ἐλαιοπαραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτής. Πέραν τούτου δέον ἀπεριορίστως νὰ ἐπιτρέπεται ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου, τοῦ φυσικοῦ ἐλαιολάδου καὶ οὐχὶ μόνον τοῦ ραφινέ. Τοῦτο ἐπιβάλλεται διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ νὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, διὰ τῆς ἐξασφαλίσεως εἰς αὐτὸν μιᾶς ἀνωτέρας τιμῆς, ὅταν συμπίπτῃ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ εἶναι μεγάλαι. Χάριν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς εἶναι ἕτοιμος νὰ δεχθῇ ὡς ἕνα φιλικὸν εἶδος τὸ σπορέλαιον, μόνον ὅταν τοῦτο θὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς ἀναπλήρωσιν τοῦ ἐξαγομένου ἐλαιολάδου χάριν τῆς ἐξασφαλίσεως τῆς ἐπαρκείας τῆς καταναλώσεως καὶ κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἐγγυᾶται κατὰ τὸ δυνατὸν τὴν ἀποφυγὴν τῆς νοθείας, διὰ τοῦ ἀποκλεισμοῦ τῆς προσμίξεως ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου. Αὐτὰ εἶναι πράγματι τὰ αἰτήματα τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, τὰ ἐξυπηρετοῦντα τὰ συμφέροντά του, τὰ ὁποῖα ὅμως συμπίπτει παράλληλα νὰ ἐξυπηρετοῦν καὶ τὴν κατανάλωσιν, ἀφοῦ οὕτως καὶ δι’ αὐτῶν ἐξασφαλίζεται μία λογικὴ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου. Αὐτὰ τὰ ἁπλούστατα πράγματα, πρέπει νὰ ἀποτελέσουν τὴν μόνιμον πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία δέον νὰ ἐξασφαλισθῇ διὰ νόμου. Τί ὅμως γίνεται ἀπὸ μακροῦ καὶ συνεχίζεται σήμερον ἀκόμη ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου; Κάθε χρόνον καὶ εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐλαιοεσοδείας προκύπτει τὸ ζήτημα τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Ἔρχονται αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, αἱ ὁποῖαι, θέλω νὰ πιστεύω, ὅτι ἀπὸ ἄγνοιαν τοῦ ζητήματος ἢ ἐπηρεασμέναι ἀπὸ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς καταναλώσεως εἰσηγοῦνται τὰς πλέον ἀπιθάνους λύσεις εἰς τὸ ζήτημα τοῦτο. Προστίθενται καὶ αἱ ἀπόψεις τῶν παντὸς εἴδους βιομηχανιῶν τοῦ ἐλαιολάδου καὶ τὸ ἄθροισμα εἶναι ἡ δημιουργία μιᾶς συγχύσεως περὶ τὸ ζήτημα τοῦτο, ἡ ὁποία καταντᾷ εἰς ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι τελικῶς καὶ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν πλήττουν. Καὶ ἡ σύγχυσις αὐτὴ καθίσταται ἔτι μεγαλυτέρα, ὅταν οἱ ἁρμόδιοι Ὑπουργοί, δὲν προέρχωνται ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ υἱοθετηθοῦν καλοπίστως τὰς εἰσηγήσεις τῶν ἀνωτέρω παραγόντων, αἱ ὁποῖαι ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει —ὡς προεῖπον— καταντοῦν νὰ θίγουν καὶ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ ὑπενθυμίζω χαρακτηριστικῶς ὅταν ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ἐγένετο ἡ συζήτησις διὰ τὴν θέσπισιν τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων, ποὺ ἐπέβαλον τὴν πρόσμιξιν ἐλαιολάδου καὶ σπορελαίου, δηλαδή, τὴν ἐπίσημον καθιέρωσιν τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου, ὅτι ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἐν τῇ προσπαθείᾳ νὰ δικαιολογήσῃ τὸ ἀτυχὲς τοῦτο μέτρον, ὑπεστήριξε καλοπίστως ὅ,τι αἱ ὑπηρεσίαι του καὶ ἄλλοι παράγοντες τοῦ εἶχον εἰσηγηθῆ ὅτι δηλαδὴ ἡ λῆψις τοῦ μέτρου ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἡ Ἑλλὰς στερεῖται ἐλαιολάδου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως. Ἀντιλαμβάνεσθε ποία ἐντύπωσις προεκλήθη ἰδίᾳ εἰς τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἀλλὰ καὶ ποία ἀπογοήτευσις ὅταν ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργὸς —ἔστω καὶ καλοπίστως— ἐνεφανίσθη ἀγνοῶν ὅτι ἡ Ἑλλὰς πάντοτε, ἀνεξαρτήτως δὲ τοῦ ἐὰν μεσολαβῇ ἔτος μὴ παραγωγῆς ἐλαιολάδου, ἔχει ὄχι μόνον ἐπάρκειαν ἐλαιολάδου διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως ἀλλὰ καὶ σημαντικὴν ποσότητα διαθεσίμων δι’ ἐξαγωγήν. Καὶ ὅσα ἀναφέρω περὶ τῶν παραγόντων ποὺ ἐπηρεάζουν τὰς Κυβερνητικὰς ἀποφάσεις κάθε χρόνον ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαιολάδου, δὲν τὰ λέγω διὰ νὰ θίξω τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Δυστυχῶς ἐπαναλαμβάνονται, εἰς τὴν κάθε Κυβέρνησιν, ταῦτα γνωρίζω ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως, διότι μὲ κάποιον τρόπον ὑπέστην καὶ ἐγὼ τὰς εἰσηγήσεις αὐτὰς κατὰ τὸ 1952, ὅτε ἤμην ὁ ἁρμόδιος Ὑπουργός. Σᾶς ἀποκαλύπτω μάλιστα, τὰς ἀντιδράσεις ποὺ συνήντησα διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῆς συγκεντρώσεως ἐκείνης τοῦ ἐλαιολάδου, ποὺ δὲν φαντάζομαι εὐχερῶς νὰ ξαναγίνῃ εἰς τὴν ἔκτασιν ἐκείνην, ἡ ὁποία μεγάλως ἐξυπηρέτησε καὶ τὸν μικρὸν ἐλαιοπαραγωγὸν καὶ τὴν κατανάλωσιν. Ἔφθασαν τότε ἡ Νομισματικὴ Ἐπιτροπή, νὰ μοῦ ἀρνηθῇ τὴν χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως, διὰ νὰ ματαιωθῇ ἡ πραγματοποίησίς της καὶ παρέστη ἀνάγκη νὰ ἐπέμβῃ ἀποφασιστικῶς ὁ τότε Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Σοφοκλῆς Βενιζέλος καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ πραγματοποιηθεῖσα συγκέντρωσις τοῦ ἐλαιολάδου. Διὰ νὰ τερματισθῇ λοιπόν, ἡ ἀπαράδεκτος αὐτὴ κατάστασις εἰς βάρος τῆς ἐθνικῶς ἐπιβαλλομένης ὡς ἄνω πολιτικῆς τοῦ ἐλαιολάδου, πρέπει διὰ νόμου νὰ ἐξασφαλισθῇ Ὅταν τὸ ἐλαιόλαδον, ὅπως καὶ τὸ κάθε εἶδος κατακτᾷ μίαν καλὴν τιμήν, διότι αὐξάνονται αἱ τιμαί του εἰς τὸ ἐξωτερικό, οὐδεὶς δικαιοῦται νὰ ἀποστερῇ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν τῆς ηὐξημένης αὐτῆς τιμῆς. Ἐκ τῆς μὴ ἐγκαίρου ὑπάρξεως τῆς ἐπιβαλλομένης πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, δὲν δικαιοῦται ἡ κάθε Κυβέρνησις νὰ χρησιμοποιῇ ὡς πρόχειρον μέσον τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου μὲ συνέπειαν καὶ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν νὰ ἀποστερῇ τῆς ηὐξημένης τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ποὺ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ διαμορφώνουν, ὡς συνέβη κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθόν, ἀλλὰ καὶ τὸ Κράτος νὰ ἀποστερῇ πολυτίμου συναλλάγματος. Ἡ ἐξαγωγὴ πρέπει νὰ εἶναι ἀπολύτως ἐλευθέρα καὶ δὴ τῶν φυσικῶν ἐλαιολάδων. Ἔτσι μόνον θέλει ἐξυπηρετηθῇ ὁ παραγωγός. Ἡ ἄποψις τῆς ἐξαγωγῆς ραφινὲ ἐλαιολάδων, μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι οὕτως ἐπιτυγχάνεται νὰ μὴ μεταφέρεται ἡ ἐπεξεργασία αὐτὴ εἰς τὴν Ἰταλίαν εἰς βάρος τῶν ἐν Ἑλλάδι ραφιναριῶν εἶναι συμπαθής, ὑπὸ προϋποθέσεις ὅμως ποὺ δὲν θὰ θίγουν τὰ συμφέροντα τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ. Ὁ κανών, χάριν τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ παραγωγοῦ, πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐλευθέρα ἐξαγωγὴ τῶν φυσικῶν ἐλαιολάδων, νὰ παύσῃ δὲ νὰ παρέχεται τὸ προβάδισμα εἰς τὰς ἐξαγωγὰς τοῦ ραφινέ. Πρῶτα πρέπει νὰ ὑποστηρίξωμεν τὰς 300.000 οἰκογενείας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ μετὰ τὰς βιομηχανίας. Τὸ σπορέλαιον, ὡς προεῖπον, δέχεται ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ὡς φιλικὸν καὶ σύμμαχον εἶδος, ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον ὅμως προϋπόθεσιν ὅτι θὰ χρησιμοποιῆται μόνον διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν τῶν ποσοτήτων ἐλαιολάδου ποὺ θὰ ἐξάγωνται καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐξασφαλίσεως ἐπαρκείας χάριν τῆς καταναλώσεως, θὰ διατίθεται δὲ οὐχὶ ἐν προσμίξει μὲ ἐλαιόλαδον, ἀλλὰ αὐτούσιον καὶ ἀπὸ εἰδικὰ πρατήρια, ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίζεται ὁ ἔλεγχος καὶ ὁ περιορισμὸς τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου. Ἡ ἄποψις ὅτι ἐπιβάλλει ἡ πρόσμιξις τοῦ ἐλαιολάδου μετὰ σπορελαίου, διὰ νὰ ἐπιτυγχάνεται ἡ εὐχερεστέρα κατανάλωσις τῶν σπορελαίων καὶ νὰ ἱκανοποιοῦνται τὰ μέσα γοῦστα τοῦ καταναλωτοῦ, διὰ νὰ χρησιμοποιήσω τὴν ἀκριβῆ φρασεολογίαν τοῦ ὑποστηρίξαντος πρὸ ὀλίγου τὴν ἄποψιν αὐτὴν συναδέλφου, εὑρίσκει, καὶ ὀρθῶς, τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς ἐξ ὁλοκλήρου ἀντιθέτους. Διότι οἱ παραγωγοὶ δικαίως ἀξιοῦν τὴν κατάργησιν τῆς ἐπισήμου νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου, ἡ ὁποία διευκολύνεται διὰ τῆς τοιαύτης προσμίξεως καὶ ἡ ὁποία ἔχει θεσπισθῆ διὰ τῶν γνωστῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων. Τοιαῦται ἀπόψεις θὰ ἔχουν τὴν θέσιν των μόνον ἐὰν πρόκειται νὰ λάβωμεν προστατευτικὰ μέτρα διὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν σπορελαίων. Τοιαῦται ὅμως ἀπόψεις φαίνονται, εὐτυχῶς, ξέναι πρὸς τὰς σημερινὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις, ἀφοῦ ἤδη διὰ διατάγματος ἀπηγόρευσαν τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίων εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Ἐξ ἄλλου ὁ κάθε καταναλωτής, ὅσον πτωχὸς καὶ ἂν εἶναι θέλει νὰ ἔχῃ χωριστὰ τὸ ἐλαιόλαδον καὶ χωριστὰ τὸ σπορέλαιον, ὥστε αὐτὸς νὰ κανονίζῃ τὸν τρόπον χρησιμοποιήσεως. Αἱ ἐκτεθεῖσαι ἀπόψεις μου, εἶναι ἀπόψεις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ μόνον, ὡς σαφέστατα, ἀλλὰ καὶ μὲ κατηγορηματικότητα διετυπώθησαν ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν παραγωγῶν κατὰ τὴν πρόσφατον καὶ πολυάριθμον συγκέντρωσίν των εἰς τὰ Χανιά. Ἐν συμπεράσματι, κύριε Ἀντιπρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως καὶ κ.κ. Ὑπουργοὶ δέον νὰ προετοιμάσητε ἀμέσως τὴν ἔγκαιρον συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου. Ἐὰν πιστεύετε εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς συγκεντρώσεως, πρέπει νὰ κρατήσετε τιμήν, ποὺ νὰ κινήσῃ τὸν ἐλαιοπαραγωγὸν εἰς τὸ νὰ προσφέρῃ τὸ ἐλαιόλαδον εἰς τὴν συγκέντρωσιν. Ἡ καθορισθεῖσα βέβαια τιμὴ τῶν 20 δραχμῶν, μετὰ μάλιστα τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, σημαίνει ἐὰν ἐπιμείνετε εἰς αὐτὴν ὅτι δὲν ἐπιθυμεῖτε νὰ πραγματοποιήσετε συγκέντρωσιν. Τοῦτο ὅμως θέλω νὰ ἀποκλείσω, διότι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μὲ τὴν διακρίνουσαν αὐτὸν πολιτικὴν παρρησίαν καὶ ἐντιμότητα, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνάντησίν μας ἀνεγνώρισε τὴν σημασία τῆς ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου γενομένης συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, καίτοι ὁ ἴδιος μοὶ ὑπέμνησεν, ὑπῆρξεν τότε πολέμιός της, ἡ ὁποία μεγάλως ἐπεβοήθησε τὰς μετέπειτα κυβερνήσεις. Ἡ ἀναγνώρισις αὕτη μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμεῖ τὴν συγκέντρωσιν, συνεπῶς ὅτι θὰ καθορίσῃ τιμήν, ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν πραγματοποίησίν της. Δεύτερον νὰ ἐπιτρέψητε τὴν ἐξαγωγὴν τῶν ἐλαιολάδων καὶ δὴ τῶν φυσικῶν τοιούτων, κατὰ τρόπον μόνιμον, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐπανακτήσωμεν τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ τρίτον, τὰ σπορέλαια νὰ χρησιμοποιηθοῦν μόνον διὰ τὴν ἀναπλήρωσιν τῶν ἐξαγομένων ἐλαιολάδων καὶ πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἐπαρκείας χάριν τῆς καταναλώσεως, νὰ διατίθενται δὲ κεχωρισμένως ὡς αὐτούσια σπορέλαια, καταργουμένων ἀμέσως τῶν ἀντιθέτων ἀγορανομικῶν διατάξεων, ὥστε κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἀποφυγὴν τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου. (Χειροκροτήματα).

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου. (Ὥρα 10 μ. μ.)