1956.06.13

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 31η

Τετάρτη 13 Ἰουνίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ. μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Κρῖκος ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§2ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τῶν κ.κ. Α. Λαμπροπούλου καὶ Ι. Τριανταφυλλίδη. Ὁ βουλευτὴς κ. Β. Μουράτογλου ζητεῖ τὴν χορήγησιν 20ημέρου ἀδείας, προκειμένου οὗτος νὰ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§3ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρέσχε τὴν ἔγκρισίν της διὰ τὴν χορήγησιν 20ημέρου ἀδείας εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Β. Μουράτογλου. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Κλῆς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§5Γ. ΚΛΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Λ. Μπουρνιᾶς (Ὑπουργός Ἐργασίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως τῶν ἀνακυψασῶν διενέξεων εἰς ἐνίας φορτοεκφορτωτικὰς ἐργασίας». Ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπουργός Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ ρυθμίσεως ἐκκρεμῶν ζητημάτων τῆς φορολογίας εὐπόρων Α. Ν. 889)49 καὶ Ν. Δ. 214)47». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1946– 47, 1947–48, 1948–49, 1949–50, 1950–51, 1951– 52, 1952–53 καὶ 1953–54, ἀρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου (δρχ. 3.977.176.85). 2) «Περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκον. ἔτη 1947–48, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55, ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τοῦ Ὑπουργείου τούτου οἰκ. ἔτους 1955–56 (δρχ. 5.572.502,50)». 3) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεων τοῦ Α. Ν. 344)1936 «περὶ Προμηθειῶν τῆς Ν. Ὑπηρεσίας». 4) «Περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1851)24.9.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου» καὶ 5) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Νομοθετικοῦ Διατάγματος «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923) 54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Καρασπήλιος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Παπαηλιάκης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923) 54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Κ. Βουδούρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Στεφάνου, Α. Λιάκος, Θ. Κονίτσας καὶ Γ. Πλατῆς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Κολοκυθᾶς, Μ. Σκουλᾶς, Θ. Γκουτζουρῆς καὶ Π. Ξενοδοχειάρης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λαυρεντίδης, Κ. Παπαγεωργίου, Χ. Ψαρρός, Γ. Ρουμάνης, Ε. Κεφαλογιάννης, Σ. Εὐστρατιάδης, Ι. Παπαρτεμίου, Π. Λιαροῦτσος, Νικηταρᾶς, Βαρβιτσιώτης, Ι. Λύρας, Ι. Διαμαντόπουλος, Α. Γκελεστάθης καὶ Λ. Μπατρῖνος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Τούμπας, Σ. Λοϊζίδης, Ε. Σκορδίλης, Δ. Κολιαπίδης, Ε. Σαββόπουλος καὶ Η. Παπαηλιοῦ καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Λαντζούνης, Α. Γεροκωστόπουλος καὶ Α. Γκελεστάθης καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Κάβδας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Πινάτσης καὶ Α. Ἀηδονᾶς καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923)54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κρασαδάκης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2923) 54 Ν. Δ. «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ κ. Καμτσίδη, ζητοῦντος ἀναγνώρισιν τῆς κάτω τοῦ 20οῦ ἔτους τῆς ἡλικίας προϋπηρεσίας του ὡς διδασκάλου εἰς Σχολεῖα τοῦ Πόντου κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Χ. Προκοπίδης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ὀργανώσεων καὶ Σωματείων Γιαννιτσῶν, ζητούντων ἵδρυσιν ὑποκαταστήματος Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος εἰς Γιαννιτσά. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Τ. Βουλόδημος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γ. Τζατζάνη ζητοῦντος ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τῶν νήσων Αἰγίνης, Πόρου, Κυθήρων, Ἀντικυθήρων καὶ τῆς Λουτροπόλεως Μεθάνων. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἀλμωπίας, ζητοῦντος μὴ τροποποίησιν τοῦ ἰσχύοντος σήμερον συστήματος Ἀγροφυλακῆς, ἐπιβολὴν ἐμμέσου φορολογίας ἐπὶ τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Κ. Πετρόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου Γονέων καὶ Κηδεμόνων Γυμνασίου Θηλέων Καλλιθέας, ζητοῦντος ἀπομάκρυνσιν τῶν Φυλακῶν ἐκ τοῦ κτιρίου τοῦ Γυμνασίου καὶ ἀπόδοσιν αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Στρατῆς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Συνταξιούχων καὶ Ἠσφαλισμένων Σιδηροδρομικῶν, ζητούσης χορήγησιν συμπληρωματικοῦ βοηθήματος εἰς τοὺς ἐξελθόντας τῆς ὑπηρεσίας μέχρι 31.12.48 σιδηροδρομικοὺς κλπ. Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Κοθρῆς, Ι. Παπαδημητρίου, Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πανελλαδικοῦ Συνεδρίου Συνταξιούχων ΤΕΒΕ, ζητοῦντος ἐνίσχυσιν τοῦ ΤΕΒΕ παρὰ τοῦ Κράτους, αὔξησιν τῶν συντάξεων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Μ. Στεφανίδης καταθέτει ἀναφορὰν ἰδιοκτητῶν καὶ ἁλιεργατῶν συρομένων ἀπὸ ξηρᾶς τρατῶν ἁλιείας Χαλκίδος καὶ Πολιτικῶν, ζητούντων δίμηνον ἀναστολὴν ἀπαγορεύσεως ἁλιείας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Ι. Προκοπίδης καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Ὁμοσπονδίας Ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν Ἐδέσσης, ζητοῦντος αὔξησιν τῶν πρὸς τοὺς βιοτέχνας χορηγουμένων πιστώσεων, ἵδρυσιν ἐν Ἐδέσσῃ ἐργοστασίου κονσερβοποιΐας φρούτων, ὑπαγωγὴν τοῦ Εἰρηνοδικείου Γιαννιτσῶν εἰς τὸ Πρωτοδικεῖον Ἐδέσσης κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Δ. Βρανόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν ταχυδρομικῶν ὑπαλλήλων παραιτηθέντων συνεπείᾳ τοῦ Ν. 2500)53 ζητούντων ἐγγραφὴν των εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς Ὑπαλλήλων Ὑπουργείου Συγκοινωνιῶν. Ὁ βουλευτὴς Φθ)δος κ. Γ. Πλατῆς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Λαμιέων καὶ τῶν Προέδρων τῶν Συλλόγων καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων Λαμίας ζητούντων κατάργησιν τοῦ Ν. Δ. 2694)53 καὶ τοῦ Ν. 419)43 ἐπὶ τῷ τέλει ἀναγνωρίσεως τῶν δικαιωμάτων τῶν Δήμων ἐπὶ τῶν ἀπαλλοτριωθησομένων ἐγκαταστάσεων ἠλεκτρισμοῦ κλπ.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν, κ. βουλευταί, εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν, ἀνακοινῶ εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι μὲ ἐπεσκέφθη εἰς τὸ γραφεῖον μου ὁ κ. Νικολαΐδης, ὁ ὁποῖος μοῦ ἐζήτησε νὰ τοῦ δώσω τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως διὰ νὰ ὑποβάλῃ πρότασιν περὶ συστάσεως διακομματικῆς ἐπιτροπῆς πρὸς μελέτην τοῦ καπνικοῦ ζητήματος.

§7ΗΛ. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως δώσητε καὶ εἰς ἐμὲ τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, προκειμένου νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς καὶ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῆς κηρυχθείσης ἀπὸ ἡμερῶν ἀπεργίας πείνης τῶν 9 ἠσφαλισμένων φυματικῶν τοῦ Ι.Κ.Α. εἰς τὸ Σανατόριον Μελισσίων.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Μπρεδήμα, δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Διὰ νὰ λάβετε τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε ἔλθει προηγουμένως εἰς τὸ γραφεῖόν μου διὰ νὰ γνωρίζω περὶ τίνος θέματος πρόκειται νὰ ὁμιλήσητε.

§9Η. ΜΠΡΕΔΗΜΑΣ. Πρόκειται, κ. Πρόεδρε, περὶ λίαν ἐπείγοντος θέματος καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Νικολαΐδης ἔχει τὸν λόγον.

§11Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐζήτησα ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς νὰ μοῦ δώσῃ πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως τὸν λόγον, διὰ νὰ ἐπισύρω τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος ἐπὶ τοῦ σοβαροῦ καὶ ἐπείγοντος θέματος, τοῦ θέματος τοῦ καπνοῦ. Διότι τὸ θέμα τοῦ καπνοῦ δὲν ἀφορᾶ μόνον μίαν μεγάλην παραγωγικὴν τάξιν, ἀλλ’ ἀφορᾷ αὐτὴν ταύτην τὴν ζωὴν τῆς Ἑλλάδος, αὐτὴν τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Ὅπως ἄλλοτε εἶπεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ ὁ ἀείμνηστος Γεώργιος Καφαντάρης, Ἑλλὰς σημαίνει καπνός.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Νικολαΐδη, μίαν πρότασιν κάμνετε, ὄχι ἀγόρευσιν.

§13Σ. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ. Τελειώνω, κ. Πρόεδρε. Δυστυχῶς, πλησιάζουν αἱ διακοπαὶ τῆς Βουλῆς καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ἀσχοληθῇ τὸ Σῶμα μὲ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἐπεῖγον, εἴτε ὡς ἐπερώτησιν, εἴτε ὡς νομοσχέδιον. Ὡς ἐπερώτησις, διότι ἠρχίσαμεν μὲ μίαν ἐπερώτησιν διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ἡ ὁποία χθὲς μόλις ἔληξεν. Προετάχθη μία ἄλλη ἐπερώτησις συμπαθεστάτη ἐπίσης, τοῦ ἐλαίου, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ μᾶς πάρῃ ὅλον τὸν ὑπόλοιπον χρόνον. Ἀπὸ ἀπόψεως νομοσχεδίου, ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων μᾶς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ φέρῃ συντόμως νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀφορᾷ μίαν πλευρὰν τοῦ θέματος τοῦ καπνικοῦ, τὴν Κρατικὴν παρέμβασιν. Νομίζω, ὅτι εἶναι ἀνάγκη διὰ τὴν προστασίαν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ καπνοπαραγωγικοῦ κόσμου, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἐργάζεται εἰς τὰς πόλεις διὰ τὸν καπνόν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, νὰ συσταθῇ μία διακομματικὴ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ μελετήσῃ τὸ πρόβλημα ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, διότι καὶ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἐπηγγέλθη ἡ Κυβέρνησις καὶ ἂν ἀκόμη τὸ ἔφερεν ἡ Κυβέρνησις σήμερον θὰ ἦτο μονόπλευρον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δικαιοῦμαι καὶ ὀφείλω νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ συγκατατεθῇ εἰς τὴν σύστασιν μιᾶς διακομματικῆς ἐπιτροπῆς, διότι οὐδεὶς δύναται τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ μονοπωλήσῃ. Ὁλόκληρος ἡ Βουλή, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἔχει ἀμέριστον τὸ ἐνδιαφέρον της διὰ τὴν λύσιν καὶ ρύθμισιν τοῦ θέματος. Παρακαλῶ τὸ Σῶμα νὰ θελήσῃ νὰ δεχθῇ τὴν σύστασιν τῆς Διακομματικῆς Ἐπιτροπῆς.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ ὅπως συσταθῇ Διακομματικὴ Ἐπιτροπή, κατ’ ἀναλογίαν τῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων;

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἡ ἐπιτροπὴ θὰ καταρτισθῇ κατ’ ἀναλογίαν τῆς δυνάμεως τῶν κομμάτων.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων ὑπουργόν. Ὁ κ. Βρανόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεως σχετικῆς μὲ τὸν ἀθλητισμόν.

§17Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν προβῶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐρωτήσεώς μου, θεωρῶ καθῆκον μου, ἐπειδὴ παρηκολούθησα τὰς καταβληθείσας καὶ καταβαλλομένας προσπαθείας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Παιδείας, νὰ ἀπευθύνω ἀπὸ τοῦ ἐπισήμου τούτου βήματος τὰ ἐγκάρδιά μου συγχαρητήρια, διὰ τὰς προσπαθείας του αὐτάς. Τὸ θέμα τοῦ νὰ μαζεύσωμε ἀπὸ τὰ καπηλειὰ καὶ τὰ καφενεῖα τὴν νεολαίαν μας εἶναι σοβαρώτατον καὶ νομίζω ὅτι καὶ οἱ κ. κ. συνάδελφοι ὡς τοιοῦτον θὰ τὸ ἀναγνωρίσουν. Ὑπέβαλον παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. κ. ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων νὰ σχηματισθῇ ἐπιτροπὴ ἐκ συναδέλφων ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς, ἵνα βοηθήσῃ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας εἰς τὰς προσπαθείας του διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ. Πάνυ προθύμως ἡ Γενικὴ Συνομοσπονδία Ἀθλητικῶν Σωματείων καὶ διάφοροι ἄλλαι διοικήσεις Σωματείων δέχονται νὰ βοηθήσουν τὴν ἐπιτροπὴν αὐτήν, εἰς τὴν εὐόδωσιν τῶν ἐργασιῶν της. Εἶναι ἀνάγκη, κ. βουλευταί, νὰ ἐξετασθῇ κατὰ πόσον εἶναι δυνατὸν νὰ ἱδρυθῇ παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ἓν Ὑφυπουργεῖον Ἀθλητισμοῦ, ἐὰν δὲ τοῦτο δὲν εἶναι δυνατόν, λόγῳ δαπανῶν, τοὐλάχιστον μία γενικὴ διεύθυνσις ἀθλητισμοῦ, ἡ ὁποία νὰ περιλάβῃ ὅλα τὰ θέματα τῆς προόδου τοῦ ἀθλητισμοῦ. Ἐπίσης, ἕτερον θέμα μὲ τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ ἡ ἐπιτροπή, εἶναι καὶ τὸ θέμα τῆς ἐξευρέσεως πόρων. Ὡς τρόπος ἐξευρέσεως πόρων, εἶναι καὶ ἡ καθιέρωσις ἀμοιβαίων στοιχημάτων ἐπὶ τῶν ἀθλητικῶν παιδιῶν. Τὸ σύστημα αὐτό ἐφαρμόζεται εἰς ὁλόκληρον τὴν Εὐρώπην περίπου καὶ ἀπέδωσε τὰ καλύτερα ἀποτελέσματα. Ἐπειδὴ πιστεύω ὅτι πᾶσα προσπάθεια πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὰ χρυσᾶ νειᾶτα τῆς Πατρίδος, εἶναι νομίζω ἀπαραίτητον, καὶ παρακαλῶ πρὸς τοῦτο τὸν κ. ὑπουργόν, ἂν ἔχῃ τὴν καλωσύνην νὰ μοῦ γνωρίσῃ τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τῆς προτάσεώς μου ταύτης.

§18Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριοι βουλευταί, εἰς μίαν σειρὰν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ὁσονούπῳ θὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ Σώματος, δίδεται ἡ ἀπάντησις εἰς τὸν συνάδελφον κ. Βρανόπουλον. Θὰ παρεκάλουν ὅπως ἀρκεσθῇ εἰς τὴν συνοπτικὴν αὐτὴν δήλωσίν μου, ἐπειδὴ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ὑπολειφθῇ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἐρωτήσεως, ἐντὸς τῶν στενῶν χρονικῶν ὁρίων, τὰ ὁποῖα θέτουν οἱ Κανονισμοί μας. Ἀντιθέτως πιστεύω ὅτι ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία εἰς ἀναγνώρισιν τῆς ὑψίστης σπουδαιότητος τοῦ θέματος θὰ θελήσῃ νὰ συζητήσῃ ἐν πλάτει τὸ θέμα, ἐξ ἀφορμῆς τῶν νομοσχεδίων τὰ ὁποῖα θὰ ὑποβληθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν της. Τῆς Κυβερνήσεως αἱ ἀντιλήψεις ἔγιναν διαφανεῖς διότι πέραν τῶν ἐκκλήσεων τὰς ὁποίας ἔκαμεν, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν ὑπερόχων ἀθλητικῶν ἐκδηλώσεων εἰς τὸ Στάδιον τῆς μαθητιώσης νεολαίας, ὑπάρχουν καὶ ὡρισμέναι πράξεις τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι προσδιορίζουν τὸ ἐνδιαφέρον αὐτῆς διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ ἀνασύστασιν τοῦ ἀθλητικοῦ πνεύματος εἰς τὴν χώραν μας. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπαριθμίσω τὰς πράξεις αὐτὰς διότι εἶναι γνωσταί. Τὸ Σῶμα γνωρίζει ὅτι ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς ἐνεργείας καταλλήλους, ὡς εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ στίβου, ἥτις ὑπέχει ἰδιάζουσαν σημασίαν. Ἐπίσης ἡ διάθεσις πιστώσεων ἐν ὥρᾳ οἰκονομικῶν δυσχερειῶν διὰ νὰ ἀντιπροσωπευθῇ ἡ Ἑλλὰς ἀξιοπρεπῶς εἰς τοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνας τῆς Μελβούρνης. Ἡ ἐπίσπευσις ἔργων τὰ ὁποῖα θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ ἀθλητισμοῦ καὶ ἡ θερμὴ συμπαράστασις τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας, καθορίζουν τὴν γραμμὴν τὴν ὁποίαν θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Κυβέρνησις ἐν προκειμένῳ, ὅπως ἄλλωστε θὰ διαπιστωθῇ ὑπὸ τοῦ Σώματος, κατὰ τὴν ὑποβολὴν τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν. Παρακαλῶ λοιπὸν καὶ πάλιν, τὸν κ. συνάδελφον, νὰ θεωρήσῃ τὴν συνοπτικὴν αὐτὴν ἀπάντησιν ὡς ἱκανοποιητικὴν διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθηκα.

§19Δ. ΒΡΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν δήλωσιν ταύτην τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὴν θεωρῶ ὡς ἀπολύτως ἱκανοποιητικήν. Πλὴν, ὅμως, θὰ ἤθελον καὶ τὴν γνώμην τῶν κ. κ. πολιτικῶν ἀρχηγῶν, ἐὰν θὰ ἐθεώρουν τὴν πρότασίν μου ὡς ὀρθήν.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Πετροβίτσης, σχετικῶς μὲ τὰς παιδικὰς κατασκηνώσεις Θεσπρωτίας.

§21Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ πρόεδρος τῆς Κοινότητος Πετροβίτσης ὑπέβαλε μίαν ἀναφορὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας, ἓν παράπονον πρὸς τὴν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν σας καὶ εἰδικώτερον πρὸς τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν Παιδικῶν Κατασκηνώσεων. Ἀπὸ τὴν ὡς ἄνω Κοινότητα εἰς τὴν Θεσ)κην ὑπεδείχθη πρὸ διετίας εἷς χῶρος ὡς κατάλληλος διὰ τὴν ἐγκατάστασιν ἐκεῖ παιδικῶν μονίμων κατασκηνώσεων. Ὑπεχρεώθη, λοιπόν, ἡ Κοινότης νὰ κατασκευάσῃ ἰδίαις δαπάναις 4½ χιλιόμετρα δρόμον λαβοῦσα ἓν μικρὸν δάνειον καὶ ἐφαρμόζουσα τὴν προσωπικὴν ἐργασίαν τῶν κατοίκων. Ἀντὶ ὅμως, καὶ τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὁ κ. Γενικὸς Ἐπιθεωρητὴς νὰ ἐπαινέσουν τὴν προσπάθειαν αὐτὴν τῆς Κοινότητος Πετροβίτσης, υἱοθέτησαν ἓν ἄλλο σημεῖον, ὡς πληροφοροῦμαι τῆς ἰδίας περιφερείας, διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν, τὸ ὁποῖον δὲν προσφέρεται ὡς ἡ τοποθεσία τῆς Κοινότητος Πετροβίτσης. Νομίζω λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐγένετο καὶ ὅτι σεῖς τοὐλάχιστον, ὅστις γνωρίζετε τὴν περιφέρειαν αὐτήν, θὰ θελήσητε νὰ μετατρέψητε τὴν ἀπόφασιν αὐτήν, τόσον τοῦ Ὑπουργείου σας, ὅσον καὶ τοῦ κ. Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ. Τὸ παράπονον εἶναι βασικὸν καὶ οὐσιαστικὸν διότι ἡ Κοινότης ὑπεχρεώθη νὰ κάμῃ μίαν δαπάνην ὄχι μικράν.

§22Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τελῶ ἐν ἀγνοίᾳ τῶν λεπτομερειῶν τὰς ὁποίας ἀνεπτύξατε. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς σας προεκάλεσα ἀπάντησιν καὶ ἐπειδὴ αὕτη δὲν ὑπῆρξεν ἱκανοποιητικὴ, διέταξα τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητὴν τῆς Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως Βορ. Ἑλλάδος νὰ μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ μὲ διεβεβαίωσεν ὅτι οὔτε τὸ Ἐλευθεροχῶρι, οὔτε ἡ Πετροβίτσα προσφέρονται διὰ τὴν ἵδρυσιν μονίμων παιδικῶν κατασκηνώσεων τῆς περιφερείας Παραμυθίας. Κατόπιν τῆς συστάσεώς σας θὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος μὲ τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἐγκαταλειφθῇ ἡ ἀνέγερσις μονίμων παιδικῶν ἐξοχῶν εἰς τὴν Παραμυθιάν. Πάντως θὰ διαβιβάσω εἰς τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητήν, τὰ ὅσα λεπτομερῶς ἐξεθέσατε, διότι, ἐὰν πράγματι ἔγινε κάτι πρὸς βλάβην τῆς Κοινότητος δὲν εἶναι ὀρθόν.

§23Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως ἡ τελευταία δήλωσίς σας καὶ ἡ ἐπιθυμία σας νὰ ἱκανοποιήσητε καὶ σεῖς τὸ δίκαιον αἴτημα τῆς Κοινότητος καὶ σᾶς εὐχαριστῶ. Θὰ ἤθελον ὅμως κ. ὑπουργέ, νὰ μὴ περιορισθῆτε μόνον εἰς τὴν γνώμην τοῦ κ. Γενικοῦ Ἐπιθεωρητοῦ, ἀλλὰ νὰ στείλετε ἕναν ὑπάλληλον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας νὰ ἐξαντλήσῃ τὸ θέμα. Διότι εἰλικρινῶς σᾶς τονίζω, δὲν ὑπάρχει γραφικωτέρα τοποθεσία καὶ προσφορωτέρα διὰ παιδικὰς κατασκηνώσεις. Ὄχι μόνον ὑπάρχει νερό, θέα, ἀέρας καὶ δενδροφυτεία, ἀλλὰ ἔχει πρὸ παντὸς καὶ συγκοινωνία ἡ ὁποία δύναται νὰ ἐξυπηρετήσῃ ὅσον κανένα ἄλλο σημεῖον τῆς περιφερείας, τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον ἐπιτελοῦν αἱ παιδικαὶ κατασκηνώσεις.

§24Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Θὰ παρακαλέσω ὅπως μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὸν χαρακτηρισμόν σας διὰ τὸν Γενικὸν Ἐπιθεωρητήν. Πρόκειται περὶ ἐξαιρετικοῦ ἐκπαιδευτικοῦ, ὁ ὁποῖος ταυτοχρόνως εἶναι καὶ ἱεραπόστολος εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν παιδικῶν ἐξοχῶν. Ἰδιαιτέρους λόγους βέβαια δὲν ἔχει διὰ νὰ προτιμήσῃ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο τὸ μέρος, ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ ὅτι μέχρι τοῦδε εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ παρέσχεν ἀνεκτιμήτους ὑπηρεσίας.

§25Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ τὸν γνωρίζω.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ριζιώτης ἐπὶ ἀναφορᾶς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ἀφορῶσα τὴν καθυστέρησιν τῆς συντάξεως τοῦ νέου σχεδίου Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου τούτου.

§27Ι. ΡΙΖΙΩΤΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὡς γνωστὸν τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἔχει καταρτίσει πρὸ 3ετίας ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπαλλήλων του διὰ τὴν σύνταξιν σχεδίου Ὀργανισμοῦ. Παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθεν τόσον χρονικὸν διάστημα ἡ ἐπιτροπὴ δὲν ἐπεραίωσεν ἀκόμη τὸ ἔργον της καὶ καθυστερεῖ οὕτω ἡ ἐξέλιξις ἱκανωτάτων ὑπαλλήλων. Παρακαλῶ ὅπως ἐπισπευσθῇ ἡ ἐργασία αὐτὴ πρὸς ὄφελος τῆς ὅλης πολιτικῆς τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.

§28Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ἐὰν δὲν ἐπεσήμανα τὴν ἀνάγκην ὀργανισμοῦ καὶ ἐὰν δὲν κατήρτιζα ἐπιτροπὴν πρὸς μελέτην αὐτοῦ, θὰ εἶχε δικαίωμα ὁ κ. συνάδελφος νὰ μὲ ἐπικρίνῃ. Ἀλλὰ ἡ ἐπιτροπὴ κατηρτίσθη καὶ ἔχουν δοθῆ ἐντολαὶ ὅπως περαιωθῇ ἡ ἐργασία της ἐντὸς βραχυτάτου χρονικοῦ διαστήματος. Σᾶς πληροφορῶ δὲ ὅτι ἡ ἐπιτροπὴ τελεῖ ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαμπρόπουλος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Νέων Μουδανιῶν, ζητούσης προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ σχολείου εἰς 6τάξιον τοιοῦτον.

§30Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Νέων Μουδανιῶν φοιτοῦν 140 μαθηταὶ καὶ ἔχει μόνον ἕνα δημοδιδάσκαλον. Εἶναι δυνατὸν ὑπὸ τοιαύτας συνθήκας, νὰ παρέχεται ἡ προσήκουσα ἐκπαίδευσις; Εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς οἱ διδάσκαλοι εἶναι πραγματικοὶ ἥρωες. Πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ αὐτῆς ταύτης τῆς νεολαίας πρέπει ὡρισμένα σχολεῖα νὰ προαχθοῦν καὶ μεταξὺ αὐτῶν, πρῶτον νὰ εἶναι τὸ δημοτικὸν σχολεῖον Νέων Μουδανιῶν.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§32Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς ὡρισμένων σχολείων προβάλλει ὡς ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη. Τὸ αἴτημα τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας τοῦ δημοτικοῦ σχολείου Νέων Μουδανιῶν τὸ ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου. Πρέπει ὅμως νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ ἱκανοποίησις τοιούτων θεμάτων εἶναι ὑπόθεσις ἡ ὁποία ἅπτεται γενικωτάτων οἰκονομικῶν θεμάτων τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας πάντοτε.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λαμπρόπουλος, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος καὶ Σχολικῆς Ἐφορίας καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Μεγάλης Παναγιᾶς, ζητούντων ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ ἀπὸ μακροῦ ἐκκρεμοῦντος νομοσχεδίου περὶ ἱεροῦ προσκυνήματος Μεγάλης Παναγιᾶς.

§34Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§35Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὴν περίπτωσιν τοῦ νομοσχεδίου τὴν γνωρίζετε κ. συνάδελφε. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι θὰ ὑποβληθῇ ὁσονούπω μετὰ τῆς τροπολογίας σας.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Αὐγερινὸς ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Δήμου Ἀχαΐας Ὀλυμπίας ζητοῦντος τὴν καθιέρωσιν εἰσιτηρίου διὰ τὴν ἐπίσκεψιν τῶν ἀρχαιοτήτων, ἵνα δυνηθῇ καὶ ἀνταποκριθῇ οὕτω εἰς τὰς τεραστίας δαπάνας τὰς ὁποίας ἔχει.

§37Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ Δῆμος τῆς ἀρχαίας Ὀλυμπίας εἶναι ὁ μικρώτερος Δῆμος τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ ἀπόψεως πληθυσμοῦ. Σύνολον ἔχει 1.000 κατοίκους, ἀλλὰ ἔχει τὸ προνόμιον νὰ περιέχῃ εἰς τὰ ὅριά του ἀνεκτιμήτους ἀρχαιολογικοὺς θησαυροὺς καὶ νὰ προσελκύῃ τὴν παγκόσμιον προσοχήν, διότι εἶναι ὁ φορεὺς τῆς Ὀλυμπιακῆς ἰδέας. Ἐν τούτοις ὁ μικρὸς αὐτὸς Δῆμος στερεῖται παντὸς οἰκονομικοῦ πόρου. Δὲν ἔχει κανὲν ἀπολύτως ἔσοδον καὶ δὲν δύναται νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὴ μεγάλην ἀποστολήν του. Αἱ χιλιάδες τῶν τουριστῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐπισκέπτονται κατ’ ἔτος τὴν ὡραίαν Ὀλυμπίαν εἴτε ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν εἴτε ἀπὸ τὸ ἐσωτερικὸν ἄφηναν μόνον τὸν κονιορτὸν τῶν αὐτοκινήτων των, διότι δὲν ὑπάρχει καὶ καμμία, ἂς εἴπωμεν τουριστικὴ ἐκμετάλλευσις, εἰς τὸ μέρος ἐκεῖνο. Ὁ Δῆμος ζητεῖ διὰ ψηφίσματος τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου νὰ τοῦ ἐπιτραπῇ διὰ τροποποιήσεως τοῦ νόμου περὶ Δήμων καὶ Κοινοτήτων, νὰ ἐπιβάλῃ ἓν μικρὸν τέλος μιᾶς δραχμῆς ἐπὶ τῶν εἰσιτηρίων τοῦ ἐκεῖ Μουσείου. Διὰ τοῦ τέλους αὐτοῦ ὑπολογίζεται ὅτι θὰ ἔχῃ ἐτησίως ἓν μικρὸν ἔσοδον, τὸ ὁποῖον θὰ τοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δαπάνας τῆς ὑπάρξεώς του. Κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς εἰς τὴν Ὀλυμπίαν θὰ γίνῃ ἡ ἁφὴ τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Φωτός, τὸ ὁποῖον θὰ μεταφερθῇ εἰς τὴν Μελβούρνην διὰ τὴν ἔναρξιν τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων, καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὁ Δῆμος δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐνεργήσῃ τὴν στοιχειώδη καθαριότητα τὰς ἡμέρας ἐκείνας καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ μίαν κάπως ὅπως θὰ ἔπρεπε κατὰ τὴν ὑποδοχὴν τῶν ἐπὶ τούτῳ ἐκεῖ μεταβαινόντων ξένων. Ἀρκεῖ τοῦτο διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε τὴν εἰκόνα δυσπραγίας τοῦ Δήμου. Νομίζω ὅτι τὸ αἴτημα τοῦ Δήμου εἶναι δίκαιον. Διότι αἱ χιλιάδες τῶν τουριστῶν ἐὰν ἀφήσουν μίαν δραχμὴν ὁ καθ’ ἕνας εἰς τὸν Δῆμον δὲν πρόκειται νὰ ἐπιβαρυνθοῦν, ἐνῷ ἀντιθέτως ὁ Δῆμος θὰ ὠφεληθῇ καὶ θὰ δυνηθῇ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν του. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὡς εἰδικώτερον καὶ ἁρμόδιον ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ ἀπευθύνομαι ταυτοχρόνως καὶ πρός τοὺς κ. κ. ὑπουργοὺς Ἐσωτερικῶν καὶ Προεδρίας Κυβερνήσεως.

§38Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Ὁ κ. συνάδελφος, ὀρθῶς ἀπηύθυνε τὸ ἐρώτημά του καὶ πρὸς τὴν Προεδρίαν τῆς Κυβερνήσεως καὶ πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν, διότι δὲν εἶναι θέμα τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος ἢ τοῦ Δήμου τῆς ἀπολύτου ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ἐκτὸς ἐὰν ὁ Δῆμος ἢ ἡ Κοινότης ζητεῖ περικοπὴν ἐκ τῶν εἰσιτηρίων τῶν περιερχομένων εἰς τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν τῶν πόρων, τοὺς ὁποίους πραγματοποιεῖ ἀπὸ τὰ εἰσιτήρια αὐτά. Περικοπὴ εἰς βάρος τοῦ κονδυλίου αὐτοῦ, γνωρίζετε ὅτι εἶναι ἀνέφικτος καὶ γνωρίζετε ὅτι εἶναι ἀνέφικτος διότι ἡ ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία, παλαίουσα κατὰ μυρίων δυσχερειῶν, ἔχει στενωτάτους πόρους μὴ δυναμένη νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς στοιχειώδεις πολλαπλὰς ἀνάγκας ἀπέναντι τοῦ Πανελληνίου καὶ ἀπέναντι τοῦ ξένου κόσμου. Αἱ ἀπαλλοτριώσεις τῶν χώρων, ἡ συντήρησις τῶν μουσείων, ἡ περίφραξις τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων, ἡ καθαριότης, ὅλα αὐτὰ ἐπιπίπτουν εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας, ἡ ὁποία ἀδυνατεῖ βάσει τῶν ὑπαρχόντων πόρων νὰ ἀνταπεξέλθῃ ἀξιοπρεπῶς εἰς τὴν ὅλην διαχείρισιν τῆς ὑποθέσεως τῶν ἀρχαίων χώρων. Διὰ τοῦτο περικοπὴ τῶν εἰσιτηρίων ἢ μᾶλλον περικοπὴ τῶν πόρων ὑπὲρ τῆς Ὀλυμπίας, εἶναι ἀδύνατον τὸ Ὑπουργεῖον νὰ συστήσῃ ἢ νὰ υἱοθετήσῃ. Ἀντιθέτως, ὅμως, θὰ ἦτο πρόθυμον νὰ συστήσῃ πᾶσαν ἐνίσχυσιν πρὸς τοὺς Δήμους ἄλλοθεν, εἰς τρόπον ὥστε οἱ Δῆμοι οἱ ὁποῖοι γειτονεύουν πρὸς σπουδαίους ἀρχαιολογικοὺς χώρους, ὅπως ἡ Ὀλυμπία, νὰ ἐνισχυθοῦν ποικιλοτρόπως διὰ νὰ ἀνταποκριθοῦν πρὸς στοιχειώδεις ὑποχρεώσεις των. Ἐν τούτοις οἱ κ. συνάδελφοι θὰ μὲ εὕρουν σύμφωνον εἰς πᾶσαν ἐνέργειαν, εἴτε πλησίον τοῦ Τουρισμοῦ, εἴτε πλησίον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε πλησίον τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐσωτερικῶν. Περικοπὴ ὅμως τῶν ἤδη ὑπαρχόντων τραγικῶς ἀνεπαρκῶν πόρων τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας ὑπὲρ ἑνὸς Δήμου ἢ μᾶλλον ὑπὲρ ὅλων τῶν Δήμων, οἱ ὁποῖοι γειτονεύουν πρὸς ἀρχαιολογικοὺς χώρους, εἶναι ἀδύνατος καὶ παρακαλῶ νὰ ἔχω τὴν συναντίληψίν σας ἐν προκειμένῳ, ὅπως καὶ σεῖς θὰ ἔχετε τὴν συναντίληψίν μου πλησίον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν διὰ τὴν ἐξεύρεσιν οἱουδήποτε τρόπου διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ὅλων τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων.

§39Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Ἀσφαλῶς ἔχει δίκαιον ὁ κ. ὑπουργός. Τὸ ἔσοδον διὰ τὴν ἀρχαιολογικὴν ὑπηρεσίαν δὲν πρέπει νὰ θιγῇ, οὔτε ζητεῖ τέτοιο πρᾶγμα ὁ Δῆμος, διότι τὸ εἰσιτήριον τοῦ μουσείου τῆς ἀρχαίας Ὀλυμπίας εἶναι εὐτελέστατον, εἶναι τρεῖς δραχμαί. Ἐνῷ ἔρχονται ξένοι, οἱ ὁποῖοι δαπανοῦν χιλιάδας δραχμῶν διὰ νὰ ἐπισκεφθοῦν τὰς ἀρχαιότητας τῆς Ὀλυμπίας, καὶ ἐνῷ οἱ Ἕλληνες τουρίσται δαπανοῦν μεγάλα ποσὰ διὰ νὰ μεταβοῦν ἐκεῖ, ἐνῷ πληρώνουν εἰς τὰς Ἀθήνας εἰσιτήριον δι’ ἕνα θέαμα 20, 30 καὶ 50 δραχμάς, διὰ νὰ ἀποθαυμάσουν τὰ ἀριστουργήματα τοῦ Πραξιτέλους καὶ τὰ ἄλλα, πληρώνουν εἰσιτήριον τρεῖς δραχμάς. Ἀσφαλῶς πρέπει καὶ αὐτὸ νὰ αὐξηθῇ, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ εἰσιτηρίου αὐτοῦ νὰ στρέψῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ οἱ ἄλλοι ἁρμόδιοι κ. ὑπουργοὶ τὴν προσοχήν των καὶ νὰ ἐπιτρέψουν εἰς τὸν Δῆμον νὰ ἐπιβάλῃ ἕνα μικρὸν τέλος καὶ νομίζω ὅτι οὐδεὶς θὰ εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ ἀρνηθῇ τὴν πληρωμὴν ἑνὸς λογικοῦ εἰσιτηρίου. Εἰς τὰ μουσεῖα τῆς Ρώμης, τῆς Φλωρεντίας καὶ τῶν ἄλλων Ἰταλικῶν πόλεων, διότι ἡ Ἰταλία ἔχει ἀναπτύξει μέγαν τουρισμόν, τὰ εἰσιτήρια εἶναι 500 καὶ 1.000 λιρέττες, δηλαδὴ 25–50 δραχμαὶ καὶ νομίζω ὅτι μειώνομεν τὴν ἀξιοπρέπειάν μας ὡς Κράτους ὅταν διὰ τὸ Μουσεῖον τῆς Ὀλυμπίας ἔχομεν εἰσιτήρια τριῶν δραχμῶν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Πέτσος ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν κατοίκων Κρύας Βρύσης, ζητούντων τὴν ἵδρυσιν Γυμνασίου.

§41Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Πρόκειται περὶ τῆς μεγάλης Κοινότητος τοῦ Νομοῦ Πέλλης, ἀριθμούσης 5.000 κατοίκους. Ἤδη 500– 800 μαθηταὶ τῆς Κοινότητος αὐτῆς φοιτοῦν εἰς γυμνάσια τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Ἐδέσσης καὶ τῶν Γιαννιτσῶν. Εἶναι παράκλησις ὄχι μόνον τῆς Κοινότητος Κρύας Βρύσσης, ἀλλὰ καὶ καὶ τῶν ἄλλων πέριξ Κοινοτήτων νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ δίκαιον αἴτημά των.

§42Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ (Ὑπ. Παιδείας). Τὸ αἴτημα τῆς Κοινότητος αὐτῆς εἶναι ἀσφαλῶς ἐκ τῶν συμπαθεστέρων, ἀλλὰ ἐν ὄψει μιᾶς ἐκπαιδευτικῆς μεταρρυθμίσεως, πρὸς τὴν ὁποίαν ἀποβλέπει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας, ἀνεστάλη προσωρινῶς ἡ ἵδρυσις οἱουδήποτε γυμνασίου εἰς οἱονδήποτε σημεῖον τῆς χώρας καὶ ἰδιαιτέρως εἰς τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας. Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν διακοπῶν θὰ ἔχωμεν ὅλην τὴν εὐχέρειαν νὰ ἐπανεξετάσωμεν κ. συνάδελφε, τὸ θέμα καὶ ἐὰν δὲν χωρήσωμεν ταχέως εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴν μεταρρύθμισιν, τότε θὰ ἴδωμεν ἐὰν πρέπει ἢ δὲν πρέπει νὰ ἱδρυθῇ τὸ γυμνάσιον τῆς Κρύας Βρύσης.

§43Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, μίαν ἐρώτησιν νὰ κάμω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν τῆς Παιδείας.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκτὸς ἡμερησίας διατάξεως;

§45Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Εἶναι ἐν συνεχείᾳ μὲ τὴν ἀπάντησιν τὴν ὁποίαν ἔδωσε......

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἐπιτρέπει ὁ Κανονισμός.

§47Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἐὰν πρόκειται ἐγὼ νὰ τιμωρηθῶ, τότε δέχομαι, ἀλλὰ κρατῶ ὑπὸ σημείωσιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τί σημείωσιν, κ. συνάδελφε; Εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς δὲν λέγουν ὅτι κρατῶ σημείωσιν. Παλαιὸς κοινοβουλευτικὸς σεῖς νὰ λέγετε ὅτι κρατεῖτε σημείωσιν. Ἕνας μεγάλος πολιτικὸς εἶπε κάποτε ὅτι εἰς τὴν πολιτικὴν ἡ λογιστικὴ εἶναι ἐπιβλαβής.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3284)1955 «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ)τος 613)1948 κλπ.».

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. 3284) 55, «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 613)1948 κλπ.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νόμου 3134)1955». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν παραγράφων 2 καὶ 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1116)20.6.55 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ συνάψεως συμβάσεως ἀγόνων γραμμῶν μέχρι 30.6.56».

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν παραγράφων 2 καὶ 3 τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1116)20. 6.1955 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, «περὶ συνάψεως συμβάσεων ἀγόνων γραμμῶν μέχρι 30.6.1956». Κύριοι, βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας ἀνελθὼν εἰς τό Προεδρεῖον πρὸ ὀλίγου, μὲ παρεκάλεσεν ὅπως ζητήσω παρὰ τῆς Βουλῆς καὶ ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην μου τὰ Πρακτικὰ τὰ ἀφορῶντα τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ἐν λόγῳ νομοσχεδίου. Δὲν γνωρίζω τὴν αἰτίαν, τὴν ὁποίαν δύναται νὰ σᾶς ἐξηγήσῃ ὁ ἴδιος ὁ ὑπουργὸς, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὑπεύθυνος. Ἐγὼ μόνον διὰ τὸ τυπικὸν μέρος εὐθύνομαι, διὰ τὸ ὅτι δηλαδὴ ὄντως τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη.

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐπικυροῦνται τὰ Πρακτικὰ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται καὶ τὰ Πρακτικὰ μέχρι τοῦ σημείου αὐτοῦ. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6 κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7 κρατεῖται. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8.

§56ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§57ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἐπανερχόμεθα ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1 τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως. Ἐξηντλήθη ὁ πίναξ τῶν ἐγγεγραμμένων, διότι ἐγὼ δὲν ἔχω ἐγγεγραμμένον κανένα. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952 –53 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου (δραχμαὶ 38.378.85).

§58ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949– 50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου (δραχμαὶ 38.378.85). Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων».

§60Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἔκαμε δήλωσιν καὶ εἶπε, ὅτι περιορίζεται ἡ προθεσμία μέχρι τῆς 15 Ἰουνίου. Καὶ πέραν αὐτῆς τῆς προθεσμίας ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσε, ὅτι δὲν θὰ θεωρήσῃ τιμολόγια. Κατόπιν τούτου νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει ζήτημα καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§61Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Πῶς ὁμιλεῖ ὁ κ. Λαντζούνης;

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ. Ποῖοι θέλουν νὰ λάβουν τὸν λόγον, νὰ ἐγγραφοῦν.

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐξηντλήθη τὸ θέμα.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐξηντλήθη, ἀλλὰ ζητοῦν πολλοὶ βουλευταὶ τὸν λόγον.

§65Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπαδημητρίου ἀνῆλθεν προχθὲς εἰς τὸ βῆμα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐλύθη ἡ συνεδρίασις, εἶπεν ὅτι θὰ λάβῃ τὸν λόγον κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν. Κατόπιν αὐτοῦ, ἂς ἐγγραφοῦν ὅσοι θέλουν. Πρέπει νὰ τηρηθῇ ὁ Κανονισμός. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνεται συζήτησις μεταξὺ τῶν διαφόρων ρητόρων, ἀπὸ τῆς θέσεώς των. Θὰ γίνῃ τακτικὴ συζήτησις. Πρέπει νὰ γίνῃ συζήτησις κανονική, διὰ νὰ προχωρήσωμε.

§67Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐπὶ τρεῖς ὥρας ἐγένετο συζήτησις μακρά.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ τί νά κάμω; Ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι ὑπάρχει καὶ πρότασις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας.

§69Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε......

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὰ τί θέλετε νὰ κάμω ἐγώ; Μετὰ τὴν ἀγόρευσιν θὰ τὴν διαβάσω καὶ ἀντὶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον δι’ ἀνατάσεως, θὰ γίνῃ ψηφοφορία ὀνομαστική Αὐτὸς εἶναι ὁ Κανονισμός.

§71Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐζήτησα τὸν λόγον κ. συνάδελφοι ἀπὸ προχθὲς καὶ μόνος μου διεπίστωσα, ὅτι εἶχον ἐγγραφῆ εἰς τὸν κατάλογον τῶν ὁμιλητῶν. Προχθὲς ἔγινε μία προσπάθεια ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀνετράπη τὴν τελευταίαν στιγμήν. Σήμερον ἔρχομαι καὶ εὑρίσκω, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος ἔχει ἐξαντλήσει τὸν κατάλογον τῶν ὁμιλητῶν. Εἶναι φαίνεται τοῦτο συνέχεια τῆς προσπαθείας, ἡ ὁποία γίνεται νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὸν εὐκολώτερον τρόπον.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπαδημητρίου, ὅπως ἐνθυμῆσθε, προχθὲς......

§73Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Οὐδεμία πρὸς τοῦτο προσπάθεια κατεβλήθη.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. ...... ὅλοι οἱ ἐγγεγραμμένοι, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἠθέλησαν νὰ θεωρηθῇ ψηφισθὲν τό νομοσχέδιον. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. Στεφανίδης καὶ μερικοὶ ἄλλοι ἐπέμενον νὰ ὁμιλήσουν, διὰ τοῦτο ἀπεφασίσθη νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις.

§75Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ Κυβέρνησις ἐδήλωσεν ὅτι ἔπαυσε τὴν θεώρησιν τιμολογίων ἀπὸ προχθές. Ἐπίσης ἐδήλωσεν ὅτι διαγράφεται ἡ παράγραφος 3 καὶ κατόπιν τούτου ἐνόμιζεν ὅτι τὸ θέμα εἶχε λήξει. Δὲν ἔχει λήξει κ. συνάδελφοι, διότι καλούμεθα νὰ ψηφίσωμεν τὰς μέχρι τοῦδε ἐκνόμους ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Μπακόπουλος κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν ἀπέδειξεν ὅτι ὅλαι αἱ ἐνέργειαι τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἔκνομοι καὶ κατὰ συνέπειαν καλεῖται ἡ Βουλὴ νὰ νομιμοποιήσῃ ἐκνόμους ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως. Τουλάχιστον ἔπρεπε νὰ συμπληρωθοῦν αἱ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἀπὸ τοῦδε θὰ παύσῃ διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ εἰσαγωγὴ ἀτελῶς γεωργικῶν προϊόντων καὶ ὅτι ποτὲ ἄλλοτε δὲν θὰ ἐκδίδῃ πράξεις Ὑπουργικὰς αἱ ὁποῖαι δὲν θὰ στηρίζονται εἰς νόμους. Τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἐζημίωσε τοὺς πατατοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ἀνέρχονται εἰς 100.000. Ὅπως γνωρίζετε, οἱ πατατοπαραγωγοί κατὰ τοὺς μῆνας Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον κατεστράφησαν καὶ διέθεσαν εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῆς μιᾶς δραχμῆς τὸ προϊόν των. Εἰς τὴν περιφέρειαν τοῦ Νευροκοπίου ἡ ὁποία παράγει μεγάλην ποσότητα πατάτας, κατὰ τοὺς μῆνας Ὀκτώβριον, Νοέμβριον καὶ Δεκέμβριον, ὑπέστησαν τελείαν καταστροφήν, ἐπώλησαν δὲ τὴν πατάταν των εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν μιᾶς δραχμῆς. Οὐδεμία προστασία ἐδόθη. Ἡ πατάτα τῆς Μεσσηνίας κατεστράφη τελείως καὶ δὲν ἦλθεν ἀρωγὸς ἡ Κυβέρνησις. Ἡ μικρὰ παρασχεθεῖσα ποσότης τούτων, θὰ ἐπέτρεπε τὴν ηὐξημένην τιμὴν πωλήσεώς της, τοῦτο δὲ δὲν θὰ ἐπέφερεν οὐδεμίαν ζημίαν εἰς τὸ καταναλωτικὸν κοινόν. Καὶ αὐτὴν τὴν μικρὰν αὔξησιν ἡ Κυβέρνησις δὲν τὴν ἐπέτρεψεν ἐνῷ ἐπαναλαμβάνει συνεχῶς ὅτι ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὀρθῶς λοιπὸν ὑπεβλήθη ὑπὸ συναδέλφων πρότασις περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ποῖος εἶναι ὑπὲρ τῆς ἐγκρίσεως ἐκνόμων πράξεων καὶ ποῖος εἶναι ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν παραγωγῶν. Διὰ τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς πατάτας, ἡ ρύθμισις τῶν τιμῶν ἐδόθη καὶ πάλιν εἰς τὸ μεγαλεμπόριον. Εἰς τὸ μεγαλεμπόριον ἐδόθη ὁ τόπος ἔστω καὶ μὲ τὴν εἰσαγωγήν, ἡ ὁποία ἔγινε μέχρι τῆς στιγμῆς. Δὲν ἐνδιαφέρει ἂν αὐτὴ ἦτο 10 χιλιάδες τόννοι. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν εἰσαγωγὴν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ρυθμίσουν κερδοσκοπικῶς τὰς τιμὰς καὶ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τοὺς πατατοπαραγωγούς. Ὅταν πρὸ διμήνου ἐγεννήθη τὸ ζήτημα τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς πατάτας, εἶχε μεταβῆ εἰς Καλάμας ἐπιτροπὴ ἐξ ὅλων τῶν ἀγροτικῶν περιοχῶν καὶ ἀπέδειξαν ἐκεῖ μὲ στοιχεῖα, ὅτι ἂν αὐτό γίνῃ δὲν θὰ καλύψουν οὔτε τὰ ἔξοδά των. Καὶ δεδομένου ὅτι ἡ πρώϊμος παραγωγὴ πατάτας, εἶχε καταστραφῆ αὐτὸ δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν κατὰ τὸν ἑπόμενον χρόνον νὰ φυτεύσουν καὶ πάλιν πατάτας. Ὅταν ἡμεῖς μὲ τὰς ἐνεργείας μας φέρωμεν τοὺς παραγωγούς μας εἰς σημεῖον νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ συνεχίσουν τὴν παραγωγήν, ἡ καταστροφὴ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως καὶ γενικώτερον τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας εἶναι βεβαία. Ὅταν ἡ πατατοπαραγωγὴ τῆς Μεσσηνίας καταστραφῇ, καὶ οἱ ἐπαγγελματίαι καὶ οἱ ὑποδηματοποιοὶ καὶ οἱ ράπται, ὅλοι θὰ ὑποφέρουν καὶ πράγματι ὑποφέρουν. Εἰς τό πλευρὸν τῶν πατατοπαραγωγῶν εὑρέθησαν καὶ οἱ ράπται καὶ οἱ λοιποὶ ἐπαγγελματίαι, διότι ἡ καταστροφὴ μιᾶς μεγάλης, πολυπληθοῦς τάξεως τῆς Μεσσηνίας καὶ τῶν ἄλλων πατατοπαραγωγικῶν περιοχῶν θίγει ὅλους αὐτούς. Δὲν ἠμποροῦμεν ἑπομένως ὅταν ἀφίνωμεν ἕνα μεγάλο κομμάτι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως νὰ καταστρέφεται, δὲν ἠμποροῦμε νὰ λέγωμεν ὅτι ἐνδιαφερόμεθα ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν τάξιν ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ μόνον καταστροφὴ τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἐδῶ ἀπεδείχθη ὅτι δὲν πρόκειται μόνον περὶ τῶν πατατοπαραγωγῶν. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον κατεστράφη πέρυσι ἡ παραγωγὴ τῶν σκόρδων. Τοὺς ἔκαψε πέρυσι τὰ σκόρδα καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ φυτεύσουν καὶ πάλιν. Ἑπομένως ἐπειδὴ αὐτὴ εἶναι πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐπειδὴ καλούμεθα νὰ κρίνωμεν ἐνεργείας τῆς Κυβερνήσεως, αἱ ὁποῖαι δὲν στηρίζονται ἐπὶ τῶν νόμων, ἐγὼ τοὐλάχιστον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφίσω αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον καὶ νομίζω ὅτι καὶ ἡ Βουλὴ αὐτὴν τὴν στάσιν θὰ τηρήσῃ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§77Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν, εἰς μίαν διακοπὴν πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, διευκρίνησα τὴν ἀντίθεσιν πρὸς τὸ νομοσχέδιον, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐξασθενίσει ἡ δήλωσις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν διαγράφει τὴν παράγραφον 3, ἡ ὁποία ἐπέτρεπε τὴν παράτασιν ὡς πρὸς τὸ μέλλον καὶ ἑπομένως ἤρετο ἡ ἀνησυχία αὐτὴ τῶν παραγωγῶν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ περιώριζε τὴν ἰσχὺν τοῦ νομοσχεδίου μέχρι τῆς 15 Ἰουνίου. Πράγματι, ἀπὸ ἀπόψεως μέλλοντος, τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, κατέστη ἀκίνδυνον. Ἤθελα ὅμως νὰ σημειώσω μίαν βασικὴν παρατήρησιν διὰ τὸ μέλλον καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν ἰσχυρισμὸν ὅτι εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ πατάτα, εἰς ὡρισμένας ἐποχὰς κατὰ τὰς ὁποίας δὲν ὑπῆρχε ἐδῶ, δὲν εὕρισκε τὴν ἄνευ δασμῶν εἰσαγωγήν. Θὰ ἔφθανεν εἰς τὰς 6, 7 καὶ 8 δραχμάς. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει εἰς τὸ θέμα τοῦτο μία σύγχυσις, ἡ ὁποία σύγχυσις εἶναι ἡ ἑξῆς: Δὲν πρόκειται περὶ τῆς ἀπαγορεύσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ αἴτημα τῶν παραγωγῶν, εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχῃ ποτὲ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τοῦ δασμοῦ. Διότι ὁ δασμός, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, εἶναι περίπου 50 λεπτά. Ἑπομένως ἡ τυχὸν διαφορά, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν, εἶναι τὰ 50 λεπτά, τὰ ὁποῖα δὲν ἐπρόκειτο νὰ ἐπιβαρύνουν τὴν κατανάλωσιν. Προκειμένου λοιπὸν νὰ ὑπάρχῃ ἡ ἀγωνία τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου ὅτι ἐκ τῆς εἰσαγωγῆς τῆς ἀδασμολογήτου πατάτας, θὰ καλυφθοῦν αἱ τιμαὶ καὶ νὰ γίνεται καὶ ἐκμετάλλευσίς των ὑπὸ τῶν ἐμπόρων, εἶναι προτιμότερον εἰς τὰς κρισίμους ἐποχὰς νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ αὐτὴν τὴν πρόσθετον τιμὴν ἡ κατανάλωσις, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκώμεθα ἀντιμέτωποι αὐτῆς τῆς δυσχεροῦς θέσεως τῶν παραγωγῶν. Περαιτέρω ἡ ἔλλειψις αὐτῆς τῆς ἀτελείας θὰ προκαλέσῃ τόνωσιν τῆς παραγωγῆς καὶ θὰ ἐξαλείψῃ ὡς πρὸς τὸ μέλλον τὸν κίνδυνον τῆς ἐξαλείψεως τῆς πατάτας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ριζικὴ ἀντίθεσις καὶ ἡ ριζικὴ διαφωνία μας παρὰ τὸ ὅτι τὸ νομοσχέδιον κατέστη ἀκίνδυνον μὲ τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἐδέχθη ὁ κ. ὑπουργός.

§78Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Αὐτὸ ἀκριβῶς, ὑποστηρίζομεν καὶ ἡμεῖς. Εἴμεθα ἀπολύτως σύμφωνοι.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Βογιατζῆς ἔχει τὸν λόγον.

§80Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι κατ’ ἀρχὴν ἐναντίον οἱασδήποτε παροχῆς ἀδείας εἰσαγωγῆς γεωμήλων ἄνευ δασμοῦ. Συγχρόνως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἐπιτυγχάνεται διὰ τῆς δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ ὅτι πέραν τῆς 15ης τ. μ. δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἄνευ δασμῶν, γεωμήλων, θὰ ἤθελα νὰ κάμῃ μίαν δήλωσιν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, ἂν δύναται, τί ποσότητες ἔχουν δοθῆ μέχρι σήμερον ἀπὸ ἀπόψεως ἐγκεκριμένων τιμολογίων διὰ τὴν εἰσαγωγήν των. Διότι οἱ παραγωγοί ἀνησυχοῦν. Σήμερον ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον μου μία ἐπιτροπὴ τῶν παραγωγῶν Ψαχνῶν Εὐβοίας, ἡ ὁποία μοῦ εἶπεν ὅτι καὶ ἄλλοτε εἶχε δοθῆ διαβεβαίωσις τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ὅτι δι’ ὡρισμένην ποσότητα εἶχε δοθῆ ἄδεια εἰσαγωγῆς καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἐβγῆκαν νέαι ἄδειαι καὶ νέα τιμολόγια ἐγκεκριμένα ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν. Ἐνῷ ὁ ὑπουργὸς τότε ἐβεβαίωνε καὶ δικαίως, διότι τοιαύτην εἶχε καὶ ἐκ μέρους τῆς ὑπηρεσίας διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν θὰ δοθοῦν νέαι ἄδειαι. Ἐν τούτοις ἡ ὑπηρεσία τὴν στιγμὴν ἐκείνην δὲν ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ μία δήλωσις, ποῖαι εἶναι αἱ ποσότητες καὶ ποῖα τὰ τιμολόγια, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν ἐγκριθῆ. Διότι οἱ παραγωγοὶ ἀνησυχοῦν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαναληφθῇ τὸ αὐτὸ πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εἶχε γίνει τότε.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§82Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὡς εἶπον προχθὲς ὅτι θὰ δώσω ἐντολὴν, ἔδωσα ἤδη ἐντολὴν νὰ παύσῃ ἡ θεώρησις τῶν τιμολογίων. Σᾶς πληροφορῶ δὲ τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ὑπάρχει αὐτὸς ὁ κίνδυνος διότι καὶ ἡ πατάτα, ἡ ὁποία εἶχεν εἰσαχθῆ πρὸ ἡμερῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ αὐτὴ ἦτο ἀκριβωτέρα τῆς πατάτας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Δὲν ὑπάρχει θέμα. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν οἱ παραγωγοί, διότι, ὅπως ἐπληροφορήθην αἱ παλαιαὶ ἐγκρίσεις ἠκυρώθησαν ὑπὸ τῶν ἐμπόρων διότι ἦσαν ἀκριβώτεραι.

§83Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν, κύριε ὑπουργέ, διότι τὸ αὐτὸ εἶχε συμβῆ καὶ ἄλλοτε.

§84Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐδήλωσα ὅτι ἀπὸ χθὲς ἔπαυσεν ἡ θεώρησις νέων τιμολογίων. Καὶ σᾶς πληροφορῶ ὅτι αἱ ποσότητες πατάτας αἱ ὁποῖαι εἰσήχθησαν τὸ τελευταῖον διάστημα εἶναι πολὺ μικραὶ. Δὲν ὑπάρχει θέμα.

§85Γ. ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ. Αὐτό, κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν τιμολόγια ἐγκεκριμένα.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης ἔχει τὸν λόγον.

§87Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κατὰ τὴν ὁμιλίαν μου πρὸ ἡμερῶν, κύριοι βουλευταί, ἐπὶ τοῦ ἀγροτικοῦ θέματος συνέπεσεν ἡ κατάθεσις τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τότε εἶπον, ὅ,τι εἶδον, ὅτι γεωργικὸν προϊὸν ἐν ἐπαρκείᾳ ἐπετράπη νὰ εἰσάγεται ἄνευ εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐδήλωσα, ὅτι τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Πολιτεία στερεῖται ὠργανωμένης ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Δηλαδή, ἄλλοτε ἐπιβάλλει τὴν ὑποχρεωτικὴν κατανάλωσιν ὑπὸ τῶν ἑστιατορίων πατάτας λόγῳ τῆς μεγάλης παραγωγῆς καὶ ἄλλοτε ζητεῖται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ πατάτας λόγῳ ἐλλείψεως διὰ νὰ συγκρατηθοῦν αἱ τιμαὶ ὑπὲρ τῆς ἐσωτερικῆς καταναλώσεως. Ἤδη εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ καὶ νὰ δηλώσω ὅτι θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον, ἀνεξαρτήτως τοῦ γεγονότος, ὅτι παρὰ τὸ Σύνταγμα ἐξεδόθη ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις περὶ ἀτελείας εἰσαγωγῆς τῆς πατάτας, διότι ἡ ἀτέλεια εἰσαγωγῆς ἀγροτικῶν προϊόντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, εἶναι γενικῶς ἀπαράδεκτος. Πρέπει νὰ ψηφισθῇ μία γενικὴ διάταξις, βάσει τῆς ὁποίας νὰ ἀπαγορεύεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ γεωργικῶν προϊόντων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐφ’ ὅσον τοιαῦτα παράγονται καὶ δύνανται νὰ παραχθοῦν ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μας. Ταῦτα λέγω ὄχι ἀπὸ ἀντιπολιτευτικὴν διάθεσιν. Ἔχω δηλώσει καὶ δηλῶ, ὅτι εἶμαι ἕτοιμος νὰ χειροκροτήσω καὶ νὰ ψηφίσω πᾶν μέτρον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ καὶ θὰ ἀφορᾷ τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Ἔχω ὑποστηρίξει, ὅτι τὸ ἀγροτικὸν προϊὸν πρέπει νὰ παρακολουθῆται ἀπὸ ὠργανωμένην κυβερνητικὴν μέριμναν ἀπὸ τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν σπέρνεται ἤ φυτεύεται εἰς τὴν γῆν, μέχρι τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ γίνῃ δραχμὴ διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸν μόχθον καὶ τὸν ἱδρῶτα τοῦ ἀγρότου. Τοιαύτη ὀργάνωσις βλέπω δυστυχῶς, ὅτι δὲν ὑπάρχει. Εἰς τὸ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχέδιον συνεργάζονται διὰ τὴν κατάρτισίν του πρὸς ἀτελῆ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴν πατάτας μόνον οἰκονομικοὶ ὑπουργοί, ὅπως Ἐμπορίου, Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν καὶ ἀπουσιάζει ὁ ἁρμόδιος ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργός, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ γνωρίζῃ τὶ προϊὸν παράγεται καὶ τὶ πρέπει νὰ παραχθῇ διὰ νὰ προστατευθῇ ἀναλόγως. Εἶναι ἀνάγκη λοιπόν, νὰ πάρουν εἰς τὴν παρέαν τους, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ ἔκφρασις, οἱ οἰκονομικοὶ ὑπουργοὶ καὶ τὸν ὑπουργὸν Γεωργίας, ὡς ἁρμόδιον. Ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας θὰ εἶναι ὁ εἰσηγητὴς διὰ τὴν προστασίαν ἑκάστου ἀγροτικοῦ προϊόντος. Ὅταν τοῦτο δὲν γίνεται, δὲν δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν περὶ ἀγροτικῆς πολιτικῆς. Ἤκουσα τοὺς κ.κ. συναδέλφους τοὺς προερχομένους ἀπὸ περιφερείας, αἵτινες παράγουν πατάταν μὲ προσοχήν. Ὅλοι ἐτόνισαν, ὅτι ὄχι μόνον εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν εἰς τὴ Ἑλλάδα ἐπάρκειαν, ἀλλὰ καὶ περίσσευμα δι’ ἐξαγωγὴν πατάτας. Παρ’ ὅλα αὐτὰ τὰ καταφέρομεν νὰ προστατεύωμεν τὴν πατάταν τῆς Αἰγύπτου ἐπιτρέποντες τὴν εἰσαγωγὴν αὐτῆς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀτελῶς. Τὸ τοιοῦτον θεωρῶ αὐτόχρημα ἐγκληματικόν, ὄχι ἁπλῶς, ἀπαράδεκτον. Ὅλοι ὁμιλοῦμεν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ συμπολιτευόμενοι καὶ ἀντιπολιτευόμενοι, περὶ ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ ὀμνύομεν εἰς τὸν θεὸν ὅτι ὅλων μας ἡ προσπάθεια εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου καὶ ὅλων ἡ ἀγάπη στρέφεται πρὸς αὐτόν. Δυστυχῶς ὅμως τὰ γεγονότα ἀποδεικνύουν ὅτι τὰ λόγια μένουν μόνον λόγια εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν χωρὶς κανένα πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία κατὰ τὴν συζήτησιν ἄλλων νομοσχεδίων νὰ ὁμιλήσω περὶ τοῦ καθήκοντος ὅλων μας καὶ περὶ τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ληφθοῦν διὰ νὰ ἔχουν οἱ λόγοι καὶ τὸ ἐνδιαφέρον μας ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν κάποιο πρακτικὸν ἀποτέλεσμα οὐσιαστικῆς βοηθείας καὶ προστασίας τοῦ μόχθου καὶ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ ἐργάτου τῆς γῆς. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφέρω ἕνα ἁπλοῦν παράδειγμα σχετικῶς μὲ τὰ ὅσα λέγονται εἰς τὴν Βουλήν, διὰ τὸν ἀγρότην καὶ μὲ τὰ ὅσα γίνονται κατόπιν δι’ αὐτόν. Εἰς μίαν ἀπὸ τὰς τελευταίας συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς ὁ ἀξιότιμος ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργὸς κ. Μάρτης, ἀπαντῶν εἰς ἐρώτησιν τοῦ συναδέλφου κ. Κωστοπούλου ὁμιλοῦντος διὰ τὴν προστασίαν τῶν πορτοκαλλοπαραγωγῶν Μεσσηνίας, ἐδήλωσεν ὅτι θὰ προστατευθοῦν οἱ χυμοὶ τῶν ἑσπεριδοειδῶν διὰ τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς εἰσαγωγῆς ἐξωτερικῶν τοιούτων καὶ εἰδικῶς κεχρωσμένων τεχνικῶς χυμῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶχε δηλώσει τότε ὁ κ. ὑφυπουργὸς ὅτι ἐδόθη μηνιαία προθεσμία διὰ τὴν κατανάλωσιν τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων. Τότε ἐχειροκροτήσαμεν τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ ἐδηλώσαμεν ὅλοι ὅτι ἐμέναμεν ἱκανοποιημένοι διὰ τὸ ληφθὲν μέτρον. Χθὲς ὅμως ἐδημοσιεύθη εἰς τὰς ἐφημερίδας καὶ δυστυχῶς τὸ τοιοῦτον εἶναι ἀληθές, ὅτι ἐδόθη νέα 20ήμερος προθεσμία διὰ τὴν κυκλοφορίαν τῶν ξενικῶν χυμῶν. Τὸ μέτρον τοῦτο θεωρῶ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν ἑσπεριδοειδῶν. Μὲ τὴν τακτικὴν αὐτὴν τῶν παρατάσεων τῶν προθεσμιῶν κυκλοφορίας τῶν ξένων χυμῶν θὰ παρέλθῃ ἡ θερινὴ περίοδος καὶ θὰ μείνουν ἀδιάθετα τὰ ἀποθέματα τῶν χυμῶν πορτοκαλλίων καὶ λεμονίων διὰ νὰ κάμωμεν μπάνιο ἐμεῖς, ἐνῷ εἰς τὴν κατανάλωσιν θὰ κυκλοφοροῦν προϊόντα μὲ ξενικοὺς χυμούς. Διαμαρτυρόμενος διὰ τὴν τοιαύτην ἀπόφασιν παρατάσεως προθεσμίας κυκλοφορίας ἐν Ἑλλάδι τῶν ξενικῶν χυμῶν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου ὅπως δηλώσῃ εἰς τὴν Βουλήν, ἐὰν θὰ ἐξακολουθήσουν αὐταὶ αἱ παρατάσεις μέχρι πέρατος τῆς θερινῆς περιόδου.

§88Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Θὰ σᾶς ἀπαντήσω, κύριε συνάδελφε, καίτοι εἶσθε ἐκτὸς θέματος. Ὅπως ἐδήλωσα καὶ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε σοβαρὰ καὶ ριζικὰ μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐγχωρίων χυμῶν. Ὅπως ἀνέφερον καὶ προχθές, ἐνῷ τὸ 1951 εἴχομεν μόνον 2 βιοτεχνίας παραγούσας χυμοὺς ἐξ Ἑλληνικῶν προϊόντων, τώρα χάρις εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις, ἔχομεν 22 βιοτεχνίας μὲ ἄρτιον ἐξοπλισμὸν ἐφάμιλλον τῶν Εὐρωπαϊκῶν. Καὶ ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, τὸ 1951 εἴχομεν 300 τόννους χυμῶν ἐφέτος ὑπάρχουν 2,5 χιλ. τόννοι χυμῶν. Ὡς πρὸς τὸ μέτρον τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς χρώσεως, ἐπειδὴ ἡ λύσις εἶναι ριζικὴ καὶ ὁριστικὴ ἐκρίθη, ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀπορροφηθοῦν οἱ 7,5 χιλ. τόννοι ὅπου ὑπῆρχον, διότι εἰς τὸ ἑπόμενον ἔτος προβλέπεται νὰ ἔχωμεν 30 χιλ. τόννους. Γνωρίζετε, ἄλλωστε, ὅτι οἱ χυμοὶ ἔχουν ἤδη γίνει, συνεπῶς τὸ θέμα ἀφορᾷ τὴν νέαν παραγωγήν. Ὅπως ἀνέφερον καὶ προχθές, οἱ ὑπάρχοντες χυμοὶ σήμερον καλύπτουν τὰ 28% τῆς καταναλώσεως. Τὰ ὑπόλοιπα 72% καλύπτονται ἀπὸ τὶς γκαζόζες καὶ ἀπὸ τὰ εἴδη τὰ κεχρωσμένα. Ὅταν λέγωμεν ἀπαγορεύεται ἡ χρῶσις δὲν ἀναφερόμεθα μόνον εἰς τοὺς ξενικοὺς χυμούς, ἀναφερόμεθα καὶ εἰς τοὺς ἤδη χρωσθέντας ἐγχωρίους χυμούς. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν χυμοὶ καὶ ἐγχώριοι χρωσθέντες πρὸ τῆς ἀπαγορεύσεως ἐνόμιζον ὅτι στοιχειώδης πρᾶξις δικαιοσύνης ἐπιβάλλει νὰ δώσω μίαν προθεσμίαν 20 ἡμερῶν, ὥστε οἱ χρωσθέντες ἤδη ἐγχώριοι χυμοὶ, ἀλλὰ καὶ οἱ ὑπάρχοντες ξενικοὶ ποὺ ὑπῆρχον χωρὶς νὰ γνωρίζουν ὅτι θὰ ἐλαμβάνετο τὸ ριζικὸν αὐτὸ μέτρον νὰ ὑποστοῦν μίαν μικροτέραν ζημίαν, τῆς ζημίας τὴν ὁποίαν ὑφίστανται. Συνεπῶς, ἡ προθεσμία τῶν 20 ἡμερῶν, ἐνῷ δὲν θίγει τοὺς παραγωγούς, οὔτε τοὺς βιομηχάνους χυμῶν, διότι καὶ οἱ μὲν ἔχουν δώσει τὰ προϊόντα των καὶ οἱ βιομήχανοι ἔχουν ἤδη κάμει τοὺς χυμούς των, οἱ ὁποῖοι θὰ καταναλωθοῦν ὁπωσδήποτε, διότι καλύπτουν, ὅπως σᾶς εἶπον, μόνον τὸ 28% τῆς καταναλώσεως, ἐξ ἑτέρου μὲ τὴν προθεσμίαν αὐτὴν τῶν 20 ἡμερῶν θὰ σμικρυνθῇ ἡ ζημία τῶν ἐγχωρίων κεχρωσμένων χυμῶν. Εἶναι δηλαδή, μία πρᾶξις στοιχειώδους δικαιοσύνης.

§89Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῶν λεχθέντων παρὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναγκάζομαι νὰ παρασυρθῶ εἰς συζήτησιν, ἐκτὸς ἴσως θέματος.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν θὰ σᾶς ἀφίσω ἐγώ.

§91Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὡρισμένα πράγματα. Δὲν δύναμαι νὰ ἀπαντήσω ἐπὶ τῆς οὐσίας, μολονότι διαφωνῶ εἰς τοὺς ἀριθμούς. Πάντως θεωρῶ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ παράτασις τῶν δύο μηνῶν θὰ εἶναι ἡ τελευταία. Κύριοι βουλευταὶ, ἀπεδείχθη ὅτι δὲν ὑπάρχει ὠργανωμένη ἀγροτικὴ πολιτικὴ καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς νὰ πάρουν εἰς τὴν παρέαν τους καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ ἐφαρμόσουν τὴν πραγματικὴν προστασίαν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§93Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἔπειτα ἀπὸ τὰς τροπολογίας τὰς ὁποίας ἐξήγγειλεν ἡ Κυβέρνησις ὅτι δέχεται, θέμα κατ’ οὐσίαν δὲν ὑπάρχει. Ἐδημιουργήθη ὅμως ἓν θέμα, τὸ θέμα τῆς νομιμότητος, καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τοῦτο, δὲν γνωρίζω τὶ προορισμὸν ἔχει. Ἀρχίζω μὲ μίαν δήλωσιν, ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἀναμάρτητος.

§94Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν δὲν παραδέχεσθε τὴν ὕπαρξιν τῆς θεωρίας τῆς νομικῆς παρανομίας, ὡς γενικὴν ἀρχὴν τοῦ δικαίου, δὲν εἶσθε νομικός.

§95Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι τὸ πρᾶγμα ἔχει παραγίνει. Ὅταν μὲ τὴν παραμικρὰν ἀφορμὴν ἐκδίδονται πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, καταργεῖται τὸ Σύνταγμα, καὶ ἡ Βουλή. Καμμία Κυβέρνησις δὲν ὑπῆρξεν ἀναμάρτητος, ὑπῆρχεν ὅμως ἡ ἀδήριτος ἀνάγκη, ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὴν λῆψιν τῶν μέτρων. Σήμερον ὅμως μὲ τὴν ἰσχὺν τοῦ νέου Συντάγματος ἡ ἔκδοσις τῶν ἀ. ν. ἀπετράπη. Θὰ ἴδητε ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, πῶς ἔχουν οἱ καιροὶ γυρίσματα. Ἐξεπέμφθησαν ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ μύδροι ἐναντίον τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἦτο εἰς τὴν ἀρχὴν τὸ 1952 καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἶχον τὴν τιμὴν νὰ μετέχω, καὶ ὁ τότε ἐκπρόσωπος τοῦ πατρός σας τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἔκαμεν ἕναν ἀφορισμόν. Ἔλεγε τότε: «Ὑπῆρξε τόση ἔλλειψις συνειδήσεως .......... ......... (ἀναγινώσκει) .............». Ἐὰν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀναμετρήσω τὰς πράξεις καὶ τὰς ὑπουργικὰς ἀποφάσεις ὅπου ἐξέδωσεν ἡ Κυβέρνησις Συναγερμοῦ καὶ αἱ παραφυάδες αὐτοῦ, θὰ σᾶς ἔπιανε ὀργή, ὄχι τόσον διὰ τὸν ἀριθμὸν, ὅσον διότι διεψεύσθησαν αἱ ἐπαγγελίαι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ὑπεσχέθησαν, ὅτι ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς θὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν νομιμότητα. Μὲ ἀπόφασιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἐτέθησαν κανόνες δικαίου καὶ ὁ ἀξιότιμος ἐξ Ἀρκαδίας συνάδελφος, εἶχε δίκαιον, ἐπιτεθεὶς προχθὲς ἀπὸ τοῦ βήματος αὐτοῦ. Ἀλλά, κύριοι, ἐξεδηλώθη πανταχόθεν τὸ ἐνδιαφέρον διὰ τὸ μέτρον ἐκεῖνο ἐκ τοῦ ὁποίου τὸ πρῶτον διεψεύσθησαν αἱ ἐπαγγελίαι τοῦ Συναγερμοῦ, διότι ὑπεστηρίχθη, ὅτι ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, θὰ εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν βελτίωσιν τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Αὐτὸ ἦτο τὸ Α καὶ Ω τῆς διακηρύξεως τοῦ Συναγερμοῦ. Δὲν ἐπετεύχθη δὲ ἀπολύτως τίποτε. Καὶ σεῖς οἱ κυβερνητικοί, θὰ δέχεσθε νομίζω, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς δὲν ἐπέρασε ποτὲ τὴν ἐξαθλίωσιν τὴν ὁποίαν περνᾷ σήμερον. Ἐὰν εἶχον τιμὴν τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα δὲν θὰ εἶχε βελτιωθῆ ἡ θέσις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν; Ἀλλὰ διὰ νὰ ἴδητε, κύριοι, εἰς ποῖον σημεῖον μᾶς ἔφερεν ἡ κατάχρησις αὐτὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἀναφερθῶ εἰς μίαν περικοπὴν τοῦ λόγου ἑνὸς τῶν προηγηθέντων ἀγορητῶν. Πάντως παίρνω ἀφορμὴν ἐξ ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ὁ ἐκ Θεσσαλονίκης ἀγαπητὸς συνάδελφος, κύριος Καραγκιόζης, ἔχει καταθέσει, διὰ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν σας ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν οἱ πατατοπαραγωγοὶ μαστίζονται ἀπὸ μίαν κρίσιν τὴν ὁποίαν περισσότερον οἱ βουλευταὶ τῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιφερειῶν δύνανται νὰ ἐκτιμήσουν, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχουν ἀποθέματα καὶ ἐκ τῆς προπερυσινῆς ἀκόμη ἐσοδείας καὶ καθ’ ἣ στιγμὴν ἡ Κυβέρνησις προπαγανδίζει τὴν ἐπέκτασιν τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος αὐτοῦ εἰς τὰς Εὐρωπαϊκὰς ἀγοράς, ἔρχεται ἡ ἰδία Κυβέρνησις καὶ μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. Δ. 3618 ἀπόφασιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, δημοσιευθεῖσαν εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 96 φύλλον τῆς Ἐφημερίδος τῆς Κυβερνήσεως, τεῦχος Βʹ καὶ λέγει: «Ἐπιτρέπεται ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ................ ......... (ἀναγινώσκει) ..............». Παντὸς μήκους ἰνός, λέγει ἡ ἀπόφασις. Ὅσοι δὲν προέρχεσθε ἀπὸ βαμβακοπαραγωγικὰς περιφερείας, πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς ἐξήγησιν. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων ἀναγκῶν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις ἐπέτρεπον μίαν περιωρισμένην εἰσαγωγὴν βάμβακος ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ εἰδικῆς καταστάσεως καὶ ποιότητος. Σήμερον μὲ τὴν Ὑπουργικὴν ταύτην ἀπόφασιν ἐπιτρέπεται ἡ εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ Ἐξωτερικοῦ βάμβακος πάσης ποιότητος. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε πόσον νομιμοποιοῦμαι ὑποστηρίζων ταῦτα εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ἀνακοινώσω ὅτι διὰ τροπολογίας τὴν ὁποίαν καταθέτω εἰς τὸ Προεδρεῖον ζητῶ νὰ προστεθῇ ἄρθρον 2ον εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ γεωμήλων, ὡς ἑξῆς: «.......................... .............(ἀναγινώσκει) .............».

§96Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ἐγένετο διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς βιομηχανίας καὶ διὰ νὰ ὑπάρχῃ ἡ εὐχέρεια τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ βάμβακος καὶ τῆς λήψεως ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν μεγαλυτέρας τιμῆς. Διὰ τὸ συμφέρον τῶν βαμβακοπαραγωγῶν ἐγένετο τοῦτο. Ἔχομεν συμφέρον νὰ κατακτήσωμεν ξένας ἀγορὰς καὶ μᾶς ἐδόθη ἡ εὐκαιρία αὐτή. Ἦτο προτιμότερον νὰ εἰσαγάγωμεν κατώτερα βαμβάκια καὶ νὰ ἐξάγωμεν καλύτερα πρὸς κατάκτησιν τῆς ξένης ἀγορᾶς.

§97Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Προχθὲς εἰς τὴν Πανελλήνιον Συνομοσπονδίαν Ἑνώσεων Συνεταιρισμῶν, ἐκλήθημεν οἱ βουλευταὶ τῶν βαμβακοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ὅλων τῶν πτερύγων ὅπου ἐγένετο πλήρης ἀνάλυσις τοῦ θέματος αὐτοῦ. Καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἠναντιώθησαν εἰς τὴν ὑπουργικὴν ἀπόφασιν ἦσαν οἱ συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς παρατάξεως. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐκ Θεσσαλονίκης, κ. Καραγκιόζης, μᾶς ἔδωσεν ἀντίτυπον τῆς ἐπερωτήσεως, τὴν ὁποίαν ἔσπευσε νὰ καταθέσῃ εὐθὺς ὡς ἐπληροφορήθη τὸ γεγονός. Ἀλλ’ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Καραγκιόζη, μὲ τὸν ρυθμὸν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος, εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ ἔχῃ συζητηθῆ ἀκόμη καὶ ὅταν θὰ ἔχῃ ἐξευτελισθῆ ἡ τιμὴ τοῦ βάμβακος. Ἐσκέφθην λοιπόν, νὰ θέσω ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὴν τροπολογίαν μου αὐτήν. Θὰ παρακαλέσω μάλιστα τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, νὰ ζητήσωμεν τὴν δι’ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἀπόφασιν τοῦ Σώματος καὶ ἕκαστος ἐξ ἡμῶν, κύριοι συνάδελφοι, ἂς ἀναλάβῃ τὰς εὐθύνας του.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὑπ’ ὄψει σας, κύριε συνάδελφε, τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος καθ’ ἣν οὐδεμία προσθήκη ἢ πρότασις νόμου ἢ τροπολογία γίνεται δεκτὴ ἐὰν δὲν σχετίζεται ἀμέσως πρὸς τὸ κύριον περιεχόμενον τοῦ συζητουμένου νομοθετήματος.

§99Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Σχετίζεται κατ’ ἐξοχὴν ἡ τροπολογία μου μὲ τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμεν. Ἀφορᾷ θέμα καταργήσεως εἰσαγωγικῶν δασμῶν ἑνὸς προϊόντος καὶ ζητῶ νὰ καταργηθῇ ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις μὲ τὴν ὁποίαν χαρίζονται οἱ δασμοὶ εἰς τοὺς βιομηχάνους, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται τὸ βαμβάκι. Τί μεγαλυτέραν συνάφειαν μὲ τὸ νομοθέτημα θέλετε, κύριε Πρόεδρε τῆς Βουλῆς;

§100Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Φαίνεται ὅτι ἀντιτίθεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, κύριε συνάδελφε. Τὸ νομοσχέδιον τείνει νὰ πλήξῃ ἕνα προϊόν, ἐνῷ ἡ τροπολογία σας τείνει νὰ τὸ προστατεύσῃ. Αὐτὸ εἶναι.

§101Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Καὶ διὰ νὰ μὴ δυσανασχετοῦν οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως, λέγω ὅτι καὶ εἰς τὸ θέμα τῆς νομιμότητος σεῖς θὰ ἀποφασίσετε καὶ ἐπὶ τῆς τροπολογίας σεῖς θὰ ἀποφανθῆτε. Καὶ δὲν εἶναι ὀρθὸν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζει ὁ κ. Πρόεδρος, διότι ἀλλοίμονον ἐὰν στενέψωμεν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὰ ὅρια τῆς ἀποστολῆς μας. Τὸ θέμα εἶναι ἀπολύτως παρεμφερὲς καὶ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ ὑπάρξῃ ψῆφος ἀρνητικὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὸ Προεδρεῖον. (Χειροκροτήματα).

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§103Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διότι ἡ περιφέρειά μου εἶναι καὶ πατατοπαραγωγική, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὶς περιφέρειες ἐκεῖνες οἱ ὁποῖες ἐπλήρωσαν πολὺ σκληρὰ τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζει ἡ Κυβέρνησις. Ἐφέτος μὲ τὶς βροχὲς κατεστράφη ὁλοκληρωτικῶς ἡ πατάτα τοῦ ὀροπεδίου Λασηθίου. Μία παραγωγὴ ἡ ὁποία ἀνέρχεται εἰς 10.000 τόννους δὲν ὑπάρχει. Παρ’ ὅλα τὰ μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑπάρχει πρόβλεψις νὰ ἔχῃ διαθέσιμον σπόρον, διὰ νὰ ἠμποροῦν οἱ ἄνθρωποι νὰ σπείρουν ἐκ νέου ἐγκαίρως καὶ νὰ μὴ χάσουν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας των καὶ μείνουν χωρὶς εἰσόδημα. Ὁ πληθυσμὸς μιᾶς ὁλοκλήρου ἐπαρχίας, ὁ ὁποῖος ἀποζῇ κυρίως ἀπὸ τὸ εἰσόδημα τῆς πατάτας, λόγῳ τῶν βροχῶν καὶ τῶν πλημμυρῶν, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν κατεστράφη ἡ σπορὰ καὶ ἔμεινεν ἄνευ εἰσοδήματος καὶ ἐπὶ πλέον δὲν θὰ ἔχῃ τὴν δυνατότητα νὰ πληρώσῃ καὶ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐδανείσθη ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν διὰ νὰ κάμῃ νέαν καλλιέργειαν. Ἐνῷ θὰ ἦτο δυνατὸν τὸ κακὸ αὐτὸ νὰ λείψῃ, ἂν ἡ Κυβέρνησις εἶχε διαθέσιμον πατατόσπορον, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ξανασπείρουν, διότι ὑπῆρχεν ἀνάλογον χρονικὸν διάστημα. Δυστυχῶς πουθενὰ τῆς Ἑλλάδος δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ πατατόσπορος, ὁ ὁποῖος νὰ ἀγορασθῇ ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, οὔτε εἰς τὸ ἐξωτερικὸν κατέστη δυνατὸν νὰ εὑρεθῇ πατατόσπορος, ἐνῷ εἶναι γνωστὸν ὅτι ὑπάρχουν κέντρα πατατοσπόρου εἰς τὴν χώραν μας, τῶν ὁποίων σκοπὸς εἶναι ἡ δημιουργία ἀποθεμάτων πατατοσπόρου ὥστε εἰς μίαν τοιαύτην κρίσιμον στιγμὴν νὰ ἠμποροῦν νὰ προμηθεύωνται οἱ πατατοπαραγωγοί. Θὰ ἤμην διατεθειμένος, κ. συνάδελφοι, νὰ δεχθῶ τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου παρ’ ὅλα τὰ σοβαρὰ νομικὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα ἀπὸ διακεκριμένους συναδέλφους ἀνεπτύχθησαν ἐναντίον του διὰ μακρῶν, μάλιστα ὑπὸ τοῦ κ. Μπακοπούλου, διότι πράγματι ἡ ἀντισυνταγματικότης τοῦ νομοθετήματος εἶναι ἐμφανής. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν τὴν ἄποψιν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὴν δυνατότητα, τὴν ὑποχρέωσιν, καὶ ἀντισυνταγματικὰς ἀκόμη ἀποφάσεις νὰ λαμβάνῃ ἂν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ γενικὸν συμφέρον, καὶ ἀναμφισβητήτως τὸ γενικὸν συμφέρον ἐξυπηρετεῖται ὅταν ἐλλείπει ἕνα προϊὸν εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως, ὅπως εἶναι ἡ πατάτα καὶ ὁ πληθυσμὸς ἔχει ἀνάγκην νὰ τραφῇ καὶ πρέπει νὰ διευκολυνθῇ μὲ κάθε μέσον ἡ κυκλοφορία τοῦ προϊόντος. Ἀλλ’ ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, ἀπὸ ὅλας τὰς συζητήσεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν μέχρι τῆς στιγμῆς, ἀπεδείχθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις πολλάκις διὰ πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ὑπ’ εὐθύνην της, ἐπέτρεψε τὴν ἐλευθέραν εἰσαγωγὴν προϊόντος ἐγχωρίου παραγωγῆς ὡς ἡ πατάτα, καὶ ὄχι ἅπαξ εἰς ἔκτακτον περίστασιν. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ ἔλλειψις τῆς πατάτας δὲν ὀφείλεται εἰς τυχαῖα καὶ ἀνεξάρτητα τῆς θελήσεώς της γεγονότα, ἀλλὰ εἰς τὸ ὅτι δὲν ἀκολουθεῖ φιλαγροτικὴν πολιτικήν, ὡς τὴν ἐξήγγειλε διὰ τῶν ἑκάστοτε Κυβερνητικῶν της ἐπαγγελιῶν. Διότι, κ. συνάδελφοι, ὅπως ἀνεπτύξαμεν, δὲν ἐννοοῦμεν φιλαγροτικὴν πολιτικήν, τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀποσκοπεῖ πῶς θὰ πληγῇ ὁ παραγωγὸς καὶ θὰ ὠφεληθοῦν ὡρισμένοι εἰσαγωγεῖς, ἀλλ’ ἐννοοῦμεν πολιτικήν, ἡ ὁποία ἀποβλέπει πραγματικῶς εἰς τὴν προστασίαν τῶν ἐγχωρίων προϊόντων. Δὲν πρόκειται αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἐπικρίνω τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Τὸ θέμα εἶναι ἀλληλένδετον μὲ τὴν ὅλην πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἀποδεικνύει τὴν νοοτροπίαν της. Ἀπεδεικνύει δηλαδή, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐμφορεῖται εἴτε ἐκ προθέσεως, εἴτε ἐξ ἀγνοίας της εἰς τὰ ἔργα της ἀπὸ φιλαγροτικὸν πνεῦμα, διότι ἡ πατάτα, ὅπως εἶπον καὶ οἱ ἄλλοι προλαλήσαντες συνάδελφοι, παράγεται εἰς τὴν χώραν μας εἰς ποσότητας, ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσουν διὰ τὴν τροφοδότησιν τοῦ πληθυσμοῦ μας. Ἡ πατάτα, εἶναι ἕν εἶδος εὐρείας λαϊκῆς καταναλώσεως, ἡ ὁποία παράγεται εἰς περιφερείας ποὺ ἔχουν μονοκαλλιέργειαν καὶ ἀποζοῦν μόνον ἀπὸ τὸ προϊὸν αὐτὸ καὶ δι’ αὐτὸ ἔπρεπε νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας προσοχῆς καὶ παρακολουθήσεως ἀπὸ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Πῶς εἶναι λοιπὸν δυνατὸν κ. συνάδελφοι, νὰ δικαιολογηθῇ ἡ Κυβερνητικὴ πολιτική, ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καὶ νὰ ὑποστηρίξωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀκολουθεῖ φιλαγροτικὴν πολιτικήν, ὅταν διότι δὲν προστατεύεται τὸ προϊὸν αὐτὸ δημιουργεῖται ἔλλειψις ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν ἐλευθέραν εἰσαγωγὴν του ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὥστε νὰ πλήττεται καὶ ὁ παραγωγὸς καὶ ὁ καταναλωτής. Ἐν προκειμένῳ ὅμως τί γίνεται; Αἱ πληροφορίαι μας φέρουν ὅτι ἐδόθησαν ἀθρόως ἄδειαι εἰσαγωγῆς, αἱ ὁποῖαι ὠφέλησαν ὡρισμένα πρόσωπα, τὰ ὁποῖα διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ κερδίσουν ἔπρεπε νὰ ἔχουν τὴν εὐχέρειαν νὰ συναγωνισθοῦν τὴν ἐγχωρίαν παραγωγήν. Ἰδού, κύριοι, ποῦ εἶναι τὸ μυστικὸν τῆς ὅλης ὑποθέσεως. Ἰδού, κ. συνάδελφοι, τὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ λέγομεν ἡμεῖς ἀπὸ τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὀλιγαρχικὴν νοοτροπίαν τῆς Κυβερνήσεως, τὸ νὰ ὠφελοῦνται δολίως οἱ ὀλίγοι εἰς βάρος τῶν πολλῶν, εἰς τὸ νὰ ὠφελοῦνται ὡρισμένοι ἐξαγωγεῖς εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν. Δὲν ἐπιτρέπεται εἰς μίαν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὴν ἐξουσίαν συνεχίζουσα τὴν τετραετῆ διακυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, νὰ μὴ ἔχῃ καθωρισμένην κυβερνητικὴν πολιτικὴν δι’ ἓν βασικὸν προϊὸν ὅπως εἶναι ἡ πατάτα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον εἴμεθα ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ἀποδοκιμάζομεν. Ἀποδοκιμάζομεν ἐπίσης, τὴν ἐφαρμοζομένην κυβερνητικὴν πολιτικήν, εἰς τὸ προϊὸν αὐτὸ τῆς πατάτας. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ ψηφίσωμεν ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς καταναλώσεως διὰ τῆς εἰσαγωγῆς ἑνὸς προϊόντος, βασικῆς διατροφῆς, τὸ ὁποῖον πράγματι ἐξ ἀνωτέρας βίας, ἐκ λόγων ἀπροβλέπτων διὰ τὴν Κυβέρνησιν στερεῖται ἡ ἀγορά μας, ὥστε πράγματι νὰ δυνηθοῦν καὶ αἱ καταναλωτικαὶ τάξεις νὰ ὠφεληθοῦν, δὲν θὰ εἴμεθα ἀντίθετοι εἰς τὴν ψήφισίν του. Ἀλλ’ ἐδῶ, κ. συνάδελφοι, ἡ ἔλλειψις τοῦ προϊόντος ὀφείλεται εἰς τὴν ἀντιαγροτικὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας μίαν ἐπὶ πλέον ἀπόδειξιν ἀποτελεῖ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν τὸ ἐπικρίνομεν καὶ τὸ καταψηφίζομεν. (Χειροκροτήματα).

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§105Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συνεδρίασιν τῆς Βουλῆς καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶχε πλησιάσει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἡ Συμπολίτευσις εἰς ἕνα συγκερασμὸν τῶν ἑκατέρωθεν ἀπόψεων μὲ μίαν δήλωσιν ἀβαρίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰπὼν ὅτι διαγράφει τὴν παράγραφον 3, ὡς ἐὰν τοῦτο ἦτο μία προσφορὰ ὑποχωρήσεως νὰ διαγραφῇ διάταξις, ἡ ὁποία σαφῶς ἀντίκειτο πρὸς τὸ Σύνταγμα. Καὶ μὲ μίαν ἑτέραν δήλωσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅτι δέχεται τὴν ἰσχὺν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου μέχρι τῆς 15 Ἰουνίου, δηλώσαντος ἐπιπροσθέτως ὅτι πᾶσα παραγγελία, ἡ ὁποία ἤθελε δοθῆ ἀπὸ τῆς σήμερον καὶ ἐφεξῆς θ’ ἀπέκλειε πᾶσαν νέαν παραγγελίαν πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ ἐνῷ κατ’ ἀρχὴν ἐμείναμεν σύμφωνοι, νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Στεφανίδης, ἀντελήφθη ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις ὡδηγεῖτο εἰς μίαν ἐσφαλμένην ἀποδοχὴν ἐπιψηφίσεως ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἔπληττε τὴν ἀγροτικὴν τάξιν τῶν πατατοπαραγωγῶν καὶ ὅτι ἀπεμακρύνετο ἡ Ἀντιπολίτευσις ἀπὸ μίαν ἀρχήν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ φέρῃ τὴν εὐθύνην μιᾶς πολιτικῆς πράξεως τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἔθιγε, προφανέστατα παραγωγικὴν τάξιν πτωχοτάτην. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπῆρξε κατὰ τὴν ἰδικήν μου γνώμην, εὐτύχημα ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου καὶ ὑπῆρξεν εὐτύχημα, ἀπὸ τῆς ἑξῆς ἀπόψεως, ὅτι, διὰ τῆς νέας συζητήσεως ἐπ’ αὐτοῦ, πιστεύω, ὅτι θὰ δοθῇ ἡ εὐκαιρία εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ τὸ ἀποσύρῃ καὶ ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἀκόμη συνεδρίασιν, διότι, τὸ νομοσχέδιον —καὶ μὲ τοὺς περιορισμοὺς τῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας ἐζήτησεν— ἀντίκειται εἰς σαφῆ διάταξιν τοῦ Συντάγματος, πέραν τῆς ὁποίας δὲν δύναται νὰ ἀπομακρυνθῇ ὁ κ. ὑπουργός, οὔτε δύναται νὰ ἐπικαλεσθῇ ὡς νόμον τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὸ θέσῃ εἰς ἐφαρμογήν. Λέγει τὸ ἄρθρον 59: «Οὐδεὶς φόρος ἐπιβάλλεται...... .......... (ἀναγινώσκει)..........». Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ Συντάγματος, ἡ Κυβέρνησις δύναται νὰ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν Βουλὴν νομοσχέδιον μόνον διὰ τὴν ἐπιβολὴν ἢ διὰ τὴν αὔξησιν εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ. Δὲν δυνάμεθα, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει ρητὴ διάταξις, νὰ δεχθῶμεν κατ’ ἀντιδιαστολὴν, ὅτι δύναται νὰ εἰσαγάγῃ νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ δίδεται ἀναστολὴ τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν. Ἐδῶ ὁρίζεται πότε ἐπιτρέπεται μὲ ἀναδρομικὴν ἰσχὺν, νὰ ψηφισθῇ διάταξις νόμου, καὶ ἐὰν ὁ Συνταγματικὸς νομοθέτης ἤθελε καὶ τὴν περίπτωσιν αὐτὴν νὰ συμπεριλάβῃ, ἀσφαλῶς θὰ τὴν ἐτοποθέτει. Εἶπον ὅτι εἶναι εὐχῆς ἔργον, διότι δίδεται ἡ εὐκαιρία τῆς ἀναπτύξεως τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι θὰ διατρέξῃ ἡ Κυβέρνησις τὸν ἑξῆς κίνδυνον: Πράξεις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἤ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, προσβαλλόμεναι ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὐσταθήσουν, διότι ἀντίκεινται σαφῶς εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 59 τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθην. Καὶ ποῖον εἶναι τὸ ἀπόλυτον; Ὅτι ὅλοι οἱ εἰσαγωγεῖς τῆς πατάτας θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ πληρώσουν τὸν δασμόν, τὸν ὁποῖον ἐπέβαλλον οἱ μέχρι τοῦδε ἰσχύοντες νόμοι. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ψηφίσωμεν τὸν νόμον, ὡς ἔχει, ἡ ἰσχὺς τοῦ νομοθετήματος εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 3 ἡμερῶν, δὲν θὰ ἔχῃ κανένα ἀντικείμενον νὰ ρυθμίσῃ δεδομένου ὅτι ἀπὸ σήμερον καὶ μέχρι τῆς 15ης Ἰουνίου δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτρέψῃ εἰσαγωγὴν πατάτας. Τί λοιπὸν ἔχει νὰ ὠφεληθῇ; Ἐὰν δεχθῶμεν, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ ἀντίθετος ἐκδοχή, ὅτι ἔχει τὸ δικαίωμα ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ νόμον, ἑρμηνεύουσα κατ’ ἀντιδιαστολὴν τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 59, πάλιν δὲν ἔχει νὰ κερδίσῃ καὶ ἠθικῶς, ἀλλὰ καὶ νομικῶς. Δεδομένου, ὅπως ἐτόνισεν ὁ κ. Μπακόπουλος, ὅτι ὑπάρχουν πράξεις τῆς Κυβερνήσεως ἀπό τοῦ 1955, πῶς θὰ καλυφθοῦν αὐταὶ αἱ πράξεις, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης μέχρι τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου; Διότι τὸ νομοσχέδιον ὁρίζει προθεσμίαν ἀπὸ τῆς ὁποίας θὰ ἄρχεται ἡ ἰσχύς του καὶ διότι τὸ Σύνταγμα ὁμιλεῖ περὶ ἀναδρομικῆς ἰσχύος. Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ οὐσίᾳ, κύριοι συνάδελφοι. Εἶπον, ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανίδης, ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ προσέξῃ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ εἰς ἡμᾶς νὰ ἀπομακρυνθῶμεν ἀπὸ μίαν εὐθύνην, τὴν ὁποίαν θὰ ἐδημιούργει ἡ ἐπιψήφισίς του ἐκ μέρους τῶν βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἔχει δὲ τοῦτο σημασίαν, διότι δημιουργεῖ πολιτικὴν εὐθύνην καὶ ἔναντι ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔπρεπε περισσότερον νὰ προσέξωμεν τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἶναι διατυπωμένον, διότι πλήττει μίαν τάξιν γεωργῶν, ἀγροτῶν, ἡ ὁποία ὑπέφερε καὶ ὑποφέρει ὅσον καμμία ἄλλη τάξις. Τὸ ὅτι οὕτω ἔχει τὸ πρᾶγμα, ἐτονίσθη ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον Μεσσηνίας, κ. Λαντζούνην, ὁ ὁποῖος, εἰς μίαν παρατήρησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐτόνισε, μετὰ δριμύτητος, ὅτι δὲν ἔχετε δίκαιον κύριε ὑπουργέ, νὰ ὑποστηρίζετε, ὅτι οἱ παραγωγοὶ τὰ τελευταῖα χρόνια ἐπώλουν τὴν πατάταν εὐθηνὴν καὶ ἱκανοποιοῦντο καὶ ὅτι ἐφέτος πωλοῦν εἰς διπλασίαν τιμὴν τὴν πατάτα ἀπὸ ὅ,τι τὸ 51–52.

§106Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Εἶπον ὅτι σήμερον, ἡ παραγωγὴ πατάτας τῆς Μεσσηνίας καλύπτει τὰς ἀνάγκας τῆς ἀγορᾶς.

§107Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἴπατε ὅτι καὶ τότε, ποὺ ἐπωλεῖτο ἡ πατάτα εἰς τιμὴν χαμηλήν, δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰ στοιχειώδη ἔξοδα τῶν παραγωγῶν. Τοιαῦτα πράγματα ἐνομίσαμεν!.

§108Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Τὸ 1951 ἐπώλησαν τὴν πατάτα 70 λεπτὰ καὶ ἀπὸ τότε εἶναι χρεωμένοι εἰς τὰς Τραπέζας καὶ διώκονται. Καὶ αὐτὸ διὰ τὸ 1951, λόγῳ τῆς κακῆς πολιτικῆς ποὺ ἐφήρμοσεν ἡ τότε Κυβέρνησις.

§109Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μὲ διάφορον φρασεολογίαν, καταλήγομεν εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα. Εὔχεσθε διὰ τῆς δηλώσεως αὐτῆς καὶ λέγετε ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἱκανοποιοῦντο οἱ παραγωγοί, ἀλλὰ κατεστράφησαν. Συνεπῶς, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, ὅτι εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας, ἐν συγκρίσει μὲ τὰς τιμὰς τῶν προηγουμένων ἐτῶν, δὲν εἶναι ὀρθός. Νομίζω, ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσεν, ὅτι, διὰ τῆς εἰσαγωγῆς, τὴν ὁποίαν ἐπέτρεψε διὰ σχετικῆς διατάξεως νόμου καὶ διὰ τῆς πτώσεως τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν, τὸ ἔπραξε, διὰ νὰ μὴ ὑπερτιμηθῇ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας, προϊόντος βασικῆς διατροφῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ἰδίως τῶν πτωχῶν τάξεων. Νομίζω, ὅτι ἡ δικαιολογία αὐτὴ, δὲν ἔχει λογικὸν ἔρεισμα, ὅπως τοποθετεῖται. Λέγει ἡ αἰτιολογικὴ ἔκθεσις ὅτι διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὴν μείωσιν τοῦ δασμοῦ καὶ τὴν χαμηλὴν τιμὴν τῆς εἰσαγομένης πατάτας, ἀναγκάζεται νὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς εἰσαγωγεῖς ἀπὸ ἕνα φόρον, ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 7.000.000 σημερινῶν δραχμῶν. Ἐκτὸς τοῦ φόρου αὐτοῦ ὑπάρχει καὶ ἄλλος φόρος, τὸν ὁποῖον ἀποσιωπᾶ ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις. Ἐὰν ὑπολογίσωμεν τοὺς φόρους αὐτοὺς καὶ τὸν Φ.Κ.Ε., ἀπό τοὺς ὁποίους ἀπαλλάσσονται οἱ εἰσαγωγεῖς, καταλήγομεν εἰς ἓν ἀποτέλεσμα, τὸ ὅτι δὲν ὠφελήθη τὸ Δημόσιον, ἀλλὰ ἐζημιώθη, δι’ ἑνὸς ποσοῦ τεραστίου, τοῦ ὁποίου σαφῆ ὑπολογισμὸν εἰς ἔκτασιν δὲν ἔχω. Ποῖον εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐκερδίσαμεν; Ἐδώσαμεν τιμὴν πατάτας κατὰ 50 καὶ 60 λεπτὰ εὐθηνοτέραν ἀπὸ ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔδιδον οἱ παραγωγοί μας καὶ μάλιστα εἰς μίαν ἐποχήν, ποὺ ἤρχισεν ἡ πατάτα τῶν ὀρεινῶν περιοχῶν, νὰ πλημμυρίζῃ τὰς ἀγοράς τῶν μεγάλων πόλεων. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἤθελον νὰ συστήσω εἰς τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς, εἶναι νὰ φέρουν ἕνα σχέδιον νόμου, βάσει τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος καὶ νὰ ζητήσουν ἀπὸ τὴν Βουλήν, διαγραφὴν τῶν ὀφειλομένων ἀπὸ τοῦ Δεκεμβρίου μέχρι σήμερον ἀκόμη δασμῶν, ἐκ μέρους τῶν εἰσαγωγέων πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Κατ’ αὐτὸν τόν τρόπον θὰ ἀποφευχθῇ ὁ συνταγματικὸς σκόπελος. Ἀναγνωρίζω τὴν δύσκολον θέσιν τῆς Κυβερνήσεως, νὰ πράξῃ τοῦτο, διότι δὲν θέλει νὰ ὁμολογήσῃ τὸ σφάλμα καὶ τὴν πλάνην της. Εἶναι ὅμως προτιμότερον, νὰ ὁμολογήσῃ, ὅτι ἔσφαλεν εἰς τὴν γραμμὴν ποὺ ἠκολούθησε, παρὰ νὰ παρεκκλίνῃ ἀπὸ τὸ Σύνταγμα. Αὐτὴν τὴν σύστασιν εἶχον νὰ κάμω πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν. Ἡ μόνη λύσις, λοιπόν, ὀρθὴ καὶ καλή, εἶναι νὰ φέρῃ ἄλλου τύπου νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς θὰ συμφωνήσωμεν, συγχωροῦντες τὸ σφάλμα καὶ τὸ ἁμάρτημα, τὸ ὁποῖον ἔκαμε, διὰ τῶν μέχρι τοῦδε πράξεών της.

§110ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τόν λόγον.

§111Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπὸ τῆς θέσεώς μου θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις διὰ νὰ ἐξηγήσω τὴν ἀρνητικήν μου ψῆφον. Ἐδημιουργήθη ἡ ἐντύπωσις, κατὰ τὴν τελευταίαν συνεδρίασιν, ὅτι μετὰ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις, δὲν ὑπάρχει πλέον ἀντικείμενον συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Δὲν ἔχει ὅμως οὕτω τὸ πρᾶγμα. Δι’ ὅτι καθ’ ὅ,τι ἀφορᾷ τὸ μέλλον, αἱ τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας ἀπεδέχθη ἡ Κυβέρνησις, εὑρίσκουν ὅλους, τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ συμφώνους. Παραμένει ὅμως τὸ μέχρι τοῦδε συντελεσθὲν ἔργον καὶ ἑπομένως καὶ ἡ εὐθύνη τῆς Κυβερνήσεως, πέραν τῆς νομικῆς καθαρῶς, πλευρᾶς, ἡ ὁποία ἀρκούντως ἀνεπτύχθη ἀπὸ διακεκριμένους συναδέλφους, ὅτι καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ληφθεῖσα τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1955 καὶ ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ τῆς 17ης Ἰουλίου, εὑρίσκονται ἐντὸς τοῦ πλαισίου τοῦ Συντάγματος καὶ ἡ ἀντίθεσις αὐτὴ καθίσταται ἔτι μᾶλλον ὀξυτέρα ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἐρρύθμιζον καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις εἶναι ἐξ ἐκείνων, ποὺ τὸ Σύνταγμα ἀπαγορεύει νὰ ἀποτελέσουν καὶ ἀντικείμενον κἂν νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλὰ διερωτῶμαι, ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ εἰργάζετο, ἂν καὶ τό παρὸν νομοσχέδιον, ἔχον ἀναδρομικὴν ἰσχύν, δύναται νὰ καλύψῃ τὴν παρανομίαν αὐτὴν τῆς νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλὰ αὐτὸ ἀφορᾷ τὴν νομικὴν πλευρὰν. Νομίζω ὅμως, ὅτι ὑπάρχει καὶ ἄλλη πλευρά, ἡ πλευρὰ τῆς πολιτικῆς. Καὶ θὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὑπερτάτη ἀνάγκη ἐπέβαλε τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου αὐτοῦ καὶ ἀπουσίᾳ τῆς Βουλῆς, δὲν ἠδύνατο νὰ πράξῃ ἄλλως καὶ ἔλαβε τὸ ἀντισυνταγματικὸν μέτρον τῆς θεσπίσεως κανόνων δικαίου, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ θεωρία δὲν ἔχει βάσιν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, νομίζω ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ὅτι ἡ μεγαλυτέρα μερὶς τῶν παραγωγῶν ἀνήκει εἰς ὀρεινοὺς πληθυσμούς, θὰ ἔπρεπε νὰ κάμῃ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διστάσῃ νὰ λάβῃ τὸ μέτρον αὐτό. Ἠδύνατο νὰ πράξῃ ἡ Κυβέρνησις τότε, ἐὰν πράγματι ἔκρινεν ὅτι αἱ ἀνάγκαι τὸ ἐπιβάλλουν νὰ ἐφαρμόσῃ τὸ μέτρον τῆς καταργήσεως τοῦ δασμοῦ, νὰ καταθέσῃ νομοσχέδιον, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ τὸ χαρακτηρίσῃ διὰ τῆς πλειοψηφίας της ὡς κατεπεῖγον καὶ ἐντὸς 24 ὡρῶν νὰ τὸ μεταβάλῃ εἰς νόμον. Τότε βεβαίως, ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ εἶχε νὰ ζητήσῃ παρὰ μόνον κάλυψιν διὰ δύο 24ώρων ἐνῷ ἡ παρανομία ἐγένετο, δι’ ἕνα ὁλόκληρον τρίμηνον. Καὶ αὐτὸ ὑπῆρξεν λίαν κρίσιμον διὰ τὰ συμφέροντα τῶν πατατοπαραγωγῶν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις διέπραξε βαρύτατον καὶ νομικὸν καὶ πολιτικὸν σφάλμα, διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ἐπιδιώξασα νὰ θεσπίσῃ μέτρον, διὰ τὸ ὁποῖον διάφοροι ὑπῆρξαν ἀντιλήψεις καθ’ ὅτι προσέβαλε καὶ ἔπληξε τὰ συμφέροντα τῶν πατατοπαραγωγῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν, κύριε Πρόεδρε, νομίζω, ὅτι τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ὅτι ἡ μεγαλυτέρα μερὶς τῶν παραγωγῶν τῆς πατάτας ἀνήκει εἰς τὸν κόσμον ποὺ κατοικεῖ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς τῆς χώρας, αὐτὸ καὶ μόνον πρέπει νὰ ἀναγκάσῃ τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὸ νὰ μὴ ἐπαναλάβῃ τὸ μέτρον αὐτό. Ἤκουσα τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ συγκρίνῃ τὴν ὑψηλὴν τιμὴν τῆς ἐφετεινῆς περιόδου, ἐν σχέσει μὲ τὴν χαμηλὴν τιμὴν τῶν παρελθόντων ἐτῶν. Δὲν πρόκειται νὰ ἀμφισβητήσῃ κανεὶς τὴν ἀκρίβειαν τῶν ἀριθμῶν. Διερωτῶμαι ὅμως ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις δικαιοῦται νὰ διεκδικῇ ὑπὲρ αὐτῆς τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκ λόγων ἀπροβλέπτων καὶ ἀνεπιδέκτων πάσης ἐπιρροῆς ἑλληνικῆς, ἀνετιμήθη τὸ προϊὸν αὐτὸ εἰς τὴν διεθνῆ ἀγορὰν καὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ λόγου ὑπάρχει ἐπίπτωσις εἰς τὴν ἐξωτερικὴν ἀγοράν, ἐὰν αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἠμπορῇ νὰ τὸ ἐπικαλεσθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς τό ἐνεργητικόν της. Ἀκόμη θὰ ἤθελον νὰ ὑπεθυμίσω εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅτι ἐὰν ὑπάρχουν ὑψηλαὶ τιμαί, ὀφείλεται τοῦτο εἰς ἕνα λόγον εἰς τὴν μειωμένην ἐγχώριον παραγωγήν. Οἱ παραγωγοὶ συνεχῶς ἀποκομίζουν ἔσοδα μικρότερα, ἐνῷ ἔχουν ὁλονὲν καὶ μεγαλύτερα ἔξοδα. Διὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς θὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§112ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Σεργάκης ἔχει τὸν λόγον.

§113Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον προβλέπει ἀτελῆ εἰσαγωγὴν γεωμήλων ἀπὸ 18ης Ἀπριλίου μέχρι τέλους Ἰουνίου. Ἐρωτᾶται, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι περιορίζει τὸν χρόνον τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς μέχρι τὴν 15ην Ἰουνίου καὶ ὅτι δὲν θὰ θεωρήσῃ ἄλλα τιμολόγια, ἐρωτᾶται ἐὰν ὑπάρχῃ θέμα συζητήσεως περαιτέρω τοῦ νομοσχεδίου κατόπιν αὐτῆς τῆς ὑποχωρήσεως τῆς Κυβερνήσεως. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει θέμα, διότι συζητεῖται ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἀκριβῶς καὶ μόνον θὰ περιορίσω τὸν λόγον μου. Καὶ διὰ νὰ γίνω ἀντιληπτὸς θὰ θέσω τὸ ἑξῆς ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον μοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ δώσω ἐγὼ τὴν ἀπάντησιν. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον συνεζητεῖτο τὸ πρῶτον, θὰ κατεψηφίζετο ὁμοφώνως ὑπὸ ὁλοκλήρου τῆς Βουλῆς καὶ ἀναμφισβητήτως αὐτὸ θὰ συνέβαινε διότι αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ἡ ἀγανάκτησις ὁλοκλήρου τοῦ Σώματος, αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχουν καὶ αἱ διαμαρτυρίαι τῶν συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως. Καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι ἡ ὑποχώρησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἔχει αὐτὴν τὴν ἔννοιαν, ὅτι ὑποχωρεῖ καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἐρωτᾶται τώρα. Ἀφοῦ δὲν ἔχομεν χρόνον μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, εἰς τί ἀποβλέπει τὸ νομοσχέδιον; Ἀποβλέπει εἰς τὸ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν περίοδον ἀπὸ 18 Ἀπριλίου μέχρι 15 Ἰουνίου. Ἐρωτᾶται ὅμως, ὁ νόμος ψηφιζόμενος, καλύπτει καὶ νομιμοποιεῖ τὴν περίοδον αὐτήν; Κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν, νομίζω ὅτι δὲν νομιμοποιεῖ τὴν περίοδον τὴν ὁποίαν προβλέπει τὸ νομοσχέδιον, διότι δὲν περιέχεται ρητὴ διάταξις περὶ ἀναδρομικῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Ἀλλὰ καὶ ἂν δεχθῶμεν ὅτι νομιμοποιεῖται τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ νομοσχεδίου, μένει ἀνομιμοποίητον τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ 28 Δεκεμβρίου 1955 μέχρι 18 Ἀπριλίου 1956 καθ’ ὅ ἐπετράπη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ πατάτας. Ἐφ’ ὅσον αὐτὸς εἶναι ὁ οὐσιαστικὸς σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου ζητεῖται ἡ ψήφισις, ὀρθὸν θὰ ἦτο νὰ κατατεθῇ ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον νὰ λέγῃ ὅτι εἰς τοὺς εἰσαγαγόντας πατάτα ἀπὸ τὸν Δεκέμβριον μέχρι 15 Ἰουνίου διὰ τὸν αʹ ἤ βʹ τρόπον, τὸν ὁποῖον κρίνει ἡ Κυβέρνησις, χαρίζεται ὁ δασμός, διότι καὶ μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου οἱ εἰσαγωγεῖς θὰ εἶναι ὀφειλέται ἔναντι τοῦ Δημοσίου. Κατὰ συνέπειαν γεννᾶται ζήτημα ἀρχῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἡ πλειοψηφία ἔχει μίαν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν, ἀπὸ ἀπόψεως κομματικῆς πειθαρχίας νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν μορφὴν τὴν ὁποίαν ἔχει αὐτό, διὰ νὰ καλυφθῇ ἡ Κυβέρνησις εἰς ἕνα χρονικὸν ὅριον κατὰ τὸ ὁποῖον προέβη εἰς πράξεις, αἱ ὁποῖαι οὔτε ὀρθαὶ ἦσαν, οὔτε εἶχον τὸ ἔνδυμα τῆς νομιμότητος. Ἡ Ἀντιπολίτευσις ὅμως, ἐπειδὴ αἰσθάνεται τὸν ἑαυτόν της ὅτι δὲν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ καλύψῃ μίαν παράνομον Κυβερνητικὴν πρᾶξιν, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ διαφωνήσῃ πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, διότι αὕτη δὲν εἶναι ὀρθὴ καὶ οὐσιαστικὴ ἀπὸ ἀπόψεως ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ δὲν τυγχάνει τῆς ἐπιδοκιμασίας ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς. Οἱ πατατοπαραγωγοὶ εἶναι μονοκαλλιεργηταί, οἱ ὁποῖοι σχεδὸν συμπτωματικὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς πατάτας. Ὅταν, λοιπόν, θίγωνται οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁμάδες αὐτὲς τῶν μονοκαλλιεργητῶν πατάτας, ἀντιλαμβάνεσθε ποίαν βαθεῖαν ἀγανάκτησιν τοὺς δημιουργεῖτε. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἦλθεν ἐντελῶς ἀναιτιολόγητον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς κατὰ τρόπον ποὺ δίδει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς καταθέτων τὸ νομοσχέδιον ὑπελόγιζεν εἰς τὴν σύμφωνον γνώμην τῆς πλειοψηφίας. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ἐὰν τοιαύτη ἠμπορῇ νὰ δοθῇ ἑρμηνεία εἰς τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὅταν ἐλλείπουν τόσα σοβαρὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔπρεπε νὰ δοθοῦν εἰς τὴν Βουλήν, νομίζω ὅτι ἡ τοιαύτη ἄποψις τυχὸν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ δὲν τιμᾷ τοὺς συναδέλφους τῆς πλειοψηφίας. Καὶ πράγματι, νομίζω ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας ἀντέδρασαν κατὰ τρόπον...

§114Β. ΚΡΙΚΟΣ. Αὐτὸ εἶναι δική μας δουλειά.

§115Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Δὲν εἶμαι εἰς θέσιν νὰ δώσω μαθήματα, ἀλλὰ καὶ ἄν ἤμην εἰς θέσιν νὰ δώσω μαθήματα, θὰ ἐξέλεγον τοὺς μαθητάς μου μεταξὺ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐπιδεκτικοὶ μαθήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εἶναι πρὸς τιμὴν τῶν συναδέλφων τῆς πλειοψηφίας, ὅτι μετὰ τόσης σθεναρότητος καὶ μετὰ τόσου θάρρους κατακρίνουν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐπέστησαν τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τῶν κινδύνων ποὺ συνεπάγεται.

§116Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Οὐδεὶς τὸ κατέκρινεν.

§117Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ ἑρμηνεύω τοὺς λόγους. Γνωρίζω τὴν Ἑλληνικὴν καὶ νομίζω ὅτι αὐτὴν τὴν ἔννοιαν ἔχει ὅταν ἀπὸ τὴν πλευρὰν αὐτὴν ἠκούσθησαν αἱ διαμαρτυρίαι, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ δοθῇ οὔτε μιᾶς ὥρας παράτασις ἀπὸ τὴν Δευτέραν τὸ βράδυ, καθ’ ἥν στιγμὴν δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἐγγύησις, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῆς καταναλώσεως καὶ δὲν ἀποβλέπει ὑπόπτως ὑπὲρ συμφερόντων μεγαλεμπόρων.

§118Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Νὰ τὸ καταψηφίσετε.

§119Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Δὲν εἶμαι Συμπολίτευσις. Ἄν ἤμουν Συμπολίτευσις, καὶ ἐγὼ πιθανὸν θὰ ἐψήφιζα τὸ νομοσχέδιον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν νὰ καλυφθῇ μία πρᾶξις τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἔχει δημιουργηθῆ ἕνα τετελεσμένον γεγονὸς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφεθῇ ἡ Κυβέρνησις ἔκθετος εἰς μίαν πρᾶξιν παράνομον. Ἐρωτᾶται ὅμως εἰδικώτερον τὸ ἑξῆς: Προκειμένου περὶ νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων, εἶναι δυνατὸν τὰ νομοσχέδια καθ’ ὅν τρόπον εἰσάγονται νὰ παρέχουν τὰς ἐγγυήσεις ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι πράγματι θὰ ἐξυπηρετήσουν καὶ τὸ καταναλωτικὸν κοινὸν καὶ τοὺς ἀγρότας; Αὐτὸ εἶναι τὸ ἐρώτημα καὶ ἐπ’ αὐτοῦ εἰδικῶς θὰ εἴπω, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἦλθεν ἀναιτιολογήτως μὲ τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Πρῶτον, ἡ ἀπουσία τῆς ὑπευθύνου γνώμης τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω, ὅτι εἶναι ἀναιτιολόγητος. Τὸ νομοσχέδιον θέτει μίαν βάσιν, ὅτι, λόγῳ μειώσεως τῆς παραγωγῆς ἐσημειώθη αὔξησις τῆς τιμῆς. Ἐρωτῶ: Τὸ γεγονὸς τῆς μειώσεως τῆς παραγωγῆς, ποῖος εἶναι ἁρμοδιώτερος ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ τὸ βεβαιώσῃ. Καὶ κατὰ ποίαν ποσότητα ἐν συνεχείᾳ, ἄν τὸ πάρωμεν ὡς δεδομένον τοῦτο, ἐμειώθη ἡ παραγωγή; Διότι κατὰ τὸ ποσοστὸν τῆς μειώσεως τῆς παραγωγῆς, πρέπει νὰ ἐπιτραπῇ ἡ εἰσαγωγὴ ἀντιστοίχως. Δηλαδὴ ποσότητος, ἡ ὁποία ἔλλειψεν ἀπὸ τὴν παραγωγὴν εἰς τὸ ἐσωτερικόν. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ ὑπεύθυνος γνώμη τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ; Θέλετε νὰ εἶναι τυχαία; Τὸ δέχομαι ὅτι εἶναι τυχαία. Νομίζω ὅμως ὅτι κατὰ τρόπον ὑπεύθυνον εἰς τὴν λῆψιν Κυβερνητικῶν ἀποφάσεων ἔπρεπε νὰ διατυποῦται ἡ γνώμη τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Διότι αὐτὸ δίδει τὸ δικαίωμα καὶ εἰς ἐμὲ τὸν ὁμιλοῦντα καὶ εἰς οἱονδήποτε, νὰ ἑρμηνεύσῃ τὴν μὴ ἐμφάνισιν, τὴν μὴ συνυπογραφὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, τοὐλάχιστον ὡς ἀσυμφωνίαν. Κατὰ συνέπειαν, δὲν εἶναι δυνατὸν καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ τὰ ὅμοια τούτου, ἐρχόμενα εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἔρχωνται ἄνευ τῆς γνώμης τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Καὶ ἀφοῦ ἔρχεται τώρα εἰς τὸ τέλος θὰ ἔπρεπε νὰ παρατεθοῦν καὶ τὰ ἑξῆς στοιχεῖα. Ὅτι ὑπελείφθη κατὰ τὸ διάστημα αὐτὸ τόσον ἡ παραγωγὴ τῆς πατάτας καὶ εἰσήχθησαν τόσαι ὀκάδες πατάτας καὶ νὰ δηλωθῇ ἀκόμη καὶ ὑπό τινων εἰσαγωγέων εἰσήχθη ἡ ποσότης αὐτή. Διότι κατὰ τὸν τρόπον αὐτὸν χωρὶς νὰ τίθεται οὐδεὶς περιορισμὸς, δίδεται ἡ εὐχέρεια νὰ δημιουργηθοῦν ὑπόνοιαι ὅτι τὸ νομοσχέδιον δὲν ἀποβλέπει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς καταναλώσεως, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν αὐτῶν ἀκόμη τῶν εἰσαγωγέων. Τό λέγω ὡς σκέψιν, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργηθῇ εἰς τὸ μυαλὸ οἱουδήποτε. Κατὰ συνέπειαν, ἐφ’ ὅσον καὶ σήμερον πρόκειται νὰ νομιμοποιηθῇ μία περίοδος, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, θὰ πρέπει νὰ δηλωθῇ ποία ποσότης εἰσήχθη κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν καὶ ὑπό τίνος εἰσήχθη. Διότι ἔχω νὰ σημειώσω, διὰ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ Γεν. Λογιστήριον ἀναβιβάζει εἰς 7 ἑκατ. τὴν ζημίαν τοῦ Δημοσίου ἀπὸ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν τῶν σάκκων, ὄχι τοῦ προϊόντος, οἱ ὁποῖοι περιεῖχον τὴν πατάταν.

§120Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ὄχι ἐπῆλθε, θὰ ἐπέλθῃ. Διότι ἤμουν εἰσηγητής, ἔχω νὰ σᾶς δώσω μίαν ἐξήγησιν. Σᾶς ἐξήγησα, ὅτι ὑπελείφθη ἡ φθινοπωρινὴ παραγωγὴ κατὰ 10 χιλ. τόννους...

§121Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Τὸ λέγετε σεῖς, δὲν ὑπάρχει κανένα στοιχεῖον ὅμως εἰς τὴν Βουλήν.

§122Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. ........ καὶ ὅτι εἰσήχθησαν ἐπίσης 10 χιλ. τόννοι. Αὐτὸ εἶναι τὸ κενὸν τὸ ὁποῖον ἀφίνετε ἐδῶ νὰ ὑπονοηθῇ. Δεύτερον, ὁ ἀριθμὸς ποὺ ἀνεφέρατε, τὰ 7 ἑκατ., δὲν ἀφοροῦν, κύριε συνάδελφε, τοὺς σάκκους διὰ τῶν ὁποίων εἰσήχθησαν μέχρι σήμερον αἱ πατάτες, ἀλλὰ ἀφοροῦν εἰς ἕνα ὡρισμένον ἀριθμόν, ὁ ὁποῖος ἐπρόκειτο νὰ εἰσαχθῇ, ἐὰν εἰσήγετο. Θὰ σᾶς δώσω καὶ τὸ ἔγγραφον.

§123Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, πρὸς στιγμὴν ὑπέθεσα ὅτι ἠμποροῦσε νὰ ἐπλανώμην καὶ ἐγώ. Ἐκ τῆς ἀναγνώσεως ὅμως καὶ πάλιν τῆς εἰδικῆς παραγράφου εἰς τὸ τέλος τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου βλέπω τὰ ἑξῆς. Γράφει: «Μείωσις τῶν ἐσόδων τοῦ Δημοσίου θέλει ἐπέλθει κυρίως ἐκ τῆς προβλεπομένης ἐπεκτάσεως τῆς ὡς ἄνω ἀναστολῆς δασμῶν καὶ φόρων καὶ ἐπὶ τῶν περιεχόντων τὰ εἰσαγόμενα γεώμηλα σάκκων. Ἡ μείωσις αὕτη ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν μείωσιν τῶν Δημοσίων ἐσόδων ὑπολογίζεται εἰς δραχμὰς 7 ἑκατ.».

§124Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Πρόκειται περὶ ἐντυπώσεων τὰς ὁποίας θέλει νὰ δημιουργήσῃ ὁ κ. συνάδελφος.

§125Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἡ διατύπωσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἠμπορῇ νὰ δώσῃ λογικῶς τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ δασμὸς τὸν ὁποῖον ἐστερήθη τὸ Δημόσιον εἶναι 7 ἑκατ. μόνον ἀπὸ τοὺς σάκκους.

§126Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ἀντιστοιχεῖ εἰς 180 χιλ. τόννους.

§127Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἐγὼ δὲν προχωρῶ πάρα κάτω. Ἐπῆλθε ζημία ναὶ ἤ ὄχι; Ἐστερήθη τὸ Δημόσιον; Οἱ σάκκοι αὐτοὶ ἐκοστολογήθησαν ὡς πατάτες; Καὶ ἄν ἐκοστολογήθησαν ὡς πατάτες, ἐπῆλθεν ἕνα κέρδος σοβαρώτατον ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, εἰς χεῖρας τῶν ὁποίων τελικῶς περιῆλθον οἱ σάκκοι, ἄν δηλαδὴ ὁ σάκκος ἐκοστολογήθη ὡς μία ὀκᾶ πατάτας; Ἀνεγνώσθη ἕνα ἔγγραφον τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἀναφέρει τοὺς ἀριθμοὺς παραγωγῆς. Μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἀπὸ τὴν παραγωγήν, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, τὸ ἥμισυ τῆς ποσότητος αὐτῆς θεωρεῖται ὡς παρακράτημα ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν διὰ σπόρον. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀκριβὴς ἡ πληροφορία νὰ λέγωμεν, ὅτι ὁ παραγωγὸς κρατεῖ τὸ ἥμισυ τῆς παραγωγῆς του διὰ σπόρον, ἀλλὰ καὶ ἄν ἐγίνετο δεκτὸν πρὸς στιγμήν, ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτόν, συμβαίνει πράγματι τὸ ἑξῆς, ὅτι εἰς τὸ ἔγγραφον αὐτὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας παραλείπεται ἐντελῶς ἡ παραγωγὴ τῆς Κρήτης. Δὲν ἀναφέρεται οὔτε μία ὀκᾶ, ὅτι παράγεται εἰς τὴν Κρήτην.

§128Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Διότι ἡ παραγωγὴ τῆς Κρήτης δὲν ἔρχεται ποτὲ ἐδῶ.

§129Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ἐρωτῶ, τὸ μέτρον τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς, θίγει, ἤ δὲν θίγει ὅλους τοὺς παραγωγοὺς ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος;

§130Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ὅταν δὲν πρόκειται νὰ ἐπηρεάσῃ τὴν παραγωγήν, ὄχι.

§131Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς πρὸς τὸν σπόρον, μοῦ ἐπιτρέπετε, κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν δεδομένων τῆς ΑΤΕ χρειάζεται σπόρος 100–120 ὀκάδ. κατὰ στρέμμα. Κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς ΑΤΕ τὸ 1954 ἐσπάρησαν 380 χιλ. στρέμματα, μὲ 100 εἶναι 380 χιλ. τόννοι ἐπὶ παραγωγῆς 350 χιλ. Κατὰ τὸ 1955 ἐσπάρησαν 367 χιλ. στρέμματα μὲ 100 μέσον ὅρον ἔχομεν 367 χιλ. τόννους κ.ο.κ. Ἑπομένως, δὲν εὐσταθεῖ ἡ ἄποψις τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς παραγωγῆς κρατεῖται διὰ σπόρον. Ἐκτὸς τούτου, ὑπάρχει καὶ ἡ εἰσαγωγὴ σπόρου ἀπὸ ἔξω.

§132Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Εἰς μίαν διακοπὴν του ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἀνέγνωσεν ἔγγραφον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἀναφέρει τὴν ποσότητα παραγωγῆς πατάτας κατὰ περιφέρειαν, πόση προσεφέρθη εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ πόση ἐκρατήθη διὰ σπόρον. Μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι τὸ ποσὸν τό ὁποῖον ἀναφέρει τὸ ἔγγραφον εἶναι ὅτι τὸ ἥμισυ περίπου θὰ κρατηθῇ ἀπὸ τοὺς παραγωγοὺς διὰ σπόρον. Τοῦτο δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν πραγματικότητα, ἀλλὰ καὶ ἄν δεχθῶ, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀληθές, ἐρωτῶ τοῦτο, ἦτο καλύτερον νὰ εἰσαχθῇ ἡ πατάτα ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἤ νὰ ἐνθαρρυνθοῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ δώσουν εἰς τὴν κατανάλωσιν τὸν σπόρον των καὶ νὰ εἰσαγάγῃ ἀτελῶς τὸ Κράτος πατατόσπορον;

§133Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφ. Γεωργίας). Δύο λέξεις θὰ εἴπω, ἐπ’ αὐτοῦ. Κατέβαλον προσπαθείας διὰ νὰ δυνηθῶ νὰ εἰσαγάγω πατατόσπορον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, μὲ ὡρισμένην ποικιλία. Καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ φαντασθῆτε πόσον δυσχερὴς εἶναι ἡ εἰσαγωγὴ πατατοσπόρου. Ἀπαντῶ εἰς αὐτό, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι ἐὰν οἱ παραγωγοὶ διέθετον τὸν πατατόσπορον τὸν ὁποῖον ἐκράτουν, ἦτο εὔκολον νὰ εἰσαγάγουν πατατόσπορον. Εἶναι πάρα πολὺ δύσκολον αὐτό, κύριε συνάδελφε.

§134Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Ὁ πατατόσπορος ἦτο φυτεμένος ἀκόμη.

§135Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Δὲν γνωρίζω, ἄν αἱ δυσκολίαι φθάνουν μέχρι τοῦ ἀδυνάτου, διὰ νὰ εἰσαχθῇ πατατόσπορος. Δέχομαι, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ παρουσιάζεται ἡ δυσκολία, κατ’ ἐμὲ νομίζω ὄχι ἀνυπέρβλητος. Δεδομένου, ὅτι εἰσάγεται καὶ δίδεται εἰς τοὺς παραγωγοὺς πατατόσπορος, ἀσχέτως ἐὰν ἀποδεικνύεται, ὅτι δὲν εἶναι ποιοτικῶς καλός, πάντως εἰσάγεται καὶ διανέμεται εἰς τοὺς παραγωγούς. Καὶ ὁ εἰσαγόμενος πατατόσπορος πληρώνει δασμόν, ἐνῷ ἡ εἰσαγομένη πατάτα διὰ τὴν κατανάλωσιν εἰσάγεται ἀτελῶς, καθὼς ἐπίσης καὶ οἱ σάκκοι εἰς τοὺς ὁποίους ἐμπεριέχεται ἡ πατάτα. Νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς, ἀπὸ καμμίαν πλευρὰν ὅτι τὸ μέτρον αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸν εἶναι μέτρον ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Θὰ ἠδύνατο νὰ λεχθῇ, ὅτι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὑπερέχει τὸ συμφέρον τῶν καταναλωτῶν, ἀλλὰ ἐγὼ ἀμφιβάλλω ἀπολύτως, διότι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐπλήρωνε ὁ καταναλωτὴς τῆς πόλεως Ἀθηνῶν καὶ μίαν δραχμὴν πάρα πάνω, ἀξίζει νὰ πληρώσῃ τὴν δραχμὴν αὐτὴν ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν τῆς πατάτας. Ἀλλὰ ἀκόμη ἔπρεπε νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ἐρευνηθῇ τοῦτο. Ὑπῆρχε ἤ δὲν ὑπῆρχε πατάτα συγκεντρωμένη εἰς χεῖρας τῶν μεγαλεμπόρων; Διότι καὶ αὐτὸ εἶναι ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἐξετασθῇ. Μήπως καὶ ἡ πατάτα εὑρίσκεται εἰς χεῖρας ὡρισμένων μεγαλεμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον μίαν σκόπιμον ἀπόκρυψιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ προκαλέσουν τὴν ὕψωσιν, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν λῆψιν τοῦ μέτρου ἐπ’ ὠφελείᾳ των.

§136Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν; Ἡ ἄρσις τῆς φορολογίας τῆς εἰσαγωγῆς πατάτας, ἐτέθη εἰς ὄφελος τῶν καταναλωτῶν ἢ εἰς ὄφελος τῶν εἰσαγωγέων; Διότι ἤκουσα τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ἡ πατάτα στοιχίζει 3,40 ἡ εἰσαχθεῖσα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἐγὼ τὴν ἀγοράζω πρὸς 5.5 δρχ.

§137Ι. ΣΕΡΓΑΚΗΣ. Ὀρθὴ ἡ ἀπορία, τὴν ὁποίαν διετυπώσατε καὶ εἰς ἐμέ, διότι δὲν ἐφρόντισεν ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀπομακρύνῃ τὴν ὑπόνοιαν, ὅτι τὸ μέτρον τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς δὲν ἀποβλέπει πρὸς προστασίαν τῶν εἰσαγωγέων. Κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω. Τὸ θέμα τὸ ἐξήτασα ἀπὸ τῆς καθαρᾶς πλευρᾶς τοῦ νομοσχεδίου. Νομίζω ὅτι ὅπως δήποτε τὸ ζήτημα, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐμμένει καὶ ἐπιμένει ὅτι διὰ τοῦ ψηφιζομένου νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ καταστῇ νόμος, εἶναι δυνατὸν νὰ καλύψῃ τὴν περίοδον, ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸ νομοσχέδιον, οἱ συνάδελφοι τῆς πλειοψηφίας ἔχουν ἠθικὴν κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ὑποχρέωσιν νὰ ψηφίσουν τὸ νομοσχέδιον. Ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅμως ἐφ’ ὅσον δὲν αἰσθάνεται αὐτὴν τὴν δέσμευσιν, τὴν ὑποχρέωσιν τὴν ἠθικήν, εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ καταψηφίσῃ. Νομίζω ὅμως τὸ ἑξῆς διότι τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, εἶναι νομοσχέδιον μὲ τοῦ ὁποίου τὴν παρουσίαν καὶ εἰς τὸ μέλλον εἶναι δυνατὸν νὰ ἀσχοληθῶμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν σχέδια νόμων, νὰ γίνωνται νόμοι, ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέπουν τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν γεωργικῶν προϊόντων εἰς τὴν χώραν, ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ ἀπαραιτήτως εἰς αὐτὰ καὶ ἡ συνυπογραφὴ τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, τοῦ ἁρμοδιωτέρου ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας καὶ δεύτερον τὰ στοιχεῖα θὰ εἶναι συγκεκριμένα καὶ ὡς πρὸς τὴν ὑπολειπομένην ποσότητα ποὺ θὰ δοθῇ εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ ὁ τρόπος τῆς εἰσαγωγῆς θὰ εἶναι ἀδιάβλητος ὥστε νὰ ἀπομακρύνεται ἡ ἐντύπωσις ὅτι Κυβερνήσεις Ἑλληνικαὶ εἰς βάρος τοῦ παραγωγοῦ προστατεύουν τὰ συμφέροντα τοῦ κεφαλαίου. Κύριοι, εἰς προηγουμένην ὁμιλίαν μου εἶπον ὅτι νὰ προσέχωμεν τὰ ζητήματα τοῦ ἀγρότου καὶ ἔκαμα σύστασιν, τὴν ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν νὰ φροντίσῃ νὰ λύσῃ τὰ βοῶντα ζητήματα τοῦ ἀγρότου. Κύριοι ἐπαναλαμβάνω ὅτι, ἡ τιμὴ θὰ ἀνήκῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἡμεῖς δὲ εἰλικρινῶς ἂς τὴν χειροκροτήσωμεν, διότι αὐτὸ δὲν εἶναι θέμα κομματικόν, εἶναι ζήτημα ἐπιβιώσεως ἡμῶν τῶν ἰδίων, εἶναι ζήτημα διασφαλίσεως αὐτοῦ τούτου τοῦ κοινωνικοῦ μας καθεστῶτος. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Παπαχρήστου ἔχει τὸν λόγον.

§139Α. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ. Κύριοι βουλευταί, δι’ ὀλίγων λέξεων θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Δὲν θὰ ἐξετάσω ἐὰν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου κατετέθη νομίμως ἢ ἐὰν ἡ σχετικὴ ὑπουργικὴ ἀπόφασις τῶν κ. κ. ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Οἰκονομικῶν εἶναι ἔννομος ἤ ὄχι, ὅπως ὑπεστήριξεν ὁ σεβαστὸς συνάδελφος κ. Μπακόπουλος. Θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν. Κοινὸν αἴτημα νομίζω, διὰ νὰ εἶμαι εἰλικρινὴς, ὅλων τῶν βουλευτῶν καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ μέρους ἐκ τῆς Συμπολιτεύσεως ἦτο ἕν. Νὰ περιορισθοῦν αἱ προθεσμίαι καὶ νὰ καταργηθῇ ἡ 3 παράγραφος τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Καὶ ὡς πρὸς μὲν τὸ πρῶτον, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τὸ ἐδέχθη καὶ περιώρισε τὴν προθεσμίαν ἕως τὰς 15 Ἰουνίου. Καὶ διὰ τὸ δεύτερον ἐδέχθη ἐπίσης νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος αὐτή. Νομίζω κ. βουλευταί, ὅτι πᾶσα συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου παρέλκει, καὶ δὲν πρέπει νὰ καταπονοῦμεν τὴν Βουλήν, ἀλλὰ καὶ νὰ κρατοῦμεν εἰς ἀγωνίαν τοὺς πατατοκαλλιεργητάς, οἱ ὁποῖοι πράγματι εὑρίσκονται εἰς ἀγωνίαν. Μόλις, κύριοι, πρὸ δύο ὡρῶν ἔφθασα ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὸ Κορωπί, ποὺ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν πατατοπαραγωγικὸ — θὰ φθάσῃ περίπου ἐφέτος 5.000.000 ὀκάδες πατάτες — καὶ μοῦ ἔλεγαν οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖ τί γίνεται εἰς τὴν Βουλὴν ἡ συζήτησις. Δώσατε μίαν ὁριστικὴν λύσιν, διότι πολὺ φοβοῦμαι, κ. βουλευταί, ἐπειδὴ εἶναι πολλοὶ ἀγορηταὶ νὰ ὁμιλήσουν ἀκόμη, μήπως ἡ συζήτησις ἐξακολουθήσῃ καὶ περάσῃ ἡ προθεσμία τῆς 15 Ἰουνίου — καὶ ἡμεῖς συζητοῦμεν ἐὰν πρέπει νὰ ἀπαλλαγῇ τοῦ δασμοῦ ὁ πατατόσπορος ἢ ὄχι. Ὁ παραγωγός, κύριοι συνάδελφοι, θέλει λύσεις πρακτικὰς καὶ ταχείας. Παρετάθη ἡ ἐπερώτησις διὰ τὴν ΑΤΕ καὶ τὰ λιπάσματα καὶ διὰ νὰ εἴπωμεν, οὔτε λίγο, οὔτε πολύ, κατέστημεν περίγελως τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διότι ἐξηκολούθησεν ἡ συζήτησις ἐπὶ τρεῖς μῆνας καὶ ἐδέησεν ἐπὶ τέλους νὰ τελειώσῃ καὶ ἐτελείωσε, χωρὶς κανένα πρακτικὸν ἀποτέλεσμα. Εἶμαι κάπως ἱκανοποιημένος ἀπὸ μίαν πρότασιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε προχθὲς ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος κ. Καλλίας, πρὸς τοὺς ὑπουργοὺς Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, οἱ ὁποῖοι νομίζω παρεδέχθησαν ὅτι τοῦ λοιποῦ κ. Πρόεδρε, ὅταν συζητοῦνται τοιαῦτα θέματα γεωργικῆς φύσεως, νὰ μὴ εἶναι ἀντικείμενον ἀποφάσεων ὑφυπουργικῶν, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἀντικείμενον ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Εἶναι μία περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει δίκαιον καθόλου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπικαλῆται τὸν τιμάριθμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἀνέλθῃ κατὰ χιλιοστὸν τῆς μονάδος μὲ ἐπίπτωσιν ὁλοκλήρου τοῦ βάρους εἰς τὰς χιλιάδας τῶν οἰκογενειῶν, ὅπως π. χ. τοῦ πατατοσπόρου καὶ ἐν συνεχεία ἄλλη περίπτωσις τῶν οἰνοπαραγωγῶν, μὲ τὴν ὁποίαν ἀπασχολοῦνται 300.000 οἰκογένειαι. Ἐγένετο πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἡμερῶν πρότασις εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ οἴνου καὶ ἀπήντησεν ὄχι, διότι ἀνεβαίνει ὁ τιμάριθμος κατὰ χιλιοστὸν τῆς μονάδος εἰς βάρος 300.000 οἰκογενειῶν. Πρέπει νὰ σταματήσῃ ἡ ἱστορία αὐτή. Θὰ ἔλθω μίαν ἡμέραν νὰ συζητήσωμεν. Θὰ σᾶς ἐπισκεφθῶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον καὶ ὅταν θὰ θέσω ὡρισμένα πράγματα ὑπ’ ὄψιν σας σχετικὰ μὲ τὸν οἶνον, θὰ μὲ δικαιώσετε ἀπολύτως. Ἐν συνεχείᾳ θὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν πρότασιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Παραλλήλως μὲ τὴν ὑπόσχεσιν ἡ ὁποία ἐδόθη ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ, ἐὰν εἶναι δυνατὸν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας, τὸ ὁποῖον θεωρεῖται καὶ ὁ φυσικὸς καὶ ὁ πραγματικὸς προστάτης τῶν ἀγροτῶν, νὰ συγκροτηθῇ μία συντονιστικὴ ἐπιτροπὴ τῆς ὁποίας νὰ προεδρεύῃ, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διότι αὐτὸς εἶναι τὸ ἁρμόδιον ὄργανον καὶ νὰ μὴ παρουσιάζεται τὸ παράδοξον φαινόμενον νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις ἐπὶ θεμάτων, σχέσιν ἐχόντων μὲ τὰ γεωργικὰ προϊόντα καὶ νὰ ἀπουσιάζῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, νὰ μετέχουν κυβερνητικοὶ παράγοντες καὶ ὑπηρεσίαι καὶ ἐὰν εἶναι δυνατὸν 1–2 ἐκπρόσωποι τῶν παραγωγικῶν τάξεων, ὥστε ὅταν συζητοῦνται τὰ ἐπὶ μέρους θέματα, νὰ ἔχουν τὴν γνώμην των καὶ νὰ καταλήγουν εἰς κοινὰς ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νὰ εἰσάγωνται εἰς τὴν Βουλήν. Ἐφόσον, λοιπόν, εἰς τὰ βασικὰ αἰτήματα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐγὼ τοὐλάχιστον ἱκανοποιοῦμαι ἀπολύτως, δέχομαι τὸ νομοσχέδιον καὶ δηλῶ, ὅτι θὰ ὑπερψηφίσω αὐτό. (Χειροκροτήματα).

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Διαμαντόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§141Ι. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρώτη ἐντύπωσίς μας ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τοῦ νομοσχεδίου ἦτο ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐφρόντιζεν ὡς συνήθως διὰ τὴν προστασίαν τῶν μεγαλοεισαγωγέων πατάτας εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν, πρᾶγμα ποὺ ἐπεβεβαιώθη ἐκ τῆς ἀποδοχῆς τῶν ἁρμοδίων Ὑπουργῶν τῆς προτάσεως νὰ σταματήσῃ ἀπὸ χθὲς ἡ περαιτέρω χορήγησις ἀδειῶν εἰσαγωγῆς. Οἱ προλαλήσαντες νομομαθεῖς συνάδελφοι, ἀνέπτυξαν πλήρως τὰς νομικὰς καὶ ἠθικὰς πλευρὰς τοῦ θέματος, ὥστε καθεὶς ἀπὸ ἡμᾶς κατὰ τὴν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν νὰ πράξῃ τὸ καθῆκον του δικαιώνων ἢ μὴ τὴν παρανομίαν τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἐφ’ ὅσον ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ παρέμβῃ διὰ τὴν σύγχρονον ἄρσιν τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ὡς ἐπρότεινεν ὁ ἐκ Λεβαδείας συνάδελφος κ. Παπασπύρου, πρὸς ἀποφυγὴν τοῦ ἰδίου ἀτόπου εἰς βάρος τῶν βαμβακοπαραγωγῶν, καὶ ὑπὲρ τῆς βιομηχανίας.

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Μίχας ἔχει τὸν λόγον.

§143Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον πόσην ἐδημιούργησε συζήτησιν καὶ κινδυνεύει, ὅπως τὸ ἐχαρακτήρισεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Παπαχρήστου νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον συζητήσεως οἷα ἦτο τῆς ΑΤΕ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀνομολογηθῇ ἀπ’ ὅλους ὅτι ἦτο προϊὸν μιᾶς ἀδηρίτου ἀνάγκης, μιᾶς ὡρισμένης χρονικῆς περιόδου. Ὅταν, κ. βουλευταί, ἐνθυμηθῆτε τὴν ἡμέραν ποὺ κατετέθη τὸ νομοσχέδιον τὴν 17 Ἀπριλίου, εἰς τὴν ἀγορὰν ἡ πατάτα εἶχε φθάσει τὴν τιμὴν 5.50 δραχμῶν, μὲ τάσιν συνεχοῦς ἀνόδου, θ’ ἀντιληφθῆτε ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἦτο ὑποχρεωμένη νὰ λάβῃ κάποιο μέτρον. Διότι ἐὰν ἐγίνετο αὐτὸ, τὸ ὁποῖον ἐλέγχθη, ὅτι ἔπρεπε τότε ἡ Κυβέρνησις νὰ σταθμίσῃ πόσες ὀκάδες ὑπάρχουν κλπ., τότε αἱ τιμαὶ θὰ ἔφθαναν εἰς δυσθεώρητα ὕψη. Ἀπαντοῦν βέβαια, οἱ κ. συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι κατακρίνουν τὸ νομοσχέδιον, ὅτι «χάθηκε ὁ κόσμος; Ἂς ἀνέλθῃ ἡ πατάτα, διὰ νὰ πάρουν τιμὴν οἱ παραγωγοί». Ἡ συζήτησις ὅμως θὰ εἶχε βάσιν, μόνον, ἐὰν ὄντως τὴν τιμὴν αὐτὴν τὴν ὠφελοῦντο οἱ παραγωγοί. Ἀλλὰ ὅπως εἶναι βεβαιωμένον, ἡ τιμὴ ἐφέτος ἦτο ὑπερδιπλασία. Ἑπομένως ἡ συζήτησις γίνεται μὲ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἄσχετα πρὸς τὸ βέβαιον, ἀλλὰ μὲ μίαν — ἂς μοῦ συγχωρήσουν οἱ κ. κ. συνάδελφοι — διάθεσιν, πρὸς δημιουργίαν ἐντυπώσεων εἰς τοὺς παραγωγούς. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ προστεθῇ, ὅτι τό Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου, εὐθὺς ὡς καὶ ἐξ ἰδικῆς μου παραστάσεως καὶ πληροφοριῶν τὰς ὁποίας εἶχε διαπιστώσει, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ συγκρατηθῇ ἡ τιμὴ εἰς ἕνα ὅριον, ἀμέσως ἀπηγόρευσε τὴν θεώρησιν τῶν τιμολογίων καὶ ἐσταμάτησε τὴν εἰσαγωγήν.

§144ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πότε ἔγινε αὐτό;

§145Α. ΜΙΧΑΣ. Εἰς τὰς 25 Μαΐου. Ὅταν δὲ μετὰ 3 ἡμέρας διεπίστωσαν, ὅτι ἐπῆρεν τὸν ἀνήφορον ἡ πατάτα, ἠναγκάσθη νὰ κάμῃ θεώρησιν τιμολογίων.

§146Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Διατὶ τὸ νομοσχέδιον ἔβαλε προθεσμίαν μέχρι τέλους Ἰουνίου;

§147Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Διότι ὅταν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶχεν ἐκδηλωθῆ ἡ ἐφετεινὴ ἐαρινὴ πατατοπαραγωγή.

§148Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Νὰ ὁρίσετε συντομώτερον χρόνον.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι διακοπὰς παρακαλῶ.

§150Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε συνάδελφε ἐξ Εὐβοίας, νομίζω ὅτι τὴν ἀπάντησιν σᾶς δίδουν τὰ γεγονότα. Διότι, λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, δὲν ἦσαν τὰ προϊόντα τόσον πρώϊμα. Λοιπὸν ἡ καλὴ πίστις τῆς Κυβερνήσεως ἀποδεικνύεται, ὅπως καὶ αἱ ἐνέργειαί της, ὅτι ὅσα λέγονται, λέγονται ἀπὸ διάθεσιν ἀντιπολιτευτικήν, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔσπευσε νὰ λάβῃ τὰ μέτρα ποὺ ἔπρεπε.

§151Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι τὸ νομοσχέδιον περιέχει μίαν τόσον μακρὰν προθεσμίαν, ὑπῆρχε δὲ καὶ ἡ διάταξις ἐν αὐτῷ, ἡ τελευταίως ἀπαλειφθεῖσα, περὶ ἐξουσιοδοτήσεως τῆς ἐπιτροπῆς. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει — ἐρωτᾶται — δὲν δικαιοῦται ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ ὑποστηρίζῃ, ὅτι τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀντικατοπτρίζει τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ......

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φθάνει, φθάνει.

§153Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν νομίζω, ὅτι ἡ δευτέρα ἐρώτησίς σας προσθέτει τίποτε, διότι ὅταν ἐζητήθη ἡ ἐξουσιοδότησις αὐτὴ, ὑπῆρχε ἀκόμη ἡ προοπτικὴ τῆς ὑπάρξεως δυσχερειῶν. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὅμως διεπιστώθη, ὅτι τὸ προσφερόμενον ποσὸν ἦτο ἀρκετὸν διὰ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας, ἀμέσως ἐδέχθη ἡ Κυβέρνησις τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως.

§154Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ἐγὼ κύριοι, ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας προέτεινον εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν νὰ περιορισθῇ ἡ προθεσμία μέχρι 15 Ἰουνίου, καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπέμειναν νὰ γίνῃ μέχρι τέλους Ἰουνίου.

§155Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, ἔχει ἀντίθετον γνώμην.

§156Ν. ΛΑΜΠΡΙΝΑΚΟΣ. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας ἦτο σύμφωνος εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, ἀλλὰ ἤλλαξε γνώμην τώρα εἰς τὴν Βουλήν.

§157Α. ΜΙΧΑΣ. Κύριοι, νομίζω, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ὡμίλησαν ἐπὶ ὥρας πολλὰς καὶ ὅτι αἱ διακοπαὶ των δὲν ἔχουν τὴν πρόθεσιν νὰ κάμουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ δημιουργήσουν ἐντυπώσεις. Ἡ Κυβέρνησις εὑρεθεῖσα πρὸ μιᾶς ἀνάγκης, ὑπεχρεώθη εἰς μίαν στιγμὴν νὰ λάβῃ ἕνα μέτρον, ὑπὲρ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ. Ἀλλὰ ἐὰν μονομερῶς ἐλαμβάνετο τὸ μέτρον τοῦτο ὑπὲρ τοῦ καταναλωτικοῦ κοινοῦ, βεβαίως καὶ οἱ κ. συνάδελφοι καὶ ἡμεῖς θὰ διαμαρτυρώμεθα. Ἀλλὰ ὅταν ἔχωμεν βεβαιωμένον, ὅτι ἡ πατάτα ἐπωλήθη εἰς τιμὴν διπλασίαν, φαντάζομαι, ὅτι ὅσα λέγονται, δὲν λέγονται παρὰ διὰ κατανάλωσιν πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συμφωνήσω καὶ ἐγὼ μὲ πολλοὺς ἐκ τῶν συναδέλφων, τῶν ὁμιλησάντων, εἶναι ὅτι, προκειμένου περὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς γεωργικὰ προϊόντα, ἀναμφισβητήτως θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἡ γνώμη τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας.

§158Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ (Ὑφ. Οἰκον.). Ὅλα τὰ μέτρα λαμβάνονται, μετὰ σύμφωνον γνώμην τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας.

§159Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Δὲν ἦτο σύμφωνος.

§160Α. ΜΙΧΑΣ. Καὶ ἐγὼ ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς, ὅταν εἶδον τὴν διάταξιν εἰς τὸ νομοσχέδιον, εἶπον ὅτι δὲν ὑπῆρχε σύμφωνος γνώμη τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι θέμα ἀρχῆς, ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ γνώμην ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου δὲν νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ παραταθῇ, διότι ἡ παράτασις τῆς συζητήσεως, κρατεῖ εἰς ἀγωνίαν τοὺς παραγωγούς. (Χειροκροτήματα).

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Τσᾶτσος ἔχει τὸν λόγον.

§162Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως τοῦ περὶ οὗ πρόκειται νομοσχεδίου, ἔχουν προκύψει δύο συγκεκριμένα ζητήματα. Τὸ ἓν ἀφορᾷ τὴν σκοπιμότητα τῆς διατάξεως, ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγῆς γεωμήλων, τὸ ἄλλο ἀφορᾷ ἕνα θέμα γενικώτερον, πολιτικῆς ἀρχῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀπασχοληθῶ κυρίως μὲ τὸ θέμα τὸ γενικώτερον, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι πρέπει νὰ προκαλέσῃ τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, διότι, ἐὰν ἡ μέθοδος, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται τηρουμένη ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου ἐπεκταθῇ, δημιουργεῖται πραγματικὸς κίνδυνος, ὡς πρὸς τὴν ἁρμοδιότητα τῆς Βουλῆς, ὡς Νομοθετικοῦ Σώματος. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζουσα τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, καλῶς ἢ κακῶς, ἔλαβεν ὡρισμένα μέτρα καὶ ἐπέτρεψε τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν γεωμήλων, χωρὶς αἱ διατάξεις νόμου νὰ δικαιολογοῦν τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως. Προέβη ἡ Κυβέρνησις, δηλαδή, εἰς μίαν παρανομίαν, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ ἐκ τῶν ὑστέρων. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι κατ’ ἀρχὴν αὐστηρὸς ἔναντι τῆς ἀντιλήψεως τῆς Διοικήσεως ὅτι ὀφείλει εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ ἐνεργῇ μὲ θάρρος, ἐνδεχομένως δὲ ἐὰν εἶναι κατάδηλος ἡ ἀνάγκη, τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ ἐξυπηρετήσῃ, νὰ προκαταλάβῃ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Νομοθετικοῦ Σώματος. Ἀλλὰ τὸ δικαίωμα αὐτό, τὸ ὄχι συνταγματικόν, τὸ ὁποῖον ἀναγνωρίζει ἡ πρᾶξις τῆς πολιτικῆς ζωῆς, τὸ δικαίωμα αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καθιερωθῇ καὶ νὰ θεωρηθῇ πλέον ὅτι ἀποτελεῖ τρόπον ἀσκήσεως τῆς Διοικήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν δηλαδὴ κανεὶς νὰ δεχθῇ, οὔτε ἡ Συμπολίτευσις οὔτε ἡ Ἀντιπολίτευσις — καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῇ κατ’ ἐξοχὴν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ὁ νῦν — ὅτι ἐπιτρέπεται νὰ ἐκδίδῃ πρὸς ἀντιμετώπισιν ὡρισμένων ἀναγκῶν, πράξεις παρανόμους ἡ Κυβέρνησις, χωρὶς νὰ προηγηθῇ ἀπόφασις τοῦ Σώματος, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ μεταβληθῆ εἰς νόμον κατὰ τὴν συνταγματικὴν διαδικασίαν. Εἰς τὴν περίπτωσιν τὴν συγκεκριμένην, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς χρησιμεύσῃ καὶ ὡς παράδειγμα, ὑπῆρχε δικαιολογία μιᾶς τόσον σαφοῦς καὶ ἐκτεταμένης παρανομίας, ὑπῆρχε μία ἀναπόδραστος ἀνάγκη τόσον ἐπιτακτική, ὥστε ἡ κυβέρνησις σαφῶς ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀμφιβολίας νὰ παραβιάσῃ νόμον. Ἐγὼ προσωπικῶς ἔχω περὶ τούτου πολλὴν ἀμφιβολίαν. Δὲν δύναμαι νὰ πιστεύσω ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ διὰ τῆς μειώσεως τοῦ δασμοῦ ἦτο ἐπαρκῶς σοβαρὸν ὥστε νὰ κλονισθῇ ἡ πεποίθησις ὅτι ἡ Διοίκησις ὀφείλει νὰ σέβεται τοὺς νόμους. Διότι ποία ἦτο ἡ μείωσις, ἡ ὁποία ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ εἰς τὴν τιμὴν τῶν γεωμήλων εἰς τὴν κατανάλωσιν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς παρανόμου κυβερνητικῆς ἀποφάσεως. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ μία μείωσις 50 ἢ 60 λεπτῶν, ὄχι περισσότερον. Εἶναι δυνατὸν διὰ μίαν τοιαύτην μείωσιν νὰ δημιουργηθῇ ἓν ζήτημα, τὸ ὁποῖον, πρῶτον, θέτει ἐν ἀμφιβόλῳ πλέον τὴν ἀσφαλῆ λειτουργίαν τοῦ νομοθετικοῦ ἔργου, διότι ἀπὸ τῆς στιγμῆς αὐτῆς ἐὰν ἔχῃ καθιερωθῆ ὅτι ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται πρὸ πράξεων τῆς Διοικήσεως τετελεσμένων καὶ ὅτι δημιουργοῦνται ζητήματα εὐθύνης πλέον τῶν ὑπουργῶν ἐὰν δὲν ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὑφίσταται τοὐλάχιστον ὅσον ἀφορᾷ τὴν Συμπολίτευσιν, ἐγὼ ὅμως θέλω νὰ σᾶς εἴπω καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀντιπολίτευσιν ὡρισμένη πίεσις. Μὴ νομίζετε, κύριοι βουλευταί, τῆς Συμπολιτεύσεως ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις κατέχεται ἀπὸ αὐτὴν τὴν μανίαν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως......

§163ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Συμπολιτεύσεως). Ἄ, ἄ........

§164Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, δείχνετε μὲ τὰ ἐπιφωνήματά σας μόνον τὴν ἰδικήν σας νοοτροπίαν, ὄχι τὴν ἰδικήν μας. Εἶναι ἀπολύτως δικαίωμά σας νὰ ἀποδείξετε ὅτι σεῖς δὲν ἔχετε αὐτὴν τὴν εὐρύτητα ἀντιλήψεως, ἐγὼ δὲν δύναμαι νὰ σᾶς ἐμποδίσω. Θέλετε νὰ ἔχετε μίαν μικρὰν ἀντίληψιν περὶ τῆς πολιτικῆς κρίσεως, τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ ἔχῃ ὁ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ παρακαθήμενός σας, εἶναι δικαίωμά σας. Διὰ τοὺς βουλευτὰς τῆς Συμπολιτεύσεως πράγματι δημιουργεῖ ἕνα πρόβλημα ἡ ἐμφάνισις ἑνὸς νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου ἡ μὲν ψήφισις καλύπτει τὴν Κυβέρνησιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ βουλευτὴς τῆς Συμπολιτεύσεως, ἡ δὲ καταψήφισις τὸν ἀφήνει ἔκθετον. Ἐπαναλαμβάνω ὅμως καὶ διὰ τὸν βουλευτὴν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ νὰ φέρῃ διὰ μίαν συγκεκριμένην εἰδικὴν περίπτωσιν ἕνα ὑπουργὸν εἰς μίαν δύσκολον θέσιν, μὴ νομίσετε ὅτι τοῦτο ἐπιδιώκει ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ὅτι εἶναι σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχε τὴν φιλοδοξίαν νὰ φθάσῃ εἰς ἀποτέλεσμα καὶ δι’ αὐτοῦ νὰ μειώσῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἀλλὰ τοῦτο ἐὰν ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἀποκαλύπτει πόσον μέγας εἶναι ὁ κίνδυνος διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τοιαύτης μεθόδου. Διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ περιορίζεται ἡ ἐξουσία τῆς Βουλῆς, διότι δημιουργεῖται μία κατάστασις, ἡ ὁποία πράγματι πιέζει τὴν Βουλὴν νὰ κρίνῃ τὸ θέμα ὄχι ἐπὶ τῇ βάσει οὐσιαστικῶν κριτηρίων, ἀλλὰ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ δεδομένου ὅτι ἡ πρᾶξις ἔχει ἤδη ἐφαρμοσθῆ. Καὶ ὅλα δύνανται νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν πλὴν τούτου. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἀποτέλεσμα, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εἶναι τὸ ὀρθὸν ἀποτέλεσμα μιᾶς διαχειρίσεως πολιτικοῦ θέματος. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται. Τὸ δεύτερον θέμα, τὸ ὁποῖον γεννᾶται, εἶναι ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐδημιουργήθη μία πραγματικὴ ἀναστάτωσις εἰς τὸν κόσμον τῶν παραγωγῶν γεωμήλων. Μία ἀναστάτωσις, τὴν ὁποίαν προφανῶς ἡ συντάξασα τὸ νομοσχέδιον ὑπηρεσία δὲν εἶχε κἂν ὑποπτευθῆ καὶ δι’ αὐτὸ δὲν θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἠρωτήθη τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας. Περιείχετο μία διάταξις, ἡ ὁποία εὐτυχῶς, κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἔχει ἀπαλειφθῆ, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω ἀναστολὴ ἰσχύος μέχρι τῆς 30 Ἰουνίου ἐπιτρέπεται ὅπως παρατείνεται διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου, ὄχι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἄνευ χρονικοῦ περιορισμοῦ. Βεβαίως ἡ διάταξις δὲν μᾶς ἀπασχολεῖ, ἀποκαλύπτει ὅμως ὅτι ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶχε καθόλου ὑπ’ ὄψιν του ὅτι παρόμοιον νομοσχέδιον θὰ προκαλέσῃ πραγματικὴν ἀναστάτωσιν εἰς τὸν κόσμον τῶν παραγωγῶν γεωμήλων. Ἐγώ, κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι ἡ ὀρθὴ λύσις θὰ ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ ἀπεδείκνυεν ὅτι ἡ Βουλή, ἀσκοῦσα τὸ νομοθετικὸν ἔργον, τὸ ἀσκεῖ εἰς τὰς συγκεκριμένας ἐκείνας περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας δὲν τίθεται πολιτικὸν ζήτημα κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐξεύρεσιν τῆς IN CONCRETO ὀρθοτέρας λύσεως. Νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ καταλήξῃ ἡ Βουλὴ εἶναι νὰ καταψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ δυνηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἐφαρμόζουσα πλέον τὸν νόμον, ὁ ὁποῖος ἴσχυε καὶ ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τροποποιηθῆ πλέον διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ ἔχῃ ψηφισθῆ, νὰ ἀναζητήσῃ τοὺς δασμοὺς ἀπὸ τοὺς εἰσαγωγεῖς. Μὲ τὸ μέσον αὐτὸ θὰ ἀντιληφθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι νομίζουν ὅτι ἐμφανιζόμενοι εἰς μίαν στιγμὴν ὅπου πράγματι παρατηρεῖται μία ἄνοδος τιμῶν ὡρισμένου προϊόντος, εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτύχουν μίαν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τῶν δασμῶν, μίαν ἀπαλλαγήν, ἡ ὁποία δὲν παρέχει ἐπαρκῆ ὠφέλειαν, ὠφέλειαν ἀνάλογον πρὸς τὴν ἀνωμαλίαν τὴν ὁποίαν δημιουργεῖ τὸ νομοσχέδιον. Καὶ νὰ πληροφορηθοῦν ὅλοι αὐτοὶ οἱ κύριοι ὅτι τὸ πρᾶγμα αὐτὸ δὲν εἶναι τόσον εὔκολον, οὔτε τόσον ἀκίνδυνον. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως θὰ θελήσουν νὰ κρίνουν τὸ θέμα, ὡς θέμα IN CONCRETO, θέμα εἰς τὸ ὁποῖον εἶναι ἀνάγκη νὰ δοθῇ μία λύσις, ἡ ὁποία νὰ εἶναι λύσις, ἡ ὁποία θὰ ἀντιμετωπίζῃ καὶ τὸν κίνδυνον τῆς καθιερώσεως μιᾶς μεθόδου, διὰ τῆς ὁποίας ἡ Βουλὴ εὑρίσκεται πρὸ τετελεσμένου γεγονότος καὶ πιέζεται ἐκ τοῦ τετελεσμένου γεγονότος. Αὐτὸ πρέπει νὰ παραμερισθῇ, αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποκλεισθῇ ὅσον εἶναι δυνατόν. Πράγματι εἰς μεγάλας περιπτώσεις, εἰς περιπτώσεις ὅπου ὑπάρχει κίνδυνος τῆς δημοσίας τάξεως, εἰς περιπτώσεις ὅπου δημιουργεῖται κίνδυνος ζωῆς πολιτῶν, τότε ἀναμφιβόλως εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν μέτρα τὰ ὁποῖα καλύπτει ὡρισμένη θεωρία, τὴν ὁποίαν ἔχει ἀναπτύξει ἐνώπιον ὑμῶν ὁ κ. Μπακόπουλος, ἡ θεωρία τῆς θεμιτῆς παρανομίας, τὴν ὁποίαν τόσον καλῶς γνωρίζει ὁ ἀγαπητὸς κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Θηβαῖος.

§165Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ τὴν ὁποίαν εἰρωνεύονται μόνον οἱ ἀμαθεῖς.

§166Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶμαι βέβαιος, ὅτι καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς ἔγκριτος νομομαθής, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν διαβλέψῃ τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον δημιουργεῖ διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς νομοθετικῆς μηχανῆς τοῦ Κράτους, ἡ ἐμφάνισις νομοσχεδίου, τοῦ ὁποίου ἡ κυριωτέρα δικαιολογία, εἶναι ὅτι ἔχει ἤδη ἐφαρμοσθῆ ἡ διάταξις. Αὐτά, κύριοι ἔχω νὰ εἴπω, ὡς πρὸς τὸ νομοσχέδιον καὶ θὰ ἤθελον νὰ προσθέσω δύο μόνον λέξεις. Δὲν γνωρίζω εἰς ποῖον ἀνήκει ἡ εὐθύνη τῶν ἐπελθουσῶν τροποποιήσεων, ἀλλὰ πέραν τῶν διακρίσεων, αἱ ὁποῖαι διαχωρίζουν τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὑπάρχει καὶ μία γενικωτέρα ἐντύπωσις, τὴν ὁποῖαν προκαλεῖ τὸ Σῶμα ὡς σύνολον καὶ ὡς θεσμὸς καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἐὰν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ταύτης κριθῆ καὶ τὸ ἐπελθὸν ἀποτέλεσμα, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἐπέλθῃ, διὰ τῆς καταργήσεως, τότε νομίζω, ὅτι ἡ κρίσις περὶ τῆς Βουλῆς, ὡς θεσμοῦ, θὰ εἶναι μία κρίσις καλή, διότι θὰ ἔχῃ ἀποδείξει τὸ Σῶμα, ὅτι δύναται νὰ βελτιωθοῦν ποσοτικῶς τὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἐμφανίζονται ἐνώπιόν μας.

§167ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§168Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ἕνεκα ἀπασχολήσεως εἰς ἄλλα ἔργα, δὲν εἶχον τὴν εὐχαρίστησιν νὰ παρακολουθήσω τὴν ἐπιχειρηματολογίαν, ἡ ὁποία διεξήχθη ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς πατάτας. Πρὶν ὅμως μπῶ εἰς τὸ θέμα, θὰ ὑπενθυμίσω μίαν στιχομυθίαν, τὴν ὁποίαν εἶχον μὲ τὸν κ. Γρηγορίου. Μοῦ εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι εὐτυχῶς ποὺ δὲν γίνεται συζήτησις περὶ τῆς τομάτας. Κατελήξαμεν, κύριοι, εἰς μίαν μικρολογίαν, δι’ ἓν θέμα μικρᾶς σημασίας, ἡ ὁποία ἔδωσε τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι παραλείπομεν τὴν ἀπασχόλησίν μας εἰς ἄλλα σοβαρώτερα θέματα. Τὸ θέμα, κύριοι, ἀντεμετωπίσθη ἀπὸ τῆς ἀκολούθου πλευρᾶς. Τὸ κύριον θέμα, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ σήμερον τὴν Κυβέρνησιν, εἶναι ἡ διατήρησις τοῦ τιμαρίθμου. Ἀπὸ τὴν στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀνήρχετο πρὸς τὰ ἄνω ὁ τιμάριθμος, θὰ ἀνετρέπετο τὸ πᾶν. Ἀνατρέπεται δὲ ὁ τιμάριθμος ἀπὸ οἱανδήποτε αὔξησιν. Σᾶς ἀναφέρω ὅτι καὶ ἀπ’ αὐτὰ ἀκόμη τὰ ἀγγούρια, παρετηρήθη αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου. Ἐὰν βεβαίως, θὰ εἶναι μικρὰ ἡ αὔξησις τοῦ τιμαρίθμου, τὸ πρᾶγμα θὰ ἔχῃ ἀντίκτυπον ἐπὶ τῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων, τῶν ὁποίων ζητεῖται αὔξησις κλπ. Εἶναι λοιπόν, φυσικὸν νὰ γίνεται μία προσπάθεια συγκρατήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ διαφυγὴ τοῦ τιμαρίθμου θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν κατοίκων τῶν πόλεων ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν παραγωγῶν ἀκόμη, διότι εἶναι γνωστὴ ἡ διαφορὰ μεταξὺ γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ ὅταν διαταράσσεται ἡ σχέσις αὐτή, καθίσταται ἔτι χειροτέρα ἡ θέσις τῶν ἀγροτῶν. Συνεπῶς ἐτέθη ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως, τὸ θέμα, ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ ἀφήσῃ νὰ ὑψωθῇ ἡ τιμὴ τῆς πατάτας, ἤ θὰ ἔπρεπε νὰ συγκρατήσῃ ταύτην, εἰς μίαν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ὑφίστατο ἐαρινὴ παραγωγή. Προεκρίναμεν αὐτὴν τὴν ἄποψιν, ὅτι ὠφείλαμεν νὰ προλάβωμεν τὴν ἄνοδον μὲ τὴν προοπτικήν, ὅτι μέχρι τοῦ τέλους τοῦ Ἰουνίου, δὲν θὰ παρήγετο ἐγχωρία πατάτα. Εἶχεν διαπιστωθῆ ὅτι ἡ πατάτα εἶχεν ἀνοδικὴν κατεύθυνσιν, ἔφθασεν τὰ 5,60 δρχ. κατ’ ὀκᾶν καὶ ἐὰν δὲν ἐπεμβαίναμεν, θὰ ἔφθανε τὰς 8–9 δρχ. καὶ οὕτω θὰ εἴχαμεν μίαν γενικὴν ἄνοδον τοῦ τιμαρίθμου. Συνεπῶς, ἡ ἀνάγκη ἦτο ἐπιβεβλημένη καὶ δικαιολογημένη ἡ σπουδὴ μετὰ τῆς ὁποίας ἐπεβλήθη. Ἐλέχθη ὅτι τὸ μέτρον ἐλήφθη διὰ νὰ πληγῇ ἡ ἀγροτικὴ τάξις. Ἀλλά, κ. συνάδελφοι, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ πληγῇ ἡ ἀγροτικὴ τάξις καθ’ ἥν ἐποχὴν δὲν ὑπῆρχε παραγωγή; Ἡ ἀντιμετώπισις, κ. συνάδελφοι τοῦ θέματος τούτου, ἔδωσεν ἀφορμὴν σωρείαν ἐπικρίσεων κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, καὶ τὸ θέμα ἐτέθη καὶ ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, κατὰ τρόπον νομικῶς συζητήσιμον. Ἐλέχθη ὅτι ἐκ τῆς Συν)κῆς διατάξεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβαίνωμεν εἰς ἀτέλειαν ἑνὸς πράγματος, πρὶν ψηφισθῇ ὁ νόμος καὶ ὅτι καὶ ἐν προκειμένῳ ἐπεβλήθη προηγουμένως ἡ ἀτέλεια καὶ ἔρχεται ὁ νόμος τώρα; ὁ ὁποῖος θὰ κυρώσῃ ἀναδρομικῶς ταύτην. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὴς ἡ ἄποψις αὐτή, ἐὰν ἀνεμέναμε νὰ ψηφισθῇ πρῶτον ὁ νόμος, ἡ πατάτα θὰ ἔφθανε τὰς 10 δραχμὰς καὶ θὰ ἐρχόμεθα τότε ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ κάμωμεν τί; Συνεπῶς δὲν ὑπάρχει περίπτωσις ἐφαρμογῆς τῆς θεωρίας τοῦ κ. Μπακοπούλου. Ἐφθάναμεν εἰς τὸ παρελθὸν πρὸς ἀντιμετώπισιν νομοθετικῶν θεμάτων, οὐχὶ κατὰ τρόπον ὀρθόδοξον, νὰ ἐκδίδωνται ἀναγκαστικοὶ νόμοι, παρούσης τῆς Βουλῆς. Ἐψηφίσθησαν ἀναδρομικῶς 270 Α.Ν. τῶν ὁποίων οὐδεὶς ἠμφισβήτησε τὴν συνταγματικότητα.

§169ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Αὐτὸ τὸ κακὸ ἐσταμάτησε τώρα.

§170Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐγένετο μέχρι τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς διακοπῶν. Ἑπομένως ποῦ εἶναι τὸ καινοφανές; Πρόκειται περὶ ἐπιβεβλημένης ἐκ τῶν πραγμάτων τακτικῆς. Καὶ ἐδημιουργήθη, κύριοι, αὐτὴ ἡ θεωρία τῆς θεμιτῆς παρανομίας, διότι ἄλλως θὰ ἐσταυρώναμε τὰ χέρια καὶ θὰ ἀναμέναμεν πότε θὰ συνέλθῃ ἡ Βουλή, διὰ νὰ λάβῃ τὰ μέτρα. Ἑπομένως εὑρισκόμεθα πρὸ περιπτώσεως ἀναδρομικῆς ἀτελείας. Εἶναι ἀδιάφορον ἐὰν ἡ Κυβέρνησις προεξώφλησε τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς, ἀφοῦ ἐκ τῶν ὑστέρων διὰ τῆς ἀναδρομῆς, θὰ νομιμοποιηθῇ μία κατάστασις. Νομίζω, ὅτι δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς ὅτι δὲν δυνάμεθα, νὰ κάμωμεν ἀναδρομικῶς τὴν ἀτέλειαν αὐτήν.

§171Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἐφέρνατε ἕν νομοσχέδιον εἰς τρεῖς ἡμέρας, δὲν θὰ ἐγένετο τοῦτο.

§172Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὅταν κατετέθη τὸ νομοσχέδιον, κ. συνάδελφε, δὲν ὑπῆρχον οὔτε κἂν κοινοβουλευτικαὶ ἐπιτροπαὶ καὶ τὸ πρᾶγμα ἦτο ἐξόχως ἐπεῖγον, διότι ἢ προλαμβάνομεν τὸν τιμάριθμον, ἢ δὲν τὸν προλαμβάνομεν. Δὲν εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον ἠμποροῦσε νὰ μᾶς ἀναμένῃ. Μόνον τὸ Κονσόρτσιουμ ἀνεμένετο νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὸν μακαρίτην τὸν Πλαστήραν. Ὁ τιμάριθμος εἰς 4– 5 ἡμέρας φεύγει καὶ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ τὸν γυρίσητε πίσω. Εἶπον ὅτι δὲν ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ἀναδρομικὴν ψήφισιν. Ἐλέχθη ὅτι ὤφειλεν τὸ νομοσχέδιον νὰ ἔχῃ καὶ τὴν προσυπογραφὴν τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας. Τοὐτέστιν, ὑποστηρίζεται ὅτι αἱ δασμολογικαὶ ἀτέλειαι ἀνάγονται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Δὲν νομίζω ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὑποστηριχθῇ σοβαρῶς τοῦτο, διότι τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα εἶναι τῆς ἀποκλειστικῆς ἁρμοδιότητος τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργείων.

§173Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Ἐγὼ δὲν τὸ εἶπον τοῦτο.

§174Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὄχι σεῖς. Θὰ ἦτο παρανόησις τῆς ἀξίας σας ἀπὸ μέρους μου νὰ φαντάζωμαι ὅτι ἠμπορούσατε νὰ εἴπητε τοιοῦτον πρᾶγμα ἀπὸ τοῦ βήματος.

§175Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ὁμιλίας τοῦ συναδέλφου, κ. Μίχου, ἔγινε μία διακοπὴ ἐκ μέρους μου. Ἐπειδὴ ἐκάματε ἕναν ἀόριστον ὑπαινιγμὸν ἐναντίον συναδέλφου ἐν τῇ Βουλῇ, τὸν ὁποῖον ἐθέσατε εἰς τόσον μεγάλην μειονεκτικὴν μοῖραν ἐν σχέσει πρὸς τὸν συνάδελφον κ. Τσάτσον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ἐπιθυμῶ νὰ διασαφηνισθῇ τοῦτο. Εἶπον, πράγματι, ὅτι εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, εἰς τὴν ἐξ ὑπουργῶν Ἐπιτροπὴν τῆς τρίτης παραγράφου, δὲν μετέχει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἐπειδὴ εἰς τὴν διακοπήν μου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ πληρεστέρα διατύπωσις, παρέχω τὴν ἐξήγησιν αὐτὴν τώρα.

§176Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Τοῦτο ἀφορᾷ ἄλλην περίπτωσιν, ἀλλὰ καὶ ἐπ’ αὐτῆς, σᾶς ἀπαντῶ τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ εἷς τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, ἐκφράζει τὴν βούλησιν τοῦ συνόλου τῆς Κυβερνήσεως. Ἕκαστος ὑπουργὸς λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν ὁλόκληρον τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως. Ἑπομένως, δὲν σημαίνει τίποτε ἐὰν εἶναι παρὼν ἢ ὄχι, ἢ ἐὰν συνυπογράφῃ ἢ ὄχι. Ἔρχομαι εἰς ἓν τρίτον πρόβλημα, τῆς τρίτης παραγράφου, ἡ ὁποία λέγει: «........ (Ἀναγινώσκει) ......». Καὶ ἐπεκρίθη ἡ διάταξις αὐτὴ διττῶς. Τὸ μὲν ὅτι ἀποτελεῖ τὴν ἀπόδειξιν τῶν κακῶν σκοπῶν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία δὲν ἔθεσεν τὴν ἀτέλειαν αὐτὴν μόνον κατὰ τὸ διάστημα τῆς μὴ παραγωγῆς μέχρι τέλους Ἰουνίου ἢ 15 Ἰουνίου, ἀλλ’ ἐσκόπει νὰ ὑποστηρίξῃ τοὺς μεγάλους εἰσαγωγεῖς. Δὲν εἶναι γνωστὸν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι γνωστόν, ὅταν εἰς τὰς 18 Ἀπριλίου κατετέθη τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, ποία θὰ εἶναι ἡ ἑλληνικὴ παραγωγή. Ἐὰν ἡ παραγωγή μας ἦτο μικρά, τότε ἡ Κυβέρνησις θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν ἀνάγκην ν’ ἀντιμετωπίσῃ καὶ περαιτέρω τὸ θέμα τοῦτο. Ἑπομένως, οὐσιαστικῶς ἦτο ἐπιβεβλημένον τὸ μέτρον. Ἐπεκρίθη ὅτι ἡ διάταξις ἦτο ἀντισυνταγματική. Ἐδῶ διαφωνῶ ριζικῶς. Βεβαίως, κατὰ τὸ ἄρθρον 58 ἢ 59, ἀντικείμενον νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι οὔτε ἡ φορολογητέα ὕλη, οὔτε τὸ ποσοστόν, οὔτε ἀπαλλαγὴ ἢ ἐξαίρεσις ἐκ τῆς φορολογίας. Καὶ αὐτὴ ἡ φράσις ἀπετέλεσεν τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀντισυνταγματικότητος τῆς διατάξεως αὐτῆς. Πρέπει, κ. συνάδελφοι, νὰ δεχθῶμεν δύο περιπτώσεις. Τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν καταργοῦμεν ὁλοκληρωτικῶς ἕνα φόρον δι’ ὡρισμένην διάρκειαν χρόνου, ὅπως ἐδῶ καταργοῦμεν τὸν δασμὸν ἐπὶ τῆς πατάτας καὶ ἐξουσιοδοτοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρατείνῃ ἔτι περαιτέρω τὴν κατάργησιν, καὶ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν παραμένει ὁ φόρος ἀλλ’ ἀπαλλάσσωμεν τὴν καθιερωμένην εἰς ὅλην τὴν χώραν φορολογικὴν ὑποχρέωσιν εἰς ὡρισμένον τμῆμα τῆς χώρας ἢ ὡρισμένους ἀνθρώπους. Τότε ὁμιλοῦμεν περὶ ἀπαλλαγῆς. Ἐδῶ δὲν συμβαίνει τοιοῦτον τί. Ἑπομένως, ὑποτίθεται ὅτι διὰ νὰ ὑπάρξουν ἀπαλλασσόμενοι, πρέπει νὰ ὑπάρξῃ φορολογία εἰς τοὺς ἄλλους. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν βεβαίως δὲν ἐμπιστεύεται ὁ συνταγματικὸς νομοθέτης εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσδιορίσῃ τοὺς ἀπαλλασσομένους. Διότι εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ἐγίνοντο ἀσυδοσίαι καὶ χαριστικαὶ πράξεις. Εἶναι δὲ γνωστὸν ὅτι ἀπετέλεσεν ἓν τῶν μεγάλων προνομίων τῶν Κοινοβουλευτικῶν Σωμάτων ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἰωάννου τοῦ Ἀκτήμονος διὰ τῆς «Μάγκνα Κάρτα», κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεφύλλασσον τὰ Σώματα εἰς ἑαυτὰ τὸ δικαίωμα νὰ προσδιορίζουν τὰς φορολογικὰς ἐπιβαρύνσεις τοῦ λαοῦ. Καὶ ἑπομένως, ἠθέλησεν ὁ Ἕλλην Συνταγματικὸς νομοθέτης νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν οὔτε φόρον νὰ βάζῃ οὔτε νὰ ἐξαιρῇ τινὰ τῆς φορολογικῆς ὑποχρεώσεως. Ἐδῶ δὲν πρόκειται περὶ ἐξαιρέσεως τινὸς ἀπὸ φορολογικῆς ὑποχρεώσεως. Καταργοῦμεν τελειωτικῶς τὴν πατάταν, δὲν ὑπάρχει φορολογικὴ ὑποχρέωσις περὶ πατάτας. Αὐτὸν τὸν καταβληθέντα δασμὸν ἐπὶ ἕνα χρονικὸν διάστημα ἐξουσιοδοτούμεθα νὰ τὸν παρατείνωμεν Δὲν ἀπαλλάσσομεν. Τὸ δασμολόγιον καθιερώνει κατ’ ἀντικείμενον φορολογικὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἑπομένως, ὡς πρὸς ἕκαστον εἶδος, ὑπάρχει αὐτοτελὴς φορολογία. Τὸ γεγονός, λοιπόν, ὅτι ἀφαιροῦμεν μίαν φορολογίαν ἀπὸ τὴν πατάταν δὲν σημαίνει ὅτι ἰσχύει τὸ δασμολόγιον καὶ διὰ τὰ ἄλλα. Ἑπομένως, ἐπὶ καταργήσεως μιᾶς φορολογίας οὐδεὶς νόμος ὑπάρχει ἢ κανὼν τοῦ Συνταγματικοῦ δικαίου ἐπιτρέπων κατ’ ἐξουσιοδότησιν νὰ παρατείνωμεν τὴν κατάργησιν. Δὲν πρόκειται περὶ ἀπαλλαγῆς, ἀλλὰ περὶ περαιτέρω καταργήσεως. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμον τὸ ὑποστηριζόμενον ἀντιθέτως. Τὸ ἄρθρον 59 λέγει ὅτι: «Ἀντικείμενον.......... ............. (ἀναγινώσκει)..............». Διότι ὅταν μία φορολογία εἶναι ἐν ἰσχύϊ δὲν δικαιοῦσθε ἕνα μέρος τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ νὰ τὸ ἐξαιρέσητε. Διότι τότε εἶναι ἀπαλλαγή. Ὅταν ἐξαιρῆτε τοὺς πάντας δὲν ὑπάρχει φορολογία.

§177Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Διαβάσατε τὸ ἄρθρον, κ. ὑπουργέ. Νὰ σᾶς τὸ διαβάσω ἐγὼ «ἐξαιρετικῶς ἐπι......... ........ (ἀναγινώσκει).....................».

§178Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Αὐτὸ δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν. Μὴ τὸ ἐπικαλῆσθε.

§179Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχει, κ. ὑπουργέ. Ἄλλα μὲν διετυπώσατε εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἄλλα δὲ ὑποστηρίζετε ἀπὸ τοῦ βήματος. Ἐὰν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζετε ἦτο ὀρθὸν ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον.

§180Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ συζήτησις, τὴν ὁποίαν διεξάγω, εἶναι ἐπὶ τῇ βάσει τῆς διατάξεως τοῦ Συντάγματος. Αἱ ἀπαλλαγαὶ τοῦ ἄρθρου 59 εἶναι αἱ ἀναφερόμεναι εἰς τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι λοιπόν, ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις αὐτὴ τοῦ νομοσχεδίου, διότι δὲν πρόκειται περὶ ἀπαλλαγῆς ἀλλὰ περὶ παρατάσεως τῆς καταργήσεως. Σεῖς προσπαθεῖτε νὰ συναγάγητε ἕνα ἐπιχείρημα ὅτι οἱ τελωνειακοὶ νόμοι οἱ ἐπιβάλλοντες δασμοὺς ἐφαρμόζονται ὑπὸ τὸν ὅρον ὅτι θὰ ψηφισθοῦν ἐντὸς τῆς συνόδου καὶ ἑπομένως ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπιβάλλουν δασμοὺς ἀλλὰ καταργοῦν, δὲν δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Εἶναι ἀφ’ ἑαυτοῦ φανερὸν ὅτι καταργοῦντες τὸν δασμὸν καὶ ἐφαρμόζοντες τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς καταθέσεως, βεβαίως δὲν ἔχομεν διάταξιν νόμου. Δὲν γεννᾶται ἀμφιβολία περὶ αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ τὸν τηρήσωμεν λόγῳ τῆς ἀνάγκης.

§181Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔπρεπε νὰ εἶναι διατυπωμένη ἡ σκέψις σας αὐτὴ εἰς τὸ κείμενον τοῦ νομοσχεδίου.

§182Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι ἀπὸ τῆς πρωΐας τῆς 18ης Ἀπριλίου ἀπαλλάσσονται κλπ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἀπὸ τῆς 18ης Ἀπριλίου θὰ ἀπαλλάσσωνται καὶ ἑπομένως ἐὰν εἴχομεν εἰσπράξει φόρους θὰ τοὺς ἐπεστρέφαμεν. Δι’ αὐτὸ εἴπομεν, μὴ τοὺς εἰσπράξετε τοὺς φόρους διὰ νὰ μὴ ἀναγκαζώμεθα νὰ τοὺς ἐπιστρέφωμεν. Διὰ νὰ τελειώνω προσθέτω τοῦτο, ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία. Ἡ τροπολογία ἀναφέρεται εἰς τὸ ἑξῆς: Ὅπως σᾶς εἶπα τὸ δασμολόγιον εἶναι μία σειρὰ νόμων ὅσα εἶναι καὶ τὰ ἄρθρα. Φόρος ἐπὶ τοῦ αὐτοκινήτου, ἕνας νόμος, φόρος ἐπὶ τῆς πατάτας, ἄλλος νόμος κλπ. Ὅταν εἰσάγεται νόμος περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. τάδε ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰσάγεται πλέον αὐτοτελὴς νόμος, ἀσχέτως πρὸς τὸ συζητούμενον θέμα. Συνεπῶς νομίζω, ὅτι εἶναι καὶ ἀπαράδεκτον κατὰ τὴν κοινοβουλευτικὴν διαδικασίαν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ ἐκ τῶν κάτωθι νὰ προσδιορίζῃ, ἐὰν θὰ μπαίνουν ἢ ὄχι φόροι. Διότι κατ’ ἐξοχὴν ἡ νομοθετικὴ πρωτοβουλία ἡ ἀναγομένη εἰς τὴν κατάργησιν ἢ τὴν ἐπιβολὴν φόρων εἶναι πρωτοβουλία τῆς Κυβερνήσεως, διότι οἱ βουλευταὶ ἐὰν ἀφήνοντο ἀνεξαρτήτως πτέρυγος, ἐλεύθεροι δὲν θὰ ἐπεβάλετο κανεὶς φόρος. Τὸ ζήτημα ἐὰν θὰ καταργηθῇ ἢ θὰ ἐπιβληθῇ φόρος, εἶναι, ἐπαναλαμβάνω, θέμα τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀσκεῖ τὴν πολιτικήν της. Ἐὰν ἀφήνετο εἰς τοὺς βουλευτὰς τὸ δικαίωμα νὰ καταργοῦν φόρους, σᾶς διαβεβαιῶ ὅτι ἐγώ, ὡς ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ εἶχα μείνει χωρὶς κανένα ἔσοδον ὑπὲρ τοῦ δημοσίου. Συνεπῶς ὅλα αὐτὰ δὲν ἀξίζουν νὰ συζητοῦνται δι’ ἓν θέμα τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ περάσῃ ἄνευ συζητήσεως. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§183Θ. ΤΣΑΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω, τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν ἐπὶ τοῦ ἑξῆς θέματος. Ἠθέλησε νὰ ἑρμηνεύσῃ τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 59 καὶ νὰ στηρίξῃ τὴν τρίτην παράγραφον τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὴν ἑρμηνείαν τῆς τελευταίας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 59. Ἡ τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 59 ἐὰν ἔλεγε «τὸ ἀντικείμενον τῆς φορολογίας, ὁ φορολογικὸς συντελεστὴς καὶ αἱ ἀπὸ τῆς φορολογίας ἀπαλλαγαὶ καὶ ἡ ἀπονομὴ συντάξεων δὲν δύνανται νὰ ἀποτελέσουν ἀντικείμενον νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως», ἐὰν τὸ ἔλεγε θὰ ἐδικαίωνε τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ κάμνει μίαν διάκρισιν μεταξὺ ἀπαλλαγῶν καὶ ἐξαιρέσεων. Ἡ ἀπαλλαγὴ ἐνδέχεται νὰ εἶναι καὶ καθολική, διότι ἄλλως εἶναι ἀδύνατον νὰ διακριθῇ λογικῶς ἀπὸ τὰς ἐξαιρέσεις. Καὶ ἔχει τεθῆ ἡ διάταξις αὐτὴ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον εἰς τὸ Σύνταγμα ἀκριβῶς διὰ νὰ περιλάβῃ καὶ τὰς δύο περιπτώσεις καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς ἀπαλλαγῆς καὶ τὴν περίπτωσιν τῆς ἐξαιρέσεως.

§184Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, κάμνετε κάποιαν σύγχυσιν. Ἡ μὲν ἀπαλλαγὴ εἶναι γεγονὸς μεταγενέστερον, ἀφορῶσα τοὺς φορολογουμένους ἀπὸ τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου, ἡ δὲ ἐξαίρεσις εἶναι ἅμα τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου. Ἐὰν ὁ νόμος εἴπῃ ὅτι ἀναθέτω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ προσδιορίσῃ τὸν φόρον καὶ ποῖοι θὰ ἐξαιροῦνται ἐξ ὑπαρχῆς, τότε ἔχομεν τὴν ἐφαρμογὴν τῆς ἐξαιρέσεως καὶ εἶναι ἀντισυνταγματικὴ ἡ διάταξις. Ἐὰν εἴπῃ ὅτι θὰ ἐπιβάλλω καθολικὸν φόρον ἀλλὰ ἀφήνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐκ τῶν ὑστέρων νὰ ἀπαλλάξῃ ὡρισμένα πρόσωπα, τότε εἶναι πάλιν ἀντισυνταγματική. Ἐπομένως πρόκειται περὶ ἀπαλλαγῆς μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ἢ ἐξ ὑπαρχῆς ἐξαίρεσις. Ἀμφότερα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν ὑπὸ τοῦ νόμου, ἀλλὰ περὶ καταργήσεως νόμου κανονικῶς καὶ ἀναθέσεως εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ παρατείνῃ τὴν κατάργησιν, εἶναι συνταγματικόν. Δὲν ὑπάρχει νόμος, εἶναι κατηργημένος ὁ νόμος τῆς πατάτας καὶ ἑπομένως παρατείνομεν τὴν κατάργησιν.

§185ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Καραγκιόζης ἔχει τὸν λόγον.

§186Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ τὸν λόγον διότι αἰσθάνομαι μίαν πικρίαν. Μέλος τῆς Κυβερνήσεως εἶπε τὸ ἑξῆς, ὅτι εἶναι ἀξία τῆς τομάτας ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῆς Βουλῆς ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἀποδείξω ὅτι ἄλλοι εἶναι ἴσως νὰ εἶναι ἄξιοι τοιούτου μυκτηρισμοῦ. Εἶναι λυπηρὸν ὅτι μέλος τῆς Κυβερνήσεως ἐξέφερεν αὐτὸν τὸν χαρακτηρισμόν.

§187Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁ χαρακτηρισμὸς ὀφείλεται εἰς τὸν κ. Γρηγορίου καὶ τὸν μεταφέρω διὰ νὰ δείξω ὅτι καὶ ἀπὸ τὴν ἰδικήν σας πλευρὰν δὲν συναντᾶται μεγάλη ὑπερηφάνεια εἰς τὸ νὰ κατατριβώμεθα ἐπὶ τετραήμερον διὰ τὴν πατάτα.

§188Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχομεν συνηθίσει νὰ σοβαρευώμεθα καὶ ὄχι νὰ ἀστειευώμεθα. Εἶναι λυπηρὸν ὅτι ἐπιτρέψατε εἰς τὸν ἑαυτόν σας νὰ ἐκφέρῃ αὐτὴν τὴν μομφήν.

§189Γ. ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐκπλήσσομαι πραγματικὰ σὰν παραγωγὸς ποὺ εἶμαι, ὅταν βλέπω νὰ συζητῆται ἕνα θέμα τόσο σοβαρό, ποὺ ἐνδιαφέρει πραγματικὰ μία τάξι ἀνθρώπων, ποὺ ζοῦσαν μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ τὴ χαρά, ὅτι θὰ πάρουν τὴ σοδειά τους στὰ χέρια καὶ θὰ μπορέσουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ζήσουν τὶς οἰκογένειές τους καὶ νὰ ἀντεπεξέλθουν στὰ βαρειὰ ἔξοδά τους. Δυστυχῶς ὅμως βλέπω μὲ λύπη μου ὅτι τὴν ὥρα τῆς παραγωγῆς ποὺ εἶναι ἱερὴ στιγμὴ γιὰ τὸν κάθε γεωργό, ἔρχεται τὸ Κράτος, τὸ ἐπίσημο Κράτος καὶ ἐν ὀνόματι τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς νὰ θέλῃ σώνει καὶ καλὰ νὰ τοῦ ἀφαιρέσῃ τὸ δικαίωμα νὰ ζήσῃ. Διότι, ἀγαπητοί μου, ὅταν ἀκοῦμε ἀπὸ τὸν ἀξιότιμο κ. ὑπουργὸ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ λέῃ ὅτι τὰ 50 λεπτὰ τοῦ δασμοῦ ἦσαν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐπηύξανον τὸν τιμάριθμον τῆς ζωῆς, ὁμολογῶ ὅτι αὐτὸ μοῦ ἐπροξένησε κατάπληξιν. Γιατὶ ὅταν ἡ πατάτα μας ἐπωλεῖτο 50 λεπτὰ τὴν ὀκᾶ δὲν φαντάζομαι νὰ ἐπηρεάσθηκε τότε ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς, διότι τὸ βιοτικὸ ἐπίπεδο τοῦ ἀγρότη κατήρχετο εἰς πολὺ χαμηλὸ ἐπίπεδο. Τότε δὲν λογαριάζαμε τὸν παραγωγό, τώρα φοβούμεθα μήπως τυχὸν θιγῇ ὁ τιμάριθμος τῆς ζωῆς. Τὸ Κράτος ἔχει ἱερὴ ὑποχρέωσι νὰ προσέξῃ καὶ τὸ σημερινὸ κοστολόγιο τοῦ ἀγρότου γιὰ τὴν πατάτα, γιατὶ ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ πατάτα δὲν εἶναι ἔξω ἀπὸ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Ἡ πατάτα θέλει σπορὰ 100–150 ὀκάδες τὸ στρέμμα, ἡ πατάτα θέλει τετραπλάσιον λίπασμα ἀπὸ τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα, ἡ πατάτα θέλει ψεκασμούς, θέλει ποτίσματα πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα γεωργικὰ προϊόντα. Ἐπομένως τὸ κοστολόγιο τῆς πατάτας εἶναι πολὺ μεγάλο. Τὸ Κράτος εἶχε ὑποχρέωσιν νὰ φροντίσῃ γιὰ τὸν παραγωγό, ὥστε νὰ ἀναπτύξῃ τὴν καλλιέργειαν τῆς πατάτας. Καὶ ἔρχεται τὸ Κράτος σήμερα, διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ καταργήσῃ τὴν πατατοκαλλιέργειαν. Ἐρχόμεθα, προστατεύομεν τὸν παραγωγὸν τῆς ὀρύζης, γίνεται ἐξαγωγὴ καὶ φθάνομεν εἰς τὸ ἐπίπεδον νὰ μὴ ἔχωμεν σήμερον ρύζι. Δὲν σκέπτεται ὅμως τὸ ἐπίσημον Κράτος καὶ οἱ διοικοῦντες, ὅτι ὅταν βγάζωμεν χρήματα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὐτὸ εἶναι ζημία διὰ τὸ Κράτος; Ὅταν πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν ἕνα γεωργικὸν προϊόν, ἐμφανίζεται τὸ Κράτος καὶ λέγει: Τὴν δραχμὴν θὰ τὴν τινάξωμεν εἰς τὸν ἀέρα. Καὶ ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα νὰ δώσῃ χρήματα καὶ συνάλλαγμα διὰ τὸ ἐξωτερικόν, τότε δὲν σκεπτόμεθα τὴν δραχμήν. Μοῦ φαίνεται ὅτι μεγαλύτερον κίνδυνον διατρέχει ἡ δραχμὴ ὅταν βγάζωμεν τὸ χρῆμα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρὰ ὅταν πρόκειται νὰ προστατεύσωμεν τὸν Ἕλληνα γεωργόν. Καὶ τώρα λέτε, ἐν ὀνόματι τῶν ἐργαζομένων, ἐν ὀνόματι τοῦ λαοῦ, ἐν ὀνόματι τοῦ τιμαρίθμου, γεωργέ, σὺ θὰ τὰ πληρώσῃς, πατατοπαραγωγέ. Δὲν εἶναι οὐδὲν εὐεργέτημα τὸ ὑποστηριζόμενον ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὸ ὅτι ἀπὸ τῆς 15 Ἰουνίου δὲν θὰ ἐπιτραπῇ εἰσαγωγή. Σήμερα εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ἐγένετο ἀνάλυσις τοῦ Συντάγματος ἐπάνω εἰς τὴν ράχην τοῦ πατατοπαραγωγοῦ. Τὸ ἄρθρον, ὅτι ὁ γεωργὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ ζῇ πεινασμένος, δὲν τὸ ἀναφέρει κανείς. Ὁ γεωργὸς βλέπει τ’ ἀγαθά του νὰ τὰ ἁρπάζουν ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὰ χέρια του. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ αὐτὴ μοῖρα περιμένει καὶ τὸ βαμβάκι. Ἐπετράπη ἡ εἰσαγωγή, ἀθρόως, βάμβακος ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐνῷ ἔχομεν 7.000.000 ὀκάδες βάμβακος ἀδιάθετον. Εἰς τὴν ὄρυζαν, τὸ ἴδιον συνέβη, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐλαττωθῇ ἡ καλλιέργειά της καὶ νὰ μεταφέρωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς ζημίαν ὄχι μόνον τοῦ ἀγρότου ἀλλὰ καὶ τοῦ καταναλωτοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν ἀγοράσῃ πρὸς 12 ἕως 14 δραχμὰς τὴν ὀκᾶν. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν, κ. συνάδελφοι, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως διότι βλέπω ὅτι μὲ τὰ νομοσχέδια αὐτὰ δὲν ἐξυπηρετοῦμεν τὸν μοχθοῦντα ἀγροτικὸν πληθυσμὸν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ καταψηφίσω τὸ νομοσχέδιον.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Ἠλιοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§191Η. ΗΛΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, πολλαπλᾶ καὶ σχεδὸν ἐξαντλητικὰ ἀνεπτύχθη τὸ θέμα ἀπὸ πλείστους τῶν ἀγορητῶν ὡς πρὸς τὸ εἰδικὸν πρόβλημα τῆς προσωρινῆς ἀναστολῆς τῆς φορολογίας τῶν γεωμήλων. Πρόθεσίς μου ἦτο ἁπλῶς, ἐφ’ ὅσον βλέπω εἰς τὸ νομοσχέδιον μίαν ἐπὶ μέρους ἐφαρμογὴν μιᾶς γενικῆς ἀρχῆς γενικῆς πολιτικῆς εἰς τὴν ὁποίαν ἀπολύτως ἀντιτιθέμεθα, νὰ ἀναπτύξω ποία εἶναι ἡ γενικὴ πολιτικὴ ἡ βλαπτικὴ εἰς τὰ συμφέροντα τοῦ τόπου, ὅπως πιστεύω. Δυστυχῶς ἡ ἀγόρευσις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν προσέδωσε μεγαλυτέραν σημασίαν εἰς τὸ ζήτημα καὶ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Βουλῆς καὶ πρὸς τὸ συμφέρον τῆς Κοινοβουλευτικῆς τάξεως νὰ μείνῃ ἀναπάντητος. Διότι ἐνῷ ἐγένετο μία προσπάθεια νὰ ἐμφανίσῃ τὸ ζήτημα ὡς ἀνάξιον σημασίας, παρουσίασεν ὡς ἔκτακτον ἀνάγκην τὴν δικαιολογίαν τῆς ἐκτροπῆς ἀπὸ τὴν Συνταγματικὴν νομιμότητα. Διότι, πραγματικά, κύριοι βουλευταί, ὑπῆρξεν ἕνα καρκίνωμα εἰς τὴν δημοσίαν ζωήν μας, πηγὴ μεγαλυτέρας ἀνωμαλίας, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον οὐδέποτε εἰς περιόδους κατὰ τὰς ὁποίας ἤκμασεν ὁ Κοινοβουλευτισμὸς ἀπετέλεσε συχνὸν καὶ σύνηθες φαινόμενον. Βεβαίως, εἶναι καὶ θέμα θεμιτῆς παρανομίας, ὅταν ἔκτακτοι ἀνάγκαι ὑπαγορεύουν τὴν λῆψιν μέτρων, ὑπὸ τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας ἔξω τῆς νομιμότητος π.χ. ὅταν πρόκειται περὶ τῆς σωτηρίας τῆς πατρίδος. Ἀλλά, αὐτὸ τὸ σύστημα, τοῦ νὰ παρεμβαίνῃ ἄλλος, κατὰ τὸ Σύνταγμα μὴ ἁρμόδιος νὰ νομοθετῇ κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἀκμῆς τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ, εἶναι σπάνιον. Ἀπὸ τοῦ 1900 μέχρι τοῦ 1915 τρεῖς μόνον ἀναγκαστικοὶ νόμοι ἐξεδόθησαν, ἐνῷ ἔπειτα λόγῳ τῆς ἐσωτερικῆς ἀνωμαλίας, ἔφθασαν εἰς τὸ σημεῖον αἱ Κυβερνήσεις καὶ ἰδίως ἐπὶ δικτατορίας Παγκάλου, νὰ ἐκδίδουν σωρηδὸν ἀναγκαστικοὺς νόμους, ὥστε ὅταν ἔφθασαν ἐνώπιον τῶν Ἀνωτάτων Δικαστηρίων δὲν ἦτο δυνατὸν ταῦτα νὰ ἐλέγξουν ἐὰν ὀρθῶς ἢ μὴ ἐξεδόθησαν οἱ ἀναγκαστικοὶ αὐτοὶ νόμοι, ἐὰν δηλαδὴ ἐξεδόθησαν πράξεις νομοθετικοῦ περιεχομένου προερχόμεναι εἴτε ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας, εἴτε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν εἴτε ἀπὸ ὑπουργούς. Ὁ Ἄρειος Πάγος ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὸ Συμβούλιον τῆς Ἐπικρατείας, τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπανάληψιν ἐξήτασε τὴν ἀνάγκην τῆς νομιμοποιήσεως εἰς τὴν λῆψιν ἐκτάκτων μέτρων, τῆς νομιμοποιήσεως εἰς τὴν θεμιτὴν παρανομίαν ὁ Ἄρειος Πάγος εἶπε: Τί θέλετε νὰ κάμω; Ἔχω 20.000 ἀναγκαστικοὺς νόμους, ἠμπορῶ ἐγὼ νὰ γίνω πολιτικὸς κριτὴς περὶ τῆς ὑπάρξεως ἀνάγκης διὰ τὴν παρέκκλισιν ἀπὸ τῆς Συνταγματικῆς ὁδοῦ, ἡ ὁποία, ἐπιβάλλει, ὥστε ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία νὰ ἀσκῆται ἀπὸ τὴν Βουλήν; Νομίζω ὅτι θὰ ἠδύνατο νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, ὅπου κάθε Κυβέρνησις, μὲ τὴν ἁπλῆν ἐπίκλησιν ἀνάγκης ἀνυπάρκτου ἢ ἀνάγκης περιωρισμένης, νομοθετεῖ ἄνευ συμπράξεως τῆς Βουλῆς. Καὶ ὄχι μόνον ἐτερμάτισεν μίαν τοιαύτην κατάστασιν τὸ ἀναθεωρηθὲν κατὰ τὸ 1951–1952 Σύνταγμα, ἀλλὰ πέραν αὐτοῦ συνέστησε τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως, ἡ ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὰ ζητήματα καὶ μὴ ὑπαρχούσης τῆς Βουλῆς.

§192Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Καὶ εἰς ἐξαιρετικῶς ἐπειγούσας περιπτώσεις.

§193Η. ΗΛΙΟΥ. Μόνον διὰ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, ὄχι μόνον νὰ τὸ χαιρετίσωμεν ὡς ἀπαρχὴν τῆς τηρήσεως καὶ τοῦ σεβασμοῦ τῆς συνταγματικῆς νομιμότητος καὶ τῆς διακρίσεως τῶν ἐξουσιῶν, ἀλλὰ νὰ τὸ περιφρουρήσωμεν ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ καὶ νὰ μὴ εὑρίσκωμεν περίπτωσιν, ὄντως τελείας, ἀλλὰ ὑπὸ τὴν ἀντίθετον ἔννοιαν ἐκείνης, τὴν ὁποίαν ἠθέλησε νὰ ὑποστηρίξῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος.

§194Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀφ’ ὅτου ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν τὸ Σύνταγμα τοῦ 1952, ἀγνοεῖτε ὅτι διὰ σειρᾶς πράξεων τῶν Ὑπουργικῶν Συμβουλίων τίθενται κανόνες;

§195Η. ΗΛΙΟΥ. ... (Δὲν ἠκούσθη)............ Ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον αὐτὸ τὸ φαινόμενον ἤθελε περιορισθῆ εἰς πραγματικὰς καταστάσεις ἀνάγκης, νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις. Ἐὰν ὅμως φθάσωμεν εἰς τὴν κατάχρησιν, θὰ ἔλθῃ ἡ ἐποχὴ, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἀναθεωρητικὸς νομοθέτης θὰ θέσῃ τέρμα καὶ ἐκεῖ καὶ πολὺ φοβοῦμαι μήπως φθάσωμεν εἰς τὸ νὰ ἐκδίδωνται ὑπουργικαὶ ἀποφάσεις σωρηδόν, ἀποφάσεις Νομαρχῶν καὶ ἀστυνομικαὶ διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων θὰ καλύπτουν τὴν ἔλλειψιν δυνατότητος, νὰ νομοθετῇ ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία. Κύριοι βουλευταί, πράγματι, τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ 18 Ἀπριλίου ἢ μᾶλλον ἀπὸ τοῦ Ἰανουαρίου δὲν εἰσπράττονται δασμοὶ ἐπὶ τῶν γεωμήλων, ἀποτελεῖ μίαν παρανομίαν, ἡ ὁποία καλύπτεται ἀπὸ μίαν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν, ἔξω τῶν νόμων κειμένη, ἡ ὁποία ἔρχεται νὰ νομιμοποιηθῇ διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἐγὼ νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ παρανομία αὐτή, ὄχι μόνον δὲν ἔχει ὑπὲρ ἑαυτῆς τὴν ἐπικαλουμένην περίπτωσιν ἐκτάκτου ἀνάγκης, ἡ ὁποία καὶ μόνον θὰ τὴν νομιμοποιήσῃ, ἀλλὰ ἐξ αὐτῶν τῶν στοιχείων, ἐξ αὐτῶν τῶν ἀριθμῶν, τοὺς ὁποίους παρέχει, κατὰ τὴν προχθεσινὴν συζήτησιν τοῦ αὐτοῦ νομοσχεδίου, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐκ τῶν στοιχείων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν σήμερον, τί ἀποδεικνύεται; Ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς ἐπιβαρύνσεως τῆς καταναλώσεως, περὶ μιᾶς ἐπιβαρύνσεως 150.000 ὀκάδων, κατὰ μέσον ὅρον ἡμερησίως εἰς τὰς Ἀθήνας, δηλαδὴ 50 λεπτῶν. Δηλαδή, ἐὰν ἐγίνετο αὐτὴ ἡ ἐπιβάρυνσις, ὁ κάθε καταναλωτὴς θὰ εἶχε 1.80 κατὰ μῆνα ἐπιβάρυνσιν. Πρὸς ἀποτροπὴν αὐτῆς τῆς τρομερᾶς ἐπιβαρύνσεως, τῆς ὁποίας ἐπέστησε τοὺς κινδύνους καὶ τὸν ἀντίκτυπον ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, παρεβιάσθη ἡ συνταγματικὴ νομιμότης καὶ ἐφηρμόσθη, ἄνευ ψήφου ὑπὸ τῆς Βουλῆς, μὲ τὴν πρόβλεψιν ἀναδρομικῆς ψήφου, μία πρᾶξις, παραβιάζουσα τὸν νόμον. Καὶ συγχρόνως ποία ὑπῆρξεν ἀντιστοίχως ἡ ἐπίπτωσις ἐπὶ τῶν παραγωγῶν, ἐπὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν πρόκειται νὰ κερδίσουν ἤ νὰ χάσουν 1.80 μηνιαίως, ἀλλὰ πρόκειται νὰ διακινδυνεύσῃ ἡ ὕπαρξίς των, ἡ ἐπιβίωσίς των, ἐκ τοῦ ὀλέθρου, ποὺ ἐπέρχεται διὰ τῆς ἀτελοῦς, τῆς εὐεργετικῆς εἰσαγωγῆς ὑπὲρ ὡρισμένων μεγαλεμπόρων γεωμήλων ἀδασμολογήτων; Αὐτὸ καὶ μόνον ἀρκεῖ, διὰ νὰ ἔχῃ εὐνοϊκὸν ἀποτέλεσμα ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν γεωμήλων. Ἀλλὰ πέραν τούτων, θὰ ἤθελον νὰ τονίσω, τώρα, ἐπὶ τῆς οὐσίας, κύριοι, ὅτι δὲν πρόκειται μόνον διὰ τὸ πρόβλημα τῆς πατάτας. Ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐδῶ ἔχομεν μίαν εἰδικὴν ἐφαρμογὴν ἑνὸς συστήματος εὐνοίας πρὸς τὸ χονδρεμπόριον, ὥστε, κατὰ τὰς παραμονὰς τῆς συγκομιδῆς τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ὁ ἀγρότης νὰ ἴδῃ δεσμευμένον τὸ προϊὸν τοῦ ἐτησίου μόχθου του, διὰ διαφόρων μυθευμάτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ ἡ ἀτέλεια τῶν εἰσαγωγῶν, ὅπως τὴν ἐσημείωσαν ἀγορηταὶ σήμερον, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὸ σιτάρι καὶ ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ εἰς τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ λαδιοῦ. Μία τοιαύτη πολιτικὴ ἐφαρμόζεται, κατὰ σύστημα, ὁσάκις ὑπάρξῃ εὐκαιρία καὶ νομίζω ὅτι ὑπάρχουν πάντοτε καὶ πιέσεις καὶ εἰσηγήσεις καὶ φορτικαὶ ἐνοχλήσεις πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι χειρίζονται τὰ θέματα αὐτὰ τῶν εἰσαγωγῶν καὶ τῶν δασμῶν, ὥστε ἀκριβῶς, τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ποὺ δὲν δικαιολογεῖται ἡ εἰσαγωγή, τότε νὰ προκαλῆται ἡ ἀθρόα εἰσαγωγὴ καὶ ἑπομένως ἡ παραγωγή, κατὰ τὴν ὥραν τῆς συγκομιδῆς της, νὰ μὴ εὑρίσκῃ τὴν ζήτησιν ἐκείνην, ποὺ νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν διατήρησιν τῶν τιμῶν. Αὐτὸ δὲν ἀποβαίνει εἰς ὄφελος τῆς καταναλώσεως ποτέ. Ἀποβαίνει εἰς ὄφελος ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι θὰ δυνηθοῦν ἀπὸ τὴν εὐκαιρίαν τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς ζητήσεως, νὰ ἀποσπάσουν ἀπὸ τὸν παραγωγὸν τὸ προϊὸν τοῦ ἐτησίου μόχθου του. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι εἶναι σαφές, ὅτι, ἐὰν ὑπάρξῃ ἔλλειψις καὶ πρόβλεψις ἀνόδου τῶν τιμῶν, γύρω στὸν Ἀπρίλιον, αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ παρὰ μόνον διότι ἡ χειμερινὴ ἐσοδεία, ἡ φθινοπωρινὴ ἀπέτυχεν ἤ ἐμειώθη. Ἀλλά, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὑπῆρχεν ὅλος ὁ χρόνος, ὥστε νὰ προγραμματισθῇ ἡ Κυβέρνησις, νὰ προβῇ εἰς τὴν ἔγκαιρον εἰσαγωγὴν διὰ νὰ διατηρήσῃ τὰς τιμὰς εἰς τὴν κατανάλωσιν. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα δεῖγμα σειρᾶς νομοθετημάτων ἐπὶ ὅλων τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ὁμοιομόρφως ἐφαρμοζομένων τὴν ἐποχὴν ἤ τὰς παραμονὰς τῆς συγκομιδῆς, ὥστε νὰ συντελέσουν εἰς τὴν πτῶσιν τῶν τιμῶν, ὅταν ταῦτα εὑρίσκωνται εἰς χεῖρας τῶν παραγωγῶν, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ τύχῃ τῆς ψήφου τῆς Βουλῆς. Ἡμεῖς, τοὐλάχιστον, ἀρνούμεθα νὰ ἀποδεχθῶμεν τοιοῦτον νομοσχέδιον. (Χειροκροτήματα).

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Μποῦτος ἔχει τὸν λόγον.

§197Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν θὰ ἤμουν διατεθειμένος νὰ ταλαιπωρήσω καὶ πάλιν τὸ Σῶμα, ἐκθέτων τὰς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου ἀπόψεις μου. Πάντως, ὅμως, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μὲ ἠνάγκασε νὰ πράξω τοῦτο, διὰ μιᾶς φράσεως, τὴν ὁποίαν ἐξετόξευσε κατὰ τοῦ Σώματος, δηλαδὴ ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνέρχεται εἰς τὸ βῆμα αὐτὸ βουλευτής, ὁ ὁποῖος θὰ ἀγνοῇ τὸ θέμα, διὰ τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖ. Σέβομαι ἀπολύτως, καὶ συμμερίζομαι τὰς ἀπόψεις τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁμιλῶμεν περὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν ἑνὸς συγκεκριμένου οἰκονομικοῦ ἤ κοινωνικοῦ θέματος, πρέπει νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι, πλὴν τοῦ συναισθηματισμοῦ, πλὴν τῆς κομματικῆς — ἂν θέλετε — ἐκμεταλλεύσεως, τὴν ὁποίαν καὶ ἡ Συμπολίτευσις ἀλλὰ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἦτο διατεθειμένη νὰ κάμῃ, πλὴν ὅλων αὐτῶν τῶν πραγμάτων, θὰ ἔπρεπε νὰ εἴχομεν προετοιμασθῆ, κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον καὶ νὰ βασίζωμεν τὰς σκέψεις μας ἐπὶ αὐστηρῶς λογικῶν συλλογισμῶν. Ἡ τοιαύτη ἀντίληψις καὶ ἀκριβῶς ὁ συμμερισμὸς ἐκ μέρους μου τῆς ἀντιλήψεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μὲ ἀναγκάζει νὰ σᾶς ταλαιπωρήσω καὶ πάλιν. Ὑπ’ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἤθελον νὰ παρατηρήσω ὡρισμένην ἀδυναμίαν, ἡ ὁποία ὑπῆρξεν εἰς τὸν λόγον τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος, ἄλλως τε, μὲ μίαν τόσον χιουμοριστικὴν διάθεσιν, τὴν ὁποίαν εἶχε, συνέλαβε πρὸς στιγμὴν τὴν ἀναπνοὴν τῆς Βουλῆς. Εἶπε δηλαδή, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐντελῶς ἀσήμαντον καὶ δὲν βλέπει διὰ ποῖον λόγον νὰ ταλαιπωρῆται τὸ Σῶμα καὶ νὰ συζητῶμεν ἐπὶ 4 ἡμέρας. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του τὴν ποσοστιαίαν συμμετοχὴν τῆς πατάτας εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ χαρακτηρίζῃ ἕνα θέμα ὡς σημαντικὸν ἤ ἀσήμαντον, ἐὰν δὲν γνωρίζῃ τὴν συμμετοχήν του εἰς τὴν διαμόρφωσιν τοῦ ἐθνικοῦ μας πλούτου. Θὰ ἤθελον ἐπίσης νὰ ἠρώτων τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, τὴν γεωργικὴν κατανομὴν τῶν παραγομένων ποσοτήτων καὶ τοῦ πληθυσμοῦ τοῦ ἀσχολουμένου μὲ τὴν πατατοκαλλιέργειαν. Ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργός, διὰ τῶν ἰδίων του λόγων, παρεδέχθη, ὅτι τὸ θέμα ἦτο σημαντικόν. Διότι, πῶς εἶναι δυνατόν, κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν μίαν πλευράν, νὰ ὁμιλῆτε ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐντελῶς ἀσήμαντον καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ παραδέχεσθε ὅτι ἐνδεχομένη αὔξησις τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, νὰ δημιουργήσῃ καὶ νομισματικὴν ἀκόμη ἀνωμαλίαν; Διότι ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ὡμίλησε περὶ τοῦ τιμαρίθμου. Καὶ ἐρωτῶ: Γνωρίζετε πῶς καταρτίζονται οἱ τιμάριθμοι εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος; Ὑπάρχει καμμία διαφορὰ μεταξὺ ἀπολύτου καὶ σταθμικῆς συμμετοχῆς τῶν διαφόρων προϊόντων εἰς τὴν διαμόρφωσιν τῶν τιμαρίθμων; Καὶ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, ὅταν σεῖς ὁ ἴδιος προσδιορίζετε τὴν ποσοστιαίαν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου, κατὰ τὸν αʹ ἤ βʹ τρόπον, σᾶς παρακαλῶ, νὰ μοῦ εἴπητε, ποῖον τιμάριθμον λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν, τὸν σταθμικὸν τιμάριθμον ἤ τὸν ἀπόλυτον; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἴχατε δίκαιον, ὅταν ἐλέγατε ὅτι ἡ κατὰ 50 λεπτὰ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν ἀγγουριῶν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξήσῃ τὸν τιμάριθμον κατὰ 3 ἀριθμούς. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν τοιαύτην σας ἐκτίμησιν, ἐάν, πραγματικῶς, λαμβάνετε ὑπ’ ὄψιν αὐτὸν τὸν τιμάριθμον, νομίζω ὅτι θὰ συλληφθῆτε ὡς ἀγνοῶν βασικῶς τὸν τρόπον ἑρμηνείας τῶν οἰκονομικῶν φαινομένων καὶ αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἴπατε, προηγουμένως, ὅτι πρέπει νὰ εἴμεθα προητοιμασμένοι, ὅταν ἀνερχώμεθα εἰς τὸ βῆμα αὐτό, τότε θὰ ἔχῃ ἐφαρμογήν, πρῶτον εἰς ὑμᾶς, κύριε ὑπουργέ. (Χειροκροτήματα). Ἐπίσης θὰ ἤθελον νὰ παρατηρήσω, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπεν ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πατάτας ἦτο 5,60 καὶ ὅτι θὰ ἔφθανεν εἰς 9 δραχμάς, ἐὰν θὰ ἀπηγορεύετο ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγὴ τῆς πατάτας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ καταλάβω, κύριοι βουλευταί. Νομίζω καὶ ἐγὼ καὶ συμφωνῶ μὲ τοὺς ἄλλους ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι ἡ ὅλη προστασία, ἡ ὁποία παρεσχέθη εἰς τὸ προϊόν, ἦτο ἰσότιμος, ἰσόποσος μὲ τὸ ποσὸν τοῦ δασμοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπεβάλετο ἐπὶ τῆς εἰσαγομένης πατάτας, δηλαδὴ τῶν 52 λεπτῶν. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἐννοήσω, πῶς τοῦτο συμβιβάζεται κατὰ τὴν ἑξῆς λογικὴν σκέψιν. Ὁ ἐπὶ τῆς πατάτας δασμὸς εἶναι τῆς τάξεως τῶν 52 λεπτῶν κατ’ ὀκᾶν. Ἑπομένως ἐὰν δὲν ἐπετρέπετο ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τῆς πατάτας, ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς της δὲν θὰ ὑπερέβαινε τὸ ποσὸν τῶν δασμῶν, διότι ἄλλως, ἡ περαιτέρω εἰσαγωγή της θὰ ἦτο συμφέρουσα καὶ θὰ ἔφθανε τὴν ποσότητα ἐκείνην, ἡ ὁποία θὰ παρέσυρε τὴν τιμήν της περαιτέρω, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν περιθώρια περαιτέρω κέρδους. Ὅλα αὐτά, κύριοι, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν θὰ ἦτο μεγαλυτέρα τῆς τιμῆς τῆς ἐντοπίου παραγωγῆς, διότι, ἄλλως, ἡ εἰσαγωγὴ πατάτας δὲν θὰ ἦτο συμφέρουσα διὰ τὸν εἰσαγωγέα. Λυποῦμαι, πάρα πολύ, κύριοι, διότι ἡ ὅλη συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἐθεωρήθη ἀπὸ ὡρισμένους ἐκ τῶν ἀγορητῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ὡς ἕν μέσον ἐκμεταλλεύσεως κομματικῆς. Οὐδέποτε, οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ὑπεστήριξεν ὅτι οἱ ἀγρόται ἐγκατελείφθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τοὐλάχιστον ἐγὼ δὲν τὸ ὑπεστήριξα αὐτό. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα, ἦτο τὸ ἑξῆς: Ὅτι δὲν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐπιτρέπεται ἡ καλυτέρευσις τῆς ζωῆς τῶν καταναλωτῶν νὰ ἐπιπέσῃ εἰς τὰς 110.000 παραγωγῶν πατάτας, τόσον, ὥστε ἡ μείωσις τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν πατατοπαραγωγῶν νὰ ἐπέρχεται κατὰ 30 καὶ 40 τοῖς ἑκατόν.

§198Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἡ πατάτα εἶναι εἶδος ἐποχιακὸν καὶ δὲν εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀγορὰν πάντα εἰς τὰς αὐτὰς ποσότητας;

§199Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Μάλιστα.

§200Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἡ τιμή της διαμορφοῦται ἀναλόγως τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς πατάτας. Εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προβῇ εἰς τὴν ἐνέργειαν αὐτήν, εἰς τὴν ὁποίαν προέβη, μήπως ἀγνοεῖτε, ὅτι εἰς τὴν πατρίδα μας ἔχομεν ἔλλειψιν πατάτας καὶ ἐὰν καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐλάμβανε τὸ μέτρον αὐτό, ἡ ἐγχώριος πατάτα, μέχρι τῆς νέας παραγωγῆς, ἡ ὁποία ἐσημειώθη τώρα, δὲν θὰ εἶχε φθάσει τὰς 9 ἤ τὰς 10 δραχμάς; Ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν τὸν νόμον τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄτεγκτος, ἠμποροῦμεν νὰ ἀγνοήσωμεν τὰς ἑορτάς, ὅπως τοῦ Πάσχα, ὁπότε ἡ κατανάλωσις τοῦ εἴδους εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ κάθε ἄλλην ἐποχήν; Ἄς κρίνωμεν τὰ γεγονότα μὲ κάποιαν ἀνωτέραν ἀντίληψιν, διὰ νὰ τὰ ἐπισημάνωμεν καὶ διὰ νὰ καταλογίσωμεν τὰς εὐθύνας. Αὐτὸ θέλω ἀπὸ ὑμᾶς, ὁ ὁποῖος εἶσθε νέος ἄνθρωπος καὶ ἐδημιουργήσατε εἰς τὴν Βουλὴν μεγίστας ἐντυπώσεις, ὡς πρὸς τὴν ἱκανότητα καὶ εἰδικότητα περὶ τὰ θέματα αὐτά.

§201Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Εὐχαριστῶ πάρα πολύ, κύριε συνάδελφε, διὰ τὴν διακοπήν σας καὶ διὰ τὴν εὐμενῆ σας κρίσιν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε, νὰ σᾶς εἴπω τὸ ἑξῆς, παρὰ τὸν κίνδυνον, τὸν ὁποῖον διατρέχω πάλιν, νὰ κατηγορηθῶ ὑπὸ τοῦ κ. Γεροκωστοπούλου, ὅτι κάμνω φροντιστήριον. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ζητουμένης καὶ τῆς προσφερομένης ποσότητος. Ἡ διαφορὰ αὐτὴ εἶχε κριθῆ, ὅτι θὰ ὑπῆρχε ἀπὸ τὰ τέλη Νοεμβρίου παρελθόντος ἔτους μὲ ἀρχὰς Δεκεμβρίου. Διότι, ὅπως καλύτερον ἐμοῦ γνωρίζετε, τὸ ὅλον θέμα εἶχε δημιουργηθῆ πολὺ ἐνωρίτερον, ὅταν ἡ φθινοπωρινὴ παραγωγὴ ἦτο τόσον χαμηλὴ καὶ ἐπὶ πλέον ἐδημιούργησεν ἕν ἔλλειμμα μεταξὺ προσφερομένης καὶ ζητουμένης ποσότητος. Ἐκεῖνο, πάντως, τὸ ὁποῖον ὑπεστήριξα προηγουμένως, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἦτο ἀδύνατον ἡ τιμὴ τῆς πατάτας νὰ πάῃ εἰς τὰς 9 ἢ 10 δραχμάς, ἐὰν ἐπετρέπετο ἢ δὲν ἐπετρέπετο ἡ ἐλευθέρα εἰσαγωγή, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον. Ἡ ἰσορρόπησις μεταξὺ τῆς ζητουμένης καὶ τῆς προσφερομένης ποσότητος δὲν θὰ ἦτο λόγῳ τῆς ἀγορᾶς ἐκ τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν πατάτα τὴν εἰσαγομένην ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐφ’ ὅσον ἡ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ δὲν θὰ ἦτο μεγαλυτέρας τιμῆς. Διότι αὐτὸ μᾶς ἐνδιαφέρει. Διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ εἰσαγωγὴ πατάτας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν, ἡ τιμὴ ἐξωτερικοῦ θὰ πρέπει νὰ εἶναι μικροτέρα τῆς τιμῆς ἐσωτερικοῦ, τοὐλάχιστον κατὰ τὸ ποσὸν τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ τῶν 52 λεπτῶν. Ἐὰν δὲ ὑπάρχῃ ζήτησις πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἡ τοιαύτη ζήτησις θὰ ἀνέλθῃ μέχρι τοῦ σημείου ἐξισορροπήσεως τῆς τιμῆς ἐσωτερικοῦ, ἐπιβαρυνομένης ἐπὶ πλέον διὰ τῶν 52 λεπτῶν, διότι, ἄλλως, ἐὰν ἡ τιμὴ ἦτο μεγαλυτέρα, ἡ πατάτα θὰ εἰσήρχετο εἰς τοιαύτην ποσότητα, ὥστε ἡ τιμὴ τοῦ ἐξωτερικοῦ θὰ ἔπιπτεν. Πῶς λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ἐπωλεῖτο 5.60 μὲ τὰ 52 λεπτὰ ἀνεμένατε σεῖς νὰ φθάσῃ εἰς τὰς 9 καὶ 10 δραχμάς; Νομίζω ὅτι αὐτὸ εἶναι θέμα ἁπλῶν ἀριθμῶν. Περαιτέρω, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Ὅτι, βεβαίως, δέχομαι ὅτι οἱ παραγωγοὶ δὲν ἐζήτησαν πολλὰ πράγματα. Ἦτο, νομίζω, ἕνα θέμα, κατὰ κάποιον τρόπον, καλύψεως τῆς καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς των ἡ μὴ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ τῆς πατάτας. Δηλαδὴ ὅταν εἴχομεν τὴν παραγωγὴν τῶν γεωργῶν μας κατεστραμμένην ἀπὸ χιλίους δύο λόγους, νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ἔργον δικαιοσύνης νὰ ἀφήσωμεν νὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτοὶ μίαν ὡρισμένην αὔξησιν τῆς τιμῆς, ἡ ὁποία, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, δὲν θὰ ἐσήμαινεν ηὐξημένον εἰσόδημα, διότι ἡ καταστροφὴ τῆς παραγωγῆς των ἦτο πολὺ μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅσον ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται. Ἐπίσης, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει, εἶναι τὸ ἑξῆς. Κύριοι βουλευταί, ὅπως προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα, τὸ θέμα τῆς ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς τῆς πατάτας εἶχε δημιουργηθῆ ἀπὸ τὰ τέλη Νοεμβρίου καὶ τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου. Τότε, ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν Τιμῶν Κυριακοπούλου, εἶχεν ὑποδειχθῆ ἡ ἀνάγκη ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς 8.000 τόννων πατάτας περίπου. Καὶ γεννᾶται τὸ ἑξῆς ἐρώτημα: Διατί ἀπὸ τὰ τέλη Νοεμβρίου καὶ τὰς ἀρχὰς Δεκεμβρίου ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον διὰ νὰ καλύψῃ τὸ ἔλλειμμα τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ζητήσεως τῆς πατάτας; Εἶναι ὄντως περίεργον, κύριοι βουλευταί.

§202Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Προσδιώρισε τότε σταθερὰν τιμὴν λιανικῆς πωλήσεως τῆς πατάτας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Β. Βύζας).

§203Ι. ΜΠΟΥΤΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι τὸ ἑξῆς: Διατὶ ἐμεσολάβησεν αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα καὶ διατὶ ἐκ τῶν ὑστέρων ἔρχεται καὶ καταθέτει ἕνα νομοσχέδιον ἡ Κυβέρνησις, εἰς τὰς 17 Ἀπριλίου, ἐνῷ ἡ Βουλὴ εἶχεν ἀρχίσει νὰ συνεδριάζῃ ἀπὸ τὴν 3ην Ἀπριλίου; Ἀλλὰ συνέβη ἐδῶ καὶ τὸ ἑξῆς: Κύριοι βουλευταί, διὰ τῆς καταθέσεως τοῦ νομοσχεδίου, ἐδημιουργήθη τὸ ἑξῆς περίεργον φαινόμενον. Ὄχι μόνον ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου δὲν ἐδεσμεύθη ἀπὸ τὴν κατάθεσιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ διάστημα ἀπὸ 25ης — 28ης Μαΐου, ὅταν κατὰ τὴν ἰδικήν του κρίσιν ἡ τιμὴ τῆς πατάτας εἶχεν ὑποστῆ μίαν κάμψιν, εἶχε παύσει νὰ ἐγκρίνῃ τιμολόγια. Καὶ εἴχομεν πλέον τὸ ἑξῆς φαινόμενον, κύριοι βουλευταί: Νόμον ὁ ὁποῖος νὰ ἰσχύῃ, ἀπὸ τῆς καταθέσεώς του, πρὸς μίαν ὅμως κατεύθυνσιν, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῶν παραγωγῶν τῆς πατάτας, διότι τὸν κύριον ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου δὲν τὸν ἐδέσμευεν. Ἦτο ἕνα ἀπὸ τὰ περίεργα φαινόμενα τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἰς τὴν σύγχρονον πολιτικήν μας ζωήν. Κύριοι βουλευταί, νομίζω ὅτι τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν θὰ ψηφίσῃ κατὰ συνείδησιν ἐπάνω εἰς αὐτὸ τὸ ζήτημα. Ἕνα πρᾶγμα μόνον θὰ ἤθελα νὰ ἐπισημάνω ἐπὶ πλέον. Ὅτι δὲν εἶναι τόσον ἀσήμαντον τὸ θέμα καὶ φοβοῦμαι πάρα πολὺ μήπως αἱ ντομάτες τὰς ὁποίας ἀνέφερεν ὁ κύριος ὑπουργὸς δὲν στραφοῦν μὲν πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ἀλλὰ μόνον πρὸς μίαν κατεύθυνσιν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παπασπύρου ἔχει τὸν λόγον.

§205Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ἔχω σειρὰν νὰ ὁμιλήσω.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνω κατηγορηματικὴν δήλωσιν διὰ τὸ ζήτημα αὐτό, ὅτι δὲν θὰ ἐπιτρέψω παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§207Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκεῖνος ποὺ παραβαίνει τὸν Κανονισμὸν εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, διότι ἐγὼ ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ ὤφειλε νὰ μὲ ἐγγράψῃ ὁ ἐπὶ τῆς ἕδρας κ. Ἀντιπρόεδρος.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πάρα πολύ.

§209Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Μὴ λυπῆσθε καθόλου. Νὰ συνενοηθῆτε μὲ τὸν κ. Οἰκονομίδην ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἐπὶ τῆς ἕδρας.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.

§211Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι ἐγὼ νὰ προηγηθῇ ἐμοῦ ὁ κ. Μπακόπουλος.

§212Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον. Δὲν εἶναι δικαίωμα τοῦ Προέδρου νὰ μὴ μὲ ἐγγράψῃ. Ὅποιον θέλει θὰ γράφῃ ὁ Πρόεδρος;

§213ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ταλαιπωρούμεθα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§214Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀφήσατέ με νὰ ὁμιλήσω.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θέλετε νὰ ἐγγραφῆτε; Εὐχαρίστως σᾶς γράφω.

§216Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀναγνωρίζετε δηλαδὴ τὸ σφᾶλμα τοῦ Προεδρείου, ὅπως καὶ ἐγὼ ἀνεγνώρισα τὸ σφάλμα τὸ ἰδικόν μου προχθές.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπω ὅτι δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος.

§218Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ δι’ αὐτὸ παραπονοῦμαι. Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει τὸ ὅτι δὲν εἶσθε σεῖς ἐπὶ τῆς ἕδρας ὅταν ἐζήτησα τὸν λόγον.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς λέγω ὅτι δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος, πῶς ἐπιμένετε;

§220Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς παραπονοῦμαι.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἂν τὸ θέτετε ἔτσι τὸ ζήτημα εἶμαι ὑποχρεωμένος — καὶ λυποῦμαι διότι ἀπευθύνομαι πρὸς ἕνα διακεκριμένον συνάδελφον — νὰ σᾶς εἴπω ὅτι θὰ ἐφαρμόσω τὸν Κανονισμόν. Ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν εἶσθε ἐγγεγραμμένος εἰς τὸ σημείωμα τὸ ὁποῖον ἔχω, ἄλλως θὰ σᾶς ἔδιδα τὸν λόγον.

§222Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§224Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅταν κύριε Πρόεδρε, ζητῆται ὁ λόγος ἀπὸ τοὺς κυρίους συναδέλφους, δὲν καταβάλλεται ἡ δέουσα προσοχὴ νὰ τηρῆται οὔτε αὐτὴ κἂν ἡ σειρά. Ἓν τοιοῦτον ἄτοπον νομίζω ὅτι παρετηρήσατε καὶ ὅτι εἴδατε ὅτι ἐνῷ ἤμουν ὁ πρῶτος νὰ ὁμιλήσω ἀπόψε, ἐν τούτοις, μέσα εἰς τὴν σειρὰν αὐτὴν ἤμουν τελευταῖος. Εἰδικῶς διὰ τὸν κ. Μπακόπουλον συνέβη τὸ ἑξῆς: Ἐζήτησε τὸν λόγον καὶ μάλιστα ἐντόνως καὶ εἶπον καὶ ἐγὼ ὅτι ὁ κ. Μπακόπουλος ζητεῖ τὸν λόγον. Καὶ ἐπειδὴ δὲν ἤκουσε πάλιν ὁ κ. Προεδρεύων, συνέστησα εἰς τὸν κ. Μπακόπουλον νὰ ζητήσῃ τὸν λόγον ἐκ δευτέρου.

§225Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δέχομαι ἐγὼ νὰ ὁμιλήσῃ εἰς τὴν σειράν μου ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ νὰ ὁμιλήσω ἐγὼ μετὰ ταῦτα.

§226ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε κ. Μπακόπουλε.

§227Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καίτοι ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου διαρκεῖ μόνον δύο ἡμέρας, προχθὲς καὶ σήμερον, προεκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν τῆς Κυβερνήσεως, ὄχι τῆς Συμπολιτεύσεως ἐν τῷ συνόλῳ της, διότι οἱ συνάδελφοι τῆς Συμπολιτεύσεως ἔλαβον τὸν λόγον κατὰ τὰς δύο ἡμέρας τῆς συζητήσεως καὶ ἐπέκρινον τὸ νομοσχέδιον. Ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἐθεωρήσαμεν ὅτι ἐκπληροῦμεν καθῆκον ὄχι μόνον ἔναντι τῶν συμπολιτῶν μας, τῶν ἐκλογικῶν περιφερειῶν μας, ἀλλὰ καὶ ἔναντι τοῦ συνόλου τοῦ λαοῦ, τοῦ συνόλου τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, ὑποστηρίζοντες ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι βλαβερὸν διὰ τὸ σύνολον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, διὰ τὸ σύνολον τῆς καταναλώσεως, διὰ τὸ σύνολον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ἡ κρίσις ἡμῶν αὕτη δὲν ἐστηρίζετο εἰς τὰς ὑποκειμενικὰς ἡμῶν ἀντιλήψεις μόνον. Ἐστηρίζετο καὶ εἰς ἀπεγνωσμένας ἐκκλήσεις τοῦ ὠργανωμένου γεωργικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ἐκπροσωπουμένου ὑπὸ τῶν Ἑνώσεων Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, οἱ ὁποῖοι καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς ἡμᾶς ἀπηύθυνον τηλεγραφικὰς ἐκκλήσεις διὰ τὴν καταψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ἐκφράζουν αἱ ὀργανώσεις τὴν ἀγωνίαν καὶ τὴν ἀπελπισίαν τοῦ γεωργικοῦ κόσμου. ᾘσθάνθην λύπην βαθεῖαν ὅταν ἤκουσα τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ ἐκφέρῃ τὴν ὕβριν καὶ κατὰ τοῦ Σώματος ἐν τῷ συνόλῳ του καὶ καθ’ ἡμῶν προσωπικῶς, ὅτι αἱ κεφαλαὶ ἡμῶν, συζητούντων τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἶναι ἄξιαι νὰ δεχθοῦν ριπτομένας ντομάτας.

§228Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Αὐτὸ τὸ εἶπεν ὁ κ. Γρηγορίου.

§229Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Τὴν ὕβριν αὐτὴν καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς ἄτομον τὴν ἀποκρούω. Νὰ ἐπιστραφῇ ἐκεῖ ποὺ ἀνήκει. Ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς ἂς κρίνῃ εἰς ποίους ἀνήκει.

§230Μ. ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ. Εἰς τὸν κ. Γρηγορίου ποὺ τὴν εἶπε.

§231Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀνήκει εἰς ἡμᾶς ποὺ προστατεύομεν μετὰ θέρμης καὶ πίστεως, ἐὰν θέλετε ἀκόμη καὶ μετὰ πείσματος τὰ συμφέροντα τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν τῆς Ἑλλάδος, ἢ ἀνήκει ἀντιθέτως εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι τὴν προστασίαν αὐτὴν τὴν θεωροῦν ἀναξίαν λόγου, εἰς ὅσους τὴν θεωροῦν ὡς ἀξίαν τομάτας ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν ἀντιθέτως φρονούντων; Ὁ ἐκπροσωπῶν τὴν Κυβέρνησιν κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς προηγουμένην παρατήρησίν μου πρὸς τὸν Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ὅτι ζητῶ τὸν λόγον κυρίως διὰ νὰ διαμαρτυρηθῶ κατὰ τῆς ὕβρεως ταύτης, ἀπέφυγε νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τοῦ λόγου του καὶ νὰ ζητήσῃ συγνώμην ὅπως ἦτο ἀνδρικόν.

§232Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὁμολογῶ ὅτι δὲν εἶπον τοιοῦτόν τι.

§233Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶχε τὴν ἰδέαν νὰ τὴν ρίψῃ εἰς τὸν συνάδελφον κ. Γρηγορίου. Δὲν δύναται ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ ἐὰν ὄντως ὁ κ. Γρηγορίου τὸ εἶπε. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ γνωρίζῃ ἐὰν τὸ εἶπε καὶ ὑπὸ ποῖον τύπον τὸ εἶπε. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζει ἡ Βουλὴ καὶ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ πληροφορηθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, εἶναι ὅτι τὴν ὑπεράσπισιν τὴν ἰδικήν μας ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῶν πτωχῶν γεωργῶν, ἡ Κυβέρνησις μὲ τόν ἐπισημότερον τρόπον σήμερον ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ τοῦ στόματος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀξίαν λιθοβολισμοῦ διὰ τομάτας. Κύριοι βουλευταί, συνήθισα νὰ μὴ ἀπασχολῶ συνεχῶς τὴν Βουλὴν καὶ ὅταν ἀνέρχωμαι εἰς τὸ βῆμα νὰ κρατῶ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος εἰς τὸ ὁποῖον ἀναμιγνύομαι εἰς ἀνώτερον ἐπίπεδον. Καὶ ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἤλεγξα τὸν νομοθέτην ἀπὸ ἀπόψεως νομικῆς, ἀπὸ ἀπόψεως οὐσιαστικῆς καὶ ἀπόψεως πολιτικῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις σήμερον διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἐκτὸς νόμου ἐνέργειάν της ἐπὶ τῇ βάσει τῆς θεωρίας τῆς θεμιτῆς παρανομίας. Θεωρίας ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη κατὰ τὸ πρῶτον κατὰ τὴν πολεμικὴν περίοδον ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τῆς Γαλλίας καὶ ἔχει ἐπανειλημμένως ἐφαρμοσθῆ καὶ ἀπὸ τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι ἀντικείμενον μελέτης καὶ ἀναπτύξεως εἰς ἐπιστημονικὰ ξένα καὶ Ἑλληνικὰ συγγράμματα καὶ ἑπομένως οἱοσδήποτε μυκτηρισμός, οἱαδήποτε ἔρευνα τῆς θεωρίας αὐτῆς θὰ εὑρίσκετο ἔξω τῆς νομικῆς γνώσεως, ἔξω τῆς νομικῆς πραγματικότητος. Τὴν ἐπεκαλέσθη ἡ Κυβέρνησις πρὸς δικαιολογίαν τῶν μέτρων ποὺ ἔλαβε. Ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον τῆς θεωρίας αὐτῆς; Εἶναι ὅτι εἰς ἐξαιρετικὰς περιπτώσεις, ὅταν τὸ γενικὸν συμφέρον εὑρίσκεται ἐν συγκρούσει πρὸς τὸν γραπτὸν νόμον, δύναται ἡ Διοίκησις, δύναται ἡ ἐκτελεστικὴ ἐξουσία νὰ ἐκδώσῃ πράξεις ἀντιβαινούσας πρὸς τὸν κείμενον νόμον. Ἡ κρίσις ὅμως, τοῦ ἂν ὄντως συντρέχουν τὰ πραγματικὰ περιστατικὰ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ ἀνήκει εἰς τὸν ἁρμόδιον κριτήν, δηλαδὴ τὴν Βουλὴν καὶ τὰ Δικαστήρια. Καὶ ἀπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως ὑπεστηρίξαμεν ὅτι δὲν συντρέχουν τὰ πραγματικὰ περιστατικά. Διότι ἀπεδείξαμεν, ὅπως πιστεύομεν ὅτι ἀπεδείξαμεν, ὅτι ἡ παραγωγὴ πατάτας ὑπῆρξεν ἐπαρκής, ὑπερεπαρκὴς διὰ τὴν κατανάλωσιν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν εἶπεν ὅτι ἡ παραγωγὴ ἦτο ἐλλειπὴς κατὰ 10.000 τόννους. Καὶ ἐρωτᾶται, ἀνεξαρτήτως τῆς ἐπιπτώσεως ποὺ θὰ ἔχῃ ἐπὶ τοῦ τιμαρίθμου ἡ μικρὰ αὐτὴ ποσότης τῶν 10.000 τόννων, ἦτο τόσος ὁ κίνδυνος τοῦ γενικοῦ συμφέροντος, ὥστε διὰ 10.000 τόννους πατάτας νὰ παραβῶμεν καὶ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς νόμους; Ὁ ἕνας ὑπουργὸς νὰ διατάσσῃ τοῦτο, ὁ ἄλλος ὑπουργὸς νὰ τὰ ἀναιρῇ καὶ νὰ τὸ ἀγνοῇ μόνον ὁ ὑπεύθυνος ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἠλέγξαμε τὴν Κυβέρνησιν ἀπὸ ἀπόψεως πολιτικῆς, ὅτι δὲν ἀπέδωσε τὴν δέουσαν πολιτικὴν σημασίαν εἰς τὸ θέμα καὶ ἐνόμισε ὅτι πρόκειται περὶ μιᾶς παρωνυχίδος. Καὶ εἶπεν ἀκόμη, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν ὑπῆρχε λόγο νὰ γίνῃ τόση συζήτησις ἐπὶ ἑνὸς τόσον ἁπλοῦ θέματος καὶ ὅτι ἐφαντάζετο ὅτι τὸ νομοσχέδιον θὰ ἐψηφίζετο χωρὶς συζήτησιν. Ἀκούσατε κύριοι βουλευταί, τί θὰ ἐγίνετο ἐὰν ἡμεῖς ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ οἱ ἀξιότιμοι βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι καταπολέμησαν τὸ νομοσχέδιον, δὲν ἔκαμε τὸν ἀγῶνα ποὺ ἔκαμε. Θὰ ἐψηφίζετο τὸ νομοσχέδιον μὲ διάρκειαν μέχρι 30ῆς Ἰουνίου, μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς παραγράφου 3, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ κάμουν ὅ,τι θέλουν εἰς τὸ μέλλον. Αὐτὸ θὰ ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα ἐὰν δὲν ἦτο ὁ ἀγών μας καὶ τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν τῆς Συμπολιτεύσεως, ἐκείνων δηλαδὴ ποὺ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἐχαρακτήρισεν ὡς ἀξίους τομάτας. Δὲν ὑπεχώρησε, λοιπόν, εἰς φιλαγροτικὰ αἰσθήματα ἡ Κυβέρνησις, δεχθεῖσα τὴν ἰσχὺν τοῦ νόμου μέχρι τῆς 15ης Ἰουνίου ἢ τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 3. Ἡ βία τῆς πιέσεως τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ τῶν συμπολιτευομένων βουλευτῶν, οἱ ὁποῖοι τὸ κατεπολέμησαν, ἠνάγκασε τὴν Κυβέρνησιν νὰ αἰσθανθῇ τὸ σφάλμα της καὶ νὰ δεχθῇ τὴν προθεσμίαν τῆς 15ης Ἰουνίου καὶ ἀπαλείψῃ τὴν παράγραφον 3. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ ἀντικρούσῃ καὶ νομικῶς τὸ θέμα, ὅτι ἡ παράγραφος 3 εἶναι συνταγματικῶς ὀρθή, ἂς μάθῃ ὅτι εἶναι ὁ μόνος νομικὸς εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει τοιαύτην ἄποψιν. Τὸ ἄρθρον 59 τοῦ Συντάγματος, εἶναι σαφές. Ἀπαλλαγὴ ἀπὸ φορολογίας, ἐξαίρεσις ἀπὸ φορολογίας, δὲν εἶναι δυνατή, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ εἶναι ἀντικείμενον νομοθετικῆς ἐξουσιοδοτήσεως. Καὶ μᾶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μειδιῶν, ὅτι, κύριοι, ἀπαλλαγὴ εἶναι ἐὰν ἀπαλλάξω προσωπικῶς τὸν αʹ, ἐὰν ἐξαιρέσω προσωπικῶς τόν βʹ Τοῦ ἀπαντῶ, ὅτι ἐὰν ὁ νόμος, ἐὰν τὸ Σύνταγμα—δηλαδή, ἤθελε νὰ ἔχῃ τό ἄρθρον 59 τοιαύτην ἔννοιαν, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὁμιλῇ περὶ ἐξαιρέσεως, ἀλλὰ περὶ ἀπαλλαγῆς καὶ ἐξαιρέσεως. Ἔχω νὰ ὑπομνήσω εἰς τὸν εἰσηγητὴν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἐπίλεκτον συνάδελφον νομικῶς, ὅτι ἐὰν τοιαύτη ἦτο ἡ ἐνέργεια τῆς Κυβερνήσεως, ἐὰν δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐξήρῃ προσωπικῶς τὸν αʹ ἢ τὸν βʹ, ἀπήλλασσε εἰδικῶς τὴν αʹ ἢ βʹ ὁμάδα πολιτῶν ἀπὸ οἱασδήποτε φορολογίας, δὲν θὰ διέπραττε παράβασιν τοῦ ἄρθρου 59 ποὺ διέπραττε παράβασιν τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὴν ἰσότητα ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἔναντι τῶν νόμων. Εἶναι ρητὴ διάταξις. Οἱ Ἕλληνες εἶναι ὅλοι ἴσοι ἔναντι τῶν νόμων. Ἐκείνην τὴν διάταξιν θὰ παρεβίαζε. Κύριοι βουλευταί, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Θ. Τσᾶτσος, εἶπεν ὅτι πρέπει νὰ καταψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς μία ἐκδήλωσις ἐξάρσεως τοῦ νομοθετικοῦ Σώματος, ὅτι δὲν ἀνέχεται τοιούτου εἴδους νομοθετικὰς πράξεις, ἀπέναντι τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Ὑποθέσατε ὅτι αὔριον, εἴμεθα ἡμεῖς οἱ κυβερνῶντες, — ἐν τῇ φύσει τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ εἶναι ἡ ἐναλλαγὴ προσώπων καὶ Κυβερνήσεων — καὶ διαπράξωμεν ἄλλην τοιαύτην ἀνωμαλίαν, θὰ ἐλεγχθῶμεν. Καὶ ἐὰν ἀπαντήσωμεν, μὴ μιμούμεθα σᾶς, θὰ εἴμεθα ἐν ἀταξίᾳ. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἀπαντήσωμεν αὐτό, ἐὰν δὲν διακρινόμεθα, ὅπως εἶπεν καὶ πρὸ ὀλίγου, ἀπὸ ἕνα ἀνώτερον πνεῦμα καὶ συζητήσεων καὶ διοικήσεως καὶ διακυβερνήσεως τοῦ τόπου. Ὅταν ὡμίλησα πρώτην φοράν, ἐτάχθην ἀνεπιφυλάκτως ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἔκαμα τὴν αὐτὴν ἐπιφύλαξιν, ὅτι, ἐὰν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς δὲν θελήσῃ νὰ καταψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, τοὐλάχιστον νὰ γίνῃ ὁ περιορισμὸς τῆς ἰσχύος αὐτοῦ μέχρι τῆς 15ης Ἰουνίου καὶ νὰ ἀπαλειφθῇ ἡ παράγραφος 3. Αὐτὸ τὸ ὑπεστήριξα ὡς ἐλάχιστον ὅριον. Ἐφόσον ὅμως ἐζητήθη ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τοῦ θέματος, ἀναλαμβάνω τὴν εὐθύνην τῆς καταδικαστικῆς διὰ τὸ νομοσχέδιον ψήφου μου, ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι ἡ ψῆφος μου θὰ τύχῃ τῆς ἐπιδοκιμασίας ὄχι μόνον τῶν συμπολιτῶν μου πατατοπαραγωγῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς εὐρυτέρας μάζης τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν νὰ κρίνουν καὶ ἡμᾶς καὶ τοὺς ἄλλους καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν, διὰ νὰ ἀναλάβῃ ἕκαστος τὴν εὐθύνην του, νὰ ἔχῃ μεθαύριον νὰ δώσῃ λόγον εἰς τοὺς ἀγρότας συμπολίτας του, ποῖοι τὸν ὑπερήσπισαν, καὶ ποῖοι τὸν κατεδίκασαν. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§234ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Στεφανίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§235Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐκφράζω τὴν βαθείαν λύπην μου διότι ἐκ μέρους μερικῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ἐκ μέρους τῶν εἰσαγαγόντων τὸ νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλὴν ἀξιοτίμων κ. κ. ὑπουργῶν, ἐξεδηλώθη καὶ προχθές, Δευτέραν, καὶ σήμερον μία ἔντονος δυσφορία καὶ θὰ ἠμποροῦσα νὰ εἴπω καὶ ἀγανάκτησις διὰ τὴν παράτασιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Σημειώσατε δὲ ὅτι εἶναι τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συζητεῖται εὐρύτερον κάπως εἰς τὴν Βουλὴν. Ἡ ἰδία ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐπὶ ἄλλων νομοσχεδίων εἴτε τυπικοῦ χαρακτῆρος ἢ καὶ οὐσιαστικοῦ περιεχομένου, ἀλλὰ μὴ παραβλαπτόντων τὸ κοινὸν συμφέρον, ἡ ἰδία ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔστερξεν εἰς τὴν ἄμεσον, ὡς κατεπειγόντων νομοσχεδίων, ὑπερψήφισιν. Καὶ εἶναι ἡ μοναδικὴ φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν πράγματι ἡ Ἀντιπολίτευσις —καὶ εἶναι πρὸς τιμήν της— ἐπετέλεσεν ἔργον καὶ γόνιμον καὶ καρποφόρον εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοναδικὴ περίπτωσις συζητήσεως νομοσχεδίου, κατὰ τὴν ὁποίαν πράγματι ἐκδηλοῦται μετὰ σφοδρότητος τινὸς ἡ ἀντίθεσις τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος κάθεται εἰς τὴν θέσιν τῆς Δημοκρατικῆς πτέρυγος. Λέγω ὅτι εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ πολιτικοῦ αὐτοῦ κόσμου ὅτι ἀντιτίθεται σφοδρῶς ἐναντίον ἑνὸς τοιούτου κυβερνητικοῦ μέτρου, διότι ἔπειτα ἀπὸ μίαν διορατικὴν ἐκδήλωσιν ἀπόψεων, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν, ἀπὸ ἀξιοτίμους συναδέλφους ὅλων τῶν ἀποχρώσεων τῆς Βουλῆς, ἦλθεν ἡ ὥρα διὰ νὰ τύχουν ἐμπράκτου ἐφαρμογῆς αὐταὶ αἱ διορατικαὶ ἀπόψεις. Καὶ ἔχομεν πρὸ ἡμῶν ἓν νομοσχέδιον τῆς ἀσκουμένης κυβερνητικῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς καὶ συγκεκριμένως μίαν ἔτσι μὲ τόσην ἐλευθεριότητα δεδομένην ἀτέλειαν εἰσαγωγῆς, ἄνευ καταβολῆς δηλαδὴ δασμοῦ, γεωμήλων, εἴδους πράγματι πρώτης ἀνάγκης. Κύριοι βουλευταί, εἶναι φανερόν, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ συσχετιζόμενον καὶ ὀρθῶς μὲ τὴν κακομεταχείρισιν, ὡς ἠδυνάμην νὰ εἴπω, ἢ μᾶλλον μὲ τὴν ἔλλειψιν προστασίας ἄλλων ἀγροτικῶν προϊόντων, ὅπως ἐλέχθη ἀπὸ ἀξιότιμον συνάδελφον, βάμβακος, φασολίων, ὀρύζης καὶ ἄλλων εἰδῶν, ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου ἀντικατοπτρίζοντος τὴν πολιτικήν της, πλήττει τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀντετάχθη ἡ Ἀντιπολίτευσις, ἡ ὁποία — ἂς τὸ ἀκούσῃ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς καὶ ἡ Κυβέρνησις — ἐπετέλεσεν ἔργον γόνιμον καὶ καρποφόρον. Διότι ἐνῷ εἰσήχθη νομοσχέδιον μὲ περιεχόμενον μακρᾶς χρονικῆς διαρκείας ἰσχύος τῆς ἀτελείας καὶ νομοσχέδιον περιέχον παράγραφον ἐξουσιοδοτήσεως νομοθετικῆς εἰς μίαν ἐπιτροπὴν ἐξ ὑπουργῶν διὰ νὰ παρέχῃ ἐπ’ ἄπειρον αὐτὴν τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν, πρὸς κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀθέμιτον πλουτισμὸν μεγάλων οἰκονομικῶν παραγόντων τῆς χώρας, μεγαλεμπόρων εἰσαγωγέων ἐπὶ βλάβῃ καὶ θυσίᾳ τῶν συμφερόντων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἐν τούτοις, λέγω, κ. βουλευταί, καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην αὐτὴν περίπτωσιν, ἡ Κυβέρνησις ἐνῷ εἰσήγαγε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ τοιοῦτον περιεχόμενον ἄνευ τροποποιήσεώς του κατὰ τὴν ἔναρξιν τῆς συζητήσεως εἰς τὴν Βουλήν, μετὰ τὴν ὁμιλίαν καὶ τὴν σφοδρὰν ἀντίθεσιν κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐκ μέρους πολλῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν περίπου 10 τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἡ Κυβέρνησις μόνον τότε — ἀποδεικνύεται ἐκ τῶν ἐπισήμων Πρακτικῶν τῆς Βουλῆς — ἡ Κυβέρνησις μόνον μετὰ τὸ πέρας τῶν λόγων καὶ τῶν ἀγορεύσεων 10 βουλευτῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, οἱ ὁποῖοι ἐξέθηκαν ἀπόψεις βαρυσημάντους διὰ τὸ μέγα, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θέμα, τὸ ὁποῖον ἦλθεν εἰς τὴν Βουλήν, ἔστω καὶ ἂν ἀποτελῇ πτυχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ προβλήματος, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν λέγει ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη κατὰ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ἀπαλείψῃ τὴν παράγραφον 3, διὰ τῆς ὁποίας παρείχετο αὐτῇ ἡ ἀπεριόριστος ἐλευθερία ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐπ’ ἄπειρον καὶ ἐπιπροσθέτως νὰ περιορίσῃ τὸν χρόνον. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία πρὸ μικροῦ εἰς διακοπὴν διὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἰσχυρίσθη ὅτι πράγματι κατὰ μὲν τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου δὲν εἶχε συγκεντρώσει ἐπαρκῆ στοιχεῖα, ἀλλὰ τὰ συνεκέντρωσε βραδύτερον, τότε εἶχεν ἡ Κυβέρνησις ὑποχρέωσιν καὶ μάλιστα ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν προχθὲς τὴν Δευτέραν, ὅταν τὸ νομοσχέδιον ἤρξατο συζητούμενον εἰς τὴν Βουλήν, τότε νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν. Εἴχατε ὑποχρέωσιν, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν εἴχατε συγκεντρώσει στατιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα σᾶς ἔπειθαν ὅτι πράγματι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ εἶναι ἱκανὴ νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς καταναλώσεως, ὠφείλατε εἰς τὴν Βουλὴν προκαταβολικῶς, πρὸ πάσης συζητήσεως, νὰ διαγράψετε τὴν παράγραφον 3 καὶ νὰ περιορίσετε τὸν χρόνον εἰσαγωγῆς. Ἀλλὰ ἀφήσατε ἔπειτα ἀπὸ σφοδρὰν ἐπίθεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν χειρονομίαν ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὑφιστάμενοι τὴν πίεσιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Συνεπῶς ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην καὶ λυποῦμαι, κύριοι βουλευταί, διότι ὁ ὁμιλῶν πρὸς ὑμᾶς βουλευτής, καὶ εἰς ἄλλας Βουλὰς ἐκθέσας πάντοτε τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ προβλημάτων καιρίων τῆς Χώρας, μετὰ σεμνότητος καὶ εὐπρεπείας, ἐγένετο διὰ πρώτην φορὰν στόχος ἐπιθέσεως ἐκ μέρους ἀξιοτίμων συναδέλφων ἐν τῇ Συμπολιτεύσει καὶ μελῶν κατὰ ἄλλα φιλτάτων τῆς Κυβερνήσεως. Λυποῦμαι δι’ αὐτὸ διότι θὰ ἐνθυμίσω ὅτι συνέβη ἕνα καταπληκτικὸν εἰς αὐτὴν τὴν αἴθουσαν. Ἐνῷ εἶναι ἐγγεγραμμένοι βουλευταὶ νὰ ὁμιλήσουν ἐπὶ τοῦ ἰδίου θέματος, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις προέβη εἰς αὐτὴν τὴν παραχώρησιν τοῦ περιορισμοῦ τοῦ χρόνου καὶ τῆς ἀπαλείψεως τῆς παραγράφου 3, ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος ἢ μᾶλλον ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Βουλῆς, ὁ κατέχων τὴν Προεδρικὴν ἕδραν, ἠρώτησε τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον. Τότε ἀκριβῶς, τὴν στιγμὴν ἐκείνην, ὡς εἷς ἐκ τῶν ἐγγεγραμμένων καὶ ἀντιτιθεμένων ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου, ἐζήτησα τὸν λόγον καὶ ἀντετάχθην εἰς τὴν ψήφισιν αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος ἐχρειάσθη ἓν τέταρτον τῆς ὥρας διὰ νὰ πεισθῇ ὅτι ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς θεσπίζει διάταξιν καθ’ ἣν κατὰ τὴν συζήτησιν καὶ ψήφισιν νομοσχεδίων, οὐδέποτε τὰ νομοσχέδια ψηφίζονται ἐξ ἀπίνης, ἀλλὰ ὅταν ἐξαντληθῇ ὁ πίναξ τῶν ἐγγεγραμμένων νὰ ὁμιλήσουν βουλευτῶν. Καὶ ἐπέμεινα, βοηθηθεὶς ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Ἀλλαμανῆν καὶ ἔτσι ὁ κ. Πρόεδρος ἐδέχθη νὰ παραταθῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ εἶμαι ὑποχρεωμένος, τερματίζων τὸν λόγον μου ......

§236ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ σᾶς διακόψω καὶ νὰ δώσω τὴν ἀπάντησιν. Εὐθὺς ὡς μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον καὶ εἶδα ὅτι καὶ ἄλλοι συνάδελφοι ἦσαν ἐγγεγραμμένοι, σᾶς ἐπέτρεψα καὶ σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Ὅταν ἐζήτησα ἀπὸ τὴν Βουλὴν νὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν εἶναι δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἐνόμιζα ὅτι κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι ἀπεδέχθη τὰς τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἡ Ἀντιπολίτευσις ἐζήτει, ἐνόμιζα ὅτι εἶχα ὑποχρέωσιν νὰ ἐρωτήσω τὸ Σῶμα ἐὰν ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν ὡς τοῦτο ἐτροπολογήθη. Καὶ ἡ Βουλὴ μοῦ ἀπήντησε ναί. Τότε ἠγέρθητε τῆς θέσεώς σας καὶ μοῦ ἐζητήσατε τὸν λόγον, καὶ σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον. Δὲν βλέπω λοιπὸν ὅτι τὸ Προεδρεῖον παρέβη τὸν Κανονισμόν. Αὐτὰ εἰς ἀπάντησιν τῶν ὅσων εἴπατε.

§237Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι δι’ αὐτὴν τὴν ἐξήγησιν τὴν ὁποίαν παρέχετε εἰς τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα, διότι εἶναι παρόντες ἀξιότιμοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀντελήφθησαν ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἐζητήσατε τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, πολλοὶ βουλευταὶ ἀντετάχθημεν καὶ ἐπιμείναμεν ὅτι δικαιούμεθα νὰ ὁμιλήσωμεν, καὶ κατόπιν μακροῦ ἀγῶνος ἐδέχθητε νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις. Καὶ διεπράξατε καὶ ἕτερον σφάλμα, ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε. Ὅτι καθ’ ἣν στιγμὴν ἐτερμάτισα τὸν λόγον μου καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου ἀπήντησεν εἰς ἐμέ, ἀντὶ νὰ περιορισθῇ εἰς τὴν ἀντίκρουσιν τῶν ἐκτεθεισῶν ἀντιθέτων ἀπόψεών μου, προέβη εἰς ἀνεπίτρεπτον ἐν τῇ Βουλῇ χαρακτηρισμὸν περιλαμβανόμενον εἰς τὰ ἐπίσημα Πρακτικά, εἰς τὰ ὁποῖα ἀναφέρεται ὅτι ὁ κ. Στεφανίδης ἀδιαφορῶν τελείως διὰ τὰ συμφέροντα τῶν πατατοπαραγωγῶν καὶ τὴν βελτίωσιν τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος των, λαμβάνει μίαν θέσιν ἀνεξήγητον εἰς τὴν Βουλήν. Καὶ ἐζήτησα ἀπὸ τόν ἀξιότιμον κ. Πρόεδρον, ἐπὶ προσωπικοῦ θέματος νὰ μοῦ δώσῃ τὸν λόγον νὰ ἀπαντήσω παραχρῆμα ἐπὶ τῶν ἀνωτέρω ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ λεχθέντων εἰς βάρος μου, καὶ ὁ κ. Πρόεδρος καὶ πάλιν ἠρνήθη καὶ διέκοψεν ἀμέσως τὴν συνεδρίασιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ διαμαρτυρηθῶ ἐντόνως, ὄχι μόνον διὰ τοὺς ἐξενεχθέντας αὐτοὺς ἀπαραδέκτους καὶ ἀδικαιολογήτους χαρακτηρισμοὺς, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν τρόπον καθ’ ὃν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου καὶ ἀπέναντι ἄλλων συναδέλφων ἐν τῇ Βουλῇ διεξάγει μὲ τὸν τρόπον ποὺ ἀντιλαμβάνεται τὴν συζήτησιν. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν ὤφειλε νὰ ἀντικρούσῃ ἁπλῶς τὰς ἀντιθέτους ἐκτεθείσας ἀπόψεις. Καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νομίζω, κύριοι βουλευταί, ὅτι τὸ συντρέχον ἐλαφρυντικόν, τῆς ἐλλείψεως ἐπαρκοῦς κοινοβουλευτικῆς πείρας δὲν εἶναι ἱκανὸν νὰ δικαιολογήσῃ μίαν τοιαύτην αὐταρχικὴν καὶ περιφρονητικὴν στάσιν ἀπέναντι βουλευτῶν ὅπως καὶ ἀπέναντι τοῦ κ. Κωστοπούλου εἰς προηγηθεῖσαν διακοπήν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δικαιολογήσω τὴν στάσιν αὐτὴν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, εἰς τὸν ὁποῖον, ὡς μέλος αὐτῆς τῆς Βουλῆς πρὸς τὴν ὁποίαν τρέφω βαθύτατον σεβασμὸν πρὸς τὸ πολίτευμα καὶ τὸν κοινοβουλευτισμόν, ὑπομιμνήσκω ὅτι τὰ ἀνώτατα ἀξιώματα ἐν τῇ πολιτείᾳ ἐπαυξάνουν τὰς εὐθύνας τῶν δημοσίων ἀνδρῶν. Τερματίζων τὸν λόγον μου, κύριοι βουλευταί, ἔχω ὑποχρέωσιν, διότι ἐδικαιώθην ἐκ τῶν ὑστέρων μὲ τὴν ἐπιμονήν μου νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, δικαιοῦμαι νὰ ἀντλήσω τὸ συμπέρασμα ἐκ τῆς συζητήσεως, ὅτι ἦλθεν εἰς τὴν Βουλὴν ἕνα μεγάλο καὶ ἐπίκαιρον θέμα τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τῆς καταπολεμήσεως τῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία τείνει εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν μεγάλων οἰκονομικῶν συμφερόντων καὶ ταὐτοχρόνως πλήττει τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Εἰς τὰς περιστάσεις αὐτὰς κατεβλήθη προσπάθεια ἐκ μέρους τῶν ἀξιοτίμων κ. κ. ὑπουργῶν προχθὲς νὰ ἐμφανίσουν τὴν Ἀντιπολίτευσιν ὡς ἔχουσαν σύμπτωσιν γνωμῶν μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ εἰς τὰς περιστάσεις αὐτὰς ἐξεδηλώθη ἐπιμόνως ἡ ἀντίθεσίς μας καὶ ἐδηλώθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι ἀποκλειστικῶς ὑπεύθυνος διὰ τὴν λῆψιν τῶν ἀντιαγροτικῶν αὐτῶν μέτρων καὶ θὰ δώσῃ μίαν ἡμέραν λόγον τῆς πράξεώς της (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§238Ν. ΜΑΡΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπ.). Ἐφ’ ὅσον θέλετε, κύριε συνάδελφε, νὰ σᾶς ἀπαντήσω οὐσιαστικῶς ἐπὶ τῆς προηγουμένης ἀγορεύσεώς σας, σᾶς πληροφορῶ τὸ ἑξῆς ὅτι οἱ ἀριθμοὶ ἀπαντοῦν. Ὅταν τὸ 1951 ἐκυβερνούσατε, ἡ πατάτα εἶχε 70 λεπτὰ καὶ σήμερον ἔχει 4,50 δρχ. ὅλην τὴν περίοδον αὐτήν. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν μέτρα ὑπερευεργετικά. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὅταν εἶδα ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πατάτας πίπτῃ, ἀπηγόρευσα τὴν θεώρησιν τῶν τιμολογίων. Σᾶς πληροφορῶ καὶ τοῦτο, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶχον λάβει τὴν ἀπόφασιν εὐθὺς ὡς εἶδον, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πατάτας πίπτει, νὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Στρατόν νὰ παρασκευάζῃ περισσοτέραν πατάταν, μόνον καὶ μόνον χάριν τῶν πατατοπαραγωγῶν. Πρέπει νὰ πεισθῆτε, ὅτι ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε σοβαρὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν πατατοπαραγωγῶν, ὅπως καὶ ὅλων τῶν παραγωγῶν. Καὶ ὀφείλω νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ὅλοι οἱ συνάδελφοι παρεδέχθησαν, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς πατάτας ἐφέτος εἶναι εἰς ἐπίπεδα ἱκανοποιητικά. Οἱ ἀριθμοὶ εἶναι ἀδιάψευστοι. Καὶ ὅμως ἐσηκωθήκατε καὶ εἴπατε ὅσα εἴπατε, διὰ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ποὺ ἔγινε. Τότε σᾶς εἶπον, ὅτι θέλετε νὰ κάμετε τὴν συζήτησιν αὐτήν, διὰ κατανάλωσιν πολιτικήν. Ἔτσι τὸ ἔθεσα τὸ ζήτημα, χωρὶς νὰ ἔχω τὴν πρόθεσιν νὰ σᾶς θίξω.

§239Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ.......

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλῆτε συνεχῶς.

§241Β. ΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ. Ὁμιλεῖτε διαρκῶς σεῖς.

§242Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἦτο ἀδύνατον νὰ ψηφίσωμεν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διότι θὰ ἐκαλύπτοντο ἔκνομοι κυβερνητικαὶ ἐνέργειαι καὶ διὰ τῆς ἰδικῆς μας ψήφου. Πάντως ἐχορηγήθησαν ἄδειαι εἰσαγωγῆς καὶ εἰς ἐποχὴν ποὺ δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη ἐξυπηρετήσεως τῆς λαϊκῆς καταναλώσεως λόγῳ ἀνεπαρκείας τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς. Σᾶς ὑπενθυμίζω ἕνα γεγονὸς ὅτι οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ Εὐβοίας καὶ ἰδίᾳ Ψαχνῶν καὶ Καστέλλας εἶχον μεταφέρει πολλὰ φορτία πατάτας πρὸς πώλησιν καὶ ἦτο ἀδύνατος ἡ διάθεσίς της διότι ἀτμόπλοια ἐξ Αἰγύπτου ἀφιχθέντα ἐξεφόρτωναν μεγάλας ποσότητας πατάτας κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1956. Σήμερον ἀκόμη κυβερνητικὸς βουλευτὴς ἀνεγνώρισεν, ὅτι κατὰ τοὺς πρώτους μῆνας τοῦ 1956 ἐχορηγήθησαν σὰν μανιτάρια ἄδειαι εἰσαγωγῆς μεγάλων ποσοτήτων πατάτας ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Σᾶς ὑπενθυμίζω ἐπίσης ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ποὺ διεμαρτυρήθησαν οἱ γεωργικοὶ συνεταιρισμοὶ Εὐβοίας διὰ τὴν ἀδυναμίαν διαθέσεως τῆς παραγωγῆς τῶν φασολίων λόγῳ ἀθρόας εἰσαγωγῆς των ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ διὰ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοὺς ἀπήντησεν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρεκκλίνῃ ἀπὸ τὴν πολιτικὴν τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Αὐτὴ εἶναι ἡ θλιβερὰ κατάστασις ποὺ ἐδημιουργήσατε.

§243Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπίθεσιν ποὺ ὑπέστημεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν, τὴν ἔδωσεν ἐπιτυχῶς ὁ κ. Μπακόπουλος καὶ εἶναι περιττὸν νὰ ἐπανέλθω. Ἐπειδὴ ὅμως κατέθεσα μίαν τροπολογίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνεφέρθη ὁ κ. ὑπουργός, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα, ὁ Πρόεδρος ὑποχρεοῦται νὰ ἐκτυπώσῃ αὐτὴν καὶ νὰ τὴν διανείμῃ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§244ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατὰ τὴν πρώτην.

§245Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἐπειδὴ ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν εἶπεν ὅτι δὲν ἠμπορεῖ ὁ κάθε βουλευτὴς νὰ ἔρχεται μὲ μίαν τροπολογίαν καὶ νὰ μειώνῃ τοὺς δασμοὺς ἢ τοὺς φόρους τοῦ Δημοσίου, θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν νομομαθέστατον κ. ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3618 ἀπόφασις, διὰ τῆς ὁποίας ἐπετράπη ἡ ἄνευ δασμοῦ εἰσαγωγὴ βάμβακος, στηρίζεται εἰς κανέναν νόμον ἢ τὸ Σύνταγμα; Τί ἔγινε; Ἔγινε μία Κυβερνητικὴ αὐθαιρεσία ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι μεταγενεστέρως θὰ κυρωθῇ ἀπὸ τὴν νομοθετικὴν ἐξουσίαν. Ἐρωτῶ λοιπόν, ὅταν ἀνακύπτει ἕνα τοιοῦτον θέμα, καὶ ὅταν θὰ φέρετε ἐνδεχομένως τὴν ἀπόφασιν τὸν Σεπτέμβριον πρὸς κύρωσιν καὶ ὅταν οἱ βιομήχανοι θὰ ἔχουν φέρει, σύμφωνα μὲ τὴν ἐλευθερίαν ποὺ ἐδώσατε, ἀδασμολόγητον βάμβακα, ἐκ τῶν ὑστέρων θὰ ἀρνηθῶμεν τὰ ἀποτελέσματα; Ἡ προσπάθειά μας λοιπόν, κ. ὑπουργέ, εἶναι νὰ σᾶς ἐπαναφέρωμεν εἰς τὴν νομιμότητα καὶ νὰ δώσωμεν κῦρος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τοὺς βουλευτὰς, διὰ νὰ κρίνουν κατὰ συνείδησιν, ἐὰν πρέπει νὰ κυρωθῇ, ἢ ὄχι ἡ πρᾶξις.

§246Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ὄχι μόνον νομιμότητα, ἀλλὰ καὶ νὰ προστατεύσωμεν τὸν ὑπουργόν.

§247Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Βεβαίως, ἀλλὰ δὲν ὠφελεῖ αὐτὰ νὰ γίνουν κατόπιν ἑορτῆς. Πρέπει νὰ γίνουν προκαταβολικῶς. Καὶ ἐπειδὴ ἡ τροπολογία μου εἶναι συναφής, μὲ τὸ θέμα, διὰ τοῦτο τὴν συζητῶ. Τὴν στιγμὴν ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται περὶ Κυβερνητικῆς αὐθαιρεσίας, δὲν εἶναι δυνατὸν μὲ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν στέκουν εἰς τὴν σοβαρότητα τῆς ἰδικῆς σας ἐπιστημονικῆς μορφώσεως καὶ καταρτίσεως, νὰ ἀποφευχθῇ ἡ κρίσις τῆς Βουλῆς. Θὰ συζητηθῇ τὸ θέμα καὶ ἡ Βουλὴ ὑπεύθυνα θὰ ἀποφανθῇ. Οἱ κ. συνάδελφοι, μὲ τὴν ψῆφον των, ἐὰν θέλουν ἂς κυρώσουν τὴν πρᾶξιν. Ἐγὼ ἐλπίζω, ὅτι δὲν θὰ θελήσουν νὰ δολοφονήσουν τοὺς Ἕλληνας βαμβακοπαραγωγούς.

§248Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κύριε συνάδελφε, ἡ διαφορά μας εἶναι ἡ ἑξῆς. Σύμφωνα μὲ τὸ δασμολόγιον, ἰσχύει ἡ ἀρχὴ τῆς κατ’ εἶδος δασμολογήσεως. Δὲν εἶναι γενικὸς ὁ κανών, ὅτι πᾶν εἰσαγόμενον εἶδος φορολογεῖται. Ἡ κατ’ εἶδος δὲ φορολογία σημαίνει, ὅτι ὅσα εἴδη εἶναι, τόσαι αὐτοτελεῖς φορολογίαι εἶναι. Ὅταν λοιπὸν εἰσάγεται σήμερον νόμος περὶ ἀτελείας τῆς εἰσαγωγῆς πατάτας, αὐτὸ δὲν καθιστᾷ συναφῆ τὴν πρότασίν σας, περὶ ἀτελείας ἐπὶ τῆς φορολογίας τοῦ βάμβακος. Εἶναι ἄσχετος ἡ ὑπόθεσις. Ὑποβάλετε μίαν αἴτησιν, ἡ ὁποία θὰ κριθῇ αὐτοτελῶς. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἰσαχθῇ ὡς τροπολογία τώρα, διότι εἶναι τελείως ἄσχετος.

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐξαντληθέντος τοῦ καταλόγου τῶν ρητόρων, κηρύσσεται περαιωμένη ἡ κατ’ ἀρχὴν συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου. Ὑπεβλήθη πρότασις ψηφοφορίας δι’ ὀνομαστικῆς κλήσεως ἐπὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν ἀποδοχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Διαπιστῶν ὅμως ἔλλειψιν ἀπαρτίας εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 7 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.50′ μ.μ.)