1956.07.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 43η

Τρίτη 3 Ἰουλίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.45′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἔχω μερικὰς φραστικὰς τροποποιήσεις, κ. Πρόεδρε.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εὐχαρίστως, νὰ τὰς κάμετε.

§5Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰ χθεσινὰ πρακτικὰ καὶ εἰς τὴν πρότασιν τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, δὲν περιελήφθη γενομένη δεκτὴ τροπολογία, σχετικὴ μὲ τὴν θέσιν τοῦ προϊσταμένου τῆς Μπενακείου Βιβλιοθήκης. Διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, οὐδεμία δαπάνη δημιουργεῖται, δεδομένου ὅτι δὲν πρόκειται περὶ νέας θέσεως, οὔτε ἡ ὑφισταμένη καθίσταται ἀνωτέρα, ἀλλ’ ἁπλῶς, ὁ ἐκτελῶν χρέη προϊσταμένου τῆς Βιβλιοθήκης, ἀποκτᾷ καὶ τὸν τίτλον.

§6Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. Πρόεδρε.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ προκαλέσῃ δαπάνην, τὸ ἀποδέχομαι. Ἐπικυροῦνται τὰ πριακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς ταῦτα διωρθώθησαν, κατόπιν τῆς παρατηρήσεως τοῦ κ. Δ. Παπασπύρου καὶ μέ τινας φραστικὰς διορθώσεις τῶν κ.κ. Γ. Σταμάτη καὶ Ι. Διαμαντοπούλου, διορθουμένης ὡσαύτως τῆς χορηγήσεως ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Ι. Δεληγιαννάκην ὡς 45θήμερον ἀντὶ τῆς λανθασμένως ἀναγραφείσης 15θημέρου. Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Σπηλιόπουλος, αἰτεῖται δίμηνον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (ὑπ. Δικαιοσ.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ Ν. Δ. 2719)1953 «περὶ ἀναστολῆς παραγράφων, προθεσμιῶν κλπ. εἰς σεισμοπλήκτους περιφερείας τῶν Νομῶν Κεφαλληνίας καὶ Ζακύνθου» καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19195)1956 ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ καὶ Δικαιοσύνης. Ὁ κ. Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (ὑπουργ. Ἐμπορ.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων περὶ Κορινθιακῆς σταφίδος καὶ περὶ Αὐτονόμου Σταφιδικοῦ Ὀργανισμοῦ καὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 157)1956 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Οἱ κ. κ. Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (ὑπ. Ἐμπορ.), Χ. ΘΗ-ΒΑΙΟΣ (ὑπ. Οἰκον.) καὶ Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (ὑπουργ. Δικαιοσύνης), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ὑπαγωγῆς Ἀνωνύμων Ἑταιρειῶν ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ διαχείρισιν τῶν πιστωτῶν καὶ θέσεως αὐτῶν ὑπὸ εἰδικὴν ἐκκαθάρισιν». Ὁ κ. Χ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ (ὑφυπ. Συγκοινωνιῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεως ἀφορώσης εἰς τὴν ὀργανικὴν σύνθεσιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ταχ. Ταμιευτηρίων». Ὁ κ. Α. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ (ὑπουργ. Ἐργασίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου τετάρτου, τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3248) (55, 3249)55, 3250)55 καὶ 3251)55 νόμων «περὶ κυρώσεως ἀντιστοίχως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 95, 81,88 καὶ 102 Διεθνῶν Συμβάσεων Ἐργασίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Σ. Γλιγλῆς καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συνδέσμων Δήμων καὶ Κοινοτήτων Ἐπαρχίας Λήμνου ζητοῦντος προσέγγισιν τοῦ ἀτμοπλοίου «Ἰόνιον» εἰς τὸν λιμένα Μούδρου κατὰ τὴν ἄνοδον καὶ κάθοδον αὐτοῦ ἐκ Λήμνου πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν συγκοινωνιακῶν ἀναγκῶν τῶν κατοίκων 20 Κοινοτήτων περιφερείας Μούδρου. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Η. Ἠλιοῦ καὶ Π. Γλιγλῆς καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν κρατουμένων φυλακῶν Μυτιλήνης ζητούντων βελτίωσιν τῆς διατροφῆς καὶ τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως αὐτῶν, μεταγωγὴν τῶν ἀσθενῶν εἰς Σανατόρια καὶ Νοσοκομεῖα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Τάκης Κωστῆς καταθέτει τηλεγραφικὴν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων πολέμου Λαρύμνης Λοκρίδος καὶ παρακαλεῖ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα προστασίας τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου, γνωρίζων ταῦτα εἰς τὸ Σῶμα. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης, Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρας καταθέτουν ψήφισμα τῆς Παναυτοκινητιστικῆς Συγκεντρώσεως Προσωπικοῦ Λεωφορείων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ζητούσης ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν συνταξιούχων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Πρωϊμάκης, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν ἐργατικῶν Σωματείων Κατακώλου ζητούντων λῆψιν μέτρων παροχῆς ἐργασίας εἰς τὰ μέλη των, διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ λιμένος Κατακώλου κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Δημοτικοῦ Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ν. 1827)42 ἐπὶ τῷ τέλει ἀναγνωρίσεως ὡς συνταξίμου τῆς προϋπηρεσίας αὐτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λευκῶνος καὶ Λαχανοκηπουρῶν Σερρῶν ζητούντων λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν ὑπὸ χαλάζης πληγέντων παραγωγῶν κ. λ. π. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου, Ι. Παπαδημητρίου καὶ Κ. Τσιγάρας καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Θεσ)νίκης διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἀνάθεσιν τῆς διανομῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας εἰς τὴν ΔΕΗ καὶ ὄχι εἰς τοὺς Δήμους καὶ ζητούντων καθορισμὸν ἑνιαίας τιμῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζὲς καταθέτει ἀναφορὰν καπνοπαραγωγῶν Ξηρομέρου ζητούντων ἴσην μεταχείρισιν καπνοπαραγωγῶν καπνῶν ἐξωτερικῆς καταναλώσεως εἴδους Καβάλας πρὸς τοὺς λοιποὺς καπνοπαραγωγοὺς τῶν ἄλλων περιφερειῶν Μεσολογγίου καὶ Ἀγρινίου καὶ ἄμεσον ἀγορὰν καπνῶν Ξηρομέρου ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Ν. Κιτσίκης καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν κατοίκων Καινούριου Χωρίου Κοινότητος Δάρα–Μεσσηνίας ζητούντων ἵδρυσιν Δημοτικοῦ Σχολείου εἰς τὸ χωρίον των καὶ διορισμὸν διδασκάλων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Εὐαγγέλου καὶ Α. Πατσιαντᾶς καταθέτουν ἀναφορὰν ἠσφαλισμένων ΙΚΑ νοσηλευομένων εἰς Σανατόριον Στασινοῦ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διάλυσιν τοῦ Σωματείου των ΕΦΗΑΠ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν ζητοῦντος ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου, βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν ἐργασίας τῶν μελῶν του, κατάργησιν τοῦ συστήματος τῆς κατ’ ἀποκοπὴν ἐργασίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Σπηλιόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, ζητούσης βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της, χορήγησιν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου καὶ Γ. Αὐγερόπουλος καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Πολυτέκνων Ὀρχομενοῦ Βοιωτίας (Τμῆμα Συνοικισμοῦ Τσαπαλίου) ζητοῦντος γεωργικὴν ἀποκατάστασιν αὐτῶν καὶ χορήγησιν κλήρου ἐκ τῶν γαιῶν Κωπαΐδος. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ δημάρχου Ἐρυθρῶν καὶ λοιπῶν ὀργανώσεων ζητούντων ματαίωσιν μελετωμένης ἀποσπάσεως Εἰρηνοδικείου Ἐρυθρῶν ἐκ τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Θ. Κονίτσας, καταθέτει ἀναφορὰν εἰσπρακτόρων ἀγροφυλακῆς Νομοῦ Βοιωτίας ζητούντων ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν αὐτῶν ὡς ἐπιμελητῶν τοῦ Δημοσίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Ἑστιατορίων Πατρῶν, τοῦ Συνδέσμου Ὑπαλλήλων Καφενείων, Ζαχαροπλαστείων κλπ. Πατρῶν, καὶ τοῦ Συνδέσμου Τεχνιτῶν Ζαχαροπλαστῶν Πατρῶν, ζητούντων 1) Τὸν χαρακτηρισμὸν των ὡς εἰδικευμένων ὑπαλλήλων τουριστικῶν ἐπαγγελμάτων καὶ τὴν ὑπαγωγὴν των εἰς τὰς προστατευτικὰς διατάξεις τοῦ νόμου 2112. 2) Τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἀνθυγιεινῆς ἐργασίας. 3) Τὴν ἵδρυσιν καὶ λειτουργίαν ἐν Πάτραις Τουριστικῆς Σχολῆς. 4) Τὴν ὑπαγωγὴν εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ΙΚΑ τῶν εἰς λουτροπόλεις ἐργαζομένων. 5) Τὴν κατάργησιν τοῦ Β. Διατάγματος τῆς 25.8.1955 περὶ Κυριακῆς ἀργίας ἐκ περιτροπῆς εἰς τὰ ἑστιατόρια Πατρῶν. 6) Τὴν ἵδρυσιν ἐν Πάτραις Πολυκλινικῆς τοῦ ΙΚΑ, καὶ 7) Τὴν διατήρησιν καὶ μὴ κατάργησιν τῆς ἀπὸ 21.2.1955 ἀποφάσεως τοῦ ΙΚΑ περὶ ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἀσφαλιστικῶν κλάσεων, τῶν μὲ κυμαινομένας ἀποδοχὰς ἀμειβομένων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἄρτι δικαιωθέντων ἀποκαταστάσεως ἐν Κωπαΐδι ἀκτημόνων καλλιεργητῶν Παναγίας, ἐπαρχίας Θηβῶν, ζητούντων ἄμεσον ἐγκατάστασίν των εἰς τὰς παραχωρηθείσας διὰ τῆς ἐκδοθείσης ὁριστικῆς ἀποφάσεως τῆς ἐπιτροπῆς ἀπαλλοτριώσεων Λεβαδείας, γαίας καὶ χορήγησιν αὐτοῖς τοῦ ἀναλογοῦντος τῷ κλήρῳ των εἰσοδήματος τοῦ γεωργικοῦ ἔτους 1955–1956. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνταξιούχων Τυπογράφων Κερκύρας, παραπονουμένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ὑπογραφὴν τῆς ἀποφάσεως τοῦ Ταμείου Τυπογράφων πρὸς αὔξησιν τῶν κατωτάτων ὁρίων συντάξεων. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Λεβαδείας ζητούντων ἀπονομὴν χάριτος καὶ ἀποφυλάκισιν τῆς ἐν ταῖς φυλακαῖς Ἀβέρωφ κρατουμένης Κατίνας θυγατρὸς Νικολάου Βασιληᾶ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Συνοικισμοῦ Ἁγίας Φωτεινῆς Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ὁριστικὴν παραχώρησιν εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ συνοικισμοῦ τῶν παρ’ αὐτῶν κατεχομένων ἀνταλλαξίμων οἰκοπέδων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν ἐνοικιαστῶν τῶν ἐν Κερκύρᾳ Ἰταλικῶν ἀκινήτων, περιελθόντων εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον, κατὰ τὸ πλεῖστον πολεμοπαθῶν, ζητούντων ἀναβολὴν τοῦ προκηρυχθέντος διαγωνισμοῦ πρὸς ἐκποίησιν τῶν ἀκινήτων τούτων ἕως ὅτου ρυθμισθῇ τὸ ζήτημα. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐφημεριδοπωλῶν Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος ἀποδέσμευσιν παρὰ τῆς Νομισματικῆς Ἐπιτροπῆς 1.500.000 δραχμῶν ἐκ τῶν ἀποθεματικῶν τοῦ Ταμείου Συντάξεως Ἐφημεριδοπωλῶν καὶ Ὑπαλλήλων Πρακτορείων Πόλεως Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν στέγασιν τῶν ὑπηρεσιῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Πανεργατικοῦ Σωματείου Θεσσαλονίκης, ζητοῦντος κατάργησιν τῶν ἀντεργατικῶν διατάξεων τοῦ ν. 2348 καὶ 5219, ὑπογραφὴν νέας συλλογικῆς συμβάσεως μεταξὺ καπνεμπόρων καὶ καπνεργατῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κιλκὶς κ. Σ. Ἀβραμίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς Κοινότητος Πλαγίων–Κιλκίς, ζητούντων συμπλήρωσιν τοῦ ἀνεπαρκοῦς γεωργικοῦ των κλήρου κλπ. Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τσιαπάρας καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Μανωλοπούλου, ζητοῦντος ἐπανασύστασιν τοῦ καταργηθέντος τὸ 1953 Ἐπικουρικοῦ Ἀσφαλιστικοῦ Ταμείου Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ὑπαλλήλων Δήμου Θεσσαλονίκης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γʹ Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου Ὁμοσπονδίας Συνταξιούχων Ι.Κ.Α., ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν Συνταξιούχων Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Π. Πολυχρονίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Διασυλλογικῆς Ἐπιτροπῆς Σπουδαστικῶν Συλλόγων Νησιωτῶν Σπουδαστῶν, ζητούσης παροχὴν ἐκπτώσεως 50% ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων ἁπασῶν τῶν ἀτμοπλοϊκῶν γραμμῶν εἰς τοὺς νησιώτας σπουδαστὰς καὶ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους. Ὁ Σύνδεσμος Ἐκχριστιανισθέντων Ἰσραηλιτῶν Βορείου Ἑλλάδος «Ἡ Ἕνωσις» ζητεῖ συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ ἀπὸ 29)29 Μαρτίου 1949 Β. Δ. ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως ὑπαχθῶσιν εἰς τὸν Ὀργανισμὸν Περιθάλψεως Ἀποκαταστάσεως Ἰσραηλιτῶν Ἑλλάδος καὶ οἱ ἐκχριστιανισθέντες κατὰ διαφόρους ἐποχὰς Ἰσραηλῖται. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συνταξιούχων ΤΕΒΕ Ἀθηνῶν– Πειραιῶς καὶ περιχώρων ζητούσης βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν της, πλήρη ἰατρικὴν, φαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν αὐτῶν, χορήγησιν οἰκογενειακῶν ἐπιδομάτων κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Θ. Χαβίνης, Δ. Σπαῆς καὶ Π. Γαρουφαλιᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων Ἀγυιᾶς Πρεβέζης διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Ἐθνικοῦ Νηπιοτροφείου τῆς Κοινότητός των καὶ τὴν μεταφορὰν αὐτοῦ εἰς τὴν Κοινότητα Μουσιωτίσσης Ἰωαννίνων καὶ ζητούντων ἐπαναφορὰν αὐτοῦ εἰς Ἀγυιὰν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἄρτης, Πρεβέζης, Λευκάδος κ. Π. Γαρουφαλιᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Π. Τρομπούκη καὶ Α. Χουλιάρα, ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης μειώσεως δυνάμεως Χωροφυλακῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Ι. Διαμαντόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἀγελαδοτροφικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πωλήσεως Γάλακτος Μεγάρων, ζητοῦντος ἐπίσπευσιν καταθέσεως νομοσχεδίου περὶ παστεριώσεως τοῦ γάλακτος καὶ προστασίας τοῦ προϊόντος. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης–Τρικάλων κ. Μ. Πίσπας καταθέτει ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων κατοίκων Τρικάλων ζητούντων ὅπως ἀνασταλῇ ἡ ἐξόφλησις τῶν χορηγηθέντων εἰς αὐτοὺς στεγαστικῶν δανείων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Τσιγάρας καὶ Γ. Εὐαγγέλου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Σ.Α.Α.Κ. Βερροίας ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν παραγωγῶν ἐκ τῆς ἐπιβληθείσης παρὰ τῆς Π.Υ.Ε.Μ. ἀδικαιολογήτου καὶ ἐπαχθοῦς στρεμματικῆς εἰσφορᾶς διὰ τὴν χρῆσιν τοῦ ὕδατος ἐκ τῆς ἀποστραγγιστικῆς τάφρου τοῦ Λουδία. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Λασκαρίδης καὶ Κ. Τσιγάρας, καταθέτουν ἀναφορὰν ἐλαιοπαραγωγῶν Σπολαΐτης–Τριχωνίδος ζητούντων ἀναστολὴν πληρωμῆς τῶν ὀφειλῶν των ἐκ δακοκτονίας, ἐξόφλησιν αὐτῶν εἰς μηνιαίας δόσεις, ἀπαλλαγὴν ἐκ τῆς προσαυξήσεως ὑπερημερίας κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Γ. Παπαστεργίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Γυμναστικοῦ Συλλόγου Βόλου «Ἡ Νίκη» ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας τοῦ ἀγορασθέντος γηπέδου καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτοῦ κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Σταμάτης καὶ Ι. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἐπιτροπῆς Εἰδικῶν Εἰσπρακτόρων Ἀγροφυλακῆς, ζητούσης μονιμοποίησιν τῶν μελῶν της, ὡς Ἐπιμελητῶν Εἰσπράξεων τοῦ Δημοσίου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Θ. Παπαπαναγιώτου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Σωματείου Προσωπικοῦ Ἐπιχειρήσεως Ἠλεκτροφωτισμοῦ Δράμας, ζητοῦντος ὑποχρεωτικὴν ἔνταξιν καὶ μονιμοποίησιν τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἠλεκτρικῶν Ἐπιχειρήσεων, εἰς τὴν ΔΕΗ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Πατσιαντᾶς καὶ Μ. Πίσπας, καταθέτουν ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων κατοίκων Σοφάδων ζητούντων χορήγησιν συμπληρωματικῶν δανείων διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Δ. Κωστῆς καταθέτει ἀναφορὰν πρατηριούχων βενζίνης καὶ πετρελαίου Λαμίας καὶ περιφερείας Φθιώτιδος, ζητούντων αὔξησιν τοῦ ποσοστοῦ κέρδους ἀπὸ 4% εἰς 5%, καθορισμὸν ἑνιαίας τιμῆς καὶ κέρδους ἐπὶ τῶν πετρελαιοειδῶν καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κτηματικοῦ Ἐξωραϊστικοῦ Συλλόγου Ἡρακλείου Ἀττικῆς διαμαρτυρομένου διὰ τὴν πλημμελῆ καὶ παρὰ τὰς διατάξεις τῶν κειμένων νόμων ἐκμετάλλευσιν τῶν λιγνιτωρυχείων Καλογρέζης–Ν. Ἡρακλείου Ἀττικῆς καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς ἐφαρμογὴν τῶν κειμένων περὶ μεταλλείων νόμων καὶ πρὸς διάσωσιν τῶν οἰκιῶν τῶν κατοίκων ἐκ τῆς ἀπειλουμένης καταρρεύσεως αὐτῶν ἐκ καθιζήσεως κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Μπουρδάρας, Γ. Αὐγερόπουλος, Α. Λασκαρίδης, Κ. Πετρόπουλος καὶ Γ. Σταμάτης, καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Παναγ. Πανᾶ καὶ λοιπῶν διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παραχώρησιν τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῶν Ἰχθυοτροφείων Μεσολογγίου–Αἰτωλικοῦ εἰς ἐπιχειρηματίας καὶ ζητούντων τὴν παραχώρησιν ἐκμεταλλεύσεως αὐτῶν εἰς τοὺς ἁλιευτικοὺς συνεταιρισμοὺς τῶν ἰχθυεργατῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Δ. Κωστῆς καταθέτει ἀναφορὰν σεισμοπλήκτων Δομοκοῦ, ζητούντων χορήγησιν ηὐξημένων δανείων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν ζημιῶν τῶν οἰκιῶν των, ἀπαλλαγὴν αὐτῶν ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως διὰ τὴν καταβολὴν ἀσφαλίστρων πρὸς τὸ ΙΚΑ κλπ. Ὁ Σύλλογος Βομβοπλήκτων Ἐλασσόνος ζητεῖ χορήγησιν πιστώσεων εἰς τὰ μέλη του διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Καρακουζίδη καὶ λοιπῶν κατοίκων Κρηνίδων ζητούντων ἀναστολὴν ἐκριζώσεως τῶν καπνοφυτειῶν των καὶ ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβληθέντων προστίμων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος ζητεῖ μονιμοποίησιν τῶν κηπουρῶν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν Δημοσίων Δενδροστοιχιῶν καὶ Κήπων Ἀθηνῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Οὐρανίας Μουρουδῆ, ζητούσης παράτασιν τῆς προθεσμίας διὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως πρὸς ἀπόδοσιν τῆς μεσεγγυημένης περιουσίας της, καθ’ ὅσον κακῶς ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἐχθρά, ἀφοῦ διεζεύχθη τὸν Γερμανὸν τέως σύζυγόν της ἀπὸ τοῦ ἔτους 1939. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γυμναστικοῦ Συλλόγου Βόλου «Ἡ Νίκη», ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς ἀξίας τοῦ ἀγορασθέντος γηπέδου καὶ τῶν ἐγκαταστάσεων αὐτοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Α. Παπαδοπούλου καὶ λοιπῶν, ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος ἐξαγορᾶς τῆς στρατιωτικῆς θητείας καὶ διὰ τὰς κλάσεις 1950 καὶ 1951. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐθνικοῦ Συλλόγου Μισθωτῶν Κλωστοϋφαντουργῶν, ζητοῦντος περιορισμὸν τῆς ἐλευθέρας εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κλωστοϋφαντουργικῶν προϊόντων πρὸς ὄφελος τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, μείωσιν τοῦ ὁρίου ἡλικίας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν τῶν γυναικῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς βιομηχανίας πλεκτῶν «Γλάρος» Α. Ε., ζητούσης χορήγησιν ἀδείας χρησιμοποιήσεως ὑγρῶν καυσίμων διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐγκαταστάσεων καὶ μηχανημάτων της πρὸς παραγωγὴν καὶ τελειοποίησιν τῶν ὑφαντουργικῶν προϊόντων της. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κ. Γιαννακοπούλου, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς ἀνατιμήσεως τῶν εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, αὔξησιν τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων καὶ ματαίωσιν δεσμεύσεως τῶν ἀποθεματικῶν κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προοδευτικοῦ Συλλόγου Βοτανικοῦ, ζητοῦντος συρματόφραξιν καὶ δενδροφύτευσιν διὰ δαφνῶν τῶν σιδηροδρομικῶν γραμμῶν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ Περσεφόνης μέχρι τῆς Ἱερᾶς ὁδοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σ. Παπαθανασίου καὶ λοιπῶν Κατοίκων Νεαπόλεως καὶ Ἐξαρχείων, ζητούντων ματαίωσιν ἀποψιλώσεως τοῦ Ἄλσους Πευκακίων Ἁγίου Νικολάου διὰ τὴν ἀνέγερσιν κτιρίου πρὸς στέγασιν τῆς Γερμανικῆς Σχολῆς. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Συντεχνίας Ἀρτοποιῶν Ἀθηνῶν, ζητούσης ἐπανένταξιν εἰς τὸ κοστολόγιον ἄρτου τοῦ κονδυλίου «ἀμοιβὴ ἐργατοϋπαλλήλου», αὔξησιν τοῦ βιοτεχνικοῦ ποσοστοῦ κέρδους ἐπὶ τοῦ πιτυρούχου ἄρτου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀρκαδίας κ. Α. Βαχλιώτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος, Συλλόγου Φιλοπροόδων, Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Δημητσάνης κλπ. ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης μεταφορᾶς τῆς ἕδρας Ἐπιθεωρήσεως Δημοτικῶν Σχολείων Γορτυνίας ἐκ Δημητσάνης. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Νιαυταλιέων καὶ Ἁλιέων Μηχανοτρατῶν Πειραιῶς «Ὁ Ἅγιος Παῦλος», ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ἰδίου κλάδου τῶν Ἁλιέων Μηχανοτρατῶν ἐν τῇ ναυτικῇ ἐργασίᾳ, βελτίωσιν τῆς μισθοδοσίας καὶ τροφοδοσίας αὐτῶν, καταβολὴν εἰς αὐτοὺς δώρου Πάσχα καὶ Χριστουγέννων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀμυγδαλεῶνος, ζητοῦντος ἐκρίζωσιν τῆς ἀναδασωθείσης ἐκτάσεως τοῦ τεμαχίου 110 τοῦ κτήματος Τεναγῶν–Φιλίππων καὶ διανομὴν αὐτοῦ εἰς τοὺς κληρούχους ἀκτήμονας Ἀμυγδαλεῶνος κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καβάλας κ. Σ. Νικολαΐδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Νομοῦ Καβάλας, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν ὡς συνταξίμου τῆς προϋπηρεσίας τῶν μελῶν του ὡς ἐκτάκτων ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικοβοιωτίας κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτει ἀναφορὰν πολεμοπαθῶν κατοίκων Κορωπίου Ἀττικῆς ζητούντων χορήγησιν αὐτοῖς συμπληρωματικοῦ δανείου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν ἐκ τῶν πολεμικῶν αἰτιῶν καταστραφεισῶν οἰκιῶν των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐραγατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Πύργου, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης δεσμεύσεως τῶν ἀποθεματικῶν κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἠσφαλισμένων ΙΚΑ Χαλκίδος, διαμαρτυρομένων δι’ ἐπιβολὴν προσθέτων δαπανῶν εἰς βάρος των δι’ ἰατρικὰς καὶ παρακλινικὰς ἐξετάσεις καὶ διὰ χορήγησιν φαρμάκων καὶ ζητούντων κατάργησιν τῶν ἐπιβληθεισῶν ἐπιβαρύνσεων. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀτμοπλοΐας Αἰγαίου Ἀδελφῶν Τυπάλδου σχετικῶς μὲ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβον οἱ Τοῦρκοι κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου τοῦ ἐκτελοῦντος τὴν γραμμὴν Κωνσταντινουπόλεως–Πειραιῶς, τὰ ὁποῖα καθιστοῦν ἀδύνατον τὴν ὑπὸ τοῦ μοναδικοῦ τούτου Ἑλληνικοῦ ἀτμοπλοίου συνέχισιν τῆς ἐν λόγῳ ἀτμοπλοϊκῆς γραμμῆς. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Κερκύρας, ζητοῦντος ἀπάλειψιν διατάξεων ἐκ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου» δι’ ἧς ἐπιτρέπεται ἡ δικηγοροποίησις δικαστῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν διπλωματούχων. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Χ. Ψαρρὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῶν κατοίκων τῆς παρὰ τὴν λεωφόρον Συγγροῦ τῶν Ἀθηνῶν Συνοικίας Ἁγίου Σώστη καὶ τῶν ὁμόρων τμημάτων τῶν Συνοικιῶν Νέας Σμύρνης, Ἁγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου), Στρατίκη, Ἄνω Δάφνης (Κατσιποδίου) καὶ Δουργουτίου, ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης ἀνεγέρσεως τῶν Δικαστικῶν Φυλακῶν εἰς χῶρον τῆς Συνοικίας Ἁγίου Σώστη, ἄμεσον κατεδάφισιν τοῦ περιτοιχίσματος τοῦ χώρου τούτου καὶ ἐλευθέραν ἢ συνεταιρισμένην οἰκοπεδοποίησιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Παπαβασιλείου, καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Σωματείου Λαχανοκηπουρῶν Σερρῶν καὶ τῶν Συνεταιρισμῶν Λαχανοκηπουρῶν Σερρῶν καὶ Ἁγίου Ἰωάννου, ζητούντων χορήγησιν εἰς τὰ μέλη των μακροπροθέσμων δανείων διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἐκ τῆς χαλάζης καταστροφῶν τῶν λαχανοκήπων, χορήγησιν λιπασμάτων καὶ σπόρων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Λύχνος, καταθέτει ἀναφορὰν ἀδικηθέντων ἀποστράτων ἀξιωματικῶν Κερκύρας, ἐξελθόντων τοῦ στρατεύματος πρὸ τοῦ 1951, ζητούντων χορήγησιν καὶ εἰς αὐτοὺς τοῦ αὐτοῦ ποσοῦ βοηθήματος παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ, ὅπερ χορηγεῖται εἰς τοὺς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952 καὶ ἐντεῦθεν ἀποστρατευομένους. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Σχολικῆς Ἐφορίας Δημοτικοῦ Σχολείου Κριεζῶν Εὐβοίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν πλημμελῆ λειτουργίαν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Κριεζῶν καὶ ζητοῦντος μετάθεσιν τῆς ἐν αὐτῷ ὑπηρετούσης διδασκαλίσσης ὡς μὴ ἀνταποκρινομένης εἰς τὰ καθήκοντά της κλπ. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Β. Παπαβασιλείου καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Σερρῶν, ζητούντων τροποποίησιν τοῦ ἄρθρου 25 τοῦ Ν. Δ. 3633)54 ἐπὶ τῷ τέλει ἀπ’ εὐθείας βεβαιώσεως καὶ εἰσπράξεως ὑπὸ τῶν Δήμων τοῦ φόρου γεωργικῶν, μελισσοκομικῶν καὶ σηροτροφικῶν προϊόντων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ ἐν Ἀθήναις Συλλόγου Σκυρίων, ζητοῦντος ἀποκατάστασιν τῆς διακοπείσης συγκοινωνίας Ἀθηνῶν– Κύμης μέσῳ Καλάμου–Ἀλιβερίου διὰ πορθμείου, ἐπισκευὴν τῆς ὁδοῦ Καπανδριτίου–Καλάμου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν ζητούσης, τὴν λῆψιν μέτρων προστασίας καὶ ἐπιδοτήσεως τῶν μελῶν της λόγῳ τῆς μαστιζούσης τὸν κλάδον των ἀνεργίας ὡς ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς νέων μηχανημάτων παρὰ τῆς ἑταιρείας Λιπασμάτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Ι. Μποῦτος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Συλλόγου Κοινοτικῶν Ὑπαλλήλων Μεσσήνης, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν του εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. 1726)51, καθορισμὸν ἑνιαίου μισθολογίου καὶ ἐξομοίωσιν αὐτῶν πρὸς τοὺς Δημοσίους ὑπαλλήλους κλπ. Οἱ βουλευταὶ Μεσσηνίας κ. κ. Σ. Κωστόπουλος καὶ Ι. Μποῦτος, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Συνεταιριστικοῦ Ἐργοστασίου Χυμῶν Καλαμῶν, ζητοῦντος ἀπαγόρευσιν εἰσαγωγῆς χυμῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, κατάργησιν γκαζόζας καὶ λῆψιν μέτρων προστασίας καὶ διαθέσεως χυμῶν ἐγχωρίου παραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς πληγέντων κατοχῆς λόγῳ ἁρπαγῶν, λεηλασιῶν καὶ βομβαρδισμῶν Μεσσηνίας, ζητούσης καταβολὴν ἀποζημιώσεως εἰς τὰ μέλη της ἐκ τῶν πολεμικῶν ἐπανορθώσεων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Ι. Παπαδημητρίου, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Νέας Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατοϋπαλλήλων Ἑλλάδος, διαμαρτυρομένης διὰ τὴν ἄνισον παρὰ τοῦ Κράτους μεταχείρισιν τῶν νομίμως λειτουργουσῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων καὶ τὴν δίωξιν τῶν ἐργατικῶν στελεχῶν καὶ ζητούσης ἴσην μεταχείρισιν καὶ τῶν δύο ἐργατικῶν Συνομοσπονδιῶν, δικαστικόν, διαχειριστικὸν καὶ διοικητικὸν ἔλεγχον τῆς ΓΣΕΕ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἁμαξοκαρραγωγέων Μεσσήνης, ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου μελῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος καὶ Κορινθίας κ. Β. Πανούσης, καταθέτει αἴτησιν κατοίκων Μπισίων, διαμαρτυρομένων, διότι εἰς τὴν κατασκήνωσιν τοῦ χωρίου των (Ὑπουργείου Προνοίας), διορίζονται ξένοι ὡς ἐργάται καὶ ἐργάτριαι, παραγκωνιζομένων τῶν φτωχῶν κατοίκων τοῦ χωρίου οἱ ὁποῖοι στεροῦνται τῶν πάντων καὶ εἶναι ἄνεργοι. Εἰδικῶς ἐπὶ 26 προσληφθέντων, 5 κατάγονται ἐκ τοῦ χωρίου. Ὁ βουλευτὴς Ἀχαΐας κ. Α. Γιαννόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰς τῆς Ἑνώσεως Ἐπικουρικῶν Ταμείων καὶ ΙΚΑ, ζητούντων 1) ἀναπροσαρμογὴν τῶν πενιχρῶν συντάξεών των, 2) τὴν παροχὴν τῆς ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955 αἰτουμένης καὶ χορηγητέας αὐξήσεως 30% ἐπὶ τῶν ἐπικουρικῶν Ταμείων καὶ τοῦ ΙΚΑ καὶ 3) τὴν ἐπέκτασιν τῆς λουτροθεραπείας εἰς τοὺς ἐν γένει συνταξιούχους τοῦ ΙΚΑ. Οἱ βουλευταὶ Σερρῶν κ. κ. Ν. Ἰντζὲς καὶ Β. Παπαβασιλείου, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Δημάρχου Σερρῶν, ζητοῦντος κατασκευὴν τῶν γεφυρῶν τῶν χειμάρρων Ἁγίων Ἀναργύρων καὶ Ἁγίου Γεωργίου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς ἀγούσης πρὸς τοὺς Στρατῶνας Ἱππικοῦ. Ὁ βουλευτὴς Λασηθίου κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει ἀναφορὰν Ἐπιτροπῆς ἐγγάμων γυναικῶν ὑπαλλήλων ἐμπορικῶν καταστημάτων Ἀθηνῶν, ζητούσης χορήγησιν συντάξεως παρὰ τοῦ ΙΚΑ εἰς τὰς ἐγγάμους γυναῖκας τὰς ἐχούσας συμπληρώσει 30ετῆ ὑπηρεσίαν καὶ 5.000 ἡμερομίσθια. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Χριστόπουλος, Β. Πανούσης καὶ Θ. Γκουτζουρῆς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Πανελληνίου Συνδέσμου Σαγματοποιῶν καὶ τοῦ Συλλόγου Ἁμαξοκαρραγωγέων Λεχαινῶν, ζητούντων ἀποζημίωσιν τῶν μελῶν των, πληγέντων ἐκ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ αὐτοκινήτου ἢ χορήγησιν αὐτοῖς ἀδειῶν κυκλοφορίας αὐτοκινήτων. Ὁ βουλευτὴς Σερρῶν κ. Ν. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Λευκῶνος, ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἐνισχύσεως τῶν παραγωγῶν τῆς Κοινότητός του, πληγέντων ἐκ χαλάζης. Ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν, κατ’ ἐντολὴν ἁπάντων τῶν Δικηγορικῶν Συλλόγων τοῦ Κράτους, διαμαρτύρεται διὰ τὴν ἐπιχειρουμένην ἐμβόλιμον διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου, δι’ ἧς μεταρρυθμίζονται θεμελιώδεις διατάξεις τοῦ Κώδικος περὶ Δικηγόρων καὶ ἐπιτρέπεται ἡ δικηγοροποίησις δικαστῶν καὶ ἄλλων κατηγοριῶν διπλωματούχων καὶ ζητεῖ ἀπάλειψιν τῆς ἐν λόγῳ διατάξεως κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀργολίδος–Κορινθίας κ. Κ. Χριστόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀστικῆς Ἰδιοκτησίας Λουτρακίου, ζητούσης προαιρετικὴν καταβολὴν τοῦ κατὰ τὸ ἄρθρον 24 τοῦ Ν. Δ. 3033)54 τέλους διαμονῆς παρεπιδημούντων, κατὰ τὴν κρίσιν τῆς Δημοτικῆς Ἀρχῆς, ἀναλόγως τῶν τοπικῶν συνθηκῶν κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 162008) 27.6.56 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν πέντε ἑκατομμυρίων (5.000.000) εἰς τὸν ΑΣΟ, διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ μηνὸς Ἰουνίου ἐ. ἔ. πληρωμὴν δαπανῶν συγκεντρώσεως σταφίδος ἐσοδείας 1955. Ὁ βουλευτὴς Λεβαδείας κ. Λ. Κουτσοπέταλος, καταθέτει ὑπόμνημα τῶν ὑπηρετούντων εἰσπρακτόρων Ἀγροφυλακῆς, αἰτουμένων ὅπως ἐνταχθῶσιν ὡς ἐπιμεληταὶ εἰσπράξεων εἰς τὰ Δημόσια Ταμεῖα. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ν. Παπανικολάου διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μὴ ἐγκατάστασιν τηλεφώνου εἰς τὴν οἰκίαν του, καίτοι ὁ ΟΤΕ ἐγκατέστησε τοιαῦτα εἰς συνοίκους του, ὑποβαλόντας αἴτησιν μεταγενεστέρως αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπακτίας καὶ Εὐρυτανίας Χριστοφόρου, παραπονουμένου διὰ τὴν μὴ ἐγκατάστασιν τηλεφώνου ἐν τῇ παρὰ τῇ Ἡλιουπόλει οἰκίᾳ του, ὑποβαλὼν αἴτησιν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1955. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινὸς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πιστωτικῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Λεχαινῶν ζητούντων ρύθμισιν τῶν δανείων τῶν ὀφειλομένων ὑπὸ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων εἰς ξένον συνάλλαγμα. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζὲς ζητεῖ τροποποίησιν τοῦ Α. Ν. 835)48 ἐπὶ τῷ τέλει συνταξιοδοτήσεως παρὰ τοῦ Δημοσίου Ταμείου τῶν οἰκογενειῶν τῶν ὑπὸ τῶν συμμοριτῶν φονευθέντων Πρόεδρον καὶ Ἀντιπρόεδρον Κοινοτήτων. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Α. Πατσιαντᾶς καταθέτει ψήφισμα τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν ἀντιπροσώπων τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βόλου, διαμαρτυρομένης διὰ τὰ παρὰ τῶν Βρεττανῶν ἐν Κύπρῳ λαμβανόμενα στυγνὰ καὶ ἀνελεύθερα μέτρα καὶ ζητούσης κατάπαυσιν αὐτῶν καὶ ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως εἰς τὸν Κυπριακὸν λαόν. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Α. Α. Πατσιαντᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνελεύσεως τῶν Ἀντιπροσώπων τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Βόλου ζητούσης λῆψιν μέτρων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῆς μαστιζούσης τὴν πόλιν τοῦ Βόλου ἀνεργίας. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Γ. Σπηλιόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰν πολιτικῶν κρατουμένων εἰς Γυάρον ζητούντων ταχεῖαν ἀποστολὴν ὕδατος δι’ ὑδροφόρου μέχρι διαλύσεως τῶν ἐν λόγῳ φυλακῶν. Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μπριλλάκης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐμμανουὴλ Στεφανάκη ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ ἐδαφίου βʹ παραγρ. 1 ἀριθ. 28 τοῦ Α.Ν. 1846)51. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. I. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 505 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἔχει ἐπιβληθῆ εἰς κληρούχους ἀγρότας ὠφεληθέντας ἐκ τῆς ἐκτελέσεως ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων καὶ διὰ τὴν συντήρησιν αὐτῶν, ἔκτακτος εἰσφορὰ ἀνὰ στρέμμα, καταβαλλομένη εἰς ὀκάδας σίτου. Κατὰ τὴν ἡμετέραν γνώμην, ἡ ἐν λόγῳ εἰσφορὰ τυγχάνει ἀπολύτως σκόπιμος καὶ δικαία, εὑρισκομένη ἐντὸς τῆς γενικῆς ἀρχῆς, ὅτι διὰ τὴν συντήρησιν τοὐλάχιστον τῶν ἔργων δέον νὰ ἐπιβαρύνωνται ὡς ὠφεληθέντες οἱ ἰδιοκτῆται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 577 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφερομένων Κοινοτήτων Βρύσεως–Γαΐων–Κρεμαστοῦ–Τραχηγίου καὶ Θαρονίων διέρχονται αἱ ὑπ’ ἀριθ. 12 καὶ 16 ἐπαρχιακαὶ ὁδοὶ Νομοῦ Εὐβοίας. Ἡ συντήρησις, ἀνακαίνισις, κατασκευὴ κλπ. αὐτῶν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ταμείου Ὁδοποιΐας Νομοῦ Εὐβοίας. Ὅλαι αἱ ἁρμοδιότητες αἱ σχετικαὶ μὲ τὰ Ταμεῖα Ὁδοποιΐας, ἔχουσι μεταβιβασθῆ εἰς τοὺς οἰκείους Νομάρχας. Τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας Εὐβοίας ἐκτὸς τῶν τακτικῶν του πόρων, χρηματοδοτεῖται καὶ ἐκ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα 1.6.55 ἕως 31.12.56 διὰ 3.000.000. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 536 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Τριανταφυλλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Ἐθνικὴ ὁδὸς Ἀλεξανδρουπόλεως–Διδυμοτείχου: Διὰ τὸ τρέχον οἰκον. ἔτος 1955–56 ὡς παρετάθη μέχρι 31.12.56 ἐνεκρίθη πίστωσις 3.655.000 δρχ. ἐκ δημοσίων ἐπενδύσεων διὰ τὴν συμπλήρωσιν τοῦ σώματος τῆς ὁδοῦ καὶ βελτίωσιν τῆς βατότητος τοῦ τμήματος Τούρης–Μάνδρας. Αἱ ἐργασίαι εὑρίσκονται ἐν ἐκτελέσει. 2) Ἐθνικὴ ὁδὸς Διδυμοτείχου–Ὀρεστιάδος–Καστανεῶν: Διὰ τὸ αὐτὸ ὡς ἄνω οἰκον. ἔτος 1955–56 ἐνεκρίθη πίστωσις δρχ. 3.900.000 ἐκ δημοσίων ἐπενδύσεων δι’ ὁμοίας ἐργασίας καὶ διὰ τὴν ἀσφαλτόστρωσιν τμημάτων τῆς ὁδοῦ ἐντὸς τῶν πόλεων Διδυμοτείχου καὶ Ὀρεστιάδος. Αἱ ἐργασίαι εὑρίσκονται ἐν ἐκτελέσει. 3) Γέφυρα Ἄρδα: Ἡ κατασκευὴ τῆς γεφύρας ταύτης περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν πρὸς κατασκευὴν ἔργων. Λόγῳ στενότητος τῶν πιστώσεων ἐπενδύσεων δὲν ἐχορηγήθη ἡ πίστωσις πρὸς ἔναρξιν κατὰ τὸ τρέχον ἔτος. 4) Αἱ λοιπαὶ ἐν τῇ ἐρωτήσει ὁδοὶ τυγχάνουσιν ἐπαρχιακαί, δι’ ἃς ἁρμόδιον εἶναι τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας Νομοῦ Ἕβρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4133)19.6.56 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως (αὔξ. ἀριθ. 563) τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἐν σχέσει μὲ τὴν εἰς βάρος τῶν ἀποδοχῶν τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας κλπ. ἐνεργουμένην κράτησιν εἴκοσι (20) δραχμῶν μηνιαίως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ διαβιβάσωμεν ὑμῖν ἀντίγραφον τοῦ πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν ὑπ’ ἀριθ. 2946)233)11 ἐγγράφου μας, ὅπερ ἑρμηνεύει τὰς ἡμετέρας ἀπόψεις, ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος, ἐφ’ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Βρανοπούλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Γεν. Δ)νσις Ἀστ. Πόλεων Ὑπ)σις Ἐπιμελητείας Ἀριθ. πρωτ. 2946)233)11. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Μαρτίου 1956 Πρὸς Τὴν Γεν. Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ Δ)νσιν Ι. Τμῆμα Αʹ. Ἐνταῦθα Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 233451 ἀπὸ 27.7.1951 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, κυρωθείσης διὰ τοῦ νόμου 2136)52 ἀπὸ 1.8.51, ἐχορηγήθη εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας ἀντὶ τῶν πρότερον χορηγουμένων τροφίμων εἰς εἶδος, ἐφόδιον τροφοδοσίας εἰς χρῆμα, ὁρισθὲν εἰς δραχμὰς 8.000 παλαιὰς ἡμερησίως. Διὰ τῆς ἰδίας ὡς ἄνω ἀποφάσεως ὡρίσθη μηνιαία κράτησις δραχμῶν (20.000) ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου, εἰς βάρος τῶν ἀποδοχῶν τῶν λαμβανόντων τὸ ὡς εἴρηται ἐφόδιον τροφοδοσίας. Ἡ κράτησις αὕτη ἐνεργουμένη καὶ πρότερον, καθ’ ὃν χρόνον δηλονότι παρείχοντο τρόφιμα εἰς εἶδος, εἶχε βασίμως ὡς δικαιολογίαν τὴν ἀνάγκην ἀντιμετωπίσεως τῆς δαπάνης διακινήσεως τῶν παρεχομένων τροφίμων, μετὰ τὴν παροχὴν ὅμως ἐφοδίου τροφοδοσίας εἰς χρῆμα, ἡ δικαιολογία τῆς κρατήσεως ταύτης ἔπαυσεν ὑφισταμένη. Παρὰ τοῦτο ἡ κράτησις συνεχίσθη καὶ συνεχίζεται εἰσέτι καὶ σήμερον. Καίτοι ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἶχε καταστῆ προφανὴς καὶ ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη αὐξήσεως τοῦ χορηγουμένου ὀκταδράχμου ἡμερησίου ἐφοδίου τροφοδοσίας (ὅπερ οὐσιαστικῶς περιωρίζετο εἰς 7,30 λόγῳ τῆς ἐξ εἴκοσι δραχμῶν ἐνεργουμένης μηνιαίας κρατήσεως) λόγῳ ἀνατιμήσεως τῶν εἰδῶν διατροφῆς καὶ σημαντικῆς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου ἐν σχέσει μὲ τὸν ἰσχύοντα καθ’ ὃν χρόνον ἤρξατο χορηγούμενον τὸ χρηματικὸν ἐφόδιον τροφοδοσίας (1.8.51) ἐν τούτοις ἐσχάτως μόλις ἀνεγνωρίσθη ἡ ὡς ἄνω ἀνάγκη καὶ διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. 1537 ἀπὸ 20.12.55 καὶ ἐμπ. 136 ἀπὸ 8.2.56 ὑμετέρων ἀποφάσεων τὸ ἡμερήσιον ἐφόδιον τροφοδοσίας ηὐξήθη ἀπὸ μὲν τῆς 1ης Ἰανουαρίου 1956 εἰς δρχ. (9), ἀπὸ δὲ τῆς 1ης Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. εἰς δραχμὰς (11) ἡμερησίως, ἔναντι τῶν δεκατριῶν δραχμῶν, ἃς ἀνταποκρινομένας κατὰ τὸ μᾶλλον ἢ ἧττον εἰς τὴν πραγματικὴν ἀνάγκην εἴχομεν ζητήσει διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5137)243)11 ἀπὸ 12.5.1955 ἐγγράφου μας. Παρὰ τὴν ἀναγνωρισθεῖσαν καὶ ἐγκριθεῖσαν ὡς ἄνω αὔξησιν τοῦ ἐφοδίου τροφοδοσίας, ἡ ὡς εἴρηται ἐκ δραχμῶν 20 μηνιαία κράτησις, συνεχίζεται χωρὶς καμμίαν δικαιολογίαν. Παρακαλοῦμεν καὶ ἐλπίζομεν ὅτι ἀναγνωρίζοντες τὸ ἀβάσιμον τῆς ἐν λόγῳ κρατήσεως, θὰ εὐαρεστηθῆτε νὰ καταργήσητε ταύτην, ἥτις πλὴν τοῦ ὅτι στερεῖται οἱασδήποτε δικαιολογίας, ἐπιτείνει τὸν κυκεῶνα εἰς ὃν ἔχει ἤδη ἐξελιχθῆ τὸ μισθολόγιον τῶν ἀνδρῶν τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4147) 3155 ἀπὸ 19.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 581 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπασπύρου, ἐν σχέσει μὲ τὸ λίπασμα τῆς νιτρικῆς ἀμμωνίας, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Καίτοι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 85)6)129 αʹ ἀπὸ 24.12.1950 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Ἐσωτερικῶν ὑπουργῶν, ἐκδοθείσης κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 19.12.50 Β.Δ. (297)24.12.50 ΦΕΚ τεῦχος Αʹ) τὰ νιτρικὰ ἅλατα, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεται καὶ ἡ νιτρικὴ ἀμμωνία, ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς ἐκρηκτικαὶ ὕλαι, ἐν τούτοις ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν δὲν ἐφαρμόζονται ἰδιὰ τὸ λίπασμα τῆς νιτρικῆς ἀμμωνίας αἱ ἰσχύουσαι περὶ ἐκρηκτικῶν ὑλῶν διατάξεις, ἀλλ’ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 655)16.6.53 ἀπόφασις τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, δι’ ἧς καθωρίσθησαν τὰ μέτρια ἀσφαλείας ἅτινα δέον νὰ λαμβάνωνται κατὰ τὴν φόρτωσιν, μεταφορὰν καὶ ἐναποθήκευσιν ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς νιτρικῆς ἀμμωνίας, χαρακτηρισθείσης ὡς οὐσίας ἰσχυρῶς ὀξειδωτικῆς καὶ λίαν ἐπικινδύνου, δυναμένης νὰ προκαλέσῃ ὑπό ἀνεξακριβώτους περιστάσεις, πυρκαϊὰς καὶ ἐκρήξεις. Τὸ Ἀνώτατον Χημικὸν Συμβούλιον ἀσχοληθὲν κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 20.12.55 ἐπὶ τῶν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 167224)7.11.1955 καὶ 185791)1890 τῆς 3.12.55 ἐγγράφων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας τεθέντων αὐτῷ ἐρωτημάτων, ἀπεφάνθη ὅτι διὰ λόγους ἀσφαλείας δὲν δύναται νὰ τροποποιήσῃ τοὺς ὅρους μεταφορᾶς, ἀποθηκεύσεως κλπ. τῆς νιτρικῆς ἀμμωνίας τοὺς καθοριζομένους ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 655)53 ἀποφάσει τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὡς ἐγνώρισεν ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 36645)202 ἀπὸ 2.4.56 ἐγγράφου του, προτίθεται νὰ παραπέμψῃ ἐκ νέου τὸ θέμα εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους πρὸς ἀναθεώρησιν τῶν ὅρων ἀσφαλείας, ἀποθηκεύσεως καὶ διακινήσεως ἐν τῷ ἐσωτερικῷ τῆς νιτρικῆς ἀμμωνίας, συγκεντροῦν πρὸς τοῦτο νέα στοιχεῖα καὶ Κανονισμοὺς τῶν ἐν τῇ ξένῃ λαμβανομένων μέτρων. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἐφοδιασμὸν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὑπὸ τῶν κατὰ νόμον ἀδειῶν εἴτε πρὸς χρησιμοποίησιν τῶν ἤδη ὑπαρχουσῶν ἀποθηκῶν εἴτε διὰ τὴν λειτουργίαν νεοϊδρυθησομένων τοιούτων, πρὸς ἐναποθήκευσιν τῆς νιτρικῆς ἀμμωνίας, ἁρμόδιον τυγχάνει τὸ Ὑπουργεῖον Βιομηχανίας, πρὸς ὃ ἀπηυθύνθημεν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 85)6)129) ἀπὸ 27.4.56 ἐγγράφου μας καὶ οὗτινος τὰς ἀποφάσεις ἀναμένομεν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Ἀρβανιτάκη καὶ Γ. Σπηλιοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἠρνήθη τὴν κατάθεσιν εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ καθορισμοῦ κατωτάτου ὁρίου ἰατρικῶν μισθῶν καὶ ἀμοιβῶν». Ὅλως τοὐναντίον τὸ Ὑπουργεῖον ἀπὸ κοινοῦ μετὰ τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν ἐξετάζει εἰς τὰς λεπτομερείας τὰς διὰ τοῦ νομοσχεδίου δημιουργουμένας προσθέτους δαπάνας προωθεῖ δὲ τοῦτο κανονικῶς πρὸς τὴν Βουλήν, ἐπισπευδομένης κατὰ τὸ δυνατὸν τῆς σχετικῆς διαδικασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Σπύρου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 4262)19.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. ΝΙΒ 14767)55 τῆς 21.3.56 ἡμετέρου πρὸς τὴν Γενικὴν Διεύθυνσιν Δημοσίου Λογιστικοῦ ἐγγράφου, διεβιβάσθη ἀντίγραφον πράξεως τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Γεν. Νοσοκομείου Σάμου ὡς καὶ ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 7.9.55 ἀποφάσεως τῆς ΙΙης Ὑγειονομικῆς Περιφερείας περὶ διορισμοῦ τοῦ Σταματίου Βαρελᾶ ὡς δοκίμου Διοικητικοῦ Διευθυντοῦ παρὰ τῷ ρηθέντι Νοσοκομείῳ μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως μεριμνήσῃ διὰ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου παροχὴν τῆς σχετικῆς ἐγκρίσεως. Ἡ Γενικὴ Διεύθυνσις Δημοσίου Λογιστικοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 76275)7.4.56 ἐγγράφου της πρὸς τὴν Γραμματείαν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐζήτησε τὴν ἔκδοσιν εἰδικῆς ἐν προκειμένῳ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 630) 53 πράξεως αὐτοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3557) 2611 ἀπὸ 8.6.56 ἐγγράφου ὑμῶν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Λυμπερίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Ὁ ἐνοικιαστὴς τοῦ ἰχθυοτροφείου Παλαιᾶς Κοίτης Στρυμόνος, κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6624)28.1.56 διαταγῆς μας πρὸς τὸν Οἰκονομικὸν Ἔφορον Παγγαίου, προέβη εἰς τὴν διάνοιξιν τοῦ στομίου τοῦ ἰχθυοτροφείου πρὸς ἀπορροὴν τῶν ὑδάτων πρὸς τὴν θάλασσαν ὡς ἀνέφερεν ἡμῖν ὁ ὡς ἄνω Οἰκον. Ἔφορος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1517)7.5.56 ἀναφορᾶς του. Τὸ αὐτὸ ἐγνώρισε καὶ ἡ Κοινότης Ὀφρυνίου πρὸς τὸν ὡς εἴρηται οἰκον. ἔφορον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 271)2.5.56 ἐγγράφου της. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 36328) 8.6.56 διαταγῆς μας ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν οἰκον. ἔφορον Παγγαίου ἵνα καλέσῃ εἰς ἀπολογίαν τὸν ἐνοικιαστὴν τοῦ ὡς ἄνω ἰχθυοτροφείου, διὰ παράβασιν σχετικοῦ ὅρου τοῦ μισθωτηρίου συμβολαίου, πρὸς ἐπιβολὴν προστίμου, λόγῳ ποινικῆς ρήτρας. 2. Τὸ θέμα τῆς ἀποξηράνσεως τοῦ ὡς εἴρηται ἰχθυοτροφείου δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἡμετέραν ἁρμοδιότητα. 3. Ἡ ἐκμίσθωσις τοῦ ἰχθυοτροφείου τούτου ἐγένετο διὰ πλειοδοτικῆς δημοπρασίας, συμφώνως πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 3898)54 διακήρυξιν ἐνοικιάσεως τοῦ οἰκον. ἐφόρου Παγγαίου, εἰς ἥν περιελήφθη, τῇ αἰτήσει τῆς Κοινότητος Ὀφρυνίου ὅρος καθ’ ὅν ὑποχρεοῦται ὁ ἐνοικιαστὴς νὰ λαμβάνῃ τὰ προσήκοντα μέτρα δι’ ἀπορροὴν τῶν πλεοναζόντων ὑδάτων πρὸς τὴν θάλασσαν, πρὸς ἀποτροπὴν τῆς καταλύσεως τῶν πέριξ ἐκτάσεων. 4. Διάλυσις τῆς μισθώσεως καὶ ἀποκατάστασις τῆς Κοινότητος Ὀφρυνίου εἰς τὰ ἐκ τῆς σχετικῆς μισθωτικῆς συμβάσεως ἀπορρέοντα δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις τοῦ ἐνοικιαστοῦ δὲν εἶναι δυνατή. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3765)12.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἀπὸ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν βιβλ. ἐρωτ. 497 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Στρατῆ, περὶ ἐξομοιώσεως ἀπὸ ἀπόψεως ποσοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος τῶν δυνάμει τοῦ Π. 672)1948 ἀποχωρησάντων τῆς ὑπηρεσίας ὑπερηλίκων σιδηροδρομικῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ ἀκόλουθα: Ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ κειμένου τῆς ἐρωτήσεως ἀναφέρεται οἱ περὶ ὧν πρόκειται ὑπερήλικες σιδηροδρομικοί, καίτοι εἶχον συμπληρώσει κατὰ τὰ ἔτη 1940 ἕως 48 τὰ προβλεπόμενα ὅρια ἡλικίας πρὸς ἀποχώρησιν, διετηρήθησαν οὐχ’ ἧττον εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀπετέλεσε προφανῶς, ἐξαιρετικῶς εὐεργετικὴν μεταχείρισιν ἀπὸ μέρους τῆς Πολιτείας, καὶ περὶ τούτου πιστεύομεν, δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ ἀντίθετος γνώμη. Ὅτε ἐβελτιώθησαν αἱ γενικαὶ συνθῆκαι, ἐκρίθη ὅτι δὲν ἦτο δυνατὴ ἡ περαιτέρω διατήρησις ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπερηλίκων σιδηροδρομικῶν καὶ διὰ τοῦ νόμου 672)1948 καθιερώθη ἡ ὑποχρεωτικὴ ἔξοδός των καὶ καθωρίσθη τὸ χορηγητέον ἐφ’ ἅπαξ βοήθημα βάσει τῶν ὑφισταμένων οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῶν οἰκείων Ταμείων Προνοίας Σιδηροδρομικῶν. Διὰ τοῦ αὐτοῦ νόμου ἐθεσπίσθη ἡ χορήγησις παρὰ τῶν Ταμείων Προνοίας συμπληρωματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἀπὸ 27.4.1941 μέχρι 31.12.1948 ἐξελθόντας καὶ ἔχοντας λάβει βοήθημα. Καίτοι τὸ ληφθὲν βοήθημα ὑπὸ ἀριθμοῦ τινος ἐξελθόντων, ἀναγόμενον εἰς χρυσᾶς λίρας, ἦτο ἀνώτερον τῶν καταβληθεισῶν εἰσφορῶν ἀναγομένων καὶ τούτων εἰς χρυσᾶς λίρας, ὑπάρχουν βεβαίως καὶ πολλαὶ περιπτώσεις προσώπων λαβόντων βοήθημα μικρότερον ἐκείνου, ὅπερ θὰ ἐλάμβανον ὑπὸ σταθερὰς οἰκονομικὰς συνθήκας. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι τὰς συνεπείας τῆς οἰκονομικῆς ἀδυναμίας, εἰς ἣν περιῆλθον οἱ Ἀσφαλιστικοὶ Ὀργανισμοὶ λόγῳ τοῦ πολέμου καὶ τῶν κατοχικῶν καὶ μετακατοχικῶν πληθωρισμῶν ὑπέστησαν πλεῖσται ὁμάδες ἐργαζομένων. Οὕτω καὶ οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ἐξελθόντες κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον, ἢ μετὰ τὰ πρῶτα μετ’ αὐτὴν ἔτη, ἔλαβον βοήθημα πολὺ μικρότερον ἐκείνου, ὅπερ θὰ ἐλάμβανον ὑπὸ σταθερὰς οἰκονομικὰς συνθήκας. Βεβαίως, ἡ χορήγησις τοῦ μεγαλυτέρου δυνατοῦ ποσοῦ, ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος εἰς τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος ὑπερήλικας σιδηροδρομικούς, εἶναι ἐπιθυμητή. Ἡ ἀδυναμία ὅμως χορηγήσεως τοῦ αἰτουμένου ποσοῦ ἐφ’ ἅπαξ βοηθήματος, ἐλλείψει οἰκονομικῶν μέσων δὲν δύναται προφανῶς νὰ λεχθῇ ὅτι ἀποτελεῖ ἀδίκημα διαπραχθὲν παρὰ τῆς Πολιτείας εἰς βάρος τῶν ἀνωτέρω, ὡς ἐν τῇ ἐρωτήσει ἀναφέρεται. Ἀνεξαρτήτως πάντως τῶν ἀνωτέρω, τελεῖ ἤδη ὑπὸ ἐξέτασιν πρότασις τοῦ Δ.Σ. τοῦ Ταμείου Προνοίας Προσωπικοῦ Σ.Ε.Κ. περὶ χορηγήσεως συμπληρωματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἀπὸ 27.4.1941 μέχρι 31.12.1948 ἀποκτήσαντας δικαίωμα ἀπολήψεως βοηθήματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Ἐπὶ τῶν ὑπὸ στοιχ. αʹ, βʹ καὶ εʹ θεμάτων τῆς ὑπ’ ἀριθ. 473 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἠλία Μπρεδήμα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3626)11.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Τὸ Ταμεῖον Ἐργασίας Ἠθοποιῶν ἐν τῷ πλαισίῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων αὐτοῦ μεριμνᾷ διὰ τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἰδιωτικῶν θιάσων ἐπὶ τῷ τέλει τῆς αὐξήσεως τῆς ἀπασχολήσεως αὐτῶν. Ἀνάληψις ὑπὸ τοῦ ἐν λόγῳ Ταμείου ἱδρύσεως Θεάτρου ἐκ τῶν πόρων αὐτοῦ, ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὐλάχιστον δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀντιμετωπισθῇ. β) Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Ν. 3467)55 «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας Νομοθεσίας», καθορίζει τὸν σκοπὸν καὶ τὴν ἀποστολὴν τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας. Εἰδικώτερον διὰ τῆς παραγράφου γʹ τοῦ ὡς ἄνω ἄρθρου ὁρίζεται ὅτι ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία δύναται νὰ συμβάλῃ μετὰ θεατρικῶν ἐπιχειρήσεων, νὰ καταρτίζῃ καὶ νὰ συντηρῇ ἐργατικὰ μουσικὰ ἢ χορευτικὰ συγκροτήματα ἢ νὰ προβαίνῃ εἰς ἀγορὰν εἰσιτηρίων θεάτρων ἢ κινηματογράφων πρὸς δωρεὰν διανομὴν εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς ἀνωτέρω διατάξεως, ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία ἔχει προβῆ εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ προβαίνῃ διὰ τὴν ψυχαγωγίαν τῶν ἐργαζομένων καὶ τὴν ἀνύψωσιν τοῦ πνευματικοῦ αὐτῶν ἐπιπέδου, εἰς συνάψεις συμβάσεων μετὰ θεατρικῶν συγκροτημάτων ἐν Ἀθήναις καὶ Πειραιεῖ πρὸς διενέργειαν θεατρικῶν παραστάσεων. Ἡ παρὰ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας συγκρότησις μονίμων θιάσων δὲν εἶναι ἐφικτὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος ὡς μὴ προβλεπομένη ὑπὸ τῆς κειμένης νομοθεσίας. γ) Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς στεγάσεως τῶν Ἠθοποιῶν παρὰ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ἐργατικῆς κατοικίας γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Ὀργανισμὸς καθόσον τοῦτον ἀσφαλῶς θὰ ἐννοῇ ὁ κ. βουλευτὴς καὶ οὐχὶ τὴν Ἐργατικὴν Ἑστίαν, ἔχει ἐκπονήσει σταδιακὸν πρόγραμμα ἀνεγέρσεως ἐργατικῶν κατοικιῶν εἰς τὰς μεγαλυτέρας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, βάσει ὑπὸ τοῦ Προγράμματος τούτου ἀνεγείρονται ἤδη ἐργατικαὶ κατοικίαι, αἵτινες θὰ ἀρχίσουν νὰ διατίθενται βάσει ἐκπονηθησομένου Κανονισμοῦ εἰς τοὺς ἔχοντας τὰς νομίμους προϋποθέσεις. Αἱ λοιπαὶ παρατηρήσεις τοῦ ἐν λόγῳ βουλευτοῦ δὲν ἀφορῶσι τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3965)2995)15.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Α. Λασκαρίδη καὶ Ι. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀποζημίωσιν καπνεργατῶν Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἐξελθόντων τοῦ ἐπαγγέλματος καπνεργατῶν ἐγένετο βάσει τῶν Ν. Διαταγμάτων 2348)53 καὶ 2519)53 ὑπὸ λίαν εὐνοϊκὰς δι’ αὐτοὺς προϋποθέσεις (360 ἡμέραι ἐργασίας κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν καὶ ἡλικία 40–45 ἐτῶν). Ὑπάρχουν πράγματι περιπτώσεις τινές, αἵτινες ἔχουν ἀνάγκην εὐνοϊκωτέρας μεταχειρίσεως. Ἀλλὰ πᾶσα πρὸς τοῦτο τροποποίησις τοῦ νόμου συνεπάγεται οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας τὸ Ι.Κ.Α. δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πόρων. Συνεπῶς μελετᾶται τὸ θέμα τῆς ἐξευρέσεως τῶν ἀπαιτουμένων πόρων ἐξ οὗ θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων τῶν νόμων 2348 καὶ 2519. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τῶν ἀνωτέρω οἱ μὴ ἀποζημιωθέντες ἢ συνταξιοδοτηθέντες καπνεργάται δύνανται ἐλευθέρως νὰ ἐργάζωνται εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν τοῦ καπνοῦ. Ἐκ τῶν παρ’ ἡμῖν δὲ στατικῶν στοιχείων καταδεικνύεται, ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν καπνεργατῶν παραμένει ἄνεργος κατὰ τὴν παροῦσαν καπνικὴν περίοδον, καθ’ ἣν ἔχουσιν προσληφθῆ πάντες οἱ καπνεργάται, διευκολυνθέντες πρὸς τοῦτο καὶ ὑπὸ τῆς 20. 003)56 ἀποφάσεως ἡμῶν τῆς προσδιοριζούσης τὴν σειρὰν προσλήψεων ἐργατῶν ἐν τῇ καπνεργασίᾳ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3560)8.6.55 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ τῆς διὰ τούτου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Μόντζαλα σχετικῶς μὲ τὴν τροποποίησιν τῶν νόμων 2348 καὶ 2519)53, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἡ ἀποζημίωσις τῶν ἐξελθόντων τοῦ ἐπαγγέλματος καπνεργατῶν ἐγένετο βάσει τῶν Ν. Διαταγμάτων 2348)53 καὶ 2519)53 ὑπὸ λίαν εὐνοϊκὰς δι’ αὐτοὺς προϋποθέσεις (360 ἡμέραι ἐργασίας κατὰ τὴν τελευταίαν 5ετίαν καὶ ἡλικίαν 40–45 ἐτῶν). Ὑπάρχουν πράγματι περιπτώσεις τινές, αἵτινες ἔχουν ἀνάγκην εὐνοϊκωτέρας μεταχειρίσεως. Ἀλλὰ πᾶσα πρὸς τοῦτο τροποποίησις τοῦ νόμου συνεπάγεται οἰκονομικὰς ἐπιβαρύνσεις, τὰς ὁποίας τὸ Ι.Κ.Α. δὲν δύναται νὰ ἀναλάβῃ διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ πόρων. Συνεπῶς, μελετᾶται τὸ θέμα τῆς ἐξευρέσεως τῶν ἀπαιτουμένων πόρων ἐξ οὗ θὰ ἐξαρτηθῇ καὶ ἡ ἱκανοποίησις τῶν ἐκκρεμῶν ζητημάτων τῶν νόμων 2348 καὶ 2519. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3556)8.6.55 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 460 ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ε. Πρωϊμάκη, Γ. Σπηλιοπούλου καὶ Α. Μπριλλάκη ἀφορῶσα εἰς τὴν λειτουργίαν τῆς Ἀναργυρείου καὶ Κοργιαλενείου Σχολῆς Σπετσῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν, ὅπως γνωρίσητε εἰς τοὺς ἐρωτῶντας βουλευτάς, ὅτι ἀνετέθη εἰς τὸν ἐκπαιδευτικὸν σύμβουλον κ. Παναγιώτην Γεωργοῦτζον ἡ διενέργεια ἀνακρίσεων ἐπὶ τῶν καταγγελλομένων. Μετὰ τὸ πέρας τῶν διεξαγομένων ἀνακρίσεων θὰ εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ παράσχωμεν πληροφορίας ἐπὶ τῶν διατυπωθέντων ἐρωτημάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἰουλίου 1956.

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2624)1872)19.4.56 ἐγγράφου ὑμῶν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 287)56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας, καὶ ἐπὶ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 938)54729)7.4.56, 2561)448)30.6.56 καὶ 2675) 436)2021)24.5.56 ἐγγράφων σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας, ἀνεκοινώθη εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 96)56 ἐπερωτήσεως τὸ συνημμένως ἀποστελλόμενον σημείωμα τοῦ Ὑπουργείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 96 ἐπερωτήσεως. Τὸ σοβαρώτατον θέμα τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ ἰδιαιτέρως τῶν σπουδαιοτέρων ἐκ τούτων, ἤτοι τοῦ πυρηνοτρήτου καὶ δάκου ἔχει ὡς ἀκολούθως: 1. Πυρηνοτρήτης. Ἡ καταπολέμησις τούτου ἤδη θεωρεῖται ὡς πρόβλημα λελυμένον. Οὕτω διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τῶν ὀργανοφωσφορικῶν ἐστέρων, αὕτη ἐπιτυγχάνεται πλήρως διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τριῶν ἤ καὶ δύο ψεκασμῶν, ἤτοι ἑνὸς κατὰ τὸν χειμῶνα, εἰς τὴν φυλλόβιον γενεὰν τοῦ ἐντόμου, ἑνὸς κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς ἀνθήσεως, εἰς τὴν ἀνθόβιον γενεὰν καὶ ἑνὸς κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τοῦ δεσίματος τοῦ καρποῦ εἰς τὴν καρπόβιον γενεάν. Οἱ ἀνωτέρω ψεκασμοὶ δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν, ἐπὶ μεγάλης ἤ καὶ μικρᾶς ἐκτάσεως ἐλαιώνων μὲ ἱκανοποιητικώτατα ἀποτελέσματα, καθ’ ὅσον οἱ κίνδυνοι ἀναμολύνσεως τῶν ἐλαιώνων ἐκ τῆς μετακινήσεως τοῦ πυρηνοτρήτου ἐντὸς αὐτῶν εἶναι ἀσήμαντος. Συνεπῶς, διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἐχθροῦ τούτου τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς μας δὲν τίθεται ὡς προϋπόθεσις ἡ ἐφαρμογὴ ταύτης νὰ γίνεται ἐπὶ εὐρέων αὐτοτελῶν ἐλαιοκομικῶν περιοχῶν διὰ συλλογικῆς προσπαθείας. Αὕτη δύναται νὰ διεξαχθῇ εἴτε μεμονωμένως ὑπὸ ἑκάστου παραγωγοῦ, εἰς τὰ ἐλαιόδενδρα αὐτοῦ, εἴτε καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἄλλων ἐλαιοπαραγωγῶν, τῶν ὁποίων οἱ ἐλαιῶνες εἶναι συνεχόμενοι. Εἰς ἀμφοτέρας τὰς περιπτώσεις οἱ ψεκασμοὶ δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν μόνον καὶ ἐπὶ τῶν ἐλαιοδένδρων, ἅτινα ἐμφανίζουν παραγωγήν, ὥστε ἡ σχετικὴ δαπάνη νὰ ἔχῃ καὶ βέβαιον οἰκονομικὸν ἀποτέλεσμα, διὰ τῆς ἀποφυγῆς ψεκασμοῦ ἐλαιοδένδρων ἄνευ παραγωγῆς. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω συνάγεται ὅτι ἡ καταπολέμησις εἰδικῶς τοῦ πυρηνοτρήτου δέον ν’ ἀποτελῇ φροντίδα καὶ προσπάθειαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ μόνον. Διὰ τὴν ὑποβοήθησιν τῆς ἀνωτέρω προσπαθείας τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τὸ Ὑπουργεῖον, πλέον τῆς παροχῆς τεχνικῶν ὁδηγιῶν εἰς τούτους διὰ τῶν κατὰ τόπους οἰκείων ὀργάνων του, ἐξασφαλίζει τὴν ἔγκαιρον προμήθειαν τῶν ἀναγκαίων ἐντομοκτόνων ὡς καὶ ψεκαστικῶν μέσων, ἅτινα καὶ διαθέτει ἡ Α.Τ.Ε. εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγούς, παρέχουσα ταὐτοχρόνως ἀναγκαιούσας διευκολύνσεις. 2. Δάκος. Διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, μέχρι σήμερον δυνάμεθα νὰ ἐφαρμόσωμεν εἰς εὐρεῖαν κλίμακα τοὺς ψεκασμούς τῶν ἐλαιοδένδρων δι’ ἀρσενικομελασσούχων δολωμάτων, γνωστῶν ὡς μέθοδος Μπερλέζε. Οἱ ψεκασμοὶ οὗτοι δέον νὰ ἐφαρμόζωνται συλλογικῶς ἐπὶ εὐρέων αὐτοτελῶν ἐλαιοκομικῶν περιοχῶν, ἵνα ἀποφεύγεται ἡ ἀναμόλυνσις ὑπὸ τοῦ δάκου ἐκ συνεχομένων μὴ ψεκαζομένων ἐλαιώνων. Πρὸς τοῦτο τὸ Κράτος καταβάλλει τὰς ἀναγκαίας προσπαθείας διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐφαρμογῆς τῶν ὑπ’ ὄψιν μέτρων ἐπ’ αὐτοτελῶν ἐλαιοκομικῶν περιοχῶν, ἐφ’ ὅσον οἱ ἐνδιαφερόμενοι ἐλαιοπαραγωγοί, διὰ λογαριασμὸν καὶ δαπάνας τῶν ὁποίων γίνεται ἡ ὅλη ἐργασία, ἐπιθυμοῦν τοῦτο. Τὰ ὡς ἄνω μέτρα δὲν ἐφαρμόζονται ὑποχρεωτικῶς εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοκομικὰς περιφερείας τῆς χώρας, ἀλλὰ προαιρετικῶς μόνον εἰς τὰς περιοχὰς ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας ἔχει διαπιστωθῆ ἐκ τῆς ἐπανειλημένης ἐφαρμογῆς αὐτῶν ὅτι ἀποδίδουν οἰκονομικῶς συμφέροντα ἀποτελέσματα. Τοῦτο δὲ καθ’ ὅσον τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα ἐπηρεάζονται σοβαρῶς ἐκ πολλῶν παραγόντων καὶ κυρίως ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ὥστε ταῦτα εἰς ἄλλας περιοχὰς νὰ κρίνωνται ἱκανοποιητικά, εἰς ἄλλας δὲ ὄχι. Ὁπωσδήποτε, παρὰ τοῦ Κράτους ἐξασφαλίζεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν δακοκτόνων μέτρων, ὅπου αὕτη ἤθελε ζητηθῆ κατὰ πλειοψηφίαν τῶν ἐνδιαφερομένων παραγωγῶν, ἐκτελουμένης παρὰ τῶν κατὰ Δ)νσιν Γεωργίας λειτουργούντων Ταμείων Προστασίας Ἐλαιοπαραγωγῆς ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν Συν)κῶν Ὀργανώσεων. Ὁ τρόπος καλύψεως τῶν πραγματοποιουμένων δαπανῶν, καθορίζεται παρ’ ἑκάστης Κοινότητος, κατανέμονται δὲ εἴτε ἐπὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐλαιοδένδρων εἴτε ἐπὶ τῆς παραγωγῆς ἐλαιῶν, ἐλαίου ἤ ἐλαιοπυρήνης, ἀναλόγως πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῶν ἐνδιαφερομένων. Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἴς τινας χώρας τοῦ Ἐξωτερικοῦ ὑπεστηρίχθη ὅτι διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ παραθείου κατὰ τοῦ πυρηνοτρήτου ἐπιτυγχάνεται καὶ καταπολέμησις τοῦ εἰς τοὺς ἐλαιῶνας ὑπὸ μορφὴν ἀκμαίου διαβιοῦντος δάκου. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐκ τῶν γενομένων παρ’ ἡμῖν ἐρευνῶν διεπιστώθη ὅτι ψεκασμοὶ ἐνεργούμενοι κατὰ τοῦ πυρηνοτρήτου ἐπιφέρουν καὶ σημαντικὴν μείωσιν τῶν ἀκμαίων τοῦ δάκου, ἐφ’ ὅσον βεβαίως ταῦτα διαβιοῦν εἰς τοὺς ἐλαιῶνας κατὰ τὴν περίοδον τῶν ψεκασμῶν, ἀπεφασίσθη ὅπως ἐνεργηθοῦν εἰς τὴν χώραν μας ἀνάλογοι προσπάθειαι κατὰ τὴν ἀρξαμένην ἐλαιοκομικὴν περίοδον συμπληρούμενοι καὶ δι’ ἄλλων ψεκασμῶν μέχρι τέλους Ἰουλίου περίπου. Αἱ προσπάθειαι αὗται εἰς ἄλλας περιοχὰς προσλαμβάνουν καθαρῶς πειραματικὸν χαρακτῆρα καὶ βαρύνουν τὸ Δημόσιον, εἰς ἄλλας δὲ ἀποδεικτικὸν καὶ ἀποδειγματικὸν τοιοῦτον. Εἰς τὰς τελευταίας ταύτας περιπτώσεις, ἡ ἐπιτυχία εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸν δάκον, ἀναμένεται ἐπὶ τοσοῦτον μεγαλυτέρα ὅσον εὐρυτέρα ἡ περιφέρεια ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐφαρμόζονται τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα δέον νὰ εἶναι γενικὰ ἐπὶ αὐτοτελῶν ἐλαιοκομικῶν περιοχῶν. Τὸ Κράτος διὰ νὰ προωθήσῃ τὰς προσπαθείας ταύτας, διαθέτει εἰς τοὺς ἐπιθυμοῦντας νὰ ἐφαρμόσουν τὰ ὑποδεικνυόμενα μέτρα, δωρεὰν ἐντομοκτόνον εἰς τοὺς κατέχοντας μέχρι 50 ἐλαιόδενδρα, εἰς ὅλους δὲ ψεκαστῆρας ἐπὶ μειωμένῃ τιμῇ 10–20% ἐπὶ τῆς ἀξίας των καὶ ἐπὶ πιστώσει 3–5 ἐτῶν. Ἔτι δέ, πλέον τῆς παροχῆς τῶν ἀναγκαίων τεχνικῶν ὁδηγιῶν παρὰ τῶν τοπικῶν τεχνικῶν ὀργάνων τοῦ Ὑπουργείου, διατίθεται καὶ ἐκτάκτως προσλαμβανόμενον Γεωπονικὸν προσωπικόν, ὅπερ καθοδηγεῖ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς οἵτινες εἰς εὐρεῖαν κλίμακα ἐφαρμόζουν τὰ ἄνω μέτρα.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν ἀντὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, νὰ εἰσέλθωμεν κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐπερωτήσεων, ὥστε νὰ ὑπάρξῃ ἡ ἀπαιτουμένη ἄνεσις νὰ ὁμιλήσουν ἅπαντες οἱ ἐγγεγραμμένοι βουλευταὶ ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς σχετικῆς μὲ τὸν καπνόν.

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ.

§14Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. Πρόεδρε. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐξαντληθοῦν οἱ ρήτορες οἱ ἐγγεγραμμένοι ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ θέματος καὶ μετὰ ταῦτα νὰ ὁμιλήσουν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων ἐπὶ τοῦ γενικωτέρου θέματος τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὁμιλήσουν, πρῶτον, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων καὶ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, θὰ μπλέξωμε μὲ τὰ νούμερα καὶ θὰ χαθῇ τὸ κανονικὸν θέμα. Ἀπεφασίσθη αἱ δύο τελευταῖαι ἡμέραι νὰ διατεθοῦν διὰ τὸ καπνικὸν καὶ νομίζω ὅτι εἶναι συμφέρον καὶ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Διότι ὁ κόσμος ἔξω περίμενε μὲ ἀγωνίαν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν συζητήσεών μας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χαθῇ τὸ θέμα αὐτό, τὸ τόσον σοβαρὸν διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν εἰς ἀγορεύσεις ἀσχέτους μὲ τὸ καπνικόν.

§15Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὴν συνεδρίασιν τῆς Παρασκευῆς, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου προέβη εἰς ἐκτενεῖς δηλώσεις, ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως. Καὶ δεδομένου ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἐν τῷ συνόλῳ της, δὲν ἦτο ἑτοίμη, νὰ τοῦ ἀπαντήσῃ, τὸν παρεκάλεσε νὰ δεχθῇ τὴν ἀπάντησιν σήμερον. Καταλαβαίνω τὴν δικαιολογημένην ἀνυπομονησίαν τῶν κ. βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι διὰ τὸ καπνικὸν ζήτημα καὶ ὡς ἐκ τούτου, θὰ προσπαθήσω, νὰ εἶμαι βραχύτατος, διὰ νὰ ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον, νὰ ἀναπτύξουν τὰς σκέψεις των. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου προέβη εἰς τέσσαρας διαπιστώσεις. Ἡ μία καὶ πρώτη ἦτο ὅτι ἐν συγκρίσει μὲ τὸ 1952, τὸ σύνολον τῶν πιστώσεων τῆς γεωργίας ηὐξήθη ὑπερμέτρως. Ἀνέφερε δέ, διὰ νὰ εἶμαι σαφής, τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς. Σύνολον πιστώσεων τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1952, 5183, πρὸς τὴν γεωργίαν 1734. Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1955, σύνολον πιστώσεων 7.970, πρὸς γεωργίαν 2.550 καὶ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1956, 8.700, πρὸς γεωργίαν 3.113. Μᾶς εἶπεν ὅτι, συνεπῶς, ηὐξήθη ἀπὸ τοῦ 1952 πρὸς τὸ 1956 τὸ μὲν σύνολον τῶν πιστώσεων κατὰ 68% τὸ δὲ τῆς γεωργίας κατὰ 80%. Ταὐτοχρόνως προέβη εἰς μίαν σύγκρισιν τῆς αὐξήσεως τῶν πιστώσεων πρὸς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ μάλιστα μοῦ παρετήρησεν, ὅτι, ὅταν ἀπήντησα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, προέβην εἰς τὴν ἑξῆς παράλειψιν, ὅτι δὲν περιέλαβον εἰς τὸν ὑπολογισμὸν τῶν πιστώσεων πρὸς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν ἀπὸ τὴν ΚΕΔ καὶ τὸν ΟΧΟΑ. Θὰ ἤθελον, νὰ ἀπαντήσω εἰς τὰ δύο πρῶτα αὐτὰ ἐρωτήματα τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἀναμφισβητήτως ὑπάρχουν πολλοὶ τρόποι συγκρίσεως τῆς πιστοδοτήσεως τῆς γεωργίας. Ὁ εἷς εἶναι, νὰ πάρωμεν τὰς καθαρὰς πιστώσεις πρὸς τὴν γεωργίαν, ὅπως ἀναγράφωνται εἰς τὴν πρώτην στήλην τοῦ στατιστικοῦ δελτίου τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν τὰς ἐξελίξεις τῶν πιστώσεων. Τὸν δρόμον αὐτὸν ἐπῆρα, ὅταν ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ διεπίστωσα ὅτι ἡ αὔξησις τῶν πιστώσεων, πρὸς τὴν βιομηχανίαν, ὑπῆρξε τεραστίως μεγαλυτέρα τῆς αὐξήσεως πρὸς τὴν γεωργίαν. Ἕνας δεύτερος τρόπος τοῦ ὑπολογισμοῦ εἶναι, νὰ πάρωμεν τὸ σύνολον τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι χορηγοῦνται εἰς τὴν γεωργίαν καὶ εἰς τὸ σύνολον τῶν πιστώσεων αὐτῶν περιλαμβάνονται, ὄχι μόνον αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται πρὸς τὴν γεωργίαν, ἀλλὰ καὶ αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἔμμεσον καὶ ἄμεσον σκοπόν, τὴν χρηματοδότησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ ὡς ἐκ τούτου αἱ πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς ὀργανισμοὺς στηρίξεως καὶ συγκεντρώσεως ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, πάρωμεν τὸν ὑπολογισμὸν αὐτόν, διὰ τὸ μὲν 1952, ὀφείλομεν, νὰ προσθέσωμεν 706.000.000, διὰ δὲ τὸ 1956, 667 ὁπότε ἡ αὔξησις τῶν πιστώσεων, μεταξὺ τοῦ 1952 καὶ τοῦ 1956, ἐὰν ἐπαναλαμβάνω, συμπεριλάβωμεν τὰς πιστώσεις αὐτάς, εἰς τὸ σύνολον τῶν γεωργικῶν πιστώσεων, δὲν εἶναι 80%, ὡς διατείνεται ὁ κ. ὑπουργός, ἀλλὰ μόνον 50%, ἐνῷ τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα ηὐξήθη πολὺ περισσότερον. Τὴν ἰδίαν περίοδον, ἐνῷ αὐξάνονται αἱ πιστώσεις αὗται πρὸς τὴν γεωργίαν κατὰ 50%, αἱ πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν ηὐξήθησαν κατὰ 138%. Ὡς ἐκ τούτου ἐμφανίζεται καὶ κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, ἡ αὔξησις ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας καὶ εἰς βάρος τῆς γεωργίας ὑπερμέτρως. Παρακαλῶ, νὰ συγκρατήσετε τοὺς ἀριθμοὺς 50% καὶ 138%. Ἀλλά, ἐὰν ἀκολουθήσωμεν τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸν ὑπολογισμόν, τὸν ὁποῖον ἔκαμε νὰ συμπεριλάβῃ εἰς τὰ δάνεια πρὸς τὴν βιομηχανίαν καὶ ὑπάρχει μία στατιστικὴ ἀναλήψεων, ἡ ὁποία, ἀναμφισβητήτως, τὸν δικαιώνει, δὲν σημαίνει, λέγει ὁ κ. ὑπουργός, διότι ἡ πίστωσις δὲν ἀναγράφεται ὑπὸ τὸν αὐτὸν τίτλον μὲ μίαν ἄλλην, ὅτι δὲν πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὸ ποσὸν τῆς συνολικῆς χρηματοδοτήσεως. Εἶναι μία εὔλογος ἀντίληψις, τὴν ὁποίαν, ἀναμφισβητήτως, ἠμποροῦμεν νὰ ἀκολουθήσωμεν. Ἀλλά, ἐὰν ἀκολουθήσωμεν αὐτὴν τὴν τακτικὴν τῆς συμπεριλήψεως ὅλων τῶν πιστώσεων, αἱ ὁποῖαι δίδονται εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον, ἀναμφισβητήτως, πρέπει νὰ συνυπολογίσωμεν καὶ τὰς πιστώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι ἀπὸ τοῦ 1953, ὑπὸ μορφὴν βραχυπροθέσμων ἐξωτερικῶν καὶ μεσοπροθέσμων ἐξωτερικῶν δανείων δίδονται ἐπίσης εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ τὸ ἐμπόριον. Προθεσμιακὸς διακανονισμὸς καὶ εἰσαγωγαὶ ἔναντι φορτωτικῶν ἐγγράφων. Καὶ ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς ἀναφέρει, δὲν ἐνθυμοῦμαι τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμούς, ὅτι εἰς τὰς πιστώσεις πρὸς τὴν βιομηχανίαν πρέπει νὰ συμπεριληφθοῦν περίπου 67.000.000 δολλάρια, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν ὑπὸ μορφὴν δανείων καὶ AMAG πρὸ τοῦ 1952. Εἰς ἀντιστάθμισμα αὐτοῦ, ἀναμφισβητήτως, πρέπει νὰ λογαριάσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι τὸ κυμαινόμενον χρέος τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀνέρχεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν περίπου εἰς 103.000.000 δολλάρια. Ὡς ἐκ τούτου, ἐὰν κάμωμεν τὴν σύγκρισιν αὐτήν, κύριοι βουλευταί, ἔχομεν τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς: Σύνολον πιστώσεων πρὸς τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν, κατὰ τὸ 1952, 1.932.000.000. Σύνολον τοῦ 1956, 7.318.000.000. Ἡ ἀνάλυσις, διὰ νὰ διευκολύνω τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι εὔκολος. Λαμβάνω, ὡς ἀναγράφεται εἰς τὸ στατιστικὸν δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸ 1952, 913.000.000, τὸ 1956, 1.006.000.000, ἀνασυγκροτήσεως δάνεια, τὰ ὁποῖα τὸ 1956, 2.173.000.000, Ἐμπόριον τὸ 1952, 893.600.000, συμπεριλαμβάνει ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῆς βιομηχανίας. — Βάζω σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν δανείων. — 68.000.000 δολλάρια, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς, καὶ ἀνέρχεται εἰς 1.125.000.000, νὰ προσθέσω τὰ 1.125.000.000 εἰς τὸ 1956 καὶ ἔχομεν ἀναμφισβητήτως τὸ ποσὸν τῶν 3.014.000.000, τὰ ὁποῖα εἶναι σήμερον τὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα ὀφείλει τὸ ἐμπόριον καὶ ἡ βιομηχανία εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ λογαριάσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου τὴν εἰσροὴν κεφαλαίων, ἡ ὁποία ἔρχεται εἰς τὴν βιομηχανίαν καὶ ὀλιγώτερον εἰς τὸ ἐμπόριον ὑπὸ μορφὴν καθαρᾶς εἰσροῆς κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ ὁποία συμποσοῦται εἰς περίπου 26.000.000 δολλάρια διὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐὰν λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, πάρωμεν αὐτοὺς τοὺς λογαριασμούς, θὰ ἴδετε πόσον ἀδικημένη ὑπῆρξεν ἡ γεωργία, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ καὶ εἰδικώτερον, ἄν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐπωμισθῇ ὁλόκληρον τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1955 –1956, δικαίωμά του εἶναι νὰ τὸ κόψῃ εἰς τὴν μέσην, πόσον ἀδικημένη ὑπῆρξεν ἡ γεωργία ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν. Ἡ δὲ δευτέρα διαπίστωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὑπῆρξεν ἡ ἑξῆς, ὅτι ἡ ποσοστιαία συμμετοχὴ τῶν γεωργικῶν πιστώσεων ἐπὶ τοῦ συνόλου ὑπῆρξε 33% ὅσον ἀφορᾷ τὸ 1952 καὶ 36% τὸ 1956. Ἐάν, κύριοι βουλευταί, ἀκολουθήσωμεν τὴν ὀρθὴν ὁδὸν καὶ συμπεριλάβωμεν εἰς τὸ σύνολον τῶν γεωργικῶν πιστώσεων τὰς πιστώσεις, αἱ ὁποῖαι δίδονται πρὸς τοὺς ὀργανισμούς, τῶν ὁποίων ὁ σκοπὸς εἶναι ἡ στήριξις τῆς γεωργίας, τότε καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀνατρέπονται, διότι τὸ 1952 ἦτο 2.040 ἑκατομμύρια, ἤτοι 47% τοῦ συνόλου τῶν πιστώσεων, ἔναντι 3.780 ἑκατομμυρίων τοῦ 1956, ὅπου τὸ ποσοστὸν αὐτὸ μειοῦται εἰς 43%. Ὥστε βλέπετε καὶ μὲ τὸν ὀρθὸν ὑπολογισμόν, τὸν ὁποῖον προτείνω, τὸ ποσοστὸν τῆς ἀγροτικῆς πιστώσεως πρὸς τὴν γεωργίαν μειοῦται μεταξὺ τοῦ 1952 καὶ 1956. Ὁ κ. ὑπουργὸς προέβη περαιτέρω εἰς τὴν ἑξῆς περίεργον διαπίστωσιν καὶ ἐκεῖ ὁμολογῶ ὅτι τοῦ καταλογίζω βαρύτατον μεθολογικὸν σφάλμα, ὄχι σφάλμα περιλήψεως ἢ ἀφαιρέσεως. Ἀναμφισβητήτως, εἰς τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν μεταχειρίζεται, ὁ κ. ὑπουργός, διὰ νὰ ὑπολογίσῃ τὴν τρέχουσαν ἀξίαν τοῦ ἀγροτικοῦ προϊόντος ὑπέπεσεν εἰς ἕνα βαρύτατον σφάλμα. Θέλων νὰ συγκρίνῃ τὴν ἀξίαν τοῦ ἀγροτικοῦ προϊόντος, τὸ σύνολον τῶν δραχμῶν, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετωπίζωσιν τὸ ἀγροτικὸν προϊὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ ἐφαρμόσῃ ἐπὶ τοῦ συνόλου τὸ ποσοστὸν τῶν πιστώσεων πρὸς τὴν γεωργίαν, ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς ἔκαμεν τὸν ἑξῆς ὑπολογισμόν: Ἂς ὑποθέσωμεν, λέγει, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐν ἔτει 1952 εἶναι 100. Ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ἀπὸ ἀπόψεως ὄγκου ἡ παραγωγὴ αὐτὴ ηὐξήθη κατὰ 30%. Ἡ παραγωγὴ γίνεται 130. Θὰ πολλαπλασιάσωμεν αὐτὴν τὴν οὕτω ηὐξημένην παραγωγὴν 130 μὲ ἕνα οἱονδήποτε συντελεστήν, μὲ ἕνα οἱονδήποτε τιμάριθμον, — νομίζω ὅτι συμφωνοῦμεν ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου, — ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει μὲ τιμάριθμον 40 καὶ θὰ βγάλω τὴν συνολικὴν ἀξίαν τῆς παραγωγῆς ἐφέτος. Δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μεταχειρισθῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὴν μεθοδολογικὴν παρέκβασιν. Διότι ἐδῶ εἰς τὰ στατιστικὰ δεδομένα ὑπάρχουν τὰ ἑξῆς: Ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν ἀξίαν τῆς τότε, τοῦ 1952, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι εἶναι 100 καὶ ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς εἰς τὴν ἀξίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ 1955 ἢ τὸ 1956. Ἐὰν δὲ ὁ δείκτης, ὁ τιμάριθμος, τὸν ὁποῖον θέλει νὰ μεταχειρισθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ὁ σωστός, πρέπει οἱ δύο ἀριθμοὶ νὰ συμπέσουν, ἐφ’ ὅσον συγκρίνωνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν συγκρίσιμα πράγματα, ἐσοδεῖαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν περίπου τὴν αὐτὴν στατιστικὴν διασποράν, δηλαδὴ ἐσοδεῖαι, ἐντὸς τῶν ὁποίων ὑπάρχουν τὰ αὐτὰ στοιχεῖα. Διότι, ἐὰν συγκρίνωμεν μίαν ἐσοδείαν χωρὶς λάδι μὲ μίαν ἐσοδείαν μὲ λάδι, ἀναμφισβητήτως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἐφαρμόσωμεν αὐτὴν τὴν μέθοδον. Ἀνεξαρτήτως αὐτοῦ, λέγω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ κάμῃ τὰς πολλὰς πράξεις τῶν τριῶν, καὶ πρέπει νὰ συγκρίνωμεν ἁπλῶς τὸ σύνολον, τὴν ἀξίαν εἰς τρεχούσας δραχμὰς τῆς παραγωγῆς τοῦ 1952 καὶ τοῦ 1956 ἢ 1954 καὶ ὁποιασδήποτε ἐσοδείας. Εἶναι φυσικὸν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Αἱ χορηγούμεναι πρὸς τὴν γεωργίαν πιστώσεις ἐξαρτῶνται ἀπὸ τρία τινά, ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἓν παρέλειψεν ὁ κ. ὑπουργός. Πρῶτον, τὸν ὄγκον τῆς παραγωγῆς, δεύτερον, τὰς τιμὰς ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἀπαιτοῦνται ἐκείνην τὴν ἐποχήν, καὶ τρίτον ἀπὸ τὸ ἐμπορικὸν περιθώριον ἐκείνης τῆς ἐποχῆς. Διότι ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐξηγήσω πρὸς τὸ Σῶμα, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ σίτου, ἀναμφισβητήτως ὁλόκληρος ἡ ποσότης τοῦ σίτου δὲν περιέρχεται εἰς τὸ ἐμπόριον καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ προϊὸν τῆς συγκεντρώσεως εἶναι ἡ διαφορὰ μεταξὺ τῆς συνολικῆς παραγωγῆς καὶ τοῦ ποσοῦ ἐκείνου, τὸ ὁποῖον θὰ κρατηθῇ διὰ τὴν αὐτοκατανάλωσιν τοῦ πληθυσμοῦ. Ὡς ἐκ τούτου, νομίζω ὅτι ὑπέπεσεν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς ἓν βαρύτατον μεθοδολογικὸν σφάλμα, τὸ ὁποῖον παρ’ ὅλον τὸ γεγονὸς ὅτι τοῦ ἀναγνωρίζω τὸ προσὸν τῆς ἐγγραμματοσύνης, ἐλπίζω εἰς ἑπομένην συνεδρίασιν νὰ μὴ προβῇ εἰς τὰ αὐτὰ σφάλματα. Αὗται ἦσαν αἱ βασικαὶ διαπιστώσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐὰν δὲ ἐφαρμόσωμεν εἰς τὴν σύγκρισιν μεταξὺ τοῦ ὕψους τῶν συνολικῶν πιστώσεων καὶ τῆς ἀξίας τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, τὸ κριτήριον, τὸ ὁποῖον προτείνω ἐγὼ καὶ ὄχι τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ ἴδωμεν ὅτι ἡ ἀξία τῆς παραγωγῆς ὑπῆρξεν ἐν ἔτει 1955, 19.801 ἑκατομμύρια, ἐν συγκρίσει πρὸς 10.698 τοῦ 1952. Ὡς ἐκ τούτου, ηὐξήθη ἡ ἀξία, δηλαδὴ ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς, πολλαπλασιαζόμενος μὲ τὰς τιμὰς τῆς παραγωγῆς κατὰ 85%, ἐνῷ ἡ αὔξησις τῶν πρὸς τὴν γεωργίαν πιστώσεων ηὐξήθη, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, μόνον κατὰ 50%. Ἀλλ’ ἐὰν προβῶμεν εἰς τὴν σύγκρισιν τῆς προσφάτου διακυβερνήσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ἀφήσωμεν τὰς συγκρίσεις τοῦ 1952, αἱ ὁποῖαι νομίζω δὲν συμφέρουν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἐκτὸς ἐὰν ἀκολουθήσῃ τὰς μεθοδολογικάς του πλάνας, ἐὰν πλησιάσωμεν ὀλίγον περισσότερον πρὸς τὴν πρέπουσαν σήμερον παραγωγήν, καὶ προβῶμεν ἁπλῶς εἰς μίαν σύγκρισιν μεταξὺ τοῦ 1954 καὶ τοῦ 1953, θὰ ἴδωμεν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα προκύπτουν, ὄχι πλέον ἐξ ἀλχημείας ἀριθμῶν ἀνευθύνων, — ἐννοῶ ἀνευθύνων ἀπὸ ἀπόψεως στατιστικοῦ κύρους — ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Εἰς τὴν σελίδα 14, ὁ κ. Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἀναφέρει τοὺς ἑξῆς πίνακας. Κάμνει τὸ ἄθροισμα τῶν βραχυπροθέσμων, τῶν ἐπ’ ἐνεχύρῳ, τῶν μέσων καὶ μακροπροθέσμων πιστώσεων, καὶ εὑρίσκει ὅτι ἐν ἔτει 1954 ἐχορηγήθησαν δραχμαὶ ἀξίας τοῦ 1955, 2.975 ἑκατομμύρια, ἔναντι τοῦ 1955, 2.911 ἑκατομμυρίων. Ὥστε βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι αἱ τρέχουσαι χορηγήσεις, ἐὰν ἐξαιρέσωμεν τὰς ὑφισταμένας χορηγήσεις, κατὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔτη, εἶναι ἀπολύτως εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ δεικνύουν μίαν σαφῆ μείωσιν. Ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ σᾶς εἴπω, ἡ μείωσις αὐτὴ εἶναι ἔτι μεγαλυτέρα ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν δεικνύουν οἱ ἀριθμοί, διότι μὲ τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς χρήσεως προϊόντων τῆς οἰκονομίας, ὅπως εἶναι ὁ βάμβαξ, τὰ φροῦτα καὶ οἱ χυμοὶ καὶ διάφορα ἄλλα προϊόντα, δημιουργεῖται μία πολὺ μεγαλυτέρα ἀνάγκη χρηματοδοτήσεως ἀπ’ ὅ,τι εἶναι εἰς μίαν ἁπλῆν καλλιέργειαν καταναλώσεως, ὅπως εἶναι τοῦ σίτου. Πάλιν ἐκ τῶν στοιχείων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης θὰ ἴδητε ὅτι ὁ κ. Διοικητὴς ἀναβιβάζει τὴν αὔξησιν τοῦ κόστους, δηλαδὴ τῆς δαπάνης τὴν ὁποίαν χρειάζεται σήμερον ἡ γεωργία ἐν συγκρίσει μὲ τὸ 1954, μὲ 11%. Ἄρα, ἔναντι ηὐξημένων ἀναγκῶν εἰς χρῆμα, ἔναντι ηὐξημένου κόστους τοῦ ἀγρότου, ἐμειώθη μεταξὺ 54 καὶ 55 ἡ πιστοδότησις πρὸς τὴν γεωργίαν, οὐχὶ ἐκ τῶν ἰδικῶν μου ἐφευρέσεων, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἔκθεσιν, τὴν σαφῆ καὶ ἀπερίφραστον τοῦ Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνεφέρθη κατόπιν εἰς τὸ ἄνοιγμα τῆς ψαλλίδος. Καὶ ἀπαντῶ εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ἀρχηγὸν τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος ἐμέτρησεν τὴν ἐπιτυχίαν μιᾶς ἀγροτικῆς πολιτικῆς εἰς τὸ μέτρον ὅσον ἀνοίγει ἢ κλείει ἡ ψαλίς, μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως ἡ ψαλὶς ἔκλεισε κατὰ 13%. Τώρα ποίους ὑπολογισμοὺς ἔκαμεν, διὰ νὰ εὕρῃ τὸ κλείσιμον τῆς ψαλίδος, ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἀντελήφθην ἐκείνην τὴν στιγμήν, ἀλλ’ οὔτε εἶδα εἰς τὰ Πρακτικά, βάσει ποίου δείκτου μετρᾷ τὸ κλείσιμον τῆς ψαλίδος. Θὰ ἤθελον ἁπλῶς νὰ ὑπενθυμίσω καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου καὶ εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ ἀνοίγματος καὶ τοῦ κλεισίματος τῆς ψαλίδος ἐγένετο κατὰ δύο ἐποχάς. Ἡ μία μέχρι τοῦ 1953, ὁπότε νομίζω ὅτι εἰσηγήσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἐσταμάτησεν ἡ δημοσίευσις αὐτοῦ τοῦ δείκτου καὶ μία νεωτέρα, ἡ ὁποία ἤρχισε τὴν ἄνοιξιν, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1955, δηλαδὴ μεταξὺ τοῦ 1953, ὅπου ἐμφανίζονται οἱ τελευταῖοι ἀριθμοὶ τῆς καταμετρήσεως αʹ. καὶ τοῦ 1955, τοῦ Ἰουλίου νομίζω, ὅπου ἐπαναρχίζει ἡ δημοσίευσις αὐτῶν τῶν στοιχείων, δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία σειρὰ εἰς τρόπον ὥστε νὰ τηρῆται ἡ ἑνότης τοῦ ὑπολογισμοῦ. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἱκανοποιήσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα εἴχομεν μέχρι τοῦ 1953 καὶ τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται ἔκτοτε διὰ τὴν ἐποχὴν 1953–1956. Τὸ τελευταῖον δελτίον, τὸ ὁποῖον ἔχω ἐδῶ, ὅπου δημοσιεύονται τὰ στοιχεῖα αὐτὰ, ἀναφέρεται εἰς τὸν Ἰούλιον τοῦ 1953 καὶ ἐκεῖ ἡ σχέσις τῆς ἀγροτικῆς ἀξίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων πρὸς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, ἦτο τῆς τάξεως μεγέθους 88%. Δηλαδή, ἐὰν ἀντηλλάσσοντο ἕνα πρὸς ἕνα τὸ 1938 τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα καὶ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, ἡ σχέσις αὐτὴ εἶχε μειωθῆ εἰς βάρος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων κατὰ 12%. Δηλαδὴ ἕνα βιομηχανικὸν προϊὸν ἀγοράζει περισσότερα τοῦ ἑνὸς ἀγροτικοῦ προϊόντος κατὰ τὴν σχέσιν 88%. Αὐτὴ εἴπομεν εἶναι ἡ τελευταία στατιστική, τὴν ὁποίαν ἔχομεν καὶ εἶναι στατιστικὴ δημοσιευμένη εἰς τὰ στοιχεῖα τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς εἰς ἕνα ἀπὸ τὰ δελτία τοῦ 1953. Παίρνομεν τώρα τὸν ὑπολογισμὸν ποὺ ἔκαμεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ὁ ὁποῖος ἐμφανίζεται, ὅπως σᾶς εἶπον τὸ 1955. Διὰ νὰ μὴ μοῦ ἐπιρρίψῃ λάθη τῆς στατιστικῆς μεθόδου ὁ κ. ὑπουργός, θέλω νὰ εἴπω ἀμέσως ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ προβῶ εἰς τὴν σύγκρισιν τῶν δύο δεικτῶν, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, ὅτι δὲν γνωρίζω τὴν μεθοδολογίαν τῆς κατασκευῆς τῆς δευτέρας. Διότι ὅπως θὰ ἔχετε διαβάσει, αὐτὰ τὰ στοιχεῖα δημοσιεύονται διὰ νὰ μετρηθῇ ἡ διαφορὰ τῆς αὐξομειώσεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐν σχέσει μὲ τὰ βιομηχανικά. Ἡ μὲν μία μέθοδος ὑπολογίζει τὸ γεωργικὸν εἰσόδημα εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ, δηλαδὴ δίδει περισσότερον βάρος εἰς ἕκαστον μῆνα ἀναλόγως τῶν προϊόντων ποὺ ἔχει ὁ γεωργὸς εἰς χεῖρας του, δηλαδὴ σὲ λίγο θὰ δώσῃ βάρος εἰς τὸ σιτάρι, ἀργότερον θὰ δώσῃ βάρος εἰς τὸ βαμβάκι, ἀργότερον εἰς τὸ λάδι καὶ οὕτω καθεξῆς. Ἡ ἄλλη μέθοδος ὑπολογισμοῦ, δὲν κάμνει αὐτὴν τὴν διάκρισιν καὶ ὑπολογίζει αὐτὴν τὴν ποσότητα ἀγροτικῶν προϊόντων καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ἔτους. Ἀναμφισβητήτως, προκειμένου νὰ μετρήσωμεν τὴν ἀνταλλακτικὴν δύναμιν ποὺ ἔχει ὁ παραγωγὸς εἰς χεῖρας του, ὁ ὑπολογισμὸς πρέπει νὰ εἶναι τοῦ δείκτου ἐκείνου ὁ ὁποῖος προβλέπει ποῖον ποσὸν τῆς παραγωγῆς εὑρίσκεται τὴν στιγμὴν τῆς μετρήσεως εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν. Ἐὰν πάρετε τὸν δείκτην αὐτόν, λυποῦμαι διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ ἔχετε τὰ ἑξῆς ἀποτελέσματα. Δὲν συγκρίνω τὸν ἰδικόν μου δείκτην, διότι δὲν γνωρίζω τὴν μεθοδολογίαν τοῦ νεωτέρου. Ἔχομεν, λοιπόν, τὸν Μάϊον τοῦ 1956, 79,77%, δηλαδὴ ἡ ἀξία τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἐὰν πάρωμεν τὴν ἀξίαν αὐτὴν ἴσην πρὸς 100%, τὸ 1938 ἔχει πέσει τὸν Μάϊον εἰς 79,77% διὰ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, ἐνῷ τὸν Μάϊον τοῦ αὐτοῦ ἦτο 88,3%, ἄρα ἔχει πέσει κατὰ 6% εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ἴδιον συμβαίνει ἐὰν συγκρίνωμεν τὸν Ἀπρίλιον. 91% ἐφέτος, ἦτο 93% πέρυσιν, ἄρα εἶχε πέσει κατὰ τὸν Ἀπρίλιον κατὰ 2%. Ὥστε βλέπετε ὅτι ἡ περίφημος αὐτὴ ψαλίς, ἀναμφισβητήτως ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἀπέβη εἰς βάρος τῆς Γεωργίας. Εἶναι μακρὰν ἡμῶν, ἐὰν ἰσχυρισθῶμεν, ὅτι δὲν ἐπῆλθε μία βελτίωσις τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, θὰ ἦτο καὶ λάθος καὶ παράλογον. Θὰ ἤθελον νὰ ἠξεύρω, ἐὰν ἡ παροῦσα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ὅταν ἔγινεν ἡ ὑποτίμησις τὸ 1953, θὰ εἶχε πολὺ μικτὰ αἰσθήματα ἐναντίον τῆς ὑποτιμήσεως. Ἐὰν θέλῃ νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι ἐπῆλθε μία βελτίωσις τῆς ἀγοραστικῆς δυνάμεως τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ἐν σχέσει πρὸς τὰ βιομηχανικά, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν ὑποτίμησιν. Γεγονὸς ἄλλωστε θεωρητικῶς ἐξηγήσιμον καὶ πρακτικῶς παρακολουθητέον, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως προέρχεται καὶ ἀπὸ τὰ πλέον ἐπίσημα χείλη, ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι ἐὰν ἐφέτος ἐπῆλθε μία βελτίωσις εἰς ὄφελος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, αὐτὴ ἡ βελτίωσις εἶχε τὴν ἐπίπτωσίν της ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα. Καὶ θὰ ἤθελα νὰ μάθω ἐὰν εἰς τὴν γενικὴν πολιτικὴν μέριμναν τῆς Κυβερνήσεως ὑπάρχῃ καὶ στοιχεῖον συνεννοήσεως μὲ τὴν διεθνῆ ἀγορὰν, ἡ ὁποία πλέον, κατ’ ἐντολὴν τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἐγχωρίων ἐξαγωγίμων ἀγροτικῶν προϊόντων. Διὰ νὰ μὴ ἔχῃ παράπονα ὁ κ. ὑπουργός, θὰ τὸν παραπέμψω καὶ εἰς τὴν σελίδα τῆς ἐκθέσεως. Εἶναι ἡ δωδεκάτη σελὶς καὶ ὁ κ. διοικητὴς λέγει τὰ ἑξῆς: «...Ἀπὸ τὴν ἀνάλυσιν δυνάμεθα νὰ συναγάγωμεν, ὅτι οἱ καλλιεργηταὶ μὴ ἐξαγωγίμων ἀγροτικῶν προϊόντων, δοθέντος ὅτι ὁ τιμάριθμος ἀγροτικῆς καταναλώσεως ηὐξήθη κατ’ ἴσα ποσοστά, δὲν ἀπήλαυσαν εὐνοϊκωτέρους ὅρους γεωργικῆς παραγωγῆς ἐν ἀντιθέσει πρὸς τοὺς καλλιεργητὰς ἐξαγωγίμων προϊόντων.

§16Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Καὶ διὰ τὰ δύο τελευταῖα ἔχετε βεβαίωσιν ἀκριβῆ;

§17Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Λέγω μόνον, τὸ τὶ συμβαίνει αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ εἶναι φυσικόν, διότι ἡ Ἑλλὰς εἶναι μία χώρα κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτική. Ὁ μεγαλύτερος ὄγκος τῶν ἐξαγομένων ἑλληνικῶν προϊόντων εἶναι ἀγροτικά, βάμβαξ, καπνός, σουλτανίνα, ἑσπεριδοειδῆ καὶ ἐὰν πάρετε ἁπλῶς τὸν δείκτην τῶν ὅρων ἐμπορίας, δηλαδὴ πῶς πωλοῦνται τὰ προϊόντα τὰ Ἑλληνικὰ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἐν σχέσει μὲ τοὺς τιμαρίθμους τῶν ἐξαγωγῶν, θὰ ἴδητε, ὅτι ἀπὸ τὸ 1952 ἔχετε μίαν καταπληκτικὴν βελτίωσιν, κατὰ 21% τῶν ὅρων ἐμπορίου, ἄρα, μοιραίως καὶ βελτίωσιν τῶν ἐξαγωγίμων προϊόντων. Καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐὰν ὑπάρχῃ κλείσιμον τῆς ψαλίδος σήμερον ἐν σχέσει μὲ τὸ 52, τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς καμμίαν πολιτικὴν μέριμναν ἰδικήν σας, ἀλλ’ ἁπλῶς εἰς τὴν ὑποτίμησιν, ἡ ὁποία μιὰ ποὺ ἔγινε —ἐγὼ διατηρῶ ζωηρὰς τὰς ἐπιφυλάξεις μου— ἐπέφερεν αὐτομάτως τὴν αὔξησιν τῶν τιμῶν τῶν ἐξαγωγίμων γεωργικῶν προϊόντων. Αὐτὰ ὡς πρὸς τὴν περίφημον ψαλίδα, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἐστράφη περαιτέρω ὁ κ. ὑπουργὸς εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Καὶ ἐκεῖ πάλι θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ ἀλλάξῃ τὰς μεθόδους του. Ἤθελε νὰ ἀποδείξῃ ὅτι τὸ σύνολον τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1952 καὶ 1956 ἀπέβη καταπληκτικῶς εἰς ὄφελος τῆς γεωργίας τοῦ 1956. Κύριοι βουλευταί, ἀναμφισβητήτως ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς στηρίζεται εἰς τοὺς ἐθνικοὺς λογαριασμούς. Καὶ πρέπει νὰ ὁμολογήσω καὶ ὀφείλω νὰ τὸ εἴπω ἐνώπιόν σας, ὅτι ἡ Ὑπηρεσία τῶν Ἐθνικῶν λογαριασμῶν, εἶναι μία ὑπηρεσία ἡ ὁποία ἱδρύθη πρὸ μερικῶν ἐτῶν καὶ κατέβαλε καὶ καταβάλλει πάντοτε ἀξιόλογον προσπάθειαν νὰ διατηρήσῃ ἕνα ὑψηλὸν στάνταρ ἀληθείας εἰς τὴν στατιστικήν. Ἀλλὰ εἶναι μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία ὅταν ἱδρύθη ἐν ἔτει 1951 δὲν εἶχεν ἀπολύτως οὐδὲν στατιστικὸν στοιχεῖον καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ εὑρίσκετο συνεχῶς ἐνώπιον τοῦ χάους. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα μᾶς δίδει, δὲν εἶναι πολύτιμα, ἀναμφισβητήτως εἶναι πολύτιμα, ὡς ἐνδείξεις, ἀλλὰ ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ κάμνει καὶ ὀφείλει νὰ κάμνῃ, διότι δὲν ἔχει τὴν πεῖραν καὶ περισυλλογὴν ἀκόμη, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται, βαρύτατα λάθη. Καὶ διὰ νὰ ἐξηγήσω εἰς τὸ Σῶμα, θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος στηρίζεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐπὶ τῆς στατιστικῆς αὐτῆς, προκειμένου νὰ ἐκφράσῃ τὰς ἐπενδύσεις, νὰ ἐξετάσῃ τὸ ἑξῆς περιστατικόν, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐξετάσῃ καὶ ἐντὸς τῆς αὔριον. Γνωρίζετε, κ. ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν ἐκτίμησιν τὴν ὁποίαν εἶχε κάμει ἡ ὑπηρεσία τῶν Ἐθνικῶν λογαριασμῶν διὰ τὸ εἰσόδημα τοῦ Ἐμπορίου, νομίζω ἐν ἔτει 1954 ἢ 1953, εὑρέθη ἠναγκασμένη νὰ προβῇ εἰς μίαν ἀναθεώρησιν τῆς τάξεως μεγέθους τῶν 1000 ἑκατ. εἰς τὴν ἐκτίμησίν της αὐτήν. Δὲν θέλω νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία πταίει, ἀναμφισβητήτως ἐκ διαφόρων λόγων θὰ εὑρεθῇ, διότι ὁ τρόπος τῆς ἐξευρέσεως τῶν στοιχείων αὐτῶν, εἶναι θεωρητικῶς καὶ στατιστικῶς περίπλοκος. Θὰ εὑρέθη ἠναγκασμένη νὰ προβῇ εἰς μίαν ἀναθεώρησιν αὐτοῦ τοῦ μεγέθους. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι μία ὑπηρεσία ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῶν ἀναθεωρήσεων καὶ σᾶς πληροφορῶ, κ. ὑπουργέ, ὅτι καὶ οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐπενδύσεων εὑρίσκονται ὑπὸ ἀναθεώρησιν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν Ἐθνικῶν λογαριασμῶν, μία ὑπηρεσία ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἠναγκασμένη νὰ προβῇ εἰς ἀναθεώρησιν, ἡ ὁποία προβαίνει εἰς ἀναθεώρησιν τῆς τάξεως μεγέθους τῶν 1000 ἑκατομ. δι’ ἕνα καὶ μόνον κλάδον, εἶναι μία ὑπηρεσία ἐπὶ τῆς ὁποίας δὲν ἠμπορεῖτε ὄχι ἀπολύτως νὰ μὴ στηριχθῆτε, ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ στηριχθῆτε μὲ μεγίστην ἐπιφυλακτικότητα.

§18Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Νομίζω, ὅτι πρέπει ἀμέσως νὰ διαφωτίσω τὴν Βουλήν. Πράγματι ἡ ὑπηρεσία Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν, ἱδρύθη νεωστί, λειτουργεῖ ἄριστα ὅπως σᾶς εἶπε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ ἔχει νὰ ἐπιτελέσῃ ἕνα ἔργον εἰς πολλοὺς τομεῖς, εἷς τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ὁ τομεὺς εἰς τὸν ὁποῖον εἰδικῶς ἀνεφέρθη, περὶ τῆς ἀναθεωρήσεως τῶν 1000 ἑκατομ. τὴν ὁποίαν οὔτε ἠμπορῶ νὰ διαψεύσω, οὔτε νὰ διαβεβαιώσω. Ἐφ’ ὅσον τὴν ἀναφέρει ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, πολὺ πιθανὸν νὰ εἶναι ἔτσι. Ἀλλὰ ὑπάρχουν βεβαίως καὶ ἄλλοι τομεῖς ὅπως εἶναι οἱ τομεῖς τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων ὅπου εἶναι ἀπολύτως ἀδύνατον, ἐκτὸς ἐὰν ἡ ὑπηρεσία πάσχῃ ἀπὸ καταπληκτικὴν ἀνικανότητα, νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ προσδιορισθοῦν οἱ ἀριθμοί. Αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις εἶναι κἄτι τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως δεδομένον. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, κ. συνάδελφοι, διὰ τὸν ὁποῖον εἶπον ὅτι ὡμίλησα διὰ τὰς ἐπενδύσεις, διότι ὡς πρὸς μὲν τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις, οἱ ἀριθμοὶ δὲν ὑπόκεινται εἰς ἀμφισβήτησιν. Εἶναι δὲ ἀναγεγραμμένον εἰς τὰ πρακτικά, ὅτι ἐπὶ ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων ἐπὶ τέλους ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ὑπάρχει ἕνα ποσοστὸν σταθμίσεως. Ἑπομένως, ἀληθὲς μὲν εἶναι ὅτι ἡ ὑπηρεσία Ἐθνικῶν λογαριασμῶν, ὡς πᾶσα ἄλλη ὑπηρεσία ἐν τῷ κόσμῳ λειτουργοῦσα, ἡ ὁποία κάμνει αὐτοῦ τοῦ εἴδους τοὺς ἐθνικοὺς λογαριασμούς, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ προβαίνῃ εἰς ἀναθεώρησιν παρελθόντων ἐτῶν. Εἶναι ὅμως βέβαιον, ὅτι ἡ ἀναθεώρησις αὐτὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θίγῃ οὔτε κατὰ μίαν δραχμὴν τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις.

§19Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἐκεῖ γίνεται ἡ ἀναθεώρησις εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις.

§20Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σφάλμα πολὺ μικρόν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι σφάλμα τὸ ὁποῖον νὰ μεταβάλῃ τὴν τάξιν τῶν ἀριθμῶν. Ἠμπορεῖ νὰ λησμονήσῃ νὰ περιλάβῃ τὴν δημοσίαν ἐπένδυσιν μιᾶς Κοινότητος, διότι δὲν εἶχε περὶ αὐτῆς πληροφορίας, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις συνολικῶς νὰ μὴ περιλαμβάνωνται. Ἀκριβῶς, ἄλλωστε, ἡ ὑπηρεσία Ἐθνικῶν λογαριασμῶν, προσπαθεῖ νὰ εὕρῃ ἀπὸ διαφόρους πηγὰς στοιχεῖα καὶ τὸ ὅτι διορθώνει τὰ στοιχεῖα αὐτὰ κάθε ἔτος, εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῆς ἐργασίας τὴν ὁποίαν ἐπιτελεῖ. Δὲν κλονίζει, δὲν μεταβάλλει ὡρισμένους ἐκ τῶν ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι βέβαιοι, ὅπως π.χ. οἱ ἀριθμοὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ τοῦ ἀπολογισμοῦ τοῦ Κράτους.

§21Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Λοιπόν, κ. συνάδελφοι, διὰ νὰ γνωρίσετε ποῦ εἶναι ἡ δυσκολία τῆς καταμετρήσεως τῆς στατιστικῆς ὑπηρεσίας, ἔχω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ ἐργάζεται ἀπογραφικῶς καὶ δὲν ἐργάζεται ἀπολογιστικῶς ἢ προϋπολογιστικῶς. Δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ τρόπου ἐργασίας τῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία, ὅπως εἴπομεν καταβάλλει πᾶσαν ἔντιμον καὶ δυνατὴν προσπάθειαν διὰ τὴν συγκάλυψιν τῆς πραγματικότητος. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Αἱ ἐπενδύσεις, κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἦσαν συνολικῶς 4.275 δισεκ. δραχμῶν, τὸ 1952 καὶ 7.120, ἤτοι αὔξησις κατὰ 65% ἐν ἔτει 1955. Αἱ δημόσιαι ἀνῆλθον ἀπὸ 1446 δισεκ. εἰς 1.780 δισεκ. αὔξησις κατὰ 27%. Ἐπενδύσεις παγίου κεφαλαίου, χωρὶς οἰκοδομάς, δηλαδὴ ἐπενδύσεις μηχανημάτων, ἐγκαταστάσεων, παραγωγικῶν δυνατοτήτων, 2.264 δισεκ. ἔναντι 3.452, αὔξησις κατὰ 53%. Ἀλλὰ ἐπιμελῶς ἀπέφυγεν ὁ κ. ὑπουργός, νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τοῦ ὕψους τῶν ἐπενδύσεων εἰς τὴν γεωργίαν. Διότι ἀναμφισβητήτως ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης, βλέπομεν μεταξὺ τοῦ 1954–55, μίαν καταπληκτικὴν μείωσιν τῶν ἐπενδύσεων. Καὶ παραπέμπω τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὴν σελίδα 9 τῆς ἐκθέσεως τοῦ Διοικητοῦ, ὅπου ἀναφέρονται οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐπενδύσεων. Ἔχομεν σύνολον ἐπενδύσεων τὸ 1954, 472 ἑκατ. καὶ ἔχομεν σύνολον ἐπενδύσεων τὸ 1955, 445 ἑκατ. Καὶ ἀναφέρει ρητῶς ὁ διοικητὴς ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἀρκοῦν αἱ ἐπενδύσεις ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ τὴν ἀνανέωσιν τοῦ ὑπάρχοντος μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἀλλὰ βεβαίως δὲν ἀρκοῦν οὔτε καὶ διὰ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ δημιουργεῖ σήμερον, ὅπως λέγει ὁ ἴδιος, μίαν τροχοπέδην εἰς βάρος τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ κ. συνάδελφοι, ἀντὶ νὰ ἀσχολούμεθα μὲ ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ δυσκόλους στατιστικοὺς ὑπολογισμούς, ἔχομεν ἐνώπιόν μας ἕνα δείκτην, ὁ ὁποῖος εἶναι κατὰ πολὺ ἀντικειμενικώτερος τῶν ὅσων μᾶς προτείνει ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ἀλλὰ καὶ ὁ ὁποῖος καταρτίζεται ἀπὸ τρίτους, ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀποστολὴν ἡ ὁποία δὲν φαντάζομαι τοὐλάχιστον, ἐὰν δὲν ἤλλαξε πολὺ προσφάτως καὶ ὁ δείκτης αὐτὸς τοῦ Φεβρουαρίου 1956, εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀντιλήψεων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν βάσει τῶν ἀριθμῶν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, τὸ σύνολον ὑπολογίζεται εἰς δολλάρια καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ σύγκρισις εἶναι πάρα πολὺ εὔκολος — ἐὰν πάρωμεν τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, θὰ ἴδωμεν ὅτι αἱ κρατικαὶ ἐπενδύσεις, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θέλει νὰ λάβῃ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τὰς ἐπενδύσεις, τὰς ὁποίας ἐνδεχομένως ἔκαμα ἐγὼ εἰς τὸν Δῆμον Βόλου καὶ εἰς τὴν Κοινότητα Ζαγορᾶς τὰς ἐπενδύσεις τὰς ὁποίας ἔκαμε τὸ ΙΚΑ, τὰς ἐπενδύσεις εἰς τὰς ὁποίας προέβη τὸ ΤΕΒΕ, ἐδῶ δὲν κρίνομεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, οὔτε τὴν Τοπικὴν Αὐτοδιοίκησιν, κρίνεται ἡ Κυβέρνησις, ἐὰν ἐκτελῇ τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ἄρα οἱ διάφοροι προϋπολογισμοὶ ἀπὸ τοῦ 1950 μέχρι σήμερον, τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων θὰ μᾶς δείξῃ τὴν δραστηριότητα τῆς Κυβερνήσεως τὴν ἐποχὴν αὐτήν. Καὶ ἔχομεν τοὺς ἑξῆς ἀριθμούς: Τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων ἐν ἔτει 1948 –49 ἦτο 85 ἑκατ. δολλάρια, 1949–50 124 ἑκατ., 1950–51 135 ἑκατ., φθάνομεν εἰς τὸν ἀνώτατον σημεῖον, 1951–52, πέφτομεν εἰς τὰ 49 ἑκατ., τὸ 1952–53 πέφτομεν εἰς 48, τὸ 1953–54, πέφτομεν εἰς τὰ 40 καὶ 1955–56 πέφτομεν εἰς τὰ 38.

§22Γ. ΜΑΥΡΟΣ. 33 ἑκατομμύρια εἰς τὸ 1955–56.

§23Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ φθάσωμεν γύρω εἰς τὰ 35 ἢ 36. Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκὼν τῆς κρατικῆς δραστηριότητος τῶν Κυβερνήσεων ἀπὸ τὸ 1948–49. Λοιπόν, βλέπετε, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς ἐπρότεινα καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται στενῶς εἰς τὸν κρατικὸν προϋπολογισμόν, εἶναι ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ἠμπορεῖτε νὰ ἐλέγξητε, διότι δὲν ἔχω παρὰ νὰ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα ἀναλυτικῶς τοὺς ἀριθμοὺς τῶν τριῶν τελευταίων ἐτῶν 53–54, 54–55, 55–56, ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἀγνοεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, οἱ ὁποῖοι σᾶς δίδουν σαφῶς καὶ εἰς δραχμὰς καὶ εἰς συνάλλαγμα τὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων. Τὸ 1953–54 ἔχομεν 1.275 ἑκατ., πέφτομεν τὸ 1954–55 εἰς 1.269 καὶ θὰ πᾶμε εἰς 1.034, μαζὶ μὲ τὸ συνάλλαγμα, χωρὶς τὸ δάνειον τοῦ ΟΧΟΑ τῶν 8 ἑκατ. δολλ. διὰ τὴν Πτολεμαΐδα, θὰ φθάσωμεν 1.034 εἰς τὸ 1955–56, δηλαδὴ θὰ πέσωμεν πραγματικὰ εἰς τὰς τάξεις, τὰς ὁποίας σᾶς εἶπον, κάτω τῶν 40 ἑκατ. δολλαρίων, γύρω εἰς τὰ 35 ἢ 34 ἑκατομμ. δολάρια. Αὐτὴ, κ. βουλευταί, εἶναι ἡ ἐπενδυτικὴ δραστηριότης τῆς Κυβερνήσεως, καὶ νομίζω εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὅτι πρέπει νὰ κάμω μίαν παρένθεσιν ἐπὶ τῆς γενικωτέρας πολιτικῆς, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, παρέτεινεν ὡς γνωστὸν τὸ οἰκονομικὸν ἔτος κατὰ 6 μῆνας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, μᾶς εἶπε τὸ ἑξῆς: Ὅτι, θὰ χρησιμοποιήσω βοήθειαν ἐφέτος πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τοῦ προϋπολογισμοῦ 1000 καὶ θὰ χρησιμοποιήσω εἰς τὸ ἑπόμενον ἑξάμηνον βοήθειαν 800 ἑκατομμυρίων, πρὸς κάλυψιν τοῦ ἐλλείμματος τὸ ὁποῖον θὰ προέλθῃ ἀπὸ μίαν μεγάλην αὔξησιν τῆς δραστηριότητος εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων. Προτοῦ, εἰσέλθω εἰς τὸν τρέχοντα προϋπολογισμόν, θὰ ἤθελον, ὡς ἐκ τούτου, νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ὅταν ἰσχυρίσθην ὅτι τὸ πρόγραμμα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, κρατικῶν ἐπενδύσεων τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ὑπῆρξε τὸ μικρότερον ποτὲ ἐκτελεσθέν, δὲν ἤμουν ἐκτὸς ἀληθείας. Ἀλλὰ εἰσέρχομαι τώρα εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ὅλου προβλήματος τῶν ἐπενδύσεων, ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Καί, κ. βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξετε εἰς τὸ ἑξῆς βασικὸν φαινόμενον. Διατείνομαι καὶ ἐλπίζω νὰ τὸ ἀποδείξω, ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία πάσχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὸν πολεμικόν της χαρακτῆρα καὶ ὅταν λέγω ὅτι ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία πάσχει ἀπὸ τὸν πολεμικόν της χαρακτῆρα δὲν ἐννοῶ, ὅτι αἱ δαπάναι τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὰ στρατιωτικὰ ὑπουργεῖα εἶναι μεγάλαι ἢ μικραί, λέγω ὅτι πέραν τῶν δαπανῶν, πέραν τοῦ τεραστίου ποσοστοῦ, τὸ ὁποῖον δαπανᾷ ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία εἰς τὸν προϋπολογισμὸν διὰ τὰς στρατιωτικὰς δαπάνας, αἱ εἰς συνάλλαγμα πληρωμαὶ αἱ ἐπερχόμεναι ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ, ἀπὸ τὸν εἰδικὸν λογαριασμὸν τῆς ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἰδίως ἀπὸ τὰς παραγγελίας, τὰς ὑπερποντίους τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἀπὸ τὸ ἔλλειμμα τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ, τῶν λογαριασμῶν ἐφοδίων, δημιουργοῦν διὰ τὴν Ἑλλάδα, βασικοὺς κινδύνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιτρέπουν τὴν ὁμαλὴν ἀνάπτυξιν τῆς Χώρας ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τὸ πρῶτον θὰ ἀνεπτύχθη ἡ ἄποψις αὐτή, ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὲ παρακολουθήσητε, εἰ δυνατόν, διὰ νὰ ἐννοήσητε τὸν ὀλίγόν τι δύσκολον συλλογισμὸν τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς ἐκθέσω. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν μία χώρα εὑρίσκεται εἰς ἰσοζύγιον πληρωμῶν καί, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐρωτήσω κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τὸν ἀξ. κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἐὰν ἐμφανισθῇ ἐξ οὐρανοῦ μία ἐπιταγή, ἀξίας φερ’ εἰπεῖν 100 ἑκατ. δολλαρίων καὶ αὐτὴ ἡ ἐπιταγὴ μετατραπῇ εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος εἰς δραχμάς, καὶ δαπανηθοῦν ἐδῶ εἰς μὴ παραγωγικὰς δαπάνας, δηλαδὴ εἰς ἔργα, ἡ ἀποπεράτωσις τῶν ὁποίων δὲν δημιουργεῖ ἀμέσως αὔξησιν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἡ ἀποδοχὴ τῆς ἐπιταγῆς αὐτῆς, ἡ ἀποδοχὴ τοῦ δανείου αὐτοῦ, ἡ ἀποδοχὴ τῆς πληρωμῆς αὐτῆς, δημιουργεῖ θανάσιμον κίνδυνον διὰ τὴν οἰκονομίαν. Ἡ ἀντίληψις αὐτὴ ἠμπορεῖ νὰ φανῇ ἐκ πρώτης ὄψεως παράλογος, διότι θὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι σοῦ προσφέρουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν χρήματα εἴτε διὰ μέσου τῶν πληρωμῶν τοῦ ΝΑΤΟ διὰ τὰ ἔργα ὑποδομῆς, εἴτε διὰ μέσου τῶν παραγγελιῶν τῶν ὑπερποντίων καὶ σὺ δὲν τὰ δέχεσαι; Εἶμαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι δὲν εἶμαι πρωτοπόρος εἰς τὴν σκέψιν αὐτήν, ἄλλωστε δὲν θὰ ἠδυνάμην νὰ εἶμαι πρωτοπόρος, διότι, οὔτε αἱ γνώσεις μου, οὔτε αἱ ἱκανότητές μου τὸ ἐπιτρέπουν, ἀλλὰ δύο Κράτη ἤδη δὲν ἔχουν ἀποδεχθῆ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰς προσφοράς, λέγοντας, ὅτι μία τοιαύτη ἔνεσις χρηματικὴ διὰ μέσου συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ δαπανηθῇ εἰς δραχμάς, μὴ παραγωγικῶν ἔργων, θὰ διαταράξῃ τὴν οἰκονομίαν των. Αἱ χῶραι αὐταὶ εἶναι ἡ Δανία καὶ ἡ Σουηδία. Καὶ ἐξηγοῦμαι καὶ θὰ ἔλθωμεν τώρα εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας. Ὅπως γνωρίζετε, ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὴν τὴν στιγμὴν καλύπτει τὸ ἔλλειμμά του, ἀπὸ τὰς δραχμὰς βοηθείας. Καὶ διὰ νὰ τελειώσωμεν τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, νομίζει, ὅτι θὰ ἠμπορῇ νὰ κάμῃ χρῆσιν 400 ἑκατ. δρχ. κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ νέου ἑξαμήνου, δηλαδὴ Ἰουλίου–Δεκεμβρίου. 400 ἑκατ. δραχμ. αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ βοήθειαν δοθεῖσαν εἰς αὐτὸν πρὸ τοῦ Ἰουλίου καὶ εἶναι 400 ἑκατομμ. δραχμαί, αἱ ὁποῖαι θὰ διατεθοῦν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἑξαμήνου ἀπὸ 1ης Ἰουλίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου. Διὰ νὰ ὑπάρχουν δραχμαὶ βοηθείας, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντίστοιχον ἄνοιγμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, δηλαδὴ νὰ μὴ προέρχωνται αὐταὶ αἱ δραχμαὶ ἐκ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ εἶναι πληθωριστικαί. Δραχμαὶ δημιουργοῦνται μόνον ὅταν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος εἶναι εἰς θέσιν, πωλήσασα τὸ συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον ἀπέκτησεν εἴτε δι’ ἐξαγωγῶν, εἴτε διὰ τῆς βοηθείας πωλήσασα τὸ συνάλλαγμα αὐτό, νὰ ἀποσύρῃ δραχμὰς καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ διοχετεύσῃ δραχμάς. Τὸ ἄνοιγμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, κ. συνάδελφοι, ὑπῆρξε κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς προσφάτους κατὰ τὸ τρέχον ἔτος ἢ μᾶλλον τὸ 12μηνον, τῆς τάξεως μεγέθους τῶν 27 ἑκατ. δολλαρίων. 27.000.000 δολ. σημαίνουν εἰς δραχμὰς γύρω εἰς τὰ 700.000.000. Ἄρα, ἠμποροῦμε νὰ χρησιμοποιήσωμεν ἂν δὲν θέλωμεν νὰ χρησιμοποιήσωμεν πληθωριστικῶς τὴν βοήθειαν αὐτήν, ἠμπροῦμεν νὰ χρησιμοποιήσωμεν 800.000.000 δραχμὰς καὶ μόνον. Πᾶν ποσὸν τὸ ὁποῖον εἶναι ἄνω τῶν 800.000.000 δραχμῶν, ἔχει μοιραίως πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας. Ποῖοι, λοιπόν, εἶναι οἱ ἀριθμοὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν; Ὁ κ. ὑπουργός, λέγει: θὰ χρησιμοποιήσω 1.000.000.000 ἕως τὴν 31.6.56. Ἐξ αὐτῶν, λοιπόν, 200 εἶναι ἤδη καθ’ ὑπέρβασιν τῶν ὅσων μᾶς ἐπιτρέπει τὸ ἄνοιγμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν νὰ χρησιμοποιήσωμεν. Πέραν αὐτῶν, φαντάζομαι νὰ εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν 200.000.000, ἐφ’ ὅσον εἶναι 1.000, τὸ 20% τῆς βοηθείας πηγαίνει εἰς ἕναν εἰδικὸν λογαριασμὸν, λογαριασμὸν τοῦ Ἀμερικανικοῦ Θησαυροφυλακίου, εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος. Ἄρα διὰ νὰ χρησιμοποιήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν 800.000.000 δραχμὰς — ἔχουν ἤδη δοθῆ εἰς τὴν κυκλοφορίαν ἢ θὰ κατατεθοῦν εἰς τὸν λογαριασμὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς χρῆσις τοῦ ὁποίου θὰ ἴδωμεν ἀμέσως πῶς γίνεται— ἄλλα 200.000.000 δολλάρια καὶ 200.000.000 σύνολον 400.000.000. Ἄρα εὑρίσκεται ἤδη ὄχι ἀπὸ ἀπόψεως προϋπολογισμοῦ, ἀλλὰ ἀπὸ ἀπόψεως δημιουργίας πληθωριστικῶν φαινομένων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, μᾶς λέγει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐπιδροῦν δυσμενῶς κατὰ τῆς κυκλοφορίας τῶν 400 ἑκ. Ἀλλὰ μᾶς λέγει, κ. βουλευταί, θὰ πάρω καὶ 400.000.000, τὰ ὁποῖα μοῦ ὑπεσχέθησαν ἕως τὸ τέλος τοῦ ἔτους καὶ 400.000.000 νέα, τὰ ὁποῖα θὰ δημιουργηθοῦν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ 6μήνου Ἰουλίου–Δεκεμβρίου. Ὅπως εἴδομεν, κ. συνάδελφοι, ἐκ τοῦ μέχρι τοῦδε ἀνοίγματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, δὲν ὑπάρχει πέραν τῶν 800.000.000 τίποτε. Ἄρα καὶ τὰ ἄλλα 400.000.000, τὰ ὁποῖα θὰ πάρῃ διὰ νὰ καλύψῃ τὰ ἐλείμματα μαζὺ μὲ τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ τελευταίου ἑξαμήνου τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, εἶναι ἤδη πληθωριστικά. Ἀλλὰ πέραν τῶν 400.000.000, ὁμιλῶν ὁ κ. ὑπουργός, εἶπεν, ὅτι δημιουργοῦνται καὶ νέα 400.000.000 σύνολον 800.000.000 ἐκ τοῦ ἀνοίγματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν τοῦ 1956–57. Κατὰ τὰς προβλέψεις καὶ τῶν πλέον αἰσιοδόξων, ἂν θέλωμεν νὰ δεχθῶμεν τὴν ἀντίληψιν αὐτήν, ὅτι ὀφείλει ἡ οἰκονομία μας νὰ δημιουργήσῃ ἄνοιγμα τρεχουσῶν πληρωμῶν πρὸς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τὰς πλέον αἰσιοδόξους προβλέψεις τῶν ἀντιπροσώπων τῆς σχολῆς αὐτῆς, τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν δὲν θὰ περάσῃ τὰ 35.000.000 δολλάρια. Ὡς ἐκ τούτου κατὰ τὴν ἀναλογίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐκθέσω καὶ προηγουμένως 35.000.000 δολ. ἕως τὴν 31.6.57.

§24Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπ. καὶ Βιομ.). 63.

§25Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐγὼ δέχομαι οἱονδήποτε ἀριθμόν. Ἐὰν δεχθῶμεν τὸν πρῶτον ὑπολογισμὸν 35.000.000 θὰ ἔχωμεν δημιουργίαν ἐκ τοῦ ἀνοίγματος τοῦ προϋπολογισμοῦ περίπου 1.050 ἑκατ. ἀφαιρουμένου τοῦ 20%, τὸ ὁποῖον ἀνήκει εἰς τὴν Ἀποστολήν, μᾶς μένουν 850 ἑκ. Ἄρα εἰς τὸ δωδεκάμηνον δὲν δημιουργήθη δυνατότης δαπάνης δραχμῶν ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ περὶ τὰ 850.000.000. Καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς θέλει ἤδη νὰ πάρῃ 400.000 000, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν, 200.000.000, τὰ ὁποῖα ἔχουν ἤδη δημιουργήσει πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν, ἀλλὰ καὶ πέραν αὐτῶν, ἄλλα 400.000.000, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε κατ’ ἀνώτατον ὅριον νὰ αὐξηθοῦν εἰς τὴν τάξιν μεγέθους τῶν 400.000.000 δραχμῶν. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν μὲ τὸν ἀπολογισμὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἔχωμεν μίαν σοβαρὰν πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν. Ἀλλὰ ἂς κάμω τὸν λογαριασμὸν βάσει τῶν στοιχείων τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς λέγει 60.000.000 δολλάρια. Αὐτὸ σημαίνει 1.800.000.000 δραχμάς, ἀφαιρουμένου τοῦ 20% τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μεῖον δηλαδὴ 360.000.000 μᾶς μένουν 1.440.000.000. Ἄρα 1.440.000.000 διαθέσιμα μὴ πληθωριστικῶς διὰ τὸ ἔτος 1956–57. Ἐξ αὐτῶν ἔχομεν ἤδη 200.000.000 ἐλλειμματικὰ καὶ ἀπὸ τοῦδε, ἄλλα 400, τὰ ὁποῖα θέλει νὰ πάρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἄλλα 400.000.000, τὰ ὁποῖα θέλει νὰ πάρῃ εἰς τὸ τρέχον ἑξάμηνον, δηλαδὴ καὶ ἄν ἀκόμη παραδεχθῶμεν ὅτι τὸ ἔλλειμμα θὰ εἶναι τῆς τάξεως τῶν 60.000.000 δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν κατὰ τὸ τρέχον ἑξάμηνον ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ πάρῃ 400.000.000 διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἐλλειμμάτων ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ νὰ παραταθῇ πέραν τῆς καλύψεως ἀπὸ 1.1.1956 καὶ μέχρι τῆς 31.6.1956. Αὐτά, λοιπόν, λέγουν οἱ ἀριθμοὶ βάσει τῶν 35 καὶ βάσει τῶν 60. Θὰ ἤθελα, κ. συνάδελφοι, νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ σημείου, τὸ ὁποῖον εἶχα θίξει πρίν, καὶ τὸ ὁποῖον θεωρῶ τόσον ζωτικόν, διὰ τὴν ὁμαλὴν ἐξέλιξιν τῆς οἰκονομίας μας, ὥστε πρέπει νὰ γίνῃ συνείδησις παντὸς Ἕλληνος: Ὅτι ὑπάρχουν προσφοραὶ εἰς συνάλλαγμα, τὶς ὁποῖες ὀφείλομεν νὰ μὴ δεχώμεθα. Διότι ἂν κάμετε τὴν ἄθροισιν τῶν ἐκ συναλλάγματος δημιουργουμένων μὴ παραγωγικῶν δαπανῶν εἰς δραχμὰς εὑρίσκεσθε πραγματικῶς πρὸ πολὺ καταπληκτικῶν ἀριθμῶν. Αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ εἶναι πολὺ δυσάρεστα πράγματα. Εἴπομεν, λοιπόν, ὅτι τὸ συνάλλαγμα ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἰσρέει εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, τὸ ὁποῖον μεταβάλλεται εἰς δραχμὰς καὶ τοῦ ὁποίου αἱ δραχμαὶ χρησιμοποιοῦνται διὰ μὴ παραγωγικὰς δαπάνας, ὡς κτίσιμον φρουρίων, βάσεων κ.λ.π., ἔχει ἐπιδράσεις σαφῶς πληθωριστικάς. Διὰ νὰ ἴδωμεν τὴν τάξιν μεγέθους αὐτῶν τῶν πληθωριστικῶν ἐπιδράσεων θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς ἀναφέρω τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς περίπου: Ἔχομεν τὸ 20% τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Εἴδομεν πῶς τὸ ὑπολογίζομεν αὐτὸ τὸ 20% ἐπὶ τῆς ἑκάστοτε δοθείσης ἢ δοθησομένης βοηθείας. Ὑπολογίζεται εἰς 200 ἑκατ. ἐπὶ τῶν 1.000, βάσει τῶν ἀριθμῶν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, θὰ ἀντιπροσωπεύσῃ 360 ἑκατ. δραχμῶν. Αὐτὸς ὁ λογαριασμὸς κατατίθεται ἐπ’ ὀνόματι τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ χρησιμοποιεῖται δι’ ἔργα στρατιωτικῆς φύσεως, ὅπως ἡ Σούδα κλπ., ἄρα μὴ παραγωγικά, ἄρα δημιουργοῦντα εἰσοδήματα εἰς ἐργάτας καὶ ἄλλους, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἔχουν ὡς ἀντίκρυσμα τὴν οἱανδήποτε ἀπόδοσιν ἔργων. Δεύτερον, αἱ ὑπερπόντιαι προμήθειαι αὐτὴν τὴν στιγμὴν αἱ ὁποῖαι εἶναι παραγγελίαι πολεμικοῦ ὑλικοῦ ποὺ ἐξάγεται πρὸς τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ναὶ μὲν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐξαγωγῶν εἶναι γύρω εἰς τὰ 18 ἑκατ. δολλάρια, δὲν ἠμποροῦμεν ὅμως νὰ ὑπολογίσωμεν καὶ τὰ 18 ἑκατ. ὡς ἔχοντα πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν. Ὀφείλομεν νὰ ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ αὐτὰ τὸ ποσοστὸν τῶν πρώτων ὑλῶν, τὰς ὁποίας εἰσάγομεν διὰ νὰ κατασκευάσωμεν αὐτὰ τὰ ὑλικά. Καὶ θὰ δῆτε, ὅτι φθάνομεν εἰς 10 ἑκατ. δολλάρια ἤ 300 ἑκατ. δρχ. Ἔχομεν, λοιπόν, 200 ἑκ. τοῦ Ἀμερικανικοῦ Θησαυροφυλακίου, ἄλλα 300 ἐνδεχομένως τῶν ὑπερποντίων παραγγελιῶν καὶ ἀναμφισβητήτως ἐκ τῶν 15 ἢ 16 τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. —ὅταν δὲ λέγομεν Ν.Α.Τ.Ο. εἶναι αἱ εἰσφοραὶ τῶν Κρατῶν–μελῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. διὰ τὴν κατασκευὴν ἔργων ὑποδομῆς— ἐκ τῶν 15 ἢ 16, λοιπόν, ἑκατομμυρίων τοῦ Ν.Α.Τ. Ο. τὰ 10 εἶναι πληθωριστικὰ διότι δὲν ἀντιπροσωπεύουσιν ὑλικά, τὰ ὁποῖα μᾶς στέλνουν ἀπ’ ἔξω. Φθάνομεν ἔτσι αἰσίως εἰς ἕνα λογαριασμὸν 800 ἑκατ. —εἶναι ἐνδεικτικοὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ— χωρὶς νὰ λογαριάσωμεν τὰ ἐλλείμματα τοῦ λογαριασμοῦ ἐφοδίων, τὰ ὁποῖα δὲν συντείνουν, δὲν συμβάλλουν θετικῶς, παρὰ μόνον ὅταν γίνωνται μὲ ζημίαν, ἀλλὰ δὲν συντείνουν, ὅταν δὲν καλύπτωνται νὰ μειώσουν τὰς πληθωριστικὰς ἐπιδράσεις αὐτῶν τῶν λογαριασμῶν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐξηγεῖται αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἡ ὑπεραγορὰ συναλλάγματος, καὶ ἐνθυμεῖσθε μίαν συζήτησιν ποὺ ἔγινε, διότι οὔτε αἱ πιστώσεις τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν οἰκονομίαν εἶναι μεγαλύτεραι ἀπὸ ὅ,τι ἦσαν πρίν, οὔτε τὰ ἐλλείμματα τοῦ προϋπολογισμοῦ εἶναι μεγαλύτερα τῶν κονδυλίων τῆς βοηθείας, τὰ ὁποῖα ὑπελογίσαμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, διότι ἀναμφισβητήτως μὲ χίλια ἑκατομμύρια καὶ ἄλλα ὀκτακόσια ἑκατομμύρια, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν θὰ ἰσοζυγίσῃ τὸν προϋπολογισμόν του ἐκτὸς ἐὰν νομίζωμεν, ὅτι δὲν θὰ ἔχωμεν τὴν οἰκονομίαν τῶν τετρακοσίων ἑκατομμυρίων, ποὺ εἶπε διὰ τὸ ἑξάμηνον ποὺ θὰ ἔλθῃ τώρα καὶ ἐκτὸς ἐὰν δὲν πιστεύῃ ὅτι ἡ ἀπόδοσις τῆς ἀμέσου φορολογίας θὰ αὐξηθῇ κατὰ διακόσια τεσσαράκοντα ἑκατομμύρια ὅπως προβλέπει, φαντάζομαι ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν θὰ ἀσχοληθῇ εἰδικώτερον μὲ τὸν προϋπολογισμὸν καὶ ὡς ἐκ τούτου τοῦ ἀφήνω αὐτὴν τὴν ἐπίπονον ἐργασίαν διὰ νὰ μᾶς κάμῃ μίαν πληρεστέραν ἀνάλυσιν τῆς ταμειακῆς ἐμφανίσεως. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι ὅταν διερωτώμεθα διατὶ αὐξάνει αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἁλματωδῶς ἡ κυκλοφορία, αὐξάνει διότι ἡ Ἑλλὰς προβαίνει εἰς ὑπεραγορὰν συναλλάγματος, διότι μᾶς προσφέρουν συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ μετατρέψωμεν εἰς δραχμάς, αἱ δὲ δραχμαὶ δὲν χρησιμοποιοῦνται αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς παραγωγικὰ ἔργα. Καὶ ἡ ἐπίδρασις εἶναι ἡ ἑξῆς: Διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτὸν τὸν πληθωρισμόν, διότι βαίνομεν πλήρως πρὸς τὴν ὁδὸν τοῦ πληθωρισμοῦ, διὰ νὰ σταματήσῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸν πληθωρισμὸν ἡ Κυβέρνησις, εἶναι ἠναγκασμένη νὰ θέτῃ περιοριστικὰ μέτρα εἰς τὴν χρησιμοποίησιν τῶν καταθέσεων. Δεσμεύει ποσὰ καταθέσεων, ποσὰ μεγαλύτερα ἀπὸ ὅ,τι εἶναι ἀναγκαῖα διὰ τὰς λεγομένας εἰδικὰς χρηματοδοτήσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ εἶχον καθ’ ἑαυτὰς μίαν πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν ἐφ’ ὅσον θὰ ἐρευστοποιοῦντο ἐντὸς τακτῆς προθεσμίας. Οὔτε αἱ ὁμαλαὶ συγκεντρώσεις, δηλαδὴ αἱ συγκεντρώσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι συγκεντρώνουν διὰ νὰ πωλήσουν τὸ προϊὸν, ἔχουν μίαν ἐπίδρασιν αἰχμῆς, ἡ ὁποία εἶναι τοσαύτη ὥστε νὰ φοβούμεθα πληθωριστικοὺς κινδύνους. Πληθωριστικοὶ κίνδυνοι προέρχονται ἀπὸ τὴν συνεχῆ εἰσροὴν μὴ παραγωγικῶν δραχμῶν, προερχομένων αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὸ συνάλλαγμα. Διότι μία συγκέντρωσις, εἶναι συγκέντρωσις. Θὰ ἀγοράσω σῖτον πρὸς ὡρισμένην τιμήν, θὰ ὑπάρχῃ μία αἰχμή, ἀλλὰ ὑπάρχει ἡ ἐγχώριος κατανάλωσις καὶ ἠμπορεῖ νὰ ἀπορροφηθῇ αὐτὴ ἡ αἰχμὴ ἐντὸς ὡρισμένου λογικοῦ χρονικοῦ διαστήματος. Ἄλλωστε τὴν αἰχμὴν αὐτὴν τὴν ἔχουν ἡ Γαλλία, ἡ Ἰταλία καὶ τόσα ἄλλα κράτη καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ἀπάντησις εἶναι, ὅτι ὁ παραγωγικὸς ἐξοπλισμὸς εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν ζήτησιν αἰχμῆς. Ἀλλέως θὰ ἦτο ἐὰν ὑπῆρχεν ἡ τοποθέτησις τῶν δραχμῶν αὐτῶν τῶν προερχομένων ἐξ ὑπεραγορᾶς συναλλάγματος μέσῳ τοῦ ἐκδοτικοῦ προνομίου, φέρ’ εἰπεῖν, δι’ ἐπενδύσεις. Διότι ναὶ μὲν θὰ εἴχομεν μίαν προσωρινὴν πληθωριστικὴν ἐπίδρασιν προερχομένην ἐκ τοῦ γεγονότος τῆς μονίμου εἰσροῆς τῶν χρημάτων αὐτῶν, ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος θὰ εἴχομεν τὸ παραγωγικὸν χρῆμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀνταπεκρίνετο πλέον εἰς τὴν ηὐξημένην ζήτησιν καὶ ὡς ἐκ τούτου νομίζω, ὅτι ἀκινδύνως μίαν ἡμέραν ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ μὴ δέχεται συνάλλαγμα διὰ μὴ παραγωγικὰς δαπάνας εἰς δραχμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν, θὰ ἠδύνατο νὰ αὐξήσῃ τὴν πιστοδότησιν πρὸς τὰς ἐπενδύσεις καὶ ὡς ἐκ τούτου νὰ βοηθήσῃ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς χώρας. Ἀλλὰ τοὐναντίον, διότι ἡ Κυβέρνησις δέχεται αὐτὰς τὰς εἰσφοράς, τὰς πολεμικὰς αὐτὰς εἰσφοράς, εἶναι ἠναγκασμένη νὰ προβῇ εἰς ἀναστολὴν τῶν ὑπολοίπων πιστώσεων πρὸς τὴν οἰκονομίαν διὰ νὰ μὴ ἐπιφέρῃ ἕνα ἔτι μεγαλύτερον πληθωρισμὸν εἰς τὴν χώραν. Καὶ ὡς ἐκ τούτου ὁ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἐχθρὸς αὐτὴν τὴν στιγμὴν τῆς οἱασδήποτε προσπαθείας περὶ οἰκονομικῆς ἀνορθώσεως εἶναι αἱ μὴ παραγωγικαὶ δαπάναι εἰς δραχμάς, αἱ προερχόμεναι ἐκ τῶν διαφόρων αὐτῶν πολεμικῶν εἰσφορῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὅπως εἶναι ΝΑΤΟ, παραγγελίαι ὑπερπόντιοι καὶ ἐλλείμματα τοῦ λογαριασμοῦ ἐφοδίων. Ἀλλὰ ἰσχυρίζομαι, ὅτι συνθλίβεται ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία ἀφ’ ἑνὸς μὲν μεταξὺ τῆς πληθωρικῆς αὐτῆς διαμορφώσεως, τὴν ὁποίαν ἔχει λάβει καὶ ἀφ’ ἑτέρου τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι, στρέφονται κατὰ μεγάλο ποσοστὸν πρὸς τὸν οἰκισμόν. Ἀλλὰ ἡ Κυβέρνησις διέπραξεν ἔναντι αὐτῆς τῆς πολιτικῆς τοῦ συναλλάγματος καὶ ἕνα βαρὺ σφάλμα ἐν ἔτει 1955, τὸ ὁποῖον δὲν ἐπανόρθωσεν ἕως τώρα. Ἐνῷ μία οἰκονομία, ἡ ὁποία κινδυνεύει ἀπὸ ὑπεραγορὰν συναλλάγματος, ὀφείλει διὰ νὰ διατηρήσῃ στοιχειωδῶς τὴν ἰσορροπίαν αὐτῆς νὰ αὐξήσῃ τὴν δυνατότητα τῶν εἰσαγωγῶν, ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου 1955, ἡ Κυβέρνησις καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς χρηματοδοτήσεως τοῦ εἰσαγωγικοῦ ἐμπορίου ἔλαβε περιωριστικὰ μέτρα καὶ οὕτω πως ἐδημιούργησε αὐτὴν τὴν ἔτι μεγαλυτέραν ἀνισορροπίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν σήμερον. Ἴσως σᾶς ἐκούρασα μὲ τὴν ἐξήγησιν ἢ τὴν ἀπόπειραν νὰ σᾶς ἐξηγήσω τὸν πολεμικὸν αὐτὸν χαρακτῆρα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ὁ ὁποῖος παρεμποδίζει τὴν ἐξέλιξίν της καὶ ὁ ὁποῖος εἰς ἄλλας χώρας, αἱ ὁποῖαι ἀντιμετώπισαν τὸ αὐτὸ πρόβλημα, ὅπως ἡ Δανία, ἀπερρίφθη διὰ νὰ μὴ ἐπιφέρῃ μίαν διαταραχὴν τῆς ὁμαλῆς ἐξελίξεως. Καὶ εἰσερχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὸ γενικώτερον πρόβλημα τῶν ἐπενδύσεων. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς εἶπε δύο τινά. Ὅτι ὁ ρυθμὸς τῶν ἐπενδύσεων εἶναι τέτοιος, ὥστε θὰ ἦτο ἱκανοποιητικὸς διὰ πᾶσαν ἄλλην χώραν.

§26Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὄχι. Εἶπα ὅτι διὰ πᾶσαν ἄλλην χώραν σημειουμένη ἡ πρόοδος αὐτὴ πράγματι θὰ ἐδημιούργει κάποιαν ἱκανοποίησιν. Αὐτὸ εἶπα. Δὲν εἶπα, ὅτι ἔχομεν τὸ ρεκὸρ ὅλων τῶν χωρῶν τοῦ κόσμου.

§27Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κύριε ὑπουργέ, πρὶν εἰσέλθω εἰς τὸ καπνικόν, νὰ εἴπω ὀλίγια τινὰ διὰ τὸν ρυθμὸν τῶν ἐπενδύσεων. Ὁ ρυθμὸς τῶν ἐπενδύσεων χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν Διοικητὴν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Ὁμολογεῖ, ὁ κ. Διοικητής, ὅτι ὁ ρυθμὸς αὐτὸς δὲν ὑπῆρξεν ἱκανοποιητικός, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν τὸν τεράστιον ἀριθμόν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία συνθλίβεται μεταξὺ τῆς πολεμικῆς αὐτῆς εἰσροῆς χρημάτων καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰδιωτικῶν κατοικιῶν, τὸ ὁποῖον ἀναβιβάζει ὁ κ. Διοικητὴς εἰς 54% περίπου τοῦ συνόλου τῶν ἐπενδύσεων. Καὶ λέγει εἰς τὸ τέλος ὅτι, ἐὰν ἐκπεσθοῦν διάφορα πράγματα τὸ ποσοστὸν τοῦτο εἶναι τόσον χαμηλότερον τοῦ ποσοστοῦ τοῦ προϊόντος καὶ τῶν διαθεσίμων ποσῶν, ὅσον καὶ τῆς καταναλώσεως.

§28Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Καὶ εἶναι ὀρθά.

§29Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τώρα θὰ ἤθελα νὰ σᾶς δώσω τοὺς ἀριθμοὺς ἀπὸ τὸν Διεθνῆ Ὀργανισμόν. Πάλιν ἀναφέρομαι εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Ὀργανισμοῦ αὐτοῦ οἰκονομικῆς συνεργασίας (Γενεύη 1956), ἡ ὁποία λέγει τὰ ἑξῆς: «Εἰς ποσοστὸν τοῦ καθαροῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἐξ ὅλων τῶν κρατῶν, τὰ ὁποῖα μετέχουν.................... ......... (ἀναγινώσκει)..........». Ἀλλὰ διὰ νὰ καταλάβετε, κύριοι συνάδελφοι, —διότι τὸ νὰ συγκριθῶμεν μὲ τὴν Ἀμερικήν, φερ’ εἰπεῖν, δὲν παίζει κανένα ρόλον, ἡ Ἀμερικὴ θὰ ἔχῃ 8% ἢ 9%, τὸ Ἡνωμένον Βασίλειον 6%— συγκρίνομεν τὸν ἑαυτόν μας μὲ μίαν χώραν ἡ οἰκονομία τῆς ὁποίας θὰ εἶναι περίπου ἡ αὐτὴ μὲ τὴν ἰδικήν μας. Καί, διὰ νὰ μὴ σᾶς πάω εἰς τὸ παραπέτασμα καὶ τρομάξετε, θὰ σᾶς πάω εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν, ἡ ὁποία εἶναι καὶ αὐτὴ βαλκανικὴ χώρα, ἡ ὁποία καὶ αὐτὴ ἀντιμετωπίζει καταστροφὰς ἴσως ἴσας μὲ τὰς ἰδικάς μας, ἐκ τοῦ πολέμου καὶ ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἠμπορεῖ νὰ συγκριθῇ, ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεων, μὲ τὴν Ἑλλάδα. Σημειώσατε δὲ ὅτι θὰ συνυπολογίσω καὶ τὸ ποσοστὸν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τὸ ὁποῖον δαπανᾶται εἰς τὰς δύο χώρας διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ καὶ ἐκ μέρους μας δικαιολογία ὅτι τὸ βάρος τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν εἶναι τέτοιο ὥστε νὰ μὴ ἐπιτρέπωνται γενικῶς ἐπενδύσεις καὶ Δημόσιαι καὶ ἰδιωτικαί. Εἰς ποσοστὸν ἐπὶ τοῖς ἑκατὸν, ἐνῷ ὅπως σᾶς ἀνέφερον αἱ ἐπενδύσεις τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι οὔτε τὰ 10% τοῦ εἰσοδήματος, τοῦ ἐθνικοῦ, ἡ Γιουγκοσλαβία ἔχει τὰ ἑξῆς ποσοστὰ ἀπὸ τοῦ 1952. 27%, 28%, 30%. Δηλαδὴ τριπλάσιον ποσοστὸν ἐπενδύσεων ἀπὸ ὅ,τι ἔχει ἡ Ἑλλάς. Ταὐτοχρόνως ὅμως ἐδαπάνησεν ἡ Γιουγκοσλαβία κατὰ τὰ τρία ἔτη ἀπὸ 18%, 13% καὶ 12% τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας, ἐνῷ ἡ Ἑλλὰς ἡ ὁποία ἔχει στρατιωτικὰς δαπάνας τῆς τάξεως μεγέθους τῶν τεσσάρων περίπου ἑκατομμυρίων, δαπανᾷ περίπου τὰ 6% ἢ 7% τοῦ ἐθνικοῦ της εἰσοδήματος, εἰς στρατιωτικὰς δαπάνας. Δηλαδὴ ἡ Γιουγκοσλαβία κάμνει μίαν προσπάθειαν τεραστίας συγκεντρώσεως κεφαλαίου 30% τριπλάσιον ἀπὸ ἡμᾶς, ἐνῷ ταὐτοχρόνως δαπανᾷ τὸ διπλάσιον ἂν ὄχι τὸ τριπλάσιον ἀπὸ ὅ,τι δαπανῶμεν ἡμεῖς διὰ στρατιωτικὰς δαπάνας. Ἀλλὰ διὰ νὰ καταλάβετε πόσον ἐσφαλμένη εἶναι ἡ ροπὴ τὴν ὁποίαν ἐπῆρε ὁ τομεὺς τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων, δὲν ὁμιλῶ περὶ τοῦ ἀνυπάρκτου τομέως τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων, θὰ ἴδετε ὅτι ἐνῷ τὸ 54% ἢ τὸ 40%, ἂν πάρωμεν τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Διοικητοῦ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, πηγαίνουν εἰς ἐπενδύσεις ἰδιωτικὰς πλὴν βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων, δηλαδὴ εἰς πολυκατοικίας καὶ ἰδιοκατοικίας εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ ἀντίστοιχον ποσοστὸν εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν εἶναι 3%, 5% καὶ 4% κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Ἡ δημιουργία πολυκατοικίας καὶ ἰδιωτικῆς κατοικίας εἶναι εἰς ρυθμὸν 40% τῶν ἐπενδύσεών μας, ἐνῷ ταὐτοχρόνως ἡ Γιουγκοσλαβία εἶναι γύρω εἰς τὸ 5%. Καὶ μὲ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς δώσω τὴν ἑξῆς εἰκόνα. Ὁ νόμος, ἕνας ἐκ τῶν μεγάλων νόμων, τῆς ἱστορικῆς ἐξελίξεως, συνδέεται ἀπολύτως μὲ τὴν συγκέντρωσιν κεφαλαίου. Καὶ ἂν ἐξετάσετε τὴν πορείαν τῶν Ἐθνῶν, κατὰ τὰ τελευταῖα 150 ἔτη, θὰ ἴδητε ὅτι ἡ πρόοδός των, ἡ δύναμίς των, ἡ ἀκμή των, ἐξαρτᾶται ἀπολύτως καὶ εὑρίσκεται εἰς ἀπόλυτον συνάρτησιν μὲ τὴν συγκέντρωσιν κεφαλαίου τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Ἀγγλία κατὰ τὸν 19ον αἰῶνα, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Γερμανία κατὰ τὸν 19ον καὶ 20ὸν καὶ ἡ Ἀμερικὴ προσφάτως. Καὶ ἔχομεν τὸ τεράστιον παράδειγμα τῶν χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, αἱ ὁποῖαι πάλιν κατὰ τὸν ὀργανισμὸν τῆς Γενεύης, προβαίνουν εἰς ἐπενδύσεις τῆς τάξεως μεγέθους περίπου τῆς Γιουγκοσλαβίας, δηλαδὴ ἐπενδύσεις τὰς ὁποίας δὲν ἐφαντάσθημεν ποτέ. Ἂν ἐξακολουθήσῃ ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νὰ βαδίζῃ τὸν δρόμον τὸν ὁποῖον βαδίζει τώρα, θὰ εἴμεθα, κύριοι βουλευταί, ἐντὸς διαστήματος ὀλιγωτέρου τῶν 10 ἐτῶν εἰς πολὺ χειροτέραν μοῖραν ἀπὸ ἀπόψεως βιομηχανικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐξοπλισμοῦ καὶ δυνατότητος νὰ ἐμφανισθῶμεν εἰς τὴν διεθνῆ σκηνήν, ὄχι μόνον ἀπὸ ὅτι θὰ εἶναι ἡ Γιουγκοσλαβία, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ Βουλγαρία. Ὁ ρυθμὸς τῶν ἐπενδύσεων εἶναι τεράστιος ὅταν συγκρίνεται μὲ τὸν ρυθμὸν τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων. Καὶ κατηγορῶ τὴν Κυβέρνησιν, καὶ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι δὲν λαμβάνει κανὲν μέτρον πρὸς περιστολὴν τῆς καθαρῶς ἰδιωτικῆς ἐπενδύσεως ἡ ὁποία λέγεται κατοικία καὶ πρὸς σταμάτημα τῶν καθαρῶς πολεμικῶν ἐπενδύσεων τῶν προερχομένων ἐκ τῶν εἰσφορῶν ΝΑΤΟ, αἱ ὁποῖαι δὲν δημιουργοῦν παραγωγικὰς δαπάνας. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ γενικὴ εἰκὼν τὴν ὁποίαν εἶχον νὰ σᾶς δώσω διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἄν καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶμαι εἰδικός....

§30Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἐπιθυμῶ νὰ σημειώσω τὰ ἑξῆς: Βεβαίως θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐκτενῶς. Πράγματι ἐθέσατε δύο προβλήματα τὰ ὁποῖα εἶναι ἄξια πολλῆς ἐξετάσεως. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ θέμα τῆς σχέσεως μεταξὺ ἐπενδύσεων καὶ καταναλώσεως εἶναι πράγματι, ὅπως τὸ εἴπετε, βασικόν, νομίζω ὅτι ἀξίζει νὰ σημειωθῇ τοῦτο. Βεβαίως εἰς τὴν Γιουγκοσλαβίαν ὑπάρχει αὐτὴν τὴν στιγμὴν κατὰ τὰς ἐπισήμους στατιστικὰς πράγματι μεγαλυτέρα ἐπένδυσις καὶ καταπληκτικὸς περιορισμὸς τῆς καταναλώσεως. Δηλαδὴ συντηρεῖται τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ λαοῦ εἰς μίαν στάθμην ἠθελημένως καὶ ἐκ προγράμματος χαμηλήν, χάριν τοῦ μέλλοντος τῆς χώρας, χάριν ἐκείνου τὸ ὁποῖον ἀπεκάλεσε συμβολικῶς ἢ μᾶλλον ἐπιστημονικῶς, ὁ κ. Καρτάλης, τῆς συγκεντρώσεως τοῦ κεφαλαίου. Τὸ πραγματικὸν πολιτικὸν πρόβλημα τὸ τιθέμενον ἑκάστοτε — καὶ θὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία νὰ τὸ ἀναπτύξω συγκεκριμένως — εἶναι τοῦτο: Ποία πρέπει νὰ εἶναι καὶ ποία ἠμπορεῖ κανεὶς ὑπὸ τὰς συγκεκριμένας πολιτικὰς καὶ κοινωνικὰς περιστάσεις, νὰ ἐπιβάλλῃ ἀναλογίαν μεταξὺ τῆς καταναλώσεως, δηλαδὴ τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἀγαθῶν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος ἀμέσως ἀπὸ τὴν παροῦσαν γενεάν, καὶ τῆς ἐπενδύσεως, δηλαδὴ τῆς ἀποταμιεύσεως, τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ ἡ παροῦσα γενεὰ χάριν τῆς μελλούσης. Ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι περίπου ἡ δαπάνη τῆς γείτονος καὶ συμμάχου χώρας, τῆς Γιουγκοσλαβίας, ἡ στρατιωτική, εἶναι ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἐθνικὸν της εἰσόδημα, ποσοστιαίως ὑπερδιπλασία τῆς δαπάνης τῆς στρατιωτικῆς, τῆς ἰδικῆς μας. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, νὰ δώσω μετὰ τὰ στοιχεῖα ἄλλων χωρῶν αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι διατεθειμέναι φιλικῶς πρὸς ἡμᾶς καὶ νὰ ἴδωμεν τὸ πρόβλημα συνθέτως καὶ ὡς πρόβλημα κοινωνικὸν ὅλων τῶν Δημοκρατιῶν, κύριοι συνάδελφοι, διότι ὅλαι αἱ Δημοκρατίαι ὑφίστανται πιέσεις καθημερινῶς ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἐργαζομένων καὶ ἀγωνιζομένων, αἱ ὁποῖαι ἀξιοῦν ἄμεσον κατανάλωσιν καὶ πρέπει νὰ εὕρουν τὸ χρυσοῦν σημεῖον τῆς ἰσορροπήσεως μεταξὺ τῆς καταναλώσεως τῆς ἀμέσου καὶ τῆς ἐπενδύσεως διὰ νὰ διατηρηθῇ ἡ Δημοκρατία. Αὐτὸ εἶναι, κύριοι, τὸ πραγματικὸν πολιτικὸν πρόβλημα, διότι ὁ κ. Καρτάλης ἔδωσεν ἔνδυμα οἰκονομικὸν εἰς σκέψεις πολιτικὰς καὶ μάλιστα εἰς σκέψεις ἀφορώσας εἰς τὴν τοποθέτησιν τῆς χώρας ἀπὸ ἀπόψεως ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.

§31Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πρὸς Θεοῦ!

§32Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). ..... διότι αὐτὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τοῦ συλλογισμοῦ σας.

§33Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶσθε πραγματικῶς καταπληκτικὸς εἰς τὴν ψυχολογίαν τοῦ βάθους. Ἄν νομίζητε ὅτι σύγκρισις μεταξὺ ἀριθμῶν Ἑλλάδος καὶ Γιουγκοσλαβίας ἔχουν οἱανδήποτε σημασίαν καὶ στοιχεῖα ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, σφάλλετε.

§34Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Διατί ἐφέρατε τὴν Γιουγκοσλαβίαν ὡς παράδειγμα καὶ δὲν ἐφέρατε ἄλλην χώραν, προκειμένου νὰ συζητήσωμεν.

§35Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ποίαν;

§36Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Τὴν Βουλγαρίαν, φερ’ εἰπεῖν.

§37Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀκόμη μεγαλυτέρα εἶναι ἡ διαφορά.

§38Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Βεβαιότατα καὶ εἶναι μεγαλυτέρα. Αὐτὸ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἐφέρατε, διότι θέλετε νὰ εἴπητε εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ὅτι εἰς μὲν τὴν μίαν πλευρὰν ποὺ ἀκολουθεῖ τὸ Αʹ σύστημα γίνεται κάποια προσπάθεια ἡ ὁποία ἐξασφαλίζει τὸ μέλλον καὶ εἰς τὴν ἄλλην πλευράν, τῆς ἐλευθερίας, δὲν γίνεται αὐτὴ ἡ προσπάθεια. Ἁπλουστεύετε τὸ πρᾶγμα ὑπερμέτρως, διότι τὸ πολιτικὸν πρόβλημα εἶναι αὐτό.

§39Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ σταματήσητε τὴν διακοπήν, διότι ἐφ’ ὅσον αἱ διακοπαὶ διατηροῦνται εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἐπιχειρημάτων, δέχομαι τὰς διακοπὰς καὶ τὰ ἐπιχειρήματα. Ὅταν ὅμως ἀρχίζει μία, δὲν θέλω νὰ εἴπω σκόπιμος, ἀλλὰ ὄχι ἀντικειμενικὴ παραπλάνησις τῆς συζητήσεως διὰ τῆς εἰσροῆς ὑπολογισμῶν ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, νομίζω ὅτι δικαιοῦμαι νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐξακολουθήσητε διακόπτοντες. Κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἔλθωμεν τώρα εἰς τὸ καπνικόν. Ποῖα εἶναι τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ παρακαλέσω τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἐὰν κάμω λάθος τὶ νὰ μὲ διορθώσουν. Πρῶτον, ἡ παραγωγὴ ἐφέτος ὑπῆρξεν ἀσυνήθως μεγάλη. Εἴχαμε 70–80 ἑκατομμύρια ὀκάδας, ἔναντι συνήθους παραγωγῆς περίπου 46 ἑκατομμυρίων ὀκάδων, κατὰ μέσον ὅρον προπολεμικῶς καὶ μεταπολεμικῶς ηὐξημένην κατὰ 20% ἐν σχέσει μὲ τὴν παραγωγὴν τοῦ 54. Ἦτο γνωστὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο μεγάλη. Δεύτερον, ἡ παραγωγὴ ἦτο ποιοτικῶς κακή. Τρίτον, ἡ παραγωγὴ αὐτὴ δὲν θὰ ἠμποροῦσε ποτὲ νὰ ἐξαχθῇ ὁλόκληρος διότι ἡ δυνατότης τῆς ἐξαγωγῆς εἶναι γύρω εἰς τὰς 50–80.000 τόννους καὶ οὕτω θὰ ἐδημιουργοῦντο πλεῖστα προβλήματα. Τί ὤφειλε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως αὐτῆς; Ὤφειλε νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ ἀντοχὴ τῶν παραγωγῶν εἶναι περιωρισμένη. Μία τεραστία ἐσοδεία θὰ ἐδημιούργει προβλήματα χρόνου ἀγορᾶς. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ ἀγορασθῇ μικρὰ μόνον ποσότης τῆς ἐσοδείας αὐτῆς ἐντὸς μικρᾶς προθεσμίας. Τὸ πρῶτον τὸ ὁποῖον ὤφειλε νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, ἦτο νὰ ἐνισχύσῃ τοὺς παραγωγοὺς μὲ πλεῖστα δάνεια, διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν μὲ ἄνεσιν τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς καπνεμπόρους. Ἀντ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν χορήγησιν δανείων σχετικῶς μικρῶν. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο μεγάλη, ἀλλὰ σχετικῶς καὶ ὁ δανεισμὸς ὑπῆρξε μικρότερος. Δεύτερον, ἐφ’ ὅσον ἡ παραγωγὴ ἦτο κακῆς ποιότητος, ὤφειλε νὰ ἐπέμβῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς συγκεντρώσεως τῶν κακῶν ποιοτήτων διὰ νὰ ἀποκαθάρῃ τὴν ἐσοδείαν.

§40ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἡ παραγωγὴ δὲν ἦτο κακῆς ποιότητος, ἀλλὰ ἀνωμάλου συνθέσεως.

§41Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐὰν πάρωμεν ὡς βάσιν ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο ἀνωμάλου συνθέσεως, ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξομαλύνῃ τὴν σύνθεσιν. Δηλαδὴ νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀγορὰν τῶν κακῶν ποιοτήτων, νὰ ἀποτραβήξῃ ταύτας ἀπὸ τὴν ἀγοράν, διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ τραβήξῃ τὸ διεθνὲς ἐμπόριον, χωρὶς τὴν δυσφήμισιν ὅτι τὰ καπνὰ εἶναι κακῆς ποιότητος. Ἀντ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔκαμε συγκέντρωσιν προκαταβολικῶς. Ἄφησε τὸ καπνεμπόριον νὰ δυσφημίζῃ τὴν παραγωγήν, διότι ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ ἐσοδεία ἦτο κακῆς ποιότητος. Καὶ ὅταν εἶδε ἡ Κυβέρνησις ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ διὰ τοῦ καπνεμπορίου τὴν ἀγορὰν καπνῶν, ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς περιωρισμένην πάλιν συγκέντρωσιν. Τρίτον, ἐφ’ ὅσον ἔβλεπε τεραστίαν ἐσοδείαν, ὤφειλε νὰ χρηματοδοτήσῃ τὸ καπνεμπόριον ἀφθόνως διὰ νὰ αὐξηθοῦν τὰ ἀποθέματα αὐτοῦ, ὥστε νὰ μὴ φορτωθῇ αὐτὴ εἰς τὸ τέλος τὰ ἀποθέματα. Βεβαίως ηὐξήθη τὸ ποσοστὸν χρηματοδοτήσεως, ἀλλὰ ἄργησε νὰ πράξῃ τοῦτο. Τελευταίως ἐφθάσαμεν εἰς τὴν συγκέντρωσιν ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς τὰ 8 ἑκατομμύρια ὀκάδας, ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ φθάσωμεν εἰς τὰ 12 ἑκατομμύρια, χωρὶς ταυτόχρονον προσπάθειαν ὅπως ἡ ποσότης αὐτὴ νὰ διοχετευθῇ εἰς οἱανδήποτε κατεύθυνσιν. Δὲν θέλω πάλιν νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πολιτικήν, ἀλλὰ ἀναμφισβητήτως θὰ ἦτο δυνατὸν μὲ στρατηγικὰ ἀποθέματα 12 ἑκατομμυρίων ὀκάδων, νὰ κάμῃ πολιτικὴν ἐξαγωγικὴν τῆς χώρας, ὅπου δὲν ἐξετιμήθη μέχρι τῆς στιγμῆς ἡ μεγάλη καὶ ἄνευ προηγουμένου ἐξαγωγικὴ σημασία. Οὕτως ἐκτυπήθησαν αἱ τιμαὶ κατὰ τρόπον ὑπερβολικόν. Ἡ μείωσις τῆς τιμῆς ἐν σχέσει μὲ τὸ 55 κυμαίνεται ἀπὸ 21% ἕως 38%. Οὕτω ἐδημιουργήθη μία σύγχισις ἡ ὁποία ἔφερε τοὺς καπνοπαραγωγοὺς εἰς ἀπόγνωσιν. Ἔχομεν μείωσιν τιμῆς εἰς τὴν Φθιωτιδοφωκίδα ἀπὸ 28,1% πέρυσιν εἰς 17,4% ἐφέτος.

§42Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἀπὸ ποῦ ἔχετε τὰ στοιχεῖα αὐτά; Ἐγὼ θὰ ἀναφερθῶ εἰς ἔντυπον πίνακα τὸν ὁποῖον καὶ θὰ σᾶς χαρίσω. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μόνον νὰ παρακολουθῶ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸν ἰδικόν μου πίνακα. Βλέπω ὅτι τὰ ἐξαγώγιμα καπνὰ ἦσαν πέρυσι 10,40.

§43Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ μέσης τιμῆς, κ. ὑπουργέ.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Δὲν δύναμαι νὰ τὰ βγάλω, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Τότε ὁμιλήσατε ὑπὸ ἰδίαν σας εὐθύνην.

§45Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ἐπεκαλέσθην, κ. ὑπουργέ, τὴν ἰδικήν σας εὐθύνην.

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἔχω εἰς χεῖρας μου ἔντυπον πίνακα τὸν ὁποῖον καὶ καταθέτω.

§47Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ δὲν δίδει τὴν πληροφορίαν ἀπὸ ποῦ ἔχει τὰ στοιχεῖα αὐτά;

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἀσφαλῶς ἀπὸ τὴν ἀγοράν, κ. συνάδελφε.

§49Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐπῆλθεν οὕτω μία ραγδαία πτῶσις τιμῶν ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως εἶναι εἰς βάρος τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ἀποδεικνύει ἔτι περισσότερον διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν μετὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, καθὼς καὶ τὴν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ σίτου, τὴν στοργὴν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ αὐτό, κ. βουλευταί, δημιουργεῖ ἕνα πρόβλημα ἐπίσης σοβαρὸν σχετικῶς μὲ τὴν χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως. Θὰ χρειασθῇ ἕνα ποσὸν 5 ἑκατομμυρίων δολλαρίων, διὰ νὰ γίνῃ ἡ συγκέντρωσις τῶν 12 ἑκατομμυρίων ὀκάδων καπνοῦ. Καὶ δὲν βλέπω, ποῖα μέτρα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ρευστοποιήσῃ τὸ τεράστιον αὐτὸ ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποτελῇ βραχνᾶν καὶ διὰ τὰ Ἑλληνικὰ καπνά, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως κυκλοφορίας εἰς τὴν ἐν γένει οἰκονομικὴν ἐξέλιξιν τοῦ τόπου. Τολμῶ ἐπίσης νὰ ἐπαναλάβω καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ δεχθῇ τὴν ὑπόδειξίν μου αὐτὴν ὡς μίαν ὑπόδειξιν ἡ ὁποία εἶναι. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι ὅτι σᾶς ἐκούρασα. Φοβοῦμαι, ὅτι τὰ θέματα λόγῳ τῆς συγχωνεύσεως τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ καπνικοῦ, ὑπῆρξαν πολλὰ καὶ κουραστικά. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι θὰ συμφωνήσητε καὶ σεῖς ὅτι ἐκ τῆς ὅλης ἐπισκοπήσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβην ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπῆρξε φιλαγροτική. Ὑπῆρξε μία πολιτική, ἄνευ κατευθύνσεως, μία πολιτική, ἡ ὁποία, ὄχι μόνον δὲν βοηθεῖ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ τὴν συνθλίβει καθ’ ὃν χρόνον ὅλη ἡ ὑφήλιος βαίνει γοργώτατα πρὸς τὰ ἐμπρός. (Χειροκροτήματα).

§50Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐὰν ἀντελήφθην καλῶς, κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ἐγένετο δεκτὴ τροπολογία εἰς τὴν ψηφισθεῖσαν χθὲς πρότασιν τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς. Δὲν γνωρίζω, ἴσως εἶναι δικαιοτάτη, ἀλλὰ δὲν ἐπιτρέπεται δι’ ὑφαρπαγῆς κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν νὰ γίνεται δεκτὴ τροπολογία, ὅταν μάλιστα σεῖς ἐδηλώσατε, ὅτι δὲν θὰ κάμετε οὐδεμίαν τροπολογίαν δεκτὴν εἰς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς. Αὐτὸ καταρρίπτει τὸ γόητρον τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος. Δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ὑφαρπαγῆς νὰ γίνωνται δεκταὶ τροπολογίαι, εἰς τὸ σύνολον ἑνὸς νομοσχεδίου, πολλῷ μᾶλλον κατὰ τὴν ἐπικύρωσιν τῶν πρακτικῶν. Διαμαρτύρομαι ἐντονώτατα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρεκλήθη ἡ Βουλὴ ὑπὸ συναδέλφων καὶ ἀρχηγοῦ Κόμματος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διὰ μίαν τροπολογίαν ἡ ὁποία, δὲν ἐδημιούργει καμμίαν δαπάνην, καθόσον οὔτε νέα θέσις ἐθεσπίζετο, οὔτε ὑφισταμένη τοιαύτη καθίστατο ἀνωτέρα, ἁπλῶς ἐνομιμοποιεῖτο μία ὑφισταμένη κατάστασις τὴν ὁποίαν συναινέσει τῆς Βουλῆς ἀπεδέχθην καὶ ἐγώ. Ἐπειδὴ ὅμως τυπικῶς ἔχει δίκαιον ὁ κ. Χαβίνης, δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ παρακαλῶ, ὅπως μὴ περιληφθῇ εἰς τὰ πρακτικὰ ἡ ἐν λόγῳ τροπολογία.

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ τροπολογία ἴσως εἶναι δικαιοτάτη.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγώ. Ἡ τροπολογία ὅμως, ὑπεβλήθη ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν τὴν θέλετε; Δὲν θὰ περιληφθῇ. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ θέλω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν — εἴθισται, ἐπειδὴ εἶναι ἡ τελευταία ἡμέρα τῆς συνεδριάσεως ἡ ἐπικύρωσις τῶν πρακτικῶν νὰ γίνεται ὑπὸ τοῦ Προέδρου — ὅπως οἱ κ. κ. ρήτορες αὔριον διέλθωσιν ἐκ τοῦ γραφείου καὶ θεωρήσωσι τὰ πρακτικά, διότι, ἐπαναλαμβάνω, ἡ ἐπικύρωσις αὐτῶν θὰ γίνῃ ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προεδρείου, δι’ αὐτὸ καὶ ζητεῖται ἡ ἔγκρισίς σας.

§54Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καθήσατε κάτω, παρακαλῶ. Ὅταν ὁμιλεῖ ὁ Πρόεδρος δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν διακόπτετε. Εἰς τὰ ξένα Κοινοβούλια, οὔτε ψίθυρος ἀκούεται ὅταν ὁμιλεῖ ὁ Πρόεδρος. Λοιπόν, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ὅπως αὔριον πρὸ μεσημβρίας διέλθωσι καὶ θεωρήσωσι τὰ πρακτικά, διὰ νὰ μὴ περιληφθῇ εἰς αὐτὰ τί τὸ λανθασμένον. Ἔχετε τώρα τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Λυμπέρη.

§56Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐδημιούργησα ἐγὼ τὸν θόρυβον. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐνεγράφημεν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ νὰ ὁμιλήσωμεν, ἦσαν πρὸ ἡμῶν ἐγγεγραμμένοι μόνον ὁ κ. Γωνιάδης καὶ ὁ κ. Γαληνός. Παραδόξως ὅμως, μεταγενεστέρως παρενεβλήθησαν μεταξὺ ἡμῶν, ὁ κ. Βαρβούτης καὶ ὁ κ. Μαῦρος, κατὰ παράβασιν ρητῆς διατάξεως τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς καὶ τοῦτο μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ ἀρχίσῃ συζήτησις ἐπὶ ἄλλου θέματος, ἵνα καταποντισθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνοῦ. Πρέπει δὲ νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὸ ἑξῆς: Ἦλθον ἐπιτροπαὶ ἐκ τῆς Β. Ἑλλάδος, ἀπὸ κατ’ ἐξοχὴν καπνικὰς περιοχάς, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ ἀκούσουν καὶ νὰ παρακολουθήσουν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Καὶ εἴμεθα εἰς τὴν δευτέραν ἡμέραν τῆς συζητήσεως, καὶ μόνον 5 λεπτὰ ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ἐὰν τώρα παρεμβληθῇ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ἐν συνεχείᾳ ὁ κ. Βαρβούτης καὶ ἀναφέρουν νούμερα δι’ ἄλλα ζητήματα, τότε, νομίζω, ὅτι παραβιάζεται καταφόρως ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον καταποντίζεται καὶ ὁλόκληρος ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ σοβαρωτέρα ἐπερώτησις. Διαμαρτύρομαι, διότι παρενεβλήθησαν—δὲν ἠμπορῶ ἄλλο νὰ δεχθῶ—τῇ ὑμετέρᾳ ἐπιεικείᾳ ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὁ κ. Βαρβούτης μεταξὺ ἡμῶν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς ἀπαντήσω μὲ ἠρεμίαν καὶ ἀντικειμενικότητα.

§58Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). Δὲν διετέθησαν δύο ὧραι διὰ τὴν συζήτησιν τοῦ καπνοῦ, ἀλλ’ ὁλόκληρος ἡ χθεσινὴ ἑσπέρα. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἠθελήσαμεν νὰ προλάβωμεν, δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ προληφθῇ. Ἐξηντλήθη, λοιπόν, σχεδὸν ὁλόκληρος ἡ ἑσπέρα μὲ τὸ καπνικὸν θέμα καὶ ἐὰν ἐτηρεῖτο ὁ περιορισμὸς τοῦ χρόνου τῶν ἀγορεύσεων, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὁμιλήσουν ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ἀλλὰ τὴν σειρὰν τῶν ρητόρων θὰ τὴν κανονίσῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς. Δὲν εἶναι θέμα Κυβερνήσεως.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ ἀκούσετε καὶ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς. Ἐδῶ συνέβησαν μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔφερον τὸ Προεδρεῖον εἰς δυσχέρειαν. Συνεζητεῖτο ἡ ἐπερώτησις περὶ ἐλαίου. Δὲν εἶχε κηρυχθῆ τυπικῶς περαιωμένη ἡ συζήτησις αὐτή, ὁπότε εἶπον ὅτι οὐδεὶς ρήτωρ ὑπάρχει ἐγγεγραμμένος. Τὴν ἑπομένην ὡμίλησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ἐζήτησαν ἀμέσως τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσουν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου ὁ κ. Μαῦρος καὶ ὁ κ. Βαρβούτης. Ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε προταχθῆ ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ καὶ ἔχει ὁρισθῆ, ὅτι διὰ τὸ ἔλαιον θὰ συζητήσωμεν τρεῖς ἡμέρας καὶ κατόπιν διὰ τὸν καπνὸν ἄλλας τρεῖς ἡμέρας. Εἶχε προταχθῆ λοιπόν, ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνοῦ καὶ αἱ τέσσαρες ἐπερωτῶντες ὡμίλησαν χθές. Ἀλλὰ δὲν εἶχε κηρυχθῆ περαιωμένη ἡ συζήτησις περὶ ἐλαίου καὶ ὑπάρχει εἰς τὰ πρακτικὰ δήλωσις τοῦ προεδρεύοντος κ. Πλατῆ, ἡ ὁποία λέγει: «Συνεπῶς συμφωνεῖ ἡ Βουλή, ὅπως τὴν Δευτέραν γίνῃ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου». Διὰ χθές, λοιπόν, ἦσαν ἐγγεγραμμένοι οἱ κ.κ. Μαῦρος καὶ Βαρβούτης. Συνεπῶς....

§60Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἐγείρεται καὶ ἐπιχειρεῖ ἀπὸ τῆς θέσεώς του νὰ ὁμιλήσῃ).

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χριστόπουλε, δὲν θὰ ἤθελα νὰ ὑπομνήσω καὶ εἰς σᾶς, ὅτι δὲν διακόπτεται ὁ Πρόεδρος ποτὲ ὅταν ὁμιλῇ. Χθές, λοιπόν, ἔγινεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Καὶ ἀπεφασίσθη, οἱ ζητήσαντες τὸν λόγον, ὅπως ἀπαντήσουν ἐπὶ τῶν λεχθέντων ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ οἱ κ.κ. Μαῦρος καὶ Βαρβούτης λάβουν τὸν λόγον μετὰ τοὺς ἐπερωτῶντας. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ὡμίλησαν πρῶτον οἱ 4 ἐπερωτῶντες. Ὁ πέμπτος ἦτο ὁ κ. Νικολαΐδης, ὅστις ἦτο ἀπών. Καὶ τώρα ἀπαντοῦν καὶ οἱ δύο ἐγγεγραμμένοι ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, διὰ νὰ συνεχισθῇ ἀκολούθως ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Ὁ κ. Γ. Μαῦρος ἔχει τὸν λόγον.

§62Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὸ θέμα τοῦ Κανονισμοῦ, θὰ ἀπασχοληθῶ μόνον μὲ δύο λέξεις, διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς μίαν φράσιν τοῦ κ. συναδέλφου, ὅτι κατ’ ἐπιείκειαν ὑμῶν λαμβάνω τὸν λόγον. Κύριε Λυμπέρη, κατ’ ἐπιείκειαν οὐδενὸς ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα. Εἰς τὸ βῆμα ἀνέρχομαι κατόπιν ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς τῆς παρελθούσης Πέμπτης, βάσει τῆς ὁποίας ἐπρόκειτο ἡμεῖς νὰ ἀπαντήσωμεν τὴν Δευτέραν. Ἐὰν δὲ χθὲς ἔγινε συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνοῦ μὲ πρόταξιν ὑμῶν τῶν τριῶν ἐπερωτώντων, ἀποτελεῖ παραχώρησιν ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδικαιούμεθα χθὲς νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Βιομηχανίας. Κύριοι βουλευταί, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐμπλοκῆς εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθεν ἡ σημερινὴ συζήτησις μὲ δύο οὐσιαστικῶς ἡμερησίας διατάξεις, νομίζω ὅτι ἡ ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως συζήτησις τὴν ὁποίαν οὐχὶ ἡμεῖς, ἀλλ’ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἤνοιξε προχθὲς καὶ μάλιστα κατὰ τρόπον φανταστικόν, ὠφελεῖ περισσότερον ἀπὸ τὴν συζήτησιν ἐπὶ οἱουδήποτε προβλήματος ἀφορῶντος ἓν συγκεκριμένον προϊὸν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Διότι ἐὰν τὸ πρόβλημα τοῦ ἐλαίου ἢ τοῦ καπνοῦ ἢ τοῦ σίτου, ὡς καὶ ἄλλα προβλήματα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, διέρχωνται μίαν κρίσιν, ἡ κρίσις αὐτὴ εἶναι ἀπότοκος μιᾶς γενικωτέρας νόσου, ἡ ὁποία μαστίζει τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Καὶ κατὰ τοῦτο εἶναι χρήσιμος ἡ συζήτησις τὴν ὁποίαν θὰ κάμωμεν σήμερον ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς δυσχέρειαν νὰ ἐμφανίσῃ οἰκονομικὸν πρόγραμμα ρεαλιστικὸν καὶ ἐκτελέσιμον αὐτὴν τὴν στιγμήν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, κ. βουλευταί, διὰ τοῦ ὁποίου καὶ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος ἤλλαξεν. Τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς θεωρητικὴν προτίμησιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν πρὸς τὴν 1ην Ἰανουαρίου, ἡ ὁποία καὶ κατ’ ἐμὲ εἶναι ἡ ὀρθοτέρα. Εἰς τὸ θεωρητικὸν μέρος συμφωνῶ μὲ τὸν κ. ὑπουργόν. Ὀρθοτέρα εἶναι ἡ ταύτισις οἰκονομικοῦ καὶ ἡμερολογιακοῦ ἔτους. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἁγναὶ αἱ προθέσεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς πρὸς τὴν ἀλλαγὴν αὐτήν.

§63Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Θὰ ἀπαλλάξω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τῆς εὐθύνης, διότι πρέπει νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι κατόπιν ἰδικῆς μου πρωτοβουλίας ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις περὶ μεταβολῆς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἔχων προσωπικὴν πεῖραν τῆς ἐκτελέσεως προγράμματος ἐπενδύσεων ἀφ’ ὅτου ἤμην ὑπουργὸς Δημοσίων Ἔργων, ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν ἐπὶ προκατόχου Κυβερνήσεως, ὅτι διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐκτέλεσις προγράμματος ἐπενδύσεων εἶναι ἀναγκαία ἡ μεταβολὴ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν κατὰ τὰ μέσα τοῦ θέρους, νὰ γίνεται ἡ ἔναρξις ἐκτελέσεως τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων καὶ νὰ τερματίζηται τὸν Ὀκτώβριον, μὲ τὴν λῆξιν τῆς θερινῆς περιόδου. Συνεπῶς, δὲν ὑπῆρχεν οὔτε πονηρὰ σκέψις, οὔτε πρωτοβουλία τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπῆρξεν ἰδική μου πρωτοβουλία. Καὶ εἰσηγήθην τὴν μεταβολὴν αὐτὴν ἀνεξαρτήτως τῶν ἄλλων θεωρητικῶν λόγων τοὺς ὁποίους ἐπικαλεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἔγκαιρος κατάρτισις τοῦ προγράμματος ἐπενδύσεων καὶ ἡ ἐκτέλεσις αὐτοῦ. Διότι, ἐὰν κάμωμεν τὸ πρόγραμμα τὸν Ἰανουάριον καὶ ἀρχίσῃ ἡ ἐκτέλεσίς του τὸν Μάρτιον, τὸν Ὀκτώβριον θὰ ἔχωμεν τελειώσει. Ἔγινε λοιπὸν ἡ ἀλλαγὴ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὐδεμία πονηρὰ σκέψις.

§64Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν ὑπάρχει καμμία παρεξήγησις. Δέχομαι τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν ἐδώσατε. Ὅσα εἶπον διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφοροῦν ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μοῦ ἔκαμεν ἐντύπωσιν, εἶναι ὅτι ἡ ἀλλαγὴ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους γίνεται εἰς ὕποπτον χρόνον, διὰ νὰ χρησιμοποιήσω ὅρον τοῦ Πτωχευτικοῦ Δικαίου. Τὸ οἰκονομικὸν ἔτος —εἶναι μία παρέκβασις εἰς τὴν ὁποίαν μὲ ὑπεχρεώσατε— μετεβλήθη καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ ἡ μεταβολή του ἀπετέλεσε κολοσσιαίαν πρᾶξιν τῆς Πολιτείας. Μετεβλήθη τὸ οἰκονομικὸν ἔτος τὸ 1918 ἐν ὄψει γενικῆς μεταβολῆς τῆς νομοθεσίας περὶ Δημοσίου Λογιστικοῦ καὶ περὶ φορολογικῶν μεταρρυθμίσεων. Τὸ 1948, μετεβλήθη, διότι ἔπρεπε νὰ προσαρμοσθῇ πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ παρακολουθῆται ὁμοιομόρφως εἰς τὰ Εὐρωπαϊκὰ Κράτη. Σήμερον, εἰς τὰ καλὰ καθούμενα, οὕτως εἰπεῖν, μεταβάλλεται τὸ οἰκονομικὸν ἔτος ἀκριβῶς ὀλίγας ἑβδομάδας πρὸ τῆς ὀφειλομένης ὑποβολῆς τοῦ προϋπολογισμοῦ εἰς τὴν Βουλήν. Προσωπικῶς διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Καρτάλην, ὁ ὁποῖος δὲν ἀρέσκεται εἰς τὸ ἡμερολογιακὸν ἔτος. Ὑπάρχουν δὲ καὶ ἄλλα πλὴν τῶν ἐκτεθέντων ἐπιχειρήματα, ὑπὲρ τῆς μεταβολῆς τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἡ μεταρρύθμισις γίνεται εἰς παραμονὰς οἰκονομικοῦ ἔτους, ἀποδεικνύεται φόβος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀπροθυμία της νὰ ἐμφανίσῃ τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ λήγοντος οἰκονομικοῦ ἔτους μὲ ἔλλειμμα πρὸ βοηθείας 1.500 δισεκατ. δραχ.

§65Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερνήσεως). Σᾶς ἐξήγησα μὲ πᾶσαν εἰλικρίνειαν ποία ἦτο ἡ σκέψις τῆς Κυβερνήσεως.

§66Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, μὴ δυνάμενος νὰ δικαιολογήσῃ τὴν Κυβερνητικὴν ἀποτυχίαν εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον ὀρθῶς ἐχαρακτηρίσθη ὡς ἕνα χρόνιον θέμα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἐδικαιοῦτο ἡ Κυβέρνησις νὰ θεωρήσῃ ἑαυτὴν ὡς αἰφνιδιασθεῖσαν, διότι πράγματι κάθε 3–4 χρόνια τὰ ἴδια προβλήματα παρουσιάζονται καὶ ἐνόμισεν ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διασκεδάσῃ τὴν ἀγωνίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατέχεται τὸ κοινόν, δίδων μερικοὺς ἀριθμούς, διὰ τῶν ὁποίων ἠθέλησε νὰ παρουσιάσῃ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ὅτι εἶναι περίπου παραδεισιακῆς φύσεως, ὅτι τὰ πάντα βαίνουν καλῶς καὶ ὅτι εἶναι ἀδικαιολόγητος κάθε ἀγωνία καὶ ἀνησυχία τῆς κοινῆς γνώμης. Κατὰ τὴν ἀγόρευσίν του, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας, ἐκτεινόμενος εἰς ὅλα τὰ θέματα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, ἐπὶ τῶν ὁποίων θὰ ἔπρεπε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ νὰ λάβῃ θέσιν, προέβη εἰς σύγκρισιν τῶν σημερινῶν δεδομένων τῆς οἰκονομίας μὲ τὰ δεδομένα τοῦ 1952. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι ὅτι ὡρισμένα μέλη τῆς Κυβερνήσεως κατέχονται ἀπὸ ἕνα λανθάνον σύμπλεγμα κατωτερότητος ἔναντι τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου, διότι διαρκῶς ἀναφέρονται εἰς τὸ 1952 καὶ αὐτὸ λαμβάνουν ὡς μέτρον συγκρίσεως, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὰ ἐπιτεύγματα τῆς οἰκονομικῆς των πολιτικῆς. Τοῦτο περιέχει ἕνα διπλοῦν λάθος καὶ πολιτικὸν καὶ στατιστικόν. Τὸ 1952 ἀπὸ τὸν σημερινὸν ἔτος, ἀπέχει τέσσαρα ὁλόκληρα χρόνια. Ἐν τῷ μεταξὺ ὑποτίθεται, ὅτι ἡ οἰκονομία πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν πρόοδον ἀπὸ τὸ 1952, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξεν ἔτος κατ’ οὐσίαν πολεμικόν, ὑπῆρξε τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἔτος τοῦ σκληροῦ καὶ ἀδυσωπήτου ἀντιπληθωρισμοῦ, ὁ ὁποῖος παρεσκεύαζε τὴν νομισματικὴν μεταρρύθμισιν, τὴν ὁποίαν μὲ τόσον ἀτυχῆ καὶ ἀδέξιον τρόπον ἐπραγματοποίησε τὸ 1953 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ἀρκεῖ, κ. βουλευταί, νὰ ἀναφέρω δύο ἀριθμούς, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι χρήσιμοι διὰ τὴν σύγκρισιν τῶν χρηματοδοτήσεων πρὸς τὴν οἰκονομίαν. Τὸ 1951, ἕνας κλάδος τῆς οἰκονομίας, τὸ ἐμπόριον, ἐχρηματοδοτήθη μὲ 1.385 δισεκατ. δραχμάς, τὸ 1952 μὲ 894. Δι’ ἡμᾶς οἱ ὁποῖοι μετείχομεν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, κατὰ τὸ ἔτος 1952, εἶναι γνωστὸν ὅτι τὸ ἔτος 1952 ἀπὸ συγκρίσεις εἶναι τὸ χειρότερον. Μὲ ποῖον δικαίωμα λαμβάνετε ὡς βάσιν τὸ 1952, διὰ νὰ συγκρίνητε τὰ ὑποτιθέμενα καλύτερα ἔτη τῆς Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν ὑπῆρξαν τοιαῦτα; Κύριοι βουλευταί, διὰ νὰ σχηματισθῇ μία ἀκριβὴς εἰκὼν ἐπὶ τῆς πραγματικῆς σημερινῆς καταστάσεως τῆς χρηματοδοτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, δὲν ἀρκεῖ νὰ ἀναφερώμεθα εἰς τὴν χρηματοδότησιν τῶν μεμονωμένων κλάδων αὐτῆς. Αὐτὴ ἡ μέθοδος εἶναι ἐσφαλμένη. Ἡ οἰκονομία δὲν ἀποτελεῖται ἀπὸ διαμερίσματα στεγανά, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν ἀνεξάρτητα τὸ ἕνα ἀπὸ τὸ ἄλλο, ὥστε νὰ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ εἴπῃ ἀκίνδυνα, ὅτι, ναὶ μὲν ἡ χρηματοδότησις εἰς τὸν ἕνα κλάδον εἶναι μικρά, ἀλλὰ εἰς ἄλλον εἶναι μεγάλη. Ἡ χρηματοδότησις πρέπει νὰ εἶναι ἡ προσήκουσα εἰς ὅλους τοὺς κλάδους, διότι ἐὰν ἕνας κλάδος ὑποφέρῃ, τότε καὶ οἱ ἄλλοι κλάδοι ἀντανακλαστικῶς ὑποφέρουν ἐπίσης. Δὲν ὠφελεῖ ἐὰν τὸ ἕνα ἔτος ἡ γεωργία παρουσιάζει μίαν αὔξησιν 300 δισεκατ. καθ’ ὃν χρόνον οἱ ἄλλοι κλάδοι ὑστεροῦν ἢ δὲν ἔχουν ἀνάλογον συμμετοχὴν εἰς τὴν αὔξησιν τῆς χρηματοδοτήσεως. Ἡ συνολικὴ χρηματοδότησις τὸ 1950, ἦτο 4,556 δισεκατ. τὸ 1951, 5.569 καὶ τὸ 1952, 5.428. Σήμερον, τὸ 1956, εἶναι 8.695.000.000, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἀλλὰ δὲν δυνάμεθα νὰ συγκρίνωμεν τὸν ἀριθμὸν 8.695.000.000 μὲ τὰ 5.500.000.000, τοῦ 1952 διὰ δύο λόγους: Διότι εἶναι διαφορετικαὶ αἱ συνθῆκαι καὶ οὐσιαστικῶς διαφορετικὸν τὸ νόμισμα. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν ἀκριβῆ σύγκρισιν πρέπει νὰ ἀναγάγωμεν τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς σταθερὰς δραχμὰς 1952 καὶ ἀναγωγὴ γίνεται ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ὡς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ἔπραξε, τὸν τιμάριθμον χονδρικῆς πωλήσεως ὁ ὁποῖος εἶναι κατὰ 40% περίπου ἀνώτερος τοῦ 1952. Μὲ τὸν τιμάριθμον αὐτὸν τῆς χονδρικῆς πωλήσεως, ἐὰν προβῶμεν εἰς τὴν κατάλληλον προσαρμογὴν τῶν ἀριθμῶν......

§67Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Πεντήκοντα τοῖς ἑκατὸν ἀνώτερος εἶναι ὁ τιμάριθμος τῆς χονδρικῆς πωλήσεως.

§68Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Σήμερον εἶναι πράγματι 51,2%. Ὁμιλῶ ὅμως διὰ τὸν μέσον ὅρον τοῦ 1955. Τὰ νούμερα εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἔναντι τῶν 5.428.000.000 τοῦ 1952 ἔχομεν εἰς σταθερὰς τιμὰς 5.900.000.000. Βλέπετε, κ. βουλευταί, ὅτι μεταξὺ 1952 καὶ 1956, ἡ προσαρμογὴ τῶν ἀριθμῶν πρὸς τὸν τιμάριθμον χονδρικῆς πωλήσεως τοῦ 1955, εἶναι δυσμενὴς διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν θελήσωμεν δηλαδὴ νὰ ὑπολογίσωμεν τὰ ἀγαθὰ εἰς τιμὰς χονδρικῆς πωλήσεως, θὰ δυνάμεθα νὰ ἀγοράσωμεν μὲ τὴν συνολικὴν χρηματοδότησιν τῆς οἰκονομίας τοῦ 1956, ποσότητα ἀγαθῶν μόνον κατὰ 10% ἀνώτερον τοῦ 1952, ὅτε εἴχομεν χρηματοδότησιν 5.428 δισεκατ. Δηλαδή, ἔχομεν χρηματοδότησιν 10% μόνον ὑψηλοτέραν τοῦ 1952, τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπληθωριστικοῦ ἔτους τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἀλλά, κ. βουλευταί, ἔναντι τῆς καθολικῆς αὐτῆς χρηματοδοτήσεως τῆς οἰκονομίας τοῦ 1952 πέριξ τῶν 5.500.000.000 δραχμῶν καὶ τοῦ 1956, πέριξ τῶν 8.700.000.000, ἔχομεν μίαν καθολικὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς καὶ βιομηχανικῆς παραγωγῆς εἰς ποσοστὸν περίπου 30%. Συνεπῶς, ἔμεινεν ἀκάλυπτον ἓν ποσὸν ἀγαθῶν 20%, ἀνώτερον τῆς παραγωγῆς τοῦ 1952 ἄνευ χρηματοδοτήσεως. Διότι σήμερον, τὰ ἀγαθὰ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ κινήσῃ ἡ χρηματοδότησις, λόγῳ τῆς ἀπὸ 1952 –1956 αὐξήσεως τῆς βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς παραγωγῆς εἶναι κατὰ 20% περισσότερα καὶ συνεπῶς ἀκάλυπτα, ἀπὸ ἀπόψεως χρηματοδοτήσεως. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἐπεχείρησε νὰ ἀποδείξῃ ἐπίσης, ὅτι αἱ γενόμεναι ἐπενδύσεις τὰ τέσσαρα τελευταῖα ἔτη δὲν ὑπῆρξαν κατώτεραι τῶν ἐπενδύσεων τῶν τεσσάρων προηγουμένων ἐτῶν. Ὁ κ. Καρτάλης σᾶς ἐμνημόνευσε μερικοὺς ἀριθμοὺς τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, τοὺς ὁποίους δὲν πρόκειται νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις... Ἀλλά, ἀντὶ νὰ τὰς ἀναφέρω κατ’ ἔτος, θὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα τῶν δύο τετραετιῶν. Οὐσιαστικῶς εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἀνασυγκρότησις γίνεται μεταπολεμικῶς ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1948–49 μέχρι καὶ σήμερον. Ἀπὸ τὸ 1949 μέχρι σήμερον εἶναι 8 χρόνια. Τὰ τέσσερα εἶναι τὰ τελευταῖα συναγερμικὰ καὶ τὰ τέσσερα εἶναι τὰ προσυναγερμικά, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ δύο εἶναι τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Δημοκρατικοῦ Κέντρου. Αἱ συνολικαὶ ἐπενδύσεις, κύριοι βουλευταί, εἰς δολλάρια, αἱ κρατικαί, τῶν ὀκτὼ αὐτῶν ἐτῶν ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 603.000.000 δολλαρίων. Ὑπολογίζω διὰ νὰ φθάσω εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν καὶ τὰς κρατικὰς ἐπενδύσεις τοῦ λήξαντος προχθὲς οἰκονομικοῦ ἔτους, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς ΔΕΗ εἰς τὸ μέγεθος τῶν 43.000.000, δολλαρίων περίπου. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων ἐξ 603.000.000 δολλαρίων τῶν ὀκτὼ τελευταίων ἐτῶν.....

§69Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἐὰν κατάλαβα καλῶς, 3Χ4–12. Ὑπολογίζετε 1.200.000.000 συνολικῶς ἐπενδύσεις; Τεσσαράκοντα τρία ἑκατομμύρια δολλάρια ὑπολογίζεται τὸ σύνολον τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἐρωτῶ, νὰ μοῦ ἐπαναλάβετε τὸν ἀριθμόν, καθ’ ὑμᾶς αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις εἶναι 43.000.000;

§70Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Εἶπον σαφῶς, αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις, αἱ κρατικαὶ ἐπενδύσεις διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ σὺν ΔΕΗ εἶναι 43.000.000 δολλάρια. Δηλαδὴ ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων τῶν ὀκτὼ ἐτῶν, ἀνερχομένων εἰς 603.000.000 δολλάρια, τὰ 428 ἑκατ. δολλαρίων ἐπραγματοποιήθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τεσσάρων ἐτῶν 1948–52 καὶ τὰ ὑπόλοιπα 174 ἑκ. ἐπραγματοποιήθησαν κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τεσσάρων ἐτῶν τῆς συναγερμικῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας. Κύριοι βουλευταί, ἡ δραστηριότης τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων περιωρίσθη ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν περίπτωσιν ὡρισμένων ἔργων, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀρχίσει ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκαταλείψῃ. Διότι, οὐσιαστικῶς, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν τριῶν, τοὐλάχιστον πρώτων συναγερμικῶν ἐτῶν, οὐδὲν ἔργον παραγωγῆς οὐδὲν ἔργον ἐπενδύσεως ἐγένετο. Ὁ κ. Παπαληγούρας ἀποφεύγων τὸ ὀλισθηρὸν ἔδαφος τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων, μὲ τὸ ὁποῖον καὶ ὤφειλε νὰ ἀσχοληθῇ διότι ὅταν κρίνωμεν τὴν Κυβερνητικὴν πολιτικὴν ἐπὶ τῶν ἐπενδύσεων, ἐννοοῦμεν τὰς κρατικὰς ἐπενδύσεις, αὐτὰς διὰ τὰς ὁποίας φέρει τὴν εὐθύνην ἐξ ὁλοκλήρου ἡ Κυβέρνησις, ἠθέλησε νὰ προκαλέσῃ κάποιαν σύγχυσιν, ἀναφέρων ἀριθμοὺς συνολικῶν ἐπενδύσεων, δηλαδὴ καὶ μὴ κρατικῶν καὶ μᾶς ἔδωσεν ἕνα ἀριθμόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου συμφωνῶ, καὶ ἕνα ἄλλον, τοῦ ὁποίου τὴν ἀκρίβειαν ἀμφισβητῶ. Μᾶς εἶπεν ὅτι αἱ συνολικαὶ ἐπενδύσεις, αἱ ἀκαθάριστοι τὸ 1952 ἦσαν τῆς τάξεως τῶν 4.275.000.000 δραχμῶν. Εἶναι ὀρθός, κύριε ὑπουργέ;

§71Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Μάλιστα. Αἱ ἐπενδύσεις παγίων κεφαλαίων ἀκαθαρίστων εἰς σταθερὰς δραχμὰς τοῦ 1951.

§72Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Μάλιστα. Συγχρόνως ὅμως εἴπατε, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις τοῦ 1955 ἀνῆλθον εἰς τὸ ποσὸν τῶν 7.012.000.000 δραχμῶν. Εἶναι ὀρθὸς αὐτός, κύριε ὑπουργέ;

§73Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Βεβαιότατα.

§74Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Φοβοῦμαι, δὲν γνωρίζω πόθεν ἔχετε λάβει αὐτοὺς τοὺς ἀριθμούς, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι διεπράξατε κάποιο σφάλμα. Συμφώνως πρὸς τὰ ἐπίσημα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα νομίζω, ὑμεῖς ὁ ἴδιος ἀπεστείλατε τὴν 14ην Ὀκτωβρίου 1955 εἰς τὸν ἐν Παρισίοις Ὀργανισμὸν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Συμφωνίας, ἀναβιβάζετε τὸ ποσὸν τῶν 6.054.000.000.

§75Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Διότι, ὅπως εἴπατε σεῖς ὁ ἴδιος, ἐὰν ἔστειλα αὐτὴν τὴν ἐπιστολὴν —δὲν ἐνθυμοῦμαι ἐστάλη ὑπηρεσιακῶς— τὴν ἔστειλα εἰς τὰς 14 Ὀκτωβρίου καὶ δὲν ἐπροφήτευσα ἐπακριβῶς, ποῖον θὰ εἶναι τὸ ὕψος τῶν ἐπενδύσεων. Εἶπον ὅτι θὰ εἶναι 6.500.000.000 καὶ ἔγιναν 7.012.000.000. Τί σημασίαν ἔχει αὐτό; Τὸ 7.012.000.000 βγαίνει ἀπολογιστικῶς, ἐνῷ εἰς τὰς 14 Ὀκτωβρίου προϋπολογιστικῶς εἶπον 6.500.000.000. Τώρα ἡ Ὑπηρεσία Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν λέγει ὅτι αἱ ἐπενδύσεις ὑπῆρξαν μεγαλύτεραι ἀπὸ ὅ,τι τὰς προέβλεψα. Νομίζω ὅτι εἶναι ἕνα σφάλμα συγγνωστόν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὅταν δίδῃ κανεὶς τὸν Ὀκτώβριον στοιχεῖα περὶ τῶν ἐπενδύσεων, ἔχει ἓν περιθώριον καὶ νομίζω ὅτι ὑπῆρξα καλὸς προφήτης.

§76Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὴ ἐπιμένετε, διότι τὸ σφάλμα εἶναι ἰδικόν σας. Σεῖς δὲν εἴπατε 6.500 δισεκατομμύρια, σεῖς εἴπατε 6 δισεκατομμύρια καὶ τώρα βγάζετε 7 δισ. Ὁ ἀριθμὸς εἶναι προφανῶς ἐσφαλμένος, διότι διὰ νὰ ὑπολογίσητε τὸ 1955 ἐλάβατε ἴσως ὑπ’ ὄψιν σας τρεχούσας δραχμάς. Καὶ αὐτὸ εἰς τιμὰς τοῦ 1951 εἶναι 6.057, ὡς σεῖς ὁ ἴδιος ἐπληροφορήσατε τὸν διεθνῆ Ὀργανισμόν.

§77Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ θεωρῆτε τοὺς ἄλλους εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον δυναμένους νὰ ἐξαπατήσουν τὸ Σῶμα. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι εἰς τρεχούσας δραχμὰς τὸ 1955 εἶναι 9.772 ἑκατομμύρια αἱ πραγματοποιηθεῖσαι ἀκαθάριστοι ἐπενδύσεις ἐν τῇ χώρᾳ. Ἐὰν δὲ ἀναγάγωμεν τὸν εἰδικὸν τιμάριθμον, τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς ἐκθέσω πῶς γίνεται, τῆς Ὑπηρεσίας τῶν Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν, βάσει τοῦ ὁποίου ἐπήρατε καὶ τὸν ἀριθμὸν τὸν ὁποῖον παρεδέχθητε, τὸ 1952 εἶναι 4.275, ὁ μὲν τῶν ἀκαθαρίστων ἐπενδύσεων εἰς τρεχούσας τιμὰς εἶναι 9.772 καὶ εἰς τιμὰς σταθερὰς εἶναι 7.012.

§78Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔλαβον χθὲς ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐθνικῶν λογαριασμῶν, εἰς τρεχούσας δραχμὰς αἱ ἐπενδύσεις τὸ 1955 εἶναι 8.772. Ἔχω καὶ τὰς ἀναλύσεις.

§79Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κάμνετε λάθος παμμέγιστον. Συγκρίνετε ἄλλους ἀριθμούς.

§80Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔχω τοὺς καταλόγους. Θὰ σᾶς ἐγχειρίσω τὴν κατάστασιν.

§81Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Αἱ διαφοραὶ ποὺ παρουσιάζονται μεταξὺ 1952 καὶ 1955 ὀφείλονται εἰς τὸ ὅτι εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις μετὰ τὸ 1953 ὅλα τὰ νούμερα ἀνεθεωρήθησαν. Ἐνῷ πρὸ τοῦ 1955 περιέχονται μόνον αἱ κρατικαὶ ἐπενδύσεις, μετὰ τὸ 1953 εἰς τὴν ἀναθεώρησιν προστίθενται συνεχῶς καὶ αἱ ἐπενδύσεις τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως, νομικῶν προσώπων Δημ. Δικαίου κλπ.

§82Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Μὲ συγχωρεῖτε. Ἐπ’ αὐτοῦ σᾶς διαψεύδω κατηγορηματικῶς. Ὁ δὲ ἀριθμὸς τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων εἶναι πολὺ καλύτερον ἠλεγμένος. Ὅσον πιὸ πίσω πηγαίνομεν, διότι ἡ ὑπηρεσία καὶ τὸ παραμικρὸν στοιχεῖον καὶ τὴν παραμικρὰν πληροφορίαν ὅταν ἔλθῃ, τὰ προσθέτει καὶ ἀναθεωρεῖ τοὺς ἀριθμοὺς τῶν περασμένων ἐτῶν.

§83Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ἀπὸ τὸ 1953, κ. ὑπουργέ....

§84Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Μέχρι τῆς ἐποχῆς τοῦ 1948, ὅπου ἔχει ἀρχίσει νὰ εἰκονίζεται ὁ λογαριασμός.

§85Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Δὲν εἶπον, ὅτι ἐπεχειρήσατε νὰ ἐξαπατήσητε τὴν Βουλήν, διὰ ψευδῶν ἀριθμῶν. Εἶπον ὅτι κάποιον λάθος κάμνετε καὶ σᾶς ἔδειξα τὸν δρόμον νὰ τὸ εὕρητε. Αἱ ἐπενδύσεις, αἱ καθολικαὶ τοῦ 1955 σᾶς εἶπον ὅτι βάσει ἐπισήμων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω, εἶναι 6.054 δισεκατομμύρια καὶ δὲν ἔχω καλυτέρας πηγῆς πληροφορίαν ἀπὸ ὑμᾶς τὸν ἴδιον, ὅταν πληροφορεῖτε διεθνῆ ὀργανισμὸν περὶ αὐτοῦ. Τὸ προηγούμενον ἔτος αἱ ἐπενδύσεις ἦσαν 5.700. Εἶναι ἀδύνατον εἰς διάστημα ἑνὸς ἔτους νὰ γίνῃ 7.100 εἰς σταθερὰς δραχμὰς τοῦ 1951. Προφανῶς, κάποιον λάθος ἔχετε κάμει. Ἐλάβατε τὸν ἀριθμὸν τῶν τρεχουσῶν δαπανῶν τοῦ 1955 ἢ ἄλλου ἔτους.

§86Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Εἶναι καταπληκτικὸν νὰ λέγεται αὐτὸ ἀπὸ ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος διηύθυνε τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ. Νὰ πιστεύσητε ὅτι καταθέτω εἰς τὸ Σῶμα στήλην ὁλόκληρον ἀριθμῶν, ὅπου διὰ νὰ βγῇ αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς διασταυροῦται καὶ ἀναλύεται κατὰ 9 διαφόρους φοράς, καὶ δὲν εἶναι ὁ πίναξ εἰς σταθερὰς δραχμὰς τοῦ 1951; Ἐὰν ἔκαμα λάθος τὸ ἔκαμα ὄχι ἐγώ, ἀλλὰ ἡ στατιστικὴ ὑπηρεσία, ἡ ὁποία σᾶς λέγω, ὅτι ἔχει δύο πίνακας. Ὁ εἷς εἰς τρεχούσας δραχμὰς καὶ ὁ ἄλλος εἰς σταθερὰς δραχμάς. Σᾶς εἶπα, ὅτι αἱ ἐπενδύσεις εἰς σταθερὰς δραχμὰς εἶναι 9.772 ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ μέχρι σήμερον συγκεντρωθέντα. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι καὶ πάρα πάνω, Αἱ δὲ ἐπενδύσεις εἰς δραχμὰς σταθερὰς εἶναι 7.012. Ἐπὶ ἐπιστροφῇ σᾶς παραδίδω τοὺς πίνακας. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ πίνακες θὰ τυπωθοῦν καὶ θὰ εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ παντὸς.

§87Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Οἱ πίνακες, οἱ δημοσιευόμενοι, εὑρίσκονται ἤδη εἰς τὴν διάθεσίν μας. Προκειμένου ὅμως περὶ πινάκων, τῶν ὁποίων σεῖς ἔχετε κάμει χρῆσιν, καθῆκον ἔχομεν νὰ τοὺς ἐλέγξωμεν. Καί, σᾶς πληροφορῶ, κ. ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, ἐπειδὴ συνέπεσε νὰ ἔχωμεν διευθύνει μέρος τοῦ οἰκονομικοῦ τομέως, εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἔχωμεν πληροφορίας περὶ τῶν ἀκριβῶν ἀριθμῶν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἀλλὰ τὸ σφάλμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας, εἶναι καὶ ἐδῶ βαρύ, διότι λαμβάνει ὡς ἔτος συγκρίσεως πάντοτε τὸ 1952. Τὸ 1951 αἱ ἐπενδύσεις ἀνῆλθον εἰς 4.659 καὶ τὸ 1950 ἦτο 5861 δισ. Μὲ ποίαν λογικὴν, κ. ὑπουργέ, σταματᾶτε εἰς ἕν ἔτος, τὸ ὁποῖον, ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, ὑπῆρξε τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπληθωρικὸν ἔτος τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας; Ἐκτὸς τούτου, κ. βουλευταί, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ σύγκρισις εἶναι ἄτοπος, γενομένη μεταξὺ 1952–56, μεταξὺ τῶν δύο ἐτῶν, ὑπάρχει μία σχετικὴ αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον εἰς σταθερὰς δραχμὰς τὸ 1951 ἦτο 27.285, εἶναι τὸ 1955 36.318 ἑκατομμύρια. Δηλαδή, ἔχομεν μεταξὺ 1951–55 αὔξησιν κατὰ 33% τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ μόνον 3,5% τῶν ἐπενδύσεων εἰς σταθερὰς τιμὰς τὸ 1951. Διότι, κ. ὑπουργέ, ἂν ἀνοίξητε τὰ χαρτιά σας, θὰ ἴδητε ὅτι αἱ ἀκαθάριστοι ἐπενδύσεις τοῦ 1950 εἶναι 5.861 δισεκατομμύρια, τοῦ 1954 εἶναι 5913 δισεκατομμύρια.

§88Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Μάλιστα.

§89Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Βλέπετε, λοιπόν, ὅτι μὲ ἐθνικὸν εἰσόδημα κατὰ 30% μικρότερον τὰ ἔτη 1950–1951 ἐγένοντο μεγαλύτεραι ἐπενδύσεις, ὄχι μόνον κρατικαί, ἀλλὰ συνολικαὶ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονός, ὅτι ἀπὸ τὸ 1952 ἀνασυγκρότησις εἰς τὴν χώραν μας δὲν γίνεται. Ὁ κ. Παπαληγούρας ὁμιλῶν ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὴν 17.12. 1954 εἰς τὴν Βουλὴν, εἶπεν ἐπὶ λέξει τὰ ἑξῆς: «Πρώτη ρεαλιστικὴ προϋπόθεσις εἶναι νὰ διατυπωθοῦν ἐπὶ τέλους ὑπὸ μορφὴν συγκεκριμένων καὶ θετικῶν προτάσεων, τὰ οἱαδήποτε σχέδια, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ προβολὴ των πρὸς διεθνεῖς ὀργανισμοὺς χρηματοδοτήσεως. Τὰ εὐχολόγια δὲν ἀποτελοῦν οἰκονομικὸν πρόγραμμα καὶ ἀντὶ καταλόγου τῶν ἐπιθυμιῶν μας, καλούμεθα νὰ συντάξωμεν μὲ μεθοδικότητα καὶ μὲ κριτήρια τραπεζικὰ πρακτικῆς καὶ ταχείας πραγματοποιήσεως οἰκονομικοτεχνικὰς μελέτας». Ἐὰν ὁ κ. Παπαληγούρας, μὲ ὅσα εἶπε τὸ 1954, ἐπικρίνων προφανῶς τὴν πολιτικὴν τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ, τὸν ὁποῖον διεδέχετο, ἠννόει τὰ πεπραγμένα τῶν ἐτῶν 1952– 1953–54 τῆς Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, ἐπ’ αὐτοῦ εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι. Ἀλλ’ ἡ πολιτική, τὴν ὁποίαν ἐπικρίνει ὁ κ. Παπαληγοῦρας συνεχίσθη καὶ ἐπὶ τῶν ἰδικῶν του ἡμερῶν καὶ τὸ 1955, καθ’ ὃ ἦτο ὁ ἴδιος ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, αἱ μέθοδοι τὰς ὁποίας ἠκολούθησεν ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς συναγερμικῆς τετραετίας, καὶ τὰς ὁποίας ἀτυχῶς ἀκολουθεῖ καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὑπῆρξαν ἀπὸ μὲν τῆς ἀπόψεως τῶν οἰκονομικῶν προβλημάτων μία πολιτικὴ στρουθοκαμήλου, δηλ. πολιτικὴ ἀποφυγῆς ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων κατὰ μέτωπον, ἀπὸ δὲ ἀπόψεως λαοῦ ὑπῆρξε πολιτικὴ ἀποκρύψεως τῆς πραγματικότητος καὶ διασκεδάσεως τῆς ἀγωνίας τοῦ λαοῦ μὲ διάφορα πυροτεχνήματα. Τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς πολιτικῆς ὑπῆρξαν δύο. Τὸ ἓν ἦτο τὸ ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπὶ τέλους θὰ ἔχωμεν ἰσοζύγιον τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ἔχωμεν προϋπολογισμὸν ἰσοσκελισμένον καὶ ἐνδεχομένως καὶ πλεόνασμα. Τὸ ἄλλο ἦτο ἡ πολιτικὴ τῶν μεγάλων ἐπενδύσεων. Ἐπὶ τέλους θὰ ἔχωμεν ἐπενδύσεις. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν προϋπολογισμόν, κύριοι βουλευταί, τὰ τελευταῖα ἔτη 53–56 ἀπέδωσε πελώρια ἐλλείμματα. Οἱ προϋπολογισμοὶ τῶν ἐτῶν τῶν 1953–56 εἶχον τὰ ἑξῆς ἐλλείμματα πρὸ βοηθείας τὸ 1952)53 935 δισεκ., τὸ 1953)54 1172 δισεκ., τοῦ 1954)55 1.072 δισεκ. δραχμῶν καὶ ὁ ἐπιτελούμενος προϋπολογισμὸς τοῦ 1955)56 ἀφήνει ἔλλειμμα πρὸ βοηθείας καὶ χωρὶς τὸ δάνειον τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου 1.400 δισεκ. Δηλαδή, τὰ συνολικὰ ἐλλείμματα τῶν προϋπολογισμῶν τῆς 4ετίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀνῆλθον εἰς τὸ στρογγυλὸν ποσὸν τῶν 4.579 δισεκ. παλαιῶν δραχμῶν. Ἀπὸ ἀπόψεως ἐπενδύσεων εἴχομεν προγραμματισμόν, δηλαδὴ εὐχολόγιον, ὡς τὸ ἐχαρακτήρισεν ὁ κ. Παπαληγοῦρας 2.060 δισεκ. τὸ 1953)54 καὶ ἐκτέλεσιν 1.275, εἴχομεν εὐχολόγιον 2.176 τὸ 1954)55 καὶ ἐκτέλεσιν 1.269 καὶ εἴχομεν προγραμματίσει 1.473 δισεκ. διὰ τὸ 1956 καὶ ἐκτέλεσιν 1.000 δισεκ. Νομίζω, ὅτι διὰ τὰ πεπραγμένα αὐτῆς τῆς τετραετίας ἀπὸ ἀπόψεως ἐλλειμμάτων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως καθυστερήσεως τοῦ ρυθμοῦ τῶν ἐπενδύσεων εὐθύνεται καὶ ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς Βιομηχανίας, διὰ μὲν τὰ δύο πρῶτα ἔτη τοῦ Συναγερμοῦ εὐθύνεται συλλογικῶς ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως εἰς κρίσιμον οἰκονομικὸν Ὑπουργεῖον, διὰ δὲ τὰ 2 τελευταῖα ἔτη εὐθύνεται καὶ συλλογικῶς καὶ ἀποκλειστικῶς, διότι κατὰ μέγα μέρος διηύθυνε ὁ ἴδιος ὁλόκληρον τὸν οἰκονομικὸν τομέα. Δικαιούμεθα λοιπόν, ἡμεῖς, καὶ οὐχὶ ὁ κ. Παπαληγοῦρας, νὰ ἐρωτήσωμεν πότε ἐπὶ τέλους θὰ διατυπωθοῦν ὑπὸ μορφὴν συγκεκριμένης προτάσεως τὰ σχέδια ἀνασυγκροτήσεως, διότι μὲ εὐχολόγια δὲν γίνεται πράγματι οἰκονομικὸν πρόγραμμα.

§90Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Θὰ σᾶς εἴπω.

§91Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαληγοῦρας ἐμνημόνευσε τὴν Πτολεμαΐδα, εἶπεν ἐπίσης ὅτι πρόκειται νὰ γίνῃ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου ὅτι ἐκτελεῖται καὶ ὁ Μέγδοβας καὶ τὰ διϋλιστήρια. Τὰ δύο ἐξ αὐτῶν ἤρχισαν πρὸ ὀλίγου, τὰ ἄλλα εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ γίνουν. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἐκεῖ. Διατί τὸ 1953–1954–1955–1956 δὲν ἔγιναν τὰ ἔργα αὐτά, καθ’ ἣν στιγμὴν εἴχατε τὴν Ἀμερικανικὴν βοήθειαν, τὰς Εὐρωπαϊκὰς πιστώσεις καὶ εἴχατε ἐπὶ πλέον καὶ τὸ πελώριον ἀπόθεμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος; Ὅλα αὐτὰ τὰ συναλλαγματικὰ ἀποθέματα τὰ ἀφήσατε ἐπὶ 4 χρόνια ἀχρησιμοποίητα, ἐδημιουργήσατε πληθωριστικὰς πιέσεις εἰς τὴν οἰκονομίαν καὶ προεκαλέσατε μείωσιν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Διότι ὅταν ἔβλεπον οἱ Ἀμερικανοὶ εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1953–1954–1955–1956 ὅτι ὑπάρχουν 200 καὶ πλέον ἑκ. δολλάρια διαθέσιμα καὶ ἀχρησιμοποίητα πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἐγκρίνουν παροχὴν βοηθείας εἰς μίαν χώραν, τὴν στιγμὴν ποὺ δὲν ἦτο εἰς θέσιν νὰ χρησιμοποιήσῃ αὐτὰ ποὺ ἔχει εἰς τὰ ταμεῖα της; Κύριοι βουλευταί, ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νοσεῖ βαρέως καὶ ἡ νόσος της δὲν θεραπεύεται οὔτε μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς στρουθοκαμήλου, οὔτε μὲ τὰ πυροτεχνήματα τῆς σχολῆς τοῦ Συναγερμοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν ἐμαθήτευσεν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νοσεῖ διότι κινεῖται εἰς φαῦλον κύκλον ἕρποντος πληθωρισμοῦ. Ἡ οἰκονομία νοσεῖ διότι παρουσιάζει φαινόμενα ἀντιφατικά. Ἡ οἰκονομία μας εἶναι συγχρόνως καὶ πληθωρικὴ καὶ ἀντιπληθωρική. Εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀντιπληθωρικῶν φαινομένων τῆς οἰκονομίας, δύναμαι ν’ ἀναφέρω τὴν στενότητα τοῦ χρήματος παρὰ τὴν αὔξησιν τῆς κυκλοφορίας, τὴν ἀνυπαρξίαν χρηματικῶν μέσων διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, τὰ ὑψηλὰ ἐπιτόκια τοῦ ἐξωτραπεζιτικοῦ δανεισμοῦ, τὸν περιωρισμένον καὶ διαρκῶς περιοριζόμενον ρυθμὸν τῶν δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων, τὴν αὔξησιν τῆς βιομηχανικῆς ἀνεργίας καὶ εἰδικῶς τὴν αὔξησιν τῆς ἀνεργίας τῆς νέας γενεᾶς, τῆς ὁποίας αἱ συνέπειαι θὰ εἶναι καταστρεπτικαὶ διὰ τὸ Ἔθνος. Εἰς τὴν κατηγορίαν ἐξ ἄλλου τῶν πληθωρικῶν φαινομένων τῆς οἰκονομίας ὑπάγεται ἡ αὔξησις τῶν τιμῶν καὶ ὁ ἐπικείμενος ἀγὼν δρόμου μεταξὺ τιμῶν καὶ μισθῶν, τὸν ὁποῖον δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ ἀποτρέψῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μετὰ τὴν τραγικὴν ἀποτυχίαν, τὴν ὁποίαν ἐσημείωσεν εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου. Ἐπιπροσθέτως σημειοῦται αὔξησις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος, τὸ ὁποῖον ἐφ’ ὅσον δὲν χρησιμοποιεῖται διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ἀποτελεῖ καὶ αὐτὸ πληθωρικὸν φαινόμενον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἐπὶ πλέον, κ. βουλευταί, ὑπάρχει μία ἐκδήλωσις, ἡ ὁποία πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ μᾶς ἀνησυχῇ. Εἶναι ἡ αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν ἀγαθῶν καταναλωτικῶν, αἱ ὁποῖαι σήμερον κινοῦνται περίπου εἰς τὸ ὕψος τῶν 400 ἑκ. δολλαρίων. Ὁ κ. ὑπουργὸς Βιομηχανίας εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι εὔχεται τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν μας λογαριασμῶν νὰ αὐξηθῇ κατὰ τὸ ἔτος 1956–57 εἰς 60 ἑκ. δολλάρια καὶ πλέον. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω ἐὰν πρέπει νὰ τὸ εὐχώμεθα αὐτό. Ἀναντιρρήτως, ὅταν τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν λογαριασμῶν αὐξάνεται καθίσταται δυνατὴ ἡ χρησιμοποίησις περισσοτέρων δραχμῶν τῆς βοηθείας, ἀλλὰ ὁδηγεῖ τελικῶς εἰς τὴν καταστροφὴν ἡ συνεχὴς αὔξησις τῶν εἰσαγωγῶν, ὅταν γίνεται δι’ ἀγαθὰ καταναλωτικά. Αὐτὸ μοῦ ὑπενθυμίζει ἕνα περιστατικόν, τὸ ὁποῖον συνέβαινεν εἰς ἐποχὰς μικρᾶς ἐσοδείας σίτου. Ὁ ὑπουργὸς, ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν τιμῶν ηὔχετο νὰ εἶναι μικρὰ ἡ ἐσοδεία τοῦ σίτου διότι τὸ χαρμάνι εὐρωπαϊκοῦ εὐθηνοῦ σίτου μὲ ἐντόπιον ἀκριβὸν ἐπιτρέπει τὴν καθιέρωσιν χαμηλῆς τιμῆς ἄρτου. Ἀλλὰ αὐτὰ δὲν εἶναι μέτρα ποὺ ἐξυγιαίνουν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐχώμεθα αὔξησιν τοῦ ἐλλείμματος τῶν ἐξωτερικῶν λογαριασμῶν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πρέπει νὰ εὐχώμεθα τὴν αὔξησιν τῶν εἰσαγωγῶν μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ πρόκειται περὶ ἀγαθῶν κεφαλαιουχικῶν, τὰ ὁποῖα νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις αὐξανούσας τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα.

§92Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νομίζω, ὅτι βεβαίως ἡ τοποθέτησίς σας ὑπῆρξεν ἀρίστη. Ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου ἀντιμετωπίζει ἕνα πρόβλημα πολὺ σοβαρώτερον τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διότι ἀναμφισβητήτως μία αὔξησις τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, θὰ ἐπιτρέψῃ μεγαλυτέραν ἀπορρόφησιν βοηθείας καὶ ὡς ἐκ τούτου μεγαλυτέραν χρησιμοποίησιν δραχμῶν τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας. Αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβητήτως γνωστόν. Ἀλλὰ ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς εἶναι ἰσοσκελισμένος καὶ ἂς ὑποθέσωμεν περαιτέρω, ὅτι μειοῦται ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια καὶ εἶναι τόση ἡ προσφορὰ συναλλάγματος ἡ προερχομένη, οὐχὶ ἐκ τῆς ἐμπορικῆς κινήσεως τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ἀλλὰ προερχομένη ἐξ ἄλλων αἰτιῶν, ὅπως τὸ ΝΑΤΟ, αἱ ὑπερπόντιαι παραγγελίαι κλπ., νομίζετε, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν δὲν θὰ ἦτο εὐκταῖον νὰ αὐξηθῇ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, διότι ἐὰν δὲν αὐξηθῇ τὸ ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν θὰ ἔχετε ἀναμφισβητήτως τὸ φαινόμενον ποὺ παρατηρεῖται, δηλαδή, μίαν ὑπεραγορὰν συναλλάγματος, δημιουργίαν δραχμῶν καὶ τρίτον μίαν δαπάνην τῶν δραχμῶν αὐτῶν εἰς μὴ παραγωγικοὺς σκοπούς. Διατείνομαι δέ, ὅτι θὰ εἶναι σφάλμα μέγιστον ἐὰν δημιουργοῦνται ἀποθέματα συναλλάγματος, ἐφ’ ὅσον ἀντὶ τῶν ἀποθεμάτων δαπανῶνται δραχμαὶ μὴ παραγωγικαί.

§93Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ν’ αὐξάνεται τὸ ἔλλειμμα τῶν εἰσαγωγῶν, ἐφ’ ὅσον αὐτὸ συνδυάζεται μὲ τὴν ἐπέκτασιν τῶν ἐπενδύσεων τῶν παραγωγικῶν τῆς χώρας. Θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸ 1953 νὰ εἶχε θέσει εἰς ἐκτέλεσιν ἕνα μέγα πρόγραμμα 100.000.000 δολλαρίων ἐκ τῶν διαθεσίμων συναλλαγματικῶν πόρων, ὁπότε δὲν θὰ ὑπῆρχε πρόβλημα ἐλλείμματος ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν λογαριασμῶν. Διότι θὰ ἦτο δυνατόν, ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ περιφέρεται εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς χώρας διὰ συλλογὴν εὐρωπαϊκῶν πιστώσεων καὶ νὰ προβαίνῃ εἰς ὑπογραφὴν συμβάσεων δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ὑπὸ ὅρους βαρυτάτους, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ καὶ τὰ διϋλιστήρια καὶ τὸν Μέγδοβα καὶ τὸ ἄζωτον, καὶ τὴν Πτολεμαΐδα, χρησιμοποιοῦσα τὰ ἴδια διαθέσιμα χωρὶς νὰ ἔχωμεν τὴν καθυστέρησιν τὴν ἀπαράδεκτον τῶν 3 τελευταίων ἐτῶν, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὰς Κρατικὰς ἐπενδύσεις εἰς τόσον χαμηλὸν ἐπίπεδον, ὥστε κατὰ τὴν διάρκειαν καὶ τοῦ συμμοριτοπολέμου ἀκόμη, ἐπὶ Κυβερνήσεως Σοφούλη–Τσαλδάρη νὰ γίνουν μεγαλύτεραι σχεδὸν ἐπενδύσεις εἰς ἓν ἔτος ἀπὸ ὅσαι ἔγιναν κατὰ τὰ 4 ἔτη τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ.

§94Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε συνάδελφε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ λέγετε ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καὶ τοὺς μὲν ἀριθμοὺς θὰ τοὺς συζητήσωμεν κατόπιν, διὰ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλήν, ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ, πῶς εἶναι δυνατόν, τί θέλετε ἐπὶ τέλους; Μᾶς κατηγορεῖτε ταὐτοχρόνως ὅτι τὸ ὕψος τῆς πιστοδοτήσεως δὲν εἶναι ἐπαρκὲς ἐν σχέσει μὲ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς τῆς σημειωθείσης ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ταὐτοχρόνως ὅτι γίνεται αὔξησις τῆς κυκλοφορίας. Μᾶς κατηγορεῖτε, ὅτι γίνεται αὔξησις τῆς κυκλοφορίας, καὶ ὅταν λέγωμεν ὅτι προσδοκῶμεν μείωσιν τῆς αὐξήσεως τῆς κυκλοφορίας διὰ τῆς αὐξήσεως τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, καὶ αὐτὸ δὲν σᾶς ἀρέσει. Τί πρέπει νὰ γίνῃ;

§95Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ἔχετε καὶ εἰς τὰ δύο ἄδικον. Διότι τῆς κυκλοφορίας ἡ αὔξησις εἶναι ἐπικίνδυνος μόνον ὅταν γίνεται πρὸς κάλυψιν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, τὰ ὁποῖα καλύπτονται ἀπὸ δραχμὰς τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ὕψους κατωτέρου τοῦ ἐλλείμματος τοῦ ἰσοζυγίου τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Τότε ἡ οἰκονομία εἶναι πληθωριστικὴ διότι ἡ κυκλοφορία αὐξάνεται λόγῳ τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν εἴχατε κυκλοφοριακὴν αὔξησιν ὡς συνέπεια προγράμματος ἐπενδύσεων, οὐδεὶς θὰ εἶχεν ἀντίρρησιν πρὸς τοῦτο. Ἀλλά, κ. ὑπουργέ, ὅταν σᾶς κατηγορῶ, διότι δὲν ἐχρησιμοποιήσατε τὰ διαθέσιμα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας κατὰ τὰ ἔτη 1953–54–55–56. Ἀπορῶ μὲ σᾶς πῶς ἀντιλέγετε —καὶ μάλιστα διακόπτων— εἰς ἕνα τέτοιο θέμα, ἐφ’ ὅσον γνωρίζετε ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων πρὸ τριῶν μόλις μηνῶν, εἶπεν ὅτι ἐπὶ τέλους ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ ὅ,τι ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει πρὸ μηνῶν, ὅτι πρόκειται δηλ. νὰ χρηματοδοτήσῃ ὡρισμένα ἔργα μὲ τὰ συναλλαγματικά μας ἀποθέματα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ, διατί δὲν τὸ ἐκάματε αὐτὸ τὸ 1953, τὸ 1954, τὸ 1955. Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐλέγχω, ὅτι δὲν ἔγινε τὸ ἀναγνωρίζει ἤδη ἡ Κυβέρνησις —δὲν ἠξεύρω ἐὰν εἰς οἵαν ἔκτασιν ἐγὼ τὸ ζητῶ— ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ: Τί ἐκάματε εἰς τὰ 4 αὐτὰ χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα ἀπετελματώθη ἡ ἀνασυγκρότησις τῆς χώρας; Κύριοι βουλευταί, εἶπον ὅτι ἀποτελεῖ μέγα κίνδυνον ἡ συνεχὴς αὔξησις τῆς εἰσαγωγῆς καταναλωτικῶν ἀγαθῶν, διότι δημιουργεῖ μέγα πρόβλημα ἐπιβιώσεως διὰ τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν. Ὁ πληθωρισμὸς, μὲ τὸν ἀγῶνα δρόμου μισθῶν καὶ τιμῶν ποὺ συνεπάγεται, δημιουργεῖ μεγαλύτερον κόστος διὰ τὰ ἐγχώρια προϊόντα. Ἐξ ἄλλου τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα, λόγῳ τῆς σταθερᾶς τιμῆς συναλλάγματος, τὸ ὁποῖον προσφέρεται εἰς πάντας λόγῳ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, γίνονται συνεχῶς εὐθηνότερα. Ὁ τιμάριθμος χονδρικῆς πωλήσεως εἶναι σήμερον 152,1 ἐνῷ ἦτο 139 κατὰ τὸ περασμένον ἔτος. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ὅλα τὰ προϊόντα μας εἶναι ἀκριβότερα, ἐνῷ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἔχουν σταθερὰς τιμὰς, διότι εἰσάγονται μὲ δολλάριον 30 καὶ μὲ λίραν 84. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι ἐὰν δὲν ληφθοῦν μέτρα συγκρατήσεως τῶν τιμῶν, ἐντὸς ὀλίγου θὰ ἀντιμετωπίσωμεν σταθερὸν πρόβλημα ἀπασχολήσεως. Διότι οὐδεμία ἀπολύτως βιομηχανία θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν συναγωνισμὸν τῶν βιομηχανιῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐφ’ ὅσον ἐδῶ θὰ συνεχίζεται πληθωρισμὸς καὶ ἄνοδος τιμαρίθμου. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀνεργία, τὴν ὁποίαν θὰ προκαλέσῃ ἡ αὔξησις τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν ἔχει ἐσχάτως ἐπιδεινωθῆ εἰς βαθμὸν ἐπικίνδυνον. Εἶναι ἴσως τὸ τραγικώτερον θέαμα, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει σήμερον ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία, τὸ θέαμα τῶν οὐρῶν ἔξω ἀπὸ τὰ μεταναστευτικὰ γραφεῖα τῶν ξένων χωρῶν. Καὶ τὰς οὐρὰς αὐτὰς ἀτυχῶς συγκροτοῦν τὰ ὑγιέστερα καὶ τὰ παραγωγικώτερα στοιχεῖα τῆς νέας γενεᾶς. Ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, κ. βουλευταί, τοὺς ὁποίους σᾶς ἔδωσεν ὁ κ. Καρτάλης καὶ ἐγώ, νομίζω, ὅτι θὰ ἐσχηματίσατε τὴν πεποίθησιν ὁποίου διαμετρήματος περιπέτεια ὑπῆρξε διὰ τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας ἡ τετραετία, ἡ ὁποία ἔληξε τὴν παρελθοῦσαν Παρασκευήν. Ἦτο, νομίζω, καθῆκον μας, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν μᾶς ἔδωσε τὴν εὐχέρειαν νὰ συζητήσωμεν ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ προϋπολογισμοῦ τὴν γενικήν της πολιτικὴν, ἦτο καθῆκον μας πρὸ τῆς λήξεως τῆς Συνόδου νὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψει τοῦ Σώματος καὶ τῆς κοινῆς γνώμης τὰς ἀνησυχίας μας. Τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα, πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν μὲ θάρρος καὶ μὲ εἰλικρίνειαν. Ἡ πολιτικὴ τῶν πυροτεχνημάτων εἶναι ὀλεθρία. Οὐδεὶς ἠμπορεῖ νὰ παίζῃ, κ. βουλευταί, μὲ τοὺς ἀριθμούς. Οἱ ἀριθμοί, ἐκδικοῦνται κατὰ τρόπον ἀδυσώπητον. Ἐὰν θέλῃ πράγματι, ἡ Κυβέρνησις νὰ πληροφορηθῇ ποῖα εἶναι τὰ ἀποτελέσματα τῆς σημερινῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς της καὶ τῆς τετραετίας γενικώτερον, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πολιτικὴν καὶ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως διότι τὰ πλεῖστα μέλη της ὑπῆρξαν μέλη καὶ τῶν προηγουμένων Συναγερμικῶν Κυβερνήσεων, ἐὰν θέλῃ, λέγω, νὰ μάθῃ ποῖαι ὑπῆρξαν αἱ συνέπειαι τῆς πολιτικῆς της, ἄς ἐρωτήσῃ ἓν μέλος τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ἀξ. ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, κ. Τσαλδάρη. Καὶ ἂς τὴν ἐρωτήσῃ πῶς συμβιβάζονται οἱ ἀριθμοί, οἱ αἰσιόδοξοι, τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Βιομηχανίας μὲ τὴν διαπίστωσιν, ὅτι εἰς τὸ διάστημα τῶν δύο τελευταίων ἐτῶν ηὐξήθησαν οἱ ἄποροι κατὰ 600.000 εἰς τὴν χώραν μας. Ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ παρατείνῃ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος διὰ νὰ ἀποφύγῃ συζήτησιν ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ, θὰ ὤφειλε νὰ εἶχεν ἤδη παρουσιάσει πλῆρες ρεαλιστικὸν καὶ ἐκτελέσιμον πρόγραμμα, δημοσίων ἐπενδύσεων καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν διεξαγωγὴν μακρᾶς ἐπ’ αὐτοῦ συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν. Τὸ πρόγραμμα τοῦτο, κ. βουλευταί, ἐφ’ ὅσον θὰ ἦτο ρεαλιστικὸν καὶ πραγματοποιήσιμον, ἡμεῖς πρῶτοι θὰ ἐσπεύδομεν νὰ τὸ ἐπικροτήσωμεν διὰ νὰ λάβῃ οὕτω καὶ χαρακτῆρα διακομματικόν. Ἡ Κυβέρνησις, ἀτυχῶς, στερεῖται οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ἀντιμετωπίζει, ὅπως καὶ ἡ προκάτοχός της, τὰ προβλήματα ἐκ τῶν ἐνόντων, μὲ εὐχολόγια μᾶλλον, ὡς ἔπραττε καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, παρὰ μὲ ρεαλιστικὰς μεθόδους ἀντιμετωπίσεως τῶν ζεόντων προβλημάτων τοῦ λαοῦ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν κατώρθωσε νὰ πληροφορήσῃ κανένα περὶ τῶν λόγων, οἱ ὁποῖοι τὴν ἔκαμαν νὰ ἀδρανήσῃ μέχρι σήμερον εἰς τὸν τομέα τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων. Εἶναι καιρός, κ. βουλευταί, νὰ ἀφυπνισθῶμεν. Ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία νοσεῖ, νόσον βαρεῖαν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀφυπνισθῇ ταχέως θὰ εἶναι τόσον τὸ χειρότερον καὶ δι’ αὑτὴν καὶ διὰ τὴν χώραν. (Χειροκροτήματα).

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βαρβούτης ἔχει τὸν λόγον.

§97Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε Πρόεδρε, εἶχον ζητήσει ἐγὼ τὸν λόγον.

§98Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργός, ἐπιμένῃ, βεβαίως, κ. Πρόεδρε, θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ ὁμιλήσῃ. Ἀλλὰ παρεκλήθη νὰ μὴ ἐπιμείνῃ καὶ δὲν ἐπιμένει.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμένῃ, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ δώσω τὸν λόγον.

§100Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Θὰ ὁμιλήσω κατόπιν, ἀλλὰ ζητῶ ὡς χάριν ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Βαρβούτην, νὰ εἶναι σύντομος.

§101Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριοι βουλευταί, λυποῦμαι διὰ τὴν συγχώνευσιν τῶν δύο θεμάτων καὶ λυποῦμαι ἰδίως διὰ τοὺς συναδέλφους, τοὺς ἐγγεγραμμένους ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία καὶ ἐμένα μὲ ἐνδιαφέρει καὶ γενικώτερον καὶ ἰδιαιτέρως ὡς προερχόμενον ἀπὸ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν. Ἀλλὰ ὡς παρετήρησε καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος, τὰ καθ’ ἕκαστον οἰκονομικὰ θέματα, τὰ ἀναγόμενα εἰς ἕνα τομέα τῆς οἰκονομίας συνάπτονται πρὸς τὸ θέμα τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ τῆς Βιομηχανίας παρενέβαλε κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ ὅλους τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους συνεκέντρωσα, διότι καὶ κουραστικοὶ εἶναι οἱ ἀριθμοὶ καὶ πολλοὺς τούτων ἀνέφερον οἱ προηγηθέντες ἐμοῦ εἰς τὸ βῆμα. Θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἀριθμῶν κυρίως καὶ θὰ διεξέλθω ἐν συντομίᾳ τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἔθιξεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ὁ κ. Παπαληγούρας, ὁμιλῶν περὶ τῆς πιστοδοτήσεως τῆς γεωργίας, ὑπεστήριξεν, ὅτι αὕτη κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα ὅλων τῶν ἄλλων ἐτῶν. Εἰς 80% ὑπελόγισε κατ’ ἀρχὰς τὴν αὔξησιν. Τὴν ὑπεβίβασεν ὅμως κατόπιν, λόγῳ διαφορᾶς τιμαρίθμου καὶ λόγῳ αὐξήσεως τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος οὐσιωδῶς. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ κάμω συγκριτικὴν ἔρευναν. Πρῶτον, ἐν σχέσει μὲ τὴν συνολικὴν πιστοδότησιν. Ἡ σχέσις τῆς γεωργικῆς μὲ τὴν συνολικὴν πιστοδότησιν μὲ τὰ καθ’ ἕκαστα ποσοστὰ ἔχουν ὡς ἑξῆς ἀπὸ τοῦ 1951 μέχρι σήμερον: Ἔτος 1951, συνολικὴ πιστοδότησις 5.612 ἑκατομμύρια, πιστοδότησις γεωργίας συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν εἰδικῶν χορηγήσεων διὰ γεωργικοὺς σκοποὺς, οἱ ὁποῖοι ἀνάγονται ἀμέσως εἰς τὴν γεωργίαν, 2.302 ἑκατομμ. ἤτοι ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ συνόλου 41%. Ἔτος 1952 συνολικὴ πιστοδότησις 5.428 ἑκατομμ., πιστοδότησις γεωργίας 2552 ἑκατομμ., ἤτοι ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ συνόλου 47%. Τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἶναι τοῦ 1952, τοῦ κατ’ ἐξοχὴν ἀντιπληθωριστικοῦ ἔτους. Ἔτος 1953, συνολικὴ πιστοδότησις 5978 ἑκατομμ. πιστοδότησις τῆς γεωργίας 2658 ἑκατομμ. ποσοστὸν 44,1%. Ἔτος 1954, συνολικὴ πιστοδότησις 8035 ἑκατομ., πιστοδότησις τῆς γεωργίας 3467 ἑκατομμ., ποσοστὸν 43,1%. Ἔτος 1955, συνολικὴ πιστοδότησις 8433 ἑκατομμ., πιστοδότησις τῆς γεωργίας 3785 ἑκατομμύρια, ποσοστὸν 44,9% ἔναντι 47% τοῦ 1952. Καὶ 1956, Ἀπρίλιος συνολικὴ 8700 ἑκατομμ., πιστοδότησις τῆς γεωργίας 3821 ἑκατομμύρια, ποσοστὸν 43,9%. Ἀποδεικνύεται οὕτω ὅτι κατὰ τὰ ἔτη 1955 καὶ 1956 τὸ ποσοστὸν πιστοδοτήσεως ἦτο μικρότερον τοῦ ποσοστοῦ τοῦ ἔτους 1952 καὶ ἴσον περίπου πρὸς τὰ ποσοστὰ τῶν μετὰ τὸ 1952 συναγερμικῶν ἐτῶν. Οὐσιαστικῶς ἡ ἐπὶ ἔλαττον διαφορὰ ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1952 εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα, ὑφίσταται δὲ τοιαύτη καὶ διὰ τὰ ἀμέσως προηγούμενα τοῦ 1955 ἔτη ὡς θὰ ἴδωμεν περαιτέρω. Κυρίως ἐνδιαφέρει νὰ ἐξετάσωμε τὴν περίοδον 1955–56 καὶ εἰδικῶς τὴν περίοδον ἀπὸ 6)10)55 μέχρι σήμερον, διότι αὐτὴ ἡ περίοδος ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἐξετάζω ὅμως καὶ τὴν περίοδον τοῦ 1955 καὶ τὴν περίοδον Ὀκτωβρίου 1955 μέχρι Ἀπριλίου 1956 εἰς τὴν σύγκρισιν τὴν ὁποίαν κάμνω καὶ ἀπὸ τὴν ὁποίαν προκύπτει τὸ αὐτὸ ποσοστὸν δι’ ἀμφοτέρας τὰς περιόδους, διὰ τὴν δευτέραν μάλιστα περίοδον κατά τι μικρότερον. Ὑπάρχει, ὅμως, καὶ ἄλλη χαρακτηριστικὴ καὶ πολλῆς σημασίας σύγκρισις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς. Αἱ δραχμαὶ αἱ διατεθεῖσαι κατὰ τὰ ἔτη 1955 καὶ 1956 δὲν εἶναι τῆς αὐτῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας μὲ ἐκείνας τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Ἐὰν τὰς ἀναγάγωμεν λαμβάνοντες ὡς βάσιν ὑπολογισμοῦ κατ’ ἐπιείκειαν, ὄχι κἄν, ὡς εἶναι ὀρθόν, τὸν τιμάριθμον χονδρικῆς πωλήσεως, ἀλλὰ λιανικῆς πωλήσεως, θὰ ἴδητε ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 3.781 ἑκατομμ., μειοῦται ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ ἔτος 1952 κατὰ 40%, καὶ κατέρχεται εἰς δραχμὰς 2.271, δηλαδὴ εἰς ποσὸν κατὰ 1.220 μικρότερον τοῦ ποσοῦ τοῦ 1952. Ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ὑπάρχει καὶ ἡ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπελθοῦσα αὔξησις τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τὸ ἀγροτικὸν Ἐθνικὸν εἰσόδημα ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1952 ηὐξήθη, ὡς ἀνεγνώρισε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, κατὰ 29% —ἕως 28% τὸ ὑπολογίζω ἐγώ, σύμφωνα μὲ τὰ δεδομένα τῶν Ἐθνικῶν λογαριασμῶν—. Δὲν ἀναφέρω τοὺς ἀριθμούς, διότι δὲν ἀμφισβητοῦνται ἀπὸ καμμίαν πλευράν. Ἐὰν προσθέσετε καὶ τὸ ποσοστὸν αὐτὸ τοῦ 28%, κατὰ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ εἶχεν αὐξηθῆ ἀντιστοίχως πρὸς τὸν ὄγκον τῆς παραγωγῆς ἡ πιστοδότησις πρὸς τὴν γεωργίαν, διότι χάρις εἰς τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ποὺ ἔγιναν ἀπὸ τοῦ 1950 ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, ηὐξήθη τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, προκύπτει ποσοστὸν 40%, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ πιστοδότησις τῆς γεωργίας, ποὺ ἔγινε κατὰ τὸ 1955, ὡς καὶ τοῦ Ὀκτωβρίου 1955 μέχρις Ἀπριλίου 1956, εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τὴν πιστοδότησιν τοῦ 1952. Βλέπετε, κ. βουλευταί, ὅτι καὶ οἱ ἀριθμοὶ ἔχουν ψυχὴν καὶ ὁμιλοῦν ὅταν ἐρευνᾶται τὸ περιεχόμενόν των. Ἐὰν ἐρευνήσωμεν τὰς ἐκθέσεις πεπραγμένων τῆς διοικήσεως τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ ἴδωμεν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ ποσὸν τῶν 3.821 ἑκατομμ. τῆς πιστοδοτήσεως τοῦ ἔτους 1955)56 περιλαμβάνονται 1.067 ἑκατομμύρια διὰ δάνεια ἐπὶ ἐνεχύρῳ ἀγροτικῶν προϊόντων. Τοιαῦτα δάνεια ἐδίδοντο καὶ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, ἀλλὰ ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ ὡς πρὸς τὸ ὕψος τῶν ποσῶν λόγῳ τῆς αὐξήσεως ἐν τῷ μεταξὺ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Τὰ δάνεια αὐτὰ εἶναι δάνεια συντηρήσεως, δίδονται κυρίως ὡς πλασματικὰ δάνεια ἐπὶ καπνοῦ, καὶ κατὰ δεύτερον λόγον διὰ τὸν βάμβακα καὶ τὴν σταφίδα. Χορηγοῦνται ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου μέχρι τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ ἑπομένου ἔτους καὶ ἐπανεισπράττονται κατὰ τὸν Ἀπρίλιον τοῦ αὐτοῦ ἔτους, δηλαδὴ ἐντὸς ἓξ μηνῶν. Ἰδοὺ τὰ κατὰ ἔτη ποσὰ τούτων. Τὸ 1952 περιελαμβάνετο εἰς τὴν πιστοδότησιν τῆς γεωργίας ποσὸν πλασματικῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ γεωργικῶν προϊόντων δραχ. 201 ἑκατομμ. τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἐκ τῶν ὁποίων 160 ἑκατομμ. ἐπὶ καπνῶν. Τὸ 1953 308 ἑκατομμ., ἐξ ὧν 270 ἐπὶ καπνῶν. Τὸ 1954 408 ἑκατομμ., ἐξ ὧν 332 ἐπὶ καπνῶν. Καὶ τὸ 1955–1956 1.067 ἑκατομμ., ἐξ ὧν 536 ἐπὶ καπνῶν. Ἐὰν ἀφαιρέσετε τὴν διαφορὰν μεταξὺ τῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος ποσῶν τῶν δανείων ἐπὶ ἐνεχύρῳ, τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι δάνεια συντηρήσεως καὶ ὄχι δάνεια ἐνισχυτικὰ τῆς παραγωγῆς, θὰ ἴδητε ὅτι τὸ ποσοστὸν μειώσεως τῆς σημερινῆς πιστοδοτήσεως τῆς γεωργίας ὑποβιβάζεται καὶ φθάνει μέχρις 60%, ἐπὶ ἔλαττον τῆς πιστοδοτήσεως τοῦ 1952 καὶ ἀντιστοίχως εἰς μικρότερα ποσὰ ὡς πρὸς τὰ ἄλλα ἔτη μετ’ αὐτό. Διότι ἀπὸ τὰ 1.067 ἑκατομμύρια ἐὰν ἀφαιρέσωμεν τὰ 201, μένουν 886, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν οὐσιαστικῶς, εἰς τὸ σύνολόν των τοὐλάχιστον, νὰ θεωρηθοῦν ὡς παραγωγικαὶ πιστοδοτήσεις τῆς γεωργίας. Ἡ σύγκρισις εἶναι ἐπίσης δυσμενὴς διὰ τὸ 1955–56 καὶ ὡς πρὸς τὰ ἀμέσως προηγούμενα τούτου ἔτη. Ἡ διαφορὰ π. χ. τῆς πιστοδοτήσεως μεταξὺ 1954 καὶ 1955 καὶ Ἀπριλίου τοῦ 1956, ἡ ὀνομαστική, εἶναι περίπου 300 ἑκατομμύρια, ἐπὶ ἔλαττον, διὰ τὸ 1954 3.467 ἔναντι 3.785. Ἤτοι, περίπου 8%. Ἡ διαφορὰ ὅμως αὐτὴ ὑπερκαλύπτεται ἀπὸ τὴν ἐν τῷ μεταξὺ αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν κατ’ ἐπιείκειαν τοῦ τιμαρίθμου λιανικῆς πωλήσεως, ἡ ὁποία εἶναι 9% μεταξὺ 1954 καὶ 1955. Προκύπτει οὕτω ἐπὶ ἔλαττον πιστοδότησις κατὰ τὸ 1955 ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1954 κατὰ ποσοστὸν 1%. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν τὴν διαφορὰν τῶν πλασματικῶν δανείων, περὶ τῆς ὁποίας σᾶς ὡμίλησα ἤδη, ἡ μείωσις τῆς παραγωγικῆς πιστοδοτήσεως τοῦ 1955 γίνεται μεγαλυτέρα. Ἀλλὰ τὴν χαρίζω αὐτὴν τὴν διαφορὰν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορίου καὶ ὑπολογίζω μόνον τὴν διαφορὰν ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς μεταξὺ 1954–55. Ἡ αὔξησις αὕτη κατὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω, ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν Ἐθνικῶν λογαριασμῶν, εἶναι περίπου 6%. Προσθέσατε καὶ τοῦτο καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ σημερινὴ πιστοδότησις τῆς γεωργίας εἶναι μειωμένη καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1954 κατὰ 7%, μὴ συνυπολογιζομένης πάντοτε τῆς διαφορᾶς, ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῶν πλασματικῶν δανείων. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀκριβεῖς, κ. ὑπουργὲ καὶ δὲν ἐπιδέχονται ἀμφισβήτησιν.

§102Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἡ σύγκρισις τῶν ἀριθμῶν πῶς γίνεται; Πῶς κάμνετε ἐσωτερικὴν ὑφαίρεσιν ὅταν θέλετε νὰ βγάλετε ποσοστά. Αὐτὸ εἶναι καταπληκτικόν.

§103Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν κάμνω ἐσωτερικὴν ὑφαίρεσιν. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἔκαμνα ἡ διαφορὰ τοῦ ποσοστοῦ ἦτο μικρὰ, ἀντὶ 7% θὰ εἴχαμε τὸ ὀλιγώτερον 6%. Ἡ μείωσις ὑπάρχει καὶ εἶναι πράγματι καταπληκτική. Ἡ μείωσις. Ὄχι ἡ ἐσωτερικὴ ὑφαίρεσις. Πάντως νομίζω ὅτι δὲν ἀμφισβητεῖτε τοὺς ἀριθμοὺς τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Δὲν τοὺς ἀνέφερον διὰ νὰ μὴ κουράσω τὴν Βουλήν. Ταῦτα διὰ τὴν σχέσιν πρὸς τὸ σύνολον τῆς πιστοδοτήσεως καὶ βάσει τοῦ τιμαρίθμου καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἂς συγκρίνωμεν ἤδη τὰς πιστοδοτήσεις τῆς γεωργίας, ἀπὸ 1951 ἕως 1956 πρὸς τὸ σύνολον τῶν καταθέσεων ὡς καὶ πρὸς τὴν νομισματικὴν κυκλοφορίαν. Ἰδοὺ οἱ ἀριθμοί: Ἔτος 1951 καταθέσεις 3884 ἑκατομμύρια, χρηματοδότησις γεωργίας 2302 ἑκατομμύρια, ποσοστὸν 59,2%. Ἔτος 1952 καταθέσεις 3890 ἑκατομμύρια πιστοδότησις γεωργίας 2552 ἑκατομμύρια ποσοστὸν 65,6%. Ἔτος 1953 ποσοστὸν 49,2%. Ἔτος 1954 ποσοστὸν 50% καὶ ἔτος 1955 καὶ 1956 ποσοστὸν 45%. Ἤτοι κατὰ τὰ ἔτη 1955 καὶ 1956 τὸ ποσοστόν, ἐν σχέσει πρὸς τὰς καταθέσεις, εἶναι οὐσιωδῶς μικρότερον ὅλων τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Ἂς ἴδωμεν τώρα τὴν χρηματοδότησιν τῆς γεωργίας, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κυκλοφορίαν.

Συνάγεται λοιπὸν, κ. βουλευταί, ἐξ ὅλων τῶν ἀριθμῶν ποὺ σᾶς ἀνέφερον, ὅτι ἡ πιστοδότησις τῆς γεωργίας κατὰ τὰ ἔτη 1955 καὶ 1955–56 ἐξεταζομένη εἰς τὴν σχέσιν της μὲ ὅλα τὰ οἰκονομικὰ μεγέθη, ὑπῆρξεν οὐσιωδῶς μειωμένη, ὄχι μόνον ἔναντι τῶν ἐτῶν 1951 καὶ 1952, ἀλλὰ καὶ ἔναντι τῶν ἀμέσως προηγουμένων τοῦ 1955 ἐτῶν. Προτοῦ προβῶ εἰς τὸν ἔλεγχον τοῦ δευτέρου ἰσχυρισμοῦ, τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, τοῦ ἀναγομένου εἰς τὰς ἐπενδύσεις, ἐπιτρέψατέ μου, νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ἐπὶ τῆς διαφορᾶς τῶν ἀριθμῶν ποὺ ἀνεκοίνωσεν ὁ ἀξιότιμος Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἀφ’ ἑνός καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀφ’ ἑτέρου, ὡς πρὸς τὰς χορηγήσεις εἰς τὴν γεωργίαν. Βεβαίως, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὡμίλησε διὰ τὰς χορηγηθείσας πιστώσεις ἀπὸ Ὀκτωβρίου μέχρι Μαΐου τῶν ἐτῶν 1951 – 1952 ἕως 1955–1956, ἐνῷ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀνέφερε τὰς χορηγήσεις κατὰ ἡμερολογιακὰ ἔτη. Παρὰ ταῦτα ἡ διαφορὰ ὑφίσταται κατ’ οὐσίαν. Κατὰ τὸν Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως αἱ χορηγήσεις ἔχουν ὡς ἑξῆς: Χορηγήσεις ἀπὸ Ὀκτωβρίου μέχρι τέλους Μαΐου

Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος προσθέτει ἐπὶ πλέον καὶ ὑπόλοιπον προηγουμένων χορηγήσεων ἐξ 600 ἑκατομμυρίων μόνον διὰ τὴν περίοδον 1955–1956 ὡς καὶ 76 ἑκατομμύρια κεφάλαιον ἐξ ἐπενδύσεων καὶ ἀναβιβάζει οὕτω τὸ ποσὸν διὰ τὴν περίοδον ταύτην εἰς 2875. Ἀνεξαρτήτως ὅμως τοῦ ὅτι καὶ τοῦτο εἶναι μικρότερον τῶν ποσῶν ποὺ ἀνεκοίνωσεν ὁ ὑπουργὸς Ἐμπορίου καὶ οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου δὲν εἶναι ἀκριβεῖς. Ἡ ἀκρίβεια προκύπτει ἐκ τῶν ἐκθέσεων ἀπολογισμοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, δὲν εἶναι ὅμως ἠθελημένη, διότι ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ ἀντικειμενικὸς καὶ εἰλικρινής. Προέρχεται ἴσως ἐκ τοῦ ὅτι ἔλαβε μόνον τοὺς ἀριθμοὺς διὰ τὰς χορηγήσεις ἀπὸ τοῦ Ὀκτωβρίου μέχρι Μαΐου, δὲν ὑπελόγισε δὲ τὰ ὑπόλοιπα καὶ τῶν πρὸ τοῦ 1955–56 ἐτῶν. Ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι μικρότεροι τῶν ἀναγραφομένων εἰς τὰς ἐκθέσεις τῆς Τραπέζης διὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–1956 ἔτη ἐὰν λάβωμεν ὡς βάσιν καὶ τοὺς τρέψωμεν μὲ τὴν διαφορὰν τιμαρίθμου καὶ τὴν σχέσιν τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τοῦ ἀγροτικοῦ εἰσοδήματος, πάλιν ἡ χρηματοδότησις τοῦ 1955–1956, ποὺ ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν εἶναι πάρα πολὺ μειωμένη, ἐν σχέσει μὲ τὰ προηγούμενα ἔτη. Ἂς ἔλθωμεν ὅμως εἰς τὰς ἐπενδύσεις. Τὸ θέμα τῶν ἐπενδύσεων, κύριοι βουλευταί, θὰ τὸ ἐξετάσω ἐν τῷ συνόλῳ του. Πρῶτον τὰς ἐπενδύσεις εἰς τὴν γεωργίαν, δημοσίας καὶ ἰδιωτικάς, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρθη ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, καὶ δεύτερον, τὰς ἐπενδύσεις εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους κλάδους τῆς οἰκονομίας. Τέλος θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων καὶ τὴν κατεύθυνσιν αὐτῶν πρὸς παραγωγικοὺς ἢ μὴ σκοπούς. Αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὴν γεωργίαν κατὰ ἀριθμοὺς εἰλημμένους διὰ μὲν τὰ ἔτη 1950 ἕως 1953, ἀπὸ τὸ Δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ δὲ τὰ ἔτη 1954 καὶ 1955 κατ’ εὐθεῖαν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐθνικῶν λογαριασμῶν. Ἔχουν εἰς τρεχούσας δραχμὰς ὡς ἑξῆς:

ἐξ ὧν 184 Δημοσίας καὶ 308 ἰδιωτικάς.

§104Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). 492 ἢ 496;

§105Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. 499. Ἔχω καὶ τὸν ἀναλυτικὸν πίνακα, κ. ὑπουργέ, τὸν ὁποῖον μοῦ ἔδωσεν ἡ ὑπηρεσία ἐθνικῶν λογαριασμῶν, εἰδικῶς διὰ τὸ 1954–1955. Θὰ σᾶς τὸν δώσω ἔπειτα.

§106Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Δὲν ἀμφισβητῶ αὐτὸν τὸν πίνακα. Ἄλλωστε 490 ἢ 500 δὲν ἔχει σημασία.

§107Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Θὰ σᾶς εἴπω τοὺς καθ’ ἕκαστα ἀριθμοὺς καὶ ἀναλυτικῶς. «Δημόσιαι ἐπενδύσεις γεωργίας 37.799.000, δάση 2.000.000, ἁλιεία καὶ σπογγαλιεία 2.000.000, ἐγγειοβελτιωτικὰ Ὑπ. Δημ. Ἔργων 113.060.000, ἐγγειοβελτιωτικὰ Ὑπουργείου Γεωργίας 29.425.000. Ἤτοι σύνολον 184 ἑκατομμύρια. Εἰς ταύτας προσθέτω καὶ τὰς ἰδιωτικὰς ἐπενδύσεις 315 ἑκατομμύρια (γεωργία 302, κτηνοτροφία 1, δάση 6, ἁλιεία 6). Ὡς βλέπετε ὑπὸ τὸ κεφάλαιον τῆς γεωργίας, περιλαμβάνονται καὶ τὰ δάση καὶ ἡ κτηνοτροφία καὶ ἡ ἁλιεία....

§108Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ). Αὐτοὺς τοὺς δευτέρους ἀριθμούς, ἀπὸ ποῦ τοὺς ἐπήρατε;

§109Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν ἐθνικῶν λογαριασμῶν τοῦ ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Λαμβάνω δὲ τὸ συνολικὸν ἄθροισμα τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων ἐκ δραχμῶν 315 μολονότι τὰ καθ’ ἕκαστον κονδύλια τοῦ πίνακος ἀποδίδουν 170 ἑκατ. (14+26,5+67,5+48,7+1+6+6). Ἔχομεν συνεπῶς ἐν συνόλῳ 184. ἑκατ. δημοσίας ἐπενδύσεις καὶ 315 ἑκατ. ἰδιωτικὰς ἀμφοτέρας εἰς τρέχουσας σημερινὰς δραχμάς. Συνεπῶς τὸ Κράτος, διὰ τοῦ προϋπολογισμοῦ διέθεσεν εἰς ἐπενδύσεις γεωργικὰς τὸ 1955 μόνον 184 ἑκατομμ. Τὸ σύνολον ὅμως καὶ τῶν ἰδιωτικῶν καὶ τῶν κρατικῶν ἐπενδύσεων ἐκ δρ. σημερινῶν 499.000.000 τρεπόμενον μὲ τὴν διαφορὰν τοῦ τιμαρίθμου, ἐν ἀναφορᾷ πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς δραχμῆς κατὰ τὸ ἔτος 1952 ἀποδίδει ποσὸν δραχμῶν ἀξίας 296 ἑκατομμυρίων ἔναντι 393 ἑκατ. δραχμῶν τοῦ ἔτους 1955 καὶ ἔναντι πολὺ μεγαλυτέρου ποσοῦ τῶν ἐτῶν 1950, καὶ 1951. Αὐταὶ εἶναι αἱ συνολικαὶ ἐπενδύσεις εἰς τὴν γεωργίαν. Κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἀνέρχονται εἰς 296 ἑκατ. δραχμὰς ἂν δὲ λάβω ὑπ’ ὄψιν τοὺς καθ’ ἕκαστον ἀριθμοὺς ποὺ ἀνέφερα καὶ ὄχι τὸ συνολικὸν ἄθροισμα τοῦ πίνακος τὸ ὁποῖον ἔλαβα ὑπ’ ὄψιν ἐπιεικῶς, διότι ὑποθέτω ὅτι κάποιο κονδύλιον θὰ ἔχῃ παραλειφθῆ, προκύπτει ποσὸν 209 μόνον ἑκατ. δραχμῶν ἀξίας 1952 καὶ 369 ἑκατ. δραχμῶν τρεχουσῶν. Συνεπῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπεκαλέσθη ὁ κ. ὑπουργός, δὲν εὐσταθεῖ καὶ ἀνατρέπεται ἀπὸ τοὺς ἐπισήμους ἀριθμούς. Ἀλλὰ ἂς ἔλθωμεν εἰς τὸν 1955–56, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Διὰ τὸ ἔτος αὐτὸ ὑπάρχουν οἱ ἑξῆς ἀριθμοὶ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Προϋπολογισθέντα, δι’ ἐπενδύσεις εἰς τὸν γεωργικὸν τομέα συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν κοινωφελῶν ἔργων τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ δραχμαὶ τρέχουσαι 550 ἑκατ. χρηματοδοτήσεις, γενόμεναι κατὰ τὸ μέχρι σήμερον 10μηνον δρχ. 284 ἑκατ. καὶ πληρωθέντα δραχμαὶ 231 ἑκατ. Τὸ σύνολον τῶν ἐπενδύσεων, δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν, κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἀνέρχονται εἰς 8742 ἑκατ. σημερινῶν δραχμῶν. Ἐκ τούτων αἱ ἰδιωτικαὶ ἀνέρχονται εἰς 6391 ἑκατ. αἱ δὲ δημόσιαι περιλαμβανομένων καὶ τῶν νομικῶν προσώπων δημοσίου δικαίου εἰς 2305 ἑκατ. σημερινῶν δραχμῶν.

§110Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἔχετε δίκαιον. Ὁ ἀριθ. 9749 εἶναι λάθος. Πρόκειται περὶ ἀκαθαρίστων ἐπενδύσεων.

§111Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν ἀνάλυσιν τῶν ἐπενδύσεων. Ἀνεξαρτήτως τῶν ὅσων ὀρθῶς ἐλέχθησαν περὶ τῶν Κρατικῶν ἐπενδύσεων τῶν προηγουμένων τοῦ 1955 ἐτῶν, καὶ κατὰ τὰ ὁποῖα αὗται λαμβανόμεναι εἰς δολλάρια ἤτοι λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν καὶ τῆς διαφορᾶς τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς, εἶναι ἀνώτεραι τῶν ἐπενδύσεων τοῦ 1955, ὀφείλω νὰ παρατηρήσω ὅτι ἐνῷ αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις τοῦ ἔτους 1955 εἶναι κατώτεραι ὅλων τῶν προηγουμένων τούτου ἐτῶν, αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπενδύσεις 1955 παρουσιάζουν κἄποιαν ὑπεροχὴν ἔναντι τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων τῶν προηγουμένων ἐτῶν. Ἂν ὅμως ἐξετάσῃ τις τὰς ἰδιωτικὰς ἐπενδύσεις τοῦ 1955 ἀναλυτικῶς, θὰ συναγάγῃ λίαν δυσμενῆ συμπεράσματα, ὡς πρὸς τὴν πολιτικὴν ἐπενδύσεων τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ καὶ εἰς τὸν ἰδιωτικὸν τομέα ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Αἱ ἐπενδύσεις αὗται, εἶναι αἱ ἑξῆς: Οἰκισμός. («Ἀναγινώσκει) ..... ἐκ τῶν 6.391 ἑκατομ. ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων, 3.941 ἀφοροῦν ἰδιωτικὰς κατοικίας, 370 αὐτοκίνητα καὶ 677 τὴν ναυτιλίαν, ἤτοι τὰ ⅚ περίπου εἶναι ἐπενδύσεις μὴ παραγωγικαί, ὑπάρχει δὲ σοβαρὸν ἐρώτημα εἰς τὶ ἀκριβῶς ἀνάγονται αἱ ἐπενδύσεις εἰς τὴν ναυτιλίαν. Μήπως πρόκειται περὶ ἀλλαγῆς σημαίας; Πράγματι ὑπῆρξεν αὔξησις τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ὑπῆρξεν ἐπίσης καὶ ἔξοδος ἀποταμιευμένων χρυσῶν λιρῶν. Ἀλλὰ ἡ τάσις πρὸς μὴ παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ἀκολουθεῖται ὀρθὴ πολιτικὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων, αἱ ὁποῖαι ἀνέρχονται εἰς 2.350 ἑκατ. σημερινῶν δραχμῶν διὰ τὸ 1955. Τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀντιστοιχεῖ βάσει τοῦ τιμαρίθμου εἰς 1.310 ἑκατ. δρχ. ἀξίας 1952. Ἤτοι αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις τοῦ ἔτους 1955 συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν ἐπενδύσεων τοῦ Ν.Π. Δ.Δ. καὶ τῆς Δ.Ε.Η. Δηλαδὴ εἶναι 1.310 ἑκατ. ἔναντι 1.512 ἑκατ. ἐπενδύσεων τοῦ ἔτους 1952 καὶ μικρότεραι δὲ ἐπίσης κατ’ οὐσίαν καὶ τῶν ἐπενδύσεων τῶν προηγουμένων ἐτῶν.

§112Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ προγραμματισθέν.

§113Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἀναφέρεσθε προφανῶς εἰς τὰς ἐπενδύσεις τοῦ οἰκον. ἔτους 1955–1956. Ἐξήτασα τὰς πραγματοποιηθείσας ἐπενδύσεις τοῦ ἡμερολογιακοῦ ἔτους 1955. Ἀκολουθῶ τὴν σειρὰν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἐπικαλεσθεὶς τὰς ἐπενδύσεις τοῦ 1955 μὲ τὸν προφανῆ σκοπὸν νὰ καρπωθῇ ὑπὲρ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως πᾶν τυχὸν ἐθνικὸν ἀποτέλεσμα τῆς πολιτικῆς τῶν προηγουμένων Συναγερμικῶν Κυβερνήσεων, τὰς εὐθύνας τῶν ὁποίων ἐν τούτοις ἐπιχειρεῖ νὰ ἀποσείσῃ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐμφανιζομένη, ἐνῷ εἶναι τέκνον καὶ συνέχεια τοῦ Συναγερμοῦ ὑπὸ τὸ νέον ἔνδυμα τῆς ΕΡΕ. Ἀπέδειξα ὅμως, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὔτε κατὰ τὸ 1955 κυβερνητικόν τι ἐπίτευγμα. Καὶ φθάνω ἤδη εἰς τὸ 1955–56, τὸ οἰκονομικὸν ἔτος τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καὶ τὸ κύριον θέμα τοῦ ἐλέγχου τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Αἱ ἐπενδύσεις τοῦ 1955–56 ἔχουν ὡς ἑξῆς: Θὰ τὰς πάρω ἀπὸ τὸ Δελτίον Δημοσιονομικῶν Στοιχείων τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Δὲν πιστεύω νὰ ἀμφισβητῆται ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἔχω σημειώσει τοὺς συνολικοὺς ἀριθμοὺς διὰ νὰ μὴ σᾶς ἀπασχολήσω ἐπὶ πολὺ μὲ λεπτομερείας. Προϋπολογισθέντα δι’ ὅλον τὸ 1955–56, 1.471 ἑκατ. ἀναληφθεῖσαι ὑποχρεώσεις 1.285 ἑκατ. Διὰ τὸ 10μηνον μέχρι τέλους Μαρτίου 1956, πραγματοποιηθεῖσαι χρηματοδοτήσεις 686 ἑκατ. καὶ γενόμεναι πληρωμαὶ 540 ἑκατ. Αὐτὸ εἶναι τὸ συνολικὸν ποσὸν τῶν ἐπενδύσεων συμπεριλαμβανομένων ὅλων τῶν κλάδων. Ἐλησμόνησα νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἰς τὰς δημοσίας ἐπενδύσεις τοῦ 1955 περιλαμβάνονται καὶ περὶ τὰ 507 ἑκατ. ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων τῶν ὁποίων οἱ πόροι δὲν προέρχονται ὅλοι ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, προέρχονται καὶ ἀπὸ ἄλλας πηγάς. Συνεχίζων μετὰ τὴν παρέκβασιν ταύτην, διασαφηνίζω ὅτι εἰς τὰς ἀνωτέρω ἐπενδύσεις, δὲν περιλαμβάνονται αἱ ἔκτακτοι δαπάναι τὰς ὁποίας προβλέπει ὁ μεταβληθεὶς προϋπολογισμός, βάσει τοῦ διανεμηθέντος τεύχους τὸ ὁποῖον ἐλάβατε ὅλοι σας. Αὐτὴ εἶναι, κ. συνάδελφοι, ἡ κυβερνητικὴ πολιτικὴ τῶν ἐπενδύσεων καὶ διὰ τὸ 1955 καὶ διὰ τὸ οἰκον. ἔτος 1955– 56. Ἐπὶ τοῦ ποιοῦ αὐτῆς, ἐπὶ τῶν κυβερνητικῶν καταθέσεων καὶ ἐπὶ τῶν λόγων οἱ ὁποῖοι ὠθοῦν τὴν Κυβέρνησιν εἰς ἐσφαλμένην πολιτικήν, ἀνεξαρτήτως οἱασδήποτε ἀγαθῆς θελήσεως, θὰ ἐπανέλθω ἀφοῦ σᾶς εἴπω ὀλίγα τινὰ περὶ τῆς ψαλίδος. Τὸ ἀκριβὲς ἄνοιγμα, κ. συνάδελφοι, τῆς περιφήμου ψαλίδος, δὲν κατέστη δυνατὸν ποτὲ νὰ ἐξευρεθῇ κατὰ τρόπον καὶ σχετικῶς ἔστω ἀναμφισβήτητον, ὅπως τοὐλάχιστον ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποστηρίξῃ, ὅτι συμβαίνει μέ τοὺς ἐθνικοὺς λογαριασμοὺς παρὰ τὰς ἀτελείας τὰς ὁποίας παρουσιάζει ἡ ὑπηρεσία αὐτὴ, ἡ ὁποία ἔχει ἀρίστους ὑπαλλήλους, ἀξίους παντὸς ἐπαίνου διὰ τὴν προσπάθειάν των, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸ ἔργον της. Αὐτὴ αὕτη ἡ διοίκησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τὸν τελευταῖον καιρόν, ὅπως ἐπληροφορήθην, μὴ ἔχουσα πίστιν καὶ ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς δείκτας τοὺς ὁποίους ἡ ἰδία της ὑπηρεσία καταρτίζει ἀπὸ ἐτῶν μέχρι σήμερον, διότι οἱ δεῖκται αὐτοὶ ἄλλοτε λαμβάνουν τὰς μηνιαίας ποσότητας καὶ ἄλλοτε τὰς ἐτησίας ποσότητας καὶ ἔχουν πολλὰς ἀτελείας, κατήρτισαν εἰδικὸν συνεργεῖον διὰ τὸν ὑπολογισμὸν τῶν δεικτῶν τῶν εἰδῶν γεωργικῆς παραγωγῆς καὶ τῶν εἰδῶν γεωργικῆς καταναλώσεως, τὰ ὁποῖα καταναλίσκουν ἀφ’ ἑνὸς πρὸς διατήρησίν των οἱ γεωργοὶ καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τὴν παραγωγήν. Εἰς τὸ μηνιαῖον δελτίον τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας τῆς Ἑλλάδος, δημοσιεύονται ἀπὸ τοῦ Ἰουλίου 1953, εἰς τὴν σελίδα 35, οἱ δεῖκται τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας ἀπολαμβάνουν οἱ γεωργοὶ διὰ τὰ γεωργικά των προϊόντα καὶ τῶν τιμῶν τὰς ὁποίας καταβάλλουν διὰ τὰ εἴδη ποὺ χρησιμοποιοῦν. Καὶ οἱ δεῖκται αὐτοὶ ἔχουν ὡς ἑξῆς: Παίρνω ὡς μῆνα συγκρίσεως τὸν Μάρτιον δι’ ὅλα τὰ ἔτη. Τὸ 1954, 483 ὁ δείκτης τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων, 526 ὁ δείκτης τῶν εἰδῶν βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς προελεύσεως, τὰ ὁποῖα καταναλίσκονται ἀπὸ τοὺς γεωργούς. Διαφορὰ δηλαδὴ 43 περίπου μονάδων. Τὸ 1955, 521 μὲ 547, διαφορὰ 26 μονάδων μόνον. Καὶ τὸ 1956, περίοδος δηλαδὴ ἀπὸ Μαρτίου 1955 μέχρι Μαρτίου 1956, ποὺ ἀφορᾷ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, δείκτης τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν προϊόντων 596, ηὐξημένος κατά τι, ἀλλὰ καὶ δείκτης τῶν εἰδῶν βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς προελεύσεως τῶν καταναλισκομένων ὑπὸ τῶν γεωργῶν 633, ηὐξημένοι κατὰ ποσοστὸν μεγαλύτερον, δηλαδὴ ἀπόστασις 40 μονάδαι ἔναντι 26 τοῦ Μαρτίου 1955. Δὲν ἔχω πεποίθησιν εἰς τὴν ἀκρίβειαν ὅλων αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν, δὲν ὑπάρχουν ὅμως ἄλλοι. Καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχουν ἄλλοι, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταφύγω εἰς αὐθαιρέτους ὑπολογισμοὺς ἀναλόγους μὲ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργός, λαβὼν ὡς βάσιν 100 τὸ 1952 διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ μὲ συντελεστὴν 150 καὶ 135, ὅτι ἔκλεισεν ἢ ἐμειώθη ἡ Ψαλὶς κατὰ 13%. Προτιμῶ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Δελτίου, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι καὶ αὐτοὶ εἶναι εὐλόγως ἀμφισβητήσιμοι ἀπὸ οἱονδήποτε αὐτοσχέδιον λογαριασμόν. Πάντως ἡ πραγματικότης βοᾷ, ὅτι οἱ γεωργοὶ ἀγοράζουν πολὺ ἀκριβότερα ἀπὸ ὅ,τι πωλοῦν. Καὶ ἀνατρέπει περισσότερον καὶ ἀπὸ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Δελτίου τὸν ἰσχυρισμὸν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἡ Ψαλὶς ἐστένεψεν ἢ ἔκλεισεν. Ἐπιτρέψατέ μου ἐν συνεχείᾳ νὰ εἴπω ὀλίγια περὶ τοῦ ἰσοζυγίου τῶν πληρωμῶν καὶ νὰ σᾶς δώσω ἀριθμοὺς ἐφ’ ὧν θὰ στηρίξω τὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα θὰ συναγάγω. Τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν τοῦ πρώτου τριμήνου τοῦ 1956 παρουσιάζει ἔλλειμμα 33 ἑκατομμ. δολλαρίων. Αὐτὰ εἶναι στοιχεῖα ἠλεγμένα, περιλαμβανόμενα εἰς τὸ δελτίον τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὅπως καὶ εἰς τὸ δελτίον τῆς Ἐθνικῆς Στατιστικῆς Ὑπηρεσίας. Κατὰ στοιχεῖα προσωρινὰ τὰ ὁποῖα ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος διὰ τὸν χρόνον ἀπὸ 1ης Ἀπριλίου μέχρι 15 Ἰουνίου, ὑπάρχει ἔλλειμμα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν, ἄνω τῶν 18,6 ἑκατ. δολλαρίων. Ἤτοι, ἐν συνόλῳ μέχρι τέλους Ἰουνίου ἐ. ἔ. τὸ πρῶτον ἑξάμηνον 1956 θὰ ἔχῃ ἔλλειμμα 51.887.000 δολλαρίων. Κατὰ πόσον ἡ ὕπαρξις μεγαλυτέρου ἐλλείμματος ἀποτελεῖ εὐχάριστον γεγονός, κατὰ τὸν κ. Καρτάλην, καὶ δυσάρεστον κατὰ τὸν κ. Μαῦρον, ἐξαρτᾶται καὶ θὰ κριθῇ μόνον ἀπὸ τὴν ἔρευναν τὴν πολιτικῆς τῶν ἐπενδύσεων καὶ ἀπὸ τὴν οἰκονομικὴν διάρθρωσιν. Εἶναι ἀκριβὲς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ὑπεστήριξεν, ὅτι ἡ κυρία ἀφορμὴ τῆς παθολογικῆς νομισματικῆς καταστάσεως καὶ τὸν φόβον τοῦ πληθωρισμοῦ ὁ ὁποῖος κατέχει καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ καὶ ἡ ἀνάλωσις συναλλάγματος εἰς μὴ παραγωγικὰς δαπάνας. Ἂν ὅμως ἡ ἀνωμαλία αὐτὴ ἐκλείψῃ, τότε ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν. Ὄχι μόνον δὲν πρέπει νὰ μᾶς στενοχωρῇ ἡ αὔξησις τοῦ ἐνεργητικοῦ τοῦ ἰσοζυγίου μας τῶν πληρωμῶν, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὴν εὐχώμεθα. Διότι δὲν θὰ εἶναι πάντοτε περίοδος παχειῶν ἀγελάδων καὶ οὔτε θὰ ἔχωμεν ἐπ’ ἄπειρον τὴν ἀμερικανικὴν βοήθειαν ἢ ἄλλην δωρεάν. Σήμερον ὀφείλομεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὅπως σᾶς ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ δὲν πρέπει νὰ τὸ λησμονῇ 102 ἑκατ. δολλάρια. Ἂν συνεχισθῇ καὶ κατὰ τὸ ἐρχόμενον ἑξάμηνον ὁ ἴδιος ρυθμὸς τῆς πορείας τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν κατὰ τὸ λῆξαν ἑξάμηνον καὶ ἔχομεν 100 ἑκατ. δολλαρίων ἔλλειμμα καὶ 30 ἢ 15 ἑκατ. δολλαρίων βοήθειαν, θὰ προστεθοῦν εἰς τὰ 102 ἑκατ. ἄλλα 70–80 ἑκατ. καὶ θὰ καταβροχθισθοῦν τὰ ¾ τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος τῆς Χώρας, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπαιρόμεθα. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθόν, νὰ εὐχώμεθα, νὰ ἔχωμεν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλύτερα ἀνοίγματα τοῦ ἰσοζυγίου πληρωμῶν διὰ νὰ τὸ καλύπτωμεν διὰ ξένης βοηθείας, τῆς δραχμογόνου λεγομένης, διὰ νὰ ἀντλοῦμεν τὰς εἰς δραχμὰς δαπάνας τῶν ἐπενδύσεων. Κατὰ μεγαλύτερον λόγον, δὲν εἶναι τοῦτο ὀρθὸν σήμερον ὅτε ἡ ξένη βοήθεια ἀρχίζῃ νὰ δίδεται ὑπὸ μορφὴν δανείου.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ὑπεσχέθητε ὅτι θὰ ὁμιλήσητε μόνον 20 λεπτὰ καὶ ἤδη παρῆλθον 40 λεπτά.

§115Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καταβάλλω προσπάθειαν νὰ τηρήσω τὴν ὑπόσχεσίν μου. Πρόκειται περὶ σοβαρωτάτου θέματος καὶ ἀξίζει νὰ ἀπασχοληθῇ ἡ Βουλή, καὶ δικαιοῦμαι νὰ ὁμιλήσω. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος κύριος ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τοῦ ὁποίου ἐθαύμασα τὸν ἱπποτισμόν, ἠθέλησε νὰ ἐνισχύσῃ τὰ ἀσταθῆ του ἐπιχειρήματα καὶ νὰ διακοσμήσῃ τὴν Κυβερνητικὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν δι’ ὕμνων προσωπικῶν, ὁμιλήσας ἐπανειλημμένως περὶ πνοῆς τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ εὐπρεπείας δὲν στεροῦμαι καὶ σεβασμὸν τρέφω πρὸς ὅλους, εἴτε εἶναι βουλευταί, εἴτε ὑπουργοί, ἢ Πρωθυπουργοί. Ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, νὰ τοῦ εἴπω, ὅτι, ὅταν ἕνα μέλος τῆς Κυβερνήσεως ὁμιλῶν ἐπὶ οἰκονομικῶν θεμάτων εἰς τὴν Βουλήν, ἐξαίρῃ τὴν πνοὴν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ὁμολογεῖ, ὅτι στερεῖται θετικῶν ἐπιχειρημάτων καὶ ἐπὶ πλέον ἐξαίρει τὴν πνοὴν τὴν ἰδικήν του, αὐτοδιαφημίζεται. Διότι αἱ Κυβερνήσεις εἶναι συλλογικὰ ὄργανα. Ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Συναγερμοῦ εἰσήχθη ὁ μεσσιανισμὸς εἰς τὴν χώραν μας καὶ ἠκούσαμεν συχνότατα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου τῆς Βουλῆς ἀντὶ ἐπιχειρημάτων καὶ ἰδεῶν πολιτικῶν ὕμνους κολακευτικοὺς τονιζομένους ἀπὸ μέλη τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸ πρόσωπον τοῦ Προέδρου αὐτῆς Στρατάρχου Παπάγου. Δὲν ὑπάρχει σήμερον οὗτος εἰς τὴν ζωήν· εἶναι σεβαστὴ καὶ ἂς εἶναι αἰωνία ἡ μνήμη του. Ὁ Στρατάρχης Παπάγος, ἡ στρατιωτικὴ αἴγλη τοῦ ὁποίου ἀπετέλει τὸ πρόσχημα τῶν κολακευτικῶν ἐγκωμίων, εἶναι καιρὸς πλέον νὰ ἐκλείψῃ καὶ ἡ τακτικὴ αὐτή, διότι δὲν εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν δημοκρατίαν, καὶ τὸν Κοινοβουλευτισμὸν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν. (Χειροκροτήματα). Ὑπῆρξεν ἐπὶ πλέον ἱππότης, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διότι ἠθέλησε νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸ ἐνεργητικὸν τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ὅ,τι αὐτὸς φρονεῖ ὅτι ἔκαμεν ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ διὰ τὴν Πτολεμαΐδα. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἀμφισβητῶ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος Πτολεμαΐδος. Θὰ σᾶς εἴπω ὅμως τί ἦτο αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐκάματε. Ἀνεσύρατε ἀπὸ τὴν ἀποτελμάτωσιν, εἰς τὴν ὁποίαν τὴν εἶχεν ὁδηγήσει ἡ πολιτικὴ τοῦ Συναγερμοῦ τὴν ὑπόθεσιν Πτολεμαΐδος. Εἶναι πρὸς τιμήν σας αὐτό. Ἡ ἀποτελμάτωσις ὅμως καὶ ἡ ἐπὶ τέσσαρα ἔτη ἐπιβράδυνσις δὲν προῆλθεν οὔτε ἀπὸ τὸν ἀρχικὸν ἀνάδοχον, οὔτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία εἶχε τὴν πρωτοβουλίαν τοῦ ἐθνικοῦ τούτου ἔργου. Ἡ εὐθύνη ἀνήκει εἰς τὰς ἀπὸ τοῦ 1952 συναγερμικὰς Κυβερνήσεις, τῶν ὁποίων καὶ ὑμεῖς μετείχατε καὶ ὁ σημερινὸς Πρωθυπουργός. Δὲν εἶναι λοιπὸν ὀρθὸν νὰ ἐπικαλῆσθε τὸ ἔργον Πτολεμαΐδος, ὡς κατόρθωμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ νὰ ὁμιλῆτε περὶ πνοῆς.

§116Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν ἦτο μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης;

§117Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἦτο ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου μέλος καὶ μετεῖχε ὅπως εἶπον τῆς συλλογικῆς εὐθύνης, διὰ τὴν ἀποτελμάτωσιν τοῦ ἔργου τῆς Πτολεμαΐδος, δὲν ἀρνοῦμαι ὅμως ὅτι ἐτερμάτισεν ὡς ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ τὴν ἐκκρεμότητα βραδύτερον καίτοι ὁ τερματισμὸς ἐγένετο διὰ λύσεως, καὶ ὄχι ὡς ἔδει διὰ τροποποιήσεως καὶ προσαρμογῆς τῆς ἀρχικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ἠδύνατο καὶ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ἐγκαίρως διὰ νὰ μὴ χαθῇ πολύτιμος χρόνος τεσσάρων ἐτῶν, ὡς ἐχάθη. Προερχόμενος ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Κοζάνης, τῆς ὁποίας ὁ λαὸς πονεῖ καὶ προσδοκᾷ πολλὰ ἀπὸ τὸ ἔργον αὐτὸ ἐθεώρησα καθῆκον μου τότε νὰ βοηθήσω εἰς τὸν τερματισμὸν τῆς ἐκκρεμότητος. Δεδομένου, ὅτι ἡ τότε συναγερμικὴ Κυβέρνησις δὲν ἤθελε νὰ προωθήσῃ τὸ ἔργον μὲ τὸν ἀρχικὸν ἀνάδοχον καὶ εὑρίσκετο εἰς διένεξιν μετ’ αὐτοῦ. Καὶ τὸ παρείλκυσεν ἐπ’ ἄπειρον, λόγῳ τῆς διενέξεως, ὁ μὲν ἀρχικὸς ἀνάδοχος καταγόμενος καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὴν περιφέρειαν ἐκείνην, ἐδέχθη νὰ ὑποχωρήσῃ χάριν τοῦ ἔργου καὶ νὰ ἐξέλθῃ μὲ ζημίαν του, ἐγὼ δὲ εὗρον τὴν νομικὴν λύσιν τῆς ἐξόδου, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξα εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Καὶ διότι τοῦτο εἶχον κάμει ἐκ καθήκοντος πολιτικοῦ καὶ ἐθνικοῦ καὶ οὐχὶ ὡς ἐπαγγελματίας δικηγόρος παρεκάλεσα τὸν κ. Παπαληγούραν νὰ θέσῃ διάταξιν εἰς τὸν κυρωτικὸν νόμον τῆς λύσεως τῆς παλαιᾶς συμβάσεως ὅτι δὲν ὀφείλεται ἀμοιβὴ διὰ τὴν νομικήν μου ἐργασίαν, τοῦτο δὲ καὶ ἔκαμε πράγματι ὁ κ. Παπαληγούρας. Ἀλλὰ ὁμιλοῦντες περὶ ἐπενδύσεων, ἂς ἴδωμεν εἰς ποίους ἀνήκει ἡ πρωτοβουλία καὶ τῶν ἄλλων ἔργων, τὰ ὁποῖα ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερε καὶ ἐπεκαλέσθη ὡς ἔργα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τὰ ἔργα ταῦτα προῆλθον ἀπὸ τοὺς προκατόχους τῆς σημερινῆς Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐθεμελίωσε τὸν Μέγδοβαν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ προεκήρυξε τὴν δημοπρασίαν τοῦ ἀζώτου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἔκαμε τὸ διϋλιστήριον, ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν σημερινὴν ἀνήκει καὶ τὸ ἔργον τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, λόγῳ τῆς ἐξαγγελθείσης ρυθμίσεως τῆς διανομῆς ταύτης. Ὡς πρὸς τὰ ἔργα τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἀδικεῖ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἡ ὁποία ὡς τότε Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ὡς εἶναι γνωστόν, ὑπῆρξεν ὁ δημιουργὸς τούτων, καὶ δὲν δικαιοῦται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ καρπωθῇ τὴν πρωτοβουλίαν ὑπὲρ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὸν Μέγδοβαν ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει εἰς τὸν κ. Μαρκεζίνην. Ἦτο καὶ εἶναι ἀντίπαλός μου πολιτικῶς, ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ λέγεται πρὸς πᾶσαν πλευράν. Τὸ ἄζωτον εἶχε μελετηθῆ καὶ παρασκευασθῆ ἀπὸ τοὺς προκατόχους τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως. Τὸ αὐτὸ εἶναι ἀληθὲς καὶ διὰ τὸ ἔργον τοῦ διϋλιστηρίου. Τὸ πρόβλημα, κύριοι βουλευταί, τῶν ἐπενδύσεων εἶναι σοβαρώτατον καὶ ζωτικόν, ἔχει δὲ πλὴν ἄλλων, ἄμεσον σχέσιν καὶ μὲ τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν καὶ μὲ τὴν πολιτικὴν τῶν εἰσαγωγῶν. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐπαναλάβω ὅσα διὰ τὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ τὰς ἐπενδύσεις ἔκαμον ἄλλαι χῶραι. Πρέπει νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν ἐπὶ τέλους μὲ ρεαλισμὸν καὶ μὲ σοβαρότητα. Εἶναι ἀληθές, κύριε ὑπουργέ, ὅτι αἱ χῶραι, αἱ ὁποῖαι κυβερνῶνται μὲ ὁλοκληρωτικὰ συστήματα κατώρθωσαν νὰ κάμουν πολιτικὴν ἐπενδύσεων εὐρυτέραν καὶ κατώρθωσαν τοῦτο διότι ἐπέβαλον διὰ τῆς βίας εἰς τοὺς λαοὺς στερήσεις οὐσιωδῶν καταναλωτικῶν ἀγαθῶν διὰ νὰ δημιουργήσουν ἐθνικὸν κεφάλαιον, τὸ ὁποῖον διέθεσαν δι’ ἐπενδύσεις εἰς παραγωγικὰ ἔργα. Δὲν εἶναι ὅμως ἀναπόφευκτος προϋπόθεσις ἡ ὁλοκληρωτικὴ βία διὰ τὴν ἐπιβολὴν περιορισμῶν τῆς καταναλωτικῆς σπατάλης, πρὸς τὸν σκοπὸν παραγωγικῶν ἐπενδύσεων. Ἡ δημοκρατία δύναται καὶ ὀφείλει διὰ τοῦ ἠθικοῦ ἐξαναγκασμοῦ καὶ διὰ τοῦ νόμου νὰ ἀποκλείσῃ τὴν κοινωνικὴν σπατάλην καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ἀποταμίευσιν. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἰς τὰς χώρας ποὺ ἔχουν ὁλοκληρωτικὰ καθεστῶτα εἶναι δυνατὸς ὁ περιορισμὸς τῆς καταναλώσεως, ἐνῷ αἱ δημοκρατίαι ὑφίστανται πιέσεις. Τὴν προέλευσιν καὶ τὴν φύσιν τῶν πιέσεων τούτων εἰς τὴν χώραν μας ἐπιθυμῶ νὰ ἐξετάσω. Φρονῶ, ὅτι τόσον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅσον καὶ αἱ προκάτοχοι αὐτῆς Συναγερμικαὶ Κυβερνήσεις ὑπέκυψαν καὶ ὑποκύπτουν ὄχι εἰς τὰς πιέσεις τῶν λαϊκῶν τάξεων, τῶν ὁποίων ἡ ὕπαρξις ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις, ὄχι ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, ἀπὸ τοὺς ἐργάτας μας, τοὺς μισθωτοὺς τῶν ὁποίων ἄλλως ἡ καταναλωτικὴ ἱκανότης εἶναι ἐλαχίστη, ἀλλὰ εἰς τὰς πιέσεις καὶ τὸν ἐπηρεασμὸν ἀπὸ τὰς τάξεις, τῶν ἐχόντων τὰ μεγάλα εἰσοδήματα. Πρέπει νὰ γίνῃ ἀντιληπτόν, ἀπὸ ὅλους, κύριοι βουλευταί, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ γίνῃ ἀνασυγκρότησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ ἀνάπτυξις τῆς οἰκονομίας, ἐφ’ ὅσον ἀκολουθεῖται πολιτικὴ ἀσυδοσίας καὶ κοινωνικῆς σπατάλης καὶ ἐκτροφῆς τῶν «παχειῶν ἀγελάδων» τῆς ὀλιγαρχίας τῶν πλεοναζόντων εἰσοδημάτων. Εἶπεν, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑποβοηθεῖ καὶ ἐνισχύει τὸ πνεῦμα τῆς ἀποταμιεύσεως. Ἡ πολιτική της τὸν διαψεύδει. Δὲν ἐνισχύεται τὸ πνεῦμα τῆς ἀποταμιεύσεως μὲ τὸ ἄνοιγμα τῶν πυλῶν εἰς ἀσυδότους εἰσαγωγὰς πολυτελῶν ἀγαθῶν ποὺ ἀπορροφοῦν τὸ περισσεῦον εἰσόδημα. Καὶ ὑπάρχουν, κύριοι, πλεονάζοντα εἰσοδήματα εἰς χεῖρας τῶν ὀλίγων. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι ἐνῷ τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα ηὔξησε καὶ αὐξάνει ὡς σύνολον, ἡ διανομή του εἶναι τόσον καταπληκτικῶς ἄνισος, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ σήμερον ὁ τρομερὸς ἀριθμὸς τῶν τριῶν περίπου ἑκατομμυρίων ἀπόρων. Δὲν εἶναι ἀπόδειξις μὴ αὐξήσεως τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ὁ μεγάλος ἀριθμὸς ἀπόρων, ὡς ἐσφαλμένως ὑπεστηρίχθη ἐκ μέρους συναδέλφου. Αὐτὸς ὑπάρχει, ὄχι διότι δὲν αὐξάνει τὸ ἐθνικὸν εἰσόδημα, ἀλλὰ διότι γίνεται ἄνισος καὶ ἄδικος κατανομή, καὶ συρρέει πληθωρικῶς περίσσεια εἰσοδήματος εἰς τὰς κρατούσας οἰκονομικὰς τάξεις. Ἀλλ’ ἡ Κυβέρνησις ἀντὶ νὰ τὰς ὠθῇ καὶ νὰ τὰς ἐξαναγκάζῃ εἰς ἀποταμίευσιν καὶ διὰ φορολογίας ἐν ἀνάγκῃ ἀσκεῖ πολιτικὴν ἀντιοικονομικῶν καὶ ἀντικοινωνικῶν εἰσαγωγῶν, τὴν ὁποίαν ὁ τόπος πληρώνει ἀκριβά. Δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ ἀνασυγκροτηθῇ καὶ ἀναπτυχθῇ οἰκονομικῶς ἡ χώρα, ἂν δὲν ἐφαρμοσθῇ πολιτικὴ ἰσχνῶν ἀγελάδων, ὄχι διὰ τοὺς οἰκονομικῶς ἀνισχύρους, οἱ ὁποῖοι τὴν ὑφίστανται ἐκ τῶν πραγμάτων ἐλλείψει εἰσοδήματος, ἀλλὰ δι’ ἐκείνους κυρίως, οἱ ὁποῖοι ἔχουν περισσεύματα εἰσοδημάτων. Ὁ κίνδυνος τοῦ πληθωρισμοῦ ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθῇ διὰ τῆς ἐλευθερίας εἰσαγωγῶν δι’ εἴδη πρώτης ἀνάγκης, διὰ τῆς ἐνισχύσεως τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς τούτων καὶ δι’ αὐξήσεως τῶν εἰσαγωγῶν κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν καὶ παραγωγικῶν ἐπενδύσεων. Ἀλλὰ καὶ ἡ φύσις καὶ τὸ ποιὸν τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἐπενδύσεων, εἶναι ἀντιπαραγωγικά. Εἰς τὰς ἀνεπαρκεῖς κατὰ ποσὸν ἐπενδύσεις, τοῦ ἔτους 1955, κύριοι, ἀναγράφονται 2.715 ἑκατομμ. διὰ δρόμους καὶ ἡ σκέψις μου ἀνατρέχει αὐτομάτως εἰς τὸν περίφημον δρόμον Βουλιαγμένης–Σουνίου. Εἶναι χαρακτηριστικὸν τῆς Κυβερνητικῆς νοοτροπίας τὸ ἔργον αὐτό. Ἐρωτῶ, ἀποτελεῖ παραγωγικὴν ἐπένδυσιν ἡ κατασκευὴ δρόμου ἀγόνου, ὁ ὁποῖος θὰ στοιχίσῃ περὶ τὰ 200 ἑκατομμ. δρχ., καὶ δὲν θὰ ἐξυπηρετοῦντο αἱ ἀνάγκαι τῆς χώρας, ἐὰν τὰ 200 αὐτὰ ἑκατομμύρια, διετίθεντο δι’ ἐνίσχυσιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, εἰς ἐνίσχυσιν οἱουδήποτε κλάδου παραγωγῆς δι’ ἐξυγίανσιν ἐπὶ τέλους αὐτῆς ταύτης τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν, ἀπὸ τοὺς δρόμους τῆς ὁποίας —τῶν λαϊκῶν ἰδίως συνοικιῶν— ἀναδύεται ἐκ τῶν βόθρων φρικώδης δυσοσμία;

§118Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Εἶναι, διότι εἶναι, τουριστικὸς ὁ δρόμος αὐτός. Ἀλλὰ τώρα θὰ κάμωμεν συζήτησιν διὰ τὸν δρόμον τῆς Βουλιαγμένης;

§119Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Δὲν πρόκειται, κ. ὑπουργέ, οὔτε περὶ κώνωπος οὔτε περὶ πινακίου φακῆς, ὁ δρόμος αὐτὸς μαρτυρεῖ τὴν Κυβερνητικὴν νοοτροπίαν, τὴν τάσιν καὶ τὸ πλέγμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κατέχεται καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Συναγερμοῦ, νὰ ἐπηρεάζωνται ὑποσυνειδήτως ἀπὸ τὴν περιβάλλουσαν αὐτὰς ὀλιγαρχίαν τῶν μεγάλων εἰσοδημάτων, καὶ ἀπὸ τὴν λεγομένην καλὴν κοινωνίαν. Ἀπαντῶ ἠρέμως, ὅτι οὔτε τουριστικὸς εἶναι κἂν ὁ δρόμος τῆς Βουλιαγμένης, μολονότι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἦτο τουριστικός, θὰ ἔπρεπε νὰ προηγηθοῦν αὐτοῦ ἄλλα ἔργα μεγαλυτέρας παραγωγικότητος. Οὐδείς, κύριε ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, ξένος περιηγητὴς κυκλοφορεῖ εἰς τὸν δρόμον αὐτὸν καὶ οὐδένα περιηγητὴν θὰ προσελκύσῃ. Δὲν κυκλοφοροῦν εἰς τὸν δρόμον αὐτόν, οὔτε ξένοι περιηγηταί, οὔτε κἂν πολλοὶ Ἕλληνες, ἀλλὰ μόνον ὀλίγα αὐτοκίνητα πολυτελείας. Καὶ ξεύρετε διατὶ δὲν εἶναι τουριστικὸς ὁ δρόμος αὐτός: Πρέπει ἴσως νὰ σᾶς τὸ ὑπενθυμίσω. Ἐὰν ἐξετάσητε τὴν προέλευσιν τῶν σημερινῶν τουριστῶν, θὰ ἴδητε, ὅτι οὗτοι προέρχονται κατὰ τὸ σύνολον σχεδὸν ἀπὸ τὰς μεσαίας καὶ τὰς ἐργατικὰς τάξεις. Τὰ 99% εἶναι ἐργάται, ὑπάλληλοι καὶ ἄνθρωποι τῆς μεσαίας τάξεως. Οἱ ἐργάται ὅλων τῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν καὶ τῆς Ἀμερικῆς πληρώνονται ἱκανοποιητικά, ἔχουν τὴν ἐτησίαν ἄδειάν των, τὰ μέσα συγκοινωνίας, εἶναι ταχύτατα καὶ τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ χρησιμοποιοῦν τὰς ἀδείας των καὶ νὰ περιοδεύουν εἰς ξένας χώρας διὰ νὰ γνωρίσουν τὸν κόσμον. Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τὰς μεσαίας τάξεις ἐν γένει. Ὅλοι αὐτοὶ δὲν θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἑλλάδα διότι ἔγινεν ὁ δεύτερος δρόμος τοῦ Σουνίου, τοὺς ἔφθανεν ὁ πρῶτος, διὰ νὰ τὴν γνωρίσουν.

§120Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Θέλω νὰ εἴπω, εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ χαρακτηρίσῃ τὸν δρόμον τοῦ Σουνίου, τουριστικόν, ὅτι οἱ πραγματικοὶ τουριστικοὶ δρόμοι, οἱ ὁποῖοι φέρνουν τοὺς τουρίστας ἀπὸ τὴν Εὐρώπην εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἐγκαταλελειμμένοι. Ἐπίσης πρέπει νὰ γνωρίζῃ, ὅτι οἱ δύο δρόμοι οἱ ὁποῖοι ἄγουν ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαβίαν εἰς τὴν Φλώριναν εἶναι ἀδιάβατοι καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ περάσουν οὔτε αὐτοκίνητα, οὔτε λεωφορεῖα καὶ ἀναγκάζονται νὰ περνοῦν μὲ τὰ ... (δὲν ἠκούσθη)... Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς τουρίστας.

§121Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Προτοῦ περατώσω τὸν λόγον μου, κ. βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ὡς πρὸς τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ. Τὸ ἠρεύνησαν ἐν πλάτει, οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν χθὲς καὶ θὰ ἀκολουθήσουν καὶ ἄλλοι εἰς τὸ βῆμα αὐτό. Θὰ κάμω δύο γενικὰς παρατηρήσεις. Πρῶτον: Τὸ βασικὸν καὶ καταστροφικὸν σφάλμα τῆς Κυβερνήσεως, ὑπῆρξεν, ὅτι ἐπελέξατο, τὸ ὄργανον ἀγορᾶς τῶν καπνῶν, ἀπὸ τὴν τάξιν ἐκείνην, ἡ ὁποία ἔχει συμφέρον νὰ συμπιέζῃ τὰς τιμάς. Ἐννοῶ τοὺς καπνεμπόρους. Τὰ συμφέροντά των εἶναι ἀντίθετα πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν καπνοπαραγωγῶν. Καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις ἐπέφερεν ἀφόρητον οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν τῶν τελευταίων. Διατί, ἡ Κυβέρνησις, ἀφοῦ διέθεσε σημαντικὰ ποσά, δὲν ἐχρησιμοποίησε τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἢ τὰς Ἑνώσεις τῶν Συνεταιρισμῶν, ὥστε οἱ παραγωγοὶ οἱ ἴδιοι νὰ χειρισθοῦν τὴν πώλησιν τῶν προϊόντων των; Δεύτερον: Χωρὶς νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν τομέα τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, φρονῶ ὅτι, ἐφ’ ὅσον τὰ Κράτη τοῦ Ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ, διεξάγουν τὸ ἐμπόριον διὰ κρατικῶν ὀργάνων, ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ διαθέσῃ τὸ συγκεντρωθὲν διὰ δημοσίου χρήματος ποσὸν καπνῶν διὰ διακρατικῆς συμφωνίας μὲ τὰ Κράτη αὐτὰ ἢ καὶ μὲ ἄλλα ἐκτὸς τοῦ Ἀνατολικοῦ συνασπισμοῦ ἔναντι κεφαλαιουχικῶν ἀγαθῶν δι’ ἐπενδύσεις, πρὸς ἐνίσχυσιν τῆς γεωργίας. Αὐτὴ θὰ ἦτο ἡ ὀρθὴ καὶ ἐνδεδειγμένη πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ καὶ ὀφείλει, εἶναι ἀκόμη καιρός, νὰ τὴν ἐπιδιώξῃ. Περαίνων, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τὰ ἑξῆς: Τὸ θέμα τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκονομίας μας καὶ τῶν ἀναγομένων εἰς ταύτην ἐπενδύσεων, δὲν εἶναι θέμα διενέξεως κομματικῆς μεταξὺ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως. Εἶναι ζωτικὸν ἐθνικὸν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἐγὼ τοὐλάχιστον, ὅπως πιστεύω καὶ ὅλη ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, εἴτε εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἴτε εἰς τὴν Συμπολίτευσιν ἀνήκουν, τὸ ἀντιμετωπίζουν, καὶ ὀφείλουν νὰ ἀντιμετωπίζουν ἀδέσμευτοι ἀπὸ κομματικοὺς ἐπηρεασμοὺς διότι ἀφορᾷ τὴν παροῦσαν γενεὰν καὶ τὰς μελλούσας, αὐτὴν ταύτην τὴν ἐπιβίωσιν τοῦ λαοῦ καὶ τὴν ὕπαρξίν του. Εἶναι καιρὸς νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ τακτικὴ τῆς ἐξαγγελίας προγραμμάτων ἀμελετήτων καὶ παραθέσεως ἀσυνδέτων ἔργων ἄνευ σχεδίου ἐξαγγελλομένων δι’ ἀνακοινώσεων τῶν ἑκάστοτε Πρωθυπουργῶν ἀπὸ χειρόγραφα γραμμένα ἀπὸ ἄλλους. Ἀνέγνωσα, τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως τῆς 7 Ἰουνίου καὶ εἶδον ἐπικεφαλίδα δι’ ἔργα 2.400 ἑκατομ. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, πόθεν θὰ ἀντλήσῃ τὸ ποσὸν τῶν 2.400 ἑκατομ., δεδομένων τῶν ἐλλειμμάτων τοῦ προϋπολογισμοῦ; Ποῦ εἶναι αἱ πιστώσεις; Ἐζήτησα νὰ πληροφορηθῶ περὶ τῶν πιστώσεων τῆς νέας ὁδοῦ Τεμπῶν–Κατερίνης, ἡ ὁποία ἀναγράφεται εἰς τὴν Πρωθυπουργικὴν ἐξαγγελίαν. Καὶ ἐπληροφορήθην, ὅτι ὑπάρχει πίστωσις ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἑκατομμυρίου μόνον, ἐνῶ τὸ ἔργον τῆς ἐξαγγελθείσης ὁδοῦ ἀπαιτεῖ δαπάνην ἄνω τῶν ἑκατῶν ἑκατομμυρίων. Αἱ ἐπενδύσεις, κύριε ὑπουργέ, καὶ ἡ ἀνασυγκρότησις ἀπαιτοῦν μελέτην, σχέδιον καὶ κεφάλαια, δὲν εἶναι θέμα διαφημιστικῶν ἐξαγγελιῶν. Μελετήσατε, ὀργανώσατε, προγραμματίσατε, φέρετε εἰς τὴν Βουλὴν συγκεκριμένον πλῆρες μακροχρόνιον σχέδιον καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ πρῶτος ἐγὼ θὰ τὸ ὑποστηρίξωμεν καὶ θὰ σᾶς χειροκροτήσωμεν καὶ θὰ σᾶς ὑμνήσωμεν, ὥστε νὰ μὴ εὑρίσκεσθε εἰς τὴν ἀνάγκην μόνοι σας νὰ αὐτοδιαφημίζεσθε ἐξυμνοῦντες τὴν πνοὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ὅταν ἀντὶ ἰδεῶν καὶ συγκεκριμένων σχεδίων ὑμνωδῆτε ὑπὲρ τοῦ ἑκάστοτε Πρωθυπουργοῦ τρεῖς ἐκδοχαὶ εἶναι δυναταί. Ἢ περιαυτολογεῖτε διότι αἱ Κυβερνήσεις εἶναι συλλογικαὶ καὶ αἱ εὐθῦναι καί αἱ δάφναι κοιναὶ δι’ ὅλα τὰ μέλη των, ἢ κολακεύετε τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἢ ἐπιδεικνύετε ἱπποτισμόν. Τὴν τελυταίαν αὐτὴν δέχομαι διὰ τὸν κ. ὑπουργόν τοῦ Ἐμπορίου. Καὶ ἐπιλέγω, περαίνων: Σταματήσατε τὴν τακτικὴν τῶν αὐτοδιαφημίσεων. Καταπολεμήσατε τὴν κοινωνικὴν σπατάλην καὶ προχωρήσατε εἰς ἐπενδύσεις παραγωγικὰς βάσει ρεαλιστικοῦ σχεδίου. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καὶ τοῦ Ἐμπορίου, ἔχει τὸν λόγον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς.

§123Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Δὲν δέχομαι, κύριοι συνάδελφοι, διακοπάς. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἀγόρευσις τῶν τριῶν ἀποψινῶν, ἀγορητῶν, ἔθεσεν πράγματι, ὡρισμένα προβλήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι προβλήματα οὐσιαστικὰ καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, ἀγορεύσαντες δίδουν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διὰ νὰ διευκρινήσῃ βασικὰ σημεῖα τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, νὰ ἐπιχειρήσω, νὰ ἀκολουθήσω τὴν σειρὰν τοῦ λόγου ἑνὸς ἑκάστου τῶν κυρίων ὁμιλητῶν καὶ νὰ ἀπαντήσω διὰ βραχέων εἰς ὅσα εἶπον. Ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶπεν ὅτι ἡ σύγκρισις, τὴν ὁποίαν ἐπεχείρησα, τῶν πρὸς τὴν γεωργίαν πιστώσεων, οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους παρέσχον, ἐν σχέσει πρὸς τὰς πιστώσεις πρὸς τὴν γεωργίαν, πρέπει νὰ ἀναθεωρηθοῦν καὶ δή, κατὰ τὰ ἑξῆς κριτήρια: Πρῶτον, ὅτι ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ πιστώσεων πρὸς τὴν γεωργίαν, πρέπει κανεὶς νὰ περιλάβῃ εἰς αὐτὰς καὶ τὰς πιστώσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι χορηγοῦνται ὡς εἰδικαὶ χρηματοδοτήσεις εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τοὺς διαφόρους, πρὸς στήριξιν τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Αὐτὴν τὴν ἄποψιν, διὰ πρώτην φοράν, τὴν ὑπεστήριξεν, ἐνώπιον τοῦ Σώματος, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος διότι, ὡς καὶ ὁ ἴδιος ὡμολόγησε, πάντοτε, ὅταν ἀνεφέρθη εἰς τὴν Βουλήν, ἀνεφέρθη —καὶ ὀρθῶς— εἰς τὰς ὑπὸ στενὴν ἔννοιαν πιστώσεις, τὰς διδομένας πρὸς τὴν γεωργίαν. Καὶ ἡ ἐξήγησις εἶναι ἁπλῆ. Αἱ πιστώσεις αἱ παρεχόμεναι εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς τοὺς γεωργικούς, πρὸς συγκράτησιν τῶν τιμῶν, δὲν εἶναι ἀποδεικτικαὶ οἱουδήποτε γεγονότος, αὐταὶ καθ’ ἑαυταί. Διότι εἶναι δυνατόν, μὲ μίαν ὀρθὴν οἰκονομικὴν πολιτικὴν π.χ. ἐπὶ τῶν ἐξαγωγῶν, νὰ χρειασθῆτε, διὰ νὰ στηρίξετε τὰς τιμὰς ἑνὸς αʹ ἐξαγωγικοῦ προϊόντος, ἐλάχιστα τοιαῦτα κεφάλαια, ἐνῷ μὲ μίαν πολιτικὴν ἐσφαλμένην, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταβαραθρώσῃ τὰς τιμάς, διὰ νὰ κρατήσητε τὰς τιμὰς εἰς χαμηλότερον ὕψος, εἶσθε ὑποχρεωμένοι νὰ ἐξοδεύσητε περισσότερα. Θὰ ἔπρεπε λοιπόν, νὰ ἀνοίξωμεν μίαν πολὺ μακρὰν συζήτησιν, διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν καὶ κατὰ πόσον πρέπει νὰ περιληφθῇ καὶ αὐτὴ ἡ στήλη εἰς τὴν χρηματοδότησιν. Διότι ἡμεῖς ἰσχυριζόμεθα, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τῶν τιμῶν, τὸ διαμορφωθὲν, εἶναι πάντως, καὶ νομίζω, ὅτι τὸ ὡμολόγησαν ἐμμέσως οἱ ἀξιότιμοι ὁμιληταί, οἱ ἀποψινοί, εἶναι πάντως, ὁπωσδήποτε κοινόν καὶ εἰς σταθερὰς δραχμὰς ἀνώτερον, καὶ ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ συγκρίνετε πράγματα ἀνόμοια. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ θεωρήσω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ συμπεριληφθῇ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς εἰς τὴν σύγκρισιν. Θὰ ἠδύνατο, ὁ κ. Καρτάλης, νὰ συμπεριλάβῃ τὸν ἀριθμὸν ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, τότε, νὰ κάμῃ μίαν λεπτομερῆ ἀνάλυσιν, πῶς θὰ κάμῃ διὰ τὰς χρηματοδοτήσεις ἑκάστης κατηγορίας τὴν σύγκρισιν........

§124Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε;

§125Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὄχι. Εἶπον ὅτι δὲν θὰ δεχθῶ διακοπάς. Ἐπίσης, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶπε τὸ ἑξῆς, κατὰ τὴν κρίσιν μου παραδοξότατον, ὅτι ἐὰν θέλῃ κανεὶς νὰ συμπεριλάβῃ τὸ σύνολον τῆς πιστοδοτήσεως, πρέπει νὰ συμπεριλάβῃ καὶ τὰς πιστώσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ὅτι δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὁμιλήσῃ περὶ βιομηχανικῶν πιστώσεων, ἂν δὲν συμπεριλάβῃ καὶ τὰς πιστώσεις, τὰς διδομένας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Καὶ ὑπελόγισε τὸ κυμαινόμενον χρέος εἰς 102.000.000 δολλάρια τοῦ ἐμπορίου καὶ τῆς βιομηχανίας. Διὰ νὰ σᾶς ἀποδείξω, κύριοι συνάδελφοι, πόσον παράδοξος εἶναι ἡ θεωρία τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θὰ σᾶς εἴπω μόνον τοῦτο: Ὅτι μέσα εἰς αὐτὰ τὰ 102.000.000 π. χ. εἶναι 18.000.000 δολλάρια, πληρωτέα μετὰ μίαν δεκαετίαν ἀπὸ τὴν ἠλεκτρικὴν ἐπιχείρησιν αʹ. Εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ποὺ ὁμιλῶμεν περὶ τῶν δυνατοτήτων, τὰς ὁποίας ἔχει ἡ Κυβέρνησις, ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς, νὰ παράσχῃ πιστώσεις πρὸς τὸν αʹ ἢ βʹ κλάδον, νὰ εἴπωμεν, ὅτι, ἐπειδὴ μία αʹ ἢ βʹ ἐπιχείρησις, προκειμένου νὰ προμηθευθῇ ἀγαθὰ κεφαλαιουχικά, π.χ. ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν, ἐπῆρε μίαν μακροπρόθεσμον καὶ δὴ δεκαετῆ πίστωσιν, ὅτι εἶναι δυνατὸν συγκρίνοντες τὰς πιστώσεις πρὸς τὴν γεωργίαν καὶ τὴν βιομηχανίαν, νὰ περιλάβωμεν αὐτὰς τὰς πιστώσεις; Καὶ εἰς ποίαν χώραν γίνεται αὐτό, κύριοι συνάδελφοι;

§126Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀναμφισβητήτως, κύριε ὑπουργέ.

§127Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημ. Κόμματος, ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ συζητήσωμεν, ἐὰν ἡ βιομηχανία εἶναι ἐπαρκῶς χρηματοδοτημένη, αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν, βεβαίως θὰ ἔπρεπε νὰ λάβωμεν καὶ τὰς πιστώσεις αὐτὰς ὑπ’ ὄψιν. Ἀλλ’ ἐδῶ τί συζητοῦμεν; Συζητοῦμεν, ἐὰν μέσα εἰς τὰ περιθώρια τὰ νομισματικὰ καὶ πιστωτικά, τὰ ὑφιστάμενα καὶ ἐξαρτώμενα ἀπὸ τὴν θέλησιν τὴν Ἑλληνικὴν, ἠδύνατο καὶ ἔπρεπε ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ χορηγήσῃ μεγαλύτερον ποσοστὸν εἰς τὴν γεωργίαν ἢ ὄχι. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα καὶ ἑπομένως, συζητουμένου αὐτοῦ εἰδικῶς τοῦ θέματος, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν τὸ θέμα τῶν πιστώσεων ἐξωτερικοῦ αὐτῆς τῆς μορφῆς.

§128Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπεκτείνεται εἰς πιστώσεις τοῦ ἐξωτερικοῦ, δὲν χρειάζεται νὰ προβῇ εἰς ἀντίστοιχον......

§129Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημ. Κόμματος, πράγματι ἐκ πρώτης ὄψεως ἡ ἀντίρρησίς σας εἶναι εὐλογοφανὴς καὶ θὰ ἴδητε ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἰσχύσῃ ἡ παρατήρησίς σας προκειμένου π.χ. περὶ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου καὶ ἐμπορίου ἴσως γενικῶς. Καὶ ἐκεῖ θὰ ἴδητε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη, ἀκριβῶς ἕνεκα τῶν πιστώσεων τούτων, εἰς ἀντίστοιχον μείωσιν. Καὶ αὐτὸ ἔδωσεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὰ περιθώρια νὰ στρέψῃ τὴν ποσοχήν της, ἀπὸ ἀπόψεως πιστωτικῆς, πρὸς παραγωγικωτέρους κλάδους. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο θὰ μοὶ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀθηνῶν συνάδελφος νὰ τοῦ εἴπω τοῦτο, ὅτι δὲν νομίζω ὅτι τὸν ἠδίκησα, διότι συνέπεσε πράγματι κατὰ τὸ 1951 ἡ πιστοδότησις πρὸς τὸ ἐμπόριον νὰ εἶναι 1.391.000.000 καὶ τὸ 1952 ἦτο μόνον 393.000.000. Ἀντιθέτως, κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι, ἀποσιωπήσας τὸ περιστατικὸν αὐτὸ, σᾶς ηὐνόησα. Διότι, ἐὰν ἀναλύσητε τὰς χρηματοδοτήσεις, τὰς τοποθετήσεις τοῦ 1951, τὰς τοποθετήσεις τοῦ 1952 καὶ τὰς συγκρίνητε μὲ τὰς τοποθετήσεις τὰς ἰδικάς μας, θὰ ἴδητε ὅτι τὸ ποσοστὸν, τὸ ὁποῖον εἶναι τοποθετημένον τὸ 1955 καὶ 1956 εἰς τομεῖς παραγωγικοὺς κατ’ ἐξοχὴν παραγωγικούς, γεωργίαν, βιομηχανίαν, καπνεμπόριον, ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον, εἶναι καταπληκτικῶς μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ ποσοστὸν τὸ τοποθετημένον κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Καὶ νομίζω, ὅτι ἦτο κακὴ τοποθέτησις τῶν 1.391 ἑκατομμυρίων εἰς τὴν γεωργίαν, ὅταν τὸ σύνολον τῆς πιστοδοτήσεως ἐκείνην τὴν ἐποχὴν ἀνήρχετο εἰς 2.264 ἢ κάτι ὀλιγώτερον.

§130Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἶσθε συμπαθὴς εἰς τὴν προσπάθειάν σας αὐτήν, κ. ὑπουργέ, ἀλλ’ ἡ προσπάθειά σας εἶναι ματαία. Δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ τὴν κάμετε.

§131Γ. ΜΑΥΡΟΣ. ...... (δὲν ἠκούσθη) ......

§132Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ δύο διακοπὰς μίαν τοῦ κ. Μαύρου καὶ μίαν ὑμῶν. Νομίζω, ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπον, εἶναι σαφές.

§133Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπέτρεψα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, πᾶσαν διακοπήν, ἐδέχθην κάθε ἀριθμόν. Παρακαλῶ νὰ ἰσχύσῃ τὸ ἴδιον καὶ δι’ ἐμέ.

§134Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὕστερα εἴπατε ὅτι δὲν δέχεσθε διακοπάς.

§135Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Σᾶς εἶπον, ὅτι δὲν δέχομαι διακοπάς, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ἄλλην κατεύθυνσιν ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν ἐδέχθην κάθε διακοπήν σας. Ἂν δὲν δεχθῆτε διακοπάς μου, εἶναι ἐντελῶς περιττὴ ἡ παρουσία μου.

§136Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Παρεκάλεσα νὰ κάμετε τὰς ἐρωτήσεις σας, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ὥρας νὰ μὴ μὲ διακόπτετε.

§137Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Εἰς οἰκονομικὰ θέματα, νομίζω, ὅτι κάθε διευκρινιστικὴ διαλογικὴ συζήτησις ἐπιβάλλεται.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς, κ. Βαρβούτη, δὲν σᾶς διέκοψε κανείς.

§139Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐπὶ θεμάτων οὐσιαστικῶν καὶ οἰκονομικῶν, ἐπιβάλλεται ἡ διαλογικὴ συζήτησις. Ἐγὼ τὴν δέχομαι πάντοτε.

§140Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἢ θὰ δεχθῆτε σύγκρισιν συνολικήν, δηλαδὴ ἐὰν μία Κυβέρνησις ἤ μία πολιτικὴ πρὸ τοῦ 1953 δὲν ἐπιτρέψῃ τὴν πιστοδότησιν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ πιστοδότησις αὐτὴ εἶναι μηδέν. Ὡς ἐκ τούτου, τὸ βάρος τῆς πιστοδοτήσεως ἐπιπίπτει ἐπὶ τῶν ἐγχωρίων πόρων καὶ ὡς ἐκ τούτου ὑπάρχει ἄλφα πλαφόν. Ὅταν ἐπιτρέπετε τὴν πιστοδότησιν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὀφείλετε εἰς τὸ σύνολον τῆς πιστοδοτήσεως νὰ ὑπολογίσητε τὰς πιστοδοτήσεις ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, δηλαδὴ ἢ θὰ συγκρίνητε μὲ οἰκονομίαν ἐλευθέραν ἀπὸ ἀπόψεως πιστοδοτήσεως ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἤ θὰ συγκρίνητε μίαν οἰκονομίαν, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπει αὐτὰς τὰς πιστοδοτήσεις. Αὐτὰ εἶναι τὰ διεθνῆ κριτήρια, βάσει τῶν ὁποίων γίνονται αἱ συγκρίσεις. Τώρα, ἐὰν σεῖς θέλετε αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κάμετε ἄλλην μεθοδολογίαν, ἐλεύθερος εἶσθε, ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι ποίαν ἀξίαν ἔχει.

§141Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, κατ’ ἀρχὴν ἡ παρατήρησίς σας εἶναι ἀπολύτως ὀρθή, ἀλλὰ δὲν μεταβάλλει τίποτε εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον. Καὶ τοῦτο διότι αἱ τοποθετήσεις εἶχον πολὺ μικρὰν παραγωγικὴν σημασίαν κατὰ τὸ 1951–1952, ὡς ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἀριθμῶν οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν διάθεσιν παντός. Πράγματι, ἔχει δίκαιον ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι ἦτο ὑποχρεωτικὸν τὸ μεγαλύτερον τμῆμα τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου νὰ χρηματοδοτηθῇ ἀπὸ τὴν Τράπεζαν.

§142Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ τῆς βιομηχανίας.... (Θόρυβος– Κωδωνοκρουσίαι). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν συνεχίσετε τὰς κωδωνοκρουσίας, ἐγὼ τοὐλάχιστον θὰ ἀποχωρήσω.

§143Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θὰ μοῦ κάμετε τὴν χάριν νὰ μὴ μὲ διακόπτετε εἰς κάθε δευτέραν φράσιν.

§144Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κάμετε διάκρισιν....

§145Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἀλλὰ καὶ ἄλλο κριτήριον ἐπεκαλέσθη ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Εἶπεν ὅτι ἔπρεπε νὰ προστεθοῦν καὶ τὰ εἰσαγόμενα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ κεφάλαια, εἰς τὴν πιστοδότησιν τῆς οἰκονομίας γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον τῆς βιομηχανίας... Καὶ ἕν δὲν εἶπεν: Ὅτι ἔπρεπε τότε νὰ ὑπολογίσωμεν ποῖα κεφάλαια ἐκ τῆς βοηθείας διετέθησαν τότε καὶ ποῖα κεφάλαια ἐκ τῆς βοηθείας ἦτο δυνατὸν νὰ διατεθοῦν τώρα διὰ τὰς ἐπενδύσεις.

§146Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν καταλαβαίνω τί σχέσιν ἔχουν αὐτά....

§147Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Νομίζω, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων, οὐδεὶς ἠδυνήθη νὰ ἀμφισβητήσῃ τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς ὁποίους ἔδωσα. Διότι καὶ αὐτὸς ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς Ἀθηνῶν, μέχρι μόνον ἑνὸς σημείου, ὅπου συνέφερε τὴν ἄποψίν του, ἐδέχετο τὰ δεδομένα τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν καὶ αἰφνιδίως τὴν τελευταίαν στιγμὴν τὰ ἐθεώρησεν ὕποπτα ἢ προώρως συνταχθέντα.

§148Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Διότι ὑπάρχει ἀναθεώρησις.

§149Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Δὲν ὑπάρχει ἀναθεώρησις. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἔδωσα, ἐπισήμως σᾶς λέγω ὅτι εἶναι δεδομένα τῆς τελευταίας ὥρας. Ἡ τελευταία μου συνεργασία μὲ τὸν διευθυντὴν τῆς Ὑπηρεσίας Ἐθνικῶν Λογαριασμῶν, ἔλαβε χώραν σήμερον τὸ ἀπόγευμα εἰς τὰς 3.

§150Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὁ ὑπολογισμὸς ἔγινε μὲ νέαν μέθοδον ἡ ὁποία δὲν ἐφηρμόσθη τὸ 1951–1952.

§151Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ὁ ὑπολογισμὸς ἔγινε μὲ τὴν αὐτὴν μέθοδον εἰς ὅλα τὰ ἔτη.

§152Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ 1950 τί ἔχετε εἰς ἐπενδύσεις παγίας εἰς δραχμὰς τοῦ 1951;

§153Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). 5.861 ἀκαθαρίστους ἐπενδύσεις.

§154Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Ὥστε τὸ 1950 ἐν μέσῳ Κορέας εἴχομεν πάρα πάνω ἀπὸ τὸ 1955.

§155Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὄχι, διότι τὸ 1950 ἔχομεν σταθερὰς δραχμὰς καὶ τὸ 1955 7.012.

§156Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Τὸ 1954 τί ἔχομεν;

§157Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). 6.177.

§158Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Λάθος, κ. ὑπουργέ. 5.913.

§159Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριοι συνάδελφοι, σᾶς λέγω ὅτι οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερον εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως.

§160Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ μὴ εἶσθε πεπεισμένος διὰ τοὺς ἀριθμοὺς αὐτούς. Εἶναι μία συμβουλὴ συναδελφικὴ καὶ μὴ ἐπαναλαμβάνετε τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς μὲ τόσον στόμφον καὶ βεβαιότητα, διότι ὄντως ἀναθεωροῦνται καὶ θὰ ἀναθεωρηθοῦν.

§161Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Βέβαιον εἶναι κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀναθεωροῦνται. Καὶ εἰς ὅλα τὰ Κράτη τοῦ κόσμου ἀναθεωροῦνται οἱ λογαριασμοὶ ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπον, εἶναι ὅτι αἱ τελευταῖαι καὶ κατὰ τεκμήριον ἀκριβεῖς πληροφορίαι εἶναι ἐκεῖναι τὰς ὁποίας προσήγαγον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, καὶ αἱ πληροφορίαι αὗται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθοῦν. Προκύπτει δὲ ἐκ τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν καὶ τοῦτο οὐδεὶς νομίζω τὸ ἠμφισβήτησεν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τὴν στατιστικήν, ὅτι ηὐξήθησαν αἱ δημόσιαι ἐπενδύσεις κατὰ 27%, αἱ ἰδιωτικαὶ κατὰ 83%, ἐὰν δὲν πλανῶμαι καὶ ὁ μέσος ὅρος τῶν ἐπενδύσεων στατιστικῆς 65%. Νομίζω ὅτι τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθῇ. Θὰ δοθῇ ὅμως νομίζω διὰ νεωτέρων στοιχείων, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς τὴν διάθεσίν σας, μία ἐξήγησις ὡρισμένων φαινομένων, τὰ ὁποῖα ἐπεκαλέσθη, ὀρθῶς προχθές, ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. Εἶπε. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ μία τοιαύτη πρόοδος καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μεριὰ νὰ ὑπάρχουν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ ἀνησυχίαι καὶ διαμαρτυρίαι; Καὶ ἀπήντησα τότε, ὅτι ἁπλούστατα ἔγινε μία τεραστία ὑποκατάστασις διὰ μόχθου τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ τῆς προσφορᾶς, τῆς Ἀμερικανικῆς, καὶ ὑπεσχέθην νὰ σᾶς φέρω τοὺς ἀριθμούς. Αὐτοί, λοιπόν, οἱ ἀριθμοὶ λέγουν, κύριοι συνάδελφοι, τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐπενδύσεων, ὄχι τῶν δημοσίων, ἀλλὰ τοῦ ἀθροίσματος τῶν ἐπενδύσεων, δημοσίων καὶ ἰδιωτικῶν, τοῦ ἔτους 1951 π. χ., ἡ συμμετοχή, ἡ σχέσις τῆς προσφορᾶς τῆς ξένης οἰκονομίας, πόρων προερχομένων ἀπὸ ξένας οἰκονομίας, ἦτο 63% καὶ σήμερον εἶναι 20%. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητηθοῦν. Κύριοι, τὸ θέμα τὸ ὁποῖον πράγματι ἐτέθη ἀπόψε εἶναι τὸ ἑξῆς: Πῶς εἶναι δυνατὸν διατηρουμένης τῆς νομισματικῆς σταθερότητος ἐν τῇ χώρᾳ νὰ προχωρήσωμεν πρὸς μίαν πολιτικὴν γενναίων ἐπενδύσεων; Καὶ ὑπάρχει πράγματι μία ἐκ πρώτης ὄψεως ἀντίφασις μεταξὺ ἑνὸς φιλονόμου προγράμματος ἐπενδύσεων καὶ μιᾶς πολιτικῆς νομισματικῆς σταθερότητος τὴν ὁποίαν πράγματι ἐπαγγέλεται ὅτι θὰ ἀκολουθήσῃ καὶ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις. Εἶπεν ἡ Κυβέρνησις —καὶ νομίζω εἶπεν ὀρθῶς— ὅτι ὁ ὑγιέστερος τρόπος ἀντιμετωπίσεως εἶναι ἡ δημιουργία ἑνὸς ὡρισμένου ἀνοίγματος εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἔκδοσιν δραχμῶν μὴ πληθωρικῶν. Δὲν εἶναι ἄλλωστε ἡ μέθοδος αὐτὴ πρωτότυπος. Ἀκόμη καὶ ἡ Διεθνὴς Τράπεζα, κύριοι βουλευταί, ὅταν θέλῃ νὰ παράσχῃ δάνεια πρὸς χώρας αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀκόμη τεχνικῶς ἀνεπτυγμέναι, παρέχει ταὐτοχρόνως καὶ καταναλωτικὰ δάνεια καὶ δάνεια καθαρῶς πρὸς ἐπένδυσιν, διὰ νὰ ἠμπορέσουν μὲ τὰ καταναλωτικὰ δάνεια νὰ αὐξήσουν τὸ ἔλλειμμα τρεχουσῶν δαπανῶν τοῦ ἰσοζυγίου καὶ μὲ τὸ δάνειον τῶν ἐπενδύσεων νὰ ἠμπορέσουν νὰ κάμουν τὴν ἐπένδυσιν εἰς τὴν ὁποίαν ἀποβλέπει ἡ χώρα, πρὸς τὴν ὁποίαν δίδεται τὸ δάνειον. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ φύγωμεν ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀδιέξοδον κατ’ ἄλλον τρόπον καὶ ἀσκοῦντες ἄλλην πολιτικήν. Βεβαίως ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δ.Κ.Ε.Λ., ὑπερέβαλε τὸ μέγεθος τῆς ἀσκουμένης πληθωρικῆς πιέσεως, διότι ἐὰν εἶχε δίκαιον ἀπολύτως θὰ ἔπρεπε ἤδη ἡ Ἑλληνικὴ οἰκονομία πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχε καταποντισθῇ εἰς αὐτὰς τὰς πιέσεις, ἐὰν αἱ πιέσεις αὗται ἦσαν ὅλαι πληθωρικοῦ χαρακτῆρος. Ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δ.Κ.Ε.Λ., ἔφθασε νὰ εἴπῃ ὅτι ἀκόμη καὶ αἱ ὑπερπόντιοι παραγγελίαι εἶναι κἄτι τι τὸ ὁποῖον εἶναι κακὸ διότι αὐξάνουν τὴν πληθωριστικὴν πίεσιν ἐν τῇ χώρᾳ. Ἀλλὰ τότε διερωτῶμαι, μόνον αἱ ὑπερπόντιοι παραγγελίαι; Τότε θὰ ἔπρεπε νὰ σταματήσῃ πᾶσα ἐξαγωγικὴ προσπάθεια τῆς βιομηχανίας, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Δ.Κ.Ε.Λ., διότι κατ’ οὐδὲν διαφέρει μία βιομηχανία ἡ ὁποία ἔχει ὑπερποντίους παραγγελίας διὰ τὰς ὁποίας εἰσπράττει συνάλλαγμα, τὸ ὁποῖον δραχμοποιεῖ, ἀπὸ οἱανδήποτε ἄλλην βιομηχανίαν ἡ ὁποία δὲν ἔχει ὑπερποντίους παραγγελίας πολεμικοῦ ὑλικοῦ, ἀλλὰ ἔχει φερ’ εἰπεῖν ὑπερποντίους παραγγελίας κατασκευῆς ἐνδυμάτων. Καὶ ὅλοι εἴμεθα σύμφωνοι ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν μίαν ἐξαγωγικὴν προσπάθειαν τῆς βιομηχανίας μας. Καὶ ἡ μία βιομηχανία καὶ ἡ ἄλλη εἶναι παραγωγικαὶ διὰ τὸν τόπον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀπασχολεῖ προσωπικὸν καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι προσφέρει συνάλλαγμα. Καὶ κάθε ἐξαγωγὴ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ καπνοῦ καὶ ἡ ἐξαγωγὴ ἑνὸς βιομηχανικοῦ προϊόντος εἶναι αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴ κρινομένη καὶ ἀπομεμονωμένη, πληθωρική.

§162Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ τὸ ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται, εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐὰν ἡ μία οἱαδήποτε βιομηχανία εἶναι βιομηχανία, ἡ ὁποία ἠμπορεῖ νὰ πληρώσῃ οἱανδήποτε ἀνταλλαγὴν πέραν τῆς πολεμικῆς. Διατί; Διότι ἡ δαπάνη εἰς δραχμὰς, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ φερ’ εἰπεῖν διὰ τὴν τοποθέτησιν ἑνὸς οἱουδήποτε ἀγωγοῦ μεταφορᾶς βενζίνης εἰς τὸ ἀεροδρόμιον 110 ἢ 111 εἶναι παραγωγικὴ δαπάνη. Εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ὑπάρχουν πληθωρικοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι ὀφείλονται εἰς δαπάνας καθαρῶς πολεμικὰς μὴ παραγωγικάς, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν τί; Δὲν δημιουργοῦν ἓν ἄνοιγμα ἰσοζυγίου, τὸ ὁποῖον εὐλόγως θέλετε νὰ ἐπιφέρῃ ἄλλην οἱανδήποτε αὔξησιν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος; Λέγετε ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ μέλλον, διότι εἰς τὸ παρελθὸν δὲν εἴχομεν μίαν τοιαύτην πολιτικήν, θὰ ἐπιδιώξῃ τὸ ἄνοιγμα τοῦ ἰσοζυγίου ἐξωτερικῶν πληρωμῶν, ἀκολουθοῦσα ἐν προκειμένῳ, ὡς πολὺ ὀρθῶς εἴπατε πρίν, τὸ παράδειγμα τῆς Διεθνοῦς Τραπέζης Ἀνασυγκροτήσεως. Ἕως τώρα, ὁμιλῶ μέχρι τῆς 30ῆς Ἰουνίου, δὲν γνωρίζω τί θὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὸ κλείσιμον τῆς Βουλῆς καὶ δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον θὰ παραμείνῃ ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ μέχρι τοῦδε, ἡ πολιτική σας ἦτο πολιτικὴ αὐξήσεως τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος καί, ὡς ἐκ τούτου, δημιουργία δραχμῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως μὴ παραγωγικῶν. Αὐτὸ ἐφαρμόζεται εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς.

§163Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐκτείνω τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σημείου διότι νομίζω ἡ Βουλὴ ἀντελήφθη ὅτι μετετοπίσατε τὸ θέμα. Πρῶτον, διότι ἐμπλέξατε τὸ θέμα τῶν ὑπερποντίων παραγγελιῶν, αἱ ὁποῖαι σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν διαφέρουν ἀπὸ τὰς ἐξαγωγὰς σύκων ἢ ἀπὸ τὴν ἐξαγωγὴν οἱουδήποτε ἄλλου βιομηχανικοῦ προϊόντος. Διότι τὸ ἂν εἶναι βόμβα τὸ ἐξαγόμενον ἢ σῦκον, ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιον μὲ μίαν ἄλλην δαπάνην, τὴν δαπάνην τῆς ὑποδομῆς, ἡ ὁποία πράγματι, ὅπως κάθε ἄλλη δαπάνη αὐτοῦ τοῦ εἴδους, εἶναι μία δαπάνη, ἡ ὁποία βαρύνει τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν καὶ ἐν ὀνόματι τῆς ὁποίας ......

§164Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐπιτρέπετε, κ. ὑπουργέ;

§165Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὄχι, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἐγὼ δὲν διεννοήθην ποτὲ νὰ σᾶς διακόψω εἰς τὸ κόμμα τῆς φράσεώς σας. Δὲν δέχομαι διακοπάς. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα ὅτι ἔχω δίκαιον. Βέβαια κανεὶς δὲν ἀρνεῖται ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις — καὶ δὲν τὸ ἠρνήθη πρώτη ἡ Κυβέρνησις εἰς τὰς προγραμματικάς της δηλώσεις — εἶναι ὑποχρεωμένη πράγματι νὰ ἀσκήσῃ κατὰ τὴν κρίσιν της εἰς τὸν τομέα τὸν στρατιωτικὸν μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία βεβαιότατα εἶναι πολιτικὴ ἕνεκα τῆς ὁποίας γίνονται εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θυσίαι. Οὐδεὶς εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀμφισβητήσῃ.

§166Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὥστε συμφωνοῦμεν. Δόξα νἄχῃ ὁ Θεός!

§167Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Εἶναι δυνατὸν νὰ μὲ διακόπτετε διὰ νὰ εἴπητε ὅτι συμφωνοῦμεν; Ἔτσι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις.

§168Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερν.). Προχωρήσατε διὰ νὰ τελειώσετε. Εἶναι ἄλλοι 10 ἐγγεγραμμένοι. Ὅταν ὁ ρήτωρ δηλοῖ ὅτι δὲν δέχεται διακοπάς, αὐτὸ ποὺ γίνεται ἀποτελεῖ καταδυνάστευσιν.

§169Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀλήθεια εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι πράγματι αἱ ἐλεύθεραι Δημοκρατίαι εὑρίσκονται εἰς μίαν θέσιν ἡ ὁποία δὲν εἶναι εὔκολος εἰς τὸν τομέα τῶν ἐπενδύσεων. Διότι, οἱ ἴδιοι οἱ κύριοι ρήτορες, οἱ ὁμιλήσαντες ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ, εἶπον εἰς τὴν Κυβέρνησιν ὅτι δὲν ἔκαμε ἐπαρκεῖς παραχωρήσεις πρὸς σειρὰν παραγωγικῶν τάξεων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ λέγουν ὅτι δὲ κάμνετε ἐπαρκεῖς ἐπενδύσεις. Τὸ πρόβλημα εἶναι τοῦτο. Πῶς διατηρουμένου τοῦ φιλελευθέρου καθεστῶτος, πῶς διατηρουμένης τῆς Δημοκρατίας καὶ τῆς ἐλευθερίας, εἶναι δυνατὸν ἡ χώρα μας καὶ οἱαδήποτε δημοκρατικὴ χώρα, ἡ ὁποία ἔχει τὸ τεχνικὸν καὶ οἰκονομικὸν ἐπίπεδον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Ἑλλάς, νὰ φθάσῃ εἰς ἕνα ὕψος σημαντικῶν ἐπενδύσεων. Καὶ νομίζω ὅτι πρὸς τοῦτο ἀπαιτοῦνται δύο τινά. Πρῶτον ἡ διὰ τῆς ἀσκήσεως πράγματι ὀρθοδόξου οἰκονομικῆς πολιτικῆς ἀποκαταστάσεως τῆς πίστεως εἰς τὸ νόμισμα, ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ καταθέσεις, ἡ ὁποία θὰ μειώνῃ τὴν ταχύτητα τῆς κυκλοφορίας τοῦ χρήματος καὶ ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν δημιουργίαν μεγαλυτέρων περιθωρίων, ἀπὸ ὅσα περιθώρια ὑφίστανται σήμερον. Καὶ ἡ δευτέρα πολιτικὴ εἶναι ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ καὶ ἀκολουθεῖ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸν χειρισμὸν τοῦ ἰσοζυγίου της τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν. Τὸ ἰδικόν μας ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν πληρωμῶν δὲν ἔχει τελείως ἐξυγιανθῆ ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανικῆς. Ἔχει βεβαίως βελτιωθῆ ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀπολύτως ἐξυγιανθῆ. Καὶ ἀπόδειξις εἶναι ὅτι τὰ τελευταῖα ἔτη τὸ ἔλλειμμά του καλύπτεται ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν Βοήθειαν καὶ ἔχομεν ἀνάγκην τῆς Ἀμερικανικῆς βοηθείας διὰ νὰ διατηρήσωμεν ἕνα λογικὸν ἔλλειμμα, τὸ ὁποῖον νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ προχωρήσωμεν εἰς λογικὰς ἐπενδύσεις. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἡ πολιτική μας πρέπει νὰ εἶναι μία πολιτικὴ ἰσορροπίας εἰς τὸν τομέα αὐτόν. Ἀπὸ τὴν μιὰ μεριὰ πρέπει κανεὶς νὰ κάμῃ μίαν πολιτικὴν αὐξήσεως τοῦ ἐλλείμματος δι’ οὓς λόγους καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἐθεώρησε βασίμους, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ πρέπει νὰ προσέξῃ μήπως δι’ αὐτῆς τῆς πολιτικῆς κτυπήσῃ τὴν ἐγχώριον βιομηχανίαν. Εὐτυχῶς νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι ἡ ἐγχώριος βιομηχανία ἔπαθε ἀπὸ αὐτὴν τὴν πολιτικήν. Βεβαίως ὡρισμένοι κλάδοι τῆς βιομηχανίας διῆλθον κρίσιν, ἀλλὰ ἡ κρίσις εἶναι κρίσις ἐξυγιάνσεως, διότι ὑπὸ τὸ τεῖχος τὸ δασμολογικόν, ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς ἀνθυγιεινῆς δασμολογικῆς καταστάσεως, εἶχον ἀναπτυχθῆ ὡρισμέναι βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναπτυχθοῦν. Βεβαίως δημιουργεῖ σειρὰν κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν προβλημάτων τὸ θέμα, ἀλλὰ βεβαίως ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν, ἡ ὁποία δὲν ἀποκλείει τὴν λογικὴν προστασίαν τῆς βιομηχανίας διὰ τῶν ὀρθοδόξων μέσων τοῦ δασμολογίου καὶ τῆς ἀσκήσεως λογικῆς πιστωτικῆς πολιτικῆς....

§170Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Αὐξάνει τὸ κόστος.

§171Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὄχι μόνον δὲν αὐξάνει τὸ κόστος, ἀλλὰ μειώνει τὸ κόστος. Δίκαιον θὰ εἴχατε ἐὰν ἔπρεπε νὰ προσέξωμε τὴν νομισματικὴν σταθερότητα. Κύριοι συνάδελφοι, πράγματι οἱ στατιστικοί ἀριθμοὶ ὅταν ἐμφανίζωνται ἐνώπιον τοῦ Σώματος ὑπόκεινται μερικὰς φορὰς εἰς ἀμφισβήτησιν. Οἱ στατιστικοὶ ἀριθμοὶ μόνοι των δὲν σημαίνουν τίποτε, ἀλλὰ ὅταν ὑπάρχῃ σύμπτωσις πολλῶν στατιστικῶν ἀριθμῶν πρὸς τὴν ἰδίαν κατεύθυνσιν, ὅπως ὑπῆρξε σύμπτωσις ἀπείρων στατιστικῶν ἀριθμῶν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ποὺ ἐξήγησα εἰς τὸ Σῶμα, τότε νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ βγῇ ἕνα θετικὸν συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἐξ ἀπείρων στοιχείων προκῦπτον, ὅτι ἐπέρχεται καὶ ἐπῆλθε κατὰ τοὺς τελευταίους πέντε μῆνας, μία οὐσιώδης βελτίωσις ὡρισμένων δεικτῶν, ἡ ὁποία ἐγγυᾶται μίαν πολιτικὴν ὑγιεστέραν. Ἐλέχθη ὅτι τὸ ποιὸν τῶν ἐπενδύσεων, τὸ ὁποῖον ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις, δὲν εἶναι ἀνάλογον πρὸς τὸ πρόγραμμά της. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἐν γνώσει τοῦ προγράμματος τὸ ὁποῖον ἐξήγγειλε ἀκόμη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Προκύπτει ἐκ τοῦ προγράμματος αὐτοῦ μία σημαντικὴ αὔξησις τοῦ ποσοστοῦ τῶν πρὸς τὴν γεωργίαν χορηγήσεων καὶ προκύπτει ἐκ σειρᾶς ἀριθμῶν, ἡ προσοχή, τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις ἐπεδίωξε καὶ ἐπιδιώκει πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς γεωργίας. Διότι σειρὰ ἐπενδύσεων τὰς ὁποίας ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις, φέρονται ὡς βιομηχανικαί, ἐνῷ εἶναι εἰς τὴν οὐσίαν ἐπενδύσεις ἀμέσως ἀφορῶσαι τὴν γεωργίαν. Καὶ εἶναι πράγματι ἀπορίας ἄξιον πῶς ἐπεχειρήθη ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ σύγκρισις μόνον τῶν ἐπενδύσεων τῶν ἐκ τοῦ Δημοσίου προϋπολογισμοῦ ὑπὸ τὴν στενὴν ἔννοιαν, δηλαδὴ τῶν ἐπενδύσεων αἵτινες δὲν περιλαμβάνουν οὔτε τὰς Ἰονίους νήσους, οὔτε τοὺς σεισμοπλήκτους τῶν ἄλλων περιοχῶν καὶ δὲν περιλαμβάνουν ἀκόμη τὰς ὑπὸ ἄλλων δημοσίων ὀργανισμῶν ἀσκηθείσας ἐπενδύσεις.

§172Γ. ΒΑΡΒΟΥΤΗΣ. Ἐγὼ ἐπεκαλέσθην ὅλα αὐτά, τὰ δὲ συμπεράσματα ποὺ ἔβγαλα συμπεριλαμβάνουν καὶ τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Τὸ ἔλλειμμα ποὺ προκύπτει, εἶναι μειονεκτικὸν διὰ τὸ 1955.

§173Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ὄχι, δὲν εἶναι καθόλου μειονεκτικὸν διὰ τὸ 1955. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ὅπως τοὺς εἶπα καὶ δὲν χωρεῖ ἐπ’ αὐτῶν οὐδεμία ἀμφισβήτησις. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα εἶναι τοῦτο νομίζω, διὰ τὸν τόπον καὶ διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Πῶς θὰ εὕρωμεν μίαν μέθοδον διὰ νὰ μείνῃ ἐλεύθερος ὁ κόσμος νὰ καταναλίσκῃ τόσα ἀγαθά, ὥστε νὰ ἀρέσκεται εἰς τὸ πολίτευμα ὑπὸ τὸ ὁποῖον διαβιοῖ σήμερον καὶ ταὐτοχρόνως νὰ ἠμπορῇ νὰ ἐπενδύῃ τὰ παιδιά του. Τὸ πρόβλημα λύεται κατ’ ἄλλον τρόπον εἰς τὰς Δικτατορίας καὶ δι’ αὐτὸ αἱ συγκρίσεις δὲν εἶναι εὔκολοι. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι χαρακτηριστικὸν ὅτι ταὐτοχρόνως οἱ ἀξιότιμοι ρήτορες χειρισθέντες τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ, ὑπεστήριξαν ἀπολύτως ἀντιφατικά, πρὸς ὅσα ἐπὶ τῆς γενικῆς πολιτικῆς ὑπεστήριξα. Διότι ἐμέμφθησαν τὴν Κυβέρνησιν ὅτι τάχα δὲν ἤσκησεν ἐπαρκῶς πολιτικὴν ὑπὲρ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ ὅτι τάχα δὲν διέθεσε μέσα χρηματικὰ καὶ νομισματικὰ ἐπαρκῆ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος. Ποία ἦτο ἐφέτος ἡ οὐσία τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Ὅτι εἴχομεν μίαν τεραστίαν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς κατὰ 50%, ἐνῷ ἡ αὔξησις τῆς καλλιεργείας εἰς στρέμματα ἦτο μόνον 25%. Καὶ ἐνῷ ἡ περυσινὴ ἐσοδεία κρινομένη, ἦτο ἐσοδεία καλὴ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ποιοτικῆς συνθέσεως ἀνώμαλος. Ὑπὸ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰσέρχονται εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν τοῦ καπνοῦ χῶραι γειτονικαὶ καὶ ὅτι ἀπειλεῖται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπηνίχθη χθὲς ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος, εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι ἠσκήσαμεν πολιτικὴν ἀπὸ ἀπόψεως τιμῶν, ἡ ὁποία εἶναι βλαπτικὴ τοῦ παραγωγοῦ; Διότι τί ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις; Ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν Πρωθυπουργίαν ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ἐχορηγήθησαν δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ 526 ἑκατομμυρίων δραχμῶν ἔναντι 332 περυσινῶν. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Μπαλτατζῆς, ὅτι κατ’ ἐνεχυριασθεῖσαν ὀκᾶν καπνοῦ τὸ ποσὸν εἶναι τὸ ἴδιον. Ἀλλὰ διαφεύγει εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. Μπαλτατζῆν, ὅτι τὰ δάνεια ἐπ’ ἐνεχύρῳ δίδονται, διὰ νὰ ἀντιστῇ ὁ παραγωγὸς καὶ νὰ ζήσῃ. Ἐν τῷ μεταξύ, ἐφ’ ὅσον ὁ παραγωγὸς παρήγαγεν περισσοτέρας ὀκάδας, αὐτονόητον εἶναι, ὅτι τοῦ παρέσχεν ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἄτομον, δύναμιν καὶ ὑπερεπαρκῆ, κρινομένην μὲ τὴν δύναμιν ἀντιστάσεως, τὴν ὁποίαν εἶχε πέρυσι. Πέραν αὐτοῦ ὅμως ἡ Κυβέρνησις ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ ἀσκήσῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔβλαπτε τὴν θέσιν τοῦ προϊόντος εἰς τὴν διεθνῆ ἀγοράν. Δὲν θέλει ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῆς παρεμβάσεως, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ νὰ ὁδηγήσῃ εἰς τὴν δημιουργίαν τιμῶν εἰς τὴν ἀγοράν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν μὴ ρεαλιστικαὶ ἀπὸ ἀπόψεως διεθνοῦς. Ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ παρέμβῃ καὶ παρενέβη, χωρὶς νὰ παραβλάψῃ τὴν κυρίαν λειτουργίαν τοῦ καπνεμπορίου, διότι τὸ παμμέγιστον ποσοστὸν τῆς παραγωγῆς ἔπρεπε νὰ ἐξαχθῇ διὰ τοῦ καπνεμπορίου οὐδὲ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ κατ’ ἄλλον τρόπον. Ἡ Κυβέρνησις λοιπὸν ἐσκέφθη ὅτι ἔπρεπε νὰ παρέμβῃ.

§174Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὥστε ὑποστηρίζετε ὅτι συνετελέσατε εἰς τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν καπνῶν;

§175Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Πρῶτον, λυποῦμαι διότι ἐκάματε διακοπὴν καὶ δεύτερον, διότι σεῖς, τόσον εὐφυής, δὲν ἀντελήφθητε τὶ εἶπον. Ὄχι μόνον δὲν συνετελέσαμεν εἰς τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν, ἀλλὰ ἡ παρέμβασίς μας συνεκράτησε τὴν κατάστασιν. Ποίαν κατάστασιν; Φαντασθῆτε μίαν ἀγορὰν εἰς τὴν ὁποίαν ἡ προσφορὰ αὐξάνεται ἀποτόμως κατὰ 50% καὶ τὸ προσφερόμενον προϊὸν εἶναι κατώτερον. Εἰς ποίαν ἀγορὰν τοῦ κόσμου, ἐὰν ἐνεφανίζοντο τὰ δύο φαινόμενα, τὸ ποσοτικὸν καὶ τὸ ποιοτικόν, δὲν θὰ ἐσημειοῦτο κἄποια ἀναταραχή, ἐκτὸς ἐὰν μοῦ εἴπητε, ὅτι ἦτο εὔκολος ἡ ἐξαγωγὴ ὅλης αὐτῆς τῆς ποσότητος. Ἀλλὰ αὐτό, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ, διότι διαφορετικὰ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀξιώσῃ κανεὶς ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ παρέμβασιν. Ἡ Κυβέρνησις ἐχειρίσθη τὸ ζήτημα τῆς παρεμβάσεως κατὰ τὸν πλέον ἰσορροπημένον καὶ κατὰ τὸν πλέον — ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω — ἐπιδέξιον τρόπον, χωρὶς νὰ ἰσχυρίζεται, ὅτι ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ θεωρητικὸς ἄριστος. Βεβαίως, ἐὰν εἴχομεν ἕνα πάγιον ὀργανισμόν, προητοιμασμένον διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, θὰ ἠδυνάμεθα νὰ δράσωμεν. Ἀλλά, ἐὰν ὑπῆρχεν ἕνας ὀργανισμός, μὲ πεῖραν ἐμπορικὴν καὶ ὀργάνωσιν ἐμπορικήν, δυνάμενος νὰ χειρισθῇ τὸ θέμα, τότε, θὰ ἔπρεπε δι’ αὐτοῦ τοῦ ὀργανισμοῦ νὰ παρέμβωμεν. Τὶ ἐκάμαμεν ἡμεῖς; Παρενέβημεν δι’ ἐμπόρων καὶ τῆς ΣΕΚΕ καὶ προσεπαθήσαμεν μέσα εἰς τὸν κύκλον τῆς παρεμβάσεως, νὰ δημιουργήσωμεν μεταξὺ τῶν παρεμβαινόντων κἄποιον διαγωνισμόν. Καὶ νομίζω, ὅτι ἐπετύχομεν. Διότι, φαντασθῆτε, τὶ θὰ εἶχε συμβῆ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν οἱ παρεμβαίνοντες προσέφερον τιμάς, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀντεπεκρίνοντο πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ Κράτους καθορισθείσας ἐμπορικὰς τιμὰς ἐξαγορᾶς τοῦ προϊόντος. Θὰ εἶχε, κ. συνάδελφοι, ἐπαναστατήσει ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον ὁλόκληρος ἡ Ἑλλάς. Δὲν λέγω, ὅτι καὶ μέσα εἰς τὸν κύκλον αὐτῆς τῆς παρεμβάσεως δὲν θὰ ἐσημειώθησαν ἀνωμαλίαι. Βεβαίως ἐσημειώθησαν. Ἀλλὰ ἡ γενικὴ γραμμὴ ἦτο, ὅτι ἡ παρέμβασις συνεκράτησε τὰς τιμὰς καὶ ἐδημιούργησε προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι διὰ πρώτην φορὰν δημιουργοῦνται εἰς τὴν ἑλληνικὴν καπναγοράν, ὑπαρχούσης καὶ ἐξ ἀντικειμενικῶν λόγων κρίσεως. Διότι, βεβαίως, ὑπῆρξαν ἔτη καπνικὰ καλύτερα, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξαν ἔτη καπνικά, ὑπαρχούσης ἐξ ἀντικειμενικῶν λόγων κρίσεως, κατὰ τὰ ὁποῖα νὰ ἠμπορέσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ διατηρήσῃ καὶ τὴν ὀρθόδοξον πολιτικὴν ἡ ὁποία θὰ τῆς ἐπιτρέψῃ τὰς ἐξαγωγὰς καὶ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ στηρίξῃ τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐσωτερικόν.

§176Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐφ’ ὅσον σᾶς ἦτο γνωστόν, πρῶτον, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο τεραστία καὶ δεύτερον κατὰ τὴν ἀντίληψίν σας καὶ ὅπως παρετήρησε καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐκ Καβάλας συνάδελφος κ. Λυμπέρης, ὅτι δὲν ἦτο ὁμαλὴ ἡ σύνδεσις διὰ τὴν παραγωγήν, ὀφείλατε νὰ ἀγοράσητε τὰς κακὰς ποιότητας καὶ νὰ ἐκκαθαρίσητε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὴν ἀγοράν, νὰ χρηματοδοτήσητε διὰ μεγαλυτέρων πλασματικῶν δανείων τοὺς παραγωγούς, ὄχι διότι τὸ εἰσόδημα πολλαπλασιαζόμενον εἰς ἀριθμὸν ὀκάδων δὲν ἦτο ἀρκετόν, ἀλλὰ διότι ὁ χρόνος τῆς ἐξομαλύνσεως αὐτῆς τῆς τεραστίας παραγωγῆς θὰ εἶναι πολὺ μεγαλύτερος αὐτῶν. Ἔπρεπε νὰ δώσητε πολὺ περισσότερα πλασματικὰ δάνεια καὶ ταυτοχρόνως ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμήν, νὰ ἐνισχύσητε τὸ καπνεμπόριον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν ἀποθέματα εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ρευστοποιηθοῦν εὐκόλως, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχουν εἰς χεῖρας τοῦ καπνεμπορίου, τῆς ΣΕΚΕ καὶ τῶν ἄλλων ὀργανισμῶν, εἰς τρόπον ὥστε, ἡ ρευστοποίησίς των νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνῃ ὁμαλώτερον.

§177Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος....

§178Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ σᾶς διακόψω, κ. ὑπουργέ... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Σᾶς παρακαλῶ νὰ παραμείνητε καὶ ὅταν θὰ ὁμιλήσωμεν ἡμεῖς, διὰ νὰ σᾶς δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν.

§179Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Κύριοι βουλευταί, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶναι ἐν τῇ πράξει ἀπολύτως ἀδύνατον καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἐδημιούργει μίαν καθυστέρησιν καταπληκτικήν ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔσωζε τοὺς παραγωγούς. Ἐπίσης, ἔσφαλεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, λέγων, ὅτι, ἐπειδὴ τάχα ἡ ἐσοδεία εἶναι μεγαλυτέρα, ὁ ρυθμὸς τῆς ἀπορροφήσεως θὰ εἶναι βραδύτερος ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πέρυσι. Τὸν πληροφορῶ, ὅτι ὁ ρυθμὸς ἐφέτος ἦτο πολὺ ταχύτερος ἀπὸ πέρυσι. Διότι, τὸ μὲν Κράτος ἀπερρόφησε 5 ἑκατ. ὀκάδας περισσότερον τῶν περυσινῶν καὶ ἄνευ τοῦ Κράτους οἱ καπνέμποροι ἄλλα 8 ἑκατομμύρια. Σύνολον δηλαδὴ 13 ἑκατομμύρια.

§180Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πέρυσιν, εἰς τὰς 30 Ἰουνίου ὑπῆρχεν ὑπόλοιπον 7 ἑκατομμύρια, ἐφέτος δὲ ὑπάρχει ὑπόλοιπον 20 ἑκατομύρια.

§181Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ σύγκρισίς σας δὲν εἶναι ἀκριβής.

§182Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀπολύτως ἀκριβής.

§183Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Θὰ σᾶς εἴπω τοὺς ἀκριβεῖς ἀριθμούς. Τὸ θέμα εἶναι πόσα θὰ ἀπορροφηθοῦν καὶ ὄχι πόσα ὑπόλοιπα θὰ ὑπάρξουν. Δὲν ἦτο ἴση ἡ παραγωγή, ὥστε ἡ σύγκρισις νὰ ἔχῃ ἀξίαν. Θὰ σᾶς δώσω ἀμέσως τοὺς ἀριθμούς. Λοιπόν, ἡ πωληθεῖσα ποσότης, αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι ἡ ἑξῆς: Πέρυσι μὲν εἶχον ἀγοράσει μέχρι αὐτῆς τῆς στιγμῆς, 45 ἑκατ. ὀκάδας, ἐφέτος δὲ ἔχουν ἀγορασθῆ ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον 53 ἑκατ. ὀκάδες καὶ ἀπὸ τὸ Δημόσιον 5.700.000 ὀκάδες. Ἑπομένως, ἔχομεν 53 σὺν 5.700, χονδρικῶς δηλαδή, 60 ἑκατομμύρια. Πράγματι δὲ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπὸ τὰ ἐξαγώγιμα καπνὰ μένουν 9.000.000 ὀκάδες διότι ἔχομεν ἀδιάθετα ὑπόλοιπα αὐτὴν τὴν στιγμὴν 17.257.000, ἐξ ὧν τὰ 8.000.000 εἶναι τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Μένουν λοιπὸν 9.000.000 ὀκάδες. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὑπάρχουν ἀκάλυπτοι, ἐντολῇ τοῦ Δημοσίου πρὸς ἀγορὰν 2.985.000, ὀκάδες καὶ ὑπάρχει ἀκόμη εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἐμπορίου πρὸς συνέχισιν τῶν ἀγορῶν, δυνάμει τῆς ἰσχυούσης ἀποφάσεως τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου ἕνα ποσὸν 1.486.000 ὀκ. Προβαίνω εἰς τὴν δήλωσιν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ καὶ περαιτέρω μέτρα. Νομίζω λοιπόν, ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ὁμιλοῦν ἀφ’ ἑαυτῶν. Ἐγένετο πράγματι μία καταπληκτικὴ αὔξησις τῆς ἀπορροφήσεως τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ. Καὶ ἐγένετο ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν παρέμβασιν, ἀλλὰ ἐγένετο παραλλήλως καὶ διὰ τῆς ὁμαλῆς ὁδοῦ τοῦ ἐξαγωγικοῦ ἐμπορίου. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιτυχία τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ ὅτι εἰς ὡρισμένας περιοχὰς οἱ παραγωγοὶ ἐνδέχεται νὰ παραπονεθοῦν, διότι ἐπερίμενον νὰ ἔχουν μεγαλυτέρας τιμάς, αὐτὸ ἦτο φυσικόν. Εἶναι ἀξιοσημείωτον, ὅτι εἰς πλείστας ὅσας περιπτώσεις, ἐδόθησαν καὶ ἐφέτος οὐσιαστικῶς τιμαὶ ὑψηλότεραι ἀπὸ τὰς περυσινάς. Ἡ σύνθεσις ὅμως δυστυχῶς τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας εἶναι πολὺ χειροτέρα. Ἡ λύσις τοῦ προβλήματος εἶναι ἡ ἵδρυσις ἑνὸς παγίου ὀργανισμοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ διαθέτῃ τὸν ἀπαραίτητητον ἐμπορικὸν καὶ τεχνικὸν ἐξοπλισμόν, διὰ νὰ παρεμβαίνῃ κάθε φορὰν ποὺ δημιουργοῦνται προβλήματα. Διότι εἰς τὸ θέμα τοῦ ἐμπορίου δημιουργοῦνται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν προβλήματα. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις βεβαίως ἐπιχειρεῖ καὶ θὰ ἐπιχειρήσῃ πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις καὶ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν, νὰ προωθήσῃ τὰς ἐξαγωγάς. Παραμένει μόνον νὰ συμμερισθῆτε τοῦτο. Ὅτι οἱ ἰσχυρισμοὶ τοῦ εἴδους αὐτοῦ δὲν εἶναι τόσον εὔκολοι, ὅπως τοὺς φαντάζεσθε καὶ τοῦτο διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Πρέπει κανεὶς νὰ σκεφθῇ, ὅτι ἔχομεν μίαν τεραστίαν ποσότητα ἐξαγωγῶν πρὸς τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ κόσμου. Ἀπὸ τὰ 206 ἑκατομμύρια τῶν ἐξαγωγῶν τοῦ τελευταίου ἔτους, περίπου 10 ἑκατομμύρια ἐξαγωγαὶ εἶναι πρὸς τὰς χώρας τὰς ἀνατολικάς. Αὐτὸ σημαίνει, πρῶτον, ὅτι πρέπει νὰ προσαυξήσωμεν τὰ 10 ἑκατομμύρια, ἀλλὰ δεύτερον, ὅτι δὲν δυνάμεθα νὰ καταστήσωμεν τὴν σχέσιν πρὸς τὴν μίαν πλευράν, εὐνοϊκωτέραν πλευρὰν ἀπ’ ὅ,τι εἶναι ἡ σχέσις πρὸς τὴν ἄλλην πλευράν.

§184Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶπε κανεὶς τέτοιο πρᾶγμα.

§185Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἔχομεν ἕνα καθεστὼς ἐλευθερίας τῶν ἐξαγωγῶν καὶ ἕνα καθεστὼς τοῦ ἐμπορίου ἀπὸ γενικωτέρας ἀπόψεως. Καὶ μέσα εἰς αὐτὰ τὰ πλαίσια πρέπει νὰ μείνωμεν. Ἄν ἀντὶ νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν πολιτικὴν αὐτὴν τὴν ὁποίαν ἀκολουθοῦμεν, ἀκολουθούσαμε τὴν πολιτικὴν τῶν ἀνταλλαγῶν, τότε δὲν θὰ εἴχομεν φθάσει εἰς τὸ ἀποτέλεσμα τὸ ἐμπορικόν, τὸ ὁποῖον ἔχομεν φθάσει σήμερον καὶ τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἀριθμοὺς οἱ ὁποῖοι προέκυψαν εἶναι καταπληκτικόν. Πρέπει νὰ γίνῃ προσπάθεια διεισδύσεως εἰς ἄλλας ἀγορὰς καὶ ἰδίᾳ εἰς τὰς ἀγορὰς τῶν ἀνατολικῶν χωρῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις νομίζει, ὅτι θὰ ἐπιτύχῃ, διότι πιστεύει ὅτι ὑπάρχει ἑκατέρωθεν θέλησις πρὸς τοῦτο. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν θεμάτων δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται σύγχισις ἐσωτερικῆς καὶ ἐξωτερικῆς πολιτικῆς.

§186Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Σεῖς τὴν κάμετε τὴν σύγχισιν αὐτήν.

§187Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐδῶ τὸ θέμα εἶναι πράγματι περίπλοκον, διότι εἴχομεν συνηθίσει εἰς ἕνα καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνώμαλον καὶ θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος νὰ θεραπευθῇ. Ἐγένοντο πιστοδοτήσεις ὑπὲρ τῶν καπνοβιομηχάνων, ἀπὸ διαφόρους Τραπέζας, ἄλλαι μακροπρόθεσμοι καὶ ἄλλαι βραχυπρόθεσμοι. Πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος νὰ ρευστοποιηθοῦν αἱ ὑποχρεώσεις τῶν καπνοβιομηχανιῶν αὐτῶν καὶ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας ἄλλος τρόπος, αἱ βιομηχανίαι αὐταὶ νὰ ἐνταχθοῦν εἰς ἕνα σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐντὸς τῶν ἡμερῶν θὰ ἐξαγγείλῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἄν αἱ βιομηχανίαι αὐταὶ δὲν ὑποταχθοῦν, ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ εἰς ἄλλας λύσεις.

§188Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ποῖαι εἶναι αἱ λύσεις αὐταί, κ. ὑπουργέ;

§189Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἐν ἀνάγκῃ καὶ εἰς τὰς αὐστηροτέρας πασῶν τῶν λύσεων.

§190Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ποίας;

§191Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Ἐμπορ. καὶ Βιομηχ.). Ἐν ἀνάγκῃ καὶ πρὸς τὸ μονοπώλιον. Μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι θὰ κάμῃ στάθμισιν ἡ Κυβέρνησις ἐπακριβῆ καὶ ἀφοῦ πρὶν προβῇ εἰς ἐξαγγελίας καὶ ἐπαγγελίας ἐπ’ αὐτοῦ, μελετήσῃ συνολικῶς τὰ θέματα. Ἡ Κυβέρνησις ἐλπίζει, ὅτι οἱ καπνοβιομήχανοι θὰ ἐννοήσουν ὅτι πρέπει νὰ δεχθοῦν τοὺς ὅρους οἱ ὁποῖοι ἐμελετήθησαν καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀντικειμενικῶς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θὰ συμβιβάσουν τὰ μέχρι τοῦδε ἀσυμβίβαστα. Ἐὰν αὐτὸ δὲν συμβῇ, θὰ δοθοῦν εἰς τὸ θέμα ἄλλαι λύσεις τὰς ὁποίας ἐδήλωσα σαφῶς ποῖαι εἶναι. Συμπεραίνων, κ. συνάδελφε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω τοῦτο: Ὅτι εἶναι καθῆκον τῆς δημοκρατικῆς ἡγεσίας τοῦ τόπου, νὰ συνηθίσῃ τὸν λαὸν εἰς τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἐὰν ἐπιχειρῇ ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἡ Κυβέρνησις σύγκρισιν πρὸς ὅ,τι ἐγένετο εἰς τὸ παρελθόν, δὲν τὸ κάμει διότι θέλει νὰ ἐπιτεθῇ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν, ἀλλὰ διότι φρονεῖ ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ κάμῃ διακήρυξιν εἰς τὴν συνείδησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, μεταξὺ ἐκείνου τὸ ὁποῖον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ καὶ νὰ ἀξιώσῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ μεταξὺ ἐκείνου τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ. Διότι ἀλλοίμονον ἐὰν συνηθίσῃ ὁ λαὸς ἀπὸ τὰς δημοκρατικὰς Κυβερνήσεις νὰ ζητῇ πράγματα ἀδύνατα καὶ ἀλλοίμονον ἐὰν συνηθίσουν τὸν λαὸν αἱ δημοκρατικαὶ ἀντιπολιτεύσεις εἰς τὸ νὰ ζητᾷ πράγματα ἀδύνατα ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ δι’ ἕνα ἄλλον λόγον ἠναγκάσθημεν νὰ κάμωμεν ἀναδρομὴν εἰς τὸ παρελθόν. Καὶ ὁ λόγος αὐτὸς εἶναι ἁπλός. Ὅτι ἐδόθη εὐκαιρία διάφορα θέματα νὰ χειρισθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ὥραν των καὶ τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἢ ὡρισμένα ἡγετικὰ στελέχη εἰς τὴν ὥραν των. Καὶ εἶναι χρήσιμον νὰ ὑπομιμνήσκῃ κανεὶς καὶ νὰ ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν μνήμην τοῦ λαοῦ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα συνέβησαν τότε. Ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἡ Κυβέρνησις ἀνεφέρθη εἰς τὸ παρελθὸν καὶ ὄχι διότι ἐπεθύμει νὰ καταλογίσῃ εὐθύνας πολιτικὰς εἰς οἱονδήποτε. Νομίζω, ὅτι θὰ σᾶς ἔπεισε ὁ τόνος τῆς συζητήσεως ἡ ὁποία διεξήχθη εἰς τὸ καπνικόν, θὰ ἔπεισε καὶ ἐκείνους τοὺς συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ἤλεγξαν τόσον δριμέως τὴν Κυβέρνησιν, θὰ σᾶς ἔπεισε, ὅτι εἶχε δίκαιον εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν, ὅτι τὸ δημοκρατικὸν καθεστὼς εἶναι δύσκολον νὰ κάμῃ τὰς ἐπενδύσεις καὶ νὰ δημιουργήσῃ περιθώρια πρὸς ἐπενδύσεις, ἀλλὰ δι’ αὐτὸ καὶ ὑπὸ δημοκρατικὸν καθεστὼς ἀξίζει τις νὰ ἀγωνισθῇ δι’ αὐτὸ τὸ ἔργον καὶ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἡ παροῦσα, ἠγωνίσθη καὶ συνεχίζει νὰ ἀγωνίζεται καὶ μὲ τὸ πρόγραμμα τὸ ὁποῖον ἐφαρμόζεται πρόκειται νὰ ἀνοίξῃ ἕνα δρόμον ὁ ὁποῖος θὰ ὁδηγήσῃ εἰς ἕνα μέλλον ἑλληνικὸν καλύτερον ἀπ’ ὅ,τι εἶναι τὸ σημερινὸν παρόν. (Χειροκροτήματα).

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§193Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας καταστρέφων τὸν λόγον του, διεκήρυξεν ὅτι ἀποστολὴ τοῦ βήματος εἶναι ἡ ἀναγνώρισις τῆς ἀληθείας. Αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ λειτούργημα ἐπιτελεῖ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἀνερχόμεθα εἰς τὸ βῆμα, διὰ νὰ ὑπενθυμίσωμεν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ποῖαι ἦσαν αἱ ὑποσχέσεις τὰς ὁποίας ἔδωκε καὶ εἰς ποίαν σχέσιν εὑρίσκονται αἱ πραγματοποιήσεις πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της. Καὶ ἐπίσης εἰς πόσον βαθμὸν ἔχουν ἀκρίβειαν αἱ διαπιστώσεις εἰς τὰς ὁποίας προβαίνει. Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς τιμῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας, ἠθέλησε νὰ γενικεύσῃ τὸ οἰκονομικὸν θέμα καὶ ἰσχυρίσθη, ὅτι καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν πιστοδοτήσεων καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἐπενδύσεων πρὸς τὴν γεωργίαν, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει ἐπιτελέσει περισσότερα ἀπὸ τὸ παρελθόν. Οἱ ἀριθμοὶ οἱ ὁποῖοι ἀνεγνώσθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος ἐπεβεβαίωσαν τὸ ἀντίθετον. Καὶ αἱ ἐπενδύσεις καὶ αἱ πιστοδοτήσεις τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὴν γεωργίαν ὑπῆρξαν μικρότεραι ἀπὸ ὁλόκληρον τὸ παρελθόν. Καὶ ὑπῆρξε μεγαλύτερον ἀτύχημα ἡ σύγκρισις πρὸς τὰς Κυβερνήσεις τοῦ Κέντρου, διότι ἀπεδείχθη, ὅτι τότε ὑπῆρξε πράγματι γενναιοτέρα μέριμνα ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπαναλάβω τοὺς ἀριθμούς. Διεπιστώθη ἄλλωστε, κατὰ τὴν συζήτησιν, ὅτι τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, εἶναι περισσότερον προωρισμένον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἰδεῶν οἰκονομικῆς πολιτικῆς καὶ προσφέρεται ὀλιγώτερον εἰς μίαν ἀνάλυσιν ἀριθμῶν ἡ ὁποία προσφέρεται περισσότερον εἰς τὰς συζητήσεις τῶν Ἐπιτροπῶν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν αὔξησιν ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἔχομεν ταὐτοχρόνως καὶ αὔξησιν τῆς ἀθλιότητος μιᾶς μεγάλης μερίδος τοῦ λαοῦ. Αὐτὸ παραμένει βέβαιον. Ὑπάρχει ἑπομένως διὰ τὴν χώραν μας καὶ πρόβλημα αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς καὶ πρόβλημα δικαιοτέρας διανομῆς. Καὶ εἰς τὸ πρόβλημα διανομῆς εἶναι ἡ μεγάλη διαφορά μας. Τὸ κοινωνικὸν πνεῦμα τῆς ἰδικῆς μας παρατάξεως, ἀντιτάσσεται πρὸς τὸ οἰκονομικὸν ὀλιγαρχικὸν πνεῦμα τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Βέβαιον ἐπίσης εἶναι, ὅτι ἡ περίοδος τῆς οἰκονομικῆς βοηθείας παρεῖχε πράγματι τὴν εὐχέρειαν μεγαλυτέρων ἐπενδύσεων. Καὶ εἶναι διὰ τοῦτο βάσιμον τὸ παράπονον τοῦ λαοῦ μας, ὅτι ὑπῆρξε πρόωρος ἡ περικοπὴ τῆς βοηθείας προτοῦ νὰ ὁλοκληρωθῇ, ὅπως ἔπρεπε, ἡ ἀνασυγκρότησις. Ἐφ’ ὅσον ἡ βοήθεια ἀπέβλεπεν εἰς τὸν σκοπὸν τῆς οἰκονομικῆς αὐτοδυναμίας τῆς χώρας, ἔχομεν δικαίωμα νὰ διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν πρόωρον διακοπὴν ἡ ὁποία ἐπῆλθε προτοῦ νὰ ἔχῃ συντελεσθῇ ὁ κύριος σκοπός, ἡ οἰκονομικὴ αὐτοδυναμία τῆς χώρας, ἡ στοιχειώδης βελτίωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ λαοῦ μας. Ἡ συζήτησις αὐτή, κ. βουλευταί, παρενεβλήθη εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ καπνοῦ καὶ θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος. Συμβαίνει καὶ εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ καπνοῦ ὅ,τι περίπου ἔχει συμβῆ μὲ τὴν διαχείρισιν τῆς τύχης καὶ τῶν ἄλλων ἀγροτικῶν προϊόντων ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν. Ἔγινεν ὁ πλέον ἀτυχής, ὁ πλέον ἀδέξιος, ὁ πλέον ὀλέθριος χειρισμός. Ὅπως διὰ τὸ ἔλαιον ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, ὡδήγησεν εἰς καταστροφὴν καὶ τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν κατανάλωσιν, καθ’ ὅμοιον τρόπον ἡ πολιτικὴ τοῦ καπνοῦ ὡδήγησεν εἰς τὴν συμφορὰν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Βάσιμος εἶναι ὁ ἰσχυρισμὸς τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εὑρέθη ἐφέτος ἐνώπιον νέου προβλήματος. Διότι, πράγματι, ἐφέτος ἔχομεν ηὐξημένην καλλιέργειαν κατὰ 20%, ηὐξημένην παραγωγὴν κατὰ 50%. 46 ἑκατομ. ὀκάδες ὑπῆρξεν ἡ περυσινὴ παραγωγή, 78 ἑκατ. ὀκάδες εἶναι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγή. Καὶ ὀφείλεται αὐτὸ εἰς τὰς καιρικὰς συνθήκας. Ἀληθὲς ἐπίσης εἶναι, ὅτι εἰς ὡρισμένα διαμερίσματα ὑπῆρξεν ἀνώμαλος ἡ ποιότης τοῦ καπνοῦ. Ἐνώπιον αὐτῆς τῆς νέας πραγματικῆς καταστάσεως, ἐπεβάλλετο μία περισσότερον προσεκτικὴ ἀντιμετώπισις. Καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐφήρμοσε τὴν πλέον ἀτυχῆ πολιτικήν. Ποῖον ἦτο τὸ καθῆκον της ἐνώπιον τῆς ηὐξημένης παραγωγῆς καὶ τῆς ἀνωμάλου συνθέσεως τῆς ποιότητος; Τὸ πρῶτον καθῆκον της ἦτο νὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τὰ ἄχρηστα καὶ τὰ βεβλαμμένα καπνά. Ἔπρεπεν, ἑπομένως, νὰ συγκεντρώσῃ ἀμέσως αὐτὴν τὴν κατωτέραν ποιότητα, διὰ νὰ ἀποκαθάρῃ τὴν παραγωγήν, νὰ τὴν ἐπαναφέρῃ ποσοτικῶς εἰς τὰ φυσικὰ της ἐπίπεδα καὶ νὰ λειτουργήσουν οἱ οἰκονομικοὶ νόμοι, ὅπως ἐλειτούργουν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν ἔτος. Καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ τὸ κάμῃ μὲ μικρὰν δαπάνην, διότι θὰ ἠγόραζε καπνὰ κακῆς ποιότητος. Καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ εἶχε διευκολύνῃ τὴν ὁμαλὴν λειτουργίαν τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν. Ἐπίσης, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε προσφέρει εὐρυτέραν χρηματοδότησιν καί, μάλιστα, θὰ ἔπρεπε, διὰ τὴν σύντομον ἀπορρόφησιν νὰ ὁρίσῃ μεγαλυτέραν χρηματοδότησιν, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ συμφέρον διὰ νὰ ἀγορασθοῦν ἐνωρίτερον τὰ καπνὰ ἀπὸ τοὺς παραγωγούς. Καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, θὰ εἶχε διευκολύνει τὴν ταχυτέραν ἀπορρόφησιν τοῦ προϊόντος. Καὶ μαζὶ μὲ αὐτὰ τὰ δύο μέτρα, ὤφειλεν ἐπίσης νὰ ἐφαρμόσῃ καὶ τὸ πάγιον μέτρον, τὸ ὁποῖον εἶναι πάντοτε ἀπαραίτητον διὰ τοὺς ἀγρότας μας καὶ ἐπανειλημμένως ἔχομεν διακηρύξει ἀπὸ τοῦ βήματος δηλαδὴ νὰ προσφέρῃ ἐπαρκῆ δάνεια, ὥστε εἰς τὴν ὥραν τῆς συγκομιδῆς νὰ ἔχῃ ὁ ἀγρότης γεμάτες τὶς τσέπες καὶ νὰ εἶναι ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὴν πίεσιν οἱασδήποτε ἐκμεταλλεύσεως. Ὅμως ἀντὶ αὐτῶν τῶν μέτρων, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔκαμεν ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετον. Πρῶτον, καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν χρηματοδότησιν. Ἡ ἀρχικὴ χρηματοδότησις ὑπῆρξε μικροτέρα. Καί βραδύτερον ὅταν εἶχε συντελεσθῆ ὁ πανικὸς τῶν τιμῶν εἰς διαδοχικὰς δόσεις, ἐβελτίωσε τὴν χρηματοδότησιν. Αὐτὴ ὑπῆρξεν ἡ σύνεσις, ἡ σωφροσύνη, ἡ ὀξυδέρκεια τῆς Κυβερνήσεως! Καί αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν πρώτην βαρεῖαν εὐθύνην της. Ἐπίσης ἀντί νὰ κάμῃ ἄμεσον συγκέντρωσιν τῶν ἀχρήστων καί τῶν βεβλαμμένων καπνῶν, ἐβράδυνε, πρῶτον νὰ σκεφθῇ τὴν συγκέντρωσιν, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἐπέλθῃ ὁ πανικὸς τῶν τιμῶν. Καὶ παρεσχέθη ἡ ἐντύπωσις καὶ κακῆς ποιότητος καὶ ὑπερμέτρου προσφορᾶς. Καὶ βραδύτερον ἐσκέφθη συγκέντρωσιν καὶ τὴν ἐσκέφθη ἐπίσης εἰς τὸν χειρότερον χρόνον, καὶ μὲ τὸν χειρότερον τρόπον, διότι ἐπεκαλέσθη τοὺς καπνεμπόρους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον ἐλαττώσεως τῶν τιμῶν καὶ ἔκαμε τὴν συγκέντρωσιν ἀσχέτως ποιότητος, εἰς ὡρισμένας περιφερείας καὶ εἰς χρόνον βραδύτερον ἀπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐπεβάλλετο. Καὶ ἔγινεν ἡ συγκέντρωσις κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἐπέτρεπεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους νὰ ἐμφανίσουν τιμὰς ἀνωτέρας ἀπὸ ἐκείνας, εἰς τὰς ὁποίας ἠγόρασαν καὶ ἐπίσης νὰ χρησιμοποιήσουν τὰς ἀποθήκας πρὸς ἀντικατάστασιν τοῦ ἀποθηκευομένου καπνοῦ. Γεγονὸς εἶναι πάντως, ὅτι ἡ βραδύτης τοῦ χρόνου τῆς συγκεντρώσεως καὶ ἡ δίμηνος παρέλκυσις τῶν ἐπαγγελιῶν τῆς συγκεντρώσεως ἐδημιούργησε μίαν παράλυσιν εἰς τὸ ἐμπόριον τῶν καπνῶν, ἐδημιούργησεν ἕνα πανικὸν τῶν τιμῶν, θῦμα τοῦ ὁποίου ἔπεσαν οἱ καπνοπαραγωγοί, οἱ ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν ὑπῆρχε περισσότερον ὀξυδερκὴς πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως δὲν θὰ εἴχομεν αὐτὴν τὴν κατάρρευσιν τῶν τιμῶν, διὰ τὴν ὁποίαν δικαίως ἀγανακτοῦν καὶ διαμαρτύρονται οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἰδοὺ εἰς ποίας τιμὰς εἶχον φθάσει τὴν 4ην Ἀπριλίου καὶ τὴν 14ην Ἀπριλίου τὰ καπνὰ Πτολεμαΐδος. Δύο τηλεγραφήματα πρὸς τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς Γεωργίας, Συντονισμοῦ καὶ Ἐμπορίου ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Πτολεμαΐδος. «Καπνοβιομήχανοι ἐκμεταλλευόμενοι ἀπόγνωσιν παραγωγῶν ἀγοράζουν ἐγκαταλειφθέντα ὑπὸ καπνεμπόρων ὡς σκάρτα πρὸς 3 δραχμάς». Τὸ δεύτερον τηλεγράφημα πρὸς 2,5 δρχ. ἐπίσης τῆς Ἑνώσεως Πτολεμαΐδος. Εἶναι ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν τηλεγραφημάτων τῆς διαμαρτυρίας τῆς ἀγωνίας τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου. Τοιουτοτρόπως ἡ Κυβέρνησις ὡδήγησεν εἰς μίαν πρωτοφανῆ πτῶσιν τῶν τιμῶν. Ἀναφέρω τὰς τιμὰς Φθιωτιδοφωκίδος. Αἱ τιμαὶ τῆς ἐσοδείας 1954 ἦσαν 28,3. Τῆς ἐσοδείας 1955, Ἰούνιος 1956, 17,4! Καθ’ ὅσον ἀφορᾶ τὴν Αἰτωλοακαρνανίαν πέρυσι 34,3, ἐφέτος 21 μέση τιμή! Ἰδοὺ διατὶ γογγύζει ὁ κόσμος τῶν ἀγροτῶν. Εἶχε ὑποστηρίξει προχθὲς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Βιομηχανίας ὅτι συντελεῖται ἄνοδος τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶναι παράλληλος καὶ εἶναι ταχυτέρα ἡ ἄνοδος τοῦ πολιτισμοῦ, ἡ ἄνοδος τῆς συνειδήσεως τῶν ἀναγκῶν, εἰς αὐτὸ ὀφείλονται αἱ διαμαρτυρίαι. Ἰδοὺ ὅμως, ὅτι ἡ διαμαρτυρία δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ἄνοδον τοῦ πολιτισμοῦ, ὀφείλεται εἰς τὴν πτῶσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, εἰς τὴν ἐλάττωσιν τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἐὰν ἡ ἐλάττωσις αὐτὴ ἐπήρχετο ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν ἔπταισεν. Ἀλλὰ ὁ Θεὸς προσέφερε τὴν εὐλογίαν τῆς μεγάλης παραγωγῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις προσέφερε τὴν κατάραν τῆς καταστροφῆς τῶν τιμῶν. Αὐτὴ εἶναι, κύριε ὑπουργὲ τῆς Βιομηχανίας, ἡ βαρεῖα εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου. Τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγομεν εἶναι ὅτι, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ τὰ ἐξαγώγιμα, ἡ Κυβέρνησις ἔπταισε διὰ τὴν βαρεῖαν πτῶσιν τῶν τιμῶν καὶ ἔχει βαρυτάτην εὐθύνην νὰ ἐπισπεύσῃ τὴν συγκέντρωσιν τῶν ὑπολοίπων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως δὲν ὑπάρχει οὐδεμία συγγνώμη. Ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως εἶναι κυρία τῆς ἀγορᾶς διότι προσφέρει εἰς τὸ καπνεμπόριον ὁλόκληρον τὸ χρῆμα τῆς ἀγορᾶς καὶ διότι ρυθμίζει ἐπίσης ἡ ἰδία τὴν χορήγησιν αὐτοῦ τοῦ προϊόντος εἰς τὴν βιομηχανίαν. Εἶναι κυρία καὶ τῆς ἀγορᾶς ἀπὸ τοὺς ἀγρότας καὶ τῆς πωλήσεως εἰς τοὺς βιομηχάνους. Οἱαδήποτε πτῶσις καὶ ταλαιπωρία τῶν ἀγροτῶν, τῶν παραγωγῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, ἀποτελεῖ ἀποκλειστικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ μία Κυβέρνησις ἀξία τοῦ ὀνόματος καὶ τῆς ἀποστολῆς της εἶναι εἰς θέσιν, ὀφείλει νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ πλήρη ἱκανοποίησιν εἰς τοὺς ἀγρότας παραγωγοὺς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐνῷ σήμερον εἶναι βέβαιον, ὅτι αὐτοὶ πάσχουν περισσότερον ἀπὸ ὅλους καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἔρχονται αἱ κραυγαὶ ἀπογνώσεως, οἱ γογγυσμοὶ ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ συμπέρασμα, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ καπνὰ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, κύριοι βουλευταί, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν τὸ πρόγραμμα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ συνέδριόν του διεκήρυξεν, ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ δημιουργηθῇ τὸ κρατικὸν μονοπώλιον τοῦ ἐμπορίου τῶν καπνῶν τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐφ’ ὅσον προσφέρομεν εἰς τοὺς καπνεμπόρους ὁλόκληρον τὸ χρῆμα πρὸς ἀγοράν, διατὶ δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ τὰ ἀγοράζῃ καὶ νὰ παρέχωμεν αὐτὴν τὴν εὐχέρειαν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν συμφέρον καταδολιεύσεως τῶν τιμῶν πρὸς προσωπικὸν ὄφελος; Ἐλπίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία παλαιότερον εἶχεν ἐξαγγείλει παρόμοιον μέτρον καὶ κατὰ τὸν διάμεσον χρόνον τὸ ἐλησμόνησεν, ὅπως συνέβη καὶ μὲ πολλὰ ἄλλα, τὰ ὁποῖα ἐπηγγέλθη, ἐλπίζω, ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ διὰ νὰ τὸ πραγματοποιήσῃ ἐπὶ τέλους καὶ νὰ δώσῃ εἰς μίαν μερίδα τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ μας κόσμου τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας διὰ τὸ μέλλον. Ἀπεδείξαμεν, κύριοι βουλευταί, ὅτι καὶ εἰς τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ, ὅπως καὶ εἰς τὰ ἄλλα ἀγροτικὰ προϊόντα, περὶ τῶν ὁποίων ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ἔγινε λόγος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔδειξε ἀναξιότητα καὶ βαρεῖαν εὐθύνην. Καὶ αὐτὴν τὴν βαρεῖαν εὐθύνην, καθ’ ἣν στιγμὴν πρόκειται νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι τοῦ Σώματος καὶ νὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν λαὸν τῶν ἐπαρχιῶν, αὐτὴν τὴν βαρεῖαν εὐθύνην θὰ διακηρύξωμεν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γωνιάδης ἔχει τὸν λόγον.

§195Ι. ΓΩΝΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, κατόπιν τῶν ὅσων ἐλέχθησαν παρὰ τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, νομίζω ὅτι δὲν θὰ ἔχω νὰ προσθέσω πολλὰ καὶ διὰ τοῦτο θὰ εἶμαι σύντομος. Ἐπὶ δὲ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον πρόκειται καὶ ἐγὼ δι’ ὀλίγων νὰ ἀναπτύξω νομίζω ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἀνεξαρτήτως κομματικῶν ἀποχρώσεων πρέπει νὰ συμφωνήσουν, διότι προκειμένου περὶ συζητήσεως ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐθνικῶν θεμάτων, ὅπως εἶναι τὸ μέγα ἐθνικὸν καπνικὸν θέμα δὲν ἐπιτρέπεται οὐδεμία ἐκμετάλλευσις καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ εἴμεθα ἀνώτεροι καὶ ἀντικειμενικοί, διότι τοῦτο ἀκριβῶς ἀπαιτοῦν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐτίμησαν καὶ μᾶς ἔστειλαν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην. Καὶ ἡ τάξις αὐτὴ εἶναι ἡ τάξις τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἡ ὁποία τὴν στιγμὴν αὐτὴν εὑρίσκεται εἰς τραγικὴν θέσιν. Πολλὰ ἐλέχθησαν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ τὸ ἂν οἱ καπνοπαραγωγοί μας κατὰ τὴν ἐφετεινὴν καπνοπαραγωγικὴν περίοδον εἶναι εὐχαριστημένοι καὶ ἂν ἀπεζημιώθησαν διὰ τοὺς κόπους καὶ τὰς ἀγωνίας των ἀπὸ τὸ προϊόν των. Καὶ οὐδεὶς δύναται νὰ βεβαιώσῃ ἐὰν εἶδεν εἰς τὰς καπνοπαραγωγικὰς περιφερείας ἕνα ἐκ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εὐχαριστημένον. Οἱ παραγωγοί μας ζοῦν σήμερον μίαν ἀγωνιώδη κατάστασιν καὶ ἐγένοντο ἀντικείμενον αἰσχρᾶς ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἰσχυρῶς οἰκονομικῶς καπνεμπόρων. Ὑπῆρξεν μία ἐκμετάλευσις εἰς βάρος τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἄνευ προηγουμένου. Δύναμαι νὰ σᾶς πληροφορήσω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου τὸ Κιλκίς, οἱ καπνοπαραγωγοὶ προσέφεραν καπνὰ ἐξαγώγιμα ἐκλεκτῆς ποιότητος μπασμάδες εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἑορτάσουν καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ τὸ Ἅγιον Πάσχα. Καὶ ὅμως οἱ ἀνηλεεῖς καὶ ἀδυσώπητοι καπνέμποροι δὲν ἠγόραζαν τὸ προσφερόμενον πολύτιμον προϊόν, τὸ ὁποῖον μὲ τόσον κόπον, ἱδρῶτα καὶ θυσίας εἶχον κατορθώσει χάρις εἰς τὴν εὐλογίαν τοῦ Θεοῦ νὰ ἀποκτήσουν οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ παραγωγοί. Ἀλλὰ τοὺς ἔλεγον νὰ περιμένουν διὰ νὰ ἀγοράσουν τὰ καπνά των εἰς πολὺ χαμηλοτέρας τιμάς. Ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὁμιλῶν εἶπεν, ὅτι ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν ὀφείλεται κυρίως εἰς δύο λόγους, πρῶτον εἰς τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς κατὰ 50% καὶ εἰς τὸ ὅτι τὰ καπνὰ τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἦσαν κατωτέρας ποιότητος. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς σφάλλει εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ οὐδεμία δικαιολογία δύναται νὰ εὐσταθήσῃ, διότι, δύναμαι νὰ σᾶς ἀπαριθμήσω σωρείαν παραδειγμάτων τῆς περιφερείας μου ἐπὶ τῆς καλῆς ποιότητος ἐκλεκτῶν καπνῶν, τὰ ὁποῖα διετέθησαν ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγοὺς εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικάς. Μόνη δικαιολογία δύναται νὰ ὑπάρξῃ ὅτι τὸ καπνεμπόριον ἐπλήγη λόγῳ τῆς ἀτελοῦς Κυβερνητικῆς προστασίας, ἡ ὁποία παρεσχέθη πρὸς τοὺς παραγωγούς, ἐκ τοῦ λόγου δὲ τούτου οἱ δυστυχεῖς αὐτοὶ ἄνθρωποι ἐγένοντο ἀντικείμενον αἰσχρᾶς ἐκμεταλλεύσεως τῶν καπνεμπόρων. Νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει δικαιολογία ὅταν τὸ διεθνὲς μονοπώλιον κρατῇ σταθερὰς τιμάς, νὰ ἐπιτρέπωμεν ἡμεῖς εἰς τοὺς καπνεμπόρους νὰ ἀγοράζουν καπνὰ εἰς πολὺ χαμηλοτέρας τιμάς. Ἐὰν ἐπεβάλετο μία πλέον ἐναργὴς πολιτικὴ καὶ παρείχετο πραγματικὴ προστασία, εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ παραγωγοί μας δὲν θὰ ἔφθανον εἰς τὸ σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔφθασαν σήμερον, νὰ μὴ εἶναι δηλαδὴ εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσουν οὐδὲ τὸ σιγαρόχαρτον πρὸς 9,75 ὅπως διεπίστωσα κατὰ τὴν πρόσφατον ἐπίσκεψίν μου εἰς Γουμενίτσαν ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν καπνοῦ Γουμενίτσης. Τοῦτο δὲ διότι ἀκριβῶς τὰ καπνά των ἔμειναν ἀπώλητα καὶ ἡ Κυβερνητικὴ πολιτικὴ δὲν ἐνδιεφέρθη διὰ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν ἀποθεμάτων. Γνωρίζομεν ὅλοι τὴν ὑφὴν τοῦ καπνικοῦ μας προβλήματος καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου δύναται νὰ ἐπιτευχθῇ χωρὶς νὰ θεωρηθῇ καθόλου ὑπερβολή, ἡ ὀρθὴ ἀντιμετώπισις τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ προβλήματος τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεμίαν ἔσχεν ἀποτελεσματικὴν ἐπιρροὴν ἡ ρυθμιστικὴ παρέμβασις τοῦ Κράτους καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περιφέρειάν μου τὸ Κιλκίς. Καὶ ὅταν, κύριοι βουλευταί, ἀπετάνθην πρὸς τὸν κ. ὑφυπουργὸν διατὶ εἰς τὴν περιφέρειαν Κιλκὶς δὲν ἐπενέβη τὸ Κράτος ρυθμιστικῶς εἰς τὴν ἀγορὰν καπνῶν καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὴν περιφέρειαν Γουμενίτσης–Παιονίας, ὅπου παραμένουν μέχρι σήμερον εἰς τὴν νευραλγικὴν καὶ ἀκριτικὴν αὐτὴν περιοχὴν ἀπώλητα τὰ καπνά, ἔλαβον τὴν ἀπάντησιν, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἰδικήν του ἐπαρχίαν τὰ καπνὰ δὲν εἶχον πωληθῆ.

§196Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Πρὸς Θεοῦ, κ. συνάδελφε, ἐγὼ δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι. Εἶπον ὅτι τὸ Κράτος διὰ τοὺς γνωστοὺς λόγους δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέμβῃ πρὸς ρύθμισιν τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν ταυτοχρόνως εἰς ὅλας τὰς περιφερείας.

§197Ι. ΓΩΝΙΑΔΗΣ. Οὐδέποτε διενοήθην κ. ὑπουργέ, ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος νὰ εἴπω ἀνακριβείας. Μετέβην διὰ νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐπέμβητε ρυθμιστικῶς καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα καὶ ἔλαβον ἀπὸ ὑμᾶς ἀρνητικὴν ἀπάντησιν.

§198Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ναί, σᾶς εἶπον, ὅτι καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου περιφέρειαν δὲν ἐπωλήθησαν ὅλα.

§199Ι. ΓΩΝΙΑΔΗΣ. Ἡμεῖς, κ. βουλευταί, εἰς τὴν περιφέρειαν Κιλκίς, δὲν εἴδομεν τὰ ἀγαθὰ τῆς ρυθμιστικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Ἡ θέσις τῶν παραγωγῶν ὅμως περιέστη εἰς τοιοῦτον ἐπίπεδον, ὥστε νὰ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν ἀμέσως τὰ ἀπαιτούμενα μέτρα. Αὐτὴ ἡ κατάστασις τῆς συνεχοῦς ἐκμεταλλεύσεως καὶ πρωτοφανοῦς ἐξουθενώσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσῃ. Ἐάν, κ. βουλευταί, λύσωμεν τὸ καπνικὸν πρόβλημα, ἐστὲ βέβαιοι, ὅτι λύομεν καὶ τὸ οἰκονομικὸν καὶ κοινωνικὸν πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος. Δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν ἀσύδοτον τὸ καπνεμπόριον. Δὲν πρέπει νὰ ἐπιτρέψωμεν τὴν συνεχῆ ἐκμετάλλευσιν τῶν καπνοπαραγωγῶν. Δὲν ἔχουν δικαίωμα οἱ καπνέμποροι νὰ πατοῦν ἐπὶ πτωμάτων διὰ νὰ πλουτίσουν. Ἂς παύσουν οἱ καπνέμποροι νὰ ἰσχυρίζωνται ὅτι ἐν τῇ ἀσκήσει τοῦ καπνεμπορίου των ἐκτελοῦν καὶ ἐθνικὰς ὑπηρεσίας. Οἱ καπνέμποροι τελευταίως ὑπῆρξαν μόνον ἐκμεταλλευταὶ τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ οὐδὲν πλέον. Νομίζω, κατόπιν τούτων, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ρυθμιστικὴ πολιτικὴ νὰ ἀφαιρεθῇ ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους καὶ νὰ ἀνατεθῇ εἰς δημόσιον ὀργανισμόν. Δέν εἶναι δυνατὸν νὰ βάλωμεν τὸν λύκον νὰ φυλάξῃ τὰ πρόβατα. Πρέπει αὐτὸ τοῦτο τὸ Κράτος νὰ ἀναλάβῃ τὴν ρύθμισιν τῆς ἀγορᾶς τῶν καπνῶν, διὰ τῆς δημιουργίας τοῦ Καπνικοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ συγκεντρώσεως τοῦ καπνοῦ καὶ κατάργησιν τοῦ ἰδιωτικοῦ μονοπωλίου καὶ ἱδρύσεως Κρατικοῦ τοιούτου. (Χειροκροτήματα).

§200Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, κατάγομαι ἀπὸ κατ’ ἐξοχὴν καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, εἰς τὴν ὁποίαν σχεδὸν τὸ σύνολον τῶν ἀγροτῶν εἶναι μονοκαλλιεργηταὶ καπνοῦ. Παρηκολούθησα ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἐφέτος τὸ δρᾶμα τῶν καπνοπαραγωγῶν κατὰ τὴν πώλησιν τῶν καπνῶν καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι τὸ ἔζησα καὶ ὑπέφερα μαζύ του, ὥστε εἶμαι εἰς θέσιν, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς μεταφέρω σήμερον εἰς τὴν Βουλήν, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἀποτελοῦν τὴν ζωηρὰν πραγματικότητα. Δὲν ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς μὲ σκοπὸν νὰ κάμω στεῖραν ἀντιπολίτευσιν, ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, οὔτε ἄγομαι εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἐλέγξω τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἐξετάσῃ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε καὶ ἂν πράγματι τὰ μέτρα αὐτὰ ὑπῆρξαν λυσιτελῆ, νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι θὰ τὰ χειροκροτήσω. Ἀλλὰ θὰ σᾶς παρακαλέσω καὶ σᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως, μαζύ μου ν’ ἀναδράμωμεν βῆμα πρὸς βῆμα τὰ μέτρα αὐτὰ καὶ ἂν καὶ ὑμεῖς πεισθῆτε ὅτι πράγματι τὰ μέτρα αὐτὰ δὲν ὑπῆρξαν ἐντελῶς λυσιτελῆ, τότε θὰ πρέπει ὅλοι μαζὺ νὰ σκεφθῶμεν καὶ νὰ εὕρωμεν τὴν ὀρθὴν λύσιν τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Ἐὰν δὲν κάμωμεν ὑποδείξεις, αἱ ὁποῖαι θὰ εἶναι ἀπολύτως ὀρθαί, τότε νομίζω, ὅτι ἐπιβάλλεται τὰς ὑποδείξεις αὐτὰς νὰ τὰς μελετήσωμεν μὲ καλὴν πίστιν καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν πράγματι καταλήξωμεν, ὅτι ἔχομεν δίκαιον, τότε πιστεύω ἀπολύτως, ὅτι θὰ γίνῃ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς, τὸ ὁποῖον εἶναι καὶ ἡ μόνη λύσις τοῦ καπνικοῦ προβλήματος. Δι’ ἡμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῶν καπνοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ δὲν σηκώνει οὔτε πολιτικὴν οὔτε δημαγωγίαν. Εἶναι ζήτημα ζωῆς τῶν περιφερειῶν μας. Εἶναι ζήτημα ζωῆς ἢ θανάτου τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶς ἐξέλεξαν καὶ μᾶς ἔστειλαν εἰς τὴν Βουλὴν νὰ τοὺς ἐκπροσωπήσωμεν, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον δὲν θὰ θελήσωμεν νὰ κάμωμεν οὔτε ἀντιπολίτευσιν οὔτε δημαγωγίαν οὔτε δημοκοπίαν. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀγορεύων πρὸ ὀλίγου εἶπεν, ὅτι καθῆκον τῆς δημοκρατικῆς ἡγεσίας τοῦ τόπου εἶναι νὰ συνηθίσῃ τὸν λαὸν εἰς τὴν ἀλήθειαν. Ἡμεῖς πιστεύομεν, ἐπὶ πλέον, ὅτι καὶ καθῆκον τῆς δημοκρατικῆς ἡγεσίας τοῦ τόπου εἶναι ὄχι μόνον νὰ συνηθίσῃ τὸν λαὸν εἰς τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴ ἀπατᾷ τὸν λαὸν δι’ ἀναληθειῶν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πιστοδότησις τοῦ καπνοῦ τόσον ἀπὸ κοινωνικῆς, ὅσον καὶ ἀπὸ δημοσιονομικῆς ἀπόψεως εἶναι τεραστία διὰ τὸν τόπον μας, ὥστε ἀξίζει νὰ ἀσχοληθῇ ἡ Βουλὴ ὀλίγον περισσότερον. Καὶ δὲν θὰ πρέπει οἱ κύριοι συνάδελφοι, νὰ φεύγουν ἀπὸ τὴν Βουλὴν εἰς τοιαύτας σπουδαίας συζητήσεις. Δυστυχῶς, παρετηρήθη χθὲς τὸ φαινόμενον νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὐδεὶς βουλευτὴς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, νὰ ὑπάρχουν δύο μόνον βουλευταὶ τῆς Φ.Δ.Ε. καὶ 7 τῆς Ε.Ρ.Ε. Πῶς θέλετε μὲ αὐτὴν τὴν σύνθεσιν τῆς Βουλῆς νὰ γίνῃ σοβαρὰ συζήτησις ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ ζητήματος; Τὰ λέγω αὐτὰ διὰ νὰ κάμω μίαν διαπίστωσιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία νὰ γίνῃ διότι αὐτὸ συμβαίνει συνήθως ὅταν συζητοῦνται ἀγροτικὰ θέματα. Εἶπον, λοιπόν, ὅτι ἡ πιστοδότησις τοῦ καπνοῦ τόσον ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως εἶναι σοβαρά, ὅσον καὶ ἀπὸ δημοσιονομικῆς. Καὶ τοῦτο διότι ἀπὸ κοινωνικῆς ἀπόψεως ἐν Ἑλλάδι, εἶναι σοβαρόν, διότι ἀπασχολεῖ τὸ ⅛ τοῦ πληθυσμοῦ μας. Ἀπὸ δημοσιονομικῆς ἀπόψεως, διότι τὰ ἔσοδα τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 15–20% προέρχονται ἀπὸ τὸν καπνόν. Ἀλλὰ ἀποτελεῖ ὁ καπνὸς καὶ τὰ 50% τῶν ἐξαγωγῶν μας. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ὅτι ἔχει μεγίστην σημασίαν ὁ καπνός. Τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον σήμερον ἀντιμετωπίζομεν καὶ διὰ τὸ ὁποῖον ἔγινεν ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνοῦ ἀφορᾷ τὴν ἀπορρόφησιν τῆς Ἑλληνοκαπνοπαραγωγῆς ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ ἀγρότου. Γενικώτερον, βεβαίως, ἡ ἐπερώτησις ἀφορᾷ τὴν ἀπορρόφησιν τῶν Ἑλληνικῶν καπνῶν, τόσον ἀπὸ τὰ χέρια τῶν καπνοπαραγωγῶν ὅσον καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ καπνοῦ αὐτοῦ. Θὰ ἀσχοληθῶ μόνον μὲ τὸ θέμα τῆς ἀπορροφήσεως τοῦ καπνοῦ καὶ θὰ ἀκολουθήσω τὴν πορείαν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησε πρὸ ὀλίγου, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργός, εἶπε χθὲς μίαν ἀναλήθειαν εἰς μίαν διακοπήν. Ἡ ἀναλήθεια εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἠρώτησεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ Κόμματος: «Θὰ μοῦ εἴπητε, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς...... ................ (ἀναγινώσκει)................». Ἀπαντᾷ, ὁ κ. Παπαληγούρας: «Ὄχι, δὲν εἶναι ἀληθές. Εἰς οὐδεμίαν περιφέρειαν, οὔτε εἰς τὰς Σέρρας, οὔτε ἀλλοῦ ἐσημειώθησαν αὐταὶ αἱ ἀποστάσεις προκειμένου περὶ τῆς τιμῆς τῆς αὐτῆς ποιότητος τοῦ καπνοῦ». Ἡ ἀπάντησίς μας εἶναι καὶ προσωπικὴ διαπίστωσις ἀλλὰ καὶ τηλεγραφήματα διαφόρων περιφερειῶν, ὅτι ἐσημειώθησαν αὐταὶ αἱ πτώσεις καὶ διακυμάνσεις τῶν τιμῶν τοῦ καπνοῦ. Ἐσταχυολόγησα τρία τηλεγραφήματα, ἀπὸ τρεῖς διαφόρους περιοχὰς τοῦ Νομοῦ Καβάλας. Τὸ ἕνα εἶναι τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ Πλατανοτόπου, τὸ ἄλλο ἀπὸ τοὺς Γιακάδες Γραβούνης καὶ τὸ τρίτον ἀπὸ τὸ χωρίον Φιλίππων Καβάλας. Καὶ παίρνω πρῶτον τὸ τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς Πλατανοτόπου. Λέγει, λοιπόν, ὁ Συνεταιρισμὸς αὐτὸς διὰ τοῦ τηλεγραφήματός του πρὸς τὴν Βουλὴν εἰς τὰς 8 Ἀπριλίου: «Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων... ................ (ἀναγινώσκει)................». Αὐτὰ τὰ ὁποῖα λέγει, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἀντίθετα ἀπολύτως, πρὸς τὴν διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, διαβεβαίωσιν, τὴν ὁποίαν ἀσφαλῶς ἔκαμεν ἀπὸ παραπλάνησιν τὴν ὁποίαν τοῦ τὴν ἐδημιούργησαν τὰ ἁρμόδια ὄργανά του. Αὐτὰ τὰ πράγματα τὰ διεπιστώσαμεν καὶ ἡμεῖς. Συνεπῶς δι’ αὐτὸ ἐτόνισα καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι καθῆκον τῆς Δημοκρατίας δὲν εἶναι μόνον νὰ λέγῃ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ καὶ νὰ μὴ λέγῃ ἀναληθείας, ἰδίᾳ πρὸς τὸν λαόν, διὰ νὰ ἐξαπατᾷ τὸν λαόν. Ἐδῶ ἀπεδείχθη, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε μίαν ἀναλήθειαν πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν πρὸς ἐξαπάτησιν τοῦ λαοῦ. Λαμβάνω τὸ τηλεγράφημα τῆς Γραβούνης, δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς Γιακάδες, ὅπου τὰ καπνὰ τῆς Γραβούνης εἶναι τὰ εὐγευστότερα καπνὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ λέγω καὶ ὅλου τοῦ κόσμου, διότι πουθενὰ δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα καπνά. Λέγουν, λοιπόν, οἱ καπνοπαραγωγοὶ τῆς Γραβούνης διὰ τοῦ τηλεγραφήματός των: «.......................... ................ (ἀναγινώσκει)................».

§201ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν ὁρίζει τιμάς;

§202Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Νὰ σᾶς εἴπω, αἱ τιμαὶ τῆς Γραβούνης μὲ δραχμὰς πρὸ τῶν ἐκλογῶν εἶναι εἰς δραχ. 52 τοῦ μαξουλίου καὶ 12 τὸ ροφοῦζι καὶ κατέληξαν νὰ πωλοῦνται τὰ καπνὰ Γραβούνης μὲ 18 δρχ. καὶ 25 δρχ. τοῦ μαξουλίου καὶ 4 δρχ. τὸ ροφοῦζι.

§203Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ἔκαμε παρέμβασιν ἐκεῖ;

§204Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ὄχι. Θὰ τὸ τονίσω πάρα κάτω. Αὐτὸ τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρὸν καὶ ἐγὼ διαφωνῶ πρὸς τὴν ρυθμιστικὴν παρέμβασιν. Θὰ τὸ ἀποδείξω ἐν συνεχείᾳ. Ἔχω ἕνα τηλεγράφημα, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ τὸ ἀναγνώσω, εἶναι τῆς περιφερείας Καβάλας ἀπὸ τὸ χωρίον Φιλίππων. Εἶναι πανομοιότυπον μὲ τὸ ἄλλο τηλεγράφημα. Κατὰ συνέπειαν, ἐφέτος, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, ἔγινε πράγματι μία ἐκμετάλλευσις τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐπιβάλλεται εἶναι νὰ ἴδωμεν πῶς ἔγινεν ἡ ἐκμετάλλευσις ποῖα τὰ αἴτια τὰ προκαλέσαντα τὴν ἐκμετάλλευσιν, νὰ εὕρωμεν τὴν ρίζαν διὰ νὰ τὰ διορθώσωμεν, ἄλλως δὲν διορθοῦται ἡ κατάστασις, χωρὶς νὰ μελετηθῇ τὸ πρόβλημα εἰς τὴν ρίζαν του. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ἀγορεύων πρὸ ὀλίγου ἀνέφερεν, ὅτι αἰτία τῆς ἐφετεινῆς πτώσεως τῶν τιμῶν ὑπῆρξαν δύο τινά: Εἶναι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς κατὰ 50% —θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ διαφωνήσω καὶ θὰ σᾶς φέρω ἀριθμοὺς καὶ θὰ σᾶς ἀποδείξω ὅτι εἶναι μόνον 37%— καὶ δεύτερον ἡ ἀνώμαλος ποιοτικὴ σύνθεσις τῆς παραγωγῆς. Ἡ περυσινὴ παραγωγὴ ἐξαγωγίμων καπνῶν δὲν ἦτο 46.000 τόννους, ἦτο 56.000. Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ ἐξαγωγίμων καπνῶν εἶναι 75.000 τόννοι, δηλαδὴ ἀπὸ 56 εἰς 76. Δὲν εἶναι 50% αὔξησις, ἀλλὰ μόνον 38%. Εἶναι ἁπλῆ λογιστικὴ πρᾶξις. Πράγματι ὑπῆρξεν ἀνώμαλος ποιοτικὴ σύνθεσις. Ἀλλὰ τόσον ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, ὅσον καὶ ἡ ἀνώμαλος ποιοτικὴ σύνθεσις τοῦ καπνοῦ ὤφειλαν νὰ ἀποτελέσουν τὸ ἔναυσμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα νὰ προστατεύσῃ τὸν καπνόν. Ἀντιθέτως αὐτὰ τὰ δύο πράγματα τὰ ἐξεμεταλλεύθησαν, οἱ καπνέμποροι, διὰ νὰ μειώσουν τὰς τιμάς, διὰ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸν παραγωγόν, νὰ ἐκβιάσουν τὴν ψυχολογίαν τῶν παραγωγῶν καὶ νὰ τοῦ ρίξουν τὰ καπνά. Ἐδῶ ὑπάρχει ἡ διαφωνία μας, μὲ τὴν Κυβέρνησιν καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω παρακατιόντος πῶς ἔγινεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Ἀλλὰ προτοῦ σᾶς ἐξηγήσω αὐτό, εἶναι ἀνάγκη νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ περὶ καπνεμπορίου. Ὁμιλοῦμεν περὶ Ἑλληνικοῦ καπνεμπορίου κύριοι συνάδελφοι, ἀλλὰ λησμονοῦμεν ὡρισμένα πράγματα, ὅτι προπολεμικῶς εἴχομεν Ἑλληνικὸν καπνεμπόριον, διότι ἠγόραζε καπνὰ ὑπὸ ἰδίαν του εὐθύνην καὶ τὰ ἀγόραζε μὲ ἰδικά του χρήματα καὶ τὰ πωλοῦσε μὲ ἰδίαν του εὐθύνην καὶ πότε ἐζημιώνετο, πότε ἐκέρδιζεν. Ἀλλὰ σήμερον, τὸ Ἑλληνικὸν καπνεμπόριον δὲν ἀγοράζει καπνὰ ἐὰν δὲν ἐξασφαλίσῃ προηγουμένως μίαν παραγγελίαν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐξασφαλίζουν παραγγελίας μὲ ὡρισμένην τιμήν, στρέφονται πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ λέγουν, δῶστε μου χρήματα διὰ νὰ ἀγοράσω τὰ καπνὰ καὶ χρηματοδοτοῦνται κατὰ 100% καὶ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω ἀφοῦ κάμουν τὰς παραγγελίας καὶ ἀγοράσουν τὰ καπνά, φθάνουν, μὲ τὶς κομπίνες οἱ ὁποῖες γίνονται νὰ τοὺς περισσεύουν καὶ χρήματα καὶ ἔχουν κέρδη ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς. Κατὰ συνέπειαν δι’ ἐμένα δὲν ὑπάρχει Ἑλληνικὸν καπνεμπόριον. Ἀντιθέτως ἡ κατάστασις αὐτὴ ἡ ἀνώμαλος, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὸ Ἑλληνικὸν καπνεμπόριον ἔχει τὰ ἑξῆς δυσμενῆ ἀποτελέσματα διὰ τὴν καπναγοράν μας. Ἔχομεν μίαν συνεχῆ πίεσιν τῶν ξένων ἑταιριῶν πρὸς τοὺς πράκτοράς των καὶ ἐφ’ ὅσον πρακτορεύουν ξένα συμφέροντα εἶναι πράκτορες τῶν ξένων ἑταιριῶν, ἔχομεν συνεχῆ πίεσιν αὐτῶν τῶν ἑταιριῶν γενικῶς πρὸς τοὺς Ἕλληνας πράκτορας καπνεμπόρους δι’ ὅσον τὸ δυνατὸν χαμηλοτέρας τιμάς. Τὸ καπνεμπόριον τὸ Ἑλληνικὸν διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συμφέροντα τῶν ξένων ἀπέβαλε τελείως τὸν κοινωνικόν του χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον εἶχε προπολεμικῶς, διότι ἐκπληροῦσε ἕνα κοινωνικὸν σκοπόν, εἰργάζοντο ἐκεῖ ὡρισμένοι ἄνθρωποι, ἐπληρώνοντο καλά. Ἐπεξειργάζοντο τὰ καπνὰ κλπ. καὶ κατὰ συνέπειαν ἐξεπλήρουν ἕνα κοινωνικὸν σκοπόν. Σήμερον ἀπέβαλε παντελῶς τὸν κοινωνικὸν σκοπόν, καὶ μετεβλήθη εἰς στυγνὸν ἐκμεταλλευτὴν τοῦ καπνοπαραγωγοῦ καὶ τοῦ καπνεργάτου, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐπιτύχῃ μεγάλα κέρδη διὰ τὸν ἑαυτόν του ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν πρακτορευομένων του. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὰ τὰ ὁποῖα σᾶς λέγω ἀποτελοῦν πραγματικὲς ἀλήθειες. Τὸ καπνεμπόριον ἔχει τεράστια κέρδη. Ἐὰν ἤθελε οἱαδήποτε Κυβέρνησις, τώρα ἡ σεβαστὴ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ προηγουμένως ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις νὰ στρέψουν τὴν προσοχήν των εἰς τὸν ἔλεγχον τῶν τεραστίων κερδῶν τοῦ καπνεμπορίου θὰ εὕρισκον τρόπον μειώσεως τοῦ κόστους τοῦ Ἑλληνικοῦ καπνοῦ. Ἔχω παραδείγματα ἀπὸ τὴν πόλιν μου τὴν Καβάλαν. Ὑπῆρχον καπνέμποροι κατὰ τὸ 1945 εἰς τὴν Καβάλαν γυμνητεύοντες καὶ στερούμενοι τῶν πάντων καὶ σήμερον ἔχουν περιουσίαν 150 καὶ 200 χιλιάδων λιρῶν. Πῶς ἔγιναν αὐτὰ τὰ κέρδη; Τὰ κέρδη αὐτὰ ἐδημιουργήθησαν ἀπὸ τὴν ἐκμετάλλευσιν τόσον τῶν καπνοπαραγωγῶν, ὅσον καὶ τῶν καπνεργατῶν. Διὰ τῆς ψηφίσεως δὲ τοῦ νόμου 348 ἐδημιουργήθη καθεστὼς δουλείας μέσα εἰς τὰ καπνομάγαζα. Αὐτοί, κ. συνάδελφοι, οἱ ἀριθμοί, εἶναι πραγματικοί, ἠμπορεῖτε νὰ πᾶτε νὰ τὰ ἐλέγξητε παντοῦ. Κύριοι τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ καπνοπαραγωγοῦ. Θὰ σᾶς ἀναλύσω τὸν τρόπον ποὺ γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ καπνοπαραγωγοῦ, διὰ νὰ εἰσέλθω κατόπιν εἰς τὰ μέσα παρεμβάσεως τῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ προληφθῇ αὐτὴ ἡ ἐκμετάλλευσις μὲ τὰ μέτρα αὐτὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἄλλως δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἀντιληφθῇ αὐτὸ κανεὶς ἀδαὴς περὶ τὸ καπνικόν. Μετὰ τὴν συγκομιδὴν τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς ἐπακολουθεῖ ἡ λεγομένη χωρικὴ ἐπεξεργασία τοῦ καπνοῦ, ἡ ὁποία γίνεται ἀπὸ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Αὐτὴ ἐπιτελεῖται κατὰ τὸν 1–2–3 μῆνα. Μετὰ ταῦτα τὰ καπνὰ εἶναι ἕτοιμα διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν καπναγορὰν καὶ νὰ ἔλθουν οἱ καπνέμποροι ν’ ἀγοράσουν. Δὲν ἀρχίζουν ὅμως αἱ καπναγοραὶ ἀμέσως. Συνέρχονται οἱ καπνέμποροι προηγουμένως εἰς τοὺς Συλλόγους καὶ ἐξετάζουν τί ἀγορὰς ἔχει νὰ κάμῃ ὁ καθ’ ἕνας, τὶ εἶδος καπνοῦ ζητᾷ καὶ θὰ καθορίσουν καὶ τὰ χωρία ποὺ θὰ πάῃ ἕκαστος καπνέμπορος διὰ νὰ ἀγοράσῃ καπνά, μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ μὴ γίνῃ μεταξὺ των συναγωνισμός. Ἀκολούθως στέλλουν ἕνα μεσίτην, πηγαίνει δῆθεν νὰ ἴδῃ τὰ καπνὰ διὰ νὰ ἐλέγξῃ τί ποιότης ὑπάρχει εἰς τὸ Α, Β, Γ χωρίον. Αὐτὸ τὸ ἠξεύρουν πολὺ καλὰ τότε ποὺ στέλλουν τὸν καπνομεσίτην, διότι τὸ παρακολουθοῦν διὰ τῶν καπνοτεχνικῶν τοῦ Καπνικοῦ Ὀργανισμοῦ. Διατὶ τὸν στέλλει τὸν μεσίτην; Διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Πηγαίνει ὁ καπνομεσίτης εἰς τὰ χωρία, βλέπει ὡρισμένα παστάλια καπνοῦ καὶ ἀρχίζει νὰ ἀσκῇ ψυχολογικὴν πίεσιν, διότι οἱ χωρικοὶ πηγαίνουν καὶ ζητοῦν πληροφορίας. Λέγει: Βρὲ παιδιὰ τὰ καπνὰ εἶναι πολλά, δὲν εἶναι καλά, τὸ ἐξωτερικὸν δὲν δίδει καλὰς τιμὰς καὶ ἐφέτος θὰ ἔχωμεν πεσμένες τιμὲς καπνοῦ. Ἀμέσως προκαταλαμβάνει ψυχολογικὰ τὸν καπνοπαραγωγόν. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸν στέλνει ἄλλον, τὴν ἰδίαν τακτικὴν ἀκολουθεῖ, μετὰ τρεῖς τέσσαρας ἡμέρας ἄλλον, ὥστε νὰ κάμψουν ψυχικὰ καὶ ψυχολογικὰ τὸν παραγωγὸν καὶ νὰ τὸν καταντήσῃ ὥριμον πλέον καρπὸν νὰ τὸν ρίψουν εἰς τὰς ἀγκάλας τοῦ καπνεμπόρου. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀρχίζει ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν καπνοπαραγωγῶν. Ὅταν πρόκειται νὰ ἀγοράσουν καπνά, πρῶτα, πρῶτα, στέλλουν ἕνα μεσίτην καὶ θὰ ἀγοράσῃ ἀπὸ ἕνα χωριὸ μὲ 500 μαξούλια καπνοῦ, 1, 2, 3 καὶ θὰ δώσῃ τὴν Α τιμή. Μετὰ 4–5 ἡμέρας θὰ πάῃ ἄλλος μεσίτης διὰ νὰ ἀγοράσῃ 4–5 μαξούλια διὰ νὰ δώσῃ τιμὴν Α μεῖον 3 δραχμὰς. Κατόπιν θὰ πάῃ ἄλλος καὶ θὰ ἀγοράσῃ πάλιν 3–4 μαξούλια καὶ θὰ δώσῃ τιμὴν Α μεῖον 4 δραχ. Ἔτσι οἱ καπνοπαραγωγοὶ ποὺ ἠξεύρουν ἐκεῖνο ποὺ τοὺς εἶπον οἱ πρῶτοι μεσιτάδες ποὺ ἐπῆγαν καὶ εἶδαν τὰ καπνά, βλέπουν τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν μπουλουκηδὸν πηγαίνουν καὶ παρακαλοῦν πάρε καὶ τὸν ἰδικόν μου καπνὸν ὅσο καὶ ὅσο.

§205ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. (Τῆς Συμπολιτεύσεως). Αὐτὸ ἐγίνετο κάθε χρόνον ἢ ἐφέτος;

§206Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κάθε χρόνο, ἀλλὰ ἐφέτος παρουσιάσθη εἰς μεγαλυτέραν κλίμακα.

§207Ο ΑΥΤΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καταγόμεθα καὶ ἡμεῖς ἀπὸ καπνοπαραγωγικὴν περιφέρειαν καὶ ἠξεύρομεν ὅτι αὐτὸ ποὺ λέγετε ἐγένετο ἀνέκαθεν.

§208Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐγένετο εἰς μικροτέραν κλίμακα.

§209Α. ΣΧΙΝΑΣ. Ἡ ΣΕΚΕ διατί δὲν ἀντιδρᾷ;

§210Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Ἐγὼ τὴν θεωρῶ ἐμπορικὴν ἐπιχείρησιν. Ἐγὼ δὲν θὰ ζητήσω προστασίαν τοῦ καπνοῦ, θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸ Κράτος......

§211ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ ἐγένετο καὶ ἐπὶ τῶν προκατόχων Κυβερνήσεων.

§212Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Ὑπῆρχε τότε ἡ λεγομένη πριμοδότησις τοῦ καπνοῦ. Ἡ πριμοδότησις αὐτὴ ἦτο, τρόπον τινά, τιμὴ ἀσφαλείας, διότι τὸ Κράτος ἔλεγε τοῦτο: Ὁ καπνὸς θὰ πάῃ ἐφέτος, ἐν σχέσει μὲ τὸ προπολεμικόν, εἰς τὸ 350 ἐπάνω. Ἐὰν ὁ παραγωγός, βάσει τῶν ἀγορῶν τοῦ καπνεμπορίου, δὲν ἐπετύγχανε τὴν τιμὴν τοῦ 350 ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικήν, τότε ἤρχετο τὸ Κράτος καὶ τοῦ ἔλεγε: «Ἐπέτυχες τιμὴν 300, ἔχεις 50% νὰ πάρῃς — πάρε το ὑπὸ τύπον πρίμ». Κατὰ συνέπειαν, ὁ καπνοπαραγωγὸς εἶχεν ἐξησφαλισμένην τιμὴν ἐπὶ τῶν Κυβερνήσεων τῶν ἰδικῶν μας καὶ ἐπὶ Πλαστήρα. Αὐτὸ κατηργήθη ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. Σᾶς ἀνέλυσα, κ. συνάδελφοι, τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ παραγωγοῦ. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν λεγομένην ρυθμιστικὴν παρέμβασιν τοῦ Κράτους. Εἴπομεν ὅτι ἐφέτος ἔχομεν 75.000 τόννους παραγωγικῶν καπνῶν. Αἱ ἀπαιτήσεις τῶν ἐμπόρων, δηλαδὴ αἱ ἀγοραὶ τὰς ὁποίας ἐπρόκειτο νὰ κάμουν οἱ ἔμποροι ἐφέτος σύμφωνα μὲ τὶς παραγγελίες ποὺ εἶχον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἦσαν γύρω στοὺς 50–55.000 τόννους. Ὑπῆρχε, δηλαδή, ἕν ἄνοιγμα μεταξὺ παραγωγῆς καὶ τῶν ἀπαιτήσεων τῶν ἐμπόρων 20.000 τόννων. Αὐτὸ τὸ ἄνοιγμα, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀρκετόν, ὥστε καὶ εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις πῇ ὅτι «ἐγὼ θὰ παρέμβω ρυθμιστικῶς εἰς τὴν καπναγοράν, ἀγοράζοντας 8.000 τόννους», τὸ καπνεμπόριον θὰ γελάσῃ εἰρωνικὰ εἰς βάρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ πῇ: Ἐδῶ ὑπάρχουν 75.000 τόννοι. Ἐγὼ θὰ μπῶ νὰ ἀγοράσω 50–55.000 τόννους καὶ ἄν ἀγοράσῃ τὸ Κράτος 8.000 τόννους πρόκειται νὰ μὲ βλάψῃ ἐμένα; Ἐγὼ ἔχω πάλιν περιθώριον, ἔχω 63–64.000 τόννους καπνά, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ πιέσω τὴν ἀγορὰν καὶ θὰ ρίψω τὶς τιμές, διότι αὐτὴ ἡ ρυθμιστικὴ παρέμβασις δὲν πρόκειται οὔτε νὰ ὠφελήσῃ, οὔτε νὰ βλάψῃ — τοὐλάχιστον νὰ ὠφελήσῃ εἰς τὴν καπναγορὰν δὲν πρόκειται. Νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠθέλησε μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀγοράσῃ ὡρισμένα καπνά, νὰ κάμῃ συγκέντρωσιν ὡρισμένων καπνῶν ἀπὸ ὡρισμένας περιφερείας διὰ νὰ πωλήσουν ὡρισμένοι καπνοπαραγωγοὶ τὰ καπνά των, ρυθμιστικὴ ὅμως παρέμβασις τοῦ Κράτους δὲν ἐγένετο. Ρυθμιστικὴ παρέμβασις σημαίνει τοῦτο: Ὅτι ὑπάρχει ἡ Αʹ ποσότης καπνοῦ, 75.000 τόννοι, ἐκ τῆς ὁποίας οἱ καπνέμποροι θέλουν νὰ ἀγοράσουν 55.000 τόννους. Νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν καπναγορὰν τὸ Κράτος, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ κάμῃ παρέμβασιν ρυθμιστικήν, καὶ νὰ ἀγοράσῃ καπνὰ τόσης ποσότητος, ὥστε νὰ κατέβῃ κάτω ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα χρειάζεται τὸ ἐμπόριον, ὁπότε τὸ ἐμπόριον θὰ φοβηθῇ καὶ θὰ πῇ: «Δὲν θὰ μοῦ μείνουν αἱ ποσότητες, διὰ τὰς ὁποίας ἔχω παραγγελίας ἀπ’ ἔξω. Ἄς σπεύσω νὰ ἀγοράσω, διότι τὸ Κράτος θὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνὰ καὶ ἑπομένως, θὰ μείνω χωρὶς νὰ πραγματοποιήσω τὰς παραγγελίας ποὺ ἔχω». Αὐτὸ ἔκαμαν οἱ Τοῦρκοι ἐφέτος. Ὅταν ἐπῆγεν ὁ κ. Μπαξαλᾶ, διευθυντὴς τῆς «Ἀμέρικαν Ταμπάκο» καὶ ἄρχισε νὰ κάμνῃ συζητήσεις μὲ ὡρισμένους καπνεμπορικοὺς οἴκους καὶ εἶδεν ἡ «ΡΕΖΗ» ὅτι θέλει νὰ φέρῃ μίαν πτῶσιν τῶν τιμῶν, τότε παρενέβη ἡ «ΡΕΖΗ» καὶ ἠγόρασεν 20.000 τόννους καπνῶν διὰ νὰ μὴ ἀφήσῃ τέτοια περιθώρια εἰς τὸν Μπαξαλᾶ καὶ νὰ τὸν κάμῃ ἄρον–ἄρον νὰ ἀγοράσῃ τὰ καπνά. Ἔτσι ἐπέτυχε καλὲς τιμὲς καὶ τὸν ἠνάγκασε τὴν ὑπόλοιπον ποσότητα ποὺ ἤθελε νὰ τὴν πάρῃ ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν «ΡΕΖΗ». Αὐτὴ εἶναι ρυθμιστικὴ παρέμβασις. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον ρυθμιστικὴ παρέμβασις. Αὐτὸ σημαίνει Κρατικὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ. Ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, πρῶτον, διὰ τῆς ρυθμιστικῆς της παρεμβάσεως δὲν συνεκράτησε τὰς τιμάς, πρῶτον μὲν διότι αἱ ποσότητες, ποὺ ἐξήγγειλεν ὅτι θὰ ἀγοράσῃ, εἶναι μικραί, καί, δεύτερον, διότι δὲν ἐπενέβη εἰς ὅλας τὰς περιφερείας. Εἰς τὴν Ἀνατ. Μακεδονίαν καὶ Θράκην, εἰς τοὺς βασμάδες τῆς Ἀν. Μακεδονίας, δὲν ἠγόρασεν οὔτε φύλλον ἡ Κυβέρνησις. Καὶ ὑπάρχουν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν περιφέρειαν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, 160.000 ὀκάδες ἀπώλητα καπνὰ σήμερον. Κατὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα τῆς Ἐφορίας Καπνοῦ Ἐλευθερουπόλεως, κ. ὑφυπουργέ, ὑπάρχουν σήμερον εἰς τὸ παραπλεύρως τοῦ ἰδικοῦ σας χωρίου..... 60.000 ὀκ. ἀπώλητα καπνά, εἰς τὸ Ὀρφάνι (;) 12.000...... (ἀναγινώσκει). Ἐν συνόλῳ 160.000 ὀκάδες μόνον εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας περιφέρειαν. Εἰς δὲ τὸν Νομὸν Καβάλας ὑπάρχουν σήμερον ἀπώλητα καπνὰ 280.000 ὀκάδες. Εἶναι στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐπῆρα ἀπὸ τὶς Ἐφορίες Καπνοῦ τῆς περιοχῆς.

§213Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὰ ὁποῖα ὅμως συνήθως δὲν εἶναι ἀκριβῆ, διότι αἱ Ἐφορίαι ἔχουν ὑπ’ ὄψιν των μόνον τὰ χαρτιὰ ποὺ τοὺς πᾶνε. Δὲν τὰ καταθέτουν πάντοτε.

§214Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Καὶ ἄν δὲν κατέθεσαν τὰ χαρτιά, θὰ πέσωμεν ἔξω 2–3.000 ὀκάδες. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ καλύψετε τὰς 160.000 ὀκ. μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις δὲν συνεκράτησε τὰς τιμὰς καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ἐπιτύχῃ οὔτε ρεαλιστικὰς τιμάς, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου. Διότι δὲν εἶναι ρεαλιστικὴ τιμὴ ὅταν διὰ τὸν ἴδιον καπνόν, τὸ ἴδιο μαξοῦλι, πάει ὁ καπνέμπορος καὶ προσφέρει τὴν πρώτη φορὰ 52 δραχμὰς καὶ δὲν τὸ δίδει ὁ καπνοπαραγωγός, διότι νομίζει ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι φθηνὴ καὶ θέλει κανένα φράγκο παραπάνω. Πάει μετὰ πέντε ἡμέρες καὶ προσφέρει διὰ τὸν ἴδιον καπνὸν 45 δραχμές. Ὁ καπνοπαραγωγὸς καταπλήσσεται καὶ λέγει «προχθὲς μοῦ ἔδωσες 52»! Καὶ πηγαίνει πάλιν καὶ τοῦ προσφέρει 40 καὶ ἀργότερα 38 καὶ εἰς τὸ τέλος 35! Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἐπέτυχεν ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβε ρεαλιστικὰς τιμάς, ὅταν τὸν ἴδιον καπνόν, ποὺ πρὸ μηνὸς θὰ τὸν πωλοῦσε ὁ παραγωγὸς 52 δρχ., νὰ τὸν πωλήσῃ 25 καὶ 22 δραχμάς.

§215Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπέτυχε ρεαλιστικὰς τιμάς. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ διαμορφωθῇ ἡ τιμὴ τῶν καπνῶν εἰς αὐτὸ τὸ χαμηλὸν ἐπίπεδον, εἰς τὸ ὁποῖον διεμορφώθησαν.

§216Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Δὲν δύναμαι, κύριε συνάδελφε, νὰ γνωρίζω τὰς προθέσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ διαπιστώσεις κάμνω. Σεῖς βγάλετε τὰ συμπεράσματα ποὺ θέλετε.

§217Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). Ἐπειδὴ παρηκολούθησα ἀπὸ τὰ πρακτικὰ τὴν προχθεσινήν σας ἀγόρευσιν, σᾶς συνιστῶ νὰ μὴ διακόπτετε ἐκφέροντες τοιαύτας κατηγορίας ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Ἰσχυρίζεσθε ὅτι πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως ἦτο νὰ κατεβάσῃ τὰς τιμάς;

§218Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου... (δὲν ἠκούσθη).

§219Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρ. Κυβερν.). Γνωρίζετε ποτέ, ἐὰν ἔχετε παρακολουθήσει τὴν καπνικὴν ἱστορίαν τῆς χώρας, γνωρίζετε ποτὲ ἀμεσωτέραν, πληρεστέραν, ἀποτελεσματικωτέραν προστασίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀπὸ ἐκείνην τὴν ὁποίαν παρέσχεν ἡ ἰδική μου Κυβέρνησις; Ἐφέτος, κύριοι, ἀνεμένετο ἐντονωτάτη καπνικὴ κρίσις καὶ χάρις εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἡ κρίσις αὐτὴ περιωρίσθη. Εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς εἰς οὓς ἠδύνατο νὰ παρασχεθῇ ἡ βοήθεια εἰς τὸν παραγωγόν, ἀπὸ τῆς χορηγήσεως πλασματικῶν δανείων, τῆς χρηματοδοτήσεως ἤ τῆς παρεμβάσεως δι’ ἀγορῶν ἐξεδηλώθησαν πλήρη τὰ κυβερνητικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ὅταν ὅμως ἔχετε μίαν παραγωγὴν τόσων ἑκατομμυρίων ὀκάδων, 43% ἐπὶ πλέον παραγωγὴν ἐφέτος, ἔχετε δὲ αὔξησιν τῆς διεθνοῦς παραγωγῆς, ἀναμένετε δὲ καὶ ἔντονον καπνικὴν κρίσιν, ἐφ’ ὅσον εἴχετε 60.000.000 ὀκάδες καπνῶν ἔναντι ἀντιστοίχου ποσότητος 43.000.000 ὀκάδων τοῦ 1954 καὶ 28.000.000 ὀκάδων τοῦ 1953, μοῦ λέγετε ὅτι τὸ Κράτος δὲν ἐπέδειξε στοργὴν καὶ δὲν ἔλαβε μέτρα διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. (Χειροκροτήματα). Ἀκούσατε, κ. συνάδελφε. Δικαίωμα τῆς ἀντιπολιτεύσεως εἶναι νὰ ἐπικρίνῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἦτο ἀφελὴς ἐὰν ἀνέμενε νὰ χειροκροτῆται ἡ πολιτική της ἀπὸ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ δὲν δύναται νὰ μὴ διαμαρτύρεται ὅταν ὄχι μόνον ἐκ συστήματος ἐπικρίνεται κάθε ἐνέργειά της, ἀλλὰ ἀναμφισβήτητος ἐπιτυχία της, καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐμφανίζεται ὡς συμφορά. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν βλάπτει μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ βλάπτει τὸ πολίτευμα. Ὅταν εἶναι ἐμπράκτως ἀποδεδειγμένη ἡ στοργὴ τοῦ Κράτους διὰ μίαν τάξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, νὰ δημιουργῆτε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἡ τάξις αὐτὴ ἐγκαταλείπεται, τοῦτο ἐπαναλαμβάνω, δὲν βλάπτει τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ βλάπτει τὴν χώραν (χειροκροτήματα).

§220Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι προσωπικῶς ἠθέλησεν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιτεθῇ ἐναντίον μου, διότι ἐνόμισεν ὅτι ἐγὼ ἠθέλησα νὰ σκεφθῶ κατὰ τρόπον διάφορον διὰ τὴν Κυβέρνησιν.

§221Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Προεδ. Κυβερν.). Δὲν ὑπῆρχεν ἡ ἀνάγκη νὰ γίνουν ἀντικείμενον συζητήσεων καὶ τοιούτων ἐπικρίσεων τὰ προστατευτικὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ἔχω σεβασμὸν πρὸς ὅλους ὅταν ἀντιμετωπίζουν τὴν πραγματικότητα καὶ λέγουν τὴν ἀλήθειαν. Ὅταν ὅμως λέγουν ἀνακριβείας καὶ ἐξ αἰτίας τούτων νὰ ἀποκτᾷ ὁ λαὸς αἴσθημα ἐχθρότητος καὶ δυσπιστίας πρὸς τὸ Κράτος, βλάπτομεν τὸ πολίτευμα καὶ ὄχι τὴν Κυβέρνησιν.

§222Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ἀφορᾷ σήμερον ἡ συζήτησις τὸ πολίτευμα τῆς χώρας μας. Ἀφορᾷ τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐλέγχεται.

§223Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Προεδ. Κυβερν.). Ἠναγκάσθην νὰ παρέμβω ἐξ αἰτίας διακοπῆς σας, διότι ἀνέγνωσα τὰ ὅσα εἴπατε προχθὲς καὶ εἶχα πάντα λόγον νὰ ἀγανακτήσω. Δὲν δύνασθε εἰς βάρος τῆς πολιτικῆς τάξεως τῆς χώρας αὐτῆς, ἐνῷ λαμβάνῃ ἔκτακτα μέτρα προστασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν τὸ Κράτος σεῖς νὰ ὑβρίζετε τὴν Κυβέρνησιν.

§224Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Καὶ ἐρωτῶ, διὰ νὰ φωτισθῶ καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἱκανοποιημένη ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τῶν κυβερνητικῶν μέτρων ὅσον ἀφορᾷ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ; Διότι ἢ δὲν εἶναι εὐχαριστημένη ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τῶν μέτρων, ὁπότε εὑρισκόμεθα εἰς ἀντίθεσιν, ἢ πράγματι ἐλάβατε μὲν ἕνα μέτρον, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, τὸ πρῶτον σεῖς, ἀλλὰ νὰ ἴδωμεν ἐὰν πράγματι αὐτὸ τὸ μέτρον σας ἀπέδωσε. Δηλαδή, ἐὰν ἐκρατήθησαν αἱ τιμαὶ τῶν καπνῶν. Ἐὰν ἐκρατήθησαν ἂς τὸ γνωρίζῃ ὁ κόσμος.

§225Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐτόνισα ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ὅτι ἁπλῶς καὶ μόνον κριτικὴν τῶν κυβερνητικῶν μέτρων κάμνω καὶ θέλω νὰ πιστεύσετε ὅτι καλόπιστον κριτικὴν θὰ κάμω. Θὰ κάμω ὡρισμένας ὑποδείξεις, τὰς ὁποίας ἐὰν νομίζετε ὅτι εἶναι ὀρθαὶ υἱοθετήσατέ τας, ἐὰν ὄχι οὔτε θέλω νὰ παραγνωρίσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέθεσεν ἕνα ἀρκετὰ σεβαστὸν ποσὸν διὰ νὰ ἀγοράσῃ καπνά. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω νὰ τονίσω εἶναι τοῦτο, ὅτι παρέμβασις ρυθμιστικὴ συγκρατήσεως τῶν τιμῶν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μὲ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον ἐδόθη. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ, διότι ὑπῆρχον μεγαλύτερα περιθώρια, κ. Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως.

§226Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Ρυθμιστικὴ παρέμβασις ἀποτελεσματική, ὅπως τὴν θέλετε, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἐὰν ὑπῆρχε δημιουργημένον τὸ ὄργανον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ παρενέβαινεν. Ἀλλὰ ἐπὶ τόσα ἔτη ὅλα τὰ Κόμματα καὶ ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ὑπόσχονται τὴν δημιουργίαν τοῦ ὀργάνου τούτου καὶ δὲν τὸ πραγματοποιοῦν. Ὑποχρεωμένος νὰ ἀντιμετωπίσω ἐπειγόντως τὴν κατάστασιν, εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ κάμω τὴν ρυθμιστικὴν παρέμβασιν ὅπως τὴν ἔκαμα. Κατὰ τὸ παρελθὸν, ὁσάκις ὑπῆρχε πλεόνασμα καπνῶν, δὲν ἐγένετο ρυθμιστικὴ παρέμβασις, ἀλλὰ συγκέντρωσις καπνῶν. Καὶ πότε ἐγένετο τοῦτο; Δύο χρόνια μετὰ τὴν συγκομιδὴν, ἀφοῦ πλέον εἶχε γίνει ὁ καπνοπαραγωγὸς θῦμα τῶν καπνεμπόρων, ἐκεῖνο δὲ ποὺ ἐπερίσσευε τὸ συνεκέντρωσε τὸ Κράτος. Ἐγένετο συγκέντρωσις τὸ 1931, τὸ 1949 καὶ τὸ 1952. Ἐγένετο τότε συγκέντρωσις ἀφοῦ ὁ ἔμπορος εἶχε τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὸν παραγωγόν. Διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν Ἑλλάδα γίνεται ρυθμιστικὴ παρέμβασις μὲ σκοπὸν τὴν συγκέντρωσιν κατὰ τὸ δυνατὸν τῶν τιμῶν καὶ τὴν ἀπορρόφησιν τῆς πλεοναζούσης ποσότητος. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκτιμήσετε τὴν σημασίαν τοῦ μέτρου; Ἐὰν δὲν ἀπέδωσε πλήρως τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ἀναμένετε, αὐτὸ ὀφείλεται εἰς δύο λόγους. Πρῶτον, ὅτι δὲν ὑπῆρχε τὸ ὄργανον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο δυνατὸν καλῶς παρασκευασμένον νὰ ἀναλάβῃ τὸ ἔργον αὐτὸ καὶ δεύτερον, διότι εἶναι τόση ἡ ἐφετεινὴ ὑπερπαραγωγή, ὥστε θὰ ἔπρεπε νὰ διαθέσω ὅλον τὸ κυκλοφοροῦν χαρτονόμισμα ὑπὲρ τῶν καπνῶν. Ὅταν κάμνω συγκέντρωσιν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι διὰ νὰ διασφαλίσω πλήρως τὰς τιμὰς θὰ ἀπορροφήσετε ὅλας τὰς ποσότητας, ὅταν ἡ παραγωγὴ ἐπέρασε τὰς 70.000.000 ὀκάδας καπνά. Ἡ παρέμβασις δὲν ἀποβλέπει εἰς τὴν πλήρη ἀπορρόφησιν. Ἄλλωστε ἡ Κυβέρνησις εἶπεν ὅτι κατ’ ἀρχὴν ἀποφασίζει τὴν ἀγορὰν τῶν 8.000.000 ὀκάδων, ἤδη τὰς ἔκαμε 10.000.000 ὀκάδας μὲ προοπτικὴν ἐπεκτάσεως. Δὲν ἠμπορεῖτε ἑπομένως νὰ λέγετε ὅτι δὲν ἐπροστατεύσαμε τὸν καπνόν. Πάντως οὐδέποτε ἐξεδηλώθη τόσον ἄμεσος ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους πρὸς προστασίαν τοῦ παραγωγοῦ. (Χειροκροτήματα).

§227Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, ἐπὶ τῶν ὅσων εἴπατε, χωρὶς νὰ παραγνωρίζω τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις, ἔχω νὰ σᾶς ἀπαντήσω, πρῶτον μέν, διὰ τὸ ὄργανον τὸ ὁποῖον λέγετε ὅτι δὲν εἴχατε, τὸ ἑξῆς: Τὸ 1953, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου περὶ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, διὰ τοῦ ἄρθρου 14 τοῦ νόμου τούτου, προβλέπεται ἡ ἵδρυσις μονίμου ὀργάνου συγκεντρώσεως τοῦ καπνοῦ. Ἀπὸ τὸ 1953 ὅμως μέχρι σήμερον, διατὶ δὲν προεβλέψατε, νὰ τὸ ἔχετε ἕτοιμον;

§228ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κύριε συνάδελφε,........ ............ (ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).........

§229Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν θέλω νὰ σᾶς ἀπαντήσω ἐπ’ αὐτοῦ, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ σᾶς δώσω τὴν περίφημον Κελσικὴν ἀπάντησιν, τὴν ὁποίαν δὲν θέλω νὰ σᾶς δώσω. Ἀπαντῶ εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ παρακαλῶ νὰ μὲ ἀφήσετε νὰ τελειώσω.

§230ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Ὁρίστε κ. Λυμπέρη, ἐξακολουθήσατε.

§231ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ λέγῃ αὐτὰ ποὺ λέγει. (Κωδωνοκρουσίαι).

§232Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὅτι εἰς τὰς 30.6.56 εἶχον ἀπορροφηθῆ καπνὰ ἐν συνόλῳ 53.000.000 ὀκάδες ἀπὸ τὸ καπνεμπόριον, σὺν 5.000.000 ὀκάδες ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ Κράτους, ἐν συνόλῳ 58.000.000 ὀκάδες, ἐνῷ πέρυσι αὐτὴν τὴν ἐποχὴν εἶχον ἀπορροφηθῆ μόνον 45.000.000 ὀκάδες. Ἐλησμόνησε ὅμως νὰ εἴπῃ, πόση εἶναι καὶ ἡ ἑκατοστιαία ἀναλογία, ἐπὶ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Ἐὰν ἐπὶ τῶν 46.000.000 ποὺ εἶχον πέρυσι παραγωγήν, εἶχον ἀποροφηθῆ αἱ 35.000.000, ἔμενεν ὑπόλοιπον 1.000.000, δηλαδὴ ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν ἐπὶ τοῖς ἑκατόν. Ἐφέτος ὅμως ἔμεινεν ἕνα τεράστιον ποσοστὸν ἀπώλητον, ἀνερχόμενον εἰς 30% περίπου. Κατὰ συνέπειαν αὐτὸ δὲν εἶναι ἐπιχείρημα τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ ρυθμὸς ἀπορροφήσεως ἐφέτος εἶναι πολὺ βραδύτερος ἀπὸ πέρυσι.

§233Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Καὶ ἡ ποιότης δὲν παίζει κανένα ρόλον;

§234Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Εἶναι τρομερὸν πρᾶγμα, νὰ κατηγορῆτε διαρκῶς τὸ ἐθνικόν μας προϊόν.

§235ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, διακόψατε τρίς.

§236Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Κύριε Θεοχαρίδη, εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ἀπαντήσω. Μὴ μὲ διακόπτετε. Εἶπον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἀνωμαλία τῆς ποιοτικῆς συνθέσεως τοῦ καπνοῦ τῆς ἐφετεινῆς ἐσοδείας ἔπρεπεν νὰ ἀποτελέσῃ τὸ ἔναυσμα διὰ τὴν Κυβέρνησιν πρὸς λῆψιν ἐξαιρετικῶν μέτρων, ὥστε νὰ μὴ σημειωθῇ ἡ παρατηρουμένη καὶ πανταχόθεν διαπιστουμένη ἐκμετάλλευσις τοῦ καπνοπαραγωγοῦ. Ἀντιθέτως, ἐν προκειμένῳ, τὴν ἀνώμαλον σύνθεσιν τοῦ καπνοῦ ἐχρησιμοποίησαν οἱ καπνέμποροι ὡς ἐπιχείρημα διὰ τοῦ ψιθύρου, πρὸς τὴν Κυβέρνησιν «κακὴ ποιότης, ἀνώμαλος ποιοτικὴ σύνθεσις κλπ.» καὶ διὰ τοῦτο δὲν ἀπεφεύχθη τὸ κακὸν καὶ ἔγινε μία ἐκμετάλλευσις τῶν καπνοπαραγωγῶν ἄνευ προηγουμένου. Αὐτὴν τὴν ἐκμετάλλευσιν ἔπρεπε νὰ προλάβῃ ἡ Κυβέρνησις, πρᾶγμα ὅπερ δὲν ἔκαμεν. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε τοῦτο, δηλαδὴ ἡ ἀνώμαλος ποιοτικὴ σύνθεσις τῆς ἐφετεινῆς παραγωγῆς νὰ ἀποτελέσῃ ἀφορμὴν διὰ τὴν λῆψιν ἐξαιρετικῶν μέτρων ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, ἀπετέλεσε τὸ ἐπιχείρημα τοῦ καπνεμπορίου, διὰ νὰ γίνῃ ἡ ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία ἔγινε. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ σᾶς δώσω. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη, κύριοι συνάδελφοι, παραδεχθῶμεν ὅτι ἡ ἐφετεινὴ ἀπορρόφησις καπνοῦ ὑπὸ τοῦ καπνεμπορίου παρηκολούθησε τὸν αὐτὸν γοργὸν ρυθμόν, ὅπως καὶ πέρυσι, δι’ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ ἐπαίρεται ἡ Κυβέρνησις, διότι ἐφέτος δὲν ἔγινεν ἀπορρόφησις τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ ἁρπαγὴ τοῦ καπνοῦ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ παραγωγοῦ. Ἄλλο δὲ εἶναι ἀπορρόφησις τῆς παραγωγῆς καὶ ἄλλο ἁρπαγὴ καὶ κλοπή. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος, ἤθελον νὰ προσθέσω ἀκόμη καὶ ὀλίγα τινά, διὰ τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Καπνοῦ, διότι τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως θὰ ἦσαν περισσότερον ὀρθὰ καὶ περισσότερον λυσιτελῆ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπῆρχον ὑγιεῖς εἰσηγήσεις. Ἔχω ὅμως τὴν πεποίθησιν, ὅτι αἱ εἰσηγήσεις τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ δὲν ἦσαν τοιαῦται, ὥστε νὰ ὑποβοηθοῦν τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ τὸ πιστεύω αὐτὸ ἀκραδάντως διὰ τὸν Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Καπνοῦ. Ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς Καπνοῦ εἶναι ἕνα ἀνώμαλον γέννημα, ἀνωμάλου περιόδου, ἀνδρωθὲν ἀνωμάλως. Μὴ λησμονῆτε δέ, ὅτι ὁ Αὐτόνομος Ὀργανισμὸς Καπνοῦ ἔγινεν ἀπὸ τὰ Γραφεῖα Προστασίας Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ. Τὰ Γραφεῖα δὲ Προστασίας Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ, ἱδρύθησαν ἀπὸ τοὺς καπνεμπόρους, διὰ νὰ παρακολουθοῦν τὴν ποιότητα τοῦ καπνοῦ καὶ οἱ ὑπάλληλοί του ἦσαν πρῶτα ὑπάλληλοι τοῦ καπνεμπορίου. Τὸ 1942–43 — ἐὰν ἐνθυμοῦμαι καλῶς — ἐπὶ Κυβερνήσεως Τσολάκογλου–Γκοτζαμάνη, τὰ Γραφεῖα αὐτὰ Προστασίας Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ, τὰ ὁποῖα δὲν ἠδύνατο τότε τὸ καπνεμπόριον νὰ διατηρῇ, διότι ἔχασε τὰς καπναγοράς, μετεβλήθησαν εἰς Αὐτόνομον Ὀργανισμὸν Ἑλληνικοῦ Καπνοῦ καὶ οἱ ὑπάλληλοί των, ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἦσαν ὑπάλληλοι τοῦ καπνεμπορίου, μετεβλήθησαν εἰς ὑπαλλήλους τοῦ Κράτους. Ἡ ἐπιρροὴ, τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν τὸ καπνεμπόριον, εἶναι τεραστία, εἰς σημεῖον ὥστε αἱ εἰσηγήσεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται τόσον πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅσον καὶ πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν, νὰ εἶναι εἰσηγήσεις φιλοκαπνεμπορικαί. Καὶ εἰς εἰσήγησιν τοῦ Αὐτονόμου Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ ὀφείλεται ἀκριβῶς τὸ μέτρον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐκαρατόμησε τὴν καπνεργατικὴν τάξιν. Προπολεμικῶς, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρχεν εἷς κλάδος ἐργατῶν, κατοικούντων εἰς τὰ μεγάλα καπνοπαραγωγικὰ κέντρα τοῦ τόπου, ὁ ὁποῖος ἀπέζη ἀπὸ τὸν καπνόν. Οἱ λεγόμενοι καπνεργάται. Ἡ ἐξαιρετικὴ ποιότης καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ φήμη, τὴν ὁποίαν ἔχαιρεν ὁ καπνός μας εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὠφείλετο εἰς τὴν ἐπεξεργασίαν, ἡ ὁποία ἐγίνετο ἀπὸ τὴν τάξιν αὐτήν, ἀπὸ τοὺς καπνεργάτας. Οἱ ἐργάται αὐτοί, κύριοι συνάδελφοι, ἐν μιᾷ νυκτί καὶ μόνη ἐκαρατομήθησαν καὶ ἐρρίφθησαν εἰς τοὺς δρόμους, διὰ τοῦ περιφήμου νόμου 2348)53.

§237Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Δὲν ἔχει σχέσιν αὐτὸ τὸ θέμα.

§238Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Θὰ τὸ συνδυάσω καὶ θὰ ἴδητε, ὅτι ἔχει σχέσιν, διότι θὰ σᾶς ἐξηγήσω, τί βάρη ἐπεβλήθησαν εἰς τὸν καπνοπαραγωγόν, διὰ τῆς θυσίας τῆς καπνοπαραγωγικῆς τάξεως. Εἶπον λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἀφέθη εἰς τοὺς δρόμους ἡ τάξις τῶν καπνεργατῶν, ἡ ὁποία καὶ τὴν τέχνην τοῦ καπνοῦ ἤξευρε καὶ τὴν ποιότητά του ἐγνώριζε. Ἀντ’ αὐτῶν ὅμως οἱ καπνέμποροι προσελάμβανον νεαρὰ κοριτσάκια ἀδαῆ περὶ τὸν καπνόν, ὥστε νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ ξεχωρίσουν «πρῶτα Ἀμερικανικά», «δεύτερα Ἀμερικανικά», «πρῶτα εὐρωπαϊκά», «δεύτερα εὐρωπαϊκά» κλπ., διότι αὐτὸ ἀπαιτεῖ πεπειραμένα χέρια, τὰ δὲ κοριτσόπουλα ἦσαν παντελῶς ἄπειρα, διότι ἐπεστρατεύθη ὁ ΑΟΕΚ καὶ ἐφόρτωσεν εἰς τοὺς ὤμους τῶν παραγωγῶν, πρόσθετον ἐργασίαν ἐκ τῆς ἐπεξεργασίας. Τὰ τελευταῖα ἔτη οἱ καπνοτεχνῖται, παρακολουθοῦν ἀπὸ κοντὰ τὴν χωρικὴν ἐπεξεργασίαν διὰ νὰ γίνεται ἐπιμελημένη αὕτη. Ἀναγκάζεται σήμερον ὁ παραγωγὸς μὲ τὴν οἰκογένειάν του, νὰ ἐργάζεται 18 ὥρας τὸ 24ωρον διὰ νὰ τελειώσῃ τὴν πρόσθετον ἐργασίαν, ἡ ὁποία τοῦ ἐπεβλήθη, χωρὶς νὰ ἔχῃ οὐδεμίαν πρόσθετον ἀμοιβήν.

§239Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὑποστηρίζετε ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ καθαρίζωνται καλῶς τὰ καπνά; Διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος νὰ καταστραφοῦν.

§240Λ. ΛΥΜΠΕΡΗΣ. Πρέπει νὰ καθαρίζωνται, ἀλλὰ νὰ καρποῦται ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει καὶ τὴν διαφορὰν ὁ παραγωγός. Καὶ πρὸ τοῦ ν. 2348)53 ἐγίνετο τὸ καθάρισμα τοῦ καπνοῦ, ἀλλὰ μέχρις ἑνὸς σημείου. Μετὰ τὸν ν. 2348) 53, προσλαμβάνονται εἰς τὴν καπνεργασίαν μικρὰ κορίτσια, τὰ ὁποῖα δὲν πληρώνονται καλῶς, ἀγνοοῦν τὰς ποιότητας τοῦ καπνοῦ μὴ δυνάμενα ὡς ἐκ τούτου νὰ κάμουν τοὺς ποιοτικοὺς διαχωρισμοὺς αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπιβάλλουν πρόσθετον ἐργασίαν εἰς τοὺς καπνοπαραγωγοὺς χωρὶς χρηματικὸν ἀντιστάθμισμα. Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀειμνήστου Πλαστήρα, ἡμεῖς διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τῶν παραγωγῶν, διεκηρύξαμεν τὰ ἑξῆς μέτρα: Πρῶτον, ἀντὶ νὰ ἔχωμεν μονοπώλιον 4 βιομηχανιῶν εἰς τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καπνοῦ, εἶναι καλύτερον νὰ ἔχωμεν κρατικὸν μονοπώλιον, (χειροκροτήματα), ὥστε νὰ καρποῦται τὰ ἐκ 560 ἑκατομ. κέρδη τὸ Κράτος. Τὰ χρήματα δὲ τὰ ὁποῖα θὰ συγκεντροῦνται, θὰ πρέπει νὰ ἀποτελέσουν τὴν περιουσίαν τοῦ ὀργανισμοῦ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ κάμνῃ τὴν κρατικὴν παρέμβασιν καὶ τὴν κρατικὴν συγκέντρωσιν τοῦ καπνοῦ. Θὰ ἠδύναντο δὲ τὰ χρήματα αὐτὰ νὰ διατεθοῦν καί πρὸς χρηματοδότησιν τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν, πρὸς κατάκτησιν νέων ξένων ἀγορῶν. Ἔτσι γίνεται ἡ καπνικὴ πολιτική. Διὰ τῆς ἀναπτύξεως, κύριοι βουλευταί, τοῦ καπνικοῦ ζητήματος, ἠθελήσαμεν νὰ ἐπιβοηθήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὥστε νὰ εὕρῃ τὴν πλέον ἁρμόζουσαν λύσιν ἐπὶ τοῦ καπνικοῦ. Ἐὰν τὴν εὕρῃ πρῶτος ἐγὼ θὰ τὴν χειροκροτήσω. Ἐὰν ὅμως σταθῇ ἀνίκανος νὰ συλλάβῃ τὸ ὅλον θέμα τῶν χειμαζομένων τάξεων, τότε ὁμοῦ μὲ τὰς κατάρας τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, θὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἰδικήν μου ἀποδοκιμασίαν (χειροκροτήματα).

§241ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, κατετέθη εἰς τὸ Προεδρεῖον, πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ περιορισμοῦ τοῦ λόγου τῶν ὑπολοίπων ρητόρων εἰς τὸ ¼ τῆς ὥρας. Θὰ παρεκάλουν ὅμως ἀντὶ νὰ περιορίσωμεν τὸν χρόνον δι’ ἀποφάσεως τοῦ Σώματος, νὰ προχωρήσωμεν καὶ οἱ κύριοι ρήτορες νὰ περιορίσουν ὅσον τὸ δυνατὸν τὰς ἀγορεύσεις των.

§242Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνῷ συζητοῦμεν σοβαρώτατον πρόβλημα, δὲν πάρχει ἀπαρτία. Τὰ ἑδώλια εἶναι κενά.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπαναλαμβάνω, θὰ προχωρήσωμεν, καὶ παρακαλοῦνται οἱ κύριοι ρήτορες ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν νὰ συντομεύσουν τὰς ἀγορεύσεις των. Ὁ κ. Μιχαηλίδης ἔχει τὸν λόγον.

§244Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἤμην ἄδικος ἐὰν ὑπεστήριζον ὅτι ὑπῆρξαν Κυβερνήσεις Ἑλληνικαί, αἱ ὁποῖαι δὲν ἐξεδήλωσαν τὸ ἀπαιτούμενον ἐνδιαφέρον διὰ τὸν καπνόν. Δηλαδὴ διὰ τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς παραγωγῆς τῆς χώρας μας, τὸ ὁποῖον καλύπτει τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος τῶν ἐξαγωγῶν μας.

§245Κ. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν, διότι καλέσατε εἰς τὸ βῆμα τὸν κ. συνάδελφον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει σειράν.

§246Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀντιθέτως, ἀναγνωρίζω ὅτι ἅπασαι αἱ Κυβερνήσεις ἐκινήθησαν κατὰ καιροὺς διὰ τὸν καπνόν, ἀλλ’ ἄλλαι εὑρέθησαν ἀτυχεῖς καὶ ἄλλαι εὐτυχέστεραι. Καὶ εὐτυχέστεραι ὑπῆρξαν αἱ μετὰ τὸ 1952 Κυβερνήσεις, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν των, τὸ ἓν ἑκατομμύριον ἀγροτῶν, τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὰ καπνά, ἔπαυσαν νὰ ἀναμένουν τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν των, ἀπὸ τὰς διανομὰς τοῦ μπακάλη καὶ ἀπὸ τὰ μπαλωμένα ροῦχα τῆς ΟΥΝΡΑ. Δὲν δύναται νὰ ἀμφισβητηθῇ ὅτι σήμερον οἱ καπνοπαραγωγοὶ ζοῦν πτωχικά. Ἀλλ’ ἔχουν τὴν χαρὰν ὅτι ἀγοράζουν τὰ ὀλίγα τρόφιμα καὶ τὸν ἱματισμόν των, κατ’ ἀρέσκειάν των, μὲ τὸ προϊὸν τῆς σκληρᾶς, μὰ πολὺ σκληρᾶς ἐργασίας των καὶ δὲν τὰ ἀναμένουν ἀπὸ τὴν φιλανθρωπίαν κανενός. Ἀποτελεῖ, λοιπόν, δημοκοπίαν, καὶ δημοκοπίαν ἐθνικῶς ἐπιζημίαν, τὸ νὰ ὑποστηρίζεται ὅτι δὲν κατώρθωσαν αἱ ἀπὸ τοῦ 1952 Κυβερνήσεις νὰ βελτιώσουν τὴν ζωὴν τοῦ ⅛ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας μας, τοῦ ἀσχολουμένου μὲ τὸν καπνόν. Ἐπερωτᾶται σήμερον ἡ Κυβέρνησις καὶ κατηγοροῦνται αἱ ἀπὸ τοῦ 1952 προκάτοχοί της, διότι οὐδὲν ἔπραξαν διὰ τὸν καπνόν, διότι ἐγκατέλειψαν τοὺς καπνοπαραγωγοὺς εἰς τὴν πεῖναν καὶ δυστυχίαν. Καὶ ἐπερωτᾶται καὶ κατηγορεῖται παρὰ μελῶν ἢ ὀπαδῶν τῶν πρὸ τοῦ 1952 Κυβερνήσεων, οἱ ὁποῖοι τόσον παταγωδῶς ἠτύχησαν εἰς τὴν ἐπιλογὴν τῶν μέτρων των ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ, μὲ συνέπειαν, νὰ ἀφήσουν κληρονομίαν εἰς ἡμᾶς, πλὴν τῶν ἄλλων κακῶν καὶ ἀποθέματα καπνῶν παλαιοτέρων ἐσοδειῶν ἀπώλητα, μεγαλύτερα ἑνὸς ἔτους παραγωγῆς, ἐπὶ πλέον τῆς παραγωγῆς τοῦ ἔτους ἐκείνου. Ἀποθέματα τὰ ὁποῖα εἶχον δημιουργήσει, τὴν ἀπερίγραπτον δυστυχίαν τῶν καπνοπαραγωγῶν καὶ κατέτρωγον τὰ θεμέλια τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας μας γενικώτερον. Οἱ ἀριθμοὶ ἀποτελοῦν τὰ πλέον ἀναμφισβήτητα στοιχεῖα καὶ θὰ μοὶ ἐπιτρέψητε καὶ ἐμέ, χωρὶς νὰ εἶμαι οἰκονομολόγος, νὰ κάμω χρῆσιν των. Ἀλλὰ χρῆσιν πολὺ ὀλίγων ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους θὰ δύναται πᾶς τις νὰ συγκρατήσῃ. Οἱ ἀριθμοί μου μαρτυροῦν ὅτι αἱ 116.732 οἰκογένειαι, αἱ ἀσχολούμεναι μὲ τὴν καλλιέργειαν τοῦ καπνοῦ, ηὐξήθησαν εἰς 157.314 κατὰ τὸ 1954 καὶ εἰς 187.732 κατὰ τὸ 1955. Ἡ παραγωγή των ἀπὸ 39.582 τόννους τοῦ 1952, ηὐξήθη εἰς 67.477 τόννους κατὰ τὸ 1954 καὶ εἰς 100.000 κατὰ τὸ 1955. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ πείθουν ἀναμφισβητήτως, ποία ἦτο ἡ βελτίωσις ἡ ἐπελθοῦσα εἰς τὸν καπνὸν καὶ εἰς τὴν ζωὴν τῶν καπνοπαραγωγῶν, διότι ἐπετύχομεν εἰς τὴν ἐξεύρεσιν ἀγοραστῶν διὰ τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊόν μας καὶ ἀπηλλάγημεν τῶν ἀποθεμάτων τῶν ἀπωλήτων καπνῶν. Αἱ ἐξαγωγαί μας καπνοῦ ἀπὸ 31.000 τόννων τοῦ 1953 ἔφθασαν εἰς 52.700 κατὰ τὸ 1954 καὶ εἰς 50.747 κατὰ τὸ 1955. Πρὸς ἐπίτευξιν τῶν ἀποτελεσμάτων αὐτῶν, συνέβαλον σειρὰ καλῶς μελετημένων μέτρων τῶν Κυβερνήσεών μας, καὶ καλὴ ἐφαρμογὴ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου. Ἡ κατάργησις τῶν διαφόρων κατηγοριῶν Πρίμ, τὰ ὁποῖα ἄλλους ὡδήγησαν εἰς τὴν ἐσχάτην πενίαν καὶ ἄλλους εἰς τὸν πλοῦτον, ὑπῆρξε λίαν εὐεργετική, ὡς ἐπίσης εὐεργετικὴ ὑπῆρξεν ἡ ἐπὶ νέων βάσεων καὶ μὲ νέας γραμμὰς ἀναδιοργάνωσις τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ δρᾶσις μέχρι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἀξιόλογος ὑπῆρξε μόνον εἰς τοὺς τομεῖς δραστηριότητος τοῦ Ἰνστιτούτου Καπνοῦ Δράμας, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τοῦ καπνοῦ, μὲ τὴν δημιουργίαν νέων ποικιλιῶν καὶ τόσα ἄλλα, πολυτίμους τῷ ὄντι προσέφερον ὑπηρεσίας εἰς τοὺς καπνοπαραγωγούς. Μὲ τὰς νέας κατευθύνσεις του ὁ Ὀργανισμὸς Καπνοῦ, συνέβαλεν εἰς τὴν βελτίωσιν ἔτι περισσότερον τῶν ποιοτήτων τῶν καπνῶν μας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν βελτίωσιν πάρα πολὺ τῶν ὅρων ζωῆς καὶ ἐργασίας τῶν καπνοπαραγωγῶν μας. Εἰς τὰ συλλαλητήρια διαμαρτυρίας συνέδρια πείνης καὶ πορείας ἀπογνώσεως τῶν καπνοπαραγωγῶν ποὺ ἐγίνοντο πρὸ τοῦ 1952, προεβάλετο ἐπιμόνως παρ’ αὐτῶν τὸ παράπονον τῆς ἀποβολῆς τῶν καπνοπαραγωγῶν, ἀπὸ τὸ συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ, δηλαδὴ τῆς ἀποβολῆς ἀπὸ τὸν Οἶκον των. Καὶ ἐπανέφερον καὶ ἐγκατέστησαν αὐτοὺς εἰς τὸν Δ.Ο.Ε.Κ. αἱ μετὰ τὸ 1952 Κυβερνήσεις. Εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἠκούσθησαν καὶ ἄλλα κηρύγματα, ἐρχόμενα εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὰς κοινῶς παραδεδεγμένα. Ἐκατηγορήθη ἡ Κυβέρνησις, διότι ἀνέθεσεν εἰς πολλοὺς τὴν ἀγορὰν καπνῶν διὰ λογαριασμὸν τοῦ Κράτους καὶ ὄχι εἰς ἕνα μόνον, τὴν Σ.Ε.Κ.Ε. Ἀλλ’ ἡ σκέψις αὐτὴ δὲν συμβιβάζεται οὔτε μὲ τὴν λογικὴν παιδιοῦ, ἀφοῦ εἶναι γνωστόν, ὅτι πολλοὶ ἀγορασταὶ προκαλοῦν τὴν ἀνατίμησιν καὶ οἱ ὀλίγοι τὴν ὑποτίμησιν. Ἐπιδίωξις δὲ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅλων ἡμῶν, ἦτο ἡ ἐπίτευξις τιμῶν μεγάλων ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν καὶ οὐχὶ μικρῶν. Ἀλλά, διατὶ γίνεται διαχωρισμός, μεταξὺ καπνεμπόρων, Ἑταιρειῶν, καπνεργατῶν, καὶ Σ.Ε.Κ.Ε., εἰς τοὺς ὁποίους ἀνετέθη παρὰ τοῦ Κράτους ἡ ἀγορὰ Κρατικῶν καπνῶν; Ἀρέσκομαι νὰ λέγω τὴν ἀλήθειαν καὶ ὅταν δὲν εἶναι αὕτη εὐάρεστος. Καὶ ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι πᾶσαι αἱ καπνικαὶ ἐπιχειρήσεις αὐταὶ εἶναι ἐμπορικαί. Καθαρῶς ἐμπορικαὶ μὲ ἕνα σκοπόν, μὲ ἕνα κίνητρον. «Τὴν ἐπίτευξιν, κατὰ τὸ δυνατόν, μεγαλυτέρων κερδῶν». Ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ζῶμεν πλησίον τῶν καπνοπαραγωγῶν, καὶ βλέπομεν ἐκ τοῦ πλησίον, πῶς ἐργάζεται ἑκάστη ἐπιχείρησις, δυνάμεθα εὐσυνειδήτως νὰ εἴπωμεν, ὅτι οἱ πομπώδεις τίτλοι, ὑποκρύπτουν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ὄχι καὶ περιεχόμενον ἀνάλογον. Καὶ ἔχομεν λόγους νὰ κατατάσσωμεν τὴν Σ.Ε.Κ.Ε. εἰς τὴν κατηγορίαν αὐτήν. Ὑπάρχει θέμα κρίσιμον καπνῶν, δι’ ὡρισμένας περιοχὰς καὶ ποικιλίας σοβαρώτερον δὲ ἐκδηλοῦται τοῦτο πρῶτον, εἰς τὰ εὐγενῆ καπνὰ τῶν κλασσικῶν περιοχῶν καὶ δεύτερον εἰς τὰ καπνὰ δευτερευούσης καταναλώσεως. Τὰ καπνὰ τῶν κλασσικῶν περιοχῶν, ἐπωλοῦντο κατὰ μίαν ἐποχήν, πρὸς μίαν λίραν χρυσῆν κατ’ ὀκᾶν, κατὰ τὸ 1940 δέ, πρὸς 150 δραχμάς. Αἱ ἐπιτευχθεῖσαι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη τιμαὶ αὐτῶν κατ’ ἀνώτατον ὅριον ἔφθασαν εἰς 70 δρχ. ἔναντι τῶν 30 δραχμῶν τοῦ 1951. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ ἀναπαριστοῦν μίαν δραματικὴν εἰκόνα τὴν ὁποίαν ζοῦν οἱ φρουροῦντες τὰ σύνορα τῆς Χώρας μας μονοκαλλιεργηταὶ παραγωγοί. Εἰς αὐτοὺς διενεμήθη κλῆρος καλλιεργησίμων ἐκτάσεων 4–5 στρεμμάτων ἀγόνου γῆς, καὶ δὲν κατώρθωνον νὰ συντηροῦν τὰς οἰκογενείας των, πωλοῦντες τὸ μοναδικὸν προϊὸν τῆς παραγωγῆς των, τὸν καπνὸν πρὸς μίαν χρυσῆν λίραν ἢ ἀργότερον πρὸς 150 δραχμάς, εἶναι εὐνόητον, ὅτι δὲν ἐπετύγχανον νὰ ἐξασφαλίσουν τὰ πλέον ἀπαραίτητα διὰ τὴν διαβίωσίν των μὲ τὰς 30 δραχμὰς ποὺ ἐπώλουν τὰ καπνά των κατὰ τὸ 1951, οὔτε μὲ τὰ 60 ἢ σπανίως 70 ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ τὰ πωλήσουν σήμερον. Ὡς ἐκ τούτου, δημιουργεῖται ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη νὰ δημιουργηθῇ ὁ προπολεμικὸς διαφορισμὸς τιμῆς τῶν καπνῶν ἢ ἡ ἀναπλήρωσις τοῦ δημιουργηθέντος δι’ αὐτοὺς οἰκονομικοῦ κενοῦ κατ’ οἱονδήποτε τρόπον. Ἡ δευτέρα περίπτωσις εἶναι ἡ τῶν καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἐξ ὅσων γνωρίζω, προπολεμικῶς οἱ καπνοβιομήχανοι διετήρουν ἀποθέματα καπνοῦ διὰ τὰς ἀνάγκας των ἄνω τῶν 10 μηνῶν, ἐνῷ μεταπολεμικῶς τὰ περιώρισαν εἰς 4 μηνῶν μόνον. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὑπεχρεώθησαν οἱ καπνοπαραγωγοὶ ποικιλιῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως, νὰ κρατοῦν ἐπὶ μακροὺς μῆνας τὴν παραγωγήν των καὶ αἱ συνέπειαι τοῦ γεγονότος τούτου εἶναι λίαν δυσάρεστοι δι’ αὐτοὺς καὶ δύνανται νὰ ἀποτελέσουν ἀφορμὴν σοβαρᾶς ἐκμεταλλεύσεώς των. Τὰ μέτρα πειθαναγκασμοῦ τὰ ὁποῖα ἐξήγγειλεν ἀπόψε ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ φέρουν τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Ἄν ὅμως δὲν συμβῇ τοῦτο, πρέπει, ὡς ἐξηγγέλθη, νὰ προχωρήσῃ γοργῶς ἡ Κυβέρνησις πρὸς τὴν μονοπώλησιν τῆς βιομηχανίας σιγαρέττων. Οἱ κυβερνῆται τῆς Χώρας μας, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν πράγματι θεωρούμενα ἀκατόρθωτα μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ὑπὲρ τοῦ καπνοῦ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ ἐξεύρουν τὰς ἀπαιτουμένας λύσεις πρὸς περαιτέρω βελτίωσιν τῶν ὅρων ζωῆς τῶν καπνοπαραγωγῶν μας καὶ ἀσφαλοῦς διαθέσεως ὑπὸ συμφέροντας ὅρους τοῦ πολυτίμου προϊόντος των.

§247ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις ἐλλείψει ἀπαρτίας διὰ σήμερον καὶ ὥραν 7 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1.30′ π. μ.)