1955.12.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 22α

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.25′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. (Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Η. Ἀναστασόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κατὰ τὸ τέλος τῆς συζητήσεως ἀπηύθυνα τρία ἐρωτήματα εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν. Εἰς τὴν σελίδα 45 ἔχουν καταχωρηθῆ μόνον τὰ δύο. Τὸ τρίτον ἔχει οὕτω: «Βεβαίως, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῶν Ἐξωτερικῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἦσθε ὑπουργὸς τῆς προηγουμένης Κυβερνήσεως, δὲν ὑπέχετε εὐθύνην διὰ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐκείνης. Δύνασθε ὅμως νὰ ὑποστηρίξητε ὅτι δὲν ὑπέχει εὐθύνας ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις καὶ τότε συμμετεῖχεν αὐτῆς καὶ ἦτο ἐκ τῶν ἐπιτελῶν της;». Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα δὲν κατεχωρήθη καὶ παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πολὺ εὐχαρίστως.

§5Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὑπάρχουν εἰς τὰ πρακτικὰ παραλείψεις καὶ δὴ οὐσιώδεις, καὶ ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τῶν πρακτικογράφων.

§6Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔκαμα μίαν διακοπὴν εἰς τὸν κ. Τζατζάνην καὶ δὲν κατεχωρήθη. Παρακαλῶ νὰ καταχωρηθῇ.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Ὁ βουλευτὴς κ. Ἀνδρ. Στρᾶτος αἰτεῖται ἄδειαν ἀπουσίας, προκειμένου ν’ ἀναχωρήσῃ εἰς τὸ ἐξωτερικόν.

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἐγκρίνεται, ἐγκρίνεται.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἐνέκρινε τὴν χορήγησιν τῆς αἰτουμένης ἀδείας ἀπουσίας. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§10Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος (Ὑπ. Ἐργασίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Ἐργατῶν Τύπου Ἀθηνῶν». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταργήσεως τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3286)1955 νόμου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1787) 1939 «περὶ ὀργανώσεως τῶν μαθητικῶν συσσιτίων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἁρμοδιότητος Διευθύνσεων Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Γρηγορίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατολογίας Ἐνόπλων Δυνάμεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Δ. Ἰωάννου καὶ Χ. Εὐαγγελάτος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Βασιλᾶτος, Κ. Μπαροῦνος καὶ Α. Βοῦλτζος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀναφερομένων εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Καρότσης, Ε. Πιπῖνος καὶ Π. Μόντζαλας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀναφερομένων εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Καλκάνης καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἁρμοδιότητος Διευθύνσεων Μέσης καὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως» καὶ 2) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν πολιτικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Κουτσιμπὸς καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2413)53 «περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Ν. Δ. 2939)1954 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Χατζηδημητρίου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν πόρων, τοῦ τρόπου εἰσπράξεως αὐτῶν καὶ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν–Μακαρονοποιῶν καὶ Ἀρτεργατῶν». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Οἰκονόμου–Κωλέττης καὶ Ι. Ψαρρέας καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λαντζούνης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 240)55 καὶ 486)55 Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἀπὸ 6.8.1955 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ διὰ τοῦ Ν. Δ. 3090)1954 τροποποιηθέντος καὶ συμπληρωθέντος ὑπ’ ἀριθ. 2063)1952 νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 1667)1951 «περὶ Λαϊκῆς Κατοικίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Παπασταύρου καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διεπουσῶν τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Μητακίδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διεπουσῶν τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Κ. Βενέτης, Θ. Διακουμόπουλος, Π. Μόντζαλας καὶ Δ. Ἰωάννου καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διεπουσῶν τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας».

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Κοινων. Προνοίας ὑπουργόν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ τί μέτρα ἐλήφθησαν διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἐκ πλημμυρῶν πληγέντων κατοίκων τῆς Χίου.

§12Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὰς 15 Νοεμβρίου συνέβη μία καταιγὶς μεγάλης ἐκτάσεως καὶ ἐντάσεως καὶ πλημμῦραι πρωτοφανεῖς. Πλέον τῶν 30 χωρίων τῆς Βορείου Χίου, ὑπέστησαν ζημίας σοβαρὰς καὶ ἀνεπανορθώτους. Χείμαρροι ἐπλημμύρησαν καὶ κατέστρεψαν κάμπους καὶ χωρία καὶ ὅλην τὴν σποράν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει μέχρι τότε, τὴν κατέστρεψαν, διέβρωσαν δὲ καὶ τὴν πόλιν τῶν Καρδαμύλων. Γενικῶς ἡ νῆσος Χίος ἐδοκιμάσθη κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ εἴχομεν καὶ ἀνθρώπινα θύματα, εἴχομεν καὶ καταστροφὰς πλέον τῶν 1.500 ζώων. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν βοήθειαν, διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν οἱ πληθυσμοὶ αὐτοί, οἱ πλημμυροπαθεῖς, νὰ ἀποκαταστήσουν τὰς ζημίας καὶ νὰ ἐπαναλάβουν τὴν σποράν. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις μέχρι σήμερον, ἔδειξε μίαν κατανόησιν διὰ λόγων καὶ δι’ ἐγγράφων, ἀλλὰ θετικὸν ἔργον οὐδὲν ἔκαμε, πλὴν τῶν 25.000 δραχμῶν, τὰς ὁποίας ἔδωσεν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας διὰ τὰς πρώτας ἀνάγκας καὶ τὰ ὁποῖα δὲν ἤρκεσαν οὔτε δι’ ἕνα συνοικισμόν, ὁ ὁποῖος ὑπέστη τὰς καταστροφάς. Παραπονούμεθα καὶ διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως, διότι ἡ περιοχὴ αὐτή, ἡ ὁποία συνεχῶς ὑποφέρει καὶ ἡ ὁποία οὐδέποτε πιέζει καὶ οὐδέποτε ζητεῖ, διὰ πρώτην φορὰν ἔκρουσε τὴν θύραν τοῦ Κράτους καὶ τὴν εὗρε κλειστήν. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ἔδωσεν 25.000 δραχμῶν καὶ ἔκαμεν ἓν ἔγγραφον εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Συντονισμοῦ καὶ τὰ πράγματα παραμένουν εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκοντο οἱ δὲ κάτοικοι εὑρίσκονται ἐν ἀπογνώσει. Διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν κατάστασιν αὐτὴν καὶ παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, ὡς τὸν πλέον ἁρμόδιον, νὰ παρέμβῃ καὶ νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἐκτελέσῃ ὅ,τι αὕτη ὑπεσχέθη καὶ ὅ,τι ἐζήτησαν αἱ ἀρχαί.

§13Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Κ. Προν.). Ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, κ. Ζορμπᾶς, ἔδωσε τὴν εἰκόνα τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπηκολούθησαν νεροποντὰς πρωτοφανοῦς ἐκτάσεως εἰς τὴν περιφέρειαν Χίου καὶ μὲ καλεῖ ἐν συνεχείᾳ παραπόνων, ὡς τὸν πλέον ἁρμόδιον ὑπουργὸν νὰ λάβω τὰ προσήκοντα μέτρα. Ἐπιθυμῶ νὰ εἴμεθα ἐξηγημένοι. Ὅ,τι ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἐν τῷ μέτρῳ τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων, βάσει τῶν ἐκθέσεων τῶν ἐπισήμων, ἀλλὰ καὶ τῶν προφορικῶν τοιούτων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο ἐκ μέρους τοῦ Νομάρχου καὶ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν πρὸς τὸν ἁρμόδιον διευθυντὴν τοῦ ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ἐν τῷ κύκλῳ τῆς ἁρμοδιότητός του ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ κάμῃ. Αἱ ζημίαι, αἱ ὁποῖαι κυρίως ἐσημειώθησαν εἰς Χίον, εἶναι εἰς τὸ ὁδικὸν δίκτυον, εἰς γεφύρας καὶ εἰς καλλιεργείας. Καὶ γνωρίζει ὁ κ. συνάδελφος ὅτι παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας τοῦτο, ἀπέστειλα ἔγγραφα πρὸς τὰ ἁρμόδια ὑπουργεῖα, βάσει τῶν ἐκθέσεων, τὰς ὁποίας εἶχα καὶ εἰς τὰς ὁποίας θέτω τὰ προβλήματα, ὡς ἔχουν. Εἶμαι βέβαιος ὅτι τόσον τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὅσον καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων, θὰ κάμουν ὅ,τι πρέπει νὰ κάμουν διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς καταστάσεως ἐκεῖ. Ἰδίως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔχω πληροφορίας, ὅτι ἔδωσεν ἤδη ἐντολὴν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, ὅπως ἔλθῃ ἀρωγὸς διὰ τὴν ἐπανασπορὰν τῶν πληγέντων χωρικῶν μας. Τὰ τοῦ ὁδικοῦ δικτύου καὶ τῶν ζημιῶν εἰς γεφύρας ἡ ἀποκατάστασις αὐτῶν ἀπόκειται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δημοσίων Ἔργων.

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ὅλα αὐτὰ ἔγιναν εἰς τὰ χαρτιά, ἀλλ’ εἰς τὴν πραγματικότητα οὐδὲν μέχρι σήμερον ἐγένετο. Δι’ αὐτὸ παραπονούμεθα. Πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ καταλάβῃ ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ προσέχῃ τὴν νῆσον καὶ νὰ ἐπανορθώσῃ τὰς ζημίας, τὸ ταχύτερον, διότι 15 χιλιάδες ἄνθρωποι εἶναι ἕτοιμοι νὰ μεταναστεύσουν ἀπὸ ἐκεῖ διότι δὲν δύνανται νὰ ζήσουν εἰς τὰ ἄγονα αὐτὰ μέρη.

§15Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Δὲν μὲ ἔχετε ἐγγράψει εἰς τὰς ἐρωτήσεις, κ. Πρόεδρε. Παρακαλῶ νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πασσάδης ἔχει τὸν λόγον.

§17Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σᾶς παρακαλῶ πολὺ νὰ ἐπιστήσητε τὴν προσοχήν σας εἰς τὴν Χίον. Τὸ ὀρεινὸν τμῆμα εἶναι ὅλον πλημμυροπαθὲς καὶ εὑρίσκεται καὶ ἄνευ ἐργασίας καὶ ἄνευ μέσων μεταφορᾶς. Εὑρίσκεται ἄνευ ὁδικοῦ δικτύου καὶ εὑρίσκεται ἄνευ οὐδεμιᾶς ἄλλης προσπαθείας. Θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὸ ζήτημα καὶ φανῇ ἀρωγός, ἰδίως εἰς τὰ Καρδάμυλα καὶ εἰς τὰ μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν οἱ ἐφοπλισταί, οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ πρῶτοι ἀρωγοὶ εἰς τὸ ἰσοζύγιον πληρωμῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἀνωτάτου Κεντρικοῦ Συμβουλίου Πανελληνίου Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, ἀπευθυνομένης πρὸς τὸν κ. ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Ὑπουργόν, σχετικῶς μὲ ζητήματα τῶν πολυτέκνων.

§19Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ Πολιτεία ᾐσθάνθη τὴν ὑποχρέωσιν πρὸς τοὺς πολυτέκνους νὰ λάβῃ εἰδικὰ νομοθετικὰ μέτρα. Σὺν τῷ χρόνῳ τὰ μέτρα αὐτὰ ἠτόνησαν ἤ δὲν ἐφαρμόζονται, ἢ περιορίζονται. Νομίζομεν ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐν πάσῃ περιπτώσει συντελοῦν εἰς τὴν εὐρωστίαν τῆς Ἑλληνικῆς Κοινωνίας καὶ εἶναι καλοὶ οἰκογενειάρχαι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην τῆς βοηθείας τοῦ Κράτους, ἔχουν δικαίωμα νὰ ζητήσουν τὴν ἐφαρμογὴν τῶν νόμων καὶ τὴν προστασίαν τῆς Πολιτείας. Συνηγορῶ ὑπὲρ τοῦ αἰτήματος καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ βοηθήσῃ.

§20Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγώ.

§21Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Συνιστῶ.

§22Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ.

§23Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Συνιστῶ.

§24Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τοῦτο παρὰ τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις τῶν κοινωνιολόγων, ἔχει μεγάλην σημασίαν καὶ ἀναγκαιότητα, διότι ἐξ αὐτῶν ἀρυόμεθα τὸ ἐργατικὸν δυναμικὸν τῆς χώρας. Οἱ πλούσιοι δὲν κάμνουν παιδιά. Οἱ πολύτεκνοι, πάντως, πρέπει νὰ τύχουν μιᾶς προστασίας. Δὲν ζητοῦν τίποτε προνόμια, ζητοῦν ὡρισμένας διευκολύνσεις ὅπως εἶναι τὸ 50% εἰς τὰ οἰκογενειακὰ βάρη καὶ νὰ προτιμοῦνται εἰς τὰς ἐργασίας. Νομίζω ὅτι καθῆκον εἶναι τῆς Πολιτείας νὰ προσέξῃ αὐτὰ τὰ ἁπλᾶ προβλήματα.

§25Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἐπιθυμῶ νὰ προσθέσω εἰς ὅσα οἱ κύριοι συνάδελφοι εἶπον, ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος νὰ δώσῃ κάποιαν προσοχὴν εἰς τὴν τάξιν αὐτὴν τῶν πολυτέκνων, ἡ ὁποία σήμερον κατ’ ἐξοχὴν μαστίζεται καὶ ὑποφέρει. Εἶναι γνωστὴ εἰς ὅλους ἡ οἰκονομικὴ κρίσις, ἡ ὁποία μαστίζει τὸν τόπον. Ἂς μεταφέρωμεν τὸν ἑαυτόν μας εἰς τὴν θέσιν ἑνὸς πτωχοῦ οἰκογενειάρχου ὁ ὁποῖος ἔχει νὰ ζήσῃ 5–6 παιδιά. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας νὰ μεριμνήσῃ διὰ τὰ αἰτήματα, τὰ ὁποῖα ἐκτίθενται εἰς τὸ ὑπόμνημα τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Πολυτέκνων. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι οὔτε ἀδύνατα, οὔτε ὑπερβολικά. Μὲ μίαν καλὴν θέλησιν, θὰ δώσωμεν τὴν εὐκαιρίαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ ἀντιμετωπίζουν τὴν ζωὴν κάπως καλλίτερον.

§26Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Συνιστῶ καὶ ἐγὼ τὴν ἀναφορὰν ὡς δικαίαν καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει του τὰ αἰτήματα τῆς τάξεως αὐτῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν κατὰ ἕνα τρόπον νὰ ἱκανοποιηθοῦν.

§27Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα τῶν Πολυτέκνων θὰ πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ἡ Πολιτεία. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς μίαν θέσιν τραγικὴν καὶ πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῇ ἡ Πολιτεία, ὅταν θέλῃ νὰ λέγεται πολιτισμένη.

§28Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Συνιστῶ.

§29Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Συνιστῶ.

§30Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Προν.). Ἡ Κυβέρνησις χαίρει διὰ τὰς πολλαπλᾶς συμπαθείας αἱ ὁποῖαι ἐκδηλοῦνται ὑπὲρ τῆς τάξεως τῶν πολυτέκνων, διότι καὶ ἡ ἰδία ἐμφορεῖται ἀπὸ τὴν καλὴν διάθεσιν, ὅπως γνωρίζουν οἱ πολύτεκνοι, μετὰ τῶν ὁποίων εὑρισκόμεθα εἰς συνεχῆ ἐπαφὴν καὶ τῶν ὁποίων τὰ αἰτήματα γνωρίζει. Ἐντὸς τῶν ἡμερῶν συμπληροῦται μία ἐργασία ἡ ὁποία γίνεται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν θεμάτων τῶν πολυτέκνων, τῶν ὑπαγομένων εἰς τὴν ἁρμοδιότητα πλειόνων Ὑπουργείων. Πιστεύω, ὅτι ἐντὸς ἐλαχίστων ἡμερῶν θὰ ἔλθουν καὶ αἱ ἀπαντήσεις πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, τῶν ἄλλων Ὑπουργείων, τῶν ἐνδιαφερομένων διὰ τὴν ὑπόθεσιν, ὁπότε θὰ χωρήσωμεν εἰς τὴν ἱκανοποιητικὴν ρύθμισιν τῶν ζητημάτων τῶν πολυτέκνων. Πιστεύω, ὅτι τὸ πρῶτον δεκαήμερον τοῦ Ἰανουαρίου εἰς μίαν σύσκεψιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ἤδη προαποφασίσει, θὰ ληφθοῦν αἱ ὁριστικαὶ ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι καὶ πιστεύω θὰ εἶναι ἱκανοποιητικαί.

§31Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θέλομεν νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι αὐτὰ τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα θὰ ληφθοῦν ἐντὸς τῶν ἡμερῶν, ὅπως εἴπατε, θὰ προφθάσουν νὰ ληφθοῦν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ βίου τῆς παρούσης Βουλῆς διότι τοῦτο θὰ εἶχεν ἀξίαν ὡς ὑπόσχεσις. Διότι ἀρκετὰ ἐλέχθησαν, ὥστε νὰ μὴ ἐμφανιζώμεθα ὅτι συζητοῦμεν καὶ ὑποσχόμεθα, χωρὶς νὰ ἐκτελοῦμεν.

§32Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προν.). Κύριε Συνάδελφε, θὰ παρεκάλουν νὰ γνωρίζετε τοῦτο, ὅτι ἔχει συσταθῆ μία ἐπιτροπὴ ἡ ὁποία συλλέγει τὰς ἀπαντήσεις καὶ τὰς ἀπόψεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων, τὰ ὁποῖα ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Χωρὶς νὰ συγκεντρωθοῦν τὰ στοιχεῖα, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ πλήρης εἰσήγησις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοιν. Προνοίας καὶ ἀναμένομεν τὰς ἀπαντήσεις τῶν ἄλλων Ὑπουργείων διὰ νὰ προβῶμεν εἰς τὴν μορφοποίησιν τῶν διαφόρων αἰτημάτων των.

§33Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω τὸν κ. Ὑπουργὸν δι’ ὅσα εἶπεν. Ἐλπίζω ὅτι ταῦτα πάντα θὰ γίνουν πραγματικότης καὶ ὅτι δὲν θὰ εἶναι καὶ ἡ ὑπόσχεσις αὐτὴ μία προεκλογικὴ ὑπόσχεσις. Ἔχω ὅμως ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Προνοίας. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. Ροδόπουλος).

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς Νομοθετικῆς Ἐργασίας. Κύριοι βουλευταί, δὲν γνωρίζω τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, ἐγὼ ὅμως θὰ εἰσηγηθῶ νὰ ἔχωμεν συνεδρίασιν καὶ αὔριον.

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι θέμα ἀποφάσεως τῆς Βουλῆς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐγὼ προσωπικῶς θὰ ἀπουσιάσω αὔριον, κωλυόμενος, θὰ ἤθελον νὰ λάβωμεν ἀπόφασιν ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἐπαναλήψεως τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς. Εἶχον συνεννοηθῆ καὶ μὲ τοὺς κ.κ. Ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, ὅπως ὁρισθῇ ἡ ἑπομένη ἑβδομὰς μετὰ τὴν λῆξιν τῶν ἐργασιῶν, ὅπως εἴθισται κάθε ἔτος νὰ γίνεται. Ἑπομένως εἶναι ἡ 17η Ἰανουαρίου, ἡ ὁποία εἶναι Τρίτη. Λοιπὸν εἶναι ἡ 17η ἢ 18η. Τί θέλουν οἱ ἐξ ἐπαρχιῶν κ.κ. βουλευταί;

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἡ 18η Ἰανουαρίου.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σύμφωνοι. Ἑπομένως, αἱ ἐργασίαι θὰ ἐπαναληφθοῦν τὴν 18ην τοῦ μηνὸς Ἰανουαρίου, ὥραν 6ην μ. μ.

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κύριοι, ἄρχεται ἡ προεκφώνησις. Ἐπειδὴ εἶναι αἱ τελευταῖαι συνεδριάσεις πρὸ τῶν ἑορτῶν, διὰ τὸν λόγον αὐτόν, θὰ παρακαλέσω ὅπως εἰς τὴν προεκφώνησιν, προκειμένου περὶ νομοσχεδίων ἐπὶ τῶν ὁποίων δὲν ἔχει κανεὶς ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων βασικὰς ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ τείνουν εἰς τὴν μηνιαίαν ἀναβολὴν ἢ καὶ ματαίωσιν ἀκόμη, αὐτῶν, ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ προβῶμεν εἰς τὴν ἐπιψήφισίν των. Ἐὰν βέβαια, εἶναι κάτι τι ποὺ ἀντίκειται εἰς βασικὰς πεποιθήσεις ἑνὸς βουλευτοῦ, δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ζητήσω νὰ ἐπιβάλω τὰς κυβερνητικὰς ἀπόψεις. Θὰ ἤθελον νὰ γίνῃ ἐν σιγῇ ἡ προεκφώνησις διὰ νὰ δύναμαι καὶ ἐγὼ νὰ ἀντιλαμβάνωμαι τί ψηφίζομεν. Ἄρχεται ἡ προεκφώνησις. Ψήφισις συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «Περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν».

§41Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Προνοίας). Παρακαλῶ, κ. Πρόεδρε, ὅπως ἐπέλθωσιν αἱ ἑξῆς φραστικαὶ διορθώσεις: Ἐν ἀρχῇ τῆς δευτέρας παραγράφου τοῦ ἄρθρου 21, ἀντὶ τῆς λέξεως «ταύτης» νὰ τεθῶσιν αἱ λέξεις «τῆς προβλεπομένης διὰ τοῦ ἄρθρου 15 τοῦ Ν.Δ. 3340)55». Ἐπίσης εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 22 καὶ εἰς τὸν δεύτερον στίχον αὐτῆς, ἀντὶ τῆς λέξεως «ὁριστικῶν» νὰ τεθῇ ἡ λέξις «σχετικῶν». Πρόκειται περὶ φραστικῶν ἀβλεψιῶν.

§42ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον ὡς διωρθώθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς γηπέδου τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ Μ.Τ. Στρατοῦ».

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἀνταλλαγῆς γηπέδου τοῦ Ταμείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τοῦ Μ.Τ. Στρατοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προωθήσεως τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῶν νήσων καὶ παραμεθορίων περιοχῶν τῆς χώρας».

§46ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ προωθήσεως τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῶν νήσων καὶ παραμεθορίων περιοχῶν τῆς χώρας». Βʹ Κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Γραφείου».

§48Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν ἐπ’ αὐτοῦ.

§49Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Μὴ ἐπιμένετε ἐπὶ τῆς τροπολογίας, διότι ἂν προστεθοῦν τροπολογίαι θὰ ἔχωμεν ἀναβολὴν διὰ μετὰ τὰς ἑορτάς.

§50Γ. ΜΟΔΗΣ. Πρόκειται κ. Ὑπουργέ, περὶ ἀξιωματικοῦ ἀπολυθέντος, δι’ ἀσθένειαν τὴν ὁποίαν δὲν περιελάμβανε τὸ Διάταγμα.

§51Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Συμπαθέστατον καὶ αὐτὸ ἀλλὰ θὰ ἐξετασθῇ περαιτέρω.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς δευτέραν κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Γραφείου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως συνομολογήσεως δανείου παρὰ τῆς Τραπέζης Ἐξαγωγῶν–Εἰσαγωγῶν Οὐασιγκτῶνος ἐκ δολλαρίων Η.Π.Α. 15 ἑκατομμυρίων».

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως συνομολογήσεως δανείου παρὰ τῆς Τραπέζης Ἐξαγωγῶν–Εἰσαγωγῶν Οὐασιγκτῶνος ἐκ δολλαρίων Η.Π.Α. 15 ἑκατομμυρίων» Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 240)55 καὶ 486)55 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἀπὸ 6.8.55 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ διὰ τοῦ Ν.Δ. 3090)1954 τροποποιηθέντος καὶ συμπληρωθέντος ὑπ’ ἀριθ. 2063)1952 Νόμου «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1667)1951 «περὶ Λαϊκῆς Κατοικίας».

§55ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 240)55 καὶ 486)55 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τῆς ἀπὸ 6.8.55 συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἐθνικῆς Κτηματικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ διὰ τοῦ Ν.Δ. 3090)1954 τροποποιηθέντος καὶ συμπληρωθέντος ὑπ’ ἀριθ. 2063)1932 Νόμου «περὶ κυρώσεως τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α.Ν. 1667)1951 «περὶ Λαϊκῆς Κατοικίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν.Δ. 3379)1955 «περὶ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως» δαπανῶν τῶν ἀναγομένων εἰς τὸν μῆνα Ἰούνιον ἐ.ἔ. καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§57ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν.Δ. 3379)55 «περὶ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως δαπανῶν τῶν ἀναγομένων εἰς τὸν μῆνα Ἰούνιον ἐ.ἔ. καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως δαπάνης συνοδοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου νοσηλευθέντος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ»

§59ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ νομιμοποιήσεως δαπάνης συνοδοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου, νοσηλευθέντος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ». Μόνη συζήτησις, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μεταβιβάσεως ἁρμοδιότητος τοῦ ΟΔΙΣΥ εἰς τὴν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων ὑπηρεσίαν Οἰκισμοῦ».

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως ἁρμοδιοτήτων τοῦ Ο.Δ.Ι.Σ.Υ. εἰς τὴν παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Ὑπηρεσίαν Οἰκισμοῦ». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τὴν 11ην Σεπτεμβρίου 1954 Μορφωτικῆς Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας».

§63ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Ἀθήναις ὑπογραφείσης τὴν 11ην Σεπτεμβρίου 1954 Μορφωτικῆς Συμβάσεως μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1954 Συμβάσεως ἀνταλλαγῆς μαθητευομένων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας».

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Παρισίοις ὑπογραφείσης τὴν 30ὴν Ἰουνίου 1954 Συμβάσεως ἀνταλλαγῆς μαθητευομένων μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Γαλλίας». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου».

§67ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952–53 καὶ 1953– 54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπ. Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, καὶ 1953– 54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου.

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς Αʹ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίου νομοθεσίας». (Πολλοὶ βουλευταί τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ζητοῦν τὸν λόγον).

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Παιδείας ἔχει τὸν λόγον.

§72Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Διὰ νὰ διευκολύνω τὴν κατάστασιν, ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι, ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 19 νομοσχεδίου, δέχομαι τὰς τροπολογίας τὰς προταθείσας ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ μόνον. Ἐὰν λοιπόν, ἐπιθυμοῦμε νὰ διευκολύνωμε τοὺς φοιτητὰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια τῆς Κωνσταντινουπόλεως λόγω τῶν γνωστῶν γεγονότων, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§73ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνω ἔκκλησιν πρὸς τὴν Βουλὴν νὰ μὴ συνδυάσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ ἄλλας τροπολογίας.

§74Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει ἀριθμὸς φοιτητῶν, οἱ ὁποῖοι ἀπεκλείσθησαν ἀπὸ τὰς σημερινὰς ἐξετάσεις. (Θόρυβος).

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Παπασπύρου, ἐξεδιώχθησαν οἱ φοιτηταὶ ἀπὸ τὰ Πανεπιστήμια τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Σᾶς ἐξορκίζω. Ἀφήσατε τοὺς ἄλλους, τοὺς ἐν Ἀθήναις. Σᾶς κάμνω μίαν ἔκκλησιν ἐν προκειμένῳ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ συμφώνως μὲ τὸν Κανονισμόν, ἐὰν θέλῃ νὰ θεωρηθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ πλεῖστοι).

§76Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ εἶμαι σύμφωνος νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ψηφισθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον.

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δικαιοῦται κ. Μητσοτάκη ἡ Βουλὴ νὰ ζητήσῃ τὴν πρόταξιν τῆς συζητήσεως ἐπὶ ἀναγεγραμμένου εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν νομοσχεδίου. Ἠρώτησα τὴν Βουλήν, διὰ ἀναστάσεως καὶ ἀπεδέχθη τὴν πρότασιν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας. Εὑρίσκομαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Παρακαλεῖται, λοιπόν, ὁ κ. Παπασπύρου, νὰ προβάλῃ τὰς ἀντιρρήσεις του.

§78Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸν λόγον παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι λυπηρόν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐδημιούργησε τὴν ἐντύπωσιν, συμφωνοῦντος καὶ τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις εἶναι ἐναντίον τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον συντελοῦμεν... (Θόρυβος). Εἶναι γεγονὸς, ὅτι εἴμεθα σύμφωνοι μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, ἀλλὰ διεπιστώσαμεν, ὅτι εἶναι ἐλλιπές.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέν εἶσθε ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ. (Θόρυβος).

§80Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις προσεπάθησε νὰ δημαγωγήσῃ. Ἠθέλησε νὰ ἐμφανίσῃ τὴν ἀντιπολίτευσιν ὡς κωλυσιεργοῦσαν ἐνῷ διεπιστώθη ὅτι ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἡμεῖς ψηφίζομεν ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ εἶναι ἐπιβεβλημένον, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ ὑπὲρ τῶν λοιπῶν φοιτητῶν, διὰ τῆς ἀποδοχῆς τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου, ἐφ’ ὅσον ἡ παροῦσα συνεδρίασις, εἶναι ἡ τελευταία.

§81Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Ἐδήλωσα κατηγορηματικῶς κ. συνάδελφε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ ἄλλην τροπολογίαν ἀπὸ ἐκείνας, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν. Παρακαλῶ λοιπόν, ἂν ἡ Βουλὴ δέχεται νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει καὶ ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπήν, ἄλλως, νομίζω, ὅτι ὑποβαλλόμεθα εἰς ἕνα κόπον ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου.

§82Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συζητοῦμε εἶναι ἐξαιρετικὰ συμπαθές. Πρόκειται διὰ τοῦ νομοθετήματος νὰ ἐπιτραπῇ εἰς τοὺς διωχθέντας φοιτητὰς τῶν Πανεπιστημίων τῆς Κωνσταντινουπόλεως νὰ ἐγγραφοῦν εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια. Ἀλλὰ ἀνέκυψεν ὅμως, καὶ ἕνα ἐπίσης συμπαθὲς θέμα διὰ τοὺς σπουδαστὰς τῶν Ἑλληνικῶν Πανεπιστημίων. Δὲν συνεπληρώθη ὁ ἀριθμὸς εἰς τὰς Σχολὰς ἀπὸ τοὺς ἐπιτυχόντας κατὰ τοὺς ἐφετεινοὺς διαγωνισμοὺς καὶ ἔχομε τὸ ἑξῆς φαινόμενον ἐφέτος: Ἐνῷ πέρυσι ἦτο δυνατὸν νὰ εἰσαχθοῦν ὡς ἐπιτυχόντες εἰς ὅλας τὰς Σχολὰς μὲ τὸν γενικὸν βαθμὸν 20, ἐφέτος λόγῳ τοῦ ὅτι ὁ νόμος τὸ ἐπιβάλλει, ἔχομεν ὑποχρεωτικῶς τὸν ἀριθμὸν 24. Ὑπάρχουν λοιπόν, σπουδασταὶ τῶν Ἑλληνικῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 23½ καὶ ὑπάρχουν ἐν συνεχείᾳ καὶ κεναὶ θέσεις εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια. Δὲν εἶναι δίκαιον, δίκαιον μάλιστα πολὺ μεγαλύτερον κατὰ τὴν γνώμην μου, ἔναντι τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Κωνσταντινουπόλεως νὰ ἐπιτραπῇ καὶ εἰς αὐτοὺς ἄνευ ἐξετάσεων νὰ καταλάβουν τὰς ἤδη κενὰς θέσεις; Διὰ ποῖον λόγον λοιπόν, ἡ ἔμμονος ἄρνησις τοῦ Ὑπουργοῦ Παιδείας εἰς τὸ θέμα τῶν Ἑλληνικῶν Πανεπιστημίων, ὅταν μάλιστα—δὲν θέλω νὰ ψέξω τοὺς φοιτητὰς τοὺς προερχομένους ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐκεῖνοι ἔδωσαν ἐξετάσεις εἰς τὰ Ἑλληνικὰ Πανεπιστήμια καὶ δὲν κατώρθωσαν νὰ εἰσέλθουν. Διὰ ποῖον λόγον οἱ καλοὶ σπουδασταί, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν ἐξετάσεις καὶ ἐπέτυχον, διότι ἐπῆραν γενικὸν βαθμὸν 23½, διὰ ½ βαθμὸν νὰ μὴ τοὺς ἐπιτραπῇ νὰ καταλάβουν τὰς κενὰς θέσεις. Ἡ ἐπιμονὴ τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἐν ὄψει μάλιστα τῆς ἀγχώδους καταστάσεως ἡ ὁποία ἔχει ἐπικρατήσει εἰς τὴν σπουδάζουσαν νεολαίαν, δὲν εἶναι ὀρθή. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἐκ μέρους τῶν συναδέλφων ὅλων τῶν παρατάξεων, παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπασπύρου.

§83Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδ.). Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον ἀποσύρεται.

§84Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχει διάθεσις ἀπὸ τὴν ἀντιπολίτευσιν νὰ μὴ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§85Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἡ Βουλὴ παρακαλεῖ νὰ μὴ ἀποσύρετε τὸ νομοσχέδιον. Ἀφίσατε δι’ ὀλίγον νὰ ὁμιλήσουν οἱ βουλευταὶ καὶ ἐν συνεχείᾳ ἀποφασίζετε.

§86Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Παιδείας). Κύριε ἐκ Πρεβέζης συνάδελφε, ἐδήλωσα κατηγορηματικῶς ὅτι δὲν θέλω νὰ ταλαιπωρηθῇ ἡ Βουλὴ ἄνευ ἀποχρῶντος λόγου, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν διὰ τὴν ὁποίαν ὡμιλήσατε.

§87Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριε Ὑπουργέ, δὲν εἶναι κοινοβουλευτικὸν νὰ μὴ θέλετε νὰ ἀκούσητε τοὺς βουλευτάς. Αὐτὸ εἶναι δικτατορία. Ὀφείλετε νὰ τοὺς ἀκούσετε.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Ὑπ. τῆς Παιδείας, καθ’ ὃ ἔχει δικαίωμα, ἀπέσυρε τὸ νομοσχέδιον, πᾶσα συζήτησις εἶναι ἄσκοπος. Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, νὰ ἀρχίσωμεν τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ὑπολοίπων νομοσχεδίων. Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 2 νομοσχέδιον. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν.Δ. 2387)1953 «περὶ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης κλπ. ὡς τοῦτο συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3029)1954 νόμου». Ὁ κ. Βοῦλτζος ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Καρότσης).

§89Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι ἐπὶ, τοῦ ὡς ἄνω νομοσχεδίου δὲν ἔχω νὰ ἀποτείνω οὔτε νὰ ἀπασχολήσω τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἔκρινε ὅτι ἐπιθυμεῖ νὰ διατηρήσῃ ἐνεργείᾳ εἰς τὴν θέσιν τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. τὸν νῦν ὑπηρετοῦντα Ἀντιστράτηγον πολυμηνοῦς διαθεσιμότητος. Ἐπ’ αὐτοῦ οὐδεμίαν κρίσιν δυνάμεθα νὰ ἐκφέρωμεν. Εἶναι δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως. Κατὰ πρῶτον ἐπιθυμῶ νὰ δηλώσω ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὸ πρόσωπον τοῦ ἐν λόγῳ ἀξιωματικοῦ, μόνον λόγοι συμβιβασμοῦ δύνανται νὰ ἐκφρασθοῦν ὑπ’ ἐμοῦ. Ἑπομένως ἐν τῇ συζητήσει τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τριῶν σημείων, ὑπὸ μορφὴν διευθετήσεως τοῦ θέματος τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. Πρῶτον, δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι ὀρθὴ ἡ χρησιμοποίησις εἰς τὴν ἀνωτάτην θέσιν τῆς ἡγεσίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων μονίμου ἀξιωματικοῦ. Οὐδεμία ἀρχὴ ἔχει ἐκδηλώσει τὴν ἀνάγκην ἐπανόδου τοῦ Ἀντιστρατήγου Δόβα. Εἰς τὴν ἀνωτάτην ἡγεσίαν πρέπει νὰ εἶναι ἀξιωματικοὶ μόνιμοι ἄνευ διακοπῆς οἱασδήποτε. Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ὅτι δὲν ἀμφισβητῶ ὅτι ὁ ἐν λόγῳ Ἀντιστράτηγος εἶναι ἴσως ὁ ἱκανώτερος διὰ τὴν θέσιν, τὴν ὁποίαν κατέχει, πλὴν ὅμως τὸ ὅτι εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν παρέμεινεν ἀξιωματικὸς μὴ μόνιμος, δημιουργεῖ μίαν δυσπιστίαν πρὸς τοὺς μονίμους, τοὺς ὁποίους δὲν ἀφήνει νὰ προχωρήσουν, καὶ συνεπῶς δίδεται ἡ ἐντύπωσις ὅτι οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται πίσω δὲν κάνουν διὰ τὴν θέσιν αὐτήν. Τρίτον σημεῖον εἶναι τὸ ἑξῆς: Δράττομαι τῆς εὐκαιρίας αὐτῆς νὰ τονίσω ὅτι ἀνεξαρτήτως τοῦ συγκεκριμένου θέματος, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διαρρύθμισιν τῆς ἀνωτάτης ἡγεσίας τοῦ Στρατεύματος καὶ τοῦ θεσμοῦ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου Ἐθν. Ἀμύνης, μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ διατηρῶ τὶς ἐπιφυλάξεις μου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν χρησιμότητα, τοῦ θεσμοῦ ὡς ἰσχύει σήμερον.

§90ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§91Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπὸ ἐτῶν ἰσχύει εἰς τὸν Στρατόν ἡ ἀρχὴ ὅτι ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ συμπληροῦντες μίαν 8ετίαν εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμούς, ἀποστρατεύονται αὐτεπαγγέλτως. Ἡ ἀρχὴ αὐτὴ βοηθεῖ τὴν φυσικὴν ἀνανέωσιν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων καὶ ἐξασφαλίζει τὴν ὁμαλὴν διαδοχὴν τῆς ἡγεσίας. Ἡ τάσις κύριοι, τῶν κατωτέρων νὰ ἀνέλθουν προώρως, ἐδημιούργησε τὰ θέματα τῆς ἐπιτηρίδος καὶ ἕνα ἄλλο σοβαρὸ ζήτημα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ πολλὰ ἀπὸ τὰ ἐπαναστατικὰ κινήματα τῶν τελευταίων 10ετιῶν. Κατὰ συνέπειαν, ἡ 8ετία, ἀνεξαρτήτως τῆς ὑπηρεσιακῆς θεμελιώσεως, ἐξασφαλίζει τὴν φυσικὴν διαδοχὴν εἰς τὸ Στράτευμα. Ἐνδεχομένως, εἶναι δυνατὸν νὰ συζητηθῇ τὸ θέμα, ἐὰν ἡ 8ετία πρέπει νὰ γίνῃ 10ετία, ἀλλὰ πάντως πρέπει νὰ ὑπάρχῃ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἐπιφέρῃ αὐτομάτως τὴν ἀνανέωσιν, διότι ἐὰν δὲν γίνῃ αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις θὰ προβαίνῃ εἰς τὴν ἀναζήτησιν προσώπων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι δίκοπον μαχαῖρι, διότι θὰ δημιουργηθοῦν οὕτω ἀντιθέσεις, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἀνανέωσιν μιᾶς ἀνωμαλίας, ἡ ὁποία ἐνεφανίζετο εἰς τὸ παρελθόν. Ἡ ἀγόρευσίς μου οὐδόλως ἔχει τὴν ἔννοιαν ἢ τὸν σκοπὸν νὰ μειώσῃ τὸν Ἀντιστράτηγον, ὁ ὁποῖος κατέχει τὴν θέσιν αὐτήν. Γενικώτερον ἀναφέρω τὸ θέμα, ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, ἐφ’ ὅσον συνεπλήρωσαν τὴν 8ετίαν, ὀρθὸν θὰ εἶναι νὰ ἀποστρατευθοῦν, διὰ νὰ λάβῃ τὴν θέσιν των εἷς ἄλλος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν ἡ ἀρχὴ τοῦ ἀναντικαταστάτου. Ἡ ἀρχὴ τοῦ ἀναντικαταστάτου, εἰς τὸ παρελθόν, κ. συνάδελφοι, ὡδήγησεν εἰς πολλὰς ἀνωμαλίας καὶ νομίζω, ὅτι τὴν ἐπληρώσαμεν εἰς πλείστας περιπτώσεις αὐτὴν. Δὲν νομίζω, ὅτι εἶναι δυνατὸν, ἐφ’ ὅσον σήμερον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία θραύει μίαν ἀρχήν, τὴν ὁποίαν ἐτήρησαν ἀπὸ 3ετίας — ἐγὼ ἔχω ἐπανειλημμένως κατηγορήσει τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν Ἐθνικῆς Ἀμύνης, δι’ ὡρισμένας ἐνεργείας, τὰς ὁποίας θὰ ἐθεωρούσαμεν συμφερούσας διὰ τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις, πρέπει ὅμως νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι ζῶντος τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἡ ἀρχὴ τῆς 8ετίας εἶχεν ἀπαρεγκλήτως τηρηθῆ — δὲν νομίζω, ὅτι πράττει ὠφέλιμον ἔργον ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, εἰσηγούμενος τὴν παράτασιν τῆς ἀρχῆς ταύτης, εἰς στιγμὰς μάλιστα προεκλογικάς, εἰς περίοδον προεκλογικήν. Διότι, κ. Ὑπουργέ, τί σᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι ἡ παράτασις, τὴν ὁποίαν δίδετε θὰ γίνῃ σεβαστὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ποὺ θὰ ἔλθῃ μετὰ τὰς ἐκλογάς; Ἢ ἀκόμη, κ. Ὑπουργέ, τί σᾶς ἐγγυᾶται, ὅτι, ὅταν τὰ πράγματα τεθοῦν ἐπὶ τῆς βάσεως αὐτῆς, δὲν θὰ ἐπαναληφθῇ ἀρκετὰς φορὰς εἰς τὸ μέλλον ἡ αὐτὴ πάντοτε προσπάθεια, διὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀξιόλογα καὶ ἱκανά, ἀλλὰ πάντως εἰς βλάβην τῆς ὁμαλότητος τῆς τάξεως, μέσα εἰς τὰς Ἐνόπλους Δυνάμεις;

§92Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ (Ὑπ. Ἐθ. Ἀμ.). Ὁ κ. συνάδελφος θίγει ἀκριβῶς τὸ καίριον σημεῖον. Ἀκριβῶς δέ, ἐπειδὴ δὲν μᾶς ἐγγυᾶται κανείς, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἐκ τῶν ἐκλογῶν θὰ διατηρήσῃ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ καταλάβῃ σήμερον τὸ Ἀρχηγεῖον τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α., διὰ νὰ μὴ ταλαιπωρήσωμεν τὸ Ἀρχηγεῖον δι’ ἕνα χρονικὸν διάστημα, τὸ κάμνομεν αὐτό. Βεβαίως, μὲ λύπην ἡ Κυβέρνησις εἰσάγει αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ δὲν θεωρεῖ σκόπιμον, ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα πρὸ τῶν ἐκλογῶν, νὰ ἀλλάξῃ τὴν Ἡγεσίαν, ἀφήνει δὲ νὰ τὸ πράξῃ τοῦτο ἡ μέλλουσα Κυβέρνησις, παραμένοντες, μέχρι τότε οἱ μέχρι τοῦδε ὑπηρετοῦντες.

§93Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι ξεκινᾶτε ἀπὸ ἐσφαλμένην ἀφετηρίαν, ἢ ἀντίληψιν, ὅτι οἱ Ἀρχηγοὶ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων πρέπει νὰ ἀπολαύουν τῆς προσωπικῆς ἐμπιστοσύνης καὶ τῆς εὐνοίας τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων. Δὲν νομίζω, καίτοι εἰσήχθη ἐπὶ Συναγερμοῦ ἡ ἀρχὴ αὐτή, ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ παγκοίνως ἀποδεκτή. Ἐγὼ προσωπικῶς πιστεύω καὶ αὐτὸ ὑπεστήριξα πάντοτε, ὅτι μία οἱαδήποτε μεταπολεμικὴ Κυβέρνησις, πρέπει αὐτὰς τὰς φυσικὰς καὶ ὁμαλὰς διαδοχὰς νὰ τὰς ἀναγνωρίσῃ. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν κατ’ ἐξαίρεσιν λαμβάνεται ἕνα μέτρον, νὰ μὴ ἀναμένετε, ὅτι τοῦτο θὰ δημιουργήσῃ τοὐλάχιστον συζήτησιν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν μέλλουσαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κ. συνάδελφοι, ἐπειδὴ τὸ θέμα ἅπτεται μὲ τὰ συμφέροντα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, δὲν ἔχω καμμίαν πρόθεσιν, οὔτε νὰ ἐπεκταθῇ, οὔτε νὰ δώσω καμμίαν δριμύτητα εἰς τὴν κριτικήν, τὴν ὁποίαν κάμνω. Νομίζω καὶ ἐπιμένω εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἡ ἀπαρέγκλητος ἀρχὴ ὡρισμένων βασικῶν γραμμῶν, ἐπὶ θεμάτων τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν πρόσωπον, εἶναι πάντοτε πρὸς ὄφελος τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, διότι ἄνθρωποι εἴμεθα, ἀδυναμίας ἔχομεν καὶ συμπαθείας καὶ ἀντιπαθείας καὶ πολὺ συχνὰ εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς σφάλματα. Ἄλλωστε, κ. συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι κατερχόμενος τοῦ βήματος, δύναμαι νὰ κάμω μίαν τελευταίαν παρατήρησιν. Ἐὰν ὁ Συναγερμὸς μετὰ 3ετῆ παραμονὴν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ἀφοῦ ἐσφαγίασε—κατὰ τὴν ἰδικήν μου ἀντίληψιν—ἱκανωτάτους ἀξιωματικούς, δὲν ἔχει κατάλληλον Ἀξιωματικὸν διὰ τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α., τοῦτο θὰ ἀποτελέσῃ ὁμολογίαν τῆς χρεωκοπίας του, εἰς τὸν τομέα τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων. (Χειροκροτήματα).

§94ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§95Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΕΘΑ εἶναι ἡ ψυχὴ καὶ ὁ νοῦς τοῦ Στρατεύματος. Εἶναι ὁ στρατιώτης ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ μόνος σύμβουλος τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα συναίσθησιν τῶν εὐθυνῶν της—οἱαδήποτε Κυβέρνησις—πρέπει νὰ ἔχῃ πλῆρες τὸ δικαίωμα, εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν νὰ ἐκλέγῃ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Ἐπιτελείου τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Θὰ ἦτο παράλειψις καθήκοντος, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, πιστεύουσα ὅτι ὁ σήμερον κατέχων τὴν θέσιν τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΕΘΑ εἶναι εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς του, ἐὰν δὲν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δὲν γνωρίζω προσωπικῶς τὸν κ. Δόβαν, τὸν Στρατηγόν, ἀλλὰ ἡ φήμη του εἶναι γνωστή. Εἶναι ἕνας Ἀνώτατος Ἀξιωματικὸς μὲ ἦθος ὑπέροχον, μὴ ἀναμιγνυόμενος εἰς κομματικὰς διενέξεις, μὲ διαύγειαν πνεύματος καὶ μὲ κρίσιν μεγάλην. Θὰ ἦτο παράλειψις καθήκοντος ἀπέναντι τῆς Πατρίδος, ἐὰν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Δὲν νομίζω δέ, ὅτι δύναται νὰ γίνῃ καὶ κατάχρησις, διότι πρόκειται περὶ ἑνὸς Ἀξιωματικοῦ, διατελοῦντος ἐν πολεμικῇ διαθεσιμότητι. Δύναται ὅμως νὰ λεχθῇ, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ γίνῃ δι’ ἕναν περιωρισμένον χρόνον, καίτοι, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι πλῆρες τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως, προκειμένου περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου Ἐθν. Ἀμύνης, νὰ τὸ ἐκλέγῃ ὅποτε θέλῃ καὶ δι’ ὅσον χρόνον θέλει. Νομίζω, ὅμως, ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ διάταξις αὐτή δι’ ἕνα ἔτος καὶ νὰ δύναται ἡ Κυβέρνησις διὰ διατάγματος νὰ τὸ παρατείνῃ δι’ ἓν ἔτος ἀκόμη.

§96ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Νὰ τὸ κάμωμε 2 ἔτη.

§97Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ προτείνω χωρὶς νὰ ἐπιμένω, διότι —σᾶς εἶπον— θεωρῶ ὅτι εἰς τὸ θέμα αὐτὸ ἡ Κυβέρνησις πρέπει νὰ ἔχῃ πλήρη καὶ ἀκεραίαν τὴν εὐθύνην καὶ νὰ ἔχῃ ὅλο τὸ δικαίωμα νὰ ἐκλέγῃ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ΓΕΕΘΑ, εἰς οἱανδήποτε στιγμήν. Ὑπάρχουν Κράτη, τὰ ὁποῖα τοποθετοῦν Ἀρχηγὸν Ἐπιτελείου Ἐθν. Ἀμύνης, ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον θεωροῦν κατάλληλον, παραλείποντα δεκάδας ἀξιωματικῶν, διότι δὲν εἶναι κοινὴ ἡ θέσις αὐτή.

§98ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Ὅπως καὶ διὰ τοὺς Ἀρχιστρατήγους.

§99Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Παρὰ ἐπάνω ἀπὸ Ἀρχιστράτηγον, διότι πρέπει νὰ ἔχῃ κρίσιν, χαρακτῆρα, ἦθος καὶ πολλὰ ἄλλα προσόντα. Δι’ αὐτὸ προτείνω νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει διότι τοῦτο ἀπαιτεῖ τὸ συμφέρον καὶ τοῦ Ἔθνους. (Χειροκροτήματα).

§100Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, συμφωνῶ καὶ ἐγὼ ἀπολύτως μὲ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ὁ ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὑποβάλλει ὑπὸ τὴν κρίσιν ἡμῶν. Συμφωνῶ καὶ περὶ τὰ ὅσα εἶπεν ὁ προλαλήσας συνάδελφος κ. Χαβίνης. Εἶναι ἀναμφισβητήτως δικαίωμα τῶν Κυβερνήσεων νὰ ἐπιλέγουν ὅλους τοὺς Ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων κατ’ ἐξοχὴν δέ, τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ ΓΕΕΘΑ. Ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΕΘΑ εἶναι ὁ ἄμεσος σύμβουλος καὶ συνεργάτης τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι κατ’ οὐσίαν —τὸ αὐτὸ ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς ἄλλους Ἀρχηγοὺς τῶν Ἐπιτελείων— μετακλητὸς Ἀνώτατος Λειτουργός. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΕΘΑ, ὅπως ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ Διοικητὴς Σώματος Στρατοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ μὴ χαίρῃ τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης καὶ τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης —ὑπὸ ἔννοιαν ἀπόλυτον, ὄχι σχετικὴν— ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀπολύτου μάλιστα ψυχικῆς καὶ ἠθικῆς οἰκειότητος, διότι πρόκειται περὶ τοῦ ἀνθρώπου, μὲ τὸν ὁποῖον καθημερινῶς πρέπει νὰ συνεργάζεται. Δι’ αὐτό, λέγω, ὅτι εἶναι οἱονεὶ μετακλητὸς Ἀνώτατος Λειτουργός. Τὶ σημαίνει αὐτό; Διὰ νὰ εἶναι μετακλητὸς κατ’ οὐσίαν, διότι καὶ ἐὰν ἀκόμη εἶναι μόνιμος καὶ ὄχι τῆς καταστάσεως τῆς πολεμικῆς καὶ ἔλθῃ ἡ ἄλλη Κυβέρνησις καὶ δὲν ἔχει πλήρη πρὸς αὐτὸν ἐμπιστοσύνην, θὰ τὸν ἀλλάξῃ. Ἄρα δὲν εἶναι κατ’ οὐσίαν πλέον μόνιμος καὶ ἐὰν δὲν τὸν εἶχε καταλάβει τὸ ὅριον τῆς 8ετίας, πρέπει νὰ δοθῇ ἡ εὐχέρεια τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἐξαιρέτου ἀξιωματικοῦ, ἀπὸ ἀπόψεως ἤθους, μορφώσεως, ἱκανοτήτων καὶ ἐὰν δὲν τὸν κατελάμβανε τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας τὸν κ. Δόβαν, φυσικὸν εἶναι, μία ἀλλαγὴ Κυβερνητική, νὰ προεκάλει ἐνδεχομένως μεταβολὴν καὶ τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΕΘΑ. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ὁ κατέχων τὴν θέσιν αὐτὴν ἔχει τὰ μεγάλα μειονεκτήματα τῆς κατ’ οὐσίαν μετακλητῆς ἰδιότητος, πρέπει νὰ ἔχῃ τοὐλάχιστον καὶ τὸ πλεονέκτημα τῆς παραμονῆς εἰς τὴν θέσιν αὐτὴν 6 μῆνας περισσότερον, ἕν ἔτος περισσότερον. Ὥστε ὄχι μόνον ἀπὸ πλευρᾶς κυβερνητικῆς, διότι ἡ Κυβέρνησις ἔχει ἀνάγκην τοῦ προσώπου τοῦ Ἄλφα διὰ τὴν θέσιν αὐτὴν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς δικαιοσύνης ἔναντι τοῦ προσώπου αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἐκτεθειμένον εἰς τὰς κυβερνητικὰς μεταβολάς, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἔφερεν ἐνώπιον ἡμῶν ὁ κ. ὑπουργός. Ἐλέχθη ὅτι ἡ ἐμμονὴ τῆς Κυβερνήσεως ὅπως κρατήσῃ τὸν κ. Δόβαν ὡς ἀρχηγὸν τοῦ ΓΕΕΘΑ μειώνει τοὺς μετ’ αὐτὸν ἐρχομένους ἀξιωματικούς. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, ὁ ὁποῖος προέρχεται καὶ ἀπὸ τὸν Στρατόν, μὲ συγχωρεῖτε ἀπὸ τὸ ναυτικόν, ἀλλὰ ἡ λέξις εἶναι γενικήν, τὸν κ. Βοῦλτσον, νὰ ξανασκεφθῇ τὸ θέμα καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ καταλήξῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγομεν ἡμεῖς, δηλαδὴ συμπέρασμα ἀντίθετον. Δὲν μειοῦνται, προκειμένου περὶ τῆς θέσεως τῆς μοναδικῆς τοῦ ἀνωτάτου αὐτοῦ ἀξιωματικοῦ, τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ ΓΕΕΘΑ, οἱ ἄλλοι Ἀντιστράτηγοι ἢ ὁ ἕνας Ἀντιναύαρχος. Κατ’ οὐσίαν ὁ ἀξιωματικὸς πρέπει νὰ φιλοδοξῇ καὶ αὐτὴ εἶναι μία θεμιτὴ φιλοδοξία νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς θέσεως τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου τοῦ Στρατοῦ, τοῦ Ναυτικοῦ ἢ τῆς Ἀεροπορίας. Αὐτὴ ἡ θέσις δὲν εἶναι θέσις εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ ἀπόψεως σταδιοδρομίας πρέπει νὰ θεωρῇ βέβαιον ἕνας ἀξιωματικὸς ὅτι θὰ φθάσῃ. Μόνον κάποιος κατ’ ἐξαίρεσιν ἠμπορεῖ νὰ καταλαμβάνῃ τὴν θέσιν αὐτήν. Ἀκόμη καὶ τὴν ἄλλην θέσιν τῶν ἀρχηγῶν τῶν Ἐπιτελείων κατ’ ἐξαίρεσιν πρέπει νὰ καταλαμβάνῃ κανεὶς καὶ κατ’ ἐπιλογήν, ἀλλὰ ἔτι μᾶλλον τὴν θέσιν αὐτήν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ καὶ τοὺς τρεῖς κλάδους καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν ὅλοι οἱ Ἀντιστράτηγοι οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἐποπτείαν καὶ ἐπὶ τοῦ Ναυτικοῦ καὶ ἐπὶ τῆς Ἀεροπορίας, οὔτε ὁ Ἀντιναύαρχος νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχῃ τὴν ἐποπτείαν ἐπὶ τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Ἀεροπορίας. Εἶναι θέσις κατ’ ἐξοχὴν ἐξαιρετική. Δὲν μειοῦται κανείς. Ὁ μόνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ μειωθῇ θὰ ἦτο ὁ ἀμέσως ἐρχόμενος καὶ ὁ ἀμέσως ἐρχόμενος εἶναι ὁ Ἀντιστράτηγος κ. Πάλλης. Πράγματι, ὁ κ. Πάλλης ἔχει καὶ αὐτὸς ἐξαίρετα προσόντα διὰ τὴν αὐτὴν θέσιν καὶ ἤσκησε κατὰ τὸ διάστημα τῶν τελευταίων ἐτῶν ἀνάλογα καθήκοντα εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατὰ δὲ τὸ διαρρεῦσαν ἔτος ἦτο καὶ Πρόεδρος τοῦ Στρατιωτικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἐξεπλήρωσεν ἄριστα τὰ καθήκοντά του. Ἀλλὰ δὲν εἶναι αὐτὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ μετακινηθῇ ὁ κ. Δόβας διὰ νὰ ἔλθῃ ὁ κ. Πάλλης. Ἀμφότεροι εἶναι κατάλληλοι διὰ τὴν θέσιν, ἀλλὰ ὁ ἕνας τὴν κατέχει καὶ ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι πρέπει νὰ τὸν διατηρήσῃ, ὁ ἄλλος δὲν τὴν κατέχει καὶ ἑπομένως ὁ μόνος ὁ ὁποῖος θὰ ἦτο δικαιολογημένος νὰ αἰσθανθῇ μίαν παραμέλησιν, εἶναι αὐτός, διότι ὅλοι οἱ ἄλλοι κατέχουν θέσεις ὀργανικὰς πλήρεις καὶ ὁ Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΣ καὶ οἱ Διοικηταὶ τῆς Στρατιᾶς καὶ τῶν Σωμάτων Στρατοῦ. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις πρῶτον μὲν ἔχει ἀπόλυτον ἠθικὸν δικαίωμα διότι νόμιμον ἔχει ὁπωσδήποτε, νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ. Δεύτερον, νομίζω ὅτι ἔπραξεν ἄριστα θεωρήσασα ἀναγκαίαν τὴν παραμονὴν τοῦ κ. Δόβα, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερε καὶ ὁ συνάδελφος κ. Χαβίνης. Τρίτον, δὲν μειοῦται κανεὶς ἐκ τῶν μετ’ αὐτὸν ἐρχομένων, εἴτε εἰς τὸν Στρατόν, εἴτε εἰς τὸ Ναυτικόν, εἴτε εἰς τὴν Ἀεροπορίαν. Οὐδεὶς μειοῦται διὰ τῆς παραμονῆς τοῦ κ. Δόβα εἰς τὴν θέσιν αὐτήν. Παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν Βουλὴν ὅπως ἐκδηλωθῇ ὑπὲρ τοῦ νομοσχεδίου.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μερκούρης ἔχει τὸν λόγον.

§102Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ὕστερα ἀπὸ ὅσα ἐλέχθησαν τόσον ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον συνάδελφον κ. Χαβίνην, ὅσον καὶ ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω πολλὰ πράγματα. Τονίζω μόνον ὅτι, ἐκτὸς τῶν ἐξαιρετικῶν προσόντων τοῦ στρατηγοῦ Δόβα, τοῦ ἤθους, τῆς γενναιότητος, καὶ τῆς ἐκτελέσεως τοῦ καθήκοντος, εἶναι ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει παρακολουθήσει ἐπιτυχῶς τὴν ὅλην διεθνῆ κατάστασιν ὅπως διαμορφοῦται σήμερον, εἶναι δὲ ἐξαιρετικῶς ἐπικίνδυνον σήμερον νὰ ἀλλαγῇ ἡ ἡγεσία τοῦ στρατεύματος. Διότι, ὅσον ἱκανὸς καὶ ἐὰν εἶναι ὁ διάδοχος αὐτοῦ, θὰ παρέλθῃ μεγάλο χρονικὸν διάστημα διὰ νὰ μπῇ μέσα εἰς ὅλα τὰ θέματα, τὰ ὁποῖα ἴσως καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις καὶ ἡ μέλλουσα νὰ προέλθῃ ἐκ τῶν ἐκλογῶν Κυβέρνησις θὰ ἔχῃ ἴσως νὰ ἀντιμετωπίσῃ καὶ θὰ εἶναι πολύτιμος ὁ σύμβουλός της, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἐν συνεχείᾳ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ χρονικὸν διάστημα. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι, πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἴσως αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος κ. Χαβίνης νὰ ὁρισθῇ ἕνα χρονικὸν ὅριον, μία διετία, ὄχι ἕνα ἔτος, ἴσως αὐτὸ θὰ εἶναι λογικὸν διὰ νὰ μὴ θεωρηθῇ ὅτι γίνεται ἐπ’ ἄπειρον. Ἀλλά, ὅπως ἀνέπτυξαν καὶ οἱ δύο ἀξιότιμοι προλαλήσαντες, ἡ θέσις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου —καὶ δὲν θέλω νὰ ἀνατρέξω εἰς τὸ παρελθὸν— πρέπει νὰ εἶναι τῆς ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης τῆς ἑκάστοτε Κυβερνήσεως. Ἔχομεν δὲ πολλὰ παραδείγματα ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ συνεργάζεται μὲ τὴν Κυβέρνησιν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§104Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ἐψηφίζετο ὁ νόμος 3029 τοῦ 1954 ἐξεφράσαμεν τὴν σύμφωνον γνώμην μας διότι ἔχομεν τὴν ἄποψιν ὅτι κάθε Κυβέρνησις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὁρίζῃ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ συνεπῶς ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ἐπέλεξεν ἕνα ἀξιωματικὸν διὰ νὰ ἀναθέσῃ τὰ καθήκοντα αὐτά, ἐδικαιοῦτο νὰ τὸ πράξῃ. Συνέπιπτε δὲ κατὰ δεύτερον λόγον ἡ ἐμπιστοσύνη καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὸ πρόσωπον, τὸν ὁποῖον πρὶν ψηφισθῇ ὁ νόμος διεδόθη ὅτι θὰ κατελάμβανε τὴν θέσιν ἐκείνην, καὶ ἡμῶν καὶ τοῦ κόμματός μας πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ κ. Δόβα καὶ συνεπῶς συνεφωνήσαμεν ἀπολύτως εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ ν. 3029. Τώρα ὡς πρὸς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον, χωρὶς τὸ παράπαν νὰ ἀπομακρυνώμεθα ἀπὸ τὰς ἀπόψεις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δηλαδὴ καὶ ἀπὸ τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν ἐκτίμησιν πρὸς τὸ πρόσωπον τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου καὶ πρὸς τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἐπιλέξῃ τὸν ἐπιτελάρχην, ἐκφράζομεν δισταγμὸν ὡς πρὸς τὴν διατύπωσιν τῆς διατάξεως αὐτῆς. Θὰ ἠθέλαμεν τὴν διάταξιν αὐτὴν γενικὴν καὶ ὄχι εἰδικήν διὰ νὰ μὴ δημιουργηθῇ ἡ ἐντύπωσις ὅτι ἡ νομοθετικὴ ἐξουσία, ὅτι ἡ Πολιτεία χαρίζεται ἢ μεροληπτεῖ ὑπὲρ μιᾶς κατηγορίας ἀξιωματικῶν. Θὰ ἐνόμιζα ὅτι πρέπει νὰ ἰσχύσῃ ἡ ὀκταετία δι’ ὅλους τοὺς ἀνωτάτους ἀξιωματικούς, διὰ τὸν ἕνα ὅμως ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ἡ ἑκάστοτε Κυβέρνησις νὰ παρατείνῃ μέχρι δεκαετίας τὸ ὅριον. Νομίζω λοιπόν, ὅτι ἀντὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι εἰδικῶς ὁ ἕνας αὐτὸς ἀξιωματικὸς θὰ παραμείνῃ ἐπ’ ἀόριστον νὰ εἴπωμεν ὅτι διὰ τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης δύναται ἡ Κυβέρνησις νὰ παρατείνῃ μέχρι τῆς δεκαετίας τὴν παραμονήν του. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἐὰν σήμερον παραμείνῃ ἢ χρησιμοποιηθῇ ἐπὶ δύο ἀκόμη ἔτη ἀπὸ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἢ τὴν μέλλουσαν Κυβέρνησιν ὁ κ. Δόβας, θὰ δύναται καὶ εἰς τὸ μέλλον ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀναλάβῃ καὶ θὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν, ἐὰν τὸν χρειάζεται καὶ τὸν θέλῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ παραμείνῃ. Αὐτὸς ὁ λόγος μᾶς ἔκαμε νὰ κρατήσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν θέλομεν νὰ ψηφίσωμεν εἰδικὴν διάταξιν ἡ ὁποία πιθανόν νὰ δημιουργήσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι χαρίζεται ἡ πολιτεία πρὸς ἕνα πρόσωπον. Θέλομεν νὰ καθιερώσωμεν εἰδικὴν διάταξιν, τὴν ὁποίαν θὰ ἐφαρμόζῃ διὰ πάντας τοὺς ἀξιωματικοὺς πᾶσα Κυβέρνησις.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Μόδης ἔχει τὸν λόγον.

§106Γ. ΜΟΔΗΣ. Ἐπανέρχομαι ἐπὶ μιᾶς παλαιᾶς προτάσεώς μου ὅπως συγχωνευθοῦν τὰ διάφορα Ἐπιτελεῖα καὶ παύσωμεν νὰ ἔχωμεν Ἐπιτελεῖον Ἐθ. Ἀμύνης, Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ, Ἐπιτελεῖον Ναυτικοῦ, ὅπως καὶ ἄλλα Κράτη γειτονικά μας τὸ ἴδιον ἔχουν κάμει.

§107Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις εἰσήγαγε τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἐν τῇ πεποιθήσει ὅτι διὰ τὸ πρόσωπον τὸ ὁποῖον τοῦτο ἀφορᾷ θὰ ἀκουσθοῦν οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἠκούσθησαν. Δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο εἰμὴ τὴν ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην τῆς ὁποίας ἀπολαμβάνει ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. καὶ νὰ τονίσω τὰς ἐξαιρετικὰς ὑπηρεσίας τὰς ὁποίας μέχρι σήμερον ἔχει προσφέρει. Ἴσως νὰ μὴ ὑπῆρχεν ἀνάγκη νὰ ἐπαγάγωμεν νομοσχέδιον, διότι αἱ κείμεναι διατάξεις περὶ ὀκταετίας ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὰς τοιαύτας περὶ ἀξιωματικῶν πολεμικῆς διαθεσιμότητος θὰ ἐπέτρεπον τὴν χρησιμοποίησιν ἀξιωματικῶν τελούντων εἰς τὴν εἰδικὴν κατάστασιν τῆς πολεμικῆς διαθεσιμότητος ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Διότι τί εἶναι ἡ πολεμικὴ διαθεσιμότης; Μία κατάστασις κατὰ τὴν ὁποίαν θεωρεῖται πράγματι ὡς ὁ ἐν ἐνεργείᾳ τελῶν ὁ εἰς τὴν κατάστασιν ταύτην εὑρισκόμενος ἀξιωματικός. Κατ’ ἄλλην διάταξιν ὁ εἰς πολεμικὴν διαθεσιμότητα εἰς οἱανδήποτε στιγμὴν δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ. Ὑπεβλήθησαν ἐρωτήματα εἰς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον ἀλλ’ εἴχομεν καὶ ἀμφιβολίας ἐν προκειμένῳ καὶ μὲ ἀμφιβολίας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διατηρῶμεν τὸν ἀρχηγὸν Ἐπιτελείου καὶ δὴ τὸν Ἀρχηγὸν τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον μᾶς ὑπέβαλε γνωμάτευσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδικαιούμεθα νὰ τὸν κρατήσωμεν, ἐφαρμοζομένης τῆς διατάξεως εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ἀλλὰ ἀπὸ ἄλλης πλευρᾶς ἐξεδηλώθησαν ἀμφιβολίαι καὶ διὰ τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ νομοσχεδίου. Δὲν εἶναι μόνον ἡ ἐπιθυμία τῆς Κυβερνήσεως νὰ στηριχθῇ εἰς τὴν ἐργασίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. Δόβας ἐπιτελεῖ. Ἀπαντῶ εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην καὶ τὸν κ. Βοῦλτζον. Καὶ ἄλλοι ἀξιωματικοὶ θὰ ἠμποροῦσαν νὰ καθέξουν τὴν θέσιν αὐτήν. Ἀλλά, κύριοι, ἐπικειμένων ἐκλογῶν, ἡμεῖς δὲν θέλομεν νὰ προβῶμεν εἰς εὐρυτάτας καὶ βασικωτάτας μεταβολάς τῶν διοικητῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Διατὶ νὰ μὴ καταλείπωμεν εἰς τὴν μετεκλογικὴν Κυβέρνησιν τὸ ἔργον αὐτό, δοθέντος ὅτι πρόκειται περὶ Ἀρχηγῶν Ἐπιτελείων, οἱ ὁποῖοι βεβαίως πρέπει νὰ ἀπολαμβάνουν πάντοτε τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς Κυβερνήσεως; Κύριε Βοῦλτζο, θὰ ἤθελον νὰ σᾶς εἴπω ὅτι ὁ κ. Δόβας δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ διατελῇ ἐν ἐνεργείᾳ.

§108Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§109Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀπὸ τὴν ἐνέργειαν μετήχθη εἰς τὴν διαθεσιμότητα. Ἀμέσως μετὰ τοῦ ἀνετέθη ὑπηρεσία. Ὡς πρὸς τὴν προσθήκην τῆς ρήτρας τῆς διετίας, θὰ ἔλεγον τὸ ἑξῆς: Δὲν θέλω νὰ δώσωμεν τὴν ἔννοιαν ὅτι ὑποχρεωτικῶς κατοχυρώνομεν τὴν διετίαν διὰ νόμου. Διότι δὲν θέλω νὰ γεννηθῇ καμμία ἀμφιβολία.

§110Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Θὰ ἤθελον νὰ διευκρινήσω, κ. Πρόεδρε, τὰ σημεῖα τὰ ὁποῖα ἔθιξα, διότι φοβοῦμαι ὅτι δὲν ἐξεφράσθην σαφῶς. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν διὰ τὸ πρόσωπον, οὔτε διὰ τὸ δικαίωμα τῆς Κυβερνήσεως νὰ κάμῃ ὅπως νομίζει σωστόν. Ἁπλῶς ὡς ζήτημα ἀρχῆς εἶπον ὅτι δὲν εἶναι δεκτὸν ὡς ἀρχὴ ἀξιωματικὸς οἱασδήποτε καταστάσεως—τοῦτο καὶ διὰ τὸ μέλλον καὶ δὲν πρόκειται μόνον διὰ σήμερον—πλὴν τῶν μονίμων νὰ ἀνέρχεται εἰς τοὺς ἀνωτάτους βαθμοὺς τῶν ἐνόπλων δυνάμεων. Δὲν ἠξεύρω, ἠμπορεῖ νὰ κάμνω λάθος.

§111Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀπόστρατος ἦτο ὁ Χίντεμπουργκ καὶ τὸν ἔκαμαν στρατάρχην.

§112Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζετε ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Γεν. Ἐπιτελείου πρέπει νὰ μὴ εἶναι κουτσὸς διὰ νὰ εἶναι καλός; Ἐγὼ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ εἶναι κουτσὸς διὰ νὰ εἶναι καλός.

§113Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Οὔτε τὸ ἕνα, οὔτε τὸ ἄλλο. Ἠμπορεῖ νὰ εἶναι κουτσὸς καὶ νὰ μὴ εἶναι ἱκανός. Τὸ δεύτερον σημεῖον, τὸ ὁποῖον ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω εἶναι τὸ ἑξῆς. Ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος, ὁ κ. Κανελλόπουλος εἶπεν ὅτι ἡ θέσις τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γ.Ε.ΕΘ.Α. πιθανὸν νὰ εἶναι θέσις ἐκτὸς τῆς φιλοδοξίας τοῦ ἀξιωματικοῦ. Ἐγὼ εἶχα πάντοτε ἐπιφυλάξεις καὶ ἔχω μίαν ριζικὴν ἀντίρρησιν καὶ διαφωνίαν ἐπ’ αὐτοῦ τούτου τοῦ θεσμοῦ, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν ἔχω καιρὸν νὰ τὴν ἀναπτύξω καὶ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι τοῦ παρόντος.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὅτι χωρὶς νὰ ἐγκύπτω εἰς τὰ στρατιωτικά, ὡς ἁπλὸς βουλευτὴς ἔχω ὑποχρέωσιν νὰ διατυπώσω μίαν ἀπορίαν. Ὕστερα ἀπ’ ὅσα ἐλέχθησαν ἀπόψε εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ποίαν δικαιολογίαν ἠμπορεῖ τὸ Κράτος νὰ εὕρῃ δι’ ἐκείνους τοὺς ἀξιωματικούς, οἱ ὁποῖοι ἀπεστρατεύθησαν βάσει τῆς 8ετίας; Φοβοῦμαι ὅτι τὰ ἀνακόλουθα πάντοτε δημιουργοῦν ζητήματα. Ἀπεστρατεύθησαν ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ καὶ φοβοῦμαι ὅτι τὰ ὅσα ἐλέχθησαν σήμερον, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ δημιουργήσουν παράπονα.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχήν;

§116ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν; Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον. Ὁ κ. Δ. Καρατζένης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἔχει κάποιαν σχέσιν ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν θέλω νὰ ὑποστηρίξω, δι’ αὐτὸ καὶ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα.

§119Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Κατ’ ἀρχὴν θὰ ἤθελον εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ἀφορῶν τὸν ἀνώτατον αὐτὸν ἀξιωματικὸν νὰ μὴ θέσωμεν τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔχουν σχέσιν ἄμεσον μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§120Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι ἔχει μεγαλυτέραν σημασίαν ἡ τροπολογία αὐτὴ ἀπὸ αὐτὸ τοῦτο τὸ νομοσχέδιον, ἠθικὴν σημασίαν. Ὅτε πρὸ ἑνὸς ἔτους ἐπὶ σχετικοῦ νομοσχεδίου τὴν ἀνέπτυξα, ὁ τότε ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης ὁ κ. Κανελλόπουλος παρέπεμψε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν εἰς τὴν ἁρμοδίαν διεύθυνσιν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου, ἡ ὁποία συνέταξε μετὰ 5μηνον διάστημα ἓν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μόλις ἔφθασε πρὸς ὑπογραφὴν εἰς τοὺς προθαλάμους τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀπωλέσθη ἀπὸ τὴν Α5. Ἔκτοτε, δὲν ἀνευρέθη. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἔχει τοιαύτην σημασίαν, ὥστε καὶ ἀπόψε ἀναγκάζομαι νὰ τὴν ἀναπτύξω. Συνέβη τὸ ἑξῆς. Κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου, ἕνας κατώτερος ἀξιωματικὸς λαβὼν μέρος εἰς ὅλους τοὺς πολέμους, ἔχει δύο υἱοὺς οἱ ὁποῖοι ἐφοίτων εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Τὸ 1948 μόλις ἐξῆλθεν εἷς ἐξ αὐτῶν, ἐφονεύθη εἰς τὴν μάχην τῆς Χαλανδρίτσας ἐντὸς ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἐξόδου του. Ὁ πατήρ, ὁ ὁποῖος καὶ τραυματίας ἦτο καὶ κατώτερος ἀξιωματικός, ἔκαμεν αἴτησιν εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον νὰ ἀποσύρῃ τὸν δεύτερον. Ἐγένετο δεκτὴ ἡ αἴτησις τῆς παραιτήσεως τοῦ δευτέρου υἱοῦ. Μετὰ ταῦτα καταλογίζεται εἰς τὸ παιδὶ τὸ ποσὸν τῶν 24.000 δραχμῶν διὰ τροφεῖα καὶ δίδακτρα. Ὁ ἀπόστρατος ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσῃ αὐτὸ τὸ ποσόν. Δι’ αὐτὸ ἔκαμα μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. Κανελλόπουλος καὶ διέταξε νὰ γίνῃ νομοσχέδιον, ἀλλὰ μέχρι σήμερον δὲν ἔγινε τίποτε. Ἐπειδὴ σύρεται ἀξιωματικός, θὰ παρακαλέσω νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν διὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσιν τῆς καταβολῆς τροφείων καὶ διδάκτρων.

§121Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Ἤκουσα τὴν τροπολογίαν σας. Δὲν ἠξεύρω ἂν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἂν ἀποτελῇ θέμα διὰ νὰ γίνῃ νόμος. Διὰ νὰ κάμω νόμον ἰδιαίτερον, θὰ πρέπει προηγουμένως νὰ μελετήσω τὸ θέμα.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 το Ν. Δ. 2387)1953 «περὶ Ὑπουργείου Ἐθν. Ἀμύνης κλπ.», ὡς τοῦτο συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3029)1954 νόμου». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη παράκλησις ὅπως προταχθῇ καὶ πάλιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας» τὸ ὁποῖον προτάσει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Παιδείας, ἀνεβλήθη κατὰ τὴν προεκφώνησιν προσωρινῶς. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν πρόταξιν;

§125ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. κ. Βενιζέλος, ἔχει τὸν λόγον.

§127Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν τοὺς κ. συναδέλφους οἱ ὁποῖοι ὑπέβαλον τροπολογίας νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπ’ αὐτῶν, ὥστε τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ, δοθέντος ὅτι ἀφορᾷ Ἕλληνας φοιτητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως, (χειροκροτήματα), καὶ συγχρόνως θὰ ὑποβάλω καὶ μίαν ἄλλην παράκλησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως τὸ θέμα τῶν κενῶν θέσεων μελετηθῇ καὶ ἂν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ὑποβληθῇ σχετικὸν νομοσχέδιον.

§128Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Παιδείας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. Δέχομαι νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον μὲ τὴν παράκλησιν ὅπως γίνῃ τοῦτο δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν. Ἐπιθυμῶ ὅμως νὰ δηλώσω ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ, ὅτι θὰ ἐξετάσω ἐκ νέου τὸ θέμα τῆς ἐγγραφῆς διὰ τῆς συμπληρώσεως μόνον τῶν παραμενουσῶν κενῶν θέσεων εἰς ὡρισμένας τῶν σχολῶν τοῦ Πανεπιστημίου. Ἐπιθυμῶ, ὅμως, νὰ δηλώσω ταὐτοχρόνως ὅτι κατεβλήθη ἤδη προσπάθεια ἐπιλύσεως τοῦ θέματος, προσπάθεια ὅμως, ἡ ὁποία δυστυχῶς δὲν κατέληξεν εἰς εὐτυχὲς ἀποτέλεσμα. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ κάμω καὶ ἄλλην μίαν δήλωσιν, ἐπειδὴ πολλοὶ τῶν κ. συναδέλφων ἐκφράζουν ὡρισμένας ἀμφιβολίας ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἔννοιαν τῆς 1ης παραγράφου τοῦ ἄρθρου 1, κάμνω τὴν δήλωσιν ὅτι ἡ ἔννοια τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι ὅτι ἰσχύει καὶ διὰ τοὺς φοιτητὰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐνεγράφησαν εἰς τὰ Πανεπιστήμια τῆς Τουρκίας μέχρι καὶ τοῦ Φεβρουαρίου 1955.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ἄνευ συζητήσεως.

§130Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Παιδείας ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα τῆς συμπληρώσεως τῶν κενῶν ὑπὸ τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸ ἐπιλύσῃ. Εἶναι ὀρθὸν νὰ λαμβάνεται μέριμνα διὰ τοὺς Ἕλληνας σπουδαστὰς τοῦ Πανεπιστημίου Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ πρέπει νὰ λαμβάνεται μέριμνα καὶ διὰ τοὺς Ἕλληνας, τοὺς παραμένοντας ἐν Ἑλλάδι.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§132ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ σχέδιον νόμου εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας», ὡς ἐτροποποιήθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ ἐργατικῆς ἑστίας νομοθεσίας». Ὁ κ. Γ. Μόδης, ἔχει τὸν λόγον.

§134Γ. ΜΟΔΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ διασαφίσω μερικὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀνέφερα προχθὲς καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ τῆς δικαιοδοσίας τῆς εἰσαγγελικῆς ἀρχῆς.

§135Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Εἶμαι εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, καὶ συνιστῶ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐπειδὴ διαχειρίζεται ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία, τεράστια κεφάλαια, θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω εἰς τὴν διαχείρισιν αὐτῶν τῶν κεφαλαίων νὰ ἐπικρατήσῃ πρὸ παντὸς ἀρετή, διότι γνωρίζετε καλλίτερον παντὸς ἄλλου, ὅτι τὰ κεφάλαια, αὐτά, ἀποσκοποῦν εἰς ἕνα ἱερὸν σκοπὸν καὶ ἂν δὲν πρυτανεύσῃ ἡ ἀρετή, ἀναμφισβητήτως ἐξατμίζονται εἰς ἄλλους σκοποὺς ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκεται.

§136Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Καὶ ἐγὼ ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ζητῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§137Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δὲν ὑπῆρξε πρόθεσις ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐκράτησαν τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἀντιδικήσωμεν πρὸς αὐτό. Ἠθέλαμεν ὅμως νὰ εἴπωμεν κάτι, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ κοινὴν συνείδησιν. Τὰ κεφάλαια τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦνται μὲ μεγάλην προσοχὴν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιοῦνται ὡς δέλεαρ ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν χαλαρὰν τὴν συνείδησιν.

§138Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Οὐδεμίαν ἀντίρρησιν δι’ αὐτό.

§139Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ κεφάλαια τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας δὲν διατίθενται κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος ἱκανοποιεῖ τοὺς ἐργαζομένους. Δὲν θέλομεν νὰ ἀσκήσωμεν κριτικήν, διότι τώρα ἐσεῖς ἀνελάβατε τὸ Ὑπουργεῖον.

§140Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Αὐτὰ τὰ ἐλαττώματα, προτίθεται τὸ νομοσχέδιον νὰ προλάβῃ.

§141Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. Ὑπουργόν, ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου, ἂν πρόκειται ἡ Ἐργατικὴ Ἑστία νὰ πάρῃ ἐλεύθερον προσωπικόν, νὰ προτιμήσῃ τὸ ἀπολυθέν.

§142Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Σύμφωνοι.

§143Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Θὰ συνταχθῶ μὲ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δέχονται νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Στηρίζομαι εἰς τὴν διαβεβαίωσιν καὶ τὴν διαπιστωθεῖσαν ἀνάγκην, ὅπως πράγματι ἀνασυνταχθῇ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας καὶ ἠμπορέσῃ νὰ λειτουργήσῃ. Διὰ τοῦτο αἱ γενικώτεραι σκέψεις ἐπὶ τῆς Ἐργατικῆς Ἑστίας, θὰ ἀναπτυχθοῦν ἄλλοτε.

§144ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§145ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§146ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς ἐφ’ ἅπαξ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου ὡς φραστικῶς διωρθώθη, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2423)1953 «περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Ν. Δ. 2939)1954 καὶ 3004)1954 καὶ ἄλλων τινων διατάξεων». Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§147Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐπανέρχεται, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα αὐτὸ εἰς τὴν ὁλομέλειαν τῆς Βουλῆς, διότι εἶχε ψηφισθῆ ἀπὸ τὴν Ἐπιτροπὴν νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἀλλὰ δυστυχῶς διὰ λόγους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ δὲν γνωρίζω, δὲν ἐδημοσιεύθη. Ἡ Ἐπιτροπή, λοιπόν, Νομοθετικῆς Ἐξουσιοδοτήσεως, ἐπεξειργάσθη τὸ νομοσχέδιον καὶ τὸ ἐψήφισε. Βάσει αὐτῆς τῆς συζητήσεως, θὰ εἰσηγηθῶ καὶ πάλιν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§148Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἶχε ψηφισθῆ ἀπὸ τὴν Νομοθετικὴν Ἐπιτροπήν, νὰ δημοσιευθῇ μέχρι τῆς 9 Ὀκτωβρίου. Δὲν ἐπρολάβαμε νὰ τὸ δημοσιεύσωμεν καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον τὸ ἐπαναφέρομεν.

§149Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Τὸ θέμα, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ δάκου, εἶναι μέγα εἰς βαθμόν, ὥστε νὰ θεωρῆται, ὅταν ἔχωμεν προσβολὴν τοῦ δάκου, ὡς νὰ ἔχωμεν ἐθνικὴν συμφοράν. Δυστυχῶς, ἡ πεῖρα ἀπέδειξεν ὅτι τὸ μέχρι τοῦδε σύστημα καταπολεμήσεως τοῦ δάκου δὲν ὑπῆρξεν ἐπιτυχές. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον οἱ παραγωγοὶ ἀνησυχοῦν, διότι βλέπουν ὅτι αἱ Κυβερνήσεις των δὲν ἀντελήφθησαν τὸ θέμα καὶ μὲ τὴν ἀνάθεσιν τοῦ ἔργου τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου εἰς τὰ Ταμεῖα ἐλαιοπαραγωγῆς, δὲν ἐβοήθησαν πράγματι τὸν παραγωγόν. Δι’ αὐτὸ εἶχον εἰσηγηθῆ τότε, καὶ σήμερον εἰσηγοῦμαι, ἡ ζωὴ τῶν Ταμείων αὐτῶν νὰ λήξῃ καὶ νὰ ὁρισθοῦν ἄλλα ὄργανα, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ ἀναθέσωμεν τὸ ἔργον αὐτό. Εἶναι δυνατὸν τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας νὰ συγκεντρώσῃ τοὺς ἀριστεῖς τῆς ἐπιστήμης καὶ νὰ συστήσῃ ἕνα Ὀργανισμόν, ὁ ὁποῖος νὰ ἀναλάβῃ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, ἀλλὰ παρατείνει τὴν ζωὴν τῶν Ταμείων αὐτῶν, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀνευρεθῇ ἄλλος Ὀργανισμός. Ἐξ ἄλλου, ὁ κ. Ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἀποδεχθῇ ἐκεῖνο ποὺ ζητοῦν οἱ ἐλαιοπαραγωγοί. Δηλαδὴ ἡ δακοκτονία νὰ εἶναι καθολικὴ καὶ ὑποχρεωτικὴ δι’ ὅλην τὴν ἔκτασιν καὶ ὄχι προαιρετική, καὶ δεύτερον νὰ ἀναγνωρισθῇ τὸ μέχρι τοῦδε ἐφαρμοσθέν σύστημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε, διότι δὲν ἔχομεν θετικὰ στοιχεῖα ἐπὶ τῆς μεθόδου διὰ παραθείου. Οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ σᾶς παρακαλοῦν, κ. Ὑπουργέ, ὅπως ἀπὸ τοῦδε ἐφαρμοσθῇ ὑποχρεωτικὴ καὶ καθολικὴ καταπολέμησις τοῦ δάκου καὶ δεύτερον νὰ ἀναγνωρισθῇ, ἐπαναλαμβάνω, τὸ σύστημα Μπερλέζε, τὸ ὁποῖον τοὐλάχιστον δὲν ἔχει ἀποδοκιμασθῆ. Εἶχον ὑποβάλει ὡρισμένας τροπολογίας, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἡ σοβαρωτέρα ἦτο ἡ ἑξῆς: «Ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος καταργεῖται ἡ παρὰ τῶν δημοσίων Ταμείων ἐνεργουμένη παρακράτησις ποσοστοῦ 5% ἐπὶ τῶν πραγματοποιουμένων παρ’ αὐτῶν εἰσπράξεων ἐξ εἰσφορᾶς δακοκτονίας τοῦ Ν. 2146)1955, τῶν εἰσπραττομένων παρ’ αὐτῶν ποσῶν κατατιθεμένων εἰς τὸν παρὰ τῇ Α.Τ.Ε. εἰδικὸν λογαριασμὸν ἄνευ οἱασδήποτε παρακρατήσεως». Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, ὅπως ἀποδεχθῇ τὴν τροπολογίαν μου αὐτήν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§151Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὀρθῶς ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μᾶς προσκομίζει τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ἑνὸς σπουδαιοτάτου θέματος, τῆς προστασίας τοῦ κυριωτέρου προϊόντος μας, τοῦ ἐλαίου. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἤδη κατατεθῆ εἰς τὴν Βουλήν, ὥστε νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὴν τρέχουσαν περίοδον. Ἀλλά, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ, ἀπὸ τὸν ἀγαπητὸν κ. Ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, νὰ παρατηρήσω, ὅτι δυστυχῶς καὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν δίδεται λύσις. Τὸ θέμα μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει ἐπανειλημμένως, καὶ ἐνῶ καὶ οἱ προκάτοχοι τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας μᾶς ἐκάλεσαν εἰς ἐπανειλημμένας συσκέψεις διὰ νὰ ληφθοῦν ὁριστικαὶ ἀποφάσεις, ἐν τούτοις παρατηρῶ, ὅτι δυστυχῶς ἀκόμη δὲν ἐλήφθησαν καθόσον μᾶς δημιουργοῦνται ἀμφιβολίαι διὰ τὴν σκοπιμότητα τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Τοῦτο, διατηρεῖ τὰ Ταμεῖα ἐλαίας, ἀφοῦ δὲν τὰ περιβάλλει μὲ ἐμπιστοσύνην. Ἐμμένει εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς προαιρετικῆς διενεργείας τῆς δακοκτονίας καὶ οὕτω ἐνισχύει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι δὲν πιστεύει καὶ τὸ Ὑπουργεῖον, εἰς τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ τρόπου, μὲ τὸν ὁποῖον ἐνεργεῖται μέχρι σήμερον ἡ δακοκτονία. Διότι τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα: Ἢ πράγματι ἡ δακοκτονία κατὰ τὸ σύστημα Μπερλέζε εἶναι ἀποτελεσματικὴ καὶ πρέπει νὰ γίνῃ ὑποχρεωτική, ἢ δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ καὶ πρέπει νὰ ἀφεθῇ πλήρης ἡ πρωτοβουλία εἰς τοὺς παραγωγούς, νὰ προβαίνουν εἰς αὐτὴν διὰ τῶν συνεταιριστικῶν των ὀργανισμῶν, χωρὶς καμμίαν ἀνάμιξιν τοῦ Κράτους. Οὔτε τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας, αὐτὴν τὴν στιγμήν, μᾶς πληροφορεῖ ἂν αἱ μελέται τὰς ὁποίας ἔκαμον αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι, κατέληξαν εἰς συμπεράσματα, ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου διὰ τοῦ παραθείου. Κατὰ τὴν γνώμην μου, πρέπει νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ ἡ δακοκτονία μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε, διότι ἐὰν ἀφεθῇ εἰς τὴν πρωτοβουλίαν τῶν παραγωγῶν, ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρίζομεν τὴν ἀποτελεσματικότητα τῆς μεθόδου ταύτης εἶναι δυνατὸν ἡ ἐργασία αὕτη νὰ μὴ ἐπεκταθῇ εἰς ὁλόκληρον τὴν ἐλαιοπαραγωγικὴν περιφέρειαν, ὁπότε ὑφίσταται ὁ κίνδυνος νὰ ἀποβῇ ἄχρηστος ἡ ἐνεργηθεῖσα εἰς τμῆμα τῆς περιφερείας δακοκτονία, διότι ὡς γνωστὸν τὸ ἔντομον τοῦ δάκου πετᾷ εὐκόλως εἰς τὰς γειτονικὰς περιφερείας. Ὀρθὸν ἐπίσης εἶναι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου νὰ ἀνατεθῇ εἰς τοὺς γεωργικοὺς συνεταιρισμούς καὶ νὰ καταργηθοῦν τὰ Ταμεῖα προστασίας ἐλαιοπαραγωγῆς, τὰ ὁποῖα ἀπεδείχθησαν ὀργανισμοὶ δυσκίνητοι καὶ γραφειοκρατικοί, ἐπιβαρύνοντες τὴν δακοκτονίαν μὲ περισσοτέρας δαπάνας. Ἄλλωστε τὸ νομοσχέδιον δέχεται τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐργασίας ταύτης εἰς τοὺς συνεταιρισμούς, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐγκρίνουν τὰ Ταμεῖα προστασίας ἐλαιοπαραγωγῆς. Διὰ ποῖον λόγον νὰ γίνεται ἐμμέσως ἡ ἀνάθεσις τῆς ἐργασίας καὶ νὰ μὴ καθιερωθῇ εὐθέως ἀπὸ τὸν νόμον; Παρακαλῶ τὸν κ. Ὑπουργόν, νὰ δεχθῇ τὰς ἀναγκαίας τροπολογίας, ὥστε νὰ προσαρμοσθῇ ὁ νόμος πρὸς τὰς παρατηρήσεις ταύτας, αἱ ὁποῖαι γενόμεναι δεκταὶ προσαρμόζουν τὸ νομοσχέδιον περισσότερον πρὸς τὸν σκοπόν, τὸ ὁποῖον ἐπιδιώκει.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Νουλέλης ἔχει τὸν λόγον.

§153Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ προτείνω νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Ἡ Λέσβος, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπῶ, δὲν δέχεται τὴν ὑποχρεωτικὴν δακοκτονίαν. Ἐπιστημονικῶς ἡ μέθοδος «Μπερλέζε» ἀπεδείχθη ὅτι ἐξαρτᾶται ἡ ἀποτελεσματικότης της ἐκ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν. Δηλαδὴ ἐὰν μετὰ τὸν ραντισμὸν ἐπακολουθήσουν βροχαί, ὄχι μόνον δὲν φέρει ἀποτελέσματα, ἀλλὰ ἡ μέλασσα ἀπαλλασσομένη τῶν ἀρσενικούχων δηλητηρίων, χρησιμεύει ὡς τροφὴ τοῦ δάκου. Ταῦτα πάντα ἀνεπτύχθησαν καὶ ὑπὸ τοῦ Καθηγητοῦ τῆς Φυτοπαθολογίας καὶ Ἀκαδημαϊκοῦ κ. Ἰσαακίδη καὶ ὑπὸ τοῦ Διευθυντοῦ τῆς Γεωπονικῆς Σχολῆς κ. Ἀναγνωστοπούλου. Τὸ παράθειον εἶναι ἀποτελεσματικὸν ἀπολύτως, ἐγὼ ὁ ἴδιος ἔκαμα καταπολέμησιν δάκου δοκιμαστικὴν μὲ παράθειον καὶ ἐράντισα τὸ ἥμισυ ἑνὸς ἐλαιοδένδρου καὶ τὸ ἕτερον ἥμισυ ἄφησα ἀράντιστον καὶ εἰς τὸ ραντισθὲν δὲν ἐνεφανίσθη δάκος, ἐνῶ εἰς τὸ ἕτερον ἥμισυ τοῦ ἐλαιοδένδρου, τὸ ἀράντιστον, ἀνεπτύχθη δάκος. Εἶναι ὅμως ἀσύμφορος καὶ ἐπικίνδυνος ἡ διὰ παραθείου καταπολέμησις τοῦ δάκου, λόγω τοῦ ὅτι ἔχει διὰ τὸ ἔλαιον τοξικὰ ἀποτελέσματα καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ Ἀμερικὴ ἀπηγόρευσε τὴν ἀγορὰν ἐλαίων προερχομένων ἐκ περιφερειῶν, εἰς τὰς ὁποίας ἐχρησιμοποιήθη παράθειον διὰ τὴν δακοκτονίαν. Εἰς ἐκεῖνο ὅμως, εἰς τὸ ὁποῖον συμφωνῶ μὲ τοὺς προλαλήσαντας, εἶναι τὸ ὅτι ἡ δακοκτονία ἐκεῖ ποὺ ἐνεργεῖται προαιρετικῶς, πρέπει νὰ ἐνεργῆται οὐχὶ ὑπὸ τῶν Ταμείων ἐλαίας, τὰ ὁποῖα εἶναι γραφειοκρατικοὶ ὀργανισμοὶ πολυδάπανοι, ἀλλὰ διὰ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, ἢ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐνδιαφερόμενοι ἀμέσως, κάνουν οἰκονομίας καὶ κοστίζει ὀλιγώτερον ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου. Καὶ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι εἰς τὴν Λέσβον ἐνηργήσαμεν εἰς τρεῖς περιφερείας δακοκτονίαν καὶ μετὰ πάροδον τριῶν ἐτῶν διαρκῶς ἐβεβαιοῦντο εἰς βάρος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν συμπληρωματικαὶ δαπάναι διὰ τὴν δακοκτονίαν αὐτήν, ὥστε οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ νὰ μᾶς ἀπευθύνουν διαμαρτυρίας καὶ χιουμοριστικῶς νὰ μᾶς λέγουν «πήγατε νὰ μᾶς ἀπαλλάξετε ἀπὸ τὸν δάκον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον καὶ δὲν μᾶς ἀπαλλάξατε, τώρα ὅμως ποιὸς θὰ μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τοὺς δακοκτόνους;».

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§155Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα τοῦ δάκου εἶναι θέμα μέγα δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι ἐκπροσωποῦμεν ἐλαιοπαραγωγικὰς περιφερείας. Εἰδικῶς ἡ ἰδιαιτέρα μου πατρίς, ἡ Κρήτη, ἐπλήρωσεν ἐφέτος βαρύτατον φόρον εἰς τὸν δάκον, εἰς σημεῖον ὥστε ἡ παραγωγή της, εἰδικώτερον μάλιστα εἰς τὸν Νομὸν Χανίων, νὰ πέσῃ κάτω τοῦ ἡμίσεος τῆς προπολεμικῆς. Καὶ ἡ καταστροφὴ αὕτη θὰ ἦτο πλήρης, ἐὰν δὲν συνέβαινεν ἕνας τρομακτικὸς καύσων τριῶν ἡμερῶν κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ θέρους, ὁ ὁποῖος ἐσκότωσε τὸν δάκον ἐκείνην τὴν ἐποχὴν καὶ δὲν κατώρθωσε νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἔργον τῆς καταστροφῆς, διότι ἡ προσβολὴ ὑπῆρξεν δυστυχῶς πρόωρος. Ἀντιλαμβάνεσθε, κατὰ συνέπειαν, πόσον καίριον εἶναι τὸ θέμα καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, διότι ὅταν χάνουμε κάθε χρόνο 40.000–50.000 τόννους λάδι — καὶ δὲν εἶναι ὑπερβολικὸς ὁ ἀριθμός, δὲν θέλω νὰ μπῶ εἰς λεπτομερείας, ἠμπορῶ νὰ διαβεβαιώσω, ὅτι συμβαίνουν τοιαῦται ἀπώλειαι εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν— ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν οὔτε ἡμεῖς, οὔτε αἱ Κυβερνήσεις, νὰ μὴ κάμωμεν πᾶν τὸ δυνατὸν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσωμεν τὸ θέμα. Ἐγὼ προσωπικῶς ὑπεστήριξα κατὰ τὸ παρελθόν, ἄλλην ἄποψιν· ὅτι δηλαδὴ πρέπει νὰ γίνεται προαιρετικὴ ἡ δακοκτονία, διότι ἡ μέθοδος Μπερλέζε δὲν εἶναι ἀναμφισβητήτου ἐφαρμογῆς. Καὶ ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν αὐτὴν ἀκόμη καὶ προσφάτως, κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ θέματος. Εἶμαι ὑποχρεωμένος, κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν πικρὰν πεῖραν καὶ μετὰ τὴν σκληρὰν δοκιμασίαν τῆς ἐφετεινῆς χρονιᾶς, νὰ εἴπω ὅτι κατὰ τὴν ἰδικήν μου πεποίθησιν, κατὰ τὴν ἰδικήν μου συνείδησιν, δὲν ἐπιτρέπεται πλέον νὰ ἀφήνῃ τὸ Κράτος τὴν δακοκτονίαν κατὰ τὴν προτίμησιν καὶ κατὰ τὴν ἄποψιν τῶν ἰδίων τῶν παραγωγῶν. Διότι, δυστυχῶς, οἱ παραγωγοί μας δὲν εἶναι πάντοτε εἰς θέσιν νὰ ἐκτιμήσουν τὰ πραγματικὰ των συμφέροντα καὶ διότι οἱ παραγωγοί μας, ἴσως διότι κατὰ τὸ παρελθὸν ἔγιναν ἀτασθαλίαι κατὰ τὴν δακοκτονίαν, ἴσως ἀκόμη διότι ἐπιβαρύνονται εὐθέως διὰ τὴν δακοκτονίαν, συχνότατα καταλήγουν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ μὴ κάμουν καταπολέμισιν. Νομίζω, ὅτι δύναμαι νὰ εἴπω ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου πεῖραν, ὅτι ἀναμφισβητήτως ἐκεῖ ὅπου ἔγινε ψεκασμὸς τὰ πράγματα ἐπῆγαν καλύτερα. Δὲν θέλω νὰ εἴπω — διότι τεχνικὸς δὲν εἶμαι — ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε εἶναι ἡ τελεία μέθοδος καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Δὲν ὑπάρχει ὅμως καμμία ἀπολύτως ἀμφιβολία, ὅτι ὅταν κάμωμεν ψεκασμὸν διὰ τῆς μεθόδου αὐτῆς, ἐπιτυγχάνομεν ὡρισμένα ἀποτελέσματα. Ἠμπορεῖ νὰ συμβῇ ἕνα ὡρισμένον χρόνον νὰ εἶναι τόσον δυσμενεῖς αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι καὶ ἡ δακοκτονία νὰ ἀποτύχῃ καὶ οἱ χωρικοὶ νὰ σχηματίσουν τὴν ἐντύπωσιν ὅτι τὰ ἔξοδά των ἐπῆγαν χαμένα. Γενικῶς ὅμως ἡ μέθοδος Μπερλέζε ἐπιδρᾷ ἀνασχετικῶς καὶ καθυστερεῖ τὴν προσβολὴν καὶ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἠμποροῦν οἱ παραγωγοὶ νὰ βγάλουν λίγο λάδι. Εἰς τὴν περιφέρειάν μου, κύριοι συνάδελφοι, ἐδοκιμάσθη ἐφέτος τὸ παραθεῖον εἰς ἀρκετὰ εὐρεῖαν κλίμακα, καὶ συνέβη τοῦτο, διότι συνέπεσεν ἡ προσβολὴ νὰ εἶναι βαρυτάτη καὶ πρόωρος. Συνέπεσε καὶ ἐγὼ νὰ εὑρεθῶ τότε ἐπὶ τόπου καὶ ἐνώπιον τῆς γενικῆς ἀπογνώσεως τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔβλεπον τὴν παραγωγήν των νὰ καταστρέφεται ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν κατὰ 100%, δι’ ἐκκλήσεώς μας πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐπετύχομεν νὰ ἐπιτραπῇ ἡ καταπολέμησις μὲ παραθεῖον. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ὅπου ἔγινε καταπολέμησις μὲ παραθεῖον, ἀναμφιβόλως ἐπῆλθον ὡρισμένα εὐνοϊκὰ ἀποτελέσματα. Κατὰ συνέπειαν, τὸ Κράτος μας πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσῃ καὶ τὸ ἐνδεχόμενον αὐτό, διότι ἡ τοξικότης τοῦ παραθείου, ἡ ὁποία ἐμφανίζεται ὡς μειονέκτημα εἰς πᾶσαν περίπτωσιν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε ὁ ἐξ αὐτῆς κίνδυνος νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν πρέπει νὰ κάμωμεν καταπολέμησιν δι’ αὐτοῦ. Ἡμεῖς τοὐλάχιστον, τοῦ Νομοῦ Χανίων, οἱ ὁποῖοι ἐψεκάσαμεν ἐφέτος μὲ παραθεῖον, θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, ἂν θὰ δυνηθῶμεν εἰς πολὺ εὐρυτέραν κλίμακα νὰ κάμωμεν τὸ προσεχὲς ἔτος αὐτὸν τὸν ψεκασμόν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι ὁ ψεκασμὸς μὲ παραθεῖον, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ἀκόμη νὰ ἀνήκῃ εἰς τὸ στάδιον τῶν πειραματισμῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ ὅτι γενικὸς ψεκασμὸς πρέπει νὰ γίνῃ διὰ παραθείου. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑποστηρίζω, κ. ὑπουργέ, εἶναι τὸ ἑξῆς: Ἡ δακοκτονία πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ διὰ τῆς μεθόδου τοῦ Μπερλέζε. Πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική, μετὰ τὴν ἐφετεινὴν πεῖραν. Καὶ διὰ νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τοὺς ἀγρότας μας τὸ δικαίωμα νὰ διαμαρτύρωνται, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξῃ καὶ ἡ μέθοδος τῆς εἰσπράξεως τῆς δαπάνης διὰ τὴν δακοκτονίαν. Ἐγὼ ποῦ ὁμιλῶ, ὑπῆρξα ὁ εἰσηγητὴς εἰς τὴν μέθοδον αὐτῆς τῆς εἰσπράξεως τὸ 1951, διότι ὑποστηρίζω τὴν ἄποψιν θεωρητικῶς, ὅτι καὶ ὁ γεωργός μας πρέπει νὰ βαρύνεται μὲ ὡρισμένην δαπάνην φαρμάκων, αἱ ὁποῖαι γίνονται πρὸς ὄφελός του καὶ ὑποστηρίζω ἐπίσης τὴν ἄποψιν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ Ἕλλην ἀγρότης νὰ μὴ πληρώσῃ καὶ αὐτὸς ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα γίνονται πρὸς τὸ ἰδικόν του συμφέρον. Ἐπειδὴ ὅμως ἐφθάσαμεν εἰς αὐτὸν τὸν φαῦλον κύκλον, ἐπειδὴ πληρώνουν οἱ ἀγρόται, καὶ ἐπειδὴ γίνονται φαυλότητες κατὰ τὴν δακοκτονίαν, νὰ μὴ κάμνωμεν δακοκτονίαν καὶ ἡ παραγωγή μας νὰ καταστρέφεται, ἐγὼ προτείνω ὅτι ὡς ἀπόλυτον μέτρον πρέπει νὰ ἐπιβάλετε τὴν ὑποχρεωτικὴν δακοκτονίαν καὶ τὴν εἴσπραξιν μιᾶς εἰσφορᾶς κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ λαδιοῦ, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ ἀντίκειται ἴσως εἰς ὡρισμένας θεωρίας τῶν οἰκονομολόγων καὶ εἰς τὰς ἰδικάς μου, ἂν θέλετε, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ τρόπος κατὰ τὴν διακίνησιν τοῦ λαδιοῦ κατ’ οἱονδήποτε τρόπον, εἰς τὰ Τελωνεῖα ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ, εἰσπράξετε τὴν δαπάνην. Μὴ ἐπιβαρύνητε ὅμως τὸν ἀγρότην, διότι θὰ διαμαρτυρηθῇ καὶ δὲν θὰ ἀφήσῃ νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ δακοκτονία. Ἐν ἀνάγκῃ νὰ εὕρητε τὴν δαπάνην ἀπὸ τὸν Κρατικὸν Προϋπολογισμόν. Ὄχι ὅμως εὐθεῖαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ ἀγρότου, ἐὰν τὴν κάμετε ὑποχρεωτικήν. Κατὰ συνέπειαν, τὸ συμπέρασμα εἰς τὸ ὁποῖον νομίζω πρέπει νὰ φθάσῃ κανεὶς σήμερον, εἶναι ἡ ὑποχρεωτικὴ δακοκτονία καὶ ἔμμεσος εἴσπραξις τῆς δαπάνης, ἢ ἀνάληψις τῆς δαπάνης ἀπὸ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμόν. Παραλλήλως ἐπαύξησις τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ παραθείου, εἰς εὐρεῖαν, πειραματικὴν πάντοτε κλίμακα, μέχρις ὅτου ὁ Θεὸς βοηθήσῃ καὶ ἀνακαλυφθῇ τὸ φάρμακον τοῦ Δάκου. Διότι ἐγὼ πιστεύω ὅτι μὲ τὴν σύγχρονον ἐξέλιξιν τῆς τεχνικῆς, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εὑρεθῇ συντόμως ἕνα κατασκεύασμα τὸ ὁποῖον νὰ ἔχῃ τὴν δραστικότητα τοῦ παραθείου χωρὶς νὰ εἶναι τοξικὸν καὶ αὐτὸ βεβαίως θὰ μᾶς δώσῃ τὴν τελικὴν λύσιν εἰς τὸ πρόβλημα. Διὰ τὸ ἐφετεινὸν ὅμως ἔτος, ἐννοῶ βεβαίως τὴν ἑπομένην παραγωγήν, ποὺ τὸ πρόβλημα τοῦ λαδιοῦ θὰ εἶναι ὀξύτατον, διότι εἴδατε τί συνέβη ἤδη μὲ τὸ λάδι—ἡ διεθνὴς βεβαίως ἀγορὰ συνετέλεσεν εἰς τὴν ὕψωσιν, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ μειωμένη ἐφετεινὴ παραγωγὴ ἐπέτρεψεν εἰς τὰς διεθνεῖς συνθήκας, παρὰ τὰ σύντονα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀνέλθῃ τὸ λάδι τόσον ὑψηλά,— διὰ τὴν ἑπομένην λέγω χρονιά, εἴτε ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι μικρή, εἴτε θὰ εἶναι μεγάλη, καὶ δυστυχῶς θὰ εἶναι μικρὴ διότι ἡ χρονιὰ εἶναι ἄσοδος, πρέπει νὰ καταβληθῇ προσπάθεια πάσῃ θυσίᾳ τὸ λάδι νὰ σωθῇ. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ οἰκονομία μας νὰ χάσῃ διὰ δευτέραν φοράν, αὐτὸ τὸ ὁποῖον χάνεται ἤδη μὲ τὸν δάκον. Τὸ νομοσχέδιον τὸ παρὸν ἂς ψηφισθῇ. Ἂς μελετήσῃ ὅμως ἡ Κυβέρνησις, ἢ οἱαδήποτε ἔλθῃ ἐν συνεχείᾳ, τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα διὰ νὰ καταπολεμήσωμεν τὸν δάκον καὶ νὰ σώσωμεν τὸ λάδι, νομίζω δὲ ὅτι ἄλλη λύσις ἐκτὸς ἐκείνης τὴν ὁποίαν ἐγὼ προτείνω, δὲν ὑπάρχει.

§156ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§157Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι, εἶναι τόσον σπουδαῖον τὸ νομοσχέδιον τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου καὶ τόσον μεγάλη ἡ ἀνάγκη, ποὺ λυποῦμαι διότι ἔστω καὶ ἐπὶ πέντε λεπτὰ ποὺ θὰ ὁμιλήσω, καθυστερῶ τὴν ἐπιψήφισίν του. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ γεωργοί μας ἔχουν κουρασθῆ καὶ δι’ αὐτὸ μὲ κάθε εὐκαιρία φεύγουν ἀπὸ τὸ χωριό τους, νὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας. Ὁ μεγαλύτερος λόγος ποὺ τοὺς κάμνει νὰ κουράζωνται, εἶναι διότι ἡ φυτοπαθολογία δὲν βοηθεῖ. Βλέπετε τὰ ἀχλάδια καὶ τὰ μῆλα νὰ καταστρέφωνται ἀπὸ τὴν κάψαν τῆς Μεσογείου. Βλέπετε τὰ ἀμπέλια καὶ τὶς σταφίδες νὰ παθαίνουν ἀπὸ τὸν περονόσπορον, τὴν ἐληά μας νὰ παθαίνῃ ἀπὸ τὸν δᾶκον καὶ μίαν ἄλλην ἀρρώστειαν, ἡ ὁποία τώρα ξεπρόβαλλε καὶ ἡ ὁποία δὲν ἔχει τελείως ἐξυχνιασθῆ. Τὸ λάδι εἶναι τὸ μεγαλύτερον εἰσόδημα ποὺ βαστᾷ τοὺς γεωργούς μας εἰς τὴν ἐπαρχίαν. Ἂν χαθῇ τὸ λάδι, ἡ ὕπαιθρος πλέον θὰ πένεται, θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ κατοικηθῇ. Κύριοι, πράγματι ἡ δακοκτονία πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική, διότι σᾶς βεβαιῶ ἐγώ, ποὺ ἔκαμα νομίατρος, ὅτι ἐὰν ὁ ἐμβολιασμὸς διὰ δαμαλίδος δὲν ἦτο ὑποχρεωτικός, ἐλάχισται μητέρες θὰ ἤθελον νὰ ἐμβολιάσουν τὸ παιδί τους, ἐνῷ εἶναι παμμεγίστη ἡ ὠφέλεια, διότι δὲν θὰ ἐπροσβάλλοντο ἀπὸ τὴν χειροτέραν νόσον, τῆς εὐλογίας. Ἑπομένως, πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ δακοκτονία. Ἀλλ’ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξωμεν, ὅπως εἶπεν ὁ κ. Μητσοτάκης, ν’ ἀποφύγωμεν τὴν φαυλοκρατικὴν διαχείρισιν. Ὁ κ. Μητσοτάκης μεταχειρίζεται πολλάκις ἐκφράσεις βαρείας, ἀλλ’ ἀπόψε κυριολεκτεῖ. Πράγματι, κύριοι, εἶναι φαυλότης εἰς τὴν διαχείρισιν τοῦ δάκου. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου ὅτι ὅταν γυρίζουν τὰ συνεργεῖα νὰ ἐμβολιάσουν ἐνῷ μεταχειρίζονται 2–3 ζῶα, πρὸς μεταφορὰν τοῦ νεροῦ καὶ τῶν ἄλλων ἐργαλείων, ἐγγράφουν 6–7 ζῶα. Ἐνῷ μεταχειρίζονται 5 ἐργάτες, γράφουν 15 συνεργεῖα. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, προτείνω τὸ ἑξῆς εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Κάθε Νομὸς χωριστά, πρέπει νὰ ἐπιβαρύνεται μὲ τὰ ἰδικά του ἔξοδα διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ὅταν καθιερωθῇ αὐτό, τότε ὁ Γεωργικὸς Συνεταιρισμὸς τῆς κάθε περιφερείας θὰ ἐπιμελῆται μὲ τὴν ἀκριβοδικαίαν παρακολούθησιν τῆς δακοκτονίας καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ γίνουν ἐπὶ πλέον ἔξοδα, ἀλλὰ θὰ γίνεται καὶ πλήρης ἡ δακοκτονία. Ὁ δάκος, κ.κ. συνάδελφοι, διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε καταπολεμεῖται τελείως, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὸν παρακολουθῇ καλῶς ὁ γεωπόνος. Βεβαίως δὲν καταπολεμεῖται μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε κατὰ 100%, ἀλλὰ ἐπὶ τέλους κατὰ 80%. Σᾶς φέρω δὲ τὸ ἑξῆς παράδειγμα: Εἰς τὰ ξένα Κράτη, διὰ τὴν ἑλονοσίαν διετέθησαν πολλὰ δισεκατομμύρια δολλάρια διὰ τὴν καταπολέμησίν της καὶ ὅμως οὐδὲν ἐπετεύχθη. Ἐδῶ ἔγινε καταπολέμησις τῆς ἑλονοσίας καὶ εἶχε μεγαλυτέραν ἐπιτυχίαν καὶ τοῦτο διότι ὁ ἀναλαβὼν τὴν καταπολέμησίν της, ἐπρόσεξεν, οὕτως ὥστε, ὁλόκληρος ἡ ὀργάνωσις τῶν συνεργείων του, νὰ φθάσῃ μέχρι τῆς ἀπωτάτης κορυφῆς τοῦ βουνοῦ καὶ τῆς παραθαλασσίας περιοχῆς καὶ εἰς τὰ νερὰ τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον ἔρριπτε τὴν διάλυσιν D. D. T. καὶ παραθείου, Ἑπομένως πιστεύω ὅτι ὅλα τὰ παράσιτα πρέπει νὰ παρακολουθοῦνται παντοῦ ἀπὸ τὸν γεωπόνον, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ εἶναι ρέκτης τοῦ καθήκοντος εἰς κάθε δουλειὰ ποὺ ἀναλαμβάνει καὶ νὰ μὴ ἐπιδιώκει μὲ τὰ συνεργεῖα νὰ δικαιολογῇ ὡρισμένα ὁδοιπορικὰ ἔξοδα, ὁπότε τὸ ἀποτέλεσμα θὰ εἶναι ἐξαιρετικὰ εὐχάριστον καὶ διὰ τοὺς ἀγρότας μας καὶ διὰ τὸ Κράτος.

§158ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§159Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θέμα, κ. συνάδελφοι, εἶναι σοβαρόν, συγκινεῖ ὁλόκληρον τὸν παραγωγικὸν κόσμον τῆς Ἑλλάδος καὶ δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Τὸ θέμα παρουσιάζεται ὑπὸ δύο μορφάς, τὴν τεχνικὴν—ἐπιστημονικὴν καὶ τὴν οἰκονομικήν. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως τῆς τεχνικῆς—ἐπιστημονικῆς, εὑρισκόμεθα ἀκόμη εἰς τὸ στάδιον τῶν πειραματισμῶν. Καμμία ἀκόμη μέθοδος δὲν ἀνευρέθη νὰ καταπολεμῇ ἀποτελεσματικῶς τὸν δάκον. Ἡ πειραματιζομένη μέθοδος καταπολεμήσεως διὰ παραθείου, ἀκόμη δὲν ἠλέχθη καὶ συνεπῶς δὲν προκρίνεται διὰ γενικὴν ἐφαρμογήν. Ἤκουσα διάλεξιν τοῦ καθηγητοῦ κ. Ἰσαακίδου, ἀναφέροντος ὅτι εἰς ὡρισμένα φροῦτα ἀναπτύσσεται τὸ παράσιτον τοῦ δάκου καὶ ἡ εἰς εὐρεῖαν ἔκτασιν ἀνάπτυξις μεταξὺ τῶν ἐλαιώνων τῆς φρυγανοφυτείας θὰ βοηθήσῃ διὰ τὴν ἀδάπανον καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ἐδιάβασα ἀκόμη, ὅτι ὁ Πρύτανις τῆς Γεωπονικῆς Σχολῆς, καθηγητὴς κ. Ἀναγνωστόπουλος, μετέφερεν ἐκ Χονολουλοῦ παράσιτα τοῦ δάκου, τὰ ὁποῖα ἐγκλιματίσθησαν ἐν Ἑλλάδι καὶ προσδίδουν ἐλπίδας εὐρείας ἀναπτύξεως ἀδαπάνου καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Δὲν γνωρίζω ἂν αἱ ἀπόψεις καὶ πειραματισμοὶ τῶν καθηγητῶν κ.κ. Ἰσαακίδη καὶ Ἀναγνωστοπούλου ἔχουν βάσιν καὶ ἂν ἐπροχώρησαν. Γνωρίζω μόνον ὅτι ἤδη ἀπὸ ἐτῶν ἐφαρμόζεται ἡ γνωστὴ μέθοδος καταπολεμήσεως τοῦ δάκου διὰ μελασσοαρσενικούχου δολώματος, ἡ μέθοδος Μπερλέζε. Αὕτη χωρὶς νὰ βλάπτῃ τὸ προϊὸν περιορίζει, ἐὰν ἐπιτύχῃ, τὴν ζημίαν ἐκ τῆς προσβολῆς ἀπὸ 70 μέχρι 10%. Αὐτὴ εἶναι σήμερον ἡ παραδεδεγμένη διεθνῶς μέθοδος, τὴν ὁποίαν ἐφαρμόζομεν, καὶ μέχρις ἀνακαλύψεως καλυτέρας, ἐξακολουθοῦμεν νὰ ἐφαρμόζωμεν. Τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἐπιβολῆς τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Τὸ ζήτημα τοῦτο ὅμως καθίσταται ἀντιπαθὲς διὰ τοὺς παραγωγούς μας, λόγῳ τοῦ τρόπου εἰσπράξεως τῶν δαπανῶν δακοκτονίας. Αὐτὸ εἶναι τὸ μέγα βάσανον ποὺ κουράζει τοὺς παραγωγούς μας καὶ τοὺς καθιστᾷ διστακτικοὺς διὰ τὴν ἀποδοχὴν τῆς δακοκτονίας. Γενικῶς ἡ ἄμεσος φορολογία εἶναι ἀντιπαθὴς ἐν Ἑλλάδι. Διὰ τοὺς πτωχοὺς δὲ χωρικούς μας εἶναι ἀκόμη ἀντιπαθεστέρα, λόγῳ τῆς ἀνεχείας των. Θὰ πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ νέος τρόπος εἰσπράξεως ἐμμέσου τῶν δαπανῶν τῆς δακοκτονίας. Ἐὰν καθιερωθῇ ὡς τρόπος εἰσπράξεως τῶν δαπανῶν δακοκτονίας, τὸ σύστημα τῆς ἐμμέσου φορολογίας, τότε θὰ ἀρθῇ πᾶσα ἀντίρρησις ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μας καὶ ὅλοι θὰ ἀποδεχθοῦν τὴν ὑποχρεωτικὴν δακοκτονίαν. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας θὰ ἔχῃ τὴν ἄνεσιν νὰ κάμῃ εὐρέως πειραματισμοὺς καὶ εὐρεῖαν χρῆσιν τῆς παραδεδεγμένης μεθόδου καταπολεμήσεως. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον, θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ δεχθῶμεν τὰς ἐπενεχθείσας τροποποιήσεις ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Θὰ παρακαλέσωμεν ὅμως τὴν Κυβέρνησιν ὅπως τὴν δεδομένην διὰ τοῦ νομοσχεδίου λύσιν τὴν θεωρήσῃ ὡς λύσιν προσωρινήν. Νὰ μελετήσῃ δὲ ἐπισταμένως, πρὸς ἀνεύρεσιν τῆς καλυτέρας μεθόδου εἰσπράξεως τῶν δαπανῶν, ὁπότε μαζὶ μὲ τὴν βελτιωμένην μέθοδον καταπολεμήσεως καὶ τὴν καλυτέραν καὶ ἀκούραστον διὰ τοὺς παραγωγοὺς εἴσπραξιν τῶν δαπανῶν ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου εἰς τὸ μέλλον θὰ εἶναι καὶ ἀποτελεσματικὴ καὶ ἀνώδυνος διὰ τοὺς παραγωγούς μας.

§160ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§161Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἐνόμιζα ὅτι θὰ ἐπανήρχετο καὶ πάλιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ θέμα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου ἐὰν πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἢ ὄχι. Εἰς τοὺς προηγουμένους τρεῖς νόμους ποὺ τροποποιοῦμεν (τοῦ 1953 ὁ ἕνας καὶ οἱ δύο τοῦ 1954), ἡ ἰδία συζήτησις ἐγένετο. Πάλιν, τότε, ἀνεπτύχθησαν θεωρίαι, ἐὰν πρέπει νὰ γίνεται ὑποχρεωτικὴ ἢ ὄχι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου. Ὁ προηγούμενος συνάδελφός σας, ὁ κ. Λεβαντῆς εἶχε τὴν καλωσύνην, πέρυσι τὸ 1954, νὰ κάμῃ ἕνα συνέδριον εἰς τὸ ὁποῖον ἐκλήθησαν ὅλοι οἱ βουλευταὶ τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν καὶ αἱ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν. Τὸ συνέδριον ἐκεῖνο, ἔγινεν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ διήρκησε 3–4 ἡμέρας. Καὶ πάλιν ἐκεῖ ἠκούσθησαν αὐτὰ τὰ ἴδια πράγματα. Ὁ κ. Λεβαντῆς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ καλέσῃ ἀντιπροσώπους ὅλων τῶν περιφερειῶν καὶ νὰ κάμῃ εἰδικὴν σύσκεψιν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας καὶ συμπέρασμα τῶν συσκέψεων αὐτῶν εἶναι ὁ νόμος 2939) 1954, τὸν ὁποῖον τροποποιοῦμεν τώρα. Ἀπὸ ὅλα αὐτά, κύριε ὑπουργέ, εἴχομεν καταλήξει σχεδόν, βέβαια, διαφωνούντων μερικῶν, ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ σκέψις περὶ ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Διατί; Διότι, κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀποτελεῖ πίστιν τῶν παραγωγῶν, ὅλων τῶν περιφερειῶν, ὅτι ὠφελεῖ ἡ καταπολέμησις ἢ μᾶλλον, διὰ νὰ ἀκριβολογοῦμεν ἀποτελεῖ πίστιν ὅλων, ὅτι κάτι ὠφελεῖ ἡ καταπολέμησις, μὲ τὰς μεθόδους τὰς γνωστάς, ἀλλὰ ὁ κανὼν τῆς Γεωργικῆς Οἰκονομίας εἶναι ὅτι πρέπει αἱ διατιθέμεναι δαπάναι δι’ ἕνα ἔργον, πρέπει νὰ εἶναι, ἂν ὄχι ἀνάλογοι, πάντως νὰ εἶναι μικρότεραι τοῦ ἀποτελέσματος ποὺ θὰ ἐπέλθῃ. Ἡμεῖς εἰς τὴν Πελοπόννησον, πιστεύομεν ὅτι ἡ δαπάνη ποὺ θὰ γίνῃ διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου εἶναι μεγαλυτέρα τῆς ζημίας, ἡ ὁποία θὰ ἐπήρχετο ἐὰν δὲν τὸν καταπολεμήσωμεν. Καὶ ἑπομένως ὁ βασικὸς κανὼν τῆς πολιτικῆς οἰκονομίας, ὅτι πρέπει αἱ δαπάναι νὰ εἶναι ὀλιγώτεραι τοῦ ἀποτελέσματος καταπίπτει καὶ ἑπομένως ἀφοῦ δὲν ἀποτελεῖ πίστιν μας ὅτι ὠφελεῖ ἡ καταπολέμησις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς ὑποχρεώσετε. Βλέπετε, ὅτι εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον τοῦ 1954, συνεπεία αὐτῆς τῆς συσκέψεως, ἐβάλαμε διάταξιν ὅτι: «Διὰ νὰ ὑπαχθῇ μία περιφέρεια ἑνὸς Νομοῦ εἰς τὴν καταπολέμησιν, πρέπει ἡ πλειοψηφία νὰ τὸ ζητήσῃ. Ὅταν ἡ πλειοψηφία τῶν παραγωγῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πλειοψηφίαν τῶν ἐλαιοδένδρων, τὸ ζητήσῃ, τότε μετατρέπεται αὐτομάτως εἰς ὑποχρεωτικήν». Δηλαδή, ἐβάλαμεν καὶ ἕνα κανόνα τῆς ὑποχρεωτικότητος, ὥστε, ἐὰν ἔχῃ πλειοψηφία παραγωγῶν, μὲ πλειοψηφίαν ἐλαιοδένδρων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τὴν καταπολέμησιν, τότε νὰ γίνῃ. Τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον δὲν θίγει αὐτὰ τὰ πράγματα, κρατᾷ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε. Θίγει ὅμως ἕνα σπουδαιότατον θέμα τὸ ὁποῖον εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ποὺ μᾶς ἔφερε τὸ νομοσχέδιον, ὅτι ἐδιχάσθημεν καὶ ἐδῶ καὶ εἰς τὴν σύσκεψιν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ καταπολέμησις πρέπει νὰ γίνεται διὰ τῶν ἐλαιοταμείων ἢ διὰ τῶν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Καὶ ἐγὼ εἶμαι ἐξ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ταχθῆ, μαζὶ μὲ τοὺς συναδέλφους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, εἶμαι ὑπὲρ τῶν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων, διότι εἶναι ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τὰ ἔξοδα τὰ ὁποῖα ἔχομεν, ὅτι μὲ πολὺ μικρότερον κόστος κάμνουν τὴν καταπολέμησιν αἱ Συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις, ἐνδιαφέρονται δὲ περισσότερον ἀπὸ τὰ ἄλλα Ταμεῖα ποὺ εἶναι ὀργανισμοὶ Δημοσίου Δικαίου. Καὶ δι’ αὐτὸ βλέπω μὲ χαρὰν ἰδιαιτέραν ὅτι τὸ νομοσχέδιον χρησιμοποιεῖ αὐτούς, καὶ ἐνῷ ὁ προηγούμενος ὑπουργὸς ἀνῆκεν εἰς τὸ σύστημα τῶν ἐλαιοταμείων, ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς καινοτομεῖ καὶ σήμερον ἐπιτρέπει νὰ γίνεται διὰ τῶν Συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων ὑπὸ τὸν τύπον τοῦ ἐντολοδόχου τῶν ταμείων. Πάντως, καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ μίαν πρόοδον. Κύριε ὑπουργέ, θὰ σᾶς ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν σας, ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶναι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως, ὅταν χάνουν τὸν ἀγῶνα κατὰ μέτωπον, εὑρίσκουν κάποιον ἄλλον τρόπον νὰ τὸν ἐπαναφέρουν καὶ προσεπάθησαν εἰς τὸ 1954 νὰ εὕρουν τρόπον ἀλλὰ εὐτυχῶς τὸ ἀντελήφθημεν. Καὶ τώρα ἐδῶ εἰς τὸ νομοσχέδιον βλέπω κάποιο μπέρδεμα. Δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω τὴν φρασεολογίαν. Ὅταν σεῖς θέλετε νὰ γίνεται εἴσπραξις καὶ ἐπὶ τῆς διακινήσεως τοῦ ἐλαίου, τοῦτο σημαίνει ὅτι θέλουν νὰ βάλουν εἰς τὴν εἰσφορὰν ὅλας τὰς περιφερείας, αἱ ὁποῖαι δὲν θέλουν τὴν καταπολέμησιν, διότι ἡ διακίνησις τοῦ ἐλαίου, ἡ κατανάλωσις ἡ μεγάλη τοῦ ἐλαίου προέρχεται ἀπὸ τὸ Γύθειον ὅπου ἐνδέχεται νὰ μὴ θέλουν τὴν καταπολέμησιν ἢ ἀπὸ τὴν Κόρινθον, ὅπου δὲν τὴν θέλουν. Ἐὰν ἐπιτύχουν τοῦτο, ὥστε οἱ πόροι νὰ εἶναι καὶ ἐπὶ τῆς διακινήσεως, τότε εἶναι σὰν νὰ μᾶς ὑποχρεώνετε νὰ πληρώνωμεν τὴν εἰσφορὰν καὶ ἡμεῖς. Εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον πηγαίνετε σεῖς οἱ ὑποστηρικταὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως, νὰ εἰσπράττετε τὰς εἰσφορὰς ποὺ χρειάζεσθε διὰ νὰ κάμετε τὴν καταπολέμησιν.

§162Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπειδὴ εἴπατε ὅτι θέλομεν ἡμεῖς, σᾶς λέγω τοῦτο. Εἰς τὴν Κρήτην εἴπομεν νὰ γίνουν χωρισταὶ περιφέρειαι.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ὁμιλοῦμεν. Δὲν ἔχει καὶ τόσην σημασίαν.

§164Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐνῷ, λέγω, δὲν φαίνεται καθαρὰ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς διακινήσεως, θὰ εἴδατε εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅτι ζητοῦμεν νὰ μὴ γίνεται διὰ τῆς διακινήσεως. Καίτοι δὲν βγαίνει καθαρὰ ἀπὸ τὸν νόμον σας, πάντως, θέλομεν νὰ τὸ διασαφηνίσετε, διὰ νὰ ξεκαθαρίσωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα. Δὲν χρειάζεται, κύριοι βουλευταί, ἡ ὑποχρεωτικὴ καταπολέμησις, ὅταν ἀποτελῇ πίστιν τῶν παραγωγῶν ὅτι ὠφελεῖ μία τοιαύτη ἐργασία. Ἡμεῖς εἰς τὴν Πελοπόννησον, τὸν περονόσπορον τῶν σταφιδαμπέλων, τὸν καταπολεμοῦμεν προαιρετικῶς μὲ τὴν γαλαζόπετραν καὶ μπαίνουν οἱ κτηματίες μας μέσα εἰς τὸ κτῆμα εἰς τὸ τρίμηνον 15 φορὲς ἢ 10 φορὲς καὶ κάμνουν τὴν καταπολέμησιν τοῦ περονοσπόρου, διότι ἀποτελεῖ πίστιν των ὅτι τὸ ἔξοδον, τὸ ὁποῖον γίνεται, 10 φορὲς ποὺ μπαίνουν μὲ τὸ ραντιστήρι, διὰ νὰ καταπολεμήσουν, τὸ ἔξοδον αὐτὸ εἶναι μικρότερον τοῦ κέρδους, τὸ ὁποῖον ἀποκομίζουν ἀπὸ τὸν κόπον καὶ ἀπὸ τὴν δαπάνην. Τοῦτο, λοιπόν, σημαίνει ὅτι διὰ τὸν δάκον δὲν ἀποτελεῖ ἀκόμη πίστιν ὅτι οἱαδήποτε ἔξοδα, ὠφελοῦν εἰς τὴν καταπολέμησίν του. Ὅταν ἡ ἐπιστήμη, ἡ ἔρευνα, ἡ ὁποία ἀκόμη ἐξακολουθεῖ καὶ δὲν ἐτελείωσεν, ὅταν ἡ ἔρευνα δὲν ἐτελείωσε καὶ δὲν ἐτελείωσε ἀκόμη διότι ναὶ μὲν λέγομεν ὅτι δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ καταπολέμησις μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε, ἀλλὰ δὲν ἀναλαμβάνει καὶ κανεὶς τὴν εὐθύνην τῆς καταπολεμήσεως μὲ τὴν ἄλλην μέθοδον, μετὰ τὴν ἀπόδειξιν τῆς τοξικότητος τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει εἰς τὸ λάδι καὶ ὅταν βλέπωμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκλείσωμεν τὸ Ἑλληνικὸν λάδι ἀπὸ τὰς Ἀμερικανικὰς ἀγοράς, δι’ αὐτὸ εἴπομεν νὰ ἐξακολουθήσῃ ἡ ἔρευνα νὰ διατεθοῦν κεφάλαια ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα, διὰ νὰ καταλήξωμεν εἰς ἕνα συμπέρασμα καὶ ὅταν καταλήξωμεν εἰς τὸ συμπέρασμα, τότε θὰ συζητήσωμεν καὶ διὰ τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν.

§165ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§166Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἄλλοτε μᾶς ἀπησχόλησε τὸ ζήτημα τῆς δακοκτονίας καὶ ἐγώ, ὡς ἐκπρόσωπος περιφερείας κατ’ ἐξοχὴν ἐλαιοπαραγωγικῆς, αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν νὰ ἐπαναλάβω ὀλίγας λέξεις σχετικὰς μὲ τὴν δακοκτονίαν, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει ὅτι καὶ ἐγὼ τώρα ἔχω ἀλλάξει ἀπὸ ἀπόψεως σκέψεως καὶ γνώμης, εἰς ὡρισμένα πράγματα. Ἡ ἐφετεινὴ ἐσοδεία, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, κατεστράφη, διότι δὲν ἐγένετο καμμία καταπολέμησις. Εἶμαι ἐναντίον τῆς μεθόδου Μπερλέζε, διότι πράγματι τὰ ἀποτελέσματά της δὲν εἶναι τόσον πρακτικά, ὥστε νὰ πρέπει νὰ τὴν ἐφαρμόζῃ κανείς. Μὲ τὴν ὁλοκληρωτικὴν ὅμως καταστροφὴν τὴν ἐφετεινήν, ἡ γνώμη μου, ἀνεστράφη δυστυχῶς καὶ ὑποστηρίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνεται ἡ ἀναγκαστικὴ ἐφαρμογὴ αὐτῆς καὶ ἡ καθολική, διότι δυστυχῶς τὸ μικρόβιον πετᾷ εἰς ἀπόστασιν ἓξ χιλιομέτρων καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν αἱ περιφέρειαι νὰ διαχωρισθοῦν εὐκόλως. Ἀπέτυχε δὲ ἐφέτος καὶ ἔγινεν αὐτὴ ἡ μεγάλη καταστροφὴ εἰς βάρος τῆς οἰκονομίας μας, πρῶτον διότι ὑπῆρχεν ἡ ἀμφιβολία αὐτὴ τῶν κατοίκων, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῆς μεθόδου Μπερλέζε δὲν ἐπέδρασε καλῶς καὶ δεύτερον, διότι ὑπῆρξεν ὁ κακὸς τρόπος τῆς εἰσπράξεως τῶν χρημάτων. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν νομίζω καὶ θὰ ὑποστηρίξω κατωτέρω ὅτι ἡ φορολογία πρέπει νὰ εἶναι ἔμμεσος. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας. Εἰς τὴν περιφέρειάν μας εἰς μικρὰν κλίμακα ἔγινε χρῆσις τοῦ Διαζινόν, τὸ ὁποῖον εἶναι παράγωγον τοῦ παραθείου, τὸ ὁποῖον ἐνῷ δὲν ἔχει τὴν ἱκανότητα τοῦ παραθείου ἔχει πολλαπλασίως μικροτέραν τοξικὴν ἰδιότητα. Διὰ τοῦτο ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ θὰ ἤθελα ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μᾶς δώσῃ πληροφορίας τί αἱ ὑπηρεσίαι του τοῦ ἔχουν εἴπη σχετικῶς διὰ τὸ Διαζινόν, τὸ ὁποῖον νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἐφ’ ὅσον ἡ τοξικότης του εἶναι μικρὰ καὶ ἡ ἐπίδρασίς του εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα τῆς ἀρσενικομελανούχου διαλύσεως. Ἐπίσης, ὑποστηρίζω καὶ γὼ ὅτι, ἐπειδὴ ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον οἱ γεωργοὶ δὲν θέλουν νὰ κάμουν τὴν καταπολέμησιν εἶναι τὰ ἔξοδα, θὰ πρέπει ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ εἴσπραξις νὰ γίνεται ἐμμέσως, ἀφ’ ἑτέρου δέ, διὰ νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν ὀλιγώτερα, νὰ δοθῇ ἡ καταπολέμησις, ὅπως καὶ ἄλλοτε ὑπεστήριξα, εἰς τοὺς συνεταιρισμοὺς διότι τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα ἔχομεν μέχρι σήμερον μᾶς πείθουν μὲ μαθηματικὴν ἀκρίβειαν, ὅτι πράγματι ἡ καταπολέμησις διὰ τῶν συνεταιρισμῶν εἶναι κατὰ πολὺ οἰκονομικωτέρα. Θὰ ἤθελα νὰ προσέξωμεν τὸ προϊὸν αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, διότι ἀργότερον θὰ μοῦ δοθῇ ἡ εὐκαιρία, ὅταν συγκεντρώσω ὡρισμένα στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἔχω μέχρι σήμερον, νὰ ἀποδείξω ὅτι τὸ ἔλαιον ἔχει μίαν ὡρισμένην ἰδιότητα, ἡ ὁποία θὰ τὸ ἐπιβάλλῃ διεθνῶς καὶ θὰ ἀποτελέσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα ἐθνικά μας προϊόντα καὶ θὰ ἀναγκασθοῦν αἱ ξέναι ἀγοραὶ νὰ τὸ ζητοῦν. Δι’ αὐτὸ πρέπει νὰ προωθήσωμεν τοὺς γεωργοὺς εἰς τὴν ἐξέλιξιν καὶ εἰς τὴν παραγωγὴν ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρας ποσότητος ἐλαιολάδου. Ἀργότερον θὰ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ ὁμιλήσω σχετικῶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Ἐν κατακλεῖδι παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς δώσῃ, εἰ δυνατόν, αὐτὴν τὴν λεπτομέρειαν διὰ τὸ ζήτημα τοῦ Διαζινόν, τὸ ὁποῖον ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ ἐφαρμόσωμεν, ἐὰν ὄχι τοὐλάχιστον νὰ γίνῃ καθολικὴ ἡ μέθοδος Μπερλέζε, καθότι ναὶ μὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰς καιρικὰς συνθήκας, ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαγνώσωμεν ἐκ τῶν προτέρων τὰς καιρικὰς συνθήκας τῆς Α ἢ τῆς Β περιφερείας, εἶναι προτιμότερον νὰ ὑφιστάμεθα μία Α ζημίαν ἀπὸ τὰς καταστροφάς, παρὰ ἀπὸ τὴν πληρωμήν. Ἐὰν ἡ εἴσπραξις θὰ εἶναι ἔμμεσος, νομίζω ὅτι δὲν θὰ κάμῃ μεγάλην αἴσθησιν εἰς τοὺς παραγωγούς.

§167Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Ὅταν μία περιφέρεια δὲν ἔχῃ εἰσόδημα, θὰ πληρώσῃ;

§168Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ὄχι. Ὅταν δὲν ἔχῃ εἰσόδημα δὲν θὰ πληρώσῃ, διότι ὁ φόρος εἶναι εἰς τὴν διακομιδὴν τοῦ ἐλαίου. Τὸν ἕνα χρόνον δὲν ἔχει, τὸν ἄλλον χρόνον θὰ ἔχῃ ἐσοδείαν. Νομίζω ὅτι εἶναι εἰς θέσιν ἡ Κυβέρνησις νὰ μᾶς δώσῃ φάρμακον, ὅπως τὸ Διαζινόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ ἐπίδρασιν, διότι τότε θὰ κάμνῃ ὁ καθένας παραγωγὸς εἰς τὸ κτῆμα του τὴν καταπολέμησιν.

§169ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Σταμούλης, ἔχει τὸν λόγον.

§170Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου δὲν εἶναι μόνον πανελλήνιον, συζητεῖται εἰς ὅλας τὰς μεσογειακὰς χώρας, αἱ ὁποῖαι παράγουν ἐλαιόλαδον. Εἰς τὴν Ἱσπανίαν, εἰς τὴν Ἰταλίαν εἰς τὸ Μαρόκον, εἰς τὸ Ἀλγέριον καὶ ὁπουδήποτε φύεται ἡ ἐλαία καὶ τὸ ἐλαιόλαδον χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν τροφὴν τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπὸ τὸ 1920 εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν ἐπαρχίαν Βόλου, συνεστήθη τὸ πρῶτον τότε τὸ Ταμεῖον ἐλαιοπαραγωγῆς, ἢ Ταμεῖον τῆς προστασίας τῆς ἐλαίας. Ἦτο ἕνας αὐτόνομος ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος ἔφερε θαυμάσια ἀποτελέσματα, τόσον ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς, ὅσον καὶ ἀπὸ τῆς ἐξεγέρσεως τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν ἐναντίον τοῦ θεσμοῦ τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Ἦτο γνωστὴ τότε ἡ μέθοδος Μπερλέζε καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἐστηρίχθη ἡ καταπολέμησις. Παρετηρήσαμεν κατὰ τὰ 35 αὐτὰ χρόνια ὅτι ἄλλοτε μὲν ἐπιτυγχάνει ἡ μέθοδος, ἀλλὰ καὶ ἄλλοτε ἐπιτυγχάνει κατὰ 60, 70, 80 ἀλλὰ καὶ 100%. Τοῦτο ὀφείλεται βεβαιότατα εἰς τὰς καιρικὰς συνθήκας. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι συντελεστικὴ ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου διὰ τῶν ἀρσενικομελανούχων δολωμάτων, ἐφ’ ὅσον ἔχωμεν ὑγρασίαν καὶ βροχάς. Λέγουν οἱ παραγωγοί μας ὅτι ἐὰν κατὰ μίαν δεκαετίαν συναγάγωμεν δύο καλὰς ἐσοδείας αὗται εἶναι ἀρκεταὶ νὰ τακτοποιήσουν τὴν οἰκονομίαν τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν. Ἀλλὰ δυστυχῶς κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχομεν μίαν σχεδὸν δεκαετίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ παραγωγή μας κατεστράφη οὐχὶ ὁλοσχερῶς, ἀλλὰ τοὐλάχιστον κατὰ 60 καὶ 70%. Θὰ μοῦ εἴπητε ὅτι μόνον ὁ δάκος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ καταστρέφει τὴν ἐλαιοπαραγωγήν; Ὄχι. Διότι ἡ δακόπληκτος ἐλαία τοὐλάχιστον θὰ βγάλῃ μεγαλυτέρας ὀξύτητος καὶ κακῆς ποιότητος ἐλαιόλαδα καὶ θὰ καταστρέψῃ τὰς βρωσίμους ἐλαίας κατὰ 50%, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει κάτι θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν παραγωγόν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐπιφέρῃ τὴν μεγαλυτέραν καταστροφὴν εἶναι ὁ πυρηνοτρήτης καὶ τὸν ὁποῖον δυστυχῶς διὰ τῆς μεθόδου τῆς καταπολεμήσεως διὰ Δ.Δ.Τ. δὲν δυνάμεθα ἀκόμη νὰ καταστρέψωμεν ὁλοσχερῶς. Εἶναι μία νόσος, ἡ ὁποία εἶναι ἐπιδημική. Ἐάν, μίαν περιφέρεια, ἔχουσα 100.000 ἐλαιόδενδρα, πάθῃ ἀπὸ τὸν πυρηνοτρήτην τὴν ἑπομένην χρονιὰ θὰ ἐπεκταθῇ ἡ νόσος καὶ εἰς ἄλλα 100.000 ἐλαιόδενδρα καὶ συνεπῶς ἡ περιφέρειά μου ἀπὸ 700.000 ἐλαιόδενδρα πάσχει σήμερον ἀπὸ τὸν πυρηνοτρήτην. Καὶ ἡ ἐφετεινὴ καὶ ἡ περυσινὴ καὶ ἡ προπερυσινὴ παραγωγὴ κατεστράφη, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Σκιάθου, ἡ ὁποία ἦλθεν εἰς τὸ κάτω Πήλιον καὶ σιγὰ–σιγὰ μετατοπίζεται εἰς τὸ κεντρικὸν Πήλιον. Ἂς ἀφήσωμεν τὸν πυρηνοτρήτην, διὰ τὸν ὁποῖον γίνονται πειράματα ἐκ μέρους τῆς φυτοπαθολογικῆς ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ προσπαθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, τοὺς ὁποίους κατηγοροῦν οἱ παραγωγοὶ καὶ ἐνίοτε τοὺς προπηλακίζουν, προσπαθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐξεύρουν τρόπον εὐθηνοτέρας καταπολεμήσεως τοῦ πυρηνοτρήτου, εἴτε διὰ Δ.Δ.Τ. εἴτε διὰ Παραθείου. Ἐπειδή, ἐν πάσῃ περιπτώσει σήμερον πρόκειται περὶ τοῦ δάκου καὶ οἱ προλαλήσαντες ἀνέπτυξαν τὸ θέμα ἀπὸ ὅλας τὰς πλευράς, ἐγὼ θὰ ἐπιμείνω μόνον εἰς τοῦτο. Ὅτι ἡ συμβολὴ τοῦ παραγωγοῦ νὰ γίνεται ἐπὶ τῆς διακινήσεως τοῦ προϊόντος αὐτὸ εἶναι τὸ δίκαιον, κ. ὑπουργέ. Διότι ὁ κατὰ ἐλαιόδενδρον καταλογισμὸς ἑκάστου παραγωγοῦ εἶναι τελείως ἄδικος. Ναὶ μὲν τὰ ἡμερομίσθια, τὰ ἐφαρμόζομεν ἐπὶ ὅλων τῶν ἐλαιώνων, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε λόγῳ τοῦ ἐδάφους, εἴτε λόγῳ τῆς κακῆς καλλιεργείας, εἴτε λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν ὡρισμέναι περιφέρειαι τῆς αὐτῆς Κοινότητος ἢ τοῦ αὐτοῦ διαμερίσματος ἀποδίδουν ἄλλαι μὲν περισσοτέρας ἐλαίας, ἄλλαι ὀλιγωτέρας καὶ ἄλλαι καθόλου, δὲν εἶναι δίκαιον νὰ πληρώνουν οἱ παραγωγοὶ ὅταν δὲν ἀπολαμβάνουν ἀπὸ τὸ ἀποτέλεσμα τῆς δακοκτονίας. Ἡμεῖς εἰς τὸ Πήλιον ἐφηρμόσαμεν τὴν συμβολὴν ἐπὶ τῆς διατιμήσεως. Δηλ. ἐρρυθμίσαμε τὴν συμβολήν, ἀναλόγως τοῦ παραγομένου προϊόντος. Θὰ προέτεινον, δέ, ἐὰν εἶναι δύσκολον νὰ ὑπολογισθῇ ὁ καταβλητέος φόρος δι’ ἄλλου τρόπου, νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἐν ἐλαιουργίᾳ καταβολὴν τῆς συμβολῆς ἐκ μέρους τῶν παραγωγῶν, ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τοῦ ἐκθλιβομένου ἐλαιοκάρπου καὶ τῆς ἀποδόσεως εἰς ἔλαιον. Διὰ τὰς βρωσίμους ἐλαίας, ὑποστηρίζω νὰ καταβάλλεται ἐμμέσως ποσοστὸν ἐπὶ τῆς διατιμήσεως κατ’ ὀκᾶν ἐλαιῶν διὰ δακοσήμου, πρᾶγμα δικαιότατον.

§171Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι λάθος ἡ σύνδεσις τῆς καταπολεμήσεως ἑνὸς τοιούτου προβλήματος, μὲ τὸν καθ’ ἕκαστα παραγωγόν. Ὁμοιάζει μὲ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος θὰ προέτεινεν, ὅπως ἡ καταπολέμησις τῆς ἑλονοσίας, γίνῃ δι’ ἐξόδων τῶν κατοίκων τῆς περιφερείας. Τότε βεβαίως ὅλοι θὰ διεμαρτύροντο, διότι θὰ εὑρίσκοντο μερικοὶ ποὺ θὰ ἔλεγον, ὅτι καὶ χωρὶς ἑλονοσίαν δὲν ἐπάθαμεν ἑλονοσίαν. Βεβαίως δὲν εἶναι κἄτι ἀνάλογον 100%, ἀλλὰ εἶναι ἡ ἰδία νοοτροπία. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει τοιαῦτα ζητήματα νὰ συζητοῦνται καὶ νὰ λύωνται διὰ δημοψηφίσματος. Δὲν εἶναι λύσεις αὐταί. Ἐὰν πᾶμε εἰς τὴν ἀνάγκην τῆς καθολικότητος τῆς καταπολεμήσεως τῆς ἀσθενείας, τότε πρέπει ὑποχρεωτικῶς νὰ πᾶμε εἰς τὴν ἐξασφάλισιν πόρων ἄλλοθεν, ἀσχέτων ἐντελῶς μὲ τὸ εἰσόδημα, ἢ τὴν ἰδιοκτησίαν τοῦ παραγωγοῦ, διότι εἰς τὸ κάτω–κάτω, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ζημιοῦται δὲν εἶναι ὁ παραγωγός, ἀλλὰ ἡ οἰκονομία. Ἑπομένως ἀποτελεῖ ἀνάγκην διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ἐξασφάλισις εἰδικῶν πόρων καταπολεμήσεως. Καὶ διὰ τοῦτο, διότι δὲν θέλω νὰ ἀναμιχθῶ περαιτέρω εἰς τὴν συζήτησιν, νομίζω, ὅτι εἶναι ἐσφαλμένη ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς πρέπει νὰ δημιουργήσῃ τὰς δυνατότητας, δι’ ἰδίων ἐσόδων, διὰ τὴν καταπολέμησιν παρὰ τῆς Πολιτείας τοῦ προβλήματος τούτου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ —ἐπαναλαμβάνω —καθολικὸν πρόβλημα τῆς οἰκονομίας μας.

§172Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ διαφωνῶ κατὰ τοῦτο, ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ὁ Κρατικὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπαρκέσῃ.

§173Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἶναι σφάλμα τοῦτο, δὲν εἶναι τὸ νερό, ποὺ ποτίζει τὸ χωράφι τοῦ κάθε ἑνός, διὰ νὰ τὸ πληρώσῃ. Ἡ βάσις τοῦ νομοσχεδίου —ἐπαναλαμβάνω— εἶναι ἐσφαλμένη. Ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε εἰς ἕνα, ἐπειδὴ σοῦ ἔκαμα καταπολέμησιν τῆς ἑλονοσίας, θὰ πληρώσῃς 50 δραχ.; Εἶναι λογικὸν αὐτό; Ἠμποροῦμε, διὰ δημοψηφίσματος νὰ καταπολεμήσωμεν τὴν ἑλονοσίαν;

§174ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀγόρευσιν κάμνετε;

§175Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔκαμον τὴν διακοπήν, διότι νομίζω, ὅτι εἶναι ἡ οὐσία τῆς ὑποθέσεως.

§176ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὲ τὴν σειρὰν ὅμως.

§177Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Μὴ μὲ προκαλῆτε, διότι θὰ ἀνέλθω εἰς τὸ βῆμα. Αὐτὰ ποὺ εἶπον, τὰ εἶπον ἐντὸς 2′.

§178ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Βλέπετε, μὲ τὶ ὑπομονὴν ἀκούω, ὅσους θέλουν νὰ λάβουν τὸν λόγον. Δὲν θὰ εἶμαι λοιπὸν ἐγώ, ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ σᾶς εἴπω νὰ μὴ ἀνέλθετε εἰς τὸ βῆμα. Ὁ κ. Ε. Λουλακάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§179Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ θέμα διὰ τὸ ὁποῖον καλεῖται σήμερον νὰ κρίνῃ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία ἔχει πράγματι μέγα εἰδικὸν βάρος, διότι ἀποτελεῖ ἕνα ἐκ τῶν πολυτιμωτέρων καὶ σοβαρωτέρων προϊόντων τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Προϊόντος, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν βάσιν διατροφῆς τοῦ λαοῦ καὶ ποὺ ὄχι μόνον συντελεῖ εἰς τὴν εἰσροὴν ξένου συναλλάγματος, ἀλλὰ καὶ ἑκάστοτε συντελεῖ εἰς τὴν διακύμανσιν τοῦ τιμαρίθμου τῆς ζωῆς καὶ παρασύρει καὶ τὰ ἄλλα εἴδη τῆς διατροφῆς τοῦ λαοῦ, πρὸς τὰ ἄνω, ἢ πρὸς τὰ κάτω. Καὶ νομίζω, ὅτι δὲν ἐδόθη ἡ δέουσα σημασία, τοὐλάχιστον κατὰ τὴν τελευταίαν περίοδον εἰς τὸ θέμα αὐτὸ τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, διότι δύναμαι νὰ διαβεβαιώσω τὴν Βουλὴν, ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶπον, ὅτι ἡ ἰδιωτικὴ καὶ ἡ ἐθνικὴ οἰκονομία ἀπώλεσε 40.000.000 κιλὰ ἐλαίου τοὐλάχιστον, λόγῳ τῆς ἀτελοῦς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Εἶναι δυνατὸν νὰ στασιάζεται κανεὶς τὴν ἐπιστήμην, ἐὰν πρέπει εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν μέθοδον Μπερλέζε ἢ ὄχι; Ἡμεῖς ὅμως εἰς τὴν Κρήτην ἔχομεν σχηματισμένην πεποίθησιν, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου, διὰ τῆς μεθόδου Μπερλέζε, εἶναι —τοὐλάχιστον μέχρι σήμερον— ἡ ἀσφαλεστέρα. Ἀλλὰ ἡ μέθοδος Μπερλέζε διὰ νὰ εἶναι ἀποτελεσματική, θὰ πρέπει νὰ εἶναι —ὅπως λέγῃ ἡ ἐπιστήμη— ζενεραλιζέ, ὄχι λοκαλιζέ. Δηλαδὴ γενικὴ καὶ ὄχι μερική. Ἀπόδειξις αὐτοῦ εἶναι, ὅτι, ὅταν ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ συστήματος δὲν ἦτο γενική, δὲν εἴχομεν σοβαρὰ ἀποτελέσματα. Ἐφέτος παρηκολούθησα εἰς δύο ἐπαρχίας τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, εἰς τὴν μίαν ἡ καταπολέμησις ἦτο καθολική, εἰς τὴν ἄλλην ὄχι. Ἐκεῖ ὅπου εἴχομεν γενικὴν δακοκτονίαν, ἡ παραγωγὴ ἐσώθη, ἐνῷ εἰς τὴν ἄλλην περιφέρειαν ἡ παραγωγὴ κατεστράφη. Θὰ πρέπει μάλιστα νὰ σημειώσω ὅτι ἐκτὸς τῆς καταστροφῆς τῆς παραγωγῆς, αἱ ἐναπομένουσαι ἐλαῖαι δίδουν ἔλαιον ὀξύτητος πλέον τῶν 10 βαθμῶν ἢ πολλάκις ἔλαιον μὴ κἂν βρώσιμον. Εἶναι ἐνδεχόμενον πολλάκις, παρὰ τὴν γενικότητα τῆς δακοκτονίας νὰ καταστραφῇ ἡ παραγωγή. Τοῦτο ὅμως ὀφείλεται εἰς τὰς ὅλως ἀντιξόους καιρικὰς συνθήκας, διότι πάντοτε ὅταν ἔχωμεν βροχάς, ὁ δάκος ἀναπτύσσεται. Εἰδικῶς ὅμως εἰς τὴν Κρήτην ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε, εἶχεν ἄριστα ἀποτελέσματα καὶ δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ συνεχισθῇ μέχρις ἐξευρέσεως καλυτέρας μεθόδου. Ὡς πρὸς τὸ ὄργανον τώρα, τὸ ὁποῖον θὰ πραγματοποιῇ τὴν δακοκτονίαν, ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι τοῦτο πρέπει νὰ εἶναι οἱ Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ καὶ ὄχι τὰ Ταμεῖα Ἐλαιοπαραγωγῆς, τὰ ὁποῖα ἀπεδείχθησαν μέχρι σήμερον ἀνίκανα διὰ τοιούτου εἴδους ἐργασίας. Ὅσον ἀφορᾷ τώρα τὴν εἴσπραξιν τῶν ἀπαιτουμένων οἰκονομικῶν μέσων, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ ὀρθότερον εἶναι νὰ ἐπιβάλωμεν ἀνάλογον φόρον ἐπὶ τοῦ ἐξαγομένου ἐξ ἑκάστης περιφερείας ἐλαίου. Διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας εἰσφορᾶς οἱ παραγωγοὶ θὰ ἀντιδράσουν εἰς τὴν γενικὴν δακοκτονίαν.

§180Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Κατὰ τὸ παρελθόν, κ. Πρόεδρε, ἤμην καὶ ἐγὼ ἐναντίον τῆς ὑποχρεωτικῆς δακοκτονίας. Λόγῳ ὅμως τῆς τελευταίας καταστροφῆς τῆς ἐλαιοπαραγωγῆς, ἐσχημάτισα τὴν γνώμην ὅτι ἡ δακοκτονία θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἐξευρέσεως τῶν οἰκονομικῶν μέσων, νομίζω ὅτι καλύτερον θὰ εἶναι νὰ ἐπιβάλωμεν ἕνα φόρον εἰς τὸ διακινούμενον ἔλαιον.

§181Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ θέμα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου εἶναι μέγα διότι ἀφορᾷ τόν σπουδαιότερον τομέα τῆς ἐθνικῆς παραγωγῆς. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον, δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο παρὰ μίαν παράτασιν τῆς ζωῆς τῶν ἐλαιοταμείων. Ἀπὸ πλευρᾶς ἐπιστημονικῆς, μέχρι ἀνευρέσεως νέου φαρμάκου, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ δεχθῶμεν τὸ σύστημα Μπερλέζε. Εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου, ὅταν ἐγένετο ὑποχρεωτικὴ δακοκτονία ἐκ μέρους τοῦ Κράτους ἄνευ τῆς παρεμβολῆς τοῦ Ταμείου, τότε εἴχαμεν ἐπιτυχίαν 80%. Ἴσως νὰ ἐπέδρασαν ἐν προκειμένῳ καὶ αἱ καιρικαὶ συνθῆκαι. Ἑπομένως ἐφ’ ὅσον δὲν ἀνευρίσκονται νέα μέσα, νομίζω ὅτι ἡ μέθοδος αὐτὴ πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ εἰς τὰς περιφερείας αὐτάς. Δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας ὅπως ἐξετάσῃ τὸ θέμα τῆς παρατάσεως τῆς ζωῆς τῶν Ταμείων ἐλαίας. Διότι ἐφέτος καὶ πέρυσι καταγγέλομεν ἐπισήμως εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας εἰς τὰς ἰδικάς μας περιφερείας δὲν ἔγινεν ὅ,τι ἔπρεπε. Ἐπειδὴ εἶναι περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον πρέπει εἰς τὰς 15 Μαΐου νὰ ἔχουν ἀναρτηθῇ αἱ παγίδες. Ἐφέτος ἤρχισεν ἡ ἀνάρτησις τῶν παγίδων εἰς τὰς 15 Ἰουνίου, διότι ὁ ἐπὶ κεφαλῆς Νομάρχης εὑρίσκετο εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἀνεβλήθη ἡ σύγκλησις τοῦ Συμβουλίου διὰ τὸν καταρτισμὸν τῶν Συνεργείων. Ἐπανῆλθεν ἀπὸ τὸ ταξίδι τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἔγινεν ἡ σύγκλησις τοῦ Συμβουλίου καὶ εἰς τὰς 15 Ἰουνίου ἤρχισεν ἡ δακοκτονία, ἡ ὁποία δὲν εἶχεν ἐπιτυχίαν διότι ἐν τῷ μεταξὺ ὁ δάκος εἶχεν ἀναπτυχθῇ καὶ οὕτως ἡ δακοκτονία ὑπῆρξε πλημμελής. Ἐὰν καταργήσητε τὰ Ταμεῖα ἐλαίας ἀφήσατε τοὺς γεωπόνους τοῦ Κράτους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν πεῖραν νὰ διαλέγουν τὸ προσωπικὸν τὸ τεχνικόν, τὸ ὁποῖον χρειάζεται διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τῆς δακοκτονίας. Ἐὰν ἐξακολουθήσουν τὰ Ταμεῖα ἐλαίας θὰ συνεχισθῇ ἡ ἰδία κατάστασις. Καὶ ἀναφέρω ἐγγράφους καταγγελίας ἐκ μέρους ὅλων τῶν ὀργανώσεων ὅτι τινὲς ἐκ τῶν μετεχόντων τῶν συνεργείων ἔβλεπον κουνούπια καὶ ἔλεγον ὅτι εἶναι δάκος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον πρέπει νὰ ἀναλάβῃ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν εὐθύνην τῆς ἐπιτυχίας ἢ ἀποτυχίας, διότι ἐνῷ τώρα τὴν ἔχει τὴν εὐθύνην, οὐσιαστικῶς δὲν τὴν ἔχει, διότι ἄλλοι διορίζουν τὸ τεχνικὸν προσωπικόν. Νὰ ἀναλάβῃ ἐξ ὁλοκλήρου καὶ τότε νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι ὅτι ἡ ἐπιτυχία θὰ εἶναι ἐξησφαλισμένη. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τὸ οἰκονομικόν, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην σοβαρότητα, θὰ ἔπρεπε ἐὰν ἦτο δυνατὸν τὸ Κράτος νὰ δώσῃ τὰ μέσα καὶ νὰ ἐπιβάλῃ μίαν φορολογίαν. Διότι ἐὰν ὑπάρχουν Κοινότητες, αἱ ὁποῖαι δὲν θέλουν τὴν δακοκτονίαν, δὲν τὴν θέλουν ὄχι διότι δὲν τὴν παραδέχονται, ἀλλὰ διότι θὰ πληρώσουν ἀπ’ εὐθείας. Ἐὰν δώσῃ τὸ Κράτος τὰ μέσα καὶ ἐπιβάλῃ μίαν φορολογίαν, τότε θὰ ἔχωμεν τὸ μέσον τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ πρέπει νὰ τὸ ἀποσύρετε, νὰ τὸ μελετήσητε ὥστε νὰ καταστῇ ἀρτιώτερον, ἡ δὲ καταπολέμησις τοῦ δάκου νὰ εἶναι ἀποτελεσματικὴ οὕτως ὥστε νὰ μὴ γίνεται ἡ καταστροφή, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον. Διότι ἡ καταστροφὴ ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν ὀργανώσεως καὶ ὄχι εἰς τὸν δάκον.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§183Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐν συμπεράσματι, κ. ὑπουργέ, καθολικὴ εἶναι ἡ παράκλησις τῶν παραγωγῶν ἐπὶ τῶν δύο βάσεων τῆς καθολικότητος καὶ τῆς ὑποχρεωτικότητος, νὰ στηρίξετε τὴν νέαν σας πολιτικὴν κατὰ τοῦ δάκου. Ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου θέματος, μίαν πρότασιν σᾶς κάμνω, ὑπευθύνως. Οἱ παραγωγοὶ εἶναι πρόθυμοι οἱανδήποτε νομίζετε εἰσφορὰν χάριν τοῦ ἐθνικοῦ προϊόντος καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας νὰ τὴν πληρώσουν. Μὴ διστάσετε. Συνεπῶς μὴ φοβηθῆτε ὅτι ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ἀντέχει εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦτον. Ἐπειδὴ τὸ οἰκονομικὸν θέμα ἐνδιαφέρει διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἀγῶνος αὐτοῦ, σᾶς κάμνω τὴν ἑξῆς πρότασιν. Πρῶτον, ἐκμεταλλευθῆτε τὸ ταγαρέλαιον τὸ ὁποῖον συλλέγεται εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα. Δεύτερον, διὰ τὴν παραγωγὴν ἡ ὁποία ἔχει φαγωσίμους ἐλαίας, νὰ ἐπιβάλετε μίαν ὑποχρεωτικὴν εἰσφοράν. Θὰ ἔχετε ἓν κεφάλαιον τεράστιον καὶ θὰ κάμετε ἕνα ἐπιτυχῆ ἀγῶνα. Χρειάζεται καλὴ θέλησις, τὴν ὁποίαν εἰς τὸ πρόσωπόν σας τὴν βλέπω. Πρὶν ἢ ἐγκαταλείψετε τὸ Ὑπουργεῖον, φέρατε ἓν νομοσχέδιον μὲ τὰς προϋποθέσεις αὐτὰς καὶ νὰ εἶσθε βέβαιος ὅτι θὰ ἐγκαταλείψετε τὸ Ὑπουργεῖον μὲ ἓν νομοθέτημα τὸ ὁποῖον καὶ σᾶς θὰ τιμᾷ καὶ τὴν ἐλαιοπαραγωγὴν θὰ ὠφελήσῃ.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Καλκάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§185Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δύο λεπτὰ θὰ σᾶς ἀπασχολήσω. Τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ λογικοὺς συλλογισμούς. Διὰ νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ καταπολέμησις πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μέθοδος ἐπιστημονικῶς καλή. Μέθοδος ἀποτελεσματική, δὲν ὑπάρχει. Διαφωνῶ, λοιπόν, πάρα πολὺ μὲ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον, διότι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν. Θὰ ἀναμένωμεν νὰ εὑρεθῇ ἡ μέθοδος ἡ κατάλληλος. Ἐὰν ὑπῆρχε μέθοδος καταπολεμήσεως τοῦ δάκου καὶ δὲν τὴν εἰσηγάγομεν εἰς τὸν τόπον θὰ ἦτο ἐγκληματικόν. Δὲν ἔχομεν μέθοδον. Τί πρέπει νὰ κάμωμεν; Τίποτε. Πρέπει νὰ περιμένωμεν τὴν ἐπιστήμην νὰ εὕρῃ τὸν τρόπον καὶ ἐλπίζω ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου μὲ τὴν μέθοδον τὴν γνωστὴν τοῦ Παραθείου. Ὁ κ. Μητσοτάκης εἶπεν ὅτι ἡ νέα μέθοδος τοῦ Παραθείου εἶναι πολὺ καλυτέρα. Καὶ ἡμεῖς αὐτὸ νομίζομεν καίτοι δὲν εἴμεθα ἀκόμη βέβαιοι διὰ τὰ ὑπολείμματα. Ἐὰν μερικοὶ συνάδελφοι, πιστεύουν ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε παρὰ τὴν γνώμην ὅλων τῶν εἰδικῶν εἶναι ἀποτελεσματική, τότε εἶναι ἐλεύθεροι νὰ τὴν ἐφαρμόσουν ἐφ’ ὅσον τὸ νομοσχέδιον τοὺς ἐπιτρέπει. Ὅποιος νομίζει ὅτι ἡ μέθοδος Μπερλέζε, παρὰ τὴν γνώμην τῶν εἰδικῶν, εἶναι ἡ πλέον κατάλληλος καὶ ἀποτελεσματική, τότε αὐτὸς εἶναι ἐλεύθερος, ἰδίαις δαπάναις, νὰ ἐφαρμόσῃ τὴν μέθοδον ταύτην. Ἐπ’ οὐδενὶ ὅμως λόγῳ εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ πληρώσῃ τὸ Κράτος καὶ νὰ ὑποχρεωθοῦν οἱ ἀγρόται εἰς ὑποχρεωτικὴν ἐφαρμογὴν τῆς μεθόδου αὐτῆς, διότι δὲν εἶναι δικαίωμά μας νομίζω, νὰ ἐπιβαρύνωμεν τὸ σύνολον καὶ τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν νὰ καταβάλῃ μίαν εἰσφοράν, ὅπως καὶ νὰ ὑποχρεώσωμεν τοὺς ἀγρότας νὰ ἐφαρμόσουν μίαν μέθοδον, τῆς ὁποίας τὰ ἀποτελέσματα δὲν εἶναι γνωστὰ καὶ ἡ ὁποία, εἶμαι ἐκ τῶν προτέρων βέβαιος ὅτι δὲν θὰ ἐπιτύχῃ. Ἐὰν ὡς ἐλέχθη πράγματι τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν ἔχῃ διαθέσιμον πίστωσιν 20 ἑκατομμυρίων διὰ τὸ ἔλαιον, τότε εἶναι προτιμότερον ἢ νὰ διαθέσῃ τὸ ποσὸν αὐτὸ δι’ ἐρεύνας διὰ τὴν ἀποτελεσματικὴν ἐξεύρεσιν μεθόδου καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, ἢ νὰ ἀποζημιώσῃ τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι ὑφίστανται καταστροφὰς ἐκ τοῦ δάκου.

§186Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Ὑποτεθείσθω ὅτι ὁ Δημόσιος προϋπολογισμὸς εἶχε τὰ μέσα νὰ τὰ διαθέσῃ διὰ τὴν δακοκτονίαν. Φρονεῖτε ὅτι καὶ αἱ ἄλλαι παραγωγικαὶ τάξεις, ὅπως π.χ. οἱ σταφιδοπαραγωγοί, οἱ σιτοπαραγωγοὶ καὶ ἄλλοι δὲν θὰ εἶχον τὴν ἀξίωσιν νὰ προστατευθοῦν καὶ αὐτοί; Καὶ ἐρωτᾶται τότε κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνταπεξέλθῃ ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμός;

§187Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Ἐδῶ ὁμιλοῦμεν εἰδικῶς περὶ τοῦ ἐλαίου καὶ ἐξ ὅσων εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω ἡ μέθοδος Μπερλέζε οὐδὲν ἀποτέλεσμα θὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ περάσῃ ἀπόψε ὡς ἔχει, διότι ἔχουν γίνει ὡρισμένα ἔξοδα. Νομίζομεν ὅτι τελικῶς θὰ πρέπει νὰ ἐφαρμόσουν ἐλευθέρως ὅσοι ἐπιθυμοῦν τὴν μέθοδον Μπερλέζε ἰδίαις αὐτῶν δαπάναις καὶ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμὸς οὔτε οἱ ἀγρόται νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ἐφαρμόσουν τὴν μέθοδον αὐτήν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κουντούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§189Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀπορῶ πῶς ἐπὶ ἑνὸς τόσον σοβαροῦ θέματος ὡς εἶναι τὸ θέμα τοῦ δάκου, ἀναπτύσσονται μεταξὺ συναδέλφων γνῶμαι ἀντίθετοι ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου καὶ ἀλληλοσυγκρούονται ἡ μία πρὸς τὴν ἄλλην καθ’ ἣν στιγμὴν ὅλοι ἀσφαλῶς ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν ἐξεύρεσιν τοῦ καταλληλοτέρου τρόπου καταπολεμήσεως τοῦ δάκου καὶ τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀγροτῶν. Νομίζω, ὅτι τὸ θέμα θὰ πρέπει νὰ ἐξετασθῇ ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς. Ἤκουσα τὸν κ. Παμπούκαν ἀναφέροντα ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς δακοκτονίας ἐγένετο εἰδικὴ σύσκεψις τῶν ἐκπροσώπων τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν τῆς χώρας καὶ ὅτι εἰς τὴν σύσκεψιν ταύτην μετέσχον καὶ τεχνικοὶ ἁρμόδιοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Μοῦ προξενεῖ ὅμως κατάπληξιν πῶς ἔπειτα ἀπὸ τὴν σύσκεψιν αὐτὴν δὲν ἐξεδόθη ἕνα πόρισμα καὶ θὰ ἀναμείνω ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ἐὰν ὑπάρχῃ τὸ πόρισμα τοῦτο τῶν τεχνικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου του. Θὰ παρακαλέσω ἐπίσης ἐν συνεχείᾳ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ μᾶς πληροφορήσῃ ποίαν μέριμναν πρόκειται νὰ λάβῃ καὶ ποῖον εἰδικὸν πόρον θὰ ἐξεύρῃ διὰ τὴν ἐπιστημονικὴν ἔρευναν τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ δάκου, τοῦ ἐθνικοῦ τούτου κινδύνου. Διότι βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπ’ ἀόριστον νὰ καθήμεθα μὲ τὰς χεῖρας ἐσταυρωμένας καὶ νὰ ἀναμένωμεν τὰ ἐπιστημονικὰ ἀποτελέσματα τῶν ξένων εἰδικῶν ἐκ τῆς Ἑσπερίας ἐπὶ τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ συμπίπτει νὰ εἶμαι καὶ ἐγὼ δενδροκαλλιεργητὴς ἐκ τῶν ὅσων γνώσεων ἔχω ἐκ τῆς δενδροκομίας κρίνω ἐκ πείρας ὅτι ἡ ἔκτασις τῆς ἀσθενείας τοῦ δάκου κατὰ περιφερείας θὰ εἶναι διάφορος, ὅπως ἐπίσης θὰ εἶναι διάφορος καὶ ἡ κατὰ περιφερείας δυνατότης καταπολεμήσεως αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἶναι ὑπεύθυνον νὰ ἐπιβάλῃ τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου ἐκεῖ ὅπου εἶναι δυνατὴ καὶ ἐπειγόντως ἐπιβεβλημένη ἡ καταπολέμησίς του. Διὰ νὰ γίνῃ ὅμως τοῦτο θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ νομοθετικὴ μέριμνα καὶ δι’ αὐτὸ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον νὰ τεθῇ διάταξις ἡ ὁποία θὰ παρέχῃ τὸ δικαίωμα τοῦτο εἰς τὸν ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὥστε ἡ καταπολέμησις νὰ ὑπάρξῃ καθολικὴ καὶ ὑποχρεωτική. Ἐγὼ μάλιστα προτείνω ὅπως τὸ μέτρον τοῦτο μὴ ἰσχύσῃ μόνον διὰ τὴν ἐλαίαν καὶ τὸν δάκον, ἀλλὰ καὶ δι’ ἄλλας φυτοπαθολογικὰς νόσους τῶν δένδρων. Διότι ἂν δὲν εἶναι ὑποχρεωτική, δὲν εἶναι ἀποτελεσματική. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ καταπολεμήσῃ μία ἐπαρχία τῆς Κρήτης τὸν δάκον καὶ νὰ μὴ τὸν καταπολεμήσῃ ἡ διπλανὴ Κοινότης. Διότι τὸ ἑπόμενον ἔτος ἀπὸ τὴν διπλανὴν Κοινότητα θὰ ἐπανέλθῃ εἰς ἐκείνην, ἡ ὁποία εἶχε καταβάλει τὰς δαπάνας τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Διὰ τοῦτο, ἀσφαλῶς, εἰς ὡρισμένας περιφερείας τῆς χώρας μας θὰ πρέπει ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλῃ ὑποχρεωτικὴν τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου καὶ παρακαλῶ ὅπως περιληφθῇ διάταξις εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἡ ὁποία νὰ τοῦ χορηγῇ τὸ δικαίωμα τοῦτο, ὥστε ὅταν θὰ παρουσιασθῇ ἡ ἀνάγκη καὶ διὰ περιφέρειαν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ παρουσιασθῇ ἀνάγκη, ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου νὰ εἶναι καθολικὴ καὶ ὑποχρεωτική. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅπως τὸ δικαίωμα τοῦτο τὸ ἀσκήσῃ καὶ δι’ ἄλλην νόσον τῶν δένδρων, ὄχι μόνον διὰ τὸν δάκον. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι νόσοι, ἐπιφέρουσαι σημαντικωτάτας βλάβας εἰς τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Διὰ τὰς νόσους ταύτας, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιβάλητε καθολικὴν καὶ ὑποχρεωτικὴν τὴν καταπολέμησιν εἰς τὸν παραγωγὸν τῆς χώρας μας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν οἰκονομικὴν πλευρὰν τοῦ ζητήματος, πῶς θὰ πληρώνωνται τὰ ἔξοδα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ἡ Βουλὴ νὰ εἴπω τὸ ἑξῆς: Δὲν συμμερίζομαι καθόλου τὴν ἄποψιν τοῦ ἀξιοτίμου ἐκ Χανίων συναδέλφου, κ. Μητσοτάκη, ὅτι θὰ ἔπρεπε ἡ δαπάνη τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου νὰ καταβληθῇ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ δὲν συμμερίζομαι τὴν γνώμην ταύτην καὶ μετὰ τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἤκουσα τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐκ τῆς αὐτῆς περιφερείας ἐκ τῆς ὁποίας προέρχομαι, τοῦ ἀγαπητοῦ κ. Ζίγδη, ὅτι ἐὰν διὰ τὴν ἑλονοσίαν πληρώνῃ ὁ προϋπολογισμὸς τὴν καταπολέμησιν, διατὶ ὄχι διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου; Καὶ τοῦτο διότι ἡ μὲν ἑλονοσία εἶναι ἀτύχημα δι’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὴν ὑφίσταται, ἐνῷ ἡ καλλιέργεια τῆς ἐλαίας εἶναι ἐπιχείρησις. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηρίξω ὅτι διὰ νὰ ἔχῃ ὁ ἄλφα παραγωγὸς τῆς περιφερείας μας ἔσοδα διὰ ν’ ἀποζῇ, εἴτε ν’ ἀποκερδαίνῃ, πρέπει νὰ πληρώνουν ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες πολῖται φόρους καὶ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ πληρώνεται τμῆμα τῶν δαπανῶν τῆς γεωργίας. Εἶμαι καὶ ἐγὼ ἰδιοκτήτης ἐλαιοδένδρων. Πάσχουν καὶ τὰ ἰδικά μου δένδρα ἀπὸ τὸν δάκον. Πάσχουν καὶ ἀπὸ μίαν ἄλλην νόσον, τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς εἴπω εἰς τὸ τέλος, καὶ πρέπει νὰ τύχῃ τῆς προσοχῆς σας. Θὰ πρέπει, λοιπόν, ὁ εὔπορος εἰσοδηματίας ἐλαίου, ὅπως εἶμαι καὶ ἐγώ, ν’ ἀπαιτήσῃ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμὸν νὰ τοῦ πληρώσῃ ἓν μέρος τῶν δαπανῶν τῆς ἐπιχειρήσεώς του; Νομίζω ὄχι. Καὶ προχωροῦμεν εἰς τὸν δεύτερον τρόπον εἰσπράξεως: Νὰ ἐπιβληθῇ φόρος κατὰ τὴν διακίνησιν τοῦ ἐλαίου, κατὰ τὴν ἐξαγωγήν. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἐπιβληθῇ κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν καὶ διακομιδήν, τότε ὡρισμένα μόνον ἔτη ὁ φόρος θὰ βαρύνῃ τὸν παραγωγὸν καὶ ἄλλα ἔτη θὰ βαρύνῃ τὸν καταναλωτήν, τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πότε θὰ γίνεται τοῦτο; Ὅταν μὲν ἡ ἐσοδεία εἶναι πλουσία, τότε αἱ τιμαὶ τοῦ ἐλαίου θὰ παραμένουν χαμηλαὶ καὶ ὁ φόρος, κατ’ οὐσίαν, θὰ πληρώνεται καὶ θὰ ἐπιπίπτῃ ἐπὶ τοῦ παραγωγοῦ καὶ δικαίως. Ὅταν ὅμως ἡ ἐσοδεία εἶναι μικρά, τί θὰ συμβῇ; Τόση θὰ εἶναι ἡ ζήτησις, ὥστε αἱ τιμαὶ θὰ ἀνέρχωνται καὶ θὰ πληρώνῃ ὁ καταναλωτὴς τὴν τιμὴν τοῦ ἐλαίου, ἐπηυξημένην καὶ μὲ τὸν φόρον. Καὶ πάλιν τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ πληρώσῃ τὰ ἔξοδα καλλιεργείας τοῦ ἐλαίου. Ἄρα, καὶ ὁ τρόπος αὐτὸς εἶναι ἄδικος. Καὶ παραμένει ἡ τρίτη πρότασις τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ἐξ Ἡρακλείου, κ. Κρασαδάκη, ὅπως ὁ φόρος πληρώνεται κατὰ τὴν ἔκθλιψιν ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ παραγωγοῦ. Ἡ πρότασις αὐτὴ ἐκ πρώτης ὄψεως δὲν ἔχει τίποτε, τὸ ὁποῖον νὰ προκαλέσῃ τὰς ἀντιρρήσεις μου. Καὶ νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ συνταχθῶμεν μὲ τὴν πρότασιν αὐτήν. Πάντως ὅμως, πρέπει νὰ γίνῃ βασικὴ γραμμὴ διὰ τὴν οἰκονομικὴν διαχείρισιν τοῦ θέματος τούτου, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου ἀποτελεῖ τμῆμα τῶν δαπανῶν τῆς καλλιεργείας, ὅπως ἀποτελεῖ τμῆμα τῶν δαπανῶν τῆς καλλιεργείας ἡμῶν τῶν ἄλλων καλλιεργητῶν τῶν ἑσπεριδοειδῶν, τῆς ὀρύζης, τοῦ βάμβακος, ἡ καταπολέμησις τῶν ἀσθενειῶν τῆς ἰδικῆς μας καλλιεργείας. Καὶ ἂν θὰ πρέπει νὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ σύνολον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τμήματος τῶν δαπανῶν τῆς καλλιεργείας τῆς ἐλαίας, διατὶ νὰ μὴ ἐπιβαρυνθῇ καὶ διὰ τὴν ἰδικήν μου καλλιέργειαν; Νὰ ἔλθῃ ὁ προϋπολογισμὸς νὰ μοῦ πληρώσῃ τὰς δαπάνας, τὰς ὁποίας κάμνω κάθε χρόνον, διὰ νὰ καταπολεμήσω τὰς ἀσθενείας τῶν 3 χιλιάδων δένδρων, τὰ ὁποῖα ἔχω, καὶ τὰ ὁποῖα ἀνέρχονται εἰς σημαντικὸν ποσὸν ἑκατομμυρίων δραχμῶν; Πρέπει, λοιπόν, νὰ παραμείνωμεν ἐπὶ τῆς βάσεως τῆς πραγματικότητος. Ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἄσκησιν μιᾶς καλλιεργείας βαρύνει τὸν καλλιεργητὴν καὶ ὄχι τὸ ὑπόλοιπον τμῆμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Μὲ αὐτὰ τελειώνω ὅσα εἶχον νὰ εἴπω περὶ τοῦ δάκου. Ἂς μοῦ ἐπιτρέψῃ τὸ Σῶμα νὰ εἴπω δύο λέξεις περὶ μιᾶς ἄλλης νόσου τῆς ἐλαίας, ἡ ὁποία δὲν ἔχει προκαλέσει ἀκόμη τὴν δέουσαν προσοχὴν καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ καὶ ἐνδεχομένως καὶ τῶν ὑπηρεσιῶν του. Ἐνεφανίσθη εἰς τὴν περιφέρειάν μου, κ. ὑπουργέ, σκώληξ διαβιβρώσκων τὸ ξύλον τῆς ἐλαίας. Δὲν γνωρίζω τὸ ἀκριβὲς ἐπιστημονικόν του ὄνομα. Γνωρίζω ὅμως ὅτι κατέστρεψεν ὅλας τὰς ἐλαίας τῆς νήσου Λειψοῦ, αἱ ὁποῖαι καὶ δὲν ἀποδίδουν τίποτε, διότι ἐξηράνθησαν. Ἐνεφανίσθη καὶ εἰς τὴν Κάλυμνον καὶ Λέρον. Ἀπὸ τὰ ἰδικά μου δένδρα μοῦ ἔχει καταστρέψει σημαντικὸν ποσοστόν. Ξηραίνονται ἐντὸς ἑνὸς ἔτους. Σώζονται μόνον οἱ νέοι κλῶνοι. Παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως προσέξητε τὸ θέμα, προτοῦ νὰ εἶναι πολὺ ἀργά. Δὲν ἔχει, τέλος πάντων, τόσην σημασίαν ἐὰν κατεστράφησαν τὰ δένδρα τῶν Λειψῶν καὶ τῆς Καλύμνου, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι ἡ νόσος θὰ κατεβῇ καὶ εἰς τὴν Κῶ, τὴν Ρόδον καὶ ὁ Θεὸς νὰ μὴ τὸ δώσῃ, νὰ πάῃ καὶ εἰς τὴν Κρήτην. Δὲν θὰ γλυτώσῃ οὔτε μία ἐλαία τῆς Κρήτης. Μὲ αὐτὴν τὴν τελευταίαν διαπίστωσιν, περαίνω τὴν ὁμιλίαν μου ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Βενέτης, ἔχει τὸν λόγον.

§191Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Παραιτοῦμαι, κ. Πρόεδρε, ὡς πρὸς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Ὡς πρὸς τὴν διαδικασίαν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ σᾶς, κ. Πρόεδρε, νὰ δεχθῆτε ὡς περαιωθεῖσαν τὴν συζήτησιν, διότι δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συζητεῖται τὸ θέμα τοῦ δάκου. Εἶναι τρίτη χρονιὰ συνέχεια ποὺ ἀπασχολεῖ τὴν Βουλὴν καὶ διάφορα συνέδρια, καὶ τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ ψηφισθῇ τὸ τελευταῖον νομοσχέδιον. Ἐπίσης, κ. ὑπουργέ, ἔπειτα ἀπὸ τὴν διαδικασίαν ἀντιλαμβάνεσθε, τί θὰ γίνῃ, ἕως ὅτου ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ἐὰν μὲν δεχθῆτε ἔστω καὶ μίαν τροπολογίαν, τότε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν θὰ ψηφισθῇ. Παρακαλῶ νὰ μὴ δεχθῆτε οὐδεμίαν τροπολογίαν ἢ προσωπικὴν διάταξιν.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πασσάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§193Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἀπασχολῶ ποτὲ τὴν Βουλήν. Πάντως, ἐκ τῆς πείρας, τὴν ὁποίαν ἔχομεν εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὴν Χίον, εἴμεθα ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως. Διατί; Διότι ἔτσι δὲν ἔχομεν καθόλου παραγωγήν. Πέρυσιν εἶχε μόνον ἡ βόρειος Χίος. Ἡ βορειοανατολικὴ Χίος ἔκαμε ψεκασμόν. Ἐκεῖ εἴχαμε περίφημες ἐληές. Εἰς τὴν βορειοδυτικήν, ἡ ὁποία εἶχε παραγωγὴν σπανιωτάτην, διὰ τὴν Χίον, ἐπειδὴ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ γίνῃ ψεκασμός, ἔπεσαν ὅλες οἱ ἐληὲς καὶ ἐχάθησαν. Δι’ αὐτὸ συνιστῶμεν μὲ τὴν μέθοδον Μπερλέζε νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὴ ἡ καταπολέμησις. Πάντως, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγω βγάζομεν τὸ πρακτικὸν συμπέρασμα, ὅτι πράγματι πρέπει νὰ γίνῃ ὑποχρεωτικὸς ὁ ψεκασμός. Συνιστῶμεν ὅπως ὁ ψεκασμὸς γίνεται διὰ τῶν Συνεταιρισμῶν, διότι παρετηρήθη τοῦτο τὸ φαινόμενον: Εἰς ἄλλα μέρη νὰ γίνεται ψεκασμὸς πλήρης, εἰς ἄλλα νὰ μὴ γίνεται καθόλου καὶ εἰς ἄλλα μέρη νὰ κοστίζῃ διπλάσια καὶ τριπλάσια ἀπὸ ὅ,τι κοστίζει εἰς ἄλλο μέρος. Καὶ αὐτὸ ὀφείλεται εἰς τὴν κακὴν διαχείρισιν καὶ τὸν κακὸν τρόπον τοῦ ψεκασμοῦ, ὡς καὶ τὴν ἄγνοιαν τῶν προσώπων τὰ ὁποῖα ἐνεργοῦν τὸν ψεκασμόν. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα καὶ τὰς δαπάνας, ἐφ’ ὅσον οἱ κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἐπιθυμοῦν, οἱ περισσότεροι, ἴσως, τὴν ἔμμεσον φορολογίαν, τὴν ἔμμεσον ἐπιβάρυνσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελα ἐγὼ δι’ ὅλην τὴν παραγωγὴν τῆς Ἑλλάδος, διότι τότε θὰ ἐζούσαμεν πολὺ πιὸ περίφημα, θὰ προέτεινα ὅπως κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ πωλῆται τὸ λάδι, κατ’ αὐτὴν τὴν ἡμέραν νὰ ἐπιβάλλεται ἕνα ποσοστὸν φορολογίας. Διατί; Διότι ἐκείνην τὴν ὥραν ὁ γεωργὸς παίρνει λεπτά, πρῶτον, καὶ δεύτερον, διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ πωλήσῃ πολὺ λάδι θὰ καταβάλῃ πολλὰ λεπτά. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ πωλήσῃ ὀλίγον λάδι θὰ πληρώσῃ ὀλιγώτερα λεπτά. Θὰ μείνῃ δὲ καὶ ἀφορολόγητον τελείως τὸ λάδι τὸ ὁποῖον ὁ γεωργὸς θὰ καταναλώσῃ. Ἰδοὺ ἕνα σύστημα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπιβαρύνει ἀπολύτως κανένα καὶ δὲν προκαλεῖ τὴν ἀντιπάθειαν καὶ δὲν προκαλεῖ τὴν λύπην τῶν παραγωγῶν, διότι φορολογοῦνται δι’ ἕνα πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶναι ὑποχρεωτικόν. Σᾶς παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὸ λάβητε ὑπ’ ὄψιν σας, διότι καὶ ψυχολογικὸν εἶναι καὶ δίκαιον εἶναι.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Λύχνος, ἔχει τὸν λόγον.

§195Γ. ΛΥΧΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, λυποῦμαι πάρα πολύ, διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ λάβω τὸν λόγον ἀσκόπως, ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἀπασχολεῖ ἀπόψε τὴν Βουλήν. Ἀλλά, καταλαμβάνετε ὅτι αἱ ἡμέραι εἶναι ὀλίγον πονηραί, ἐπειδὴ πρόκειται νὰ γίνουν ἐκλογαὶ καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ λείψω καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὸ συλλαλητήριον τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν περιφερειῶν εἰς τὰς ὁποίας ἀνήκει καὶ ἡ ἰδική μου περιφέρεια. Ἀπὸ ὅ,τι ἤκουσα, ἀπὸ τὴν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν, νομίζω ὅτι αἱ διαφωνίαι, ὅσον ἀφορᾷ τὸν δάκον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀποτελεσματικότητα τῶν διαφόρων μεθόδων καταπολεμήσεως, τῶν διαφόρων οἰκονομικῶν μεθόδων πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων καταπολεμήσεως, εἶναι τόσον ζωηραί, τόσον μεγάλαι καὶ τόσον σοβαραὶ ὅσον ὑπῆρξαν ἀνέκαθεν. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος καὶ δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει ἀνάγκη νὰ σᾶς συστήσω, ὅπως μὴ σπεύσητε νὰ λάβητε ἀπόψε καμμίαν ἀπόφασιν. Δὲν ὑπάρχει, ἄλλωστε καὶ κίνδυνος νὰ συμβῇ αὐτό. Νὰ μελετηθῇ ὅσον τὸ δυνατὸν καλύτερον τὸ ζήτημα καὶ ὅταν θὰ εἶναι κατάλληλος ἡ στιγμή, τότε νὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι νομίζω, ὅτι καὶ πάλιν, δὲν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν. Διότι τὰ αἰσθήματα τοῦ λαοῦ, τὰ συμφέροντα τοῦ λαοῦ εἶναι τελείως διάφορα. Μὲ συγχωρεῖτε, πάρα πολύ, διότι προσέθεσα καὶ ἐγὼ μίαν σταγόνα εἰς τὸ ποτήριόν σας τὸ ἀποψινόν.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ρουμάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§197Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ κουράσω τὴν Βουλήν. Κατάγομαι ὅμως ἀπὸ περιφέρειαν καὶ ἐγώ, τὸν Νομὸν Λακωνίας, ἐλαιοπαραγωγικὴν καὶ τὸ θέμα εἶναι ἐκτάκτως σοβαρόν. Ὀρθῶς, ὀρθότατα παρετήρησεν, εἷς τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων, κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς συζητήσεως, ὅτι τὸ θέμα εἶναι ἐθνικόν. Δὲν ὑπάρχει ὑπερβολή. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ οὐσιωδέστερα προϊόντα τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν διὰ τὸν λαόν μας τροφὴν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἀποδίδεται ὑψίστη σημασία. Νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις αὐτὴ δὲν εἶναι ἄσκοπος, ὡς ἐτόνισεν ὁ ἀξιότιμος κ. Λύχνος. Τοὐναντίον κατέδειξεν ὅτι ἡ ἐθνικὴ τῶν Ἑλλήνων Ἀντιπροσωπεία, ἀσχολεῖται μὲ στοργήν, μὲ κατανόησιν, μὲ ζῆλον, μὲ βαθὺ ψυχικὸν καὶ πνευματικὸν ἐνδιαφέρον, διὰ θέμα τόσον ἐκτάκτου σημασίας. Ἡμεῖς, ἀπόψε ἐδῶ, μετεβλήθημεν καὶ εἰς ἰατροσυνέδριον, εἰς φυτοπαθολογικὸν συνέδριον, δὲν γνωρίζω τὶ ἀκριβῶς, δὲν εἶμαι γεωπόνος. Τοῦτο ἀποτελεῖ τιμὴν διὰ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν. Ἄν βοηθήσωμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ἄν βοηθήσωμεν καὶ τὴν στοργικὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, βοηθῶμεν τὸν λαόν, βοηθῶμεν τὸν ἀγρότην. Τίποτε δὲν εἶναι τὸ ἄσκοπον. Ὁ καθείς, ἐξ ἡμῶν, μεταφέρει ἐδῶ καὶ τὰς ἰδικάς του γνώμας καὶ ἀντιλήψεις, αἱ ὁποῖαι ἔχουν σχηματισθῆ ἀπὸ τὴν πεῖραν καὶ τὴν μελέτην καὶ τὴν παρακολούθησιν. Καὶ οὕτω μεταφέρει καὶ τοῦ λαοῦ τὰς ἀντιλήψεις καὶ τὰς γνώμας. Ἐπομένως τὸ ἀσκούμενον ἐδῶ, ἀπόψε, ἔργον, εἶναι ἔργον ἱερὸν καὶ γόνιμον. Τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς καὶ καθολικῆς δακοκτονίας εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἐπικράτειαν. Περιώδευσα, τελευταίως — καὶ κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη, ἰδιαιτέρως ὅμως τελευταίως — πολλὰς περιφερείας τοῦ Νομοῦ Λακωνίας. Εἶμαι βουλευτὴς τῆς Ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς, ἀλλὰ ὁ Νομὸς Λακωνίας ἀποτελεῖ μίαν ἑνιαίαν περιφέρειαν, ἕνα ἑνιαῖον ὀργανισμόν. Δὲν εἶναι δυνατόν, διότι ψηφίζεται ἕνα νομοσχέδιον ἐκλογικόν, ἀτυχὲς κατὰ τὴν γνώμην μου, νὰ εἴπωμεν ὅτι οἱ Νομοὶ διαμελίζονται. Ὄχι. Ἀλλὰ καὶ πάλιν γίνονται μία περιφέρεια μὲ τὸν νέον ἐκλογικὸν νόμον. Ὅπου περιώδευσα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ εἰς μικρὰ χωρία καὶ εἰς κωμοπόλεις, εἶδον ὅτι τὸ λάδι καὶ ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς ἔχει ἐντελῶς καταστραφῆ. Εἶναι ὡσὰν καὶ αὐτὸ ποὺ λέμε «μοῦργα», κάνει μόνον διὰ σαποῦνι. Κατάντημα δηλαδή. Καὶ τοῦτο ἔχει ἐξαπλώσει, κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἶναι ὑπερβολή, τὴν δυστυχίαν, τὴν πικρίαν, τὴν ἀπόγνωσιν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, τοὺς παραγωγοὺς αὐτὸ τὸ λάδι εἶναι ποὺ τοὺς τρέφει, αὐτὸ τοὺς βοηθεῖ νὰ κάμουν τὶς προῖκες τῶν κοριτσιῶν τους, νὰ σπουδάζουν τὰ παιδιὰ των, νὰ ὑψώνουν τὰ σπίτια των. Καὶ τοὺς βλέπετε τοὺς ἀνθρώπους, ὡσὰν νὰ βγαίνουν ἀπὸ κηδείαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ σπίτια των. Εἶναι ὡσὰν νεκροί. Κύριοι, ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν κἄτι χωρὶς νὰ φοβηθῶμεν τὴν παρεξήγησιν. Δὲν ἔχει ἀκόμη ἀναπτυχθῆ εἰς τὸν λαὸν ἡ ἀγροτικὴ συνείδησις πλήρης καὶ τελείως. Ἕνας περίεργος πρωτογονισμὸς τὸν συνέχει. Πρέπει νὰ τὸν βοηθήσωμεν. Ἡ προαιρετικὴ αὐτὴ δακοκτονία ἀποτελεῖ λάθος, ἀπὸ μέρους τῶν στοργικῶν, λέγω καὶ πάλιν, ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἀπὸ μέρους τοῦ ὑπουργοῦ καὶ ἡμῶν οἱ ὁποῖοι τὴν καθιερώσαμεν. Πρέπει τὸν ἀγρότην νὰ τὸν ὑποχρεώσωμεν, νὰ τοῦ τὴν ἐπιβάλωμεν. Δὲν εἶναι ἐκδήλωσις δικτατορική, δὲν εἶναι ἐκδήλωσις βίας, δὲν προσβάλλομεν τὸν ἀγρότην. Τὸν συμπονοῦμεν. Θέλομεν νὰ ἀποδώσῃ, θέλομεν νὰ τὸν σώσωμεν. Ἑπομένως ἡ ἐνέργειά μας θὰ ἐκτιμηθῇ. Μεταφέρω εἰς τὸ Σῶμα τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον καὶ εἰς χωρία καὶ εἰς πόλεις ἤκουσα: «Πρέπει νὰ μᾶς τὸ ἐπιβάλετε», μοῦ εἶπον. Ὁ ἴδιος ὁ ἀγρότης, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας καὶ ἀξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζητεῖ. Ἑπομένως πρέπει νὰ τὸ ἐπιβάλετε σεῖς, κ. ὑπουργέ. Καὶ μάλιστα σεῖς, ὁ ὁποῖος προέρχεσθε ἀπὸ ἐπαρχίαν καὶ κατέχετε πλήρως τὴν ψυχολογίαν, τὴν νοοτροπίαν, τὸν τρόπον τοῦ ἐνεργεῖν καὶ τοῦ δρᾶν τῶν ἀνθρώπων τῶν χωρίων. Δὲν ἔχουν ὑποστῆ ἀκόμη, ἀτυχῶς, τὴν δέουσαν ἐξέλιξιν. Μὴ φοβηθῆτε λοιπὸν ὅτι θὰ παρεξηγηθῇ τὸ Σῶμα καὶ σεῖς ὁ ἴδιος, ὡς ἕνας ἄνθρωπος βίας, ὡς ἕνας ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θέλει νὰ ἐπιβάλῃ κἄτι. Δὲν θὰ μᾶς εἴπουν φορομπήχτας. Ὄχι. Θὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος μαλακώτερος κἄπως, ὥστε νὰ μὴ φθάσωμεν εἰς τὸ σημεῖον νὰ βαπτισθῶμεν καὶ ἡμεῖς ἐδῶ ὅπως συνήθως βαπτιζόμεθα, ὡς ἐκμεταλλευταί, ὡς ἐκπρόσωποι δηλαδὴ ἑνὸς Κράτους τὸ ὁποῖον ἔχει μόνον ἁρπακτικὰς διαθέσεις καὶ τίποτε ἄλλο, ἢ Κράτος τὸ ὁποῖον εἶναι ἄστοργον, τὸ ὁποῖον τρέφει μόνον χιλιάδας ὑπαλλήλων καὶ τὸ ὁποῖον δὲν φροντίζει διὰ τὸν λαόν. Ὅταν βάζωμεν αὐτὰ τὰ 50 λεπτὰ κατὰ δένδρον ἢ κατ’ ὀκᾶν, βέβαια τὸ πρᾶγμα εἶναι πάρα πολὺ μικρόν. Νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καταλήξετε, διότι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, ἐγὼ δὲν ἔχω εἰδικὰς γνώσεις, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος, θὰ ἔπρεπε νὰ καταλήξετε, νὰ εἰσπράττετε τὸν φόρον, κατὰ τὴν ἔκθλιψιν τοῦ ἐλαίου εἰς τὰ ἐλαιοτριβεῖα. Ἐγὼ ἐὰν εἶχον τὴν δύναμιν, θὰ ἔλεγον εἰς τὴν Κρατικὴν Μηχανὴν νὰ διαθέσῃ τὰ 14 ἢ 20 παλαιὰ δισεκατομμύρια, διὰ νὰ προσφέρῃ αὐτὴν τὴν ὑψίστην ἐθνικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸν λαόν. Ἤκουσα ὅμως ὡρισμένα ἐπιχειρήματα ἀπὸ ἀξιοτίμους συναδέλφους, ὅτι δηλαδὴ ὑπάρχουν πάρα πολλοὶ πλούσιοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν 300.000 ἐλαιόδενδρα, 400.000 ἐλαιόδενδρα. Διατὶ νὰ ὠφελήσωμεν αὐτούς; Τοῦτο τὸ ἐπιχείρημα μὲ κάμνει νὰ ἀπομακρύνωμαι ἀπὸ τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἔχω ὅτι τὸ Κράτος θὰ ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νὰ προβῇ εἰς τὴν θυσίαν διὰ τὸ σοβαρὸν τοῦτο ἐθνικὸν προϊόν, τὸ ἔλαιον. Καὶ νομίζω, ἀκόμη, ἀξιότιμε κύριε ὑπουργὲ τῆς Γεωργίας, ὅτι δὲν θὰ πρέπει νὰ ἀκολουθήσετε τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐπροτάθη ἀπό τινας ἀξιοτίμους συναδέλφους, δηλαδὴ εἰς μίαν περιφέρειαν νὰ ἐφαρμόζεται ἡ δακοκτονία ἡ ὑποχρεωτικὴ καὶ εἰς ἄλλην ὄχι. Νὰ εἶναι εἰς ὁλόκληρον, τονίζω καὶ πάλιν, τὴν Ἐπικράτειαν. Μόνον κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἔχωμεν καὶ ποιοτικῶς καὶ ποσοτικῶς ἔλαιον τῆς προκοπῆς. Ἀκόμη θὰ ἤθελον —καὶ τελειώνω— νὰ παρακαλέσω, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἀποστείλητε εἰς τὴν ἐπαρχίαν πολλοὺς γεωπόνους. Ἔχομεν ἀνάγκην γεωπόνων ἱεραποστολικοῦ τύπου. Στερούμεθα γεωπόνων, δὲν γνωρίζομεν ἐὰν εἰς ἄλλας περιφερείας, ὑπάρχουν πολλοί. Χρειαζόμεθα νὰ δημιουργήσωμεν στρατιὰν ἐμπνευσμένων, μορφωμένων, ἠθικῶν, γεωπόνων, οἱ ὁποῖοι μόνον μὲ τὴν καλλιέργειαν τῆς ἱεραποστολικῆς διαθέσεως θὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῆς ἀγροτικῆς συνειδήσεως τοῦ λαοῦ καὶ ἑπομένως καὶ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§198Δ. ΛΑΝΤΖΟΥΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου, ἐγὼ ὡς ἐκπρόσωπος τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν Μεσσηνίας, τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ὑποχρεωτικῆς καταπολεμήσεως. Δὲν ἔχει δὲ σημασίαν τὸ γεγονός, ὅτι εἰς ὡρισμένας περιφερείας, ὡρισμένας περιόδους ἢ ὡρισμένον χρόνον δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἡ καταπολέμησις. Καὶ τοῦτο διότι καιρικαὶ συνθῆκαι δὲν τὸ ἐπιτρέπουν. Εἶναι ὡς ὀρθῶς εἶπεν ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, ὅπως εἰς ἕνα ἀσθενῆ, ὅπου δὲν εἶναι πάντοτε ἀποτελεσματικὸ ἕνα φάρμακο εἰς διαφόρους περιοχάς, λόγῳ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ ὀργανισμοῦ, οὕτω πως καὶ ἐδῶ δὲν ἔχει καμμίαν ἀπολύτως σημασίαν τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς ὡρισμένας περιφερείας, λόγῳ ὡρισμένων καιρικῶν συνθηκῶν δὲν ἐπετεύχθη τὸ ἀποτέλεσμα τῆς καταπολεμήσεως. Τοῦτο ὅμως εἶναι ἐπιστημονικὸν ζήτημα εἰς τὸ ὁποῖον ἐγώ, οὔτε νομίζω ἄλλος τις ἐκ τῶν συναδέλφων, ἔχει θέσιν, διότι τὴν θέσιν τὴν ἔχει μόνον ἡ ἐπιστήμη. Ἐὰν συνεπῶς οἱ καθηγηταὶ τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς ἢ οἱ Διευθυνταὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οἱ γεωπόνοι συμφωνήσουν ὑπὲρ τῆς καταπολεμήσεως καὶ ἐγὼ συμφωνῶ. Ἐὰν ὅμως ἡ καταπολέμησις δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὴ ἐπιστημονικῶς, τότε πλέον δὲν πρέπει νὰ κάμνωμεν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§199Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν ἔχω ἐγὼ οὔτε ἐληές, οὔτε δάκον, οὔτε λάδι εἰς τὴν ἐπαρχίαν μου. Ἤθελα ὅμως νὰ εἴπω δύο λόγια, διότι ἡ συζήτησις ἔχει ἀνοίξει καὶ τὴν ἰδικήν μου ὄρεξιν. Ἡ περιφέρειά μου ἔχει κἄποιο ἄλλο προϊὸν τὸ ὁποῖον καλύπτει τὸ ἥμισυ τοῦ συναλλάγματος τῶν ἐξαγωγῶν, τὰς ὁποίας κάμνει ἡ χώρα μας καὶ εἶναι ἡ περιοχὴ, ἡ ὁποία βγάζει τὰ γνωστότερα καπνὰ τοῦ κόσμου. Ἀπὸ ἐτῶν μαστίζεται ἀπὸ μίαν ἀσθένειαν, ἡ ὁποία λέγεται «πατάτα» καὶ πρὸ ὀλίγου χρόνου ὅταν περιώδευσα τὴν Ξάνθην σᾶς ἐξελιπάρησα νὰ κατορθώσετε νὰ στείλετε λίγο βῖκο, διὰ νὰ κάμουν λίπανσιν εἰς τὰ χωράφια των, διότι ἀπὸ ἐπίσημα στατιστικὰ στοιχεῖα προκύπτει ὅτι ἡ περιοχὴ αὐτὴ εἶχεν 800.000 ὀκάδας παραγωγὴν καπνοῦ κατὰ τὸ 1939 καὶ ἔπεσεν εἰς 500.000 εἰς τὸ 1954 παρ’ ὅλην τὴν αὔξησιν τῶν στρεμμάτων, εἰς 507.000 στρέμματα. Δηλαδὴ ἀπὸ ἐτῶν τὸ 60% τῆς παραγωγῆς των καταστρέφεται ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀσθένειαν. Ἤκουσα ἐδῶ ὅτι θὰ ἐπιβάλῃ φορολογίαν καὶ θὰ πληρώνῃ ὁ προϋπολογισμὸς κλπ. Ἡμεῖς δὲν ζητοῦμεν τέτοια πράγματα. Ἐὰν θὰ ἰσχύσουν ὅμως διὰ τὸν δάκον καὶ διὰ τὴν ἐλαίαν, πρέπει προτήτερα νὰ ἰσχύσουν διὰ τὸν καπνόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον περιμένει τὸ Κράτος τόσον συνάλλαγμα νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὴν χώραν ἀλλὰ καὶ τόσους βαρεῖς φόρους νὰ πραγματοποιήσῃ. Θὰ παρακαλέσω νὰ σημειωθῇ ἰδιαιτέρως ἡ παράκλησίς μου, διότι πολὺ σπανίως δίδεται εἰς ἡμᾶς ποὺ ἀντιπροσωπεύομεν καπνικὰς περιοχὰς νὰ θίξωμεν τὰ θέματα τοῦ καπνοῦ μέσα εἰς τὸ Κοινοβούλιον.

§200Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα προβλήματα τῆς Ἑλληνικῆς ἀγροτικῆς οἰκογενείας. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παράλληλα πρὸς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ αὔξησις τῶν πειραμάτων διὰ τοῦ Παραθείου, διότι τὰ μέχρι σήμερον ἀποτελέσματα, ἐξ ὅσων τοὐλάχιστον ἀντελήφθην, εἶναι λίαν οὐσιώδη. Ἐπειδὴ δέ, προκειμένου περὶ τοῦ παραθείου, παρουσιάζεται ὁ κίνδυνος τῆς ὑγείας, νομίζω ὅτι θὰ ἀξίζῃ τὸν κόπον νὰ ἀναλάβῃ τὴν πρωτοβουλίαν τὸ Ἑλληνικὸν Ὑπουργεῖον τῆς Γεωργίας ἐν συνεννοήσει μὲ τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, τῆς συγκλήσεως εἰς τὴν Ἑλλάδα διεθνοῦς συνεδρίου μὲ μόνον θέμα τὴν ἐξέτασιν τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς χρήσεως τοῦ Παραθείου. Νομίζω, λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ ζήτημα τοῦτο, διότι τὰ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν μέχρι τοῦδε ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς μεθόδου, ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἡ μέθοδος δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ παντοῦ μὲ τὸν προσήκοντα τρόπον, δὲν εἶναι πολὺ οὐσιώδη. Ἐπειδὴ δὲ ἡ καταπολέμησις διὰ τοῦ Παραθείου εἶναι περισσότερον ἐπιτυχής, ὅπως ἀπέδειξαν τὰ μέχρι τοῦδε γενόμενα πειράματα, νομίζω ὅτι τὸ μόνον ἐμπόδιον, ποὺ ὑπάρχει εἶναι τὸ τῆς ἐπιδράσεως ἐπὶ τῆς ὑγείας τὸ ὁποῖον πρέπει ταχέως καὶ διὰ παντὸς τρόπου νὰ ἀντιμετωπισθῇ. Πέραν τοῦ ζητήματος τούτου, πιστεύω ὅτι εἶναι ἀνάγκη καὶ εἶναι χρήσιμον νὰ ἐξετασθῇ, μήπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι, πλὴν τῶν ἀσθενειῶν, λόγοι ἀφορίας εἰς τοὺς Ἑλληνικοὺς ἐλαιῶνας. Διότι περιέργως παρατηροῦμεν εἰς πολλὰς περιφερείας, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Εὐβοίας, ὅτι ἐπὶ 5 καὶ 6 ἔτη ὑπάρχει καθολικὴ ἀφορία τῶν ἐλαιῶν. Δὲν ἔχω τὴν εἰδικότητα, διὰ νὰ ἔχω τὴν δυνατότητα οἱουδήποτε συμπεράσματος ὡς πρὸς τὰ αἴτια εἰς τὰ ὁποῖα δύναται νὰ ὀφείλεται. Πάντως, πιθανῶς νὰ ὑπάρχῃ συνδρομὴ τῶν ἑξῆς δύο λόγων: Ἐξάντλησις τοῦ ἐδάφους καὶ ἐπίδρασις τῶν ἀσθενειῶν. Εἶναι ὅμως καὶ τοῦτο θέμα παράλληλον πρὸς τὸ ζήτημα τῆς καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, διότι ἐκ τῶν δύο αὐτῶν αἰτιῶν παρουσιάζεται τόση μεγάλη μείωσις τοῦ ἐκ τῆς ἐλαίας ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Ὑπάρχει καὶ κάτι τι ἄλλο, ὅσον εἶναι ἀβέβαιον τὸ ἀποτέλεσμα τῆς καταπολεμήσεως ἢ ὅσον δὲν εἶναι βέβαιον ὅτι εἶναι μεγάλα τοὐλάχιστον τὰ ἀποτελέσματα, τόσον περισσότερον ὀδυνηρὸν εἶναι διὰ τὴν πενιχρὰν ἰδιωτικὴν οἰκονομίαν τοῦ ἀγρότου, τὸ νὰ καταβάλῃ τὴν εἰσφορὰν τὴν ἀπαιτουμένην διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς ἀσθενείας. Κατὰ τὰ ἄλλα τὸ θέμα ἐξηντλήθη. Αὐτὰς τὰς συντόμους σκέψεις ἤθελον νὰ ὑποβάλω εἰς τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς καὶ ὑπ’ ὄψει τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§202Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργ.). Κύριοι συνάδελφοι ἡ φιλοδοξία τοῦ νομοσχεδίου εἶναι περιωρισμένη καὶ δὲν πρόκειται νὰ λύσῃ τὰς διαφορὰς τῶν ἀντιλήψεων αἱ ὁποῖαι ἐπικρατοῦν περὶ τῶν μεθόδων καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Ἡ διεξαχθεῖσα τὴν ἑσπέραν ταύτην συζήτησις, καὶ ἂν δὲν ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ ὅσα ἐγράφησαν καὶ τὰ ὅσα καθημερινῶς συζητοῦνται, πείθει, ὅτι ἡ Βουλή, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὥριμη διὰ τὴν λύσιν τοῦ προβλήματος. Παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὄχι μόνον ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ καὶ ἄλλα Κράτη τῆς F.A.O. ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐξεύρεσιν μεθόδων, πρὸς καταπολέμησιν τοῦ δάκου. Εἰδικὸν συνέδριον συνεκλήθη ἐν Ἀθήναις προσφάτως, τὸ ὁποῖον ἠσχολήθη μὲ τὸ θέμα αὐτό. Αἱ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, κατέβαλαν συντόνους προσπαθείας καὶ τὸ Ὑπουργεῖον διαθέτει σεβαστὰ ποσὰ δι’ ἐρεύνας. Μέχρις ὅτου ἡ ἐπιστήμη καταλήξῃ εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα, νομίζω, ὅτι εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀρκεσθῶμεν εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι παραδεδεγμένα μέχρι τῆς στιγμῆς. Τὸ θέμα τῆς καθολικῆς καταπολεμήσεως μελετᾶται. Μετὰ τὴν λῆξιν τῶν πειραμάτων ἡ ὑπηρεσία θὰ ἐμφανίσῃ εἰς τὴν Βουλὴν τὰ πορίσματά της. Ἀπαντῶν τώρα, συνοπτικῶς, εἰς τὰς παρατηρήσεις, αἵτινες διετυπώθησαν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου λέγω ὅτι ἀποδέχομαι τὴν τροπολογίαν ὅπως ἡ εἰσφορὰ εἰσπράττεται κατὰ τὴν ἔκθλιψιν τῶν ἐλαιῶν. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴν καταπολέμησιν τοῦ δάκου, ἐφ’ ὅσον τοῦτο τὸ ἐπιθυμεῖ ἡ πλειοψηφία τῶν κατοίκων μιᾶς περιφερείας, δέχομαι νὰ γίνῃ ὑποχρεωτική. Αἱ ὑπηρεσίαι, πάντως, μελετοῦν γενικώτερον τὸ θέμα.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§204ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§205ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν. Ἄρχεται ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις. Ἄρθρον 1ον.

§206Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὡς εἴπατε, κύριε ὑπουργέ, ὁ σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι περιωρισμένος. Συνεπῶς θὰ ἤθελον νὰ εἶναι καὶ τὰ Ταμεῖα τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, περιωρισμένης διαρκείας.

§207Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁ νόμος σας εἶναι γνωστός. Τὸν Ἀπρίλιον εἶναι δυνατὸν νὰ παύσωμεν τὴν λειτουργίαν των. Μέχρις ὅτου ὅμως, εὕρωμεν καλύτερον σύστημα διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ὑπάρχουν τὰ Ταμεῖα.

§208Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς, κ. ὑπουργέ, ἐπιμένομεν εἰς τὴν κατάργησιν τῶν Ταμείων αἱ δὲ ἁρμοδιότητες αὐτῶν νὰ περιέλθουν εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς.

§209ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει;

§210ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 2ον.

§212Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐὰν εἰς μίαν περιφέρειαν, κ. ὑπουργέ, οἱ κάτοικοι ἐπιθυμοῦν νὰ γίνῃ ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου διὰ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, θὰ ἦτο ὀρθὸν νὰ μὴ ἐξαρτᾶται τοῦτο ἐκ τῆς ἀποφάσεως τῶν ἐλαιοπαραγωγικῶν Ταμείων ἀλλὰ περὶ αὐτοῦ νὰ ἀποφασίσῃ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας.

§213Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, τὰ ταμεῖα ἐλαιοπαραγωγῶν, δὲν πρόκειται νὰ ἀποξενωθοῦν οὐδενὸς δικαιώματος.

§214Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὰ συνεργεῖα καταπολεμήσεως τοῦ δάκου, νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι πρέπει νὰ τὰ καταρτίζουν αἱ ἁρμόδιοι γεωπονικαὶ ὑπηρεσίαι, αἱ ὁποῖαι ἔχουν τὴν εὐθύνην καὶ διαθέτουν καὶ τὰ διάφορα ἐργαλεῖα.

§215Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ πρότασις τοῦ κ. Χλουβεράκη εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Κοθρῆ. Ἐγὼ προτιμῶ τὴν διατήρησιν τοῦ ὑφισταμένου συστήματος.

§216Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου, θὰ περιέλθῃ τελικῶς, ὅπως καὶ πρέπει, εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Ὁ κ. ὑπουργός, δὲν δέχεται τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὴν στιγμὴν ταύτην, δύναμαι ὅμως νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω, ὅτι, ἄλλοτε εἶχε γίνει ἕνα καλὸν βῆμα πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτήν. Δὲν συζητῶ λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου, διότι νομίζω ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὸ παρελθόν. Ἐγώ, πάντως, πιστεύω, ἀκραδάντως ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς δακοκτονίας, θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς.

§217Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Ἐγὼ ὑπεστήριξα τὸ ζήτημα τῆς ἐκτελέσεως τῆς δακοκτονίας ἐκ μέρους τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν, διότι οἱ ἀριθμοὶ τῶν ἐξόδων ἀποδεικνύουν εἰς τὸ θέμα τοῦτο, ὅτι οἱ Συνεταιρισμοὶ ἐξεπλήρωσαν τὴν δακοκτονίαν κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικόν. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος μὲ κάμνει νὰ ὑποστηρίξω ὅτι αὐτοὶ πρέπει νὰ ἀναλάβουν τὴν δακοκτονίαν.

§218Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια αὐτὴ εἰς τὸ νομοσχέδιον, κύριε συνάδελφε.

§219Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δηλώσῃ ἂν ἀποδέχεται τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§220Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς τὸ ἄρθρον 2 δὲν ὑπάρχει καμμία τροπολογία.

§221Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν ἔχει σημασίαν, δι’ ὅλα τὰ ἄρθρα. (Ἀκολούθως γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει καὶ τὰ ἄρθρα 3 καὶ 4 ὡς ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ 5 ὡς ἔχει, τὸ 6 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, τὸ 7 ὡς ἔχει. Εἰς τὸ ἄρθρον 8 προστίθεται ὡς παράγρ. 2 ἡ τροπολ. τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς).

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§223Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μόλις πρὸ ὀλίγου ἐπληροφορήθην ὅτι ὁ νόμος ὁ προβλέπων τὴν σύνθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ὡς πρὸς μὲν τοὺς συμβούλους τοὺς διοριζομένους ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καθορίζει διετῆ θητείαν ἐνῷ διὰ τοὺς αἱρετοὺς συμβούλους τοὺς ὑποδεικνυομένους ὑπὸ τῶν γεωργικῶν ὀργανώσεων καθορίζει μονοετῆ θητείαν. Ἐπειδὴ οἱ ὑποδεικνυόμενοι κατὰ Ἰανουάριον ὑπὸ τῶν γεωργικῶν ἑνώσεων ὡς σύμβουλοι εἰς τὴν ΑΤΕ θὰ ἀναλάβουν κατὰ Ἀπρίλιον —Μάϊον καὶ ἑπομένως δὲν ἔχουν τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον διὰ νὰ ἐνημερωθοῦν, προτείνω ὅπως καὶ δι’ αὐτοὺς γίνῃ ἡ θητεία διετὴς ὡς ἰσχύει διὰ τοὺς λοιποὺς συμβούλους τοὺς ὑποδεικνυομένους ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως.

§224Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν σας, ἥτις θὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 9.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λιαροῦτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§226Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ σημερινὸν ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, βεβαίως ἀφορᾷ τὸν δάκον, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ἀναφερθῶ εἰς ἕνα ἄλλον δάκον, τοῦ ὁποίου ἡ μόνιμος κατοικία εἶναι ἡ πτωχὴ νῆσος τῶν Κυκλάδων, ἡ Σαντορίνη, δάκος, ὁ ὁποῖος εἶναι χειρότερος τοῦ ἐντόμου, διότι ἔχει ἀνθρωπίνους ἰδιότητας καὶ χαρακτηριστικά. Αὐτὸς εἶναι περισσότερον ἴσως δράκος παρὰ δάκος. Πρόκειται περὶ τῶν ὀλίγων βιομηχάνων, οἱ ὁποῖοι ἐκμεταλλεύονται ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὰ γεωργικὰ προϊόντα ἑνὸς παμπτώχου λαοῦ, ὅπως εἶναι ὁ λαὸς τῆς Σαντορίνης, κατὰ τρόπον αἰσχροκερδῆ, ὥστε ἑκάστοτε νὰ ἀγνοοῦν τελείως τὴν τιμὴν ἀσφαλείας, τὴν ὁποίαν κατ’ ἔτος ἐπιβάλλει τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, εἰς τὸ πτωχὸν προϊόν, τὸ ὁποῖον ἔχει ἡ Σαντορίνη, τὴν τομάταν. Καὶ διὰ τοῦτο οἱ πτωχοὶ αὐτοὶ γεωργοὶ ἀμυνόμενοι, κατήρτισαν μίαν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν, ἡ ὁποία ἔγινε κατόπιν ἀναγκαστικὸς Συνεταιρισμὸς καὶ κατώρθωσαν νὰ πάρουν δύο δάνεια ἐκ τοῦ σχεδίου Μάρσαλ καὶ νὰ κάμουν δύο ἐργοστάσια. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον κατώρθωσαν νὰ κατοχυρώσουν τὰς τιμὰς τῶν προϊόντων των. Δυστυχῶς ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, τὰ δάνεια τὰ ὁποῖα ἔλαβον μὲ τιμὴν δολλαρίου 15 χιλ. δρχ. καλοῦνται σήμερον νὰ τὰ ἐξοφλήσουν μὲ 30 χιλ. δρχ. Ὑπ’ αὐτὰς τὰς προϋποθέσεις ἡ Ἕνωσις τῶν Συνεταιρισμῶν κινδυνεύει νὰ ἴδῃ αὐτὰ δημοπρατούμενα καὶ ἑπομένως νὰ τὰ ἀπολέσῃ, δοθέντος ὅτι ἀπεστερήθη αὕτη τῶν εἰσφορῶν, τὰς ὁποίας εἶχε, κατόπιν τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 843, ὅστις κατήργησε τὰ διαπύλια τέλη. Μία τοιαύτη τροπολογία ὡς ἡ ἀκόλουθος, παρακαλῶ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον, ὥστε νὰ κατοχυρωθοῦν αἱ εἰσφοραὶ τῆς Ἑνώσεως. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 843 τῆς 16)20 Δεκεμβρίου 1948 ἀναγκαστικοῦ νόμου, προστίθενται ἐδάφια δʹ καὶ εʹ, ὡς ἑξῆς: «δ) Τῆς καταργήσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ παρόντος ἄρθρου ἐξαιροῦνται ὁμοίως αἱ εἰσφοραὶ καὶ τὰ τέλη ὑπὲρ τῆς Ἀναγκαστικῆς Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν Θηραϊκῶν Προϊόντων, αἱ ἀφορῶσαι τὰ ἐκ τῶν νήσων Θήρας καὶ Θηρασίας ἐξαγόμενα γεωργικὰ προϊόντα ἐπεξειργασμένα ἢ μή. Ἐπὶ τῶν προϊόντων τούτων ἐπιβάλλεται εἰσφορὰ κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν αὐτῶν ἐκ τῶν ὡς ἄνω νήσων, ὑπὲρ τῆς ἀνωτέρω Ἑνώσεως Συνεταιρισμῶν, καθοριζομένη ὡς κάτωθι: 1) Ἐπὶ τοῦ τοματοπολτοῦ δραχ. 0,25 κατὰ κιλόν. 2) Ἐπὶ τῶν χυμῶν τομάτας καὶ ὁλοκλήρων τοματῶν δρχ. 0,12 κατὰ κιλόν. 3) Ἐπὶ τοῦ γλεύκους καὶ τῶν οἴνων δρχ. 0,06 κατὰ κιλόν. 4) Ἐπὶ τῆς κριθῆς δρχ. 0,07 κατὰ κιλόν. 5) Ἐπὶ τοῦ ἀρακᾶ καὶ φάβας δρχ. 0,15 κατὰ κιλόν. ε) Αἱ κατὰ τὸ προηγούμενον ἐδάφιον εἰσφοραὶ εἰσπράττονται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 11 τοῦ νόμου 359) 1947 «περὶ ἀναδιοργανώσεως τοῦ Ταμείου Ἀμύνης Οἰνοπαραγωγῆς Θήρας καὶ Θηρασίας». Ἡ τροπολογία αὕτη καθορίζει τὰς τιμάς, τὰς ὁποίας εἶχεν ἀνέκαθεν ἡ Ἕνωσις πρὸς εἴσπραξιν καὶ τὰς ὁποίας δὲν ἔχει σήμερον. Ἐὰν δὲν γίνῃ τοῦτο, τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ θὰ ἀπολεσθοῦν ἀπὸ τὴν Ἕνωσιν Συνεταιρισμῶν καὶ θὰ περιέλθουν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἠδίκησαν καὶ ἀδικοῦν ἕνα πτωχὸν κόσμον τῆς Σαντορίνης. Παρακαλῶ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς καὶ βεβαίως πρωτίστως τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ δεχθοῦν τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ διὰ λόγους ἀνθρωπισμοῦ, χάριν τῶν πτωχῶν αὐτῶν γεωργῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ διαφυλάξωμεν τοὺς ἀγρότας τῆς Σαντορίνης ἀπὸ τὴν μῆνιν τοῦ πραγματικοῦ δάκου.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§228Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐμένα μὲ ἀπησχόλησε τὸ θέμα ἐὰν εἰς τὸν νόμον περὶ δάκου ἔπρεπε νὰ ὑποβάλω τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς ἀναπτύξω. Ἐπειδὴ ὅμως ἐκ τῆς συζητήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμα μὲ τοὺς φυτοπαθολόγους, δὲν μοῦ ἀπέκλεισαν ὅτι τὸ μικρόβιον τοῦ δάκου δὲν ἀποκλείεται νὰ προσβάλῃ καὶ τὴν τομάτα, δι’ αὐτὸ φέρω μίαν τροπολογίαν, ἐπειδή, κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὸ νομοσχέδιον καὶ δι’ αὐτὸ τὴν ὑποβάλλω, ἀπὸ τὸ 1948 ἐπεβλήθη μία εἰδικὴ εἰσφορὰ ἐπὶ τοῦ ἐν τῇ χώρα καταναλισκομένου τοματοπολτοῦ καὶ καθιερώθη ἕνα Ταμεῖον, τὸ ὁποῖον ἦτο εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπήγαιναν αὐταὶ αἱ εἰσφοραί. Ὁ σκοπὸς τῆς διαθέσεως τοῦ ποσοῦ τούτου ἐκυμαίνετο ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε ἀντιλήψεων τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων, πάντοτε ὅμως οἱ σκοποὶ διὰ τοὺς ὁποίους διετίθετο τὸ ποσὸν αὐτό, ἦσαν ὀρθοί. Ἐν ἀρχῇ ὁ σκοπὸς ἦτο διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐξάγωμεν εὐκολώτερον τὸν τοματοπολτὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἐπειδὴ αὐτὸ δὲν ἐφηρμόσθη, ἦλθε νέος νόμος καὶ εἶπεν ὅτι αὐτὰ τὰ χρήματα τῶν εἰσφορῶν θὰ διατίθενται πρὸς τὴν ἐνίσχυσιν τῆς τοματοπαραγωγῆς καὶ τῆς ἀνεγέρσεως συγχρονισμένων βιομηχανικῶν ἐγκαταστάσεων ὑπὸ τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρικῶν Ὀργανώσεων. Ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ χρήματος αὐτοῦ ἐπῆγεν εἰς τὴν Σαντορίνην ὅπου ἱδρύθη ἐκεῖ πράγματι συγχρονισμένον ἐργοστάσιον παρασκευῆς τοματοπολτοῦ καὶ ἑπομένως ὁ σκοπὸς ἦτο ἔκτακτος. Κατόπιν ἐξεδόθη ἄλλος νόμος καὶ εἶπεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἡ εἰσφορὰ αὐτὴ καὶ διὰ τὴν πριμοδότησιν τοῦ ἐξαγομένου εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοματοπολτοῦ, διὰ νὰ διευκολύνεται ἡ διάθεσίς του. Μὲ αὐτὰς τὰς ἀσαφείας τῶν διαφόρων νόμων, μετὰ τὸ τέλος τοῦ ἐργοστασίου τῆς Σαντορίνης, τὸ ποσὸν αὐτὸ μένει εἰς τὴν Τράπεζαν καὶ ἔχουν συγκεντρωθῆ ἕως σήμερον 31/2 ἑκατομμύρια νέων δραχμῶν. Ἡ Τράπεζα δὲν δύναται νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ, διότι ὑπάρχει μία ἀσάφεια σκοπῶν. Ἡ τροπολογία λέγει τὰ ἑξῆς: «Ἐπιβεβλημέναι εἰσφοραί...» (ἀναγιγνώσκει)... Διότι ὅλαι αὐταὶ αἱ περιφέρειαι εἰσέφερον διὰ τὸν σχηματισμὸν τοῦ πόρου αὐτοῦ.

§229Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Καὶ εἰς τὴν Ρόδον ἐφαρμόζεται.

§230Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἂς τὸ βάλωμε Δωδεκάνησον.

§231Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Εἰς τὴν Κῶ δὲν ὑπάρχει δευτεροβάθμιος γεωργικὴ ὀργάνωσις, μόνο πρωτοβάθμιος.

§232Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τότε νὰ βάλωμε Δωδεκανήσου. Διότι τὰ ἐργοστάσια αὐτὰ εἶναι βεβαρημένα μὲ κεφάλαιον καὶ πληρώνουν τώρα τὸ δολλάριον πρὸς 30 δρχ. καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσουν. Μὲ αὐτὸ τὸ ποσὸν, κατανεμόμενον ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, ἀναλόγως τῶν εἰσφορῶν ἑκάστης περιφερείας καὶ τὰς ἐγκαταστάσεις, θὰ βελτιώσουν καὶ θὰ ἀνακουφισθοῦν κάπως ἀπὸ τὰ βάρη ποὺ ἔχουν.

§233Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Δηλαδὴ κάθε περιφέρεια θὰ πάρῃ πίσω αὐτὰ ποὺ ἔδωσε;

§234Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἀνάλογα ἐκείνων ποὺ εἰσέφερεν ἡ κάθε περιφέρεια. Ἐπειδὴ νομίζω ὅτι κατόπιν τῆς τροπολογίας αὐτῆς, ἡ ὁποία εἶναι καὶ σχετικὴ μὲ τὸν δάκον, θὰ ἀνακουφισθοῦν αἱ γεωργικαὶ ἑνώσεις ὡρισμένων περιφερειῶν, παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὴν δεχθῇ.

§235Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Διὰ νὰ ἐξακολουθῇ νὰ πληρώνεται εἰσφορά;

§236Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἄλλο ζήτημα ἐὰν θὰ τὴν καταργήσωμεν. Μὴ θέλετε νὰ λύσωμεν τὰ πάντα, διότι ὅταν θέλωμεν ὅλα νὰ τὰ λύσωμεν, δὲν θὰ λύσωμεν τίποτε.

§237Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Διατὶ διατηροῦμε τὴν εἰσφοράν;

§238Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἠμποροῦμε νὰ τὴν καταργήσωμεν εἰς τὸ μέλλον.

§239Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, ἡ πρότασις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ συνάδελφος κ. Λιαροῦτσος εἶναι πράγματι ἐξαιρετικῶς σοβαρά. Ἡ ἀναγκαστικὴ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν Θήρας ἔχει περιαχθῆ εἰς ἀδυναμίαν ἐκπληρώσεως τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἔχει ἀναλάβει διὰ δανεισμοῦ διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἐργοστασίου. Λυποῦμαι ὅμως διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν ἑσπέραν ταύτην, νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν. Πρῶτον μὲν καὶ κυρίως διότι διὰ τῆς τροπολογίας, ἐπιβάλλεται φορολογία ὄχι μόνον ἐπὶ τῶν προϊόντων τῶν παραγομένων εἰς τὸ ἐργοστάσιον ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον λειτουργεῖ ἐπ’ ὀνόματι τῶν συνεταιρισμένων ἀγροτῶν καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει δεσμευθῆ, ἀλλὰ ἐπὶ πάσης παραγωγῆς τῆς νήσου, τῆς ἐξαγομένης ἐκ ταύτης. Δηλαδή, θὰ ἐπιβληθῇ φορολογία καὶ ἐπὶ τῆς παραγωγῆς τῆς ὁποίας ἡ ἐπεξεργασία θὰ γίνῃ εἰς ἄλλα ἐργοστάσια ἢ ἐνδεχομένως, δὲν θὰ γίνῃ κἂν ἐπεξεργασία, τὰ δὲ προϊόντα θὰ ἐξαχθοῦν εἰς τὴν φυσικήν των κατάστασιν. Βεβαίως, εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ πρόβλημα εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἡ ἀναγκαστικὴ Ἕνωσις Συνεταιρισμῶν τῆς Θήρας, ἡ ὁποία ἔχει περιέλθει εἰς ἀδυναμίαν οἰκονομικήν. Πρὸς τοῦτο παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἐξετάσῃ μὲ ἐνδιαφέρον τὸ ζήτημα καὶ θὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν λῆψιν τῶν ἐνδεικνυομένων μέτρων. Ἐὰν ἐν τῷ μεταξὺ ἀπειλῆται κίνδυνος κατασχέσεως ἢ οἱονδήποτε ἄλλο μέτρον, τὸ Ὑπουργεῖον θὰ παρέμβῃ πλησίον τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ τῶν ἁρμοδίων, διὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὸ ἐνδεχόμενον αὐτό.

§240ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§241Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅ,τι συμβαίνει καὶ μὲ τὰς συνεταιριστικὰς ὀργανώσεις εἰς πλεῖστα μέρη τῆς Ἑλλάδος συμβαίνει καὶ εἰς τὴν Κρήτην, διότι αἱ ἀναγκαστικαὶ συνεταιριστικαὶ ὀργανώσεις ἀδυνατοῦν νὰ πληρώσουν τὰ δάνεια μὲ τριάκοντα δραχμὰς τὸ δολλάριον. Βεβαίως, αὐτὸ δὲν εἶναι ἁρμοδιότης εὐρυτέρα κυβερνητική. Νομίζω ὅμως ὅτι θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις σοβαρώτατα νὰ μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ ἀντιμετωπισθῇ καὶ τὸ αἴτημα τοῦ κ. Λιαρούτσου. Τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν γεωργίαν, δὲν ἀποδίδουν ὅσα ἀποδίδουν τὰ κεφάλαια, τὰ ὁποῖα ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν βιομηχανίαν ἢ ἀλλαχοῦ. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ χρέη καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὁ κ. Ἀποστολίδης, ἐμφανίζει ὡς παγωμένα κοντὰ εἰς τοὺς μεγάλους καρχαρίας, ἐμφανίζει καὶ τοὺς Συνεταιρισμούς. Ἡ μέριμνα ἡ βασικὴ ὑπὲρ τῶν συνεταιρικῶν ὀργανώσεων δὲν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προτείνει ὁ κ. Λιαροῦτσος, τὸ ὁποῖον ἀποδεικνύει τὴν τοπικὴν εὐσυνειδησίαν, διότι τὸν τόπον του θέλει νὰ ἐπιβαρύνῃ ἀλλὰ ἡ λύσις θὰ εἶναι νὰ μειωθῇ ἡ τιμὴ τοῦ δολλαρίου διὰ τὰς περιπτώσεις αὐτάς.

§242Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπ. Γεωργίας). Τὸ θέμα αὐτὸ τῆς χρηματοδοτήσεως τῶν ἀγροτικῶν γεωργικῶν βιομηχανιῶν γενικώτερον ἀφορᾷ καὶ τὰς τοποθετήσεις διὰ τὴν κατασκευὴν ἐργοστασίων συνεταιριστικῶν καὶ τοποθετήσεις δημιουργίας ἐργοστασίων καθαρῶς ἰδιωτικῶν, ὅπως εἶναι τὰ ἐλαιοτριβεῖα κλπ. Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον καὶ νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἐξήγησα διατί δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ τὴν τροπολογίαν τοῦ συναδέλφου κ. Λιαρούτσου. Μὲ τὴν ἀποδοχὴν αὐτῆς ἐπὶ πλέον θὰ ἐδημιουργεῖτο καὶ ἕνα εἶδος ἀντινομίας μὲ μερικὴν ἐφαρμογήν, εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς Θήρας, τῆς ἐπιβολῆς τῶν διαπυλίων τελῶν, τὰ ὁποῖα ἔχει καταργήσει ἡ νομοθεσία. Ἀλλὰ ἡ ἀντίρρησίς μου ἐπεκτείνεται εἰς τὸν ἄλλον λόγον, τὸν ὁποῖον ἐξέθεσα προηγουμένως, ὅτι δηλ. ἡ φορολογία θὰ πλήξῃ τὰ προϊόντα ὅλης τῆς περιοχῆς καὶ ὄχι μόνον τὰ προϊόντα, τὰ ὁποῖα ἐπεξεργάζεται τὸ ἐργοστάσιον τοῦ Συνεταιρισμοῦ.

§243Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν ποιοῦμαι ἔκκλησιν.

§244Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Σᾶς παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι δὲν θὰ ἀφήσωμεν νὰ ληφθοῦν ἀναγκαστικὰ μέτρα.

§245Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἦλθον σήμερον νὰ ἀπασχολήσω τὴν Βουλὴν καὶ τὸν πολύτιμόν σας χρόνον, τὸ κάμνω διότι ἐνδιαφέρομαι νὰ δοθῇ μία λύσις.

§246Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νομίζω ὅτι τοὺς πολίτας τῆς νήσου σας πρέπει νὰ τοὺς ἱκανοποιήσῃ ἡ διαβεβαίωσις, ὅτι μέχρις ὅτου ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα, θὰ καταβληθῇ προσπάθεια διὰ νὰ ἀποτραπῇ ἡ λῆψις ἀναγκαστικῶν μέτρων.

§247Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κύριε Ὑπουργέ, ἀγρόται εἶναι ὅλοι. Λοιπὸν τὸ αἴτημα αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἀγρότας. Ἑπομένως, μὲ τὸ νὰ τὸ ζητοῦν σημαίνει ὅτι τὸ θέλουν. Καὶ τὸ θέλουν διότι μόνον δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου δύνανται νὰ κατοχυρώσουν τὴν ἐπιβίωσιν τῆς Ἑνώσεώς των, ἡ ὁποία τοὺς ἐξασφαλίζει τὶς ἐκμεταλλεύσεις τῶν ὀλίγων βιομηχανιῶν.

§248Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπιμένετε ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Ἄλλωστε, δὲν εἶναι μοναδικὴ ἡ περίπτωσις, οὐσιώδους ἐπιβαρύνσεως συνεταιριστικῆς ὀργανώσεως. Θὰ ἤθελον νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι καὶ ἄλλαι Συνεταιριστικαὶ Ὀργανώσεις, αἱ ὁποῖαι προέβησαν εἰς τὴν κατασκευὴν ἐργοστασίων, ἔχουν ἐπιβαρυνθῆ ἐπίσης μὲ μεγάλα ποσὰ καὶ δὲν δύνανται νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἔχουν ἀναλάβει. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ θεωρηθῇ ὡς ἱκανοποιητικὴ ἡ δήλωσις ὅτι δὲν θὰ ἐπιτραπῇ ἡ λῆψις ἀναγκαστικῶν μέτρων.

§249Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Ἀναγινώσκομεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι λίαν προσεχῶς κατατίθεται νομοσχέδιον περὶ

Ο.Χ.Ο.Α.

§250Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Ἐκεῖ θὰ ἔχῃ περισσότερον θέσιν.

§251Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Λοιπὸν κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου, ἐφ’ ὅσον παρίσταται καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθῇ ἀπόφασις ἀπὸ τοῦδε ὅπως εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς ποὺ ὀφείλουν εἰς δολλάρια, πληρώσουν τὰ δάνειά των εἰς τὴν παλαιὰν τιμήν. Ἕνα ἀκόμη θέλω νὰ προσθέσω, ὅτι δὲν εἶναι μόνον οἱ γεωργικοὶ Συνεταιρισμοὶ ποὺ ὑφίστανται τὴν τοιαύτην καταδίκην νὰ καταρρεύσουν οἰκονομικῶς, λόγῳ τῆς ἀνάγκης νὰ πληρώσουν τὸ δολλάριον μὲ 30, τὸ ὁποῖον ἐδανείσθησαν μὲ 15. Ὑπάρχουν καὶ ἰδιωτικαὶ βιομηχανίαι. Ἐπιχειρήσεις, τῶν ὁποίων τὰ προϊόντα πωλοῦνται εἰς τιμάς, μὴ ἀντιστοιχούσας εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ συναλλάγματος, καὶ αἱ ὁποῖαι καὶ αὐταὶ εἶναι καταδικασμέναι εἰς ἀφανισμόν. Θὰ πρέπει λοιπόν, νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα διὰ τῶν Ὑπουργῶν εἰς τὸ Δ. Συμβούλιον τοῦ ΟΧΟΑ, ἢ εἰς ἄλλην Κρατικὴν Ἀρχήν, νὰ ἐξετάζῃ τὴν περίπτωσιν αὐτῶν τῶν ἐπιχειρήσεων, καὶ νὰ μπῇ εἰδικὴ διάταξις πρὸς τοῦτο εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ κατατεθῇ προσεχῶς.

§252Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν μικρὴν νῆσον Ἀμοργὸν ὑπάρχει ἕνα Πρότυπον Κτῆμα. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν τὸ κτῆμα αὐτὸ εἶχε προέλθει ἀπὸ τὴν ἀγορὰν ἑνὸς κτήματος, ἀποζημιωθείσης τῆς Κοινότητος Κατακώλου Ἀμοργοῦ. Κατηργήθη τὸ ὑποτυπῶδες κτῆμα αὐτό, ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, εἶχε δὲ μεταβληθῆ εἰς ἕνα χέρσον ἀγρόν, χωρὶς προορισμόν. Νομίζω ὅτι, ἀφοῦ τὸ κτῆμα αὐτὸ ἠγοράσθη δαπάναις τῆς Κοινότητος, ἐπὶ σκοπῷ δημιουργίας ἐκεῖ ἑνὸς Ἀγροκηπίου, διὰ τὴν ἀνάπτυξιν ἰδίως τῆς δενδροκαλλιεργείας, ὅτι θὰ πρέπει κατὰ ἕνα τρόπον νὰ παρασχεθῇ τὸ δικαίωμα εἰς τὸν κ. Ὑπουργὸν Γεωργίας νὰ τὸ παραχωρήσῃ ὁριστικῶς εἰς τὴν Κοινότητα Κατακώλου, διὰ νὰ τὸ χρησιμοποιήσῃ ὡς Ἀγροκήπιον. Νομίζω ὅτι τοῦτο εἶναι δίκαιον.

§253Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶμαι σύμφωνος μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου. Δὲν ἀπήντησα ὅμως ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παμπούκα. Ἡ ἰδική σας θὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ἄρθρον 10. Τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἔχει συγκεντρωθῆ καὶ ὑπάρχει μέχρι σήμερον ἀπὸ τὴν εἰσφορὰν τῶν Συνεταιρικῶν ἐργοστασίων ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν τριῶν ἑκατομ. τριακοσίων χιλιάδων καὶ εὑρίσκεται κατατεθειμένον εἰς εἰδικὸν λογαριασμὸν εἰς τὴν Τράπεζαν Ἑλλάδος. Ἐπειδὴ ὅμως προέκυψαν ἀμφισβητήσεις περὶ τοῦ ποῖαι περιφέρειαι ἔχουν ὑποβληθῆ εἰς τὴν εἰσφορὰν αὐτήν, παρακαλῶ τὴν Βουλήν, νὰ ἀποδεχθῇ μίαν ἄλλην διατύπωσιν τῆς προτάσεως τοῦ κ. Παμπούκα, ὅτι δηλ.: «.................. (ἀναγινώσκει)..............». Ὥστε, ὅσαι περιφέρειαι ἔχουν συνεταιριστικὰ ἐργοστάσια, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐπεβλήθη ἡ εἰσφορὰ αὐτή, νὰ συμμετάσχουν ὅλαι εἰς τὴν κατανομὴν τοῦ ποσοῦ.

§254Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Δὲν ξεύρω, ἐὰν ἡ φράσις ποὺ λέγετε: «Τῶν ἐργοστασίων ............ (ἀναγινώσκει).......». Ἡ εἰσφορὰ εἶχεν ἐπιβληθῆ ἐφ’ ὅλων τῶν ἐργοστασίων;

§255Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν πρόκειται περὶ αὐτοῦ.

§256Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἦτο ἐπὶ τοῦ ἐν τῷ ἐσωτερικῷ καταναλισκομένου τοματοπολτοῦ.

§257Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Προσέξατε, διότι νομίζω, ὅτι θὰ γίνῃ λάθος. Ἡ εἰσφορὰ ἐγένετο ἐπὶ ὅλου τοῦ παραγομένου τοματοπολτοῦ τῆς χώρας.

§258Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Παμπούκαν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄποψίν του. Μὲ καταλαμβάνει ἀπαράσκευον.

§259Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Νὰ μὴ βάλετε ὀνόματα.

§260Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Ἔτσι ποὺ τὸ κάμνει ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν κάμνει τίποτε. Μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ τὴν ἴδω καὶ ἂς προχωρήσωμεν εἰς ἄλλο ἄρθρον. Θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅμως νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν τελευταίαν περίοδον τῆς 1ης παραγράφου.

§261Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νὰ διατὶ ἐπεβλήθη φόρος. Διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀναγκῶν. Ὑποτίθεται δέ, ὅταν ἐλαμβάνοντο τὰ μέτρα αὐτά, ὅτι οἱ παραγωγοὶ θὰ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὰς ὑποχρεώσεις τὰς ὁποίας ἀνελάμβανον. Τώρα, αὐτὴν τὴν εἰσφορὰν θὰ τὴν χρησιμοποιήσωμεν διὰ τὴν ἐξόφλησιν τῶν ἀνειλημμένων ὑποχρεώσεων.

§262Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Πολὺ σωστά.

§263Ν. ΚΟΥΝΤΟΥΡΗΣ. Εἶναι πολὺ φρόνιμη ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παμπούκα.

§264Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, οἱ κάτοικοι τῆς Ἀρκαδίας, διὰ προσωπικῆς ἐργασίας καὶ διὰ δανείων, κατώρθωσαν νὰ ἀποξηράνουν τὰ ἕλη Κανδύλας τῆς ἐπαρχίας Μαντινείας καὶ Ἀνάσκελο ἢ Μπλύσταινα τῆς περιφερείας Μελιγοῦς, τῆς ἐπαρχίας Κυνουρίας.

§265Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ τροπολογία τοῦ κ. συναδέλφου, ἔχει περιληφθῆ ὡς διάταξις εἰς ἄλλο νομοσχέδιον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τὴν περιλάβῃ εἰς τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§266ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§267Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ ἤθελον νὰ δεχθῆτε τὴν ἑξῆς τροπολογίαν, διὰ τὸ Ταμεῖον Ἀρωγῆς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας: «........ ............... (ἀναγινώσκει)..........». Ἔχει γεννηθῆ ζήτημα νομιμότητος ὡρισμένων διαταγμάτων καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν ὅπως κυρωθοῦν ταῦτα διὰ νόμου.

§268ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§269Ι. ΛΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ψηφιζόμενον σχέδιον νόμου ὁμιλεῖ περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Εἶναι δὲ γεγονὸς ὅτι ἡ καταπολέμησις τοῦ δάκου γίνεται δι’ ὁδηγιῶν τῶν γεωπόνων. Ὑπάρχει ἕνας ἀριθμὸς γεωπόνων, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν εὐδοκίμως ὡς μόνιμοι ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ὑπὲρ τὴν 15ετίαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἀπελύθησαν ἢ ἐξηναγκάσθησαν εἰς παραίτησιν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως μέχρι τῆς 30ῆς Μαρτίου 1946, λόγῳ τῆς ἐθνικῆς αὐτῶν δράσεως. Προτείνω, λοιπόν, κ. ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ ἐπαναδιορισθῶσι κατὰ παρέκκλισιν τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1811)50, αὐξανομένου ἀντιστοίχως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θέσεων τοῦ αὐτοῦ κλάδου τῆς οἰκείας κατηγορίας. Προτείνω ἀκόμη, ὅπως εἰς τοὺς ἐπαναδιοριζομένους παρασχεθῇ ὁ ἀμέσως ἀνώτερος βαθμὸς τοῦ κατεχομένου κατὰ τὴν ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἔξοδον μετὰ γνώμην τοῦ Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου καὶ ἐφ’ ὅσον νεώτεροι αὐτῶν προήχθησαν εἰς τὸν αὐτὸν βαθμόν.

§270ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§271Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ κάμω μίαν γενικῆς φύσεως παρατήρησιν. Ἡ ὑπὸ τοῦ κ. συναδέλφου προταθεῖσα τροπολογία εἶναι καθαρῶς προσωπική. Πρέπει ὅμως νὰ ξεκαθαρισθῇ ἕνα πρᾶγμα. Δὲν θὰ ἔχωμεν ἀντίρρησιν νὰ ψηφίσωμεν τροπολογίας, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι αὗται θὰ ἀφοροῦν κατηγορίας ὑπαλλήλων. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν νὰ τακτοποιήσῃ κατηγορίας ὑπαλλήλων, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν. Δὲν εἶναι ὀρθὸν ὅμως εἰς τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου νὰ συμπεριληφθῶσι προσωπικαὶ τροπολογίαι. Παρακαλῶ τὸν ἐπὶ τῆς Γεωργίας ἀξιότιμον ὑπουργόν, νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν ἐπ’ αὐτῶν.

§272ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Παμπούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§273Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅσοι ἐκ τῶν κ.κ. συναδέλφων ἦσαν μέλη τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ἀντελήφθησαν ὅτι πράγματι ὑπάρχουν πολλοὶ ἀδικημένοι ὑπάλληλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων τῶν ἄλλων Ὑπουργείων. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ ἀδικημένοι αὐτοὶ ὑπάλληλοι ἐπεχείρησαν νὰ περιλάβουν τροπολογίας εἰς ἄλλα νομοσχέδια, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν τὸ κατώρθωσαν. Ἂν ὁ κ. ὑπουργὸς δεχθῇ τὰς τροπολογίας καὶ ἐγὼ θὰ συνεφώνουν νὰ γίνουν δεκταί, ἐφ’ ὅσον αἱ τροπολογίαι αὗται μελετηθῶσιν.

§274Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι εἰς διαφόρους κατηγορίας ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐπικρατεῖ ἕν καθεστὼς ἀφορήτου ἀδικίας. Δι’ αὐτὸ ὁσάκις ἔρχεται σχετικὸν νομοσχέδιον εἰς τὴν Βουλήν, ὑποβάλλεται σωρεία τροπολογιῶν ὑπὸ τῶν ἐνδιαφερομένων πρὸς ἀποκατάστασιν τῶν ἀδικιῶν. Μὲ κίνητρον τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν δικαιοσύνην εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, συνηγοροῦμεν ἀπολύτως καὶ ἐκθύμως ὑπὲρ τῶν τροπολογιῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου δίκαιαι καὶ ἰδίως ἡ τροπολογία ἡ ἀφορῶσα τοὺς λογιστὰς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ μεσογεωπόνους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Ἐπίσης ἡ τροπολογία ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς πτυχιούχους τῶν Ἀνωτάτων Σχολῶν, τῶν ὁποίων αἱ προαγωγαὶ καθυστεροῦν ἐπὶ ἔτη.

§275Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μία τροπολογία ἀφορᾷ τὸν κ. Βρεττάκον διὰ νὰ δυνηθῇ νὰ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν. Διότι σύμφωνα μὲ τὸν Ὑπαλληλικὸν Κώδικα ἔπρεπε ἐντὸς 5ετίας νὰ ἐπανέλθῃ. Ἐπομένως δὲν ἔχει ἀναδρομικὴν ἰσχὺν καὶ συνηγορῶ, διότι πρόκειται περὶ τυπικῶν λόγων μὴ ἐπαναφορᾶς.

§276Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Θὰ ἤθελον συγκεκριμένως ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν νὰ ἔχωμεν τὴν γνώμην σας. Ἐπαναλαμβάνω πιστεύομεν ὅτι πρόκειται νὰ δοθῇ δικαίωσις εἰς τοὺς ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τὸ πρωΐ ἕως τὸ βράδυ δὲν κάμνουν τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ ἐργάζωνται διὰ νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι πρόκειται περὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀδικηθῆ εἰς τὸ παρελθόν.

§277Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σήμερον ἔχει δημιουργηθῆ ἀπαράδεκτος κατάστασις εἰς βάρος τῶν ὑπαλλήλων, διότι ἀπὸ ἐτῶν δὲν ἔχει συγχρονισθῆ ὁ ὀργανισμός, ὁ ὁποῖος διέπει τὴν ὑπηρεσιακὴν κατάστασιν τῶν ὑπαλλήλων. Βεβαίως δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τροπολογιῶν νὰ λυθοῦν τὰ προβλήματα καὶ νὰ ἀποκατασταθῇ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ γαλήνη μεταξύ, τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Φοβοῦμαι δὲ μήπως ἡ ἀποδοχὴ μιᾶς τροπολογίας ἡ ὁποία ὑποστηρίζεται παρὰ συναδέλφων ὡς δικαία, ἀποβῇ εἰς βάρος ἄλλων ὑπαλλήλων καὶ δημιουργηθοῦν νέα ζητήματα. Ἐκ τῶν ὑποβληθεισῶν ἐμελέτησα μὲ τὴν ὑπηρεσίαν ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἐμφανίζονται ὅτι ἀποβλέπουν εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν γενικωτέρων ζητημάτων καὶ ἀποκαθιστοῦν εὐρυθμίαν καὶ δικαιοσύνην εἰς μεγάλον ἀριθμὸν προσώπων. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι ἡ τροπολογία ἡ ὁποία ἀναφέρεται εἰς τοὺς γεωπόνους καὶ μεσογεωπόνους. Αὐτὴν τὴν ἀποδέχομαι. Καὶ εἶναι ἡ τροπολογία ἡ ὁποία ὑπογράφεται ἀπὸ τοὺς συναδέλφους κ.κ. Καρότσην κλπ., ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς: «Οἱ ὑπάλληλοι......... (ἀναγινώσκει).......».

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία;

§279ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτή.

§281Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ τεθῇ ὡς ἄρθρον 13.

§282ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§283Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς εἰσάγει καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε καὶ πάλιν νὰ κάμω μίαν ἔκκλησιν πρὸς τοὺς συναδέλφους. Ἐὰν ἀρχίσωμεν νὰ θέτωμεν τὸ θέμα ὅπως ἠκούσθη ἀπό τινας συναδέλφους, τὸ νομοσχέδιον δὲν θὰ ψηφισθῇ. Καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὴν 12ην ὥραν τῆς τελευταίας συνεδριάσεως νὰ λύσωμεν ὅλα τὰ θέματα.

§284Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔγινε δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. ὑπουργοῦ διὰ μεσογεωπόνους οἱ ὁποῖοι μένουν ἀκόμη μεσογεωπόνοι. Ἡ μία τῶν τροπολογιῶν μου ἀφορᾷ μεσογεωπόνους οἱ ὁποῖοι μετεξεπαιδεύθησαν εἰς τὴν Ἀνωτάτην Γεωπονικὴν Σχολὴν καὶ εἶναι εἰς τὴν ἰδίαν κατηγορίαν μὲ τοὺς μεσογεωπόνους τοὺς μὴ μετεκπαιδευθέντας. Ἀφοῦ λοιπόν, αὐτοὶ ἔλαβον τὸ δίπλωμα τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς ἐν τούτοις δὲν ἐτακτοποιήθησαν ἀκόμη. Ὑποβάλλω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν καί, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως τὴν ἀποδεχθῇ.

§285Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς μεθόδου τῶν τροπολογιῶν νὰ λυθῇ τὸ πρόβλημα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ περιορισθοῦν εἰς πολὺ περιωρισμένον ἀριθμὸν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι εἶναι γενικῆς φύσεως καὶ μάλιστα προλαμβάνουν ἀδικίας, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιταθοῦν ἀναμφισβητήτως μὲ τὴν παρέλευσιν τοῦ ἔτους. Διότι πολλοὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν λόγῳ τῆς ἀτελείας τοῦ ὀργανισμοῦ συμπληρώνουν τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας καὶ θὰ ἐξέλθουν χωρὶς νὰ τακτοποιηθῇ ἡ ὑπηρεσιακὴ αὐτῶν κατάστασις. Ἐξ ὅλων τῶν τροπολογιῶν θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὰς ἑξῆς. Πρόκειται περὶ μιᾶς διατυπώσεως, ἡ ὁποία περιλαμβάνει πολλὰς τροπολογίας. «Ὑπάλληλοι τοῦ γεωπονικοῦ κλάδου ........ (ἀναγινώσκει) ........». Ὑπάρχει καὶ μία ἄλλη τροπολογία: «Οἱ παρὰ τῆς κεντρικῆς ὑπηρεσίας ...... (ἀναγινώσκει) ............». Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν αὑτὴν. Πέραν αὐτῶν. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Λύρα ἐὰν συμφωνῇ ἡ Βουλή, δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν.

§286ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Λύρα;

§287ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§288Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅλαι αὐταὶ αἱ τροπολογίαι θὰ περιληφθοῦν ὡς ἄρθρον 14.

§289Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Λύρα εἶναι λογικὴ καὶ δικαία. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παμπούκα εἶναι διατυπωμένη εἰς νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον κατετέθη τὴν 25ην Φεβρουαρίου 1955 ὑπὸ τοῦ τότε ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας κ. Λεβαντῆ, συνάμα συνυπάρχουν ἡ ἔκθεσις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Δημοσίου Λογιστικοῦ, καθὼς καὶ ἡ γνωμάτευσις τοῦ ΑΣΔΥ. Ἐπειδή, κ. ὑπουργέ, πρόκειται περὶ δικαιοτάτου αἰτήματος, παρακαλῶ νὰ τὴν ἀποδεχθῆτε. Πέραν τούτων ἔχω νὰ ὑποβάλω τροπολογίαν ἀφορῶσαν τὴν ὀργάνωσιν εἰδικῆς ὑπηρεσίας ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Γεωργίας διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ ψύχους. Ἀπὸ ὅλας τὰς περιφερείας τῆς χώρας ἐξάγονται γεωργικὰ προϊόντα. Πολλαὶ ἐξαγωγαὶ νωπῶν προϊόντων χάνονται, διότι δὲν γίνεται χρῆσις ψυκτικῶν μηχανημάτων καὶ καλὴ χρῆσις τοῦ ψύχους. Στεροῦμεν ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς ἀπὸ τὰς ἄλλας συναγωνιστρίας μας χώρας. Τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἐξεπαίδευσεν εἰς τὴν ἀλλοδαπὴν γεωπόνον εἰς τὴν εἰδικότητα τῆς βιομηχανίας τοῦ ψύχους. Εἶναι οὗτος ὥριμος καὶ ἱκανὸς ν’ ἀναλάβῃ τὴν ὀργάνωσιν καὶ διεύθυνσιν τῆς εἰδικῆς αὐτῆς ὑπηρεσίας. Προτείνω πρὸς τοῦτο τὴν κάτωθι τροπολογίαν: «Πρὸς ἀντιμετώπισιν καὶ παρακολούθησιν τεχνικῶν καὶ οἰκονομικῶν προβλημάτων τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψύχους εἰς τὴν γεωργίαν καὶ ζωοτεχνίαν (διατήρησις φθαρτῶν γεωργοκτηνοτροφικῶν προϊόντων, πρόψυξις, ψῦξις καὶ κατάψυξις τῶν πρὸς ἐπιτόπιον κατανάλωσιν καὶ ἐξαγωγὴν τούτων) παρακολούθησιν καὶ συγκέντρωσιν στατιστικῶν στοιχείων δυνατότητος τῶν ὑπαρχόντων ψυκτικῶν ἐγκαταστάσεων τῆς χώρας, προπαγάνδα διὰ τὰ ὀφέλη τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ψύχους διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ ἀτόμου, αὔξησιν τοῦ Ἐθνικοῦ εἰσοδήματος καὶ ἀνύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν παραγωγῶν κλπ., συνιστᾶται Γραφεῖον Ψύχους παρὰ τῇ Κεντρικῇ Ὑπηρεσίᾳ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ὑπαγόμενον εἰς τὴν Αʹ Διεύθυνσιν Γεωργίας, Τμῆμα Δενδροκομίας καὶ Ἀμπελουργίας. Εἰς τὴν θέσιν ταύτην τοποθετεῖται Γεωπόνος Αʹ Κατηγορίας Διπλωματοῦχος Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς, ἐπὶ βαθμῷ 4ῳ, εἰδικευθεὶς εἰς τὴν Ἀλλοδαπὴν ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας τοῦ Ψύχους εἰς Εἰδικὰς Σχολὰς καὶ Εἰδικὰς Ψυκτικὰς Ἐγκαταστάσεις καὶ Ἐπιχειρήσεις εἰς τὴν Ἀλλοδαπήν, δι’ ἀποφάσεως τοῦ ὑπουργοῦ Γεωργίας μετὰ γνώμην τοῦ παρ’ αὐτῷ Διοικητικοῦ Συμβουλίου». Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν Γεωργίας καὶ τὴν Βουλήν, ὅπως τὴν ἀποδεχθῶσι, πρὸς προστασίαν τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων κυρίως.

§290Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διὰ νὰ μὴ παρατείνεται ἡ συζήτησις εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τροπολογίας συνιστώσας νέας θέσεις. Εἶπον ὅτι δέχομαι τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ λύσουν ἐπείγοντα ζητήματα τῶν ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσω νέας θέσεις χωρὶς νὰ συνεννοηθῶ μὲ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Παρακαλῶ μὴ ἐπιμένετε ἐπὶ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν.

§291Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐγένετο δεκτὴ πρὸ ὀλίγου μία τροπολογία ἡ ὁποία ὑπεστηρίχθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, περὶ μεσογεωπόνων.

§292Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν ἐπροτάθη ἀπὸ ἐμέ.

§293Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἡ τροπολογία ἀφεώρα τὴν κατηγορίαν τῶν μεσογεωπόνων καὶ μεσογεωπόνοι εἶναι οἱ ἀπόφοιτοι τῶν μέσων γεωπονικῶν σχολῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπηρέτησαν ἕνα χρονικὸν διάστημα ὡς ὑπάλληλοι εἰς τὸ Κράτος, ἔπειτα εἰσήχθησαν εἰς τὴν Ἀνωτάτην Γεωπονικὴν Σχολὴν ἔλαβον τὸ πτυχίον των ἐν συνεχείᾳ ὑπηρέτησαν εἰς τὸ Κράτος καὶ θέλουν μίαν ἀνάλογον τῶν ἐτῶν ὑπηρεσίας βαθμολογικὴν ἔνταξιν. Αὐτοὶ εἶναι 9 δασονόμοι.

§294Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς εἶδον διαμαρτυρηθέντα ὅτι τάχα δὲν εἰσαγάγατε σεῖς τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν τὸ εἴπατε ὡς σχῆμα λόγου ἔχει καλῶς. Ἡ τροπολογία τῶν μεσογεωπόνων ἔπρεπε νὰ εἶχε προέλθει ἀπὸ σᾶς. Ἔπρεπε ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου σας πρὸ πολλοῦ νὰ εἶχεν ἀποκαταστήσει τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς.

§295Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). ..... (Δὲν ἠκούσθη).

§296Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Χαίρω πολύ, διότι τὸ ὁμολογεῖτε καὶ σπεύδω νὰ σᾶς εἴπω τὴν προσωπικήν μου γνώμην, ὡς ἐκπροσώπου τῆς Θεσσαλίας καὶ εἶναι ἡ γνώμη μου, ὅτι ἡ ὑπερβολικὴ ἔξοδος ἐκ τῶν Ἀνωτάτων Γεωπονικῶν Σχολῶν διακεκριμένων γεωπόνων, θ’ ἀποτελέσῃ τὴν καταστροφὴν τῆς Γεωργίας εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡμεῖς θέλομεν γεωπόνους, οἱ ὁποῖοι νὰ μεταβαίνουν εἰς τοὺς ἀγρούς, ὄχι γεωπόνους καλλιτέχνας εἰς τὸ γραφεῖον των. Θέλομεν πραγματικοὺς γεωπόνους ἀπὸ τοὺς μεσογεωπόνους καὶ ἀκριβῶς ἔρχομαι εἰς τὸ σημεῖον τῆς ἐρωτήσεώς μου. Θὰ τοὺς θέσητε εἰς τὸ δεξιὸν τῶν γεωπόνων, τῶν πραγματικῶν γεωπόνων;

§297Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Διὰ ποίους ὁμιλεῖτε;

§298Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Διὰ τοὺς μεσογεωπόνους.

§299Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶμαι πρόθυμος εἰς ἰδιαιτέραν συζήτησιν νὰ σᾶς δώσω μέχρι αὔριον τὴν πρωΐαν οἱανδήποτε πληροφορίαν θέλετε. Ἐγὼ δὲν θὰ γίνω, συμμέτοχος τῆς παραβάσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐψηφίσθη ἡ διάταξις περὶ μεσογεωπόνων. Ἐτελείωσεν ἡ συζήτησις. Ἐὰν θέλετε κατόπιν νὰ τὸ συζητήσωμεν μέχρι τῆς πρωΐας.

§300Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Διὰ τοὺς ἀποφοίτους τῶν μέσων Γεωπονικῶν Σχολῶν, τοὺς δασολόγους, ὁ κ. Καρατζένης ἔχει ἀπόλυτον δίκαιον. Γνωρίζω καλῶς πῶς ἐργάζονται. Σᾶς δίδεται μιὰ εὐκαιρία, κ. ὑπουργέ, νὰ συνδέσητε τὸ ὄνομά σας μὲ τὴν ἀποκατάστασιν μιᾶς ἀδικίας, ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν τάξιν αὐτήν. Ἐλπίζω ἀπὸ σᾶς τοὐλάχιστον νὰ δοθῇ τὸ δίκαιον.

§301Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λυποῦμαι διότι δὲν ἠμπορῶ ν’ ἀνταποκριθῶ εἰς τὰς συστάσεις τοῦ κ. συναδέλφου. Δὲν ἔχουν ἐξετασθῆ, ἐνδεχομένως, πολλαὶ κατηγορίαι ὑπαλλήλων δασολόγων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς μειονεκτικὴν θέσιν. Ἐπὶ ἑβδομάδας τώρα ὑποβάλλονται διάφοροι τροπολογίαι ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Δὲν εἶδον οὐδεμίαν ἀφορῶσαν τοὺς δασολόγους, ὥστε ν’ ἀσχοληθῶ μετὰ τῆς ὑπηρεσίας. Τί νὰ εἴπω, ποίαν θέσιν νὰ λάβω καὶ νὰ εἰσηγηθῶ εἰς τὴν Βουλὴν ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας, τῆς ὁποίας δὲν γνωρίζω τὰς συνεπείας ἐπὶ τοῦ ὑπολοίπου προσωπικοῦ;

§302Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Μὴ τὴν ἀποδέχεσθε. Αὔριον καλέσατε τοὺς ἁρμοδίους διευθυντὰς καὶ ἐρωτήσατέ τους. Ὁ ὑπουργὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι παντογνώστης. Κύριε ὑπουργέ, καταλήγω: Ὁ ὑπουργὸς φέρει νομοσχέδια. Ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον πάσης τροπολογίας. Πᾶν νομοσχέδιον εἰσαγόμενον εἰς τὴν Βουλὴν πρέπει νὰ καλύπτῃ ὅλας τὰς πλευρὰς καὶ νὰ μὴ ἔχῃ ἀνάγκην τροπολογιῶν. Δὲν εἶναι ὡραῖον τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον ἐπαρουσιάσθη πρὸ ὀλίγου, κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου. Ὅλοι οἱ βουλευταὶ νὰ περικυκλώνουν τὸν ὑπουργὸν καὶ νὰ ζητοῦν νὰ τοὺς ἀποδεχθῇ τροπολογίας. Αἱ τροπολογίαι πρέπει νὰ γίνωνται δεκταὶ μετὰ ἄκρας δυσκολίας. Ὅταν ὑποβάλωνται πολλαί, σημαίνει ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀτελείας.

§303Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἡ θητεία μου εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, κ. συνάδελφοι, δὲν εἶχε δώσει τὸ δικαίωμα εἰς οὐδένα τῶν συναδέλφων νὰ ὁμιλῇ, καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησεν ὁ συνάδελφος ἐκ Τρικάλων. Δὲν συνηθίζω ν’ ἀποδέχομαι τροπολογίας, περιστοιχιζόμενος ἀπὸ τοὺς βουλευτάς, οὔτε νὰ εἰσηγοῦμαι εἰς τὴν Βουλὴν πράγματα, διὰ τὰ ὁποῖα δὲν εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος. Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τροπολογιῶν νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου. Ἀποδέχομαι κατ’ ἐξαίρεσιν, τροπολογίας, τὰς ὁποίας ἔχω μελετήσει καὶ τῶν ὁποίων γνωρίζω τὰς συνεπείας. Λυποῦμαι, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσχωρήσω εἰς τὴν ἄποψιν, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. συνάδελφος. Δὲν δύναμαι νὰ ἀρνηθῶ προκαταβολικῶς, ὅτι εἶναι ἐνδεχόμενον ἡ ἄποψις, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζει ὁ κ. συνάδελφος νὰ εἶναι βάσιμος καὶ δικαία καὶ δὲν ἀρνοῦμαι ἐπίσης, ὅτι εἶναι δυνατὸν οἱ δασολόγοι, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησεν, ν’ ἀδικοῦνται. Ὑπάρχει τρόπος καὶ καιρὸς νὰ ἐπανορθωθῇ ἡ ἀδικία αὐτή.

§304Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω, ὅτι τὰ ὅσα εἶπον δὲν ἀφοροῦν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας.

§305Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς παρεκάλεσα νὰ μὴ δεχθῆτε οὐδεμίαν τροπολογίαν, ἀλλὰ λέγω τοῦτο: Ἐφέρατε ἓν νομοσχέδιον περὶ δακοκτονίας. Ἐγὼ δὲν ἠσχολήθην μὲ τροπολογίας προσωπικάς. Διότι ἂν ἤξευρα ὅτι θὰ ἐδέχεσθο τροπολογίας προσωπικάς, θὰ ἔφερα ὅλα τὰ πρακτικὰ τῶν συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς καὶ τῶν Ἐπιτροπῶν, ποὺ ἐπέρασαν τοῦ κόσμου αἱ τροπολογίαι, διότι τὸ μόνον Ὑπουργεῖον ποὺ παρουσιάζεται μὲ τόσας ἀταξίας εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας. Σᾶς λέγω τοῦτο: Ἐδέχθητε τὰς τροπολογίας τῶν μεσογεωπόνων. Ὅλα τὰ νομοσχέδια ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν συνεχῶς εὐνοοῦν τοὺς γεωπόνους αὐτούς, τοὺς ἐπιστήμονας. Καὶ οἱ διοικητικοὶ ὑπάλληλοι καὶ οἱ μηχανικοὶ ἐπιστήμονες, καὶ οἱ κτηνίατροι ἐπιστήμονες. Σᾶς ἐρωτῶ: Ὑπάρχει κανονικὴ διαβάθμισις εἰς τὸ Ὑπουργεῖον σας; Ξεύρετε τί ἠθικὸν ἀντίκτυπον θὰ εἶχεν εἰς τοὺς ἄλλους, τῶν ὁποίων αἱ τροπολογίαι δὲν ἐπέρασαν; Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν δακοκτονίαν. Μὴ δέχεσθε οὐδεμίαν προσωπικὴν τροπολογίαν.

§306Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν πρόκειται νὰ δεχθῶ καμμίαν τροπολογίαν.

§307Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἰς τὴν τροπολογίαν τὴν ἰδικήν σας περιέχεται μέρος τῆς ἰδικῆς μου, ἡ ὁποία εἶχε ψηφισθῆ τὸ 1952, ἀλλὰ λόγῳ τοῦ νόμου 2500 δὲν ἴσχυσε. Δὲν ζητοῦμεν τίποτε ἄλλο, οὔτε ἐπιβάρυνσιν τοῦ Δημοσίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰσηγηταὶ τοῦ τεχνικοῦ κλάδου τοῦ Ὑπουργείου σας, νὰ εἶναι εἰς τὸν 6ον βαθμόν. Ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς, οἱ 8 γεωπόνοι οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἤδη παίρνουν τὸ εὐδόκιμον καὶ δὲν ἐπέρχεται καμμία ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ζητοῦμεν τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων διὰ νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ βαθμοῦ αὐτοῦ. Δὲν πρόκειται διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ οὔτε νὰ κάμετε καμμίαν ἀδικίαν, οὔτε νὰ ἐπιβαρύνετε τὸ Δημόσιον. Αὐτοὶ λαμβάνουν τὸ εὐδόκιμον τοῦ βαθμοῦ τοῦ ἀνωτέρου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι εἰσηγηταὶ ἐπὶ 15 χρόνια καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. ὑπουργέ, νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν αὔξησιν τῶν θέσεων.

§308Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ μακρὸν ἀπασχολούμεθα μὲ τὸ ζήτημα τῆς προαγωγῆς τοῦ ἑνὸς γεωπόνου, τῆς ἐπαναφορᾶς τοῦ ἄλλου γεωπόνου, τῆς μετατάξεως τοῦ ἑτέρου κλπ. Καὶ γενικὴν ἐντύπωσιν ἀποκομίζει κανεὶς ὅτι πρόκειται διὰ πρόσωπα τὰ ὁποῖα κατακλύζουν τοὺς διαδρόμους τῆς Βουλῆς συστηματικῶς καὶ ἀποσποῦν τὰς ὑπογραφὰς τοῦ Α ἢ τοῦ Β συναδέλφου. Ἐγὼ ὅταν βγαίνω εἰς τὰ χωρία τῆς ἐπαρχίας μου καὶ γυρίζω εἰς τὸ ὕπαιθρον, ἀντικρύζω γεωπόνους οἱ ὁποῖοι νύκτα καὶ ἡμέρα τρέχουν μέσα στὶς λάσπες, μέσα εἰς τὰ χωράφια καὶ κυττάζουν νὰ διαφωτίσουν τοὺς χωρικοὺς νὰ ἠμπορέσουν νὰ αὐξήσουν κατά τι τὴν παραγωγήν των, ἢ νὰ ἀποφύγουν μίαν ἀσθένειαν κλπ. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διεπιστώθη εἶναι ὅτι αὐτοὶ οἱ νεαροὶ ἐπιστήμονες ὑπηρετοῦν ὡς ἡμερομίσθιοι ὑπάλληλοι. Καὶ ἐνῷ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, δι’ αὐτοὺς τοὺς φιλοτίμους ἐπιστήμονας, δὲν ἔλαβε κανένα μέτρον ἡ Κυβέρνησις, δι’ αὐτοὺς ποὺ ἀποδίδουν θετικὰ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὴν κοινωνίαν, ἀσχολούμεθα τώρα μὲ ἄλλα πράγματα. Κύριε ὑπουργέ, πρὸ διετίας ἐμονιμοποιήθησαν 18–20 γεωπόνοι. Εἶχον ἀπασχολήσει τὸν τότε συνάδελφόν σας διὰ 4–5 γεωπόνους, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶναι κἂν προσωπικοί μου φίλοι, ἁπλῶς ἐξετίμησα τὸ ἔργον των, ἐξετίμησα τὴν ἀπόδοσίν των. Δυστυχῶς ἀπὸ αὐτοὺς κανεὶς δὲν ἐμονιμοποιήθη. Ἐξακολουθοῦν, ἀκόμη, ἔχω πληροφορίας, νὰ εἶναι ἡμερομίσθιοι. Καλύτερον θὰ ἐξυπηρετεῖτο ἡ ἀποστολὴ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, ἐὰν ἐλάμβανε πρόνοιαν δι’ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ, διότι αὐτοὶ προσφέρουν ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§309Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ παρεκάλουν, κατ’ ἀρχήν, νὰ μὴ ἐπιμείνετε εἰς τὴν δήλωσίν σας, διότι θὰ πρέπει νὰ ἀκούσετε ἐνδεχομένως τὰς προτάσεις τῶν διαφόρων συναδέλφων καὶ μίαν ἢ δύο τροπολογίας αἱ ὁποῖαι εἶναι δικαιόταται, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐπηρεάζουν καθόλου τὴν σειρὰν προαγωγῆς τῶν ὑπαλλήλων. Ὑπάρχει ἕνας ὑπάλληλος ἄριστος καθ’ ὅλα. Τοῦ συνέβη ἕνα ἀπρόοπτον γεγονὸς καὶ παρητήθη διὰ 40 ἡμέρας. Ὅταν ἔγινεν ὁ ἀναδιορισμός του, κύριε ὑπουργέ, ἐδημοσιεύθη κατὰ ἕνα βαθμὸν κατώτερον ἐκείνου τὸν ὁποῖον κατεῖχε. Καὶ ἀπὸ τότε δυστυχῶς δὲν εὑρέθη οὐδεὶς νὰ τὸν συνδράμῃ ὥστε νὰ διορθωθῇ τὸ σφάλμα αὐτό. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς εἶναι ἀγωνιστὴς τῆς Ἐθνικῆς ἀντιστάσεως, εἶναι ἄριστος καθ’ ὅλα καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρεκάλουν νὰ προσέξητε τὴν τροπολογίαν αὐτὴν καὶ δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐμμείνητε εἰς τὴν δήλωσίν σας. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἀκολούθως: «Δημόσιος ὑπάλληλος ........ (ἀναγινώσκει).............».

§310Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ ἡ ὁποία ἐκτείνεται εἰς πάντα δημόσιον ὑπάλληλον, ἀνατρέπει τὴν διάταξιν, τὴν βασικήν, τοῦ ἄρθρου 36 τοῦ νόμου περὶ καταστάσεως δημοσίων ὑπαλλήλων, ἡ ὁποία ὁρίζει ὅτι ὑπάλληλος ἀπολυθείς, ἠμπορεῖ νὰ ἐπαναδιορισθῇ, ἀλλὰ εἰσέρχεται καὶ πάλιν εἰς τὴν κατωτάτην βαθμίδα τῆς ὑπηρεσίας. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς νὰ καταργηθῇ διάταξις τοῦ ὑπαλληλικοῦ κώδικος, βασικῆς σημασίας, ὅπως εἶναι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 36.

§311Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Ὁ ὑπάλληλος αὐτὸς δὲν διέκοψε παρὰ μόνον 35 ἡμέρας τὴν ὑπηρεσίαν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπηρέτησεν εἰς τὰς ἐθνικὰς ὁμάδας νομίζω ὅτι δίκαιον εἶναι νὰ δικαιωθῇ.

§312Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, δὲν δύναμαι νὰ τὴν δεχθῶ καὶ ἐξήγησα τὸ διατί. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τὴν δεχθῶ. Διότι ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ ἄρθρον 36 τοῦ κώδικος τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, τὸ ὁποῖον ὁρίζει πῶς ἐπανέρχεται ὁ ὑπάλληλος καὶ εἰς ποῖον βαθμὸν ἐπανέρχεται.

§313Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ παραδέχομαι τὴν ἄποψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι εἶναι δυσχερὲς νὰ δεχθῇ τροπολογίας τὰς ὁποίας δὲν γνωρίζει καὶ τὰς ὁποίας δὲν ἐμελέτησε καὶ ὀρθὸν εἶναι νὰ μὴ ἐπιμείνωμεν εἰς τοῦτο. Νομίζω ὅμως ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον τοῦ προετάθη, προηγουμένως, ὅσον ἀφορᾷ τοὺς γεωπόνους οἱ ὁποῖοι μετεκπαιδεύθησαν εἰς ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολάς, εἶναι ἐκ τοῦ λόγου τούτου δίκαιον καὶ τὸ ὑποστηρίζω καὶ ἐγώ, ὁ ὁποῖος σπανίως ὑποστηρίζω τοιαύτας τροπολογίας, διότι ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἔχει καταθέσει σχετικὸν νομοσχέδιον ἀπὸ 23. 2.1955 καὶ ὑπάρχει ἔκθεσις καὶ τοῦ ΑΣΔΥ καὶ τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο δὲν ἀπεσύρθη. Δὲν ὑπάρχει κατὰ συνέπειαν λόγος νὰ μὴ δεχθῇ, ὁ κ. ὑπουργός, αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἡ ὁποία προετάθη καὶ τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ συνιστῶ. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι αὐτὰ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα συζητοῦμεν ἀπόψε, καλὸν θὰ εἶναι νὰ σᾶς ἀπασχολήσουν εὐρύτερον, ἂν ὑπάρξῃ χρόνος, ὥστε νὰ κάμετε κάτι διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, οἱ ὁποῖοι ὄντως ἀδικοῦνται. Καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω ὅτι πέραν τῶν γεωπόνων, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὑπηρετοῦν καὶ ἀρκετοὶ ὑπάλληλοι. Καὶ θὰ γνωρίζετε ἀσφαλῶς, ὅτι ἡ τύχη αὐτῶν τῶν ὑπαλλήλων εἶναι τραγικωτάτη. Συνέβη νὰ ἔχω συμφοιτητάς, οἱ ὁποῖοι μετὰ 15ετῆ ὑπηρεσίαν εἶναι ἀκόμη εἰσηγηταὶ ἢ γραμματεῖς. Νομίζω ὅτι καλὸν θὰ εἶναι νὰ ὑπάρξῃ μία γενικωτέρα μελέτη τοῦ θέματος καὶ νὰ ἀντιμετωπίσητε καὶ τὰ ὑπόλοιπα θέματα τῶν γεωπόνων καὶ νὰ φέρετε νομοσχέδιον, ἄν ὑπάρξῃ χρόνος, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διὰ τὴν τακτοποίησίν των. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προσωπικῶς πιστεύω, ὅτι αὐτὴν τὴν τροπολογίαν δίκαιον εἶναι νὰ τὴν δεχθῆτε.

§314Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἄτοπον νὰ κανονίσωμεν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν μεσογεωπόνων μὴ μετεκπαιδευθέντων, δηλαδὴ μὴ ἐπιστημόνων καὶ νὰ ἀφίνωμεν τοὺς μετεκπαιδευθέντας ἐπὶ 5ετίαν, εἰς Ἀνωτάτας Γεωπονικὰς Σχολὰς μεσογεωπόνους, δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ νὰ μὴ ἐπιλαμβανώμεθα τῶν ζητημάτων των. Πιστεύω εἰλικρινῶς ὅτι κάμνομεν κάτι τὸ ἄτοπον.

§315Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Δὲν ἐπίστευα, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἦτο ποτὲ δυνατὸν προκειμένου περὶ νομοθετήματος ἀφορῶντος τὴν δακοκτονίαν νὰ γίνουν τροπολογίαι. Ἐπειδὴ ὅμως ἐδηλώσατε εἰς τὴν Βουλὴν ὅτι τὴν τροπολογίαν θὰ τὴν μελετήσητε καὶ εἶσθε διατεθειμένος νὰ τὴν δεχθῆτε, ὅπως αὐτὴν ἡ ὁποία ἐψηφίσθη προηγουμένως, θὰ σᾶς παρεκάλουν πάρα πολὺ καὶ ἐπειδὴ αἱ αὐταὶ προϋποθέσεις ὑπάρχουν καὶ διὰ τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ἡμεῖς προτείνομεν διὰ τοὺς δασολόγους, τὴν ὁποίαν ἔδωσα μὲ ἰδικόν σας σημείωμα καὶ πῆρα καὶ ἔγγραφον διαβεβαίωσιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει ὅτι τὴν ἐμελετήσατε, παρακαλῶ νὰ τὴν κάμετε δεκτήν. Πρόκειται διὰ δασολόγους οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1947 δὲν εἶχον προαχθῆ, ἐλλείψει ὀργανικῶν θέσεων. Ἀφοῦ λοιπὸν ὑπάρχει τὸ προηγούμενον ὅτι εἴχετε δεχθῆ τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ τὴν δεχθῆτε.

§316Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, οὐσιαστικῶς τὸ πρᾶγμα ἔχει ὅπως τὸ εἴπατε. Καὶ εἰς τὸ Γεν. Λογιστήριον ἀντιμετωπίζεται καὶ τὸ ζήτημα τῶν δασολόγων, ἀλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποδεχθῶ σήμερον τὴν τροπολογίαν, χωρὶς νὰ ἔχω συνεννοηθῆ μὲ τὸ Γεν. Λογιστήριον ἐπὶ τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας θὰ ἔχῃ. Καὶ ὅπως εἴπετε αὐτὴ ἡ τροπολογία σημαίνει δημιουργίαν νέων θέσεων.

§317Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑποστηρίζω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία κατετέθη πρὸ ἡμερῶν καὶ τῆς ὁποίας ἔλαβε γνῶσιν ὁ κ. ὑπουργός. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ διοικητικοὺς ὑπαλλήλους καὶ ἄλλους εἰδικοὺς διαχειριστὰς τῶν Ταμείων ἐλαιοπαραγωγῆς τοῦ ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, καίτοι εἶναι ἀπόφοιτοι ἀνωτέρων σχολῶν, ἐν τούτοις εἶναι καταδικασμένοι νὰ παραμένωσιν εἰς τὸν αὐτὸν κατώτερον βαθμὸν ἐπὶ 10ετίαν, λόγῳ μὴ ὑπαρχουσῶν ἀνωτέρων θέσεων. Θὰ πρέπει, κ. ὑπουργέ, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, κατὰ κἄποιον τρόπον νὰ ἐξελίσσωνται.

§318Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ τροπολογία αὐτὴ, εἶχε ὑποβληθῆ ὅτε ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἐφεδρικῶν Ταμείων Κρήτης. Ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, ὑπηρετοῦν 90 τμηματάρχαι, οἱ ὁποῖοι, ἐπειδὴ εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν, ὑπάρχει μία θέσις Διευθυντοῦ, δὲν δύνανται νὰ προαχθοῦν.

§319Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ ἀπαντήσω ὡς ἀπήντησα καὶ προηγουμένως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἑνὸς νομοσχεδίου, νὰ ρυθμίσωμεν ὅλα τὰ θέματα, τὰ ἀφορῶντα τὸ προσωπικὸν τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας.

§320Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ὁ λόγος περὶ τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας νὰ προσέξῃ καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας καὶ Δασῶν.

§321Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, εἰς τὸ σχέδιον τοῦ ὀργανισμοῦ τὸ ὁποῖον καταρτίζεται, λαμβάνομεν πρόνοιαν καὶ διὰ τὴν κατηγορίαν τῶν ὑπαλλήλων, περὶ τῶν ὁποίων ὁμιλεῖτε.

§322Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, παρηκολούθησα μετὰ προσοχῆς τὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου. Δὲν μὲ ἀφήνουν ἀσυγκίνητον ὅλαι αἱ τροπολογίαι τὰς ὁποίας εὑρίσκω δικαίας καὶ τάσσομαι ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς των. Ἐκτὸς ὅμως τῶν εἰδικωτέρων ἀπόψεων αἱ ὁποῖαι ὑπεστηρίχθησαν, ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἶναι τόσον δικαία, ὥστε, νομίζω, ὅτι θὰ τὴν ἀποδεχθῆτε ἀμέσως. Εἷς μικρὸς ἀριθμὸς ὑπαλλήλων ἐνῷ ἀνήκει εἰς τὴν κατηγορίαν Αʹ ἐτοποθετήθησαν εἰς τὴν θέσιν τῆς Βʹ κατηγορίας.

§323Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅλαι αἱ τροπολογίαι, αἱ ὁποῖαι ἔγιναν δεκταὶ ἀπόψε, ἀφεώρουν τοὺς γεωπόνους μόνον. Καμμία τροπολογία ἀφορῶσα τὴν κατάστασιν τῶν λογιστῶν καὶ τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων δὲν ἔγινε δεκτή, διότι περὶ αὐτῶν δὲν ἠσχολήθην ὑπηρεσιακῶς. Δι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Παρέχω τὴν διαβεβαίωσιν, ὅτι ἐὰν παραμείνω εἰς τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἀντιμετωπίσω καὶ τὸ ζήτημα αὐτό.

§324Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ὡς γνωστὸν ἔγινε μία ὀξεῖα συζήτησις διὰ τὸ θέμα εἰσόδου τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάγεται εἰς τὴν δικαιοδοσίαν σας ἡ Ἀνωτάτη Γεωπονικὴ Σχολή. Ἀφοῦ δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ εἰσέλθῃ οὐδεὶς ἐκ τῶν ἐπιλαχόντων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον νὰ τοὺς βάλωμεν εἰς τὴν Ἀνωτάτην Γεωπονικὴν Σχολήν.

§325Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Παπασπύρου, σᾶς παρέχω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἡ Ἀνωτάτη Γεωπονικὴ Σχολή, δὲν ἔχει πλέον ἐπιλαχόντας. Ἔχει μόνον ἐπιτυχόντας.

§326Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου ἡ ὁποία εἶναι δικαιοτάτη. Ἀφορᾷ τὴν ἀμοιβὴν ὡρισμένης κατηγορίας ὑπαλλήλων ὑπερωριακῶς ἐργαζομένων, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἐλάχιστοι. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «... (ἀναγινώσκει) .....».

§327Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριε συνάδελφε, νὰ δεχθῶ τροπολογίαν σχέσιν ἔχουσαν μὲ καταβολὴν ἀποζημιώσεως δι’ ὑπερωριακὴν ἐργασίαν, εἰς ὡρισμένους ὑπαλλήλους. Σχετίζεται μὲ τὸ μισθολόγιον τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κάμω διακρίσεις. Ὑπάρχει ἑνιαῖον μισθολόγιον. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δεχθῶ τροπολογίας ἐπὶ τοῦ μισθολογίου. (Θόρυβος).

§328Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Πρέπει πάντοτε νὰ εἴμεθα θρασεῖς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν; Ἡ σεμνότης δὲν ἔχει καθόλου ἐκτίμησιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν;

§329ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κάμνετε πολὺ λάθος. Σᾶς ἔδωσα τὸν λόγον ἐπανειλημμένως, ὅπως εἰς πολλοὺς βουλευτάς.

§330Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Δὲν νομίζω ὅτι ἔπρεπε νὰ δυναμώσω τὴν φωνήν μου διὰ νὰ εἰσακουσθῶ. Ἡ τροπολογία μου ἔχει ὡς ἀκολούθως «Εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν ἐναπόκειται νὰ εἴπῃ τὸ «ναὶ» ἢ τὸ «ὄχι».

§331ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Εἶναι εἰς βάρος τοῦ Ταμείου Γεωργίας καὶ Κτηνοτροφίας καὶ ὄχι τοῦ Κράτους.

§332Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: «..... (ἀναγινώσκει) ..........».

§333Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν δύναμαι νὰ τὴν ἀποδεχθῶ.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία αἴτησις ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παπασπύρου.

§335Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Τότε διὰ τοὺς ἐπιλαχόντας τῆς Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς;

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται τὸ σχέδιον νόμου κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§337ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, συμπληρουμένου καὶ τοῦ τίτλου του, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2413)53 «περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Ν. Δ. 2939)54 καὶ 3004)54 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Γεωργίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων».

§339Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Κύριοι συνάδελφοι, αὐξάνεται ἁπλῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπιδοτουμένων ἀνέργων. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτόν, ἄνευ πολλῆς συζητήσεως.

§340Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Κάμετε δεκτὰς τὰς τροπολογίας μας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν ἀφορᾷ μόνον τοὺς ἐπιδοτουμένους ἀνέργους. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ διαπραγματεύεται πολλὰ καὶ ποικίλα ζητήματα, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοὺς σπουδαστὰς τῆς σχολῆς ἐπαγγελματικοῦ προσανατολισμοῦ.

§341Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Δὲν τὸ ἔχετε διαβάσει.

§342Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ–ΚΩΛΕΤΤΗΣ. Ἐκεῖ εἶναι.

§343Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν εἶναι τροπολογία, ἡ ὁποία θὰ πρέπει νὰ πάῃ εἰς αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον. Κύριε συνάδελφε, θὰ κάμετε κακὸν εἰς χιλιάδας ἀνέργους, οἱ ὁποῖοι πρόκειται νὰ ἐπιδοτηθοῦν. Αὐτὴν τὴν τροπολογίαν σας, θὰ τὴν βάλωμεν εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§344Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§345ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὅταν θέλετε νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, δὲν σημαίνει ὅτι ἐγὼ πρέπει νὰ διακόψω τὸν ἀγορητὴν τὸν ἐπὶ τοῦ βήματος. Ἀργότερον θὰ σᾶς δώσω τὸν λόγον.

§346Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Δὲν ἐτελείωσε τὸ νομοσχέδιον περὶ δακοκτονίας.

§347ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐψηφίσθη μὲ τὰς τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἐζήτησα τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς καὶ τὴν ἠκούσατε. Ἔχει ἀντίρρησιν ἡ Βουλή;

§348ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι. Ἐψηφίσθη τὸ νομοσχέδιον.

§349Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὴν ἀνεργίαν, ὑπεστήριξα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ὅτι προκειμένου περὶ τῶν ἐπιδοτουμένων ἀνέργων, θὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι οἱ ἄνεργοι, διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ γραφεῖον τῆς Νομαρχίας νὰ κάμουν 10 ὥρας δρόμον, ἢ θὰ πληρώνουν μεταφορικὰ μέσα.........

§350Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Νὰ βάλωμεν εἰς τὴν Ἀστυνομικὴν ἀρχὴν ἢ τὸν Πρόεδρον τῆς Κοινότητος.

§351Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Μάλιστα.

§352ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχουν βουλευταί, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ δώσουν τροπολογίας.

§353Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν ἠμπορῶ νὰ δεχθῶ τὰς τροπολογίας. Ἐὰν οἱ κ. κ. βουλευταί, θέλουν νὰ κρατήσουν ἕνα νομοσχέδιον, τοῦ ὁποίου τὸ περιεχόμενον εἶναι ἡ ἐπιδότησις τῶν ἀνέργων, ἂς ἀναλάβουν τὴν εὐθύνην νὰ τὸ κρατήσουν.

§354Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§355Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Ἐργασίας). Δὲν δέχομαι ὅλας τὰς τροπολογίας.

§356Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω καὶ ἐγὼ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὴν Βόρειον Ἤπειρον.

§357Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργ.). Ἐπαναλαμβάνω καὶ εἰς σᾶς ὅ,τι εἶπον εἰς τὸν κ. Κωλέττην, ὅτι θὰ βάλλω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, εἰς ἄλλο νομοσχέδιον ἀφοῦ τὴν μελετήσω.

§358ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχει μίαν τροπολογίαν ὁ κ. Σταυρόπουλος.

§359Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται περὶ μιᾶς δικαίας προσθήκης εἰς τὴν παρ. 5 τοῦ ἄρθρου 9 ὅπου λέγει: «Κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν.......... ........... (ἀναγινώσκει) ..........

§360Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Ἐργασίας). Ἐτακτοποιήθη αὐτό.

§361ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ εἰς τὸ σύνολον;

§362ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§363ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους τοῦ δημοσίου κ. λ. π.». Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§364Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, προτοῦ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐπιθυμῶ νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, ἡ ὁποία βεβαίως παρελθόντος τοῦ μεσονυκτίου εἶναι καταπεπονημένη καὶ ἰδίᾳ τοὺς ὑποβαλόντας ὡς πληροφοροῦμαι τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας νὰ μὴ ἐπιμείνουν ἐπ’ αὐτῆς. Ἐκτιμῶ βεβαίως τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Βουλῆς, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρον μετέφερα εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Ἡ Κυβέρνησις ἀντιλαμβάνεται καὶ αὐτὴ τὴν ἀνάγκην, ὅπως ὑπὸ τὰς σημερινὰς δυσκόλους στιγμάς, δοθῇ μεγαλύτερον δῶρον ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν Χριστουγέννων εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους. Γνωρίζετε ὅλοι, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1950–1954, ἡ παροχὴ δώρου πρὸς τοὺς συνταξιούχους εἶχε σταματήσει ἀρχίσασα καὶ πάλιν ἀπὸ τοῦ 1954. Ἡ Κυβέρνησις δὲν θὰ ἦτο ποτὲ δυνατὸν νὰ μὴ ἐπεθύμει νὰ δώσῃ καὶ σήμερον μεγαλύτερον δῶρον πρὸς τὴν συμπαθῆ τάξιν τῶν στρατιωτικῶν καὶ πολιτικῶν συνταξιούχων. Καὶ τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ τῆς Κυβερνήσεως τὸ γνωρίζουν καλῶς οἱ ἐνδιαφερόμενοι. Μολονότι προσπάθειαι κατεβλήθησαν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν αὐτὴν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, δυστυχῶς εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι αἱ δημοσιονομικαὶ ἀνάγκαι τῆς χώρας τὴν στιγμὴν αὐτὴν δὲν ἐπιτρέπουν τὴν διάθεσιν μεγαλυτέρου ποσοῦ. Ἄς ἐλπίσωμεν ὅτι πολὺ συντόμως θὰ ὑπάρξῃ οἰκονομικὴ εὐχέρεια, ἡ ὁποία θὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ αὐξήσωμεν εἰς τὸ μέλλον τὸ ποσοστὸν τοῦ δώρου τῶν ἑορτῶν τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ Πάσχα. Παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ πάλιν τοὺς ὑποβαλόντας τὴν πρότασιν περὶ ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας νὰ μὴ ἐπιμείνουν διότι ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ λυπηθῶ πάρα πολύ, ἀλλὰ θὰ εὑρεθῶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον, ὁπότε ἡ Κυβέρνησις θὰ ἀναλάβῃ μόνη τὴν εὐθύνην τῆς χορηγήσεως τοῦ δώρου πρὸς τοὺς στρατιωτικοὺς καὶ πολιτικοὺς συνταξιούχους.

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος ἔχει τὸν λόγον.

§366Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμολογῶ ὅτι μὲ ἐξέπληξεν ἡ τακτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν ὅταν ἕνα νομοσχέδιον εἶναι ἀναγεγραμμένον ἐπὶ ἡμέρας εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν ὅταν πρὸ ἡμερῶν ἀκόμη ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἠθέλησε νὰ καταλογίσῃ εἰς ἡμᾶς εὐθύνας διότι τὸ ἐκρατήσαμεν, διότι εἴχομεν ὡρισμένας ἀπόψεις νὰ διατυπώσωμεν, δὲν εἶναι δυνατὸν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μόλις ἤρχισεν ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν, ὅτι δὲν ἐννοεῖ νὰ ἀκούσῃ καμμίαν τροπολογίαν καὶ τὰς ἀντιθέτους ἀπόψεις καὶ ὅτι ἐὰν διατυπωθοῦν ἀντίθετοι ἀπόψεις θὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Ὅταν ἤρχισεν ἡ συζήτησις ἀπεσύρθησαν ἄλλα νομοσχέδια διὰ νὰ ἐπανέλθουν πρὸς συζήτησιν μετ’ ὀλίγον. Βλέπετε ὅτι αὐτό, κατήντησε τακτικὴ καὶ εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ διαμαρτυρηθῶμεν κατὰ τὸν ἐντονώτερον τρόπον. Τώρα ὅσον ἀφορᾶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαφωνοῦμεν εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ τὴν κατοχύρωσιν καὶ τὴν μονιμοποίησιν διὰ νόμου καθεστῶτος ἀπαραδέκτου διὰ τοὺς συνταξιούχους. Εἶναι ἀκριβὲς καὶ γνωστὸν εἰς ὅλους, κ. Πρόεδρε, ὅτι μέχρι τοῦ 1950, τὸ δῶρον τῶν συνταξιούχων ἐκανονίζετο δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπὸ τοῦ 1950 μέχρι τοῦ 1954 δὲν κατεβλήθη δῶρον καὶ ἀπὸ τοῦ 1954 ἐπανήρχισεν ἡ καταβολὴ τοῦ δώρου, πάντοτε ὅμως ἔμενεν ἡ εὔλογος ἐλπὶς τῶν συνταξιούχων ὅτι τὸ καθεστὼς τῆς καταβολῆς τοῦ ⅓ τῶν συντάξεων μὲ κατώτατον ὅριον 100 δραχμὰς καὶ ἀνώτερον 500 δραχμὰς, τοῦ ἐξευτελιστικοῦ αὐτοῦ δώρου πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠνάλωσαν τὴν ζωήν των, εἴτε εἰς τὸν Στρατόν, εἴτε εἰς τὰς πολιτικὰς ὑπηρεσίας ὑπηρετοῦντες τὴν Πατρίδα, ὅτι ἦτο τοὐλάχιστον ἕνα καθεστὼς προσωρινόν. Ἀκριβῶς ἐνταῦθα εὑρίσκεται ἡ πλήρης ἀντίθεσίς μας πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ὅτι αὐτὸ τὸ πλέον ἀπαράδεκτον καθεστώς, τὸ ἐξευτελιστικὸν καὶ μειωτικὸν διὰ τὴν τάξιν ἐκείνων ποὺ ἐδημιούργησαν αὐτὸ τὸ Κράτος ὑπηρετοῦντες ἐπὶ 30 καὶ 40 ἔτη, ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ μονιμοποιήσῃ διὰ νόμου. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ ἔρχεται ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν καὶ μᾶς ἀπειλεῖ ὅτι θὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιον. Νὰ τὸ ἀποσύρετε, διότι εἶναι ἀπαράδεκτον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον μονιμοποιεῖ τοιαύτην κατάστασιν εἰς τοὺς συνταξιούχους. Ἦτο δυνατόν, ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς ἀντιμετώπιζε δυσχερείας νὰ λάβετε μίαν ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἡ ὁποία νὰ κυρωθῇ ἐκ τῶν ὑστέρων, νὰ ἔχῃ ὅμως ἀκριβῶς τὴν μορφὴν τῆς προσωρινότητος ὄχι νὰ θέλετε νὰ ψηφίσῃ ἡ Βουλὴ νόμον διὰ τοῦ ὁποίου νὰ μονιμοποιῇ ἕνα καθεστὼς ἀπαράδεκτον διὰ τοὺς συνταξιούχους.

§367ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§368Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν πρώτοις ὀφείλω νὰ παρατηρήσω ὅτι ὁ τρόπος ποὺ διεξάγεται ἡ συζήτησις εἰς τὴν Βουλὴν δὲν εἶναι ὁ πρέπων. Νομίζω ὅτι ἡ Βουλὴ εἶναι ἁρμοδία νὰ συζητήσῃ καὶ νὰ τροποποιήσῃ τὰ νομοσχέδια. Ἐπὶ τέλους αὐτὸ τὸ θέαμα τῆς ἐπαναφορᾶς νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα κρατοῦνται καὶ ἐπανέρχονται καὶ οἱ συμβιβασμοὶ ποὺ γίνονται κινδυνεύουν νὰ δώσουν τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ἐδῶ μέσα ὅλοι μας προσπαθοῦμεν νὰ εὕρωμεν ἕνα ......... (δὲν ἠκούσθη) διὰ νὰ συμβιβασθῶμεν ἐπὶ τῶν ἐπιμάχων θεμάτων. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ νομοσχέδιον τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, πιστεύω καὶ ἐγὼ ἀκραδάντως, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον μεταχειρίζεται τοὺς συνταξιούχους δὲν εἶναι ὁ πρέπων καὶ ἐν ὄψει τῶν δεδομένων τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ καὶ ἐν ὄψει τῆς... (δὲν ἠκούσθη)... τὴν ὁποίαν ἐμφανίζουν οἱ ἀριθμοί. Τὸ λάθος, τὸ ὁποῖον κάμνει ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, εἶναι ὅτι ἐπιχειρεῖ διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ μονιμοποιήσῃ κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον τὸ δῶρον τῶν συνταξιούχων. Τὸ δὲ ἕτερον λάθος τὸ ὁποῖον κάμνει εἶναι ὅτι τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀναβιβάζει τὰς δαπάνας τοῦ προϋπολογισμοῦ κατὰ 2 δισεκατομμύρια νέων δραχμῶν, θὰ ἦτο δυνατὸν ἐὰν ἤθελε νὰ εὕρισκε τοὺς πόρους νὰ δώσῃ εἰς τοὺς συνταξιούχους δῶρον. Θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀπάντησις εὐκόλως, ὅτι εἰς τὸ παρελθὸν δὲν ἐδίδετο δῶρον εἰς τοὺς συνταξιούχους. Κύριοι συνάδελφοι πρέπει νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸ Σῶμα, ὅτι ὅταν τὸ 1951 ἔγινεν ὁ Κῶδιξ τῶν συνταξιούχων, ὁ ὁποῖος ἐπεβάρυνε σημαντικώτατα τὸν τότε προϋπολογισμὸν, ἐπετεύχθη ἕνα μέγα ἐπίτευγμα διὰ τοὺς συνταξιούχους συνεδέθη ἡ σύνταξις ἀναποσπάστως μὲ τὸν μισθὸν καὶ ὡρίσθη ὅτι ὡς βάσις τῆς συντάξεως, τῆς πλήρους συντάξεως, θὰ ἦτο τὸ 80% τοῦ μισθοῦ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ συνταξιοῦχοι διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ τὸ βασικὸν αὐτὸ αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἦτο ἡ αὔξησις τῆς συντάξεως εἰς τὸ 80% τοῦ μισθοῦ, ἔκαμον πάσας τὰς δυνατὰς παραχωρήσεις μέχρι τοῦ σημείου νὰ δεχθοῦν νὰ στερηθοῦν τοῦ δώρου. Ἔκτοτε, κ. συνάδελφοι, συνέβησαν δύο τινά. Πρῶτον, ἀπεδείχθη ὅτι διὰ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα εἶναι παντελῶς ἀνεφάρμοστον ἄνθρωποι ἔχοντες περιοδικὴν ἀμοιβὴν νὰ μὴ λαμβάνουν τὸ δῶρον τῶν ἑορτῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε ποία κατάστασις δημιουργεῖται διὰ μίαν εἰδικὴν κατάστασιν πτωχῶν ἀνθρώπων, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν πάντες οἱ ὑπόλοιποι Ἕλληνες οἱ ἔχοντες περιοδικὴν παροχὴν οἱασδήποτε φύσεως λαμβάνουν δῶρον καὶ αὐτοὶ δὲν λαμβάνουν. Ἀφ’ ἑτέρου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρνηθῇ κανεὶς ὅτι τὰ τέσσαρα χρόνια, τὰ ὁποῖα διέρρευσαν ἔκτοτε, ἐδημιούργησαν ὡρισμένας δυνατότητας διὰ τὴν Κυβέρνησιν, ἡ ὁποία σήμερον διευθύνει τὰς τύχας τοῦ τόπου. Ἡ Κυβέρνησις ἡ σημερινὴ, δὲν θέλω νὰ ἀνατρέξω εἰς γενικώτερα θέματα, βέβαιον πάντως εἶναι, ὅτι ἐνέπαιξε κατὰ τρόπον ἀπαράδεκτον τοὺς συνταξιούχους, εἰς τοὺς ὁποίους ἔδιδεν ἐξακολουθητικῶς τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἔλυε τὰ ζητήματά των χωρὶς νὰ τὸ πράξῃ. Μία περιβόητος ἐπιτροπὴ ἐλειτούργησεν ἐπὶ ἔτη διὰ νὰ ἐκδώσῃ τελικῶς ἕνα πόρισμα τὸ ὁποῖον ἐγκατελείφθη εἰς κάποιο ἀρχεῖον τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου καὶ τὸ ὁποῖον δὲν προωθήθη. Δὲν ἐπιθυμῶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ κάμω γενικωτέραν κριτικὴν τοῦ θέματος, νομίζω ὅμως ὅτι πρᾶξις γενναιότητος καὶ πρᾶξις δικαιοσύνης θὰ ἦτο διὰ τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία εὑρίσκει τρόπους νὰ καλύψῃ δαπάνας ὅταν χρειάζονται εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ ἡ ὁποία τόσον ἐπεβάρυνε τὸν προϋπολογισμὸν μὲ προσθέτους δαπάνας, νὰ δώσῃ τὸ δῶρον εἰς τοὺς συνταξιούχους. Καὶ μὲ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπεβάλαμεν τὴν τροπολογίαν, ἐπιμένομεν ἐπὶ τῆς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπιθυμῇ νὰ ἀποσύρῃ τὸ νομοσχέδιόν του, εἶναι τοῦτο δικαίωμά του, ἀποδεικνύει ὅμως κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅτι φοβεῖται τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν ψῆφον καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως.

§369Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν καὶ ἐκφράζω τὴν ἔκπληξίν μου, πῶς προσπαθῶ νὰ μονιμοποιήσω διὰ νόμου τὸ παρεχόμενον δῶρον ἀφοῦ προβαίνω εἰς δήλωσιν, ὅτι ἀποσύρω τὸν νόμον καὶ ὅτι θὰ προβῶ μὲ πολιτικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως εἰς τὴν χορήγησιν τοῦ δώρου. Συνεπῶς δὲν ὑφίσταται θέμα.

§370ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἀποσύρεται, κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν καὶ τὸ προσωπικὸν τῶν Πολιτικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους».

§371Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι μία τροπολογία, ἡ ὁποία θὰ ἐξυπηρετήσῃ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν ὑπὸ τῆς Γαλλίας υἱοθετηθέντων δύο χωρίων τῆς Κεφαλληνίας. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰσήγετο ὡς νομοσχέδιον ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐφ’ ὅσον εἶναι ἀδύνατος ἡ ἐπιψήφισις παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία διὰ νὰ ἐπισπευσθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις τῶν χωρίων αὐτῶν ὑπὸ τῶν Γάλλων.

§372Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὅταν πρὸ 6 μηνῶν ὁ κ. Εὐταξίας τότε ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν εἰσήγαγε νομοσχέδιον καὶ ἐζήτησε τὴν παράτασιν τῶν προθεσμιῶν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ κώδικος, ἐδήλωσεν ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία παράτασις καὶ ὅτι ἐπὶ τέλους ὁ κῶδιξ θὰ ἰσχύῃ δι’ ὅλους τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους. Σήμερον βλέπομεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νέαν ἐτησίαν ἀναβολὴν διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ κώδικος. Προτιμότερον θὰ ἦτο διὰ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ζητήσῃ ὁλοκληρωτικὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 1811 καὶ ἀχρήστευσιν τοῦ κώδικος διότι φαίνεται ὅτι τὴν ἐνοχλεῖ. Ὁ νόμος μᾶς εὑρίσκει τελείως ἀντιθέτους καὶ τὸ πολὺ νὰ δεχθῶμεν μίαν τρίμηνον παράτασιν ἢ νὰ δώσωμεν ὁλοκληρωτικὴν κατάργησιν τοῦ νόμου 1811. Εἴμεθα ἀντίθετοι πρὸς τὰς διατάξεις αὐτοῦ καὶ προτείνομεν τρίμηνον παράτασιν τῆς ἀναστολῆς.

§373Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον νὰ γίνῃ δεκτόν, δὲν δέχομαι καμμίαν τροπολογίαν.

§374ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§375ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη συμπληρουμένου τοῦ τίτλου του διὰ τῆς προσθήκης τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινων διατάξεων» τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν πολιτικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ νόμου 3274)1955 καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3393)55». Ἐπ’ αὐτοῦ κατετέθη ἡ ἑξῆς δήλωσις δι’ ἧς προτείνεται ὅπως τοῦτο ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν ψηφίσεως. «Οἱ ὑπογεγραμμένοι βουλευταί, παρακαλοῦμεν ὅπως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 9 νομοσχέδιον τῆς ἡμερησίας διατάξεως «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ Ν. 3274)55 κλπ.» ψηφισθῇ κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν εἰς δύο ἀναγνώσεις. 1) Σ. Βενιζέλος, 2) Κ. Μητσοτάκης, 3) Ι. Παπαμαστοράκης, 4) Γ. Τσαντίρης, 5) Ε. Μπακλατζῆς, 6) Γ. Τζατζάνης, 7) Ν. Κρασαδάκης, 8) Μ. Χλουθεράκης, 9) Ι. Ζίγδης, 10) Σ. Μπίρης, 11) Α. Πασσάδης, 12) Ν. Ἔξαρχος, 13) Π. Πολυχρονίδης, 14) Ε. Πέτσος, 15) Ν. Ζορμπᾶς, 16) Δ. Θεοχαρίδης, 17) Δ. Παπασπύρου, 18) Σ. Ἀλλαμανῆς, 19) Γ. Γρηγορίου, 20) Μ. Βολουδάκης, 21) Κ. Μαρῆς. Κατὰ συνέπειαν τὸ νομοσχέδιον θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν εἰς δύο ἀναγνώσεις ψήφισίν του. Εἰσερχόμεθα ὅθεν εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τούτου.

§376Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Βεβαίως εἶναι δικαίωμα τῆς Βουλῆς νὰ ζητήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν διὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Παρακαλῶ ἐν τούτοις τὴν Βουλὴν νὰ θελήσῃ νὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Θίγονται ὕψιστα συμφέροντα κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικά. Γνωρίζω τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον συγκινεῖ ἰδιαιτέρως τὸν κ. συνάδελφον, καὶ νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἐτακτοποιήθη. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, δὲν ὑφίσταται λόγος νὰ κρατήσωμεν τὸ νομοσχέδιον, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μὴ ἐπιμείνητε εἰς τὴν πρότασίν σας.

§377Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ παράσχω εἰς τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν τὴν πληροφορίαν, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν νὰ ἀνήκω, ὁ κ. Βενιζέλος, δι’ ὑπογραφῆς τὴν ὁποίαν ἔθεσε κάτωθι τῆς προτάσεώς μας ἐζήτησε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τακτικὴν διαδικασίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει προσθέτω, ὅτι ὁ δικηγορικὸς σύλλογος τῶν Ἀθηνῶν, ἔστειλε τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας. Νομίζω πάντως ὅτι τὸ ζήτημα θεωρεῖται λῆξαν.

§378ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις τοῦ ἐν λόγῳ σχεδίου νόμου. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, δεδομένου ὅτι ἡ σημερινὴ συνεδρίασις εἶναι ἡ τελευταία πρὸ τῶν διακοπῶν λόγῳ τῶν ἑορτῶν, ὅπως ἐξουσιοδοτήσῃ τὸ Προεδρεῖον καὶ ἐπικυρώσῃ ὑπ’ εὐθύνην του τὰ πρακτικὰ τῆς σημερινῆς συνεδριάσεως μέχρι τοῦ σημείου τούτου διὰ τὴν δημοσίευσιν τῶν ψηφισθέντων σχεδίων νόμων.

§379ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§380ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀναφερομένων εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων».

§381Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Δεχόμεθα νὰ ψηφισθῇ ὑπὸ τὸν ὅρον νὰ διαγραφῇ ἡ λέξις «ἐπαρχιακαί». (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Πρόεδρος κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΣ).

§382Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὑπάρχουν δύο προτάσεις.

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐὰν τυχὸν γίνουν δεκταὶ τροπολογίαι θὰ πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον μετὰ 24 ὥρας ἀπὸ τῆς διανομῆς τῶν συναρμολογημένων τροπολογιῶν.

§384Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὑπάρχουν δύο προτάσεις. Ἡ μία πρότασις εἶναι νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Ἀναγνωρίζω ὅτι ὑπάρχουν πιθανῶς πολλὰ κενά, ἀλλὰ θὰ ἀναγνωρίζετε καὶ ὑμεῖς ὅτι πολλὰ μέχρι τοῦδε κενὰ πληροῦνται διὰ τῶν τροπολογιῶν αὐτῶν. Ἐὰν δεχθῶμεν τὸ νομοσχέδιον νὰ ψηφισθῇ ὡς ἐψηφίσθη κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, θὰ πληρώσωμεν τὰ κενὰ αὐτὰ καὶ θὰ ἀναβάλωμεν τὴν πλήρωσιν ἑτέρων κενῶν. Ἐὰν δὲν δεχθῶμεν τοῦτο, τότε θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσωμεν ἀπ’ ἀρχῆς τὸ νομοσχέδιον διότι ὀφείλω νὰ κάμω μίαν ἐξομολόγησιν εἰς τὴν Βουλήν. Ἐγὼ ἐπροχώρησα περισσότερον τοῦ δέοντος καὶ ὑπεισῆλθον εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ εἰς τοὺς ὀργανισμοὺς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Μετέπειτα διεμαρτυρήθησαν οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοί, καὶ κατελήξαμεν εἰς ἕνα ἄλλο νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὑποστηρίξω ἀπ’ ἀρχῆς ἐφ’ ὅσον ὑπεισήλθομεν εἰς συζήτησιν αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο καλύτερον διὰ τοὺς Ἕλληνας φορολογουμένους καὶ τοὺς Ἕλληνας πολίτας ἀπὸ ἀπόψεως εὐκολιῶν νὰ μείνωμεν εἰς τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροπολογήθη τὸ πρῶτον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ δὲν θέλῃ βεβαίως θὰ προχωρήσωμεν, ἀλλὰ κινδυνεύομεν πρῶτον νὰ μὴ ἴδωμεν τὸ νομοσχέδιον μεταβαλλόμενον εἰς νόμον καὶ δεύτερον θὰ ἀρχίσωμεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τὴν συζήτησιν, ὁπότε δὲν γνωρίζω, πότε θὰ τελειώσωμεν. Ἐὰν ἐν πάσῃ περιπτώσει ἐπιμείνετε, ἐγὼ θὰ καθήσω καὶ θὰ τὸ συζητήσω.

§385Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶναι γνωστὴ ἡ παράκλησις καὶ αἴτησις, τὴν ὁποίαν διετύπωσα προχθὲς διὰ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως. Τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ συμπαθεστάτους συναδέλφους καὶ ἐπὶ τέλους, στὸ κάτω–κάτω τῆς γραφῆς εἶναι δίκαιον διότι πρόκειται περὶ ἴσης μεταχειρίσεως. Ἔχει ὑποβληθῆ ἡ τροπολογία μας, συνεπῶς δὲν περιλαμβάνονται εἰς τὴν δήλωσίν σας ὅτι σήμερον δὲν εἶναι σωστὸν νὰ ὑποβάλωμεν νέας τροπολογίας. Ἔχει ὅμως αὕτη ὑποβληθῆ, ἔχει συζητηθῆ, ἔχει δημιουργηθῆ ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ἀποδοχῆς της. Δὲν χρειάζεται σήμερον, παρὰ μόνον ἡ ἰδική σας ἔγκρισις. Εἶναι μία πρᾶξις τῆς Βουλῆς δικαία, καὶ τὴν ἐλπίζω ἀπὸ σᾶς εἰδικῶς αὐτὴν τὴν ὥραν. Νομίζω, ὅτι θὰ εἶναι ἡ τελευταία καὶ εἶναι δικαία.

§386Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν ὑπεβλήθη τροπολογία ὑπ’ ἐμοῦ καὶ τῶν κ.κ. συναδέλφων Βούλτζου καὶ... (δὲν ἠκούσθη)... ὅπως ἀπέχουν τῆς εἰσφορᾶς τοῦ ΙΚΑ οἱ ἀνοικοδομοῦντες σεισμόπληκτοι τῶν Ἰονίων Νήσων. Τὴν ἑσπέραν ἐκείνην εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ μᾶς παραπέμψητε νὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τὸν ἀξιότιμον ἐπὶ τῆς Ἐργασίας συνάδελφόν σας. Πράγματι εἶχε τὴν καλωσύνην ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐργασίας νὰ προκαλέσῃ σύσκεψιν, ὑπὸ τὴν Προεδρίαν του εἰς τὰ Γραφεῖα τοῦ Δ. Συμβουλίου τοῦ ΙΚΑ καὶ ἐκεῖ ἀντηλλάγησαν αἱ ἀπόψεις τοῦ ΙΚΑ, δεχομένου ὅπως περιορισθῇ ἡ εἰσφορὰ εἰς τὸ ἥμισυ, δηλ., νὰ καταβάλλουν οἱ ἐργαζόμενοι τὸ 3,5% οἱ ἀνοικοδομοῦντες. Ἐγὼ ὑπεστήριξα νὰ ἀπέχουν.

§387ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βασιλᾶτο, ἐὰν γίνουν τροπολογίαι.......

§388Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχουν κατατεθῆ.

§389ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὰ ποὺ λέγετε γράφονται εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ τίποτε.

§390Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Μὴ μὲ διακόπτετε.

§391ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ποιοῦμαι τὴν δήλωσιν, ὅτι ἀπόψε ζητῶ καὶ παρακαλῶ νὰ διακοποῦν αἱ ἐργασίαι διὰ τὴν 18ην Ἰανουαρίου. Λοιπὸν διακόπτονται αἱ ἐργασίαι. Δὲν ἔχομεν συνεδρίασιν αὔριον, τί θὰ κάμετε τότε;

§392Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ τροπολογία.......

§393ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἴπατέ την, διὰ νὰ τελειώνωμεν. Τὸ σύνολον πότε θὰ ψηφισθῇ; Δέν ὑπάρχει χρόνος.

§394Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διατί;

§395ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τελειώνομεν ἀπόψε.

§396Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Προκειμένου περὶ σεισμοπλήκτων....

§397ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι νοήμων. Ἡμεῖς εἴμεθα νοήμονες. Διατί μᾶς καταπονεῖτε;

§398Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ ΙΚΑ ἐδέχθη νὰ μειωθῇ εἰς τὸ ἥμισυ.

§399ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ δέχεσθε, κ. ὑπουργέ;

§400Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὄχι. Θὰ κάμω μίαν γενικωτέραν δήλωσιν. (Θόρυβος).

§401ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ λύσω τὴν συνεδρίασιν, κύριοι, ἐὰν ἐξακολουθήσῃ αὐτὴ ἡ κατάστασις.

§402Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν δέχομαι καμμίαν τροπολογίαν.

§403ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, τὸ Προεδρεῖον δὲν δέχεται τροπολογίαν τοῦ κειμένου τοῦ ὑπουργοῦ. Συνεπῶς διατί ὁμιλεῖτε; Δὲν θὰ δεχθῶ τροπολογίας. Γίνεται λοιπὸν δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§404ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§405Ε. ΓΟΝΗΣ. Εἶμαι ἐγγεγραμμένος νὰ ὁμιλήσω.

§406ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατί; Διὰ τὴν ἱστορίαν; Ἔχει καταπονηθῆ ἡ Βουλή.

§407Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡμεῖς καταπονοῦμεν τὴν Βουλήν;

§408ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ δεχθῆτε τροπολογίας; Ἐὰν ὄχι, νὰ τὸ ἀποσύρετε, τότε.

§409Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, ὅπως εἶναι, μὲ μίαν φραστικὴν διατύπωσιν.......

§410Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ἐὰν θέλωμεν νὰ καταστῇ νόμος, θὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει. Ἐὰν πράγματι, τὸ θέλετε, δεχθῆτε το ὡς ἔχει. Ἐγὼ προσωπικῶς, σᾶς λέγω, ἔχει ἀπώλειαν ἐσόδων. Παρὰ ταῦτα, παρακαλῶ νὰ παραμείνῃ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει, διὰ νὰ γίνῃ νόμος. Ἄλλως δὲν πρόκειται νὰ ψηφισθῇ καὶ χάνομεν τὸν καιρόν μας.

§411Α. ΜΗΤΑΚΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, μίαν δήλωσιν θέλομεν.

§412Ε. ΓΟΝΗΣ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἔκαμε δύο τροπολογίας. Ἄς δεχθῇ λοιπὸν ὁ ὑπουργὸς αὐτὰς τὰς τροπολογίας.

§413Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Ὁ κ. συνάδελφος λέγει κάτι. Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ δέχεται ὡς λάθος νὰ διορθωθῇ καὶ ὄχι ὡς τροπολογία τότε μάλιστα. Πρόκειται περὶ τῆς Ἑνώσεως Συντακτῶν Ἀθηνῶν, ἐνῷ θὰ πρέπει νὰ γίνῃ διὰ τὰς Ἑνώσεις Συντακτῶν ὅλης τῆς Ἑλλάδος.

§414ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§415ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν.

§416Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Κατὰ τὴν προχθεσινὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐδηλώσατε, ὅτι δέχεσθε νὰ ἐπεκταθοῦν τὰ εὐεργετήματα τῶν ἐπαρχιακῶν βιομηχανιῶν καὶ εἰς τὰς μεταλλευτικὰς καὶ λιγνιτικάς. Ἐκ λάθους εἰς τὸ τυπογραφεῖον τοῦτο παρελείφθη.

§417ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Φθάνει κ. Μπακόλλα.

§418Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.). Δὲν πρόκειται περὶ λάθους. (Θόρυβος).

§419ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον. (Θόρυβος).

§420ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν, κύριε Πρόεδρε.

§421ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν 18ην Ἰανουαρίου 1956 ἡμέραν Τετάρτην καὶ ὥραν 6 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως Κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον.

(Ὥρα 1 π.μ.)

ΔΙΑΤΑΓΜΑ

«Περὶ διαλύσεως τῆς Βουλῆς ὁρισμοῦ ἡμέρας ἐκλογῆς βουλευτῶν καὶ συγκλήσεως τῆς Βουλῆς.

ΠΑΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ἔχοντες ὑπ’ ὄψιν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 37 τοῦ Συντάγματος, διαλύομεν τὴν Βουλὴν καὶ συγκαλοῦμεν τοὺς ἐκλογεῖς πρὸς ἐκλογὴν Ἁπλῆς Βουλῆς διὰ τὴν 19ην Φεβρουαρίου 1956, τὴν δὲ ἐκ τῶν Ἐκλογῶν μέλλουσαν νὰ προκύψῃ Βουλὴν τὴν 2αν Ἀπριλίου 1956. Ὁ Ἡμέτερος ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν Ὑπουργὸς θέλει δημοσιεύσει καὶ ἐκτελέσει τὸ παρὸν Διάταγμα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰανουαρίου 1956.

ΠΑΥΛΟΣ

Β.

Τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον

Ὁ Πρόεδρος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

Τὰ Μέλη: Σπ. Θεοτόκης, Ἀνδρ. Ἀποστολίδης, Κων. Ἀδαμόπουλος, Ἰωάν. Τριανταφύλλης, Ἀχ. Γεροκωστόπουλος, Βασ. Πεπαρρηγόπουλος, Β. Βασιλικός, Λάμπρος Εὐταξίας, Κων. Παπακωνσταντίνου, Π. Λεβαντῆς, Γ. Βογιατζῆς, Στ. Πολυζωγόπουλος, Γεώργ. Ράλλης, Ε. Καλαντζῆς, Λ. Δερτιλῆς, Δημ. Ἀλιπράντης, Δημ. Δαβάκης, Ν. Σπέντζας, Ἀνδρ. Δερδεμέζης, Γεώργ. Κατσαφάδος».