1956.06.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 38η.

Παρασκευὴ 22 Ἰουνίου 1956.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ.

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις ἵν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§3Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητουμένου χθὲς τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Γερμανικοῦ Νηπιαγωγείου, Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ Γυμνασίου ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ», ὑπεστήριξα τροπολογίαν μου, περὶ ἱδρύσεως Γυμνασίου θηλέων ἐν Ξάνθῃ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἀρνούμενος τὴν ἀποδοχὴν τῆς τροπολογίας μου, μεταξὺ ἄλλων εἶπεν ὅτι, μεταξὺ τῶν Γυμνασίων, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα πρὸς ἵδρυσιν, περιλαμβάνεται καὶ τό Γυμνάσιον θηλέων Ξάνθης καὶ ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας αὐτοβούλως κατήρτισε καὶ ὑπέβαλεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν σχετικὸν Διάταγμα. Παρετήρησα, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ παριστάμενος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν λαμβάνει θέσιν, δὲν θεωρῶ εἰλικρινῆ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐνῷ συγκατένευσε διὰ τῆς κλίσεως τῆς κεφαλῆς του, εἰς τὰ Πρακτικὰ ἀναφέρεται ὅτι παρεκλήθην ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον του. Ὁ κ. ὑπουργὸς συγκατένευσε.

§4Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Παρεκάλεσα, κύριε συνάδελφε, ἐπειδὴ δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν μου τὸ συγκεκριμένον θέμα, νὰ μὲ ἐπισκεφθῆτε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον.

§5Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Συγκατανεύσατε, κ. ὑπουργέ, καὶ οὕτω ἐδέχθην νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Κύριοι συνάδελφοι, συμφώνως πρὸς τὰ ἔθιμα, τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς παρουσιάσθη σήμερον εἰς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα καὶ ἀνήγγειλε τὴν κατάρτισίν του. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Κρῖκος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Β. ΚΡΙΚΟΣ (Γραμματεὺς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμφωνίας μεταξὺ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Η.Π.Α. διὰ τὴν αὔξησιν τῆς ἱκανότητος παραγωγῆς συντηρήσεως καὶ ἐπισκευῆς πυρομαχικῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀνακυψασῶν διενέξεων εἰς ἐνίας φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαμπρόπουλος καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ρυθμίσεως θεμάτων τινῶν ἀφορώντων τὴν ἐκπαίδευσιν στελεχῶν τοῦ Ἐμπορικοῦ Ναυτικοῦ καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Κ.

Ν.Δ. 2689)1953».

Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Κοντοβράκης καὶ Ι. Ἰντζὲς καταθέτουσιν τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Γυιόκας καὶ Θ. Μπάρμπας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως καὶ διανομῆς τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Παπασπύρου, Σ. Ἀλλαμανῆς, Ε. Κοθρῆς καὶ Γ. Ταρμπάζης καταθέτουν ἀναφορὰς πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου, ζητούντων αὔξησιν τοῦ χορηγουμένου ἐπιδόματος τροφῆς αὐτῶν, μεταγωγὴν τῶν ψυχοπαθῶν εἰς ψυχιατρεῖα καὶ ἄρσιν τῶν ἐπιβαλλομένων περιοριστικῶν μέτρων. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Παπαδημητρίου καὶ Α. Λασκαρίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου μὴ ὑπαχθέντων καπνεργατῶν εἰς Ν. 2348)1953 Καβάλας «Τὸ Ἐθνικὸν», ζητοῦντος ἀποζημίωσιν τῶν ἀδικηθέντων μελῶν του, ὑπαγωγὴν εἰς τὸν Ν. 2348)1953 καὶ τῶν κάτω τῶν 40 ἐτῶν ἡλικίας καπνεργατῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Χ. Κόρακας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Βουβάλας–Λαρίσης, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ὑπὸ τῶν ἀρχῶν κατοχῆς πυρποληθέντος Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Κοινότητός του. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Βάσω Θανασέκου καὶ Γ. Πρίφτης, καταθέτουν ἀναφορὰν βομβοπλήκτων καὶ πυροπαθῶν Κοτσέλα–Κερκύρας ζητούντων καταβολὴν εἰς μακροχρονίους δόσεις τοῦ ὀφειλομένου τιμήματος διὰ τὴν ἀποπληρωμὴν τῆς ἀξίας τῶν παραχωρηθέντων αὐτοῖς οἰκοπέδων κ. λ. π. Ὁ βουλευτὴς Λαρίσης–Μαγνησίας κ. Α. Πατσιαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν σωματείων Ὑποδηματεργατῶν Ἀθηνῶν, ζητούντων πιστὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ὀκταώρου εἰς τὴν ἐργασίαν των, ὑπογραφὴν ἐλευθέρας συλλογικῆς συμβάσεως κ.λ.π. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Παπαεμμανουήλ. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ Δωδεκανήσου κ. Σ. Παπαεμμανουὴλ σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι πραγματοποίησιν τῆς ἐν τῇ νήσῳ Λέρῳ ἀπὸ μακροῦ ἀποφασισθείσης ἐγκαταστάσεως Ἀποικίας ψυχοπαθῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ Ὑπουργεῖον ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀποσυμφορήσεως τοῦ Γενικοῦ Νευροψυχ. Νοσοκομείου Ἀθηνῶν ἐκ τῶν ἀσφυκτικῶς πλεοναζόντων ἐν αὐτῷ ψυχοπαθῶν, ἐπρογραμμάτισε τὴν ἵδρυσιν ἀποικιῶν ψυχοπαθῶν εἰς τὴν νῆσον Λέρον ὡς καὶ εἰς Κιοῦρκα Ἀττικῆς. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι, αἵτινες θὰ εἶχον ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς καὶ διαρρυθμίσεως τῶν εἰς τὴν θέσιν Λακκὶ τῆς Λέρου ἐγκαταστάσεων, ἐὰν δὲν παρενεβάλλετο τὸ Γ.Ε.Ν. ὅπερ δι’ ἐγγράφου του ἐγνώρισεν ἡμῖν, ὅτι δὲν συναινεῖ εἰς τὴν παραχώρησιν τῆς περιοχῆς ταύτης, ὡς ἐμπιπτούσης εἰς Ναυτικὴν ζώνην. Κατόπιν τηλεφωνικῆς συνεννοήσεως ἡμῶν μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης, διεμηνύθη εἰς ἡμᾶς ὅτι παραχωρεῖται ἐλευθέρα πάσης χρήσεως ἅπασα ἡ ἄνω περιγραφομένη περιοχὴ μετὰ τῶν οἰκημάτων, ἐκτὸς τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20, ὅπερ ἀναγκαιοῖ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Γ.Ε.Ν. Ἐν συνεχείᾳ ἐγένετο τὸ ὑπ’ ἀριθ. Κ.Υ.Α. 1562 ἐ. ἔ. ἔγγραφον ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης περὶ ἀποδοχῆς τῆς προσφερομένης ἄνω περιοχῆς ἐκτὸς τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 20 οἰκήματος καὶ ἤδη τελοῦμεν ἐν ἀναμονῇ τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεως τούτου, ἵνα ἀποστείλωμεν τεχνικὸν συνεργεῖον διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν ἐπισκευῆς καὶ διαρρυθμίσεως τῶν ἐκεῖσε ἐγκαταστάσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 3846)13.6.56 ὑμετέρου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 507 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν παροχὴν στεγαστικῆς βοηθείας πρὸς τοὺς πολεμοπαθεῖς κατοίκους τοῦ ἀγροτικοῦ οἰκισμοῦ Ἀετὸς–Τριφυλλίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν σχετικῶς τὰ κάτωθι: Τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ ἔχει ἀποφασισθῆ ἡ μετάθεσις καὶ ἀνοικοδόμησις ἐπὶ νέας θέσεως παρὰ τὸν ὅμορον οἰκισμὸν Δώριον. Ἐπὶ τῆς νέας ταύτης θέσεως ἐπιλεγείσης κατόπιν εἰδικῆς μελέτης κατὰ τὸ 1946 ὑπὸ τῆς ἁρμοδίας τῶν τεχνικῶν Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ ἀπαλλοτριωθείσης δὲ ἐκτάσεως βάσει τοῦ Ν. Δ. 145)46, ἐφ’ ἧς καὶ ἐξεπονήθη ρυμοτομικὸν σχέδιον, ἀνηγέρθησαν παρὰ τῆς Ὑπηρεσίας 104 νέα οἰκήματα. Ταῦτα διετέθησαν πρὸς δικαιούχους οἰκογενείας τοῦ Ἀετοῦ, ἐπιλεγείσας παρὰ τῆς οἰκείας Ἐπιτροπῆς, προεδρευομένης παρὰ πρωτοδίκου,. Ἤδη ἀπὸ μηνῶν διετάχθη δυνάμει σχετικῆς ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἡ ἀναθεώρησις καὶ ἐπανεξέτασις τῶν περιπτώσεων δικαιούχων τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ, παρ’ εἰδικῶς συσταθείσης Ἐπιτροπῆς, προεδρευομένης ὑπὸ πρωτοδίκου. Ἤδη ἀπὸ μηνῶν διετάχθη δυνάμει σχετικῆς ἡμετέρας ἀποφάσεως, ἡ ἀναθεώρησις καὶ ἐπανεξέτασις τῶν περιπτώσεων δικαιούχων τοῦ ἐν λόγω οἰκισμοῦ, παρ’ εἰδικῶς συσταθείσης Ἐπιτροπῆς προεδρευομένης ὑπὸ τοῦ κ. Προέδρου Πρωτοδικῶν Κυπαρισσίας. Πρὸς τοὺς κατὰ σειρὰν προτεραιότητος ἐπιλεγησομένους, κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις, δικαιούχους θέλει διατεθῆ οἴκημα ἢ ἀκάλυπτον οἰκόπεδον ἐκ τῆς κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἐν ἀπαλλοτριώσει ἐκτάσεως. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡ μέχρι τοῦδε παρασχεθεῖσα παρὰ τῶν τέως Ὑπηρεσιῶν Ἀνοικοδομήσεως στεγαστικὴ βοήθεια εἰς δομικὰ ὑλικὰ αὐτοστεγάσεως διὰ τὴν παλαιὰν θέσιν τοῦ οἰκισμοῦ, ἅτε ταύτης ὡς ἐλέχθη καταργηθείσης, ὑπῆρξε περιωρισμένη. Ἤδη ἀπὸ τριετίας ἡ παρὰ τοῦ Κράτους παρεχομένη στεγαστικὴ βοήθεια πρὸς πολεμοπαθεῖς καὶ λοιποὺς δικαιούχους, συνίσταται εἰς τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων εἰς βάρος εἰδικῶν πιστώσεων, τιθεμένων εἰς τὴν διάθεσιν τῆς κατὰ Νομὸν οἰκείας Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς. Οὕτω ἐφ’ ὅσον περατωθῆ ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω διαδικασία ἐπιλογῆς δικαιούχων καὶ διατεθῶσι σχετικαὶ πιστώσεις διὰ τὸν Νομὸν Μεσσηνίας, ἤθελε δὲ περιληφθῆ εἰς τὸ στεγαστικὸν Πρόγραμμα παρὰ τῆς Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς ὁ οἰκισμὸς Ἀετὸς θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ χορηγηθοῦν στεγαστικὰ δάνεια πρός τοὺς δικαιούχους πολεμοπαθεῖς πρὸς οὓς θὰ ἔχῃ ἐν τῷ μεταξὺ παραχωρηθῆ οἰκόπεδον πρὸς τὴν νέαν θέσιν, ὡς ἀνεφέρθη ἀνωτέρω. Ἡ χορήγησις στεγαστικῆς βοηθείας δι’ ἀνοικοδόμησιν εἰς τὴν παλαιὰν θέσιν, κατ’ ἀρχὴν ἀποκλείεται πρὸς ἀποφυγὴν διχοτομήσεως τοῦ οἰκισμοῦ. Πάντως τὸ θέμα τοῦτο, ἐφ’ ὅσον ὁ οἰκισμὸς ἤθελε περιληφθῆ εἰς μελλοντικὸν στεγαστικὸν Πρόγραμμα, θὰ ἠδύνατο νὰ ἐξετασθῇ δι’ εἰδικάς τινὰς περιπτώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3889)14.6.56 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ἡμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 528 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, σχετικῶς μὲ τὴν στέγασιν τῶν σεισμοπαθῶν Σάμου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Αἱ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐπελθοῦσαι καταστροφαὶ εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς Χώρας, ἐκ σεισμῶν εἶναι τεράστιαι. Ἄμεσος καὶ ταυτόχρονος ἀντιμετώπισις τούτων καθίσταται ἀδύνατος. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ἐπανόρθωσις τῶν καταστροφῶν ἀντιμετωπίζεται ἀναλόγως τῶν ἐντὸς τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τῆς Χώρας διατιθεμένων ἑκάστοτε πιστώσεων κατὰ κατὰ προτεραιότητα τοῦ χρόνου καθ’ ὃν ἐπῆλθον αἱ καταστροφαὶ καὶ τοῦ βαθμοῦ σημαντικότητος τῶν ζημιῶν. Διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἐκ σεισμῶν καταστροφῶν Ν. Σάμου δι’ ἣν ἀπαιτεῖται, βάσει ὑπολογισθέντων ἡμῖν στοιχείων ὑπὸ τοῦ γραφείου Νομομηχανικοῦ Σάμου, πίστωσις δραχμῶν 3.372.000, θὰ διατεθῇ ἀνάλογον ποσὸν εὐθὺς ὡς ἐξευρεθῶσιν αἱ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐκ σεισμῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς Χώρας, ἀπαιτούμεναι πιστώσεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Δημ. Ἔργων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3700)11.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 485)9.6.56 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην ἀποκαταστάσεως τοῦ Κοιν. Τηλ. δικτύου τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλὴν τὰ κάτωθι: Εἰς τὸν Νομὸν Εὐβοίας ἐλειτούργουν προπολεμικῶς 143 κοινοτικὰ τηλεφωνεῖα. Ἔναντι αὐτῶν, συμφώνως πρὸς τὰ μέχρι τέλους Μαΐου 1956 ὑπάρχοντα στοιχεῖα, εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ 140 τοιαῦτα. Κατὰ συνέπειαν τὸ ποσοστὸν τῶν λειτουργούντων κοινοτικῶν τηλεφωνείων ἔναντι τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς εἶναι διὰ τὸν Νομὸν Εὐβοίας 98% περίπου, ἐνῷ ὁ γενικὸς μέσος ὅρος κυμαίνεται πέριξ τοῦ 70%. Ἐκ τῶν ἀνωτέρω προκύπτει ὅτι ὁ Νομὸς Εὐβοίας ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ κοινοτικοῦ δικτύου, ὄχι μόνον δὲν ὑστερεῖ ἄλλων Νομῶν, ἀλλ’ ἀπεναντίας εὑρίσκεται εἰς πλεονεκτικὴν θέσιν λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι εἰς πλείστους Νομοὺς ὁ δείκτης ἀνασυγκροτήσεως τοῦ κοινοτικοῦ δικτύου δὲν φθάνει οὔτε τὸ 50% τοῦ προπολεμικῶς ὑφισταμένου τοιούτου. Εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς τρεχούσης χρήσεως εἶχον περιληφθῆ 16 Κοινότητες τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας ἐκ τῶν ὁποίων ἀνασυνεδέθησαν μέχρι τοῦδε αἱ 11. Ἐκ τῶν ἀναφερομένων Κοινοτήτων περιλαμβάνεται εἰς τὸ πρόγραμμα ἡ Κοινότης Λιχάδος. Ἡ σύνδεσις τῶν λοιπῶν, ἤτοι Φαράκλας, Κοτσικιᾶς καὶ Νέου Μουσαρλῆ, θὰ ἐξετασθῇ κατὰ τὴν ἐκπόνησιν τῶν διὰ τὰ προσεχῆ ἔτη προγραμμάτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Τὸ ταμεῖον τοῦτο, ἔναντι τῆς πρὸς αὐτὸ ἀρωγῆς τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα 1.7.55–30.6.56 ἔλαβεν ἤδη 880.000 δραχμάς. Μέχρι δὲ τέλους προσεχοῦς Ἰουλίου, θὰ λάβῃ καὶ τὸ ἐκ δραχμῶν 400.000 περίπου ὑπόλοιπον. Ὡσαύτως διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα 1.7.56–31.12.56 θέλει χρηματοδοτηθῆ διὰ 1.050.000–1.100.000 δραχμῶν περίπου. Λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν καὶ τῶν ἐξ ἐπιτοπίων πόρων εἰσπράξεων, τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν του ἀρκετὰ ποσά, ὅσα δὲν εἶχεν οὐδέποτε διὰ τὴν συντήρησιν τοῦ ὁδικοῦ δικτύου τῆς ἁρμοδιότητός του, θέμα, τὸ ὁποῖον ἀντιμετωπίζει ἤδη λίαν ἐπαρκῶς. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

ΑΛ. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3632)11.6.56 διαβιβασθεῖσαν ὑπ’ ἀριθ. 479)9.6.56 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Ἀποσκίτη διὰ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: α) Εἰς τὸ Τηλεπικοινωνιακὸν Γραφεῖον Τροπαίων δὲν μετετάγη κατὰ τὴν ἵδρυσιν τοῦ ΟΤΕ μόνιμος διανομεύς. β) Πρὸς κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς διανομῆς εἰς τὰ Γραφεῖα εἰς ἃ δὲν μετετάγη διανομεὺς τίθεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ἑκάστοτε προϊσταμένου τοῦ Γραφείου ποσὸν ἴσον πρὸς τὸ κατώτατον ἡμερομίσθιον ἀνειδικεύτου ἐργάτου διὰ τὴν χρησιμοποίησιν καταλλήλου προσώπου διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τῆς διανομῆς, μέχρις οὗ παρεχομένης σχετικῆς ἐγκρίσεως, συμπληρωθῇ ἡ θέσις ὑπὸ τακτικοῦ διανομέως ἔχοντος τὰ ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ προβλεπόμενα τυπικὰ προσόντα. Ὁ οὕτω χρησιμοποιούμενος ἐργάτης δὲν ὑπάγεται εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Προσωπικοῦ καὶ δὲν ἀποτελεῖ προσωπικὸν τοῦ ΟΤΕ, δύναται δὲ ν’ ἀντικαθίσταται ὁποτεδήποτε ἄνευ διαδικασίας τινός. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μαλλιάκα. Τὸ Ὑπουργεῖον Δημ. Ἔργων ἀπὸ μακροῦ ἐνδιαφερόμενον διὰ τὴν ἐκτέλεσιν Δημ. ἔργων εἰς τὴν Νῆσον Λέσβον ἐπρότεινεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ τὴν ἔγκρισιν ποσοῦ 1.000.000 δραχμῶν μὲ συμμετοχὴν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Λέσβου διὰ ποσοῦ 600.000 δραχμῶν διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν Λιμενικῶν ἔργων Πλωμαρίου. Δυστυχῶς, λόγω ἀνεπαρκείας πιστώσεων δὲν περιελήφθη μέχρι τέλους Δεκεμβρίου ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων τούτων εἰς τὸ πρόγραμμα ἐπενδύσεων, παραμεῖναν διὰ τὸ ἐρχόμενον οἰκονομικὸν ἔτος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956.

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α Κοκκέβη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 216 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Κοκκέβη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ὑπηρεσία, ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὰς ἀνάγκας τοῦ ὁδικοῦ δικτύου Νομοῦ Μεσσηνίας, α) κατασκευάζει τὴν ὁδὸν Καλαμῶν–Σπάρτης, διατεθείσης κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 1.900.000. β) Ἐκτελεῖ τὴν μελέτην ὁριστικῆς χαράξεως ὁδοῦ Πύργου–Κυπαρισσίας, διατεθείσης κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος πιστώσεως ἐκ δραχμῶν 300.000. γ) Συντάσσει τὰς μελέτας διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν κάτωθι ὁδῶν: α) Πύργου–Κυπαρισσίας. β) Μεσσήνης–Πύλου. Ἡ ἔναρξις κατασκευῆς τῶν ὁποίων θὰ ἐξαρτηθῇ ἐκ τῶν διατεθεισομένων πιστώσεων ἐκ δημοσίων ἐπενδύσεων. Ἀθῆναι τῇ 19ῃ Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 176)25.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Παπαπαναγιώτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ ὁδοὶ Δράμας–Σιδηρονέρου, Δράμας–Παγγαίου, Κάτω Νευροκοπίου–Ποταμῶν, Κάτω Νευροκοπίου–Ἐξοχῆς, ἔχουσι χαρακτηρισθῆ ὡς ἐπαρχιακαί, τὸ δὲ πρόβλημα τῆς συντηρήσεώς των ἀντιμετωπίζεται ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ὁδοποιΐας Νομοῦ Δράμας, τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς πρὸς τοῦτο ἀναγκαίας πιστώσεις. Ἐκτὸς τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων ἐπιτοπίων πόρων, ἡ κατ’ ἔτος ἀρωγὴ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας ἀνέρχεται εἰς 2.000.000 δραχ. περίπου. Διὰ τὴν συντήρησιν τῆς Ἐθν. Ὁδοῦ Δράμας–Παρανεστίου ἐντὸς τῶν διαθεσίμων μικρῶν πιστώσεων διὰ συντηρήσεως Ἐθνικῶν ὁδῶν, θὰ ληφθῇ πρόνοια βελτιώσεως τῆς βατότητός της. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

7) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 480 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3633)2646)11.6.56 ὑμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1604)1953 ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἐγένετο δεκτὸν, ὅτι τὰ Διατάγματα τὰ ἐκδιδόμενα κατὰ τὴν ἐξουσιοδότησιν τοῦ ἄρθρου 27 τοῦ Ν.2066)52, ὡς εἶναι καὶ τὸ περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις Διάταγμα τῆς 28.12.1953, δύνανται νὰ ἀφορῶσι μόνον εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν κατὰ τὴν δημοσίευσιν αὐτῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων, οὐχὶ δὲ καὶ τῶν πρότερον ἀποχωρησάντων τῆς ὑπηρεσίας. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ τροποποίησις τοῦ Διατάγματος, δι’ ἧς θὰ ἐθεωροῦντο ἠσφαλισμένοι οἱ ἐκ τῶν ἀποχωρησάντων πρὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ Διατάγματος λαμβάνοντες τριμήνους ἢ ἑξαμήνους ἀποδοχάς. Ἐν τούτοις ἐνώπιον τοῦ Διοικ. Συμβουλίου τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων ἁρμοδιότητος τέως Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν, συζητεῖται σχετικὴ αἴτησις τῶν ἐνδιαφερομένων περὶ ὑπαγωγῆς των εἰς τὴν ἀσφάλισιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡΥΣ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

8) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 247)15.5.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν κατασκευὴν μονίμου γεφύρας Σουλοπούλου, ἔχει συνταχθῆ ἡ σχετικὴ μελέτη, πλὴν ὅμως δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ διάθεσις τῆς ἀναγκαιούσης πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευήν της λόγῳ τῆς στενότητος τῶν χορηγηθεισῶν πιστώσεων ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ Δημ. Ἐπενδύσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Ἰουνίου 1956

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

9) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γόντικα καὶ Ι. Γιαννοπούλου. Κατόπιν τῶν ὑπ’ ἀριθ. 3413)6.6.1956 καὶ 3763)12.6. 1956 ὑμετέρων ἐγγράφων, δι’ ὧν διεβιβάσθησαν ἡμῖν αἱ ὑπ’ ἀριθ. 419 καὶ 495 ἐρωτήσεις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Δ. Γόντικα καὶ Ι. Γιαννοπούλου περὶ τοῦ Ταχ. Γραφείου Ἀμαλιάδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ἐν λόγῳ Γραφεῖον, ἐν συγκρίσει πρὸς ἕτερα Ταχ. Γραφεῖα τῆς αὐτῆς κινήσεως, εἶναι πλαισιωμένον δι’ ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ, ὥστε νὰ καθίσταται δυνατὴ ἡ διασφάλισις τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας του εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς Ὑπηρεσίας. Ἐσχάτως παρετηρήθη μείωσις τῆς δυνάμεως τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἀνωτέρω Γραφείου κατὰ μίαν μονάδα, λόγῳ ἀσθενείας ἑνὸς τῶν διανομέων του, ἤδη ὅμως ἐγένετο πρόσληψις ἀναπληρωτοῦ εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ διανομέως τούτου καὶ οὕτω ἡ δύναμις τοῦ προσωπικοῦ τοῦ ἐν λόγῳ Γραφείου, ἐπανῆλθεν εἰς τὴν προτέραν της στάθμην. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡΥΣ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

10) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2939) 26.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διαβιβάζετε ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Γωνιάδη σχετικῶς μὲ τὰ ἀντιπλημμυρικὰ ἔργα περιοχῆς Ἀρτζὰν–Ἀματόβου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ θέμα τῶν ὁριστικῶν ἔργων ἀποστραγγίσεως καὶ ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τῆς περιοχῆς ταύτης, μελετᾶται ὑπὸ τῆς ὁμάδος συνεργαζομένων ὑδραυλικῶν μηχανικῶν (Ο.Σ.Υ.Μ.) εἰς τοὺς ὁποίους ἔχει ἀνατεθῆ ἡ σύνταξις τῆς μελέτης τῶν ἔργων ἀξιοποιήσεως πεδιάδος Θεσσαλονίκης ἡ σχετικὴ δὲ μελέτη πρόκειται νὰ ὑποβληθῇ προσεχῶς εἰς τὴν καθ’ ἡμᾶς Δ)σιν Μελετῶν, διὰ τὴν ἔγκρισιν, οὕτως ὥστε, νὰ καταστῇ δυνατὸς ὁ προγραμματισμὸς τοῦ ἔργου ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐν τῷ μεταξὺ διὰ τὴν ἄμεσον ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως καὶ βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς περιοχῆς, ἐκτελοῦνται παρὰ τῆς καθ’ ἡμᾶς Ε.Τ.Υ.Ε.Μ., ἔργα καθαρισμοῦ τῶν κυρίων ἀποστραγγιστικῶν τάφρων τῆς περιοχῆς Ἀρτζὰν–Ἀματόβου, ὡς καὶ συμπληρώσεως τῶν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων τοῦ ποταμοῦ Ἀγκάκι, συνολικῆς δαπάνης 600.000 δραχμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Ἰουνίου 1956

Ὁ Διευθυντὴς

Χ. ΧΩΡΑΦΑΣ

11) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 194 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Αἱ ὁδοὶ Λαρίσης–Συκουρίου καὶ Λαρίσης–Ἀγυιᾶς, ἔχουσι χαρακτηρισθῆ ὡς ἐπαρχιακαί, τὸ δὲ Ταμεῖον Ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης, εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόγραμμα τῆς συντηρήσεως αὐτῶν, ὡς φαίνεται ἐκ τῆς συνημμένης Γ. 21091)15.6.56 ἀπαντήσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ πρὸς τὸν κ. Σκυλλάκον. Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΣΥΓΚ. ΚΑΙ ΔΗΜ. ΕΡΓΩΝ

ΥΠΗΡΕΣΙΑΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΕΡΓΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. Γ. 21091. Πρὸς Τὸν βουλευτὴν κ. Η. Σκυλλάκον Λάρισαν Θέμα: Ἐργασίαι ἁρμοδιότητος Ταμείου Ὁδοποιΐας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης Εἰς ἀπάντησιν τηλεγραφικῆς ὑμῶν διαμαρτυρίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιίας ἀρωγὴ πρὸς τὸ Ταμεῖον Ὁδοποιίας τοῦ Νομοῦ Λαρίσης κατὰ οἰκονομικὸν ἔτος, ὑπολογίζεται εἰς δραχμὰς 2.900.000, κανονισθεῖσα βάσει τῶν προϋποθέσεων τοῦ Ν. 3155)55 ὡς καὶ διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 1.7.55–30.6.56 ἡ ἐτησία ἀρωγὴ πρὸς ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ Ταμεῖα Ὁδοποιίας ἐμειώθη κατὰ 35% λόγῳ μειώσεως ἀποδόσεως φορ. βενζίνης. Οὕτω, τὸ ποσὸν τῶν 2.900.000 δρχ. διὰ τὸ Τ.Ο.Ν. Λαρίσης, περιορίζεται ἀποκλειστικῶς διὰ τὸ ὡς ἄνω διάστημα εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 1.800.000 περίπου. Ἔναντι τοῦ ποσοῦ τούτου τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον ἐχρηματοδοτήθη μέχρι τοῦδε ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ὁδοποιΐας διὰ δρχ. 1.470.000, διὰ δὲ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 1.7.56–31.12.56, προβλέπεται νὰ χρηματοδοτηθῇ κανονικῶς διὰ 1.300.000–1.400.000 δραχμ., ἤτοι μὲ τὸ ½ τῆς κανονικῆς ἐτησίας παροχῆς. Ὡσαύτως μέχρι τέλους Ἰουλίου ἐ. ἔ. θέλει ἀποσταλῆ τὸ ἐκ δραχμ. 330.000 ὑπόλοιπον τοῦ ποσοῦ τῶν δρχ. 1.800.000. Ἐπὶ πλέον αἱ μηνιαῖαι εἰσπράξεις ἐκ τέλους εἰσιτηρίων ἀνέρχονται εἰς δραχμὰς 100.000, ἀπὸ 1 δέ Ἰουλίου 1956, θ’ ἀρχίσῃ εἰσπραττομένη καὶ ἡ εἰσφορὰ Δήμων καὶ Κοινοτήτων 5%, ἥτις προβλέπεται ὅτι θ’ ἀποδώσῃ περὶ τὰς 2.500.000 ἐτησίως. Τὰ ὡς ἄνω ποσὰ καλύπτουσιν ἀπολύτως τὰς ἤδη δημοπρατηθείσας καὶ εἰς τὸ πρόγραμμα προβλεπομένας ἐργασίας, συνεπῶς οὐδεὶς λόγος ἀναστολῆς τῶν ἐργασιῶν τοῦ Τ.Ο.Ν. Λαρίσης ὑφίσταται, οὐδὲ λόγοι διαμαρτυρίας ὑμῶν διότι οὐδέποτε τὸ ἐπαρχιακὸν Ταμεῖον Λαρίσης εἶχεν εἰς τὴν διάθεσίν του τοιούτου ὕψους ποσά. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Γ. ΡΑΛΛΗΣ

12) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 174)25.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Παπαστεργίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἀνακαινιστέων ὁδῶν προβλέπεται ἡ ἀνακαίνισις τῶν τμημάτων Λαμίας–Πελασγίας καὶ Ἀλμυροῦ–Σούρτζης τῆς Ἐθνικῆς ὁδοῦ Λαμίας–Βόλου διατεθεισῶν πρὸς τοῦτο σημαντικῶν πιστώσεων. Ἕως ὅτου καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀνακαίνισις καὶ τοῦ ἐνδιαμέσου τμήματος Σούρτζης–Πελασγίας, τὸ τμῆμα τοῦτο θὰ συντηρῆται προσωρινῶς, διατιθεμένων μικρῶν πρὸς τοῦτο πιστώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

13) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 15.5.56 ὑπ’ ἀριθ. 251 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Στεφανίδη ἀφορώσης οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου Κύμης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: 1) Δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 28 Ἀπριλίου 1949 Β.Δ., ἐξεδόθη ἐφ’ ἅπαξ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 45406)1949 ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Δημοσίων Ἔργων, ἥτις καθώρισε τὸ ποσοστὸν κατανομῆς τῶν ἐκ τοῦ Α. Ν. 843)48 θεσπισθεισῶν ὑπὲρ τῶν Λιμενικῶν Ταμείων προσόδων. Ὡς κριτήριον κατανομῆς, ἐλήφθησαν τὰ ἔσοδα ἑκάστου Λιμενικοῦ Ταμείου τῶν προπολεμικῶν ἐτῶν 1937, 1938 καὶ 1939, καθ’ ὅσον δὲν ἦτο δυνατὸν τότε νὰ ληφθῇ ἕτερον κριτήριον. 2) Διὰ τοῦ Ν. Δ. 2721)53, παρεκρατήθη ἐκ τῶν ἀνωτέρω ἐσόδων καὶ ἐπὶ τρία οἰκονομικὰ ἔτη ποσὸν 4.000.000 ὅπερ κατενεμήθη μεταξὺ τῶν Λιμενικῶν Ταμείων, ἅτινα ἠδικοῦντο ἐκ τῆς προηγουμένης κατανομῆς, ὡς λαμβάνοντα ἔλασσον τοῦ ἀναλογοῦντος αὐτοῖς βάσει τῆς κατὰ τὸ 1953 ἐμπορικῆς ναυτιλιακῆς καὶ ἐπιβατικῆς κινήσεως. 3) Τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Κύμης δὲν ἔλαβε ποσοστὸν ἐκ τοῦ ποσοῦ τῶν 4.000.000, καθ’ ὅσον τοῦτο δὲν ἠδικεῖτο βάσει τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλιακῆς καὶ ἐπιβατικῆς κινήσεώς του. 4) Τὸ Ν. Δ. 2721)53 προβλέπει ἀπὸ τοῦ οἰκονομικοῦ ἔτους 1956–57, ἔκδοσιν νέας ἐφ’ ἅπαξ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων περὶ κατανομῆς τῶν εἰρημένων ἐσόδων τῶν λιμενικῶν Ταμείων βάσει τῆς μέσης ἐμπορικῆς ναυτιλιακῆς καὶ ἐπιβατικῆς κινήσεως ἑκάστου λιμένος κατὰ τὴν προηγουμένην τριετίαν. 5) Τὸ ὑπὲρ τοῦ Λιμεν. Ταμείου Κύμης δικαίωμα διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Α. Ε. Μεταλλεῖα Βωξιτῶν Ἐλευσῖνος, χρῆσιν τμήματος τοῦ λιμένος πρὸς φόρτωσιν βωξίτου, καθωρίσθη διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑπουργ. Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων καὶ Βιομηχανίας εἰς 6% ἐπὶ τῆς ἀξίας τοῦ ἐξαγομένου βωξίτου, ἤτοι 90 λεπτὰ κατὰ τόννον ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τοῦ Λιμενικοῦ Ταμείου αἰτηθέντος ποσοῦ τῶν δραχμῶν 1,50 κατὰ τόννον (πρᾶξις τῆς Λιμενικῆς Ἐπιτροπῆς 52) 55), διότι ἐκρίθη ὀρθὸν καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς οἰκονομίας, ὅπως μὴ ἐπιβαρύνωνται ὑπερμέτρως αἱ μεταλλευτικαὶ ἐπιχειρήσεις, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν τῶν δυσμενῶν συνθηκῶν ἐκμεταλλεύσεως τῶν μεταλλείων καὶ τῆς πωλήσεως τῶν προϊόντων αὐτῶν, πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν πρόκειται περὶ πτωχοῦ μεταλλεύματος, ὡς εἶναι ὁ βωξίτης. 6) Τὸ Λιμενικὸν Ταμεῖον Κύμης, ἔτυχεν εὐνοϊκῆς μεταχειρίσεως ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, καθ’ ὅσον διετέθη εἰς τοῦτο ἐκ τῶν κεφαλαίων ΔΟΣ καὶ ἀνασυγκροτήσεως ποσὸν 4.000.000 περίπου διὰ τὴν ἐκτέλεσιν λιμενικῶν ἔργων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

14) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 209 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ἐθνικὸν ὁδικὸν δίκτυον τοῦ Νομοῦ θὰ ἐπισκευασθῇ ριζικῶς ὑπὸ τῆς συσταθείσης ἐργολαβίας συντηρήσεως τοῦ συμπλέγματος ὁδῶν. Αἱ ἐπαρχιακαὶ ὁδοὶ τοῦ Νομοῦ θὰ κατασκευασθοῦν καὶ ἐπισκευασθοῦν ὑπὸ τῆς τοπικῆς ἐπαρχιακῆς ὁδοποιΐας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

15) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 205)30.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐδόθη πίστωσις 400.000 δρχ. διὰ τὴν διάνοιξιν τοῦ πορθμοῦ Ποτιθαίας Χαλκιδικῆς. Ἡ διάνοιξις ὅμως θὰ γίνῃ ἀποκλειστικῶς διὰ τῆς ἀναρροφητικῆς βυθοκόρου «Ἀξιός», ἡ ὁποία ἤδη εἶναι ἀπησχολημένη εἰς ἄλλην ἐργασίαν. Εὐθὺς ὡς ἀποπερατωθῇ ἡ ὡς ἄνω ἐργασία, θὰ σταλῇ εἰς Ποτιθαίαν, ὥστε ἐντὸς τοῦ θέρους νὰ συντελεσθῇ τὸ ἔργον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

16) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Κατόπιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3768) 12.6.56 ὑμετέρου καὶ εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 500) 12.6.56 ἐρωτήσεως τοῦ ἀξιοτίμου βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνάγκην ἀποκαταστάσεως τοῦ Κοιν. Τηλ. δικτύου τῶν περιφερειῶν Πωγωνίου καὶ Φιλιατῶν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς τὰ κάτωθι: Ἡ ἀνασυγκρότησις τοῦ Κοιν. Τηλ. δικτύου, λόγῳ τῶν μεγάλων καταστροφῶν τὰς ὁποίας εἶχεν ὑποστῆ τοῦτο κατὰ τὸν πόλεμον καὶ τὴν μετέπειτα περίοδον, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἐντὸς συντόμου χρονικοῦ διαστήματος. Παρέστη συνεπῶς ἀνάγκη νὰ κλιμακωθῇ εἰς σειρὰν ἐτῶν. Διὰ τῶν καταρτιζομένων ἐτησίων προγραμμάτων ἐπιδιώκεται σύμμετρος ἀνάπτυξις τοῦ Κοιν. δικτύου καθ’ ἅπασαν τὴν Χώραν περιλαμβανομένων περισσοτέρων Κοινοτήτων ἐκ τῶν Νομῶν εἰς τοὺς ὁποίους τὸ ποσοστὸν τῶν λειτουργούντων κοινοτικῶν τηλεφωνείων, ἐν σχέσει πρὸς τὰ προπολεμικῶς ὑφιστάμενα, εἶναι χαμηλόν, ἡ ἐπιλογὴ δὲ τῶν πρὸς ἀνασύνδεσιν Κοινοτήτων προβλέπεται ἀναλόγως τῆς σπουδαιότητος αὐτῶν ἀπὸ ἀπόψεως πληθυσμοῦ κινήσεως ἐξυπηρετήσεως ἀναγκῶν ἀσφαλείας κλπ. Εἰς τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων, ὑφίσταντο προπολεμικῶς 126 Κοινοτικὰ τηλεφωνεῖα. Ἔναντι αὐτῶν συμφώνως πρὸς τὰ μέχρι τέλους Μαΐου ἐ. ἔ. ὑπάρχοντα στοιχεῖα, εὑρίσκονται ἐν λειτουργίᾳ σήμερον 91 τοιαῦτα. Κατὰ συνέπειαν τὸ ποσοστὸν τῶν λειτουργούντων ἔναντι τῶν ὑφισταμένων προπολεμικῶς, ἀνέρχεται διὰ τὸν Νομὸν Ἰωαννίνων εἰς 72% περίπου ἔναντι γενικοῦ μέσου ὅρου κυμαινομένου πέριξ τοῦ 70%. Ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἀνασυγκροτήσεως τοῦ Κοιν. Τηλ. δικτύου, ὁ Νομὸς Ἰωαννίνων δὲν ὑστερεῖ ἔναντι λοιπῶν Νομῶν. Τὰ ὡς ἄνω στοιχεῖα, διὰ τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας, ἔχουσιν ὡς ἑξῆς: Κοινοτικὰ τηλεφωνεῖα ὑφιστάμενα προπολεμικῶς 78. Εὑρισκόμενα ἐν λειτουργίᾳ σήμερον 29. Ποσοστὸν λειτουργούντων ἔναντι προπολεμικῶν 38% περίπου. Τέλος γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι εἰς τὸ πρόγραμμα τῆς τρεχούσης χρήσεως, περιλαμβάνεται ἡ ἀνασύνδεσις 58 Κοινοτήτων τοῦ Νομοῦ Ἰωαννίνων καὶ 21 τοιούτων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας. Ἡ σύνδεσις τῶν εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. Παπασταύρου ἀναφερομένων Κοινοτήτων, θέλει ἐξετασθῆ κατὰ τὸν καταρτισμόν του διὰ τὴν προσεχῆ χρῆσιν προγράμματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡΥΣ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

ΙΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὕπερθεν ἐπισημειουμένου ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 418 ἐ. ἔ. ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Γόντικα, περὶ ἐπιβολῆς τέλους μιᾶς δραχμῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τῶν ἐπισκεπτομένων τὸ Μουσεῖον Ἀρχαίας Ὀλυμπίας, ὑπὲρ τοῦ Δήμου Ἀρχαίας Ὀλυμπίας, δι’ ἐκτέλεσιν ἐξωραϊστικῶν δημοτικῶν ἔργων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι διὰ τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου, ἐζητήθησαν αἱ ἀπόψεις τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Παιδείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ (Τ.Γ. 1492)9.6.1956 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τούτου κοινοποιηθέντος καὶ ὑμῖν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. Ι. Παπαδάκη, Κ. Τσιγάρα, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῶν διὰ τῶν ὕπερθεν ὑμετέρων διαβιβαστικῶν ἐρωτήσεων τῶν ἐν θέματι κ. κ. βουλευτῶν, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Τὸ ἐν λόγῳ ΤΟΛ, κατασκευασθὲν κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον ὑπὸ τῶν Ἀγγλικῶν στρατευμάτων, χρησιμοποιεῖται νῦν ὡς Στρατιωτικὴ Λέσχη, ἐλλείψει ἑτέρου κτιρίου. β) Ἡ Ὑπηρεσία ἐξέλεξεν ἤδη καὶ ἠγόρασεν οἰκόπεδον διὰ τὴν ἐπ’ αὐτοῦ ἀνέγερσιν κτιρίου Στρατιωτικῆς Λέσχης, προτίθεται δὲ ταχέως νὰ προβῇ εἰς τὴν ἀνέγερσιν ταύτης, ὁπότε βεβαίως καὶ νὰ ἀπομακρύνῃ τὸ ἐν λόγῳ ΤΟΛ. γ) Ἐξ ἄλλου, ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία συμβάλλουσα εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ Τουρισμοῦ, τόσον ἐν Ἀθήναις, ὅσον καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις, ὑπέστη σοβαρὰν ζημίαν διὰ διχοτομήσεως κεντρικοῦ οἰκοπέδου της, ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ ρυμοτομικοῦ σχεδίου τῆς πόλεως Βερροίας. δ) Ἐκ τῶν ἀνωτέρω καθίσταται δῆλον, ὅτι ἡ ὑπόθεσις βαίνει πρὸς τακτοποίησιν ἐντὸς ὀλίγου χρόνου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδη, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: α) Ἡ ζώνη ἀσφαλείας τῶν 500 μέτρων ἀπὸ τῆς μεθοριακῆς γραμμῆς, καθορίζεται πρὸς πρόληψιν συνοριακῶν ἐπεισοδίων ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ Ὑπηρεσίας Προκαλύψεως, συνταχθέντος βάσει τῶν ἐπισήμων συμφωνιῶν τῆς Ἑλλάδος, μετὰ τῶν ὁμόρων κρατῶν. β) Παρὰ ταῦτα, ἡ Στρατιωτικὴ Ὑπηρεσία ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ της, ὅπως διευκολύνῃ τοὺς κατοίκους τῶν παραμεθορίων περιοχῶν, εἰδικῶς παρὰ τὴν Ἑλληνογιουγκοσλαβικὴν μεθόριον, ἔχει μειώσει τὴν ζώνην ταύτην ἀσφαλείας εἰς 100 μόνον μέτρα, ἐξαιρέσει ἐλαχίστων ἐπισφαλῶν σημείων. γ) Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, εἶναι φανερὸν ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν παράπονα εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ χωρίου Εὔζωνοι. δ) Ἐπὶ πλέον, ἀπόδειξιν παρέχει τὸ περιστατικὸν τῆς 25. 6.55, καθ’ ὃ ποιμὴν Τσώνης Ἀθανάσιος, εἰσελθὼν ἐντὸς τοῦ Γιουγκοσλαβικοῦ ἐδάφους πρὸς περισυλλογὴν τῶν προβάτων του, συνελήφθη ὑπὸ τῶν Γιουγκοσλάβων κρατηθεὶς ἐπὶ 24ωρον καὶ ἀποδοθεὶς κατόπιν ἡμετέρας ἐπεμβάσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγοι ὑπηρεσιακοὶ ἐπέβαλον τὴν ἐκ Δράμας μετακίνησιν τοῦ Κ.Ε.Ν. ἀφ’ ἑτέρου δέ, ὅτι ἐξακολουθοῦν σταθμεύουσαι ἐν Δράμᾳ ἱκαναὶ Μονάδες καὶ Ὑπηρεσίαι. Ἀθῆναι τῇ 15 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα. Ἐπὶ ἐρωτήσεως ὑπ’ ἀριθ. 473 τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Μπρεδήμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1. Ἡ ἔλλειψις αἰθουσῶν θεάτρων εἰς τὰς μεγαλυτέρας τοὐλάχιστον ἐκ τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων, εἶναι πράγματι μέγα ἐμπόδιον διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς θεατρικῆς κινήσεως καὶ προκαλεῖ μεγάλας δυσχερείας εἰς τὴν ἐμφάνισιν ἀρτίως συγκεκροτημένων θιάσων εἰς τὰς ἐπαρχίας. Ἡ ἵδρυσις συνεπῶς, θεάτρων εἰς τὰς κυριωτέρας πόλεις τῆς Ἑλλάδος, ἐκτὸς τοῦ ὅτι θὰ ἐξυπηρέτει τοὺς κατοίκους τῶν περιοχῶν καὶ θὰ συνέβαλεν εἰς τὴν καλλιέργειαν τοῦ καλλιτεχνικοῦ αἰσθήματος, θὰ ἔδιδε καὶ διέξοδον εἰς τὴν δημιουργίαν καλυτέρων θιάσων καὶ τὴν ἐξεύρεσιν ἐργασίας εἰς μεγαλύτερον ἀριθμὸν ἠθοποιῶν. Εἶναι ὅμως γνωστόν, ὅτι ἡ ἵδρυσις ἑνὸς θεάτρου, δὲν εἶναι ἁπλῆ ὑπόθεσις ἱδρύσεως μιᾶς οἰκίας. Τὰ ἀπαιτούμενα οἰκονομικὰ μέσα εἶναι τεράστια, ἡ δὲ συντήρησίς των μόνιμον ἔξοδον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ θεάτρου. Τὸ Ταμεῖον Ἐργασίας Ἠθοποιῶν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι κυρίως ἐξυπηρετεῖ ἄλλους σκοπούς, οὔτε εὔκολον οὔτε πρόσφορον οἰκονομικῶς κρίνεται νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἵδρυσιν θεάτρων εἰς διαφόρους πόλεις. Τὸ ἔργον τοῦτο ἀνήκει κυρίως εἰς τοὺς Δήμους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποκτήσουν θέατρα ἱκανὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς συγχρόνους ἀπαιτήσεις τοῦ κοινοῦ. 2. Ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, εἶναι ὀργανισμὸς ὑπαγόμενος ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Τὸ Τμῆμα Θεάτρου, τὸ ὁποῖον διατηρεῖ διὰ τὴν δωρεὰν ψυχαγωγίαν τῶν ἐργατῶν, ἀναθέτει τὴν ὀργάνωσιν τῶν παραστάσεων εἰς εἰδικὸν τοῦ θεάτρου. 3. Ἐπιθυμία τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου εἶναι ἡ ἀρτία ὀργάνωσις τῆς Ε.Λ.Σ. καὶ ἡ ἀνάδειξίς της εἰς Μελοδραματικὸν Ὀργανισμόν, ἐφάμιλλον τῶν ἄλλων Εὐρωπαϊκῶν μελοδραμάτων. Πρὸς αὐτὸν τὸν σκοπόν, τείνουν ὅλαι αἱ προσπάθειαι, αἱ ὁποῖαι εἶναι προσπάθειαι ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Μόλις ἐξευρεθοῦν οἱ ἀναγκαῖοι πόροι διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ ἱδρύματος θὰ προβῶμεν εἰς τὴν πλήρη διοικητικὴν καὶ καλλιτεχνικὴν ἀναδιάρθρωσιν αὐτῆς, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν ἐξύψωσιν τῆς λυρικῆς μας σκηνῆς. 4. Τὸ θέμα τῆς συνθέσεως τῶν θιάσων μελετᾶται, ἐν συναρτήσει μὲ τὰς ἀνάγκας τοῦ θεατρικοῦ κοινοῦ καὶ τὴν δημιουργίαν βιωσίμων θεατρικῶν ὁμάδων. 5. Οἱ ἠθοποιοί, ἐργάται καὶ αὐτοὶ καὶ μάλιστα σκληρότερον ἐργαζόμενοι μὲ τὴν αὐτὴν οἰκονομικὴν βάσιν τῶν λοιπῶν ἐργαζομένων καὶ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις εἶναι φυσικὸν καὶ λογικὸν νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως εἰς τὸ ζήτημα τῆς στεγάσεως. 6. Ἡ δωρεὰν θεατρικὴ περίθαλψις εἶναι θέμα τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας. 7. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας ἐπανειλημμένως ἐζήτησεν ἀπὸ τοὺς Κρατικοὺς Σιδηροδρόμους τὴν μείωσιν κατὰ 50% τῶν ναύλων καὶ κομίστρων τῶν μελῶν τῶν περιοδευόντων θιάσων. Ἡ Διεύθυνσις ὅμως διὰ λόγους οἰκονομίας καὶ διὰ λόγους γενικῆς σκοπιμότητος δὲν ἀπεδέχθη τὴν αἴτησιν ταύτην. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Παιδείας ἐπανέρχεται ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Τσάτσου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 3630 ἐ.ἔ. ὑμέτερον ἔγγραφον καὶ τὴν διὰ τούτου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Θ. Τσάτσου νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: 1) Πειθαρχικὴ δίωξις δικαστοῦ, παρ’ ἡμῶν προσωπικῶς διὰ θέμα ὑφ’ ὅρον ἀπολύσεως καταδίκου δὲν ἔχει ἀσκηθῆ. 2) Πειθαρχικὴ δίωξις δικαστῶν ἀπὸ τῆς ἀναθέσεως εἰς ἐμὲ τῆς εὐθύνης τοῦ Ὑπουργείου τῆς Δικαιοσύνης ἠσκήθη εἰς ἐξαιρετικῶς περιωρισμένην κλίμακα καὶ δὴ ἐπὶ περιπτώσεων καθ’ ἃς ὁ κατάδικος ἠδύνατο νὰ τύχῃ θεραπείας ἢ περιθάλψεως εἰς τὸ ἄριστα λειτουργοῦν θεραπευτικὸν σωφρονιστικὸν κατάστημα, τὸ Νοσοκομεῖον τῶν Κρατουμένων, ἢ εἰς ἕτερα νοσοκομεῖα, ὁπότε δηλαδὴ ἡ διακοπὴ τῆς ποινῆς παρίστατο ὡς ἀδικαιολόγητος καὶ ὡς οὐχὶ σύμφωνος πρὸς τὴν νόσον. Πειθαρχικὴ ἀπόφασις κατὰ δικαστοῦ διὰ τὴν ὡς ἄνω αἰτίαν δὲν ἔχει ἐκδοθῆ μέχρι σήμερον. Ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 12566)56 ἐ.ἔ. ἐγκυκλίου τοῦ Ὑπουργείου τούτου ἐκδοθείσης ἐπὶ τῆς ὑπουργίας τοῦ ἐπιτίμου Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Ἀγγέλου Μπουροπούλου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΙΣ ΠΟΙΝ. Δ)ΣΥΝΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 12566. Ἐγκ. 6. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Φεβρουαρίου 1956 Πρὸς Τοὺς κ. κ. Εἰσαγγελεῖς Ἐφετῶν Κοινοποιητέα: Κον Εἰσαγγελέα Ἀρείου Πάγου. Θέμα: «Περὶ συμπληρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 47504)29 ἔτους 1954 καὶ 80609)27 ἔτους 1955 ἐγκυκλίων τοῦ Ὑπουργείου». Ἐν σχέσει πρὸς τὸ περιεχόμενον τῶν ὑπ’ ἀριθ. 47504 τῆς 22 Ἀπριλίου 1954 καὶ 80609 τῆς 1ης Αὐγούστου 1955 ἐγκυκλίων τοῦ Ὑπουργείου ἀνακοινοῦμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Αἱ περὶ ἀναβολῆς καὶ διακοπῆς τῆς ἐκτελέσεως τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας καὶ ἰδίᾳ αἱ τῶν ἄρθρων 555 παράγραφος 2 ἐδάφιον αʹ καὶ 557 ἀπαιτοῦσι πρὸς ἀναβολὴν ἢ διακοπὴν τῆς ποινῆς ὑφισταμένην νόσον βαρεῖαν τοῦ καταδικασθέντος, δηλαδὴ νόσον τοιαύτην ἧς δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ πρὸς ἀποτροπὴν ἀνηκέστου βλάβης τῆς ὑγείας αὑτοῦ νοσηλεία ἐν ταῖς φυλακαῖς ἢ ἐν εἰδικῷ διὰ τοὺς ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένους ἱδρύματι (οἷα τὰ ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 47504 ἐγκυκλίῳ σημειούμενα) ἢ καὶ ἐν νοσοκομείῳ ἄλλῳ κρατικῷ ἢ ἰδιωτικῷ, ἐν τῇ περιφερείᾳ τῆς φυλακῆς λειτουργοῦντι. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 20 ἐδάφ. γʹ τοῦ νόμου 2231 τοῦ 1920 «περὶ φυλακῶν» μὴ θιγεῖσα ὑπὸ τῶν περὶ ἀναβολῆς καὶ διακοπῆς τῆς ποινῆς διατάξεων τοῦ Κ.Π.Δ., προνοεῖ καὶ περὶ ἀμέσου ἐν ἐπειγούσῃ ἀνάγκῃ μεταγωγῆς τοῦ ἀσθενοῦς καταδίκου εἰς τὸ ἐγγύτερον νοσοκομεῖον πρὸς νοσηλείαν. Ἂν ἡ νόσος δὲν εἶναι βαρεῖα, ἢ καὶ ἂν ὅταν εἶναι τοιαύτη, δὲν εἶναι δυνατὸν ν’ ἀποτραπῇ ὁ ἐντεῦθεν κίνδυνος ἀνηκέστου βλάβης τῆς ὑγείας εἰ μὴ μόνον, διακοπτομένης τῆς ἐκτελέσεως ἰδίᾳ τοῦ ἀσθενοῦντος ἢ τῆς οἰκογενείας του μερίμνῃ τότε μόνον ἀνακύπτει ἡ περίπτωσις ἐφαρμογῆς τῶν προμνημονευθεισῶν διατάξεων τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας. Ὡς «νόσον βαρεῖαν» ἐν τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἄρθρου 555 παρ. 2 ἐδάφ. αʹ Κ.Π.Δ., δέον κατὰ ταῦτα νὰ θεωρήσωμεν, οὐχὶ τὴν ὀξεῖαν, τὴν χρῄζουσαν ἐπειγούσης νοσηλείας, ὅτε δέον νὰ ἐφαρμοσθῶσι τὰ ἀνωτέρω ὑποδεικνυόμενα, ἀλλὰ νόσον βαρεῖαν καὶ ἐν ταὐτῷ χρονίαν, ἥτις θέλει ἐπιφέρει ἀνήκεστον τῆς ὑγείας βλάβην, ἄν ἤθελεν ἐξακολουθήσει νὰ κρατῆται ἐν τῇ φυλακῇ ὁ κατάδικος. Τοῦτο συνεπάγεται καὶ ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 560 παράγρ. 2 Κ.Π.Δ. προϋποθετούσης δυνατότητα ἐμφανίσεως τοῦ αἰτοῦντος καταδίκου ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, ἀλλὰ καὶ τῆς ὅλης διαδικασίας, μὴ συμβιβαζομένης πρὸς τὴν τυχὸν ἀνάγκην ἀμέσου νοσηλείας τοῦ νοσοῦντος νόσον ὀξεῖαν καταδίκου. Ἐξ ἄλλου ἡ τοιαύτη νόσος δέον νὰ μὴ ᾖ ἀνίατος, διότι ἄλλως ἡ διακοπὴ εἶναι ἄσκοπος (ὅρα MANGNO ITALTABO DIR PEN, τόμ. III παρ. μ525 106). Ὑπὸ τὸ ἀνωτέρω πνεῦμα, παρακαλοῦνται οἱ κ. κ. Εἰσαγγελεῖς τῶν Ἐφετῶν, ὅπως παράσχωσιν ὁδηγίας, εἰς τοὺς ὑφισταμένους αὐτοῖς κ. Εἰσαγγελεῖς, ἀνακοινώσωσι δὲ τὴν παροῦσαν καὶ εἰς τοὺς κ.κ. δικαστὰς τῶν Πρωτοδικείων τῆς περιφερείας των καὶ παρακολουθήσωσι τὴν ὀρθὴν ἐφαρμογὴν τῶν περὶ ὧν πρόκειται διατάξεων τοῦ Κ.Π.Δ.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΑΓΓ. ΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, σᾶς παραπέμπω εἰς τὸ παράρτημα τοῦ πίνακος, ὁ ὁποῖος διενεμήθη, ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων 19ης καὶ 20ῆς Ἰουνίου, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Θὰ συζητήσωμεν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1 τοῦ κ. Παπαστεργίου, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἑτεροδικίαν.

§9Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω δεκάκις ἀναγγείλει καὶ ἐπ’ αὐτοῦ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τῶν συναδέλφων, μολονότι ὁ Πρόεδρος δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ἐπικαλῆται μαρτυρίας, ὅτι οὐδέποτε δίδεται ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐὰν δὲν διατελῇ ὁ Πρόεδρος ἀπὸ τῆς πρωΐας ἐν γνώσει τοῦ θέματος.

§11Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Ἐπὶ προσωπικοῦ ζητήματος.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς ἔθιξε κανείς. Ἀντελήφθητε, κ. συνάδελφοι, νὰ θιγῇ ὁ κ. Πιστολάκης;

§13Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ 10 ἡμέρας ἀγωνίζομαι διὰ νὰ ἐξασφαλίσω τὸν λόγον ἐπὶ θέματος ἐθνικοῦ, ἐπὶ θέματος κατεπείγοντος καὶ δὲν τὸ κατορθώνω. Ἐπειδὴ ἡ ἐπικαιρότης τοῦ θέματος αὐτοῦ παρέρχεται σήμερον, ἢ τὴν Τρίτην, ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§14ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα;

§15Σ. ΠΙΣΤΟΛΑΚΗΣ. Τὸ θέμα τὸ γνωρίζει, ὁ κ. Πρόεδρος, διότι ἐπανειλημμένως ἐπεσκέφθην τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς καὶ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπεσχέθη, ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὅτι θὰ μοῦ ἔδιδε τὸν λόγον σήμερον, ἀλλὰ δὲν ἀνεγράφη εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν. Διεμαρτυρήθην, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος μοῦ εἶπεν ὅτι θὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον τὴν Τρίτην, ἀλλὰ τὴν Τρίτην ἔρχεται τὸ σιτικόν. Κατὰ συνέπειαν χάνεται ἡ ἐπικαιρότης τοῦ θέματος καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχῃ σοβαρώτερον θέμα διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἀπὸ αὐτὸ τὸ θέμα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία ἐρώτησις κατατεθειμένη ὑπ’ ἀριθ. 111, ἡ ὁποία εἶναι ὥριμος διὰ τὴν Τρίτην. Παρεκλήθην ἐπιμόνως, ἀπὸ τὸν κ. Πιστολάκην, νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι θεωρεῖ ὅτι εἶναι κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὸν τὸ θέμα. Τοῦ εἶπον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, οἱ βουλευταὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ λαμβάνουν τὸν λόγον, παρὰ μόνον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων καὶ βλέπετε μετὰ πόσης φειδοῦς καὶ δυσφορίας δίδω τὸν λόγον. Σᾶς συνέστησα ἐγὼ μάλιστα νὰ καταθέσητε μίαν ἐρώτησιν νὰ συμπληρωθῇ τὸ 8ήμερον, ἰδιότι πρέπει νὰ παρέλθῃ 8ήμερον καὶ συμπληρουμένου τοῦ 8ημέρου, εἴτε ἔχει σειράν, εἴτε δὲν ἔχει σειρὰν τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι τῆς Προεδρίας Κυβερνήσεως, θὰ τὸ ἀναγράψω. Ἡ δήλωσις ἐγένετο καὶ ἐπαναλαμβάνεται, ὅτι τὴν προσεχῆ Τρίτην θὰ συζητηθῇ. Δὲν βλέπω, λοιπόν, διατὶ αὐταὶ αἱ ἐκρήξεις. Ἐὰν ὀφείλεται εἰς τὸ γεγονὸς, ὅτι θὰ προηγηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ σίτου, διότι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων ἐζήτησαν νὰ προηγηθῇ τὴν Τρίτην, τὸ Προεδρεῖον δὲν φέρει εὐθύνην. Μετὰ τὸ θέμα τοῦ σίτου θὰ συζητηθῇ τὸ κατ’ ἐξοχὴν ἐθνικὸν θέμα τοῦ κ. Πιστολάκη.

§17Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἐδώσατε εἶναι ἐπαρκής. Ἀποκομίζομεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὴν προσεχῆ Τρίτην, θὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον γνωρίζετε καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει πράγματι ἐπείγουσαν ἐπικαιρότητα.

§18Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ποῖον εἶναι τὸ θέμα αὐτό;

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ἡ ὑπ’ ἀριθ. 111 ἐρώτησις τοῦ Ὑπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως.

§20Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καθ’ ὅσον γνωρίζω πρόκειται ν’ ἀναπτύξῃ καὶ ἀπόψεις του σχετικῶς πρὸς τὴν θέσιν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὸ ΝΑΤΟ καθὼς καὶ τὴν παρουσίαν εἰς Ἀθήνας τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως. Τώρα ἔρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον θὰ λήξῃ ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἐλαίου, συμφώνως μὲ τὴν ἠθικὴν δέσμευσιν τοῦ Σώματος, ἔστω καὶ μὲ καθιέρωσιν τοῦ τετάρτου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐγὼ θὰ σεβασθῶ. Ἀνακύπτει, λοιπόν, τὸ θέμα τῆς συζητήσεως τῶν ἐπερωτήσεων τῆς προσεχοῦς Τρίτης. Ὑπάρχουν δύο θέματα πρὸς πρόταξιν, ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ι.Δ.Ε.Α. καὶ ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνοῦ. Προτείνω νὰ προταθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ καπνοῦ καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ ἐπερώτησις τοῦ Ι.Δ.Ε.Α.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴμεθα σύμφωνοι.

§22Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Πρῶτον τὸ σιτικόν.

§23Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ σιτικὸν εἶναι πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἐπερωτήσεων θὰ ἤθελον ν’ ἀποφασίσωμεν τὴν ὥραν ποὺ θὰ ἀρχίσωμεν τὰς ἐπερωτήσεις, διότι ὑπάρχει μία τρίτη, ἡ ὁποία ἔχει ὑποβληθῆ ἀπὸ τὸν κ. Ἠλιοῦ καὶ τὸν κ. Ἀλλαμανῆν.

§25Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τοῦ συνόλου τῶν ἐπερωτήσεων τῶν ἐχουσῶν σχέσιν μὲ τὴν ἐσωτερικὴν εἰρήνευσιν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ αὐτό, ὅταν εἰσέλθωμεν εἰς τὰς ἐπερωτήσεις, τότε νὰ κανονισθῇ ἡ σειρά.

§27Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐκκρεμεῖ, λοιπόν, ἕνα θέμα προτάξεως ἐπερωτήσεων κατὰ τὴν Τρίτην.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπαστεργίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῆς μὲ τὴν ἑτεροδικίαν.

§29Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας δι’ ἐρωτήσεώς μου τὸ μέγα ἐθνικὸν θέμα τῆς ἑτεροδικίας, τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνουν εἰς τὴν χώραν μας οἱ χιλιάδες τῶν ἀμερικανῶν διὰ πᾶσαν πρᾶξιν καὶ παράλειψίν των. Καὶ φέρω τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι συγκινεῖ τὸ Πανελλήνιον, καθ’ ὅσον τὸ ἐπονείδιστον τοῦτο καθεστὼς προσβάλλει βαθειὰ τὸν πατριωτισμὸν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ καταρρακώνει ἀνεπανορθώτως τὸ Κράτος καὶ τὸ γόητρον τῆς χώρας μας. Εἰς ἐποχήν, κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ οἱ πλέον καθυστερημένοι ἀνελεύθεροι λαοὶ τῆς γῆς ἔχουν ὁριστικῶς ἀποτινάξει κάθε ξένον ζυγὸν πολιτικῆς των ἐξαρτήσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα ἰσχύει καὶ ἐφαρμόζεται μὲ θρησκευτικὴν εὐλάβειαν εἷς θεσμὸς ἐξευτελιστικώτερος καὶ ἀπὸ τὰς διομολογήσεις. Διότι ἐνῷ εἰς τὰς συνήθεις περιπτώσεις ἑτεροδικίας ἡ ἐξαίρεσις ἀπὸ τῆς ἐγχωρίου δικαιοδοσίας γίνεται πάντοτε ὑπὲρ ὡρισμένων μόνον προσώπων περιοριστικῶς καθοριζομένων χάριν τῆς ἀπροσκόπτου ἐκτελέσεως τῶν καθηκόντων των εἰς τὴν χώραν μας ἀπολαύει πλήρους δικαστικῆς, ποινικῆς, πολιτικῆς καὶ διοικητικῆς ἀσυδοσίας συλλήβδην ὅλον τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, μετὰ τῶν οἰκογενειῶν του, καθὼς καὶ τὸ σύνολον τῶν ἐνόπλων ἀμερικανικῶν δυνάμεων διὰ πᾶσαν πρᾶξιν καὶ διὰ πᾶσαν παράλειψίν των, τόσον κατὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐπισήμων καθηκόντων των, ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἰδιωτικήν των ζωήν. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Ἀποστολῆς μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου κλητῆρος της καὶ τῶν εἰς τεχνικὰ ἔργα χρησιμοποιουμένων ἐργατῶν της, οὐδὲ εἷς ἐξαιρεῖται ἔστω καὶ ἄν ἐκτελῇ τὴν εὐτελεστέραν καὶ πλέον ἀσήμαντον ἐργασίαν. Καὶ ἐξ ἄλλης πλευρᾶς, οἱ φίλοι Ἀμερικανοὶ ἀντὶ νὰ μεριμνήσουν διὰ τὴν βάσει τοῦ ἐκνόμου τούτου συστήματος ἐξυπηρέτησιν μόνον τῶν ὑπηκόων των, ἐπεξέτειναν τὴν προστασίαν καὶ τὴν περατέρω καταρράκωσιν τῆς Ἑλληνικῆς ἀξιοπρεπείας εἰς ὅλας τὰς ἐθνικότητας καὶ τὰς φυλὰς τῆς γῆς. Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὁποιοσδήποτε κάτοικος τοῦ πλανήτου μας δύναται νὰ ἀπολαύῃ πλήρους ἀσυδοσίας διὰ τοῦ συστήματος τῆς ἰδιορρύθμου αὐτῆς ἑτεροδικίας, ὑπὸ δύο προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι καὶ πολὺ δύσκολοι. Πρῶτον, νὰ εὑρίσκεται ἐπὶ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους καί, δεύτερον, νὰ προσελήφθη ἔστω καὶ ὡς ἀργόμισθος ἢ θυρωρός, ἢ μικρὸς διὰ θελήματα εἰς τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν. Καὶ ἐπειδὴ χρησιμοποιῶ τὸν ὅρον «ἀσυδοσία», ὀφείλω νὰ δώσω τὴν ἐξήγησιν, ὅτι οἱ κύριοι αὐτοί ὁσαδήποτε ἐγκλήματα καὶ ἂν διαπράξουν δὲν πρόκειται νὰ τιμωρηθοῦν ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ Ἑλληνικά, ἀλλὰ οὔτε ἀπὸ τὰ Ἀμερικανικὰ δικαστήρια. Εἶναι κυριολεκτικῶς ἀνεύθυνοι καὶ ἀσύδοτοι. Διότι ἑτεροδικία αὐτὸ θὰ ἐσήμαινε, νὰ ἐκδικασθοῦν αἱ πράξεις των ἀπὸ τὰ δικαστήρια τῶν Η.Π.Α., ὅπερ ὅμως οὐδέποτε συνέβη ἐν προκειμένῳ. Καὶ πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου αὐτοῦ, παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, νὰ ἀναφέρουν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, πόσοι καὶ ποῖοι Ἀμερικανοὶ παραβάται τῶν Ἑλληνικῶν νόμων ἐτιμωρήθησαν ἀπὸ τὰ δικαστήρια τῆς πατρίδος των, πότε καὶ ἀπὸ ποῖα συγκεκριμένως δικαστήρια, ποῖαι αἱ ἐπιβληθεῖσαι ποιναὶ καὶ ἂν ἐξετίθησαν αὗται. Διότι κατὰ τὰς πληροφορίας μας δυστυχῶς οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν μέχρι σήμερον ἔχει κἂν εἰσαχθῇ εἰς δίκην. Ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, κ. βουλευταί, θὰ ἦτο ἀσυγκρίτως προτιμότερον —ἀλλὰ ἀπολύτως ἀπαράδεκτον καὶ αὐτὸ δι’ ἡμᾶς νὰ ὑφίστατο εἰς τὴν χώραν μας χάριν τῶν Ἀμερικανῶν τὸ καθεστὼς τῶν διομολογήσεων καὶ νὰ ἐθεωρούμεθα ὡς χώρα ἡμιβάρβαρος, διότι τότε τουλάχιστον θὰ ἐτιμωροῦντο ἐνταῦθα ἔστω καὶ ἀπὸ δικαστὰς συμπατριώτας των οἱ Ἀμερικανοί, ἀντὶ νὰ παριστάμεθα καθημερινῶς ἁπλοῖ θεαταὶ τῆς ἀνεξελέγκτου καὶ ἐπικινδύνου δραστηριότητός των. Ἀπὸ τὸν συλλογισμόν μου αὐτὸν ἐξάγεται ὅτι καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ εἰδεχθὲς καθεστὼς τῶν διομολογήσεων, τὸ ὁποῖον ἀτιμάζει τὸν πολιτισμὸν ἑνὸς ἐλευθέρου λαοῦ, εἶναι προτιμότερον ἀπὸ τὸ ἐφαρμοσθὲν εἰς τὴν χώραν μας σύστημα τῆς ἑτεροδικίας. Διότι ἔχει καταντήσει πλέον ἀνυπόφορον καὶ εἶναι ἀπολύτως ἀπαράδεκτον, οἱ κύριοι αὐτοί, ἀπολαμβάνοντες τῆς πρωτοτύπου αὐτῆς προστασίας μετὰ τῶν κυριῶν των καὶ ὅλου τοῦ προσωπικοῦ των, νὰ ἀποτελοῦν σήμερον εἰς τὴν χώραν μας τὸν μεγαλύτερον δημόσιον κίνδυνον. Νὰ τρέχουν ἰλιγγιωδῶς μὲ τὰ αὐτοκίνητα παρασύροντες, τραυματίζοντες καὶ διαμελίζοντες ἀθῶα θύματα χωρὶς νὰ δύναται καὶ νὰ τολμᾷ κανεὶς νὰ τοὺς ἐλέγξῃ, νὰ εἰσέρχωνται εἰς ἑλληνικὰ καταστήματα καὶ ἐν εὐθυμίᾳ διατελοῦντες νὰ καταστρέφουν τὰ πάντα, ὁ δὲ καταστηματάρχης σχεδὸν νὰ ὑποχρεοῦται νὰ ζητήσῃ συγγνώμην ἀπὸ τοὺς ἐκδρομεῖς. Νὰ διαπράττουν ἀδικήματα καὶ νὰ δημιουργοῦν ἐπεισόδια εἰς βάρος τῆς τιμῆς καὶ ἀξιοπρεπείας, τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν καὶ νὰ μὴ ὑπάρχῃ Ἀστυνομικὴ ἢ Δικαστικὴ Ἀρχὴ ἁρμοδία νὰ ἀποκαταστήσῃ ἠθικῶς καὶ ὑλικῶς τὰ θύματα καὶ νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος τοῦ Νόμου εἰς τοὺς παραβάτας των. Αἱ διατάξεις περὶ τῆς ἑτεροδικίας, ὡς ἔχουν διατυπωθῆ εἰς τοὺς σχετικοὺς νόμους καὶ συμβάσεις, τὰς ὁποίας ἐπιφυλάσσομαι νὰ ἀναπτύξω κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς σχετικῆς ἐπερωτήσεώς μου, καὶ ὅπως ἐφαρμόζονται, δὲν δύνανται νὰ ἰσχύσουν, διότι ἀντίκεινται εἰς τὸ Σύνταγμα, ἀντίκεινται εἰς τὸν Κώδικα τῆς Ποινικῆς Δικονομίας, ἀντίκεινται εἰς τὸν Καταστατικὸν Χάρτην τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν καὶ τὰς βασικὰς ἀρχὰς τοῦ πολιτισμοῦ μας. Τὸ σπουδαιότερον ὅμως ὅλων αὐτῶν εἶναι ὅτι αἱ διατάξεις περὶ τῆς ἑτεροδικίας δὲν δύνανται καὶ δὲν πρέπει νὰ ἰσχύσουν, διότι προσβάλλουν τὴν ἐθνικὴν τιμὴν καὶ ἀξιοπρέπειαν ὅλων τῶν Ἑλλήνων, ἀνεξαρτήτως κομματικῶν τοποθετήσεων καὶ ἰδεολογικῶν ροπῶν. Δὲν ὑπάρχει οὐδὲ εἷς Ἕλλην, ὁ ὁποῖος νὰ θέλῃ νὰ ζῇ ὑπὸ καθεστὼς ὑποτελείας καὶ ἐξαρτήσεως, ἐπιβαλλόμενον παρ’ οἱασδήποτε ξένης χώρας. Διαμαρτυρόμενος ἐντόνως ἐξ ὀνόματος ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, διατυπώνω τὴν δικαίαν ἀξίωσίν του διὰ τὴν ἄμεσον κατάργησιν τοῦ ἐπαισχύντου καθεστῶτος τῆς ἑτεροδικίας, ἡ διατήρησις τοῦ ὁποίου πλὴν τῶν ἄλλων συνεπειῶν, πλὴν τοῦ ὅτι θίγει καιρίως τὴν κυριαρχίαν τῆς χώρας μας, προκαλεῖ καὶ μεγίστην ζημίαν εἰς τὴν ὑπεράσπισιν τῆς ἱερᾶς ὑποθέσεως τῆς Κύπρου, διότι παρέχει εἰς τοὺς ξένους τὴν σφαλερὰν ἐντύπωσιν ὅτι δῆθεν ὁ Ἑλληνικὸς Λαός, ἐλάχιστα ἐνδιαφερόμενος διὰ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ αὐτοτέλειαν, ἐλάχιστα ἐπίσης δύναται νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ διὰ τὴν ἐλευθερίαν τῶν ὑποδούλων Κυπρίων. Κύριοι βουλευταί, ἔχει σημάνει ἀπὸ μακροῦ χρόνου ἡ ὥρα τῆς καθολικῆς ἐθνικῆς ἀφυπνίσεως καὶ ὡς ἐκ τούτου καλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εἶναι Κυβέρνησις Ἑλληνική, συνεπικουρουμένην καὶ ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, νὰ ἀποτινάξῃ ἀμέσως καὶ ὁριστικῶς τόν ζυγὸν τῆς ἑτεροδικίας. (Χειροκροτήματα).

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§31Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἀποτελεῖ ἀπὸ μακροῦ πανελλήνιον αἴτημα ἡ κατάργησις τῆς ἑτεροδικίας. Καὶ κατὰ τὰς προηγουμένας Βουλὰς ἐπανειλημμένως διεκηρύχθη ἀπὸ τοῦ βήματος ὅτι καὶ ἡ φιλοτιμία τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ ἡ ἠθικὴ ὁμοτιμία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους δὲν ἀποδέχονται τὴν διατήρησιν τοῦ θεσμοῦ τῆς ἑτεροδικίας. (Χειροκροτήματα). Καθιερώθη ἡ ἑτεροδικία εἰς χρόνον κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ ἐπιβολὴ ὅρων ἐκ μέρους τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν παροχὴν Βοηθείας δὲν ἦτο δυνατή. Καθιερώθη ὡς μέρος ἑνὸς μπλόκ, κύριον περιεχόμενον τοῦ ὁποίου ἦτο ἡ Βοήθεια ἐναντίον τοῦ συμμοριτισμοῦ. Καθιερώθη μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Δόγματος Τρούμαν. Ὑπὸ τὰς συνθήκας ἐκείνας οὐδεμία Κυβέρνησις ἠδύνατο προτάσσουσα τὸ θέμα τῆς ἑτεροδικίας, νὰ δημιουργήσῃ δυσχερείας διὰ τὴν παροχὴν τῆς οἰκονομικῆς καὶ στρατιωτικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητος διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς Ἑλλάδος. Ἐφ’ ὅσον ὅμως αἱ περιστάσεις ἐκεῖναι παρῆλθον καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποκατεστάθη καὶ ἡ ἀσφάλεια καὶ ἡ ἠθικὴ αὐτονομία τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους ἐπεβάλλετο ἡ ἄμεσος ἄρσις τῆς ἑτεροδικίας. Τὸ αἴτημα τοῦτο δὲν ὑπῆρξεν αἴτημα μόνον μιᾶς μερίδος τοῦ Κοινοβουλίου ἢ μιᾶς μερίδος τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. Εἶναι καθολικὸν αἴτημα καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ ἐπιβεβαιωθῇ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅτι ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελῇ καθολικὸν αἴτημα. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅταν ἀνέλαβε τὴν Ἀρχήν, ἐντὸς ὀλίγων ἑβδομάδων διεκήρυξεν ὅτι ἔλυσε τὸ ζήτημα τῆς ἄρσεως τῆς ἑτεροδικίας. Τὴν δεκάτην Νοεμβρίου τοῦ 1955 ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως προέβη εἰς ἐπισήμους δηλώσεις. Εἶπεν: «Ἡ Κυβέρνησις, εὐθὺς ἅμα τῷ σχηματισμῷ της ἔθεσεν ἐνώπιον τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα τῆς τροποποιήσεως τῶν ἰσχυουσῶν ὑπὲρ τῶν Ἀμερικανῶν ἐν Ἑλλάδι διατάξεων περὶ ἑτεροδικίας, αἱ ὁποῖαι ἐδημιούργουν καθεστὼς ἄνισον ἔναντι ἐκείνου, ὅπερ ὑφίσταται εἰς ἄλλας χώρας–μέλη τοῦ ΝΑΤΟ. «Ἡ ἐνταῦθα Ἀμερικανικὴ Πρεσβεία μοῦ ἀνήγγειλεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως περὶ τροποποιήσεως τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἐναρμονισθοῦν αὗται πρὸς τὰς ἰσχυούσας εἰς ἄλλας χώρας–μέλη τοῦ ΝΑΤΟ». Αὐτὰ εἶπεν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν δεκάτην Νοεμβρίου τοῦ 1955. Ἔχουν παρέλθει ἑπτὰ μῆνες. Ἡ ὑπόσχεσις δὲν ἐτηρήθη. Εἶναι μία νέα πρόσθετος περίπτωσις ὑποσχέσεων τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τὸ Ἔθνος, αἱ ὁποῖαι δὲν τηροῦνται. Ἐλάβομεν τὸν λόγον, πρῶτον, διὰ νὰ καταγγείλωμεν τὴν παράβασιν τῶν ὑποσχέσεων, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν καὶ ἐπίσης διὰ νὰ ἀξιώσωμεν, ἐξ ὀνόματος τῆς φιλοτιμίας τοῦ Λαοῦ μας, ἐξ ὀνόματος τῆς ἀξιοπρεπείας καὶ τῆς φιλοτιμίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, ὅπως ἄνευ περαιτέρω ἀναβολῶν καταργηθῇ τὸ καθεστὼς τῆς ἑτεροδικίας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§32Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως.

§34Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ μέρους τοῦ Κόμματος τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως θέλω νὰ δηλώσω, ὅτι συμφωνοῦμεν μὲ τοὺς προλαλήσαντας.

§35Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐγὼ ζητῶ τὸν λόγον, κύριε Πρόεδρε.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Διαμαντόπουλε, σᾶς εἶπα ὅτι ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. ὑπουργός. Μετὰ τὸν κ. ὑπουργόν, θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§37Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, αὐτὸ ποὺ ὀνομάζομεν ἑτεροδικίαν κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς παρούσης ἐρωτήσεως, εἶναι ὄχι βέβαια ἕνα καθεστὼς ἰδιομολογήσεων, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας βουλευτής, ἀλλὰ ἡ ἑτεροδικία ἡ ὁποία ἰσχύει διὰ τοὺς διπλωματικοὺς ἐκπροσώπους, σύμφωνα πρὸς τοὺς γενικοὺς κανόνας τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου. Αὐτὸ τὸ καθεστὼς ἐπεξετάθη εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν διαφόρων μορφῶν Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς διὰ σειρᾶς νομοθετημάτων, ἤτοι διὰ τοῦ νόμου 763 τοῦ 1948, ὁ ὁποῖος ἐκύρωνε σύμβασιν Ἑλλάδος καὶ Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς 20ῆς Ἰουνίου 1947 καὶ διὰ τοῦ νόμου 764 τοῦ 1948, ὁ ὁποῖος ἐκύρωνε τὴν σύμβασιν τῆς 8ης Ἰουλίου, τὰ δὲ κείμενα τῶν συμφωνιῶν αὐτῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα ποὺ σᾶς ἀπασχολεῖ, ἔχουν ὡς ἑξῆς: «Τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς καὶ ἡ περιουσία τῆς Ἀποστολῆς καὶ τοῦ προσωπικοῦ αὐτῆς θὰ ἀπολαύουν ἐν Ἑλλάδι τῶν αὐτῶν προνομίων καὶ φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν, ὧν ἀπολαύει τὸ προσωπικὸν τῆς Πρεσβείας τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν ἐν Ἑλλάδι καὶ ἡ περιουσία τῆς Πρεσβείας καὶ τοῦ προσωπικοῦ της». Αὐτὸ εἶναι τὸ κείμενον τῆς συμφωνίας τῆς 20ῆς Ἰουνίου 1947. Ἐπακολουθεῖ ἐν συνεχείᾳ ἡ ἄλλη συμφωνία, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον ἔχει ὡς ἑξῆς: «Ἡ ἀντιπροσωπεία τῶν Ἡνωμ. Πολιτειῶν καὶ ἡ περιουσία τῆς Ἀποστολῆς ὡς καὶ τοῦ προσωπικοῦ αὐτῆς θὰ χαίρουσιν ἐν Ἑλλάδι τῶν ἰδίων προνομίων καὶ τῆς ἀσυλίας τῆς ὁποίας χαίρει τὸ προσωπικὸν τῆς Πρεσβείας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἐν Ἑλλάδι, ὡς καὶ ἡ Πρεσβεία καὶ τὸ προσωπικὸν αὐτῆς». Αὐτὴ εἶναι ἡ συμφωνία τῆς 8ης Ἰουλίου 1947, ἡ ὁποία ἐκυρώθη διὰ τοῦ νόμου 764 τοῦ 1948. Κατόπιν ἐπηκολούθησε τὸ Νομοθετικὸν Διάταγμα τῆς 7ης Μαΐου 1948, ὑπ’ ἀριθ. 694, τὸ ὁποῖον ἐν ἄρθρῳ 1 ὁρίζει ὅτι: «Τὸ προσωπικὸν τῆς Ἀποστολῆς μετὰ τῶν οἰκογενειῶν των, τὸ μὴ Ἑλληνικῆς ὑπηκοότητος ἢ μὴ κατοικοῦν μονίμως ἐν Ἑλλάδι, ἀπολαύει τῶν κάτωθι προνομίων καὶ ἀπαλλαγῶν ἑτεροδικίας, δηλαδὴ ἀπαλλάσσεται τῆς δικαιοδοσίας τῶν Ἑλληνικῶν πολιτικῶν καὶ ποινικῶν δικαστηρίων τῶν ἄνω προσώπων διὰ τὰς πράξεις καὶ παραλείψεις των κατὰ τὴν διενέργειαν τῶν ἐπισήμων καθηκόντων των, ὅσον καὶ κατὰ τὴν ἰδιωτικήν των ζωήν». Αὐτὸ τὸ καθεστώς, κύριοι, τὸ πραγματικὰ ἐξαιρετικὸν κατὰ τοῦτο, ὅτι ἡ ἑτεροδικία ἐπεκτείνεται καὶ ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν διαφορῶν.

§38Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ποῖος ἦτο ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τότε;

§39Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερν.). Ὁ κ. Τσαλδάρης καὶ Πρωθυπουργὸς ὁ Σοφούλης. Κύριοι, καθὼς παρατηρεῖτε, τὸ ἀνώμαλον ἐν προκειμένῳ εἶναι τοῦτο. Ὅτι ἐπεκτείνεται ἡ ἑτεροδικία καὶ εἰς πράξεις τοῦ ἰδιωτικοῦ βίου. Τὸ ἄλλο, τὸ ὅτι ἐκ τῆς ἑτεροδικίας ἀπολαύουν καὶ πρόσωπα τὰ ὁποῖα δὲν μετέχουν στενῶς τῆς Πρεσβείας ἀλλὰ μετέχουν τῆς ἀποστολῆς, νομίζω, κατὰ τὰς πληροφορίας ποὺ ἠδυνήθην νὰ συγκεντρώσω, ὅτι εἶχε γίνει δεκτὸν καὶ εἰς ἄλλας εὐρωπαϊκὰς χώρας αἱ ὁποῖαι εἶχον Ἀμερικανικὰς ἀποστολὰς δηλαδὴ εἰς χώρας αἱ ὁποῖαι ἐλάμβανον βοήθειαν ἀπὸ τὴν Ἀμερικήν. Αὐτὸ τὸ καθεστὼς ἐξηκολούθησε, κύριοι, τὸ ἔτος 1948, 1949, 1950, 1951, 1952. Διήρκεσε δηλαδὴ 2½ ἔτη μετὰ τὸ πέρας τοῦ συμμοριτοπολέμου καὶ ἡ δικαιολογημένη ἐθνικὴ εὐαισθησία, τὴν ὁποίαν ἐτόνισεν ὁ ἐρωτῶν καὶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὴν ὁποίαν συμμερίζονται κατὰ περίεργον τρόπον ἐκοιμᾶτο τόν νήδυμον.

§40Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅμως οἱ κ. ὑπουργοὶ νὰ θέλουν νὰ δικαιολογήσουν τὰς πράξεις τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, διὰ τυχὸν λαβούσας χώραν παραλείψεις Κυβερνήσεων τοῦ 1951–52. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ ἀπρεπὲς καὶ δὲν τὸ ἐπερίμενα ἀπὸ τὸν κ. Τσᾶτσον, διότι ὁ κ. Τσᾶτσος μετεῖχε καὶ τῶν Κυβερνήσεων ἐκείνων.

§41Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Προεδ. Κυβερν.). Τὸ ἔτος 1953 ἐγένετο μία νέα συμφωνία, ἡ ὁποία ὥριζεν, ὅτι τὰ ὅσα ἴσχυον διὰ τὴν Ἀμερικανικὴν ἀποστολήν, τῶν τε Στρατιωτικῶν καὶ Οἰκονομικῶν, θὰ ἐπεξετείνοντο καὶ δι’ ὅσους στρατιωτικοὺς ἤρχοντο ἐν Ἑλλάδι, ἐν τῇ ἰδιότητι τοῦ στρατιωτικοῦ τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Αὐτὴ ἦτο ἡ κατάστασις, ὅταν ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Ὁ νῦν Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1955, εὐθὺς ὡς ἀνέλαβε τὴν Κυβέρνησιν, ἐζήτησεν αὐτὸς πρῶτος ὡς Κυβέρνησις, τὸ αἴτημα περὶ μεταβολῆς αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία ἤρχισε νὰ διατυποῦται μόνον ἀπό τοῦ 1953, ἢ μᾶλλον τοῦ 1954......

§42Τ. ΒΟΥΛΟΔΗΜΟΣ. Ἐδόθη ἀπάντησις ἀπὸ τὸν κ. Στεφανόπουλον, ὅτι ἐλύθη τὸ θέμα τότε.

§43Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερ.)....... Πρῶτος ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε τὴν μεταβολὴν τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως, ἡ δὲ Ἀμερικανικὴ ἀποστολὴ ἀπήντησεν, ὅτι στέργει εἰς τὴν μεταβολὴν αὐτὴν καὶ ὅτι ἀμέσως θὰ γίνουν διαπραγματεύσεις, διὰ τὸν καταρτισμὸν τῆς σχετικῆς συμφωνίας. Αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ ἔχουν τὸ ἑξῆς περιεχόμενον: Εἰς τὰς 19.6.51 ὑπεγράφη ἐν Λονδίνῳ ἡ γενικὴ συμφωνία, ὅλων τῶν Κρατῶν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. περὶ τῆς δικαιοδοσίας τῶν διαφόρων Δικαστηρίων, ὡς πρὸς τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὰς στρατιὰς τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., εἴτε εἶναι ἀξιωματικοί, εἴτε εἶναι στρατιῶται. Αὐτὴ ἡ σύμβασις ἀποτελεῖ ἕνα πρότυπον συμβόλαιον, τοῦ ὁποίου ἐπρόκειτο νὰ κυρωθοῦν αἱ λεπτομέρειαι δι’ εἰδικῶν συμφωνιῶν, μὲ τὰς διαφόρους χώρας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Μάλιστα ἐν τῷ προλόγῳ τῆς σχετικῆς συμβάσεως, τῆς κυρωθείσης βέβαια καὶ παρ’ ἡμῶν, ὅταν προσεχωρήσαμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸ Ν.Α. Τ.Ο., ἀναφέρονται τὰ ἑξῆς: «Τὰ διάφορα Κράτη–Μέλη τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., λαμβάνοντα ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀπόφασις περὶ ἀποστολῆς τῶν Δυνάμεων καὶ οἱ ὅροι ὑπὸ τοὺς ὁποίους θὰ ἀποσταλοῦν αὐταί ἐφ’ ὅσον δὲν καθορίζονται διὰ τῆς παρούσης συμβάσεως, θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ἀποτελοῦν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρων μεταξὺ τῶν ἐνδιαφερομένων χωρῶν συμφωνιῶν κλπ.». Βάσει τῆς διατάξεως αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐπέμενε ἡ Ἀμερικανικὴ Γερουσία νὰ προστεθῇ εἰς τὴν σύμβασιν, ὅλαι σχεδὸν αἱ χῶραι, ἔχουν κάμει εἰδικὰς συμφωνίας περὶ τῆς δικαιοδοσίας τῶν ἐγχωρίων Δικαστηρίων, ὡς πρὸς τοὺς στρατιωτικοὺς τοὺς Ἀμερικανούς, τοὺς εἰς ἄλλας χώρας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. ὑπηρετοῦντας.

§44ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ. Ἡ Γερμανία ἦτο κατεχομένη χώρα;

§45Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Εἶχον συνομολογηθῆ λοιπὸν τότε τοιαῦται συμφωνίαι, ἠδύνατο δὲ νὰ γίνῃ ἔκτοτε τοιαύτη συμφωνία καὶ μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τοιαύτη ὅμως συμφωνία δὲν ἔγινε μὲ τὴν Ἑλλάδα. Αὐτὸ ἦτο ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἐζητήθη ἀπὸ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις καὶ τὸ ὁποῖον ἐζητήθη ἀπὸ τὴν παροῦσαν. Ἐζητήθη εἰδικώτερον ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν νὰ περιορισθῇ ἡ δικαιοδοσία τῶν Δικαστηρίων τῶν Ἀμερικανῶν καὶ νὰ ἐπεκταθῇ ἡ δικαιοδοσία τῶν ἡμετέρων Δικαστηρίων, καθ’ ὃ μέτρον τοῦτο ὁρίζεται ὑπὸ τὴν σύμβασιν τύπου, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀποδεχθῆ ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὸ 1952, μὲ τὴν προσχώρησίν της εἰς τὸ Ν.Α.Τ.Ο. Ἡ Ἀμερικανικὴ Πρεσβεία μόλις ἔλαβε γνῶσιν τοῦ αἰτήματός μας, διὰ τοῦ ὁποίου ἐζητεῖτο ὑπὸ τῆς πρώτης Κυβερνήσεως Καραμανλῆ, νὰ ἀρθῇ ἡ ὑφισταμένη ἑτεροδικία καὶ νὰ προσαρμοσθῇ τό ὑφιστάμενον νομικὸν καθεστὼς εἰς τὴν συμφωνίαν τοῦ Λονδίνου εἰς τὴν χώραν μας. Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνεφωνήθη. Ἐξηγγέλθη ἑπομένως τότε — ὀρθῶς καὶ ἀληθῶς — ὅτι ἡ Ἀμερικανικὴ Κυβέρνησις ἐδέχθη τὴν ἄρσιν τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως, ἡ ὁποία ὑπερέβαινε τὴν συνήθη ἑτεροδικίαν, ἑτεροδικίαν ἐπεκτεινομένην καὶ ἐπὶ ἰδιωτικῶν ὑποθέσεων, καὶ ἐπροχωρήσαμε εἰς τὰς διαπραγματεύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι πράγματι ἐπίπονοι καὶ δυσχερεῖς, διότι ἀναφέρονται εἰς πολλὰς καὶ ποικίλας λεπτομερείας καὶ περιπτώσεις.

§46Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἴπατε εἰς τὴν ἀρχήν, ὅτι ἡ συμφωνία τοῦ 1952, διότι ἔχομε δύο συμφωνίας, ἕνα γκροὺπ συμφωνιῶν τοῦ 1948, αἱ ὁποῖαι περιλαμβάνουν τὴν Οἰκονομικὴν ἀποστολήν, καὶ τὰς Στρατιωτικὰς ἀποστολὰς καὶ μίαν ἀνανέωσιν — τρόπον τινὰ ἐπέκτασιν — τῶν συμφωνιῶν τοῦ 1953 εἰς Στρατιωτικὰς ἀποστολάς. Εἴπατε, ὅτι ἡ συμφωνία τοῦ 1953 ἰσχύει διὰ τὰς Ἀμερικανικὰς ἐνόπλους δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐδῶ ὡς δυνάμεις τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Νομίζω, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἐξεχάσατε ἢ παρελείψατε νὰ εἴπητε ὅτι εἶναι καὶ ἄλλαι δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται ἐδῶ, ὄχι ὑπὸ μορφὴν Ν. Α.Τ.Ο., ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ἑκάστοτε συμφωνίας, περὶ παραχωρήσεως βάσεων τοῦ 1953 καὶ ἀπολαμβάνουν καὶ αὐταὶ τῆς ἑτεροδικίας. Δηλαδὴ ἔχομεν δύο φροῦτα ΝΑΤΟ, δύο γκρούπ, Ν.Α.Τ.Ο. καὶ Ἀμερικανικὰς βάσεις.

§47Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἡ ἐρώτησις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Ἡ συμφωνία, ἡ ὁποία ἔγινε μὲ τοὺς Ἀμερικανούς, προκειμένου περὶ μεταρρυθμίσεως τῆς ὑφισταμένης καταστάσεως, καλύπτει τοὺς ἐν Ἑλλάδι ὑπηρετοῦντας βάσει τῆς συμφωνίας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Λέγει λοιπὸν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, γνωρίζετε, ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι Ἀμερικανοί; Βεβαίως, ὅπως ὑπάρχουν καὶ μέλη τῆς Ἀμερικανικῆς Οἰκονομικῆς ἀποστολῆς, τὰ ὁποῖα ἐπίσης δὲν καλύπτονται ἀπὸ τὰς διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας κάμνομεν σήμερον. Αὐτοὶ ὅλοι ὅμως εὑρίσκονται εἰς διαρκῶς φθίνοντα ἀριθμόν. Ἡ μὲν Ἀμερικανικὴ ἀποστολή, ἡ ὁποία εἶχε ἄλλοτε ἕνα ἀριθμὸν 1.000 καὶ περισσοτέρων ἀνθρώπων, τὴν περίοδον 1948–49–50, σήμερον ἀριθμεῖ 20 ὑπαλλήλους. Ἐλάχιστοι ἐπίσης εἶναι οἱ στρατιωτικοί, οἱ ὁποῖοι κεῖνται ἐκτὸς τῆς συμφωνίας τοῦ ΝΑΤΟ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀκόμη δὲν περιελήφθησαν εἰς τὸ Σῶμα τῆς Πρεσβείας, οὔτε ὡς διπλωματικοὶ ὑπάλληλοι ἀπολαμβάνουν τῆς περιωρισμένης, ἀλλὰ γενικῶς παραδεδειγμένης ἑτεροδικίας, κατὰ τὸ διεθνὲς δίκαιον. Εἰς αὐτοὺς δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν ἑτεροδικίαν διότι εἶναι ὑπάλληλοι τῆς Πρεσβείας, μειώνονται δὲ συνεχῶς. Δι’ αὐτὸ τὸ ὅλον, τὸ ἐνδιαφέρον ἐντοπίζεται εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητεῖται, εἰς τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν συμφωνίαν τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Αἱ βάσεις αἱ στρατιωτικαὶ εἶναι τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. καὶ ἑπομένως ἐφ’ ὅσον ὑπηρετοῦν εἰς μονάδας τοῦ ΝΑΤΟ ὑπάγονται καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς διαπραγματεύσεις, τὰς ὁποίας κάμνομεν. Αἱ διαπραγματεύσεις αὐταὶ κατέληξαν ἤδη εἰς ὡρισμένα ἀποτελέσματα καὶ συνεχίζονται ὡς πρὸς ἄλλα σημεῖα. Τὸ πρῶτον ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι ἀφηρέθησαν ἀπὸ τὴν δικαιοδοσίαν τῶν ξένων Δικαστηρίων καὶ ὑπήχθησαν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Δικαστήρια ὅλαι αἱ πολιτικαὶ, ἀστικαὶ ὑποθέσεις πάσης φύσεως.

§48ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐγένετο νόμος;

§49Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Συνεφωνήθη αὐτό. Ἐὰν εἶχε γίνει νόμος, θὰ τὸ ἐγνωρίζατε. Ἐπ’ αὐτοῦ ἐπῆλθε συμφωνία. Ἀπὸ τριμήνου ὑπάρχει μία μικτὴ Ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία ἐργάζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἀρχηγὸς τῆς ἰδικῆς μας πλευρᾶς εἶναι ὁ πρεσβευτὴς κ. Γρίβας, ἀπὸ Ἀμερικανικῆς δὲ πλευρᾶς προΐσταται ὁ ἐπιτετραμμένος τῶν Η.Π.Α. Πολλαὶ ἐγένοντο συζητήσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι δυσχερεῖς καὶ κατὰ τοῦτο, ὅτι χρειάζεται νὰ ἔρχεται ἑκάστοτε ἀνώτερος Ἀμερικανὸς ἀξιωματικὸς ἐκ Παρισίων, ὁ ὁποῖος θὰ δύναται νὰ δώσῃ ἀπαντήσεις εἰς ἰδικάς μας προτάσεις. Συνεχίζονται αἱ διαπραγματεύσεις μὲ ἐπιταχυνόμενον ρυθμὸν καὶ ἐλπίζω ὅτι ἐντὸς τοῦ Ἰουλίου θὰ καταλήξωμεν καὶ διὰ τὰ θέματα τῶν ποινικῶν ὑποθέσεων εἰς ἀποτελέσματα. Ἠμποροῦμεν νὰ θεωροῦμεν ὡς δεδομένον ὅτι ὡρισμέναι ποινικαὶ ὑποθέσεις σχετιζόμεναι μὲ τὴν Ἑλληνικὴν ὑπερηφάνειαν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας, ὅπως καὶ ὅλαι αἱ ἀστικαὶ ὑποθέσεις θὰ κρίνωνται ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων, ἀλλὰ ὑπάρχουν ἀκόμη καὶ ἄλλαι λεπτομέρειαι αἱ ὁποῖαι ἐλπίζομεν ὅτι θὰ λυθοῦν κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Πρέπει νὰ ἔχητε ὅμως ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ἄρσεως πλήρους τῆς ἑτεροδικίας. Ἐκεῖνο ποὺ ἐπιδιώκεται εἶναι ἡ εὐθυγράμμισις, ἡ συμμόρφωσις τοῦ νομικοῦ καθεστῶτος ἐν Ἑλλάδι, πρὸς τὰ νομικὰ καθεστῶτα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν εἰς ἄλλα Κράτη τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. Δὲν ζητοῦμεν ἐξαίρεσιν ἀπὸ τὸ καθεστὼς αὐτό. Τότε μόνον θὰ ἐπιμένωμεν εἰς τὴν πλήρη ἄρσιν τῆς ἑτεροδικίας. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις, ὅπου ὑπάρχει δικαιοδοσία μόνον τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων, ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ὑπάρχει δικαιοδοσία μόνον τῶν Ἀμερικανικῶν, ὅταν ἀφορᾷ ἡ ὑπόθεσις τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἀμερικανικοῦ στρατοῦ καὶ ὑπάρχουσι τέλος πλεῖσται περιπτώσεις συντρέχουσαι εἰς δικαιοδοσίαν τῶν δύο χωρῶν. Ἐπιζητοῦμεν εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς συντρεχούσης δικαιοδοσίας, ποία χώρα θὰ τύχῃ τοῦ προβαδίσματος. Ἐλπίζομεν νὰ τελειώσωμεν ἐντὸς τοῦ προσεχοῦς μηνός.

§50Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ ἐκπλήσσει ἡ πληροφορία ὅτι ἡ ὑπόθεσις αὐτὴ ἐνῷ ἀνεκοινώθη ὡς λήξασα πρὸ 7μήνου, ἐμφανίζεται καὶ σήμερον ὡς τελοῦσα ἀκόμη ὑπὸ διαπραγμάτευσιν. Ἀποτελεῖ τοῦτο βαρεῖαν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν δύναται πλέον νὰ ἐμπνέῃ ἐμπιστοσύνην πρὸς τὸ Ἔθνος. Ὅ,τι ζητεῖται ἀπὸ τοὺς Συμμάχους, εἶναι ἡ ἠθικὴ ὁμοτιμία. Εἴμεθα Σύμμαχοι, οἱ ὁποῖοι τιμῶμεν τὴν ὑπογραφήν μας. Οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ἑαυτόν της νὰ μὴ ἐκπληρώσῃ εἰς ἀκέραιον πᾶσαν ἀναληφθεῖσαν ὑποχρέωσιν. Ἀλλὰ ἐν τῇ ἐννοίᾳ τῆς συμμαχίας, ὑπάρχει ἠθικὴ ὁμοτιμία. Δὲν εἴμεθα δορυφόροι. Εἴμεθα ἠθικῶς ὁμότιμοι Σύμμαχοι. (Χειροκροτήματα). Καὶ προσθέτω ὅτι οὐδέποτε θὰ δεχθῶμεν μεταχείρισιν ἥσσονα, οἱουδήποτε Κράτους, μετέχοντος τοῦ Ν.Α.Τ.Ο. (Χειροκροτήματα).

§51Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ἐπικροτῶ πλήρως τὴν δευτέραν φράσιν. Ὁλόκληρος ἡ συζήτησις γίνεται μὲ αὐτὸν τὸν γνώμονα καὶ ὑπάρχει πλήρης κατανόησις περὶ τούτου ἀπὸ τῆς συμμαχικῆς πλευρᾶς. Θὰ εἶναι ὁμότιμος ἡ Ἑλλὰς καὶ δὲν θὰ τύχῃ ἥσσονος μεταχειρίσεως, ἐν σχέσει μὲ τὰ ἄλλα Κράτη, τὰ ὁποῖα συμμετέχουν τοῦ

Ν.Α.Τ.Ο.

§52Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ ἤθελον τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Συμφωνῶ ἀπολύτως ὅτι γίνεται μία προσπάθεια, ἀναθεωρήσεως τῆς ὑφισταμένης συμβάσεως. Ἐκεῖνο ποὺ μὲ ἐκπλήσσει εἶναι ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις ἐβάσταξαν ἑπτὰ μῆνας καὶ ἔφθασαν εἰς ἕνα εὐτυχὲς σημεῖον μόνον νὰ ἐξευρεθοῦν, αἱ πολιτικαὶ περιπτώσεις καὶ αἱ περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἀσφάλειαν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῶν Η.Π. τῆς Ἀμερικῆς. Ἐρωτῶ ἤδη καὶ ἐπ’ αὐτοῦ θέλω τὴν δήλωσιν. Ἔβαλεν ἡ Ἑλληνικὴ ἡ Κυβέρνησις ἕν ὅριον ἐντὸς τοῦ ὁποίου θὰ πρέπει νὰ ἔχῃ εὐθυγραμμισθῇ ἡ κατάστασις ἐν Ἑλλάδι, ὡς πρὸς τὴν γενικὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία κρατεῖ εἰς τὰς χώρας τοῦ Ν.Α.Τ.Ο., διότι δὲν ζητοῦμεν ἐξαίρεσιν, ἀλλὰ ἴσην μεταχείρισιν; Δὲν εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῶν διαπραγματεύσεων νὰ διαιωνίζεται μία κατάστασις, καὶ νὰ δημιουργῆται ἡ ὑπόνοια ὅτι γίνονται διαπραγματεύσεις, χωρὶς ποτὲ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα. Διότι ἡ διπλωματικὴ πεῖρα, τὴν ὁποίαν ἔχομεν μὲ τὰς μέχρι τοῦδε διαπραγματεύσεις τῆς Κυβερνήσεως, μᾶς δημιουργεῖ τὴν εὔλογον ὑπόνοιαν, ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις γίνονται διὰ τὴν τέχνην τῶν διαπραγματεύσεων καὶ ὄχι διὰ τὸ ἀποτέλεσμα.

§53Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ὄχι δὲν γίνονται διὰ τὴν τέχνην τῶν διαπραγματεύσεων, ἀλλὰ γίνονται διὰ τὴν οὐσίαν, μὲ ἀπόλυτον κατανόησιν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν Συμμάχων μας Ἀμερικανῶν, οἵτινες μεθ’ ἡμῶν ἐπιθυμοῦν νὰ δοθῇ τέρμα ἐντὸς ταχυτάτου χρόνου εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Διὰ τὴν ἐπίσπευσιν ἐγένοντο διαβήματα πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι φαντάζεσθε. Ἐτέθη τὸ ζήτημα κατὰ τρόπον κατηγορηματικὸν καὶ ὀφείλω νὰ ἐπαναλάβω, ὅτι εὕρωμεν τὴν ὀφειλομένην κατανόησιν. Ἀπαντῶν ὅμως εἰς τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ὀφείλω νὰ σημειώσω, ὅτι ὅταν ἀνεκινήθη κατ’ Ὀκτώβριον ἡ κατάργησις τῆς ἑτεροδικίας καὶ ἐδέχθησαν τοῦτο οἱ Ἀμερικανοί, ἡ δήλωσις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο αὐτονόητον, ὅτι ἀναφερομένη εἰς τροποποιήσεις καὶ διατυπώσεις πολλῶν διατάξεων, δὲν ἐσήμαινε ὅτι θὰ ἐτερματίζοντο τὰ πάντα ἐν μιᾷ νυκτί. Ἐσήμαινε ὅτι θὰ ἐγίνοντο συζητήσεις πρὸς πραγματοποίησιν τῶν συμπεφωνημένων. Ἠμπορεῖτε νὰ κατηγορήσητε τὴν Κυβέρνησιν, ἑπομένως, ὅτι δὲν ἐτερμάτισε τὰς διαπραγματεύσεις ἐντὸς τριμήνου, ἀλλὰ ὅτι τὰς τερματίζει ἐντὸς 7 μηνῶν, ὄχι ὅμως διὰ ἀνακρίβειαν τινά.

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἀδικεῖτε τὸν ἑαυτόν σας ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἰσχυριζόμενοι ὅτι εὐλόγως αἱ διαπραγματεύσεις παρετάθησαν ἐπὶ 7μηνον καὶ πρόκειται περαιτέρω νὰ περατωθοῦν. Ὅταν ἐδήλωσεν ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι ἔγινε δεκτὴ ἡ ἄρσις τῆς ἑτεροδικίας, αὐτὸ ἐσήμαινεν, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστου χρόνου, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε συντελεσθῇ. Ἀλλ’ ὅταν, μετὰ τὴν πάροδον τῶν ἑπτὰ μηνῶν δηλώνετε, ὅτι χρειάζονται καὶ ἄλλαι διαπραγματεύσεις καὶ προσθέτετε, ὅτι εὑρισκόμεθα ἐγγὺς πρὸς τὸ τέρμα, μόνον ἐὰν λαμβάνετε ὡς μέτρον τὴν αἰωνιότητα θὰ ἔχετε δίκαιον. (Χειροκροτήματα).

§55Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Θὰ ἤθελον, κ. ὑπουργέ, νὰ διευκρινήσητε ἓν σημεῖον τὸ ὁποῖον ἐθίξατε. Εἴπατε ὅτι αἱ συμβάσεις τοῦ 1947 ἐκυρώθησαν τὸ 1948–49. Ἤθελον νὰ ἐρωτήσω, αἱ συμβάσεις ἦσαν ἀορίστου ἢ ὡρισμένης διαρκείας. Καὶ ἐὰν ἦσαν ὡρισμένης διαρκείας, ἐγένετο προσπάθεια ἐκ μέρους οἱασδήποτε Κυβερνήσεως περὶ παρατάσεως τῶν συμβάσεων αὐτῶν; Τὸ θέμα εἶναι σαφές.

§56Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Δι’ ὅσον χρόνον θὰ διήρκει καὶ ἡ βοήθεια.

§57Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Δὲν εἶναι δι’ ὅσον χρόνον θὰ διήρκει ἡ βοήθεια, ἡ οἱαδήποτε βοήθεια ἡ ὁποία θὰ ἐδίδετο κατόπιν νεωτέρων ἀποφάσεων. Αἱ συμβάσεις ἀφεώρουν ἕνα ὡρισμένον σύστημα βοηθείας τὸ ὁποῖον θὰ ἔληγε κάποτε. Ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ μοῦ ἀπαντήσετε.

§58Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ (Ὑπ. Πρ. Κυβερν.). Ὁ νόμος ἰσχύει, ἐφ’ ὅσον θὰ ἰσχύῃ καὶ ἡ βοήθεια.

§59Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ποία βοήθεια, κ. ὑπουργέ, διὰ τὰ 5, 10 ἢ 15 ἑκατομμύρια, τὰ ὁποῖα μᾶς δίδονται ἑκάστοτε ἢ ἡ βοήθεια ἡ ὁποία ἔκτοτε μετὰ τὴν πρώτην περίοδον καθωρίσθη ὅτι θὰ ἐδίδετο εἰς τὴν Ἑλλάδα; Αὐτὸ πρέπει νὰ καθορισθῇ. Διότι ἐτερματίσθη ἡ περίοδος ἐκείνη ἡ ἀρχική.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Διαμαντόπουλας εἶχεν ὑποβάλει ἐρώτησιν. Ἔλαβεν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησίν του ἡ ὁποία δὲν τὸν ἱκανοποίησε καὶ τὴν μετέτρεψεν εἰς ἐπερώτησιν. Σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν βεβαίως, ἔχει δικαίωμα .......

§61Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε ........

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, εἶναι περίεργον πρᾶγμα αὐτό. Εἰς οὐδεμίαν Βουλὴν τοῦ Κόσμου διακόπτεται ὁ Πρόεδρος. Πάρετέ το ἀπόφασιν. Ἀφήσατε νὰ ὁλοκληρώσω. Μετεβλήθη λοιπὸν εἰς ἐπερώτησιν ὡς εἶχε δικαίωμα καὶ ὡς ἐπιβάλλει ὁ Κανονισμός. Ὁ κ. Διαμαντόπουλος ἀνελθὼν εἰς τὴν ἕδραν μου, μοῦ εἶπεν ὅτι δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν γενομένην διαγραφὴν ἡ ὁποία ὅμως εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμόν. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τροποποιήσω τὸν Κανονισμόν, ἀλλὰ θὰ ἤθελα κατ’ ἐπιεικῆ ἑρμηνείαν νὰ τὸν ἀφήσωμεν νὰ εἴπῃ δύο λέξεις ἐπὶ τοῦ θέματος.

§63Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν κατάλαβα καλά, ἀρνεῖται τὸ Προεδρεῖον νὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον;

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε ὅλοι μαζί, θὰ λάβετε τὸν λόγον μετά. Ὁ κ. Ι. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§65Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπερίττευεν ἀσφαλῶς νὰ λάβω τὸν λόγον ἔπειτα ἀπὸ τὰ ὅσα ἤκουσε ἡ Βουλὴ καὶ ἀπὸ τοὺς ἐρωτήσαντας καὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν. Ἐπειδὴ εἶμαι ὁ πρῶτος ὁ ὁποῖος κατέθεσα, ἅμα τῇ ἐνάρξει τῶν ἐργασιῶν, τὴν ἐρώτησιν καὶ ἐπειδὴ ἡ ἔγγραφος ἀπάντησις δὲν μὲ ἱκανοποίησε καὶ τὴν μετέτρεψα τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν καὶ ἐπειδὴ θέλω, συζητουμένου τοῦ θέματος, νὰ δώσω μίαν πληροφορίαν εἰς τὴν Βουλήν, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω. Κατ’ ἐμέ, αἱ διαπραγματεύσεις θὰ διαρκέσουν μακρότατον χρονικὸν διάστημα. Τὸ συνάγω δὲ ἐκ τῆς ἀπαντήσεως τῆς ὁποίας ἔτυχον ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς μου. Εἰς τὴν ἐρώτησίν μου ἀκριβῶς διὰ τὸ ζήτημα τῆς ἑτεροδικίας, ἠρώτων πλὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν, πλὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἠρώτων καὶ τοὺς ἁρμοδίους τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ἂν πραγματικῶς ὑπάρχει μία κατάστασις τῶν παθόντων ἀνικάνων, ἀναπήρων, θανόντων καὶ ἄν ἔχουν καταβληθῇ ἀποζημιώσεις ὡς ἐκ τούτου. Τὸ καταπληκτικώτερον, κύριοι, εἶναι ὅτι ὄχι μόνον δὲν μοῦ ἀπήντησαν ἐπ’ αὐτοῦ, ὄχι μόνον δὲν ὑπάρχει μία στατιστικὴ διὰ νὰ δείξῃ τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἑτεροδικίαν, ἀλλὰ μοῦ ἀπήντησαν, καταπληκτικῷ τῷ τρόπῳ ὄχι κἂν ἡ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἢ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, ἀλλὰ ὁ γενικὸς Γραμματεύς, κατὰ παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος λέγει, ὅτι οἱ βουλευταὶ λαμβάνουν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν. Ἁπλούστατα, ὁ γενικὸς γραμματεὺς ἀναφέρει, ὅτι τὸ θέμα δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου μας καὶ ἐτελείωσεν ἡ ὑπόθεσις. Ἀπὸ ἐκεῖ κρίνω τὸ ἀμέριστον ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἑτεροδικίαν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ δηλῶ ὅτι, ὁ κ. βουλευτὴς ἔχει δίκαιον. Καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν περίοδον, εἰς ὅλας τὰς συνόδους, παρεκάλεσα τοὺς κ. κ. ὑπουργούς, ὁσάκις ἀπευθύνονται εἰς τὴν Βουλήν, ἀπαντῶντες εἰς ἐρωτήματα βουλευτῶν, νὰ ὑπογράφωσιν οἱ ἴδιοι τὴν ἀπάντησιν. Θὰ ἀναγκασθῶ, νὰ δώσω ἐντολὴν νὰ ἐπιστρέφωνται εἰς τὸ μέλλον τοιαῦται ἀπαντήσεις. (Χειροκροτήματα ἐξ ὅλης τῆς αἰθούσης). Ὁ κ. Η. Ἡλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§67Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω ἀπολύτως μὲ τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς σημείου. Ὅτι εἶχεν ἄδικον ὁ ἐρωτῶν, χαρακτηρίζων τὴν λεγομένην ἑτεροδικίαν ὡς διομολογήσεις. Διότι, κατὰ τὴν γνώμην μου, σαφῶς, εἶναι χειροτέρα ἀπὸ τὰς διομολογήσεις. Αἱ διομολογήσεις ἀφοροῦν μόνον εἰς τὴν ἁρμοδιότητα ἡμεδαποῦ ἢ ἀλλοδαποῦ δικαστηρίου, ἀλλὰ δὲν ἀφήνουν τὴν διαφορὰν εἴτε ἀστικὴ εἶναι, εἴτε ποινική, ἀδίκαστον. Ἐνῷ ἡ ἑτεροδικία, ὡς κατεσκευάσθη διὰ τῆς σειρᾶς τῶν νομοθετημάτων καὶ ἰδίως τόσον παραλόγως καὶ πέραν παντὸς μέτρου, ἐπεξετάθη διὰ τῆς συμβάσεως τοῦ 1953 «περὶ στρατιωτικῶν εὐκολιῶν», κατὰ τὴν σύναψιν τῆς ὁποίας δὲν ὑπῆρξε κοιμωμένη συνείδησις τοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς καὶ ἀπὸ ἄλλας πλευρὰς ἐντονώταται ἀντιρρήσεις καὶ ἐντονώταται διαμαρτυρίαι, ἡ ἑτεροδικία λοιπόν, ἡ λεγομένη ἑτεροδικία ὡς ὡλοκληρώθη μὲ τὴν σύμβασιν περὶ στρατιωτικῶν εὐκολιῶν, εἶναι κατὰ τοῦτο χειροτέρα ἀπὸ τὰς διομολογήσεις. Ὅτι δὲν ἐξασφαλίζει τὴν ἐκδίκασιν οὔτε ἀστικῶν οὔτε ποινικῶν διαφορῶν ἀπὸ κανένα δικαστήριον εἴτε τὸ ἡμεδαπόν, εἴτε τὸ δικαστήριον τῆς ξένης δυνάμεως. Νομίζω, ὅτι διὰ νὰ ἀκριβολογοῦμεν, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως εἶναι καὶ διακεκριμένος διδάσκαλος τοῦ δικαίου, νομίζω ὅτι, διὰ νὰ ἀκριβολογοῦμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἑτεροδικίας, ἡ ὁποία διεπλάσθη καὶ διεμορφώθη ὡς ἕνας θεσμὸς τοῦ Διεθνοῦς Δικαίου, προωρισμένος νὰ εὐκολύνῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποστολῆς τῶν πρεσβευτῶν καὶ ἐν γένει τῶν ἀντιπροσώπων τῶν δυνάμεων μεταξύ των καὶ ἑπομένως ἔχουν τὸν χαρακτῆρα τῆς ἀμοιβαιότητος καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ταυτίσωμεν ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος μόνον ἐπ’ ἀμοιβαιότητι ἐφαρμόζεται, μὲ ἕνα θεσμὸν ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πραγματικὴν μείωσιν τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, ἀποτελεῖ ἔκφρασιν ὑποτελείας καὶ ἐξαρτήσεως. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι δὲν ἱκανοποίησεν ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος θέτει ὡς περιεχόμενον τῶν ἐξαγγελθεισῶν μὲν πρὸ ἑπταμήνου, ἤδη δὲ συνεχιζομένων, καθ’ ἃ πληροφορούμεθα, διαπραγματεύσεων, ὡς ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τῆς Κυβερνήσεως τὴν εὐθυγράμμισιν μὲ τὴν σύμβασιν τύπων, τὴν διέπουσαν τὰ ἐξ ἐκδικάσεως ἀδικημάτων τινῶν τῶν Ἀμερικανικῶν στρατευμάτων, ὄχι βέβαια τῶν συζύγων των, τῶν οἰκογενειῶν των καὶ τῶν ὑπηρετῶν των, ἀδικημάτων τινῶν τῶν ἀμερικανικῶν στρατευμάτων, στρεφομένων κατὰ τῆς ἀσφαλείας αὐτῶν τούτων, ὑπὸ δικαστηρίων ἀμερικανικῶν, μὲ τὴν σύμβασιν τύπων τὴν κρατοῦσαν εἰς τὰ ἄλλα κράτη–μέλη τοῦ ΝΑΤΟ. Διότι, ἐὰν περὶ εὐθυγραμμίσεων ἐπρόκειτο, δὲν θὰ εἶχε λόγον ἡ λεπτολόγος αὐτὴ διαπραγμάτευσις, ἡ ἀπαιτοῦσα τὴν μετάκλησιν ἀξιωματικῶν ἐκ Γερμανίας, ἐξ οὗ καὶ κατάδηλον γίνεται, ὅτι εἶναι ἀνακριβὲς τὸ ὑποστηριζόμενον, ὅτι τείνομεν νὰ συνάψωμεν σύμβασιν ὁμοίαν μὲ ἐκείνην ἡ ὁποία διέπει τὴν σχέσιν τῶν ὑπολοίπων κρατῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐκδικάσεως ὡρισμένων ἀδικημάτων. Διότι, ἐὰν περὶ τούτου ἐπρόκειτο, τὸ θέμα θὰ ἦτο ναὶ–ναὶ οὔ–οὔ, θὰ ἐτελείωνεν εἰς μίαν ἑβδομάδα. Τὸ γεγονὸς τὸ προκῦπτον ἐκ τῶν διευκρινιστικῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ὅτι μὲ διαπραγματεύσεις, μὲ ἀπροθυμίαν ἐκ τῆς ἄλλης πλευρᾶς, μὲ κάθε τόσον τὴν ἀνάγκην μετακλήσεων εἰδικῶν συμβούλων, τείνομεν πάλιν νὰ διαμορφώσωμεν ἐν Ἑλλάδι καθεστὼς διάφορον τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἑνιαίου, τοῦ διέποντος τὰς σχέσεις τῶν ὑπολοίπων χωρῶν–μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ. Καὶ αὐτὸ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὸ ἐπισημάνωμεν καὶ νὰ τὸ καταγγείλωμεν. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ἣν ἔκτασιν ἔλαβεν ἡ ἑτεροδικία, ἡ λεγομένη ἑτεροδικία παρ’ ἡμῶν καλύπτουσα ἤδη εἴτε ἀδικήματα κατὰ τῆς σωματικῆς ἀκεραιότητος καὶ ζωῆς τῶν πολιτῶν, εἴτε ἀδικήματα λαθρεμπορίας, ἀποτελεῖ ἕνα ἐθισμὸν τῆς χώρας εἰς τὴν ὑποτέλειαν καὶ τὴν ἐξάρτησιν. Καὶ νομίζω, ὅτι διερμηνεύω ὄχι μόνον πτέρυγος τινὸς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ τοῦ συνόλου τῆς Βουλῆς τὸ αἴσθημα ἐὰν ἀξιώσῃ ὅπως ἐντὸς προθεσμίας ἐπαρκοῦς διὰ τὴν εὐθυγράμμισιν μὲ τὰς ἄλλας συμβάσεις, εἴτε γίνῃ δεκτὸν εἴτε μονομερῶς καταγγελθῇ τὸ εἰδεχθὲς αὐτὸ καὶ ταπεινωτικὸν διὰ τὴν Ἑλλάδα καθεστὼς τῆς ἑτεροδικίας.

§68Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αἱ ἀπόψεις μας ἐπὶ τοῦ καθεστῶτος τῆς ἑτεροδικίας εἶναι γνωσταί, ἐκτεθεῖσαι τὸ πρῶτον, ὅταν ἤχθη ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἡ κύρωσις τῆς σχετικῆς συμβάσεως. Ὡς γνωστόν, ἐνῷ ἡ σύμβασις μεταξὺ τῶν κρατῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἡ ὑπογραφεῖσα ἐν Λονδίνῳ καθορίζει τὸ καθεστὼς εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ὑπήγοντο τὰ συμμαχικὰ στρατεύματα τοῦ ΝΑΤΟ εἰς τὰς χώρας εἰς τὰς ὁποίας θὰ εὑρίσκοντο, μὲ ὁμοτιμίαν κατ’ ἐξαίρεσιν ἡ Ἑλλὰς ὑπήχθη εἰς τὸ καθεστὼς τῆς ἑτεροδικίας, τὸ ὁποῖον τότε οὔτε ἡ Τουρκία, οὔτε αὐτὴ ἡ κατεχομένη Ἰαπωνία εἶχον ἀποδεχθῆ. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινή, ἅμα τῷ σχηματισμῷ της, αἰσθανομένη τὸν τεράστιον ἀντίκτυπον, τὸν ὁποῖον εἶχεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαόν, διότι ἔθιγε τὴν ἐθνικήν του φιλοτιμίαν, ἀνεκοίνωσεν ὅτι εἶχεν ἔλθει εἰς τὰς σχετικὰς διαπραγματεύσεις καὶ ἡ λύσις του ἐπέκειτο. Τούτων δεδομένων ἐπιβάλλεται, ὅπως ἡ Κυβέρνησις ἐπισπεύσῃ τὰς συνεννοήσεις διὰ τὴν λύσιν τοῦ θέματος τούτου, ἐξασφαλιζομένης τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως μετὰ τῶν ἄλλων κρατῶν–μελῶν τοῦ ΝΑΤΟ.

§69Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, χαίρω ἐν πρώτοις ἰδιαιτέρως, διότι ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως δὲν προσεπάθησε νὰ ἐξεύρῃ λόγους δικαιολογοῦντας τὴν ἐπιβολὴν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Λαὸν καὶ τὴν διατήρησιν τῆς ἑτεροδικίας. Διότι οὐσιαστικῶς ἐξ Ἀμερικανικῆς πλευρᾶς προβάλλεται ὡς δικαιολογία ἡ οἰκονομικὴ ἐνίσχυσις ἡ ὁποία παρεσχέθη εἰς ἡμᾶς ἐκ μέρους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, ἡ Κυβέρνησις τῶν ὁποίων φρονῶ, προφανῶς, ὅτι δὲν ἐδικαιοῦτο μὲ τὰ δολλάριά της νὰ ἐξαγοράσῃ καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς Ἑλλάδος. Ἀναγνωρίζομεν βεβαίως, ὅτι ἡ Ἀμερικὴ μᾶς ἐβοήθησεν, ὅπως ἐβοήθησε καὶ πλείστας ἄλλας χώρας. Τοῦτο ὅμως δὲν ἐγένετο ἀπὸ λόγους συναισθηματικοὺς καὶ ἀποτελεῖ ἀψευδῆ καὶ τρανωτάτην ἀπόδειξιν τῆς ἀληθείας τοῦ ἰσχυρισμοῦ μας αὐτοῦ, ἡ σημερινὴ στάσις των ἔναντι τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀπελευθερωτικοῦ ἀγῶνος τοῦ Κυπριακοῦ Λαοῦ. Ἡ βοήθεια μᾶς παρεσχέθη κυρίως, διότι τοιουτοτρόπως ἐξυπηρετοῦντο ἀμέσως τὰ ἀμερικανικὰ συμφέροντα. Συνεπῶς, δὲν ἐδικαιοῦντο, φρονῶ, νὰ μᾶς μεταχειρισθοῦν κατὰ τοιοῦτον ἐξευτελιστικὸν τρόπον. Τοιαύτην μεταχείρισιν δὲν ἐδέχθη οὔτε ἡ Νότιος Κορέα τοῦ Σῆγκμαν Ρῆ. Διότι, ὡς εἶναι γνωστόν, ἡ Ἀμερικὴ χάριν τοῦ Κράτους αὐτοῦ πολλὰ ὑπέφερε καὶ ὑπέστη ὅσας θυσίας ὑπέστη εἰς ἔμψυχον καὶ ἄψυχον ὑλικόν. Καὶ πέραν αὐτοῦ, μετέφερον οἱ Ἀμερικανοὶ ἐκεῖ τὰ στρατεύματα ὅλων σχεδὸν τῶν Ἐθνῶν τῆς γῆς, καθὼς καὶ τὰ ἰδικά των καὶ ἐπολέμησαν ἐπὶ χρόνια πολλά, ἐπολέμησαν ἐξαντλητικά. Θὰ ἐπερίμενε κανείς, κατόπιν αὐτοῦ νὰ ἴδῃ εἰς τὴν Νότιον Κορέαν δουλικότητα ὑπὲρ τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῶν συμμάχων των, ἔναντι τῶν ὁποίων ἡ εἰς χεῖρας μας ἐπιβληθεῖσα ἑτεροδικία εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς εἰδυλλιακὴ περίπτωσις. Καὶ ὅμως, ἡ Νότιος Κορέα τοῦ Σῆγκμαν Ρῆ δὲν ἐδέχθη νὰ θεσπίσῃ τὸν θεσμὸν τῆς ἑτεροδικίας. Καὶ ὄχι μόνον δὲν προσεφέρθη νὰ καταβάλῃ ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς πολεμήσαντας καὶ θυσιασθέντας, ἀλλὰ τοὐναντίον σήμερον ἀξιοῖ ἐπιτακτικῶς νὰ ἀποζημιωθῇ ἡ ἰδία ἀπὸ τοὺς τέως συμμάχους της, διὰ τὸν λόγον ὅτι εἶχον ἐγκατασταθῆ ἐπὶ τῶν ἐδαφῶν της. Καὶ νὰ σκεφθῇ κανείς, ὅτι ἠθέλομεν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ καταβάλωμεν ἀποζημιώσεις εἰς τοὺς Ἀμερικανοὺς διὰ τὴν εἰς τὴν χώραν μας ἐγκατάστασίν των, ἐὰν κάποτε ἐξαναγκασθοῦν νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν χώραν μας. Κύριοι βουλευταί, σημειῶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι διεξάγονται μακραί, ἐπίμονοι καὶ δυσχερεῖς διαπραγματεύσεις καὶ ὅτι μᾶς ἀνήγγειλεν ὡς κυβερνητικὴν ἐπιτυχίαν τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐξαίρεσις τῆς ἑτεροδικίας τῶν ἀστικῶν ὑποθέσεων, ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ ὡρισμένων ποινικῶν, ὥστε νὰ εὐθυγραμμισθῇ εἰς τὰς ὑποχρεώσεις μας ἐντὸς τοῦ ΝΑΤΟ. Βεβαίως, ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρῶτον μέρος, πραγματοποιουμένης τῆς ὑποσχέσεως ταύτης, θὰ σημειωθῇ μικρὰ πρόοδος ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν τὸ κατάντημα εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν. Ἡ πρόοδος ὅμως αὐτὴ θὰ ἔχῃ σημειωθῆ μὲ βραδὺν ρυθμὸν, μὲ βῆμα σημειωτόν, καὶ τοῦτο διότι πρῶτον μὲν τὰ Ἑλληνικὰ δικαστήρια εἶχον ἤδη ἀποφανθῆ — καὶ αὐτὸ εἶναι πρὸς τιμήν των καὶ ἐπιθυμῶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ νὰ ἐξάρω τὸν πατριωτισμὸν τῶν Ἑλλήνων δικαστῶν — ὅτι ἡ ἑτεροδικία δὲν ἰσχύει ἐπὶ ἀστικῶν ὑποθέσεων, δημιουργηθεισῶν ἐξ ἀδικημάτων καὶ ἐπὶ πολιτικῶν ὑποθέσεων γενικῶς, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπάρχει ἑτεροδικία ἴσης ἐκτάσεως καὶ διὰ τὸ διπλωματικὸν προσωπικὸν τῶν πρεσβειῶν καὶ δεύτερον διότι ἐκεῖ ὅπου κυρίως θίγεται ἡ κυριαρχία τῆς χώρας μας καὶ προσβάλλεται τὸ δημόσιον αἴσθημα εἶναι ἡ ἑτεροδικία ἐπὶ τῶν ποινικῶν ὑποθέσεων. Διότι βασική, θεμελιώδης καὶ οὐσιώδης ἀρχὴ καὶ ἐκδήλωσις τῆς ἐννοίας τῆς κυριαρχίας μιᾶς πολιτείας, εἶναι τὸ δικαίωμα καὶ ἡ δυνατότης τῆς δικαστικῆς δικαιοσύνης καὶ τοῦ κολασμοῦ τῶν παραβάσεων τῆς νομοθεσίας της, αἱ ὁποῖαι παραβάσεις εἰς μίαν εὐνομουμένην πολιτείαν προσβάλλουν κατὰ τρόπον ὀξὺν τὸ κοινὸν αἴσθημα. Καὶ ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, τοῦ καιρίου καὶ εὐπαθοῦς, δὲν ἔχομεν οὔτε μίαν ἁπλῶς ὑπόσχεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι θ’ ἀναφερθῶ καὶ εἰς προηγουμένην ὑπόσχεσίν του, ὅπως ἀνεφέρθη καὶ ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων.

§70Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ἀποτίων φόρον τιμῆς πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, προέβη εἰς πλήρη διάψευσιν τῆς παλαιᾶς του ὑποσχέσεως. Διότι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως τὴν 10ην Νοεμβρίου εἶχεν εἴπει ἀκριβῶς τὰ ἑξῆς: «Ἡ ἐνταῦθα Ἀμερικανικὴ Ἀντιπροσωπεία μοῦ ἀνήγγειλε σήμερον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, περὶ τροποποιήσεως τῶν ἐν λόγῳ διατάξεων, εἰς τρόπον ὥστε, νὰ ἐναρμονισθοῦν αὗται πρὸς τὰς ἰσχυούσας εἰς ἄλλας χώρας» Αἱ ἰσχύουσαι εἰς τὰς ἄλλας χώρας διατάξεις, εἶναι δεδομέναι. Ἑπομένως ἤρκει ἁπλῶς τὸ κείμενον τῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων εἰς τὰς ἄλλας χώρας, διὰ νὰ ἔχῃ λήξει τό θέμα ἐντὸς μιᾶς ἑβδομάδος. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπητήθησαν 7 μῆνες καὶ ὅτι συνεχίζονται ἐργώδεις διαπραγματεύσεις σήμερον, ἀποτελεῖ πλήρη διάψευσιν τῆς παλαιᾶς ὑποσχέσεως τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§71Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μαζί σας κ. ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων.

§72Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Εἶναι ἀνάγκη νὰ διαλευκάνωμεν αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἐπειδὴ καὶ σεῖς ἀπόψε, κ. Πρόεδρε, τέρπεσθε εἰς τὴν ἐπανάληψιν ὡρισμένων πραγμάτων, ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ ὡρισμένα ἐκ τούτων: Ἤθελα ὄχι διὰ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀποτίσω φόρον τιμῆς πρὸς τὴν ἀλήθεια καὶ πρὸς τὴν ἀκρίβειαν, νὰ εἴπω τοῦτο.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Χαίρω διότι ἐπανέρχεσθε εἰς ἕνα θέμα προσφιλὲς εἰς ἡμᾶς.

§74Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερνήσεως). Εἶναι καὶ εἰς ἡμᾶς προσφιλὲς τὸ θέμα τοῦτο. Βλέπετε ὅτι διαρκῶς συμφωνοῦμεν ἀπόψε. Ὅταν ἐζητήθη ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως ἡ κατάργησις τῆς ἑτεροδικίας, οἱ Ἀμερικανοὶ ἀνεκοίνωσαν ὅτι ἀποδεχόμενοι τὸ αἴτημα τοῦτο, εἶναι πρόθυμοι νὰ ἀρχίσουν διαπραγματεύσεις καὶ νὰ συζητήσουν ἀμέσως τὴν μεταβολήν, μὲ γνώμονα ἤδη συμπεφωνημένον ἐξ ἀρχῆς, τὴν εὐθυγράμμισιν τοῦ ἐδῶ νομικοῦ καθεστῶτος μὲ τὰ καθεστῶτα τὰ ἰσχύοντα εἰς ἄλλας χώρας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, εἶναι συμπεφωνημένον. Λοιπόν, σᾶς εἶπον καὶ πρέπει νὰ ἐπαναλάβω καὶ ἐγὼ ὅπως ἐπαναλάβετε καὶ σεῖς: Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς κατηγορήσητε διὰ τὸν βραδὺν ρυθμὸν τῶν συζητήσεων, ἀλλὰ δὲν δύνασθε νὰ μᾶς καταλογίσητε ἀνακρίβειαν. Διότι οὐδεμία διετυπώθη ἀνακρίβεια ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν πρόκειται αἱ ὑποσχέσεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι δίδονται ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀμέσου ἐκτελέσεως νὰ διαιωνίζωνται, τοῦτο σημαίνει διάψευσιν τῶν ὑποσχέσεων.

§76Γ. ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ. Χαρακτηριστικὸν τοῦ πόσον ἀσμένως ὑπεδέχθη ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς τὰς δηλώσεις ἐκείνας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι τὰ πανηγυρικὰ σχόλια μὲ τὰ ὁποῖα περιέβαλε ταύτας ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς Τύπος. Καὶ ἤδη ἐρωτῶ, ἀπὸ τῆς 10ης Νοεμβρίου 1955. μέχρι σήμερον, ἔχουν παρέλθῃ 7½ ὁλόκληροι μῆνες. Δὲν ἠδυνήθη ἡ Κυβέρνησις, μετὰ τῆς Κυβερνήσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν τῆς Ἀμερικῆς νὰ ἐξεύρουν καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ μακρὸν διάστημα, τρόπον καταργήσεως τοῦ θεσμοῦ τῆς ἑτεροδικίας; Ἐὰν 7½ μῆνες δὲν ἤρκεσαν, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ὁ ὑπόλοιπος χρόνος τῆς θητείας της, ὁσονδήποτε καὶ ἂν προσπαθῇ αὕτη νὰ τὸν ἐπιμηκύνῃ. Τὸ πρόβλημα τῆς ἑτεροδικίας εἶναι μέγα, μέγιστον, ἡ λύσις του ὅμως ἐμφανίζεται ἁπλουστάτη: Ἢ δέχονται αἱ Ἡνωμέναι Πολιτεῖαι τῆς Ἀμερικῆς νὰ καταργηθῇ ὁ θεσμός, ὁπότε ὤφειλε νὰ ἔχῃ ἤδη πρὸ πολλοῦ χρόνου καταργηθῆ καὶ πρέπει τώρα εὐθὺς ἀμέσως νὰ καταργηθῇ ἢ δὲν δέχονται. Εἰς τὴν τελευταίαν αὐτὴν περίπτωσιν, ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν ὑψίστην ὑποχρέωσιν, ἐνεργοῦσα μονομερῶς, νὰ ἀπαλλάξῃ τὴν χώραν μας ἀπὸ τὸ ἐπαχθέστατον αὐτὸ προνόμιον καὶ ἂς εἶναι βεβαία, ὅτι πάντες οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ὁλόκληρος Ἑλληνικὸς λαὸς, θὰ ἐπικροτήσουν ἐνθουσιωδῶς τὴν πρᾶξιν της. Ἐὰν ἐν τούτοις ἡ Κυβέρνησις δὲν τολμᾷ ἢ δὲν θέλει νὰ ἀποτινάξῃ τὸν ζυγὸν τῆς ἑτεροδικίας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, πολὺ φοβοῦμαι μήπως ὁ ὑπερήφανος καὶ δίκαιος αὐτὸς λαός, ἐξαναγκασθῇ νὰ θέση ὁ ἴδιος τέρμα εἰς μίαν ἐπαίσχυντον κατάστασιν, εἰς μίαν κατάφωρον ἀδικίαν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος του καὶ τὸν θέτει εἰς ἐξευτελιστικὴν καὶ ὑποδεεστέραν μοῖραν ἔναντι τῶν λοιπῶν λαῶν τῆς γῆς. Καὶ ἐξαναγκασθῇ νὰ ἀποτινάξῃ ὁ ἴδιος τὸν ζυγὸν τῆς ἑτεροδικίας, ἀποδεικνύοντας τοιουτοτρόπως, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι πάντοτε ἄξιος πολὺ καλυτέρας τύχης καὶ μεταχειρίσεως ἀπὸ ἐκείνην, διὰ τὴν ὁποίαν ἐνίοτε τὸν προώρισεν ἢ τὸν προορίζουν ὡρισμένοι ἡγέται του.

§77Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, τό θέμα νομίζω τὸ ὁποῖον ἀπομένει, εἶναι τό θέμα τῆς διαρκείας τῶν διαπραγματεύσεων. Ἐπομένως εἶναι ἀνάγκη νὰ δώσω ὡρισμένας διευκρινήσεις. Δὲν εἶναι τόσον τὸ ὅτι διὰ τὰς διαπραγματεύσεις αὐτὰς ἔρχεται εἰδικὸς τοῦ κεντρικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤΟ ἀπὸ τὸ Παρίσι, ἀλλὰ τὸ ὅτι μὲ τὴν μεσολάβησιν τῶν ἐκλογῶν καὶ διαφόρων γεγονότων, ἐπέρχεται ἀναβολή. Ἀναχωρεῖ οὗτος καὶ ἐπανέρχεται. Εἶναι ἕνας σοβαρὸς λόγος, κύριε ἀρχηγὲ τῶν Φιλελευθέρων, διότι σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὴν δευτέραν ἡμέραν ποὺ ἀνέλαβον τὰ καθήκοντά μου, συναντηθεὶς μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ἀπηύθυνα ἔγγραφον ἐντονωτάτην διαμαρτυρίαν πρὸς τὴν Ἀμερικανικὴν Πρεσβείαν, λέγων ἀκριβῶς αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁλόκληρον τὸ Σῶμα, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διαπραγματεύσεις διὰ τοιαῦτα θέματα νὰ διαρκοῦν 7 μῆνας. Καὶ ἐκλήθη ἀμέσως ὁ εἰδικὸς ἐκ Παρισίων. Ἦλθεν ὅμως καὶ εὑρέθη πρὸ διλήμματος, διότι ἀνεχώρουν νὰ συνοδεύσω τὸν Βασιλέα εἰς Παρισίους καὶ ἐνόμισα ὅτι ἦτο προτιμώτερον νὰ μεταβῶ εἰς Παρισίους, παρὰ νὰ παραμείνω διὰ συνεννοήσεις μετ’ αὐτοῦ. Καὶ ὁ ἀντιπρόσωπος ἔφυγε διὰ νὰ ἐπανέλθῃ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν. Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ἐπέρχονται ἀργοπορίαι ἐντελῶς ἄσχετοι πρὸς τὰς δῆθεν δυσχερείας τῶν διαπραγματεύσεων. Εἰς τὴν πληροφορίαν περὶ διαμαρτυρίας, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυνα, ἔχω νὰ προσθέσω καὶ ἕνα ἄλλο πρᾶγμα. Εἶναι πλάνη νὰ νομίζετε, ὅτι ὑπάρχει ἕνας ἑνιαῖος τύπος τῆς λεγομένης ἑτεροδικίας. Δὲν εἶναι μία ὅπως τὴν ὁρίζει ἡ γενικὴ συμφωνία τοῦ ΝΑΤΟ. Ἡ γενικὴ συμφωνία τοῦ ΝΑΤΟ λέγει, ὅτι δύναται νὰ εἶναι αὐτὸς ὁ τύπος ἢ ὅτι δύνανται νὰ ὑπάρχουν καὶ διμερεῖς συμφωνίαι, αἱ ὁποῖαι νὰ ὁρίζουν ἄλλως τὸ θέμα καὶ σᾶς πληροφορῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μὲ πολλὰς τῶν χωρῶν τοῦ ΝΑΤΟ ὑπάρχουν διμερεῖς συμφωνίαι, αἱ ὁποῖαι καθορίζουν κατὰ τρόπον διάφορον τό θέμα τῆς ἑτεροδικίας μεταξὺ τῶν συμμάχων τοῦ ΝΑΤΟ. Συνεπῶς, δὲν εἶναι θέμα εὐχερές, εὐχερέστατον, ὅπως εἶπον μερικοὶ συνάδελφοι καὶ ὅτι ἀφοῦ ὑπάρχει ἕνας ἑνιαῖος τύπος, ἢ οὗτος ἐγκρίνεται ἢ ἀπορρίπτεται καὶ δὲν ὑπάρχει θέμα συζητήσεως. Τοῦτο δὲν εἶναι σωστό, διότι ὑπάρχουν διμερεῖς συμφωνίαι πολλῶν τύπων. Πάντως, σᾶς πληροφορῶ, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι θὰ εὐθυγραμμίσωμεν τὴν θέσιν τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἔχουν αἱ γενικαὶ συμφωνίαι καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξουν ὡρισμέναι παραλλαγαὶ ἀπὸ τὰς γενικὰς συμφωνίας αἱ ὁποῖαι ὅμως δὲν θὰ ἀφίστανται ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προβλέπουν αἱ περισσότεραι τῶν διμερῶν συμφωνιῶν καὶ ἀναμφισβητήτως θὰ εἶναι παραλλαγαί, αἱ ὁποῖαι ὅπως καὶ εἰς τὴν διαμαρτυρίαν λέγεται, θὰ ἐξασφαλίζουν πλήρως τὴν ἐθνικὴν τιμὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν. Ἐὰν λοιπὸν σήμερον γίνεται κριτικὴ περὶ τοῦ χρόνου, σᾶς ἔδωσα τὰς ἐξηγήσεις αὐτὰς καὶ σᾶς λέγω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναμείνωμεν ὀλίγον ἀκόμη, διότι νομίζω ὅτι τὴν Δευτέραν —ἢ τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς προσεχοῦς ἑβδομάδος— ἔρχεται ὁ εἰδικὸς ἀπὸ τὸ Παρίσι καὶ ἐλπίζω ὅτι αἱ διαπραγματεύσεις θὰ καρποφορήσουν. Ὡς πρὸς τὸ περιεχόμενον τῶν διαπραγματεύσεων, δὲν δύναται νὰ γίνῃ καμμία συζήτησις, ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται νὰ δεχθῇ διμερεῖς συμφωνίας μὴ ἀνακοινωσίμους. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ δὲν δέχεται νὰ κάμῃ μυστικὰς συμφωνίας, ἀλλὰ θὰ κάμῃ μίαν συμφωνίαν ἀξιοπρεπῆ καὶ τιμίαν, συμφωνία ἡ ὁποία θὰ ἀνακοινωθῇ εἰς ὅλους. (Χειροκροτήματα).

§78Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Ἤθελον ἁπλῶς νὰ προσθέσω δύο λέξεις εἰς ὅσα, πολύ ὀρθῶς, εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν. Εἴμεθα ἱκανοποιημένοι ἐκ τῆς ἀνακοινώσεως εἰς τὴν ὁποίαν προέβη οὗτος, ὅτι δηλαδὴ μόλις ἀνέλαβε τὸ Ὑπουργεῖον, προέβη εἰς σχετικὸν διάβημα.

§79Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπουρ. Ἐξωτερικῶν). Τῇ ἐντολῇ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως.

§80Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Εἴπατε ὅμως, ὅτι ὑπάρχουν διάφοροι τύποι ἑτεροδικίας, οἱ ὁποῖοι ἰσχύουν μεταξὺ τῶν κρατῶν. Θὰ ἤθελον νὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἐκλέξητε μεταξὺ τῶν κρατῶν τοῦ ΝΑΤΟ ἐκεῖνα ποὺ ἑτεροδικοῦνται καὶ ὄχι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἑτεροδικοῦνται.

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀπαντῶν συνεμερίσθη εἰς τὸ ἀκέραιον τὸν ἔλεγχον τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, διότι ἐδήλωσεν ὅτι καὶ ἐκεῖνος θεωρεῖ, ὅτι ἦτο ἀφόρητος ἡ παράτασις τῶν 7 μηνῶν.

§82Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπουργ. Ἐξωτερικῶν). Ἡ Κυβέρνησις,

§83Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Νομίζω, ὅτι μετέχετε τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θεωρεῖ ἀφόρητον τὴν παράτασιν, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐτίμησα ἐπὶ πλέον τοὺς λόγους σας, διότι τοὺς ἐθεώρησα ὡς λόγους τῆς Κυβερνήσεως... Εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅτι ὑπάρχουν παραλλαγαὶ ἑτεροδικίας εἰς τὰ κράτη τοῦ ΝΑΤΟ. Τὸ γνωρίζω. Καὶ διὰ τοῦτο ἐτονίσαμεν, ὅτι ἡ Ἑλληνικὴ φιλοτιμία δὲν δέχεται νὰ εὑρεθῇ εἰς ἥσσονα μοῖραν οἱουδήποτε ἄλλου κράτους–μέλους τοῦ ΝΑΤΟ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου, θὰ παρακαλέσω νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν ἐπὶ τῶν ἑξῆς προτάσεων περὶ προτάξεως ὡρισμένων ἐπερωτήσεων. Ἔχουν ὑποβληθῆ αἱ ἑξῆς προτάσεις: 1) Πρὸς τὸν ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, παρακαλοῦμεν ὅπως, συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ, προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 83 ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ν. Τούμπα, περὶ Ι.Δ.Ε.Α. Οἱ προτείνοντες βουλευταί Σ. Κωστόπουλος, Σ. Βενιζέλος, Κ. Μαρῆς, Μ. Γαληνός, Θ. Τσᾶτσος, Ι. Μποῦτος, Π. Τζαννετάκης, Ν. Κρασαδάκης, Γ. Ἐργαζάκης, Γ. Τζώρτζης, Α. Αὐγερινός, Π. Ξενοδοχειάρης, Κ. Καλκάνης, Γ. Μπουρδάρας, Ι. Παπαηλιάκης, Π. Βαρδινογιάννης, Δ. Κωστῆς, Ι. Διαμαντόπουλος, Ε. Κοθρῆς, Α. Ζάκκας, Μ. Τοσουνίδης, Γ. Τρουλλινός, Γ. Γρηγορίου, Μ. Στεφανίδης, Γ. Μπακατσέλος, Ε. Ἀρβανιτάκης, Α. Τσουκαλᾶς, Χ. Παπασταύρου, Ι. Ν. Τούμπας. 2) Πρὸς τὸν ἀξιότιμον Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ προτείνομεν κατὰ τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, ὅπως ἡ ὑπ’ ἀριθ. 114 ἐπερώτησις, ἀφορῶσα τὸ θέμα τῶν καπνῶν καὶ ἀπευθυνομένη πρὸς τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, προτιμηθῇ καὶ ὁρισθῇ ἡ συζήτησίς της μετὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἀφορώσης τὸ ἔλαιον ἐπερωτήσεως, περὶ ἧς ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956 Οἱ προτείνοντες βουλευταί Γ. Δ. Σταμάτης, Γ. Ν. Μπουρδάρας, Γ. Μπακατσέλος, Ν. Μαλλιάκας, Α. Κοκκέβης, Ι. Γιαννόπουλος, Ι. Θ. Γωνιάδης, Θ. Τσᾶτσος, Α. Αὐγερινός, Ε. Ἀρβανιτάκης. 3) Πρὸς Τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ προτείνομεν, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 51 τοῦ Κανονισμοῦ, τὴν πρόταξιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 58 ἐπερωτήσεως πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ Δικαιοσύνης, σχετικῶς μὲ τὴν κατάργησιν τοῦ Α.Ν. 375) 1936. Οἱ προτείνοντες βουλευταί Α. Ζάκκας Μ, Γαληνός, Δ. Παπασπύρου, Η. Ἠλιοῦ, Η. Σκυλλάκος, Α. Τσουκαλᾶς, Η. Μπρεδήμας, Ε. Κοθρῆς, Μ. Στεφανίδης, Α. Βουλόδημος, Β. Παπαβασιλείου, Π. Ξενοδοχειάρης, Π. Γλιγλῆς, Π. Τζαννετάκης, Α. Πατσιαντᾶς, Κ. Τσιγάρας.

§85Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ προτάξωμεν τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ καπνοῦ καὶ μετὰ τὴν ἐξάντλησιν τῆς συζητήσεως αὐτῆς, ἥτις δὲν πρέπει νὰ παραταθῇ πέραν τῶν 3 συνεδριάσεων, νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Τούμπα περὶ τοῦ ΙΔΕΑ. Δηλαδὴ ἀπόψε νὰ περατωθῇ ὁπωσδήποτε ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ ἐλαίου περατουμένης τῆς συνεδριάσεως μέχρι λήξεως τῆς συζητήσεως περιοριζομένων ὅλων τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τὸ τέταρτον εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἐγώ, προτιθέμενος νὰ ὁμιλήσω, θὰ περιορισθῶ αὐστηρῶς καὶ τὴν ἐρχομένην Τρίτην, νὰ συζητήσωμεν τὴν ἐπερώτησιν διὰ τὸν καπνόν.

§86Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει καὶ ἐπερώτησις διὰ τὸ οἰκονομικὸν θέμα. Συνεφωνήσαμεν μὲ τὴν Κυβέρνησιν διὰ μίαν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐν γένει οἰκονομικῆς πολιτικῆς.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ αὐτὰς τὰς τρεῖς ἔχω ὑπ’ ὄψει μου. Τὴν ἐρχομένην Τρίτην ποὺ θὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, συνεννοούμεθα ἐπ’ αὐτοῦ. Ἀκολούθως ἐρωτωμένη ἡ Βουλή, ἀποφασίζει τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως τῶν ὡς ἄνω ἐπερωτήσεων, κατὰ τὴν ἑξῆς σειράν: Πρῶτον τῆς ἐπὶ τοῦ καπνοῦ. Δεύτερον τῆς περὶ ΙΔΕΑ καὶ τρίτον τῆς ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς εἰρηνεύσεως, ἰσοπολιτείας κλπ.

§88Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὸν ΙΔΕΑ, ἔχω καὶ ἐγὼ ὑποβάλει σχετικὴν ἐπερώτησιν καὶ θὰ ἤθελον νὰ συσχετισθῇ ἡ συζήτησίς της.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ γνωρίζω, κ. συνάδελφε. Συνεχίζεται ἡ συζήτησις τῆς ἐπερωτήσεως περὶ ἐλαίου. Ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§90Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ ἐπερώτησις διὰ τὸ ἔλαιον, διεξήχθη κατὰ τρόπον ἐξαίρετον, ὁ ὁποῖος παρέσχε καὶ πάλιν τὴν ἀπόδειξιν, πόσον χρήσιμος εἶναι ἡ λειτουργία τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἰς τὴν Βουλήν. Διότι ἤσκησε πράγματι, ἔλεγχον καὶ δημιουργικὸν καὶ καλόπιστον, καὶ ὑποβοηθεῖ πανταχόθεν, ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρετεῖ καὶ τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν κατανάλωσιν καὶ τὸ γενικώτερον οἰκονομικὸν συμφέρον τῆς χώρας. Καὶ διεπιστώθη ἐπίσης, εἰς πόσον βαθμὸν βαρεῖαι εἶναι αἱ εὐθύναι τῆς Κυβερνήσεως. Κύριοι βουλευταί, ποία πρέπει νὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου; Πρῶτον πρέπει νὰ ἐξυπηρετῇ τοὺς παραγωγούς. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τοὺς παραγωγοὺς ἐλαίου, ἰσχύουν, βεβαίως, κατ’ ἀρχήν, τὰ γενικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπαραίτητα εἰς ὅλον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Εἶναι ἡ ἐπάρκεια καὶ ἡ ἔγκαιρος χορήγησις τῶν ἀγροτικῶν δανείων. Ἐπίσης ἡ ἐπάρκεια καὶ ἡ εὐθήνεια τῶν λιπασμάτων. Αὐτὰ εἶναι τὰ γενικὰ μέτρα. Εἰδικώτερον, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν, ἐπιβάλλεται ἐπίσης ἡ ἔγκαιρος προληπτικὴ μέριμνα, ἐναντίον τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ ὅταν ἡ ἀσθένεια ἐκδηλωθῇ, ἡ ἀποτελεσματικὴ καταπολέμησις αὐτῆς. Αὐτὰ εἶναι τὰ μέτρα διὰ τὴν παραγωγήν. Ἔρχεται, ἔπειτα, ἡ προστασία τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος, χάριν τοῦ παραγωγοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας). Πότε κινδυνεύει ὁ παραγωγός; Ὅταν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παραγωγῆς ἡ προσφορὰ εἶναι μεγάλη, αἱ τιμαὶ εἶναι μικραὶ καὶ αἱ ἀνάγκαι τῶν παραγωγῶν εἶναι καταπληκτικαί. Διότι πρέπει νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸ σύνολον τῶν δανεισμῶν, τοὺς ὁποίους ἔχει ὑποστῆ καὶ πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ πρὸς τοὺς ἰδιώτας. Ἐκείνην τὴν ὥραν, ὅπως πρέπει νὰ συμβαίνῃ διὰ τὸ σύνολον τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, ὀλίγον πρὸ τῆς συγκομιδῆς, πρέπει νὰ ἔχῃ πλήρη οἰκονομικὴν ἐπάρκειαν διὰ νὰ μὴ ὑποστῇ ἐκμετάλλευσιν. Εἶναι στοιχειώδης ἀρχὴ καὶ μόνον Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται πείρας κυβερνητικῆς, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ γνωρίζουν αὐτὴν τὴν ἁπλῆν καὶ στοιχειώδη ἀλήθειαν. Θὰ ἐξυπηρετήσωμεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μόνον ὅταν ἀποκτήσωμεν ἐπίγνωσιν αὐτῆς τῆς ἀληθείας, ὅτι, ἕνα μῆνα πρὸ τῆς συγκομιδῆς, πρέπει νὰ εἶναι γεμᾶτες οἱ τσέπες του, πρέπει νὰ ἔχουν πλήρη ἐπάρκειαν, ὥστε νὰ μὴ ὑπόκεινται εἰς τὸν ἐκβιασμὸν οὐδεμιᾶς ἐκμεταλλεύσεως. Ἀλλά, ἐνῷ αὐτὸ πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ σοβαρῶς τὴν παραγωγήν, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλισθῇ μὲ τὴν συγκέντρωσιν αὐτὴν τὸ Κράτος; Ἐὰν ὑπάρξῃ συγκέντρωσις εἰς λογικὰς τιμάς, προστατεύεται ἀπολύτως ὁ παραγωγός, καθὼς ἐπίσης ἐὰν ὑπάρχῃ καὶ ἐπαρκὴς προσφορὰ ἀγροτικῶν δανείων. Μὲ τὰς δύο αὐτὰς μεθόδους, ὑπάρχει πλήρης προστασία τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος. Ἀλλά, ἐνῷ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν, ἐπέρχεται πλήρως ἡ προστασία τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ, ἐπέρχεται ταὐτοχρόνως καὶ πλήρως ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν δὲν εὑρίσκονται εἰς ἀντίθεσιν, εὑρίσκονται εἰς πλήρη ἐναρμόνισιν τὰ συμφέροντα παραγωγῶν καὶ καταναλώσεως. Διότι τὸ Κράτος, θὰ διαθέτῃ ἀποθέματα εἰς λογικὰς τιμάς, μὲ τὰ ὁποῖα θὰ καθίσταται ρυθμιστὴς τῶν τιμῶν τῆς ἀγορᾶς κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐλαττώσεως τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ἐνδεχομένης ὑψώσεως τῶν τιμῶν. Ἀποτελεῖ, ἑπομένως, στοιχειῶδες καθῆκον πάσης σώφρονος Κυβερνήσεως, νὰ ἐξασφαλίσῃ ἐπαρκῆ συγκέντρωσιν καὶ νὰ ἐπαγρυπνᾷ τὰς τιμάς, διὰ νὰ ἐπεμβαίνῃ πρὸς ρύθμισιν. Ἐὰν ἀκολουθήσῃ αὐτὴν τὴν πολιτικήν, μίαν Κυβέρνησις, εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἔχῃ ἐπιτελέσει ὁλόκληρον τὸ καθῆκον της καὶ πρὸς τὴν κατανάλωσιν. Αὐτὴ εἶναι ἡ στοιχειώδης πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου. Ἐρχόμεθα, τώρα, εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς, διότι ἀντεμετωπίσαμεν ἤδη τὸ θέμα τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς. Ἀμφιβολίαι ἔχουν προκύψει, πόση, ἀκριβῶς, εἶναι κατ’ ἔτος ἡ παραγωγή, πόση εἶναι ἡ κατανάλωσις καὶ πόσον τὸ περίσσευμα πρὸς ἐξαγωγήν. Δὲν ὑπάρχει σύμπτωσις ἀπόψεων. Γενικῶς ὅμως συνομολογεῖται, ὅτι, πράγματι, κατὰ μέσον ὅρον, ἡ παραγωγή μας περισσεύει ὀλίγον ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ὅτι, ἐὰν εἶναι 105, 110, πάντως, γενικὴ εἶναι ἡ ἀναγνώρισις, ὅτι περίπου μέχρι 90.000 τόννοι εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις καὶ πέραν ἐκείνου τοῦ ποσοῦ, ὑπάρχει περίσσεια πρὸς ἐξαγωγήν. Μέγα εἶναι τὸ πρόβλημα τῆς ἐξαγωγῆς καὶ χρειάζεται ἄπειρον προσοχὴν εἰς τὴν διαχείρισιν. Διατί; Διότι, ἐὰν λησμονήσωμεν, ὅτι βάσις ἀσφαλοῦς καταναλώσεως εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ ἀγορά, ἡ ὁποία ἀπορροφᾷ 90.000 τόννους καὶ ἀποφασίσωμεν μίαν ἐξαγωγὴν καὶ μίαν ἀντικατάστασιν μὲ σπορέλαιον, εἶναι ἐνδεχόμενον, ἐὰν ἡ ἐξαγωγὴ αὐτὴ δὲν ἐξασφαλισθῇ καὶ εἰς τὰ προσεχῆ ἔτη, νὰ ἔχωμεν συνηθίσει τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν εἰς τὸ σπορέλαιον καὶ τότε τὸ ἔλαιον νὰ μὴ εὑρίσκῃ τὴν ἀσφαλῆ του κατανάλωσιν. Παίζομεν μὲ τὴν φωτιὰν. Νὰ διατὶ εἶναι πρωθύστερον τὸ σχῆμα, πρῶτον νὰ ἐξαγάγωμεν εἰς μίαν εὐκαιρίαν, χωρὶς νὰ ἐξασφαλίζωμεν τὸ πάγιον τῆς ἐξαγωγῆς εἰς καλὰς τιμάς. Ἡ ἀξία μιᾶς σώφρονος Κυβερνήσεως εὑρίσκεται εἰς τὴν στάθμισιν, ἀκριβῶς, αὐτοῦ τοῦ παράγοντος, Ἐάν, βεβαίως, ἐξασφαλίσῃ ἐξωτερικὰς ἀγοράς, κατὰ πάγιον τρόπον, εἰς καλὰς τιμάς, τίποτε πιὰ δὲν εἶναι νὰ ἐξαγάγῃ ὄχι μόνον τὸ περίσσευμα, ἀλλὰ καὶ μέρος τῆς ἄλλης παραγωγῆς καὶ νὰ συνηθίσωμεν τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν καὶ εἰς ἓν μέτρον σπορελαίου. Διότι μὲ τὸν τρόπον αὐτόν, ἐξασφαλίζομεν καὶ μεγαλυτέρας τιμὰς εἰς τὴν παραγωγὴν καὶ συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν. Ἀλλὰ δὲν εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι κατ’ ἔτος θὰ εἶναι δυνατόν, ὡρισμένη ποσότης ἑλληνικοῦ ἐλαιολάδου, νὰ ἐξάγεται εἰς καλὰς τιμάς. Ἰδού, διατί πρέπει νὰ προσέχωμεν τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς διαρκῶς, ἀνησυχοῦντες μήπως ἀφαιρέσωμεν τὴν μόνην ἀσφαλῆ βάσιν καταναλώσεως τοῦ ἐλαιολάδου, τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν. Θὰ πρέπει ἑπομένως, μία Κυβέρνησις, νὰ ὀργανώσῃ μίαν μέθοδον ἐξαγωγῆς καὶ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ σταθερῶς καὶ εἰς μεγάλην ἐκμετάλλευσιν, μόνον, ὅταν βεβαιωθῇ ὅτι ἔχει περίπου χαρακτῆρα πάγιον. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, πρέπει νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ χρησιμοποίησις τοῦ σπορελαίου... Τὸ σπορέλαιον ἐπιτρέπεται νὰ εἰσαχθῇ μόνον ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου εἰς καλὰς τιμάς. Ἐὰν ὅμως δὲν εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ ἐξαγωγὴ εἰς καλὰς τιμὰς καὶ δεδομένου ὅτι παράγομεν περισσότερον ἀπὸ ὅσον καταναλίσκομεν, ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ σπορελαίου εἶναι ἀντεθνικὴ πρᾶξις. Εἶναι στοιχειώδης ἀλήθεια. Αὐτὴ εἶναι ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία συζητεῖται ἀπὸ δεκαετηρίδων καὶ συμβαίνει, μὲ τὸ θέμα, ὡς βουλευτὴς Λέσβου, ἐπὶ δεκαετηρίδας, νὰ ἔχω καὶ προσωπικῶς ἀσχοληθῆ, ὥστε εἰλικρινῶς νὰ ἀπορῶ, πῶς εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοιούτων στοιχειωδῶν πλέον οἰκονομικῶν ἀληθειῶν, νὰ ὑπάρχουν διαφωνίαι καὶ νὰ ὑπάρχουν παραλείψεις τῶν Κυβερνήσεων.

§91Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διευκρίνισιν; Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, ὡς πρὸς τὰς ἐξαγωγὰς ἐξ Ἑλλάδος ἐλαιολάδου προπολεμικῶς, ὅτε ἡ ἐμπορία τοῦ ἐλαίου καὶ πρὸς τὸ ἐξωτερικόν, ἦτο ἀπολύτως ἐλευθέρα, βγαίνει τὸ συμπέρασμα ὅτι οὐδέποτε ἡ Ἑλλὰς κατώρθωσε νὰ ἐξαγάγῃ κατὰ μέσον ὅρον τοὺς 13.000 τόν. ἐλαιολάδου. Ὑπάρχει ἡ μοναδικὴ περίπτωσις τῆς ἐξαγωγῆς 28.000 τόννων κατὰ τὸ 1939, πάντοτε ὅμως ἐξήγομεν 6.000, 8.000, 10.000 κλπ. Τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι οὐδέποτε παρουσιάσθη ἔλλειψις εἰς τὸ ἐσωτερικόν, διότι πάντοτε τὸ περίσσευμα τῆς παραγωγῆς δὲν τὸ ἐκώλυεν ἡ ἐξωτερικὴ ἀγορὰ καί, λαμβάνοντες ὑπ’ ὄψει σας, κύριε Πρόεδρε, ὅτι μετὰ τὸν πόλεμον πρῶτον ἡ διεθνὴς κατανάλωσις ἐλαιολάδου ἐμειώθη καὶ δεύτερον ἡ διεθνὴς παραγωγὴ ἐλαιολάδου ηὐξήθη, θὰ πρέπει νὰ συναγάγητε τὸ συμπέρασμα ὅτι θὰ εἶναι ἔτι δυσκολωτέρα ἡ ἐξαγωγὴ μονίμως ποσοτήτων μεγάλων καὶ ἑπομένως, ἀπὸ τὴν νέαν ἐσοδείαν καὶ πέραν, ἄδειαι ἐξαγωγῆς, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἔλθουν εἰς σύγκρουσιν μὲ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν.

§92Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μὲ ὅσα εἴπατε, ἐπιβεβαιώνετε καὶ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ τοὺς συλλογισμούς μου.

§93Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἀπολύτως.

§94Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα εἰς τὴν κριτικὴν τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως. Πρῶτον εἰς τὴν κριτικὴν τῆς γενικῆς της πολιτικῆς, ὄχι μόνον τῆς σημερινῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Βαρύνεται μὲ τὴν σκληροτάτην εὐθύνην, πρῶτον ὅτι δὲν ἔλαβε μέτρα ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις, ἐκ τῆς ὁποίας ἔχει ἀπορρεύσει καὶ ἡ σημερινή, καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Ὑπῆρξε τραγικὴ ἡ ἀπώλεια καὶ μόνον ἡ τοιαύτη εὐθύνη ἀρκεῖ διὰ τὴν ἀνατροπὴν μιᾶς Κυβερνήσεως. Διότι εἶναι βαρυτάτη ἡ ζημία καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας καὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη βαρυτάτη ἀναδρομικὴ εὐθύνη. Ὑπάρχει ἐπίσης καὶ μία δευτέρα εὐθύνη, ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν σημερινὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἀφορᾷ τὸν ἰδικόν του χρόνον, ὅτι δὲν ὑπῆρξε συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκθλίψεως, καίτοι πανταχόθεν ζητηθεῖσα. Διότι, ἐὰν ὑπῆρχεν ἐπαρκὴς συγκέντρωσις, δὲν θὰ ἀνέκυπτε τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον ἀνέκυψε, τοῦ ἐλαίου τῶν 40 δρχ. Δὲν θὰ ἀνέκυπτε. Ἰδοὺ αἱ δύο ἀναμφισβήτητοι καὶ βαρύταται εὐθῦναι τοῦ παρελθόντος, ἑνὸς παρελθόντος, πρὸ τοῦ σημερινοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἑνὸς παρελθόντος, τὸ ὁποῖον βαρύνει τὸν σημερινὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, τῆς μὴ συγκεντρώσεως ἐπαρκοῦς ποσότητος ἐλαίου. Αὗται εἶναι ἀναμφισβήτητοι εὐθῦναι. Καὶ ὑπάρχει καὶ μία τρίτη εὐθύνη, ἀφορῶσα τὰ συγκεκριμένα σήμερον ἄμεσα μέτρα. Τούτων οὕτως ἐχόντων, μετὰ τὰ σφάλματα καὶ τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος, ἐν ὄψει τῆς καταστάσεως, ἡ ὁποία διαμορφοῦται, ποῖα μέτρα ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν πρὸς ἀντιμετώπισιν; Ἐλήφθησαν τὰ χειρότερα. Πράγματι, ἡ κατάστασις ἦτο σκληρά. Τὸ γεγονός, ὅμως, ὅτι εἰς τὰς ἡμέρας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐξ αἰτίας τῆς πολιτικῆς της, τὸ ἔλαιον ἔφθασε τὰς 40 δρχ. τὰς ὁποίας δὲν εἰσπράττει ὁ μικρὸς παραγωγός, ἀλλὰ εἰσπράττουν ἢ ὁ μεγαλέμπορος, ἢ ὁ μεγαλοβιομήχανος ἢ ὁ ἐνδιάμεσος ἐκμεταλλευτὴς καὶ τὰς ὁποίας πληρώνει ὁ μοχθῶν Ἑλληνικὸς λαός, αὐτὴ ἡ εὐθύνη, εἶναι βαρυτάτη διὰ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ θὰ ἐπεθύμουν, ἀπευθυνόμενος πρὸς ὡρισμένα ὄργανα τοῦ τύπου, τὰ ὁποῖα μυκτηρίζουν τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, διότι ἀπησχολήθη μὲ τὴν πατάτα, τὸν βάμβακα καὶ σήμερον μὲ τὸ ἔλαιον, νὰ τὰ πληροφορήσω ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν μιᾶς ἀληθοῦς ἀποστολῆς, ὅταν ἀπασχολούμεθα μὲ τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα καθὼς καὶ μὲ τὰς τιμάς των, διὰ τὸν μοχθοῦντα Ἑλληνικὸν λαόν. (Χειροκροτήματα). Δὲν ἦτο ἀνάξιον τοῦ Σώματος, νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν πατάτα, διότι καὶ οἱ παραγωγοὶ γεωμήλων, εἶναι Ἕλληνες ἀγρόται καὶ ἀποτελοῦν μεγάλον ἀριθμὸν καὶ ἡ κατανάλωσις τῶν γεωμήλων, γίνεται ἀπὸ τοὺς ἐργαζομένους ἀνθρώπους τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ τιμή των, δὲν ἠμπορεῖ νὰ μᾶς ἀφήνει ἀδιαφόρους. Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸν βάμβακα καὶ τὸ ἴδιον καὶ εἰς μείζονα βαθμόν, συμβαίνει καὶ μὲ τὸ λάδι. Τὸ γεγονός, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις μὲ τὰ μέτρα της, μὲ τὰς παραλείψεις της, ἄφησε νὰ φθάσῃ τὸ λάδι 40 δρχ. εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ διακηρυχθῇ ἀπὸ τὸ Σῶμα καὶ πρέπει νὰ καταλογισθῇ μὲ σκληρότητα ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, διότι ἀποτελεῖ βαρυτάτην εὐθύνην. Κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἀποτελεῖ κακοπιστίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δημαγωγίαν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅταν ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα, διαπιστοῦμεν τὸ γεγονὸς καὶ καταλογίζομεν βαρυτάτην εὐθύνην. Μία Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἠδύνατο, ἐὰν εἶχε πρόνοιαν, νὰ εἶχε κρατήσει τὸ λάδι εἰς τὰς κανονικὰς τιμὰς καὶ τὸ ἄφησε νὰ πάῃ 40 δραχ. ἔχει δώσει ἀπόδειξιν ἀναξιότητος.

§95Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν τὸ ἄφησε τὸ ἔσπρωξε.

§96Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἔλθω καὶ εἰς τὰ σημερινὰ μέτρα. Τὸ ἄφησεν ἐλλείψει συγκεντρώσεως. Εὑρίσκομαι εἰς τὰς εὐθύνας τοῦ παρελθόντος. Βαρύταται καὶ σκληραὶ εἶναι αἱ εὐθῦναι καὶ ἐπιθυμῶ νὰ καταστήσω ἀπολύτως σαφὲς διότι διατρέχει τὸν κίνδυνον ἡ συζήτησις ἂν γενικευθῇ, νὰ μὴ συγκεντρωθῇ εἰς τὸν πυρῆνα της καὶ ὁ πυρὴν τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι ἡ σκληρὰ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι σήμερον ὁ λαός μας τρώγει τὸ λάδι πρὸς 40 δρχ. ἐξ ἰδικῆς της εὐθύνης. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἠθέλησε νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κρίσιν, τὴν ὁποίαν ἐπροκάλεσαν αἱ ἰδικαί της ἀναξιότητες καὶ παραλείψεις τοῦ παρελθόντος. Ἐξέλεξε τὸ χειρότερον μέτρον. Εἶναι πράγματι ἕνα δίπλωμα τῆς πλέον ἀτυχοῦς εὑρεσιτεχνίας. Διότι, ἐνώπιον αὐτῆς τῆς καταστάσεως, ὑπῆρχεν, ἡ μόνη δυνατή, ἁπλῆ λύσις, νὰ ὑπάρχῃ μία ἀγορανομικὴ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ὑποχρεώνῃ ὅλα τὰ παντοπωλεῖα, ὅσα ἔχουν ἔλαιον ἑνὸς τύπου, νὰ ἔχουν καὶ τὸ ἄλλο, νὰ ἔχουν καὶ σπορέλαιον καὶ ἔλαιον, ὑποχρεωτικῶς καὶ τὰ δύο.

§97Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ ἁγνά.

§98Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ ἐννοεῖται. Νὰ ἔχῃ ἑπομένως ἕνα παντοπωλεῖον καὶ τὰ δύο. Διότι βέβαια, ἐὰν ἔχῃ μόνον ἔλαιον, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην, ὁ γείτονας, ἡ γυναῖκα, ἡ νοικοκυρὰ νὰ πάρῃ μόνον λάδι, ἢ ἐὰν ἔχῃ μόνον σπορέλαιον νὰ πάρῃ μόνον σπορέλαιον. Νὰ ἔχῃ ὑποχρεωτικῶς καὶ τὰ δύο εἴδη καὶ ἡ ἐπιλογὴ νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἀγοραστήν, θέλει σκέτο σπορέλαιον, θέλει σκέτο λάδι, θέλει νὰ ἀγοράσῃ λίγο καὶ λίγα καὶ νὰ κάμῃ τὴν ἀνάμιξιν καὶ δὲν χρειάζεται καμμία χημικὴ κατάρτισις διὰ νὰ γίνῃ ἡ πρόσμιξις. Καὶ εἶναι ἀναγκαία ὅλη αὐτὴ ἡ βιομηχανία τῆς προσμίξεως, διὰ νὰ δημιουργηθῇ αὐτὴ ἡ περιπέτεια; Ἀποτελεῖ βαρύτατον λάθος τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως ὁ τρόπος, μὲ τὸν ὁποῖον ἐσκέφθη, ὅτι δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ αὐτὴν τὴν κρίσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνέβη κατὰ τὰς προηγουμένας συζητήσεις ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν θεμάτων, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συμβῇ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Εἰς τὸ θέμα ἑνὸς νομοσχεδίου διὰ τὰ γεώμηλα, τὸ ὁποῖον ἐπέτρεπε τὴν συνέχειαν τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς κατὰ τρόπον παραβιάζοντα τὸ Σύνταγμα, ἡ σχετικὴ διάταξις ἀπηλείφθη κατόπιν τοῦ ἐλέγχου τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Συνέβη τὸ ἴδιον καὶ καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν βάμβακα καὶ τοιουτοτρόπως καὶ τὰ δύο αὐτὰ νομοσχέδια, ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ εἶναι ἀντιαγροτικὰ ἔπαυσαν νὰ βλάπτουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, κατόπιν τοῦ ἐλέγχου, τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν. Θεωρῶ ἀπαραίτητον, νὰ συμβῇ τὸ ἴδιον καὶ σήμερον, ἔπειτα ἀπὸ τὴν πλήρη ἀπόδειξιν ὅτι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον ἔλαβεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, τῆς ὑποχρεωτικῆς προσμίξεως, πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθῇ καὶ πρέπει νὰ διατυπωθῇ ἀπὸ τὸ σύνολον τοῦ Σώματος, χωρὶς διάκρισιν παρατάξεων, ἡ ἐγκατάλειψις αὐτοῦ τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον εἶναι μέτρον ἀντιαγροτικόν, τὸ ὁποῖον ἐὰν πρόκειται νὰ ἀναλύσωμεν εἰς τὰ στοιχεῖα του, πρῶτον, δημιουργεῖ ὑποψίας εὐνοιῶν, δεύτερον, ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ εἰς τὴν νοθείαν καὶ βλάπτει καὶ τὸ ἔλαιον, βλάπτει καὶ τὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐλαίου. Τὸ συμπέρασμα, κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγω, εἶναι τοῦτο, ἀνακεφαλαιώνων ὅσα εἶπον: Βαρυτάτη εἶναι ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ κατάστασις τῆς κρίσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ὀφείλεται εἰς τὰς ἰδικάς της εὐθύνας, εἰς τὰς ἰδικάς της παραλείψεις, εἰς τὴν ἰδικήν της ἀναξιότητα. Ὁ λαὸς πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἐὰν τὸ λάδι ἔχῃ 40 δρχ., ὑπεύθυνος εἶναι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ διὰ νὰ μὴ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις εἰς τὸ μέλλον, πρέπει νὰ καταργήσωμεν αὐτὴν τὴν εὑρεσιτεχνίαν, εἰς τὴν ὁποίαν κατέφυγε καὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν μὲ ἀγορανομικὴν διάταξιν, τὰ παντοπωλεῖα, νὰ διαθέτουν καὶ ἔλαιον καὶ σπορέλαιον εἰς φυσικὴν καὶ ἁγνὴν κατάστασιν καὶ νὰ ἀφήσωμεν εἰς τὸν λαὸν νὰ κάμῃ μόνος του τὴν ἐπιλογήν, τὴν πρόσμιξιν καὶ τὴν καταδίκην τῆς Κυβερνήσεως. (Χειροκροτήματα).

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πολυχρονίδης ἔχει τὸν λόγον.

§100Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ ἐπερώτησις ἐπὶ τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, διὰ τὸ ἔλαιον, εἶναι γεγονὸς ὅτι ἀνεπτύχθη μὲ ἀπόλυτον σαφήνειαν καὶ πληρότητα, ὥστε ἡ ἐνημέρωσις τῆς Βουλῆς νὰ εἶναι πλήρης. Ἀλλά, πέραν τῆς Βουλῆς, καὶ ὁ κάθε πολίτης σήμερον εἶναι ἐπίσης πλήρως ἐνήμερος, διότι, ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἡ κατανάλωσις εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὑπέστη καὶ ὑφίσταται τὰς συνεπείας τῆς ἀτυχοῦς αὐτῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ὕστερα ἀπὸ τὴν τιμήν, τὴν ὑπέρογκον, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχει σήμερον τὸ λάδι. Λυποῦμαι εἰλικρινῶς, διότι μία συζήτησις, ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ προϊόντα διατροφῆς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τὰ προϊόντα ἐκεῖνα ποὺ ὅπως καὶ τὸ ψωμί, ἐπηρεάζουν ἀμέσως τὸ κόστος τῆς ζωῆς, δὲν παρακολουθεῖται ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ποὺ θὰ ἦτο ἀπαραίτητος ἡ ἐδῶ παρουσία του καὶ μάλιστα ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας τῆς ἐπερωτήσεως, ἀκριβῶς διότι πρόκειται περὶ θέματος, διὰ τὸ ὁποῖον πιστεύω ὅτι τελικῶς σύσσωμος ἡ Βουλὴ θὰ ἐκδηλώσῃ τὴν ὁμόθυμον ἄποψιν, ἡ ὁποία δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλη, ἀπὸ τὴν ἄποψιν ὅτι θὰ πρέπει ἀμέσως, ἄνευ οὐδεμιᾶς καθυστερήσεως, νὰ καταργηθοῦν αἱ περίφημοι αὐταὶ ἀγορανομικαὶ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι εἰσάγουν τὴν τυποποίησιν τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ ὅσον ταχύτερον γίνῃ τοῦτο, τόσον ὁ κίνδυνος τῆς περαιτέρω ἀνατιμήσεως θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ περιορισθῇ. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐλαιολάδου δὲν εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον τὸ πρῶτον προκύπτει, εἶναι ἕνα ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀπὸ ἐτῶν ἀπασχολεῖ καὶ τὴν Βουλὴν καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ γνωστὰ ἐκεῖνα ζητήματα ποὺ δὲν χρειάζεται οὔτε ἐγκέφαλον οὔτε φαιὰν οὐσίαν διὰ τὴν ἀντιμετώπισίν του. Καὶ ὁμολογῶ, ὅτι ἡ λύσις ἡ ὁποία ἐδόθη ὄντως εἶναι καταπληκτική, διότι ἐχρειάσθη ὅλη ἐκείνη ἡ φαιὰ οὐσία διὰ νὰ ἐξευρεθῇ ἡ χειροτέρα λύσις, ἡ ὁποία κατήντησε νὰ θίγῃ ὅλας τὰς τάξεις καὶ νὰ ἐξυπηρετῇ μόνον ὀλίγους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος, ὅτι κατὰ τρόπον σκανδαλώδη ἐνεπνεύσθησαν τὴν σκέψιν αὐτήν, διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ γίνουν οἱ τυχεροὶ τῆς περιπετείας τοῦ ἐλαίου, ποὺ μᾶς ἐνθυμίζουν τοὺς τυχεροὺς ἐκείνους ἀπὸ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς. Τὸ θέμα εἶναι ἁπλούστατον, ὅπως μὲ ὀλίγας λέξεις καὶ μὲ σαφήνειαν ἀνέπτυξε πρὸ ὀλίγου ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Τὸ πρῶτον θέμα εἶναι ἡ λῆψις στοιχειώδους ἔστω προνοίας διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῆς παραγωγῆς. Ἐνῷ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπουργοῦ κ. Ἀβέρωφ διὰ μεγαλοστόμων ἐκφράσεων εἶχε διαβεβαιώσει, ὅτι ἐφέτος θὰ ἐλαμβάνοντο ὅλα τὰ ἀπαραίτητα ἐκεῖνα μέτρα, ὥστε νὰ διασφαλισθῇ καὶ νὰ ἐξασφαλισθῇ ἡ παραγωγὴ ἀπὸ τοὺς κινδύνους τῶν ἀσθενειῶν, πληροφορῶ τὴν ἐθνικὴν ἀντιπροσωπείαν, ὅτι οὐδὲν ἀπολύτως οὐσιαστικὸν μέτρον ἔχει ληφθῇ, διότι ὅταν ἐφέτος ἡ παραγωγὴ προμηνύεται ἀρκετὰ καλὴ καὶ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀπεφάσισε τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ὅτι ἐλήφθη πρόνοια ἐναντίον τῶν ἀσθενειῶν. Καὶ σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν ὅτι σήμερον ὁ παραγωγικὸς κόσμος εὑρίσκεται εἰς μίαν μεγάλην ἀγωνίαν, διότι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζῃ ποία θὰ εἶναι ἡ τύχη τῆς παραγωγῆς του, ἡ ὁποία κατ’ ἀποκλειστικότητα ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς καιρικὰς συνθήκας. Ὑπάρχουν περιφέρειαι, ποὺ ἔστω μὲ ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ἐφαρμόσουν τὴν μέθοδον τοῦ παραθείου, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ὑπελόγιζον, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν ἐσοδείαν των. Καὶ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβεν οὔτε τὴν στοιχειώδη πρόνοιαν τῆς ἐγκαίρου προμηθείας τῶν ἀπαραιτήτων, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, μηχανοκινήτων ψεκαστήρων, ἄνευ τῶν ὁποίων δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ καταπολέμησις διὰ παραθείου. Παρέχω καὶ τὴν πρόσθετον πληροφορίαν, ὅτι ἀκόμη καὶ διὰ τοὺς ἐπινωτίους ψεκαστῆρας ἀπηγορεύθη ἡ εἰσαγωγή τους ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, διὰ νὰ εὐνοηθοῦν ὡρισμέναι βιομηχανίαι καὶ διὰ νὰ αὐξηθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν ψεκαστήρων. Τὸ χειρότερον εἶναι, ὅτι οἱ ψεκαστῆρες αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν εἰς τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμοὺς μέσῳ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἶναι ἄχρηστοι καὶ τοιαῦται ὑπῆρξαν αἱ ἀτέλειαί τους, ὥστε συγκεκριμένως μία ἑταιρία τοῦ Πειραιῶς, ἡ Ἑλληνικὴ Μεταλλουργία, ἐὰν καλῶς ἐνθυμοῦμαι, νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην, πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ θορύβου καὶ τῆς δυσφημήσεως τῶν Ἑλληνικῶν βιομηχανιῶν, νὰ δεχθῇ νὰ παραλάβῃ πίσω τοὺς ψεκαστῆρας αὐτοὺς πρὸς ἐπιδιόρθωσιν. Βλέπομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν πρόνοιαν δὲν ἔλαβε διὰ τὴν προστασίαν τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου, ἀλλὰ ἀντιθέτως οὔτε τὰ στοιχειώδη μέσα, δὲν ἔλαβε πρόνοιαν νὰ δώσῃ, ἔστω εἰς τὸν ἰδιώτην διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τοῦ δάκου, μολονότι φαίνεται, ὅτι πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχε γίνει μία παραγγελία προμηθείας μηχανοκινήτων ψεκαστήρων, οἱ ὁποῖοι ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι μέχρις ὅτου φθάσουν εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ εἶναι πάρα πολὺ ἀργὰ διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου.

§101Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν, εἴχομεν κάμει μίαν μακρὰν συζήτησιν εἰς τὴν προηγουμένην Βουλὴν καὶ ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, οἱ πλεῖστοι τῶν βουλευτῶν ὑπεστήριξαν ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ καταπολέμησις.

§102Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἀντιθέτως.

§103Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ὄχι ὅλοι ἀλλὰ οἱ πλεῖστοι εἶπον, ὅτι δὲν πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική.

§104Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μερικοὶ ὑπεστήριξαν αὐτὰ ποὺ λέγετε.

§105Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ἐπίσης ὡς θὰ ἐνθυμεῖσθε οἱ εἰδικοὶ ὑπεστήριξαν εἰς τὴν σύσκεψιν ἐκείνην, ὅτι δὲν εἶναι ἐξηκριβωμένον ἐὰν εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ μέθοδος τῆς διὰ τῆς παραθείου καταπολεμήσεως τοῦ δάκου.

§106Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω ἀμέσως. Αὐταὶ εἶναι ὅλαι σκέψεις αἱ ὁποῖαι κατὰ καιροὺς εἶχον γίνει. Ἐκεῖνο ποὺ ἔχει διαπιστωθῆ καὶ ἐκεῖνο ποὺ ἀποτελεῖ τὸ μέγα μειονέκτημα τὸ ὁποῖον κάποτε πρέπει νὰ ἐκλείψῃ, εἶναι, ὅτι εἴτε ἡ καταπολέμησις γίνεται διὰ παραθείου, εἴτε γίνεται διὰ τῆς μεθόδου τοῦ Μπερλέζε, ὅπως τοὐλάχιστον ὑποστηρίζουν οἱ φυτοπαθολόγοι, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι γίνεται οὐσιαστικὴ καταπολέμησις, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ εἶναι ὑποχρεωτική.

§107Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική.

§108Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Καὶ σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐκ τῆς στάσεως αὐτῆς ἡ Κρήτη ὑπέστη τεραστίας ζημίας καὶ συνεπῶς ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία κατὰ τὴν παρελθοῦσαν ἐσοδείαν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτρεπτὸν εἰς τὸ Κράτος αὐτὸ τὸ μέγα θέμα νὰ τὸ ἀφήνῃ εἰς τὴν ἐλευθέραν κρίσιν τοῦ κοινοτάρχου καὶ τοῦ τυχόντος ἀνευθύνου γεωργοῦ. Ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος χάριν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας, ἐφ’ ὅσον τὸ ἔλαιον εἶναι ἀπὸ τὰ βασικώτερα ἐσοδήματα τῆς Ἑλλάδος, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν καὶ ἡ ὑποχρεωτικὴ καταπολέμησις θὰ ἐπιτυγχάνετο ἀμέσως, ἐὰν ἐπαναφέρῃ τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, ἡ ὁποία θὰ ἐξασφαλίζῃ τὰς δαπάνας τῆς δακοκτονίας. Διότι σᾶς πληροφορῶ, ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς ἀγρότης ὁ ὁποῖος νὰ μὴ ἐπιθυμῇ τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν. Ἀπὸ πότε ἀρχίζουν αἱ ἀντιρρήσεις τοῦ ἀγρότου; Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τὴν τσέπην του τὰ ἔξοδα τῆς καταπολεμήσεως, ὅταν ἐπιβαρύνεται μὲ δαπάνας προσθέτους. Εἶναι λοιπὸν, βαρυτάτη ἡ εὐθύνη τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὅταν μέχρι σήμερον δὲν κατώρθωσε νὰ κατανοήσῃ τὸ ἐθνικὸν αὐτὸ χρέος, ὅταν πλήττεται ἕνα προϊὸν ἀπὸ τὰ βασικώτερα τῆς Ἑλλάδος τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπηρεάσουν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν τοῦ τόπου. Δὲν νομίζω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δύναται νὰ εὕρῃ δικαιολογίαν, διότι ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀπόψεις τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος.

§109Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἀτομικῶς συμφωνῶ ἀπολύτως κ. συνάδελφε, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ ἡ καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀκόμη σᾶς πληροφορῶ ὅτι εἶχεν ἀποφασίσει τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν, δὲν κατέστη ὅμως δυνατὸν νὰ τεθῇ εἰς ἐφαρμογὴν, διότι δὲν εἶχον ὅλαι αἱ ἐλαιοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι τελικῶς συμφωνήσει. Ἀτομικῶς συμφωνῶ μαζί σας ὅτι πρέπει νὰ ἐπιβληθῇ ὑποχρεωτικῶς ἡ καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας.

§110Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ζήτημα τὸ γνωρίζω πολὺ καλῶς, διότι κατάγομαι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν. Νὰ σᾶς δώσω μίαν πρόχειρον πληροφορίαν. Πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας πρὸς τιμήν του, ἀπεδέχθη καὶ συνεφώνησε ἐπὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως τῆς ἀσθενείας τοῦ δάκου, ἀλλὰ δυστυχῶς τὸ ζήτημα ἐσταμάτησε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν, τὸ ὁποῖον ἀρνεῖται τὴν ἐπιβολὴν τῆς ἐμμέσου φορολογίας καὶ ἀρνεῖται, λόγῳ τῶν κατὰ καιροὺς στάσεων τῆς Ἀμερικανικῆς ἀποστολῆς, ἡ ὁποία διάκειται δυσμενῶς πρὸς τὰς ἐμμέσους φορολογίας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἀνεβαίνει τὸ κόστος τῆς ζωῆς. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατ’ ἐξαίρεσιν, λόγῳ τῆς σημασίας τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀναπτύσσω αὐτὴν τὴν στιγμήν, θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιμείνῃ παρὰ τῇ Ἀμερικανικῇ ἀποστολῇ νὰ ἐπεβάλλετο αὐτὴ ἡ ἔμμεσος φορολογία καὶ ἔτσι νὰ ἐσώζαμεν ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ προϊόντα τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς.

§111Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀληθὲς εἶναι ὅτι λόγῳ τῆς κακῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου καὶ τῆς ὑπερμέτρου ἐπιβαρύνσεως —διότι ἔχομεν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπὶ 4–5 χρόνια δι’ ἕνα ψεκασμὸν ἐπλήρωνον ἐν συνεχείᾳ οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ — ὡρισμέναι περιφέρειαι ὅπως ἡ ἰδική μου, ἡ Μυτιλήνη, δὲν ἠθέλησαν τὴν ὑποχρεωτικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου τῆς δακοκτονίας. Εἰς αὐτὸ πταίει ἡ κακὴ ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου καὶ ἡ ὑπέρμετρος ἐπιβάρυνσις. Συμφωνοῦμεν ὅτι αὐτὸ τὸ μέτρον πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικόν.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μὴ διακόπτωμεν διὰ νὰ τελειώσωμεν.

§113Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Καὶ εἰς ἀπόδειξιν τούτων εἶναι ὅτι ὅταν ἴσχυσεν ἡ ἔμμεσος φορολογία παρουσιάζεται τὸ φαινόμενον ἀκόμη καὶ περιφέρειαι ποὺ θὰ εἶχον παραγωγὴν νὰ κάμουν τὴν καταπολέμησιν. Καὶ τώρα εἰσέρχομαι εἰς τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν συμπαθῆ ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου. Βέβαια αὐτὸ τὸ θέμα εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ ἁπλᾶ θέματα ποὺ ἡ πεῖρα καὶ ἡ πρᾶξις ἀπὸ μακροῦ ἔχουν πιστοποιήσει ποῖος θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ δρόμος, ὁ ὁποῖος θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἐπάνω εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ ὁ δρόμος αὐτὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλος παρὰ πῶς θὰ ἐξασφαλίσωμε μίαν τιμὴν ἱκανοποιητικὴν διὰ τὸν παραγωγὸν — καὶ ὅταν λέγωμεν παραγωγὸν ἐννοοῦμεν τὸν μικροπαραγωγόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην προστασίας — καὶ παραλλήλως μίαν τιμὴν λογικὴν διὰ τὴν κατανάλωσιν. Καὶ τὰ πράγματα ἔχουν πιστοποιήσει ὅτι αὐτὴ ἡ ἁπλῆ λύσις δὲν εἶναι ἄλλη, ἀπὸ τὸ νὰ κάμῃ τὸ Κράτος μίαν ἔγκαιρον συγκέντρωσιν εἰς τὴν ἐποχὴν τῆς ἐσοδείας, διὰ νὰ ἔχῃ τὸ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα, ὁπότε τὸ Κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχει εἰς τὰ χέρια της τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἀποτελεσματικὰ ἠμπορεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ δώσῃ τὴν ὡραίαν αὐτὴν λύσιν, ἡ ὁποία ἱκανοποιεῖ ταὐτοχρόνως καὶ τὸν μικρὸν παραγωγὸν καὶ τὸν καταναλωτήν. Εἶναι γνωστὸν καὶ θὰ χρησιμοποιήσω ἀριθμοὺς διὰ νὰ μὴ βάλω τὸν κ. ὑπουργὸν εἰς τὸν κόπον νὰ ἀμφισβητήσῃ ἐὰν εἶναι ἐπάνω ἀπὸ 5–10.000. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἑλλὰς πάντοτε ὑπὸ οἱασδήποτε συνθήκας, ἔχει μίαν παραγωγήν, ἡ ὁποία ἐξυπηρετεῖ ἀπολύτως τὰς ἀνάγκας της. Καὶ ἐπίσης πάντοτε ὑπάρχει καὶ ἓν περίσσευμα ἐξαγώγιμον, τὸ ὁποῖον ποικίλλει ἀναλόγως τῆς ἐσοδείας.

§114Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι μεγαλύτερον.

§115Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ Ἑλλὰς νὰ ἀντιμετωπίσῃ θέμα ἀνεπαρκείας παραγωγῆς ἀπὸ πλευρᾶς ἀντιμετωπίσεως τῶν ἀναγκῶν της. Θὰ ἀναφέρω τὰς δύο τελευταίας ἐσοδείας, τὴν ἐσοδείαν τοῦ 1954 καὶ τοῦ 1955. Διότι τὰ θέματα εἶναι ἁπλούστατα. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1954 εἴχομεν μίαν παραγωγήν, ἡ ὁποία θὰ ἐθεωρεῖτο καλή. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ἦτο 20 –21 δραχμαί. Καὶ ἐκάμαμεν καὶ μίαν ἐξαγωγὴν περίπου 15.000 τόννων μὲ αὔξησιν τοῦ εἰς συνάλλαγμα ἀποθέματος κατὰ 6.000.000 δολλάρια. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955 ἔχομεν μίαν ἐσοδείαν πολὺ καλυτέραν. Ἀλλὰ οὔτε ἐξαγωγὴ ἔγινε καὶ τὸ λάδι τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955 ἔφθασεν εἰς τὰς 27 δραχμὰς διὰ νὰ φθάσῃ σήμερα εἰς τὰς 40. Νομίζω ὅτι αὐτοὶ οἱ ἀριθμοὶ δίδουν σαφῆ τὴν εἰκόνα τῆς ἀποτυχίας τῆς τακτικῆς τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι κατὰ τὴν ἐσοδείαν τοῦ Δεκεμβρίου τοῦ 1955, ὁπότε καὶ οἱ βουλευταὶ τῆς Κρήτης καὶ τῆς Μυτιλήνης καὶ ὅλων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, εἴχομεν ἐπισκεφθῆ τὸν τότε ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο εἰς κάποιαν ἀγωνίαν διὰ τὸ ζήτημα καὶ τοῦ εἴπαμε ὅτι ἡ λύσις εἶναι ἁπλουστάτη καὶ δὲν ἔχει παρὰ ἔστω καὶ ἀργὰ νὰ κάμῃ μίαν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαιολάδου, τὴν ὁποίαν τότε ἦτο δυνατὸν νὰ πραγματοποιήσῃ μὲ 17 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ὁπότε θὰ εἶχεν εἰς τὰ χέρια του τὸ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον τοῦ ἐχρειάζετο — διότι δὲν φαντάζομαι κανεὶς ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ ὑποστηρίζῃ ὅτι μὲ ἀστυνομικὰ μέτρα ἀντιμετωπίζονται τὰ ζητήματα αὐτὰ — καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν διὰ τῆς συγκεντρώσεως αὐτῆς νὰ ἀντιμετώπιζεν εὐχερέστερον τὸ θέμα μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας, ὁπότε θὰ προέβαινεν ἐγκαίρως εἰς τὴν συγκέντρωσιν τῆς ἀπαραιτήτου ἐκείνης ποσότητος διὰ τὴν ταὐτόχρονον ἐξυπηρέτησιν καὶ τοῦ μικροῦ παραγωγοῦ καὶ τῆς καταναλώσεως. Εἶναι ἄγνωστον διατὶ δὲν ἔγινεν αὐτὴ ἡ συγκέντρωσις, ἡ ὁποία κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔσωζε τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Ἀντιθέτως ἠκολούθησε μία ἀναγγελία ὅτι θὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἀθρόα ἐξαγωγὴ τοῦ λαδιοῦ καὶ ὅτι τὸ ἐξαγόμενον ἐλαιόλαδον θὰ ἀντικατασταθῇ μὲ σπορέλαια τὰ ὁποῖα θὰ εἰσαχθοῦν. Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης, ἡ ὑπόθεσις ἐχάθη. Διότι ἀρχίζει ἡ ζήτησις, ἀρχίζει ἡ ἀπόκρυψις, ἀρχίζει ἡ αἰσχροκέρδια καὶ γενικώτερον δημιουργεῖται ὅλη ἐκείνη ἡ ἀτμόσφαιρα, ἡ ὁποία ἀρχίζει νὰ ἀνατινάζῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ ἐν συνεχείᾳ φθάνομεν εἰς τὸ καταπληκτικὸν μέτρον τῆς τυποποιήσεως. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ὁ κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος συμπίπτει νὰ μὴ κατάγεται ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, καλοπίστως καὶ μὲ ὅλην τὴν καλὴν διάθεσιν ἐπίστευσεν ὅτι τὸ μέτρον θὰ ἔσωζεν τὴν ὑπόθεσιν. Λυποῦμαι ποὺ καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς δὲν ἠμπορῶ τὴν καλὴν αὐτὴν θέλησιν καὶ τὴν καλὴν αὐτὴν πίστιν νὰ ἀποδώσω καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐνεπνεύσθησαν τὴν σκέψιν αὐτήν. Διότι αὐτὴν τὴν σκέψιν δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὴν ἐμπνευσθοῦν πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἐκινοῦντο ἀπὸ ἀγαθὰς προθέσεις. Ἐκινήθησαν ἀπὸ συμφέρον, ἐκινήθησαν ἀκριβῶς διὰ νὰ δημιουργηθοῦν αἱ ὡρισμέναι αὐταὶ βιομηχανίαι, αἱ ὁποῖαι ἀνέλαβον τὴν μεγάλην αὐτὴν ἐπιχείρησιν, —διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται— τῆς τυποποιήσεως τοῦ ἐλαιολάδου. Κύριε ὑφυπουργέ τοῦ Ἐμπορίου, ἐπέρασα καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν κατέχετε καὶ δὲν σᾶς ἀποκρύπτω ὅτι δύο πράγματα, ἐνῷ ἔφυγα ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον, δὲν ἠμπόρεσα ποτὲ νὰ ἀντιληφθῶ. Αὐτὰ τὰ δύο πράγματα, ἦσαν τὸ ἕνα τὸ ἀλεῦρι καὶ τὸ ἄλλο τὸ λάδι. Φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὸν νὰ εἶναι κανεὶς χημικὸς ἢ πανεπιστήμων, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρω ποίας ἄλλας σατανικὰς ἰδιότητας πρέπει νὰ ἔχῃ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντιληφθῇ τὰς πλέον ἀνευθύνους καταδολιεύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν εἰς τὰ δύο αὐτὰ εἴδη. Ἔχω πιστεύσει ἀπολύτως, ὅτι οἱαδήποτε κατοχύρωσις ὅσον καὶ ἂν προχείρως δημιουργεῖ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι πραγματικῶς δημιουργεῖται ἀσφάλεια.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ τέταρτον παρῆλθε.

§117Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ κατέλθω τοῦ βήματος, ἀλλὰ πρόκειται περὶ ζητήματος μεγάλης ἐθνικῆς σημασίας.

§118Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Διὰ τὸ τέταρτον δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπόφασις.

§119ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, συνεφωνήσαμεν, καλῇ τῇ πίστει ὅλοι, νὰ τηρηθῇ τὸ τέταρτον.

§120Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Τοὐλάχιστον προσωπικῶς πιστεύω ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν ἀπομάκρυνσιν τῆς νοθείας δι’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ ἀλεῦρι καὶ τὸ λάδι. Αὐτὸ τοὐλάχιστον ὑπῆρξε τὸ μοναδικὸν ἀπόκτημά μου ἀπὸ τὴν θέσιν ποὺ κατέχετε ὑμεῖς κ. ὑπουργέ τοῦ Ἐμπορίου. Ὅταν ἔχω τὴν ἀντίληψιν λοιπόν, ὅτι τὰ πράγματα εἶναι ἔτσι, μένω κατάπληκτος πῶς εὑρέθησαν εἰσηγηταί, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ γνωρίζουν αὐτὰ τὰ πράγματα εἰσηγήθησαν τυποποίησιν τοῦ ἐλαιολάδου δηλαδὴ τὴν ἐπίσημον νοθείαν τοῦ ἐλαιολάδου.

§121Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτοὺς θέλομε νὰ μάθωμε.

§122Π. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἁρμόδιος νὰ ὁμιλήσω περὶ τῶν εἰσηγητῶν. Ἐγὼ βλέπω τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον καὶ κρίνω αὐτὴν τὴν στιγμήν. Πιστεύω λοιπὸν ἀπολύτως, ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν βλέπω νὰ ὑπάρχῃ τρόπος ριζικῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ ζητήματος διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τὸ μέχρι τῆς νέας ἐσοδείας. Ἀλλὰ ἐκεῖνο ποὺ πιστεύω εἶναι ὅτι ἡ ἄρσις ὅλων αὐτῶν τῶν ἀγορανομικῶν διατάξεων, ποὺ δημιουργοῦν τὴν τυποποίησιν, πρέπει νὰ γίνῃ ἐντὸς δευτερολέπτων. Πρέπει ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον νὰ καταργηθοῦν αἱ διατάξεις αὗται. Θὰ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ὑπηρεσία ποὺ ἠμποροῦμεν νὰ προσφέρωμεν τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ θὰ εἶναι ἡ ὀλιγώτερον χειροτέρα λύσις ποὺ θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ τὴν στιγμὴν αὐτήν. Δι’ αὐτὸ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος. Ποία εἶναι ἡ συνέπεια τῶν μέτρων αὐτῶν; Τὰ πράγματα βροντοφωνοῦν καὶ συνεπῶς δὲν ἔχομεν ἀνάγκην ἐπιχειρημάτων διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ ζητήματος. Ὁ διπλασιασμὸς τῆς τιμῆς, οὔτε μία ὀκᾶ ἐλαίου δὲν ἐξάγεται καὶ ἡ καταλήστευσις τῆς καταναλώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν δυστυχῶς περιλαμβάνονται καὶ αὐτοὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, διότι ὁ ἐλαιοπαραγωγός, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὴν μεγάλην μᾶζαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, εἶναι ὁ μικρὸς ἐλαιοπαραγωγός. Αὐτὸς ὁ μικρὸς ἐλαιοπαραγωγὸς ἔχει πωλήσει τὸ λάδι του ἀπὸ καιρὸ πρὸς 15 καὶ 16 δραχμὰς καὶ τώρα εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ ἀγοράζῃ εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν τιμήν. Βλέπετε λοιπὸν ὅτι οἱ πάντες θίγονται ἀπὸ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ μόνον μία τάξις εἶναι, ἡ ὁποία θὰ εὐνοηθῇ, ἡ τάξις τῶν τυχερῶν ἐκείνων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβον νὰ κάμουν τὴν τυποποίησιν. Ἀπόψε εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ δηλώσω ἐνώπιον ὑμῶν, καὶ αὐτὸ μοῦ δημιουργεῖ ἀκόμη μίαν αἰσιοδοξίαν, ὅτι κατὰ σύμπτωσιν πρὸ 3 ἡμερῶν ἀκριβῶς εἶχα τὴν εὐκαιρίαν μιᾶς συναντήσεως μὲ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν παρέλειψα νὰ θίξω αὐτὸ τὸ βασικὸν θέμα. Καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι δύναμαι νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ὅτι ἀντελήφθην ὅτι ἀπασχολεῖ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὸ θέμα καὶ μοῦ ἐδήλωσε μάλιστα ὅτι αἱ πληροφορίαι του συμπίπτουν πρὸς τὰς ἀπόψεις, τὰς ὁποίας ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει ἀναπτύξει ἐνώπιον ὑμῶν. Καὶ μάλιστα ὁ κ. Πρωθυπουργὸς ἔδωσεν ἐντολὴν ἐνώπιόν μου, εἰς τὸν παριστάμενον κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι θὰ ἔπρεπε τὸ ταχύτερον νὰ κληθοῦν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοὶ πρὸς λῆψιν ἀποφάσεων, ὥστε τὸ θέμα αὐτὸ ἔστω καὶ ἀργά, ἔστω καὶ μὲ τὰς συνεπείας, τὰς ὁποίας ἐδημιούργησεν αὐτὴ ἡ ἀτυχὴς πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, κατὰ τὸ δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ ταχύτερον. Μάλιστα ἀνέμενα ὅτι ἴσως ἀπόψε θὰ ἦτο παρὼν ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ θὰ ἐδίδετο ἴσως ἡ εὐκαιρία νὰ προέβαινεν εἰς τὴν ἀναγγελίαν τῆς λήψεως τῶν μέτρων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀμβλύνουν τὴν κατάστασιν, τὴν ὁποίαν ἡ ἀμελέτητος, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἄλλην βαρυτέραν φρᾶσιν, τακτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔχει δημιουργήσει. Πιστεύω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀφοῦ ἀκούσει καὶ τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ἐὰν ὄντως ἐπραγματοποιήθη αὐτὴ ἡ σύσκεψις ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, πιστεύω ὅτι ἴσως νὰ ἔχῃ νὰ μᾶς ἀναγγείλῃ κάτι, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔλθῃ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, διότι αὐτὴν τὴν στιγμὴν τοὐλάχιστον, ἡμεῖς τὸ θέμα δὲν τὸ βλέπομεν ὡς θέμα Κυβερνήσεως ἢ Ἀντιπολιτεύσεως, ἀλλὰ τὸ βλέπομεν ὡς ἕνα καθαρῶς διακομματικὸν θέμα, ὡς θέμα τὸ ὁποῖον πέραν τοῦ ὅτι ἐνδιαφέρει τὸν ἐλαιοπαραγωγόν, καὶ ἐννοῶ τὸν μικρὸν ἐλαιοπαραγωγόν, διότι ὁ μεγάλος παραγωγὸς δὲν ἔχει καμμίαν ἀνάγκην προστασίας, τὸ βλέπομεν, λέγω, ὡς θέμα τὸ ὁποῖον γενικώτερον ἀφορᾷ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, διότι γνωρίζετε πολὺ καλὰ ὅτι τὸ λάδι καὶ τὸ ψωμὶ εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν τεραστίως τὸν τιμάριθμον καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ἀνατινάξουν εἰς τὸν ἀέρα. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν πιστεύομεν ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν πραγματικὰ προσφέρομεν μίαν ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν ὑποβοηθοῦντες ὑμᾶς εἰς τὸ νὰ ἄρετε τὸ ταχύτερον τὰ μέτρα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν δημιουργήσει αὐτὰς τὰς συνεπείας, ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ δημιουργήσουν ἐντὸς ὀλίγου χειροτέρας συνεπείας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. Οἰκονομίδης).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἀκόμη 18 ἐγγεγραμμένοι διὰ νὰ ὁμιλήσουν. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν ἀπὸ ¼ τὸν κάθε ρήτορα, θέλομεν 4½ ὥρας. Πάντως ὁπωσδήποτε θὰ τηρήσωμεν τὴν συμφωνίαν καὶ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔκαμε καὶ ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις. Ἐὰν πρόκειται νὰ μὴ τηρηθῇ, τότε θὰ διαπιστώσω ἔλλειψιν ἀπαρτίας καὶ θὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν.

§124ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι, σύμφωνοι, κ. Πρόεδρε, θὰ τηρηθῇ ἡ γενομένη συμφωνία.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§126Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου συνεζητήθη καὶ ἀνεπτύχθη ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους καὶ ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν ὅτι μᾶς διεφώτισεν καὶ ἡμᾶς καὶ τὴν κοινὴν γνώμην. Ἀλλὰ καὶ ἐγὼ ὡς ἐκπρόσωπος ἐλαιοπαραγωγικοῦ διαμερίσματος ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ φέρω τὸ παράπονον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν διὰ τὴν μέχρι σήμερον τηρηθεῖσαν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου πολιτικὴν ὄχι μόνον τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὅλων τῶν μέχρι σήμερον μεταπελευθερωτικῶν Κυβερνήσεων, παράπονον τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπολύτως δεδικαιολογημένον καὶ τοῦ ὁποίου τὴν ἱκανοποίησιν ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναμείνωμεν ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν, ἔστω καὶ καθυστερημένως. Εἶναι δὲ ἀξιοσημείωτον, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἐνῷ εἰς ὅλας τὰς Βουλὰς ἀπὸ τοῦ 1946 μέχρι σήμερον εἰς τὰς ὁποίας εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω, συνεστήθησαν διακομματικαὶ ἐπιτροπαὶ τοῦ ἐλαίου καὶ πράγματι ὀρθῶς τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἐθέσαμεν ἐκτὸς κομματικῆς συναλλαγῆς, ἐνῷ εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ πορίσματα τῶν διακομματικῶν αὐτῶν ἐπιτροπῶν, ὑπῆρξαν ὁμόφωνα καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἀπὸ ἀπόψεως συμπολιτεύσεως, ἐν τούτοις οὐδεμία Κυβέρνησις, πλὴν ὡρισμένης ἐξαιρέσεως τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου καὶ ἐκείνη ὄχι πλήρης, ἱκανοποίησε τὰ αἰτήματα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, οὐδεμία Κυβέρνησις, λέγω, υἱοθέτησεν, ὡς ὤφειλε, τὰ αἰτήματα αὐτῶν καὶ οὐδεμία Κυβέρνησις ἔδωσε τὰς ἐνδεδειγμένας λύσεις δι’ ἕνα προϊόν, τοῦ ὁποίου τὴν μεγίστην ἐθνικὴν σημασίαν ὅλοι ὁμολογοῦμεν καὶ ὅλοι ἀναγνωρίζομεν καὶ ὅλοι πάντοτε διακηρύσσομεν. Διότι δὲν εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, μόνον τό θέμα τοῦ ἐλαίου, θέμα πολιτικόν, εἶναι ἔτι γενικωτέρας σημασίας. Εἶναι Ἐθνικῆς σημασίας, διότι τὸ ἔλαιον εἶναι τὸ μοναδικὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον ἐπηρεάζει κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν τὸν τιμάριθμον. Δηλαδὴ ἔχει ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ ὁλοκλήρου τῆς οἰκονομικῆς ζωῆς τῆς χώρας. Καὶ δὲν ἔχει ἐπίδρασιν μόνον ἀπὸ ἀπόψεως καταναλώσεως. Δὲν ἔχει μόνον ἐπίδρασιν ἀπὸ ἀπόψεως εἰσαγωγῆς ξένου συναλλάγματος. Ἔχει ἐπίδρασιν καὶ ἐπὶ τῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ βασικὸν εἶδος. Ἀλλὰ ἔχει καὶ ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς οἰκονομικῆς —ἐπαναλαμβάνω— ζωῆς τῆς χώρας, ἡ ὁποία, ὅπως γνωρίζομεν ὅλοι, εἰδικῶς δι’ ἡμᾶς εἶναι πάντοτε εὐαίσθητος. Γνωρίζομεν ὅλοι, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ ζωὴ τῆς χώρας, εὐκόλως μεταβάλλεται, εὐκόλως θίγεται ἀπὸ διακυμάνσεις βασικῶν εἰδῶν διατροφῆς καὶ ἰδίως ἀπὸ διακυμάνσεις τοῦ ἐλαίου. Καὶ ἐνθυμούμεθα ὅλοι, ὁποίαν ἐπίδρασιν εἶχεν εἰς τὸ παρελθὸν τὸ εἶδος αὐτό, ὅταν ἡ κακὴ ἐσοδεία, ἢ ἄλλοι ἔκτακτοι καὶ ἀστάθμητοι παράγοντες, εἶχον δημιουργήσει ἔλλειψιν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Ἀλλὰ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, μεγαλυτέραν εὐθύνην ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις, ἔχει ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις καὶ ἡ σημερινή. Δὲν τὸ λέγω αὐτὸ διότι θέλω νὰ ἀντιπολιτευθῶ, τὴν Κυβέρνησιν, διότι θὰ ἤμουν ἀπολύτως ἱκανοποιημένος νὰ τὴν ἐχειροκρότουν, ἐὰν ἠδύνατο νὰ συλλάβῃ τό νόημα τοῦ προβλήματος αὐτοῦ καὶ νὰ ἐφαρμόσῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ τὸ προϊόν καὶ τὸν τόπον. Ἀλλὰ εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἔχει δύο λόγους, οἱ ὁποῖοι τῆς ἐδημιουργοῦσαν ὑψίστην ὑποχρέωσιν νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ κατὰ τρόπον οὐσιαστικὸν καὶ ἀποφασιστικόν, πρῶτον λόγον, διότι εἶχε τὸ πείραμα τὸ ἰδικόν μας, τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἡ ὁποία εἶχε δημιουργήσει τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου, μὲ κόπον καὶ μόχθους, διὰ νὰ πείσωμεν τὴν Ἀμερικανικὴν Ἀποστολήν, διὰ νὰ δώσῃ τὴν ἀπαιτουμένην ἐγγύησιν, ἡ ὁποία σήμερον δὲν ἀπαιτεῖται διὰ τὴν χρηματοδότησιν τῆς συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία συγκέντρωσις διηυκόλυνε κατόπιν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν, ὅταν ἔκαμε τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Ἐὰν δὲν ὑπῆρχον τότε τὰ ἀποθέματα τοῦ ἐλαίου, τὰ ὁποῖα ἐχρησιμοποίησε διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμάς, θὰ ἦτο ἀδύνατον νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικὴν της, διότι θὰ ἀνετινάσσετο ἀμέσως ἡ πολιτική της αὐτή. Εἶχε λοιπὸν τὴν πεῖραν τοῦ παρελθόντος καὶ εἶχε μίαν πλειοψηφίαν εὐρυτάτην, ποὺ τῆς ἔδιδεν ὅλην τὴν ἄνεσιν νὰ λάβῃ ὅλα τὰ μέτρα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε ὑπεσχέθη, διὰ μίαν παγίαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία, ἐὰν ἐφηρμόζετο τότε, θὰ ἔδιδε καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν τὴν ἄνεσιν νὰ τὴν ἀκολουθήσῃ κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος δὲν θὰ μᾶς ἔφθανεν εἰς τὸ σημερινὸν κατάντημα, εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν, οὔτε τὸ λάδι εἰς τὰς τιμὰς ὅπου πωλεῖται σήμερον. Δὲν ἐφηρμόσθη λοιπὸν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καμμία πολιτική, δὲν ἐφηρμόσθη ὅμως καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐπιπροσθέτως ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν εἰς ἐποχὴν ποὺ τὴν διηυκόλυνε νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία νὰ συμφέρῃ τό λάδι, διότι ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν τὰς παραμονὰς τῆς ἐσοδείας. Κατ’ ἀκολουθίαν, εἶχεν ἐνώπιόν της ἕνα διάστημα τριῶν μηνῶν, κατὰ τὸ ὁποῖον ἐὰν ἐφήρμοζε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα διεκήρυξεν, ἐὰν ἐφήρμοζε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ὅλοι ὅσοι εἶχον συμμετάσχει εἰς Διακομματικὰς Ἐπιτροπὰς τοῦ ἐλαίου ἀπεφάσισαν καὶ ἐκύρωσαν διὰ τῶν ἀποφάσεών τους τὰ ὁποῖα ὡς ἀποφάσεις Διακομματικῶν Ἐπιτροπῶν ὑφίστανται εἰς τὸ Ἀρχεῖον τῆς Βουλῆς καὶ ἔμειναν εἰς αὐτὰ χωρὶς νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν, οὔτε ἀπὸ τὰς ὑπηρεσίας, οὔτε ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶχεν ἀποφασίσει ἀμέσως ὡς ἀνέλαβε τὴν ἐξουσίαν, νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, σήμερον δὲν θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν θέσιν ποὺ εὑρίσκεται ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν, ὅτι πληρώνει τὰ σπασμένα τῶν προκατόχων του, διότι ὅταν κατὰ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν εἴχομεν ἐπισκεφθῆ τὸν κ. ὑπουργὸν Ἐμπορίου, τοῦ ἐτονίσαμεν τὴν ἀνάγκην τῆς λήψεως ἀμέσου ἀποφάσεως καὶ δημιουργίας ἀποθέματος ρυθμιστικοῦ καὶ τοῦ ἐπεδείξαμεν τοὺς κινδύνους, τοὺς ὁποίους θὰ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν εἶχεν εἰς χεῖρας της τὸ τοιοῦτον ἀπόθεμα, ὥστε πράγματι νὰ ἠμπορῇ νὰ ρυθμίζῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της, ὅτι ἡ ἐσοδεία δὲν ἦτο πολὺ μεγάλη. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της τὴν μεταστροφὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ἀνῆλθον καὶ ὅτι κατ’ ἀκολουθίαν θὰ εἴχομεν καὶ μίαν ἐπίδρασιν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Καὶ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ ἐπίσης, ὅτι ἡ οἰκονομικὴ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία δυσπιστία εἰς τὸ νόμισμα καὶ ὅτι εἴθισται εἰς τὴν Ἑλλάδα νὰ διασφαλίζωνται τὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα εἰς λίρας, εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ἔλαιον. Καὶ ὅτι εἰς τὴν περίοδον τῆς Κατοχῆς, τὸ ἔλαιον ὑπῆρξεν ἓν εἶδος, τὸ πρῶτον καὶ ἀσφαλέστερον διὰ τὴν ἐπένδυσιν. Ἐνῷ ἔπρεπε λοιπὸν ὅλα αὐτὰ νὰ τὰ γνωρίζῃ, καὶ δὲν δικαιολογεῖται νὰ μὴ τὰ γνωρίζῃ, οὐδὲν μέτρον ἔλαβε διὰ νὰ εἶναι κυρία τῆς καταστάσεως σήμερον μὲ τὴν νέαν παραγωγὴν καὶ παρουσιάζεται καὶ σήμερον τὸ θέαμα, μὲ τὴν νέαν παραγωγήν, ἀντὶ τὸ λάδι νὰ συγκρατηθῇ εἰς τιμὰς τοιαύτας, ἔστω καὶ ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας ἦτο πρὸ τῆς νέας παραγωγῆς, νὰ δημιουργῆται μία αὐξητικὴ τάσις ἡ ὁποία ἐπανικόβαλε τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν ὑπεχρέωσε νὰ λάβῃ μέτρα σπασμωδικὰ καὶ ἀγορανομικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἶναι τὰ πλέον ἀκατάλληλα εἰς τοιαύτας στιγμὰς διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαίου, μὲ ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον ἐπῆλθεν, ὥστε ἐντὸς ὀλίγου χρονικοῦ διαστήματος νὰ διπλασιασθῇ ἡ τιμή, ἀποτέλεσμα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπῆλθεν εἰς καμμίαν μεταπολεμικὴν περίοδον, ἐντὸς τόσον μικροῦ χρονικοῦ διαστήματος, νὰ ἐπέλθῃ μία τοιαύτη ἀνατίμησις βασικοῦ εἴδους, τοῦ ὁποίου ὅλοι γνωρίζομεν ποία εἶναι ἡ ἐπίδρασις ἐπὶ τῆς οἰκονομίας τῆς χώρας. Διότι, ποῖον ἦτο τὸ σφάλμα τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως; Ἢ ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ κατὰ τρόπον ἀθόρυβον νὰ ἐξελιχθῇ τό θέμα τοῦ ἐλαίου, καὶ κατὰ τρόπον ἔμμεσον νὰ διευκολύνῃ τὴν εἰσροὴν μεγάλων ποσοτήτων σπορελαίων καὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῶν εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν μεγάλων καὶ μικρῶν ἀποθεμάτων, ἢ ἔπρεπε νὰ εἶχε προλάβει πρὸ τῆς συγκομιδῆς νὰ εἶχεν ὀργανώσει τὴν συγκέντρωσιν καὶ εἰς τιμὰς τοιαύτας, ὥστε νὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ παραγωγοῦ, ἵνα προθύμως— τότε— προσφέρῃ εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως τοιαύτας ποσοτήτας ἐλαίου, αἱ ὁποῖαι θὰ τῆς ἐπέτρεπον, μὲ μίαν ἀνάμιξιν μὲ σπορέλαιον, νὰ ἔχῃ τὰς ἀναγκαιούσας ποσότητας, διὰ νὰ ρυθμίσῃ τὴν κίνησιν τῆς ἀγορᾶς. Διότι, ὅταν πράγματι ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε πρὸ τῆς ἐσοδείας νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου εἰς τιμὴν τῶν 17 δραχμῶν, διεπιστώθη, ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ δὲν ἦτο ἐνδεδειγμένη καὶ ὅτι δὲν ὑπῆρχεν ἐνδιαφέρον τῶν παραγωγῶν νὰ προσφέρουν τὸ λάδι. Ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τῆς προσφορᾶς, νὰ προσφέρῃ 18–19–20 δρχ., κατὰ τρόπον ὥστε νὰ προκαλέσῃ τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ παραγωγοῦ καὶ νὰ δώσῃ τὸ λάδι εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ σημερινὴ κατάστασις ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Ὑπενθυμίζω τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὴν προηγουμένην σύνοδον τῆς Βουλῆς, ὁ ὁποῖος ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἐδήλωσεν, ὅτι εἶναι ἀποφασισμένος νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου νὰ καθιεροῦται ἑνιαία πολιτικὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Τοιοῦτον ὅμως νομοσχέδιον, δὲν κατετέθη. Δὲν γνωρίζω κατὰ ποῖον τρόπον λειτουργεῖ ὁ Κρατικὸς μηχανισμὸς καὶ ἐπηρεάζει τοὺς ἑκάστοτε ὑπουργούς, ὥστε ὄχι μόνον τὰς ἀποφάσεις ἡμῶν τῶν βουλευτῶν νὰ μὴ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν ἀλλὰ καὶ τὰς ἀποφάσεις ἐκείνας τὰς ὁποίας οἱ ἴδιοι ἐν στενῷ κύκλῳ λαμβάνουν, νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐφαρμόσουν. Θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι δὲν ἔχει ἀντιμετωπισθῆ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ποτὲ κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νὰ ἀνταποκρίνεται πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Ἔθνους. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν, κύριοι, τοῦ θέματος αὐτοῦ, θὰ πρέπει νὰ λαμβάνωνται μέτρα καὶ διὰ τὸν παραγωγὸν καὶ διὰ τὸν καταναλωτὴν καὶ διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Τὸ θέμα τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, βάσει τῶν πορισμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα κατέληξεν ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ προστασία τοῦ προϊόντος εἶναι ἀπαραίτητος, διὰ νὰ διασφαλισθῇ, ὄχι μόνον τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ καὶ τὸ θέμα τῆς ἐξαγωγῆς. Εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ δημιουργήσῃ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα νὰ τῆς ἐπιτρέπουν νὰ ρυθμίζῃ τὰς ἐσωτερικὰς τιμάς, ἀλλὰ νὰ διασφαλίζῃ καὶ τὴν ἐξαγωγὴν παγίως εἰς ποσότητα, ἡ ὁποία θὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ μὴ βλάπτεται ἡ ἐσωτερικὴ κατανάλωσις καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ποσότης ἐξαγωγῆς, ὥστε τὸ ἔλαιόν μας νὰ διοχετεύεται εἰς τὰς ξένας ἀγοράς, διότι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑποστηρίζωμεν εἰσαγωγὴν σπορελαίου ἄνευ ταὐτοχρόνου διασφαλίσεως τῆς ἐξαγωγῆς. Πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ πολιτικὴ διασφαλίζουσα καὶ τοὺς δύο τομεῖς. Παραλλήλως διὰ τὴν προστασίαν τῆς καταναλώσεως ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον ἡ προστασία τῆς καταναλώσεως, νὰ γίνεται εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, ἀλλὰ εἰς βάρος τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐσφαλμένην πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐφήρμοσεν ἔστω καὶ διὰ τὴν παροῦσαν ἐσοδείαν, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξαγγείλῃ μίαν πολιτικήν, ἡ ὁποία θὰ ἐξασφαλίζῃ τὸν παραγωγὸν καὶ τὸν καταναλωτήν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τὴν χειροκροτήσωμεν, ἀλλὰ δὲν γνωρίζομεν, ἐὰν ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ἀρθῇ εἰς τὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ νὰ ἀποτινάξῃ ὅλας ἐκείνας τὰς ὑπόπτους δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιδροῦν πάντοτε εἰς τὸν χειρισμὸν τῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν προϊόντα τοιαύτης μεγίστης σημασίας, ὡς εἶναι τὸ ἔλαιον. (Χειροκροτήματα).

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Ι. Παπαηλιάκης.

§128Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Εἶμαι νέος βουλευτής, κύριοι συνάδελφοι καὶ μετὰ θρησκευτικῆς εὐλαβείας παρακολουθῶ τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς, λυποῦμαι εἰλικρινῶς διότι διαπιστώνω, ὅτι ἀπαρτία τοῦ Σώματος ὑπάρχει μόνον ὅταν συζητοῦνται νομοσχέδια μὲ περιεχόμενον προσωπικόν. Ὅταν συζητοῦνται ἐπερωτήσεις ἀφορῶσαι τὴν προστασίαν βασικῶν προϊόντων, εὑρισκόμεθα συνήθως πρὸ κενῶν ἑδωλίων καὶ ἡ Κυβέρνησις παρίσταται μόνον διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑφυπουργῶν της. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ οἱ ὑπουργοί, κατὰ σύστημα ἀπουσιάζουν. Κατὰ τὴν προεκλογικὴν ἐποχὴν ὑπόσχονται, ὅτι θὰ ὑποστηρίξουν τοὺς ἐργάτας καὶ τοὺς παραγωγούς. Ἡ ἐκλογική μου περιφέρεια δὲν παράγει ἔλαιον, κατάγομαι ὅμως ἐκ Κρήτης, ὅπου ἔζησα τὸ μεγαλύτερον μέρος τῆς ζωῆς μου καὶ νομίζω, ὅτι ὀρθῶς παρεμβαίνω εἰς τὴν ἀφορῶσαν τὸ ἔλαιον συζήτησιν, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ τὸν κυριώτερον συντελεστὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἡ πρώτη Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ διεπίστωσε, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἐγένετο μία εὐρεῖα νοθεία τοῦ ἐλαιολάδου, μὲ πυρηνέλαιον καὶ σπορέλαιον. Πολλοὶ δηλαδὴ ἦσαν ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχον ὑποπέσει εἰς τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 31 τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος ἀδίκημα, τὸ ἀδίκημα δηλονότι τῆς νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου. Ὅλοι σας ἀσφαλῶς θὰ ἐνθυμεῖσθε τὴν σχετικὴν μὲ τὸ σημεῖον τοῦτο ἀγόρευσιν τοῦ κ. Μαλλιάκα.

§129Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα προσεκόμισεν ὁ κ. συνάδελφος εἶναι ἀνακριβῆ. Ὁ κ. Μαλλιάκας τὸν ἀριθμὸν τῶν δειγματοληψιῶν, τὸν ἐξέλαβεν ὡς ἀριθμὸν μηνύσεων. Καὶ καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν τὰ ἑξῆς στοιχεῖα, ὅτι τὸ σύνολον τῶν ληφθέντων δειγμάτων ἀπὸ Νοεμβρίου 1955 μέχρι Ἰουνίου 1956 εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι 1485 δείγματα, ὄχι μηνύσεις. Ἐπὶ τῶν 1485 δειγμάτων, ἀριθμὸς νοθευμένων δειγμάτων 148. Ὑπεβλήθησαν ἐφέσεις 33, ἠσκήθησαν ποινικαὶ διώξεις 117, ἐκκρεμοῦν ὑποθέσεις 48, ἐξεδικάσθησαν 69, ἐκ τῶν ὁποίων κατεδικάσθησαν 64........ (ἀναγινώσκει ἀριθμούς).......... Συνεπῶς τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ὁ κ. Μαλλιάκας δὲν ἦσαν ἀληθῆ, διότι δὲν ἐπρόκειτο περὶ μηνύσεων, ἀλλὰ περὶ δειγμάτων καὶ τὰ νοθευμένα τὰ ὁποῖα εὑρέθησαν ἀπὸ τὸν Νοέμβριον τοῦ 1955, ἕως τὸν Ἰούνιον τοῦ 1956, ἦσαν 148.

§130Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν εἶναι μόνον τόσα τὰ νοθευμένα δείγματα, διότι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου εἶχε διατάξει τὴν ἀναστολὴν τοῦ διοικητικοῦ ἐλέγχου. Καὶ τὸ ἀνέφερον αὐτὸ προσκομίσας στοιχεῖα ἐπίσημα καὶ εἰς τὴν ἐπερώτησίν μου. Ἔχω τὰ πλήρη στοιχεῖα καὶ ἂν θέλετε νὰ σᾶς τὰ φέρω. Ἀλλὰ καὶ ὁ Εἰσαγγελεὺς ὁ ὁποῖος αὐτεπαγγέλτως ἐπρόκειτο νὰ ἀσκήσῃ ποινικὴν δίωξιν, ἐσταμάτησε ταύτην. Αὐτὰ, κύριε ὑπουργέ, θὰ τὰ εὕρετε εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς 26 Μαΐου 1955 τοῦ Ἀγορανομικοῦ Δικαστηρίου.

§131Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Αὐτὰ τὰ γεγονότα εἶναι τοῦ 1954.

§132Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τὸν Νοέμβριον ἢ Δεκέμβριον τοῦ 1954, ἤρχισεν ἡ νοθεία τοῦ ἐλαιολάδου μὲ πυρηνέλαιον, ὄχι μὲ σπορέλαιον. Καὶ αὐτὰ ἦλθον ὡς στοιχεῖα εἰς τὴν δίκην τοῦ Ἀγορανομικοῦ Δικαστηρίου τὴν 23.5.55 καὶ ἐλέχθησαν ἐκεῖ ὅλα καὶ τὸ ὅτι ἀνέστειλεν ὁ εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν τὴν ποινικὴν δίωξιν καὶ ὅτι διετάχθη διοικητικὴ ἀναστολή. Θὰ εἴχομεν ἐνδεχομένως καὶ 5.000 μηνύσεις. Τὸ μέτρον εἶχε γενικευθῆ.

§133Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα αὐτά, διεπιστώθη, ὅτι καθολικός, τακτικὸς καὶ αὐστηρὸς ἔλεγχος καὶ παρακολούθησις γίνεται.

§134Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ ἡμεῖς καὶ ἄλλοι ἐκλήθημεν εἰς τὴν Διεύθυνσιν Ἀγορανομίας καὶ κατεθέσαμεν ἐν προκειμένῳ. Ἐδόθησαν ἐντολαὶ ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῆς, νὰ σταματήσῃ ἡ δίωξις, διότι ὁ τότε ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Μακκᾶς, εἶχε δώσει ἐντολὴν νὰ γίνεται σιωπηρῶς ἡ πρόσμιξις, πρὸς συμπίεσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαιολάδου. Καὶ βάσει τῶν καταθέσεων αὐτῶν, τὸ Δικαστήριον ἠθώωσε τοὺς νοθευτὰς καὶ τοὺς κατεδίκασεν ἐπὶ ὑπερβολικῷ κέρδει. Αὐτὰ εἶναι πράγματα, τὰ ὁποῖα διὰ σειρᾶς ἄρθρων καὶ ἐκ τῶν ἀνταπαντήσεων βουλευτῶν καὶ ὑπουργῶν, διελευκάνθησαν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, ἐφ’ ὅσον καθωρίσθη τὸ τέταρτον, νὰ μὴ γίνωνται διακοπαί.

§136Ι. ΠΑΠΑΗΛΙΑΚΗΣ. Διεπιστώθη, κύριοι, καὶ παρὰ τὴν διακοπὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ κ. Καραμανλῆ, ἐννοῶ τὴν πρώτην, κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1955, εἶχε διαπιστώσει, ὅτι ἐλάμβανε χώραν νοθεία ἐλαίου μὲ σπορέλαιον καὶ πυρηνέλαιον. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ἐμένα ἂν ἔχουν γίνει μηνύσεις ἢ ἂν αὐτεπαγγέλτως ἡ Κυβέρνησις ἐπελήφθη τοῦ θέματος. Γεγονὸς εἶναι ἕνα: Ὅτι κατὰ τοὺς τελευταίους μῆνας τοῦ 1955, εἶχε παρατηρηθῆ σωρεία νοθειῶν. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον, ὕστερα ἀπὸ ἑπτὰ μῆνας καὶ βλέπομεν Δικαστήρια ἀγορανομικά, νὰ καταδικάζουν μεγάλας ἑταιρείας, ὅπως εἶναι ἡ «Μινέρβα» διὰ νοθείαν ἐλαίου μὲ σπορέλαιον. Ἐνῷ λοιπὸν ἡ Κυβέρνησις κατὰ τὸ 1955 καὶ μέχρι προχθὲς κατεδίωκε τοὺς νοθευτάς, σύμφωνα μὲ τοὺς ἰσχύοντας ἀγορανομικοὺς νόμους, ἔρχεται μίαν ὡραίαν πρωΐαν ἡ Κυβέρνησις, ἡ δευτέρα, τοῦ κ. Καραμανλῆ καὶ οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, ἐπισημοποιεῖ τὴν νοθείαν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 33)56 ἀγορανομικῆς διατάξεως. Καταργεῖ τὸν νόμον 146)36 τὸν Ἀγορανομικὸν Κώδικα καὶ λέγει ὅτι δὲν ὑπάρχει σήμερον νοθεία ὅταν τρώγωμεν λάδι μὲ σπορέλαιον. Ἔρχεται δηλαδὴ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἐπίσημον Κράτος καὶ διαπράττει ἐπίσημον νοθείαν. Κύριοι βουλευταί, ὑπεστήριξα ὑπὸ τὴν ἰδιότητά μου ὡς δικηγόρου, ὑπόθεσιν εἰς ἀγορανομικὸν δικαστήριον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκατηγορεῖτο πελάτης μου, ὅτι εἶχε λάδι νοθευμένον μὲ πυρηνέλαιον. Καὶ ἐκλήθησαν ὅλοι οἱ εἰδικοὶ χημικοὶ νὰ διαπιστώσουν τὸ ποσοστὸν τῆς νοθείας. Καὶ ἔρχεται τὸ ἐπίσημον Χημεῖον τοῦ Κράτους, μὲ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἔχω εἰς τὴν διάθεσιν οἱουδήποτε, νὰ βεβαιώσῃ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ σύγχρονα μέσα ἐλέγχου, νὰ διαπιστώσωμεν τὸ ποσοστὸν τῆς περιεκτικότητος τοῦ πυρηνελαίου ἢ σπορελαίου. Ὑπεστηρίχθη καὶ ἐγένετο δεκτόν, ἀπὸ τὸ δικαστήριον, ὅτι ὅταν τὸ λάδι περιέχῃ πυρηνέλαιον —καὶ ὅλα τὰ λάδια, κύριοι, οἱασδήποτε ὀξύτητος περιέχουν πυρηνέλαιον, διότι διὰ τῶν συγχρόνων μέσων συνθλίβεται καὶ ὁ πυρὴν τῆς ἐλαίας καὶ ἑπομένως βγάζει καὶ αὐτὸς τὸ πυρηνέλαιον— δὲν εἶναι νοθευμένον, ἀλλὰ εἶναι γνήσιον ἐλαιόλαδον. Παρηκολούθησα, ὅπως σᾶς εἶπον καὶ τὴν ἐπερώτησιν αὐτὴν καὶ δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς τὴν ἔκδοσιν τῆς ἀγορανομικῆς ταύτης διατάξεως, διὰ τῆς ὁποίας οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ἀναθέτει τὴν ἐμπορίαν τοῦ ἐλαιολάδου, τοῦ τυποποιημένου, ὡς τὸ ἀποκαλεῖ, εἰς ὡρισμένας βιομηχανίας ἐλαίου. Σήμερον τυχαίως ἔπεσεν εἰς χεῖρας μου, ὅπως θὰ ἔπεσε καὶ εἰς τὰς ἰδικάς σας, τὸ περιοδικὸν τὸ ὁποῖον ἐκδίδει ἡ ἐλαιουργική. Καὶ βλέπομεν ἀπὸ τὸ περιοδικὸν αὐτὸ ὅτι ἡ ἀπόφασις αὐτὴ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, τῆς τυποποιήσεως, τουτέστι τῆς προσμίξεως τοῦ ἐλαιολάδου μὲ σπορέλαιον, ἐξεδόθη διὰ νὰ διαθέσωμεν 25.000 τόννους σπορέλαιον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔδωσεν ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια. Καὶ ἐρωτῶ, ἔπρεπε νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀγορανομικὴ διάταξις, διὰ τόσον μικρὰν ποσότητα σπορελαίου καὶ νὰ γίνουν τόσαι διατυπώσεις ἢ ἔπρεπε τὸ σπορέλαιον αὐτὸ νὰ τεθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν, ὅπως πολὺ ὀρθῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων καὶ νὰ ἐναποτεθῇ εἰς τὴν θέλησιν τοῦ ἀγοραστοῦ ἂν θέλῃ νὰ τρώγῃ σπορέλαιον ἢ ἂν θέλῃ νὰ τρώγῃ ἐλαιόλαδον; Εἶναι γνωστόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ σπορέλαιον προπολεμικῶς εἶχεν ὄντως μεγάλην κατανάλωσιν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα καὶ ὅτι ὁ περισσότερος κόσμος τῆς Βορ. Ἑλλάδος, δὲν ἔτρωγεν ἐλαιόλαδον, διότι παρῆγε σπορέλαιον, ἀλλὰ καὶ διότι δὲν τὸ εἶχε συνηθίσει. Μεταπελευθερωτικῶς ὅμως, ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, ὅλος ὁ κόσμος, καὶ ὁ ἀγρότης τοῦ πλέον ἀπομεμακρυσμένου χωριοῦ, κάμνει κατανάλωσιν ἐλαιολάδου. Σήμερον ὁ χωρικὸς αὐτὸς θὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν προπολεμικὴν ἐποχήν, διότι παρ’ ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον διὰ νὰ γίνεται κανονικὴ ἡ πρόσμιξις, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν τὸ πιστεύω ἀπολύτως. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι οἱ κάτοικοι τῶν ἀπομεμακρυσμένων χωρίων τῆς Βορ. Ἑλλάδος, θὰ τρώγουν τυποποιημένον ἔλαιον μὲ πρόσμιξιν σπορελαίου 60–70%. Εἰς τὴν συνεδρίασιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ πατάτας, ἦλθεν ὡς ἀλεξιπτωτιστής, ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον. Εἶπεν, ὅτι ὅταν ἡ Κυβέρνησις διεπίστωσεν ἄνοδον τῆς τιμῆς τῆς πατάτας, διὰ νὰ σταματήσῃ τὸν τιμάριθμον ἔπρεπε νὰ ἐκδώσῃ αὐτὴν τὴν ἀντισυνταγματικὴν ἀπόφασιν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετρέπετο ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ γεωμήλων. Ἀνέφερε μάλιστα, χαριτολογῶν, ὅτι καὶ ἡ ὑπερτίμησις τῶν ἀγγουριῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιδράσῃ ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου. Ἐὰν ἦτο ἐδῶ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ τὸν ἠρώτων, ὅταν ἡ Κυβέρνησις διεπίστωσε τὴν ἄνοδον τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, τί μέτρα ἔλαβεν; Ἔλαβε τὰ μέτρα τῆς τυποποιήσεως. Καὶ ἐρωτᾶται, ἐπέτυχε τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπεδίωκε; Ἐὰν διεπίστωνα, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου παρέμενεν εἰς ὃ σημεῖον ἦτο ὅτε ἐξεδόθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33)56 ἀγορανομικὴ διάταξις, πρῶτος ἐγὼ θὰ ἐχειροκρότουν τὴν Κυβέρνησιν. Διεπιστώσαμεν ὅμως, κ. συνάδελφοι καὶ τὸ διαπιστώνει καὶ ὁ πτωχὸς λαός, ὁ ὁποῖος πληρώνει τὴν κακὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἰς διάστημα ἑνὸς καὶ μόνον μηνός, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου, αὐτῆς τῆς βασικῆς τροφῆς τοῦ ἐργάτου, ἐδιπλασιάσθη καὶ αἱ πληροφορίαι, τὰς ὁποίας ἔχω, εἶναι ὅτι σήμερον εἰς τὸν τόπον τῆς παραγωγῆς, γίνονται ἀγοραπωλησίαι ἐλαιολάδου μὲ 35–36 δραχμάς. Καὶ διαπιστώνομεν τὴν πραγματικότητα, ὅτι ἡ Ἀγοραν. Διάταξις, ἔγινε μὲ μόνον σκοπόν, ὄχι διὰ νὰ διατεθοῦν αἱ 25 χιλιάδες τόννοι σπορελαίου, ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπισημοποιήσωμεν τὴν νοθείαν καὶ νὰ βοηθήσωμεν ὡρισμένας βιομηχανίας ἐλαίου. Εἶναι ἀληθές, ὅτι διαφωνεῖ καὶ ἡ Ἐλαιουργικὴ μὲ τὴν ἀγορανομικὴν αὐτὴν διάταξιν, διαφωνεῖ διότι δὲν ἠρωτήθη ὡς ἰσχυρίζεται. Ἐὰν ἐζητεῖτο ἡ γνώμη της, θὰ ἐπρότεινεν ἡ πρόσμιξις νὰ ἐγένετο 70% σπορέλαιον καὶ 30% γνήσιον ἔλαιον. Θέλει δηλαδὴ ἡ Ἐλαιουργική, ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ τρώγῃ ἐλαιόλαδον περισσότερον νοθευμένον ἀπ’ ὅ,τι τὸ προσφέρει ἡ Κυβέρνησις. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς μετὰ τὴν τυποποίησιν, θὰ τρώγῃ σπορέλαιον καὶ οὐχὶ ἔλαιον. (Χειροκροτήματα).

§137ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§138Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, καλόπιστος θὰ εἶναι καὶ ἡ ἰδική μου διάθεσις ἔναντι τοῦ θέματος, ὄχι μόνον διότι τὸ θέμα ἐπιβάλλει τοῦτο, ἀλλὰ διότι καὶ ἀντικρύζω ὑπουργὸν ἐπερωτώμενον, ὁ ὁποῖος μὲ τιμᾶ διὰ τῆς φιλίας του. Καὶ μάλιστα, εἶχα καὶ ὡρισμένας συνομιλίας ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ἀμέσως μόλις ἀνέλαβε τὰ καθήκοντά του εἰς ἕνα τόσον κρίσιμον τομέα. Βεβαίως, εἶναι θλιβερόν, τὸ θέαμα τοῦ Κοινοβουλίου, συζητουμένου τόσον μεγάλου θέματος ποὺ ἀφορᾷ ὄχι μόνον τὸν Ἕλληνα ἐλαιοπαραγωγόν, ἀλλ’ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὸ Κοινοβούλιον νὰ εὑρίσκεται σχεδὸν ἐν ἀπουσίᾳ. Πιστοὶ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι πράγματι πιστεύουν, ὅτι ἡ καλόπιστος συζήτησις θὰ δώσῃ μίαν ἐποικοδομητικὴν σκέψιν διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἀντικρύζουν τὴν αἴθουσαν κενήν. Πράγματι ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου εἶναι μέγα θέμα καὶ ἅπτεται τῆς εὐτυχίας, ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανείς, τοῦ ἐλαίου. Δι’ αὐτό ἐπιστεύομεν καὶ πιστεύομεν ἀπολύτως, ὅτι μέσα εἰς τὰς ὁμοδόξους σκέψεις, τὰς ὁποίας ἡ μεταπολεμικὴ Ἑλληνικὴ ζωὴ ἐξήνεγκεν, ὅτι ἡ διαχείρισις τῶν ἐθνικῶν εἰσοδημάτων ἐπέβαλεν εἰς ὅλα τὰ κόμματα, εἴτε ἐν τῇ Κυβερνήσει εἶναι εἴτε ἐν τῇ Ἀντιπολιτεύσει, μίαν ἑνιαίαν, σαφῆ, διαυγῆ, πολὺ δὲ περισσότερον στοργικὴν πολιτικὴν διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Αὐτὸ δὲν ἔγινε. Καὶ ἡ συζήτησις, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον καὶ προχθὲς καὶ ἀντιπροχθὲς αὐτὸ ἀποδεικνύει. Ἀποδεικνύει, δυστυχῶς, ὅτι ἡ Ἑλλὰς στερεῖται ἐλαιϊκῆς πολιτικῆς, ποὺ ἔπρεπε ἀπὸ ἐκεῖ νὰ ξεκινήσῃ. Διότι ὄχι μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἀπεδείκνυεν ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις τὴν στοργὴν καὶ τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν ἔχει πρὸς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην καὶ εἰδικώτερον εἰς τὸν Ἕλληνα ἐλαιοπαραγωγόν, ἀλλὰ τῆς δίδεται καὶ τὸ ὡραῖον καὶ κρίσιμον σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ν’ ἀποδείξῃ ὅλας τὰς δυνατότητας, τὰς ὁποίας ἔχει διὰ νὰ συλλάβῃ τὸ γενικὸν θέμα. Ἰδοὺ διατὶ ἔλεγον εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ ἐλαίου πρὸ ἡμερῶν, ὅτι ἡ ἐλαϊκὴ πολιτικὴ εἶναι ἐθνικὴ πολιτικὴ καὶ ὡς τοιαύτη ἔπρεπε νὰ τὴν ἀκολουθήσουν ὅλα τὰ κόμματα καὶ μάλιστα νὰ προκαθορίζεται ποία θὰ εἶναι ἡ πολιτικὴ τόσον τῆς Κυβερνήσεως ὅσον καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅταν θὰ κληθοῦν νὰ κυβερνήσουν. Διατί; Διότι, ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, τὸ λάδι ἐξαιρετικῶς καὶ διακριτικώτατα, ἀπέναντι τῶν ἄλλων γεωργικῶν προϊόντων, διὰ τὰ ὁποῖα πιστεύομεν, ὅτι χρειάζεται καὶ ἐκεῖ πολιτικὴ στοργῆς, τὸ λάδι εἰδικῶς ἀποτελεῖ ἓν ἐκ τῶν τριῶν σπουδαίων παραγόντων ποὺ ἀπαρτίζουν τὸν τιμάριθμον τοῦ πτωχοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ὁμιλῶ διὰ τὸν τιμάριθμον ποὺ ἐνδιαφέρει τὰ 9)10 τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ξεπερνῶ τὸν τιμάριθμον ποὺ ἔκαμεν ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος, ξεπερνῶ τὸν τιμάριθμον ποὺ ἔκαμεν ἡ Κυβέρνησις. Ξεπερνῶ τὸν τιμάριθμον, τὸν ὁποῖον κάμνει ἡ οἰκοδέσποινα τοῦ Κολωνακίου. Πηγαίνω εἰς τὸν τιμάριθμον, τὸν ὁποῖον κάμνει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος κάθεται εἰς τοὺς πρόποδας τοῦ Ψηλορείτη καὶ στὸ Βίτσι καὶ ὁ ὁποῖος κάθεται κάτω ἀπὸ τὸν ἥλιον ἕνα χρόνο. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς παράγοντες, οἱ ὁποῖοι συνθέτουν τὸν τιμάριθμον εἶναι ἡ λίρα, τὸ σιτάρι, καὶ τὸ λάδι. Ἐάν, λοιπόν, ἡ συντήρησις τῶν τριῶν αὐτῶν παραγόντων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸν τιμάριθμον τοῦ μεγάλου τμήματος τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ ἐπιβάλλῃ προσοχήν, φαντασθῆτε διατὶ διὰ τὸ λάδι ἐπεβάλετο ἐθνικὴ πολιτικὴ καὶ μεγάλη στοργή. Διότι δὲν θὰ καλύψῃ μὲ τὴν στοργὴν τὸν ἀγρότην, θὰ καλύψῃ μὲ τὴν ἀγάπην ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Δι’ αὐτὸ κατηγορῶ ἰδίᾳ τὴν προκάτοχον Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐπὶ μίαν τριετίαν ἤσκησε μίαν ἐσφαλμένην πολιτικήν, ξεκινῶντας μάλιστα, ἄρθρον 1ον: «Εὐημερία εἰς τὸν ἀγρότην», καὶ ἐξηνέχθησαν μάλιστα ἀπὸ χείλη τὰ ὁποῖα ἦσαν ἐπίσημα καὶ εἶχον γνώμην. Καὶ ἴσως παρεσύρθη τότε ὁ Ἑλληνικὸς λαός, καὶ τοὺς ἐψήφισεν. Ἡ προκάτοχος Κυβέρνησις —δὲν ἀφορᾷ αὐτὸ τοὺς ἀγαπητοὺς ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀκούουν διότι δὲν ἐκόσμουν τὸ Κοινοβούλιον— κατεκεραύνωσε τοὺς βουλευτὰς τοῦ Κέντρου ὅτι δὲν ἔκαμον τίποτε διὰ τὸ λάδι, ἐνῷ εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου εἶχε κάμει ἔναρξιν αὐτῆς τῆς πολιτικῆς, εἶχε κάμει συγκέντρωσιν 30 χιλιάδων τόννων ἐλαίου, ἡ ὁποία ἔσωσε καὶ τὸν Ἕλληνα παραγωγόν, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἕλληνα καταναλωτήν. Πολὺ περισσότερον ἔδωσε τὰ ἐφόδια νὰ προσπεράσῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὴν πρώτην κρίσιν καὶ εἰς τὸ πρῶτον ἡμιχρόνιον καὶ εἰς τὸ δεύτερον, ἐνῷ εἶχε τὴν πεῖραν αὐτῆς τῆς ὡραίας γραμμῆς τῆς συγκεντρώσεως τῶν 33.000 τόννων τὴν ἐγκατέλειψεν. Ὁ Βενιζέλος, ἔθεσεν ὡς ὅρον καὶ προϋπόθεσιν τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὴν Κυβέρνησιν τότε, τὴν συγκέντρωσιν τῶν 33.000 τόννων ἐλαίου καὶ οὕτω ἐγένετο ἡ συγκέντρωσις. Αὐτὰ τὰ δίδω ὑπευθύνως, διότι κατὰ σύμπτωσιν, ἤμην μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης καὶ νομίζω ὅτι ἀξιοπιστότατα μεταδίδω πληροφορίας τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Καὶ ἐπανέρχομαι καὶ πάλιν εἰς τὴν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξα καὶ ὑποστηρίζω, ὅτι ὁ τιμάριθμος, ὁ ὁποῖος συντίθεται μὲ τοὺς τρεῖς παράγοντας, τὴν λίρα, τὸ σιτάρι καὶ τὸ λάδι καὶ ἀφορᾷ τὴν εὐημερίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἔπρεπε εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν προκάτοχον νὰ δώσῃ τὸ ἐνδόσημο νὰ κάμῃ τὴν συγκέντρωσιν, τὴν ὁποίαν καὶ ὁ ὑποφαινόμενος μὲ τὴν βραχνὴν φωνὴν εἶχεν ὑποστηρίξει. Καὶ ἰδοὺ ἡ ἐξήγησις, ἡ ὁποία δίδεται ἐν συνεχείᾳ διότι ἀγαπητὲ κύριε ὑπουργέ, ἡ ὀρθόδοξος πολιτική, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ παρὰ μὲ συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου. Εἶναι ἡ μόνη πολιτική, ἡ ὁποία δίδει τὴν ἄνεσιν εἰς τὴν Κυβέρνησιν ρυθμίσεως τοῦ τιμαρίθμου, νὰ ἔχῃ ἕνα μεγάλο ἀπόθεμα, τὸ ὁποῖον νὰ χειρίζεται ἐλευθέρως, ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη. Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον κάμνει ἡ Κυβέρνησις διὰ τοὺς ἄλλους δύο παράγοντας, τὸ σιτάρι καὶ τὴ λίρα, τὸ ἴδιον νὰ κάμνῃ καὶ διὰ τὸ λάδι. Ἰδού, λοιπόν, διὰ ποῖον λόγον ἐπιμένω, ὅτι μόνον διὰ τῆς συγκεντρώσεως θὰ προστατευθοῦν οἱ παραγωγοὶ καὶ εἰς αὐτὸ ἐπιμένουν καὶ οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, καθὼς εἶπε τότε ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι οἱ παραγωγοί, οἱ ἀτυχεῖς δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν παρὰ μόνον δικαιοσύνην. Αὐτὸ ζητοῦσαν τότε, αὐτὸ ζητοῦν καὶ σήμερον. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν τομέα τῆς διαχειρίσεως τοῦ ἐλαίου καὶ δι’ αὐτό, μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου νὰ τὸ ἐπαναλάβω, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι τόσον ὁ φίλος κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, ὅσον καὶ ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας, τὸ αἴτημα αὐτὸ θὰ τὸ κάμουν συνείδησιν καὶ ἔτσι θὰ κατορθώσουν νὰ φθάσουν κάποτε εἰς τὴν ὡραίαν γραμμήν, τὴν ὁποίαν ἐπιθυμεῖ ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος διὰ τὸ συμφέρον αὐτοῦ τούτου, ἀλλὰ καὶ πολὺ περισσότερον διὰ τὸ συμφέρον ὁλοκλήρου τῆς κοινωνίας. Τό θέμα τῆς προστασίας τοῦ ἐλαίου ἐν σχέσει πρὸς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς, μοῦ δίδει τὴν ἄνεσιν νὰ προχωρήσω περισσότερον ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἐλέχθησαν, ὅτι πρέπει νὰ δογματίσωμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, τὸ λάδι πρέπει νὰ εὐθυγραμμίζεται μὲ τὰς διεθνεῖς τιμάς. Τοῦτο νομίζω, ὅτι ἱκανοποιεῖ πλήρως τοὺς παραγωγοὺς καὶ τοὺς ἱκανοποιεῖ διότι αἴρει τὸ παράπονον αὐτῶν, ὅτι ἐνῷ αἱ τιμαί, εἰς τὸ ἐξωτερικόν, εἶναι ὑψηλαί, εἰς τὸ ἐσωτερικὸν εἶναι χαμηλαί. Μετὰ ἀπὸ αὐτὴν τὴν προσθήκην, τὴν ὁποίαν διετύπωσα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν πολιτικήν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου, τὸ δεύτερον σκέλος εἰς τὸ ὁποῖον δὲν διαφωνεῖ κανείς, εἶναι τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς. Ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις νὰ δηλώσῃ σήμερον ἐὰν ἀπεφάσισε τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου, διότι μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δώσωμεν μίαν ἱστορικὴν δικαίωσιν εἰς τὴν προσπάθειαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν προσπάθειαν, ἡ ὁποία καταβάλλεται μεταπολεμικῶς νὰ συγκρατήσωμεν τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ τὰς ὁποίας εἴχομεν προπολεμικῶς. Τὰ ἐθνικά μας προϊόντα ὑπέστησαν περιπετείας, τὸ λάδι δὲ πολὺ περισσότερον. Ἐνῷ πρῶτα εἴχομεν 12–15 ἀγοράς, σήμερον ἔχομεν 2–3 ἀγοράς. Ὀφείλομεν νὰ συγκρατήσωμεν τὰς ἀγορὰς καὶ διὰ νὰ τὸ ἐπιτύχωμεν τοῦτο πρέπει νὰ ἔχωμεν μόνιμον ἐλαϊκὴν πολιτικήν. Ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ σπορελαίου, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω, ὅτι μέχρι καὶ τῆς προηγουμένης Βουλῆς, ὁ ὑποφαινόμενος ὑπῆρξε πολέμιος τῆς εἰσαγωγῆς σπορελαίου. Εἰς ἀγορεύσεις μου ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ κατεδίκαζα τὰς ἑκάστοτε Κυβερνήσεις καὶ ἰδίως τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διότι εἶχον προσπαθήσει δύο–τρεῖς φορὰς νὰ εἰσαγάγουν σπορέλαιον. Καὶ ἦτο ἡ ὀρθόδοξος σκέψις. Τὸ σπορέλαιον δὲν πρέπει νὰ ἔρχεται εἰς τὴν χώραν, διότι διευκολύνεται ἡ νοθεία. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον διαπιστώνομεν, τώρα, εἶναι, ὅτι τὸ λάδι, τὸ ὑπάρχον εἰς ἀποθέματα, δὲν θὰ ἐπαρκέσῃ. Ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡμεῖς δὲν πρόκειται νὰ κάμνωμεν ἐξαγωγὰς ἐλαίου ἡ παραγωγὴ κατακτήσῃ τὰς ἀγορὰς καὶ δεύτερον ἀπολαύσῃ τὰς οἵας ἀνέμενε καὶ ἀναμένει τιμὰς εἶναι ὀρθὸν τὸ μέτρον. Καὶ αὐτὸ θὰ τὸ κρίνωμεν. Τελειώνοντας τὴν ὁμιλίαν μου, θὰ παρακαλέσω καὶ πάλιν τὸν ἀγαπητὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, εἰδικώτερον εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγγελίας, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν μέλλουσαν ἐσοδείαν θὰ κάμνῃ ὁπωσδήποτε συγκέντρωσιν. Δύο λέξεις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω διὰ τὸ δεύτερον μέρος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Εἶπον πολλά, τὰ ὁποῖα εἶναι πραγματικότητες. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Γεωργίας, εἶναι, νὰ τὸν βεβαιώσω περὶ τοῦ ἑξῆς: Καταπληκτικόν, κύριοι συνάδελφοι. Πέρυσιν, ἡ Ἑλλὰς ἔχασεν ἕνα πόλεμον διότι δὲν ἐλήφθησαν ἐγκαίρως τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν, μὲ τὴν προσοχήν, ποὺ ἐπέβαλε τὸ θέμα. Ἀπὸ 160.000 τόννους ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον ἐπεριμέναμεν, 70.000 μόνον ἐβγάλαμεν καὶ 80.000 ἔφαγεν ὁ δάκος. Ἰδοὺ λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἐπιβάλλεται, νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα εἰσηγήθησαν οἱ συνάδελφοί μου. Λέγω ἐπιγραμματικῶς, ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου καὶ λέγω ὑποχρεωτικήν, διότι τὸ προαιρετικὸν ἀπέδειξεν, ὅτι δὲν εἶχε κανένα ἀποτέλεσμα. Δεύτερον, νὰ ἀφήσετε τὸν τρόπον τῆς καταπολεμήσεως εἰς ἐνθουσιώδεις γεωπόνους. Σταθῆτε σεῖς ἐπὶ κεφαλῆς καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἀπὸ τὸ παρελθὸν τὸ θλιβερόν, τὸ ὁποῖον εἴχαμεν εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἴδωμεν ἕν καλύτερον μέλλον. (Χειροκροτήματα).

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν δώσω τὸν λόγον εἰς τὸν ἑπόμενον ρήτορα, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι ἐγγεγραμμένοι ἀκόμη 16. Ἐὰν τηρηθῇ τὸ τέταρτον, πρέπει νὰ μείνωμεν 4 ὥρας, δηλαδὴ θὰ φθάσωμεν εἰς τὰς τρεῖς. Θὰ εἶχον νὰ σᾶς κάμω τὴν ἑξῆς πρότασιν: Νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός. Τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἀνεπτύχθη ἐξονυχιστικῶς καὶ μὲ τόσην εὐρύτητα, ὥστε νομίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ λήξασα ἡ συζήτησις. Δὲν νομίζω, ὅτι θὰ θέλετε σεῖς νὰ μείνωμεν ἕως τὰς τρεῖς τὸ πρωΐ, διὰ θέμα, τὸ ὁποῖον κατὰ κόρον ἀνεπτύχθη. Ὑπάρχει μία παράδοσις. Εἰς ὅλας τὰς ἐπερωτήσεις γενικοῦ ἐνδιαφέροντος, αἱ ὁποῖαι κρατοῦν ἐπὶ ἡμέρας, τὴν συζήτησιν εἰς τὸ Κοινοβούλιον, ὁσάκις τὸ θέμα συνειδητοποιηθῇ ὅτι ἔχει ἐξαντληθῆ, τερματίζεται ἡ συζήτησις, καὶ πάντοτε παραιτοῦνται οἱ περαιτέρω ἐγγεγραμμένοι. Αὐτὸ τηρεῖται ὡς παράδοσις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μὴ ταλαιπωρηθῶμεν ἕως τὰς 3 τὸ πρωΐ, νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, καὶ νὰ θεωρηθῇ τερματισθεῖσα ἡ συζήτησις.

§140Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐπὶ τῆς προτάσεώς σας. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὀρθόν, νὰ γίνῃ κατ’ ἀρχὴν αὐτὸς ὁ περιορισμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ λάβουν τὸν λόγον. Ἐκ τῶν 16 ἔμειναν 8. Ἀνεξαρτήτως τούτου, ὅμως, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι ἡ πτέρυξ αὐτή, δὲν ἠκούσθη. Τρεῖς εἶναι οἱ ἐγγεγραμμένοι ὁμιληταὶ τῆς πτέρυγος αὐτῆς. Εἶναι ὀρθὸν ἕνας τοὐλάχιστον— καὶ ἡμεῖς θὰ συναινέσωμεν εἰς αὐτὴν τὴν διευκόλυνσιν— νὰ ἐκφράσῃ ὡρισμένας καὶ ἰδιαιτέρως τὰς ἀπόψεις τῆς πτέρυγός μας.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς. Ἡ πτέρυξ αὐτή, δι’ ἑνός, ἂς ἐκφράσῃ τὰς ἀντιλήψεις της.

§142Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ ἡμεῖς, διότι προερχόμεθα ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς ἀνήκετε εἰς κόμμα, τὸ ὁποῖον ἐξεπροσωπήθη εἰς τὸ βῆμα. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Ἠλιοῦ εἶναι ὀρθόν. Ἂς ὁμιλήσῃ ἀπὸ τὴν πτέρυγα ἐκείνην εἷς καὶ ἂς θεωρηθῇ λήξασα ἡ συζήτησις. Δὲν εἶναι καινοφανὴς ἡ πρότασις.

§144Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὅσοι θέλουν νὰ παραιτηθοῦν, ἂς παραιτηθοῦν. Ἀλλὰ ὁποιοσδήποτε θελήσῃ νὰ ὁμιλήσῃ, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοῦ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον. Δὲν λαμβάνεται ἀπόφασις ἀπὸ τὴν Βουλήν, νὰ μὴ ὁμιλήσουν βουλευταί.

§145ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκάμναμεν μίαν πρότασιν κατ’ οἰκονομίαν. Τὸ Προεδρεῖον, πάντοτε, ἔχει τὸ δικαίωμα, διαπιστῶνον τὴν ἔλλειψιν ἀπαρτίας, νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν. Δὲν κάμνω ὅμως χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, τό ὁποῖον ἔχω ἐκ τοῦ Κανονισμοῦ, κύριε Χλουβεράκη, δὲν νομίζω, ὅτι οἱ ἄλλοι κύριοι συνάδελφοι, ἔχουν ἀντίρρησιν ἐπὶ τῆς προτάσεως, πλὴν ὑμῶν. Ὀρθὴ ἦτο ἡ ἄποψις τῆς πτέρυγος ἐκείνης νὰ ἀκουσθῇ. Ὅλαι αἱ ἄλλαι πτέρυγες ἠκούσθησαν.

§146Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ ὁμιλήσω.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γλιγλῆς, κατὰ σειρὰν ἐγγραφῆς, ἔχει τὸν λόγον. Μήπως παραιτεῖσθε τοῦ λόγου;

§148Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Ὄχι.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον.

§150Π. ΓΛΙΓΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ θέμα τῆς προστασίας τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς εἶναι θέμα ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος διὰ τοῦτο συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἑκατοντάδες χιλιάδες ἀγροτῶν παραγωγῶν ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας, ἰδιαιτέρως, δὲ τὸν χειμῶνα ἀναμένοντες τὴν ἀξιοποίησιν τῶν κόπων των ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Εἶναι ἐπίσης ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου ἐνδιαφέρει τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν ὁλόκληρον, διότι τὸ ἔλαιον ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν καθημερινὴν τροφὴν τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐνῷ εἶναι ἕνα τόσον βασικὸν προϊὸν ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχεν ἐπισύρει τὴν προσοχὴν τῶν κατὰ καιροὺς Κυβερνήσεων, εἶμαι ἐν τούτοις ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, ὅτι οὐδεμία βασικὴ προστασία μέχρι σήμερον παρεσχέθη εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς πλὴν τῆς προστασίας ἡ ὁποία ἐγένετο κατὰ τὰ 1951–1952 μὲ τιμὴν συγκεντρώσεως 11.000 δραχμάς. Ἂν καὶ ἡ τιμὴ ἐκείνη δὲν ἦτο ἀπόλυτα ἱκανοποιητικὴ διὰ τὸν παραγωγόν, ἐν τούτοις ἐθεωρήθη ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, ὡς ἀπαρχὴ ἀσκήσεως μιᾶς προστατευτικῆς πολιτικῆς δι’ αὐτούς. Οὕτω τὸ 1952 ἔφυγεν ἡ τότε Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου καὶ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ ἤλπιζον ὅτι θὰ συνεχίζετο ἡ προστασία τοῦ ἐλαίου καὶ ὅτι ἡ διακήρυξις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ περὶ προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων θὰ ἐλάμβανε σάρκα καὶ ὀστᾶ. Ἀτυχῶς ὅμως διεψεύσθησαν. Ἀπὸ τοῦ 1954 ἤρχισεν ἡ πρόσμιξις ἐλαίου καὶ πυρηνελαίου. Ἐν συνεχείᾳ διατάξεις καὶ ἀποφάσεις τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου προητοίμαζον τὴν ἀνάμιξιν σπορελαίου μὲ ἐλαιόλαδον. Ὑπάρχουν ἐπ’ αὐτοῦ ἀρκεταὶ ἀγορανομικαὶ ἀποφάσεις ποὺ ἐπιτρέπουν τὴν τοιαύτην ἀνάμιξιν. Πέραν αὐτοῦ ἀπηγορεύθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἡ ἐξαγωγὴ πυρηνελαίου καὶ ἐλαιόπαστας, ἐνῷ ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγὴ ἀδασμολογήτων ὀξέων διὰ τὴν κατασκευὴν σαπώνων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐν συνεχείᾳ ὅλων αὐτῶν ἦλθε τελευταίως ὡς χαριστικὴ βολὴ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33 ἀπόφασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀνάμιξιν τοῦ ἐλαίου μὲ σπορέλαιον. Διαμαρτύρομαι διὰ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ λυποῦμαι διότι εἰς τὴν προσπάθειάν του αὐτὴν ἀνεμίχθη καὶ συνήργησε μία συνεταιριστικὴ ὀργάνωσις. Ἡ ὀργάνωσις αὐτή, ἡ ὁποία θὰ ἔπρεπε νὰ προστατεύσῃ τὸ λάδι καὶ νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ τὴν ἀπόφασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου. Ὡς τόσον ὅμως συνῄνεσε εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτὴν τοῦ ὑπουργοῦ καὶ ἀνέλαβε νὰ καταφέρῃ καίριο πλῆγμα κατὰ τῶν παραγωγῶν. Οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ Λέσβου, τοὺς ὁποίους ἐκπροσωπῶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀναμένουν νὰ ζήσουν μόνον ἀπὸ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας. Δι’ αὐτὸ ζητοῦν νὰ ἀπαγορευθῇ μὲ κάθε τρόπον ἡ ἀνάμιξις ἐλαίου μετὰ σπορελαίου. Δεύτερον νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίων, τρίτον, νὰ παύσῃ τὸ σπορέλαιον νὰ ἀποτελῇ μέσον ἐκβιασμοῦ κατὰ τοῦ ἐλαιολάδου. Τέταρτον, προστασία τοῦ ἐλαίου καὶ τῆς παραγωγῆς θὰ γίνῃ μόνον ὅταν τὸ Κράτος ἀποφασίσῃ νὰ ἀκολουθήσῃ μίαν ἐθνικὴν πολιτικὴν καὶ ὅταν ἐγκαινιάσῃ τὴν πολιτικὴν συγκεντρώσεως. Τότε καὶ μόνον, ἐπαναλαμβάνω, διὰ τῆς συγκεντρώσεως ποὺ θὰ ὑπάρχῃ προκαθωρισμένη τιμή, θὰ δύναται τὸ Κράτος, νὰ ἐξασφαλίσῃ τὰ συμφέροντα τόσον τῆς καταναλώσεως, ὅσον καὶ τῆς παραγωγῆς τὰ ὁποῖα εἶναι ἀπολύτως συνυφασμένα μεταξὺ των. Καὶ τὰ συμφέροντα τῆς καταναλώσεως καὶ τὰ συμφέροντα τῆς παραγωγῆς, κύριοι συνάδελφοι, θὰ τύχουν πραγματικῆς προστασίας, ἀρκεῖ νὰ θελήσῃ τὸ Κράτος νὰ ἐγκαινιάσῃ μίαν πραγματικὴν καὶ σωστὴν ἐλαιϊκὴν ἐθνικὴν πολιτικήν. Πέραν ἀπὸ τὴν συγκέντρωσιν, ὅμως, θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ ἐνδιαφερθῇ νὰ θεσπίσῃ τὸν θεσμὸν τῆς προσυγκεντρώσεως. Εἶναι γεγονός, κύριοι βουλευταί, ἀπὸ περιοδείαν μου εἰς τὴν Μυτιλήνην, ὅτι προπωλοῦνται εἰς μεγάλας ποσότητας ἐλαιόλαδα εἰς τιμὰς τελείως ἐξευτελιστικάς. Μπορῶ νὰ εἴπω, ὅτι πωλοῦνται εἰς τιμὰς τῶν 10, 12, 13 καὶ 14 δρχ. τὴν ὀκᾶν. Καταλαβαίνετε, πόσον εὐεργετικὸς θὰ ἦτο ὁ θεσμὸς τῆς προσυγκεντρώσεως. Ἐὰν αὐτὴν τὴν ἐποχὴν τὸ Κράτος, εἶχεν ὠργανωμένον σύστημα ἀγορᾶς, θὰ ἠμποροῦσε, διὰ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, μὲ μίαν τιμὴν ἔστω κατωτέραν τῶν δύο δραχμῶν ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως νὰ συγκεντρώνῃ ἀρκετὰς ποσότητας, ἐλαιολάδου, διὰ νὰ τὰς ρίπτῃ, εἰς τὴν περίοδον ποὺ αἱ τιμαὶ ὑψώνονται, εἰς τὴν κατανάλωσιν, νὰ ἐπεμβαίνῃ ρυθμιστικῶς, διὰ νὰ συγκρατῇ τὰς τιμὰς εἰς τὰ ἐπίπεδα ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἐπιτρέπουν εἰς τὸν κόσμον τὸν καταναλωτικόν, νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀγοράζῃ τὸ λάδι εἰς τιμὰς ὁπωσδήποτε ἱκανοποιητικάς. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἠκούσθησαν θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι μᾶς ἦλθον ἀπὸ τὴν Ἱσπανίαν. Ἠκούσθη ἡ θεωρία τῆς ἀναμίξεως τοῦ σπορελαίου μὲ 30% λάδι. Εἶναι γεγονός, ὅτι, ὅσον καὶ ἐὰν θέλῃ ὁ κ. ὑπουργός, τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀμφισβητήσῃ τοὺς ἀριθμούς, εἴτε τὸ θέλει, εἴτε δὲν τὸ θέλει, ἔχει διαπιστωθῆ ἀπόλυτα ὅτι ἡ μέση ἐτησία παραγωγὴ ἐλαιολάδου ἀνέρχεται εἰς τοὺς 120.000 τόννους, τὸν χρόνον. Εἶναι ἐπίσης, γεγονός, ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ ποσότης ἐκείνη, ἡ ὁποία καταναλίσκεται ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 90.000 τόννους. Πέραν, ὅμως τούτου πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἡ αὔξησις τῆς μέσης ἀποδόσεως τοῦ ἐλαιολάδου ἀπὸ χρόνον εἰς χρόνον, θὰ αὐξάνῃ. Θὰ αὐξάνῃ, πρῶτον, διότι ἕνα μεγάλο μέρος τῆς παραγωγῆς μας, καταστρέφεται ἀπὸ τὰς διαφόρους ἀσθενείας, αἱ ὁποῖαι προσβάλλουν τὰς ἐλαίας, ἀπὸ τὸν δάκον, ἀπὸ τὸν πυρηνοτρήτην καὶ ἀπὸ ἄλλες δευτερεύουσες παθήσεις. Αἱ ἀσθένειαι αὐταί, ὁπωσδήποτε, ἔστω μετὰ ἕνα χρόνον, μετὰ δύο χρόνια θὰ εὑρεθῇ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον θὰ καταπολεμηθοῦν καὶ ἑπομένως, θὰ ἔχωμεν μίαν ἐτησίαν αὔξησιν ἐλαιολάδου εἰς γενικὰς γραμμάς. Θὰ αὐξηθῇ ἀκόμη ἡ ἐλαιοκαλλιέργεια καὶ ἡ ἀπόδοσις τοῦ ἐλαιολάδου, διότι μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν συγχρονισμένων καλλιεργητικῶν μεθόδων, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ εὐθηνὸν λίπασμα, προβλέπεται ὅτι χρόνον μὲ τὸ χρόνο, θὰ ἔχωμεν μίαν αὔξησιν. Πέραν τούτου, ὅμως, θὰ αὐξηθῇ ἀκόμη ἡ ἐλαιοπαραγωγή μας, διότι καινούργιοι ἐλαιῶνες κάθε χρόνον φθάνουν εἰς τὸ σημεῖον ποὺ νὰ ἀποδίδουν καρποὺς καὶ κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοὺς ἰδικούς μας, ἐλπίζομεν εἰς μίαν πενταετίαν, ὅτι ἡ μέση ἀπόδοσις ἐλαίου θὰ ἀνέλθῃ εἰς τοὺς 140.000 τόννους. Ὅταν σήμερον μὲ τὴν παραγωγὴν τῶν 120.000 τόννων ἔχωμεν ἕνα πλεόνασμα, διὰ τὴν ἐξαγωγήν, περὶ τοὺς 30.000 τόννους, ὅταν λέγω, αὐξηθῇ κατὰ 20.000 τόννους, τότε, τὸ πλεόνασμα, θὰ ἀνέλθῃ εἰς τοὺς 50.000 τόννους, δι’ ἐξαγωγήν. Ἐὰν δεχθῶμεν, τὰς ὑποδείξεις εἰς τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον θέλει νὰ ἐπιβάλῃ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ προστεθοῦν ἀκόμη 45.000, διότι τόση εἶναι ἡ ποσότης τοῦ ἐλαιολάδου ποὺ θὰ ἀποσυρθῇ ἀπὸ τὴν ἀγορὰν τοῦ ἐσωτερικοῦ καὶ θὰ ἀντικατασταθῇ διὰ σπορελαίου, θὰ ἔχωμεν 95.000 τόννους λαδιοῦ, πρὸς ἐξαγωγήν. Ὁ Ἑλληνικὸς λαός, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἰδιαιτέρως, ὁ λαὸς τῆς Λέσβου, δὲν θέλει νὰ γίνῃ πειραματόζωον, διὰ νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ συνταγὴ τῆς Ἱσπανίας τοῦ Φράνκο. Ἐνδιαφέρεται νὰ κρατήσῃ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία ἀπορροφᾷ 90.000 τόννους ἐλαίου. Πέραν τούτου, ἐνδιαφέρεται, νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, ὥστε τὰ πλεονάζοντα ποσὰ νὰ δύνανται νὰ ἐξάγωνται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατὰ τρόπον ποὺ νὰ εἶναι συστηματοποιημένος καὶ ποὺ νὰ ἐξυπηρετῇ τὸ σύνολον τῶν παραγωγῶν. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον, προτείνομεν ἡμεῖς, εἶναι νὰ καθιερωθῇ ἐθνικὴ πολιτικὴ ἐλαίου, νὰ ἀναγνωρισθῇ ἀμέσως τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως καὶ προσυγκεντρώσεως. Πέραν τούτου, νὰ θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀκυρώσῃ τὰς προπωλήσεις αἱ ὁποῖαι ἔγιναν, νὰ χορηγηθοῦν ἄφθονα δάνεια, ἕως ὅτου ἰσχύσῃ ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως, διὰ νὰ προληφθοῦν αἱ προπωλήσεις, αἱ ὁποῖαι συνεχίζονται, δυστυχῶς μὲ ἁλματώδη ταχύτητα. Ἡ πολιτικὴ τοῦ ἐλαιολάδου, θὰ πρέπει νὰ στηρίζεται, κύριοι συνάδελφοι, ἐπάνω εἰς τὴν ἀμοιβαίαν κατανόησιν τῶν συμφερόντων μεταξὺ ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ καταναλώσεως. Μὲ τὸ σύστημα τῆς συγκεντρώσεως, ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἐπιτυγχάνεται. Εἶναι ἀνάγκη νὰ πεισθῇ ἀπολύτως ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε τὸ μέτρον τοῦ τυποποιημένου ἐλαίου νὰ καταργηθῇ. Δὲν θέλομεν ἡμεῖς καὶ δὲν ὑποστηρίζομεν, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ ἁπλῶς καὶ μόνον, διότι ἀπέτυχε τὸ μέτρον. Φοβούμεθα μόνον, ὅτι ἐὰν θελήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ ἐπιβάλῃ διὰ πολύ μεγάλο χρονικὸν διάστημα, φοβούμεθα τὴν συνήθειαν τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ εἰς τὴν κατανάλωσιν τοῦ εἴδους αὐτοῦ τοῦ σπορελαίου καὶ ἐλαίου. Ἐπιμένομεν λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀξίωσις γενικῶς ὅλου τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ κόσμου τῆς Μυτιλήνης, ὁ ὁποῖος ἀποζῇ ἀπὸ τὴν μονοκαλλιέργειαν τῆς ἐλαίας. (Χειροκροτήματα).

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἠλιοῦ, νομίζω, ὅτι ἐκάλυψε τὴν πτέρυγά σας, ὁ ὁμιλήσας συνάδελφος.

§152Η. ΗΛΙΟΥ. Ἐγὼ παραιτοῦμαι τοῦ λόγου, διότι διὰ τὰ γενικὰ συμπεράσματα τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ συναχθοῦν δύνανται νὰ λεχθοῦν εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς γενικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς, ἀλλὰ νομίζω, ὅτι ἐπειδὴ ἐδόθη ἕνα μόνον τέταρτον καὶ ἔχει γίνει μία κατανομὴ τῆς ὕλης μεταξὺ τῶν δύο, νομίζω, ὅτι καὶ ὁ κ. Πρίφτης, πρέπει νὰ ἀκουσθῇ δι’ ὀλίγων.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Πρίφτης ἔχει τὸν λόγον.

§154Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἐξαιρετικὰ λυπηρόν, τὸ γεγονός, ὅτι διεξάγεται διὰ τρίτην συνεδρίασιν ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, ἐπὶ ἑνὸς βασικοῦ προϊόντος τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ ἄμεσον ἀντίκτυπον ἐπὶ τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καί, δυστυχῶς, ἀποδεικνύεται ὅτι καὶ εἰς τὰς τρεῖς αὐτὰς συνεδριάσεις, ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν συνεκίνησε, τοὐλάχιστον, οὔτε τοὺς βουλευτάς τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Ἐτονίσθη κατὰ κόρον, σὰν συμπέρασμα τῶν προηγουμένων ὁμιλητῶν, ὅτι πραγματικὰ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὑποστηρίξωμεν ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι ὑπάρχει μία συγκεκριμένη καὶ σαφῶς προγραμματισμένη πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ κεφαλαιῶδες τοῦτο θέμα. Καὶ εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι αὐτὴ ἡ διαπίστωσις δικαιολογεῖ ἀπολύτως τὴν ἀγωνίαν τοῦ ἐλαιοπαραγωγικοῦ κόσμου, ὅτι τόσον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου τῆς Γεωργίας, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ἔχει δημιουργηθῆ διὰ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς μία κατάστασις καταπληκτικῶς ἀπελπιστική. Τὸ θέμα εἰς τὴν γενικότητά του, διότι δὲν εἶναι θέμα ἐμπορίας καὶ τιμῆς, τοῦ ἐλαίου, ἡ ἐμπορία καὶ ἡ τιμὴ εἶναι ἡ στέγη τοῦ ὅλου προβλήματος, δὲν ἀντιμετωπίσθη παρὰ μόνον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων καὶ τὸ θέμα αὐτὸ εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι περικλείεται εἰς τέσσαρα τοὐλάχιστον σημεῖα, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς πολιτικῆς ἐπὶ τοῦ ἐλαίου. Καὶ τὸ πρῶτον καὶ βασικὸν σημεῖον, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ ὀργάνωσις τῆς παραγωγῆς, μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν ὄχι νὰ διατηρηθῇ εἰς τὸ σημερινόν της ὕψος καὶ ἐκτεθειμένη μάλιστα εἰς πολλαπλοῦς κινδύνους, ὅπως εἶναι, ἀλλὰ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ βελτιωθῇ καὶ νὰ αὐξηθῇ καὶ ἀκόμη νὰ περάσωμεν εἰς τὴν ἐξυγίανσιν τοῦ εἴδους, ποὺ θὰ αὐξήσῃ ἀκόμη περισσότερον τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δεύτερον κεφαλαιῶδες θέμα εἶναι ἡ ἐπιστημονικῶς θεμελιωμένη ἐπὶ τῇ βάσει τῶν τελευταίων ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν ἐφαρμογὴ διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Καὶ εἰς τὸ βασικὸν τοῦτο θέμα, θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω πολλὰ πράγματα, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ περιορισμὸς τοῦ ἑνὸς τετάρτου, καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ὁ κάματος τῶν κ. κ. συναδέλφων. Τρίτον θέμα ποὺ θὰ πρέπει νὰ ἀποτελῇ ἐπίσης βασικὴν ἐπιδίωξιν, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ περιορισμὸς μέχρι τῆς αὐστηρᾶς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς τῶν σπορελαίων τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται μὲ τάσεις καλύψεως τῆς ἐσωτερικῆς μας ἀγορᾶς, εἰς βάρος τοῦ ἐλαίου, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος τοῦ διαιτολογίου τοῦ λαοῦ μας, δοθέντος ὅτι εἶναι πασίγνωστον καὶ ἐπιστημονικῶς δεδομένον, ὅτι καμμία λιπαρὰ οὐσία, μηδὲ τοῦ βουτύρου ἐξαιρουμένου ἔχει τὰς θρεπτικὰς ἰδιότητας ποὺ ἔχει τὸ λάδι.

§155Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τὸ σπορέλαιον δὲν ἔχει μεγάλην διαφοράν.

§156Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δι’ αὐτὸ ἔχει τό ⅓ τῆς ἀξίας τοῦ ἐλαίου;

§157Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὑπάρχει διαφορὰ καὶ μεγάλη. Εἶναι γεγονός, καὶ τὸ ἠξεύρουν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, οἱ καταγόμενοι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας, ὅτι εἰς τὸν τομέα τῆς παραγωγῆς τοῦ ἐλαιολάδου δὲν ἔχομεν κάμει πολλὰ βήματα μπροστά, ἀπὸ τὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία ὑφίστατο πρὸ 10)τηρίδων. Ὑπάρχουν καὶ νέαι μέθοδοι εἰς τὴν καλλιέργειαν, αἱ ὁποῖαι κατορθώνουν καὶ τὴν καρποφορίαν τῆς ἐλαίας νὰ περιορίσουν ἀπὸ τὴν προσβολὴν τῶν ἀσθενειῶν, καὶ μεγαλυτέραν περιεκτικότητα εἰς ἔλαιον νὰ ἔχῃ ὁ καρπὸς. Ἡμεῖς εἰς ἀντίθεσιν τῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιχειρημάτων, ἔχομεν ἀπηρχαιωμένας μεθόδους καλλιεργείας καὶ ἀκόμη πιὸ ἀπηρχαιωμένους τρόπους συλλογῆς τοῦ καρποῦ. Τὴν πεῖραν ποὺ ἔχουν τὰ διεθνῆ Ἰνστιτοῦτα ποὺ ἐνδιαφέρονται, τόσον εἰς τὴν Γαλλίαν ὅσον καὶ εἰς τὴν Ἰταλίαν καὶ Ἱσπανίαν, γύρω ἀπὸ τὴν ἔρευναν τῆς ἐλαίας, δὲν τὴν ἔχομεν μεταφέρει ἢ ἐὰν τὴν ἔχωμεν μεταφέρει μένει ἐσώκλειστος εἰς τὰ γραφεῖα χωρὶς νὰ πάρῃ τὸν ἀέρα τῆς ὑπαίθρου καὶ νὰ γίνῃ κτῆμα τῶν ἀγροτῶν οὕτως ὥστε νὰ τὴν ἐφαρμόσουν καὶ νὰ προστατεύσουν τὸ πολύτιμον αὐτὸ προϊόν. Ἀκόμη, οὔτε χρῆσις ἀφθόνων λιπασμάτων γίνεται εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς ἐλαίας, λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ τιμή των εἶναι ἀπρόσιτος. Δὲν ἔχουν καθοδηγηθῆ οἱ ἀγρόται εἰς τὴν κανονικὴν λίπανσιν καὶ ἀκόμη περισσότερον εἰς τὸν καθαρισμὸν τῆς ἐλαίας μὲ ἐπιστημονικὰ κριτήρια οὕτως ὥστε νὰ ἀποδώσῃ ἡ ἐλαία. Ἀπόδειξις τοῦ ὅτι δὲν ὑπάρχει φροντὶς γύρω ἀπὸ τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ἀποτελοῦν αἱ δύο αὐταὶ διαπιστώσεις. Εἰς μίαν χώραν ὅπου ἡ ἐλαία εἶναι κυρίαρχον ἀγροτικὸν προϊόν, δὲν ἔχομεν καταφέρει ἀκόμη, οὔτε ἔχουν συλλάβει οἱ ἁρμόδιοι τὴν ἰδέαν τῆς ὀργανώσεως ἑνὸς Ἰνστιτούτου Ἐλαίας, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολῆται μὲ τὴν ἐπίλυσιν ὅλων τῶν προβλημάτων τῆς ἐλαίας. Πέραν τούτου τὸ κρατικὸν ἐνδιαφέρον διὰ τὸ λάδι ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ ὅτι ἐνῷ ἔχομεν ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ τὰς Ἀθήνας, δὲν ὑπάρχει ἕδρα ἐλαιοκομίας, ἡ ὁποία ἦτο ἀναγκαία λόγῳ ἀκριβῶς τῆς σπουδαιότητος τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς.

§158Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν ἔχομεν οὔτε ἐλαιοκομικοὺς σταθμούς.

§159Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Τὸ ἔχω σημειώσει. Ἐπίσης κάτι εἶχε ζητηθῆ ἀπὸ τὰς ἑνώσεις τῶν γεωργικῶν συνεταιρισμῶν, ἡ ἵδρυσις φυτοπαθολογικῶν σταθμῶν ἐλαίας εἰς μεγάλας ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἐγένετο τίποτε. Βεβαίως ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν τὸ ἐπιστημονικὸν μέρος τῆς ὀργανώσεως τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς ποὺ ἐὰν δὲν συμπληρωθῆ ἀπὸ τὸ οἰκονομικὸν σκέλος δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἔχῃ ἀποτελέσματα. Τὸ οἰκονομικὸν σκέλος, κ. συνάδελφοι, δὲν ἀφορᾷ μόνον τὰ βραχυπρόθεσμα δάνεια ποὺ καμμιὰ φορὰ δίδονται εἰς κατάλληλον ὥραν, ἀφορᾷ τὰ ἐλαιοκαλλιεργητικὰ ὄχι τῶν 3 καὶ 5 δραχ. κατὰ ἐλαιόδενδρον, ποὺ πολλὲς φορὲς οἱ παραγωγοὶ δὲν καταδέχονται νὰ τὰ πάρουν, ἀφορᾷ τὰ μεσοπρόθεσμα καὶ μακροπρόθεσμα καλλιεργητικὰ δάνεια ποὺ θὰ ἐπιτρέπουν εἰς τοὺς παραγωγοὺς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νέων μεθόδων καλλιεργείας, τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ εἰς ἁδρὰς γραμμάς, ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τοῦ τετάρτου, ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν, ὅτι τότε μόνον δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ὅτι ὡργανώσαμεν τὴν ἐλαιοπαραγωγήν μας, ὅταν φροντίσωμεν διὰ τὸ θέμα τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας, αἱ ὁποῖαι καταστρέφουν ἕνα μεγάλο μέρος τῆς παραγωγῆς καὶ ὅταν φροντίσωμεν διὰ τὴν χορήγησιν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς τοὺς παραγωγούς. Εἰς αὐτὸν τὸν τομέα θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴπωμεν πάρα πολλά. Δὲν ὑπάρχει μία σαφῶς χαραγμένη πολιτικὴ ἐρεύνης γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. Αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διατελοῦν ὑπὸ καθεστὼς πλήρους συγχύσεως, ἡ ὁποία παίζει ἀνασχετικὸν ρόλον καὶ εἰς τὰς προσπαθείας τῶν καλλιεργητῶν νὰ ἐφαρμόσουν τὰς νέας μεθόδους. Ὑπάρχει ὁ πυρηνοτρύπης, ποὺ καταστρέφει τὴν ἐσοδείαν τὴν ἐποχὴν τῆς συγκομιδῆς. Δὲν ὑπάρχει κανένας συγκεκριμένος τρόπος καταπολεμήσεώς του.

§160Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφ. Γεωργ.). Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε μία χώρα, ὅπου ὑπάρχει συγκεκριμένος τρόπος καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν; Ὑπάρχει καμμία χώρα, ὅπου νὰ κατέληξαν εἰς ἕνα ὡρισμένο σύστημα; Διότι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας δὲν ἠξεύρει καμμίαν χώραν ποὺ νὰ ἔχῃ καταλήξει εἰς ἕνα ὡρισμένο σύστημα. Ἑπομένως, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὰ λέγετε αὐτὰ διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας.

§161Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Θὰ ὑπενθυμίσω ὅτι τὸν Μάϊον 1955 εἰς Διεθνὲς Ἐλαιοκομικὸν Συνέδριον συνελθὸν ἐν Ἀθήναις κατεδικάσθη ἡ μέθοδος καταπολεμήσεως ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας «Μπερλέζε». Κατεδικάσθη καὶ ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν, ποὺ εἶναι ἡ χώρα ὅπου ἐφηρμόσθη. Ἐν τούτοις, δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἀφίνονται ἐλεύθεροι οἱ παραγωγοὶ νὰ κάμουν χρῆσιν, ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας ὅπως εἶναι ἡ Ἰταλία, ἡ ὁποία ἔρχεται πρώτη εἰς τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν ἔχει καταργηθῆ.

§162Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφ. Γεωργ.). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι καὶ ἐφέτος εἰς τὴν Ἰταλίαν ἐφαρμόζεται ἡ μέθοδος «Μπερλέζε». Ἡ καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας ἀνάγεται εἰς ἐπιστημονικὰς μεθόδους καὶ ἐὰν θέλετε νὰ εἶσθε πράγματι ἀντικειμενικὸς μόνον ἐπὶ τῶν ἐπιστημονικῶν αὐτῶν μεθόδων θὰ στηριχθῆτε διὰ νὰ ἐξαγάγετε τὰ συμπεράσματά σας. Δὲν δύνασθε, συνεπῶς, χωρὶς νὰ ἔχετε μελετήσει τὸ θέμα νὰ ἀπευθύνετε κατηγορίας κατὰ τοῦ Ὑπουργείου. Ἔχομεν ὑπ’ ὄψει τὰ συμπεράσματα τῶν συνεδρίων, ἀλλὰ σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅτι οὐδαμοῦ καὶ εἰς καμμίαν χώραν ὑπάρχει συγκεκριμένον σύστημα καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας.

§163Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐγὼ εἶπον, κ. ὑπουργέ, ὅτι δὲν ἔχει χαραχθῆ πολιτικὴ ἐρεύνης καὶ ἰδοὺ ἡ ἀπόδειξις αὐτῶν ποὺ εἶπον. Εἰς τὸ συνέδριον τῆς Φλωρεντίας τὸν Φεβρουάριον, ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τοῦ Ἰταλικοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας λέγει ἐπὶ λέξει: ....... (Ἀναγινώσκει) ....... Ὁ Ἕλλην ἀντιπρόσωπος εἰς τὸ ἴδιον συνέδριον ἀνεκοίνου ὅτι «λυπούμεθα, ἀλλὰ δὲν ἔχομεν νὰ ἀνακοινώσωμεν κανὲν ἀποτέλεσμα ἐρεύνης ..... (ἀναγινώσκει) .....». Καὶ εἶναι γνωστὸν κ. ὑπουργέ, ὅτι ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1953 ἡ ἁρμοδία φυτοπαθολογικὴ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας, εἶχεν ἀναλάβει τὴν μονοπώλησιν τοῦ πειραματισμοῦ ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας.

§164Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Εἰς ποίαν μέθοδον καταπολεμήσεως καταλήγετε σεῖς;

§165Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ἐγὼ δὲν κατέληξα εἰς μέθοδον. Εἶπον ἁπλῶς ὅτι, ἐνῷ ἔχομεν διεθνεῖς ἐρεύνας ἐπὶ τοῦ θέματος ἐδῶ δὲν ἔχομεν τίποτε.

§166Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Πειράματα γίνονται καὶ ἐδῶ.

§167Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν σας πατρίδα, τὴν Κέρκυραν, ἐγένετο τὸ μεγαλύτερον πείραμα, ποὺ ἐγένετο ποτὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἢ ὄχι; Διὰ 300.000 ἐλαιόδενδρα δαπανᾷ τὸ Κράτος τεράστια ποσὰ διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον θὰ εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ μέθοδος «Σακαντάνε». Καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας τὸ Κράτος δίδει εἰς οἱονδήποτε ζητήσει νὰ ψεκάσῃ τὰ ἐλαιόδενδρά του ὅλα τὰ νεώτερα φάρμακα. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὰ δώσωμεν ὑποχρεωτικῶς, ὅταν δὲν συμφωνοῦν ὡρισμέναι μεγάλαι ἐλαιοπαραγωγικαὶ περιφέρειαι.

§168Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπειδὴ ἀνεφέρατε τὴν μέθοδον «Σακαντάνε», θὰ σᾶς ἀπαντήσω μὲ δύο λόγια. Εἶναι γνωστὸν ἀπὸ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ ἰδίου τοῦ κ. Σακαντάνε ὅτι ἡ μέθοδος αὐτή, τῆς ἀνοιξιάτικης διαβροχῆς ὡς ὠνομάσθη θὰ ἔπρεπε νὰ ἀρχίσῃ τὸν Ἀπρίλιον, εἰς τὰς 2–3 Ἀπριλίου, καὶ ἐπειδὴ ἐφέτος εἴχομεν παρατεταμένας χειμερινὰς συνθήκας, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀρχίσῃ εἰς τὰς 15–20 Ἀπριλίου. Ἠξεύρετε ὅμως καλύτερα ἀπὸ ἐμέ, κ. ὑπουργέ, ὅτι οἱ μηχανοκίνητοι Ψεκαστῆρες πολλαπλῆς χρήσεως, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀναγκαῖοι διὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτῆς τῆς μεθόδου, παρελήφθησαν τὴν 30ὴν Μαΐου. Ἑπομένως δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ ἐφαρμογῆς τῆς μεθόδου «Σακαντάνε».

§169Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Δὲν ἦτο ἀνθρωπίνως δυνατὸν νὰ παραληφθοῦν ἐνωρίτερον.

§170Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Ὁ πειραματισμός, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ θεμελιωμένας ἀπόψεις σημαντικῶν ἐλαιϊκῶν παραγόντων, θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἀρχικῶς μὲν κατὰ περιοχὰς ἀπομονωμένας, ἀλλὰ μὲ πειραματικὸν ἔλεγχον, ὥστε τὰ ἀποτελέσματά του νὰ ἀποτελέσουν καθοδηγητικὸν παράγοντα διὰ τὴν μέλλουσαν πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καί, ἐν συνεχείᾳ, καθολικὴ χρῆσις τῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιτευγμάτων μὲ κρατικὴν δαπάνην, ὡς ὀρθότατα ἐτονίσθη. Διότι ὁ ἀλλοπροσαλισμός, ὁ τηρηθεὶς ἐπὶ ὁλόκληρον τετραετίαν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀχρηματία τῶν ἀγροτῶν ἀφ’ ἑτέρου, ἔχουν δημιουργήσει ἀντικειμενικὰς καὶ ὑποκειμενικὰς δυσχερείας εἰς τὸν τρόπον τῆς ἐλευθέρας καταπολεμήσεως, κατὰ τὴν βούλησιν ἑκάστου παραγωγοῦ καὶ μὲ τὴν μέθοδον τῆς ἀρεσκείας του. Ἡ περιωρισμένη χρῆσις ἢ καὶ ὁ μέχρις ἀπαγορεύσεως περιορισμὸς τῶν σπορελαίων εἶναι κάτι τὸ αὐτονόητον, διότι, ὅπως τονίζεται, αὐτὸ ἀποτελεῖ ἄμυναν τῆς ἐσωτερικῆς ἀγορᾶς διὰ τὰ ἐλαιόλαδα, μίαν ἄμυναν ποὺ τοὺς ἐξασφαλίζει τὰ ¾ τῆς συνολικῆς παραγωγῆς κατ’ ἔτος. Καὶ δὲν εἶναι ἄσκοπον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ τονισθῇ ὅτι οἱ κίνδυνοι εἶναι πολλαπλοῖ. Δὲν εἶναι μόνον ἀπὸ τὴν εἰσαγωγὴν τῶν σπορελαίων εἰς τὴν ἀγοράν μας. Ὑπάρχουν ἐδῶ λειτουργοῦσαι βιομηχανίαι ὑδρογονώσεως, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν τὴν πρώτην ἀπειλὴν καὶ αἱ ὁποῖαι μὲ χημικὰς παρεμβάσεις, διὰ τῆς μεθόδου δηλαδὴ τῆς διηθήσεως, τοῦ ἀποχρωματισμοῦ κλπ., κατορθώνουν νὰ καθιστοῦν ἐμπορεύσιμον ὡς ἐλαιόλαδον κάθε φυτικὸν καὶ ζωϊκὸν ἔλαιον. Ἀκόμη καὶ ἡ τυποποίησις ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν ἐλαιοπαραγωγήν μας, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὅμως ἡ ἐπιχειρηματολογία ὑπῆρξεν τόσον πλήρης, ὥστε εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀντιπαρέλθω. Θὰ ἐπεθύμουν μόνον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κυρίους συναδέλφους, ὅτι ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ ἐφαρμογὴν τῆς ἀμερικανοπνεύστου συνταγῆς «βγᾶλτε τὸν καπνὸ καὶ βάλετε πατάτες». Ἔτσι, ἂν συνεχισθῇ ἡ ἀθρόα εἰσαγωγὴ σπορελαίων εἰς τὴν ἀγοράν μας — ἀκόμη καὶ ἰχθυελαίων ἢ ἄλλων φυτικῶν ἐλαίων — θὰ φθάσωμεν ἐντὸς συντόμου χρόνου εἰς τὸ σημεῖον ὥστε τὰ Ἑλληνικὰ ἐλαιόδενδρα νὰ εἶναι κατάλληλα μονάχα διὰ κάρβουνα! Ὑπάρχει τρόπος νὰ ἀντιμετωπισθῇ συνολικὰ καὶ μετὰ προσοχῆς τὸ θέμα. Καὶ ὁ τρόπος αὐτὸς πιστύομεν ὅτι θὰ ὁδηγήσῃ εἰς λυσιτελῆ συμπεράσματα διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς.

§171ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, τελειώνετε κ. συνάδελφε.

§172Γ. ΠΡΙΦΤΗΣ. Μάλιστα, κ. Πρόεδρε. Οὕτω, πρέπει νὰ χορηγοῦνται τὰ ἀναγκαῖα ἐλαιοκαλλιεργητικὰ δάνεια καὶ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ μετάδοσις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν καὶ τῶν Γεωργικῶν ὑπηρεσιῶν, τῶν ἐπιστημονικῶν ἐπιτευγμάτων γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Χρειάζεται ἀκόμη ἡ ἀπαγόρευσις τῆς εἰσαγωγῆς σπορελαίων ἤ, ἄν ποτε αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς ἀπαιτήσουν τὴν εἰσαγωγήν των, αὕτη νὰ γίνεται πειθαρχημένα καὶ ρυθμιστικῶς ἀπὸ τὸ Κράτος, ἡ διάθεσίς των δέ, νὰ γίνεται ὁπωσδήποτε ξεχωριστὰ ἀπὸ τὸ λάδι. Ἐπὶ πλέον χρειάζεται ἡ ἔγκαιρος κρατικὴ ἐπέμβασις διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ λαδιοῦ, ὥστε τὸ Κράτος νὰ καθίσταται ρυθμιστικὸς παράγων εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ νὰ μὴ γίνεται, λόγῳ τῆς ἀνόδου τοῦ τιμαρίθμου, ὡς μονίμως μέχρι τοῦδε συνέβαινεν, εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Ταὐτοχρόνως μὲ τὴν ἔγκαιρον συγκέντρωσιν θὰ πρέπει νὰ καθορίζωνται καὶ τὰ ὄργανα ποὺ θὰ τὴν ἐκτελέσουν, νὰ ἀνακοινοῦται δὲ καὶ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας τοῦ προϊόντος. Ἔτσι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου θὰ ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπεμβαίνῃ εἰς τὴν ἀγορὰν διὰ τῶν ἀποθεμάτων του καὶ δὲν θὰ χρειάζεται τὴν τυποποίησιν, ποὺ ἀποτελεῖ ἐπίσημον νοθείαν τοῦ λαδιοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποίαν δὲν πρόκειται νὰ τὸ γλυτώσουν οὔτε οἱ κάνουλες οὔτε αἱ ἀλίμαντοι σφραγῖδες! Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι μέσα εἰς τὰ περιωρισμένα ὅρια τοῦ χρόνου ποὺ εἶχα εἰς τὴν διάθεσίν μου, ἔδωκα μίαν κάπως ἀρκετὰ σαφῆ εἰκόνα τῆς καταστάσεως τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς. Πιστεύω δὲ εἰλικρινῶς ὅτι πέραν τῶν ὑμνολογιῶν διὰ τὸν μόχθον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, αἱ ὁποῖαι κατὰ κόρον ἠκούσθησαν καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούου, ἦλθεν ἤδη ἡ ὥρα ὥστε δι’ ἔργων νὰ ἀποδείξωμεν τὴν ἀγάπην μας πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα).

§173ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§174Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν θέλῃ ἡ Βουλὴ νὰ διακόψωμεν καὶ νὰ ὁμιλήσουν μεθαύριον οἱ κύριοι βουλευταί, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Πάντως ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε διότι δὲν εἶναι παρόντες πολλοὶ βουλευταί.

§175Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν προσεχῆ Τρίτην θὰ ὁμιλήσῃ διὰ τὸ σιτικὸν ὁ κ. Καρτάλης καὶ μετὰ θὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις διὰ τὸν καπνόν. Ἐὰν ἐπακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, τότε συμφωνοῦμεν νὰ ἀφήσωμεν νὰ ὁμιλήσωμεν τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§176Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Νομίζω ὅτι οἱ βουλευταὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐγγεγραμμένοι καὶ ἀπουσιάζουν ἠμπορεῖ νὰ ἀποκλεισθοῦν καὶ νὰ ὁμιλήσουν μόνον οἱ 3–4 ποὺ εἶναι παρόντες.

§177Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι ὑποχρέωσις ἠθικὴ νὰ τερματίσωμεν ἀπόψε τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου. Ἂς ὁμιλήσουν οἱ κ. ὑπουργοὶ νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ εἶπα οἱ ἐγγεγραμμένοι βουλευταὶ νὰ παρῃτοῦντο τοῦ λόγου, διότι τὸ θέμα δὲν πιστεύω νὰ νομίζῃ κανεὶς ὅτι δὲν ἐξηντλήθη. Τί θὰ προσετίθετο πέραν τούτου;

§179Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ κύριοι ὑπουργοὶ θὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε ἐὰν παραιτηθοῦν οἱ ρήτορες τοῦ λόγου;

§180Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ὄχι.

§181Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὅπως ἐνθυμεῖσθε, ἐλήφθη μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρξε σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς, ἀπόφασις κατ’ οἰκονομίαν ὥστε τὴν Τρίτην νὰ γίνῃ ἔναρξις συζητήσεων ἐπὶ ἑτέρων ἐπερωτήσεων. Ἡ ἀπόφασις αὐτή, ἡ ὁποία ἐλήφθη, δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμόν, καὶ ἐπαναλαμβάνω, ἐλήφθη κατ’ οἰκονομίαν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἐπειδὴ συνεχίζεται ἡ συζήτησις καὶ εἶναι ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν καὶ ἄλλοι συνάδελφοι, οἱ δὲ κύριοι ὑπουργοὶ ἐδήλωσαν ὅτι δὲν εἶναι διατιθεμένοι νὰ ἀπαντήσουν ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον λέγω, εἶναι ἀκόμη ἐγγεγραμμένοι νὰ ὁμιλήσουν 5–6 κύριοι συνάδελφοι, οἱ δὲ κύριοι ὑπουργοὶ δὲν εἶναι διατιθεμένοι, κατὰ τὴν δήλωσίν των, ἀπόψε νὰ ἀπαντήσουν λόγῳ τῆς ἀπουσίας πολλῶν βουλευτῶν, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις, μετὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ, ἡ ὁποία θὰ λάβῃ χώραν πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως καὶ κατόπιν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, οἱ δὲ κύριοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀπουσιάζουν ἀπόψε καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ θὰ πληροφορηθοῦν ὅτι δὲν ἐτερματίσθη ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ σπουδαιοτάτου θέματος τοῦ ἐλαίου, θὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἡ ἀπόφασις ἡ ὁποία ἐλήφθη, δὲν θὰ ἰσχύσῃ, καὶ θὰ ἰσχύσῃ ἑτέρα ἀπόφασις τῆς Βουλῆς περὶ συνεχίσεως τῆς συζητήσεως τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρῶτον, δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅτι ὑπάρχει ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, διότι ἡ Βουλὴ προφανῶς δὲν εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ. Ἡ προηγουμένη ἀπόφασις ἦτο ἔγκυρος διότι ἐλήφθη τῇ συγκαταθέσει τῆς Βουλῆς. Εἶπον οἱ κ. κ. ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ συγκατετέθη ἡ Βουλή. Ἑπομένως ἔχομεν ἔγκυρον ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὅμως δὲν δυνάμεθα νὰ λάβωμεν καμμίαν ἀπόφασιν διότι δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν. Ἑπομένως ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον νομίζω ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ, εἶναι ἐκεῖνο ποὺ γίνεται πάντοτε ἀπὸ τῆς συστάσεως τοῦ Κράτους μέχρι σήμερον. Ὅταν φθάνωμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν 8 ἢ 10 βουλευτῶν, παρῃτοῦντο οἱ βουλευταὶ διὰ νὰ μὴ κάμῃ τὸ Προεδρεῖον χρῆσιν τοῦ δικαιώματός του λόγῳ ἐλλείψεως ἀπαρτίας νὰ λύσῃ τὴν συνεδρίασιν, ὁπότε τερματιζομένης τῆς συζητήσεως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνουν καὶ τὰ δύο. Δηλαδή, καὶ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς νὰ τηρηθῇ καὶ νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν προσεχῆ Τρίτην. Ἐγὼ νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθότερον.

§183Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἡ ἀπόφασις ἡ ληφθεῖσα πρὸ δύο ὡρῶν εἰς τὴν Βουλὴν δὲν εἶναι σύμφωνος μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ ἐρωτᾶται ἐὰν σεῖς, κ. Πρόεδρε, θὰ ἐφαρμόσετε μίαν ἀπόφασιν, ἡ ὁποία εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν Κανονισμόν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ οἱανδήποτε ἀπόφασιν, ἐφ’ ὅσον τὸ θέλῃ.

§185Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Λαμβάνομεν καὶ ἡμεῖς τώρα οἱανδήποτε ἀπόφασιν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν, διότι δὲν ἔχομεν ἀπαρτίαν.

§187Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τότε πῶς γίνεται συζήτησις;

§188Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ ἐξαντληθῇ ἀπόψε ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων, καὶ τὴν προσεχῆ Τρίτην νὰ ὁμιλήσουν οἱ κ. κ. ὑπουργοὶ νὰ τελειώσωμεν.

§189Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ὑπάρχει μία συμφωνία μεταξὺ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ τελειώσῃ ἡ συζήτησις ἀπόψε. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ παραβῶμεν τὴν συμφωνίαν αὐτὴν οὔτε ἡμεῖς, οὔτε σεῖς.

§190Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Τότε θὰ ὁμιλήσετε καὶ σεῖς κ. ὑπουργέ, ἀπόψε.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι ὑπουργοί, δὲν ἠμποροῦν νὰ ὁμιλήσουν.

§192Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν ὑπάρχῃ συνεννόησις μεταξὺ τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων καὶ Κυβερνήσεως νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε καὶ οἱ κύριοι ὑπουργοί.

§193Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κατ’ ἀρχήν, ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ κ. Χλουβεράκης, ἡ ληφθεῖσα ἀπόφασις περὶ τερματισμοῦ τῆς συζητήσεως ἀπόψε, ὅπως καὶ πᾶσα ἀπόφασις ἀφαιροῦσα τὸν λόγον ἀπὸ βουλευτὰς δὲν εἶναι ἔγκυρος καὶ εἶναι ἀνίσχυρος. Δὲν ἠμπορεῖ ἡ Βουλὴ νὰ μοῦ στερήσῃ τὸν λόγον, ἔστω καὶ ἐὰν θέλω νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ 4 ὥρας ἢ τρεῖς φορὰς ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος. Κύριε Πρόεδρε, οὔτε τὸ τέταρτον εἶναι ὑποχρεωτικόν.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφασίσῃ.

§195Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὄχι, δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα αὐτὸ ἡ Βουλὴ διότι ἐὰν ἐγὼ θέλω νὰ ὁμιλήσω 4 ὥρας, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀφαιρέσετε τὸν λόγον. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ σᾶς παρακαλέσω εἶναι τὸ ἑξῆς, νὰ ὑπάρξῃ μία ἰσότης μεταξὺ Κυβερνήσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Δὲν εἶναι δυνατόν νὰ ὁμιλήσουν ἀπόψε ἐνώπιον ἐλαχίστων βουλευτῶν οἱ ἐπερωτῶντες βουλευταὶ καὶ νὰ ὁμιλήσουν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ τὴν προσεχῆ Τρίτην. Διότι ὁ ἐπερωτῶν θὰ ἀπαντήσῃ, θὰ δευτερολογήσῃ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Νὰ ἔχετε, κ. Πρόεδρε, ὑπ’ ὄψει σας ὅτι καὶ τὴν προσεχῆ Τρίτην θὰ κλείσῃ ἡ συζήτησις ἐν σχέσει μὲ τὴν ἐπερώτησιν ἐπὶ τοῦ ἐλαίου, διότι ἡμεῖς θὰ ἀνταπαντήσωμεν εἰς τοὺς κυρίους ὑπουργούς. Ἐὰν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἀπόψε, ἔχει καλῶς, ἐὰν θέλετε νὰ διακόψωμεν, ἀλλὰ θὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας ὅτι ἐκ τῶν πραγμάτων θὰ γίνῃ ἔτσι, ὥστε τὴν προσεχῆ Τρίτην θὰ ἔχωμεν συνέχειαν τῆς συζητήσεως.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχομε κανένα δικαίωμα νὰ εἴπωμεν εἰς τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς ὅτι δὲν ἔχουν δικαίωμα νὰ ἀπαντήσουν τὴν προσεχῆ Τρίτην. Ἐὰν θέλετε, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐξαντληθῇ ὁ κατάλογος τῶν ρητόρων ἀπόψε, ἀλλὰ οἱ κύριοι ὑπουργοὶ θὰ ὁμιλήσουν τὴν Τρίτην.

§197Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐὰν οἱ κύριοι ὑπουργοί, ὁμιλήσουν τὴν Τρίτην, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαντήσουν ὅλοι οἱ βουλευταὶ ἐπὶ τῆς ὁμιλίας τῶν κυρίων ὑπουργῶν; Ἄρα τὸ θέμα εἶναι τὸ ἴδιον. Ἠμπορεῖ τὴν Τρίτην, μετὰ τὸ σιτικόν, νὰ ἀρχίσῃ ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἐλαίου;

§198Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖ κατὰ τὸν Κανονισμόν.

§199Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Πάντως σεῖς ἀναλαμβάνετε τὴν εὐθύνην τῆς μὴ τηρήσεως τῆς συμφωνίας, ἡ ὁποία ἐγένετο μεταξὺ Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Κυβερνήσεως; Διότι ἐγένετο μία συμφωνία, εἶσθε παρόντες καὶ δὲν διεμαρτυρήθητε προχθές, ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκεῖς, τρεῖς ἡμέραι. Συνεπῶς ἔχομεν νομίζω ὑποχρέωσιν νὰ τελειώσωμεν ἀπόψε, εἴτε μᾶς ἀρέσει, εἴτε ὄχι, διότι ὑπάρχει μία συμφωνία, τὴν ὁποίαν οὔτε σεῖς ἠμπορεῖτε νὰ παραβῆτε, οὔτε ἡμεῖς, διὰ νὰ τελειώσωμεν ἐντὸς 3 ἡμερῶν.

§200ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κύριοι ὑπουργοὶ θὰ ἀπαντήσουν ἀπόψε;

§201Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Μά, ὅλοι οἱ βουλευταί, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν φεύγουν. Διὰ ποῖον θὰ ὁμιλήσωμεν;

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε σεῖς θὰ ἀπαντήσετε τὴν Τρίτην.

§203Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς θὰ ἀπαντήσῃ τὴν Τρίτην. Θὰ ἀπαντήσωμεν καὶ ἡμεῖς τότε. Ἑπομένως πάλιν ἡ ἰδία κατάστασις θὰ εἶναι. Ἂς ἀπαντήσουν οἱ κύριοι ὑπουργοὶ ἀπόψε.

§204Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Θὰ ἀπαντήσωμεν ἀπόψε, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε, συνεχίζομεν. Ὁ κ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§206Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, οἱ ἐλάχιστοι ἐναπομένοντες, ἀνερχόμενοι εἰς τὸ βῆμα ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῆς σοβαρότητος τῆς ἐπερωτήσεως ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐνδιαφέρει δεκάδας χιλιάδων Ἑλλήνων ἐλαιοπαραγωγῶν καὶ κατὰ δεύτερον λόγον ἐνδιαφέρει τὸ σύνολον τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς δὲν καταναλίσκει λίπη ζωϊκά, ἀλλὰ φυτικὰ μόνον, δηλαδὴ τὸ ἔλαιον. Ἑπομένως νομίζω, ὅτι ἡ σοβαρότης τῆς ἐπερωτήσεως, ἐπέβαλεν, ὅπως ὑπάρχῃ ἄνεσις χρόνου, διὰ νὰ καθορίσωμεν μίαν σαφῆ ἐλαϊκὴν πολιτικήν, ἡ ὁποία δὲν ἐτηρήθη μέχρι σήμερον, ἀπὸ καμμίαν μεταπολεμικὴν Κυβέρνησιν. Ἑπομένως δὲν δυνάμεθα νὰ ψέξωμεν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ τὴν σημερινὴν μόνον Κυβέρνησιν, διότι οὔτε αἱ ἄλλαι Κυβερνήσεις ἐτήρησαν μίαν σαφῆ πολιτικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος τοῦ ἐλαίου. Ὁμολογῶ, ὅτι στατιστικὰ στοιχεῖα δὲν ὑπάρχουν καὶ ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως διότι ὑπάρχουν ἀμφισβητήσεις ἐπ’ αὐτῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ὁμιλεῖ π. χ. περὶ μιᾶς παραγωγῆς 120.000 τόννων, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα περὶ 150.000 τόννων, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου — συμφωνεῖ καὶ ἡ Ἐλαιουργικὴ — περὶ 72–75.000 τόννων. Φαντασθῆτε λοιπόν, ἐὰν ἐπιτρέπεται ἡ λέξις, πρόκειται περὶ μιᾶς γελοιότητος. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν ἐν προκειμένῳ νὰ ἐπιστηθῇ ἡ προσοχὴ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, νὰ δημιουργήσῃ μίαν ὑπηρεσίαν Στατιστικῆς ἐπὶ τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς καταναλώσεως τοῦ ἐλαίου, διότι ἄλλως, ὁ ἐπερωτῶν κάθε φορὰ θὰ λέγῃ ὅτι εἶναι τόση ἡ παραγωγή, ἐνῷ ὁ ὑπουργὸς θὰ λέγῃ ἄλλα, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἄλλα, κ.ο.κ. Ἑπομένως, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ μία ὑπηρεσία, ἡ ὁποία θὰ παρέχῃ αὐτὰ τὰ στατιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀληθῆ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παραγωγὴν καὶ κατανάλωσιν τοῦ ἐλαίου. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἤμουν ἀπολύτως ἥσυχος καὶ θὰ ἐπεκρότουν τὴν Κυβέρνησιν τὴν σημερινήν, ἐὰν ἡ ὑπερβολικὴ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, πραγματικῶς ἐνδιέφερε τὸν μικρὸν παραγωγόν, διότι ὁ μικρὸς παραγωγὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ προστατεύεται. Σήμερον ὅμως ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου δὲν προστατεύει καὶ δὲν ἀφορᾷ τὸν μικρὸν παραγωγόν, ἀλλὰ μόνον τοὺς ὀλίγους μεγάλους παραγωγούς, τοὺς βιομηχάνους ἐλαίου, τοὺς ἀποταμιευτάς, τοὺς τοκογλύφους καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπενδύουν τὰ χρήματά των εἰς ἔλαιον. Ἡ προστασία τοῦ ἐλαίου θὰ ἠδύνατο νὰ συντελέσῃ κατὰ κάποιον τρόπον καὶ εἰς τὴν ἀνακοπὴν τοῦ ρεύματος τῆς ἀστυφιλίας, πρᾶγμα ποὺ δὲν γίνεται σήμερον, διότι οἱ μικροὶ παραγωγοὶ ἔχουν πωλήσει τὸ λάδι των, διότι οἱ μικροὶ παραγωγοὶ πρέπει νὰ σημειωθῇ, ἀμέσως πωλοῦν τὸ λάδι των. Ἑπομένως τό ὅτι σήμερον ηὐξήθη ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου δὲν τὸ ἐπικροτῶ, διότι δὲν κερδίζει ὁ μικρὸς παραγωγὸς ἀπολύτως τίποτε. Θὰ ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ μίαν σταθερὰν τιμὴν ἐλαίου, ἐὰν εἶχε τὴν πρόνοιαν — ποὺ δὲν εἶχε — βεβαίως ὄχι μόνον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀλλὰ καὶ ἡ προκάτοχος τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, διότι ἔγινε τότε μία σύσκεψις, ἀλλὰ δὲν ἐγένετο συγκέντρωσις τοῦ ἐλαίου, πρᾶγμα ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, τὴν ἐποχὴν ποὺ ἄρχισε νὰ ἀνέρχεται ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀπεφάσιζε καὶ ἔκαμνε μίαν συγκέντρωσιν 10–20.000 τόννων ἐλαίου, ἀναμφισβητήτως δὲν θὰ ὑπῆρχον σήμερον τὰ φαινόμενα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν καὶ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πλῆγμα κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Καὶ ἀγανακτεῖ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν ἔλαβε πρόνοιαν ὁ τότε ὑπουργὸς Ἐμπορίου κ. Παπαληγούρας, πρὸς ἀποτροπὴν δημιουργίας τῆς καταστάσεως αὐτῆς. Τὸ 1952, ἐγένετο μία συγκέντρωσις 300.000 τόννων ἐλαίου, ἡ ὁποία ἀναμφισβητήτως ἔσωσε τότε τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς. Τὰ ἀποτελέσματα τῆς ὑποτιμήσεως, ἀγαθὰ μικρὰ ἢ μεγάλα, ἐσώθησαν χάρις εἰς τὸ ἀποθεματικὸν τῶν 30.000 τόννων, τὸ ὁποῖον ὑπῆρξε τότε. Ἐὰν λοιπὸν ἐπέτυχεν ἡ ἀναπροσαρμογὴ κατὰ ἕνα μέρος, τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ τὸ ὑπάρχον ἀποθεματικὸν τῶν 30.000 τόννων ἐλαίου. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου μέχρι τοῦ Ἀπριλίου, κύριοι, ἦτο 22–23 δραχμ. Ἔκτοτε, ἤρχισε μία ἄνοδος, πρᾶγμα φυσικόν, διότι καὶ ἡ παραγωγὴ ἦτο μειωμένη καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἦσαν ηὐξημέναι. Φυσικὸν λοιπὸν ἦτο νὰ ἀνέλθῃ καὶ τὸ λάδι. Δὲν ἔπρεπε ὅμως ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀρχίσῃ τὰ σπασμωδικὰ μέτρα προσμίξεως τοῦ ἐλαίου μὲ σπορέλαιον, 75% πρὸς 25%, διότι ἐνεφανίσθη ὁ ψυχολογικὸς παράγων, ὁ ὁποῖος ἤσκησε μίαν κακὴν ἐπίδρασιν, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ λάδι νὰ ἀνέλθῃ ἀκόμη περισσότερον, παρὰ τὰ μέτρα ποὺ ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Καὶ παρὰ ταῦτα ὅμως, ἐφθάσαμεν εἰς τὸν Μάρτιον μὲ τὴν αὐτὴν τιμὴν τῶν 23 δραχμῶν. Μόλις ἤρχισε τὸ δεύτερον σκέλος τῆς Κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν τυποποίησιν τοῦ ἐλαίου, αἱ τιμαὶ ἔφθασαν εἰς 37–38 δρχ. Καὶ σήμερον παρουσιάζεται μία κάμψις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου, εἰς τὰ κέντρα παραγωγῆς, μόνον καὶ μόνον, διότι—κατόπιν τῆς συζητήσεως ἐν τῇ Βουλῇ—ὑπάρχει ἡ πιθανότης νὰ καταργηθῇ ἡ τυποποίησις. Ἑπομένως κ. ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι τό θέμα αὐτὸ πρέπει νὰ σᾶς ἐμβάλῃ πράγματι εἰς ἀνησυχίαν. Ἐνῷ δηλαδή, τὰ ἀποθέματα σήμερον εἶναι ὀλιγώτερα, ἐνῷ ὑπάρχει μία ζήτησις ἀγορᾶς μεγάλων ποσοτήτων ἐλαίου, διὰ τὴν πρόσμιξιν, ἐν τούτοις, ἐπειδὴ γίνεται συζήτησις εἰς τὴν Βουλήν, μὲ τὴν ὑπόνοιαν ὅτι ἴσως σταματήσῃ ἡ τυποποίησις, ἤρχισε μία κάμψις τῶν τιμῶν. Ἑπομένως, ἐὰν θέλετε νὰ εἴπητε, ὅτι καταργεῖτε αὔριον τὸν πρωῒ τὴν τυποποίησιν, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου θὰ φθάσῃ τὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Σήμερον ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τό ἐξωτερικὸν εἶναι 450 δολλάρια. Συνεπῶς αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι χαμηλότεραι τοῦ ἐσωτερικοῦ. Καταργήσατε, κ. ὑπουργέ, τὴν τυποποίησιν, διότι ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν κατανάλωσιν. Αὐξάνει συνεχῶς ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου. Ἀρχικὴ σκέψις τῶν βουλευτῶν ἦτο, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ἐξαγωγή. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ εἰσαγωγὴ σπορελαίων, ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ παρενέβησαν διάφοροι βιομήχανοι καὶ μὲ ὡρισμένα πρόσωπα τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν, δὲν θέλω νὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ θέμα αὐτό, διότι καλὸν θὰ ἦτο νὰ γίνῃ σχετικὴ ἔρευνα, κατώρθωσαν νὰ γίνῃ ἡ τυποποίησις. Μὲ τὴν τυποποίησιν, κύριοι, τὸ ἔλαιον εἶναι κατὰ 5 δρχ. ἀκριβότερον, ἀπ’ ὅ,τι θὰ ἦτο ἐὰν τὴν πρόσμιξιν τὴν ἔκαμνε μόνος του ὁ καταναλωτής. Τὸ πρᾶγμα νομίζω, εἶναι σαφές ἐὰν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν αἱ τιμαὶ ἐλαίου καὶ σπορελαίου. Πρέπει νὰ τὰ προσέχωμεν πολὺ αὐτὰ τὰ πράγματα, διότι ἀποβαίνουν εἰς βάρος μας. Θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ πραγματικὸν σκάνδαλον. Καίτοι ὑπάρχουν ἐπιτροπαὶ αἱ ὁποῖαι ἐλέγχουν τὴν συσκευασίαν κλπ., τῶν ἐξαγομένων προϊόντων εἰς ἐξαχθεῖσαν ποσότητα 500=800 τόννων εἰς Βουλγαρίαν καὶ Ρουμανίαν βρωσίμων ἐλαιῶν, ἀπεδείχθη ὅτι τὸ 80% τούτων ἦσαν ὄχι καλῆς ποιότητος. Κατόπιν τούτου, αἱ ἀγοραὶ αὐταὶ ἔκλεισαν διὰ τὴν Ἑλλάδα. Ἰδοὺ τὸ ἀποτέλεσμα. Σᾶς διαβεβαιῶ κ. ὑπουργέ, ὅτι καὶ σχετικὰ μὲ τὸ ἔλαιον θὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε νοθεία, διότι θὰ φᾶνε πολλοί, καὶ δι’ αὐτό σᾶς εἰσηγήθησαν καὶ τὴν τυποποίησιν, ἐπικαλούμενοι ὡρισμένα ἐπιχειρήματα. Εἶπον οἱ ἔμποροι, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ ἐλαίου καὶ κατόπιν ἦλθον καὶ εἶπον, ὅτι συμφέρει καλύτερον νά γίνῃ τυποποίησις. Καὶ εἰς τὴν πλατεῖαν Συντάγματος, κ. ὑπουργέ, νὰ κάμετε μίαν δεξαμενὴν ἐναποθηκεύσεως ἐλαίου καὶ πάλιν θὰ γίνῃ νοθεία. Τί θὰ πρέπει νὰ γίνῃ; Νὰ καταργήσητε τὴν τυποποίησιν, καὶ διὰ τὸ μέλλον θὰ πρέπει νὰ γίνεται συγκέντρωσις. Θὰ πρέπει τῇ συνεργασίᾳ ὅλων τῶν κομμάτων νὰ δημιουργηθῇ μία παγία κατάστασις προστασίας τῶν 4 κυρίων προϊόντων μας, δηλαδὴ τοῦ ἐλαίου τοῦ σίτου, τοῦ καπνοῦ καὶ τῆς σταφίδος, διότι αὐτὰ συνθέτουν τὴν οἰκονομικὴν ζωὴν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σεργάκης ἔχει τὸν λόγον.

§208Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Δὲν θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ τὶ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῶν προκατόχων της, οὔτε μὲ τὸ τὶ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου. Θὰ ἀσχοληθῶ μόνον μὲ τὴν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως περὶ τυποποιήσεως τοῦ ἐλαίου, ὡς ἀπεκλήθη ἡ πρόσμιξις μέ σπορέλαιον καὶ θὰ θέσω ὡρισμένα ἐρωτήματα εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, μὲ τὴν παράκλησιν νὰ δώσῃ ἄμεσον καὶ σαφῆ ἀπάντησιν ἐπὶ τούτων, κατὰ τὴν ἀπάντησίν του ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως. Ἐκ τῆς συζητήσεως πρέπει νὰ πεισθῇ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπῆρξε σφάλμα ἡ ἀπόφασίς του καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀνακαλέσῃ ταύτην, διότι ἄλλως ὅσην καλὴν διάθεσιν καὶ ἄν εἶχε κατὰ τὴν λῆψιν της, ἐφ’ ὅσον ἐν τῇ πράξει ἀπεδείχθη ἀτυχὴς καὶ προστατευτικὴ μόνον τῶν ὀλίγων κερδοσκόπων, ἡ ἐμμονή του εἰς ταύτην, τῆς ἀφαιρεῖ καὶ τὸ προσὸν τῆς ἀγαθῆς προθέσεως, τὸ ὁποῖον ὡς ἐδήλωσα κατ’ ἀρχὴν ἀποδέχομαι. Θὰ δεχθῶ πρός στιγμίν, ὅτι ἡ παραχθεῖσα ἐφέτος ποσότης εἶναι μόνον 85–90 χιλιάδας τόννοι, ὡς ἐδήλωσεν ὁ κ. ὑπουργός. Χωρὶς λοιπὸν νὰ ὑπολογισθῇ ἡ εἰσαχθεῖσα ποσότης σπορελαίου, ἐξασφαλίζεται ἐπάρκεια, ἐφ’ ὅσον αἱ ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως ὑπολογίζονται εἰς 90 χιλιάδας τόννους. Ἀλλὰ καὶ ἂν ἡ παραχθεῖσα ποσότης δὲν ἐπήρκει, ὑπάρχουν ἢ δὲν ὑπάρχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸ ἐσωτερικὸν 40–50 χιλιάδες τόννοι ἐλαίου; Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον ἐρώτημά μου εἰς τὸν κ. ὑπουργόν. Ὑπάρχει συνεπῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἔλλειψις ἐλαίου ἢ ἀπόκρυψις ἐλαίου; Ὑπάρχει μόνον ἀπόκρυψις, διότι τὸ λάδι εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ὀλίγων 5–10 μόνον κερδοσκόπων κεφαλαιούχων, οἱ ὁποῖοι συνεννοοῦνται εὐχερῶς καὶ ἐνεργοῦν ἀπὸ κοινοῦ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς καταναλώσεως. Οἱ παραγωγοὶ ἐπώλησαν τὰ λάδι των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς, τό ἀγοράζουν σήμερον εἰς διπλασίαν τιμὴν καὶ τὸ χειρότερον, προπωλοῦν τὴν ἐρχομένην παραγωγὴν μὲ 8 καὶ 9 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν εἰς εὐρεῖαν κλίμακα, ὥστε ἐν Κρήτῃ νὰ προκληθῇ ἐπέμβασις τῶν κατὰ τόπους Εἰσαγγελέων, διὰ νὰ διωχθοῦν οἱ ἀνάλγητοι κερδοσκόποι. Ὑπάρχουν συνεπῶς, κύριοι, 50 χιλιάδες τόννοι ἐλαίου, τὸ ὁποῖον ἀπεκρύβη ὑπὸ τῶν κερδοσκόπων καὶ τὸ θέμα εἶναι, τί ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τοὺς κερδοσκόπους; Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιμετωπίσθη. Ἀντιθέτως, τί ἔγινεν; Ἀφοῦ ἦλθε τὸ λάδι εἰς τὰς 50 δραχμὰς καὶ παραμένει εἰς τὰς 50, τὶ γίνεται; Ζητεῖται τεχνικῶς λάδι, διότι ἡ τυποποίησις τὶ ἄλλο εἶναι; Εἶναι μία ζήτησις ἡ ὁποία εἶναι ἀδικαιολόγητος. Ὑπῆρχε λόγος νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ ζήτησις; Διὰ τῆς τυποποιήσεως, μοιραίως ζητοῦμε τὸ λάδι. Ἀλλὰ ὅταν τὸ λάδι εἶναι εἰς τὰ χέρια 10 ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἀσφαλῶς καὶ θὰ συμφωνοῦν, πῶς θὰ ἐνεργήσητε; Ἐρωτῶ, ποῦ θὰ εὕρῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ λάδι; Καὶ πῶς δικαιολογεῖται ἡ Κυβέρνησις ἐν ὄψει αὐτοῦ τοῦ δεδομένου, ὅτι τὸ λάδι εὑρίσκεται εἰς χεῖρας 5–10 ἀνθρώπων καὶ ἀπὸ ποῦ θὰ εὕρῃ τὸ λάδι ἡ Κυβέρνησις, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ εἰς τὰς βιομηχανίας ποὺ θὰ τὸ τυποποιήσουν; Τὶ ἐμποδίζει αὐτοὺς τοὺς κυρίους νὰ δώσουν καὶ 50 καὶ 60 δραχμὰς τὰ λάδι; Κατὰ ποῖον τρόπον ἡ ἀπόφασις τῆς τυποποιήσεως θὰ πλήξῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου; Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔχωμεν πτῶσιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου, ἀντιθέτως θὰ ἔχωμεν μίαν ἄνοδον αὐτῆς. Ἀλλὰ τὴν ἄνοδον αὐτὴν ἐκμεταλλεύονται οἱ ἔμποροι Ἔχομεν ὡς δεδομένον ἔγγραφον τοῦ εἰσαγγελέως εἰς Κρήτην, εἰδικῶς διὰ τὸ λάδι καὶ τὸ χαρούπι. Προπωλοῦν ἤδη οἱ παραγωγοὶ εἰς τιμὰς ἐξευτελιστικὰς εἰς τρόπον ὥστε, ἠναγκάσθη ἡ εἰσαγγελία Κρήτης, νὰ κάμῃ ἔγγραφον νὰ διώκωνται οἱ ἔμποροι οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν μὲ 8 καὶ 9 δραχμὰς τὸ λάδι τῆς νέας ἐσοδείας. Ἄρα, ἡ ποσότης τῶν 50.000 τόννων ἐλαίου εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ὡρισμένων ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι θαυμάσια δύνανται νὰ συνέλθουν καὶ νὰ ἀναβιβάσουν κατὰ δεκάδας τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐλπίζῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς τυποποιήσεως νὰ πιέσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, ὅταν ἡ ἐκδοθεῖσα μεταγενεστέρως ἀπόφασις καθορίζῃ ὅτι θὰ προσκομίζεται τὸ τιμολόγιον ἀγορᾶς τοῦ ἐλαίου καὶ τὸ Κράτος θὰ δίδῃ τὸ σπορέλαιον; Τὶ ἐμποδίζει αὐτοὺς τοὺς κατόχους τοῦ ἐλαίου, νὰ τὸ προσφέρουν εἰς 50 καὶ 60 δραχμάς;

§209Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἐπ’ αὐτοῦ σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐν τῇ ἀποφάσει μας δεχόμεθα τιμολόγιον μὲ ἀνωτάτην τιμήν. Δὲν δεχόμεθα πρὸς τυποποίησιν ἐλαιόλαδον πέραν τῶν 30 δραχμῶν.

§210Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Αὐτὸ δὲν καθορίζεται μὲ τὴν ἀπόφασίν σας. Ἐδῶ, ἂν θέλετε νὰ φθάσετε εἰς τὴν τυποποίησιν, ἂν τὸ λάδι κρατηθῇ ἀπὸ τοὺς 10–20 ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι τὸ ἔχουν εἰς τὰς χεῖρας των, μοιραίως δὲν θὰ εὕρετε λάδι καὶ ἀποτυγχάνει ὑποχρεωτικῶς ἡ τυποποίησις. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ ἄλλην ἔννοιαν ἡ μεταγενεστέρα διαταγή σας, παρὰ ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ σπορέλαιον, νὰ πωλῆται αὐτούσιον εἰς τὸ παντοπωλεῖον καθὼς ἐπίσης καὶ ἐλαιόλαδον, τὸ ὁποῖον νὰ πωλῆται αὐτούσιον εἰς τὸ παντοπωλεῖον. Διότι ἂν θέλετε νὰ κάμετε 10.000 τόννους τυποποιημένου κατὰ μῆνα, πρέπει νὰ εὕρετε 5.000 τόννους ἐλαιολάδου, τὸ ὁποῖον δὲν θὰ τὸ εὕρετε.

§211Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Διὰ ἐλαιόλαδον, κύριε ὑπουργέ, προσφέρετε 30 δραχμάς;

§212Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Πλαφόν, δέχομαι 30 δραχμὰς διὰ τὸ φυσικὸν ἐλαιόλαδον.

§213Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἡ τυποποίησις ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ μόνον ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ ἐλαίου καὶ πρέπει νὰ γίνῃ εἰς μίαν ἐποχὴν ποὺ ἡ προσφορὰ γίνεται ἀπὸ τοὺς παραγωγούς, Νὰ ἐξαχθοῦν 10.000 τόννοι ἐλαίου καὶ νὰ εἰσαχθοῦν 15.000 τόννοι σπορελαίου. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν σήμερον ποὺ ἔχει πωληθῆ τὸ λάδι ἀπὸ τοὺς παραγωγούς μὲ 15 δρχ. καὶ νὰ πωλῆται μὲ 40 δραχ. καὶ νὰ τὸ ἀγοράζῃ ὁ ἴδιος ὁ παραγωγὸς μὲ 40 δραχμάς. Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ αὐτὴν τὴν στιγμήν, ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ἐλαιολάδου εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἀγοράν; Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ ἀπὸ κανένα. Ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηρίξῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι κάμνει τὴν τυποποίησιν ἀπὸ τοῦδε διὰ νὰ προλάβῃ τὴν ἔλλειψιν εἰς τὴν ἀγορὰν τοὺς δύο τελευταίους μῆνας πρὸ τῆς παραγωγῆς; Δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε νὰ τὸ ἰσχυρισθῇ. Κατὰ συνέπειαν, ἡμεῖς λέγομεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἶναι πασιφανές. Ἡ τυποποίησις αὐτὴν τὴν στιγμήν, μὲ δεδομένον εἰς τὴν ἀγοράν, ὅτι τὸ λάδι εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ὡρισμένων ἐμπόρων ἢ ἐπιχειρηματιῶν ἢ κερδοσκόπων, ὅπως θέλετε χαρακτηρίσατέ τους, δὲν ἠμπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι ἀπαράδεκτος, διότι δημιουργεῖ κοινωνικὴν ἀδικίαν ἀπαράδεκτον. Διότι, δύνανται νὰ εἴπουν οἱ παραγωγοί: Διατὶ δὲν γίνεται ἡ συγκέντρωσις κατὰ τὸν χρόνον τῆς παραγωγῆς, νὰ πληρωθῇ πρὸς 19 καὶ 20 δραχμὰς καὶ ἂν ἔχῃ κέρδος νὰ πωληθῇ ἐπ’ ὠφελείᾳ τοῦ παραγωγοῦ; Ἂν εἶχεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ Κράτος εἰς χεῖρας του 15,000 τόννους, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέμβῃ ρυθμιστικῶς καὶ ἂν ἐπήρχετο κάποιο κέρδος, θὰ τὸ ἐπωφελοῦντο οἱ παραγωγοί, καὶ ὄχι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν δικαιοῦνται ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει νὰ τὸ καρπωθοῦν καὶ νὰ τὸ ἐπωφεληθοῦν. Νομίζω, κατὰ συνέπειαν, ὅτι ἂν εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι δὲν δέχομαι λάδι πρὸς τυποποίησιν ἄνω τῶν 30 δραχμῶν, εἶναι ὡσὰν νὰ εἴπῃ, ὅτι καταργεῖ τὴν τυποποίησιν. Νομίζω, ὅτι ἡ ἀπόφασις τῆς Κυβερνήσεως περὶ τυποποιήσεως τοῦ ἐλαίου τὴν στιγμὴν αὐτὴν —δύναμαι νὰ χρησιμοποιήσω τὴν λέξιν— ὅτι εἶναι ἐγκληματικὴ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὸ εὔλογον παράπονον, διατὶ νὰ μὴ λαμβάνῃ τὸ Κράτος τὰ ἀναγκαῖα μέτρα κατὰ τὴν παραγωγήν, ὁπότε ἡ προσφορὰ εἶναι φυσική, νὰ διατίθεται τὸ λάδι ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν οὕτως ὥστε, νὰ ἔχῃ τὸ στὸκ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὸ διαθέτῃ εἴτε εἰς τὴν κατανάλωσιν, εἴτε ὅπως ἄλλως νομίζει, ἀλλὰ νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ παρεξηγηθοῦν, ὅτι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ὡρισμένων μεγάλων κερδοσκόπων. Ἡ Κυβέρνησις αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ἔλλειψις εἰς τὴν ἀγοράν, ἀλλὰ ὑπάρχει ἀπόκρυψις τεχνητή, πρέπει καὶ ὀφείλει νὰ καταργήσῃ τὴν τυποποίησιν, ὁπότε μοιραίως θὰ δοθῇ σπορέλαιον εἰς τὴν κατανάλωσιν. Διότι μόνον ἔτσι θὰ ἀναγκασθοῦν καὶ αὐτοί, ὅταν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ζήτησις νὰ τὸ δώσουν φυσιολογικῶς εἰς τὴν ἀγορὰν τὸ ἐλαιόλαδον. Τὸ νὰ γίνῃ σήμερον ἡ τυποποίησις, ἀποτελεῖ τοῦτο δεύτερον ἔγκλημα κατὰ τῶν παραγωγῶν. Μόνον τότε δικαιολογεῖται, κ. συνάδελφοι. Δι’ αὐτὸ δύναται νὰ ζητηθῇ κατὰ τὸν χρόνον, ὅταν τὸ Κράτος ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν ν’ ἀποκτήσῃ λάδι ἐλευθέρως, συμφώνως μὲ τοὺς ὅρους τῆς προσφορᾶς, διὰ νὰ μείνῃ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ Κυβέρνησις πράγματι ἐνδιαφέρεται καὶ διὰ τοὺς παραγωγούς, καὶ διὰ τὴν κατανάλωσιν. Διότι ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν, ἡ Κυβέρνησις, νὰ ἀποσείσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ μέτρον της ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ἐλαχίστων κερδοσκόπων.

§214ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ἐργαζάκης ἔχει τὸν λόγον.

§215Γ. ΕΡΓΑΖΑΚΗΣ. Ἀνερχόμενος τὸ πρῶτον εἰς τὸ Βῆμα τῆς Βουλῆς, καὶ προκειμένου νὰ ὁμιλήσω ἐπὶ θέματος ἐλέγχου τῆς Κυβερνήσεως, ὀφείλω νὰ δηλώσω, ὅτι δὲν ἐμφοροῦμαι ἀπὸ πνεῦμα ἀντιπολιτευτικὸν οὔτε πολὺ περισσότερον θέλω διὰ τῶν λόγων μου νὰ δημοκοπήσω. Βουλευτὴς ἐλαιοπαραγωγικῆς περιφερείας καὶ ὡς ἐκ τούτου γνωρίζων τὸ ζήτημα τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν διακυμάνσεων αὐτῆς, αἱ ὁποῖαι ἐνῷ εἶναι πάντοτε εἰς βάρος τῶν καταναλωτῶν, δὲν εἶναι καὶ πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν. Ὅτε τὸ πρῶτον εἶδον εἰς τὰς ἐφημερίδας, τὸ μελετώμενον μέτρον τῆς προσμίξεως καὶ κατόπιν τῶν τηλεγραφικῶν διαμαρτυριῶν, τόσον τῶν γεωργικῶν ὀργανώσεων, ὅσον καὶ τῶν Ἐπιμελητηρίων τῆς περιφερείας μου, ἔσπευσα καὶ ἐζήτησα πληροφορίας παρὰ τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου κ. Πετροπούλου, ὅστις μοὶ ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ ζήτημα εὑρίσκετο εἰς τὸ στάδιον τῆς μελέτης καὶ ἐπειδὴ ἔχρῃζε μακρᾶς μελέτης λόγῳ τῆς σοβαρότητός του, τὸ πιθανώτερον ἦτο, ὅτι θὰ ἐφέρετο πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς του εἰς τὴν Βουλὴν τὸ γεγονὸς τοῦτο, ὡς εἶναι αἱ δηλώσεις τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Ἀβέρωφ, ὅτι ἀντετίθετο εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου, μὲ ἔπειθεν ὅτι δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐφαρμοσθῇ τοὐλάχιστον πρὸ τῆς συνεννοήσεως μετὰ τῶν βουλευτῶν τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Εὐλόγως λοιπόν, ἡ αἰφνιδία ἐφαρμογὴ τοῦ μέτρου, γεννᾷ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τοῦτο ἐλήφθη ἄνευ προηγουμένης ἐπαρκοῦς μελέτης. Τὸ παράπονον λοιπὸν ἡμῶν τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, εἶναι δικαιολογημένον, διότι ἀνέκαθεν συνίστατο διακομματικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία μετὰ μελέτην καὶ συνεργασίαν μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν καὶ ὑπηρεσιῶν κατέληγεν εἰς ἀποφάσεις πραγματικῆς προστασίας τοῦ προϊόντος. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, περιεφρόνησε τοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν καὶ προέβη εἰς τὴν λῆψιν μέτρου, τὸ ὁποῖον καταδικάζεται διότι ἀνατρέπει τὰ μέχρι σήμερον ἰσχύοντα καὶ καθιερώνει τὴν ἀνάμιξιν ἐλαίου καὶ σπορελαίου, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ πραγματικὴν νοθείαν καὶ πραγματικὴν ὑπονόμευσιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος. Διὰ τὴν καθιερωθεῖσαν ἀρχὴν τῆς μὴ προσμίξεως, ἐγένοντο ἰδίως ἀπὸ τοῦ 1929 καὶ ἐλαιοπαραγωγικὰ συνέδρια καὶ συζητήσεις ἐν τῇ Βουλῇ καὶ ἐλήφθησαν καὶ νομοθετικὰ μέτρα διὰ τῶν ὁποίων ἀπηγορεύετο ἡ πρόσμιξις. Τοιοῦτον νομοθετικὸν μέτρον εἶναι καὶ ὁ νόμος 3755 τοῦ 1929, ὃν εἰσήγαγεν ὁ τότε ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν Ζαβιτσᾶνος. (Ἀναγινώσκει τὸ κείμενον τοῦ νόμου καὶ τὴν αἰτιολογικὴν ἔκθεσιν). Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου τούτου, ἐγένοντο ἐξονυχιστικαὶ ἀγορεύσεις ὑπὸ τῶν, Ἐθνάρχου Ἐλευθερίου Βενιζέλου, Κ. Ζαβιτσάνου, Ἀβραούτση, Βοτσάρου, Σίδερη, Κωστοπούλου, Παπανδρέου. Εἰς τὰς ἀγορεύσεις τῶν ὁποίων εὑρίσκει τις σοφὰς γνώμας διὰ τὴν προστασίαν τοῦ ἐλαίου. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ μᾶς εἴπῃ, ἰσχύει ὁ νόμος οὗτος ἢ κατηργήθη. Διότι ἐὰν ἰσχύῃ ὁ νόμος 3755, τότε ἡ ἀπόφασις περὶ τυποποιήσεως τοῦ ἐλαίου εἶναι παράνομος καὶ ἄκυρος.

§216Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Ἔχουν καταργηθῆ διὰ μεταγενεστέρων νόμων αἱ διατάξεις τοῦ νόμου 3755) 1929, πλὴν μιᾶς, τῆς ἀφορώσης τὴν ἀπαγόρευσιν πωλήσεως σπορελαίου εἰς τὰς ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας.

§217Γ. ΕΡΓΑΖΑΚΗΣ. Ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ἀποτελεῖ πραγματικῶς τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος, ἐν συνδυασμῷ μὲ τὸ μέτρον τῆς συγκεντρώσεως. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀνατρέπουσα τὴν πολιτικὴν ταύτην, δηλοῖ, ὅτι λαμβάνει τὸ μέτρον πρὸς ἐξασφάλισιν μείζονος ποσότητος ἐξαγωγῆς ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ διατηρήσῃ τὰς τιμὰς εἰς ὑψηλὸν ἐπίπεδον χάριν τοῦ παραγωγοῦ. Τὸ ἀποτέλεσμα ὅμως τοῦτο δὲν ἐπιτυγχάνεται σήμερον διότι εἰς χεῖρας τοῦ παραγωγοῦ δὲν εὑρίσκεται ἀπόθεμα ἐλαίου καὶ τὸ μέτρον τῆς Κυβερνήσεως ἀποδεικνύεται ἄκαιρον. Ὁ δεύτερος σκοπὸς τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ καταναλωτοῦ καὶ αὐτὸς δὲν ἐπετεύχθη, ὡς ἀποδεικνύουν αἱ σημεριναὶ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου. Οὕτω ἀποδεικνύεται, ὅτι τὸ Κυβερνητικὸν μέτρον, εὐνοεῖ τοὺς κερδοσκόπους, εἰς χεῖρας τῶν ὁποίων εὑρίσκεται τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἀποθεμάτων. Ἐκτὸς τούτων, τὸ μέτρον ἐδημιούργησε τοιαύτην ζήτησιν καὶ συνεπῶς ὕψωσιν τῶν τιμῶν, ὥστε ἡ Κυβέρνησις ἡ ἰδία, ἡ ὁποία ἰσχυρίσθη ὅτε ἔλαβε τὸ μέτρον διὰ νὰ ἐξαγάγῃ μεγαλυτέραν ποσότητα ἠναγκάσθη νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοὐτέστιν καὶ οἱ τρεῖς σκοποὶ εἰς οὓς ἀπέβλεπε τὸ μέτρον, τοὐτέστιν προστασίαν παραγωγοῦ, προστασίαν καταναλωτοῦ καὶ ἐξασφάλισιν μεγάλης ἐξαγωγῆς ἐλαίου νὰ ἀποτύχουν παταγωδῶς. Καλοῦμεν λοιπὸν τὴν Κυβέρνησιν νὰ παραδεχθῇ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ μέτρου καὶ νὰ προβῇ εἰς τὴν ματαίωσίν του. Μετὰ τοῦτο, καλοῦμεν ἐπίσης τὴν Κυβέρνησιν ὅπως, ἐὰν πράγματι ἀποβλέπῃ εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἄμεσον συγκρότησιν διακομματικῆς ἐπιτροπῆς καὶ νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν καθιέρωσεν ὁ νόμος 3755)1929, μετὰ τοῦ μέτρου τῆς ἐγκαίρου συγκεντρώσεως τοῦ ἐλαίου, εἰς τιμὰς ὅμως λογικάς, καὶ ὄχι κατωτέρας τῆς τοιαύτης τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ αὐτὴ πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται πράγματι καὶ οὐχὶ μόνον λόγοις, διότι δυστυχῶς ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλλει μόνον διὰ λόγων τὴν προστασίαν καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ἔργων, ἀποβλέπει μόνον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Οἱ βουλευταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, ἐμπνέονται ἀπὸ αἰσθήματα τῆς κοινωνικῆς ἀλληλεγγύης καὶ δὲν ἐννοοῦν ἡ προστασία νὰ γίνεται εἰς βάρος τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ πρὸ παντὸς διὰ τῶν μέτρων τῆς προστασίας νὰ ἀποκλείωνται οἱ μεσάζοντες καὶ οἱ κερδοσκόποι, οἱ ὁποῖοι ἑκάστοτε συγκεντρώνουν κατὰ τὴν παραγὴν εἰς χεῖρας των τὰς μεγάλας ποσότητας ἐλαίου καὶ οὕτω γίνονται αὐτοὶ ρυθμισταὶ τοῦ προϊόντος εἰς βάρος καὶ παραγωγῶν καὶ καταναλωτῶν. Προτείνομεν λοιπὸν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν πράγματι θέλῃ νὰ προστατεύσῃ τὸ ἔλαιον, νὰ λάβῃ τὰ ἑξῆς μέτρα: 1) Νὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἔγκαιρον συγκέντρωσιν τοῦ ἐλαίου εἰς λογικὰς τιμάς. 2) Νὰ ἐξασφαλίζῃ καλλιεργητικὰ τῆς ἐλαίας δάνεια. 3) Νὰ ἐφαρμόσῃ ὑποχρεωτικὴν καὶ ἔγκαιρον καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας. 4) Νὰ ἐξασφαλίσῃ εἰς τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς εὐθηνὰ λιπάσματα, παρεχόμενα ἐπὶ πιστώσει καὶ ἐγκαίρως. 5) Νὰ ἀφήσῃ τὴν πρόσμιξιν ἐλαίου καὶ σπορελαίου νὰ γίνεται ἐλευθέρως ὑπὸ τῶν καταναλωτῶν.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ξενοδοχειάρης ἔχει τόν λόγον.

§219Π. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰς ἐμὲ ἔλαχεν ὁ κλῆρος νὰ κλείσω τὴν παροῦσαν συζήτησιν περὶ ἐλαίου, μολονότι προηγουμένως διαπρεπὴς συνάδελφος διεξοδικῶς ἐξέθεσεν ἀπόψεις καὶ μέτρα ποὺ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ μολονότι λόγῳ τοῦ προκεχωρηκότος τῆς ὥρας, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ καταπονήσω τὴν Βουλήν, ἐν τούτοις θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μεταφέρω τὰς ἀντιλήψεις τῶν παραγωγῶν τῆς περιφερείας μου Λέσβου καὶ εἶναι αἱ αὐταὶ ποὺ ἐξετέθησαν ἀπὸ τοὺς συναδέλφους μου κ.κ. Μαλλιάκαν καὶ Γλιγλῆν καὶ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ ἀποδεχθῇ τὰς εἰσηγήσεις μας αὐτὰς καὶ νὰ σπεύσῃ νὰ ἄρῃ πρῶτον τὸ μέτρον τῆς προσμίξεως τοῦ σπορελαίου μὲ ἐλαιόλαδον, δεύτερον νὰ ἐπιτραπῇ ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου καὶ τρίτον νὰ ληφθῇ φροντὶς ὅπως πρὸ τῆς ἐρχομένης παραγωγῆς, χορηγηθοῦν μεσοπρόθεσμα δάνεια εἰς τοὺς παραγωγούς, ὥστε νὰ μὴ ἐπαναληφθῇ ἐκεῖνο ποὺ ἐγένετο κατὰ τὸ παρελθόν καὶ οἱ Λέσβιοι παραγωγοὶ νὰ πέσουν καὶ πάλιν εἰς χεῖρας τῶν ὀλίγων κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι σκοπὸν ἀποκλειστικὸν ἔχουν, νὰ ἀπομυζοῦν τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα αὐτῶν. Αὐτά, εἶχα, κύριοι συνάδελφοι νὰ εἴπω καὶ νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ εἶναι βέβαιος, ὅτι ὅλοι οἱ ὁμιλήσαντες βουλευταὶ ποὺ ἴσως τὸν ὤχλησαν, δὲν ἔκαμαν ἄλλο παρὰ ἔπραξαν τοῦτο ὠθούμενοι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν, νὰ ἐπέλθῃ κάτι καλόν καὶ μόνον διὰ τὸ σύνολον τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν τῆς χώρας μας.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Ἀνδρεάδης ἔχει τὸν λόγον.

§221Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡμεῖς οἱ μὴ καταγόμενοι ἀπὸ ἐλαιοπαραγωγικὰς περιοχάς, εἴχομεν τὴν ἐντύπωσιν μέχρι σήμερον, ὅτι ἡ εὐημεροῦσα τάξις ἐκ τῶν παραγωγῶν, ἦτο ἡ τάξις τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Διεπιστώσαμεν ὅμως, ἐκ τῆς ὅλης συζητήσεως, ὅτι καὶ ἡ τάξις αὐτὴ ὄχι μόνον δὲν εὐημερεῖ ἀλλὰ τοὺς μόχθους καὶ τὸν ἱδρῶτα των, τὸν καρποῦνται οἱ ὀλίγοι κερδοσκόποι, δηλαδὴ ὅ,τι συμβαίνει μὲ ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα, ὅπως μὲ τὸ βαμβάκι, τὸν καπνόν τὸ σιτάρι. Διεπιστώθη, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι γίνεται κάτι πολὺ σοβαρὸν καὶ ἀπαράδεκτον εἰς τόν τόπον μας... Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ διότι τὸ θέμα ἐξηντλήθη πλέον ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους. Ἐγὼ ἁπλῶς, θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προστατεύσῃ τοὺς δυστυχεῖς παραγωγοὺς καὶ νὰ λάβῃ μέτρα σκληρὰ κατὰ τῶν ἀπανθρώπων αὐτῶν κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι παντοιοτρόπως ἀπομυζοῦν τὸν ἱδρῶτα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅπως καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἐτόνισαν, ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν μέτρα δραστικὰ διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῶν ἀτόμων αὐτῶν ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Καὶ πρῶτον μέτρον πρέπει νὰ εἶναι ἡ κατάργησις τοῦ τυποποιημένου ἐλαίου καὶ ἡ ἐλευθέρα διάθεσις εἰς τὴν κατανάλωσιν διὰ νὰ μὴ ἀναγκασθῇ συντόμως νὰ κινηθῇ ὁ μηχανισμὸς τῶν Δικαστηρίων.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κατάλογος τῶν ἐγγεγραμμένων ἐξηντλήθη. Ἀπομένει νὰ ἀπαντήσουν οἱ ἁρμόδιοι κ.κ. ὑπουργοί.

§223ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ διακόψωμεν, κ. Πρόεδρε.

§224ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ἡ Κυβέρνησις θ’ ἀπαντήσῃ τὴν προσεχῆ Τρίτην. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, ὥραν 7ην ἀπογευματινήν, μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0,45 π. μ.)