1956.06.14

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 32α

Πέμπτη 14 Ἰουνίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ.ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.00′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς γεωμήλων» καὶ καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπουσίαζον, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι ἐγὼ εἰς μεταξύ μας συζήτησιν, τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἐμοῦ, εἶπον, ὅτι «συζητοῦντες καθ’ ὃν τρόπον συζητοῦμεν διὰ τὴν πατάταν ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς θὰ μᾶς πάρῃ μὲ τὶς τομάτες». Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι ἐντόνως κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ δηλῶ, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνας ὑπουργὸς νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸ βῆμα τῆς Βουλῆς ἕνα ἀστεϊσμόν, τὸ ἱστορικὸν τοῦ ὁποίου ἔχει οὕτω: Ἀνεμέναμε νὰ προσέλθουν οἱ βουλευταὶ διὰ νὰ συνεδριάσῃ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ Οἰκονομικῶν. Τότε ἕνας βουλευτὴς εἶπεν, ὅτι ἀπόψε ἔχομεν καὶ πάλιν συζήτησιν περὶ πατάτας. Ἐγὼ δὲ εἶπον ἐπὶ λέξει: «εὐτυχῶς ποὺ δὲν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς τομάτας». Δὲν ἐφανταζόμην ὅμως οὐδέποτε, κ. Πρόεδρε, καὶ δὲν εἶχε δικαίωμα ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μεταφέρῃ αὐτὸν τὸν ἀστεϊσμὸν καὶ τὴν στιχομυθίαν μεταξύ μας, ὡς ἐπιχείρημα, διὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὸ νομοσχέδιόν του ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς. Ἐκτὸς ἐὰν ἤθελεν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὴν προβάλῃ ὡς ὕβριν ἐναντίον τοῦ Σώματος καὶ ἐχρησιμοποίησε τὸ ὄνομά μου καὶ τὴν στιχομυθίαν μας. Ἐπαναλαμβάνω, διαμαρτύρομαι καὶ πάλιν ἐντόνως, διὰ τὴν τακτικὴν αὐτὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ παρακληθῇ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις ἐκ τῶν πρακτικῶν.

§5Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν ἀρκεῖ ἡ διαγραφὴ ἐκ τῶν πρακτικῶν. Πρέπει νὰ δηλώσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργός......

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν φράσιν αὐτήν, τὴν εἶπεν ὁ κ. Γρηγορίου, ἀλλὰ τὴν εἶπεν ἰδιωτικῶς καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἀναφερθῇ ἐνταῦθα.

§7Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δέχομαι καὶ ὅτι ἐλέχθη. Οὐδόλως ὅμως ἐπετρέπετο νὰ μεταφέρῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς μίαν ἰδιωτικὴν συνομιλίαν καὶ νὰ μεταβάλῃ ταύτην εἰς ὕβριν κατὰ τοῦ Σώματος. Καὶ δι’ αὐτό, ὅταν ἔλθῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὀφείλει νὰ ἀνακαλέσῃ τοὺς λόγους του καὶ ἐκφράσῃ τὴν λύπην του διὰ τὸ ὀλίσθημα.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ φραστικὰς τινὰς διορθώσεις. Ὁ βουλευτὴς κ. Λ. Δερτιλῆς αἰτεῖται 20ήμερον ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρός, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§11Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει).

ΕΚΘΕΣΙΣ

Τῆς ἐπὶ τοῦ Σίτου Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς. Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Ἡ κατ’ ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς συγκροτηθεῖσα Ἐπιτροπὴ ἐπὶ τοῦ Σίτου, συνελθοῦσα εἰς ἐπανειλημμένας καὶ πολυώρους συνεδριάσεις πρὸς μελέτην τοῦ σιτικοῦ θέματος, ἀκούσασα τῶν Εἰσηγητῶν κ.κ. Ἀθανασίου Ταλιαδούρου καὶ Νικολάου Ἰντζὲ ὡς καὶ τῶν λοιπῶν μελῶν αὐτῆς ἔλαβε τὴν κατωτέρω ἀπόφασιν. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ Σίτου ἀφοῦ ἤκουσε τοὺς δύο Εἰσηγητὰς καθὼς καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς νομίζει ὅτι πρέπει ὁπωσδήποτε οἱ σιτοπαραγωγοὶ νὰ τύχουν μιᾶς καλυτέρας τιμῆς τῶν προϊόντων των. Δὲν διαλανθάνει εἰς τὴν Διακομματικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ σημαντικὰς δυσκολίας πρὸς ἐπίτευξιν τοῦ ἀνωτέρω σκοποῦ, διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν διὰ τῆς ἀπεριορίστου συγκεντρώσεως σίτου καὶ τῆς δικαιοτέρας αὐτοῦ τιμῆς θὰ προκληθῇ διόγκωσις τῆς νομισματικῆς κυκλοφορίας καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὡς ἐκ τῆς ἀναποφεύκτου αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου θὰ προκληθῇ ἀνάλογος αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου. Τὸ ὑποστηριχθὲν δὲ ὑπὸ μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς περὶ μονομεροῦς ἐξετάσεως τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ σίτου ἄνευ ἐρεύνης καὶ τῶν παραγόντων καὶ τῶν συνεπειῶν τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, νομίζει ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτόν. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ κατὰ πλειοψηφίαν καὶ κατόπιν ἐνδελεχοῦς μελέτης τῶν τιμῶν, φρονεῖ ὅτι καλὸν θὰ ἦτο κατ’ ἀρχὴν νὰ μὴ ἀποστῇ σημαντικῶς τῶν προτάσεων τῆς Ὁμοσπονδίας τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ὅσον ἀφορᾷ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου συγκεντρώσεως, ὡς ἀναλυτικώτερον ἐκτίθεται κατωτέρω. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἐκτιμήσῃ μέχρι ποίου ἀκριβῶς σημείου δύναται νὰ ἐκτείνῃ ἡ Κυβέρνησις τὴν προστασίαν τῶν σιτοπαραγωγῶν, διότι μόνον αὕτη δύναται νὰ ὑπολογίσῃ ποίας συνεπείας θὰ ἔχῃ εἰς τὴν ὅλην οἰκονομίαν τοῦ τόπου ὥστε νὰ περιορισθοῦν οἱ κίνδυνοι τοῦ πληθωρισμοῦ καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ Διακομματικὴ Ἐπιτροπὴ θὰ ἤθελεν ἰδιαιτέρως νὰ τονίσῃ ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ παρὰ τὰς διαμαρτυρίας των δὲν τυγχάνουν τῆς ἀναγκαίας προστασίας τῆς ὁποίας δικαιοῦνται. Στοιχειώδης ἑπομένως ἐκπλήρωσις δικαιοσύνης εἶναι ὅπως ἀντιληφθοῦν καὶ αἱ ἄλλαι παραγωγικαὶ τάξεις ὅτι πρέπει νὰ προβοῦν καὶ αὐταὶ εἰς θυσίας ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἱκανοποίησις τῶν σιτοπαραγωγῶν. Κατόπιν τούτου ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως μὲν προτείνει: 1) Ὅπως ἡ συγκέντρωσις σίτου γίνῃ ἐγκαίρως, εἶναι ἀπεριόριστος καὶ ἀνοικτὴ δι’ ὅλους. 2) Ὅπως καταβληθῇ ἀμέσως τὸ τίμημα ἄνευ δόσεων κλπ. Μὲ διαφορισμὸν τιμῆς ἰδιαιτέρως διὰ τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ 1–50 στρεμμάτων οἱ ὁποῖοι νὰ τύχουν εἰ δυνατὸν προνομιακῆς τιμῆς, 50–100 στρεμμάτων, καὶ ἀπὸ 100 καὶ ἄνω (πλὴν τῶν μονοκαλλιεργητῶν Λαρίσης–Μαγνησίας), οἱ ὁποῖοι νὰ τύχουν ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως ὡς καὶ πέρυσι. 3) Ὅπως ἅμα τῷ ἁλωνισμῷ μεταβληθῇ ἡ ἀναλογία προσμίξεως τοῦ σίτου εἰς 90% τῆς ἐγχωρίας παραγωγῆς καὶ 10% τοῦ ξενικοῦ τοιούτου. 4) Προκειμένου νὰ προστατεύσῃ τοὺς σιτοπαραγωγοὺς ἀπὸ τυχὸν ἐκμετάλλευσιν εἰσηγεῖται ὅπως ληφθῇ νομοθετικὴ μέριμνα ἀκυρώσεως τῶν ἀγοραπωλησιῶν σίτου πάσης φύσεως (καὶ προπωλήσεων) ἐφ’ ὅσον αὗται ἤθελον συμφωνηθῇ εἰς τιμὴν μικροτέραν τῆς καθορισθησομένης τιμῆς συγκεντρώσεως κατὰ 10%. 5) Ἐπὶ τῆς τιμῆς ἐδιχάσθη ἡ γνώμη τῆς Ἐπιτροπῆς τῶν μὲν προτεινάντων ὅπως ἡ μέση τιμὴ σίτου συγκεντρώσεως ὁρισθῇ εἰς 4,40 κατ’ ὀκᾶν, δοθέντος ὅτι κατὰ τὴν γνώμην τῆς Ἐπιτροπῆς τὸ ὕψος τῆς παραγωγῆς θὰ κυμανθῇ εἰς 1.100.000 τόννους. Τῶν δὲ ὅπως ἡ μέση τιμὴ ὁρισθῇ εἰς 5 δραχμὰς κατ’ ὀκᾶν ἀνεξαρτήτως ὕψους παραγωγῆς. Κατὰ πλειοψηφίαν δὲ: 1) Ὅπως αὐξηθῇ ἀναλόγως ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου (τῆς μειοψηφίας προτεινούσης ὅπως ἐξευρεθῇ λύσις ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ). 2) Ὅπως περιορισθοῦν τὰ διάφορα ἔξοδα τὰ ἐπιβαρύνοντα τὸν σῖτον, ἄλευρον καὶ ἄρτον (ἤτοι τὰ μεταφορικά, προμήθειαι, ἀρτεργατικά, δικαιώματα μύλων καὶ ἀρτοποιῶν) καὶ μελετηθῇ ἡ καθιέρωσις τοῦ ἄρτου ἑνιαίας ποιότητος. 3) Ὅπως διατηρηθῇ τὸ ἰσχῦον ἐπικίνδυνον καὶ κακόν ἀναγκαῖον ὅμως σύστημα ἐπιδοτήσεως τοῦ πιτυρούχου ἄρτου. Παρατήρησις. Ἡ Ἐπιτροπὴ συνιστᾷ ὁμοφώνως ὅπως διὰ τὴν παρακολούθησιν τῆς τύχης τοῦ προϊόντος καὶ τὴν συγκέντρωσιν ἀκριβῶν στατιστικῶν στοιχείων ὑποχρεωθοῦν οἱ ἰδιοκτῆται ἁλωνιστικῶν μηχανῶν νὰ συντάσσουν καταστάσεις εἰς τετραπλοῦν τῆς ἁλωνιζομένης ποσότητος σίτου καὶ τῶν στρεμμάτων (κατὰ τὴν δήλωσιν τῶν παραγωγῶν) καὶ νὰ δοθῇ ἀνὰ ἓν ἀντίτυπον εἰς τὴν Α.Τ.Ε., Γεωργικὴν Ὑπηρεσίαν, Ὑπηρεσίαν συγκεντρώσεως σίτου καὶ εἰς τὴν Κοινότητα ἢ Δῆμον. Ὁμοίως ἡ Ἐπιτροπὴ ὁμοφώνως συνιστᾷ ὅπως ἀπαγορευθῇ ἡ εἰσαγωγὴ κριθοβρώμης ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ συγκεντρωθῇ διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ στρατοῦ ἡ ἐγχώριος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Ἰουνίου 1956

Ὁ Πρόεδρος

Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ

Ὁ Γραμματεὺς

Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ

Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ν. Μπακόπουλος, Θ. Τσάτσος καὶ Α. Τσουκαλᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2920)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Παπαγεωργίου, Γ. Ρουμάνης, Δ. Καρατζένης, Π. Τσακιρίδης, Α. Βογιατζῆς, Θ. Μπάλλας, Ι. Λαυρεντίδης καὶ Κ. Παπαδόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Κουτσοπέταλος, Π. Βαρδινογιάννης, Ι. Μποῦτος, Μ. Σκουλᾶς, Τ. Κολοκυθᾶς, Ἀλ. Παπαθανάσης, Σ. Παπαεμμανουὴλ καὶ Ε. Σαββόπουλος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καρασπήλιος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου συγκροτήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστικοῦ Συμβουλίου καὶ διατάξεων ἀναφερομένων εἰς τὸν ὀργανισμὸν τῶν Δικαστηρίων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Α. Αὐγερινός, Γ. Τσαντίρης, Ι. Διαμαντόπουλος, Τ. Κολοκυθᾶς, Ε. Ἀρβανιτάκης, Κ. Πετρόπουλος, Κ. Χριστόπουλος, Ε. Πέτσος, καὶ Ν. Ἰντζές, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως νόμου «περὶ ἀποδόσεως τῶν δημευθεισῶν περιουσιῶν δυνάμει Δικαστικῶν ἀποφάσεων τοῦ Α. Ν. 533)45 καὶ τῶν Μʹ Νʹ καὶ Γʹ Ψηφισμάτων». Ὁ βουλευτὴς Θεσσαλονίκης κ. Σ. Τσιαπάρας, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου ἠσφαλισμένων ΤΕΒΕ ζητοῦντος αὔξησιν τῶν συντάξεων τῶν μελῶν του. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ε. Πέτσος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ι. Μπόσκου, ζητοῦντος ὅπως προσληφθῇ ὑπὸ τῆς Δ.Ε.Η., εἰς ἀντικατάστασιν τοῦ φονευθέντος ἐξ ἐργατικοῦ ἀτυχήματος υἱοῦ του κλπ. Οἱ Δήμαρχοι καὶ τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια Πειραιῶς, Νικαίας, Κερατσινίου, Κορυδαλλοῦ, Δραπετσῶνος, Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος καὶ τὸ Κοινοτικὸν Συμβούλιον Περάματος, ζητοῦν ἀπόδοσιν εἰς τοὺς Δήμους τοῦ 50% τοῦ προϊόντος τῆς φορολογίας καπνοῦ, κατάργησιν τῶν ὑποχρεωτικῶν εἰσφορῶν, χορήγησιν εἰς τοὺς Δήμους περιοχῆς Πειραιῶς ἐκτάκτου οἰκονομικῆς ἐνισχύσεως πρὸς ἀντιμετώπισιν ἀμέσων ἀναγκῶν των κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιώτιδος καὶ Φωκίδος κ. Δ. Στεφάνου, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τῶν Προέδρων Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Δομοκοῦ διαμαρτυρομένων διὰ τὴν κατάργησιν τοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Δομοκοῦ καὶ ζητούντων διατήρησιν αὐτοῦ πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Κ. Πετρόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν ὀρυζοκαλλιεργητῶν Αἰτωλικοῦ, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν ὀρύζης καὶ ζητούντων λῆψιν μέτρων προστασίας ἐγχωρίου ὀρυζοπαραγωγῆς. Ὁ βουλευτὴς Ζακύνθου κ. Δ. Καρρέρ, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Νικολάου Τετράδη, Μοιράρχου ἐν Πολ. Διαθεσιμότητι, ζητοῦντος τακτοποίησιν τῆς ἀρχαιότητός του καὶ ἀναδρομικὴν αὐτοῦ προαγωγὴν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Φθιωτιδοφωκίδος κ. Ε. Μαλαμίδας καταθέτει ἀναφορὰν τῶν μαθητῶν τοῦ Νυκτερινοῦ Γυμνασίου Λαμίας, αἰτούντων τὴν ἐπαύξησιν τοῦ ἀριθμοῦ ἀπουσιῶν ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως μὴ ἀποκλεισθῶσιν τῶν ἐξετάσεων. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. 1. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὕπερθεν ὑμετέρου διαβιβασθείσης ἐρωτήσεως βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα. α) Εἰς συσκέψεις προκληθείσας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου (Δ)νσεως Ἐξωτ. Ἐμπορίου) κατὰ μῆνα Ἀπρίλιον ἐ. ἔ. ἐζητήθη παρὰ τοῦ ἀντιπροσώπου μας νὰ δηλώσῃ τὴν ποσότητα τῆς κριθοβρώμης τῆς ἀναγκαιούσης εἰς τὸν Στρατὸν διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἔτους καὶ πράγματι ἐδηλώθη παρ’ αὐτοῦ ἡ ἀπαιτουμένη ποσότης. β) Τὸ ἐκ ποίας πηγῆς θὰ προέρχηται αὕτη, δὲν ἀφορᾷ τὸ ἡμέτερον Ὑπουργεῖον, τὸ ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου περιέλαβε τὴν κριθοβρώμην εἰς τὸν κατάλογον τῶν εἰδῶν, ὧν ἡ προμήθεια γίνεται ἐκ πηγῶν Ἐξωτερικοῦ εἰς βάρος τῆς Ἀμερ. Βοηθείας. 2. Περαιτέρω τὸ θέμα παραμένει πρὸς διακανονισμὸν παρὰ τῷ ἁρμοδίῳ Ὑπουργείῳ Ἐμπορίου (Δ)νσις Ἐξωτ. Ἐμπορίου). Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης

ΔΗΜ. ΔΑΒΑΚΗΣ

ΙΙʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, ἐν σχέσει πρὸς τὴν διάθεσιν πιστώσεων διὰ τὴν κατασκευὴν ὑδραγωγείων εἰς τὰς Κοινότητας Ἀντιγονείας, Μανιακίου, Κέλλης καὶ Λιμνοχωρίου Νομοῦ Φλωρίνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι οὐδεμία σχετικὴ αἴτησις τῶν Κοινοτήτων τούτων ἐκκρεμεῖ παρ’ ἡμῖν. Ἐπίσης, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Φλωρίνης, ἐγνώρισεν ἡμῖν τηλεφωνικῶς, ὅτι αἱ ἐν λόγῳ Κοινότητες δὲν ἐζήτησαν παρ’ αὐτοῦ τὴν διάθεσιν σχετικῶν πιστώσεων. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὅτι ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσίας ἐχορηγήθησαν κατὰ τὸ ἔτος 1951 εἰς τὴν Κοινότητα Κέλλης, 4.050 μέτρα χυτοσιδηροσωλήνων διαμέτρου 80 ἕως 100 χιλιοστῶν διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ Ὑδραγωγείου ταύτης, ὅπερ ἐκ τῶν ὑπ’ ὄψιν ἡμῖν στοιχείων προκύπτει ὅτι ἐπερατώθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

ΙΙΙʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2478)6.6.56 ἐγγράφου ἡμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. βιβλ. 398 ἐ. ἔ. ἐρώτησις πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Μπριλλάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Εἰς σχέδιον νόμου καταρτισθὲν ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Ἐπαγγελ. Ἐκπαιδεύσεως ἐπὶ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Α. Παπάγου, διετυπώθη διάταξις δι’ ἧς μετατρέπονται αἱ ἑπτατάξιοι νυκτεριναὶ ἐπαγγελματικαὶ ἐμπορικαὶ Σχολαὶ εἰς ἑξαταξίους. Τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ νόμου δὲν προωθήθη πρὸς ψήφισιν ὑπὸ τῆς Βουλῆς λόγῳ τοῦ ἐν τῷ μεταξὺ ἐπισυμβάντος θανάτου τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου. Τὸ ἀνωτέρω σχέδιον νόμου προτιθέμεθα ὅπως συντόμως θέσωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ

VIʹ) Τοῦ Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν καὶ Δημ. Ἔργων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2622)19 Μαΐου 1956 ἐγγράφου ὑμῖν δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 285 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὴν 20ὴν Ἰανουαρίου 1956 ὑπεβάλαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρότασιν χρηματοδοτήσεως δι’ ἧς προτείνεται ἡ ἐκτέλεσις ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων εἰς Κάτω Μεσσηνίαν (Κοιλάδα Παμίσου), ἤτοι: Ἔργα διευθετήσεως τῶν χειμάρρων Ξηρίλλα καὶ Ἄριος καί τινα συναφῆ αὐτοῖς ἀρδευτικὰ ἔργα συνολικοῦ προϋπολογισμοῦ 14.000.000 μὲ διάρκειαν ἐκτελέσεως μέχρι καὶ τοῦ οἰκον. ἔτους 1958–59 καὶ πρώτην χρηματοδότησιν διὰ τὸ 1955–56 δραχ. 1.000.000. Ἡ πρότασις ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Συντονιστικοῦ Συμβουλίου Δημ. Ἐπενδύσεων κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 24.1.1956 διὰ συνολικὸν προϋπολογισμὸν ἔργου 14.000.000 δραχ. Τὸν Φεβρουάριον ἐ. ἔ. ἐγένετο δημοπρασία τῶν χωματουργικῶν ἔργων τῶν χειμάρρων Ξηρίλλα–Ἄριος προϋπολογισμοῦ 3.500.000 δραχ. καὶ μὲ προοπτικὴν τὴν ἐν συνεχείᾳ δημοπράτησιν τῶν λοιπῶν τεχνικῶν ἔργων. Μέχρι σήμερον ὅμως δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκρισις τῆς χρηματοδοτήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ. Ἤδη εἰς τὸ πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μέχρι 31.12. 1956 περιελήφθη κονδύλιον 4 ἑκατ. δραχ. διὰ τὰ ἔργα Ἄνω καὶ Κάτω Μεσσηνίας. Τέλος, τὸ κονδύλιον τῶν 120.000 δρχ. διὰ τὴν συντήρησιν τῶν διωρύγων οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει μὲ τὴν ὡς ἄνω χρηματοδότησιν τῶν ἔργων τούτων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πρίφτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3325)5.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Πρίφτη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ κατάταξις τῶν περιοχῶν τῆς χώρας κατὰ κατηγορίας ἀπὸ ἀπόψεως κινδύνου ἐκ σεισμῶν ἐγένετο διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 34770)1.8.55 ἡμετέρας ἀποφάσεως ληφθέντων ὑπ’ ὄψιν τῶν ἀπὸ μακροῦ χρόνου καὶ μέχρι τῆς ἡμερομηνίας ταύτης ὑφισταμένων στοιχείων καὶ παρατηρήσεων τῶν σχετικῶν μὲ τὴν ἔντασιν τῶν σεισμῶν, οἵτινες πλήττουν τὰς διαφόρους περιοχὰς τῆς χώρας. Ἅπαντα τὰ ὑφιστάμενα στοιχεῖα συνηγοροῦν ὑπὲρ τῆς κατατάξεως τῆς Κερκύρας εἰς τὴν ΙΙ κατηγορίαν μὲ σεισμικὸν συντελεστὴν ε—0,04 ἕως 0,08. Ἄλλωστε καὶ πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀνωτέρω ἡμετέρας ἀποφάσεως ἦτο παραδεδεγμένος ὁ ἀντισεισμικὸς χάρτης ὁ περιεχόμενος εἰς τὸ βιβλίον τοῦ καθηγητοῦ κ. Ρουσοπούλου παραδεχόμενος διὰ τὴν Κέρκυραν ἔτι μεγαλυτέραν σεισμικότητα —μέχρι 0,12. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δαπάνην λόγῳ κατασκευῆς ἀντισεισμικῆς αὕτη εἶναι βεβαίως μεγαλυτέρα τῆς διὰ μὴ ἀντισεισμικὴν κατασκευὴν τοιαύτην, τὸ ποσοστὸν ὅμως αὐξήσεως διὰ ΙΙας κατηγορίας ἀπὸ ἀπόψεως σεισμοῦ περιοχὴν καὶ συνήθη οἰκοδομὴν κυμαίνεται συνήθως ἀπὸ 5 ἕως 10% τῆς ὅλης δαπάνης τῆς οἰκοδομῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς Οἰκισμοῦ

ΤΡΥΦΩΝ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλλάκου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2607)19.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 270 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σκυλλάκου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι. Ἡ ὁδὸς Λαρίσης–Βόλου ὑπέστη λόγῳ τῆς ἐντάσεως τῶν μεταφορῶν συνεπείᾳ τῶν σεισμῶν Βόλου καὶ τῆς ἀνεπαρκείας τοῦ ὁδοστρώματος ὅπως ἀνθέξῃ εἰς τὴν βαρύτητα τῆς κυκλοφορίας, μεγάλας ζημίας, ἡ ἀποκατάστασις τῶν ὁποίων δὲν ἀποτελεῖ ἀντικείμενον ἁπλῆς συντηρήσεως. Πάντως, ὅλως στοιχειώδης ἐργασία βελτιώσεως τῆς βατότητος τῆς ὁδοῦ ταύτης διὰ τῶν διὰ συντήρησιν ὁδῶν 1 συμπλέγματος διαθεσίμων πιστώσεων ἐκτελεσθήσονται κατὰ τὸ τρέχον θέρος, εἰς περιωρισμένην ἔκτασιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2387)15.5.1956 ἐγγράφου σας δι’ οὗ μᾶς διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 235 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λαντζούνη ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὴν 20.1.1956 ὑπεβάλαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρότασιν χρηματοδοτήσεως δι’ ἐκτέλεσιν ἀντιπλημμυρικῶν ἔργων εἰς περιοχὴν Ἄνω Μεσσηνίας (χειμάρρους Ἀμφύρου καὶ Τσάκωνα) συνολικοῦ προϋπολογισμοῦ 14.000.000 δρχ. μὲ διάρκειαν ἐκτελέσεως 4 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ πρώτην χρηματοδότησιν διὰ τὸ 1956 1.000.000 δρχ. Τὸ Συντονιστικὸν Συμβούλιον Δημ. Ἐπενδύσεων, κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 24.1.1956, ἐνέκρινε τὴν χρηματοδότησιν. Κατὰ Μάρτιον ἐ. ἔ. ἐγένετο δημοπρασία διὰ τὸ σύνολον τῶν ἔργων (προϋπολογισμοῦ 14.000.000) δρχ. Μέχρι σήμερον ὅμως δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκρισις τῆς χρηματοδοτήσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπ. Συντονισμοῦ. Ἤδη εἰς τὸ πρόγραμμα χρηματοδοτήσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μέχρι 31.12. 56 περιελήφθη κονδύλιον 4 ἑκατ. δραχ. διὰ τὰ ἔργα Ἄνω καὶ Κάτω Μεσσηνίας. Ὁμοίως τὴν 20.1.1956 ὑπεβάλαμεν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ πρότασιν χρηματοδοτήσεως δι’ ἧς προτείνεται ἡ ἐκτέλεσις ἀντιπλημμυρικῶν καὶ ἀρδευτικῶν ἔργων εἰς Κάτω Μεσσηνίαν. (Κοιλάδα Παμίσου), ἤτοι: Ἔργα διευθετήσεως τῶν χειμάρρων Ξηρίλλα καὶ Ἄριος καί τινα συναφῆ ἀρδευτικὰ ἔργα συνολικοῦ προϋπολογισμοῦ 14.000.000 δραχ., μὲ διάρκειαν ἐκτελέσεως μέχρι καὶ τοῦ οἰκον. ἔτους 1958–59 καὶ πρώτην χρηματοδότησιν διὰ τὸ 1955–56 δρχ. 1.000.000. Ἡ πρότασις αὕτη ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως τοῦ Συντ. Συμβουλίου Δημ. Ἐπενδύσεων κατὰ τὴν συνεδρίασιν αὐτοῦ τῆς 24.1.1956 διὰ συνολικὸν προϋπολογισμὸν ἔργου 14.000.000 δρχ. τὸν Φεβρουάριον ἐ. ἔ. ἐγένετο δημοπρασία τῶν χωματουργικῶν ἔργων χειμάρρων Ξηρίλλα–Ἄριος προϋπολογισμοῦ 3.500.000 δρχ. καὶ μὲ προοπτικὴν τὴν ἐν συνεχείᾳ δημοπράτησιν τῶν λοιπῶν τεχνικῶν ἔργων. Μέχρι σήμερον ὅμως δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ ἔγκρισις τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μέχρι 31.12.1956 περιελήφθη κονδύλιον 4 ἑκατ. δρχ. διὰ τὰ ἔργα Ἄνω καὶ Κάτω Μεσσηνίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἰουνίου 1956 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Γραμματεὺς

Α. ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΗΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μ. Τοσουνίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3313 ὑμετέρου ἐγγράφου, διαβιβασθείσης ὑπὸ ἡμερομηνίαν 2 Ἰουνίου ἐ. ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μιχαὴλ Τοσουνίδη διὰ τὸ ἐν περιλήψει θέμα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὁ Ὀργανισμὸς Τηλεπικοινωνιῶν Ἑλλάδος ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς του καταβάλλει προσπαθείας διὰ τὴν βελτίωσιν τῆς ἀστικῆς τηλεφωνίας τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων. Οὕτω εὑρίσκονται ἤδη ἐν ἐξελίξει ἐργασίαι διὰ τὴν ἵδρυσιν τοιούτων Κέντρων εἰς τὰς πόλεις Ἔδεσσαν, Κατερίνην, Ἄρταν, Ἄργος καὶ Ρέθυμνον. Διὰ τοῦ νέου προγράμματος ἐπεκτάσεως τῆς αὐτομάτου τηλεφωνίας διὰ τὴν μέχρι 30 Ἰουνίου 1960 περίοδον προβλέπεται ἡ ἵδρυσις αὐτομάτων Κέντρων εἰς ἐννέα ἐπαρχιακὰς πόλεις, ἤτοι εἰς Νάουσαν, Γιαννιτσᾶ, Καστοριάν, Θήβας, Λουτράκιον, Λεβάδειαν, Σῦρον, Μεσολλόγγιον καὶ Ἀμαλιάδα, ὡς καὶ ἡ ἐπέκτασις τοῦ τηλεφωνικοῦ δικτύου Χανίων εἰς Σούδαν. Ἐκ τῆς οἰκονομικῆς μελέτης τοῦ προγράμματος προκύπτει ὅτι τὰ προγραμματισθέντα ἔργα δὲν εἶναι ἐπιδεκτικὰ περαιτέρω ἐπαυξήσεως. Ἡ προσφορὰ τοῦ Δήμου Κιλκὶς οἰκοπέδου διὰ τὴν ἀνέγερσιν τοῦ ἀπαιτουμένου κτιρίου, ἐκτιμᾶται ἐπαρκῶς, ὅμως δέον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι, καίτοι αὕτη εἶναι σημαντική, δὲν καλύπτει παρὰ λίαν μικρὸν ποσοστὸν τῆς ὅλης ἀπαιτουμένης δαπάνης ἀνεγέρσεως τοῦ κτιρίου καὶ προμηθείας ὡς καὶ ἐγκαταστάσεως τῶν ἐπιλογικῶν ὀργάνων, ὡς καὶ τοῦ δικτύου διὰ τὸ ὑπ’ ὄψιν Κέντρον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3309)5.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 389 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη, διὰ τὸ ἐν περιλήψει θέμα ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπὸ 18ης Ἰουνίου μέχρι 14 Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. ἡ Ἀεροπορικὴ Ἑταιρεία θὰ ἐκτελῇ πέντε (5) δρομολόγια ἑβδομαδιαίως μεταξὺ Ἀθηνῶν– Καβάλας, ἤτοι ἑκάστην Δευτέραν, Τρίτην, Πέμπτην, Παρασκευὴν καὶ Σάββατον. Οὕτω, κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον, ὁπότε ἡ ἐπιβατικὴ κίνησις παρουσιάζεται ηὐξημένη, ἡ Ἀνατολικὴ Μακεδονία συνδεομένη διὰ πέντε δρομολογίων ἑβδομαδιαίως μετὰ τῆς Πρωτευούσης θὰ ἔχῃ πλήρη ἐξυπηρέτησιν. Πλέον τούτου, ἡ Ἐθνικὴ Ἀεροπορικὴ Ἑταιρεία, ὁσάκις παρουσιάζεται ἔκτακτος κίνησις, δι’ οἱονδήποτε λόγον, σπεύδει νὰ ἐξυπηρετήσῃ ταύτην, διὰ τῆς ἐκτελέσεως ἐκτάκτων δρομολογίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΧΡ. ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ

V) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3501) 2558 ἀπὸ 8.6.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 437 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακώβου Διαμαντοπούλου, νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ τοῦ ἄρθρου 4 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)53 ἀστυνομικῆς διατάξεως τῆς Δ. Χ. Αἰγάλεω ὑποχρεοῦνται, σὺν τοῖς ἄλλοις, οἱ ἀρχηγοὶ οἰκογενειῶν ὅπως παρέχουν εἰς τὰς ἁρμοδίας Ἀστυνομικὰς Ἀρχὰς πᾶσαν ζητουμένην παρ’ αὐτῶν πληροφορίαν, σχετικῶς μὲ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἤθελον διαμείνει εἰς τὴν οἰκίαν των. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς διατάξεως ταύτης ὁ σταθμάρχης Μάνδρας ἐκάλεσε τὸν Δημήτριον Ρόζην, κάτοικον τοῦ χωρίου τούτου, ὅπως δηλώσῃ τὰ στοιχεῖα ταυτότητος στρατιώτου, τὸν ὁποῖον ἐφιλοξένησε τὴν 28–29 Φεβρουαρίου ἐ. ἔτους. Κατ’ ἀρχὴν οὗτος ἐδήλωσεν, ὅτι δὲν τὸν γνωρίζει, ἀργότερον ὅμως προσῆλθεν εἰς τὸν σταθμὸν καὶ ἐδήλωσε μόνον τὸ ἐπώνυμον καὶ τὸν τόπον καταγωγῆς του. Ὁ στρατιώτης περιεφέρετο ἀσκόπως καὶ ὑπόπτως ἀπὸ τὰς μεσημβρινὰς ὥρας τῆς 28ης Φεβρουαρίου, τὰς δὲ ἑσπερινὰς ἐγνωρίσθη καὶ ἔσχεν ἐπαφὰς καὶ συνομιλίας μὲ κομμουνιστάς, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Δημήτριος Ρόζης, εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ὁποίου καὶ διενυκτέρευσεν. Ἕνεκεν τούτου, ἤτοι, διότι καίτοι ἐφιλοξένησε τὸν ἄγνωστον, εἰς τὴν Ἀστυνομίαν ἠρνήθη νὰ δώσῃ τὰ στοιχεῖα του, καὶ ἀργότερον προσελθὼν ἔδωσεν ἐλλιπῆ τοιαῦτα, ὁ ἐν λόγῳ Δημήτριος Ρόζης κατεμηνύθη. Ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἀλληλογραφίας ἐξηκριβώθη, ὅτι ὁ στρατιώτης ὀνομάζεται Παναγιώτης Εὐάγγελος τοῦ Κωνσταντίνου, κλάσεως 1955, ἐξ Ἁγίου Κωνσταντίνου–Λοκρίδος, ὑπηρέτει εἰς Κ.Ε.Ν. Τριπόλεως, οὐδεμία δὲ ἐργασία ἢ ἑτέρα δεδικαιολογημένη αἰτία τὸν ἔφερον εἰς Μάνδραν. Ἡ Μονάς του ἐνημερώθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΝΙΚΟΣ Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3133)31.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 363 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη, περὶ τοῦ ἐν περιλήψει θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5895)21.3.56 ἐγγράφου του πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον ᾐτήσατο τὴν παροχὴν ὑπ’ αὐτοῦ ἐγκρίσεως, κατ’ ἐξαίρεσιν τοῦ ἰσχύοντος μέτρου τῆς ἀναστολῆς τῶν διορισμῶν, διὰ τὴν πρόσληψιν τεσσάρων καθηγητῶν εἰς τὸ Δημοτικὸν Ὠδεῖον Καβάλας. Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν ἐνέκρινε τὴν τοιαύτην πρόσληψιν, ὡς προκύπτει τοῦτο ἐκ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 495)29.3.56 ἀποφάσεώς του. Ἤδη τὸ Ὑπουργεῖον διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 29078)8.6.56 νεωτέρου ἐγγράφου του ἐπανέρχεται ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω θέματος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2936 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Α. Ν. 1563)1950 «περὶ ἱδρύσεως Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος» καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ κατωτέρους τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Τὸ θέμα τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ὡς ἄνω Α. Ν. καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ κατωτέρους τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἀπησχόλησε κατ’ ἐπανάληψιν, εἰς τὸ παρελθόν, τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου. Οὕτω, κατὰ τὸ 1952, εἰς συζήτησιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν ἀποδεκτὴ πρότασις περὶ συμμετοχῆς τῶν Ἀξιωματικῶν, ὡς καὶ τῶν ἐγγάμων κατωτέρων τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας εἰς τὸν Αὐτόνομον Οἰκοδομικὸν Ὀργανισμὸν Ἀξιωματικῶν, ὑπεβλήθη δὲ κατὰ τὸν Μάρτιον τοῦ αὐτοῦ ἔτους, σχέδιον νόμου, ὅπερ ὅμως δὲν προωθήθη. Κατὰ μῆνα Δεκέμβριον τοῦ ἔτους 1953, ἐγένετο τὸ ὑπ’ ἀριθ. 283)5)129 προσωπικὸν ἔγγραφον πρὸς τὸν τότε Πρωθυπουργὸν Στρατάρχην Παπάγον, καὶ ἐζητεῖτο ἡ ἐπέκτασις τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 1563)1950 «περὶ ἱδρύσεως Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν Στρατοῦ Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος» καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, πλὴν ὅμως καὶ ἡ ἐνέργεια αὕτη ἔμεινεν ἀναπάντητος. Ἀπὸ πλευρᾶς τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τονίζεται ὅτι θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ καταβάλλεται πᾶσα προσπάθεια πρὸς τὸν σκοπὸν τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ Α. Ν. 1563)1950 καὶ εἰς τὰ Σώματα Ἀσφαλείας, τὸ προσωπικὸν τῶν ὁποίων εὑρίσκεται εἰς τὰς αὐτὰς μὲ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων στεγαστικὰς καὶ οἰκονομικὰς συνθήκας, ἡ δὲ ὑπηρεσία τὴν ὁποίαν προσφέρει δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ἥσσονος σημασίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9ῃ Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

VI) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Νικολαΐδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀνεστάλη, ἐπὶ τοῦ παρόντος, ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων, ἐν ὄψει τῆς μελετωμένης μεταρρυθμίσεως τῶν σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7ῃ Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Κερκύρας κ. Γ. Πρίφτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι θὰ καταβληθῇ προσπάθεια ὅπως ἡ ἀποπεράτωσις τοῦ διδακτηρίου τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Βαλανείου τῆς Βʹ περιφερείας Κερκύρας, ἀντιμετωπισθῇ ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προσεχοῦς οἰκονομικοῦ ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7ῃ Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Β. Θανασέκου καὶ Γ. Σπηλιοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν ὄψει τῆς μελετωμένης μεταρρυθμίσεως τῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἀνεστάλη πρὸς τὸ παρόν, ἡ ἵδρυσις νέων Γυμνασίων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

VII) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορ. Ναυτιλίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 356)29.5.1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: α) Τὴν ψήφισιν τοῦ Ν. 3285)55 περὶ ὑπολογισμοῦ κατὰ τὰ ⅔ τῆς ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας διανυομένης ὑπηρεσίας πρὸς συμπλήρωσιν προσόντων διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἀποδεικτικοῦ ναυτικῆς ἱκανότητος, προεκάλεσεν ἡ ἀνάγκη προστασίας τοῦ ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοίου, ἔναντι τῶν ὑπὸ ξένας σημαίας πλοίων τῶν ζητούντων Ἑλληνικὰ πληρώματα. β) Διὰ τοῦ μέτρου τούτου ἐπεδιώχθη, δῆλον ὅτι, ὅπως ἡ ἐπὶ Ἑλληνικοῦ πλοίου ὑπηρεσία εἶναι προτιμητέα διὰ τὸν Ἕλληνα ναυτικόν, δεδομένου ὅτι τοῦτο ἔναντι τῶν ὑψηλοτέρων μισθῶν οὓς τὰ ξένα πλοῖα ἀσυδότων σημαιῶν δύνανται νὰ καταβάλλουν, προσφέρει τὸ σοβαρὸν πλεονέκτημα ὅτι ἐξασφαλίζει ταχυτέραν ἐξέλιξιν τῶν εἰς αὐτὸ ὑπηρετούντων ναυτικῶν. γ) Τὰ μέχρι τοῦδε ἀποτελέσματα ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νόμου 3285)55 εἶναι ἀπὸ τῆς ὡς ἄνω ἀπόψεως εὐνοϊκὰ καὶ ἑπομένως δὲν δημιουργοῦν ἀνάγκην ἢ προοπτικὴν καταργήσεώς του. δ) Ἐπειδὴ ἐν τούτοις, παράλληλον πρὸς τὸ πρόβλημα τῆς ἐπανδρώσεως τῶν ὑπὸ Ἑλληνικὴν σημαίαν πλοίων, ὀξύτερον ὅμως τὴν ἐμφάνισιν καὶ σπουδαιότερον τὴν σημασίαν, ἐνεφανίσθη καὶ τὸ πρόβλημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας ὑπηρετούντων ναυτικῶν, ἤχθημεν εἰς τὴν ἀπόφασιν ὅπως εἰσηγηθῶμεν τροποποίησιν τοῦ Ν. 3285)55 εἰς τρόπον ὥστε καὶ ἡ ἐπ’ αὐτῶν διανυομένη ὑπηρεσία λογίζεται ἐπίσης εἰς ὁλόκληρον ὅπως καὶ ἐπὶ τῶν Ἑλληνικῶν, παρέχοντες οὕτω τὴν εὐκαιρίαν εἰς ὅλους τοὺς ἐπὶ πλοίων ὑπὸ ξένας σημαίας ὑπηρετοῦντας ναυτικοὺς νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐξομοίωσιν τῆς ὑπηρεσίας των πρὸς τὴν ἐπὶ Ἑλληνικῶν πλοίων διανυομένην, διὰ τῆς ἐπιδιώξεως ὅπως τὸ πλοῖον ἐφ’ οὗ ὑπηρετοῦν ἀσφαλίσῃ τὸ πλήρωμά του εἰς τὸ Ναυτικὸν Ἀπομαχικὸν Ταμεῖον καὶ λοιπὰ Ἀσφαλιστικὰ τῶν Ναυτικῶν ἱδρύματα. ε) Ἡ ἐξαγγελία τοῦ μέτρου τούτου, προεκάλεσε ραγδαῖα ἀποτελέσματα καὶ ἤδη 163 πλοῖα ὑπὸ ξένας σημαίας ἠσφάλισαν τὰ ἐξ Ἑλλήνων ναυτικῶν συγκεκροτημένα πληρώματά των. στ) Τὸ ἀποφασισθὲν μέτρον υἱοθετεῖ ἡ Πανελλήνιος Ναυτικὴ Ὁμοσπονδία, τίθεται δὲ ὡς προϋπόθεσις διατηρήσεως τῶν πλοίων ἠσφαλισμένων, ὑπὸ τῶν ἐφοπλιστῶν οἵτινες μέχρι τοῦδε συνεβλήθησαν μετὰ τοῦ Ν.Α.Τ. ἡ καθιέρωσίς του ὡς ἀπεφασίσθη καὶ ἐξηγγέλθη. ζ) Ὑπὸ τὰς συνθήκας ταύτας δὲν ἀντιμετωπίζομεν ἢ μόνον ψήφισιν τοῦ κατατεθέντος σχετικοῦ νομοσχεδίου. Ἐν Πειραιεῖ τῇ 9 Ἰουνίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Σ. ΚΩΤΙΑΔΗΣ

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1950– 51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, καὶ 1954–55 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56».

§13ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νέμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1947–48, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ, καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκονομικοῦ ἔτους 1955–56». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947 –48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952 –53 καὶ 1953–54 ἁρμοδιότητος Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης, Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ, καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1946–47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, καὶ 1953–54 ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ, καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ τέως Νοσοκομείου Δημητσάνης «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Εʹ» ἐκ κληροδοτήματος Χ. Πουρναρᾶ, πρὸς συμπλήρωσιν, ἐξοπλισμὸν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Δημητσάνης».

§17ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διαθέσεως τῶν εἰσοδημάτων τῆς περιουσίας τοῦ τέως Νοσοκομείου Δημητσάνης «ΓΡΗΓΟΡΟΣ Εʹ» ἐκ κληροδοτήματος Χαρ. Πουρναρᾶ, πρὸς συμπλήρωσιν, ἐξοπλισμὸν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ Κοινοτικοῦ Ὑγειονομικοῦ Σταθμοῦ Δημητσάνης». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Ἁγίῳ Γεωργίῳ Ρίου οἰκοδομῆς τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος, περιελθούσης ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ ἀναπαλλοτριώτου ἐκ δωρεᾶς τοῦ Δημοσθένους Καλαπόδη».

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐκποιήσεως τῆς ἐν Ἁγίῳ Γεωργίου Ρίου οἰκοδομῆς τῆς ὁμωνύμου Κοινότητος, περιελθούσης ὑπὸ τὸν ὅρον τοῦ ἀναπαλλοτριώτου, ἐκ δωρεᾶς τοῦ Δημοσθένους Καλαπόδη». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων δυνάμεων».

§21Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1, εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν Φ.Δ.Ε., νομίζω ὅτι νομοσχέδιον τοιαύτης σοβαρότητος τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν ἱεραρχίαν καὶ τὰς προαγωγὰς τῶν ἀξιωματικῶν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς μίαν μόνον συζήτησιν. Ἂν δὲν ἀρκῇ ἡ δήλωσις αὐτή, ἐμοῦ, ὡς ἀρχηγοῦ τοῦ Κόμματος, θὰ ὑποβάλωμεν, ἢ μᾶλλον ἔχει ὑποβληθῆ, ἔγγραφος πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως γίνῃ εἰς δύο ἀναγνώσεις. Δεύτερον, θὰ εἶχον νὰ προτείνω εἰς τὸν κύριον ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐφ’ ὅσον διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καθιεροῦται μία νέα ἡγεσία, διότι σύμφωνα πρὸς δήλωσίν του ἡ νῦν ἡγεσία κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον ἀποστρατεύεται, δὲν νομίζει ὅτι θὰ ἦτο σκοπιμώτερον τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ὑποβληθῇ μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς νέας ἡγεσίας εἰς τὸ στράτευμα. Νομίζω ὅτι ἡ λύσις αὐτὴ θὰ εἶχε κάποιαν σκοπιμότητα. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν, κύριε Πρόεδρε, ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπιμείνῃ διὰ τὴν ἄμεσον συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως, εἰς ἓν νομοσχέδιον, αὐτῆς τῆς σοβαρότητος, παρίσταται καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι μία παράκλησις τὴν ὁποίαν ὑποβάλλομεν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ, κύριε Πρόεδρε, τὸ πρῶτον θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, δεδομένου ὅτι ὑπεβλήθη ὑπὸ τριάκοντα βουλευτῶν ἡ πρότασις ὅπως τοῦτο ψηφισθῇ, σύμφωνα μὲ τὸ Σύνταγμα εἰς δύο ἀναγνώσεις, αὕτη γίνεται δεκτὴ ὑποχρεωτικῶς. Ἑπομένως τὸ νομοσχέδιον θὰ ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις. Διὰ τὰ ἄλλα δύο θέματα, ἁρμόδιος εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος καὶ ἔχει τὸν λόγον.

§23Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀκριβῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπάρχει καὶ τὸ ἄρθρον 11 διὰ τοῦ ὁποίου παρέχεται ἡ εὐχέρεια τῆς παρατάσεως τοῦ χρόνου τῆς ὑπηρεσίας τῶν ἀρχηγῶν τῶν Γενικῶν Ἐπιτελείων ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ Διοικητοῦ Στρατιᾶς ἀφ’ ἑτέρου, καὶ τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ θέσεις ἡ περὶ τῶν ὁποίων συζήτησις εἶναι προτιμότερον νὰ γίνῃ ἀπροσώπως, διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προτιμηθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου, προτοῦ ἀκριβῶς τοποθετηθοῦν εἰς τὰς θέσεις αὐτὰς οἱ νέοι ἡγέται, ὥστε ἡ συζήτησις νὰ εἶναι ἀπρόσωπος. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρουσίαν τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι θέμα τοῦ ἰδίου καὶ μόνον, κύριε Πρόεδρε.

§24Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἐζήτησα νὰ παρακληθῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρίσταται κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι μία παράκλησις τὴν ὁποίαν ὑπέβαλον διὰ νὰ διαβιβασθῇ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης λέγει ὅτι εἶναι ζήτημα Πρωθυπουργοῦ, ἐγὼ ζητῶ ἡ παράκλησίς μου αὐτὴ νὰ γίνῃ γνωστὴ εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοῦ εἶπεν χθὲς ὅτι θὰ ἤρχετο σήμερον ἢ τὴν Δευτέραν.

§26Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Θὰ ἐπεθύμουν νὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ τὴν σύμφωνον γνώμην μου εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. Ἀρχίζει νὰ διαμορφώνεται εἷς κανόνα τῆς κοινοβουλευτικῆς ζωῆς ἡ ἀπουσία τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Βουλήν. Καὶ αὐτὸ δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν τῆς χώρας. Ἀνέκαθεν οἱ Πρωθυπουργοὶ ἐβαρύνοντο βεβαίως μὲ μεγάλα καθήκοντα καὶ μεγάλας ἀπασχολήσεις. Ἐν τούτοις σπάνιαι ἦσαν αἱ περιπτώσεις τῆς ἀπουσίας των ἀπὸ τὴν Βουλήν. Ἐπιθυμῶ μὲ τὴν σημερινὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκφράσω εἰλικρινῆ ἀπορίαν διὰ τὴν νέαν συνήθειαν, ἡ ὁποία ἀρχίζει νὰ καθιερώνεται. Χαρακτηριστικὸν δεῖγμα ὑπῆρξε καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν πρόσφατον ψῆφον δυσπιστίας, ἡ ὁποία ἀφεώρα βεβαίως ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἑπομένως κύριος ἀπολογητὴς τῆς Κυβερνήσεως ὤφειλε νὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος αὐτῆς, δὲν ἐδόθη ἀπάντησις ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἀποτελεῖ τοῦτο νέον καὶ ἀπαράδεκτον ἦθος εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν μας ζωήν. Διὰ τοῦτο, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ εἰδοποιηθῇ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος παραστῇ εἰς τὴν συζήτησιν. Καὶ ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ συναχθῇ καὶ τὸ γενικώτερον συμπέρασμα ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν παλαιὰν κοινοβουλευτικὴν παράδοσιν, συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν δὲν ἐπιτρέπεται κατὰ κανόνα ἡ ἀπουσία τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§27Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐπειδὴ ἡ Ἀντιπολίτευσις ὁλόκληρος ζητεῖ τὴν παρουσίαν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διακόψωμεν ὀλίγα λεπτά, ἵνα ἐν τῷ μεταξὺ εἰδοποιούμενος, ἔλθῃ ὁ κ. Πρωθυπουργός.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι κ. Καρτάλη. Αὐτὸ τὸ νομίζω ἄσκοπον. Ἤδη σᾶς ἔκαμα καὶ μίαν ἀνακοίνωσιν, ὅτι χθὲς ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μοῦ εἶπεν ὅτι λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ νομοσχεδίου, θὰ παραστῇ καὶ αὐτός. Μοὶ ἀνεκοίνωσεν ὅτι ἔχει μίαν σύσκεψιν καὶ ὅτι μετὰ τό πέρας αὐτῆς θὰ ἔλθῃ. Ἐὰν δὲν τὸ κατορθώσῃ, πάντως εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ παρίσταται.

§29Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν νὰ διαβιβασθῇ ἡ παράκλησίς μας νὰ ἔλθῃ τώρα.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ διαβιβάσω εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως τὰ ὅσα εἴπατε, συζητεῖται ὅθεν τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας κ. Δ. Ἰατρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§31Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Εἶμαι εὐτυχής, κύριοι βουλευταί, διότι τὸ πρῶτον ἀνερχόμενος εἰς τὸ βῆμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, αἰσθάνομαι ἑαυτὸν καὶ πάλιν πλησίον τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς χώρας καὶ δὴ τοῦ Στρατοῦ τῆς ξηρᾶς, εἰς τὸν ὁποῖον ἀφιέρωσα 43 χρόνια τῆς ζωῆς μου. Ὅλοι γνωρίζετε, ὅτι τὸ 1954 ἐψηφίσθη νόμος περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ὁ ὁποῖος ἀπεσκόπει εἰς τὸ νὰ συντονίζῃ τὰ θέματα καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Εἶναι ὁ ν. 2923)54. Ὅπως γνωρίζετε ἕκαστος νόμος ἀπὸ τῆς συντάξεώς του, τῆς ἐπιψηφίσεώς του καὶ τῆς δημοσιεύσεώς του, παρουσιάζει καὶ ἀτελείας καὶ ἐλλείψεις, αἱ ὁποῖαι πολλάκις φέρουν εἰς δύσκολον θέσιν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν ἢ καλοῦνται νὰ τοὺς ἐφαρμόσουν. Ἤμην μέλος τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου καὶ ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν τῶν δυσκολιῶν αὐτῶν ποὺ προέκυψαν καὶ ποὺ θὰ προκύπτουν. Σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι νὰ συμπληρώσῃ τὰς ὑπαρχούσας ἐλλείψεις καὶ νὰ τροποποιήσῃ ὅ,τι ἐπρότεινον τὰ τρία Ἐπιτελεῖα. Αὐτὸς καὶ μόνον εἶναι ὁ σκοπὸς δηλαδή, ἡ προσπάθεια νὰ ἀποκτήσῃ ὁ νόμος περισσότερον τὴν πληρότητά του. Καὶ δι’ αὐτὸ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἀνατρέχων εἰς τὸ παρελθόν. Ὅταν, κύριοι συνάδελφοι, κατηρτίσθη τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον κατόπιν ἔγινεν ὁ νόμος 2923, τὸ πρῶτον παρεπέμφθη εἰς τὰ Ἐπιτελεῖα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων πρὸς μελέτην. Τὰ Ἐπιτελεῖα ἐμελέτησαν τὸ σχέδιον, τὸ ἐβασάνισαν καὶ ὑπέδειξαν τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις. Ἐν συνεχείᾳ ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Συμβουλίου Ἐπιτελαρχῶν, καὶ ἐνεκρίθη. Κατόπιν κατετέθη εἰς τὴν Βουλὴν ὅπου παρέμεινεν ἐκκρεμὲς πρὸς ψήφισιν ἐπὶ πολλοὺς μῆνας διὰ νὰ γίνῃ τέλος νόμος τοῦ Κράτους, καὶ ἐστάλη εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε νὰ τὸν ἐφαρμόσουν. Λόγῳ ὅμως τῶν πολλῶν τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι εἶχον περιληφθῆ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐστάθη ἀδύνατον διὰ τοὺς ἁρμοδίους νὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον. Δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγον ἔρχεται τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον διὰ νὰ συμπληρώσῃ τὰ κενὰ καὶ νὰ ἄρῃ τὰς ἀσαφείας. Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κουράσω μὲ λεπτομερείας. Εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ἐγένετο διεξοδικὴ συζήτησις καὶ κάθε ἄρθρον ἐβασανίσθη. Πρέπει δὲ ἡ ὅλη ἐργασία νὰ ἐξαρθῇ, διότι ὅλοι οἱ συνάδελφοι, ὅλων τῶν παρατάξεων συνέβαλον, ἰδιαιτέρως δὲ ὀφείλω νὰ ἐξάρω τὸ πνεῦμα τῆς συνεργασίας τοῦ συναδέλφου ἐπὶ τῆς μειοψηφίας κ. Τούμπα. Κύριοι βουλευταί, τέσσαρα εἶναι τὰ οὐσιώδη σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι τὰ ἄρθρα 6, 11, 12 καὶ 13. Τὸ ἄρθρον 6, περιέχει δύο τινά, δύο τροποποιήσεις τοῦ νόμου 2923. Ἡ μία προβλέπει ὅτι οἱ συνταγματάρχαι παντὸς ὅπλου ξηρᾶς θὰ τυγχάνουν μελλοντικῶς διπλῆς κρίσεως. Ἡ δὲ δευτέρα ἐπεκτείνει τὸν θεσμὸν τοῦ παραμένοντος καὶ κάτω τοῦ συνταγματάρχου. Ὡς πρὸς τὴν πρώτην τροποποίησην λόγῳ τῆς πείρας τὴν ὁποίαν ἀπέκτησα κατὰ τὴν μακρὰν ἐν τῷ στρατῷ σταδιοδρομίαν μου, ἀλλὰ καὶ ὡς μέλους τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι εἶναι ὀρθή. Διὰ τῆς τροποποιήσεως αὐτῆς προβλέπεται ὅπως οἱ συνταγματάρχαι ὅλων τῶν ὅπλων καὶ Σωμάτων, κρίνωνται ὡς προακτέοι, διὰ τὸ ὅπλον των ἢ διὰ γενικὰς θέσεις. Καὶ τοῦτο, εἶναι γεγονὸς κύριοι συνάδελφοι, διότι συνταγματάρχαι, οἱ ὁποῖοι προσέφερον πολυτίμους ὑπηρεσίας εἰς τὸν στρατόν, εἴτε διότι ἀφιέρωσαν ὅλην των τὴν ζωὴν εἰς τὸ ὅπλον, εἴτε διότι ἐκ σφάλματος τῆς ὑπηρεσίας δὲν ἔτυχον τῆς εὐκαιρίας νὰ μετεκπαιδευθοῦν εἰς Σχολὰς καὶ νὰ ἀποκτήσουν εὐρυτάτην μόρφωσιν καὶ Ἐπιτελικὴν κατάρτισιν, δὲν ἐκρίθησαν μέχρι σήμερον προακτέοι, διὰ τὰς ἀνωτέρω ἐλλείψεις. Διὰ τὴν κάλυψιν τοῦ κενοῦ αὐτοῦ ἐλήφθη πρόνοια ὥστε οἱ συνταγματάρχαι νὰ κρίνωνται ὄχι μόνον διὰ τὰς γενικὰς θέσεις, ἀλλὰ καὶ ἂν εἶναι προακτέοι διὰ τὸ ὅπλον των. Παρετηρήθη ὅτι λόγῳ τῆς διατάξεως ταύτης θὰ ἔχωμεν τὸ μειονέκτημα νὰ ὑπάρχουν δύο κατηγορίαι προακτέων ἀξιωματικῶν, οἱ προακτέοι διὰ τὰς γενικὰς θέσεις καὶ οἱ προακτέοι διὰ τὸ ὅπλον των. Τοῦτο ὅμως, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ φρονῶ, ὅτι δὲν εἶναι μειονέκτημα διὰ τοὺς προακτέους διὰ τὸ ὅπλον των, διότι ὑπάρχουν ἄλλαι κατηγορίαι κρίσεως κατὰ πολὺ δυσχερέστεραι, τῆς κατηγορίας τῶν προακτέων διὰ τὸ ὅπλον των. Εἶναι αἱ κατηγορίαι τοῦ παραμένοντος ἀξιωματικοῦ καὶ τοῦ ἀποστρατευτέου. Ἐπὶ αὐτοῦ κ. συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ συνεχίσω τὴν εἰσήγησίν μου, διότι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον διὰ τὴν ρύθμισιν τῶν θεμάτων τούτων διαλαμβάνει λεπτομερεῖς διατάξεις καὶ συνεπῶς νομίζω ὅτι περιττεύει ἡ ἰδική μου εἰσήγησις. Τὸ δεύτερον μέρος τοῦ ἄρθρου 6 ἀφορᾷ τὸν θεσμὸν τοῦ παραμένοντος ἀξιωματικοῦ. Ὡς γνωστὸν ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἰσχύει μέχρι σήμερον ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2923 διὰ τοὺς βαθμοὺς τοῦ συνταγματάρχου καὶ τοῦ ταξιάρχου. Προσωπικῶς ἐγὼ δὲν νομίζω ὅτι ὑπῆρξεν ἐπιτυχὴς ἡ ἐπινόησις τοῦ θεσμοῦ τούτου, διότι ἡ ἱστορία ἑνὸς ἀξιωματικοῦ κ. συνάδελφοι, δημιουργεῖται ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ μέχρι καὶ τοῦ ταγματάρχου. Κατὰ τὴν σταδιοδρομίαν αὐτὴν τῶν ἀξιωματικῶν καταφαίνεται ἡ δρᾶσις των, καὶ ἡ δραστηριότης των, ἐὰν θὰ προχωρήσουν ἢ θὰ βραδυπορήσουν. Ἐπειδὴ ὅμως ὑπάρχουν περιπτώσεις καθ’ ἃς δὲν θεωρεῖται σκόπιμος ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν ἀξιωματικῶν, καίτοι δὲν ἐκρίθησαν προακτέοι, ἐθεσπίσθη ἡ κατάστασις τοῦ παραμένοντος. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου θεσπίζεται ὅπως ἡ κατάστασις τοῦ παραμένοντος ἀξιωματικοῦ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ λοχαγοῦ διὰ τὸν τοῦ ταγματάρχου. Δεύτερον οὐσιῶδες σημεῖον τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἶναι ἡ διάταξις ἡ ἀναφερομένην εἰς τὴν 8ετίαν. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ 8ετία ἐθεσπίσθη μόνον καὶ μόνον διὰ λόγους ἀνανεώσεως τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος, καὶ διὰ νὰ δίδεται οὕτω μία διέξοδος εἰς τὴν καλῶς ἐννοουμένην φιλοδοξίαν τῶν ἀξιωματικῶν πρὸς προαγωγὴν των εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς. Λόγῳ τῆς σειρᾶς πολέμων ἐκ τῶν ὁποίων ἐδοκιμάσθη ἡ Ἑλλὰς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, ἐδημιουργήθη μία κατάστασις κατὰ τὴν ὁποίαν πλεῖστοι ὅσοι ἀξιωματικοὶ φθάνουν εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς τοῦ στρατεύματος εἰς νεαρωτάτην ἡλικίαν. Ἐὰν λοιπὸν οἱ ἀξιωματικοὶ ἀναμείνουν τὴν ἀπομάκρυνσιν τούτων λόγῳ καταλήψεώς των ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, θὰ ἔχωμεν ὡς συνέπειαν τὸν μαρασμὸν τούτων, διότι θὰ βλέπουν ὅτι ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξελιχθοῦν μέχρι καὶ τῶν ἀνωτάτων βαθμῶν. Ἐκ τῆς πείρας διατηρήσεως τῆς 8ετίας κατεδείχθη, ὅτι ἂν ὑπάρχουν λόγοι σοβαροὶ, ὑπάρχουν περιστάσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐφαρμόζεται διὰ τοὺς κατέχοντας ὡρισμένας θέσεις. Καὶ αἱ θέσεις αὐταὶ, εἶναι αἱ θέσεις τῶν ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων καὶ τοῦ διοικητοῦ τῆς Στρατιᾶς. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν δὲ σχεδίου καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν παρέχεται εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθν. Ἀμύνης ἡ εὐχέρεια νὰ ἀναστείλῃ ἢ οὐχὶ τὴν ἐφαρμογὴν τῆς 8ετίας διὰ τοὺς κατέχοντας τὰς θέσεις αὐτάς. Φέρω κ. συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς παράδειγμα ἐκ τοῦ ὁποίου καταδεικνύεται τὸ σκόπιμον τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἡ τριμερὴς συμμαχία ἐπέβαλλεν ὡρισμένας συναντήσεις. Καὶ ἐνῷ ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἦτο τὸ αὐτὸ πρόσωπον εἰς πέντε συνεχεῖς τοιαύτας, τῆς Ἑλλάδος ὁ ἐκπρόσωπος καὶ εἰς τὰς πέντε συναντήσεις ἦτο διάφορον πρόσωπον λόγῳ ἀκριβῶς τῆς ἐφαρμογῆς 8ετίας καὶ εἰς ἀνωτάτας ἡγετικὰς θέσεις. Ὁ λόγος λοιπὸν αὐτὸς ἐπιβάλλει τὴν τροποποίησιν τῆς ὑπαρχούσης Νομοθεσίας εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καὶ συγκεκριμένως ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων καὶ τὸν Διοικητὴν Στρατιᾶς. Παρ’ ἄλλων συναδέλφων ἐπροτάθη ἡ ὁλοσχερὴς κατάργησις τῆς 8ετίας. Τοῦτο ἐπαναλαμβάνω δὲν εἶναι ὀρθὸν, διότι θὰ πρέπει νὰ ἔχωμεν ἀνανέωσιν τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος πρὸς ἱκανοποίησιν τῆς καλῶς ἐπαναλαμβάνω, ἐννοουμένης φιλοδοξίας τῶν ἀξιωματικῶν νὰ καθέξουν τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα εἰς τὸ στράτευμα. Ἡ μέση λύσις ἡ ὁποία ἐπενοήθη εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον εἶναι ἡ ὀρθοτέρα. Ἄλλη οὐσιώδης διάταξις τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἶναι ἡ ἀφορῶσα τὸν ἀποστρατευτικὸν βαθμὸν. Ὁ βαθμὸς αὐτὸς διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου δίδεται καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ξηρᾶς, διότι ἤδη εἰς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν προβλέπεται διὰ τὸ ναυτικὸν καὶ τὴν ἀεροπορίαν. Διὰ τοῦ θεσμοῦ τούτου εἷς ἀξιωματικὸς ἐξερχόμενος τοῦ στρατεύματος ἀποστρατεύεται μὲ τὸν ἀνώτερον βαθμὸν, ἐὰν βεβαίως δὲν εἶχε κριθῆ μὴ προακτέος. Ἄλλη διάταξις τῆς ὁποίας θέλω νὰ κάμω μνείαν εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 13 διὰ τῆς ὁποίας προβλέπεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ὁ καθορισμὸς τῆς ἀρχαιότητος τῶν εἰσερχομένων εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν σῶμα δύο ταξιάρχων ἐκ τῆς ἀεροπορίας καὶ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἀρχαιότητος ἀξιωματικῶν τινων. Ὡς πρὸς τὸ πρῶτον θέμα προβλέπεται ὅπως οἱ εἰσερχόμενοι εἰς τὸ Ἀναθεωριτικὸν Σῶμα ἀξιωματικοὶ τῆς στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης μὴ θεωροῦνται ἀρχαιότεροι τῶν συναδέλφων των τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης τοῦ στρατοῦ ξηρᾶς ἐὰν τυχὸν εἶναι νεώτεροι τούτων. Θὰ ἀναμένουν δηλαδὴ οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ νὰ προαχθοῦν οἱ ἀρχαιότεροί των τῆς στρατιωτικῆς δικαιοσύνης ξηρᾶς. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐξεταζόμενη μὲ πνεῦμα αὐστηρᾶς δικαιοσύνης εἶναι ὀρθή. Τὸ δεύτερον θέμα τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ ὑπὸ κρίσιν ἄρθρον εἶναι τὸ ἀφορῶν τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀρχαιότητος ἀξιωματικῶν τινων. Τὸ θέμα τοῦτο ἔχει ὡς ἑξῆς: Βάσει νόμου ἀξιωματικοί τινες προήχθησαν ἐνωρίτερον τῶν συναδέλφων των ὡς κριθέντες προακτέοι κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν. Ὁ νόμος αὐτὸς ὅμως μεταγενεστέρως κατηργήθη εἰς δὲν τὸν καταργητικὸν νόμον περιελήφθη διάταξις καθ’ ἣν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ «ἀπόλλυσιν τὴν ἀρχαιότητά των». Συνεπῶς ὀρθὸν εἶναι διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς ἡ 8ετία ν’ ἀρχίσῃ ὑπολογιζομένη ἀφ’ ὅτου προήχθησαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου καὶ οἱ ὁμοτάξιοί των, ἀφοῦ οὗτοι ὡς ἀπολέσαντες τὴν ἀρχαιότητάν των δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐξελιχθῶσιν ἐνωρίτερον καὶ ν’ ἀποκτήσουν τὰ πλεονεκτήματα τὰ ὁποῖα θὰ συνεπήγετο ἡ προαγωγή των, εἰς τοὺς ἀνωτέρους βαθμούς, καὶ θέσεις. Ἐλέχθη κ. βουλευταί, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐτέθη διὰ νὰ εὐνοήσῃ ὡρισμένον πρόσωπον. Τοῦτο δὲν εἶναι ἀληθές. Ἡ Κυβέρνησις Καραμανλῆ δὲν ἐνδίδει εἰς προσωπικὰς εὐνοίας, ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ ρυθμίσῃ πάντα τὰ ζητήματα κατὰ τὸν ἀντικειμενικώτερον τρόπον. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης ἀπονέμεται δικαιοσύνη εἰς ἕνα ἀξιωματικὸν διὰ τὸν ὁποῖον ἡ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγή του θὰ κατέληγεν ἄλλως εἰς βλάβην του. Ταῦτα κ. συνάδελφοι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀρχὴν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ εἶμαι εἰς τὴν διάθεσιν πάντων τῶν συναδέλφων νὰ παράσχω τὰς διασαφήσεις τὰς ὁποίας τυχὸν ἤθελον ζητήσει. Περαίνων τὴν εἰσήγησίν μου θέλω νὰ τονίσω κ. βουλευταί, ὅτι κατὰ τὴν κατάρτισιν καὶ ἐπεξεργασίαν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἰς τὴν κοινοβουλευτικὴν ἐπιτροπὴν ἐπρυτάνευσε πνεῦμα ἐξευρέσεως λύσεων διὰ τὴν πληρότητα τοῦ θεσμοῦ τῆς ἱεραρχίας καὶ τῶν προαγωγῶν ἐν τῷ στρατεύματι ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς χώρας. Εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον κ. βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ φρονῶ ὅτι περιθώρια κομματικοῦ ἐλέγχου δὲν ὑφίστανται. Συζήτησις βέβαια πρέπει νὰ γίνῃ, συζήτησις ἡ ὁποία σκοπὸν θὰ ἔχῃ τὴν τελειότητα τοῦ νομοσχεδίου. Ἔλεγχος ὅμως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου μὲ κριτήρια κομματικὰ ἐπὶ τοῦ προκειμένου δὲν χωρεῖ. Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε κ. βουλευταί, νὰ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν πρὸς ὑμᾶς νὰ ἐξετάσωμεν ἀπὸ κοινοῦ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον μὲ μόνον σκοπὸν τὴν διαμόρφωσιν τούτου, ἐπὶ τὸ καλλίτερον, μακρὰν πάσης κομματικῆς ὑφῆς. Αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις ὄργανον τοῦ Ἔθνους δέον νὰ παραμένωσιν ἀδιατάρακτοι καὶ ἀπερίσπαστοι εἰς τὴν ὑψηλὴν ἀποστολήν των, καὶ πᾶν ὅτι ἀφορᾷ ταύτας, δέον νὰ ἐξετάζητε εἰς τὸ πλαίσιον τοῦ συμφέροντος αὐτῶν, καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἰς τοῦτο ἀποβλέπει. (Χειροκροτήματα).

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τούμπας εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἔχει τὸν λόγον.

§33Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, σήμερον ἔχετε σειρὰν παρθενικῶν λόγων. Εἰς τὴν παρθενικότητα τοῦ ἀγαπητοῦ μου συναδέλφου κ. Ἰατρίδη, πρόκειται νὰ προσθέσω καὶ τὴν ἰδικήν μου. (χειροκροτήματα). Τὴν ἀξίαν τῆς παρθενικότητος θὰ τὴν κρίνετε σεῖς. Κύριοι πιστεύω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν εἶναι ἕνας ἐκ τῶν νόμων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι συνθέτουν τὸν καταστατικὸν χάρτην τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ λόγῳ τούτου, πιστεύω ὅτι πρέπει πάντοτε πᾶσα τροποποίησις ἢ πᾶσα προσθήκη νὰ γίνεται μετὰ ἐξαιρετικῆς προσοχῆς καὶ ἐπιμελείας. Μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν πιστεύω ἐπίσης, ὅτι πρέπει ἡ ἐξέτασις τῶν διατάξεων, νόμων τοσαύτης σημασίας, νὰ γίνεται μετὰ πάσης ἀντικειμενικότητος καὶ νὰ ἐξετάζεται ἀπὸ περιωπῆς τὸ θέμα. Ἐλπίζω καὶ θὰ προσπαθήσω μὲ τὴ μεγαλυτέραν δυνατὴν ἀντικειμενικότητα νὰ κρίνω τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου. Οἱ νόμοι, οἱ ἀφορῶντες τὸ προσωπικόν, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑφίστανται ἐξελίξεις καὶ τροποποιήσεις καὶ βάσει τῶν διδαγμάτων τῆς πείρας καὶ βάσει τῶν ἀναγκῶν, αἱ ὁποῖαι ἑκάστοτε παρουσιάζονται, νὰ ὑφίστανται τὰς ἀναγκαίας τροποποιήσεις. Μὲ βάσιν τὴν ἀρχὴν αὐτήν, συμφωνῶ ἀπολύτως εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς καταθέσεως κατ’ ἀρχὴν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Θὰ ἤθελον, ὅμως νὰ ἔβλεπα τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ θίγῃ καὶ νὰ βελτιώνῃ διάφορα ἄρθρα τοῦ νόμου, τοῦ βασικοῦ νόμου περὶ ἱεραρχίας ἢ προαγωγῶν, τὰ ὁποῖα χρήζουν κατὰ τὴν γνώμην μου, βασικῆς ἀναθεωρήσεως. Ἀτυχῶς δὲν βλέπω νὰ θίγωνται πολλὰ ἐκ τῶν βασικῶν αὐτῶν ἄρθρων, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε, πολλὰ ἐκ τῶν κακῶς κειμένων, νὰ ἔλθουν ἐνώπιον τῆς ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διὰ νὰ καταστῇ δυνατόν, μετὰ πάσης ἀντικειμενικότητος νὰ ἐπέλθῃ ἡ ἀναγκαία βελτίωσις τῶν διατάξεων αὐτῶν. Αἱ περισσότεραι διατάξεις τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἀφοροῦν δευτερευούσης σημασίας διατάξεις τοῦ νόμου περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν. Εἶναι ὅμως καί τινες αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν βασικὰς διατάξεις. Αἱ διατάξεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μου, θὰ πρέπει νὰ συζητηθοῦν καὶ θὰ πρέπει, προτοῦ καταλήξει τὸ σῶμα εἰς ἀπόφασιν, νὰ ἐξετασθοῦν λεπτομερῶς, εἶναι αἱ διατάξεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν. Ἐπὶ τῶν διατάξεων αὐτῶν ἔχω ὡρισμένας ἀντιρρήσεις, εἴς τινα δὲ σημεῖα ὡρισμένας βασικὰς ἀντιρρήσεις. Καὶ ἔχω βασικὰς ἀντιρρήσεις, διότι πρῶτον διατάξεις, αἱ ὁποῖαι κατὰ τὴν γνώμην μου ἔπρεπε νὰ ἀλλαχθοῦν ἀντὶ νὰ ἀλλάσσωνται, ἀντιστρόφως διὰ τῶν εἰσαγομένων σήμερον τροποποιήσεων, γίνωνται περισσότερον στριφναὶ καὶ ὀλιγώτερον ἀποδοτικαὶ διὰ τὸ Σῶμα. Τέλος δὲ πιστεύω ὅτι ὑπάρχει ἀτυχῶς εἰς τὸ νομοσχέδιον καὶ μία διάταξις, ἡ ὁποία κατὰ τὴν γνώμην μου ἀποτελεῖ προσωπικὴν διάταξιν. Θὰ ἀναπτύξω δι’ ὀλίγων τὰς ἐπὶ τῶν κυριωτέρων ἄρθρων ἀντιρρήσεις μου. Ὑπάρχει εἰς τὸν νόμον 2923 περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν ἡ διάταξις περὶ εὐδοκίμως περατωσάντων τὴν ὑπηρεσίαν των, ἀξιωματικῶν. Ἀποστρατεύονται ἀξιωματικοὶ μὲ τὸ δικαιολογητικὸν αὐτό. Θίγεται ἡ διάταξις αὐτὴ εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ἀλλὰ θίγεται ὑπὸ μορφὴν ὅλως τυπικῆς συμπληρώσεως τοῦ αἰτιολογικοῦ. Ἀλλά, κύριοι, προσωπικῶς εἶμαι βασικῶς ἀντίθετος πρὸς τὴν ὕπαρξιν τοῦ ὅρου τῆς ἀποστρατείας αὐτῆς. Δὲν δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ὅτι εὐδοκίμως ἐτερμάτισες τὴν σταδιοδρομίαν σου καὶ σὲ στέλνομεν σπίτι σου, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: Πρῶτον, διότι ποῖος μοῦ ἐγγυᾶται ὅτι γίνεται ὀρθὴ χρῆσις τοῦ ὅρου αὐτοῦ. Πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τῆς ἐθνικῆς ἀντιπροσωπείας ὅτι ἅπαντες οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν μὲ αὐτὸ τὸ αἰτιολογικὸν καὶ οἱ ὁποῖοι προσέφυγον εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, ἐδικαιώθησαν πλήρως παρὰ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Τοῦτο τὸ γεγονὸς καὶ μόνον δεικνύει ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ κάτι σάπιο ἔχει. Δεύτερον προεβλήθη ἡ δικαιολογία ὅτι ἐπειδὴ πρόκειται περὶ ἀξιωματικῶν οἱ ὁποῖοι, ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς πατρίδος καὶ οἱ ὁποῖοι εἰς τὸ τέλος εἶχον κάποιο σκούντημα, ὅτι θὰ ἔπρεπε φεύγοντες, νὰ μὴ φύγουν μὲ ρετσινιὰ καὶ ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἁπαλυνθῇ τὸ αἰτιολογικὸν τῆς ἀποστρατείας των. Κύριοι, δὲν θὰ ἤμουν ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ εἰσηγούμην νὰ ἀποστρατεύωνται μὲ ρετσινιὰ οἱ ἀξιωματικοί, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἄλλην, εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ὅταν ἕνας ἀξιωματικὸς ἔχῃ ψόγον τινά, πρέπει ὁ ψόγος αὐτὸς νὰ γράφεται εὐθαρσῶς καὶ βάσει αὐτοῦ τοῦ ψόγου νὰ ἀπομακρύνεται, διότι ἐὰν τὰ σκεπάζωμεν, ἐὰν τὰ κρύβωμεν, δημιουργοῦνται περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας, πιστεύει ὁ κόσμος ὅτι ἠδικήθησαν ἐσκεμμένως πρόσωπα, ἢ δημιουργοῦνται περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας γίνεται ἐκμετάλλευσις ἀπὸ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι καὶ ἔχουν τὸν ψόγον καὶ οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται ὡς ἀθῶαι περιστεραί. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πιστεύω ὅτι ἐνδείκνυται καὶ εἶναι συμφέρον διὰ τὸ στράτευμα, ὅταν ἕνας ἀξιωματικὸς ἔχει κάτι, νὰ τοῦ τὸ γράφωμεν. Ἄλλωστε τὰ χαρτιὰ αὐτὰ δὲν δίδονται εἰς τὴν δημοσιότητα καὶ ὅταν γράφουν αἱ ἐφημερίδες ὅτι ἀποστρατεύεται ὁ Α ἢ ὁ Β., δὲν γράφουν αἱ ἐφημερίδες διὰ ποῖον λόγον ἀποστρατεύεται. Ὅταν δὲ ὁ ἀξιωματικὸς θέλῃ νὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν λόγων τῆς ἀποστρατείας, θὰ εἶναι γραμμένοι εἰς τὰ χαρτιὰ καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν καὶ τὰς ὑποθέσεις εἰς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας καὶ τὰς συκοφαντίας, αἱ ὁποῖαι γίνονται σήμερον εἰς τὸν στρατόν, λόγῳ τῆς ὑπάρξεως τοῦ νόμου αὐτοῦ. Ἐξ αἰτίας τῶν λόγων ποὺ ἀνέπτυξα, εἶμαι τελείως ἀντίθετος πρὸς τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ὑπάρξεως εἰς τὸν νόμον περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τοῦ ὅρου, ἀποστρατεία ἀξιωματικῶν μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τοῦ εὐδοκίμως περατώσαντος τὴν σταδιοδρομίαν. Ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις εἰς τὸ παρὸν σχέδιον νόμου, ἡ ὁποία ἐπεκτείνει μίαν παλαιοτέραν διάταξιν τοῦ ἀρχικοῦ νόμου καὶ ἐξηγοῦμαι. Εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Συνταγματάρχου πρὸς ταξίαρχον. Οἱ κρινόμενοι, κρίνονται καὶ ὡς παραμένοντες εἰς τὸν βαθμόν, δηλαδή, ἡ γραμμὴ εἶναι ἡ ἑξῆς: Οἱ κατ’ ἐκλογὴν παραμένοντες εἰς τὸν βαθμόν, μὴ προακτέοι καὶ ἀποστρατευτέοι. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, ἐπιζητεῖται νὰ ἐπεκταθῇ ὁ θεσμὸς τοῦ παραμένοντος καὶ εἰς ὅλους τοὺς βαθμούς, ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ συν)ρχου καὶ κάτω μέχρι καὶ τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνθυπολοχαγοῦ. Κύριοι, θὰ ἤθελον, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, ὅτι νέοι ἀξιωματικοὶ ἐξερχόμενοι τῶν σχολῶν καὶ κατατασσόμενοι εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, διέπονται ἀκόμη ἀπὸ τὴν παιδικὴν νοοτροπίαν, ἡ ὁποία πολλὲς φορὲς τοὺς παρουσιάζει ὄχι ὡς λαμπροὺς ἀξιωματικοὺς εἰς τὸν βαθμόν των καὶ διὰ τοὺς ὁποίους φυσικὰ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὴν ἀρχήν, τόσον πολλὺ εὐμενεῖς κρίσεις. Γνωρίζω ἐκ πείρας ὅτι πολλοὶ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι ὡς σημαιοφόροι, ὡς ἀνθυπολοχαγοί, ἐθεωροῦντο ὡς ἐπιπόλαιοι, ὡς μὴ ἔχοντες μεγάλην προσήλωσιν εἰς τὸ καθῆκον κ.τ.λ. καθὼς προχωροῦσαν καὶ ἐπίεζαν τὸ μυαλό τους, ἤρχισαν νὰ ἐξελίσσωνται καὶ νὰ γίνωνται καλοὶ ἀξιωματικοὶ καὶ εἰς τὸ τέλος νὰ ἐξελίσσωνται εἰς ἀρίστους ἀξιωματικούς. Ἐὰν κύριοι ἴσχυε νόμος, ὁ ὁποῖος, νὰ ἔλεγε, ὅτι κρατῶ παραμένοντα εἰς τὸν βαθμὸν ἕναν ἀνθυπολοχαγόν, τότε ὁ καλὸς αὐτὸς ἀξιωματικὸς θὰ εἶχε χαθῆ διὰ τὸν κόσμον, διότι ἀντιλαμβάνεσθε τὴν πικρίαν ἑνὸς νέου ἀξιωματικοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ βλέπῃ νὰ παραγκωνίζεται, νὰ ὑποσκελίζεται καὶ νὰ τὸν ὑπερπηδοῦν νεώτεροί του. Χάνει ἀμέσως τὸ ἠθικόν του, χάνει κάθε ἔφεσιν γενικῶς πρὸς ἀπόδοσιν καὶ αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις θὰ προσθέσουν εἰς τὸ παθητικόν των ἕναν ἀκόμη κακὸν ἀξιωματικόν, ἐνῷ ἠμποροῦσε, ἐπαναλαμβάνω, ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς, ἀργότερα νὰ ἐξελιχθῇ. Τίθεμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ λέγω, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Ὑπουργὸς ἐπέμενεν ὁπωσδήποτε νὰ συμπεριληφθῇ καὶ ἡ τροπολογία αὐτή, θὰ ἐπρότεινα ἐν τελικῇ ἀναλύσει τὴν παραμονὴν τοῦ ὅρου παραμένοντος διὰ τὰς κρίσεις ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ τοῦ λοχαγοῦ μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ταγματάρχου καὶ τοῦτο, διότι οἱ ἀξιωματικοί, ὅπως γνωρίζετε, διαιροῦνται εἰς τρεῖς κατηγορίας. Εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ κατωτέρου, τοῦ ἀνωτέρου καὶ τοῦ ἀνωτάτου. Ἑκάστη μετάβασις ἀπὸ τῆς μιᾶς κατηγορίας εἰς τὴν ἄλλην ἀποτελεῖ σταθμὸν εἰς τὴν σταδιοδρομίαν τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ τοῦτο διότι εἶναι ἄλλαι αἱ εὐθῦναι, ἄλλαι αἱ ἁρμοδιότητες, ἀλλὰ καὶ ἄλλα τὰ καθήκοντα τοῦ ἀξιωματικοῦ ἀνὰ πᾶσαν τῶν 3 αὐτῶν κατηγοριῶν. Εἶναι ἕνα βῆμα μεγάλο διὰ τὸν ἀξιωματικόν, ὅταν ἀπὸ κατώτερος γίνῃ ἀνώτερος. Ἐτέθη καὶ ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν νὰ τεθῇ ὁ θεσμὸς τοῦ παραμένοντος εἰς τὸν βαθμὸν ἀπὸ λοχαγοῦ πρὸς ταγματάρχην. Ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ μὴ τὸ ἔβλεπον οὔτε αὐτό, διότι φοβοῦμαι ὅτι ἡ νοοτροπία τῶν Ἑλλήνων δὲν εἶναι εἰθισμένη εἰς τὸ νὰ δέχεται τὰς καθυστερήσεις εἰς τὴν σταδιοδρομίαν του, ὅπως γίνεται δεκτὸν πιθανῶς εἰς τὰ ἄλλα κράτη. Προκειμένου περὶ ἄλλων κρατῶν πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας, κύριοι βουλευταί, ὁμιλῶ διὰ τὸ ναυτικόν, ὅτι εἰς τὸ ἀμερικανικὸν καὶ βρεττανικὸν ναυτικὸν ὑπάρχει παρομοία διάταξις. Δὲν γνωρίζω διὰ τὸν στρατόν. Ὁ συνάδελφος κ. Ἰατρίδης πιθανῶς νὰ γνωρίζῃ σχετικῶς. Ὑπάρχει μία ἄλλη διάταξις, ἡ ὁποία ὁρίζει τὴν ἀπονομὴν τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ εἰς ἀξιωματικὸν ἀποστρατευθέντα. Κύριοι βουλευταί, εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ προσέξωμεν καὶ θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν καὶ διὰ τὸ παρὸν καὶ διὰ τὸ μέλλον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ παρελθόν. Ὑπάρχει μία ἀνισότης μεταχειρίσεως τῶν ἀξιωματικῶν μεταξὺ τῶν 3 κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, εἰς τὸ ζήτημα τῶν ἐξερχομένων. Λόγῳ μακρᾶς παραδόσεως εἰς τὸ Β. ναυτικόν, ἀξιωματικὸς ὁ ὁποῖος ἀποστρατεύεται κατ’ αὐτόματον τρόπον ἀποστρατευόμενος λαμβάνει τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Πλὴν τῆς περιπτώσεως ἀποστρατείας πλοιάρχου, ὁπότε διὰ νὰ λάβῃ ὁ ἀποστρατευόμενος τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποναυάρχου ἀποφασίζει τὸ ἀνώτατον ναυτικὸν συμβούλιον. Εἰς ὅλας τὰς ἄλλας περιπτώσεις ἡ ἀπονομὴ τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ εἶναι αὐτόματος. Εἶναι μία παράδοσις εἰς τὸ Β. ναυτικόν, ἡ ὁποία εἶναι ἀντιγραφὴ ἐκ τῶν νόμων τῶν ξένων στρατῶν. Διὰ τὸν στρατὸν ὑπῆρχε μία παρομοία διάταξις, νομίζω ὅτι κατηργήθη ὅταν ἐδόθησαν ἔκτακτοι δικαιοδοσίαι εἰς τὸν Ἀρχιστράτηγον, δὲν εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος. Νομίζω ὅτι σήμερον καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἐπανέλθῃ, ἀλλὰ ἐπανέρχεται ὑπὸ διάφορον μορφὴν τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἐξηγήσω. Ἐπανέρχεται ὑπὸ τὴν ἑξῆς μορφήν. Πρῶτον ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς ἀποστρατευόμενος δύναται νὰ τύχῃ τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ, μόνον ἐὰν ἔχῃ ταχθῇ εἰς ὡρισμένον πίνακα κρίσεως. Ἐξηγοῦμαι κύριοι. Ἕνας ἀξιωματικὸς ὅταν φθάνῃ ὑψηλὰ ἰδίως καὶ ἀποστρατεύεται σημαίνει ὅτι ἐσκόνταψε κάπου. Ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ ἔχουν προσφέρει ὑπηρεσίας εἰς τὴν πατρίδα καὶ ἐπαξίως ἔφθασαν εἰς τὸν βαθμὸν τὸν ὁποῖον φέρουν. Εἶναι δυνατὸν ὅμως, ἕνας ἀξιωματικὸς νὰ θεωρηθῇ ὅτι δὲν εἶναι ἱκανὸς διὰ τὸν πάρα πάνω βαθμόν. Οὗτος θὰ χαρακτηρισθῇ ὡς μὴ προακτέος. Ὅταν χαρακτηρισθῇ διὰ τῆς κρίσεως ὡς μὴ προακτέος, σημαίνει ὅτι δὲν πρέπει νὰ πάῃ πάρα πάνω, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν τοῦ ἀναγνωρίζομε τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας προσέφερε καθ’ ὅλην του τὴν ζωὴν εἰς τὴν πατρίδα. Καὶ μὲ τὴν σκέψιν αὐτὴν εἰς ὅλους τοὺς ξένους στρατοὺς καὶ εἰς τὸ Β. ναυτικὸν παρ’ ἡμῖν, ὑπάρχει ἡ διάταξις τῆς αὐτομάτου προαγωγῆς, ὅπως σᾶς ἐξήγησα προηγουμένως εἰς τὴν ὁποίαν περιλαμβάνονται καὶ αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἀποστρατεύονται ὡς μὴ προακτέοι. Βεβαίως ἀποκλείονται τῆς αὐτομάτου προαγωγῆς ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ἀπόφασις πειθαρχικοῦ συμβουλίου διὰ πράξεις ἀτιμωτικὰς ἢ διὰ πράξεις ἀντιβαινούσας πρὸς τὸ ἐθνικὸν καθῆκον. Δηλαδὴ ὑπάρχει ἕνας σαφὴς διαχωρισμός. Θὰ ἤθελον, κύριοι, νὰ ἔβλεπον τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἐπεκτεινομένην καὶ εἰς τὸν στρατόν μας, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία πλήρης ἰσότης μεταχειρίσεως μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Διαφωνῶ ἐπίσης μὲ τὴν διάταξιν ἡ ὁποία προτείνεται πρὸς ψήφισιν καὶ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς σημείου. Ἡ διάταξις αὐτὴ προβλέπει, κύριοι βουλευταί, ὅτι ἀξιωματικὸς διὰ νὰ τύχῃ τῆς ἀπονομῆς τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ ἐν ἀποστρατείᾳ κρίνεται παρὰ τοῦ ἀνωτάτου στρατιωτικοῦ συμβουλίου. Ἐπειδὴ ὁ νομοθέτης ἐπιθυμεῖ νὰ δώσῃ μίαν ἀναδρομικὴν ἰσχὺν εἰς τὸ μέτρον αὐτό, λέγει ὅτι δύνανται καὶ οἱ ἀξιωματικοί, ἐπαναλαμβάνω οἱ εὑρισκόμενοι ἀπὸ ἐτῶν ἐν ἀποστρατείᾳ δύνανται νὰ τύχωσι τῆς ἀπονομῆς τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ διὰ προσωπικῆς αἰτήσεώς των πρὸς τὸν ἁρμόδιον Ὑπουργὸν ὁ ὁποῖος παραπέμπει τὴν ὑπόθεσιν διὰ ν’ ἀποφανθῇ τὸ ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον.

§34Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀφορᾷ ὡρισμένην περίοδον...

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ ὄχι διακοπάς.

§36Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω...

§37Α. ΚΟΚΚΕΒΗΣ. Ἀφορᾷ τὴν περίοδον 1949–50. Μόνον μίαν περίοδον ὡρισμένην.

§38Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Μάλιστα. Ὑπάρχει ἕνα ἐπικίνδυνον σημεῖον εἰς τὴν διάταξιν αὐτὴν τὸ ὁποῖον θέλω νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας. Εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος νὰ γίνῃ ἀναδρομικὴ χρῆσις τῆς διατάξεως, διότι τοῦτο εἶναι τὸ δίκαιον, ἀλλὰ ὄχι κατὰ τὸν τρόπον ποὺ προτείνεται. Θὰ θέσω ὑπ’ ὄψει σας τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Ὑπάρχουν σήμερον ὑποστράτηγοι ἐν ἀποστρατείᾳ, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα διὰ νὰ τύχουν τῆς ἀπονομῆς τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντιστρατήγου καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι κατὰ πολὺ ἀρχαιότεροι τῶν μελῶν τοῦ σημερινοῦ ἀνωτάτου στρατιωτικοῦ συμβουλίου. Καὶ ἔχετε ὑπ’ ὄψει σᾶς, κύριοι, ὅτι πολλοὶ τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ εὑρισκομένων στρατηγῶν ἔτυχε νὰ ἔχουν ὑφισταμένους ὑπὸ τὰς διαταγάς των μέλη τῆς σημερινῆς ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος καὶ εἶναι πιθανόν τινές τῶν ἐν ἀποστρατείᾳ, εἴτε νὰ ἔχουν τιμωρήσει, εἴτε νὰ ἔχουν κρίνει δυσμενῶς τοὺς ὑφισταμένους των ἀξιωματικούς, τινὲς τῶν ὁποίων θὰ εἶναι μέλη τοῦ ἀνωτάτου στρατιωτικοῦ συμβουλίου τὸ ὁποῖον θὰ καλεῖται διὰ νὰ τοὺς κρίνῃ. Καὶ διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ δι’ ἄλλους οἱ ὁποῖοι ἀντίκεινται πρὸς πᾶσαν ἔννοιαν ἱεραρχίας καὶ δικαίου, ἐπιβάλλεται πᾶς τις νὰ κρίνεται παρὰ τῶν φυσικῶν αὐτοῦ δικαστῶν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν, εἰσηγοῦμαι ὅπως γίνῃ δεκτὴ τροπολογία κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ ἀπονομὴ τοῦ ἀνωτέρου βαθμοῦ εἰς τοὺς ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικούς, ἀφοῦ ἐπεκταθῇ εἰς ἀναδρομικότητα γίνεται κατόπιν ἀποφάσεως συμβουλίου ἀποτελουμένου ἐξ ἀρχαιοτέρων τοῦ κρινομένου ἀποστρατευθέντος ἀξιωματικοῦ, καὶ τὸ ὁποῖον συμβούλιον νὰ συσταθῇ κατόπιν κοινῆς ἀποφάσεως ὅλων τῶν κομμάτων, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ καμμία πολιτικὴ ἐκμετάλλευσις. Διότι δὲν συμφέρει, κύριοι, νὰ ἔχωμεν ἐκμετάλλευσιν πολιτικὴν τῶν σωμάτων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Πρέπει νὰ ἀποστρακίζωμεν κάθε τὶ παρόμοιον. Συμφέρει εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ὄχι μόνον νὰ εἴμεθα δίκαιοι, ἀλλὰ καὶ νὰ φαινώμαστε τοιοῦτοι. Καὶ μὲ τὴν σκέψιν αὐτήν, εἰσηγοῦμαι θερμῶς ὅπως γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ προτεινομένη γνώμη. Μία ἄλλη διάταξις ἡ ὁποία μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον κ. βουλευταί, εἶναι ἡ διάταξις διὰ τῆς ὁποίας ἱδρύεται ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῶν ὅπλων. Καὶ εἶμαι ἀντίθετος διὰ λόγους γενικῆς ἀρχῆς. Κύριοι, ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου, εἶναι βαθμὸς ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ. Οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ ἢ οἱ γενικοὶ ἀξιωματικοί, εἶναι, ταξίαρχος ὑποστράτηγος, ἀντιστράτηγος. Τὸ γράμμα τοῦ νόμου, ἀλλὰ καὶ αἱ ἁρμοδιότητες, αἱ ὁποῖαι συνίστανται βάσει τῶν κειμένων νόμων εἰς τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, εἶναι ἀπολύτως γενικῆς μορφῆς, δηλαδὴ ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς ὀφείλει νὰ εἶναι κατάλληλος νὰ ἀναλάβῃ τὴν ἐκτέλεσιν ὑπηρεσίας εἰς οἱονδήποτε κλάδον καὶ εἰς οἱανδήποτε μονάδα τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ ὅτι ἔχω ἀνώτατον ἀξιωματικὸν ἱκανὸν μόνον διὰ νὰ διοικήσῃ ἕνα σύν)γμα ἢ μίαν ταξιαρχίαν πυροβολικοῦ. Δὲν ἠμπορῶ νὰ εἴπω ὅτι ἔχω ἱκανὸν ἕναν ταξίαρχον τῶν τεθωρακισμένων, ὁ ὁποῖος θὰ διοικήσῃ μόνον τεθωρακισμένα. Πρέπει νὰ εἶναι εἰς θέσιν ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς νὰ καταλάβῃ θέσεις γενικάς. Δηλαδὴ νὰ πηγαίνῃ διοικητὴς ταξιαρχίας, διοικητὴς μεραρχίας, ὁπουδήποτε ὑπάρχει τοποθετημένη θέσις ταξιάρχου. Διὰ τῆς ὑπὸ ψήφισιν προτάσεως προτείνεται οὐσιαστικῶς ἡ διαίρεσις τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν εἰς δύο κατηγορίας. Εἰς πρώτης ποιότητος ταξιάρχους καὶ εἰς δευτέρας ποιότητος ταξιάρχους. Ὅσον ἀφορᾷ, κύριοι, τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον ἀνέπτυξεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος καὶ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, στρατηγὸς Ἰατρίδης, ὅτι ὑπάρχουν ἀξιωματικοὶ ἱκανοὶ εἰς τὸ ὅπλον των, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶναι ἀδύνατον ἐν συσχετισμῷ πρὸς τοὺς ἄλλους νὰ προαχθοῦν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου διότι στεροῦνται τῆς ἀπαιτουμένης γενικῆς μορφώσεως — πιστεύω ἀπολύτως ὅτι παρὰ τὸ ὅτι ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἄριστοι εἰς τὸ ὅπλον τους, ἐφ’ ὅσον στεροῦνται ὅπως λέγει καὶ ὁ ὑπὸ ψήφισιν νόμος τῶν γενικῶν προσόντων ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν κατάληψιν θέσεων ταξιάρχου — πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ μείνουν συνταγματάρχαι καὶ ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ προαχθοῦν εἰς ταξιάρχους. Διότι, προσέξατε, ὅτι δημιουργοῦμεν πρωτοκλασάτους ταξιάρχους καὶ δευτεροκλασάτους ταξιάρχους. Καθαρὲς κουβέντες. Εἶναι ἐπικίνδυνον αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§39Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. Οἱ ταξίαρχοι αὐτοὶ θὰ καταλάβουν ὀργανικὰς θέσεις ταξιάρχων τῶν ὅπλων. Προβλέπονται θέσεις ὀργανικαὶ ταξιάρχων τῶν ὅπλων. Δὲν εἶναι γενικαὶ θέσεις.

§40Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ εἶναι. Αὐτὸ σημαίνει ἀνώτατος ἀξιωματικός. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνῃ ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§41Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτή, δὲν εἶναι μόνον τολμηρά, ἀλλὰ θὰ συντελέσῃ εἰς τὴν ἀποσύνθεσιν τοῦ Στρατοῦ. Παρομοιάζει μὲ τὴν διάταξιν τῆς δημιουργίας τοῦ σώματος τῶν ἐπιτελῶν πρὸ τοῦ 1912, ἡ ὁποία ἦτο ὁ κυριώτερος παράγων, ὁ ὁποῖος συνετέλεσεν εἰς τὸ νὰ γίνῃ καὶ ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1909. Μετὰ τὸν πόλεμον τοῦ 1912 κατηργήθη ἡ διατήρησις τῶν ἀξιωματικῶν. Τὸ κράτος καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ ἡ ἀνωτάτη διοίκησις, ἂν δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἱκανότητα νὰ διακρίνουν τοὺς ἀξιωματικοὺς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ προσόντα νὰ γίνουν ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, δὲν εἶναι ἄξιαι νὰ ὑπάρχουν καὶ νὰ διοικοῦν τὴν χώραν. Αὐταὶ αἱ διατάξεις εἶναι τὰ μέγιστα ἐπικίνδυνες διὰ τὴν συνοχὴν τοῦ στρατεύματος ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ὁμαλότητα τῆς χώρας (χειροκροτήματα).

§42Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Εἶμαι πολὺ εὐτυχὴς διότι συνάδελφος τῆς περιωπῆς τοῦ κ. Χαβίνη, εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν ἄποψίν μου.

§43Ι. ΠΑΠΑΡΤΕΜΙΟΥ. Οἱ προαγόμενοι ἀξιωματικοὶ διὰ νὰ καταλάβουν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου καὶ οἱ ὁποῖοι μπαίνουν εἰς πίνακας — καὶ λέγομεν πίναξ προαγομένων Συν)ρχων εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου — προάγονται διὰ νὰ καταλάβουν θέσεις γενικὰς καὶ διὰ νὰ καταλάβουν θέσιν εἰς αὐτὸν τὸν βαθμὸν τὸ ὑπαξιάρχου τῶν ὅπλων των. Διότι κρίνεται ἀναγκαῖον, ὁ ἀξιωματικὸς ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα νὰ εἶναι ἐγγύτερον πρὸς τὸ ὅπλον του. Ἂν δὲ ὁ συν)χης προέρχεται ἀπὸ τὸ πυροβολικὸν νὰ διοικῇ τὸ πυροβολικὸν ἐκ τῆς θέσεως αὐτῆς ποὺ ἔχει προσανατολισμὸν καλύτερον. Θὰ ἦτο πλάνη ὅπως εἰσηγῆται ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος τῆς μειοψηφίας, εἰς τὴν θέσιν αὐτοῦ τοῦ ὅπλου νὰ ἐβάζαμεν ἀξιωματικὸν ἀνωτάτου βαθμοῦ, ταξίαρχον, ἄλλου ὅπλου. Δηλαδὴ εἰς τὸν κλάδον τοῦ ὅπλου τοῦ πεζικοῦ νὰ μπῇ ὁ χθεσινὸς συνταγματάρχης τοῦ μηχανικοῦ. Εἶναι ἀνάγκη εἰς αὐτὰς τὰς βαθμίδας τοῦ ταξιάρχου, τοῦ ἀνωτάτου ἀξιωματικοῦ τοῦ ὅπλου νὰ εὑρεθῇ ὁ ἁρμόδιος προερχόμενος ἐκ τοῦ ὅπλου του ἀνώτατος ἀξιωματικός.

§44Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Τότε κ. συνάδελφε, θὰ συμφωνήσω μόνον ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου θὰ ὑπεβιβάζετο καὶ θὰ συμπεριλαμβάνετο εἰς τὴν κατηγορίαν τοῦ ἀνωτέρου ἀξιωματικοῦ καὶ ὄχι τοῦ ἀνωτάτου. Εἰσάγεται, κύριοι, πρὸς ψήφισιν ἐπίσης, μία διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας ἀντιστράτηγοι κατέχοντες μίαν τῶν θέσεων ἀρχηγοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. διοικητοῦ στρατιᾶς ὡς καὶ οἱ ἀντίστοιχοι πρὸς αὐτοὺς ἀρχηγοὶ τῶν Γενικῶν Ἐπιτελείων Στρατοῦ, Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας, ὅπως δι’ αὐτοὺς εἰδικῶς ἡ νομοθετημένη καὶ ὑπάρχουσα 8ετία διὰ τὴν παραμονὴν τοῦ ἀνωτάτου βαθμοῦ, μὴ ἰσχύῃ ἀλλὰ δύναται δι’ ἀποφάσεως τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρατείνεται ἡ παραμονὴ τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι κατέχουν μίαν τῶν θέσεων αὐτῶν, ἐπὶ ἀρκετὰ ἔτη καὶ οὐχὶ πάντως πέραν τῆς καταλήψεως παρὰ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Κύριοι πιστεύω ὅτι ἡ διάταξις αὐτή, ὅπως εἰσάγεται θὰ ἔχῃ καταστρεπτικὴν συνέπειαν διὰ τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Φαντάζεσθε, κύριοι, ὅτι ὑπάρχουν ἀντιστράτηγοι, οἱ ὁποῖοι θὰ πρέπει νὰ παραμείνουν πέραν τῆς ὀκταετίας, μόνον ἐφ’ ὅσον θὰ κατέχουν μίαν ἐκ τῶν θέσεων ἢ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. ἢ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.Σ. ἢ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Στρατιᾶς; Ἀντιλαμβάνεσθε τὶ πρόκειται νὰ γίνεται διὰ νὰ καταλάβουν μίαν ἐκ τῶν θέσεων αὐτῶν καὶ ἑπομένως διὰ νὰ ἐξασφαλίζουν τὴν ἐπὶ μακρότερον χρόνον παραμονήν των εἰς τὰ στελέχη; Ἀντιλαμβάνεσθε τὸν ἀλληλοσπαραγμὸν ὁ ὁποῖος θὰ ἐκσπάσῃ μεταξὺ τῶν ἀξιωματικῶν τῶν βαθμῶν αὐτῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε τὴν ἔλλειψιν συναδελφότητος, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν μεταξύ των οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοὶ ὅταν θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι, διὰ νὰ ἐξελίσσωνται ἐπὶ εὐνοϊκωτέρας βάσεως, θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ ὑποσκελίσουν καὶ νὰ φᾶνε οἱ μὲν τοὺς δέ; Λυποῦμαι πάρα πολύ, ἀλλὰ προβλέπω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἐὰν ψηφισθῇ καὶ γίνῃ νόμος θὰ δημιουργήσῃ πολλὰ τὰ κακὰ εἰς τὸν τόπον. Θὰ αὐξήσῃ τρομερὰ τὴν ὑπάρχουσαν φιλοδοξίαν καὶ θὰ τὴν μετατρέψῃ εἰς ἀρριβισμόν. Καὶ ἐὰν ἡ φιλοδοξία εἶναι χρήσιμος καὶ ἀναγκαία εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ὁ ἀρριβισμὸς ὅμως εἶναι ἐκεῖνος ποὺ καταστρέφει τὰς ἐνόπλους δυνάμεις.

§45Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ἡ διάταξις αὐτὴ θέλει νὰ μονιμοποιήσῃ τὸν μέχρι τοῦδε ἰσχύσαντα ἀρριβισμόν.

§46Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Βεβαίως δέχομαι τὴν σκέψιν τοῦ εἰσηγητοῦ καὶ τὴν σκέψιν τοῦ νομοθέτου, ὅτι εἶναι ἀνεπαρκὴς ὁ χρόνος τῆς ὀκταετίας, ὥστε ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς νὰ κλείσῃ ὅλον τὸν κύκλον τῶν καταλλήλων θέσεων, ποὺ ὀφείλει νὰ κλείσῃ ὥστε νὰ φθάσῃ εἰς τὴν κορυφὴν τῆς ἡγεσίας. Ἀλλὰ διὰ ποῖον λόγον, κύριοι, νὰ προσπαθοῦμεν νὰ εὑρίσκωμεν τὴν λύσιν τοῦ θέματος εἰς διατάξεις τοιαύτης μορφῆς, αἱ ὁποῖαι ἄλλωστε καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν εἰσάγονται πρὸς συζήτησιν καὶ τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἐμφανίζονται ὅτι εἶναι ἀτελεῖς, δοθέντος ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ὁ εἰσάγων εἰς τὸ νομοσχέδιον τὴν διάταξιν αὐτήν, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην διὰ νὰ ὑπερκάμψῃ τὰς δυσκολίας τῆς ὀκταετίας εἰς τὸν Στρατόν, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀνάγκην διὰ τοῦ ἄρθρου 13 παρ. 2 νὰ προσπαθήσῃ νὰ δώσῃ τὴν λύσιν διὰ τὴν περίπτωσιν ἄλλων ἀξιωματικῶν. Αὐτὴ καὶ μόνη ἡ συνύπαρξις τοῦ ἄρθρου 13 παρ. 1 μὲ τὴν προκειμένην περίπτωσιν δείχνει τὴν ἀτέλειαν τῆς προκειμένης διατάξεως. Καὶ θὰ εἰσηγηθῶ τὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου πιστεύω. Διότι πιστεύω, ὅτι δὲν ἀρκεῖ νὰ κρίνω καὶ νὰ ἐπικρίνω, πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ προτείνω καὶ νὰ ἔχω μίαν θετικὴν ἔκφρασιν γνώμης ἐπὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν. Κύριοι, εἰς τὸ μόνον Κράτος, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἡ ὀκταετία εἶναι τὸ Ἑλληνικόν. Διὰ ποῖον λόγον νὰ ὑπάρχῃ ἡ ὀκταετία εἰς τὸν βαθμὸν τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν. Τὸ τίμιον, τὸ ἠθικόν, τὸ καλὸν διὰ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, τὸ καλὸν διὰ τὰς Κυβερνήσεις τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἔχουν πλήρη δυνατότητα νὰ ἐπιλέγουν, θὰ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ καταργηθῇ ἡ ὀκταετία καὶ νὰ ἀφεθῇ ἡ σταδιοδρομία τῶν ἀξιωματικῶν ἐλευθέρα μέχρις οὗ καταλαμβάνονται οὗτοι παρὰ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Αὐτὰ συμβαίνουν εἰς ὅλον τὸ κόσμον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι, νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ περὶ ὀκταετίας ἔχει θεσπισθῆ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν κατωτέρων διὰ νὰ ἀπαλλαγοῦν τῶν ἀνωτέρων. Ἀλλὰ ἀλλοίμονον ἐὰν νόμοι, οἱ ὁποῖοι διέπουν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, βασίζονται ἐπὶ τῆς ἐφέσεως τὴν ὁποίαν ἔχουν κατώτεροι εἰς τὸ νὰ φᾶνε τοὺς ἀνωτέρους. Οἱ κατώτεροι θὰ προαχθοῦν καὶ αὐτοὶ μὲ τὴν σειράν των, οἱ ἀνώτεροι δὲ οἱ μὴ ἀποδίδοντες βάσει τῶν κειμένων νόμων δύνανται διὰ χιλίους λόγους νὰ ἀπομακρυνθοῦν. Δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ θεσπίζωμεν διάταξιν ὡσὰν αὐτὴν τῆς ὀκταετίας, ἡ ὁποία μᾶς ὑποχρεώνει ἤδη σήμερον νὰ κάμωμεν ἐξαίρεσιν διὰ τοὺς τρεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ κατέχουν αὐτὰς τὰς θέσεις. Μᾶς ὑποχρεώνει νὰ κάμωμεν μίαν προσωπικὴν διάταξιν διὰ νὰ περισωθῇ ἕνας ἱκανώτατος ἀξιωματικός. Ἡ λύσις πρέπει νὰ εἶναι εὐθαρσῶς τιμία καὶ μὲ εὐρύτητα ἀντιλήψεως. Κατάργησις τῆς ὀκταετίας, ἐλεύθερον τὸ ὅριον ἡλικίας. Ἔχει ἡ Κυβέρνησις πλήρη εὐχέρειαν ἐπιλογῆς τοῦ ἀρίστου μεταξὺ τῶν ἀνωτέρων νὰ τὸν τοποθετήσῃ εἰς οἱανδήποτε θέσιν θέλει καὶ ἐὰν νομίζῃ ὅτι ὑπάρχει συμφόρησις πρὸς τὰ κάτω ἔχει ἐπίσης ἡ Κυβέρνησις βάσει τῶν κειμένων νόμων ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποστρατεύσῃ ὅσους καὶ ὅποιους ἀξιωματικοὺς θέλει, ὥστε νὰ δώσῃ τὴν διέξοδον πρὸς τοὺς κατωτέρους. Εἶμαι βασικῶς ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία φοβοῦμαι ὅτι θὰ δημιουργήσῃ πάρα πολὺ κακὰς ἐξελίξεις εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Κύριοι, ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη διάταξις, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχήν σας, διότι πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ γενικωτέρους δυσμενεῖς ἀντικτύπους ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Εἶναι μία ἁπλῆ διάταξις, εἶναι μία λεπτομέρεια καὶ ἴσως θὰ ἐκπλήττεσθε διατὶ ἀποδίδω τόσην σημασίαν εἰς τὴν λεπτομέρειαν αὐτήν. Θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγα τινὰ ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 13 παρ. 1. Πρόκειται περὶ τῆς διατάξεως ἐκείνης, ἡ ὁποία προβλέπει ὅτι ταξίαρχοι τοῦ ἀναθεωρητικοῦ δικαστηρίου προερχόμενοι ἐκ τῶν ὅπλων τοῦ ναυτικοῦ καὶ τῆς ἀεροπορίας, ἐφ’ ὅσον εἶναι νεώτεροι εἰς τὴν κατάταξιν ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς ξηρᾶς παραμένουν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου τοῦ ἀναθεωρητικοῦ μέχρις οὗ τοὺς φθάσουν οἱ ἐκ τοῦ στρατοῦ προερχόμενοι. Κύριοι, εἰς τὴν προκειμένην διάταξιν, ἡ ὁποία εἶναι μία λεπτομέρεια, διαβλέπω μεγαλυτέρους κινδύνους καὶ ἀνησυχῶ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς εἴπω προηγουμένως ὅτι ὅταν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα καὶ νὰ ὁμιλῶ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ξεχνῶ ὅτι ἤμην ναύαρχος καὶ δὲν πρόκειται ἐδῶ νὰ ἔρχωμαι μὲ ἰδιαιτέραν ἀγάπην νὰ βλέπω τὰ σημεῖα τὰ ἀφορῶντα τὸ ναυτικόν.

§47Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν θὰ ἦτο κακὸν αὐτό.

§48Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Αἱ εἰσηγήσεις μου θὰ ἦσαν διαβληταί, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν θέλω δι’ οἱονδήποτε λόγον. Ἀλλά, κύριοι, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας τὴν ἑξῆς ἀνησυχίαν, ἡ ὁποία μὲ κατέχει ἐκ τοῦ λόγου αὐτοῦ καὶ ἡ ἀνησυχία εἶναι ἡ ἀκόλουθος. Καλῶς ἤ κακῶς, δὲν εἶναι τοῦ παρόντος καὶ ἐλπίζω πάντως ὅτι θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ἄλλην συζήτησιν ἐπὶ ἄλλου νομοσχεδίου νὰ ἀναπτυχθοῦν αἱ ἀπόψεις ἐπὶ τῆς χρησιμότητος καὶ ἐπὶ τῆς ὀρθότητος τῶν περὶ Γ.Ε.ΕΘ.Α. κειμένων διατάξεων. Πάντως ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι σήμερον εἰς τὸ Β. Ναυτικὸν καὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν ἔχει δημιουργηθῆ ἡ ἐντύπωσις ὅτι τὰ δύο αὐτὰ ὅπλα καταδυναστεύονται ἀπὸ τὸν Στρατόν. Δὲν ἐπιτίθεμαι κατὰ τοῦ Στρατοῦ, οὔτε ὑπεραμύνομαι τοῦ Ναυτικοῦ. Κρίνω τὰ θέματα, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία ἰσορροπία μεταξὺ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, διότι ἐὰν δὲν ἔχωμεν ἰσορροπίαν μεταξὺ τῶν τριῶν σκελῶν, θὰ καταντήσωμεν κουτσοί, καὶ ὁ κουτσὸς δὲν πηγαίνει μακρυά. Ὅταν ὑπάρχῃ διάταξις ἡ ὁποία θέτει εἰς ἥσσονα μοῖραν τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας, φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἔχῃ ἄσχημον ἀντίκτυπον ἐπὶ τοῦ ἠθικοῦ τῶν ἀξιωματικῶν. Θὰ ἐνισχύσῃ τὴν ἐντύπωσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει, ὅτι ὁ Στρατὸς καταδυναστεύει τὰ ἄλλα ὅπλα καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις αὐτή. Ἄλλωστε ὑπάρχει ἐν ἰσχύϊ μέχρι τῆς ὥρας αὐτῆς ὁ νόμος ὁ ρυθμίζων τὴν ἀρχαιότητα τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ ὁ ὁποῖος λέγει ὅτι μέχρι τοῦ συνταγματάρχου ἔχουν τὴν ἀρχαιότητα τῆς ἐξόδου των ἀπὸ τὰς σχολάς, ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ δὲ τοῦ ταξιάρχου καὶ ἄνω, τὴν ἀρχαιότητα ἀπὸ τῆς προαγωγῆς εἰς ταξίαρχον. Διὰ τῆς τροποποιήσεως σήμερον ἡ διάταξις αὐτὴ περιλαμβάνει καὶ τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου καὶ παραμένει ἀπὸ τοῦ ὑποστρατήγου καὶ ἄνω ὡς ἀρχαιότης ἀπὸ τῆς προαγωγῆς εἰς ὑποστράτηγον. Εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν αὐτὴν καὶ πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ διότι ἄλλως θὰ καταφέρωμεν ἠθικὸν πλῆγμα εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν. Προσέξατε τοῦτο, κύριοι βουλευταί. Ὑπάρχει τέλος, μία προσωπικὴ διάταξις. Εἶναι ἡ διάταξις τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 13, ἥτις ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν: Ἀξιωματικὸς ὅστις προήχθη κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, ἢ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, καὶ ὅστις ἀπὸ τῆς προαγωγῆς του μέχρι σήμερον ἔχει διανύσει 8ετίαν καὶ ἄρα ἔδει νὰ ἀποστρατευθῇ, διὰ τῆς προτεινομένης διατάξεως τυγχάνει εἰδικῆς μεταχειρίσεως καὶ τὸ χρονικὸν διάστημα κατὰ τὸ ὁποῖον κατεῖχε τὸν βαθμὸν τοῦτον μέχρις οὗ οἱ ἀρχαιότεροί του συμβαδίσουν διὰ τὴν περαιτέρω σταδιοδρομίαν, δὲν ὑπολογίζεται ὡς διανυθὲν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦτον, ἀλλὰ εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου. Ἀγνοῶ τὰ ἐνδιαφερόμενα πρόσωπα, κρίνω τελείως ἀντικειμενικῶς, ὀφείλω ὅμως νὰ ἐπισημάνω ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν προσωπικὴ διάταξις. Ἀλλά, κύριοι, ἀφ’ ἧς προήχθη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου οὗτος ἔφερε τὴν στολὴν τοῦ ταξιάρχου, εἶχε τὸν βαθμὸν, ἐλάμβανε τὸν μισθὸν τοῦ ταξιάρχου καὶ ἤσκει τὰς ἁρμοδιότητας τῆς θέσεως ταύτης, ἔχων ὅλα τὰ πλεονεκτήματα τοῦ βαθμοῦ του, τὸ ὅτι ἔχασε τὴν ἀρχαιότητά του δὲν ἔχει σημασίαν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ συνταγματάρχης ἐνῷ ἦτο ταξίαρχος; Ἀλλὰ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνάγκην τῶν ὑπηρεσιῶν του, νομίζω, ὅτι τὸ ὀρθότερον θὰ ἦτο ἡ κατάργησις τῆς 8ετίας, ἢ ἂν δὲν ἤθελεν αὐτὸ ἂς τὸν τοποθετήσῃ εἰς θέσιν ἀρχηγοῦ Ἐπιτελείου ἢ Διοικητοῦ Στρατιᾶς ὁπότε δύναται νὰ παραμείνῃ ἐν ὑπηρεσίᾳ. Πάντως ἡ εἰσαγωγὴ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀποδεικνύει ἅπαξ ἔτι πόσον δίκαιον ἔχω νὰ ὑποστηρίζω τὴν κατάργησιν τῆς 8ετίας, διότι ἀποδεικνύεται δι’ αὐτῆς, ὅτι αἱ τροποποιήσεις αἱ ὑποβαλλόμεναι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου δὲν θεραπεύουν τὸ θέμα, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀφήνουν ἀκόμη σοβαρώτερα θέματα, ἀφορῶντα τὴν ρύθμισιν τῶν περὶ τῆς ἡγεσίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, τὰ ἀφήνουν, λέγω, ἀκόμη ἐκκρεμῆ καὶ δυσεπίλυτα. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι ἀναγκάζουν τὴν Κυβέρνησιν νὰ θεσπίζῃ τοιαύτας διατάξεις. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοιαύτης σοβαρότητος νομοσχέδια νὰ περιλαμβάνωνται διατάξεις προσωπικαί. Διὰ τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα ἔχω νὰ προτείνω ὡρισμένας τροπολογίας καὶ ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔχει προτείνει διὰ μερικὰ ἐξ αὐτῶν τὴν τροποποίησίν των. Εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τῶν σημείων τούτων. Κύριοι συνάδελφοι, περαίνων ἔχω νὰ εἴπω, ὅτι θὰ ἤθελα πολὺ νὰ ἤρχετο εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νομοσχέδιον γενικὸν ρυθμίζον ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα κατὰ τρόπον ὀρθὸν καὶ δίκαιον καὶ μὲ μόνον γνώμονα τὸ συμφέρον τῶν ἐνόπλων δυνάμεων καὶ μόνον αὐτῶν.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Κανελλόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§50Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρακαλέσω νὰ μοὶ ἐπιτραπῇ νὰ προβῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, σχετιζομένας μὲ δύο ἄρθρα, τὸ ἄρθρον 11 καὶ τὸ ἄρθρον 13. Καὶ συγκεκριμένως ὡς πρὸς τὸ ἄρθρον 13, θὰ περιορισθῶ εἰς ὡρισμένας παρατηρήσεις, ἀναφερομένας εἰς τὸ ἐδάφιον βʹ. Ἐπιτρέψατέ μου, μάλιστα, ἀντιστρέφων τὴν σειράν, νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ δευτερεῦον θέμα. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ὡμίλουν περὶ αὐτοῦ, ἐὰν ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὁ συνάδελφος κ. Τούμπας δὲν ἀπέκρουε τὴν ἀξίαν, τὴν νομικὴν καὶ ἠθικὴν ἀξίαν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Ἐπιτρέψατέ μου νὰ συμφωνήσω πλήρως πρὸς τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, τὸν στρατηγὸν κ. Ἰατρίδην καὶ νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι θεωρῶ ἀπολύτως ὀρθὴν τὴν ἀποκατάστασιν αὐτήν. Ὁ ναύαρχος κ. Τούμπας εἶπε, καὶ βεβαίως ἡ φράσις του αὐτή, πρὸς στιγμήν, ἐὰν ἐξετασθῇ ἐπιφανειακῶς φαίνεται ὀρθή, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται, προαχθεὶς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, δὲν ἦτο πρὸ τῆς προαγωγῆς, νομίζω, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου......... Πότε ἔγινεν ἡ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγή του;

§51ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὸ 1946.

§52Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ 1946 προήχθη κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου, αὑτὴ δὲ ἡ προαγωγὴ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ἐν ἔτει 1950 εὑρέθη ὡς καλῶς γενομένη, ἀλλὰ ὡς μὴ συνεπαγομένη καὶ τὰς δυνατότητας προαγωγῆς εἰς ἀνώτερον βαθμόν, πρὸ τῆς προαγωγῆς τῶν παλαιῶν ἐν τῇ ἐπετηρίδι συναδέλφων του. Εἶπε λοιπόν, ὁ κ. Τούμπας, ὅτι ἀπήλαυσε τοὺς βαθμοὺς αὐτούς. Ἀλλὰ δὲν τίθεται ζήτημα, περὶ τοῦ ποῖος ἀπολαμβάνει ἑνὸς βαθμοῦ καὶ ποῖος δὲν ἀπολαμβάνει τούτου. Τίθεται ζήτημα ποῖος ἀξιοποιεῖται ὑπὲρ τοῦ στρατεύματος καὶ ποῖος ὄχι. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται, δὲν ἠξιοποιήθη ὑπὲρ τοῦ στρατεύματος ἐπαρκῶς καὶ ἐὰν θέλετε, ἐὰν πρόκειται νὰ παραμείνωμεν εἰς τὴν πλευρὰν τῆς ἀπολαύσεως, δὲν ἀπήλαυσε καὶ ἐγκαίρως καὶ πλήρως τοὺς βαθμοὺς τοὺς ὁποίους ἐδικαιοῦτο νὰ ἀπολαύσῃ, ἐὰν δὲν ἐξεδίδετο ὁ νόμος τοῦ 1950, ὁ ὁποῖος ἀφῆκε μέν, ὡς καλῶς γενομένην τὴν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγήν του, οὐσίᾳ ὅμως τὸν ἔφερεν εἰς τὴν σειρὰν τῆς παλαιᾶς του θέσεως, μαζὺ μὲ τοὺς συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι προήχθησαν μετ’ αὐτῶν. Εἶπον, νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις, τὴν ὁποίαν ρυθμίζει τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἀπολύτως δικαία. Ὁ περὶ οὗ πρόκειται, τὸ 1950 ἔχασε τὴν δυνατότητα νὰ προαχθῇ. Ἐὰν δὲν τὴν ἔχανεν, ὅπως εἶπεν ὁ στρατηγὸς κ. Ἰατρίδης, θὰ ἐγένετο ἔκτοτε ὑποστράτηγος, τὸ 1952 ἀντιστράτηγος καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν ἀπὸ τὸ 1952 ἕως τὸ 1956, μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁμιλοῦμεν, νὰ ἀξιοποιηθῇ ὑπὲρ τοῦ στρατεύματος, κατὰ τρόπον ἀνάλογον ἐκείνου ποὺ προβλέπει ἡ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγή του, τοῦ 1947. Αὐτὸ ὅμως δὲν συνέβη. Παρημποδίσθη ἡ ἐξέλιξίς του ὑπὸ τοῦ νόμου 1613)31.9.50 ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει τὴν ἑξῆς διάταξιν: «....... .......... (ἀναγινώσκει)..........». Βλέπετε λοιπόν, καὶ δίδω τὴν ἀπάντησιν εἰς τὸν ναύαρχον κ. Τούμπαν, ὅτι ὁ περὶ οὗ πρόκειται, ἔχασε δικαιώματα. Εἶχεν ἀποκτήσει ὡρισμένα δικαιώματα, τὰ ὁποῖα ἦλθεν ὁ νόμος τοῦ 1950, ἐν μέρει ἴσως ὀρθῶς, ἴσως καὶ ὀρθῶς, καὶ τὰ κατήργησε.

§53Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸν νόμον τὸν ἔκαμεν ὁ Στρατάρχης Παπάγος.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἦτο ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατηγοῦ Πλαστήρα, ἢ τοῦ κ. Βενιζέλου.

§55Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἕνα πρᾶγμα θέλω νὰ θίξω. Τὸν ἀξιωματικὸν αὐτὸν δὲν τὸν γνωρίζω, παρὰ μόνον ἐξ ἀκοῆς. Τὸ ζήτημα, λοιπόν, δὲν εἶναι προσωπικόν, ἀλλὰ ἐντελῶς ἀντικειμενικόν. Τὸ ἴδιον θέμα ἐδημιουργήθη μετὰ τοὺς πολέμους 1912 –13. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ παλαιότεροι, ὅτι εἶχον προαχθῆ τότε κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν καὶ ἐπ’ ἀνδραγαθίᾳ 3 ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἐπιτελείου, ὁ Μεταξᾶς, ὁ Παπαβασιλείου καὶ ὁ Στρατηγός. Διεμαρτυρήθησαν οἱ πολεμισταὶ, οἱ διοικοῦντες μονάδας καὶ ἐπεξετάθη ἡ προαγωγὴ καὶ εἰς μερικοὺς ἄλλους ἀξιωματικοὺς τοῦ Πεζικοῦ. Ἀλλὰ παρὰ ταῦτα, ἡ ἀρχαιότης των δὲν μετεβλήθη. Ὅταν ὅμως ὁμιλήσω, θὰ ὁμιλήσω ἀντικειμενικῶς.

§56Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ συνεχίσω. Ἐνόμιζον ὅτι συμφωνεῖτε. Ἐὰν δὲν συμφωνῆτε, ἀναπτύσσετε τὴν ἄποψίν σας μετά.

§57Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν, διότι, νομίζω, ὅτι ὁ ναύαρχος Τούμπας εἶπεν, ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ περιληφθῇ ἡ προσωπικὴ αὐτὴ διάταξις. Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἐὰν κρίνῃ χρήσιμον τὸν ἀξιωματικὸν αὐτόν, νὰ τὸν τοποθετήσῃ εἰς μίαν μονάδα. Ἡ λύσις αὐτὴ θὰ μᾶς ἔκαμε νὰ ἀποφύγωμεν μίαν προσωπικὴν διάταξιν, ἡ ὁποία δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εἰς ἕνα νομοσχέδιον, περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν.

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν ὄχι ἄλλας διακοπάς, διότι θὰ εἴπω μόνον πέντε σκέψεις μου ἐπὶ ὀλίγα μόνον λεπτά. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε., εἶναι παρατήρησις φαινομενικῶς ὀρθή, πράγματι ὅμως δὲν εἶναι ὀρθή. Κατ’ ἐμέ, ὅταν εἶναι ἀνάγκη, πρέπει νὰ περιλαμβάνωνται εἰς τοὺς νόμους καὶ προσωπικαὶ διατάξεις. Ἡ ἀποκατάστασις τοῦ δικαίου, ἐὰν σημαίνῃ τὴν ἀνάγκην προσωπικῆς διατάξεως, πρέπει ὁ ὑπουργὸς καὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχουν τὸ θάρρος νὰ διατυπώνουν προσωπικὰς διατάξεις, προκειμένου περὶ περιπτώσεων....................

§59Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πῶς σᾶς ξέφυγε σᾶς;

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸν εἶχον προετοιμάσει. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ προβῇ εἰς μίαν ἀποκατάστασιν. Ἡ ἄποψις τοῦ κ. Βενιζέλου τί σημαίνει; Σημαίνει, ὅτι σώνει καὶ καλά, ἐὰν θέλῃ νὰ κρατήσῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν περὶ οὗ πρόκειται ἀξιωματικόν, πρέπει νὰ τὸν κάμῃ Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου ἤ Ἀρχηγὸν Στρατιᾶς. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι σωστό. Ἠμπορεῖ νὰ τὸν κρατήσῃ, χωρὶς νὰ τὸν κάμῃ Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου, ἤ Ἀρχηγὸν Στρατιᾶς. Ἀδιάφορον ἐὰν τὸν κάμῃ ἤ ὄχι, ἀλλὰ θεωρητικῶς καὶ αὐτὸ ἔχει σημασίαν, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσίας, ἀλλὰ δὲν εἶναι σωστὸν νὰ λέγωμεν, ὅτι, ἐὰν θέλῃ νὰ τὸν κρατήσῃ, πρέπει νὰ τὸν κάμῃ Διοικητὴν Στρατιᾶς, ἤ Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου. Πρόκειται περὶ ἀπονομῆς δικαίου. Πρόκειται νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ὀρθὴν τάξιν. Καὶ εἶναι ἕνα ζήτημα, τὸ ὁποῖον εἶχε, διὰ τοῦ νόμου τοῦ 1950, ὡς πρὸς τὸν περὶ οὗ πρόκειται, εἶχε προκαλέσει δυσμενεῖς συνεπείας. Καὶ ἦσαν δυσμενεῖς αἱ συνέπειαι, δεδομένου, ὅτι ἐνῷ ἔγινε δύο χρόνια ἐνωρίτερον ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους του ταξίαρχος, ἄλλοι ἔγιναν ταξίαρχοι 4½ χρόνια μετά, δὲν κατώρθωσε νὰ ἀξιοποιηθῇ εἰς τοὺς βαθμοὺς τοῦ Ἀντιστρατήγου καὶ τοῦ Ὑποστρατήγου. Κύριοι, νομίζω, ὅτι αἱ Κυβερνήσεις πρέπει νὰ ἔχουν τὸ θάρρος νὰ προβαίνουν εἰς τὴν διατύπωσιν προσωπικῶν διατάξεων, ἐξηγοῦσαι τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους προβαίνουν εἰς αὐτὰς καὶ ἐὰν εἶναι θεμιταί, πρέπει αἱ προσωπικαί διατάξεις νὰ γίνωνται δεκταί. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἄρθρον 11, ἔχω νὰ προβῶ εἰς τὰς ἑξῆς διευκρινίσεις καὶ παρατηρήσεις. Ἐγράφη ἐπανειλημμένως εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ δὴ εἰς τὰς ἐφημερίδας αἱ ὁποῖαι φανατικῶς ἦσαν προσηλωμέναι εἰς τόν ἀείμνηστον Στρατάρχην Παπάγον, ὅτι ὁ Στρατάρχης Παπάγος ἦτο ὑπὲρ τῆς 8ετίας καὶ ἦτο μάλιστα ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐπέμεινε διὰ τὴν ὕπαρξιν τῆς 8ετίας. Αἱ ἐφημερίδες αἱ ὁποῖαι τὸ ἔγραψαν, τὸ ἔγραψαν βεβαίως ἐν καλῇ πίστει καὶ ἀγνοίᾳ τῶν πραγματικῶν διαθέσεων τοῦ Στρατάρχου. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, ἐφ’ ὅσον εἶχον τὴν τιμὴν ἐπὶ ἔτη, τὸ 1949 ὡς ὑπουργὸς τῶν Στρατιωτικῶν συνεργασθεὶς τότε μὲ τὸν Παπάγον ὡς Ἀρχιστράτηγον, καὶ ἐπὶ τριετίαν ὡς ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μετὰ ἐπὶ Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου, νὰ συνεργασθῶ στενῶς ἐπὶ τῶν θεμάτων αὐτῶν μετ’ αὐτοῦ, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ἡ ἐπικρατοῦσα εἰς τοὺς περισσοτέρους ἀντίληψις, ὅτι ὁ Παπάγος ἦτο σύμφωνος μὲ τὴν ὀκταετίαν, εἶναι ἐσφαλμένη. Ὁ στρατάρχης Παπάγος, ὅπως μοῦ εἶχεν ἐπανειλημμένως εἴπει, ὡς Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου κατὰ τὰ ἔτη 1938 καὶ 1939 δὲν ἦτο πλήρως σύμφωνος μὲ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία τότε ἐθεσπίσθη καὶ ἡ ὁποία δὲν ἦτο κἂν διάταξις ὀκταετίας, ἀλλὰ δεκαετίας καὶ εἶχε διατυπώσει τὴν ἀντίρρησίν του, ἀλλὰ διὰ λόγους συνδεομένους μὲ τὴν λεπτότητα τῆς θέσεώς του — ἐπειδὴ ἦτο ὁ ἀρχαιότερος ἦτο ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου καὶ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ παρεξηγηθῇ ὑπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ Πρωθυπουργοῦ, τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, ὡς ἀποβλέποντα τὴν παράτασιν τῆς ἰδικῆς του ἐν τῷ Στρατεύματι ἐπαγγελματικῆς ζωῆς — εἶπε τὰς ἀντιρρήσεις του χωρὶς καὶ νὰ ἐπιμείνῃ καὶ χωρὶς νὰ παραταθῇ. Οὔτε ἦτο ἄλλωστε θέμα διὰ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ δημιουργηθῇ ζήτημα, διότι ὑπῆρχον καὶ τὰ ὑπὲρ καὶ τὰ κατά. Τὸ θέμα εἶναι συζητήσιμον, δὲν εἶναι ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ εἴπῃ κανεὶς ὅτι δογματικῶς προσκολλόμεθα εἰς τὴν Α ἤ Β ἄποψιν. Ὁ Στρατάρχης Παπάγος ἦτο ἐναντίον καὶ τὸ 1947–1948, ὅτε ἐθεσπίσθη ἡ ὀκταετία, ὅτε ἡ δεκαετία ἔγινε ὀκταετία, καὶ ἦτο ἀκόμη πιὸ πολὺ ἐναντίον ὅταν ἐθεσπίσθη ἡ ὀκταετία εἰς βάρος τῶν Ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας. Δηλαδὴ τῶν δύο ἐκείνων Σωμάτων, εἰς τὰ ὁποῖα προσετέθη καὶ ἕνας βαθμός, ἐνῷ εἰς τὸ Ναυτικὸν δὲν προσετέθη ὁ βαθμὸς τοῦ ταξιάρχου. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ἀγαπητοὶ καὶ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὸ Ναυτικὸν ἡ κατάστασις εἰς τοὺς Ἀνωτάτους βαθμοὺς εἶναι πολὺ ἀνωτέρα διότι τὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας θὰ προσέφερον οἱ ταξίαρχοι τὰς προσφέρουν ὡς πλοίαρχοι. Διότι κατ’ οὐσίαν οἱ πλοίαρχοι διαιροῦνται εἰς δύο κατηγορίας. Ὑπάρχουν πλοίαρχοι οἱ ὁποῖοι ὕστερα ἀπὸ ὡρισμένον χρόνον καταλαμβάνουν οἱονεὶ ἀνωτάτας θέσεις, ἀλλὰ μὲ βαθμὸν πλοιάρχου καὶ οὐχὶ κομοντόρου ἤ ὑποναυάρχου, θεωροῦνται δὲ κατ’ οὐσίαν κομοντόροι, δηλαδὴ ταξίαρχοι. Εἰς τὸ Ναυτικὸν λοιπὸν τὰ 2 ἤ 3 χρόνια, 2 συνήθως, κατὰ τὰ ὁποῖα ὑπηρετοῦν ἀσκοῦντες τοιαῦτα καθήκοντα, δὲν ὑπολογίζονται εἰς τὰ 8, ἐνῷ εἰς τὸν Στρατὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν ὑπολογίζονται εἰς τὰ 8. Αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀδικίαν διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, καὶ ὅταν λέγω διὰ τοὺς ἀξιωματικούς, ἐννοῶ διὰ τὰ Σώματα. Διότι ἄν κανεὶς εἶναι καλός καὶ πρέπει νὰ μείνῃ, τότε δὲν ἀδικεῖται ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, ἀδικεῖται ὁ Στρατός, ἀδικεῖται ἡ Ἀεροπορία, ἀδικεῖται τὸ Ναυτικόν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι τὸ θέμα ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ πολὺ γενικώτερον. Βεβαίως θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ μοῦ εἴπῃ διατί δὲν τὸ ἐξήτασα ἐγώ. Τὸ ἐξήτασα καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι τὸ ἐξήτασε καὶ ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης. Ἀλλὰ ὅταν τὸν Αὔγουστον τοῦ παρελθόντος ἔτους εἰσηγήθην εἰς τὸν ἀσθενοῦντα τότε Στρατάρχην Παπάγον νὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Βουλῆς τοιαύτην διάταξιν ἤ παρεμφερῆ, τότε ἐξητάσαμε τὸ ζήτημα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς. Καὶ παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι καὶ ἐκεῖνος, ὁ ἀείμνηστος Παπάγος καὶ ἐγὼ ἐνομίζαμεν, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ δι’ ὅλους τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικούς— καὶ κατ’ ἀρχὴν συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Τούμπαν ἡ ὀκταετία, ἐν τούτοις διὰ λόγους ψυχολογικοὺς καὶ ἠθικοὺς ἐνομίσαμεν ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν διατύπωσιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κρατῇ, ὅπως καὶ τό σημερινόν, τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων, ἐνδεχομένως καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Στρατιᾶς, πέραν τῆς ὀκταετίας. Κύριοι, ὅταν τὸν Αὔγουστον συνεζητεῖτο τὸ πρᾶγμα καὶ ἐδημοσιεύθη καὶ εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ ἐδέχθην καὶ ὡρισμένας ἐπιθέσεις, ἐσκέφθην νὰ προτείνω τὴν κατάργησιν τῆς ὀκταετίας δι’ ὡρισμένας θέσεις. Τότε συζητούσαμεν μὲ τὸν Στρατάρχην μήπως θὰ ἔπρεπε ταὐτοχρόνως, ἄσχετα ἀπὸ τὴν κατάργησιν ἡ ὁποία ἔπρεπε νὰ γίνῃ διὰ τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων, νὰ ἐξαιρέσωμεν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου ἀπὸ τὴν ὀκταετίαν. Δηλαδὴ τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον διανύει ἀξιωματικός τις εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου νὰ τὸν ἀφαιρέσωμεν ἀπὸ τὴν ὀκταετίαν. Καὶ ἀπεκλίναμεν μᾶλλον πρὸς τὴν σκέψιν αὐτήν. Δὲν γνωρίζω ποῦ θὰ κατελήγωμεν. Ἔπαυσα ἔκτοτε νὰ ἀσκῶ καθήκοντα, τὰ ὁποῖα μοῦ ἐπέβαλλον ὑπεύθυνον ἀντιμετώπισιν αὐτῶν τῶν προβλημάτων καὶ δὲν γνωρίζω ἄν θὰ κατελήγομεν εἰς τοιαύτην ἀπόφασιν καὶ ἄν θὰ ἐφέρναμεν τοιοῦτον νομοσχέδιον. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως νὰ συστήσω εἰς τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὅπως μελετήσῃ ἐν τῷ μέλλοντι, ἀλλὰ τῷ προσεχῇ μέλλοντι παρακαλῶ, τὸ θέμα, διότι νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ καταργηθῇ γενικῶς ὄχι ἡ ὀκταετία, ἀλλ’ ἡ ἀρχὴ τοῦ νὰ ὑπολογίζεται καὶ ὁ χρόνος, τὸν ὁποῖον διανύει ἀξιωματικός τις, εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, νὰ ὑπολογίζεται εἰς τὴν ὀκταετίαν. Αὐτὸ δὲν βλάπτει τὸ Στράτευμα, διότι δημιουργεῖ καὶ ἀνισότητας μεταξὺ τῶν τριῶν Σωμάτων. Ναυτικοῦ, Ἀεροπορίας καὶ Στρατοῦ, ἀλλ’ ὀφελεῖ τὸ Στράτευμα καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ὡρισμένοι ἄξιοι καὶ ἱκανοὶ ἀξιωματικοὶ θὰ παραμείνουν ἕνα–δύο χρόνια περισσότερον, ἀξιοποιοῦντες ὑπὲρ τοῦ συνόλου τὰς τυχὸν ἀρετάς των — καὶ πρέπει νὰ ἔχουν ἀρετὰς ἐὰν πρόκειται νὰ διατηρηθοῦν — καὶ τέλος δὲν παρεμποδίζουν παρὰ μόνον κατὰ ἕνα μικρὸν χρονικὸν διάστημα τὴν ἐξέλιξιν τῶν σχέσεων ἑπομένων ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐπὶ τέλους, ἄς περιμένουν ἕξ μῆνας, ἕνα ἤ ἑνάμισυ χρόνον διὰ νὰ προαχθοῦν. Κύριοι συνάδελφοι, ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ὁ κ. Τούμπας, ἔκαμε μίαν παρατήρησιν σχετικὴν μὲ τὴν ἔξοδον τῶν ἀξιωματικῶν μὲ τὸ αἰτιολογικὸν τοῦ εὐδοκίμου τερματισμοῦ τῆς ὑπηρεσίας των. Ἐγώ εἶμαι, βεβαίως, ὁ ὑπεύθυνος αὐτῆς τῆς διατάξεως πρὸ ὀλίγων ἐτῶν καὶ ἔχει ἄδικον ὁ κ. Τούμπας ἰσχυριζόμενος τὰ ὅσα ἰσχυρίσθη. Ἄδικον, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ἐγὼ τὸ θεωρῶ ἄδικον καὶ πιθανὸν ἄλλοι συνάδελφοι νὰ ἀποδίδουν δίκαιον εἰς τόν κ. Τούμπαν. Νομίζω δὲ ὅτι ὑπάρχει καὶ μία ἀντινομία εἰς τὰ ὑποστηριχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Τούμπα. Ἐὰν συνεφώνουν μαζί του, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι κακή, τότε πῶς θὰ ἐγίνετο ἐκεῖνο ποὺ ἐπρότεινεν ὁ κ. Τούμπας, ὅταν εἶπεν ὅτι, ἐπὶ τέλους, καταργήσατε τὴν 8ετίαν, καὶ νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος ἡ Κυβέρνησις ὡρισμένους ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ διὰ νὰ γίνεται ἡ ροὴ καὶ ἡ ἄνοδος τῶν καταλλήλων. Μὰ πῶς νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ, κ. Τούμπα, ἐὰν πρέπει νὰ τοὺς χαρακτηρίσῃς ὡς στερουμένους κύρους, ὡς ἀνικάνους, ἀφοῦ αἱ αἰτιολογίαι αὗται ἦσαν ἐπιβεβλημέναι ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ ἔπρεπε καὶ εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως ἀκόμη νὰ μποῦν. Οἱ λόγοι, λοιπόν, διὰ τοὺς ὁποίους προεβλέψαμεν καὶ εἰσηγάγομεν — καὶ εἶμαι εὐτυχὴς διότι τὸ ἔπραξα — τὴν διάταξιν περὶ εὐδοκίμου τερματισμοῦ, εἶναι λόγοι συνδεόμενοι μὲ τὴν ἀξιοπρέπειαν καὶ τὸ κῦρος τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Σωμάτων. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ πρὶν ἤ ἀναλάβω ἐγὼ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ πρὶν ἤ ἀναλάβῃ ἡ ἡγεσία, ἡ ὁποία ἔγινε κατὰ τὰ ἔτη ἐκεῖνα, ἡγεσία τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, μέγιστος ὑπῆρξεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀποστρατευομένων ὑποστρατήγων καὶ ταξιάρχων ἀπὸ τὸ 1951 καὶ 1952. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν ἄξιοι καὶ ἱκανοὶ ἀξιωματικοί, ὅπως καὶ ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ἀπεστρατεύσαμεν ἡμεῖς, ἀλλ’ ἀξιωματικοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπρεπε νὰ παραμείνουν περισσότερον, διότι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποδώσουν εἰς ἀνωτάτους βαθμούς. Καὶ ἔφευγον μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ὅτι στεροῦνται κύρους καὶ ὅτι εἶναι ἀνίκανοι. Καὶ διηρωτᾶτο κανεὶς πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνίκανος ἕνας ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἔφθασεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποστρατήγου, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀνίκανος καὶ νὰ στερῆται κύρους ἕνας ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐτιμήθη ὑπὸ τῆς Πατρίδος διὰ τόσων παρασήμων καὶ τόσων μεταλλίων. Πῶς ἔφεραν ὅλας αὐτὰς τὰ ἠθικὰς ἀμοιβὰς καὶ ὅλους αὐτοὺς τοὺς βαθμοὺς καὶ σήμερον ἐμφανίζονται, ὄχι τὸ 1952–1953, ἀλλὰ τὸ 1951–1952 ποὺ δὲν ἤμουν ἐγὼ ὑπουργὸς καὶ συμμετείχατε καὶ σεῖς τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου καὶ δὲν ὑπῆρξαν πάμπολλαι αἱ περιπτώσεις, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ἀπεστρατεύσατε πλοιάρχους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν καλοί. Ἀλλ’ ἐλέγατε ὅτι δὲν εἶναι καμωμένοι διὰ τὸν βαθμὸν τοῦ ὑποναυάρχου καὶ πρέπει, ἐν τούτοις, νὰ τοὺς ἀποστρατεύσω. Καὶ αὐτὸ ἐπράξατε καὶ σεῖς μὲ τὶς ρετσινιές. Εἴπατε ἀπὸ τοῦ βήματος ρετσινιὲς νὰ μὴ χρησιμοποιηθοῦν, ἀλλὰ ταὐτοχρόνως ὅτι ἡ διάταξις περὶ εὐδοκίμου τερματισμοῦ εἶναι ἐγκληματική. Τότε τί πρέπει νὰ γίνῃ;

§61Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴπατε, ὅτι ἡ ἰσχύουσα διάταξις σήμερον ὁμιλεῖ περὶ ἐλλείψεως κύρους, περὶ ἀναξιοπρεπείας κλπ. Τὰ δέχομαι. Ἀλλὰ δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, δὲν νομίζετε ὅτι εἶναι καιρὸς ἐπὶ τέλους νὰ σκεφθῶμεν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἀναδιοργανώσωμεν καὶ τὰ φύλλα ποιότητός μας καὶ τὰς αἰτιολογίας, διὰ τὰς ὁποίας ἀπομακρύνονται οἱ ἀξιωματικοί; Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἤδη εἰσηγήθην ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ μελετηθοῦν νέα φύλλα ποιότητος. Δὲν εἶναι ἀνάγκη νὰ διώχνωμεν τὸν ἕνα μὲ ρετσινιὰν καὶ τὸν ἄλλον μὲ... (δὲν ἠκούσθη). Ὑπάρχει ὁ μέσος ὅρος, νὰ θεσπίζωμεν ἕνα τρόπον ἀπομακρύνσεως ποὺ νὰ σημειώνῃ τὴν ἔλλειψιν τῶν προσόντων.

§62Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν διετύπωσεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ὁ κ. Τούμπας, εἶναι ὀρθή. Καὶ ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων, εἴχομεν μελετήσει τὸ θέμα καὶ εὑρήκαμεν δύσκολον τὴν ἀνειδίκευσιν καὶ ἐξατομίκευσιν τῶν λόγων ἀποστρατείας. Τί νὰ ἐγράφομεν; Νὰ ἐγράφομεν ὅτι θεωρεῖται ὡς καταληφθεὶς ὑπὸ κοπώσεως; Θεωρεῖται ὡς γηράσας προώρως; Θεωρεῖται ὡς μὴ δυνάμενος πλέον νὰ ἀποδώσῃ, διότι οἰκογενειακὰ βάρη καὶ φθορὰ ψυχικὴ κατέστησαν ἀδύνατον τὴν περαιτέρω ἀξιοποίησίν του; Ἦτο δύσκολον. Τὸ ὡμολόγησε καὶ ὁ κ. Τούμπας. Ἐὰν εἶναι πράγματι δυνατὸν νὰ γίνῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει ὁ κ. Τούμπας, προτείνω καὶ ἐγὼ νὰ λείψῃ ἡ διάταξις περὶ εὐδοκίμου τερματισμοῦ καὶ νὰ προσθέσωμεν κάτι ἄλλο εἰς τὸν νόμον. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅπως δώσῃ ἐντολὴν νὰ μελετηθῇ τὸ θέμα. Νὰ βάλωμεν διάταξιν, ἡ ὁποία νὰ συμπληρώνῃ τοὺς λόγους ἀποστρατείας, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι οὐσιαστικοὶ καὶ οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ περιορίζωνται εἰς τὰς ἐκφράσεις «εὐδόκιμος τερματισμός».

§63Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύν.). Ὁ ἴδιος ὁ κ. Τούμπας, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς διατάξεως περὶ τοῦ ἀποστρατευτικοῦ βαθμοῦ, ἰδίᾳ περὶ τῆς προαγωγῆς σὺν τῇ ἀποστρατείᾳ, περιέγραψε πολὺ ὀρθῶς πράγματι τὴν περίπτωσιν ἀκριβῶς τοῦ εὐδοκίμως τερματίζοντος τὴν σταδιοδρομίαν τοῦ ἀξιωματικοῦ. Καὶ εἶπεν ὅτι εἷς ἀξιωματικός, ἐπὶ τέλους, ὁ ὁποῖος ἐξεπλήρωσε τὸ καθῆκον του καὶ ἔφθασεν εἰς ἕν χρονικὸν σημεῖον πλέον, ὅπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ καὶ πρέπει νὰ φύγῃ, δὲν πρέπει νὰ τοῦ ἀπονέμουν ἕνα βαθμόν; Αὐτὴ ἡ περίπτωσις, κ. Πρόεδρε, εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ εὐδοκίμως τερματίζοντος. Δὲν εἶναι μόνον θέμα καλύψεως τῶν μειονεκτημάτων. Ἀνταποκρίνεται ἡ διάταξις αὐτὴ πρὸς τὴν πραγματικότητα, διότι ὑπάρχουν πράγματι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι μέχρις ὡρισμένου βαθμοῦ ἀπέδωσαν πληρέστατα διὰ τὸν βαθμόν, τὸν ὁποῖον κατέχουν. Ὑπάρχουν συνταγματάρχαι, ὑπάρχουν ταγματάρχαι, ὑποστράτηγοι, οἱ ὁποῖοι μέχρις ὡρισμένου χρονικοῦ σημείου ἀπέδωσαν πλήρως. Κρίνεται ὅμως ὅτι ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἐμπρὸς διὰ τὸν αʹ ἤ βʹ λόγον δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ προσφέρῃ εἷς ἀξιωματικὸς τοῦ βαθμοῦ των ἤ καὶ ἀνωτέρου. Αὐτός, διὰ ποῖον λόγον θὰ ἀποστρατευθῇ; Παραμένων εἰς τὸ Στράτευμα, δὲν προσφέρει ὑπηρεσίαν. Κρίνεται ἀντικειμενικῶς καὶ ἠτιολογημένως ἀποστρατευτέος, ἀλλὰ μέχρι σήμερον ἡ ὑπηρεσία του ὑπῆρξεν εὐδόκιμος. Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ περίπτωσις ἡ πραγματικὴ τοῦ εὐδοκίμου τερματισμοῦ τῆς σταδιοδρομίας.

§64Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ τὸν κ. ὑπουργόν, διότι ὑπερημύνθη διατάξεως, τῆς ὁποίας εἰσηγητὴς ὑπῆρξα ἐγὼ πρὸ διετίας. Πάντως, ἐὰν θὰ ἦτο δυνατόν, ὅπως εἶπον καὶ πρὸ ὀλίγου, νὰ γίνῃ ἡ ἐξειδίκευσις τῶν λόγων ἀποστρατείας, χωρὶς νὰ μειοῦται ὁ ἀποστρατευόμενος, θὰ ἦτο ἔτι προτιμότερον. Φοβοῦμαι ὅμως, συμμεριζόμενος τὴν ἄποψιν καὶ τοῦ νῦν ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ τέως ὑπουργοῦ, δηλαδὴ τοῦ ἑαυτοῦ μου, φοβοῦμαι ὅτι δυσκόλως θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ διατυπωθοῦν τοιαῦτα κριτήρια καὶ τοιοῦτοι λόγοι ἀποστρατείας.

§65Γ. ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ. Δὲν νομίζετε ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀντικείμενον πολιτικῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις, ἕνα ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον συμπαθοῦν, στηριζόμεναι εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, νὰ τὸν προστατεύσουν;

§66Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Αὐτὸ ἔγινε καὶ αὐτὸ γίνεται.

§67Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαρίστως ἐδέχθην τὴν διακοπὴν τοῦ κ. Μπακατσέλου τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἀπετέλεσεν ἐρώτησιν περιλαμβάνουσαν καὶ ποίαν τινα μομφήν. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὴ ἡ κατηγορία καὶ ἡ μομφὴ δὲν εἶναι βάσιμος. Ἀκόμη ὀλιγώτερον βάσιμον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διακόπτων ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος διεκόψατε ἐμέ, εἶπεν ἕτερος ἀξιότιμος συνάδελφος ἐξ Αἰτωλοακαρνανίας.

§68Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Καὶ ἐπιμένω.

§69Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Δικαίωμά σας, ὅπως καὶ δικαίωμά μου εἶναι αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ὁμιλῶ καὶ κατὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ μὴ ὁμιλῆτε. Κύριοι συνάδελφοι, οὐδεμία ἐκμετάλλευσις ἦτο δυνατὸν ἀπὸ πολιτικῆς ἀπόψεως νὰ γίνῃ. Μὲ τὴν αὐτήν, ἄν ὄχι μεγαλυτέραν εὐχέρειαν ἐγίνοντο αἱ ἀποστρατεῖαι πρὸ τῆς 8ετίας καὶ πρὸ τῆς καταλήψεως ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, πρὶν ἀπὸ τὸ 1952, ἀπὸ ὅ,τι ἐγίνοντο μετὰ τὸ 1952. Θὰ ἠμποροῦσα νὰ παραβάλω ὀνόματα αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ ἀποθανόντων καὶ ζώντων, ἀποθανόντων, ὅπως ὁ ἀείμνηστος ὑποστράτηγος Ν. Παναγόπουλος, ζώντων πολλῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν κατ’ ἀνάγκην ἐπὶ Κυβερνήσεων ἰδικῶν σας, ἐνῷ τοὺς ἐτίμων καὶ τοὺς τιμοῦν τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς. Ἀλλὰ τὰ Ἀνώτατα Συμβούλια ἐθεώρησαν ὅτι ἔπρεπε νὰ φύγουν διότι ἔληξεν ἡ ἀποστολή των καὶ ἀπεστρατεύθησαν μὲ τὰς βαρείας αὐτὰς ἐκφράσεις. Μετὰ τὸν νόμον τὸν ὁποῖον ἐγὼ εἰσηγοῦμαι, οἱ ἀξιωματικοὶ ἀπεστρατεύοντο κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ οὐχὶ μὲ μεγαλυτέραν εὐχέρειαν, ἀλλ’ οὐχὶ μὲ βαρείας φράσεις αἱ ὁποῖαι δὲν ἀπέδιδαν ἄλλωστε καὶ τὴν πραγματικότητα, ἀλλὰ μὲ τὴν φράσιν ὅτι εὐδοκίμως ἐτερμάτισαν τὴν σταδιοδρομίαν των ἐν τῷ Στρατεύματι. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον, κύριοι, ἕναν ἄνθρωπον ὁ ὁποῖος ἐπὶ 30 καὶ 35 χρόνια ὑπηρέτησε τὸν Στρατόν, νὰ τὸν ἀποστρατεύετε καὶ νὰ λέγετε ὅτι εἶναι ἀνίκανος ἢ στερεῖται κύρους, ἤ ἀπώλεσε τὸ κῦρος του. Ἐνῷ εἶναι ἐπιτετραμμένον, εἶναι μάλιστα ἐπιβεβλημένον, ἐφ’ ὅσον ἀποφασίζετε νὰ τὸν ἀποστρατεύσετε καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ τὸν ἀποστρατεύσετε, νὰ τοῦ λέγετε ὅτι ἐτερμάτισεν εὐδοκίμως. Αὐτὸς καὶ μόνον ὑπῆρξε ὁ λόγος καὶ αὐτὴ εἶναι ἀγαπητὲ κ. Μπακατσέλο ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ σᾶς δώσω, ὁ ὁποῖος ἐπέβαλε τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῆς τῆς διατάξεως, διὰ τὴν ὁποίαν εἶμαι ὑπερήφανος. Κύριοι, εἶπα πρὸ ὀλίγου, αὐτὸ ἀπετέλεσε μίαν παρένθεσιν εἰς τὴν ὁποίαν εἰσῆλθε καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἶπα ὅτι ὁ ἀείμνηστος Παπάγος ἐθεώρει ἀναγκαίαν τὴν κατάργησιν γενικῶς τὴν 8ετίας, ἀλλὰ πέρυσιν εἴπομεν νὰ καταργηθῇ διὰ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων, νὰ μείνῃ διὰ τοὺς ἄλλους καὶ ἂς μελετηθῇ ἐνδεχομένως κατάργησις τῆς συμμετοχῆς καὶ τοῦ χρόνου, τὸν ὁποῖον διανύει κανεὶς ὡς ταξίαρχος, εἰς τὴν 8ετίαν. Προσωπικῶς συνιστῶ, καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὅπως μελετήσουν τὸ τελευταῖον τὸ ὁποῖον λέγω, εἰ δυνατὸν μάλιστα προτοῦ ἡ Βουλὴ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, νὰ τροποποιήσῃ τὴν σχετικὴν διάταξιν καὶ νὰ ἀποφασίσῃ κατὰ τρόπον ποὺ θὰ ἔχῃ σημασίαν διὰ τὸ μέλλον τοῦ στρατεύματος τὴν μὴ συγκάλυψιν τοῦ χρόνου τοῦ ταξιάρχου εἰς τὸν χρόνον τῆς 8ετίας. Ἐὰν ὅμως πάλιν δὲν πρόκειται νὰ τὴν ἀλλάξῃ τότε πρέπει νὰ μείνῃ ὅπως ἔχει. Ἡ διάταξις αὕτη ἔπρεπε νὰ ἀχθῇ εἰς τὴν Βουλὴν τὸν Αὔγουστον ἢ Σεπτέμβριον τοῦ 1955. Λυποῦμαι διότι ἡ διάταξις αὕτη ἤχθη εἰς περίοδον ἀποστρατείας τόσων ἀντιστρατήγων. Νομίζω ἀκριβῶς ὅτι αὐτὸ ἀπετέλεσε καθυστέρησιν ἀδικαιολόγητον ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν εὐθὺς μετὰ τὰς ἐκλογὰς ὁ νῦν ὑπουργὸς νὰ εἶχε φέρει τὸ νομοσχέδιον πολὺ πρίν, καὶ τοῦτο διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κατάληψιν ὑπὸ τῆς 8ετίας τόσων ἀντιστρατήγων, ἔχομεν καὶ τὸ θέμα τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου. Ἔπρεπε — ἐπαναλαμβάνω — ἤδη ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου νὰ εἶχεν εἰσαχθῆ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον νὰ ρυθμίζῃ τὸ ζήτημα εἰς χρόνον ἀνύποπτον καὶ χρόνος ἀνύποπτος ἦτο τότε ποὺ θὰ εἶχε — κύριε ὑπουργὲ — 10 μῆνας ὁ προκάτοχός σας — δηλαδὴ ὁ τότε Πρωθυπουργὸς — νὰ λύσῃ τὸ ζήτημα, ὁπότε μάλιστα δὲν θὰ ἤξευρε καὶ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν. Αὐτὸς ἦτο ὁ ἀδιάβλητος καὶ ἀνύποπτος χρόνος.

§70Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἢ τὸν Αὔγουστον 1955.

§71Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ παρατήρησίς σας, ἀποτελεῖ κριτικὴν δι’ ἐμέ, ἀλλὰ ὑπήρξατε μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης καὶ γνωρίζετε ὅτι τὸν Αὔγουστον 1955 εἶχον ἀναλάβει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ παραλλήλως καὶ τὰ καθήκοντα καὶ τοῦ Πρωθυπουργοῦ καὶ εὑρέθην τότε ἐνώπιον τῶν τραγικῶν γεγονότων τῆς Σμύρνης καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τὰ ὁποῖα ἦσαν ὄχι ἁπλῶς δικαιολογία ἀλλὰ σοβαρὰ αἰτία διὰ νὰ μὴ φέρω τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Ἐγὼ τὸν Νοέμβριον θὰ τὸ ἔφερα παρὰ πᾶσαν καὶ οἱανδήποτε ἀντίδρασιν καὶ τοῦ κυβερνητικοῦ τύπου. Ἔπρεπε λοιπὸν τότε πρὸ τῶν ἐκλογῶν νὰ εἶχε ἀχθῆ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ οὔτε ζήτημα Γκίκα οὔτε ζήτημα διαδόχου, διότι σεῖς μὲν, κύριε ὑπουργέ, τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, λέτε, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ Γκίκας δὲν δέχεται τὸ νομοσχέδιον, ἔχει ἀπρόσωπον χαρακτῆρα, ἀλλὰ εἶναι γνωστὸν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει της ἡ Κυβέρνησις ποῖον θὰ κάμῃ ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου.

§72Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἀπρόσωπον κατὰ τοῦτο, ὅτι δὲν εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῆς ἐπελεύσεως τῆς 8ετίας, διότι δὲν γνωρίζομεν ποῖος θὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν ἀφορᾷ ἡ διάταξις. Συνεπῶς εἶναι ἀπρόσωπον αὐτὴν τὴν στιγμὴν καὶ δὲν ἔχει καταλήξει ἡ Κυβέρνησις εἰς συμπεράσματα εἰς ποῖον θὰ ἀναθέσῃ τὰ καθήκοντα τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου καὶ τοῦ διοικητοῦ τῆς Στρατιᾶς.

§73Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ ἐὰν ἔχῃ καταλήξει ἐνώπιον τῆς Βουλῆς θὰ εἴπῃ ὅτι δὲν ἔχει καταλήξει καὶ ἐλπίζω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ καταλήξει ποῖος θὰ εἶναι ὁ διάδοχος καὶ ἰσχυρίζεται εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι δὲν ἔχει καταλήξει διὰ λόγους κοινοβουλευτικοῦ καθήκοντος, ὅπως μὴ προλάβῃ τὰ γεγονότα. Ἀλλὰ ὀφείλετε νὰ ἔχετε ἤδη καταλήξει, διότι διαφορετικὰ δὲν ἔπρεπε νὰ φέρετε τὸν νόμον. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶχε νόημα πέρυσι, διότι ἀφορᾷ ἀρχηγὸν Ἐπιτελείου ὁ ὁποῖος δὲν εἶχε διανύσει παρὰ μόνον ἕνα ἔτος καὶ ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἀκόμη. Πρόκειται περὶ τοῦ κ. Γκίκα, ὁ ὁποῖος ἠμποροῦσε νὰ μείνῃ δύο ἕως τρία ἔτη. Διότι εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἀλλάσσουν τόσον συχνὰ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων. Ὁ κ. Ἰατρίδης εἶπεν ὅτι εἰς ἕνα στρατηγὸν Γιουγκοσλαῦον, ἀντιστοιχοῦν κατὰ τὸ διάστημα τῶν 4–5 ἐτῶν πέντε ἰδικοί μας διοικηταὶ Στρατιᾶς. Καὶ ἕνας ἐκ τῶν συναδέλφων, ὁ κ. Παπασταύρου διέκοψε καὶ ἠρώτησε. Δὲν εἶχε κατανοήσει τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ἰατρίδη. Ἀναντικατάστατοι δὲν εἶναι οὔτε ὁ Γιουγκοσλαῦος, οὔτε οἱ ἰδικοί μας στρατηγοί, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἀντικαθίστανται τόσον συχνὰ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων, ὄχι διότι δὲν ὑπάρχουν ἀντικαταστάται, ἀλλὰ διότι πρέπει νὰ εἶναι δυσαναντικατάστατοι. Πρέπει δύσκολα νὰ ἀντικαθίστανται καὶ νὰ μὴ ἀντικαθίστανται μὲ αὐτὴν τὴν εὐκολίαν μὲ τὴν ὁποίαν διαδέχεται ὁ εἷς τὸν ἄλλον ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου ἐδῶ εἰς τὴν Ἑλλάδα. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τό νομοσχέδιον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης περιέλαβε φράσιν ἡ ὁποία τιμᾷ τὸν νῦν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου. Ἡ φράσις αὐτὴ λέγει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὅτι οἱ ἁρμόδιοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπωφεληθοῦν τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐν τῇ ἁρμοδιότητί των, αὐτοὶ εἰσηγήθησαν τὴν μὴ ἐφαρμογὴν ὡς πρὸς αὐτοὺς τῆς διατάξεως ταύτης. Κύριοι εἶναι φυσικὸν νὰ εἰσηγήθησαν αὐτό. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, πρὸς τιμὴν τοῦ νῦν ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου κ. Γκίκα, ὅτι δὲν ἦτο αὐτὴ μόνον ἡ περίπτωσις, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ μετέβη, δὲν τὸ γνωρίζω, τὸ βλέπω ὅτι μετέβη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ θὰ ἐδήλωσεν ὅτι φεύγει. Ἐπανειλημμένως ὁσάκις εἶχον δημιουργηθῆ ὡρισμένα ζητήματα, εἶχε προσέλθει εἰς ἐμὲ ὡς ὑπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ μοῦ εἶχε δηλώσει ὅτι ἦτο πρόθυμος τὴν ἑπομένην νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν εἶχε, ἂν καὶ τόσον πολὺ εἶναι προσηλωμένος εἰς τὸ καθῆκον του καὶ τόσον ὑπῆρξεν ἀποδοτικὸς καὶ σήμερον εἰς τὸ ἔργον του, ὅτι εἶναι πρόθυμος νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν ἑπομένην τὴν θέσιν του, ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ βοηθήσῃ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις καὶ τὴν Κυβέρνησιν, τῆς ὁποίας ἦτο ὁ κύριος σύμβουλος κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην. Δὲν γνωρίζω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε αὐτὴν τὴν στάσιν, τὴν βασιζομένην ἐπὶ μιᾶς μεγάλης στρατιωτικῆς ἀρετῆς καὶ μιᾶς τόσον ὡραίας στρατιωτικῆς φιλοτιμίας, νὰ τὴν θεωρῇ ὡς στάσιν ἡ ὁποία ἐδικαιολόγει τὴν μεταβίβασιν τῆς προθεσμίας τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου μέχρι τοῦ Αὐγούστου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν δεκτὴν τὴν διάταξιν καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ σημερινοῦ ἀρχηγοῦ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐφωδιασμένος μὲ ἐξαιρετικὰ προσόντα ἡγήτορος καὶ ἀντικειμενικότητα καταπληκτικὴν εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἀνωτάτων καὶ ὅλων τῶν ἀξιωματικῶν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἀπομάκρυνσις αὐτὴ ἡ ὁποία εἶναι πλέον ἀναπόφευκτος, ἐφ’ ὅσον θὰ ψηφισθῇ ὁ νόμος ὅπως ἔχει, θὰ ἀποτελέσῃ οὐσιώδη ἀπώλειαν ἢ βλάβην βεβαίως, διότι ὑπάρχουν ἄλλοι ἐξ ἴσου καλοί. Παρὰ ταῦτα, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία ἀποφασίζει κατ’ οὐσίαν, ποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ καὶ ποῖον ἐπιθυμεῖ ὡς ἄμεσον συνεργάτην της καὶ σύμβουλον εἰς τὰ θέματα αὐτά, ἀπεφάσισε νὰ διατυπώσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸ νομοσχέδιον, θὰ ψηφίσω καὶ ἐγὼ ὑπὲρ αὐτοῦ. Πιστεύομεν ὅτι, ἐκτὸς τοῦ κ. Γκίκα, τοῦ κεκτημένου τὰ ἐξαιρετικὰ προσόντα, ὑπάρχουν καὶ ἀμέσως μετ’ αὐτὸν ἄριστοι ἀξιωματικοί, ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐκπληρώσουν τὰ σημαντικὰ αὐτὰ καθήκοντα. Κύριοι, ἡ διατύπωσις, εἰς τὴν ὁποίαν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν, προβαίνω καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν ἐπίλογον τῆς ἀγορεύσεώς μου, εἶναι διατύπωσις, ἡ ὁποία σημαίνει, ὅτι οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν πολιτικός, εἴτε συνδεόμενος, λόγῳ προϋπηρεσίας του εἰς τὰ στρατιωτικὰ ὑπουργεῖα, εἴτε μὴ, μὲ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, δικαιοῦται νὰ ἐκφράσῃ προτίμησιν ὑπὲρ τοῦ αʹ ἢ τοῦ βʹ ἀντιστρατήγου. Δι’ αὐτὸ ἐτόνισα ὅτι ἐξ ἴσου καλοὶ εἶναι καὶ οἱ ἀμέσως μετ’ αὐτὸν ἐρχόμενοι, ἀνώτατοι ἀξιωματικοί. Ἑπομένως, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε, νὰ δώσῃ, εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἰς τὸν αὐριανὸν νόμον, ἰσχύν, ἡ ὁποία νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν, εὐεργετικῶς νὰ περιλάβῃ τὸν νῦν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου καὶ τὸν νῦν Διοικητὴν τῆς Στρατιᾶς, μὲ αἰσιοδοξίαν προσβλέπω εἰς τὸ μέλλον, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν θὰ περιληφθοῦν οὗτοι, διότι γνωρίζω καὶ τοὺς ἀμέσως ἑπομένους ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, καὶ μὲ οἱονδήποτε ἐξ αὐτῶν, εἶμαι βέβαιος, ὅτι εἶναι ἐξησφαλισμένη ἡ καλὴ καὶ εὐτυχὴς πορεία εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις. Εἶπον οἱονδήποτε ἐξ αὐτῶν, διότι ἡ Κυβέρνησις, ἂν καὶ ἔχω μέσα μου τὴν ἀπαίτησιν, νὰ ἔχῃ καταλήξει εἰς ἀπόφασιν ποῖος πρέπει νὰ εἶναι ὁ διάδοχος, πρέπει ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ νὰ τὴν ἀποφασίσῃ μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ προβῇ εἰς τὴν ἐκλογήν, μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ κ. Πρωτοπαπαδάκης εἰσηγηθῇ εἰς τὸν Ἀνώτατον Ἀρχηγὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, τὸν νέον ἀρχηγόν, θὰ πρέπει νὰ ἀποσιωπήσῃ τὸ ὄνομά του. (Χειροκροτήματα).

§74Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Μήπως θὰ ἦτο δυνατόν, νὰ κρύψωμεν ὡς περαιωμένην τὴν συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, δοθέντος ὅτι ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, δὲν ὑπάρχει. Ἡ ἀρχὴ εἶναι, θὰ κάμνωμεν τροποποίησιν τοῦ νόμου ἢ ὄχι;

§75Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ, τὸ ὁποῖον λέγετε, εἶναι ὀρθότατον.

§76Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ὁμιλοῦμεν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ θὰ ξαναμιλήσωμεν ἐπ’ αὐτῶν. Πρότασιν κάμνω.

§77Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ὡμίλησαν ὡς εἰσηγηταὶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ἕνας πρώην ναύαρχος, ἕνας πρώην στρατηγὸς καὶ ἐν συνεχείᾳ ἕνας πρώην ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον, ἀμφότεροι ἢ μᾶλλον καὶ οἱ τρεῖς εἶναι σύμφωνοι εἰς τὰς γενικὰς γραμμάς. Καὶ ὁ καθένας εἶδε τὸ νομοσχέδιον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς του. Οἱ ναυτικοὶ, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῶν ναυτικῶν, οἱ στρατιωτικὶ μὲ μίαν κολακείαν, μὲ μίαν εὐγένειαν πρὸς τὸ ναυτικόν, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς των καὶ ὁ νέος ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς ἰδικῆς του. Ἡμεῖς, κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ὑπεισέλθωμεν εἰς τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ θὰ διαφωνήσωμεν ριζικῶς καὶ πρὸς τοὺς τρεῖς προλαλήσαντας συναδέλφους, διότι τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἀποτελεῖ μίαν πανομοιοτυπίαν νομοσχεδίων ἀπὸ τὰς δεκάδας καὶ τὰ πολλαπλᾶ νομοσχέδια, ποὺ ἐψήφισεν ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων εἰς τὸν μακρὸν αὐτῆς βίον, ἀσχοληθεῖσα ἐπὶ μῆνας καὶ ἐπὶ ἔτη κατὰ ποῖον τρόπον πᾶς ἐξερχόμενος τοῦ Σχολείου τῶν Εὐελπίδων πρέπει νὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε καὶ στρατηγός. Τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὴν συνήθειαν τῶν στρατιωτικῶν νομοσχεδίων, ἤρχισε μὲ δύο περίπου ζητήματα, τὰ ὁποῖα ἐπρόκειτο νὰ τακτοποιήσῃ. Ἐν τούτοις, ὅπως συμβαίνει εἰς τὰ στρατιωτικὰ νομοσχέδια, ἐπληθύνθησαν τὰ ἄρθρα καὶ θὰ ἔλθωμεν καὶ ἡμεῖς, μὲ τὰς 52 τροπολογίας μας, νὰ στολίσωμεν καὶ νὰ ὁλοκληρώσωμεν τὸ νομοσχέδιον, ἵνα μὴ λησμονηθῇ οὐδείς, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ γίνῃ στρατηγὸς εἰς αὐτὴν τὴν χώραν. Εἶναι δὲ ἰδιάζουσα ἡ μορφὴ τῶν στρατιωτικῶν νομοσχεδίων, κύριοι συνάδελφοι. Διότι ἡ πολλαπλότης, τὰ πολλὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐξεδόθησαν εἰς τὰ 100 χρόνια τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ μας βίου, μᾶς ἔπεισαν ὅτι τὰ νομοσχέδια αὐτὰ ἀντιφάσκουν τὸ ἓν πρὸς τὸ ἄλλο. Δηλαδὴ ψηφίζομεν τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, διὰ νὰ καταργήσωμεν ἄρθρα τοῦ προηγουμένου νομοσχεδίου, τὰ ὁποῖα τόσον εἶχον ὑμνηθῆ καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν καταργηθέντα ἄρθρα ἀπὸ τὸ προηγούμενον νομοσχέδιον, τὰ ὁποῖα τόσον εἶχον κατηγορηθῆ. Ἡ δικαιολογία τοῦ πράγματος αὐτοῦ, κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε καὶ ἐλέχθη, ὅτι καὶ τὰ νομοσχέδια εἶναι ἔργον ἀνθρώπινον καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀνθρώπινον ἔργον, μοιραῖον εἶναι νὰ ἔχουν ὡρισμένας ἀτελείας. Ἐν τῇ συγκεκριμένῃ ὅμως περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, τῶν στρατιωτικῶν νομοσχεδίων, δύναμαι ἀδιστάκτως νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὰ στρατιωτικὰ νομοσχέδια ἡ ἀτέλεια ἀποτελεῖ τὴν ἀρχήν, καὶ τὸ τέλος ἀποτελεῖ τὴν ἐξαίρεσιν. Ἡ οὐσία, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἐπὶ μακρὰς σειρὰς συνεδριάσεων ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ συνεζήτει περὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἡ δικαιολογία ὑπῆρξε πάντοτε στερεότυπος, ὅτι γίνεται χάριν ἐξυπηρετήσεως τῆς Δικαιοσύνης, γίνεται χάριν τῶν συμφερόντων τοῦ στρατεύματος, γίνεται χάριν τοῦ Ἔθνους γενικώτερον, ἡ οὐσία καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι δὲν γίνεται διὰ τίποτε, παρὰ μόνον ὁ ἀτυχὴς δημόσιος προϋπολογισμὸς ἐπιβαρύνεται καὶ ὁ φορολογούμενος Ἑλληνικὸς λαός. Δυστυχῶς, κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ Στρατοῦ καὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων εἶναι πράγματι, λεπτόν, καὶ δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ ὑπεισέλθῃ ὡς θὰ ἔπρεπεν εἰς λεπτομερείας, διὰ νὰ θέσωμεν, ἅπαξ διὰ παντός, τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Δὲν πρέπει ὅμως αὐτὴ ἡ ἀδυναμία πρὸς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, νὰ ἀποτελέσῃ καὶ τὴν πηγὴν τῆς δημιουργίας σειρᾶς νομοσχεδίων προαγωγῶν ἀξιωματικῶν εἰς στρατηγοὺς καὶ δὲν ἠξεύρω τί ἄλλο. Ἀσφαλῶς, ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὑπουργὸς εἶχε κατὰ νοῦν, νὰ δημοσιεύσῃ νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον δύο θὰ ἦσαν τὰ ἄρθρα του. Τὸ ἕνα θὰ ἦτο τὸ περὶ ὀκταετίας καὶ τὸ ἄλλο, τὸ ὁποῖον, ὅσον καὶ νὰ θελήσω νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν, τὸ 13 βʹ καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ ἀριθμὸς τοῦ ἄρθρου εἶναι ἀτυχής. Καὶ ἐν τούτοις, κατέληξε τὸ νομοσχέδιον νὰ συμπεριλάβῃ κατηγορίαν ὁλόκληρον, πρόσωπα ἀξιωματικῶν, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ προαχθοῦν, πολλὰ δὲ θὰ προαχθῶσι καὶ εὑρισκόμενα ἐν ἀποστρατείᾳ. Αὐτὴ ἡ προαγωγὴ ἐν ἀποστρατείᾳ, κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ἐνθυμίζει τὸν νόμον «περὶ ἀφομιώσεως τῶν συνταξιοδοτουμένων» τοῦ μακαρίτη Γεωργίου Κονδύλη, ὅπου ἀποθανόντες ἀξιωματικοὶ ἐπανήρχοντο διὰ τοῦ νόμου εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν, προήγοντο ἀπὸ λοχαγοὺς εἰς συνταγματάρχας, ἀπὸ συνταγματάρχας εἰς ὑποστρατήγους καὶ ἀπεστρατεύοντο οἱ ἀποθανόντες τὸν Ὀκτώβριον τοῦ 1935. Διότι μέχρι αὐτοῦ τοῦ σημείου εἴχομεν φθάσει, νὰ ἀνακαλοῦμεν εἰς τὴν ἐνέργειαν τοὺς ἀνικάνους καὶ νὰ τοὺς προάγωμεν καὶ γενικῶς νὰ τοὺς προστατεύωμεν.

§78Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἡ διάταξις ἡ ὁποία περιελήφθη εἰς τὸ ἄρθρον 12, δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὰς συνταξιοδοτικὰς διατάξεις.

§79Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Θὰ ἐνθυμῆσθε, κύριοι συνάδελφοι, πόσον ὑμνήθη ἡ ὀκταετία, εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ὅτε ἐψηφίζετο ὁ νόμος «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν». Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον καὶ εὑρίσκομεν ὅτι ἡ τόσον ὑμνηθεῖσα ὀκταετία, τοὐλάχιστον διὰ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων, εἶναι σφάλμα. Ἀλλὰ σφάλμα ἀποτελεῖ καὶ ἡ ἐφαρμογὴ αὐτῆς εἰς τοὺς ἀνωτέρους ἀξιωματικούς. Ὑπεστηρίχθη ὅτι ἡ ἀποστρατεία τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν νὰ πραγματοποιῆται κατὰ ποσοστά, εἰς ἕκαστον βαθμόν. Δηλαδὴ νὰ ἀποστρατεύωνται τὸ 10%, τὸ 20% κλπ. ὡς ἐὰν οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ ἀπετέλουν σύνολον ἀψύχου ποσότητος, τὴν ὁποίαν δυνάμεθα ἡμεῖς, κατὰ τὸ δοκοῦν, νὰ ἀχρηστεύωμεν καὶ νὰ συμπληροῦμεν. Ἀλλὰ μὲ τὸν περιορισμὸν μόνον τοῦ ὁρίου ἡλικίας ἡ Ἑλλὰς διεξήγαγε νικηφόρους πολέμους, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἀνάγκην ὀκταετίας. Διότι ἐὰν εἰς τοὺς ξένους στρατοὺς ἐφηρμόζετο ἡ ὀκταετία, δὲν γνωρίζει κανεὶς ποῖος θὰ βοηθοῦσε τὸν Ρωσσικὸν στρατόν. Εἶπεν ὁ ναύαρχος κ. Τούμπας, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καθορίσωμεν μίαν τριετίαν, καὶ συνεφώνησεν κατ’ ἀρχὴν καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης.

§80Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ὄχι κ. συνάδελφε.

§81Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὑπεστήριξεν, ὅτι εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν ναυτικὸν ὁ Ριτζγουαίη καὶ ὁ Κάνιγκαμ, ἔμειναν δύο–τρία ἔτη εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, καὶ κατόπιν ἀπεστρατεύθησαν.

§82Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Λυποῦμαι διότι δὲν ἐπροσέξατε τί εἶπον. Ἐγὼ εἶπον ὅτι εἰς τὰς ἰδικάς μας Ἐνόπλους Δυνάμεις, ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἀποδώσῃ εἷς Διοικητὴς Στρατιᾶς, ἢ ἀρχηγὸς Ἐπιτελείου περιορίζεται εἰς δύο–τρία ἔτη. Ἐνῷ εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν στρατὸν ὁ αʹ στρατηγὸς μένει 3 καὶ 8 ἔτη. Αὐτὰ εἶπον.

§83Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλησμόνησεν ὁ ναύαρχος κ. Τούμπας ὅτι, καὶ εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν στρατὸν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν, ἕνας εἶναι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου, εἰς τὸν Ἀμερικανικὸν στρατὸν ἡ ἐκλογὴ τοῦ διαδόχου του, θὰ γίνῃ μεταξὺ 100 ἕως 200 στρατηγῶν καὶ ναυάρχων, ἐνῷ εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁ ναύαρχος θὰ ἐκλεγῇ μεταξὺ 5–7 ἴσως ἀξιωματικῶν. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι ἔχομεν τόσην πληθώραν ἀξιωματικῶν, ὥστε κάθε 2 ἔτη νὰ ἐκλέγωμεν καὶ ἕναν ἀρχηγὸν Ἐπιτελείου. Ἐφθάσαμεν δὲ κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὴν ὀκταετίαν, νὰ ἀποστρατεύωμεν, ἐξαιρετικὰ στελέχη τοῦ στρατεύματος, ἴσως τὰ πλέον ἐμπειροπόλεμα καὶ νὰ μὴ γνωρίζωμεν αὐτὴν τὴν στιγμὴν ποῦ εὑρίσκονται οἱ καλύτεροι ἀξιωματικοὶ τοῦ στρατεύματος εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν ἢ εἰς τὴν ἀποστρατείαν. Ἐφθάσαμεν δι’ ὅλων αὐτῶν τῶν ἐφευρέσεων νὰ προάγωμεν τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ νὰ τοὺς ἀποστρατεύωμεν, μέχρι τοῦ σημείου νὰ προτείνεται τὸ κόψιμο τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ κατὰ ποσοτόν, τῶν ἀξιωματικῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἶναι τὰ ἀνώτερα στελέχη τοῦ Στρατοῦ.

§84Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ποῖος τὸ ἐπρότεινεν αὐτό, κ. συνάδελφε;

§85Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. Σπαῆς ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Κυβερνήσεως ὁ κύριος ....... (δὲν ἠκούσθη). Κύριοι συνάδελφοι, ἕνας περιορισμὸς πρέπει νὰ ὑπάρξῃ καὶ ὁ περιορισμὸς αὐτὸς εἶναι τὸ ὅριον ἡλικίας. Εἶπον μερικοὶ συνάδελφοι καὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ εἷς στρατηγὸς ἐπὶ δέκα ἔτη; Τί θὰ γίνουν οἱ ἄλλοι, δὲν θὰ προαχθοῦν; Κύριοι συνάδελφοι, πρῶτον, τὸ Κράτος δὲν εἶναι φιλανθρωπικὸν κατάστημα καὶ δεύτερον, ἂν ἔχω ἀρχιστράτηγον ἕνα ὅπως ὁ Πάγκαλος τοῦ Ἕβρου, ἂς παραμείνῃ καὶ δέκα καὶ εἴκοσι χρόνια καὶ ἂς μὴ προαχθοῦν ποτὲ οἱ ὑφιστάμενοί του. Σᾶς ἐρωτῶ, κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἐφηρμόζωντο αἱ ὀκταετίαι καὶ ἡ παραμονὴ μόνον διετίας ἢ τριετίας εἰς τὴν αὐτὴν θέσιν, ποῖος ἦτο τότε ὁ καλύτερος ἢ ὁ ἴσος μὲ τὸν Πάγκαλον; Δὲν ξεύρω δὲ ἀκόμη ἐὰν θὰ εἴχομεν καὶ τὸν Στρατὸν τοῦ Ἕβρου καὶ ἐὰν θὰ ἠμπορούσαμε νὰ σώσωμε τὴν Ἑλλάδα. Ἔτσι, κύριοι ☐ νομοσχέδια νὰ ἔχωμε ὀλιγωτέρας μεραρχίας ἀπὸ ἐκείνας τοῦ πρώτου πολέμου καὶ περίπου τριπλασίους στρατηγούς. Αὐτὸ δὲ δὲν συμβαίνει μόνον εἰς τὸν στρατόν. Εἰς τὰ ὡραῖα χρόνια τοῦ 1912–1920 μὲ τρία θωρηκτά, ἕνα καταδρομικὸ καὶ σαράντα ἀντιτορπιλλικὰ κλπ. εἴχομεν δύο ἕως τρεῖς ναυάρχους, σήμερον δὲ ποὺ δὲν ἔχομεν καθόλου στόλον, ἔχομεν ἓξ ναυάρχους καὶ διπλασίας δυνάμεις εἰς ἄνδρας ἀπὸ ὅ,τι εἴχομεν προπολεμικῶς, διότι ἐνεπιστεύθημεν τὴν φύλαξιν τῶν θαλασσῶν μας εἰς τὸν 6ον ἀμερικανικὸν στόλον. Οὕτω φυσικὸν εἶναι, νὰ ἐνθυμηθῶμεν τόν μακαρίτη συνάδελφον Ἀργυρόπουλον, ὁ ὁποῖος ἕνα βράδυ εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου ὡδήγησεν εἰς τὴν ἐκμηδένισιν τοῦ στόλου μας. Παρ’ ὀλίγον δὲ νὰ ἐπαληθεύσουν οἱ λόγοι τοῦ Ἀργυροπούλου, μὲ τὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Σμύρνης καὶ ἐν συνεχείᾳ μὲ τὸ Κυπριακόν. Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ ναυτικὸν εἰς τὸ ὁποῖον συμβαίνουν αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶναι καὶ ἡ Χωροφυλακή. Ἐνῷ ἡ Χωροφυλακὴ προπολεμικῶς δὲν εἶχε κανένα στρατηγόν, τώρα ἔχει ἕνα ἀντιστράτηγον, ἓξ ὑποστρατήγους καὶ δώδεκα ταξιάρχους. Ἐπίσης εἰς τὸ Λιμενικὸν Σῶμα ἐφθάσαμεν νὰ ἔχωμεν τρεῖς ναυάρχους μεταπολεμικῶς. Ἐλέχθη, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι: Τί νὰ κάμωμεν; Ἡ σύγχρονος σύνθεσις, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἀπαιτεῖ τόσον ἀριθμὸν στρατηγὸν καὶ τὴν σύνθεσιν αὐτὴν, τὴν πολυτελῆ εἰς στρατηγοὺς καὶ ἀξιωματικούς, μᾶς τὴν ἐφήρμοσαν οἱ σύμμαχοί μας οἱ Ἄγγλοι, οἱ ὁποῖοι σημειωτέον, κύριε ὑπουργέ, καὶ νὰ τὸ προσέξετε τὸ θέμα, ἐνῷ μᾶς ἐδημιούργησαν αὐτὴν τὴν πολυτέλειαν τῶν ἀνωτάτων βαθμίδων, μᾶς κατήργησαν, δὲν ξεύρω ἐὰν αὐτὸ σκοπίμως, τὰ ἔνδοξα εὐζωνάκια μας, ποὺ χρειάζονται σήμερον, ἐνῷ δὲν κατήργησαν μὲ τὴν σύγχρονον ὀργάνωσιν, τὰ ἰδικά τους Σκωτσέζικα συντάγματα. Διατί θὰ καταργήσωμεν, μὲ τοὺς νέους ὀργανισμούς, τὰ ἰδικά μας εὐζωνάκια καὶ θὰ παραμείνουν αὐτῶν τὰ Σκωτσέζικα συντάγματα;

§86Π. ΚΑΒΔΑΣ. Καὶ διατὶ τούς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους;

§87Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Πρέπει νὰ ὁμιλῶμεν ἐντὸς τοῦ θέματος τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐὰν ἐπεκταθῆτε καὶ εἰς τοὺς πολιτικοὺς ὑπαλλήλους, θὰ εἶσθε ἐκτὸς τοῦ θέματος.

§88Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Αὐτὰς τὰς ἡμέρας μοῦ ἔπεσεν εἰς τὰς χεῖρας μου ἡ ἱστορία τῆς Οὐκρανίας. Καὶ ἐνῷ ἡ σύνθεσις προέβλεπεν ἀντιστράτηγον ὡς διοικητὴν τοῦ Σώματος, ἦτο ἐν τούτοις ὑποστράτηγος, ὁ μακαρίτης Νίδερ. Ἡ σύνθεσις προέβλεπε καὶ τότε ὅτι διοικηταὶ συνταγμάτων, τοποθετοῦνται συνταγματάρχαι, ἀλλὰ ὅλοι οἱ διοικηταὶ συνταγμάτων, ὁ Πλαστήρας, Κονδύλης, Γρηγοριάδης, Ρόκας κλπ. ὅλοι ἦσαν ἀντισυνταγματάρχαι. Δὲν ἐπῆραν ὅμως συλλήβδην, ὅλους νὰ τοὺς προβιβάσουν εἰς συνταγματάρχας καὶ στρατηγούς. Ἄλλοι εἶπον ὅτι ἐὰν δὲν προαχθοῦν, θὰ ὑπάρξῃ μείωσις εἰς τὸν ζῆλον τῶν ἀξιωματικῶν. Αὐτὴ ἡ μείωσις τοῦ ζήλου τῶν ἀξιωματικῶν, πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν των, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι τακτοποιεῖται ἄριστα μὲ τὰ Ὑπηρεσιακὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα ἠμποροῦν νὰ τοὺς στείλουν εἰς τὸ σπίτι των. Νομίζετε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι οἱ Πρωτοδῖκαι καὶ οἱ Ἐφέται εἴτε οἱ ἀνώτεροι ὑπάλληλοι τῶν Ὑπουργείων Ἐμπορίου καὶ Βιομηχανίας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἄδειαν δικηγορεῖν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σπουδάσει εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἔχουν τεραστίαν μόρφωσιν, νομίζετε ὅτι καὶ αὐτοὶ δὲν ἔχουν ζῆλον, δὲν ἔχουν εὐγενεῖς φιλοδοξίας, δὲν θέλουν καὶ αὐτοὶ νὰ φθάσουν εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πυραμίδος τῆς ἱεραρχίας των; Καὶ αὐτοὶ τὸ θέλουν, ἀλλὰ δὲν ἐσκέφθησαν ποτὲ νὰ κάμουν 8ετίας καὶ εἰς τὰ πολιτικὰ Ὑπουργεῖα διὰ νὰ τρῶμε κάθε δύο ἔτη τὸν Πρόεδρον τοῦ Ἀρείου Πάγου καὶ τοὺς Γενικοὺς Διευθυντάς. Παρατηρεῖται καὶ ἕνα φαινόμενον, ὅτι ἐνῷ ἔχομεν 74.000 δημοσίους ὑπαλλήλους, ἔχομεν 35.000 συνταξιούχους. Δηλαδὴ περίπου τὸ 48%. Εἰς τούς ἀξιωματικοὺς τῆς ἐνεργοῦ ὑπηρεσίας, ἐπὶ 7.000 περίπου ἀξιωματικῶν ἐν ἐνεργείᾳ ἔχομεν 8.000 συνταξιούχους. Διατί αὐτό; Διότι βγάλε, βγάλε διὰ νὰ δημιουργήσωμεν ἄλλους στρατιωτικούς, ἐδημιουργήσαμεν ὁλόκληρον στρατιὰν συνταξιούχων, ὥστε οἱ συνταξιοῦχοι νὰ προηγοῦνται.

§89Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὴ λησμονῆτε ὅτι εἰς αὐτοὺς συγκαταλέγεται καὶ ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς τραυματιῶν.

§90Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἰρηνικῆς περιόδου. Τὸ σύνολον τῶν συνταξιούχων εἶναι 13.000, ἐξ αὐτῶν 8.000 στρατιῶται καὶ 5.000 ἀξιωματικοὶ τῆς εἰρηνικῆς περιόδου. Ἐπομένως, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ σταματήσουν ὅλαι αὐταὶ αἱ ἐφευρέσεις, αἱ ὁποῖαι δημιουργοῦν τὰ κακὰ προηγούμενα καὶ ἐμβάλλουν τὴν ἰδέαν εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς ὅτι πρέπει, ὁπωσδήποτε νὰ γίνουν στρατηγοί, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον διαλύεται ὁ στρατὸς καὶ ὄχι ὁ ζῆλος πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ στρατοῦ, ὁ ζῆλος πρὸς τὴν ἐπετηρίδα τὸν διέλυσε πολλάκις εἰς εἰρηνικὰς περιόδους καὶ ὄχι εἰς πολεμικάς, διότι ἐκεῖ εἶχον ἀπασχόλησιν καὶ δὲν ἠσχολοῦντο μὲ τὴν ἐπετηρίδα καὶ τοὺς προβιβασμούς.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Καὶ τὰ κινήματα;

§92Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Εἶναι καὶ αὐτὰ μία ζωντάνια τῆς φυλῆς μας. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ δημιουργήσωμεν πραγματικὰ ἀνώτατα στελέχη καὶ ἀνωτάτην ἡγεσίαν, συγκαλέσατε ὅλους ὅσους ἐπιζοῦν καὶ διετέλεσαν μέχρι σήμερον ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων καὶ κρίνατε τούς ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικούς, καὶ νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ἀπὸ ἐκεῖ μέσα θὰ βγάλετε πραγματικὴν ἡγεσίαν, πραγματικὰ ἀνώτατα στελέχη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν νόμον σας καὶ θὰ εἴδατε, ὅτι εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν πολὺ σπανίως ὡμίλησα, ὁ νόμος σας πρέπει νὰ ἀποσυρθῇ καὶ πρέπει νὰ φέρετε νόμον μὲ ἕνα ἄρθρον, ὅτι ἀπὸ 1ης Αὐγούστου 1956 καταργεῖται ἡ 8ετία καὶ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας θὰ ἀποτελῇ τὸν μόνον περιορισμὸν εἰς τὴν προαγωγὴν τῶν ἀξιωματικῶν. Ἐὰν κάμετε αὐτό, θὰ ἔχετε προσφέρει πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ Στράτευμα καὶ οὐχὶ διὰ τῶν ἐφευρέσεων αἱ ὁποῖαι ἀντιστρόφως ζημιοῦν καὶ τὸ Ἔθνος καὶ τὸ Στράτευμα.

§93Π. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΗΣ. Εἶναι 8.000 συνταξιοῦχοι ἀξιωματικοί, διότι αὐτοεκκαθαρίζονται. Τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἔχουν τὸ θάρρος νὰ αὐτοεκκαθαρίζωνται, ἐνῷ οἱ ὑπάλληλοι, ἀντιθέτως, αὐτοκαλύπτονται.

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παλλάσκας ἔχει τὸν λόγον.

§95Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριοι, ἔχω τὸ θάρρος, νὰ εἴπω ὅτι, ὅταν πρόκειται νὰ συζητήσωμεν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ εἰδικώτερα τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐνόπλων μας δυνάμεων, πρέπει ἡ κρίσις μας, ἀσχέτως ἐὰν εἴμεθα βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ εἶναι ἐντελῶς ἀντικειμενική. Ἴσως καὶ διότι καὶ ἐγὼ προέρχομαι ἀπὸ τὰς τάξεις τοῦ Στρατοῦ, εἶμαι περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι θὰ ἔπρεπεν ἴσως ἐπηρεασμένος. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον οὐσιαστικὰ ἦλθε διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 11 ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ, διότι ὅλα τὰ ἄλλα ἄρθρα εἶναι διὰ νὰ συμπληρώσουν τὸ νομοσχέδιον αὐτό, εἶναι ἄρθρα ποὺ ἐπανορθώνουν ὡρισμένας ἀπὸ τὰς πολλὰς ἀδικίας πού ἔχουν γίνει εἰς τὸν Στρατὸν καὶ θὰ ἠμποροῦσαν ὅλα αὐτὰ τὰ ἄρθρα νὰ ἔλθουν μὲ εἰδικὸν νόμον. Τὸ ἄρθρον 11, ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ ἀναστείλῃ οὐσιαστικὰ ἄρθρον βασικοῦ νόμου, τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ὡς πρὸς τὴν 8)ετίαν, πού ἀφορᾷ τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ καὶ τοὐλάχιστον δὲν ἔχει γενικὸν χαρακτῆρα τὸ ἄρθρον αὐτό, ὥστε νὰ θεωρῆται ἀδιάβλητον. Ἐὰν τὸ ἄρθρον αὐτὸ ἔλεγεν ὅτι καταργεῖται ἡ 8ετία, ἀσφαλῶς θὰ ἠμποροῦσε νὰ θεωρηθῇ ἀδιάβλητον καὶ θὰ ἠμποροῦσε κανεὶς νὰ παραδεχθῇ ὅτι ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν, ὅτι θὰ ἠμποροῦσαν οἱ Στρατηγοί, οἱ κατέχοντες τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν νὰ ἀπεμακρύνοντο προώρως. Ἡμεῖς κατ’ ἀρχὴν πιστεύομεν ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἰσχύσῃ σήμερον ἡ 8)ετία. Ἡ 8ετία καθιερώθη ἢ μᾶλλον ἐτροποποιήθη, ἦτο 10ετία πρῶτα καὶ μετὰ ἐγένετο 8ετία, καθιερώθη μὲ τὴν ἀρχὴν ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ διευκολυνθῇ ἡ ἐξέλιξις τῶν ἀνωτέρων ἀξιωματικῶν, διὰ νὰ ἔχουν τὴν ἐλπίδα ὅτι καὶ ἐκεῖνοι σιγὰ, σιγά, θὰ ἀνεβοῦν καὶ θὰ ἠμπορέσουν νὰ διοικήσουν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, φαινόμενον, τὸ ὁποῖον νομίζω, ὅτι παρουσιάζεται μετὰ ἀπὸ κάθε πόλεμον. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον μου ὅτι ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ θέλουν νὰ γίνουν στρατηγοὶ καὶ δὲν συμφωνῶ διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ἀλλοίμονον ἐὰν οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι προέρχονται ἀπὸ ἀνωτάτας στρατιωτικὰς σχολάς, δὲν εἶχον τὴν φιλοδοξίαν αὐτήν, δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ ἀποκτήσωμεν στελέχη καὶ δὲν θὰ ἠμπορούσαμεν νὰ εἴχαμεν ἀξιωματικοὺς ἀξίους τοῦ ὀνόματός των. Ἡ ἅμιλλα πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ὅσον ἀνεβαίνει καὶ μειοῦται ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀξιωματικῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦν νὰ ἐπιδιώκουν νὰ καταλάβουν τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα εἰς τὸν Στρατόν. Βεβαίως δὲν θὰ ἔπρεπεν αἱ Κυβερνήσεις νὰ ὑποθάλπουν ὑπὲρ τὸ δέον, τὰς ἀδυναμίας αὐτὰς τῶν κατωτέρων ἀξιωματικῶν. Αὐτό, τὸ φέρω, ὡς παράδειγμα καὶ θὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, τὸ προηγούμενον, τὸ ὁποῖον ἔγινεν, ἀμέσως μετὰ τὸν πόλεμον, εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, ὁπότε ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν νέων τότε ἀξιωματικῶν ἔγινε τότε ἕνας νόμος, ὁ 3302 ἂν δὲν ἀπατῶμαι, διὰ τοῦ ὁποίου ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Ἀεροπορίας προερχόμενοι ἀπὸ τὰς παραγωγικὰς σχολὰς τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων καὶ Δοκίμων ἀπεστρατεύοντο, χωρὶς κἂν νὰ κριθοῦν ἀπὸ τὸ Συμβούλιον, μὲ τὴν δικαιολογίαν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ὁμοιογένεια εἰς τὴν Ἀεροπορίαν καὶ νὰ παραμείνουν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν οἱ ἀξιωματικοὶ, οἱ ὁποῖοι προήρχοντο ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων. Δυστυχῶς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον ἔτυχε τῆς ἐγκρίσεως Κυβερνήσεων, τὰς ὁποίας ἀπετέλουν κόμματα, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται σήμερον εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν καὶ λέγω δυστυχῶς, διότι ὅσοι ἠσχολήθησαν καὶ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ στρατιωτικὰ θὰ ἐνθυμοῦνται ποῖαι ἦσαν αἱ συνέπειαι αὐτοῦ τοῦ νόμου. Διότι ἀπεμακρύνθησαν ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ, οἱ ὁποῖοι ἐκ καταρτίσεως καὶ πείρας ἔπρεπε νὰ ὀργανώσουν τὴν Ἀεροπορίαν μεταπολεμικῶς. Τὰς συνεπείας, νομίζω, αὐτοῦ τοῦ νόμου τὰς πληρώνει καὶ σήμερον ἡ Ἀεροπορία. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ σφάλματα δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐπαναλαμβάνωνται. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἶμαι ἀντίθετος κατὰ βάσιν καὶ κατ’ ἀρχὴν μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Καὶ ἐπειδὴ ἀνέπτυξα τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ ἄρθρον 11, ποὺ ἀφορᾷ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ, ὁμολογῶ ὅτι δὲν κατώρθωσα νὰ ἀντιληφθῶ διὰ ποίους λόγους ἡ 8ετία καταργεῖται διὰ τοὺς κατέχοντας τὰς θέσεις τῶν ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων καὶ τοῦ Διοικητοῦ τῆς Στρατιᾶς καὶ δὲν καταργεῖται διὰ τοὺς ὑπολοίπους ἀντιστρατήγους, οἱ ὁποῖοι εἶναι διοικηταὶ Σωμάτων, ἢ εἶναι εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν τοῦ Στρατοῦ. Ἡ δικαιολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ εἶναι, καὶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν φαίνεται, ὅτι ἔπρεπε νὰ καταργηθῇ ἡ 8ετία ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων διότι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Ἐπιτελείων δὲν προλαμβάνουν νὰ ἀποδώσουν εἰς τὰς θέσεις τὰς ὁποίας καταλαμβάνουν καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ ἔχουν περισσότερον χρόνον, διὰ νὰ ἀποδώσουν εἰς τὰς θέσεις αὐτάς. Ἐὰν ὑποτεθῇ, ὅτι δεχόμεθα αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα καὶ ὅτι τὸ πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὀφείλει νὰ καταργήσῃ τὴν 8ετίαν, ὅπως ὑποστηρίζομεν καὶ ἡμεῖς, διότι εἶναι ἄδικος ἡ ἐφαρμογὴ τῆς 8ετίας σήμερον διὰ τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, διότι οὐσιαστικῶς περιορίζεται τὸ ὅριον τῶν ἀξιωματικῶν αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποστρατεύονται προτοῦ τοὺς καταλάβῃ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας. Εἶναι ἄδικον καὶ θὰ συμβῇ τὸ ἀντίστροφον ἀπὸ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Γρηγορίου, εἰς βάρος τῶν στρατιωτικῶν, διότι εἰς τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας δὲν ὑπάρχει κανένας περιορισμός. Ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχουν γενικοὶ διευθυνταὶ τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν τῶν Ὑπουργείων, οἱ ὁποῖοι νὰ κατέχουν τὰς θέσεις αὐτὰς ἐπὶ 10 καὶ 20 χρόνια. Εἰς τὸν Στρατὸν δὲν ἠμπορεῖ ὁ ἀνώτατος ἀξιωματικός, ἔστω καὶ ἂν εἶναι νέος νὰ παραμείνῃ περισσότερον ἀπὸ μίαν 8ετίαν ἀπὸ τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀντιστρατήγου. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔβλεπεν ὡς ὀρθόν, ὅτι ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἕνας περιορισμὸς διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνεται ἀνανέωσις τῶν στελεχῶν τῆς ἡγεσίας, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ λάβῃ ὡς γενικὸν μέτρον. Ὅταν ἐθεσπίσθη ἡ 8ετία ἴσως εἶχεν ὡρισμένα ἐπιχειρήματα ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὴν ἐθέσπισε τότε, καὶ τὰ ἐπιχειρήματα ἦσαν ὅτι μετὰ τὸν πόλεμον ὑπῆρχον πιέσεις, ἔπρεπε νὰ ἐξελιχθοῦν καὶ οἱ νεώτεροι ἀξιωματικοί. Ἕνδεκα ἔτη μετὰ τὸν πόλεμον δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ τὸ ἴδιον κριτήριον καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ ὑφίσταται ἡ 8ετία. Δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν της καὶ νὰ φέρῃ τὸν νόμον αὐτόν, διὰ τοῦ ὁποίου δὲν καταργεῖ τὴν 8ετίαν δι’ ὅλους τοὺς κατέχοντας τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς καὶ τὴν καταργεῖ δι’ ὡρισμένους τοὺς κατέχοντας τὰς ἡγετικὰς θέσεις. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν εἰσηγητὴν τῆς πλειοψηφίας, ὁ ὁποῖος ἔφερεν ἕνα παράδειγμα, ὅτι ὅταν ἐγένοντο αἱ συνεννοήσεις μὲ τοὺς Γιουγκοσλάβους ἐνηλλάγησαν 5 διοικηταὶ Στρατιᾶς, ἐνῷ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Γιουγκοσλαβίας ἦτο ἕνας, ὁ ὁποῖος διεξήγαγε τὰς συνεννοήσεις. Πρακτικῶς δὲν νομίζω ὅτι ἔφερε καμμίαν δυσκολίαν, διότι ἐνηλλάγησαν οἱ διοικηταὶ τῆς Στρατιᾶς καὶ τοῦτο διότι εἰς τὰς συνεννοήσεις καὶ διαπραγματεύσεις τὸ Ἐπιτελεῖον παίζει ρόλον καὶ ὄχι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου. Ἐπειδὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ νέους ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πεῖραν καὶ παρακολουθοῦν ὅλα τὰ σοβαρὰ θέματα τὸ Ἐπιτελεῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον οὐσιαστικῶς βοηθεῖ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου. Δὲν νομίζω, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν ποὺ συνέπεσε νὰ διοικήσουν ὡς ἀρχηγοὶ τοῦ Ἐπιτελείου διακεκριμένοι ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν κατώρθωσαν οὐδὲ 6μηνον νὰ παραμείνουν, δὲν νομίζω, ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ ἐκεῖνοι τῶν Ἐπιτελείων δὲν ἀπέδωσαν ὅσον ἀπέδωσαν οἱ μεταγενέστεροί των, Ὑπάρχει ὅμως καὶ μία ἄλλη παράγραφος εἰς τὸ ἄρθρον 11, ἡ ὁποία λέγει συγκεκριμένως: «Ἀπὸ 1ης Αὐγούστου 1956 καὶ ἐφεξῆς......................... .......... (ἀναγινώσκει)..................». Δηλαδή, καθορίζει ἡμερομηνίαν, δὲν λέγει μετὰ τὴν ψήφισιν καὶ δημοσίευσιν εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ λέγει, ἀπὸ 1ης Αὐγούστου. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς εἶπεν ὅτι ἠναγκάσθη νὰ καθορίσῃ τὴν ἡμερομηνίαν αὐτὴν διότι μετὰ τὸν θόρυβον, ὁ ὁποῖος ἔγινε διὰ τοῦ τύπου δὲν ἠθέλησε νὰ θιγῇ ἡ σημερινὴ ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ καὶ νὰ θεωρηθῇ ὅτι ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα καὶ ὅτι ἔκαμε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διὰ νὰ εὐνοηθῇ ἡ σημερινὴ ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ.

§96Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Δὲν εἶπον αὐτό, Ποτὲ δὲν εἶπον ἐπειδὴ ἔγινεν ὁ θόρυβος κλπ., διὰ τοῦτο διὰ νὰ προφυλαχθῇ ἡ ἡγεσία ἐτέθη ἡ διάταξις αὐτή. Ποτὲ δὲν εἶπον αὐτό. Εἶπον ἀντιθέτως τοῦτο, ὅτι τὴν διάταξιν αὐτὴν δὲν τὴν εἰσηγήθη ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία, τὴν διάταξιν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ παρατείνεται ἡ παραμονὴ εἰς τὸ Στράτευμα ἐκείνων ποὺ κατέχουν αὐτὰς τὰς θέσεις. Ἀλλὰ τὸ ἐσκέφθην ἐγὼ καὶ ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος τὸ εἶχε σκεφθῆ καὶ ἐκεῖνος. Ὅταν δὲ τὰς σκέψεις μου αὐτὰς τὰς ἀνεκοίνωσα εἰς τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατεύματος, ἡ ἀνωτάτη σήμερον ἡγεσία μοῦ εἶπεν, ὅτι ἔχω δίκαιον καὶ προσέθεσεν, ὅμως, κ. ὑπουργέ, διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἀντιλαμβάνεσθε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶμεν νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις αὐτὴ καὶ δι’ ἡμᾶς. Ὑπάρχει διαφορά, νομίζω, εἰς τὸν τρόπον ποὺ διετυπώσατε σεῖς, μὲ τὸν τρόπον ποὺ διετύπωσα ἐγώ.

§97Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον ἀπεποιήθησαν οἱ σημερινοὶ ἡγέται;

§98Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Διὰ λόγους εὐθιξίας.

§99Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Αὐτὸ εἶπε καὶ ὁ ρήτωρ.

§100Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ὄχι, ὁ κ. Παλλάσκας εἶπεν ὅτι ἐπειδὴ ἔγινεν ὁ θόρυβος. Ἐνῷ αὐτὰ ποὺ εἶπον ἐγώ, ἔγιναν προτοῦ γίνῃ ἐπ’ ἐλάχιστον συζήτησις ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἀλλὰ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐπιμένω ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου, διότι ἐπιθυμῶ νὰ εἶναι καθαρὰ τὰ πράγματα. Λόγοι καθαρῶς εὐθιξίας καὶ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κίνητρον διὰ τὴν ἐκδήλωσιν αὐτῆς τῆς εὐθιξίας. Ἡ εὐθιξία ἤγαγε τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν εἰς τὴν διατύπωσιν σαφοῦς ἐπιθυμίας νὰ μὴ ἐφαρμοσθῇ ἡ διάταξις. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον καὶ ὄχι διότι ὅπως εἶπεν ὁ συνάδελφος κ. Παλλάσκας, ἐλέχθη τοῦτο ὑπὸ ἄλλου οἱουδήποτε. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§101Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἴπατε πρὸ ὀλίγου. Ἐλέχθη χθὲς ὅτι, ὅσον ἀφορᾷ τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν, ἡ εὐθιξία τῆς ἡγεσίας αὐτῆς σᾶς ἀναγκάζει νὰ καθορίσητε τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 1ης Αὐγούστου. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω κάτι, ποὺ σᾶς εἶπα καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι εἶναι εὐθιξία, κατ’ ἐμέ, κατ’ ἀνάγκην, ἐπιβεβλημένη εὐθιξία, διότι σεῖς ἐδηλώσατε ὅτι δὲν δέχεται ἡ σημερινὴ ἡγεσία νὰ τύχῃ τοῦ εὐεργετήματος τῆς καταργήσεως τῆς ὀκταετίας. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἡμερομηνία καθόλου καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσετε τὴν ἡγεσίαν μόνην της νὰ δείξῃ ἂν ὑπάρχῃ ἢ ὄχι εὐθιξία εἰς τὸ θέμα αὐτό. Τοὺς νόμους τοὺς εἰσηγεῖται ἡ Κυβέρνησις, σύμβουλός σας εἶναι ἡ στρατιωτικὴ ἡγεσία. Καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ φέρῃ ἕνα νόμον, ὁ ὁποῖος νὰ διορθώνῃ τὰ κακῶς κείμενα εἰς τόν Στρατόν, καὶ ὄχι νὰ θέλῃ νὰ μεταφέρῃ εὐθύνας καὶ εὐθιξίας εἰς τοὺς ὑφισταμένους της. Ἐὰν ἡ σημερινὴ ἡγεσία τοῦ Στρατοῦ νομίζῃ, ὅτι θίγεται, διότι ἐπὶ τῶν ἡμερῶν της ψηφίζεται ἓν νομοσχέδιον, ὡς τὸ ὑπὸ κρίσιν, δικαίωμα τῆς ἡγεσίας νὰ ὑποβάλῃ τὴν παραίτησίν της τὴν ἑπομένην τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Εἶναι φυσικόν, ἑπομένως, νὰ μὴ θεωρῆται ἀδιάβλητον τὸ ἄρθρον 11, καὶ ἐντοπίζω εἰς τὸ ἄρθρον 11, διότι, ὡς εἶπον προηγουμένως, εἶναι μᾶλλον ἐπουσιώδη τὰ ἄλλα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ ἄρθρον 13, τὸ ὁποῖον ἐνισχύει τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι εἶναι ἓν νομοσχέδιον διαβλητὸν εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς. Διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 13 ἐρχόμεθα νὰ ψηφίσωμεν νόμον ἡμεῖς καὶ νὰ καθιερώσωμεν πρωτοφανεῖς διὰ τὰ στρατιωτικὰ πράγματα ἀρχάς. Συγκεκριμένως εἰς τὴν παράγραφον 1 τοῦ ἄρθρου 13 λέγομεν τὸ ἑξῆς, ὅτι οἱ Δικαστικοὶ Σύμβουλοι, οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὸ Πολεμικὸν Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, ἐφ’ ὅσον θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν Δικαστήριον, θὰ πρέπει νὰ ἀναμένουν παρ’ ὅλον ὅτι θὰ ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα, θὰ ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον, θὰ πρέπει νὰ ἀναμένουν εἰς τὸν βαθμόν ποὺ κατέχουν, τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, ἕως ὅτου οἱ ἐκ τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης προερχόμενοι καὶ εὑρισκόμενοι εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν Δικαστήριον τοὺς φθάσουν, διὰ νὰ κριθοῦν ὅλοι μαζί. Δηλαδή, ἠμπορεῖ ἕνας ταξίαρχος τῆς Στρατιωτικῆς Δικαιοσύνης τῆς Ἀεροπορίας ἢ τοῦ Ναυτικοῦ νὰ περιμένῃ 10 χρόνια διὰ νὰ τὸν φθάσῃ ὁ ἕτερος ταξίαρχος, ὁ προερχόμενος ἐκ τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς. Καί ἐλέχθη ὅτι τοῦτο ἐπιβάλλεται διὰ λόγους δικαιοσύνης, διότι ὅλοι αὐτοὶ ἐξεκίνησαν μαζὺ ἀπὸ τὸν Στρατὸν ξηρᾶς καὶ ἦσαν ὡρισμένοι τοῦ Ναυτικοῦ νεώτεροι τῶν τοῦ Στρατοῦ ξηρᾶς. Ἀλλ’ ἐκεῖνος, ποὺ ἔφυγε νέος ἀπὸ την Στρατ. Δικαιοσύνην καὶ μετετάγη εἰς τὴν Δικαιοσύνην τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ ἢ τῆς Πολεμικῆς Ἀεροπορίας εἶχε μίαν προοπτικὴν καὶ ὑπελόγιζεν ὅτι θὰ ἔχῃ μίαν ταχυτέραν ἐξέλιξιν καὶ δι’ αὐτὸ ἐπροτίμησε τὴν Ἀεροπορίαν ἢ τὸ Ναυτικὸν. Οἱ ἄλλοι ἔμειναν εἰς τὴν Στρατ. Δικαιοσύνην, διότι ἐκεῖνοι ὑπελόγιζον ὅτι θὰ γίνουν καὶ ἀντιστράτηγοι τῆς Στρατ. Δικαιοσύνης, ἐνῷ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν μέχρι πρὸ ὀλίγου ὑπελόγιζον ὅτι θὰ φθάσουν μόνον μέχρι τοῦ βαθμοῦ τοῦ συνταγματάρχου. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα, ὕστερα ἀπὸ τόσα χρόνια ποὺ ἔχουν εἰς τὴν Δικαιοσύνην τῆς Ε.Β.Α. ἢ τοῦ Π. Ν. νὰ τοὺς εἴπωμεν «τώρα ποὺ ἐφθάσατε εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, θὰ καθήσετε νὰ σᾶς φθάσουν οἱ ἄλλοι διὰ νὰ κριθῆτε ὅλοι μαζί». Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι πρωτότυπος ἡ ἰδέα αὐτή, ἀλλὰ εἶναι φαύλη, εἶναι διαβλητὴ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται ποτὲ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὴν σημερινὴν Βουλήν. Ὑπάρχει ὅμως καὶ ἡ δευτέρα παράγραφος, πρωτότυπος καὶ αὐτή, διὰ τῆς ὁποίας λέγομεν τὰ ἑξῆς: Ὅτι ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς ἠμπορεῖ ὕστερα ἀπὸ 8 χρόνια ποὺ προήχθη εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου καί, ἑπομένως, εἰσῆλθεν εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν, ἠμπορεῖ ἀπὸ τὰ ὀκτώ του χρόνια νὰ τοῦ θεωρήσωμεν τὰ δύο ὅτι τὰ διήνυσεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου καί, ἑπομένως, τοῦ μένουν ἕξ μέχρι τῆς στιγμῆς εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμόν, ἄρα ἔχει περιθώριον ἄλλα δύο χρόνια νὰ παραμείνῃ εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμόν. Δὲν ἐπιτρέπεται ποτὲ νὰ ψηφισθῇ μία τοιαύτη διάταξις διότι, νομίζω, ὅτι ἀνατρέπει βασικοὺς νόμους ποὺ ἀφοροῦν τὸν Στρατὸν καὶ γενικῶς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ὁ κ. ὑπουργός, μᾶς εἶπεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅτι δὲν ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα ἡ διάταξις, διότι δὲν ἀφορᾷ ἕνα, ἀλλ’ ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀποκατάστασιν ἀδικιῶν τριῶν ἢ τεσσάρων ἀξιωματικῶν. Καὶ 14 ὅμως, ἐὰν ἀφεώρα, ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ περίπτωσις, προσωπικὸν χαρακτῆρα ἔχει. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς, ἐνόμιζεν, ὅτι ὑπάρχουν ἀδικίαι, ὤφειλε δι’ ἰδιαιτέρου νόμου νὰ ἐπανορθώσῃ ὅλας τὰς ἀδικίας, καί, ἑπομένως, καὶ τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ἀφορᾷ ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 13.

§102Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε συνάδελφε, μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς κάμω μίαν διακοπήν; Ὡς ἀνέφερε προηγουμένως ὁ συνάδελφος εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, τὸ 1950 δι’ εἰδικοῦ νόμου ὡρισμένοι ἀξιωματικοί, ἕνας ἢ περισσότεροι δὲν γνωρίζω, ἐκρίθησαν ὅτι πρέπει νὰ παραμείνουν εἰς τὸν βαθμὸν, εἰς τὸν ὁποῖον προήχθησαν ὡς ἱκανοὶ διὰ τῆς προαγωγῆς κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν. Ἑπομένως, πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ νόμος ἐκεῖνος, ποὺ ἔπρεπε νὰ προβλέψῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ἐφ’ ὅσον ὑπεβίβασε κατ’ οὐσίαν, τύποις δὲν ὑπεβίβασε τὸν ἀξιωματικὸν διότι δὲν ἦτο δυνατόν, πῶς εἶναι δυνατόν, λέγω, ὁ νόμος αὐτός, ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 13 νὰ μὴ θεωρηθῇ ὡς συμπλήρωσις τοῦ νόμου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τότε ἐκράτησε στασίμους ὡρισμένους ἀξιωματικοὺς ἱκανοτάτους; Ἐγὼ θεωρῶ, ὅτι εἶναι ἡ συμπλήρωσις αὐτὴ ἡ παράγραφος τοῦ νόμου τοῦ 1950.

§103Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν σᾶς φαίνεται ὀλίγον περίεργον ὅτι ἡ συμπλήρωσις αὐτὴ, τὴν ὁποίαν θεωρεῖτε σεῖς ὡς συμπλήρωσιν, γίνεται τώρα πού συζητεῖται ἀκριβῶς ἡ κατάργησις τῆς 8ετίας, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν; Εἶσθε ἀπὸ τοῦ 1952 εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἂν ἐπρόκειτο περὶ ἀδικίας ὠφείλατε κατὰ τὰ τέσσαρα αὐτὰ χρόνια, νὰ τὴν ἐπανορθώσητε. Ἀντὶ αὐτοῦ ἔρχεσθε τὸ 1956 καὶ εἰς τὸ πρῶτον νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης νὰ ἐπανορθώσητε μίαν, ὡς νομίζετε, ἀδικίαν. Ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, κ. συνάδελφοι, καὶ εἶναι καλύτερον νὰ βάζωμεν καὶ τὶς φωτογραφίες ἐκείνων, ποὺ ἀφοροῦν ὡρισμέναι διατάξεις, παρὰ νὰ προσπαθοῦμεν μὲ τοιαῦτα ἐπιχειρήματα νὰ καλύψωμεν τὰς ἀδυναμίας τῶν διατάξεων αὐτῶν. Ἐνόμιζα, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς προκειμένου νὰ φέρῃ εἰς τὴν σημερινὴν Βουλὴν τὸ πρῶτον νομοσχέδιόν του περὶ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων τῆς χώρας, θὰ ἔφερεν ἓν πλῆρες καὶ ἄρτιον νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπεκαθίστα τὴν ἠρεμίαν καὶ τὴν ὁμαλότητα εἰς τὰς ἐθνικάς μας δυνάμεις. Δὲν ἐπέρχεται ἡ ὁμαλότης μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ νομοσχέδια. Ἀντιθέτως ἀναταραχὴ μεγαλυτέρα θὰ δημιουργηθῇ. Ἠξεύρομεν διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ ἔφθασε νὰ φέρῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον. Τὸ γνωρίζετε καὶ σεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Συμπολίτευσιν καὶ ἡμεῖς οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Ὑφίσταται πιέσεις ἀπὸ παρακρατικὰς ὀργανώσεις καὶ θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀντιμετωπίσῃ θαρραλέα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ. Τὴν σημερινὴν ἡγεσίαν δὲν τὴν ὑπέδειξαν τὰ κόμματα τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις τὴν ὑπέδειξε. Δὲν ἔχομεν εὐθύνην ἡμεῖς οὔτε νὰ λογοδοτήσωμεν, οὔτε νὰ ὑπεραμυνθῶμεν τῆς σημερινῆς ἡγεσίας. Ἀλλὰ ἕως ποῦ θὰ φθάσῃ ἡ κατάστασις αὐτή, νὰ ὑφίσταται ἡ Κυβέρνησις τὴν ἐπιρροὴν καὶ νὰ ὑφίσταται τὰς πιέσεις καὶ νὰ φέρῃ νόμους διὰ νὰ περιορίσῃ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν διὰ νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν εἰς ἄλλους νεωτέρους πρὶν τῆς ὥρας των νὰ ἔλθουν νὰ καταλάβουν θέσεις εἰς τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ. Καὶ ἂς εἶναι βέβαιος, ὁ κ. ὑπουργός, καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ὅτι πολὺ γρήγορα ὑπὸ τὴν αὐτὴν πίεσιν θὰ ἀναγκασθῇ νὰ φέρῃ καὶ ἄλλο νομοσχέδιον νὰ διώξῃ τὴν νέαν ἡγεσίαν ποὺ θὰ φέρῃ, διότι θὰ ὑπάρχουν οἱ νέοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιδιώκουν νὰ καταλάβουν καὶ αὐτοὶ τὰς θέσεις τῶν ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων.

§104Δ. ΙΑΤΡΙΔΗΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)...

§105Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Δὲν σᾶς διέκοψα. Δικαίωμά μου εἶναι νὰ εἴπω τὴν γνώμην μου καὶ δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα αὐτό. Ἐπισημαίνω τὸν κίνδυνον.....

§106Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Τὸ θέμα αὐτό, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου.

§107Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει δικαίωμα νὰ διακόψῃ.

§108Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Διότι ὁ κ. συνάδελφος, λέγει ὡρισμένα πράγματα ἀληθῆ. Λέγει, ὅτι σᾶς ἐπίεσαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Αὐτὸ εἶναι ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου;

§109Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐγὼ λέγω, ὅτι αὐτὸ εἶναι ἐκτὸς τοῦ νομοσχεδίου.

§110Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Διότι δὲν σᾶς συμφέρει.

§111Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ, κύριε ὑπουργέ, διότι νομίζετε, ὅτι ὅταν συζητοῦνται τόσον σοβαρὰ νομοσχέδια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα κρίνεται ἡ τύχη τῶν ἐθνικῶν δυνάμεων, νομίζετε ὅτι οἱ βουλευταί, δὲν πρέπει νὰ ὁμιλήσουν μὲ κάποιο εὐρύτερον πνεῦμα διὰ νὰ σᾶς βοηθήσουν καὶ νὰ σᾶς προλάβουν, κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ ὡρισμένα σφάλματα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν τὰς συνεπείας των ὁπωσδήποτε εἰς τὸν Στρατόν; Τὴν ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ, ἡ Κυβέρνησις θὰ τὴν ἐπιλέξῃ. Δὲν ὑποδεικνύομεν ἡμεῖς πρόσωπα, δὲν ὑποδεικνύομεν ἡμεῖς ποίους πρέπει νὰ ἐπιλέξετε σεῖς ὡς ἡγεσίαν τοῦ Στρατοῦ, ἀλλὰ θέλομεν νὰ προλάβωμεν νὰ μὴ ψηφισθῇ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ συνεπείας καὶ μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Νομίζω, ὅτι ὅπως εἶπε καὶ ὁ προλαλήσας συνάδελφος, θὰ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ ἀποσυρθῇ καὶ νὰ ἔλθῃ ἄλλο μὲ ἕνα γενικώτερον χαρακτῆρα. Θὰ πρέπει νὰ ἔλθῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἠρεμίαν εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, διότι δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ἀποκατάστασις σοβαρῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὸν Στρατόν, ὅταν δι’ ἀξιωματικοὺς ἀρίστους ἀπὸ πάσης ἀπόψεως, οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν πρὶν τῆς ὥρας των, νεώτατοι μὲ τὴν διάταξιν ἐκείνην, ποὺ λέγει ὅτι εὐδοκίμως ἐτερμάτισαν τὴν σταδιοδρομίαν των, τὴν πρωτοφανῆ κατ’ ἐμέ, διάταξιν, ὅτι εἶναι ἀποκατάστασις ἀδικιῶν μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία φαντάζομαι, ὅτι εἰς κανένα μέρος τοῦ κόσμου δὲν ὑπάρχει τοιαύτη διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἀπομακρύνῃ ἀρίστους ἀπὸ πάσης ἀπόψεως ἀξιωματικούς. Καὶ φαντάζεται ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὅτι ἐὰν δώσῃ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτοὺς καὶ ἕνα βαθμόν, θὰ ἱκανοποιηθοῦν καὶ ἐκεῖνοι καὶ θὰ μείνουν οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι παρέμειναν εἰς τὸν Στρατόν. Δὲν γίνεται ἡ ἄρσις τῶν ἀδικιῶν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Θὰ ἔπρεπε, κύριε ὑπουργέ, νὰ συγκροτήσητε ἕνα εἰδικὸν συμβούλιον ἀπὸ τοὺς χρηματίσαντας π. χ. ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων ἀπὸ τοῦ 1940 καὶ ἐντεῦθεν καὶ τὸ συμβούλιον αὑτὸ νὰ κρίνῃ ὅλους αὐτοὺς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τοὺς ἐν ἐνεργείᾳ καὶ τοὺς ἀπομακρυνθέντας κατὰ τρόπον ἀνώμαλον ἀπὸ τὸν Στρατόν. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ δὲν ἀντιληφθῇ ὅτι πρέπει κατὰ τρόπον τοιοῦτον νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν εἰς τὸν Στρατόν, ἂς εἶναι βεβαία ὅτι δὲν θὰ ἐπέλθῃ ἡ ἠρεμία εἰς τὸν Στρατὸν καὶ ἡ Κυβέρνησις αὐτὴ θὰ φύγῃ χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐπιλύσει ἕνα ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα θέματα, ποὺ ἀφοροῦν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἠναγκάσθην νὰ διαφωνήσω, ἴσως μὲ τὸ σύνολον τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Εἶναι λόγοι ἀρχῆς. Ὁ κ. ὑπουργός, ἀντελήφθη, ὅτι κατὰ τὴν συζήτησιν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἡ συζήτησις ἐκ μέρους ὅλων τῶν κ. συναδέλφων ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀντικειμενική, χωρὶς καμμίαν προκατάληψιν καὶ ἀπώτερος καὶ ἀντικειμενικὸς σκοπὸς ὅλων μας, ἦτο νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ φέρωμεν εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ θεωρηθῇ ἀδιάβλητον. Ἀλλὰ ἐπειδὴ παραμένει τὸ ἄρθρον 11 καὶ τὸ ἄρθρον 13, κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην, δὲν εἶναι ἀδιάβλητον τὸ νομοσχέδιον αὐτό, καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον θὰ καταψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας ἔχει τὸν λόγον.

§113Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§114ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε, κύριε Γεροκωστόπουλε.

§115Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐλπίζω καὶ νομίζω, ὅτι διερμηνεύω τὴν ἐπιθυμίαν ὅλων τῶν κυρίων συναδέλφων, ἐὰν διατυπώσω τὴν παράκλησιν, ὅπως ἐπιληφθῆτε τοῦ θέματος διὰ τὴν καλὴν λειτουργίαν τῶν ψυκτικῶν μηχανημάτων.

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῶν μηχανημάτων, τὰ ὁποῖα ἐκανονίσθησαν σήμερον τὸ πρωΐ, ἀλλὰ ἐχάλασαν. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἐπισκευάζονται καὶ αὔριον θὰ λειτουργήσουν.

§117Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς διεμαρτύρετο χθὲς ὅτι ἡ Βουλὴ κατεπονεῖτο διὰ τὸ θέμα τῆς πατάτας ἐπὶ πολλὰς ὥρας. Καὶ ἐρωτῶ δι’ ἕνα θέμα τόσον σοβαρὸν ὑπάρχει ἀπαρτία αὐτὴν τὴν στιγμήν;

§118ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀπαρτία ὑπάρχει. Ὁ κ. Μπουρδάρας διαγράφεται ἐκ τοῦ καταλόγου τῶν ἀγορητῶν διότι εἶναι ἀπών.

§119Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§120Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον.

§121ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§122Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν παρέλαβε τὴν διακυβέρνησιν τῆς χώρας ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, εἶναι ἴσως ἡ τετάρτη φορὰ ποὺ τροποποιεῖται ὁ νόμος περὶ Στρατιωτικῆς ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ὁ βασικώτερος νόμος, ὁ διέπων τὰ τοῦ Στρατεύματος. Καὶ οἱ βασικοὶ νόμοι, κ. συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ τροποποιοῦνται συνεχῶς. Πρέπει νὰ γίνωνται μὲ μεγάλην προσοχὴν αἱ τροποποιήσεις καὶ νὰ παραμένουν ἀμετάβλητοι ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Καὶ ὅμως ἔγιναν μεταβολαὶ τετράκις τοῦ νόμου περὶ Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν. Τὴν ἑπομένην τῶν ἐκλογῶν τοῦ 1952 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀπεστράτευσεν αὐθαιρέτως ἀνωτάτους ἀξιωματικοὺς καὶ προήγαγεν ἄλλους. Ἡ παράνομος αὐτὴ πρᾶξις τοῦ Συναγερμοῦ ἐδημιούργησεν εἰς πολλὰ στελέχη τοῦ Στρατοῦ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἐκδιώξουν τοὺς ἀνωτέρους των, διὰ νὰ καταλάβουν τὰς θέσεις των, νὰ προαχθῶσι. Τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἐτόνισα εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς συζητήσεις καὶ ἔχω καθῆκον νὰ τὴν τονίσω καὶ πάλιν, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ ἡ ὑποβολὴ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἔγινε κατόπιν πιέσεως ἐκ τῶν κάτω, διὰ νὰ δημιουργηθοῦν κενὰ καὶ πάλιν καὶ γίνωσι προαγωγαί. Διὰ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, περὶ Στρατιωτικῆς Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν ἔχω κατὰ βάσιν ἀντίρρησιν ὡς καὶ πρὸς τὸν ἰσχύοντα νόμον. Τὴν ἀντίληψίν μου αὐτὴν τὴν ἐξέθεσα ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου καὶ ἄλλοτε. Τὸ βασικώτερον σφάλμα τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος, ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ, θὰ ἐξακολουθῇ ἀκόμη νὰ ἔχῃ τὰς θλιβερὰς συνεπείας του, εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον συντάσσονται οἱ πίνακες τῶν προαγωγῶν. Κατὰ τὸν νόμον αὐτόν, κ. συνάδελφοι, αἱ προαγωγαὶ γίνονται κατ’ ἐκλογὴν καὶ κατ’ ἀρχαιότητα, ἐπὶ πλέον περιλαμβάνει διατάξεις περὶ παραμενόντων, μὴ προακτέων, ἀποστρατευτέων κλπ., ὡσὰν ἡ κρίσις τῶν ἀξιωματικῶν νὰ εἶναι κινίνον, τὸ ὁποῖον ζυγίζεται εἰς πλάστιγγα μεγίστης ἀκριβείας. Ἡ λεπτὴ αὐτὴ διάκρισις, μεταξὺ τῶν διαφόρων κρίσεων, δίδει ἀφορμὴν νὰ γίνωνται ἀδικίαι, ἄνευ προκαταλήψεως, διότι αἱ κρίσεις τῶν διαφόρων ἡγετῶν δὲν εἶναι ὁμοιόμορφοι. Ὁ ἕνας κρίνει τὸν ἄλφα ἀξιωματικὸν ἱκανὸν νὰ προαχθῇ κατ’ ἐκλογὴν καὶ ὁ ἄλλος ἕνα ὅμοιον ἀξιωματικὸν καὶ ἴσως καλύτερον, τὸν κρίνει ἱκανὸν νὰ προαχθῇ κατ’ ἀρχαιότητα, ἢ καὶ μὴ προακτέον. Δι’ αὐτὸ, οἱ νόμοι τοῦ παρελθόντος ἦσαν σοφοί. Καὶ ἐὰν διετηρήθη ἡ ἑνότης καὶ ἡ συνοχὴ τοῦ στρατεύματος, διετηρήθη μόνον δι’ αὐτὸν λόγον. Ἀλλὰ τότε ὑπῆρχον, κ. συνάδελφοι, διοικηταὶ μονάδων μὲ μεγάλο κῦρος καὶ μὲ αὐτοσεβασμόν, οἱ ὁποῖοι ὅταν ἐγένοντο νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἐκινδύνευον νὰ διακινδυνεύσουν τὴν ἑνότητα τοῦ στρατεύματος διὰ τῆς ἐφαρμογῆς των, δὲν τοὺς ἐφήρμοζον. Καὶ θὰ σᾶς ἀναφέρω ἕνα παράδειγμα. Ὅπως γνωρίζετε, αἱ προαγωγαὶ τῶν ἀξιωματικῶν πρὸ τοῦ 1912, ἐγένοντο κατ’ ἀρχαιότητα τῶν κατωτέρων, κατ’ ἐκλογὴν τῶν ἀνωτέρων. Σοφὸς ὁ νόμος ἐκεῖνος. Τὸ 1911, πολλοὶ βιαζόμενοι νὰ ἀνέλθωσι καὶ νὰ καταλάβουν ἀνωτέρους βαθμούς, ἐπίεσαν τὴν κατάστασιν καὶ ἀπὸ τότε ἔγινεν ὁ νόμος ἐκεῖνος, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ θὰ προήγοντο κατ’ ἐκλογὴν καὶ κατ’ ἀρχαιότητα. Ἐδημιουργήθη τότε ἕνας σάλος τεράστιος εἰς τὸ στράτευμα. Καὶ ὅταν ἦλθε πρὸς ἐφαρμογὴν ὁ νόμος αὐτὸς καὶ ἦλθε πρὸς ἐφαρμογὴν μεταξὺ τῶν δύο πολέμων 1912–13, βλέπετε τὸ ἑξῆς περίεργον. Ἐκαλοῦσε ἕνας Σωματάρχης τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τοὺς ἔλεγε: Κύριοι, ἐγὼ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι οἱ κατώτεροι ἀξιωματικοὶ πρέπει νὰ προάγωνται μόνον κατ’ ἀρχαιότητα. Ἄλλος δὲ ἔλεγεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ προάγωνται καὶ κατ’ ἐκλογήν. Ἔτσι ἐδημιουργήθη ἕνας σάλος μεγάλος. Ἀλλὰ τότε ὑπῆρχον Σωματάρχαι μὲ κῦρος, ὅπως ὁ Μανουσογιαννάκης, ὁ Δαμιανός, ὁ Καλλάρης καὶ ἄλλοι οἵτινες δὲν ἐπέτρεψαν νὰ ἐφαρμοσθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου περὶ προαγωγῶν καὶ ἔσωσαν τὸ στράτευμα. Σήμερον, κ. βουλευταί, καὶ δι’ αὐτὸ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, ἐὰν δὲν τροποποιηθῇ τὸ ἄρθρον, τὸ σχετικόν, μὲ τὸν καταρτισμὸν τῶν πινάκων, μὲ ὅλας αὐτὰς τὰς διατάξεις, πάντοτε θὰ ὑπάρχουν ἀνωμαλίαι εἰς τὸ στράτευμα καὶ θὰ δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς νὰ νομίζουν, ὅτι ἀδικοῦνται ἀπὸ τοὺς Σωματάρχας των. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον —δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, διότι ἴσως ἀναγκασθῶ νὰ λάβω τὸν λόγον εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν— ἔχει μίαν διάταξιν, διὰ τὴν ὁποίαν ἔκαμον καὶ μίαν σχετικὴν διακοπήν, νὰ προάγωνται οἱ ἀξιωματικοὶ καὶ εἰς γενικὰς θέσεις καὶ εἰς τὰ Σώματα. Ἡ διάταξις αὐτή, κ. συνάδελφοι, εἶναι καταστρεπτική, διότι διαιρεῖ τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς δύο κατηγορίας. Εἶναι ἀνάλογος μὲ τὴν διάταξιν τοῦ Σώματος τῶν Ἐπιτελῶν, τὸ ὁποῖον ἔγινε πρὸ τοῦ 1912 —τὸ 1905, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι — καὶ εἶχε διαιρέσει τότε τοὺς ἀξιωματικοὺς εἰς Ἐπιτελεῖς καὶ εἰς τοῦ Στρατεύματος, τοὺς μαχητάς. Καὶ ἔπρεπε νὰ γίνῃ ὁ πόλεμος τοῦ 1912–13, διὰ νὰ ἔλθουν εἰς τὴν ἐπιφάνειαν ἀφανεῖς ἀξιωματικοί, γενναῖοι, οἱ ὁποῖοι εἶπον εἰς αὐτοὺς τοὺς κυρίους: Δὲν δεχόμεθα νὰ προάγεσθε σεῖς κατ’ ἐκλογήν. Διότι τότε εἶχε συμβεῖ τὸ ἑξῆς: Προήχθησαν 3 ἀξιωματικοὶ τοῦ Ἐπιτελείου κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν ὁ Μεταξᾶς, ὁ Παπαβασιλείου καὶ ὁ Στρατηγὸς καὶ οὐδεὶς τοῦ στρατεύματος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς τῶν ἀξιωματικῶν, εἶναι ζήτημα ἱκανότητος τῆς Κυβερνήσεως καὶ τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τοῦ Στρατοῦ. Ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀναγράφονται εἰς τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχουν καμμίαν σημασίαν, εἴτε ψηφισθῇ, εἴτε ὄχι, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ἐμπνεύσῃ εἰς τὴν ἀνωτάτην διοίκησιν τὴν πεποίθησιν, ὅτι ἐὰν αὐτὴ ἐνεργήσῃ καλῶς, θὰ προσφέρῃ μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τὸ Ἔθνος. Τὰ ἀνώτατα μάλιστα στελέχη, οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ Ἐπιτελείου, καὶ οἱ ἀρχηγοὶ Στρατιᾶς εἶναι ὑπόθεσις τῆς Κυβερνήσεως. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχῃ τὴν δύναμιν νὰ ἐκλέξῃ ἑκάστοτε τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου καὶ τῆς Στρατιᾶς, δὲν εἶναι Κυβέρνησις, εἰς τὴν ὁποίαν ἠμπορεῖτε νὰ ἔχετε ἐμπιστοσύνην ὅτι εἰς περίπτωσιν πολέμου θὰ δυνηθῇ νὰ διευθύνῃ καλῶς τὰς ἐπιχειρήσεις. Εἰσάγει ἡ Κυβέρνησις τὴν διάταξιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῆς Στρατιᾶς ἐξαιροῦνται τῆς διατάξεως τῆς 8ετίας. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. Κανελλόπουλος, ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει τὰ ὑπέρ, ἔχει καὶ τὰ κατά. Δὲν ὡμίλησα εἰς τὰς ἄλλας συζητήσεις ποὺ ἔγιναν τὰ παρελθόντα ἔτη, εἰς σχετικὰ νομοσχέδια, οὔτε ὑπέρ, οὔτε κατά, διότι ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι εἶναι προτιμότερον εἰς αὐτὰ τὰ γενικὰ νομοσχέδια, μία διάταξις ἔστω καὶ ἐὰν δὲν εἶναι διάταξις ὀρθή, πρέπει νὰ εἶναι μόνιμος, διότι ἐφ’ ὅσον εἶναι μόνιμος μία διάταξις, ἐφ’ ὅσον ἐφαρμόζεται ἀντικειμενικῶς, εἶναι καλὴ διάταξις. Τὸ ἐπιχείρημα, κύριοι συνάδελφοι, ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῆς ὀκταετίας εἶναι ἓν καὶ μόνον: Ὅτι διευκολύνει τὴν προαγωγὴν τῶν ἀξιωματικῶν. Ὅλα ὅμως τὰ ἄλλα ἐπιχειρήματα εἶναι κατὰ τῆς ὀκταετίας, κατὰ τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου παραμονῆς εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν. Διότι τί συμβαίνει μὲ τὴν ὀκταετίαν: Ὅλοι οἱ ἀξιωματικοὶ ἔχουν τὴν ἀπαίτησιν νὰ γίνουν ἀντιστράτηγοι καὶ γίνονται σχεδὸν ὅλοι ἀντιστράτηγοι. Κάθε χρόνον ἔχομεν προαγωγὰς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου. Τοῦτο συντελεῖ εἰς τὸ νὰ κρίνουν μὲ κάποιαν ἐλαστικότητα τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, διότι σκέπτονται ὅτι μετὰ ἕνα χρόνο θὰ ἀποχωρήσῃ ὁ κριθείς. Δὲν ὑπάρχει, κύριοι βουλευταί, χειρότερο πρᾶγμα ἀπὸ τὴν ἐπιείκειαν εἰς τὸν Στρατόν. Κατήντησε νὰ ἐξέρχωνται κατ’ ἔτος δεκάδες στρατηγῶν μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, εἰς ἡλικίαν 53–54 ἐτῶν. Τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου, δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸν ἐκλέξῃ μὲ κάποιαν εὐχέρειαν. Καὶ δύναται ἀκόμη νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον διὰ νὰ καλυφθῇ. Πιστεύω, ὅμως, ὅτι ἡ ὀκταετία ἔχει ὅλα αὐτὰ τὰ τρομερὰ ἐλαττώματα καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ καταργηθῇ. Πρέπει ἐπίσης νὰ καταργηθῇ καὶ ἡ σχετικὴ διάταξις τοῦ νομοσχεδίου τούτου, ἡ ἐξαιροῦσα τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου καὶ τὸν ἀρχηγὸν τῆς Στρατιᾶς. Τὸ νομοσχέδιον αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλεῖ καὶ περὶ «παραμενόντων». Τί θὰ πῇ «παραμένοντες»; Δὲν προβιβάζονται ἀλλὰ παραμένουν εἰς τὸν Στρατόν. Δὲν ξεύρω, ἐὰν εἰς τὰς πολιτικὰς ὑπηρεσίας, δύναται ἕνας ὑπάλληλος μὴ προαγόμενος νὰ παραμείνῃ, ἀλλὰ εἰς τὸν Στρατόν, ὁ μὴ προαγόμενος ἀξιωματικός, δὲν ἔχει τὸ κῦρος, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ, χάνει τὴν ὄρεξίν του καὶ δὲν δύναται νὰ ἐργασθῇ καὶ νὰ διοικήσῃ μὲ ἀπόδοσιν. Ἡ διάταξις περὶ «παραμενόντων», ἔγινε μόνον διὰ λόγους ἐπιεικείας καὶ αὐξήσεως τῶν ἐτῶν τῆς συντάξεώς του. Ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι ὁ Στρατὸς δὲν εἶναι Ὀργανισμὸς ὁ ὁποῖος δύναται νὰ δέχεται τοιαύτας ἐπιεικείας. Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἐπὶ ζημίᾳ τῆς Διοικήσεως τοῦ Στρατοῦ. Ἀξιωματικοὶ ἀνώτεροι, ὅταν δὲν προάγωνται, πρέπει νὰ φεύγουν ἀπὸ τὸν Στρατόν. Ἦταν ὀρθή, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἡ σχετικὴ διάταξις, τὴν ὁποίαν κατήργησαν ἄλλοτε. Ἂν ἕνας ἀξιωματικὸς γίνῃ δὶς στάσιμος καὶ θὰ γίνῃ κρινόμενος ἀπὸ διαφόρους ἀξιωματικοὺς ἀνωτέρους του, τότε ἡ ἀποστρατεία του, θεωρεῖται δικαία. Ἐνῷ ὁ ἅπαξ κρινόμενος ἀποστρατευτέος, θὰ νομίζῃ ὅτι ἠδικήθη. Ἡ ἀποστρατεία του δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην. Καὶ διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διάταξις, καθ’ ἣν, μὴ κριθεὶς ὡς προακτέος ἀποστρατεύεται. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω. Εἴτε ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἴτε ὄχι, δὲν ἔχει μεγάλην σημασίαν, διότι δὲν πρόκειται τὸ νομοσχέδιον αὐτό, νὰ ἐπιφέρῃ μεγαλυτέραν βλάβην εἰς τὸ στράτευμα. Δύο εἶναι τὰ ἐλαττώματα: Πρῶτον διότι δὲν τροποποιεῖται βασικῶς ὁ νόμος «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν», ὅσον ἀφορᾷ τοὺς πίνακας καὶ δεύτερον ὅτι συχνὰ φέρονται εἰς τὴν Βουλὴν πρὸς ψήφισιν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα τροποποιοῦν τὸν «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν» νόμον. Σταματήσατε αὐτὴν τὴν κατάστασιν. Ἂς ἀδικηθῇ καὶ ἕνας ἀξιωματικός. Ἡ ἀδικία, εἶναι ὑποκειμενικὴ διὰ τὸν ἐνδιαφερόμενον καὶ ζήτημα ἀντικειμενικὸν διὰ τὸν ἄλλον. Πιθανὸν νὰ ἀδικῆταί τις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται συχνὰ τὸ Κράτος διὰ νόμου νὰ ἐπιδιώκῃ τὴν θεραπείαν μιᾶς ἀδικίας, διότι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιφέρῃ ἄλλας ἀδικίας. Σταματήσατε αὐτὰς τὰς τροποποιήσεις. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία παγία κατάστασις διὰ νὰ μὴ ἔχουν οἱ ἀξιωματικοὶ τὸν ἐφιάλτην αὐτόν, διότι διὰ τῶν συχνῶν τροποποιήσεων, δημιουργεῖται μία ἀνησυχία εἰς τό στράτευμα. (Χειροκροτήματα).

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ὑπάρχοντος ἑτέρου ἀγορητοῦ, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις: Παρακαλοῦμεν ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ διὰ ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλίσεως ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου «περὶ Ἱεραρχίας καὶ Προαγωγῶν κλπ.». Οἱ προτείνοντες βουλευταί. Ν. Παπαδημητρίου, Γ. Παλλάσκας, Β. Πανούσης, Ε. Μαλαμίδας, Σ. Ἀλλαμανῆς, Π. Τζαννετάκης, Β. Παπαβασιλείου, Ι. Ριζιώτης, Ι. Παπαηλιάκης, Γ. Μπακατσέλος, Μ. Στεφανίδης, Ι. Σεργάκης, Ι. Διαμαντόπουλος, Γ. Ἐργατζάκης, Ι. Τούμπας, Μιχ. Πίσπας, κλπ. Ἐφ’ ὅσον οἱ ὑποβαλόντες τὴν πρότασιν εἶναι παρόντες θὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψηφοφορίαν, δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ἐπὶ τοῦ καταλόγου οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ἀθ. Γκελεστάθης καὶ Χ. Παπασταύρου. Οἱ ἀποδεχόμενοι τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν λέγουσιν ΝΑΙ, οἱ μὴ ἀποδεχόμενοι λέγουσιν ΟΧΙ. (Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν, ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς, ἀνακοινοῦται τὸ κάτωθι ἀποτέλεσμα). Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 120. Εἶπον ΝΑΙ 96 καὶ ΟΧΙ 24, κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον, συνεπῶς, ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτόν. Πρόκειται κύριοι βουλευταί, νὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Θὰ ἤθελα ὅμως, νὰ παρακαλέσω, ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλὴ καὶ ἰδίᾳ ἡ Ἀντιπολίτευσις, νὰ γίνῃ δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον, ἀπόψε χωρὶς νὰ συζητηθῶσιν αἱ τροπολογίαι καὶ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, θὰ παρασχεθῇ ἡ εὐχέρεια ν’ ἀναπτυχθῶσιν ὅλαι αἱ τροπολογίαι. Σημειωθήτω, ὅτι ἡ συζήτησις διεξάγεται ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, ὡς ἐτροποποίησε τοῦτο ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή.

§125Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ὅσον περισσότερον συζητεῖται τὸ νομοσχέδιον κ. Πρόεδρε, τόσον περισότερον καθίσταται ἄρτιον. Κατὰ συνέπειαν, νομίζομεν, ὅτι θὰ πρέπει νὰ συζητηθῇ καὶ ἀπόψε κατ’ ἄρθρον.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα ὅθεν εἰς τὴν αʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§127Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν διαγραφὴν τῆς φράσεως «τεχνικοῦ Σώματος» ἀπὸ τὴν παράγραφον 3 τοῦ ἄρθρου 1. Διὰ τοὺς τεχνίτας τεχνικοῦ Σώματος, εἶχε διεξαχθῆ, κύριε ὑπουργέ, μακρὰ συζήτησις κατὰ τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος καὶ διεγράφη τοῦτο, ἀλλὰ ἐπανέρχεται καὶ πάλιν. Ὀρθὸν θὰ εἶναι νὰ διαγραφῇ, κύριε ὑπουργέ. Ἔπειτα ἀπὸ τὰς συζητήσεις ποὺ ἐκάμαμεν εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ.

§128Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Βουρδουμπᾶν.

§129Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ἡ πλειοψηφία τῆς Ἐπιτροπῆς συγκατένευσεν ὅπως διαγραφῇ, διότι τὸ τεχνικὸν Σῶμα πρέπει νὰ ὑπαχθῇ ὅπως ὑπήγετο μέχρι προχθὲς εἰς τὰ Σώματα καὶ ὄχι εἰς τὰς ὑπηρεσίας. Διότι τό Σῶμα εἶναι Σῶμα καὶ συγκαταλέγεται εἰς τὴν γραμμὴν τῶν πρόσω καὶ δὲν ὑπάγεται εἰς τὰς ὑπηρεσίας αἱ ὁποῖαι μένουν πάντοτε εἰς τὰ μετόπισθεν. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει σύμφωνος γνώμη τῆς πλειοψηφίας τῆς Ἐπιτροπῆς. Πιστεύω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ νὰ διαγραφῇ.

§130Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Τὸ δέχομαι, κ. Πρόεδρε.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν, τὸ ἄρθρον 1;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη.

§134Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὡς βάσιν συζητήσεως ἔχομεν τὸ κείμενον ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§135ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ εἴπομεν κ. ὑπουργέ. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2–10 ὡς ἔχουν).

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§137Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελα ἐπωφελούμενος ἐκ τῆς παρουσίας τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, νὰ εἴπω ἐκ νέου μερικὰ πράγματα σχετικῶς μὲ τὴν ὀκταετίαν, ὅπως θεσπίζεται διὰ τοῦ ἄρθρου 11. Διὰ τοῦ ἄρθρου 11, ἡ ὑπάρχουσα ὀκταετία εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς ἐπεκτείνεται εἰδικῶς διὰ τοὺς ἀντιστρατήγους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατέχουν μίαν τῶν θέσεων Ἀρχηγοῦ Ἐπιτελείου ἢ Διοικητοῦ Στρατιᾶς. Τοῦτο δημιουργεῖ κατὰ τὴν γνώμην μου, ἕνα διαφορισμὸν μεταξὺ τῶν ἀντιστρατήγων, μὲ συνέπειαν ἡ ὁποία θὰ εἶναι κάθε ἄλλο παρὰ διὰ τὴν ἀγαστὴν σύμπνοιαν τῶν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Καὶ ἐννοῶ ὅτι δοθέντος ὅτι οἱ ἀντιστράτηγοι, οἱ ὁποῖοι κατέχουν τὰς εἰδικὰς αὐτὰς θέσεις θὰ τύχουν εἰδικῶν προνομίων καὶ θὰ παραμείνουν εἰς τὸν βαθμὸν πολλὺ περισσότερα ἔτη ἀπὸ τοὺς ἀντιστρατήγους οἱ ὁποῖοι θὰ κατέχουν μίαν τῶν ἄλλων θέσεων, θὰ δημιουργηθῇ, κατὰ τὴν γνώμην μου, μία αὔξησις τῆς ἀντιζηλίας, θὰ δημιουργηθῇ ἴσως καὶ ἕνας ἀλληλοσπαραγμὸς μεταξύ τῶν ἀνωτάτων στελεχῶν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἐπὶ βλάβῃ τῆς συμπνοίας τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας καὶ μὲ συνεπείας πάρα πολὺ δυσάρεστους. Βεβαίως, ἀντιλαμβάνομαι ὅτι δὲν εἶναι ἐπαρκὴς ὁ χρόνος τῶν 8 ἐτῶν διὰ νὰ κλείσῃ τὸν κύκλον τῆς δραστηριότητός του ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος ἀφ’ ἧς γίνῃ ἀνώτατος ἀξιωματικός, πρέπει νὰ καταλάβῃ θέσιν ταξιάρχου, νὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ Διοικητὴς Ταξιαρχίας καὶ νὰ φθάσῃ ἕως τὴν ἀνωτάτην βαθμίδα. Ἀλλὰ τοῦτο δύναται νὰ θεραπευθῇ ὄχι διὰ τῆς ἐξαιρέσεως, τὴν ὁποίαν εἰσάγει ὁ ἀξιότιμος κύριος ἐπὶ τῆς Ἐθν. Ἀμύνης ὑπουργός, ἀλλὰ διὰ τῆς θεσπίσεως μιᾶς γενικῆς διατάξεως. Πιστεύω δὲ ὅτι ζητήματα, ὅπως εἶναι αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἡγεσίαν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, θὰ πρέπει νὰ ρυθμίζωνται ὄχι διὰ διατάξεων μὲ ἐξαιρέσεις, ἀλλὰ διὰ διατάξεων, αἱ ὁποῖαι περιέχουσι γενικὰς διατάξεις λυούσας ὅλα τὰ προβλήματα. Πρὸς τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὰς Ἑλληνικὰς ἐνόπλους δυνάμεις, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑπάρχει εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις ὅλων τῶν Κρατῶν, ἰδίως τῶν μεγάλων Κρατῶν καὶ ἰδίως τῶν Κρατῶν τῶν πέραν τοῦ Παραπετάσματος. Δηλαδή, δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἄλλο ὅριον, τὸ ὁποῖον νὰ δεσμεύῃ τὴν ὑπηρεσίαν τῶν ἀξιωματικῶν, πλέον τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἠμπορεῖ εἷς ἀξιωματικὸς νὰ προχωρῇ, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἱκανός. Ἡ Κυβέρνησις ἐὰν θεωρῇ ὅτι μερικοὶ ἐκ τῶν ἀνωτάτων εἶναι ἥσσονος ἀποδόσεως ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἔχει ὅλα τὰ δικαιώματα, βάσει τῶν κειμένων νόμων, νὰ ἀπομακρύνῃ καὶ νὰ ἀποστρατεύῃ αὐτούς. Ἀντιστρόφως, θὰ ἔχῃ ἐπίσης ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπιλέγῃ ἀνέτως τοὺς ἀξιωματικούς, τοὺς ὁποίους θὰ προωθῇ εἰς τὸν ἀνώτατον βαθμόν. Ἐγὼ θὰ ἤθελα νὰ φθάσω μέχρι τοῦ σημείου ν’ ἀπευθύνω πραγματικὴν ἔκκλησιν τόσον εἰς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ δεχθοῦν τὴν κατάργησιν πάσης ἄλλης διατάξεως καὶ νὰ ἐπαναφέρωμεν τὴν ἐλευθερίαν μέχρι τοῦ ὁρίου ἡλικίας.

§138Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ (Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἐξηγήσω καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ τῆς ὀκταετίας, νὰ θεωροῦμεν ὅτι ὅλοι οἱ ἀντιστράτηγοι, ἔχουν καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ τὸν αὐτὸν βαθμὸν ποὺ ἔχουν τύποις. Διότι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ὁ διοικητὴς τῆς Στρατιᾶς ἔπαυσαν πλέον νὰ εἶναι κατ’ οὐσίαν ἀντιστράτηγοι καὶ λέγονται στρατηγοί. Ἡ τοποθέτησις εἰς μίαν τῶν θέσεων αὐτῶν, ἰσοδυναμεῖ συγχρόνως καὶ πρὸς προβιβασμόν. Ὁ διαχωρισμὸς τῶν ἀντιστρατήγων, δὲν γίνεται διὰ τῆς διατάξεως αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ γίνεται διὰ τῆς τοποθετήσεως ἑνὸς ἀντιστρατήγου εἰς θέσιν, ἡ ὁποία κατ’ οὐσίαν ἀνήκει εἰς βαθμὸν στρατηγοῦ. Καὶ μάλιστα, ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν καὶ ἡ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ τῶν ἀρχηγῶν τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου ἑνὸς κλάδου τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἀφ’ ἑνὸς καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου Ἐθν. Ἀμύνης, ἀφ’ ἑτέρου, ἔχομεν καὶ πέμπτον βαθμόν, ταξίαρχος, ὑποστράτηγος, ἀντιστράτηγος, ἀρχηγὸς Γεν. Ἐπιτελείου, διοικητὴς Στρατιᾶς, καὶ ἀρχηγὸς Γεν. Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Εἶναι τελείως ἀδύνατον οἱ 5 αὐτοὶ βαθμοὶ νὰ χωρέσουν μέσα εἰς μίαν ὀκταετίαν, ἐνῷ ἡ ὀκταετία ἐπαρκεῖ διὰ τὸν ἀντιστράτηγος ποὺ ἔφθασε μέχρι καὶ τῆς θέσεως τοῦ Διοικητοῦ τοῦ Σώματος Στρατοῦ. Εἶναι τελείως ἀνεπαρκής, διὰ νὰ γίνῃ πλήρης ἀξιοποίησις καὶ ἐκμετάλλευσις ὑπὲρ τῆς ὑπηρεσίας, ἀντιστρατήγου ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ κριθῇ ἱκανὸς νὰ καταλάβῃ συνεπῶς τὸν βαθμὸν καὶ τὴν θέσιν τοῦ ἀρχηγοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, διοικητοῦ Στρατιᾶς, ἀρχηγοῦ Γεν. Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Δὲν εἶναι ἐξυπηρετικοὶ τοῦ στρατεύματος αὐτοὶ οἱ συγκεκριμένοι, ποὺ θὰ καταλάβουν τὰς θέσεις αὐτάς, λόγῳ ἐμπιστοσύνης τοῦ ἑκάστοτε Ἀνωτάτου Συμβουλίου Ἐθνικῆς Ἀμύνης, νὰ φεύγουν μετὰ ἑνάμισυ–δύο χρόνια, ὅπως συμβαίνει μέχρι σήμερον. Διὰ τοῦτο ἐπιμένομεν, κ. Πρόεδρε, εἰς τὴν ψήφισιν τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὡς ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§139ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Σαράφης ἔχει τὸν λόγον.

§140Σ. ΣΑΡΑΦΗΣ. Κύριοι, ὑποτίθεται ὅτι διὰ νὰ φθάσῃ κανεὶς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου, ἔχει περάσει ἀπὸ ὅλας τὰς κρίσεις τοῦ Συμβουλίου, δι’ αὐτὸ ἐλάχιστοι εἶναι ἐκεῖνοι, ἀπὸ κάθε τάξιν, οἱ ὁποῖοι φθάνουν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ἀντιστρατήγου. Νομίζω ὅτι ἡ κατάργησις τῆς ὀκταετίας ἐπιβάλλεται, οὕτως ὥστε οἱ ἀντιστράτηγοι καὶ ἐν γένει οἱ ἀνώτατοι ἀξιωματικοί, νὰ φεύγουν μὲ τὸ ὅριον ἡλικίας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀνανέωσιν τῶν στελεχῶν, αὕτη γίνεται μὲ τὰς κρίσεις τῶν ἀξιωματικῶν ἀπὸ τὰ συμβούλια εἰς τοὺς διαφόρους βαθμούς. Καὶ ὅταν ἡ κρίσις γίνεται συμφώνως μὲ τοὺς νόμους καὶ εἶναι κανονική, τότε οἱ ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν ἀπόδοσιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἔχουν, θὰ φεύγουν καὶ θὰ ἀφήσουν τὰς θέσεις των εἰς τοὺς ἀνωτέρους.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 11;

§142ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 12. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§144Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 12, κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ εἴπω ὀλίγα τινά. Πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου ἐκείνου, διὰ τοῦ ὁποίου ἀπονέμεται ὁ ἀνώτατος βαθμὸς εἰς τὸν ἀποστρατευόμενον ἀξιωματικόν. Διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν σχεδίου νόμου, εἰσάγεται διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας ἐνδεχομένως δύνανται νὰ κριθῶσιν οἱ ἀποστρατευόμενοι ἀξιωματικοὶ καὶ νὰ ἀπονεμηθῇ εἰς αὐτοὺς ὁ ἀνώτερος βαθμός. Γίνονται ὅμως οἱ ἑξῆς περιορισμοί: Πρῶτον ὅτι κρίνονται ὡς ἱκανοὶ νὰ καταλάβωσιν τὸν ἀνώτερον βαθμὸν ἐν ἀποστρατείᾳ ἀξιωματικοὶ μόνον αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κριθῆ ὡς προακτέοι ἢ ὡς εὐδοκίμως τερματίσαντες τὰς ὑπηρεσίας των.

§145Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Καὶ ἄλλοι, κ. Τούμπα. Ὄχι μόνον οἱ εὐδοκίμως τερματίσαντες, ἀλλὰ καὶ ὅσοι εἶχον ὡς τελευταίαν κρίσιν τοῦ προακτέου ἢ τοῦ παραμένοντος.

§146Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Ἐπ’ αὐτοῦ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, νὰ προσέξῃ αὐτὸ τὸ σημεῖον. Ὅτι ὑπάρχει μία ἄνισος μεταχείρισις τῶν ἀξιωματικῶν τῶν λοιπῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Τοῦτο, διότι ἀπὸ μακροῦ χρόνου εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν ὑπάρχει ὁ θεσμὸς τῆς ἀπονομῆς κατὰ αὐτοματικὸν τρόπον, τοῦ ἀνωτέρω βαθμοῦ, εἰς πάντα ἀποστρατευόμενον, ἐφ’ ὅσον οὗτος δὲν ἀποστρατεύεται δι’ ἀτιμωτικὰς πράξεις ἢ διὰ πράξεις ἀντεθνικάς, ἢ δυνάμει δυσμενοῦς ἀποφάσεως πειθαρχικοῦ συμβουλίου. Μία ἐξαίρεσις εἶναι, διὰ τὴν προαγωγὴν ἀπὸ τὸν βαθμὸν τοῦ πλοιάρχου εἰς ὑποναύαρχον, ὁπότε διὰ τὴν ἀπονομὴν τοῦ βαθμοῦ τοῦ ὑποναυάρχου εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ πλοιάρχου χρειάζεται κρίσις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου. Εἰσηγοῦμαι ὅπως τοῦτο ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸν στρατόν. Ἄλλοτε ἴσχυεν εἰς τὸν στρατὸν, κατηργήθη ὅμως πρὸ ὀλίγων ἐτῶν. Θέτω ὑπ’ ὄψιν σας καὶ τὴν ἑξῆς περίπτωσιν. Σήμερον μὲ τὴν διάταξιν, ἡ ὁποία εἶναι ὑπὸ ψήφισιν, τί θὰ γίνῃ; Ἀξιωματικοί, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν, δύνανται τῇ αἰτήσει των, νὰ κριθοῦν παρὰ τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, διὰ νὰ κριθοῦν ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀπονεμηθῇ ὁ ἀνώτερος βαθμὸς ἐν ἀποστρατείᾳ. Ἀλλὰ συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς ἄτοπον: Ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν ἤδη ἀποστρατευθέντων εἶναι κατὰ πολὺ ἀρχαιότεροι τῶν νῦν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Ἑπομένως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεσπίζωμεν τὴν ἀρχήν, ὅτι ἀρχαιότεροι θὰ κρίνωνται παρὰ νεωτέρων. Μὴ ξεχνᾶτε, ὅτι εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ παρελθόν, πολλοὶ ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ θὰ κριθοῦν ἀπὸ τὰ μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, νὰ ἔχουν χρηματίσει ἀνώτεροι ἐκείνων, νὰ τοὺς ἔχουν πιθανῶς τιμωρήσει, νὰ ἔχουν πιθανῶς κάμει δυσμενεῖς κρίσεις διὰ τοὺς ὑπὸ τὰς διαταγάς των καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι ἀδιάβλητος ἡ κρίσις τῶν σημερινῶν μελῶν. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ θεωρήσω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ δόλος. Ἀλλὰ ἄνθρωποι εἶναι καὶ ὑπάρχει μία προκατάληψις ἢ μία πικρία. Θὰ ἤθελον, κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας, τὴν πρότασιν, ὅπως δι’ αὐτοὺς τοὺς κυρίους, γίνῃ κρίσις παρ’ ἑνὸς συμβουλίου ἐξ ἀποστράτων ἀξιωματικῶν, τοὺς ὁποίους δύνασθε νὰ ἐπιλέξητε καὶ μετὰ μίαν συνεννόησιν μεταξὺ τῶν λοιπῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ὥστε αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου νὰ εἶναι ἀδιάβλητοι. Θὰ ἤθελον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄλλην κατηγορίαν ἀξιωματικῶν, ποὺ ἀποστρατεύονται καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι νεώτεροι τῶν νῦν μελῶν τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, θὰ ἤθελον διὰ τὴν ἴσην μεταχείρισιν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, νὰ ἐπεκταθῇ ὁ ἰσχύων θεσμὸς εἰς τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν καὶ εἰς τὰς ἄλλας Ἐνόπλους Δυνάμεις.

§147Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, διὰ τοῦ νόμου 2923 κατηργήθη ὁ θεσμὸς τῆς σὺν τῇ ἀποστρατείᾳ προαγωγῆς. Ἤδη, ὁ θεσμὸς αὐτὸς ἐπαναφέρεται κατὰ τρόπον περιωρισμένον, δηλαδὴ ἀπαιτεῖται προηγουμένως καὶ κρίσις τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου. Εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, ὅπου ὁ θεσμὸς αὐτὸς δὲν κατηργήθη καὶ συνεχίζεται ἡ αὐτὴ παράδοσις, ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ παραμείνῃ ὡς ἔχει. Προκειμένου ὅμως νὰ ἐπαναφέρωμεν εἰς τὸν Στρατὸν ἕνα θεσμόν, ὁ ὁποῖος ἔπαυσε νὰ ὑπάρχῃ ἀπὸ τοῦ 1954, προφανῶς, πρέπει νὰ μελετήσωμεν πῶς θὰ ἦτο ὀρθότερον νὰ ὑπάρχῃ ἐν λειτουργίᾳ ὁ θεσμός. Καὶ τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ γίνεται οἰκονομία εἰς τοὺς βαθμούς, ἔστω καὶ ἐὰν οἱ βαθμοὶ αὐτοί, ἀπονέμονται ἐν ἀποστρατείᾳ. Διὰ τοῦτο καλῶς ἡ διάταξις θεσπίζει ὅτι εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ κρίσις τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου. Ἡ διοίκησις μέχρι τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2923 εἶχε τὴν εὐχέρεια νὰ ἀπονέμῃ καὶ βαθμὸν ἐν ἀποστρατείᾳ. Ἐὰν δὲν τὸ ἔπραξε, εἶναι θέμα καθαρῶς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Δὲν εἶναι σκοπὸς τοῦ σημερινοῦ νόμου, νὰ ἐπανορθώσῃ, ἐὰν θέλετε, παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο κατὰ τὸ παρελθόν. Τὴν εὐχέρειαν τὴν ἔχει ἡ Διοίκησις. Ἐὰν δὲν ἔκαμε χρῆσιν αὐτῆς τῆς εὐχερείας, δὲν ἔκαμε διότι ἔκρινε ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δώσῃ τὸν βαθμὸν τῆς ἀποστρατείας. Ἔχομεν λοιπόν, ὑποχρέωσιν τὴν χρονικὴν περίοδον καθ’ ἣν δὲν παρείχετο ἡ εὐχέρεια εἰς τὴν Διοίκησιν νὰ δώσῃ τὸν ἀποστρατευτικὸν βαθμόν, δηλαδὴ ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2923, ἀπὸ τότε νὰ παρέχωμεν τὴν εὐχέρειαν, νὰ κριθοῦν οἱ ἀξιωματικοὶ αὐτοί, ἐὰν δικαιοῦνται ἢ ὄχι τοῦ βαθμοῦ τῆς ἀποστρατείας. Διὰ τοῦτο, νομίζω, ὅτι καλῶς ἔχει, ὅπως ἐτροποποιήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν τὸ ἄρθρον, κατὰ τὸ ὁποῖον ὁ ἀποστρατευτικὸς βαθμὸς δύναται νὰ δοθῇ κατόπιν κρίσεως τοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀπεχώρησαν κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλον τρόπον ἀπὸ τὸ Στράτευμα, ἀπὸ τότε ποὺ ἴσχυσεν ὁ νόμος 2923. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀρχαιοτέρους τῶν μελῶν τοῦ σημερινοῦ Ἀνωτάτου Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου, κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ τοὺς κρίνῃ τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ τοὺς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν ἐνέργειαν.

§148Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Ἢ θὰ προβιβάζωνται καὶ εἰς τὸν Στρατόν, καὶ εἰς τὸ Ναυτικόν, καὶ εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, καθ’ ὃν τρόπον γίνεται σήμερον εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν, ἢ θὰ προβιβάζωνται ὅλοι καθ’ ὃν τρόπον ὁρίζει τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι ὀρθὸν εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν νὰ παίρνουν ἕνα βαθμὸν οἱ ἀποστρατευόμενοι καὶ εἰς τὸν Στρατὸν διὰ τὸν βαθμὸν αὐτόν, νὰ τοὺς κρίνῃ τὸ Συμβούλιον. Ἂς ἀποφασίσῃ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ὅποιο σύστημα θέλει. Ἐγὼ θὰ τὸ ψηφίσω. Ἀρκεῖ νὰ εἶναι ἑνιαῖον δι’ ὅλας τὰς ἐνόπλους δυνάμεις. Ἡ διάκρισις εἶναι ἀπαράδεκτος.

§149Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἶναι ἡ διάκρισις πολὺ μικροτέρα ἀπὸ ὅ,τι ἦτο πρὸ τῆς προτάσεως αὐτῆς. Ἂς ἀρκεσθῶμεν εἰς τὴν κατὰ τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν διόρθωσιν καὶ ἀργότερον βλέπομεν. Ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῶν ριζικῶν καὶ τῶν μεγάλων μέτρων. Εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀξιοποιήσεως τῆς πείρας καὶ ἡ πεῖρα μᾶς ὁδηγεῖ εἰς αὐτὴν τὴν διάταξιν. Εἰς τὸ Ναυτικὸν καὶ τὴν Ἀεροπορίαν συνεχίζεται μία μὴ διακοπεῖσα παράδοσις.

§150Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. Ἐπὶ τῆς ἐπεκτάσεως ἢ μὴ τῆς διατάξεως καὶ εἰς τοὺς πρὸ τοῦ 1954 ἀποστρατευθέντας ἄνευ βαθμοῦ ἀποστρατευτικοῦ δὲν ἀρνοῦμαι, ὅτι ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ἐξεθέσατε ἔχει βάσιν λογικήν. Ὑπῆρχε μία διάταξις δυνάμει τῆς ὁποίας ἦτο δυνατὸν εἰς τὴν διοίκησιν νὰ δώσῃ τὸν βαθμὸν καὶ δὲν τὸν ἔδιδε. Αὐτὸ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ τὸ διορθώσωμεν; Δὲν εἰσέρχομαι ἐγὼ εἰς τὴν κακὴν διοίκησιν ἢ τὴν καλήν. Ἐκεῖ ποὺ ἀπαγορεύει ὁ νόμος τὴν ἀπονομὴν τοῦ ἀποστρατευτικοῦ βαθμοῦ ἐκεῖ ὑπεισέρχομαι. Ὑπῆρχε καὶ μία διαφορὰ ὑπὲρ τῆς ἐπεκτάσεως καὶ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Τούμπα, ἡ ἑξῆς. Ὑπῆρχον ἀξιωματικοὶ τινὲς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐκρίθησαν καὶ ἀπεστρατεύθησαν ἄνευ βαθμοῦ. Καὶ δύναμαι νὰ εἴπω, ὅτι ὅταν μὲν ὑπάρχῃ νόμος, ὑπάρχει νόμος καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ πάρουν τὸν ἀνώτερον βαθμόν. Ἐκεῖ ὅμως ποὺ καὶ ὁ νόμος δίδει τὸ δικαίωμα διατὶ δὲν ἐφαρμόζεται ὁ κανὼν τῆς κρίσεως; Μήπως θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπεκτείνωμεν τὴν διάταξιν;

§151Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Ποῦ θὰ σταματήσωμεν ἔτσι; Ἐὰν ἡ διοίκησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης δικαίως ἢ ἀδίκως ἔκρινεν ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ δώσῃ γενικῶς ἀποστρατευτικὸν βαθμὸν ἔκρινεν ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν Α ἐφαρμογὴν τῆς ὑφισταμένης νομοθεσίας. Ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ κρίνωμεν ἐὰν δικαίως ἢ ἀδίκως τὸ ἔκρινεν αὐτὸ ἡ διοίκησις, ποῦ θὰ σταματήσωμεν;

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 12;

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 12 ἐγένετο δεκτὸν. Ἄρθρον 13. Ὁ κ. Ι. Τούμπας ἔχει τὸν λόγον.

§155Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, λυποῦμαι διότι ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παριστάνω τὸ κοράκι εἰς τὴν Βουλὴν ἀπόψε. Ἐπειδὴ παρίστατο ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἤθελον νὰ ἐπαναλάβω μερικὰ ἐξ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ ἀναπτύξω προηγουμένως εἰς τὴν Βουλήν. Ἐπειδὴ τὸ ἄρθρον 13 ἔχει δύο παραγράφους ἑκατέρα τῶν ὁποίων εἶναι ἀξία ἐξετάσεως, διὰ τοῦτο θὰ ἤθελον νὰ δευτερολογήσω καὶ νὰ ἐξετάσω μίαν ἑκάστην ἐξ αὐτῶν τῶν παραγράφων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πρώτην παράγραφον, τὸ θέμα, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, εἶναι πολὺ γενικώτερον. Ἀφορᾷ μίαν διάταξιν, ἡ ὁποία δημιουργεῖ μίαν μείωσιν, θέτει εἰς μίαν ἥσσονα μοῖραν ἀξιωματικοὺς τῶν δύο κλάδων τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὸ προσέξωμεν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα διότι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ δίδωμεν τὴν ἐντύπωσιν εἰς τὰ δύο ὅπλα, ὅτι τὸ τρίτον ὅπλον καταδυναστεύει τὰ ἄλλα δύο. Ἔχει δημιουργηθῆ καλῶς ἢ κακῶς, ἡ ἐντύπωσις αὐτὴ εἰς τὰ δύο ἄλλα ὅπλα καὶ νομίζω, ὅτι θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς ἄλλην περίπτωσιν νὰ ἀναφέρω καὶ νὰ ἐξηγήσω τοὺς λόγους αὐτούς. Ἀλλὰ πάντως, πρέπει νὰ εἴπωμεν, ὅτι σήμερον παρουσιάζεται μία μείωσις τοῦ ἠθικοῦ τῶν ἐνόπλων δυνάμεων ἐκ τῆς αἰτίας αὐτῆς. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξωμεν τὰς ἐνόπλους δυνάμεις καὶ νὰ προσέχωμεν νὰ τὰς ἔχωμεν ἀνεπτυγμένας κατ’ ἰσοσκελῆ τρόπον. Πρέπει νὰ προσέξωμεν νὰ μὴ μειώνωμεν τὸ ἠθικὸν μιᾶς ἐνόπλου δυνάμεως, διότι ἠμπορεῖ νὰ ἔχωμεν πολὺ κακὰς συνεπείας. Εἰσηγοῦμαι τὴν ἀπάλειψιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ διότι μόνον ἔτσι, κατὰ τὴν γνώμην μου, δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανένας κίνδυνος εἰς τὸ νὰ δώσωμεν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ τρίτον ὅπλον καταδυναστεύει τὰ δύο ἄλλα. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 13 τοῦτο περιέχει μίαν διάταξιν προσωπικήν. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ πρόσωπον, οὔτε ὁμιλῶ διὰ τὸ πρόσωπον. Φρονῶ ὅμως ὅτι εἰς νομοσχέδια, ὡς εἶναι τὸ παρὸν δὲν ἔπρεπε νὰ ὑπεισέρχωνται διατάξεις προσωπικαί. Εἰδικῶς τὸ νὰ παρεισφρύσῃ ἡ προσωπικὴ αὐτὴ διάταξις ἐπιρρωννύει τὴν ἄποψιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ διάταξις περὶ 8ετίας ὡς θεσπίζεται σήμερον δὲν εἶναι πλήρης καὶ ἐπιρρωννύει τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ νὰ λύωνται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ προβλήματα. Σήμερον διὰ νὰ σώσωμεν ἕνα ἀξιωματικόν, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν ὅτι εἶναι ἱκανός, ἡ ὑπηρεσία διὰ νὰ τὸν προτείνῃ ἀσφαλῶς θὰ πιστεύῃ ὅτι εἶναι ἱκανός, διὰ νὰ σώσωμεν ἕνα ἀξιωματικόν, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ συνεχίσῃ τὴν σταδιοδρομίαν του, εἰσάγομεν μίαν χαριστικὴν διάταξιν. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει τὴν ἑξῆς ἔννοιαν, ὅτι ἀξιωματικός, ὁ ὁποῖος εἶχε προαχθῆ μίαν ὡρισμένην χρονολογίαν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, τὰ δύο ἔτη, τὰ ὁποῖα εἶχεν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου πρέπει νὰ θεωρηθοῦν διανυθέντα εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ συνταγματάρχου. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ ἀντίκειται πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἐὰν δημιουργήσωμεν τοιοῦτον προηγούμενον καὶ πρὸς τὴν ἔννοιαν τοῦ δικαίου. Δεδομένου, ὅτι πρέπει νὰ ἀξιοποιηθῇ ὁ ἀξιωματικὸς αὐτὸς διὰ τὸν Στρατόν, νὰ ἀξιοποιηθῇ ὅμως διὰ γενικῆς διατάξεως. Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος νὰ κάμωμεν προσωπικὴν διάταξιν.

§156Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τὴν πρώτην παράγραφον τοῦ ἄρθρου 13, ἀλλὰ καὶ τὴν δευτέραν, καὶ τὰ δύο εἶναι θέματα τακτοποιήσεως ἀρχαιότητος. Καὶ τὸ Βασιλικὸν Ναυτικὸν καὶ ἡ Βασιλικὴ Ἀεροπορία μετέχουν εἰς τὸ Ἀναθεωρητικὸν δι’ ἑνὸς ἐκπροσώπου. Ἐὰν δὲν μετεῖχον δὲν θὰ ἐλάμβανον οἱ ἐκπρόσωποί των τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Ἐκ τῆς συμμετοχῆς κερδίζουν οὕτως εἰπεῖν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου. Ἐπειδὴ ὅμως κερδίζουν τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, δὲν ἕπεται, ὅτι πρέπει νὰ ὑπερπηδήσουν καὶ τοὺς συγχρόνους των τοῦ Στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ προαγωγαὶ εἶναι βραδύτεροι, προάγονται βραδύτερον. Ἐπειδή, δὲ θὰ ὑπάρξῃ ἕνας χρόνος ἀναμονῆς εἰς τὸ βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου καὶ εἰς τὸ ἀναθεωρητικόν, διὰ τοῦτο θεσπίζεται διὰ τῆς πρώτης παραγράφου, ὅτι ὁ χρόνος αὐτῆς τῆς ἀναμονῆς προστίθεται εἰς τὴν ὀκταετίαν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ δημιουργῆται ἡ ἀδικία, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη καὶ ἡ ὁποία τείνει νὰ ἐπανορθωθῇ διὰ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν διάταξιν τῆς δευτέρας παραγράφου, εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγῆς, νὰ ἐπέρχεται ἡ κατὰ δύο ἔτη ὀλιγώτερον παραμονὴ τοῦ ἀξιωματικοῦ εἰς τὸ Στράτευμα; Διότι ἐκεῖ θὰ κατέληγεν, ἐὰν δὲν ἐθεσπίζετο αὐτὴ ἡ διάταξις. Προήχθη αὐτὸς ὁ ἀξιωματικὸς εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου δύο ἔτη πρὸ τῆς ὥρας του, ἂς εἴπωμεν, διότι προήχθη κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν, καὶ ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθεν ὁ νόμος 1613 καὶ ἐθέσπισεν, ὀρθῶς καὶ κατ’ ἐμέ, τὴν κατάργησιν τῆς κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγῆς, ἔχομεν ὡς συνέπειαν, ὅτι ὁ ἀξιωματικὸς αὐτός, ὁ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαχθεὶς δὲν εἶναι ἕνας, ἀλλὰ 3–4, θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἔτυχε τῆς κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν προαγωγῆς, νὰ ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὸ στράτευμα δύο χρόνια ἐνωρίτερον ἀπὸ ὅτι θὰ συνέβαινεν ἐὰν δὲν εἶχε προαχθῆ κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογήν. Εἶναι δίκαιον αὐτό; Εἶναι λογικόν; Εἶναι ἐξυπηρετικὸν τοῦ στρατεύματος; Καὶ τὸ ἄλλο: Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ὅσον προσωπικὴ ὑπῆρξε καὶ ἡ διάταξις, ἡ καταργήσασα τὴν προαγωγὴν αὐτήν. Διότι καὶ ἐκείνη ἡ διάταξις τοῦ νόμου 1613, ἡ ὁποία κατήργησε κατ’ οὐσίαν τὴν προαγωγὴν τοῦ ἀξιωματικοῦ καὶ ἐκείνη τὴν αὐτὴν περίπτωσιν ἀφεώρα ὅπως καὶ αὐτὴ ἐδῶ. Ἦτο καὶ ἐκείνη ἐξ ἴσου προσωπική, ὅπως καὶ αὐτή. Μία διάταξις λοιπόν, προσωπικὴ καὶ ἄδικος μόνον διὰ διατάξεως πάλιν, ἐὰν θέλετε, προσωπικῆς ἀλλὰ δικαίας αὐτὴν τὴν φοράν, ἠμπορεῖ νὰ καταργηθῇ. Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἔννοια τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 13.

§157Ι. ΤΟΥΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἤμην πολιτικὸν πρόσωπον τὴν ἐποχὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐθεσπίσθη ἡ διάταξις διὰ τοῦ νόμου 1613, ἡ ὁποία κατήργησε τὴν προαγωγὴν κατ’ ἀπόλυτον ἐκλογὴν καὶ ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ ὑπεραμυνθῶ τῆς Κυβερνήσεως ἢ τῶν Κυβερνήσεων, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον τὸ μέτρον αὐτό. Γνωρίζω ὅμως πολὺ καλά, διότι, τότε, ὑπηρέτουν εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ὅτι κάθε ἄλλο παρὰ προσωπικὸν χαρακτῆρα εἶχεν ἡ κατάργησις αὐτή. Ἀντιθέτως, εἶχε τὴν ἔννοιαν —καὶ τὴν ἐθέσπισεν ὁ Στρατάρχης Παπάγος— εἶχε τὴν ἔννοιαν τῆς ἀποκαταστάσεως ὁμαλότητος εἰς τὸν Στρατόν, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπετηρὶς εἶχε τραυματισθῆ ἐκ τῶν γεγονότων αὐτῶν.

§158Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Εἴμεθα σύμφωνοι, κύριε συνάδελφε. Ὅσον καὶ ἐκείνη ἡ διάταξις δὲν ἦτο προσωπική, τόσον καὶ αὐτὴ δὲν εἶναι προσωπική.

§159Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἤθελον νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι, ἐὰν ὑπῆρχον συνάδελφοι, εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ εἶχον ἀμφιβολίας, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἔχει προσωπικὸν χαρακτῆρα, φαντάζομαι, ὅτι μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν θὰ ἔχουν καμμίαν ἀμφιβολίαν, ὅτι πρόκειται περὶ προσωπικῆς διατάξεως.

§160Α. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ. (Ὑπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Αὐτὸ εἶναι συμπέρασμα ἰδικόν σας, κύριε συνάδελφε.

§161Γ. ΠΑΛΛΑΣΚΑΣ. Ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, διότι οὔτε ὀλίγον, οὔτε πολύ, μὲ τὴν διάταξιν αὐτήν, θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἀναγνωρίσωμεν περίοδον, τὴν ὁποίαν διήνυσεν ὁ περὶ οὗ πρόκειται ἀνώτατος ἀξιωματικός, περίοδον, τὴν ὁποίαν διήνυσεν ὡς ταξίαρχος, νὰ τὴν θεωρήσωμεν ὅτι τὴν διήνυσεν ὡς συνταγματάρχης. Εἶναι πρωτότυπος, βέβαια, ἀλλὰ καὶ πρωτοφανής, μία διάταξις τοιαύτη, ποὺ μπαίνει εἰς ἕνα νόμον ποὺ ἀφορᾷ τὰς ἐνόπλους δυνάμεις τῆς χώρας. Ὅπως εἶπον καὶ ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἐὰν ἐπρόκειτο περὶ ἀδικίας, ἡ ἀδικία αὐτὴ προσεγένετο εἰς τὸν ἐν λόγῳ ἀξιωματικὸν πρὸ 4, 5 ἐτῶν. Διατὶ δὲν ἐπεδίωξεν ὁ ἐνδιαφερόμενος, νὰ ἀρθῇ ἡ ἀδικία αὐτή, κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τῶν 4, 5 ἐτῶν; Τὸ ἴδιον ἔχω νὰ προσθέσω καὶ διὰ τὴν πρώτην διάταξιν τοῦ ἄρθρου 13, ὅτι ἔχει καθαρῶς προσωπικὸν χαρακτῆρα, τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖτε νά προσέξητε, εἰς τὸ τελευταῖον μέρος τῆς πρώτης διατάξεως, τὸ ὁποῖον λέγει: «Ἡ παροῦσα διάταξις ἐφαρμόζεται, ἐφ’ ὅσον συντρέχουσιν αἱ αὐταὶ προϋποθέσεις καὶ διὰ τοὺς ἤδη εἰς ἀναθεωρητικὸν δικαστήριον δικαστικοὺς συμβούλους». Κύριε Πρόεδρε τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ἠμπορεῖ εἰς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι μετετάγησαν, νέοι ἀξιωματικοί, ἀπὸ τὸν Στρατὸν τῆς ξηρᾶς εἰς τὸ Ναυτικόν, ἢ εἰς τὴν Ἀεπορίαν, δὲν ἠμπορεῖτε σήμερον, ποὺ ἔφθασαν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ ταξιάρχου, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ὅλα τὰ προσόντα, ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον καὶ πρὶν νὰ καταλάβουν ἕνα βαθμὸν ἀνώτερον, δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τοὺς εἴπητε θὰ περιμένετε, διὰ νὰ κριθῆτε.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 13;

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτὸν. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 14 καὶ 15 ὡς ἔχουν).

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου;

§166ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ Ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Κατετέθη πρότασις ὑπογεγραμμένη παρὰ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν περὶ προτάξεως τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων». Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρόταξιν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου;

§168ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων». Ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἔχουσα οὕτω: Πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ προτείνομεν, ὅπως διεξαχθῇ ὀνομαστικὴ διὰ κλήσεως ψηφοφορία ἐπὶ τῆς ἀποδοχῆς ἢ μὴ κατ’ ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ». Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἰουνίου 1956 Οἱ προτείνοντες βουλευταὶ Η. Ἠλιοῦ, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Λασκαρίδης, Κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου, Β. Πανούσης, Ε. Μαλαμίδας, Π. Τζαννετάκης, Δ. Παπασπύρου, Κ. Καλκάνης, Η. Μπρεδήμας, Μ. Τοσουνίδης, Μ. Στεφανίδης, Γ. Μπακατσέλος, Ι. Παπαηλιάκης, Ι. Διαμαντόπουλος, Γ. Ἐργαζάκης, Ι. Σεργάκης, Ι. Τριανταφυλλίδης, Ν. Παπαδημητρίου, Γ. Καραγκιόζης, Γ. Παλλάσκας. Παρόντων τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν θὰ διεξαχθῇ ψηφοφορία δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως. Παρακαλῶ ὅπως προσέλθουν ὡς ψηφολέκται οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κλῆς καὶ Ι. Διαμαντόπουλος. Οἱ παραδεχόμενοι κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον λέγουν ΝΑΙ, οἱ μὴ παραδεχόμενοι λέγουν ΟΧΙ. Προσελθόντων τῶν ψηφολεκτῶν ἄρχεται ἡ δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ψηφοφορία. Περατωθείσης τῆς ψηφοφορίας καὶ γενομένης διαλογῆς προέκυψε τὸ ἑξῆς ἀποτέλεσμα: Ἐψήφισαν ἐν ὅλῳ 115. Εἶπον ΝΑΙ 80 καὶ ΟΧΙ 35, κατὰ τὸ κάτωθι πρωτόκολλον:

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων». (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχέδιον καὶ κατ’ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ). (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς). Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ ποῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ ν. 327)4)55 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1956» καὶ «περὶ συμπληρώσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 3393)55».

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως προθεσμιῶν τοῦ νόμου 327)4)55 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1956» καὶ «περὶ συμπληρώσεως τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. Δ. 3393)55». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας καὶ τὰς περιωρισμένης εὐθύνης». Ὁ κ. Α. Γεροκωστόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§173Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὅπως εἰς τὸ ἄρθρον 5 τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου, δεχθῇ τροπολογίαν ἔχουσαν οὕτω: (Ἀναγινώσκει).

§174Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὴν ἀποδέχομαι.

§175ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μπατρῖνος ἔχει τὸν λόγον.

§176Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 3 θεσπίζει ὅτι αἱ πράξεις αὐξήσεως κεφαλαίου τῶν ἑταιριῶν περιωρισμένης εὐθύνης, δὲν ὑπόκεινται εἰς οἱανδήποτε καταβολὴν ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεως Νομικῶν ὡς καὶ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων. Αἱ καταβολαὶ αὗται εἶναι 1% ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν καὶ 2½ τοῖς χιλίοις ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Προνοίας δικηγόρων, καταβάλλονται δὲ βάσει διατάξεως ὅταν γίνωνται συμβάσεις. Ἤδη, ἀπαλλάσσονται αἱ ἑταιρίαι περιωρισμένης εὐθύνης διὰ τὴν αὔξησιν τῶν κεφαλαίων των καὶ στεροῦνται τῆς εἰσφορᾶς αὐτῆς οἱ ἐπιστήμονες ὑπὲρ ὧν ἔχει θεσπισθῆ. Ἐλέχθη, ὅτι ὑπάρχει τὸ προηγούμενον ὑπὲρ τῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν. Ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχῃ μία ἀδικία πρέπει αὕτη νὰ συνεχισθῇ; Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς προτείνω τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 3.

§177Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Διὰ τὰς ἀνωνύμους ἑταιρίας ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια νὰ γίνῃ αὔξησις τῶν κεφαλαίων των χωρὶς ἐπιβάρυνσιν. Ἐφ’ ὅσον ἐδέχθην ὅτι θὰ ἰσχύσῃ τὸ αὐτὸ καὶ διὰ τὰς ἑταιρίας περιωρισμένης εὐθύνης, δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμείνητε.

§178Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εὑρίσκεσθε μακρὰν τοῦ θέματος. Ἐδῶ συνέρχονται δύο ἢ τρεῖς, καταθέτουν κεφάλαια καὶ κάνουν ἰδιότυπον ἑταιρίαν περιωρισμένης εὐθύνης, ἡ ὁποία δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ ὁμόρρυθμος ἑταιρία. Διατὶ νὰ τοὺς ἀπαλλάξωμεν ἀπὸ τὴν καταβολὴν πρὸς τὸ Ταμεῖον Νομικῶν; Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν οὔτε δίκαιον.

§179Ν. ΜΑΡΤΗΣ (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, εἶπον ὅτι δὲν ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν. Παρακαλῶ δὲ ὅπως δεχθῇ ἡ Βουλὴ τὴν διαγραφὴν ἐκ τοῦ ἄρθρου 3 παράγραφος 3 τῶν λέξεων «ἢ μετοχικῆς ἐμπορικῆς».

§180ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§181ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν τὰς ἀνωνύμους ἑταιρείας καὶ τὰς περιωρισμένης εὐθύνης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθμὸν 1851)24.9.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου».

§182Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, τόσον τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ὅσον καὶ τὸ ἑπόμενον ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 344)1936 «περὶ προμηθειῶν τῆς Ν. Ὑπηρεσίας», εἶναι ἀπολύτως τυπικὰ καὶ φρονῶ ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀντίρρησις ὅπως γίνουν δεκτά.

§183ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτά, δεκτά, ἀμφότερα.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1851)24.9.55 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἐπίσης ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 344)1936 «περὶ προμηθειῶν τῆς Ν. Ὑπηρεσίας». Βʹ Κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ χορηγήσεως τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων».

§185ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ χορηγήσεως τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 7 μ. μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις. (Ὥρα 0,45 π.μ.).