1956.04.17

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 9η

Τρίτη 17 Ἀπριλίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.10′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Ὁ βουλευτὴς Λακεδαίμονος κ. Γ. Ρουμάνης, αἰτεῖται εἰκοσαήμερον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§2ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ὡσαύτως ὁ βουλευτὴς Ἀθηνῶν κ. Σ. Λοϊζίδης, αἰτεῖται πενθήμερον ἀπουσίας ἄδειαν προκειμένου νὰ μεταβῇ εἰς Νεάπολιν–Ἰταλίας, ἵνα συνοδεύσῃ ἐκεῖθεν τοὺς ἀφικνουμένους ὁμογενεῖς τῆς ΑΧΕΠΑ.

§4ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, ἐγκρίνεται.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας. Ἀνακοινῶ εἰς τὴν Βουλὴν τηλεγραφήματα τοῦ Μητρο-

πολίτου Κιτίου κ. Ἀνθίμου, ἔχοντα οὕτω!

ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Μετὰ βαθυτάτης θλίψεως καὶ ὀδύνης καταγγέλλομεν τὴν ἄνευ προηγουμένου συμπεριφορὰν τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως κατὰ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου, Μητροπολίτου Κυρηνείας καὶ ἄλλων Ἐθνικῶν ἀγωνιστῶν καὶ ζητοῦμεν ὑμετέραν συμπαράστασιν πρὸς ἀποκατάστασιν δεινῶς καταπατουμένου δικαίου Κυπριακοῦ λαοῦ. Μητροπολίτης Κιτίου ΑΝΘΙΜΟΣ

(Χειροκροτήματα)

ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΒΟΥΛΗΣ

ΑΘΗΝΑΣ

Ἐκ μέρους ἀγωνιζομένου ὑπὲρ ἐλευθερίας τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ ἀπευθύνομεν ἐγκάρδιον χαιρετισμὸν πρὸς Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ἀναμένοντες παρ’ αὐτῆς θετικὰς ἀποφασιστικὰς ἐνεργείας πρὸς λύσιν τοῦ Ἐθνικοῦ ἡμῶν ζητήματος. Κιτίου ΑΝΘΙΜΟΣ (Χειροκροτήματα) Ἐπίσης, ἐκ μέρους Ἐξάρχου Πατριαρχείου, ἐλήφθη τὸ ἑξῆς τηλεγράφημα:

ΝΤΟΥΑΛΑ

ΒΟΥΛΗΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΑΘΗΝΑΣ

Ἑλληνισμὸς Γιαοῦντε καὶ Περιχώρων ἐπὶ Ἐθνικῇ Ἐπετείῳ διαμαρτύρεται διὰ μέτρα βίαια Ἀγγλικῶν Ἀρχῶν εἰς βάρος ἀδελφῶν μας Κυπρίων στόπ. Ἀξιοῖ ἄμεσον ἐπάνοδον Μακαρίου, συνεργατῶν καὶ ἀπελευθέρωσιν νήσου. Ἀρχιμανδρίτης Νικόδημος Γαλιατσᾶτος Ἔξαρχος Πατριαρχείου Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Ἀποσκίτης ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§6Κ. ΑΠΟΣΚΙΤΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 84932) 6.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρατείνει ἐπὶ δίμηνον ἀπὸ τῆς λήξεως ἤτοι μέχρι 30.4.56 τὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 276563)δὶς 25.10.55 ἀποφάσεώς του παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διὰ τὴν ἐξόφλησιν τοῦ ὑπολοίπου τοῦ χορηγηθέντος ὑπ’ αὐτῆς δανείου τῶν δραχμῶν 6.500.000 διὰ τὴν προμήθειαν μελάσσης πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87323) 3.4.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν ἑπτὰ ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (7.500.000) πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (ΑΣΟ), διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν προμήθειαν 10.000 τόννων μελάσσης πρὸς παραγωγὴν οἰνοπνεύματος διὰ τὴν κάλυψιν τῶν ἀναγκῶν τῆς βιομηχανίας οἰνοπνεύματος κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 304513) 3.1.1956 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν εἴκοσι χιλιάδων (20.000) εἰς τὸν Στ. Κ. Παπαγιαννόπουλον Βιομηχανία Χαλβαδοποιΐας καὶ Ζαχαροπλαστικῆς– Βόλος, διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ ἐργοστασίου του. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 75426) 30.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος 1) διὰ τὴν ἐξόφλησιν ἐντὸς δέκα ἐτῶν ποσοῦ δραχ. ἑξακοσίων τριάκοντα ἐννέα χιλιάδων (639.000) ὑπὸ τοῦ Ὀργανισμοῦ Ξενοδοχειακῆς πίστεως, προερχομένου ἐκ χρηματοδοτήσεως αὐτοῦ ὑπὸ τῆς αὐτῆς Τραπέζης ποσοῦ δραχ. 5.000.000 περὶ ἧς παρεσχέθη ἡ ἐγγύησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 36665)1.3.54 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν καὶ 2) διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Ὀργανισμοῦ ἐντὸς 10 ἐτῶν, ἀπὸ τῆς ἀναλήψεως δρχ. 400.000 διατεθὲν ἢ διατεθησόμενον εἰς δάνεια πρὸς σεισμοπλήκτους Ξενοδόχους Βόλου, Πηλίου καὶ Ἰονίων Νήσων, προερχόμενον ἐκ χρηματοδοτήσεως αὐτοῦ ἐκ ποσοῦ δραχ. 5.000.000, περὶ ἧς παρεσχέθη ἡ ἐγγύησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 159201)11.7. 1955 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 334391) 15.12.55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλλην. Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χορήγησιν ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς μέχρι ποσοῦ δραχ. 1.200.000 πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Κρατικῶν Προμηθειῶν διὰ τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπὸ τοῦ Οἴκου Παπαγεωργίου–Βόλος ἀναληφθησομένων παραγγελιῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 87334) 3.4.56 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχ. δέκα πέντε ἑκατομμυρίων (15.000.000) εἰς τὴν Α. Ε. Πυριτιδοποιείου καὶ Καλυκοποιείου συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς ὑπ’ ἀριθ. 956)8.2.1956 ἀποφάσεως τῆς Ν. Ε. διαθετέου ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν προμήθειαν πρώτων ὑλῶν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐπιχωρίους δαπάνας πρὸς ἐκτέλεσιν τῆς δευτέρας παραγγελίας τοῦ ΝΑΤΟ τῶν δολ. 10.434.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 27682) 27.2.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν δέκα ἑκατομμυρίων ἑκατὸν τεσσαράκοντα τριῶν χιλιάδων (10.143.000) εἰς τὴν Ἐριοβιομηχανίαν Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία Α. Ε. κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 335437) 15.12.55 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Ἑλλην. Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς μέχρι δραχ. 1.210.000 πρὸς τὴν Ὑπηρεσίαν Κρατικῶν Προμηθειῶν καὶ ὑπὲρ τῆς Ἐριοβιομηχανίας Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία Α. Ε., διὰ τὴν καλὴν ἐκτέλεσιν τῶν ὑπ’ αὐτῆς ἀναληφθησομένων παραγγελιῶν προμηθείας στρατιωτικῶν εἰδῶν. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 263487) 55)13.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν ὑπὸ τῆς Τραπέζης τοῦ Μ.Τ. Σ. χορήγησιν δανείου δραχμῶν 1.400.000 εἰς τὸν Δῆμον Κομοτιναίων κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67774) 12.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὴν παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 105598)16.4.55 καὶ 186868)9.7.55 ἀποφάσεών του διὰ τὴν ἐπὶ τρίμηνον μετάθεσιν τῆς προθεσμίας λήξεως ἁπασῶν τῶν δόσεων τοῦ ἐκ δραχμῶν 35.100.000 πρώτου δανείου ὡς καὶ τῆς πρώτης δόσεως λήξεως 1.1.56 ἐκ δραχμῶν 7.500.000 τοῦ δευτέρου δανείου τῶν χορηγηθέντων ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν Ἐριοβιομηχανίαν Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία Α. Ε. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 48674) 12.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείων εἰς τοὺς σπογγαλιεῖς τῆς χώρας κατὰ τὴν περίοδον 1956 μέχρι ποσοστοῦ καλύπτοντος τὸ 20% τοῦ συνολικοῦ ποσοῦ τῶν χορηγηθησομένων ὑπ’ αὐτῆς σπογγαλιευτικῶν δανείων τοῦ ποσοστοῦ τούτου μὴ δυναμένου νὰ ὑπερβῇ τὰς δραχμὰς ἐν συνόλῳ 6.500.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24075) 26.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χρηματοδότησιν τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν κατὰ ποσοστὸν 80% τοῦ χορηγηθησομένου ὑπ’ αὐτῆς δανείου ἐκ δραχμῶν τριακοσίων εἴκοσι χιλιάδων (320.000) εἰς τὸν οἶκον Παπαγεωργίου Βόλου κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67784) 12.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς προεξόφλησιν τῶν ἐκ τῆς πωλήσεως ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν ἀπαιτήσεων τῶν Πρακτορείων Ἐφημερίδων ἔναντι τῆς Τουρκικῆς Τραπέζης καὶ μέχρι ποσοῦ δολλαρίων δέκα χιλιάδων (10.000) κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67782) 12.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὸ ἥμισυ τοῦ παρ’ αὐτοῦ χορηγηθησομένου δανείου ἐκ δραχμῶν πεντακοσίων δέκα χιλιάδων (510.000) εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Λιβανατῶν Φθιώτιδος, διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀνέγερσιν διδακτηρίου πρὸς στέγασιν τοῦ Δημοσίου Σχολείου Λιβανατῶν κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67781) 12.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν ὑπ’ αὐτῆς δανείου μέχρι ποσοῦ δραχμῶν ἑπτὰ ἑκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (7.500.000) εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος, διαθετέου ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν κάλυψιν δαπανῶν αὐτῆς παραλαβῆς ἐνσακκίσεως, ἀποθηκεύσεως, προωθήσεως καὶ διαθέσεως εἰς τοὺς κτηνοτρόφους τῆς χώρας 25 χιλιάδων τόννων ζωοτροφῶν, προερχομένων ἐκ πλεονασμάτων γεωργικῶν προϊόντων τῶν Η.Π.Α. κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 67783) 12.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων διὰ τὸ ἥμισυ τοῦ παρ’ αὐτοῦ χορηγηθησομένου δανείου ἐκ δραχμῶν διακοσίων πεντήκοντα χιλιάδων (250. 000) εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀνεγέρσεως Διδακτηρίων Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς, διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τοῦ ἡμιτελοῦς διδακτηρίου τοῦ Ταμείου τούτου, πρὸς στέγασιν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Ἁγίας Παρασκευῆς Ἀττικῆς κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 41381) 21.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου ἐκ δραχμῶν διακοσίων χιλιάδων (200.000) εἰς τοὺς Κων. καὶ Ἀρ. Λέμαν, ἰδιοκτήτας τοῦ ἐργοστασίου χαλβαδοποιΐας καὶ εἰδῶν ζαχαροπλαστικῆς ἐν Καρδίτσῃ, διαθετέου ὑπὸ τούτων διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸ ἐργοστάσιόν των. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 76182) 23.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρατείνει τὴν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11469)20.5.54 ἀποφάσεώς του παρασχεθεῖσαν ἐγγύησιν αὐτοῦ ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὴν χορήγησιν δανείων ἐκ δραχ. 2.500.000 εἰς τὴν Ἕνωσιν Σταφιδεργοστασιαρχῶν Ἐξαγωγέων Ζακύνθου καὶ διὰ χρονικὸν διάστημα ἴσον πρὸς τὸ ἐγκριθὲν διὰ τῆς μνησθείσης ὑπ’ ἀριθ. 113)22.12.55 ἀποφάσεως τῆς Ἐπιτροπῆς Πιστώσεως παρὰ τῇ Νομισματικῇ Ἐπιτροπῇ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 80301) 25.3.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι συμπληροῦν τὴν ὑπ’ ἀριθ. 11147)18.1.56 ἀπόφασιν αὐτοῦ παρέχει τὴν ἀνέκκλητον ἐντολὴν πρὸς τὴν Τράπεζαν τῆς Ἑλλάδος ὅπως εἰς περίπτωσιν καταπτώσεως ὑπὸ τῆς Ὑπηρεσίας Κρατικῶν Προμηθειῶν τῆς ἐγγυητικῆς ἐπιστολῆς τῆς χορηγηθείσης ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ὑπὲρ τῆς Ἐριοβιομηχανίας Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία Α. Ε. ἡ Τράπεζα τῆς Ἑλλάδος χρεώσῃ τὸν παρ’ αὐτῇ λογ)σμὸν «Ἑλλην. Δημόσιον–Συγκέντρωσις Εἰσπράξεων καὶ Πληρωμῶν», μὲ τὸ ἰσόποσον τῆς ἐγγυητικῆς ταύτης ἐπιστολῆς. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2788) 3.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Α.Τ.Ε. διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης ἀνάληψιν ἐξοφλήσεως τοῦ ἐκ δραχμῶν 5.631.254,80 ὑπολοίπου τοῦ δανείου τοῦ χορηγηθέντος ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος πρὸς τὴν ΚΣΟΣ, διὰ τὴν προμήθειαν σταφιδοπάνων. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1694) 3.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινεν ἐπὶ τρίμηνον τὴν παρασχεθεῖσαν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 105598)16. 4.55 καὶ 186868)8.7.55 ἀποφάσεών του ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὰ χορηγηθέντα ὑπὸ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος δάνεια τῶν δραχμῶν 35.100.000 εἰς τὴν Ἐριοβιομηχανίαν Ναούσης Λαναρᾶ–Κύρτση καὶ Σία κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 304512) 3.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι, παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν πεντήκοντα χιλιάδων (50.000) εἰς τὴν Βιομηχανικὴν καὶ Ἐμπορικὴν Ἑταιρείαν Μ. Κ. Σταματόπουλος καὶ Υἱοὶ συμφώνως πρὸς τοὺς ὅρους τῆς ὑπ’ ἀριθ. 98)7.11.56 ἀποφάσεως τῆς Ὑποεπιτροπῆς Πιστώσεων παρὰ τῇ Νομισματικῇ Ἐπιτροπῇ διαθετέου ὑπὸ τῆς Ἑταιρείας ταύτης διὰ τὴν ἐπανόρθωσιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὰς κτιριακὰς ἐγκαταστάσεις τοῦ ἐργαστηρίου της. Ἡ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου θέλει καλύπτει τὰ 50% τοῦ ὡς ἄνω δανείου, ἤτοι μέχρι ποσοῦ δραχ. 25.000. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 20179) 24.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν δανείου δραχμῶν τριῶν ἑκατομμυρίων (3.000.000)εἰς τὴν Καπνοβιομηχανίαν Μ. Ματσάγγου Βόλου ἐκ κεφαλαίων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, διαθετέου ὑπὸ ταύτης διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἐπειγουσῶν ὑποχρεώσεών της κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1693) 3.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὰ χορηγηθέντα ὑπ’ αὐτῆς δάνεια ἐκ δραχμῶν 250.000 εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους ἰατροὺς καὶ Ὀδοντιατροὺς περιοχῆς Καρδίτσης. Ἡ ἐγγύησις τοῦ Δημοσίου θέλει καλύπτει τὰ 50% τῶν ὡς ἄνω χορηγηθέντων δανείων κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1692) 3.1.55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν διὰ τὸ 75% τῶν χορηγηθέντων ὑπ’ αὐτῶν δανείων εἰς σεισμοπλήκτους δικηγόρους, ἰατροὺς καὶ ὀδοντιάτρους περιοχῆς Βόλου κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 19847) 26.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπ’ αὐτῆς χορήγησιν δανείου μέχρι δραχμῶν 2.500.000, εἰς τὸ Ἐποπτικὸν Συμβούλιον τοῦ Σώματος τῶν Ὁρκωτῶν Λογιστῶν, διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀμέσων δαπανῶν ἐγκαταστάσεώς των κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24131) 20.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν χορήγησιν ὑπ’ αὐτῆς δανείου δραχμῶν πέντε ἑκατομμυρίων (5.000.000) εἰς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμὸν (ΑΣΟ) διαθετέου ὑπὸ τούτου διὰ τὴν συγκέντρωσιν ξηρᾶς σταφίδος ἀπὸ τοὺς Σταφιδοπαραγωγοὺς ἐσοδείας 1955 κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24076) 26.1.56 ἀποφάσεώς του, ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ἐγγυήσεως εἰς τὸν ἀναδειχθησόμενον προμηθευτὴν διὰ τὴν ἐμπρόθεσμον πληρωμὴν τῆς ἀξίας Πυροσβεστικῶν ὀχημάτων κλπ. ἐκ δολλαρίων 833.350 εἰς τέσσαρας ἰσοπόσους ἐτησίας δόσεις κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 35851) 8.2.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέτεινε τὰς διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 90477)13.4.54, 179611)7.9.1954 καὶ 179612) 7.9.54 ἀποφάσεώς του παρασχεθείσας ἐγγυήσεις ὑπὲρ τῆς Ἰονικῆς Τραπέζης LID καὶ τῆς Ἐμπορικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὰ χορηγηθέντα ὑπ’ αὐτῶν δάνεια εἰς τὰς Βιομηχανικὰς Ἐπιχειρήσεις τῶν Ἰονίων Νήσων κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 24074) 26.1.56 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ, ὅτι παρέσχε τὴν ἀντεγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν ὑπὸ ταύτης χορήγησιν ἐγγυήσεως πρὸς τὸν προμηθευτὴν Οἶκον 60 ἑλκυστήρων συνολικῆς ἀξίας μέχρι ποσοῦ δολλαρίων 2.300.000 κλπ. Τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 327198) 13.12.55 ἀποφάσεώς του ἀνακοινοῖ ὅτι παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου ὑπὲρ τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος διὰ τὴν διὰ μηνιαίων δόσεων ἐκ δραχμ. 3.000 ἑκάστης, ἐξόφλησιν ὑπὸ τοῦ Προμηθευτικοῦ καὶ Καταναλωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Χίου τοῦ ὀφειλομένου ὑπολοίπου 36.904.65 δρχ., ἐκ δανείου παρὰ τῆς ὡς ἄνω Τραπέζης. Ὁ παρὰ τῷ Ἐλεγκτικῷ Συνεδρίῳ Γενικὸς Ἐπίτροπος τῆς Ἐπικρατείας διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. πρωτ. 42)21.1.56 ἐγγράφου του ὑπέβαλεν εἰς τὴν Βουλὴν συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 2 τοῦ Ν. Δ)τος τῆς 31 Ἰουλίου 1926 ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5)1956 πράξεως τοῦ Ιʹ Τμήματος τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου, δι’ ἧς ἐθεωρήθη ὑπ’ εὐθύνην τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Λ. Δερτιλῆ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6860 χρήσεως 1956–56 χρηματικὸν ἔνταλμα ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου Σταυροπούλου καὶ τῆς συζύγου του δι’ ὁδοιπορικὰ ἔξοδα μεταβάσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔξοδα νοσηλείας του. Οἱ βουλευταὶ Ἄρτης–Λευκάδος–Πρεβέζης Χαβίνης Θεόδωρος καὶ Σπαῆς Λεωνίδας, καταθέτουν ὑπόμνημα τῶν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν τῶν Κοινοτήτων Βίγλας –Ράχης–Πολυδρόσου καὶ Ἁγίου Σπυρίδωνος τοῦ Νομοῦ Ἄρτης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν διάθεσιν τριῶν χιλιάδων στρεμμάτων ἀποξηρανθεισῶν γαιῶν Βίγλας πρὸς ἀποκατάστασιν προσφύγων ἐκ Ρουμανίας, καθ’ ἣν στιγμὴν ὑπάρχουν χιλιάδες ἀκτημόνων εἰς τὰς ἄνω Κοινότητας καὶ εἰς τὰς πέριξ Κοινότητας καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς ἐπίσης. Ὁ βουλευτὴς Πέλλης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Λαζάρου Ὀρτζάνη, ζητοῦντος τροποποίησιν τοῦ Ν.Δ. 2536)53 ἐπὶ τῷ τέλει ἀποδόσεως τῶν ἀκινήτων τῶν ἀνηκόντων εἰς χαρακτηρισθέντας ὡς φυγάδας, εἰς τὰ τέκνα ἢ τὰς συζύγους αὐτῶν. Οἱ Σύλλογοι τῶν καθηγητῶν Γυμνασίων Σητείας καὶ Ἀλεξανδρουπόλεως, διαμαρτύρονται διὰ τὰ παρὰ τῶν Βρεταννῶν ἐφαρμοζόμενα σκληρὰ καὶ ἀνελεύθερα μέτρα κατὰ τῶν ἀδελφῶν Κυπρίων καὶ ζητοῦν ἄμεσον ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ καὶ ἐπαναφορὰν ἐκ τῆς ἐξορίας το Ἐθνάρχου Μακαρίου καὶ τῶν λοιπῶν ἐξορίστων. Οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ Φούρκας καὶ Ν. Μουδιανῶν–Χαλκιδικῆς, τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Θρακικῆς Ἑστίας, τὸ σωματεῖον Ἀναπήρων–Λαγκαδίων Γορτυνίας, αἱ Ἑνώσεις Τραυματιῶν Πειραιῶς, Ἐμποροϋπαλλήλων Θεσσαλονίκης, Τεχνιτῶν Καλοριφέρ–Ὑδραυλικῶν Ἀθηνῶν, καὶ ὁ κ. Ε. Ριζόπουλος, διαμαρτύρονται διὰ τὰ παρὰ τῶν Βρεταννῶν λαμβανόμενα σκληρὰ καὶ ἀνελεύθερα μέτρα κατὰ τῶν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας τῶν ἀγωνιζομένων Κυπρίων, καὶ ζητοῦν ἐπαναφορὰν ἐκ τῆς ἐξορίας τοῦ Ἐθνάρχου Μακαρίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ καὶ ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Κοινότητος Ριζοκαρπάσου Κύπρου, διαμαρτύρονται διὰ τὴν ἄδικον καὶ ἀπάνθρωπον καταπίεσιν τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ καὶ διὰ τὰ ἐφαρμοζόμενα παρ’ αὐτῆς ἀνελεύθερα καὶ σκληρὰ μέτρα καὶ ζητοῦν ἐπαναφορὰν τοῦ Ἐθνάρχου Μακαρίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἐξορίστων καὶ ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως. Οἱ κάτοικοι τοῦ χωρίου Τίμη τῆς ἐπαρχίας Πάφου Κύπρου, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς 135ῆς ἐπετείου τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας, διαμαρτύρονται ἐντόνως διὰ τὴν σύλληψιν καὶ ἀπέλασιν τοῦ Ἐθνάρχου Μακαρίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ Ἐθνικῶν Ἀγωνιστῶν καὶ ζητοῦν τὴν συμπαράστασιν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν προώθησιν τοῦ ζητήματος αὐτοδιαθέσεως τῆς Κύπρου εἰς τὸν Ο.Η.Ε. καὶ τὴν διαφώτισιν τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης, ἐπὶ τοῦ δικαίου καὶ ἱεροῦ ἀγῶνος τοῦ σκλαβωμένου Κυπριακοῦ λαοῦ. Ἡ Ὀργάνωσις Ἑλλήνων Λειτουργῶν Κοινοτικῶν Σχολείων Μέσης Ἐκπαιδεύσεως Κύπρου, διαμαρτύρεται διὰ τὰ παρὰ τοῦ Κυβερνήτου τῆς Κύπρου λαμβανόμενα καταθλιπτικὰ μέτρα εἰς βάρος τῶν ἐπιβληθέντων ἀνελευθέρων μέτρων καὶ ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια Καισαριανῆς καὶ Κερατσινίου καὶ τὰ Κοινοτικὰ Συμβούλια Πεδινοῦ–Κιλκίς, Ἡρακλείου–Θεσσαλονίκης, Νέας Πεντέλης, Ἀξιοχωρίου, Φούρκας, Ἀμπελῶνος, Διονύσου, ἐκφράζουν τὴν ἀγανάκτησίν των, διὰ τὰ ὠμὰ καὶ ἀνελεύθερα παρὰ τῶν Βρεταννῶν ἐφαρμοζόμενα κατὰ τῶν ἀδελφῶν Κυπρίων μέτρα καὶ ζητοῦν, ἐπαναφορὰν τοῦ Ἐθνάρχου Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἐξορίστων καὶ ἀναγνώρισιν τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν: I. Τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1180)7.4.1956 ἐγγράφου σας, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 35 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ, κ. Χρ. Παπασταύρου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἑξῆς: Αἱ Οἰκονομικαὶ Ἐφορίαι τοῦ Κράτους, εἰς τὰς περιφερείας τῶν ὁποίων ἑδρεύουσιν ἐπιχειρήσεις τυροκομείων, προβαίνουσι ἑκάστοτε εἰς ἔλεγχον αὐτῶν διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῶν καθαρῶν κερδῶν, ἅτινα προσδιορίζουσιν εἴτε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἐκ τῶν βιβλίων προκυπτόντων, ἐφ’ ὅσον τηροῦνται πλήρη καὶ εἰλικρινῆ βιβλία κατὰ τὸν Κώδικα Φορολογικῶν Στοιχείων, εἴτε ἐξωλογιστικῶς διὰ συντελεστοῦ καθαροῦ κέρδους ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων εἰσπράξεων. Τὸ ζήτημα τοῦ ἐφαρμοστέου συντελεστοῦ καθαροῦ κέρδους, ὡς καθαρῶς πραγματικόν, ἐξετάζεται ἐν ἑκάστῃ συγκεκριμένῃ περιπτώσει ἐπὶ τῇ βάσει τῶν συντρεχόντων πραγματικῶν περιστατικῶν, ἐν περιπτώσει δὲ ἀμφισβητήσεως καθορίζεται οὗτος ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Φορολογικῶν Ἐπιτροπῶν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐν ὄψει τῶν ἐν τῇ ἐρωτήσει τοῦ κ. βουλευτοῦ ἐκτιθεμένων, θέλομεν δώσει σχετικὰς ὁδηγίας εἰς τοὺς ἁρμοδίους Οἰκονομικοὺς Ἐφόρους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

ΘΕΟΔ. Δ. ΜΕΡΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 963)31.3.1956 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡ ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Κωνστ. Καλλία, ἐν σχέσει μὲ τὴν καθυστέρησιν πρὸς λῆψιν ἀποφάσεως διὰ τὴν ἀτελῆ χορήγησιν βενζίνης εἰς τοὺς γεωργοὺς πρὸς κίνησιν τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου ἐζητήσαμεν, δι’ ἐγγράφου μας, τὰς ἀπόψεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Πάντως, δέον νὰ τονισθῇ, ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο παρουσιάζει ἐξαιρετικὰς δυσχερείας ἀπὸ ἀπόψεως δυνατότητος παρακολουθήσεως τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς τοιαύτης βενζίνης διὰ τὸν εἰδικὸν τοῦτον σκοπόν, πρὸς ἀποφυγὴν ἐνδεχομένων καταστρατηγήσεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ ὅλον θέμα ἐξετάζεται μετ’ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Καλλία καὶ Μ. Στεφανίδη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 960)31.3.1956 ὑμετέρου καὶ τοῦ ἀπὸ 4.4.56 ὑμετέρων ἐγγράφων σχετικῶς μὲ τὰς ὑπὸ τῶν βουλευτῶν Εὐβοίας κ. κ. Καλλία καὶ Στεφανίδη κατατεθείσας ἐρωτήσεις διὰ τὴν μὴ εἰσέτι προαγωγὴν τοῦ Ὑποκαταστήματος ΙΚΑ Χαλκίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι δὲν καθίσταται ἐφικτὴ ἡ προαγωγὴ τοῦ Τοπικοῦ Ὑποκαταστήματος Χαλκίδος εἰς περιφερειακὸν τοιοῦτον, καθ’ ὅσον ἀφ’ ἑνὸς μὲν εὑρίσκεται εἰς μικρὰν ἀπόστασιν ἀπὸ τοῦ Κέντρου, ἀφ’ ἑτέρου δέ, δὲν ὑπάρχουν ἕτερα τοπικὰ Ὑποκαταστήματα εἰς τὴν περιοχὴν ταύτην τῶν ὁποίων νὰ προΐσταται τοῦτο. Ὡς πρὸς τὴν ἀγορὰν οἰκοπέδου διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ὑποκαταστήματος, γνωρίζομεν ὑμῖν ὅτι, ἤδη, ἐπερατώθησαν αἱ σχετικαὶ πρὸς τὴν ἀγορὰν ἐργασίαι, θέλει δὲ ὁρισθῆ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπὴ παραλαβῆς τοῦ οἰκοπέδου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Καλλία. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 960)31.3.1956 προτέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα, ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ἐρώτησιν παρὰ τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία περὶ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. 1. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α. Ν. 1846)1951 τὰ Ταμεῖα ἅτινα δὲν δύνανται νὰ παράσχουν τοὐλάχιστον ἰσοδύναμον πρὸς τὴν παρεχομένην ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ ἀσφαλιστικὴν προστασίαν, συγχωνεύονται εἰς τὸ ΙΚΑ μετ’ ἀπόφασιν εἰδικῆς Ἐπιτροπῆς. 2. Ὑπὸ τῆς ΓΣΕΕ καὶ τῆς Ὁμοσπονδίας Μεταλλευτῶν ἐζητήθη ἡ κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς ἀνωτέρω διατάξεως συγχώνευσις τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ. 3. Κατόπιν τούτου τὸ ζήτημα παρεπέμφθη εἰς εἰδικὴν ἐπιτροπὴν ἀποτελεσθεῖσαν ἐξ ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου, τοῦ ΙΚΑ καὶ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν ἥτις τὰς ἀπόψεις της ἐπὶ τῆς συγχωνεύσεως διετύπωσεν εἰς σημείωμά της ὑπὸ ἡμερομηνίαν 6.7.1955 πρὸς τὸν τότε κ. ὑπουργὸν Ἐργασίας. 4. Ἐπίσης ἡ προβλεπομένη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Α.Ν. 1846)1951 ἐπιτροπὴ συγχωνεύσεως ἀπεφάνθη ὑπὲρ τῆς συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ ἐξέφρασε τὴν εὐχὴν ὅπως ἡ Πολιτεία λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα, ὥστε νὰ μὴ κλονισθοῦν τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Ι. Κ.Α. ἐκ τοῦ δημιουργουμένου ἐκ τῆς συγχωνεύσεως εἰς τοῦτο τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν ἐλλείμματος. 5. Ἐν συνεχεία ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας κατηρτίσθη Β. Διάταγμα «περὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ» ὅπερ μετὰ τὴν ἐπεξεργασίαν του ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον τὴν 27.1.1956 πρὸς ὑπογραφήν. Μετὰ τοῦ Β. Διατάγματος «περὶ συγχωνεύσεως τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ ΙΚΑ», ὑπεβλήθη εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ σχέδιον πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ διπλασιασμοῦ τῆς ὑπὲρ τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰδικῶς ὑπὲρ τοῦ ἅλατος εἰσφορᾶς. Ἡ εἰσφορὰ αὕτη ἀνερχομένη σήμερον εἰς δραχμὰς 3.300.000 ἐτησίως καὶ ἀπὸ τοῦ διπλασιασμοῦ της εἰς δραχμὰς 6.600.000 ἐτησίως, θέλει καλύψει κατὰ τὸ ἥμισυ τὴν ἐπερχομένην εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἐκ τῆς συγχωνεύσεως εἰς τοῦτο τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν κατὰ τὴν πρώτην δεκαετίαν ἐπιβάρυνσιν. 6. Τό τε Β. Διάταγμα καὶ ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου περὶ διπλασιασμοῦ τῆς ἐπὶ τοῦ ἅλατος εἰσφορᾶς δὲν ὑπεγράφησαν ὑπὸ τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως, λόγῳ τῆς ἐπελθούσης Κυβερνητικῆς μεταβολῆς. 7. Κατηρτίσθη τέλος, σχέδιον πράξεως Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου δι’ οὗ προβλέπεται ἡ συγχώνευσις τοῦ Ταμείου Μεταλλευτῶν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. κατὰ εἰδικὴν διαδικασίαν ἀσφαλίσεως τῶν Μεταλλευτῶν καὶ συνταξιοδοτήσεως τούτων λόγῳ τῆς ἰδιομορφίας ἣν παρουσιάζει τὸ ἐν λόγῳ Ταμεῖον πλὴν ὅμως λόγῳ τῆς ἐνάρξεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς δὲν προωθήθη ἡ ὑπογραφή της. Ἤδη ἐξετάζομεν τὴν ταχυτέραν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος διὰ τῆς λήψεως τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Λ. ΜΠΟΥΡΝΙΑΣ

III. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Διαμαντοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ἀπὸ 4 Ἀπριλίου 1956 ἐρωτήματος τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἰακ. Διαμαντοπούλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ὁ ἔλεγχος τῶν σχέσεων τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων ἐν γένει μετὰ ξένων Κρατῶν ἐνεργεῖται ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑφυπουργείου Δημοσίας Ἀσφαλείας καὶ τῆς Κεντρικῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν (Κ.Υ. Π.). Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν, μέχρι σήμερον ἔδωσε λαβὴν εἰς τοιοῦτον ἔλεγχον. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΠ. ΘΕΟΤΟΚΗΣ

IV. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Μπουρδάρα. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 18 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μπουρδάρα νὰ παράσχωμεν τὴν κατωτέρω ἀπάντησιν. Συμφώνως τῇ κειμένῃ στρατολογικῇ νομοθεσίᾳ τὰ Στρατολογικὰ Γραφεῖα κηρύσσουν ἀνυποτάκτους τοὺς μὴ παρουσιαζομένους πρὸς κατάταξιν κατὰ τὴν πρόσκλησιν τῆς κλάσεως καὶ τῆς κατηγορίας των. Συνεπῶς οὗτοι δέον νὰ ὑποβάλουν εἰς τὰ ἁρμόδια Στρατολογικὰ Γραφεῖα στοιχεῖα περὶ τῆς αἰτίας τῆς μὴ κατατάξεώς των διὰ λόγους ἀνωτέρας βίας (π.χ. ὅτι τὸ χωρίον των ἠλέγχετο ὑπὸ τῶν Κ)Σ ἢ ὅτι ἀπήχθησαν ἢ ἐπεστρατεύθησαν ὑπ’ αὐτῶν), βάσει δὲ τῶν κειμένων διατάξεων ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ διατάσσεται ἡ ἄρσις τῆς ἀνυποταξίας των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ.

V. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθν. Παιδείας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πινάτση. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 31 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Τὸ ζήτημα τῶν ἐξετάσεων τῶν πρὸ τῆς ἐξεταστικῆς περιόδου τοῦ Ἰουνίου στρατευομένων μαθητῶν ἔχει ἤδη ρυθμισθῆ νομοθετικῶς. Οὗτοι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 65 τοῦ Β. Δ)τος τῆς 20)6–8)7)55 (περὶ ἐγγραφῶν ἐξετάσεων κλπ.) ὑφίστανται τὰς προαγωγικὰς ἢ ἀπολυτηρίους ἐξετάσεις των ἐνωρίτερον. Πάντως, βάσει τῆς ὡς ἄνω διατάξεως ἡ πρόσκλησις διὰ τὰς ἐξετάσεις δὲν εἶναι ἐπιτρεπτὴ πρὸ τῆς 10ης Μαΐου. Συναφῶς ἐκοινοποιήθη ἐγκύκλιος πρὸς τοὺς Ἐπιθεωρητάς. Ἐξ ἄλλου συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τῶν παραγράφων 10 καὶ 11 τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω διατάγματος οὗτοι δύνανται διαρκούσης τῆς στρατεύσεώς των νὰ ὑποστῶσιν τὰς ἐξετάσεις των εἰς τὸ ἐγγύτερον σχολεῖον τῆς μονάδος των κατά τινα τῶν ἐξεταστικῶν περιόδων τοῦ Ἰουνίου ἢ Σεπτεμβρίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας ἀπηυθύνθη ἐπὶ τοῦ θέματος πρὸς τὸ Γεν. Ἐπιτελεῖον μὲ τὴν παράκλησιν, ὅπως τοῦτο ἐγκρίνῃ παράτασιν τῆς ὁριζομένης προθεσμίας κατατάξεως κατὰ 10 ἡμέρας τοὐλάχιστον, εἰς τρόπον ὥστε οἱ στρατευμένοι μαθηταὶ νὰ δυνηθοῦν ν’ ἀνταποκριθοῦν εὐχερέστερον εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Μιχαηλίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τρ. Μιχαηλίδη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: 1) Τὸ Ὑπουργεῖον τελεῖ ἐν γνώσει τῶν εἰς προαγωγὰς σχολείων ἀναγκῶν τῶν Νομῶν Ξάνθης καὶ Ροδόπης, ἐν τῷ μέτρῳ δὲ τοῦ δυνατοῦ ἱδρύθησαν τρία νηπιαγωγεῖα εἰς τὸν Νομὸν Ξάνθης, καὶ ἓν δημοτικὸν σχολεῖον καὶ ἓν νηπιαγωγεῖον εἰς τὸν Νομὸν Ροδόπης. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἀνάγκη τῆς αὐξήσεως τοῦ διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν δημοτικῶν σχολείων τῶν ὡς ἄνω περιοχῶν δὲν παρουσιάζεται ὑπὸ ὀξεῖαν μορφήν, ὅπως εἰς ἄλλας περιοχὰς τῆς Μακεδονίας (Νομὸς Ξάνθης μονοτάξια σχολεῖα μὲ μαθητὰς 70–90 πέντε–Νομὸς Ροδόπης μονοτάξια σχολεῖα μὲ μαθητὰς 70–90 δέκα) κατὰ τὴν ἐξασφάλισιν τῶν σχετικῶν πιστώσεων διὰ προαγωγὰς σχολείων ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας νὰ ἱκανοποιήσωμεν κατ’ ἀναλογίαν καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν περὶ ὧν ὁ λόγος, περιοχῶν. 2) Ὡς πρὸς τὴν συμπλήρωσιν τῶν ὑφισταμένων κενῶν εἰς διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν δημοτικῶν σχολείων. Ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τοῦ τρέχοντος σχολικοῦ ἔτους 1955–56 διωρίσθησαν τριάκοντα πέντε (35) δημοδιδάσκαλοι εἰς τὸν Νομὸν Ξάνθης καὶ εἴκοσι ἕνας (21) εἰς τὸν Νομὸν Ροδόπης. Κατὰ τὰ παρ’ ἡμῖν ὑπάρχοντα στοιχεῖα, τὰ κενὰ εἰς τὸν Νομὸν Ξάνθης, ἀνέρχονται εἰς 14 καὶ εἰς τὸν Νομὸν Ροδόπης εἰς 5. Εἰς ἄλλους Νομούς, αἱ ἐκπαιδευτικαὶ ἀνάγκαι εἶναι ἀσυγκρίτως μεγαλύτεραι. 3) Ὡς πρὸς τὰ διδακτήρια. Τὸ σύνολον τῶν ἀναγκῶν τῶν ὡς ἄνω Νομῶν κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, εἶναι εἴκοσι ἐννέα αἴθουσαι πρὸς ἀνέγερσιν καὶ τριάκοντα τέσσαρες πρὸς ἐπισκευήν, διὰ τὸν Νομὸν Ξάνθης, καὶ τριάκοντα ἐννέα πρὸς ἀνέγερσιν καὶ ἓξ πρὸς ἐπισκευήν, διὰ τὸν Νομὸν Ροδόπης. Τὸ ἀπαιτηθησόμενον ποσὸν διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ὡς ἄνω ἀναγκῶν, ἀνέρχεται εἰς 7.300.000 περίπου δραχμάς. Εὐνόητον εἶναι, ὅτι τὸ Κράτος δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν δαπάνην ταύτην ἀμέσως. Κατὰ τὸ τρέχον οἰκονομικὸν ἔτος τὸ Ὑπουργεῖον διέθεσε 415.000 δραχμὰς διὰ τὴν ἐπισκευὴν καὶ ἀποπεράτωσιν 13 διδακτηρίων τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Ξάνθης καὶ 7 τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Κομοτινῆς. Ἀνάλογος πρὸς τὰς διατεθεισομένας πιστώσεις, θὰ εἶναι καὶ ἡ ἐνίσχυσις κατὰ τὸ προσεχὲς οἰκον. ἔτος. Παραλλήλως, ὅμως, θὰ πρέπει νὰ ἐκδηλωθῇ ἐντονώτερον τὸ ἐνδιαφέρον τῶν κατοίκων καὶ νὰ ἐξευρεθοῦν σημαντικώτεροι τοπικοὶ πόροι, διὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ προώθησις τοῦ διδακτηριακοῦ ζητήματος τῶν ὡς ἄνω Νομῶν. Πάντως, δέον νὰ σημειωθῇ, ὅτι εἰς τὰς περιφερείας τῶν ὡς ἄνω Νομῶν, δὲν παρουσιάζεται ὑπὸ ὀξυτάτην μορφὴν τὸ θέμα τῶν διδακτηρίων, ὡς εἰς ἄλλας περιφερείας τῆς Βορ. Ἑλλάδος. Ἐνδεικτικῶς ἀναφέρομεν, ὅτι αἱ ἀνάγκαι τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Ἀμυνταίου, ἀνέρχονται εἰς 76 ἀνεγέρσεις καὶ 6 ἐπισκευάς, ἐνῷ τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως εἰς 71 ἀνεγέρσεις καὶ 36 ἐπισκευάς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

VI. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν ὑπ’ ἀριθ. 16 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ διατεθείσας ποσότητας σίτου καὶ ἀραβοσίτου, πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀπόρων τῶν ἀποκλειομένων λόγῳ τοῦ χειμῶνος περιοχῶν ὡς καὶ τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀγόνων τοιούτων τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐλήφθησαν τὰ ἑξῆς μέτρα: Ἀπὸ τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου π.ἔ. ἐγένοντο αἱ δέουσαι ἐνέργειαι διὰ τὴν προώθησιν εἰς Ἡγουμενίτσαν πρὸς διανομὴν ἐπὶ πιστώσει εἰς τὰς ὡς ἄνω κατηγορίας πληθυσμοῦ 300.000 ὀκ. σίτου καὶ ἀραβοσίτου καὶ οὐχὶ ποσότητος 155.000 ὀκ. σίτου ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἤτοι προεβλέφθη προώθησις ποσότητος περίπου 112.000 ὀκ. ἐπὶ πλέον τῆς διανεμηθείσης τοιαύτης ἐξ ὀκάδων 188.000 περίπου κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον 1954–55. Διὰ τῆς αὐτῆς ἀποφάσεως δι’ ἧς ἐνεκρίθη ἡ ὡς ἄνω προώθησις παρεσχέθη ἡ δυνατότης εἰς τοὺς οἰκείους Νομάρχας ὅπως εὐθύνῃ των καὶ ἀναλόγως τῶν τοπικῶν συνθηκῶν, μειώνουν τὴν κατὰ δικαιοῦχον καθορισθεῖσαν ποσότητα ἐκ 30 ὀκ. εἰς τὴν μικροτέραν τοιαύτην πρὸς ἱκανοποίησιν μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ δικαιούχων. Ἀκολούθως δι’ ἑτέρων ἀποφάσεων προωθήθησαν εἰς τὸν ρηθέντα Νομὸν ἕτεραι 150.000 ὀκάδες ἀραβοσίτου καὶ οὕτω τελικῶς διετέθησαν διὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον 1955–56 διὰ τὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ Θεσπρωτίας ποσότητες σίτου καὶ ἀραβοσίτου ἐξ ὀκάδων 450.000 ἤτοι τὸ διπλάσιον καὶ πλέον τῆς διανεμηθείσης τοιαύτης κατὰ τὴν χειμερινὴν περίοδον 1954–55 ποσότητος. Κατ’ ἀκολουθίαν ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀνωτέρω, ὁ ὡς ἄνω Νομός, ἔτυχε τῆς προσηκούσης μεταχειρίσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ν. ΜΑΡΤΗΣ

VII. Τοῦ Ὑπουργείου Κ. Προνοίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διαβιβάζεται ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 17 σχετικῶς μὲ τὴν εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Ὀρθοπεδικὸν Τμῆμα τοῦ Νοσοκομείου Κιλκὶς τῶν ἀσθενῶν Κυρ. Χρ. Ποιμενίδου καὶ τοῦ βρέφους Ἠλ. Ἰωάν. Τεσνίζογλου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τ’ ἀκόλουθα: Ἅμα τῇ λήψει τῆς ὡς ἄνω ἐρωτήσεως διετάξαμεν τηλεγραφικῶς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης νὰ ἐρευνήσῃ τὸ θέμα καὶ ὑποβάλῃ ἡμῖν σχετικὴν ἔκθεσιν. Τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης διὰ τηλεγραφικῆς ἀναφορᾶς ἐγνώρισεν ἡμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ Νοσοκομεῖον Κιλκὶς διαθέτει ἑκατὸν (100) ὀρθοπεδικὰς κλίνας. Ἡ σειρὰ εἰσαγωγῆς τῶν ἀσθενῶν κρίνεται παρὰ 3μελοῦς Ἐπιτροπῆς ἀποτελουμένης ἐκ τοῦ ὑπευθύνου Ὀρθοπεδικοῦ Ἰατροῦ καὶ δύο μελῶν τοῦ Δ. Σ. τοῦ Ἱδρύματος, ἀναλόγως τῆς ἀσθενείας καὶ τοῦ χρόνου ὑποβολῆς τῆς αἰτήσεως. Ἐξαίρεσιν ἀποτελοῦσι τὰ ἐπείγοντα περιστατικὰ ἅτινα εἰσάγονται κατὰ προτίμησιν. Ποσοστὸν 40% τῶν κλινῶν καλύπτουσι αἱ παθήσεις σπονδυλίτιδος, αἵτινες ἀπαιτοῦσι χρόνον νοσηλείας ἄνω τῶν 8 μηνῶν, τὸ δὲ λοιπὸν ποσοστὸν καλύπτεται ἀπὸ περιστατικὰ χρήζοντα νοσηλείας ἀπὸ μηνὸς ἕως ἓξ μηνῶν. Εἰδικώτερον διὰ τοὺς περὶ οὗ ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀσθενεῖς, τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον Θεσσαλονίκης, ἀναφέρει, ὅτι τοῦτο ἐγνώρισεν εἰς τὸν βουλευτὴν κ. Π. Πινάτσην διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 2806)31.1.56 ἐγγράφου του, ὅτι ἐπὶ τῆς εἰσαγωγῆς ἀσθενῶν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κιλκὶς οὐδεμίαν ἁρμοδιότητα ἔχει, δεδομένου ὅτι αὕτη ρυθμίζεται ὑπὸ τῆς ὡς ἄνω 3μελοῦς Ἐπιτροπῆς, συμφώνως μὲ τὸν ὑπάρχοντα ἑκάστοτε ἀριθμὸν κενῶν κλινῶν καὶ τὴν σοβαρότητα τοῦ νοσήματος. Ὁ ἀσθενὴς Κυρ. Ποιμενίδης, πάσχων ἐκ παραμορφώσεως ἀμφοτέρων τῶν κάτω ἄκρων συνεπεία μυοπαθείας δὲν ἐκρίθη ὡς ἐπεῖγον περιστατικὸν τὸ δὲ βρέφος Ἠλ. Τενσίζογλου, παρουσιάζον μηνιγγοκήλη καὶ ἀμφοτερόπλευρον ραιβοποδίαν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ ὡς κενῇ κλίνη. Τέλος γνωρίζομεν ὑμῖν αἱ ἐκκρεμοῦσαι πρὸς εἰσαγωγὴν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον Κιλκὶς αἰτήσεις ἀσθενῶν ἀνέρχονται εἰς τὸν ἀριθμὸν 370. Ἐν Ἀθήναις τῇ 9 Νοεμβρίου 1956

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Τσιαπάρα. Ἐπὶ τῆς ἀπὸ 6 Ἀπριλίου 1956 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Τσιαπάρα, διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1194 διεκπ. 754 ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τῶν ληφθέντων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καὶ τοῦ ΤΣΑΥ μέτρων, τὰ προκύψαντα ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ Ν. Δ. 3348)55 ζητήματα διηυθετήθησαν ἐν τῷ συνόλῳ των, κατὰ τρόπον ἀπολύτως ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς συνταξιούχους. Ἅπασαι αἱ ὑποβληθεῖσαι μέχρι τῆς 5ης Μαρτίου αἰτήσεις τῶν ἐνδιαφερομένων ἐκρίθησαν καὶ ἐνεκρίθησαν ἐν τῷ συνόλῳ των. Ὑπολείπονται ἐλάχισται αἰτήσεις, ὑποβληθεῖσαι ἐκπροθέσμως, ἀλλὰ καὶ τούτων ἡ ἔγκρισις δύναται νὰ θεωρηθῇ ἀσφαλής. Περὶ τῶν ληφθέντων μέτρων καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων των ἔχουσι πληροφορηθῆ ἐγκαίρως οἱ συνταξιοῦχοι καὶ οἱ μέτοχοι τοῦ ΤΣΑΥ, πιστεύομεν δὲ ὅτι οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐνδιαφερομένων ἔχει λόγον τινὰ ν’ ἀνησυχῇ. Κατόπιν τούτων ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 18 καθίσταται ὅλως τυπικὴ καὶ ἐπουσιώδης.

Ἡ Ὑπουργὸς

Λ. Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Εἰς ἀπάντησιν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου, σχετικῶς μὲ τὴν κατάστασιν τῶν ἐν Ἠπείρῳ τυροκομείων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Τὸ ὅτι ἡ ἐν τῇ χώρα ἡμῶν κατάστασις τῶν τυροκομείων δὲν εἶναι εὐχάριστος, δὲν εἶναι τι τὸ ἄγνωστον ἡμῖν. Δι’ ὃ καὶ ἐξεδόθη σχετικὴ Ὑγειονομικὴ διάταξις «περὶ ὅρων ἱδρύσεως καὶ λειτουργίας τυροκομείων» τοῦ 1954. Διὰ τῆς διατάξεως ταύτης, ἥτις λόγῳ τῶν ἀπαραιτήτων δαπανῶν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ ἀμέσως ἀλλὰ σὺν τῷ χρόνῳ, τὰ ἐν τῇ χώρᾳ τυροκομεῖα, πολλὰ τῶν ὁποίων ἐβελτιώθησαν ἤδη, θὰ λάβωσι τὴν ἐμπρέπουσαν καλὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως δημοσίας ὑγείας. Ἐπὶ τούτοις γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι διὰ διαταγῆς ἡμῶν πρὸς τὰς Ὑγειονομικὰς Ὑπηρεσίας Ἠπείρου, ζητοῦμεν νέαν ἐπιθεώρησιν καὶ λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων. Συνημμένως ἀποστέλλομεν ὑμῖν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς Ὑγειονομικῆς διατάξεως διὰ νὰ λάβητε γνῶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 10 Ἀπριλίου 1956

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθῶσιν αἱ πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ἀπευθυνόμεναι ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις. Αἱ ἐρωτήσεις τοῦ βουλευτοῦ Εὐβοίας κ. Κ. Καλλία δι’ ὧν ζητεῖται: 1) Ὅπως πληροφορηθῇ ὁ ἐν λόγῳ κ. βουλευτής, διατὶ δὲν ὑποββιάζεται ἡ τιμὴ τῶν ἀμερικανικῶν ὑποκειμένων τῶν προερχομένων ἐκ κρατικῶν φυτωρίων. 2) Διατὶ καθυστερεῖ ἡ ἐλάττωσις τοῦ φόρου ἐπὶ τῆς ρητίνης. 3) Διατὶ καθυστερεῖ ἡ λῆψις ἀποφάσεως διὰ τὴν χορήγησιν βενζίνης ἀπηλλαγμένης δασμῶν πρὸς τοὺς γεωργοὺς διὰ κίνησιν τῶν γεωργικῶν μηχανημάτων καὶ 4) Ἐὰν πρόκειται νὰ ληφθῶσι τὰ ἀναγκαῖα μέτρα διὰ τὴν παραχώρησιν τῶν δημοσίων δασικῶν ὀρεινῶν περιοχῶν εἰς ἀκτήμονας κλπ. Διαγράφονται, ἀπόντος τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ. Ὁ κ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν παραχώρησιν δημοσίων δασμῶν ὀρεινῶν ἐκτάσεων εἰς τὴν Βόρειον Εὔβοιαν εἰς τοὺς ἀκτήμονας κατοίκους της.

§8Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀναφέρεται εἰς τὸ αἴτημα τοῦ ἀκτήμονος ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Βορείου Εὐβοίας, ὅπως συντελεσθῇ ἐπὶ τέλους ἡ παραχώρησις τῶν δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων ὀρεινῶν περιοχῶν εἰς τοὺς ἀκτήμονας δασοκαλλιεργητὰς. Τὸ θέμα αὐτὸ ἐκκρεμεῖ ἀπὸ μακροῦ καὶ δι’ αὐτὸ παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ λάβῃ τὸ ταχύτερον τὰ ἐνδεικνυόμενα νομοθετικὰ μέτρα, παραχωρήσεων τῶν δασικῶν αὐτῶν ἐκτάσεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀνεπίδεκτοι γεωργικῆς καλλιεργείας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἄλλως τε θὰ γίνῃ ἀποτελεσματικὴ προστασία τῶν δασῶν αὐτῶν ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῶν καταστροφῶν, ἀπὸ τοὺς Εὐβοεῖς δασοκαλλιεργητάς, οἱ ὁποῖοι ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἐκ τῆς δασοκαλλιεργείας πορίζονται τὰ πρὸς τὸ ζῆν.

§9Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργ.). Λυποῦμαι, διότι δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ λάβῃ εἰσέτι γνῶσιν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, τῆς ἐγγράφου ἀπαντήσεως τοῦ Ὑπουργείου. Ὅπως γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι, ὑπάρχει θέμα διαθέσεως χέρσων ἐκτάσεων εἰς ἀκτήμονας ἀγρότας. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ὡρισμένον πρόγραμμα καὶ τὸ πρόγραμμα αὐτὸ θὰ τὸ ἐφαρμόσῃ. Εἰδικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος ἐξ Εὐβοίας συνάδελφος, ἔχω νὰ δηλώσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἀπὸ καιροῦ εἶχε καταρτισθῆ μία Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία θὰ ἀπεστέλετο ἐπὶ τόπου ἵνα ἐξετάσῃ τὸ θέμα. Δυστυχῶς, δὲν γνωρίζω διὰ ποίους λόγους, δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ μετάβασις τῆς ἐν λόγῳ Ἐπιτροπῆς. Ἤδη διέταξα τὸν Δ)ντὴν Γεωργίας ὅπως μεταβῇ ἐπὶ τόπου καὶ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα, ἀναφέρῃ δὲ σχετικῶς. Ἐν πάσῃ, ὅμως περιπτώσει, μόνον θαμνοειδῶν ἐκτάσεων εἶναι δυνατὴ ἡ παραχώρησις καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν κινδυνεύουν νὰ διαβρωθοῦν ὑπὸ τῶν ὑδάτων.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Στεφανίδης ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἑτέρας ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, τίνα μέτρα ἐλήφθησαν ἢ πρόκειται νὰ ληφθοῦν, διὰ τὴν διάθεσιν εὐθηνοτέρων λιπασμάτων εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον.

§11Μ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐρώτησίς μου ἀναφέρεται εἰς ἕνα κρίσιμον μέγα ἀληθῶς θέμα τῆς διαθέσεως εὐθηνοτέρων χημικῶν λιπασμάτων, εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον μας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ποὺ ἀποτελεῖ τὴν μεγίστην πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τελεῖ εἰς οἰκονομικὴν ἐξαθλίωσιν, κυρίως, λόγῳ τῆς ὑφισταμένης δυσαναλογίας καὶ μεγάλης διαφορᾶς, μεταξὺ τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ τῆς τιμῆς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ἰδίᾳ μετὰ τὴν ὑποτίμησιν τῆς δραχμῆς καὶ τὴν ἐπακολουθήσασαν τεραστίαν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἔχει τὸ πικρότατον παράπονον, ὅτι τὰ χημικὰ λιπάσματα προμηθεύεται εἰς τιμὰς ὑπερόγκους. Ἡ ἀγανάκτησίς του ὅμως, ἀπεκορυφώθη μὲ τὴν ἀγορὰν ἐσχάτως τῶν λιπασμάτων εἰς ὑπερδιπλασίαν τιμήν, ἐν σχέσει μὲ τὴν τιμὴν ποὺ ἐπρομηθεύοντο ταῦτα κατὰ τὸ 1952, ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Ἐδοκίμασε, μάλιστα, ἡ ἀγροτικὴ τάξις, ἀπογοήτευσιν, ἐκ τῆς οἰκτρᾶς διαψεύσεως τῶν ἐλπίδων τους καὶ προσδοκιῶν ποὺ ἐστήριξεν εἰς τὴν πρώτην Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ, ἐπαγγελθεῖσαν, ὅτι θὰ μεριμνήσῃ διὰ τὴν διάθεσιν τῶν λιπασμάτων εἰς εὐθηνοτέραν τιμήν. Καὶ ἀντὶ τούτου, ἐδιπλασιάσθη ἡ τιμή των εἰς διάστημα μιᾶς 3ετίας. Ἐπιβάλλεται, κύριε Πρόεδρε, ἡ λῆψις ἐπειγόντων μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ σπουδαιοτάτου αὐτοῦ προβλήματος, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι διὰ τῆς εὐθηνῆς καὶ ἀφθόνου διαθέσεως τῶν χημικῶν λιπασμάτων, ἐξασφαλίζομεν, ὄχι μόνον τὴν αὔξησιν τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς μας καὶ τὴν μείωσιν τοῦ κόστους τῶν γεωργικῶν προϊόντων, ἀλλὰ καὶ τὴν βελτίωσιν τοῦ μηδαμινοῦ εἰσοδήματος τῶν σκληρῶς μοχθούντων καὶ ἀντιμετωπιζόντων καιρικὰς ἀντιξοότητας καὶ θεομηνίας ἀγροτῶν μας. Τὴν ἐπιτακτικὴν αὐτὴν ἀξίωσιν τῶν ἀγροτῶν, πρέπει νὰ ἱκανοποιήσῃ ἡ Κυβέρνησις χωρὶς τὴν ἐλαχίστην ἀναβολήν, εἴτε διὰ τῆς ταχυτάτης ἱδρύσεως τοῦ ἐργοστασίου ἀζώτου ποὺ θὰ ἐξασφαλίσῃ, ἂν ὄχι τὸν τερματισμόν, πάντως τὸν περιορισμὸν τῆς εἰσαγωγῆς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀζωτούχων λιπασμάτων, εἴτε διὰ τῆς ἐθνικοποιήσεως τῆς ἐχούσης τὸ μονοπώλιον παραγωγῆς των μεγάλης ἐπιχειρήσεως λιπασμάτων, εἴτε διὰ τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν διατιθεμένων λιπασμάτων, ὡς γίνεται εἰς πολλὰς ξένας χώρας, ποὺ ἀποτελεῖ ἐπιβαλλομένην θυσίαν τοῦ κοινωνικοῦ συνόλου, ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν μας. Ἐπὶ πλέον, πρέπει νὰ ἀνανεωθῇ καὶ τὸ ἰσχῦον σύστημα διαθέσεως τῶν λιπασμάτων ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἵνα ἐπιτευχθῇ περιορισμὸς τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων καὶ διευκόλυνσις τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν ποὺ κατοικοῦν μακρὰν τῶν ἀποθηκευτικῶν κέντρων. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, ὅτι τὸ θέμα εἶναι μέγα καὶ ἀφορᾷ τὴν ζωὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἐπιθυμῶ νὰ γίνω ὁ φορεὺς εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, προελθοῦσαν μάλιστα ἐκ τῶν προσφάτων ἐκλογῶν καὶ πλήρως ἐνημερωμένην ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς δυσφορίας καὶ ἀγανακτήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου μας, ὅστις εἶναι ἄξιος πάσης ὑποστηρίξεως.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§13Δ. ΜΑΝΕΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Γεωργίας). Ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, ἀναγνωρίζει τὴν κεφαλαιώδη σημασίαν, τὴν ὁποίαν ἔχει ἡ ὑπόθεσις τῶν λιπασμάτων καὶ καταβάλει ἤδη τὰς δεούσας ἐνεργείας διὰ τὴν ἐπίλυσιν τοῦ ζητήματος. Ἐξήγγειλεν ἄλλωστε, διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων, καὶ προβαίνει ἤδη ταχύτατα εἰς τὴν ἵδρυσιν ἐργοστασίου ἀζώτου. Ἀλλά, εἶναι ἀναμφισβήτητον γεγονὸς ὅτι, τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας οὐδέποτε ἔπαυσε καὶ εἰς τὸ παρελθὸν νὰ μεριμνᾷ διὰ τὴν χορήγησιν εὐθηνοτέρων γεωργικῶν λιπασμάτων. Ἔχω, ἐδῶ, κατάστασιν, ἐκ τῆς ὁποίας ἐμφαίνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν πιστοδοτήσεων εἰς ἃς προέβη τὸ Κράτος διὰ νὰ δυνηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος νὰ ἔχῃ εὐθηνὰ τὰ γεωργικά του λιπάσματα. Οὕτω, κατὰ τὸ ἔτος 1953–54, αἱ τιμαὶ τῶν χημικῶν λιπασμάτων ἐπεδοτήθησαν ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ ποσοῦ 35 ἑκατομμυρίων δραχμῶν, ὅπερ διετέθη, ἐξ ὁλοκλήρου σχεδόν, διὰ τὴν μείωσιν τῶν τιμῶν τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων τοῦ σίτου. Διὰ τοῦ ποσοῦ τούτου ἐπεδοτήθησαν 67.900 τόννοι ἀζωτούχων λιπασμάτων εἰς ἀναγωγὴν θειϊκῆς ἀμμωνίας, ἔναντι τῶν 100.000 τόννων, περίπου, οἵτινες ἀπερροφήθησαν ὑπὸ τοῦ σίτου καὶ διετέθησαν κατὰ 15% εὐθηνότερα τῶν ἀνεπιδοτήτων λιπασμάτων. Διὰ τὸ ἔτος 1954– 55 ἡ γενομένη ἐπιδότησις, ἐκ 35, ὁμοίως, ἑκατομμυρίων δραχμῶν, διετέθη α) διὰ τὴν μείωσιν τῶν προωθητικῶν τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας κατὰ 45 δραχμ. κατὰ τόννον, ἤτοι τὸ ⅓ περίπου τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ β) κατὰ τὰ ὑπόλοιπα ⅔ διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λιπασμάτων τοῦ σίτου, ἅτινα ἐκάλυψαν ποσότητα 5.500 τόννων διατεθεῖσαν μὲ τιμὴν κατὰ 9% μικροτέραν τῆς τιμῆς τῶν μὴ ἐπιδοτουμένων λιπασμάτων. Διὰ τὸ τρέχον ἔτος, 1955–56, ἡ Κρατικὴ ἐκδήλωσις, ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν, ὑπῆρξεν ἔτι μεγαλυτέρα, διατεθέντος τοῦ ποσοῦ 87 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων τῶν προοριζομένων δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας. Ἡ μείωσις τῆς τιμῆς εἶναι διάφορος δι’ ἕκαστον εἶδος λιπάσματος, κυμαίνεται δὲ αὕτη, ἀναλόγως τῆς πυκνότητός του, ἀπὸ 200 ἕως 500 δραχμὰς κατὰ τόννον. Ὑπολογίζεται ὅτι θὰ καλυφθοῦν, ἐκ τῆς ἐπιδοτήσεως ταύτης, 250.000 ἀζωτούχων λιπασμάτων εἰς ἀναγωγὴν θειϊκῆς ἀμμωνίας, ὅσοι καὶ θὰ διατεθοῦν δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας τοῦ ἐν λόγῳ ἔτους. Ὅπως βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ηὔξησεν τὸ ποσὸν τῆς πιστοδοτήσεως. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλὴν εἶναι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ στρέψῃ ὅλην της τὴν προσοχὴν εἰς τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ δικαίου τούτου αἰτήματος τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου.

§14Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐπειδὴ τὸ πρόβλημα τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων εἶναι πρόβλημα βασικόν, τόσον διὰ τὸν ἀγρότην ὅσον καὶ διὰ τὸ κόστος τῶν γεωργικῶν προϊόντων, θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω ὀλίγας λέξεις. Τὰ λιπάσματα εἶναι ἀκριβά. Ἀλλ’ εἶναι ἀκριβὰ διὰ λόγους ἀντικειμενικούς. Δὲν ὑπάρχει, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Στεφανίδης, μονοπώλιον παραγωγῆς Ἑλληνικῶν λιπασμάτων εἰς τὴν οὐσίαν, διότι ἡ παραγωγὴ ἐλέγχεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον ἀπὸ τὸ Κράτος, ὥστε δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ μονοπώλιον, ἀλλ’ ὡς μία Κρατικὴ παραγωγὴ κατ’ οὐσίαν. Ἐλέγχεται, λοιπόν, ἡ παραγωγὴ καὶ γίνεται ἕνα αὐστηρότατον κοστολόγιον, τὸ ὁποῖον ἀφήνει ἐλαχιστότατα περιθώρια. Κατ’ οὐσίαν πρόκειται περὶ μιᾶς ἐλεγχομένης αὐστηρότατα ὑπὸ τοῦ Κράτους παραγωγῆς. Ἀπὸ ἀπόψεως διανομῆς ἐλέγχεται καὶ ἡ Α.Τ.Ε. Πρὸ ἡμερῶν εἶδον αὐτοπροσώπως τοὺς λογαριασμούς της καὶ διεπίστωσα ὅτι τὸ περίσσευμα τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐκ τῆς διανομῆς τῶν λιπασμάτων εἶναι ἀσήμαντον καὶ δὲν ἀποτελεῖ ἔσοδον διὰ τὴν Τράπεζαν. Ἐκτελεῖ ἔργον, τὸ ὁποῖον καὶ τῆς πληρώνεται. Τὸ ἔργον αὐτὸ καθίσταται ἀκόμη λεπτότερον, διότι ἀξιοῦμεν ἑνιαίαν τιμήν, λιπασμάτων εἰς ὅλην τὴν χώραν καὶ ὅσον πληρώνει ὁ ἀγρότης τῶν Μεγάρων τὸ λίπασμα, τὸ πληρώνει καὶ ὁ ἀγρότης τῆς Φλωρίνης. Τὸ λίπασμα εἶναι ἀκριβόν, διότι εἶναι ἀκριβὸν ἐκεῖνο ποὺ ἔρχεται ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Κατέστη δὲ ἀκριβότερον, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησεν ὁ κ. Μαλαμίδας, ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ νομισματικὴ ἀναπροσαρμογὴ ἐδιπλασίασε τὸ κόστος. Δὲν ὑπάρχει, λοιπόν, βασικὴ λύσις εἰς τὸ θέμα. Ἡ λύσις τῶν ἐπιδοτήσεων εἶναι ἀσπιρίνη εἰς μίαν βαρείαν νόσον, εἶναι ἀνακούφισις καὶ δὲν ἠμπορεῖ ἡ ἀνακούφισις νὰ εἶναι μεγάλη. Διότι ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ θὰ τὰ κόψωμεν διὰ νὰ τὰ δώσωμεν εἰς τὰ λιπάσματα. Ἡ λύσις εἶναι μία. Ὅπως παράγωμεν τὰ φωσφοροῦχα λιπάσματα εἰς τὸν τόπον καὶ τὰ διαθέτομεν εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς τῶν συνθέτων, ἔτσι πρέπει νὰ παράγωμεν καὶ τὰ ἄλλα λιπάσματα. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὸ θέμα τοῦτο τὸ χειρίζεται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἔχει τὴν ἀπόφασιν εἰς μικρὸν χρόνον νὰ θεμελιωθῇ τὸ ἐργοστάσιον ἀζώτου. Νομίζω ὅτι τὸ ἄζωτον δὲν θὰ καταστῇ πάμφθηνον, διότι αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ εἶναι ἀκριβὸν λίπασμα. Θὰ φθηνήνῃ ὅμως κατὰ ἕνα ποσοστόν, κυμαινόμενον μεταξὺ 20–30–35%. Ἐκεῖ εἶναι τὰ ὅρια, κατὰ τὰ ὁποῖα θὰ ἠμπορέσῃ νὰ φθηνήνῃ. Καὶ ἴσως θὰ ἐπιδοτήσωμεν ἐπὶ πλέον, ἐὰν τὸ νομίσωμεν σκόπιμον. Ἐπὶ πλέον, μελετῶμεν καὶ ἤδη ἐζητήσαμεν καὶ προσφορὰς καὶ μελέτας ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν διὰ τὴν παρασκευὴν λιπασμάτων καὶ ἀπὸ τὰ ἀπορρίμματα. Μόνον κατ’ αὐτοὺς τοὺς βασικοὺς καὶ ὑγιεῖς τρόπους θὰ καταστῇ τὸ λίπασμα εὐθηνόν. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ προβῶμεν εἰς μεγάλην ἐπιδότησιν, θὰ τὰ φθηνήνωμεν, ὄχι ὅμως κατὰ τρόπον οἰκονομικῶς ὑγιᾶ.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον διὰ τὴν πληρωμὴν τῆς ἀποζημιώσεως ἐπιταχθέντων ζώων κατὰ τὸν Ἀλβανικὸν πόλεμον ζητεῖται ἀπὸ τοὺς δικαιούχους νὰ προσαγάγωσιν τὴν πρωτότυπον ἀπόδειξιν ἐπιτάξεως.

§16Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν, ὅλαι αἱ σχετικαὶ ἐρωτήσεις καὶ ἐπερωτήσεις μέχρι τῆς 10 νὰ συμπτυχθοῦν.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ἐπερώτησις ἔχει ἄλλην διαδικασίαν καὶ ἄλλην εὐρύτητα. Δὲν ἠμπορῶ νὰ στερήσω τὸν ἐπερωτῶντα τῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποῖα ἔχει ὡς ἐπερωτῶν καὶ νὰ τὸν θέσω εἰς τὰ στενὰ ὅρια μιᾶς ἐρωτήσεως. Ἐκτὸς ἐὰν θέλῃ ὁ κ. Μπουρδάρας δύναται νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὴν ἐπερώτησιν, ὁπότε θὰ ἔχῃ περισσότερον χρόνον εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος.

§18Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Ὄχι, κ. Πρόεδρε.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε τὸν λόγον, ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει.

§20Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὰς 2.2. 1956 ἐξεδόθη μία διαταγὴ τῶν ὑπουργῶν Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας, διὰ τῆς ὁποίας διετάσσοντο οἱ ταμίαι τοῦ Κράτους νὰ πληρώσουν τὰς ἀποζημιώσεις διὰ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα κατὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον ἀπὸ τῆς 28)10)40 καὶ ἐντεῦθεν. Δὲν ἔλαβεν ὅμως ὑπ’ ὄψιν ἡ διαταγὴ αὐτὴ ὅτι ἐκτὸς τῶν ἐπιταχθέντων μετὰ τὴν 28.10.40 ζώων εἶχον ἐπιταχθῆ τοιαῦτα καὶ κατὰ τὴν μερικὴν ἐπιστράτευσιν, τὴν προηγηθεῖσαν τοῦ πολέμου. Ἐπίσης δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψει ὅτι καὶ κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον τὰ τμήματα τῆς Ἐθνοφρουρᾶς ἔκαμαν ἐπιτάξεις ζώων. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ὁμιλῶ διὰ τὴν περιφέρειάν μου. Ἡ διαταγὴ αὐτή, κύριε Πρόεδρε, ὁρίζει ὅπως οἱ κάτοχοι τῶν ἐπιταχθέντων ζώων προσαγάγουν εἰς τὸ ταμεῖον διὰ νὰ πληρωθοῦν τὰς πρωτοτύπους ἀποδείξεις καὶ ταυτοχρόνως βεβαίωσιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὅτι δὲν ἐπῆραν δάνειον διὰ νὰ ἀγοράσουν ζῷα. Ἀλλὰ δυστυχῶς διὰ τὴν περιφέρειαν Εὐρυτανίας, καὶ τὰ σπίτια τῶν κατοίκων, ἀλλὰ καὶ τὸ κατάστημα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἐκάησαν κατὰ τὸ 1944 ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς ἢ τοὺς ἀντάρτας, ἢ ἀπὸ τὰς συγκρούσεις μεταξὺ ἀνταρτῶν καὶ Στρατοῦ καὶ ἑπομένως πρωτότυποι ἀποδείξεις δὲν ὑπάρχουν, εἰμὴ εἰς ἐλαχιστότατον ἀριθμὸν καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐκδώσῃ τοιαύτας. Εἶναι ἐπιτρεπτόν, κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἔλαβε τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀποζημιώσῃ τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα τῶν ὀρεινῶν αὐτῶν κατοίκων, τῶν πεινώντων πραγματικά, διότι ὅπως γνωρίζετε, κύριοι βουλευταί, οἱ ὀρεινοὶ αὐτοὶ στεροῦνται καὶ αὐτῆς τῆς μπομπότας, εἶναι δυνατὸν νὰ στερήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν τῆς ἀποζημιώσεως τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, διότι ἐκάησαν αἱ ἀποδείξεις ἐκ λόγων ἀνωτέρας βίας καὶ ὄχι ἐκ λόγων ἀπορρεόντων ἐκ τῆς θελήσεώς των; Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. ὑπουργοὺς νὰ ὁρίσουν μίαν διαδικασίαν, ἡ ὁποία νὰ καθορίζῃ κατὰ τίνα τρόπον οἱ ταμίαι θὰ βεβαιώνωνται περὶ τῆς ἐπιτάξεως, διὰ νὰ πληρώσουν τοὺς ἀνθρώπους. Ὑπάρχει, νομίζω, εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον κατάστασις τῶν ἐπιτάξεων. Ἐπίσης εἶναι δυνατὸν οἱ πρόεδροι τῶν Κοινοτήτων μὲ τὰς ἀστυνομικὰς ἀρχὰς νὰ βεβαιώσουν τοῦτο. Καὶ ἀντὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν νὰ καθορίσῃ μίαν διαδικασίαν βεβαιώσεως τῆς ἐπιτάξεως, ἐξέδωκε διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας ἀνεκάλεσε τὴν προηγουμένην τοιαύτην καὶ διέταξε τὰ Ταμεῖα, ἐὰν τυχὸν ὑπάρχουν αἰτήσεις νὰ τὰς στείλουν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἵνα ἐλέγξῃ καὶ διατάξῃ, διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἡ Κυβέρνησις ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ ἀποζημιώσουν τὰ ἐπιταχθέντα ζῶα διὰ τὸν Ἑλληνοϊταλικὸν πόλεμον καὶ διὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον καὶ νὰ εὕρουν τρόπον διαδικασίας βεβαιώσεως τῆς ἐπιτάξεως.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει παρομοίαν ἐρώτησιν διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ἠμποροῦμε νὰ τὰς συγκεντρώσωμεν, διὰ νὰ μὴ χάσωμεν χρόνον.

§22Ε. ΜΑΛΑΜΙΔΑΣ. Ἔχει ἐγγραφῆ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν κονδύλιον, ὥστε νὰ ἀποζημιωθοῦν; Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτε.

§23Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αὐτὸ ἀπολύτως θέμα μὲ ἀπησχόλησε καὶ ἐμὲ καὶ κατέθεσα σχετικὴν ἐρώτησιν, ἡ ὁποία συμπεριλαμβάνεται εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἐρωτήσεων. Εἰς τὴν Ἤπειρον εἰδικώτερον, ἐκτὸς τοῦ γεγονότος, τὸ ὁποῖον παρετήρησεν ὁ κ. συνάδελφος ἐξ Εὐρυτανίας, παρετηρήθη τὸ ἑξῆς ἰδιότυπον σύστημα ἐπιτάξεως ἤ μᾶλλον ὄχι ἰδιότυπον, ἀλλὰ ἐξαιρετικὸν ἀπὸ τὰς ἄλλας περιφερείας, τὸ ὅτι διὰ τὴν ἀνασύνταξιν καὶ ἀναδιοργάνωσιν τῆς 8ης Μεραρχίας ἐγένετο καὶ μερικὴ ἐπιστράτευσις ἀνδρῶν ἀλλὰ καὶ ἐπίταξις ζώων εἰς εὐρεῖαν κλίμακα. Ὅπως εἶναι διατυπωμένη ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ περίπτωσις τῆς ἐπιτάξεως ταύτης δὲν περιλαμβάνεται εἰς τὴν ἀπόφασιν περὶ ἀποζημιώσεως. Ἐκτὸς δὲ αὐτῆς τῆς περιπτώσεως ὑπάρχει ἡ δευτέρα περίπτωσις τῶν ἐπιτάξεων, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἀπὸ τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας τοῦ Ζέρβα, αἱ ὁποῖαι ἐθνικαὶ ὁμάδες ἐχαρακτηρίσθησαν ὡς στρατιωτικαὶ μονάδες καὶ ἐνετάχθησαν εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν στρατιωτικῶν μας ὑπηρεσιῶν. Ὅλαι, λοιπόν, αἱ ἐπιτάξεις, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν ἐκ μέρους τῶν ἐθνικῶν ὁμάδων τοῦ Ζέρβα ἔγιναν πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς μεγάλης ἐθνικῆς ὑποθέσεως. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐξαιρεθοῦν καὶ κακῶς ἡ πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἐξήρεσε τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Τρίτη δὲ περίπτωσις εἶναι αἱ γενόμεναι ἐπιτάξεις κατὰ τὴν περίοδον τοῦ συμμοριτοπολέμου. Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔγιναν νέαι ἐπιτάξεις, δηλαδὴ ὅσων ἀπέμειναν τὰ ζῶα, ἐπετάχθησαν καὶ αὐτὰ καὶ οὕτω ἐστερήθη ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς ἀπὸ ἀπόψεως ζώων. Θὰ παρεκάλουν εἰς ἣν περίπτωσιν ἰσχύσῃ ἡ ἀπόφασις, δηλαδὴ ἐὰν ἔλθῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους, νὰ περιληφθοῦν καὶ αἱ περιπτώσεις, τὰς ὁποίας ἀνέφερα. Δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν προεκλογικὴν σκοπιμότητα τὴν ὁποίαν εἶχεν ἡ ἔκδοσις τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς. Ὅσοι ἐπληρώθησαν πρὸ τῶν ἐκλογῶν καλῶς ἐπληρώθησαν. Διὰ τοὺς ὑπολοίπους ἐδόθη ἐντολὴ ἀναστολῆς τῆς ἐκτελέσεως τῆς ὑπουργικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως καὶ ὅλα τὰ ἔγγραφα συγκεντροῦνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν διὰ νὰ μὴ δοθοῦν ποτέ. Παρετήρησα, δέ, κύριε ὑπουργέ, καὶ τὸ ἑξῆς ἄτοπον, ὅτι, παρὰ τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖον ὁρίζει κατὰ τίνα τρόπον πρέπει νὰ καταβάλλωνται αἱ δαπάναι, δὲν ἀναφέρεται εἰς τὴν πρᾶξιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατὰ ποίαν διάταξιν νόμου ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία ἐπέτρεψε τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει γίνει νόμος, οὔτε ὑπάρχει εἰς τὸν προϋπολογισμὸν σχετικὸν κονδύλιον ἀναγεγραμμένον. Μοῦ κάμνει ἐντύπωσιν ὅτι ἡ ὅλη αὐτὴ ὑπόθεσις ἔχει δημιουργηθῆ κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον.

§24Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω καταθέσει παρομοίαν ἐρώτησιν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν ἡ διαταγὴ τῆς ἀναστολῆς ἔχει σκοπὸν τὴν ματαίωσιν τῆς ἀποζημιώσεως ἢ τὴν καλυτέραν μελέτην τοῦ θέματος.

§25Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπουργ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ πρόβλημα τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ὑποζυγίων τῶν ἐπιταχθέντων διὰ τοὺς πολέμους 1940–1941, εἶναι πρόβλημα τὸ ὁποῖον χρονολογεῖται πρὸ 15 ἐτῶν καὶ ἠδύνατο ἐμπροθέσμως νὰ εἶχεν ἀντιμετωπισθῆ ἀπὸ ὅλας τὰς ἐνδιαμέσους Κυβερνήσεις. Παρὰ ταῦτα ἐγκατελείφθη καὶ παρεγράφη πᾶσα ἀξίωσις. Δεδομένου ὅμως ὅτι πρόκειται περὶ πτωχῶν καὶ πειναλέων χωρικῶν, τῶν ὁποίων ἡ στέρησις τῶν ὑποζυγίων ἦτο βαρὺ πλῆγμα, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον συνέβαλον πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος, τὸ πρῶτον ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε διὰ πράξεώς της, κατὰ παρέκκλισιν πράγματι Συνταγματικῆς διατάξεως, δι’ ἣν ἔπρεπε νὰ σᾶς πληροφορήσω, ἂν καὶ δὲν ὑπάρχει νόμος νὰ ἀποζημιώσῃ τὸ Κράτος τοὺς κυρίους τῶν ἐπιταχθέντων ὑποζυγίων κατὰ τὸ 1940–1941. (Χειροκροτήματα). Ρητῶς εἰς τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν προεβλέφθη ὅτι ἡ ἀποζημίωσις καταβάλλεται, ὡς εἰδικώτερον ἤθελε ὁρισθῆ ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν. Ὅταν ἤρξατο ἡ καταβολὴ τῆς ἀποζημιώσεως πρὸς τοὺς προσκομίζοντας τὰ ἐπίσημα ἀποδεικτικά, διεπιστώθη ὅτι ὑπῆρχον καὶ ἄλλα ἀποδεικτικά, τὰ ὁποῖα ἀπωλέσθησαν. Διεπιστώθη ἐπίσης ὅτι δὲν ἦτο βέβαιον ἐὰν αὐτοὶ εἶχον ἀποδεικτικά. Ἕνεκα τούτου ἐξεδόθη ἀπόφασις διὰ τῆς ὁποίας δὲν ἀναστέλλεται ἡ πληρωμή, ὅπως κακῶς ἀνεγράφη, ἁπλῶς διέταξε νὰ ὑποβληθοῦν τὰ δικαιολογητικὰ εἰς τὴν τακτικὴν διαδικασίαν, τοῦ καθορισμοῦ τῶν δημοσίων δαπανῶν, καὶ νὰ ἐκδίδωνται ταμειακὰ ἐντάλματα πρὸς πληρωμήν. Πέραν τούτου, γεννᾶται ἓν ἕτερον πρόβλημα. Τὸ πρόβλημα τῆς τακτοποιήσεως τῶν ἀποδεικτικῶν μέσων. Ὑπάρχουν ἀξιώσεις, τῶν ὁποίων ἀπωλέσθησαν τὰ ἀποδεικτικά. Καὶ πέραν τούτου, γεννᾶται τὸ τρίτον θέμα. Τὸ θέμα τῆς ἐρεύνης ἐκείνων, ὧν ἐπετάχθησαν τὰ ζῶα πρὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940. Ἐκάμαμεν ἔγγραφα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν καὶ ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐπισήμως καὶ νὰ προσδιορίσωμεν τὰς περιφερείας ἐκείνας εἰς τὰς ὁποίας πράγματι πρὸ τῆς 28ης Ὀκτωβρίου ἐγένοντο ἐπιτάξεις. Δυστυχῶς, τὸ Ὑπουργεῖον Στρατιωτικῶν δὲν ἔχει στοιχεῖα.

§26Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐκάματε μίαν προεκλογικὴν ἐνέργειαν καὶ ἐσταματήσατε.

§27Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριε Παπασταύρου, θὰ εἶχεν ἀξίαν τὸ ἐπιχείρημά σας, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις μετεκλογικῶς ἐγκατέλειπε τὸ ζήτημα. Ἀντιθέτως, ἡ Κυβέρνησις μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἀνέλαβε νὰ τακτοποιήσῃ, ἐν τῷ συνόλῳ, τὸ ζήτημα, καὶ ἑτοιμάσαμεν νόμον, ὁ ὁποῖος ὄχι μόνον θὰ κυρώσῃ τὴν πρᾶξιν αὐτήν, ἀλλὰ θὰ προβλέψῃ τὴν διαδικασίαν, ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας θὰ ἀποδειχθῇ ποῖοι ἔχουν δικαίωμα ἀποζημιώσεως, καίτοι ἀπώλεσαν τὸ ἐπίσημον ἀπόκομμα καὶ περισσότερον πρὸ τῆς κηρύξεως τοῦ πολέμου ποῖαι περιφέρειαι ὑπέστησαν τὴν ἐπίταξιν, ὥστε ὅλοι οἱ δικαιούμενοι νὰ λάβουν τὴν δέουσαν ἀποζημίωσιν. (Χειροκροτήματα).

§28Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐκάματε ἕνα ὑπαινιγμόν, ὅτι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις δὲν ἔλαβον μέτρα ὑπὲρ τῆς ἀποζημιώσεως τῶν ἰδιοκτητῶν ζώων. Καὶ ἐγὼ δέχομαι ὅτι αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις δὲν ἀνεκίνησαν τὸ ζήτημα αὐτό, ἀλλὰ τὸ ἀνεκινήσατε σεῖς τὴν 2αν Φεβρουαρίου 1956, 15 ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν καὶ ἐθέσατε περιορισμοὺς τοιούτους, ὥστε νὰ μὴ γίνουν αἱ πληρωμαὶ εἰς τὰ ὀρεινὰ μέρη. Δυστυχῶς, μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἐξεδώσατε διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας ἀναστέλλετε τὴν ἐκτέλεσιν τῆς διαταγῆς καὶ ζητεῖτε ὅπως ὅλα τὰ δικαιολογητικὰ ἐπιστραφοῦν εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον. Τί δικαιολογητικὰ ζητεῖτε, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχουν;

§29Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἔννοια τῶν ἐρωτήσεων τῶν συναδέλφων νομίζω εἶναι ὅτι, ὅπως ἐθεωρήθη ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῶν ἐκλογῶν ἄκρως ἐπεῖγον τὸ θέμα, νὰ ἐξακολουθῇ ἡ Κυβέρνησις νὰ τὸ θεωρῇ ἐπίσης καὶ μετὰ τὰς ἐκλογὰς ἄκρως ἐπεῖγον.

§30Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρ. Κυβερνήσεως). Θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι ἡ σχετικὴ ἀπόφασις ἐλήφθη τὸν Νοέμβριον, ὄχι τὸν Φεβρουάριον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Ἀλλὰ διότι ἀπῃτεῖτο μία διαδικασία, ἦτο φυσικὸν νὰ μεσολαβήσῃ ἓν χρονικὸν διάστημα, μέχρις ὅτου φθάσωμεν εἰς τὴν καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων. Πάντως, ἡ ἀπόφασις ἡ ὑπουργικὴ διὰ τὴν καταβολὴν τῶν ἀποζημιώσεων ἐλήφθη τὸν Νοέμβριον.

§31Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅτι λόγοι δυσχεραίνοντες τὴν ἀπόδειξιν τοῦ δικαιώματος τῶν ἐχόντων ἀξίωσιν ἐξ ἐπιτάξεων, δὲν ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὴν ἀναστολὴν τῆς ἐκτελέσεως τῆς διαταγῆς. Θέτω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἀγρόται ἐμφανισθέντες μὲ ἀποκόμματα, δηλαδὴ μὲ ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἀξιοῖ ἡ ὑπουργικὴ ἀπόφασις, δὲν ἐπληρώθησαν μὲ τὴν δικαιολογίαν ὅτι πρέπει καὶ αὐτὸ τὸ αὐτούσιον ἀπόκομμα, τὸ σωζόμενον μετὰ ἀπὸ τὰς περιπετείας τοῦ πολέμου νὰ ὑποβληθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον, διὰ νὰ ἐγκριθῇ ἐκεῖθεν ἡ πληρωμή. Ἀλλ’ αὐτὸ ἐσήμαινε παραπομπὴν εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας.

§32Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ὄχι μόνον προεκλογικῶς, ἀλλὰ καὶ μετεκλογικῶς ἐπισπεύδομεν τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος. Μετὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων, θὰ καταθέσωμεν νόμον. Πέραν τούτου, ἡ ἀπόφασις οὐδαμοῦ λέγει ὅτι θὰ πληρωθῶσιν ἐπὶ τῇ προσκομίσει των ἀποκομμάτων, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀναθέτει εἰς τὸν ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως δι’ ἀποφάσεώς του προσδιορίσῃ τὴν διαδικασίαν. Αὐτὸ δὲ καὶ γίνεται τώρα.

§33Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πότε ἐξεδόθη ἡ ἀπόφασις;

§34Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ ἀπόφασις ἐξεδόθη τὴν 2αν Φεβρουαρίου. Συνεχίζομεν τὴν συγκέντρωσιν τῶν στοιχείων καὶ ἐπισπεύδομεν τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου. Ἄν αὐτὸ ἀποτελῇ μομφήν, τὴν ἀποδεχόμεθα ἐξ ὁλοκλήρου. (Χειροκροτήματα).

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μπουρδάρας, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, διατὶ δὲν ἐψηφίσθη νόμος διὰ τοῦ ὁποίου νὰ ἐπιβάλλεται κοινοτικὸς φόρος 2% εἰς τὴν πωλουμένην ξυλείαν ἀπὸ τὴν κρατικὴν δασικὴν ἐκμετάλλευσιν τοῦ δασικοῦ συμπλέγματος Φουρνᾶς Εὐρυτανίας πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν πόρων τῆς Κοινότητος.

§36Γ. ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ 1954 ἱδρύθη εἰς Φουρνᾶ Εὐρυτανίας ἐργοστάσιον ἐπεξεργασίας ξυλείας ὑπὸ τῆς Κρατικῆς ἐκμεταλλεύσεως δασῶν. Οἱ διευθύνοντες, κ. Πρόεδρε, τὸ δασαρχεῖον αὐτὸ ἐξέδωσαν ἀπαγορευτικὰς διατάξεις, διὰ τῶν ὁποίων ἀπηγόρευσαν τὴν βοσκὴν εἰς ὅλα τὰ κοινοτικὰ λειβάδια καὶ ἑπομένως κατήργησαν τὰς προσόδους τῆς Κοινότητος. Ὁ κ. Λεβαντῆς, ὡς ὑπουργὸς Γεωργίας, ἐγκαινιάζων τὸ ἐργοστάσιον καὶ λαβὼν γνῶσιν αὐτῆς τῆς πράξεως τῆς ἀπαγορεύσεως τῆς βοσκῆς τῶν κοινοτικῶν λειβαδίων, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν μόνην πρόσοδον μιᾶς μεγάλης κοινότητος, ὑπεσχέθη ἐνώπιον ἐμοῦ καὶ τῶν τότε βουλευτῶν τῆς Εὐρυτανίας, ὅτι θὰ ψηφίσῃ νόμον, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιβάλῃ κοινοτικὸν φόρον ἐπὶ τῆς πωλουμένης ξυλείας 2%, καὶ τοῦτο διατί; Διότι προηγουμένως ὑπῆρχε διάταξις εἰς τὸν κώδικα Δήμων καὶ Κοινοτήτων, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεβάλετο κοινοτικὸς φόρος 4% ἐπὶ τῆς ἐξαγομένης ξυλείας, τὴν ὁποίαν ὁ ὑπουργὸς Γεωργίας, διαφωνοῦντος τοῦ ὑπουργοῦ Ἐσωτερικῶν, διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου κατήργησε καὶ τὴν πρᾶξιν ταύτην ἐπεκύρωσε διὰ νόμου. Ἤδη, ἡ γενικὴ διεύθυνσις δασῶν συνέταξε νόμον ἐπὶ τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως καὶ μέχρι τῆς στιγμῆς δὲν ἐψηφίσθη. Ἡ ἀπάντησις τῆς ὑπηρεσίας εἶναι ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς κάθεται ἀκόμη εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, ὡς γίνεται μὲ ὅλους τοὺς νόμους, ὅταν τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διαφωνῇ διὰ τὴν ἐπιβολὴν μιᾶς φορολογίας. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ πάρῃ τὸν νόμον αὐτὸν καὶ νὰ τὸν καταθέσῃ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ τὸν ψηφίσῃ, διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὴν Κοινότητα. Εἶναι μία Κοινότης 300 οἰκογενειῶν, 1500 κατοίκων, ἡ ὁποία ἤκμαζε καὶ τώρα δὲν ἔχει οὐδὲν ἔσοδον.

§37Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Κοινότητα Φουρνᾶς Εὐρυτανίας, ἀφορᾷ καὶ πολλὰς ἄλλας Κοινότητας, ὅπου ὑπάρχει Κρατικὴ ἐκμετάλλευσις καὶ ὅπου ὑπάρχει ἐκμετάλλευσις τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἐὰν ἦτο καὶ μόνη ἡ προσφιλὴς Φουρνᾶ Εὐρυτανίας, θὰ ἐκάμνωμεν νόμον. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὄντως τὸ αἴτημα εἶναι δικαιότατον, διότι διὰ λόγους ὀρθῶς δασοπονικῆς, κατηργήθη ἡ βοσκὴ καὶ συνεπῶς αἱ Κοινότητες αὐταὶ ἔχασαν τὸ ἔσοδόν των καὶ τὴν βοσκήν. Ἀναγνωρίζει λοιπὸν ἡ διοίκησις καὶ ἡ Κυβέρνησις, ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν τὸ 2% εἰς τὰς Κοινότητας, ὡς ἀντιστάθμισμα τῆς ἀπαγορεύσεως αὐτῆς. Τὸν νόμον τὸν ἀπεσύραμεν ἀπὸ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος. Τὸν ὑπεγράψαμεν καὶ τὸν ἐστείλαμεν καὶ πάλιν, διότι αὐτὴ εἶναι δυστυχῶς ἡ διαδικασία καὶ ἐλπίζω ταχύτατα νὰ τὸν φέρω εἰς τὴν Βουλήν, διὰ νὰ δοθῇ τὸ 2%, εἰς τὴν Φουρνᾶ Εὐρυτανίας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Τσιγάρας, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα θὰ ληφθοῦν διὰ τὴν προστασίαν τῶν σιτοπαραγωγῶν.

§39Κ. ΤΣΙΓΑΡΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅπως εἶναι γνωστόν, κάθε χρόνον τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ τοῦ καθορισμοῦ τῆς τιμῆς του ἀρχίζει κάπως παράκαιρα καὶ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἐκμετάλλευσις τῶν παραγωγῶν ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους καὶ τοὺς μεσάζοντας ὀργιάζει. Ἐπὶ πλέον, εἶναι γνωστὸν πόσον ἀγωνιώδης καὶ δραματικὴ εἶναι ἡ κατάστασις τῶν παραγωγῶν τώρα ἀκριβῶς τὴν ἐποχὴν πρὸ τοῦ θερισμοῦ καὶ ἁλωνισμοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ὑπόκεινται εἰς μεγάλην ἐκμετάλλευσιν. Θέλομεν λοιπὸν νὰ ἐρωτήσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν, τί σκέπτεται νὰ κάμῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ προλάβῃ τὸ κακὸν αὐτὸ ποὺ ἐπανέρχεται κάθε χρόνον. Θὰ πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἐγκαίρως ἡ συγκέντρωσις καὶ νὰ εἶναι δυνατὴ εἰς μεγάλην ποσότητα καὶ ὄχι μόνον εἰς 20% τῆς παραγωγῆς. Δεύτερον, νὰ ὁρισθῇ τιμὴ ἱκανοποιητική. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ σίτου ἀνέβηκε μόνον 390 φοράς, ἐνῷ ὅλα τὰ εἴδη γεωργικῆς καταναλώσεως ἐξεπέρασαν τὰς 600 φορὰς τῆς προπολεμικῆς τιμῆς. Τρίτον νὰ χρηματοδοτηθῇ ἔγκαιρα ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ὥστε νὰ μὴ ἔλθῃ ἡ συγκέντρωσις νὰ ἀκολουθήσῃ τὴν ἐμπορίαν τοῦ σίτου. Αὐτὰ τὰ τρία ἐρωτήματα ὑποβάλλομεν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν.

§40Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριε συνάδελφε, ἔγκαιρος ἡ ἐρώτησίς σας, διότι εἶναι τρεῖς μῆνες πρὸ τοῦ ἁλωνισμοῦ, ἀλλὰ ἔγκαιρος καὶ ἡ μέριμνα τῆς Κυβερνήσεως. Διότι σᾶς πληροφορῶ ὅτι ἀπὸ μερικῶν ἑβδομάδων μελετῶμεν τὸ θέμα καὶ ἐνῷ δὲν εἶναι εὐχερὲς αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ποῖα μέτρα θὰ λάβωμεν, νομίζω ὅτι δύναμαι, νὰ ἀνακοινώσω ὅτι, πρὶν νὰ ἀρχίσῃ ὁ ἁλωνισμὸς θὰ ἐξαγγείλωμεν τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ λάβωμεν. Ἐλπίζω ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ θὰ σᾶς ἱκανοποιήσουν. Αὐτὴν τὴν στιγμήν, εἶναι τόσον ἐνωρὶς ἀκόμη καὶ εὑρισκόμεθα εἰς τοιοῦτον στάδιον μελέτης, ὥστε δὲν ἠμποροῦμεν, νὰ εἴπωμεν περισσότερα. Διότι, ἀντιλαμβάνεσθε, ἐντελῶς ἄλλο εἶναι τὸ πρόβλημα, ἐὰν ἡ ἐσοδεία εἶναι 1.100.000 τόννοι καὶ ἄλλο εἶναι τὸ πρόβλημα, ἐὰν εἶναι 1.400.000 καὶ 1.500.000. Κάμνομεν λοιπὸν τὰς μελέτας μας, μὲ ὅλας τὰς ἐνδεχομένας πιθανότητας καὶ θὰ εἴμεθα ἕτοιμοι πρὸ τοῦ θερισμοῦ, διὰ νὰ ἐξαγγείλωμεν τὰ μέτρα μας.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἐξηντλήθησαν. Τὸ ἡμίωρον, τὸ προβλεπόμενον ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ διὰ τὰς ἐρωτήσεις, παρῆλθε, διὰ τὸν λόγον δὲ αὐτόν, παρακαλῶ τοὺς κυρίους βουλευτάς, νὰ εἶναι σύντομοι, ὥστε νὰ συζητῶνται περισσότεραι ἐρωτήσεις, χάριν περισσοτέρου ἐλέγχου.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ι. Λαμπρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ συστάσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, περὶ παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῶν ἄρθρων 20 καὶ 47 τοῦ Ν. Δ. 2501)53 ἐπὶ τριετίαν.

§42Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὅταν ἀπεστάλη τὸ σχετικόν μου σημείωμα, κύριοι βουλευταί, τῆς ἐπαρχίας μου, τὸ ὁποῖον κατεχωρήθη εἰς τὴν ἐπερώτησιν, δὲν εἶχον σκοπὸν καὶ πρόθεσιν νὰ ἐλέγξω ἢ νὰ ἐπικρίνω τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, διὰ πράξεις ἢ παραλείψεις, ἀλλὰ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν καὶ συστήσω συγχρόνως, ὅπως διὰ νομοθετικῆς διατάξεως ἱκανοποιήσῃ μίαν μεγάλην κατηγορίαν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι, οὐχὶ ἐξ ὑπαιτιότητος, ἀλλὰ ἐξ ἀνωτέρας βίας, ἔχουν χάσει μίαν προθεσμίαν. Τὸ θέμα μας εἶναι τὸ ἑξῆς: Προπολεμικῶς καὶ σήμερον ἀκόμη εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Χαλκιδικῆς, διότι ἀφθονοῦν αἱ δασικαὶ ἐκτάσεις, αἱ κατάλληλοι πρὸς δενδροκομικὴν καλλιέργειαν καὶ ἰδίως δι’ ἐλαίας, παρεχωροῦντο καὶ παραχωροῦνται συνεχῶς ὑπὸ τῶν δασαρχῶν, πρὸς ἐξημέρωσιν τῶν ἀγρίων αὐτῶν ἐλαιοδένδρων. Μεγάλος ἀριθμὸς ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔλαβον τοιαῦτα παραχωρητήρια καὶ ἐπλήρωσαν τὴν ἀξίαν τῶν παραχωρηθέντων δασοτεμαχίων, δὲν κατώρθωσαν, ἐξ ὁλοκλήρου, νὰ ἐκχερσώσουν τὰ δασοτεμάχια αὐτά, διότι παρενεβλήθη ὁ πόλεμος, ἡ κατοχή, ὁ συμμοριτοπόλεμος, ἡ ἀνταρσία καὶ ὅταν κάποτε ἡσυχάσαμεν, ἐπεχείρησαν νὰ ἐκχερσώσουν τὰ δασοτεμάχιά των, εὑρέθησαν ὅμως πρὸ τῆς ἀρνήσεως τῶν δασικῶν ἀρχῶν, νὰ ἐπιτρέψουν τὴν ἐκχέρσωσιν, διότι παρῆλθε τὸ χρονικὸν διάστημα, τὸ ὁποῖον ἔταξεν ὁ νόμος, ἀπὸ τῆς χρονολογίας τῆς παραχωρήσεως —τάσσει, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, διετίαν ἢ τριετίαν— νὰ ἐκχερσώσουν καὶ νὰ ἐμβολιάσουν τὰ δένδρα. Καὶ τοιουτοτρόπως παραπέμπονται εἰς τὰ δικαστήρια καὶ ἐξώνονται, διότι ἐν τῷ μεταξύ, ἔχουν ἀναδασωθῆ σχεδὸν αὐταὶ αἱ ἐκτάσεις καὶ σήμερον κινδυνεύουν νὰ παραχωρηθοῦν εἰς ἄλλους ἢ ἂν θέλουν, λέγουν οἱ δασάρχαι, διὰ νὰ παραχωρηθοῦν εἰς τοὺς ἰδίους, τοὺς λαμβάνοντας τὰ παραχωρητήρια, νὰ ὑποβάλουν νέας αἰτήσεις καὶ νὰ πληρώσουν καὶ πάλιν. Τοῦτο νομίζω ὅτι εἶναι ἄδικον καὶ μὴ ἐπιτρεπτόν. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ἀντιλαμβανόμενον τὴν σοβαρότητα τοῦ θέματος, διὰ τὴν περιοχήν μας, διότι πρόκειται περὶ ἑκατοντάδων περιπτώσεων, νὰ παρατείνῃ, διὰ νομοθετικῆς διατάξεως, τὴν προθεσμίαν τοῦ δασικοῦ κώδικος, καθὼς ἐπίσης καὶ τοῦ σχετικοῦ νόμου 2501)53, τοῦ προβλέποντος τοιαύτας προθεσμίας διὰ παραχωρήσεις. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα ἡμῶν καὶ ἐλπίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ θελήσῃ, νὰ τὸ ἱκανοποιήσῃ. Νομίζω ὅτι δὲν θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, ὁ κ. ὑπουργός, καταθέτων πλέον καὶ ἐπερώτησιν πραγματικήν, ἐνῷ εἶναι τυπικὴ σήμερον, διὰ τῆς καταθέσεως σχετικοῦ νόμου, διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τῶν ἑκατοντάδων αὐτῶν περιπτώσεων.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχει τὸν λόγον.

§44Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι, ὅπως εἶπον καὶ προηγουμένως, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἄλλων ἐρωτήσεων, ἀποτελεῖ βασικὴν γραμμὴν σήμερον τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἡ διανομὴ ὅλων αὐτῶν τῶν ἐκτάσεων, ὅπως αὐτῶν τῆς Χαλκιδικῆς καὶ θὰ προχωρήσωμεν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν, μὲ ταχύτατον ρυθμόν. Δυστυχῶς, ἡ περίπτωσίς σας ἔχει ἐμπλακῆ εἰς τὸ ζήτημα τῶν προθεσμιῶν, τὸ ὁποῖον ἐθίξατε καὶ δι’ αὐτὸ εὑρίσκονται καὶ οἱ δασάρχαι εἰς δυσχερεστάτην θέσιν. Τὸ θέμα, κατόπιν ἑνὸς σημειώματος, εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ ἐξετάσω πρὸ μιᾶς ἑβδομάδος καὶ ἡ διαταγή, τὴν ὁποίαν ἔδωσα εἶναι, μὲ κάθε τρόπον, νὰ εὑρεθῇ εἰς τὴν ἰσχύουσαν νομοθεσίαν κάποια διαδικασία, ἡ ὁποία νὰ ἐπιτρέπῃ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἤδη κατέβαλον μίαν ἐκχερσωτικὴν προσπάθειαν, νὰ ξαναπάρουν τοὺς κλήρους αὐτούς, ἄλλως, σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι, δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου καὶ ἑνὸς ἄρθρου μόνου, νὰ παραταθῇ ἡ προθεσμία τοῦ δασικοῦ κώδικος.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν αὐτὸν κ. ὑπουργὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας, σχετικῶς μὲ τὴν ἀντίδρασιν τῆς Α.Τ.Ε. πρὸς τὸ φιλαγροτικὸν πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως.

§46Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Αἱ ἀπὸ τοῦ 1952 Κυβερνήσεις, τόσον τοῦ ἀειμνήστου Στρατάρχου Παπάγου, ὅσον καὶ μετέπειτα τοῦ ἀξιοτίμου κ. Καραμανλῆ, ἔθεσαν ὡς ἀρχήν των νὰ περιβάλλουν μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας καὶ ἰδιαιτέρως ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶχε μεγαλυτέραν ἀνάγκην τῆς ἐνισχύσεως τοῦ Κράτους.

§47Θ. ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§48Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σᾶς ὑπενθυμίζω τὰ συλλαλητήρια τοῦ 1951–52 μὲ τὶς μαῦρες σημαῖες, τὰ ὁποῖα ὅμως δὲν κατορθώσατε νὰ ἐπαναλάβετε καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ Στρατάρχου, διότι δὲν σᾶς ἠκολούθησεν ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, διότι εἶχε νὰ τρώγῃ. Καὶ τὸ ἐνδιαφέρον των αἱ Κυβερνήσεις αὐταί, τὸ ἐξεδήλωσαν ποικιλοτρόπως. Εἰδικὴ νομολογία ἐθεσπίσθη, εἰδικὰ μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τοὺς ἀγρότας ἀπὸ τὸ Κράτος, εἰς κάθε θεομηνίαν ἢ κρίσιν, ποὺ τυχὸν παρουσίαζεν ἡ διάθεσις ἑνὸς ἔστω εἴδους τῆς παραγωγῆς, ἔσπευδε τὸ Κράτος νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ. Εἰς τὸν Νομὸν Ξάνθης, εἴχομεν τὸ ἀτύχημα ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν νὰ πλησσώμεθα μὲ καταστροφὰς ἀπὸ παγετῶνας, πότε πλημμύρας, πότε συνεχεῖς βροχὰς ἢ ἀνομβρίαν καὶ λόγῳ τῶν προηγηθεισῶν καταστροφῶν εἰς τὴν παραγωγήν. Καὶ ἐδημιουργήθησαν συνθῆκαι ὄχι ἁπλῶς νὰ εὑρεθοῦν εἰς ἀδυναμίαν οἱ ἀγρόται μας νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν ἀλλὰ νὰ ἔχουν ἀνάγκην καὶ περαιτέρω ἐνισχύσεως διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ σπείρουν ἐκ νέου τοὺς ἀγρούς των. Καὶ ἐθεσπίσθη τότε τὸ μέτρον ὅπως ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις, ἀνεξαρτήτως τῆς χρεωστικῆς μερίδος ἑνὸς ἑκάστου, νὰ τοὺς παρέχῃ οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ δημιουργήσουν παραγωγήν, καὶ ἀνταποκριθοῦν κάπως εἰς τὰς ὑποχρεώσεις των, πρὸς τὴν ΑΤΕ καὶ διατροφῆς τῶν οἰκογενειῶν των. Καὶ ἐνῷ ἡ τακτικὴ τῶν Κυβερνήσεών μας ὑπῆρξεν αὐτή, δυστυχῶς ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῇ ἀνοχῇ τῆς Διοικήσεώς της ἢ ἐξ ἰδίας πρωτοβουλίας των, ἐφαρμόζουν συστήματα τελείως ἀντίθετα πρὸς τὴν γραμμὴν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐχάραξεν ἡ Κυβέρνησις. Ἀφορμὴν εἰς τὴν κατάθεσιν τῆς παρούσης, ἐπερωτήσεώς μου, ἔλαβον ἀπὸ τό γεγονός, ὅτι πρὸ 25 ἡμερῶν περίπου, μὲ ἔνταλμα τῆς ΑΤΕ συνελήφθη εἷς ἐκ τῶν καλυτέρων ἀγροτῶν τῆς περιοχῆς μας καὶ ἐνεκλείσθη εἰς τὰς φυλακὰς διὰ καθυστέρησιν ἐκπληρώσεως ὑποχρεώσεών του πρὸς αὐτήν, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ παροῦσαι ἡμέραι, εἶναι αἱ πλέον κρίσιμοι διὰ τὴν γεωργίαν, εἶναι ἡμέραι ἐντατικῆς ἐργασίας. Ἐμεσολάβησαν πλεῖσται ἐνέργειαί μου, ἐπεκαλέσθην τὴν ἐπέμβασιν τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἀλλ’ ἐστάθη ἀδύνατον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ δώσῃ ἐντολὴν ἀποφυλακίσεώς του. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὤφειλε 55.000 δραχμάς. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος κατέβαλεν ἔναντι 8000 περίπου καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἀξίας τῆς παραγωγῆς του τὸ ἐχρησιμοποίησε νὰ σπείρῃ ἐκ νέου τὰ χωράφια του χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὴν συνδρομὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Καὶ δικαίως. Διότι εἰς ἄλλα χωριὰ εἰς τὰ ὁποῖα εἶχε καταστραφῆ ἡ παραγωγὴ ὁλόκληρος, ἡ ΑΤΕ ἔφθασεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ ἀρνῆται νὰ τοὺς δώσῃ ἀκόμη καὶ σιτόσπορον, μὲ προφανῆ κίνδυνον νὰ μείνουν χιλιάδες στρέμματα σιταγρῶν ἀκαλλιέργητα. Ἀτυχῶς ἡ περιφέρειά μας κεῖται μακρὰν τοῦ Κέντρου καὶ δὲν μᾶς εἶναι εὔκολον νὰ εὑρισκώμεθα συνεχῶς ἐκεῖ. Ἀλλὰ καὶ ἡ Κυβέρνησι δὲν ἠμπορεῖ νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τῶν ἀτοπημάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα σημειοῦνται συχνά. Δι’ αὐτὸ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν νὰ λάβῃ εἰδικὰ μέτρα, ἵνα καταστοῦν σεβασταὶ αἱ ἀποφάσεις της εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ πρὸ παντὸς καθορισθῇ μία διαδικασία ὥστε νὰ μὴ καθίσταται δυνατὴ ἡ προσωποκράτησις οἱουδήποτε ἀγρότου δι’ ὀφειλὰς, μὲ μόνην τὴν ἀπόφασιν ἑνὸς ὑπαλλήλου τῆς ΑΤΕ. Ἐὰν ὁ Διευθυντὴς ἢ ὁ οἱοσδήποτε ὑπάλληλος τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔχῃ πολιτικὰς ἢ προσωπικὰς διαφοράς, συμπαθείας ἢ ἀντιπαθείας, ταῦτα πρέπει νὰ θεωροῦνται ἄσχετα πρὸς τὴν φιλοαγροτικὴν πολιτικὴν γραμμὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ καταστῇ σεβαστὴ εἰς τὴν ΑΤΕ. Πρὸς τοῦτο προτείνω ὅπως καθορισθῇ Ἐπιτροπὴ τριμελὴς μὲ συμμετοχὴν ἀντιπροσώπου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τοῦ ἁρμοδίου Διευθυντοῦ Γεωργίας ὑπὸ τὴν προεδρίαν τῶν κατὰ τόπους Νομαρχῶν καὶ μόνον ἐφ’ ὅσον διαπιστοῦται κακοπιστία ἢ συντρέχουν ἄλλοι σοβαροὶ λόγοι νὰ γίνεται χρῆσις τοῦ σκληροῦ μέτρου τῆς προσωποκρατήσεως, κατόπιν ἀποφάσεως τῆς ἀνωτέρω Ἐπιτροπῆς.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη εἰς τὸ Προεδρεῖον ἡ κάτωθι αἴτησις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων: «Συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 51 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ζητοῦμεν οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι βουλευταὶ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ὑπὸ ἄρθρῳ 2 ἀπὸ τῆς 23 Μαρτίου ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Μιχαηλίδη «περὶ Ἀγροτικῆς Τραπέζης».

§50Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπερώτησις εἶναι ἢ σύστασις;

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπερώτησις.

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὥστε καὶ ἡ Συμπολίτευσις κάμνει ἐπερωτήσεις εἰς τὴν Κυβέρνησιν; (!!). Αὐτὸ εἶναι πρωτοφανές.

§53Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε συνάδελφε, τὸ πῶς τὸ ὀνομάζομεν δὲν ἔχει σχέσιν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν εἶναι ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπον δὲν σᾶς παρέχουν ἔδαφος νὰ προχωρήσητε περισσότερον, περισσότερον δι’ ὑμᾶς ὅστις διετελέσατε μέλος τῶν τότε Κυβερνήσεων.

§54Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, ἀγνοεῖτε τὸν Κανονισμὸν καὶ τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα ἂν καὶ εἶσθε ἐπ’ ἀρκετὸν καιρὸν βουλευτής.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, συμφώνως μὲ τὸ ἄρθρον 51 παράγραφος 3 ἡ ὑποβληθεῖσα αἴτησις πρὸς γενίκευσιν τῆς συζητήσεως, ἐφ’ ὅσον ὑπεγράφη ὑπὸ 13 περίπου συναδέλφων, εἶναι ὑποχρεωτική. Συνεπῶς γενικεύεται ἡ συζήτησις. Παρακαλεῖται ὁ κ. Γραμματεὺς νὰ ἐγγράψῃ τὰ ὀνόματα τῶν ρητόρων.

§56Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι δύο σχετικαὶ ἐπερωτήσεις. Νομίζω αἱ ὑπ’ ἀριθ. 3 καὶ 16.

§57Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐντελῶς ὁμοίου περιεχομένου, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἡ ἐπερώτησις τοῦ κ. Γιαννοπούλου. Ἑπομένως πρέπει νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Γιαννόπουλος.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὸν κ. Φιλοσοφόπουλον, ἀμέσως, θὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Γιαννόπουλος.

§59Β. ΦΙΛΟΣΟΦΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος, κ. Μιχαηλίδης, εἶναι τόσον σοβαρόν, ὥστε θὰ πρέπει νὰ ἐπισύρῃ τὴν προσοχὴν τοῦ Σώματος καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ἁρμοδίων κ.κ. ὑπουργῶν καὶ ὁλοκλήρου τῆς Κυβερνήσεως. Διότι πράγματι, τὸ θέμα αὐτὸ ἀπηχεῖ βαθέως εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας μας, ὡς συνδεόμενον μὲ τὸ ὕψιστον θέμα, τῆς παροχῆς καλλιεργητικῶν πιστώσεων. Ὁ κ. Μιχαηλίδης ἐπέρριψε τὴν εὐθύνην εἰς τὴν ΑΤΕ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τοῦτο βαρύνῃ πράγματι τὴν ΑΤΕ ἢ καὶ ἄλλους. Ἐὰν μὲν ἡ ΑΤΕ ἔχῃ τὰ οἰκονομικὰ ἐφόδια, βεβαίως ἀμελεῖ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων της. Ἐὰν ὅμως, δὲν ἔχῃ τὰ οἰκονομικὰ ἐφόδια, κάποιος ἄλλος εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος βαρύνεται μὲ τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τῶν ὑποσχέσεων τῆς Τραπέζης. Καὶ ἀσφαλῶς ἐκεῖνος εἶναι ἡ διοικοῦσα ἀρχὴ εἰς τὴν χώραν μας. Πάντοτε ὅμως ἡ Κυβερνητικὴ εὐθύνη συνυπάρχει διότι ἡ Ἀγροτικὴ δὲν εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιχείρησις ἀλλὰ Τράπεζα Πιστωτικὴ τελοῦσα ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ τὸν ἔλεγχον τοῦ Κράτους. Πράγματι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀγροτικὴ πίστις δὲν ἀσκεῖται κανονικῶς. Ὄχι μόνον ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐμφανίζεται μὲ ἕνα πρόγραμμα, διὰ τοῦ ὁποίου ἄλλαι μὲν περιφέρειαι καὶ ἄλλα εἴδη καλλιεργείας προστατεύονται καὶ ἄλλα παραγκωνίζονται ὅπως τὰ τελευταῖα ἔτη καὶ ἰδίως τὴν τελευταίαν 5)ετίαν ἢ 4)ετίαν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἐπιδεικνύει μίαν ἰδιαιτέραν εὔνοιαν εἰς τὴν καλλιέργειαν τῆς ὀρύζης καὶ τοῦ βάμβακος ἐπὶ βλάβῃ ἄλλων καλλιεργειῶν ἀλλὰ καὶ εἰδικῶς διὰ νὰ ἐντοπισθῇ μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς περιφερείας μου, παραγκωνίζει τὴν καλλιέργειαν τῆς σταφιδαμπέλου. Διότι ἐνῷ πρότερον διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν σταφιδαμπέλων παρείχετο χρηματικὸν βοήθημα, ἀνεξαρτήτως τῶν γεωργικῶν ἐφοδίων, ἐξυπηρετοῦν 12–15 ἡμερομίσθια κατὰ στρέμμα, τὰ τελευταῖα ἔτη τὸ παρεχόμενον βοήθημα—δάνειον, πρὸς τοὺς καλλιεργητὰς τῶν σταφιδαμπέλων, μόλις κατωρθώθη νὰ ἐξυπηρετήσῃ 2.5 ἡμερομίσθια κατὰ στρέμμα. Εἰδικῶς, ἐνῷ ἐφέτος παρέχεται δάνειον 210 δρχ. κατὰ στρέμμα καὶ μὲ ἡμερομίσθιον 70 δρχ. ἐκτὸς τῶν ἐξόδων φαγητοῦ, ὁπότε φθάνομεν εἰς τὰς 85 δρχ. παρέχεται δάνειον 210 δρχ., δηλαδή, 2.5 ἡμαρομισθίων κατὰ στρέμμα, ἐνῷ τὸ κόστος κατὰ στρέμμα φθάνει ἐκτὸς τῶν ὑλικῶν τὰς δραχμὰς χιλίας περίπου τὸ στρέμμα. Πῶς νὰ ἀντεπεξέλθῃ ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν καλλιέργειαν τῶν κτημάτων του; Νὰ καταφύγῃ εἰς τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον; Καὶ τοῦτο εἶναι δυσχερές. Ὅπου δὲ τοῦτο κατορθοῦται δὲν νοεῖται πίστωσις διότι ἐκμεταλλεύεται ὁ γεωργὸς ὁ ὁποῖος πρὸς συγκάλυψιν τῆς τοκογλυφίας καὶ ἐν γένει καταπιέσεως ἀναγκάζεται νὰ προπωλῇ τὸ γεωργικόν του εἰσόδημα μὲ ἐξευτελιστικὴν τιμήν. Εἶναι δὲ καὶ δυσχερὴς ἡ προσφυγὴ εἰς τὸ ἰδιωτικὸν κεφάλαιον καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ κρατήσῃ ἰδιαιτέραν σημείωσιν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος διότι μὲ τὴν ἔκτασιν ποὺ ἔχουν λάβει τὰ προνόμια τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὡς ἐκ τοῦ γεωργικοῦ ἐνεχύρου, τῆς πρωτοπραξίας καὶ τῆς μονοπωλήσεως τῶν γεωργικῶν φαρμάκων καὶ γενικῶς ἐφοδίων μεταξὺ τῶν ὁποίων ὡς καὶ ὁ προλαλήσας κ. Μιχαηλίδης εἶπεν, ὁ ὁποῖος ἀνέφερε καὶ τὸ ζήτημα τῆς προσωποκρατήσεως, ὁ παραγωγός, ἔχει αἰχμαλωτισθῆ κυριολεκτικῶς, δηλαδή, ἔχει μίαν δέσμευσιν τοιαύτην, ἡ ὁποία ἐγγίζει τὰ ὅρια, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν, ποὺ καθιστοῦν ἀναπαλλοτρίωτα τὰ γεωργικὰ προϊόντα. Ὡς ἐκ τούτου τὸ καλόπιστον ἰδιωτικὸν κεφάλαιον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσφερθῇ διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ δανεισμόν, παράλληλα πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Ἐφ’ ὅσον τὸ Κράτος ἀρνεῖται νὰ παράσχῃ τὰ οἰκονομικὰ ἐκεῖνα ἐφόδια ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ τὴν καλλιέργειαν, πῶς θὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ ζήτημα τῆς καλλιεργείας τῶν ἀγροτικῶν μας περιφερειῶν; Θὰ πρέπει λοιπόν, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ παράσχῃ τὸ δάνειον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον παρεῖχε καὶ πρότερον, δηλαδή, νὰ ἐξυπηρετῇ διὰ νὰ τηρῇ τὸν Κανονισμόν της, πλήρη τὴν ἀγροτικὴν πίστωσιν παρέχουσα τοὐλάχιστον τὰ ⅔ τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης διὰ τὴν καλλιέργειαν τῶν σταφιδαμπέλων, τῶν ὁποίων εἶναι ἰδιάζουσα ἡ καλλιεργητικὴ ἀνάγκη καὶ ὁ τρόπος τῆς καλλιεργείας, μὴ δυνάμενος νὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ διὰ τοὺς αὐτοκαλλιεργητὰς ἀκόμη διὰ μόνης τῆς προσωπικῆς ἐργασίας. Ἂν δὲν ἀσκηθῇ μία τοιαύτη πολιτική, πολιτικὴ ἐκ μέρους τῆς ΑΤΕ καὶ τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι ἀδύνατον, κύριοι συνάδελφοι, νὰ λέγωμεν ὅτι ὑποστηρίζωμεν τοὺς ἀγρότας καὶ ὅτι ἀσκοῦμεν ἀγροτικὴν πολιτικήν. (Χειροκροτήματα).

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Γιαννόπουλος ἔχει τὸν λόγον.

§61Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Σκοπὸς τῆς ἐπερωτήσεώς μου, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι τόσον ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ ἐπίκρισις τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἡ ἔκφρασις ἀνησυχίας μου, διὰ τὴν κατάστασιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, γενικῶς. Εἶναι πρόσφατος ἡ ἐπικοινωνία σας μετὰ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου κατὰ τὴν προεκλογικὴν περίοδον καὶ θὰ εἶναι νωπαὶ αἱ ἐντυπώσεις σας, κύριοι βουλευταί, ἐκ τῆς ἀθλιότητος, τὴν ὁποίαν διεκρίνατε. Ὁ Νομός μου, δὲν εἶναι ἐκ τῶν χειροτέρων Νομῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ ἀπόψεως παραγωγικῆς καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἐκπολιτιστικῆς. Διαιρεῖται δὲ εἰς δύο περιοχάς, εἰς τὴν ὀρεινὴν καὶ εἰς τὴν πεδινὴν Ἠλείαν. Καὶ κατὰ τὸ παρελθόν, κύριοι βουλευταί, ἡ μὲν ὀρεινὴ Ἠλεία, ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω, εἶχε μίαν ἐνδημικὴν πτωχείαν, ἡ πεδινὴ ὅμως Ἠλεία ἦτο ἡ εὔφορος περιοχὴ καὶ ἡ εὐημερία τῶν κατοίκων της ἦτο εὐδιάκριτος. Ἤδη, διακρίνει κανεὶς εἰς μὲν τὴν ὀρεινὴν Ἠλείαν τὴν πλήρη ἐξαθλίωσιν, εἰς δὲν τὴν πεδινὴν Ἠλείαν, δηλαδή, εἰς τὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον ἄλλοτε ἡ εὐημερία ἦτο τόσον εὐδιάκριτος, διακρίνει σήμερον τὴν πραγματικὴν κρίσιν τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι ἀξιοσημείωτον τὸ γεγονὸς αὐτό. Κύριοι βουλευταί, τὰ συμπτώματα τῆς καταπτώσεως αὐτῆς, τῆς οἰκονομικῆς, τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, εἶναι ἄπειρα καὶ χιλιοειπωμένα καὶ δὲν θὰ σᾶς ἀπασχολήσω μὲ αὐτὰ ἂν καὶ νομίζω ὅτι καὶ ἡ περιγραφή των καὶ ἡ ἀπαρίθμησίς των θὰ ἦτο ἀναγκαία διὰ νὰ τονωθῇ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης τῆς Κυβερνήσεως καὶ γενικῶς τὸ δημόσιον ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς τάξεως αὐτῆς. Θὰ ἀρκεσθῶ μόνον νὰ σᾶς δώσω μίαν εἰκόνα, διὰ νὰ ἐννοήσετε εἰς ποίαν κατάστασιν ἔχει περιέλθει ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἠλείας, ὅπου κυρίως καλλιεργεῖται ὁ σῖτος, ἡ παραγωγὴ τῶν 5.000 ὀκάδων σίτου ἀπὸ τὸν παραγωγόν, θεωρεῖται ὡς ἐξαιρετικὴ εὐτυχία, ἐξαιρετικὴ ἀπόδοσις. Δηλαδὴ ὁ παραγωγὸς τῶν 5.000 ὀκάδων σίτου εἶναι ἀπὸ τοὺς δακτυλοδεικτούμενους παραγωγοὺς εὐπόρους. Καὶ τὶ εἶναι 5.000 ὀκάδες σίτου, κύριοι; Εἶναι καθαρὸν εἰσόδημα 2.500 ὀκάδες, δηλαδὴ ἀξία εἰς δραχμὰς 7.500 δρχ. Τοῦτο ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸ ἥμισυ ἐτησίου εἰσοδήματος τοῦ ἐσχάτου ὑπαλλήλου τοῦ Κράτους, τοῦ ταχυδρομικοῦ διανομέως. Ὁ ταχυδρομικὸς διανομεὺς ἔχει 15.000 δρχ. τόν χρόνον καθαρὸν εἰσόδημα, ἐνῷ ὁ πλούσιος παραγωγὸς ἔχει καθαρὸν εἰσόδημα 7.500 δρχ. Καὶ ὁ μὲν διανομεύς, ὁ πτωχός αὐτὸς ὑπάλληλος διαμαρτύρεται, φωνάζει διαρκῶς, ἀξιοῖ, ἀπειλεῖ ἀπεργίαν, διότι τὸ ποσὸν ἐκεῖνο τῶν 15.000 δρχ. δὲν τοῦ φθάνει. Καὶ ὅμως ἔχομεν τὴν ἀξίωσιν ἀπὸ τὸν σιτοπαραγωγὸν ὁ ὁποῖος ἔχει τὰς 7.500 δρχ., νὰ ζήσῃ ἱκανοποιημένος. Σκεφθῆτε ὅμως τώρα τὴν θέσιν ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔχουν παραγωγὴν ὀλιγωτέραν τῶν 5.000 ὀκάδων, ὅπερ εἶναι τὸ σύνηθες, δηλαδή, 3.000 ἢ 2.000 ὀκάδες σίτου. Ποία εἶναι ἡ ζωή των, Πῶς κατορθώνουν νὰ ἀνταποκρίνωνται εἰς τὴν ζωὴν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί; Ἀναμφισβητήτως, κύριοι βουλευταί, ζοῦν, διότι δὲν ζοῦν. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ εἰκών, τὴν ὁποίαν παρουσιάζει ἡ ὕπαιθρός μας. Καὶ ποῖα τὰ αἴτια τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου; Τὰ αἴτια εἶναι πολλά. Εἶναι, πρῶτον, τὸ πτωχὸν ἔδαφος. Δεύτερον, εἶναι ὁ στενὸς καὶ περιωρισμένος κλῆρος. Ἐπὶ πλέον εἶναι ἡ ἀμέθοδος καλλιέργεια, αἱ δυσμενεῖς κλιματολογικαὶ συνθῆκαι, ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ἀδιαφορίαν τοῦ Κράτους, εἶναι ἡ ἔλλειψις συγκοινωνιακῶν μέσων ἡ ἀμέθοδος διάθεσις τῶν ἀγαθῶν εἰς τὴν κατανάλωσιν καὶ τέλος ἡ δυσανάλογος διαφορὰ μεταξὺ τῶν τιμῶν τῶν γεωργικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Ὅλα αὐτὰ βεβαίως, συμβάλλουν εἰς τὴν δημιουργίαν αὐτῆς τῆς κακοδαιμονίας τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ τὰ μειονεκτήματα ταῦτα ὑπῆρχον καὶ κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ ὅμως ἡ κατάστασις τῶν ἀγροτῶν δὲν εἶχε περιέλθει εἰς αὐτὴν τὴν ἀθλιότητα. Τώρα ὅμως προσετέθησαν καὶ δύο νέα στοιχεῖα, δύο νέοι παράγοντες οἱ ὁποῖοι συντελοῦν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Οἱ παράγοντες αὐτοὶ εἶναι πρῶτον ὁ περιορισμὸς τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ δεύτερον ἡ ὕψωσις τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων τὰ ὁποῖα ἔχουν καταστῆ ἀπρόσιτα. Κύριοι, ἐγένετο λόγος περὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, Εἶμαι ὑποχρεωμένος ὡς ἐκπροσωπῶν καὶ ἐγὼ ἀγροτικὴν περιφέρειαν νὰ κάμω μίαν ὁμολογίαν. Ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ἀποτελεῖ ἕνα ἀπόκτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ὁ σκοπὸς τῆς ὑπάρξεως καὶ ἡ ἀποστολή της εἶναι ἐξαιρετική. Εἶναι τὸ μόνον εὐεργέτημα τὸ ὁποῖον ἐκέρδισεν ὁ ἀγρότης κατὰ τὴν μακρὰν αὐτὴν περίοδον τοῦ ἐλευθέρου Ἑλληνικοῦ βίου, εἶναι τὸ μόνον ἵδρυμα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ θεωρηθῇ ἀγροτικὸν ἵδρυμα. Καὶ βέβαια ἡ σύνθεσίς του δὲν ὑπῆρξεν ἰδεώδης. Τὸ προσωπικόν του δὲν ὑπῆρξεν ἄριστον. Ἐν τούτοις παρ’ ὅλας αὐτὰς τὰς ἐλλείψεις κατώρθωσε νὰ ἐπαρκέσῃ ἐν πολλοῖς εἰς τὴν ἀποστολήν του. Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν εὑρέθη ἀπὸ πλευρᾶς ἀγροτῶν εἰς μίαν εὐχάριστον κατάστασιν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Εἶχε ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα κόσμον ἀπὸ ἀπόψεως χρεωστικῆς παρθένον, διότι ὁ ἐκμηδενισμὸς τῆς δραχμῆς εἶχε τοὐλάχιστον αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν ἀποτέλεσμα ν’ ἀπαλλάξῃ τὸν ἀγρότην παντὸς χρέους. Παρέλαβεν ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τὸν κόσμον ἐκεῖνον, παρθένον χρεωστικῶς καὶ ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν της. Ἀλλ’ ἂν εἶχεν αὐτὸ τὸ εὐχάριστον δεδομένον, προσέκρουσεν ἀντιθέτως, εἰς τὴν ἀδυναμίαν, ἢ κακὴν διάθεσιν τοῦ Κράτους νὰ τὴν χρηματοδοτήσῃ ἐπαρκῶς διὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ἀποστολήν της, ἡ ὁποία, ἀποστολή της, δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι μόνον ἡ χορήγησις ἐπαρκῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ ἡ χορήγησις μεσοπροθέσμων πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἐπιμελῶν γεωργῶν. Κατὰ τὴν ἀντίληψιν τὴν ἰδικήν μου, ἔπρεπε νὰ εἶναι κάτι πλέον ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἔπρεπε νὰ περιλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἀγρότην. Νὰ εἶναι ἡ Τράπεζα τοῦ ἀγρότου. Ἑνὸς ἑκάστου ἀγρότου. Νὰ περιλάβῃ τὴν οἰκονομίαν αὐτοῦ ἀπὸ τὴν ἀρχὴν μέχρι τοῦ τέλους καὶ νὰ ἔχῃ ὡς ἀποστολὴν τὸν ἀγρότην ἐκεῖνον, νὰ τὸν κάμῃ καλὸν νοικοκύρην. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀποστολὴ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Εὑρέθη ὅμως εἰς τὴν ἀδυναμίαν, τὴν οἰκονομικὴν. Εἶπεν ὁ κατελθὼν πρὸ ὀλίγου τοῦ βήματος, ὅτι αἱ πιστώσεις διὰ τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια περιωρίσθησαν εἰς τὸ ⅕. Δηλαδή, διὰ καλλιέργειαν ἑνὸς στρέμματος σταφίδος, διὰ νὰ πάρω συγκεκριμένως τὴν σταφίδα, ἀπαιτοῦνται 900 δραχμαὶ κατὰ στρέμμα μὲ αὐστηρότατον ὑπολογισμόν. Ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης παρείχοντο μέχρι πρό τινος 170 δραχμαί, ἐσχάτως δὲ ηὐξήθησαν κατὰ ποσοστὸν 20% καὶ φθάνουν 210 δραχμάς. Τίθεται τώρα τὸ ἐρώτημα: 900 δραχμὰς χρειάζεται ὁ παραγωγὸς διὰ νὰ καλλιεργήσῃ τὴν σταφίδα, 200 δραχμὰς τοῦ δίδει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, τὰς ὑπολοίπους πῶς θὰ τὰς ἐξοικονομήσῃ; Ἢ θὰ ἀφήσῃ ἀκαλλιέργητον τὴν σταφίδα, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ σημάνῃ καταστροφήν, γενικωτέραν τοῦ παραγωγοῦ, ἢ θὰ ἀναγκασθῇ νὰ προσφύγῃ εἰς τὸν ἰδιωτικὸν δανεισμόν. Ἡ προσφυγὴ εἰς τὸν ἰδιωτικὸν δανεισμὸν ἠξεύρετε τί σημαίνει; Δὲν εἶναι μόνον ἡ δυσκολία τῆς ἐξευρέσεως τοῦ ἰδιωτικοῦ δανειστοῦ, εἶναι ἡ τρομερὰ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία θὰ εἶναι τοὐλάχιστον 50% ἂν μὴ περισσότερον. Ἐπὶ πλέον θὰ ἀναγκασθῇ νὰ καταφύγῃ εἰς τὰς τρομερὰς προπωλήσεις. Δηλαδὴ τὸν Μάϊον, ἢ τὸν Ἰούνιον νὰ προπωλήσῃ τὴν σταφίδα του εἰς τὸ ἥμισυ τῆς τιμῆς. Αὐτὸ θὰ σημαίνῃ ἐπιβάρυνσιν τοῦ παραγωγοῦ εἰς τὸ διπλάσιον. Παρακολουθήσατε, κ. βουλευταί, τὴν σκέψιν μου. Ἐὰν ἕνας παραγωγὸς διὰ τὴν καλλιέργειαν 20 στρεμμάτων σταφίδος χρειάζεται 15.000, μὲ τὴν ἀδυναμίαν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης νὰ τοῦ τὶς δώσῃ καὶ μὲ τὴν προσφυγὴν εἰς τὸν ἰδιωτικὸν δανεισμὸν καὶ τὰς προπωλήσεις φθάνει νὰ ἐπιβαρύνεται ἀντὶ τῶν 15.000 μὲ 30.000. Ἔρχεται ἡ ἐποχὴ τῆς συγκομιδῆς τοῦ προϊόντος καὶ ἐμφανίζεται ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ἀξιοῖ τὴν πληρωμὴν τοῦ χρέους. Ἀλλὰ προηγεῖται τὸ ἰδιωτικὸν χρέος τὸ ὁποῖον εἶναι χρέος τιμῆς, ἢ εἶναι ἐξησφαλισμένον κατὰ τρόπον ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναβληθῇ ἡ πληρωμή του. Οὕτω καθυστερεῖται ἡ ἐξόφλησις τοῦ χρέους πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἰσχύουν αἱ δικαιολογίαι τῆς προτιμήσεως τοῦ ἰδιωτικοῦ χρέους. Ἔτσι χαρακτηρίζεται ὡς κακόπιστος ὀφειλέτης καὶ ἀρχίζει ἡ δίωξις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Τὰς συνεπείας τὰς γνωρίζετε: Μήνυσις, φυλάκισις, στέρησις τοῦ δανείου τοῦ λοιποῦ, συντριβὴ πλήρως τοῦ παραγωγοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ κυριωτέρα αἰτία, κ. βουλευταί, τῆς ἐξαθλιώσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ὄχι ἰδιαιτέρως τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, τοὺς ὁποίους ἔφερα ὡς παράδειγμα, διότι εἶμαι ἐγγύτερον πρὸς τὸν κόσμον αὐτὸν καὶ τελῶ ἐν γνώσει ὅλων τῶν περιστατικῶν καὶ λεπτομερειῶν. Ἠκούσατε διὰ τοὺς βαμβακοπαραγωγούς. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι τὴν ἐκστρατείαν πέρυσι τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς καλλιεργείας βάμβακος ὡς ἀποτελοῦντος ἐθνικὸν προϊόν. Καὶ ἔσπευσαν καὶ ἐφύτευσαν βαμβάκι. Ἡ καλλιέργεια τοῦ βάμβακος στοιχίζει περίπου 350 δραχμὰς κατὰ στρέμμα. Ἀλλὰ ποῖον εἶναι τὸ παρεχόμενον δάνειον. Διὰ μὲν τοὺς παλαιοὺς καλλιεργητὰς 80 δραχμ., καὶ διὰ τοὺς νέους 140 δραχ. Δηλαδὴ τὸ ¼ διὰ τοὺς παλαιοὺς καὶ ὀλιγώτερον τοῦ ½ διὰ τοὺς νέους καλλιεργητάς. Θὰ συμβῇ δηλαδὴ τὸ ἴδιον ποὺ συνέβη διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς. Ἐπὶ πλέον δὲν πρέπει νὰ παραλείψωμεν νὰ σημειώσωμεν καὶ τοῦτο. Ἐνθυμεῖσθε ἐπ’ εὐκαιρίᾳ ποὺ ἀναφερόμεθα εἰς τὸν βαμβακοπαραγωγὸν τοὺς ἐξορκισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως ὑπὲρ τῆς καλλιεργείας τοῦ βάμβακος. Καὶ ποία ἡ τιμὴ ἀσφαλείας; Εἰς τὸ 1951 εἶχεν ὁρισθῆ εἰς 9,50, ἐφέτος ὡρίσθη εἰς 7,50. Μετὰ τὰς ἐπαγγελίας τῆς Κυβερνήσεως ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀγορᾷ ἡ τιμὴ ἦτο 11 καὶ 12 δραχμάς, ἐφέτος ἔχει 8–10 δραχμάς. Ἄλλο δρᾶμα φρικτότερον εἶναι ἐκεῖνο τῶν ὀρυζοπαραγωγῶν. Ἐκεῖνοι ὑπῆρξαν θύματα ὄχι πλέον τῆς ἀγροτικῆς, ἀλλὰ τῆς ἀντιαγροτικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ δημιουργήσουν τόσην παραγωγὴν ὀρύζης ὥστε νὰ ἀπαλλαγῇ τὸ ἐσωτερικὸν ἐμπόριον ἀπὸ τὴν ἀνάγκην εἰσαγωγῆς ξένης ὀρύζης, ὑπέστησαν ἀγρίαν τὴν δίωξιν τοῦ Κράτους καὶ ἔφθασαν μέχρι πραγματικῆς καταστροφῆς. Κύριοι, μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα, δὲν εἶναι παράδοξον, διατὶ ὅλος ὁ ἀγροτικός μας κόσμος εὑρίσκεται εἰς αὐτὴν τὴν ἀπαθλίωσιν, διατὶ ὅλος ὁ ἀγροτικὸς μας κόσμος βοᾷ, ἀγανακτεῖ, διαμαρτύρεται συνεχῶς. Καθ’ ὅλην τὴν περιοδείαν μας δὲν ἠκούσαμεν παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τῶν ἀγροτῶν καὶ πρὸς κατευνασμὸν ἠναγκαζόμεθα νὰ παρέχωμεν ὑποσχέσεις ἀφειδῶς ὅτι ὅλοι θὰ φροντίσωμεν διὰ τοὺς ἀγρότας, ποὺ πράγματι ἀποτελοῦν τὸ περισσότερον βασανισμένο κομμάτι τοῦ λαοῦ μας. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ τῶν προχθεσινῶν ἀνακοινώσεών του ἠθέλησε νὰ κατευνάσῃ τὴν ἀγανάκτησιν αὐτὴν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀλλ’ εἰς τὰς μακροσκελεῖς ἐκείνας δηλώσεις του παρουσίασε, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὄχι μελετημένον γεωργικὸν πρόγραμμα, παρὰ μᾶλλον μίαν εὐρεῖαν ἔκθεσιν τῶν γεωργικῶν ἀναγκῶν τῆς Ἑλλάδος. Ἡ τοιαύτη ὅμως ἔκθεσις δὲν δύναται νὰ ἔχῃ ἀξιώσεις Κυβερνητικοῦ γεωργικοῦ προγράμματος. Καὶ ἐὰν αἱ ἀνακοινώσεις αὐταὶ ἐγένοντο πρὸ τῶν ἐκλογῶν, θὰ τὰς ἐδικαιολόγουν, διότι θὰ εἶχον κάποιον σκοπὸν δημοκοπικόν. Ἀλλὰ γενόμεναι σήμερον, νομίζω ὅτι δὲν ἀποτελοῦν ἄλλο τί, παρὰ εἰρωνείαν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Μετὰ δίμηνον μελέτην καὶ παρακολούθησιν τῆς καταστάσεως ἀπὸ μέρους τῶν ἁρμοδίων Κυβερνητικῶν παραγόντων, οἵτινες ὑποτίθεται ὅτι ἀντελήφθησαν καὶ καθ’ ὅλην τὴν προεκλογικὴν περίοδον τὴν τραγικὴν κατάστασιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, θὰ ἐπερίμενε κανεὶς νὰ ἐμφανίσουν ἓν πρόγραμμα ἀποβλέπον εἰς τὴν ἄμεσον κάλυψιν καὶ θεραπείαν τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἀλλὰ μήπως παρέλειψαν τοῦτο, καὶ ἑτοίμασαν μακροπρόθεσμα ἔστω σχέδια, τὰ ὁποῖα εἶναι μελετημένα καὶ ἕτοιμα καὶ δὲν περιμένουν παρὰ τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ νὰ τεθοῦν εἰς ἐκτέλεσιν; Κάθε ἄλλο παρὰ τοῦτο συνέβη. Ἀντιθέτως μᾶς ἐνεφάνισαν σκέψεις, τὰς ὁποίας θὰ θέσουν ὑπ’ ὄψιν ξένων σοφῶν, EXPERTS, οἱ ὁποῖοι θὰ κάμουν τὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ μελετήσῃ ἡ Κυβέρνησις καὶ θὰ φροντίσῃ μετὰ ταῦτα νὰ τὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν ἐξευρίσκουσα τὰ οἰκονομικὰ μέσα. Αὐτὴ ἦτο ἡ ἔννοια τῶν ἀνακοινώσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Καὶ νομίζω ὅτι αὗται ἀντὶ κατευνασμοῦ ἐπέφερον αὔξησιν τῆς ἀγανακτήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου. Πρόκειται, ἐπαναλαμβάνω περὶ μιᾶς εἰρωνείας ἑνὸς μέρους τοῦ λαοῦ, τοῦ ἀγροτικοῦ, τὸν ὁποῖον ἔπρεπε περισσότερον νὰ σέβεται καὶ νὰ προσέχῃ ἡ Κυβέρνησις, δεδομένου ὅτι εἰς τὴν συντηρητικότητα τοῦ λαοῦ ἐκείνου, ὀφείλει τὴν σημερινὴν λαϊκήν της δύναμιν. Καὶ ἐν τούτοις, παρ’ ὅλα ταῦτα, ἡ Κυβέρνησις ἐγκαταλείπει ἐντελῶς ἀβοήθητον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον εἰς παραμονὰς ἐκρήξεως μιᾶς θυελλώδους ἀγανακτήσεώς του, ἡ ὁποία δὲν ἠξεύρω ποῦ θὰ μᾶς ἀγάγῃ. Νομίζω ὅτι ἐγκυμονεῖ κινδύνους καὶ κινδύνους ὄχι ἁπλῶς οἰκονομικούς, κ. βουλευταί, νομίζω ὅτι ἐγκυμονεῖ κινδύνους πολὺ εὐρυτέρους. Ἐγκυμονεῖ κινδύνους κοινωνικούς, κινδύνους ἐθνικούς, ἐὰν αὔριον ἐκσπάσῃ αὐτὴ ἡ ὀργὴ τοῦ ἀγροτικοῦ μας κόσμου, ὁ ὁποῖος πένεται. Εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐκφράζω τὴν ἀξίωσιν ὅλου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον νομίζω ὅτι ἐκφράζω τὴν ἀντίληψιν ὅλων ἡμῶν τῶν βουλευτῶν, ἐὰν εἴπω ὅτι ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεσος θεραπεία τῆς καταστάσεως τῶν ἀγροτῶν. Τοῦτο δύναται νὰ γίνῃ διὰ δύο κυρίως μέτρων. Τὸ πρῶτον εἶναι ἡ αἰσθητὴ αὔξησις τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ ἐν συναφείᾳ, ἡ αὔξησις τῶν μεσοπροθέσμων τοιούτων. Θὰ μοῦ προβληθῇ ἴσως ἡ ἐρώτησις: Μέχρι τίνος βαθμοῦ ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ αὔξησις; Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τονίσω ὅτι ἡ αὔξησις πρέπει νὰ εἶναι τόση ὥστε νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας στοιχειώδους συντηρήσεως καὶ καλλιεργείας τῶν ἀγροτῶν. Προκύπτουν ὅμως τὰ ἐρωτήματα. Πρῶτον: Εἶναι εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Κράτους νὰ ἐξεύρῃ τόσα οἰκονομικὰ μέσα; Δεύτερον: Μία τοιαύτη ἀθρόα χρηματοδότησις τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου δὲν θὰ δημιουργήσῃ ἴσως πληθωρισμόν, ὅστις θὰ θέσῃ ἐν κινδύνῳ τὴν ὅλην μας οἰκονομίαν; Θὰ ἀπαντήσω ἐπ’ ἀμφοτέρων. Κύριοι βουλευταί, θέλω νὰ σᾶς ὑπενθυμίσω ὅτι ἐκ τῆς διατεθείσης Ἀμερικανικῆς βοηθείας, ἥτις ὑπερέβη ἐν τῷ συνόλῳ τὰ 2000 ἑκατομμύρια δολλάρια, τὸ ποσοστὸν τὸ ὁποῖον διετέθη διὰ τοὺς ἀγρότας, ἦτο τὸ ἐλάχιστον. Τὸ μέγα ποσοστὸν διετέθη διὰ τὰ μεγαλεπήβολα σχέδια τῆς βιομηχανίας καὶ τοῦ ἐμπορίου. Καὶ ποῖον ὑπῆρξε τὸ ἀποτέλεσμα; Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξεν ἡ μὲν βιομηχανία καὶ τὸ ἐμπόριον νὰ δημιουργήσουν τὸ παθητικὸν τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὰς παγωμένας πιστώσεις ὥστε νὰ κλονίζεται σήμερον ἡ βάσις τῆς οἰκονομικῆς μας ζωῆς, ἡ δὲ γεωργία μὲ τὰ γλίσχρα ἐκεῖνα μέσα, μὲ τὰ ὁποῖα τὴν ἐφωδιάσαμεν νὰ κατορθώσῃ νὰ διπλασιάσῃ σχεδὸν τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα ἐκ τοῦ ὁποίου ζῇ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τὸ δεδομένον τοῦτο δικαιολογεῖ τὴν ἀντίληψιν ὅτι ὑπὲρ πάντα ἄλλον οἰκονομικὸν τομέα, ὅσον χρῆμα ἐξευρίσκει καὶ ἠμπορεῖ νὰ διαθέσῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὸ διαθέσῃ ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ τομέως, ὁπότε πιστεύω —καὶ ἀποτελεῖ τοῦτο ἐπιστημονικήν μου πεποίθησιν— ὅτι διευκολύνονται καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι τομεῖς. Ὅταν οἱ ἀγρόται μας ἐφοδιασθοῦν μὲ τὸ ἀναγκαῖον χρῆμα τότε γίνεται ἐπιμελεστάτη διοχέτευσις τούτου εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ ἐνισχύεται ἡ ὅλη μας οἰκονομία. Τώρα ἔρχεται τὸ δεύτερον ἐρώτημα τοῦ πληθωρισμοῦ. Κατὰ τὴν γνώμην μου ὁ φόβος εἶναι ἀδικαιολόγητος. Τὰ χρήματα ποὺ θὰ χρειασθοῦν διὰ νὰ γίνῃ καλλιέργεια, θὰ ἐξευρεθοῦν καὶ θὰ διατεθοῦν ἀπαραιτήτως διὰ τὴν καλλιέργειαν. Εἴτε θὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ ἐν ἀδρανείᾳ κεφάλαιον εἰς λίρας, εἴτε θὰ χρησιμοποιηθῇ τὸ ἐν ἀδρανείᾳ κεφάλαιον εἰς δραχμάς, πάντως τὰ χρήματα διὰ τὴν καλλιέργειαν θὰ προστεθοῦν εἰς τὴν κυκλοφορίαν διὰ νὰ γίνῃ ἡ καλλιέργεια. Διότι ἐὰν δὲν γίνῃ ἡ καλλιέργεια, τότε ἀλλοίμονον εἰς τὴν οἰκονομίαν τῆς Ἑλλάδος. Θὰ γίνῃ ὅμως ἐπὶ θυσίᾳ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν ἀγροτῶν, οἵτινες θὰ ἐπιβαρυνθοῦν μὲ τὸν λῃστρικὸν ἰδιωτικὸν τόκον καὶ μὲ τὰς καταθλιπτικὰς προπωλήσεις. Ὥστε νομίζω ὅτι ἀκριβὴς μελέτη τοῦ ζητήματος δὲν ἐπιτρέπει τὴν σκέψιν περὶ πληθωρισμοῦ, ὅταν τὸ δάνειον εἰς χρῆμα διατίθεται διὰ τὰς καλλιεργητικὰς ἀνάγκας τῶν παραγωγῶν. Ὁμιλεῖ ἡ Κυβέρνησις περὶ μελλόντων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Οὐδεὶς ἀρνεῖται τὴν χρησιμότητά των. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι εἰς τὰς σκέψεις τὰς ὁποίας ἐξέφρασεν ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἰς τὰς ἀνακοινώσεις του κυρίως μὲ εὑρίσκει σύμφωνον εἰς ἐκείνην ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τὸν τρόπον τῆς δημιουργίας ὡρισμένων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων διὰ τῶν συνεταιρισμῶν. Κάμετε, κύριοι, ἕνα οἰκονομικῶς ἀνεξάρτητον ἀγρότην καὶ τότε ὁ ἀγρότης εἶναι εἰς θέσιν νὰ συμπήξῃ τὸν συνεταιρισμόν του καὶ νὰ προβῇ καὶ εἰς ἔργα ἀρδευτικὰ καὶ εἰς ἔργα ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην ἐνέργειαν ἡ ὁποία θὰ σημάνῃ τὴν πρόοδον τῆς γεωργίας. Πρὸ παντὸς ἐπιβάλλεται νὰ καλύψωμεν τὰς πρώτας, τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας τοῦ ἀγρότου. Ἀλλὰ δὲν βλέπετε καὶ μίαν ἄλλην ἀδικίαν ἡ ὁποία προσγίνεται εἰς τοὺς ἀγρότας; κύριοι βουλευταί; Διὰ τὴν βιομηχανίαν καὶ διὰ τὸ ἐμπόριον εἴθισται νὰ λέγεται ὅτι τὸ Κράτος πρέπει νὰ τὸ βοηθῇ παρέχοντας τὰ λεγόμενα κεφάλαια κινήσεως. Ἱδρύει ὁ βιομήχανος τὴν βιομηχανίαν του, ἔχει ἀνάγκην κεφαλαίων ἢ διὰ τὴν κίνησίν του καὶ αὐτὸ εἶναι δίκαιον νὰ παρέχωνται ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Καὶ ἐρωτῶ, διατὶ διὰ τὸν ἀγρότην δὲν πρέπει νὰ τηρῆται τὸ ἴδιον μέτρον; Καὶ ἐκεῖνος ὁ δυστυχής, παρέχει τὸ κεφάλαιόν του, τὸν ἀγρόν του, τὰς γεωργικάς του ἐγκαταστάσεις καὶ ζητεῖ ἀπὸ τὸ Κράτος τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας. Διατὶ τὸ Κράτος νὰ εἶναι ἔτσι φειδωλὸν καὶ νὰ τοῦ ἀρνῆται τὰ μέσα τῆς κινήσεώς του καὶ τῆς καλλιεργείας του; Καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς, καὶ ἀπὸ ἀπόψεως δικαιοσύνης θὰ ἐπεβάλετο εἰς τὸ Κράτος νὰ ἐφοδιάσῃ τὸν ἀγρότην δι’ ὅλων τῶν μέσων τῶν καλλιεργητικῶν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§62Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ σᾶς κάμω μίαν ἐρώτησιν ἡ ὁποία ἀκριβῶς ἀφορᾷ τὴν θέσιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ πάρετε ἔναντι τῶν ἐπαγγελιῶν τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων. Δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγέλλουσα τὸν προγραμματισμὸν ἔργων ἐγγειοβελτιωτικῶν δὲν ἀπέβλεπε δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ἐμμέσως ἢ ἀμέσως εἰς τὴν στήριξιν τῆς οἰκονομίας τοῦ ἀγρότου; Διατὶ κατακρίνετε τὸ πρόγραμμα τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων;

§63Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν κατακρίνω τὸ πρόγραμμα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἐξαγγελίαν τῶν ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, ἀλλὰ κατακρίνω τὸν τρόπον τῆς διατυπώσεως τῶν ἀντιλήψεων αὐτῶν, αἱ ὁποῖαι κατ’ ἐμὲ παρουσιάζουν μίαν ἔφεσιν περισσότερον καὶ ὀλιγώτερον ἕνα πρόγραμμα. Οὔτε πρόκειται περὶ σχεδίου, οὔτε πρόκειται περὶ μελέτης ἢ ἔστω προμελέτης, διότι ὁ ἴδιος ὁ κ. ὑπουργὸς λέγει ὅτι θὰ καλέσῃ ξένους εἰδικούς, ἐξπέρ, θὰ τοὺς συμβουλευθῇ διὰ νὰ κάμῃ κατόπιν σχέδιον. Δὲν θέλω νὰ εἴπω ὅτι δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώξῃ νὰ κάμῃ ἀποστραγγιστικά, ἐγγειοβελτιωτικά, ἀρδευτικὰ ἔργα κλπ. Ἀλλὰ λέγω ὅτι σήμερον ὑπὲρ πᾶν ἄλλο, ἐπιβάλλεται νὰ βελτιώσωμεν τὴν θέσιν τοῦ παραγωγοῦ διὰ δύο λόγους. Τὸ μὲν διότι εὑρίσκεται εἰς πλήρη ἐξαθλίωσιν, τὸ δὲ διὰ λόγους δικαιοσύνης. Ἀλλά, θὰ ἤθελα, κύριε Καλαντζῆ, νὰ προσθέσω καὶ τοῦτο: Θὰ γίνουν τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα λέγετε εἰς μίαν ὡρισμένην περιοχήν, ἀλλὰ εἰς τὴν ὡρισμένην ἐκείνην περιοχὴν κατοικοῦν ὡρισμένοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ εὐημεροῦν ὅταν θὰ γίνουν τὰ ἔργα. Ἀλλὰ οἱ ἄλλοι ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς περιοχὰς ὅπου δὲν θὰ γίνουν τὰ ἔργα, πῶς θὰ ζήσουν ἐκεῖνοι, ὅταν εὑρεθοῦν πρὸ τῆς σημαντικῆς βελτιώσεως τῆς παραγωγῆς τῶν ἄλλων ἀγροτῶν, εἰς τὴν περιοχὴν τῶν ὁποίων ἔγιναν τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα; Δὲν νομίζετε ὅτι γίνεται μία τραγικὴ ἀδικία καὶ δὲν καταδικάζεται μία μερὶς παραγωγῶν εἰς χειροτέραν πενίαν; Δὲν εἶναι ὀρθότερον καὶ δικαιότερον νὰ εἴπωμεν ὅτι πρῶτον θὰ ἐπεβάλλετο νὰ ἀνορθώσωμεν ὅλους τοὺς ἀγρότας, νὰ τοὺς παράσχωμεν ἄφθονα τὰ μέσα τῆς καλλιεργείας καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ἀποβλέψωμεν καὶ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἐγγειοβελτιωτικῶν ἔργων, τὰ ὁποῖα θὰ σημάνουν βελτίωσιν τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς Ἑλλάδος. Ἐγὼ δὲν εἶπα ὅτι κατακρίνω τὰ μεγάλα ἔργα.

§64Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. Παρακολουθῶ μετὰ μεγάλης προσοχῆς τὴν ἀγόρευσίν σας καὶ ἤθελα νὰ τονίσω —καὶ δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχῃ ἀντίθετος ἄποψις— ὅτι ἡ πιστοδότησις τοῦ ἀγρότου εἶναι ἀνεπαρκὴς σήμερον, ἀλλὰ πάντως ἡ πιστοδότησις τοῦ ἀγρότου διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἀμέσων ἀναγκῶν δὲν εἶναι βεβαίως ἡ μέθοδος ἐκείνη, ἡ ὁποία ἄγει εὐθέως εἰς τὴν ὀργανικὴν θεραπείαν τοῦ προβλήματος τῆς στηρίξεως τῆς οἰκονομίας τῶν ἀγροτῶν. Τὰ ἔργα τὰ παραγωγικά, τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ καὶ τὰ ἀποβλέποντα εἰς τὴν ὀργανικὴν θεραπείαν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα στηρίζουν βασίμως τὴν οἰκονομίαν τοῦ ἀγρότου.

§65Ι. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἐπιμείνω εἰς τὸ θέμα αὐτὸ καὶ θὰ ὑποστηρίξω ἀντιθέτως ὅτι ἐκεῖνα τὰ μέσα διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἀνορθωθῇ ἡ ἀτομικὴ οἰκονομία τοῦ ἀγρότου, δὲν εἶναι τὰ μεγάλα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα. Αὐτὰ τὰ μεγάλα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ἐνισχύουν τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν γενικώτερον. Ἐμένα τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος μένω εἰς τὰ Καλάβρυτα καὶ ἔχω 25 στρέμματα χωράφια καὶ τὰ καλλιεργῶ κατὰ τί θὰ μὲ βοηθήσῃ ἡ μεγάλη παραγωγικότης τῆς περιοχῆς τοῦ Στρυμόνος; Ἡ ἰδική μου παραγωγὴ θὰ μείνῃ ἡ ἰδία καὶ συνεπῶς ἡ οἰκονομική μου θέσις θὰ χειροτερεύσῃ. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ μὲ ὠφελήσῃ σήμερον εἶναι νὰ μοῦ βελτιωθοῦν οἱ ὅροι τῆς καλλιεργείας μου, νὰ κατορθώσω καὶ ἐγὼ διὰ τῶν μέσων τῶν καλλιεργητικῶν τῶν ἀφθόνων, τὰ ὁποῖα μοῦ παρέχει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ διὰ τῶν λιπασμάτων νὰ βελτιώσω καὶ ἐγὼ τὴν παραγωγήν μου καὶ νὰ ἀνέλθω εἰς ἕνα ἀνώτερον οἰκονομικὸν ἐπίπεδον. Ἔτσι τίθεται τὸ ζήτημα καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον πρέπει νὰ τὸ ἀντιλαμβάνεται καὶ ἡ Κυβέρνησις. Ὑπάρχουν ἀγρόται οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐπαρκῆ κλῆρον ἢ στεροῦνται ἐντελῶς ἐγγείου ἰδιοκτησίας. Δι’ αὐτοὺς ὅλους τοὺς λόγους ὅλα αὐτὰ τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν ἀποκατάστασίν των, θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος, ἀλλὰ δὲν θὰ συμβάλλουν εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς θέσεως τοῦ ἀγρότου γενικῶς ὡς ἀτόμου καὶ εἰς τοῦτο ἔχει ὑποχρέωσιν ὄχι μόνον ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἀπέναντι τοῦ Ἔθνους, ἀπέναντι τῆς κοινωνίας ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀποβλέψῃ. Νὰ ἀποβλέψῃ πρὸς τὸν κόσμον ἐκεῖνον τὸν συντηρητικόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἤντλησεν ἕνα μέγα μέρος τῆς λαϊκῆς δυνάμεώς της. Δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ παρίδῃ τὸν ἀγρότην τῆς Πελοποννήσου, τὸν ἀγρότην τῆς Ρούμελης, καὶ τῶν νήσων. Δεύτερον ζήτημα, τὸ ὁποῖον τίθεται καὶ τὸ ὁποῖον ἐθίγη ἐν μέρει ἀπὸ τὸν προλαλήσαντα συνάδελφον, εἶναι τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδικαιολόγησε τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων καὶ δὲν ἔχω κανένα λόγον νὰ μὴ ἀποδεχθῶ πλήρως τὴν δικαιολογίαν του ὅτι τὰ λιπάσματα, εἶναι ἀκριβὰ ὄχι διότι κερδίζει ὑπερβολικὰ ἡ Α ἑταιρεία ἢ Β ἐπιχείρησις. Ἴσως τὰ λιπάσματα, κύριοι βουλευταί, νὰ εἶναι ἀκριβὰ λόγῳ τοῦ ὅτι αἱ πρῶται ὗλαι αἱ εἰσαγόμεναι εἰς τὴν Ἑλλάδα διὰ τὴν παραγωγήν των εἶναι ἀκριβαὶ καὶ ἴσως τὸ περιθώριον τοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον ἀποκομίζει ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων εἶναι μικρόν. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ ἀποδεχθῶ τὴν δικαιολογίαν αὐτήν. Δὲν θέλω οὔτε ἔλεγχον νὰ κάμω, οὔτε θέλω νὰ ἐρευνήσω ποῖα εἶναι τὰ κέρδη τὰ ὁποῖα ἀποκομίζει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα καὶ ἡ Ἑταιρεία Λιπασμάτων. Ἀποδέχομαι ἐξ ὁλοκλήρου τὴν βεβαίωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Τὸ ζήτημα ὅμως δὲν τίθεται ἔτσι, ἀλλὰ κάπως διαφορετικά, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἡ γεωργία εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀναπτυχθῇ, μάλιστα μὲ τὰς τελευταίας διεθνεῖς γεωργικὰς προόδους, ἄνευ τῆς χρησιμοποιήσεως ἀφθόνων λιπασμάτων. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων εἶπεν κάποτε: Ὅ,τι εἶναι ὁ ἄρτος διὰ τὸν ἄνθρωπον, εἶναι τὸ λίπασμα διὰ τὸν ἀγρόν, καὶ διὰ τοῦτο πρέπει τὰ λιπάσματα νὰ κρατικοποιηθοῦν καὶ ὅλοι ἡμεῖς τότε ἐχειροκροτήσαμεν. Μένω μὲ τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐχειροκρότησεν ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος. Διατί; Διότι πρόκειται ἄραγε διὰ τῆς κρατικοποιήσεως τῶν λιπασμάτων νὰ στερήσωμεν τὴν Ἑταιρείαν τὴν σημερινὴν τοῦ κέρδους διὰ νὰ τὸ ἐπωφεληθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος; Ὄχι. Δὲν τὸ ἐδικαιολόγησεν ἔτσι ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, οὔτε ἐγὼ ἔτσι τὸ ἀντιλαμβάνομαι. Μία ἐνδεχομένη μείωσις κατὰ 10 ἢ 20% σώζει ἄραγε τὴν κατάστασιν; Ὄχι. Τὸ λίπασμα, κύριοι, εἶναι ἀπαραίτητον καὶ πρέπει νὰ χρησιμοποιῆται ἀπὸ 20 ἕως 60 ὀκάδες κατὰ στρέμμα, ἀναλόγως τῆς καλλιεργείας καὶ τῆς ποιότητος τοῦ ἐδάφους. Ὅσον περισσότερον λίπασμα βάζεις, τόσον μεγαλυτέραν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς ἔχεις. Ἀλλὰ τί κάμνουν οἱ ἀγρόται σήμερον; Ἢ δὲν ἔχουν τὰ μέσα νὰ λιπάνουν τοὺς ἀγρούς των ἢ κάμνουν χρῆσιν λίαν περιωρισμένην. Ἑπομένως ἡ ἀπόδοσις εἶναι μικρά. Πρέπει λοιπόν, ἡ χρῆσις τῶν λιπασμάτων νὰ εἶναι ἄφθονος. Ἀλλὰ σήμερον ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων, εἶναι τόσον ὑψηλὴ ὥστε νὰ καθίστανται ταῦτα ἀπρόσιτα εἰς τοὺς γεωργούς. Κύριοι, δὲν πρόκειται περὶ προνομίου, τὸ ὁποῖον ζητεῖ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ἀλλὰ πρόκειται περὶ τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας. Αὐτὴ πρέπει νὰ προαχθῇ. Πρέπει νὰ γίνῃ εὐρυτέρα χρῆσις τῶν λιπασμάτων. Καὶ ἐὰν ἐπέλθῃ μία ζημία, ἐκ τῆς σημαντικῆς μειώσεως τῶν τιμῶν, τὴν ζημίαν αὐτὴν νὰ τὴν ὑποστῇ τὸ Κράτος, νὰ βαρύνῃ δηλαδὴ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Πρόκειται περὶ ζημίας διὰ μίαν κοινωφελῆ ἐξυπηρέτησιν. Ὅπως σήμερον τὸ Κράτος ὑφίσταται τεραστίας ζημίας διὰ τὴν διατήρησιν τῶν σιδηροδρόμων καὶ τῶν ταχυδρομείων, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸ κοινόν, ἔτσι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων. Τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων εἶναι ζήτημα κοινωνικόν, εἶναι γενικόν. Δὲν πρέπει τὸ βάρος νὰ τὸ φέρουν εἰς τοὺς ὤμους των οἱ πτωχοὶ παραγωγοί, ἀλλὰ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Τὰς ἐνδεχομένας ζημίας πρέπει νὰ τὰς ἀναλάβῃ ὁ προϋπολογισμὸς ὁ Ἑλληνικὸς καὶ τὸ βάρος νὰ τὸ φέρῃ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός, διὰ τὴν προαγωγὴν τῆς ἀγροτικῆς μας οἰκονομίας, διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντίληψίς μου, ἡ ὁποία συμφωνεῖ ἀπολύτως καὶ πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ κόμματός μου. Ὑποστηρίζω δηλ. ὅτι ἀνεξαρτήτως κόστους, ἡ τιμὴ τῶν λιπασμάτων πρέπει νὰ ἐλαττωθῇ, ὥστε νὰ εἶναι προσιτὰ εἰς τὸν ἀγρότην, καὶ νὰ τὰ χρησιμοποιῇ ἀφθόνως, διὰ νὰ βελτιώσῃ τὴν θέσιν του καὶ μαζὶ μὲ αὐτὴν καὶ τὴν οἰκονομικὴν θέσιν τῆς Ἑλλάδος. Καὶ τὴν ζημίαν ποὺ θὰ προκύψῃ, θὰ τὴν πληρώσῃ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἀλλὰ εἰς τὴν οὐσίαν δὲν πρόκειται περὶ ζημίας παρὰ πλασματικῆς, διότι, ἐὰν ἐπιβαρυνθῇ ὁ Ἑλληνικὸς λαός, θὰ ὠφεληθῇ ὅμως κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν ἡ παραγωγή, κατὰ μείζονα λόγον, ἄρα δὲν θὰ πρόκειται περὶ ζημίας. Ἔτσι τίθεται τὸ ζήτημα τῶν λιπασμάτων κατὰ τὴν γνώμην μου. Κύριοι, σᾶς βεβαιώνω, ὅτι δὲν ἔχω τὴν συναίσθησιν, ὅτι ὁμιλῶν οὕτω ὑπερασπίζομαι τὰ συμφέροντα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἔχω τὴν συναίσθησιν, ὅτι ὑπερασπίζομαι τὸ σύνολον τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Νομίζω, ὅτι ἡ ὁμιλία μου αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς τὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας. Σκεφθῆτε διὰ μίαν στιγμήν, ὅτι ὁ κόσμος αὐτὸς ὁ ἀγροτικός, ἀποφασίζει νὰ ζήσῃ ἀνθρωπινώτερα καὶ ἐκσπᾷ εἰς μίαν θυελλώδη διαμαρτυρίαν. Ποία θὰ εἶναι ἡ θέσις μας, ὡς κοινωνίας καὶ ὡς Κράτους; Ἔχω τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἐὰν ἡ Κυβέρνησις τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον ποὺ τῆς ὑποδεικνύομεν, δὲν σώζει μόνον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἀλλὰ σώζει ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν. Κύριοι βουλευταί, κατὰ τὸ πρόσφατον παρελθὸν ὑπεστηρίχθησαν μεγαλοϊδεατικὰ ὄνειρα ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας καὶ πρὸς τοῦτο διετέθησαν πολλὰ ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἀλλὰ ποία ἔπρεπε νὰ ἦτο ἡ βασικὴ σκέψις; Πρῶτον ἔπρεπε νὰ δημιουργήσωμεν κόσμον ἀγροτικὸν εὔπορον, δηλαδὴ κόσμον καταναλωτικὸν καὶ ἔπειτα νὰ κάμωμεν βιομηχανίαν. Ἡμεῖς ἐπεδιώξαμεν τὸ ἀντίθετον. Ἐδημιουργήσαμεν βιομηχανίαν, μὲ πτωχὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἔτσι ὅμως βεβαίως ἡ Ἑλλὰς δὲν ἠδύνατο νὰ προκόψῃ οἰκονομικῶς, ὅπως καὶ κανένα Κράτος. Ἡ Ἀγγλία εἶναι τὸ μεγαλύτερον βιομηχανικὸν Κράτος τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ ἐδημιούργησε πρῶτον γεωργίαν. Ἐὰν ἐδιαβάσατε τὴν ἱστορίαν τῆς Ἀγγλίας θὰ ἴδητε, ὅτι τὸ πρῶτον ἐδημιούργησεν εὔπορον γεωργίαν καὶ κατόπιν βιομηχανίαν. Καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι βιομηχανικαὶ χῶραι τῆς Εὐρώπης ἔτσι ἔκαμον. Ἡμεῖς ὅμως κατὰ τὰ τελευταῖα 7 χρόνια ἐβαδίσαμεν τὸν ἀντίθετον δρόμον. Ἐδημιουργήσαμεν τὰς βιομηχανίας, διὰ νὰ κάμωμεν τὰς παγωμένας πιστώσεις καὶ ἐλησμονήσαμεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν διεθέσαμεν οὔτε τὸ ¼ ποὺ διεθέσαμεν εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους. Κύριοι, σᾶς βεβαιώνω ἐν πάσῃ εἰλικρινείᾳ ὅτι δὲν ἀντιπολιτεύομαι τὴν Κυβέρνησιν. Διὰ τῆς ἐκφράσεως τῶν ἀντιλήψεών μου αὐτῶν ἔχω τὴν συναίσθησιν, ὅτι τὴν βοηθῶ εἰς τὸν δρόμον, ὁ ὁποῖος θὰ τῆς ἐξασφαλίσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ συγχρόνως θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν συντήρησιν τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας. Ἀντιθέτως, ἐὰν ἐγκαταλείψῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ἐὰν δὲν λάβῃ ἀποφασιστικὰ μέτρα, περὶ τῶν ὁποίων σᾶς ὡμίλησα τότε μεγάλα δεινὰ ἀναμένουν τὴν Ἑλληνικὴν κοινωνίαν ἐκ τῆς πλήρους ἀπαθλιώσεως τῆς εὐρείας τάξεως τῶν ἀγροτῶν μας. Εὔχομαι ἡ φωνή μου νὰ εὕρῃ ἀπήχησιν εἰς τὴν συνείδησιν τῶν ἁρμοδίων καὶ νὰ ληφθοῦν ταχέως τὰ μέτρα ποὺ θὰ βελτιώσουν τὴν κατάστασιν τοῦ ἀγρότου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας ἐν γένει.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Αὐγερινός, ἔχει τὸν λόγον.

§67Α. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ. Εἶναι γνωσταὶ εἰς ὅλους, κ. συνάδελφοι, αἱ δυσμενεῖς συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῖ ὁ ἀγροτικός μας κόσμος, ὁ ὁποῖος φέρων τὰ περισσότερα βάρη καὶ ἀντιμετωπίζων καθημερινῶς ὅλας τὰς ἀντιξοότητας καὶ ὅλας τὰς καιρικὰς ἀνωμαλίας αἰσθάνεται πλήρη τὴν ἐγκατάλειψιν. Τὸ ξεύρομεν, τὸ γνωρίζομεν ὅλοι. Κατὰ τὰς τελευταίας περιοδείας μας, μᾶς ὑπεδέχοντο μὲ φιλοφρονήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἴδιον τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ μας. Μᾶς ὑπεδέχοντο μὲ μεγαλοψυχίαν. Ἀλλὰ ἡ ἐπωδὸς ὅλων τῶν συγκεντρώσεων ἦτο μία ἐκδήλωσις διαμαρτυρίας, διὰ τὴν ἐγκατάλειψιν, τὴν ὁποίαν αἰσθάνονται ὅτι ἔχουν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους καὶ μία δυσπιστία πρὸς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἐπηγγελόμεθα ὅλοι καὶ παλαιότεροι καὶ νεώτεροι πολιτικοί. Δυσπιστία, ἡ ὁποία δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ. Ὁ ἀγρότης, ὁ ὁποῖος ξημεροβραδυάζει εἰς τὸ χωράφι του, ἢ εἰς τὸ κτῆμα του, καὶ γυρίζει πολλὲς φορὲς τὸ βράδυ χωρὶς νὰ ἔχῃ ἐξασφαλίσει τὸ δεῖπνον τῆς οἰκογενείας του, ἰδίως ὑπὸ τὰς σημερινὰς περιστάσεις, κατὰ τὰς ὁποίας ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ ἡ αὔξησις τῶν ἐμμέσων φόρων, ἡ ὁποία ἐπεβλήθη ἐπὶ τῶν εἰδῶν εὐρείας καταναλώσεως τὰ ὁποῖα καταναλίσκει ὁ Ἕλλην ἀγρότης διὰ τὴν διατροφήν του, ἔχει δημιουργήσει μία ἀθλιότητα ἄνευ προηγουμένου. Εἰς τὴν ὀρεινὴν Ἠλείαν εἰς μίαν περιφέρειαν τῆς Πηνείας, τὴν ὁποίαν εἶχα καὶ ἐγὼ περιοδεύσει, ἔχω ἰδίαν ἀντίληψιν ὅτι δὲν ὑπῆρχε κανένα παντοπωλεῖον, τὸ ὁποῖον νὰ διέθετεν ἔστω καὶ μίαν ὀκᾶν βακαλάου, ὁ ὁποῖος ἄλλοτε ἦτο λαϊκὸν ἔδεσμα καὶ σήμερον κατήντησεν ἀπρόσιτον εἶδος. Καὶ γενικῶς ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός μας εἶναι ἄξιος καλυτέρας τύχης, διότι εἶναι τὸ βάθρον τῆς οἰκονομίας μας καὶ εἶναι ἀκόμη ὁ στυλοβάτης τῶν ἐθνικῶν μας παραδόσεων καὶ πρέπει νὰ τὸν προσέξωμεν πάντοτε καὶ καθημερινῶς, ἐὰν εἶναι δυνατόν, εἰς ὅλας τὰς συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς νὰ τὸν μνημονεύωμεν, ὅπως μνημονεύεται ὁ Θεὸς εἰς τὰς ἐκκλησίας, διότι εἶναι ὁ Θεὸς τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία ἐκτρέφεται ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα του. Καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ κουραζώμεθα ποτὲ νὰ λέγωμεν ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ νὰ ἀκούωμεν ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, κύριοι βουλευταί, ἰδιαιτέρως τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ἀντιμετωπίζει ἀντιξόους περιστάσεις, διότι εὑρίσκεται εἰς τὴν ἔντασιν τῆς καλλιεργείας, ἡ ὁποία ἔχει γίνει ὑπὸ ὡρισμένον στενὸν χρονικὸν περιθώριον λόγῳ τῶν καιρικῶν ἀνωμαλιῶν. Τὸ ἡμερομίσθιον εἰς τὴν Ἠλείαν δὲν εἶναι μόνον 70 δραχμαί, ὅπως ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ἀνέφερεν, ἀλλὰ ἐγγίζει καὶ φθάνει εἰς τὸ ποσὸν τῶν 100 δραχμῶν, διότι εἰς τὸ ἡμερομίσθιον τῶν 70–80 δραχμῶν πρέπει νὰ προσθέσωμεν καὶ τὰ ἔξοδα διατροφῆς τοῦ ἐργάτου, τὰ ὁποῖα ἐπιβαρύνουν τὸν ἀγρότην κτηματίαν καὶ τὰ ὁποῖα σήμερον εἶναι ηὐξημένα λόγῳ τῆς αὐξήσεως τοῦ τιμαρίθμου. Καὶ ἰδιαιτέρως ὁ σταφιδικὸς πληθυσμὸς ὅλης τῆς Πελοποννήσου εὑρίσκεται εἰς δεινὴν θέσιν κυρίως διὰ τοὺς ἑξῆς δύο λόγους. Κατὰ τὸ παρελθὸν σταφιδικὸν ἔτος εἴχομεν μίαν ἀφορίαν, ἡ ὁποία ἐμείωσε μέχρι ποσοστοῦ 50% τὴν παραγωγήν. Καὶ ὄχι μόνον δὲν εἶχε κέρδος ἐκ τῆς καλλιεργείας του, ἀλλὰ ἐβγῆκεν ἐλλειμματίας καὶ ἀκόμη εἶχε τὸ ἀτύχημα ὁ σταφιδικὸς κόσμος νὰ κρατήσῃ κατὰ ἕνα μέρος ἀπώλητον τὸν σταφιδόκαρπόν του. Διότι προπέρυσι παρουσιάσθη ἕνα φαινόμενον αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ σταφιδοκάρπου εἰς ὑψηλὰ ἐπίπεδα, τὴν ὁποίαν αὔξησιν ἐπωφελήθη μόνον τὸ ἐμπόριον, διότι ὁ σταφιδικὸς κόσμος εἶχε πωλήσει τὴν παραγωγὴν του ἀμέσως ἅμα τῇ ἐσοδείᾳ εἰς τιμὴν σχεδὸν ἀσφαλείας καὶ οἱ ὀλίγοι μεγάλοι σταφιδοεξαγωγεῖς ἐπωφελήθησαν τῆς ὑψηλῆς τιμῆς, τὴν ὁποίαν προσέφερεν ἡ Ἀγγλικὴ ἰδίως ἀγορά. Ἐφέτος ὁ σταφιδικὸς κόσμος, ἔχων ὑπ’ ὄψιν του τὸ παράδειγμα τὸ προπερυσινόν, ἠθέλησε καὶ αὐτὸς κατὰ ἕνα μέρος νὰ ἐπωφεληθῇ μιᾶς μεγαλυτέρας τιμῆς τὴν ὁποίαν ἤλπιζεν ὅτι θὰ δώσῃ ἡ Ἀγγλικὴ ἀγορά. Ἀλλὰ ἐφέτος εἴχομεν τὸ ἀντίθετον ἀποτέλεσμα, διότι ἡ Ἀγγλικὴ ἀγορὰ ἔρριψε καὶ ρίπτει τὰς τιμάς, διότι διατίθενται Αὐστραλιαναὶ σταφίδες καὶ τὰ ἀποθέματα, τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς 15.000 τόννους, μένουν ἀπώλητα καὶ σήπονται εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ δι’ αὐτὸ ὁ σταφιδικὸς κόσμος δὲν δύναται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰ ἔξοδα τῆς νέας καλλιεργείας του μὲ τὰ πενιχρὰ μέσα χρηματοδοτήσεως, ποὺ τοῦ παρέχει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα. Αὐτὸς ἦτο εἷς ἐκ τῶν λόγων τῆς ἐπερωτήσεώς μου, τὴν ὁποίαν εἶχα καταθέσει διὰ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἀμέσως ἅμα τῇ ἀναλήψει τῆς ἀρχῆς ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ τὴν πρώτην μέριμναν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς ἀνάγκης αὐτῆς τοῦ παραγωγικοῦ κόσμου, τῆς αὐξήσεως δηλαδὴ τῶν βραχυπροθέσμων δανείων, τὰ ὁποῖα, ὅπως ηὐξήθησαν εἰς ποσοστὸν 25%, εἶναι ἐντελῶς ἀνεπαρκῆ. Διότι, κύριοι βουλευταί, σήμερον καταβάλλεται ἡ δευτέρα δόσις ἐξ 85 δραχμῶν κατὰ στρέμμα καὶ ἡ τρίτη δόσις θὰ καταβληθῇ εἰς τὰς παραμονὰς τοῦ τρυγητοῦ. Μὲ τὰς 85 δρχ. ποὺ λαμβάνει ὁ σταφιδοπαραγωγὸς δὲν δύναται νὰ ἐξασφαλίσῃ οὔτε ἕνα ἡμερομίσθιον, ἐνῷ διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ ἑνὸς στρέμματος χρειάζεται δύο καὶ τρία ἡμερομίσθια. Καὶ ἀναγκάζεται πλέον νὰ ἀντιμετωπίσῃ ὑπὸ δυσμενεῖς συνθήκας τὸ ζήτημα τῆς καλλιεργείας, τὸ ὁποῖον εἶναι σοβαρώτατον δι’ αὐτὸν καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Δι’ αὐτὸν μὲν διότι ἐὰν δὲν καλλιεργήσῃ θὰ καταστραφῇ ἡ σταφιδάμπελός του καὶ θὰ μειωθῇ ἡ παραγωγή του, διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν δὲ διότι θὰ ἔχωμεν πάλιν μείωσιν παραγωγῆς σταφιδοκάρπου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἕνα ἐθνικὸν προϊόν, δεύτερος ἴσως κατὰ σειρὰν μετὰ τὸν καπνὸν καὶ ἔχομεν ἀνάγκην τῆς ὑπάρξεως ποσοτήτων ἱκανῶν, τὰς ὁποίας πρέπει νὰ ἐξαγάγωμεν διὰ νὰ ἔχωμεν τὴν ἀνάλογον εἰσαγωγὴν συναλλάγματος. Τὰ ἔξοδα αὐτὰ τῆς καλλιεργείας του ὁ σταφιδοπαραγωγικὸς κόσμος, τὰ ὁποῖα ἔξοδα ὑπερβαίνουν τὰς 1000 δραχμὰς κατὰ στρέμμα κατὰ μέσον ὅρον, ὁ σταφιδικὸς κόσμος θὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃ ὑπὸ δυσμενεῖς συνθήκας. Ἔχομεν ἐν ὄψει καὶ ἀνὰ χεῖρας τὴν ἔκθεσιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. Διοικητοῦ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὁ ὁποῖος ἀναφέρει μὲ εἰλικρίνειαν καὶ μὲ ἀντικειμενικότητα πραγματικῶς, «ὅτι ἡ ἀγορὰ χρηματικῶν κεφαλαίων μὲ ἐλεύθερον ὑψηλὸν τόκον λειτουργεῖ εἰς βάρος τῶν γεωργῶν εἰς πολλὰς περιοχὰς καὶ οἱ γεωργοὶ πιέζονται ἐκ τῶν πραγμάτων εἰς προπωλήσεις τῆς ἐσοδείας καὶ πρόωρον ἐκποίησιν τῶν ἀποθεμάτων των». «Τὸ γεγονὸς τοῦτο, λέγει ὁ κ. Διοικητὴς τῆς ΑΤΕ, πιθανὸν νὰ εἶναι καὶ ἡ κυριωτέρα αἰτία τῆς ἰσχυρᾶς ἐποχιακῆς κάμψεως τοῦ ἐπιπέδου τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἕνεκα τῶν ὁποίων μειοῦται τὸ ἀγροτικὸν εἰσόδημα, χωρὶς παραλλήλως εἰς ἀντιστάθμισμα νὰ ἐπέρχεται καμμία ὠφέλεια εἰς τὴν κατανάλωσιν». Λέγει δηλαδὴ ὁ κ. Διοικητὴς ὅτι ἡ προπώλησις τῶν προϊόντων δὲν εἶναι μόνον ἐπιζημία διὰ τὸν παραγωγόν, ὁ ὁποῖος ἀναγκάζεται νὰ προπωλήσῃ μὲ τιμὰς χαμηλὰς κατὰ 20 καὶ πλέον τοῖς ἑκατὸν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, εἰδικῶς διὰ τὸν σταφιδοπαραγωγόν, καὶ νὰ παραδώσῃ τὸν σταφιδόκαρπόν του κατὰ προτίμησιν εἰς τὸν ἔμπορον τὸν Ἰούλιον καὶ τὸν Αὔγουστον μὲ τιμὴν κάτω τῶν 6.000 δραχμῶν. Δὲν εἶναι μόνον ἐπιζημία δι’ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερα ζημία ἐκ τῆς κάμψεως τῶν τιμῶν, ἡ ὁποία λόγῳ τῆς προσφορᾶς, ἡ ὁποία παρατηρεῖται κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ τρυγητοῦ καὶ εὐθὺς μετὰ τὴν ἀποξήρανσιν τοῦ σταφιδοκάρπου λόγω τῆς αὐξήσεως τῆς προσφορᾶς, ἡ ὁποία δημιουργεῖ πτῶσιν τιμῶν καὶ γενικωτέραν ἐκμετάλλευσιν πλέον τῶν παραγωγῶν καὶ ἐκείνων ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρέθησαν εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ προπωλήσουν τὸ προϊόν των. Σᾶς πληροφορῶ ὅτι τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἔχω πληροφορίας, ὅτι εἰς τὴν Ἀμαλιάδα ἔγιναν προπωλήσεις μὲ 20% κάτω τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, γεγονὸς δηλαδὴ ἐξολοθρευτικὸν διὰ τὸν ἀγρότην. Πρὸς ἀποφυγὴν αὐτῶν τῶν προπωλήσεων καὶ τῆς δυσμενοῦς θέσεως τῶν σταφιδοπαραγωγῶν πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων τῆς καλλιεργείας, εἶναι ἄμεσος ἀνάγκη, κρούομεν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅπως ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἐπιληφθῇ τοῦ ζητήματος καί, ἐὰν εἶναι δυνατόν, ἐκτάκτως νὰ χορηγήσῃ μίαν αὔξησιν τῶν βραχυπροθέσμων καλλιεργητικῶν δανείων, τὰ ὁποῖα δίδονται σήμερον. Εἶναι τοῦτο μία ἀπόλυτος ἀνάγκη καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς ἀγροτικὰς περιφερείας μᾶς ἔρχονται φωναὶ ἀπογνώσεως καὶ διαμαρτυριῶν. Καὶ αἱ τοπικαὶ ἐφημερίδες ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ βάσις τῆς περαιτέρω ἀντιμετωπίσεως τῆς σταφιδοκαλλιεργείας εἰς ὁλόκληρον τὴν περιφέρειαν τῆς Πελοποννήσου. Διότι αἱ βραχυπρόθεσμοι πιστώσεις, κύριοι βουλευταί, ὁμολογεῖ ὁ κ. Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης εἰς τὴν ἔκθεσίν του, ἀντιμετωπίζουν μόνον τὰ 27% τῶν καλλιεργητικῶν ἐξωτερικῶν ἀναγκῶν, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται αἱ ἐσωτερικαὶ ἀνάγκαι, δηλαδὴ ἡ προσφορὰ τῆς ἰδίας ἐργασίας τοῦ ἀγρότου. Καὶ ἔρχεται ὁ κ. Μπερνάρης, Ὑποδιοικητὴς τῆς ΑΤΕ, εἰς ἄρθρον του εἰς τὸν Οἰκονομικὸν Ταχυδρόμον, καὶ λέγει, ἀναλύων τὸ ποσοστὸν αὐτό, ὅτι ἐκ τοῦ 27%, τὸ 13,1% καταβάλλεται εἰς χρῆμα καὶ τὸ 13,9% εἰς λιπάσματα κλπ. ὑλικά. Φαντασθῆτε εἰς ποίαν θέσιν ἔχομεν περιαγάγει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὅταν τοῦ δίδωμεν τὸ 13% εἰς χρῆμα καὶ τὸν ἀφίνομεν ἐγκαταλελειμμένον καὶ ἕρμαιον πάσης ἐκμεταλλεύσεως διὰ τὸ ὑπόλοιπον 73% καὶ μάλιστα ὑπὸ τὰς δυσμενεῖς συνθήκας ποὺ διαβιοῖ, ὑποχρεουμένου νὰ καταβάλῃ μεγάλον τόκον καὶ νὰ προπωλῇ τὸ προϊόν του καὶ νὰ ἐγκαταλείπῃ μέρος τοῦ κτήματος ἀκαλλιέργητον, πρὸς μεγίστην ζημίαν ἀτομικὴν καὶ ἐθνικήν. Εἶναι ἀνάγκη, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας— ἀπευθύνομαι πρὸς ὑμᾶς ἰδιαιτέρως, διότι προέρχεσθε ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν καὶ κατέχετε τὸ ἀγροτικὸν ζήτημα— εἶναι ἀνάγκη ἡ Κυβέρνησις νὰ μεριμνήσῃ ἀμέσως διὰ τὴν προικοδότησιν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης μὲ κεφάλαια ἱκανά, τὰ ὁποῖα θὰ τῆς ἐπιτρέψουν νὰ ἐνισχύσῃ διὰ βραχυπροθέσμων πιστώσεων τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Καὶ ὅπως ἐξετέθη προηγουμένως ἀπὸ τὸν ἐξαίρετον φίλον καὶ ἰδιαίτερον συμπολίτην μου κ. Γιαννόπουλον, ἀρκετὰ νομίζω τὴν δεκαετίαν αὐτὴν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως διέθεσε τὸ Κράτος διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς μεγάλης βιομηχανίας. Βεβαίως ἡ βιομηχανία εἶναι καὶ αὐτὴ ἐθνικὸς κλάδος καὶ θὰ πρέπει πάντοτε νὰ τυγχάνῃ τῆς προσοχῆς καὶ τῆς μερίμνης τοῦ Κράτους. Ὅλοι οἱ κλάδοι τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας εἶναι ἀλληλένδετοι καὶ ἄνευ εὐθηνῶν βιομηχανικῶν προϊόντων καὶ ὁ ἀγρότης καὶ πᾶς τις θὰ ἀντιμετωπίζῃ μεγαλυτέρας δυσχερείας. Ἀλλ’ ἠκούσαμεν ἐδῶ κατὰ τὰς προγραμματικὰς δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως ὅτι ἔναντι τοῦ ποσοῦ τῶν 1700 ἑκατομμυρίων τὰ ὁποῖα διετέθησαν διὰ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος, ἔχομεν παγωμένας πιστώσεις 600 ἑκατομμύρια χωρὶς νὰ ὑπολογίζεται ποῖα θὰ εἶναι τὰ ἄλλα τεράστια ποσὰ τὰ ὁποῖα διετέθησαν καὶ ἐπεστράφησαν. Εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ κ. Διοικητοῦ τῆς ΑΤΕ ἀναφέρονται τὰ ποσοστά. Ἡ γεωργία, ἡ ὁποία ἀπασχολεῖ τὰ 70% τοῦ πληθυσμοῦ, ἔλαβε κατὰ τὸ ἔτος 1955 τὸ 38%, ἡ βιομηχανία, ἡ ὁποία ἐκπροσωπεῖ, ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι τὸ 5%, ἔλαβε τὸ 25%, τὸ ἐμπόριον τὸ 19% καὶ οἱ λοιποὶ κλάδοι τὸ ὑπόλοιπον 18%. Ἡ ἀναλογία καὶ ἡ σύγκρισις εἶναι δυσμενεστάτη διὰ τὸν ἀγρότην καὶ δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται ἐπ’ αὐτοῦ περισσότερον νὰ ἀπασχοληθῶ. Κατὰ δὲ τὸ 1955 ἐκ τῶν 2.900 ἑκατομμυρίων τὰ ὁποῖα διετέθησαν συνολικῶς διὰ τὴν ἀγροτικὴν οἰκονομίαν, τὸ 59% ἐδόθη εἰς βραχυπροθέσμους πιστώσεις καὶ τὰ ἄλλα εἰς ἐνέχυρα καὶ δάνεια μέσης καὶ μακρᾶς προθεσμίας. Τὸ 1938, τὸ ὁποῖον ὁ κ. Διοικητὴς τῆς ΑΤΕ λαμβάνει ὡς βάσιν συγκρίσεως, εἶχον διατεθῆ 4.008 ἑκατομμύρια, ἀγοραστικῆς δυνάμεως τοῦ 1955 δρχ. 2.248 ἑκατομμ. Δηλαδὴ ἔχομεν μίαν αὔξησιν ποσοστοῦ 29%. Ἀλλὰ τὸ 29% καὶ ὁ ἴδιος ὁ κ. Διοικητὴς τῆς ΑΤΕ ὑποστηρίζει, καὶ τοῦτο εἶναι ἀληθές, δὲν εἶναι αὔξησις, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τὴν μεταπολεμικὴν αὔξησιν εἰς τὸ διπλάσιον τοῦ ἀριθμοῦ τῶν δανειζομένων ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν βραχυπρόθεσμα δάνεια ἀπὸ τὴν Τράπεζαν, ὁ ἐκχρηματισμὸς τῆς οἰκονομίας καὶ αἱ μεγάλαι καλλιέργειαι αἱ ὁποῖαι γίνονται, βιομ. φυτῶν, ὅπως τοῦ καπνοῦ, αἱ ὁποῖαι ἀπορροφοῦν μέγα μέρος τῶν διδομένων πιστώσεων. Ὥστε ἔχομεν μείωσιν τῶν διδομένων σήμερον βραχυπροθέσμων χορηγήσεων ἔναντι τῶν διδομένων προπολεμικῶς. Ἐκτὸς τούτων, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λάβῃ μέτρα καὶ διὰ τὴν ἐνίσχυσιν τῶν ἀγροτῶν, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῶν θεομηνιῶν τῶν περυσινῶν, αἱ ὁποῖαι ἦσαν μέγισται καὶ συνεχεῖς, δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐξοφλήσωσιν ἐξ ὁλοκλήρου τὰ χρέη των πρὸς τὴν ΑΤΕ. Εἶναι μέγιστον τὸ ποσοστὸν αὐτό, κύριοι βουλευταί. Ὑπολογίζεται ὅτι τὰ 40–50% τῶν παραγωγῶν αὐτῶν δὲν λαμβάνουν τώρα δάνεια ἀπὸ τὴν ΑΤΕ, διότι ὑπελείφθησαν, ἔστω καὶ κατὰ μικρὸν ποσοστὸν εἰς τὴν ἐξόφλησιν τῶν περυσινῶν δανείων. Αἱ θεομηνίαι αἱ ὁποῖαι ἐπεκράτησαν κατὰ τὸ 1955, ὑπῆρξαν κατὰ γενικὸν κανόνα δυσμενεῖς διὰ τὴν γεωργικὴν παραγωγήν. Εἴχομεν τὸν παγετὸν τῆς 5ης Μαρτίου, τὸν λίβαν τοῦ Ἰουνίου καὶ τὸ βροχερὸν θέρος τὸ ὁποῖον ἔπληξε τὸν σταφιδόκαρπον ἐπὶ τῶν ἁλωνίων. Εἶναι λοιπὸν δεδομένον καὶ πασίδηλον ὅτι αἱ θεομηνίαι ἠνάγκασαν τὸν σταφιδικὸν κόσμον νὰ μὴ ἐξοφλήσῃ τὰ χρέη του ἐξ ὁλοκλήρου. Ἐν τούτοις, ὁ κόσμος αὐτός, μὲ μίαν ἁπλῆν διαταγὴν τῆς ΑΤΕ ἔχει χαρακτηρισθῆ ὡς κακόπιστος, ἐκλιπαρεῖ τοὺς Διευθυντὰς τῶν Ὑποκαταστημάτων διὰ νὰ πάρῃ ἕνα μικρὸν ποσὸν καὶ ἀποπέμπεται σκαιῶς. Καὶ εἰς σχετικὰς διαμαρτυρίας διὰ τοῦ τύπου εἴδομεν μίαν περίεργον ἀπάντησιν τοῦ ἀξ. κυρίου ὑπουργοῦ Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως πρὸς τοπικὴν ἐφημερίδα τοῦ Πύργου ὅτι δὲν εἶναι ἀληθὲς τοῦτο καὶ ὅτι λαμβάνουν ἐνίσχυσιν οἱ πληγέντες παραγωγοί, διότι τοιαύτη εἶναι ἡ διαταγὴ τῆς ΑΤΕ καὶ ζητεῖται νὰ ἀναφερθῇ ὀνομαστικῶς ποῖος δὲν ἔλαβε δάνειον. Ἐγὼ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς πληροφορῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ὅτι δὲν ἀποτελοῦν ἐξαίρεσιν, ἀλλὰ κανόνα ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν λάβει καὶ εἶναι τόσοι πολλοὶ ποὺ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἀναφέρωμεν ὀνομαστικῶς. Εἶναι εὔκολον νὰ εὑρεθῶσιν εἰς τοὺς φακέλλους τῆς ΑΤΕ. Βεβαίως ἡ ΑΤΕ ἔχει ἐκδώσει μίαν διαταγήν. Ἀλλ’ εἶναι ἀπὸ τὶς διαταγὲς ἐκεῖνες οἱ ὁποῖες ἰδιαιτέρως δὲν ἐφαρμόζονται. Οἱ κατὰ τόπους Διευθυνταὶ τῶν Ὑποκαταστημάτων ἀποφασίζουν κατὰ τρόπον κυριαρχικόν, χωρὶς νὰ ἔχῃ ὁ ἀγρότης τὴν εὐχέρειαν περαιτέρω προσφυγῆς, πλὴν ἐλαχίστων περιπτώσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ὅμως ἐὰν ἔχῃ τὸ θάρρος νὰ προσφύγῃ ὁ ἐνδιαφερόμενος ἀπ’ εὐθείας εἰς τὸ Κεντρικόν, ἀποφαίνεται ὁ κατὰ τόπους Διευθυντὴς τοῦ Ὑποκαταστήματος, ὅτι δὲν ἔχει πληγῆ ὁ ἐνδιαφερόμενος ἀγρότης ἀπὸ θεομηνίαν. Καὶ ἡ ἔκθεσίς του εἰσακούεται συνήθως, ἐνῷ ὅλαι αἱ περιφέρειαι ἔχουν πληγῆ καὶ ἐνῷ καὶ ἡ Τράπεζα ἐπισήμως καὶ διὰ τοῦ Διοικητοῦ της ἀποδέχεται τὰς θεομηνίας. Δίδει εἰς τὸν ἀγρότην μετὰ μεγάλης δυσκολίας, κ. βουλευταί, ὀλίγον λίπασμα καὶ αὐτὸ δὲν τὸ δίδει διὰ νὰ ἐνισχύσῃ αὐτὸν τὸν κακόπιστον, ὅπως τὸν χαρακτηρίζει, ὀφειλέτην, ἀλλὰ τὸ δίδει διότι—πρέπει νὰ τὸ εἴπωμεν—εἶναι μεγάλα τὰ ἀποθέματα εἰς λίπασμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ πρέπει νὰ διατεθοῦν. Δὲν εἶναι κακόπιστος ὁ ἀγρότης, ἀλλὰ λόγῳ τῶν θεομηνιῶν δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐξοφλήσῃ ὁλοσχερῶς τὴν ὀφειλήν του πρὸς τὴν Τράπεζαν καὶ ἀναγκάζεται πολλάκις καὶ εἰς πολιτικὰ μέσα νὰ καταφεύγῃ, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ μίαν προθεσμίαν. Ἔχω τὸ ἀτύχημα νὰ ἔχω τὸ γραφεῖον μου εἰς τὸν Πύργον πλησίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι ἀξιότιμοι συνάδελφοί μου ἐδῶ ἐκ Πύργου. Καὶ ἔχομεν καθημερινῶς ἐνοχλήσεις ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἀπὸ τὰς πλέον ἀπομεμακρυσμένας περιφερείας μας, διὰ νὰ πάρουν ὀλίγον λίπασμα. Εἶμαι ἀκόμη εἰς θέσιν νὰ πληροφορήσω τὴν Βουλήν, ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζεται, ὅτι δῆθεν τὰ λιπάσματα διατίθενται εἰς τὴν ἰδίαν τιμὴν καὶ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιφερείας, ὅπως καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας τῶν πεδινῶν περιφερειῶν, δὲν εἶναι ἀληθές. Αὐτὸ γράφεται εἰς τὰ χαρτιά, ἀλλὰ δὲν συμβαίνει εἰς τὴν οὐσίαν, διότι εἰς τὸν Νομὸν Ἠλείας μᾶς εἶναι ἄγνωστα τὰ διοχετευτικὰ κέντρα. Δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν περιφέρειάν μας οὐδὲν κέντρον τῆς ΑΤΕ, ἐκτὸς τῶν Ὑποκαταστημάτων, τὸ ὁποῖον νὰ ἀναλάβῃ τὴν διάθεσιν τῶν λιπασμάτων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα διατίθενται εἰς τὴν ὑψηλὴν τιμὴν ποὺ διατίθενται καὶ ἐπιβαρύνονται μὲ τὰς δαπάνας τοῦ ἀγρότου, ὁ ὁποῖος θὰ ἔλθῃ καὶ ἐπὶ 2, 3 ἡμέρας θὰ παραμείνῃ εἰς τὸν Πύργον, θὰ περιμένῃ διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ σειρά του νὰ φορτώσῃ τὸ λίπασμα καὶ μετὰ θὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς δυσκολίας τῆς μεταφορᾶς, διότι οἱ δρόμοι εἰς τὴν Ἠλείαν ἔχουν τελείως καταστραφῆ καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταφερθοῦν οὔτε τὰ ἄλευρα εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ ἐπιβαρύνεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἡ τιμὴ τοῦ λιπάσματος, τοῦ διοχετευομένου ἤδη εἰς τὰς ὀρεινὰς περιφερείας. Αὐτὸ τὸ πρᾶγμα συμβαίνει, διότι ἡ Τράπεζα δὲν ἔχει συστηματοποιήσει τὸν τρόπον τῆς διαθέσεως τῶν λιπασμάτων καὶ τῶν λοιπῶν ἐφοδίων, τὰ ὁποῖα δίδει εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Δὲν τὰ διοχετεύει εἰς τοὺς τόπους ὅπου κατοικοῦν οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ τοὺς καλεῖ εἰς τὴν πρωτεύουσαν τοῦ Νομοῦ ἢ τῆς ἐπαρχίας, καὶ ἀλλοίμονον εἰς τὸν ἀγρότην ἐὰν δὲν ἔλθῃ ἐφωδιασμένος μὲ ὅλα ἐκεῖνα τὰ χαρτιά, τὰ πολλὰ χαρτιά, τὰ ὁποῖα ἡ γραφειοκρατία ἀπαιτεῖ. Κάθε χρόνον χρειάζονται καὶ νέα δικαιολογητικά, διὰ νὰ γίνῃ πιστοῦχος ὁ ἀγρότης καὶ ἀλλοίμονον εἰς τὸν πτωχὸν αὐτὸν ἀγρότην ἐὰν δὲν ἔχῃ προβλέψει νὰ ἔχῃ τὰ πιστοποιητικά του μὲ 10 σφραγίδας καὶ ὑπογραφάς. Οἱ πλεῖστοι προέρχεσθε ἐξ ἀγροτικῶν περιφερειῶν καὶ γνωρίζετε μὲ πόσην φιλοφροσύνην καὶ εὐγένειαν μᾶς ὑποδέχονται οἱ ἀγρόται, ἀλλὰ καὶ μὲ πόσην δυσπιστίαν εἰς τὰς ἐπαγγελίας μας. Δι’ αὐτὸ λέγω, ὅτι πρέπει νὰ προσέξητε τὸ σημεῖον αὐτό. Τὸ δεύτερον θέμα τὸ ὁποῖον ἔχω νὰ τονίσω εἶναι ὅτι πρέπει ἡ ΑΤΕ νὰ διαταχθῇ νὰ δώσῃ ἀμέσως ἐνίσχυσιν εἰς βραχυπρόθεσμα δάνεια πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ εἰς τοὺς ὀφειλέτας ἀκόμη, οἱ ὁποῖοι καθυστεροῦν περυσινὰ χρέη, χωρὶς νὰ ἐξετασθῇ ἡ δικαιολογία τῆς καθυστερήσεως. Σᾶς ἐκούρασα ἴσως, κ. βουλευταί, διότι ὁμιλῶ καὶ μὲ κάποιον ἐκνευρισμόν, ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὅταν ὁμιλῇ κανεὶς δι’ ἕν τοιοῦτον θέμα δικαιολογεῖται κάθε ἐκνευρισμὸς καὶ κάθε προσπάθεια καὶ κάθε ἱδρώς, τὸν ὁποῖον θὰ χύσωμεν, αὐτὴν τὴν στιγμήν. Διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ὑπὲρ τῶν ὁποίων ὁμιλοῦμεν αὐτὴν τὴν στιγμήν, χύνουν ὅλον τὸν χρόνον τὸν ἱδρῶτα των διὰ τὸ σύνολον. (Χειροκροτήματα).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἔχει τὸν λόγον.

§69Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν τιμὴν νὰ καταθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν σχέδιον νόμου «περὶ ἀναστολῆς τῆς ἰσχύος τῶν εἰσαγωγικῶν δασμῶν καὶ λοιπῶν φόρων ἐπὶ τῶν γεωμήλων». Κύριοι συνάδελφοι, λόγῳ τῆς ἐμφανιζομένης μειωμένης παραγωγῆς γεωμήλων, ἤρξατο μία τάσις αὐξήσεως τῆς τιμῆς τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, μὲ περαιτέρω τάσιν αὐξήσεως αὐτοῦ, ἀποτέλεσμα τῆς ὁποίας εἶναι νὰ ἐπιπέσῃ ἡ ὕψωσις αὐτὴ τῶν τιμῶν ἐπὶ τῶν ἀπορωτέρων τάξεων, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν τάξεων, διότι ἡ πατάτα εἶναι ἓν εἶδος λαϊκῆς καταναλώσεως. Διὰ τοῦτο ἡ Κυβέρνησις καταθέτει νομοσχέδιον, διὰ τοῦ ὁποίου αἴρεται ἀπὸ τῆς αὔριον 18ης Ἀπριλίου μέχρι καὶ τῆς 30ῆς Ἰουνίου ἐ.ἔ. ἡ ἰσχὺς τοῦ εἰσαγωγικοῦ δασμοῦ ὡς καὶ παντὸς ἑτέρου φόρου κύκλου ἐργασιῶν εἰσπραττομένου ὑπὲρ τοῦ Δημοσίου κλπ. Ἡ ἀναστολὴ αὕτη δύναται νὰ παρατείνεται διὰ κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ὑπουργῶν Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Ἐμπορίου.

§70Σ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ εἰσαγωγὴ ἐπιτρέπεται ἐλευθέρως εἰς τοὺς ἐμπόρους, ἢ εἰς ὡρισμένους ὀργανισμούς, ἢ εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν;

§71Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Τὸ νομοσχέδιον δὲν ποιεῖται διάκρισιν. Συνεπῶς, θὰ ἰσχύσῃ διὰ πᾶν πρόσωπον εἰσάγον πατάταν.

§72Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Εἶναι καὶ αὐτὸ μία τρανὴ ἐκδήλωσις τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Νὰ καταστρέψωμεν τοὺς πατατοπαραγωγοὺς τῆς Ἑλλάδος, διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς ἐμπόρους. Αὐτὴ εἶναι μία ἐκδήλωσις τῆς φιλαγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

§73Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Εἶναι μία ἐκδήλωσις τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς Κυβερνήσεως νὰ διατεθῇ ἡ λαϊκὴ τροφὴ εἰς τιμὴν προσιτὴν ὑπὲρ τῶν λαϊκῶν τάξεων.

§74Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Καὶ διὰ νὰ καταστραφῇ ὁ πατατοπαραγωγικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Ἡ μέριμνά σας ἔπρεπε νὰ στραφῇ ἐκεῖ. Ὄχι νὰ δίδετε εἰς τοὺς πατατοπαραγωγοὺς τὸν σπόρον μὲ 6.500 καὶ νὰ μὴ δίδετε οὐδεμίαν ἄλλην βοήθειαν. Λυποῦμαι ὡς Ἕλλην, χαίρω ὅμως ὡς ἀντιπολιτευόμενος.

§75Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Λυποῦμαι διότι πνίγεσθε ὑπὸ ἱερᾶς ἀγανακτήσεως. Ὅταν οἱ παραγωγοὶ θὰ παραγάγουν πατάταν, αἱ τιμαὶ θὰ εἶναι λογικαί.

§76Ν. ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ. Πνίγομαι ἀπὸ ἱερὰν ἀγανάκτησιν, διότι προέρχομαι ἀπὸ ἀγροτικὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία πλήγεται καιρίως ἀπὸ αὐτὸ τὸ μέτρον, ἀπὸ αὐτὴν τὴν περιφέρειαν, ἡ ὁποία ἐν τούτοις, σᾶς ἔδωσεν 6 βουλευτάς.

§77Χ. ΘΗΒΑΙΟΣ. Ὅταν θὰ παραγάγουν, τότε θὰ τοὺς προστατεύσωμεν.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Β. Πανούσης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς συνεχιζομένης ἐπερωτήσεως.

§79Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα προέρχεται ἡ ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐπερώτησις, ἡ ὁποία ἐνῷ κολακεύει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν φιλαγροτικὴν πολιτικήν της, ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Θὰ σᾶς κάμω τὴν τιμὴν νὰ σᾶς διαβάσω τὴν ἐπερώτησιν αὐτήν. (Ὁ κ. Μιχαηλίδης ἐν μέσῳ κωδωνοκρουσιῶν διαμαρτύρεται).

§80Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Νομίζω ὅτι ὅλαι αἱ πτέρυγες τῆς Βουλῆς διερμηνεύουν τὸν πόνον, τὴν πικρίαν καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγρότου διὰ τὴν κακὴν μεταχείρισιν, τὴν ὁποίαν ὑφίσταται. Θεωρῶ δὲ τὸν ἑαυτόν μου εὐτυχῆ, ὡς ἀντιπολιτευόμενος, διότι ἡ ἀντιπολίτευσις ὡς πρὸς τὴν ἀγροτικὴν πολιτικὴν ἤρχισεν ἀπὸ τὴν Κυβερνητικὴν πτέρυγα. Ὁ ἐπερωτῶν, ἀξιότιμος κ. συνάδελφος, λέγει εἰς τὴν ἐπερώτησίν του ὅτι ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις ἔχει φιλαγροτικὰ αἰσθήματα καὶ ἤσκησε φιλαγροτικὴν πολιτικήν, ἡ ΑΤΕ συστηματικῶς ἀντιδρᾷ εἰς τὸ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως καὶ προκαλεῖ τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγρότου. Καὶ ἐρωτῶ, ἀποτελεῖ ἢ ὄχι Κράτος ἐν Κράτει ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα ὅταν ἐνῷ ἡ Κυβέρνησις τὴν διατάσσει νὰ μεταχειρίζεται καλῶς τοὺς ἀγρότας, ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα τοὺς μεταχειρίζεται κατὰ τοιοῦτον τρόπον;

§81Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. ...... (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§82Β. ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Προκαλεῖ ἀγανάκτησιν ἡ στάσις τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, λέγει ὁ Κυβερνητικὸς συνάδελφος, προκαλεῖ ἀγανάκτησιν καὶ ἡ ἀγανάκτησις αὐτὴ τοῦ ἀγρότου εἶναι παραδεκτὴ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει δευτέρα γνώμη ἀπὸ κανένα, ὁ ὁποῖος νὰ ὑποστηρίζῃ ὅτι ὁ ἀγρότης μας εἶναι εὐχαριστημένος. Δὲν δίδονται ἐπαρκεῖς πιστώσεις εἰς τὸν ἀγρότην, εἶπον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι. Δὲν δίδονται πράγματι ἐπαρκεῖς πιστώσεις, διότι τοιαύτη ὑπάρχει διαταγὴ ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν κανονίζει ὁ Διευθυντὴς ἑκάστου ὑποκαταστήματος τὸ ὕψος τῶν ἀγροτικῶν δανείων τὸ κανονίζει ἡ Κυβέρνησις, ὥστε ἐὰν κάποιος πρέπει νὰ ἐλεγχθῇ καὶ ὁ ὁποῖος εἶναι ὑπεύθυνος διὰ τὸ μικρὸν ποσὸν τῶν παρεχομένων καλλιεργητικῶν δανείων, αὐτὸς πρέπει νὰ εἶναι ἡ Κυβέρνησις. Ἐπέρασε τὸ ἔτος τοῦ ἀγρότου, διότι ἠκούσθη προηγουμένως ὅτι κάποτε ὁ ἀγρότης εἶχε κατέλθει εἰς συλλαλητήρια, κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1952, μὲ μαῦρες σημαῖες. Τὸ δέχομαι, καὶ τότε ὑπῆρχον παράπονα, ἀλλὰ ἀπέβλεψεν εἰς τὸ θαῦμα τοῦ Συναγερμοῦ, ὅτι θὰ διώρθωνε τὴν κατάστασίν του καὶ ἀπέβλεψεν εἰς τὸ ἔτος τοῦ ἀγρότου, τὸ ὁποῖον περιελαμβάνετο ὡς ἓν ἄρθρον τοῦ συμβολαίου τῆς Θεσσαλονίκης. Ἐπέρασεν ἡ τετραετία καὶ πάλιν ὁ ἀγρότης εἶναι ἕτοιμος νὰ κατέλθῃ μὲ μαῦρες σημαῖες εἰς ἄλλα συλλαλητήρια. Ἡ Κυβέρνησις, διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἀσκήσῃ φιλαγροτικὴν πολιτικὴν καὶ ὅτι θὰ κάμῃ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Ἀνεξαρτήτως τῆς κομματικῆς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν, τοποθετήσεως, νομίζω ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ ἐνισχύσωμεν τὴν Κυβέρνησιν εἰς τὴν φιλαγροτικὴν της πολιτικὴν καὶ ἐγὼ δηλῶ ὅτι θὰ ψηφίσω κάθε μέτρον, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν βελτίωσιν τῆς καταστάσεως τοῦ ἀγρότου μας. Ἀλλὰ πρέπει προηγουμένως, ἀπὸ τὸ βράδυ αὐτό, ποὺ συζητεῖται τοιοῦτον σπουδαῖον θέμα, τῆς ἐνισχύσεως τῶν ἀγροτῶν μας, νὰ μᾶς δείξῃ ἡ Κυβέρνησις τὸ ἐνδιαφέρον της μὲ μία της διαταγὴ πρὸς τὰ Ὑποκαταστήματα τῆς Τραπέζης, νὰ αὐξήσουν τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια, τὴν ἐποχὴν αὐτὴν μάλιστα, τῆς καλλιεργείας. Προηγουμένως ὁ ἀξιότιμος κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργὸς κατέθεσε νομοσχέδιον, διὰ νὰ δώσωμεν ἀτέλειαν εἰσαγωγῆς τῆς πατάτας, διότι δὲν ὑπάρχει ἐπάρκεια πατάτας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἄλλοτε ἐνθυμοῦμαι ὅτι εἶχον ληφθῆ μέτρα ὑποχρεωτικῆς παρασκευῆς φαγητῶν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα ἐκ πατάτας, διότι εἴχομεν περίσσια πατάτας. Βλέπετε τί ἐγένετο μίαν ἐποχὴν καὶ τί γίνεται σήμερον. Σήμερον δὲν ὑπάρχει ἐπάρκεια πατάτας διὰ τὸν πληθυσμόν μας καὶ εἰσάγομεν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικόν. Διατί; Διότι δὲν ἠσκήθη ἀγροτικὴ πολιτικὴ ὥστε νὰ ὑποστηριχθοῦν οἱ πατατοπαραγωγοί, νὰ δοθοῦν τὰ μέσα εἰς τοὺς παραγωγούς, νὰ προστατευθοῦν ὅταν τὸ προϊόν τους καταστρέφεται, νὰ μὴ τοὺς στέλλεται τὸ ἔνταλμα διὰ τὰ χρέη τὰ ὁποῖα προεκλήθησαν λόγῳ τῆς κακῆς παραγωγῆς ἢ τῆς μικρᾶς τιμῆς διαθέσεως. Αὐτὰ τὰ γεγονότα χαρακτηρίζονται ὡς ἔλλειψις συστηματικῆς ἀγροτικῆς πολιτικῆς κατὰ τὴν τελευταίαν τριετίαν, Οἱ ἀγρόται μας ὑποφέρουν, οἱ ἀγρόται μας δὲν τυγχάνουν προστασίας ἐκ μέρους τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διότι τοιαύτην διαταγὴν ἔχει ἡ ΑΤΕ. Ἐνθυμοῦμαι, παρακολουθῶ τὸ θέμα ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν μου ἐκ τῆς δημοσιογραφίας, ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Λεβαντῆ ὡς ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ τοῦ ἀξιοτίμου συμπολίτου μου κ. Παπακωνσταντίνου καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ ὑπουργίας τοῦ κ. Ἀβέρωφ, ἐδιάβαζα εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι οἱ ἀγρόται θὰ προστατεύωνται ἐὰν ὑφίστανται ζημίας καὶ εἰς τὸ τέλος οἱ ἀγρόται διώκονται μὲ ἐντάλματα ἐνῷ ἔχουν πληρώσει τὰ ⅘ τῶν χρεῶν των εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Μόλις δοῦν τὸν χωροφύλακα, πηδοῦν ἀπὸ τὸ παράθυρον, διὰ νὰ μὴ συλληφθοῦν διὰ χρέος 400 μόνον δραχμῶν. Ἐξεδόθησαν εἰς τὴν περιφέρειάν μου ἐντάλματα διὰ χρέος 95 δραχμῶν. Τὸ θέμα αὐτὸ ἦλθεν καὶ εἰς τὰς στήλας τοῦ ἐπαρχιακοῦ καὶ τοῦ Ἀθηναϊκοῦ τύπου. Αὐτὰ δὲν τὰ λέγω ἀπὸ στενὸν ἀντιπολιτευτικὸν πνεῦμα. Ἐδήλωσα εἰς τὴν προηγουμένην μου πρώτην ὁμιλίαν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ὅτι θὰ εἶμαι καλόπιστος. Κάμνω τὸν ἔλεγχον διὰ νὰ διορθώσωμεν αὐτὸ τὸ κακό, αὐτὴν τὴν κακὴν μεταχείρισιν, ἡ ὁποία γίνεται εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν μας. Ἐάν ἡ Κυβέρνησις ἐξαγγείλῃ ἀπόψε ἢ κατὰ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας ὅτι διέταξε τὴν αὔξησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ἀγροτικῆς παραγωγῆς, θὰ τὴν χειροκροτήσω. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ προηγούμενος συνάδελφος, δὲν χρηματοδοτοῦνται οἱ ἀγρόται, οἱ ὁποῖοι ὀφείλουν 100, 200 ἢ 500 δραχμάς. Δὲν δίδεται θειϊκὸς χαλκὸς μὲ πίστωσιν εἰς τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, τῶν ὁποίων κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ ἡ παραγωγή, διότι ὀφείλουν. Ἀναμένομεν, λοιπόν, ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. ἐπὶ τῆς Γεωργίας ὑπουργὸν νὰ δώσῃ διαταγὴν — καί οἱ ὀφειλέται εἶναι καλόπιστοι καὶ ὀφείλουν διότι ὑποφέρουν οἰκονομικῶς, διότι κατεστράφη ἡ παραγωγή των, διότι ἔχουν οἰκογενειακὰς ἀνάγκας— βάσει τῆς ὁποίας νὰ χρηματοδοτηθοῦν ἅπαντες οἱ ἀγρόται καὶ οἱ ὀφείλοντες καὶ οἱ μὴ ὀφείλοντες. Διὰ τοὺς μὴ ὀφείλοντας τὰ καλλιεργητικὰ δάνεια πρέπει νὰ διπλασιασθοῦν τοὐλάχιστον. Φάρμακα γεωργικὰ καὶ λιπάσματα πρέπει νὰ δοθοῦν εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀγρότας, ἐπὶ πιστώσει, διότι οἱ ἀγρόται ἀναγκάζονται νὰ διαθέτουν τὸ πενιχρόν τους εἰσόδημα διὰ νὰ ἀγοράσουν λιπάσματα καὶ οὕτω μένουν ὀφειλέται εἰς τὴν Α.Τ.Ε. Νομίζω ὅτι θὰ εἶναι ἀπαίτησις ὅλων τῶν πτερύγων τῆς Βουλῆς τῆς τε Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως, τὸ τοιοῦτον ἐθνικὸν θέμα τῆς προστασίας τοῦ ἀγρότου μας, νὰ λυθῇ. Ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων μὲ τὴν ὁποίαν ἠσχολήθησαν οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, ἔχω νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ ἵδρυσις ἐργοστασίου ἀζώτου. Διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων πρέπει νὰ βελτιωθῇ τὸ κόστος τῶν καλιούχων καὶ τῶν φωσφορούχων λιπασμάτων τῆς ἐγχωρίου βιομηχανίας, διὰ νὰ δοθοῦν εἰς μικροτέραν τιμὴν εἰς τὸν ἀγρότην μας. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἐθνικόν. Δὲν λύεται τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὴν ἵδρυσιν τοῦ νέου ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων. Πρέπει νὰ ληφθῇ μέριμνα ἐπιδοτήσεως, ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων εἰς προεκλογικόν του λόγον, ἴσως πρέπει νὰ φθάσωμεν καὶ μέχρι κρατικοποιήσεως τῶν βιομηχανιῶν λιπασμάτων. Εἶναι θέμα βασικόν, εἶναι θέμα ζωτικόν. Καὶ περιμένουν οἱ ἀγρόται τῆς Ἑλλάδος, νὰ πληροφορηθοῦν, ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπόφασίς μας, ἀφοῦ, ὡς πρῶτον θέμα, ἦλθε τὸ θέμα αὐτὸ τὸ ἀγροτικόν, τῆς μεταχειρίσεως τοῦ ἀγρότου ἐκ μέρους ὄχι μόνον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ἐκ μέρους τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Εἶναι καιρὸς νὰ ἀλλάξωμεν πολιτικήν, νὰ ἀφήσωμεν τὴν μεγάλην πολιτικὴν τῆς ἐκβιομηχανίσεως τῆς χώρας μας καὶ νὰ ξεκινήσωμεν ἀπὸ τὴν βιομηχανοποίησιν τοῦ ἀγροτικοῦ σπιτιοῦ, τῆς ἀγροτικῆς οἰκονομίας. Τὰ μεσοπρόθεσμα καλλιεργητικὰ δάνεια, κατὰ μίαν πληροφορίαν, ἀπὸ τὸν κ. ὑποδιοικητὴν τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀνέρχονται εἰς 650 σημερινῶν ἑκατομμυρίων δραχμῶν. Δηλαδὴ τὸ ⅓ τῶν παγωμένων πιστώσεων. Ἀξίζει λοιπὸν μέρος τῶν ὀφειλομένων ἐκ μέρους τοῦ ἀγρότου μας, νὰ παγωθοῦν καὶ αὐτά, διὰ 1–2 χρόνια, νὰ τοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀνακουφισθῇ καὶ νὰ προοδεύσῃ. Δὲν θέλω νὰ ἐπανέλθω ἐπὶ τῶν αὐτῶν θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔθιξαν οἱ προηγούμενοι συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα τοῦτο. Νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀντιδικήσωμεν. Πρέπει νὰ ἀναζητήσωμεν, σᾶν μίαν ἀπόφασιν τῆς Κυβερνήσεως ἀπόψε, τὴν αὔξησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων καὶ τὴν χορήγησιν δανείων νέων εἰς τοὺς ὀφειλέτας καὶ εἰς ὅλους ἀνεξαρτήτως, ἐπὶ πιστώσει, γεωργικῶν φαρμάκων καὶ λιπασμάτων. (Χειροκροτήματα).

§83ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Τοσουνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§84Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Προέρχομαι καὶ ἐγὼ ἀπὸ μίαν γεωργικὴν περιφέρειαν καὶ ἀνήκω εἰς τὴν μερίδα τῶν βουλευτῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ διατείνωνται ὅτι εἶναι βουλευταὶ τοῦ πόνου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Μιχαηλίδης, ἔδωσε τὴν ἀφορμὴν εἰς ἐπίκαιρον συζήτησιν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, πληθυσμόν, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τὰ 65–70% τοῦ συνόλου τῶν κατοίκων τῆς Ἑλλάδος καὶ πληθυσμόν, τοῦ ὁποίου τὸ μέσον εἰσόδημα εἶναι τόσον χαμηλόν, ὥστε νὰ ἀποτελῆται ἀπὸ τὸν πληθυσμὸν αὐτὸν τὸ μέγιστον μέρος ἐκείνων, ποὺ λέγονται ἄποροι τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν ὁποίων τὸ μέσον εἰσόδημα, κατὰ κεφαλήν, εἶναι περὶ τὰς 4.000 δραχμάς. Ἡ λέξις ἄπορος δὲν ἀποδείδει καμμίαν ἔννοιαν. Τὴν κατάστασιν θὰ ἀπέδιδεν ἡ ἔννοια τῆς πείνας καὶ τῆς ἐξαθλιώσεως τοῦ γονατισμοῦ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ τοῦ ἐκφυλισμοῦ τῆς φυλῆς. Ὅσοι περιώδευσαν μὲ τὴν προεκλογικὴν κίνησιν, εἰς τὰς ἀκριτικὰς περιοχὰς τῆς Ἑλλάδος ἠσθάνοντο ὅτι ἐπισκέπτοντο ἀνθρώπους εἰς ἡμιαγρίαν κατάστασιν, ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐνῷ ἀποτελοῦν τὸ ἐκλεκτότερον στοιχεῖον τῆς Ἑλλάδος, ὡς οἱ ἀγρόται μας τῶν ἀκριτικῶν περιοχῶν, λόγῳ τῆς πείνας καὶ τῆς ἐξαθλιώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν περιῆλθον, ἐμφανίζουν κατάστασιν ἡμιαγρίαν. Δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι εἰς πολλὰς συγκεντρώσεις πολλῶν κέντρων τῆς ἀκριτικῆς περιοχῆς τοῦ Νομοῦ Κιλκίς, ὅπου ἐπολιτεύθην, ἐντρεπόμεθα νὰ ἀποτανθῶμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς ἀναπτύξωμεν οἱονδήποτε πρόγραμμα, διότι εὑρισκόμεθα πρὸ ἀνθρώπων πεινώντων τὴν στιγμὴν ἐκείνην. Ἐλέχθη ὀρθῶς, ὅτι ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν διεξετραγώδησεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Μιχαηλίδης, λαμβάνων ἀφορμὴν ἀπὸ μίαν μεμονωμένην περίπτωσιν ἑνὸς ἀγρότου, τοῦ ὁποίου καίτοι τὰ ὀφέλη ὑπῆρξαν ἀρκετά, ὡς φαίνεται, ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, διότι ἀνεφέρθη τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὀφείλει εἰς τὴν Τράπεζαν, γύρω εἰς τὰς 55.000 δραχμῶν, ἐλέχθη ὀρθῶς, ὅτι ἡ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ποὺ σέρνονται εἰς τὰς φυλακάς, διὰ τοιαύτας ὀφειλάς, ὄχι τῶν 55.000 δραχμῶν, ἀλλὰ τῶν 100,200 καὶ 300, διότι, ὁμολογῶ, εἰς τὴν περιφέρειάν μου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀκούσω ὅτι χορηγεῖται εἰς τοὺς ἀγρότας δάνειον περισσότερον τῶν χιλιάδων δραχμῶν, ὅσων ἀριθμοῦνται εἰς τὰ δάκτυλα τῆς μιᾶς χειρός, κατὰ ἀνώτατον ὅριον, ἐλέχθη, ὅτι ἡ κατάστασις αὐτὴ ἀποτελεῖ τὸν τραγικὸν ἐπίλογον συναρτήσεως σειρᾶς γεγονότων, τὰ ὁποῖα ἔφεραν καὶ φέρουν τὸν ἀγρότην μας εἰς τὴν δεινὴν θέσιν, εἰς τὴν ὁποίαν σήμερον εὑρίσκεται. Γενομένης συζητήσεως ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔδωσε μίαν ἐξήγησιν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι δυνατόν, νομίζω, νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν Βουλήν. Ἡ ἀξία τῶν λιπασμάτων δὲν ἐδιπλασιάσθη μόνον, ὡς ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. Στεφανίδης, ἀλλὰ ἡ ἀξία τῶν λιπασμάτων ηὐξήθη ἀπὸ 200 μέχρι καὶ 300%, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων τοῦ ἔτους 1951–52, ἐν συγκρίσει μὲ τὴν τιμὴν τῶν λιπασμάτων, ποὺ ἐκρατοῦσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου. Δὲν εἶναι δὲ ἐπαρκὴς ἡ δικαιολογία τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, κατὰ τὸν ὁποῖον ἡ αὔξησις τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων ὀφείλεται, κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος, εἰς τὸ ὅτι τὰ ἀζωτοῦχα λιπάσματα ὑποχρεούμεθα, νὰ τὰ εἰσαγάγωμεν ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι μέρος μόνον τῶν λιπασμάτων τούτων, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ ὁ Ἕλλην ἀγρότης, εἰσάγονται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ αὐτὰ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ δικαιολογήσουν μίαν σχετικὴν μόνον ἀνατίμησιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων. Τὸ γεγονὸς δὲ ὅτι ὁ Ἕλλην ἀγρότης ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλῃ 80 δραχμὰς κατὰ κατώτατον ὅριον εἰς τὴν περιφέρειάν μου τοὐλάχιστον καὶ 100 δραχμὰς κατὰ ἀνώτατον ὅριον καὶ κατὰ στρέμμα μόνον διὰ τὰ λιπάσματα, ἀποδεικνύει ὅτι ὁ μὲν κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἠμπορεῖ νὰ εὑρίσκεται ἐν καλῇ πίστει, ἡ κερδοσκοπεία ὅμως ὀργιάζει ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, εἰς βαθμὸν τοιοῦτον, ὥστε μετὰ βεβαιότητος δύναμαι νὰ σᾶς εἴπω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι εἰς τὸ ἄγονον χωράφι τῆς Β. Ἑλλάδος ὁ γεωργὸς κατὰ ἕνα μέγιστον ποσοστὸν ἐγκατέλειψε τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ λιπάσματος, διότι εἶναι ὑποχρεωμένος τὴν ἀξίαν τοῦ ἡμίσεος περίπου τῆς παραγωγῆς του νὰ τὴν καταβάλῃ διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ λιπάσματος. Ἀλλὰ τὸ κακόν, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι μόνον εἰς τὰ λιπάσματα, ἡ τιμὴ τοῦ λιπάσματος εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς παράγοντας, ποὺ συντείνουν εἰς τὴν ἐξαθλίωσιν τοῦ Ἕλληνος παραγωγοῦ, τὸ κακὸν εἶναι εἰς τὴν τιμὴν τῶν προϊόντων τοῦ ἀγρότου μας. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ καὶ ἑκάστοτε αἱ Κυβερνήσεις ἐκεῖθεν πρέπει νὰ στρέφουν τὴν προσοχήν των. Κατηντήσαμεν, ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ὅπως διῃρέθησαν οἱ Ἕλληνες ἠθικῶς εἰς δύο ποιότητας. Κατηντήσαμεν νὰ τοὺς διαιρέσωμεν καὶ ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς εἰς δύο ποιότητας. Τοὺς διῃρέσαμεν ἀπαραδέκτως εἰς δύο κατηγορίας εἰς ἐκείνους τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα διατιμῶνται σύμφωνα μὲ τὸ κόστος παραγωγῆς καὶ τὸν δείκτην τοῦ τιμαρίθμου ὡς εἶναι οἱ βιομήχανοι κλπ. καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας τῆς γῆς τοὺς γεωργοὺς τοὺς ὁποίους παραδίδομεν ἄνευ οἴκτου εἰς τοὺς ὄνυχας τῶν κερδοσκόπων. Θὰ σᾶς φέρω ἕνα παράδειγμα σχετικῶς μὲ τοὺς παραγωγοὺς βάμβακος τῆς περιφερείας Γιαννιτσῶν. Οἱ ἔμποροι βάμβακος περιφερόμενοι ἀνὰ τὰ χωρία ἐδημιούργησαν κλῖμα δυσμενὲς εἰς βάρος τῆς παραγωγῆς τοῦ βάμβακος μὲ τὴν αἰτιολογίαν ὅτι ἡ κακοκαιρία ἐδημιούργησε κακῆς ποιότητος βαμβάκι. Πιέζοντες δὲ τοὺς παραγωγοὺς ἠγόρασαν τὸ βαμβάκι εἰς τὴν ἐξευτελιστικὴν τιμὴν τῶν 3–5 δραχμῶν ἐνῷ μετ’ ὀλίγον καιρὸν τὰ ὑπολείμματα τοῦ αὐτοῦ βαμβακιοῦ τὰ ἠγόρασαν μὲ τὴν διπλασίαν τιμὴν τῶν 9– 10 δραχμῶν. Ὅταν δὲ οἱ παραγωγοὶ τοὺς ἠρώτουν διατὶ ἀγοράζουν ἀκριβότερα τὰ ὑπολείμματα οἱ ἔμποροι τοὺς ἀπήντουν ὅτι ἡ τιμὴ τοῦ βαμβακιοῦ ηὐξήθη ἐνῷ ἐν τῇ πραγματικότητι δὲν εἶχε διαμορφωθῆ ἀκόμη τιμὴ τοῦ βαμβακιοῦ, διότι οἱ ἔμποροι δὲν εἶχον διαθέσει ἀκόμη βαμβάκι εἰς τὴν ἀγοράν. Μ’ ἄλλα λόγια, κ. βουλευταί, οἱ ἔμποροι ἐξηπάτησαν τοὺς παραγωγοὺς τοῦ βάμβακος. Τί συνέβη μὲ τὸν καπνὸν εἶναι εἰς ὅλους γνωστόν. Οἱ ἔμποροι ἐγύριζαν τὰ χωριὰ καὶ διῄρουν κακῶς τὸν καπνὸν εἰς δύο ποιότητας ἔδιδον δὲ τιμὴν διὰ τὴν πρώτην ποιότητα δραχμὰς 15–25 διὰ δὲ τὴν δευτέραν 3–5, ὅταν δὲ οἱ καπνοπαραγωγοὶ ἠρνοῦντο νὰ παραδώσουν τὴν δευτέραν ποιότητα οἱ ἔμποροι ἠρνοῦντο νὰ παραλάβουν καὶ τὴν πρώτην, ἢ ὅλο ἢ καθόλου. Καὶ τοῦτο συμβαίνει διότι λείπει ἡ στοργὴ τοῦ Κράτους πρὸς τοὺς ἀγρότας. Ὁ παραγωγὸς διαθέτει τὰ προϊόντα του ὅπως–ὅπως διὰ νὰ καλύψῃ μόνον τὰ ἔξοδα παραγωγῆς του. Ἐλέχθη ὅτι ἐπὶ Κυβερνήσεως Κέντρου ἐγένοντο συλλαλητήρια μὲ μαῦρες σημαῖες καὶ ὅτι ἐπὶ Συναγερμοῦ ἤλλαξεν ἡ κατάστασις. Ἡ ἀπάντησις εἶναι μία, ἡ ἐξαθλίωσις τῶν παραγωγῶν ἔφθασε στὸ ἀποκορύφωμά της ἐπὶ Συναγερμοῦ.

§85Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Σχολιάζετε, διότι ὡς Κυβερνητικὸς βουλευτὴς κατέθεσα ἐπερώτησιν. Ἀλλὰ ἠναγκάσθην νὰ πράξω τοῦτο, διότι ὡς Κυβέρνησις εἴχατε συσσωρεύσει τὴν δυστυχίαν εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ ἀπεδείχθητε ἀνίκανοι νὰ Κυβερνήσητε τὴν χώραν. Ἀλλὰ καὶ ὡς Ἀντιπολίτευσις ἀπεδείχθητε ἀνίκανοι νὰ προάγητε τὰς συζητήσεις διὰ τὸ καλὸν τῆς πατρίδος.

§86Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Εἰς βάρος τῶν σιτοπαραγωγῶν ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἔπραξε τὸ πᾶν διὰ τῶν νομοθετικῶν μέτρων τὰ ὁποῖα ἔλαβεν. Ὅταν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου καθώριζε τὴν τιμὴν τοῦ σίτου, ἀγωνιζόμεθα οἱ βουλευταὶ τῶν σιτοπαραγωγικῶν περιφερειῶν ὅπως ἐπιτύχωμεν μίαν δραχμὴν αὔξησιν τῆς τιμῆς ὑπὲρ τῶν παραγωγῶν. Ὁ Συναγερμὸς ἔδωκε τὸ αὐτὸ ποσὸν ἢ ἐλάχιστον ἐπὶ πλέον μετὰ τὴν τρομερὰν αὔξησιν τῆς τιμῆς ὅλων τῶν εἰδῶν. Ἀλλά, κύριοι, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἔδωσεν ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Κέντρου, τὸ ἔδωσαν μὲ τὸ ἕνα χέρι καὶ τὸ ἀφῄρεσαν μὲ τὸ ἄλλο, διότι ἐκράτησαν τὸ 20% τῆς ἀξίας τοῦ σίτου καὶ τὸ ἔδωσαν εἰς τὸν γεωργὸν μετὰ 6 μῆνας ἀπὸ τῆς παραλαβῆς τοῦ σίτου, ἐνῷ συγχρόνως ὁδηγοῦνται ὅπως εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, εἰς τὰς φυλακὰς οἱ Ἕλληνες ἀγρόται, χάρις εἰς ἕνα σύστημα νόμων εἰδικῶς θεσπισθέντων διὰ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι νόμοι πρέπει νὰ καταργηθοῦν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ὑφίστανται εἰς τὴν συνείδησιν ἡμῶν τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἀγροτικῶν περιφερειῶν, ὅταν ὑπάρχῃ ἡ ἀλληλεγγύη τῶν συνεταιρισμῶν εἰς τοὺς ὁποίους ἡ ἐγγραφὴ ὅλων τῶν γεωργῶν τῆς χώρας, νομίζω ὅτι εἶναι ὑποχρεωτική. Δὲν ἔχω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, εἰς ὅσα οἱ προλαλήσαντες εἶπον. Προσέθεσα καὶ ἐγὼ τὴν φωνήν μου εἰς τὴν φωνὴν τὴν ἰδικήν σας καὶ ὅπως σᾶς εἶπον, ἡ φωνὴ ἡ ἰδική μας τῶν βουλευτῶν τῶν προερχομένων ἀπὸ ἀγροτικὰς περιοχάς, εἶναι φωνὴ τοῦ πόνου τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου τῶν ἀκριτικῶν γεωργικῶν περιοχῶν καὶ τῶν ὀρεινῶν ἐν γένει συγκροτημάτων τῆς χώρας. Ἡ τιμὴ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων πρέπει νὰ εἶναι ἰσότιμος μὲ τὴν τιμὴν ὅλων τῶν ἄλλων Ἑλληνικῶν παραγομένων καὶ καταναλισκομένων προϊόντων. Ἐκεῖ εἶναι ἡ ρίζα τοῦ κακοῦ διὰ τὸν Ἕλληνα ἀγρότην. Ἂς μὴ τοῦ δώσουν δάνεια τοῦ ἀγρότου, νὰ τοῦ πληρώσουν τὴν πραγματικὴν ἀξίαν τοῦ ἱδρῶτος του. Ὡς πρὸς τὴν προστασίαν τοῦ ἐφετεινοῦ σίτου ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, δὲν ἱκανοποίησε νομίζω τὴν συνείδησιν τῶν κ. κ. βουλευτῶν. Ἐτέθη ὀρθότατα τὸ θέμα, τοῦ ἀπὸ τοῦδε καθορισμοῦ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ σίτου, διὰ νὰ μὴ συμβῇ ἐκεῖνο, ἀκριβῶς, τὸ ὁποῖον ἕτεροι συνάδελφοι τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, χθὲς ἀκόμη ἐδήλωσαν εἰς τὴν Βόρειον Ἑλλάδα, προκειμένου περὶ τῆς προστασίας τοῦ καπνοῦ, ὅτι ἐδώσαμεν μίαν λύσιν εἰς αὐτὸ τὸ θέμα, διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ μία τάξις ἀνθρώπων καὶ ἐδώσαμεν αὐτὴν τὴν λύσιν, διότι δὲν εἴχομεν τὸν χρόνον ἐμπρός μας, διὰ ριζικωτέρας λύσεις τοῦ θέματος καὶ ὅτι εἰς τὸ μέλλον θὰ λυθῇ κατὰ τρόπον ὁριστικόν. Δὲν μᾶς ἱκανοποίησε, λοιπόν, ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι ἔχομεν ἐμπρός μας 3 ἢ 4 μῆνας διὰ νὰ ἀποφασίσωμεν ὁριστικῶς διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῆς τιμῆς ἀσφαλείας τοῦ σίτου καὶ διότι δὲν ἔχομεν ἀκόμη ὑπ’ ὄψει τὸ ποσὸν τῆς παραγωγῆς, ποῦ θὰ σταματήσῃ ἡ παραγωγὴ εἰς τὸ 1 ἑκατομμ., εἰς τὸ 1.100; Νομίζω ὅτι ἡ δικαιολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν εἶναι ἐπαρκής. Ἂς λάβῃ ὑπ’ ὄψει της, ἡ Κυβέρνησις τὴν περυσινὴν παραγωγὴν καὶ βάσει τῆς παραγωγῆς αὐτῆς, ἀπὸ τοῦδε νὰ ἐξαγγείλῃ τὰ μέτρα προστασίας διὰ τὸ σιτάρι, νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει δέ, ὅτι καὶ ἐὰν ἕνα λεπτὸν δοθῇ ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δίδεται, διὰ τὸ σιτάρι τοῦ Καναδᾶ, προστατεύεται τὸ σιτάρι τοῦ Καναδοῦ γεωργοῦ καὶ ὄχι τοῦ Ἕλληνος γεωργοῦ.

§87Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, πρὶν ἀπαντήσω εἰς τὴν γενικευμένην ἐπερώτησιν, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ μόλις κατελθὼν τοῦ βήματος συνάδελφος νὰ παρατηρήσω ὅτι, μέχρι τοῦδε οὐδέποτε ἡ τιμὴ συγκεντρώσεως ἐξηγγέλθη πρὶν προχωρήσῃ ὁ ἁλωνισμός. Ἡ Κυβέρνησις ἐξήγγειλεν ἤδη ἀπόψε ὅτι θὰ καθορίσῃ τὸ μέτρον ἀσφαλείας τῆς τιμῆς τοῦ σίτου πρὶν ἀρχίσῃ ὁ θερισμός. Πέραν αὐτοῦ, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ εἴπωμεν ὅτι ἐξαγγέλλομεν μέτρα μὲ βάσιν τὴν περυσινὴν παραγωγήν, ὅταν εἶναι πιθανὸν νὰ ὑπολειφθῶμεν πολὺ τῆς περυσινῆς παραγωγῆς, ὁπότε θὰ χρειασθῇ μεγαλυτέρα προστασία ἢ ἐὰν ἔχωμεν πολὺ μεγαλυτέραν παραγωγήν, ὁπότε θὰ χρειασθῶμεν μικροτέραν προστασίαν. Δι’ αὐτὸ ἡ ὀρθολογιστικὴ στιγμὴ διὰ τὸν καθορισμὸν τοῦ μέτρου εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ θερισμοῦ, ὁπότε οὔτε ὁ ἀγρότης ἔχει πιεσθῆ ἀπὸ τὴν ἀνάγκην τῆς πωλήσεως τοῦ σίτου, οὔτε ἡμεῖς οἰκοδομοῦμεν ἐπὶ τῆς ἄμμου μὴ γνωρίζοντες τὴν παραγωγήν. Δέχομαι αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. συνάδελφος, ὅτι πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐγκαίρως τιμήν, ἀλλὰ ἡ ἐποχὴ αὐτὴ εἶναι ἡ ἐποχὴ τοῦ θερισμοῦ.

§88Μ. ΤΟΣΟΥΝΙΔΗΣ. Προπώλησις ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ καὶ τώρα, βέβαια εἰς μικρὰν κλίμακα, ἀλλὰ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, ὁ Ἕλλην ἀγρότης θέλει εἶναι ἐὰν εἶναι δυνατόν, κατόπιν μελέτης τοῦ θέματος νὰ τοῦ εἴπητε ὅτι δὲν θὰ τοῦ δώσετε ὀλιγώτερα ἀπ’ ὅ,τι δίδετε εἰς τὸν Καναδὸν γεωργόν. Νομίζω ὅτι αὐτὸ πρέπει νὰ ἀποτελῇ τὴν βάσιν τῆς συζητήσεως.

§89Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργ.). Θὰ ἔχωμεν, κύριε συνάδελφε, πλείστας συζητήσεις διὰ τὸ ζήτημα τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου καὶ τότε θὰ ἔχωμεν τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀπαντήσωμεν εἰς τὰς λεπτομερείας.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Παπασπύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§91Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Θὰ ζητήσω τὴν διακοπὴν τῆς συζητήσεως διὰ τὴν Παρασκευήν, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τόσον σοβαροῦ θέματος νὰ συζητῇ ἡ Βουλὴ μὲ ἀποῦσαν τὴν Κυβέρνησιν.

§92ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὴν ἐκπροσωπεῖ ὁ ἁρμοδιώτερος ὅλων, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§93Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Βεβαίως τὴν ἐκπροσωπεῖ, ὁ ἁρμοδιώτερος ὅλων εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διότι ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας εἰς οἱανδήποτε Κυβέρνησιν φιλοδοξεῖ νὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν τακτοποίησιν τῶν ἀγροτικῶν θεμάτων, δι’ αὐτὸ καὶ διὰ τὸν σημερινὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Τὸ θέμα ὅμως αὐτό, ἅπτεται τοῦ γενικωτέρου προβλήματος καὶ πρέπει νὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος καὶ οἱ πάντες καὶ ὁ ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διότι πρέπει ἀπὸ αὐτὴν τὴν συζήτησιν κάτι νὰ βγῇ, δὲν κάμνομεν ἐδῶ πλατωνικὴν κουβέντα, διὰ νὰ τὰ γράψουν εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ νὰ τὰ γράφουν καὶ αἱ ἐφημερίδες καὶ νὰ φθάσουν μέχρι τῶν χωρίων μας. Διὰ νὰ ἐκπληρώσωμεν τὸν προορισμόν μας πρέπει κάτι τὸ θετικὸν νὰ βγῇ καὶ νὰ μὴ συζητοῦμεν εἰς κενὰ ἑδώλια, διότι πρέπει οἱ συνάδελφοι νὰ μάθουν καὶ τὰς ἀπόψεις μας, καὶ νὰ κινήσουν τὴν Βουλήν. Ἐγὼ ἐλπίζω ὅτι τὴν Παρασκευήν, ἐὰν δὲν εἶναι οἱ 300 βουλευταί, θὰ εἶναι τοὐλάχιστον οἱ 200, νὰ ἔλθῃ καὶ ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος, ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, διὰ νὰ ἐξαγγελθοῦν θετικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρουν τὴν ζωὴν καὶ τὴν ὕπαρξιν τῶν γεωργῶν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ὅπως ἤκουσα ἔκαμε μία δήλωσιν ὅτι πρὸ τοῦ θερισμοῦ θὰ ἀρχίσῃ νὰ καθορισθῇ ἡ τιμὴ ἀσφαλείας. Δὲν συνέπεσε νὰ εἶναι εἰς τὴν προηγουμένην Βουλήν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, διὰ νὰ παρηκολούθει τὰς ἐργασίας τῆς πρώτης Συναγερμικῆς Κυβερνήσεως, ὁπότε θὰ ἤκουεν εἰς τὸ πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ἐξηγγέλθη ἀπὸ τῆς ἕδρας αὐτῆς, ὅτι 5 μῆνας πρὸ τοῦ θερισμοῦ, θὰ ἐξαγγέλετο ἡ τιμὴ τῆς συγκεντρώσεως. Ταῦτα, κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας ἔλεγεν ἡ πρώτη Συναγερμικὴ Κυβέρνησις. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἀπηχῶ καὶ τὰς ἀπόψεις ὅλων τῶν συναδέλφων, ἐὰν προτείνω νὰ διακοπῇ ἡ συζήτησις διὰ τὴν Παρασκευήν, διὰ νὰ δοθῇ ὁ προσήκων σοβαρὸς τόνος καὶ νὰ τελειώσῃ τὴν Παρασκευὴν ἡ συζήτησις καὶ νὰ ἀκούσωμεν τὰς ὑπευθύνους Κυβερνητικὰς ἀνακοινώσεις.

§94Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργ.). Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις καὶ νὰ συνεχισθῇ τὴν Παρασκευήν. Δέχομαι καὶ ἐγὼ ἐπὶ τόσον σοβαροῦ θέματος, ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ εἶναι πλήρη τὰ ἑδώλια τῆς Βουλῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ ἀγαπητὸς κύριος συνάδελφος, νὰ ἐκφράσω κάποιο παράπονον, δι’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι ὅταν εἶναι παρὼν ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ὁ ὑφυπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἡ συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ τὴν ἐμπρέπουσαν σοβαρότητα διὰ τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω, ὅτι ὑπουργὸς καὶ ὑφυπουργὸς ἁρμόδιοι καὶ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καλύπτουν πλήρως τὴν Κυβερνητικὴν εὐθύνην ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ δὲν ἀνέμενον ἀπὸ τόσον ἀγαπητὸν συνάδελφον, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ συνδέει καὶ φιλία καὶ ἐκτίμησις νὰ εἴπῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§95Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο μὲ ἠδίκησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Ἀνεγνώρισα τὴν καλὴν διάθεσίν του, ἄλλωστε καὶ ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν φιλοδοξίαν νὰ φανῇ χρήσιμος εἰς τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὰ ἑδώλια αὐτὰ καὶ ἠξεύρομεν τὰς ἀντιδράσεις τὰς ὁποίας θὰ συναντήσῃ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς, δι’ αὐτὸ θέλομεν νὰ διευκολύνωμεν τὸ ἔργον του. Ἐὰν παρίσταται ὁ κ. ὑπουργὸς Συντονισμοῦ καὶ ἀκούσῃ τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ θέματος καὶ δώσῃ εἰς τὴν Βουλὴν ὑπεύθυνον ὑπόσχεσιν, τὸ ἔργον του θὰ γίνῃ ἁπαλώτερον.

§96Ε. ΑΒΕΡΩΦ. (Ὑπ. Γεωργ.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφε, ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ ἡ παρουσία τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ καλύπτει τὴν ὑπόθεσιν. Δέχομαι ὅμως νὰ διακοπῇ ἡ συνεδρίασις, διότι καὶ τὸ Σῶμα ἔχει καταπονηθῇ.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀνακοινῶ πρὸς τὴν Βουλὴν ὅτι, συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 8 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, κατήρτισα τὰς κάτωθι Ἐπιτροπάς: 1) ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, 2) ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς καὶ 3) Ἐφορευτικὴν Ἐπιτροπὴν Βιβλιοθήκης Βουλῆς, ὡς κάτωθι:

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΒΟΥΛΗΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ. 1) Βουρδουμπᾶς Δημ., 2) Σταυρόπουλος Παν., 3) Εὐστρατιάδης Σ., 4) Βουδούρης Παν., 5) Κατσάμπας Φ., 6) Πέτσος Εὐάγγ., 7) Μαρῆς Κων.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΒΟΥΛΗΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Κεφαλογιάννης Ἐμμ., 2) Παπαθανάσης Ἀλέξ., 3) Κακαγιάννης Γεώργιος, 4) Θανόπουλος Δημήτριος, 5) Πανούσης Βασίλειος.

ΕΦΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Γεροκωστόπουλος Ἀχ., 2) Ρουμάνης Γεώργ., 3) Λύχνος Γεράσιμος, 4) Ἀναστασᾶτος Βασίλειος, 5) Θανόπουλος Δημ. Ἐπίσης, μετὰ προηγουμένην συνεννόησιν μετὰ τῶν κ. κ. ἀρχηγῶν τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Πολιτικῶν Κομμάτων, κατήρτισα ἰσαρίθμους πρὸς τὰ ὑφιστάμενα Ὑπουργεῖα Κοινοβουλευτικὰς Ἐπιτροπάς, ὡς καὶ Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τοῦ Προϋπολογισμοῦ, Ἀπολογισμοῦ καὶ Γενικοῦ Ἰσολογισμοῦ τοῦ Κράτους ὡς κάτωθι:

Αʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Λοϊζίδης Σάββας, 2) Καροῦσος Μιχαὴλ, 3) Ἀποσκίτης Κων)τῖνος, 4) Δεκῆς Ἀνδρέας, 5) Πινάτσης Πελοπίδας, 6) Μυριδάκης Μιχαὴλ, 7) Γκελεστάθης Ἀθανάσιος, 8) Λιάκος Ἀριστοτέλης, 9) Τσακιρίδης Παῦλος, 10) Λιαροῦτσος Πάρις, 11) Μόντζαλας Πέτρος, 12) Παπαδόπετρος Γρηγόριος, 13) Σαραφιανὸς Λυσίμαχος, 14) Λύχνος Γεράσιμος, 16) Μεταξᾶς Γεράσιμος, 16) Κηπουρὸς Πασχάλης, 17) Χαρίτος Γαβριὴλ, 18) Κοθρῆς Ἐμμ., 19) Μαλαμίδας Εὐστάθιος, 20) Τζώρτζης Γεώργιος, 21) Τρουλλινὸς Γεώργιος, 22) Ἀνωγειανάκης Ἀντώνιος, 23) Γκουτζουρῆς Θεόδωρος, 24) Γωνιάδης Ἰωάννης, 25) Κόρακας Χρῆστος, 26) Βουλόδημος Ἀναστάσιος, 27) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 28) Πρίφτης Γεώργιος, 29) Σκουτέρης Χαράλ., 30) Πανούσης Βασ.

Βʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 2) Ἀναστασᾶτος Βασίλειος, 3) Νικολίτσας Ἰωάννης, 4) Μίχας Ἀθανάσιος, 5) Κλῆς Γεώργιος, 6) Θεμελῆς Γεώργιος, 7) Κατσάμπας Φώτιος, 8) Γυιόκας Παναγιώτης, 9) Μπατρῖνος Λεωνίδας, 10) Δημητρᾶτος Ἀριστείδης, 11) Σχινᾶς Ἀπόστολος, 12) Λαδᾶς Ἀλέξανδρος, 13) Ψάρρης Ἀργύριος, 14) Μιχαηλίδης Τριαντάφυλλος, 15) Δρούλιας Ἀναστάσιος, 6) Κονίτσας Θεμιστοκλῆς, 17) Κωστόπουλος Σταῦρος, 18) Μαρῆς Κων)τῖνος, 19) Μαῦρος Γεώργιος, 20) Μητσοτάκης Κων)τῖνος, 21) Λουλακάκης Ἐμμ., 22) Γιαννόπουλος Ἰω., 13) Μποῦτος Ἰωάννης, 24) Ἀλλαμανῆς Στυλιανός, 25) Τζαννετάκης Παναγιώτης, 26) Ἠλιοῦ Ἡλίας, 27) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 28) Πέτσος Εὐάγγελος, 29) Καραγκιόζης Γεώργιος, 30) Βαρβούτης Γεώργιος.

Γʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Παπαρτεμίου Ἰωάννης, 2) Βουρδουμπᾶς Δημήτριος, 3) Κάβδας Περικλῆς, 4) Ρηγόπουλος Νικόλαος, 5) Ἰωάννου Δημήτριος, 6) Θεμελῆς Γεώρ., 7) Παπαδόπουλος Κων)νος, 8) Μπίστης Λεωνίδας, 9) Ρουμάνης Γεώργιος, 10) Ἰατρίδης Δημήτριος, 11) Βαφέας Χρῆστος, 12) Παπαγεωργίου Κων)τῖνος, 13) Γρίβας Δημήτριος, 14) Μπάλλας Θεμιστοκλῆς, 15) Μπάρμπας Θωμᾶς, 16) Λαντζούνης Δημήτρ., 17) Καρατζένης Δημ., 18) Ἀβραμίδης Χρῆστος, 19) Βαχλιώτης Ἀθανάσιος, 20) Σπαῆς Λεωνίδας, 21) Τούμπας Ἰωάννης, 22) Χούτας Στυλιανός, 23) Τριανταφυλλίδης Ἀνδρ., 24) Ταλιαδούρης Κων., 25) Γρηγορίου Γεώργιος, 26) Παλλάσκας Γεώργιος, 27) Σαράφης Στέφανος, 28) Πετροπουλάκος Πιέρρος, 29) Μπακλατζῆς Ἐμμ., 30) Γιαννιδάκης Ἰωάννης.

Δʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ

Οἱ κ.κ.: 1) Ψαρρὸς Χαράλαμπος, 2) Λοϊζίδης Σάββας, 3) Βουρδουμπᾶς Δημήτριος, 4) Δρούλιας Ἀναστάσιος, 5) Παπαθανάσης Ἀλέξανδρος, 6) Καρρὲρ Διονύσιος, 7) Λύχνος Γεράσιμος, 8) Γαστερᾶτος Παναγιώτης, 9) Ἀλεξᾶτος Βρασίδας, 10) Εὐταξίας Λάμπρος, 11) Βασιλικὸς Βασίλειος, 12) Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, 13) Κατσαφᾶδος Γεώργιος, 14) Καμβύσης Ἄγγελος, 15) Νομικὸς Μάρκος 16) Φρόντζος Κωνσταντῖνος, 17) Καρασπήλιος Ἀπόστολος, 18) Ἀρβανιτάκης Εὐάγγελος, 19) Βενιζέλος Ἐλευθέριος, 20) Παπασπύρου Δημήτριος, 21) Σπαῆς Λεωνίδας, 22) Χαβίνης Θεόδωρος, 23) Ἀθανασιάδης–Νόβας Γεώργιος, 24) Λουλακάκης Ἐμμαν., ⅖ Ταμπαζάκης Γεώργιος, 26) Κρόκος Δημήτριος, 27) Σαράφης Στέφανος, 28) Πρίφτης Γεώργιος, 29) Πετρόπουλος Κωνσταντῖνος, 30) Τριανταφυλλίδης Ἰωάννης.

Εʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, 2) Βρανόπουλος Δημήτριος, 3) Ψαρρὸς Χαράλαμπος, 4) Ἀδαμόπουλος Κωνσταντῖνος, 5) Ἰντζὲς Ἰωάννης, 6) Δεκῆς Ἀνδρέας, 7) Κηπουρὸς Πασχάλης, 8) Βαρβιτσιώτης Νικηταρᾶς, 9) Λύρας Ἰωάννης, 10) Μήτρου Νικόλαος, 11) Λαντζούνης Δημήτριος, 12) Σκορδίλης Ἐμμανουήλ, 13) Ψάρρης Ἀργύριος, 14) Γαλενιανὸς Ἐμμανουήλ, 15) Γιαννούσης Κλεόβουλος, 16) Εὐστρατιάδης Σοφοκλῆς, 17) Ἐργαζάκης Γεώργιος, 18) Μαρῆς Κωνσταντῖνος, 19) Παπασπύρου Δημήτριος, 20) Τζώρτζης Γεώργιος, 21) Μπακόπουλος Νικόλαος, 22) Τσάτσος Θεμιστοκλῆς, 23) Τσουκαλᾶς Ἄγγελος, 24) Γαληνὸς Μιχαὴλ, 25) Πίσπας Μιχαὴλ, 26) Ἠλιοῦ Ἠλίας, 27) Μπριλάκης Α., 28) Φιλοσοφόπουλος Βασίλειος, 29) Καλκάνης Κωνσταντῖνος, 30) Κουτσοπέταλος Λουκᾶς.

ΣΤʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Τριανταφύλλης Ἰωάννης, 2) Βρανόπουλος Δημήτριος, 3) Νικολίτσας Ἰωάννης, 4) Μίχας Ἀθανάσιος, 5) Παυλόπουλος Ἀθανάσιος, 6) Καρατζένης Δημήτριος, 7) Γουλόπουλος Χρῆστος, 8) Μπατρῖνος Λεωνίδας, 9) Βαρβιτσιώτης Νικήτας, 10) Λύρας Ἰωάννης, 11) Σχινᾶς Ἀπόστολος, 12) Ζησιάδης Χάρης, 13) Παπαγεωργίου Κωνσταντῖνος, 14) Καλαντζῆς Εὐάγγελος, 15) Κρῖκος Βασίλειος, 16) Παπαδημητρίου Δημήτριος, 17) Κολοκυθᾶς Τάσος, 18) Μπουρδάρας Γεώργιος, 19) Παπαηλιάκης Ἰωάννης, 20) Πολυχρονίδης Πολυχρόνης, 21) Χαβίνης Θεόδωρος, 22) Μπακόπουλος Νικόλαος, 23) Χούτας Στυλιανός, 24) Ἀλλαμανῆς Στυλιανός, 25) Μελανίδης Γεώργιος, 26) Μπριλάκης Α., 27) Πρωϊμάκης Ε., 28) Γιαννόπουλος Ἀθανάσιος, 29) Σκουτέρης Χαράλαμπος, 30) Καλκάνης Κωνσταντῖνος.

Ζʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Παπαηλιοῦ Ἠλίας, 2) Ἀποσκίτης Κωνσταντῖνος, 3) Παυλόπουλος Ἀθανάσιος, 4) Γεροκωστόπουλος Ἀχιλλεύς, 5) Σπέντζας Νικόλαος, 6) Βαφειάδης Νικόλαος, 7) Ἰωάννου Δημήτριος, 8) Βογιατζῆς Ἀλέξανδρος, 9) Γιαννούσης Κλεόβουλος, 10) Ἀνδρεάδης Γεώργιος, 11) Χαλκιόπουλος Σπυρίδων, 12) Ρουμάνης Γεώργιος, 13) Καμβύσης Ἄγγελος, 14) Στεφάνου Δημήτριος, 15) Λαμπρόπουλος Ἰωάννης, 16) Λαιμὸς Ἀνδρέας, 17) Μακρόπουλος Στέφανος, 18) Μπαρότσης Ἀντώνιος, 19) Μουράτογλου Βασίλειος, 20) Στεφανίδης Μιχαήλ, 21) Τοσουνίδης Μιχαὴλ, 22) Νικολαΐδης Σταῦρος, 23) Ἀθανασιάδης–Νόβας, 24) Τσάτσος Θεμιστοκλῆς, 25) Βασαρδάνης Κων)νος, 26) Βουδούρης Κων)νος, 27) Σπηλιόπουλος Γεώργιος, 28) Κιτσίκης Νικόλαος, 29) Γιαμᾶς Ἰωάννης, 30) Παπαδημητρίου Νικ.

Ηʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 2) Ἀναστασᾶτος Βασίλειος, 3) Γαλενιανὸς Ἐμμανουήλ, 4) Δερδεμέζης Ἀνδρέας, 5) Πιτούλης Φώτιος, 6) Μπάλλας Θεμιστοκλῆς, 7) Γυιόκας Παναγιώτης, 8) Λαμπρινάκος Νικόλαος, 9) Μήτρου Νικόλαος, 10) Σπέντζας Νικόλαος, 11) Ζησιάδης Χάρης, 12) Σιανίδης Χρῆστος, 13) Μητακίδης Ἀθανάσιος, 14) Εὐταξίας Λάμπρος, 15) Τριανταφύλλης Ἰωάννης, 16) Ἀηδονᾶς Ἀπόστολος, 17) Πετροπουλάκος Δημ., 18) Βενιζέλος Ἐλευθέριος, 19) Κωστόπουλος Σταῦρος, 20) Μαῦρος Γεώργιος, 21) Μητσοτάκης Κων)νος, 22) Γιαννόπουλος Ἰωάνν., 23) Μποῦτος Ἰωάννης, 24) Σπηλιόπουλος Ἰωάννης, 25) Γρηγορίου Γεώργιος, 26) Ταρμπάζης Γεώργιος, 27) Ἡλιοῦ Ἠλίας, 28) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 29) Πέτσος Εὐάγγελος, 30) Γαρουφαλιᾶς Πέτρος.

Θʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Παπαρτεμίου Ἰωάννης, 2) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 3) Δρούλιας Ἀναστάσιος, 4) Γκαργκάνας Χρῆστος, 5) Φρόντζος Κων)νος, 6) Ἀηδονᾶς Ἀπόστολος, 7) Μιχαηλίδης Τριαντάφυλλος, 8) Βαφέας Χρῆστος, 9) Σαμαρᾶς Γεώργιος, 10) Καλαντζάκος Ἀλέξανδρος, 11) Σαββόπουλος Εὐάγγελος, 12) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 13) Χατζηδῆμος Ἰωάννης, 14) Βασιλικὸς Βασίλειος, 15) Ρηγόπουλος Νικόλαος, 16) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 17) Παπαδόπουλος Φιλοκτήμων, 18) Σεργάκης Ἰωάννης, 19) Τρουλλινὸς Γεώργιος, 20) Χλουβεράκης Μιχαὴλ, 21) Σταμάτης Γεώργιος, 22) Ἔξαρχος Νικόλαος, 23) Γκουτζουρῆς Θεόδωρος, 24) Γαληνὸς Μιχαὴλ, 25) Κόρακας Χρῆστος, 26) Πατσαντᾶς Α., 27) Λασκαρίδης Α., 28) Θεοχαρίδης Δημοσθένης, 29) Ἀνδρεάδης Θωμᾶς, 30) Πανούσης Βασίλειος.

Ιʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Παπαρτεμίου Ἰωάννης, 2) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 3) Δρούλιας Ἀναστάσιος, 4) Γκαργκάνας Χρῆστος, 5) Φρόντζος Κων)νος, 6) Ἀηδονᾶς Ἀπόστολος, 7) Μιχαηλίδης, Τριαντάφ., 8) Βαφέας Χρῆστος, 9) Σαμαρᾶς Γεώργιος, 10) Καλαντζάκος Ἀλέξανδρος, 11) Σαββόπουλος Εὐάγγελος, 12) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 13) Χατζηδῆμος Ἰωάννης, 14) Βασιλικὸς Βασίλειος, 15) Ρηγόπουλος Νικόλαος, 16) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 17) Βαρδινογιάννης Παῦλος, 18) Κρασαδάκης Νικόλαος, 19) Μπακατσέλος Γεώργιος, 20) Χριστόπουλος Κων)νος, 21) Ἔξαρχος Νικόλαος, 22) Ταλιαδούρης Κων)νος, 23) Παπαδάκης–Στάϊκος Ι., 24) Σκυλλάκος Η., 25) Γαληνὸς Μιχαήλ, 26) Πατσαντᾶς Α., 27) Λασκαρίδης Α., 28) Λυμπέρης Λεόντιος, 29) Καραγκιόζης Γεώργιος, 30) Παπαστεργίου Γρηγόριος.

ΙΑʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Ψαρρὸς Χαράλαμπος, 2) Σταυρόπουλος Παναγιώτης, 3) Λαδᾶς Ἀλέξανδρος, 4) Οἰκονομίδης Πολυζώης, 5) Καρασπήλιος Ἀπόστολος, 6) Βογιατζῆς Γεώργιος, 7) Καρρὲρ Διονύσιος, 8) Μυριδάκης Μιχαὴλ, 9) Βουδούρης Παναγιώτης, 10) Μεταξᾶς Γεράσιμος, 11) Ἰατρίδης Δημήτριος, 12) Σαμαρᾶς Γεώργιος, 13) Προκοπίδης Ἰωάννης, 14) Ἀνδριανόπουλος Γεώργιος, 15) Γκελεστάθης Ἀθανάσιος, 16) Καροῦσος Μιχαὴλ, 17) Μακρόπουλος Στέφανος, 18) Κωστῆς Δημήτριος, 19) Μπουρδάρας Γεώργιος, 20) Ξενοδοχειάρης Περίανδρος, 21) Χλουθεράκης Μιχαὴλ, 22) Ντεντιδάκης Παῦλος, 23) Νικολαΐδης Σταῦρος, 24) Μαλλιάκας Νικόλαος, 25) Ριζιώνης Ι., 26) Μπρεδήμας Ἠλίας, 27) Κιτσίκης Ν., 28) Αὐγερόπουλος Γ., 29) Ἀναγνωστόπουλος Γεώργιος, 30) Λυμπερίδης Θεόδωρος.

ΙΒʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Ἀδαμόπουλος Κωνσταντῖνος, 2) Οἰκονομόπουλος Γεώργιος, 3) Παπαηλιοῦ Ἠλίας, 4) Στεφάνου Δημήτριος, 5) Ἰωαννίδης Γεώργιος, 6) Κακαρᾶς Ἀντών., 7) Σούλας Ἰωάννης, 8) Δεληγιαννάκης Ἰωάννης, 9) Λιάκος Ἀριστοτέλης, 10) Βιτούλιας Γεώργ., 11) Καλαντζάκος Ἀλέξανδρος, 12) Κατσαφᾶδος Γεώργιος, 13) Δεληγιαννίδης Ἀλέξανδρος, 14) Σαραφιανὸς Λυσίμαχος, 15) Παπαεμμανουὴλ Σάββας, 16) Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, 17) Ἀρβανιτάκης Εὐάγγελος, 18) Βαχλιώτης Ἀθανάσιος, 19) Διαμαντόπουλος Ἰάκωβος, 20) Πετραλιᾶς Ἀντώνιος, 21) Κοκκέβης Ἀνδρέας, 22) Παπαχρήστου Ἀθανάσιος, 23) Ἀνωγειανάκης Ἀντώνιος, 24) Βουδούρης Κων)νος, 25) Κρόκος Δημήτριος, 26) Σπηλιόπουλος Γεώργιος, 27) Θανασέκου Βασιλική, 28) Λαμπράκης Θεόδ., 29) Ἀνδρεάδης Θωμᾶς, 30) Πανούσης Βασίλειος.

ΙΓʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Κοντοβράκης Ἰωάννης, 2) Ἰντζές Ἰωάννης, 3) Χαρίτος Γαβριὴλ, 4) Ἰωαννίδης Γεώργιος, 5) Κλῆς Γεώργιος, 6) Βογιατζῆς Γεώργιος, 7) Καρρὲρ Διονύσιος, 8) Ἀλιπράντης Εὐστράτιος, 9) Μπίστης Λεωνίδας, 10) Ἀνδριανόπουλος Γεώργιος, 11) Σαββόπουλος Εὐάγγελος, 12) Σκορδίλης Ἐμμανουήλ, 13) Βακάλης ἢ Μπακάλογλου Δημήτριος, 14) Νομικὸς Μᾶρκος, 15) Λαιμὸς Ἀνδρέας, 16) Λιαροῦτσος Πάρις, 17) Κρασαδάκης Νικόλαος, 18) Στεφανίδης Μιχαὴλ, 19) Τούμπας Ἰωάννης, 20) Τσαντίρης Γεώργιος, 21) Ντεντιδάκης Παῦλος, 22) Τριανταφυλλίδης Ἀνδρέας, 23) Παπαχρήστου Ἀθανάσιος, 24) Τζαννεττάκης Παναγιώτης, 25) Βουλόδημος Τάσος, 26) Παπαδημητρίου Ι., 27) Λασκαρίδης Α., 28) Γιαννιδάκης Ἰωάν., 29) Παπαπαναγιώτου Θεοφ., 30) Πιστολάκης Στέλλιος.

ΙΔʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Σταυρόπουλος Παναγιώτης, 2) Γκαργκάνας Χρῆστος, 3) Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, 4) Κολιαπίδης Δημήτριος, 5) Κατσάμπας Φώτιος, 6) Γαστερᾶτος Παναγιώτης, 7) Δημητρᾶτος Ἀριστείδης, 8) Μπάρμπας Θωμᾶς, 9) Κακαγιάννης Γεώργιος, 10) Πετροπουλάκος Δημήτριος, 11) Μητακίδης Ἀθανάσιος, 12) Γλύκας Μιχαὴλ, 13) Θανόπουλος Δημήτριος, 14) Μόντζαλας Πέτρος, 15) Παπαεμμανουὴλ Σάββας, 16) Παπαϊωάννου Ἀνδρέας, 17) Αὐγερινὸς Νάκης, 18) Κοθρῆς Ἐμμανουήλ, 19) Μπακατσέλος Γεώργιος, 20) Σπύρου Ἰωάννης, 21) Τσουκαλᾶς Ἄγγελος, 22) Γωντάδης Ἰωάννης, 23) Κοκκέβης Ἀνδρέας, 24) Στρατῆς Δημ., 25) Ζάκκας Ἀν., 26) Παπαδημητρίου Ι., 27) Εὐαγγέλου Γ., 28) Τσιαπάρας Στέφανος, 29) Λυμπέρης Λεόντιος, 30) Γουδελῆς Στοῦρας.

ΙΕʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Κάβδας Περικλ., 2) Παπαθανάσης Ἀλέξανδρος, 3) Κεφαλογιάννης Ἐμμανουήλ, 4) Δερδεμέζης Ἀνδρέας, 5) Ἀθανασάκος Εὐστράτιος, 9) Βογιατζῆς Γεώργιος, 7) Θανόπουλος Δημήτριος, 8) Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, 9) Ἀνδρεάδης Γεώργιος, 10) Βύζας Βασίλειος, 11) Τσακιρίδης Παῦλος, 12) Βαρβιτσιώτης Νικήτας ἢ Νικηταρᾶς, 13) Κακαγιάννης Γεώργιος, 14) Σιανίδης Χρῆστος, 15) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 16) Καλαντζῆς Εὐάγγελος, 17) Χαλκιόπουλος Σπυρ., 18) Ἰντζὲς Νικόλαος, 19) Μαλαμίδας Εὐστάθιος, 20) Πολυχρονίδης Πολυχρόνης, 21) Χριστόπουλος Κων)νος, 22) Παπαδάκης– Στάϊκος Ἰωάν., 23) Σταμάτης Γεώργιος, 24) Παπασταύρου Χρῆστος, 25) Παπαβασιλείου Β., 26) Παλάσκας Γεώργιος, 27) Γλιγλῆς Π., 28) Τσιγάρας Κ., 29) Ἀνδρεάδης Θωμᾶς, 30) Γουδελῆς Σταῦρος.

ΙΣΤʹ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΥ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

Μετέχουν οἱ κ.κ.: 1) Παπαρτεμίου Ἰωάννης, 2) Οἰκονομίδης Πολυζώης, 3) Εὐστρατιάδης Σοφ., 4) Πινάτσης Πελοπίδας, 5) Βουδούρης Παναγιώτης, 6) Ἀλεξᾶτος Βρασίδας, 7) Λαμπρινάκος Νικόλαος, 8) Παπαδημητρίου Δημήτριος, 9) Ἀθανασάκος Εὐστράτιος, 10) Δεληγιαννάκης Ἰωάννης, 11) Βύζας Βασίλειος, 12) Βαρβιτσιώτης Νικήτας, 13) Βιτούλιας Γεώργιος, 14) Βακάλης Δημήτριος, 15) Χατζηδῆμος Ἰωάννης, 16) Λαμπρόπουλος Ἰωάννης, 17) Κολοκυθᾶς Τάσος, 18) Κωστόπουλος Σταῦρος, 19) Μαῦρος Γεώργιος, 20) Μητσοτάκης Κωνσταντίνος, 21) Μαλλιάκας Νικόλαος, 22) Παπασταύρου Χρῆστος, 23) Σπηλιόπουλος Ἰωάννης, 24) Τζαννετάκης Παναγιώτης, 25) Γρηγορίου Γεώργ., 26) Ἠλιοῦ Ἠλίας, 27) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 28) Πετρόπουλος Κων)νος, 29) Παπαδημητρίου Νικόλαος, 30) Παπαστεργίου Γρηγόριος. Ἐπίσης, μετὰ προηγουμένην συνεννόησιν μετὰ τῶν κ. κ. ἀρχηγῶν τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Πολιτικῶν Κομμάτων κατήρτισα τὴν κατὰ τὸ ἄρθρον 35 τοῦ Συντάγματος Εἰδικὴν Ἐπιτροπὴν ἀποτελουμένην ἐξ ἑξήκοντα (60) τακτικῶν μελῶν καὶ τριάκοντα ἀναπληρωματικῶν τοιούτων ὡς κάτωθι. Τακτικὰ μέλη: 1) Ροδόπουλος Κων)νος, 2) Πλατῆς Γεώργιος, 3) Βύζας Βασίλειος, 4) Οἰκονομίδης Πολυζώης, 5) Ἀδαμόπουλος Κων)νος, 6) Βασιλικὸς Βασίλειος, 7) Βογιατζῆς Γεώργιος, 8) Γιαννούσης Κλεόβουλος, 9) Γκελεστάθης Ἀθανάσιος. 10) Γρίβας Δημήτριος 11) Δερδεμέζης Ἀνδρέας, 12) Δερτιλῆς Λεωνίδας, 13) Δημητρᾶτος Ἀριστείδης, 14) Ἰωάννου Δημήτριος, 15) Καλαντζάκος Ἀλέξ. 16) Καλαντζῆς Εὐάγγελος, 17) Καρατζένης Δημήτριος, 18) Καροῦσος Μιχ., 19) Κονίτσας Θεμ., 20) Κοντοβράκης Ἰω., 21) Λαντζούνης Δημήτρ., 22) Λαυρεντίδης Ἰσαάκ, 23) Λιαροῦτσος Πάρις, 24) Μητακίδης Ἀθαν., 25) Μιχαηλίδης Τρ., 26) Νικολίτσας Ἰωάννης, 27) Παπαδόπουλος Κων., 28) Παπαηλιοῦ Ἠλίας, 29) Παπαθανάσης Ἀλέξ., 30) Σταυρόπουλος Παναγιώτης, 31) Ταλιαδοῦρος Ἀθανάσιος, 32) Τριανταφύλλης Ἰωάννης, 33) Ψαρρὸς Χαράλ., 34) Βαχλιώτης Ἀθανάσιος, 35) Κωστόπουλος Σταῦρος, 36) Μαλαμίδας Εὐστάθιος, 37) Κρασαδάκης Νικόλαος, 38) Μπακατσέλος Γεώργιος, 39) Μπουρδάρας Γεώργιος, 40) Παπασπύρου Δημήτρ., 41) Τούμπας Ἰωάννης, 42) Χαβίνης Θεόδωρος, 43) Τσᾶτσος Θεμιστοκλῆς 44) Γόντικας Δημήτρ., 45) Μπακόπουλος Νικόλαος, 46) Ἀθανασιάδης–Νόβας Γεώργιος, 47) Ζάκκας Ἀνδρέας, 48) Γρηγορίου Γεώργιος, 49) Βουδούρης Κων)νος, 50) Ἀλλαμανῆς Στυλιανός, 51) Ἠλιοῦ Ἠλ., 52) Αὐγερόπουλος Γεώργιος, 53) Παπαδημητρίου Ἰω., 54) Μπριλλάκης Ἀντώνιος, 55) Μπακλατζῆς Ἐμμ., 56) Πετρόπουλος Κων)τῖνος, 57) Γιαννόπουλος Ἀθαν., 58) Γουδελῆς Σταῦρος, 59) Καλκάνης Κων. καὶ 60) Γαρουφαλιᾶς Πέτρος. Ἀναπληρωματικὰ μέλη: 1) Ἀηδονᾶς Ἀπόστολος, 2) Ἀναστασᾶτος Βασίλειος, 3) Ἀνδριανόπουλος Γεώργ., 4) Ἀποσκίτης Κων)νος, 5) Βαρβιτσιώτης Νικήτας–Νικηταρᾶς, 6) Βρανόπουλος Δημ., 7) Δεκῆς Ἀνδρέας, 8) Θανόπουλος Δημήτριος, 9) Ἰατρίδης Δημ., 10) Κακαγιάννης Γεώργ., 11) Κεφαλογιάννης Ἐμμ., 12) Μπατρῖνος Λεωνίδας, 13) Μυριδάκης Μιχαήλ, 14) Παπαγεωργίου Κων)νος, 15) Παπαεμμανουὴλ Σάββας, 16) Πετροπουλάκος Δημήτρ., 17) Χλουβεράκης Μιχ., 18) Μητσοτάκης Κων)νος, 19) Μαρῆς Κων)νος, 20) Πολυχρονίδης Πολυχρόνης, 21) Ντεντιδάκης Παῦλος, 22) Παπαδάκης–Στάϊκος Ἰωάν., 23) Λουλακάκης Ἐμμαν., 24) Παλλάσκας Γεώργ., 25) Γαληνὸς Μιχαὴλ –Μίμης, 26) Ἐφραιμίδης Βασίλειος, 27) Κιτσίκης Νικόλαος, 28) Ἀνδρεάδης Θωμᾶς, 29) Λυμπέρης Λεόντιος καὶ 30) Καραγκιόζης Γεώργιος. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§98ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφορὰς καὶ ἐρωτήσεις. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)