1956.06.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 33η

Παρασκευὴ 15 Ἰουνίου 1956.

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7. μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Κύριοι βουλευταί, παρεκάλεσα — αὐτὸ ἄλλως τε θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἀκούσουν οἱ ἀπόντες καὶ ὄχι οἱ παρόντες— ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρχίζωμεν εἰς τὰς 7 ἀκριβῶς. Δὲν νοεῖται νὰ ἀρχίζωμεν τὴν συνεδρίασιν τὴν 7.30′ ἢ 8.00′ ὥραν. Θὰ ἀρχίζωμεν, λοιπὸν, εἰς τὰς 7 ἀκριβῶς. Καὶ ἐὰν εἶναι νομοθετικὴ ἐργασία καὶ δὲν ὑπάρχει ἀπαρτία, θὰ λύω τὴν συνεδρίασιν εἰς βάρος τῆς Συμπολιτεύσεως. Ἐὰν εἶναι ἔλεγχος, θὰ τὴν λύω εἰς βάρος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Σήμερον δὲν κάμνω τίποτε, ἀλλὰ ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς καταστήσω γνωστὸν, τί θὰ κάμνω εἰς τὸ ἑξῆς.

§2Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶναι καὶ εἰς τὰς Ἐπιτροπάς, κ. Πρόεδρε.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τὸ ζήτημα τῶν Ἐπιτροπῶν, πολλοὶ τῶν συναδέλφων, ἰδιαιτέρως οἱ νέοι, μοῦ εἶπον, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεδριάζουν τὴν πρωΐαν αἱ Ἐπιτροπαὶ καὶ ἀπήντησα, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀνέφικτον. Ἡ κοινοβουλευτικὴ πρακτικὴ λέγει, ὅτι οἱ βουλευταὶ τὸ πρωΐ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ψηφοφόρων των καὶ μὲ τὰ ἐπαγγελματικά των καθήκοντα, ὅσοι τυχὸν κατοικοῦν εἰς Ἀθήνας. Συνεπῶς κατ’ ἀνάγκην ἡ ἔναρξις θὰ γίνεται κατὰ τρόπον, ἂς τὸν εἴπωμεν, ἐπιεικῆ καὶ ἐλαστικόν. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Κρῖκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ Πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§4Β. ΚΡΙΚΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Πρακτικῶν).

§5Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον εἰς τὰς ἐφημερίδας ἀνεγράφη κάτι, τὸ ὁποῖον ἐγὼ δὲν εἶπον διόλου καὶ θὰ ἤθελα νὰ μάθω πῶς συντάσσεται αὐτὸ τὸ Δελτίον Τύπου. Γράφουν αἱ ἐφημερίδες ὅτι ἐχαρακτήρισα ὡς καταστρεπτικὴν διὰ τὸ στράτευμα, τὴν καθιέρωσιν τοῦ θεσμοῦ τοῦ ταξιάρχου τῶν ὅπλων, διότι διαιρεῖ τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς εἰς δύο κατηγορίας. Τὴν λέξιν ταξίαρχος, δὲν τὴν ἀνέφερα οὔτε κατὰ σύμπτωσιν. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἡ προαγωγὴ τῶν ἀξιωματικῶν εἰς γενικὰς θέσεις καὶ εἰς τὸ Σῶμα, προκαλεῖ διαίρεσιν εἰς τὸ στράτευμα ἐπικίνδυνον διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας, πρᾶγμα τό ὁποῖον τὸ παρωμοίασα πρὸς τὸν θεσμὸν τῶν ἐπιτελῶν ποὺ εἶχε γίνει πρὸ τοῦ 1910, ὁ ὁποῖος πράγματι διῄρεσε τότε τὸ στράτευμα καὶ ὅλοι οἱ ἀξιωματικοί, οἱ μάχιμοι, ἦσαν ἐναντίον του. Καὶ κατόπιν κατηργήθη. Δὲν εἶπον ἐγὼ ὅτι ὁ θεσμὸς τοῦ ταξιάρχου εἶναι ἐπικίνδυνος διὰ τὸ στράτευμα, ὅπως γράφουν αἱ ἐφημερίδες.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸς ἡσυχίαν σας, εἰς τὰ ἐπίσημα καὶ ἐστενογραφημένα Πρακτικὰ δὲν περιλαμβάνεται αὐτό. Λέγουν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἴπατε.

§7Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκδίδεται ἕνα Δελτίον Τύπου καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐπανέρχεται εἰς τὴν μνήμην μου ἡ πρότασις τοῦ ἀειμνήστου Παπαναστασίου, ὁ ὁποῖος εἶπε νὰ τεθῇ διάταξις εἰς τὸ Σύνταγμα, ὥστε νὰ δημοσιεύωνται εἰς τὰς ἐφημερίδας αἱ ἀγορεύσεις τῶν βουλευτῶν, ὡς ἔχουν εἰς τὰ Πρακτικά, διὰ νὰ μὴ γίνεται καὶ ἡ διάκρισις τῶν ἐφημερίδων τῶν διακειμένων συμπαθῶς πρὸς τὸν αʹ ἢ βʹ πολιτευόμενον. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον εἰς πρώτην τροποποίησιν τοῦ Συντάγματος νὰ ἐτίθετο ἡ διάταξις αὐτή.

§8Σ. ΣΑΡΑΦΗΣ. Εἰς τὰ πρακτικὰ ἀναφέρεται ὅτι εἶπον, ὅτι ἡ κατάργησις τῆς 8ετίας ἐπιβάλλεται διὰ τὴν ἀνανέωσιν τῶν στελεχῶν. Ἐγὼ εἶπον, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ κατάργησις, διότι μὲ τὰς ἐπανειλημμένας κρίσεις ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀνανέωσις τῶν στελεχῶν.

§9Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ εἴπητε ποῖος λόγος ἐπιβάλλει τὴν σύνταξιν διπλῶν Πρακτικῶν, ἐπισήμων καὶ ἐστενογραφημένων, καὶ νὰ ὑποβάλλεται οὕτω τὸ Κράτος εἰς περισσοτέρας δαπάνας. Αὐτὸ συμβαίνει μόνον εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων. Εἰς ὅλον τὸν ἄλλον κόσμον ἔχουν μόνον ἐστενογραφημένα πρακτικά. Ἐὰν οἱ στενογράφοι δὲν ἐπαρκοῦν, τὸ Σῶμα δὲν ἔχει ἀντίρρησιν νὰ σᾶς δώσῃ τὰ μέσα διὰ νὰ προσλάβητε καὶ ἄλλους. Ὁ θεσμὸς τῶν διπλῶν πρακτικῶν δὲν ἐξυπηρετεῖ καθόλου τὰς ἐργασίας τοῦ Σώματος.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ τήρησις καὶ ἐπισήμων καὶ ἐστενογραφημένων Πρακτικῶν ἐπιβάλλεται ὑπὸ τοῦ ἰσχύοντος Κανονισμοῦ. Ἀνεξαρτήτως ὅμως αὐτοῦ μετ’ ὀλίγον ὡς γνωστὸν λήγει ἡ Σύνοδος. Κατὰ τὸ θέρος θὰ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα αὐτό, ἐνδεχομένως δὲ καὶ μὲ τὴν ἀγορὰν μηχανημάτων φωνοληψίας, διότι εἰς ὅλας τὰς Βουλὰς ἔχει γίνει αὐτό.

§11Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Βοηθητικῶς.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως ἐπικουρικῶς θὰ γίνεται ἡ φωνοληψία καὶ εἶναι πλέον πιστὴ ἡ ἀπόδοσις τῶν λεγομένων. Ἀλλ’ αὐτὸ θὰ γίνῃ βαθμηδόν. Δηλῶ προσθέτως ὅτι αἱ καινοτομίαι αὐταὶ δὲν θὰ ἀνακόψουν τὴν σταδιοδρομίαν τῶν συνεργατῶν μου.

§13Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ λάθος δὲν εἶναι τῶν ἐφημερίδων, ἀλλὰ τῆς συντάξεως ἐδῶ, διότι βλέπω εἰς τὸ Δελτίον Τύπου αὐτὴν τὴν φρᾶσιν περὶ ταξιάρχου. Ἄρα τὸ σφάλμα εἶναι ἐκ τῆς Βουλῆς, ὄχι τῶν ἐφημερίδων.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ. κ. Μπακατσέλου καὶ Σαράφη. Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Βρανόπουλος αἰτεῖται τὴν χορήγησιν 40θημέρου ἀδείας ἀπουσίας προκειμένου νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἐπίσης ὁ βουλευτὴς κ. Β. Κρῖκος αἰτεῖται τὴν χορήγησιν τριμήνου τοιαύτης διὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν.

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§19Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 62794) 13.6.56 ἐγγράφου του, διαβιβάζει ἀναφορὰν τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν μετὰ τῆς σχετικῆς ποινικῆς δικογραφίας κατὰ τοῦ βουλευτοῦ Θεσσαλονίκης κ. Β. Εὐφραιμίδου, αἰτοῦντος τὴν ἄρσιν τῆς βουλευτικῆς ἀσυλίας αὐτοῦ, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 63 τοῦ Συντάγματος. (Παραπέμπεται εἰς τὴν ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν). Ἀνακοινοῦνται τὰ ἑξῆς: Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ αἰτήσεων διώξεων τῶν βουλευτῶν κ. κ. 1) Ε. Ἀρβανιτάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Χαλκίδος. 2) Κ. Γιαννούση, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 3) Σ. Γουδελῆ, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ροδόπης. 4) Γ. Γρηγορίου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Σάμου. 5) Π. Γυιόκα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Καστοριᾶς. 6) Β. Ἐφραιμίδου, ἐπὶ τεσσάρων αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Ἐφετῶν Ἀθηνῶν. 7) Α. Μητακίδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Σερρῶν. 8) Ν. Μήτρου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Βόλου. 9) Π. Μόντζαλα, ἐπὶ δύο αἰτήσεων τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης. 10) Β. Μουράτογλου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἐδέσσης. 11) Δ. Παπασπύρου, ἐπὶ αἰτήσεων τῶν Εἰσαγγελέων Πλημμελειοδικῶν α) Δράμας καὶ β) Κεφαλληνίας. 12) Φ. Πιτούλη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσπρωτίας. 13) Α. Στράτου, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 14) Π. Τζαννετάκη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἀθηνῶν. 15) Σ. Τσιαπάρα, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Θεσσαλονίκης. 16) Γ. Καρτάλη καὶ Π. Τζαννετάκη, ἐπὶ αἰτήσεων τῶν Εἰσαγγελέων Πλημμελειοδικῶν α) Τρικάλων καὶ β) Ἀθηνῶν. 17) Ε. Πέτσου, Β. Μουράτογλου καὶ Θ. Ἀνδρεάδη, ἐπὶ αἰτήσεως τοῦ Εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν Ἐδέσσης. Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν Ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως Γερμανικοῦ Νηπιαγωγίου, Δημοτικοῦ Σχολείου καὶ Γυμνασίου ἐν Ἀθήναις καὶ Θεσσαλονίκῃ». Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Πύργου, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν μελετωμένην δέσμευσιν τῶν κεφαλαίων τῶν ἀσφαλιστικῶν ἐργατικῶν Ταμείων καὶ ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν ἐργατικῶν ζητημάτων. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Κοινοτικοῦ Συμβουλίου Σεβαλίων, ζητοῦντος προαγωγὴν τοῦ ἐκεῖ ὑπάρχοντος ἀστυνομικοῦ φυλακίου εἰς Σταθμὸν Χωροφυλακῆς.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν.

§21Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀπεργίας τῶν φυματικῶν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, τὸ ζήτημα αὐτὸ ἐτακτοποιήθη καί, ἑπομένως, δὲν ὑφίσταται θέμα.

§23Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ καὶ ἐγὼ τὸν λόγον, πρὸ τῆς ἡμερησσίας διατάξεως, διότι ἐπίκειται διάλυσις τοῦ Σωματείου Φυματικῶν.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ λάβῃ τὶς τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, γνωρίζετε ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ προσυνεννόησις μὲ τὸ Προεδρεῖον. Τοιαύτη προσυνεννόησις δὲν ὑπῆρχει ἐν προκειμένῳ. Μοὺ ἐζητήθη ὁ λόγος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διότι διάφοροι φυματικοὶ ἐκήρυξαν ἀπεργίαν πείνης, ἀποθνήσκουν κλπ. Σήμερον ἐπληροφορήθην ὅτι αὐτοὶ ἔλυσαν τὴν ἀπεργίαν, ἑπομένως δὲν ὑφίσταται θέμα. Τὸ ἄλλο ζήτημα διὰ τὸ ὁποῖον ζητεῖ τὸν λόγον ὁ κ. Ἠλιοῦ, εἶναι θέμα ἐλέγχου, ἐπερωτήσεως. Προχωροῦμεν ἤδη εἰς τὴν συζήτησιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. Ὁ κ. Σκουτέρης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ δὲν γίνονται δεκτοὶ εἰς τὰ ἔργα ἀεροδρομίου Τανάγρας οἱ ἀνήκοντες εἰς τὸ Δημοκρατικὸν Κέντρον.

§25Χ. ΣΚΟΥΤΕΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ μέχρι πέρατος τῶν ἀνακρίσεων καὶ κατόπιν γενομένης συνεννοήσεώς μου μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἤθελα νὰ σᾶς ὑποβάλω μίαν παράκλησιν τοῦ Προεδρείου. Ὁ συμπαθὴς συνάδελφος κ. Παπαεμμανουὴλ πρόκειται νὰ ἀναχωρήσῃ διὰ τὴν ἐπαρχίαν του τὴν 9ην μ. μ. καὶ ἤθελεν, ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ προτιμηθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρώτησις. Ἐὰ τὸ Σῶμα ἐγκρίνῃ νὰ προταχθῇ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρώτησις.

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαεμμανουὴλ ἑπομένως ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του πρὸς τοὺς κ. κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν πρόκειται νὰ δημιουργηθῶσιν ἐν Δωδεκανήσῳ αἱ συνθῆκαι ἐκεῖναι, αἵτινες θὰ ἀνακόψουν τὸ μεγάλο μεταναστευτικὸν ρεῦμα τῆς νεολαίας τῆς Δωδεκανήσου.

§29Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Τὸ θέμα, εἰς τὸ ὁποῖον ἡ παροῦσα ἐρώτησις, ἐκτὸς τοῦ γενικωτέρου ἐνδιαφέροντος, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει διὰ τὴν ὁλότητα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐνέχει ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὴν ἰδιαιτέραν ἐπαρχίαν, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀντιπροσωπεύω εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κοινοβούλιον. Πρόκειται περὶ τοῦ σημειουμένου ἐσχάτως μεγάλου μεταναστευτικοῦ ρεύματος εἰς τὴν Δωδεκάνησον, τὸ ὁποῖον προσέλαβε τοιαύτην ἔντασιν, ὥστε νὰ ἐμβάλῃ εἰς πραγματικὰς ἀνησυχίας διὰ τὴν μελλοντικὴν δημογραφικὴν ἐξέλιξιν τῶν νήσων τοῦ Δωδεκανησιακοῦ συμπλέγματος. Ἐπειδὴ δὲν πρόκειται τὴν ἐρώτησιν ταύτην νὰ ἀναπτύξω εὐθέως, θὰ παρεκάλουν πρὸς ἄρσιν πάσης παρεξηγήσεως, ὅπως μοὶ ἐπιτραπῇ ἵνα κάμω τὴν ἑξῆς δήλωσιν: Ἡ ἐρώτησις αὕτη, τιθεμένη ἐκ μέρους μέλους τῆς συμπολιτεύσεως, δηλῶ πρῶτον ὅτι δύναται νὰ φθάσῃ εἰς μίαν κριτικὴν ἐκ τῶν ἔνδον γενομένην ἔστω καὶ σιωπηράν. Καὶ δεύτερον, ἔρχεται εἰς ἀπάντησιν πρὸς μίαν κατηγορίαν, ἡ ὁποία ἐξυφάνθη ἐκ μέρους ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ κυβερνητικὴ πτέρυξ δὲν ἀποτελεῖ παρὰ μόνον 165 καθίσματα. Ἡ κατηγορία αὕτη ἡ ἐκτοξευθεῖσα ἐπισήμως ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς χωρὶς νὰ προκαλέσῃ μίαν ἔντονον καὶ καθολικὴν διαμαρτυρίαν ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι εἶχον, λόγῳ τῆς μακρᾶς ἐν τῇ Βουλῇ θητείας των, προσήλωσιν εἰς τὰ κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα, εἶναι ἄδικος καὶ ἀστήρικτος. Διότι ἡ ἐρώτησις αὕτη ἔρχεται ὡς ἀπάντησις ὅτι καὶ εἰς τὴν πτέρυγα αὐτὴν ὑπάρχουν ἄνθρωποι, λόγῳ μακρᾶς σταδιοδρομίας, ἔχουν πάντοτε ἐλευθερίαν σκέψεως καὶ ἐλευθέραν γνώμην, ὅταν πρόκειται δὲ περὶ μεγάλων ἐσωτερικῶν ζητημάτων, ἔχουν ἐλευθερίαν γνώμης, χωρὶς νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τὴν στενῶς ἐννοουμένην κομματικὴν πειθαρχίαν. Ἑπομένως ἡ κατηγορία αὕτη εἶναι ἀστήρικτος. Καὶ τώρα ἐπὶ τοῦ θέματος. Τὸ θέμα τῆς μεταναστεύσεως, κύριε Πρόεδρε, παρουσίασεν εἰς τὴν Δωδεκάνησον δύο ἐξελίξεις. Ἡ μία ἐξέλιξις ἀφορᾷ τὸν χρόνον, τὸν εὐθὺς μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Ἡ δευτέρα ἐξέλιξις ἀφορᾷ τὸ ρεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐσημειώθη κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη. Αἱ δύο αὗται ἐξελίξεις καίτοι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετοι, ἐὰν εὑρεθοῦν τὰ ψυχολογικὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα τὰς παρήγαγον θὰ εὕρωμεν ὅτι ἔχουν τὴν αὐτὴν αἰτιολογίαν. Ἡ πρώτη ἐξέλιξις, ἦτο ἐκείνη, ἡ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ἐσημειώθη τὸ ἑξῆς γεγονός. Ὁ Δωδεκανησιακὸς κόσμος, μέσα εἰς τὴν χαράν, τὴν ὁποίαν ἠσθάνθη διὰ τὴν ἀπολύτρωσίν του, ἐπίστευσεν καὶ ἐστήριξεν ὑπερβολικὰς ἐλπίδας ὅτι θὰ ἐπελύοντο ὅλα τὰ ζητήματα αὐτοῦ. Καὶ εἶναι μὲν ἀληθὲς ὅτι ὅλαι αἱ Ἑλληνικαὶ Κυβερνήσεις ἔπραξαν ὅ,τι ἦτο δυνατόν, θὰ ἠδύνατό τις νὰ ὑποστηρίξῃ καὶ πέραν ἀκόμη τοῦ δυνατοῦ, ἀλλὰ ὁ λαὸς αὐτὸς εἶδε μίαν διάψευσιν τῶν ἐλπίδων του, ἡ ὁποία κατόπιν τὸν ὤθησεν εἰς μίαν ψυχολογικὴν κατάστασιν, ἡ ὁποία θὰ τὸν ὡδήγει εἰς διαμαρτυρίας καὶ ἴσως εἰς διαμαρτυρίας ἐντόνους. Μέσα εἰς τὸν μεγάλον πατριωτισμόν, εἰς ἕνα πατριωτισμὸν ἐθνικῆς ἐξάρσεως, ὁ λαὸς αὐτὸς εὑρῆκεν ὡς μόνην διέξοδον τὴν μετανάστευσιν. Ἀλλὰ ἡ μετανάστευσις αὐτὴ προσέλαβεν ἕνα δραματικὸν χαρακτῆρα. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης, ὅτι προκειμένου περὶ ὡρισμένων ὀρεινῶν δήμων τῆς Ἠπείρου ἐὰν δὲν ὑπῆρχον οἱ περιορισμοὶ τῆς μεταναστεύσεως, οἱ ὀρεινοὶ αὐτοὶ δῆμοι θὰ ἐξεπατρίζοντο, δὲν θὰ ἦτο ὑπερβολὴ νὰ εἴπω ὅτι αὐτὸ θὰ ἐγίνετο καὶ εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, μία ἀληθὴς ἔξοδος καθολικὴ τοῦ πληθυσμοῦ. Πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν καὶ τὰ περαιτέρω αἴτια, τὰ ὁποῖα εὐκόλως δύνανται νὰ ἐρευνηθοῦν, ἐὰν λάβῃ κανεὶς ὑπ’ ὄψιν, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ Δωδεκάνησος ἀποτελεῖ ἕνα εὐαίσθητον τομέα, ἔνθα συγκινοῦνται ἐξαιρετικὰ ξέναι δυνάμεις. Εἰς αὐτὸν τὸν τομέα, εἰς τὴν πρωτεύουσαν τῆς Δωδεκανήσου, λειτουργοῦν ξένα προξενεῖα, τῶν ὁποίων ἡ ἐγκατάστασις δὲν δικαιολογεῖται, ἐκτὸς σπανίων, ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπηκόων, τῶν ὁποίων ἀναλαμβάνουν τὴν προστασίαν. Μέσα εἰς ἕνα τοσοῦτον εὐαίσθητον τομέα, ὁ λαὸς αὐτὸς ὑφίσταται πιέσεις. Καὶ ἑπομένως ἡ λῆψις ἀποφάσεως πρὸς μετανάστευσιν εἶναι ἀποτέλεσμα ἑνὸς ὑπερόχου πατριωτισμοῦ αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος συναισθανόμενος ὅτι ἀπέναντι τῆς Ρόδου ὑπάρχει μία ἄλλη ὁμοιοπαθὴς νῆσος, τῆς ὁποίας πρέπει νὰ παρίσταται συμπαραστάτης, ἰδίᾳ ὁ Δωδεκανησιακὸς λαός, ὁ ὁποῖος πρό τινων ἐτῶν ἦτο ὁμοιοπαθής, ἐγνώρισε τὰς αὐτὰς συγκινήσεις, ὑπέστη τοὺς αὐτοὺς ἐξευτελισμούς, ὁ λαὸς αὐτὸς ὁ Δωδεκανησιακός, ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε ἀντὶ νὰ διαμαρτυρηθῇ διὰ νὰ μὴ δώσῃ ἀφορμὴν εἰς οἱονδήποτε ξένον νὰ κατηγορήσῃ τὴν Ἑλληνικὴν Κυβέρνησιν ὅτι παραλαβοῦσα πρό τινων ἐτῶν ἕνα ἀκραιφνῆ ἐθνικὸν λαόν, τὸν παρέδωσεν ὕστερα ἀπὸ ὀλιγοχρόνιον διακυβέρνησιν εἰς ἑτεροδόξους δοξασίας, ὁ λαὸς αὐτὸς εἰς μίαν ἔξαρσιν ἐθνικοῦ πατριωτισμοῦ, ἀπέκτησε μόνον διὰ τῆς ἀποφάσεώς του πρὸς ἀποδημίαν. Ἄλλα εἶναι τὰ αἴτια, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὀφείλωνται εἰς ὀλιγωρίαν τῆς ἐθνικῆς κυβερνήσεως. Εἶναι αἴτια, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ προσέξωμεν καὶ ἐπὶ τῶν αἰτίων τούτων ἐπικαλοῦμαι τὴν συνδρομὴν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Ἔπρεπε δὲ βουλευτὴς τῆς συμπολιτεύσεως νὰ στηλιτεύσῃ αὐτὴν τὴν κατάστασιν καὶ νὰ παρακαλέσῃ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δηλώσῃ εὐθέως, ἵνα ἡ δήλωσις αὕτη διαβιβασθῇ εἰς τόν ἀδημονοῦντα λαὸν καὶ νὰ δημιουργήσῃ τὰς συνθήκας ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀποτρέψουν ὅπως τὸ μεταναστευτικὸν αὐτὸ ρεῦμα προσλάβῃ τὸν ρυθμὸν ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον εἶχε καὶ πρότερον. Εἶναι μία ἀγωνία ἑνὸς λαοῦ ἀδημονοῦντος νὰ διατηρήσῃ μίαν πολιτικὴν εὐαισθησίαν.

§30Δ. ΜΑΚΡΗΣ (Ὑπ. Ἐσωτερ.). Κύριε συνάδελφε, κατ’ ἀρχὴν, τὸ ποσοστὸν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μεταναστεύουν ἀπὸ τὴν Δωδεκάνησον, δὲν εἶναι τόσον ὑπερβολικόν, ὅσον τὸ ἐθεωρήσατε. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ὅτι ἀπὸ τοῦ Φεβρουαρίου τοῦ 1952 μέχρι τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1956 τὸ σύνολον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μετηνάστευσαν, ἀνέρχεται εἰς 1.300. Τὸ ποσοστὸν ἐν σχέσει καὶ ἐν συσχετίσει μὲ τοὺς μεταναστεύσαντας ἀνεξαιρέτως ὅλων τῶν νήσων, εἶναι σχετικῶς μικρότερον τῆς Δωδεκανήσου. Τώρα ὅσον ἀφορᾷ γενικώτερον τὴν μετανάστευσιν, ὅπως γνωρίζετε, ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις, εἴτε λόγῳ τῶν τοπικῶν ἀναγκῶν, εἴτε λόγῳ τῆς φιλελευθέρας πολιτικῆς, ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ μετανάστευσις, δὲν ἐπέβαλλον περιορισμοὺς καὶ ἐπέτρεπον ἐλευθέρως τὴν μετανάστευσιν. Μόνον ἐλεγχόμενον τμῆμα τῆς μεταναστεύσεως εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία διατηρεῖται διὰ τῆς διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς μεταναστεύσεως. Ἐὰν τὸ ποσοστὸν ὑπερβῇ ἕνα ὡρισμένον ὅριον, τὸ ὁποῖον εἶναι καθωρισμένον ἤδη, θὰ ἀπαγορευθῇ ἡ μετανάστευσις καὶ εἰς Δωδεκάνησον, ὅπως ἀπηγορεύθη καὶ εἰς ἄλλας περιοχάς. Πέραν τούτου, ἐλπίζει ἡ Κυβέρνησις μὲ τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχει προγραμματίσει, ὅτι θὰ παρουσιασθοῦν ἐργασίαι εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν λόγοι ἐπιβιώσεως δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀποφασίζουν τὴν μετανάστευσιν. Πάντως, ἀνεξαρτήτως ὅλων αὐτῶν, ἐὰν ἡ μετανάστευσις καὶ εἰς Δωδεκάνησον παρουσιάσῃ ἀνησυχητικὸν ποσοστὸν αὐξήσεως, θὰ ληφθῇ μέτρον ἀπαγορεύσεως τῆς μεταναστεύσεως καὶ διὰ τὴν Δωδεκάνησον, ὅπως ἐλήφθη διὰ πλείστας περιοχὰς τῆς Χώρας.

§31Σ. ΠΑΠΑΕΜΜΑΝΟΥΗΛ. Κύριε Πρόεδρε, εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὰς πληροφορίας, τὰς ὁποίας μᾶς ἔδωσε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ὅμως νὰ ὑποστηρίξω ὅτι ἡ ἀπάντησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν εἰς τὸ ἐρώτημά μου, δὲν λύει δυστυχῶς τὰ ζητήματα. Ἡμεῖς δὲν κηρυσσόμεθα ὑπὲρ τῆς ἄρσεως τῆς μεταναστεύσεως. Ἡ μετανάστευσις ἔχει καὶ αὐτὴ τὰ ἀγαθά της. Ἐπιτρέψατε εἰς ἕνα ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος, ἂς εἴπωμεν, ἐγνώρισε πολλῶν ἀνθρώπων νόας καὶ ἐμελέτησε τὸ ζήτημα, νὰ θέσῃ ὑπ’ ὄψιν σας τὰς ἀντιλήψεις του. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἄρσεως τῆς μεταναστεύσεως οὔτε εἶναι δυνατὸν ἕνας λαός, ὅπως ὁ Δωδεκανησιακός, ἀντλῶν τὴν ἀρχήν του ἔξω μιᾶς ἀποικιστικῆς ἰδιότητος πρὸς μετανάστευσιν νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ μὴ μεταναστεύσῃ. Ἀλλέως τίθεται τὸ ζήτημα. Τὸ ζήτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Μήπως ἡ Κυβέρνησις παρημέλησε νὰ ἀξιοποιήσῃ τὰς πηγὰς ἐκείνας, εἰς τὰ Δωδεκάνησα, αἱ ὁποῖαι ἐπιτρέπουν νὰ ἀναπτυχθοῦν τὰ νησιά; Πρέπει, κύριοι, νὰ λεχθῇ ἡ ἀλήθεια, καὶ αὐτὸ εἶναι ὅτι θὰ πρέπει νὰ στρέψωμεν τὴν προσοχήν μας πρῶτον εἰς τὸ νὰ κτυπήσωμεν τὴν γραφειοκρατείαν, ἡ ὁποία ἐμποδίζει τὴν ἀνάπτυξιν τῆς Δωδεκανήσου. Δεύτερον θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν τὸ ζήτημα τῶν ἑκατοντάδων γυμνασιοπαίδων, εἰς τὰ ὁποῖα ἐὰν δὲν ἐξασφαλισθοῦν τὰ μέσα τῆς ἐπιβιώσεώς των, θὰ ἀποτελέσουν τὰς φάλαγκας τῶν κομμουνιστῶν. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ἐπισπευθῇ ἡ ἐκτέλεσις τῶν ἔργων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα θὰ συντελέσουν εἰς τὴν ἀξιοποίησιν τοῦ τόπου. Πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ Δωδεκάνησος, ἀποτελεῖ τὴν προθήκην τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ μᾶς κατηγορήσουν, ὅτι ἐντὸς ἐννέα ἐτῶν, ἀπεφασίσαμεν νὰ κάμωμεν γενικὴν ἔξοδον. Τὸ ποσοστὸν εἶναι πενιχρόν, ἀλλὰ δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαριθμήσω ποῖος ἦτο ὁ πληθυσμὸς τῆς Δωδεκανήσου πρὸ ἐτῶν καὶ ποῖος εἶναι σήμερον. Πρέπει νὰ ἀποδείξωμεν ὅτι δυνάμεθα νὰ κάμωμεν ἔργα τὰς πράξεις μας καὶ ὅτι προσπαθοῦμεν νὰ διορθώσωμεν τὰ κακῶς κείμενα.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζάκκας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῆς μὲ τὸν ἀκάλυπτον ὀχετὸν εἰς ὃν ἀπορρίπτονται τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα τοῦ ἐργοστασίου «Βιοχρὼμ» ὡς ἐπίσης καὶ τὰ ἀκάθαρτα ὕδατα καὶ ἀπορρίμματα τοῦ Νοσοκομείου Λοιμωδῶν Νόσων κλπ. διερχόμενος ἐκ τῆς περιοχῆς τοῦ Δήμου Αἰγάλεω.

§33Α. ΖΑΚΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα διὰ νὰ ἐκθέσω ἐνώπιόν σας μίαν οἰκτρὰν κατάστασιν τῆς πόλεως Αἰγάλεω. Αὕτη ἀριθμεῖ 70.000 κατοίκων περίπου καὶ ἔχει τὸ προνόμιον νὰ διαρρέεται ἀπὸ δύο ὀχετούς. Ὁ ἕνας εἶναι τοῦ ἐργοστασίου ΒΙΟΧΡΩΜ καὶ τῶν ἀκαθάρτων ὑδάτων καὶ ἀπορριμμάτων τοῦ Νοσοκομείου Λοιμωδῶν Νόσων. Ὁ ἄλλος ὀχετὸς προέρχεται ἀπὸ τοὺς Στρατῶνας τοῦ Χαϊδαρίου καὶ διαρρέει τὴν πόλιν κατὰ τὸ βόρειον μέρος. Ἀντιλαμβάνεσθε κατὰ μῆκος τῶν ὀχετῶν αὐτῶν, ὁποία οἰκτρὰ κατάστασις καὶ θέαμα ἐμφανίζεται. Ἐζητήθη ἀπὸ τὸν Δήμαρχον νὰ καλυφθῇ καὶ ὁ εἷς καὶ ὁ ἄλλος καὶ νὰ ἀπομακρυνθῇ τὸ νοσοκομεῖον Λοιμωδῶν Νόσων. Ἐπὶ τοῦ τελευταίου, ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα μοῦ ἔθεσεν ὑπ’ ὄψει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, δὲν πείθομαι περὶ τῆς πραγματοποιήσεώς της. Διὰ τὸν ἄλλον ὀχετὸν τοῦ Χαϊδαρίου, ἐγένετο συζήτησις μεταξὺ Ὑπουργείου Στρατιωτικῶν, Δήμου Αἰγάλεω καὶ Μποδοσάκη, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ Πυριτιδοποιεῖον. Ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη προϋπελογίσθη εἰς τρία ἑκατομμύρια καὶ κατενεμήθη ἀναλόγως μεταξὺ τῶν τριῶν συζητητῶν ποὺ προανέφερα. Ἡ κατάστασις ὅμως παραμένει ὡς ἦτο, διότι δὲν ἐπεκράτησε πρακτικὸν πνεῦμα. Δύνανται νὰ γίνουν βόθροι εἰς τοὺς στρατῶνας καὶ νὰ ἐκλείψῃ τὸ κακόν. Ἡ δαπάνη διὰ τοὺς βόθρους αὐτοὺς δὲν ὑπερβαίνει τὰς 50.000. Ἔτσι νὰ λείψῃ ἡ ἐπικίνδυνος ἑστία δι’ ἕνα πληθυσμὸν 70.000. Ἐὰν θέλετε, ἀκόμη νὰ πληροφορηθῆτε καὶ ἄλλα, ἐκεῖ ὑπάρχουν καὶ διάφορα βουστάσια ποὺ ἐπαυξάνουν τὰ... ἀγαθὰ τῶν ὀχετῶν. Θὰ ἠδύνατο καὶ αὐτὸ τὸ θέμα νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Ἐπίσης ἡ κατάστασις τῆς παιδείας δὲν εἶναι καλυτέρα. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας μοῦ ἔδωσε μίαν ἐνθαρρυντικὴν πληροφορίαν, ὅτι ἐπελήφθη ὁ ἴδιος προσωπικῶς καὶ ὑπεσχέθη τὴν κατασκευὴν Γυμνασίου, ὄχι ἀπὸ ξύλο. Θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ὑγιεινῆς, τί λέγει δι’ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν εἰς τὸ Αἰγάλεω.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ κ. Β. Θανασέκου ἔχει τόν λόγον ἐπὶ ὁμοίας ἐρωτήσεώς της.

§35Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἀπασχολεῖται τὸ Σῶμα μὲ τὸ θέμα τοῦ Πυριτιδοποιείου. Καὶ ἄλλοι συνάδελφοι εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἀπασχολήσουν τὴν Βουλὴν μὲ τὸ θέμα τοῦ Πυριτιδοποιείου. Ἠκούσαμεν μάλιστα καὶ μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κύριον ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας. Μᾶς εἶπεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτό, διότι τὸ Πυριτιδοποιεῖον προϋπῆρχεν εἰς τὸν συνοικισμὸν Αἰγάλεω. Νομίζω, ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι δικαιολογία αὐτή, τὴν στιγμήν, μάλιστα ποὺ προϋπῆρχε τοῦ ἐργοστασίου ἐκεῖ μία περιμετρικὴ ζώνη. Αὐτὴ ἡ περιμετρικὴ ζώνη, τί ἔγινεν, ἔγινε οἰκόπεδα, τὰ ὁποῖα οἰκόπεδα κατοικήθησαν εἰς τὸ διάστημα αὐτό, καὶ σήμερα εἶναι ὁ μεγαλύτερος Δῆμος, ὁ ὁποῖος ἔχει 70–75 χιλιάδας κατοίκους. Νομίζομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποφεύγει νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, ποὺ εἶναι τόσο ζωτικὸν καὶ τόσο σοβαρόν. Δὲν ἐπιτρέπεται, δηλαδή, σήμερον νὰ εὑρίσκεται ἓν πυριτιδοποιεῖον, ἓν ἐργοστάσιον ἐκρηκτικῶν ὑλῶν, εἰς τὴν καρδιὰν μιᾶς πόλεως. Θέλω ἀκόμη νὰ προσθέσω, σχετικῶς μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Ζάκκας. Ἡ ὕπαρξις ἐκεῖ ἑνὸς ρεύματος, τὸ ὁποῖον συγκεντρώνει ὅλας τὰς ἀκαθαρσίας καὶ ὅλα τὰ ἀκάθαρτα νερά, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπό χώρους δημοσίους ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς στρατῶνας, ποὺ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ εἶχον δημιουργήσει ἕνα ἀποχετευτικὸν σύστημα καὶ νὰ μὴ διχάζουν τὴν πόλιν καὶ νὰ μολύνουν τὴν ἀτμόσφαιραν καὶ νὰ προκαλοῦν κίνδυνον διὰ τὴν ζωὴν τῶν κατοίκων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι σωστὸ νὰ γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν σημερινὴν ἐποχήν. Οἱ κάτοικοι κατ’ ἐπανάληψιν ἀπηυθύνθησαν εἰς τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ ἐζήτησαν τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν ἔλαβεν ἀπάντησιν. Ἔκαμαν μάλιστα καὶ προτάσεις, οἱ ἁρμόδιοι Δῆμοι, ἐζήτησαν νὰ πάρουν μέρος εἰς τὴν δαπάνην, ἡ ὁποία θὰ ἐγίνετο διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ὀχετῶν αὐτῶν. Φυσικά, οἱ Δῆμοι δὲν εὑρίσκονται σήμερον, εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν ν’ ἀναλάβουν τὸ μεγάλο μερίδιον ποὺ τοὺς ἀναλογεῖ. Δι’ αὐτὸ νομίζομεν, ὅτι πρέπει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας μὲ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὰς ἐπιχειρήσεις ποὺ εὑρίσκονται ἐκεῖ πλησίον, ν’ ἀναλάβουν νὰ καλύψουν καὶ νὰ λύσουν τὸ ζήτημα αὐτὸ τὸ ἀποχετευτικόν, ποὺ διὰ τὴν ἐποχὴν μάλιστα τὴν θερινήν, εἶναι ἕνας μεγάλος κίνδυνος διὰ τὴν περιοχὴν αὐτήν. Αἱ περιοχαὶ, αἱ ὁποῖαι ἀπασχολοῦνται μὲ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν, εἶναι ἡ περιοχὴ τοῦ Χαϊδαρίου, Περιστερίου καὶ Αἰγάλεω. Ὅλαι αὐταὶ αἱ περιοχαὶ κατοικοῦνται ἀπὸ 200 χιλιάδες κατοίκους. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ παραμελημένον. Ἐπίσης εἶναι τὸ ζήτημα τοῦ νοσοκομείου τῶν λοιμωδῶν νόσων καὶ τοῦ λεπροκομείου, ποὺ ἀπασχολεῖ ἐπίσης τοὺς κατοίκους. Ζητοῦν οἱ κάτοικοι νὰ μεταφερθῇ τὸ λεπροκομεῖον εἰς μίαν μικροτέραν περιοχὴν καὶ τὸ νοσοκομεῖον τὸ σημερινὸν νὰ γίνῃ ἓν νοσοκομεῖον κρατικόν, προκειμένου νὰ θεραπεύσῃ τὰς ἀνάγκας τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς αὐτῆς. (Χειροκροτήματα).

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§37Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερ.). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως θ’ ἀντιληφθῇ τὸ Σῶμα, περισσότερον τὰ ἀναπτυσσόμενα θέματα ἅπτονται τῆς ἁρμοδιότητος ἄλλων Ὑπουργείων, παρὰ τοῦ ἰδικοῦ μου, εἰς τὸ ὁποῖον φέρεται χρεωμένη ἡ ἐρώτησις τῶν κ. συναδέλφων. Πάντως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας διέταξα ἐσχάτως, διὰ νὰ περιορισθοῦν οἱ κίνδυνοι ἀτυχημάτων εἰς τὸ Πυριτιδοποιεῖον καὶ Αἰγάλεω, νὰ μεταφέρεται κάθε ἑσπέραν ἡ ἡμερησία παραγωγὴ πυρίτιδος ἐκτὸς τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον περιορίζονται οἱ κίνδυνοι. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς δύο ὀχετούς, δὲν εἶναι ἰδική μου ἁρμοδιότης, ἀλλὰ τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας καὶ ὁ ἁρμόδιος συνάδελφος θὰ δώσῃ τὴν δέουσαν ἀπάντησιν. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ ἰδικοῦ μου Ὑπουργείου δὲν ἀπομένει, παρὰ ὁ θλιβερὸς ρόλος νὰ διεκδικῇ τὴν πτωχὴν δόξαν τῆς τηρήσεως τῶν ἀστυνομικῶν διατάξεων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καθαριότητα. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον αἱ ἐκδιδόμεναι Ἀστυνομικαὶ διατάξεις ἐφαρμόζονται καὶ νομίζω, ὅτι περιορίζονται οἱ κίνδυνοι δημιουργίας ἑστιῶν μολύνσεως εἰς τὴν περιοχήν. Ἄλλην ἁρμοδιότητα τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν δὲν νομίζω ὅτι ἔχει.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§39Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προν.). Ὁ κ. συνάδελφος γνωρίζει, ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῶν ὀχετῶν αὐτῶν εἶναι πολὺ μακρὰ. Ἐπίσης θὰ ἔπρεπε νὰ γνωρίζῃ, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς ἀσχολεῖται βεβαιότατα μὲ τὴν διάγνωσιν καὶ ἐντόπισιν τῶν ἑστιῶν αὐτῶν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἱκανὸν πάντοτε ν’ ἀντιμετωπίζῃ καὶ τὴν θεραπείαν. Ἀναμφισβητήτως, ἔχομεν παρακολουθήσει ἀπὸ μακρᾶς ἐποχῆς ἀπ’ ὅ,τι ὁ συνάδελφος ἔχει παρακολουθήσει, τοὺς ὀχετοὺς αὐτοὺς καὶ τὸ Ὑγιεινομικὸν Κέντρον ἔχει διατάξει νὰ καλυφθοῦν οἱ ὀχετοὶ αὐτοί. Εἰς τὴν κάλυψιν θὰ πρέπει νὰ συμβάλουν καὶ οἱ Δῆμοι καὶ τό Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων. Ὡς πρὸς τὸ νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει ἡ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Θανασέκου, ὅτι ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τοὺς περιοίκους, ὅταν τὸ νοσοκομεῖον ἀνηγέρθη δὲν ὑπῆρχεν οὐδεὶς κάτοικος, ὅπως θὰ ἠξεύρετε. Τὸ νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἐνετοπίσθη ἐκεῖ ἔγινε διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὰ συστήματα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ εἶναι μακρὰν κατῳκοιμένων περιοχῶν, καὶ ὅταν ἀνηγέρθη, δὲν ὑπῆρχε κατῳκοιμένη περιοχή. Σήμερον, ὅτε, κατοικεῖται ἡ περιοχή, τὰ μέτρα τὰ ὑγιειονομικὰ εἶναι τοιαῦτα, καὶ ἡ πρόληψις τῶν ἀσθενειῶν τόσον ἀξιόλογος, ὥστε νὰ μὴ ἀποτελοῦν κίνδυνον τὰ νοσήματα αὐτὰ διὰ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς. Ἀκόμη καὶ ἡ λέπρα, ἡ ὁποία ἐνέπνεε τὸν τρόμον εἰς ὅλον τὸν κόσμον, σήμερον ἀντιμετωπίζεται μετ’ ἀπαθείας, διότι ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐξέρχονται τοῦ νοσοκομείου εἶναι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἀρνητικοί, δηλαδή, θεραπευμένοι. Ἑπομένως, δὲν ὑπάρχει κίνδυνος οὔτε διὰ τὰς κατῳκοιμένας περιοχὰς ἐκ τῆς ὑπάρξεως τοῦ λεπροκομείου, οὔτε εἶναι εὔκολον, νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἐξ 600–700 κλινῶν, νὰ μεταφερθῇ εἰς οἱονδήποτε χῶρον καὶ ἀμέσως. Αὐτὸ εἶναι ζήτημα μελέτης, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀχθῇ εἰς πέρας θέλει χρόνον πολύν, ὥστε νὰ κατορθώσωμεν ν’ ἀνταποκριθῶμεν πρὸς τὰς ἐπιδιώξεις, τόσον τῆς κυρίας συναδέλφου, ὅσον καὶ πρὸς τὰς ἀξιώσεις τῶν κατοίκων.

§40Κ. ΤΣΑΛΔΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἐκλήθην ἀπὸ τοὺς κατοίκους, ἐπεσκέφθην μίαν ἡμέραν τὴν περιοχήν. Θὰ παρεκάλουν τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ κάμουν μίαν ἐπίσκεψιν, διὰ νὰ ἴδουν περὶ τίνος πρόκειται. Τὸ φαινόμενον, κ. ὑπουργέ, εἶναι καταπληκτικόν. Αὐτὸ τὸ ρυάκι, τὸ ὁποῖον τρέχει καὶ ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖον καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰν τῆς ὁδοῦ Καβάλας, προκαλεῖ πράγματι τὴν κατάπληξιν διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς περιοχῆς. Θὰ σᾶς παρεκάλουν πολὺ νὰ ἐπηγαίνατε καὶ σεῖς ὁ ἴδιος ἐπὶ τόπου.

§41Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προν.). Ἐπῆγα πολλὲς φορές.

§42Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω γνῶσιν αὐτοῦ, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν ὁ ἴδιος ἐπελαμβάνεσθο τῆς ὑποθέσεως θὰ ἐπείθεσθο, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§43Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὸ ζήτημα αὐτὸ μᾶς ἀπασχολεῖ.

§44Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἤκουσα μετὰ προσοχῆς τὸν κ. ὑπουργὸν Ἔχω νὰ τὸν πληροφορήσω τὸ ἑξῆς. Μέσα εἰς τὸν ρύακα αὐτὸν ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὴν ΒΙΟΧΡΩΜ ὑπάρχουν καὶ γάζες καὶ βαμβάκια τοῦ νοσοκομείου. Δι’ αὐτὰ τοὐλάχιστον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ ἕνας κλίβανος στὸ νοσοκομεῖο ὥστε νὰ καίωνται;

§45Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει ἀποτεφρωτικὸς κλίβανος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἄδεια λειτουργίας νοσοκομείου χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κλίβανος. Ἠμπορεῖ αὐτὸ νὰ συμβαίνει ἀπὸ ἀρρώστους, οἱ ὁποῖοι φεύγουν. Εἶναι μία συμπτωματικὴ περίπτωσις.

§46Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἔχω νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς ἀκόμη, ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς νοσηλευομένους λεπροὺς εἰς τὸ στάδιον τῆς νοσηλείας ἐξέρχονται ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖον καὶ ὅταν γίνονται παζάρια ἐκεῖ κοντὰ ἀναμιγνύονται μὲ τὸν κόσμον.

§47Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτοὶ ποὺ ἐξέρχονται εἶναι ἅπαντες ἀρνητικοὶ καὶ ἀκίνδυνοι καὶ διὰ τοῦτο μεταφέρονται καὶ εἰς τὰς οἰκίας των.

§48Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐὰν ἀπεφασίζατε μίαν κοινὴν ἐπίσκεψιν τῶν ἐρωτώντων καὶ τοῦ ὑπουργοῦ θὰ ἦτο ἱκανοποιημένη καὶ ἡ περιφέρεια αὐτὴ καὶ ἡ Βουλή. (Χειροκροτήματα).

§49Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν μὲ οἱονδήποτε συνάδελφον, νὰ κάμω μίαν οἱανδήποτε ἐπίσκεψιν.

§50Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Εὐχαριστοῦμεν τὸν κ. ὑφυπουργόν, τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας διὰ τὴν δήλωσιν ποὺ ἔκαμεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις μελετᾶ τὴν μεταφορὰν τοῦ νοσοκομείου λοιμωδῶν νόσων. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου ὅτι ὑπάρχει ἕνα κτῆμα, τὸ ὁποῖον ἔχει διατεθῆ εἰς τὸ Δημόσιον διὰ τὴν χρῆσιν αὐτήν. Εἶναι περίπου εἰς τὸ Τατόϊ. Τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός.

§51Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν γεννᾶται ζήτημα χώρου, ζήτημα οἰκονομικῆς δυνατότητος γεννᾶται.

§52Β. ΘΑΝΑΣΕΚΟΥ. Δὲν εἶναι ἱκανοποιητικὴ ἡ ἀπάντησις, ὅτι τὸ νοσοκομεῖον λοιμωδῶν νόσων προϋπῆρχε τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν κατοίκων. Ἐφ’ ὅσον ἡ περιοχὴ κατοικεῖται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ ἐκεῖ μία ἑστία μολύνσεως. Πρέπει νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὡς γνωστὸν ἔχουν προταχθῆ αἱ ἐπερωτήσεις τοῦ κ. Μαλλιάκα καὶ τοῦ κ. Γαληνοῦ καὶ ἄλλων τριῶν, περὶ ἐλαίου. Αἱ ἐπερωτήσεις εἶναι αἱ ὑπ’ ἀριθ. 102, 136 καὶ 153 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Οἱ ἐπερωτῶντες θὰ λάβουν τὸν λόγον κατὰ σειράν. Ἐπίσης σᾶς γνωρίζω, ὅτι ὑπὸ τῶν βουλευτῶν κ.κ. Τρουλλινοῦ, Ριζιώτη, Πολυχρονίδη, Ἠλιοῦ, Ἑλ. Βενιζέλου καὶ λοιπῶν, ἐζητήθη κατὰ τὸν Κανονισμόν, ἡ γενίκευσις τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης. Συνεπῶς γενικεύεται ἡ συζήτησις.

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις ἐπὶ τῆς προτάσεως καὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς γενικεύσεως.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι ὑποχρεωτική, κατὰ τὸν Κανονισμόν.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Σύμφωνοι, κύριε Πρόεδρε. Προχθὲς ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀποτελεῖ πρόθεσίν μας νὰ ὑποβάλωμεν μίαν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ, ὥστε νὰ μὴ γίνεται ἀπεραντολογία εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῶν ἐπερωτήσεων, πρὸς τὸ κοινὸν συμφέρον καὶ τοῦ ἀρχικοῦ θέματος ἐπὶ τοῦ ὁποίου διεξάγεται ἡ ἐπερώτησις, διότι μία ἀτέρμων παράτασις βλάπτει τὸ θέμα, δὲν τὸ ὠφελεῖ καὶ συγχρόνως καθυστερεῖ τὴν ἀνάπτυξιν ἄλλων θεμάτων. Θὰ παρεκάλουν σήμερον τὴν Βουλήν, ἐὰν εἶναι σύμφωνος καθὼς καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ τὸ Προεδρεῖον, ἠθικῶς νὰ δεσμευθῶμεν μέχρι τῆς ἐπιψηφίσεως παρομοίας διατάξεως καὶ νὰ ληφθῇ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία νὰ δεσμεύῃ ἠθικῶς καὶ τὸ Προεδρεῖον καὶ τὸ σύνολον τῆς Βουλῆς, ὥστε τὸ σύνολον τῶν συνεδριάσεων νὰ μὴ ὑπερβαίνῃ τὰς τρεῖς. Εἶναι μία ἠθικὴ δέσμευσις τῆς Βουλῆς μέχρις ὅτου ψηφισθῇ ἡ διάταξις. (Χειροκροτήματα).

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ δύο ἡμέραι εἶναι ὀλίγαι, αἱ τρεῖς εἶναι ἀρκεταί, ἀλλὰ μὲ τὴν παράκλησιν οἱ ρήτορες νὰ εἶναι σύντομοι κατὰ τὸ δυνατόν.

§58Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ δέσμευσις προφανῶς εἶναι ἠθικὴ καὶ νομίζω, ὅτι θὰ θέλουν ὅλοι νὰ τηρηθῇ πιστῶς πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ Σώματος.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δύναμαι νὰ σᾶς διαβεβαιώσω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ Προεδρεῖον, τοῦτο πάντοτε ἔδειξε προθυμίαν εἰς τοῦτο, καὶ τὸ ἴδιον θὰ κάμῃ καὶ πάλιν.

§60Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ. (Ὑπ. Πρ. Κυβ.). Ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, ἂν ἠμποροῦμεν νὰ συνδυάσωμεν αὐτὴν τὴν ἠθικὴν δέσμευσιν μὲ μίαν ἄλλην. Τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου τῶν ὁμιλιῶν τῶν ρητόρων.

§61ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ.

§62Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, αὐτὸ θὰ ἀπόκειται εἰς τὴν ἐκτίμησιν τοῦ Προεδρείου ἐν ὄψει τοῦ χρόνου ὁ ὁποῖος ὑπολείπεται καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ρητόρων. Διότι ἂν ὁ ἀριθμὸς εἶναι μικρὸς δὲν ὑπάρχει λόγος περιορισμοῦ. Ἂν ἐμφανισθῇ μία πληθώρα ρητόρων τὸ Προεδρεῖον θὰ κρίνῃ καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἐγκρίνῃ διὰ νὰ ὑπάρξῃ τὸ τέταρτον. Ἑπομένως, αὐτὸ θὰ ἐκτιμηθῇ εἰς τὴν πρᾶξιν. Ὁ ἀριθμὸς τῶν τριῶν συνεδριάσεων εἶναι ἐπαρκής.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διὰ τοὺς ἐπερωτῶντας δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ τὸ τέταρτον.

§64Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνεῖ ἡ Κυβέρνησις μὲ τὸν χρόνον τῶν τριῶν συνεδριάσεων;

§65ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπέμβῃ εἰς τὴν κατεύθυνσιν τῆς συζητήσεως. Αὕτη ἀνήκει εἰς τὸ Προεδρεῖον.

§66Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁ θεσμὸς τῆς ἐπερωτήσεως εἶναι θεσμὸς μομφῆς ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως. Εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων παρατηρεῖται τὸ ἑξῆς περίεργον φαινόμενον, ὅτι ἀναγράφονται ὡς ἐπερωτῶντες βουλευταὶ Κυβερνητικοί. Καὶ διερωτᾶται τὶς ποία ἡ θέσις τοῦ Κυβερνητικοῦ βουλευτοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπογράφει καὶ ἀναπτύσσει ἐπερώτησιν. Μέμφεται τὸν ὑπουργὸν ἐκείνην τὴν στιγμήν; Ἂν θέλῃ πληροφορίας θὰ ὑποβάλλῃ ἐρώτησιν. Τὸ περίεργον εἶναι ὅτι αἱ γενικεύσεις γίνονται συνήθως τῇ συμμετοχῇ καὶ Κυβερνητικῶν βουλευτῶν. Καὶ διερωτᾶται τίς, ποία πειθαρχία ὑπάρχει, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν; Καὶ δι’ αὐτό, ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, συμφωνεῖ εἰς αὐτὴν τὴν τακτικήν;

§67Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὑποβληθῇ πρότασις προτάξεως τῆς συζητήσεως ὡρισμένης ἐπερωτήσεως θὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός. Ἀλλὰ ἔχουν ὑποβληθῆ ἐπερωτήσεις ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἐνάρξεως τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς, καὶ δὲν συζητοῦνται, διότι ἐπὶ δύο μῆνας συζητεῖται ἡ ἐπερώτησις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἐπὶ 15 ἡμέρας θὰ συζητῆται ἡ ἐπερώτησις τοῦ ἐλαίου καὶ θὰ κλείσῃ ἡ Βουλὴ χωρὶς νὰ δυνηθοῦν οἱ Βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀσκήσουν ἔλεγχον δι’ ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν αὐτοὺς ἐν σχέσει μὲ τὰς ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν πρὸ ἑκάστης συνεδριάσεως διὰ τὰς ἐπερωτήσεις νὰ συζητοῦνται καὶ μία ἢ δύο ἀπὸ τὶς ἁπλὲς αὐτὲς ἐπερωτήσεις διὰ νὰ γίνεται καὶ κάποιος ἔλεγχος διὰ τὰ ἄλλα ζητήματα; Τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς Βουλῆς.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶναι κακὴ ἰδέα αὐτή, ἀλλὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς, κύριε Μπουρδάρα: Ὅτι, ὅταν συζητῆται μία ἐπερώτησις ἄλλη ἐκτὸς ἐκείνης, ἡ ὁποία ἔχει προταχθῆ, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ γνωρίζῃ ποῖα θὰ εἶναι τὰ χρονικὰ ὅρια αὐτῆς. Διότι ἠμπορεῖ νὰ ἐπερωτήσῃ ἕνας βουλευτὴς καὶ νὰ ἐπακολουθήσῃ γενίκευσις, ψηφοφορία, θέμα ἐμπιστοσύνης κλπ. Δηλαδὴ δὲν ἀντιλέγω εἰς τὰς σκέψεις σας. Σᾶς λέγω ὅτι εἰς τὴν πρᾶξιν δὲν εἶναι τοῦτο δυνατόν. Κἄτι ἄλλο θὰ σᾶς προτείνω ἂν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι Πρόεδρος τὸν Ὀκτώβριον.

§69Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. (Χαριτολογῶν). Πρόεδρος τίνος;

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τῆς Βουλῆς, βεβαίως! Θὰ ἐπρότεινα ὁσάκις γενικεύεται μία ἐπερώτησις, ἡ μία ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος νὰ εἶναι διὰ τὴν γενίκευσιν καὶ ἡ ἄλλη νὰ εἶναι διὰ τὴν τρέχουσαν, οὕτως εἰπεῖν, ἄσκησιν ἐλέγχου. Θὰ εἴπωμεν ὅταν γενικεύεται ἡ συζήτησις ὅτι ἑκάστην Τρίτην θὰ ἰσχύῃ ἡ γενίκευσις καὶ ἑκάστην Παρασκευὴν θὰ ἰσχύῃ ὁ πίναξ. Αὐτὸ ἔχω νὰ προτείνω.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἑπομένως θεωρεῖται ληφθεῖσα ἡ ἀπόφασις τῶν τριῶν συνεδριάσεων.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, εἶναι ἕνα εἶδος ἠθικῆς δεσμεύσεως, διότι δὲν ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ ἐπιβληθῶ εἰς τοὺς βουλευτάς. Πάντως θὰ ἀσκήσω ὅσον τὸ δυνατὸν τὴν ἐπιρροήν μου μὲ τὴν συνδρομὴν καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Μαλλιάκας ἔχει τὸν λόγον.

§74Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἐλαιοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς χώρας μετὰ δέους ἀπὸ μακροῦ παρακολουθεῖ τοὺς Κυβερνητικοὺς ἀκροβατισμοὺς ἐπὶ τῆς πολιτικῆς τοῦ ἐλαίου, οἵτινες ἀπεκορυφώθησαν διὰ τῆς θεσπίσεως μέτρου διὰ τοῦ ὁποίου ἐπισημοποιεῖται ἡ νοθεία τοῦ ἐλαιολάδου μὲ σπορέλαιον. Διὰ τῆς καθιερώσεως τῆς Κρατικῆς ταύτης νοθείας δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως πλήττεται ἡ ἐλαιοπαραγωγή, πλήττεται ἡ κατανάλωσις, πλήττεται τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον. Διὰ τῆς ἐξαγγελθείσης δὲ ἀπαγορεύσεως ἐξαγωγῆς ἐλαίου γίνεται μεγάλη ἀπώλεια εἰς τὴν εἰσαγωγὴν συναλλάγματος. Ἐξοργιστικὴ κύριοι βουλευταί, εἶναι καὶ ἡ ὀνομασία τοῦ λαμβανομένου μέτρου. «Τυποποιημένον ἔλαιον», ὅπως λέγεται, ἤ «τυποποιημένον μῖγμα βρωσίμου ἐλαίου», ὅπως ἀναγράφεται εἰς τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν. Διότι δὲν πρόκειται περὶ μίγματος ἐλαίου, ἀλλὰ πρόκειται περὶ νοθείας τοῦ ἐλαιολάδου μὲ σπορέλαιον, εἰς ποσοστὸν ἀρχικῶς μὲν κατὰ τὴν ἀγορανομικὴν διάταξις, κατὰ 50%, ἐν τῇ ἐξελίξει δέ, ὡς θέλομεν ἀποδείξει, κατὰ 60%, 70% καὶ 80%. Δὲν πρόκειται πλέον περὶ ἀπάτης εἰς τὴν οὐσίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὀνομασίαν. Τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου, κύριοι βουλευταί, κατήντησεν εἰς χεῖρας τῆς Κυβερνήσεως ἀτύχημα. Τὸ μοναδικὸν προϊὸν, τὸ ὁποῖον εἶναι μόνον ἐνεργητικόν, διότι δύναται νὰ ἐξαχθῇ ἄνευ πριμοδοτήσεως καὶ τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν τροφὴν τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου λόγῳ ἰδίως τῆς ὑγιεινῆς του ἀποδόσεως, ὄχι μόνον δὲν ἐνισχύεται, ἀλλὰ ἀντιθέτως διώκεται ἀπηνῶς. Ἴσως διὰ τοῦτο πταίει ἡ θεὰ Ἀθηνᾶ, ἡ ὁποία πρὸ χιλιετηρίδων εἶχε τὴν ἀτυχῆ ἔμπνευσιν τὸ δένδρον τῆς ἐλαίας νὰ τὸ φυτεύσῃ εἰς Ἀθήνας ἀντὶ νὰ τό εἰσαγάγῃ εἰς τὴν χώραν τῶν Μάο–Μάο, ὁπότε θὰ ἀπηλλάσετο καὶ ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τὸν πονοκέφαλον αὐτὸν τῶν προϊόντων τῆς ἐλαίας. Θὰ σᾶς ἀπαριθμήσωμεν τὰς Κυβερνητικὰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι εὐγλωττότεροι τῶν ἰδικῶν μας χαρακτηρισμῶν. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς νοθείας τοῦ ἐλαίου ἔχει μίαν ἱστορίαν πρόσφατον, ἡ ὁποία δὲν ἀρχίζει μὲ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ μέτρου, τὸ ὁποῖον ἤδη εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν 33)56 ἀγορανομικὴν διάταξιν. Περὶ τὸ τέλος τοῦ 1954 κατὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον εἴχομεν τὴν πληροφορίαν ὅτι ἐγένετο τότε εἰς εὐρεῖαν κλίμακα νοθεία ἐλαιολάδου μὲ πυρηνέλαιον. Ἠθελήσαμεν νὰ ἐπαληθεύσωμεν τὴν πληροφορίαν καὶ ὕστερα ἀπὸ ἐργασίαν 15– 20 ἡμερῶν ἐβεβαιώθημεν καὶ ἡμεῖς ὅτι πράγματι ἐγίνετο εὐρεῖα νοθεία τοῦ ἐλαιολάδου μὲ πυρηνέλαιον. Ἐσημείωσα ὅλας τὰς ἑταιρίας 7, 8, 10 περίπου Πυρηνελαιουργίας καὶ Ραφινερίας καὶ πῆγα — διότι νομίζω ὅτι τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου δὲν δύναται νὰ ἀποτελέσῃ ποτὲ ἀντικείμενον κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἐπειδὴ ἤθελα νὰ δώσω λύσιν πραγματικὴν καὶ νὰ μὴ φέρωμεν τὸ ζήτημα ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἢ ἄλλως πως νὰ ἀποτελέσῃ αὐτὸ τὸ θέμα ἐκμεταλλεύσεις — καὶ ἐζήτησα ἰδιαιτέραν ἀκρόασιν ἀπὸ τὸν ὑφυπουργὸν τότε τοῦ Ἐμπορίου. Τὸν ἐπεσκέφθην κατ’ ἰδίαν καὶ συνέστησα νὰ ἐξέλθουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὸ Γραφεῖον του καὶ τοῦ εἶπον, αὐτὴ καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις εἰς αὐτὰ τὰ ἐργοστάσια τῆς πυρηνελαιουργίας καὶ ραφιναρίας. Γίνεται αὐτὴν τὴν στιγμὴν μία νοθεία εἰς εὐρυτάτην κλίμακα. Περίπου 3½ χιλιάδες τόννοι πυρηνελαίου νοθεύονται τὴν στιγμὴν αὐτὴν μὲ ἐλαιόλαδον καὶ πωλοῦνται εἰς τιμὰς ἐλαιολάδου καὶ ἀποκομίζονται τεράστια κέρδη. Ὁ ὑφυπουργὸς ἔμεινε κατάπληκτος καὶ μὲ ηὐχαρίστησεν. Τοῦ εἶπον ὅτι δὲν ἐπιθυμῶ ἄλλως πως νὰ ἐκμεταλλευθῶμεν τὸ θέμα. Δώσατε μίαν λύσιν. Νὰ κάμωμεν ἔλεγχον. Εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἔλεγχος λογιστικός, διότι εἶναι γνωστὸν κατ’ ἔτος ποῖα εἶναι τὰ ποσὰ τοῦ πυρηνελαίου τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι ἐκ τοῦ ἐλαιολάδου περίπου 9–10% εἶναι τὸ πυρηνέλαιον. Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ εὐχαρίστησε καὶ μοῦ εἶπε, ὅτι ἐπειδὴ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ φύγῃ εἰς Θεσσαλονίκην, μὲ παρεκάλεσε νὰ ἔλθω τὴν προσεχῆ Δευτέραν, διὰ νὰ ἀποφασίσωμε διὰ τῶν Ἐφόρων καὶ τῶν Διευθυντῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, νὰ διεξαγάγωμεν τὸν ἔλεγχον. Συνέστησα νὰ τηρηθῇ ἡ συνάντησίς μας μυστική, διότι δὲν ἔχω ἐμπιστοσύνην εἰς ὡρισμένας ἐκ τῶν Ὑπηρεσιῶν. Ἀλλὰ ὅταν τὴν Δευτέραν ἐπέστρεψεν, ἔγινε βούκινον ἡ μετάβασίς μου εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Δι’ ἀεροπλάνου μετέβησαν ἐπὶ τόπου οἱ διάφοροι Διευθυνταὶ τῶν Πυρηνελαιουργείων, νὰ καλύψουν τὰ βιβλία των καὶ ἔκαμαν τὰς ἀναγκαίας μεταγγίσεις, ὥστε τὴν Δευτέραν, ὅταν ἦλθεν ὁ κ. ὑπουργός, θέμα σχεδὸν δὲν ὑπῆρχε, διότι αὐτὰ εἶχον τὴν βάσιν των, ὅτι θὰ ἐτηροῦντο μυστικά, διὰ νὰ ἦτο δυνατὸν νὰ συλληφθοῦν οἱ νοθευταί. Ἠναγκάσθην τότε νὰ προσφύγω εἰς τὸν Τύπον. Ἐδημοσίευσα 2–3 ἄρθρα εἰς τὴν «Ἐλευθερίαν» καὶ τὸν «Δημοκράτην» τῆς Μυτιλήνης. Ἐξ αὐτῶν ἔλαβον ἀφορμὴν καὶ ἀπήντησαν ἄλλοι νοθευταί, τελικῶς δὲ καὶ ὁ ὑπουργὸς Ἐμπορίου, ὁ ὁποῖος εἰς ἕνα ἔγγραφόν του λέγει τὰ ἑξῆς: Δὲν ὑπάρχει νοθεία ἐλαιολάδου μὲ πυρηνέλαιον, οὔτε 10%. Ἄλλωστε τὸ κεκαθαρμένον πυρηνέλαιον εἶναι ἀνώτερον ἀπὸ ὑγιεινῆς ἀπόψεως τοῦ φυσικοῦ ἐλαιολάδου. Δηλαδὴ ὄχι μόνον ἐπέτρεψε διὰ τοῦ τρόπου τὴν συνέχισιν τῆς νοθείας, ἀλλὰ ἤρχισε νὰ κάμῃ καὶ διαφήμισιν τοῦ φυσικοῦ ἐλαιολάδου, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν τοῖς πᾶσι, ποῖαι εἶναι αἱ θρεπτικαὶ οὐσίαι τοῦ ἁγνοῦ ἐλαιολάδου καὶ ποῖαι τῶν ἄλλων ἐλαιοειδῶν. Ἡ ἀπάντησις αὐτὴ μοῦ ἐδόθη εἰς τὰς 27.5.55. Ἠναγκάσθην τὴν 23.5.55 νὰ καταθέσω ἐπερώτησιν. Ταὐτοχρόνως ἡ Ἀγορανομία ἐνήργησε διώξεις κατὰ τῶν νοθευτῶν τοῦ ἐλαιολάδου μὲ πυρηνέλαιον καὶ ἐκλήθημεν καὶ ἡμεῖς καὶ καταθέσαμε τὰς ἀπόψεις μας εἰς τὴν Ἀγορανομίαν. Ἀλλὰ τὸ Ἀγορανομικὸν Δικαστήριον, ἐνώπιον τοῦ ὁποίου εἶχον παραπεμφθῆ οἱ νοθευταί, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐξεχούσας θέσεις μέσα εἰς τὸν ἐλαιοβιομηχανικὸν κόσμον τῆς χώρας, ἠθώωσεν τοὺς νοθευτάς. Διὰ τίνα λόγον; Διότι οἱ μάρτυρες κατέθεσαν, ὅτι εἶχον ἐντολὴν νὰ καταθέσουν ἐκ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ὅτι ἀπό 6 μήνου, δηλαδὴ ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου– Δεκεμβρίου 1954, εἶχε συστήσει οὗτος νὰ ἐπιτραπῇ σιωπηρῶς ἡ νοθεία. Αὐτὸ κατετέθη κατόπιν ἐντολῆς τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου. Ἐλέχθη ἐπίσης ὅτι ὁ ὑπουργός θὰ δώσῃ λόγον διὰ τὴν πρᾶξιν του αὐτήν, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Τὸ Δικαστήριον, κατόπιν αὐτῶν τῶν καταθέσεων ἠθώωσεν τοὺς νοθευτὰς ἐπὶ νοθείᾳ καὶ τοὺς κατεδίκασε μόνον ἐπὶ ὑπερβολικῷ κέρδος. Κατόπιν αὐτοῦ φυσικὸν ἦτο οἱ νοθευταὶ νὰ ἀποθρασυνθοῦν. Καὶ δὲν ἠρκέσθησαν μόνον εἰς τὴν νοθείαν τοῦ ἐλαιολάδου μὲ πυρηνέλαιον, ἀλλὰ τὴν ἐπεξέτεινον καὶ εἰς τὸ σπορέλαιον. Πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μέτρου τούτου, τὸ ὁποῖον συζητεῖται σήμερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, εἶχον κατατεθῆ 1650 μηνύσεις καὶ ὑπάρχουν σήμερον ἐνώπιον τῆς Ἀγορανομίας Ἀθηνῶν. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, δικαιολογουμένη διὰ τὴν καθιέρωσιν τοῦ μέτρου τούτου, λέγει: Τί θέλετε νὰ κάμωμεν; Ἐγέμισε ὁ κόσμος ἀπὸ νοθευτάς: Εἶναι δυνατὸν νὰ δικασθοῦν 1650 μηνύσεις καὶ νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι 5.000; Ἠναγκάσθη κατόπιν αὐτοῦ νὰ καθιερώσῃ ἕνα μέτρον, ἀλλὰ εἶναι ὑπόλογος ἡ Κυβέρνησις, διὰ τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ.

§75Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Αἱ μηνύσεις, ἐναντίον ποίων εἶναι;

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφήσατε κ. Πετροπουλάκο.

§77Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Αἱ μηνύσεις, ἐναντίον νὰ μάθωμεν ποῖοι νοθεύουν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει σημασίαν καὶ ὁ Κανονισμός.

§79Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Νὰ σᾶς δώσω ἀμέσως τὴν ἀπάντησιν: «Τὸ Ἀγορανομικὸν Δικαστήριον............. .................. (ἀναγινώσκει).........»

§80Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Οἱ ὁποῖοι εἶχον κάμει τὴν νοθείαν.

§81Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§82Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Θέλω νὰ διαπιστώσω, ὅτι ἀπὸ τὰ ὀνόματα τῶν κατηγορουμένων, τοὺς ὁποίους ἀνεφέρατε, ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ἔμποροι ἐλαίου, ἐνῷ οἱ μάρτυρες τῆς ὑπερασπίσεως, οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται, εἶναι βιομήχανοι πυρηνελαίου.

§83Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Καὶ τοὺς ἐκάλυψεν ἡ Κυβέρνησις.

§84Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εἴπατε ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς, ὅτι αἱ ἀναβολαὶ, αἱ ὁποῖαι διεπιστώθησαν ἐσχάτως δὲν ἠκολούθησαν τὴν δικαστικὴν ὁδόν. Τὸ βεβαιώνετε αὐτό;

§85Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, γεγονὸς εἶναι, ὅτι ὑπάρχουν ἐν ἐκκρεμότητι 1650 μηνύσεις. Γεγονὸς ἐπίσης εἶναι, ὅτι ἀπὸ μακροῦ χρόνου δὲν δικάζονται αἱ μηνύσεις αὐταί. Γεγονὸς ἐπίσης εἶναι, ὅτι, ὅταν κατεθέσαμε τὴν ἐπερώτησιν, ἐνῷ εἶχεν ἐνεργήσει ὁ Εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν προανακρίσεις — ἐσταμάτησαν αἱ προανακρίσεις, ἐπήγαμεν καὶ ἡμεῖς καὶ κατεθέσαμεν ὡς μάρτυρες — ἐπῆγα καὶ ἠρώτησα τὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν: Πόσες μηνύσεις ἔχομε; Δὲν ξεύρω μοῦ ἀπήντησε. Τὰ ἐμάσησε ὁ Εἰσαγγελεὺς, διότι τοιαύτην ἐντολὴν εἶχεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν εἶπον ἐγώ, ὅτι αἱ μηνύσεις ἐτέθησαν εἰς τὸ Ἀρχεῖον, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἐπροχώρησαν εἰς ἐκδίκασιν. Δὲν πηγαίνουν ἐνώπιον τοῦ ἀκροατηρίου.

§86Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δηλαδὴ ἀφήνετε νὰ ἐννοηθῇ ὅτι τὰ Δικαστήρια δὲν προωθοῦν τὰς μηνύσεις, δι’ ἐντολῆς τῆς Κυβερνήσεως; Τολμᾶτε νὰ τὸ εἴπητε αὐτό;

§87Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Αὐτὸ δὲν τὸ λέγω ἐγώ. Αὐτὸ ἀπεδείχθη καὶ δι’ ἀρθρογραφίας, ἄλλωστε τὰ εἴπομεν καὶ εἰς τὴν προηγουμένην ἐπερώτησιν, τὸ ξεύρουν δὲ καὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον.

§88Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, ἀφ’ ἧς ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον, ἔδωσα ἐντολὴν, νὰ γίνεται τακτικὸς ἔλεγχος. Γίνεται ὁ ἔλεγχος καὶ ὁσάκις διαπιστοῦνται νοθεῖαι, ὑποβάλλονται μηνύσεις καὶ αἱ μηνύσεις ἀκολουθοῦν τὴν ὁδόν, τὴν ὁποίαν γνωρίζετε, ὡς δικηγόροι.

§89Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐξεδικάσθη καμμία;

§90Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Δὲν παρακολουθῶ ἐγὼ τὴν πορείαν τῶν Δικαστηρίων, ἀφ’ ἧς ὑποβληθῇ μία μήνυσις, ἀκολουθεῖ τὴν ὁδὸν τὴν κανονικήν.

§91Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἴμεθα ὅλοι δικηγόροι ἐδῶ καὶ γνωρίζομεν ὅτι εἶναι ἄηθες νὰ ὑπάρχουν ἐν ἐκκρεμότητι τόσαι μηνύσεις. Πρὸ εἰκοσαημέρου ἦσαν 1650. Σήμερον εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν 2.000. Πιθανὸν καὶ νὰ εἶναι μόνον 1650. Πάντως, δὲν εἶναι δυνατὸν, νὰ συσσωρεύεται τόσος μεγάλος ἀριθμὸς ἀγορανομικῶν ὑποθέσεων, χωρὶς νὰ δικάζεται. Κάτι ὑπάρχει. (Χειροκροτήματα). Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία.

§92Γ. ΣΤΑΜΑΤΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ ἀναγνώσετε τί κατέθεσαν οἱ μάρτυρες;

§93Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις, πρὸς συμπίεσιν τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου, ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου–Δεκεμβρίου, ἐπέτρεψε σιωπηρῶς τὴν νοθείαν. Τὸ ἐβεβαίωσαν ἐνόρκως. Ὑπάρχουν τὰ πρακτικὰ τῆς δίκης τῆς 27.5.55. Λοιπὸν ἔλαβον τὸ θάρρος, πλέον, οἱ περισσότεροι καὶ ἤρχισαν τὴν νοθείαν εἰς ὅλα τὰ ἐλαιόλαδα καὶ τὴν ἐπροχώρησαν εἰς τὸ σπορέλαιον, συνενούσης πάντα τῆς κυβερνητικῆς ὑποβοηθήσεως. Πῶς λέγεται αὐτό; Τὸ λέγει ἡ ὑπ’ ἀριθ. 92 ἀγορανομικὴ διάταξις τοῦ Νοεμβρίου 1955, ἡ ὁποία τί λέγει; Εἰς τοὺς ἐμπόρους ἐλαίου δίδει κέρδη, διὰ μὲν τοὺς χονδρεμπόρους 4%, διὰ δὲ τοὺς λιανοπωλητὰς 8%, ἐν συνόλῳ 12%. Ἐνῷ, διὰ τοὺς πωλητὰς σπορελαίου, δίδει διὰ μὲν τοὺς χονδρεμπόρους 6%, καὶ 12% διὰ τοὺς λιανεμπόρους, ἀργότερον ἔγινεν 7 καὶ 15, δηλαδὴ 22%. Δηλαδὴ ὁ ἔμπορος, ὁ ὁποῖος θὰ πωλῇ σπορέλαιον θὰ κερδίζῃ 22%. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ πωλῇ ἔλαιον, ἐν τῷ συνόλῳ, θὰ κερδίζῃ 12%. Αὐτὰ λέγει ἡ 92 ἀγορανομικὴ διάταξις. Ἔρχεται, ἐν συνεχείᾳ, ἡ 108 ἀγορανομικὴ διάταξις τοῦ Δεκεμβρίου 1955, ἡ ὁποία λέγει. Κάμνει, πλέον, ἐπίσημον τὴν νοθείαν. Καθιερώνει τὸ μαγειρικὸν σπορέλαιον, 85% σπορέλαιον καὶ 15% ἔλαιον. Ἦταν ὑποχρεωμένοι οἱ πωληταὶ ἐλαίου, νὰ ἔχουν τὸ μῖγμα αὐτὸ τοῦ μαγειρικοῦ σπορελαίου καὶ νὰ τὸ διαθέτουν. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν καὶ χωριστὰ σπορέλαιον. Ἐνῷ ἡ αὐτὴ ἀγορανομικὴ διάταξις δὲν ὑπεχρέωσε, νὰ ἔχουν, ὑποχρεωτικῶς καὶ ἔλαιον νὰ διαθέτουν. Αὐτὴ ἦτο ἡ πολιτικὴ ἡ στοργικὴ τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι τοῦ ἐλαίου. Καὶ φθάνομεν αἰσίως εἰς τὴν ἀγορανομικὴν αὐτὴν διάταξιν 93, ἡ ὁποία εἶναι ὑπὸ συζήτησιν. Λέγει αὐτὴ ἡ διάταξις, λόγῳ τῆς ἀνυψωτικῆς τιμῆς, ἡ ὁποία ὑπάρχει καὶ διότι πρέπει νὰ οἰκονομήσωμεν ἔλαιον πρὸς εἰσαγωγὴν συναλλάγματος, πρέπει νὰ κάμνωμεν μίαν νοθείαν, νὰ νοθεύσωμεν τὸ ἔλαιον κατὰ 50% μὲ σπορέλαιον. Ὅταν κατεθέσαμεν τὴν ἐρώτησιν, ἐλάβομεν ἓν ἀποστομωτικὸν ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, ὑπὸ ἡμερομηνίαν 6 Ἰουνίου καὶ μᾶς λέγει, ποῦ ἡ νοθεία; Ἀμφιβάλλετε, τὸ μέτρον αὐτὸ πρόκειται νὰ ψηφισθῇ καὶ δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ νοθεία; Διὰ νὰ γεμίσῃ τὸ ὑπάρχον βαρέλι, ὄχι τὰ 150 τῶν 80, 100, 150 καὶ 200 ὀκάδων, τὸ πληροφοροῦμαι δὲ αὐτὸ ἐκ τοῦ ἐγγράφου τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Δὲν εἶναι ὅτι ὡρισμένοι βιομήχανοι πρόκειται νὰ ἐκμεταλλευθοῦν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τόν κατάλληλον μηχανικὸν ἐξοπλισμόν, ἀλλὰ ἕνα σωρὸ βιομηχανίαι. Ἐνῷ μᾶς λέγει ὅτι ἐζήτησαν 17, ἕως τώρα, βιομήχανοι, ἐκ τῶν ὁποίων 3–4 τῆς Μυτιλήνης. Ἑπομένως, δὲν εἶναι μόνον 12 βιομηχανίαι, τὰς ὁποίας ὑπονοεῖτε. 17 ἐζήτησαν. Τὸ μέτρον εἶναι γενικόν. Νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός, ἐδόθησαν αἱ ἄδειαι αὐταί; Διότι ἄλλο ἠτήσαντο καὶ ἄλλο ἐδόθησαν. Διότι, ἐκ τῆς ἀπαντήσεως, θὰ ἐξαρτήσω τὴν παρὰ κάτω ἀπάντησιν.

§94Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Μέχρι τῆς στιγμῆς ἐπῆρεν ἄδειαν ἡ Ἐλαιουργικὴ διὰ δύο ἐργοστάσια ἐν Κρήτῃ, ἓν ἐργοστάσιον ἐν Κερκύρᾳ, ἓν ἐργοστάσιον ἐν Ἀθήναις καὶ ἓν ἐργοστάσιον ἐν Θεσσαλονίκῃ. Διὰ δὲ τὴν Μυτιλήνην ἀναμένομεν τώρα, νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἡ ὑπηρεσία, ἐὰν πράγματι εἶναι κατάλληλον. Τὰς ὑπολοίπους τὰς ἔκρινεν ἀκαταλλήλους.

§95Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι 10 μὲ 12. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς κάθε ἐργοστάσιον, ὡς ἀναφέρει ἡ διάταξις, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἀποτελῆται ἀπὸ ἕνα χημικὸν τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους, ἀπό ἕνα δημόσιον ὑπάλληλον καὶ ἀπὸ ἕνα ἀξιωματικόν. Τόσον λοιπὸν μᾶς ἐπερίσσευσαν οἱ χημικοί; Πόσας δεκάδας χημικῶν διαθέτει τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους νὰ εὑρίσκωνται ἐπάνω ἀπὸ τὶς κάνουλες καὶ νὰ γεμίζουν βαρέλια, ἢ χημικῶν τοῦ Κράτους ἢ ἄλλων δημοσίων ὑπαλλήλων; Εἶναι ἀδύνατον αὐτό, ἐὰν μάλιστα ἐπεκταθῇ. Ὅσον μεγαλύτερος εἶναι ὁ ἀριθμός, κ. ὑπουργέ, τόσον δυσχερέστερος καθίσταται ὁ τρόπος παρακολουθήσεως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν τόσοι χημικοί, ὅσοι διατίθενται εἰς ἓν ἐργοστάσιον καὶ νὰ ἐπιβλέπουν ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ, διὰ νὰ γεμίζουν λάδι τὰ βαρέλια.

§96Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὅπως θὰ σᾶς ἐξηγήσω κατὰ τὴν ἀπάντησίν μου, ἡ ἐργασία αὐτὴ ἀπαιτεῖ μίαν ἡμέραν. Ἐκτὸς τούτου, ὑπάρχουν εἰς ὅλας τὰς πόλεις χημικοί, δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς καὶ τῆς Ἀστυνομίας Πόλεων.

§97Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν θὰ πάρω τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα δημοσιεύονται εἰς τὸν Τύπον, εἶχον τὴν εὐσυνειδησίαν, πρὶν καταθέσω τὴν ἐπερώτησιν, νὰ κάμω τὴν ἐπίσκεψίν μου εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους καὶ νὰ ἴδω τὸν Διευθυντὴν αὐτοῦ, τὸν ὁποῖον καὶ ἠρώτησα, πῶς εἶναι δυνατὸν τὸ μῖγμα αὐτὸ νὰ διερευνηθῇ. Πῶς γίνεται; Ὑπάρχει μηχάνημα, ὑπάρχει ἐπιστημονικὴ μέθοδος, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἐξευρεθῇ πόσον ἐλαιόλαδον περιέχει; Πόσον σπορέλαιον; Μοῦ εἶπεν ὅτι εἶναι ἀδύνατον. Ὑπάρχουν μόνον δύο τρόποι. Νὰ βάλωμεν μέσα παραφινέλαιον 2%. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν συνιστᾶται διότι εἶναι ξένη οὐσία, τὴν ὁποίαν δὲν ἀπορροφᾷ ὁ ὀργανισμός. Ἐπίσης ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος τρόπος, ἡ ἀνάμιξις μετὰ ποσότητος σησαμελαίου κατὰ ποσοστὸν 5% — 10%, τὸ ὁποῖον ὅμως δὲν ἔχομεν εἰς τὴν διάθεσίν μας. Ἑπομένως εἶναι ἀδύνατον νὰ εὑρεθῇ, νὰ ἐξακριβωθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς νοθείας ἐντὸς τῶν βαρελίων. Διατί; Διότι ὅσον μεγαλυτέρα εἶναι ἡ ὀξύτης τοῦ ἐλαίου, τὸ ὁποῖον θὰ προσμιχθῇ μὲ σπορέλαιον, τόσον μεγαλύτερον ποσοστὸν σπορελαίου χρειάζεται διὰ νὰ ἐξουδετερώσωμεν τὴν ὀξύτητα αὐτήν. Ἀντιλαμβάνεσθε λοιπὸν ποῖα κέρδη θὰ ἀποκομισθοῦν. Πληροφοροῦμαι δὲ σήμερον ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» τῶν Ἀθηνῶν, ὅτι τὸ σύστημα τῆς ἐκροῆς διὰ τῆς ἀνανεώσεως τοῦ ἀέρος καὶ τοῦ κοχλιωτοῦ κρουνοῦ, δὲν εἶναι ἀρκετὸν παρὰ μόνον διὰ νὰ γεμίσῃ 15 βαρέλια. Αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα ἁπλῶς τὸ θέτω ὑπ’ ὄψιν τῆς Βουλῆς.

§98Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐλᾶτε, κ. συνάδελφε, εἰς τὴν Ἐλαιουργικὴν μίαν ἡμέραν διὰ νὰ ἴδητε καὶ τὸν ρυθμὸν πληρώσεως τῶν βαρελίων καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον γίνεται ἡ ἐργασία.

§99Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρόκειται περὶ μιᾶς ἐφημερίδος σοβαρᾶς, ἡ ὁποία κάμνει τὸν συλλογισμὸν αὐτὸν ὅτι δηλαδὴ θὰ ἀπαιτηθοῦν 9½ ἔτη διὰ νὰ γεμίσουν τὰ βαρέλια αὐτά, τὰ ὁποῖα σκέπτεται τὸ Ὑπουργεῖον ὅτι πρέπει νὰ γεμίσουν, ἐνῷ ἡμεῖς θέλομεν νὰ πληρωθοῦν ἐντὸς τριμήνου.

§100Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μήπως εἶναι πολιτικὴ μακροχρονίου ἐπενδύσεως αὐτό;

§101Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κύριε ἀρχηγέ, εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἐκληρονόμησε μίαν κατάστασιν. Ὑπάρχει ἡ Ἀμερικανικὴ βοήθεια, ἡ ὁποία ἐδόθη καὶ εἰς σπορέλαιον. Αὕτη παρεχώρησεν 25.000 τόννους σπορελαίου, ἐξ αὐτῶν ἐλάβομεν 15.000 τόννους καὶ ὑπολείπονται ἀκόμη 10.000 τόννοι περίπου. Ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον εἴχομεν ἄφθονον ποσότητα σπορελαίου, διατὶ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ διὰ νόμου σπορελαίων, ἰχθυελαίων, λιπαρῶν κλπ. Πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ 65.000 τόννων ἐλαιολάδου διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἰσοπόσου σπορελαίου; Ἐσκέφθη ἡ Κυβέρνησις τί θὰ γίνῃ αὔριον ὅταν ἀνοίξουν τὰ ἐλαιοτριβεῖα καὶ πλημμυρίσῃ ἡ Ἑλλὰς ἀπὸ λάδι, ποῦ θὰ φθάσῃ ἡ τιμή του; Κύριε ὑπουργέ, τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου δὲν τὸ ἔχετε συλλάβει. Τὸ ἔλαιον, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα θέλει τὴν ἰδικήν του μεταχείρισιν. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ κομίσω γλαῦκα, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ πολιτικὴ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις. Καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν καὶ κατὰ τὴν προπαρελθοῦσαν Βουλήν, συνεζητήθη τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἐτονίσθη ἡ γραμμή, τὴν ὁποίαν ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐλαϊκὴν πολιτικήν. Κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος μᾶς ἐκάλεσαν ἐμᾶς τοὺς βουλευτὰς τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ μᾶς εἶπον νὰ κάμωμεν συγκέντρωσιν μὲ 16 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, ἐνῷ εἶχε διαμορφωθῆ τιμὴ εἰς τὴν ἀγορὰν 18.50–19 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Τελικῶς ἔγινε δεκτὸν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως γίνῃ συγκέντρωσις μὲ 17 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ ποίαν λογικὴν ὁ ἐλαιοπαραγωγός, ὅταν τὸ εἶδος του προσφέρεται μὲ 18.50– 19 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν, θὰ ἔλθῃ νὰ τὸ δώσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν μὲ 17 δραχμάς; Ἐὰν εἶχε τὴν συγκέντρωσιν ἐκείνην τότε, θὰ εἶχε σήμερον τὸ ρυθμιστικὸν ἀπόθεμα εἰς χεῖρας, καὶ ὅταν ὑπῆρχεν ἀνυψωτικὴ τάσις, θὰ τὸ ἐχρησιμοποιοῦσε, διὰ νὰ ρίψῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου. Κατὰ ἕνα ποσοστὸν σήμερον, ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν, ὀφείλεται εἰς τοῦτο καὶ κατὰ ἕτερον ποσοστὸν ὀφείλεται εἰς τὸν πανικόν, ὁ ὁποῖος καταλαμβάνει τοὺς παραγωγοὺς καὶ τὴν κατανάλωσιν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλαιόλαδον καὶ δι’ αὐτὸ σπεύδει ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἀψυχολόγητον αὐτὸ μέτρον, τῆς τυποποιήσεως τοῦ ἐλαίου. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δύο κύριοι λόγοι, οἱ ὁποῖοι βαρύνουν τὴν Κυβέρνησιν. Ὑπάρχει καὶ τρίτος λόγος, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν τοῦ ἐλαίου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ, συμπαρασύρουν κατὰ ἕνα ποσοστὸν καὶ τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἀλλὰ ἐὰν αὐτὰ τὰ δύο δὲν ἐγίνοντο, ἐὰν εἶχε συγκεντρώσει εἰς χεῖρας ἡ Κυβέρνησις καὶ δὲν ἐφήρμοζε καὶ τὸ μέτρον αὐτό, αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου θὰ παρέμειναν εἰς τὰς 21–23 ἢ 26, ἀλλὰ ὄχι εἰς τὰς 40 δραχμάς. Ἑπομένως, ὑπαίτιος τῆς ἀνυψώσεως εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Ἡ Κυβέρνησις, ἔπρεπε νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ὀρθόδοξον ἐλαϊκὴν πολιτικήν. Πρῶτον, ἡ συγκέντρωσις ἔπρεπε νὰ ἐγίνετο κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐκθλίψεως, τότε ποὺ αἱ ἀνάγκαι εἶναι μεγάλαι τοῦ παραγωγοῦ καὶ τὸ ἔλαιον ὑπάρχει ἐν ἀφθονίᾳ καὶ αἱ τιμαὶ εἶναι χαμηλαί, τότε βοηθεῖται ὁ παραγωγὸς διότι παίρνει ἡ Κυβέρνησις τὸ λάδι καὶ τό ἔχει ὡς ἀπόθεμα καὶ τὸ ρίπτει εἰς τὴν ἀγορὰν ὅταν βλέπῃ ὅτι τὸ λάδι ὑψώνεται. Δεύτερον, χορήγησις καλλιεργητικῶν δανείων. Ἐλέχθη εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὅτι τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια δὲν εἶναι ἐν τῇ οὐσίᾳ, ὡς ἐμφανίζονται, ἀλλὰ εἶναι δάνεια συντηρήσεως. Ὀρθῶς, διότι ὁ παραγωγὸς σήμερον, ὁ ἀγρότης, ἔχει φθάσει εἰς τοιοῦτον σημεῖον οἰκονομικῆς καταπτώσεως, ὥστε πράγματι χρειάζεται δάνεια συντηρήσεως, νὰ γεμίσῃ τὸ στομάχι του, διὰ νὰ πάῃ νὰ κλαδέψῃ, νὰ σκάψῃ καὶ νὰ ὀργώσῃ καὶ εἶναι τοιαῦτα ἐν τῇ οὐσίᾳ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, διότι μὲ νηστικὸ στομάχι δὲν ἠμπορεῖ νὰ δουλέψῃ.

§102Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καλλιεργοῦν τὸν καλλιεργητήν.

§103Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τρίτον, εἶναι ἡ ἐποχὴ ποὺ ὁ παραγωγὸς τὸ εἶδος του, τὸ δίδει εἰς τὸ τέταρτον σχεδὸν τῆς τιμῆς. Σήμερον γίνονται προπωλήσεις εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα μὲ 9 καὶ 10 καὶ 11 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν.

§104Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Εἶναι δυνατὸν αὐτό;

§105Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μάλιστα. Θὰ σᾶς πληροφορήσουν συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἐκ Μυτιλήνης. Κύριοι συνάδελφοι, ὅ,τι λέγω, δὲν θέλω οὔτε κατὰ 1% νὰ ἀμφισβητηθῇ, διότι εἶναι πραγματικότης, καὶ 9 καὶ 10 καὶ 11 δραχμὰς προπωλοῦνται τὰ λάδια, διότι χρήματα δὲν ἔχουν, αἱ Τράπεζαι δὲν δίδουν καὶ τί θέλετε νὰ κάμουν; Ἀπορῶ πῶς δίδουν εἰς τὰς τιμὰς αὐτάς, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δώσουν καὶ 6 καὶ 7 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν. Ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν χρήματα καὶ αἱ ἀνάγκαι εἶναι ηὐξημέναι, πῶς νὰ μὴ πέσουν αἱ τιμαί; Σήμερον, οἱ παραγωγοὶ βλάπτονται διότι ἀνέβηκε ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου καὶ ὡρισμένοι εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὠφελοῦνται, ὁ κόσμος ὁ πολὺς, τὸ 95% εἶναι σήμερα κατανάλωσις καὶ δυναστεύεται ὁ παραγωγὸς μὲ τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν δίδει τὸ ἔλαιον.

§106Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ πωλεῖ εὐθηνὰ ὡς παραγωγὸς καὶ τὸ ἀγοράζει ἀκριβὰ ὡς καταναλωτής.

§107Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τέταρτον, πρέπει, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ὑπάρχουν ἄφθονα λιπάσματα καὶ εὐθηνά, τὰ ὁποῖα νὰ δίδωνται ἐπὶ πιστώσει. Εἶναι ἀδύνατον νὰ συνεχισθῇ ἡ κατάστασις αὐτή, νὰ μὴ δίδωνται λιπάσματα, ὅταν εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλον τόν κόσμον, ὅτι ὅταν γίνεται χρῆσις εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καὶ τὸ ἔχουν μάθει καὶ οἱ δικοί μας, πόση διαφορὰ ὑπάρχει εἰς τὴν ἀπόδοσιν, ἀλλὰ ἡ τιμὴ φθάνει εἰς τοιαῦτα ὕψη ὥστε δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὰ ἀγοράσουν.

§108ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν τοὺς χορηγεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπὶ δανεισμῷ πιστώσεις;

§109Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εἶναι τόσον μικραί, ὥστε εἶναι σχεδὸν ὡς νὰ μὴ δίδωνται. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου......

§110Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐφ’ ὅσον σᾶς διακόπτουν ἄλλοι, θέλω καὶ ἐγὼ νὰ κάμω διακοπὴν καὶ νὰ ἐρωτήσω τοῦτο. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ, λέγετε, ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου. Θέλω νὰ μὲ πληροφορήσετε τὸ ἑξῆς: Ἡ Ἱσπανία, ἡ Ἰταλία, ἡ Γαλλία, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐλαιοπαραγωγικαὶ χῶραι, ἐπιτρέπουν ναὶ ἤ ὄχι τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου;

§111Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Παρακαλῶ νὰ περιμένετε νὰ τελειώσω, διὰ νὰ σᾶς τὸ εἴπω. Διότι αὐτὸ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω. Πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τόσον ποσοστόν, ὅσον γίνεται ἐξαγωγὴ ἀντιστοίχως ἰσοπόσου ἐλαιολάδου.

§112Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιδιώκομεν διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ καὶ σᾶς τὸ λέγω ἀπὸ τοῦδε, διότι σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ μῖγμα, τὸ ὁποῖον γίνεται εἶναι καθαρὸν ἔλαιον εἰς γεῦσιν, ὀσμὴν καὶ ὄψιν. Ὁ καταναλίσκων τὸ τυποποιημένον ἔλαιον, δὲν ἔχει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι καταναλίσκει σπορέλαιον, ἔχει τὴν ἐντύπωσιν ὅτι καταναλίσκει καθαρὸν ἔλαιον καὶ συνεπῶς ὅταν ἡ κατανάλωσις χρησιμοποιήσῃ τὸ τυποποιημένον ἔλαιον, θὰ ἔχωμεν τὴν δυνατότητα νὰ ἔχωμεν τὸ περίσσευμα, τὸ ὁποῖον χρειάζεται. Ἐὰν εἰς μίαν περίοδον, δὲν ἔχωμεν τὴν δυνατότητα ἐξαγωγῆς ἢ ἔχωμεν ὑπερπαραγωγήν, τότε θὰ δύναται οἱαδήποτε Κυβέρνησις νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, διότι θὰ ἐξακολουθήσῃ ὡς καὶ τότε καὶ σήμερον, ὡς καὶ αὔριον, ὁ κόσμος νὰ τρώγῃ καθαρὸν ἔλαιον. Οὕτως ἔχουν τὰ πράγματα.

§113Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν μᾶς εἴπατε, πόσες θερμίδες ἔχει καὶ πόσες θρεπτικὲς οὐσίες.

§114Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἔχει 57.5% τὸ ἕνα καὶ 57.8 τὸ ἄλλο, οὐδεμία διαφορά.

§115Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς μᾶς παρέπεμψεν εἰς τὸ παράδειγμα τῆς Ἱσπανίας καὶ λέγει ὅτι ἡ Ἱσπανία ἐπιτρέπει τὴν ἀντίστοιχον εἰσαγωγὴν σπορελαίου, οἵα εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου.

§116Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. συνάδελφος, εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ σπορελαίου καὶ τοῦ εἶπον ὅτι ἄλλαι ἐλαιοπαραγωγικαὶ χῶραι εἰσάγουν σπορέλαιον.

§117Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁ κ. συνάδελφος, λέγει νὰ ἐπιτρέψητε τὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου, οἵα θὰ εἶναι ἡ ἐξαγωγὴ ἐλαίου. Ποίαν ἐξαγωγὴν ἐπιτρέψατε ἐλαιολάδου, διατὶ νὰ ἐπιτρέψητε τὴν ἄφθονον εἰσαγωγὴν σπορελαίου;

§118Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὅταν ἀργότερον, θὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης καὶ τὸ περίσσευμα αὐτό, θὰ γίνεται ἡ ἀντίστοιχος ἐξαγωγή.

§119Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, δὲν ἔχει ὑπ’ ὄψει του ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα συνήθως μᾶς βαρύνουν τὰ περισσεύματα τοῦ ἐλαίου. Συνήθως αὐτὴ εἶναι ἡ κατάστασις, δὲν χρειάζεται νὰ καταβάλλωμεν κόπους, διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν περισσεύματα πρὸς ἐξαγωγήν. Ἀρχίσατε κ. ὑπουργέ, κατ’ ἀντίστροφον τρόπον. Πρῶτα, ἐπιτυγχάνομεν ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὕστερα κάμνομεν ἀποθέματα, διὰ νὰ βγάλωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, διότι ἀποθέματα ὑπάρχουν εἰς τὸν τόπον αὐτόν, διότι ὁ τόπος αὐτὸς ἔχει συνήθως ἕνα περίσσευμα κατ’ ἔτος 30–40.000 τόννους ἐλαίου. Μόνον κατ’ ἐξαίρεσιν κατὰ τὴν περυσινὴν καὶ τὴν ἐφετεινὴν χρονιά, εἴχομεν τόσον μικρὰν παραγωγήν, πέρυσι περὶ τὰς 100.000 καὶ ἐφέτος περὶ τὰς 120.000 τόννους.

§120Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). 120.000 τόννους ἐφέτος εἴχομεν παραγωγὴν ἐλαίου;

§121Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Περίπου 120.

§122Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, κατὰ τὰ στοιχεῖα ποὺ ἔδωσε, ὑπολογίζει εἰς 104.000, τὸ δὲ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον συνεκέντρωσε στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ἐλαιοτριβεῖα, ἔχει ὡς παραγωγὴν ἐλαιολάδου τοὺς 85.000 τόνους.

§123Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ στατιστικὴ ὑπηρεσία, οὐδέποτε ἐλειτούργησε καλῶς, καὶ πολλὲς φορές, εὑρισκόμεθα ἡμεῖς οἱ βουλευταί, οἱ ἀσχολούμενοι μὲ τὰ θέματα τοῦ λαδιοῦ, νὰ ἔχωμεν πλέον θετικὰς πληροφορίας ἀπὸ ὅσας, ὡρισμένοι ὀργανισμοί, ἀκόμη καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἔχουν. Αὐτὰ σᾶς πληροφορῶ, διὰ νὰ τὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας.

§124Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἡ Ἀγροτικὴ εἰς ποῖον ποσὸν τὸ ἀναβιβάζει;

§125Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἰς 104.000 καὶ τὸ Ὑπουργεῖον μὲ τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὰ ἐλαιοτριβεῖα εἰς 85.000.

§126Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἀγοραὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν εἰς μίαν χώραν κατορθωθῇ νὰ γίνεται μία ἐξαγωγὴ 100 τόννων ἐλαίου τὴν μίαν χρονιὰ καὶ τὴν ἄλλη χρονιά, διότι δὲν ὑπάρχει ἔλαιον, δὲν γίνεται, ἀσφαλῶς πρόκειται νὰ ἐκτοπισθῇ ὡς εἰσαγωγεύς ἀπὸ τὴν χώραν αὐτήν. Θὰ ἔλθῃ ἡ Ἱσπανία, ἢ οἱαδήποτε ἄλλη χώρα ποὺ διαθέτει ἀποθέματα. Ἡ ἐξαγωγὴ δὲν πρέπει νὰ σταματᾷ ποτέ. Ἡ Τουρκία ἐπὶ παραδείγματι ἐνῷ κατὰ διετίαν ἔχει μίαν παραγωγὴν 50–60 χιλιάδων τόννων, ἐξαγάγει σταθερῶς κατ’ ἔτος 10.000 τόννους.

§127Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἠμπορεῖτε νὰ μᾶς εἰπῆτε μεταπολεμικῶς τί παραγωγὴν ἔχομεν καὶ τί ἐξαγωγάς;

§128Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Μάλιστα, νὰ σᾶς εἴπω.

§129ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, μὲ διακοπὰς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις;

§130Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἶναι τόσον ὁμαλαὶ αἱ σχέσεις μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ ρήτορος, ὥστε νὰ περιττεύῃ ἡ ἐπέμβασις ἄλλου συναδέλφου.

§131Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ κ. ὑπουργός, ὁ ὁποῖος παρέχει συστάσεις, τὰς καὶ ἀζητήτους, νὰ τοῦ παράσχω μίαν φιλικὴν συμβουλήν, νὰ εἶναι ψύχραιμος εἰς τὴν Βουλήν.

§132Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Νομίζω ὅτι δὲν ἔδειξα σημεῖα ἐλλείψεως ψυχραιμίας.

§133Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Μίαν φιλικὴν συμβουλήν, νὰ εἶσθε ψύχραιμος πρὸς τὸ συμφέρον σας.

§134Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Νομίζω ὅτι ἡ ἐρώτησίς μου ἐγένετο κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ κ. Προέδρου.

§135Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Καλὸν θὰ σᾶς κάμῃ.

§136Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν διὰ τὴν ἐρώτησίν του. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ τοῦ δώσω τὴν ἀπάντησιν. Προπολεμικῶς, ἤτοι τὸ ἔτος 1938–39 εἰς τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας εἴχομεν ἐξαγωγὴν 12.552 τόννων, τὸ 1954 εἴχομεν 650 τόννους.

§137Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Παρακαλῶ τὸ 1946 νὰ μοῦ εἰπῆτε.

§138Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ σᾶς δώσω δι’ ὅλα τὰ ἔτη. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν ἤξευρον ὅτι πρόκειται νὰ ἐπερωτηθῶ. Εἶχον τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ὡς ἐπερωτῶν. Δέχομαι νὰ σᾶς δώσω τὰ στοιχεῖα ποὺ ζητᾶτε: «Εἰς τὴν Γαλλίαν τὸ 1939 ................................... ............................... (ἀναγινώσκει) .......................». Ἑπομένως ἐκ τῶν στοιχείων αὐτῶν, καταφαίνεται ὅτι προπολεμικῶς ἔχομεν 5 ἐξαγωγικὰς χώρας σοβαράς. Τὰς Ἡνωμένας Πολιτείας, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Ἀργεντινήν, τὴν Μεγάλην Βρεττανίαν καὶ τὴν Γαλλίαν καὶ κατ’ ἔτος ηὐξάνοντο αἱ ἐξαγωγαὶ. Τὸ 1954 εἴχομεν μόνον τρεῖς, τὴν Ἰταλίαν, τὴν Βραζιλίαν καὶ τὴν Γιουγκοσλαβίαν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι χωλαίνομεν εἰσέτι κ. ὑπουργέ, εἰς τὰς ἐξαγωγάς. Δὲν εἶναι εὔκολον ἡ ἀπόκτησις τῆς ἀγορᾶς τοῦ ἐξωτερικοῦ διότι κατεστρέψαμεν τὴν τάξιν τῶν ἐξαγωγέων ἐλαιολάδου, τῆς ἀφαιρέσαμε σιγά, σιγά, ἐκεῖνο ποὺ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ. Διότι πότε γίνεται ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου; Ἡ ἐξαγωγὴ γίνεται ὅταν ὑπάρχουν ὑψηλαὶ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ εἶναι μεγαλύτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Τότε γίνονται ἐξαγωγαί. Ἀλλὰ τότε τί κάμνει ἡ Κυβέρνησις; Ὅταν ὑπῆρχον ὑψηλαὶ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἐπειδὴ καὶ αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ ἤρχισαν νὰ ἀνέρχωνται, εἰσήγαγε σπορέλαιον καὶ ἀνέστειλε τὴν χρηματοδότησιν. Ὅλα αὐτὰ τὰ μέτρα ποὺ λαμβάνονται συνήθως διὰ νὰ μὴ γίνωνται ἐξαγωγαί. Ἐπιβάλλει παρακράτημα κατὰ τὴν ἐξαγωγήν, δυσφημίζει τὸ εἶδος, ἀναστέλλει τὴν χρηματοδότησιν κατὰ τὴν διακίνησιν, ἐπιβάλλει διατίμησιν δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως, ἀναστέλλει τὴν συγκέντρωσιν καὶ προβαίνει εἰς νοθείαν ἰδιωτικὴν καὶ κρατικήν. Ἡ ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι ἕνα πρᾶγμα δύσκολον. Διὰ τὸ κάθε εἶδος ποὺ παράγεται ἡ ἐπιτυχία ἔγκειται εἰς τὸ πῶς θὰ διατεθῇ εἰς καλὰς τιμάς. Τί ἐφρόντιζεν ἡ Κυβέρνησις ὅταν ὑπῆρχον καλαὶ τιμαὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν; Νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ γίνουν ἐξαγωγαί. Ἔχομεν κύριοι βουλευταί, τρεῖς περιπτώσεις ὅπου ὑπῆρξεν ἀβδηριτισμὸς ἀπὸ πλευρᾶς Κυβερνητικῆς εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ἐλαίου. Ἐνδιαφέρον ἐπιδεικνύει ἡ Κυβέρνησις πρὸς ἐξαγωγὴν καὶ προστασίαν τοῦ ἐλαίου, μόνον ὅταν αἱ τιμαὶ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἶναι κατώτεραι τῶν τιμῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ. Ἀλλὰ τότε ἡ ἐξαγωγὴ γίνεται ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τῶν παραγωγῶν καί τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Τρεῖς φορὰς, κύριοι συνάδελφοι, παρουσιάσθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ἡ εὐκαιρία πρὸς ἐξαγωγὴν ἐλαίου. Ἡ πρώτη τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1946, ὅταν ἀπὸ τὴν ἀποστολὴν Πόρτερ, μᾶς ἐγένετο πρότασις νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ 10.000 τόν. ἐλαίου.

§139Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ διατὶ ἐναυάγησε. Νὰ ἔχωμεν τὸ θάρρος νὰ τὸ λέγωμεν.

§140Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἦτο ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος. Οἱ Μεσογειακοὶ λαοὶ οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν Ἀμερικήν, κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πολέμου ἐστερήθησαν τὸ ἔλαιον. Εἶχον τὴν ἐπιθυμίαν νὰ φᾶνε Ἑλληνικὸν λάδι καὶ ἐγένετο ἡ πρότασις εἰσαγωγῆς εἰς τὴν Ἀμερικὴν 10.000 τόννων μὲ τὴν πρωτοφανῆ τιμὴν τῶν 2.200 δολλαρίων τὸν τόννον, δηλαδὴ 80–90 δραχμὰς σημερινάς. Ἡ Κυβέρνησις ἐκείνη ἤρχισε τὰς συζητήσεις καὶ πηγαίναμε καθημερινῶς οἱ βουλευταὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐφοδιασμοῦ, καὶ συζητούσαμε πῶς θὰ εὑρεθοῦν τὰ βαρέλια, καὶ πῶς θὰ γίνουν αἱ ἐξαγωγαί. Ὁ μακαρίτης Κάντζιας, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, ὀρθῶς εἶχε προτείνει ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν ἐξαγωγὴν τοῦ ἰδικοῦ μας ἐλαίου, διὰ νὰ ἐπωφεληθῶμεν τῶν τιμῶν αὐτῶν καὶ νὰ κάμωμεν εἰσαγωγὴν ἀπὸ τὴν Συρίαν. Κατώρθωσεν ἡ Κυβέρνησις ὕστερα ἀπὸ συζητήσεις 4 μηνῶν νὰ μὴ κάμωμεν ἐξαγωγὴν μιᾶς ὀκᾶς ἐλαίου.

§141Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἔγινε λαθρεμπόριον.

§142Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Πάντως τὸ Κράτος καὶ οἱ παραγωγοὶ δὲν ἐπωφελήθησαν.

§143Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Μὲ ποῖον δικαιολογητικὸν δὲν ἔγινε ἡ ἐξαγωγή;

§144Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἡ Κυβέρνησις εἶπεν ὅτι δὲν ὑπάρχουν σιδηρᾶ βαρέλια. Μετεῖχον εἰς τὴν ἐπιτροπὴν καὶ παρηκολούθησα ὅλας τὰς συζητήσεις.

§145Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Καὶ διότι τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς ἦτο νὰ μὴ χρησιμοποιηθῇ τὸ ἐμπόριον καὶ νὰ γίνῃ ἡ ἐξαγωγὴ διὰ τῶν συνεταιρισμῶν. Δι’ αὐτὸ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ κάμωμεν ἐξαγωγάς. Καὶ παρεσύρθη τότε καὶ ὁ ἀείμνηστος Κάντζιας ἀπὸ τὴν ἀντίληψιν αὐτήν, καὶ δὲν ἐπροχώρησεν ὅπως ἔπρεπε νὰ προχωρήσῃ.

§146Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν, ὅτι τὸ 1946 δὲν εἶχον ἀνδρωθῆ οἱ συνεταιρισμοί, οὐδεὶς συνεταιρισμὸς καὶ οὐδεμία ὀργάνωσις ὑπῆρχε.

§147Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν μᾶς χρειάζεται ἡ ἱστορία.

§148Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Κατόπιν εἴχομεν τὴν περίπτωσιν τῆς ὑποτιμήσεως. Ὅταν ὑπετιμήθη τὸ νόμισμα τὸ 1953, αὐτομάτως ἐδημιουργήθη περίπτωσις ἐξαγωγῆς ἐλαίου, διότι ἀπὸ 15 δραχμὰς ἐπῆγε 30 δραχμὰς τὸ δολλάριον καὶ ἦτο μία ἀνάγκη νὰ ἐξαντλήσωμεν ὅλα μας τὰ ἀποθέματα Τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἴχομεν περὶ τοὺς 40.000 τόννους λάδι καὶ ἐξηγάγομεν ἐν συνόλῳ περίπου 6–7.000 τόννους. Ἐχάσαμεν ἑπομένως τὴν εὐκαιρίαν τοῦ 1953. Ἐγὼ τοὐλάχιστον μελετῶ τὸ λάδι ἀπὸ τοῦ 1929 καὶ ἐντεῦθεν, σοβαρῶς καὶ ὄχι προχείρως, μόνον αὐτὰς τὰς τρεῖς περιπτώσεις εὑρίσκω ὅτι ἠμποροῦσε νὰ γίνῃ ἐξαγωγὴ λαδιοῦ. Καὶ τώρα εἶναι εὐκαιρία διότι τὸ τριάρι πρὸ 25–30 ἡμερῶν ἔφυγε διὰ τὸ ἐξωτερικὸν μὲ 45 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Ἑπομένως, τιμὴ πολὺ καλή. Ἐφ’ ὅσον μάλιστα φέρνομεν σπορέλαιον καὶ ἔχομεν καὶ τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ φέρνωμεν καὶ δωρεάν, εἶναι ἀκατανόητον ἀπὸ τὴν μίαν μεριὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ διάταξις αὐτὴ ἡ ἀγορανομικὴ καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην νὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγή.

§149Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δηλαδὴ σεῖς κατὰ τὴν γνώμην σας, νομίζετε ὅτι πρέπει μόνον ὁσάκις αἱ τιμαὶ τοῦ λαδιοῦ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶναι ὑψηλαί, μόνον τότε πρέπει νὰ γίνωνται αἱ ἐξαγωγαί;

§150Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Ἐξαγωγὴ ἐλαιολάδου τυποποιημένου εἰς λευκοσιδηρᾶ δοχεῖα πρέπει νὰ γίνεται πάντοτε καὶ ἀπεριορίστως. Πρέπει νὰ γίνεται ἐξαγωγὴ ἐξευγενισμένων ἐλαίων, διὰ νὰ γίνεται ἐδῶ εἰς τὸ ἐσωτερικὸν ἡ ἐπεξεργασία, ὥστε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ βιομηχανία, νὰ ἀναπτύσσεται καὶ οἱ ἐργάται οἱ Ἕλληνες νὰ εὑρίσκουν ἐργασίαν. Ἐπίσης πρέπει νὰ γίνεται ἐξαγωγὴ τῶν κεκαθαρμένων πυρηνελαίων καὶ φυσικῶν ἐλαίων. Τὸ ὕψος καὶ τὴν ἐξαγωγὴν εἰς βαρέλια μέχρι 5 βαθμῶν, αὐτὰ θὰ τὰ κανονίζῃ ἡ Κυβέρνησις. Δὲν θὰ γίνεται ἀπεριόριστος ἐξαγωγὴ τοῦ ἐλαιολάδου τοῦ φυσικοῦ μέχρι 5 βαθμῶν εἰς βαρέλια, ἀλλὰ ἀναλόγως πρὸς τὰ ἀποθέματα ποὺ θὰ ὑπάρχουν, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἠμπορῇ νὰ ρυθμίζῃ τὸ ὕψος τῆς ἐξαγωγῆς. Ὅταν δὲ ὑπάρχουν ἐξαιρετικαὶ περιπτώσεις τιμῆς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πρέπει νὰ ἐξαντλοῦνται τὰ ἀποθέματα, ὅτι ὑπάρχει σήμερον, δὲν ὑπάρχει τὸν Δεκέμβριον. Σήμερον εἶναι αἱ τιμαὶ ὑψηλαί, ἐλᾶτε τὸν Δεκέμβριον νὰ κουβεντιάσωμεν ποῖαι θὰ εἶναι αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαιολάδου. Πρέπει ὅπως καθιερωθῇ καὶ πιστευθῇ ἀπὸ ὅλους ὅτι αὐτὴ ἡ πολιτικὴ εἶναι ἡ ὀρθή. Θὰ ἔπρεπε εἰς τὰ μεγάλα ἐλαιοπαραγωγικὰ κέντρα νὰ γίνουν ἐλαιοκομικοὶ σταθμοὶ καὶ φυτοπαθολογικὰ ἰνστιτοῦτα διὰ τὴν παρακολούθησιν καὶ πρόληψιν τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἐλαίας καὶ μετὰ τὴν ἐκδήλωσιν, διὰ τὴν καταπολέμησιν τῶν ἀσθενειῶν. Καὶ τέλος πρέπει νὰ ὑπάρχῃ πάντοτε μία διακομματικὴ ἐπιτροπὴ ἐλαίου, ἡ ὁποία θὰ συνθέτῃ τὰ συμφέροντα παραγωγῆς, καταναλώσεως, ἐμπορίου καὶ ἐξαγωγῆς καὶ ἡ ὁποία θὰ δημιουργήσῃ τὴν διακομματικὴν ἐκείνην συνείδησιν ἡ ὁποία θὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀκομμάτιστον καὶ ἀντικειμενικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν λαϊκῶν ζητημάτων. Αὐτὰ θὰ ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν της διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τοῦ ἐλαίου. Καὶ τί ἔκαμε ἀπὸ αὐτὰ; Ἔκαμε καθαρῶς μεγάλες ζημίες. Ἀνεβίβασεν ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου σχεδὸν εἰς τὸ διπλάσιον ἐντὸς ἔτους, καὶ ἐξήγησα διὰ ποίους λόγους. Πρῶτον, διότι δὲν ἔκαμε συγκέντρωσιν καὶ διότι μὲ τὰ ἀπρομελέτητα μέτρα, ἐδημιούργησε τὸν πανικὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλαιόλαδον καὶ ἡ ἀνυπαρξία τοῦ εἴδους, δημιουργεῖ ἀνατιμητικὰς τάσεις. Δεύτερον, θὰ εὐνοήσῃ πράγματι διὰ τοῦ ἐφαρμοζομένου μέτρου ὡρισμένας ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὸν κατάλληλον μηχανικὸν ἐξοπλισμόν.

§151ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Κατὰ προτίμησιν.

§152Ν. ΜΑΛΛΙΑΚΑΣ. Τρίτον, ὑπάρχει μέγας κίνδυνος νὰ ἀποξενώσῃ τὴν ἐσωτερικὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐλαιολάδου, διότι διὰ τὸ ἐλαιόλαδον ὁ μέγας προμηθευτὴς εἶναι ὁ Ἑλληνικὸς λαός, ὁ ὁποῖος καταναλίσκει ἔλαιον κατὰ 90%. Τὸ 10% πότε ἐξάγεται, πότε δὲν ἐξάγεται. Πολλάκις ἐξάγομεν καὶ 2–3 καὶ 5%, πολλάκις καὶ μηδέν. Ἑπομένως ἀπομακρύνομεν τὸν λαὸν ἀπὸ τὴν κατανάλωσιν, εἰς τὸν ὁποῖον στηριζόμεθα διὰ νὰ ἀναπτύξωμεν τὴν ἐλαιοκαλλιέργειαν καὶ τὸν ἀπομονώσωμεν χωρὶς νὰ ἔχωμεν προηγουμένως δημιουργήσει ἀντιστοίχους ἀγορὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι εἶναι ὀρθὸν τὸ ἔλαιον νὰ ἐξάγεται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ νὰ ἀποκομίζωμεν συνάλλαγμα καὶ διότι εἶναι ἕνα εἶδος περισσότερον πολυτελείας ἐν συγκρίσει μὲ ἄλλα εἴδη. Ἀλλὰ πότε; Ὅταν δημιουργήσωμεν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς ἀγοράς. Ὄχι νὰ κρατοῦμεν τὰ ἀποθέματα ἐδῶ διὰ νὰ συμπιέζωμεν ἔτι πλέον τὰς τιμὰς τοῦ ἐλαιολάδου. Διότι, τί θὰ κάμετε μεθαύριον, ὅταν θὰ ἔχετε ἀποθέματα 60.000 τόν. ἐλαίου, πλὴν τῶν τακτικῶν τὰ ὁποῖα δίδετε εἰς τὴν κατανάλωσιν; Τότε θὰ εἴμεθα νὰ μᾶς κλαῖνε. Ὄχι μόνον ἡ Ἐθνικὴ Οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ οἱ παραγωγοὶ θὰ ἔχουν νὰ ζημιωθοῦν. Καὶ κατηγορῶ ἐπίσης τὴν Κυβέρνησιν διότι ἐφαρμόζει πολιτικὴν ὄχι ἐλαίου ἀλλὰ σπορελαίου. Πράγματι ἡ εὔνοια ἡ ὁποία ἐδόθη εἰς τὸ σπορέλαιον εἶναι καταπληκτική. Εἰδικαὶ ἀγορανομικαὶ διατάξεις προβλέπουν νόθευσιν τοῦ σπορελαίου, δηλαδὴ κατανάλωσιν ὑποχρεωτικὴν τοῦ σπορελαίου, ἐνῷ ἀντιθέτως δὲν ἐπιβάλλουν τὴν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν τοῦ ἐλαιολάδου, ἂν καὶ τὸ δεύτερον προϊόν, τὸ εἰσάγομεν ὁπωσδήποτε καὶ δίδομεν μάλιστα καὶ μεγάλας τιμὰς καὶ δίδομεν καὶ κέρδη εἰς τοὺς ἐμπόρους διὰ νὰ γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρα κατανάλωσις. Καὶ ἐξ ὅλων αὐτῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἀπεδείχθη ὅτι ἡ πολιτικὴ, τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ ἐλαιόλαδον, θὰ εἶναι ἁπλῶς ἀπρογραμμάτιστος, δὲν εἶναι ἀψυχολόγητος, δὲν εἶναι ἁπλῶς συμπτωματική, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀντιοικονομικὴ, δὲν εἶναι ἁπλῶς ἐλαιοκτόνος, ἀλλὰ εἶναι ἐπὶ πλέον ἀλλοπρόσαλλος καὶ μωρά. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸν λόγον ἔχει ὁ κ. Γαληνός.

§154Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀμφιβάλλω ἐὰν εἰς τὴν ἱστορίαν τῶν Κυβερνήσεων, ὑπάρχῃ ἄλλη Κυβέρνησις, ἡ ὁποία νὰ διεψεύσθη εἰς τόσον σύντομον χρονικὸν διάστημα καὶ τόσον πανηγυρικῶς, ὡς ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Ἀσφαλῶς ἐνθυμεῖσθε ὅλοι —διότι εἶναι πολὺ πρόσφατος— τὴν ἀγόρευσιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργοῦ, πρό μιᾶς ἑβδομάδος μόλις, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπέσχετο προστασίαν τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐκαυχᾶτο διὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, τὴν ὁποίαν ὠνόμαζε Κυβέρνησιν τοῦ κ. Καραμανλῆ, διὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβε διὰ τὴν προστασίαν τῶν διαφόρων γεωργικῶν προϊόντων. Καὶ ἀσφαλῶς ἡ Βουλὴ γνωρίζει ἤδη ποία ἦτο ἡ προστασία καὶ ποῖον ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα τῆς προστασίας διὰ τὰ Ἑλληνικὰ προϊόντα, πρῶτον τοῦ καπνοῦ, δεύτερον τῆς πατάτας καὶ ἐν συνεχείᾳ σήμερον διὰ τὸ γεωργικὸν προϊὸν τὸ ὁποῖον λέγεται ἐλαιόλαδον. Μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβε τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἐλπίζω ἐρήμην τῶν ἄλλων Ὑπουργείων καὶ πρὸ παντός τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας διὰ νὰ προστατεύσῃ τὸ ἔλαιον καὶ διὰ νὰ δώσῃ μίαν ἱκανοποιητικὴν τιμὴν εἰς τὸν παραγωγὸν μὲ ἀντίστοιχον προστασίαν τῆς καταναλώσεως. Εἶπον ὅτι ἡ Κυβέρνησις διεψεύσθη πανηγυρικῶς εἰς τὰς ἐπαγγελίας της καὶ νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφιβάλλῃ κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὅπως οὐδεὶς ἀμφιβάλλει καὶ ἐκτὸς τῆς αἰθούσης, καὶ ἰδίως οὐδεὶς ἐκ τῶν παραγωγῶν καὶ γεωργῶν ἀμφιβάλλει ὅτι ἡ Κυβέρνησις διεψεύσθη καὶ ὅτι διὰ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἔλαβε μέχρι στιγμῆς τὴν καταστροφὴν εἰς τὰ ἐν λόγῳ γεωργικὰ προϊόντα ἔφερε. Συγκεκριμένως διὰ τὸ λάδι, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ἔχει ὅπως καὶ ὅλα τὰ προϊόντα δύο ὄψεις τὴν ὄψιν τῆς παραγωγῆς καὶ τὴν ὄψιν τῆς καταναλώσεως καὶ ἡ ὄψις τῆς καταναλώσεως εἶναι ηὐξημένη λόγῳ τῆς ἐπιρροῆς, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς. Καὶ ἀσφαλῶς αὐτὴ εἶναι ἡ ἀφορμὴ διὰ τὰ σπασμωδικὰ μέτρα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου, τὰ ὁποῖα ἀντανακλοῦν εἰς ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, διότι φαίνεται ὅτι ἡ Κυβέρνησις προφανῶς φοβουμένη τὴν ἐπιρροήν, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν ἡ τυχὸν αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαίου ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου κόστους ζωῆς ἐφρόντισε νὰ λάβῃ μέτρα φοβουμένη μήπως τυχὸν προχωρήσῃ εἰς τὸν πληθωρισμὸν. Νομίζω, ὅτι ἤδη εἰς τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως, εἰς τὴν συζήτησιν ἐπ’ αὐτῶν ἐγένετο συζήτησις ἐκ μέρους τοῦ ἀξιοτίμου ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰ πρόθυρα τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ νομίζω ὅτι τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ἡ Κυβέρνησις δὲν ὁδηγοῦνται ἀπὸ τὴν διάθεσιν νὰ προστατεύσουν τὸ προϊόν ἢ τὴν κατανάλωσιν, ἀλλὰ μόνον ὁδηγὸν ἔχουν τὸν φόβον, τὸν ὁποῖον νοιώθει ἡ Κυβέρνησις μὴ τυχὸν καὶ μὲ τὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἐλαιολάδου προχωρήσει εἰς τὸν πληθωρισμόν. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω, δὲ ὅσον ἠμπορῶ περισσότερον ποῦ στηρίζω τὰς ἀπόψεις μου αὐτὰς καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὅλοι θὰ πεισθῆτε ὅτι ἀναμφισβητήτως ἔχω δίκαιον. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ Ἑλλὰς ὡς χώρα ἐλαιοπαραγωγικὴ παράγει ἐτησίως κατὰ μέσον ὅρον περισσότερον ἔλαιον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὴν κατανάλωσίν της. Κατὰ τὰς ἐπισήμους στατιστικὰς καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου καί τῆς Ἐλαιουργικῆς καὶ τέλος πάντων ὅλων τῶν ἀσχολουμένων μὲ τὸ εἶδος τοῦτο ἀποδεικνύεται, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν ἐτησίως παραγωγὴν περίπου 120 χιλιάδες τόννους, ἔχομεν ἐτησίαν κατανάλωσιν 90 χιλιάδες τόννους, τὴν ὁποίαν κατανάλωσιν σήμερον ἀναβιβάζουν εἰς 100– 105 χιλιάδας τόννους, πρέπει ὅμως νὰ θεωρηθῇ, ὅτι ἡ κατανάλωσις εἶναι 90 χιλιάδες τόννοι. Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι, ἔχομεν μονίμως τακτικὴν εἰσαγωγὴν σπορελαίου 15 χιλιάδας τόννους. Ἐὰν λοιπόν, ἡ κατανάλωσις ἐλαίου εἶναι 105 χιλιάδες τόννοι, δεδομένου ὅτι εἰσάγονται 15 χιλιάδες τόννοι σπορελαίου, δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν ἡ κατανάλωσις ἐλαιολάδου νὰ εἶναι περισσότερον ἀπὸ 90 χιλιάδες τόννους. Φυσιολογικῶς πρέπει νὰ ἔχωμεν πλεόνασμα πρὸς ἐξαγωγὴν ἐλαιολάδου, τὸ δὲ πλεόνασμα αὐτὸ ὑπάρχει πάντοτε καὶ ὑπάρχει καὶ σήμερον μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι οἱ κάτοχοι τοῦ πλεονάσματος τοῦ ἐλαιολάδου δὲν εἶναι οἱ ἐλαιοπαραγωγοί, δὲν εἶναι κἂν οἱ νόμιμοι ἔμποροι τοῦ ἐλαιολάδου, ἀλλὰ εἶναι διάφοροι κάτοχοι χρημάτων, διάφοροι μεγαλοβιομήχανοι ἢ μεγαλέμποροι, διάφοροι τύποι ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χρήματα, οἱ ὁποῖοι ἔχουν στραφῆ διὰ τὴν ἀποταμίευσιν τῶν χρημάτων των πρὸς τὸ ἐλαιόλαδον. Νομίζω, δὲ ὅτι καὶ ἡ ἐμφανιζομένη ἐτησίως κατανάλωσις ἐλαιολάδου δὲν εἶναι πραγματική, εἶναι τεχνητὴ κατανάλωσις, ὀφειλομένη ἀκριβῶς εἰς τὴν ἀποταμίευσιν, ἡ ὁποία γίνεται τῶν χρημάτων ἡ ὁποία ἀποταμίευσις ἀντὶ νὰ πάῃ εἰς τὴν Τράπεζαν λόγῳ τῆς δυσπιστίας πρὸς τὸ νόμισμα, ἀντὶ νὰ πάῃ πρὸς τὴν λίραν, ἡ ὁποία δὲν ἀποδίδει τίποτε, πηγαίνει πρὸς τὸ ἐλαιόλαδον ἀπὸ τὸ ὁποῖον οἱ ἔμποροι τοῦ ἐλαιολάδου γνωρίζουν ἀσφαλῶς, ὅτι θὰ ἔλθῃ ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κερδίσουν τὸ ἕνα δύο, ἢ τὸ ἕνα τρία, τῶν χρημάτων των.

§155Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἴπατε, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐτησίως εἶναι 120.000 τόννοι καὶ ἡ κατανάλωσις εἶναι 90.000 τόννοι. Δηλαδὴ ὑπάρχει μία διαφορὰ κατὰ μέσον ὅρον 30.000 τόννοι. Σπορέλαια ἀπὸ πότε εἰσάγονται γνωρίζετε;

§156Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Διὰ πρώτην φορὰν τὸ 1936.

§157Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Μεταπολεμικῶς ἀπὸ πότε;

§158Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Μεταπολεμικῶς, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι ἔχει γίνει εἰσαγωγή, ἀλλὰ ἐδῶ, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ διακρίνωμεν τὸ ἑξῆς. Ὑπάρχει μία παραγωγὴ σπορελαίων ἐν Ἑλλάδι, ἡ ὁποία ὑπολογίζεται εἰς 15.000 τόννους ἐτησίως.

§159Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). 7.000 τόννοι.

§160Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πάντως ἐγχωρία παραγωγὴ ὑπάρχει καὶ πλέον τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς γίνεται εἰσαγωγὴ σπορελαίων. Διὰ δὲ τοῦ σήμερον κατατεθέντος εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχεδίου, τοῦ περιφήμου νομοσχεδίου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν, ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων» καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3, λέγει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐν τῇ ἐπιμόνῳ προσπαθείᾳ της πρὸς δημιουργίαν εὐνοϊκωτέρων οἰκονομικῶν συνθηκῶν διαβιώσεως τοῦ λαοῦ, ἔθετο ὡς ἔργον, οὐ μόνον τὴν λῆψιν συντόνων μέτρων ὑποβιβασμοῦ εἰς τὸ ἐλάχιστον δυνατὸν ὅριον, τοῦ κόστους τῶν βασικῆς καταναλώσεως εἰδῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν παρακολούθησιν τῆς ἐξελίξεως καὶ διακυμάνσεως τῶν τιμῶν διὰ τὴν συγκράτησιν τούτων, ὅταν τύχουν ἀντίξοοι συνθῆκαι παραγωγῆς ἢ ἐπιδράσεως ἐκ τῆς ἀνατιμήσεως τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς.

§161Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἄλλον ἠρωτήσαμεν καὶ ἀλλοῦ πᾶτε, κύριε συνάδελφε.

§162Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Καὶ περαιτέρω λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου: Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ ἐλαιολάδου διεπιστώθη, ὅτι ἡ διεθνὴς παραγωγὴ τούτου ἐμφανίζεται μειωμένη κατὰ τὸ τρέχον ἐλαιϊκὸν ἔτος κατὰ 200.000 τόννους, οὗ ἕνεκεν παρετηρήθη ἀπότομος ἀνατίμησις τοῦ προϊόντος εἰς τὰς ξένας ἀγοράς. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἑλληνικὴ παραγωγὴ τοῦ προϊόντος τούτου ἐμφανίζεται μειωμένη κατὰ 20.000 τόννους ἔναντι τῆς παραγωγῆς τῆς ἀρχικῶς ὑπολογισθείσης ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἡ ἀνατίμησις αὕτη τοῦ ἐλαιολάδου εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἡ μειωμένη ἑλληνικὴ παραγωγὴ εἶναι φυσικὸν νὰ ἔχωσιν ἀνατιμητικὴν ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς ἐγχωρίου τιμῆς. Διὰ τὴν προστασίαν ὅθεν τῆς καταναλώσεως ἀπὸ τὴν ἀνατιμητικὴν ταύτην τάσιν ἐκρίθη ἐπιβεβλημένη ἡ ἀναστολὴ τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ τῶν παρομαρτούντων τούτοις φόρων ἐπὶ τοῦ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ποσοτήτων σπορελαίων, ἣν καὶ προβλέπει ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου τούτου. Δεδομένου ὅτι ἡ ἀνατίμησις τοῦ ἐλαιολάδου ἔχει ἄμεσον ἐπίδρασιν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν σαπώνων καὶ τῶν πυρηνελαίων, ἅτινα χρησιμοποιοῦνται πρὸς παρασκευὴν τούτων, ἐκρίθη προσθέτως ἀναγκαία ἡ διευκόλυνσις τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας παραγωγῆς λιπαρῶν ὀξέων, ἅτινα δύνανται νὰ ἀντικαταστήσωσι τὸ πυρηνέλαιον, διὰ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς λίπους βιομηχανικῆς χρήσεως, ὅπερ ἀποτελεῖ πρώτην ὕλην παραγωγῆς τῶν λιπαρῶν ὀξέων, καταργουμένου συγχρόνως καὶ παντὸς ἰσχύοντος ἐν προκειμένῳ ποσοτικοῦ περιορισμοῦ.

§163Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐγὼ σᾶς ἠρώτησα νὰ μοῦ εἴπητε ὡρισμένους ἀριθμούς. Εἴπατε ὅτι 12.000 τόννοι παράγονται κατ’ ἔτος καὶ 90.000 τόννοι εἶναι ἡ κατανάλωσις. Μέχρι τοῦ 1955 εἰσαγωγὴν σπορελαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν εἴχομεν. Συνεπῶς ἔχομεν 7.000 τόννους παραγωγὴν σπορελαίων ἐν Ἑλλάδι. Συνεπῶς κατὰ μέσον ὅρον περίσσευμα 30.000 τόννους. Γνωρίζετε τὴν τελευταίαν δεκαετίαν συνολικῶς πόσοι τόννοι ἐξήχθησαν;

§164Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς εἴπω, ἀμέσως.

§165Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). 27.000 τόννοι. Μὲ τὸ περίσσευμα τῶν 30.000 τόννων ἐτησίως εἰς τὰ 10 χρόνια, ἔχομεν 300.000 τόννους. Ὑπάρχει τὸ περίσσευμα αὐτὸ εἰς τοὺς παραγωγούς;

§166Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐὰν ἐρωτᾶτε ἐμένα, σᾶς ἀπαντῶ καὶ πλὴν ὅμως ὑμεῖς καὶ αἱ ὑπηρεσίαι σας, τὸ ἀγνοεῖτε, διότι δὲν γνωρίζετε ποῦ εὑρίσκεται καὶ δημιουργεῖτε ἀποθέματα ἐλαίου εἰς ξένας χώρας.

§167Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Δηλαδὴ δέχεσθε ὅτι μὲ 30.000 τόννους περίσσευμα κάθε χρόνο......

§168Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. 20.000 τόννους.

§169Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). 20.000 τόννους δέχομαι. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα δίδετε, δὲν εἶναι ἀληθῆ, διότι ἀπορρίπτονται ἀπό τοὺς συλλογισμούς, τοὺς ἰδικούς σας. Εἴπατε ὅτι ἡ μέση ἐτησία παραγωγὴ ἐλαίου εἶναι 120.000 τόννοι, ἐγὼ σᾶς λέγω 115.000 τόννοι. Ἐὰν λάβετε ὑπ’ ὄψιν τὴν διαφορὰν τῶν 30.000 τόννων κατὰ τὴν διετίαν εἶναι 300.000 τόννοι περίσσευμα καὶ δέχεσθε ὅτι ἐξήχθησαν 270.000 τόννοι. Οἱ 270.000 τόννοι τί ἔγιναν; Ὑπάρχουν εἰς τοὺς παραγωγούς ἢ ποῦ ὑπάρχουν;

§170Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§171Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἄρα εἶναι ἀνακριβῆ τὰ στοιχεῖα σας.

§172Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν ὑπάρχουν ἀποθηκευτικοὶ χῶροι διὰ 300.000 τόννους λάδι.

§173Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θέλετε, κύριε συνάδελφε, νὰ γίνετε συνήγορος τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Εἶναι περιττὸν νὰ κάνετε συζήτησιν, διότι ἐὰν εἶσθε συνήγορος τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἄλλο ζήτημα, ἄλλως προσφέρετε κακὴν ὑπηρεσίαν. Κύριε ὑπουργέ, ἰσχυρίζομαι ἐπὶ τῇ βάσει τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν, ὅτι ἡ παραγωγὴ ἐλαίου ἐν Ἑλλάδι κυμαίνεται γύρω εἰς τοὺς 120.000 τόννους.

§174Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Πάντοτε.

§175Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ συζήτησις ἔτσι. Τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖαι αἱ ὑπηρεσίαι σας, κ. ὑπουργέ, ἔχουν, λέγουν τὰ ἑξῆς: «1948 52 ἑκατομμύρια τόννοι..... ......... (Ἀναγινώσκει).............»

§176Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἶναι κατὰ μέσον ὅρον καὶ αὐτὰ 120.000;

§177Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἰς τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς θὰ πρέπει νὰ προσθέσετε ἕνα ποσοστὸν μονίμου τακτικῆς ἐτησίας ἀποταμιεύσεως, τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν χρήματα, τῶν ὁποίων ἐπιμένετε σεῖς καὶ ἡ ὑπηρεσία σας, νὰ ἀγνοῆτε. Ἐπὶ πλέον θὰ πρέπει νὰ προσθέσετε ἕνα ποσοστόν, τὸ ὁποῖον καταναλίσκουν οἱ παραγωγοὶ καὶ τὸ ὁποῖον οὐδέποτε ἠμπορεῖτε νὰ ὑπολογίσετε μὲ ἀκρίβειαν. Ἐὰν λοιπόν, αἱ ἐπίσημοι στατιστικαὶ ἔχουν μίαν παραγωγὴν 100.000 τόννων, πρέπει νὰ προσθέσετε καὶ 10.000 τόννους ἐπὶ πλέον.

§178Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ἐγὼ ἀμφισβητῶ, ὅτι ἔχομεν μέσην ἐτησίαν παραγωγὴν 120.000 τόννους, διότι ἐὰν ἡ μέση ἐτησία παραγωγή...

§179ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Πόση θέλετε;

§180Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). 105.000 τόννους.

§181Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δέχομαι ὅτι εἶναι 105.000 ἡ παραγωγή. Ποία εἶναι ἡ κατανάλωσις;

§182Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Μέχρι 90.

§183Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἑπομένως δέχεσθε, ὅτι ἐτησίως ὑπάρχουν 15.000 τόννοι ἐλαιολάδου πλεόνασμα. Δεδομένου δέ, ὅτι ἀπὸ τὸ πέρας τοῦ πολέμου μέχρι τώρα ἔχομεν 12 χρόνια, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμε ἕνα πλεόνασμα 180.000 τόννους.

§184Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπ.). Ἀπὸ αὐτὸ ἐξάγεται τό ἑξῆς συμπέρασμα: Ἀπόδειξις, ὅτι τὰ στοιχεῖα ποὺ παρουσιάζετε, ὁ ἀριθμὸς δηλ. τῶν 120.000 τόννων, δὲν εἶναι ἀκριβής, ἀποτελεῖ τὸ γεγονός, ὅτι δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἰσχυρισθῆτε, ὅτι ὑπάρχουν αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὰ περισσεύματα αὐτά.

§185Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διὰ νὰ συμφωνήσωμε, δέχομαι τοὺς ἰδικούς σας ἀριθμούς. Ἄλλωστε εἶσθε εἰς θέσιν νὰ γνωρίζετε καλλίτερον ἐμοῦ, τί λέγουν αἱ ὑπηρεσίαι. Μὲ τοὺς ἰδικούς σας ἀριθμοὺς ὅμως πρέπει νὰ ὑπάρχουν 180.000 τόννοι περίσσευμα. Ἔχομεν ὅμως μόνον 28. Πρέπει ἄρα νὰ ὑπάρχουν 100.000 τόννοι περίσσευμα.

§186Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορ.). Σᾶς ἐδήλωσα, ὅτι καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτά, κατὰ μέσον ὅρον 105.000, ἐπειδὴ εἶναι καθ’ ὑπολογισμόν, δὲν εἶναι ἀκριβῆ. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐφέτος ἔχει ὑπολογίσει τὴν παραγωγὴν του 1955–56 εἰς 100.000 τόννους. Τὰ ἐλαιοτριβεῖα βγάζουν 85–90.000 τόννους.

§187Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἡ βάσις τῆς συζητήσεως εἶναι ἡ ἑξῆς: Ὅτι οἱανδήποτε ποσότητα παραγωγῆς ἐτησίας καὶ ἐὰν θελήσετε νὰ πάρετε, ὁπωσδήποτε ἡ παραγωγὴ ὑπερβαίνει τὴν κατανάλωσιν. Ὑπάρχει πάντοτε πλεόνασμα παραγωγῆς. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπιτρέπεται ἐξαγωγή, δὲν δικαιολογεῖται οὔτε ἡ ὑπερβολικὴ ἀνατίμησις τοῦ ἐλαιολάδου καὶ ἐπὶ πλέον ἡ ἔλλειψις. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θέλω νὰ τονίσω, εἶναι ὅτι ἐὰν ἐνεφανίσθη μία ἁλματώδης αὔξησις τῆς τιμῆς, τοῦτο δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἐλάβατε, διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήσατε τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ἐπιτρεπομένης τῆς ἐξαγωγῆς, οἱ κάτοχοι ἐλαιολάδου θὰ ἀπολαύσουν ὑπερβολικὰ ηὐξημένης τιμῆς. Διότι δὲν θὰ λησμονῆτε, ὅτι ὅταν ἐδημοσιεύσατε τὴν ἀγορανομικήν σας διάταξιν, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 33, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου, εἰς τοὺς τόπους παραγωγῆς —δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μοῦ ἀμφισβητήσετε τὸ στοιχεῖον αὐτό, διότι εἶναι ἰδικόν σας— ἦτο 22–23 δρχ. κατ’ Ἀπρίλιον 1956. Ὅταν ἀποφασίσατε νὰ σώσετε τὴν κατανάλωσιν, εὑρήκατε τὴν τιμὴν 23 δρχ. καὶ σήμερον πωλεῖται τὸ τυποποιημένον 24 καὶ τὸ ἐλαιόλαδον 40. Ἑπομένως καὶ αὐτὴ ἡ πρᾶξις, ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ἀνατίμησις δὲν ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ εἰς τὰ ἰδικά σας μέτρα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐδημιουργήσατε μίαν ἐντύπωσιν εἰς τοὺς κερδοσκόπους, διότι αὐτοὶ εἶναι οἱ κάτοχοι τοῦ ἐλαιολάδου, ἐδημιουργήσατε τὴν ἐντύπωσιν μεγάλων κερδῶν, ἡ ὁποία ἦτο καὶ ἀληθής. Καὶ μὲ τὴν ἐντύπωσιν αὐτὴν, οἱ μὴ ἔχοντες ποὺ νὰ τοποθετήσουν τὰ χρήματά των, τὰ τοποθετοῦν εἰς τὸ ἐλαιόλαδον, καὶ ηὐξήθη ἡ τιμὴ ἀπὸ 22–23 δρ. ποὺ ἦτο τὸν Ἀπρίλιον, εἰς 40 δρχ., τὸ ἐλαιόλαδον καὶ 24 τὸ τυποποιημένον, τὸ ὁποῖον εἶναι κατὰ 50% σπορέλαιον. Καὶ τὸ σπορέλαιον δηλ. ἀκόμη ἔχει ἀκριβότερα ἀπὸ ὅ,τι εἶχε τὸ ἐλαιόλαδον, ὅταν παρελάβατε σεῖς.

§188Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Δὲν ἀκολουθεῖ τὴν διεθνῆ ἀγοράν;

§189Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ σᾶς ἐξηγήσω, διότι φαίνεται, ὅτι γνωρίζετε τὸ θέμα, ἀλλὰ θέλετε κακοτέχνως νὰ ὑπερασπισθῆτε τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ τιμὴ τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς πρέπει νὰ ἀσκῇ κάποιαν ἐπιρροὴν ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀπαγορεύεται ἡ ἐξαγωγὴ ἀπαραιτήτως καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ ἐλαιόλαδον δὲν εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, οὐδέποτε ἡ διεθνὴς τιμὴ ἀσκεῖ ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς ἐσωτερικῆς τιμῆς καὶ δὴ τὴν στιγμὴν τῆς παραγωγῆς, διότι τότε ἔχουν τὸ ἐλαιόλαδον εἰς χεῖρας των οἱ παραγωγοί. Κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε, ὅτι οἱ παραγωγοὶ ἐλαιολάδου, εἶναι ὑποχρεωμένοι, πρὶν ἐκθλίψουν τὸ ἐλαιόλαδον, νὰ πωλήσουν τὰ 90% τῆς παραγωγῆς των. Συνήθως δηλ. προπωλοῦν τὸ ἥμισυ τοῦ προϊόντος των καὶ διὰ τὸ ὑπόλοιπον ἥμισυ, πιέζεται ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία δίδει λῆξιν τῶν γραμματίων των, τὸν Δεκέμβριον. Συνήθως οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πάρει δάνειον ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, εἶναι ὑποχρεωμένοι κατὰ μῆνα Δεκέμβριον νὰ ἐξοφλήσουν κατὰ 80–70%, ἐνῷ εἶναι ἀποδεδειγμένον, ὅτι οὐδέποτε κατὰ Δεκέμβριον ἢ Ἰανουάριον καὶ Φεβρουάριον ὑπάρχει κάποια συσχέτισις τιμῆς ἐσωτερικοῦ καὶ ἐξωτερικοῦ. Ἡ συσχέτισις γίνεται ὅταν τὸ ἐλαιόλαδον φύγῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν παραγωγῶν καὶ πάῃ εἰς τὰ χέρια τῶν κερδοσκόπων, οἱ ὁποῖοι παίρνουν ἀδείας ἐξαγωγῆς καὶ οἱ ὁποῖοι πράγματι ὠφελοῦνται, διότι ἐνῷ ἀγοράζουν πρὸς 14 καὶ 16 δρχ., πωλοῦν πρὸς 40. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐξ ὅσων εἶπε καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν δικαιολογεῖται ἡ παρέμβασις τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου. Οὐδεμία δικαιολογία εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσῃ, διότι ἡ τιμὴ τῶν 22 δρχ., ποὺ εἶχε τότε, δὲν ἦτο τιμὴ οὐδὲ κἂν ὑπερβολική. Ἦτο τιμή, ἡ ὁποία εἶναι τὸ μίνιμουμ, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πάρῃ ὁ παραγωγὸς ἐλαιολάδου. Καὶ ἀπροόπτως, ὁ κ. ὑπουργός, φοβούμενος τυχὸν ἀνατίμησιν τοῦ τιμαρίθμου, ἔλαβεν ἓν μέτρον, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε σύγχυσιν καὶ ἐνῷ ἡ ζήτησις πρὸ τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς, ἦτο δέκα, μετὰ τὴν δημοσίευσιν ταύτης ἐγένετο ἑκατόν, διότι ἤρχισεν ἡ ἀποταμίευσις τοῦ ἐλαίου. Ἐπίσης τεραστία ζήτησις παρουσιάσθη ἀπὸ τὰς λαβούσας τὴν ἄδειαν τυποποιήσεως ἐπιχειρήσεις. Θὰ ἀρνηθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι ἤνοιξαν εἰς τὴν Τράπεζαν πιστώσεις 15 ἑκατ. διὰ τὴν ἀγορὰν ἐλαίου; Τὴν κατάστασιν αὐτὴν τὴν ἐδημιούργησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, μὲ τὴν ἀγορανομικὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν ἀνέφερον καὶ ἡ ὁποία ἦτο τελείως ἀμελέτητος καὶ ἀνεφάρμοστος. Ἔλεγεν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 33 ἀγορανομικὴ διάταξις: «...... (ἀναγινώσκει)......... Μέχρι ἐκεῖ ἔφθασαν αἱ λεπτομέρειαι, ὥστε οὐδεμία ἦτο δυνατὸν νὰ δικαιολογηθῇ τροποποίησις. Ὑποτίθεται ὅτι ἐγένετο λεπτομερεστάτη μελέτη. Καὶ ὅμως, μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, ἀναγκάζεται ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐκδώσῃ τὴν 167 ἀγορανομικὴν διάταξιν καὶ μετὰ μίαν ἡμέραν τὴν τρίτην κατὰ σειρὰν ἀγορανομικὴν διάταξιν τροποποιοῦσαν τὰς δύο ἄλλας. Ἐκ τοῦ γεγονότος τούτου ἀποδεικνύεται ὅτι οὐδεμία μελέτη ἐγένετο. Ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ὑπελογίσθη τὸ κόστος τῶν φιαλῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ ἀπῃτοῦντο διὰ τὸ τυποποιημένον, διὰ τῶν ὁποίων ἐπέρχεται ἐπιβάρυνσις 4 δραχ. κατ’ ὀκᾶν. Διὰ τὴν κάλυψιν τῶν λαθῶν αὐτῶν, ἡ μία διάταξις ἠκολούθει τὴν ἄλλην. Σήμερον ἀκόμη ἐζητήθη ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ παράσχῃ τὴν πληροφορίαν, ἐὰν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τροφοδοτήσῃ τὴν ἀγορὰν μὲ τυποποιημένον ἔλαιον. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι θέλομεν 10 χιλ. τόννους ἔλαιον τὸν μῆνα, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ αἱ ἐπιχειρήσεις, αἱ ὁποῖαι διαθέτουν κατὰ τὴν κρίσιν του τὸν ἀναγκαῖον ἐξοπλισμόν, δὲν δύνανται νὰ καλύψουν τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ τόσον ἔλαιον εἰς τὰς ἀποθήκας. Κάθε δὲ ἀγορὰ ἐλαίου ἐπιφέρει αὔξησιν τῆς τιμῆς αὐτοῦ. Κατὰ τὰς πληροφορίας μου ὑπάρχουν τινὲς ἐκ τῶν λαβόντων ἄδειαν τυποποιήσεως, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποθέματα ἐλαίου καὶ οἱ ὁποῖοι ὅταν ἔλαβον τὰς ἀδείας δὲν ἠναγκάσθησαν νὰ δηλώσουν τί ἀποθέματα ἔχουν. Ἡ Ἐλαιουργικὴ καὶ ἡ ἑταιρία ΔΕΡΚΟ ὅταν ἐκλήθησαν διὰ νὰ λάβουν τὰς ἀδείας κατασκευῆς τυποποιημένου ἐλαίου, δὲν τοὺς ἐζήτησεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ δηλώσουν ἐὰν ἔχουν ἀποθέματα διὰ νὰ ἀναλάβουν τὴν τυποποίησιν καὶ οὕτω ἔπεσε θῦμα ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι εἰσηγήθησαν τὴν ἐν λόγῳ τυποποίησιν. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ἂν συνεχισθῇ ἡ τυποποίησις, ἂν συνεχισθοῦν τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἠθέλησε νὰ λάβῃ τό Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, ἂν συνεχισθῇ ἡ δῆθεν ἀναζήτησις ἐλαιολάδου καὶ ἡ ἀναζήτησις τῶν δῆθεν κατόχων, διότι καὶ τὰ ὄργανα δὲν ἀναζητοῦν τὸ λάδι ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει, ἀλλὰ τὸ ἀναζητοῦν ἐκεῖ ὅπου δὲν ὑπάρχει — πηγαίνουν καὶ ἐρευνοῦν τὰς ἀποθήκας τῶν ἐμπόρων οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν σταγόνα ἐλαιολάδου, ἐν συνεχείᾳ ἀγοράζουν λάδι ἀπὸ ἕνα τρίτον τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῇ εἰς τὰς ἀποθήκας. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ κύριοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κάμει ὅλην αὐτὴν τὴν ἱστορίαν, ἔχουν κατορθώσει μέσα σὲ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα, ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου 1955 μέχρι τοῦ Μαΐου 1956 νὰ τριπλασιάσουν τὰ χρηματάκια των. Αὐτὴ εἶναι ὅλη ἡ ἱστορία.

§190Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἡ Ἕνωσις Ἐμπόρων Ἐλαίου Ἀθηνῶν συμφωνεῖ ἀπολύτως μὲ τὰς ἀπόψεις σας καὶ θεωρεῖ ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ τρόπος ἀποτελεῖ Μεσαιωνικὴν μέθοδον ἀπαράδεκτον καὶ ἀσύγχρονον.

§191Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τί ἐννοεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς λέγων ὅτι αἱ ἀπόψεις σας συμφωνοῦν μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐμπόρων;

§192Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀναμφισβητήτως συμφωνεῖ ἡ Ἕνωσις Ἐμπόρων.

§193Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρόκειται περὶ σκανδάλου πρωτοφανοῦς διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ πρέπει νὰ ἐρευνηθῇ βαθύτατα καὶ νὰ συλληφθοῦν ὅλοι καὶ νὰ πᾶνε εἰς τὴν φυλακήν.

§194Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Οὐδεμίαν ἀμφιβολίαν ἔχω. Ἄλλωστε, εἶχον τὴν τιμὴν νὰ τὸ καταγγείλω διὰ τοῦ τύπου ὅτι ὅλη αὐτὴ ἡ ἱστορία τῆς τυποποιήσεως τοῦ ἐλαίου, ἀποτελεῖ δι’ ἐμὲ πρωτοφανὲς σκάνδαλον καὶ πρωτοφανῆ ἀπόπειραν κερδοσκοπίας ὑπὸ τὴν ἐγγύησιν καὶ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ὑπουργείου. Τὸ εἶπον διὰ τοῦ τύπου, τὸ εἶπον καὶ ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος περὶ αὐτοῦ. Τὴν δὲ μομφὴν τὴν ὁποίαν προσεπάθησε νὰ μοῦ ἀποδώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν δέχομαι ἀπολύτως.

§195Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὀφείλω νὰ κάμω μίαν πρόσθετον διευκρίνισιν, διότι ἂν πραγματικῶς δὲν συμπληρώσω αὐτὴν τὴν σκέψιν, τότε δεδικαιολογημένως θὰ δύναται ὀρθότατα ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἐξαναστῇ. Ὅταν εἶπον προηγουμένως ὅτι συμπίπτουν αἱ ἀπόψεις τοῦ κ. συναδέλφου μὲ τὴν ἄποψιν τῶν ἐμπόρων, δὲν ἠννόουν ποτέ, καὶ τὸ δηλῶ, ὅτι εἶναι δυνατὸν ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὑποστηρίζῃ τὴν ἄποψιν τῶν ἐμπόρων. Ἀναμφισβητήτως ὄχι. Ἀλλά, καὶ τοῦτο θὰ τὸ εἴπω εἰς τὴν ἀπάντησίν μου, ἠννόουν ὅτι καὶ οἱ ἔμποροι δὲν τὸ θέλουν τὸ μέτρον διότι καὶ αὐτοὶ θίγονται διότι χάνουν τὴν νοθείαν αὐτήν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ὡμίλησα.

§196Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ὁμολογῶ, κύριε ὑπουργέ, ὅτι θλίβομαι διότι ᾐσθάνθητε τὴν ἀνάγκην νὰ δικαιολογήσητε μίαν παρατήρησίν σας τὴν ὁποίαν ἐγὼ δὲν θεωρῶ ὡς ὑποτιμητικήν. Τὸ νὰ μοῦ εἴπητε ὅτι συμφωνοῦν αἱ ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν ἐμπόρων δὲν εἶναι ὑποτιμητικόν. Κατὰ σύμπτωσιν, κύριοι συνάδελφοι, αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐναντίον τοῦ μέτρου, τοῦ ἀψυχολογήτου τῆς Κυβερνήσεως, συμφωνοῦν καὶ οἱ παραγωγοὶ καὶ οἱ ἔμποροι καὶ οἱ βουλευταὶ καὶ ὅλος ὁ λαός. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς διαφωνῶν.

§197Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Πλὴν τῶν εὐνοουμένων.

§198Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Πλὴν τῶν εὐνοουμένων. Ὄχι, δὲν διαμαρτύρομαι. Συμφωνῶ, κύριε ὑπουργέ, μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν καλῶν ἐμπόρων, δὲν συμφωνῶ μὲ τὰς ἀπόψεις τῶν 5 εὐνοουμένων.

§199Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Τίνες, ἂν ὑπάρχουν;

§200Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Αὐτό, κ. συνάδελφε, δὲν ἔχετε παρὰ νὰ ἀνατρέξητε καὶ νὰ ἴδητε ποῖοι οἱ λαβόντες ἄδειαν τυποποιήσεως, ποῖοι ἐκρίθησαν ἔχοντες τὸν κατάλληλον τεχνικὸν καὶ μηχανικὸν ἐξοπλισμόν.

§201ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως;

§202Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφε. Συνήθως εἰς τὰ σκάνδαλα δὲν εἶναι οἱ φίλοι. Ἠμπορεῖ σκάνδαλον νὰ γίνῃ καὶ μεταξὺ ἐχθρῶν. Δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἂν ὁ λαβὼν ἄδειαν, ὁ εὐεργετηθεὶς ἦτο φίλος ἢ ἂν θὰ εἶναι αὔριον φίλος. Ἠμπορεῖ νὰ ἦτο χθὲς ἐχθρός, σήμερον νὰ συνεδέθησαν καὶ αὔριον νὰ γίνῃ πάλιν ἐχθρός.

§203Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αὐτὰ (κινεῖ χαρακτηριστικῶς τὸν δείκτην καὶ τὸν ἀντίχειρα, ἐννοῶν χρήματα) δὲν ἔχουν φιλίαν.

§204Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εἶναι πολὺ εὔκολος ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν μοῦ κάμετε διὰ κινήσεως τῆς χειρός.

§205Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. ὑπουργέ, τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἦτο εἰς τὴν λέξιν τὴν ὁποίαν εἶπον περὶ φιλίας. Δὲν ἠθέλησα ποτὲ νὰ θίξω κανένα.

§206Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἶμαι νέος εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ τοιαύτας κινήσεις νὰ τὰς κάμνετε τόσον εὐκόλως, ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐκπλήσσει.

§207Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν μὲ ἠννοήσατε. Εἶπον ὅτι δὲν ἔχει φιλίαν τὸ κέρδος. Δὲν ἤθελα νὰ θίξω κανένα.

§208Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαιολάδου ηὐξήθη ἀποτόμως καὶ ἀπροόπτως ἀπὸ τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως. Ἂν θὰ πάρετε τὰς τιμὰς τῶν ἐλαιολάδων καθ’ ὅλην τὴν μεταπολεμικὴν δεκαετίαν θὰ ἀρχίσετε: 1951 δραχμὰς 13.9 ἕως 14, 1952 δραχμὰς 11, 12, 1953 δραχμὰς 11.9 .... (ἀναγινώσκει ἀριθμοὺς) Τὸν Ἀπρίλιον τοῦ 1956 δραχμὰς 22.37, τὸν Μάϊον 24,83, τώρα 40. Διατί; Τί ἐμεσολάβησεν; Εἰπέτέ μου τί ἐμεσολάβησεν; Ἡ τυποποίησις τοῦ ἐλαίου, δὲν ὑπάρχει ἄλλο θέμα.

§209Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὄχι καὶ 40.

§210Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. 36, κύριε συνάδελφε, θὰ πάῃ 45, μὴ ἀνησυχῆτε. Ἠμπορῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι ὅσον ἡ ζήτησις διὰ τὴν τυποποίησιν αὐξάνει, τόσον θὰ ἀνεβαίνῃ δύο μονάδας ἡμερησίως.

§211Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὅσον αὐξάνουν τὰ ἀποθέματα τῶν ἑταιριῶν ἐκείνων αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν τὸ προνόμιον τῆς προσμίξεως.

§212Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Νομίζω ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γεννηθῇ ἀμφισβήτησις καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως. Λυποῦμαι διότι δὲν εἶναι ἐδῶ καὶ οἱ δύο συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἐκ Μυτιλήνης, διὰ νὰ ἔβλεπα πῶς θὰ μὲ ἀντιμετώπιζον. Ἀλλά, δὲν ἔχει σημασίαν, νομίζω ὅτι αὔριον θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τοὺς ἀκούσω. Ἐν πάση περιπτώσει αὐτὴ ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι πολιτικὴ ἡ ὁποία ἐνέπαιξεν ἀπολύτως τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, διότι οὐδεμίαν ὠφέλειαν θὰ ἔχῃ τὸ Κράτος ἀπὸ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς καὶ συγχρόνως πλήττει τὴν κατανάλωσιν, ἡ ὁποία θὰ πληρώνῃ ἔλαιον καὶ θὰ τρώγῃ σπορέλαιον. Διότι ὅπως καί ὁ προλαλήσας συνάδελφος, κ. Μαλλιάκας σᾶς εἶπε, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ οὐδὲν μέσον νὰ διαπιστωθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως ἐλαίου μὲ σπορέλαιον. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδειχθῇ ἀπολύτως καὶ ἡ παραμικροτέρα πρόσμιξις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθορισθῇ τὸ ποσοστὸν τῆς προσμίξεως. Οὐδεὶς ἐπιστήμων ἠμπορεῖ νὰ ἀποδείξῃ ὅτι ἔγινε νοθεία. Εἶναι βέβαιον ὅτι μὲ τὸν δρόμον, τὸν ὁποῖον ἐπῆρεν ἡ τιμὴ τοῦ λαδιοῦ, ἀναμφισβητήτως ἡ πρόσμιξις θὰ αὐξηθῇ καὶ οὐδεμία κατοχύρωσις εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ.

§213Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὁ κ. Μαλλιάκας εἶπεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξακρίβωσις τῆς προσμίξεως σπορελαίου καὶ ἐλαίου. Ἠξεύρετε ὅμως ὅτι εἶναι δυνατὸν χημικῶς νὰ ἐξακριβωθῇ ἐὰν εἶναι τελείως καθαρὸν καὶ ἐὰν ἔχῃ μικρὰν ποσότητα; Σᾶς πληροφορῶ ὅτι προτοῦ γίνῃ ἡ πρόσμιξις καὶ ἡ σφράγισις τῶν δοχείων πρὸς κυκλοφορίαν, παίρνομεν δεῖγμα καὶ τὸ ἀποστέλλομεν εἰς τὸ Γενικὸν Χημεῖον τοῦ Κράτους.

§214Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Εἶμαι βέβαιος ὅτι πρὶν κάμετε τὴν τυποποίησιν ἐξασφαλίζετε τὴν ἁγνότητα τοῦ ἐλαίου καὶ τοῦ σπορελαίου. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα τί γίνεται;

§215Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγνώριζεν ἡ κατανάλωσις τί ἔτρωγεν ἕως τώρα.

§216Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐσυνήθισα, κύριε ὑπουργέ, τόσον πολὺ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀπὸ ἐπαγγελίας τῆς ὑμετέρας Κυβερνήσεως, ὥστε οὔτε ἡ παροῦσα μὲ ἐκπλήσσει. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δυσπιστῶ ἀπολύτως, ὡς πρὸς τὴν ἀπόλυτον ἀκρίβειαν τῆς κατασκευῆς 50)50. Καὶ θὰ σᾶς εἴπω διατί. Δυσπιστῶ διότι τὰ τυχὸν κέρδη εἶναι τόσον τεράστια, ὥστε εἶναι εὔκολον τὸ κοίμισμα τῆς συνειδήσεως. Ἐὰν λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἶναι 40, ἑπομένως πρέπει νὰ βάλλωμεν εἰς τὴν πρόσμιξιν 20 δραχμὰς ἐλαιόλαδον. Ἐὰν ἀντὶ νὰ βάλλωμεν 20 δραχμὰς ἐλαιόλαδον, βάλλωμεν 10 ἐλαιόλαδον καὶ 5 σπορέλαιον καὶ ἔχομεν τὸ ἴδιον μῖγμα, δὲν νομίζετε ὅτι αἱ 5 δραχμαὶ κατ’ ὀκᾶν ἢ αἱ 6 ἢ αἱ 7 εἰς μίαν κατανάλωσιν μόνον 10.000 τόννων εἶναι δυνατὸν νὰ διαφθείρουν τὴν συνείδησιν τῶν παρακολουθούντων κυρίων; Ἐγὼ ὁμολογῶ ὅτι λυποῦμαι τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι θὰ παρακολουθοῦν αὐτὴν τὴν ὑπόθεσιν, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ πᾶνε φυλακὴ καὶ ὑπεύθυνος θὰ εἶσθε ὑμεῖς. Διότι ὅταν ἕνας ὑπάλληλος παίρνῃ 2.000 δραχμὰς μηνιαίως καὶ δύναται νὰ κλέψῃ 10.000, φοβοῦμαι, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἡ συνείδησίς του δὲν θὰ εἶναι τόσον σταθερὰ ὥστε νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸν πειρασμόν.

§217Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Σήμερον πωλεῖται ἐλευθέρως σπορέλαιον. Ἐφ’ ὅσον πωλεῖται, αὐτὴ ἡ πρόσμιξις ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἐλευθέρως σήμερον. Ἡμεῖς ἐξασφαλίζομεν τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν ἀπὸ τὴν νοθείαν, δι’ αὐτὸ βαλλόμεθα ἀπὸ ὡρισμένους.

§218Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, σᾶς λέγω τὸ ἑξῆς, ὅτι οὐδεὶς παραγωγὸς καὶ οὐδεὶς καταναλωτὴς σᾶς ἐζήτησε νὰ τὸν προστατεύσητε. Ἐφ’ ὅσον πωλεῖται ἐλευθέρως τὸ ἐλαιόλαδον καὶ τὸ σπορέλαιον, εἶναι δυνατὸν ὁ καταναλωτὴς νὰ κάμῃ τὴν πρόσμιξιν τῆς ἀρεσκείας του καὶ οὕτω θὰ ἦτο διησφαλισμένη ἡ ἁγνότης τοῦ ἐλαιολάδου ἐνῷ ἀντιθέτως διὰ τῆς ἰδικῆς σας διασφαλίσεως καὶ ἐπεμβάσεως, ὑπάρχει ἡ πιθανότης, ἐκτὸς τῆς νοθείας ἥτις εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ εἰς τὸ ἐργοστάσιον, νὰ γίνῃ νοθεία καὶ παραβίασις τῆς ἀλυμάντου σφραγῖδος ὑπὸ τοῦ παντοπώλου διότι τὸ ἔλαιον θὰ μεταφερθῇ καὶ σιδηροδρομικῶς καὶ ἀτμοπλοϊκῶς, θὰ τρυπήσουν τὰ βαρέλια, θὰ ἔχετε ἀλύμαντον σφραγίδα νὰ τὰ σφραγίσητε; Ἐάν, κύριε ὑπουργέ, κάμετε μίαν διάκρισιν καὶ εἴπητε, ἀπαγορεύω πᾶσαν νοθείαν ἐλαιολάδου καὶ ἐπιβάλετε αὐστηροτάτας ποινὰς διὰ τοὺς νοθευτάς, τότε θὰ ἔχετε ἐπιτύχει ἁγνότητα καὶ τότε ὁ καταναλωτής, ὁ ὁποῖος δὲν ἀντέχει εἰς τὴν τιμὴν τῶν 40 δραχμῶν θὰ κάμῃ μόνος του τὸ μῖγμα τῆς ἀρεσκείας του. Διότι ἐάν, κύριε ὑπουργέ, ἡ τιμὴ τῶν 19 ἢ 22 δὲν εἶναι συμφέρουσα π. χ. εἰς τὸν κλητῆρα τῆς Βουλῆς, πῶς τὸν ὑποχρεώνετε σεῖς νὰ φάῃ τὸ λάδι εἰς αὐτὴν τὴν τιμήν; Ἠμπορεῖ νὰ θέλῃ αὐτὸς νὰ τὸ φάῃ πρὸς 15. Ἀφήσατε, κύριε ὑπουργέ, ἀπολύτως ἐλεύθερον τὸ ἐλαιόλαδον, ἐπιβάλατε αὐστηρὰς ποινὰς εἰς τοὺς νοθευτὰς καὶ θὰ ἐξασφαλίσητε τὴν γνησιότητά του. Ἐπίσης προωθήσατε παντοῦ ἁγνὸν σπορέλαιον καὶ ὁ καταναλωτὴς θὰ εἶναι εἰς θέσιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ ἀγοράσῃ τὰς ποσότητας τοῦ ἐλαίου καὶ σπορελαίου καὶ νὰ κάμῃ τὴν πρόσμιξιν ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν αὑτοῦ δυνατοτήτων. Ἐὰν γίνουν αὐτὰ μετὰ προσοχῆς, ἐὰν ἐπιβάλετε αὐστηρὰς ποινάς, ἀναμφισβητήτως θὰ ἔχετε ἐπιτύχει καὶ τότε θὰ ἔχετε, κύριε ὑπουργέ, πτῶσιν τῶν τιμῶν, διότι αὐτοὶ οἱ σπεκουλαδόροι θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ τὸ δώσουν σὲ χαμηλὲς τιμές. Διατί δὲν ἀγοράζετε λάδι ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς τῆς Μυτιλήνης, ὅταν σᾶς τὸ προσφέρουν πρὸς 19 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν; Δὲν ὁμιλῶ προσωπικῶς διὰ σᾶς, ὁμιλῶ διὰ τὸν ὑπουργόν, ὅστις ὑπουργὸς συνήθως εἶναι ὁ προϊστάμενος τῶν ὑπηρεσιῶν, καὶ νομίζω ὅτι αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου ἐμελέτησαν τὴν τυποποίησιν. Ὅταν ὁμιλῶ διὰ τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι δὲν ὁμιλῶ διὰ σᾶς προσωπικῶς. Δι’ αὐτὸ ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις τῆς ΕΡΕ, τὴν ἐποχὴν τῆς παραγωγῆς ν’ ἀγοράσῃ τὸ λάδι μὲ 19 δραχμάς, διότι δὲν εἶχε κάμει ἀπόθεμα. Δὲν ἐπῆρε παράδειγμα τὴν Κυβέρνησιν Πλαστήρα τὸ 1952 ποὺ ἠγόρασε τὸ λάδι μὲ 14 δραχμάς, καὶ οὐδέποτε ὑπερέβη τὰς 14 χιλιάδας, διότι εἶχε τὸ Κράτος ἓν ἀπόθεμα 15 χιλιάδων τόννων. Ἂν τὸ εἴχατε κάμει αὐτό, θὰ εἴχατε ἀποφύγει τὰς σημερινὰς ἐπικρίσεις. Δὲν τὸ ἐκάματε. Σεῖς ἐκάματε τὸ ἀντίθετον, καὶ συνεπῶς εἴχατε τὰ ἀντίθετα ἀποτελέσματα. Σᾶς βεβαιῶ, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἂν κάμετε μίαν ἀναθεώρησιν τῶν ἀπόψεών σας καὶ καταργήσητε τὰς προηγουμένας ἀποφάσεις σας, ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου θὰ πέσῃ. Θὰ εἴχατε καλύψει τὴν κατανάλωσιν μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς παραγωγῆς καὶ ὅταν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τῆς παραγωγῆς νὰ κάμητε συγκέντρωσιν. Θὰ ἐρρυθμίζατε τὴν τιμὴν ρίπτοντες εἰς τὴν ἀγορὰν σπορέλαιον, ἀναλόγως μὲ τὴν ἔλλειψιν ποὺ θὰ ἐνεφανίζετο. Διότι κ. ὑπουργέ, μὴ λησμονῆτε ὅτι οὐδέποτε καὶ προπολεμικῶς ἡ Ἑλλὰς κατόρθωσε νὰ ἐξαγάγῃ περισσότερον ἀπὸ 28 χιλιάδας τόννους. Ὁ μέσος ὅρος ἐξαγωγῆς, κύριε ὑπουργέ, ὅπως θὰ ἠξεύρετε, καλύτερον ἀπὸ ἐμέ, ἦτο περίπου 12–15 χιλιάδας τόννων. Ἡ μεγαλυτέρα ἐξαγωγὴ ἦτο 28.258 τόννων τὸ 1933. Οὐδέποτε ἄλλοτε ἐγένετο τοιαύτη ἐξαγωγή, παρὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου καὶ παρ’ ὅλον ὅτι ὑπῆρχον ἄλλα τυποποιημένα. Ὅταν, κύριοι, μὲ μίαν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν ἐξαγωγῶν, μὲ μίαν προσπάθειαν ὅλου τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐμπορίου εἰς τὴν ξένην διὰ τὴν ἐξαγωγήν, δὲν κατωρθώσαμεν ποτὲ νὰ ὑπερβῶμεν τοὺς 15 χιλιάδας τόννους εἰς ἐξαγωγήν—διότι οἱ 28 χιλιάδες τόννοι ἦτο ἐξαίρεσις, τὸ κανονικὸν ἦτο 12–15 χιλιάδες τόννοι—θὰ λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας κύριε ὑπουργέ τώρα, ὅτι πρῶτον ἡ διεθνὴς κατανάλωσις ἐλαίου ἐμειώθη, δεύτερον, ὅτι ἡ διεθνὴς παραγωγὴ ἐλαίου ηὐξήθη καὶ τρίτον ἡ δυστυχὴς αὐτὴ χώρα, ἡ ὁποία κυβερνᾶται ἐπὶ 12 ἔτη ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας παράταξιν, οὐδέποτε κατώρθωσεν ν’ ἀναπτύξῃ ἀγορὰν καὶ κάθε ἡμέραν χάνει, καὶ ποτέ, ὅταν θὰ ἀφήσετε ἐλευθέραν τὴν ἀγορὰν, δὲν θὰ ἠμπορέσετε νὰ πάρετε περισσότερον ἀπὸ 10 χιλιάδας τόννους. Πρὸς τί λοιπόν, τὸ ἀπαγορεύετε; Διὰ νὰ γίνεται κερδοσκοπία. Οὐδεὶς ἄλλος λόγος. Οὐδεμία δικαιολογία. Περισσότερον ἀπὸ 10 χιλιάδας τόννους δὲν θὰ ἐξαγάγετε. Ἑπομένως, ἄν θέλετε νὰ μὲ ἀκούσητε ὡς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἔχει ζήσει τὴν ὑπόθεσιν ἐλαίου, ὡς ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἐμεγάλωσε μέσα εἰς τό λάδι, ἕν πρᾶγμα ἔχετε νὰ κάμετε. Πρῶτον νὰ ἀναθεωρήσητε τὰς ἀπόψεις σας περὶ τυποποιήσεως. Νὰ ἐκδώσητε μίαν νέαν διάταξιν, νὰ σταματήσητε τὴν παλαιάν, νὰ δώσητε ἀπόλυτον ἁγνότητα εἰς τὸ ἐλαιόλαδον καὶ εἰς τὸ σπορέλαιον, ν’ ἀντιμετωπίσητε αὐτὸ τὸ ὀλίγον μόνον διάστημα ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς παραγωγῆς καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς παραγωγῆς νὰ κάμητε συγκέντρωσιν εἰς μίαν λογικὴν τιμήν, τὴν ὁποίαν οἱ παραγωγοί ὄχι μόνον δὲν θὰ σᾶς ἀρνηθοῦν, ἀλλὰ θὰ σᾶς χειροκροτήσουν. Ἐν συνεχεία, νὰ κάμετε, κύριε ὑπουργέ, ἐξαγωγάς, διότι δὲν ὑπάρχουν πολλὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα Ἑλληνικά, διὰ νὰ στεροῦμεν τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν ἀπὸ τὰ δολλάρια ποὺ θὰ μᾶς φέρῃ τὸ ἔλαιον. (Χειροκροτήματα).

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἔνστασις ἀπαρτίας. Διαπιστῶν ὅτι ὄντως ἡ Βουλὴ δὲν εὑρίσκεται ἐν ἀπαρτίᾳ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν Δευτέραν, ὥραν 7ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.55′ μ.μ.)