1955.12.15

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 18η

Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Ἐπὶ τῆς ἀνακοινώσεως τὴν ὁποίαν κατέθεσεν ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὸ ἑξῆς: Λέγει ὅτι ἦσαν οἱ στῦλοι.....

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Βραχνέ, ἐπειδὴ πιθανὸν νὰ σᾶς διαφεύγῃ ὅτι ἐπὶ τῶν πρακτικῶν ὅταν συζητοῦμεν, συζητοῦμεν διὰ νὰ ἴδωμεν ἂν αὐτὰ τὰ ὁποῖα ἐλέχθησαν, εἶναι ἀκριβῶς γραμμένα ἢ ἔγινε λάθος. Ζητήσατε τὸν λόγον εἰς ἄλλην στιγμὴν ἀπὸ τὸν Πρόεδρον καὶ νὰ ἴδωμεν κατὰ ποίαν διαδικασίαν, σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν, θὰ γίνῃ.

§5Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Καλῶς.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Σᾶς τὸ λέγω φιλικώτατα. Πρακτικῶς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται αὐτό, οἱ ἀπουσιάζοντες νὰ ἔρχωνται νὰ ἀπαντοῦν καὶ νὰ συζητοῦν ἐπὶ τῶν πρακτικῶν. Εἶναι πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν προβλέπει ὁ Κανονισμός.

§7Β. ΒΡΑΧΝΟΣ. Νομίζω ὅτι ὅταν γίνεται κατὰ τὸ διάστημα τῆς συνεδριάσεως καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἀρχήν, νομίζω ὅτι δύναμαι νὰ τὸ εἴπω.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, ἔφθασεν εἰς τὸ Προεδρεῖον. Δὲν ἤμουν ἐγώ, ἄλλωστε, ποὺ προήδρευον αὐτὴν τὴν ὥραν. Λοιπόν, ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικά;

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§10ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως, μὲ φραστικάς τινας διορθώσεις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Η. Ἀναστασόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§11Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Π. Λεβαντῆς (Ὑπουργὸς Κοιν. Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μεταβιβάσεως τῆς κυριότητος ἀπαλλοτριωθείσης ἐκτάσεως εἰς τὸ Νομικὸν Πρόσωπον τοῦ Βενιζελείου Παγκρητίου Νοσοκομείου Φυματιώντων». Οἱ κ.κ. Β. Παπαρρηγόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), Α. Ἀποστολίδης (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ τυποποιήσεως νωπῶν ἀγροτικῶν προϊόντων καὶ ἱδρύσεως Κεντρικῶν καὶ τοπικῶν ἀγορῶν αὐτῶν». Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ μέτρων προστασίας τῆς σταφίδος σουλτανίνας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Μ. Βολουδάκης, Ε. Βενιζέλος, Λ. Μακκᾶς, Α. Παπαχριστοδούλου, Ι. Χατζηνικολῆς, Γ. Τζατζάνης, Σ. Ἀλλαμανῆς, Γ. Πλατῆς, Θ. Διακουμόπουλος, Π. Μόντζαλας, Χ. Ρίζος, Δ. Κουτσιμπός, Δ. Καρατζένης, Κ. Γιαννούσης, Δ. Καρρέρ, Ε. Ζαννῆς, Σ. Μπίρης, Ν. Μανούσης, Ι. Μαυριδόγλου, Χ. Καραπιπέρης, Γ. Κοσμᾶς, Γ. Γρηγορίου, Π. Πολυχρονίδης, Α. Πασσάδης, Κ. Κοσμίδης, Α. Λεονάρδος, Χ. Ντινίδης, Α. Χατζηνώτας, Ν. Κρασαδάκης, Γ. Τσαντίρης, Κ. Μαρῆς, Ε. Κοθρῆς, Μ. Χλουβεράκης, Κ. Κουτσοπέταλος, Α. Ἀντωνίου, Θ. Ἀνδρεάδης, Δ. Ἡρακλείδης, Ι. Παπαμαστοράκης, Λ. Κίκας, Λ. Βαμπούλης, Ν. Ζορμπᾶς, Χ. Γερακίνης, Δ. Λαντζούνης, Μ. Ταμβακᾶς, Ν. Σταθόπουλος, Η. Σακκαλῆς, Ι. Ὀρφανός, Κ. Μητσοτάκης, Μ. Σκουλᾶς, Κ. Μουρατίδης, Ι. Δούμπας, Π. Τζαννετάκης, Γ. Σπυρόπουλος, Α. Φωστερίδης, Δ. Περάκης, Α. Ψιμάρας, Α. Βουλόδημος, Γ. Μόδης, Ν. Ἔξαρχος, Δ. Παπασπύρου, Κ. Βλαχοθανάσης, Γ. Στεφανόπουλος, Ν. Κάρτσωνας καὶ Κ. Παπαδόπουλος, καταθέτουσι πρότασιν νόμου «περὶ καθ’ ὑπέρβασιν εἰσαγωγῆς ἐπιλαχόντων εἰς εἰσαγωγικὰς ἐξετάσεις Σχολῶν Πανεπιστημίων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης». Ἡ ἐπὶ τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐλέγχου τῆς καλῆς λειτουργίας τῶν διοικητικῶν ὑπηρεσιῶν». Ἡ ἐπὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καθορισμοῦ τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῶν μονίμων ἀξιωματικῶν τῆς Βασ. Ἀεροπορίας καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Λόντος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς» Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Παμπούκας, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Λ. Οἰκονομόπουλος καὶ Ν. Ἔξαρχος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Πλατῆς, Ε. Βενιζέλος, Π. Πολυχρονίδης, Ι. Μαυριδόγλου, Ι. Παπαμαστοράκης, Λ. Κουτσοπέταλος, Ι. Κοντοβράκης, Γ. Τσαντίρης, Ν. Κρασαδάκης, Μ. Κοτσώνης, Α. Ἀντωνίου καὶ Ἀθ. Παπαθανάσης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Κοθρῆς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Πλατῆς, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς ἔκδοσιν Β.Δ. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ καταστατικοῦ τοῦ Ταμείου Προνοίας Δικηγόρων Ἀθηνῶν ἰσχυουσῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Βοῦλτζος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ ἀνοικοδομήσεως τῶν σεισμοπλήκτων Ἰονίων νήσων κειμένων διατάξεων καὶ κυρώσεως πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου». Ὁ βουλευτὴς κ. Α. Γκελεστάθης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεών τινων ἀφορωσῶν Δήμους καὶ Κοινότητας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Κακαγιάννης, Ι. Κοντοβράκης, Λ. Βαμπούλης, Κ. Βοβολίνης, Π. Λυκουρέζος, Κ. Μπακόλλας, Α. Φράγκου, Κ. Ποντίδης, Θ. Διακουμόπουλος καὶ Α. Λιάκος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Ε. Κοθρῆς καὶ Η. Σακκαλῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Καρότσης, Λ. Σαραφιανός, Α. Λεονταρίδης, Χ. Γουλόπουλος, Α. Παπαβαλσάμης, Β. Βύζας, Δ. Ζησόπουλος, Γ. Πλατῆς, Ε. Πιπίνος, Α. Παπαχριστοδούλου, Κ. Παπαδόπουλος, Π. Μόντζαλας, Γ. Τζηρίδης καὶ Π. Βουδούρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν διεπουσῶν τὴν Ὑγειονομικὴν Σχολὴν Ἀθηνῶν διατάξεων καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Γ. Μεταξᾶς, Ε. Κοθρῆς, Ε. Σαββόπουλος, Δ. Καρατζένης, Α. Φωστερίδης καὶ Χ. Παπαχρήστου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν πόρων, τοῦ τρόπου εἰσπράξεως αὐτῶν καὶ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν– Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ Ἀρτεργατῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Π. Βουδούρης, Ν. Ράπτης, Δ. Πλαγιάννης, Π. Σταμούλης, Γ. Καρότσης, Γ. Κακαγιάννης, Δ. Περάκης, Μ. Χλουβεράκης, Θ. Καλκάνης, Γ. Βούλγαρης καὶ Η. Ἀναστασόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τῶν πόρων, τοῦ τρόπου εἰσπράξεως αὐτῶν καὶ τῆς λειτουργίας ἐν γένει τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Μυλεργατῶν–Μακαρονοτεχνιτῶν καὶ Ἀρτεργατῶν». Οἱ βουλευταί, Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Ἐλασσόνος κ. Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Νικ. Τσόχα, ζητοῦντος ἄμεσον ἀπόλυσιν ἢ μεταφορὰν εἰς Νοσοκομεῖον Ἀθηνῶν, δύο πολιτικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου πασχόντων ἐκ ζαχαροδιαβήτου κλπ. Οἱ βουλευταί, Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, Καρδίτσης κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Ἐλασσόνος κ. Χ. Κόρακας, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ κ. Νικ. Τσόχα, ζητοῦντος ἔκτακτον ἐνίσχυσιν δραχμῶν 25 διὰ βελτίωσιν συσσιτίου τῶν πολιτικῶν ἐξορίστων, λόγῳ τῶν ἑορτῶν.

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ Πρόεδρος τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς, ἐπὶ τῶν Γερμανικῶν πιστώσεων, κ. Χ. Ρίζος, μοῦ ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Δεκεμβρίου 1955 Πρὸς τὸν Κύριον Πρόεδρον τῆς Βουλῆς Κύριε Πρόεδρε, Ἔχω τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσω Ὑμῖν, ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν καὶ βουλευτὴς Ἀθηνῶν, κ. Σπ. Μαρκεζίνης, προέβη διὰ τοῦ τύπου τῆς 14ης Δεκεμβρίου ἐ. ἔ. εἰς μακρὰς ἀνακοινώσεις ἐπὶ τοῦ πορίσματος τῆς Ἐξεταστικῆς τῶν Πραγμάτων Ἐπιτροπῆς τῆς Βουλῆς, δι’ οὗ καθάπτεται τούτου καὶ τῆς πλειοψηφίας τῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς. Τοῦτο εἶναι ἀντικοινοβουλευτικόν. Ὁ Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν κ. Σπ. Μαρκεζίνης ἀγνοεῖ τὴν Βουλήν, ἥτις δι’ ὁμοφώνου ἀποφάσεώς της συνέστησε τὴν Ἐξεταστικὴν τῶν πραγμάτων, ἐπὶ τῶν Γερμανικῶν πιστώσεων, Ἐπιτροπὴν καὶ πρὸς τὴν ὁποίαν ὀφείλει νὰ λογοδοτήσῃ. Ἐφ’ ὅσον λοιπόν, ὁ κ. Ἀρχηγὸς τῶν Προοδευτικῶν παραμελεῖ τὸ καθῆκον του τοῦτο, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὡς Πρόεδρος τῆς ἐπὶ τῶν Γερμανικῶν Πιστώσεων Ἐπιτροπῆς, ὅπως ζητήσητε παρὰ τῆς Βουλῆς τὸν καθορισμὸν ὡρισμένης ἡμέρας συζητήσεως, παρ’ αὐτῆς, τοῦ πορίσματος τῆς Ἐπιτροπῆς.

Μετὰ τιμῆς

ΧΡΙΣΤ. ΡΙΖΟΣ

Βουλευτὴς Ἄρτης Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τὸν κ. Ρίζον, ὅτι κατὰ τὴν τελευταίαν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 35 «πᾶσα ἄλλη πρότασις, μὴ νομοθετικοῦ περιεχομένου, δύναται νὰ συζητηθῇ ἅμα τῇ ὑποβολῇ της ὑπὸ 10 βουλευτῶν τοὐλάχιστον καὶ ἀφοῦ ἀναγνωσθῇ εἰς τὴν Βουλὴν ὑπὸ τοῦ Προέδρου ἤ, ἐντολῇ τούτου, ὑπὸ τοῦ Γραμματέως». Ἡ ἐπιστολή σας, κ. Ρίζο, ἀνεγνώσθη, ἀλλὰ διὰ νὰ θεωρηθῇ ὡς πρότασις, πρέπει νὰ γίνῃ πρότασις 10 βουλευτῶν. Ἀνακοινῶ αὐτὰ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ προχωρῶ.

§13Χ. ΡΙΖΟΣ. Εἶναι ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ σύμφωνος.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ ἐπέμβω περισσότερον. Αὐτὰ ἔχω νὰ σᾶς εἴπω.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

§15Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ σημερινὴ ἡμερησία διάταξις διενεμήθη τὰς μεταμεσημβρινὰς ὥρας καὶ δὲν ἠδυνήθημεν νὰ λάβωμεν γνῶσιν τοῦ περιεχομένου τῶν νομοσχεδίων διὰ νὰ δυνηθῶμεν νὰ ἐκφέρωμεν τὰς ἀπόψεις μας καὶ δὴ ἐπὶ νομοσχεδίων τοιαύτης σοβαρότητος. Αὐτὸ παρετηρήθη κατ’ ἐπανάληψιν καὶ παρακαλῶ Ὑμᾶς ὅπως μὴ ἐπαναληφθῇ διότι εἶναι παρεξηγήσιμον. Ἐξ ἄλλου τὴν πρωΐαν διενεμήθη τὸ νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, τὸ ὁποῖον οὐδεὶς κατώρθωσεν οὔτε κἂν νὰ τὸ ἀναγνώσῃ. Πρέπει, κ. Πρόεδρε, διὰ τοιαῦτα νομοσχέδια νὰ μᾶς δίδεται ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος ὥστε νὰ δυνάμεθα νὰ κατατοπιζώμεθα, καὶ ὄχι νὰ συζητοῦνται ἐσπευσμένως ὅπως ἔγινε κατὰ τὴν ἐπεξεργασίαν των ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, θὰ ἀκούσετε τὴν ἀπάντησίν μου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων ἐπὶ τῆς προτάσεως «περὶ ἀντικαταστάσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς».

§17Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κρατεῖται.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀφῆστε κύριε Ντεντιδάκη. Δὲν θὰ εὑρεθῆτε εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ τὸ κρατήσετε. Ἀφήσατε ἐμὲ τὸν ὑπεύθυνον. Κύριοι βουλευταί, κατήρτισα μίαν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ, τῆς ὁποίας τὰ κύρια σημεῖα εἶναι — λέγω δὲ αὐτὸ καὶ ἤθελα νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας, διότι εἰς τὸ τέλος θὰ ἀποφανθῆτε ὑμεῖς, ἐγὼ δὲν πρόκειται νὰ ἀσκήσω καμμίαν ἐν προκειμένῳ ἐπιρροήν,— τὰ κύρια σημεῖα εἶναι τὰ ἑξῆς: Ὅπως, καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς προσμετροῦνται καθὼς καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Δημοσίου, τὰ ἐφεδρικὰ ἔτη ὑπηρεσίας εἰς τὸν Στρατόν. Εἶναι μία εὐεργετικὴ διάταξις γενική. Αὐτὸ ἠθέλησα νὰ τὸ περιλάβω. Ἐπίσης, ἠθέλησα, ὅπως προσμετρᾶται καὶ ὡρισμένη ὑπηρεσία, τὴν ὁποίαν τινὲς τῶν ὑπαλλήλων ἔχουν ἀλλαχοῦ. Ἐπίσης, ἔλαβον ὡρισμένα μέτρα διὰ τὸ κατώτερον προσωπικὸν καὶ ἰδίως διὰ τὸ ὑπηρετικόν, ὥστε ὅταν ἀπέρχωνται τῆς ὑπηρεσίας μετὰ μακρὰ ἔτη, νὰ λαμβάνουν κάπως βελτιωμένην σύνταξιν. Ἐπίσης, ἤθελον εἰς τὴν ἀσφυξίαν τῶν γραφείων νὰ δημιουργήσω μίαν ἀσφαλιστικὴν δικλεῖδα, διὰ νὰ δύνανται νὰ προάγωνται καὶ οἱ γραφεῖς. Ὡσαύτως, ἔκαμα καὶ κἄτι ἄλλο —ἐλπίζω νὰ μὴ εἶναι ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρών—, (γέλωτες...) ὅπως τὰς ὑπερωρίας, διότι ὑπάρχουν μισθοὶ 600 δρχ., νὰ μὴ τὰς χαρακτηρίζω ὡς ὑπερωρίας καὶ νὰ φορολογοῦνται, ἀλλὰ νὰ τὰς χαρακτηρίζω ἁπλῶς, ὡς ἔξοδα κινήσεως. Ἔκαμον, δηλαδή, κἄτι τι, τὸ ὁποῖον ἀνακουφίζει ὁλόκληρον τὸ προσωπικὸν καὶ κυρίως τὸ κατώτερον. Ἀλλά, μετὰ ταῦτα, ἐπηκολούθησε μία τριακοντὰς–τεσσαρακοντὰς τροπολογιῶν, διὰ τὰς ὁποίας τὸ καλύτερον ἀπὸ ὅλα θὰ ἦτο νὰ κάμωμεν μίαν διάταξιν ἡ ὁποία νὰ λέγῃ ὅτι ἅπαντες οἱ ὑπάλληλοι προάγονται κατὰ δύο βαθμούς. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἄλλη λύσις. Δὲν δύναμαι νὰ εὕρω μέτρον κρίσεως καὶ δικαιοσύνης καὶ νὰ ἀναλάβω τὴν εὐθύνην τῆς εἰσηγήσεως. Κατόπιν τούτου, ἀποσύρω τὸ ὑποβληθὲν σχέδιον τὸ ὁποῖον ἔχει ὑποβληθῇ διὰ νὰ ψηφισθῇ εἰς δύο συζητήσεις καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὸ καταθέσω ἐκ νέου διὰ νὰ ψηφισθῇ εἰς μίαν καὶ μόνην ἀνάγνωσιν, ἀφοῦ προηγουμένως μελετήσω καὶ τὰς τεσσαράκοντα τροπολογίας αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν.

§19ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὀρθῶς, ὀρθῶς.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Καὶ νὰ ἴδω τί δύναμαι ἐπὶ τούτων νὰ δεχθῶ καὶ τί ν’ ἀπορρίψω.

§21Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Διὰ ποῖον λόγον ν’ ἀποσύρετε τὸ νομοσχέδιον; Ὁλόκληρος ἡ Βουλὴ θέλει νὰ ψηφισθῇ. Εἶναι ἕνα νομοσχέδιον λογικόν, δίκαιον πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις διὰ ν’ ἀμειφθοῦν οἱ ὑπάλληλοι τῆς Βουλῆς οἱ ὁποῖοι ἐργάζονται κοπιωδῶς καὶ ἐντατικῶς εἰς περιστάσεις. Δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι ὀρθὸν εἶναι νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν διὰ ν’ ἀκουσθοῦν αἱ τροπολογίαι, καὶ νὰ ψηφισθῇ κατόπιν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἀποσύρω, διότι δὲν εἶμαι ἕτοιμος ν’ ἀπαντήσω ἐπὶ τῶν 40 τροπολογιῶν αἱ ὁποῖαι ὑπεβλήθησαν καὶ δηλῶ εὐθέως ὅτι θὰ τὸ καταθέσω εἰς μίαν μόνον ἀνάγνωσιν. Ἀφήσατέ με νὰ μελετήσω τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας, πολλὰς τῶν ὁποίων ἀγνοῶ. Δὲν θέλω ν’ ἀντιδικῶ μὲ τοὺς βουλευτὰς οἱ ὁποῖοι, ὅλοι σχεδόν, χωρὶς νὰ θέλω νὰ θίξω τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν πτέρυγά σας, κ. συνάδελφε, μὲ ἐψήφισαν, οὔτε καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι καίτοι διὰ λόγους κομματικοὺς δὲν μὲ ἐψήφισαν, ἐν τούτοις εἶμαι βέβαιος ὅτι διάκεινται συμπαθῶς πρὸς ἐμέ.

§23Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν ἀπὸ ὑμᾶς δικαιοσύνην καὶ ἴσην μεταχείρισιν πρὸς ὅλους τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Βουλῆς καὶ τοὺς κλητῆρας. Διότι εἰς τὴν πρότασιν, κ. Πρόεδρε, ὑπάρχουν ὡρισμέναι διατάξεις αἱ ὁποῖαι κάμνουν διακρίσεις.....

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ ἤθελον, κ. Ντεντιδάκη νὰ μοῦ στείλετε μίαν ἐπιστολὴν καὶ νὰ μοῦ ἀναφέρετε αὐτὰς τὰς διατάξεις.

§25Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Θὰ ἔλθω νὰ σᾶς τὰς εἴπω προφορικῶς.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἑπομένως, ἀποσύρεται ἡ πρότασις καὶ θὰ κατατεθῇ ἐκ νέου εἰς μόνην ἀνάγνωσιν. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου κλπ.».

§27Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἴμεθα πρόθυμοι νὰ ψηφίσωμεν τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, ἀλλὰ ἔχει μίαν ἀπαράδεκτον διάταξιν ὡς πρὸς τοὺς συνταξιούχους. Τὸ ἑκάστοτε δῶρον τῶν συνταξιούχων θὰ πρέπει νὰ παρέχεται ἡ εὐχέρεια νὰ ρυθμίζεται ἀναλόγως τῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐπίσης ἔχει μίαν διάταξιν ἀνωτάτου ὁρίου ἀπαράδεκτον, λέγει μέχρι 500 δραχ. Μετὰ πολλῶν βουλευτῶν καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔχομεν καταθέσει μίαν τροπολογίαν, διότι εἶναι δυνατὸν τὸ προσεχὲς ἔτος νὰ εἶναι εἰς θέσιν ὁ προϋπολογισμὸς νὰ δώσῃ ἕνα ἱκανοποιητικὸν δῶρον. Διατὶ νομοθετικῶς νὰ τὸ ἀπαγορεύσωμεν;

§28Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Ἀκριβῶς διότι πρέπει ν’ ἀποφεύγεται τὸ νομοθετεῖν δι’ ἀποφάσεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, εἰσάγομεν νομοσχέδιον διὰ τοῦ ὁποίου βάσει τῶν σημερινῶν δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ καθορίζομεν τὸ δῶρον. Ἀτυχῶς δὲν ὑφίστανται δυνατότητες μεγαλυτέρου προϋπολογισμοῦ, ὥστε νὰ ἐλπίζωμεν ὅτι θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἐπαυξήσεως τοῦ δώρου. Ἐὰν τὸ προσεχὲς ἔτος εὑρεθῶμεν εἰς τὴν εὐχάριστον αὐτὴν θέσιν τίποτε τὸ εὐκολώτερον νὰ κάμωμεν ἕνα νομοθέτημα.

§29Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐὰν δὲν δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μας θὰ παρακαλέσωμεν ν’ ἀναβληθῇ προσωρινῶς ἡ συζήτησις τοῦ νομοσχεδίου καὶ νὰ συζητηθῇ μὲ τὴν σειράν του, ὥστε ν’ ἀναπτύξωμεν τὰς ἀπόψεις μας.

§30Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκ.). Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ποσὸν αὐτὸ δύναται ὁ προϋπολογισμὸς νὰ διαθέσῃ. Τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ ὡς ἔχει. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ νὰ τὸ κρατήσῃ, ἂς τὸ κρατήσῃ.

§31Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Ὁ ἑκάστοτε καθορισμὸς τοῦ χορηγουμένου δώρου δὲν εἶναι πρᾶξις νομοθετική, ὥστε νὰ λέγῃ ὁ κ. ὑφυπουργός, ὅτι ἀπαιτεῖται νὰ ψηφισθῇ νομοσχέδιον. Τὸ δῶρον εἰς τοὺς συνταξιούχους χορηγεῖται ἀναλόγως τῶν ἑκάστοτε δυνατοτήτων τοῦ προϋπολογισμοῦ. Ἐγὼ δὲν λέγω ὅτι σήμερον ἠμπορεῖτε νὰ δώσετε περισσότερα, δὲν εἶμαι ὁ ἁρμόδιος νὰ τὸ κρίνω, σεῖς τὸ κρίνετε. Διατὶ θέλετε νὰ ὑπάρχῃ νομοθετικὴ ἀπαγόρευσις ἀνωτάτου ὁρίου.

§32Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ νὰ ψηφισθῇ μὲ τὴν σειράν του.

§33Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθη πρότασις ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν ἀποδέχεται τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Παρακαλῶ νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§34Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι, λυποῦμαι καὶ ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς μέλος τῆς Κυβερνήσεως, διότι δὲν δύναμαι νὰ ἀποδεχθῶ τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς. Παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ ἀποδεχθῇ τὸν νόμον ὡς ἔχει. Ἐπίσης εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω ὅτι ἀπὸ τοῦ 1951 διὰ τοῦ νόμου 1854 ἀπηγορεύθη ἡ παροχὴ δώρου εἰς τοὺς συνταξιούχους. Μόνον ἀπὸ πέρυσιν ἐπανήρχισεν ἡ χορήγησις τοῦ δώρου.

§35ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Κρατεῖται, κρατεῖται.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κρατεῖται. Αʹ συζήτησις κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας τῶν Παρισίων τοῦ 1946 περὶ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων κλπ.».

§37ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμφωνίας τῶν Παρισίων τοῦ 1946, περὶ τῶν Γερμανικῶν ἐπανορθώσεων κ.λ.π.». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Λονδίνῳ ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1953 συμφωνίας «περὶ ἐξωτερικῶν Γερμανικῶν χρεῶν».

§39ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν, ἄρθρον καὶ σύνολον, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἐν Λονδίνῳ ἀπὸ 27 Φεβρουαρίου 1953 συμφωνίας «περὶ ἐξωτερικῶν Γερμανικῶν χρεῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2803)1941 «περὶ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος» καὶ ἰδίως ἀεροπορικῶν ἐγκλημάτων».

§41ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§42ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ Α. Ν. 2803)41 «περὶ Στρατιωτικοῦ Ποινικοῦ Κώδικος καὶ ἰδίως ἀεροπορικῶν ἐγκλημάτων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Γραφείου».

§43Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφ. Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ὅπως τὸ νομοσχέδιον τοῦτο γίνῃ δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Σαββοπούλου.

§44ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον, ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀξ)κοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Γραφείου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν». Κύριοι βουλευταί, ὑπεβλήθη ἡ ἑξῆς πρότασις σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμόν: «Οἱ κάτωθι ὑπογεγραμμένοι ζητοῦμεν, ὅπως τὸ ἐν τῇ Ἡμερησίᾳ διατάξει ὑπ’ ἀριθ. 2 νομοσχέδιον «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν», ψηφισθῇ εἰς δύο ἀναγνώσεις». Κύριοι βουλευταί, ἐγώ, ὡς Πρόεδρος, εἶμαι ὑποχρεωμένος φυσικά, νὰ δεχθῶ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ κ.κ. συνάδελφοι, ὀφείλω ὅμως νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχήν σας ἐπὶ τῶν συνεπειῶν τὰς ὁποίας συνεπάγεται ἡ ἀποδοχὴ τῆς προτάσεως. Ἡ πρότασις, ἅπαξ ὑποβαλλομένη, θὰ γίνῃ δεκτή, ἀλλὰ ἐγὼ θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω νὰ ἀποσυρθῇ. Διότι, ἐὰν γίνῃ ἡ ψήφισις εἰς δύο ἀναγνώσεις, θὰ συνεδριάζωμεν πιθανῶς καὶ τὴν παραμονὴν τῶν Χριστουγέννων. Ἐγὼ ἔχω νὰ ἀντιπροτείνω κάτι ἀπολύτως λογικόν, νὰ μὴ βάλωμεν τὸν περιορισμὸν τοῦ τετάρτου καὶ νὰ προχωρήσωμεν ἠρέμως εἰς τὴν συζήτησιν, διὰ νὰ τελειώσωμεν σήμερον, τὴν Δευτέραν καὶ τὴν Τετάρτην, ποὺ ἔχομεν νομοθετικὴν ἐργασίαν. Νὰ τὸ συζητήσωμεν, δηλαδή, εἰς τρεῖς συνεδριάσεις καὶ νὰ τὸ ψηφίσωμεν. Ποῖος ὁ λόγος νὰ κάμωμεν δύο φορὰς τὴν συζήτησιν; Νὰ τὸ συζητήσωμεν μίαν φορὰν ἀργὰ καὶ ἠρέμως.

§46Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἦλθε εἰς χεῖρας μου εἰς τὸν Πειραιᾶ εἰς τὰς 4.45, ὅταν ἤμουν ἕτοιμος διὰ νὰ ἔλθω εἰς τὴν συνεδρίασιν. Τὸ ἐδιάβασα εἰς ὅλο τὸ τραῖνο καὶ δὲν κατώρθωσα νὰ τὸ διαβάσω ὅλο. Πῶς λοιπὸν θέλετε νὰ τὸ συζητήσω; Χάθηκεν ὁ κόσμος, ἐὰν μείνῃ δύο ἡμέρας ἀκόμη; 130 χρόνια ἔμεινε ἔτσι, τώρα διὰ δύο ἡμέρας;

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἀποτελεῖ καὶ ἔμμεσον μομφὴν κατὰ τοῦ Προεδρείου, σᾶς λέγω, ὅτι διενεμήθη πρὸ 2 ἡμερῶν. Ἡ ἔκθεσις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει τόσον πολύ, διότι ἔχετε ἰδικήν σας γνώμην ἐκπεφρασμένην. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως τὸ ἐγνωρίζατε. Συνεπῶς δὲν νομίζω, ὅτι ἡ ἔκθεσις τῆς Ἐπιτροπῆς εἶναι ἐκείνη, ποὺ θὰ δυσχεράνῃ τὸν εἰδικὸν κ. Ντεντιδάκην, νὰ ἔχῃ γνώμην ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§48Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω, πὼς θὰ ὑπάρξῃ ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος νὰ ψηφισθῇ τὸ νομοσχέδιον. Ἀπόψε θὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, τὴν Δευτέραν δυνάμεθα νὰ τὸ συζητήσωμεν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν καὶ ἐὰν γίνουν τροπολογίαι τὴν Δευτέραν, τὴν Τρίτην ἢ Τετάρτην τὸ ψηφίζομεν εἰς τὸ σύνολον.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Τρίτη εἶναι ἡμέρα ἐλέγχου.

§50Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν πρόκειται νὰ μὴ λειτουργήσῃ ἡ Βουλὴ τὸ Σάββατον, ἠμποροῦμεν νὰ ψηφίσωμεν τὸ σύνολον καὶ τὴν Τρίτην.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ λέγω καὶ τὴν Τετάρτην ἀκόμη, ἀλλὰ πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ τελειώσωμεν τὴν Τετάρτην τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν καὶ θὰ πέσωμεν ὕστερα εἰς τὴν Παρασκευήν.

§52Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Πρόθεσίς μας πάντως εἶναι νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον.

§53Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι γνωστόν, ὅτι τὸ θέμα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ἀποτελεῖ θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀπασχολήσει ὅλας τὰς Κυβερνήσεις. Κατ’ ἀκολουθίαν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ ἀντίρρησις ἀπὸ καμμίαν πτέρυγα, διὰ τὴν ψήφισιν ἑνὸς νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ἐπιλύει τὸ θέμα τοῦτο. Τὸ γεγονὸς ὅμως εἶναι, ὅτι εἶναι μεγάλης σοβαρότητος καὶ χρειάζεται μία προσοχὴ καὶ μία μελέτη. Ἕνα νομοσχέδιον τοιαύτης σοβαρότητος δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ψηφισθῇ ἐν τάχει.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς οἱ ὑποβαλόντες ἐπιμένουν.

§55Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Δὲν εἶναι πλῆρες καὶ δὲν λύει τὸ θέμα κατὰ τρόπον σοβαρόν.

§56ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν δίδεται ὁ λόγος ἐπ’ αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, θὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλήν, καὶ ἡ Βουλὴ θὰ ἀποφασίσῃ πῶς θὰ γίνῃ ἡ συζήτησις.

§57Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἡ πτέρυξ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἠκούσθη διὰ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τοὺς ἀγρότας, νομίζω, ὅτι καὶ ἡ πτέρυξ τῆς Συμπολιτεύσεως πρέπει νὰ ἀκουσθῇ.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ σημαίνει, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τὰ ὁποῖα προέβαλα, δὲν τὰ εὑρήκατε σεῖς ἐπαρκῆ.

§59Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Εἶναι τόσον σοβαρὸν τὸ νομοσχέδιον, ὥστε νομίζω, ὅτι πρέπει πρῶτον ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτοῦ. Ἡμεῖς θὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὰς ἐπαρχίας μας καὶ πρέπει νὰ μεταφέρωμεν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἔλαβεν ἡ Κυβέρνησις ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν.

§60Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ νομοσχέδιον πρέπει νὰ ψηφισθῇ καὶ τὴν Τετάρτην θὰ εἶναι ψηφισμένον. Εἴμεθα σύμφωνοι καὶ θὰ βοηθήσωμεν ὅλοι νὰ ψηφισθῇ.

§61Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ κάμετε ἐκφώνησιν τῶν νομοσχεδίων καὶ μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν. Ἐπ’ αὐτοῦ ὑπάρχει πρότασις νομίμως ὑπογεγραμμένη ἀπὸ 15 βουλευτάς, ἡ ὁποία πρότασις λέγει, ὅτι οἱ ὑπογράφοντες τὴν αἴτησιν ἐπιθυμοῦν ὅπως ἄνευ οὐδεμιᾶς συζητήσεως τὸ ὑπ’ ἀριθ. 4 νομοσχέδιον γίνῃ δεκτόν, παρὰ τῆς Βουλῆς, ἐρωτωμένης δι’ ἀναστάσεως. Ἐνόμιζα καὶ νομίζω, ὅτι σύμφωνα μὲ τὸν Κανονισμὸν, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ αἴτησις αὐτή.

§62ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§63Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπ. Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου περὶ ἀγροτικῶν ἀσφαλίσεων.

§64ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, μὲ συγχωρεῖτε, διότι πρέπει πρῶτον ἡ Βουλὴ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἐπὶ τῆς ὑποβληθείσης προτάσεως διὰ τὸ 4ον νομοσχέδιον.

§65Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφυπ. Οἰκον.) Ὀφείλω νὰ δηλώσω κύριε Πρόεδρε, ὅτι δὲν δέχομαι τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐὰν ἡ Βουλὴ ἐπιμείνῃ, θὰ ἀποσύρω τὸ νομοσχέδιον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας ἔχει τὸν λόγον.

§67Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους, ἐφ’ ὅσον ἀναγνωρίζεται γενικῶς ἡ σημασία τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ καὶ ἡ ἀνάγκη τῆς ταχείας ἐπιψηφίσεώς του καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ Κανονισμὸς τῆς Βουλῆς παρέχει εἰς τοὺς κ. συναδέλφους τὴν εὐχέρειαν μέχρι πέρατος τῆς συζητήσεως νὰ ὑποβληθῇ αὐτὴ ἡ πρότασις διὰ νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, παρακαλῶ τοὺς κ.κ. συναδέλφους τοὺς ὑπογράψαντας τὴν πρότασιν νὰ μὴ ἐπιμείνουν, τοὐλάχιστον ἐπὶ τοῦ παρόντος, νὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ διαπιστωθῇ ὅτι ἔχει ἀπομείνει τίποτε κενὸν ἐκ τῆς πρώτης συζητήσεως καὶ χρειάζεται νὰ ἐπακολουθήσῃ δευτέρα συζήτησις, νὰ ὑποβάλουν, οἱ κ. συνάδελφοι, τὴν πρότασίν των, ἐφ’ ὅσον ὁ Κανονισμὸς τοὺς παρέχει τὴν εὐχέρειαν μέχρι τοῦ τέλους τῆς συζητήσεως νὰ τὴν ὑποβάλουν. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ νὰ ὑποβληθῇ ἀπὸ τώρα ἡ πρότασις.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτῶ τὴν Ἀντιπολίτευσιν, εἰδικῶς ἐὰν ἐπιμένῃ εἰς τὴν πρότασίν της.

§69Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ συζήτησις δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἀπόψε, ἐφ’ ὅσον οἱ κ. βουλευταί, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, τοὐλάχιστον δηλοῦν ὅτι ἐνημερώθησαν πολὺ ἀργά, ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου, καὶ δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ τὸ συζητήσουν. Θὰ γίνῃ μία πρόχειρος συζήτησις καὶ θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ δευτέρα ἀνάγνωσις. Δὲν ὑπάρχει καμμία πρόθεσις κωλυσιεργείας ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι δι’ ἕνα τοιαύτης σοβαρότητος νομοσχέδιον ἀξίζει τὸν κόπον νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις εἰς δύο ἀναγνώσεις ἀφοῦ θὰ εἶναι ἐνημερωμένοι καὶ οἱ κύριοι συνάδελφοι.

§70Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ σᾶς ὑποβάλω προσωπικὴν παράκλησιν, ὅπως μὴ ληφθῇ ἀπόφασις ἀπὸ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου κατὰ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Θὰ ὁμιλήσουν οἱ εἰσηγηταί, θὰ ἐπακολουθήσῃ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ ἐὰν εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως αὐτῆς ἀπομείνῃ οἱονδήποτε κενόν, καὶ καταφανῆ ἡ ἀνάγκη τότε νὰ ὑποβληθῇ ἡ πρότασις.

§71Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Ἐφ’ ὅσον, δηλοῦν, οἱ κ. βουλευταί, τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι δὲν εἶναι ἕτοιμοι νὰ εἰσηγηθοῦν;

§72Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργὸς Γεωργίας). Ὅταν, μετὰ τὸ τέλος τῆς συζητήσεως καταδειχθῇ ὅτι εἶναι ἀνάγκη νὰ γίνῃ καὶ δευτέρα συζήτησις, ὑπάρχει ἡ εὐχέρεια κατὰ τὸν Κανονισμὸν νὰ γίνῃ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι πραγματικὸν αὐτὸ, ὅτι διενεμήθη ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον. Ἔχει διανεμηθῆ ἀπὸ προχθές, σήμερον μόνον ἔγινεν ἀνατύπωσις. Ἑπομένως, θὰ εἶναι ἐνημερωμένοι, ὑποθέτω, οἱ κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ ἀρχίσῃ τοὐλάχιστον ἡ συζήτησις. Δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν ἐὰν εἰς τὸ τέλος τῆς συζητήσεως διαπιστωθῇ ὅτι χρειάζεται καὶ δευτέρα ἀνάγνωσις, νὰ γίνῃ ἀλλὰ νὰ ἀρχίσωμεν τώρα μὲ λῆψιν προκαταβολικῶς τῆς ἀποφάσεως, ὅτι θὰ γίνῃ ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου εἰς δύο συζητήσεις, δὲν βλέπω κανένα λόγον.

§73Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Διατὶ τὸ ἐφέρατε τὴν τελευταίαν ὥραν;

§74Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ ἐφ’ ὅσον οἱ ὁμιληταί δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ὁμιλήσουν, πῶς θέλετε νὰ γίνῃ συζήτησις;

§75ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λοιπόν, γίνεται δεκτή, ἡ ὁποία εἶναι καὶ ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν Πρόεδρον, ἡ πρότασις καὶ θὰ συζητηθῇ τὸ νομοσχέδιον περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, εἰς δύο ἀναγνώσεις. Εἰσερχόμεθα, ὅθεν, εἰς τὴν αʹ κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον συζήτησίν του. Ὁ εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, κ. Δ. Στεφάνου, ἔχει τὸν λόγον.

§76Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Μὲ ἄκραν ἱκανοποίησιν, κ. βουλευταί, λαμβάνω τὸν λόγον ὡς εἰσηγητὴς ἐπὶ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν». Καὶ τοῦτο καὶ ὡς ἰατρός, ἀλλὰ καὶ ὡς ἀντιπρόσωπος μιᾶς κατ’ ἐξοχὴν ἀγροτικῆς περιφερείας. Εἶμαι βέβαιος, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἱκανοποίησιν δοκιμάζετε, διότι προσήχθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ψήφισιν τὸ ἐν λόγῳ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποσκοπεῖ εἰς τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τῆς νόσου ὁλοκλήρου τοῦ γεωργικοῦ πληθυσμοῦ τῆς Χώρας. Ὑπὲρ τὸ ἥμισυ τοῦ πληθυσμοῦ αὐτῆς ὑπάγεται εἰς τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ἐν τῷ παρόντι ἔναντι τῆς νόσου, μὲ τὴν προοπτικὴν νὰ συμπληρωθῇ αὕτη, ἐφ’ ὅσον τὸ ἐπιτρέψουν αἱ οἰκονομικαὶ δυνατότητες τοῦ τόπου καὶ δημιουργηθοῦν αἱ κατάλληλοι προϋποθέσεις διὰ τοὺς κλάδους τῆς ἀσφαλίσεως ἔναντι τῶν κινδύνων τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου. Εἶναι ἀναμφίβολον, ὅτι ἐκ τῶν ἐξαγγελθέντων ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν μέτρων ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν, ἡ καθιέρωσις τοῦ θεσμοῦ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, μὲ πρῶτον σταθμὸν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἀποτελεῖ τὸ σπουδαιότερον καὶ βασικώτερον ἐκ τῶν μέτρων αὐτῶν, διότι ἱκανοποιεῖ μίαν ἔκδηλον καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ὑπῆρξε καθολικὸν καὶ ἐπιτακτικὸν τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου νὰ ἀποκτήσῃ καὶ αὐτὸς ἰατροφαρμακευτικὴν, στοιχειώδη ἔστω, περίθαλψιν πρὸς προστασίαν τῆς ὑγείας του. Οἱ ἀγρόται μας, ἡ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ Ἔθνους, ὡς εἴθισται νὰ ἀποκαλοῦνται ἀπὸ μακροῦ, ἤρχισαν νὰ συνειδητοποιοῦν τὴν ἀντίληψιν, ὅτι ἡ περισσότερον παρημελημένη καὶ ἐγκαταλελειμμένη τάξις εἶναι ἡ ἰδική των, λόγῳ ἀκριβῶς τοῦ γεγονότος ὅτι εἰς τὰς περισσοτέρας τῶν περιπτώσεων δὲν εὑρίσκουν ἰατροφαρμακευτικὴν καὶ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ὁλόκληροι περιοχαὶ γεωργοκτηνοτροφικαὶ στεροῦνται ἰατροῦ. Καὶ δὲν πρόκειται ὅτι ἐκ τῆς ἐλλείψεως αὐτῆς θυσιάζονται ἀδίκως ἀνθρώπιναι ὑπάρξεις ἀλλὰ καὶ περὶ κινδύνων, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται ἐκ τοῦ κοινωνικοῦ τούτου προβλήματος, ἐκ τῆς ὑπαρχούσης καὶ ἐπεκτεινομένης συνεχῶς δυσαρεσκείας, κινδύνων εἰς βάρος τοῦ οἰκονομικοῦ καὶ κοινωνικοῦ καθεστῶτος. Ἡ συναίσθησις τῆς κοινωνικῆς ἀδικίας εἰς βάρος τῆς ἀγροτικῆς τάξεως ὁδηγεῖ τὴν πλέον συντηρητικὴν αὐτὴν τάξιν πρὸ ἐπικινδύνους κατευθύνσεις. Ἡ παροχὴ ἐξ ἄλλου μιᾶς ἐπιτυχοῦς καὶ ἀμέσου ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ νοσοκομειακῆς τοιαύτης, ἡ ὁποία εἶναι δυνατή, θὰ χαρίσῃ τὴν ψυχικὴν γαλήνην εἰς τοὺς ἀγρότας, διότι οὗτοι δὲν θὰ ἀγωνιοῦν πλέον ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τὴν ἰδικήν των καὶ τῶν οἰκογενειῶν των καὶ δὲν θὰ ἐξοργίζωνται ἀπὸ τοὺς ἀδικαιολογήτους θανάτους. Ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμός, ἀπὸ τῆς ἀνόδου του εἰς τὴν Ἀρχὴν ἔστρεψε σοβαρῶς τὴν προσοχήν του πρὸς τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ προβλήματος αὐτοῦ, ἐν τῇ συναισθήσει τῆς μεγάλης αὐτοῦ σημασίας. Ἐψήφισε πρὸ 2½ περίπου ἐτῶν τὸν νόμον 2592 «περὶ ὀργανώσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως», τοῦ ὁποίου σκοπὸς ἦτο ἡ ἐξεύρεσις καὶ διάθεσις ὑπὸ τοῦ πληθυσμοῦ τῶν ἀναγκαιούντων νοσηλευτικῶν καὶ ἰατρικῶν ἐν γένει μέσων. Εἶναι ἀληθές, ὅτι δὲν ἐπετεύχθησαν ὅλοι οἱ ἀντικειμενικοὶ σκοποὶ τοῦ νόμου αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο, διότι ἀφ’ ἑνὸς δὲν κατέστη δυνατὸν νὰ διατεθοῦν ὅλα τὰ ἀναγκαιοῦντα οἰκονομικὰ μέσα καὶ ἀφ’ ἑτέρου διότι ἡ Χώρα μας κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τελευταίας διετίας ἐδοκιμάσθη ὅσον ποτὲ ἄλλοτε εἰς ἔκτασιν καὶ συνεπείας ἀπὸ τὴν θεομηνίαν τῶν σεισμῶν καὶ τῶν πλημμυρῶν ἀκόμη, καὶ ἡ Κυβέρνησις εὑρέθη ὑποχρεωμένη νὰ ἀντιμετωπίσῃ κατ’ ἀπόλυτον προτεραιότητα τὰς δημιουργηθείσας ἀνάγκας, διὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἐπιβίωσιν τῶν πληγέντων πληθυσμῶν, διαθέσασα πρὸς τοῦτο τὰ τεράστια χρηματικὰ ποσὰ ποὺ διέθεσεν. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς). Παρ’ ὅλα ὅμως ταῦτα, χάρις εἰς τὸν νόμον αὐτὸν λειτουργοῦν ἀφ’ ἑνὸς ὅσα λειτουργοῦν σήμερον καθ’ ὅλην τὴν Χώραν νοσηλευτικὰ ἱδρύματα μὲ ἐπαρκῆ ἐξοπλισμὸν εἰς ἰατρικὸν καὶ νοσηλευτικὸν προσωπικόν, εἰς ἐγκαταστάσεις καὶ εἰς ἄλλα ἐπιστημονικὰ μέσα. Καὶ κατέστη οὕτω δυνατὴ σημαντικὴ αὔξησις κλινῶν διὰ τὸν πάσχοντα πληθυσμόν, ὥστε σήμερον τὸ νοσοκομειακὸν πρόβλημα νὰ μὴ παρουσιάζεται ὑπὸ τὴν ὀξεῖαν μορφήν, ποὺ ἐπαρουσιάζετο πρὸ 1–3 ἐτῶν. Καὶ χάρις εἰς τὸν νόμον αὐτὸν ἱδρύθησαν καὶ λειτουργοῦν ἤδη 489 κοινοτικὰ ἰατρεῖα καὶ 55 ὑγειονομικοὶ σταθμοί, ἐξυπηρετοῦντες τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν. Καὶ ὡς συνέχεια, τρόπον τινά, τοῦ νόμου 2592, ἔρχεται τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διὰ τοῦ ὁποίου ψηφιζομένου καὶ ἐφαρμοζομένου θὰ λυθῇ κατὰ τρόπον ὁριστικὸν τὸ πρόβλημα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ μας πληθυσμοῦ, τοῦ ἡμίσεος πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Δὲν θὰ ἐπεκταθῶ εἰς τὴν λεπτομερῆ ἀνάλυσιν τοῦ νομοσχεδίου. Θὰ ἐπακολουθήσῃ συζήτησις καὶ ἀνάλυσις λεπτομερεστέρα κατὰ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Περιορίζομαι εἰς τὰς γενικὰς αὐτοῦ γραμμάς. α) Ἡ παρεχομένη κοινωνικὴ ἀσφάλισις εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμὸν δὲν ἀποτελεῖ κοινωνικὴν ἀσφάλισιν ὑπὸ τὴν παραδεδεγμένην ἔννοιαν αὐτῆς, διότι τὸ ἀκολουθούμενον σύστημα δὲν στηρίζεται ἐπὶ τῶν εἰσφορῶν τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ἐργοδοτῶν, ἀλλὰ ἀποτελεῖ καθαρὰν κρατικὴν παροχὴν πρὸς τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος λαμβάνει ὡς δικαίωμα τὰς παροχὰς τῆς ἀσφαλίσεως, δηλ. τὴν ἰατροφαρμακευτικήν του περίθαλψιν τὴν ἰδικήν του καὶ τῆς οἰκογενείας του. Καὶ ἡ κατὰ τοιοῦτον γενναῖον τρόπον ρύθμισις παρὰ τῆς Κυβερνήσεως τῆς ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας, ὑπῆρξεν ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ ἐπιβεβλημένη. Διότι ὁ Ἕλλην ἀγρότης μὲ τὸν μικρόν του κλῆρον, μὲ τὸ χαμηλόν του εἰσόδημα δὲν ἐπαρκεῖ γενικῶς νὰ καλύπτῃ τὰς ἀνάγκας μιᾶς στοιχειώδους διαβιώσεως, διατροφῆς, κατοικίας κλπ. καὶ συνεπῶς δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσφέρῃ πρὸς προάσπισιν τῆς ὑγείας του. Καὶ θὰ πρέπει κατὰ πολὺ νὰ αὐξηθῇ τὸ εἰσόδημά του διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως καὶ εἰς τοὺς τομεῖς τοῦ γήρατος καὶ τοῦ θανάτου. β) Ἡ παρεχομένη ἀσφάλισις ἐπεκτείνεται εἰς τὸ σύνολον τοῦ ἀγροκτηνοτροφικοῦ πληθυσμοῦ. Προσδιορίζεται δηλ. εὐρύτατος ὁ κύκλος τῶν ἀσφαλιζομένων προσώπων, ἀνερχομένων εἰς 4.000.000 περίπου. Εἰς τὴν ἀσφάλισιν ὑπάγονται καὶ οἱ προδήλως εὔποροι ἀγρόται, ἀλλὰ προαιρετικῶς, δικαιούμενοι ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει τῶν παροχῶν τῆς ἀνοικτῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἔναντι μικροῦ ἀσφαλίστρου, ἐκ 50 δραχμῶν κατὰ κεφαλὴν καὶ περιωρισμένης συμμετοχῆς εἰς τὴν ἀξίαν τῶν φαρμάκων ἐκ 30 δραχμῶν περίπου ἐξαιρουμένων τῶν ἐχόντων ἡλικίαν κατωτέραν τῶν 14 ἐτῶν, οἱ ὁποῖοι εἰς οὐδεμίαν συμμετοχὴν ὑποβάλλονται. Οἱ ἀποδεδειγμένως εὔποροι θὰ τύχουν ἐνδεχομένως καὶ κλειστῆς περιθάλψεως ὑπὸ ὅρους, οἱ ὁποῖοι θὰ καθορίζωνται εἰς ἐκδοθησόμενον Διάταγμα. Ὅλοι οἱ μὴ εὔποροι ἀγρόται εἰς οὐδεμίαν εἰσφορὰν ὑπόκεινται πλὴν μικρᾶς τοιαύτης εἰς 20% ἐπὶ τῆς λιανικῆς τιμῆς τῶν φαρμάκων. γ) Καλύπτεται τὸ σύνολον τῶν ἀναγκῶν τῆς ἀνοικτῆς καὶ κλειστῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγρότου καὶ τῶν κινδύνων εἰς τὸν τομέα τῆς ὑγείας αὐτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του. Παρέχονται ὅλαι αἱ βασικαὶ παροχαὶ εἰς εἶδος, ἤτοι ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς ἰατρεῖα καὶ κατ’ οἶκον, παρακλινικαὶ ἐξετάσεις, νοσοκομειακή, σανατοριακή, ψυχιατρικὴ περίθαλψις, μαιεύσεις, ὀδοντιατρικὴ περίθαλψις κλπ. ὡς καὶ φαρμακευτικὴ τοιαύτη. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὰς εἰδικὰς παθήσεις θὰ χρησιμοποιοῦνται οἱ εἰδικοὶ ἰατροὶ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων ὅπως καὶ ἰδιῶται εἰδικοὶ ἰατροὶ καὶ ὀδοντίατροι διὰ συλλογικῶν συμβάσεων. ε) Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν προωθεῖται καὶ ἀναπτύσσεται κατὰ τρόπον ἀποφασιστικὸν ὁ ὑφιστάμενος σήμερον ὑγειονομικὸς καὶ νοσηλευτικὸς ἐξοπλισμὸς τῆς χώρας διὰ τῆς συμπράξεως τῶν δύο Ὑπουργείων Προνοίας καὶ Γεωργίας. Προωθεῖται ἡ ὀργάνωσις καὶ λειτουργία τῶν νοσηλευτικῶν Ἱδρυμάτων, ὑγειονομικῶν σταθμῶν καὶ ἰατρείων ἀγροτικῶν καὶ κοινοτικῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον εἰς ἀριθμὸν ἀνταποκρινόμενον εἰς ὅλας τὰς ὑπαρχούσας ἀνάγκας. Προβλέπεται οὕτω ἡ ἵδρυσις 1.500 κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, ἐκ τῶν ὁποίων λειτουργοῦν ἤδη 489 καὶ 150 ὑγειονομικῶν σταθμῶν, ἐκ τῶν ὁποίων λειτουργοῦν 55. Διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν ὑγειονομικῶν σταθμῶν καὶ ἰατρείων, θὰ χρησιμοποιηθοῦν 1650 ἰατροὶ γενικῆς ἰατρικῆς 450 μαῖαι καὶ ἰσάριθμοι ἐπισκέπτριαι ἀδελφαὶ ἢ νοσοκόμοι καὶ ἀνάλογον βοηθητικὸν προσωπικόν. Μὲ τὰ κοινοτικὰ καὶ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα καὶ τοὺς ὑγειονομικοὺς σταθμούς, ἐξασφαλίζεται ἡ ἀνοικτὴ περίθαλψις τῶν ἀσφαλιζομένων, ἡ ὁποία θὰ συμπληροῦται εἰς τὰ τμήματα τῶν ἰατρικῶν εἰδικοτήτων τῶν νοσοκομείων. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ τὴν νοσοκομειακὴν περίθαλψιν, αὕτη θὰ παρέχεται διὰ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ θὰ καλύπτεται οἰκονομικῶς διὰ τῶν σχετικῶν πιστώσεων τοῦ Ὑπουργείου αὐτοῦ. Παραλείπω νὰ σᾶς ἀναφέρω τὴν ὁριζομένην ἐν τῷ νομοσχεδίῳ σύνθεσιν τῶν κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ ὑγειονομικῶν σταθμῶν. Καὶ τώρα, κ. συνάδελφοι, ἔρχομαι εἰς ἓν οὐσιῶδες σημεῖον. Ὑπάρχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα, ἔχουν ἐξασφαλισθῆ αἱ οἰκονομικαὶ βάσεις ἐπὶ τῶν ὁποίων στηρίζεται τὸ σύστημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν; Ὡς καὶ εἰς τὴν εἰσηγητικὴν ἔκθεσιν ἀναφέρεται, διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν 1500 κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ 150 ὑγειονομικῶν σταθμῶν καὶ διὰ τὰ φάρμακα ὑπολογίζεται δαπάνη συνολικὴ 225 ἑκ. δρχ. ἤτοι 99 ἑκ. διὰ τὴν λειτουργίαν τῶν κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, 13½ ἑκ. διὰ τοὺς ὑγειονομικοὺς σταθμούς, 100 ἑκ. διὰ φάρμακα καὶ 12½ ἑκ. διὰ τὰς ἰατρικὰς εἰδικότητας. Ἔναντι τῆς δαπάνης αὐτῆς προβλέπονται ὡς ἔσοδα αἱ διατιθέμεναι ἤδη σχετικαὶ πιστώσεις τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, εἰδικὴ εἰσφορὰ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, 5–10% ἐπὶ τοῦ προϋπολογισμοῦ των, ἡ ὁποία διατίθεται ἀποκλειστικῶς διὰ τὰ ἰατρεῖα, ἡ μικρὰ συμμετοχὴ τῶν ἀποδεδειγμένως εὐπόρων ἀγροτῶν εἰς τὰ ἔξοδα τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ τῆς ἐλαχίστης συμμετοχῆς ὅλων τῶν ἀγροτῶν εἰς τὰ φάρμακα καὶ τέλος εἰδικὴ ἐπιχορήγησις ἐκ τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τὸ πρῶτον ἔτος ἐκ 50 ἑκατ. δραχ. Πρέπει ὅμως νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν, ὅτι κατὰ τὸ τρέχον ἔτος δὲν θὰ πραγματοποιηθοῦν ὅλαι αἱ προϋπολογιζόμεναι δαπάναι, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἔχει ἤδη διανυθῆ τὸ ἥμισυ τῆς οἰκονομικῆς χρήσεως καὶ θὰ συντελῆται κατ’ ἀνάγκην βαθμιαίως ἡ ἵδρυσις καὶ λειτουργία τῶν προγραμματιζομένων ἰατρείων, καὶ ὑγειονομικῶν σταθμῶν. Κατὰ συνέπειαν τὰ ἔξοδα θὰ συμβαδίζουν πρὸς τὴν ὀργάνωσιν τῶν προβλεπομένων σταθμῶν καὶ ἰατρείων καὶ θὰ ὑπάρξῃ οὕτω ὁ ἀπαιτούμενος χρόνος πρὸς σταθεροποίησιν ἑνὸς ἰσοζυγίου ἐσόδων καὶ ἐξόδων. Αὐτά, κ. συνάδελφοι, διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον, εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὸ περιβάλητε κατὰ τὴν ἑσπέραν αὐτὴν διὰ τῆς ψήφου σας. Ἀλλὰ πρὶν κατέλθω τοῦ βήματος θὰ ἤθελα νὰ δώσω καὶ μίαν σύντομον ἀπάντησιν εἰς τὴν ἀρξαμένην ἤδη ἀπὸ τῶν στηλῶν τοῦ ἀντιπολιτευομένου τύπου προσπάθειαν πρὸς διαβολὴν τοῦ νομοσχεδίου, ὅτι τάχα τοῦτο ἀποτελεῖ συνήθη προεκλογικὴν ἐπαγγελίαν πρὸς τοὺς ἀγρότας, διότι δὲν ὑπάρχουν, οὔτε θὰ ὑπάρξουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα πρὸς πραγματοποίησιν τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, διότι ἀπὸ πολλοῦ μὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα αὐτό, ὅτι ὄχι μόνον ὑπάρχουν τὰ οἰκονομικὰ μέσα διὰ τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν, ποὺ εἰσάγει τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν ἀνοικτὴν καὶ κλειστὴν ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας. Δὲν μᾶς ἔλειψαν οὔτε μᾶς λείπουν, κατὰ τὴν γνώμην μου, τὰ οἰκονομικὰ μέσα, ἀλλὰ ἡ θέλησις καὶ τὸ θάρρος διὰ τὴν λῆψιν ὡρισμένων ἐντελῶς ἀπαραιτήτων μέτρων. Καὶ τὸ πρῶτον καὶ τὸ βασικώτερον, εἶναι ἡ ἑνοποίησις ὅλων τῶν διατιθεμένων σήμερον οἰκονομικῶν μέσων διὰ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν καὶ ἡ διάθεσις τούτων ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς μακροπροθέσμου καὶ οἰκονομικῶς ἐφαρμοσίμου προγράμματος διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ Λαοῦ, ἐν συμφωνίᾳ ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου. Διότι μέχρι σήμερον διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ Λαοῦ ἀπασχολοῦνται διάφοροι Κρατικαὶ ὑπηρεσίαι, Δῆμοι καὶ Κοινότητες, πολυποίκιλοι Ὀργανισμοί, ΙΚΑ καὶ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα, Ταμεῖα Ὑγείας, Ἑλληνικὸς Ἐρυθρὸς Σταυρός, Π.Ι.Κ.Π.Α. καὶ Κοινωφελῆ Ἱδρύματα χωρὶς συντονισμόν, χωρὶς κατεύθυνσιν, ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς μελετημένου καὶ καθωρισμένου προγράμματος. Ἀποτέλεσμα τῆς ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἀναρχίας εἶναι σπατάλη οἰκονομικῶν μέσων καὶ ἀχρηστοποίησις προσπαθειῶν. Εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν περιοχὴν ἢ πόλιν ἱδρύονται π.χ. ὑπηρεσίαι καὶ ἱδρύματα μὲ τὸν αὐτὸν σκοπὸν, ἀπὸ τοὺς ἀνωτέρω ἀναφερομένους Ὀργανισμούς. Οὐδεμία συνεννόησις καὶ συνεργασία μεταξὺ Ὑπουργείου Προνοίας καὶ Ι. Κ.Α., τὸ ὁποῖον διατηρεῖ ζηλοτύπως τὴν ἁρμοδιότητα νὰ ρυθμίζῃ κατὰ βούλησιν τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν 1.500.000 ἠσφαλισμένων. Καὶ περιττεύει νὰ ἀναφέρω καὶ ἄλλα παραδείγματα ἀσυναρτησίας καὶ ἀσυνεννοησίας εἰς τὸν τομέα τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως καὶ κοινωνικῆς προνοίας. Ἀλλ’ εἶναι γενικὴ πλέον ἡ διαπίστωσις, ὅτι εἰς ἕνα τόπον πτωχὸν ὡς ἡ Ἑλλάς, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λύσωμεν κατὰ τρόπον ἐπαρκῆ καὶ ἱκανοποιητικὸν τὸ ζήτημα τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως καὶ προνοίας τοῦ ὅλου πληθυσμοῦ, ἐὰν δὲν ἐπιτευχθῇ ἡ συγκέντρωσις καὶ ἑνοποίησις ὅλων τῶν οἰκονομικῶν μέσων καὶ ἡ διάθεσις τούτων ἐπὶ τῇ βάσει ἑνὸς καλῶς μελετημένου καὶ συμφώνου πρὸς τὴν ἑλληνικὴν πραγματικότητα τοῦ προγράμματος, ἐφαρμοζομένου παρὰ τοῦ ἁρμοδίου πρὸς τοῦτο Ὑπουργείου, εἰς ὃ ἀνήκει ἡ ἁρμοδιότης καὶ ἡ εὐθύνη τῆς ὑγείας τοῦ Λαοῦ. Καὶ ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι τὸ πρόγραμμα τοῦτο πρέπει νὰ τύχῃ καὶ τῆς ἐγκρίσεως, εἰ δυνατόν, ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, διότι τὸ θέμα τῆς ὑγείας τοῦ Λαοῦ εἶναι μὲν τεχνικὸν καὶ οἰκονομικόν, ἀλλὰ καὶ Ἐθνικῆς σημασίας, ἐπὶ τοῦ ὁποίου δὲν νοοῦνται πολιτικαὶ ἀντιθέσεις. Τὰ διατιθέμενα σήμερον οἰκονομικὰ μέσα εἶναι ἐπαρκῆ. Δὲν εἶναι βεβαίως ἄφθονα, ἀλλὰ δὲν εἶναι καὶ ὀλίγα. Δι’ αὐτῶν καὶ μόνον, κατὰ τὴν γνώμην μας, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀντιμετωπίσωμεν ἐπαρκῶς τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ. Ἀναφέρομεν σχετικῶς ὅτι τὸ Κράτος διαθέτει ἐτησίως πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν περὶ τὰ 350 περίπου ἑκατ. δραχμῶν, τὸ Ι.Κ.Α. περὶ τὰ 350 ἑκατομμύρια δραχμῶν διὰ παροχὰς εἰς εἶδος μόνον, τὰ δαπανώμενα παρὰ τῶν ἄλλων Ἀσφαλιστικῶν Ταμείων ποσὰ ὑπερβαίνουν ἀσφαλῶς τὰ 100 ἑκατ. δρχ. ἄνω τῶν 50 ἑκατ. τὰ διατιθέμενα παρὰ τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, ἄλλα 50 τὰ δαπανώμενα παρὰ τῶν διαφόρων Ὑπουργείων διὰ τὴν νοσηλείαν τῶν Δημοσίων Ὑπαλλήλων καὶ εἰς τὰ ἀνωτέρω ποσὰ πρέπει νὰ προστεθοῦν καὶ τὰ προερχόμενα ἀπὸ τὴν μερικὴν συμμετοχὴν τῶν ἀσθενῶν διὰ τὴν ἀνοικτὴν καὶ νοσοκομειακὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, ἄλλα δηλαδὴ 100 περίπου ἑκατ. δρχ. ἤτοι ἐν ὅλῳ ποσὸν ὑπερβαῖνον τὸ ἓν δισεκατ. σημερινῶν δραχμῶν. Ἐξ ἄλλου, τὰ χρηματικὰ ποσά, ποὺ θὰ ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἀνοικτὴν καὶ νοσοκομειακὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἠσφαλισμένων, τῶν ἀπόρων καὶ τῶν ἀγροτῶν δὲν θὰ ὑπερέβαινον τὰ ἀνωτέρω ποσά. Ἀνέφερα τοὺς ἀνωτέρω ἀριθμοὺς ἁπλῶς καὶ μόνον διὰ νὰ καταδειχθῇ ὅτι μὲ τὰ διατιθέμενα σήμερον οἰκονομικὰ μέσα, ἑνοποιούμενα καὶ ὀρθολογιστικῶς διατιθέμενα, εἶναι δυνατὸν νὰ παρασχεθῇ ἐπαρκὴς καὶ ἱκανοποιητικὴ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους, ἀπόρους καὶ ἀγρότας ἀπόρους καὶ ἡμιαπόρους. Εἰς ὅ,τι λέγομεν, γνωρίζομεν ὅτι ἀντιτάσσεται πείσμων ἀντίθεσις ἐκ μέρους ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σήμερον ἀσκοῦν οὕτως ἢ ἄλλως, ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ἀντιτάσσεται ἄρνησις ἰδιαιτέρως ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α. ἢ μᾶλλον ἀπὸ τὸν ἐργατοπατερισμὸν μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι τὰ χρήματα διὰ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν καταβάλλονται παρὰ τῶν ἠσφαλισμένων καὶ ἑπομένως δὲν ἠμποροῦν νὰ διατίθενται παρὰ ἀποκλειστικῶς δι’ αὐτοὺς καὶ καθ’ ὃν τρόπον διατίθενται. Ἀλλὰ εἰς τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ὑπάρχει ἡ ἀπάντησις, ὅτι τὰ διατιθέμενα χρηματικὰ ποσὰ δὲν προέρχονται μόνον ἀπὸ τοὺς ἠσφαλισμένους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν, ὑπὸ τὴν μορφὴν τῆς ἐργοδοτικῆς εἰσφορᾶς. Καὶ δεύτερον, ὅτι ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξασφαλίζομεν μίαν ὑποφερτὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν δι’ ὅλον τὸν πληθυσμὸν καὶ ἰδίᾳ διὰ τοὺς ἀπόρους καὶ τοὺς ἀγρότας, ἔστω καὶ μιᾶς ἡμέρας νοσηλείαν κατὰ κεφαλὴν ὅταν διατηροῦμεν νοσοκομεῖα μὲ κλίνας εἰς τοὺς διαδρόμους ἐν πλήρει χειμῶνι καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας νοσοκομεῖα ἄνευ ἐπαρκοῦς ἐξοπλισμοῦ κλπ., δὲν εἶναι ἀνεκτόν, δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ διασπαθίζωνται τεράστια χρηματικὰ ποσά, ὡς ὅλοι γνωρίζομεν, διὰ νοσοκομειακὴν περίθαλψιν 4 ἡμερῶν κατ’ ἠσφαλισμένον, ἥτις μάλιστα παρέχεται καθ’ ὃν τρόπον παρέχεται, εἰς ἀλόγιστον χρησιμοποίησιν φαρμάκων, καὶ διὰ τὴν ἀνοικτὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν διὰ τῶν μισθωτῶν ἰατρῶν καὶ ἰατρείων, ἡ ἀνέγερσις τῶν ὁποίων συνεχίζεται, δυστυχῶς, ἀδιάφορον ἐὰν τὰ πολυδάπανα αὐτὰ ἱδρύματα θὰ ἠδύναντο ἐν πολλοῖς ν’ ἀντικατασταθοῦν μὲ τὰ ἰδιωτικὰ ἰατρεῖα τῶν ἰατρῶν. Διότι θὰ ἠδύναντο καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ νοσηλεύωνται καὶ οἱ ἠσφαλισμένοι εἰς τὰ Κρατικὰ π.χ. νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, ὅταν ταῦτα θὰ διέθετον ἄνετον χῶρον καὶ ὅ,τι ἐπιβάλλει σήμερον εἰς ἐπιστημονικὰ μέσα ἡ σύγχρονος θεραπευτική, ἀντὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἐκείνων κλινικῶν, αἱ ὁποῖαι ἱδρύθησαν καὶ διατηροῦνται μόνον μὲ τὴν πελατείαν τοῦ Ι.Κ.Α. Δὲν ἐννοοῦμεν φυσικά, τὰς ἰδιωτικὰς ἐκείνας κλινικάς, αἱ ὁποῖαι ἀνταποκρίνονται πλήρως εἰς τὰς ἀνάγκας τῆς συγχρονισμένης νοσηλείας. Τὸ Κράτος εἶναι εἰς θέσιν καὶ πρέπει νὰ ἐπιβάλῃ τὸν συντονισμὸν καὶ τὴν ἑνιαίαν προγραμματικὴν κατεύθυνσιν εἰς τὸν τομέα τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως καὶ προνοίας τοῦ πληθυσμοῦ, νὰ ἐπιτύχῃ τὴν ὀρθολογιστικὴν διάθεσιν τῶν οἰκονομικῶν μέσων, νὰ πραγματοποιήσῃ πραγματικὴν ἐποπτείαν καὶ ἔλεγχον. Κύριοι συνάδελφοι, εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ σημερινὸς Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, τὸν ὁποῖον διακρίνει θέλησις, θάρρος καὶ ἀποφασιστικότης εἰς τὴν λῆψιν τῶν ὀρθῶν καὶ ἐνδεδειγμένων ἀποφάσεων, θὰ δώσῃ τὴν πρέπουσαν λύσιν καὶ εἰς τὸ ζήτημα τούτου, ὅταν ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, ὡς ἡμεῖς πιστεύομεν, τοῦ ἐμπιστευθῇ τὴν διακυβέρνησιν τῆς Χώρας. (Χειροκροτήματα).

§77ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διακόπτεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω σχεδίου νόμου. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου. «Περὶ κυρώσεως τῶν συμβάσεων τῆς Γενεύης τῆς 12 Αὐγούστου 1949».

§78ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§79ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς συμβάσεως τῆς Γενεύης τῆς 12.8.49». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 25.10. 52 Διεθνῶν Συμβάσεων τῶν ἀφορωσῶν τὰς διεθνεῖς διὰ τοῦ σιδηροδρόμου μεταφορᾶς ἐπιβατῶν καὶ ἐπισκευῶν (CIV) καὶ ἐμπορευμάτων (CIN), τοῦ σχετικοῦ αὐταῖς Προσθέτου Πρωτοκόλλου ἀπὸ 11.4.53 καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῶν Κεντρικῶν Γραφείων τῶν διὰ σιδηροδρόμου διεθνῶν μεταφορῶν».

§80ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§81ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου. «Περὶ κυρώσεως τῶν ἀπὸ 25 Ὀκτωβρίου 1952 Διεθνῶν συμβάσεων, τῶν ἀφορωσῶν τὰς Διεθνεῖς διὰ τοῦ σιδηροδρόμου μεταφορὰς ἐπιβατῶν καὶ ἀποσκευῶν» (CIV) καὶ ἐμπορευμάτων (CIN), τοῦ σχετικοῦ αὐταῖς Προσθέτου Πρωτοκόλλου ἀπὸ 11 Ἀπριλίου 1953 καὶ τοῦ Κανονισμοῦ τοῦ Κεντρικοῦ Γραφείου τῶν διὰ σιδηροδρόμου διεθνῶν μεταφορῶν». Ἐπανερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ νόμου, «περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν». Ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας κ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§82Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, δὲν συμμερίζομαι τὴν ἄκρατον αἰσιοδοξίαν τοῦ κ. Στεφάνου διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους θὰ ἐκθέσω. Λυποῦμαι ὅμως διότι πράγματι, τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον φέρει τὸν τίτλον «Κοινωνικὴ Ἀσφάλισις τῶν Ἀγροτῶν», θὰ ἔπρεπε νὰ ἐρευνηθῇ καθ’ ὅλον τὸ πλάτος καὶ τὸ βάθος, ὥστε μετὰ μελέτην τῶν πραγμάτων νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ὑγιεινὴ περίθαλψις καὶ μὲ λιγώτερα μάλιστα ποσὰ τῶν σήμερον δαπανωμένων. Κύριοι συνάδελφοι, λέγω ὅτι ἡ ταχύτης τῆς καταθέσεως καὶ τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν μᾶς ἐπέτρεψεν οὐδὲ τὰ ἁπλᾶ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα θίγει νὰ προσέξωμεν, οὔτε νὰ ἀρυσθῶμεν πληροφορίας ἀπὸ τὰς ἁρμοδίας ἀρχάς. Δὲν ὑπάρχει ὀργάνωσις, σήμερον καὶ οὔτε κλειστὴ μὰ οὔτε καὶ ἀνοικτὴ περίθαλψις γίνεται εἰς τὴν Χώραν. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἤξιζε περισσοτέρας μελέτης καὶ προσοχῆς. Ὑπάρχουν σήμερον διάφορα νοσοκομεῖα, λειτουργοῦντα ὑπὸ διαφόρους ὀνομασίας, Δημοτικὸν–Κρατικὸν κ.λ.π. Τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ εἰς τὰς ἐπαρχίας ἰδίως λειτουργοῦν μὲ ἀνεπαρκεῖς κλίνας, ἐνῶ οἱ ἄρρωστοι εἶναι πολλοὶ καὶ ἐπὶ πλέον στεροῦνται καὶ τοῦ καταλλήλου προσωπικοῦ. Δηλαδὴ δὲν ὑπάρχουν ἰατροὶ μὲ εἰδικότητας, λειτουργοῦν δὲ μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ δικαιολογῆται ἡ παραμονὴ τοῦ προσωπικοῦ, ἐνῷ εἰς τὰς Ἀθήνας ὑπάρχουν νοσοκομεῖα συγχρονισμένα καὶ μὲ προσωπικὸν ἀρκετὸν καὶ τὸ σπουδαιότερον, μὲ ὅλας τὰς εἰδικότητας. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν συνέχειαν τῶν ἀρχῶν, αἱ ὁποῖαι ἐτέθησαν ὑπὸ τοῦ νόμου 1592)53 «περὶ ἰατρικῆς ἀντιλήψεως». Πράγματι, ὁ νόμος ἐκεῖνος ἔθεσε τὰς βάσεις διὰ νὰ μπορέσωμε νὰ βοηθήσωμε τὰς ἐπαρχίας, αἱ ὁποῖαι στεροῦνται ἰατρῶν, συγχρόνως δὲ νὰ ἀποσυμφορήσωμεν καὶ τὴν Πρωτεύουσαν ἀπὸ τοὺς πολλοὺς ἰατρούς. Ἕνα πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ προσέξῃ ὁ σημερινὸς ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας—διότι δυστυχῶς, καὶ ἐκεῖ ἡ διάρθρωσις δὲν ἔγινεν ὡς ὤφειλε νὰ γίνῃ— εἶναι τοῦτο. Ἔγιναν ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ εἰς μέρη, εἰς τὰ ὁποῖα δὲν ἔπρεπε νὰ γίνουν καὶ εἰς μέρη εἰς τὰ ὁποῖα ἔπρεπε δὲν ἔχουν γίνει. Ἐλπίζω ὅτι μὲ τὸ νέον νομοσχέδιον οἱ μισοὶ σταθμοὶ θὰ φύγουν ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ εἶναι, διότι δὲν εἶχον σκοπὸν παρὰ μόνον νὰ ἐξυπηρετήσουν προσωπικὰ συμφέροντα, νὰ ἐξυπηρετήσουν ἰατρούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν περιφέρειαν αὐτήν, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ ἔχουν μίαν ἐργασίαν καὶ νὰ λαμβάνουν ἕνα ἐπιμίσθιον ἀπὸ τὸ Κράτος, ἐνῷ ἐὰν ἦσαν ἀλλοῦ τὰ νοσηλευτικὰ αὐτὰ ἱδρύματα, θὰ ἠμποροῦσαν νὰ προσφέρουν ὑπηρεσίας θετικὰς εἰς τοὺς ἀρρώστους.

§83Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Εἰς αὐτὸ εὐθυνόμεθα ἡμεῖς οἱ βουλευταί.

§84Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Καὶ ἐγὼ ἐζήτησα νὰ ἱδρυθῇ νοσοκομεῖον ἐκεῖ ποὺ δὲν ὤφειλε. Ἔπρεπε νὰ εὑρεθῇ κάποιος ὁ ὁποῖος νὰ ἀποφασίσῃ νὰ μὴ πολιτευθῇ εἰς τὸ μέλλον καὶ νὰ δώσῃ πραγματικὰ τὴν κατεύθυνσιν ἐκείνην εἰς τὴν ὁποῖον ὁ μὲν ἄρρωστος πραγματικὰ νὰ ἀπολαύσῃ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ, νὰ ἠμπορέσῃ νὰ θεραπευθῇ καὶ νὰ μὴ γίνεται ἡ τεραστία αὐτὴ διασπάθησις τοῦ δημοσίου πλούτου. Ὅπως ἀνέφερεν ὁ κ. Στεφάνου, ἄνω τοῦ 1,5 ἑκατ. δαπανῶνται κατ’ ἔτος δι’ ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἠσφαλισμένων εἰς τὰς πόλεις, εἰς δὲ τὰ χωρία τώρα τελευταῖα γίνεται μία ὀργάνωσις διότι προηγουμένως δὲν ὑπῆρχε. Εἶναι δυνατὸν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ μὴ ὑπάρχουν 1 καὶ 2 ἀσφαλίσεις, ἀλλὰ νὰ ὑπάρχῃ τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τὸ ὁποῖον νὰ ἐποπτεύῃ ἐπὶ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας γενικῶς. Βλέπετε ὑπάρχει τό Ὑπουργεῖον Ἐργασίας, τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ διάφορα ἄλλα Ὑπουργεῖα, ποὺ προΐστανται τῆς ὑγιεινῆς ἀσφαλίσεως καὶ οὐδεμίαν σχέσιν ἔχει τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Ἡ ἀσφάλισις πρέπει νὰ εἶναι γενικὴ δι’ ὅλους τοὺς ἐργαζομένους, δότι δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχουν μερικοὶ ἐργάται τῆς πόλεως νὰ ἀπολαμβάνουν περιθάλψεως καὶ ἄλλοι ἐργάται νὰ μὴ ἔχουν οὔτε τὴν στοιχειώδη ἰατρικὴν περίθαλψιν. Ἀλλὰ ἐπίσης καὶ μέσα εἰς τὰ νοσοκομεῖα πρέπει νὰ γίνεται καλὰ ἡ κατανομὴ τῶν κλινῶν. Πρέπει νὰ ὑπάρχῃ καὶ ἕνα οὐρολογικὸ τμῆμα ἀπαραιτήτως εἰς κάθε νοσοκομεῖον μὲ μίαν ἱκανοποιητικὴν ἀναλογίαν κλινῶν. Εἰς τὸ Αʹ Κρατικὸν Νοσοκομεῖον ἔχομεν 15 κλίνας, εἰς τὸ Ἱπποκράτειον ἔχομε 40 κλίνας καὶ τῆς Νέας Ἰωνίας 15 κλίνας, δηλαδὴ 50–60 κρεββάτια δι’ οὐρολογικὰ νοσήματα, ἐνῶ ἄνω τῶν 1000 εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀνάγκην θεραπείας, καὶ εἰς τὸ τέλος ἀποθνήσκουν

§85Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (ὑφ. Προν.). Νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δώσω μίαν διευκρίνησιν ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Τὸ Κράτος ἔχει συνάψει σύμβασιν μὲ τὸν Εὐαγγελισμὸν διὰ 250 κρεββάτια ἐκ τῶν ὁποίων τὸ μεγαλύτερον μέρος ἀφορᾷ οὐρολογικὲς παθήσεις, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι λειτουργεῖ εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα οὐρολογικὰ κέντρα ποὺ διαθέτομεν.

§86Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐπῆγα καὶ εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν καὶ πράγματι ἔχουν διατεθῆ διὰ συμβάσεως 200 κρεββάτια γενικῆς χειρουργικῆς. Δυστυχῶς, ἐπειδὴ δέν ὑπάρχει κανένα ἄλλο νευροχειρουργικὸ κέντρο καὶ ἐπειδὴ, ὅπως καταλαβαίνετε δὲν ἠμποροῦμε νὰ εἴπωμεν εἰς ἕναν ποὺ ἔχει ὄγκο στὸ κεφάλι, δὲν ἔχομε κρεββάτι, δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ὅλα τὰ κρεββάτια διατίθενται διὰ τὰς νευροχειρουργικὰς παθήσεις καὶ ἔχει ἀπολύτως δίκαιον, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περιμένῃ αὐτὸς ὁ ἀσθενής. Ἔρχομαι τώρα εἰς τὸ θέμα τῶν σανατορίων. Δὲν θὰ ἀναφέρω τὸ σανατόριον ποὺ θὰ γίνῃ στὴν Κρήτη. Θὰ ἀναφέρω τὰ σανατόρια Πελοποννήσου. Εἶναι τὸ σανατόριον Τριπόλεως μὲ 400 κλίνας καὶ τὸ σανατόριον Καλαμῶν μὲ 200 κλίνας. Ἀναμφισβητήτως οὔτε τὸ ἥμισυ τῶν κλινῶν καταλαμβάνεται ὑπὸ ἀρρώστων. Πρέπει νὰ τὰ τακτοποιήσωμεν, ὥστε νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀνεύρουν τοὺς πόρους ὥστε οἱ κάτοικοι τῶν ἐπαρχιῶν νὰ τυγχάνουν ἰατρικῆς περιθάλψεως, χωρὶς νὰ πληρώσουν τίποτε. Δὲν συμφωνῶ μὲ τὸ ὅτι αἱ Κοινότητες, ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν των δίδουν ὑπὲρ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας τοῦ ἀγρότου. Ἐν τελευταίᾳ ἀναλύσει, ἐὰν συγκεντρώσωμεν τὰ δαπανώμενα διὰ τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν παρὰ τῶν πάσης φύσεως κλαδικῶν Ταμείων Ὑγείας Δημοσυντηρήτων Νοσοκομείων καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας τοιαῦτα, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸ ποσὸν τῶν δύο καὶ πλέον τρισεκατομμυρίων δραχμῶν. Ἐὰν ὑπῆρχεν ἑνιαία ὀργάνωσις, ἑνιαία διοίκησις μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς, τὸ ἥμισυ ποσὸν θὰ ἦτο ὑπεραρκετὸν νὰ καλύψῃ πλήρως τὰς δαπάνας τῆς ἀνοικτῆς καὶ κλειστῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως τῶν μέχρι σήμερον ἠσφαλισμένων ὡς καὶ τῶν ἀγροτῶν, τὸ δὲ ὑπόλοιπον νὰ διετίθετο διὰ τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀνικανότητος τοῦ Ἕλληνος γεωργοῦ. Πλὴν τούτου, ἂς προσέξωμεν καλύτερον τὸν Ἕλληνα ἀγρότην, νὰ καταβληθῇ κάθε προσπάθεια διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ γεωργικοῦ εἰσοδήματος. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐπεκτείνει τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς Ἕλληνας ἀγρότας. Πρέπει ἡ μέλλουσα Κυβέρνησις, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὰς ἐκλογάς, ὁλόκληρος ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, Συμπολίτευσις καὶ Ἀντιπολίτευσις, νὰ ἔχουν μοναδικὸν σκοπὸν τὴν αὔξησιν τῶν γεωργικῶν ἐσοδημάτων καὶ κατὰ δεύτερον λόγον τὴν ἀσφάλισιν τοῦ ἀγρότου καὶ τὴν ὑγιεινήν, ἡ ὁποία ὁπωσδήποτε γίνεται τώρα, ἀλλὰ πρὸ παντός, τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀναπηρίας διὰ τῶν ὁποίων, πράγματι, ὁ Ἕλλην ἀγρότης ὑποφέρει. Διότι εἰς τὸ τέρμα τῆς ζωῆς του, ἐγκαταλείπεται ἀπὸ ὅλους καὶ ἐὰν εἶναι εὔπορος ἢ ἄπορος τὸν ἐγκαταλείπουν τὰ παιδιά του. Ἑπομένως καὶ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς αὐτῆς ἐὰν θέλωμεν πραγματικῶς νὰ σώσωμεν τὸν ἑλληνικὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, πρέπει νὰ προχωρήσωμεν, γοργῷ τῷ βήματι, πρὸς τὴν ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος καὶ τῆς ἀναπηρίας τοῦ Ἕλληνος ἀγρότου. (Χειροκροτήματα).

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κατσιλάμπρος ἔχει τὸν λόγον.

§88Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριοι, ἐπιθυμῶ ἐκ προϊμίου νὰ διατυπώσω τὰ συγχαρητήριά μου τὰ ἔνθερμα καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τοὺς ὑπουργούς, διὰ τὸ τόλμημα, εἰς τὸ ὁποῖον προέβησαν, ταὐτοχρόνως δὲ νὰ διατυπώσω ἓν συναίσθημα ζηλοτυπίας τὸ ὁποῖον μὲ συνέχει, διότι εἰς ξένους πρὸς ἐμὲ καὶ πρὸς ὑμᾶς τοὺς ἄλλους συναδέλφους, ἔτυχεν ὁ κλῆρος νὰ συνδέσουν τὸ ὄνομά των μὲ αὐτὸ τὸ μέγα ἔργον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ἁπλῶς συμπλήρωμα τοῦ ὅλου ἔργου πολλῶν Κυβερνήσεων, δηλαδὴ τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, ἀλλὰ εἶναι κάτι τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ἴσως τὰ 9)10 ἐκείνου ποὺ λέγομεν κοινωνικὴν πρόνοιαν καὶ ἀσφάλισιν. Ταῦτα ἐν προϊμίῳ. Βεβαίως, τὸ νομοσχέδιον, εἶναι δι’ ἐμέ ἀτελές, ἀτελέστατον, ὄχι διότι ὑπάρχουν μερικαὶ διαφωνίαι γνωμῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν διατύπωσιν ἢ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὀργάνωσιν ἀλλὰ διὰ δύο βασικοὺς λόγους. Πρῶτον, ἔχομεν ἕνα ὀργανισμὸν τῶν κοινωνικῶν ἀσφαλίσεων, τοῦ ΙΚΑ, ὁ ὁποῖος ἀπέσχεν εἰς ὅλας τὰς ἀντιξόους περιστάσεις, ἀκόμη δὲ καὶ εἰς τὴν λαίλαπα τῆς κατοχῆς καὶ εἰς τὴν ἀνατροπὴν τῶν ἠθικῶν σχέσεων ἐκ τοῦ ἀνταρτοπολέμου. Καὶ ὅμως, τὸ Ι.Κ.Α., παρ’ ὅλα ὅσα τοῦ κατηγοροῦν, κυρίως διὰ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς, ποὺ τὸ διευθύνουν, εἰς τὴν βασικήν του ἀρχιτεκτονικὴν δομεῖ εἰς τὴν ὀργάνωσίν του τὴν ὑπαλληλικὴν καὶ τὴν ἐξάρτισίν του ἀπὸ τὴν διοίκησιν, δυνάμεθα νὰ εἴπωμεν—καὶ ἐγὼ τὸ πιστεύω ἀπολύτως—ὅτι ἀπεδείχθη εἷς ὀργανισμὸς ἀξιόλογος διὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ λίαν ἀξιέπαινος.

§89Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε συνάδελφε, εἶσθε ἱκανοποιημένος ἀπὸ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ Ι.Κ.Α.;

§90Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, σᾶς παρακαλῶ, νὰ μοῦ εἴπητε, ἐὰν γνωρίζετε κανένα ἄλλον ὀργανισμὸν ἐν Ἑλλάδι, ὁ ὁποῖος νὰ λειτουργῇ καλῶς, ἐκτὸς αὐτῆς τῆς λεγομένης δικαιοσύνης, διὰ τὴν ὁποίαν φαίνεται ὅτι ἐπαναλαμβάνομεν μίαν λέξιν, χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τὴν σημασίαν της. Λέγομεν ὅτι ἡ δικαιοσύνη λειτουργεῖ ἄριστα εἰς τὴν Ἑλλάδα, τὸ παραδέχομαι. Ἠξεύρετε ὅμως κανένα ἄλλον ὀργανισμὸν δημοσιογραφικόν, πολιτικόν, ἐπιστημονικόν τεχνικόν, ἰατρικόν, νομικόν, ἠξεύρετε κανένα ἄλλο σύστημα διοικητικὸν τὸ ὁποῖον νὰ λειτουργῇ τελείως; Καὶ ζητοῦμεν ἀπὸ τὸ Ι.Κ.Α., τὸ ὁποῖον εἶναι νεοπαγὴς καὶ ἀρτισύστατος ὀργανισμός, παρὰ τὴν πάροδον μιᾶς δεκαετίας, νὰ λειτουργήσῃ ἄριστα; Κύριε Ζαννῆς, πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ἀψίκορος, ὅταν νομίζῃ ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. δὲν ἀπέδωσεν, ὅταν καλῶς γνωρίζῃ, ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐδημιουργήθη. Τὸ προέβλεψεν ὁ ἴδιος ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, τὸ ὠργάνωσε καὶ ἔστειλεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸν τότε καὶ μέχρι πρὸ ὀλίγου διευθυντὴν αὐτοῦ κ. Ἀγαλόπουλον. Γνωρίζετε ὅτι τὸ Ι.Κ.Α. ἐδημιουργήθη εἰς ἀνώμαλον περίοδον, μὲ ἐπιστράτευσιν ἀνθρώπων, ἴσως καὶ ἀκαταλλήλων; Παρ’ ὅλα ὅμως αὐτά, κατέληξεν εἰς ἓν κάποιον ἀποτέλεσμα. Λοιπόν, μετὰ τὴν παρένθεσιν αὐτήν, πρὸς ἀπάντησιν τοῦ κ. Ζαννῆ, ἔρχομαι νὰ ἐξηγήσω διὰ ποίους λόγους θὰ πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ κάμῃ 180 μοιρῶν στροφὴν, διὰ νὰ ἐνσωματώσῃ ὅλο αὐτὸ τὸ νομοθέτημα, δηλαδὴ τὴν ὅλην ὀργάνωσιν τοῦ Ι.Κ.Α. Διότι τὸ Ι.Κ.Α. ἔχει τὸ λογιστικὸν σύστημα, τὸ ὁποῖον θὰ χρειασθῇ, θὰ χρειασθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν τὴν ἐπιμονὴν νὰ προβλέψουν τί θὰ συμβῇ αὔριον καὶ μετὰ ἓν ἢ δύο ἔτη, πράγματα, τὰ ὁποῖα, πολὺ ἀμφιβάλλω, ἐὰν τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Προνοίας ἢ ἄλλα Ὑπουργεῖα ἠμποροῦν νὰ κατωρθώσουν, ἀλλὰ πρὸ παντός, δὲν βλέπω τὸν λόγον, διὰ τὸν ὁποῖον ἕνας ὀργανισμός, ὅπως εἶναι τὸ Ι.Κ.Α., ἢ δὲν ἀπορροφᾶται ἢ δὲν πηγαίνομεν ἡμεῖς νὰ τὸν ἀπορροφήσωμεν, δηλαδὴ ἢ νὰ ἐνσωματώσῃ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγιεινῆς τὸν κλάδον αὐτὸν εἰς τὸ Ι.Κ.Α. ἢ ἀντιστρόφως, νὰ ἀπορροφήσῃ αὐτὸν τὸν κλάδον ὑγιεινῆς τοῦ Ι.Κ.Α. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, αὐτὴ εἶναι ἡ προσωπικὴ μου πεποίθησις. Πιστεύω ὅτι ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ πεισθῶμεν, ὅτι αἱ κοινωνικαὶ ἀσφαλίσεις εἶναι ἴσως ὁ μόνος ὀργανισμὸς, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσφύγωμεν, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἀνέλαβεν ἡ Κυβέρνησις. Βεβαίως, οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἐτόνισαν ὅτι ἀτυχῶς τὸ νομοσχέδιον δὲν περιέχει διατάξεις περὶ ἀσφαλίσεως γήρατος ἢ ἀτυχήματος. Ὅσοι γνωρίζετε καλῶς τὴν ψυχολογίαν τῶν χωρικῶν, βεβαιωθῆτε ἀπολύτως ὅτι ὁ φόβος τῆς ἐπαύριον, ὁ φόβος τοῦ ἐπιουσίου ἄρτου κατὰ δέκα δραχμὰς ἡμερησίως, εἶναι αὐτός, ὁ ὁποῖος συνέχει τοὺς γεωργοὺς καὶ μάλιστα, ὅταν ἀντίξοοι συνθῆκαι πλήσσουν τὴν οἰκογένειάν των ἢ ὅταν παρακάμπτουν τὸ 60ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των. Πιστεύω ἀπολύτως ὅτι ἡ φιλανθρωπία, ἡ ἰατρική, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπαφέθη ὁλόκληρος ἡ κοινωνικὴ ἀντίληψις, σήμερον εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀπέδωσε καρπούς. Πράγματι, οἱ ἰατροὶ τῆς ὑπαίθρου, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ζητεῖ νὰ κάμῃ σήμερον ἡ Κυβέρνησις, κατὰ ἕνα ποσοστόν, τὸ ἐπετέλεσαν ἐκεῖνοι. Ἐκεῖνο ὅμως, τὸ ὁποῖον ζητοῦν οἱ γεωργοὶ, εἶναι ἡ ἀσφάλισις γήρατος, ἡ ἀσφάλισις ἀτυχημάτων, ἡ ἀσφάλισις ἀντιξοότητος. Βεβαίως, τὸ νομοσχέδιον δὲν ἔχει αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀλλὰ νομίζω ὅτι δυνάμεθα νὰ τὰ κατωρθώσωμεν διὰ τῆς ἐνσωματώσεως εἰς τὸ Ι.Κ.Α. Κύριοι, πρὸ ὀλίγου ἐτονίσθη παρὰ τῶν εἰσηγητῶν, ὅτι θὰ συνεισφέρουν δι’ ἑνὸς πεντακοσιοδράχμου μόνον οἱ εὔποροι. Ἠξεύρετε πῶς φορολογοῦνται οἱ ἀγρόται; Ἀνοίγομεν μίαν πληγὴν καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν ἀποκαλύψω. Ὁ ἀγρότης μὲ τὸ σύστημα τῆς μεταχειρίσεώς του, ὄχι μόνον παρὰ τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ παρ’ οἱασδήποτε Κυβερνήσεως, πληρώνει ἓν μέγα ποσὸν φόρου ἐμμέσως ἢ μᾶλλον, διὰ νὰ εἶμαι ἀκριβής, μὲ μίαν ἔντεχνον εἴσπραξιν παρὰ τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ σίτου εἶναι εὐθηνή, εἰς τὴν ξένην ἀγοράν, τί κάμνει τὸ Κράτος; Πῶς καθορίζει τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως; Ἐν ποίῳ δικαιώματι καὶ ποῦ ἠκούσθη, προϊόν παραγωγῆς ἐργασίας καὶ ἱδρῶτος, νὰ ρυθμίζεται διὰ παραλαβῆς πρὸς ἰσοστάθμισιν τοῦ ξένου σίτου; Ἐμπόριον καὶ ἐκεῖνο, παραγωγὴ καὶ τοῦτο. Διὰ ποῖον λόγον τὸ Κράτος παρεμβαῖνον ἔρχεται καὶ λέγει, ὁ σῖτος θὰ διατιμηθῇ εἰς τὴν ἀγοράν, εἰς τὴν τιμὴν αὐτὴν καὶ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, θελήσῃ νὰ κάμῃ κοινωνικὴν πολιτικήν, λέγει, τὸν σῖτον τὸν ἀγοράζω 4 δρχ. φερ’ εἰπεῖν, ζημιώνομαι ἐγὼ ὡς σύνολον. Τὸν δίδω νὰ ἐλευθεροποιηθῇ μὲ τρεῖς δραχμὰς καὶ καθορίζω τιμὴν συγκεντρώσεως δραχμὰς 3. Καταλήγων, μὲ αὐτὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι, ἐὰν ἡ ὅλη αὐτὴ εἰσφορὰ περιήρχετο εἰς τὰς κοινωνικὰς ἀσφαλίσεις, οἱ ἀναλογισταὶ θὰ ἔλεγον εἰς τὴν Κυβέρνησιν, ἰδοὺ πῶς ζημιώνεται ὁ ἀγρότης. Ἐπικαλοῦμαι τὴν προσοχὴν ὅλων σας. Θὰ ἐξευρίσκοντο οἱ πόροι. Καὶ τότε θὰ ἐπεδεικνύετο ὅτι ὁ κάθε ἀγρότης ὁ ἔχων ὀλίγα στρέμματα ἀγροῦ, πληρώνει ἐνδεχομένως περισσότερον φόρον ἀπὸ τὸν ἔχοντα τὴν τιμὴν νὰ σᾶς ὁμιλῇ καὶ ἐνδεχομένως καὶ ἀπὸ πολλοὺς ἐξ ὑμῶν. Συνεπῶς, λέγω, ὅτι πόροι ὑπάρχουν, εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον εἰσπράττει τὸ Κράτος, οἱονδήποτε Κράτος ἀπὸ τῆς συγκροτήσεώς του. Κύριοι συνάδελφοι, οἱονδήποτε Κράτος ἁρπάζει ἀπὸ τὸν ἀγρότην. Εἶναι αὐτὴ ἡ διαφορὰ τῆς τιμῆς τοῦ ἐγχωρίου σίτου ἀπὸ τὸν ξενικόν, τὸν ὁποῖον τὸ Κράτος εἰσάγει.

§91Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, ἡ συγκέντρωσις εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀγρότου ἢ ἐναντίον του;

§92Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Εἶναι καὶ ὑπὲρ καὶ ἐναντίον.

§93Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Δεύτερον ἐρώτημα: Εἰσπράττει φόρους, τὸ Κράτος ἀπὸ τὸν ἀγρότην, ναὶ ἢ ὄχι;

§94Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Διὰ νὰ τὸ καταλάβετε σᾶς τὸ ἐπαναλαμβάνω. Νὰ πῶς εἰσπράττει τὸν φόρον τὸ Κράτος. Τὸ Κράτος κάμνει κοινωνικὴν πολιτικήν. Δέν εἶμαι κομμουνιστὴς καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ μὲ παραξηγήσετε. Εἶμαι ἀστὸς ἀλλὰ δὲν παραδέχομαι αὐτὴν τὴν περιφρόνησιν πρὸς τοὺς ἀγρότας. Δὲν τὴν παρεδέχθην ὡς παιδί, δὲν τὴν παρεδέχθην ὡς μαθητής, δὲν τὴν παραδέχομαι ὡς βουλευτής. Ἔρχομαι λοιπὸν εἰς τὸ προκείμενον. Μὲ ἐρωτᾶτε πῶς τὸ Κράτος εἰσπράττει φόρον ἀπὸ τὸν πενιχρότατον ἀγρότην. Καὶ σᾶς ἐξήγησα, ἀπαντῶν εἰς τὸ ἐρώτημά σας ἂν ἡ συγκέντρωσις συμφέρει ἢ ὄχι, ὅτι ἄλλοτε ναὶ καὶ ἄλλοτε ὄχι. Ὅταν ἡ ξένη ἀγορὰ εἶναι ηὐξημένη, τότε συμφέρει. Ὅταν ἡ Κυβέρνισις θέλῃ νὰ κάμῃ κοινωνικὴν πολιτικὴν, εἰσάγει ἔστω καὶ ἀκριβὸν σῖτον, τὸν ὁποῖον διαθέτει εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ οὕτω ρίπτει τὴν τιμὴν τοῦ ἐγχωρίου σίτου. Κύριοι, πρέπει νὰ τὸ καταλάβωμεν καλὰ ὅτι ὁ σῖτος εἶναι προϊὸν, ὅπως καὶ τὰ ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα οὔτε σεῖς, οὔτε ἡμεῖς, οὔτε οἱ κύριοι ἐδῶ, ἐτόλμησαν νὰ θίξουν. Εἶναι προϊὸν τοῦ ἀγρότου, ὅπως εἶναι τὸ προϊὸν οἱουδήποτε τεχνίτου, οἱουδήποτε ἐργάτου. Ἀπέδειξα, λοιπόν, ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁρισθοῦν οἱ πόροι καὶ ὑπάρχουν οἱ πόροι. Εἶναι ἀκριβῶς ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἁρπάζομεν ἀπὸ τὸν ἀγρότην ὅλαι αἱ Κυβερνήσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους, πλὴν ἐξαιρετικῶν περιπτώσεων, ὅπως τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου καὶ τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ, οἱ ὁποῖοι ἐθεώρησαν καθῆκον των καὶ μὲ ζημίαν ἀκόμη τοῦ προϋπολογισμοῦ, νὰ λάβουν ὡρισμένα μέτρα διὰ τὴν ἀνύψωσιν τῆς τιμῆς τοῦ σίτου. Κύριοι συνάδελφοι, διὰ νὰ καταλήξω, ἐγὼ πιστεύω, ὅτι τὸ τόλμημα ἦτο ἐξαιρετικόν. Ἄνευ τόλμης δὲν εἶναι δυνατὸν τίποτε νὰ γίνῃ. Καὶ ἀναμιμνήσκομαι καὶ ὑπενθυμίζω εἰς ὑμᾶς τὴν ἀτμοσφαῖραν, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη εἰς τὴν Ἑλλάδα ὁλόκληρον, ὅταν ὁ ἀείμνηστος Μεταξᾶς ἠθέλησε νὰ ἐφαρμόσῃ τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις εἰς τοὺς ἐργάτας. Ἐνθυμεῖσθε τί σάλος ἐδημιουργήθη καίτοι ὑπῆρχον οἱ νουνεχεῖς, ποὺ ἔβλεπον, ὅτι τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐφαντάσθη ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀπετέλει, τὸ λέγω τοῦτο διότι ἐνθυμοῦμαι καλῶς τὴν ἀτμοσφαῖραν τοῦ ἄγχους, ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη τότε. Καὶ σήμερον εὑρισκόμεθα πρὸ αὐτοῦ τοῦ ἔργου, τὸ ὁποῖον εἶναι ἔργον συγχρόνου πολιτισμοῦ, ἡ ἀτμοσφαῖρα ἡ ὁποία ἐδημιουργήθη ἐπὶ Ἰωάννου Μεταξᾶ ἐδημιουργήθη καὶ σήμερον. Ἀλλά, ὅπως καὶ τότε, ἀπέδωσε τὸ τόλμημα, ἔτσι καὶ σήμερον θὰ ἀποδώσῃ. Πρέπει νὰ ἔχωμεν ἐμπιστοσύνην, ὅτι καθ’ οἱονδήποτε τρόπον καὶ ἂν γίνῃ ἡ ἀσφάλισις εἴτε μὲ τὴν μέθοδον τοῦ Ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, εἴτε μὲ τὴν μέθοδον τὴν ὁποίαν ὑποδεικνύω ἐγώ, εἶναι καλή. Ἀργότερα θὰ ἀποδειχθῇ τὸ σφάλμα, ἐνδεχομένως καὶ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διορθωθῇ ἀλλὰ ἐγὼ πιστεύω ὅτι αὐτὸ τὸ τόλμημα τῆς Κυβερνήσεως, τὸ ὁποῖον ἐγὼ θεωρῶ ὡς μίαν προσπάθειαν, θ’ ἀποδώσῃ καρπούς. Διότι ἄλλοι, ἴσως πλέον κατάλληλοι, ἀντιλαμβανόμενοι τὸ θέμα, θὰ διορθώσουν ἐκεῖνα τὰ κενά, τὰ ὁποῖα ἔχει τὸ νομοσχέδιον. Δι’ ἐμὲ τὸ κενόν, τὸ μέγα, εἶναι ἡ μὴ συμπερίληψις ἀσφαλίσεως γήρατος διὰ τοὺς ἀγρότας πρῶτον καὶ δεύτερον ἡ μὴ ἔνταξίς των εἰς τὰς Κοινωνικὰς Ἀσφαλίσεις. Καταλήγων, διαδηλῶ τὴν πίστιν μου καὶ λέγω ὅτι θὰ ἐπιμείνω καὶ θὰ προσπαθήσω νὰ ἐπηρεάσω ὅσον τὸ δυνατὸν τὴν ἀγροτικὴν τάξιν νὰ τὸ δεχθῇ ἀσμένως.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χαβίνης ἔχει τὸν λόγον.

§96Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ζήτημα τῶν Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων τῶν ἀγροτῶν, εἶναι ζήτημα ἐθνικόν, διότι ἀφορᾷ τὰ 65% τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καὶ ὡς τοιοῦτον δὲν ἐπιδέχεται καμμίαν κομματικὴν ἐκμετάλλευσιν κατὰ τὴν συζήτησιν. Ὅλα τὰ κόμματα εἰς τὸ πρόγραμμά των ἔχουν καὶ τὴν Κοινωνικὴν Ἀσφάλισιν τῶν Ἀγροτῶν. Εἶναι συνεπῶς ἕνα θέμα ἐθνικόν, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἐξετάσωμεν ἐντελῶς ἀντικειμενικῶς. Παρόμοια νομοσχέδια, κύριοι βουλευταί, πρὸς τὸ ὑπὸ συζήτησιν, εἶχον ὑποβληθῆ καὶ κατὰ τὸ 1951 καὶ κατὰ τὸ 1952. Ἕνα ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τότε τῆς Γεωργίας καὶ ἀγαπητοῦ συναδέλφου κ. Λαμπροπούλου καὶ ἕνα ὑπὸ τοῦ κ. Μπακατσέλου, ὡς ὑπουργοῦ τῆς Ἐργασίας. Εἶχον περίπου τὰς αὐτὰς διατάξεις, τὰς ὁποίας ἔχει καὶ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἡ Κυβέρνησις νομίζει ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον θὰ θέση εἰς ἐφαρμογὴν, ἕνα μέγα ζήτημα, τὸ ζήτημα τῆς νοσοκομειακῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Ἐξ ὅλων τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου, καταφαίνεται ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἀποβλέπει εἰς τὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν κατὰ ἐλαφρῶν ἀσθενειῶν, διὰ τῆς παροχῆς τῶν πρώτων βοηθειῶν ἐπὶ τόπου. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, δι’ ὅλας τὰς βαρείας ἀσθενείας οἱ ἀγρόται ἐξ ὅλης σχεδὸν τῆς Ἑλλάδος, πλὴν ἐλαχίστων πόλεων, ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας διὰ νὰ νοσηλευθοῦν. Καὶ ἔχουν δίκαιον νὰ ἔρχωνται εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι τὸ ζήτημα τῆς ἐκλογῆς τοῦ ἰατροῦ, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι δι’ ὅλους τὸ ἴδιον. Εἴτε πλούσιος εἶσαι, εἴτε πτωχός, ἔχει πᾶς τὸ δικαίωμα νὰ καταφεύγῃ εἰς τὸν καλύτερον ἰατρόν. Καὶ δικαίως ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας ὅλοι οἱ βαρέως ἀσθενοῦντες ἐξ ὅλης σχεδὸν τῆς Ἑλλάδος ἀλλὰ δυστυχῶς ὁ ἀριθμὸς τῶν κλινῶν, ἰδίως εἰς ὡρισμένας εἰδικότητας ὅπως ἀνέφερεν καὶ ὁ ἀξιότιμος εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, εἶναι πολὺ μικρός. Οὐρολογικόν, νευρολογικὸν κλπ. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Πρὸ 15 ἡμερῶν ἀπετάνθην εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον καὶ ἠρώτησα πότε εἶναι δυνατὸν νὰ ἔλθῃ ἐδῶ ἕνας πάσχων ἀπὸ προστάτην. Μοῦ λέγουν ἂς ἔλθῃ μετὰ 15 ἡμέρας, ὁπότε θὰ ἔχῃ ἐπισκευασθῆ ἕνα τμῆμα τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ». Τοῦ ἔγραψα νὰ ἔλθῃ εἰς τὸ τέλος τοῦ μηνός. Ἦλθεν συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν υἱόν του ἀφοῦ ἐπώλησε ἕνα μοσχάρι διὰ τὰ ἔξοδά του. Παρέμεινεν, κύριοι συνάδελφοι, ἐπὶ 7 ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας ἠγωνίσθην διὰ τὴν εἰσαγωγὴν του εἰς ὅλα τὰ νοσοκομεῖα, ἐκλιπαρῶν τοὺς Διευθυντάς, ἔφθασα δὲ καὶ μέχρι τοῦ Ὑπουργείου. Δὲν κατώρθωσα νὰ τὸν εἰσαγάγω εἰς νοσοκομεῖον. Ἠναγκάσθη οὗτος νὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὸ χωρίον του διὰ νὰ ἀποθάνῃ. Αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ἀτιμάζει τὸ Κράτος. Πρέπει νὰ αἰσθανθῶμεν ὅλην τὴν σοβαρότητα τοῦ ζητήματος. Νὰ μὴ δύναται ἕνας ἄνθρωπος νὰ εἰσέλθῃ εἰς ἕνα νοσοκομεῖον; Διατί; Διότι ὅπως εἶπεν ὁ εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας, εἶναι ἐλάχισται αἱ κλῖναι δι’ οὐρολογικά, νευρολογικὰ κλπ. Πρέπει τὸ Κράτος καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς νὰ κάμῃ πᾶσαν θυσίαν διὰ τὸ ζήτημα τῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγρότου. Καὶ εἰδικὴν φορολογίαν νὰ ἐπιβάλῃ καὶ ἐκ τοῦ ἐράνου τῶν βορείων ἐπαρχιῶν νὰ διαθέσῃ ποσοστὸν ἐκ τῶν εἰσφορῶν καὶ λαχεῖον εἰδικὸν νὰ γίνῃ καὶ ἔκκλησις πρὸς τοὺς ἐν Ἀμερικῇ Ἕλληνας νὰ δώσουν, διὰ νὰ γίνουν νοσοκομεῖα πλήρη. Πολιτευόμενος ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, παρακολουθῶ καθ’ ἑκάστην τὸ ζήτημα αὐτό, τοὐλάχιστον μὲ ἀπασχολεῖ, κύριοι συνάδελφοι τρεῖς ὥρας τὴν ἡμέραν. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἐσχημάτισα τὴν γνώμην ὅτι μία θεραπεία ὑπάρχει, μία καὶ μόνη. Διότι δὲν εἶναι θεραπεία αὐτὴ τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὴ εἶναι πρώτη βοήθεια, διὰ τὰς ἐλαφρὰς ἀσθενείας, νὰ θεραπεύωνται ἐπὶ τόπου. Μία θεραπεία εἶναι, δευτέρα δὲν ὑπάρχει κατὰ τὴν γνώμην μου. Νὰ γίνουν εἰς μερικὰ μέρη τῆς Ἑλλάδος, κατὰ περιφερείας, εἰς τὴν Ἤπειρον, εἰς τὴν Θεσσαλίαν, εἰς τὴν Θράκην εἰς τὴν Κρήτην, εἰς τὴν Πελοπόννησον, νοσοκομεῖα μεγάλα, πλήρη, ὅπως εἶναι τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον, ὅπως εἶναι ὁ «Εὐαγγελισμός» καὶ διὰ νόμου νὰ ὑποχρεωθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ γίνουν καθηγηταὶ Πανεπιστημίου ἢ διευθυνταὶ κλινικῶν, εἰς μεγάλα νοσοκομεῖα, νὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ 4 καὶ 5 χρόνια εἰς τὰ περιφερειακὰ αὐτὰ νοσοκομεῖα, μὲ μεγάλην βέβαια ἀμοιβήν. Ἐπὶ πλέον νὰ ὑποχρεωθοῦν καὶ οἱ Καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου οἱ εἰδικοί, νὰ μεταβαίνουν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα αὐτὰ ἅπαξ τῆς ἑβδομάδος διὰ νὰ παρακολουθοῦν τοὺς ἀσθενεῖς. Εὐτυχῶς, ἡ μετάβασις καὶ ἡ ἐπιστροφὴ γίνεται αὐθημερὸν διὰ τοῦ ἀεροπλάνου. Μόνον ὅταν ὁ ἠπειρώτης γνωρίζῃ ὅτι εἰς τὰ Ἰωάννινα ὑπάρχει ἕνα πλῆρες νοσοκομεῖον, δὲν θὰ σκεφθῇ οὔτε τὸν βουλευτὴν νὰ τὸν ἀπασχολήσῃ, οὔτε νὰ ἐκλιπαρῇ τὰ νοσοκομεῖα ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ ἢ νὰ πωλῇ τὸ μοσχάρι του καὶ τὸ χωράφι του διὰ νὰ φέρῃ τὸ παιδί του εἰς Ἀθήνας διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς καλὸν νοσοκομεῖον νὰ θεραπευθῇ. Θὰ δύναται νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὰ Ἰωάννινα διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ νοσοκομεῖον καὶ νὰ γίνῃ καλά. Ἐὰν δὲν γίνουν αὐτά, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἔπεα πτερόεντα. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, δὲν τὸ λέγω διὰ τὴν Κυβέρνησιν, εἴμεθα ὅλοι ὑπεύθυνοι, ἄλλωστε, εἶπον ὅτι εἶναι ἐθνικὸν τὸ ζήτημα, εἶναι ἀντικειμενικὴ ἡ συζήτησις, εἶναι κοροϊδία τὸ νομοσχέδιον αὐτό, διότι αὐτὰ τὰ μικροπράγματα, τὰ ὁποῖα θὰ κάμουν τὰ γιατρουδάκια καὶ ἐὰν θὰ εὑρεθοῦν καὶ ἐὰν θὰ πᾶνε εἰς τὸ χωριὸ τῶν 100 σπιτιῶν, εἶναι κοροϊδία. Μία λύσις ὑπάρχει, νὰ ἐπιβάλῃ τὸ Κράτος εἰδικὴν φορολογίαν, νὰ λειτουργήσῃ εἰδικὸν λαχεῖον καὶ ἀκόμη νὰ ληφθῇ ποσὸν ἀπὸ τὸν Ἔρανον τῶν Βορείων Ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ κάμῃ τὰ νοσοκομεῖα καὶ εἰς τὰς περιφερείας αὐτὰς ποὺ εἶπον 5, 6 ἢ 7 πλήρη. Μόνον ἔτσι ἠμποροῦμεν νὰ ἀποδείξωμεν ὅλοι μας, ὅτι πράγματι φροντίζομεν διὰ τὸν ἀγρότην, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἡμίμετρα. Ἡμίμετρον εἶναι καὶ αὐτό, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ προβλέπει τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, δὲν εἶναι μέτρον. Εἶναι μία ἐπέκτασις τοῦ ἰσχύοντος σήμερον συστήματος, τὸ ὁποῖον δὲν ξεύρω ἐὰν ἐπέτυχεν ἀλλοῦ, ἀλλὰ εἰς τὴν περιφέρειαν τὴν ἰδικήν μας δὲν ἐπέτυχεν. Τί θὰ κάμῃ ὁ ἰατρὸς ποὺ θὰ πάῃ εἰς τὸ χωριὸ τῶν 100 σπιτιῶν; Τὸ πολύ– πολύ, ἐὰν τραυματισθῇ κανείς, νὰ τοῦ βάλῃ λίγο ἰώδιον. Ὅταν ὁ Ὑγειονομικὸς Σταθμὸς δὲν δύναται νὰ τοῦ κάμῃ τίποτε, τότε θὰ μεταβῇ εἰς τὸ νοσοκομεῖον τῆς πρωτευούσης. Δὲν ξεύρω πῶς λειτουργοῦν τὰ νοσοκομεῖα τῶν πρωτευουσῶν τῶν Νομῶν. Εἰς τὴν Πρέβεζαν, δὲν ὑπάρχει κανένα νοσοκομεῖον, ἀλλὰ καὶ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰ πέριξ, εἶναι ἀτελέστατα. Μεταβαίνουν ἐκεῖ οἱ ἀγρόται τῆς περιφερείας μου καὶ ἀφοῦ καθίσουν 5–6 ἡμέρας καὶ ἐξαντληθοῦν οἰκονομικῶς, τοὺς λέγουν, δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς κάμωμεν τίποτε, θὰ πρέπει νὰ πᾶτε εἰς τὰς Ἀθήνας. Καὶ γεννᾶται τὸ δρᾶμα πῶς θὰ ἔλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας, ὅπου θὰ πρέπει νὰ συνοδεύωνται ἀπὸ κάποιον, νὰ μείνουν εἰς τὸ ξενοδοχεῖον ἐπὶ ἡμέρας διὰ νὰ εὕρουν κλίνην. Πῶς θὰ ζήσουν ἐδῶ; Οἱ βουλευταὶ τῶν ἐπαρχιῶν, κύριε ὑπουργέ, μαρτυροῦν διὰ τὸ ζήτημα αὐτό. Ἐγὼ τοὐλάχιστον καθ’ ἑκάστην ἀσχολοῦμαι 2–3 ὥρας, δὲν παρέρχεται ἡμέρα ποὺ νὰ μὴ ἀπασχοληθῶ. Διότι δυστυχῶς ὑπάρχουν εἰς τὴν περιφέρειάν μου πολλαὶ ἀσθένειαι νευρολογικαί. Ἔρχεται ὁ ἀσθενὴς αὐτὸς διὰ νὰ εἰσαχθῇ εἰς Νοσοκομεῖον καὶ εἶναι τοῦτο ἀδύνατον, διότι τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον ἔχει μόνον 10 κλίνας καὶ ὀλίγας ὁ «Εὐαγγελισμός». Πρέπει νὰ φροντίσῃ τὸ Κράτος νὰ κάμῃ Νοσοκομεῖα μεγάλα νευρολογικά. Δὲν εἰσέρχομαι εἰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ βάσις του εἶναι ὀρθή, δὲν πρόκειται περὶ ἀσφαλίσεως κατὰ τὴν κυρίαν σημασίαν τῆς λέξεως. Ἔρχεται τό Κράτος ἀρωγόν. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου τοῦ Κράτους ὅλη ἡ δαπάνη καὶ νὰ μὴ πληρώνουν τίποτε αἱ Κοινότητες, ἰδίως αἱ πολὺ μικραί. Καὶ εἶπον καὶ εἰδικὴ φορολογία καὶ λαχεῖον νὰ γίνῃ καὶ ἐκ τοῦ ἐράνου τῶν βορείων ἐπαρχιῶν νὰ διατεθῇ ποσόν τι. Ἔχετε τὸ δικαίωμα ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ Ἔθνους νὰ ζητήσετε τὰ χρήματα αὐτά, διὰ νὰ κάμετε ὅλα τὰ πράγματα. Διότι τὸ ὑπὸ συζήτησιν Νομοσχέδιον δὲν θεραπεύει, βελτιώνει ἁπλῶς τὴν ὑπάρχουσαν κατάστασιν. Πρέπει νὰ λέγωμεν πρὸς τοὺς ἀγρότας τὴν ἀλήθειαν πλήρη καὶ ἀκεραίαν καὶ ὄχι νὰ λέγωμεν ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ θὰ καλύψωμεν τὰς ἀνάγκας του. Ὄχι, κύριοι βουλευταί, δὲν καλύπτονται αἱ ἀνάγκαι διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου. Ἀλλὰ ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀσφάλισιν κατὰ τοῦ γήρατος καὶ τὸ ζήτημα τῆς συντάξεως, τοῦτο εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς, θὰ τὸ ἔχουν εἰς τὰ προγράμματά των ὅλα τὰ κόμματα. Θὰ εἶναι εὐτυχὲς τὸ κόμμα, τὸ ὁποῖον εἰς τὸ μέλλον θὰ κατορθώσῃ νὰ τὸ ἐφαρμόσῃ. Αὐτὰ εἶχον νὰ εἴπω καὶ ἐπαναλαμβάνω ἐὰν τὸ Κράτος θέλῃ νὰ φανῇ χρήσιμον εἰς τοὺς ἀσθενεῖς ἀγρότας, νὰ κάμῃ μεγάλα Νοσοκομεῖα 5, 6 καὶ 10 εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ πλήρη εἰς τὰ ὁποῖα νὰ δύναται νὰ θεραπευθῇ, ἀντὶ νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν «Εὐαγγελισμὸν» ὁ ἀσθενὴς ἀγρότης. Οἱ περισσότεροι ἀγρόται θέλουν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸν «Εὐαγγελισμόν». Τοὺς λέγομεν ὅτι τὸ Λαϊκὸν Νοσοκομεῖον εἶναι ἄριστον. «Ὄχι, εἰς τὸν «Εὐαγγελισμόν», θέλω νὰ εἰσαχθῶ διὰ νὰ μὲ χειρουργήσῃ ὁ Μακκᾶς, ὁ Σμπαρούνης κλπ.», διότι δικαίωμά του εἶναι νὰ πάῃ νὰ τὸν χειρουργήσῃ ὁ κ. Μακκᾶς, ὅπως θὰ πάω καὶ ἐγὼ εἰς τὸν Μακκᾶν, Σμπαρούνην καὶ εἰς ὅλους τοὺς σπουδαίους ἰατρούς.

§97Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν τὸ Κράτος, παρ’ ὅλον ὅτι εἰς τὰ Κέντρα ἔχει ἀριθμὸν κλινῶν εἰς Γενικὰ Νοσοκομεῖα νὰ διαθέσῃ διὰ τοὺς προσερχομένους ἀπόρους, ἔχει κάμει σύμβασιν μὲ τὰ δύο μεγάλα Νοσοκομεῖα, εἰς τὸν μὲν «Εὐαγγελισμὸν» 250 κλίνας, εἰς δὲ τὸν «Ἐρυθρὸν Σταυρὸν» 110, διὰ νὰ δώσῃ τὴν εὐκαιρίαν νὰ πᾶνε εἰς τὰ δύο μεγάλα Νοσοκομεῖα, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι θέλουν νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μεταχειρίσεως καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ πληρώνουν καὶ ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ πᾶνε εἰς τὰ δύο μεγάλα αὐτὰ Νοσοκομεῖα. Μὴ λησμονῆτε ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν κλινῶν ποὺ διαθέτει ὁ «Εὐαγγελισμὸς» καὶ ὁ «Ἐρυθρὸς Σταυρός», δὲν δύναται νὰ ὑπερβῇ κατ’ ἀναλογίαν, τά... (δὲν ἠκούσθη) .... κρεββάτια, τὰ ὁποῖα στοιχίζουν πολὺ ἀκριβά.

§98Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὅπως σᾶς εἶπον ἀσχολοῦμαι καθημερινῶς μὲ τὰ ζητήματα αὐτά. Εἰς τὸν «Ἐρυθρὸν Σταυρὸν» δὲν κατώρθωσα νὰ εἰσαγάγω ἐπὶ μίαν 30) ετίαν οὔτε 1 ἢ 2 ἀσθενεῖς.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ).

§100Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Κύριοι συνάδελφοι, πέντε εἶναι οἱ κυριώτεροι βασικοὶ παράγοντες, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦν τὴν Κοινότητα εἰς τὴν δημιουργίαν αὐτῆς καὶ τὴν συγκρότησίν της. Καὶ οἱ πέντε αὐτοί βασικοί παράγοντες, οἱ ὁποῖοι βοηθοῦν τὴν Κοινότητα νὰ ἀναπτυχθῇ καὶ νὰ προοδεύσῃ, εἶναι ὁ διδάσκαλος, ὁ ἱερεύς, ὁ ἰατρός, οἱ Κοινοτικοὶ Ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἀγροφύλακες. Καὶ τοὺς πέντε αὐτοὺς παράγοντας ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Πολιτεία νὰ τοὺς συντηρῇ χάριν τοῦ ἀγρότου ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ κυριώτερος συντελεστὴς τῆς ἐθνικῆς μας οἰκονομίας. Καὶ τὸ αἴτημα αὐτὸ οἱ ἀγρόται μας τὸ προβάλλουν πάντοτε μὲ τὸ ἑξῆς βάσιμον αἰτιολογικόν. Λέγουν ὅτι ἡμεῖς ἐργαζόμεθα τὴν γῆν, καὶ διὰ τῶν προϊόντων μας κινεῖται ὁλόκληρος ἡ χώρα. Διαθέτομεν τὰ προϊόντα μας εἰς τὰς πλέον εὐθηνὰς τιμὰς καὶ κερδίζουν ἀπὸ αὐτά, ὅλοι οἱ ἄλλοι τεράστια ποσά μὲ τὴν συναλλαγήν των τὴν ἐπ’ αὐτῶν. Ἀπὸ ἡμᾶς ἀκόμη εἰσάγεται εἰς τὴν χώραν μας τὸ πολύτιμον συνάλλαγμα ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ ἀπὸ τὴν σταφίδα, τὸν καπνὸν τὸ ἔλαιον καὶ ἄλλα. Κατ’ αὐτὸν λοιπὸν τὸν τρόπον τὸ χωριὸ προβάλλει τὸ αἴτημά του καὶ ἔχει τὴν ἀπαίτησιν ἀπὸ τὴν Πολιτείαν τοὺς πέντε αὐτοὺς χρησίμους βοηθητικοὺς παράγοντας νὰ τοὺς ἔχῃ δωρεάν. Καὶ ὅσον μὲν ἀφορᾷ τοὺς δύο παράγοντας τὸν διδάσκαλον καὶ τὸν ἱερέα ἔχει ληφθῆ ὑπὸ τῆς Πολιτείας κάποια στοιχειώδης πρόνοια, διότι μισθοδοτοῦνται παρ’ αὐτῆς καὶ ἔχουν ἀποκτήσει τὴν μονιμότητα τοῦ ὑπαλλήλου ἀδιάφορον ἐὰν αἱ ἀποδοχαί των δὲν ἐπαρκοῦν διὰ τὰς βιοτικάς των ἀνάγκας. Ἐκεῖνοι ὅμως οἱ κλάδοι ποὺ μένουν χωρὶς κρατικὴν πρόνοιαν καὶ μεταχείρισιν εἶναι οἱ Κοινοτικοὶ ὑπάλληλοι καὶ οἱ ἀγροφύλακες. Διὰ τοὺς ἀγροφύλακας ἐσχάτως ἐλήφθη διὰ τοῦ ψηφισθέντος τὸ 1954, 3030 νόμου κάποιο μέτρον στοιχειώδους μολονότι καὶ τοῦτο ἔπεσεν ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἀγροτικῆς τάξεως τῆς ὁποίας ἐπεβάρυνε τὴν γῆν μὲ τὴν στρεμματικὴν φορολογίαν διὰ τὴν μισθοδοσίαν αὐτῶν. Ἐπὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως ταύτης προβάλλεται ὑπὸ τῶν ἀγροτῶν μας ὁ βασικώτερος λόγος ὅτι πρέπει καὶ οἱ ἀγροφύλακες νὰ μισθοδοτοῦνται ἀπὸ τὸ Κράτος, διότι τὰ ὄργανα αὐτὰ δὲν προσφέρουν μόνον τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὴν ταύτην τὴν κρατικὴν ὑπηρεσίαν ἀπὸ τὴν ὁποίαν λαμβάνουν καὶ ἐκτελοῦν ἐντολὰς καὶ διαταγάς. Δὲν ἀσχολοῦνται μόνον μὲ τὴν φύλαξιν τῶν ἀγροτῶν ἀλλ’ ἐκτελοῦν καὶ ἀποφάσεις τῆς Διοικήσεως. Ἀπομένουν οἱ κοινοτικοὶ ὑπάλληλοι παράγοντες καὶ οὗτοι σημαντικοὶ καὶ πολύτιμοι τοῦ χωριοῦ οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουσι τύχει μέχρι τῆς στιγμῆς οὐδεμιᾶς μερίμνης καὶ μεταχειρίσεως. Οὔτε τῆς μισθοδοσίας των οὔτε τῆς συντάξεώς των τὸ ζήτημα ἔχει λυθῆ. Τὸ τελευταῖον καὶ σπουδαιότατον θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ τὴν ὕπαιθρον εἶναι τὸ θέμα τῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐπικλήσεις ζητοῦνται ἀπὸ τὰς Κοινότητας ὡς κυριώτεροι παράγοντες καὶ ζητοῦν νὰ ληφθοῦν θετικὰ μέτρα διὰ νὰ ὑπάρξῃ μία στοιχειώδης ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τὴν ὕπαιθρον. Τὸ Ν.Δ. 2592 τὸ ὁποῖον ἐξεδόθη κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος δὲν ἐπέτυχε διότι ἔλειπον αἱ βασικαὶ προϋποθέσεις τῆς διατηρήσεως τῶν ἰατρῶν εἰς τὰς Κοινότητας διότι αὗται δὲν εἶχον τοὺς πόρους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ καθίστων ἐφικτὸν τοῦτο. Καὶ ὡς παράδειγμα θὰ ἀναφέρω τὴν περιφέρειάν μου εἰς τὴν ὁποίαν ἐνῷ εἶχε προβλεφθῆ ἡ σύστασις 7–8 ἰατρείων, δὲν ἐλειτούργησαν παρὰ ἓν μόνον εἰς Κοινότητα. Ἕτερα δύο ἐλειτούργησαν καὶ λειτουργοῦν παρανόμως εἰς Δήμους πρὸς ἐξοικονόμησιν ἰατρῶν φίλων κομματικῶν παραγόντων. Εἶναι φυσικὸν συνεπῶς ὁ θεσμὸς ποὺ καθιερώθη διὰ τοῦ Ν.Δ. 2592 νὰ μὴ ἐπιτύχῃ οὔτε ἐν μέρει διότι ἔλειπεν ἀπὸ αὐτὸν ὁ βασικώτερος παράγων, ὁ οἰκονομικός. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου θέτει μίαν νέαν βάσιν οὐσιώδη, ἡ ὁποία θὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ ἀπολύτως τὴν ἐπιτυχίαν διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 16 παράγρ. 1 δίδονται πόροι οἱ ὁποῖοι δὲν προέρχονται ἀπὸ τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων ἀλλ’ ἀπὸ τὸ Κράτος, ἄνευ περιορισμοῦ καὶ τοῦτο εἶναι βασικόν. Ἀφοῦ γίνουν οἱ προϋπολογισμοὶ τῶν ἐσόδων, ποὺ πραγματοποιοῦν αἱ εἰσφοραὶ τῶν Κοινοτήτων καὶ αἱ ἄλλαι εἰσφοραὶ τῶν ἀσφαλιζομένων ἐκ πόρων ἀγροτῶν, τότε ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ συμπληρώνει. Αὐτὰ λέγει ἡ πρώτη περίπτωσις τοῦ ἄρθρου 16, ὅτι ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ συμπληρώνει ὅ,τι κενὸν ὑπάρχει. Δηλαδὴ παρέχει ἐλεύθερα τὴν οἰκονομικὴν ἐνίσχυσιν ἐκ μέρους τοῦ Κράτους. Αὐτὸ εἶναι τὸ βασικώτερον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, τὸ βασικώτερον ἐξ ὅλων, τὸ ὁποῖον ἐγγυᾶται ὅτι ὁ θεσμὸς τῶν Κοινοτικῶν καὶ τῶν ἀγροτικῶν ἰατρείων, ὅπως διαμορφώνεται ἀπὸ τὸ νομοσχέδιον αὐτό, θὰ ἐπιτύχῃ ἀπολύτως. Ὑπεστήριξεν ὁ σεβαστός μου φίλος καὶ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Πρεβέζης, ὅτι ἡμίμετρα εἶναι αὐτὰ ποὺ λαμβάνονται μὲ τὸ συζητούμενον νομοσχέδιον. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ νὰ παρατηρήσω ὅτι δὲν εἶναι ἡμίμετρα. Δι’ ἡμᾶς, οἱ ὁποῖοι προερχόμεθα ἀπὸ χωριὰ καὶ ἐζήσαμεν ἐπὶ ὁλόκληρα χρόνια τὴν ζωὴν καὶ τὸ δρᾶμα τοῦ χωριοῦ, θεωροῦμε τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ μὲ αὐτοὺς τοὺς ἰατροὺς καὶ μὲ αὐτοὺς τοὺς σταθμοὺς καὶ τὰ ἀγροτικὰ ἰατρεῖα, τὰ ὁποῖα ἱδρύει, τὸ θεωροῦμεν ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον σωτήρια μέτρα, ἀπὸ τὰ μέτρα τὰ μεγαλύτερα καὶ τὰ σοβαρώτερα, ποὺ ἠμποροῦσε νὰ λάβῃ τὸ Κράτος ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν. Ἔχει ἀνάγκην τὸ χωριὸ καὶ ἀπὸ ἕνα Νοσοκομεῖον ἀκόμη, πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν ἔχῃ ἕνα ἰατρόν.

§101Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν τὰ ἠρνήθην ἐγώ. Εἶπα ὅτι τὸ νομοσχέδιον καλὸν εἶναι, ἀλλὰ δὲν λύει τὸ θέμα.

§102Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Λύει τὸ θέμα κατὰ τοῦτο, ὅτι ὑπάρχει ὁ ἰατρὸς κοντὰ εἰς τὸν χωρικὸν καὶ τὸν ὁποῖον σήμερον διὰ νὰ τὸν ζητήσῃ διατρέχει διάστημα 5, 6 καὶ 8 ὡρῶν καὶ ἀντιλαμβάνεσθε ὑπὸ ποίας οἰκονομικὰς προϋποθέσεις θὰ πάῃ ὁ χωρικὸς νὰ εὕρῃ τὸν ἰατρὸν εἰς τὴν πόλιν. Τώρα ὅμως, ποὺ θὰ τὸν ἔχῃ τὸν ἰατρὸν εἰς τὸν κύκλον 2–3 χωρίων, εἰς τὸν κύκλον πέντε τὸ πολὺ χωρίων, ὅπου ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν θὰ ἔχῃ εἰς τὸ πλευρόν του τὴν νοσοκόμον, ἐπίσης καὶ τὴν μαῖαν καὶ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἐφόδια τὰ ἀπαραίτητα, ὄχι μόνον διὰ μικρὰ νοσήματα, ἀλλὰ καὶ διὰ μεγάλης σημασίας νοσήματα....

§103Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Συγχέετε τὰ πράγματα, κ. συνάδελφε.

§104Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅταν ἐπέλθῃ ἕνα ἀτύχημα εἰς χωρικὸν ἀμέσως θὰ εἶναι ὁ ἰατρὸς ἐκεῖ νὰ τοῦ παράσχῃ τὰς πρώτας βοηθείας καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰς βοηθείας του μέχρις ὅτου καταστῇ δυνατὸν νὰ μεταφερθῇ εἰς Νοσοκομεῖον.

§105Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Μεταφέρεται, ἀλλὰ δὲν γιατρεύεται.

§106Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Πάντοτε εἶναι ἀνοικτὰ τὰ Νοσοκομεῖα τῆς Ἠπείρου, πάντοτε δέχονται ἀσθενεῖς καὶ πάντοτε ἠμποροῦν νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς ἀνάγκας τῶν χωρικῶν. Κύριοι συνάδελφοι, εἰλικρινῶς ὁμολογῶ ὅτι τὸ νομοθέτημα, ὅπως ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἱκανοποιεῖ ἀπολύτως τὴν ἀξίωσιν καὶ τὸ αἴτημα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου ὅπως τύχῃ μιᾶς ἔστω καὶ στοιχειώδους ἰατρικῆς περιθάλψεως, ὅπως λέγῃ ὁ κ. Χαβίνης, διότι τοῦ παρέχει ὅλα τὰ μέσα μιᾶς ἰατρικῆς προνοίας, μὲ ὅλα τὰ ἐφόδια τὰ ὁποῖα χρειάζονται διὰ τὴν ὕπαιθρον χώραν. Ἔχει δὲ ἀναπτυχθῆ ἀρκετά, ἐπαρκῶς εἰς τὸν τόπον μας καὶ ἡ νοσοκομειακὴ ἀκόμη περίθαλψις. Εἰς τὴν Ἤπειρον, ἐκτὸς τῶν νοσοκομείων τῶν Ἰωαννίνων, ὑπάρχει νοσοκομεῖον εἰς τὴν Κόνιτσαν, ὑπάρχει νοσοκομεῖον εἰς τὸ Δελβινάκι καὶ εἰς τοὺς Φιλιάτες.

§107Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αὐτὰ δὲν εἶναι νοσοκομεῖα, εἶναι ὑποτυπώδη νοσοκομεῖα. Νοσοκομεῖα ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῶν νοσοκομείων δὲν εἶναι αὐτά.

§108Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ὅπως τὰ ἀντιλαμβάνεσθε σεῖς. Βεβαίως δὲν θὰ κάμωμεν νοσοκομεῖα ὅπως εἶναι εἰς τὴν Ἀμερικήν, τὴν Γερμανίαν κλπ. Τελειώνων, θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ συγχαρῶ τοὺς ἀξιοτίμους κ.κ. ὑπουργὸν τῆς Γεωργίας καὶ ὑφυπουργὸν τῆς Κοιν. Προνοίας καὶ Ὑγιεινῆς, διότι ἔφεραν ὑπὸ συζήτησιν ἕνα νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ δώσῃ εἰς τοὺς χωρικοὺς τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐκτιμήσουν τὴν μεγάλην του σημασίαν καὶ θὰ τοὺς δώσῃ ἀκόμη τὴν εὐκαιρίαν καὶ θὰ τοὺς ἐνθαρρύνῃ εἰς τὸ νὰ παραμείνουν εἰς τὴν ὕπαιθρον χώραν, ἐργαζόμενοι τὴν γῆν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀρχίζουν νὰ ἀπομακρύνωνται, διότι λείπουν ὄχι μόνον τὰ οὐσιώδη μέσα τῆς διαβιώσεώς των, ἀλλὰ λείπει ἀκόμη καὶ ἡ στοιχειώδης ἰατρικὴ περίθαλψις.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§110Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐκ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ προελθοῦσαι Κυβερνήσεις, ἀρέσκονται εἰς μεγάλας φράσεις. Ἀρέσκονται νὰ ἐκδηλώνουν τὰ μικρά των ἔργα μὲ μεγάλα λόγια, διὰ νὰ νοθεύουν ἐκεῖνο ποὺ θέλουν νὰ ἐμφανίσουν εἰς τὸν λαόν. Ὁ ὅρος, κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν, ἔχει καθιερωθῆ πλέον καὶ ἀναμένεται ἀπὸ τὸν ἀγροτικόν μας κόσμον ὡς ἕνα αἴτημα καθολικῆς κρατικῆς ὑποχρεώσεως, μὲ πόθον καὶ λαχτάραν. Ἀλλὰ ἀναμένεται νὰ ἐκδηλωθῇ τοῦτο πλῆρες, διότι μὲ τὸν ὅρον «κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν», ὁ λαὸς ἀναμένει, πλήρη ἰατρικὴν περίθαλψιν, ἀσφάλισιν τοῦ γήρατος, ἀσφάλισιν τῆς ἀναπηρίας, ἀσφάλισιν προϊόντων ἐκ φθορᾶς ἐκ θεομηνιῶν, κἄτι δηλ. παρόμοιον μὲ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν ἐργατῶν μας. Ὅταν ὅμως ἔρχεται ἕνα νομοσχέδιον καὶ ὁμιλεῖ περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, καὶ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν κάμνει ἄλλο τι παρὰ ἀτελῶς καὶ βεβιασμένως ἀποπειρᾶται νὰ ἐπαναλάβῃ αὐτὸ ποὺ παρέχεται σήμερον εἰς τοὺς ἀγρότας μας δηλαδὴ παρέχει ἀτελῶς μόνον ἰατρικὴν περίθαλψιν, τότε νομίζω ὅτι ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου εἶναι παραπλανητικός. Θὰ ἀνέμενα εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ νὰ περιελαμβάνοντο καὶ οἱ λοιποὶ ὅροι τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως, διότι ἀκριβῶς αὐτὸ θέλει ὁ ἀγρότης, διὰ νὰ κοιμᾶται ἥσυχος εἰς τὸ πτωχικὸν σπιτάκι του ὅταν βάλλουν κατ’ αὐτοῦ τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως καὶ αἱ ἀσθένειαι. Ὁ τίτλος τοῦ νομοσχεδίου τούτου θὰ ἔπρεπε νὰ ἦτο ὁ ἴδιος μὲ τὸν τίτλον τοῦ Ν. Δ. 2592)53 διότι, τὰ αὐτὰ μὲ ἄλλα λόγια ἐπαναλαμβάνει καὶ τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὸ αὐτὸ ἀκριβῶς ἀντικείμενον, τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως ἀναφέρεται. Ὅταν ἐψηφίζετο ἀπὸ τῆς ἰδίας κομματικῆς προελεύσεως Κυβέρνησιν τὸ Ν. Δ. 2592)53 ἐπεκρίθη παρ’ ἡμῶν ὅτι δὲν θὰ ἀποδώσῃ καὶ θὰ ἀποτύχῃ. Προεβλέπαμεν τὸ θνησιγενὲς τοῦ θεσπισθέντος διὰ τοῦ Ν. Δ. ἐκείνου συστήματος. Καὶ ἔμελλε νὰ ὁμολογηθῇ ἀπόψε ὅτι τὸ νομοθετικὸν αὐτὸ διάταγμα 2592 ἀπέτυχεν ὁλοσχερῶς καὶ οὐδὲν ἀπέδωκεν εἰς τὸν ἀγρότην, τοῦτο δὲ κραυγάζει ὁλόκληρος ἡ ὕπαιθρος. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ε. Συναγερμοῦ ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἀρχὴν εὗρεν ἕνα ἁπλοῦν σύστημα παροχῆς τῶν ἰατρικῶν περιθάλψεων εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀθόρυβον καὶ ἁπλοῦν, διὰ τοῦ ὁποίου ὅμως παρείχετο θετικὴ ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀγρότας. Εὗρε τὰ ἰατρεῖα τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, τὰ ὁποῖα διηυθύνοντο εἰς τὴν ὕπαιθρον ὑπὸ πεπειραμένων ἰατρῶν καὶ ἀδελφῶν νοσοκόμων καὶ τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ προσέφερον τεραστίας ὑπηρεσίας εἰς τὴν ὕπαιθρον. Εἶχον σκορπισθῆ εἰς τὴν ὕπαιθρον πεπειραμένοι ἰατροὶ καὶ ἀδελφαὶ νοσοκόμοι τοῦ Ε.Ε.Σ. αἱ ὁποῖαι διακρίνονται διὰ τὸ ἦθος των καὶ τὴν πεῖραν των καὶ αἱ ὁποῖαι μεγίστας ὑπηρεσίας προσέφεραν εἰς τοὺς ἀγροτικοὺς πληθυσμούς. Ἔχω δὲ πλεῖστα παραδείγματα νὰ ἀναφέρω. Θὰ ἀρκεσθῶ ὅμως εἰς τὴν περιφέρειάν μου. Ἐκεῖ μέχρι τοῦ 1953 ἐλειτούργησαν τρία ἰατρεῖα τοῦ Ε.Ε.Σ. καὶ κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην ἐγένετο θετικὴ προσφορὰ ἰατρικῆς περιθάλψεως παρ’ αὐτῶν εἰς τοὺς κατοίκους, οἱ ἀγρόται μας δὲ εἶχον πλέον σχηματίσει τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι ὑπῆρχε πλησίον των ἰατρὸς καὶ πεπειραμένη ἀδελφὴ νοσοκόμος ἢ μᾶλλον πραγματικὴ ἀδελφὴ τοῦ ἐλέους κατὰ τὴν διεθνῆ φρασεολογίαν καὶ ἔννοιαν. Εἶχον δὲ ἀκόμη τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ ἀναπτύξει μικρὰ νοσηλευτήρια, εἰς τὰ ὁποῖα εὕρισκον θαλπωρὴν καὶ περίθαλψιν οἱ πτωχοὶ πάσχοντες ἀγρόται μας. Καὶ ἐλειτούργησαν τὰ ἰατρεῖα αὐτὰ ἀθόρυβα. Ἦλθεν ὅμως τὸ Ν. Δ. 2592 καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας ἐπῆρε τὴν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Ἐρυθρὸν Σταυρὸν τὰ ἰατρεῖα του νὰ ἀσκοῦν ἰατρικὴν περίθαλψιν εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ἦλθεν ἐδῶ ὁ κ. Ἀδαμόπουλος τότε ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος ἠθέλησε νὰ ἀνατρέψῃ διὰ τοῦ νομοθετικοῦ ἐκείνου διατάγματος ἕνα καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐπιτύχει νομίζων κακῶς ὡς ἀπεδείχθη, ὅτι τὸ σύστημα τὸ ὁποῖον ἐπεδίωκε νὰ ἐπιβάλῃ θὰ ἐπετύγχανεν. Ἐκρίναμεν καὶ τότε τὰς ἀτελείας τοῦ νομοσχεδίου ἐκείνου καὶ ὑπεδείξαμεν τὴν συμπλήρωσίν του καὶ ἡ πεῖρα μᾶς ἀπέδειξεν ὅτι διὰ τῆς ψηφίσεως τοῦ Ν. Δ. 2592 οὐδὲν τὸ νεώτερον προσετέθη εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἀντιθέτως δὲ ἐκεῖ ποὺ ἐλειτούργει ἄριστα πρότερον, κατηργήθη ἕνα σύστημα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀποδώσει. Τὸ Νομοθετικὸν λοιπὸν διάταγμα 2592 ἀπέτυχε, διότι ἐστηρίχθη μακρὰν τῆς πραγματικότητος καὶ ἐπὶ δεδομένων τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἐφαρμοσθοῦν. Ἀπέτυχε καὶ ἀνετράπη ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του καὶ ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἀντελήφθη τὸ θέμα αὐτὸ καὶ ἠθέλησε νὰ δώσῃ κάποιαν λύσιν. Ἔπρεπε ὅμως τὴν λύσιν αὐτὴν νὰ τὴν δώσῃ ἐνωρίτερον, καὶ μὲ τὴν ἐπιβαλλομένην σοβαρότητα καὶ νὰ καταρτίσῃ ἕνα νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον θὰ ἔφερεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας μὲ τὸν τίτλον περὶ ἀσκήσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως καὶ οὐχὶ νὰ φέρῃ ἕνα νομοσχέδιον ἀτελές, θέτουσα μάλιστα εἰς αὐτὸν τὸν τίτλον τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν. Οἱ ἀγρόται συντόμως θὰ ἴδουν ὅτι οὐδεμία ἐπέρχεται ἀλλαγή, ἀλλαγὴ εἰς τὸ σύστημα τῆς κοινωνικῆς των ἀσφαλίσεως τὴν ὁποίαν μὲ πόθον καὶ λαχτάραν ἀναμένουν. Νὰ διατί, κύριοι συνάδελφοι, ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου μου εἶπον ὅτι ὁ τίτλος καὶ τὸ περιεχόμενον τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου δὲν ἀνταποκρίνεται πρὸς τὴν πραγματικότητα καὶ δὲν ἀποδίδει τὰ ὅσα ἀναφέρει. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐγὼ δὲν θὰ κρίνω τὸ νομοσχέδιον τοῦτο ὡς σχέδιον κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, ἀλλὰ θὰ κρίνω τοῦτο ὡς νομοσχέδιον ἰατρικῆς ἀντιλήψεως, εἰς δὲ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ προσπαθήσω νὰ συμβάλω διὰ τὴν καλυτέραν διατύπωσιν αὐτοῦ. Τὸ μόνον ὀρθόν, κύριοι συνάδελφοι, τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου τροποποιοῦντος τὸ Ν.Δ. 2592)53 εἶναι τὸ ὅτι τοῦτο στενεύει τὰς Ὑγειονομικὰς περιφερείας, καὶ τοῦτο εἶναι ὀρθόν, διότι τὸ προηγούμενον Ν. Δ. 2592)53 ἐπηρεασμένον καὶ αὐτὸ ἀπὸ τὴν τότε Κυβερνητικὴν μνείαν περὶ εὐρυτάτων περιφερειῶν καὶ εἰς τὸ ἐκλογικὸν καθιέρωσε τὴν εὐρυτάτην περιφέρειαν καὶ διὰ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν, χωρίσασα τὴν χώραν εἰς 12 εὐρυτάτας Ὑγειονομικὰς περιφερείας. Τὸ σύστημα τῶν εὐρυτάτων Ὑγειονομικῶν Περιφερειῶν ποὺ ἐπέβαλε τὸ Ν. Διάταγμα 2592)53, ἴσως ἦτο μία τῶν αἰτιῶν ποὺ ἀπέτυχεν ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του ὁ νόμος οὗτος. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς εὐρείας Ὑγειονομικῆς Περιφερείας ἀνέπτυσσεν ὅλην τὴν δραστηριότητά του, διὰ νὰ ἱκανοποιήσῃ τὰς ἀνάγκας τοῦ Νομοῦ τῆς ἕδρας του ἀδιαφορῶν διὰ τὰς ἐκτὸς ταύτης Περιφερείας. Οἱ μακρὰν τῆς ἕδρας του Νομοὶ εἰς μάτην ἐξελιπάρουν τὴν περιφερειακὴν διοίκησιν νὰ μεριμνήσῃ καὶ διὰ τὴν ἰδικήν των περιφέρειαν. Ἡ ἀρχὴ λοιπὸν τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου περὶ τῆς «ἰατρικῆς ἀντιλήψεως» τὸ ἐπαναλαμβάνω, διὰ νὰ γίνῃ συνείδησις ὅτι περὶ ἰατρικῆς ἀντιλήψεως μόνον πρόκειται καὶ ὄχι περὶ κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, περὶ περιορισμοῦ τῶν περιφερειῶν εἶναι ὀρθὴ καὶ μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνον, ἴσως δὲ εἶναι ἡ μόνη ἀρετὴ τοῦ νομοσχεδίου. Οἱ ἐν ἑκάστῳ Νομῷ καθιστάμενοι διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἁρμόδιοι θὰ εἶναι, νοικοκυραῖοι εἰς τὸν τόπον των. Δὲν θὰ ἀναμένουν τὴν ἐπίλυσιν τῶν ὑγειονομικῶν ζητημάτων τοῦ Νομοῦ των, ἀπὸ ὑπηρεσίας ἄλλου Νομοῦ, οἱ ὁποῖοι φυσικὸν εἶναι νὰ ἐνδιαφέρωνται κυρίως διὰ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζητημάτων τοῦ ἰδικοῦ των Νομοῦ, ὡς πρὸς τοῦτο συμφωνοῦμεν. Τὸ νομοσχέδιον ὅμως χωρὶς νὰ ἔχῃ νὰ εἰσπράξῃ σοβαρόν τι ποσὸν πρὸς τόνωσιν τῶν πόρων, ἐπαναλαμβάνει τὸ σφάλμα τοῦ προηγουμένου νόμου καὶ φορολογεῖ διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν ἐξόδων του τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας. Ἀγνοεῖ φαίνεται ὁ συντάκτης τοῦ σχεδίου τούτου τὴν ἀθλίαν οἰκονομικὴν κατάστασιν τῶν Δήμων καὶ Κοινοτήτων, οἱ ὁποῖοι ἀναμένουν τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Κράτους διὰ νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς στοιχειώδεις αὐτῶν ἀνάγκας. Ὅταν ἔχωμεν προϋπολογισμὸν ἐκ 400 ἑκατομμυρίων ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 20 μόνον ἀντλοῦνται ἀπὸ τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, νομίζω ὅτι διὰ ψυχολογικοὺς κυρίως λόγους θὰ ἔπρεπε τὸ σχέδιον νὰ ἀποστῇ τῆς φορολογίας ταύτης. Τὸ νὰ ἐπιμένωμεν εἰς τὴν φορολογίαν αὐτὴν καὶ μάλιστα νὰ τὴν ἐπαυξάνωμεν ἀπὸ 5 εἰς 10%, τοῦτο δηλοῖ, ὅτι ὁ συντάξας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον εὑρίσκεται πολὺ μακρὰν τῆς πραγματικότητος τῆς ὑπαίθρου χώρας μας. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον ἐλπίζει, ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἶμαι ἐπὶ τοῦ προκειμένου δύσπιστος, ἐλπίζει, ὅτι θὰ ἔχωμεν μίαν πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Προβλέπεται δι’ αὐτοῦ ἡ συγκρότησις 1.500 ἀγροτικῶν ἰατρείων καὶ 150 ὑγειονομικῶν σταθμῶν. Ἐὰν τοῦτο, κύριοι βουλευταί, ἐπιτευχθῇ θὰ ἀποτελῇ ἀσφαλῶς διὰ τοὺς ἀγρότας δῶρον Θεοῦ. Ἐρωτᾶται ὅμως, εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ αὐτὸ μὲ τὰ οἰκονομικὰ μέσα τὰ ὁποῖα διατίθενται πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον; Κατ’ ἐμὲ αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον. Οἱ προβλεπόμενοι ὑπὸ τοῦ νομοσχεδίου πόροι δὲν θὰ ἐπιτρέψουν καὶ συνεπῶς ἡ στηριζομένη ἐλπὶς εἶναι ἀβάσιμος. Ἐξ ἄλλου διὰ τοῦ νομοσχ. προβλέπεται ὁ διορισμὸς 1200 εἰσέτι ἰατρῶν πρὸς ἐπάνδρωσιν τῶν ἰατρείων καὶ ὑγειονομικῶν σταθμῶν τῆς ὑπαίθρου. Οἱ ἰατροὶ αὐτοὶ θὰ πρέπει νὰ γνωρίζωμεν, ὅτι δὲν θὰ θελήσουν μὲ τὴν ἀμοιβήν, ἡ ὁποία προβλέπεται εἰς τὸ σχέδιον νὰ μεταβῶσιν εἰς τὰ διάφορα χωρία. Τοῦτο κατεδείχθη κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νομοθετικοῦ Διατάγματος 2592) 1953 καὶ πρὸς πίστωσιν φέρω ὡς παράδειγμα τὴν περίπτωσιν τῶν Π. Ψαρρῶν ὅπου, παρ’ ὅλον, ὅτι διετίθεντο πλέον τῶν 5.000 δραχμῶν μηνιαίως διὰ τὴν ἀμοιβήν των, πολὺ δυσκόλως ἀνευρέθη ἰατρὸς διὰ νὰ σταλῇ ἐκεῖ. Πολὺ δύσκολα θὰ κατορθώσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐξεύρῃ τὸν ἀπαιτούμενον ἀριθμὸν ἰατρῶν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας καὶ νὰ τὸν ἀποστείλῃ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Διὰ ἀμοιβὰς τῶν ἰατρῶν καὶ λοιποῦ βοηθητικοῦ προσωπικοῦ θὰ ἀπαιτηθῶσιν ἐν συνόλῳ 126 ἑκατομμύρια. Μὲ τὰ ὑπόλοιπα 275 πῶς θὰ κατορθώσωμεν νὰ ἐξασφαλίσωμεν τὴν κατ’ οἶκον ἰατρικὴν ἀντίληψιν, τὰς παρακλινικὰς ἐξετάσεις, τὴν φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ τὴν νοσοκομειακήν, σανατοριακὴν καὶ ψυχιατρικὴν τοιαύτην εἰς 5 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους; Εἶναι ἡ δὲν εἶναι ὁ συντάξας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον μακρὰν τῆς πραγματικότητος; Ποῦ εἶναι οἱ πόροι; Τὰ οἰκονομικὰ μέσα; Οἱ ἰατροί; Πῶς θὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ μέτρον; Φοβοῦμαι ὅτι τὸ νομοσχέδιον συνετάχθη ἐν τάχει, χωρὶς γνῶσιν τῆς πραγματικότητος. Καὶ ἰδοὺ ἓν παράδειγμα ἀγνοίας τῆς πραγματικότητος τῆς ὑπαίθρου. Τὸ ἄρθρον 7 τοῦ σχεδίου ὁρίζει τὰ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἡ ὁποία θὰ καθορίσῃ τοὺς κατὰ τόπους ἀπόρους. Ἀναφέρεται δέ, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν θὰ συμμετέχῃ ὁ Πρόεδρος τῆς Κοινότητος, εἷς ἐκπρόσωπος τοῦ Γεωργικοῦ Συνεταιρισμοῦ, ὁ Διδάσκαλος, ὁ Ἀστυνομικὸς Σταθμάρχης καὶ εἷς ὑπάλληλος τοῦ κέντρου κοινωνικῆς προνοίας. Ἀγνοεῖ ὅμως ὁ συντάξας τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ὅτι αἱ περισσότεραι τῶν Κοινοτήτων δὲν ἔχουν ἀστυνομικὴν ἀρχήν, οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβαίνῃ εἰς τὰ διάφορα χωρία ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ κέντρου κοινωνικῆς προνοίας διὰ νὰ συνεργασθῇ μετὰ τῶν λοιπῶν μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς πρὸς ὑπόδειξιν τῶν ἀπόρων, διότι τὰ κέντρα προνοίας εἶναι ἐπηνδρωμένα δι’ ἐλαχίστων ὑπαλλήλων. Δύο τινὰ λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ συμβαίνουν. Ἢ ὁ συντάκτης ἀγνοεῖ τὴν Ἑλληνικὴν πραγματικότητα ἢ ἀπὸ σκοποῦ ἐτέθησαν τοιαῦται διατάξεις εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον, ὥστε νὰ καταστῇ τοῦτο ἀνεφάρμοστον. Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν αὐτὴν τὸ πλέον ἁρμόδιον πρόσωπον τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ συμμετέχῃ εἶναι ὁ ἐφημέριος τῆς Κοινότητος. Καὶ ἐν τούτοις παρελείφθη ἀπὸ τὸ σχέδιον νόμου (ἄρθρον 7).

§111Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Ὑπουργ. Γεωργίας). Τὴν ἀνησυχίαν σας, κ. συνάδελφε, τὴν ἱκανοποιεῖ ἡ πρότασις τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς περὶ συμμετοχῆς εἰς τὴν τοπικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ τοῦ ἱερέως. Θὰ ἤθελα ὅμως νὰ ἐξηγήσω, διατὶ εἰς τὸ Κυβερνητικὸν σχέδιον δὲν προβλέπεται ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἐφημερίου εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἀσφαλῶς δὲν ὀφείλεται εἰς ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸν κλῆρον. Ἀντιθέτως, ὁ ἄμετρος σεβασμὸς πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ συνείδησις τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς, ἐνέπνευσε τὴν σκέψιν, ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἀφορμή, ἡ ὁποία θὰ ἐδημιούργει προστριβὰς μεταξὺ τοῦ ἐφημερίου καὶ τοῦ ποιμνίου του. Ἡ σύνταξις τῶν καταλόγων τῶν ἀπόρων ἴσως παρεῖχε τὴν ἀφορμὴν τοιούτων προστριβῶν. Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἔκρινεν ἀντιθέτως, ὅτι τοῦτο δὲν πρέπει νὰ ἐμποδίσῃ τὴν συμμετοχὴν τοῦ ἱερέως εἰς τὴν Ἐπιτροπήν. Ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔχει ἰδιαιτέρους λόγους διὰ νὰ ἀποκρούσῃ τὴν πρότασιν τῆς Ἐπιτροπῆς.

§112Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ λέγω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ὡς συνιστᾶται θὰ εἶναι κατ’ ἐξοχὴν δυσκίνητος καὶ ὡς ἐκ τούτου τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον θὰ καταστῇ ἀνεφάρμοστον. Καὶ ἀνέφερα τὸ παράδειγμα ὡς ἔνδειξιν προχειρότητος περὶ τὴν σύνταξιν καὶ ὡς μακρὰν τῆς πραγματικότητος εὑρισκόμενον τὸ νομοσχέδιον τοῦτο.

§113Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. (Ὑπουργ. Γεωργίας). Καὶ μίαν ἀκόμη διακοπὴν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, κ. συνάδελφε. Ἔχετε τὴν γνώμην, ὅτι ἀνάγεται εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου ἡ συμμετοχὴ ἢ οὐ τοῦ ἐφημερίου εἰς τὴν τοπικὴν Ἐπιτροπήν;

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἀσφαλῶς, ὄχι, κ. ὑπουργέ. Ἐὰν μὲ ἐπροσέχατε ὅμως θὰ ἠκούατε ὅτι τὸ ζήτημα τοῦτο τὸ ἔφερα ὡς παράδειγμα διὰ νὰ ἀποδείξω ὡς εἶπον ἤδη ὅτι τὸ ὅλον σχεδὸν συνετάγη ἐπιτροχάδην καὶ χωρὶς τὴν ἐπιβαλλομένην, ἀναλόγως τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος ποὺ ἀντιμετωπίζει, μελέτην. Θὰ ἦτο δυνατόν, κ. βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐπιδιώξῃ τὴν βελτίωσιν τῆς ἀσκήσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως τῶν ἀγροτῶν τροποποιοῦσα τὸν νόμον 2592 ἢ ἐρχομένη πάλιν εἰς τὸ πρὸ τοῦ νόμου τούτου καθεστώς, ἀσκήσεως τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ὕπαιθρον διὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ. Τὸ παρὸν νομοσχέδιον οὐδὲν δύναται νὰ προσφέρῃ πέραν τῶν προσφερομένων καὶ δὲν χρειάζονται τυμπανοκρουσίαι διὰ τὴν ὑποδοχήν του. Καταλήγων τονίζω, ὅτι τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον τὸ κρίνω ἁπλῶς ὡς ἓν σχέδιον νόμου περὶ ἀσκήσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως καὶ οὐδὲν πλέον. Τοῦ ἀρνοῦμαι τὸν ἱερὸν τίτλον τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, τὸν ὁποῖον δὲν δικαιοῦται, διότι αἱ διατάξεις του δὲν τὸν ἐπιτρέπουν δὲν τὸν συνιστοῦν, δὲν τὸν καθιεροῦν. Προτιμότερον διὰ τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἦτο νὰ ἐπελαμβάνετο μὲ μεγαλυτέραν σοβαρότητα καὶ εὐθύνην ἑνὸς μεγάλου θέματος, χωρὶς τὴν διάθεσιν νὰ παραπλανήσῃ τοὺς ἀγρότας.

§115Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ θέμα τῆς ὑγείας τοῦ Λαοῦ, εἶναι ἀπὸ τὰ σπουδαιότερα καὶ τὰ μεγαλύτερα ποὺ πρέπει νὰ ἀπασχολήσουν μίαν οἱανδήποτε Κυβέρνησιν, εἶναι θέμα, τὸ ὁποῖον συνάδεται ἀμέσως μὲ τὴν ἐπιβίωσιν ἑνὸς λαοῦ. Δικαιολογημένα, συνεπῶς, τὰ προηγμένα Κράτη εἰς τὸ θέμα τῆς ὑγείας ἀποδίδουν μεγίστην σημασίαν. Δυστυχῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εὑρισκόμεθα εἰς πρωτόγονον κατάστασιν. Δὲν ἔχομεν, κύριοι, κἂν Ὑπουργεῖον Ὑγιεινῆς. Αἱ σχετικαὶ ὑπηρεσίαι, ὑπάγονται εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Προνοίας, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν Ὑπουργεῖον Ὑγείας ἀποκλειστικῶς, μὲ ὠργανωμένας τὰς ὑπηρεσίας, διὰ νὰ ἀφοσιωθοῦν εἰς τὸ ἔργον τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἔχομεν ἐμπιστευθῆ τὴν ὑγείαν τοῦ λαοῦ εἰς τὰ διάφορα Κλαδικὰ Ταμεῖα καὶ εἰς ἄλλους ἀναρμοδίους παράγοντας. Εἶναι καταπληκτικὸν νὰ ἐμπιστευώμεθα τὸ ἔργον τοῦτο, φερ’ εἰπεῖν εἰς τὸ Τ.Α.Κ.Ε. διὰ τοὺς καπνεργάτας, ἢ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. καὶ ἐν γένει νὰ διασπείρωμεν τὰς ἁρμοδιότητας αὐτὰς εἰς τὰ πάσης φύσεως Κλαδικὰ Ἀσφαλιστικὰ Ταμεῖα. Θὰ ἔπρεπε κάποτε ἡ Κυβέρνησις, οἱαδήποτε Κυβέρνησις, τὸ θέμα αὐτὸ νὰ τὸ ἀγκαλιάσῃ καὶ νὰ τὸ ὁλοκληρώσῃ καὶ νὰ τὸ ὑπαγάγῃ εἰς μίαν ὑπηρεσίαν, εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Ὑγείας. Τὰ ποσὰ τὰ ὁποῖα σήμερον καταναλίσκονται εἶναι καταπληκτικὰ εἰς ἀριθμούς. Καὶ δὲν θὰ σᾶς φανῇ παράδοξον, ἐὰν σᾶς εἴπω τὰ ποσά, τὰ ὁποῖα σήμερον ἐξοδεύονται, ὄχι μόνον ὀπὸ τοὺς διαφόρους Ὀργανισμούς, τὰ διάφορα Ἱδρύματα, τοὺς Δήμους καὶ τὰς Κοινότητας, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν λαὸν χωριστά, ὑπερβαίνουν καὶ τὸ ποσὸν τοῦ Κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ ἀκόμη. Συνεπῶς μὲ τὰ χρήματα αὐτά, ἐὰν ἠσφαλίζετο ὑποχρεωτικῶς ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ὑγείας, θὰ εἴχομεν ζηλευτὴν ὑγείαν καὶ θὰ παρείχομεν ὅλα τὰ μέσα καὶ ὅλα τὰ ὄργανα, μὲ Νοσοκομεῖα, Ἰατρεῖα κλπ. Διὰ νὰ γίνῃ ὅμως τοῦτο χρειάζεται γενναιότης, διότι θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθοῦν ὅλοι οἱ παράγοντες τῶν διαφόρων Κλαδικῶν Ταμείων, οἱ ὁποῖοι θὰ ζημιωθοῦν. Καὶ μία, ἀκόμη, κομματικὴ Κυβέρνησις, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν κίνδυνον αὐτόν. Ἀλλὰ χρειάζεται καὶ ὁ ἀρχιτέκτων, ὁ ὁποῖος θὰ συλλάβῃ τὸ πρόβλημα, διὰ νὰ τὸ εἰσηγηθῇ εἰς τὴν ὑπεύθυνον Κυβέρνησιν. Ἔτσι ἐγὼ ἀντιλαμβάνομαι τὸ θέμα τῆς ὑγείας. Καὶ ἐὰν τοῦτο δὲν ἔγινεν εἰς τὴν Ἑλλάδα ἀκόμη, τὸ παρὸν νομοσχέδιον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως, εἶναι ἕνα νομοσχέδιον μεγίστης σημασίας, τὴν ὁποίαν σημασίαν του δὲν μειώνει καθόλου τὸ γεγονός, ὅτι δὲν εἶναι ὁλοκληρωμένον. Διότι παρέχει δωρεὰν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν εἰς τὰ 5 περίπου ἑκατομμύρια τῶν ἀγροτῶν. Καὶ εἶναι γνωστόν, ὅτι οἱ ἀγρόται ὑποφέρουν τρομερά. Πολλὲς φορὲς ἀναγκάζονται νὰ πωλοῦν τὰ ἄλογα καὶ τὰ βόδια των διὰ νὰ μεταβοῦν εἰς τὰ Κέντρα νὰ εὕρουν τὴν ὑγείαν τους, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ζημίαν, ὄχι μόνον διὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ ἀγρότου, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἐθνικὴν οἰκονομίαν. Οἱ ἀγρότες εἶναι, ὅπως ὅλοι γνωρίζομεν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν τὰ πάντα διὰ τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ὁ κορμὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἐὰν μεταβῆτε εἰς τὴν ὕπαιθρον, ἰδίως δὲ εἰς τὰς ὀρεινὰς περιοχὰς καὶ κάμετε μίαν ἔρευναν εἰς τὴν τσέπην κάθε ἀγρότου, δὲν θὰ βρῆτε οὔτε μίαν δραχμήν. Καὶ ἔρχεται ἡ παροῦσα Κυβέρνησις καὶ φέρει ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ νομοσχέδιον αὐτό, τοῦ ὁποίου τὴν σημασίαν πρέπει ὅλοι νὰ χειροκροτήσωμεν. Ἀλλ’ ὁσονδήποτε καλὰ λόγια καὶ ἂν εἴπωμεν, θὰ εἶναι πολὺ ἐλάχιστα ἔναντι τῆς μεγίστης ἐντυπώσεως, τὴν ὁποίαν προεκάλεσεν ἡ ἐξαγγελία τοῦ μέτρου αὐτοῦ εἰς τοὺς ἀγρότας. Δὲν θὰ ἐξετάσω τὰς λεπτομερείας τοῦ νομοσχεδίου καὶ δὲν θὰ εἴπω ὅτι εἶναι πλῆρες. Ἀλλ’ εἶναι προτιμότερον ἔστω καὶ μὲ ἓν ἀτελὲς νομοσχέδιον νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ παρὰ νὰ μὴ προχωρήσωμεν καθόλου, ἔστω καὶ μὲ ὡρισμένες ἀτέλειες, αἱ ὁποῖες ἐν τῇ ἐφαρμογῇ τοῦ νόμου θὰ διορθωθοῦν. Δι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐξυμνήσωμεν τὴν ἐνέργειαν τῆς Κυβερνήσεως νὰ φέρῃ τὸ νομοσχέδιον τοῦτο, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ γίνῃ τὸ πρῶτον βῆμα πρὸς τὴν ὁλοκληρωτικὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος τῆς ὑγείας. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, ὄχι ἁπλῶς ἐπικροτῶ τὸ νομοσχέδιον, ἀλλὰ μὲ ὅλην τὴν καρδίαν μου συγχαίρω τὴν Κυβέρνησιν καὶ τοὺς σχόντας τὴν πρωτοβουλίαν νὰ φέρουν τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς ψήφισιν. (Χειροκροτήματα).

§116ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον.

§117Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἐλέχθη, καὶ τοῦτο εἶναι ἀπολύτως ὀρθόν, ὅτι τὸ ἐπίπεδον τοῦ πολιτισμοῦ μιᾶς χώρας κρίνεται ἀπὸ τὰ Κέντρα Προνοίας, τὰ ὁποῖα λειτουργοῦν εἰς τὴν χώραν αὐτήν. Μεταξὺ τούτων, ἀναμφισβητήτως, πρωτεύοντα θέσιν κατέχει ἡ ἰατρικὴ ἀντίληψις, ἡ ὁποία συνεχῶς ὀφείλει νὰ ἐξελίσσεται. Παράδειγμα σπουδαῖον καὶ ζωηρὸν εἶναι ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ἀνεφέρθη κατ’ αὐτὰς εἰς τὰς ἐφημερίδας, ὅτι ἡ Ἑταιρεία Φὸρτ εἰς τὴν Ἀμερικήν, ἡ ὁποία θεωρεῖται ὡς ἡ χώρα ὑπόδειγμα διὰ τὴν κοινωνικήν της πρόνοιαν, ἐδώρησε 500 ἑκατομμύρια δολλάρια διὰ τὴν περαιτέρω ἀνάπτυξιν τῶν ἀπολύτως συγχρονισμένων νοσοκομείων της. Δὲν γνωρίζω, κύριοι συνάδελφοι, τί συμβαίνει, τί ἐπετελέσθη ἐπὶ τοῦ τομέως τούτου, εἰς τὰς χώρας τοῦ Παραπετάσματος, γνωρίζω, ὅμως, τί συμβαίνει εἰς τὰς Σκανδιναυϊκάς, ὅπου πράγματι ἔχει συντελεσθῆ ἔργον θαυμάσιον. Ἀπὸ τῆς ἀπόψεως αὐτῆς εἰς τὴν χώραν μας, δὲν δικαιούμεθα νὰ εἴμεθα ὑπερήφανοι. Ἀποτελεῖ αἶσχος διὰ τὸν τόπον μας ἡ λειτουργία ὡρισμένων νοσοκομείων καὶ ἰδιαιτέρως τῶν ψυχιατρείων μας. Αἱ συνθῆκαι, ὑπὸ τὰς ὁποίας διαβιοῦν οἱ ἀσθενεῖς εἰς αὐτά, ἀποτελοῦν καταισχύνην διὰ τὸν τόπον μας. Καί εἶναι λυπηρόν, διότι δὲν ἐλήφθη παρ’ οὐδεμιᾶς Κυβερνήσεως τῶν τελευταίων δεκαετηρίδων οὐδὲν μέτρον, ὄχι συγχρονισμοῦ τούτων πρὸς τὰ ἰσχύοντα εἰς ἄλλας χώρας, ἀλλ’ οὔτε κἂν τοιαῦτα, ὥστε ἡ διαμονὴ εἰς αὐτὰ τῶν ἀσθενῶν νὰ καταστῇ ὑποφερτή. Ἐκφράζω, ἐπίσης, τὴν βαθυτάτην λύπην μου, διότι ἕνα νομοσχέδιον τοιαύτης σοβαρότητος, συζητεῖται ἐνώπιον κενῶν ἑδωλίων, ἰδίᾳ τῆς κυβερνητικῆς πτέρυγος. Παρὰ ταῦτα, ὀφείλω καλλοπίστως νὰ ὁμολογήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, καταθέτουσα τὸ παρὸν νομοσχέδιον, πραγματοποιεῖ ἕνα οὐσιαστικὸν βῆμα ἀποβλέπον εἰς τὴν ἐπίλυσιν ἑνὸς ὑψίστης σημασίας κοινωνικοῦ ζητήματος. Ἡ νόσος διὰ τὸν ἀγρότην μας, ἀπετέλει πάντοτε συμφοράν. Ἐλπίζω ὅτι ἐφεξῆς θὰ μετατραπῇ εἰς περιπέτειαν καὶ νομίζω, ὅτι τὸ νομοσχέδιόν σας θὰ τὸ ἐπιτύχῃ ὅταν ὁλοκληρωθῇ. Αὐτὴ νομίζω, εἶναι ἡ φιλοδοξία σας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ κοινὸν πόθον ὅλων μας. Θὰ εἶναι συνεπῶς, μέγα ἐπίτευγμα τῆς παρούσης Βουλῆς, ἐὰν συντελεσθῇ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ τοῦ νομοσχεδίου, μολονότι τὸ χαρακτηρίζει προχειρότης καὶ εἶναι ἀναμφισβητήτως, ὡς θὰ ἀποδείξω κατωτέρω, ἀτελέστατον. Πάντως ὡς ἀπαρχή, διότι περὶ ἀπαρχῆς πρόκειται, σημειοῖ σταθμὸν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Προνοίας τῆς χώρας. Αἱ μέλλουσαι νὰ σᾶς διαδεχθοῦν Κυβερνήσεις, ὀφείλουν αὐτὴν τὴν ἀρχὴν νὰ τὴν καταστήσουν πραγματικότητα καὶ θὰ τὴν πραγματοποιήσουν. Πέραν ὅμως τοῦ σκοποῦ εἰς ὃν ἀποβλέπει καὶ ἀκριβῶς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ὁ σκοπὸς αὐτοῦ, θὰ ἔπρεπε τὸ παρὸν νομοσχέδιον νὰ πλαισιοῦται ἀπὸ σειρὰν ἄλλων νομοσχεδίων. Ἐλέχθη, ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἐπαρκῆ ἰατρεῖα. Ἐπίσης ἐλέχθη ὅτι δὲν ὑπάρχουν ἰατροὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον. Καὶ ἐρωτῶ, ἐλήφθησαν μέτρα διὰ τὴν αὔξησιν τῶν εἰσακτέων εἰς τὴν Ἰατρικὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου; Ἐλήφθη καμμία πρόνοια διὰ τὰ τέκνα τῶν ἰατρῶν τῶν ἐπαρχιῶν νὰ εἰσάγωνται ἔστω καὶ ἄνευ ἐξετάσεων εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, διότι αὐτοὶ θὰ μεταβοῦν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ οὕτω θὰ ἐπανδρωθῇ ἡ ὕπαιθρος ἀπὸ ἰατρούς; Ἐπίσης διὰ τὴν καλυτέραν ἀπόδοσιν τοῦ νομοσχεδίου, πρέπει νὰ ὀργανωθοῦν τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα. Ὑπάρχουν εἰς πλεῖστα ἐπαρχιακὰ κέντρα νοσοκομεῖα ἀξιόλογα, τὰ ὁποῖα ἐν τούτοις δὲν ἀνταποκρίνονται εἰς τὸν προορισμόν των. Θὰ σᾶς φέρω ὡς παράδειγμα τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, τὸ νοσοκομεῖον τῆς Ρόδου, τὸ ὁποῖον δύναται νὰ ἀναπτύξῃ μέχρι 180 κλινῶν, ἀριθμὸν δηλονότι ἱκανὸν νὰ καλύψῃ τὰς ἀνάγκας τῆς Δωδεκανήσου καὶ ὅπου μόνον 80–85 κλῖναι εἶναι ἐν λειτουργίᾳ. Ποῖος ὁ λόγος, κύριοι συνάδελφοι; Πρῶτον, διότι πολλοὶ ἐκ τῶν ἀσθενῶν δὲν ἔχουν ἐμπιστοσύνην εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, τὰ ὁποῖα εἴτε στεροῦνται ὡρισμένων εἰδικῶν τμημάτων, εἴτε οἱ διευθυνταὶ ἄλλων θεωροῦνται ἀνεπαρκεῖς. Καὶ ἐρωτᾶται, εἶναι δυνατὴ ἡ ἐπάνδρωσις τῶν ἐπαρχιακῶν νοσοκομείων καὶ ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἐπιστημονικοῦ ἐπιπέδου αὐτῶν; Ἀδιστάκτως λέγω, ὅτι τοῦτο εἶναι δυνατόν, ἀρκεῖ, ἀφ’ ἑνὸς οἱ ἰατροὶ τῶν ἐπαρχιῶν νὰ ἀμείβωνται κατὰ τρόπον ἱκανοποιητικὸν καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ ὑποχρεωτικῆς μεταβάσεως τῶν ἐκτάκτων καθηγητῶν τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τῶν Ὑφηγητῶν ἐπὶ μίαν διετίαν εἰς ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα πρὶν ἢ ὀνομασθοῦν καθηγηταὶ ἢ ὑφηγηταί. Σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ὑπάρχουν σήμερον 80 ἔκτακτοι καθηγηταί, οἱ ὁποῖοι φέρουν μόνον τὸν τίτλον, χωρὶς νὰ ἔχουν διδάξει ποτέ.

§118Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ (Ὑφυπ. Κοινωνικῆς Προνοίας). Δὲν τοὺς ἔκαμα ἐγώ.

§119Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἀναφέρω ἁπλῶς τὸ γεγονός. Οἱ ἔκτακτοι καθηγηταὶ οὐδέποτε ἐδίδαξαν καὶ οὔτε θὰ διδάξουν ποτέ, εἰς τὰ Πανεπιστήμια. Κατὰ συνέπειαν, ὁ τίτλος τοῦ ἐκτάκτου καθηγητοῦ εἶναι ἀπολύτως περιττός, καὶ ἔχει ὡς μοναδικὸν σκοπὸν τὴν ἐπαγγελματικὴν ἐπιτυχίαν τοῦ φέροντος τοῦτον. Οἱ ἐπιστημονικοὶ τίτλοι εἰς μίαν εὐνομουμένην χώραν χορηγοῦνται εἰς τὸ διδακτικὸν προσωπικὸν τῶν Πανεπιστημίων καὶ οὐχὶ εἰς τὸν οἱονδήποτε διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἁπλῶς ἐπαγγελματικῶς. Φρονῶ συνεπῶς, ὅτι πρὶν ἀποκτήσουν τὸν τίτλον, πρὶν κηρυχθοῦν ἔκτακτοι καθηγηταί, θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ ὑπηρετήσουν ἐπὶ ἓν ἑξάμηνον τοὐλάχιστον εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν. Κατὰ τὸ ἑξάμηνον τοῦτο διάστημα ἀφ’ ἑνὸς θὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ἀφ’ ἑτέρου θὰ συντελέσουν εἰς τὴν πληρεστέραν κατάρτισιν τῶν ὑπηρετούντων εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα ἰατρῶν. Ἰδοὺ εἷς τρόπος νὰ ἐπανδρωθοῦν τὰ νοσοκομεῖα κατὰ τρόπον, ὥστε νὰ καταστῇ συνείδησις εἰς τοὺς ἀγρότας ὅτι πράγματι καὶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν θὰ εὕρουν καλοὺς ἐπιστήμονας καὶ τὰ σύγχρονα ἐπιστημονικὰ μέσα καὶ δὲν θὰ παρίσταται ἀνάγκη νὰ προσφεύγουν ὅλοι εἰς τὴν πρωτεύουσαν, ὡς συμβαίνει σήμερον. Κύριοι συνάδελφοι, μὴ τρέφετε οὐδεμίαν αὐταπάτην. Μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, θὰ παρατηρήσωμεν μίαν καταπληκτικὴν συγκέντρωσιν ἀσθενῶν εἰς τὰς Ἀθήνας. Θὰ λέγουν οἱ ἀγρόται: Εἴμεθα ἠσφαλισμένοι, ἀλλ’ ἐπιθυμοῦμεν νὰ πᾶμε εἰς τὰς Ἀθήνας, διότι ἐκεῖ μόνον εἶναι καθηγηταί. Καὶ τότε θὰ ἴδωμεν τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν νὰ εἶναι κενά. Καὶ θὰ βλέπωμεν μίαν συμφόρησιν τῶν νοσοκομείων τῆς Πρωτευούσης, ἐνδεχομένως καὶ τῆς Θεσσαλονίκης. Ἰδοὺ διατὶ ἐπισημαίνω τὰ σημεῖα αὐτὰ εἰς τὴν προσοχὴν τοῦ ἀγαπητοῦ ἐπὶ τῆς Προνοίας Ὑφυπουργοῦ, ὡς ἰατροῦ, ἵνα τὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του καὶ λάβῃ τὰ ἐνδεικνυόμενα μέτρα.

§120Α. ΔΡΟΣΟΣ. Τὰ θεραπευτήρια Ἀθηνῶν δὲν ἀνήκουν μόνον εἰς τοὺς Ἀθηναίους, ἀλλὰ εἰς ὅλους τοὺς Ἕλληνας καὶ εἰς τοὺς ἀγρότας μας. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀποτελεῖ τὴν ἀνεξάντλητον πηγὴν τοῦ πλούτου τῆς χώρας μας, καὶ πρέπει καὶ αὐτοὶ νὰ ἀπολαμβάνουν μερικῶν τῶν εὐεργετημάτων, τὰ ὁποῖα προσφέρει ἡ Πολιτεία. Ἐὰν παραστῇ ἀνάγκη νὰ κατέλθουν εἰς Ἀθήνας, πρέπει νὰ κατέλθουν. Ἔχουν κάθε δικαίωμα νὰ πηγαίνουν ὅπου θέλουν, ὄχι ν’ ἀποτελοῦν τὴν ἀμελητέαν ποσότητα, ὡς μέχρι σήμερον.

§121Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐκπροσωπῶ, κύριε συνάδελφε, περισσότερον ἀγροτικὴν περιφέρειαν ἀπὸ σᾶς, παρακαλῶ ἀφήσατε κατὰ μέρος τὴν δημαγωγίαν. Ὡς ἰατρός, ἐπεσήμανα τὰ ἀσθενῆ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου. Ἀκριβῶς, διὰ ν’ ἀπαλλάξω τοὺς ἀγρότας τῶν ταλαιπωριῶν αὐτῶν, ἐζήτησα τὰ ἐπαρχιακὰ νοσοκομεῖα νὰ ὀργανωθοῦν, κατὰ τὸν καλλίτερον δυνατὸν τρόπον.

§122Α. ΔΡΟΣΟΣ. Εἶμαι ἀγρότης βουλευτὴς καὶ ἡ λέξις «δημαγωγία» δὲν ἀνήκει εἰς ἐμέ.

§123Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὡς ἰατρὸς ἐτόνισα τὰ ἀσθενῆ σημεῖα τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἐπιθυμῶ πράγματι ὅπως παρεχομένη ἡ προσφορὰ πρὸς τὸν ἀγρότην, νὰ γίνῃ πραγματικότης, χωρὶς νὰ συνεπάγεται ταλαιπωρίας δι’ αὐτόν. Καὶ ἀποτελεῖ ταλαιπωρίαν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ μετακίνησις ἑνὸς ἀγρότου ἀπὸ τὴν ἐπαρχίαν εἰς τὸ Κέντρον. Δὲν βλέπω τὸν λόγον διατὶ ἀγανακτεῖτε, ὅταν λέγω τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν νὰ καταστοῦν ἐφάμιλλα τῶν νοσοκομείων τοῦ κέντρου καὶ νὰ ἐπανδρωθοῦν μὲ ἐπιστήμονας τῆς αὐτῆς ἀξίας, ὅπως τὰ νοσοκομεῖα τοῦ κέντρου. Κύριοι συνάδελφοι, μὲ τὰς ὀλίγας αὐτὰς λέξεις τελευτῶ. Χαιρετίζω τὸ νομοσχέδιον καὶ συγχαίρω τὸν ἐπὶ τῆς Προνοίας Ὑφυπουργόν, διότι τὸ κατέθεσε σήμερον μολονότι ὑπὸ συνθήκας κάπως ὑπόπτους, διότι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε κατατεθῆ κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τοῦ ἀγρότου, καί ὄχι τὰς παραμονὰς ἐκλογικῆς περιόδου, ὁπότε εἶναι δυνατὸν νὰ κατηγορηθῇ ὅτι ἀποβλέπει περισσότερον εἰς τὴν παγίδευσιν τῶν ψήφων τῶν ἀγροτῶν παρὰ εἰς τὴν θεραπείαν ἑνὸς πράγματι ὑψίστου κοινωνικοῦ ζητήματος.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§125Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, εἶναι γεγονός, ὅτι ἐνῷ τὸ πλεῖστον, τὰ ¾ τοῦ Ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἀποτελεῖ ἡ ἐπαρχία, οἱ ἀγρόται ὅμως ἔχουν μείνει μέχρι σήμερον ἐλάχιστα προστατευόμενοι ὑπὸ τῶν νόμων τοῦ Κράτους. Εἰς αὐτὸ βεβαίως οὐδεὶς ἄλλος δὲν ἔχει τὴν παράλειψιν, παρὰ οἱ ἄνδρες Ἕλληνες, οἱ ὑπεύθυνοι, οἱ συνεδριάζοντες ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Εἶναι βέβαιον, ὅτι ἡ ὑγειονομικὴ περίθαλψις καὶ πολλὰ ἄλλα βοηθήματα παρέχονται εἰς τὸν ἐργάτην τῶν πόλεων. Πράγματι, οἱ ἐργάται τῶν πόλεων εἶναι ἀρτιώτατα συντεταγμένοι καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι πλήρης δι’ αὐτοὺς ἡ ἀσφάλισις. Ἔστω καὶ ἀργά, ἀρχίζει τώρα ἡ περίθαλψις τοῦ ἀγρότου. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρῶτος ἐν Ἑλλάδι ἐψηλάφισε τὸ ζήτημα τῆς ἀσφαλίσεως τῶν ἀγροτῶν, εἶναι πρὸ 23 ἐτῶν, ὁ ἀείμνηστος τότε Ὑπουργὸς τῆς Προνοίας Ι. Μακρόπουλος, καὶ ἐζήτησεν ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐργασίας καὶ Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἀνωτέρους ὑπαλλήλους καὶ ἔγινεν ἡ πρώτη συζήτησις πῶς θὰ ἐπιτευχθῇ τοῦ ἀγρότου ἡ ὑγειονομικὴ προστασία. Κατόπιν καὶ ἄλλοι Ὑπουργοί, κατὰ καιρούς, συνεζήτησαν τὸ ζήτημα. Ἀλλ’ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐζήτησε νὰ θέση σάρκα καὶ ὀστᾶ εἰς τὴν πρὸς τοὺς ἀγρότας περίθαλψιν, ἦτο ὁ Κυβερνήτης τοῦ 1940, ὁ ὁποῖος ἀνέθεσεν εἰς τοὺς ἀνωτέρους ὑπαλλήλους τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας καὶ εἰς τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς, εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Ἑλλάδος νὰ φτιάσουν τὴν ὑγειονομικὴν προστασίαν τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐστάλησαν εἰς τὴν ἐπαρχίαν καὶ ἐμελέτησαν ἐπὶ τόπου μὲ τοὺς Γεωργικοὺς Συνεταιρισμούς. Ἀπὸ τὸν Αὔγουστον μέχρι τῶν ἀρχῶν τοῦ Ὀκτωβρίου συνεκέντρωσαν τὰ στοιχεῖα καὶ κατήρτησαν ἕνα πλῆρες πρόγραμμα περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν. Εἶναι οἱ ὑπάλληλοι τοῦ Ὑπουργείου Ὑγιεινῆς κ.κ. Χαριτάκης, Κοπανάρης, Καραμπέτσος, Μεταλλινός, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἰατρικοῦ Συλλόγου κ. Καρζῆς, ὁ κ. Τιγκεράκης καὶ ὁ κ. Μητσοτάκης, διευθυντὴς τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας. Διετύπωσαν οὗτοι πλῆρες νομοσχέδιον καὶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 144047 ἀποφάσεως τῆς 19ης Ὀκτωβρίου 1940 τὸ ἔδωσαν εἰς τὸν Πρόεδρον τῆς Ἐπιτροπῆς διὰ νὰ τὸ παραδώσῃ εἰς τὸν ἀείμνηστον Κυβερνήτην Ἰωάννην Μεταξᾶν. Δυστυχῶς, ὅμως, μετὰ 10 ἡμέρας ἤρχισεν ὁ Ἑλληνοϊταλικὸς πόλεμος καὶ ἐσταμάτησεν τὸ ἔργον. Μεταπολεμικῶς, αἱ Κυβερνήσεις δὲν ἀντεμετώπισαν τὸ θέμα, διότι εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσουν τὰς καταστροφὰς τῶν οἰκιῶν Μακεδονίας, Ἠπείρου καὶ Πελοποννήσου, ἐκ τῶν καταστροφῶν τοῦ ἀνταρτοπολέμου. Διὰ τοῦτο δὲν ἠμποροῦμεν νὰ καταλογίσωμεν εὐθύνας, διότι, δὲν ἐπελήφθησαν, ἐπαναλαμβάνω, τοῦ ἔργου αὐτοῦ. Σήμερον τὸ θέμα εἶναι ὥριμον. Δὲν γνωρίζω, ἐὰν εἶναι ἄρτιον τὸ σχέδιον. Πάντως ἡ ἀρχὴ εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ παντός. Χαιρετίζομεν τὴν κατάθεσιν τοῦ σχεδίου καὶ εὐχαριστοῦμεν τὴν Κυβέρνησιν, διότι τείνει χεῖρα προστασίας πρὸς τὸν ἀγρότην, ὁ ὁποῖος ἔχει παραμεληθῆ. Τὰ Νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν, εἶναι πλήρως ἐγκαταλελειμμένα, ἀπὸ ἀπόψεως συγχρόνου ἐπιστημονικοῦ ἐξοπλισμοῦ καὶ διὰ τοῦτο πολλοὶ ἐκ τῶν ἀσθενῶν ἔρχονται εἰς τὰς Ἀθήνας πρὸς νοσηλείαν. Ὀρθῶς τὸ νομοσχέδιον δίδει προσοχὴν εἰς τὴν ἐγκατάστασιν εἰς τὰ Νοσοκομεῖα ἀρτιωτάτων καὶ συγχρονισμένων μέσων. Εἶναι ἀξιέπαινοι ὁ κ. Ὑπουργὸς τῆς Ὑγιεινῆς καὶ Γενικὸς Γραμματεὺς αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν νὰ καταρτίσουν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Καὶ εἶναι ἀληθές, ὅτι καὶ οἱ δύο, πλέον τῆς δεκαετίας καταγίνονται εἰς τοιαύτας μελέτας. Τὰ λεχθέντα ὑπὸ τῶν κ.κ. συναδέλφων, ὅτι εἰς τὰς παραμονὰς τὸ ἔφερον εἰς τὴν Βουλήν, εἶναι μόνον καὶ μόνον διὰ λόγους ἐντυπωσιακούς. Οὔτε ἐγὼ δικαιοῦμαι νὰ ὑποχρεώσω συνάδελφόν τινα νὰ μὴ μεταχειρίζεται φράσεις, κρίνων ἐκ τῶν ἰδίων τὰ ἀλλότρια. Ἡ κατάθεσις τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἡ συζήτησίς του δὲν τιμᾶ μόνον τὴν Κυβέρνησιν, ἀλλὰ καὶ τὴν παροῦσαν Βουλήν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συγχαρώ τοὺς ἀγορητὰς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κ.κ. Χαβίνην, Χλουβεράκην καὶ Ζαννῆν καὶ ἄλλους, οἱ ὁποῖοι μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα ἐξήτασαν τὸ νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι ὀρθὸν τὸ λεχθὲν, ὅτι τὸ ὑγειονομικὸν ζήτημα καὶ ἡ προστασία τοῦ ἀγρότου, θὰ μᾶς καταστρέψῃ οἰκονομικῶς. Εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Παγκρατίου Ἀθηνῶν, λειτουργοῦν 5 Πολυϊατρεῖα, ἐνῷ ἠμποροῦσεν ἕνα μόνον νὰ ἐξυπηρετήσῃ τὸν πληθυσμὸν αὐτόν. Μὲ τὰ ποσὰ ποὺ διατίθενται διὰ τὴν συντήρησιν τόσων Πολυϊατρείων, εἰς τὰς Ἀθήνας, θὰ ἠδύνατο νὰ ἀνταποκριθοῦν σὲ γενικωτέραν καὶ μελετημένην ὑγειονομικὴν περίθαλψιν. Τὰ Ἰατρεῖα τοῦ Ι.Κ.Α., συντηροῦνται, βεβαίως, ἀπὸ τὰς εἰσφορὰς τῶν ἐργατῶν, ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ παραγνωρίζωμεν ὅτι καὶ ὁ χωρικὸς ἐπιβαρύνεται, ὅταν ἀγοράζῃ ἕνα εἶδος μὲ ἐπιβάρυνσιν τοὐλάχιστον 10% διὰ τὸ Ι.Κ.Α., διὰ τὴν περίθαλψιν τῶν ἐργατῶν. Ἑπομένως, ὡς βλέπετε, ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμὸς προσφέρει ὑπὲρ περιθάλψεως ὑγειονομικῆς ἄλλων, στερούμενος τὰ πάντα ὁ ἴδιος. Πρὸς τούτοις, καίτοι ἡ παροῦσα Κυβέρνησις ἀπήλλαξε παντελῶς, ἀπὸ ἀπόψεως φορολογικῆς, τοὺς ἀγρότας μέχρι εἰσοδήματος 125.000 δραχμῶν, ὅμως ἡ προσφορὰ τοῦ ἐλαίου εἰς χαμηλοτέρας τῆς διεθνοῦς διατιμήσεως καὶ ἡ ἄφθονος παραγωγὴ τῶν ἀγαθῶν τῆς γῆς καὶ διοχέτευσις τούτων, πρὸς εὐζωΐαν τῶν ἐν ταῖς πόλεσι βιούντων, εἶναι μεγίστη προσφορὰ ἐθνικὴ καὶ πραγματική. Διὰ τοῦτο ἀνήκει ἰδιαιτέρα τιμὴ εἰς τὴν παροῦσαν κυβέρνησιν ποὺ διὰ τοῦ παρόντος νομοσχεδίου ἐπιλαμβάνεται πλέον ὁριστικῶς τῆς προστασίας καὶ στοργικῆς περιθάλψεως τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ τῆς χώρας.

§126ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης, ἔχει τὸν λόγον.

§127Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐφαρμογὴ τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως τῶν ἀγροτῶν, ἐφηρμόσθη τὸ πρῶτον εἰς τὴν Ἑλλάδα τὸ 1925 εἰς Μακεδονίαν καὶ Θρᾴκην ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀποκαταστάσεως Προσφύγων, ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Κοινωνίας τῶν Ἐθνῶν. Ἔκτοτε, πολλάκις συνεζητήθη τὸ θέμα ἀπὸ τὰς διαφόρους Κυβερνήσεις. Κατὰ τὸ 1951, ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κέντρου, ἐπρόκειτο νὰ κατατεθῇ σχετικὸν νομοσχέδιον. Ἐν συνεχείᾳ τὸ 1953 ἐψηφίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως Συναγερμοῦ, ὁ νόμος 2592 καὶ σήμερον, κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον ἀσφαλῶς εἶναι ἄξιον προσοχῆς, καθότι ἐξυπηρετεῖ μίαν ἀπὸ τὰς μεγαλυτέρας μάζας τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τὰ 70%, τουτέστι τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν καὶ ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι ἡ τάξις αὕτη ἐπιβάλλεται νὰ ἀνακουφισθῇ καὶ νὰ αἰσθανθῇ τὴν συμπαράστασιν τοῦ Κράτους καὶ τὴν βοήθειαν αὐτοῦ, διὰ τὸν λόγον, λέγω, αὐτόν, συμφωνοῦμεν κατ’ ἀρχὴν μὲ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Ἐὰν ὅμως θέσωμεν τοῦτο ὑπὸ συζήτησιν, προσηρμοσμένον εἰς τὰς σημερινὰς συνθήκας, ἔχομεν νὰ κάμνωμεν ὡρισμένας παρατηρήσεις, νὰ διατυπώσωμεν ὡρισμένας ἀντιρρήσεις, καὶ ἐξηγοῦμαι. Διὰ τοῦ νόμου 2592, ἱδρύθησαν κοινοτικοὶ ὑγειονομικοὶ σταθμοὶ καὶ διωρίσθησαν κοινοτικοὶ ἰατροί, οἱ ὁποῖοι ἐξυπηρετοῦν τοὺς ἀπόρους. Οἱ ἀνωτέρω σταθμοὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ λειτουργήσουν, ἐκτὸς ὡρισμένων, οὔτε κατέστη δυνατὸν νὰ ἱδρυθοῦν ὅσοι ἔπρεπε. Δὲν διωρίσθησαν ἐπίσης τόσοι κοινοτικοὶ ἰατροί, ὅσοι θὰ ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀπόρων τῆς ὑπαίθρου, εἰς τοὺς ὁποίους ὑπάγονται καὶ οἱ ἀγρόται. Ὁ θεσμὸς οὗτος ἐτέθη εἰς ἐφαρμογὴν ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ τὸ 1953, διὰ τοῦ νόμου 2592. Δὲν κατώρθωσεν ὅμως ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ ἔργον τοῦτο, τὸ πράγματι μεγάλης κοινωνικῆς σημασίας, διότι προσέκρουσεν εἰς τὸ ζήτημα τῶν χρημάτων, καθότι καὶ αἱ Κοινότητες, ὡς καὶ σήμερον, δὲν προσεφέρθησαν νὰ ἀνταποκριθοῦν εἰς τὴν πληρωμὴν τοῦ ποσοῦ, τὸ ὁποῖον τοὺς εἶχε κατανεμηθῆ νὰ πληρώσουν. Εἰς τὸ βασικὸν αὐτό, λοιπόν, ἐμπόδιον, ὀφείλεται ἡ μὴ ἐπιτυχία τοῦ νόμου 2592. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, συνέχεια καὶ συνυπεύθυνος τῶν προηγουμένων Συναγερμικῶν Κυβερνήσεων, θὰ ἔπρεπε νὰ προωθήσῃ καὶ νὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἐφαρμογὴν καὶ πρακτικὴν ἀπόδοσιν τοῦ νόμου 2592)1953, διὰ νὰ ἐπιτύχῃ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τό πρῶτον βῆμα τῆς ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀπόρων τῆς ὑπαίθρου, δηλαδὴ κατὰ μέγιστον ποσοστὸν τῶν ἀγροτῶν, συμβάλλουσι δι’ ὅσον τὸ δυνατὸν μεγαλυτέρου χρηματικοῦ ποσοῦ, ὁπότε, λαμβανομένου ὑπ’ ὄψει ὅτι εἶχον γίνει ὡρισμέναι προεργασίαι, αἱ ὁποῖαι φυσικῶς ἀπαιτοῦν ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα, θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἔβλεπε καὶ νὰ ἀπελάμβανε πράγματι κάποιας ἀνακουφίσεως, ὡς πρὸς τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν, ὁ ἀγροτικὸς κόσμος. Ἀντὶ τούτου ὅμως, καὶ ἐπειδὴ ἡ Κυβέρνησις εὑρίσκεται εἰς οἰκονομικὴν ἀμηχανίαν, πιθανὸν δὲ καὶ ἀδυναμίαν συνεπείᾳ τοῦ σημερινοῦ οἰκονομικοῦ χάους, τοῦτο μᾶς κάμνει νὰ σκεπτώμεθα, ὅτι ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἀδυνατοῦσα, ἐπαναλαμβάνω, νὰ προσφέρῃ κάποιαν πραγματικὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ ἐπειδὴ δὲν ἠδύνατο νὰ πράξῃ τοῦτο, ἔχουσα ὑπ’ ὄψει της τὸ φοβερὸν ρητὸν «δεῖ δὴ χρημάτων καὶ ἄνευ αὐτῶν οὐδέν». Κύριοι συνάδελφοι, ἡ Κυβέρνησις ἐσοφίσθη τὴν ἐμφάνισιν πρὸ τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἐπειδὴ ἐπιθυμῶ νὰ εἶμαι ρεαλιστὴς καὶ προσγειωμένος εἰς τὰς κρίσεις καὶ σκέψεις μου, λέγω, τὴν ἐμφάνισιν ἑνὸς νομοσχεδίου, ὁμοιάζον μὲ πυροτέχνημα, τοῦ ὁποίου ἡ λάμψις ἀσφαλῶς τόσον μεγαλειώδης καὶ τόσον περίλαμπρος καὶ ἐκθαμβωτική, προκαλοῦσα τὸν θαυμασμὸν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ συγχρόνως καὶ τόσον μικρᾶς διαρκείας, ὅσον ἡ λάμψις τοῦ πυροτεχνήματος. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀντικειμενικὴ πραγματικότης, καὶ ἐξηγοῦμαι διατί. Ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, εὑρισκομένη εἰς οἰκονομικὴν ἀδυναμίαν καὶ μὴ δυναμένη νὰ προωθήσῃ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἀπόρων σύμφωνα μὲ τὸν νόμον 2592 καὶ ἐπειδὴ ἡ προώθησις τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ὡς ἄνω νόμου ἔχει ἀνάγκην ἀμέσου καταβολῆς χρημάτων, διότι ἤδη ὑπάρχουν σταθμοί, ἰατρεῖα καὶ ἰατροί, ἐσκέφθη τοῦτο. Ἐφ’ ὅσον τὸ χρονικὸν διάστημα τῆς παραμονῆς της εἰς τὴν ἀρχὴν εἶναι μικρὸν καλὸν θὰ ἦτο νὰ παρουσιάσῃ νέον νόμον, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ θὰ ἔχῃ ἀνάγκην κάποιας προεργασίας χρονικοῦ τινος διαστήματος. Τοῦτο ἐπέτυχε διὰ τῆς προβολῆς τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, διὰ τοῦ ὁποίου νομίζει ὅτι θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑποχρέωσιν τῶν ἀγροτῶν νὰ τὴν ψηφίσουν κατὰ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, διότι δῆθεν τοὺς ἐξυπηρέτησε. Καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ, χωρὶς νὰ ἔχουν ἀνάγκην τὴν ἐπιχορήγησιν τοῦ Δημοσίου Ταμείου, θὰ ἐπιτύχῃ τοῦ σκοποῦ της, ἀδιαφοροῦσα διὰ τὴν πρακτικὴν ἐφαρμογὴν τοῦ προτεινομένου νόμου, διότι ὅταν θὰ πρόκειται νὰ χρηματοδοτηθοῦν ὅλα αὐτά, ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ εἶμαι συγκαταβατικός, θὰ εὑρίσκεται εἰς ἐκλογικὴν κίνησιν. Τοιουτοτρόπως τὸ δόλωμα ἐτέθη τεχνικώτατα, ἀλλὰ φοβοῦμαι ὅτι ἀντὶ νὰ ἕλκῃ θὰ ἀπωθῇ τὰ θύματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης. Ἐὰν θέλωμεν νὰ μὴ ἐμπαίζωμεν τοὺς ἑαυτούς μας καὶ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, θὰ ἔπρεπεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις, ἀντὶ νὰ παρουσιάζῃ νέον νομοσχέδιον προστασίας τῶν ἀγροτῶν, νὰ προωθήσῃ τὸν νόμον 2592, συμπληρώνουσα ὡρισμένα ἄρθρα του καὶ δίδοντας ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα χρήματα διὰ τὴν ἀπαρχήν, τοὐλάχιστον, τῆς ἐξυπηρετήσεως τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Ἄλλως ἐμπαίζομεν τὸν ἀγροτικὸν κόσμον, παραδίδοντες εἰς αὐτὸν νόμον, τοῦ ὁποίου ἡ ἐφαρμογὴ ἔχει ἀνάγκην ἀρκετῶν χρημάτων, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ θὰ πρόκειται νὰ τὰ πάρῃ ὅταν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις. Διὰ νὰ εἶναι ἀδιάβλητος ἡ Κυβέρνησις ἔπρεπε κατὰ πρῶτον σκοπὸν νὰ ἐνδιαφερθῇ διὰ τὴν πλήρη ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀπόρων, ὡς πρὸς τὴν κλειστὴν ἰατρικήν, διότι εἶναι γνωσταὶ εἰς ὅλους ἡμᾶς, κύριοι συνάδελφοι, αἱ ταλαιπωρίαι, τὰς ὁποίας ὑφίστανται οἱ ἄρρωστοι τῶν ἐπαρχιῶν, προκειμένου νὰ εἰσέλθουν μὲ δελτίον ἀπορίας εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα. Πολλάκις παραμένουν εἰς Ἀθήνας ἐπὶ 15θήμερον, ὁπότε τὰ ἔξοδα, εἰς τὰ ὁποῖα ὑποβάλλονται, εἶναι ἴσα μὲ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον θὰ ἐπρόκειτο νὰ δώσουν εἰς τὸ νοσοκομεῖον διὰ τὴν περίθαλψίν των. Καὶ οὕτω, πολλάκις ἐπανέρχονται εἰς τὴν οἰκίαν των χρεῶσται διὰ συνάψεως δανείου. Παραλλήλως δέ, θὰ ἔπρεπεν νὰ προχωρῇ εἰς τὴν ἀνοικτὴν περίθαλψιν μελετῶντας τὸ πρόβλημα τῆς συντομωτέρας ἐξυπηρετήσεως ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ προχωρῶντας σιγὰ–σιγὰ καὶ εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀτυχημάτων τοῦ θανάτου καὶ τοῦ γήρατος τῶν ἀγροτῶν. Πάντως τὸ σημερινὸν νομοσχέδιον, δὲν ἔπρεπε νὰ ἐμφανισθῇ παραμονὰς ἐκλογῶν, διότι δίδει λαβὴν εἰς πονηρὰς σκέψεις. Λυποῦμαι, διότι εὑρέθην εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ὁμιλήσω μὲ αὐτὴν τὴν ὠμὴν γλῶσσαν καὶ νὰ λυπήσω τοὺς φίλους Ὑπουργοὺς Γεωργίας καί Προνοίας, τῶν ὁποίων τὴν προσπάθειαν καθὼς καὶ τῶν συνεργατῶν των ἀναγνωρίζω, δι’ ὃ καὶ εὔχομαι ὅπως τὸ σημερινὸν σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι αὔριον νόμος, μὴ ἀκολουθήσῃ τὴν τύχην τοῦ ὑπ’ αὐτῶν ἐπίσης εἰσαχθέντος καὶ ψηφισθέντος ὑπὸ τῆς Βουλῆς νόμου 2592 εὐχόμενος καλὴν ἐπιτυχίαν εἰς τὸν παρόντα μέλλοντα νόμον, πρὸς ὄφελος τῶν ἀγροτῶν μας, οἱ ὁποῖοι πράγματι εἶναι τόσον ἐγκαταλελειμμένοι μέχρι σήμερον.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Καλλίας, ἔχει τὸν λόγον.

§129Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ οὐσιῶδες καὐτὸ ἄξιον ἐξάρσεως δὲν εἶναι αἱ κατ’ ἰδίαν διατάξεις καὶ αἱ λεπτομέρειαι τοῦ νομοθετήματος, τὸ οὐσιῶδες εἶναι ἡ βασικὴ του ἀρχή. Αὐτὸ δηλαδή, τὸ ὁποῖον ἄλλοτε ἀπετέλει κόσμημα ἁπλῶς τῶν προγραμμάτων τὰ ὁποῖα ἐξεφωνοῦντο προεκλογικῶς, ὁ ρεαλισμὸς καὶ ἡ ἀποφασιστικότης τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ, τὸ ἔκαμε πραγματικότητα, (χειροκροτήματα), ἔστω καὶ ἐὰν ἡ πραγματικότης ἐπέβαλε τὸν περιορισμὸν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου εἰς τὸ ἕνα μόνον σκέλος της, δηλ. εἰς τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Οὐσιωδέστατον γεγονὸς εἶναι, ὅτι προστίθενται 1.000 νέα ἰατρεῖα καὶ 100 νέοι Ὑγειονομικοὶ Σταθμοὶ καὶ ἐξασφαλίζεται καὶ ἡ δαπάνη διὰ τὴν λειτουργίαν των ἡ ὁποία δὲν ἀποτίθεται εἰς ἄλλους ὤμους ἐξασφαλίζεται ἐκ τοῦ τρέχοντος προϋπολογισμοῦ. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι στιγμὴ νὰ ἐξετάσωμεν οὔτε τὴν κολοσσιαίαν σημασίαν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, οὔτε καὶ τὰ προβλήματα τὰ ὁποῖα τὴν ἀπασχολοῦν ἐν τῷ συνόλῳ. Γεγονὸς εἶναι, ὅτι τὸ πρόβλημα τῆς ὑγείας ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικώτερα προβλήματα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀκριβῶς διότι εὑρίσκονται ἀπομεμονωμένοι οἱ ἀγρόται, ἀκριβῶς διότι ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου τὰ συγκοινωνιακὰ μέσα, δὲν ἐπιτρέπουν, οὔτε τὴν προσέλευσιν τοῦ ἰατροῦ, πολὺ δὲ περισσότερον τὴν ἄφιξιν τοῦ ἀσθενοῦς εἰς τόπον ὅπου ὑπάρχουν ἰατροί. Διὰ τοῦτο εἶναι κολοσσιαία ἡ κοινωνικὴ σημασία τῆς παροχῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως εἰς τὴν ὕπαιθρον. Δὲν εἶναι μεγάλη ἡ σημασία τοῦ μέτρου μόνον διότι ἀφορᾷ 4 ἑκατομμύρια τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Εἶναι καὶ γενικώτερον κοινωνικὴ ἡ σημασία τούτου, διότι ἀφορᾷ τὴν κατ’ ἐξοχὴν τάξιν ἐπὶ τῆς ὁποίας στηρίζεται τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος, ἀλλὰ καὶ διότι παρέχεται ἐκεῖ ὅπου ἦτο ἀπρόσιτος μέχρι τοῦδε ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις. Ἐπὶ πλέον, διὰ τῆς λήψεως μέτρου, ὡς ἡ χορήγησις ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἐπιτυγχάνεται ἡ συγκράτησις τῶν ἀγροτῶν εἰς τὴν ὕπαιθρον, τοῦτο δ’ ἔχει κολοσσιαίαν καὶ οἰκονομικὴν καὶ κοινωνικὴν σημασίαν. Ἡ χορήγησις τῆς περιθάλψεως συντελεῖ ἐπίσης, εἰς τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς πολιτικῆς συνειδήσεως τοῦ ἀγρότου, ὁ ὁποῖος ὑφίσταται ἐπιρροὰς μέχρι σήμερον, ἐν τῇ ἀναζητήσει τοῦ τρόπου ἀντιμετωπίσεως τῶν προβλημάτων τῆς ὑγείας του. Βεβαίως ἀπομένει διὰ τὴν ὁλοκλήρωσιν τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως τοῦ ἀγρότου, τὸ δυσκολώτερον μέρος, δηλαδὴ ἡ χορήγησις συντάξεων λόγῳ θανάτου, γήρατος καὶ ἀναπηρίας. Καὶ βεβαίως ἡ ὁλοκλήρωσις ἀπαιτεῖ νὰ ὑπάρχουν προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι ἀκόμη δυνατὸν νὰ θεωρηθοῦν ὡς ὁραταί. Ἐκεῖνο, ἐπίσης, τὸ ὁποῖον πρέπει ἰδιαιτέρως νὰ ἐξαρθῇ εἶναι ὅτι τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον λαμβάνεται σήμερον, εἶναι τμῆμα ἑνὸς συνολικοῦ προγράμματος στροφῆς πρὸς τὴν ὕπαιθρον, στροφῆς πρὸς τὸν ἀγρότην, στροφῆς πρὸς τὴν ἐπαρχίαν τῆς Ἑλλάδος. Νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἁπλῶς ν’ ἀπαριθμήσω αὐτὰ τὰ μέτρα τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἰδίως ὅμως τοῦ τελευταίου ἔτους. Εἶναι ὁ θεσμὸς τῆς ἀποκεντρώσεως, ἡ χορήγησις ἠλεκτρικοῦ ρεύματος εἰς τὴν ὕπαιθρον, οἱ νόμοι τοῦ κ. Καραμανλῆ, ὅταν ἦτο ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων, περὶ Νομαρχιακῆς ὁδοποιΐας μετὰ χρηματοδοτήσεως ἐκ τοῦ νόμου τῶν ἔργων ὁδοποιΐας, ὁ ὀργανισμὸς τῶν Μηχανημάτων, ὁ ὁποῖος διευκολύνει τὴν ἐκτέλεσιν τῶν ἔργων τῆς ὑπαίθρου, ὁ νόμος περὶ προστασίας τῆς ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας καὶ ὁ τόσον δυσφημισθεὶς ἑνιαῖος φόρος, ὁ ὁποῖος μὲ τὰς ἀπαλλαγὰς τῶν ἀγροτῶν καὶ τῶν μικροεπαγγελματιῶν ἀπήλλαξε ἀπὸ τόν φόβον τοῦ Ἐφόρου ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον καὶ χιλιάδας μικρῶν φορολογουμένων τῶν ἐπαρχιακῶν πόλεων. Τέλος, κ.κ. συνάδελφοι, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ μνημονεύσω τὴν προσπάθειαν τὴν ὁποίαν κατέβαλα ὡς ὑπουργὸς τῆς Παιδείας νὰ ἐπανδρώσω κατὰ προτίμησιν τὴν ὕπαιθρον καὶ ἰδίως τὴν ὕπαιθρον τῆς ἀκριτικῆς Ἑλλάδος. (Χειροκροτήματα). Αὐτά, κ.κ. βουλευταί, ἀποτελοῦν σύνολον μέτρων, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πραγματοποιήσεις καὶ ὄχι ὑποσχέσεις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι εἰς τὴν Κυβέρνησιν τοῦ κ. Κ. Καραμανλῆ καὶ εἰς τοὺς ἱκανοὺς συνεργάτας, οἱ ὁποῖοι τὸν ἐβοήθησαν, ἀξίζει ἕνα θερμὸν εὖγε διὰ τὸ νέον βῆμα, τὸ σημαντικώτατον, τὸ ὁποῖον ἔκαμε διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς Ἑλληνικῆς ὑπαίθρου. (Χειροκροτήματα).

§130ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§131Ι. ΓΙΑΝΝΙΔΑΚΗΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κύριοι συνάδελφοι, σκοπεῖ νὰ θεραπεύσῃ μίαν γενικὴν καὶ ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην ὁλοκλήρου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδος, ὁ ὁποῖος εἰς ἡμᾶς εἶναι ἡ πλέον συμπαθὴς τάξις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Βεβαίως, τὸ θέμα τοῦτο πρέπει νὰ εἶναι ἔξω κομματικῆς ἀντιλήψεως καὶ κομματικοῦ ἀνταγωνισμοῦ. Αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου δὲν ἐτέθησαν μέχρι σήμερον ὑπ’ ὄψιν τοῦ Κοινοβουλίου. Ἂν τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου πραγματοποιήσῃ τοὺς σκοποὺς τοὺς ὁποίους ἐπιδιώκει πρέπει νὰ ἐγκριθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς ἄνευ ἐπιφυλάξεων. Εἶναι ἀνάγκη ἡ Βουλὴ νὰ ἐξετάσῃ ὡρισμένους παράγοντας διὰ τὴν περίθαλψιν τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου τῆς ὑπαίθρου. Δὲν διαφεύγει οὐδενὸς τὴν προσοχὴν ὅτι ὁ Ἰατρικὸς Κῶδιξ κανονίζει νυκτερινὰς ἀμοιβὰς τῶν ἰατρῶν εἰς τοιαῦτα ποσά, ὥστε νὰ καθίσταται ὁ ἰατρὸς ἀπρόσιτος καὶ εἰς τὰς πλέον εὐπόρους ἀγροτικὰς οἰκογενείας. Τοῦτο δὲ ἀποτελεῖ κίνδυνον διὰ τὴν ζωὴν τῶν ἀγροτῶν, διότι σκέπτεται ὅτι ἂν πάρῃ ἰατρὸν θὰ ἀπολέσῃ τὴν περιουσίαν του καὶ ἡ οἰκογένειά του θὰ μείνῃ ἄνευ τῶν μέσων πρὸς τὸ ζῆν. Πολλάκις δέ ἀποφασίζει νὰ πεθάνῃ διὰ νὰ περισώσῃ τὴν περιουσίαν του. Οὕτως, κύριοι συνάδελφοι, ἐχόντων τῶν πραγμάτων εἶναι ἐπαινετέα κάθε προσπάθεια τῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀπαλλάξῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἀσθενείας, διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ψηφισθῇ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα ἀπό ὅλους ἄνευ ἐνδοιασμοῦ τινος. Ἔχω ὅμως, κύριοι συνάδελφοι, μίαν ἐπιφύλαξιν ὡς πρὸς τὸν τίτλον τοῦ νομοθετήματος. Ἂν εἶναι νομοθέτημα τὸ ὁποῖον κατοχυρώνει καὶ τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν, ἐπιδιώκει μόνον τὴν ἰατρικὴν καὶ φαρμακευτικὴν περίθαλψιν καὶ ὄχι τὴν ἐξασφάλισιν συντάξεως λόγῳ γήρατος ἢ θανάτου. Ἐγώ, κύριοι συνάδελφοι, ποὺ προέρχομαι ἀπὸ μίαν περιφέρειαν 200.000 περίπου ἀτόμων ὅπου δὲν ὑπάρχει οὐδὲν νοσηλευτικὸν ἵδρυμα, εἰμὴ μόνον ἓν ἰατρεῖον τοῦ Δήμου, εὑρίσκομαι εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ψηφίσω τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαλλάξῃ τὸν ἀγρότην, ὅπως εἶπον, ἀπὸ τὸν φόβον τῆς ἀσθενείας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἄποψιν ὅτι δὲν θεραπεύει τὰς λοιπὰς ἀνάγκας τῶν ἀγροτῶν, αὐτὸ εἶναι θέμα ποὺ θὰ συζητήσωμεν εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν καὶ θὰ ἴδωμεν ἐὰν ἡ Κυβέρνησις εἶναι εἰς θέσιν καὶ τὰς ἀνάγκας αὐτὰς νὰ θεραπεύσῃ. Ἡμεῖς θὰ ἐπιδιώξωμεν νὰ γίνῃ καὶ τοῦτο εἴτε διὰ τῆς παρούσης Βουλῆς, εἴτε διὰ τῆς ἄλλης, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὰς προσεχεῖς ἐκλογάς, ὥστε νὰ θεραπευθοῦν πλήρως αἱ ἀνάγκαι τῶν ἀγροτῶν. Τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοθέτημα, κύριοι συνάδελφοι, καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐπιτύχῃ ὀλιγώτερα ἀπὸ ὅ,τι γράφει, εἶναι ἐπαινετέον καὶ πρέπει νὰ ψηφισθῇ.

§132ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§133Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ θὰ ὑπάρχῃ μὴ ἀναγνωρίζων τὴν ἀνάγκην τῆς κοινωνικῆς ἀσφαλίσεως κατὰ τῆς νόσου, ἔστω ὑπὸ τὴν μὴ τεχνικὴν ἔννοιαν αὐτῆς καὶ εἰς τὸν ἄπορον ἀγρότην ἰδίως μεταξὺ τῶν ἰατρῶν, οἵτινες ὡς καὶ ἐκ τοῦ ἐπαγγέλματός των εἶναι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν ὑπὸ ποίας συνθήκας παρέχεται εἰς τὸν ἄπορον πληθυσμὸν τῆς ὑπαίθρου ἰδίᾳ ἰατρικὴ ἀντίληψις. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου παρέχεται δωρεὰν ἡ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀπόρους καὶ προδήλως εὐπόρους ἀγρότας μὲ μικρὰν εἰσφορὰν τῶν δευτέρων καὶ συμμετοχὴν ὑποχρεωτικῶς τῶν ἠσφαλισμένων κατὰ τὸ ποσοστὸν ἐπὶ τῆς τιμῆς τῶν χορηγουμένων φαρμάκων, καὶ ἰδιοσκευασμάτων διαλαμβανομένων ἐν καταρτιζομένῳ πίνακι. Εἶναι δὲ συμπλήρωσις τοῦ νόμου 2592)53 περὶ ὀργανώσεως ἰατρικῆς ἀντιλήψεως δι’ οὗ παρείχετο δωρεὰν ἀνοικτὴ καὶ κλειστὴ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψις εἰς τοὺς ἀπόρους τῆς ὑπαίθρου καὶ στοιχειώδης ἄσκησις τῆς προληπτικῆς Ἰατρικῆς. Εἶναι ἀναμφισβήτητον ὅτι ἐν τῷ ἀριθμῷ τῶν τυγχανόντων διὰ τοῦ ἀνωτέρω Ν. Δ. ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως ἀπόρων περιλαμβάνεται ἐν πολλοῖς καὶ ὁ ἄπορος ἀγρότης. Μοῦ μένει ἐκ τούτων ἀπορία διατὶ ἡ συμμετοχὴ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῶν ἀγροτῶν. Ἴσως δικαιολογεῖται μόνον ἐκ τῆς ἰδιότητος τῶν ἀπόρων ὡς ἀγροτῶν εἰς οὓς ἐπεκτείνεται ἤδη δωρεὰν ἰατρικὴ Κρατικὴ ἀντίληψις. Ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, οὗτινος ἡ ἐφαρμογὴ δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἶναι σταδιακή, διότι θὰ ὑπάρξουν δυσκολίαι μεγάλαι διὰ τὴν πλαισίωσιν τῶν κοινοτικῶν καὶ ἀγροτικῶν ἰατρείων, δι’ ἰατρῶν καὶ κατωτέρου Ὑγειονομικοῦ προσωπικοῦ, δέον νὰ ἐξαρθῇ λαμβανομένη πρόνοια διὰ τὴν πλαισίωσιν τῶν κοινοτικῶν Ἰατρείων διὰ προσωπικοῦ δυναμένου νὰ ἀσκήσῃ τὴν προληπτικὴν ὑγιεινὴν καὶ ἐν τῷ τομεῖ τῆς μητρότητος καὶ βρέφους διὰ τῆς ἐν αὐτοῖς τοποθετουμένης ἐπισκεπτρίας ἀδελφῆς, καὶ διὰ τὰς μαιεύσεις νὰ χρησιμοποιῇ τὴν ἐπιστήμονα μαῖαν ἀντὶ τοῦ γραϊδίου, ὅπερ συνήθως ἐν τῇ ὑπαίθρῳ, ἐκτελεῖ μέχρι σήμερον ταύτας καὶ εἰς τὴν ἐπέμβασιν τῶν ὁποίων τόσους θανάτους νηπίων καὶ βρεφῶν καθημερινῶς θρηνοῦμεν. Προηγουμένως τό προσωπικὸν τοῦτο ἐτοποθετεῖτο μόνον εἰς τοὺς Ὑγειον. Κοινοτ. Σταθμούς. ἤδη διὰ τῆς εὐρυτέρας πλαισιώσεως Κοιν. Ἰατρείων, ὑπὸ εἰδικευμένου προσωπικοῦ, ἡ ὕπαιθρος θὰ δύναται νὰ λεχθῇ ὅτι θὰ γνωρίσῃ τὰ καλὰ τῆς προληπτικῆς ἰατρικῆς, εἰς ἣν δίδω μεγάλην σημασίαν, διότι διὰ τῆς διατηρήσεως τῶν ὑγιεινῶν κανόνων προλήψεως τῶν νόσων, ἐξασφαλίζεται ἡ ὑγεία τοῦ ἀτόμου, περιοριζομένου οὕτω τοῦ βαθμοῦ νοσηρότητος καὶ θνησιμότητος κατ’ ἀκολουθίαν. Ἐπομένως ἐν τούτῳ ἐπιτελεῖται πρόοδος. Κεκηρυγμένος ἀπὸ τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ὡς εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας ὡμίλουν ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου «περὶ ὀργανώσεως τοῦ ΙΚΑ», δηλαδὴ ἀπὸ διετίας περίπου, ἠξίωσα τὴν ἀνάγκην τῆς ἑνοποιήσεως τῆς παρεχομένης εἰς τοὺς ἀπόρους τῆς ὑπαίθρου καὶ τῶν πόλεων τῶν ὀργανισμῶν τοπικῆς αὐτοδιοικήσεως ὡς καὶ εἰς τοὺς ἠσφαλισμένους τῶν διαφόρων ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν καὶ ἤδη εἰς τοὺς ἀπόρους καὶ προδήλως εὐπόρους ἀγρότας ἀνοικτῆς καὶ κλειστῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως καὶ προληπτικῆς ὑγιεινῆς καὶ τῆς ὑγιεινῆς ὅλων τῶν ὀργανισμῶν τούτων ἐν τῷ κλάδῳ τῆς ἀσφαλίσεως τῆς ὑγείας ὑπὸ τόν φυσικὸν προϊστάμενον αὐτῶν τὸ Ὑπουργεῖον Κοιν. Προνοίας, ἐν εἴδει ἐποπτεύοντος εἰς τὸν κλάδον τοῦτον τῆς ἀσφαλίσεως καὶ ἐλέγχοντος καὶ ταύτην Ὑπουργείου Ἐργασίας, περιοριζομένου εἰς τοὺς κλάδους συνταξιοδοτήσεως συνεπεία θανάτου, γήρατος καὶ ἀνικανότητος. Διὰ τὸν αὐτὸν λόγον δὲν κατανοῶ τὴν ἀνάμιξιν καὶ τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἥτις δημιουργεῖται διὰ τοῦ νομοσχεδίου. Τὴν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς προταθεῖσαν τροπολογίαν εἰς τό ἄρθρον 3 παράγρ. 1 ἐπιτραπήτω μοι νὰ θεωρῶ ὡς ἀπαρχὴν πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς ἑνοποιήσεως. Τοῦτο καὶ ἀπὸ οἰκονομικῆς πλευρᾶς θὰ ἦτο συμφερτώτερον. Διὰ νὰ εἶμαι σύντομος, θὰ προσθέσω ὅτι εἶναι ἀνάγκη τὰ ὑπάρχοντα ἤδη περιφερειακὰ Γενικὰ Κρατικὰ νοσοκομεῖα νὰ πλαισιωθοῦν δι’ ἱκανοῦ καὶ ἀρτίου ἐπιστημονικοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ ὅλων τῶν εἰδικοτήτων καὶ δι’ ὑγειονομικοῦ ἐξοπλισμοῦ, ἐπιτρέποντος τὴν ἐν αὐτοῖς ἐνέργειαν πάσης ἐργαστηριακῆς ἐξετάσεως καὶ τελέσεως πάσης κλινικῆς, παθολογικῆς ἢ χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως, συμφώνως πρὸς τὰς καθ’ ἡμέραν ἁλματώδεις προόδους τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης. Τοῦτο θὰ ἀποκλείσῃ τὴν πρὸς τὰ κέντρα πορείαν τῶν ἀσθενῶν, ἵνα εἰσέλθουν εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτοῦ διὰ νὰ τύχωσι τῆς περιθάλψεως καὶ νοσηλείας, ἣν δὲν δύναται νὰ τοὺς παράσχῃ τὸ περιφερειακὸν Νοσηλ. Ἵδρυμα. Δὲν γίνεται λόγος οὐδεὶς περὶ μετεκπαιδεύσεως τοῦ ἰατρικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἰατρείων, ἔστω καὶ ἐπὶ συμβάσει προσλαμβανομένων, ἐφ’ ὅσον εἶναι δυνατὴ ἡ ἀνανέωσις ταύτης. Εἶναι ὑπὸ παντὸς νοητὴ ἡ ἀνάγκη τῆς μετεκπαιδεύσεως τοῦ ἰατροῦ. Ἐνήμερος τῶν προόδων τῆς ἐπιστήμης του θὰ δύναται νὰ ἐφαρμόσῃ ταύτας καὶ ἐν τῇ πράξει, ἔστω καὶ ἐν τῷ πλατυτέρῳ τομεῖ τῆς γενικῆς ἰατρικῆς καὶ οὐχὶ τῶν εἰδικοτήτων αὐτῆς. Ἕτερος παράγων ποὺ θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει εἶναι ὁ ἐν τῷ συνόλῳ του ἰατρικὸς κόστος τῆς χώρας παράγων, εἰς ὃν θὰ στηριχθῇ τὸ Κράτος διὰ τὴν ἄσκησιν τῆς ὑγειονομικῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς του καὶ ὅστις δέον νὰ συνεξετασθῇ. Εἶναι ἀρκετὰ τὰ προβλήματα ἅτινα θὰ ἀπασχολήσῃ μέγα τμῆμα τοῦ ἰατρικοῦ κόσμου, ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Ἡ ἐν τῇ πράξει ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τοῦ νομοσχεδίου θὰ δείξῃ τὰς ἀτελείας του αἵτινες καὶ θὰ πρέπει νὰ συμπληρωθοῦν. Οὕτω ἡ ἀρχὴ τῆς ὀργανώσεως τῆς ἰατρικῆς ἀντιλήψεως, διὰ τοῦ Ν. Δ. 2492)53 προοδευτικῶς θὰ τελεσθῇ. Ἡ προστασία καὶ ἐξασφάλισις τῆς ὑγείας τοῦ ἀπόρου κατοίκου τῆς ὑπαίθρου ἀγρότου, εἶναι καθῆκον ὅλων τῶν Κυβερνήσεων, ἰδίᾳ ἡ ἄσκησις τῆς πραγματικῆς ἰατρικῆς. Ἀλλὰ ἐν τούτῳ ἡ παροῦσα Κυβέρνησις δὲν ἔπραξεν ἄλλο τι παρὰ τὸ καθῆκον της ἔναντι τοῦ ἀπόρου ἀγρότου συνανθρώπου μας, πρὸς ὃν πᾶσα ἡ στοργή μας δέον νὰ στραφῇ. Εὔχομαι, ὅπως τὸ νομοσχέδιον ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του ἔχῃ τὴν εὐέλπιδα ἐπιτυχίαν μὲ τὴν ὁποίαν ἡ Κυβέρνησις τὸ ὑποβάλλει. (Χειροκροτήματα).

§134ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Σαμαρᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§135Κ. ΣΑΜΑΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, προερχόμενος ἀπὸ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν, τῆς ὁποίας ἀποτελῶ ἀναπόσπαστον μέλος, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου, ἀλλὰ καὶ τὰ συγχαρητήριά μου εἰς τὴν Κυβέρνησιν, διότι ἔλαχεν εἰς αὐτὴν ὁ κλῆρος, νὰ δώσῃ ἱκανοποίησιν εἰς ἕνα δίκαιον πόθον τῶν ἀγροτῶν. Δέν ὑπάρχει, νομίζω, κανεὶς εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὁ ὁποῖος νὰ ἀμφισβητῇ ὅτι τό ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον καλύπτει ἕνα μεγάλο κενόν, τὸ μεγαλύτερον ἴσως κενὸν τῆς κοινωνικῆς πολιτικῆς τοῦ Κράτους. Καὶ λέγω τὸ μεγαλύτερον κενόν, ὄχι μόνον, διότι ἡ ἀγροτικὴ τάξις εἶναι ἡ πολυπληθεστέρα τάξις τῆς Ἑλληνικῆς κοινωνίας, ἀλλὰ διότι ἡ θέσις της, ἀπὸ ἀπόψεως κατοικίας καὶ ὑγείας, τὴν κρατᾶ μακρὰν ἀπὸ τὰ Ἀστικὰ κέντρα καὶ δὲν τῆς ἐπέτρεψε μέχρι στιγμῆς νὰ προσέξῃ τὴν πρόοδον καὶ τὰ θέλγητρα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ ἰδιαιτέρως τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης. Καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὰς πόλεις ὑπάρχουν νοσοκομεῖα καὶ ἱδρύματα καθ’ ἣν στιγμὴν εἰς τὰς πόλεις ὑπάρχουν κτηνιατρεῖα σκύλων, ὑπάρχουν χωρία, εἰς τὰ ὁποῖα οἱ ἄνθρωποι ἀποθνήσκουν, διότι δὲν πάρχει οὔτε ἕνας κόκκος σουλφαμίδος, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ οὔτε ἰατρός, νὰ διαπιστώσῃ τόν θάνατόν των καὶ τὴν ἀσθένειαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἀπέθανον. Βεβαίως τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον δὲν καλύπτει εἰς τὸ ἀκέραιον τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν, ἀλλὰ τό ἕνα σκέλος, τὸ σκέλος τῆς ἰατροφαρμακευτικῆς περιθάλψεως. Ἐτόνισεν ἡ Ἀντιπολίτευσις, ὅτι ἕνα νομοσχέδιον τοιαύτης ἀξίας καὶ τοιαύτης εὐρύτητος, θὰ ἔπρεπε νὰ ψηφισθῇ κατόπιν μακρῶν συζητήσεων. Λυποῦμαι, διότι κατόπιν τῶν διαπιστώσεων αὐτῶν, εὑρέθησαν εἰς τὴν Βουλήν, συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδέχθησαν τὸ νομοσχέδιον ἀμέσως, χωρὶς νὰ γίνῃ οὐδεμία συζήτησις, διότι, μολονότι δὲν ἔχω τὴν πεῖραν τόσων ἄλλων συναδέλφων, ἔχω νὰ παρατηρήσω, ὅτι οὐδὲν νομοσχέδιον, οὐδεὶς νόμος ἐξῆλθεν ἀπὸ τὴν αἴθουσαν αὐτήν, τόσον τέλειος, ὥστε νὰ ἀνταποκρίνεται πλήρως πρὸς τὰς ἀξιώσεις τοῦ σκοποῦ, διὰ τὸν ὁποῖον ἐψηφίσθη καὶ ὅτι ὅλα τὰ νομοσχέδια, πολλῷ δὲ μᾶλλον τό παρὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶναι τοιαύτης εὐρύτητος ἐν τῇ ἐφαρμογῇ του θὰ παρουσιάσῃ ἀτελείας καὶ θὰ συμπληρωθῇ, ἐκεῖ, ὅπου αἱ ἀτέλειαι θὰ τὸ ἐπιβάλουν. Ἐτόνισαν, οἱ κ.κ. συνάδελφοι τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὅτι τὸ παρὸν νομοσχέδιον εἶναι μία προεκλογικὴ ρουκέττα. Ἡ Κυβέρνησις, ἡ σημερινή, κύριοι, εἶναι μία περιωρισμένης ἀποστολῆς καὶ περιωρισμένου βίου, καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις ἔχει τὴν εὐθύνην περισσότερον τοῦ περιωρισμένου αὐτοῦ βίου, διότι αὐτὴ ἐζήτησε τὴν ἐπίσπευσιν τῶν ἐκλογῶν. Οὐχ’ ἧττον ὅμως καὶ ἐὰν ἀκόμη παραδεχθῶμεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἀποτελεῖ προεκλογικὴν ρουκέτταν, ἐν τούτοις θὰ ἔπρεπεν ὅλοι ὁμοφώνως νὰ τὸ ψηφίσωμεν, διότι ἀπὸ τὴν ἔκρηξιν τῆς ρουκέττας κάποιο εὐεργετικὸν κατάλοιπον θὰ μείνῃ διὰ τὴν ἀγροτικὴν τάξιν περισσότερον, ἀπὸ τὴν παραπομπὴν τοῦ νομοσχεδίου εἰς τὰς Ἑλληνικὰς καλένδας. Νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει ἡ Βουλὴ νὰ ψηφίσῃ τὸ νομοσχέδιον, κατὰ τὸ δυνατόν, ταχύτερον, διὰ νὰ ἔχῃ τόν τίτλον αὐτή, ὅτι πρώτη ἐνομοθέτησε τὸ πρῶτον νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον ἀποβλέπει εἰς τὴν ἀσφάλισιν τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ ἡ μέλλουσα Βουλὴ θὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία θὰ τὸ συμπληρώσῃ, ἐπεκτείνουσα αὐτὸ καὶ εἰς τὸ ὑπόλοιπον σκέλος, ἐπὶ τοῦ σκέλους, δηλαδή, τοῦ γήρατος, τῆς ἀνικανότητος κ.λ.π. Παρακαλῶ καὶ πάλιν τὴν Βουλήν, ἐν πλήρει εὐθύνῃ ἔναντι τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, νὰ ψηφίσῃ σήμερον, ἄνευ ἐπιφυλάξεως τὸ νομοσχέδιον, παρὰ τὰς ἀτελείας, τὰς ὁποίας πιθανὸν νὰ παρουσιάζῃ. (Χειροκροτήματα).

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ντεντιδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§137Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου εἶναι ἐπέκτασις τοῦ νόμου 2952)53 μὲ σκοπὸν τὴν ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ οὐδεὶς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ ἀντίρρησιν, διότι πιστεύω, ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος, ὅπως λέγεται «ἡ σπονδυλικὴ στήλη τοῦ Ἔθνους», πρέπει νὰ τύχῃ καὶ αὐτὴ τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως, ὅπως τυγχάνῃ καὶ ἡ ἐργατικὴ τάξις τῶν πόλεων καὶ κωμοπόλεων. Ἐκεῖνο μόνον, τὸ ὁποῖον ἐν ἀντιθέσει πρὸς ὅσα εἶπεν ὁ μόλις κατελθὼν τοῦ βήματος, κ. συνάδελφος, ξενίζει ἡμᾶς, εἶναι ἡ ταχύτης, ἡ βία, μετὰ τῆς ὁποίας ἐτέθη ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, εἰς παραμονὰς διακοπῶν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς καὶ ἴσως εἰς παραμονὰς ἐκλογῶν. Τὸ νομοσχέδιον κ.κ. συνάδελφοι, ἠμποροῦσε νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς πολὺ ἐνωρίτερον, ὥστε νὰ δοθῇ ὁ καιρὸς νὰ συζητηθῇ, διότι δὲν εἶναι τόσον ἁπλοῦν, ὅσον τὸ νομίζετε. Τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ εἶναι συνυφασμένον μὲ ὁλόκληρον τὸ ὑγειονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον πρόβλημα ἔπρεπε νὰ μελετηθῇ ἀπὸ ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς, νὰ γίνῃ ἑνιαῖον καὶ σεβαστὸν ἀπὸ οἱανδήποτε Κυβέρνησιν καὶ ἐὰν ἔρχεται εἰς τὴν Βουλήν. Αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη μου. Εἶναι συνυφασμένον μὲ τὸ ὑγειονομικὸν πρόβλημα τῆς χώρας. Διότι, κ. συνάδελφοι, εἰς τὸν τόπον μας ἔχομεν μίαν κατηγορίαν νοσοκομείων πολυτελῶν — πολυτελεστάτων ἐν Ἀθήναις, τὰ ὁποῖα χρησιμεύουν ὡς ἰδιωτικαὶ κλινικαὶ τῶν διαφόρων καθηγητῶν καὶ πριγκήπων τῆς ἰατρικῆς. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἔχομεν καὶ εἰς ὡρισμένας ἐπαρχίας, ὅπου οἱ παράγοντες οἱ πολιτικοί, ἦσαν ἰσχυροί, νοσοκομεῖα πολυτελῆ, καλλιμάρμαρα, ὅπως π.χ., ἀντὶ νὰ ἔχουν αἱ Καλάμαι νοσοκομεῖον, ποὺ ἔχουν 50.000 κατοίκους, ἔχουν τὰ Φιλιατρά, ἡ Κυπαρισσία, ἡ Πῦλος καὶ ἀσφαλῶς τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ δὲν θὰ τὰ ἔχῃ ἐπισκεφθῆ κανείς, εἶναι κενά. Καὶ ὅλα αὐτά, διότι νομίζομεν οἱ Ἕλληνες, ὅτι ἰατρο—φαρμακευτικὴ περίθαλψις εἶναι νοσοκομεῖα. Ὄχι, κύριοι, δὲν εἶναι νοσοκομεῖα. Εἶναι οἱ ἰατροί. Πρέπει δηλ. νὰ ὑπάρχουν εἰς τὰς Πρωτευούσας τῶν Νομῶν νοσοκομεῖα, τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι ἐπαρκῶς ἐπηνδρωμένα, ἀπὸ ὅλας τὰς εἰδικότητας τῆς ἰατρικῆς, διότι σήμερον — ὅπως ἠξεύρετε — ὁ παθολόγος δὲν ἠμπορεῖ νὰ κάμῃ μίαν διάγνωσιν, ἐὰν δέν ἔχῃ βοηθοὺς ὅλους τοὺς εἰδικούς. Αὐτὸ ὅμως δὲν συμβαίνει σήμερον εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν καὶ τὰ νοσοκομεῖα αὐτὰ θὰ εἶναι κλειστά. Ἔχομεν ὅμως καὶ νοσοκομεῖα τὰ ὁποῖα κάμνουν ὀργανώσεις διάφοροι. Π. χ., ἔχομεν τὸ νοσοκομεῖον τῆς Τριπόλεως, τὸ πλουσιώτερον τοῦ κόσμου. Καὶ ἐρωτῶ τὴν Κυβέρνησιν, διατί τὸ ἔχει κλειστό; Διατὶ ἔδωσε τὸ μισὸ εἰς τὸν Στρατόν; Νὰ σᾶς εἴπω ἐγώ: Διότι κάθε ἀσθενὴς εἰς τὸ νοσοκομεῖον αὐτὸ νοσηλευόμενος στοιχίζει εἰς τὸ Κράτος ὑπὲρ τὰς 150 δρχ. ἡμερησίως. Εἶναι ὅμως δυνατὸν τὸ Κράτος τὸ Ἑλληνικόν, νὰ διαθέτῃ διὰ τὸν ἄπορον ἀσθενῆ 150 δρχ. τὴν ἡμέραν; Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα, ἔπρεπε νὰ συζητηθοῦν ἐν πλήρει ἠρεμίᾳ. Ἔχομεν, κύριοι, σήμερον σχολικὴν ἰατρικήν; Διατί; Μία εἶναι ἡ ὑγιεινή, ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετος. Ἴσως θὰ ἠδύνατο νὰ γίνῃ μία ἐξαίρεσις μόνον εἰς τὴν ὑγιεινὴν τοῦ Στρατοῦ ἐν καιρῷ πολέμου. Ἐν καιρῷ ὅμως εἰρήνης ἡ ὑγιεινὴ πρέπει νὰ εἶναι μία καὶ ἑνιαῖον τὸ πρόγραμμα. Παραδόξως, ὅμως βλέπω, ὅτι μέσα εἰς τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ὑπεισέρχεται καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας. Διατί; Ἐγὼ νομίζω, ὅτι δύο κεφάλια σὲ μιὰ σκούφια, δὲν ἠμποροῦν νὰ χωρέσουν. Ὁ ν. 2592) 53 ἀπέτυχεν. Πρέπει νὰ λέγωμεν τὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἀπέτυχε, διότι δὲν ὑπῆρχεν ἡ κινητήριος δύναμις, διότι δὲν ὑπῆρχον τὰ χρήματα. Καὶ τώρα ποὺ ἐπεκτείνεται ἡ ἀντίληψις πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι θὰ σκοντάψωμεν εἰς τὰ οἰκονομικὰ ζητήματα, διότι ἀπό τοὺς πόρους ποὺ βλέπω, ὁ πρῶτος τῶν 50 ἑκατ. καὶ τῶν 20 ἑκατ. ποὺ θὰ δώσῃ τὸ Κράτος, νομίζω, ὅτι εἶναι ἀσφαλής. Τοὺς πόρους τῶν Δήμων, τοὺς διαγράφω, διότι ὅταν ὁ Δῆμος Πειραιῶς ὀφείλῃ 5 ἑκατ. διὰ τὴν ἰατρικὴν ἀντίληψιν, ποῖος Δῆμος μικρότερος ἢ Κοινότης, θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ δυνηθῇ νὰ δώσῃ; Ἐπίσης δὲν βλέπω ἀσφαλῆ τὸν πόρον τῶν 50 ἑκατ. τὸν προερχόμενον ἐξ εἰσφορῶν τῶν εὐπόρων ἀγροτῶν, διότι εἶμαι βέβαιος, ὅτι δὲν εἶναι 300 χιλ. οἱ εὔποροι ἀγρόται. Αὐτά, κ. συνάδελφοι, εἶχον νὰ εἴπω σχετικῶς μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Εὔχομαι ὡς βουλευτὴς καὶ ὡς Ἕλλην, νὰ ἐπιτύχῃ, ὥστε ἐν εὐθέτῳ χρόνῳ νὰ ἐπεκταθῇ καὶ ἡ ἀσφάλισις αὐτὴ εἰς τοὺς ἄλλους κλάδους ὑπὲρ τῶν ἀγροτῶν μας.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον.

§139Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Τὸ θέμα βέβαια, κ. συνάδελφοι, εἶναι ἀπέραντον, τὸ ἐξήντλησαν οἱ προλαλήσαντες, παρὰ ταῦτα θὰ εἴπω ὀλίγας λέξεις, διότι κατάγομαι ἀπὸ γεωργικὴν περιφέρειαν καὶ εἶμαι υἱὸς ἀγρότου. Καιρὸς ἦτο βέβαια, κ. συνάδελφοι, νὰ στρέψωμεν τὴν στοργήν μας πρὸς τοὺς ἀγρότας καὶ κτηνοτρόφους τὴν ἀνεξάντλητον αὐτὴν δεξαμενὴν τοῦ στρατευομένου Ἔθνους. Τὴν γιγαντιαίαν κυψέλην συγκεντρώσεως καὶ παραγωγῆς τῶν ἀγαθῶν. Τὴν ἀληθῆ σπονδυλικὴν στήλην τοῦ Ἔθνους. Διότι εἶναι πράγματι ἀπαράδεκτον ὁ γεωργὸς καὶ ὁ κτηνοτρόφος νὰ μὴ τυγχάνουν οὐδεμιᾶς περιθάλψεως ὑπὸ τοῦ Κράτους. Ὅλοι ἔχομεν ἄπειρα παραδείγματα ἀγροτῶν οἱ ὁποῖοι ἐπότισαν τὴν γῆν μὲ τόν ἱδρῶτα των καὶ ὅταν ἠσθένησαν ἔμειναν εἰς τὴν φιλανθρωπίαν τῶν συνανθρώπων των καὶ ὅταν ἠτύχησαν ἔμειναν ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν ἐντελῶς ἐγκαταλελειμμένοι. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τυφλούς, παραλύτους, διὰ τοὺς ὁποίους τοῦ καὶ εἶναι κατάκοιτος ἰσοβίως ἄνευ Κρατικῆς περιθάλψεως. Ἔχω ὑπ’ ὄψει μου τυφλούς, παράλυτους, διὰ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπάρχει οὐδεμία προστασία. Ἕνας συμπολίτης μου τὸ 1912, εὑρισκόμενος εἰς Ἀμερικήν, ἦλθε καὶ ἐπολέμησε κατὰ τῶν Τούρκων καὶ τῶν Βουλγάρων. Ἦλθε διὰ δευτέραν φορὰν τὸ 1920 καὶ ἐπολέμησεν εἰς τὴν Μ. Ἀσίαν. Πρὸ ἡμερῶν μὲ πλήρη ἀπογοήτευσιν καί πικρίαν μοῦ ἔλεγε: Κύριε Βασιλᾶτε, τώρα ποὺ μὲ κατέστρεψεν ὁ σεισμός καὶ εἶμαι γέρων ποιὸς θὰ μὲ κυττάξῃ; Ἤδη, ἀπὸ τοῦ 1950, ὁπότε τὸ πρῶτον ἐπολιτεύθην εἰς Κεφαλληνίαν, ὑπεστήριξα, ὅτι δὲν νοεῖται Κράτος ὅταν δὲν μεριμνᾷ διὰ τοὺς ἀγρότας. Ἀψευδὴς μάρτυς ὁ τότε συνυποψήφιος διακεκριμένος δικηγόρος τῶν Ἀθηνῶν κ. Κίμων Εὐαγγελᾶτος. Αἰσθάνεται ὡς συνθλιβόμενον τόν ἠθικὸν νόμον, ὅταν βλέπῃ ὅτι ὅλοι ὀλίγον ἢ πολὺ νὰ ἔχουν προστασίαν καὶ νὰ ἀποτελοῦν ἐξαίρεσιν μόνον οἱ ἀγρόται. Βεβαίως τό ζήτημα, δὲν εἶναι ἁπλοῦν. Καί δι’ αὐτό, μὲ τρομάζει ἡ σπουδὴ τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ταχύτατα συνέλαβε τὴν ἰδέαν αὐτὴν καὶ ἐν σπουδῇ τὴν κατέθεσεν ὡς νομοσχέδιον. Δυνάμεθα νὰ ὑποστηρίξωμεν, ὅτι εἶναι ἀξιέπαινοι οἱ κ.κ. ὑπουργοί, ὅταν πράγματι κατώρθωσαν ἐντὸς τόσον ἐλαχίστου χρόνου —δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω τόσην σπουδήν— ποὺ κατώρθωσαν λέγω νὰ ἐκπονήσουν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ καταθέσουν καὶ νὰ τὸ συζητοῦμεν σήμερον. Πιστεύω ὅτι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οὐδεὶς θὰ ὑπάρξῃ ὁ ἀντιλέγων. Εἴμεθα ὅλοι σύμφωνοι. Ἀλλὰ βεβαίως ἔχομεν καὶ φόβους τινάς, διότι ἡ σπουδὴ εἶναι πάντοτε κακὸς σύμβουλος. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου, κύριοι συνάδελφοι, τοῦτο: Ὅτι οἱ Σουηδοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὰ πρωτεῖα εἰς τὸν πολιτισμὸν ὅταν ἡ ἀτυχὴς ἰδιαιτέρα μου Πατρὶς κατεστράφη ἀπὸ τοὺς σεισμούς, παρέσχον ἀφειδῶς τὰ ὑγειονομικὰ μέσα μὲ νοσοκομεῖα, ἰατρεῖα κλπ., τὰ ὁποῖα στολίζουν τώρα τὰς σεισμοπλήκτους Νήσους. Εἰς τὴν Σάμην ἐδωρήθη πράγματι...

§140ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Σᾶς εἶναι τελείως ἄχρηστον, ἐνῷ τὸ Διδυμότειχον......

§141Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχετε ἕνα παράπονον διὰ τὸ Διδυμότειχον. Μακάρι νὰ ὑπῆρχεν ἡ εὐχέρεια νὰ ἱκανοποιηθῇ. Τὸ νοσηλευτήριον λοιπόν, αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐδωρήθη εἰς τὴν Σάμην καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι ἀναγκαιότατον καὶ εἶναι στόλισμα τῆς πρωτευούσης τῆς Ἐπαρχίας μου παραμένει κλειστὸν διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπανδρωθῇ. Δὲν ἔλλειψε τὸ ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ γιατροὶ δὲν πᾶνε ἐκεῖ μὲ 3 καὶ 4.000 δραχμές. Ζητοῦν 6–7 — καὶ 8.000. Γεννᾶται λοιπὸν τό ἐρώτημα: Θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ἐπανδρώσωμεν 1500 ἰατρεῖα ποὺ προβλέπει τὸ νομοσχέδιον καὶ 100 σταθμοὺς ἰατρικούς; Θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ εὕρωμεν τὸ ἀνάλογον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν; Ἢ μήπως εἶναι μία σπουδὴ ἡ ὁποία ἀφοῦ γεννήσῃ μεγάλας ἐλπίδας δὲν θὰ καταλήξῃ εἰς τίποτε; Κύριοι συνάδελφοι, δὲν θέλω νὰ εἴπω τίποτε ἄλλο καί εὔχομαι ὁλοψύχως νὰ ἐπιτύχῃ ἡ προσπάθεια αὕτη. Πάντως ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως τὸ πρῶτον βῆμα καὶ τίθεται μία ἀρχὴ ὅτι τὸ Κράτος εἶναι καιρὸς πλέον νὰ στρέψῃ ὅλην τὴν προσοχὴν καὶ τὴν στοργήν του πρὸς τοὺς ἀγρότας. Εἶναι μία ἀρχὴ ἡ ὁποία ἦτο ἀπαραίτητος καὶ ἄνευ τῆς ὁποίας δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ λεγώμεθα Κράτος πεπολιτισμένον, ὅταν οἱ χωρικοί μας πολλὲς φορὲς πεθαίνουν χωρὶς νὰ τοὺς βλέπῃ ἰατρός, ἔστω καὶ διὰ νὰ εἴπῃ εἰς τοὺς προσφιλεῖς του ἀπὸ τὶ ἐπέθανεν ὁ ἀποβιώσας. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι εὔχομαι ὁλοψύχως νὰ ἐπιτύχῃ καὶ θὰ εἶμαι ἐγὼ πρῶτος ποὺ θὰ χειροκροτήσω τὴν προσπάθειαν αὐτήν. Ἀλλὰ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πιστεύω ὅτι ἡ σπουδὴ μὲ τὴν ὁποίαν ἤχθη ἐνώπιον ἡμῶν τὸ νομοσχέδιον, εἶναι κακὸς οἰωνός. (Χειροκροτήματα).

§142ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Δρόσος ἔχει τὸν λόγον.

§143Α. ΔΡΟΣΟΣ. Κύριοι βουλευταί, διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, πρῶτος ποὺ θὰ χαρῶ εἶμαι ἐγώ, διότι εἶμαι ἀγρότης βουλευτής, καὶ χειρονακτῶν ἀγρότης καὶ ὡς τοιοῦτον ὁ προοδευτικὸς λαὸς τοῦ Νομοῦ Καβάλας μοῦ ἔκαμε τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἐκλέξῃ ἀντιπρόσωπόν του ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Ἔζησα καὶ ἐγὼ μετὰ τῆς οἰκογενείας μου καὶ τῶν συμπολιτῶν μου τὸ μαρτύριον τῆς ἐλλείψεως ἰατρικῆς περιθάλψεως. Κύριοι συνάδελφοι, θεωρῶ τιμὴν μου νὰ σᾶς δηλώσω ὅτι προέρχομαι, ἀπὸ ἕνα χωριουδάκι τῆς περιφερείας Χρυσουπόλεως, τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖται ἀπὸ 160 οἰκογένειες καὶ εἶναι φυσικὸν τὸ θέμα τῆς ἐλλείψεως ἰατρικῆς περιθάλψεως νὰ τὸ ἔχω ζήσει καὶ νὰ τὸ ἔχω πλήρως αἰσθανθῆ. Εἰς τὴν Χρυσούπολιν, κύριε ὑπουργέ, καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ σημειώσητε τοῦτο, ἡ Ἀμερικανικὴ Πολεμικὴ Περίθαλψις ὅταν ἵδρυσεν ὡρισμένα νοσοκομεῖα εἰς τὸ Κράτος, ἔκαμεν ἕνα καὶ εἰς τὴν Χρυσούπολιν, μὲ ἄρτιον ἐξοπλισμόν, καὶ μὲ ὅλα τὰ σύγχρονα μέσα καὶ παραπλεύρως ἀπὸ τὸ νοσοκομεῖον δύο δωμάτια ὡς κατοικίαν τῶν ἰατρῶν. Μέχρι τοῦ 1952 ἐχρηματοδοτεῖτο ἀπὸ τὴν ἰδίαν ὀργάνωσιν. Ἀλλὰ μόλις ἔπαυσεν ἡ χρηματοδότησις αὐτὴ ἀπὸ τὴν Ἀμερικανικὴν περίθαλψιν τὸ νοσοκομεῖον ἔκλεισε.

§144Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ (ὑφυπ. Προνοίας). Διὰ τοῦ νέου νόμου προβλέπεται τὸ νοσοκομεῖον σας νὰ λειτουργήσῃ ὡς νοσηλευτήριον.

§145Α. ΔΡΟΣΟΣ. Θὰ χαρῶ πρῶτος ἐγώ, κύριε ὑπουργέ, νὰ ἴδω τὸ ἄνοιγμα τοῦ Ἱδρύματος αὐτοῦ. Πολὺ ὅμως φοβοῦμαι μὴ τυχὸν ἀπὸ τοῦ κλεισίματος αὐτοῦ φυγαδεύωνται πρὸς ἄλλα νοσοκομειακὰ κέντρα τὰ ἐπιστημονικά του μηχανήματα.

§146Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ (Ὑφυπ. Προνοίας). Ὁ νομός θὰ τὸν ἔχῃ ἰδιαιτέραν ἀνάγκην τὸν ἐξοπλισμὸν αὐτόν.

§147Ν. ΔΡΟΣΟΣ. Εὐχαριστῶ, κύριε ὑπουργέ. Εἰς ἕνα χωριὸ τῆς περιφερείας Χρυσουπόλεως, ἔτυχε νὰ δημιουργηθῇ δυστοκία σὲ μιὰ γυναῖκα καὶ νὰ πάρουν τὸ λεωφορεῖον τὴν νύκτα, νὰ κάμουν διαδρομὴν 30 χιλιόμετρα νὰ κατέβουν στὴν Χρυσούπολιν καὶ νὰ μὴ βρίσκουν ποῦ νὰ τὴν πᾶνε. Καὶ τί ἔγινεν; Ἐγέννησεν εἰς ἕνα πρόχειρον ὑπόστεγον Παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν μᾶς τιμᾷ τὸ γεγονὸς αὐτό. Κύριοι βουλευταί καὶ κύριε ὑπουργέ, γνωρίζετε ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος πληρώνει δι’ ὅλας τὰς κοινωνικὰς τάξεις διὰ τὴν ἰατρικὴν των περίθαλψιν καὶ τὴν κοινωνικήν των ἀσφάλισιν. Τί ἐννοοῦμεν, κύριε ὑπουργέ, ὅταν λέγωμεν δικηγορόσημον; Τί ἐννοοῦμεν ὅταν λέγωμεν ἰατρόσημον καὶ ὅταν λέγωμεν κληρικόσημον; Φαντάζομαι ὅτι αὐτὰ ἐννοοῦν τὴν κοινωνικὴν ἀσφάλισιν τῶν δικηγόρων, τῶν ἰατρῶν καὶ τῶν παπάδων. Δι’ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, διατί δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιβληθῇ καὶ ἕνα ἀγροτόσημον διὰ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ προσφέρουν τὰ πάντα; (Χειροκροτήματα). Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος ἀπαιτεῖ τὴν ἰατρικὴν του περίθαλψιν. Ὁ ἀγρότης διαθέτει τὸ πᾶν διὰ τοὺς ἄλλους. Δίκαιον εἶναι νὰ τύχῃ καὶ οὗτος τῆς ἰδίας μεταχειρίσεως. Ἡ κακὴ ἀγροτικὴ πολιτικὴ καὶ ἡ μὴ ἰατρικὴ περίθαλψις τῶν ἀγροτῶν μειώνουν τὴν ἀξιοπρέπειαν τῆς χώρας. Ἐὰν 5 ἑκατ. ἀγροτῶν ποὺ μαραζώνουν καθημερινῶς δὲν τύχουν τῆς περιθάλψεως ποὺ πρέπει ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, τότε θὰ εὑρεθῶμεν εἰς σύντομον διάστημα νὰ ἐρωτῶμεν ποῦ εἶναι ἡ Ἑλλάς. Διότι ἐὰν δὲν τύχουν τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως συντόμως, θὰ γεμίσουν τὰ σανατόρια ἀπὸ τοὺς ἀγρότας μας. Ὀφείλει ἡ Κυβέρνησις καὶ ὁλόκληρος ὁ πολιτικὸς κόσμος νὰ προσέξῃ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον διὰ πολλαπλοῦς λόγους, διότι ὀπίσω ἀπὸ τοὺς καλοὺς Ἕλληνας, ὑπάρχουν καὶ οἱ κακοὶ τοιοῦτοι. Ἀπὸ τὴν καλὴν διαβίωσιν τῶν ἀγροτῶν μας ἐξαρτᾶται καὶ ἡ ἀνόρθωσις τῆς χώρας μας. Ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς χώρας ἀπαιτεῖ ἴσην μεταχείρισιν. Ὅλα τὰ κόμματα ἐνέπαιξαν τοὺς ἀγρότας καὶ ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔρχεται προεκλογικῶς νὰ εἰσαγάγῃ τὴν ἰατρικὴν περίθαλψιν τῶν ἀγροτῶν. Ἐλπίζω εἰς τὸ πρῶτον βῆμα καὶ εἰς τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ σκοποῦ, τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Ἀλλὰ σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὁ ἀγροτικὸς κόσμος τῆς χώρας συνειδητοποιήθη καὶ δὲν θὰ εἶναι ἀνακριβὲς νὰ εἴπω ὅτι εἰς τὰς προσεχεῖς ἐκλογὰς ἡ αἴθουσα αὕτη θὰ γεμίσῃ ἀπὸ ἀγροτικοὺς βουλευτάς, διότι ἀρκετὰ ἐταλαιπωρήθη ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ θέλει εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην νὰ τὸν ἀντιπροσωπεύουν κατὰ μεγάλην πλειοψηφίαν οἱ ἀγρόται βουλευταὶ καὶ τοῦτο θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. (Χειροκροτήματα).

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ ὑφυπουργὸς Κοινων. Προνοίας ἔχει τὸν λόγον.

§149Γ. ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ. (Ὑφυπ. Κοιν. Προνοίας). Θὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸν μόλις τοῦ βήματος κατελθόντα, ὁ ὁποῖος ἀνέπτυξεν ἐνώπιον ἡμῶν τὴν τραγικὴν κατάστασιν ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ ἀγρόται, ἀφοῦ ἐπιγραμματικῶς ἐδήλωσεν, ὅτι τὸ φθισιατρεῖον καὶ γενικῶς τὰ νοσοκομεῖα γεμίζουν ἀπὸ ἀγρότας. Ἀκριβῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀνάγκη αὐτὴ ἦτο ἐκείνη, ἡ ὁποία ὡδήγησε τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὸν Πρόεδρον αὐτῆς, παρὰ τὸ περιωρισμένον χρονικὸν ὅριον, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐμπρός της, νὰ μὴ βραδύνῃ περισσότερον εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ὑγείαν τοῦ ἀγρότου. Χαίρω ἰδιαιτέρως, κ. συνάδελφοι, ὅτι τὸ νομοσχέδιον ἔτυχεν, ἐν τῇ οὐσίᾳ τοὐλάχιστον, τῆς ὁμοθύμου ἐπιδοκιμασίας τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Τοῦτο ἀποδεικνύει, ὅτι ἡ Κυβέρνησις εἶναι δικαιολογημένη νὰ θέλῃ, σπεύδουσα νὰ ψηφισθῇ καὶ νὰ ἐφαρμοσθῇ τὸ ταχύτερον τὸ νομοσχέδιον. Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀνεκτὴ περαιτέρω ἡ κατάστασις, τὴν ὁποίαν ἠκούσατε ἀπὸ τὰ χείλη ἐκείνου, ὁ ὁποῖος εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν μεγαλυτέραν πεῖραν, τοῦ ἄρτι κατελθόντος τοῦ βήματος. Δὲν ἐπιθυμῶ κηδόμενος τοῦ κόπου καὶ φειδόμενος τοῦ χρόνου νὰ σᾶς κουράσω περισσότερον, ἀπαντῶν εἰς μίαν ἑκάστην τῶν ἐπικρίσεων, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο. Θὰ περιορισθῶ εἰς ἐλαχίστας παρατηρήσεις ἐπὶ τῶν ἐπικρίσεων, αἱ ὁποῖαι διετυπώθησαν. Ἐν πρώτοις, ὁ κ. Ζορμπᾶς ἐχαρακτήρισεν, ὅτι τὸ νομοσχέδιον εἰσάγεται διὰ μεγάλων φράσεων καὶ τίτλων, οἱ ὁποῖοι ὑποδηλώνουν μικρὰ ἔργα. Ἔχω νὰ τοῦ ἀπαντήσω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις καὶ κυρίως ὁ Πρόεδρος αὐτῆς, δὲν συνήθισαν τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν μὲ ἐξαγγελίας μεγάλων φράσεων καὶ παρουσίασιν μικρῶν ἔργων, ἀλλὰ παρουσίασιν μεγάλων ἔργων διὰ μικρῶν φράσεων. (Χειροκροτήματα). Περιορίζομαι εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτήν, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ δώσω συνέχειαν εἰς τὴν συζήτησιν. Ὁ τίτλος: «Κοινωνικὴ ἀσφάλισις τῶν ἀγροτῶν», εἶναι εἰς τὴν οὐσίαν, διότι ἀσφάλισις εἶναι ἡ ἀντιμετώπισις τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Κοινωνικὴ ἀσφάλισις δὲ τιτλοφορεῖται, διότι διὰ τοῦ νομοσχεδίου προβλέπονται πόροι κοινωνικοὶ καὶ ἑπομένως ὁ τίτλος κοινωνικὴ ἀσφάλισις δὲν θέλει νὰ παρουσιάσῃ, ὡς ἠθέλησάν τινες νὰ ἰσχυρισθοῦν, ὅτι ἡ Κυβέρνησις παρουσιάζει ἕνα ἔργον ὡς τέχνασμα προεκλογικόν. Ἁπλῶς ἠθέλησε νὰ καλύψῃ μίαν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην, ἐπείγουσαν ἀνάγκην τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐνόμισεν ὑποχρέωσιν νὰ τὸ πράξῃ τοῦτο τὸ ταχύτερον. Ἂς μὴ παίζωμεν ἑπομένως μὲ τοὺς λόγους καὶ μὲ τοὺς τίτλους. «Κοινωνικὴ ἀσφάλισις» εἶναι ἡ πρόβλεψις καὶ ἡ ἀντιμετώπισις τοῦ προβλήματος τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ. Ἡ ἀνάγκη αὐτὴ προῆλθεν ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι πράγματι ὁ νόμος 2592 δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δὲν ἐπιθυμῶ, ὅπως εἶπον, ν’ ἀπαντήσω λεπτομερῶς εἰς ὅλας τὰς ἐπικρίσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγένοντο καὶ διὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2592. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, οἱ περισσότεροι δὲ ἐξ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν γνῶσιν τῶν πραγμάτων τῆς ὑπαίθρου, γνωρίζουν καλῶς, ὅτι ἡ ἰατρικὴ περίθαλψις εἰς τὴν ὕπαιθρον, πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου 2592, ἦτο ἀνύπαρκτος. Μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2592 ἡ κάλυψις τῶν ἀναγκῶν τῶν νοσηλευτικῶν τῆς ὑπαίθρου προωθήθη, δὲν συνεπληρώθη ὅμως. Ἀρκεῖ νὰ σᾶς ἀναφέρω, ὅτι πρὸ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ νόμου, τὸ Κράτος διέθετε περὶ τὰς 12 χιλιάδας κρεββάτια καὶ 3 ἕως 4 χιλιάδας τὰ διάφορα φιλανθρωπικὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Σήμερον, μετὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2592, τὸ Κράτος διαθέτει 20 χιλιάδας κλίνας νοσηλευτικάς, αὐτὰ δὲ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 2592, χωρὶς ν’ ἀνατρέξω εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν κοινοτικῶν ἰατρείων καὶ τῶν κοινοτικῶν ἰατρῶν, οἱ ὁποῖοι προωθήθησαν εἰς τὴν ὕπαιθρον καὶ τῶν ὑγειονομικῶν σταθμῶν, οἱ ὁποῖοι ἐδημιουργήθησαν παρὰ τὰ πλήγματα τῆς φύσεως, τὰ ὁποῖα εἶχον νὰ ἀντιμετωπίσουν αἱ ἑκάστοτε Κυβερνήσεις τοῦ Συναγερμοῦ. Ἐπειδὴ ὁ νόμος 2592 δὲν καλύπτει τὰς ἀνάγκας τοῦ πληθυσμοῦ τῆς ὑπαίθρου, διότι, ὅπως γνωρίζετε, διὰ νὰ τύχῃ περιθάλψεως ὁ ἀγρότης ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ νόμου 2592 ἔπρεπε νὰ εἶναι ἄπορος καὶ νὰ προσκομίσῃ δελτίον ἀπορίας, διὰ τοῦτο ἐκρίθη ἀναγκαῖον, λαμβανομένης ὑπ’ ὄψιν τῆς τραγικῆς ὄντως καταστάσεως, ὑπὸ τὴν ὁποίαν εὑρίσκεται ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς ἓν μέγα μέρος τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, παρίσταται ἀνάγκη τὸ ταχύτερον νὰ γίνῃ ὄχι πλέον πρόνοια, ἀλλ’ ἀσφάλισις ὑποχρεωτικὴ ὑπὸ τοῦ Κράτους εἰς τὸ σύνολον σχεδὸν τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Δὲν εἶναι δυνατόν, ἑπομένως, νὰ γίνῃ συσχέτισις τοῦ νόμου 2592 καὶ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας εἶχε τὸ Κράτος διὰ τοῦ νόμου 2592, ἔναντι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι παρέχονται διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν καὶ ὑπὸ συζήτησιν νόμου. Ἐνῷ διὰ τοῦ νόμου 2592 ἦτο ἀπαραίτητον τὸ στοιχεῖον τῆς ἀπορίας διὰ νὰ τύχῃ περιθάλψεως ὁ ἀγρότης, σήμερον δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ προϋπόθεσις. Τὸ κριτήριον αὐτὸ τῆς ἀπορίας, ἐὰν προσέξατε τὸ ἄρθρον 7 παράγρ. 3, θὰ ἴδητε, ὅτι δὲν ὑπάρχει καὶ εὐρύνεται ἡ περίθαλψις εἰς ὁλόκληρον σχεδὸν τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, ἐξαιρέσει τῶν ἀποδεδειγμένως εὐπόρων, ἀπαλλασσομένων ὅμως τῶν τέκνων των μέχρις ἡλικίας 14 ἐτῶν καὶ ὑποχρεουμένων εἰς 50δραχμον εἰσφορὰν ἐτησίως. Μὲ αὐτὸ δὲ τὸ 50δραχμον, τὸ ὁποῖον δὲν ἀντιπροσωπεύει οὔτε μίαν ἐπίσκεψιν ἰατροῦ διὰ τὸ μέλος τῆς οἰκογενείας του θὰ ἔχῃ πλήρη ἰατροφαρμακευτικὴν περίθαλψιν. Αὐτὴ ἡ διαφορὰ δὲν ἐλήφθη ὑπ’ ὄψιν καὶ αὐτὴ ἡ πλάνη ἐπεκράτησεν, ὥστε νὰ λέγεται, ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ συμπλήρωμα καὶ ἐπέκτασιν τοῦ νόμου 2592. Ἀντιθέτως ὅμως, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προεβλέπετο διὰ τοῦ νόμου 2592, ὅτι ἀφορᾷ τοὺς οἰκονομικοὺς πόρους, εἴτε αὐτὸ ὀνομάζεται νοσηλευτική, εἴτε αὐτὸ ὀνομάζεται ἀνοικτὴ περίθαλψις, ἐντάσσεται εἰς τὸν νόμον περὶ ἀγροτικῆς ἀσφαλίσεως διὰ νὰ ἐξυπηρετήσῃ ἀκριβῶς τὰς ἀνάγκας τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ. Εἶναι ἑπομένως πλάνη νὰ γίνεται συσχέτισις καὶ σύγχυσις, θὰ ἠδυνάμην νὰ προσθέσω ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα παρέχει ὁ νόμος 2592 καὶ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προβλέπει ὅτι θὰ παρέξῃ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον. Δὲν εἶναι ἑπομένως πρόνοια, δὲν εἶναι ἑπομένως ἰατρικὴ ἀντίληψις, εἶναι κοινωνικὴ ἀσφάλισις μὲ τὸν κλάδον τῆς ἀσθενείας. Ἂς μὴ λησμονῶμεν ὅτι ἡ κοινωνικὴ ἀσφάλισις ἔχει δύο βασικὰ σκέλη, τὸ τῆς περιθάλψεως τῆς νόσου καὶ τὸ τῆς ἀντιμετωπίσεως τοῦ γήρατος, τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναπηρίας. Τὸ πρῶτον σκέλος —ἔτσι ἤρχισαν ὅλοι οἱ ἀσφαλιστικοὶ ὀργανισμοὶ— ἤτοι ἡ περίθαλψις τῆς νόσου, ἄρχεται διὰ τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νόμου. Τὸ δεύτερον σκέλος, ἐπειδὴ ὄντως ἀπαιτεῖ μελέτην καὶ ἐξεύρεσιν πόρων, εἶναι ζήτημα τὸ ὁποῖον ἀποτελεῖ ὑποχρέωσιν ἑκάστου πολίτου, ἑκάστου ἀνθρώπου, ἑκάστης Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία θὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας, νὰ τὸ ὑποβάλῃ τὸ ταχύτερον, διότι ὄντως αἱ ἀνάγκαι τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ δὲν περιορίζονται μόνον εἰς τὴν περίθαλψιν τῆς νόσου, κοινωνικὴ ἀσφάλισις ὅμως, εἶναι ἡ ἀσφάλισις ἡ καθολικὴ τοῦ ἀγροτικοῦ πληθυσμοῦ, κατὰ τὸ νομοσχέδιον. Παρέρχομαι τὰς λεπτομερείας διὰ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅλους τοὺς ἐπικριτὰς τοῦ νομοσχεδίου. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ θέμα τῆς ὀργανώσεως. Ἐκ τῶν ἀτελειῶν τοῦ ν. 2692 εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι ὑπάρχει θέμα ὀργανωτικόν, τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως ὁλοκλήρου τοῦ ὁποίου φυσικά, τὸ μέγιστον μέρος καὶ τὴν σπονδυλικὴν στήλην καὶ τὴν οὐσιωδεστέραν πηγὴν τοῦ ἐθνικοῦ πλούτου, ἀποτελεῖ ὁ ἀγροτικὸς πληθυσμός. Ἀνακύπτει, λοιπόν, θέμα ὀργανωτικόν, ὥστε νὰ μὴ παρουσιάζωνται ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα, τόσον παραστατικῶς ἀνέπτυξεν ὁ κ. Χαβίνης. Εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι οἱ ἄρρωστοι σήμερον προτιμοῦν καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ ἔλθουν εἰς δύο, τρία μεγάλα Νοσοκομεῖα. Ὡς ἄτομον, ὡς ἐπιστήμων, ὡς ὑπεύθυνος εἰσηγητὴς τὴν στιγμὴν αὐτὴν τῆς Κυβερνήσεως, πιστεύω ὅτι ὑποχρέωσις παντὸς πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἐπιπέδου νοσηλείας εἰς τὰ ὀνομαζόμενα Κρατικὰ Νοσοκομεῖα, εἰς τὰ ὀνομαζόμενα Νοσοκομεῖα τὰ ὁποῖα προορίζονται διὰ τοὺς ἀπόρους ἢ διὰ τὸν ἀγροτικὸν πληθυσμόν, διὰ τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλισιν, ἡ ἐξύψωσις τοῦ ἐπιπέδου νοσηλείας εἰς τοιοῦτον σημεῖον, ὥστε ὄχι μόνον νὰ παύσουν νὰ ἔρχωνται κατὰ χιλιάδας διὰ νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν ἢ τὸν Ἐρυθρὸν Σταυρόν, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι μὴ δικαιούμενοι νὰ νοσηλευθοῦν εἰς τὰ νοσοκομεῖα αὐτά, καὶ θέλουν νὰ εἰσαχθοῦν εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῆς Ἐπαρχίας. Προσπάθεια ἑπομένως, ἡ ὁποία πρέπει νὰ ἀποτελῇ ὑποχρέωσιν ἐπιτακτικὴν ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν δυνατότητα, πρέπει νὰ εἶναι, νὰ βοηθήσουν εἰς τὴν ἐξύψωσιν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων, εἰς τὴν ἐξύψωσιν τοῦ ἐπιπέδου νοσηλείας ἐντὸς αὐτῶν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ τὸ αἴσθημα, ὅτι μόνον εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν προσφέρεται πραγματικὴ νοσηλεία, ἀλλὰ ὁ ἀγρότης νὰ ζητῇ νὰ εἰσέρχεται καὶ εἰς τὰ νοσοκομεῖα τῆς ἐπαρχίας, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ τοῦ παρέχεται πλήρης καὶ σύγχρονος ἰατρικὴ περίθαλψις. Ἔρχεται ἐν συνεχεία, τὸ θέμα τῆς ἀποκεντρώσεως. Εἶναι θέμα ὀργανωτικὸν καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπασχολήσῃ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ἐφαρμόσουν τὸν νόμον. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ νόμος αὐτὸς ἐφαρμοζόμενος θὰ ἐπιτύχῃ, διότι ἔγινε διὰ νὰ καλύψῃ μίαν ἐπιτακτικὴν ἀνάγκην καὶ ἡ ἐπιτυχία του εἶναι ἐξησφαλισμένη. (Χειροκροτήματα).

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§151ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§152ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ Κοινωνικῆς Ἀσφαλίσεως τῶν Ἀγροτῶν». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§153ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§154ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον τὸ ἀπόγευμα 6ην μ.μ., καὶ μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 11.55′ μ.μ.)