1956.04.04

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 3η

Τετάρτη 4 Ἀπριλίου 1956

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.15′ μ.μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

Προγραμματικαὶ δηλώσεις τῆς Κυβερνήσεως. Ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως ἔχει τὸν λόγον.

§2Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. (Πρόεδρος Κυβερνήσεως). Κύριοι βουλευταί, μεγάλα καὶ κρίσιμα εἶναι τὰ προβλήματα, τὰ ὁποῖα τίθενται σήμερον ἐνώπιον Ἡμῶν. Διὰ πρώτην φορὰν ὕστερα ἀπὸ πολλὰ ἔτη ἡ χώρα μας καλεῖται νὰ λάβῃ κρισίμους ἀποφάσεις ἐπὶ θεμάτων ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Συνεπείᾳ, ἐξ ἄλλου, τῶν ἀνωμάλων συνθηκῶν τῆς τελευταίας δεκαπενταετίας καὶ τὰ οἰκονομικά μας προβλήματα δὲν εἶναι ὀλιγώτερον δυσχερῆ. Ἡ Χώρα μας ἀπὸ ἐτῶν βαρύνεται ἀπὸ μίαν γενικωτέραν κρίσιν, ἡ ὁποία ἔχει τοὺς ἀντικτύπους της εἰς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς μας. Ἔναντι πάντων τῶν προβλημάτων τούτων καλεῖται νὰ λάβῃ θέσιν σήμερον ἕκαστος ἐξ ἡμῶν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῶν προγραμματικῶν της δηλώσεων διαγράφει τοὺς προσφορωτέρους κατὰ τὴν κρίσιν της, τρόπους, πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν κρισίμων τούτων ζητημάτων. Κύριοι βουλευταί, Εἰς τὸν τομέα τῶν ἐξωτερικῶν σχέσεων τῆς χώρας, αἱ σκέψεις καὶ φροντίδες τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως καὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων, κατευθύνονται κατὰ πρῶτον λόγον πρὸς τὸ μέγιστον δι’ ὅλους μας ἐθνικὸν θέμα τῆς Κύπρου. Εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὸ παρελθὸν φθινόπωρον, μετὰ τὸ ναυάγιον τῆς Τριμεροῦς Διασκέψεως τοῦ Λονδίνου καὶ τὴν ἐκ δευτέρου ἀπόρριψιν τῆς προσφυγῆς μας ὑπὸ τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τὴν προτεραίαν τοῦ σχηματισμοῦ τῆς πρώτης ὑφ’ ἡμᾶς Κυβερνήσεως, εἶχον ἀρχίσει ἀπ’ εὐθείας διαπραγματεύσεις μεταξὺ τοῦ ἐκπροσώπου τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ, Ἀρχιεπισκόπου καὶ Ἐθνάρχου ΜΑΚΑΡΙΟΥ καὶ τοῦ Βρεταννοῦ Κυβερνήτου. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις εἶχε θεωρήσει ὅτι ἀπαραίτητος ὅρος διὰ τὴν εὐτυχῆ προώθησιν τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος, θὰ ἦτο ἡ καθ’ ὅλας τὰς φάσεις τῶν διαπραγματεύσεων πλήρης συμπαράστασις αὑτῆς εἰς τὸ πλευρὸν τοῦ ἐκπροσωποῦντος τὸν Κυπριακὸν λαὸν Ἀρχιεπισκόπου. Ἡ τοιαύτη συμπαράστασις καὶ πλήρης ἐναρμόνισις τῶν ἀπόψεων τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως διεδηλώθη κατ’ ἐπανάληψιν τόσον ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτοῦ, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τῶν ἐπιπόνων αὐτῶν διαπραγματεύσεων ἐπετεύχθη ἡ ὑποκατάστασις τῆς ἀτέγκτου στάσεως τῆς Μεγάλης Βρεταννίας διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως κατ’ ἀρχὴν τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως καὶ εἰς τὴν Κύπρον, τῆς ἐνασκήσεως ὅμως τούτου ἐξαρτηθείσης ἐξ ἀσαφῶν καὶ πολυπλόκων ὅρων. Περαιτέρω κατὰ τὰς διαπραγματεύσεις ταύτας διὰ τὴν μέχρι τῆς ἐνασκήσεως τοῦ δικαιώματος τῆς αὐτοδιαθέσεως μεταβατικὴν περίοδον ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ βρεταννικῆς πλευρᾶς ἡ ἀνάγκη τῆς παροχῆς οὐσιαστικῆς αὐτοκυβερνήσεως διὰ τῆς θέσεως ἐν ἰσχύϊ ἑνὸς φιλελευθέρου συντάγματος. Ὅτε ὅμως ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καὶ Ἐθνάρχης Μακάριος, κατὰ τὴν τελευταίαν φάσιν τῶν διαπραγματεύσεων τούτων, ἐνεργῶν μετὰ φρονήσεως, ἐζήτησε τὴν διευκρίνησιν ὡρισμένων οὐσιωδῶν σημείων, ἀναφερομένων εἰς τὸ σύνταγμα αὐτοκυβερνήσεως καὶ εἰς διαδικασίαν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς εἰρήνης εἰς τὴν Μεγαλόνησον, ἡ Βρεταννικὴ Κυβέρνησις ἠρνήθη ἀδικαιολογήτως νὰ παράσχῃ τὰς ζητηθείσας ἀπαραιτήτους ἀποσαφηνίσεις. Οὕτω πεντάμηνοι ἐργώδεις διαπραγματεύσεις, βρεταννικῇ ὑπαιτιότητι, ὡδηγήθησαν εἰς πλῆρες ἀδιέξοδον. Τὸ ἀδιέξοδον τοῦτο συνεδυάσθη μὲ τὸ πρωτοφανὲς καὶ ἀχαρακτήριστον γεγονὸς τῆς ἐκτοπίσεως τοῦ μέχρι τῆς προτεραίας διαπραγματευομένου μετὰ τῶν βρεταννῶν Ἐθνάρχου Μακαρίου, Ἀρχηγοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Τὴν πρωτοφανῆ ταύτην διὰ τὸν αἰῶνα μας πρᾶξιν, καταγγέλλομεν καὶ τὴν παραδίδομεν εἰς τὴν κρίσιν τῶν ἐλευθέρων λαῶν τοῦ κόσμου. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Ὁ Ἐθνάρχης Μακάριος καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῶν διαπραγματεύσεων, διεχειρίσθη τὸ ὅλον ζήτημα μὲ πλήρη συνείδησιν τῆς εὐθύνης του, μὲ σύνεσιν καὶ διαλλακτικότητα καὶ ταὐτοχρόνως ὑποστηριζόμενος ἀνεπιφυλάκτως ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἐπέδειξε σταθερότητα καὶ ἐμμονὴν ἀκλόνητον εἰς τὰς βασικὰς ἐπιδιώξεις τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ. Καὶ μὲ αὐτὴν τὴν στάσιν του κατέστη τῷ ὄντι ὁ ἐνσαρκωτὴς τῶν ἰδανικῶν τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ καὶ ἤδη, μὲ τὸν φωτοστέφανον τῆς ἐξορίας, τὸ σύμβολον τῆς ἐλευθερίας τῆς Κύπρου. Κύριοι βουλευταί, τὸ μέγα τοῦτο ἐθνικὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἡ μυωπία τῆς Βρεταννικῆς Κυβερνήσεως κατέστησεν ὀξύτατον διεθνὲς πρόβλημα, θὰ διέλθῃ, ὅπως ὅλα τὰ διεθνῆ προβλήματα ἀπὸ ποικίλας φάσεις. Κατὰ τὴν ἐξέλιξιν ταύτην εἶναι εὔλογον νὰ δοκιμάσῃ τὸ Ἔθνος αἰσθήματα ἀπογοητεύσεως καὶ πικρίας. Ὀφείλει ὅμως κατὰ συνέχειαν νὰ ἐπιδείξῃ καὶ σταθερότητα καὶ ψυχραιμίαν, τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον εἰς τὴν μεγάλην του αὐτὴν προσπάθειαν ἔχει μὲ τὸ μέρος του τὴν Ἠθικὴν καὶ τὸ Δίκαιον. Ἡ Κυβέρνησις εἶναι σταθερῶς ἀποφασισμένη νὰ χρησιμοποιήσῃ πᾶν πρόσφορον πολιτικὸν καὶ διαδικαστικὸν μέσον πρὸς ἐπίλυσιν τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος. Εἶναι δὲ βεβαία ὅτι, θὰ εὕρῃ τοῦτο τελικῶς τὴν λύσιν του, διὰ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς αὐτοδιαθέσεως εἰς τὴν Μεγαλόνησον. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Τὸ κυπριακὸν πρόβλημα ἔχει τὸν ἀντίκτυπόν του καὶ ἐπὶ τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν σχέσεων καὶ ἐν συνεχείᾳ ἐπὶ τῆς λειτουργίας τοῦ Βαλκανικοῦ Συμφώνου, ὅπερ εἰς τὸν ἐγγὺς γεωγραφικόν μας χῶρον, ἀποτελεῖ θεμελιώδη παράγοντα τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς. Καὶ ναὶ μὲν ἐν τῷ εὐρυτέρῳ πλαισίῳ τοῦ Συμφώνου τούτου, οἱ δεσμοί μας μὲ τὴν φίλην καὶ σύμμαχον Γιουγκοσλαυΐαν εὑρίσκονται εἰς ζηλευτὸν σημεῖον, αἱ σχέσεις μας ὅμως μὲ τὴν Τουρκίαν ἔχουν ὑποστῆ σοβαρώτατον κλονισμόν, ὀφειλόμενον εἰς τὰ τραγικὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῆς Σμύρνης, τοῦ παρελθόντος ἔτους. Ἐνῷ ὅμως μετὰ τὰ γεγονότα ταῦτα, ὡρισμέναι ἔμπρακτοι τουρκικαὶ ἐκδηλώσεις, παρεῖχον ἐνθαρρυντικὰς ἐνδείξεις περὶ τῆς δυνατότητος ἐξομαλύνσεως τῶν Ἑλληνοτουρκικῶν διαφορῶν, ἡ προσφάτως καὶ ἐκ νέου ἐκδηλωθεῖσα ἔντονος ἀντίδρασις τῆς Τουρκίας ἐπὶ τοῦ Κυπριακοῦ ἐξησθένησε σοβαρῶς τὰς αἰσιοδόξους ταύτας προσδοκίας, ἐπὶ ζημίᾳ καὶ τῶν σχέσεων τῶν δύο χωρῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀμυντικῆς προσπαθείας τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου. Ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμῶσα πάντοτε τὴν σημασίαν τῆς Ἑλληνοτουρκικῆς συνεργασίας καὶ τῆς Βαλκανικῆς συμμαχίας, εὔχεται, ὅπως ἡ Τουρκία ἀποδείξῃ ὅτι διαπνέεται ἀπὸ τὰς αὐτὰς περὶ τούτων ἀντιλήψεις. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω τὴν σημασίαν καὶ χρησιμότητα τοῦ Βορειοατλαντικοῦ Συμφώνου. Τὴν πεποίθησιν ἡμῶν ἐπὶ τὴν ἀνάγκην, ὅπως διατηρήσωμεν τὴν ἀπαραίτητον αὐτὴν ἀσπίδα συλλογικῆς ἀμύνης, ἐνισχύει καὶ τὸ πρόσθετον γεγονὸς, ὅτι ἐπὶ κεφαλῆς τῆς διεθνοῦς αὐτῆς ἀμυντικῆς ὀργανώσεως, ἵσταται ἡ πλέον δημοκρατικὴ χώρα τοῦ κόσμου, ἡ ὁποία ὑπῆρξε καὶ παραμένει θερμὸς συμπαραστάτης εἰς ὅλας τὰς μεταπολεμικὰς προσπαθείας τῆς χώρας μας. Ἄλλως τε εἶναι ἐκτὸς πάσης ἀμφισβητήσεως, ὅτι ἡ τοιαύτη τοποθέτησίς μας δὲν ἐξυπηρετεῖ μόνον τὰ γενικὰ συμφέροντα τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἐπίλυσιν τοῦ κυπριακοῦ ζητήματος. Εἶναι ὅμως αὐτονόητον ὅτι δὲν ἀρκεῖ διὰ τὴν ἀξιοποίησιν καὶ διατήρησιν τοῦ Συμφώνου τούτου, ἡ πίστις καὶ ἡ προσπάθεια τῆς Ἑλλάδος. Χρειάζεται καὶ ἔμπρακτος ἀπόδειξις ὅτι ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ μέλη τῆς εὐρείας αὐτῆς συμμαχίας διαπνέονται ἀπὸ τὴν αὐτὴν πίστιν πρὸς τὰς ἀρχὰς τῆς Δημοκρατίας καὶ Ἐλευθερίας, διὰ τὴν πραγματοποίησιν τῶν ὁποίων συνεπήχθη ἡ συμμαχία αὕτη. Ἀντίθετος στάσις, ὡρισμένων ἐκ τῶν μελῶν της, δὲν παρεμποδίζει μόνον τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ἀποστολῆς της, ἀλλὰ καὶ ἀπειλεῖ νὰ κλονίσῃ πρόρριζα τὰ βάθρα αὐτῆς. Ἡ Ἑλλάς, διατηροῦσα τοὺς μετὰ τῶν συμμάχων της καθὼς καὶ μὲ τὸν Ὀργανισμὸν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, δεσμούς της, ἀποβλέπει εἰς τὴν καλλιέργειαν ἐμπορικῶν, πνευματικῶν καὶ γενικώτερον, φυλετικῶν σχέσεων, μὲ πάσας τὰς λοιπὰς χώρας τοῦ κόσμου, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς εἰρήνης. Κύριοι βουλευταί, εἰσερχόμενος ἤδη εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τοῦ οἰκονομικοῦ προγράμματος τῆς Κυβερνήσεως, θεωρῶ σκόπιμον νὰ προβῶ εἰς γενικωτέρας τινὰς διαπιστώσεις. Ὡς γνωστόν, χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας εἶναι ἡ ἀνεργία, ἡ ὑποαπασχόλησις, τὸ χαμηλὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον καὶ ἡ ἄνισος κατανομὴ τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ἐπιβάλλεται, κατὰ συνέπειαν, ἡ συντονισμένη καὶ ὀρθολογικὴ προσπάθεια πρὸς ὁλονὲν ἐντατικωτέραν ἐκμετάλλευσιν τῶν πλουτοπαραγωγικῶν μας πηγῶν καὶ ἡ διὰ ταύτης αὔξησις τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς παραγωγικότητος. Ἡ ἀξιοποίησις αὕτη προϋποθέτει, κατ’ ἀνάγκην, σημαντικὰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Αἱ ἐπενδύσεις ὅμως συνήθως ἐπιβάλλουν θυσίαν τινὰ τοῦ παρόντος, χάριν τοῦ μέλλοντος. Εἰς τὴν θυσίαν ταύτην δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συναινέσῃ ὁ λαὸς ἐὰν δὲν κατέχεται ἀπὸ τὴν πίστιν ὅτι ἡ διὰ τῆς καθολικῆς κινητοποιήσεως τοῦ παραγωγικοῦ μας μηχανισμοῦ δημιουργηθησομένη αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους καὶ τοὺς μοχθοῦντας. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ταύτην, τὸ βασικὸν Ἑλληνικὸν οἰκονομικὸν πρόβλημα, τό πρόβλημα δηλαδὴ τῆς αὐξήσεως τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, παραμένει ἀρρήκτως συνδεδεμένον μὲ τὸ κοινωνικὸν καὶ ἠθικὸν πρόβλημα τῆς δικαίας κατανομῆς. Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερος δολιοφθορεὺς τῆς ἀνορθωτικῆς προσπαθείας τοῦ Ἔθνους, ἀπὸ τὸν ἐν μέσῳ τῆς καθολικῆς πενίας εὔκολον καὶ ἀδικαιολόγητον ἰδιωτικὸν πλουτισμόν. Δὲν ἀποτελεῖ φυσικὰ λύσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος ἡ αὔξησις τοῦ χρηματικοῦ εἰσοδήματος, χωρὶς ἀντίστοιχον αὔξησιν τοῦ πραγματικοῦ. Παρέχουν αἱ ὀνομαστικαὶ αὐξήσεις εἰς ἀσθενεῖς Κυβερνήσεις, στιγμιαίαν ἴσως διέξοδον ἀπὸ τῆς ἀσκουμένης κοινωνικῆς πιέσεως. Ἀκολουθεῖ ὅμως, ἀναποτρέπτως, τὴν δημοκοπίαν, ἡ οὐσιαστικὴ ἐκμηδένισις τῶν χορηγηθέντων καὶ ὁ πληθωρισμός. Διότι, ἁπλούστατα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν σπάνιν τῶν ἀγαθῶν, ἡ ἀφθονία τοῦ χρήματος. Πράγματι, χωρὶς νομισματικὴν σταθερότητα, δὲν εἶναι ἡ ἐπίλυσις, τοῦ οὐσιαστικοῦ Ἑλληνικοῦ οἰκονομικοῦ προβλήματος ἐφικτή. Χωρὶς σταθερότητα νομισματικήν, εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐκτέλεσις τοῦ οἱουδήποτε προγράμματος ἐπενδύσεων. Δὲν εἶναι ὅμως διὰ τὴν Κυβέρνησιν ἡ νομισματικὴ σταθερότης αὐτοσκοπός. Εἶναι μέσον ὑποβοηθήσεως τοῦ σχηματισμοῦ ἀποταμιεύσεως, ἡ ὁποία θὰ κατευθυνθῇ εἰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις. Εἶναι μέσον κατοχυρωτικὸν τῆς διεθνοῦς πίστεως τῆς Χώρας καὶ ἑπομένως πορισμοῦ τῶν ἀπαραιτήτων κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Δὲν κατεχόμεθα ὅμως καὶ ἀπὸ τὴν φοβίαν τοῦ πληθωρισμοῦ. Διότι πιστεύομεν ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ συγκράτησις τῶν τιμῶν, παραλλήλως πρὸς τὸν ὁμαλὸν ἐφοδιασμὸν τῆς οἰκονομίας διὰ χρηματικῶν μέσων, ὑπὸ τὴν τριπλῆν προϋπόθεσιν, τῆς ὀργανικῆς ἐξυγιάνσεως τοῦ παραγωγικοῦ κόστους, τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς διατηρήσεως τῆς ἐλευθερίας τῶν εἰσαγωγῶν. Τὸ Τραπεζικὸν Σύστημα τῆς Χώρας θὰ λειτουργῇ κατὰ παγίους, σαφεῖς, ἁπλοῦς καὶ ἐκ τῶν προτέρων γνωστοὺς κανόνας, ὥστε νὰ δύνανται οἱ πιστοδοτούμενοι, ἀπερίσπαστοι ἀπὸ τὰς ἀπροόπτους μεταβολὰς νὰ προγραμματίζουν καὶ νὰ ὀργανώνουν τὴν ἐργασίαν των. Εἶναι ἐξ ἄλλου ἀνάγκη, πρὸς τὸ συμφέρον τῶν πολλῶν καὶ ἐντίμων ἐπιχειρηματιῶν, νὰ τονωθῇ ἡ συναίσθησις τῆς ἐκ τῆς ἀνειλημμένης ὑποχρεώσεως εὐθύνης τοῦ ὀφειλέτου. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἀποκαταστάσεως τῆς περὶ τὰς συναλλαγὰς πίστεως, θὰ ἐργασθῇ συντόνως ἡ Κυβέρνησις, ὑποβάλλουσα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς σειρὰν νομοθετικῶν μέτρων. Οὕτω ἡ Κυβέρνησις, θὰ ὑποβάλῃ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἑβδομάδων, σχέδιον νόμου, περὶ ρευστοποιήσεως τῶν παγωμένων πιστώσεων. Τὸ νομοσχέδιον θ’ ἀποβλέπῃ εἰς τὴν δημιουργίαν τῶν πλαισίων τῆς πρακτικῆς ἐπιλύσεως τοῦ χρονίζοντος τούτου οἰκονομικοῦ καὶ ἠθικοῦ προβλήματος. Διότι πρέπει νὰ παύσωμεν παρέχοντες εἰς τὸν δοκιμαζόμενον λαὸν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὑπάρχουν προνομιακαὶ ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων τὰ ἐνδεχόμενα κέρδη θ’ ἀπολαύσουν οἱ μέτοχοι, ἀλλὰ τῶν ὁποίων τὰς ἐξ οἱουδήποτε λόγου ζημίας ὑποχρεοῦται νὰ βαστάζῃ τὸ κοινωνικὸν σύνολον. Βασικὴν ἐπιδίωξιν τῆς Κυβερνήσεως ἀποτελεῖ ἡ πραγματικὴ ἰσοσκέλισις τοῦ Προϋπολογισμοῦ. Ὁ μεταπολεμικὸς μας Προϋπολογισμὸς παρουσιάζει εἰς τὸ σκέλος τῶν ἐξόδων ἰδιάζουσαν ἀνελαστικότητα. Καταλαμβάνεται σχεδὸν ὁλόκληρος ἀπὸ τὰ μεγάλα κονδύλια τοῦ μισθολογίου καὶ τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν, τὰ ὁποῖα περιορίζουν ὑπερμέτρως τὰ πρὸς ἄσκησιν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς καὶ τῶν δημοσίων ἐπενδύσεων περιθώρια. Βεβαίως, αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις μας, διὰ τὰς ὁποίας δικαίως ὑπερηφανεύεται τὸ Ἔθνος, διασφαλίζουν τὴν ἀνεξαρτησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν μας. Ὑπηρετοῦν ὅμως, ταὐτοχρόνως καὶ τὴν παγκόσμιον ὑπόθεσιν τῆς Δημοκρατίας, πρὸς προάσπισιν τῆς ὁποίας ἀνελήφθησαν βάρη ὑπερβαίνοντα τὴν ἀντοχὴν τῆς οἰκονομίας μας. Ὑποχρεούμεθα ὡς ἐκ τούτου, νὰ διαπιστώσωμεν ὅτι διὰ νὰ διατηρήσωμεν τὸ ὕψος τῶν σημερινῶν μας στρατιωτικῶν δαπανῶν, εἶναι ἀπαραίτητος ἡ ἐπαύξησις τῆς πρὸς τοῦτο παρεχομένης συμμαχικῆς ἀρωγῆς. Ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ μὴ προσθέσῃ νέα φορολογικὰ βάρη εἰς τὰ ἤδη ὑφιστάμενα καὶ ἀποβλέπει εἰς τὴν αὔξησιν τῶν δημοσίων ἐσόδων διὰ τῆς καθολικῆς ἐφαρμογῆς τῶν κειμένων νόμων καὶ τῆς αὐστηρᾶς καὶ παραδειγματικῆς πατάξεως τῆς φοροδιαφυγῆς. Ἐξ ἴσου ἀναγκαία εἶναι ἡ διὰ παντὸς τρόπου διευκόλυνσις τοῦ ἐντίμου φορολογουμένου, διὰ τοῦ συγχρονισμοῦ τῆς φοροτεχνικῆς μας ὑπηρεσίας, τοῦ σεβασμοῦ τῶν βιβλίων τῶν εἰλικρινῶν φορολογουμένων καὶ τῆς ἱδρύσεως φορολογικῶν δικαστηρίων. Ἡ Κυβέρνησις, ἀποβλέπουσα πρὸς τὴν συστηματικὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς σχετικῆς πρὸς τὸν ἑνιαῖον φόρον τοῦ εἰσοδήματος νομοθεσίας, θὰ ὑποβάλῃ καὶ σχέδιον νόμου περὶ ἑνιαίου φόρου ἐπὶ τῶν κερδῶν τῶν νομικῶν προσώπων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ διατηρήσῃ τὴν ἐλευθερίαν τῶν εἰσαγωγῶν ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι ἐξασφαλίζει τὴν ὀργανικὴν σύνδεσιν τῆς οἰκονομίας μας πρὸς τὴν διεθνῆ, ἐπιβάλλουσα τὴν συνεχῆ ἀναπροσαρμογὴν καὶ βελτίωσιν τῶν μεθόδων τῆς παραγωγῆς, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διότι θεμελιοῖ αὐτόματον ἔλεγχον τῶν τιμῶν τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, προστατεύουσα τὴν κατανάλωσιν. Βεβαίως, ἡ ἐλευθερία αὕτη δὲν ἀποκλείει τὴν λῆψιν τῶν ὀρθοδόξων καὶ ὑπὸ πάντων τῶν φιλελευθέρων κρατῶν λαμβανομένων προστατευτικῶν τῆς ἐγχωρίου παραγωγῆς μέτρων. Διὰ τὴν ἀναθεώρησιν ὅμως τοῦ δασμολογίου θὰ προβῶμεν εἰς συστηματικὴν καὶ λεπτομερῆ ἔρευναν τῶν ὅρων τῆς λειτουργίας τῶν βιομηχανιῶν ὡς καὶ τῆς διαμορφώσεως τοῦ κόστους τῆς παραγωγῆς, ὥστε νὰ προστατευθοῦν μόνον αἱ βιώσιμοι μονάδες καὶ νὰ ἀποκλεισθῇ ἡ δημιουργία παρασιτικῶν καὶ δασμοβιώτων ἐπιχειρήσεων. Κύριοι βουλευταί, κέντρον τῆς ὅλης Κυβερνητικῆς προσπαθείας θὰ εἶναι ἡ ὀρθολογικὴ ἀνάπτυξις τῆς γεωργίας διὰ τοῦ συγχρονισμοῦ τῶν μέσων καὶ τῶν μεθόδων τῆς παραγωγῆς καὶ πρὸς τοῦτο: 1) Θὰ γίνῃ συστηματικὴ ἔρευνα τῶν κατὰ περιοχὰς ἐνδεδειγμένων καλλιεργειῶν καὶ τῶν συγκεκριμένων ἔργων, μὲ σκοπὸν τὴν ἀναδιάρθρωσιν τῆς γεωργικῆς μας οἰκονομίας καὶ τὴν ἀξιοποίησιν τῆς ἑλληνικῆς γῆς. 2) Θὰ ἀναδιοργανωθοῦν καὶ θὰ ἑνοποιηθοῦν αἱ διάφοροι περὶ τὰ ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα ἀσχολούμεναι ὑπηρεσίαι, ὥστε νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὴν ἐκτέλεσιν ἑνὸς ὁλοκληρωμένου καὶ συντονισμένου προγράμματος. 3) Τὰ μεγάλα καὶ μεσαῖα ἐγγειοβελτιωτικὰ ἔργα πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν διὰ σειρᾶς μικρῶν καὶ ταχείας ἀποδόσεως ἔργων. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην θὰ ἐντείνῃ ὅλως ἰδιαιτέρως τὴν προσπάθειάν της ἡ Κυβέρνησις καὶ διότι δύναται εὐκόλως νὰ κινητοποιήσῃ παραγωγικῶς πλείστας περιοχὰς τῆς Ἐπικρατείας καὶ διότι ἡ σχετικὴ δαπάνη θὰ ἀντισταθμισθῇ τάχιστα διὰ τῆς αὐξήσεως τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς. Ἡ Κυβέρνησις ηὔξησεν ἤδη κατὰ 80 ἑκατομμύρια δραχμὰς τὸ ὕψος τοῦ ὑπὸ ἐκτέλεσιν σχετικοῦ προγράμματος. 4) Ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει ἐπίσης εἰς τὴν ἀναδιοργάνωσιν τῆς Ἀγροτ. Τραπέζης καὶ τὴν ἐνίσχυσίν της διὰ νέων κεφαλαίων, ὥστε νὰ δυνηθῇ νὰ ἐκτελέσῃ τὴν ἀποστολὴν της καὶ εἰς τὸν κατ’ ἐξοχὴν παραγωγικὸν τομέα τῆς μεσοπροθέσμου πίστεως. 5) Πρὸς καθοδήγησιν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νεωτέρων μεθόδων ἡ Κυβέρνησις διέθεσεν ἤδη τὰς ἀπαιτουμένας πιστώσεις διὰ τὸν ἄμεσον διορισμὸν 500 γεωπόνων, δασολόγων καὶ κτηνιάτρων, οἵτινες θὰ ἐπανδρώσουν εἰδικὰ γεωργικὰ κέντρα. Ἡ κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐξέλιξις, ἐπιτρέψασα τὴν ἁλματώδη αὔξησιν τῆς παραγωγῆς, ἐπιβάλλει τὴν λῆψιν παγίων μέτρων πρὸς ἐξασφάλισιν τοῦ προϊόντος. Ἐνδείκνυται δηλαδὴ ἡ σύστασις μονίμου κρατικοῦ ὀργανισμοῦ διαθέτοντος τὸν ἀναγκαῖον τεχνικὸν καὶ οἰκονομικὸν ἐξοπλισμὸν ὥστε νὰ παρεμβαίνῃ εἰς τὴν ἀγορὰν πρὸς ἀποκατάστασιν τῆς ἰσορροπίας μεταξὺ προσφορᾶς καὶ ζητήσεως καὶ πρὸς ἀποφυγὴν ἐκμεταλλεύσεως τοῦ παραγωγοῦ, διὰ τῆς ὑποτιμήσεως τοῦ προϊόντος. Δὲν νομίζω ὅτι ἔχω ἀνάγκην νὰ δηλώσω ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα καὶ διὰ τὴν τύχην τῶν ἄλλων γεωργικῶν μας προϊόντων. Εἰδικὸν πρόγραμμα εὑρίσκεται ὑπὸ κατάρτισιν πρὸς ἀξιοποίησιν τῶν ὀρεινῶν καὶ ἀγόνων νησιωτικῶν περιοχῶν τῆς Χώρας. Διὰ τοῦ προγράμματος τούτου θὰ ἐπιδιωχθῇ ἡ δημιουργία τῶν προϋποθέσεων πρὸς ἀξιοποίησιν τοῦ δασικοῦ πλούτου καὶ πρὸς ἀνάπτυξιν τῆς κτηνοτροφίας. Διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ Προγράμματος τούτου θὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς εὐρεῖαν κλίμακα καὶ ὁ Στρατός, ὁ ὁποῖος διὰ τῶν τεχνικῶν του μέσων δύναται νὰ ὑποβοηθήσῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν διαφόρων ἐγγειοβελτιωτικῶν, ὁδικῶν καὶ ἄλλων χρησίμων ἔργων. Ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπιδιώξῃ τὴν δημιουργίαν συμπληρωματικοῦ εἰσοδήματος ἰδίᾳ τῶν μονοκαλλιεργητῶν, διὰ τῆς ἀναπτύξεως τῆς οἰκοσίτου κτηνοτροφίας καὶ οἰκοτεχνίας. Ἡ οἰκοτεχνία ἐνισχυομένη δι’ εἰδικῶν πιστώσεων θὰ παρακολουθῆται ὑπὸ κεντρικοῦ ὀργάνου ἀποβλέποντος εἰς τὴν ἐξασφάλισιν ἰδίᾳ τῆς διαθέσεως τῶν προϊόντων της. Ἡ Κυβέρνησις θὰ συμπληρώσῃ τὰ ὑπὲρ τῆς ὑπαίθρου μέτρα, διὰ τῆς ὁλοκληρώσεως τοῦ συστήματος τῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῆς γεωργικῆς οἰκογενείας. Ἐντὸς βραχέος χρονικοῦ διαστήματος θὰ ἔχῃ ὁλοκληρωθῇ ἡ στελέχωσις τῶν ἰατρείων καὶ θὰ λειτουργήσῃ τακτικῶς συμφώνως πρὸς τὸ πρὸ τετραμήνου ψηφισθὲν νομοθέτημα καὶ ἡ φαρμακευτικὴ ἀρωγή. Θεμέλιον τῆς βιομηχανικῆς καὶ γεωργικῆς μας ἀνασυγκροτήσεως ἀλλὰ καὶ στοιχειώδης προϋπόθεσις ἐκπολιτισμοῦ τῆς ὑπαίθρου εἶναι ὁ ἐπὶ ὑγιῶν βάσεων ἐξηλεκτρισμὸς τῆς Χώρας. Πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας, ἐσημειώθησαν, ὁμολογουμένως, κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη, σημαντικαὶ πρόοδοι. Τὸ μέγα ὑδροηλεκτρικὸν καὶ ἀρδευτικὸν ἔργον τοῦ Μέγδοβα εὑρίσκεται ὑπὸ κατασκευὴν καὶ ἐντὸς τῶν προσεχῶν ἡμερῶν διενεργεῖται ὁ διαγωνισμὸς πρὸς κατασκευὴν τοῦ προβλεπομένου ὑπὸ τῆς σχετικῆς συμβάσεως θερμικοῦ ἐργοστασίου τῆς Δ.Ε.Η. εἰς τὴν Πτολεμαΐδα. Καὶ ἄλλων παραγωγικῶν μονάδων θὰ προγραμματισθῇ προσεχῶς ἡ κατασκευή. Εἰς τὸν τομέα ὅμως τῆς διανομῆς, ἐπικρατεῖ ἀκόμη ὀργανωτικὴ ἀναρχία, αἱ συνέπειαι τῆς ὁποίας εἶναι ἔκδηλοι εἰς τὰ ὑπέρογκα τιμολόγια μὲ τὰ ὁποῖα βαρύνεται ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία. Ἡ Κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἄμεσον καὶ ἑνιαίαν ὀργάνωσιν τῆς διανομῆς ἐνεργουμένης τοῦ λοιποῦ ἀποκλειστικῶς καθ’ ἅπασαν τὴν ἠπειρωτικὴν Ἑλλάδα, ὑπὸ δημοσίου ὀργανισμοῦ. Τοῦτο δὲ διότι ἡ παραγωγὴ καὶ ἡ διανομὴ τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας κατέστη λόγῳ τῆς ἐξελίξεως τῆς τεχνικῆς, λειτουργία προσιδιάζουσα εἰς δημόσιον ὀργανισμὸν καὶ ὄχι ἰδιωτικὴν ἐπιχείρησιν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ προχωρήσῃ ἀμέσως βάσει τῆς ἐκπονηθείσης ἤδη μελέτης εἰς τὴν κατασκευὴν ἐργοστασίου ἀζωτούχων λιπασμάτων. Ἡ σημασία τοῦ ἔργου καὶ ἡ παράλληλος πρὸς τὴν οἰκονομικήν, αὐτόχρημα κοινωνικὴν ἀποστολήν του, ἐπιβάλλουν τὴν ἐκμετάλλευσιν καὶ λειτουργίαν του ὑπὸ δημοσίου ὀργανισμοῦ. Ἡ Βιομηχανία τοῦ ἀζώτου, ἀποσκοποῦσα εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ διὰ τῆς παροχῆς εἰς αὐτὸν εὐθηνοτέρου λιπάσματος, θὰ καταστῇ βιομηχανία ἐθνική. Ἀπεφασίσαμεν ἐπίσης τὴν βάσει τῆς ὑφισταμένης γενικῆς μελέτης ταχεῖαν προώθησιν τῆς ἱδρύσεως ἐργοστασίων ζακχάρεως. Ἡ σημασία τοῦ ἐργοστασίου συνδυασμένου πρὸς τὴν τευτλοκαλλιέργειαν, εἶναι καὶ ὀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς ἐνισχύσεως τῆς κτηνοτροφίας, ὅλως ἐξαιρετική. Ἐπισπεύδεται ἀκόμη ἡ ἵδρυσις βιομηχανίας ἐκμεταλλεύσεως καὶ ἀξιοποιήσεως τοῦ ἀμιάντου ὡς καὶ ἡ ἐγκατάστασις ναυπηγείων, τὰ ὁποῖα θὰ ἐπιτρέψουν καὶ τὴν ἀναζωογόνησιν τῆς δοκιμαζομένης Ἑλληνικῆς σιδηροβιομηχανίας. Κύριοι βουλευταί, ἡ Πτολεμαΐς, τῆς ὁποίας ἐνεκρίθη πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἡ τεχνικὴ μελέτη, τὰ Διϋλιστήρια πετρελαίων, τῶν ὁποίων προχωρεῖ αἰσίως ἡ κατασκευή, τὸ προγραμματισθὲν ἐργοστάσιον ἀζωτούχων λιπασμάτων καὶ ἄλλα βασικὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα θὰ προστεθοῦν εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ἐπενδύσεων, θ’ ἀποτελέσουν τὸν πυρῆνα πέριξ τοῦ ὁποίου θὰ ἀναπτυχθῇ σειρὰ ὅλη μικροτέρων παραγωγικῶν μονάδων. Ἰδιαιτέρα μέριμνα θὰ ληφθῇ διὰ τὰς μεταλλουργικὰς βιομηχανίας, τῶν ὁποίων ἐπείγει ἡ ἀνάπτυξις. Πρέπει τὸ ταχύτερον, νὰ παύσῃ ἡ ἀντιοικονομικὴ ἐκμετάλλευσις τῶν ἑλληνικῶν μεταλλείων καὶ πρέπει νὰ ὀργανωθῇ ἡ ἐν τῇ Χώρᾳ βιομηχανικὴ ἐπεξεργασία τοῦ μεταλλεύματος, ὥστε καὶ τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν νὰ ἐνισχυθῇ καὶ χιλιάδες Ἑλλήνων ἐργατῶν ν’ ἀπασχοληθοῦν. Τὰ πρὸς τὴν κατεύθυνσιν ταύτην μέτρα θὰ συμπληρωθοῦν διὰ τῆς πλήρους ἀναθεωρήσεως καὶ τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ τῆς μεταλλευτικῆς μας νομοθεσίας. Μέχρις ὅμως, τῆς συντάξεως νέου μεταλλευτικοῦ κώδικος, ἡ Κυβέρνησις θὰ εἰσαγάγῃ πρὸς ψήφισιν ἐπειγόντως σχέδιον νόμου διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἀποδεσμεύσῃ τὰς ἀπὸ μακροῦ δηλωθείσας καὶ παραμενούσας ἀναξιοποιήτους ἐκτάσεις ὡς καὶ τὰ ἀδρανοῦντα μεταλλεῖα. Ἡ προοδευτικὴ ὅμως ἐκβιομηχάνισις τῆς χώρας, ἀπαιτεῖ καὶ τὴν ἐξυγίανσιν τῶν περισσοτέρων ἐκ τῶν ὑφισταμένων βιομηχανιῶν, ἥτις εἶναι δυνατὴ μόνον διὰ τῆς ἐνεργοῦ συμπαραστάσεως καὶ τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κράτους πρὸς βελτίωσιν τῶν συνθηκῶν τῆς παραγωγῆς των. Ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐξοπλισθῇ τεχνικῶς καὶ νὰ ὀργανωθῇ οἰκονομικῶς, ὥστε νὰ καταστῇ τὸ ταχύτερον διεθνῶς συναγωνιστική, τρεπομένη καὶ πρὸς τὴν ἐξαγωγήν. Ἡ Κυβέρνησις θὰ διευκολύνῃ τὴν συγχώνευσιν καὶ τὴν ἐξαγορὰν βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων πρὸς δημιουργίαν μεγαλυτέρων καὶ οἰκονομικωτέρων μονάδων διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς ἢ τοῦ περιορισμοῦ τῶν ἐκ τῆς μεταβιβάσεως φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων. Ἀποβλέπουσα εἰς τὴν δημιουργίαν πραγματικῶν ἀνωνύμων ἑταιριῶν, στηριζομένων εἰς τὴν πρὸς αὐτὰς πίστιν μεγάλου ἀριθμοῦ μικρῶν ἀποταμιευτῶν μετόχων, ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν σχετικὴν νομοθεσίαν ἐξασφαλίζουσα τὸν ἔλεγχον τῆς μειοψηφίας ἐπὶ τῆς ἐπιχειρήσεως, διευκολύνουσα τὴν ἔκδοσιν νέων μετοχῶν καὶ τὴν κυκλοφορίαν αὐτῶν. Ἡ Κυβέρνησις μελετᾷ ἤδη ἐπισταμένως τὸ ὅλον θέμα τῆς βιομηχανικῆς πίστεως, ἰδίᾳ τῆς μακροπροθέσμου καὶ θὰ διευκολύνῃ τὸν ἔξωθεν δανεισμὸν τῶν βιομηχανικῶν καὶ βιοτεχνικῶν ἐπιχειρήσεων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν μικρῶν, διὰ τὴν ἀνανέωσιν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ τεχνικοῦ των ἐξοπλισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, σκοπὸς τῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ὅσον τὸ δυνατὸν ἐντατικωτέρα ἀξιοποίησις τῶν πλουτοπαραγωγικῶν μας πόρων, ὥστε νὰ παρασχεθοῦν προοδευτικῶς, διὰ τῆς ἐπεκτάσεως τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητος, δυνατότητος παραγωγικῶς ἀπασχολήσεως εἰς ὅλους τοὺς δυναμένους νὰ ἐργασθοῦν. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα βαθεῖαν ἐπίγνωσιν τῶν εὐλόγων αἰτημάτων καὶ τῶν ἀξιώσεων τῶν ἐργατῶν καὶ τῶν ὑπαλλήλων, θὰ λάβῃ ὅλα τὰ ἀναγκαιοῦντα μέτρα, ὥστε νὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἐργαζομένους τὸ ὄφελος τὸ προσδοκώμενον ἐκ τῆς γενικῆς προόδου τῆς οἰκονομίας καὶ ἐκ τῆς αὐξήσεως τῆς παραγωγικότητος. Ἡ Κυβέρνησις θὰ μεριμνήσῃ παραλλήλως διὰ τὴν ἐπὶ ὑγιῶν βάσεων ἀναδιοργάνωσιν τοῦ συστήματος τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καθὼς καὶ διὰ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ προγράμματος τῆς ἐργατικῆς κατοικίας. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ὑποβάλλουσα τὸ οἰκονομικόν της πρόγραμμα ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς, ἔχει πλήρη συναίσθησιν τῶν πρακτικῶν δυσχερειῶν, τὰς ὁποίας θὰ συναντήσῃ κατὰ τὴν ἐφαρμογήν του, ἀλλὰ τὰς ὁποίας μὲ ἀποφασιστικότητα θὰ ἐπιχειρήσῃ νὰ ὑπερνικήσῃ. Γνωρίζομεν ὅτι τὰ φιλόδοξα προγράμματα ἐπενδύσεων, δυσκόλως συμβιβάζονται πρὸς τὴν νομισματικὴν σταθερότητα, τὴν ὁποίαν ὁπωσδήποτε θεωροῦμεν ἐπάναγκες νὰ διασφαλίσωμεν. Θὰ ἀναγκασθῇ κατὰ συνέπειαν, ἡ Κυβέρνησις, νὰ λάβῃ καὶ ἀντιδημοτικὰ μέτρα πρὸς συγκράτησιν τοῦ τιμαρίθμου. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξυπηρέτησις εἰς συνάλλαγμα ἑνὸς λελογισμένου καὶ ἐλπιδοφόρου προγράμματος ἐπενδύσεων, ἀφ’ ἑνὸς διὰ τῆς χρησιμοποιήσεως μέρους τῶν συναλλαγματικῶν μας ἀποθεμάτων, ἀφ’ ἑτέρου δὲ διὰ δανεισμοῦ καὶ προσελκύσεως κεφαλαίων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἡ ἐξυπηρέτησις τοῦ προγράμματος εἰς δραχμάς, πιστεύομεν, ὅτι θὰ καταστῇ δυνατή, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν τῆς ὑποκαταστάσεως συνθηκῶν εὐνοουσῶν τὴν βαθμιαίαν στροφὴν τῆς ἀποταμιεύσεως πρὸς τὰς παραγωγικὰς ἐπενδύσεις ὡς καὶ τὴν διατήρησιν τῆς ἀναγκαίας εἰς τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐξωτερικῶν μας πληρωμῶν ἐλαστικότητος. Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι μὲ τὰ ληφθησόμενα μέτρα, θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ προοδευτικὴ ἀνέλιξις τῆς οἰκονομίας μας, καὶ κατὰ συνέπειαν τοῦ βιοτικοῦ μας ἐπιπέδου εἰς ὑψηλοτέραν στάθμην διατηρουμένης τῆς νομισματικῆς σταθερότητος. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστόν, ὅτι ζῶμεν τὸν αἰῶνα τῆς τεχνικῆς καὶ ὅτι ἡ Χώρα μας ἐμφανίζεται ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς καθυστερημένη. Διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἀνάπτυξιν τῆς οἰκονομίας μας καὶ τὸν συγχρονισμὸν τοῦ παραγωγικοῦ μας μηχανισμοῦ, εἶναι ἀνάγκη νὰ σημειωθῇ βασικὴ στροφὴ πρὸς τὴν τεχνικὴν μας ἐκπαίδευσιν. Ἡ τοιαύτη ὅμως πρὸς τὴν ἐπαγγελματικὴν εἰδίκευσιν καὶ τὴν τεχνικὴν παιδείαν στροφὴ οὐδαμῶς σημαίνει ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑποτιμᾷ τὴν σημασίαν τῆς κλασσικῆς παιδείας, ἥτις ἀποτελεῖ παράδοσιν διὰ τὸ Ἔθνος. Ἐκ τῆς τοποθετήσεως ταύτης ἀνακύπτει αὐτομάτως ἡ γενικωτέρα ἀνάγκη τῆς ἀναθεωρήσεως καὶ τοῦ συγχρονισμοῦ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ μας συστήματος. Κύριοι βουλευταί. Ἀποτελεῖ κοινὸν τύπον ἡ σκέψις ὅτι καὶ αἱ καλύτεραι προσπάθειαι εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς κρατικῆς δραστηριότητος, θὰ ἀποβοῦν εἰς μάτην ἐὰν δὲν τὰς παρακολουθήσῃ καὶ μία σύντονος προσπάθεια βελτιώσεως τῶν ὅρων ὑφ’ οὓς ἀσκεῖται παρ’ ἡμῖν ἡ διοίκησις. Πρέπει ἡ Διοίκησις νὰ καταστῇ πλέον προσιτὴ εἰς τὸν πολίτην, ἀφ’ ἑνὸς διὰ τῆς ἐκλογικεύσεως καὶ ἁπλουστεύσεως τῆς διοικητικῆς μηχανῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ τῆς ἐφαρμογῆς μιᾶς ἀποκεντρώσεως, ἥτις διὰ νὰ εἶναι οὐσιαστικὴ καὶ ἀποδοτική, πρέπει νὰ συνδυασθῇ μὲ μίαν πραγματικὴν οἰκονομικὴν ἀποκέντρωσιν. Ἐξ ἄλλου, εἰς τὸν τομέα τῆς Διοικήσεως, βασικὸν μέλημα τῆς Κυβερνήσεως ἀποτελεῖ ἡ ἐντὸς τῶν ὑφισταμένων ἀντικειμενικῶν δυνατοτήτων ἀντιμετώπισις τοῦ μισθολογικοῦ ζητήματος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν ἤρχισεν ἤδη ἡ μεθοδικὴ μελέτη τοῦ ὅλου προβλήματος. Κύριοι βουλευταί. Κατὰ τὴν μεταπολεμικὴν περίοδον, ὑπαιτιότητι τοῦ κομμουνισμοῦ, ἐδημιουργήθη εἰς τὴν χώραν μας μία παρατεταμένη ἀνωμαλία. Ἦτο φυσικόν, ὑπὸ τὸ κράτος τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς νὰ ἐμφιλοχωρήσουν πλάναι καὶ νὰ σημειωθοῦν καὶ ἀπὸ μέρους τῶν ὑπευθύνων ὀργάνων ὡρισμέναι ὑπερβολαί, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἰδιαιτέρως σημειώνω τὸν σχηματισμὸν ὑπερμέτρου ἀριθμοῦ ἀτομικῶν φακέλλων. Ἡ Κυβέρνησις, σταθερὰ εἰς τὴν ἀπόφασίν της, νὰ προασπίσῃ τὴν τάξιν καὶ τὴν ἀσφάλειαν τῆς χώρας, θὰ χωρήσῃ ταὐτοχρόνως εἰς τὴν λῆψιν μέτρων, δι’ ὧν, ἐπανορθουμένων τῶν σφαλμάτων καὶ τῶν ὑπερβολῶν τοῦ παρελθόντος, θὰ ἀπαλλαγοῦν ἀμετακλήτως πάσης εἰς βάρος των μεταχειρίσεως οἱ πολῖται οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐμπράκτως ἀποδείξει τὴν νομιμόφρονα συμπεριφορὰν καὶ διάθεσίν των. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα). Δὲν θέλω παρατείνων τὸν λόγον νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις προτίθεται νὰ λάβῃ εἰς τοὺς ἄλλους τομεῖς τῆς κρατικῆς δραστηριότητος, ὡς ὁ τομεὺς τῆς παιδείας, ὁ τομεὺς τῆς κοινωνικῆς προνοίας καὶ εἰδικώτερον τῆς στεγάσεως, ὁ τομεὺς τοῦ τουρισμοῦ, ὁ τομεὺς τῆς ἐμπορικῆς ναυτιλίας, ὁ τομεὺς τῶν μεταφορῶν, τῶν ὁποίων ἡ ὀρθολογικὴ ἀναδιοργάνωσις εἶναι συνυφασμένη μὲ τὴν πρόοδον καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἐξυγίανσιν τῆς Χώρας. Ταῦτα εἶναι, κύριοι βουλευταί, τὰ κύρια σημεῖα τοῦ Κυβερνητικοῦ Προγράμματος. Ἐπ’ αὐτῶν τῶν σημείων θὰ διεξαχθοῦν συζητήσεις καὶ ἐπὶ πολλῶν ἐξ αὐτῶν θὰ προκύψουν ἴσως διαφωνίαι. Τοῦτο εἶναι φυσικὸν καὶ γόνιμον καὶ σύμφωνον πρὸς τὰς ἀρχὰς τοῦ πολιτεύματος. Ἀρκεῖ αἱ συζητήσεις νὰ διεξάγωνται κατὰ τρόπον ἐποικοδομητικὸν ἀποβλέποντα εἰς τὴν οὐσιαστικὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων. Δυνάμεθα νὰ διαβεβαιώσωμεν τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι ἡ Κυβέρνησις κατέχεται εἰλικρινῶς ἀπὸ τὴν θέλησιν νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν συζητήσεων καὶ νὰ βοηθήσῃ τὴν Ἀντιπολίτευσιν εἰς τὴν ἄσκησιν τοῦ θεμελιώδους κατὰ τὸ πολίτευμα λειτουργήματός της. Προσδοκῶμεν, ἄλλως τε, ὅτι ἀνάλογος θὰ εἶναι καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἡ διάθεσις. Ἔχομεν, πράγματι, ἀνάγκην ἠρέμου δημοσίας ζωῆς διὰ νὰ καταστῇ δυνατή, μέσα εἰς τὰ πλαίσια τοῦ δημοκρατικοῦ μας πολιτεύματος, ἡ ἐπίλυσις τῶν μεγάλων προβλημάτων τῆς Χώρας. Ἡ Κυβέρνησις ἀπὸ τοιοῦτον πνεῦμα διαπνεομένη καὶ πιστεύουσα ὅτι δι’ ὅλους ἡμᾶς, ἀνεξαρτήτως πολιτικῆς τοποθετήσεως, παρέχεται ἡ εὐκαιρία μιᾶς γονίμου προσπαθείας ζητεῖ τὴν ἐμπιστοσύνην τοῦ Σώματος. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα ἐκ τῶν κυβερνητικῶν ἑδωλίων).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, παρακαλῶ ὅπως ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὸ ἄρθρον 78 τοῦ Συντάγματος, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ τεθέντος ζητήματος ἐμπιστοσύνης, δὲν δύναται νὰ παραταθῇ πλέον τῶν πέντε συνεδριάσεων, κατ’ ἐπιεικῆ ἑρμηνείαν, ὅπερ ὁμιλεῖ περὶ πέντε ἡμερῶν. Κατὰ τὸ παρελθὸν —παραπέμπω εἰς τὰ πρακτικὰ τῆς Βουλῆς τῆς 26 Νοεμβρίου 1954—οὕτω ἐρρυθμίσθη τὸ ζήτημα. Ἀπαιτεῖται συνεπῶς, αἱ συνεδριάσεις νὰ ἀρχίζουν ἐνωρὶς ἵνα μὴ καταπονῆται τὸ Σῶμα εἰς ὁλονυκτίους συνεδριάσεις καὶ ἵνα διευκολύνεται καὶ ὁ τύπος πρὸς ἐνημέρωσιν τῆς κοινῆς γνώμης. Προτείνω ἔναρξιν τῶν συνεδριάσεων τὴν 5.30′ μ.μ. ἀκριβῶς.

§4Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ τὸ πρῶτον λαμβάνομεν γνῶσιν τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως, θὰ παρεκάλουν νὰ λυθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις αὔριον ὥστε νὰ μᾶς δοθῇ τὸ κείμενον τῶν Κυβερνητικῶν δηλώσεων.

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε, δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ ὁρίσωμεν δι’ αὔριον ἔναρξιν τῶν συνεδριάσεων τὴν 5.30′ μ.μ.

§6Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, μακρὰ κοινοβουλευτικὴ παράδοσις ἔχει καθιερώσει τὴν 6ην ἀπογευματινὴν ὡς ὥραν ἐνάρξεως τῶν συνεδριάσεων τοῦ Σώματος. Θὰ παρεκάλουν συνεπῶς νὰ ὁρισθῇ ἡ 6η μ.μ. ἀλλὰ νὰ τηρηθῇ αὐστηρῶς.

§7Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (Πρ. Κυβερνήσεως). Καὶ ἐγὼ φρονῶ κ. Πρόεδρε, ὅτι πρέπει νὰ μείνῃ ἡ 6η ἀπογευματινή. Ἄλλωστε δύναται νὰ παραταθῇ ἡ συνεδρίασις καὶ νὰ καλυφθῇ τὸ ἡμίωρον.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ὁρίζεται ὡς ὥρα ἐνάρξεως τῶν συνεδριάσεων ἡ 6η ἀπογευματινὴ ἀκριβῶς.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως θὰ τερματισθῇ ἐντὸς πέντε συνεδριάσεων, ἡ δὲ ἐπ’ αὐτῶν ψηφοφορία θὰ διεξαχθῇ τὸ βραδύτερον ὀλίγον πρὸ τοῦ μεσονυκτίου τῆς πέμπτης ἡμέρας. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§11ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως: Συζήτησις ἐπὶ τῶν προγραμματικῶν δηλώσεων τῆς Κυβερνήσεως. (Ὥρα 7.15′ μ.μ.)