1955.12.19

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 20η

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Η. Ἀναστασόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἡλιόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ μετατροπῆς ποινῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Γ. Κατσαφᾶδος (Ὑφυπ. Κοινων. Προνοίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τοῦ κώδικος τῆς Φαρμακευτικῆς Νομοθεσίας». Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς (Ὑφυπ. Οἰκονομικῶν) καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως ἐνίων διατάξεων φορολογικῶν νόμων» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως συνομολογήσεως δανείου παρὰ τῆς Τραπέζης Ἐξαγωγῶν–Εἰσαγωγῶν Οὐασιγκτῶνος ἐκ δολλαρίων Η.Π.Α. 15.000.000». Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος (Ὑπουργός Ἐργασίας) καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας νομοθεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. Δ. 2387)1953 «περὶ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης κλπ.» ὡς τοῦτο συνεπληρώθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου μόνου τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 3029)1954 νόμου» καὶ 2) «περὶ παραχωρήσεως ἐκτάσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2202)1952 «περὶ ἐξελέγξεως καὶ ἐκδικάσεως τῶν βουλευτικῶν Ἐκλογῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας», 2) «περὶ ἐγκρίσεως τῶν ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Ν. Δ. 3379)1955 «περὶ προσωπικοῦ τῆς Δημοσίας Ἐκπαιδεύσεως δαπανῶν τῶν ἀναγομένων εἰς τὸν μῆνα Ἰούνιον ἐ. ἔ. καὶ τῆς ἐγγραφῆς τῶν διὰ τὴν πληρωμὴν αὐτῶν ἀπαιτουμένων πιστώσεων εἰς τὸν Εἰδικὸν Προϋπολογισμὸν τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου» καὶ 3) «περὶ νομιμοποιήσεως δαπάνης συνοδοῦ Δημοσίου ὑπαλλήλου νοσηλευθέντος ἐν τῷ ἐξωτερικῷ». Ἡ ἐπὶ τῆς Βιομηχανίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ προωθήσεως τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῶν Νήσων καὶ Παραμεθορίων περιοχῶν τῆς Χώρας». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς τὸ προσωπικὸν τῶν Πολιτικῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Κράτους», 2) «περὶ ἐγκρίσεως συνομολογήσεως δανείου παρὰ τῆς Τραπέζης Ἐξαγωγῶν – Εἰσαγωγῶν Οὐασιγκτῶνος ἐκ δολλαρίων Η.Π.Α. 15.000. 000», 3) «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ Νόμου 3274)1955 καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 3393)1955» καὶ 4) «περὶ διευκολύνσεων πρὸς ἀπόκτησιν κατοικίας ὑπὸ τῶν τακτικῶν δημοσίων πολιτικῶν ὑπαλλήλων». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐργασίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τῶν πόρων, τρόπου εἰσπράξεως αὐτῶν καὶ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ Ἀρτεργατῶν» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς νομοθεσίας περὶ Ἐργατικῆς Ἑστίας». Ἡ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1938 τῆς 29ης Σεπτεμβρίου 1955 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52 καὶ 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου» καὶ 2) «περὶ ἐγκρίσεως πραγματοποιηθεισῶν κατὰ τὰ οἰκονομικὰ ἔτη 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1952– 53, 1953–54 δαπανῶν ἁρμοδιότητος Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας καὶ ἐγγραφῆς τῶν ἀπαιτουμένων πρὸς πληρωμὴν τούτων πιστώσεων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῶν ἐξόδων τοῦ Ὑπουργείου τούτου». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βούλγαρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων» καὶ 2) «περὶ τροποποιήσεως διατάξεων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλατῆς, Α. Ψιμάρας, Δ. Μπερδελῆς καὶ Χ. Μαυρομμάτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Γραφείων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Λαμπρόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς ἀξ)κοὺς Γραφείου». Ὁ βουλευτὴς κ. Θ. Διακουμόπουλος καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κοντογιαννόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ Ν. 6028)1934, Α. Ν. 735)1937, 892)1937 καὶ Ν. Δ. 2490)1953 καὶ καθορισμοῦ ἑνιαίων ποινῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Στεφανόπουλος, Ν. Κοντογιαννόπουλος καὶ Ν. Κάρτσωνας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἄρθρων τινῶν τοῦ Ν. 6028)1934, Α. Ν. 753)1937, 892) 1937 καὶ Ν. Δ. 2490)1953 καὶ καθορισμοῦ ἑνιαίων ποινῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης, Α. Ψιμάρας, Γ. Μεταξᾶς καὶ Κ. Βλαχοθανάσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ι. Λύρας, Χ. Μαυρομμάτης καὶ Ε. Νουλέλης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀσφαλίσεως ἀνεργίας διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Καραπιπέρης καὶ Λ. Σαραφιανὸς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν πόρων, τοῦ τρόπου εἰσπράξεως αὐτῶν καὶ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν–Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ Ἀρτεργατῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Παπαδημητρίου, Δ. Λαντζούνης, Ν. Σταθόπουλος, Χ. Παπασταύρου, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Ν. Κάρτσωνας, Ι. Ψαρρέας, Δ. Πετροπουλάκος, Ι. Κοντοβράκης, Α. Φράγκος, Ν. Μπόμπολας, Π. Σταυρόπουλος, Ι. Λύρας κ. ἄ., καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τῆς περὶ Πανεπιστημίων νομοθεσίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Π. Βουδούρης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν δήμους καὶ κοινότητας». Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Μιχαηλίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν δήμους καὶ κοινότητας». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Νουλέλης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀναφερομένων εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Χατζόπουλος καὶ Κ. Χατζηγρηγοριάδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων ἀναφερομένων εἰς τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοσίων ἐσόδων κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Καρατζένης, Χ. Παπασταύρου καὶ Γ. Ρουμάνης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2413)1953, «περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Ν. Δ. 2939) 1954 καὶ 3004)1954 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Χλουβεράκης, Α. Βουλόδημος, Α. Οἰκονομόπουλος, Π. Λιαροῦτσος, Η. Ἀναστασόπουλος καὶ Ν. Ρηγόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2413)1953 «περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Ν. Δ. 2939) 1954 καὶ 3004)1954 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Σολομωνίδης, Γ. Πλατῆς, Ἀ. Λαμπρόπουλος, Ἀ. Στρᾶτος, Β. Βραχνός, Κ. Γιαβόσογλου, Γ. Κάντας, Δ. Χατζόπουλος, Ε. Σαββόπουλος, Σ. Δημάρατος, Χ. Παπασταύρου, Ι. Τσοῦρνος, Ι. Παπαπέτρου, Ι. Ἰντζές, Ν. Κοντογιαννόπουλος, Γ. Στεφανόπουλος, Ι. Ἡλιόπουλος, Π. Μόντζαλας, Ν. Ἀθανασίου, Φ. Πιτούλης, Δ. Καρατζένης, Δ. Παπαδημητρίου, Ν. Μανούσης, Χ. Ρίζος, Χ. Γκαργκάνας, Δ. Ἰωάννου, Ε. Ζῶτος, Γ. Μεταξᾶς, Α. Ψιμάρας, Θ. Καλκάνης, Σ. Τζουβάρας, Α. Κωνσταντινίδης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διεπουσῶν τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων», ἀφορωσῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Χ. Σολομωνίδης καὶ Π. Τσούτσουρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διεπουσῶν τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» ἀφορωσῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας». Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Ὑπουργείου Ἐργασίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κατσιλάμπρου. Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Κατσιλάμπρου, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διατὶ δὲν λαμβάνονται μέτρα προστασίας καὶ κατοχυρώσεως τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν τυροκόμων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, συμφώνως ἄλλως τε καὶ πρὸς τὴν νομολογίαν τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, φρονεῖ ὅτι αἱ ἐπαγγελματικαὶ κατοχυρώσεις τῶν μισθωτῶν δὲν εἶναι ἐπιτρεπταὶ ἐκ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Συντάγματος περὶ τῆς ἰσότητος τῶν Ἑλλήνων, πλὴν τῶν περιπτώσεων καθ’ ἃς ἡ κατοχύρωσις ἐπιβάλλεται ἐκ λόγων ἀσφαλείας, οἵτινες ὅμως δὲν συντρέχουν προκειμένου περὶ τοῦ ἐπαγγέλματος τῶν τυροκόμων. Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κοινωνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀπόψεως ἡ ἐπαγγελματικὴ κατοχύρωσις κρίνεται ἀσύμφορος, διότι περιορίζει τὰς εὐκαιρίας ἀπασχολήσεως τῶν νεωτέρων ἰδίᾳ ἐργατῶν καὶ τεχνιτῶν, ὥστε ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει ν’ ἀποβαίνῃ ἀντεργατική. Κατὰ τὰ λοιπὰ οἱ τυροκόμοι ἀπολαμβάνουν τῆς αὐτῆς προστασίας, τὴν ὁποίαν καὶ πάντες οἱ μισθωτοὶ τῆς χώρας βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἠλιοπούλου. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ἠλιοπούλου, ζητοῦντος νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσιν, ὥστε νὰ προτιμῶνται οἱ ἔφεδροι ἀξιωματικοὶ κατὰ τὰς προσλήψεις εἰς δημοσίας ὑπηρεσίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τ’ ἀκόλουθα: Ὡς γνωστὸν οἱ ἔφεδροι ἀξιαματικοί, προστατεύονται ὁμοῦ μετὰ τῶν λοιπῶν πολεμιστῶν βάσει τοῦ Α. Ν. 1836) 1951, οὗτινος τὸ ἄρθρον 4 ὅπερ προβλέπει τὴν προτίμησιν τῶν πολεμιστῶν καθ’ ὡρισμένην ἀναλογίαν προκειμένου περὶ διορισμῶν εἰς τὰς θέσεις τοῦ Δημοσίου, Νομικῶν Προσώπων Δημοσίου Δικαίου κλπ., ἔπαυσεν ἰσχῦον, ὡς ἔχον ὡρισμένην χρονικὴν διάρκειαν. Ἤδη μελετᾶται παρ’ ἡμῶν ἡ βελτίωσις τοῦ προειρημένου Α. Ν. 1836 καὶ ἡ ἐπαναφορὰ ἐν ἰσχύϊ τοῦ ἄρθρου 4 τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἀληθεύῃ ἡ πληροφορία, ὅτι ἐντὸς τοῦ ἔτους ἀπελύθησαν ἀπὸ τὰς διαφόρους κλωστοϋφαντουργίας τῆς χώρας 20.000 ἐργάται, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι μολονότι ἡ ἐρώτησις εἶναι ἀόριστος, ὡς μὴ ἀναφερομένη εἰς συγκεκριμένον χρόνον, ἡ πληροφορία αὕτη δὲν εἶναι ἀληθής. Ἀληθὲς εἶναι, ὅτι κατὰ τοὺς παρελθόντας μῆνας εἰς τὸν κλάδον τῶν κλωστοϋφαντουργῶν παρετηρήθησαν ἀπολύσεις μεγαλύτεραι τοῦ συνήθους, κατόπιν ὅμως τῶν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ληφθέντων μέτρων, ὡς πρὸς τὰς εἰσαγωγὰς ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐπῆλθεν ἀνάσχεσις εἰς τὰς ἀπολύσεις τοῦ κλάδου τούτου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 13 Δεκεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ, Π. Πινάτση, Ι. Λαμπροπούλου καὶ Λ. Σαραφιανοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ἐπὶ τῶν περιλαμβανομένων ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει τῶν ΙΣΤʹ καὶ ΙΖʹ συνεδριάσεων τῆς Βουλῆς τῆς 13 καὶ 14 Δεκεμβρίου 1955 ἐρωτήσεων: Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5 ἐρωτήσεως. Εἰς καταρτισθὲν σχέδιον νόμου, περιελήφθη διάταξις, δι’ ἧς προβλέπεται ἡ ἐπιβολὴ εἰσφορᾶς τῶν εἰδικῶν Ταμείων, τῶν ὁποίων οἱ συνταξιοῦχοι ἀσφαλίζονται διὰ τοῦ Κλάδου συντάξεως εἰς τὸ ΙΚΑ. Οὕτω θὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀνωτέρω συνταξιούχων καὶ ἑπομένως καὶ τῶν συνταξιούχων τοῦ ΤΕΒΕ κατὰ τῆς ἀσθενείας εἰς τὸ ΙΚΑ, βάσει τοῦ Α. Ν. 1022)1946. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐρωτήσεως. Κατὰ τὴν μελετωμένην ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ τοῦ ΙΚΑ ἀναμόρφωσιν τῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ, ἐπὶ τῷ σκοπῷ ἀναδιοργανώσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ἱδρύματος ἐπὶ ὀρθολογιστικωτέρων ἔργων, ἵνα αὕτη καταστῇ περισσότερον ἀποτελεσματική, θέλει ληφθῆ μέριμνα βελτιώσεως τῶν συντάξεων τοῦ ΙΚΑ ἀναλόγως τῶν ὑπὸ τῶν ἠσφαλισμένων παρ’ αὐτῷ πραγματοποιηθεισῶν ἡμερῶν ἐργασίας καὶ τοῦ ὕψους τοῦ ἡμερομισθίου τούτων. Εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας, αἱ ὑπὸ τοῦ ΙΚΑ παρεχόμεναι συντάξεις θὰ δύναται νὰ φθάσουν μέχρι τοῦ 80% τῶν ἀποδοχῶν τούτων, δι’ ἔχοντας πολυετῆ ὑπηρεσίαν ἐν ἀσφαλίσει. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 10 ἐρωτήσεως. Διὰ τοῦ ἄρθρου 30 τοῦ Ν. Δ. 2698)1953 ἐμειώθησαν ἤδη αἱ τοῦ ΙΚΑ εἰσφοραί, προκειμένου μὲν περὶ ἠσφαλισμένων μέχρι 18 ἐτῶν εἰς τὸ ¼, προκειμένου δὲ περὶ μαθητῶν τεχνιτῶν εἰς τὸ ⅒. Περαιτέρω μείωσις τῶν εἰσφορῶν διὰ τοὺς ἀνωτέρω θὰ κατέληγεν εἰς δυσανάλογον ἐπιβάρυνσιν τοῦ ΙΚΑ μὴ ἐπιτρεπομένην, ἐφ’ ὅσον τοῦτο ὑποχρεοῦται εἰς χορήγησιν πλήρων παροχῶν πρὸς τοὺς ἀνωτέρω. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 11 ἐρωτήσεως. Τὸ θέμα τῆς ἐκπροσωπήσεως τῶν συνταξιούχων εἰς τὴν Διοίκησιν τοῦ ΙΚΑ, θέλει ἐξετασθῇ ἐν συναφείᾳ πρὸς τὸ ὅλον θέμα τῆς συνθέσεως τῶν συλλογικῶν ὀργάνων τοῦ

ΙΚΑ.

Διὰ τὴν αὔξησιν τῶν συντάξεων, δίδεται ἀπάντησις διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6 ἐρωτήσεως. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 7 ἐρωτήσεως. Λόγῳ τῆς σοβαρότητός του, τὸ θέμα ἐτέθη ὑπὸ νέαν ἐξέτασιν. Πάντως, ἡ καθιέρωσις ὡς προαιρετικῆς τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸ ΤΕΒΕ τῶν ἐπαγγελματοβιοτεχνῶν τῶν μικρῶν κέντρων, υἱοθετουμένη τυχόν, δημιουργεῖ σοβαροὺς κινδύνους διὰ τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ Ταμείου, διότι θὰ ὡδήγει εἰς ἐγγραφὴν παρὰ τῷ ΤΕΒΕ μόνον τῶν εὑρισκομένων ἐγγὺς τῆς συμπληρώσεως τοῦ ὁρίου ἡλικίας πρὸς συνταξιοδότησιν. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 12 ἐρωτήσεως. Ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸ ΙΚΑ ὅπως ἐξετασθῇ τὸ θέμα καὶ τῆς τοποθετήσεως ἰατρῶν εἰς τὰ ἰατρεῖα τοῦ ΙΚΑ Μυτιλήνης, ἐπὶ τῷ τέλει τακτοποιήσεώς του. Τὰ λοιπὰ θέματα ἐξετάζονται ἤδη ὑπὸ τῆς ὑπηρεσίας, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν μελετωμένην τροποποίησιν τῆς νομοθεσίας τοῦ ΙΚΑ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 16 ἐρωτήσεως. Ἡ αἰτουμένη παρὰ τῶν τέως ὑπαλλήλων τοῦ ΤΑΚ ἐνταχθέντων μετὰ τὴν συγχώνευσιν τοῦ ΤΑΚ εἰς τὸ ΙΚΑ, μεταφορὰ τοῦ ἀτομικοῦ των λογαριασμοῦ εἰς τὸν λειτουργοῦντα διὰ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ΙΚΑ Εἰδικὸν Λογαριασμὸν Προνοίας παρουσιάζει σοβαρὰς δυσχερείας, λόγῳ τῆς ἀνεπαρκείας τῶν διαθεσίμων τοῦ Ταμείου Ἀλληλοβοηθείας τοῦ ΤΑΚ. Πάντως τὸ ζήτημα ἐξετάζεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου καὶ ἐλπίζομεν νὰ ἐξευρεθῇ λύσις, ἱκανοποιοῦσα, κατὰ τὸ δυνατόν, τοὺς ἐνδιαφερομένους. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 14 ἐρωτήσεως. Ἡ ὑπηρεσία ἀναγνωρίζουσα τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος τῶν περὶ ὧν πρόκειται ὑπαλλήλων ἔχει ὑπ’ ὄψιν ὅπως, κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ σχετικοῦ νόμου περὶ Ὀργανισμοῦ τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, τεθῇ διάταξις, ἐπιτρέπουσα τὴν ἐξέλιξιν των μέχρι τοῦ 4ου βαθμοῦ.

Ὁ Ὑπουργὸς Ἐργασίας

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεων τῶν βουλευτῶν κ.κ. Α. Βουλοδήμου καὶ Ι. Ἡλιοπούλου. Ἐπὶ τῶν εἰς τὴν Ἡμερησίαν Διάταξιν τῆς 6ης καὶ 7ης Δεκεμβρίου ἀναγεγραμμένων ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἀπευθυνομένων πρὸς τὸ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, ἔχομεν τὴν τιμὴν ν’ ἀπαντήσωμεν ὡς ἀκολούθως: 1. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2 ἐρωτήσεως, δι’ ἧς ζητοῦνται πληροφορίαι ποῖα εἶναι τὰ βασικώτερα προστατευτικὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς ἐργατικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα ἐλήφθησαν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, σχετικῶς μὲ τὴν προσαρμογὴν τῶν ἐξευτελιστικῶν μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων τῶν ἐργαζομένων μὲ τὴν τελευταίως ἀνύψωσιν τοῦ τιμαρίθμου, γνωρίζομεν τὰ ἑξῆς: Κατόπιν ἐπιμόνων ἀγώνων τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἐγκατελείφθη τὸ διὰ τῶν νόμων 28)1944, 2053)1952 καὶ 3086)1954 εἰσαχθὲν ἐξουσιαστικὸν σύστημα ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν μισθωτῶν καὶ ἀντ’ αὐτοῦ ἐπανεφέρθη ἐν ἰσχύϊ, ἀπὸ τοῦ Μαΐου ἐ. ἔ. διὰ τοῦ νόμου 3239)1955, ὁ καὶ προπολεμικῶς ἐφαρμοσθεὶς καὶ ἱκανοποιητικὰ ἀποτελέσματα ἀποδώσας θεσμὸς τῶν συλλογικῶν συμβάσεων ἐργασίας καὶ τῆς ὑποχρεωτικῆς διαιτησίας τῶν συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας. Ἀπὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Νόμου τούτου: α) Ὑπεγράφησαν καὶ ἐτέθησαν ἐν ἰσχύϊ ἀρκεταὶ συλλογικαὶ συμβάσεις ἐργασίας, δι’ ὧν ἐρρυθμίσθησαν οἱ μισθοὶ καὶ τὰ ἡμερομίσθια πλείστων ἐπαγγελματικῶν κατηγοριῶν μισθωτῶν, ὡς τῶν καπνεργατῶν, τοῦ προσωπικοῦ ὡρισμένων Τραπεζῶν (Ἐμπορικῆς, Λαϊκῆς, Ἐμπορικῆς Πίστεως), τῶν ἐπιστημόνων φαρμακοποιῶν, τῶν σταφιδεργατῶν, τοῦ προσωπικοῦ τῆς Η.Ε.Α.Π., τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ἑταιρειῶν εἰσαγωγῆς καὶ ἐμπορίας πετρελαιοειδῶν κλπ. καὶ β) αἱ ἁρμόδιαι κεντρικαὶ καὶ περιφερειακαὶ ὑπηρεσίαι τοῦ Ὑπουργείου, ἔχουσιν ἐπιληφθῆ μεσολαβητικῶν προσπαθειῶν διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ἀφορώντων τὸ σύνολον σχεδὸν τῶν ἐπαγγελματικῶν κλάδων τῶν μισθωτῶν τῆς χώρας, συλλογικῶν διαφορῶν ἐργασίας. Ἐξ αὐτῶν ἄλλαι μὲν εὑρίσκονται εἰς τὸ στάδιον τῶν διαπραγματεύσεων, αἱ δὲ λοιπαί, ἐφ’ ὧν διεπιστώθη ἀδυναμία ἐπιτεύξεως συμφωνίας, παρεπέμφθησαν ἤδη ἐνώπιον τῶν ἁρμοδίων Διαιτητικῶν Δικαστηρίων. Σημειωτέον, ὅτι τὸ διὰ τοῦ ἀνωτέρω Νόμου 3239)1955 ἐπαναφερθὲν ἐν ἰσχύϊ σύστημα ρυθμίσεως τῶν ἀποδοχῶν κλπ. ἐργασιακῶν σχέσεων τῶν μισθωτῶν διὰ συλλογικῶν συμβάσεων ἢ διὰ διαιτησίας, ὅπερ ἐθεωρήθη ὡς σοβαρὰ κατάκτησις τῆς ἐργατικῆς τάξεως, ἐπιτρέπει τήν, κατὰ ἐπαγγελματικοὺς κλάδους τῶν μισθωτῶν ἐξέτασιν καὶ προσήκουσαν ρύθμισιν τῶν ἀποδοχῶν αὐτῶν, εἰς τρόπον ὥστε ἡ παρεχομένη αὔξησις μισθῶν καὶ ἡμερομισθίων εἰς ἃς περιπτώσεις αὕτη κρίνεται ἐπιβεβλημένη, νὰ μὴ συνεπάγεται διαταραχὴν τῆς ἐπιδιωκομένης σταθερότητος τῶν τιμῶν καὶ ἄνοδον τοῦ κόστους τῆς ζωῆς. 2. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 3 ἐρωτήσεως, δι’ ἧς ζητοῦνται πληροφορίαι ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν πιστὴν ἐφαρμογὴν τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ 8ώρου, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Διὰ τῆς συστηματικῆς παρακολουθήσεως καὶ τοῦ ἐλέγχου ὑπὸ τῶν ὀργάνων τῆς Ἐπιθεωρήσεως Ἐργασίας, ἔχει ἐπιτευχθῆ ἡ καθολικὴ ἐφαρμογὴ τοῦ 8ώρου. Ὁ ἔλεγχος ἐνεργεῖται αὐτεπαγγέλτως. Πέραν ὅμως τούτου καὶ ἐπὶ τῇ ὑποβολῇ οἱασδήποτε καταγγελίας ὑπό τινος τῶν ἐνδιαφερομένων, ἔστω καὶ δι’ ἀνωνύμου τηλεφωνήματος, ἐπιλαμβάνονται τοῦ ἐλέγχου τὰ οἰκεῖα ὄργανα. Κατὰ τῶν τυχὸν παραβατῶν ὑποβάλλονται σχεδὸν πάντοτε μηνύσεις, πρὸς ἐπιβολὴν τῶν ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένων κυρώσεων. Πᾶσα τυχὸν ἀντίθετος πληροφορία, διδομένη ἀορίστως καὶ οὐχὶ διὰ συγκεκριμένας περιπτώσεις ἐπὶ τοῦ ἐν λόγω θέματος, εἶναι ἐκτὸς πραγματικότητος. 3. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐρωτήσεως, ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συνδέσμου Προσωπικοῦ Φιλανθρωπικῶν Νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων Θεσσαλονίκης, δι’ ἧς ζητεῖται ἡ κατάργησις τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Ν. Δ. 2655)1953, γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Τὸ ἄρθρον τοῦτο δὲν ἔτυχε μέχρι σήμερον ἐφαρμογῆς, παρὰ μόνον εἰς τὸ Φιλανθρωπικὸν Ἵδρυμα Χολαργοῦ «Παιδικὴ Φωληά», οὗτινος τὸ προσωπικὸν ἀπαρτίζεται κυρίως ἀπὸ ἀπόρους σπουδαστάς, οἱ ὁποῖοι προσλαμβάνονται πρὸς τὸν σκοπὸν ὅπως ὑπηρετοῦν καὶ συγχρόνως διευκολύνωνται νὰ σπουδάζουν. Ἔκτοτε οὐδὲν ἕτερον Β. Δ. ἐξεδόθη εἰς ἐκτέλεσιν τοῦ Ν. Δ. 2655 καὶ οὐδεμία αἴτησις ἐξετάζεται, καθ’ ὅσον δὲν δύναται νὰ ἐκδοθῇ ἕτερον διάταγμα ἀπαλλαγῆς προσωπικοῦ οἱουδήποτε φιλανθρωπικοῦ ἱδρύματος, διότι ἐν τῇ εἰσηγητικῇ ἐκθέσει ἀναφέρεται ὅτι ὁ Ὑπουργὸς τῆς Ἐργασίας δύναται ν’ ἀπαλλάξῃ τὰ μικρὰ Φιλανθρωπικὰ Ἱδρύματα διὰ Διατάγματος, ἐφ’ ἅπαξ ἐκδιδομένου καὶ συνεπῶς ἐκδοθέντος τοῦ ἀνωτέρω Β. Διατάγματος, δὲν δύναται νὰ ἐκδοθῇ ἕτερον, ἐξαντληθείσης διὰ τοῦ ἐκδοθέντος τῆς ἐξουσιοδοτήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

ΣΤ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας. 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι διὰ τὴν πληγεῖσαν περιφέρειαν τοῦ Νομοῦ Χίου ἐλήφθησαν τὰ κάτωθι μέτρα: 1. Διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 180540)10033)23.11.55 ἐγγράφου μας, ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν τὴν διάθεσιν 50.000 δραχ. δι’ ἐκτέλεσιν ἔργων ἐκτάκτου ἀνάγκης καὶ συγκεκριμένως διὰ τὴν πληρωμὴν πολτόζας πρὸς πρόληψιν περαιτέρω ζημιῶν. 2. Διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 180540)18.11.55 καὶ 179533) 21.11.1955 ἡμετέρων διαταγῶν, διατάσσεται ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Χίου, ὅπως συντάξῃ καὶ ἀποστείλῃ καταστάσεις τῶν πληγέντων παραγωγῶν εἰς τὸ οἰκεῖον Ὑποκατάστημα τῆς Α.Τ.Ε., ἵνα συμπεριληφθῶσιν οὗτοι εἰς τὰ γενικὰ μέτρα προστασίας τῶν πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν, ἤτοι τῆς ἀναστολῆς τῆς πληρωμῆς των καὶ χρεῶν τῆς χορηγήσεως σπόρων καὶ λιπασμάτων. 3. Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 188948)10611, διατάσσεται ἡ Διεύθυνσις Γεωργίας Νομοῦ Χίου, ὅπως ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τοῦ Νομομηχανικοῦ, μελετήσῃ τὰ πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργα προστασίας τῶν καλλιεργειῶν καὶ ὑπαγάγῃ ταῦτα εἰς τὸ πρόγραμμα μικρῶν κοινωφελῶν ἔργων. 4. Δι’ ἑτέρας διαταγῆς, διατάσσεται ὁ Δασάρχης Μυτιλήνης, ὅπως μεταβῇ εἰς Χίον καὶ μελετήσῃ τὰ πρὸς ἐκτέλεσιν ἔργα τοῦ ὀρεινοῦ τμήματος τῆς πληγείσης περιοχῆς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου σας, διαβιβάζοντος ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Λύχνου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τοῦ Νομοῦ Κερκύρας εἴχομεν τρεῖς ἀναφορὰς Κοινοτήτων διὰ προξενηθείσας ζημίας ἐκ θεομηνιῶν, ἤτοι τῶν Κοινοτήτων Κάτω Γουρούνας, Ἀργυράδων καὶ Βύρου, διὰ τὰς ὁποίας διετάξαμεν τὴν Διεύθυνσιν Γεωργίας Κερκύρας ἵνα συντάξῃ καὶ ὑποβάλῃ ὀνομαστικὰς καταστάσεις πληγέντων εἰς τὸ οἰκεῖον Ὑποκατάστημα Α.Τ.Ε., ἵνα συμπεριληφθῶσιν οὗτοι εἰς τὰ γενικὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν πληγέντων ἐκ θεομηνιῶν, ἤτοι ἀναστολῆς χρεῶν πρὸς Α.Τ.Ε. καὶ χορηγήσεως σπόρων καὶ λιπασμάτων, ἐφ’ ὅσον αἱ προξενηθεῖσαι εἰς αὐτοὺς ζημίαι ὑπερβαίνουν τὸ 30% τοῦ ἐτησίου εἰσοδήματός των. Ὡς πρὸς τὴν παραγωγὴν τοῦ ἐλαίου καὶ τῶν προϊόντων τῆς ἀμπέλου, αἱ τελευταῖαι ἐκτιμήσεις (20.11.55) τῆς οἰκείας Διευθύνσεως Γεωργίας, ἔχουσιν ὡς κάτωθι: 1. Ἔλαιον 5.500.000 ὀκ. 2. Γλεῦκος 2.600.000 ὀκ. 3. Ἐπιτραπέζιοι σταφυλαὶ 350.000. Ἡ σημειουμένη ὄντως μείωσις εἰς τὴν παραγωγὴν ἐλαίου ὀφείλεται κυρίως εἰς προσβολὴν ἐκ δάκου, ἥτις, ὅμως, ὡς καὶ αἱ λοιπαὶ ἐκ συνήθων ἀσθενειῶν προξενούμεναι ζημίαι δὲν ἐθεωρήθησαν ὡς θεομηνίαι. Παρακαλεῖται ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Λύχνος, ὅπως μᾶς γνωρίσῃ ποίας ἄλλας Κοινότητας καὶ Συν)σμοὺς ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὡς ἀποστείλαντας στοιχεῖα ἀναφερόμενα εἰς ζημίας ἐκ θεομηνιῶν, ἵνα ἐνεργήσωμεν καὶ ἐπ’ αὐτῶν ὅ,τι ἐνδείκνυται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Δεκεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 179 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8726) 5178)19.11.55 ἐγγράφου σας περὶ τῆς ἀλληλογραφίας, τῆς ἀφορώσης τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους τοῦ ἀγροκτήματος Ν. Μαδύτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὸ θέμα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν οἰκογενειακῶν κλήρων, ἁρμοδία εἶναι ἡ Ἐποικιστικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, ἥτις καὶ ἔχει ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου τακτοποιήσει τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἀγροκτήματος καὶ οὐχὶ ἡ Τοπογραφικὴ Ὑπηρεσία, ἥτις οὐδόλως ἀναμιγνύεται μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Εἰς τὴν Τοπογραφικὴν Ὑπηρεσίαν, ἁπλῶς μόνον κοινοποιεῖται ἐκ μέρους τῆς Ἐποικιστικῆς Ὑπηρεσίας, χάριν τῆς πληρότητος τοῦ ἀρχείου της, πᾶν ἔγγραφον σχετικὸν μὲ τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους καὶ ἀκριβῶς ἡ περὶ ἧς ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ ἀνωμαλία προῆλθεν ἐκ παρεξηγήσεως τοῦ θέματος. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ εἰρημένος βουλευτής, μνημονεύων τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους τοῦ ἀνωτέρω ἀγροκτήματος, ἐννοοῦσε καὶ τὰ κτηματολογικὰ αὐτοῦ στοιχεῖα, διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ὁποίων ἁρμοδία εἶναι βέβαια ἡ καθ’ ἡμᾶς Τοπογραφικὴ Ὑπηρεσία, ἥτις καὶ ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τὸ Γραφεῖον Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ταχεῖαν τακτοποίησιν καὶ ἀποστολὴν τούτων διὰ τὰ περαιτέρω. Ἐν Ἀθήναις τῇ 12 Δεκεμβρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Α. ΔΕΡΔΕΜΕΖΗΣ

4) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἔγγραφόν σας: 8824)19.11.1955. Εἰς ἀπάντησιν τῆς, διὰ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου σας, διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ Χαλκιδικῆς κ. Λ. Σαραφιανοῦ, τῆς κατατεθείσης ὑμῖν καὶ καταχωρηθείσης εἰς τὸ βιβλίον ἐρωτήσεων ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. 177, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Τὸ ζήτημα τῆς, μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τῶν ἀγροκτημάτων τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, τύχης τῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων τούτων, ἐλύθη διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Ε)3363)19.3.54 ἡμετέρου ἐγγράφου, οὗτινος ἀντίγραφον πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως, δι’ οὗ δὲν ἐγένετο ἀποδεκτή, διὰ τοὺς εἰς αὐτὸ ἐπικαλουμένους λόγους, ἡ ὑπ’ ἀριθ. 1047) 1953 γνωμοδότησις τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, ὡς πρὸς τὴν τύχην τῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς διανομῆς. Περιελθούσης ἔκτοτε τῆς κυριότητος τῶν ἐκτάσεων τούτων εἰς τοὺς Συνεταιρισμοὺς καὶ τὰς Κοινότητας οἱαδήποτε πρὸς μεταβολὴν τῆς κυριότητος νομοθετικὴ παρέμβασις θὰ ἀντέκειτο εἰς τὴν Συνταγματικὴν προστασίαν τῆς ἰδιοκτησίας. Ἀθῆναι 21.11.55

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος Ὑπουργεῖον Γεωργίας Ἀριθ. Πρωτ. Ε)3363 «Δασικαὶ κοινόχρηστοι ἐκτάσεις ἀπαλλοτριωθέντων ἀγροκτημάτων καὶ τοιούτων τῆς Ε.Α. Προσφύγων». Πρὸς Τὴν Γενικὴν Δ)σιν Δασῶν Δ)νσιν Αʹ—Τμῆμα 4ον Παρ’ ἡμῖν Σχετικὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε)21891)21.5.1953 ἡμέτερον καὶ τὰ ὑπ’ ἀριθ. 45359)1953 καὶ 208125)1953 ὑμέτερα. Ἐν συνεχείᾳ τοῦ ὡς ἄνω ἐγγράφου ἡμῶν, ἀφορῶντος τὸ πρὸς τό Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους τεθὲν ἐρώτημα ἀναφορικῶς μὲ τὰς δασικὰς κοινοχρήστους ἐκτάσεις τῶν κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος Ἀπαλλοτριωθέντων ἀγροκτημάτων καὶ τῶν τοιούτων τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων πέμπομεν ὑμῖν συνημμένως ἐν ἀντιγράφῳ τὴν ἐκδοθεῖσαν σχετικῶς μὲ τὸ ἀνωτέρω ἐρώτημα ὑπ’ ἀριθ. 1047)88)9.12.52 γνωμοδότησίν του, καθ’ ἥν προκειμένου 1) περὶ ἀγροκτημάτων ἀπαλλοτριωθέντων κατὰ τὸν ἀγροτικὸν Κώδικα (ἀγροκτημάτων Σ.Α.Α.Κ.) μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς αὐτῶν ἡ κυριότης τῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων μεταβιβάζεται συμφώνως τῇ παραγρ. 3 τοῦ ἄρθρου 197 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος, εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα ἄνευ διακρίσεώς τινος ὡς πρὸς τὰς περιλαμβανομένας ἐντός τῶν ὁρίων αὐτῶν δασικὰς ἐκτάσεις, μεταβιβαζομένας οὕτω κατὰ κυριότητα εἰς τὴν αὐτὴν Κοινότητα καὶ 2) περὶ ἀγροκτημάτων τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς αὐτῶν ἡ κυριότης τῶν κοινοχρήστων ἐκτάσεων μεταβιβάζεται συμφώνως τῇ παραγρ. 4 τοῦ ἄρθρου 164 τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα, ἐξαιρέσει τῶν ἐντὸς τῶν ὁρίων αὐτῶν περιλαμβανομένων δασικῶν ἐκτάσεων καὶ γνωρίζομεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ἡ γνωμοδότησις αὕτη δὲν εὑρίσκει ἡμᾶς συμφώνους καθ’ ὅ μέρος ἀναφέρεται εἰς τὰς κοινοχρήστους δασικὰς ἐκτάσεις τῶν ἀγροκτημάτων τῆς τέως Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων. Τοῦτο, δὲ διότι διὰ τῶν ἐπιγενομένων τῆς παρ. 15 τοῦ ἄρθρου 164 τοῦ Ἀγρ. Κώδικος διατάξεων τοῦ ἄρθρου 201 τοῦ ἰδίου κώδικος σαφῶς καθορίζεται, ὅτι καὶ αἱ ἐν λόγῳ δασικαὶ ἐκτάσεις μεταβιβάζονται κατὰ κυριότητα εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα, τῆς ὡς ἄνω περὶ τοῦ ἀντιθέτου παραγρ. 15 προφανῶς ἐκ παραδρομῆς, μὴ καταργηθείσης διὰ τῶν διαληφθεισῶν διατάξεων. Περὶ τῆς ὡς ἄνω μεταβιβάσεως τῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων τῶν ἀγροκτημάτων τῆς τέως Ε.Α.Π. συνηγορεῖ καὶ ἡ διάταξις τῆς παραγρ. 4 τοῦ ἰδίου ἄρθρου 201 ὅπερ προκειμένου περὶ τῶν ἀγροκτημάτων τούτων, καθορίζει, ὅτι ἡ διαχείρισις καὶ ἐκμετάλλευσις αὐτῶν πρὸ τῆς κυρώσεως τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τῶν οἰκείων ἀγροκτημάτων, ἐνεργεῖται ὑπὸ τοῦ εἰδικοῦ Ταμείου Ἐποικισμοῦ καὶ πρὸς ἴδιον ὄφελος τούτου, σιωπᾷ ὅμως προκειμένου περὶ τοῦ τρόπου τῆς διαχειρίσεως καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἐκτάσεων τούτων μετὰ τὴν κύρωσιν τῆς ὁριστικῆς διανομῆς τῶν ἀνωτέρω ἀγροκτημάτων. Τοῦτο δὲ καταδήλως λόγῳ τῆς μεταβιβάσεως καὶ αὐτῶν κατὰ κυριότητα εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα. Ἄλλωστε, δοθέντος ὅτι, διὰ τῆς μεταβιβάσεως εἰς τὴν οἰκείαν Κοινότητα τῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων τῶν ἀπαλλοτριωθέντων ἀγροκτημάτων (Σ.Α.Α.Κ.), πραγματοποιεῖται ὁ σκοπὸς τῆς ἀπαλλοτριώσεως καὶ τῶν δασικῶν τούτων ἐκτάσεων, τουτέστιν ἡ δι’ αὐτῶν ἐξυπηρέτησις τῶν κοινῶν ἀναγκῶν τῶν εἰς αὐτὰ ἀποκατασταθέντων ἀκτημόνων δὲν δύναται νὰ ὑποστηριχθῇ διάφορος τρόπος διαθέσεων τῶν αὐτῶν ὡς ἄνω δασικῶν ἐκτάσεων προκειμένου περὶ τῶν διὰ τόν αὐτὸν σκοπὸν ἀπαλλοτριωθέντων καὶ διατεθέντων ἀγροκτημάτων τῆς τέως Ε. Α. Προσφύγων. Τέλος, ὅσον ἀφορᾷ τὸν Νόμον 2501)1953, οὗτος ἔχει ἐφαρμογὴν μόνον ἐπὶ τῶν δημοσίων δασικῶν ἐκτάσεων, τῶν διεπομένων ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Δασικοῦ Κώδικος, οὐχὶ δὲ καὶ ἐπὶ τῶν κοινοχρήστων δασικῶν ἐκτάσεων τῶν ἀνωτέρω ἀγροκτημάτων, ὧν ἡ ἀπαλλοτρίωσις ἐπετράπη βάσει τῶν σχετικῶν διατάξεων τοῦ Συντάγματος ἐπὶ τῷ μοναδικῷ σκοπῷ τῆς εἰς αὐτὰ ἀποκαταστάσεως ἀκτημόνων γηγενῶν καὶ Προσφύγων καὶ ἅτινα διέπονται ὑπὸ τῶν διατάξεων τοῦ Ἀγροτικοῦ Κώδικος. Ἐν Ἀθήναις τῇ 19.3.1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ

5) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τοῦ ἀνωτέρω ὑμετέρου σχετικοῦ μὲ τὸ ἐν θέματι ἀντικείμενον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ ἀκόλουθα: 1. Συμφώνως μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1844)53 τριμερῆ Ὑπουργικὴν ἀπόφασιν (Ὑπ. Συντονισμοῦ, Οἰκονομικῶν καὶ Γεωργίας) ἡ ἡμετέρα Ὑπηρεσία Μηχανικῆς Καλλιεργείας, ἥτις ἐκτελεῖ διὰ τῶν μηχανημάτων της ἐγγειοβελτιωτικὰς ἐργασίας ὡς καὶ ὁδοποιητικὰς τοιαύτας, δὲν ἐπιχορηγεῖται ὑπὸ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ ἐξ ἑτέρας πηγῆς. Ὡς ἐκ τούτου, πρὸς ἀντιμετώπισιν ἁπασῶν τῶν δαπανῶν διὰ τὴν ἀνανέωσιν, λειτουργίαν καὶ ἐπισκευὴν τῶν μηχανημάτων της, ὑποχρεοῦται νὰ καθορίζῃ τιμήματα ἐργασίας τούτων, ἀνταποκρινόμενα εἰς τὸ πραγματικὸν κόστος τῆς ἐργασίας των. 2. Παρὰ τ’ ἀνωτέρω, τὰ μέχρι σήμερον ἰσχύσαντα τιμήματα ἐργασιῶν τῶν μηχανημάτων τῆς Ὑπηρεσίας Μηχανικῆς Καλλιεργείας, ἦσαν κατώτερα τοῦ πραγματικοῦ κόστους ἐργασίας τούτων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μάλιστα εἶχε δυσμενῆ ἀντίκτυπον ἐπὶ τῆς ἀνανεώσεως καὶ ἐπισκευῆς τοῦ μηχανικοῦ ἐξοπλισμοῦ τῆς Ὑπηρεσίας. 3. Τὰ σχετικὰ τιμήματα ἐργασίας τῶν προωθητήρων τῆς ΥΜΚ ἀνέρχονται ὡς ἀκολούθως δι’ ἑκάστην πραγματικὴν ὥραν ἐργασίας των, τῶν ἐνδιαφερομένων μὴ ἐπιβαρυνομένων μὲ ἑτέραν δαπάνην, πλὴν τῶν μεταφορικῶν ἐξόδων τῶν μηχανημάτων ἀπὸ τῆς ἕδρας τῆς ὑπηρεσίας μέχρι τοῦ τόπου ἐργασίας καὶ τἀνάπαλιν. α) Διὰ μεγέθη προωθητήρων D4 (50HP) 126 δραχ. καθ’ ὥραν. β) Διὰ μεγέθη προωθητήρων D6 (70HP) 160 δρχ. καθ’ ὥραν. γ) Διὰ μεγέθη προωθητήρων D7 (95HP) 208 δρχ. καθ’ ὥραν. δ) Διὰ μεγέθη προωθητήρων D8 (130HP) 257 δρχ. καθ’ ὥραν, καὶ (164 HP) 295 δρχ. καθ’ ὥραν. Αἱ τιμαὶ αὗται δὲν εἶναι ἀνώτεραι ἀπὸ τὸ πραγματικὸν κόστος ὡς διαμορφοῦται τοῦτο ἐν Ἑλλάδι καὶ εἰς τὸ ἐξωτερικόν. 4. Εἰδικῶς διὰ τὰς ἐργασίας τὰς ἐκτελουμένας διὰ λογαριασμὸν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, τὸ Ὑπ. Γεωργίας εἶχε θεσπίσει τιμήματα μειωμένα κατὰ 15% τῶν ἀνωτέρω πλὴν ὅμως ἡ ἔκπτωσις αὕτη κατηργήθη ἀπὸ Ἰουλίου ἐ.ἔ. ὡς ἐκ τοῦ οἰκονομικοῦ ἀδιεξόδου εἰς τὸ ὁποῖον ὡδηγεῖτο ἡ Ὑπηρεσία Μηχανικῆς Καλλιεργείας, καθ’ ὅσον ὡς ἐν ἀρχῇ ἐλέχθη οὐδόλως, οὐδαμόθεν ἐπιχορηγεῖται. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

6) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 184 καταχωρηθεῖσαν παρ’ ὑμῖν καὶ διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ἀθανασίου, περὶ τοῦ ἐν τῇ ἐπικεφαλίδι θέματος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Συμφώνως πρὸς τὴν χαραχθεῖσαν παρὰ τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ γραμμήν, ἀπεφασίσθη, ὅπως μὴ ἀρθῇ ἡ ἐκ τοῦ Νόμου 5112)1931 ὑφισταμένη ἀπαγόρευσις τῆς καπνοκαλλιεργείας εἰς τὰς περιφερείας ὡρισμένων Οἰκονομικῶν Ἐφοριῶν τοῦ Κράτους, τοσούτῳ μᾶλλον καθόσον, λόγῳ τῆς σωρείας τῶν πρὸς τοῦτο ὑποβαλλομένων αἰτήσεων ὑφίσταται ὁ κίνδυνος ὅτι ἡ τυχὸν ἄρσις θὰ ὡδήγει εἰς ἀλόγιστον ἐπέκτασιν τῆς καπνοκαλλιεργείας ἐπὶ ζημία οὐ μόνον τῆς καπνικῆς οἰκονομίας, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν ἔτι τῶν νέων καπνοκαλλιεργητῶν. Πέραν τούτου, ἀπεφασίσθη παρὰ τῆς Κυβερνητικῆς Ἐπιτροπῆς Καπνοῦ, ὅτι δέον νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἐπέκτασις τῆς καπνοκαλλιεργείας καὶ εἰς τὰς περιφερείας ἐκείνας, εἰς ἃς ἀσκεῖται μὲν ἡ καπνοκαλλιέργεια, πλὴν ὅμως αἱ καλλιεργούμενοι ποικιλίαι δὲν ἐμφανίζουν ἔντονον ζήτησιν, εἴτε λόγῳ κορεσμοῦ (καπνὰ ἐσωτερικῆς καταναλώσεως), εἴτε λόγῳ μὴ προτιμήσεώς των ὑπὸ τοῦ Διεθνοῦς Ἐμπορίου. Σημειοῦμεν ὅτι εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ὁ Νομὸς Θεσπρωτίας ἐμπίπτει εἰς ἀμφοτέρας τὰς κατὰ τὰ ἀνωτέρω ἀπαγορευτικὰς περιπτώσεις, ἤτοι τοῦ νόμου 5112)1931 καὶ τῆς παραγωγῆς καπνῶν ἐσωτερικῆς καταναλώσεως (Τσεμπέλια) τὰ ὁποῖα καὶ μόνον καλλιεργοῦνται εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἤπειρον. Πάντως τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας μελετᾷ τὸ ζήτημα ἐν ὄψει τῆς ἀπορροφήσεως τῶν ἐξαγωγίμων καπνῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

7) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 179 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Σαραφιανοῦ, ἀποσταλείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8726) 5178)19.11.55 ἐγγράφου σας, περὶ τῆς ἀλληλογραφίας τῆς ἀφορώσης τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους τοῦ ἀγροκτήματος Ν. Μαδύτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τὸ θέμα τῆς ἐκκαθαρίσεως τῶν οἰκογενειακῶν κλήρων ἁρμοδία εἶναι ἡ Ἐποικιστικὴ Ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου ἥτις καὶ ἔχει ἤδη ἀπὸ μακροῦ χρόνου τακτοποιήσει τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους τοῦ ὑπ’ ὄψιν ἀγροκτήματος καὶ οὐχὶ ἡ Τοπογραφικὴ Ὑπηρεσία, ἥτις οὐδόλως ἀναμιγνύεται μὲ τὸ θέμα τοῦτο. Εἰς τὴν τοπογραφικὴν Ὑπηρεσίαν ἁπλῶς μόνον κοινοποιεῖται ἐκ μέρους τῆς Ἐποικιστικῆς Ὑπηρεσίας, χάριν τῆς πληρότητος τοῦ ἀρχείου της, πᾶν ἔγγραφον σχετικὸν μὲ τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους καὶ ἀκριβῶς ἡ περὶ ἧς ἐρώτησις τοῦ κ. βουλευτοῦ, ἀνωμαλία προῆλθεν ἐκ παρεξηγήσεως τοῦ θέματος. Ἐκτὸς ἐὰν ὁ εἰρημένος βουλευτὴς μνημονεύων τοὺς οἰκογενειακοὺς κλήρους τοῦ ἀνωτέρω ἀγροκτήματος, ἐννοοῦσε καὶ τὰ κτηματολογικὰ αὐτοῦ στοιχεῖα διὰ τὴν τακτοποίησιν τῶν ὁποίων ἁρμοδία εἶναι βέβαια ἡ καθ’ ἡμᾶς Τοπογραφικὴ Ὑπηρεσία ἥτις καὶ ἔδωσε ἐντολὴν εἰς τὸ Γραφεῖον Θεσσαλονίκης διὰ τὴν ταχεῖαν τακτοποίησιν καὶ ἀποστολὴν τούτων διὰ τὰ περαιτέρω. Ἀθῆναι 24.11.55

Ὁ Διευθυντὴς

Α. ΠΑΝΩΦΟΡΟΠΟΥΛΟΣ

8) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. 1. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τοῦ θιγομένου ζητήματος τῆς λήψεως μέτρων διὰ τὴν μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν χημικῶν λιπασμάτων, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Α) Μεταπολεμικῶς κατόπιν τῶν ἐντόνων ἐνεργειῶν καὶ σειρᾶς ληφθέντων μέτρων ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας καὶ τῆς κατανοήσεως ἐντεῦθεν μεγάλου μέρους τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν ὠφελιμότητα τῆς χρήσεως τῶν χημικῶν λιπασμάτων, ἡ κατανάλωσις τούτων ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος συνεχῶς παρουσιάζει μεγαλύτερον ὕψος. Οὕτω εἰς ὄγκον λιπασμάτων ἡ κατανάλωσις ἀνῆλθεν ὡς ἑξῆς:

Β) Τὰ κυριώτερα λαμβανόμενα ἑκάστοτε μέτρα διὰ τὴν ἐπίτευξιν ὅσον τὸ δυνατὸν μειωμένων τιμῶν τῶν χημικῶν λιπασμάτων καὶ μείωσιν τῶν τιμῶν τῆς διαθέσεως τούτων εἰς τοὺς παραγωγοὺς εἶναι: 1. Διενέργεια διεθνῶν δημοπρασιῶν διὰ τὴν ἐπίτευξιν εὐθηνοτέρων τιμῶν τῶν εἰσαγομένων ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐλλείψει ἐργοστασίου ἀζώτου ἐν τῇ χώρᾳ, ἀζωτούχων καὶ καλιούχων λιπασμάτων. 2. Συστηματικὴ παρακολούθησις τῶν ἐγχωρίων βιομηχανιῶν παρασκευῆς φωσφορικῶν καὶ μικτῶν λιπασμάτων καὶ αὐστηρὰ κοστολόγησις τούτων. Τοιαῦται βιομηχανίαι εἶναι ἡ Αʹ Ἑλληνικὴ Ἑταιρεία Χημικῶν Προϊόντων καὶ Λιπασμάτων, ἡ Ἑταιρεία Χημικῆς Βιομηχανίας καὶ ἡ Ἑταιρεία Νέων Χημικῶν Προϊόντων (κατεργασία ὀστῶν, κεράτων καὶ δερμάτων τῶν ζώων). 3. Σύστασις μεγαλυτέρου ἀριθμοῦ Κέντρων διαθέσεως τῶν λιπασμάτων εἰς τοὺς παραγωγοὺς ὑπὸ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἰδικώτερον κατὰ τὸ περυσινὸν ἔτος τὸ δίκτυον τούτων ἐπυκνώθη σημαντικῶς διὰ τῆς ἱδρύσεως πλείστων κέντρων εἰς τὰς ὀρεινὰς περιφερείας τῆς χώρας. 4. Καθορισμὸς ἑνιαίας τιμῆς τῶν λιπασμάτων καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν. 5. Ἐνέργειαι διὰ τὴν συμπίεσιν τῶν δαπανῶν φορτώσεως, ἐκφορτώσεως, ναύλων ἐσωτερικοῦ, προμηθειῶν Τραπεζῶν κλπ. Γ) Ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 καὶ κατόπιν τῆς γενομένης ἀνατιμήσεως τῶν λιπασμάτων τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἐπελθούσης ἐκ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ νομίσματος, ἡ Κυβέρνησις, πρὸς ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τούτου, ἤχθη εἰς τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων τούτων, παρὰ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ὡς ἑξῆς: 1. Διὰ τὸ ἔτος 1953–54 διετέθη ποσὸν 35 ἑκατομμυρίων νέων δραχμῶν πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον καὶ εἰδικώτερον διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων προοριζομένων διὰ τὴν λίπανσιν τοῦ σίτου. Πρὸς τοῦτο ἐπεδοτήθησαν 67.900 τόννοι, ἀζωτούχων λιπασμάτων εἰς ἀναγωγὴν θειϊκῆς ἀμμωνίας καὶ διετέθησαν τὰ λιπάσματα ταῦτα εὐθηνότερα κατὰ 21–26% ἔναντι τῆς τιμῆς τῶν ἐνεπιδοτήτων τοιούτων. 2. Διὰ τὸ ἔτος 1954–55 ἡ ἐπιδότησις ὁμοίως ἀνῆλθεν εἰς δρχ. 35 ἑκατομμύρια καὶ περιωρίσθη α) διὰ τὴν μείωσιν τῶν προωθητικῶν τῶν ἀζωτούχων λιπασμάτων δι’ ὅλας τὰς καλλιεργείας κατὰ 45 δρχ. κατὰ τόννον (ἤτοι ⅓ περίπου τῆς ἐπιδοτήσεως καὶ β) κατὰ τὸ ὑπόλοιπον ⅔ διὰ τὴν ἐπιδότησιν τῶν λιπασμάτων διὰ τὸν σῖτον. Ἐντεῦθεν ἡ μείωσις ἦτο κατὰ 14% περίπου ἔναντι τῶν τιμῶν τῶν μὴ ἐπιδοτημένων λιπασμάτων. Διὰ τὸ τρέχον ἔτος 1955–56 ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα τῆς ἐπιδοτήσεως τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν γενικωτέρων οἰκονομικῶν συνθηκῶν τῆς χώρας. Ἐν τῷ συνημμένῳ πίνακι σημειοῦται ἡ κίνησις τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων ἀπὸ τοῦ ἔτους 1952. Ἐν Ἀθήναις τῇ 24 Νοεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΠΙΝΑΞ

Ἐμφαίνων τὴν κίνησιν τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων ἀνεπιδοτήτων καὶ ἐπιδοτημένων κατὰ τόννον εἰς δραχμάς. Ἀνεπίδοτος τιμὴ καὶ ἐπιδοτημένη διαφορὰ

Ἔτος 1953–1954 Α) Διὰ τὴν λίπανσιν τοῦ σίτου

Β) Διὰ τὴν λίπανσιν τῶν λαχανικῶν

Ἔτος 1954–1955 Α) Διὰ τὴν λίπανσιν τοῦ σίτου.

Β) Διὰ τὰς λοιπὰς καλλιεργείας (Ἀνεπίδοτος τιμὴ πρὸς σύγκρισιν)

Ἔτος 1955–1956

++τιμαὶ ἀποθεμάτων παρελθόντος ἔτους. 9) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ. Ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8377) 3.11.55 ἐγγράφου σας, 115 ἀπὸ 22.10.55 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Δ. Μπερδελῆ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ὡς μᾶς ἐπληροφόρησε τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως, δὲν ὑφίσταται θέμα χορηγήσεως δανείου εἰς ξένην ἑταιρείαν διὰ τὴν ἵδρυσιν ἐν Ἀθήναις Τουριστικοῦ Ξενοδοχείου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Νοεμβρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ νομοσχεδίου: «Περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2202)1952 «περὶ ἐξελέγξεως καὶ ἐκδικάσεως τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§6ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2202)1952 «περὶ ἐξελέγξεως καὶ ἐκδικάσεως τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Προέδρων Ἐφετῶν παρὰ τῷ Ἐφετείῳ Ἀθηνῶν καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§8ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§9ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Προέδρων Ἐφετῶν παρὰ τῷ Ἐφετείῳ Ἀθηνῶν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ δεχθέντος ὅπως τεθῇ ὡς ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου τὸ εἰς τὴν πρότασιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς φερόμενον ὡς ἄρθρον 2, συμπληρωθέντος τοῦ τίτλου προστιθεμένων τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τυποποιήσεως νωπῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἱδρύσεως κεντρικῶν καὶ τοπικῶν ἀγορῶν αὐτῶν».

§10ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ τυποποιήσεως νωπῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἱδρύσεως κεντρικῶν καὶ τοπικῶν ἀγορῶν αὐτῶν» ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παραχωρήσεως ἐκτάσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου».

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «Περὶ παραχωρήσεως ἐκτάσεως εἰς τὸ Ταμεῖον Ἐθνικοῦ Στόλου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ μέτρων προστασίας τῆς σταφίδος σουλτανίνας». Ἐπὶ αὐτοῦ κατετέθη ἡ ἑξῆς: δήλωσις Ἐν Ἀθήναις τῇ 16 Δεκεμβρίου 1955. Δήλωσις τοῦ βουλευτοῦ Ἡρακλείου κ. Νικ. Κρασαδάκη, Πρὸς τὴν Βουλὴν τῶν Ἑλλήνων Κύριε Πρόεδρε, Ἐπιθυμῶν περισσότερον παντὸς ἄλλου νὰ ψηφισθῇ σήμερον 16ην τρέχοντος μηνὸς τὸ Σχέδιον Νόμου «περὶ μέτρων προστασίας τῆς σουλτανίνας», ἀναγεγραμμένον εἰς τὴν σημερινὴν ἡμερ. διάταξιν νομοθετικῆς ἐργασίας ὑπ’ ἀρ. 7, εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου αὐτοῦ, αἰσθάνομαι τό καθῆκον, ὡς εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλὴν, ὅτι ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ Ἐμπορίου σήμερον νεωστὶ ὑποβληθείσας τροπολογίας ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τούτου, αἵτινες κατὰ τὴν γνώμην μου, οὐ μόνον ὑπερακοντίζουν τὸν σκοπὸν τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ἤτοι τὴν προστασίαν τῆς σουλτανίνας, ἀλλ’ ἐν πολλοῖς ἀλλοιοῦν καὶ τὴν φυσιογνωμίαν αὐτοῦ. Ἐμμένω συνεπῶς, εἰς τὴν διὰ σήμερον ἐπιψήφισιν ἤ μίαν ἀνάγνωσιν καὶ συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ εἰρημένου Σχεδίου Νόμου ὑπὸ τῆς Βουλῆς ὡς τοῦτο τελικῶς διετυπώθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, παρόντος τότε καὶ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, καὶ τὴν ἀποδοχὴν ὑπὸ τῆς Βουλῆς τῆς εὐχῆς, ἣν διετύπωσε καὶ ἐδέχθη ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, ἤτοι νὰ προστεθῇ εἰς τὸ ψηφιζόμενον Νομοσχέδιον ὡς πόρος ὑπὲρ τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. καὶ ἡ ἀπαληφθεῖσα ἐκ τοῦ νομοσχεδίου τὴν τελευταίαν στιγμὴν εἰσφορὰ 0,05 δρχ. κατὰ χιλιόγραμμον ἐξαγομένης εἰς τὸ ἐξωτερικὸν σουλτανίνας.

Μετὰ τιμῆς

Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ

Βουλευτὴς Ἡρακλείου

§14Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Ἐμπορίου). Κάμνω μίαν διευκρίνησιν. Τὸ ποσοστὸν ἐπὶ τοῦ κέρδους τῆς μελάσσης, τὸ ὁποῖον καθιερώθη διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δαπανῶν τῆς Κ.Σ.Ο.Σ. δὲν ἐπιβαρύνει τό ποσοστὸν τὸ ὁποῖον παρέχεται εἰς τὸν Α.Σ.Ο. ἀλλ’ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον περιέρχεται εἰς τὸ Δημόσιον. Δηλαδὴ τὸ 25% περιέρχεται εἰς τὸν ΑΣΟ καὶ τὸ 10% εἰς τὴν ΚΣΟΣ.

§15ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§16Β. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ἐπίσης, κ. Πρόεδρε, ἔχω ἐπ’ αὐτοῦ καὶ τὰς ἑξῆς τροπολογίας: ...... (ἀναγινώσκει) ...... Δέχομαι ὡσαύτως ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὰ δύο πρῶτα ἐδάφια τοῦ ὑπ’ αὐτῆς προστιθεμένου ἄρθρου 4.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη, τό σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων προστασίας τῆς σταφίδος σουλτανίνας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους Δημοσίου κλπ.».

§18ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ ΤΙΝΕΣ. Κρατεῖται.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ σᾶς ὑποδείξω τὸν τρόπον, κατὰ τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ ἀσκήσετε τὸν ἔλεγχον. Ἀφίσατε νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ κατόπιν κάμετε αὐστηρότατον ἔλεγχον κατὰ τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι κρῖμα διὰ τοὺς συνταξιούχους νὰ μὴν τὸ ψηφίσωμεν.

§20Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε, διότι ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει της τὰς ἀνάγκας τῶν συνταξιούχων.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον νὰ τὸ ψηφίσωμεν καὶ ἄν θέλετε κατόπιν κάμνετε ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως.

§22Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε.

§23Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κρατεῖται, κ. Πρόεδρε, ἀκριβῶς ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων.....

§24Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ θὰ κάμωμεν καὶ ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν.

§25Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ θελήσῃ νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἐπὶ τέλους διὰ πρώτην φορὰν πέρυσι καὶ ἐφέτος λαμβάνεται πρόνοια διὰ τοὺς συνταξιούχους. Οὐδέποτε, κύριοι ἀπὸ τοῦ 1951 ἐδόθη ἀπὸ τὰς προηγουμένας Κυβερνήσεις δῶρον εἰς τοὺς συνταξιούχους ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλλην. Συναγερμοῦ, ὅταν κ. Λυκουρέζο, ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν εἶχε τὸν ἔλεγχον τοῦ Οἰκονομικοῦ τομέως.

§26Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ δημοκοπῇ ὁ κ. ὑφυπουργός.

§27Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Δημοκοπεῖτε σεῖς. Ἡμεῖς δὲν περιοριζόμεθα εἰς λόγους, ἀλλὰ κάμνομεν ἔργα. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς Κυβερνητικῆς πτέρυγος).

§28Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν τὸν δίδω.

§30Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν. Σᾶς καταγγέλλω ὅτι παραβαίνετε τὸν Κανονισμόν, διὰ νὰ ἀφήσετε τὴν Κυβέρνησιν νὰ δημοκοπῇ.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Λυκουρέζο, δὲν ἔγινε καμμία παράβασις τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁμιλεῖτε χωρὶς νὰ πάρετε τὴν ἄδειάν μου. Ὅταν ἕνας βουλευτὴς ζητῇ τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, βεβαίως, ὁ Πρόεδρος θὰ τοῦ τὸν δώσῃ ὅταν ὅμως διαπιστώσῃ ὅτι ἐγένετο κάτι τι. Τώρα τί ἔγινε; Ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἔλαβε τὸν λόγον καὶ εἶπεν ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ὡμίλησε, διόλου, περὶ κ. Λυκουρέζου, οὔτε περὶ τοῦ τέως ὑπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν. Δὲν ἐψηφίσθη τίποτε. Ἑπομένως, τί ὁμιλεῖτε περὶ Κανονισμοῦ ἐν προκειμένῳ.

§32Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἰσχυρίσθην ὅτι ἐδημιουργήθη προσωπικὸν ζήτημα, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον, κατὰ τὴν ὥραν, καθ’ ἣν γίνεται ἁπλῆ προεκφώνησις τῶν νομοσχεδίων καὶ ὅσα γίνονται δεκτὰ ψηφίζονται, ὅσα κρατοῦνται παραμένουν διὰ νὰ ψηφισθοῦν μὲ τὴν σειράν των, ἐδώσατε τὸν λόγον εἰς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑφυπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν καὶ στραφεὶς πρὸς ἡμᾶς εἶπεν, ὅσα εἶπε, νομίζω ὅτι εἶχον δικαίωμα νὰ ζητήσω καὶ ἐγὼ τὸν λόγον διὰ νὰ ἀπαντήσω.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὸς σᾶς προσωπικῶς;

§34Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Πρὸς τὸ κόμμα μας.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ πῶς θὰ ὁμιλήσητε σεῖς καὶ ὄχι ὅλοι οἱ ἄλλοι βουλευταί; Σεῖς τί εἶσθε; Τί ἐκπροσωπεῖτε σεῖς; Δὲν ἔχετε τὸν λόγον. Εἶμαι ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, κ. Λυκουρέζο. Ἐγὼ τὸ ἐκράτησα τὸ νομοσχέδιον ἐφ’ ὅσον ἐζητήθη νὰ κρατηθῇ καὶ οὐδεὶς ἄλλος ἠμπορεῖ νὰ λάβῃ τὸν λόγον. Δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσιν μὲ σᾶς ὅσα ἐλέχθησαν.

§36Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μᾶς ἀπέδωσε τὴν μομφὴν ὅτι τάχα ἡμεῖς παρεμποδίζομεν νὰ καταβληθῇ τὸ δῶρον, ἡμεῖς δηλοῦμεν, ὅτι κρατοῦμεν τὸ νομοσχέδιον, ἀκριβῶς πρὸς τὸ συμφέρον τῶν συνταξιούχων.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σεῖς τί εἶσθε; Εἶσθε βουλευτὴς Μεσσηνίας; Τί σᾶς εἶπεν ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν;

§38Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Θὰ παίξωμεν, κύριε Πρόεδρε, μὲ τὰς λέξεις;

§39ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ σεῖς, ὡς κ. Λυκουρέζος.

§40Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ τελειώνω, τὸ κρατοῦμεν τὸ νομοσχέδιον πρὸς τὸ συμφέρον τῶν συνταξιούχων.

§41ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὸ κρατήσητε, δικαίωμά σας. Ἐκρατήθη.

§42Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, βεβαίως δὲν εἶναι κανονικόν, οὔτε ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ὁμιλῇ κατὰ τὴν προεκφώνησιν, οὔτε ὁ κ. Λυκουρέζος, οὔτε ἐγώ. Ἀλλά, ἐπειδὴ κλείει ἡ Βουλὴ μετὰ δύο ἡμέρας καὶ ἐπειδὴ τινὰ τῶν νομοσχεδίων αὐτῶν, παρὰ τὴν διάθεσιν ὡρισμένων κ. κ. συναδέλφων νὰ τὰ κρατήσουν, ἔχουν οὐσιώδη σημασίαν, δι’ αὐτὸ κατ’ ἀνάγκην καὶ κατ’ οἰκονομίαν, κατὰ τὴν προεκφώνησιν, ὅπως ἔχει συμβῆ καὶ ἄλλοτε καὶ ἐπεδείξατε ἀνοχὴν καὶ ἐπιείκειαν, εἰς τὰς περιστάσεις αὐτάς, ὅπως ἔχει συμβῆ καὶ ἄλλοτε, καλὸν εἶναι μὲ δύο λέξεις, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ διευκρινισθοῦν αἱ διαφωνίαι διὰ νὰ περάσῃ ἐνδεχομένως τὸ νομοσχέδιον. Ἐδημιουργήθη μία ἔνστασις. Ἡ ἔνστασις αὐτὴ δὲν θέλω νὰ ἐξετάσω ἂν ἦτο ἢ ὄχι δικαιολογημένη καὶ δὲν θὰ ἤθελα νὰ κρίνω ἀπὸ ποίας πλευρᾶς ἦτο καὶ ἀπὸ ποίας πλευρᾶς δὲν ἦτο δικαιολογημένη. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἔχει σημασίαν καὶ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει εἶναι νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους, ἔστω καὶ ἂν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἱκανοποιήσῃ εἰς ὅλην ἐκείνην τὴν ἔκτασιν εἰς τὴν ὁποίαν καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ ἀξιότιμοι κύριοι βουλευταὶ τοῦ Προοδευτικοῦ Κόμματος καὶ ὁλόκληρος ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐπεθύμει. Τὰ δυνατὰ ἐπιτυγχάνονται, τὰ πέραν τοῦ δυνατοῦ εἶναι δύσκολον νὰ ἐπιτευχθοῦν. Ἂν θέλουν, οἱ κύριοι συνάδελφοι, τὴν συμβιβαστικήν μου αὐτὴν πρότασιν, ἡ ὁποία νομίζω ὅτι ἀποβαίνει πρὸς ὄφελος τῶν συνταξιούχων, χωρὶς διόλου, νὰ ἀμφισβητῶ, ὅτι πρὸς ὄφελος αὐτῶν θὰ ὡμίλουν καὶ οἱ κύριοι οἱ ὁποῖοι τὸ κρατοῦν. Ἂν ἡ ἄποψις αὐτή, ἡ συμβιβαστικὴ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ προβαίνατε καὶ σεῖς εἰς μίαν σύστασιν πρὸς τοὺς κ.κ. συναδέλφους, νὰ περάσῃ τὸ νομοσχέδιον, νομίζω ὅτι αὐτὸ εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἑορτῶν θὰ εἶχε σημασίαν.

§43ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται, κρατεῖται.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται, κύριοι συνάδελφοι.

§45Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπιθυμῶ νὰ εἴπω τοῦτο: Ἐφ’ ὅσον δὲν γίνεται συζήτησις ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν κακῶς ὡμίλησε καὶ κάκιστα ἀνέμιξε καὶ τὸ ὄνομα τοῦ κ. Λυκουρέζου καὶ τὸ ἰδικόν μου. Διότι ἄλλως ἔχετε χρέος νὰ μᾶς δώσητε τὸ δικαίωμα νὰ εἴπωμεν διατὶ κρατοῦμεν τὸ νομοσχέδιον. Ἂν κρατοῦμεν τὸ νομοσχέδιον, τὸ κρατοῦμεν μόνον καὶ μόνον, διότι ἐπιθυμοῦμεν νὰ γίνῃ ὀνομαστικὴ ψηφοφορία ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς συνταξιούχους.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καλῶς ἐκρατήθη. Τὸ ὑπ’ ἀριθ. 18 τῆς ἡμερησίας διατάξεως κρατεῖται. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, κύριοι συνάδελφοι, ὁ ὁποῖος εἶναι τόσον συμπαθὴς εἰς ὅλους μας, μοῦ εἶπεν ὅτι οἱ ἔχοντες ἀντιρρήσεις διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 15 ἦρον αὐτάς. Γίνεται λοιπὸν δεκτόν;

§47Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κρατεῖται.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται ἀπὸ τὸν κ. Λυκουρέζον!

§49Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μάλιστα! Καὶ νὰ γραφῇ καὶ εἰς τὰ πρακτικά!

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Ν. Δ. 2413)53 «περὶ καταπολεμήσεως τοῦ δάκου τῆς ἐλαίας», ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη διὰ τῶν Ν.Δ. 2939)1954 καὶ 3004)1954 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§51Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ πάλιν εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ παρακαλέσω ὅπως ἐπιδείξητε ἀνοχὴν καὶ ἐπιείκειαν, διότι πέραν τοῦ Κανονισμοῦ, πέραν τῶν κεκανονισμένων, λαμβάνω τὸν λόγον καὶ γίνεται συζήτησις, ἔστω καὶ πρόχειρος. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ κάμωμεν ἀμέσως δεκτόν, ἂν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἐδέχετο νὰ τεθῇ ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τοὺς μεσογεωπόνους. Διατὶ ἐπιμένω νὰ τεθῇ τώρα; Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶχε μελετηθῆ πρὸ πολλῶν μηνῶν. Ὁ προκάτοχος τοῦ κ. Παπακωνσταντίνου ὁ κ. Λεβαντῆς πρὸ ἓξ μηνῶν, ἐνῷ ἐπρόκειτο νὰ τεθῇ εἰς ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον συνεζητεῖτο τότε δὲν ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ τὰ θέσῃ εἰς τὸ νομοσχέδιον, ἐκεῖνο, ὑποσχεθεὶς—καὶ ὁλόκληρον τὸ τότε Συντονιστικὸν Συμβούλιον ὑπεσχέθη ἐπίσης— ὅτι ἡ διάταξις θὰ ἐτίθετο εἰς τὸ πρῶτον ἑπόμενον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε κάποιαν συνάφειαν. Τὸ πρῶτον ἑπόμενον νομοσχέδιον εἶναι πράγματι αὐτό. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, κατέχει ἀπολύτως τὸ θέμα καὶ γνωρίζω ἄριστα ὅτι συμπαθεῖ πλήρως τὴν λύσιν τὴν εὐνοϊκὴν τοῦ θέματος, δηλαδὴ τοῦ θέματος τῆς ἐντάξεως τῶν μεσογεωπόνων, οἱ ὁποῖοι ἐκπληροῦν σπουδαιοτάτην ἀποστολήν. Ἐὰν ζητῶ καὶ παρακαλῶ, ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτὴ εἰς τὸ νομοσχέδιον πρὸ τοῦ Νέου ἔτους, αὐτὸ ὀφείλεται καὶ εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τινὲς ἐκ τῶν μεσογεωπόνων αὐτῶν καταλαμβάνονται εἰς τὸ ἔτος αὐτὸ ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Ἐλάχιστοι εἶναι βέβαια, δὲν ἔχει τὸ πρᾶγμα οὐδεμίαν δημαγωγικὴν ἢ πολιτικὴν σημασίαν, ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ 2–3 –4 διατί νὰ μὴ ἀποκομίσουν ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θ’ ἀποκομίσουν καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοί των, τὸν Ἰανουάριον ἢ Φεβρουάριον; Ἡ καθυστέρησις, διὰ τὴν ὁποίαν εἴμεθα ὅλοι ἡμεῖς ὑπεύθυνοι, καὶ ἐγὼ ὅταν ἤμην εἰς τὴν Κυβέρνησιν, δὲν πρέπει νὰ ἐκσπάσῃ εἰς βάρος αὐτῶν τῶν ὀλίγων οἱ ὁποῖοι καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας τώρα τὸν Δεκέμβριον. Ἔλαβον, ἑπομένως, τὸν λόγον, διὰ τὴν ἄρσιν μιᾶς ἀδικίας, εἰς τὴν ἐπέλευσιν τῆς ὁποίας θὰ ἤμουν καὶ ἐγὼ ἐμμέσως ὑπεύθυνος, ὡς δεχθεὶς τότε τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ θέματος.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, κρατεῖται.

§54Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν ἠγέρθην καὶ δὲν ἔκαμα τὴν πρότασίν μου διὰ νὰ λυθῇ τὸ ζήτημα διὰ μιᾶς ἁπλῆς ἐρωτήσεως, ἀλλὰ διὰ νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ νὰ τὸν ἐρωτήσητε ἐὰν δέχεται τὴν τροπολογίαν. Ἐὰν τὴν δεχθῇ, θὰ τὴν δεχθῇ ὁλόκληρος ἡ Βουλή.

§55Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία, ἡ ὁποία ἔχει δημιουργηθῇ εἰς τὴν ὑπηρεσιακὴν κατάστασιν τῶν μεσογεωπόνων, πρέπει ν’ ἀποδοθῇ εἰς παράλειψιν τῆς ὑπηρεσίας, ἐπιβάλλεται δὲ ἡ ἀποκατάστασις τῆς ἀνωμαλίας αὐτῆς διὰ τοὺς λόγους τοὺς ὁποίους ἐξέθεσεν ὁ Πρόεδρος κ. Κανελλόπουλος.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε τὴν τροπολογίαν, κ. ὑπουργέ;

§57Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὴν ἀποδέχομαι.

§58Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχει ἀντίρρησιν ὁ κ. ὑπουργός, ποιοῦμαι ἔκκλησιν πρὸς τοὺς κ. κ. Μητσοτάκην καὶ Κρασαδάκην νὰ ἄρουν τὰς ἀντιρρήσεις των, διὰ νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§59Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἀποδεχόμεθα καὶ ἡμεῖς τὴν τροπολογίαν, ἔχομεν ὅμως ἀντιρρήσεις ἐπὶ τῆς οὐσίας. Κατὰ συνέπειαν, κρατεῖται.

§60Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἤθελα ν’ ἀπευθύνω μίαν θερμὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. Μητσοτάκην. Πιθανὸν νὰ ἔχῃ οὐσιώδεις παρατηρήσεις νὰ κάμῃ, ὅσον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον. Παρὰ τὸ γεγονός, ὅτι εἶναι γνωστὴ ἡ ἀμείλικτος διάθεσίς σας, ἡ ὁποία μὲ κάμνει νὰ φοβοῦμαι ὅτι εἶναι ματαία ἡ προσπάθεια, τὴν ὁποίαν κάμνομεν καὶ ἡ ἔκκλησις, τὴν ὁποίαν ἀπευθύνω πρὸς ὑμᾶς, παρὰ ταῦτα, ἐλπίζων ὅτι, ἐπὶ τῇ προόψει τῶν ἑορτῶν, θὰ εἶναι δυνατὸν κάπως νὰ καμφθῇ ἡ ἀπόλυτος αὐτὴ καὶ ἀγέρωχος στάσις τῆς σκέψεώς σας, κάμνω τὴν παράκλησιν τὰς οἱασδήποτε λεπτομερεῖς ἀντιρρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχετε εἰς τὸ καθ’ ἑαυτὸ νομοσχέδιον, νὰ τὰς ἄρητε, διὰ νὰ εἶναι δυνατόν, σὺν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ καὶ διὰ τῆς τροπολογίας, τὴν ὁποίαν ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη, νὰ σώσωμεν ὡρισμένους ἀνθρώπους. Δὲν νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀσκήσητε τὸ «βέτο» μὲ αὐτὴν τὴν ἀπόλυτον διάθεσιν.

§61Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ καταστροφὴ τῆς ἐλαίας, τοῦ λαδιοῦ τῆς Ἑλλάδος, δύο, τρίτα χρόνια τώρα ἐξ αἰτίας τῆς κακῆς ἐκτελέσεως τῆς δακοκτονίας, εἶναι γνωστή. Οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ στενάζουν. Ἔρχεται ἕν μεγάλο ὄντως θέμα ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐπιθυμοῦμεν νὰ εἴπωμεν τὴν γνώμην μας. Λεπτομέρεια εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνέφερε προηγουμένως ὁ κ. Πρόεδρος καὶ διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν. Ἂς τὸ κάμῃ νομοσχέδιον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας καὶ ἂς τὸ ψηφίσωμεν τὴν Τετάρτην εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν. Ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖτε νὰ ἀπαιτῆτε ἀπὸ ἡμᾶς νὰ μὴ συζητήσωμεν τὸ μεγάλο αὐτὸ θέμα διὰ τὴν παρωνυχίδα τῶν γεωπόνων.

§62Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω νὰ εἶναι πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν.

§63Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑφυπουργόν, ἔστω καὶ μὲ μίαν ἐπιτάχυνσιν τῆς διαδικασίας, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον στέργει καὶ ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, καὶ ἐδέχθη ὅπως γίνῃ εἰς μίαν καὶ μόνην συζήτησιν δεκτόν, νὰ καταθέσῃ τὸ νομοσχέδιον αὔριον καὶ τὴν Τετάρτην νὰ τὸ ψηφίσωμεν.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, τὸ ὑπ’ ἀριθ. 19 κρατεῖται. Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων καὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§65ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων Νήσων κειμένων διατάξεων καὶ κυρώσεως Πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων, ἀφορωσῶν Δήμους καὶ Κοινότητας».

§67Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀναφέρομαι εἰς τὴν οὐσίαν. Πληροφορῶ τὴν Βουλήν, ὅτι τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν παραχώρησιν δικαιώματος εἰς τὴν Κοινότητα Τυμφρηστοῦ Φθιώτιδος νὰ συνάψῃ δάνειον, διὰ νὰ ἐξαγοράσῃ δάσος, τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν εἰς παλαιοὺς τσιφλικούχους. Μόνον αὐτὸ νὰ ψηφισθῇ ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον.

§68Δ. ΛΟΝΤΟΣ. (Διαμαρτύρεται ἐν μέσῳ θορύβου).

§69Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Ἐφ’ ὅσον ἐγεννήθη ζήτημα μὲ ἄλλας τροπολογίας, ἀπήλειψα ὅλα τὰ ἄρθρα καὶ ἄφησα μόνον αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὴν Κοινότητα Τυμφρηστοῦ. Ποιοῦμαι ἔκκλησιν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν νὰ τὸ κάμῃ δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἔχει ἀνατυπωθῆ μὲ ἓν ἄρθρον μόνον.

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἀδείας εἰς τὴν Κοινότητα Τυμφρηστοῦ ἀγορᾶς διαφόρων ἐκτάσεων». Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 546)1937 Α. Ν. «περὶ Θεάτρων ὡς καὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 24.6)12.9.49 Β. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως Κανονισμοῦ Θεάτρων, Κινηματογράφων κλπ.».

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς πρώτην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 6 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 546)1937 Α. Ν. «περὶ Θεάτρων ὡς καὶ τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 24.6)12.9.49 Β. Δ. «περὶ ἐγκρίσεως Κανονισμοῦ Θεάτρων, Κινηματογράφων κλπ.». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Συμφωνίας τῶν Παρισίων τοῦ 1946 περὶ Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων κλπ».

§75Ι. ΖΙΓΔΗΣ. Παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, ν’ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον ἀπουσιάζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, διότι ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω ὡρισμένας παρατηρήσεις ἐπ’ αὐτοῦ.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν ἀπουσιάζει τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν».

§77Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Παρακαλοῦμεν νὰ ἀποφανθῇ ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς προτάσεως 10 βουλευτῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 36 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, διὰ τῆς ὁποίας ζητοῦμεν, ὅπως προταχθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ δώρου τῶν Χριστουγέννων.

§78Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Τὸ λόγον, παρακαλῶ, ἐπὶ τῆς προτάσεως. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν προανάγνωσιν τῶν νομοσχεδίων ἐδημιουργήθη ζήτημα διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ δῶρον τῶν Χριστουγέννων. Ἡμεῖς ἐκρατήσαμεν τὸ νομοσχέδιον, διότι, ὅπως καὶ προηγουμένως ἐδηλώσαμεν, ἐπιθυμοῦμεν νὰ δοθῇ δῶρον καὶ εἰς τοὺς συνταξιούχους πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικούς. Ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις, διὰ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἠθέλησε νὰ δώσῃ τὴν ἐντύπωσιν ὅτι κωλυσιεργοῦμεν, ὥστε νὰ μὴ δοθῇ τὸ δῶρον ἐκάμαμεν αἴτησιν προτάξεως τοῦ νομοσχεδίου τούτου καὶ δηλοῦμεν ὅτι θὰ ζητήσωμεν ὀνομαστικὴν ψηφοφορίαν ἐπὶ τῆς τροπολογίας, διὰ τῆς ὁποίας θὰ παρέχεται εἰς τοὺς συνταξιούχους τὸ δῶρον τῶν ἑορτῶν. Ἡ Βουλὴ νὰ ἀποφανθῇ, ἐὰν θέλῃ νὰ τὸ δώσῃ ἢ ὄχι. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παραμείνῃ οὔτε νὰ αἰωρῆται ἡ κατηγορία, ὅτι ἡμεῖς κωλυσιεργοῦμεν, οὔτε καὶ αὐτὸ τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον αὐτὴν στιγμὴν συγκινεῖ δεκάδας χιλιάδας Ἑλληνικῶν οἰκογενειῶν νὰ εὑρίσκεται ἐνώπιον ἀσαφείας. Ἡ Ἑλληνικὴ Βουλὴ ἠμπορεῖ ἀπόψε νὰ ἀποφασίσῃ διὰ μιᾶς ὀνομαστικῆς ψηφοφορίας. Καὶ δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ζητοῦμεν τὴν πρόταξιν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἠξεύρετε ὅτι ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις περισσότερον διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 νομοσχέδιον;

§80Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ὅπως ἐτοποθέτησε τὸ ζήτημα ὁ κ. Μητσοτάκης εἶναι ζήτημα σφύρας καὶ ἄκμονος. Εἴμεθα δέσμιοι ἀπέναντι τῶν συνταξιούχων καὶ δὲν ἔχομεν αἴσθησιν ἀπέναντι τῶν ἀγροτῶν νὰ μείνῃ τὸ νομοσχέδιον ὀπίσω;

§81Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Τὰ ἰατρεῖα θὰ γίνουν πρὸ τῶν Χριστουγέννων; Γίνονται καὶ τὸν Ἰανουάριον.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόλις ἔλθῃ ὁ κ. ὑπουργός, θὰ θέσω τὴν πρότασιν ὑπὸ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς.

§83Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀφοῦ ἐδημαγώγησεν, ἔφυγεν.

§84Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὑπεβλήθη μία αἴτησις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ νομίμου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, κατὰ τὸ ἄρθρον 36, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ χωρήσητε εἰς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἐὰν τὸ Σῶμα δὲν ἀποφανθῇ ἐπὶ τῆς αἰτήσεως. Ζητοῦμεν πρόταξιν. Δὲν εἶναι ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖτε νὰ λύσετε, ὅποτε θελήσητε.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἐπιμένει νὰ προταχθῇ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 νομοσχέδιον. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται νὰ ἀρχίσῃ πρῶτα ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§86Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ, παρακαλῶ, τὸν λόγον. Διατὶ νὰ δημιουργοῦμεν ζήτημα. Διὰ τὸ θέμα τοῦ νομοσχεδίου τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων ἔχει προσωπικὴν πεῖραν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἀπὸ τὴν προηγουμένην συζήτησιν. Δὲν πρόκειται νὰ γίνῃ καμμιὰ κωλυσιεργία. Τοὐναντίον, προχθές, ὅλοι ὡμίλησαν συντομώτατα, διὰ νὰ διευκολυνθῇ ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ὥστε μὴ δημιουργοῦμεν ζήτημα. Τὸ θέμα τοῦ δώρου διὰ τοὺς συνταξιούχους εἶναι ἄρθρον 1. Δὲν πρόκειται νὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλήν, πέραν τοῦ ἑνὸς τετάρτου. Ἐφ’ ὅσον σᾶς ὑπεβλήθη τοιαύτη πρότασις, ἔχετε ὑποχρέωσιν, κατὰ τὸν Κανονισμόν, νὰ θέσετε τὴν πρότασιν εἰς ψηφοφορίαν. Ὄχι νὰ θέσετε ἄλλην πρότασιν εἰς ψηφοφορίαν. Αὐτὸ λέγει ὁ Κανονισμός. Καὶ ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ ὅτι θέλει νὰ συζητήσῃ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 17 νομοσχέδιον καὶ ὄχι τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1, δικαίωμά της. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἀποφανθῇ, ὅπως συζητηθῇ πρῶτον τὸ νομοσχέδιον τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, τότε, θὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Βουλῆς. Δὲν ἠμπορεῖτε σεῖς νὰ ἀνατρέπετε τὸν Κανονισμόν.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν ἀνατρέπω τὸν Κανονισμόν. Ἡ Κυβέρνησις ὑπέβαλε πρότασιν, ἵνα τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως προταχθῇ. Συνεπῶς προηγεῖται ἡ πρότασις τῆς Κυβερνήσεως.

§88Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προν.). Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, κατόπιν τῆς ἀρνήσεως τῆς Βουλῆς νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον, ἄνευ συζητήσεως, ἔφυγε. Θὰ ἦτο προτιμότερον, ἀντὶ νὰ γίνῃ ψηφοφορία καὶ νὰ ἀρχίσῃ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου ἀπόντος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, νὰ ἀποφασίσῃ ἡ Βουλὴ νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ἐπ’ αὐτοῦ, τὴν προσεχῆ Τετάρτην.

§89Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ συζήτησις διὰ τὸ δῶρον ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων, δὲν θὰ ἀπασχολήσῃ τὴν Βουλὴν πλέον τοῦ ἑνὸς τετάρτου τῆς ὥρας.

§90Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προν.). Συζητοῦμεν ἐπὶ ἡμίσειαν ὥραν, χωρὶς νὰ φθάσωμεν εἰς πρακτικὸν ἀποτέλεσμα.

§91Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν εἶχεν εἰδοποιηθῆ ὁ κ. ὑπουργός, θὰ εἶχεν ἐπιστρέψει.

§92Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ἀντὶ νὰ κατηγορῇ ἀδίκως τὴν Ἀντιπολίτευσιν, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἦτο παρών. Πρέπει νὰ μάθουν οἱ ὑπουργοί, ὅτι ὅταν ἔχουν νομοσχέδια πρέπει νὰ εἶναι παρόντες.

§93Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προν.). Κύριε Μητσοτάκη, διατὶ δὲν δέχεσθε τὴν πρότασιν τὴν ὁποίαν σᾶς ἔκαμα;

§94Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Μᾶς ἔχει θίξει ὁ κ. Δερτιλῆς.... (Θόρυβος).

§95Κ. ΜΑΡΗΣ. Ὑπάρχει πρότασις 10 βουλευτῶν........

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει πρότασις καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον..... (θόρυβος).

§97Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Παραβιάζετε τὸν Κανονισμόν, κ. Πρόεδρε........

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, πλανᾶσθε, κ. Ζαννῆ.

§99Ε. ΖΑΝΝΗΣ. ..... Ἕως ὅτου κάμετε δικτατορίαν, σεβασθῆτε τὴν Δημοκρατίαν..... (Θόρυβος, κωδωνοκρουσίαι).

§100ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεβλήθη πρότασις ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ἡ πρόταξις τῆς συζητήσεως τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς τῶν Χριστουγέννων, καὶ τοῦ Πάσχα, εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου κλπ.», ἥτις ἔχει ὡς ἑξῆς: «........... (ἀναγινώσκει) ...........». Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις ἔθεσε πρῶτον εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τὸ νομοσχέδιον «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν» καὶ ἐνδιαφέρεται, ὡς ἐδήλωσε καὶ ὁ ἁρμόδιος ὑπουργός, ὅπως ψηφισθῇ πρῶτον. Διὰ τῆς ἀναγνωσθείσης προτάσεως ζητεῖται ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς δώρου εἰς τοὺς πολιτικοὺς συνταξιούχους κλπ.».

§101Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Νὰ ἔλθῃ τὴν Τετάρτην πρὸς συζήτησιν πρῶτον, τὸ νομοσχέδιον περὶ παροχῆς δώρου εἰς τοὺς συνταξιούχους καὶ ἀπόψε νὰ συζητηθῇ τὸ περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν.

§102Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος εἶσθε ὑποχρεωμένος ἐφαρμόζων τὸν Κανονισμόν, νὰ θέσητε τὴν πρότασιν εἰς ψηφοφορίαν.

§103Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριοι συνάδελφοι, τὴν Τετάρτην εἶναι δυνατὸν νὰ συζητήσωμεν τὸ νομοσχέδιον περὶ παροχῆς δώρου, διότι θὰ ἔχῃ μακρὰν συζήτησιν. Παρακαλῶ συνεπῶς νὰ συζητήσωμεν πρῶτον τὸ περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ μὴ καταστῇ δυνατὴ ἡ ψήφισίς του πρὸ τῶν ἐκλογῶν.

§104ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὴν πρότασιν τῶν κ.κ. βουλευτῶν, ὅπως προταχθῇ ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παροχῆς δώρου εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους κλπ.». Οἱ παραδεχόμενοι τὴν πρότασιν παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ σειρὰ παραμένει ὡς ἔχει. Ἔρχεται ἡ βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησις τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν». Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Α. Λαμπρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§105Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θὰ ἀπησχόλουν τὴν Βουλὴν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου, ἐὰν δὲν εἶχον ἀπασχοληθῆ ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὡς Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ κατόπιν ὡς ὑπουργὸς Γεωργίας μὲ τὸ θέμα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἔχω τὴν ὑποχρέωσιν νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, ἔχει σημασίαν διὰ τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν ἀντίληψιν τῆς ὑπαίθρου. Ἔχει καὶ ὡρισμένας διατάξεις διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς κάνει τὴν προσπάθειαν ὡς ἔχει τὴν ὑποχρέωσιν νὰ θεραπεύσῃ τὰς γενικὰς ἀνάγκας ὑγιεινῆς τῶν ἀγροτῶν καὶ συγχρόνως νὰ εἰσαγάγῃ θεσμὸν ἀσφαλίσεως αὐτῶν διὰ τὸν τομέα τῆς ὑγείας. Εἶναι ἐπίσης ἀληθὲς ὅτι εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ προέχουν τ’ ἀντικείμενα τῆς ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ὁ κ. ὑπουργὸς πειρᾶται νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ Κράτος ὡς Κράτος Προνοίας, λαμβάνων ὑπ’ ὄψιν ὅτι αἱ δημιουργημέναι σήμερον συνθῆκαι πραγματικῶς ἀναγνωρίζουν εἰς τὸ Κράτος τὴν ἰδιότητα τοῦ Κράτους Προνοίας. Ἔχω ὅμως τὴν γνώμην ὅτι τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ὑποστῇ ὡρισμένας τροποποιήσεις, κυρίως εἰς τὰς λεπτομερείας τῶν διαδικαστικῶν διατυπώσεων, διὰ νὰ σημειώσῃ ὄντως μίαν πραγματικὴν πρόοδον, ἄλλως οἱ δι’ αὐτοῦ προβλεπόμενοι σκοποὶ θὰ κινδυνεύσουν νὰ μείνουν ἀνεφάρμοστοι κύριοι, κατὰ τὸν τρόπον αὐτόν, ἁπλοποιούμενον, τὸ νομοσχέδιον θὰ καταστῇ προπομπός διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ὅταν ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶχον ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα τῆς ἀσφαλείας τῶν ἀγροτῶν, εἶχον μελετήσει τὸ σύστημα ποὺ θὰ ἐξησφάλιζε τὴν ἐπιτυχίαν. Διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, τὸ Κράτος καθίσταται φορεὺς τῆς ἀσφαλίσεως καὶ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους, ὄργανα τῆς ἀσφαλίσεως. Ἀλλὰ ἐρωτᾶται: Εἶναι ὀρθὸν τὸ σύστημα τοῦτο; Κατὰ τὴν προσωπικήν μου γνώμην φρονῶ ὄχι. Διότι χρειάζεται εἰδικὸν σύστημα ποὺ θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπιτυχίαν καὶ θὰ διοχετευθῇ εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ τῶν ἁρμοδίων ὀργανισμῶν, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι ὡπλισμένοι μὲ εἰδικὰς γνώσεις καὶ εἰδικὴν πεῖραν. Δι’ αὐτὸ εἶχα καταλήξει ὅτι αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις τῶν ἀγροτῶν ἔπρεπε νὰ γίνουν διὰ τῶν ἀγροτῶν. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς πειρᾶται νὰ μεταβαπτίσῃ τὸ Κράτος, εἰς Κράτος Προνοίας, ὅπως τίθεται προκειμένου περὶ τῶν ἀπόρων γεωργῶν, πραγματικῶς ἀναγνωρίζει εἰς τὸ Κράτος τὴν ἰδιότητα αὐτήν, δηλαδὴ τοῦ Κράτους Προνοίας, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον, ὅπως ὅλοι γνωρίζωμεν μετὰ τὸν πόλεμον καὶ κατόπιν τῶν διαφόρων διασκέψεων καὶ διακηρύξεων ἔχει ἀναγνωρισθῆ ἀπὸ ὅλα τὰ Κράτη τῆς Εὐρώπης, ἀκόμη καὶ τῆς Ἀσίας. Ἀλλὰ ἡ ἰδιότης αὐτὴ τοῦ Κράτους Προνοίας δὲν ἐφαρμόζεται τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οὔτε καθολικότης ὑπάρχει εἰς τὸ νομοσχέδιον, οὔτε ὑπάρχει ἀκόμη καὶ διαφορισμὸς εἰς τὰς εἰσφοράς, ὅπου ὑπάρχει. Συνεπῶς, ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἐὰν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑποστῇ μερικὰς τροποποιήσεις ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν τῆς διαδικασίας καὶ τῆς πληθώρας τῶν Ἐπιτροπῶν, αἱ ὁποῖαι θὰ καταντήσουν ἀνεφάρμοστον σχεδὸν τὴν ἐφαρμογήν του, θὰ ἠμπορέσῃ νὰ προσφέρῃ μεγάλην ὑπηρεσίαν εἰς τὸν τομέα αὐτὸν καὶ νὰ γίνῃ καὶ μία ἔναρξις διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῶν ἀσφαλίσεων, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνουν διὰ τοὺς ἀγρότας. Παραδείγματος χάριν, τὸ νομοσχέδιον κάμνει τὸν διαφορισμὸν μεταξὺ τῶν ἀπόρων καὶ εὐπόρων καὶ ἕνα διαφορισμὸν εἰσφορῶν.

§106Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προν.). Εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν, τὸ νομοσχέδιον συνεζητήθη καὶ ἐγένετο κατ’ ἀρχὴν δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν.

§107Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ γνωρίζω αὐτό. Ἀλλὰ ἤθελον νὰ εἴπω ὀλίγα λόγια ἐπ’ αὐτοῦ. Ἤθελον, λοιπόν, νὰ ἀσχοληθῶ μὲ τοῦτο, ἐὰν ἦτο δυνατόν, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ τροποποιηθῇ, ὅσον ἀφορᾷ τὴν μεγάλην λεπτομερειακὴν διαδικασίαν, θὰ ἦτο ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶχε κάποιαν ἀξίαν καὶ θὰ ἐνεφάνιζε τὴν προστασίαν τὴν πραγματικὴν τοῦ Κράτους καὶ θὰ ἐκίνει εἰς τὴν νόμιμον καὶ ἐλπιζομένην πορείαν τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θέλω νὰ εἴπω, καὶ θὰ τερματίσω τὴν ἀγόρευσίν μου, εἶναι τοῦτο. Ὅταν ὡς ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, εἶχον ἀσχοληθῆ μὲ τὸ θέμα αὐτό, εἶχον σκεφθῆ τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον θὰ ἔπρεπε νὰ ἐφαρμόσῃ οἱαδήποτε Κυβέρνησις, ὁ οἱοσδήποτε ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν, ποῖον θὰ εἶναι τὸ σύστημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἐξησφάλιζε τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ θεσμοῦ. Διότι ὅπως γνωρίζωμεν, τὸ Κράτος βεβαίως ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ νὰ εἶναι φορεὺς τῆς ἀσφαλίσεως καὶ τὰ ὄργανα τοῦ Κράτους νὰ εἶναι ὄργανα ἀσφαλίσεως, ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι τὸ σύστημα εἶναι δυνατὸν νὰ καταλήξῃ εἰς ἐπιτυχίαν, δεδομένου ὅτι τὸ Κράτος καὶ τὰ ὄργανά του δὲν εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὄργανα, ποὺ δύνανται νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰ εἰδικὰ θέματα, διὰ τὰ ὁποῖα χρειάζονται εἰδικαὶ γνώσεις καὶ εἰδικὴ πεῖρα. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐνόμιζα τότε, καὶ θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸν ἁρμόδιον ὑπουργόν, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς ἔχει σαφῆ ἀντίληψιν τοῦ θέματος καὶ γνωρίζει ὅτι τὰ ἄλλα θέματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως δὲν εἶναι ἁρμοδιότητος τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς, ἤθελον νὰ σημειώσω καὶ νὰ προσδιωρίσω τοῦτο, ὅτι αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις τῶν ἀγροτῶν θὰ πρέπει νὰ στηριχθοῦν ἐπὶ ἄλλου συστήματος, δηλαδὴ θὰ πρέπει νὰ γίνουν διὰ τῶν ἀγροτῶν. Τοῦτο ἐπιτυγχάνεται ἀπολύτως, διότι οἱ συνεταιρισμοὶ οἱ γεωργικοί, δροῦν καὶ λειτουργοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον κατὰ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μόνον οἰκονομικὸς παραστάτης τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ καὶ ἠθικὸς παραστάτης τῶν ἀγροτῶν, θὰ ἠδύναντο νὰ διεκδικήσουν καὶ νὰ διαχειρισθοῦν τὸ θέμα τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων κατὰ τὸν ἀρτιώτερον τρόπον. Καὶ τοῦτο διότι καὶ τὸ ἵδρυμα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης ἔχει προκαλέσει καὶ τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν ἐκτίμησιν ὄχι μόνον τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ τοῦ λοιποῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἑλλάδος καὶ οἱ ἀγροτικοὶ συνεταιρισμοὶ ἐν συνεργασίᾳ μὲ τὰ ὑποκαταστήματα τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ ἠδύναντο νὰ ἀποδώσουν τὴν καλυτέραν ἐργασίαν. Ἠμπορεῖ ἡ Ἀγροτικὴ Τράπεζα νὰ ἔχῃ ὡρισμένα σημεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα νὰ προκαλῇ ἐπικρίσεις τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, ἰδίως ὅσον ἀφορᾷ εἴτε τὸν τόκον τῶν δανείων εἴτε τὴν ἀξίαν τῶν διαφόρων γεωργικῶν εἰδῶν, τὰ ὁποῖα χορηγεῖ εἰς τοὺς ἀγρότας, ἐπίσης εἶναι γνωστὸν ὅτι τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἔλλειψιν τῶν ἀπαιτουμένων κεφαλαίων καὶ εἰς τὸ ὅτι ἡ τιμὴ τῆς προσκτήσεως τῶν διαφόρων γεωργικῶν φαρμάκων καὶ ἐργαλείων εἶναι τοιαύτη ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ δοθοῦν εὐθηνότερον. Ἀλλά, ἀπὸ ἀπόψεως ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως, φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ τεθῇ ὡς προϋπόθεσις διὰ τὴν καλυτέραν ἐφαρμογήν. Αὐτὰς τὰς ὑποδείξεις εἶχον νὰ κάμω εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἀντιλαμβάνομαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἐπείγεται καὶ ὀφείλει νὰ ἐπείγεται, προκειμένου νὰ ἐφαρμόσῃ τὸν θεσμὸν αὐτόν, τὸν ὁποῖον οἱ ἀγρόται ἀπὸ 30)ετίας περίπου ἐπιδιώκουν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Διὰ τοῦτο εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ ἀγαπητός μου φίλος καὶ ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς, διότι ἐκίνησε τὸ θέμα αὐτό, τὸ ὁποῖον συνεκίνησεν ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ ὁ ὁποῖος ἀγροτικὸς κόσμος, ὅπως πληροφοροῦμαι, ἑώρτασε τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ὡς ἀπαρχὴν καλυτέρων ἡμερῶν διὰ τὴν ὕπαιθρον.

§108Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προν.). Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὰς διατυπωθείσας γενικὰς ἀπόψεις τοῦ ἐκλεκτοῦ φίλου καὶ συναδέλφου κ. Λαμπροπούλου, ὅσον ἀφορᾷ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν εἰς τὴν ὁλοκλήρωσίν της, ἀλλά, ὡς ἐτόνισα εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, πρόκειται περὶ τοῦ σκέλους τῆς περιθάλψεως νόσου διὰ τὴν ὁποίαν ἁρμόδιον, λόγῳ τοῦ ἐπιτελικοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ καὶ διοικητικοῦ, τὸ ὁποῖον διαθέτει, εἶναι τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς. Θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ἐὰν οἱαδήποτε ἀσφάλισις κατὰ τῆς νόσου ὑπήγετο εἰς τὸ ἁρμόδιον αὐτὸ Ὑπουργεῖον, τὸ ὁποῖον διαθέτει τὸ ἐπιτελικὸν δίκτυον, τὸ ὁποῖον ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὰς ἀνάγκας τῆς ἀσφαλίσεως νόσου.

§109Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ἄρθρον 1 καὶ τὸ ἄρθρον 2, τοῦ παρόντος νομοσχεδίου εἶναι ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα πράγματι καθορίζουν τὴν ἀρχὴν καὶ τὰς ἐπιδιώξεις αὐτοῦ. Εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν συνεκίνησε μεταπολεμικῶς, ὅλας τὰς Κυβερνήσεις τῆς χώρας μας καὶ ἐνθυμεῖσθε, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι κατηρτίσθησαν σχέδια νόμων καὶ ὑπεβλήθησαν προτάσεις καὶ εἰς τὸ Σῶμα, αἱ ὁποῖαι ἀντεμετώπιζον τὸ θέμα τοῦτο κατὰ τρόπον, ὁ ὁποῖος νομίζω ὅτι θεωρητικῶς ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰς βασικὰς γραμμὰς τοῦ νομοσχεδίου, ὅπως αὗται διατυποῦνται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν. Λέγω δέ, ὅπως διατυποῦνται εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, διότι, κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου εὑρίσκεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὸ περιεχόμενον αὐτοῦ καὶ ὅτι τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 τὰ ὁποῖα καθορίζουν τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου, δὲν ὁλοκληροῦνται διὰ τῶν διατάξεων τῶν ἑπομένων ἄρθρων. Εἶναι γεγονός, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως γενικῶς ἔλαβε σάρκα καὶ ὀστᾶ κυρίως μεταπολεμικῶς καὶ λόγῳ τοῦ τελευταίου πολέμου, ὁ ὁποῖος προεκάλεσε τὴν ἔνδειαν τῶν μεγαλυτέρων λαϊκῶν τάξεων. Καὶ εἶναι φυσικὸν τὸ Κράτος νὰ ἔχῃ τὴν ὑποχρέωσιν λόγῳ τῆς καταστάσεως αὐτῆς νὰ ἐπέμβῃ ἀμεσώτερα καὶ ἐντονώτερα διὰ νὰ παράσχῃ τὴν ἀλληλεγγύην του εἰς τὰς πενεστέρας τάξεις, ὥστε τοὐλάχιστον νὰ ἔχουν μίαν ἀσφάλισιν ἀπέναντι τῆς νόσου, τοῦ γήρατος, τῆς ἀναπηρίας καὶ τοῦ θανάτου. Αὐτὰ εἶναι τὰ θέματα τὰ ὁποῖα πρέπει ν’ ἀντιμετωπίσῃ μία πλήρης κοινωνικὴ ἀσφάλισις. Ἰδιαιτέρως εἰς τὴν χώραν μας τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν ἔχει μεγαλυτέραν σημασίαν καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ρυθμίσεώς του εἶναι πλέον ἐπιτακτική. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, κ. συνάδελφοι εἰς τὴν χώραν μας εἰδικώτερον ὁ ἀγρότης ἔχει χαμηλότερον εἰσόδημα ἀπ’ ὅ,τι ἔχει εἰς τὰς ἄλλας Εὐρωπαϊκὰς χώρας. Ἔπρεπε τὸ θέμα νὰ εἶχεν ἀντιμετωπισθῆ ἐνωρίτερον εἰς τὴν χώραν μας. Δὲν ἀντεμετωπίσθη ἐγκαίρως, ἐνῷ εἰς ἄλλας χώρας ἔχει πληρέστερον ἀντιμετωπισθῆ. Εἰδικώτερον μάλιστα εἰς τὴν χώραν μας, ὅπου ὡς γνωστὸν ὁ ἀγρότης συνεισφέρει εἰς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀστοῦ, διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι εἰς τὸ σύνολον τῶν εἰσφορῶν τὰς ὁποίας ἔχει ἐπιβάλει τὸ Κράτος περιλαμβάνεται καὶ ἡ εἰσφορὰ τῶν ἀγροτῶν διὰ διαφόρων τρόπων ἐπιβληθεῖσα. Εἶναι δὲ ἀποδεδειγμένον, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου εἰς τὴν χώραν μας εἶναι πολὺ χαμηλότερον καὶ μικρότερον τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀστοῦ. Μία ἔκθεσις τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀποστολῆς ὅπου ὑπάρχουν ὡρισμένα στοιχεῖα, ἀναφέρεται ὅτι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου εἶναι κατὰ πολὺ μικρότερον τοῦ εἰσοδήματος τοῦ ἀστοῦ. Ἐπίσης τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου διατίθεται κατὰ μεγαλύτερον ποσοστὸν........

§110Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν.

§111Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 εἶναι ἐκεῖνα ποὺ καθορίζουν τὸν σκοπὸν τοῦ νομοσχεδίου καὶ δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν ἐπὶ τοῦ σκοποῦ τοῦ νομοσχεδίου.

§112Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Σᾶς ἀκούω, κ. συνάδελφε, μετὰ σεβασμοῦ καὶ μετὰ προσοχῆς, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς τὰ ὅσα ἀνεπτύξατε δὲν ἔχουν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰ συζητούμενα ἄρθρα καὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου. Συνεπῶς ἐὰν πρόκειται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ.

§113Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σᾶς διευκολύνομεν νὰ τελειώσῃ τὸ νομοσχέδιον. Ἐπὶ τῆς ἀρχῆς ἡμεῖς δὲν ὡμιλήσαμεν. Ἐὰν εἴπω σήμερον ὀλίγας λέξεις περισσοτέρας, εἶναι ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐξάρω, κ. συνάδελφοι, τὴν ἀνάγκην τῆς ρυθμίσεως τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον ἰσχυρίζεται ἡ Κυβέρνησις ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ρυθμίζεται. Νομίζω ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου καθορίζεται διὰ τῶν ἄρθρων 1 καὶ 2. Θέλω δὲ νὰ εἴπω, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας, ὅπου τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου εἶναι τόσον χαμηλὸν καὶ ἔχει τόσην διαφορὰν μὲ τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀστοῦ, ὥστε νὰ εἶναι εἰσόδημα ἐξαθλιώσεως καὶ δὲν ἐπιτρέπει εἰς τὸν ἀγρότην ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ στοιχειώδη του ἔξοδα συντηρήσεως, ἐπιβάλλεται ἀκόμη περισσότερον νὰ ρυθμισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ τὸ συντομώτερον. Καὶ θὰ ἐξετάσωμεν διὰ ποῖον λόγον τὸ θέμα αὐτὸ μέχρι σήμερον δὲν ἀντεμετωπίσθη ἐπαρκῶς. Νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ δὲν ἀντεμετωπίσθη λόγῳ τοῦ ὅτι ἡ βάσις, τὸ θεμέλιον τῆς ὑποθέσεως εἶναι τὸ οἰκονομικόν. Ἐκεῖ ὑπῆρξε τὸ ἐμπόδιον κατὰ τὴν γνώμην μου ποὺ δὲν ἐπέτρεψε νὰ τὸ ἀντιμετωπίσωμεν. Σήμερον ἔρχεται ἡ Κυβέρνησις εἰς τὸ τελευταῖον ἔτος τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας καὶ εἰς τὴν προεκλογικὴν περίοδον καὶ μᾶς ἐμφανίζει τὸ παρὸν νομοσχέδιον μὲ τὴν ἐξαγγελίαν ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ὅπως διατυπώνεται εἰς τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 λύει τὸ θέμα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ὀφείλω νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου θεωρητικῶς τοποθετεῖ τὸ θέμα πράγματι ὅπου δεῖ, διότι ἐν πρώτοις δέχεται ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἶναι κοινωνικὴ ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους, ὅτι εἶναι δικαίωμα ὅλων τῶν πολιτῶν ἀνεξαρτήτως τῆς οἰκονομικῆς αὐτῶν καταστάσεως καὶ ὅτι κατ’ ἀκολουθίαν τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ παρέχῃ τὰ μέσα τῆς ἀσφαλίσεως εἰς ὁλόκληρον τὸν πληθυσμόν. Ἐπίσης ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου δέχεται καὶ ὀρθῶς, ὅτι πρέπει νὰ ἐξασφαλισθοῦν τὰ οἰκονομικὰ θεμέλια τοῦ νομοθετήματος καὶ προσθέτει ὅτι τὰ ἐξασφαλίζει πλήρως διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Ἐνῷ ὅμως αὐτὰ λέγει ἡ εἰσηγητικὴ ἔκθεσις τοῦ νομοσχεδίου, τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 καθορίζουν πρῶτον, ὅτι ἡ ἀσφάλισις δὲν παρέχεται εἰς ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας, ἀλλὰ εἰς τοὺς ἀπόρους, εἰς δὲ τοὺς εὐπόρους μόνον ἐφ’ ὅσον καταβάλουν μίαν εἰσφοράν, ἡ δὲ ἀσφάλισις θὰ εἶναι μόνον διὰ τὴν ἀσθένειαν. Θὰ εἶναι ἡ ἀσφάλισις ἀνοικτὴ καὶ κλειστή, δηλαδὴ νοσοκομειακὴ καὶ πρόχειρος ἰατρικὴ περίθαλψις τὴν ὁποίαν θὰ παρέχῃ εἰς ὁλόκληρον τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τὸν ὁποῖον ὑπολογίζει κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου εἰς ἀριθμὸν 4 ἑκατ. περίπου ἀτόμων. Αὐτὰ τὰ ὁποῖα καθορίζονται εἰς τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 ἀποτελοῦν τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ δέχομαι ὅτι ὀρθῶς τὸ νομοσχέδιον περιορίζεται εἰς τὴν ἀσφάλισιν μόνον τῆς ἀσθενείας, διὰ τῆς παροχῆς νοσοκομειακῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως, διότι πράγματι, κ. συνάδελφοι, δὲν ἦτο δυνατὸν ἀμέσως ν’ ἀντιμετωπίσωμεν ὅλας τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγρότου, δηλαδὴ ὅλα τὰ θέματα τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, νὰ παράσχωμεν δηλαδή, εἰς τὸν ἀγρότην ἀσφάλισιν γήρατος, θανάτου καὶ ἀναπηρίας καὶ διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν προϊόντων. Βεβαίως δὲν ἐξασφαλίζονται αὐτὰ τὰ ὁποῖα διακηρύσσονται διὰ τῆς εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως καὶ θὰ ἀποδείξωμεν μὲ συγκεκριμένα στοιχεῖα, ὅτι ὅλαι αὗται αἱ ἐξαγγελίαι τῆς Κυβερνήσεως περὶ διασφαλίσεως τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθοῦν. Διότι, ὅπως εἴπομεν καὶ προηγουμένως, κ. συνάδελφοι, ἡ ἀσφάλισις τὴν ὁποίαν παρέχει σήμερον διὰ τοῦ νομοσχεδίου, ἀσθενείας, ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀπαιτηθῇ, ἀπαιτεῖ ἐξασφάλισιν πόρων συγκεκριμένων, οἱ ὁποῖοι πράγματι νὰ ἐπιτρέπουν τὴν χορήγησιν αὐτῆς τῆς ἀσφαλίσεως. Διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου δὲν γίνεται τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἐπέκτασις ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἐθέσπισεν ὁ προηγούμενος νόμος, ὁ 2952 τοῦ 1953 διὰ τοῦ ὁποίου ἐθεσπίσθη ἡ ἵδρυσις Κοινοτικῶν ἰατρείων καὶ περιφερειακῶν Ἐπιτροπῶν αἱ ὁποῖαι θὰ προγραμματίζουν τὰ θέματα τῆς ὑγείας καὶ τὰς ἀνάγκας τῶν Νοσοκομείων εἰς ἑκάστην περιφέρειαν μὲ μικρὰς παραλλαγάς. Διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι, ὅπως θὰ ἴδωμεν πάρα κάτω, δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἀναγραφὴ αὐτῶν τῶν διατάξεων. Ἀλλὰ ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει θὰ ἦτο, κύριοι, εἰλικρινέστερον νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι καὶ μὲ τὰς διατάξεις αὐτὰς δὲν γίνεται μὲν τὸ ὅλον, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει κάτι περισσότερον ἀπ’ ὅ,τι ἐγίνετο προηγουμένως. Ἀλλά, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ Κρατικὸς προϋπολογισμός, ὅπως εἶναι σήμερον συντεταγμένος, προβλέπει δαπάνας 350 χιλ. δραχμῶν. Ὁ προϋπολογισμὸς ὅπως κατηρτίσθη ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου τῆς Ὑγιεινῆς προβλέπει δαπάνην χορηγήσεως πιστώσεων 350 ἑκατομμυρίων δραχμῶν διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων τοὺς ὁποίους ὑπολογίζομεν σήμερον κατὰ τὴν στατιστικὴν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας εἰς τρία ἑκατομμύρια πρόσωπα. Πῶς εἶναι δυνατόν, κύριοι συνάδελφοι, ὅταν διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπεκτείνεται ἡ ἀσφάλισις εἰς ἕτερα 4,5 ἑκατομμύρια πρόσωπα μὲ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους προβλέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀντιμετωπισθῇ τὸ θέμα αὐτὸ πράγματι σοβαρῶς; Διότι τί προβλέπει τὸ νομοσχέδιον; Προβλέπει πίστωσιν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν 50 χιλιάδας δραχμῶν διὰ τὸ ἑξάμηνον αὐτό, 100 χιλιάδας δραχμῶν διὰ ὁλόκληρον τὸ ἔτος. Οὔτε ἡ πίστωσις αὐτή, οὔτε καὶ τὸ ποσὸν αὐτὸ εἶναι σταθερόν, ἀλλὰ εἶναι ἕνα ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ χορηγῆται ἑκάστοτε ἀναλόγως τῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ ἀναλόγως τῶν σκέψεων καὶ ἐπιθυμιῶν τοῦ ἑκάστοτε ὑπουργοῦ. Αὐτὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀόριστον ἂς τὸ πάρωμεν ὅτι εἶναι θετικόν, 100 χιλιάδες δραχμαί, τίποτε ἄλλο πλέον αὐτῶν δὲν χορηγεῖται. Διότι ἡ εἰσφορὰ τῶν Κοινοτήτων, ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας τὰ μέχρι σήμερον δεδομένα, θὰ ἴδωμεν ὅτι δὲν ἀπέδωσεν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀνέμενεν ἡ Κυβέρνησις. Ἤδη ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ἰσχύος τοῦ νόμου 2952 μέχρι σήμερον ἡ εἰσφορὰ τῶν Κοινοτήτων ἐνῷ ἔπρεπε νὰ ἀποδώσῃ περίπου 30.000 δρχ. ἀπέδωσε περίπου φαίνεται τὸ ἥμισυ ἤ κάτι ἐπὶ πλέον. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ εἰσφορὰ τῶν Κοινοτήτων δὲν ἀπέδωκε καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀποδώσῃ, διότι γνωρίζομεν ὅτι οἱ πόροι τῶν Κοινοτήτων εἶναι πολὺ ἠλαττωμένοι σήμερον καὶ ὅτι αἱ Κοινότητες δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσουν οὔτε τὰς στοιχειωδεστέρας αὐτῶν ἀνάγκας. Ποῖοι εἶναι οἱ ἄλλοι πόροι διὰ τῶν ὁποίων εἶναι δυνατὸν νὰ ἐνισχυθῇ αὐτὸ τὸ θέμα; Ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι 350 ἑκατομμύρια δραχμῶν εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἀπόρων ὅπως εἶναι σήμερον καὶ ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν μας ὅτι μὲ τὴν δαπάνην αὐτὴν δὲν ἀντιμετωπίζεται ὁλοκληρωτικῶς τὸ νοσοκομειακὸν θέμα τῶν ἀπόρων, ἀλλὰ μὲ τὴν δαπάνην αὐτὴν ἔχομεν πάλιν μίαν ἀδυναμίαν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἕνα 10 –20% τῶν ὑφισταμένων ἀναγκῶν τῶν ἀπόρων εἰς νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ ἕνα 40–50% εἰς ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, τότε καὶ μὲ τὸ ποσὸν τῶν 350 ἑκατομμυρίων τὸ ὁποῖον ἐνεγράφη ἤ μᾶλλον ἐζητήθη νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ τρέχοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ὁλόκληρον τὸ θέμα τῶν ἀπόρων. Καὶ ἐρχόμεθα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ λέγομεν ὅτι μὲ τὰς 100 χιλιάδας δραχμῶν, τὰς ὁποίας ὑπόσχεται ἡ Κυβέρνησις νὰ θέσῃ εἰς τὸν προϋπολογισμόν, λύει τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν καὶ ὅτι ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὰς ἀνάγκας αὐτῶν εἰς νοσοκομειακὴν καὶ ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Αὐτὸ τὸ λέγω, κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε καὶ ὑσεῖς καὶ ἡ κοινὴ γνώμη ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποτελεῖ ἕνα ἐμπαιγμὸν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου καὶ τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως αὐτοῦ, καὶ δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον εἰς μίαν Κυβέρνησιν ὡς ἡ σημερινὴ εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν νὰ φέρῃ τοιοῦτον νομοσχέδιον.

§114Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἤθελα νὰ γίνῃ ἀντιληπτὸν ὅτι καὶ οἱ ὑπουργοὶ οἱ παρακολουθοῦντες τὰς συζητήσεις, ὅπως καὶ οἱ βουλευταί, ἔχουν σαφῆ ἀντίληψιν ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος δὲν ἔκαμε συζήτησιν καὶ ὁμιλίαν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, ἀλλὰ ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου. Λόγῳ τῆς ἐξαιρετικῆς ἐκτιμήσεως, τὴν ὁποίαν τρέφω εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ κατελθόντος τοῦ βήματος ἀξιοτίμου συναδέλφου, δὲν ἠθέλησα νὰ ἐπικαλεσθῶ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Κανονισμοῦ. Παρακαλῶ ὅμως, κύριε Πρόεδρε, τοῦ λοιποῦ νὰ ἐφαρμοσθῇ ὁ Κανονισμός, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διεξάγεται κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συζήτησις.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Βουδούρης, ἔχει τὸν λόγον.

§116Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 τοῦ νομοσχεδίου μὲ ἱκανοποιοῦν πλήρως καὶ θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν φίλτατον κ. Κοθρῆν διὰ τὰ ὅσα εἶπε. Τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι καθόλου δημαγωγικόν. Δὲν θὰ ὁμιλήσω ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, ἀλλ’ ἐρωτῶ τί δημαγωγικὸν εὑρίσκουν ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰδικῶς εἰς τὰ ἄρθρα 1 καὶ 2 αὐτοῦ; Οἱ ἀγρόται μας ὑποφέρουν κυριολεκτικῶς καὶ μόλις ἔμαθαν τὴν κατάθεσιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἐπανηγύρισαν. Ἡμεῖς θὰ πᾶμε εἰς ὅλα τὰ σημεῖα τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ τοὺς τὸ εἴπωμεν ὅτι ὅ,τι λέγει ἡ Κυβέρνησις τὸ πραγματοποιεῖ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1 καὶ 2 ἐκφράζω τὴν πλήρη ἱκανοποίησίν μου καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην μου πρὸς τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς ἁρμοδίους κ.κ. ὑπουργούς, διότι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ θὰ ὠφελήσῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τῆς χώρας καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ πράξῃ τὸ καθῆκον της πρὸς τὴν τάξιν τῶν ἀγροτῶν.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Μπίρης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαλείψῃ ἀπὸ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον τὸν ὅρον «ἡ Κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν» καὶ θὰ ἐξηγήσω ἀμέσως διατὶ τὸ ζητῶ ὥστε νὰ καταφανῇ ὅτι δὲν παίζω μὲ τὰς λέξεις, ἀλλὰ ὅτι εἶναι οὐσιαστικὸν αὐτὸ ποὺ ζητῶ, ἄλλωστε καὶ εἰς τὴν ἀπάντησιν ποὺ ἐδώσατε, κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸν σεβαστὸν συνάδελφον κ. Λαμπρόπουλον, ἐδέχθητε καὶ σεῖς ἀκόμη, ὅτι πράγματι δὲν θὰ δώσετε μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιόν σας κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν ὡς τὴν ἀναμένει ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός μας καὶ ὡς τὴν γνωρίζει ἡ Ἐπιστήμη. Θὰ πραγματοποιήσητε ἁπλῶς ἕνα συντονισμὸν τῶν ὑπαρχουσῶν ὑπηρεσιῶν Κρατικῆς ἀντιλήψεως καὶ ὑγιεινῆς καὶ τῶν Κοινοτικῶν ἰατρείων.

§119Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ γίνεται διαρκῶς ἡ συζήτησις ἀκριβῶς εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπα εἰς τὸ τέλος τῆς προχθεσινῆς ψηφίσεως κατ’ ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου, παραπέμπω τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, οἱ ὁποῖοι δὲν μοῦ ἔκαμαν τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσουν, εἰς τὰ πρακτικά, ἡ δὲ ἀγόρευσίς μου ἐκείνη ἀποτελεῖ ἀπάντησιν εἰς ὅλας τὰς ἐπικρίσεις.

§120Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Δὲν εἶναι ἐπικρίσεις, κύριε ὑπουργέ, εἶναι μία παρατήρησις, μία διαπίστωσις. Ἡμεῖς καὶ βάσει τῆς ἰδικῆς σας εἰσηγητικῆς ἐκθέσεως θὰ προετείναμεν ὁ τίτλος του νὰ εἶναι ὡς ἑξῆς: «Περὶ συντονισμοῦ τῆς Κρατικῆς δράσεως διὰ τὴν προστασίαν τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν». Αὐτὸ βγαίνει καὶ ἀπὸ τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσίν σας καὶ εἶναι σύμφωνον μὲ τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ νομοσχεδίου.

§121Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Τί σᾶς πειράζει ὁ ὅρος ποὺ ὑπάρχει;

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ κάμνετε διακοπάς, κύριοι. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, προχωρήσατε, κύριε Μπίρη.

§123Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἂν εἴχατε τὴν ὑπομονὴν νὰ περιμένετε θὰ ἐβλέπατε τί πειράζει ὁ ὅρος Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ὁ Ἕλληνας ἀγρότης, κύριοι βουλευταί, καὶ ἡ ἐπιστήμη ὅταν ὁμιλῇ γενικῶς περὶ Κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως ἐννοεῖ τὴν ἀσφάλισιν τριῶν τοὐλάχιστον κλάδων καὶ ὄχι ἑνός, δηλαδὴ τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀσθενείας, τῶν ἀτυχημάτων τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου καὶ εἰς καμμίαν περίπτωσιν δὲν χαρακτηρίζομεν μὲ τὸν γενικὸν ὅρον «Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις» μόνον τὴν ἀσφάλισιν ἐναντίον τῆς ἀσθενείας ὡς ἐπιχειρεῖ ἡ Κυβέρνησις σήμερον διὰ λόγους ἐκλογικούς. Πλανῶνται ὅμως ὅλοι ὅσοι πιστεύουν ὅτι μὲ ἕνα γενικὸν τίτλον εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαπατήσουν καὶ πάλιν τοὺς ἀγρότας μας, διότι ἐὰν καὶ προσωρινῶς ἐξαπατηθοῦν, ἔπειτα ἀπὸ πέντε ἢ ἕξ μῆνας θὰ ἴδουν ὅτι δὲν ἔχουν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ὅπως τὴν ἀντιλαμβάνονται αὐτοί. Δὲν θὰ ἔχουν ἀσφάλισιν ἐναντίον τοῦ ἀτυχήματος, ἐναντίον τοῦ γήρατος καὶ ἐναντίον τοῦ θανάτου πράγματα τὰ ὁποῖα περισσότερον τοὺς ἐνδιαφέρουν καὶ τοὺς κρατοῦν εἰς ἀγωνίαν. Διότι ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ πιστεύουν ἢ ἐλπίζουν ὅτι δὲν θὰ τοὺς εὕρῃ ἀσθένεια, δὲν ὑπάρχει ὅμως οὔτε ἕνας ποὺ νὰ πιστεύῃ ὅτι δὲν θὰ τὸν εὕρῃ τὸ γῆρας καὶ ὁ θάνατος, διὰ τοῦτο ἐκεῖνο ποὺ ἀντιλαμβάνεται περισσότερον ὡς κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ὁ ἀγρότης εἶναι ἡ σύνταξις, δηλαδὴ ἡ ἀσφάλισις ἐναντίον γήρατος καὶ θανάτου. Μέχρι τῆς ὥρας ποὺ τὸ Κράτος δὲν θὰ δύναται νὰ τὰ ἐξασφαλίσῃ αὐτὰ εἰς τὸν ἀγρότην, δὲν δικαιοῦται καὶ νὰ τὰ ὑπόσχεται διὰ λόγους καθαρῶς ἐκλογικοὺς καὶ κομματικούς, διότι θὰ δημιουργηθῇ εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἀγρότου μας ἡ δικαιολογημένη ἀντίληψις καὶ ἡ πεποίθησις, ὅτι ὁ πολιτικὸς κόσμος τῆς χώρας συνεχῶς τοὺς ἐμπαίζει. Καὶ τοῦτο συμβαίνει, διότι τὰ περισσότερα, ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, φοβοῦμαι ὅτι συντάσσονται ἀπὸ ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τὴν ψυχολογίαν καὶ τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγρότη. Δὲν γνωρίζουν ὅτι σήμερον ὁ ἀγρότης μας δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξαπατᾶται καὶ ὅτι γνωρίζει π.χ. τί σημαίνει ἀγροτικὴ ἀσφάλισις καὶ ὅταν γίνεται προσπάθεια ἐμπαιγμοῦ του ἐπαναστατεῖ ἡ ψυχή του καὶ γεμίζει πικρίαν καὶ ἀγανάκτησιν. Διότι ἐρωτῶ κάθε καλῆς πίστεως συνάδελφον, εἶναι δυνατὸν μὲ τὰ 50 ἑκατομ. τὰ ὁποῖα μᾶς εἶπεν ἡ Κυβέρνησις προχθὲς ὅτι θὰ διαθέσῃ ἐκ τοῦ προϋπολογισμοῦ, εἶναι λέγω δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλισις ἔστω καὶ μόνον εἰς τὸν κλάδον τῆς ὑγείας ὡς ὑπεσχέθη. Μά, κύριε ὑπουργέ, ἐὰν ἐπρόκειτο δι’ αὐτό, δηλαδὴ διὰ 50 ἑκατομ. διατὶ τόσοι ἄλλοι πρὸ ὑμῶν ὑπουργοὶ δὲν κατέθεσαν τὸ νομοσχέδιον τῶν Ἀγροτικῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐνῷ, ὡς γνωρίζετε, ἀπὸ πολλὰ ἔτη τώρα εἶναι ἕτοιμο.

§124Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Αἱ διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1, ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅρου Κοινωνικὴ ἀσφάλισις ὁ ὁποῖος σᾶς ἐνοχλεῖ, εἶναι σαφεῖς καὶ ἀποδίδουν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιζητεῖ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει. Δηλαδὴ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς νόσου. Ἑπομένως τί σᾶς ἐνοχλεῖ ἐὰν εἰς τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρεται ὁ ὅρος Κοινωνικὴ ἀσφάλισις; Κατὰ τὸ πρῶτον στάδιον ἡ ἀσφάλισις περιορίζεται εἰς τὴν νόσον. Δεύτερον ἀφοῦ ἔτσι τίθεται ὠμὰ τὸ πρᾶγμα, ὅταν θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς πόρους, θὰ σᾶς ἀκούσωμεν. Τότε θὰ κάμετε τὰς παρατηρήσεις σας διὰ νὰ διαπιστωθῇ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀντιμετωπίζῃ σοβαρῶς τὸ θέμα ἢ ὄχι.

§125Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Μά ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ ἐρωτήσω διατὶ σεῖς, διατὶ ἡ Κυβέρνησις ἐνοχλεῖται καὶ ἐπιμένει νὰ διατηρήσῃ ἕνα τίτλον ἐκτὸς πραγματικότητος ὡς καὶ ἡ ἰδία ἀναγνωρίζει; Διότι δὲν ἀρνεῖσθε, ὅτι μόνον τὸν κλάδον τῆς ὑγείας καὶ αὐτὸ ὄχι πλήρως θέλει νὰ περιλάβῃ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τὸ νομοσχέδιον.

§126Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἶναι ἕνας τομεὺς τῆς Κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ αὐτός.

§127Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Βεβαίως εἶναι τομεύς, τοῦ ὁποίου μάλιστα θέλετε νὰ συντονίσητε ὑπάρχοντα τμήματα. Διότι ἀντιλαμβάνεσθε ὅτι μὲ 50 ἑκατομμύρια ποὺ διεθέσατε μὲ τόσας τυμπανοκρουσίας, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ καλυφθῇ, ἀλλ’ οὔτε κἂν νὰ θεμελιωθῇ ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, οὔτε εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας. Ἐὰν σεῖς διὰ τοῦ ἐφετεινοῦ προϋπολογισμοῦ διεθέσατε τὸ ποσὸν αὐτὸ γνωρίζετε ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος διέθετε κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη ποσὰ πολὺ μεγαλύτερα χωρὶς νὰ τονίζῃ καὶ νὰ τὸ διαλαλῇ, γνωρίζετε ὅτι τὸ Κράτος διαθέτει κατ’ ἔτος ὄχι 50 ἀλλὰ 300 ἑκατομ. δραχμὰς μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας καὶ ἔχει ἤδη λειτουργοῦντα 590 Κοινοτικὰ Ἰατρεῖα. Κατόπιν αὐτῶν νομίζω ὅτι οἱ κύριοι συνάδελφοι τῆς Κυβερνητικῆς πλευρᾶς θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι περισσότερον συγκρατημένοι εἰς τοὺς ἐνθουσιασμοὺς καὶ τοὺς πανηγυρισμούς των.

§128Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῶν ἄρθρων οἰκονομικοῦ περιεχομένου, κύριε συνάδελφε.

§129Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ὄχι ὁμιλῶ ἐπὶ τοῦ τίτλου.

§130Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοινωνικῆς Προν.). Νομίζω ὅτι ὁμιλεῖτε ἐπὶ τῶν ἄρθρων, πρᾶγμα διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἔχετε δικαίωμα.

§131ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁμιλεῖτε ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου.

§132Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ ὁ κ. Λαμπρόπουλος ἐπὶ τοῦ πρώτου ἄρθρου ἠγόρευσεν.

§133Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι ζητῶ ν’ ἀπαλειφθῇ ὁ ὅρος ἀγροτικὴ ἀσφάλισις, διότι ἀποτελεῖ ἕνα ἐμπαιγμὸν τῶν ἀγροτῶν. Νὰ εἶσθε βέβαιοι, ὅτι οἱ ἀγρόται σήμερον δὲν ἐξαπατῶνται, πλανᾶσθε ἐὰν πιστεύετε ὅτι μὲ τὴν χρησιμοποίησιν τοῦ ὅρου εἶναι δυνατὸν νὰ τοὺς ἐξαπατήσετε.

§134Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Τί σᾶς ἐμποδίζει τότε;

§135Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Ἐὰν μὲ παρηκολουθούσατε, θὰ εἴχατε ἀντιληφθῇ διατὶ τὰ λέγω αὐτά. Τὰ λέγω διότι θίγεται ἡ σοβαρότης καὶ τὸ γόητρον τοῦ πολιτικοῦ κόσμου καὶ διότι βλέπω ὅτι ὁ Συναγερμός, σεῖς ἡ νέα μορφή του, νὰ ἐπαναλαμβάνετε τὴν προσπάθειαν τῆς ἐξαπατήσεως καὶ ἐμπαιγμοῦ τῶν ἀγροτῶν. Διότι, κύριοι συνάδελφοι, καὶ πρὸ 2 ἐτῶν ἀκριβῶς, ἐν μέσῳ πανηγυρισμῶν καὶ φωταψιῶν τῶν προβολέων, ὡς ἐνθυμεῖσθε, ὁ Συναγερμὸς ἑώρτασε καὶ εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν τὸ ἔτος τῶν ἀγροτῶν καὶ μᾶς ὡμιλήσατε καὶ τότε περὶ λαμπρῶν ἡμερῶν καὶ ἀγροτικῆς εὐημερίας καὶ δὲν ἐχρειάσθη πολὺς καιρὸς διὰ νὰ ἀντιληφθοῦν καὶ ὅσοι εἶχον πιστεύσει ὅτι ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦσαν, ὅπως καὶ τότε κατηγγείλαμεν, ἐμπαιγμὸν τῶν ἀγροτῶν. Καὶ σήμερον προσπαθεῖτε νὰ δημιουργήσητε κάτι παρόμοιον. Ὡς ἀγρότης διαμαρτύρομαι διὰ τὸν ἐμπαιγμόν. Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ἐμπαίζετε τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. (Χειροκροτήματα). Μόνον ὅποιος δὲν ἔχει ἰδέαν τί θὰ εἴπῃ ἀγρότης καὶ ἀγροτικὴ ζωὴ ἠμπορεῖ νὰ πιστεύσῃ καὶ νὰ ἐξαπατηθῇ αὐτὴν τὴν φοράν. (Χειροκροτήματα).

§136Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινων. Προνοίας). Ἐπιθυμῶ νὰ παρατηρήσω εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ὅτι ἐν πρώτοις δὲν τοῦ δίδει κανεὶς τὸ δικαίωμα τῶν γνώσεων τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς διότι, ἐὰν ἐγνώριζεν, ποῖοι εἶναι οἱ συντάξαντες τὸ νομοσχέδιον, θὰ ἔβλεπεν ὅτι καὶ περισσοτέραν πεῖραν καὶ γνῶσιν ἀπὸ αὐτὸν ἔχουν. Περαιτέρω ἐπιθυμῶ ν’ ἀναφέρω ὅτι ἐὰν νομίζετε ὅτι ἀποτελεῖ ἐμπαιγμὸν ἡ ὁλοκλήρωσις τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς νόσου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ ἡ ὁποία δὲν ὑπῆρχεν εἰς πολλὰς περιοχάς, τότε νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ εἴπω ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεσθε διὰ τὰς ἀγροτικὰς περιοχάς. Ὅσον ἀφορᾷ τὸν τίτλον διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένετε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ Κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, σᾶς ἀπαντῶ ὅτι ἐὰν εἴχατε παρακολουθήσει τὴν ἐξέτασιν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων εἰς τὴν χώραν μας θὰ εἴχατε ἀντιληφθῆ ὅτι ἡ ἀσφάλισις κατὰ τῆς νόσου ἀποτελεῖ τὸ πρῶτον σκέλος τῆς ἐφαρμογῆς τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. (Χειροκροτήματα).

§137Σ. ΜΠΙΡΗΣ. Καὶ δὲν κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐπειδὴ δὲν ὁλοκληρώνει μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον τὴν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ τὴν κατηγοροῦμεν διὰ τὸν ἐμπαιγμὸν τὸν ὁποῖον ἀρνούμεθα. Καὶ διὰ νὰ ἴδητε ὅτι καὶ ἄλλοτε πρὸ πολλῶν μηνῶν εἴχομεν τὴν ἰδίαν ἄποψιν καὶ ἀντεμετωπίζαμεν κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον τὸ ζήτημα, θὰ σᾶς διαβάσω ὀλίγας λέξεις ἀπὸ σχετικὴν ἀγόρευσίν μου τοῦ παρελθόντος Ἀπριλίου ὅταν ἔγινεν ἡ συζήτησις περὶ ἐπεκτάσεως τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Εἴπομεν τότε ὅτι τὸ ὑπὸ συζήτησιν θέμα εἶναι πολὺ σοβαρὸν καὶ διὰ τοῦτο εἶχεν ἀνάγκην σοβαρᾶς μελέτης καὶ ἐκατηγορήσαμεν τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Συναγερμοῦ διότι ἐνῷ εὑρίσκεται εἰς τὸ τρίτον ἔτον της καὶ ἐνῷ εἶχε παρέλθει τὸ ἔτος τῶν ἀγροτῶν δὲν ἐγνωρίζομεν ἀκόμα τὰς σκέψεις της ἐπὶ τοῦ σοβαρωτάτου αὐτοῦ ζητήματος τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ καθολικὸν αἴτημα τῶν ἀγροτῶν μας καὶ τὴν ἐκαλέσαμεν τότε νὰ μελετήσῃ τὸ ζήτημα καὶ νὰ μᾶς φέρῃ τὰ συμπεράσματά της. Καὶ ἠκούσαμεν προχθὲς τὸν κύριον ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν κατὰ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ νὰ θριαμβολογῇ διότι ἡ Κυβέρνησις μὲ 50 ἑκατομμύρια ἔλυσε τὸ ζήτημα τῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων. Βλέπετε ἀπευθύνετο εἰς ἀγρότας καὶ ἐπίστευσεν ὅτι θὰ τοὺς ξεγελάσῃ, διὰ νὰ μὴ εἴπω κάτι βαρύτερον. Διότι πῶς ἄλλως νὰ ὁμιλήσω, ὅταν ἡ Κυβέρνησις τολμᾷ νὰ λέγῃ ὅτι ἔλυσε τὸ μέγα θέμα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων ἐνῷ ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν δύναται νὰ πράξῃ τίποτε διὰ τοὺς μισθωτοὺς καὶ συνταξιούχους, λόγῳ τοῦ μικροῦ χρόνου ποὺ ἔχει εἰς τὴν διάθεσίν της. Ἀλλὰ σημαίνει ἄλλο, ὅτι διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι δὲν ἔγινεν ἡ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν πρέπει νὰ περάσουν ἀρκετοὶ μῆνες καὶ ἐν τῷ μεταξὺ θὰ ἔχουν γίνει αἱ ἐκλογαί, ἐνῷ γιὰ τοὺς μισθοὺς ἔπρεπε ἐφ’ ὅσον εἶχε διάθεσιν ἀμέσως ν’ ἀποφασίσῃ καὶ νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ὑπόσχεσίν της. Ἡ Κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι μεγαλύτερον καὶ σοβαρώτερον ζήτημα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἀπασχολοῦν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνεται ἀντικείμενον κομματικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Εἶναι μία ὑπόθεσις ἱερὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἀγρότες μας εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ κερδίσουν οὕτως ἢ ἄλλως.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§139Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δικαίως προκαλεῖ ἀντιρρήσεις ἡ διατύπωσις τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου. Ἐὰν ἐκ τῆς διατυπώσεως τοῦ ἄρθρου 1 διεγράφοντο αἱ τέσσαρες πρῶται λέξεις (δηλ. ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις καὶ) καὶ παρέμεινεν ἡ ὑπόλοιπος διατύπωσις τοῦ ἄρθρου τούτου, τὸ νομοσχέδιον θὰ προεκάλει τὴν συμπάθειαν ὅλων καὶ θὰ εἶχεν ὅλων τὴν ἔγκρισιν. Διότι πράγματι τὸ νομοσχέδιον δὲν κάμνει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ διαπραγματεύεται τὴν ἄσκησιν τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως εἰς τὴν ὕπαιθρον, συμπληροῦν ἢ τροποποιοῦν τὸν σχετικὸν νόμον 2952)53. Ὅταν ὅμως τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρῃ, ὅτι ἐπιλαμβάνεται τῶν κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, δικαίως προκαλεῖ ἀντιρρήσεις, διότι τοῦτο δὲν τὸ κάμνει εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ νομοσχέδιον. Διὰ νὰ ὀργανωθῇ ἡ Κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν κατὰ τὸν ἐπιστημονικὸν ὅρον καὶ τὴν πραγματικὴν ἐφαρμογήν του, θὰ πρέπει νὰ γίνῃ σοβαρὰ προμελέτη, μελέτη οἰκονομικὴ καὶ ἀναλογιστική. Θὰ πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ ἀντιπαροχὴ τοῦ ἠσφαλισμένου καὶ νὰ προβλεφθοῦν οἱ εἰς τὴν ἀντιπαροχὴν πόροι. Θὰ πρέπει νὰ ὁρισθοῦν αἱ συγκεκριμέναι τάξεις τῶν ἠσφαλισμένων καὶ οἱ ὅροι τῆς παροχῆς τῆς ἀσφαλίσεως. Τέλος θὰ ἔπρεπε τὸ νομοσχέδιον νὰ ὥριζε τὸν τρόπον καὶ χρόνον τῆς παροχῆς καὶ τῶν λοιπῶν ὅρων τῆς Κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως. Περὶ τούτων οὐδὲν ἀναφέρει τὸ νομοσχέδιον, συνεπῶς δὲν εἰσάγει τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν καὶ τούτου δοθέντος ὁ ὅρος δὲν δύναται νὰ ἀναγραφῇ οὔτε εἰς τὸν τίτλον, οὔτε εἰς τὸ αʹ ἄρθρον καὶ τὰς λοιπὰς διατάξεις τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ τὴν ἄσκησιν τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως ὑπὸ τοῦ Κράτους καὶ οὐδὲν πέραν τούτου. Θὰ ἔπρεπεν ἡ Κυβέρνησις οὕτω νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα καὶ νὰ προσπαθήσῃ νὰ λύσῃ ἐπαρκῶς τὸ πρόβλημα τῆς ἀσκήσεως τῆς Κρατικῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως. Ἐὰν κατώρθου τοῦτο, θὰ ἦτο μέγα ἔργον καὶ θεάρεστον καὶ θὰ ἐπέσυρε τὴν εὐγνωμοσύνην τῶν ἀγροτῶν. Ἀλλὰ τὸ πρόβλημα τοῦτο δὲν τὸ λύει τὸ νομοσχέδιον, καὶ συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἐπισύρῃ οὐδενὸς φρονίμου καὶ σοβαροῦ ἀνθρώπου τὴν ἐπιδοκιμασίαν.

§140Α. ΣΤΡΑΤΟΣ. Ἐπειδὴ λέγετε ὅτι δὲν πρόκειται περὶ νομοσχεδίου κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, πρέπει νὰ εἴπω ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἔχει τρία σκέλη. Τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς νόσου, τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς ἀνεργίας καὶ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ γήρατος. Συνεπῶς εἶναι τὸ νομοσχέδιον, τοιοῦτον περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἐφ’ ὅσον ἀφορᾷ εἰς ἕνα τῶν κλάδων τούτων.

§141ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§142Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἡ διακυβέρνησις τῆς χώρας κατὰ τὰ ἔτη 1937, 1938 καὶ 1939 ἐπραγματοποίησε τὸ ἔργον τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, ὡς ἐπίσης καὶ τὴν ἀσφάλισιν ἀσθενείας, συντάξεων, ἀτυχήματος καὶ γήρατος ὅλων τῶν ἐπαγγελματικῶν τάξεων ὡς καὶ τῶν ὡργανωμένων ἐργατικῶν Σωματείων τελικὸν σκοπὸν εἶχεν ἀφοῦ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὡριμάσῃ παρὰ τῷ Ἑλληνικῷ λαῷ ἡ σκέψις καὶ ἡ ἀνάγκη ὅτι πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῆς προστασίας τῆς ὑγείας ὅλων τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως γήρατος καὶ ἀναπηρίας ὅλων τῶν ἐργαζομένων κατοίκων τῆς χώρας θὰ ἦτο ἀπαραίτητος ὅρος ἡ κατά τινα τρόπον οἰκονομικὴ συμμετοχὴ τῶν ἐνδιαφερομένων. Καὶ ἤδη ἀφοῦ πλέον ὡρίμασεν ἀπολύτως ἡ σκέψις αὕτη ἔρχεται ἡ παροῦσα Κυβέρνησις νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν κοινωνικὴν πρόνοιαν. Ἑπομένως αἱ λέξεις ἐν ἀρχῇ τοῦ νομοσχεδίου «Κοινωνικὴ Πρόνοια» ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν εἶναι ἡ μόνη ἐνδεδειγμένη, διότι δηλοῖ, πλέον ὅτι συνεπληρώθη ἐν τῷ Ἑλληνικῷ Κράτει πᾶσα πρόνοια ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων. Ἐν πάσῃ ὅμως περιπτώσει, ἀπορῶ πῶς ἡ Ἀντιπολίτευσις βρῆκε τὰς δύο λέξεις «Κοινωνικὴ Πρόνοια» στόχον συζητήσεων καὶ ἀντιφωνιῶν. Ἀλλά, ἄλλο πρᾶγμα συμβαίνει. Ὁλόκληρος ἡ Ἀντιπολίτευσις θέλει νὰ κωλυσιεργήσῃ κατὰ τοῦ νομοσχεδίου, διότι διακρίνει τὴν χαρὰν τῶν κατοίκων τῶν πόλεων ὑπὲρ τῶν δεινοπαθούντων ἀγροτῶν μὲ τοὺς ὁποίους πλήρεις ἔχει συγγενικοὺς δεσμοὺς καὶ αἰσθάνεται ἀγάπην καὶ ἀλληλεγγύην. Ἐπίσης διακρίνει τὸν ἀκράτητον ἐνθουσιασμὸν τῶν κατοίκων τῆς ὑπαίθρου ὑπὲρ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ θεσμοῦ τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων καὶ ἐπὶ τῶν ἀγροτῶν. Καὶ ἀντὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις νὰ χαρῇ, νὰ συνηγορήσῃ, νὰ βοηθήσῃ καὶ διὰ παντὸς τρόπου νὰ συντρέξῃ τὴν ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὅμως μὴ σκεπτομένη καὶ μὴ ἐνδιαφερομένη διὰ τίποτε ἄλλο παρὰ περὶ τοῦ πῶς θὰ κατακτήσῃ τὴν ἀρχὴν καὶ βλέπουσα ὅτι τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ἐπαυξάνει τὴν αἴγλην τῆς παρούσης Κυβερνήσεως καὶ ἑπομένως τὴν συμπάθειαν τῶν κατοίκων τῆς Ἑλλάδος, τυφλοῦται ἀπὸ ἀγωνίαν ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ ἀγωνίζεται κατὰ τοῦ νομοσχεδίου ἄνευ ἐπιχειρημάτων, καὶ παρεσύρθη μέχρι τοιούτου σημείου ψυχολογικῆς ἀντιδράσεως ὥστε ἐματαίωσε καὶ αὐτὴν τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου ποὺ θὰ ἐψηφίζετο ἀπόψε ὑπὲρ τοῦ δώρου τῶν συνταξιούχων στεροῦσα κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τῶν ὀλίγων ἐκείνων δραχμῶν τοὺς συνταξιούχους διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀγοράσουν ὀλίγα πορτοκάλια κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων καὶ μεθαύριον κατὰ τὸ Πάσχα. Καὶ δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι θὰ συνεχισθῇ ἡ ἀντίδρασις τῶν ἀντιπολιτευομένων τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν κατὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου, ἔστω καὶ ἄνευ ἐπιχειρημάτων ἀλλά, ἂς εἶναι βέβαιοι, ὅτι δὲν εἴμεθα ἀποφασισμένοι ἐκ τῆς κωλυσιεργίας των νὰ μὴ ὁλοκληρώσωμεν τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ παρόντος νομοσχεδίου τῆς προνοίας ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν.

§143ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§144Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐλάχιστα λόγια θὰ εἴπω. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία ὅτι ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὰ πράγματα, διότι ἐξυπηρετεῖ προεκλογικὴν σκοπιμότητα, εἴτε τὸ λέγομεν ἡμεῖς, εἴτε τὸ ἀρνεῖσθε σεῖς. Ἀξίαν δὲν ἔχει. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰσάγεται ἓν νομοσχέδιον περὶ ὑγειονομικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀναμφισβητήτως ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ νὰ ἐπωφεληθῇ διὰ τοῦ νομοσχεδίου διὰ νὰ εἴπῃ ὅπως τὸ εἶπε δυστυχῶς κατὰ τρόπον μὴ ἀνταποκρινόμενον εἰς τὰ πράγματα, ὅτι ἔλυσε τὸ θέμα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν. Ἐγώ, κύριοι, προσωπικῶς πιστεύω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὸν τόπον μας, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λυθῇ τὸ θέμα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν ἀπὸ καμμίαν Κυβέρνησιν, διότι δὲν ἔχομεν φθάσει εἰς τὸ σημεῖον ὥστε νὰ ἠμποροῦμεν νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ λύσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὴν πλήρη ἔννοιαν. Ἀλλὰ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἐν πάσῃ περιπτώσει θὰ ἠμποροῦσε νὰ λεχθῇ εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησις —καὶ ἴσως εἶναι καὶ ὀλίγον θεμιτόν, ἀπὸ μίαν Κυβέρνησιν προεκλογικήν, ἐφ’ ὅσον εἶναι προεκλογικὴ Κυβέρνησις βέβαιον εἶναι νὰ θέλῃ νὰ πάρῃ τὰς ἐκλογὰς— προσπαθεῖ νὰ ἐκμεταλλευθῇ ὡς προεκλογικὸν πυροτέχνημα τὴν δῆθεν Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐκεῖνο, λοιπόν, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ἐμέ, εἶναι κατὰ πόσον ὄντως εἶναι δυνατὸν διὰ τοῦ νομοσχεδίου τούτου νὰ παρασχεθῇ πλήρης ὑγειονομικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀγρότας καὶ νομίζω ὅτι εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο πρέπει νὰ ἐντοπισθῇ ἡ συζήτησις. Διότι ἐγὼ προσωπικῶς λίαν ἀμφιβάλλω ἐὰν μὲ τὰ λαμβανόμενα μέτρα θὰ ἐξασφαλίσωμεν εἰς τὸν ἀγρότην πλήρη ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἰδική μου προσωπικὴ πεῖρα ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν περιφέρειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατάγομαι, μὲ ἐδίδαξε, πρῶτον ὅτι αἱ ἐπαρχίαι τῆς Ἑλλάδος δὲν ἔχουν νοσοκομεῖα. Ὑπάρχουν βεβαίως νοσοκομεῖα Κρατικὰ ἢ Δημοτικὰ ὑπὸ διαφόρους τύπους, ἀλλὰ δὲν εἶναι πλήρη, νοσοκομεῖα. Δὲν εἶναι νοσοκομεῖα δυνάμενα νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν προορισμόν των καὶ ἐκ τούτου τοῦ λόγου ἐξηγεῖται τὸ φαινόμενον τῆς ἀθρόας συρροῆς ὅλων τῶν ἀρρώστων τῆς Ἑλληνικῆς ἐπαρχίας πρὸς τὰς Ἀθήνας, ὅπου ὄντως ὑπάρχουν ὠργανωμένα νοσοκομεῖα. Ἐὰν τώρα εἰς αὐτὰ τὰ Κρατικὰ νοσοκομεῖα τὰ ὁποῖα μέχρι σήμερον δὲν κατορθώνουν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὸν προορισμόν των, προσθέσωμεν διὰ τοῦ νομοσχεδίου— λύοντες κατὰ τρόπον αὐθαίρετον ὀλίγον καὶ ἀπόλυτον τὸ πρόβλημα διὰ μιᾶς διατάξεως νόμου— ἐὰν λέγω εἰς αὐτὰ τὰ νοσοκομεῖα προσθέσωμεν καὶ τὴν περίθαλψιν τὴν νοσοκομειακὴν τοῦ συνόλου τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, πολὺ φοβοῦμαι ὅτι τὸ κακὸν θὰ περισσεύσῃ εἰς τοιοῦτον σημεῖον ὥστε τοὐλάχιστον διὰ τὴν περιφέρειαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐγὼ κατάγομαι, ἡ νοσοκομειακὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν θὰ καταντήσῃ δυστυχῶς νὰ εἶναι ἐμπαιγμός. Π. χ. εἰς τὰ Χανιά, δὲν καταλαβαίνω πῶς εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ μονόροφον Κρατικὸν Νοσοκομεῖον, τὸ ὁποῖον αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς στοιχειώδης ἀνάγκας τῶν Δημοτῶν, πῶς εἶναι δυνατὸν σοβαρῶς νὰ εἴπῃ ἡ Κυβέρνησις ὅτι ὡς διὰ μαγικῆς ράβδου θὰ μεταβάλῃ τὰ πράγματα δι’ ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐν τῇ οὐσίᾳ θὰ μεταβάλλῃ τὰ πράγματα ἀπὸ ἀπόψεως παροχῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Δὲν καταλαβαίνω πῶς εἰς τὰ Χανιὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθῇ. Δεύτερον θέμα, κ. συνάδελφοι, τὸ ὁποῖον προκύπτει εἶναι τὸ ἑξῆς, τὸ ὁποῖον ἀναμφισβητήτως ὅλοι ὅσοι προέρχεσθε ἀπὸ ἐπαρχίας, θὰ τὸ γνωρίζετε. Ἡ Ἑλληνικὴ ἐπαρχία στερεῖται ἰατρῶν. Οἱ ἰατροὶ δὲν πηγαίνουν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν ἐπαρχίαν. Δὲν πηγαίνουν ἔστω καὶ ἂν πληρωθοῦν κἄπως καλύτερα. Εἶναι γνωστὸν εἰς ὅλους ἀσφαλῶς ὅτι βάσει τῆς κειμένης νομοθεσίας, ἡ ὁποία εἶναι πολὺ περισσότερον ρεαλιστική, φοβοῦμαι ἀπὸ τὸν νέον νόμον τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἐπιτρέπεται εἰς τὸ Κράτος νὰ προσλαμβάνῃ ἐπὶ μηνιαίᾳ ἀντιμισθίᾳ, ἡ ὁποία εἰς πολλὰς περιπτώσεις εἶναι λίαν ἱκανοποιητική, ἰατροὺς ἐγκατεστημένους εἰς τὴν ὕπαιθρον ἢ ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον, τοὺς ὁποίους ἐξασφαλίζει καὶ ἱκανοποιητικὰ ἰατρεῖα διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ παράσχουν περίθαλψιν ὑγειονομικὴν εἰς ἀπομεμονωμένας, καὶ ἀπομεμακρυσμένας περιφερείας, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται μέχρι σήμερον ἰατροῦ. Καὶ καθόσον γνωρίζω ἐγὼ δὲν εὑρέθησαν μέχρι σήμερον ἰατροὶ οὔτε εἰς περιωρισμένην κλίμακα, τὴν ὁποίαν αἱ προηγούμεναι Κυβερνήσεις εἶχον ἐφαρμόσει. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι διὰ μαγείας ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην θὰ εὑρεθοῦν καὶ πλήρη νοσοκομεῖα διὰ τὰς ἐπαρχίας καὶ ἀρκετοὶ ἰατροὶ καὶ λοιπὸν ὑγειονομικὸν προσωπικόν, διὰ νὰ ἐπανδρώσῃ τὰ νοσοκομεῖα ἢ τὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα ὁ παρὼν νόμος προβλέπει; Καὶ ἐπίσης, κ. συνάδελφοι, καὶ κάτι ἄλλο, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ λεχθῇ εὐθέως καὶ εἰλικρινῶς. Δὲν εἶναι δυνατόν, ὅταν διαβάζῃ κανεὶς εἰς τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, ὅτι τὸ μέγα αὐτὸ ἔργον πρόκειται νὰ ἐξυπηρετηθῇ διὰ 50.000.000 δραχμῶν ποσὸν τὸ ὁποῖον προβλέπεται ὡς ἔσοδον ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθέσῃ κανεὶς ὅτι ὄντως πρόκειται περὶ σοβαρᾶς προσπαθείας. Ἐγὼ εἰλικρινῶς πιστεύω ὅτι προεκλογικὴ σκοπιμότης ἐξυπηρετεῖται καὶ τὸ νομοθέτημα αὐτὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἦτο εὐχῆς ἔργον ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς νὰ τὸ ἐμελέτα καὶ ὑπέβαλεν ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ ὄχι ὅταν ξεψυχᾷ, τὸ νομοθέτημα αὐτὸ θὰ ἔπρεπε νὰ τύχῃ πολὺ μεγαλυτέρας προσοχῆς καὶ πρὸ παντὸς θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικὸν ὅταν λαμβάνῃ τοιαῦτα μέτρα νὰ ἀποφασίζῃ νὰ δώσῃ καὶ τὰ λεπτά, τὰ ὁποῖα χρειάζονται. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ προϋπολογισμὸς ὁ ἐφετεινὸς ὅπως κατετέθη πρὸ τριῶν ἡμερῶν προβλέπει μίαν ἐπαύξησιν τῶν δαπανῶν κατὰ 2150 δισεκατομμύρια παλαιῶν δραχμῶν. Δηλαδὴ οὐσιωδεστάτην ἐπαύξησιν τῶν δαπανῶν. Ἐάν, λοιπόν, ἡ Κυβέρνησις ὄντως ἐφλέγετο ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἐξυπηρετήσῃ τοὺς ἀγρότας, ἀντὶ 50.000.000 δραχμῶν ἂς ἔδιδε 500.000.000, νὰ εἴπῃ ὅτι οὕτως θέλει νὰ κάμῃ κάτι τὸ σοβαρὸν καὶ σοβαρῶς ἂν θέλει νὰ ἐνισχύσῃ —πρᾶγμα ποὺ προσβάλλει καὶ τὴν ἰδικήν μας νοημοσύνην— τὸν Ἕλληνα ἀγρότην νὰ τοῦ λύσῃ τὸ πρόβλημα μὲ 50.000.000. Οὔτε καὶ εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς μίαν προεκλογικὴν Κυβέρνησιν, μίαν Κυβέρνησιν ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐνώπιον ἐκλογῶν, νὰ εἴπῃ ὅτι ἐγὼ θὰ κάμω ἕνα νομοθέτημα θὰ εἴπω ὅτι δίδω Κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ ὅποιος ἔλθῃ μετά, αὐτὸς θὰ ἔχῃ τὰ γένεια, αὐτὸς θὰ εὕρῃ καὶ τὰ χτένια. Δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνῃ μία τοιαύτη σκέψις, διὰ νὰ εἴπῃ ὅτι ἔκαμε νομοσχέδιον περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως. Ἂν σᾶς ἐνδιαφέρῃ ἠμπορῶ νὰ σᾶς εἴπω πόσα νομοσχέδια Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν ἔχουν γίνει ἕως σήμερον. Καὶ ὅλα ἔγιναν διὰ τοὺς μέλλοντας, ἦσαν νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἦσαν μελετημένα, καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν ἦσαν προεκλογικά. Πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἕνας μελλοντικὸς διάδοχος τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑφυπουργοῦ τῆς Ὑγιεινῆς θὰ εὕρῃ κἄποτε καὶ τὰ χαρτιὰ καὶ αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ μείνῃ ἴσως εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως, ὡς σταθμὸς πλέον, ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς προσπάθεια λύουσα τὸ θέμα. Καὶ τελειώνοντας, κύριοι συνάδελφοι, ἤθελα νὰ εἴπω καὶ κἄτι ἄλλο ἀκόμη. Διὰ τὸ πρόβλημα τῶν ἰατρῶν. Ἐγὼ ἰατρὸς δὲν εἶμαι καὶ κατ’ ἀρχὴν ἀποφεύγω νὰ ἀναμιγνύωμαι εἰς θέματα τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζω πλήρως. Θὰ πρέπει νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ ὅτι 10 χρόνια ποὺ παρακάθημαι εἰς τὴν Βουλήν, οὐδέποτε ὡμίλησα ἐπὶ ἰατρικοῦ ζητήματος, διότι δὲν θεωρῶ τὸν ἑαυτόν μου ἐπαρκῶς κατηρτισμένον εἰς τὸ ἀντικείμενον αὐτό. Ἀλλ’ ἐν πάσῃ περιπτώσει ὡς Ἕλλην πολίτης ἀναγινώσκω τὰς ἐφημερίδας. Ἀνέγνωσα ὅτι τὴν Δευτέραν τὸ πρωΐ θὰ ἀπεργήσουν 2.500 ἰατροὶ τῶν Ἀθηνῶν, ὅτι θὰ σταματήσουν τὰ νοσοκομεῖα νὰ παρέχουν ἰατρικὴν περίθαλψιν, πλὴν τῆς στοιχειώδους εἰς περιπτώσεις ἐπειγούσης ἀνάγκης. Καὶ βλέπω, γενικώτερον, τὸ ὅλον ἰατρικὸν πρόβλημα εἰς τὴν Ἑλλάδα, εἰς κατάστασιν τραγικήν, διὰ νὰ μὴ εἴπω ἀπελπιστικήν. Ἡ Κυβέρνησις πῶς νομίζει τὸ πρόβλημα τὸ ἰατρικόν, ποὺ ἐν τῇ οὐσίᾳ του εἶναι πρόβλημα χρημάτων καὶ ἰατρικοῦ ὑλικοῦ, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ; Εἶναι καὶ τὸ πρόβλημα τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Χρήματα δὲν δίδονται. Τὸ πρόβλημα τὸ ἰατρικὸν τὸ ἔχετε ὁλόκληρον νὰ καίῃ καὶ νὰ κινδυνεύῃ ἀπὸ τὴν μίαν στιγμὴν εἰς τὴν ἄλλην νὰ ἐκσπάσῃ μία ἀπεργία, ἡ ὁποία εἶναι πρωτοφανὴς εἰς τὰ ἰατρικὰ χρονικὰ τῆς χώρας μας. Φαντασθῆτε, διὰ νὰ εὑρεθοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀπεργήσουν, εἰς ποῖον κατάντημα θὰ ἔχουν φθάσει. Καὶ κατὰ ποῖον τρόπον θὰ ἀντιμετωπισθοῦν τὰ προβλήματά των, ὅταν ἔχετε αὐτὴν τὴν κατάστασιν 2500 ἰατρῶν, ὅταν ἔχετε τὴν ὕπαιθρον ἡ ὁποία στερεῖται ἰατρῶν. Μὲ τὸ νὰ ἔχετε σεῖς τὴν ἀγαθὴν προαίρεσιν, κύριε ὑπουργέ, νὰ φέρετε ἕνα νομοσχέδιον καὶ νὰ εἴπητε ὅτι ἐλύσαμεν τὸ πρόβλημα τῆς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, νομίζετε ὅτι τὸ λύετε; Κύριοι συνάδελφοι, οἱ καιροὶ δὲν εἶναι μενετοὶ διὰ νὰ κάμωμεν μίαν πρόβλεψιν. Ὅποια Κυβέρνησις ἔλθῃ μετὰ τὰς ἐκλογὰς αὐτὴ θὰ ἀρχίσῃ νὰ ἀντιμετωπίζῃ αὐτὸ τὸ πρόβλημα, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ἐπάνω εἰς δύο βάσεις: Πρῶτα–πρῶτα τί εἴμεθα διατεθειμένοι ὡς Κράτος νὰ ἐξοδεύσωμεν δι’ αὐτὴν τὴν δουλειάν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐμπαίζωμεν τὸν κόσμον. Διότι οὕτω, νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος ἐκτίθεται ἐνώπιον τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Πρῶτον λοιπόν, τί θὰ ἐξοδεύσωμεν δι’ αὐτὴν τὴν δουλειὰν καὶ δεύτερον μὲ ποῖον ὑλικὸν θὰ κινηθῶμεν. Καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν νὰ κινηθῶμεν μὲ αὐτὸ τὸ ὑλικὸν θὰ πρέπει νὰ ἴδωμεν πῶς θὰ λύσωμεν τὰ ζῶντα προβλήματα τοῦ ἰατρικοῦ μας κόσμου.

§145Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινων. Προνοίας). Τὸ θέμα εἶναι ὅτι εἶναι συσσωρευμένοι εἰς τὰς Ἀθήνας οἱ ἰατροί.

§146Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ νὰ εὑρίσκωνται εἰς τὴν ἀνάγκην οἱ ἰατροὶ τῶν Ἀθηνῶν νὰ ἀπεργήσουν θὰ εἴπῃ ὅτι κάτι σάπιον ὑπάρχει εἰς τὸ Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος. Καὶ σεῖς ὁ ὁποῖος ἔχετε τὸν ζῆλον νὰ λύσετε τὰ προβλήματα ἀντὶ νὰ ἔρχεσθε ἐδῶ καὶ νὰ φορτώνετε εἰς τοὺς ὤμους τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου αὐτὰ τὰ πράγματα, καλύτερον θὰ ἦτο νὰ ἐλύατε αὐτὴν τὴν στιγμὴν τὸ πρόβλημα τῶν ἰατρῶν. Διότι ὅταν ἀπεργοῦν οἱ ἰατροὶ εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι πάρα πολὺ ἀμφίβολον ἂν θὰ σᾶς πιστεύσῃ κανεὶς ὅταν θὰ ἰσχυρισθῆτε ὅτι θὰ δώσετε περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀπόρους ἀγρότας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπικρατείας. (Χειροκροτήματα ἐκ τῆς πτέρυγος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως).

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§148Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ δὲν εἶχα σκοπὸν νὰ ὁμιλήσω, διότι ὁλόκληρος ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πανηγυρίζει. Τὰ τηλεγραφήματα τὰ ὁποῖα παίρνομεν ἀπὸ ἀγροτικὰς περιφερείας, ὅπου δὲν ὑπῆρχον ἰατρεῖα μᾶς πείθουν ὅτι τὸ νομοθέτημα εἶναι σπουδαῖον καὶ ἐξυπηρετεῖ πλήρως τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐγὼ ἀνῆλθον εἰς τὸ βῆμα, μόνον διὰ μίαν διευκρίνησιν. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, παράγραφος 2, ἀναφέρεται ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς νόσου καὶ εἰς τὰ ἀφορῶντα τὴν προστασίαν τῆς ὑγείας, γενικὰ προληπτικὰ μέτρα, ὑπάγονται οἱ κάτοικοι τῶν ἀγροτικῶν κωμοπόλεων, χωρίων καὶ συνοικισμῶν. Ἤθελα ἀπὸ τοὺς κυρίους ὑπουργοὺς ἢ νὰ δεχθοῦν μίαν συμπλήρωσιν τοῦ ἄρθρου ἢ νὰ δηλώσωσιν ὅτι εἰς τὴν ἀσφάλισιν περιλαμβάνονται ὄχι μόνον οἱ κατὰ κύριον ἐπάγγελμα ἀγρόται ἀλλὰ καὶ πάντες ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν ὕπαιθρον.

§149Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς νόσου, περιλαμβάνομεν ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς ὑπαίθρου, εἴτε εἶναι κατὰ κύριον ἐπάγγελμα ἀγρόται, εἴτε ἀσκοῦν ἄλλο ἐπάγγελμα. Ἀπεδέχθην τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς κατὰ τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀσφαλίζομεν.

§150Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εὐχαριστῶ, κ. ὑπουργέ, διότι βιάζομαι νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πανηγυρίζει καὶ εὐχαριστεῖ τὴν Κυβέρνησιν, διότι εἶχε τὸ θάρρος νὰ λάβῃ αὐτὰ τὰ μέτρα. Καὶ ἡ Κυβέρνησις θὰ εἶναι ὄχι Κυβέρνησις 2 μηνῶν, ἀλλὰ πολλῶν ἐτῶν, διότι ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς καὶ ἰδίως ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός, γνωρίζει ποῖον πλέον νὰ ἐκλέξῃ καὶ πῶς νὰ ἐκλέξῃ.

§151ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Ρουμάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§152Γ. ΡΟΥΜΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἀτυχῶς λόγῳ ἀσθενείας μου κατὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δὲν ἠδυνήθην νὰ παραστῶ καὶ οὕτω δὲν εἶχον τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὐτυχίαν νὰ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου. Νομίζω, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, ὅτι παρὰ τὰς διαμαρτυρίας τοῦ ἀξιοτίμου καὶ φίλου κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας ὅτι εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν δὲν πρέπει νὰ γίνεται ἀνάπτυξις θεμάτων σχέσιν ἐχόντων μὲ τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν, δύναμαι εὑρισκόμενος πάντοτε ἐντὸς τοῦ Κανονισμοῦ, νὰ θίξω καὶ θέματα γενικωτέρας φύσεως. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τίθεται φραγμὸς εἰς τὴν ἐκδήλωσιν σκέψεων, διανοημάτων καὶ αἰσθημάτων ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου. Ἡ κατ’ ἄρθρον συζήτησις περιέχει ὁλόκληρον καὶ ἀκέραιον τὸ θέμα καὶ τῆς κατ’ ἀρχὴν συζητήσεως. Διότι δὲν εἶναι ἕκαστον ἄρθρον εἷς ἀνεξάρτητος ἐξωτερικὸς καὶ ξένος μικρὸς ὀργανισμὸς ἄσχετος καὶ μὴ συγγενικὸς πρὸς τὸ σύνολον, οὔτε εἶναι μία παρωνυχίς, τοὐναντίον περιέχεται ὁλόκληρος ὁ συνθετικὸς ὀργανισμὸς καὶ ἀκεραία βάσις ἑκάστου νομοθετήματος καὶ εἰς ἕκαστον ἄρθρον. Διὰ τοῦτο φρονῶ ὅτι δὲν εὑρίσκομαι ἐκτὸς θέματος, ὁμιλῶν ἐπὶ τοῦ βήματος ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἔστω καὶ ἂν εὑρισκώμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Εἶμαι ἰδιαιτέρως συγκινημένος καὶ εὐτυχὴς διότι ὡς ἐκπρόσωπος ἀγροτικῆς περιφερείας ἀλλὰ καὶ ὡς πληρεξούσιος τοῦ Ἔθνους καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ 70% ἀποτελεῖται ἐξ ἀγροτῶν εὑρίσκομαι εἰς τὴν εὐχάριστον θέσιν νὰ χειροκροτήσω τὸ γεγονός, ὅτι ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ σημερινὴ μολονότι προσωρινῆς ἀποστολῆς περιωρισμένης χρονικῆς διαρκείας, προέβη εἰς τὴν σύνταξιν καὶ ἔθεσεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας νομοσχέδιον τοιαύτης σοβαρότητος ἀληθῶς ρωμαλέον καὶ ὑψίστης ἐθνικῆς σημασίας. Ἀτυχῶς δὲν συναντῶμεν ὅσον θὰ ἔπρεπε συχνὰ καὶ κατὰ σύστημα ἐκδηλώσεις ἀγάπης, στοργῆς καὶ πάθους ἀναπλάσεως καὶ ἀναδημιουργίας τοῦ πτωχοῦ καὶ δυστήνου Ἕλληνος ἀγρότου καὶ τῆς ζωῆς του. Παντοῦ καὶ πάντοτε παρακολουθοῦμεν τὴν ἀδιαφορίαν τὴν προχειρότητα καὶ τὴν ἀστοργίαν καὶ ἀρκούμεθα ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ Συμπολίτευσις εἰς πλημμυρίδα λόγων καὶ μόνον λόγων. Ἀλλ’ ἡ αἴθουσα αὐτὴ εἶναι μία αἴθουσα ἐθνικῶν ἐλευσινίων μυστηρίων ὅπου δὲν ἐκτοξεύονται μόνον καὶ δὲν ἐκχύονται μόνον χείμαρροι λόγων ἐδῶ ὁ λόγος μετουσιώνεται εἰς ἔργον μέγα, εἰς ἔργον ἁπτὸν χειροπιαστὸν καὶ τοῦτο ἔχει ἀξίαν. Κέντρον ἀναπτύξεως δράσεως καὶ μάλιστα ὑψηλῆς συνεχοῦς καὶ γονίμου εἶναι εἰς τὸ βάθος καὶ εἰς τὴν πραγματικότητα τὸ Κοινοβούλιον. Δὲν εἶναι ἐδῶ τόπος λόγων κενῶν ἐδῶ συντελοῦνται τὰ μεγαλύτερα μυστήρια, ἐδῶ συντελοῦνται μεγάλαι συλλήψεις καὶ οἱ μεγάλοι ὁραματισμοὶ ἐδῶ μεταβάλλονται εἰς ἀλήθειαν καὶ πραγματικότητα. Τοῦτο πρέπει νὰ γίνεται εἰς τὴν ἱερὰν καὶ φλογερὰν αὐτὴν αἴθουσαν εἰς τὴν ὁποίαν ζῇ ἡ ἐθνικὴ συνείδησις καὶ ὅμως λησμονοῦμεν συστηματικῶς, ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ Συμπολίτευσις τὸν πόνον, τὸν μόχθον, τὴν φρίκην τῆς ζωῆς των, τὴν μόνωσιν, τὴν ἐγκατάλειψιν τῶν ὡραίων αὐτῶν πλασμάτων ποὺ ἀκούουν εἰς τὸ ὄνομα Ἕλληνες ἀγρόται. Ἀτυχῶς ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις ἐλησμόνησαν νὰ πράξουν εἰς τὴν ἀνάλογον ἔκτασιν τὸ καθῆκόν των τὸ πολλαπλοῦν ἔναντι τῶν Ἑλλήνων ἀγροτῶν, ἔναντι τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀσθενοῦς τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. Κύριοι συνάδελφοι, καὶ ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς δὲν ἔπραξεν ὅσα ἔπρεπε ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου. Δὲν φοβοῦμαι τὴν ἀλήθειαν. Αὕτη πρέπει νὰ λέγεται καὶ νὰ ἐκτοξεύεται πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις χωρὶς φόβον καὶ χωρὶς πάθος. Κατάγομαι, ἀξιότιμοι καὶ ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, καὶ ἐγὼ ἀπὸ περιφέρειαν καθαρῶς ἀγροτικήν, ἔχω τιμηθῆ δὶς ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Λακωνίας, ὁλόκληρον τὴν πρώτην φορὰν ὅτε ἐφηρμόσθη τὸ σύστημα τῆς εὐρείας περιφερείας καὶ τὴν εὐρυτέραν ἀπὸ τμῆμα τοῦ λαοῦ περιφερείας τοῦ λαοῦ, ἤτοι τῆς ἐπαρχίας Ἐπιδαύρου Λιμηρᾶς ὅτε ἐφηρμόσθη τὸ σύστημα τῆς στενοευρείας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ρέντη. Ἡ ρίζα τῆς οἰκογενείας μου εἶναι ρίζα καθαρῶς ἀγροτικὴ καὶ εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω τὸ βάθος καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς τραγικότητος τῆς ζωῆς τῶν Ἑλληνικῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν. Ὑπάρχει ὁλόκληρον χωρίον εἰς τὸ ὁποῖον διαβιοῦν 200 περίπου Ρουμάνηδες συγγενεῖς μου καὶ ὀφείλω νὰ σᾶς ὁμολογήσω ὅτι κάθε φορὰν ποὺ τὸ ἐπισκέπτομαι ἐγὼ ὁ ὑποστὰς κατὰ νόμους ἰσχυροὺς τὸν ἐκφυλισμὸν τῆς ζωῆς τῶν πόλεων καὶ χαιρετῶ διὰ χειραψίας τοὺς ὡραίους καὶ εὐγενικοὺς αὐτοὺς ξωμάχους, τοὺς ὡραίους καὶ εὐγενικοὺς αὐτοὺς στρατιώτας τῆς Ἑλληνικῆς γῆς αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην μετὰ ἀπὸ τὸ σφίξιμο τῶν τιμίων αὐτῶν χεριῶν νὰ μεταβῶ εἰς ἰατρὸν διὰ νὰ θεραπεύσω τὸ χέρι μου. Κύριοι συνάδελφοι ὁ χαιρετισμός μου ἐγίνετο καὶ γίνεται πρὸς χέρια τιμημένα ἀλλὰ γεμᾶτα ρόζους χέρια σὰν βράχους. Εἰς αὐτοὺς τοὺς ἱππότας τῆς Ἑλληνικῆς γῆς κανεὶς μέχρι τῆς ἀναλήψεως τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ δὲν εἶχε στραφῆ μὲ ἀγάπην καὶ δὲν εἶχεν ἐκδηλώσει τὴν δέουσαν κατανόησιν καὶ δημιουργικὴν στοργήν. Πρέπει λοιπὸν νὰ ποῦμε καὶ τοῦ στραβοῦ τὸ δίκηο καὶ ἂς ἀνήκωμεν εἰς τὴν Κυβερνητικὴν παράταξιν. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς ἀπὸ τῆς ἀνόδου του εἰς τὴν ἐξουσίαν παρὰ τὰς ἀντιξοότητας προσέφερεν εἰς τὸν Ἕλληνα ἀγρότην ἀρκετὰ δισεκατομμύρια διὰ τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τὴν ἐπέκτασιν τοῦ συγκοινωνιακοῦ δικτύου καὶ τῶν κοινοτικῶν καὶ ἐθνικῶν ὁδῶν διὰ τὴν δημιουργίαν σανατορίων, νοσοκομείων, ὑγειονομικῶν σταθμῶν ἔστω καὶ ὑποτυπώδους μορφῆς, διὰ τὴν καλλιέργειαν καὶ ἐπέκτασιν τοῦ τουρισμοῦ διὰ σχολεῖα, διὰ τὴν ἁλιείαν, διὰ τὴν ἐκπαίδευσιν καὶ γενικῶς διὰ τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν καλυτέρευσιν τῶν ὅρων διαβιώσεως αὐτοῦ. Νομίζω ὅτι εἰς τοιούτου εἴδους συζήτησιν δὲν ἔχει καμμίαν σημασίαν ἂν εὑρισκώμεθα εἰς τὴν πτέρυγα τῆς Κυβερνώσης παρατάξεως ἢ εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Τὸ θέμα εἶναι ἀληθῶς τεράστιον εἰς τὴν τραγικότητά του καὶ εἰς τὸ μεγαλεῖον. Ὄνειρον καὶ τῶν πασχόντων ἀγροτῶν ἀλλὰ καὶ ὅλων ἡμῶν οἱ ὁποῖοι ἀντιπροσωπεύομεν τὸν πόνον αὐτῶν καὶ τοὺς ὁραματισμοὺς των εἶναι ἡ ἐξύψωσις τῆς στάθμης τοῦ βιοτικοῦ, κοινωνικοῦ καὶ πολιτιστικοῦ αὐτῶν ἐπιπέδου. Ἡ διαβίωσις τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου εἶναι ἀληθῶς κολασμένη, καὶ ἐνθυμίζει εἰς ὅλα της τὴν ζωὴν τῶν καταδικασμένων καὶ κολασμένων ψυχῶν ὡς ἀποδίδονται καὶ περιγράφονται ἀπὸ τὴν πυρίνην μεγαλοφυΐαν τοῦ μεγάλου καὶ ἀθανάτου ποιητοῦ Δάντου εἰς τὸ κλασσικὸν ποίημά του ἡ Θεία Κωμωδία. Ἔρημος ὀρφανὸς ἐγκαταλελειμμένος μόνος χωρὶς στοιχειώδη ψυχαγωγίαν χωρὶς τὴν λευκὴν χαρὰν τοῦ ἠλεκτρικοῦ φωτὸς μέσα εἰς τὴν καπνισμένην φρίκην τῶν λυχναριῶν χωρὶς κινηματογράφους, χωρὶς θέατρα, χωρὶς βιβλιοθήκας, χωρὶς δρόμους, χωρὶς νοσοκομεῖα, χωρὶς φάρμακα, χωρὶς γιατροὺς μακρὰν πάσης στοργῆς καὶ ἀγάπης ἀπὸ μέρους τῆς Ἑλληνικῆς πολιτείας ἀποτελεῖ τραγικὸν τύπον ἐπάνω εἰς τὸ θέατρον τῆς σοφῆς Ἑλληνικῆς γῆς ὁ ὁποῖος παίζει ἐπὶ σειρὰν 10ετιῶν τὸ περιεργότερον δρᾶμα. Καὶ ὅμως αὐτὸς ὁ μέγας ἀσθενὴς αὐτὸς ὁ ἐγκαταλελειμμένος ὁ διαρκῶς πάσχων κάθε φορὰν ἐξαίρεται εἰς δυσθεώρητα ὕψη ἀρετῆς καὶ ἡρωϊσμοῦ καὶ γράφει καὶ εἰς περιόδους εἰρήνης μόνος καὶ ἀβοήθητος καὶ ἀκατεύθυντος σελίδας ὕψους καὶ μεγαλείου ἀλλὰ καὶ εἰς περιόδους πολέμου πάσχων μεταβάλλεται εἰς γίγαντα καὶ χαρίζει εἰς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ εἰς τὰς μεγάλας σφαίρας τῶν ἰδανικῶν ἐξάρσεις ἡρωϊσμοῦ θυσίας καὶ ἐξαιρέτου ἀνδρισμοῦ. Πιστεύω δὲ ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ ἐκτιμηθῇ ἀπὸ ὅλους ὑμᾶς οἱ ὁποῖοι παρακάθεσθε εἰς τὴν φλογερὰν καὶ ἱερὰν αὐτὴν αἴθουσαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κοινοβουλίου. Καὶ πρὸς συμπλήρωσιν ὅλων αὐτῶν ἔρχεται σήμερον καὶ φέρει πρὸς ψήφισιν τὸ παρὸν νομοσχέδιον ὁ Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆς, ὁ ὁποῖος καὶ αὐτὸς ἐξετράφη εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Εἶναι γνωστόν, ἀξιότ. κ. συνάδελφοι, ὅτι ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Καραμανλῆς δὲν εἶναι υἱὸς πλουσίου, ἀλλὰ υἱὸς πτωχοῦ δημοδιδασκάλου μακεδονομάχου καταγόμενος ἐξ ἑνὸς πτωχοῦ ἀγροτικοῦ χωρίου τῆς περιφερείας Σερρῶν, ὡς ἐπληροφορήθην καὶ ἐγὼ ἐκ τῶν ἐφημερίδων. Ὁ κ. Καραμανλῆς ὁμολογουμένως προέρχεται καὶ αὐτὸς ἀπὸ τὴν παλαιοκομματικὴν ἀντιβενιζελικὴν παράταξιν ἀλλὰ ὅπως καὶ πολλοὶ ἐξ ὑμῶν οἱ ὁποῖοι προέρχεσθε ἐκ τῆς βενιζελικῆς παρατάξεως ἔχετε ὑποστῆ πλέον βαθεῖαν τὴν πολιτικὴν κάθαρσιν ἀπὸ τὰ παλαιοκομματικὰ στοιχεῖα τοῦ βενιζελισμοῦ οὕτω καὶ ὁ ἀξιότμιος κ. Καραμανλῆς ὁ ἀναβαπτισθεὶς εἰς τοὺς κόλπους τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἔχει ὑποστῆ καὶ αὐτὸς πλήρη καὶ τελείαν τὴν κάθαρσιν. Καὶ νέος φλογερὸς καὶ δημιουργικὸς προβαίνει πλέον εἰς καινοτομίας καὶ εἰς πραγματοποιήσεις πόθων, ἰδεωδῶν καὶ βαθυτάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, πρέπει νὰ λεχθῇ ἐν παρενθέσει βεβαίως ὅτι δὲν ὑπάρχουν πλέον εἰς τὴν αἴθουσαν βενιζελικοὶ καὶ ἀντιβενιζελικοί, ἀλλ’ ἁπλῶς Ἕλληνες πονοῦντες τὸν τόπον καὶ ἐργαζόμενοι διὰ τὴν ἀνάπλασιν αὐτοῦ. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔχει καὶ αὐτὸ, ὅπως καὶ ἄλλα, θέλομεν δὲν θέλομεν, δεχθῆ τὴν ἐπίδρασιν τὴν εὐεργετικὴν καὶ ὑμῶν τῶν μελῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Αἱ διαμαρτυρίαι σας, αἱ κραυγαί σας, αἱ παρατηρήσεις σας, τὸ πεῖσμα σας, αἱ κρίσεις σας καὶ ἐπικρίσεις σας, ὅλα ταῦτα ἀσκοῦν γόνιμον ἐπίδρασιν εἰς τὴν χάλκευσιν καὶ διάπλασιν τῶν νόμων. Διὰ τοῦτο καὶ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν ἀποτελεῖ νίκην καὶ θρίαμβον μόνον τῆς Κυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ ὑμῶν ὡς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὀφείλω νὰ εἶμαι ἀληθής. Ἡ εἰλικρίνεια σώζει, δημιουργεῖ, ὁδηγεῖ καὶ κατευθύνει ἰδίως εἰς τὰ Κοινοβούλια καὶ βοηθεῖ εἰς τὸν σχηματισμὸν τῶν μεγάλων ἀποφάσεων τῶν νομοθετικῶν Σωμάτων. Διὰ τοῦτο χαιρετίζω πλέον ὡς στρατιώτης τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὸ παρὸν νομοσχέδιον μὲ βαθὺν ἐνθουσιασμὸν ὡς νίκην περιφανῆ τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πολιτικοῦ ἐγὼ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἰδίως τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ ὁποῖος οὕτω κατέδειξεν ὅτι κλείει εἰς τὰ σπλάχνα του καὶ εἰς τὸν μυστικὸν ἐσωτερικόν του κόσμον ὁλόκληρον τὸν ὠκεάνειον πόνον τοῦ τιμημένου Ἕλληνος ἀγρότου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀξιότιμοι καὶ ἀγαπητοὶ κ. συνάδελφοι, δὲν ἀποτελεῖ παρὰ μίαν μόνην μορφὴν ἀπὸ τὰς πολλαπλᾶς τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Ὁμολογουμένως δὲ εἶναι τεραστία ἡ προσπάθεια καὶ πελώριον τὸ βῆμα. Δὲν πρόκειται δι’ αὐτοῦ ἀμέσως καὶ ὡς διὰ μαγείας νὰ ἐπιλυθῶσιν ὅλα τὰ προβλήματα τῶν ἀγροτικῶν πληθυσμῶν, ὅμως ἔρχεται εἰς τὸ φῶς καὶ λαμβάνει σάρκα καὶ ὀστᾶ πόθος 130 ἐτῶν, 13 δηλαδὴ δεκαετιῶν ἐλευθέρου βίου. Αἰσθάνομαι τὴν ὑποχρέωσιν, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, νὰ τονίσω πρὸς τὸ Σῶμα τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ὅτι καὶ πρὸ ἐτῶν ὁ ἀξιότιμος καὶ ἐκλεκτὸς συνάδελφος κ. Ἀνδρέας Λαμπρόπουλος, πρώην Διοικητὴς τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ πρώην ὑπουργὸς Γεωργίας ἐπὶ τῆς Πρωθυπουργίας τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου εἶχε συλλάβει καὶ εἶχε διαμορφώσει εἰς εἰδικὸν νομοσχέδιον εἰς συνεργασίαν μὲ ἐκλεκτοὺς ἐπιστήμονας γεωπόνους καὶ ἄλλους γνώστας τῶν εἰδικῶν ἀσφαλιστικῶν θεωριῶν περὶ τῶν ἀγροτικῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ ἀπονείμωμεν τὰ ρόδα τῆς εὐγνωμοσύνης καὶ τῆς συμπαθείας πρὸς τὸν ἐμπνευσμένον συγγραφέα οἰκονομολόγον καὶ πολιτικὸν διὰ τὴν ὡραίαν αὐτὴν ἐκδήλωσιν τοῦ ἔρωτός του πρὸς τὸν πάσχοντα Ἕλληνα ἀγρότην. Εὐχαρίστως θὰ ἔβλεπον νὰ ἔρχεται πρὸς συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ φιλτάτου κ. Λαμπροπούλου, ἀτυχῶς ὅμως μολονότι τότε ἡ πρότασις ὑπεγράφη ὑπὸ 132 βουλευτῶν, ἐξηφανίσθη κατὰ περίεργον καὶ μυστηριώδη τρόπον ἐνῷ, ὡς ἀναφέρει καὶ διὰ τὴν προηγουμένην περιπέτειαν καὶ διὰ τὰ κατωτέρω εἰς τὸ γνωστὸν τελευταίως ἐκδοθὲν βιβλίον του «ἀπολογία μιᾶς ζωῆς» ὁ κ. Λαμπρόπουλος, καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Παπανδρέου εἶχε περιβάλει τότε τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο μὲ βαθεῖαν καὶ εἰλικρινῆ στοργὴν ἔστω δὲ τοῦτο ὡς ὑψίστη τιμὴ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Παπανδρέου. Ἀλλὰ εὐτυχῶς ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως φέρει ἀπόψε πρὸς συζήτησιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἔχει στενὴν τὴν συγγένειαν καὶ τὴν συνάφειαν πρὸς ἐκεῖνο, διανοίγων οὕτω νέας λεωφόρους διὰ τὴν ἐπίτευξιν πόθων παναγίων καὶ ἱερωτάτων τῆς ψυχῆς τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. Διὰ τοῦτο, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, μὲ ὑπερηφάνειαν μὲ χαρὰν βαθεῖαν καὶ συγκίνησιν θὰ δώσω τὴν ψῆφον μου ὑπὲρ τοῦ ρωμαλέου αὐτοῦ νομοσχεδίου τῶν κοινωνικῶν ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων, διότι νομίζω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ἐκδηλώνω καὶ τὴν ἀτομικήν μου εὐγνωμοσύνην πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ἀλλὰ καὶ τὴν εὐγνωμοσύνην καὶ τὴν εἰλικρινῆ καὶ βαθυτάτην ἱκανοποίησιν τῶν ἱπποτικῶν καὶ ὡραίων στρατιωτῶν τῆς Ἑλληνικῆς σοφῆς καὶ ἡρωϊκῆς γῆς. (Χειροκροτήματα).

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§154Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου ἐχαιρέτησα τὸ νομοσχέδιον, ὡς συναίνεσιν τῆς πτέρυγος αὐτῆς πρὸς μίαν πραγματικὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, τὴν ὁποίαν, ἀναμφισβητήτως, μόνον ἱκανὴ νὰ πραγματοποιήσῃ εἶναι ἡ Ἀντιπολίτευσις. Λυποῦμαι βαθύτατα διὰ τὸν τίτλον τοῦ νομοσχεδίου. Ὁ ἐκλεκτὸς συνάδελφος κ. Στρᾶτος, ὁμιλῶν πρὸ ὀλίγου εἶχε μίαν διακοπήν. Εἶπεν ὅτι κοινωνικὴ ἀσφάλισις σημαίνει ἀσφάλισις τῆς νόσου, τῆς νόσου τοῦ γήρατος, τῆς νόσου τῆς ἀνεργίας, τῆς νόσου τῆς ἀναπηρίας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον ἀσχολεῖται μὲ τὸ πρῶτον σκέλος. Καὶ διὰ τὸ σκέλος αὐτὸ ὑπάρχει τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον σήμερον δαπανᾷ περὶ τὰ 300.000.000, ὅπως εἶναι ἀναγεγραμμένα εἰς τὸν προϋπολογισμόν, διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν ἀπόρων. Καὶ ἔρχεται τὸ παλαιὸν νομοσχέδιον μὲ 50 μόνον ἑκατομμύρια ἐπιχορήγησιν τοῦ Κράτους, διότι οἱ ἄλλοι πόροι εἶναι ἀβέβαιοι. Κύριε ὑπουργέ, δὲν προάγετε μὲ τοιούτους εἴδους νομοθετήματα τὸν κοινοβουλευτισμόν, τὰ ὁποῖα ἀποβλέπουν εἰς τὴν παγίδευσιν τῆς ψήφου καὶ ἔρχονται εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν. Τὸ νομοσχέδιόν σας εἶναι προεκλογικὸν καὶ κάμνετε τὴν δουλειάν σας. Εἰς ἡμᾶς ἐναπόκειται νὰ διαφωτίσωμεν τοὺς ἀγρότας ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν θὰ δημιουργήσῃ τίποτε τὸ νέον. Ἀντιθέτως, ὅπως εἶπε, πρὸ ὀλίγου, ὁ κ. Μητσοτάκης, διὰ νὰ προαχθῇ ἡ ὑπόθεσις τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν, χρειάζονται 2 πράγματα: Πρῶτον, χρήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν —δὲν τὰ βλέπω εἰς τὸ νομοσχέδιόν σας— καὶ δεύτερον, ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι σήμερον εὑρίσκονται ἐν ἀγανακτήσει καὶ ἑτοιμάζονται, ὅπως ὀρθῶς παρετήρησε κάποιος συνάδελφος, μεθαύριον, νὰ κατέλθουν εἰς ἀπεργίαν. Κύριοι, ὁμιλῶν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, εἶπον ὅτι παραλλήλως πρὸς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ —ἐδῶ πρόκειται περὶ τοῦ κλάδου ὑγείας καὶ μόνον— θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθοῦν ὅλα τὰ μέτρα, οὕτως ὥστε νὰ ὀργανωθοῦν τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν μας καὶ ἔπειτα νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ δημιουργίας νέων νοσοκομείων, σταθμῶν κτλ., ὅταν τὰ ὑπάρχοντα σήμερον λειτουργοῦν πλημμελῶς, καὶ προκαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας, νὰ μὲ διαψεύσῃ, εἶναι ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν λειτουργίαν τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων; Οὐδὲν ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον εἶναι εἰς τὸ ὕψος του καὶ τοῦτο διότι δὲν ἐλήφθη πρόνοια νὰ ἐπανδρωθοῦν, τρία ἔτη, ποὺ εἶσθε εἰς τὴν ἐξουσίαν, ἀπὸ ἰατροὺς ἱκανοὺς ἢ ἀμειβομένους καλῶς, οὕτως ὥστε νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὸ ἔργον τὸ θεῖον διὰ τὴν καταπολέμησιν τῆς νόσου. Κύριε ὑπουργέ, τὸ νομοσχέδιόν σας εἶναι προεκλογικόν. Φαίνεται ὅτι εὑρισκόμεθα εἰς τὰς παραμονὰς τῶν ἐκλογῶν, δι’ αὐτὸ καὶ ἐπείγεσθε νὰ τὸ ψηφίσετε ἀπόψε. Ἀλλὰ ἀπατᾶσθε νὰ νομίζετε ὅτι θὰ ἐξαπατηθῇ ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἔχει ὑποφέρει πάρα πολλὰ καὶ δυσπιστεῖ καὶ πρὸ παντὸς πρὸς ὑμᾶς, ὅταν τὸ ἔτος τοῦ ἀγρότου, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα χιλιάδες νέων νὰ ζητήσουν νὰ ζήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατὰ χιλιάδας φεύγουν καθ’ ἑκάστην ἀπὸ τὴν Δωδεκάνησον καὶ μεταβαίνουν εἰς τὴν Αὐστραλίαν ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔτος τοῦ ἀγρότου καὶ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιόν σας.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§156Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅλοι οἱ ρήτορες τῆς Ἀντιπολιτεύσεως βάλλουν συνεχῶς κατὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοθετήματος ὑποστηρίζοντες ὅτι τοῦτο θὰ ἀποτύχῃ, ὅτι τοῦτο δὲν δημιουργεῖ τίποτε νέον καὶ ὅτι οὐδὲν παρέχει εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν τῆς χώρας. Διὰ τοῦτο εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκθέσω μερικὰ πράγματα, διότι νομίζω ὅτι οἱ συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως δὲν βάλλουν κατὰ τοῦ νομοθετήματος ἀπὸ κακότητα ἀλλὰ ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ μόνον. Δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμεν, κ. συνάδελφοι, ὅτι οἱ ἀγρόται μας πρὸ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. 2592 ἀπέθαιναν καὶ ἐθάπτοντο χωρὶς νὰ εἶναι γνωστὸν ἐὰν ἀπέθνησκον ἀπὸ πεῖναν ἢ ἀπὸ ἀσθένειαν. Καὶ μόνον χάρις εἰς τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὴν ὕπαιθρον κατέστη δυνατὸν νὰ ἀποκτήσῃ αὕτη ἰατρούς. Συγκεκριμένως θὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι ὁ Νομὸς Ξάνθης ὁ ὁποῖος εἶχε προπολεμικῶς 70 ἰατροὺς εἶχε καταντήσει μεταπολεμικῶς νὰ ἔχῃ μόνον 18 ἢ 20. Σήμερα ὅμως καὶ εἰς τὸ μικρότερον χωριὸ τοῦ Νομοῦ αὐτοῦ θὰ εὕρετε ἰατρόν. Ἕτερον βῆμα τῆς Κυβερνήσεως εἶναι ἡ ἐξάπλωσις τῆς ἐθνικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ διὰ τοῦτο νομίζω ὅτι ἔχομεν ὑποχρέωσιν ὅλοι μας νὰ ἀναγνωρίσωμεν τὴν ἐνέργειαν αὐτὴν εἰς τὴν παροῦσαν Κυβέρνησιν.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἐλευθεριάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§158Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ Κοινων. ἀσφαλίσεως, ἀμέσως ἡ σκέψις μας ἔρχεται εἰς τὰ τρία γράμματα ΙΚΑ. Ὅταν δὲ ἀγρότης ἀνέγνωσεν εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι πρόκειται νὰ ἔχῃ κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἐθεώρησεν ὅτι ἐκτὸς τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως θὰ τύχῃ καὶ ἀσφαλίσεως διὰ τὸ γῆρας καὶ τὸ ἀτύχημα. Πολλοὶ ἐκ τῶν ἀγροτῶν μας, ὅταν διαβάζουν εἰς τὰς ἐφημερίδας τὰ περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, διερωτῶνται μετὰ πόσα χρόνια θὰ πάρουν σύνταξιν καὶ πόσην, ὅταν θὰ γηράσουν, πόσα θὰ πάρουν τὰ μέλη τοῦ ἠσφαλισμένου ἀγρότου εἰς τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτὸς θὰ ἀποθάνῃ, ποίαν σύνταξιν θὰ πάρῃ ἐὰν καταστῇ ἀνίκανος, καὶ ἐὰν θὰ πάρῃ ἐπίδομα ἀσθενείας ὅπως οἱ ἄλλοι ἠσφαλισμένοι τοῦ Ι.Κ.Α. Παρ’ ὅλον τὸν τίτλον, ὅμως τοῦ νομοσχεδίου, ἀντὶ ὅλων αὐτῶν, εἰς τὸν ἀγρότην δίδομεν μόνον ἕνα ἰατρόν, ὁ ὁποῖος ἔχει δικαιοδοσίαν ὄχι μόνον εἰς ἕν, ἀλλὰ εἰς δύο —τρία, ἴσως καὶ περισσότερα χωριά. Μὲ ἕνα γιατρὸν λοιπόν, ὁ ὁποῖος ἔχει τοιαύτην δικαιοδοσίαν πῶς θὰ παρέχεται ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις; Ἐγώ, κ. βουλευταί, ἔχω ὑπηρετήσει ἐπὶ 14 ἔτη εἰς τὸ ΙΚΑ ὡς ἀνώτερος ὑπάλληλος, καὶ κατὰ σύμπτωσιν εἰς τὴν ἀναλογιστικὴν ὑπηρεσίαν καὶ δύναμαι νὰ σᾶς βεβαιώσω ὅτι τὰ προβλεπόμενα ἔσοδα δὲν ἀρκοῦν οὔτε διὰ τὰ ἔξοδα τῶν ὀργάνων τῆς Διοικήσεως. Ἐγώ, πάντως, δὲν θέλω νὰ φέρω ἐμπόδια εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἂν καὶ γνωρίζω ὅτι τοῦτο δὲν θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθῇ. Εἰς τὸ ΙΚΑ, κ. βουλευταί, δίδομεν τόσα χρήματα καὶ ἀσφαλίζομεν πολὺ ὀλιγωτέρους ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει νὰ ἀσφαλίσῃ μὲ πολὺ ὀλιγώτερα χρήματα τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Εἷς συνάδελφος εἶπεν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις λαμβάνει, ἀπὸ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον σωρείαν εὐχαριστηρίων τηλεγραφημάτων, διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον. Σᾶς λέγω, ὅμως, ὅτι, ἐὰν ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς μάθῃ, τί εἴδους ἀσφάλισιν καθιεροῖ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, τότε τὰ εὐχαριστήρια πρὸς τὴν Κυβέρνησιν τηλεγραφήματα θὰ μετατραποῦν εἰς ἐντόνους διαμαρτυρίας, διότι τόσον καιρὸν ἡ Κυβέρνησις δὲν ἐσκέφθη καθόλου τὸν ἀγρότην καὶ τώρα ποὺ ἔρχονται αἱ ἐκλογαὶ κάμνει πὼς τὸν σκέπτεται.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§160Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι, ἡ τετάρτη κατὰ σειρὰν Συναγερμικὴ Κυβέρνησις ἐνεθυμήθη τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, ὕστερα ἀπὸ τρία χρόνια ἀφ’ ὅτου, τὸ 1952, ὁ ἱδρυτὴς τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὁ ἀείμνηστος Στρατάρχης Παπάγος διὰ τοῦ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην περιφήμου καταστάντος καὶ μὴ ἐφαρμοσθέντος συμβολαίου τῆς Θεσσαλονίκης, ὑπεσχέθη εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Συνεπὴς πλέον, ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς πρὸς τὰς ὑποσχέσεις πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, τὴν τελευταίαν ὥραν εἰς τὰς 12 παρὰ 5 λεπτὰ ἔφερε τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ πλέον τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς χώρας. Πέρασαν τρία χρόνια, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ δὲν ἔφερε κανένα νομοσχέδιον ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἔφερε σωρείαν νομοσχεδίων, τὰ ὁποῖα ἦσαν εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν συμφερόντων αὐτῶν. Τὸ ἄρθρον 1 λέγει ὅτι σκοπὸς τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου εἶναι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις καί ἡ προστασία τῆς ὑγείας. Διατί, ὅμως, ὁμιλεῖ καὶ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἀφοῦ πρόκειται μόνον, περὶ ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας; Τὸ «καὶ» αὐτὸ εἶναι πολὺ ὕποπτον. Δὲν ἠμπορεῖ δηλαδή, ἡ Κυβέρνησις νὰ λέγῃ πρὸς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ὅτι τοῦ παρέχει κοινωνικὴν ἀσφάλισιν καὶ ὅτι προστατεύει καὶ τὴν ὑγείαν. Ἁπλῶς, προσπαθεῖ καὶ πειρᾶται ἡ Κυβέρνησις διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου νὰ συντονίσῃ κάπως τὸ ἤδη ὑπάρχον σύστημα τῶν ἰατρείων, διὰ νὰ ἐμφανίσῃ κάτι καινούργιο ὡς προσπάθειαν καὶ διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ χρυσώσῃ τὸ μαῦρο παρελθόν τῆς διακυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, τὸ ὁποῖον παρελθὸν θὰ ἀποτελέσῃ καὶ τὴν καταδίκην του εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ ὡρισμένοι παράγοντες, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ συνυπάρξουν διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἔστω καὶ μόνον λόγῳ νόσου, ἀπαιτοῦνται χρήματα, ἰατρεῖα καὶ ὡργανωμένα ἱδρύματα, νοσοκομεῖα. Καὶ λέγω, τώρα, ὅτι τὰ χρήματα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν μικρὰν ἐπιχορήγησιν, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ Κυβέρνησις θὰ τὰ πάρωμεν ἀπὸ τὰς Κοινότητας.

§161ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν ἄρθρον σχετικόν, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξετε τὰς ἀπόψεις σας. Τώρα ὁμιλεῖτε περὶ πόρων, διὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει εἰδικὸν ἄρθρον. Δὲν θὰ τελειώσωμεν ποτέ. Ἐδῶ θὰ εἶσθε καὶ ζητήσατε νὰ λάβετε τὸν λόγον, διὰ νὰ προχωρήσωμεν.

§162Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ νὰ αὐξήσωμεν τοὺς παράγοντας τῆς ἐπιτυχίας τοῦ νομοσχεδίου, τοῦτο ἀνήκει εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἀκόμη εἰς τὸ ἄρθρον 1. Ἐφ’ ὅσον συζητοῦμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1, θὰ ἤθελον νὰ εἴπω καὶ νὰ ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνα ποὺ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ὅτι ἔχομεν 5.000 ἰατρούς, τοὺς ὁποίους θὰ διασκορπίσωμεν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Πληροφορῶ τὸν ὑπουργὸν ὅτι, ἐὰν ἤθελεν ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς ἀπομακρύνῃ ἀπὸ τὴν Πρωτεύουσαν καὶ νὰ τοὺς στείλῃ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, ἠδύνατο νὰ τὸ ἐπιτύχῃ διὰ τοῦ νόμου 2952, ὅπου πράγματι καὶ μισθοὺς παχυλοὺς προσεπάθησε νὰ δώσῃ καὶ ἄδειες φαρμακείων τοὺς ἐχορήγησε, πλὴν ὅμως, ὅσοι ἦσαν διὰ νὰ πᾶνε, ἐπῆγαν, τοὺς ἄλλους δὲν εἶναι δυνατόν, βίᾳ νὰ τοὺς πάρῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ τοὺς στείλῃ ἔξω. Ἑπομένως, ὁ σοβαρὸς παράγων, ὁ ὁποῖος ἀπαιτεῖται νὰ συνυπάρξῃ, δὲν εἶναι ἐφαρμόσιμος. Ὅσον ἀφορᾷ διὰ τὰ νοσοκομεῖα, κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστὸν ὅτι πολλὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν μίαν παθολογικὴν καὶ μίαν χειρουργικὴν, ἄλλαι εἰδικότητες δὲν ὑπάρχουν καὶ θὰ ἴδωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν ποῖον θὰ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νομοσχεδίου, Ἀλλά, βέβαια, καλῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις καὶ λέγει, ὅτι, ἐὰν εἰς τὰς ἐκλογὰς δὲν κερδίσω ἐγώ, τὸ πρᾶγμα ἐπέρασεν, ἐὰν κερδίσω πάλιν, κερδισμένον εἶναι τὸ κόμμα τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ποὺ κατώρθωσε νὰ πάρῃ τὰς ψήφους καὶ νὰ ἀνέλθῃ εἰς τὴν ἐξουσίαν.

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κηρύσσομεν περαιωμένην τὴν συζήτησιν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§164Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 1.

§165Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω καὶ ἐγὼ δύο λέξεις. Εἶναι τόσης σημασίας τὸ νομοσχέδιον καὶ τόσην ἐξαίρετον ἀπήχησιν εἶχεν εἰς τὴν κοινὴν γνώμην τὴν ἀγροτικήν, ὥστε νομίζω ὅτι μὲ μόνον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ μὴ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει καὶ τὰ ἄλλα μέτρα ὑπὲρ τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ἕνα τῶν ὁποίων εἶναι τόσον σοβαρὸν, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη πρὸ ὀλίγου, τῶν τοπικῶν ἀγορῶν, ὥστε τὰ ἐνδιάμεσα χέρια εἰς τὰ νωπὰ φροῦτα φεύγουν ἀπὸ τὴν μέσην, ὥστε, λέγω, ὅτι μὲ μόνον αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, ἀπέκτησε τὸν τίτλον τῆς φιλαγροτικῆς Κυβερνήσεως. Θὰ ἐνόμιζον, κύριε ὑπουργέ, ὅτι τὸ ἄρθρον 1, δὲν θὰ ἔπρεπε τόσον χλιαρὰ νὰ τὸ διατυπώσετε: «Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις............. .................. (ἀναγινώσκει)...............». Θὰ ἤθελον, ὀλίγον περισσοτέραν φαντασίαν εἰς τὸ πρῶτον ἄρθρον, θὰ ἤθελον νὰ δείξετε τὸν σύνδεσμον, τὸν ὁποῖον ἔχει ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν. Προτείνω, λοιπόν, διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τοῦ ἄρθρου, ὅτι πρέπει νὰ διατυπωθῇ οὕτω: «Ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις......... ................ (ἀναγινώσκει)................». Ὅσον καὶ ἂν φαίνεται ὅτι δὲν ἔχει σημασίαν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, τονώνει τὸ ἄρθρον καὶ τὸν νόμον καὶ δεικνύει ὅτι ἡ Κυβέρνησις τὸ θεωρεῖ ὡς καθῆκόν της, ὡς ἐπιταγὴν ἔναντι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν ὑγείαν της.

§166Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αὐτὰ εἶναι γραμμένα, κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν.

§167Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Νομίζω, ὅτι δὲν χρειάζεται νὰ λάβω τὸν λόγον.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1, γίνεται δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν παρ. 3;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν τροπολογίαν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὴν παρ. 3. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§171Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 2 εἰς τὴν παρ. 3 ἀναλύει τὸ εἶδος τῆς παρεχομένης προστασίας ὑγείας καὶ βλέπω ἐκεῖ —καὶ τὸ ἀναλύει λεπτομερῶς— ὅτι ἀναμιγνύει καὶ τὴν σχολικὴν ὑγιεινήν. Μήπως ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου καὶ ὁ νομοθέτης ἤθελε νὰ ἀποσπάσῃ τὴν σχολικὴν ὑγιεινὴν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, ὅπου καλῶς εἶναι ὠργανωμένη; Νομίζω, ὅτι θὰ περιπλέξῃ τὴν κατάστασιν καὶ νομίζω ὅτι καλὸν εἶναι τὸ μεγαλεπήβολον αὐτὸ σχέδιον νὰ τὸ ἀφήσῃ κατὰ μέρος, τῆς σχολικῆς ὑγιεινῆς, διότι κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου καλῶς ἀσκεῖται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας καὶ νὰ τὴν βγάλῃ ἔξω ἀπὸ τὴν φροντίδα τοῦ νόμου αὐτοῦ. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι τὸ νὰ ὁρίσῃ ὅτι ἐνδιαφέρεται ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τὴν σχολικὴν ὑγιεινήν, κακῶς πράττει καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ φράσις αὐτή. Ἀλλὰ ἐνῷ εἰς τὴν παρ. 3 τοῦ ἄρθρου 2 περιγράφεται λεπτομερῶς καὶ ἀναλύει πᾶσαν παρεχομένην προστασίαν ὑγείας, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ λέγει ὅτι διὰ Β. Δ. θὰ δύναται νὰ καθορισθῇ καὶ πρόσθετος περίθαλψις. Διὰ τοῦ ὅρου «περίθαλψις» πρέπει νὰ καθορισθῇ καὶ νὰ μᾶς εἴπῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τί ἐννοεῖ. Πρόσθετον ἰατρικὴν περίθαλψιν. Νομίζω, ὅτι ἡ παράγραφος 3 τοῦ ἄρθρου 2, περιλαμβάνει πᾶσαν περίθαλψιν καὶ δὲν ὑπάρχει περιθώριον προσθέτου περιθάλψεως. Ἐννοεῖ, μήπως, τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως; Ἐὰν ἐννοῇ αὐτό, θὰ πρέπει ἡ διάταξις νὰ διατυπωθῇ ἄλλως καὶ ὄχι ὡς περίθαλψις, διότι διὰ τοῦ ὅρου περίθαλψις κατὰ τὰ κοινῶς παραδεδεγμένα, ἐννοοῦμεν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, ἡ ὁποία ἀναλύεται εἰς τὴν παρ. 3. Πέραν αὐτῆς τῆς ἀτελοῦς διατυπώσεως τοῦ νόμου, βλέπω ἐπίσης εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου ὅπου ἀναγράφεται ὅτι: «Διὰ τῶν αὐτῶν Διαταγμάτων, θὰ καθορισθῇ καὶ ὁ κύκλος τῶν δικαιούχων». Ἐν πάσῃ περιπτώσει τοῦτο, νομίζω ὅτι ἢ εὐρύνει ἢ στενεύει τὴν διατύπωσιν τοῦ ἄρθρου 1, τὸ ὁποῖον ἐν γενικότητι ὁρίζει ὅτι: «Κοινωνικὴ ἀσφάλισις...................... ............ (ἀναγινώσκει)..................», Ἀναφέρει τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ξεχνᾶ δὲ μίαν ἐπέκτασιν τοῦ ἄρθρου 1 καὶ λέγει ὅτι ὁλόκληρος ὁ πληθυσμὸς ὁ ἀγροτικὸς ὑπάγεται εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν. Εἰς τὴν παράγραφον 2 λέγει, ὅτι θὰ καθορισθῇ ὁ κύκλος τῶν δικαιούχων. Τί ἐννοεῖ ἡ Κυβέρνησις; Θὰ στενέψῃ τὸν κύκλον ἢ θὰ τὸν εὐρύνῃ; Θὰ περιλάβῃ καὶ τοὺς ἐμπόρους τῶν πόλεων; Τὰ τρία αὐτὰ σημεῖα μὲ κάμνουν νὰ σκεφθῶ ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις σοβαρολογῇ ἢ μήπως ἐν βίᾳ συνέταξε αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, διὰ νὰ τὸ φέρῃ ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν. Ἐὰν σοβαρολογῇ ἡ Κυβέρνησις, θὰ πρέπει τὴν σχολικὴν ὑγείαν νὰ τὴν ἀφήσῃ ἥσυχον ἐκεῖ ὅπου ἀσκεῖται καλῶς καὶ διὰ τὴν διατύπωσιν 2 νὰ μᾶς εἴπῃ τὶ ἐννοεῖ διὰ τοῦ ὅρου «περίθαλψις» καὶ τὶ ἐννοεῖ διὰ τοῦ ὅρου «κύκλος» διὰ νὰ πιστεύσωμεν ὅτι πράγματι ἡ Κυβέρνησις θέλει νὰ κάμῃ ἕνα σοβαρὸν νομοσχέδιον.

§172Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅταν ὑπάρχῃ ἐπίκρισις ἑνὸς κειμένου, ἢ ὁ συντάξας τὸ κείμενον προχειρολογεῖ, ἢ ὁ ἀναγινώσκων τοῦτο δὲν προσέχει. Δὲν χωρεῖ ἄλλη ἐξήγησις. Εἰς τὸ ἄρθρον 1, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη ἀναγράφεται....................... .............. (ἀναγινώσκει).................».

§173Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μὲ κατηγόρησεν ὅτι δὲν ἠξεύρω νὰ ἀναγνώσω.

§174Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Δὲν κατηγόρησα οὐδένα. Εἶπον ὅτι ὅταν ὑπάρχῃ ἐπίκρισις ἑνὸς κειμένου, ἢ ὁ συντάξας τὸ κείμενον προχειρολογεῖ, ἢ ὁ ἀναγινώσκων τοῦτο δὲν προσέχει. Καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου νομίζω, ὅτι ὁ ἐκ Χίου συνάδελφος, δὲν ἐπρόσεξεν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ ἄρθρου 2. Εἰς τὴν παράγραφον τῆς νόσου. Εἰς τὴν παράγραφον 2 γίνεται λόγος περὶ τῆς προσθέτου περιθάλψεως οἷον π.χ. τεχνητὰ μέλη, γυαλιά κλπ., εἰς δὲ τὸ δεύτερον ἐδάφιον τῆς παραγράφου ταύτης ἀναφέρεται, ὅτι διὰ τοῦ αὐτοῦ Β. Διατάγματος θὰ καθορισθοῦν αἱ προϋποθέσεις καὶ ὁ κύκλος τῶν δικαιούχων, (ἐὰν δηλαδή, ἅπαντα τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας, ἢ τινα ἐκ τούτων) οἱ ὁποῖοι θὰ δικαιωθοῦν τῆς προσθέτου αὐτῆς περιθάλψεως. Ἡ παράγραφος 3 ὁμιλεῖ περὶ τῆς προστασίας τῆς ὑγείας. Νομίζω, ὅτι οὐδὲν ἐκ τούτων ἀντιστρατεύεται πρὸς τὸ ἄλλο, ἢ πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 1.

§175Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ἔμεινεν ἀναπάντητον, κ. Πρόεδρε, καὶ ἓν τρίτον σημεῖον ἔτι τῶν ἀποριῶν τοῦ ἐκ Χίου συναδέλφου, τὸ ἀφορῶν τὴν σχολικὴν ὑγιεινὴν. Δηλοῦμεν ὅτι αὕτη δὲν πρόκειται νὰ παύσῃ νὰ ἀσκῆται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας.

§176Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Σαφῶς μᾶς ἀπηντήσατε εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Ζορμπᾶ. Θὰ ἤθελον, κ. ὑπουργέ, διὰ νὰ μὴ γίνῃ παρεξήγησις, νὰ ἐκδοθῇ ἕνα διάταγμα καὶ νὰ λέγῃ ὅτι δὲν ἀσφαλίζονται ὅλαι αἱ κατηγορίαι τῶν ἀγροτῶν... ... (δὲν ἠκούσθη)...

§177Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Θὰ πρέπει νὰ παραδεχθῆτε, ὅτι ἀκριβῶς ἡ διατύπωσις ἀποδεικνύει ὅτι δὲν πρόκειται περὶ πυροτεχνήματος ἢ προεκλογικοῦ τεχνάσματος. Περιελάβαμεν ὅσα εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουν καὶ ἀπεφύγαμεν νὰ γράψωμεν ὅ,τι δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ.

§178Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐγὼ ἀμφιβάλλω ὅτι καὶ αὐτὰ ἠμποροῦν νὰ γίνουν μὲ τὰ μέσα ποὺ διατίθενται.

§179Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἱ διευκρινίσεις, τὰς ὁποίας ἔκαμεν ὁ κ. ὑπουργός, ἦσαν ἀναγκαῖαι, διὰ νὰ διευκρινισθῇ πλήρως, ὅτι πρόκειται περὶ νομοσχεδίου ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ ὄχι κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει;

§181ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§182ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§183Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον 3 συμπληροῦται ἀπὸ τὸ ἄρθρον 5, τὸ ὁποῖον καθορίζει τὰς ἁρμοδιότητας τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τὸν φορέα τῆς ἀσφαλίσεως. Θέλω ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ, κ. ὑπουργέ, νὰ προτείνω εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ κάμῃ ἕνα διαχωρισμὸν τῶν φορέων, τοῦ φορέως, ὁ ὁποῖος θὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν καὶ τοῦ φορέως ὁ ὁποῖος ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν. Ὅπως γνωρίζετε ὁ νόμος 2592 ἀνέθεσε τὸν τομέα αὐτὸν εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον διὰ νὰ ἠμπορῇ νὰ γίνῃ μία ἀποκέντρωσις καὶ νὰ γίνῃ ἕνα πλῆρες πρόγραμμα, τὸ ὁποῖον ν’ ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς σημερινὰς ἀνάγκας τοῦ Κράτους. Τὸ ἔργον αὐτὸ ἦτο τεράστιον καὶ γνωρίζετε ὅτι μέχρι σήμερον δὲν ἔχει προχωρήσει ὅσο ἦτο δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ, ὄχι διότι πταίει τὸ Ὑπουργεῖον, ἀλλὰ ὁ ρυθμὸς τῆς ἐργασίας εἶναι τοιοῦτος καὶ τὰ ζητήματα εἶναι τόσον πολυποίκιλα, ὥστε νὰ εἶναι φυσικὸν νὰ ἀπαιτῆται ἕνα χρονικὸν διάστημα διὰ ν’ ἀνταποκριθῇ. Εἰς τὸ Συμβούλιον αὐτὸ προστίθενται καὶ νέα καθήκοντα. Νομίζω ὅτι θὰ δημιουργηθῇ τοιοῦτος ὄγκος ἐργασίας, ὥστε εἶναι ἀδύνατον ὁ θεσμὸς αὐτὸς ν’ ἀποδώσῃ κατὰ τρόπον τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐπιθυμοῦμεν. Δι’ αὐτὸ προτείνω ν’ ἀναθέσωμεν τὸν τομέα τῆς ὑγείας εἰς τὸ Νομαρχιακὸν Συμβούλιον καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου νὰ τὴν ἀφήσωμεν εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν καὶ εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ὡργανωμένοι διὰ τὴν διεξαγωγὴν τῆς ἐργασίας ταύτης. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ τὸ θέμα, κ. ὑπουργέ, πρέπει νὰ τὸ προσέξετε, ἐφ’ ὅσον ἐνδιαφέρεσθε πραγματικὰ καὶ δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ἐνδιαφέρεσθε. Ἀλλὰ ἐὰν τὰ μέσα ποὺ ἔχετε εἰς τὴν διάθεσίν σας δὲν σᾶς ἐπιτρέπουν τοῦτο, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ διαχωρίσετε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν καὶ νὰ τὴν ἀναθέσετε εἰς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§184ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§185Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, διαφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν σύνθεσιν τοῦ κεντρικοῦ συμβουλίου ἰατρικῆς ἀντιλήψεως ὡς τὸ προβλέπει τὸ ἄρθρον 3. Εἶναι πολυμελὲς καὶ δυσκόλως θὰ συνεδριάζῃ πρῶτον καὶ δεύτερον διότι περιλαμβάνει μέλη, τὰ ὁποῖα οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουν μὲ τοὺς ἀγρότας. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν τὸ ἄρθρον 3 ὡς ἔχει διατυπωθῆ, ἀποτελεῖ πρόοδον διὰ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἢ ἐὰν ἀντιθέτως σημαίνει ὄχι ἴσην μεταχείρισιν τῶν ἀγροτῶν ἔναντι καὶ τῶν ἄλλων τάξεων τῶν ἠσφαλισμένων, ὅπως φερ’ εἰπεῖν οἱ ἐργάται. Διαφωνῶ ἀπολύτως διότι ἐπὶ τέλους εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας περιέρχονται ὡρισμέναι ἁρμοδιότητές του, ὅπως προβλέπει τὸ ἄρθρον 3. Ἀλλὰ διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς, κύριε ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, θὰ ἔπρεπε νὰ φροντίσετε καὶ τὸ Ἵδρυμα Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων νὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ ἡ σχολικὴ ὑγιεινή, διότι ἕνας λαὸς εἶναι καὶ ὅλοι οἱ Ἕλληνες θὰ πρέπει διὰ τὰ ζητήματα τῆς ὑγείας των νὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ μίαν ὑπηρεσίαν. Ἡ διχοτόμησις εἶναι ἀπαράδεκτος. Διὰ ποῖον λόγον οἱ ἀγρόται θὰ ἔχουν τοὺς ἀντιπροσώπους τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας ἢ τοῦ ΙΚΑ ἢ τοὺς διαφόρους ἄλλους ὅπως τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ; Ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν θὰ ἔπρεπε μόνον ἐκπρόσωποι τῶν ἀγροτῶν καὶ τοῦ ὑγειονομικοῦ κόσμου νὰ ὑπάρχουν καὶ θὰ ἔπρεπεν ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑγειονομικῶν νὰ εἶναι μεγαλύτερος ἀπὸ τὸν ἕνα ἰατρὸν τὸν ὁποῖον προβλέπετε. Κύριε ὑπουργέ, ἡμεῖς εἴμεθα συνεπεῖς καὶ ἀποβλέπομεν εἰς κάτι τὸ καλὸν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ θὰ πρέπει πάντα τὰ ζητήματα τῆς ὑγείας νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, δὲν πρέπει δὲ νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ διάκρισις μόνον διὰ τοὺς ἀγρότας. Τότε θὰ πρέπει τὰ ἀφορῶντα τὴν ὑγείαν τῶν ἀγροτῶν ζητήματα νὰ ὑπαχθοῦν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ὁπότε θὰ καταστῇ μίαν ἡμέραν ἀδήριτος ἡ ἀνάγκη νὰ συγκεντρωθοῦν ὅλα αὐτὰ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ θὰ ἐπιτευχθῇ αὐτό, πρὸς τὸ ὁποῖον ὅλοι πρέπει νὰ ἀποβλέπωμεν: Τὰ ἀφορῶντα τὴν νόσον καὶ τὴν ὑγείαν ζητήματα εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λ. Κατσιλάμπρος ἔχει τὸν λόγον.

§187Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου διετύπωσα ὡρισμένας ἐπιφυλάξεις. Βεβαίως ἐπιμένω ἐπ’ αὐτῶν. Εἶπον ὅμως ὅτι ἔστω καὶ κακοτέχνως ἐὰν διετυπώθη τὸ νομοσχέδιον, ἕνα εἶναι γεγονός, τὸ γεγονὸς τὸ ὁποῖον χαιρετίζομεν ὡς ἔναρξιν κάποιας καλυτέρας προστασίας τῶν ἀγροτῶν. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἐπιθυμῶ εἰς τὸ ἄρθρον 3 νὰ ἐπιφέρω μίαν μικρὰν τροποποίησιν. Ἡ τροποποίησις ἔχει τὴν ἑξῆς ἀφορμήν. Ὁ κ. Κοθρῆς ὡμίλησεν ἐπὶ τοῦ μὴ λυσιτελοῦς μιᾶς ἐργασίας πολυμελοῦς συμβουλίου. Πράγματι τὰ πολυμελῆ συμβούλια καταλήγουν εἰς ἀπεράντους συζητήσεις, ἀσκόπους καὶ ἀγόνους. Τὸ τριμελὲς συμβούλιον εἶναι τὸ καλύτερον. Ὀρθότερον δὲ εἶναι νὰ ἀνατίθεται εἰς ἕνα, διότι ὁ ἕνας ἔχει πάντοτε τὴν εὐθύνην τῶν πράξεών του. Καίτοι δὲν εἶμαι πεπεισμένος ὅτι θὰ ὁρισθῇ ὁ ἕνας ἀντὶ τοῦ πολυμελοῦς συμβουλίου, ὁ ὁποῖος νὰ κατευθύνῃ αὐτὸ ἔργον, τοὐλάχιστον νὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργός, νὰ προστεθῇ τοῦτο ἵνα κατὰ τὴν διαδρομὴν τῆς ἐφαρμογῆς του εἶναι δυνατὴ ἡ τροποποίησις. Προτείνω τὴν προσθήκην ἐδαφίου 3, τοῦ 3ου ἐδαφίου λαμβάνοντος ἀριθμὸν 4: «Διὰ Βασ. Διατάγματος δύναται νὰ ὁρισθῇ τριμελὲς τὸ ἀνώτερον συμβούλιον ἢ νὰ ἀνατεθῇ ἡ ὅλη ἐργασία εἰς ἓν μέλος». Ὁ σκοπός, κύριε Πρόεδρε, τῆς προτάσεώς μου εἶναι εὐλογοφανής. Ἕνα τόσον μεγάλο συμβούλιον δὲν εἶναι δυνατὸν ὥστε νὰ καταλήξῃ εἰς ἀποτέλεσμα. Εἶναι ἑτερόκλητα τὰ πρόσωπα τὰ μετέχοντα τοῦ συμβουλίου αὐτοῦ. Αὐτοὶ οἱ κύριοι σύμβουλοι εἶναι ἀξιόλογα πρόσωπα καὶ ἡ συμβολή των θὰ εἶναι ἀξιοζήλευτος καὶ ἀναγκαία, ἀλλὰ προκειμένου νὰ ληφθοῦν βασικαὶ ἀποφάσεις ἀπὸ ἕνα συμβούλιον πρέπει τοῦτο νὰ μὴ εἶναι πολυμελές. Προτείνω, ἐφ’ ὅσον δὲν θὰ δεχθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὸ κάμῃ μονομελὲς τὸ συμβούλιον, νὰ τεθῇ μία διάταξις, διὰ τῆς ὁποίας νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ ὑπουργὸς ὅπως τὸ πολυμελὲς συμβούλιον τὸ κάμῃ τοὐλάχιστον τριμελές.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§189Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ νὰ ἀσκηθῇ ἐπιμελῶς, καλῶς καὶ καθολικῶς, ἡ ἰατρικὴ ἀντίληψις εἰς τὴν ὕπαιθρον πρέπει νὰ συνεργασθοῦν οἱ πάντες, κυρίως, ὅμως, ἡ ὑγειονομικὴ ὑπηρεσία μὲ τὴν τοπικὴν αὐτοδιοίκησιν. Ἐὰν τὰ ὄργανα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως θελήσουν νὰ ἀντιδράσουν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν αὐτοῦ τοῦ μέτρου, τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας δὲν θὰ ἠμπορῇ νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἄσκησιν τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως. Βλέπω λοιπόν, εἰς τὴν σύνθεσιν τοῦ νέου συμβουλίου ὅτι ἀποπέμπεται ὡς ἄχρηστος ἀπὸ τὸ συμβούλιον αὐτὸ τὸ κεντρικὸν ὁ Δήμαρχος Ἀθηναίων, ὁ ὁποῖος δὲν εἶναι τόσον ὡς δήμαρχος Ἀθηναίων ἀλλὰ περιελήφθη εἰς τὸ συμβούλιον τοῦ νόμου 2952 ὡς Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἡ ὁποία εἶναι ἕνας ὀργανισμὸς ζωντανός, συνερχόμενος τακτικῶς κατ’ ἔτος, ἔχων διοίκησιν καὶ παρακολουθῶν μετὰ μεγάλης προσοχῆς καὶ ἐν ὅλαις ταῖς λεπτομερείαις ὅλα τὰ προβλήματα τῆς ὑπαίθρου χώρας. Νομίζω, ὅτι ὁ ἐκπρόσωπος τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων δὲν ἔπρεπε νὰ ἀπαλειφθῇ ἀπὸ τὸ συμβούλιον αὐτό. Ὁ ἐκπρόσωπος τῆς Ἑνώσεως τῶν Δήμων καὶ τῶν Κοινοτήτων δὲν ἔπρεπε νὰ λείψῃ διότι πρέπει εὐθὺς ἀμέσως αἱ ὑγειονομικαὶ ὑπηρεσίαι μαζὶ μὲ τὰ ὄργανα τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως νὰ θελήσουν νὰ συνοδοιπορήσουν. Πέραν τούτου παρατηρῶ, ὅτι παρακάθηνται τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον ἔχει μεγάλην ἀποστολήν, πλεῖστα καθήκοντα καὶ σπουδαῖα ἔργα νὰ ἐπιτελέσῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τὸ ὁποῖον παρεμπιπτόντως θὰ ἀσχολῆται εἰς τὰ ὑγειονομικὰ αὐτὰ ἔργα καὶ δὲν θὰ διαθέτῃ οὔτε τὸ κατάλληλον προσωπικόν, οὔτε τὴν κατάλληλον ὥραν διότι εἶναι ἐπιφορτισμένον μὲ μεγάλα ἔργα, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἐπαρκεῖ. Νομίζω, ὅτι ἀντὶ νὰ παρεμβληθῇ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας, δηλαδή, ὁ γενικὸς γραμματεὺς τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὸ συμβούλιον, ἀντὶ νὰ παρεμβληθῇ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον θὰ ἐνημεροῦται ὑπὸ τοῦ συμβουλίου καὶ εἰς τὸ ὁποῖον θὰ καταφεύγουν αἱ ἐκθέσεις, θὰ συγκεντρώνωνται αἱ ἀναφοραὶ χωρὶς νὰ ἐνεργοῦνται, καλύτερον εἶναι νὰ ἀναφέρωνται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι τὸ ἁρμόδιον Ὑπουργεῖον νὰ διευκολύνῃ εἰς τὴν ἐκτέλεσιν αὐτοῦ τοῦ νόμου. Δὲν νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἶναι ἁρμόδιον ἐπὶ τοῦ προκειμένου τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, τὸ ὁποῖον δὲν ἔχει νὰ προσφέρῃ τίποτε εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, μάλιστα ἐποπτεύει τοῦ Νομάρχου, τοῦ Δημάρχου καὶ ἐὰν κανεὶς θελήσῃ νὰ ἀντιδράσῃ εἰς τὸ ἔργον τῆς κοινωνικῆς ἀντιλήψεως, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν θὰ ἐπιβάλῃ τὰς κυρώσεις του. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ γενικὸν συμβούλιον καὶ ὁ Δήμαρχος Ἀθηναίων, νὰ διαγραφῇ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, ἢ ἐὰν θέλῃ νὰ εἶναι ὡς νεκρὰ ὑπηρεσία. Ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐσωτερικῶν ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ ἐνημεροῦται καὶ ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ συμμετέχῃ καὶ τῆς εὐθύνης καὶ τῆς προσπαθείας αὐτῆς.

§190ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§191Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Δι’ ἐμέ, διὰ τὴν ἀρτίαν ἀσφάλισιν καὶ ἐξυπηρέτησιν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἕνας καλὸς ὀργανισμός. Νομίζω, ὅτι τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὸ συμβούλιον εἶναι ἀρκετά. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, εἰς τὰ περιφερειακὰ συμβούλια ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι Δήμων καὶ Κοινοτήτων. Εἰς τὰς Ἀθήνας, βεβαίως ὑπάρχει καὶ ὁ ὑπουργός. Δέν νομίζω, ὅμως, ὅτι θὰ πρέπει νὰ αὐξήσωμεν τὸν ἀριθμόν. Ἴσως–ἴσως, θὰ ἔπρεπε νὰ τὸν ἐλαττώσωμεν ἀκόμη περισσότερον.

§192ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§193Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὸν κ. Χλουβεράκην, θεωρῶ δὲ περιττὸν νὰ ἐπαναλάβω τὰ ἴδια.

§194ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§195Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Γίνεται πολλὴ συζήτησις διὰ τὸ τίποτε, διότι τὸ ἄρθρον 3 ὁμιλεῖ περὶ τῆς συστάσεως τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου. Ἐν συνεχείᾳ τὸ ἄρθρον 5 καὶ τὸ ἄρθρον 7, ὁμιλοῦν διὰ τὴν σύστασιν Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον διὰ τὴν σύστασιν Δημαρχιακοῦ ἢ Κοινοτικοῦ. Ὀρθῶς εἶναι διατυπωμένον τὸ ἄρθρον 3 καὶ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν ψήφισίν του, ἄνευ περαιτέρω συζητήσεως. Ἡ αἴτησις τοῦ κ. Ζορμπᾶ, ὅτι πρέπει νὰ μετέχῃ καὶ ὁ Δήμαρχος Ἀθηναίων ὡς πρόεδρος τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, δὲν ἔχει καμμίαν θέσιν ἐν προκειμένῳ, διότι πιὸ κάτω προβλέπεται θέσις διὰ τοὺς δημάρχους.

§196ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στεφάνου ἔχει τὸν λόγον.

§197Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Θὰ ἤθελον νὰ ἐρωτήσω τὸν κ. ὑπουργὸν ἐὰν δέχεται εἰς τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὴν γνώμην τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅπως συμμετέχῃ εἰς τὸ Συμβούλιον καὶ ὁ διευθυντὴς τῆς Σχολικῆς Ὑγιεινῆς.

§198ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑφυπουργὸς Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§199Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προνοίας). Ὁ κ. Κοθρῆς ἔκαμε μίαν παρατήρησιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχω νὰ ἀπαντήσω, ὅτι διὰ τὴν γενικὴν πολιτικὴν τῆς ὀργανώσεως τῆς ὑγείας τῆς χώρας ὑπεύθυνον εἶναι τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, μὲ τὰ ἐπιτελικά του ὄργανα. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως προβλέπει τὴν ὀργάνωσιν τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς νόσου τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι λοιπὸν ἐπιβεβλημένη ἡ σύνθεσις εἰδικοῦ Συμβουλίου, εἰδικῆς συνθέσεως, ἀκριβῶς πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων τῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς νόσου τῶν ἀγροτῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμμετοχὴν τοῦ ὑπουργείου Γεωργίας, ἐκρίθη ἀναγκαιοτάτη, διότι ὅλαι αἱ ἀποφάσεις αἱ ὁποῖαι λαμβάνονται ἀπὸ τὸ ὑπουργεῖον Γεωργίας διὰ τοὺς ἀγρότας, αἱ περισσότεραι ἐξ αὐτῶν ἔχουν ὑψίστην σημασίαν καὶ στενὴν σχέσιν μὲ τὰ προβλήματα τῆς ὑγείας τῶν ἀγροτῶν. Διὰ τοῦτο ἐκρίθη ἀναγκαιοτάτη ἡ συνεργασία τῶν δύο ὑπουργείων, διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, διὰ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Δημάρχου Ἀθηναίων, μὲ εὑρίσκει πολὺ συμπαθῆ, ἀλλὰ ἐπειδὴ μετέχει τοῦ Συμβουλίου ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς τῆς πρώτης Γενικῆς Διευθύνσεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν, ἐκρίθη, ὅτι δὲν εἶναι σκόπιμον νὰ μεγενθύνωμεν τὸ Συμβούλιον καὶ νὰ τὸ κάνωμεν πολυτελές. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Στεφάνου διὰ τὴν συμμετοχὴν τοῦ Διευθυντοῦ Σχολικῆς Ὑγιεινῆς, ἴσως εἶναι σκόπιμος ἡ συμμετοχή του, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ὑγείας ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας εἶναι καθολική. Δὲν θὰ ἦτο λοιπὸν ἄσκοπη ἡ συμμετοχὴ τοῦ Διευθυντοῦ Σχολικῆς Ὑγιεινῆς, διὰ τὸν συντονισμὸν τῶν ἁρμοδιοτήτων του μὲ τὸ Γενικὸν Πρόγραμμα. Συνεπῶς, γίνεται δεκτὴ ἡ τροποποίησις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, ὅσον ἀφορᾷ τὴν συμμετοχὴν τοῦ διευθυντοῦ Σχολικῆς Ὑγιεινῆς.

§200Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει μία γραφικὴ παραδρομὴ εἰς τὸ ἄρθρον 3. Ἡ παράγραφος 1 τοῦ ἄρθρου 18 ἀντικαθίσταται καὶ ὄχι τὸ ἄρθρον 18.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3, δεκτόν;

§202ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§203ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 4. Ὁ κ. Δ. Πετροπουλάκος ἔχει τὸν λόγον.

§204Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 4 θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας εἰς τὴν παράγραφον 2, ὅπου ἀναφέρεται εἰς τὸν Δῆμον Πειραιῶς καὶ τοὺς λοιποὺς Δήμους, ἔχει παραλειφθῆ ἡ Κοινότης Περάματος. Παρακαλῶ νὰ περιληφθῇ.

§205Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινων. Προνοίας). Ἐξυπακούεται ὅτι ὑπάρχει. Νὰ προστεθῇ ὅμως.

§206Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἐρωτῶ, κ. Πρόεδρε, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ λαμβάνωνται αἱ ἀποφάσεις; Διὰ πλειοψηφίας; Ποῖος θὰ ἔχῃ τὸ βέτο;

§207ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν σας καὶ ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3.

§208Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, τὸ ἄρθρον 3 ἐψηφίσθη.

§209Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἐπιθυμῶ νὰ μοῦ ἀπαντήσετε, εἰς περίπτωσιν διαφωνίας τοῦ Συμβουλίου πῶς θὰ λαμβάνωνται αἱ ἀποφάσεις;

§210Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ Συμβούλιον δὲν ἀποφασίζει. Τὸ Συμβούλιον μελετᾷ. Διὰ τοῦ ἄρθρου 18 καθορίζεται ὁ τρόπος λειτουργίας τοῦ Συμβουλίου. Ὑπάρχει, λοιπόν, διάταξις. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν δὲν ὑπῆρχε, ἠδυνάμεθα νὰ προβῶμεν εἰς τὴν συμπλήρωσιν τοῦ κενοῦ ἐκ τῶν γενικῶν ἀρχῶν τοῦ δικαίου.

§211ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 δεκτόν;

§212ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§213ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 5. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§214Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ Συμβούλιον τὸ Νομαρχιακὸν εἶναι πολυμελέστατον, ἀλλὰ βεβαίως τὰ πρόσωπα ποὺ συμμετέχουν εἶναι ἀπαραίτητα. Παρατηρῶ ὅμως ὅτι δὲν ἔχει ὑπηρεσίαν τὸ ἐν λόγῳ Συμβούλιον, παρ’ ὅλον ὅτι θὰ ἔχῃ μεγάλην ἐργασίαν διεκπεραιώσεως. Νομίζω ὅτι ἐκτὸς τοῦ Γραμματέως θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ὑπάλληλοι διότι ἄλλως εἶναι ἀδύνατον νὰ λειτουργήσῃ.

§215Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργ. Κοινων. Προνοίας). Τοῦ Συμβουλίου μετέχει καὶ ὁ Νομίατρος, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ ὁ ὑπεύθυνος τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ προγράμματος.

§216Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σπανιώτατα εἰς τοὺς Νομοὺς ὑπάρχουν δύο ἑνώσεις γεωργ. συνεταιρισμῶν. Συμφώνως δὲ μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἐν λόγῳ ἄρθρου, ὁ Νομάρχης θὰ λαμβάνῃ ἕνα ἐκ τῶν μελῶν τοῦ Δ. Συμβουλίου τῶν δύο ἑνώσεων διὰ τῆς συμμετοχῆς του εἰς τὸ Συμβούλιον. Καὶ ἐρωτῶ ποίων ἐκ τῶν δύο ἑνώσεων θὰ θελήσῃ ὁ κ. Νομάρχης νὰ λάβῃ ἐκπρόσωπον; Νομίζω ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ θὰ δημιουργήσῃ ἀντιδράσεις εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐπειδή, κ. ὑπουργέ, εἰς ἐλαχίστους Νομοὺς ὑπάρχουν δύο ἑνώσεις, πρέπει κάθε ἕνωσις νὰ ἀντιπροσωπεύεται εἰς τὸ Συμβούλιον. Ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἔξοδα κινήσεως τῶν μελῶν τοῦ Συμβουλίου, τὸ θέμα τοῦτο πρέπει νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κ. ὑπουργὸς κατὰ τὴν ἐφαρμογήν, καὶ νὰ εἶναι φειδωλὸς καὶ συντηρητικὸς εἰς τὴν κατανομὴν τῶν ἐν λόγῳ κονδυλίων, ἵνα μὴ προχωρῶμεν διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν καὶ καταλήξωμεν εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν ἀστῶν.

§217Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἐπὶ τοῦ ἄρθρ. 5, θὰ ἤθελον νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ κ. Ζορμπᾶς, ὑπὲρ τῆς ὁποίας συνηγορῶ. Ἡ δευτέρα εἶναι ὅτι ἐκ τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ἀπουσιάζει ἡ Ἐκκλησία. Νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ ἀντιπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας.

§218Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ μετέχῃ καὶ ὁ Νομομηχανικός, διὰ τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐκτελέσεως ὡρισμένων ἔργων.

§219Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ Συμβούλιον τοῦτο καλεῖται νὰ λάβῃ ἀποφάσεις ἐπὶ τῶν ζητημάτων, τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴν ἀσφάλισιν τῆς ὑγείας. Δὲν πρόκειται νὰ συζητοῦνται ὡρισμένα συμφέροντα, ὥστε νὰ μετάσχουν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν τάξεων. Ἐὰν ὑπάρχουν δύο ἑνώσεις συνεταιρισμῶν εἰς τὸν Νομόν, τότε ὁ Νομάρχης θὰ ὁρίζῃ τὸν ἐκπρόσωπον, ὄχι κατ’ αὐθαίρετον κρίσιν, ἀλλὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ διορίσῃ μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Συνεταιρισμοῦ.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5, δεκτόν;

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς). Ἄρθρον 7, ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§223Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐὰν εἴς τινα Κοινότητα δὲν ὑπάρχῃ συνεταιρισμὸς καὶ Χωροφυλακή, τὸ Συμβούλιον θὰ ἀποτελῆται μόνον ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ τὸν δάσκαλον;

§224Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀπεβλέψαμεν εἰς τὴν συμμετοχὴν ἑνὸς ὑπαλλήλου τοῦ Κέντρου Προνοίας, ὁ ὁποῖος θὰ εὑρίσκετο εἰς τὴν ἕδραν τοῦ Νομοῦ. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ ὅμως Ἐπιτροπὴ εἶπε νὰ μὴ μετέχῃ ὁ ὑπάλληλος τοῦ Κέντρου Προνοίας, ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ νὰ μετέχῃ ὁ ἐφημέριος. Ἐπ’ αὐτοῦ ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντίρρησιν.

§225Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 6 παρατηρῶ τὰ ἑξῆς: Κατὰ τῶν ἀποφάσεων τῆς τοπικῆς Ἐπιτροπῆς θὰ ἐπιτρέπεται ἔνστασις ἐντὸς προθεσμίας ἑνὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως τοῦ καταλόγου. Θὰ ἤθελον εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ νὰ γίνῃ μία διευκρίνησις. Τί θὰ εἴπῃ ἀπὸ τῆς κοινοποιήσεως; Θὰ κοινοποιῆται εἰς ὅλους τοὺς εὐπόρους, ἀπὸ ποῖον καὶ διὰ τίνος μέσου;

§226Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Θὰ γίνεται ἀνακοίνωσις τοῦ καταλόγου.

§227Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ὑπάρχουν Κοινότητες καὶ Δῆμοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν οὔτε σταθμὸν Χωροφυλακῆς, οὔτε ἐκπρόσωπον τοῦ Κέντρου Προνοίας καὶ θὰ εἶναι δύσκολον νὰ συνεδριάζῃ ἡ Ἐπιτροπὴ ὅπως εἶναι συντεθειμένη. Θὰ παρακαλέσω νὰ τεθῇ μία διάταξις, ὅτι δύναται ἡ Ἐπιτροπὴ νὰ συνεδριάζῃ ἐγκύρως ἂν εἶναι παρόντα τὰ τρία μέλη. Δηλαδή, μὲ τὸν Πρόεδρον, τὸν διδάσκαλον καὶ τὸν παπᾶν.

§228Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Αὐτὴ ἡ δυσχέρεια δὲν θὰ παρουσιασθῇ διότι δὲν πρόκειται ἑκάστη Κοινότης νὰ ἔχῃ Ἐπιτροπήν. Θὰ ὑπάρχουν ὁμάδες Κοινοτήτων εἰς τὰς ὁποίας θὰ ὑπάρχουν ὅλα τὰ ἄλλα ὄργανα.

§229Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν εἶναι ὁμὰς Κοινοτήτων, εἶναι πολὺ δύσκολον. Βάζετε δύο δασκάλους, διότι, ἐὰν εἶναι χωριὸ μεγάλο καὶ ἔχει ἄνω τῶν 100 μαθητῶν, θὰ ἔχῃ δύο δασκάλους.

§230Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὅπως διετυπώθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, πάντοτε θὰ εἶναι 3μελὴς ἡ Ἐπιτροπή. Δηλαδή, ὁ Πρόεδρος, ὁ δάσκαλος καὶ ὁ ἐφημέριος. Καὶ ὅπου ὑπάρχει σταθμὸς Χωροφυλακῆς καὶ συνεταιρισμὸς θὰ εἶναι 5μελής.

§231ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Δὲν γνωρίζω διατὶ δὲν μετέχει ἕνα ... (δὲν ἠκούσθη) .... μέλος εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§232Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μετέχει τῆς Ἐπιτροπῆς ἕνας ἐκπρόσωπος τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ. Εἰς πολλὰς Κοινότητας, κ. Πρόεδρε, δὲν ὑπάρχουν Γεωργικοὶ Συνεταιρισμοί. Ὑπάρχουν ὅμως Μελισσοκομικοί, Δασοκομικοὶ καὶ ἄλλοι. Πρέπει νὰ διευκρινισθῇ ὅτι μὴ ὑπάρχοντος Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ μετέχει ἐκπρόσωπος παρεμφεροῦς Συνεταιρισμοῦ.

§233Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ ἁπλῶς περὶ Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν. Ἢ Μελισσοκομικοὶ ἢ ἄλλοι εἶναι, περιλαμβάνονται.

§234Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐπίσης ἤθελα νὰ παρατηρήσω ὅτι πρέπει νὰ βάλωμεν εἷς τῶν διδασκάλων ἐκ τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὴν Κοινότητα.

§235Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἡ ἔννοια τῆς παραγράφου, αὐτὴ εἶναι.

§236Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ παράγρ. 3 ὁρίζει ὅτι καταρτίζεται ὑπὸ τῆς Τοπικῆς Ἐπιτροπῆς πίναξ εὐπόρων, ἀλλὰ δὲν ὁρίζει ποῖα θὰ εἶναι τὰ κριτήρια βάσει τῶν ὁποίων θὰ κριθῇ τις, ὅτι εἶναι εὔπορος. Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὁρίσωμεν ὅτι διὰ διατάγματος θὰ καθορισθοῦν τὰ κριτήρια. Ἡ παράγραφος 5 καθορίζει τὴν ἀναθεώρησιν τοῦ πίνακος εὐπόρων. Πρέπει ὅμως νὰ διατυπωθῇ πῶς θὰ γίνεται ἡ κοινοποίησις τοῦ πίνακος διὰ νὰ λάβουν γνῶσιν οἱ ἐνδιαφερόμενοι ὥστε νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν ἀναθεωρήσεως θὰ ἔπρεπε ἀκόμη νὰ ὁρισθῇ ὅπως ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ τοπικοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ ὑποδεικνύεται ὑπὸ τοῦ Δ. Σ. τοῦ Συνεταιρισμοῦ. Ἐπίσης ἡ διάταξις τῆς παρ. 2 νὰ διατυπωθῇ ὅτι ὁ ἀστυνομικὸς θὰ μετέχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τῆς ἕδρας του μόνον καὶ ὄχι τῆς περιφερείας του.

§237Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχα τὴν εὐτυχίαν νὰ ἴδω ἕνα πίνακα τῶν χωρίων τῶν στερουμένων διδασκάλων τῆς πρώτης καὶ τῆς δευτέρας περιφερείας τοῦ Νομοῦ Φθιώτιδος. Εἶδα ὅτι ὁ πίναξ αὐτὸς ἀριθμεῖ κενὰ 17 μονοταξίων σχολείων. Τοῦτο σημαίνει ὅτι μέχρι τῆς στιγμῆς αὐτῆς καὶ τοῦ παρελθόντος θέρους, τὰ σχολεῖα δὲν εἶχαν κἂν διδάσκαλον. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ὑποθέτω εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ συμβῇ καὶ εἰς τὸ μέλλον. Ἐπ’ αὐτοῦ θέλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ὅτι θὰ πρέπει νὰ εὑρεθῇ ἕνας τρόπος, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ κάποιον ἀναπληρωματικὸν μέλος, τὸ ὁποῖον εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ ἀναπληροῖ κάποιον ἐλλεῖπον μέλος.

§238Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ κ. Μακρόπουλος, τὰ χωρία τὰ ὁποῖα ἔχουν μονοτάξια σχολεῖα εἶναι κάτω τῶν 50 οἰκογενειῶν καὶ θὰ περιλαμβάνωνται κατ’ ἀνάγκην εἰς ὁμάδα χωρίων. Μίαν ἄλλην παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω. Δὲν βλέπω τὸν λόγον νὰ μετέχῃ τῆς Ἐπιτροπῆς ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς ἢ ὁ Σταθμάρχης. Αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀπαλειφθῇ. Δὲν ἔχει κανένα λόγον ἡ Χωροφυλακὴ εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς Προνοίας. Τοὐναντίον ἂν ἐπέλθῃ συμπλοκὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέμβῃ ὁ Σταθμάρχης. Ἐφ’ ὅσον εἶναι μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπέμβῃ. Παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος αὐτή. Δὲν ἔχει κανένα ἀπολύτως λόγον. Καί, ὁμολογῶ ὅτι δὲν τὸ εἶχον προσέξει.

§239Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Χρειάζεται, διὰ νὰ ἐνημερώνῃ τοὺς φακέλλους.

§240Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγει νὰ μετέχῃ ὁ Διοικητὴς τῆς Χωροφυλακῆς, πρέπει νὰ διαγραφῇ.

§241Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἤκουσα μετὰ μεγάλης προσοχῆς αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἴπατε. Θεωρῶ περιττὸν νὰ ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ συνάδελφος ἐκ Φλωρίνης. Διότι ὅσα εἶπεν, ὅτι δηλαδὴ ὁ ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης χρειάζεται διὰ νὰ ἐνημερώνῃ τοὺς φακέλλους....

§242Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κἄτι ξεύρομεν καὶ ἡμεῖς διὰ νὰ λέγωμεν αὐτὰ τὰ πράγματα.

§243Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ὁ κ. συνάδελφος, νομίζω ὅτι δὲν ἔχει ἀφορμὴν καὶ δικαίωμα νὰ ὁμιλῇ μετὰ τοσαύτης ὀξύτητος διακόπτων. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρετήρησα ἐξ ἀφορμῆς τῆς παρατηρήσεώς του καὶ εἶπον, εἶναι ὅτι ὅσα εἶπεν, περὶ τῆς συμμετοχῆς τοῦ Σταθμάρχου, ἠμπορεῖ νὰ πηγάζουν μόνον ἀπὸ τὴν ἰδέαν ὅτι ὁ ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης ἢ οἱ ἀστυνομικοὶ τῆς Ἑλλάδος, εἶναι ἐχθροὶ τῶν πολιτῶν. Αὐτὸ ἐγὼ ἀδυνατῶ νὰ τὸ παραδεχθῶ.

§244Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Αὐτὸ εἶναι ἰδικόν σας, αὐθαίρετον, συμπέρασμα.

§245Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἀλλά, θὰ ἀπαντήσω εἰς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ κ. Χαβίνης, ὁ ὁποῖος παρετήρησεν ὅτι δὲν θὰ ἦτο σκόπιμος, ἢ δὲν θὰ ἦτο χρήσιμος κἄν, ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἀστυνόμου εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτήν. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ, ὁ κ. Χαβίνης, νὰ τοῦ εἴπω ὅτι δὲν συμφωνῶ μὲ αὐτὴν τὴν ἄποψίν του. Μετέχουν εἰς τὰς Ἐπιτροπὰς τὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα ἔχουν καὶ τὴν πλέον στενὴν σχέσιν μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Κοινότητος, ὅπως ὁ ἐφημέριος, ὁ δάσκαλος κλπ. Ὁμοίως θὰ πρέπει νὰ συμμετέχῃ καὶ ἕνα πρόσωπον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔχῃ μεγάλην σχέσιν μὲ τοὺς κατοίκους καὶ τὸ ὁποῖον λόγῳ, ἀκριβῶς, τῆς ἰδιότητός του καὶ τῆς ὑπηρεσιακῆς του ἀποστολῆς, θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἔχῃ γνώμην περὶ τῆς εὐπορίας ἢ ἀπορίας τῶν κατοίκων τῆς ἕδρας του. Ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκέψιν ὁρμήθημεν ὅταν ἐλάβαμεν αὐτὴν τὴν ἀπόφασιν.

§246Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπειδὴ ἀκριβῶς καὶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν ἤκουσα νὰ λέγῃ: «Ἂν ἐγνωρίζατε τὴν σημασίαν τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τότε δὲν θὰ κατεφέρεσθε ἐναντίον τοῦ νομοσχεδίου», ἔρχομαι πάλιν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον. Συγχέει τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὑπὸ τὴν ὁποίαν τίθεται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μὲ τὸ ΙΚΑ. Δὲν ὑπάρχει καμμία σχέσις μὲ τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τοῦ Ν. 6298 ἢ τοῦ Ν. 1246 κλπ. Δὲν ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ αὐτοὺς τοὺς νόμους τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Διότι ἐκεῖνοι οἱ νόμοι, καλύπτουν, ὅπως εἴπομεν καὶ τὰς συντάξεις γήρατος, θανάτου, ἀτυχήματος καὶ ἀνεργίας ἀκόμη. Τοῦτο ἐδῶ ὅμως τὸ νομοσχέδιον ἀσχολεῖται μόνον μὲ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας κάλλιστα, ὅπως ἦτο καὶ πρίν. Τώρα διατὶ τὰ εἶπον ὅλα αὐτὰ ἐδῶ; Διότι φαίνεται ἀμέσως –ἀμέσως, ἡ ἀδυναμία τοῦ νομοσχεδίου καὶ εἰς τὴν ἐφαρμογήν του θὰ τὴν ἴδωμεν καλύτερον. Εἰς τὸ ΙΚΑ, ὑπάγεται πᾶς ἐργαζόμενος παρέχων ἐξηρτημένην ἐργασίαν ἐπ’ ἀμοιβῇ, εἴτε πλούσιος εἶναι, εἴτε πτωχός. Ἐπομένως, τὰ δικαιώματά του τὰ ἀντλεῖ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι προσφέρει ἐξηρτημένην ἐργασίαν. Καὶ ἀνάλογα πρὸς τὸν μισθόν του, ὑπάρχουν καὶ τὰ ἔνσημα ἐπὶ τοῦ βιβλιαρίου του, καὶ ἀνάλογα πρὸς τὸν μισθόν του καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερομισθίων θὰ πάρῃ καὶ τὴν σύνταξίν του. Κατὰ συνέπειαν θὰ ἔχῃ καὶ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν καὶ ὅλας τὰς ἄλλας παροχάς. Ἐδῶ, ὅμως, τώρα, ὁ κάθε ἕνας θὰ φροντίζῃ νὰ λέγῃ ὅτι εἶναι ἄπορος. Πρέπει νὰ τεθῇ τοὐλάχιστον ἕνας φραγμός, κ. Πρόεδρε, καὶ νὰ λέγωμεν ὅτι εἰς μίαν Κοινότητα μέχρι ποσοῦ τόσον τοῖς ἑκατὸν θὰ εἶναι οἱ ἄποροι, διότι ἄλλως θὰ πελαγοδρομήσωμεν. Καὶ εἶναι δυνατὸν εἰς μίαν περιφέρειαν νὰ εἶναι τὰ 90% οἱ ἄποροι καὶ εἰς ἄλλην περιφέρειαν νὰ εἶναι 10%. Καὶ ἔτσι δὲν θὰ δυνηθῶμεν νὰ εὕρωμεν ἄκρην. Δυστυχῶς αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὰς Ἐπιτροπὰς δὲν εἶναι ἄγγελοι καὶ ἀλλοιῶς θὰ κρίνῃ ἡ μία Ἐπιτροπὴ καὶ ἀλλοιῶς ἡ ἄλλη. Ἔπειτα, ἐβάλαμεν διὰ τοὺς εὐπόρους 50 δραχμὰς εἰσφοράν. Δέν ὑπῆρχεν ἀναλογιστικὴ ἐργασία καθόλου ὅταν ἔγινε τὸ νομοσχέδιον. Κανεὶς δὲν εἶπε τί θὰ εἰσπράξωμεν καὶ τὶ θὰ δώσωμεν. Φοβοῦμαι, ὅτι ἀπὸ τὴν δευτέραν ἡμέραν τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, ἢ ἔστω τὸν δεύτερον μῆνα, θὰ κάμωμεν 100 δραχμὰς τὴν εἰσφοράν, μετὰ 200 κ.ο.κ. ὥσπου νὰ σηκωθοῦν οἱ ἀγρόται νὰ μᾶς εἴπουν: Δὲν μᾶς χρειάζεσθε. Θὰ πάρωμεν τὸν ἄρρωστόν μας νὰ τὸν πᾶμε εἰς τὴν Ἀθήνα, ἢ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην νὰ τὸν θεραπεύσωμεν. Ἀλλὰ καὶ ἄλλο ἕνα ζήτημα. Ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 7, προβλέπεται ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἀστυνομικοῦ Σταθμάρχου εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἐφ’ ὅσον θὰ εἶναι τριμελὴς ἡ Ἐπιτροπή, ἂς εἶναι ὁ Πρόεδρος, ὁ παπᾶς καὶ ὁ δάσκαλος. Καλύτερον εἶναι ὁ Σταθμάρχης, ὅπου καὶ ἂν ἀνήκῃ, ὅπως καὶ ἂν σκέπτεται, νὰ εἶναι ἔξω τῆς Ἐπιτροπῆς, διότι ὁπωσδήποτε θὰ θελήσῃ νὰ ἀσκήσῃ κἄποιον ἐκβιασμόν.

§247Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐκβιασμόν;

§248Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Κἄποιαν ψυχολογικὴν ἐπίδρασιν, ἔστω ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν.

§249Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Εἰς τὰς παρατηρήσεις τοῦ κ. Ἐλευθεριάδη ἀπαντᾷ ἡ παράγραφος 5, τοῦ ἄρθρου 7, ὅπου ἡ Ἐπιτροπὴ δὲν δεσμεύεται κατὰ τὴν κρίσιν αὐτῆς, ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων, περὶ τῶν κριτηρίων τῆς ἀπορίας. Εἶναι πολὺ πιθανὸν ὅτι εἴς τινας Κοινότητας ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπόρων, νὰ φθάσῃ τὰ 98% καὶ 100%. Πρόθεσις τῆς Κυβερνήσεως ἀκριβῶς ἦτο, οἱ ἀποδεδειγμένως εὔποροι, εἰς πολὺ ἐλάχιστον ποσοστόν, νὰ ὑποχρεωθοῦν καὶ εἰς τὸ μικρὸν ποσοστὸν τῆς ἐτησίας εἰσφορᾶς. Ἑπομένως οἱ φόβοι σας, κ. συνάδελφε, δὲν εἶναι δικαιολογημένοι, διότι ἡ παράγραφος 5, διετυπώθη δι’ αὐτὸν τὸν λόγον.

§250Ε. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ. Καὶ ποία θὰ εἶναι ἡ ὠφέλεια τῶν ἀγροτῶν νὰ τρέχουν εἰς Ἐπιτροπὰς διαιτησιῶν;

§251Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ ἀπολύτως μὲ τὴν παρουσίαν τοῦ Σταθμάρχου εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Καὶ διαφωνῶ ἀκόμη περισσότερον, κατόπιν διευκρινήσεως τὴν ὁποίαν ἔδωσε πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας, ὅτι δῆθεν ἡ παράγραφος 5 ἀναφέρει, ὅτι δεσμεύει τὴν κρίσιν αὐτῆς. Ἂς μὴ αὐταπατώμεθα, κ. Πρόεδρε. Ἡ παρουσία τοῦ Σταθμάρχου σημαίνει ὅτι ὁ Σταθμάρχης εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ὁρίζῃ ποῖοι θὰ πληρώνουν ἢ ὄχι, καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν δεσμεύεται ἀπὸ τὴν γνώμην τῶν ἄλλων νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ ἔλθῃ πάλιν τὸ θέμα τῆς ἐθνικοφροσύνης. Καὶ ὁ Σταθμάρχης θὰ σᾶς ἐρωτήσῃ εἰς ποῖον κόμμα ἀνήκετε, καὶ ἂν εἶσθε εἰς τὸν μακαρίτην Συναγερμόν, θὰ δίδῃ τὸ σημείωμα νὰ μὴ πληρώνετε. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου περιφέρειαν ἐζήσαμεν αὐτὸ τὸ γεγονός. Φρονῶ, ὅτι ὁ Σταθμάρχης δὲν πρέπει νὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν.

§252ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§253Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ διατυπωθοῦν κριτήρια καὶ ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις ἐπιθυμῇ ὁ κύκλος τῶν ἀπόρων νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον εὐρύς, δύναται τοῦτο νὰ διατυπωθῇ εἰς τὸν νόμον. Διότι, κ. ὑφυπουργὲ τῆς Προνοίας, φοβοῦμαι μήπως συμβῇ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον συνέβη κατὰ τὸ ἔτος 1946–47, ὁπότε οἱ εὔποροι εἶχον συμπεριληφθῆ εἰς τοὺς καταλόγους τῶν ἀπόρων καὶ οἱ ἄποροι δὲν εἶχον συμπεριληφθῆ, εἶχον κριθῆ ἀνάποδα. Διότι καὶ τότε τὰ κριτήρια ἦσαν ἐλεύθερα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία ἐσχηματίσθη ἀπὸ τὸν Νομάρχην καὶ ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, καὶ τὰ πράγματα ἐπῆγαν κατὰ τὸ κοινῶς λεγόμενον «διάνα» διὰ τοὺς εὐπόρους. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ λεχθὲν συμπερασματικῶς, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας, ὅτι οὔτε ὀλίγον οὔτε πολύ, ἐγὼ θεωρῶ ἐχθρὸν τοῦ πολίτου τὸν χωροφύλακα, νομίζω ὅτι τὸ συμπέρασμα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας, ἂν μὴ τί ἄλλο, ἦτο ἀνεπιτυχές, ἀπαράδεκτον δι’ ἐμέ, διότι δὲν ἤθελον νὰ εἴπω ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας συνεπέρανε καὶ τόσον πολὺ σύντομα τὸ ἀνεκοίνωσεν εἰς τὴν Βουλήν. Ἤθελον νὰ εἴπω, κ. Πρόεδρε, ὅτι εἰς πολλὰς περιπτώσεις ὁ σταθμάρχης ἢ ὁ χωροφύλαξ δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ἀντικειμενικὸς καὶ ἔχομεν σωρείαν παραδειγμάτων ποὺ ὁ Σταθμάρχης διὰ τὸ ἴδιον ζήτημα εἰς δύο διάφορα πρόσωπα ὑπεστήριξε τὸν ἕνα ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον συνεπάθει. Ἐκτὸς τοῦ φόρτου τῆς ἐργασίας ποὺ ἔχει ὁ Σταθμάρχης εἰς τὴν περιφέρειάν του, ποὺ δὲν προλαμβάνει νὰ διεκπεραιώσῃ τὴν τρέχουσαν ἀστυνομικὴν ἐργασίαν του τοῦ δίδομεν καὶ αὐτὴν τὴν πρόσθετον ὑπηρεσίαν, διὰ νὰ τὸν ὑποχρεώνωμεν νὰ κρίνῃ τοὺς πολίτας διὰ τὰ πολιτικὰ φρονήματα, νὰ τοὺς κρίνῃ καὶ ἀπὸ ἀπόψεως περιουσιακῆς καταστάσεως. Ὥστε εἰς τὸν σταθμάρχην θὰ δοθοῦν ὅλα τὰ δικαιώματα καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ δικαστικά, διὰ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον, τὸν ὁποῖον ἔχει εἰς τὴν δικαιοδοσίαν του. Θὰ ἔλεγον, διὰ νὰ μὴ ὑπάρχῃ παράπονον, ὅτι ὁ σταθμάρχης ἐλαυνόμενος ἀπὸ τὸ ἄλφα ἢ βῆτα κριτήριον, κρίνει τὸν Ἄλφα ἢ βῆτα ἀγρότην. Καλὸν θὰ εἶναι διὰ νὰ μὴ συγκεντρώσῃ ὁ Σταθμάρχης καὶ ἄλλα παράπονα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θὰ συγκεντρώσῃ ὡς ἐκ τῆς ὑπηρεσίας του, καλὸν θὰ εἶναι νὰ μὴ συμπεριλαμβάνεται μέσα εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἂς ἀφήσωμεν τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τὰ λοιπὰ μέλη. Ἐγὼ μάλιστα θὰ ἔλεγον ὅτι δὲν θὰ εἶναι καλύτερον νὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, διότι ὁ Πρόεδρος ἀνήκει εἰς πολιτικὰς παρατάξεις. Νὰ εἶναι ὁ Πρόεδρος τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁ παπᾶς καὶ ὁ δάσκαλος.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§255Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ κάμω δύο παρατηρήσεις. Ἡ πρώτη εἶναι ὅτι ἀναμφισβητήτως χρειάζεται κάποια πρόνοια, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξουν ἄνισα μέτρα ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀνὰ τὴν Ἐπικράτειαν. Ἡ πεῖρα τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας μᾶς ἔχει διδάξει ὅτι ἄλλα κριτήρια λαμβάνονται εἰς μίαν περιφέρειαν καὶ ἄλλα εἰς ἄλλην. Καὶ τελευταῖα, ὡρισμέναι περιφέρειαι, αἱ ὁποῖαι συνέπεσε νὰ ἔχουν περισσότερον εὐσυνειδήτους ἀνθρώπους, συμβαίνει νὰ ἀδικοῦνται. Αὐτὸ δὲν διορθώνεται ἀπὸ τὸν νόμον. Νομίζω ὅμως, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἢ ὁποιαδήποτε Κυβέρνησις τὸ ἐφαρμόσῃ, ὀφείλει νὰ προσέξῃ, ὥστε νὰ ὑπάρχῃ μία βάσις ἰσότητος. Τὸ δεύτερον εἶναι ὅτι καὶ ἐγὼ δὲν εἶμαι σύμφωνος νὰ περιληφθῇ ὁ Σταθμάρχης εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἀναμφισβητήτως, δὲν εἶναι ὁ ἁρμοδιώτερος, διότι συνήθως εἶναι ξένος καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν θὰ δημιουργηθοῦν ὑπόνοιαι ἢ παρεξηγήσεις καὶ δυσπιστίαι. Δὲν νομίζω ὅτι ἐνοχλεῖ τὴν Κυβέρνησιν νὰ διαγράψῃ τὸν Σταθμάρχην καὶ νὰ βάλῃ τὸν παπᾶν.

§256Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ συμμετοχὴ τοῦ Σταθμάρχου ἐθεωρήθη ἀναγκαία, ὡς ὀργάνου ἀνασταλτικοῦ ὡρισμένων ἀντιθέσεων μεταξὺ τῶν χωρικῶν. Ἡ παρουσία τοῦ ἀστυνομικοῦ σταθμάρχου θὰ ἄρῃ τὰς ἀντιθέσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ὁδηγήσουν εἰς ἀδικίαν. Δι’ αὐτὸ ἐκρίθη ὡς ἀναγκαία ἡ παρουσία του.

§257ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροπολογήθη;

§258Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, μὲ τὴν διευκρίνησιν, ὅτι θὰ συμμετέχῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, ὁ ἐφημέριος εἷς ἐκ τῶν εἰς τὴν Κοινότητα ὑπηρετούντων δημοδιδασκάλων, ὁ Πρόεδρος τοῦ Συνεταιρισμοῦ καὶ ὁ ἀστυν. σταθμάρχης, ἐφ’ ὅσον ἑδρεύουν τοιοῦτοι εἰς τὴν Κοινότητα: «..... (ἀναγινώσκει).....................»

§259ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§260ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§261ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Η. Σακαλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§262Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ὑποβάλω σκέψεις τινάς, αἱ ὁποῖαι νομίζω ὅτι ἀφ’ ἑνὸς θὰ ὁδηγήσουν εἰς ἀποτελέσματα πρακτικώτερα, ἀλλὰ καὶ δικαιότερα. Ὁμιλῶ ἐπὶ τῆς παραγράφου 2 τοῦ ἄρθρου 8, ἡ ὁποία καθορίζει τὸ ὕψος τοῦ ἀσφαλίστρου, τὸ ὁποῖον θὰ καταβάλλεται κατ’ ἄτομον ὑπὸ τῶν εὐπόρων, ὡς λέγει ἡ παράγραφος. Ἐπειδὴ ὡς ἐκ τῆς πείρας ἔχομεν ἀντιληφθῆ ὅτι οἱ πόροι, οἱ ὁποῖοι θὰ διατεθοῦν διὰ τὴν κάλυψιν τῶν δαπανῶν τῆς ἐν γένει αὐτῆς προσπαθείας, ὅσον ἀφορᾷ μὲν τοὺς Δήμους ἤδη ἔχουν προσκόψει εἰς δυσχερείας, λόγῳ τῶν δυσμενῶν οἰκονομικῶν δυνατοτήτων καὶ ἐπειδὴ πιθανὸν εἰς τὴν ἔννοιαν τοῦ εὐπόρου νὰ συναντήσωμεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι καὶ διὰ 2, 3, 4 ἄτομα νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταβάλουν καὶ 100 καὶ 200 δραχμὰς ἐτησίως, θὰ ἤθελα νὰ ὑποβάλω τὴν ἑξῆς πρότασιν. Δὲν ἀποκλείεται ὁ ἀριθμὸς 50, τὸν ὁποῖον καθορίζει κατ’ ἄτομον ν’ ἀποδειχθῇ καὶ ἐπαρκὴς ἢ καὶ ἀνεπαρκής. Ἀλλὰ τοῦτο δὲν σημαίνει ὅτι δὲν θὰ ἦτο καλύτερον δι’ ἑνὸς νομοθετικοῦ διατάγματος νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ αὔξησις ἢ ἡ μείωσις τῆς εἰσφορᾶς τῶν εὐπόρων, ἀναλόγως τῶν περιστάσεων.

§263ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§264Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἀποβλέπει εἰς τὴν ἐπέκτασιν τῆς ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ἀναγνωρισμένους εὐπόρους. Δὲν γνωρίζω ὅτι θὰ ἀνευρεθοῦν εὔποροι εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἂς ὑποθέσωμεν ὅτι θὰ ἀνευρεθοῦν. Θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε γίνει μία ἀναλογιστικὴ μελέτη, διὰ νὰ μᾶς εἴπῃ ποῖον πρέπει νὰ εἶναι τὸ ἀσφάλιστρον. Εὐχόμεθα ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ νὰ ἀποδώσῃ, πολὺ φοβούμεθα ὅμως ὅτι δὲν θὰ ἀποδώσῃ εἰς τίποτε, μᾶλλον θὰ εἶναι ἀφορμὴ διενέξεων καὶ κακοποιήσεων τῶν ἀγροτῶν μας καὶ νομίζω, ὅτι, ὅταν πρόκειται νὰ κάμωμεν ἓν τοιοῦτον σοβαρὸν νομοσχέδιον, θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικώτεροι. Ἀρκοῦμαι εἰς τὰς ὀλίγας παρατηρήσεις, μὲ τὴν εὐχὴν νὰ ἀποδώσῃ τὸ ἄρθρον αὐτό, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι δὲν θὰ ἀποδώσῃ τίποτε, λόγῳ τῆς προχειρότητος, μὲ τὴν ὁποίαν ἔχει συνταχθῆ.

§265ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§266Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ σοβαρώτερα τοῦ νομοσχεδίου. Καθορίζει ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπολαύσουν τὰ πλεονεκτήματα τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ εἶναι ἀντίθετον πρὸς ὅσα εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἐκτίθενται. Εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν τοῦ νομοσχεδίου ἀναφέρεται ὅτι δέχεται ἡ Κυβέρνησις τὴν κοινωνικὴν ὑποχρέωσιν τοῦ Κράτους, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Δέχεται δηλαδὴ ὅτι ἡ ἀσφάλισις ἀποτελεῖ δικαίωμα τοῦ ἀσφαλιζομένου καὶ ὅτι πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτική. Δέχεται, ἰδίως, ὅτι εἰς τὴν χώραν μας τὸ εἰσόδημα τοῦ ἀγρότου εἶναι, κατ’ ἐξοχήν, χαμηλόν. Πρέπει νὰ μὴ εἶναι ἁπλοῦν δικαίωμα καὶ νὰ εἶναι ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους καὶ νὰ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἀσφάλισις δι’ ὅλους τοὺς ὑπαγομένους εἰς τὴν κατηγορίαν, ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον. Ἐὰν δὲν δεχθῶμεν τὴν ἀρχήν, δὲν ἀκολουθοῦμεν τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου, τὴν ὁποίαν θεωρητικῶς δέχεται ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ δὲν θεσμοθετεῖ μὲ τὸ ἄρθρον αὐτό, διότι μὲ αὐτό, καθορίζεται ὅτι δύναται νὰ ἐπεκταθῇ καὶ δύναται νὰ τύχῃ ὁ ἄπορος τῶν εὐεργετημάτων τῆς ἀσφαλίσεως. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ ἡ διατύπωσις πλέον θετική, ἀντὶ νὰ εἶναι δυνητική, Δηλαδὴ νὰ λέγῃ, παρέχεται ἡ ἀσφάλισις ὑποχρεωτικῶς εἰς τοὺς ἀγρότας, οἱ ὁποῖοι εἶναι εἴτε εὔποροι, εἴτε ἄποροι. Διότι, ἐν προκειμένῳ, παρέχεται μόνον ἰατρικὴ καὶ φαρμακευτικὴ περίθαλψις. Διότι, ὡς ἰσχυρίζεσθε ἐκ τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι ἔχετε εὑρεῖαν τὴν δαπάνην, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσετε τὴν ἀσφάλισιν τῶν 4.000.000 ἀγροτῶν, δὲν πρέπει νὰ κάμετε δυνητικὴν τὴν ἀσφάλισιν καὶ νὰ ἀφήνετε ἐλευθερίαν ἀσφαλίσεως εἰς τοὺς ἐργαζομένους. Νομίζω ὅτι ἐπιβοηθεῖται καὶ μία γενικωτέρα ἀξίωσις τοῦ λαοῦ, ἡ ἀξίωσις μιᾶς δικαιοτάτης ἀναδιανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος. Διότι, εἶναι γνωστὸν ὅτι, ἐνῷ τὸ ἐθνικόν μας εἰσόδημα αὐξάνει, ἐν τούτοις, ἡ πτώχεια μεγαλώνει. Καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὴν ἄνισον διανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ μας εἰσοδήματος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἡ Κυβέρνησις, ὡς ἀναφέρει εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν, δέχεται τὴν ἀρχὴν αὐτήν, διότι, ἐὰν δὲν τὴν ἐδέχετο, δὲν θὰ εἴχομεν λόγον νὰ ἐπιμένωμεν, νομίζω ὅτι ὀφείλει νὰ τὴν ἀναγνωρίσῃ.

§267ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον.

§268Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Τὸ ὅτι ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις πλειοδοτεῖ εἰς τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ προχωρεῖ περισσότερον, δηλαδὴ νὰ μὴ περιορίζεται εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀπόρων, ἀλλὰ καὶ τῶν εὐπόρων.......

§269Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διατὶ ἀπορεῖτε; Δὲν ἀφήνετε αὐτοὺς τοὺς ὑπαινιγμούς. Ὅταν ὁμιλῆτε εἰς τὴν Βουλήν, νὰ ὁμιλῆτε σοβαρῶς.

§270Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Σᾶς σέβομαι.......

§271Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν σέβεσθε κανένα, ὅταν λέγετε αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγετε.

§272Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κάμνετε μέγα σφάλμα νὰ νομίζετε ὅτι ὁμιλεῖτε σεῖς σοβαρῶς. Δὲν σᾶς ἔδωσα ποτὲ τὸ δικαίωμα νὰ κάμετε καὶ σκέψιν ἀκόμη.......

§273Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ αὐθάδεια τοῦ κ. συναδέλφου μὲ κάνει νὰ πιστεύω ὅτι εἶναι προσωρινὴ ἡ παραμονή του ἐδῶ.

§274Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἐδῶ εἶναι τρεῖς αἱ περιπτώσεις τῶν ἀγροτῶν, αἱ ὁποῖαι ἀνακύπτουν ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον, τῶν ἀπόρων, τῶν εὐπόρων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναγράφωνται, διὰ νὰ τυγχάνουν τῆς ἀσφαλίσεως ἐπὶ εἰσφορᾶς 50 δραχμῶν κατ’ ἄτομον καὶ τῶν εὐπόρων, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ ἀναγράφωνται. Καὶ γεννᾶται λοιπὸν τὸ ἐρώτημα: Μήπως ἐκ τῶν διατάξεων, αἱ ὁποῖαι θεσπίζονται εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτό, μήπως ἐξ αὐτῶν ἀπαγορεύεται εἰς τὸν ἰατρὸν νὰ ἀσκῇ ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμα; Εἰς χωρία ὅπου δὲν τυγχάνουν ἰατρικῆς περιθάλψεως, λόγῳ τοῦ ὅτι εὑρίσκονται εἰς μεγάλην ἀπόστασιν, θὰ δύνανται οἱ ἠσφαλισμένοι νὰ προσφεύγουν εἰς τὸν ἰατρὸν ἢ θὰ ἐπιτραπῇ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἐξετάζωνται καὶ αὐτοὶ ἐπὶ συμβάσει μὲ τὰ ἄλλα ταμεῖα;

§275Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Θὰ γίνεται σύμβασις μὲ τὸ Κράτος, ἀδείᾳ τοῦ Νομάρχου καὶ θὰ προσφεύγουσιν.

§276ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Θεοχαρίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§277Δ. ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ. Κατὰ τὸ ἄρθρον 8 ὑποχρεοῦνται οἱ εὔποροι, εὐθὺς ὡς κριθῶσιν ἀπὸ τὴν ἁρμοδίαν Ἐπιτροπήν, ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς ἐγγραφῆς των, νὰ ὑποβάλουν δήλωσιν, ὅτι ἀρνοῦνται νὰ ἀσφαλισθοῦν. Νομίζω ὅτι ἀντιστρόφως θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ μέριμνα. Ὅσοι θὰ κριθοῦν εὔποροι, ἐκεῖνοι, ἐὰν θέλουν νὰ ἀσφαλισθοῦν, νὰ ὑποβάλουν αἴτησιν ἀποδοχῆς ἀσφαλίσεως. Διότι πολλάκις, ἐκτὸς τοῦ ὅτι πρόκειται περὶ ἀγραμμάτων ἀγροτῶν, δὲν ἀναρτῶνται οἱ πίνακες καὶ ἀποστέλλονται οὗτοι εἰς τὴν Νομαρχίαν μὲ τὰ σχετικὰ πρωτόκολλα ἀναρτήσεως, ὁπότε νομιμοποιοῦνται οἱ κατάλογοι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, θὰ ἔλεγον, ἀντιστρόφως, οἱ εὔποροι νὰ ὑποβάλουν αἰτήσεις ἀποδοχῆς τῆς ἀσφαλίσεως καὶ οὐχὶ αἰτήσεις ἀρνήσεως. Θὰ ἦτο προτιμότερον κύριε ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, νὰ δώσωμεν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα, ἐὰν θέλουν, νὰ ἀσφαλισθοῦν.

§278ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§279Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν καλῶς μελετηθῇ τὸ ἄρθρον 8 νομίζω, ὅτι ὁμιλεῖ σαφῶς. Οἱ ἄποροι ἐγγράφονται, οἱ δὲ εὔποροι καταβάλλουν 50 δραχ. Ἔχω τὴν ἐντύπωσιν ὅτι ὁ εὔπορος δὲν θὰ καθήσῃ εἰς τὸ χωριό του, ἀλλὰ θὰ πάῃ εἰς τὰς πόλεις πρὸς ἰατρικὴν περίθαλψιν.

§280ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τ. Μιχαηλίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§281Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 8, κύριε Πρόεδρε, παράγρ. 5, θὰ παρεκάλουν ὅπως καθορίζεται διὰ Βασιλικοῦ Διατάγματος ὁ τρόπος καὶ ἡ διαδικασία τῆς βεβαιώσεως καὶ τῆς εἰσπράξεως τῶν εἰσφορῶν, καθὼς καὶ ὁ χρόνος καταβολῆς τῶν ἀσφαλίστρων εἰς ἑκάστην περιοχήν, μὲ βάσιν τὴν καλλιέργειαν καὶ τὴν ἐποχὴν πιστοποιήσεως τῆς συγκομιδῆς, ὥστε νὰ μὴ προκαλῆται ἐπιβάρυνσις τῶν ἀγροτῶν μὲ ὑπερημερίας.

§282Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Ἀκριβῶς δι’ αὐτό, ἔχει διατυπωθῆ ἡ διάταξις, ἵνα γίνωνται αἱ εἰσπράξεις τῶν εἰσφορῶν κατὰ τὸν χρόνον, ὅστις θὰ εἶναι ὁ προσφορώτερος.

§283ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§284ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§285ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 9. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§286Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 9 λέγει ὅτι θὰ ὑπάρχουν εἰς τὰ Κοινοτικὰ ἰατρεῖα καὶ ὀδοντίατροι. Πῶς εἶναι ὅμως δυνατὸν νὰ προσλαμβάνεται εἰς κάθε ἰατρεῖον ὀδοντίατρος. Ποῦ θὰ τοὺς εὕρετε; Ἐπίσης ὁμιλεῖ περὶ ψυχιατρικῆς. Ἀλλὰ πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχουν τοιαῦτα θεραπευτήρια εἰς τὴν ὕπαιθρον τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐδῶ εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ νὰ εἰσαχθῇ ἕνας ἀσθενὴς εἰς ψυχιατρεῖον, πρέπει νὰ περάσουν 3–4 μῆνες καὶ ἴσως καὶ ἕνας χρόνος; Τέλος ἡ παράγραφος 3 λέγει ὅτι μετὰ βεβαίωσιν μόνον τοῦ ἰατρικοῦ Κέντρου, ὅταν τὰ εἰς τὸν Νομὸν λειτουργοῦντα Νοσηλευτικὰ ἱδρύματα δὲν διαθέτουν τὰ ἀπαραίτητα ἐπιστημονικὰ μέσα, ἐπιτρέπεται ἡ ἐκτὸς τοῦ Νομοῦ μετακίνησις τῶν ἀσθενῶν. Ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ, κ. Πρόεδρε, ἔχω ἐπανειλημμένως ὁμιλήσει. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαγορεύσωμεν εἰς ἕνα χωρικὸν νὰ ἐκλέξῃ τὸν ἰατρόν, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχει ἐμπιστοσύνην. Καὶ ἐγὼ ὅταν εἶχον ἕλκος τοῦ στομάχου, θὰ ἐφρόντιζα νὰ πάω εἰς τὸν καλύτερον ἰατρόν. Αὐτὸς εἶναι κυρίως, ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἔρχονται ὅλοι εἰς τὰς Ἀθήνας. Διατὶ λοιπὸν γράφετε, ὅτι δὲν τοῦ ἐπιτρέπετε νὰ πάῃ ἐκτὸς τοῦ Νομοῦ του; Σεῖς νομίζετε ὅτι καὶ οἱ ἄποροι οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ, δὲν πληρώνουν. Ἔρχονται ἐδῶ καὶ οἱ βαρέως ἀσθενεῖς, συνοδευόμενοι ἀπὸ κἄποιον καὶ μένουν εἰς τὸ ξενοδοχεῖον μέχρις ὅτου εἰσαχθοῦν πρὸς ἐγχείρησιν εἰς τὸ Νοσοκομεῖον. Ὅταν δὲ εἰσαχθοῦν πληρώνουν διὰ διάφορα φάρμακα, διὰ μετάγγισιν αἵματος, νάρκωσιν κλπ. Ἡ λέξις λοιπὸν ἄπορος, δὲν σημαίνει πραγματικῶς ἄπορον, διότι ἕνας ἀσθενὴς διὰ νὰ ἔλθῃ ἐδῶ θέλει 2–3 χιλιάδες δραχμάς. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα, κύριε ὑπουργέ!!

§287Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ὅταν ὡμίλησα ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, ἀπουσιάζατε. Ἐὰν προσέξετε ὅμως, τὰ πρακτικά, θὰ ἴδητε, ὅτι ἀπήντησα εἰς ὅσα ἀνεπτύξατε. Εἶπον, ὅτι ἡ προσπάθεια τοῦ Κράτους πρέπει νὰ εἶναι πῶς νὰ ἐξυψωθῇ τὸ ἐπίπεδον τῆς νοσηλείας τῶν ἀσθενῶν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα καί κυρίως, εἰς τὰ Νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Διότι οὕτω θὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀποκέντρωσις τῶν νοσοκομείων πρὸς ἀποφυγὴν τῶν περιστατικῶν, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρατε, ὄχι μόνον δὲ αὐτό, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν ὅλων τῶν ἐπειγουσῶν περιπτώσεων. Συνεπῶς, τὸ νομοσχέδιον προβλέπει, μᾶλλον ἐπιβάλλει τὴν ἀποκέντρωσιν τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως. Ἡ παρατήρησίς σας, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ὑποχρεώνωμεν ἕνα ἐκ τῆς ἐπαρχίας νὰ μὴ ἔλθῃ εἰς τὸ κέντρον, μὲ εὑρίσκει ὅλως ἀντίθετον. Θὰ τὸν ὑποχρεώσωμεν, διὰ τὴν νόσον ἐκείνην διὰ τὴν ὁποίαν παρέχονται πλήρως τὰ σύγχρονα μέσα νὰ θεραπευθῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν, διότι δημιουργεῖται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον παρετηρήσατε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς συζητήσεως, ὅτι συσσωρεύονται ὅλαι αἱ ἐλαφραὶ παθήσεις εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἕνας ἄρρωστος ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ ἀποσταλῇ εἰς τὸ κέντρον δὲν εὑρίσκει κλίνην. Ἔργον τοῦ Κράτους εἶναι, νὰ ἐξυψώσῃ τὸ ἐπίπεδον τῆς νοσηλείας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ γενικῶς ὅλων τῶν πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ προσέρχωνται μὲ μεγαλυτέραν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ νοσοκομεῖα. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§288Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὡμίλησα καὶ εἰς τὴν κατ’ ἀρχὴν συζήτησιν καὶ εἶπον, πῶς ἐννοῶ τὴν περίθαλψιν τὴν νοσοκομειακὴν τῶν ἀπόρων. Δὲν πιστεύω ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν Νομαρχιῶν, ὅπως εἶναι σήμερον, ὅτι εἶναι δυνατόν, νὰ εἰσάγωνται οἱ ἀσθενεῖς καὶ νὰ ὑφίστανται ὅλας τὰς ἐγχειρήσεις. Ἠμποροῦμεν νὰ τοῦ εἴπωμεν, ὅτι, θὰ κάμῃς τὴν ἐγχείρησιν εἰς τὸ νοσοκομεῖον τῆς Πρεβέζης, ὅταν νομίζῃ ὅτι δὲν εἶναι καλό; Πῶς θὰ μὲ ὑποχρεώσετε νὰ μοῦ κάμουν ἐκεῖ τὴν ἐγχείρησιν; Ἐπειδὴ εἶμαι ἄπορος; Αὐτὸ εἶναι ὅλον τὸ πνεῦμα τῆς συζητήσεως ποὺ κάμνομεν. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον λέγετε, ὅτι μόνον ὅταν θὰ τὸ ἐπιτρέπῃ ἡ ἁρμοδία Ἐπιτροπή, δὲν στέκεται κατὰ τὴν γνώμην μου καὶ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§289Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Στέκεται κατὰ τοῦτο.....

§290Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρέπει νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸν ἰατρὸν ἐκεῖνον ποὺ πιστεύει ὅτι θὰ τὸν κάμῃ καλά.

§291Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προν.). Τότε θὰ δημιουργηθῇ ἐκεῖνο τὸ περιστατικὸν τὸ ὁποῖον ἀναφέρατε, ὅτι εἴχατε ἕνα ἄρρωστον διὰ τὸν ὁποῖον δὲν εὑρήκατε ἕνα κρεββάτι καὶ ἐγύρισε εἰς τὴν πατρίδα του διὰ νὰ ἀποθάνῃ ἀγιάτρευτος.

§292Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐγὼ σᾶς εἶπον, ὅτι ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ, καὶ ἔρανον νὰ κάμετε καὶ φορολογίαν καὶ ἀπὸ τὸν ἔρανον τῶν Βορείων ἐπαρχιῶν καὶ λαχεῖον ἐὰν θέλετε ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε. Ἔχετε ὑποχρέωσιν, εἶσθε ἐκπρόσωπος τοῦ λαοῦ, νὰ κάμετε ὅτι δύνασθε, διότι δὲν βελτιώνεται ἡ κατάστασις ἔτσι.

§293ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§294Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ προσέξουν τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι εἶναι βασικὴ καὶ ὁ ἀντίκτυπος ἐκ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς διατάξεως θὰ εἶναι τεράστιος διότι ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὅλοι μας ἀπασχολούμεθα διὰ τοὺς ἀσθενεῖς τῆς περιφερείας μας. Τί λέγει ἡ διάταξις; Λέγει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπεπειράθη νὰ κάμῃ διὰ διοικητικῆς πράξεως τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ δὲν τὸ κατάφερε καὶ μετέβαλε τοὺς ὑπαλλήλους εἰς ἀνθρώπους ποὺ ὑπογράφουν χαρτιὰ ἀνακριβῆ. Λέγει ὅτι ὅταν δὲν ἠμπορῇ νὰ θεραπευθῇ εἰς τὴν ἐπαρχίαν κατὰ βεβαίωσιν τοῦ ἐπαρχιακοῦ Κέντρου, θὰ ἔρχεται εἰς τὴν Πρωτεύουσαν. Αὐτὸ καθιερώθη διὰ μιᾶς διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ ἐπειδὴ καὶ εἰς τὴν ἐπαρχίαν δὲν ὑπῆρχαν τὰ μέσα, ἀλλὰ κυρίως οἱ ἄποροι χωρικοί, δὲν ἤθελον νὰ νοσηλευθοῦν ἐκεῖ, διότι νοσηλευθέντες, δὲν εὗρον τὴν κατάλληλον διάγνωσιν, διότι διέγνωσαν καρκίνον ἐνῷ ἐπρόκειτο περὶ ἁπλοῦ ὄγκου, διέγνωσαν σκωληκοειδίτιδα καὶ δὲν ἦτο τίποτε καὶ δὲν ἔχουν ἀκόμη ἐμπνεύσει τὰ ἐπαρχιακὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν χωρικόν. Ὁ χωρικὸς καὶ ὁ πτωχὸς καὶ ὁ κάθε ἄνθρωπος, διατί ζεῖ; Διὰ τὴν ὑγείαν του καὶ διὰ τὴν ζωήν του. Ἐὰν καὶ ἡ πολιτεία δὲν τὸν βοηθήσει νὰ τὴν διεκδικήσῃ νομίζω, τότε, ὅτι δὲν παρέχομεν τίποτε εἰς τὸν χωρικὸν αὐτόν. Λοιπόν, ἀναγκάζονται καὶ τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα καὶ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας, ὑπὸ τὴν σκιάν σας, νὰ γράψουν ψεύτικα πιστοποιητικά, ὅτι δὲν ἔχουν καταλλήλους κλινικὰς καὶ δὲν τὸ κάμνουν ἐκ κακῆς προθέσεως ἢ δόλου, τὸ κάμνουν ἐξ ἀνάγκης διότι βλέπουν τὴν πραγματικότητα. Ἀναγκάζονται νὰ εἴπουν ψέμματα διότι βλέπει τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας ζωντανὴν τὴν πραγματικότητα τῶν πτωχῶν αὐτῶν ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐδῶ, εἴτε διότι δὲν ὑπάρχουν τὰ μέσα, εἴτε κυρίως διότι δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην διότι ἔχουν καῆ. Ὅσα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα ἠμπόρεσαν νὰ ἐμπνεύσουν τὴν ἐμπιστοσύνην των εἰς τὴν περιοχήν των, εἶναι πλήρη καὶ ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἀνθρώπους καὶ δὲν ἔχομεν κατεύθυνσιν πρὸς τὰς Ἀθήνας. Τὰ ἄλλα ὅμως ἀναγκάζουν τοὺς χωρικοὺς νὰ βαδίζουν πρὸς τὰς Ἀθήνας. Ἐφ’ ὅσον θέλομεν νὰ λέγωμεν ὅτι ἔχομεν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν πρέπει τοὐλάχιστον εἰς τοὺς χωρικοὺς τοὺς ἀσφαλιζομένους νὰ παράσχωμεν τὴν ἐλευθέραν ἐκλογὴν ὅπως ἔχῃ ἐλευθέραν ἐκλογὴν ὁ ἠσφαλισμένος εἰς τὸ ΙΚΑ καὶ τὸ χαρτὶ ἀπορίας ἐφ’ ὅσον εἶναι πράγματι ἄπορος ἢ χαρτὶ εὐπορίας, ἐφ’ ὅσον ὑπάγεται εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, νὰ εἶναι εἰσιτήριον εἰσόδου ὅπου δεῖ. Ἔρχεται προχθὲς ἕνας συμπολίτης μου καὶ μοῦ λέγει: Στεῖλε με εἰς τὴν Θεσσαλονίκην νὰ νοσηλευθῶ, διότι ἐκεῖ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔχω τὴν κόρην μου παντρεμένη καὶ θὰ ἔρχεται νὰ μὲ βλέπῃ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει ἀνθρωπινώτερον, χριστιανικώτερον καθῆκον νὰ ἀπευθυνθῇ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην διὰ νὰ νοσηλευθῇ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Καὶ διατὶ ὁ ἰατρὸς ἢ τὸ νοσηλευτικὸν ἵδρυμα τῆς Θεσσαλονίκης θὰ εἴπῃ εἰς τὸν χωρικὸν αὐτὸν, τὸν πτωχόν, ὁ ὁποῖος διὰ τὸν εἰδικὸν αὐτὸν λόγον θέλει νὰ νοσηλευθῇ ἐκεῖ ὅτι τοῦ τὸ ἀρνῆται; Ἢ ἐὰν ὁ κάτοικος Θεσσαλονίκης ἔχει τὸν υἱόν του εἰς τὸ Κέντρον ἐκπαιδεύσεως τῆς Χίου καὶ θέλει νὰ νοσηλευθῇ ἐκεῖ διατὶ θὰ τοῦ τὸ στερήσωμεν; Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ μὴ ἔχετε περισπασμοὺς εἰς τὰ γραφεῖα σας καὶ νὰ ὁδεύωμεν ὅλοι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας καὶ νὰ ἀναγκάζωμεν τοὺς ὑπαλλήλους νὰ μᾶς γράφουν ψέμματα ὅτι δὲν ὑπάρχει νοσοκομεῖον εἰς τὴν ἐπαρχίαν μας ἢ νὰ ἀναγκάζωμεν τοὺς νομιάτρους νὰ γράφουν ψέμματα ὅτι δὲν ὑπάρχει τρόπος θεραπείας ἐκεῖ, προτείνω τὴν μεταρρύθμισιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ νὰ εἴπωμεν ὅτι μὲ τὸ φύλλον νοσηλείας ἔχει ἐκλογὴν νοσηλευτικοῦ ἱδρύματος. Νὰ γίνεται αὐτὸ ποὺ γίνεται καὶ σήμερον. Τίποτε περισσότερον.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζαμαλούκας ἔχει τὸν λόγον.

§296Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Νομίζω ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ νομοσχεδίου, σαφῶς ἀνέπτυξε καὶ ἐξήγησεν τὸ θέμα τοῦτο. Νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν ποτέ ὁ Νομίατρος ὁ ὁποῖος θὰ βεβαιώσῃ ὅτι δὲν εἶναι ἀνάγκη ἕνας ἄρρωστος νὰ φύγῃ ἀπὸ τὸν Νομὸν ἢ ἀπὸ ὅπου ὑπάρχει νοσοκομεῖον, δὲν νομίζω ὅτι θὰ εἶναι τόσον ἀσυνείδητος, νὰ βεβαιώσῃ ὅτι εἰς μίαν σοβαρὰν νόσον, ὅτι δύναται νὰ θεραπευθῇ ἐκεῖ. Εἰς τὰς μὴ σοβαρὰς νόσους συμβαίνει τὸ ἑξῆς, ἔρχονται διὰ τὸ παραμικρὸν εἰς τὰς Ἀθήνας, διὰ μίαν σκωληκοειδίτιδα ἢ διὰ μίαν ἁπλῆν νόσον, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπισθοῦν εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Διότι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, δὲν θὰ εὑρίσκῃ θέσιν ὁ ἄρρωστος μὲ σοβαρὰν νόσον. Ἐδῶ πρέπει νὰ ἔρχωνται οἱ ἄρρωστοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι διὰ σοβαρὰς νόσους.

§297Κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ πηγαίνῃ ὁ ἀσθενὴς ὅπου θέλει.

§298Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Ἡ διάταξις ὀρθῶς ἔχει καὶ παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ ὡς εἶναι διατυπωμένη.

§299Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἡ θεωρητικὴ τοποθέτησις τοῦ ἄρθρου εἶναι ὀρθή, καὶ ἡ Κυβέρνησις ἐφ’ ὅσον παρέχει δαπάνας νοσηλείας πρέπει νὰ φροντίσῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ἡ συγκέντρωσις εἰς τὸ Κέντρον νὰ εἶναι μικροτέρα ὅπου δὲν ὑπάρχουν τὰ κατάλληλα μέσα πρέπει νὰ ἔρχεται εἰς τὸ Κέντρον. Ἐκεῖνο ποὺ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, εἶναι νὰ προσέξῃ νὰ διασφαλισθῇ ἡ ἀμερόληπτος κρίσις ὅσον ἀφορᾶ τὴν ἀποστολὴν τῶν ἀσθενῶν. Διὰ τὸν ἀσθενῆ ἑνὸς ὀρεινοῦ χωρίου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον διὰ νὰ πάρῃ τὴν βεβαίωσιν θὰ εἶναι πολὺ δύσκολον. Δι’ αὐτὸ ἐὰν ἦτο δυνατὸν αὐτὴν τὴν βεβαίωσιν νὰ τὴν πάρῃ ἀπὸ τὴν τοπικὴν ἐπιτροπήν.

§300Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ γίνεται εἰς ὅλους τοὺς ἀσφαλιστικοὺς ὀργανισμούς. Θὰ πάρῃ τὴν γνωμάτευσιν τοῦ ἰατροῦ θὰ μεταβῇ εἰς τὸ Κέντρον καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ νοσοκομεῖον θὰ τὸν κρατήσῃ ἄλλως θὰ τὸν στείλῃ εἰς ἄλλο κέντρον.

§301Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ διασφαλισθῇ, δηλαδὴ ἡ βεβαίωσις τοῦ ἰατροῦ νὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν.

§302Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Αὐτὸ ἐξυπακούεται.

§303Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὸν κ. Κοθρῆν καὶ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα τὴν ἐπαρχίαν μου. Διὰ νὰ μεταβῇ ὁ ἀσθενὴς τῆς ἐπαρχίας μου εἰς τὸ Ναύπλιον θὰ ταλαιπωρηθῇ πολύ. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ τοπικὴ Ἐπιτροπὴ νὰ γνωματεύῃ.

§304Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, διατὶ ἐκάμαμεν νοσοκομεῖον 50 κλινῶν εἰς τὸ Ναύπλιον; Διὰ νὰ νοσηλεύωνται οἱ ἀσθενεῖς τῆς περιφερείας Ἀργολίδος.

§305Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ πόσην προχειρότητα συνετάχθη τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον καταφαίνεται ἀπὸ τὸ συζητούμενον ἄρθρον. Ὁμιλοῦμεν περὶ Κοινοτικῶν Ἰατρείων, ὁμιλοῦμεν περὶ Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν ὡς νὰ ἐπρόκειτο οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπανδρώσουν τὰ Ἰατρεῖα καὶ τοὺς Σταθμοὺς νὰ εἶναι πάνσοφοι. Οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι διπλωματοῦχοι ἄνευ περαιτέρω εἰδικεύσεως. Ἐν τοιαύτη περιπτώσει ἡ ἐπάνδρωσις θὰ εἶναι ἐλαττωματική. Καὶ ἐρωτῶ: Ἐὰν παρουσιασθῇ μία εἰδικὴ περίπτωσις καὶ ἀναφέρω τὴν περίπτωσιν πνευμοθώρακος πῶς θὰ ἐπέμβῃ ὁ ἰατρὸς ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει τὴν εἰδικότητα τοῦ φυματιολόγου;

§306Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ἐπέμβασις δὲν θὰ γίνῃ εἰς τὸν Ὑγειονομικὸν Σταθμόν, ἀλλὰ εἰς κεντρικὸν νοσοκομεῖον.

§307Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Αὐτὸ ποὺ λέγετε, κ. ὑπουργέ, ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὸ ὑπὸ συζήτησιν ἄρθρον. Διὰ νὰ ἀποδώσωμεν πλήρη ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τοὺς ἀγρότας θὰ πρέπει τὰ νοσοκομεῖα καὶ ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ τῶν ἐπαρχιῶν νὰ συμπληρωθοῦν μὲ τὰ ἀπαραίτητα μέσα καὶ ἰατροὺς ὅλων τῶν εἰδικοτήτων. Ὅταν συνεζητεῖτο ἡ ἀρχὴ τοῦ νομοσχεδίου εἶπον ὅτι ἡ προσοχὴ τῆς Κυβερνήσεως πρέπει νὰ στραφῇ εἰς τὴν δημιουργίαν ἀρτίων νοσοκομείων εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν Νομῶν. Διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ πρέπει εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ νὰ ὑπάρχουν ὅλαι αἱ εἰδικότητες. Εἶχον προτείνει δὲ οἱ ἔκτακτοι καθηγηταὶ καὶ ὑφηγηταὶ νὰ μὴ ὀνομάζωνται πρὶν ἢ ὑπηρετήσουν εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτά. Τότε θὰ δημιουργηθῇ καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ἀσθενοῦς καὶ ἠξεύρετε πόσην σημασίαν ἔχει ἡ ἐμπιστοσύνη τοῦ ἀσθενοῦς πρὸς τὸν ἰατρὸν καὶ δὲν θὰ ἐκφράζεται τὸ παράπονον ὅτι μόνον οἱ ἀσθενεῖς ποὺ ἔρχονται εἰς τὴν Ἀθήνα τυγχάνουν πραγματικῆς νοσηλείας. Θὰ πρέπει, λοιπόν, κ. ὑπουργέ, νὰ στρέψετε τὴν προσοχήν σας εἰς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων.

§308Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ εἴπω τοῦτο μόνον, ὅτι παρατηρεῖται μία σύγχυσις εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Ὡμιλήσαμεν ὅλοι περὶ ἐλευθερίας τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦν νὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας νὰ νοσηλευθοῦν. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, εἶναι εὔλογος ἡ ἀξίωσίς των, νὰ πάῃ κανεὶς νὰ νοσηλευθῇ ἀπὸ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου. Καὶ ὁ τελευταῖος ἀγρότης θέλει νὰ νοσηλευθῇ καὶ μὲ ἐλαφρὸν νόσημα ἂν ἔχῃ ἀπὸ τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου ἢ ἀπὸ ἰατροὺς φήμης, ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ. Εἰς αὐτὸ ἀποβλέπει τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καὶ λέγει ὅτι, ἐὰν ὑπάρχουν ἐλαφρὰ νοσήματα ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ νοσηλευθοῦν εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, νὰ νοσηλεύωνται ἐκεῖ. Τότε διατὶ ζητοῦμεν νὰ γίνουν νοσοκομεῖα εἰς τὰς ἐπαρχίας, ὅταν εἶναι εὔλογον ὅτι ὁ καθένας θέλει νὰ ἔλθῃ εἰς τὰς Ἀθήνας; Ὑπάρχουν ἄνθρωποι καὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ πᾶνε εἰς τὴν Εὐρώπην. Εὔλογον εἶναι καὶ τοῦτο. Ἀλλὰ δυνάμεθα νὰ λέγωμεν ὅτι ὅλοι ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς Ἑλλάδος πρέπει νὰ ἔλθουν εἰς τοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου; Αὐτὸ εἶναι πρακτικῶς ἀνεφάρμοστον. Δι’ αὐτὸ θέλωμεν νὰ κάμωμεν νοσοκομεῖα εἰς τὰς ἐπαρχίας; Ὁ κ. Ζαννῆς, λέγει ὅτι πρέπει νὰ κάμωμεν τοῦτο καὶ ἐκεῖνο. Ποῖος λέγει ὄχι, ἀλλὰ πρέπει νὰ πᾶνε ἰατροὶ φήμης καὶ ὅλοι μας πρέπει νὰ τείνωμεν εἰς τὸ νὰ μὴ μαζεύωνται ὅλοι ἐδῶ διὰ τὸ ἐλάχιστον πρᾶγμα, διότι εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νὰ γίνῃ τοῦτο.

§309Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Ὑποτίθεται ὅτι εἰς τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον ὑπάρχουν ὅλα τὰ ἀπαραίτητα μηχανήματα καὶ τὰ μέσα διὰ νὰ θεραπευθῇ ὁ ἀσθενής. Καὶ παρ’ ὅλον ποὺ ὑπάρχουν καὶ περίφημοι ἰατροί, παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν κατορθώνει ὁ ἀσθενὴς νὰ γίνῃ καλὰ λόγῳ μιᾶς κακῆς διαγνώσεως. Θὰ ἀπαγορεύσετε εἰς αὐτὸν τὸν ἄνθρωπον νὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸν Νομὸν διὰ νὰ πάῃ καὶ ἀλλοῦ νὰ κυτταχθῇ;

§310Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Νὰ πληρώσῃ ἀπὸ τὴν τσέπην του νὰ πάῃ ὅπου θέλει.

§311Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸν ἀσθενῆ, ὁ ὁποῖος ἐπῆγεν εἰς τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον καὶ δὲν ἐθεραπεύθη, νὰ ἀπαγορεύσετε νὰ μετακινηθῇ καὶ νὰ πάῃ εἰς ἄλλον ἰατρόν.

§312Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν τοῦ ἀπαγορεύομεν. Ἀντιθέτως τὸν ὑποχρεώνομεν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ὅταν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θεραπευθῇ. Ἡ παράγραφος αὐτὴ ἀφορᾷ τοὺς ἐλαφρῶς ἀσθενεῖς οἱ ὁποῖοι συρρέουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ καταλαμβάνουν τὰ κρεββάτια τῶν Ἀθηναίων. Νὰ μὴ παίζωμεν μὲ τὰ λόγια.

§313Ι. ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ. Ἐὰν δὲν ἀπατῶμαι, ὁ κ. Χαβίνης, ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἐλευθέρας ἐκλογῆς τοῦ ἰατροῦ. Εἶναι τὸ γενικὸν αἴτημα τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ὁμιλεῖ περὶ τῆς ἐλευθέρας ἐκλογῆς τῶν ἰατρῶν διὰ τοὺς ἠσφαλισμένους. Διὰ τὸ ΙΚΑ διατὶ δὲν ἐπιτρέπεται ἡ ἐλευθέρα ἐκλογὴ τοῦ ἰατροῦ;

§314Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Θεσπίζεται τώρα.

§315Ι. ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ. Διατὶ δὲν ἀφήνομεν τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα νὰ τὸ καθορίσουν, παρὰ θέλομεν ἡμεῖς νὰ καθορίσωμεν ἐὰν ὁ ἠσφαλισμένος θὰ ἔρχεται εἰς τὰς Ἀθήνας; Διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εἴπωμεν ὅτι ὁ ἠσφαλισμένος δὲν ἔχει ἐμπιστοσύνην καὶ εἰς τὸν καθηγητὴν τῶν Ἀθηνῶν. Ἀντιλαμβάνεσθε εἰς ποῖον σημεῖον ἠμπορεῖ νὰ προσκρούσῃ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον προβλέπει τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν.

§316Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ΙΚΑ ἔχει συμβάσεις μὲ πολλὰ νοσοκομεῖα καὶ μὲ ἰδιωτικὰς κλινικὰς καὶ ὅταν πρόκειται νὰ εἰσαχθῇ ἕνας εἰς νοσοκομεῖον, λέγει θέλω νὰ πάω εἰς τὸν «Εὐαγγελισμὸν» καὶ ὅταν ἐπιμένῃ πηγαίνει εἰς τὸν «Εὐαγγελισμόν». Ἑπομένως ἐκλέγει τὸν ἰατρόν του, ἀλλὰ ὁ ἀγρότης δὲν θὰ ἐκλέγῃ τὸν ἰατρόν του;

§317Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Εἰς τὴν Κάρυστον ἱδρύεται νοσοκομεῖον πλῆρες. Ἐὰν παρουσιασθῇ μία νόσος, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ μεταφορὰν τοῦ ἀσθενοῦς εἰς τὰς Ἀθήνας, ποῖος θὰ ὑπογράψῃ τὴν γνωμάτευσιν, ὁ Νομίατρος; Ἀλλά, ὁ Νομίατρος εὑρίσκεται εἰς μεγάλην ἀπόστασιν, εὑρίσκεται εἰς τὴν Χαλκίδα.

§318Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὑπάρχει μία τροπολογία σχετικῶς μὲ τὸ ζήτημα αὐτό.

§319Ι. ΚΟΝΤΟΒΡΑΚΗΣ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία: «............ (ἀναγινώσκει) ...............»

§320Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἰδιαιτέρως ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, διότι ἄνω τῶν 40 ὀργανισμῶν νοσοκομείων τῶν ἐπαρχιῶν ἔχουν ἀποτελματωθῆ καὶ εὑρίσκονται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Κατεβλήθη προσπάθεια εἰς τρόπον ὥστε οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ νὰ ψηφισθοῦν καὶ νὰ πλαισιωθοῦν ὅλα τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Ἔτσι βλέπει κανεὶς νοσοκομεῖα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄνω τῶν 100 ἀσθενῶν, νὰ ἔχουν προσωπικὸν μόνον δύο ἢ τρεῖς. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου τὸ Ψυχιατρεῖον Θεσσαλονίκης, τὸ ὁποῖον ἔχει ἄνω τῶν 850 ἀσθενῶν καὶ ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν δὲν ὑπερβαίνει τοὺς 15 συνολικῶς, δηλαδὴ ἰατρούς, νοσοκόμους κλπ.

§321Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι σήμερον ὑπέγραψα 10 ὀργανισμοὺς νοσοκομείων καὶ προωθοῦνται κάθε ἡμέραν. Διὰ λόγους τεχνικοὺς εἶχον σταματήσει οἱ ὀργανισμοὶ αὐτοὶ καὶ ἤδη ἐντὸς 15–20 ἡμερῶν θὰ ἔχουν ὅλοι προωθηθῇ καὶ δημοσιευθῆ.

§322Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Ἡ δήλωσίς σας, κ. ὑπουργέ, μὲ ἱκανοποιεῖ, διότι ὁμολογουμένως εἶχα ἀπογοητευθῆ διότι αἱ ἁρμόδιαι ὑπηρεσίαι σας μᾶς διεβεβαίωναν ὅτι δὲν πρόκειται νὰ δημοσιευθῇ οὔτε ἕνας ὀργανισμός. Ἐφ’ ὅσον ἔχουν ὑπογραφῆ οἱ ὀργανισμοὶ καὶ προωθοῦνται καὶ θὰ πλαισιωθοῦν τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα, τότε θὰ εὕρουν κάθε στοργὴν οἱ ἀγρόται εἰς τὰ νοσοκομεῖα. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ αὐτῇ θὰ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι πρέπει νὰ ληφθοῦν μέτρα καὶ ἐναντίον ἐκείνων τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπιλήσμονες γενόμενοι τῆς ἀποστολῆς των, ἐκβιάζουν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου συγκεκριμένην περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἀσθενής, ὁ ὁποῖος προσεκόμισε βεβαίωσιν ἀπορίας δὲν ἔλαβε παρὰ τοῦ ἰατροῦ τοῦ ὑγειονομικοῦ κέντρου σημείωμα διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ ἐπαρχιακὸν νοσοκομεῖον πρὶν ἤ λάβῃ πρόσθετον ἀμοιβήν. Νὰ ὑπάρχῃ διάταξις, ἡ ὁποία νὰ ἔχῃ κυρώσεις ἐναντίον τῶν ἰατρῶν ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τηροῦν τοιαύτην στάσιν.

§323Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Εἰς ἐκτάκτους περιπτώσεις, κ. συνάδελφοι, συνέβη, ὥστε νὰ παρουσιασθῇ μία νόσος, ἤ ἕνας τραυματισμὸς εἰς ἕνα μέρος....

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔγινε τροπολογία. Δὲν σᾶς ἱκανοποιεῖ κ. Λιβαδᾶ ἡ τροπολογία;

§325Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Συμβαίνει, κ. Πρόεδρε, ἕνας ἰατρὸς κοινοτικὸς νὰ εἶναι ἀσθενὴς ἢ νὰ ἔχῃ πάει κάπου ἀλλοῦ καὶ τὸ βαπόρι, νὰ φύγῃ π.χ. ἀπὸ τὸν Ἀστακὸν καὶ νὰ πάῃ εἰς τὴν Πάτρα. Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν, εἰς περιπτώσεις ἐκτάκτου ἀνάγκης, νὰ μὴ ἔχῃ δικαίωμα νὰ ἀποφαίνεται ὁ προϊστάμενος τοῦ ὑγειονομικοῦ κέντρου εἰς τὸ ὁποῖον ἐτέθη πρὸς νοσηλείαν.

§326Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς συζητήσεως τοῦ παρόντος ἄρθρου θὰ ἤθελον καὶ ἐγὼ νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῶν ἀξιοτίμων ὑπουργῶν εἰς τὸ σημεῖον, ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἐνδιαφερόμεθα διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀρρώστων τῆς ὑπαίθρου, θὰ πρέπει νὰ λάβωμεν ἰδιαιτέραν μέριμναν ὡς πρὸς τὴν ἐπάνδρωσιν τῶν νοσοκομείων. Τοῦτο θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα, ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν θὰ ἔχωμεν καλυτέραν περίθαλψιν τῶν ἀρρώστων τῆς ὑπαίθρου, ἀφ’ ἑτέρου θὰ ἔχωμεν καὶ τὴν σχετικὴν ἀποκέντρωσιν. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, κ. ὑπουργέ, ἐγὼ προχωρῶ περισσότερον καὶ λέγω, ὅτι θὰ ἦτο ἐπιβεβλημένον καὶ εἰς τοὺς κρατικοὺς ὑγειονομικοὺς σταθμοὺς νὰ ὑπάρχῃ ἕνα μικρὸ μηχάνημα ἀκτινοβολίας καὶ ἕνα μικρὸ μικροβιολογικὸν ἐργαστήριον, ὥστε οἱ ἄρρωστοι τῆς ὑπαίθρου νὰ μὴ τρέχουν διαρκῶς εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν πόλεων. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ θὰ γίνῃ καλυτέρα ἡ ἐξυπηρέτησις τῶν ἀρρώστων τῆς ὑπαίθρου. Εἶναι λοιπὸν ζήτημα προμηθείας ὀλίγων μηχανημάτων.

§327Ι. ΔΟΥΜΠΑΣ. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ ἔθιξεν ἀπόψε τὸ κρισιμώτερον καὶ κυριώτερον σημεῖον τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων, τὸ σημεῖον τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἐλευθέρας ἐκλογῆς τοῦ ἰατροῦ. Ὅταν τὸ 1935 εἰς τὴν Γερουσίαν συνεζητεῖτο τὸ θέμα τοῦτο, ἤμουν Γενικὸς Εἰσηγητὴς τοῦ νόμου περὶ Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων. Τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα συνεζητεῖτο ἦτο ἀκριβῶς τὸ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ παρέχηται ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις. Ἐνθυμοῦμαι τότε, ὅτι προετείναμεν ὅπως οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπήγαιναν εἰς τὸ ΙΚΑ ἦσαν ὑπάλληλοι καὶ τοὺς ἀφαιρεῖτο τὸ δικαίωμα νὰ ἀσκοῦν ἐλευθέρως τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἰατροῦ. Τότε, ὁ ἀείμνηστος Μέρμηγκας ἠγέρθη καὶ μοῦ εἶπε χαρακτηριστικῶς, δὲν θὰ κάμετε τίποτε ἄλλο, παρὰ θὰ καταστρέψετε τὴν πίστιν τοῦ ἀρρώστου πρὸς τὸν ἰατρόν. Ἀπήντησα εἰς τὸν κ. Μέρμηγκαν: Μάλιστα, κ. καθηγητά, ἀλλὰ θὰ δημιουργήσωμεν τὴν πίστιν τοῦ ἀρρώστου πρὸς τὴν ἰατρικήν. Καὶ ἔφερον ὡς παράδειγμα τὸν Στρατόν, ὅπου ὁ στρατιώτης δὲν λέγει ποτέ, μὲ ἐθεράπευσεν ὁ τάδε ἰατρός, ἀλλὰ λέγει, ἀρρώστησα, ἐπῆγα εἰς τὸ νοσοκομεῖον καὶ ἔγινα καλά. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ λέγει. Βεβαίως τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι τὸ ἅπαν τοῦ θέματος τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως. Εἶναι ὅμως μία βαθμὶς διὰ τῆς ὁποίας θὰ ἀνεγερθῇ τὸ οἰκοδόμημα. Βέβαια τὸ νομοσχέδιον, εἶναι ἀτελέστατον ἀλλὰ ἐν τῇ ἀρχικῇ του ἐννοίᾳ εἶναι τελειότατον. Κατὰ τὴν ἐξέλιξιν τῆς ἐφαρμογῆς του θὰ παρατηρηθοῦν πλεῖστα ὅσα ζητήματα, τὰ ὁποῖα σὺν τῷ χρόνῳ θὰ ἐπιλυθοῦν.

§328Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν παράγραφον 2 τοῦ ἄρθρου 9 ὁμιλεῖτε περὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τοῦ Νομοῦ. Ἐννοεῖτε καὶ τὰ Ἱδρύματα τὰ Δημοτικά;

§329Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ὄχι, ἐκτὸς ἐὰν δὲν ὑπάρχουν ἄλλα, ὁπότε θὰ ὑπογράφῃ σύμβασιν τὸ Κράτος μὲ αὐτά.

§330Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Ἔχω τὴν περίπτωσιν τοῦ ἰδικοῦ μου Νομοῦ, ὁ ὁποῖος κατοικεῖται ἀπὸ 200.000 πολίτας. Ἐκεῖ δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸ κέντρον τοῦ Νομοῦ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ἔχομεν κατορθώσει π. χ. εἰς τὸ Ἡράκλειον τῆς Κρήτης νὰ μὴ ἔχωμεν νοσοκομεῖον.

§331Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Τὰ κρεββάτια ὅμως τὰ πληρώνομεν ἡμεῖς.

§332Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Δὲν ὁμιλῶ εἰδικῶς περὶ τῆς Κυβερνήσεώς σας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, θὰ ἤθελον, παρὰ τὸ ὅτι ὁ νομοθέτης εἶναι σαφής, καὶ ἐπειδὴ πιστεύω, ὅτι μέρος τῶν ὅσων τὸ νομοθέτημα περιγράφει θὰ ἀποβῇ ὑπὲρ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου — ἀνεξαρτήτως κομματικῆς τοποθετήσεως τὸ πιστεύω αὐτό—. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω ὅπως εἰς τὰς περιπτώσεις ὅπου δὲν ὑπάρχουν νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, νὰ καθορισθῇ ὅτι οἱ ἐργάται θὰ νοσηλεύωνται εἰς τὸν πλησιέστερον Νομόν.

§333Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ κάμωμεν συμβάσεις.

§334Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Παρακαλῶ νὰ τεθῇ διάταξις δι’ ἧς θὰ θεσπισθῇ ὅπως εἰς τὰς περιπτώσεις ποὺ ἀνέφερα παραπέμπονται εἰς ἄλλους Νομούς.

§335Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Θὰ κάμωμεν συμβάσεις μὲ ἰδιωτικὰς κλινικάς.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 δεκτόν;

§337ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 9 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 10. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§339Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αἱ σχετικαὶ προβλέψεις ἐγένοντο ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ;

§340Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Ἔχει γίνει ὅλη ἡ προεργασία.

§341Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Παρακαλῶ ὅπως συστηθῇ εἰς τὴν Σχολὴν Μαιῶν ὅπως εἰσαχθοῦν ὅλαι αἱ ἐπιλαχοῦσαι ἵνα ὑπάρχῃ προσωπικόν.

§342Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, κάτι ἀνάλογον εἶχον καὶ ἐγὼ νὰ εἴπω. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι αἱ μαῖαι καὶ ἐπισκέπτριαι ἀδελφαὶ θὰ πρέπει νὰ κατάγωνται ἀπὸ τὰς ἰδίας περιφερείας. Θὰ πρέπει ὅμως κ. ὑπουργέ, νὰ εἰσηγηθῆτε τὴν πρόσληψιν περισσοτέρων μαιῶν καὶ ἐπισκεπτριῶν ἀδελφῶν ἀπὸ ὅλας τὰς περιφερείας τῆς χώρας.

§343Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶναι πολὺ ὀρθὴ ἡ παρατήρησίς σας.

§344ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10, δεκτόν;

§345ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§346ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 10 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη καὶ μέχρι τοῦ ἀριθμοῦ 10 κλινῶν προτάσει τοῦ κ. Χλουβεράκη. Ἄρθρον 11. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§347Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἕνας λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀπέτυχεν ὁ ν. 2592, ἦτο καὶ τὸ ὅτι κάθε ἰατρὸς εἶχεν ἀναλάβει ἀπὸ 10 Κοινότητας, εἰς τὰς ὁποίας καὶ περιεφέρετο. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει οἱ ἰατροὶ νὰ εἶναι εἰς τὴν ἕδραν των καὶ νὰ μεταβαίνουν ἐκτὸς ἕδρας, εἰς ἐκτάκτους περιπτώσεις.

§348Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Εἶναι ἀπαραίτητος ἡ μετάβασις τοῦ ἰατροῦ ἐκτὸς ἕδρας διὰ νὰ κάμῃ προληπτικὴν ἰατρικήν. Ἐτέθη ἑπομένως ἡ διάταξις, διὰ νὰ μὴ παρουσιασθῇ περίπτωσις καθ’ ἣν ἰατρὸς θὰ ἀρνηθῇ νὰ μεταβῇ ἐκτὸς τῆς ἕδρας του. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ).

§349ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11, δεκτόν;

§350ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§351ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 11 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 12 καὶ 13). Ἄρθρον 14. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§352Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μίαν σύστασιν ἔχω νὰ κάμω. Θὰ ἀναγκασθῆτε κ. ὑπουργέ, νὰ προσλάβητε πολλοὺς ἰατρούς. Αὐτοὶ θὰ εἶναι νέοι. Δὲν νομίζετε ὅτι αὐτοὶ θὰ πρέπει τοὐλάχιστον ἐπὶ δύο μῆνας νὰ ὑποστοῦν μίαν προπαίδευσιν; Διότι συμβαίνει νὰ κουτσαίνωνται παιδιά, διότι δὲν δύνανται νὰ τοὺς κάμουν ἔνεσιν οἱ ἰατροί. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποστοῦν κάποιαν προπαίδευσιν 1–2 μηνῶν.

§353Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Σᾶς δίδω τὴν πληροφορίαν ὅτι ὅπως ἔχει ὁ νόμος περὶ εἰδικοτήτων, προβλέπει τὴν ἄσκησιν ἐπὶ ἓν ἔτος εἰς τὰς τρεῖς βασικὰς εἰδικότητας. Ἑπομένως οἱ νέοι ἰατροὶ ἔχουν ἓν στοιχεῖον πάρα πάνω ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δὲν ἔχουν οἱ παλαιοί. Ἔχουν δηλαδὴ νοσοκομειακὴν πεῖραν ἐπὶ ἕνα χρόνο εἰς τὰς τρεῖς βασικὰς εἰδικότητας.

§354Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως δεχθῇ μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία ἔχει διατυπωθῆ εἰς τὴν ἔκθεσιν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§355Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργός. Κοιν. Προνοίας). Δεκτή.

§356Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Εἰς τὴν τελευταίαν παράγραφον τοῦ ἄρθρου 14 θὰ ἤθελα νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «Ὡσαύτως προκειμένου περὶ Κεντρικῶν Ὑγειονομικῶν Σταθμῶν.......... (ἀναγινώσκει) ..........». Νομίζω, ὅτι διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τακτοποιοῦνται οἱ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν ἕδραν τῶν ἰατρείων καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει περίπτωσις οἱ μὲν πρῶτοι νὰ εἶναι μισθωτοί, οἱ δὲ ἄλλοι νὰ στηρίζωνται εἰς τὰς ἰδίας των δυνάμεις.

§357Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Προν.). Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία:

§358ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 γίνεται δεκτὸν ὅπως ἐτροποποιήθη;

§359ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§360ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 14 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 15. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§361Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, διὰ τὸ θέμα τῶν αὐτοκινήτων τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου. Ἀνεξαρτήτως τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπανδρώσουν τὰ κεντρικὰ ἰατρεῖα, ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι ἰδιῶται ἰατροί. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ μία πρόνοια, ὥστε νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς ἰατροὺς τῆς ὑπαίθρου τὸ διὰ τοῦ νόμου ἰσχῦον ἀφορολόγητον διὰ τὰ αὐτοκίνητα τῶν ἄλλων ἰατρῶν.

§362Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Προν.). Δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός μου, κ. συνάδελφε. Ὑπάρχει κώλυμα.

§363Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ὁμιλεῖ. Πῶς δὲν εἶναι τῆς ἁρμοδιότητός σας, κ. ὑφυπουργέ; Ἀφοῦ τὸ νομοσχέδιον λέγει ὅτι ἀπαλλάσσονται τὰ αὐτοκίνητα τῶν ἰατρῶν τοῦ φόρου.

§364Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Προν.). Ἡμεῖς ἐδέχθημεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐδέχθη τὸ Γεν. Λογιστήριον. Πέραν τούτου δὲν ἔχομεν δικαίωμα. Ἡ Βουλὴ ἄν θέλῃ ἄς ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην.

§365ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι).

§366ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μ. Χλουβεράκη ἐγένετο δεκτή.

§367Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Νὰ διευκρινίσωμεν ὅτι τὰ ὁριζόμενα εἰς τὴν παράγραφον αὐτὴν τοῦ ἄρθρου 15, ἔχουν ἐφαρμογὴν ὑπὸ τὰς αὐτὰς προϋποθέσεις καὶ ἐπὶ τῶν αὐτοκινήτων τῶν ἰατρῶν τῆς ὑπαίθρου, τῶν ἐγκατεστημένων καὶ ἀσκούντων τὸ ἐπάγγελμα εἰς κωμοπόλεις μέχρις ὡρισμένου ἀριθμοῦ κατοίκων. Διότι ὑποτίθεται ὅτι θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τοὺς ἰατροὺς οἱ ὁποῖοι θὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα εἰς κωμοπόλεις μέχρι 3.000 κατοίκων.

§368Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Νὰ εἴπωμεν εἰς κωμοπόλεις μέχρι 3000 κατοίκων.

§369Θ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ. Νὰ εἴπωμεν εἰς κωμοπόλεις κάτω τῶν 4.000 κατοίκων.

§370Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Κάτω τῶν 4.000.

§371Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ διὰ νὰ ἐνισχύσωμεν τοὺς ἰατροὺς τῶν ἀκριτικῶν περιφερειῶν νὰ βάλωμεν κάτω τῶν 4.000 κατοίκων.

§372Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. 4.000 εἶναι πολύ. Ἡμεῖς θέλομεν νὰ βοηθήσωμεν τοὺς ἰατροὺς τῆς ὑπαίθρου. Μὲ 4.000 δὲν εἶναι πλέον ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου. Βάλετε 3000, ἴσως καὶ πάρα κάτω.

§373ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 15 ὡς ἐτροποποιήθη;

§374ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§375ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 15 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 16, ὁ κ. Ε. Κοθρῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§376Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Τὸ ἄρθρον 16 εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θίγει τὴν οἰκονομικὴν ὑπόστασιν τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπὸν θέλομεν νὰ μᾶς δώσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπάντησιν ἐπὶ ὡρισμένων ἀποριῶν, τὰς ὁποίας ἔχομεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ καὶ αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἔλαβον ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν τὴν ἁρμοδίαν, ὅσον ἀφορᾶ τὰς δαπάνας τὰς ὁποίας σήμερον ὑφίσταται τὸ Κράτος διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος τῆς νοσοκομειακῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀπόρων. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ προβλέπεται ἐπέκτασις τῆς ἰατρικῆς, φαρμακευτικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἰς 4.000.000 καὶ πλέον ἄτομα πλὴν ἐκείνων τὰ ὁποῖα ἤδη μὲ τοὺς ὑφισταμένους νόμους ἔχει ὑποχρέωσιν τὸ Κράτος ὑπὸ τὴν μορφὴν τῶν ἀπόρων νὰ βοηθήσῃ. Καὶ ἰσχυρίζεται, ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι μὲ τοὺς πόρους τοὺς ὁποίους θεσμοθετεῖ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ αὐτῷ καὶ οἱ ὁποῖοι εἶναι, πρῶτον ἡ ἐτησία ἐπιχορήγησις τοῦ Δημοσίου, καθοριζομένη ἐν τῇ ἐκθέσει τοῦ Γεν. Λογιστηρίου εἰς 50 ἑκατ. καθ’ ἑξάμηνον, 100 ἑκατ. δηλαδὴ δι’ ὁλόκληρον τὸ ἔτος, σὺν 20 ἑκατ. ἄλλα συναφῆ κονδύλια τοῦ προϋπολογισμοῦ. Προβλέπει ἐπίσης ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας 20 ἑκατ. τὸ κονδύλιον αὐτὸ τὸ ἀμφισβητῶ. Καὶ τὸ ἀμφισβητῶ, διότι ἤδη ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου τοῦ 1952 μὲ ἔπεισεν ὅτι αἱ Κοινότητες δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀποδώσουν τὸ σύνολον τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ. Ἡ μέχρι σήμερον πραγματοποιηθεῖσα εἴσπραξις, ἐκ τῶν ἐσόδων τοῦ νόμου αὐτοῦ, εἶναι περίπου τὸ ½ τῆς προβλεφθείσης εἰσπράξεως. Δηλαδὴ ἐνῷ προεβλέπετο ὅτι μέχρι σήμερον θὰ εἶχεν εἰσπράξει μέχρι 30 ἑκατ. δραχμῶν, ἤδη αἱ Κοινότητες ἀπέδωσαν μόνον 17 ἑκατ. δραχμῶν. Κατὰ συνέπειαν τὸ ἥμισυ πρέπει νὰ ὑπολογίσωμεν. Περαιτέρω ὑπολογίζει τὴν ἐκ δραχμῶν εἰσφορὰν τῶν εὐπόρων καὶ ἔχομεν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἄλλα 9½ ἑκατ. Ὑπολογίζει καὶ τὴν ἐξ 7 δραχμῶν εἰσφορὰν καὶ ὑπολογίζει ὁλόκληρον τὸ ποσὸν εἰς 38 ἑκατ. δραχμῶν. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτὸς εἶναι ὁ ὑπολογισμὸς τοῦ νομοσχεδίου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν δὲν ἀμφισβητεῖται. Ἔχομεν τώρα τὸν προϋπολογισμὸν τῆς δαπάνης. Ἔχομεν δύο προϋπολογισμοὺς δαπάνης. Ὁ ἕνας εἶναι ὁ προϋπολογισμὸς τῆς δαπάνης τοῦ τί στοιχίζει σήμερον ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις καὶ νοσοκομειακὴ τῶν ἀπόρων, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, διὰ νὰ ἴδωμεν, ἂν οἱ ἰσχυρισμοὶ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνταποκριθοῦν, καὶ ἂν πραγματικῶς εἶναι σοβαρὸς ὁ ἰσχυρισμὸς ὅτι ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις, νὰ λύσῃ τὸ θέμα τῆς ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐκεῖ εἶναι ἡ διαφωνία μας. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι θέλομεν νὰ διαπιστώσωμεν καὶ νὰ δειχθῇ πράγματι, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔχει τὰ μέσα νὰ τὸ κάμῃ. Ἐγὼ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω εἰς τὸ Σῶμα τὰς παρατηρήσεις μου. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ δαπάνη διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τῶν ἀγροτῶν, σύμφωνα μὲ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς Κυβερνήσεως, πρέπει τὸ ὀλιγώτερον νὰ εἶναι 300 ἑκατ. Δηλαδὴ σύμφωνα μὲ λεπτομερεῖς ὑπολογισμοὺς τοὺς ὁποίους ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις ἀναγνωρίζει, δηλαδὴ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἰατρῶν, τῶν μαιῶν, τῶν νοσοκόμων ἔξοδα κινήσεως κλπ. ἡ δαπάνη πρέπει νὰ εἶναι 300 ἑκατ. δρχ. Ἔναντι τοῦ ποσοῦ τῶν 300 ἑκατ. ἡ Κυβέρνησις προβλέπει τὸ ποσὸν τῶν 138 ἑκατ. τὸ ὁποῖον ἐπαναλαμβάνω, δὲν εἶναι καὶ ἀσφαλές. Κατὰ τὴν γνώμην τὴν ἰδικήν μας καὶ ὁ προϋπολογισμὸς αὐτὸς τῶν 300 ἑκατ. δὲν εἶναι ἀρκετὸς διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα αὐτό, διότι ἤδη ἡ Κυβέρνησις, ἤδη τὸ Κράτος ἔχει ἀναγεγραμμένην εἰς τὸν προϋπολογισμὸν πίστωσιν, διὰ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν μόνον τῶν τριῶν ἑκατομμυρίων περίπου ἀπόρων, εἰς ὅσους περίπου ἀναβιβάζει τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀπόρων ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου, 290 ἑκατομ. Ἀλλά, διὰ τοῦ ποσοῦ αὐτοῦ, δὲν εἶναι ὁλοκληρωμένη ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ἰατρικῆς καὶ νοσοκομειακῆς περιθάλψεως εἶναι ἐλλειπής. Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν ὑπηρεσιῶν ἡ νοσοκομειακὴ τοὐλάχιστον κατὰ 15%, ἡ δὲ ἰατρικὴ εἰς τὰς Ἀθήνας εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι πλήρης, εἰς τὰς ἐπαρχίας ὅμως εἶναι κατὰ 60% ὀλιγωτέρα. Κατ’ ἀκολουθίαν διὰ νὰ ὑποστηρίζῃ ἕνας ὑπουργός, ὅτι ἀντιμετωπίζει πραγματικῶς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων, πρέπει νὰ ἔχῃ εἰς τὴν διάθεσίν του, ποσὸν πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δαπανᾶται προκειμένου περὶ τῶν ἀγροτῶν, τῶν ὁποίων ὁ ἀριθμὸς εἶναι πολὺ μεγαλύτερος ἀπὸ ἐκεῖνον τῶν ἀπόρων καὶ τῶν ὁποίων αἱ ἀνάγκαι δὲν ἀποκλείεται νὰ εἶναι καὶ μεγαλύτεραι. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπισθῇ μὲ ποσὸν ὀλιγώτερον ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον διαθέτει σήμερον διὰ τοὺς ἀπόρους οἱ ὁποῖοι εἶναι ὀλιγώτεροι; Αὐτὴ εἶναι μία ἀπορία τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ μᾶς λύσῃ ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ πεισθῶμεν ὅτι πράγματι ἀντιμετωπίζει τὸ θέμα αὐτό. Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ πλέον ἀντιληπτὴ ἡ εἰκὼν τῶν δυσχερειῶν ποὺ ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις, λόγῳ τῆς ἐλλειποῦς νοσοκομειακῆς καὶ ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως, ὅπως αὕτη σήμερον ἀσκεῖται καὶ μὲ τὰ μέσα τὰ ὁποῖα διατίθενται, πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι νοσοκομειακῶς ἐξυπηρετοῦνται μόνον οἱ μεγάλοι Νομοὶ σχεδὸν πλήρως, δηλαδὴ οἱ Νομοὶ Ἀττικοβοιωτίας καὶ Θεσσαλονίκης. Ἀπὸ τοὺς ἄλλους: 14 Νομοὶ ἔχουν μηδὲν (0) νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, 10 Νομοὶ περίπου 10%, 11 Νομοὶ περίπου 20–40% καὶ 8 Νομοὶ 40–70%. Συμπέρασμα λοιπὸν ἐν προκειμένῳ, ὅτι οἱ πόροι οἱ ὁποῖοι προβλέπονται διὰ τοῦ νομοσχεδίου, πρῶτον εἶναι ἀβέβαιοι καὶ δεύτερον καὶ ἂν θεωρηθοῦν ὅτι εἶναι ἀκριβεῖς, δὲν ἐπαρκοῦν εἰς τὴν στοιχειώδη ἀντιμετώπισιν τοῦ θέματος αὐτοῦ καὶ παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ μᾶς ἀπαντήσῃ καὶ νὰ μᾶς ξεκαθαρίσῃ, κατὰ ποῖον τρόπον πράγματι σκέπτεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ οἰκονομικὸν μέρος, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ἔχῃ θεμελιωθῇ ἐπὶ ἰσχυρῶν οἰκονομικῶν βάσεων. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Καρότσης).

§377Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἀντίθετος πρὸς τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 1βʹ τοῦ ἄρθρου 16. Ὁ θεσμὸς τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως μᾶς χρειάζεται νὰ εἶναι εὔρωστος καὶ νὰ λειτουργῇ, διότι εἶναι ἀπαραίτητος καὶ νὰ συμβαδίζῃ μὲ τὸ Κράτος. Ἐρχόμεθα ὅμως ἡμεῖς ἐδῶ καὶ διὰ νόμου κτυποῦμεν αὐτὸν τὸν θεσμὸν τῆς τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως. Ἤδη διὰ τοῦ παλαιοῦ νόμου 2592 ἐβάλαμεν ἐπιβάρυνσιν 5% ἐπὶ τῶν ἐσόδων τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων.

§378Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Δέχομαι τὸ 10%, νὰ γίνῃ 5%.

§379Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δεδομένου δὲ ὅτι ἐκ τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου, προκύπτει ὅτι θὰ προέλθῃ ἐκ τοῦ πόρου αὐτοῦ 20 ἑκατ., νομίζω ὅτι προτιμότερον εἶναι νὰ εὕρωμεν ἄλλον τρόπον εἰσπράξεως καὶ νὰ ἀφίσωμεν ἡσύχους τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας.

§380Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Δέχομαι νὰ γίνῃ 5% ἀντὶ 5–10%.

§381ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§382ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§383ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16, ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 17 ὡς ἔχει). Ἄρθρον 18. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§384Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 18, εἰς τὴν πρώτην παράγραφον, τὸ «κατὰ προτίμησιν» θὰ παρεκάλουν ν’ ἀντιπαθῇ διὰ τῶν λέξεων «ὑποχρεωτικῶς», διότι οὕτω εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανδρώσωμεν τὰς ἀπομεμακρυσμένας περιφερείας ἑκάστου Νομοῦ.

§385Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ διάταξις ὅπως εἶναι διατυπωμένη, ἔχει καλῶς. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς ἰατροὺς νὰ ὑπάγουν εἰς τὰ ὀρεινὰ σημεῖα εἶναι ἡ ἀμοιβή. Ὅταν δώσουν εἰς τοὺς ἰατροὺς ποὺ θὰ ὑπάγουν εἰς τὰ ὀρεινὰ σημεῖα 5.000 δραχμὰς ἀμοιβήν, ὁπωσδήποτε θὰ ὑπάγουν.

§386Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Βεβαίως πρέπει αἱ ὀρειναὶ περιοχαὶ νὰ ἐπανδρωθοῦν μὲ ἰατρούς. Ἀλλ’ ὅμως δὲν πρέπει καὶ νὰ δεσμεύσωμεν τὸ Κράτος, προκειμένου νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν ἰατρικὴν ἀσφάλισιν, ἐὰν δὲν κατορθώσῃ νὰ στείλῃ εἰς μίαν ἀγροτικὴν περιφέρειαν τὸν ἰατρόν, νὰ μὴ δύναται νὰ στείλῃ εἰς μίαν ἄλλην. Νομίζω καὶ ἐγὼ ὅτι ἀρκεῖ τὸ «κατὰ προτίμησιν».

§387Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Θὰ παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, νὰ ὁρίσωμεν ὅτι θὰ διατηρηθοῦν οἱ τυχὸν συνεστημένοι ὑγειονομικοὶ σταθμοί.

§388Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Δὲν νομίζω ὅτι ὑποχρεούμεθα. Ὑπόσχομαι περὶ τῶν πρωτευουσῶν τῶν Νομῶν. Τοῦτο νὰ μὴ τεθῇ εἰς τὸν νόμον. κ. ὑπουργέ. Νὰ μὴ παραμείνουν οἱ σταθμοί.

§389Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Τὸ ἐντελῶς ἀντίθετον πρέπει νὰ γίνῃ. Ἀρκεῖ ἡ δήλωσις νὰ συμπεριληφθῇ εἰς τὰ πρακτικά.

§390ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ἄρθρον 18 ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§391ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§392ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 18 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἀκολούθως γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 19 καὶ 20 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 21ον.

§393Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προν.). Κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 3340)55 ἐγένετο μία παράλειψις εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Ἔχω μίαν προσθήκην, ἐντελῶς τυπικήν. Λέγει τὸ ἑξῆς: «Τῆς ὑποχρεώσεως ταύτης ἐξαιροῦνται (ἀναγινώσκει)........ Εἶναι μία ἀναγνώρισις διὰ τὰς ὑπηρεσίας ποὺ προσέφερεν ὁ Ἑλλην. Ἐρυθρὸς Σταυρὸς εἰς τὴν αἱμοδοσίαν.

§394ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§395ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§396ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 21 ἐγένετο δεκτὸν μὲ τὴν προσθήκην τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 22. Δεκτόν. Συνεπῶς, τὸ ἄνω σχέδιον νόμου ἐγένετο δεκτὸν καὶ κατ’ ἄρθρον εἰς βʹ συζήτησιν τῆς Ἐπιτροπῆς, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου.

§397Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφ. Κοιν. Προν.). Ἐπιθυμῶ νὰ δώσω μερικὰς διευκρινίσεις σχετικῶς μὲ τὰ οἰκονομικὰ κριτήρια, τὰ ὁποῖα ἀνέφερεν ὁ κ. Κοθρῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἔχει καθορισθῆ καὶ ὑπολογισθῆ ἐπακριβῶς ἡ δαπάνη, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖται διὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογήν. Τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς σήμερον προσφέρει, εἶναι διὰ τὸ ἑξάμηνον. Δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ ὁ κρατικὸς προϋπολογισμὸς νὰ ὑποχρεωθῇ νὰ συνεισφέρῃ διὰ τὴν δαπάνην.

§398Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον τῆς ἀγροτικῆς περιθάλψεως ἐψηφίσθη ταχύτατα καὶ κατὰ τὸν καλύτερον τρόπον. Συνεπῶς ἐλπίζομεν, ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ εἶναι εὐχαριστημένος ἐκ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη ταχύτατα, παρὰ τὰς δηλώσεις ὡρισμένων κυρίων ὅτι τάχα ἡ Ἀντιπολίτευσις κωλυσιεργεῖ. Ὁ κ. ὑπουργὸς εἶχε τὴν καλωσύνην νὰ ἀκούσῃ μετ’ ὑπομονῆς τὰς παρατηρήσεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως.

§399Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Κοιν. Προνοίας). Τὸ εἶπον, κ. Χαβίνη, ὅτι ἡ Ἀντιπολίτευσις καὶ σεῖς προσωπικῶς, ἐβοηθήσατε τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου.

§400ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν Β. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Ἀθηνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων».

§401Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, εἰσηγοῦμαι τὴν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ ἐπιλαμβάνομαι τῆς εὐκαιρίας νὰ παρακαλέσω καὶ τὴν Βουλήν, ἀλλ’ εἰδικώτερον τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ δεχθῇ νὰ τεθῇ εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μία διάταξις, τὴν ὁποίαν ὅλοι ἐδέχθησαν, προεξάρχοντος μάλιστα τοῦ ἐκλεκτοῦ φίλου κ. Θεοφανοπούλου εἰς τὸ νομοσχέδιον περὶ δικαστικοῦ μεγάρου Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον ἐψηφίσθη. Ἡ διάταξις ἔχει οὕτω: «Οἱ δικηγορικοὶ σύλλογοι τοῦ Κράτους .......... (ἀναγινώσκει) .........». Τὸ ἐπαναλαμβάνω, διότι ἔχει ψηφισθῆ ὡς ἄρθρον 9 εἰς τὸ νομοσχέδιον, τὸ περὶ δικαστικοῦ μεγάρου, ἀλλὰ τὸ νομοσχέδιον ἀπεσύρθη καὶ δὲν ἐγένετο νόμος τοῦ Κράτους. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ ὡς τελευταῖον ἄρθρον τὸ ἑξῆς: «Οἱ Δικηγορικοὶ Σύλλογοι τοῦ Κράτους στεγάζονται δωρεὰν ἐντελῶς ἐντὸς τῶν κτιρίων εἰς ἃ στεγάζονται τὰ δικαστήρια, ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει πλεονάζων χῶρος καὶ δὲν κέκτηνται ἴδια κατάλληλα πρὸς τοῦτο οἰκήματα, ἀδιακρίτως ἐὰν τὰ οἰκήματα εἰς ἃ στεγάζονται τὰ δικαστήρια ἔχουν μισθωθῆ ἢ ἀνήκουν κατὰ κυριότητα εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον ἢ τὰ οἰκεῖα Ταμεῖα ἀνεγέρσεως Δικαστικῶν Μεγάρων καὶ Φυλακῶν».

§402ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§403ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§404ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1ον.

§405Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλὴν νὰ δεχθῇ τὰ ἄρθρα 1, 2, 3 νὰ ἀποτελέσουν ἓν ἄρθρον, ἡ δὲ παράγραφος τοῦ πρώτου ἄρθρου νὰ μείνῃ ὡς παράγραφος πρώτη, τὸ ἄρθρον 2 νὰ τεθῇ ὡς παράγραφος 2, τὸ ἄρθρον 3 νὰ τεθῇ ὡς παράγραφος 3 καὶ ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου πρώτου νὰ τεθῇ ὡς παράγραφος 4.

§406Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Παρακαλῶ καὶ ἐγώ, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ταύτην.

§407Γ. ΠΛΑΤΗΣ. Ὑπάρχει μικρὸς ἀριθμὸς δικηγόρων, κ. Πρόεδρε, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων, ἠσκοῦντο παρὰ δικηγόρῳ. Κατόπιν συνεννοήσεως μὲ τὸν δικηγορικὸν σύλλογον, κατελήξαμεν εἰς μίαν τροπολογίαν διὰ τὴν δυνατότητα τοῦ διορισμοῦ τούτων ὡς ὑπεραρίθμων. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: «......... .......... (ἀναγινώσκει) ..........».

§408Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Δέχομαι τὴν τροπολογίαν αὐτήν, κ. Πρόεδρε, πλὴν ὅμως νομίζω ὅτι πρέπει νὰ διατυπωθῇ ἐπὶ τὸ ὀρθότερον ὡς ἑξῆς: «............ ........... (ἀναγινώσκει) .............».

§409Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Παρακαλῶ πολύ, κ. ὑπουργέ, ὅπως δοθῇ δίμηνος προθεσμία διὰ τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐν τῷ ἄρθρῳ 248 τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων προβλεπομένου δικαιώματος. Τὸ ἄρθρον τοῦτο ὡς γνωστὸν ἀφορᾷ τὸν διορισμὸν τῶν δικολάβων.

§410Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μάλιστα τὸ δέχομαι.

§411Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Πρόεδρε, εἶχον προτείνει εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν ὅπως ἐκ τοῦ ἄρθρου 1 ἀπαλειφθῇ ἡ διάταξις ἡ ἀφορῶσα τὸ ἄκυρον τοῦ δικογράφου, ὅταν δὲν τίθεται ἐπ’ αὐτοῦ τὸ ὁριζόμενον ἔνσημον τοῦ ταμείου Προνοίας δικηγόρων.

§412Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε Πρόεδρε, ἀποδέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§413Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἡ καθοριζομένη μείωσις τοῦ 40%, κ. ὑπουργέ, εἶναι ὑπερβολική.

§414Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὰ κατώτατα ὅρια τῶν προβλεπομένων ἀμοιβῶν, κ. συνάδελφε, εἶναι, διὰ μὲν τὴν ἕδραν Ἐφετείου δραχμαὶ 3.000, διὰ δὲ τὴν ἕδραν τοῦ Πρωτοδικείου δραχμαὶ 2.000. Μὲ τὸν περιορισμὸν συνεπῶς οἱ δικηγόροι αὐτοὶ θὰ λαμβάνουν 1.800 ἢ 1.200 δραχμάς. Πρόκειται κατὰ μέγιστον ποσοστὸν περὶ τῶν νομικῶν συμβούλων τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης καὶ ἐπειδὴ αἱ ἀμοιβαὶ αὐτῶν ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει θὰ ἐπιβαρύνουν τοὺς ἀγρότας, παρακαλῶ πολὺ νὰ μὴ ἐπιμένετε.

§415Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὅταν πρόκειται περὶ τῆς ἐπαρχίας, κ. ὑπουργέ, ἐνθυμούμεθα τοὺς ἀγρότας καὶ ὅ,τι ἄλλο συμπαθὲς ὑπάρχει. Θὰ ἔπρεπε τὸ αὐτὸ τότε νὰ εἴπωμεν καὶ διὰ τὰς Ἀθήνας. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, νομίζω ὅτι ἡ μείωσις 40% εἶναι ὑπερβολικὴ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ περιορισθῶμεν εἰς μίαν μείωσιν ἀπὸ 25%.

§416Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ σκέψις σας εἶναι ὀρθὴ, κ. Μητσοτάκη, πλὴν ὅμως ἀντίθετος μὲ τὴν πραγματικότητα. Ἐὰν θελήσωμεν νὰ αὐξήσωμεν ὑπερβολικῶς τοὺς μισθοὺς τῶν παρὰ Τραπέζαις διωρισμένων δικηγόρων, τότε ἴσως προκαλέσωμεν τὴν ἀπόλυσιν αὐτῶν, ὁπότε ἀντὶ καλοῦ θὰ κάμωμεν εἰς αὐτοὺς κακόν.

§417Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Αἱ ἤδη καταβαλλόμεναι ἀμοιβαὶ εἶναι ἀπὸ 300–500 δραχμάς. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου θὰ λαμβάνουν 1.200 ἢ 1.800 δραχμάς. Νομίζω, συνεπῶς, ὅτι οἱ συνάδελφοι τῶν ἐπαρχιῶν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἱκανοποιημένοι καὶ νὰ μὴ ζητοῦν περισσότερα.

§418Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Διατὶ εἴπατε, κ. ὑπουργέ, ὅτι μόνον ἡ Α.Τ.Ε. ἔχει νομικοὺς συμβούλους; Ὅλαι αἱ Τράπεζαι εἰς τὰς ἐπαρχίας ἔχουν νομικοὺς συμβούλους.

§419Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ὁ κ. Ἠλιάσκος, κ. συνάδελφε, ἐφρόντισε καὶ ἀπέλυσεν ὅλους τοὺς νομικοὺς συμβούλους.

§420Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 4, κ. ὑπουργέ, εἰς τὸ ὁποῖον ἀπαιτεῖται ἡ γνωμάτευσις καὶ τῶν δύο Συλλόγων νὰ περιορισθῶμεν εἰς τὴν γνωμάτευσιν ἔστω καὶ τοῦ ἑνὸς ἐκ τούτων.

§421Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Μὲ τὴν πρότασίν σας, κ. συνάδελφε, θὰ ἀνατρέψωμεν τὴν σχετικὴν διάταξιν τοῦ κώδικος περὶ δικηγόρων. Ὡς ἔχει τὸ σχέδιον γίνεται παρέκκλισις μόνον διὰ τὴν περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν δὲν ἐπρόλαβον νὰ ἐκδοθοῦν τὰ σχετικὰ Διατάγματα.

§422ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 4;

§423ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§424ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 4 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ ὡς ἔχουν τὰ ἄρθρα 5 καὶ 6).

§425Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ προτείνω καὶ μίαν προσθήκην. Ὡς γνωστόν, κ. συνάδελφοι, προκειμένου περὶ συμβολαίων ἀγοραπωλησιῶν ἄνω τῶν 300 χιλιάδων δραχμῶν εἰς τὰς ἐπαρχίας δέον ἀπαραιτήτως νὰ προσλαμβάνωνται δικηγόροι κατὰ τὸν Κώδικα περὶ Δικηγόρων. Ἐκ τούτου ὅμως παρεμβάλλονται δυσχέρειαι προκειμένου περὶ τῆς ἀνταλλαξίμου περιουσίας καὶ δι’ αὐτὸ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν μοῦ ἀπέστειλεν ἓν ἔγγραφον εἰς τὸ ὁποῖον παρακαλεῖ ὅπως, προκειμένου περὶ ἀνταλλαξίμου περιουσίας, νὰ μὴ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ παράστασις δικηγόρου καὶ ὅταν πρόκειται περὶ ποσοῦ μεγαλυτέρου τῶν 300 χιλιάδων δραχμῶν. Ἐκτὸς αὐτοῦ, κ. συνάδελφοι, ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἔχει εἰσαχθῆ διάταξις ὅπως μὴ εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ πρόσληψις δικηγόρων δι’ ὑποθέσεις ἀγοραπωλησίας ὑπὸ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων διὰ νὰ μὴ ὑποβάλλωνται εἰς ἔξοδα. Αὐτὸ παρακαλῶ νὰ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰ Λιμενικὰ Ταμεῖα.

§426ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§427Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἀναγκαστικὴ παράστασις τῶν δικηγόρων εἰς τὰς διαφόρους ὑποθέσεις προεκάλεσε τὴν ἀγανάκτησιν τοῦ λαοῦ. Τὸ θεσπισθὲν μέτρον τῆς ὑποχρεωτικῆς παραστάσεως τοῦ δικηγόρου εἰς τὴν σύνταξιν συμβολαίων πέραν τῶν 300 χιλ. δραχμ. εἶναι ἀνελεύθερον καὶ πρέπει νὰ διαγραφῇ. Πρέπει ἡμεῖς οἱ ὁποῖοι ἐψηφίσαμεν τοιοῦτον νομοσχέδιον νὰ ἔλθωμεν σήμερον νὰ τὸ τροποποιήσωμεν, διότι ἡ διάταξις αὐτὴ εἶναι ἀντισυνταγματικὴ καὶ ἐπαναλαμβάνω ἀνελευθέρα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης καὶ νὰ τὸν παρακαλέσω νὰ δώσῃ τὴν ἁρμόζουσαν λύσιν.

§428Ε. ΝΟΥΛΕΛΗΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχετε δίκαιον, διότι τὸ ἴδιον μέτρον ἰσχύει καὶ διὰ τὴν παράστασιν τῶν Δικηγόρων ἐνώπιον τῶν Δικαστηρίων. Ἄλλως εἰς τὰς πολιτικὰς ὑποθέσεις θὰ ἔπρεπε νὰ μὴ παρίστανται Δικηγόροι. Εἰς τὰς ἐπαρχίας συμβόλαια 300 χιλ. δραχ. εἶναι ἀνύπαρκτα. Νομίζω δὲ ὅτι τὸ ποσὸν τῶν 300 χιλ. δραχμ. διὰ τὰς ἐπαρχίας πρέπει νὰ μειωθῇ. Ἐὰν γίνονται συμβόλαια χωρὶς νὰ παρίστανται δικηγόροι, αὐτὸ θὰ εἶναι εἰς βάρος τῶν πολιτῶν.

§429Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Ἀνέκυψεν ἕνα σοβαρώτατον θέμα τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι τοῦ παρόντος. Ὁ κ. ὑπουργὸς παρακαλεῖται ὅπως μελετήσῃ τὸ θέμα καὶ συστήσῃ ἐπιτροπὴν πρὸς ἐπεξεργασίαν σχετικοῦ νομοθετήματος. Πέραν αὐτοῦ κύριε ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως δεχθῆτε τὸν διορισμὸν ὡς δικηγόρων ὑπεραρίθμων δύο ὑποψηφίων δικηγόρων, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον δὶς εἰς τὰς ἐξετάσεις των ἀλλὰ δὲν περιελήφθησαν μεταξὺ τῶν διορισθέντων. Εἶναι πολεμισταὶ τῆς ζώνης τῶν πρόσω καὶ θὰ πρέπει νὰ δεχθῆτε τὴν πρότασίν των, ἄλλωστε πρόκειται περὶ δύο προσώπων.

§430Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ παροῦσα Βουλὴ διανύει τὰς τελευταίας ἡμέρας της. Πρέπει λοιπὸν νὰ γίνῃ ἀνασκόπησις τῶν ἔργων μας. Δὲν εἶναι ὀρθὸν οἱ δικηγόροι νὰ εἰσπράττουν δεδουλευμένας ἀμοιβὰς πρὸ τοῦ 1945. Κατὰ τὴν ψήφισιν τοῦ σχετικοῦ νόμου ὅλοι οἱ συνάδελφοι δικηγόροι προέταξαν τὸ ἀτομικόν των συμφέρον.

§431Δ. ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ. Κύριε συνάδελφε, ἡ τοιαύτη διάταξις περὶ ἀπολήψεως ἀμοιβῶν πρὸ τοῦ Ν. 18)44 δὲν ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ὁ Ἄρειος Πάγος ἐξέδωκε τοιαύτην ἀπόφασιν.

§432Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Τὴν ἔνοχον αὐτὴν ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου τὴν ἐπωφελήθη ἡ Βουλή. Ὅλαι αἱ ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν ἔλαβον θέσιν ἐπὶ τοῦ ζητήματος. Τὸ γεγονὸς καὶ μόνον ὅτι δικηγόρος ἐζήτησε διὰ παράτασιν 60 χιλ. χρυσὰς λίρας ἀποτελεῖ τὸ κορύφωμα τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος.

§433Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Ἡ διάταξις ἡ ὁποία ὑποχρεώνει ἀναγκαστικῶς τοὺς πολίτας νὰ πάρουν δικηγόρους διὰ τὰς ὑποθέσεις των εἶναι ἄδικος. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τηλεγραφήματα διαφόρων ὀργανώσεων αἱ ὁποῖαι διαμαρτύρονται. Ἡ διάταξις αὐτὴ εἶχε ψηφισθῆ τὸ 1926 καὶ συνεπεία τούτου ἐγένοντο πολλὰ συλλαλητήρια καὶ διαμαρτυρίαι. Μετὰ ὁ νόμος οὗτος ἐκρίθη ἀντισυνταγματικὸς καὶ κατηργήθη. Πῶς λοιπὸν ἐφ’ ὅσον προϋπῆρχε τοιαύτη ἱστορία περιελήφθη εἰς τὸν Κώδικα καὶ ἔγινεν νόμος; Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ παρίσταται δικηγόρος εἰς τὰς συμβολαιογραφικὰς πράξεις.

§434Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὅταν ἤμουν ὑπουργὸς υἱοθετήθη ἡ διάταξις αὐτή. Ἡ γενικὴ γραμμὴ της εἶναι ὀρθὴ διὰ τοὺς συναλλασσομένους. Ἐὰν ἔγινεν ὅμως κατάχρησις ἐκ μέρους τῶν δικηγόρων δὲν πταίει ἡ διάταξις. Ἡ σύνταξις ἑνὸς συμβολαίου δὲν εἶναι χρονογράφημα καὶ ἀπαιτεῖ ὡρισμένας νομικὰς γνώσεις. Ἐὰν δὲν παρίσταται δικηγόρος εἰς τὴν σύνταξιν συμβολαίου, τὸ σφάλμα θὰ φανῇ ὄχι ἀμέσως ἀλλὰ μετὰ 10 καὶ πλέον ἔτη. Πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ἡ ἀρχὴ μιᾶς ὑποθέσεως ὀφείλεται εἰς παλαιὰ συμβόλαια, χάριν τῶν συμφερόντων τῶν συμβαλλομένων πρέπει νὰ παρίστανται καὶ οἱ δικηγόροι.

§435Τ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἀνέφερον τὰ ὅσα εἶπον διότι διάκειμαι δυσμενῶς πρὸς τοὺς δικηγόρους.

§436Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικαιοσύνης). Τὸ συζητούμενον ζήτημα, κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι θέμα τοῦ παρόντος. Αἱ ὑπηρεσίαι αἱ ὁποῖαι προσφέρουν οἱ δικηγόροι εἶναι σημαντικαί. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ κοινωνία θεωρεῖ τὸν δικηγόρον ὡς ἅρπαγα. Ὁ τελευταῖος κῶδιξ περὶ Δικηγόρων ἔχει ὑποβάλει τὰ πράγματα. Οὕτω δὲν ἐξυπηρετεῖται ἡ δικηγορικὴ τάξις ἀλλὰ μᾶλλον ζημιώνεται. Πάντως διὰ τὰ θέματα αὐτὰ θὰ συστήσω Ἐπιτροπὴν διὰ νὰ τὰ ἐξετάσῃ. Δέχομαι ὡς τελευταῖον ἄρθρον τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κρασαδάκη.

§437ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου, «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν Β. Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ τοῦ Καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Ἀθηνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§438ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§439ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον, ὥραν 6.30 μ.μ., μὲ θέμα κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 1 π.μ.)