1956.05.25

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 21η

Παρασκευὴ 25 Μαΐου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, ὡς φραστικῶς διωρθώθησαν κατόπιν παρατηρήσεων τοῦ κ. Θ. Τσάτσου. Παρακαλεῖται ὁ γραμματεὺς κ. Π. Κηπουρὸς ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Π. ΚΗΠΟΥΡΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ κ. Λ. Τσαλδάρη (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας) καὶ ὁ κ. Χ. Θηβαῖος (Ὑπ. Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως δαπανῶν τινων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη καὶ χορηγήσεως τῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Βρανόπουλος καὶ Μ. Γλύκας καταθέτουσιν πρότασιν νόμου «περὶ ἐπεκτάσεως τῶν διατάξεων τοῦ Α.Ν. 1563)50 «περὶ ἱδρύσεως Αὐτονόμου Οἰκοδομικοῦ Ὀργανισμοῦ Ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ Ξηρᾶς, Θαλάσσης καὶ Ἀέρος» εἰς τοὺς Ἀξιωματικούς, ὑπαξιωματικοὺς καὶ κατωτέρους τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, τοῦ Πυροσβεστικοῦ καὶ Λιμενικοῦ Σώματος, ὡς καὶ Διοικητικοὺς ὑπαλλήλους ἁπάντων τῶν Σωμάτων τούτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη (1946–47, 1948–49, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1954–55) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου δρχ. 566.405» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν κατὰ τὰ πρὸ τοῦ 1955–56 οἰκονομικὰ ἔτη (1947–48, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1954–55) πραγματοποιηθεισῶν δαπανῶν ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου δραχ. 346.895». Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανὸς, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Σχολικῆς Ἐφορίας τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ν. Μουδανιῶν, ζητούσης προαγωγὴν τοῦ ἐν λόγῳ Σχολείου εἰς ἑξατάξιον τοιοῦτον κλπ. Ὁ βουλευτὴς Κερκύρας κ. Γ. Πρίφτης καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Ἀκτημόνων Καλλιεργητῶν Ράχης–Βίγλας καὶ Πολυδρόσου Ἄρτης, ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης διανομῆς 3.000 στρεμμάτων τοῦ ἀποξηρανθέντος βάλτου Βίγλας–Ράχης εἰς τοὺς ἐκ Ρουμανίας πρόσφυγας καὶ παραχώρησιν αὐτῶν εἰς τοὺς ἀκτήμονας τῆς περιοχῆς. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικὸς, Ι. Λαμπρόπουλος, Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Χαλκιδικῆς ζητοῦντος γεωργικὴν ἀποκατάστασιν τῶν μελῶν του κλπ. Οἱ βουλευταὶ Λαρίσης–Μαγνησίας κ.κ. Σαράφης καὶ Η. Σκυλλάκος καὶ Θεσσαλονίκης κ. Γ. Εὐαγγέλου καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συνδέσμου Ἐμποροϋπαλλήλων Λαρίσης ζητούντων βελτίωσιν τῶν συντάξεων τῶν Ἐμποροϋπαλλήλων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Ι. Πασαλίδης καὶ Β. Ἐφραιμίδης, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Χ. Μαυροπούλου, Δημοτικοῦ Συμβούλου Δήμου Συκεῶν, παραπονουμένου διὰ παρανόμους εἰς βάρος του ἐνεργείας ὀργάνων τῆς Ἀσφαλείας Θεσσαλονίκης καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων πρὸς κατάπαυσιν αὐτῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Θεσσαλονίκης κ.κ. Τσιγάρας, Γ. Εὐαγγέλου καὶ Β. Ἐφραιμίδης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ὁδηγῶν Αὐτοκινήτων Ἀστικῶν καὶ Ὑπεραστικῶν Λεωφορείων Θεσσαλονίκης «Ἡ Ἕνωσις», ζητούσης ἀπόλυσιν τῶν ἐξορίστων συνδικαλιστικῶν στελεχῶν, κατάργησιν τοῦ Ν. 375 κλπ. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ.κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανὸς καταθέτουν ἀναφορὰν τῶν Προέδρων Κοινότητος, Σχολικῆς Ἐφορείας καὶ λοιπῶν Ὀργανώσεων καὶ Συλλόγων Μεγάλης Παναγίας, ζητούντων ταχεῖαν ψήφισιν τοῦ ἀπὸ μακροῦ ἐκκρεμοῦντος Νομοσχεδίου «περὶ Διοικήσεως τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Κοινότητος Μεγ. Παναγίας». Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Ε. Πρωϊμάκης καὶ Α. Μπριλλάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου καὶ τοῦ Δημοτικοῦ Συμβουλίου Νικαίας, ζητούντων ματαίωσιν τῆς ἀπολύσεως τῶν ὁδοκαθαριστῶν Δήμου Νικαίας, Νικ. Ψαρράκου καὶ Εὐγενίας Νέγκα κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ Εὐρυτανίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἀδελφῶν Δ. Τριανταφύλλου, ζητούντων καταβολὴν ἀποζημιώσεως διὰ τὴν κατὰ τὸν πόλεμον 1940–41 γενομένην ἐπίταξιν 171.600 ὀκάδων τριφυλλίου, ὡς τοῦτο ἐγένετο καὶ διὰ τοὺς μὴ ἀποζημιωθέντας κατόχους ἐπιταχθέντων κτηνῶν. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Συλλόγου πληττομένων Ἰδιοκτητῶν Παλαιᾶς Κοκκινιᾶς–Καραβᾶ «Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος» ζητοῦντος ἀπαλλοτρίωσιν χώρου καὶ ἀνέγερσιν παρὰ τοῦ Κράτους κατοικιῶν εἰς τοὺς πληττομένους ἐκ τῶν ἔργων τοῦ Κεντρικοῦ Ἀποχετευτικοῦ Ἀγωγοῦ Πρωτευούσης. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Π. Πετροπουλάκης καὶ Α. Μπριλλάκης καταθέτουν ἀναφορὰν ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων τῆς Ἀνωνύμου Γενικῆς Ἑταιρείας Σιδηροβιομηχανίας Πειραιῶς «Ροντήρης καὶ Σία», ζητούντων χορήγησιν δανείου εἰς τὴν ὡς ἄνω Ἑταιρείαν διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀπὸ διμήνου ὀφειλομένων μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ.κ. Α. Μπριλλάκης καὶ Ε. Πρωϊμάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δημάρχου Νικαίας, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν παρὰ τῶν ἀστυνομικῶν ἀνάρμοστον συμπεριφορὰν κατὰ Δημοτικῶν Συμβούλων Νικαίας καὶ ζητοῦντος λῆψιν μέτρων ἀποκαταστάσεως αὐτῶν κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Γ. Αὐγερόπουλος καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων Προδρόμου Ξηρομέρου, ζητούντων χρηματικὴν ἐνίσχυσιν αὐτῶν διὰ τὴν ἀνέγερσιν κατοικιῶν κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. Π. Πετροπουλᾶκος καὶ Α. Μπριλλάκης καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Τεχνιτῶν Ὑαλουργῶν Πειραιῶς ζητούσης λῆψιν μέτρων διὰ τὸν ἐκ νέου ἐπαγγελματικὸν προσανατολισμὸν τῶν μελῶν της, πληγέντων ἐκ τῆς μηχανοποιήσεως τῆς παραγωγῆς, ἐπιδότησιν αὐτῶν, συνταξιοδότησιν τῶν συμπληρωσάντων τὸ 50ὸν ἔτος κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν: Ι) Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 2487)16.5.56 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 249 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Μπούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰ κάτωθι σχετικὰ στοιχεῖα: 1) Τὰ ἀνεγερθέντα παρὰ τῶν τέως Ὑπηρεσιῶν Ἀνοικοδομήσεως, διὰ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας, οἰκήματα καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ συνεπῶς καὶ ἐν Μελιγαλᾶ καὶ Ἀετῷ Μεσσηνίας, προσωρινῶς διατεθέντα πρὸς δικαιούχους παρὰ τῶν Τοπικῶν Ἐπιτροπῶν, συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις, τὰς ἐρειδομένας ἐπὶ τῶν σχετικῶν συμβάσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς, θέλουσι παραχωρηθῆ ὁριστικῶς κατὰ κυριότητα μετὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ Εἰδικοῦ Νόμου τοῦ ρυθμίζοντος ἅπαντα τὰ θέματα, παρασχεθείσης στεγαστικῆς βοηθείας, οὗτινος ἡ κατάθεσις πρὸς ἐπιψήφισιν γενήσεται προσεχέστατα. 2) Τὰ ἀνεγερθέντα ὡς ἄνω οἰκήματα διετηρήθησαν πρὸς δικαιούχους κατὰ σειρὰν προτεραιότητος, μέχρι δὲ συμπληρώσεως τοῦ διαθεσίμου ἀριθμοῦ τοιούτων. Πρὸς τοὺς ὑπολοίπους ἐχορηγήθησαν δομικὰ ὑλικὰ αὐτοστεγάσεως. Ἤδη ἐφ’ ὅσον ἤθελον διατεθῆ πιστώσεις διὰ τὸν Νομὸν Μεσσηνίας καὶ περιληφθῶσιν οἱ οἰκισμοὶ Μελιγαλᾶ καὶ Ἀετὸς προτάσσει πάντοτε τῆς ἐν Καλάμαις Νομαρχιακῆς Ἐπιτροπῆς, εἰς Στεγαστικὸν Πρόγραμμα, θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ παροχὴ στεγαστικῆς συνδρομῆς πρὸς τὸν ἀπομένοντα μέχρι τοῦδε ἄνευ τοιαύτης μικρὸν ἀριθμὸν δικαιούχων. 3) Ἡ ἐξ ἀπαλλοτριώσεως ἐκτάσεως, πρὸς ἀνέγερσιν τῶν ὡς ἀνωτέρω οἰκημάτων ἐν Ἀετῷ–Τριφυλλίας ὀφειλομένης πρὸς τοὺς τέως ἰδιοκτήτας ἀποζημίωσις παρακατετέθη κατὰ νόμον ἤδη ἀπὸ τῆς 23.11.1955, δὲν κατεβλήθη πρὸς τοὺς δικαιούχους, καθ’ ὅσον οὗτοι δὲν ὑπέβαλον εἰσέτι τοὺς τίτλους κυριότητός των, τὰ νόμιμα τοὐτέστιν δικαιολογητικὰ ἵνα ἀναγνωρισθῶσιν ὡς δικαιοῦχοι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τῆς κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Γ. Διαμαντοπούλου ὑπ’ ἀριθ. 243 ἐρωτήσεως, ἐξ ἀφορμῆς ἀναφορᾶς Συνδέσμου Ἀστῶν προσφύγων Ἐλευσῖνος, ζητούντων τὴν ἵδρυσιν φαρμακείου εἰς τὸν Συνοικισμὸν Ἐλευσῖνος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον ἀνεκοίνωσεν ἤδη κατ’ ἐπανάληψιν πρὸς τοὺς ἐνδιαφερομένους ὅτι καίτοι ἀναγνωρίζει τὴν ὑφισταμένην ἀνάγκην, ἀδυνατεῖ ἐπὶ τοῦ παρόντος, λόγῳ τῶν ἐκ τῆς ἰσχυούσης φαρμακευτικῆς νομοθεσίας ὑφισταμένων περιορισμῶν νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἵδρυσιν φαρμακείου εἰς τὸ μέρος τοῦτο. Διὰ τοῦ καταρτισθέντος ὑπὸ Εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς σχεδίου τοῦ νέου φαρμακευτικοῦ κώδικος προβλέπεται ἤδη ἡ ἵδρυσις ἑνὸς εἰσέτι φαρμακείου εἰς Ἐλευσῖνα, μειουμένης τῆς ὑφισταμένης ἀναλογίας πληθυσμοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὸν ἀριθμὸν τῶν φαρμακείων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λατζούνη. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2478)16.5.56 ὑμετέρου δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 237 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Λατζούνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παράσχωμεν τὰ κάτωθι σχετικὰ στοιχεῖα: 1) Τὰ ἀνεγερθέντα πρὸ τῶν τέως Ὑπηρεσιῶν Ἀνοικοδομήσεως, διὰ πιστώσεων τῆς Ἀμερικανικῆς Βοηθείας οἰκήματα καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν καὶ συνεπῶς καὶ ἐν Μελιγαλᾶ διετέθησαν ἀπὸ ἐτῶν πρὸς δικαιούχους, πολεμοπαθεῖς συμμοριοπλήκτους καὶ λοιποὺς δεομένους στεγαστικῆς περιθάλψεως ὑπὸ τῶν Τοπικῶν Ἐπιτροπῶν, προεδρευομένων ὑπὸ Πρωτοδίκου, κατ’ ἐφαρμογὴν δὲ τῶν σχετικῶν κειμένων διατάξεων, τῶν ἐρειδομένων ἐπὶ τῶν Εἰδικῶν Συμβάσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου μετὰ τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς. Ἡ κατὰ τ’ ἀνωτέρω διάθεσις εἶναι προσωρινή, τῆς ὁριστικῆς παραχωρήσεως προγραμματοποιηθησομένης μετὰ τὴν ἔκδοσιν εἰδικοῦ νόμου, ρυθμίζοντος ἅπαντα τὰ συναφῆ ἐν προκειμένῳ θέματα οὗτινος ἡ κατάθεσις παρ’ ὑμῖν πρὸς ἐπιψήφισιν γενήσεται προσεχέστατα. 2) Κατὰ τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα, ἅπαντα τὰ ὡς ἀνωτέρω οἰκήματα, ἔχουσι διατεθῆ πρὸς ἐπιλεγέντας δικαιούχους. Ἄν τινες τῶν δικαιούχων δὲν χρησιμοποιοῦσι ταῦτα, διὰ διαφόρους λόγους, ἐναπόκειται εἰς τὴν οἰκείαν Ἐπιτροπὴν νὰ ἐξετάσῃ καὶ λάβῃ τὰς κατὰ τῶν παραβατῶν ἐπιβαλλομένας κυρώσεις. Εἰδικώτερον, διὰ τὰς περιπτώσεις τῶν ἀναφερομένων Α. Τριγκιλίδα πολεμοπαθοῦς ἑτεροδημότου, μεταφέροντος τὰ στεγαστικά του δικαιώματα ἐν Μελιγαλᾷ, ὡς καὶ χήρας Δερζιώτη πλημμυροπαθοῦς, ἐγένετο σχετικὴ διαταγὴ ἡμῶν πρὸς τὸ οἰκεῖον Γραφεῖον Νομομηχανικοῦ Καλαμῶν, ἵνα ἐνεργήσῃ κατὰ τὰς διατάξεις ἐρευνῶν σχετικῶς τὸ θέμα. Ἐκτέλεσις τῆς Δ)γῆς ταύτης δὲν ἀνεφέρθη ἡμῖν μέχρι τοῦδε. 3) Τὰ μεταπολεμικῶς ἐφαρμοσθέντα Στεγαστικὰ Προγράμματα ἀποκαταστάσεως τῶν πολεμοπαθῶν ἐν τῷ ἰσχυρῶς πληγέντι οἰκισμῷ Μελιγαλᾶ ὑπῆρξαν σημαντικῆς ἐκτάσεως, καλύψαντα κατὰ τὸ πλεῖστον τὰς ἀνάγκας. Ἤδη ἀπομένει περιωρισμένον πρὸς κάλυψιν ἔργον, ὅπερ θ’ ἀντιμετωπισθῇ διὰ χορηγήσεως στεγαστικῶν δανείων. Αἱ διατιθέμεναι ἀπὸ τοῦ 1953 σχετικαὶ πιστώσεις κατὰ Νομὸν κατανέμονται ὑπὸ τῶν Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν ἀνὰ οἰκισμόν. Εἰς τὰ ἐν ἐκτελέσει στεγαστικὰ προγράμματα Μεσσηνίας ὁ Μελιγαλᾶς δὲν ἔχει περιληφθῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιγάρα. Σχετικῶς μὲ ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Τσιγάρα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ζήτημα τῆς παρασκευῆς τυροῦ κατὰ τοὺς κανόνας τῆς ὑγιεινῆς, ἀπησχόλησεν ἡμᾶς ἀπὸ μακροῦ, διότι ὡς σήμερον παρασκευάζεται ὁ τυρός, δημιουργεῖ κινδύνους διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν. Δι’ ὃ καὶ ἐξεδόθη σχετικὴ ὑγειονομικὴ διάταξις «περὶ ὅρων ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας τυροκομείων» ἣν καὶ ἐπισυνάπτομεν, δημοσιευθεῖσα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 176)1.9.54 τεῦχος Βʹ Φ.Ε. Κ., κοινοποιηθεῖσα εἰς ἅπαντα τὰ Ὑγειονομικὰ Κέντρα διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΔΥΑ)5703)490 ἡμετέρας ἐγκυκλίου διαταγῆς, ἥτις καὶ ἰσχύει. Διὰ τῆς ὑγειονομικῆς ταύτης διατάξεως καθορίζεται ὁ τρόπος τῆς παρασκευῆς τυροῦ. Ἐπειδὴ δὲν ἦτο δυνατὸν ἐντὸς μικροῦ διαστήματος νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ διάταξις αὐτή, ἐδόθη διετὴς παράτασις, οὕτως ὥστε οἱ τυροκόμοι νὰ ἔχωσιν ὅλον τὸν καιρὸν διὰ νὰ ἐνεργήσωσιν τὰ δέοντα, συμφώνως ταύτης, ἀλλὰ καὶ νὰ γίνῃ συνείδησις εἰς αὐτοὺς ὅτι ἀνθυγιεινὸς τρόπος παρασκευῆς τοῦ τυροῦ ἔδει νὰ λάβῃ τέλος καὶ νὰ ἔχωσιν ὅλον τὸν καιρὸν νὰ συνεταιρισθῶσιν. Ἔχοντες τὴν γνώμην ὅτι οἱ τυροκόμοι εἶναι εἰς θέσιν συνεταιριζόμενοι, νὰ δημιουργήσωσιν τοὺς εὐνοϊκοὺς ὅρους παρασκευῆς τοῦ τυροῦ, δὲν προέβημεν εἰς ἄλλας ἐνεργείας κρατικῆς ἐνισχύσεως, ἀλλ’ ὑπεδείξαμεν διὰ τῶν ὑγειονομικῶν ὀργάνων ὅτι ὁ κατὰ περιφερείας συνεταιρισμὸς θὰ ἦτο συμφέρον δι’ αὐτούς. Ἄλλωστε ἡ ἀναμονὴ παρ’ αὐτῶν κρατικῆς ἐνισχύσεως παρεῖχεν εἰς ἡμᾶς τοὺς φόβους ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διατάξεως δὲν ἐπετυγχάνετο. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Ζάκκα. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀνδρέου Ζάκκα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ ἀπομάκρυνσις τοῦ Νοσοκομείου Λοιμωδῶν Νόσων Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἀπὸ δεκαετηρίδων καὶ εἰς μακρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ ὁποίου πλὴν τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Βαρβάρας οὐδὲν οἴκημα ὑπῆρχε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ. Τὸ Νοσοκομεῖον τοῦτο, ὡς γνωστόν, ἐνέχει σπουδαιοτάτην σημασίαν διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν, διότι δὲν θεραπεύει μόνον ἀσθενεῖς, ἀλλὰ ἀπομονώνει πολλάκις βαρέα νοσήματα εἰς τοὺς παρ’ αὐτῷ λειτουργοῦντας εἰδικοὺς θαλάμους. Ἡ ἐξεύρεσις ἄλλωστε χώρου δι’ ἓν τοιαύτης σημασίας Νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον προστατεύει ὄχι μόνον τὴν Πρωτεύουσαν, ἀλλὰ ὁλόκληρον τὴν χώραν λόγῳ τοῦ ἐγγὺς αὐτοῦ, τοῦ ἀεροδρομίου Ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ Ὑγειονομείου Πειραιῶς, δηλονότι τῶν δύο πυλῶν πιθανῆς εἰσόδου εἰς τὸ Κράτος βαρείας λοιμώδους νόσου, ἀλλὰ καὶ τῆς κολοσσιαίας ἀπαιτηθησομένης δαπάνης καθιστᾷ τὸ πρᾶγμα ἀπραγματοποίητον. Ἄλλωστε οὐδεὶς κίνδυνος μολύνσεως τῶν πέριξ ὑπάρχει, οὔτε ἐκ τῶν ἀσθενῶν τοῦ κυρίως Νοσοκομείου Λοιμωδῶν Νόσων, οὔτε ἐκ τοῦ παρ’ αὐτῷ Ἀντιλεπρικοῦ Σταθμοῦ Ἀθηνῶν. Ἐκ τῶν τελευταίων οἱ ἐξερχόμενοι τυγχάνουσιν ἀρνητικοὶ καὶ ἑπομένως ἀκίνδυνοι, ὥστε διὰ τοῦ ἐσχάτως ψηφισθέντος νόμου, πολλοὶ ἐξ αὐτῶν θὰ ἐπανέλθουν εἰς τὰς ἑστίας των. Ὡς πρὸς τὸ ἀποχετευτικὸν σύστημα, καταβάλλομεν προσπαθείας διὰ τὴν ταχεῖαν αὐτοῦ κάλυψιν. Διὰ τοὺς ὀχετοὺς τῶν ἄλλων ἱδρυμάτων καὶ ἐργοστασίων τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀττικῆς παρακολουθεῖ τὸ ζήτημα συντόνως. Προκειμένου διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τοῦ ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Μαυρομιχάλη βουστασίου, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι δὲν εἶναι τὸ μόνον, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἀκόμη εἰς κεντρικὸν σημεῖον. Μελετῶμεν τὸ ζήτημα οὕτως ὥστε ἅπαντα τὰ βουστάσια τόσον τῶν Ἀθηνῶν, ὅσον καὶ τοῦ Πειραιῶς νὰ μεταφερθοῦν ἐκτὸς τῶν πόλεων. Εἰδικῶς διὰ τὸ ἐν τῇ ὁδῷ Μαυρομιχάλη, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Ἀττικῆς, πρὸς ὃ κοινοποιεῖται ἡ παροῦσα, θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2520)1756)17.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Γ. Μπακατσέλου καὶ Ι. Παπαηλιάκη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι μεταξὺ τοῦ Σανατορίου «Σωτηρία» καὶ τοῦ ΙΚΑ διεξάγονται ἤδη διαπραγματεύσεις διὰ τὴν σύναψιν συμβάσεως νοσηλείας ἠσφαλισμένων φυματικῶν ἐν τῷ Σανατορίῳ, αἵτινες ἐλπίζομεν ὅτι θὰ καταλήξουν εἰς συμφωνίαν λίαν συντόμως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 21 Μαΐου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

ΛΙΝΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

ΙΙ) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1723)23.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου δι’ οὗ διεβιβάσατε ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 132 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς προστασίας τῆς πορτοκαλλοπαραγωγῆς καὶ τῆς κυκλοφορίας τῶν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγομένων ἀναψυκτικῶν (ΣΙΝΑΛΚΟ–ΦΟΡΟΥ–ΜΠΩΛ) ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐν συνεχείᾳ προηγουμένων μέτρων διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἐθνικῶν προϊόντων τῶν ἑσπεριδοειδῶν τῆς Χώρας διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, ἐνέκρινε γνωμοδότησιν τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου, περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς τεχνητῆς χρήσεως τῶν ἀεριούχων ποτῶν, ὡς καὶ τῶν πρώτων ὑλῶν ἐξ ὧν ταῦτα παρασκευάζονται (ἀρωμάτων κλπ.) τόσον τῶν ἐν τῇ ἡμεδαπῇ παραγομένων ὅσον καὶ τῶν ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς εἰσαγομένων ποτῶν καὶ πρώτων ὑλῶν ἐξ ὧν ταῦτα παρασκευάζονται. Κατ’ ἐξαίρεσιν ἐπιτρέπεται ἡ κυκλοφορία τῶν ἤδη κεχρωσμένων ποτῶν ἐπὶ ἕνα μῆνα ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἐν λόγῳ ἀποφάσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. 86 τεῦχος Βʹ)1956) πρὸς ἐξάντλησιν τῶν ὑπαρχόντων ἀποθεμάτων. Σημειωτέον ὅτι διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἑσπεριδοειδῶν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἔλαβε ἀπὸ τοῦ θέρους τοῦ 1953 σειρὰν μέτρων διὰ τὴν ἐνίσχυσιν καὶ προώθησιν τῆς βιομηχανοποιήσεως τῶν πλεονασμάτων τῶν καρπῶν πρὸς παραγωγὴν χυμῶν, ἐκ παραλλήλου μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς ἐξαγωγῆς αὐτουσίων καρπῶν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Οὕτω, ἐνῷ τὸ ἔτος 1953 ἐλειτούργουν ἐν τῇ Χώρᾳ δύο (2) μόνον ὠργανωμέναι βιομηχανίαι καὶ ἓξ (6) βιοτεχνίαι, ὑποτυπωδῶς ἐργαζόμεναι, μὲ παραγωγὴν 300 τόννων περίπου χυμῶν ἐτησίως, ἤδη κατόπιν τῶν ληφθέντων μέτρων λειτουργοῦσιν εἴκοσι δύο (22) βιομηχανίαι ἐφάμιλλαι τῶν ἐν τῷ ἐξωτερικῷ λειτουργουσῶν συνολικῆς δυναμικότητος 10.000 τόννων χυμῶν. Διὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς βιομηχανίας, ἔχουν διατεθῆ μέσῳ τῆς ΑΤΕ ἐν συνόλῳ ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953–56 δρχ. 17.168.000 ὡς μεσοπρόθεσμα καὶ βραχυπρόθεσμα δάνεια. Οἱ ὑπὸ τῶν ὡς ἄνω βιομηχανιῶν παραγόμενοι χυμοὶ τυγχάνουν ἀρίστης ποιότητος, ἁγνὰ προϊόντα τῶν καρπῶν, παρασκευαζόμενοι ὑπὸ τὴν παρακολούθησιν τῶν τε ἡμετέρων τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν καὶ τοῦ Γενικοῦ Χημείου τοῦ Κράτους. Οὗτοι διατίθενται εἰς τὴν κατανάλωσιν ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀεριούχων ποτῶν παρασκευαζομένων συμφώνως πρὸς τὰς εἰδικὰς διατάξεις τοῦ Ἀνωτάτου Χημικοῦ Συμβουλίου. Κατὰ τὴν παροῦσαν παραγωγικὴν περίοδον παρήχθησαν 2500 τόννοι χυμῶν ἀντιστοιχούντων πρὸς 7.500 τόννους περίπου καρπῶν ἀπορροφηθέντων τῶν πλεονασμάτων τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Διὰ τῆς ὑπογραφείσης ἀποφάσεως περὶ ἀπαγορεύσεως τῆς χρώσεως τῶν ποτῶν κλπ. προστατεύονται ἐπαρκῶς τὰ ποτὰ ἐκ χυμῶν ἑσπεριδοειδῶν δεδομένου ὅτι τὰ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγόμενα ποτὰ ἐκ χυμῶν κλπ. τυγχάνουν κεχρωσμένα διὰ τεχνικῶν χρωμάτων. Διὰ τὴν αὔξησιν τῆς καταναλώσεως δημοσιεύεται κατ’ αὐτὰς κοινὴ ἀπόφασις τῶν ὑπουργῶν Ἐμπορίου καὶ Κοινωνικῆς Προνοίας, δι’ ἧς αὐξάνεται τὸ κατώτερον ὅριον χυμοῦ πορτοκαλλίου, ὅπερ ὑποχρεωτικῶς δέον νὰ περιέχηται εἰς τὰς ἀεριούχους πορτοκαλλάδας ἀπὸ 16% εἰς 20%. Διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως λαμβάνονται καὶ ἕτερα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῶν χυμῶν κλπ. Γενικώτερον γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου μετ’ ἐξαιρετικοῦ ἐνδιαφέροντος παρακολουθεῖ πάντοτε τὸ ζήτημα τῆς προστασίας καὶ διαθέσεως τῶν ἑσπεριδοειδῶν σκοπεῖ δὲ νὰ λάβῃ σειρὰν ἑτέρων μέτρων πρὸς ριζικωτέραν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος τῶν ἑσπεριδοειδῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15ῃ Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλάκου. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 196 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Η. Σκυλάκου διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2060)1. 5.56 ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ σημειωθεῖσα ἔλλειψις γεωμήλων ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καὶ ἐντεῦθεν ὕψωσις τῆς τιμῆς αὐτῶν, κατέστησε μὴ προσιτὰ ταῦτα εἰς τὸ εὐρὺ καταναλωτικὸν κοινὸν καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦτον ἐπετράπη ἡ ἀτελὴς εἰσαγωγὴ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ μέχρι καὶ τῆς 30.6.1956. Ὡς πρὸς τὸν διατυπούμενον φόβον ἐκ τῆς ἐλευθέρας καὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς γεωμήλων ὅτι θέλουσι πληγῇ βαρέως οἱ πατατοπαραγωγοὶ καὶ θέλει δυσχερανθῇ ἡ διάθεσις τῆς νέας παραγωγῆς, γνωρίζομεν ὅτι αἱ τιμαὶ εἰς ἃς εἰσάγονται σήμερον τὰ γεώμηλα, εἶναι ἀρκετὰ ὑψηλαί, ὥστε νὰ μὴ ὑφίσταται κίνδυνος συναγωνισμοῦ τῆς ἐγχωρίου ἐαρινῆς παραγωγῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Μαΐου 1956.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 14.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Α. Αὐγερινοῦ σχετικῶς μὲ προωθήσεις κρατικῶν ἐφοδίων καὶ κυρίως σιτηρῶν εἰς Πύργον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι γενικώτερον αἱ προωθήσεις σίτου προελεύσεως ἐξωτερικοῦ, ἐνεργοῦνται καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν κατὰ τὸν οἰκονομικώτερον διὰ τὸ Δημόσιον τρόπον. Εἰδικώτερον δὲ διὰ τὰς προωθήσεις σιτηρῶν εἰς Πύργον, μέχρι πρὸ τετραμήνου περίπου, ἐχρησιμοποιοῦντο πλωτὰ μέσα ὡς οἰκονομικώτερα καὶ προσφορώτερα. Ἐσχάτως ὅμως οἱ σιδηρόδρομοι ΣΠΑΠ συναγωνίζονται τὰ λοιπὰ μεταφορικὰ μέσα, ἐδέχθησαν τὴν διενέργειαν μεταφορῶν σίτου χύδην μέχρι τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἐκεῖ κυλινδρομύλων, μὲ κόμιστρον οἰκονομικώτερον τοῦ προσφερομένου ὑπὸ τῶν πλωτῶν μέσων. Οὕτω τὸ κόστος μεταφορᾶς σίτου διὰ τῶν ΣΠΑΠ ἀνέρχεται σήμερον εἰς 105.40 δραχμὰς κατὰ τόννον ἐνῷ τὸ ἀντίστοιχον διὰ πλωτῶν μέσων εἰς 120.02 δραχμάς. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἀπεστάλησαν εἰς Πύργον διὰ τῶν ΣΠΑΠ ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου ἐ. ἔ. μέχρι σήμερον 1.700 τόννοι σίτου Ἀμερικῆς καὶ 50 τόννοι σίτου Ἱσπανίας, προκυψάσης οὕτω σημαντικῆς οἰκονομικῆς ὠφελείας διὰ τὸ Δημόσιον. Πλὴν τῶν ἀνωτέρω ἐνῷ παρέστη ἀνάγκη κατὰ τὸ παρελθὸν λόγῳ εἰδικῶν συνθηκῶν ἐν Πειραιεῖ (ταχεῖα ἐκφόρτωσις ἀτμοπλοίων ἐξωτερικοῦ) χρησιμοποιήσεως καὶ πλωτῶν μέσων, διὰ τὴν μεταφορὰν Κρατικοῦ σίτου εἰς Πύργον, παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας ἀνακοινώσεις τῆς ἁρμοδίας Ἐπιτροπῆς, οἱ πλοιοκτῆται δὲν ἐξεδήλωσαν προθυμίαν διαθέσεως θαλασσίων μεταφορικῶν μέσων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἀναφερόμενοι εἰς τὴν βʹ παράγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου περὶ τῆς ὑγειονομικῆς καταστάσεως τῶν τυροκομείων κλπ. καὶ εἰδικῶς τὸ σημεῖον, τὸ ἀφορῶν εἰς τὴν τιμὴν τοῦ γάλακτος τυροκομίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τιμαὶ τοῦ γάλακτος τυροκομίας διαμορφοῦνται ἐλευθέρως, δι’ ἀγορανομικῆς δὲ διατάξεως καὶ δελτίων τιμῶν ἔχουσιν ὡσαύτως καθορισθῆ αἱ τιμαὶ χονδρικῆς καὶ λιανικῆς πωλήσεως τῶν τυρῶν καθ’ ἅπασαν τὴν ἐπικράτειαν, εἶναι δὲ αὗται σταθεραὶ ἀπὸ τριετίας. (Μέση τιμὴ γάλακτος 4,10 κατ’ ὀκᾶν). Τ’ ἀνωτέρω εἶναι γνωστὰ εἰς τὰς Ἑνώσεις καὶ Συνεταιρισμοὺς τῶν κτηνοτρόφων καὶ δὲν δικαιολογεῖται νὰ πίπτωσι θύματα ἐκμεταλλεύσεως οἱ κτηνοτρόφοι, ἐνίων κακῶν ἐμπόρων. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ κ. Παπασταύρου ἐπικαλουμένην ἀπόδοσιν τοῦ γάλακτος εἰς τυρόν, ἤτοι 2,5 ὀκάδες γάλακτος παράγουσιν 1 ὀκᾶν τυροῦ φέτα, ἔχομεν νὰ παρατηρήσωμεν ὅτι τοιαύτη ἀπόδοσις δέον νὰ θεωρηθῇ ὡς ἀπίθανος καὶ ὅτι ἡ πραγματικὴ ἀπόδοσις τῶν 3,5–3,75 μερῶν γάλακτος εἰς 1 μέρος τυροῦ, εἶναι πολὺ ὑψηλότερον τοῦ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ ἐμφανιζομένου, ἡ δὲ τιμὴ τῆς φέτας οὐδαμοῦ τῆς Ἐπικρατείας εἶναι κατωτέρα τῶν δραχμῶν 21–24 κατ’ ὀκᾶν λιανικῶς καὶ ἀναλόγως τῆς ποιότητος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Κωστοπούλου... Ἔγγραφόν σας 1722) 1119) 23.4.56. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1722) 1119) 23.4.56 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 131 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Κωστοπούλου, σχετικῶς πρὸς τὰ ληπτέα μέτρα διὰ τὴν προστασίαν τῆς ἐγχωρίου πατατοπαραγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγομένων ἀτελῶς γεωμήλων ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἐπειδὴ ἡ φθινοπωρινὴ παραγωγὴ γεωμήλων ὑπέστη ζημίας ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου ἐμερίμνησε διὰ τὴν ἀτελῆ εἰσαγωγὴν γεωμήλων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ πρὸς κάλυψιν τῶν ἐπιτακτικῶν ἀναγκῶν τῆς καταναλώσεως, δοθέντος ὅτι ταῦτα ἀποτελοῦσι βασικὸν εἶδος διατροφῆς τοῦ λαοῦ εὐρυτάτης καταναλώσεως. Ἤδη, ἀρξαμένης τῆς ἐαρινῆς παραγωγῆς, ἐν καθυστερήσει λόγῳ τῶν κακῶν καιρικῶν συνθηκῶν, ἐλπίζεται ὅτι θὰ καλυφθῶσιν αἱ ἀνάγκαι τῆς καταναλώσεως καὶ συνεπῶς πᾶσα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰσαγωγὴ θέλει παύσει αὐτομάτως, δοθέντος ὅτι ἐντὸς ὀλιγοημέρου αἱ τιμαὶ τοῦ ἐσωτερικοῦ θὰ εὑρίσκωνται εἰς χαμηλότερα ἐπίπεδα τιμῶν τῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ κατὰ συνέπειαν πᾶσα εἰσαγωγὴ θὰ ἀποβῇ ἀσύμφορος. Πάντως, ἐφ’ ὅσον διαπιστωθῇ ὅτι ἡ ἐγχώριος παραγωγὴ εἶναι ἐπαρκής, θὰ εἰσηγηθῶμεν τὴν κατάργησιν τῆς ἀποφάσεως περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς γεωμήλων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

III) Τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1090)686 ἀπὸ 5.4.56 ἐγγράφου σας δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς κατατεθείσης ὑμῖν ἐρωτήσεως ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Διαμαντοπούλου, νὰ πληροφορήσωμεν τὴν Βουλήν, ὅτι αἱ ἑκάστοτε ὑπηρεσιακαὶ ἐπαφαὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κράτους μετὰ ὑπηρεσιῶν ἢ ἀντιπροσώπων ξένων Κρατῶν, ἐνεργοῦνται πάντοτε ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τῶν οἰκείων προϊσταμένων των, εἰς οὓς ἐναπόκειται νὰ κρίνωσιν ἔν τινι περιπτώσει, ἐὰν ἐνδείκνυται ἡ ἐνέργεια τῶν δεόντων πρὸς πρόληψιν ἐνεργειῶν ἐχουσῶν ἀντικειμενικὸν σκοπὸν τὴν βλάβην τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους. Πάντως ὑφίστανται εἰδικαὶ ὑπηρεσίαι αἵτινες προληπτικῶς καὶ κατασταλτικῶς ἐπιλαμβάνονται τῶν ὑποθέσεων τῶν σχετιζομένων μὲ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Κράτους, τηρῶσι δέ, ὡς εἶναι φυσικόν, καὶ σχετικοὺς φακέλλους. Ὅσον ἀφορᾷ, τέλος, τὸ θέμα τῶν πορισμάτων τῶν στρεφομένων κατὰ τῶν Ἀρχηγῶν τῆς Ἀστυνομίας, γνωρίζομεν ὅτι ἐν προκειμένῳ ἐπελήφθη τὸ κατὰ νόμον Ὑπηρεσιακὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον καὶ ἐπέβαλε κυρώσεις διὰ διοικητικὰς παραβάσεις, ἀσχέτους πρὸς τὰς ἀναφερομένας εἰς τὴν ἀσφάλειαν τῆς Χώρας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 20 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 51 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Γρηγορίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἀπὸ τοῦ Μαρτίου 1955, βάσει τῶν ἄρθρων 26 καὶ 27 τῆς ἐκλογικῆς νομοθεσίας καὶ κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 128)1955 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἤρξατο ἡ κωδικοποίησις τῶν καταλόγων ἐκλογικῶν βιβλιαρίων, τῶν περιφερειῶν τῶν πρώην Δήμων Ἀθηναίων, Πειραιῶς καὶ Θεσσαλονίκης κατ’ ἀρχὴν ἐν συνεχείᾳ δὲ τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου Καβάλας. Ἡ ἐργασία αὕτη ἥτις καὶ συνεχίζεται ἔτι, συντελεῖται δι’ εἰδικοῦ συνεργείου ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τῶν οἰκείων Πρωτοδικείων. Κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον τῆς κωδικοποιήσεως, ἤτοι τῆς κατατάξεως τῶν ἐγγεγραμμένων εἰς τοὺς καταλόγους ἐκλογέων τῶν ἀνωτέρω περιφερειῶν κατ’ ἀπόλυτον λεξικογραφικὴν σειρὰν (πλὴν τῶν ἀποβιωσάντων οἵτινες περιλαμβάνονται εἰς τοὺς καταλόγους, τῆς διαπιστώσεως γενομένης ἐκ σχετικῆς ἀντιπαραβολῆς πρὸς τὰς παρὰ τῶν ληξιαρχείων ἀποσταλείσας καταστάσεις ἀποβιωσάντων) διεπιστώθησαν πολλαπλαῖ ἐγγραφαὶ χιλιάδων προσώπων εἰς τοὺς καταλόγους τῶν ἀνωτέρω Δήμων, Κοινοτήτων, Ἐνοριῶν ἢ συνοικισμῶν. Διὰ τὰ πρόσωπα ταῦτα μὲ τὰς πολλαπλᾶς ἐγγραφάς συνετάχθησαν καταστάσεις αἵτινες καὶ ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψει τῶν ἁρμοδίων ἀρχῶν διὰ τὴν ἐξακρίβωσιν τῆς πολλαπλῆς ἐγγραφῆς των. Λόγῳ ὅμως τῆς ἐν τῷ μεταξὺ προκηρύξεως τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, τὴν 18.2.56 δὲν κατέστη δυνατὴ πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἡ ἐξακρίβωσις καὶ διαγραφὴ ὅλων τῶν προσώπων μὲ τὰς πολλαπλᾶς ἐγγραφὰς εἰ μὴ μόνον περιωρισμένου ἀριθμοῦ. Αἱ καταστάσεις αὗται διεβιβάσθησαν εἰς τοὺς ἁρμοδίους Προέδρους Πρωτοδικῶν, οἵτινες καὶ προέβησαν εἰς τὴν διαγραφὴν των διὰ δικαστικῆς ἀποφάσεως, κατὰ τὴν διαδικασίαν τοῦ ἄρθρου 28 τῆς κωδικοποιηθείσης ἐκλογικῆς Νομοθεσίας. Οὐδεμία ἄλλη ἀρχὴ πλὴν τῆς δικαστικῆς ἔχει δικαίωμα νὰ προβῇ εἰς τὴν διαγραφὴν προσώπων ἐκ τῶν ἐκλογικῶν καταλόγων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν (αὔξ. ἀριθ. καταχωρήσεως 111) ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακώβου Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγρ. 2 τοῦ ἄρθρου 156 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος, οὐδεμία εἰσφορὰ ἢ ἄλλη δαπάνη νόμῳ ἐπιβαλλομένη ὡς ὑποχρεωτικὴ δι’ οἱανδήποτε αἰτίαν ὑποχρεοῖ τοὺς Δήμους καὶ Κοινότητας, ἄνευ ἐγκρίσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν, παρεχομένης πρὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ οἰκον. ἔτους. Ἐξ ἄλλου, διὰ Β.Δ. δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπιβολὴ ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς εἰς βάρος τῶν δήμων καὶ κοινοτήτων. Εἰς τὴν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργείου δι’ ἧς κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν ἀνωτέρω διατάξεων, καθωρίσθησαν αἱ διὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος ὑποχρεωτικαὶ δαπάναι καὶ εἰσφοραὶ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, δὲν περιλαμβάνεται, οὐδὲ ἠδύνατο νὰ συμπεριληφθῇ εἰσφορὰ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ὑπὲρ τοῦ τεκτονικοῦ ἱδρύματος Ἑλλάδος εἰς ἣν ἀναφέρεται ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ. Ἐξ ἄλλου ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῶν διατιθεμένων ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων πιστώσεων δὲν προέκυψε περίπτωσις προαιρετικῆς ἀποδόσεως ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων τῆς ἐν λόγῳ εἰσφορᾶς ἢ οἱασδήποτε δωρεᾶς ὑπὲρ τοῦ εἰρημένου ἱδρύματος, οὐδὲ ὑπεβλήθη τοιοῦτον αἴτημα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Δ. ΜΑΚΡΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 150 ἀπὸ 24.4.56 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Θεοχαρίδη, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1823)25.4.56 ἐγγράφου ὑμῶν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ὁ Ἀναγκαστικὸς Νόμος 1366)38 δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰ κοινωνικὰ φρονήματα τῶν Ἑλλήνων. Ἀναφέρεται εἰς τὴν κατοχύρωσιν τῆς Ἀσφαλείας τοῦ Κράτους διὰ τοῦ ἐλέγχου τῶν ἐγκαθισταμένων ἢ ἀποκτώντων ἀκίνητα εἰς τὰς παραμεθορίους καὶ παρακτίους περιοχάς. Οὕτω, ἐνῷ ἀπαγορεύει ἀπολύτως τὰς δικαιοπραξίας διὰ τοὺς Ἀλλοδαποὺς ἢ ἀλλογενεῖς κλπ. ἐπιτρέπει ταύτας ὑπὸ ἔλεγχον καὶ ὡρισμένας διατυπώσεις μετὰ ἔγκρισιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ Γεωργίας εἰς τοὺς Ἕλληνας. Καίτοι ἡ εἰσήγησις πρὸς κατάργησιν ἢ μὴ τοῦ νόμου τούτου ἀνήκει εἰς τὴν ἁρμοδιότητα κατὰ κύριον λόγον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ εἶτα τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐν τοσούτῳ φρονοῦμεν ὅτι τὸ συμφέρον τῆς Ἑλλάδος ἐπιβάλλει τὴν διατήρησιν τῆς ἰσχύος τῶν διατάξεών του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἐπὶ ὑπ’ ἀριθ. 2062)1946 ἀπὸ 1.5.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς πληροφορήσωμεν τὰ ἑξῆς ἐν σχέσει πρὸς τὸ περιεχόμενόν της. Τὸ Διάταγμα τῆς 30.12.1955–26.3.1956 «περὶ τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν τακτικῶν δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων» δὲν ἐφηρμόσθη καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, διότι κατὰ ρητὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἐν λόγῳ Δ)τος «τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως δὲν δικαιοῦνται τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ ὑπαλλήλου, τὰ δικαιούμενα περιθάλψεως εἰς βάρος τοῦ ΙΚΑ ἢ ἑτέρου ἀσφαλιστικοῦ ὀργανισμοῦ». Ἐν προκειμένῳ τὰ μέλη οἰκογενειῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων, δικαιοῦνται περιθάλψεως εἰς βάρος τοῦ ΙΚΑ, ἐπὶ καταβολῇ ἀναλόγου εἰσφορᾶς ἐκ μέρους τῶν ἀστυνομικῶν. Ἅμα τῇ δημοσιεύσει τοῦ ὡς ἄνω Δ)τος τὸ Ὑπουργεῖον, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ Ἀρχηγεῖον Ἀστυνομίας, ἐξήτασε τὴν ἄποψιν νὰ παύσῃ ἡ περαιτέρω ἀσφάλισις τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων παρὰ τῷ ΙΚΑ, ἐζήτησε δὲ καὶ τὴν γνώμην τῶν προϊσταμένων ὅλων τῶν Ἀστυνομικῶν Ὑπηρεσιῶν. Λαμβανομένου ὅμως ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τοῦ Δ)τος τῆς 26. 1.56 παρέχεται μόνον νοσοκομειακὴ περίθαλψις ἐνῷ ἡ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ παρεχομένη περιλαμβάνει καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν τοιαύτην, τὸ ὅλον δὲ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀστυνομικῶν κατὰ τῆς ἀσθενείας εἶναι λίαν σοβαρὸν καὶ ἀπαιτεῖ προσοχὴν καὶ μελέτην ἀπὸ πάσης πλευρᾶς, δὲν ἐπεζητήθη εἰσέτι ἡ ἐπέκτασις τοῦ Δ)τος τῆς 26.1.56 καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας τῶν ἀστυνομικῶν ὑπαλλήλων. Τὸ ὅλον ζήτημα ἐξετάζεται εἰσέτι παρὰ τοῦ Ἀρχηγείου εὐθὺς δὲ ὡς μᾶς ὑποβληθῇ σχετικὴ πρότασις, θέλομεν προβῆ εἰς ἀναλόγους ἐνεργείας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1830) 1226)25.4.56 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη κατατεθεῖσα παρ’ ὑμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Βρανοπούλου ἐν σχέσει μὲ τὴν χορήγησιν ἐπιδόματος ἐπιφυλακῆς εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας νὰ ἀνακοινώσωμεν ὅτι τὸ θέμα τοῦτο ἀντιμετωπίσθη παρ’ ἡμῶν ἐν εὐρυτέρᾳ μορφῇ καθ’ ὅσον οἱ ἄνδρες τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἀνεξαρτήτως τῆς θέσεώς των ἐν Ἐπιφυλακῇ προσφέρουσι καθ’ ἑκάστην ὑπερωριακὴν ἐργασίαν καὶ ὑφ’ ὁμαλὰς ἔτι συνθήκας δημοσίας ἀσφαλείας δι’ ὃ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 273)1)1802) 10.5.55 ἐγγράφου μας πρὸς τὸ Γραφεῖον τοῦ κ. Προέδρου Κυβερνήσεως καὶ τὰ Ὑπουργεῖα Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν, προετείναμεν τὴν χορήγησιν εἰς τοὺς ἄνδρας τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας, ἐπιδόματος ὑπερωριῶν συνισταμένου εἰς τὰς ἀποδοχὰς 60 ἡμερῶν ἐτησίως, ἔναντι τῆς παρ’ αὐτῶν προσφορᾶς ὑπερωριακῆς ἐργασίας —κατὰ τοὺς μετριωτέρους ὑπολογισμούς 129 ἡμερῶν ἐτησίως. Ἐπὶ τῆς ἀνωτέρω ἐνεργείας μας οὐδεμία μέχρι σήμερον ἐδόθη λύσις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Μαΐου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. Β. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

§5Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ 15 ἡμερῶν εἶχον καταθέσει.....

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἐκφωνήσω τὸ ὄνομά σας καὶ σεῖς ὁμιλεῖτε χωρὶς ἀκόμη νὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον, διατί; Πρέπει νὰ γίνεται συνεδρίασις ἐδῶ.

§7Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἀπευθύνομαι εἰς σᾶς.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐὰν ζητῆτε τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τὸν ἔχετε.

§9Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Μίαν παράκλησιν ἤθελον νὰ ὑποβάλω δι’ ἕνα ἐπεῖγον τηλεγράφημα τῆς Ἐπιτροπῆς τῆς Ε.Ρ.Ε., τὸ ὁποῖον κατέθεσα...

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν σᾶς δίδω τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως. Δὲν συμφωνῶ, κύριε Παπασταύρου. Αὐτὸ εἶναι ἐξ ἀπίνης καὶ ἀλεξιπτωτιστικὴ ἐπέμβασις. Ἔχετε τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1 ἀναφορᾶς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας.

§11Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ ζητῶ τὸν λόγον, ἐφ’ ὅσον θέτετε τὸ ζήτημα ἔτσι. Νομίζω, ὅτι, ὅταν κατατίθενται αἱ ἀναφοραὶ εἰς τὸ Προεδρεῖον, πρέπει νὰ ἔρχωνται εἰς τὸ Σῶμα καὶ νὰ ἀναγινώσκωνται. Πρὸ 15 ἡμερῶν, κατέθεσα τηλεγράφημα μιᾶς Ἐπιτροπῆς ἐκ Μαργαριτίου διὰ θέμα κατεπεῖγον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ συζητηθῇ.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔρχονται μὲ τὴν σειράν. Ἡ καθυστέρησις ἐσημειώθη, λόγῳ τῆς συζητήσεως τῆς προτάσεως δυσπιστίας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν. Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ κρατήσω, τώρα, τὴν συνεδρίασιν δύο ὥρας, διὰ νὰ ἀναγνώσω τὰς ἀναφοράς. Προβλέπεται, ἄλλως τε, τοῦτο ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Σωματείου Ἀρτεργατῶν Θεσπρωτίας «Ὁ Ἅγιος Γεώργιος» ζητοῦντος τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἀρτεργατῶν καὶ εἰς τοὺς ἀρτεργάτας Ἡγουμενίτσης, Παραμυθίας, Θεσπρωτίας κλπ.

§13Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ Σωματεῖον Ἀρτεργατῶν Θεσπρωτίας ἔχει ὑποβάλει μίαν ἀναφοράν, ἡ ὁποία ἔχει βάσιμον αἴτημα τὸ ὅτι οἱ ἀρτεργάται τῆς πόλεως Ἡγουμενίτσης καὶ Παραμυθίας δὲν τυγχάνουν ὡρισμένων ἀσφαλιστικῶν διευκολύνσεων, δηλαδὴ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Τὸ ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖον προτάσσει τὸ αἴτημα, εἶναι τὸ ὅτι οἱ ἐργάται, οἱ ἐργαζόμενοι εἰς τὰς πόλεις αὐτάς, εἶναι κάτω τῶν 15. Βέβαια ἠμπορεῖ νὰ εἶναι βάσιμον, ἀλλὰ δὲν δικαιολογεῖται νὰ ἐξαιροῦνται μόνον αἱ δύο αὐταὶ πόλεις καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας πόλεις νὰ ἰσχύῃ τὸ σύστημα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Τὴν παράκλησίν των αὐτήν, τὴν διαβιβάζω διὰ τῆς ἐρωτήσεώς μου καὶ σᾶς παρακαλῶ, νὰ ἀναθεωρήσετε τὴν ἀπόφασιν ἢ τὸν κανονισμόν, ὁ ὁποῖος καθορίζει τὴν παροχὴν τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Αὐτὴ εἶναι ἡ παράκλησίς μου καὶ νομίζω ὅτι καὶ σεῖς δὲν θὰ ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν ἀρτεργατῶν Θεσπρωτίας.

§14Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Πέραν τῶν ὅσων σᾶς ἐγνώρισα, κύριε συνάδελφε, ὅτι δηλαδὴ εἰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις, ὅπου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀρτεργατῶν εἶναι μεταξὺ 10–15 ὑπάρχει ἡ ἀσφάλισις ἀναπηρίας, γήρατος καὶ θανάτου, δηλαδὴ ἡ σύνταξις. Εἰς πόλεις καὶ κωμοπόλεις, ὅπου ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀρτεργατῶν εἶναι μείζων τῶν 15, ὑπάρχει καὶ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ὡς πρὸς τὰς δύο πόλεις, διὰ τὰς ὁποίας ἐνδιαφέρεσθε, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι διὰ τοῦ καταρτισθέντος ἤδη νομοσχεδίου τοῦ Ταμείου Ἀρτεργατῶν καὶ μακαρονοτεχνιτῶν, συνεχῶς, ἐπεκτείνεται ἡ ἀσφάλισις, εἰς ἃς πόλεις ὑπάρχει ἡ ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ, εἰδικῶς δὲ εἰς τὴν Ἡγουμενίτσαν ἐπεξετάθη ἀπὸ 1ης Ἰουνίου ἡ ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ.

§15Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐρώτησιν, δὲν ἔλαβον ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου.

§16Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐλάβατε παρ’ ἐμοῦ, κύριε συνάδελφε.

§17Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Δὲν τὴν ἔλαβον ἀκόμη. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ κάμω μίαν παρατήρησιν εἰς ὅσα, εἴχατε τὴν καλωσύνην, νὰ ἀπαντήσετε. Ἡ τροποποίησις τοῦ Κανονισμοῦ, ἐὰν γίνῃ δὲν πρέπει νὰ ἐντοπισθῇ εἰς τοὺς ἐργαζομένους μόνον εἰς τὰς πόλεις, ὅπου ὑπάρχει ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ, ἀλλὰ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς πόλεις, ὅπου δὲν ὑπάρχει ἀσφάλισις τοῦ ΙΚΑ. Τοῦτο θὰ ἔχῃ τὴν ἑξῆς δικαίαν ὄψιν, ὅτι ἐφ’ ὅσον ὁ ἠσφαλισμένος πληρώνει ἴσα ἀσφάλιστρα μὲ τὸν ἐργαζόμενον εἰς πόλεις ἄνω τῶν 15 ἐργατῶν, διατί νὰ τοῦ στεροῦμεν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν;

§18Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Διότι εἶναι πολὺ δαπανηρὸν καὶ δὲν εἶναι δυνατόν, χωρὶς περιορισμὸν τοῦ ἀριθμοῦ, νὰ δοθῇ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις διὰ 3 καὶ 5 ἀρτεργάτας.

§19Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἶναι ζήτημα 50 ἐργατῶν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Σχοινᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς νοσηλευομένων Σανατορίου Τριπόλεως ζητούντων τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλων ἐργασιῶν καὶ τοποθέτησιν εἰς αὐτὰς τῶν ἰαθέντων φυματικῶν κ.λ.π.

§21Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν καὶ παρακαλῶ, νὰ ληφθοῦν μέτρα πρὸς τακτοποίησιν τοῦ ζητήματος.

§22Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὡς γνωστόν, ἡ τοποθέτησις τῶν ἀνέργων γίνεται διὰ τῶν γραφείων εὑρέσεως ἐργασίας, ἀλλὰ δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τοὺς ἐργοδότας. Τὸ δικαίωμα τῆς ἐπιλογῆς ἀνήκει πάντοτε εἰς τοὺς ἐργοδότας. Ἐγένετο σύστασις, ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἰς τὰ γραφεῖα εὑρέσεως ἐργασίας, διὰ τὴν ἐξεύρεσιν καταλλήλου ἐργασίας.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3, ὁ κ. Κ. Παπαδόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§24Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶμεν τὴν ἀναφοράν.

§25ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῶν οἰκοδομικῶν σωματείων Καλαμῶν ζητούντων ματαίωσιν τῆς μελετωμένης αὐξήσεως τοῦ ἐλαχίστου ὁρίου τῶν 2500 ἡμερομισθίων εἰς 4500 διὰ τὴν παρὰ τοῦ ΙΚΑ χορήγησιν συντάξεως εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους κλπ.

§26Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὲ ἀναφοράν τους τὰ οἰκοδομικὰ σωματεῖα Καλαμῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλα οἰκοδομικὰ σωματεῖα καὶ ἄλλα ἐπαγγέλματα εἶδον μὲ δυσφορίαν τὸ σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου αὐξάνονται εἰς 3.500 ἀπὸ 2.500 τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα τοὺς δίδουν δικαίωμα συντάξεως. Ἐπειδὴ εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ κέντρα ὑπάρχει μεγάλη ἀνεργία καὶ εἶναι ἀδύνατον ἕνας οἰκοδόμος νὰ κάμῃ περισσότερα ἀπὸ 80–100 ἡμερομίσθια τὸν χρόνον, εἶναι ἀδύνατον, ἑπομένως νὰ φθάσῃ τὸν ἀριθμόν, τῶν 3.500, ποὺ προβλέπει τὸ σχέδιον νόμου, ζητοῦν νὰ παραμείνῃ τὸ αὐτὸ ὅριον τῶν 2500 ἡμερομισθίων. Ἐπὶ πλέον, λόγῳ τῆς βαρύτητος τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν οἰκοδόμων, δεδομένου ὅτι ἕνας οἰκοδόμος, ὅταν περάσῃ τὸ 55ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀνεβαίνῃ τὶς σκαλωσιὲς καὶ νὰ ἐργάζεται ὡς οἰκοδόμος, ζητοῦν νὰ ληφθῇ ὡς ὅριον συνταξιοδοτήσεως τὸ 55ον ἀντὶ τοῦ 65ου. Ἐπίσης ζητοῦν νὰ ληφθοῦν μέτρα συνταξιοδοτήσεως διὰ τὴν ἀναπηρίαν καὶ νὰ ὑπολογίζεται ἐφ’ ὅσον εἶναι 30–35%. Διότι εἶναι γνωστόν, ὅτι εἰς τὸ ἐπάγγελμα αὐτὸ ἀνάπηρος μὲ ποσοστὸν ἀναπηρίας 30% εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐργασθῇ. Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν δὲν κατετέθη ἀκόμη τὸ σχέδιον νόμου, ζητοῦν νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας τῶν οἰκοδόμων. Τὸ ζήτημα ἐπίσης, ὅπως εἶπον εἶναι γενικώτερον, καὶ ἀφορᾷ καὶ ἄλλους ἐργαζομένους εἰς ἐλεύθερα ἐπαγγέλματα, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν ἡμερομίσθια περισσότερα τῶν 100–150 τὸν χρόνον.

§27Α. ΣΧΙΝΑΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφοράν.

§28Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Κύριε Πρόεδρε, μελετᾶται πράγματι ἡ αὔξησις τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἡμερομισθίων ἀπὸ 2.500 εἰς 4.500 καὶ ὄχι 3.500, ὅπως ἀνέφερεν ὁ ἐρωτῶν κ. βουλευτής. Τὸ θέμα εἶναι σοβαρώτατον, δοθέντος ὅτι ἐκκρεμεῖ ἀπὸ ἐτῶν αὔξησις τῶν συνταξιούχων, καὶ συντάξεις μὲ ἡμερομίσθια, τὰ ὁποῖα ἀντιστοιχοῦν εἰς ἐννέα ἐτῶν ὑπηρεσίαν, ἐνῷ εἰς τὰς περισσοτέρας χώρας διὰ τὴν συνταξιοδότησιν ἀπαιτεῖται δεκαπενταετὴς ὑπηρεσία, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χορηγηθοῦν μεγαλύτεραι. Ἰδοὺ διατὶ αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, ὁμοῦ μὲ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ΙΚΑ μελετοῦν τὴν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων. Τίποτε ὅμως δὲν εἶναι ὁριστικὸν καὶ δὲν ἔχει ἀκόμη ἀποφασισθῆ. Ἐξετάζονται πολλαὶ ἀπόψεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ αἱ τῶν οἰκοδόμων ὅλης τῆς χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ αἴτημα περὶ περιορισμοῦ τῆς ἡλικίας, διότι πράγματι τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἐργάτου οἰκοδομῶν εἶναι ἀπὸ τὰ βαρέα ἐπαγγέλματα καὶ αὐτὸ ἐξετάζεται μετὰ συμπαθείας, ὅπως ἐπίσης καὶ δι’ ὡρισμένα ἄλλα ἐπαγγέλματα, εἴτε βαρέα, εἴτε ἀνθυγιεινά.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 5 ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ε. Σαββόπουλος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς ὁμοσπονδίας ἐργατοτεχνιτῶν καὶ ὑπαλλήλων τσιμέντων Ἑλλάδος ζητούσης ὑπαγωγὴν τῶν μελῶν της εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐπικουρικῆς Ἀσφαλίσεως Ὑπαλληλικοῦ καὶ Ὑπηρετικοῦ Προσωπικοῦ Ἐταιρειῶν Τσιμέντων κλπ.

§30Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ πρόνοια, ἵνα ἀπολαμβάνουν τοῦ δικαιώματος τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ οἱ ἐργάται τσιμέντων.

§31Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τὸ αἴτημα τῶν ἐργαζομένων εἰς τὰ τσιμέντα εἶναι πράγματι δίκαιον. Εἶναι σκληρὸν τὸ ἔργον των, καὶ ἡ ὕπαρξις ἐπικουρικῆς ἀσφαλίσεως μόνον ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους καὶ τοὺς ὑπηρέτας, εἶναι ἀδικαιολόγητος. Πρέπει νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας. Δοθέντος ὅμως, ὅτι ὁ ἀριθμὸς των εἶναι ὑπερδιπλάσιος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ὑπαλλήλων καὶ ἑπομένως θὰ ἐπέλθῃ μεγάλη οἰκονομικὴ ἐπιβάρυνσις διὰ τὸ Ταμεῖον, ἐζήτησα τὴν γνώμην τόσον τοῦ Ταμείου ὅσον καὶ τῆς Γ.Σ.Ε.Ε. καὶ μετὰ τὰς ἀπαντήσεις των, τὸ Ὑπουργεῖον ἔχει τὴν ἄποψιν τῆς ἐπεκτάσεως καὶ ὡς πρὸς τοὺς ἐργάτας.

§32ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 7 ἀναβάλλεται. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Ἐργατοτεχνιτῶν καὶ Ἐργατριῶν τεχνητῆς μετάξης Ἀθηνῶν «ΕΤΜΑ» ζητούσης ματαίωσιν ἀπειλουμένης ἀπολύσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐν λόγῳ ἐπιχειρήσεως καὶ λήψεως μέτρων συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν της.

§33Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἡ Ἕνωσις Προσωπικοῦ ἐργαζομένων εἰς τὴν Ἑταιρείαν Τεχνητῆς Μετάξης καταγγέλλει ὅτι ἀπὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους ἀπελύθησαν 2.100 ἐργαζόμενοι καὶ ἤδη ἀπολύονται καὶ οἱ ὑπόλοιποι 900. Πρὸ τῆς ἀπολύσεως τῶν ἐργαζομένων, ἡ Ἑταιρεία ΕΤΜΑ περιέκοψε σειρὰν ἀπὸ κατακτήσεις τὰς ὁποίας εἶχον οἱ ἐργαζόμενοι, μὲ τὸ δικαιολογητικὸν ὅτι θὰ μειωθῇ τὸ κόστος παραγωγῆς, θὰ ἔχῃ περισσοτέρας ἐργασίας καὶ θ’ ἀποφευχθῇ ἡ ἀπόλυσις. Ἐν συνεχείᾳ προέβη εἰς τὰς ἀπολύσεις τῶν 2.100 ἐργαζομένων. Ἡ Ἑταιρεία ΕΤΜΑ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἦτο μία ἀπὸ τὰς ἀκμαιοτέρας ἐπιχειρήσεις τῆς Ἑλλάδος. Ἐκέρδιζε τεράστια ποσά. Τὸ Κράτος τὴν ἐνίσχυσε καὶ ὅταν ἔφθασεν εἰς σημεῖον κάμψεως τῶν ἐργασιῶν της, ὁ εὐκολώτερος τρόπος διὰ νὰ καρπωθῇ τὰ τεράστια κέρδη, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀποκομίσει ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν, εἶναι νὰ ἀπολύσῃ τὸ προσωπικόν της. Ἐπειδὴ τὸ Κράτος δὲν ἔλαβεν οὐδὲν μέτρον διὰ τοὺς 2.100 ἀπολυθέντας, ἐρωτᾶται τί σκέπτεται νὰ κάμῃ: Θὰ ἀφήσῃ καὶ τοὺς 900 ἐργατοϋπαλλήλους ν’ ἀπολυθοῦν; Καὶ πλέον αὐτοῦ: Ἡ Ἑταιρεία ΕΤΜΑ εἶχε ζητήσει τὸ κλείσιμον τοῦ ἐργοστασίου της ἀπὸ τὸ Πρωτοδικεῖον. Πρὶν ὅμως ἐκδοθῇ ἡ ἀπόφασις, ἠθέλησε νὰ φέρῃ τὸ Κράτος πρὸ τετελεσμένου γεγονότος καὶ προέβη εἰς τὰς ἀπολύσεις. Ἐρωτᾶται, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἔχῃ γνῶσιν αὐτῆς τῆς καταστάσεως, καὶ τί μέτρα σκέπτεται νὰ λάβῃ, δεδομένου ὅτι δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὸν νὰ προστεθοῦν εἰς τοὺς ἀνέργους καὶ οἱ 900 ἐργαζόμενοι εἰς ΕΤΜΑ.

§34Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ οἱ συνάδελφοι τοῦ Συντονισμοῦ καὶ Οἰκονομικῶν ἀπησχολήθημεν ἐπὶ μακρὸν μὲ τὸ θέμα τῆς ΕΤΜΑ, τὸ ὁποῖον ὅπως εἶναι γνωστόν, εἰς τὴν Βουλήν, χρονίζει ἀπὸ μακροῦ. Ἐδέχθην πολλὰς ἐπιτροπὰς τοῦ ἐργατοϋπαλληλικοῦ προσωπικοῦ καὶ προῆλθον εἰς συνεννοήσεις μετὰ τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν, πιστεύω δὲ ὅτι θὰ δοθῇ λύσις διατηρήσεως τῆς Ἑταιρείας καὶ συνεχίσεως τῶν ἐργασιῶν της. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ μὲν ἀπολυθέντες ἐτέθησαν εἰς διαθεσιμότητα καὶ λαμβάνουν τὸ 50% τῶν ἀποδοχῶν, ἐὰν δὲ παρ’ ἐλπίδα δὲν συνεχισθοῦν αἱ ἐργασίαι τῆς ΕΤΜΑ, τὸ προσωπικόν, ἐφ’ ὅσον δικαιοῦται συντάξεως θὰ τύχῃ συντάξεως, ἄλλως θὰ τύχῃ ἐπιδοτήσεως.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαδημητρίου ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τῆς Ἑνώσεως Προσωπικοῦ Ἑλληνικῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων ζητούσης ματαίωσιν τῆς μελετωμένης κρατήσεως τοῦ ἡμερομισθίου τῆς 1ης Μαΐου.

§36Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Μὲ τὸν νόμον 3239, εἶναι ὁ νόμος περὶ συλλογικῶν συμβάσεων, ὑπάρχει διάταξις, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει νὰ συνομολογῆται ὑποχρέωσις τῶν ἐργοδοτῶν πρὸς παρακράτησιν τοῦ ἡμερομισθίου τῆς 1ης Μαΐου ὑπὲρ τῶν συνδικαλιστικῶν ὀργανώσεων. Ἤδη ὅμως δίδεται τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς ἐργαζομένους νὰ ἀρνηθοῦν τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Τὸ προσωπικὸν τῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων διὰ δηλώσεών του αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν συμφώνως πρὸς τὸν νόμον, ἠρνήθη τὴν καταβολὴν τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς. Παρὰ ταῦτα, ἡ ἐπιχείρησις τῶν Ἠλεκτρικῶν Σιδηροδρόμων, ἀκολουθοῦσα ἐγκύκλιον τοῦ ΙΚΑ, ἡ ὁποία εἶναι παράνομος, ἐκράτησε τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Εἶναι παράνομος ἡ ἐγκύκλιος τοῦ ΙΚΑ, διότι διὰ τῆς συλλογικῆς συμβάσεως, ἡ ὁποία ὑπεγράφη, τὸ ΙΚΑ δὲν εἶναι παρὰ ὁ εἰσπράκτωρ. Δὲν ἔχει, ἑπομένως οὐδὲν δικαίωμα, πρὸ τῆς τακτοποιήσεως τοῦ ζητήματος, νὰ στείλῃ τὴν ἐγκύκλιον αὑτὴν καὶ νὰ ὑποχρεώνῃ τοὺς ἐργαζομένους νὰ κρατήσουν τὸ ἡμερομίσθιον τῆς 1ης Μαΐου. Δὲν ὑπάρχει ἐπίσης οὐδὲν δικαίωμα ἐπιβολῆς τῆς ὑποχρεωτικῆς εἰσφορᾶς καὶ ὁ νόμος εἶναι καὶ ἀντισυνταγματικός. Συμφώνως πρὸς τὸ Σύνταγμα, οἱ Ἕλληνες ἐργαζόμενοι εἶναι ἐλεύθεροι νὰ συνεταιρίζωνται, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι εἶναι ἐλεύθεροι νὰ ἀνήκουν ἤ νὰ μὴ ἀνήκουν εἰς Σωματεῖον. Εἶναι ἐλεύθεροι νὰ ἀποδέχωνται ἤ νὰ μὴ ἀποδέχωνται καταστατικά, καὶ τὰ καταστατικὰ αὐτὰ προβλέπουν καὶ περὶ τῶν ὑποχρεώσεών των. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐπεβλήθη εἰς τοὺς ἐργαζομένους ἡ ὑποχρεωτικὴ εἰσφορά, διότι ἄτομα, τὰ ὁποῖα κατέχουν τοὺς συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμοὺς καὶ δὲν ἀπολαμβάνουν τῆς ἐμπιστοσύνης τῶν ἐργαζομένων καὶ δὲν καταβάλλουν τὴν πρὸς τοὺς Συνεταιρισμοὺς εἰσφοράν, ἠθέλησαν νὰ συνεχίσουν καπηλευόμενοι τοὺς ἐργαζομένους, κατακρατοῦντες τοὺς ἀνωτέρω συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμούς, εἰς τοὺς ὁποίους εὑρίσκονται λαμβάνοντες παχυλοὺς μισθοὺς καὶ διασκεδάζοντες μὲ τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα προέρχονται ἀπὸ εἰσφορὰς τῶν ἐργαζομένων καὶ τῶν ἐργοδοτῶν. Ἐκτὸς αὐτοῦ, ὑπάρχει διάταξις εἰς τὴν ὑπογραφεῖσαν συλλογικὴν σύμβασιν, ἡ ὁποία ὑπεγράφη τὴν 27ην Φεβρουαρίου καὶ δὲν ἔδωσε τὴν προθεσμίαν εἰς τους ἐργαζομένους νὰ ὑποβάλουν δηλώσεις, ὅτι δὲν ἀποδέχονται τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν, δεδομένου ὅτι ὁ νόμος λέγει ὅτι αἱ δηλώσεις ὑποβάλλονται τὸν μῆνα Ἰανουάριον καὶ προϋπόθεσις εἶναι ἐὰν ὁ ἐργαζόμενος θὰ ἀσκήσῃ ἢ δὲν θὰ ἀσκήσῃ τὸ δικαίωμά του. Δὲν ἐδόθη ἡ προθεσμία αὐτὴ καὶ ὑπεγράφη σκοπίμως τὴν 27ην Φεβρουαρίου. Ἄλλη διάταξις εἰς τὴν Συλλογικὴν Σύμβασιν ὑπάρχει, ἡ ὁποία ἔλεγεν ὅτι ἐφ’ ὅσον ὑπογραφῇ σύμβασις μὲ εὐνοϊκωτέρους ὅρους καὶ δὲν ἰσχύει ἡ ἀρχικὴ Συλλογικὴ Σύμβασις, δὲν ἰσχύει διὰ τοὺς Ἠλεκτρ. Σιδηροδρόμους. Ἑπομένως, δι’ αὐτοὺς δὲν ἰσχύει ἡ ἀρχικὴ Συλλογικὴ Σύμβασις, δὲν ἔπρεπε νὰ κρατηθῇ τὸ ποσὸν καὶ ἐκρατήθη μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἐξυπηρετηθοῦν οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατέχουν τοὺς ἀνωτάτους συνδικαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχεν ὑποχρέωσιν νὰ λάβῃ μέτρα, γνωρίζει τὴν κατάστασιν, γνωρίζει πὼς οἱ ἐργαζόμενοι δὲν ἀνέχονται τὴν ὑποχρεωτικὴν εἰσφορὰν καὶ ὅμως δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον.

§37Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τόσον ἡ καταβολὴ τῆς εἰσφορᾶς, ὅσον καὶ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ ταύτης, προβλέπονται ἀπὸ τὸν νόμον 2239)55 καὶ ἀπὸ τὴν ἐκδοθεῖσαν ὑπ’ ἀρ. 2)56 ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου. Τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας δὲν εἶχεν ἄλλην ὑποχρέωσιν, παρὰ νὰ σεβασθῇ τόσον τὸν νόμον, ὅσον καὶ τὴν ἀπόφασιν τοῦ Διοικητικοῦ Δικαστηρίου. Ὡς πρὸς τὴν ἀνάμιξιν τοῦ ΙΚΑ πληροφορῶ τὸν κ. βουλευτήν, ὅτι ἡ ἐγκύκλιος τοῦ ΙΚΑ οὐδένα ὑποχρεώνει. Αἱ περισσότεραι δὲ ἐπιχειρήσεις κατέθεσαν τὰς εἰσφορὰς ἀπ’ εὐθείας εἰς τὴν Τράπεζαν ἄνευ τῆς μεσολαβήσεως τοῦ ΙΚΑ. Ὡς πρὸς τὴν προθεσμίαν, πράγματι, ὁ νόμος ὥριζε τὸν Ἰανουάριον διὰ τὰς δηλώσεις τῶν ἐργαζομένων, δοθέντος ὅμως ὅτι ἡ ἀπόφασις τοῦ Διαιτητικοῦ Δικαστηρίου ἐξεδόθη μετὰ τὸν Ἰανουάριον, ἐπετρέψαμεν ὅπως αἱ δηλώσεις ὑποβληθοῦν μετὰ ταῦτα καί, ἑπομένως, ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς ἔτους, οἱ δηλώσαντες, δὲν θὰ καταβάλουν εἰσφοράν.

§38Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ καταβάλλουν;

§39Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Τὸ ὁρίζει ὁ νόμος.

§40Ι. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ὁ νόμος ὁρίζει ὅτι θὰ ἀσκήσουν τὸ δικαίωμά των, ἐὰν θέλουν νὰ καταβάλουν ἢ ὄχι. Εἰδικῶς διὰ τοὺς Ἠλεκτρικοὺς Σιδηροδρόμους...

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀρκετά, κύριε συνάδελφε. Σύστασις εἶναι ἐπὶ ἀναφορᾶς. Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐργατοϋπαλληλικοῦ Κέντρου Εὐβοίας.

§42Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω ἐνθέρμως δύο δικαιότατα αἰτήματα τοῦ Ἐργατικοῦ Κέντρου Εὐβοίας, τὰ ὁποῖα ἀπηχοῦν ἀπόψεις ὁλοκλήρου τοῦ ἐργατικοῦ κόσμου τοῦ Νομοῦ. Τὸ πρῶτον εἶναι, κύριε Πρόεδρε, ἡ προαγωγὴ τοῦ τοπικοῦ ὑποκαταστήματος τοῦ ΙΚΑ εἰς περιφερειακὸν, διὰ νὰ παρασχεθῇ μία ἀποτελεσματικωτέρα προστασία καὶ προάσπισις τῶν συμφερόντων χιλιάδων ἐν Εὐβοίᾳ ἐργατῶν καὶ ὑπαλλήλων. Εἶναι γνωστόν, ὅτι τόσον εἰς τὴν Χαλκίδα, ποὺ ἀποτελεῖ σημαντικὸν βιομηχανικὸν κέντρον τοῦ Νομοῦ, ὅσον καὶ εἰς τὰς ἄλλας περιοχὰς Ἀλιβερίου, Κύμης, Μαντουδίου καὶ Λίμνης, ὅπου γίνεται συστηματικὴ ἐκμετάλλευσις τοῦ ὀρυκτοῦ ὑπογείου πλούτου, ὑπάρχουν χιλιάδες ἐργατῶν, ἰδίᾳ μεταλλουργοὶ οἱ ὁποῖοι ζοῦν ὑπὸ τὰς δυσχερεστέρας συνθήκας, χωρὶς νὰ ἀπολαμβάνουν οὐδεμιᾶς προστασίας ἐκ μέρους τοῦ ΙΚΑ. Ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησεν αὐτὴν τὴν κατάστασιν, εἶναι ὅτι τὸ ΙΚΑ, τὸ ὑποκατάστημα, στερεῖται καὶ ἐπαρκοῦς προσωπικοῦ καὶ γενικώτερον ἀκόμη τεχνικοῦ καὶ ὑγειονομικοῦ ἐξοπλισμοῦ, διὰ νὰ ἐπιτελέσῃ τὸν προορισμόν του. Συνεπῶς, ἐπιβάλλεται, ἀφ’ ἑνὸς διὰ τῆς προαγωγῆς ἡ διεύρυνσις —εἶναι αἴτημα ἀπὸ 3ετίας ὑποβαλλόμενον καὶ μὴ γενόμενον ἀποδεκτὸν ἀπὸ τὴν τελευταίαν Συναγερμικὴν Κυβέρνησιν— λόγῳ, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ διεύρυνσις διὰ τῆς προαγωγῆς τῶν ἁρμοδιοτήτων καὶ τῆς δικαιοδοσίας τοῦ ἱδρύματος καὶ πρὸ παντός, κύριε ὑπουργέ, ἡ σύστασις πρωτοβαθμίου καὶ δευτεροβαθμίου ὑγειονομικῆς Ἐπιτροπῆς, ὥστε νὰ τερματισθῇ τὸ δρᾶμα, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς ἄλλας ἐπαρχίας καὶ εἰς τὴν Εὔβοιαν ὑφίστανται οἱ ἐργάται, οἱ καθιστάμενοι, εἴτε ἐκ νόσου εἴτε ἐξ ἀτυχήματος ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται καὶ ὑφίστανται δαπάνας καὶ μαρτύρια εἰς Ἀθήνας καὶ ἐξετάζονται ἀπὸ τὴν ὑγειονομικὴν Ἐπιτροπὴν τοῦ Κεντρικοῦ Ἱδρύματος τοῦ ΙΚΑ. Ἐπιπροσθέτως, συνιστῶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀποδεχθῇ καὶ τὸ δεύτερον αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἐπίσης εἶναι σοβαρόν, τὸ αἴτημα τῆς τοποθετήσεως ἐπὶ τῆς περιφερείας τῆς ἐπαρχίας Καρυστίας ἑτέρου ἐπόπτου ἐργασίας διὰ νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐργατικῶν νόμων, οἱ ὁποῖοι συστηματικῶς εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, ποὺ ἐργάζονται 5.000 μεταλλωρῦχοι παραβιάζονται, διότι ὑπάρχει ἐκεῖ Ἑταιρεία, διὰ τὴν ὁποίαν γνωρίζει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ἐργασίας, ὅτι ἀφήνει ἀπληρώτους τοὺς ἐργάτας ἐπὶ 3 καὶ 4 μῆνας, καὶ ἡ ὁποία ἐκθέτει εἰς μυρίους κινδύνους τοὺς ἐργαζομένους. Ἐπιπροσθέτως, εἰς τὸ θερμικὸν ἐργοστάσιον Ἀλιβερίου ὅπου ἐργάζονται 2.500 ἐργάται, εἶναι γεγονὸς ἀπολύτως ἐξηκριβωμένον, ὅτι ἡ δεσποτικὴ ἐκεῖ διοίκησις τῆς ΔΕΗ, συμπεριφέρεται κατὰ τρόπον σατραπικὸν πρὸς τοὺς ἐργαζομένους, ἐπιπροσθέτως δὲ ἀξιοῖ τὴν προσκόμισιν πιστοποιητικοῦ κοινωνικῶν φρονημάτων καὶ διὰ τὴν ἐπουσιωδεστέραν ἐργασίαν καί, ἐπιπροσθέτως, κάμνει ἐπιλογὴν ἀποδεδειγμένως καὶ ὑπάρχουν στοιχεῖα τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν δι’ ἐπερωτήσεως εἰς τὴν Βουλήν, κάμνει ἐπιλογήν, προσλήψεως μόνον τῶν φίλων τοῦ κυβερνῶντος κόμματος.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἐκτὸς θέματος.

§44Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους ἐπιβάλλεται ἡ συνεχὴς ἐποπτεία καὶ ἔλεγχος ἐκ μέρους τῶν κρατικῶν ὀργάνων, διότι τὸ Κράτος εἶναι ἀνύπαρκτον εἰς τὴν περιοχὴν αὐτὴν καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις, ἡ ὁποία συνεχίζεται δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχισθῇ.

§45Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὁ κ. συνάδελφος, ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς ἀναφορᾶς, ἐγενίκευσε τὸ θέμα καὶ ἠσχολήθη μὲ τὸ ἐργατικὸν πρόβλημα τῆς Εὐβοίας. Ἡ ἀναφορὰ ἀναφέρεται εἰς τὴν προαγωγὴν τοῦ Ὑποκαταστήματος τῆς Χαλκίδος, εἰς περιφερειακόν. Τὸ αἴτημα μοῦ ἐτέθη καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους συναδέλφους τοῦ κ. Στεφανίδη, οἱ ὁποῖοι ἦλθον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ ἱκανοποιήσω, διότι διὰ νὰ ὑπάρξῃ προαγωγὴ πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ὑποκαταστήματα τοπικά. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν περιφερειακὸν ὑποκατάστημα ὅταν δὲν ἔχωμεν τὰ τοπικά; Ἡ γειτνίασις τῆς Χαλκίδος μὲ τὸ Κέντρον, δὲν ἐπιτρέπει τὴν τοιαύτην προαγωγήν. Μοῦ φαίνεται ὅτι εἰς τὴν ἀναφορὰν περιλαμβάνεται καὶ αἴτημα ἀνεγέρσεως Ἐργατικοῦ Κέντρου, τὸ ὁποῖον ἐλησμόνησεν ὁ κ. συνάδελφος. Ἡ ἀπάντησις τοῦ Ὑπουργείου, εἶναι ὅτι διὰ τὸ τρέχον ἔτος, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεγερθῇ εἰς τὴν Χαλκίδα Κέντρον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, πρὸς ἐγκατάστασιν τῶν ἐργατικῶν ὀργανώσεων, ἐκτὸς ἐὰν δοθῇ ἀπὸ τὸ ΙΚΑ δάνειον τοκοχρεωλυτικόν. Ὡς πρὸς τοὺς ἐπόπτας ἐργασίας, προβλέπονται εἰς τὴν Χαλκίδα τρεῖς ἐπόπται ἐργασίας. Ἐξ αὐτῶν μεταβαίνουν καὶ εἰς τὸ Ἀλιβέριον καὶ ὅπου ἀλλοῦ ὑπάρχουν ἐργατικὰ προβλήματα καὶ ἐπιβάλλουν κυρώσεις ὅπου δὲν τηροῦνται οἱ ἐργατικοὶ νόμοι.

§46Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργός, λυποῦμαι, διότι ἀγνοεῖ ὅτι εἰς τὴν Εὔβοιαν ὑπάρχει ὑποκατάστημα καὶ ἕτερον εἰς τὸ Ἀλιβέρι. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων παραρτημάτων, εἰς τὴν Κύμην ὑπάρχει ὑποκατάστημα καὶ εἰς τὸ Ἀλιβέρι. Ἐπειδὴ ἰσχυρίσθη εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἕτερον ὑποκατάστημα σᾶς δηλῶ, καὶ ὠφείλατε νὰ τὸ γνωρίζατε, ὅτι εἰς τὸ Ἀλιβέρι ὑπάρχει.

§47Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ὄχι ὑποκατάστημα. Ἕνα ὑποκατάστημα εἶναι εἰς τὴν Εὔβοιαν καὶ εἰς τὴν Κύμην Παράρτημα.

§48Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Σᾶς λέγω, ὅτι εἰς τὸ Ἀλιβέριον εἶναι ὑποκατάστημα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Κύριοι βουλευταί, εἰς τὴν συνεδρίασιν τῆς 18ης Μαΐου, ἐλήφθη ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, νὰ συζητηθῇ ἡ ἐπερώτησις τῶν βουλευτῶν κ.κ. Οἰκονομίδη κλπ., ἀφορῶσα μίαν φορολογικὴν ὑπόθεσιν. Ἡ Βουλὴ ἐπέκρινε καὶ ἀπεφάσισε νὰ προταχθῇ αὕτη. Ἀλλὰ ἡ ἔννοια τῆς ἀποφάσεως ἦτο ὅτι θὰ εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ περατωθῆ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν ΑΤΕ. Βεβαίως λόγοι ἁβροφροσύνης καὶ ἄλλοι λόγοι ἐπιβάλλουν νὰ τηρηθῇ καὶ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἡ ἀφορῶσα τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Οἰκονομίδη. Ἐν τούτοις, ἔχω μίαν τυπικὴν δυσχέρειαν. Δεδομένου ὅτι ἐκ λόγων ἀνεξαρτήτων τῆς ἰδικῆς μου θελήσεως δὲν ἐπερατώθη ἡ ἐπερώτησις, ἡ ἀφορῶσα τὴν ΑΤΕ, δὲν δύναμαι δὲ νὰ δεχθῶ καὶ νὰ δημιουργηθῇ προηγούμενον, ὅτι δι’ ἀποφάσεως τῆς πλειοψηφίας, δύναται νὰ διακόπτεται μία ἐπερώτησις, διότι θὰ ἐφθάναμεν εἰς ἕνα ἄτοπον, ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἐνοχλῆται ἀπὸ μίαν ἐπερώτησιν διὰ τῆς πλειοψηφίας της, νὰ ὑποβάλλῃ μίαν ἄλλην ἐπερώτησιν μὴ ἐνδιαφέρουσαν καὶ νὰ διακόπτῃ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς. Θὰ παρακαλέσω ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τὴν ἐπερώτησιν, οἱ ὁποῖοι, οὕτως εἰπεῖν, ἔχουν καὶ τὸ δικαίωμα αὐτό, νὰ ζητήσουν αὐτοὶ πλέον νὰ προηγηθῇ καὶ οὐχὶ ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς, ἡ ὁποία θὰ ἐγκρίνῃ τὸ αἴτημα αὐτῶν. Δηλαδὴ οἱ ἐπερωτῶντες νὰ ζητήσουν ὅπως προταχθῇ καὶ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς, ἡ ἀφορῶσα τὴν ἐπερώτησιν τοῦ κ. Οἰκονομίδη. Εἰς τὸ αὐτὸ ἀποτέλεσμα καταλήγομεν ἀλλὰ δὲν θέλω νὰ δημιουργηθῇ προηγούμενον, ὅτι διὰ τῆς πλειοψηφίας τῆς Βουλῆς, νὰ σταματᾷ μία ἐπερώτησις. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν ἐξηγήθην ἐπαρκῶς.

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθῶς.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶνται οἱ ἐπερωτῶντες κατὰ τῆς Α. Τ.Ε., δέχονται νὰ προηγηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Οἰκονομίδη καὶ νὰ παραμερισθῇ ἡ ἀπόφασις τῆς Βουλῆς;

§52ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα. Μάλιστα.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνον αὐτοὶ ἐν προκειμένῳ ἐὰν τὸ δέχωνται. Κύριοι, εἶναι λόγοι κοινοβουλευτικοί οἱ ὁποῖοι τὸ ἐπιβάλλουν καὶ σᾶς παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ τὸ δεχθῆτε.

§54ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι μικρὸν τὸ θέμα, τὸ ἀγροτικὸν καὶ τὸ ἀφήνομεν;

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λόγοι κοινοβουλευτικοὶ καὶ ὡρισμέναι ἀνάγκαι τὸ ἐπιβάλλουν. Συνεπῶς παρακαλῶ νὰ τὸ δεχθῆτε.

§56Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὁ ἐπερωτῶν εἶναι ἕνας.

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγενικεύθη ἡ συζήτησις.

§58Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπησχολήθη ἡ Βουλὴ ἐπὶ πολλὰς συνεδριάσεις μὲ τὸ θέμα αὐτό, ἀποδεικνύει πόσον σημαντικὸν εἶναι. Ἀλλὰ διὰ νὰ μὴ παρεξηγηθῇ ἡ ἐπιμονή μου εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως τῆς ἐπερωτήσεως αὐτῆς, ἡ ὁποία ἀσφαλῶς θὰ ἀπασχολήσῃ μερικὰς ἀκόμη συνεδριάσεις τοῦ Σώματος, δέχομαι νὰ προηγηθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Οἰκονομίδη.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ ἐπερωτῶντος ἐγκρινομένης καὶ ὑπὸ τῆς Βουλῆς, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τοῦ κ. Οἰκονομίδη, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸν λόγον.

§60Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὀφείλω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἀναπτύξεως τῆς ἐπερωτήσεώς μου δὲν θὰ δεχθῶ καμμίαν διακοπήν.

§61ΤΙΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Μπράβο, μπράβο.

§62Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Διὰ νὰ καθησυχάσω τοὺς κ.κ. συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι μοῦ εἶπον μπράβο, τοὺς παραπέμπω εἰς τὸ ἄρθρον 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ ἐπερώτησις διεξάγεται μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος βουλευτοῦ καὶ τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἀφορμὴ διὰ τὴν κατάθεσιν τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης ὑπῆρξεν εἰς ἐμέ, ἡ εἰδησεογραφία τοῦ τύπου. Πράγματι, ἀπὸ τῆς 8ης Μαΐου μέχρι τῆς 17ης τοῦ ἰδίου μηνὸς πρωϊνὴ ἐφημερίς, ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ», ἔγραψεν, ὅτι ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ὑπέβαλεν εἰς τὴν Ἐφορίαν ἀνειλικρινεῖς δηλώσεις, ἕνεκα τῶν ὁποίων τὸ Δημόσιον ἐζημιώθη μέγα πράγματι χρηματικὸν ποσὸν κατὰ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ καὶ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ κληρονομηθεῖσαν περιουσίαν τῆς ἀποθανούσης μητρός των Μαρίας Καρτάλη τὴν 28 Μαρτίου 1946. Κύριοι βουλευταί, συμβαίνει πολλάκις ὁ τύπος νὰ διοχετεύῃ εἰς τὴν κοινὴν γνώμην πληροφορίας, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως δὲν ἔχουν ὑποστῆ ἐξονυχιστικὴν βάσανον καὶ εἶναι ἐνδεχόμενον, καὶ φυσικὸν αἱ πληροφορίαι αὐταί, ἐρχόμεναι εἰς τὴν δημοσιότητα, νὰ βλάπτουν τὴν ὑπόληψιν τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν τῆς χώρας. Διὰ τοῦτο ἤμην πολὺ ἐπιφυλακτικὸς ἐὰν θὰ ἔπρεπε νὰ καταθέσω τὴν ἐπερώτησιν, πρὶν ἔχω διησφαλισμένα ὡρισμένα θετικὰ καὶ ἀδιαμφισβήτητα στοιχεῖα. Ἀνέμενον σχετικὰς δηλώσεις τοῦ κυρίου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὁποῖος πράγματι ἀπαντῶν εἰς ἐρωτήματα τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκος» τῆς 13ης Μαΐου, εἶπεν, ὅτι πράγματι εἰς τὰς ὑποβληθείσας δηλώσεις τῆς κληρονομηθείσης περιουσίας Καρτάλη, ὑπῆρχον ἀνακριβῆ στοιχεῖα, ἕνεκα τῶν ὁποίων ὑπῆρξε ζημία τοῦ Δημοσίου. Εἶπεν ἐπίσης ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι διέταξε διοικητικὴν ἔρευναν πρὸς διαπίστωσιν τοῦ πράγματος καὶ καταλογισμὸν εὐθυνῶν κατὰ τῶν τυχὸν ὑπευθύνων. Καὶ εἶπεν ἐπίσης, ὅτι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀπαιτητῶν δόσεων αἱ δύο τελευταῖαι εὑρίσκονται ἐν καθυστερήσει. Τὴν ἑπομένην ἀπήντησεν ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ὡς ἑξῆς: «Εἶμαι εὐτυχὴς διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπελήφθη προσωπικῶς τῶν αἰτιάσεων πρωϊνῆς ἐφημερίδος διὰ τὴν δήλωσιν φόρου κληρονομίας τῆς μητρός μου. Αἱ αἰτιάσεις τῆς ἐφημερίδος δὲν ἀφοροῦν εἰς ἀπόκρυψιν περιουσιακῶν στοιχείων, ἀλλὰ εἰς τὴν ἐκτίμησιν αὐτῶν. Εἶναι κοινῶς γνωστὸν ὅτι οὐδέποτε ὁ φορολογούμενος συμφωνεῖ μετὰ τοῦ Ἐφόρου, ὡς πρὸς τὴν ἀξίαν τῶν ἀκινήτων, τὰ ὁποῖα ἀποκλειστικῶς περιεῖχεν ἡ περὶ ἧς πρόκειται κληρονομία. Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ἱδρύθησαν τὰ φορολογικὰ δικαστήρια πρὸς λύσιν τῆς διαφωνίας τῶν πολιτῶν καὶ τῆς Ἐφορίας. Εἰς ταῦτα κατέφυγον κατὰ τοὺς κειμένους νόμους, ἡ τελεσίδικος δὲ κρίσις των ἐδικαίωσεν ἐν πολλοῖς τὰς ἀπόψεις μου. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι τῇ παρακλήσει μου ἀνεβλήθη ὁ ἔλεγχος τῆς δηλώσεώς μου ὡς καὶ ἡ κρίσις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, ἐπὶ τῶν ἐνστάσεών μου καθ’ ὅλον τὸν χρόνον καθ’ ὃν διετέλεσα ὑπουργός. Ἤδη δέχομαι εὐχαρίστως τὴν περὶ ἀνακρίσεως διαταγὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, διότι εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐξ αὐτῆς θὰ προκύψῃ ὅτι ἡ ἀξία τῶν κληρονομιαίων ἀκινήτων κατὰ τὴν 28.3.46 ἡμέραν θανάτου τῆς κληρονομηθείσης μητρός μου ὅπερ εἶναι τὸ ζητούμενον, ἦτο ἡ παρ’ ἐμοῦ δηλωθεῖσα. Τὴν ἑπομένην τοῦ κινήματος 1945, οὐδεὶς Ἕλλην θὰ ἐδέχετο νὰ προβῇ εἰς δικαιοπραξίαν ἐπὶ ἀκινήτων. Ἀληθῶς, ἔλαβον τὴν ἄδειαν (πάντοτε εἰς χρόνον, καθ’ ὃν ἤμην ἰδιώτης) νὰ καταβάλω τὸν ὀφειλόμενον φόρον εἰς δόσεις κατὰ τὰς σχετικὰς διατάξεις τῶν νόμων, ἐπειδὴ ἡ κληρονομία ἀπετελεῖτο μόνον ἐξ ἀκινήτων. Τὸ Δημόσιον ὅμως παρεχώρησε τὴν ἄδειαν ταύτην διὰ τῶν ἁρμοδίων του ὀργάνων ἐπὶ ὑποθήκῃ ἀσφαλιζούσῃ αὐτὸ καὶ ἐπὶ εἰσπράξει τόκου 9% ἐτησίως, καὶ ἐπὶ πλέον 11.2% μηνιαίως (μέχρι τῆς πρώτης Ἰανουαρίου 1955 8% μηνιαίως) ἀπὸ πάσης καθυστερήσεως ἐξ οὗ προκύπτει ὅτι μόνον εἰς βλάβην μου εἶναι ἡ καθυστέρησις τῆς πληρωμῆς». Κατόπιν τῶν δηλώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τῆς ἀπαντήσεως τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ΔΚΕΛ ἐπὶ τῶν καταγγελθέντων, ἠσχολήθην μὲ τὴν μελέτην τῆς ὑποθέσεως καὶ κατέθεσα τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, στρεφομένην κατὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τοὺς ἀκολούθους λόγους: Κύριοι βουλευταί ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΔΚΕΛ ὑποστηρίζει τέσσερα πράγματα: Πρῶτον: Ὅτι ἡ αἰτίασις τῆς πρωϊνῆς ἐφημερίδος δὲν ἀφορᾷ εἰς ἀπόκρυψιν περιουσιακῶν στοιχείων, ἀλλὰ εἰς διαφορὰν ἐκτιμήσεως τῆς Ἐφορίας. Καὶ τοῦτο εἶναι φυσικόν, λέγει, διότι οὐδέποτε συμφωνοῦν οἱ φορολογούμενοι μὲ τοὺς ἐφόρους. Δι’ αὐτό, ἄλλωστε, συνεστήθησαν τὰ φορολογικὰ δικαστήρια. Δεύτερον: Λέγει ὅτι καθ’ ὃν χρόνον διετέλεσεν ὑπουργὸς διέταξε νὰ ἀναβληθῇ ὁ ἔλεγχος τῆς κληρονομικῆς περιουσίας καὶ νὰ ἀναβληθῇ καὶ ἡ τήρησις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Τρίτον: Λέγει ὅτι ὡς ἰδιώτης εἶχε δικαίωμα βάσει τῶν κειμένων νόμων νὰ ζητήσῃ νὰ πληρώσῃ τὸν ὀφειλόμενον φόρον εἰς δόσεις, διότι προσθέτει, τὰ κληρονομικὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα ἀπηρτίζοντο μόνον ἀπὸ ἀκίνητα. Δὲν ὑπῆρχε δηλαδὴ ρευστόν. Καὶ τέταρτον: Λέγει ὅτι ἐκ τῆς καθυστερήσεως τῆς καταβολῆς τοῦ κληρονομικοῦ φόρου, δὲν ἐζημιώθη παρὰ μόνον ὁ ἴδιος. Τὸ Δημόσιον εἰσέπραξε τόκους σημαντικοὺς μὲν 9% ὑπερημερίας δὲ πρὸς 3% τὸν μῆνα μέχρι... καὶ 1,5% τὸν μῆνα ἀπὸ τῆς χρονολογίας ἐκείνης μέχρι σήμερον. Ἐάν, κ. βουλευταί, ὑπῆρχε μία μικρὰ διαφορὰ μεταξὺ φορολογουμένου καὶ ἐκτιμήσεως ἐφόρου, ὁ ἰσχυρισμὸς τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ ΔΚΕΛ, θὰ εἶχεν ἀπόλυτον βασιμότητα. Ἐὰν δηλαδὴ ἡ διαφορὰ θὰ ἦτο 10% 15–20–30–40% ἔστω καὶ 50%, ἔστω καὶ διὰ τὸ ἥμισυ, ὠφείλαμε νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι ἔχει βασιμότητα ὁ ἰσχυρισμός. Θὰ ἐπρόκειτο περὶ διαφορᾶς ἐκτιμήσεως. Ἀλλὰ ἀκούσατε, κ. συνάδελφοι, περὶ ποίας διαφορᾶς πρόκειται. Ἡ Μαρία Καρτάλη, ἀπεβίωσε τὴν 28 Μαρτίου 1946. Κληρονόμοι αὐτῆς εἶναι οἱ Γ. Καρτάλης κατὰ 66% καὶ Ἀμαλία Καρτάλη κατὰ 34%. Ἡ δήλωσις τῆς κληρονομίας ὑπεβλήθη ὑπὸ τῶν κληρονόμων τὴν 31 Μαρτίου 1947. Δηλωθέντα περιουσιακὰ κληρονομικὰ στοιχεῖα. Πρῶτον: Ἀκίνητα. Ὀκτὼ οἰκόπεδα τετραγωνικοὶ τεκτονικοὶ πήχεις 4374 ἐπὶ τῆς λεωφόρου Βασ. Σοφίας–Ξενίας —Εὔρου καὶ Γ. Καρτάλη. Δηλωθεῖσα ἀξία 180.000.000 δρχ. ἢ λίραι χρυσαῖ 1370. Ἐκτίμησις τοῦ ἐφόρου 702.8000.000 δραχμαὶ ἢ λίραι χρυσαῖ 5160. Ἐκτίμησις Ἐπιτροπῆς Προσφυγῶν 450.000.000 ἢ λίραι χρυσαῖ 3.400. Ἐκτίμησις Ἐπιτροπῆς Ἐφέσεων 350.000.000 ἢ λίραι χρυσαῖ 2680. Ὅπως προχωρῶ θὰ ἀποδείξω, αἱ ἐκτιμήσεις τῶν Ἐκτιμητικῶν Ἐπιτροπῶν ἀπέχουν πολὺ ἀπὸ τὴν πραγματικότητα. Περισσότερον πλησιάζει ἡ ἐκτίμησις τοῦ ἐφόρου, ἡ ὁποία καὶ ἐκείνη ὑπολείπεται τῆς πραγματικῆς ἀξίας τῶν κληρονομιῶν.

§63Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§64Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐδήλωσα ὅτι δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν.

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ (τῆς Ἀντιπολιτεύσεως). Εἶναι προσωπικὸν τὸ θέμα.

§66Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε Οἰκονομίδη, ὀφείλετε νὰ δηλώσετε σαφῶς, τί λέγει ἡ τελεσίδικος ἀπόφασις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, ὁποία διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῆς δηλώσεώς μου, τῆς τελεσιδίκου ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τῆς ἀποφάσεως τοῦ ἐφόρου, διὰ νὰ ἴδητε ποῦ εἶναι ὁ ἔφορος καὶ ποῦ ἐγώ.

§67Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ ΔΚΕΛ, σᾶς κάμνω τὴν παραχώρησιν αὐτὴν διὰ πρώτην καὶ τελευταίαν φοράν. Διότι εἶπον: Δηλωθέντα περιουσιακὰ κληρονομικὰ στοιχεῖα. Πρῶτον, ἀκίνητα. Ὀκτὼ οἰκόπεδα τετραγωνικοὶ τεκτονικοὶ πήχεις 4374... ...... (Ἀναγινώσκει).................. Ἡ Ἐπιτροπὴ προσφυγῶν ἀναβιβάζει τὴν ἀξίαν εἰς 1.787.000.000, ἡ ὁποία εἶναι 257% μεγαλυτέρα τῆς δηλώσεως. Ἡ δὲ Ἐπιτροπὴ Ἐφέσεων εἰς 1.430.000, ἡ ὁποία εἶναι 204% μεγαλυτέρα τῆς δηλώσεως. Ὡς θὰ ἀποδείξω κατωτέρω αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐκτιμητικῶν ἐπιτροπῶν εἶναι ἡμαρτημέναι. Περισσότερον πρὸς τὴν ἀξίαν τῆς κληρονομικῆς περιουσίας πλησιάζει ἡ ἐκτίμησις τῆς Ἐφορίας, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἀκόμη ὑπολείπεται τῆς πραγματικότητος μολονότι εἶναι ἕνα πρὸς τέσσαρα ὡς εὐθὺς κατωτέρω θὰ ἀποδείξω. Ἑπομένως δὲν πρόκειται περὶ διαφορᾶς ἐκτιμήσεως ἀλλὰ περὶ ἀνειλικρινοῦς δηλώσεως. Εἶναι πολὺ πιθανόν, κύριοι συνάδελφοι, καὶ θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ μὲ προσέχετε ἰδιαιτέρως, διότι Ὑμᾶς ἀφορᾷ ἡ ἀνάπτυξις τῆς ἐπερωτήσεως ταύτης, εἶναι πολὺ πιθανόν, λέγω, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι ἡ ἀξία τῆς κληρονομίας κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου τῆς κληρονομηθείσης ἦτο μικροτέρα. Ἐρωτᾶται ὅμως ὅταν ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος προβαίνῃ εἰς τὴν ἐκτίμησιν μιᾶς κληρονομίας ποῦ στηρίζεται; Πῶς κάμνει τὴν ἐκτίμησιν; Τί κριτήρια χρησιμοποιεῖ; Ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα θὰ πρέπει πρὸς ἐξεύρεσιν τῆς ἀξίας ἑνὸς ἀκινήτου νὰ συγκρίνουν τοῦτο πρὸς τυχὸν γενομένας πωλήσεις ἄλλων ἀκινήτων πλησίον εὑρισκομένων καὶ τῆς αὐτῆς ἀξίας. (Πολλοὶ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως διαμαρτύρονται). Θὰ παρεκάλουν, κύριοι συνάδελφοι, νὰ μὴ ἀνησυχῆτε. Ἀναμείνατε ὀλίγον καὶ θὰ σᾶς ἐκθέσω μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ ἓν συντριπτικὸν παράδειγμα ἐκ τοῦ ὁποίου ἀποδεικνύεται ὅτι ὄχι μόνον ὑπεβλήθη ἀνειλικρινὴς δήλωσις, ἀλλὰ καὶ ὅτι καὶ ὁ ἔφορος καὶ περισσότερον αἱ φορολογικαὶ ἐπιτροπαὶ δὲν ἀνεβίβασαν τὴν ἀξίαν τῆς κληρονομίας εἰς τὴν πραγματικὴν τοιαύτην. Ἀκούσατε, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, εἰς ποίαν τιμὴν ἐπωλήθησαν κτήματα τινὰ ἐκ τῆς κληρονομίας τῆς Μαρίας Καρτάλη, ἢ ἄλλα κτήματα τῆς αὐτῆς ἀξίας πρὸς τὰ κληρονομηθέντα. Μεταξὺ τῶν κληρονομικῶν περιουσιακῶν στοιχείων εἶναι Τὰ 18)48 οἰκοπέδου ἐπὶ τῶν ὁδῶν Φωκίωνος καὶ Λεωφ. Βασ. Σοφίας πήχεων τ.τ.π. 580. Ἐπωλήθησαν 540 τ.τ.π. τὴν 17)5)47 ἤτοι 47 ἡμέρας μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς δηλώσεως κληρονομίας (31.3.1947) καὶ 13 μῆνας μετὰ τὸν θάνατον τῆς κληρονομηθείσης ἀντὶ 41.000.000 ἐξ ὧν τὸ μερίδιον τῶν κληρονόμων λαμβάνει 15.000.000 ἐνῷ εἶχον δηλώσει 4.500.000 ἤτοι ἐπωλήθη 340% περισσότερον τῆς δηλώσεως, ἢ ἀντὶ λιρῶν χρυσῶν 113 ἐνῷ εἶχε δηλωθῆ ἀντὶ 33. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§68Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§69Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος, κ. Παπασπύρου, πρέπει νὰ ἀντιληφθῇ, ὅτι δὲν εὑρίσκεται εἰς φορολογικὸν δικαστήριον, ἀλλὰ εἰς τὴν αἴθουσαν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Χειροκροτήματα).

§70Ε. ΑΒΕΡΩΦ. Κύριε Οἰκονομίδη, ἡ παράκλησις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ἦτο, ὡς πρὸς τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ θέματος, νὰ προσπαθήσωμεν νὰ διεξαχθῇ ἡ συζήτησις μὲ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέραν ἠρεμίαν καὶ καλὴν πίστιν. Δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν ἐὰν δὲν δέχεσθε διακοπάς, νὰ κάμετε ὁπωσδήποτε μίαν ἐξαίρεσιν διὰ τὰς διακοπὰς τοῦ κ. Καρτάλη, δεδομένου, ὅτι τὸ θέμα εἶναι προσωπικόν. Θὰ ὑπέβαλον λοιπόν, αὐτὴν τὴν παράκλησιν. Δικαίωμά σας εἶναι νὰ μὴ δεχθῆτε διακοπάς, διὰ τὸν κ. Καρτάλην ὅμως, ἐπειδὴ τὸν ἀφορᾷ, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τὰς δεχθῆτε. Τὰς ἄλλας διακοπάς, λογικὸν εἶναι νὰ τὰς ἀρνηθῆτε.

§71Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐπερωτήσεως δὲν δέχομαι διακοπάς. Εἰς τὸ τέλος ἠμπορεῖ ὁ κ. Καρτάλης νὰ ἐρωτήσῃ ὅτι θέλει καὶ θὰ ἀπαντήσω εὐχαρίστως. Δὲν πρόκειται νὰ διεξαγάγωμεν διαλογικὴν συζήτησιν τώρα. Διεξάγομεν ἐπερώτησιν περιοριζομένην κατὰ τὸν Κανονισμόν, μεταξὺ τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ τοῦ ἐπερωτωμένου ὑπουργοῦ. Πάντως δηλῶ ὅτι εὐχαρίστως θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν κ. Καρτάλην ἀλλ’ εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς μου. Ἐκ τῶν 8 οἰκοπέδων τ.τ.π. 4374 ἐπὶ τῆς Λεωφ. Β. Σοφίας Ξενίας–Ἕβρου–Γ. Καρτάλη ἐπωλήθησαν ὑπὸ τῶν κληρονόμων α) πήχεις 422.25 τὴν 12.1.1952 συμβόλαιον 27421 Α. Πολυκαλᾶ ἀντὶ δραχ. 125.000.000 ἢ λιρῶν 620 ἤτοι τὸ ⅒ τῆς ὅλης ἐκτάσεως ἐπωλήθη ἀντὶ 125.000.000 ἐνῷ ὁλόκληρος ἡ ἔκτασις τ.τ.π. 4374 εἶχε δηλωθῆ ἀντὶ 180.000.000, β) ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ξενίας καὶ Ἕβρου πήχεις 326 τὴν 30.6.1952 συμβόλαιον 30284 Κανακάρη, ἀντὶ δρχ. 129.448.000 ἢ λιρῶν 650, γ) ἐπὶ ὁδοῦ Ξενίας πήχεις 362 τὴν 21.9.1952 συμβόλαιον 13.393 Ν. Βασιλείου ἀντὶ δραχ. 148.690.000 ἢ λιρῶν 740. Δηλαδὴ ἐκ τῶν 4374 πήχεων, οἱ ὁποῖοι εἶχον δηλωθῆ ἀντὶ 180.000.000 δραχμῶν ἢ λιρῶν 1.370 ἐπωλήθησαν 1.110 πήχεις καὶ εἰσέπραξαν οἱ κληρονόμοι 403.138.000 δραχ. ἢ λίρας χρυσᾶς 2.010, ἤτοι εἰσέπραξαν 850% περισσότερον τῆς δηλωθείσης τιμῆς (τιμαὶ πωλήσεως πρὸς 1,70–2 λιρῶν κατὰ πῆχυν, ἔναντι δηλωθείσης ἀξίας 0,30 τῆς λίρας περίπου). Ἐκ τριῶν οἰκοπέδων πήχεων 3390 ἐπὶ τῆς Λεωφ. Βασ. Σοφίας–Γ. Καρτάλη–Ἀλμωπίας ἐπωλήθησαν ὑπὸ τῶν κληρονόμων 938 πήχεις τὴν 25.4.1952 συμβόλαιον 12.979 Οἰκονομοπούλου ἀντὶ δραχ. 270.000.000 ἢ λιρῶν 1.350 ἐπὶ ὁδοῦ Καρτάλη–Ἀλμωπίας (τιμὴ πωλήσεως πρὸς 1,5 λίραι τὸν πῆχυν ἔναντι δηλωθείσης ἀξίας 0,30 τῆς λίρας).

§72Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Λέγει λίρας τὸ συμβόλαιον; Λέγετε ἀνακριβείας.

§73Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Σεῖς λέγετε ἀνακριβείας καὶ δὲν προσέχετε, δὲν παρακολουθεῖτε τὴν ἀγόρευσίν μου. Πρῶτον ἀναφέρω τὸ τίμημα εἰς δραχμὰς καὶ κατὰ δεύτερον λόγον τὸ ποσὸν εἰς λίρας εἰς ἃς ἀνήγαγον τὸ τίμημα ἵνα καταστῇ σαφεστέρα ἡ διαφορά.

§74Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Συνεχῶς λέγετε λίρας.

§75Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Πρῶτον, λέγω δραχμὰς καὶ κατόπιν λίρας, λυποῦμαι δέ, διότι ὁ κ. συνάδελφος δὲν παρακολουθεῖ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως. Ἀκίνητον ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Εὐαγγελιστρίας, ἐπὶ οἰκοπέδου πήχεων 589, ἐδηλώθη ἀντὶ 175.000.000 ἢ λιρῶν 1.300. Ἔχομεν εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο πώλησιν τῆς 10.3.48 ἀκινήτου πρὸς ΤΑΚΕ ἐπὶ Εὐαγγελιστρίας 9 μὲ 8 λίρας τὸν πῆχυν, β) Πώλησιν τὸ 1949 ἀκινήτου ἐπὶ Εὐαγγελιστρίας 5 μὲ 10 λίρας τὸν πῆχυν. Τὸ κληρονομιαῖον (ἀμελουμένων τῶν κτισμάτων) ἐδηλώθη μὲ 2,2 κατὰ πῆχυν λίρας καὶ ὁριστικοποιήθη μὲ 4,3 κατὰ πῆχυν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§76Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τί διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ τῆς δηλώσεως καὶ τῆς ἐκτιμήσεως τῆς Ἐφορίας;

§77Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἶπον. 180.000.000 εἶναι ἡ δήλωσις, 702.800.000 εἶναι ἡ ἐκτίμησις τῆς Ἐφορίας. Συγκεφαλαιώνων τὰ ἀνωτέρω στοιχεῖα παρατηρῶ τὰ ἑξῆς: 1) Ἔχομεν πωλήσεις, κληρονομικῶν στοιχείων τοὺς μῆνας Μάϊον καὶ Ἰούνιον τοῦ 1947 ἤτοι 2 μόλις μῆνας μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς δηλώσεως τῆς κληρονομίας καὶ δεκατρισήμισυ ἕως δεκατέσσαρας μῆνας μετὰ τὸν θάνατον τῆς κληρονομουμένης μὲ διαφορὰν τιμῆς ἀπὸ τὴν δηλωθεῖσαν 350, 400 καὶ 500% καὶ 2) Ἔχομεν πωλήσεις τὸ 1952 μὲ διαφορὰν τιμῆς 850% μεγαλυτέραν τῆς δηλωθείσης. Ἔρχομαι τώρα καὶ εἰς ἓν ἕτερον παράδειγμα, τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν ὅλως ἰδιαιτέρως, διότι τοῦτο ἀναφέρεται εἰς χρόνον ἓξ μῆνας μετὰ τὸν θάνατον τῆς κληρονομηθείσης καὶ ἓξ μῆνας πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως. Ἀφορᾷ τὸ παράδειγμα τοῦτο τὸ οἰκόπεδον τῆς ὁδοῦ Ἰθάκης, τὸ ὁποῖον ἔχει δύο ὄψεις, μίαν πρὸς τὴν ὁδὸν Πατησίων καὶ μίαν πρὸς τὴν ὁδὸν Ἰθάκης. Ἐπὶ τοῦ οἰκοπέδου τούτου λειτουργεῖ ὁ κινηματογράφος «ΑΘΗΝΑ». Τονίζω τοῦτο διότι τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ ἔχει ὡς ἐκ τούτου μεγαλυτέραν ἐμπορικὴν ἀξίαν ἐν σχέσει μὲ τὸ ἀκίνητον τὸ ὁποῖον θὰ ἀναφέρω καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται ἓν παντοπωλεῖον μὲ ἐνοικιοστασιακὸν μίσθωμα. Κατὰ τὴν δήλωσιν τὸ οἰκόπεδον τοῦτο ὑπελογίσθη 175 ἑκατομμύρια δραχμάς. Ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος ἀνεβίβασε τὴν ἀξίαν του εἰς 499 μόλις ἑκατομμύρια δραχμάς, τὸ οἰκόπεδον λοιπὸν ἐπὶ τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται τὸ παντοπωλεῖον μὲ τὸ ἐνοικιοστασιακὸν μίσθωμα καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι εἰς τὴν γωνίαν τὴν ὁποίαν προηγουμένως ἀνέφερα, δηλαδή, εἰς τὴν γωνίαν τὴν σχηματιζομένην διὰ τῶν ὁδῶν Κοδριγκτῶνος καὶ Πατησίων 96, ἐπωλήθη μόλις 6 μῆνας μετὰ τὸν θάνατον τῆς κληρονομηθείσης ἀντὶ 4 λιρῶν κατὰ πῆχυν. Τὰ δύο ταῦτα ἀκίνητα ἔχουν τὴν αὐτὴν ἀξίαν, διότι κεῖνται εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον. Καὶ εἶναι μὲν τῶν κληρονόμων Καρτάλη μεγαλύτερον, καὶ συνεπῶς δυνατὸν ὡς ἐκ τούτου νὰ ἔχῃ μικροτέραν ἀξίαν, πλὴν ὅμως ἔχει μεγαλύτερον εἰσόδημα λόγῳ τοῦ κινηματογράφου καὶ συνεπῶς πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν ὅτι ἡ ἀξία τῶν ἀκινήτων τούτων εἶναι ἡ ἰδία. Θὰ ἔπρεπε λοιπὸν ἡ ἀξία τοῦ ἀκινήτου τούτου νὰ δηλωθῇ διὰ ποσὸν ἀντιστοιχοῦν εἰς 13.000 λίρας. Παρὰ ταῦτα ὅμως ἡ ἀξία του ἐδηλώθη διὰ ποσὸν ἀντιστοιχοῦν εἰς τὸ ⅒ τῆς πραγματικῆς του ἀξίας. Ὅταν ἔχωμεν, κύριοι βουλευταί, τόσον μεγάλην διαφορὰν δὲν νομίζω ὅτι δύναταί τις νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι ὑφίσταται μία ἁπλῆ διαφορὰ μεταξὺ ἐφόρου καὶ φορολογουμένου, ἀλλὰ πρέπει εὐθαρσῶς νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ὑπεβλήθη ἀνειλικρινὴς δήλωσις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ τυχὸν ἐπιχείρημα τῶν φορολογουμένων ὅτι δὲν ἐγνώριζον τὴν ἀξίαν τῶν ἀκινήτων. Εἶναι ἡ διαφορὰ τόσον μεγάλη ὥστε δὲν δικαιολογεῖται τοῦτο. Τὸ ἀκίνητον π.χ. τῆς ὁδοῦ Ἰθάκης, ἐνῷ εἶχεν ἀξίαν 3–4 λίρας κατὰ πῆχυν, ἐδηλώθη μόνον διὰ 0,3 τῆς λίρας, καὶ αἱ φορολογικαὶ ἐπιτροπαὶ τὸ ἀνεβίβασαν εἰς 0,83 μόνον τῆς λίρας.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κινδυνεύει, κ. Πρόεδρε, ἡ Βουλὴ νὰ μεταβληθῇ εἰς φορολογικὸν δικαστήριον. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθὸν τοῦτο. Τί λέγει ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις;

§79Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐκ τῶν παρατεθέντων στοιχείων θὰ κατενόησε καὶ ἡ Βουλὴ καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τὴν μεγάλην ζημίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέστη τὸ Δημόσιον. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἀπαντῶν διὰ τοῦ Τύπου εἶπε καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἐγὼ ὡς ὑπουργὸς διέταξα νὰ μὴ προχωρήσῃ ὁ ἔλεγχος καὶ νὰ σταματήσῃ ἡ κρίσις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων καθ’ ὃν χρόνον ἤμην ὑπουργός». Κύριοι, ἠμπορεῖ ἡ πρᾶξις αὐτὴ τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, βεβαίως νὰ εἶναι γενναία, διότι ὁμολογεῖ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν. Ἀλλὰ ἀπέβη εἰς βάρος τοῦ δημοσίου. Διότι τὸ τελικῶς ἐπιδικασθὲν ποσόν —καὶ θὰ ἴδωμεν τώρα πάρα κάτω πῶς ἐξεδόθησαν αὐταὶ αἱ ἡμαρτημέναι ἀποφάσεις, ἔχω στοιχεῖα καὶ θὰ σᾶς τὰ παραθέσω— αὐτὸ τὸ γλίσχρον ποσὸν τῶν 298 χιλιάδων δραχμῶν, κύριοι, ἀπώλεσεν ἀπὸ μὲν τῆς ἐποχῆς τοῦ θανάτου τῆς κληρονομηθείσης τὰ ⅚ τῆς ἀξίας του, ἀπὸ δὲ τοῦ 1947, ὅτε ἤρχισαν αἱ πωλήσεις τὰ 60% τῆς ἀξίας του. Ὥστε μὲ αὐτὴν τὴν διαταγὴν ποὺ ἔδιδεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐγνώριζεν, μὲ τὴν συνεχιζομένην ἐξανέμησιν τοῦ νομίσματος, ὅτι τελικῶς τὸ Κράτος θὰ εἰσέπραττε τίποτε, ὅπως καὶ εἰσέπραξε τίποτε.

§80Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πόσον χρόνον ἦτο ὑπουργὸς ὁ κ. Καρτάλης;

§81Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε, κ. Μητσοτάκη.

§82Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν ὅρια καὶ εἰς τὴν ἀνοχήν.

§83Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Θὰ ἱκανοποιήσω τὸν κ. συνάδελφον. Ὁ κ. Καρτάλης, κύριε συνάδελφε,—μὴ νομίζετε ὅτι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα ἀμελέτητος—διετέλεσεν ὑπουργὸς πρῶτον, ἀπὸ 23.10.44–3.1.45 ἄνευ χαρτοφυλακίου, δεύτερον, ἀπὸ 22.11.45–11.3.46 ὑπουργὸς Ἐφοδιασμοῦ, τρίτον, ἀπὸ 5.4.50–21.8.50 Οἰκονομικῶν καὶ ἀπὸ 27.10. 51–11.10.52 ὑπουργὸς Συντονισμοῦ.

§84Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νὰ συμπληρώσω. Διετέλεσα καὶ πρὶν ὑπουργός, πρὸ τοῦ 1945. Διότι μὲ ἀδικεῖτε αὐτὴν τὴν στιγμὴν μὲ αὐτὴν τὴν βραχεῖαν ἀνάλυσιν τῆς ὑπουργικῆς μου δράσεως. Διετέλεσα καὶ ἐν ἔτει 1935 καὶ 1936 κ.ο.κ.

§85Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Θὰ ἠμποροῦσε, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν κατάθεσιν τῆς δηλώσεως τῆς κληρονομηθείσης περιουσίας νὰ εἴπῃ κανείς, ὅτι ἠμπορεῖ εἰς ἕνα σημεῖον, εἰς δύο σημεῖα, νὰ ἐπλανήθησαν οἱ κληρονόμοι. Ἀλλά, κύριοι, ὅταν ἤρχισαν αἱ πωλήσεις καὶ εἰσεπράττετο 8, 9 καὶ 10 φορὲς ἀνώτερον ποσὸν τῆς δηλωθείσης ἀξίας, νομίζω ὅτι εἶχον ὑποχρέωσιν οἱ κληρονόμοι νὰ προσέλθουν καὶ νὰ ὑποβάλουν συμπληρωματικὴν δήλωσιν. Δὲν τὸ ἔκαμαν αὐτὸ καὶ εἶναι εἰς βάρος των. Εἶπεν ἀκόμη, ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι ὡς ἰδιώτης πλέον, ἐστερημένος ἐπισήμου ἰδιότητος, ἐζήτησε, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα ἐκ τῶν κειμένων νόμων νὰ πληρώσῃ εἰς δόσεις τὸν ὀφειλόμενον φόρον διότι—κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, παρακαλῶ προσέξατε τὴν αἰτιολογίαν τοῦ αἰτήματος—δὲν ὑπῆρχε ρευστὸν χρῆμα. Κύριοι, αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές. Κύριοι, μεταξὺ τῶν κληρονομικῶν στοιχείων ὑπῆρχον καὶ 12.900 δολλάρια, κατατεθειμένα εἰς Ἀμερικανικὴν Τράπεζαν, καλύπτοντα τὴν ἀξίαν τοῦ κληρονομικοῦ φόρου. Ἑπομένως, δὲν εἶναι ἀληθὲς αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγει, ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι ἡ κληρονομία ἀπηρτίζετο μόνον ἀπὸ ἀκίνητα, διότι ὑπῆρχεν καὶ μία κατάθεσις εἰς δολλάρια τὸ ποσόν τῆς ὁποίας ἦτο δυνατὸν νὰ καλύψῃ ὁλόκληρον τὸν ὀφειλόμενον φόρον. Καὶ ἑπομένως δὲν θὰ εἶχεν ἀνάγκην ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, νὰ προσφύγῃ εἰς τὸ μέτρον ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον προσφεύγουν οἱ ὀφειλέται ὅταν πράγματι δὲν δύνανται νὰ ρευστοποιήσουν τὴν περιουσίαν των ἢ δὲν ἔχουν ρευστὸν χρῆμα.

§86Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ὅλα αὐτὰ, τὰ ὁποῖα λέγετε εἶναι ἀναμφισβητήτως βάσιμα. Ἐρωτῶ, ὅλα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀναφέρετε δὲν ἦσαν ὑπ’ ὄψιν τῶν Ἑφοριῶν, δὲν ἦσαν ὑπ’ ὄψιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν; Ἔχουν δηλωθῆ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα, καὶ τὰ οἰκόπεδα καὶ τὰ δολλάρια. Κατὰ ποίαν κρίσιν ἰδικήν σας στρέφεσθε ἐναντίον ἐμοῦ καὶ δὲν στρέφεσθε ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως κ. Χέλμη, ὁ ὁποῖος ἦτο ὑπουργὸς κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἐγὼ δὲ ἰδιώτης; Προβαίνω δὲ εἰς τὴν ἐπίσημον δήλωσιν, ὅτι οὐδέποτε μεταξὺ 1946–50 εἶδον τηλεφωνικῶς ἢ ἐπεσκέφθην τὸν κ. Χέλμην. Ποῦ εἶναι ὁ κ. Χέλμης διὰ νὰ τὸ βεβαιώσῃ;

§87Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶπεν εἰς τὸν τύπον, ὅτι ἐζήτησε τὴν εἰς δόσεις πληρωμὴν τῶν ὀφειλομένων φόρων, διότι ἡ κληρονομηθεῖσα περιουσία ἀπηρτίζετο μόνον ἀπὸ ἀκίνητα. Ἐπειδὴ εἶπεν μίαν ἀνακρίβειαν ἀνασκευάζω ταύτην. Ὡς πρὸς τὸ δεύτερον μέρος, ἐλέγχω τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν —δὲν ἐτελείωσεν ἡ ἐπερώτησίς μου— καὶ θὰ ἀπευθύνω τὰ ἐρωτήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὡς προϊστάμενον τῶν Οἰκονομικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ τόπου. Καὶ εἶπεν, ἀκόμη, κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι δὲν ἐζημιώθη κανεὶς ἐκ τῆς καθυστερήσεως τῆς πληρωμῆς τοῦ ὀφειλομένου φόρου διότι ἐπληρώθη τόκος εἰς τὸ Δημόσιον. Κύριοι, καὶ ἐδῶ ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶπε μίαν ἀνακρίβειαν. Ἔχω ἐδῶ μίαν ἐπίσημον πιστοποίησιν τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Τόκοι δὲν ἐπληρώθησαν ἀπὸ τὸ 1948–1954 ποὺ λέγει ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, διότι τόκοι πληρώνονται ἀπὸ ἧς βεβαιώσεως τοῦ φόρου. Βεβαίωσις δὲ τοῦ φόρου ὑπάρχει ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τῶν προσφυγῶν, ἡ ἀπόφασις δὲ τῆς Ἐπιτροπῆς προσφυγῶν ἐξεδόθη τὸ 1954. Ἐπομένως, τόκοι δὲν ἐπληρώθησαν. Ἀνασκευάζω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος. Ἀλλ’ ἐπὶ πλέον λέγει ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ὅτι ἐπληρώθησαν τόκοι 3% διὰ τὸ διάστημα μέχρι 1.1.1955 καὶ ἐκεῖθεν 1½%. Κύριοι ὁ τόκος ὑπερημερίας καταβάλλεται μόνον ἂν ὀφείλωνται καὶ δὲν πληρώνονται καθυστερημέναι δόσεις, ἂν δὲν καθυστεροῦνται δόσεις δὲν καταβάλλεται τόκος ὑπερημερίας. Καὶ ἀκούσετε, κύριοι, τί τόκοι ἐπληρώθησαν ὥστε νὰ ὠφεληθῇ καὶ νὰ μὴ ζημιωθῇ τὸ δημόσιον ἀπὸ τὴν ἐξανέμησιν τῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος. Ἐπληρώθησαν τόκοι μόνον ἐπὶ τοῦ βεβαιωθέντος φόρου 4219 δραχμαὶ καὶ τόκοι ὑπερημερίας 9765 δραχμαὶ. Ἐπὶ δὲ τῶν καθυστερουμένων δόσεων ἐπληρώθησαν καὶ ἄλλοι τόκοι ὑπερημερίας καὶ ἐν συνόλῳ ἐπληρώθησαν 37 χιλιάδες δραχμῶν.

§88Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πῶς τὸ ξεύρετε αὐτό, κύριε συνάδελφε;

§89Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἔχω ἐπίσημον πιστοποίησιν ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον.

§90Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Πότε ἐξεδόθη; Παρακαλῶ ἓν τοιοῦτον πιστοποιητικὸν ἠμπορῶ νὰ ζητήσω καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ Δημόσιον Ταμεῖον, τί τόκους πληρώνει ἕνας πολίτης;

§91Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ἐπερωτῶν, ὁ κ. συνάδελφος, καὶ ὁ ἐπερωτῶν ἀσκεῖ ἕνα δημόσιον λειτούργημα. Παρουσιάσθη εἰς τὸ Ταμεῖον καὶ ἐζήτησε τὰ στοιχεῖα καὶ τὸ Ταμεῖον ἠρνήθη νὰ τὰ παράσχῃ καὶ μοῦ ἐτηλεφώνησεν ἐμένα ἡ ὑπηρεσία. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πράξω ἄλλως διότι ἡ ἔρευνα γίνεται πρὸς ἀνεύρεσιν τῆς ἀληθείας, ἡ προσπάθεια δὲ τῆς συγκαλύψεως θὰ καταλήξῃ εἰς βάρος σας.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Σεῖς εἶσθε ὁ ἐπερωτώμενος, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶμαι ἐγώ.

§93Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀναμείνετε καὶ θὰ κατανεμηθοῦν αἱ εὐθῦναι, ἐὰν ὑπάρχουν, εἰς βάρος τῶν Δημοσίων ὑπηρεσιῶν.

§94Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τώρα, κύριοι, ἔρχομαι εἰς ἕνα ἄλλο κεφάλαιον. Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ Μαρία Καρτάλη, ἀπέθανε τὴν 28ην Μαρτίου 1946. Ἡ δήλωσις κληρονομίας ἐγένετο τὴν 31.3.47. Ὁ ἔλεγχος ἤρχισεν ἀμέσως καὶ ἐπερατώθη συντομώτατα δι’ ὅλα τὰ ἀκίνητα πλὴν ἑνὸς τοῦ μόνου ἀκινήτου ἐκ 589 πήχεων τῆς ὁδοῦ Φωκίωνος. Παρακαλῶ, κ. βουλευταί, προσέξατε δι’ αὐτὸ τὸ τελευταῖον ἀκίνητον. Ὁ ἔλεγχος ἐπερατώθη μετὰ 1½ χρόνον, ἐνῷ διὰ τὰ ἄλλα ὁ ἔλεγχος ἐπερατώθη ταχύτατα ἐντὸς μηνός. Ὑπάρχει, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, βαρεῖα εὐθύνη καὶ πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ διὰ ποῖον λόγον αἱ φορολογικαὶ ὑπηρεσίαι ἐνῷ ἐπεράτωσαν τὸν ἔλεγχον δι’ ὅλα τὰ ἀκίνητα ἐντὸς 1½ μηνός, διὰ τὸ ἀκίνητον τῆς ὁδοῦ Φωκίωνος ὁ ἔλεγχος καθυστέρησε 1½ ἔτος. Δεύτερον ἐρώτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται δι’ ὑμᾶς, κύριε ὑπουργέ, εἶναι τὸ ἑξῆς: Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1948 ἐπεκυρώθη ὁ ἔλεγχος, πότε ἐκοινοποιήθη τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου εἰς τοὺς κληρονόμους; Κύριε ὑπουργέ, καταλογίζω βαρεῖαν εὐθύνην εἰς τὰ φοροτεχνικὰ ὄργανα τὰ ὁποῖα εἰς τοιοῦτον βαθμὸν ἠμέλησαν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντός των. Πρέπει νὰ ἀναζητηθοῦν αἱ εὐθῦναι καὶ νὰ ἐπιβληθοῦν αὐστηραὶ κυρώσεις ἐναντίον τῶν ὑπευθύνων. Ἀλλ’ ἂς ἴδωμεν, κύριοι, μήπως ὑπεισῆλθε καὶ κανένας ἄλλος παράγων, ὁ ὁποῖος ἐκ προθέσεως κατώρθωσε νὰ παρελκύσῃ τὸν ἔλεγχον τῶν κληρονομικῶν στοιχείων. Κύριε ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τὴν Ἐφορίαν Βόλου ὑπηρετεῖ ὁ κ. Ρῖζος, ὡς ἔφορος. Ὁ κ. Ρῖζος μετακαλεῖται κατὰ ἕνα τρόπον σκανδαλώδη καὶ ἀναλαμβάνει τὴν διεύθυνσιν τῆς πρώτης Ἐφορίας τῆς Πρωτευούσης τὸ 1952.

§95Γ. ΠΑΛΑΣΚΑΣ. Μὴ θίγετε τὸν κ. Ρῖζον, διότι ἦτο ἐκ τῶν καλυτέρων ὑπαλλήλων.

§96Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Πότε ἀνέλαβεν, ὁ κ. Ρῖζος, ποῖον μῆνα;

§97Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ποῖος εἶναι ὁ κύριος Ρῖζος, ἀκούσατε, κύριοι. Ὁ κ. Ρῖζος ἀπελύθη τῆς ὑπηρεσίας δι’ ἔλλειψιν ἐθνικοφροσύνης μὲ τὸν νόμον 2.500. Κατέφυγεν εἰς τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας. Ἰδοὺ τί λέγει τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας: «Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1385)54 ἀποφάσεώς του ἀπορρίπτει τὴν προσφυγήν του δεχόμενον ὅτι ὁ προσφυγὼν τὸ 1943 ὅτε ἐτοποθετήθη εἰς Ἰωάννινα, ἐνετάγη εἰς τὴν ὀργάνωσιν τοῦ ΕΑΜ ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ ὁποίου ἔδρασε κατὰ τρόπον σκανδαλώδη καὶ μετὰ τὴν συνθηκολόγησιν τῆς συνθήκης τῆς Βαρκίζης συνέχισε τὴν ἀντεθνικὴν ταύτην δρᾶσιν του φθάσας μέχρι τῆς διενεργείας προπαγάνδας ὑπὲρ τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος». Δὲν πρόκειται, δηλαδή, περὶ ὑπαλλήλου ἔχοντος μίαν ἰδεολογίαν ἔστω πεπλανημένην, ἀλλὰ περὶ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ προπαγάνδαν ὑπὲρ τοῦ

Κ.Κ.Ε.

Ὁ κ. Ρῖζος μετακαλεῖται εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀναλαμβάνει τὴν διεύθυνσιν τῆς πρώτης Οἰκονομικῆς Ἐφορίας τῶν Ἀθηνῶν τὸ 1952.

§98Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ποῖον μῆνα;

§99Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὴν 23ην Ἰουλίου 1952, ὁπότε δὲν εἶχε φθάσει ἡ ὑπόθεσις ἐνώπιον τῆς Πρωτοβαθμίου Ἐπιτροπῆς Προσφυγῶν.

§100Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὴν 25ην Αὐγούστου 1952 ἀνέλαβεν ὁ κ. Ρῖζος. Ἤδη τέσσαρας μῆνας ἐνωρίτερον εἶχεν ἐκδοθῆ ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας, εἶχε κοινοποιηθῆ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου εἰς τοὺς κληρονόμους, εἶχεν ἐκδοθῆ ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας καὶ μετὰ ἦλθεν ὁ κ. Ρῖζος. Ἀπ’ ἐκεῖ καὶ πέρα ἀρχίζει τὸ στάδιον τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, εἰς τὸ ὁποῖον οὐδεμίαν ἀνάμιξιν δικαιοῦται νὰ ἔχῃ ὁ ἔφορος.

§101Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Περὶ αὐτῶν ὅλων θὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅταν ὁμιλήσω.

§102Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ὁ συνάδελφος, κ. Ἀλλαμανῆς, εἶναι διαπρεπὴς νομικὸς καὶ ἤσκησε καὶ νομίζω ἀσκεῖ τὴν δικηγορίαν ὅπως τὴν ἀσκοῦμεν ὅλοι καὶ πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ ἐφορία εἶναι ὁ πρῶτος σύμβουλος καὶ ὁ πρῶτος συμπαραστάτης ὅλων τῶν οἰκονομικῶν ἐπιτροπῶν καὶ οἰκονομικῶν δικαστηρίων. Ὁ δικαστικὸς δὲν γνωρίζει τίποτε, ὁ φάκελλος καὶ τὰ οἰκονομικὰ στοιχεῖα δίδονται ἀπὸ τὴν ἐφορίαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον μετεκλήθη καὶ ἀνέλαβε τὴν διεύθυνσιν τῆς Ἐφορίας Κληρονομιῶν.

§103Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κατὰ τὴν συζήτησιν ἐνώπιον τῆς πρωτοβαθμίου Ἐπιτροπῆς παρέστη ἀντιπρόσωπος ὁ Ἔφορος καὶ δὲν ὑπέβαλεν ὑπόμνημα. Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο ἐνδεχομένως ὑπάρχουν εὐθῦναι.

§104Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, ἀπὸ τὰ κατατεθέντα στοιχεῖα προκύπτουν τὰ ἀκόλουθα συμπεράσματα: Πρῶτον ὑπεβλήθησαν ἀνειλικρινεῖς δηλώσεις. Δεύτερον, ἡ προσγενομένη εἰς τὸ Δημόσιον ζημία ὑπερβαίνει τὰς πολλὰς ἑκατοντάδας χιλιάδων σημερινῶν δραχμῶν. Τρίτον, θὰ ἦτο δυνατὸν καὶ τὴν τελευταίαν στιγμὴν νὰ ὑπεβάλλοντο συμπληρωματικαὶ δηλώσεις καὶ νὰ ἀπετρέπετο ἢ τοὐλάχιστον νὰ περιωρίζετο αἰσθητῶς ἡ ζημία τοῦ Δημοσίου καὶ δὲν ἔγινε τοῦτο. Τέταρτον, ὑπάρχει ἀδιαμφισβητήτως συμμετοχὴ τῶν ἐφοριακῶν ἀρχῶν, Διότι δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω πῶς δι’ ὅλα τὰ κληρονομιαῖα στοιχεῖα ἐπερατώθη ὁ ἔλεγχος ἐντὸς μηνὸς καὶ δι’ ἕνα ἀκίνητον ἐκράτησεν ἑνάμισυ χρόνον. Καὶ ἀφοῦ ἤρχισε τὸν Αὔγουστον τοῦ 1948, πέρασαν τέσσαρα χρόνια διὰ νὰ κοινοποιηθῇ τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐλέγχου εἰς τοὺς κληρονόμους. Καὶ πέμπτον, αὐτὴ ἡ μετάκλησις, κύριε ὑπουργέ, τῶν Οἰκονομικῶν, αὐτὴ ἡ σκανδαλώδης εὔνοια τοῦ κ. Ρίζου, τεθέντος εἰς τὴν διεύθυνσιν τῆς πρώτης Ἐφορίας κληρονομιῶν Ἀθηνῶν, πρὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν ἀποφάσεων τῆς ἐκτιμητικῆς Ἐπιτροπῆς. Διότι αὐτὰ ἔχουν σημασίαν, σημασίαν ἔχουν αἱ ἀποφάσεις τῶν ἐκτιμητικῶν Ἐπιτροπῶν. Παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἐρευνήσητε μέχρι ποίας ἐκτάσεως καὶ τὶ ἐσημειώθη μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς διευθύνσεως ὑπ’ αὐτοῦ τῆς Ἐφορίας. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» ἔφερε τὰ πράγματα εἰς τὴν δημοσιότητα, ὁ κ. Ρίζος, τί νομίζετε ὅτι ἔκαμε; Καὶ εἰς αὐτό, κύριε ὑπουργέ, ὅταν ὁ «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» ἤρχισεν ἀναγράφων τὴν ὑπόθεσιν, φαίνεται ὅτι ὁ κ. Ρίζος κατάλαβε ὅτι ἔρχεται ἡ σειρά του καὶ τὴν 8ην Μαΐου 1956 ὑπέβαλεν αἴτησιν καὶ ἐδῶ εἶναι ἡ μεγάλη εὐθύνη τῶν ὑπηρεσιῶν – καὶ ἐζήτησε νὰ τεθῇ εἰς τὴν διάθεσίν του ὁ φάκελλος. Ποῖος, κύριε ὑπουργέ, ἔθεσεν εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ κ. Ρίζου τὸν φάκελλον καὶ τὶ ἐπῆρε ἀπὸ τὸν φάκελλον ὁ κ. Ρίζος; Διότι εἰς τὸν φάκελλον, τὸν ὁποῖον ἐζήτησα ὡς ἐπερωτῶν, δὲν εὑρῆκα ἄλλα στοιχεῖα, δὲν εὑρῆκα τοὐλάχιστον ἀποδείξεις τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τὶ τοῦ παρέδωσεν.

§105Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅπως θὰ ἔχω τὴν τιμὴν μετ’ ὀλίγον νὰ ἀναπτύξω κατὰ τὴν διαδρομὴν τοῦ ἐλέγχου καὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς ὑποθέσεως ἔλαβον μέρος τέσσαρες ἔφοροι. Ἐζήτησα καὶ τῶν τεσσάρων τὸν φάκελλον διὰ νὰ πληροφορηθῶ περὶ ποίων ἀνθρώπων πρόκειται. Εἰς τὸν φάκελλον τοῦ Χριστοπούλου εὑρῆκα αἴτησιν, ἡ ὁποία μὲ ἐξένισε, πρωτοκολληθεῖσα τὴν 9ην Μαΐου, εἰς τὴν ὁποίαν ἐζήτει νὰ λάβῃ ἔγγραφα. Περὶ τοῦ ἐφόρου Ρίζου δὲν ἔγινε συζήτησις μεταξὺ 9ης καὶ 10ης Μαΐου, ἀλλὰ τὴν 12ην Μαΐου προσῆλθεν νὰ ἀναλάβῃ ἔγγραφα ἐκ τοῦ φακέλλου του. Τὶ ἔγγραφα ἀνέλαβε δὲν εἶναι δυστυχῶς ἐξηκριβωμένον. Ἡ παράδοσις τῶν ἐγγράφων εἶναι παράτυπος ἐφ’ ὅσον δὲν ἐζήτησε τὴν ἄδειαν τοῦ Γενικοῦ Διευθυντοῦ.

§106Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἀπὸ τὸν ἀτομικόν του φάκελλον τὰ ἐπῆρε.

§107Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀπὸ τὸν ἀτομικὸν φάκελλον δύναται νὰ παραλάβῃ ἐκεῖνα τὰ ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα προσήγαγεν ὁ ἴδιος. Ἡ παράλειψις εἶναι ὅτι ὁ παραδοὺς τὰ ἔγγραφα ὑπάλληλος δὲν ἐζήτησε τὴν ἄδειαν τοῦ Διευθυντοῦ καὶ ὅτι δὲν ἐκράτησε ἀκριβῆ σημείωσιν τὶ ἔγγραφα παρελήφθησαν.

§108Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προκύπτει ὅτι πρὶν ἀκόμη ἀναγράψῃ ὁ τύπος τίποτε περὶ τῆς ὑποθέσεως ὁ Ρίζος ὑπέβαλεν αἴτησιν καὶ ἐζήτει νὰ ἀναλάβῃ τὰ στοιχεῖα ἀπὸ τὸν φάκελλον. Ἀλλὰ θὰ ἔπρεπε, κύριε ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὑπάλληλος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὰ στοιχεῖα, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κρατήσῃ μίαν ἀπόδειξιν. Θὰ παρεκάλουν νὰ ἐπιρριφθῇ βαρεῖα εὐθύνη εἰς τὸν ὑπάλληλον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐκράτησε σημείωσιν τί ἐπῆρε ὁ Ρίζος ἀπὸ τὸν φάκελλον. Κύριοι βουλευταί, καὶ τώρα διερωτᾶται κανεὶς διατὶ ἡ Ἐκτιμητικὴ Ἐπιτροπή, ἡ πρώτη καὶ ἡ δευτέρα ὑπῆρξαν ἐπιεικέστεραι; Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καλεῖται νὰ ἐξετάσῃ, νὰ διερευνήσῃ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ποία ἡ ἀνάμιξις τοῦ Ρίζου εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς διὰ τὴν ἔκδοσιν τῶν ἀποφάσεών των.

§109Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ποῖος ἦτο εἰσηγητής;

§110Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὁ κ. Φωτόπουλος. Εἰς τὴν ἄλλην ὁ κ. Κόλλιας.

§111Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ὁ κ. Κόλλιας, ὁ ὁποῖος εἶχε παραμερισθῆ ἀπὸ τὸν κ. Καρτάλη καὶ δὲν τὸν χωνεύει.

§112Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, οἱ ἀγρόται μας πάσχουν, ὑποφέρουν. Αἰσθάνομαι βαρεῖαν προσωπικὴν κατάθλιψιν ὅταν μεταβαίνω εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν, ἡ ὁποία εἶναι ἡ πτωχοτέρα ἀγροτικὴ περιφέρεια τοῦ Κράτους καὶ βλέπω τοὺς εἰσπράκτορας διώκοντας πτωχοὺς χωρικοὺς δι’ ὀφειλὰς ὀλίγων δραχμῶν. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§113Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχετε ὑποχρέωσιν νὰ ἐπιβάλλετε τὴν τάξιν. Ἀπορῶ πῶς ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὁ ὁποῖος κόπτεται διὰ τὸν Κοινοβουλευτισμόν, δὲν διαμαρτύρεται.

§114Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ζητῶ νὰ ἐπιβάλλετε τὴν τάξιν πρὸς πᾶσαν κατεύθυνσιν καὶ ἀπευθύνομαι πρὸς τὴν Βουλὴν διὰ νὰ τὴν παρακαλέσω ὅπως εὑρίσκεται πάντοτε εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς της, διότι ἔχομεν εὐθύνας ἀπέναντι τοῦ Σώματος. Διὰ νὰ ἐμπνέῃ ὁ Κοινοβουλευτισμὸς πρέπει οἱ βουλευταὶ νὰ ἀποδεικνύουν ὅτι εἶναι ἄξιοι τοῦ πολιτεύματος. (Χειροκροτήματα).

§115Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ τῶν Οἰκονομικῶν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνεχθῶμεν ὅπως ζημιωθῇ τὸ Δημόσιον ἑκατοντάδας χιλιάδων σημερινῶν δραχμῶν ἀπὸ εὐπόρους πολίτας καὶ δὴ δημοσίους ἄνδρας. Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλω τὴν ἀκόλουθον πρότασιν. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν νὰ φέρῃ ἐνώπιον τοῦ Σώματος νομοθέτημα προνοοῦν διὰ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἀποφάσεων τῶν Ἐκτιμητικῶν Ἐπιτροπῶν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ παράσχωμεν εἰς τὸ Κράτος τὴν εὐχέρειαν νὰ εἰσπράξῃ τὰς ζημίας τὰς ὁποίας ἐζημιώθη ἐκ τῆς κληρονομίας Καρτάλη. (Χειροκροτήματα).

§116Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ παρεκάλουν πραγματικῶς τὸ Σῶμα, ἂν εἶναι πρόθυμον, νὰ δεχθῇ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Οἰκονομίδη. Ἐπίσης θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Κάβδαν, νὰ ἀφήσῃ νὰ ἀπαντήσῃ ὁ κ. ὑπουργός.

§117Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ὀλίγας λέξεις θὰ εἴπω. Δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν.

§118Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Θὰ παρεκάλουν καὶ ἐγὼ νὰ σταματήσῃ ἡ ἐπερώτησις αὐτὴ καὶ νὰ δώσωμεν τὴν ἀπάντησιν. Ἡ ἀπάντησις θὰ στηριχθῇ ἐπὶ δεδομένων, τὰ ὁποῖα προέκυψαν ἀπὸ μίαν διοικητικὴν ἔρευναν.

§119Π. ΚΑΒΔΑΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ συναδέλφου κ. Οἰκονομίδη, ἐπὶ τῆς συζητουμένης ἐπερωτήσεως, ἐγὼ δὲν θὰ ὑπεισέλθω εἰς τὸ φοροτεχνικὸν μέρος, οὔτε εἰς τὰ διάφορα στοιχεῖα, διὰ νὰ μὴ σᾶς κουράσω. Μίαν ἡμέραν τοῦ μηνὸς Μαΐου ἀνέγνωσα εἰς τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα», τοῦ ὁποίου εἶμαι τακτικὸς ἀναγνώστης, τὴν εἴδησιν, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ Δημ. Κόμματος παρέλειψε καὶ ἀπέφυγε νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποχρεώσεις του, τὰς ἐπιβαλλομένας πρὸς τὸ Κράτος, ἀπὸ φόρους προερχομένους ἐκ κληρονομίας τεραστίας περιουσίας τῆς ἀποθανούσης μητρός του καὶ ὅτι ὄργανα τοῦ Κράτους, φοροτεχνικοὶ ὑπάλληλοι, ἐπιλήσμονες γενόμενοι τῶν καθηκόντων των, παρέβησαν ταῦτα καὶ ὅτι ἄλλοι μετετέθησαν κλπ. Τὸ τοιοῦτον, βεβαίως, σᾶς διαβεβαιῶ, μὲ ἐλύπησε βαθύτατα, ὅπως φαντάζομαι, καὶ ὅλους σας, πολὺ περισσότερον δέ, διότι πρόκειται περὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, τοῦ κ. Καρτάλη, ὁ ὁποῖος, ὡς λέγεται, συνοδεύεται ὑπὸ ἀμυθήτου περιουσίας, εὑρισκομένης τόσον εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὅσον καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Κύριοι βουλευταί, ἔχων πλήρη κατανόησιν τῶν συνθηκῶν καὶ τῶν ὅρων ὑπὸ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ ἐξελίσσεται πᾶσα πολιτεία, καλῶς διοικουμένη καὶ εὐνομουμένη, φρονῶ καὶ πιστεύω ἀδιστάκτως, ὅτι ἀρχηγοὶ κομμάτων μιᾶς χώρας, δὲν πρέπει νὰ διασύρωνται ἀνεξελέγκτως εἰς τὴν κοινὴν γνώμην, διὰ τοῦ τύπου μάλιστα. Εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν κομμάτων, κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ συνυπάρχῃ καὶ φρονῶ ὅτι ὑπάρχει, ὡς ἀπαραίτητος δύναμις, τὸ ἠθικὸν στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον ἐν πλήρει ἁρμονίᾳ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους παράγοντας, τοὺς χαρακτηρίζει καὶ ἐπειδή, ἀγαπητοὶ κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν γνώμην μου, τοὐλάχιστον, εἰς πᾶσαν αὐτοῦ σκέψιν, εἰς πᾶσαν αὐτοῦ δρᾶσιν, εἰς πᾶσαν αὐτοῦ θέλησιν, πρῶτον, πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἠθικὴν, ὡς μόνην καὶ πρώτην δύναμιν αὐτοῦ, ἀναστέλλουσαν ἢ καθοδηγοῦσαν τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος καὶ ἐπειδὴ εἰς τὸν χαρακτῆρα πρέπει νὰ δεσπόζῃ τὸ ἠθικὸν στοιχεῖον καὶ ἐπειδὴ ὁ χαρακτὴρ τῶν ἀρχηγῶν τῶν πολιτικῶν κομμάτων ἐν γένει πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἄστρον, τὸ ὁποῖον, μὲ τὸ φῶς του, νὰ ὁδηγῇ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ καθήκοντος, ἡ δὲ φωταύγεια αὐτοῦ νὰ προσδίδῃ λάμψιν καὶ θέλγητρον, περιβάλλον ὅλην αὐτοῦ τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὕπαρξιν καὶ ἐπειδὴ ὁ τοιοῦτος χαρακτήρ, κατὰ τὴν γνώμην μου, τοὐλάχιστον, εἶναι ἡ μόνη δύναμις, ἡ ἀκαταύγαστος, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον κατέθεσα καὶ συνυπέγραψα τὴν ἐπερώτησιν, διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἵνα, ἐπερωτώμενος πληροφορήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη διὰ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Ὑπάρχει ἢ δὲν ὑπάρχει φοροδιαφυγή; Ἐγένετο ἔλεγχος τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ πρὸ παντὸς τῶν ἰθυνόντων τῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν καὶ τί κυρώσεις ἐπεβλήθησαν πρὸς τοῦτο ἢ μὴ τυχὸν ἐξακολουθοῦν νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ ἑδώλια τῶν διευθύνσεων τῶν Ὑπουργείων; Κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ παροῦσα ἐπερώτησις ἔχει μεγάλην σημασίαν. Πρέπει νὰ σημειώσῃ σταθμὸν εἰς τὴν ὑπουργίαν σας, διότι πρόκειται περὶ συμφερόντων τοῦ Δημοσίου καὶ πρόκειται καὶ περὶ τῆς ὑπολήψεως καὶ τῆς τιμῆς ἀρχηγοῦ Κόμματος. Πρέπει νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ποῦ ἀνάγεται ἡ ἀλήθεια καὶ πρέπει νὰ τεθῇ ἕνα φράγμα, διότι δὲν ἠμπορεῖ ὁ κάθε διευθυντὴς ἐφημερίδος, νὰ ἀναγράφῃ μὲ πηχυαῖα γράμματα καὶ νὰ δυσφημῇ τοὺς πάντας. Ἐγώ, προσωπικῶς, πολιτικῶς, δέχομαι ὄχι ὅπως νομίζει ὁ κ. Ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἀντιθέτως πρὸς αὐτόν...

§120Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Φαντάζομαι νὰ γίνετε φίλος μου, ἀγαπητέ μου, μετὰ τὴν ἀγόρευσιν.

§121Π. ΚΑΒΔΑΣ. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων, ἀπὸ τοῦ πρώτου μέχρι τοῦ τελευταίου, πρέπει νὰ γίνωνται διδάσκαλοι εἰς τὰς πράξεις των, πρέπει νὰ εἶναι ὑελόφρακτοι, διότι τὸ καθεστώς μας, κύριοι, ἐκ τῆς ἡγεσίας, ἡ ὁποία πρέπει νὰ εἶναι ἀκτινοβόλος, ἐξαρτᾶται. (Χειροκροτήματα). Δὲν θὰ ὑπεισέλθω ἐγὼ εἰς τὰ νούμερα ἢ τὸ τί ἔκαμεν ὁ αʹ ἢ βʹ ἔφορος. Σημειώσατε ὅτι ὁλόκληρον τὸ φοροτεχνικὸν σύστημα τῆς χώρας μας δὲν εὑρίσκεται εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ εὑρίσκεται. Πρέπει νὰ τὸ παραδεχθῶμεν. Ἡμεῖς εἴμεθα ὑπαίτιοι διὰ τὴν κατάντιαν αὐτὴν ὅπως γίνεται εἰς ὅλας τὰς ὑπηρεσίας τοῦ Δημοσίου, αἱ ὁποῖαι κατατυραννοῦν τὸν Ἕλληνα πολίτην, πρὸ παντὸς τὸν χωρικόν. Δι’ αὐτὸ κύριε ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, ὑποβάλλω τὴν θερμὴν παράκλησιν, ὅπως εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ ἀποδώσετε τοιαύτην προσοχήν, οὕτως ὥστε ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ πεισθῇ, ἐὰν καὶ κατὰ πόσον ὑπάρχῃ πραγματικὴ φοροδιαφυγὴ ἢ δὲν ὑπάρχῃ. Καὶ τοῦτο πρὸς περιφρούρησιν ὄχι μόνον τῶν συμφερόντων τοῦ Δημοσίου, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀξιοτίμων ἀρχηγῶν ὅλων τῶν κομμάτων. (Χειροκροτήματα).

§122Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι. Μετὰ ἀπὸ τὰ ὅσα ἐλέχθησαν, ἀπὸ τοὺς προλαλήσαντας συναδέλφους, θὰ προσπαθήσω ν’ ἀπασχολήσω δι’ ὀλίγων τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Μὲ πολὺ βαρεῖαν καρδίαν προσυπέγραψα τὴν ἐπερώτησιν, τὴν ὁποίαν αὐτὴν τὴν στιγμὴν συζητοῦμε. Μὲ πολὺ βαρεῖαν καρδίαν ἐπίσης ἀνεβαίνω εἰς τὸ βῆμα. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς δύο λόγους. Πρῶτον διότι ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν ὑπέγραψα δύο ἐπερωτήσεις, αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν ἀτασθαλίας, παραλείψεις καὶ διαφόρους ἄλλας ἀνωμαλίας προερχομένας ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργούς. Ὑπέγραψα πρὸ ἡμερῶν, κ. συνάδελφοι, ὡς ἀσφαλῶς θὰ ἐδιαβάσατε, μίαν σύστασιν πρὸς τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐμπορίου, δι’ ὡρισμένας παραλείψεις, αἱ ὁποῖαι παρουσιάσθησαν εἰς τὴν διαχείρισιν ὡρισμένων χρημάτων, τὰ ὁποῖα ἔχομεν λαμβάνειν ἀπὸ τὴν Γερμανίαν. Θὰ εἶμαι δὲ εὐτυχὴς ἐὰν διαβιβασθῇ εἰς τοὺς ἀξιοτίμους κ. ὑπουργούς, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀπουσιάζουν, ὅτι θὰ πρέπει ἡ σύστασίς μου αὐτὴ νὰ συζητηθῇ ταχέως κατὰ τὴν ἐμὴν ταπεινὴν γνώμην, ἐὰν ἀργήσῃ ἡ συζήτησίς της καὶ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἑπομένη τοῦ ἀξιοτίμου κυρίου ἐπὶ τοῦ Ἐμπορίου ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ καλύπτῃ τὰς ὑπηρεσίας του, φοβοῦμαι ὅτι καὶ τὰ ὀλίγα τὰ ἐναπομείναντα ἀπὸ ὅσα ἔχομεν λαμβάνειν ἀπὸ τὴν Γερμανίαν θὰ ἀπολεσθοῦν. Ὑπέγραψα ἐπίσης μίαν ἐπερώτησιν, αὐτὴν τὴν ὁποίαν συζητοῦμεν τώρα εἰς βάρος τοῦ ἀξιοτίμου καὶ φιλτάτου μου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ ἀτασθαλίας παραλείψεις καὶ διαφόρους ἄλλας ἀνωμαλίας, προερχομένας ἀπὸ ἀνωτάτους κρατικοὺς λειτουργοὺς τοῦ ὑπουργείου του. Λυποῦμαι δι’ αὐτό. Λυποῦμαι διότι ἐξ ὅσων ἤκουσα προηγουμένως καὶ ἐξ ὅσων γνωρίζω, διότι ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὁλόκληρον τὸν φάκελλον, εἰς ἐπίκαιρον σημεῖον τῆς κρατικῆς μηχανῆς διατηρεῖται κάποιος κύριος, ἀκούων εἰς τὸ ὄνομα Ρίζος ἂν δὲν ἀπατῶμαι.

§123Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἀπελύθη.

§124Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Ἦτο ὑπὸ τὰς διαταγὰς τοῦ Δημάρατου εἰς τὸ ΕΛΑΣ.

§125Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἀσφαλῶς ὁ κ. Δημάρατος ὑπῆρξε στρατηγὸς τοῦ ΕΛΑΣ. Ἀλλὰ δὲν εἶναι τὰ κόμματα ἢ αἱ τοποθετήσεις ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι μᾶς τοποθετοῦν ἠθικῶς καὶ ψυχικῶς. Ὁ Δημάρατος ἦτο αὐτὸς ποὺ ὑπηρέτησε τὴν Ἑλλάδα. Συναισθανθεὶς ὅτι ἐκεῖ δὲν ἠμποροῦσε πλέον νὰ μείνῃ, ἀπεχώρησεν.

§126Ε. ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗΣ. Τὸ 1943 ἦτο εἰς τὸν ΕΛΑΣ.

§127Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἄν δὲν ἀπατῶμαι, κάμνετε λάθος, κ. συνάδελφε, πλὴν ὅμως πολλοὶ ἐν τῇ αἰθούσῃ αὐτῇ ὑπῆρξαν καὶ εἰς τὸ ΕΑΜ καὶ εἰς τὸν ΕΛΑΣ, ἀλλ’ ἡ ἐθνική των ψυχὴ δὲν ἐμολύνθη, τὴν ψυχὴν τοῦ Ἕλληνος τὴν διετήρησαν. Ὑπῆρξαν ὅμως ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπῆγαν κἂν εἰς τὸ ΕΑΜ ἢ ΕΛΑΣ ἀλλὰ τροφοδοτοῦν τὰς ἀναρχικὰς ὀργανώσεις διὰ τῶν πράξεών των καὶ τῶν ὁποίων ἡ ψυχὴ εἶναι λεπρά, κ. συνάδελφοι. Ἔλεγον, κ. ὑπουργέ, ὅτι πολλοὶ ἐκ τῶν ὑπαλλήλων σας, ὅπως δυστυχῶς καὶ εἰς ἄλλους τομεῖς, ὅπως ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, δὲν πράττουν τὸ καθῆκον των. Εἰς βάρος καὶ τοῦ συνόλου καὶ τῆς ἐννοίας ἀλλαγὴ τὴν ὁποίαν ἐξηγγείλαμεν. Καὶ συνήθως ἐξαγγέλλομεν ἀλλαγὴν ὅλοι ὅταν ἀνερχώμεθα εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἀλλὰ δυστυχῶς, πλὴν τοῦ Ἐλευθ. Βενιζέλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησίν του καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν 1928–32 ἐπηγγέλθη καὶ ἐφήρμοσε τὴν ἀλλαγήν, οὐδεὶς ἄλλος κατώρθωσε νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ. Ἐάν, λοιπόν, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν, θέλωμεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀλλαγὴν τὴν ὁποίαν ἐξηγγείλαμεν, πρέπει νὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν καὶ διὰ νὰ τὴν ἐφαρμόσωμεν πρέπει νὰ ἐκκαθαρίσωμεν τὰς δημοσίας ὑπηρεσίας, κ. ὑπουργὲ τῶν Οἰκονομικῶν. Λυποῦμαι, κύριοι, διότι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα. Ἀνέβηκα μὲ βαρεῖαν καρδίαν διὰ δύο λόγους, ὡς εἶπον καὶ προηγουμένως. Ὁ εἷς λόγος εἶναι διότι βλέπομεν δυστυχῶς, αἱ δημόσιαι ὑπηρεσίαι νὰ κατευθύνωνται ἀπὸ τὰ ἴδια ἄτομα, τὰ ὁποῖα κατευθύνουν πολλάκις ἀρνητικῶς ἐπὶ ἔτη. Ὁ δεύτερος εἶναι ὅτι δυστυχῶς ἀνεμίχθη εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτὴν ἕν πρόσωπον, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἷς ἄνθρωπος ἐξαιρετικῆς μορφώσεως, τὸν ὁποῖον οὐδέποτε ἐγνώριζον κἂν ἀλλ’ εἰς τὸν ὁποῖον ἐπίστευα ὅτι κάποτε θὰ ὠφελήσῃ τὸν τόπον. Λυποῦμαι διὰ τοῦτο. Δὲν θὰ εἶμαι δὲ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ προσυπέγραφε τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν, ἐὰν δὲν ἐπίστευα κάτι, τὸ ὁποῖον εἶχε τονίσει ὁ Ἴων Δραγούμης, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι δὲν ἔχουν σημασίαν τὰ προγράμματα. Σημασίαν ἔχει ἡ ψυχικὴ διάθεσις καὶ ὁ τρόπος τοῦ σκέπτεσθαι τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων. Εὔχομαι ὁλοψύχως διότι πιστεύω ὅπως καὶ ὁ Ὅμηρος ὅτι: «Ἀφρήτωρ ἀθέμιστος, ἀνέστιος ἐστὶν ἐκεῖνος, ὃς πολέμου ἔρραται ἐπὶ δημίου ὀκρυόεντος». Δηλαδή, καταραμένος, εἶναι παράφρων καὶ χωρὶς ἑστίαν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ζητεῖ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον νὰ μπῇ εἰς τὸ σπίτι του καὶ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν εἰς τὸ σπίτι ὅλων τῶν Ἑλλήνων, τὴν Βουλήν. Κύριοι, εὔχομαι ἐπειδὴ τὸ πιστεύω αὐτό, εὔχομαι εἰς τὸν κ. Καρτάλην, ν’ ἀποδείξῃ ὅτι εἶναι λευκός, λευκότερος περιστερᾶς καὶ νὰ παύσῃ ἅπαξ διὰ παντὸς ἡ ἱστορία αὐτὴ εἰς βάρος του.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§129Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, θέλω νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ ὅτι ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα, κατὰ τὴν πρώτην μάλιστα ὡς ὑπουργὸς ὁμιλίαν μου, μὲ θλῖψιν, διότι πιστεύω ὅτι ὁ δημόσιος βίος τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν ἀποτελεῖ κεφάλαιον τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ ἑπομένως πρέπει νὰ τυγχάνῃ τοῦ δέοντος σεβασμοῦ. Εἰς τὴν κορυφὴν τῆς πολιτικῆς πυραμίδος ἵστανται οἱ πολιτικοὶ ἄνδρες, εἰς τοὺς ὁποίους τὸ Ἔθνος πρόκειται νὰ ἐμπιστευθῇ τὴν τύχην τοῦ τόπου αὐτοῦ. Δυστυχῶς, τελευταίως, ἐν Ἑλλάδι ἐδημιουργήθη κλῖμα ἐπιθέσεως, τόσον ἐκ τοῦ ἡμερησίου τύπου, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ἐντὸς τῆς Βουλῆς καὶ τοῦτο εἰλικρινῶς εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς ποὺ ἔλαβον γνῶσιν τῆς ἀρξαμένης ὑπὸ τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκος» ἐκστρατείας μὲ ἔκαμε νὰ σιωπήσω, διότι ἐνόμισα ὅτι δὲν ἔπρεπε νὰ λάβῃ τὴν ἔκτασιν δημοσίας συζητήσεως, ἀλλ’ ἡ ἔρευνα τοῦ προβλήματος ἔπρεπε νὰ περιορισθῇ ἐντὸς τῶν πλαισίων τῶν γραφείων καὶ τῆς διοικητικῆς ἐρεύνης. Δυστυχῶς, ὅμως, ἐτέθη πρόβλημα, πρόβλημα τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὴν ἀλήθειαν καὶ τοὺς πολιτικοὺς ἄνδρας τῆς χώρας καὶ ἀπετέλεσε μομφὴν κατὰ τῆς Κυβερνήσεως, τῆς ὁποίας ἀποτέλεσμα ἦτο νὰ ὑποβληθῇ ἡ ἐπερώτησις καὶ νὰ στερηθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ συστήσῃ ἢ νὰ ἐπιβάλῃ εἰς τοὺς ἐπερωτήσαντας νὰ παραιτηθοῦν ταύτης καὶ νὰ ἐμπιστευθοῦν τὴν ἔρευναν τοῦ προβλήματος εἰς τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργοὺς καὶ νὰ μὴ φθάσῃ τὸ πρόβλημα μέχρι τοῦ βήματος τούτου. Τὸ πρᾶγμα οὕτως ἢ ἄλλως ἔφθασε μέχρις ἡμῶν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκθέσω τὰ πράγματα ὅπως προκύπτουν ἐκ τῶν ἐγγράφων καὶ ὅπως ἀκριβῶς διαπιστοῦνται. Διότι, πράγματι, ἀπὸ τῆς 8ης τοῦ μηνὸς ἤρξατο μία ἐπίθεσις, τόσον κατὰ τοῦ κ. Καρτάλη, ὅσον καὶ κατ’ ἐμοῦ ἐμμέσως, δηλαδὴ ἐμοῦ ἐκπροσωποῦντος τὰς δημοσίας οἰκονομικὰς ὑπηρεσίας, ἐπίθεσις ἡ ὁποία μὲ τὴν πρόοδον τῶν ἡμερῶν προσέλαβε συγκεκριμένον πλέον χαρακτῆρα καὶ συγκεκριμένως κατὰ τὴν 9ην Μαΐου διὰ μιᾶς ἐκτιμήσεως, ἡ ὁποία ἐγένετο ὑπὸ κτηματομεσίτου, ἀνήρχετο τὸ ποσὸν τῆς φορολογίας εἰς ἓν μυθῶδες ποσόν, τὸ ὁποῖον πλέον ὑπέβαλεν ὡς ὑποχρεωτικὴν τὴν διερεύνησιν τῆς ὑποθέσεως.... Ἐὰν πράγματι, αἱ οἰκονομικαὶ ὑπηρεσίαι ἐξεπλήρωσαν τὸ καθῆκον των, ἐὰν ἀνεζήτησαν τὰ ἀναγκαῖα στοιχεῖα διὰ τῶν ὁποίων θὰ διεπιστοῦτο τὸ μέγεθος τῆς φορολογητέας ὕλης καὶ τὸ καταβλητέον ποσόν, διότι τοῦτο ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Βεβαίως, εἶναι πρόβλημα ἰδιαιτέρας εὐαισθησίας διὰ τὸν κ. Καρτάλην, διότι καὶ ἀρχηγὸς Κόμματος εἶναι καὶ ὑπουργὸς διετέλεσε κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν, ἀλλὰ κυρίως τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπαντήσω εἶναι ἐὰν ἔλαβε χώραν φοροδιαφυγὴ καὶ ἐὰν πράγματι αἱ ὑπηρεσίαι παρέλειψαν ἐνδεδειγμένην τινὰ ἐνέργειαν, ἡ ὁποία ἐπεβάλετο ἐκ τοῦ καθήκοντός των πρὸς διαπίστωσιν τῆς φορολογητέας ὕλης.

§130Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὰ θέματα εἰς τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι περιμένει τὸ Σῶμα ἀπάντησιν εἶναι τὰ ἑξῆς: Ἀφ’ ἑνὸς ἐὰν αἱ ὑπηρεσίαι, ἔκαμον τὸ καθῆκον τους, δεύτερον, ἐὰν ὑπῆρξεν ἐπέμβασις ἰδική μου εἰς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ νὰ μὴ, ἐνδεχομένως κάμουν τὸ καθῆκον τους καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω ἐὰν εἶναι δυνατόν, νὰ εἶσθε ἐπὶ τοῦ θέματος ἀπολύτως σαφής.

§131Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι ὑποχρέωσίς μου νὰ τὸ κάμω αὐτό, κ. ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν προσπαθῶ. Μόλις ἀνεκινήθη εἰς τὸν τύπον ὅτι ἔλαβε χώραν μεγάλη φοροδιαφυγή, πράγματι ἀνέθεσα εἰς ἕναν ὑπάλληλον, τὸν κ. Καρατζέναν νὰ ἐρευνήσῃ καὶ νὰ διαλευκάνῃ ὁλόκληρον τὴν ὑπόθεσιν διὰ νὰ διαπιστωθῇ, ἐὰν ἔλαβον χώραν παραλείψεις ἢ φοροδιαφυγή, ἐν τῇ προκειμένῃ περιπτώσει. Διενεργήθη ὁ ἔλεγχος καὶ ὑπεβλήθη ἔκθεσις, τῆς ὁποίας θὰ κάμω χρῆσιν, καὶ τῆς ὁποίας σᾶς ἔδωσα ἀντίγραφον. Πρὶν ὅμως εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας, θὰ ἤθελα νὰ θέσω ὡρισμένας γενικὰς τοποθετήσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων πρέπει νὰ εἴμεθα σύμφωνοι. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι διὰ νὰ ἐκτιμήσωμεν, ἐὰν ἔλαβε χώραν διαφυγή, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀνατρέξωμεν καὶ νὰ προσδιορίσωμεν τὴν ἀξίαν τῶν φορολογητέων ἀντικειμένων κατὰ τὸν χρόνον τοῦ θανάτου τῆς ἀποβιωσάσης, ὁ ὁποῖος ἔλαβε χώραν τὴν 28.3.46, διότι ἡ ἐκτίμησις ἡ ὁποία ἔγινε εἰς τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα» μὲ σημερινὰς τιμάς, προφανῶς δὲν ἀνταποκρίνεται εἰς τὴν ἀλήθειαν καὶ τὰ πράγματα. Πρέπει ἀκόμη νὰ ὑπογραμμίσω ὅτι διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τῆς τιμῆς κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νόμου 1641, ὑποχρεοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι, ἐὰν μὲν ὑπάρχουν πωλήσεις τῶν κληρονομιαίων ἀκινήτων, λαβοῦσαι χώραν δύο ἔτη πρὸ τοῦ θανάτου ἢ ἕνα ἔτος μετὰ τὸν θάνατον, τότε ἐντεῦθεν παράγεται ἀμάχητον τεκμήριον καὶ ὑποχρεοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι νὰ τὰ λάβουν ὑπ’ ὄψιν, ἐὰν δὲν ὑπάρχουν τοιαῦτα στοιχεῖα τότε ὑποχρεοῦνται αἱ ὑπηρεσίαι νὰ ἀναζητήσουν πᾶν ἕτερον ἀποδεικτικὸν στοιχεῖον καὶ ἰδιαιτέρως ἐὰν ὑπάρχουν σύγχρονα ἢ πλησιοσύγχρονα ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, πωλήσεως τῶν περιουσιακῶν στοιχείων, ἐγγὺς τῶν κληρονομιαίων.

§132Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μοῦ ἐπιτρέπετε διὰ νὰ συμπληρώσω. Πολὺ ὀρθῶς εἴπατε ὅτι ὀφείλουν νὰ ἀναζητήσουν πωλήσεις γενομένας τὰ δύο ἔτη πρὸ τοῦ θανάτου ἤ ἐὰν ὑπάρχουν παραπλήσιαι πωλήσεις.

§133Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ὄχι, ἐὰν ὑπάρχουν πωλήσεις ἀπὸ αὐτὴν τὴν κληρονομίαν.

§134Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὀρθῶς. Καὶ ἕνα ἄλλο, ὑπάρχει μία ἐγκύκλιος, ἡ ὁποία ἐξεδόθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ ὑπουργοῦ κ. Χέλμη, ἡ ὁποία καθορίζει τὰ ἑξῆς, διὰ τὰς πωλήσεις 1945– 1946–1947. Ἐζητεῖτο ἡ ἀξία....

§135Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. Αὐτὸ ἀφορᾶ τὰς κληρονομίας, τὰς μέχρι τῆς 1.1.1946, δὲν ἀφορᾶ τὰς μετὰ τὴν 1.1.1946 κληρονομίας.

§136Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὑπάρχει ἐγκύκλιος.

§137Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ὑπάρχει νόμος.

§138Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὑπάρχει ἐγκύκλιος.

§139Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.).... ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἐδῶ. Πράγματι, διὰ κληρονομίας μέχρι τῆς 1.1.1946 αἱ Ἐφορίαι ἀνατρέχουν εἰς τὸ 1940, λαμβάνουν ὡρισμένα ποσοστὰ τῆς τότε ἀξίας καὶ τὰ πολλαπλασιάζουν μὲ τὸν συντελεστὴν τοῦ δολλαρίου. Ἀλλὰ δὲν ἐμπίπτει εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ τοῦτο ἀκριβῶς ἔκαμον αἱ ὑπηρεσίαι καὶ ἐν τούτῳ ἡ πλάνη των καὶ ἡ εὐθύνη των. Τώρα, ἐρωτᾶται, ἐὰν εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, δὲν ὑφίσταται ἀγοραπωλησία αὐτῶν τούτων τῶν κληρονόμων τῶν κληρονομιαίων στοιχείων, ἀλλὰ ὑπάρχει ἀνάγκη προσφυγῆς εἰς συμβόλαια, ἄλλων πωλήσεων ἐγγὺς τῶν κληρονομιαίων κειμένων, θὰ λάβῃ χώραν βέβαια ἐκτίμησις περὶ τῆς σχέσεως περὶ τῆς χρονικῆς ἀποστάσεως καὶ περὶ τοιαύτης συσχετίσεως τῶν ἐγγράφων αὐτῶν, ἐρωτᾶται εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο, ὑπάρχει ἀπόλυτος ἐλευθερία ἐκτιμήσεως τόσον ἐκ μέρους τῶν ὀργάνων, ὅσον καὶ ἐκ μέρους τῶν φορολογουμένων; Διότι ἐκ τῶν διακοπῶν αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν ἀφέθη νὰ ἐννοηθῇ ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπάρχει ἐκτίμησις, δὲν ὑπάρχει οὐδεμία εὐθύνη οὔτε νομικὴ οὔτε καὶ ἠθικὴ περισσότερον. Διὰ νὰ διευκολύνω τοὺς ἀντιλέγοντας, θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ὑπάρχει διάταξις εἰς τὴν Πολιτικὴν Δικονομίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ἠξεύρουν ἄριστα οἱ ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἐξαίρετοι νομομαθεῖς, ὅτι ἐὰν ἐπιβληθῇ ἐκτιμητικὸς ὅρκος καὶ εἶναι ἐσφαλμένος, δὲν ὑπάρχει ἡ ποινὴ τῆς ψευδορκίας. Ἐν τῇ συγκεκριμένῃ ὅμως περιπτώσει, ἡ νομοθεσία ἔχει θέσει ἕνα ὅριον ἀνοχῆς τῆς ἐλευθέρας ἐκτιμήσεως. Τουτέστιν ὁ φορολογούμενος, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἴπῃ ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐκτίμησίς μου. Καὶ τὸ ὅριον αὐτὸ τῆς ἐλευθέρας ἐκτιμήσεως κατὰ τὸν νόμον εἶναι τὸ 25% τῆς δηλωθείσης ἀξίας. Ἐὰν συνεπῶς, βεβαιωθῇ τελεσιδίκως κατὰ τὴν διαδικασίαν, ποὺ προβλέπει ὁ νόμος, ὅτι πράγματι μεταξὺ τοῦ βεβαιωθέντος ποσοῦ καὶ τοῦ δηλωθέντος ὑπάρχει μία διαφορὰ μέχρι 25% δὲν ὑπάρχει οὐδεμία εὐθύνη καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν οὐδεὶς πολιτικὸς ἢ πειθαρχικὸς ἔλεγχος νὰ γίνῃ, διότι πράγματι, ἡ ἐκτίμησις περιέχει τὸ ὑποκειμενικὸν στοιχεῖον. Ἀλλὰ ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπερβῇ τὸ 25%, τότε γεννῶνται αἱ συνέπειαι τῆς ἀνακριβοῦς δηλώσεως καὶ ἐπιβάλλονται τὰ πρόστιμα. Ἀλλὰ ἀνεξαρτήτως τοῦ ὁρίου ἐλευθέρας ἐκτιμήσεως ὑπάρχει καὶ ἕνα ὅριον τῶν ἀκραίων λογικῶν ὁρίων τῆς ἐννοίας τῆς ἀξίας. Διότι ἐὰν ἕνα ἀκίνητον δηλοῦται ὅτι ἔχει ἀξίαν 1000 καὶ διαπιστωθῇ ὅτι ἔχει 10.000, οὐδεμία δικαιολογία εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ὅτι ὑπάρχει προσωπικὴ ἐκτίμησις, διάφορος, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν τὴν νύκτα ἡμέρα καὶ τὴν ἡμέρα νύκτα, διότι ὑπερβάλλομεν τὰ ἀκραῖα λογικὰ ὅρια τῆς ἐννοίας τῆς ἐκτιμήσεως. Τούτου τεθέντος, εἰσέρχομαι εἰς τὴν διερεύνησιν τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς.

§140Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐδῶ φαντάζομαι, ὅτι τὸ κριτήριον αὐτὸ τῆς ἀποστάσεως ἰσχύει καὶ διὰ τὸν ἔφορον καὶ διὰ τὸν φορολογούμενον, διότι ἐὰν, ὅπως εἴπατε σήμερον καὶ πολὺ ὀρθὴ ἡ παρατήρησις....

§141Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι νόμος, δὲν εἶναι παρατήρησις.

§142Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. .... ὅτι ἕνα ἀκίνητον τὸ ὁποῖον ἔχει 1000 λίρες, ὁ μέν φορολογούμενος τὸ δηλώσει 100, ὁ δὲ ἔφορος 5000 φαντάζομαι ὅτι τὸ κριτήριον τῆς εὐθύνης πρέπει νὰ ἰσχύσῃ καὶ δι’ ἀμφοτέρους, διότι ἐδῶ ὁμιλοῦμεν περὶ δικαστηρίου.

§143Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Κάμνετε κακὴν τοποθέτησιν. Ἡ διαφορὰ ὑπάρχει ὄχι μεταξὺ τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ἐφόρου, ἀλλὰ τῆς τελεσιδίκου βεβαιωθησομένης ἀποφάσεως.

§144Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἂς λάβωμεν καὶ πάλιν μίαν ὑποθετικὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ἡ τελεσίδικος ἐκτίμησις, εἶναι 100, ὁ φορολογούμενος τὸ δηλώνει 100, ὁ δὲ Ἔφορος τὸ δηλώνει 5000. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ποῖος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν εὑρίσκεται ἐν λογικῷ δικαίῳ ἐν σχέσει μὲ τὴν τελεσίδικον ἐκτίμησιν. Διότι τὰ φορολογικὰ δικαστήρια, ἔτσι ὅπως λειτουργοῦν σήμερον, ἔχουν δικαστικὰς ἐγγυήσεις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀμφισβητοῦμεν τὰς ἀποφάσεις των.

§145Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ τὰ ἀμφισβητήσωμεν ἐφ’ ὅσον δημιουργεῖται δεδικασμένον.

§146Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Παραδεχόμεθα, λοιπόν, τὴν ἀπόφασιν τῶν Δικαστηρίων, ἀνεξαρτήτως ἐὰν εἴμεθα σύμφωνοι ἢ διαφωνοῦμεν μὲ αὐτήν. Καὶ θὰ ἤθελον κατὰ τὴν ὑπόλοιπον ἀνάπτυξιν τὴν ὁποίαν θὰ κάμετε, νὰ ἔχετε πάντοτε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἰσχύει τὸ μέτρον συγκρίσεως μὲ τὴν δικαστικὴν κρίσιν καὶ διὰ τὸν φορολογούμενον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν ἔφορον.

§147Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Βεβαίως, αὐτὸ θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἀποτελέσῃ ἀντικείμενον διώξεως τοῦ ἐφόρου, ὑπερβάλλοντος ἐν τῇ ὑπηρεσίᾳ του ὅριον λογικῆς ἐκτιμήσεως. Ὅπως εἶπον, ἡ κληρονόμος ἀπεβίωσε τὴν 28 Μαρτίου 1946, τρεῖς ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν. Ὁ κ. Καρτάλης ἦτο ὑπουργὸς μέχρι τῆς 11 Μαρτίου 1946. Ἐπομένως εἶχε πρὸ 17 ἡμερῶν παύσει νὰ εἶναι ὑπουργὸς τοῦ Ἐφοδιασμοῦ. Ἡ δήλωσις, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον ἔπρεπε νὰ εἶχε δηλωθῆ ἐντὸς 6 μηνῶν. Ὑπεβλήθη ὅμως μετὰ ἕνα ἔτος.

§148Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ τοῦτο συμφώνως μὲ τὸν νόμον. Ἐδῶ ὑπάρχει ἕνα στοιχεῖον τοῦ χρόνου ὅτι ἡ διαθήκη ἠνοίχθη ἀμέσως μετὰ τὸν θάνατον.

§149Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἡ διαθήκη ἐδημοσιεύθη τρεῖς ἡμέρας μετὰ τὸν θάνατον.

§150Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐὰν ἤθελον νὰ κρατήσω τὴν ὑπόθεσιν, ἠμποροῦσα νὰ κρατήσω τὴν διαθήκην δύο χρόνια στὴν τσέπη μου.

§151Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρατείνετε τὴν δημοσίευσιν τῆς διαθήκης ἐπὶ πολὺ χρόνον, διότι μετὰ 45 ἡμέρας ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως εὑρέθητε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ πωλήσετε τμῆμα ἐκ τῆς περιουσίας σας καὶ ἔδει νὰ τὴν ἔχετε δηλώσει.

§152Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μετὰ 15 μῆνας.

§153Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Μετὰ τὴν ὑποβολὴν τῆς δηλώσεως. Περιέλαβε δὲ ἡ δήλωσις ταύτη 8 περιουσιακὰ στοιχεῖα καὶ ἐβεβαίου ὅτι δὲν ὑπῆρχε οὐδὲν ἕτερον περιουσιακὸν στοιχεῖον. Πράγματι ὅμως παρέλειψε κατὰ τὸν χρόνον τῆς δηλώσεως καὶ ἕτερα τρία περιουσιακὰ στοιχεῖα.

§154Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὰ ὁποῖα ἐδήλωσεν ὁ ἴδιος, δικαιολογημένως δὲ ἀπολύτως χωρὶς καὶ νὰ ἀλλοιωθῇ παρὰ τῆς Ἐφορίας.

§155Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Κατὰ τὴν ὑποβολὴν καίτοι ὑφίσταντο καὶ ἕτερα ἐν γνώσει τοῦ δηλώσαντος, δὲν ἐδηλώθησαν. Ὁ δηλώσας δὲν εἶναι ὁ κ. Καρτάλης, ἀλλὰ ὁ δικηγόρος του κ. Πασσᾶς. Ὑπάρχει μία ἀπαίτησις 12 χιλιάδων δολλαρίων, ἡ ὁποία ἐδηλώθη μετὰ μίαν διετίαν, ὑπάρχει ἕνα οἰκόπεδον ἐν Βόλῳ 2.178 πήχεων, τὸ ὁποῖον ἐδηλώθη μετὰ διετίαν καὶ ὑπάρχει ἓν ἕτερον ἀκίνητον, τὸ ὁποῖον ἐδηλώθη μετὰ τριετίαν. Ἑπομένως ἀρχικῶς παρέλειψεν τὰ τρία αὐτὰ στοιχεῖα. Βραδύτερον μετὰ τὴν ἀκύρωσιν τῶν ἀγοραπωλησιῶν, προέκυψαν νέα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἠδύναντο νὰ μὴ περιλαμβάνωνται εἰς τὰς δηλώσεις, διότι ἦσαν ὀψιγενῆ.

§156Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ περὶ οἰκοπέδου ἐν Βόλῳ λεγόμενον, εἶναι ἀνακριβές. Ἐπρόκειτο περὶ ἀμφισβητουμένου μικροῦ μεριδίου ἐξ ἀδιαιρέτου ὅλως μηδαμινῆς ἀξίας.

§157Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Κατὰ τὴν δήλωσιν ἡ περιουσία, ὅπως ἀνέπτυξεν ὁ κ. ἐπερωτήσας, ἐδηλώθη εἰς ἃ ποσὰ γνωρίζετε. Ἡ διαδικασία ποὺ ἔλαβε χώραν διενεργήθη μεταξὺ τεσσάρων ἐφοριῶν. Μεταξὺ τοῦ πρώτου ἐφόρου κ. Ρίζου ἐνεργήσαντος τὸν ἔλεγχον κατὰ τὸ χρονικὸν διάστημα τοῦ ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς δηλώσεως καὶ μέχρι τοῦ ἔτους 1949. Ὁ κ. Ρίζος πράγματι διέταξε τὴν διερεύνησιν τῆς ἀξίας τῆς κληρονομίας αὐτῆς καὶ τότε ἐγένετο ἐκτίμησις τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τῶν δηλωθέντων. Εἰς τὸ σημεῖον ὅμως τοῦτο ἔλαβε χώραν μία παράλειψις: ὅτι οἱ διενεργήσαντες τὸν ἔλεγχον δὲν ἔλαβον τὸ ἐνδιαφέρον νὰ ἐρευνήσουν τὰς μερίδας τῶν κληρονόμων εἰς τὰ ὑποθηκοφυλακεῖα, ποὺ θὰ τοὺς διεφώτιζον, ὅτι ἔλαβον χώραν εἰς βραχὺ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως τρεῖς πωλήσεις ὑπὸ τῶν κληρονόμων τμημάτων τοῦ κληρονομιαίου ἐπὶ τῇ βάσει ἀξίας λίαν ὑψηλῆς ἐν σχέσει πρὸς τὴν δηλωθεῖσαν. Εἰδικῶς τὴν 17ην Μαΐου 1947 δηλ. μετὰ 47 ἡμέρας, ἔλαβε χώραν τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 6444 συμβόλαιον, τὴν 6ην Ἰουνίου 1947 ἕτερον συμβόλαιον, τὴν 30ὴν Ὀκτωβρίου 1947 ἕτερον συμβόλαιον. Τὰ τρία αὐτὰ συμβόλαια παρελείφθησαν νὰ ζητηθοῦν, καίτοι τὸ πρᾶγμα ἦτο εὐχερές.

§158Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἰς τὸν φάκελλον, τὸν φορολογικόν, ἐφ’ ὅσον ἐπωλήθησαν κληρονομικὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα, ὑπῆρχον ἀπὸ τὴν πρώτην στιγμὴν τὰ πιστοποιητικὰ βάσει τῶν ὁποίων συνετάγησαν τὰ συμβόλαια. Συνεπῶς ὁ ἐφοριακὸς ἐλεγκτὴς εἶχε ἐπίσημα στοιχεῖα.

§159Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐπιβαρύνετε τὴν θέσιν τοῦ διενεργήσαντος τὸν ἔλεγχον ὑπαλλήλου. Διότι ἡ μὲν ἐκτίμησις τῶν γενομένων πωλήσεων ἔλαβε χώραν εἰς τὴν Ἐφορίαν μεταβιβάσεων, ἡ δὲ ἐκτίμησις τῶν κληρονομουμένων ἔγινεν εἰς ἄλλην Ἐφορίαν. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ μία ἐφορία δὲν εἰδοποίησε τὴν ἄλλην ἐπὶ τῶν γενομένων πωλήσεων.

§160Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι ὑπεύθυνος ὁ κ. Καρτάλης;

§161Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐγὼ δὲν καταλογίζω οὐδεμίαν εὐθύνην. Τὸ Σῶμα θὰ συναγάγῃ τὰ συμπεράσματα.

§162Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νὰ σᾶς διευκολύνω. Λέγω ἐὰν ἐπωλήθη οἰκόπεδόν τι κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἐλέγχου, θὰ ἐζητεῖτο πιστοποιητικὸν ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν, ὅτι ἐπληρώθη ὁ φόρος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πώλησις οἰκοπέδου κληρονομιαίου ἐὰν δὲν εἶχε καταβληθῇ ὁ φόρος.

§163Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Τὰ πωληθέντα ἦσαν δηλωμένα καὶ εἶχε καταβληθῆ ὁ φόρος κατὰ τὴν δήλωσίν σας.

§164Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Βεβαίως. Ἀλλὰ ὑπάρχουν δύο τινά. Ἡ δήλωσίς μου, ἡ ὁποία ἀναβιβάζει τὸ ἀκίνητον εἰς τὸ Αʹ ποσὸν καὶ δεύτερον ὅτι ἐπωλήθη οἰκόπεδον. Ἄρα ὅταν προέβαινε ἡ Ἐφορία εἰς τὴν τελικὴν ἐκτίμησιν, ἐγνώριζεν, εἶχε μπροστά της ὅτι ἐγένετο πώλησις, διότι ἐζήτησα καὶ ἐπλήρωσα τὸν φόρον διὰ νὰ πωλήσω. Ἑπομένως ἡ Ἐφορία ἦτο ἐν πλήρει γνώσει.

§165Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ποία Ἐφορία;

§166Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ Ἐφορία Κληρονομιῶν.

§167Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἡ Ἐφορία Κληρονομιῶν εἰσέπραξε τὸν φόρον ἅμα τῇ ὑποβολῇ τῆς δηλώσεώς σας. Εἰς τὴν δήλωσίν σας περιλαμβάνονται τὰ πωληθέντα. Ἐπήρατε ἕνα πιστοποιητικὸν ὅτι ἐδηλώθη καὶ ἐπληρώθη ὁ φόρος κατόπιν τῆς δηλώσεώς σας καὶ αὐτὸ ἀρκεῖ.

§168Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Διὰ νὰ διαφωτίσετε τὸ Σῶμα. Γίνεται ἡ δήλωσις, πληρώνεται ὁ φόρος κατὰ τὴν δήλωσιν τοῦ φορολογουμένου, γίνεται αἴτησις ἐκδόσεως πιστοποιητικοῦ ὅτι ἐπληρώθη ὁ φόρος καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα ἡ Ἐφορία γνωρίζει ὅτι τὸ οἰκόπεδον αὐτὸ ἐπωλήθη.

§169Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν τὸ γνωρίζει. Παίρνετε πιστοποιητικὸν ὅτι τὸ ἐδηλώσατε καὶ ὅτι ἔχει καταβληθῆ σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσίν σας ὁ φόρος. Τὸ τί θὰ κάμετε τὸ πιστοποιητικὸν δὲν τὸ ἐξετάζει. Ἐὰν ἐπιμένετε εἰς τὸ ἐπιχείρημά σας ἐπιβαρύνετε ἔτι περισσότερον τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἐφορίας Κληρονομιῶν. Ἐγὼ ἐν πάσῃ περιπτώσει προσχωρῶ εἰς τὴν ἄποψίν σας.

§170Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μεταβαίνω εἰς τὴν Ἐφορίαν καὶ λέγω εἴπατέ μου ἐὰν ἐπλήρωσα τὸν φόρον διὰ τὸ τάδε ἀκίνητον. Θὰ μοῦ εἴπουν, τὸν ἐπλήρωσες, ἢ δὲν τὸν ἐπλήρωσες. Ὁ συμβολαιογράφος, ὁ ὁποῖος θὰ κάμῃ τὸ συμβόλαιον, δὲν ὀφείλει νὰ ἐρευνήσῃ ἐὰν ἐπληρώθη ὁ φόρος κληρονομιῶν;

§171Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὄχι. Τοῦ ἀρκεῖ τὸ πιστοποιητικόν.

§172Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἄρα γνωρίζει ἡ Ἐφορία ὅτι ζητῶ πιστοποιητικὸν διὰ νὰ πωλήσω ἀκίνητον.

§173Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐὰν δηλώσετε ὅτι τὸ πιστοποιητικὸν τὸ θέλετε διὰ τὰς πωλήσεις. Ἐὰν δὲν τὸ δηλώσετε ἡ Ἐφορία δὲν τὸ γνωρίζει. Πιθανὸν νὰ τὸ ἠθέλετε διὰ τὰ δικαστήρια.

§174Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ γράφῃ ἡ αἴτησις.

§175Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ὅταν ζητῆτε ἕνα πιστοποιητικόν, πρέπει νὰ δώσετε δικαιολογίαν τῆς νομιμοποιήσεως διὰ τὸν λόγον ποὺ τὸ ζητεῖτε. Ζητεῖτε ὅμως ἕνα πιστοποιητικὸν διὰ διαφόρους σκοπούς. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προσχωρῶ εἰς τὴν ἄποψίν σας, διὰ νὰ τελειώνωμεν.

§176Κ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ὁ συμβολαιογράφος δὲν θὰ κάμῃ τὸ συμβόλαιον ἐὰν δὲν ἔχῃ πιστοποιητικόν.

§177Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Λαμβάνει πιστοποιητικόν, τὸ ὁποῖον λέγει, ὅτι ἐδηλώθη καὶ ὅτι ἐπληρώθη ὁ φόρος, σύμφωνα μὲ τὴν δήλωσίν σας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐὰν μετέβητε εἰς τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν καὶ ἐδηλώσατε ὅτι θὰ πωλήσετε τὸ ἀκίνητον κληρονομίας καὶ ἡ Ἐφορία Κληρονομιῶν δὲν ἐζήτησε τὸ πωλητήριον, τότε βαίνομεν εἰς ἔτι μεγαλυτέραν εὐθύνην τοῦ ἐφοριακοῦ ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος ἐν γνώσει δὲν ἐτοποθέτησε εἰς τὸν φάκελλον τὴν δήλωσιν ὅτι ἐπωλήσατε τὰ ἀκίνητα καὶ δὲν ἐζήτησε τὸ πωλητήριον συμβόλαιον. Ἑπομένως ἡ πρώτη καὶ κυρία πλάνη εἶναι ὅτι δὲν ἠρευνήθη τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον Ἀθηνῶν καὶ δεύτερον ὅτι δὲν ἠρευνήθη τὸ ὑποθηκοφυλακεῖον Βόλου, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ἀνευρίσκετο τὸ παραλειφθὲν ἀκίνητον εἰς τὸν Βόλον. Περαιτέρω, δὲν ἀνεζητήθη ἐὰν ὑπάρχουν κληρονομικὰ στοιχεῖα ἐκτὸς τῆς Ἑλλάδος, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ἦτο δυνατόν. Πάντως ἐντὸς τοῦ φακέλλου δὲν ὑφίστανται αὐτὰ τὰ κρίσιμα στοιχεῖα καὶ δὲν ἀναφέρονται κἂν εἰς τὸ ὑπόμνημα, τὸ ὁποῖον ὑπέβαλεν ὁ κ. Πασσᾶς ὡς πληρεξούσιος δικηγόρος τῶν κληρονόμων καὶ ἑπομένως ὁ ἔλεγχος ἐκινήθη ἄνευ τῶν στοιχείων αὐτῶν. Περαιτέρω ὁ ἔλεγχος δὲν ἀνεζήτησε καὶ ἄλλα στοιχεῖα ἀναγόμενα εἰς τὸν χρόνον τῆς κληρονομίας, τὰ ὁποῖα ἀνεῦρε τόσον εὔκολα ὁ ὑπάλληλος εἰς τὸν ὁποῖον ἀνέθεσα κατ’ οὐσίαν τὴν διερεύνησιν τῆς ὑποθέσεως. Ὁ ἔλεγχος ἐστηρίχθη εἰς τὴν ἐγκύκλιον, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθη ὁ κ. Καρτάλης καὶ ἡ ὁποία στηρίζεται εἰς τὸν νόμον 656)48, κατὰ τὸν ὁποῖον κληρονομίαι ἐπαχθεῖσαι μέχρι τῆς 1.1.46 δι’ ἔλλειψιν ἀγοραστικῆς κινήσεως τῶν ἀκινήτων, ὑπολογίζονται δι’ ἀναγωγῆς εἰς συμβόλαια τοῦ 1940 ἐκ τῆς ἀξίας τῶν ὁποίων λαμβάνεται ἕνα 50–60% καὶ τοῦτο ὑπολογίζεται μὲ τὴν διαφορὰν τῆς τιμῆς τοῦ δολλαρίου κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς πωλήσεως. Αὐτὴ ἡ διαδικασία, αὕτη ἐτηρήθη ἐν προκειμένῳ παρανόμως καὶ πεπλανημένη, διότι δι’ αὐτῆς παρελείφθησαν τὰ κυριώτερα στοιχεῖα ἐκτιμήσεως καὶ αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν βασικὴν αἰτίαν τῆς πλάνης, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν φοροδιαφυγήν.

§178Π. ΤΖΑΝΝΕΤΑΚΗΣ. Ποῖος εὐθύνεται δι’ αὐτό;

§179Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Εὐθύνονται τὰ φορολογικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν ὑποχρέωσιν EX OFICCIO νὰ ἐρευνοῦν τὴν ἀξίαν τῶν κληρονομιαίων στοιχείων. Τελειώνει, λοιπόν, ὁ ἔλεγχος τὸν Αὔγουστον τοῦ 1948 καὶ τότε περιπίπτει ἡ ὑπόθεσις εἰς λήθαργον καὶ ἔκτοτε δὲν γίνεται καμμία ἐνέργεια. Ὁ ἔφορος Ρίζος μετετέθη καὶ ἦλθεν ὁ ἔφορος Χριστόπουλος, ὁ ὁποῖος καθ’ ὅλον τὸ διάστημα δὲν ἐζήτησε καμμίαν πληροφορίαν καὶ δὲν ἐκίνησε τὴν ὑπόθεσιν. Κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο, ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἶναι ὁ κ. Καρτάλης.

§180Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἶμαι ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν τέσσαρας μῆνας μόνον κατὰ τὸ 1950. Καθ’ ὅλην τὴν ὑπόλοιπον διάρκειαν εἶμαι ἀντιπολιτευόμενος. Ἐξ ἄλλου, εἶναι ἀκριβὲς ὅτι ἐξηκολούθησεν ὁ ἔλεγχος ἐπὶ 3ετίαν μετὰ τὸ 1948. Ἐζητήθησαν πληροφορίαι ἀπὸ ὅλας τὰς πιθανὰς πηγάς (Τράπεζαι κλπ.). Τὸ ἀκριβὲς εἶναι ἐπίσης ὅτι ὡς ἐκ τοῦ φακέλλου προκύπτει ἐγένετο ὁ ἐμπεριστατωμένος ἔλεγχος εἰς τὰ ὑποθηκοφυλακεῖα Ἀθηνῶν καὶ τοῦ Βόλου.

§181Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΔΚΕΛ ἔδωσε τὴν ἐξήγησιν ὅτι διὰ λόγους εὐθιξίας διέταξε τὸν ἔφορον νὰ μὴ προχωρήσῃ τὴν ὑπόθεσιν.

§182Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὄχι. Εἶπον ὅτι καθ’ ἣν διάρκειαν ἤμουν ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, τέσσαρας μῆνας, παρεκάλεσα...

§183Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Συνεστήσατε...

§184Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οὔτε κἂν συνέστησα, ἀλλὰ παρεκάλεσα διὰ νὰ μὴ ὑπάρξῃ ὑπόνοια, ὅτι ὁ ἔφορος ἐπηρεάσθη ἀπὸ ἐμὲ νὰ μὴ μοῦ κοινοποιήσῃ καὶ ἄν εἶναι ἕτοιμον τὸ ὁριστικὸν φύλλον ἐλέγχου. Ἀπόδειξις δὲ ὅτι δὲν ἦτο ἕτοιμον εἶναι ὅτι μοῦ ἐκοινοποιήθη τὰς ἀρχὰς τοῦ 1952.

§185Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ὁ ἔφορος, εὐμενέστερος τοῦ δέοντος πρὸς ὑμᾶς, ἀντὶ ἐπὶ τρεῖς μῆνας νὰ ἀναστείλῃ τὴν κίνησιν τῆς δικογραφίας, τὴν ἀνέστειλεν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1949–52. Τότε πλέον μετετέθη καὶ ἦλθεν ἐκ Βόλου ὁ ἔφορος Ρίζος. Μετετέθη εἰς τὰς 23 Ἰουλίου τοῦ 1952.

§186Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἠξεύρετε πόσον εὔκολον εἶναι νὰ παραπλανήσῃ κανεὶς τὸ Σῶμα; Τὸ φύλλον ἐλέγχου συντάσσεται τὸν Ἰανουάριον 1952 καὶ κοινοποιεῖται εἰς τοὺς κληρονόμους τὸν Μάρτιον 1952. Δηλαδὴ μόλις ἔγινα κατὰ Νοέμβριον 1951 ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ.

§187Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Μάλιστα.

§188Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὅταν ἐγὼ ἤμουν ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Δηλαδὴ τὸ ἀνώτατον καθορισθὲν ποσὸν τοῦ φόρου κληρονομίας, ἐκεῖ ποὺ ἔφθασε τὸ μάξιμουμ, ἦτο ὅταν ἤμουν ἐγὼ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Δηλαδὴ μὲ φορολογεῖ τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μάξιμουμ, ὅταν εἶμαι ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Εἶναι ἀδύνατον αὐτὸ νὰ τὸ ἀμφισβητήσετε, κύριε ὑπουργέ.

§189ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τί σημασίαν ἔχει αὐτό; (Κωδωνοκρουσίαι).

§190Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δι’ ἐμὲ ἔχει τεραστίαν σημασίαν.

§191Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι τὸ δυσχεραίνετε τὸ πρᾶγμα...

§192Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι τὴν 4ην Ἰανουαρίου 1952 τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον μὲ φορολογεῖ, ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ ὄντα, βάσει τοῦ ἀνωτάτου ποσοῦ ἐκτιμήσεως τῆς κληρονομικῆς περιουσίας. Γίνεται κατόπιν ἡ διαδικασία τῆς διαιτησίας ἤ τοῦ συμβιβασμοῦ, κατ’ Ἀπρίλιον μῆνα 1952. Ὁ ἔφορος Ρίζος εἶναι εἰς τὸν Βόλον. Ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις τῆς διαιτησίας ἐπὶ ἔλαττον τοῦ ἐλέγχου κατὰ 700 ἑκατ., τὴν ὁποίαν ἀπορρίπτω, ὥστε νὰ ὑπάρξουν αἱ δικαστικαὶ ἐγγυήσεις τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων. Ἄρα ὅταν παραλαμβάνῃ τὴν 25.8.1952 τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν ὁ κ. Ρίζος, ἡ ἐργασία τοῦ ἐφόρου ἐτελείωσεν ἀπολύτως. Ἀπόδειξις δὲ εἶναι ὅτι κατὰ Νοέμβριον πλέον, μετὰ τὴν ἀπόρριψιν τῆς ἀποφάσεως τῆς διαιτησίας, ὁ ἔφορος κ. Ρίζος μοῦ κοινοποιεῖ τὴν πρᾶξιν ἐπιβολῆς φόρου, βάσει τοῦ ποσοῦ τοῦ ἀνωτάτου τῆς ἀξίας τῆς κληρονομίας, τὸ ὁποῖον εἶχεν ὁρίσει ὁ προηγούμενος ἔφορος καὶ πλέον ὁ ρόλος, ὁ φορολογικὸς ἐννοῶ, τοῦ κ. Ρίζου τελειώνει. Διότι μεταφέρεται κατόπιν ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν Πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπὴν Προσφυγῶν προεδρευομένην ἀπὸ ἐφέτην καὶ δὲν ἔχει οὔτε τὸν χρόνον νὰ ὑποβάλῃ ἔφεσιν ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου. Διότι ἡ μὲν ἀπόφασις τῆς ἄνω Ἐπιτροπῆς ἐκδίδεται εἰς τὰς 27– 2–1954, κοινοποιεῖται βραδύτερον, τὸν Μάϊον τοῦ 1954, ἐνῷ τὸν Μάρτιον τοῦ 1951 ἀπολύεται τῆς ὑπηρεσίας βάσει τοῦ ν. 2500, ὁ κ. Ρίζος. Ἄρα, ὁ κ. Ρίζος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παίξῃ εἴτε ὑπέρ, εἴτε ἐναντίον μου, οἱονδήποτε ρόλον.

§193Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος ποὺ ἀνέκυψε προηγουμένως, ὁ συμβολαιογράφος ἔχει μόνον μίαν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ νόμου 1641, νὰ ζητήσῃ, ὅταν πρόκειται περὶ μεταβιβάσεως κληρονομιαίων ἀκινήτων, μόνον βεβαίωσιν ὅτι ὑπεβλήθη δήλωσις.

§194Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ κατεβλήθη ὁ φόρος.

§195Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ ὅτι κατεβλήθη ὁ νόμιμος φόρος. Μὴ συζητοῦμεν ἐπὶ πραγμάτων ἀναμφισβητήτων.

§196Λ. ΜΠΑΤΡΙΝΟΣ. Ἐπῆρα προηγουμένως εἰς τὸ τηλέφωνον τὸν Συμβολαιογραφικὸν Σύλλογον καὶ διεπιστώθη ὅτι ἡ ὑποχρέωσις τοῦ συμβολαιογράφου εἶναι μόνον νὰ ζητήσῃ ἄν ὑπεβλήθη δήλωσις.

§197Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ πιστοποιητικά, τὸ πρᾶγμα εἶναι βέβαιον ὅτι ἐγένοντο αἱ πωλήσεις ἐκ μέρους τῶν κληρονόμων καὶ δὲν ἐζητήθησαν. Καὶ εἶναι βέβαιον ἐπίσης, ὅτι ἄν ἐπῆγε ὁ κ. Καρτάλης καὶ ἐδήλωσεν ὅτι πρόκειται νὰ πωλήσῃ καὶ ἔλαβε γνῶσιν ἡ Ἐφορία ὅτι θὰ πωλήσῃ, τότε ὑπάρχει εὐθύνη τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ἐφορίας Κληρονομίας, διότι δὲν ἐξήτασε τὸ συμβόλαιον πωλήσεως καὶ τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα τῆς ἀξίας τῆς κληρονομίας. Καὶ ὑπάρχει καὶ ἄλλη εὐθύνη, ὅτι ὁ δοὺς τὸ φύλλον μεταβιβάσεως ἔφορος δὲν εἰδοποίησε σχετικῶς τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν. Λέγει τώρα ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ὅτι τοῦ ἐκοινοποιήθη τὸ φύλλον ἀπὸ τὸν μετατεθέντα Χριστόπουλον. Ἡ διαιτησία ὅμως εἶναι δυσμενὴς διὰ τὸν κ. Καρτάλην καὶ τότε μετατίθεται ὁ Χριστόπουλος καὶ μετακαλεῖται ἐκ Βόλου ὁ Ρίζος, ὑπουργοῦ ὄντος τοῦ κ. Καρτάλη.

§198Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ...

§199Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Νὰ ὁλοκληρώσω τὴν σκέψιν καὶ κατόπιν μὲ διακόπτετε, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν ἔτσι.

§200Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Νὰ δώσετε εἰς τὸ Σῶμα μίαν πληροφορίαν διὰ τὸν ἔφορον αὐτόν.

§201Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶσθε ὑπουργὸς τὴν 5ην Ἀπριλίου 1950 ἕως 21 Αὐγούστου 1950. Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ εἶσθε ἀπὸ 27 Ὀκτωβρίου 1951, ὁπότε ἔφορος εἶναι ὁ Χριστόπουλος καὶ σᾶς κοινοποιεῖ τὸ φύλλον τὴν 24ην Ἰανουαρίου 1952, ὑπουργοῦντος ὑμῶν. Πράγματι, ἡ διαιτησία γίνεται καὶ ἀποβαίνει εἰς βάρος σας, διότι ἀπὸ 2.800.000 μειώνεται εἰς 2.500.000. Καὶ δὲν σᾶς φθάνει ἡ ἔκπτωσις αὐτὴ τῶν 700 ἑκατομμυρίων. Τότε μετατίθεται ὁ ἔφορος Χριστόπουλος, εἰς τὸν ὁποῖον εἴχατε συστήσει νὰ μὴ προχωρήσῃ τὴν ὑπόθεσιν καὶ ὁ ὁποῖος τὴν ἐκίνησε καὶ ἔρχεται ὁ ἐκ Βόλου ἔφορος, ὁ ὁποῖος ἔχει τὸ ἀτύχημα νὰ εἶναι ἀριστερὸς καὶ ἑπομένως νὰ εἶναι ἔφορος Βόλου τῆς ἐκλογικῆς σας περιφερείας καὶ μετατίθεται εἰς τὴν ἐφορίαν κληρονομιῶν Ἀθηνῶν, ὅπου ἔχετε κληρονομικὴν ὑπόθεσιν. Αὐτὰ δὲν ἄγουν ἀναγκαίως εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἔγιναν ἐπίτηδες, ἀλλὰ δὲν ἀποκλείουν καὶ τὸ ἀντίθετον συμπέρασμα, ὅτι ὁ ἔφορος μετετέθη ἐνταῦθα ἐπίτηδες καὶ δὲν ἔπραξε τὸ καθῆκον του.

§202Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ συμπέρασμά σας εἶναι αὐθαίρετον. Παρακαλῶ νὰ πληροφορήσετε τὸ Σῶμα πόσοι ἔφοροι εἰς τὴν Ἑλλάδα μετατίθενται τὴν αὐτὴν ἐποχὴν καὶ τί κονδύλιον εἰδικῶς διὰ τὴν μετάθεσιν τῶν ἐφόρων αὐτῶν ψηφίζεται εἰς τὸν προϋπολογισμόν. Ἐὰν μὲν ἡ μνήμη σας δὲν εἶναι τόσον ἰσχυρά, σᾶς πληροφορῶ ἐγὼ ὅτι μετετέθησαν ἄνω τῶν 200 ἐφόρων καὶ ἐψηφίσθη εἰδικὴ πίστωσις διὰ τὴν μετάθεσιν τῶν ἐφόρων αὐτῶν περίπου 5–10 δισεκατομμύρια, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς.

§203Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν βλέπω καὶ τὴν ἰδικήν σας μνήμην τόσον καλήν.

§204Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀλλὰ νὰ πληροφορήσετε τὴν Βουλὴν ὅτι ἡ μετάθεσις πλέον συμπίπτει μετὰ τὴν κοινοποίησιν τοῦ φύλλου ἐλέγχου, διότι ὁ ἔφορος ἔχει τελειώσει τὴν ἐργασίαν του, ἔχει κοινοποιήσει τὸ φύλλον ἐλέγχου, ἐξεδόθη καὶ ἀπερρίφθη ἡ διαιτησία, συνεπῶς, ὁ ρόλος τοῦ ἐφόρου ἐτελείωσε.

§205Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ὄχι ἀκόμη. Θὰ τὰ εἴπωμεν. Τὸ γεγονὸς ὅτι μετετέθησαν ἄλλοι 200 ἔφοροι καὶ συνέπεσεν ἀπὸ τοὺς 200 αὐτοὺς νὰ εὑρεθῇ ὁ ἔφορος Βόλου, ὁ ὁποῖος ἦτο εἰς τὸ ΕΑΜ, νὰ τοποθετηθῇ εἰς τὴν ἐφορίαν κληρονομιῶν, ὅπου εἴχατε σεῖς ὑποθέσεις, καθιστᾷ ἔτι περισσότερον ὕποπτον τὸ πρᾶγμα, καθ’ ὅσον εἶσθε τότε ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ δι’ αὐτὸ θὰ ἦτο προτιμότερον νὰ μὴ μοῦ κάμνετε διακοπάς, διότι θὰ μὲ ὁδηγήσετε εἰς νέας σκέψεις, τὰς ὁποίας δὲν εἶχα ὑπ’ ὄψιν μου.

§206Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. Θὰ καταθέσω λίαν συντόμως ἐπερώτησιν καὶ πρῶτος ἐγὼ ψηφίζω τὸν νόμον τὸν ὁποῖον ἐπρότεινεν ... ὁ ἐπερωτήσας συνάδελφος.

§207Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Θὰ σᾶς δώσω ἀλλαχοῦ τὴν ἀπάντησιν. Θέλω νὰ ὑπενθυμίσω καὶ ἕνα ἄλλο στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καθιστᾷ ὕποπτον τὸν κ. Ρίζον. Ὅτι μόλις ἤρχισεν ὁ θόρυβος ἐκ μέρους τῆς ἐφημερίδος «Ἐθνικὸς Κῆρυξ» περὶ τῆς φοροδιαφυγῆς τὴν 8ην τοῦ μηνός, τὴν 9ην ἐμφανίζεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὑπάλληλος ὢν ἐκκαθαρισθεὶς ὑπὸ τοῦ νόμου 2500, ἐμφανίζεται νὰ ἀναλάβῃ τὰ ἔγγραφα τὰ ἐν τῷ φακέλλῳ του εὑρισκόμενα. Καὶ τὴν 10ην τοῦ μηνὸς ἀναλαμβάνει τὰ ἔγγραφα ἐκ τοῦ φακέλλου του καὶ ἐνῷ μόνον τὴν 12ην τοῦ μηνὸς γίνεται λόγος εἰς τὸν «Ἐθνικὸν Κήρυκα» περὶ τοῦ Ρίζου καὶ γεννᾶται εὔλογος ὑποψία, ὁ Ρίζος ὑποψιαζόμενος ὅτι ἐκ τῆς ἐρεύνης τοῦ φακέλλου του θὰ ὑπῆρχον στοιχεῖα συσχετίζοντα ἐνεργείας του ἐπὶ τῆς ὑποθέσεως αὐτῆς, πρὸς ὡρισμένας ἐπιδράσεις, ἔσπευσε καὶ τὰ παρέλαβε. Δὲν ἀποκλείεται ὅμως νὰ εἶναι καὶ ἄδολος καὶ τυχαία ἡ ἐνέργεια, πάντως ὅμως εἶναι ἄτυχος καὶ ὕποπτος διὰ τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν.

§208Α. ΖΑΚΚΑΣ. Τί παρέλαβεν αὐτὸς ὁ ὑπάλληλος; Δὲν γεννᾶται εἰς ὑμᾶς ἡ ὑπόνοια ὅτι εἶναι σκόπιμος αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις, τὸ νὰ μὴ ὑπάρχουν ἀποδείξεις τὸ τί παρέλαβε;

§209Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Πράγματι, εἶναι σκόπιμος. Δυστυχῶς, οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου ἀνήκουν εἰς παρατάξεις καὶ παραβιάζουν πολλάκις τὰς διατάξεις.

§210Α. ΖΑΚΚΑΣ. Δὲν τὰ γνωρίζω αὐτὰ τὰ ἤθη ἐγώ.

§211Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐνδεχομένως, διότι σεῖς ἐζήσατε εἰς τὴν ἀθώαν καὶ ἄδολον ἐποχήν. Ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι οἱ ὑπάλληλοι σήμερον ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὰς βλέψεις των καὶ τὰς συμπαθείας των ὑπὲρ τοῦ Α ἢ τοῦ Βʹ ὑπουργοῦ. Εἶναι τοῦτο σοβαρωτάτη παράβασις, διότι ὁ ὑπάλληλος αὐτός, χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ τὸν διευθυντήν του, χωρὶς νὰ ἐρωτήσῃ τὸν γενικὸν διευθυντήν του παρέδωσεν ἔγγραφα, τὰ ὁποῖα ἐνδεχομένως εἶναι πολύτιμα διὰ τὸ Δημόσιον καὶ ἐνδεχομένως νὰ εἶναι ἄνευ ἀξίας.

§212Α. ΖΑΚΚΑΣ. Ἡ πεῖρα μου ὡς διοικητικοῦ ὑπαλλήλου λέγει ὅτι πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ὑπάλληλος αὐτός, ὁ ἔχων βεβαρημένον παρελθόν, νὰ πάρῃ ὅ,τι θέλει ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον;

§213Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἀγνοεῖτε, κύριε Ζάκκα, ὅτι ὁ νόμος 2500 ἀνεκλήθη διὰ τῆς 171 πράξεως καὶ ὅτι ὅλοι αὐτοὶ ἀνέρχονται ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος τὴν κλίμακα τῶν Ὑπουργείων καὶ ζητοῦν νὰ μάθουν πότε θὰ ἐπανέλθουν; Εἰσῆλθεν ὑπάλληλος ἄλλης ὑπηρεσίας καὶ συνεννοήθη καὶ τὰ παρέλαβε χωρὶς νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ προϊστάμενοί του. Τὸ γεγονὸς τὸ ἐπισημαίνω χωρὶς νὰ θέλω νὰ ἀναχθῇ εἰς συμπέρασμα, ὅτι πράγματι ὑπάρχει ἐνδεχομένως ὕποπτος ἐνέργεια. Καὶ ἔρχομαι τώρα εἰς τὴν πολιτείαν τοῦ Ρίζου. Ὁ Ρίζος προεκάλεσε τὴν συζήτησιν τῆς προσφυγῆς τοῦ κ. Καρτάλη, ἡ ὁποία ἔλαβε χώραν τὴν 12ην Ὀκτωβρίου 1952.

§214Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐγὼ ἔκαμα προσφυγήν, ὄχι ὁ Ρίζος.

§215Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς προσφυγῆς σας παρίσταται ὁ κ. Ρίζος καὶ δὲν καταθέτει κανένα ὑπόμνημα, ὑπερασπίζον τὰς ἀπόψεις τοῦ Δημοσίου. Εἰς δὲ τὸν φάκελλον δὲν ὑπάρχει κανένα στοιχεῖον ἐξ ὅσων ἀναφέρω, οὔτε ἐζητήθη κανένα στοιχεῖον.

§216Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν λέγετε τὴν ἀλήθειαν. Καὶ τὰ στοιχεῖα αὐτὰ ὑπῆρχον εἰς τὸν φάκελλον. Ἡ ἔφεσίς μου συνεζητήθη πολλοὺς μῆνας μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ Ρίζου. Ἐξ ἄλλου, εἶναι δυνατὸν ποτὲ ὁ ἔφορος μετὰ τὸ ὁριστικὸν φύλλον ἐλέγχου νὰ κάμῃ ὑπόμνημα διὰ νὰ αὐξήσῃ τὸ ποσὸν πέραν τοῦ φύλλου ἐλέγχου;

§217Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Βεβαίως, ὄχι νὰ ζητήσῃ πέραν τοῦ φύλλου, ἀλλὰ νὰ μὴ γίνῃ μείωσις αὐτοῦ.

§218Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, διότι ἐδῶ ὑπάρχουν τε. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν προβαίνετε εἰς ἐπίσημον δήλωσιν. Εἶναι δυνατὸν ἔφορος κληρονομιῶν νὰ προβῇ μετὰ τὸ φύλλον ἐλέγχου εἰς πρᾶξιν, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἀνωτέρα τοῦ φύλλου ἐλέγχου ἄνευ νεωτέρου στοιχείου;

§219Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Πρῶτον νὰ κάμῃ ὑπόμνημα εἶναι ὑποχρεωμένος καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις διὸ νὰ ὑπερασπίσῃ τὸ φύλλον καὶ τοῦτο τὸ παραλείπει. Πέραν δὲ τούτου ἐδῶ ὑπῆρχε καὶ μία μείωσις ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῆς διαιτητικῆς καὶ εἶχε συμφέρον νὰ προσβάλῃ τὴν ἀπόφασιν διὰ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐκτίμησιν τὴν ἰδικήν του.

§220Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐὰν ὁ φορολογούμενος δὲν δεχθῇ τὴν διαιτησίαν, τί χρεία ὑπάρχει νὰ τὴν ἀποκρούσῃ ὁ ἔφορος ἀφοῦ δὲν ἰσχύει;

§221Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς ἀπαντήσω.

§222Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μοῦ ἐπιτρέπετε, διότι ἐδῶ ὑπάρχουν ὡρισμένα τεχνικὰ ζητήματα.

§223Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ διαιτησία δεσμεύει ἀπολύτως.

§224Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ποία διαιτησία; Ἡ διαιτησία ἡ φορολογική...

§225Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ φορολογικὴ.

§226Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.)..... δὲν δεσμεύει διότι προσβάλλεται.

§227Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἡ διαδικασία εἶναι ἡ ἑξῆς: Κοινοποιεῖ ὁ ἔφορος τὸ φύλλον ἐλέγχου. Σᾶς προσκαλεῖ νὰ τὸ ἀποδεχθῆτε. Ἐὰν δὲν τὸ ἀποδεχθῆτε, δι’ αἰτήσεως πηγαίνει ἡ ὑπόθεσις εἰς τὴν διαιτησίαν.

§228Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Κάμνετε αἴτησιν διαιτησίας, τὴν ὁποίαν ἐκάματε.

§229Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὴν διαιτησίαν ἠμπορεῖ νὰ τὴν ἀποδεχθῇ ὁ φορολογούμενος, ἢ ὁ ἔφορος. Ὁ ἔφορος πολὺ σπάνια ἠμπορεῖ νὰ μὴ τὴν ἀποδεχθῇ, διότι μετέχει καὶ ὁ ἴδιος. Αὐτὸ δὲ γίνεται μόνον εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου ὑπάρχουν ξεχωρισταὶ Ἐπιτροπαί. Εἰς τὰς ἐπαρχίας ὁ ἴδιος ἔφορος ἀναλαμβάνει τὸν ρόλον τοῦ διαιτητοῦ. Λοιπόν, ἐὰν δὲν τὴν δεχθῇ ὁ φορολογούμενος, ἡ ὅλη ἀπόφασις τῆς διαιτησίας δὲν ὑφίσταται καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπανέρχεται ὁ ἔφορος εἰς τὸν ἀρχικὴν του ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, μὲ τὸ φύλλον ἐλέγχου. Ὡς ἐκ τούτου, ἐὰν προσβληθῇ πλέον τὸ φύλλον ἐλέγχου διὰ προσφυγῆς εἰς τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, προσβάλλεται βάσει τῶν στοιχείων τῶν προϋπαρχόντων. Προσκομίζεται ὁλόκληρος ὁ φάκελλος εἰς τὴν Πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, μὲ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ἐλεγκτῶν, τῶν ἐποπτῶν ἐλεγκτῶν καὶ τοῦ ἐφόρου, ὁ ὁποῖος λέγει: Ἐγὼ κύριοι ἐξετίμησα. Ὁ φορολογούμενος βήτα. Ἐλᾶτε ὡς ἐκ τούτου νὰ κρίνετε. Ὑπόμνημα δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ γίνῃ.

§230Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἀπαιτεῖται πάντοτε ὑπόμνημα. Καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον ἔκαμεν ὁ ἔφορος ὑπόμνημα. Εἰς τὴν πρωτοβάθμιον, ὅπου παρέστη ὁ Ρῖζος δὲν ὑπεβλήθη ὑπόμνημα.

§231Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ τώρα διὰ νὰ φθάσωμεν....

§232Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν θὰ τελειώσωμεν ἔτσι ποτέ. Δὲν διαφωνοῦμεν. Τὰ ἴδια πράγματα λέγομεν.

§233Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Λέγομεν τὰ ἴδια ἀλλὰ ὑπάρχουν ὑποχρεώσεις καὶ μικραὶ παραλείψεις σας αἱ ὁποῖαι δίδουν τὸν τόνον εἰς τὴν ὅλην ὑπόθεσιν. Νὰ πληροφορήσετε τὸ Σῶμα, ἐφ’ ὅσον καταλογίζετε εἰς τὸν κ. Ρίζον, ὅτι δὲν ἔκαμε ὑπόμνημα εἰς τὴν Πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν, ποίαν τύχην εἶχε τὸ ὑπόμνημα τοῦ ἄλλου ἐφόρου εἰς τὴν Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπήν; Ὄχι μόνον δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν, ἀλλ’ ἀπεφασίσθη περαιτέρω μείωσις τῆς ἐξωφρενικῆς ἀξίας τοῦ ἐλέγχου.

§234Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Λοιπόν ἐξεδόθη πρωτοβάθμιος ἀπόφασις κατὰ τῆς ὁποίας δὲν ἠσκήθη ἔφεσις ἐκ μέρους τοῦ ἐφόρου, ἀλλὰ μόνον ἐκ μέρους τοῦ κ. Καρτάλη. Κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν ἦτο ἕτερος ἔφορος, ὁ κ. Φουσιάνης, διότι ἀπελύθη ὁ Ρίζος, βάσει τοῦ νόμου 2500. Εἰσηγητὴς εἶναι ὁ κ. Κόλλιας. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν εἶναι ὁ Σύμβουλος τοῦ Ἐλεκτικοῦ Συνεδρίου Ψιλάκης, ὁ Κόλλιας τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπηρεσιῶν καὶ ὁ Βυρκούτης, ἔμπορος. Εἰσηγητὴς εἶναι ὁ κ. Κόλλιας, ὁ ὁποῖος δι’ ἐμὲ εἶναι ἀνεπίληπτον πρόσωπον, ἀλλὰ τελευταίως ὑπάρχει μία καταγγελία νέα, τὴν ὁποίαν δὲν θέλω νὰ φέρω ἐνώπιόν σας καὶ ν’ ἀποδεχθῶ.

§235Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὁ κ. Κόλλιας, εἰς ὅλην τὴν προκάτοχον περίοδον τῆς Κυβερνήσεως Παπάγου, ἦτο νομικὸς σύμβουλος τοῦ κ. Παπαληγούρα.

§236Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἀφήσατέ το ἕως ἐκεῖ.

§237Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μὲ συγχωρεῖτε, κ. ὑπουργέ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐκφράσω τὴν ἔκπληξίν μου. Πῶς εἶναι δυνατὸν δι’ ἕνα ἀνώτατον κρατικὸν λειτουργὸν, τὸν ὁποῖον μέχρι πρὸ ὀλίγων μηνῶν ἐβλέπομεν εἰς τὰ κυβερνητικὰ ἑδώλια, διότι ὅσοι ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων παρίσταντο εἰς τὰς μακρὰς συζητήσεις τοῦ ἑνιαίου φόρου θὰ ἐνθυμοῦνται, ὅτι ὁ πρῶτος σύμβουλος τοῦ κ. Παπαληγούρα ἦτο ὁ κ. Κόλλιας. Ἀλλὰ φοβοῦμαι, ὅτι στρέφετε τὴν μεροληψίαν σας, κ. ὑπουργέ, ὄχι μόνον εἰς βάρος τοῦ κ. Καρτάλη, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ κ. Κόλλια. Κατὰ ποίαν ἔννοιαν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήνετε ἕνα ὑπαινιγμὸν ἐναντίον ἑνὸς ἀνωτάτου ὑπαλλήλου, ὁ ὁποῖος εἰς τὸ κάτω–κάτω δὲν εἶναι φίλος τῆς παρατάξεώς μας;

§238Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐξακολουθῶ νὰ πιστεύω, πάντοτε ὅτι ὁ κ. Κόλλιας εἶναι τίμιος ὑπάλληλος καὶ ἔπραξε πᾶν ὅ,τι ἐνόμισε δυνατὸν τὴν στιγμὴν ἐκείνην. Ἡ ὑπόθεσις ὅμως ἦλθε μὲ ἐλλιπῆ στοιχεῖα. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἡ κληρονομία ἔλαβε τὴν ἑξῆς ἐξέλιξιν: Ἀπὸ 707 ἑκατομμύρια δραχμῶν τῆς δηλώσεως ἔφθασε τὰ 2678 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὸν ἔφορον καὶ κατέληξε εἰς τὰ 1434 ἑκατομμύρια ἀπὸ τὴν Δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν τῶν ἐφέσεων. Βεβαίως, ἐντεῦθεν γεννᾶται μία τυπικὴ ἀλήθεια ἐκ τῆς τελεσιδικίας. Καὶ αὐτὴ εἶναι ὁ φόρος. Δὲν παραλείπεται ὅμως ἡ εὐθύνη, ἐὰν ὑπάρχῃ εὐθύνη τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔκαμον τὴν παράλειψιν τῆς μὴ συγκεντρώσεως τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων καὶ προεκάλεσαν τὴν ἐσφαλμένην αὐτὴν κρίσιν ἐνώπιον τοῦ Δικαστηρίου. Καὶ ὅταν ἐξαπατᾶται τὸ Δικαστήριον διὰ ψευδοῦς δηλώσεως, ὑπάρχει ἀδίκημα καὶ ρητὴ διάταξις τοῦ Ποινικοῦ νόμου, τιμωροῦσα αὐτό. Συνεπῶς ὑπάρχουν περιθώρια εὐθύνης τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι διεξήγαγον τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὅπως σᾶς εἶπον, ὑπάρχουν τριῶν εἰδῶν νέα στοιχεῖα, μὴ τεθέντα ὑπ’ ὄψιν. Πρῶτον εἶναι ἕνα στοιχεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι 6 μῆνας μετὰ τὸν θάνατον τῆς κληρονομουμένης καὶ 6 μῆνας πρὸ τῆς ὑποβολῆς τῆς δηλώσεως. Τὸ στοιχεῖον αὐτὸ ἀναφέρεται εἰς τὴν 25.9.46 καὶ ἀφορᾷ τὸ ἀκίνητον τῆς ὁδοῦ Ἰθάκης. Τὸ ἀκίνητον τοῦτο εἶχε τὸ 1946 4 λίρας τὸν πῆχυν ἔναντι 0,40 τῆς λίρας, ὅπερ ἐδήλωσαν οἱ κληρονόμοι. Ὑπάρχει καὶ δεύτερον συμβόλαιον, τὸ ὁποῖον ἔχει τιμὴν 3 λιρῶν τὸν πῆχυν εἰς τὰς 21.8.48.

§239Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. 4 λίρας τὸ 1946 καὶ 3 λίρας τὸ 1948; Αὐτὰ εἶναι παράδοξα ποὺ λέγετε. Ὅλα τὰ στοιχεῖα ποὺ ἀναφέρετε τὰ εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του ὁ ἔλεγχος.

§240Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔτσι λέγουν τὰ συμβόλαια. Ὁ ὑπάλληλος λοιπὸν δέχεται ὅτι πρέπει νὰ προσδιορισθῇ ἡ ἀξία μὲ 2 λίρας τὸν πῆχυν. Μὲ τὴν βάσιν αὐτὴν ἐνῷ ἔδει νὰ δηλωθῇ τὸ ἀκίνητον εἰς 884 ἑκατομμύρια, ἐδηλώθη εἰς 175 ἑκατομμύρια. Εἶναι ἡ ἔκθεσις τὴν ὁποίαν σᾶς παρέδωσα. Λέγει ὁ κ. Καραντζῖνος, ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένα συμβόλαια, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν ἀκίνητα πωληθέντα, παραπλεύρως τοῦ κινηματογράφου Ἰθάκης μὲ τιμὰς 4–3,25 λίρας τὸν πῆχυν καὶ ὅτι αὐτὴν τὴν ἐκτίμησιν δὲν δέχεται ὁ ἴδιος, ἐν σχέσει μὲ τὸ ἰδικόν σας ἀκίνητον, οὔτε τὰς 4, οὔτε τὰς 3 λίρας, ἀλλὰ μόνον τὰς 2 λίρας τὸν τ. π.

§241Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διατί ὄχι 1, αὐτὸ ποὺ εἶπεν ἡ Ἐπιτροπὴ Ἐφέσεων μὲ εἰσηγητὴν τὸν κ. Κόλλιαν.

§242Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἴπομεν ὅτι ὑπάρχουν τὰ ἀκραῖα ὅρια τῆς λογικῆς. Ὅταν πωλῆται παραπλεύρως ἀκίνητον πρὸς 4 λίρας, δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ μᾶς εἴπητε, ὅτι ἔχει 1½ λίρας. Ὅταν ἐβεβαίωσεν ὁ ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα ποσὸν ἀξιοπιστίας, ὅτι ἐγώ, κύριοι, ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπωλήθησαν μὲ 3–4 λίρας τὸν πῆχυν, ἐγὼ δέχομαι κατ’ ἐκτίμησιν, ὅτι εἶναι 2 λίρας, ἑπομένως ὑπάρχει μία διαφορὰ ἀπὸ 175–884 ἑκατομμύρια.

§243Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τὸ δικαστήριον τί εἶπε; Διότι ὁ ἐπιθεωρητὴς εἶναι ἀνεύθυνος τῆς ἐκλογῆς σας.

§244Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Τὸ Δικαστήριον εἶπε 350, διότι δὲν εἶχεν ὑπ’ ὄψιν του τὰ συμβόλαια αὐτά. (Χειροκροτήματα). Προχωρῶ περαιτέρω. Ὁ ἴδιος ἐπωλήσατε 45 ἡμέρας, ἢ 3–4 μῆνας ἀπὸ τὰς ὑποβληθείσας δηλώσεις τμῆμα τῆς δηλωθείσης περιουσίας... Καὶ τὰ τμήματα αὐτὰ ἐξετιμήθησαν κατὰ τὴν ἑξῆς ἀναλογίαν (ἀναγινώσκει) ........ Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι μεταξὺ τῶν δύο αὐτῶν ἐτῶν, ἡ τιμὴ τῆς λίρας, εἶχε μίαν διαφορὰν μεταξὺ 136–192 χιλ. Ὑποβιβαζομένου τοῦ ποσοῦ ἀναλόγως προκύπτει μία διαφορὰ 68 λιρῶν.

§245Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Αὐτὴ εἶναι ἡ διαφορὰ τῆς δηλωθείσης ἀξίας καὶ τῆς κατὰ τὴν κρίσιν σας ἀκριβῶς; Τότε ὑπάρχει τεραστία φοροδιαφυγή!!!

§246Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐδηλώσατε 4½ φορὰς κάτω τῆς πραγματικῆς ἀξίας.

§247Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εἶναι ἀνακριβέστατον αὐτό. Νὰ ἀναφέρετε πόσον εἶχον τὰ ἀκίνητα τὸ 1946 καὶ πόσον τὸ 1947. Ἐὰν θέλετε νὰ σᾶς ἀναφέρω περιπτώσεις πωλήσεων εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1954 καὶ 1955 αἱ τιμαὶ τῶν ἀκινήτων ἐδεκαπλασιάσθησαν.

§248Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Αἱ ἐφορίαι ἔχουν καταλήξει εἰς ὡρισμένας συσχετίσεις καὶ ἑπομένως γνωρίζουν τὰς διαφορὰς αὐτὰς ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος. Οὔτε εἶναι ἀκριβὲς ὅτι δὲν ἐγένοντο πωλήσεις κατὰ τὸ 1946 διότι ὑπάρχουν ἔγγραφα, ἐξ ὧν προκύπτει ὅτι ἐγένοντο πωλήσεις. Δι’ αὐτό, τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπεκρύβησαν ἀπὸ τοὺς ὑπαλλήλους τὰ στοιχεῖα αὐτά, ὡδηγήθη τὸ δικαστήριον εἰς ἐσφαλμένην ἀπόφασιν.

§249Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν εἶναι ἀκριβὲς αὐτό. Ἀλλὰ καὶ ἄν αὐτὸ ἦτο ἀκριβὲς ὑπάρχουν εὐθῦναι ἰδικαί μου; Οἱ κληρονόμοι τὸ ἀπέκρυψαν;

§250Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἀσχολοῦμαι μὲ ὑμᾶς, ἀσχολοῦμαι μὲ τοὺς ὑπαλλήλους Σεῖς εὐθύνεσθε κατὰ τὸ ὅτι ἀπεκρύψατε τὴν πραγματικὴν ἀξίαν. Προχωρῶ περαιτέρω. Ἐγένοντο δύο πωλήσεις κατὰ τὸ 1947. Ἡ διαφορὰ εἶναι μικρὰ ἐν σχέσει πρὸς τὸ 1946. Ἡ τιμὴ τὴν ὁποίαν εἰσεπράξατε τὸ 1945 ἦτο 350 ἑκατ. Εἰς τὸ ποσοστὸν τῶν 18 48, τὸ ὁποῖον εἴχατε, ἀναλογοῦν 194 ἑκατ. Ἐξ αὐτοῦ ὑποβιβάζομεν τὸ ⅓ καὶ οὕτω φθάνομεν εἰς τὰ 40 ἑκατ. Διὰ νὰ μὴ εἰσέλθω εἰς περισσοτέρας λεπτομερείας, ὁ ἐνεργήσας τὸν ἔλεγχον τότε ὑπάλληλος ἀνεβίβαζε τὴν ὅλην ἀξίαν εἰς 2.450 ἑκατ. ἔναντι 407 ἑκατ. Ἑπομένως ὑπάρχει μία κολοσσιαία διαφορά, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἐνδεχομένως εὐθύνας τῶν διεξαγόντων τὸν ἔλεγχον καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐμερίμνησαν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῶν στοιχείων. Θὰ ἤθελον, ὅμως, διὰ νὰ μὴ διαμαρτύρεται ὁ κ. ἀρχηγὸς νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι αἱ πωλήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο τὸ 1947, ἐκρίθησαν ἀνακριβεῖς, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ζήτημα μεταβιβάσεως ἀπὸ τὴν Ἐφορίαν. Ὅσαι πωλήσεις ἐγένοντο παρὰ τοῦ κ. Καρτάλη κατὰ τὸ 1947, ὅτε δὲν ἦτο ὑπουργός, εὑρέθησαν ἀνειλικρινεῖς, ὅσαι ἐγένοντο κατὰ τὸ 1952 ὅτε ἦτο ὑπουργὸς Συντονισμοῦ, εὑρέθησαν εἰλικρινεῖς ὑπὸ τοῦ Ἐφόρου μεταβιβάσεων. Τοῦτο σημαίνει, ἢ ὅτι ὁ κ. Καρτάλης ἠσθάνθη ὡς ὑπουργὸς τὴν ἀνάγκην νὰ εἶναι εἰλικρινής, ἢ ὅτι οἱ ὑπάλληλοι ὤφειλον νὰ πιστεύουν ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ἀκριβής καὶ διὰ τοῦτο ἀπεδέχθησαν τὰς δηλώσεις του.

§251Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τοῦ 1950 καὶ ἐφεξῆς σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ὁ ἐπιβαλλόμενος πρόσθετος φόρος μεταβιβάσεως βαρύνει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον τοὺς ἀγοραστὰς καὶ συνεπῶς οὐδεμίαν ἀξίαν εἶχε διὰ τοὺς πωλητὰς κληρονόμους ἐν ἔτει 1952 ἡ εὐνοϊκὴ τυχὸν κρίσις τοῦ ἐλέγχου, ὁ ὁποῖος ἐξ ἄλλου δὲν δύναται νὰ ἔγινε ἐντὸς τοῦ 1952 ἀλλὰ ὡς συνήθως μετὰ 2–3 ἔτη ἢ καὶ βραδύτερον ἐνῷ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ Σεπτεμβρίου 1952 ἔπαυσα νὰ εἶμαι ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, ἀλλὰ καὶ βουλευτὴς ἀκόμη.

§252Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἔρχομαι τώρα, εἰς τοὺς λοιποὺς λόγους τῆς ἐπερωτήσεως, ὅτι πράγματι ἐκ τῆς καθυστερήσεως αὐτῆς ἐπῆλθε μία πτῶσις τῆς πραγματικῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος. Ὡς ἀνέφερα, ἡ ἀξία τῆς κληρονομίας τελικῶς ἐβεβαιώθη εἰς 1.400 ἑκατομμ. Ἐφ’ ἧς ἀναλογεῖ φόρος 416 ἑκατ. Ἐὰν ἡ εἴσπραξις τοῦ φόρου αὐτοῦ ἐπεδιώκετο τὸ 1948, ἡ εἴσπραξις τούτου θὰ εἶχε μίαν ἀξίαν καὶ τὸ Δημόσιον θὰ ἐκάλυπτε μίαν ὡρισμένην ἀνάγκην. Μέχρι αὐτῆς τῆς στιγμῆς δὲν ἔχει καταβληθῆ, διότι ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν καλῶς ἢ κακῶς ἐπετράπη ἡ εἰς δόσεις καταβολὴ τοῦ φόρου, ὁ κ. Καρτάλης κατέβαλε δύο μόνον δόσεις καὶ ἑτέρας δύο προχθὲς μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ θορύβου καίτοι εἰσέπραξε 400 ἑκατ. ἀπὸ τοῦ θανάτου τῆς κληρονομηθείσης. Ὑπάρχει σχετικὸν ἔγγραφον τῆς ὑπηρεσίας, τὸ ὁποῖον λέγει τὰ ἑξῆς:..................... ........ (ἀναγινώσκει)................». Βεβαίως εἶναι φυσικὸν καὶ δὲν δυνάμεθα νὰ ἐλέγξωμεν τὸν ὑπάλληλον εἰς τὸ ὅτι ὑστέρησεν. Βεβαίως ὁ κ. Καρτάλης εὐκατάστατος ὢν δὲν θὰ ἦτο ἐξ ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ τύχουν τῆς τοιαύτης ἐπιεικοῦς μεταχειρίσεως. Ἀλλὰ ἄνθρωποι εἶναι καὶ οἱ ὑπάλληλοι καὶ φοβοῦνται τοὺς πολιτικούς. Ἀναγκάζεται ὁ ὑπάλληλος νὰ ἀπευθύνῃ τὴν 17.4.56 ἕνα ἔγγραφον καὶ λέγει: Καίτοι κατ’ ἐπανάληψιν εἰδοποιήθη ὁ κ. Καρτάλης δὲν καταβάλλει τοὺς φόρους. Καὶ κατόπιν ἡ ὑπηρεσία ἀπευθύνει ἕνα ἔγγραφον εἰς τὸν Ἰωάν. Πασσιᾶν δικηγόρον τοῦ κ. Καρτάλη καὶ τοῦ ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν. Παρὰ ταῦτα δὲν καταβάλλεται ὁ φόρος καὶ καταβάλλεται μετὰ τὸν θόρυβον. Ἔτσι ἔχουν τὰ πραγματικὰ περιστατικά, τὰ ὁποῖα δημιουργοῦν μίαν εὐθύνην τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐμερίμνησαν ἐγκαίρως καὶ πλήρως νὰ συλλέξουν τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θὰ ἐδημιούργουν τὰς προϋποθέσεις μιᾶς ὀρθῆς καὶ δικαίας ἀπονομῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν. Βεβαίως τίθεται ἕνα ἐρώτημα: Ὑπάρχει δόλος εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν; Δὲν θέλω νὰ τὸ πιστεύσω. Ὑπάρχει μία ἀβελτηρία εἰς τοὺς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἀρκοῦνται εἰς τυπικὰς συνήθως πράξεις καὶ δὲν καταλήγουν εἰς σύλληψιν τῆς ἀληθείας. Ἔχω ἀκόμη μέσα μου δισταγμοὺς ἂν θὰ πρέπει νὰ διαταχθῇ περαιτέρω ἀνάκρισις. Θὰ ἀφεθῶ εἰς τὴν συνείδησίν μου νὰ τὸ σκεφθῶ. Πρέπει νὰ καταστῇ συνείδησις, ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ὀργανωθῇ ἡ φορολογικὴ δικαιοσύνη διὰ νὰ μὴ δημιουργοῦνται εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου τοιαῦται φοροδιαφυγαὶ καὶ νὰ μὴ δίδεται εἰς τοὺς πολίτας ἡ εὐκαιρία ὑπολογίζοντας ἐπὶ τῆς ἀτελείας καὶ τῆς ἀδιαφορίας τῆς φορολογικῆς δικαιοσύνης νὰ ὑποπίπτουν καλοπίστως ἢ κακοπίστως εἰς παραβάσεις καὶ νὰ γίνωνται φοροφυγάδες. Διὰ τῶν φορολογικῶν δικαστηρίων, θὰ δημιουργηθοῦν κριτήρια ἐλέγχου τῶν ὑπαλλήλων ἂν καλῶς ἢ κακῶς κρίνουν τὰ ὁποῖα θὰ ἀσκήσουν ἐπιρροὴν ἐπὶ τῆς σταδιοδρομίας των καὶ τότε θὰ ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην των ἔναντι τῆς φορολογικῆς ἀρχῆς καὶ δὲν θὰ ἔχωμεν τὸ θέαμα ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἀπὸ μίαν ἐλαφρότητα πολλάκις ἢ ἀπὸ φιλαργυρίαν νὰ ὑφίστανται τὸν δημόσιον ἔλεγχον. Ἂς ἐλπίσωμεν ὅτι λίαν συντόμως θὰ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἐμφανίσω ἐνώπιον ὑμῶν τὴν νομοθεσίαν, ἡ ὁποία θὰ ὀργανώσῃ τὴν φορολογικὴν δικαιοσύνην καὶ ἡ ὁποία θὰ παύσῃ αὐτὸ τὸ θέαμα τῆς φοροδιαφυγῆς. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὸν νόμον εἰς τὸν ὁποῖον ἐπανέρχεται ὁ κ. Γαληνός, πράγματι καὶ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου σκέψιν ἐπέρασεν ἂν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθῇ νόμος ὁ ὁποῖος νὰ κάμψῃ τὸ δεδικασμένον. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν κρίνοντες τὸ πρόβλημα ἐξ ἀπροόπτου θὰ πρέπει νὰ ζυγίσῃ κανεὶς δύο ἀπόψεις: Τὸν σεβασμὸν τοῦ δεδικασμένου ἢ τὸ κέρδος τοῦ δημοσίου. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ρίψωμεν τὸ βάρος εἰς τὸ δεδικασμένον. Καλῶς ἢ κακῶς τὰ δικαστήρια τὰ φορολογικὰ ἀπονέμουν μίαν δικαιοσύνην. Ἂς γίνῃ δικαιοσύνη ἔστω καὶ τυπικὴ καὶ ἂς χαθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ Δημοσίου ἂν ὑφίσταται καὶ καθ’ ὅσον ὑφίσταται.

§253Γ. ΜΑΥΡΟΣ. Νομίζω ὅτι ἐξ ἀφορμῆς αὐτῆς τῆς ὑποθέσεως, πρέπει νὰ ἀσχοληθῇ τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν μὲ ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον καὶ ἐμὲ ἀπησχόλησεν ὅταν διηύθυνα τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὁ νόμος περὶ φορολογίας κληρονομιῶν εἶναι νόμος—παγίς, διότι ἀναθέτει εἰς τὸν φορολογούμενον νὰ ἐκτιμήσῃ ὁ ἴδιος μὲ τὸ περιθώριον τοῦ 25% τὸ ἀκίνητον τὸ ὁποῖον κληρονομεῖ. Ἄν μετὰ 4 ἤ 5 χρόνια γίνῃ ὁ ἔλεγχος ἤ εὑρεθῇ ὅτι δὲν εἶναι ἐντὸς τῶν ὁρίων αὐτοῦ τοῦ 25%, τότε ἐπιβάλλονται μεγάλαι κυρώσεις καὶ πρόστιμα. Ἀτυχῶς δὲν ὑπάρχουν ὠργανωμέναι ἀγοραὶ ἀκινήτων εἰς τὴν Ἑλλάδα, διότι δὲν εἶναι τὰ ἀκίνητα ἀξίαι χρηματιστηριακαὶ ὥστε νὰ πληροφορῆται κανεὶς μὲ ἕνα τηλεφώνημα πόσον ἀξίζουν. Εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρετε μίαν πώλησιν εἰς ἕνα δρόμον, εἰς τὴν ὁποίαν προβαίνει ὁ ἰδιοκτήτης εὑρισκόμενος εἰς ἀνάγκην νὰ πωλήσῃ, εἰς τιμὴν κατωτέραν τῆς πραγματικῆς καὶ ἀντιστρόφως. Δι’ αὐτὸ ἀπὸ αὐτὴν τὴν παγῖδα ἕνας μόνον τρόπος ὑπάρχει διὰ νὰ προφυλαχθῇ ὁ πολίτης. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαγάγωμεν τὸν θεσμὸν τῆς προεκτιμήσεως. Νὰ ἔρχεται ὁ οἰκονομικὸς ἔφορος καὶ νὰ λέγῃ ὅτι τὸ ἀκίνητον αὐτὸ ἐκτιμᾶται 1.000, ὁ πωλητὴς νὰ δηλώνῃ 750, ἐντὸς τῶν ὁρίων τοῦ 25% καὶ μετὰ νὰ ἀσκῇ τὰ ἔνδικα μέσα μαχόμενος καὶ ἐναντίον τῆς δηλώσεώς του. Εἰς ἄλλας χώρας, κ. ὑπουργέ, ὅταν ὁ ἔφορος κάμνῃ ὑπερβολικὴν ἐκτίμησιν, καὶ τοῦτο συμβαίνει πολλάκις, ἔχει δικαίωμα ὁ πωλητὴς νὰ εἴπῃ εἰς τὸν ἔφορον «προσφέρω τὸ ἀκίνητον εἰς τὴν τιμὴν εἰς τὴν ὁποίαν τὸ ἐξετιμήσατε» καὶ τὸ Κράτος ὑποχρεοῦται νὰ τὸ ἀγοράσῃ. Ἀπὸ τὴν προσωπικήν μου πεῖραν γνωρίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως δήλωσις ὡς φόρος κληρονομίας, τὴν ὁποίαν νὰ ἀπεδέχθη ὁ ἔφορος ὡς ὀρθήν, ὡς ἐγένετο. Καὶ προέβην ὁ ἴδιος εἰς δήλωσιν κάποτε, ὅτι οἱ πωληταὶ ἐνῷ πωλοῦν ὡρισμένα ἀκίνητα πρὸς 20 χιλ. δηλώνουν 10 χιλ., μὲ τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ ἔφορος θὰ τὰ ἐκτιμήσῃ 20 χιλ., διὰ νὰ εἶναι ἔτσι ἐντὸς τῆς ἀληθείας. Ἡ ἐντύπωσις αὐτή, ἀτυχῶς, ἐπικρατεῖ διότι δὲν ἔχομεν φορολογικὰ δικαστήρια. Ὁ ἔφορος εἶναι καὶ δικαστὴς καὶ διάδικος. Ἐφ’ ὅσον δὲν τεθῇ τέρμα εἰς τὴν κατάστασιν αὐτήν, δὲν θὰ ὑπάρξῃ φορολογικὴ δικαιοσύνη εἰς τὸν τόπον αὐτόν.

§254Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Κατέθεσα πρὸ μηνὸς ἓν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου συνιστῶνται ἐπιτροπαὶ πρὸς κωδικοποίησιν τῶν φορολογικῶν νόμων καὶ εἰδικώτερον τοῦ φόρου περὶ κληρονομιῶν. Ὁ φόρος κληρονομιῶν πρόκειται νὰ κωδικοποιηθῇ καὶ νὰ ἀναθεωρηθῇ ἐκ βάθρων, ὄχι μόνον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ σημεῖον τῆς κλιμακώσεως τοῦ φόρου τούτου καὶ τῆς προσθήκης ποσοστοῦ ἀναλόγως πρὸς τοὺς βαθμοὺς συγγενείας τοῦ νέου Ἀστικοῦ Κώδικος καὶ πρὸς τὰ κλιμάκια τὰ ὁποῖα ἐπιβάλλει ἡ σημερινὴ νομισματικὴ κατάστασις τῆς χώρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν προεκτίμησιν, αὐτὸ εἶναι ἀπολύτως ἀκριβές, προκειμένου περὶ φόρου μεταβιβάσεως. Διότι πράγματι διὰ τοῦ νέου συστήματος, κατὰ τὸ ὁποῖον προβαίνετε εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ ἔρχεται ὁ ἔφορος καὶ κάμνει μεταγενεστέρως ἐκτίμησιν ἀνωτέραν, δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ματαιώσετε τὴν πώλησιν. Ἀλλ’ εἰς τὴν φορολογίαν κληρονομιῶν δὲν δικαιοῦσθε νὰ μὴ δηλώνετε. Ἡ ὑπηρεσία, ὅμως, ὀφείλει ἐντὸς βραχυτάτου χρόνου νὰ περαιώνῃ τὸν ἔλεγχον, ὥστε νὰ εἶναι ἐγγὺς οἱ ἐκτιμῶντες ὑπάλληλοι πρὸς τὴν νομισματικὴν ἀξίαν τοῦ ἀκινήτου καὶ νὰ μὴ ἐμφιλοχωροῦν πλάναι λόγῳ τοῦ μεσολαβοῦντος μακροῦ χρονικοῦ διαστήματος. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Ροδόπουλος).

§255Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἀπὸ τὴν μὴ δήλωσιν τῆς κληρονομίας Καρτάλη εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ποία ζημία προσγίνεται εἰς τὸ Δημόσιον.

§256Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν ἀνέκυψε καμμία ζημία οὐσιαστικῶς. Ἐνδεχομένως θὰ ὑπῆρχε μία ζημία ἐὰν ὑπῆρχε διαφορὰ τιμῆς δολλαρίου. Ἡ κληρονομία τῶν 12.000 δολλαρίων ἐδηλώθη εἰς 64.000 δρχ. μὲ τὴν τιμὴν τότε τοῦ δολλαρίου τῶν 5.000 δρχ. Καὶ διαφορὰ τιμῆς δολλαρίου δὲν ὑπῆρχε μεταξὺ τοῦ χρόνου τοῦ θανάτου καὶ τοῦ χρόνου τῆς δηλώσεως. Ἑπομένως, δὲν ὑπῆρξε ζημία διὰ τὸ Δημόσιον.

§257Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἀνεζητήθησαν διὰ μέσου τῶν προξενικῶν ἀρχῶν περιουσιακὰ στοιχεῖα;

§258Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν φαίνεται νὰ ἀνεζητήθησαν διὰ μέσου τῶν προξενικῶν ἀρχῶν περιουσιακὰ στοιχεῖα. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχουν ἐκ τοῦ φακέλου ἐνδείξεις νὰ ἀνεζητήθησαν κινητά, δηλαδὴ χρεώγραφα, καταθέσεις κλπ. διὰ τῶν προξενικῶν ἀρχῶν, ἀπὸ τὸν τόπον ὅπου ἡ θανοῦσα εἶχε τὴν κατοικίαν της ἤ τὴν οἰκονομικήν της δρᾶσιν.

§259ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἐπὶ 6 ἔτη ἀσχολεῖται τὸ Κράτος μὲ τὴν κληρονομίαν αὐτήν.

§260Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπὶ 9 χρόνια. Αὐτὸ εἶναι τὸ χρέος τοῦ Κράτους.

§261Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Μήπως ὑπάρχῃ νόμος, ὁ ὁποῖος προβλέπει παραγραφὴν τῶν δικαιωμάτων τοῦ Δημοσίου;

§262Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶναι 10ετὴς ἡ παραγραφή.

§263Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἰς τὴν Ξάνθην τὸ 1949 ἐπεβλήθη εἰσφορὰ διὰ τὴν συντήρησιν ἑνὸς Τάγματος. Καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ 1956 καὶ οἱ εἰσπράκτορες ἔχουν ἐξαπολυθῆ εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ νὰ εἰσπράττουν 50 καὶ 60 δραχμὰς ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς χωρικούς.

§264Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐδῶ, κύριοι, εἶναι δύο τὰ θέματα, τὸ θέμα τῆς εὐθύνης τῶν ὑπαλλήλων, διὰ τὸ ὁποῖον διετάχθη ἐξέτασις καὶ τὸ ἠθικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ προσωπικῶς τὸν κ. Καρτάλην. Ἐμὲ μὲ ἀφοροῦν αἱ πειθαρχικαὶ εὐθύναι τῶν ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἀνεμίχθησαν καὶ τίποτε ἄλλο.

§265Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. Εἶναι καὶ θέμα ἠθικὸν ὁλοκλήρου τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§266Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἤθελα νὰ μοῦ εἴπητε ποῖον ποσὸν εἰσεπράχθη ἐκ τοῦ φόρου κληρονομίας τοῦ κ. Καρτάλη. Δι’ ἕνα μπακάλη εἰς τὴν περιφέρειάν μου, ἐβεβαιώθη φόρος 70.000! Καὶ ὅταν, κατόπιν παραπόνων, ἐπῆγεν ὁ οἰκονομικὸς ἐπιθεωρητὴς πρὸς ἔλεγχον, διεπίστωσεν ὅτι ὁλόκληρος ἡ κληρονομία δὲν ὑπερέβαινε τὴν ἀξίαν τῶν 100.000.

§267Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς δηλώσεως Καρτάλη κατεβλήθη φόρος 150.000. Ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀποφάσεως τῆς δευτεροβαθμίου ἐπιτροπῆς ὤφειλε νὰ καταβληθῇ ἐπὶ πλέον φόρος 416.000 καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἐρεύνης τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ὑπάλληλος τὸν ὁποῖον διέταξα, θὰ ἔπρεπε νὰ καταβληθῇ φόρος 1 ἑκατ. καὶ πλέον δραχμῶν.

§268Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οἱ ἀριθμοί σας εἶναι ἀπολύτως ἀνακριβεῖς.

§269Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Νὰ ζητηθοῦν οἱ φάκελλοι ὅλων μας. (Θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος ἔχει τὸν λόγον.

§271Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀνέρχομαι εἰς τὸ βῆμα μὲ ἕνα αἴσθημα μεγάλης πικρίας, διότι νομίζω ὅτι εἰς τὴν σύγχρονον κοινοβουλευτικὴν ἱστορίαν τῆς Ἑλλάδος σπανίως μετεχειρίσθη ἡ πλειοψηφία μέσα ἐπερωτήσεως ἐναντίον ὑπουργοῦ, διὰ νὰ ἐρευνήσῃ τὴν ἰδιωτικὴν ζωὴν ἑνὸς βουλευτοῦ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐντὸς τοῦ Σώματος ἐπὶ σκοπῷ κατασυκοφαντήσεώς του. Διότι ποῖον εἶναι τὸ νόημα μιᾶς ἐπερωτήσεως; Ἐπερωτᾶται ἕνας ὑπουργὸς ὅταν ὑπάρχῃ κάποια εὐθύνη τοῦ ἰδίου τοῦ ὑπουργοῦ, ἐπερωτᾶται ἕνας ὑπουργὸς ὅταν ὑπάρχῃ ἔκδηλος εὐθύνη τῶν ὑπηρεσιῶν δι’ ἐνεργείας των ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς ὑπουργίας του. Ἐὰν δὲν ὑπάρχῃ εὐθύνη εἴτε τοῦ ὑπουργοῦ, εἴτε τῶν ὑπηρεσιῶν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του, δὲν ἐπερωτᾶται ὁ ὑπουργός. Δίδει πληροφορίας ὁ ὑπουργὸς κατόπιν ἐρωτήσεων, ἀλλ’ οὐδέποτε ἐπερωτᾶται. Καὶ λυποῦμαι πάρα πολὺ καὶ δὲν θὰ εἶναι ἄνευ συνεπειῶν ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς πλειοψηφίας, ἡ ὁποία ἀρχίζει διὰ τοῦ μέτρου τῆς σκηνοθετήσεως ἐπερωτήσεων διὰ νὰ ἐπιτίθεται προσωπικῶς ἐναντίον μελῶν τοῦ Κοινοβουλίου. (Χειροκροτήματα). (Φωναὶ ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως: Ὅλα εἰς τὰ φόρα!!). Ἡ ἐπερώτησις ἐστράφη τύποις μὲν ἐναντίον τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, οὐσίᾳ δὲ ἐναντίον μου καὶ δι’ αὐτὸ χαρακτηρίζω τὴν τακτικὴν αὐτὴν ὡς πρωτοφανῆ εἰς τὰ χρονικὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Ποῖον εἶναι τὸ περιεχόμενον καὶ τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπερωτήσεως. Πρῶτον, ἐὰν ἡ ἀξία τῆς δηλωθείσης περιουσίας εἶναι πραγματική. Δεύτερον, ἐὰν δὲν εἶναι ἡ ἐκτίμησις πραγματική, ποῖος πταίει διὰ τὴν μὴ πραγματικὴν ἐκτίμησιν καὶ τρίτον, ἐὰν ὑπάρχουν χρονικὰ ὅρια περατώσεως τῆς ὑποθέσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι πολὺ πέραν τῶν συνήθων. Καὶ ἐὰν μὲν ἐλέγχωμαι ὡς ἰδιώτης, δέχομαι κάθε ἔλεγχον, ἐὰν ἐλέγχωμαι ὡς ὑπουργὸς ἔχω νὰ δηλώσω τὸ ἑξῆς καὶ μόνον, ὅτι ὑπῆρξα ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν ἐπὶ τέσσαρας μῆνας καὶ κατὰ τὴν περίοδον αὐτὴν οὐδὲν φορολογικὸν ἔγγραφον μοῦ ἐκοινοποιήθη. Τοὐναντίον, ἐνῷ ἤμην ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν 4 μῆνας τῷ 1950, μοὶ ἐκοινοποιήθη ὁριστικὸν φύλλον ἐλέγχου ἐν ἔτει 1952, ὅταν ἤμην ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Θέλω νὰ δηλώσω τὸ ἑξῆς, ὅτι τὸ ἀνώτερον ποσὸν ἐκτιμήσεως καθωρίσθη καὶ μοὶ ἐκοινοποιήθη καθ’ ἥν στιγμὴν ἤμην ὑπουργὸς Συντονισμοῦ. Τὴν πολιτικὴν εὐθύνην διὰ τὴν μέχρι τοῦ 1950 ἐξέλιξιν φέρει ὁ τότε ὑπουργὸς Συντονισμοῦ κ. Χέλμης, μετέπειτα δὲ (1952–1954) οἱ ὑπουργοὶ Παπαγιάννης καὶ Εὐταξίας. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀπαντήσῃ ἐπισήμως εἰς τὸ Σῶμα ἐὰν διεπίστωσεν ἀπὸ τὴν ἀνάκρισιν οἱανδήποτε ἀνάμιξιν ἢ ἄσκησιν ἐπιρροῆς ἰδική μου, ναὶ ἢ οὔ;

§272Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἰς τὰς διεξαχθείσας ἐρεύνας δὲν ἐτέθη θέμα ἀναμίξεως τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἡ ἔρευνα ἐστράφη ἐὰν οἱ ὑπάλληλοι παρέλειψαν εἴτε θετικῶς εἴτε ἀρνητικῶς νὰ ἀναζητήσουν τὰς ἀναγκαίας ἀποδείξεις καὶ ἐὰν ἐγένετο ὀρθὴ ἐκτίμησις περὶ τούτων καὶ ἡ ἔρευνα κατέληξε νὰ διαπιστώσῃ μίαν τεραστίαν φοροδιαφυγήν.

§273Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Δὲν ὑπάρχει φοροδιαφυγή. Ἀλλ’ ὑπάρχει κατὰ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν αὐθαίρετον κρίσιν του πλημμελὴς ἐκτίμησις τῶν ὑπηρεσιῶν. Ἀνάμιξις ἰδική μου δὲν διεπιστώθη. Καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον μοὶ κατελογίσθη ὅταν ἤμην ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, τῶν 2.800, εἶναι ναὶ ἢ οὒ τὸ μεγαλύτερον ἀπὸ ὅλας τὰς γενομένας καθ’ ὅλα τὰ στάδια ἐκτιμήσεις; Καὶ ἀκόμη ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν εἰς τὴν ὁποίαν κατέληξεν ἡ ἔρευνα ἥν διέταξεν ὁ κ. ὑπουργός;

§274Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Πράγματι, ὑπάρχει μία διαφορά, διότι ὁ κ. Καρατζίνης προσεπάθησε νὰ ἀπολύνῃ τὰ πράγματα. (Φωναί, θόρυβος κωδωνοκρουσίαι).

§275Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. ..... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§276Γ. ΠΑΛΑΣΚΑΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι). Ἐπαίρνατε ὡς Διοικητὴς τοῦ Ι.Κ.Α. 40 ἑκατ. τὸν μῆνα.

§277Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς ἀποκαλέσω ψεύστην. Σᾶς ἀποκαλῶ ψεύστην, διότι ἐλάμβανα κατὰ νόμον μόνον 14 χιλιάδας. Ἀλλὰ τί σχέσιν ἔχει τὸ ζήτημά μας μὲ τὸ θέμα;

§278Μ. ΓΑΛΗΝΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§279Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργὸν κατὰ σειρὰν τῶν διαφόρων ἐκτιμήσεων, ἐφόρου, ἐπιτροπῶν κλπ. ἢ καὶ ἀκόμη τοῦ ἐλέγχου ποὺ διέταξεν ὁ κ. ὑπουργὸς ποία εἶναι ἡ ἀνωτάτη ἐκτίμησις, ἡ ὁποία ἐγένετο τῆς κληρονομίας; Εἶναι ἢ ὄχι τοῦ ἐφόρου ἐν ἔτει 1952 ὅταν ἤμην ὑπουργὸς Συντονισμοῦ;

§280Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἡ ἀνωτάτη ἐκτίμησις ποὺ ἐγένετο ἦτο ἡ ὑπὸ τοῦ ἐφόρου 2.678.

§281Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἄρα, ἡ ἀνωτάτη ἐκτίμησις τῆς κληρονομικῆς περιουσίας ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ὡς ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. (Χειροκροτήματα).

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, εἶναι τοιοῦτον τὸ θέμα, ὥστε στοιχειώδης, ὄχι συναδελφική, ἀλληλεγγύη, ἀλλὰ καὶ ἀνθρωπίνη ἀλληλεγγύη, ἐπιβάλλει ὅπως ἀκούσωμεν ἐν σιγῇ τὸν κ. Καρτάλην, ὄχι διότι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἔνοχος, ἀλλὰ διότι ὀφείλομεν νὰ τὸν ἀκούσωμεν, διότι αὔριον, εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν ἠμπορεῖ νὰ εὑρεθῶμεν καὶ ἡμεῖς εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν. Κάμνω μίαν ἔκκλησιν ὡς Πρόεδρος, ὡς βουλευτής, ὡς ἄνθρωπος καμμίαν διακοπὴν πλέον ἐκτὸς αὐτῶν τὰς ὁποίας θὰ προκαλέσῃ ὁ κ. Καρτάλης. (Χειροκροτήματα).

§283Ν. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§284ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διακόπτετε τὸν Πρόεδρον, κ. Βαρβιτσιώτη;

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀσθενῶν ἀπὸ χθές, ἦλθον ἐπίτηδες αὐτὴν τὴν στιγμὴν διὰ νὰ κάμω αὐτὴν τὴν ἔκκλησιν καὶ παρακαλῶ θερμῶς τοὺς συναδέλφους καὶ ἰδίως τῆς παρατάξεως ἐξ ἧς προέρχομαι, ὅπως σιγήσουν τελείως.

§286Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Θὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ὡρισμένα πράγματα. Ὅλα αὐτὰ ἀφοροῦν τὸ σημεῖον τῆς ἐκτιμήσεως τῆς περιουσίας. Διαπιστώνομεν πρῶτον ὅτι τὸ ἀνώτατον σημεῖον ἐκτιμήσεως ἐγένετο ὅταν ἤμην ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ἀποκλεισθῇ ἀπολύτως κάθε ἴχνος παρεμβάσεώς μου πλησίον τῶν ὑπηρεσιῶν διὰ νὰ μὲ εὐνοήσουν. Ἔχουν γίνει 5 ἐκτιμήσεις, ἤτοι τοῦ ἐφόρου, τῆς πρώτης ἐπιτροπῆς, τῆς δευτέρας ἐπιτροπῆς, τοῦ κ. Κασατζίνη, τὸν ὁποῖον δὲν γνωρίζω καὶ ἡ τῶν κληρονόμων. Ἔχομεν ἐκτιμήσεις πέντε. Συμφωνοῦμεν τελικῶς μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅτι ἡ ἀνωτάτη ἐκτίμησις ἔγινεν ὅταν ἤμην ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ. Δεύτερον, ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν, εὑρίσκει τὸν χρόνον ἐλέγχου ἀπὸ τὸ 1947 μέχρι τοῦ 1952, δηλαδὴ πενταετίαν, ὡς χρόνον ὑπερβολικὸν καὶ ἠμπορεῖ νὰ πληροφορήσῃ αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ Σῶμα πόσαι ὑποθέσεις φόρου κληρονομίας πολὺ παλαιότεραι τοῦ 1946 ὑπάρχουν ἀκόμη ἐκκρεμεῖς εἰς τὸ στάδιον ἐλέγχου.

§287Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ πόσαι κληρονομικαὶ ὑποθέσεις ὑπάρχουν δὲν ἠμπορῶ νὰ διαβεβαιώσω τὸ Σῶμα, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχω μαζί μου σχετικὸν πίνακα. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν χρόνον τῆς παρατάσεως τοῦ ἐλέγχου τὸν εὑρίσκω μέγιστον, διότι ὁ ἔλεγχος ἐτερματίσθη τὸν Αὔγουστον τοῦ 1948 καὶ ἐπεραιώθη ἡ συζήτησις εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ 1954, μετὰ μίαν ἑξαετίαν, καὶ ἐξακολουθεῖ, λόγῳ μεταγενεστέρων δηλώσεων, τὰς ὁποίας ὑπέβαλεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος.

§288Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Σᾶς πληροφορῶ τὰ ἑξῆς, ὅτι ἔχετε ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις καὶ θὰ σᾶς εἶναι εὔκολον νὰ τὸ διαπιστώσητε ἀπὸ τὸ μηνιαῖο δελτίο ποὺ σᾶς ὑποβάλλει ἡ Ἐφορία κληρονομιῶν, ὅτι ἔχετε εἰς τὸ στάδιον τοῦ ἐλέγχου 5.000 ὑποθέσεις παλαιοτέρας τοῦ 1948, ἐξ ὧν ὑπὲρ τὰς διακοσίας μὲ μεγαλύτερον ἀντικείμενον τῆς ἰδικῆς μου. Καὶ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα διὰ νὰ καταλάβετε πῶς λειτουργεῖ ἡ Ἐφορία κληρονομιῶν. Ἔγινε δωρεὰ ἑνὸς ἀκινήτου εἰς τὸ Ψυχικὸ τὸ 1948. Ἐπρόκειτο περὶ μεμονωμένου ἀντικειμένου δωρεᾶς, δὲν ὑπάρχουν ἄλλα περιουσιακὰ στοιχεῖα. Ἡ δήλωσις ἐγένετο τὸ 1948 καὶ τὸ τέλος τοῦ ἐλέγχου δίδεται τὸ 1954. Δηλαδὴ διὰ τὸν ἔλεγχον μεμονωμένου ἀντικειμένου εἰς τὸ Ψυχικὸν ἐχρειάσθη ἡ Ἐφορία κληρονομιῶν ἕξ ἔτη.

§289Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸ ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις βραδύτητος ἐλέγχου, τοῦτο δὲν ἀπαλλάσσει σᾶς.

§290Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κακόπιστον ἀντιδικίαν κάμνετε σεῖς.

§291Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Καὶ δεύτερον, τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ δευτέρα ἐκτίμησις, ὅπως καὶ ἡ τελεσίδικος ἀπόφασις ἀποδεικνύουν μίαν διαφορὰν μεταξὺ τοῦ δηλωθέντος καὶ ἐξακριβωθέντος φόρου, ἀπὸ 2–4 φορὰς μεγαλυτέραν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα.

§292Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀνακριβές.

§293Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω ὅτι εἶναι κοινῶς γνωστόν, καὶ θὰ συμφωνήσῃ καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ὑπάρχει τοιαύτη μεγάλη καθυστέρησις εἰς τὸν ἔλεγχον τῆς φορολογίας κληρονομιῶν, ὥστε ἡ περίπτωσις Καρτάλη νὰ ἀνταποκρίνεται περίπου εἰς τὸν μέσον ὅρον.

§294Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Οὔτε κἂν εἰς τὸν μέσον ὅρον. Ἐπερατώθη πολὺ ἐνωρίτερον ἀπὸ χιλιάδας ἄλλας ὑποθέσεις.

§295Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Αὐτὴν τὴν δήλωσιν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀναμένωμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργόν.

§296Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Δὲν ἐστήριξα κἂν καμμίαν εὐθύνην τοῦ κ. Καρτάλη, διὰ τὴν καθυστέρησιν τῆς ἐκδικάσεως.

§297Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὥστε δηλώνει ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι οὐδεμίαν εὐθύνην ὑπέχω διὰ τὴν καθυστέρησιν.

§298Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Ἐστήριξα εὐθύνην τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων διὰ τὴν καθυστέρησιν καὶ συνεπῶς ἀδίκως τοποθετεῖτε ἐκεῖ τὸ θέμα. Τὸ θέμα εἶναι, ὑπῆρξε πράγματι διαφυγή; Αὐτὴ εἶναι ἡ οὐσία.

§299Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καὶ εἰσερχόμεθα τώρα, εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἐκτίμησιν, κ. ὑπουργέ. Οἱ ἀριθμοί, οἱ ὁποῖοι ἐδόθησαν ἀλληλοδιαδόχως, ἀπὸ τὸν ἔφορον, ἀπὸ τὴν πρωτοβάθμιον, ἀπὸ τὴν δευτεροβάθμιον καὶ ἀπὸ ἐμέ, εἶναι οἱ ἑξῆς. Ἀλλὰ προτοῦ εἰσέλθω εἰς τοὺς ἀριθμούς, ὀφείλομεν νὰ συμφωνήσωμεν, ὅτι ἡ διαφορά μας εἶναι διαφορὰ ἐκτιμήσεως. Τὸ ἀντικείμενον εἶναι γνωστόν, ὁδὸς τάδε, ἀριθμὸς τάδε, ἓν ἀκίνητον. Τὸ ἐκτιμῶ ἐγὼ 100... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§300ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀθανασάκο, θὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§301Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Ὅπως εἶπον, ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου, τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἐκτιμήσεως ἔχει σχετικὴν ἀξίαν, διότι ἐλευθέραν ἐκτίμησιν δύναται νὰ κάμνετε μέχρι 25% ἐπὶ τοῦ δηλωθέντος ποσοῦ. Πέραν τοῦ 25% δημιουργοῦνται πλέον φορολογικαὶ εὐθῦναι, λόγῳ ἀνακριβείας καὶ ἄλλαι εὐθῦναι ἐνδεχομένως. Ἑπομένως, δὲν σᾶς ἀπαλλάσσει τὸ ἐπιχείρημα, ὅτι ὑπάρχει ζήτημα ἐκτιμήσεως. Τὸ ζήτημα εἶναι ὅτι ἡ ἐκτίμησις ἐγένετο μεγαλυτέρα τοῦ 25%.

§302Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐὰν μέν, κύριε ὑπουργέ, πᾶς τις φορολογούμενος, ὁ ὁποῖος ἐκτιμᾶ, γνωρίζει ὅτι εὑρίσκεται ἔφορος ἐν ὄψει, ὁ ὁποῖος δύναται νὰ ἐκτιμήσῃ, κατὰ τὴν κρίσιν του, τὸ ποσὸν αὐτό, θὰ ἦτο ἀνόητος, ἐὰν προέβαινεν εἰς μικροτέραν ἐκτίμησιν, ἐφ’ ὅσον γνωρίζει ὅτι ἐὰν ὑπάρχῃ ἀπόστασις μεγαλυτέρα τοῦ 25% θὰ πληρώσῃ ἕνα πρόσθετον φόρον βραδύτερον. Δηλαδὴ τὸν συμφέρει, ὡς λογικὸν ἄνθρωπον, νὰ προβῇ ἐνδεχομένως εἰς μεγαλυτέραν ἐκτίμησιν, διὰ νὰ μὴ ὑποπέσῃ εἰς τὸν πρόσθετον φόρον, διότι ἐφ’ ὅσον ὁ πρόσθετος φόρος εἶναι 50% τῆς διαφορᾶς, τὸν συμφέρει, ἀναμφισβητήτως, ἐὰν ἀμφιβάλῃ, νὰ ὁρίσῃ μεγαλυτέραν τιμήν, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ τὸν πρόσθετον φόρον. Λοιπόν, ἐὰν ἕνας φορολογούμενος, ὁ ὁποῖος δηλώνει ἓν συγκεκριμένον ἀντικείμενον, τὴν Τράπεζαν αὐτὴν ἢ τὸ οἰκόπεδον αὐτό, ἂν ἔχῃ κόκκον νοός, θὰ προσπαθήσῃ νὰ πλησιάσῃ εἰς τὴν πιθανὴν μελλοντικὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἐφόρου, διὰ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων, ὄχι μόνον μὲ τὸν φόρον, βάσει τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ἐφόρου, ἀλλὰ μὲ 50% ἐπιπρόσθετον φόρον. Ἄρα, αἱ δηλώσεις, αἱ φορολογικαί, ἐφ’ ὅσον γίνονται ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοινὸν νοῦν, πλησιάζουν ἢ προσπαθοῦν νὰ πλησιάσουν εἰς τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν ὑπάρχῃ διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ ἐφόρου καὶ τῆς ἐκτιμήσεως τοῦ φορολογουμένου, αὐτὴ εἶναι μία ὑπόθεσις, ἡ ὁποία δικαιολογεῖται ἐκ παντελοῦς ἀδυναμίας ὑπολογισμοῦ τοῦ ὕψους συνεπείᾳ ἐλλείψεως ἀντικειμενικῶν κριτηρίων. Καὶ δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε ὅτι κατὰ Μάρτιον 1946 καὶ τὴν πρὸ τούτου δεκαετίαν αἱ συναλλαγαὶ ἐπὶ ἀκινήτων ἦσαν παντελῶς ἀνύπαρκτοι. Καὶ ἔρχομαι καὶ σᾶς ἐρωτῶ, κύριε ὑπουργέ, ποῖος ἐκ τῶν δύο ἔπρεπε νὰ τιμωρηθῇ, ἐὰν ὑπῆρχον κυρώσεις, ὁ δηλώνων τὴν ἀξίαν τῆς περιουσίας εἰς 771.000.000 ἢ ὁ ἔφορος ἢ ὁ ἐκτιμῶν τὴν περιουσίαν αὐτὴν —πάλιν σᾶς λέγω, ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου— εἰς 2.500.000; Διότι ἀπὸ τὴν τελικὴν ἀπόφασιν τῆς Δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία καθορίζει τὸ συνολικὸν ποσὸν εἰς 1.434.000.000, ἐγὼ μὲν ἀπέχω κατὰ 660.000.000, ὁ δὲ ἔφορος ἀπέχει κατὰ 1.450.000.000. Δηλαδὴ εἰς τὴν ἀντιδικίαν αὐτὴν μεταξὺ τοῦ ἐφόρου καὶ τοῦ φορολογουμένου, ὁ δηλώσας 680 χαμηλότερον, ἀπὸ τὸ ὅ,τι τὸ ἐκτιμᾷ τὸ Δευτεροβάθμιον Δικαστήριον, εἶναι πιὸ ἐν ἀταξίᾳ ἢ ὁ ἔφορος, ὁ ὁποῖος τὸ ἀναβιβάζει κατὰ 1.450.000.000 πάρα πάνω;

§303Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκ.). Πρῶτον θέμα εἶναι, ἐὰν ἡ ἀπόφασις, ἡ τελεσίδικος συνέλαβε τὴν ἀλήθειαν καὶ εἴπομεν ὅτι δὲν τὴν συνέλαβε. Δεύτερον, ἐὰν θέλετε νὰ ὑπάρχῃ διαφορὰ εὐθύνης μεταξὺ ὑμῶν καὶ τοῦ ἐφόρου, τοῦτο προϋποθέτει ὅτι εἶσθε καὶ οἱ δύο ὑπεύθυνοι. Καὶ διὰ μὲν τὸν ἔφορον ὑπάρχει στάδιον πειθαρχικόν, ἀλλὰ καὶ σεῖς εἶσθε ὑπεύθυνος, διότι ἐν σχέσει μὲ τὴν τελεσίδικον ἀπόφασιν, ἐδηλώσατε πολὺ ὀλιγώτερα. Σεῖς εἶσθε, βέβαια, ὀλιγώτερον ὑπεύθυνος, ἀλλὰ παραμένετε καὶ οἱ δύο ὑπεύθυνοι.

§304Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀποφεύγετε τὴν σαφῆ ἀπάντησιν, κ. ὑπουργέ. Λέγετε ὅτι αἱ φορολογικαὶ ὑπηρεσίαι ἦσαν ἐν ἀταξίᾳ, ὡς πρὸς τὴν ἐκτίμησιν ἐν σχέσει μὲ τὴν τελεσίδικον ἀπόφασιν καὶ ἔρχομαι καὶ ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν: Ἐφ’ ὅσον λειτουργεῖ ὁ θεσμὸς τῶν Φορολογικῶν Δικαστηρίων καὶ ὑπάρχει Πρωτοβάθμιον καὶ Δευτεροβάθμιον Δικαστήριον, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὴν ἀξίαν ἢ δὲν ἐμπιστεύεται τὸ Δευτεροβάθμιον Δικαστήριόν του —δὲν θέλω νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν σύνθεσιν—καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ πιστοποιήσῃ ὅτι ἡ σύνθεσις τοῦ Δικαστηρίου, δὲν ἦτο εὐμενὴς πρὸς ἐμέ. Φαντάζομαι, κύριε ὑπουργέ, ὅτι θὰ προβῆτε εἰς αὐτὴν τὴν πιστοποίησιν.

§305Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ (Ὑπ. Οἰκον.). Εὐχαρίστως, ἀλλὰ τὸ θέμα εἶναι ἐὰν τὰ Δικαστήρια, τὰ Φορολογικὰ, τὰ ὁποῖα ἐπελήφθησαν τῆς ὑποθέσεώς σας, εἶχον ἢ δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἀνεκάλυψεν ὁ ἐνεργήσας τελευταίως τὴν ἀνάκρισιν. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἀμφότερα τὰ Φορολογικὰ Δικαστήρια δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν των αὐτὰ τὰ στοιχεῖα καὶ ἑπομένως αἱ ἀποφάσεις των ἔχουν σχετικὴν ἀξίαν. Παρὰ ταῦτα, παραμένει τὸ θέμα ὅτι....

§306Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὁμιλῶ διὰ τὴν εὐμένειαν τῶν Δικαστηρίων. Καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα, ὁ ἴδιος ἐδηλώσατε ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἔφεσιν δίκην ὁ διαδεχθεὶς τὸν κ. Ρίζον ἔφορος ὑπέβαλε ἐμπεριστατωμένον ὑπόμνημα μετὰ στοιχείων κλπ.

§307Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Αὐτὸ δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸ ξεύρω. Εἶναι ζήτημα προσωπικῶν σχέσεών σας. Κατὰ τὴν κατ’ ἔφεσιν συζήτησιν ὑπόμνημα ὑπέβαλεν ὄχι ὁ Ρῖζος, ἀλλ’ ὁ Φούντας ὡς διάδοχος ἔφορος.

§308Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐὰν ἦτο ἐδῶ ὁ συνάδελφός σας ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ, θὰ σᾶς ἐπληροφόρει ἀμέσως.

§309Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἐγὼ δέχομαι προσωπικῶς ὅτι τὰ Δικαστήρια μὲ αὐτὰ τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, τὰ ἐλλιπῆ, τὰ ὁποῖα τοὺς ἐτέθησαν, ὀρθῶς ἀπεφάσισαν. Ἀλλὰ ἐπλανήθησαν διότι δὲν τοὺς ἐτέθησαν ὑπ’ ὄψιν τὰ στοιχεῖα.

§310Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τρίτον θέμα. Εἶναι ποτὲ δυνατὸν κ. ὑπουργέ —καὶ ἐλπίζω ἡ πολιτική σας καοριέρα νὰ εἶναι μακρὰ καὶ νὰ διατελέσητε καὶ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης κάποτε— εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ ἀναθέσητε εἰς κατώτερον ὄργανον τὸν ἔλεγχον ὄχι τοῦ τύπου, ἀλλὰ καὶ τῆς οὐσιαστικῆς κρίσεως ἀνωτέρου; Ἐκαλέσατε κατ’ ἐκλογήν σας ἕνα ὑπάλληλον τοῦ Ὑπουργείου, νομίζω ὅτι ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶναι ἐπιθεωρητὴς Ἐφοριῶν καὶ τοῦ ἀνεθέσατε τί; Νὰ ἐλέγξῃ ὑπὸ τὴν καθοδήγησίν σας, τελεσίδικον εἰσήγησιν Διευθυντοῦ τῆς σημαντικωτέρας Διευθύνσεως, τοῦ ἐκτελοῦντος χρέη γενικοῦ Διευθυντοῦ, ὡς προχθές, τοῦ Ὑπουργείου σας. Νομίζω κ. ὑπουργέ, ὅτι ἐὰν βασίζεσθε εἰς τὰ ὅσα σᾶς λέγει ὁ ἐπιθεωρητὴς καὶ δὲν βασίζεσθε εἰς ὅσα ἀπεφάσισεν ὡς Δικαστὴς ὁ ἕως πρό τινος Γενικὸς Διευθυντής, τότε ὀφείλετε νὰ τὸν ἀντικαταστήσετε ἐντὸς τῆς αὔριον.

§311Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.)....Αὐτὸ ἠμπορεῖ νὰ σᾶς ἱκανοποιῇ, ἀλλὰ δὲν συλλαμβάνει τὰ πράγματα. Θέτετε μίαν προϋπόθεσιν, ὅτι ἀνέθεσα εἰς κατώτερον ὑπάλληλον νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν. Ἁπλῶς ἀνέθεσα εἰς Ἐπιθεωρητὴν νὰ συλλέξῃ τὰ στοιχεῖα, βάσει τῶν ὁποίων νὰ δύναται νὰ διαταχθῇ νόμιμος ἀνάκρισις. Καὶ συνεκέντρωσα αὐτὰ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔθεσα ὑπ’ ὄψιν σας καὶ φέρουν τὰ στοιχεῖα αὐτὰ τὴν ὑπογραφήν σας καὶ δίδουν τὸ δικαίωμα τῆς διενεργείας νομίμου ἀνακρίσεως.

§312Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Τότε ὀφείλετε νὰ διατάξητε ἀνάκρισιν τοῦ Γεν. Διευθυντοῦ. Ἄλλως θὰ πρόκειται περὶ σκηνοθεσίας χονδροειδοῦς.

§313Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀφοῦ κατέστησαν ὑπεύθυνον καὶ αὐτὸν τὸν κ. Κόλλια.

§314Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ὀφείλετε νὰ διατάξητε ἀνάκρισιν ἐναντίον του. Αὐτὸ εἶναι τὸ δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀπετέλουν τὸ δικαστήριον, τὸ ὁποῖον ἔκρινε τελεσιδίκως. Κύριοι βουλευταί, κατηγορήθην, ὅτι μετέθεσα ἔφορον ἀπὸ τὸν Βόλον εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ λόγους προσωπικούς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα —καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς, δύναται νὰ ἐλέγξῃ τὴν ἀκρίβειαν τῶν ὅσων λέγω— νὰ τὸ πληροφορήσω περὶ τῶν ἑξῆς: Ἐν ἔτει 1950 ὑπῆρχεν εἰς τὸν Βόλον εἷς ἔφορος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω, —ἔφυγεν ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν διότι κατηγορήθη διὰ παράβασιν καθήκοντος καὶ ἐδικάσθη ἀρχικῶς, ἀλλ’ ἠθωώθη ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον— πάντως ἐξῆλθε τῆς ὑπηρεσίας. Ἡ Ἐφορία Βόλου εὑρίσκετο εἰς πολὺ χαμηλὸν σημεῖον ἐσόδων. Παρεκάλεσα τὴν ὑπηρεσίαν νὰ μοῦ ὑποδείξῃ ἔφορον, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο εἰς θέσιν νὰ βελτιώσῃ τὰ ἔσοδα τῆς Ἐφορίας. Μοῦ ὑπεδείχθη ὁ κ. Ρῖζος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐγνώριζον κἂν ἐξ ὄψεως καὶ ὁ ὁποῖος ἦτο ἐγκατεστημένος μὲ τὴν οἰκογένειάν του ἐδῶ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ μετάθεσίς του ἐκεῖ ἦτο δυσμενής. Τῷ ὄντι μετέβη εἰς τὸν Βόλον καὶ τὰ ἀποτελέσματα τῆς ἐργασίας τοῦ κ. Ρίζου εἶναι τὰ ἑξῆς: Παραλαμβάνει τὰς εἰσπράξεις τῆς Ἐφορίας εἰς τὸ σημεῖον τῶν 7 δισεκατομμυρίων καὶ τὰ ἀνεβίβασεν ἐντὸς ἔτους εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν 21 δισεκατομμυρίων. Ἐτριπλασίασε τὰ ἔσοδα τῆς Ἐφορίας. Ὁ κ. Ρῖζος, προάγεται κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην εἰς Διευθυντὴν Αʹ δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπηρεσιακοῦ συμβουλίου, τὸ πρακτικὸν τοῦ ὁποίου ἀποτελεῖ ἀληθῆ ὕμνον δι’ αὐτὸν καὶ μετατίθεται εἰς τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν Ἀθηνῶν. Προβαίνω εἰς τὴν ἐπίσημον δήλωσιν —καὶ εἶναι εἰς θέσιν ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ἐρωτήσῃ τὴν ὑπηρεσίαν του, καὶ νὰ τὸ πληροφορηθῇ— ὅτι οὐδεμία ἀνάμιξίς μας ὑπῆρξε πρὸς τὴν ὑπηρεσίαν διὰ τὴν μετάθεσιν τοῦ κ. Ρίζου εἰς τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν. Οὐδέποτε ὑπέδειξα, ἵνα ὁ κ. Ρῖζος μετατεθῇ εἰς τὴν Ἐφορίαν τῶν Κληρονομιῶν. Τὸν μετέφερε καὶ τὸν μετέθεσεν ἡ ὑπηρεσία σας, χωρὶς νὰ ἐρωτηθῶ, οὔτε ἐγώ, οὔτε ὁ τότε ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κ. Γρηγορίου.

§315Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ. Ἦτο εἷς ἐκ τῶν ἀρίστων ὑπαλλήλων.

§316Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐντὸς ἑνὸς ἔτους ἀφ’ ἧς ἀνέλαβε τὴν Ἐφορίαν Κληρονομιῶν ἀναβιβάζει τὰ ἐτήσια ἔσοδά της — δύνασθε νὰ εὕρετε εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας τὰ στοιχεῖα — ἀπὸ 26 δισεκατομμύρια, νομίζω περίπου εἰς 100 δισ. Τετραπλασιάζονται τὰ ἔσοδα τῆς Ἐφορίας κληρονομιῶν ἐντὸς 14 μηνῶν. Αὐτὰ δὲν τὰ γνωρίζει, ὁ κ. ὑπουργός;

§317Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§318Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κάποια εὐπρέπεια εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν. Ποία ἡ ἀνάμιξις τοῦ κ. Ρίζου εἰς τὴν ὑπόθεσιν Καρτάλη; Ὁ κ. Ρῖζος παραλαμβάνει τὴν Ἐφορίαν τέλη Αὐγούστου 1952. Ἔχει τελειώσει καὶ τὸ φύλλον ἐλέγχου, ὅπως εἶπον, τὸν Ἰανουάριον 1952. Ἔχει γίνει καὶ ἡ διαδικασία τῆς διαιτησίας, τὸν Ἀπρίλιον 1952, Ὡς ἐκ τούτου, ὁ ρόλος τοῦ ἐφόρου εἶναι ἀπολύτως μηδέν. Διότι ὁ ἔφορος ἢ ἐφ’ ὅσον ὁ φορολογούμενος δέχεται τὸ ἀποτέλεσμα τῆς διαιτησίας θὰ τὸ ἀποδεχθῇ καὶ ἐκεῖνος, ἢ ἐὰν ὁ φορολογούμενος τὸ ἀπορρίψῃ ὁ ἔφορος θὰ κοινοποιήσῃ τὴν πρᾶξιν ἐπιβολῆς τοῦ συμπληρωματικοῦ φόρου. Ἄρα, ὁ κ. Ρῖζος, δὲν εἶναι εἰς θέσιν, καὶ ἂν ἦτο ἀδελφός μου, ἐνδιαφερόμενος δι’ ἐμὲ δὲν εἶναι πλέον ἐκ τοῦ σημείου τῆς διαδικασίας εἰς ὃ εὑρίσκεται ἡ ὑπόθεσις τὸν Αὔγουστον τοῦ 1952, εἰς θέσιν νὰ ἐπιληφθῇ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Τοὐναντίον, ὁ κ. Ρῖζος κοινοποιεῖ ταχύτατα ἐντὸς δύο μηνῶν τὴν ἀπόφασιν διαιτησίας, εἰς ἐμέ, τὴν ὁποίαν ἀπορρίπτω καὶ μὲ μίαν ταχύτητα, τὴν ὁποίαν, κ. ὑπουργέ, δὲν θὰ ξαναεύρετε εἰς τὰ χρονικὰ τοῦ Ὑπουργείου σας, μοῦ κοινοποιεῖ τὴν πρᾶξιν τοῦ συμπληρωματικοῦ φόρου, τὸν Μάρτιον 1953 βάσει τοῦ ....... ποσοῦ τοῦ ἐλέγχου τοῦ προκατόχου του. Ἄρα, ὁ κ. Ρῖζος εἶναι ἁπλῶς ὄργανον μεταβιβάσεως, διότι τὸ ὁριστικὸν φύλλον ἐλέγχου ἔχει γίνει ἐν ἔτει 1952 τὸν Ἰανουάριον, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἡ ὑπόθεσις ἢ θὰ γίνῃ τελεσίδικος δι’ ἀποδοχῆς τοῦ φορολογουμένου ἢ θὰ μεταβιβασθῇ εἰς τὸ ἐπίπεδον τῶν ἀμφισβητήσεων ἐνώπιον τῶν πρωτοβαθμίων καὶ δευτεροβαθμίων Ἐπιτροπῶν.

§319Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Παρίσταται ὅμως ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Δημοσίου ...............

§320Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Εὑρίσκεσθε καὶ πάλιν ἐν ἀδίκῳ, κύριε ὑπουργέ. Διότι εἶναι βέβαιον, ὅτι κατὰ τὴν δευτεροβάθμιον δίκην ὅτε τὸ Δημόσιον ἐξεπροσώπει ὁ διάδοχος τοῦ κ. Ρίζου ἀποφασίζεται σημαντικὴ μείωσις τοῦ ποσοῦ ὅπερ εἶχε καθορισθῆ ὁ ἔλεγχος, τὴν ὁποίαν μείωσιν δὲν εἶχε δεχθῆ ἡ πρωτοβάθμιος Ἐπιτροπὴ ὅτε ὁ κ. Ρῖζος ἐξεπροσώπει τὸ Δημόσιον. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι πρέπον νὰ ὑπάρξῃ καὶ ἡ παραμικρὰ ὑπόνοια, διότι ἐξ ἄλλου, πρόκειται περὶ ἀναμφισβητήτως ἀρίστου ὑπαλλήλου τὸ ἦθος τοῦ ὁποίου εἶναι γνωστὸν εἰς τὸν ὑπαλληλικὸν κόσμον. Ἡ δυνατότης ἀναμίξεως τοῦ κ. Ρίζου, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι δὲν ὑπῆρχεν. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὴν περίοδον 1953. Προσφεύγω εἰς τὰ δικαστήρια. Ὁ Συναγερμὸς πανίσχυρος εἰς τὴν ἐξουσίαν. Ἐγὼ δὲν ἔχω κἂν τὴν βουλευτικὴν ἰδιότητα καὶ εἶμαι ἀντιπολιτευόμενος. Ὅλοι γνωρίζουν ὅτι ἤσκησα δριμεῖαν κριτικὴν κατὰ τῆς τότε Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως, ἰδίως ἐπὶ τοῦ οἰκονομικοῦ πεδίου. Καὶ ὑπ’ αὐτὰς τὰς πολιτικὰς καὶ προσωπικὰς συνθήκας κρίνεται ἡ ὑπόθεσίς μου ἀπὸ τὴν πρωτοβάθμιον Ἐπιτροπήν. Προσφεύγω ἐναντίον τῆς πράξεως, ἡ ὁποία μοῦ κοινοποιεῖται ἀμέσως τὸν Ἀπρίλιον 1953. Προσφεύγω τὸν Μάϊον τοῦ 1953. Ἐρωτῶ τὸν κ. ὑπουργόν: Ἡ ἀπόφασις, ἡ ὁποία ἐκδίδεται κατὰ Φεβρουάριον τοῦ 1954 θεωρεῖται καθυστερημένη;

§321Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ὄχι.

§322Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Προσφεύγω, λοιπόν, εἰς τὸ δικαστήριον καὶ τὸ δικαστήριον ἐκδίδει μίαν ἀπόφασιν. Ποίαν ἀπόφασιν; Λέγει, ὅτι ἀντὶ τῶν 2.800.000.000, τὰ ὁποῖα καθορίζει ὁ ἔφορος, ὑπολογίζεται ἡ ἀξία εἰς τὰ 1.793. Δηλαδή, κατεβάζει ἓν δισεκατομμύριον ἀπὸ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ ἐφόρου. Ποῖοι ὑπάλληλοι ἔλαβον μέρος, τὸ γνωρίζει ὁ κ. ὑπουργός, ἐὰν θέλῃ ἂς τοὺς κατονομάσῃ.

§323Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πρόεδρος ἦτο ὁ Ἐφέτης Ἀποστολόπουλος.

§324Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Μοῦ κοινοποιοῦν τὴν ἀπόφασιν κατὰ Μάϊον 1954, Προσφεύγω ἐναντίον τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς ἐντὸς τοῦ 1954. Ἐκδίδεται ἡ ἀπόφασις ἡ ὁριστικὴ ἐντὸς πάλιν 8 μηνῶν. Δὲν φαντάζομαι νὰ ἄργησεν.

§325Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἄργησεν, ἀλλὰ εἶναι σύνηθες δυστυχῶς νὰ ἀργοῦν νὰ ἐκδοθοῦν αἱ ἀποφάσεις.

§326Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Καθορίζει πλέον τὸ ποσὸν τῆς τελικῆς ἐκτιμήσεως εἰς, ὅπως σᾶς εἶπον, 1.434.000. Προσέφυγον διὰ καθορισμὸν δόσεων εἰς τὸν ἔφορον. Ἄγνωστος ὁ ἔφορος. Ὁ κ. Ρῖζος ἔχει φύγει ἀπὸ τὰς ἀρχὰς τοῦ 1954, ἔχει ἀπολυθῆ τῆς ὑπηρεσίας. Εἶναι ἄλλος ἔφορος. Ζητῶ νὰ πληρώσω εἰς δόσεις. Ὁ ἔφορος, ὁ ὁποῖος καθορίζει τὰς δόσεις ἔχει ὁλόκληρον τὸν φάκελλον ἐμπρός του. Γνωρίζει τί πωλήσεις ἐγένοντο, διότι ἔχει τὰ πιστοποιητικά, τὰ ὁποῖα τοῦ ἐζητήθησαν, ἔχει ὁλόκληρον τὸν καθρέπτην τῆς κληρονομίας ἐμπρός του καὶ εἶναι εἰς θέσιν ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν νὰ κάμῃ τὴν ἐκτίμησίν του. Δέχεται ὁ ἄγνωστος αὐτὸς ἔφορος νὰ μοῦ δώσῃ τὰς δόσεις καὶ μεταβιβάζω τὴν αἴτησιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν ἤμην ἐγώ, ἀλλὰ ὁ κ. Παπαγιάννης τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ὁ κ. Χρυσουλάκης Γενικὸς Γραμματεύς, οἱ ὁποῖοι μοῦ χορηγοῦν 8 δόσεις, μὲ σύμφωνον γνώμην τοῦ συμβουλίου, προεδρευομένου ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου κ. Δημητρακάκην. Ἀλλὰ διὰ νὰ καταλάβητε τὴν πολιτικήν, τὴν ἰδικήν μου ἐπὶ τῶν δόσεων, ὅταν ἐζήτησα τὸ πρῶτον δόσεις ἀπὸ τὸν κ. Χέλμην ὁ νόμος παρεῖχε τὴν δυνατότητα 16 δόσεων καὶ ἐζήτησα 8. Καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου, τὸν Ἀπρίλιον 1952, ὑπεβιβάσθη διὰ νόμου ὁ ἀριθμὸς τῶν δόσεων ἀπὸ 16 εἰς 8. Ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου, ἐὰν ἤθελον νὰ εὐνοήσω τὸν ἑαυτόν μου, θὰ ἄφηνα τὰς δόσεις εἰς 16 ἢ 24. Τοὐναντίον ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ὑπεβίβασε τὸν χρόνον τῶν δόσεων ἐψηφίσθη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μου ὡς ὑπουργοῦ Συντονισμοῦ. Ζητῶ λοιπόν, τῷ 1954 ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον —ὁ τότε ὑπουργὸς κ. Παπαγιάννης δὲν φαντάζομαι νὰ εἶναι φίλος μου, τὸν ἐγνώρισα νομίζω, τὸν κ. Παπαγιάννη μετὰ τὰς τελευταίας ἐκλογὰς πρώτην φορὰν ὑπηρεσιακῶς— καὶ μοῦ χορηγοῦνται αἱ δόσεις. Θὰ ἤθελον νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ὁ κ. ὑπουργός —δὲν θέλω νὰ ἀναφέρω ὀνόματα κληρονομιῶν —εἰς ποίας κληρονομίας δὲν ἐχορηγήθη τὸ εὐεργέτημα τῆς πληρωμῆς εἰς δόσεις, ἐφ’ ὅσον περιεῖχον σημαντικὸν ἀριθμὸν ἀκινήτων;

§327Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Φαντάζομαι ὅτι ὅσοι ἠμποροῦν νὰ πάρουν δόσεις ἐπιδιώκουν νὰ πάρουν δόσεις. Οὔτε ἀπετέλεσεν ἀντικείμενον ἰδιαιτέρας σημασίας, δι’ ἐμέ, τὸ θέμα τῶν δόσεων.

§328Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐν τάξει. Πάρα κάτω. Μὲ ἐκατηγόρησεν ἡ Συμπολίτευσις ὅτι καθυστέρησα δύο δόσεις. Καθυστέρησα δύο δόσεις καὶ καθυστέρησα, διότι δὲν εἶχον τὴν ταμειακὴν εὐχέρειαν νὰ πληρώσω αὐτὰς τὰς 2 δόσεις, ἀπόδειξιν δὲ τούτου ἀποτελοῦν αἱ συνεχεῖς πωλήσεις ἀκινήτων. Ἀλλὰ προτοῦ ἀρχίσει τὴν 9–10 Μαΐου, ὁ θόρυβος ἐπώλησα κατ’ Ἀπρίλιον ἀνήκοντα εἰς ἐμὲ καὶ κείμενα εἰς τὸν Βόλον ἀκίνητα διὰ νὰ πληρώσω τὸν φόρον. Ἐὰν δυστυχῶς ἐμεσολάβησεν ὁ θόρυβος, δὲν πταίω ἐγώ. Ἡ πώλησις τῶν ἀκινήτων καὶ τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα συμπίπτουν τῶν 2 δόσεων, ἀποδεικνύουν ὅτι εὑρισκόμην εἰς ταμειακὴν δυσχέρειαν, ἀνεξαρτήτως τοῦ θορύβου, διότι μοῦ ἔγραψεν ὁ ἔφορος μίαν προσωπικὴν ἐπιστολήν, βέβαιον εἶναι ὅτι, τὰ ἀκίνητα αὐτὰ ἐπωλήθησαν διὰ τὴν πληρωμὴν τῶν δόσεων τοῦ Ἀπριλίου, ἐνῷ ὁ δημοσιογραφικὸς θόρυβος, ἤρχισε περὶ τὰς 8–10 Μαΐου, ἄρα ἀκριβῶς, διὰ νὰ εἶμαι ἐν τάξει, ἀπέναντι τῶν φορολογικῶν μου ὑποχρεώσεων, ἐπλήρωσα τὰς δόσεις πωλήσας ἀκίνητα ἐν Βόλῳ. Κύριοι βουλευταί, ἐτελείωσα. Δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ κανένα ἄλλο ἀντικείμενον συζητήσεως. Οἱ ἐπερωτῶντες καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνέφερον πλείστας ἀνακριβείας εἰς ὅτι ἀφορᾷ τὰ στοιχεῖα ἐκτιμήσεως τῶν κληρονομικῶν ἀκινήτων. Καὶ ἐπέμεναν νὰ παρασιωποῦν ὅτι τὸν Μάρτιον 1946 αἱ συναλλαγαὶ ἐπὶ ἀκινήτων ἰσοῦντο σχεδὸν τῷ μηδενὶ ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων νὰ προβῶσιν οἱ κληρονόμοι εἰς ἀποτίμησιν ἠλεγμένην εἰς τὴν δήλωσίν των, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ὑπῆρχον ἴσως πωληταὶ ἀλλ’ ὄχι ἀγορασταί. Εἶναι λυπηρόν, διότι ἡ Συμπολίτευσις ἐγκαινίασε τὴν μέθοδον αὐτὴν τῶν προσωπικῶν ἐπιθέσεων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ, εἰς ζητήματα ἀναφερόμενα εἰς τὴν ἰδιωτικὴν ζωὴν τῶν ἀντιπάλων. Ἐλπίζω........

§329ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Μὴ ξεχνᾶτε ὅτι εἶσθε ἀρχηγὸς κόμματος.

§330Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἐὰν εἶμαι ἀρχηγὸς κόμματος, εἶναι ὅτι μὲ θέλει μία μερὶς τοῦ Κοινοβουλίου. (Χειροκροτήματα). Λυποῦμαι, διότι ἤρχισεν ἡ Συμπολίτευσις τὸν ἀγῶνα αὐτόν. Ἡμεῖς δὲν θὰ τὴν παρακολουθήσωμεν, ἀλλὰ ἐὰν ἐξακολουθήσῃ εἰς αὐτὸν τὸν κατήφορον, τὸν ἠθικόν, διὰ νὰ διασύρῃ ὑπολήψεις, ἀντιπάλων της, θὰ εἶναι ἀξία, ὄχι τῆς πτώσεως, τὴν ὁποίαν ἐξητάσαμεν χθές, ἀλλὰ τῆς καταπτώσεως.

§331Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε ἀρχηγὲ τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, εἶμαι σύμφωνος, ὅτι δὲν πρέπει τὸ Κοινοβούλιον νὰ ἀσχολῆται καὶ νὰ κατατρίβεται μὲ τοιαύτας προσωπικὰς ὑποθέσεις. Δὲν θὰ ἔπρεπε ὅμως νὰ παραπονῆσθε σεῖς εἰδικῶς, διὰ τὸ θέμα, ὅταν σεῖς διὰ τῆς ὑπογραφῆς σας, κάτωθι τῆς προτάσεως μομφῆς ἀνηγάγατε εἰς περιωπὴν σκανδάλου, μίαν ἀσήμαντον ὑπόθεσιν, ἀναθέσεως ἑνὸς ἀξιώματος εἰς τὸν Λαδᾶν, ἐσκηνοθετήσατε σκάνδαλον καὶ ἐταλαινίσατε τὴν Βουλὴν ἐπὶ τετραήμερον καὶ ἔχετε τὴν ἀξίωσιν ἤδη διὰ μίαν φοροδιαφυγὴν τόσης μεγάλης ὁλκῆς καὶ αὐτόφωρον νὰ σιγήσουν οἱ βουλευταὶ τῆς Συμπολιτεύσεως νὰ συγκαλύψουν σκάνδαλον.

§332ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ἀντίποινα κάνετε;

§333Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἀντιθέτως λυπούμεθα, διότι διὰ τῆς σκηνοθεσίας σας ἐπροκαλέσατε τὴν ἐξέγερσιν τῶν βουλευτῶν καὶ μᾶς ἀφηρέσατε τὸ δικαίωμα νὰ ἐμποδίσωμεν τοὺς βουλευτὰς νὰ ὑποβάλουν τὴν ἐπερώτησιν.

§334Γ. ΚΑΡΤΑΛΗΣ. Ἀπεδείχθη ὅτι φοροδιαφυγὴ δὲν ὑπάρχει καὶ εἶμαι εὐτυχής, κύριοι βουλευταί, διότι ἡ Κυβέρνησις διὰ στόματος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὡμολόγησε σαφῶς καὶ ἐπισήμως ὅτι ἡ ἐπερώτησις ἐναντίον μου, ἐγένετο εἰς ἀντιπερισπασμὸν διὰ τὴν πρότασιν δυσπιστίας καὶ ἀκόμη διὰ τὴν ἀποκάλυψιν τῆς ὑποθέσεως τοῦ Λαδᾶ. (Χειροκροτήματα).

§335Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κάμνετε λάθος, διότι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐδημιούργησε τὴν φοροδιαφυγὴν, ἀλλὰ σεῖς καὶ μὲ τὰς ψευδεῖς σκανδαλοθηρίας σας, τῆς ἀφῃρέσατε τὸ δικαίωμα νὰ ἀπαγορεύσῃ εἰς τοὺς βουλευτὰς νὰ θέσουν τοιοῦτον πρόβλημα καὶ τὴν ἐφέρατε εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ γίνῃ δικαστήριον. Ὅταν τὰ σκηνοθετηθέντα σκάνδαλα, δὲν δικαιωθοῦν, ν’ ἀξιοῖτε νὰ συγκαλυφθοῦν τὰ πραγματικά.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν τὸ πέρας τῆς συζητήσεως, ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν συμφωνῇ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6ην μ.μ.

§337ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6.30′ μ.μ., μὲ θέμα Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.00′ μ.μ.)