1955.12.06

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 11η

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.30′ μ. μ.).

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Η. Ἀναστασόπουλος, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Η. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν).

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Γ. Μεταξᾶς, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως καὶ τροποποιήσεως τῶν περὶ τοῦ Ταμείου Συντάξεων Νομικῶν διατάξεων». Ὁ κ. Δ. Βουρδουμπᾶς (Ὑφυπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῆς Ὑπηρεσίας Γραφείου». Ὁ κ. Ι. Τριανταφύλλης (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν δήμους καὶ κοινότητας». Ὁ κ. Λ. Δερτιλῆς (Ὑφυπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτει σχέδια νόμων: 1) «περὶ παροχῆς δώρου ἐπὶ ταῖς ἑορταῖς Χριστουγέννων καὶ Πάσχα εἰς τοὺς πολιτικοὺς καὶ στρατιωτικοὺς συνταξιούχους τοῦ Δημοσίου κλπ.» καὶ 2) «περὶ ἀτελοῦς εἰσαγωγῆς καὶ μειώσεως δασμῶν ἐνίων εἰδῶν γενικῆς καταναλώσεως καὶ τροποποιήσεως δασμολογικῶν καὶ τελωνειακῶν τινων διατάξεων». Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑπουργὸς Γεωργίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 27)1955 καὶ 612)1955 πράξεων τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ προσλήψεως ἡμερομισθίου κτηνιατρικοῦ καὶ ἐργατικοῦ προσωπικοῦ διὰ τὴν καταπολέμησιν βαρειῶν ἐπιζωοτιῶν». Ὁ κ. Β. Παπαρρηγόπουλος (Ὑπουργὸς Ἐμπορίου), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἄρθρων τινῶν τῶν Ν. 6028) 1934, Α. Ν. 753)1937, 892)1937 καὶ Ν. Δ. 2490)1953 καὶ καθορισμοῦ ἑνιαίων ποινῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Κουτσιμπὸς καὶ Α. Ψιμάρας, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ Στρατολογίας τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων». Ὁ βουλευτὴς Πρεβέζης κ. Α. Αὐγερινός, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ἀναπήρων καὶ Θυμάτων Πολέμου Νομοῦ Πρεβέζης, ζητούσης αὔξησιν τῶν πολεμικῶν συντάξεων, διπλασιασμὸν τῶν ὀρφανικῶν ἐπιδομάτων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μπετὸν–Ἀρμὲ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς καὶ Περιχώρων, ζητούσης ἀπόλυσιν τῶν φυματικῶν ἐξορίστων Ἁγίου Εὐστρατίου ἢ μεταφορὰν αὐτῶν εἰς τὰ σανατόρια πρὸς νοσηλείαν. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Ἑλλάδος, ζητούσης ἀναμόρφωσιν τοῦ φορολογικοῦ συστήματος πρὸς ἐπίτευξιν δικαίας ἀνακατανομῆς τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος, ἐφαρμογὴν τοῦ συστήματος τῆς δημοσιότητος τῶν φορολογικῶν δηλώσεων πρὸς κατατόπισιν τῆς κοινῆς γνώμης, ὡς τοῦτο ἰσχύει εἰς ἄλλας χώρας κλπ. Ὁ βουλευτὴς Αἰγιαλείας κ. Α. Δρούλιας, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν Κοινοτικῶν Συμβουλίων Ἀμπελοκήπων καὶ Ἁγίου Κωνσταντίνου καὶ τοῦ Γ. Συν)σμοῦ Κακοχωρίου Αἰγιαλείας, ζητούντων ἵδρυσιν Πρωτοδικείου ἐν Αἰγίῳ. Ὁ βουλευτὴς Πειραιῶς κ. Γ. Τζατζάνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Μπετὸν–Ἀρμὲ Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς, διαμαρτυρομένου διὰ τὰς εἰς Σμύρνην καὶ Κωνσταντινούπολιν βαρβαρότητας τοῦ Τουρκικοῦ λαοῦ εἰς βάρος τῆς Ἑλληνικῆς μειονότητος καὶ ζητοῦντος ἀναθεώρησιν τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, ἐξασφάλισιν τῆς ζωῆς καὶ τῆς περιουσίας τῆς Ἑλληνικῆς μειονότητος, ἀναγνώρισιν παρὰ τῆς Μ. Βρεταννίας τοῦ δικαιώματος αὐτοδιαθέσεως τοῦ Κυπριακοῦ λαοῦ κλπ. Ὁ βουλευτὴς Καρδίτσης κ. Λ. Βαμπούλης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Καρδίτσης, ζητοῦντος ματαίωσιν τῆς μελετωμένης παρατάσεως τοῦ φόρου ἐξαγωγῆς 3% ἐπὶ τῶν καπνῶν ἐσοδείας 1955 καὶ 1956, ὑπὲρ τοῦ Ι.Κ.Α. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων Φωτολείβους, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν βεβαίωσιν παρὰ τοῦ Δημοσίου Ταμείου Δράμας δύο δόσεων τιμήματος τῶν γαιῶν, αἱ ὁποῖαι τοὺς ἔχουν χορηγηθῆ ὡς κλῆρος εἰς τὰ ἀποξηρανθέντα τενάγη Φιλίππων καὶ αἰτούντων ὅπως ἡ εἴσπραξις περιορισθῇ εἰς μίαν μόνην δόσιν τοῦ ἔτους 1954–1955, κυμαινομένην ἀπὸ 800–1.300 δραχμῶν. Ὁ βουλευτὴς Ἐδέσσης κ. Ε. Πέτσος, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προσωπικοῦ τῆς ἐν Ἐδέσσῃ ὑπὸ ἐκκαθάρισιν ὁμορρύθμου Ἐριοβιομηχανικῆς Ἐπιχειρήσεως «Ἀδελφοὶ Σεφερτζῆ Κοκκίνου καὶ Σία» ΣΕΦΕΚΟ, διαμαρτυρομένου διὰ καθυστέρησιν καταβολῆς δεδουλευμένων ἀποδοχῶν του κλπ. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἀδελφότητος Ἀσθενῶν Σπιναλόγκας, ζητούσης αὔξησιν τοῦ ἐπιδόματος συντηρήσεως τῶν νοσηλευομένων κλπ. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ.κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Βαμπούλη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8387)1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Λ. Βαμπούλη, κατατεθείσης ἐρωτήσεως, ἀφορώσης εἰς τὴν πλήρωσιν τῶν κενῶν θέσεων διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν Γυμνασίων τοῦ Νομοῦ Καρδίτσης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ παρακαλέσωμεν ὑμᾶς ὅπως πληροφορήσητε τὸν ἐρωτῶντα, ὅτι τὸ ἀναγκαιοῦν ἐπιπλέον διδακτικὸν προσωπικὸν διὰ τὴν ἀπρόσκοπτον λειτουργίαν τῶν Γυμνασίων τῶν πόλεων Καρδίτσης, Σοφάδων, Φαναρίου, Μ. Παλαμᾶ καὶ Μουζακίου, ἀνέρχεται ἐν συνόλῳ εἰς ἕνδεκα (11) φιλολόγους καθηγητάς, τέσσαρες (4) καθηγητὰς Φυσικῶν καὶ ἕνα (1) καθηγητὴν Μαθηματικῶν θὰ ληφθῇ δὲ μέριμνα ὅπως κατὰ τοὺς ἐπικειμένους διορισμοὺς καθηγητῶν ἱκανοποιηθῶσι κατὰ τὸ δυνατὸν αἱ ἀνωτέρω ἀνάγκαι. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β.Ε. 763 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι ἐκ τῶν εἰς τὴν διάθεσιν ἡμῶν εὑρισκομένων ὑπηρεσιακῶν στοιχείων, δὲν ἀποδεικνύεται, ὅτι ὑπηρετοῦσιν Ἐπιθεωρηταὶ Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως, τῶν ὁποίων ἐπιβάλλεται ἡ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀπομάκρυνσις, ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι ἡ σωματικὴ καὶ ψυχικὴ κατάστασίς των καθιστῶσιν αὐτοὺς ἀνικάνους διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν καθηκόντων των. Ἐπίσης οὐδεμία καταγγελία ἔχει περιέλθει ἡμῖν, ἐν σχέσει μὲ τὰ ὑπὸ τοῦ ἐρωτῶντος κ. βουλευτοῦ θιγόμενα θέματα. Ἐὰν ἡ Διδασκαλικὴ Ὁμοσπονδία ἔχῃ συγκεκριμένα στοιχεῖα, ὀφείλει νὰ θέσῃ ταῦτα ὑπ’ ὄψει τῆς Διοικήσεως, διὰ νὰ ληφθοῦν τὰ ἐνδεδειγμένα μέτρα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 5 Σεπτεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Λ. Βαμπούλη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4613)23.5.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Ζορμπᾶ καὶ Λ. Βαμπούλη, ὑπ’ ἀριθ. 580, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ ὡς νομιμόφρονες κρινόμενοι ἐκπαιδευτικοὶ λειτουργοὶ προάγονται ὑπὸ τοῦ κατὰ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 8 τοῦ Ν. 1811)1951 «περὶ Κώδικος καταστάσεως δημοσίων διοικητικῶν ὑπαλλήλων» κατ’ ἀποκλειστικὴν ἁρμοδιότητα ἁρμοδίου Ὑπηρεσιακοῦ Συμβουλίου ἐφ’ ὅσον ἔχουσι καὶ τὰ λοιπὰ οὐσιαστικὰ καὶ τυπικὰ προσόντα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 27 Ἰουνίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 740 ἐρωτήσεως, κατατεθείσης ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ σᾶς γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ βουλευτὴς κ. Τ. Πάρρης, δι’ ὑπομνήματός του ἐζήτει ὅπως ἡ μαθητικὴ κατασκήνωσις τῆς ἐκπαιδευτικῆς περιφερείας Σύρου λειτουργήσῃ ἀντὶ τῆς Τήνου εἰς τὸν ἐν Χρύασοις χῶρον τοῦ Κέντρου Προνοίας. Κατόπιν ὅμως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 13832)41.5.1952 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, δι’ οὗ τοῦτο δὲν συγκατατίθεται εἰς τὴν παραχώρησιν τοῦ ὡς ἄνω χώρου καὶ ἀναφορᾶς τοῦ Ἐπιθεωρητοῦ Δημοτικῶν Σχολείων Σύρου, καθ’ ἣν ἐν Σύρῳ δὲν ὑπάρχει κατάλληλον διδακτήριον διὰ τὴν λειτουργίαν τῆς κατασκηνώσεως, αὕτη καὶ κατὰ τὴν ἐφετεινὴν περίοδον κατ’ ἀνάγκην θὰ λειτουργήσῃ εἰς Τῆνον. Ἔχει ἤδη ληφθῇ ἀπόφασις, ὅπως, εὐθὺς ὡς ἐξασφαλισθῇ κατάλληλος κατασκηνωτικὸς χῶρος ἐν Σύρῳ, γίνῃ ἔναρξις ἐργασιῶν διὰ τὴν κατασκευὴν ἐκεῖ τῶν ἀπαιτουμένων μονίμων ἐγκαταστάσεων μαθητικῶν κατασκηνώσεων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 736)1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἡ καθ’ ἡμᾶς ὑπηρεσία ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Χώρας ἀπὸ τῆς ξενικῆς κατοχῆς καὶ ἐν πλήρει ἐπιγνώσει τῆς λαμπρᾶς Ἐθνικοθρησκευτικῆς προπολεμικῆς δράσεως καὶ τῆς ἀποστολῆς τῆς Ριζαρείου Σχολῆς, προέβη πλέον ἢ ἅπαξ εἰς προσωπικὰς παραστάσεις καὶ ἐγγράφους ἐνεργείας πρὸς ἀποδέσμευσιν τοῦ κτιρίου τῆς Ριζαρείου Σχολῆς καὶ παράδοσιν αὐτοῦ εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον αὐτῆς πρὸς συνέχισιν σκοποῦ δι’ ὃν ἱδρύθη ὑπὸ τῶν ἀοιδήμων Ριζαρῶν. Παρὰ τὰς ἀλλεπαλλήλους κατὰ τὰ ἀνωτέρω προσπαθείας τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὑπηρεσίας, καὶ τὰς προσωπικὰς ἐνεργείας ἡμῶν δὲν κατέστη δυνατὴ μέχρι σήμερον ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς ταύτης. Πρὸς πλήρη ἐνημέρωσιν τῆς Βουλῆς καὶ τοῦ ἐρωτῶντος βουλευτοῦ κ. Τζατζάνη, περὶ τῶν πρὸς ἀποδέσμευσιν τοῦ κτιρίου καὶ ἐπαναλειτουργίαν τῆς Ριζαρείου Σχολῆς ἡμετέρων ἐνεργειῶν, διαβιβάζομεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφα τῶν δύο τελευταίων σχετικῶν ἐγγράφων ἡμῶν πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας, ἤτοι τῶν ὑπ’ ἀριθ. 42816 τῆς 6)1954 καὶ 22341) τῆς 24 Φεβρουαρίου ἐ.ἔ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 8 Ἰουλίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Δ)ΝΣΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Ἀριθ. πρωτ. 42816. Ἐν Ἀθήναις τῇ 6 Μαΐου 1954. Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑπενθυμίσωμεν ὑμᾶς ὅτι ἡ διὰ τῆς ἀπὸ τοῦ 1841 διαθήκης τοῦ ἀειμνήστου Γεωργίου Ριζάρη συσταθεῖσα ἐν Ἀθήναις καὶ ἀναγνωρισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τοῦ ἀπὸ 12)24 Μαΐου 1841 Διατάγματος Ριζάρειος Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ παραμένει ἀπὸ τοῦ 1941 ἐν ἀδρανείᾳ. Ἡ ἀδράνεια τῆς περιφήμου ταύτης Σχολῆς ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι δὲν ἐξεκενώθη μέχρι σήμερον ὑπὸ τῶν καθ’ ὑμᾶς ὑπηρεσιῶν τὸ οἴκημα τῆς Ριζαρείου, μολονότι ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἄρσις τῆς ἐπιτάξεως αὐτοῦ καὶ ἡ βαθμιαία ἐκκένωσις ἀπεφασίσθη ἐν τῇ ὑπ’ ἀριθ. 1323 τῆς 10ης Νοεμβρίου 1952 πράξει τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀνεκοινώθη δὲ παρ’ ὑμῶν διὰ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 15907 τῆς 18.2.1953 ἐγγράφου ὑμῶν πρὸς τὸ Γραφεῖον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Βασιλικοῦ Γραφείου, ὡς ἐπικειμένη. Εἶναι βεβαίως γνωστόν, ὅτι ὕψισται πολεμικαὶ ἀνάγκαι ἐπέβαλον τὴν κατὰ τὸ 1941 ἐπίταξιν τοῦ κτιρίου τοῦ ἱδρύματος ὑπὸ τοῦ καθ’ ὑμᾶς Ὑπουργείου πρὸς στέγασιν ἐν αὐτῷ τοῦ Νοσοκομείου Παίδων «Ἡ Ἁγία Σοφία» καὶ τῆς κλινικῆς ἀπόρων Παίδων Π. καὶ Α. Κυριακοῦ. Ἤδη ὅμως, ἐπειδὴ μετὰ πάροδον δεκατετραετίας, ὁπότε ἡ χώρα μετὰ σκληρὰν δοκιμασίαν ἐπανεῦρε τὸν εἰρηνικὸν αὐτῆς ρυθμὸν καὶ πάντα τὰ ἐπιταχθέντα κτίσματα καὶ ἐγκαταστάσεις ἐπανῆλθον εἰς τὸν προορισμόν των δὲν δικαιολογεῖται πλέον ἡ χρησιμοποίησις τοῦ οἰκήματος τῆς Ριζαρείου δι’ ἀλλοτρίους σκοποὺς ἢ ἐκείνους, δι’ οὓς οἱ ἀοίδιμοι ἱδρυταὶ διέθεσαν ἅπασαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν, οὔτε ἡ ἀδράνεια τῆς παλαιᾶς γεραρᾶς Ριζαρείου Σχολῆς, ἑνὸς τῶν σπουδαιοτέρων Ἐθνικοθρησκευτικῶν φυτωρίων, συνεπείᾳ τῆς διαθέσεως τοῦ κτιρίου αὐτῆς διὰ τὴν λειτουργίαν ἑνὸς χαρακτηρισθέντος μὲν ἀρχῆθεν ὡς προσκαίρου Νοσοκομείου, περιθάλψαντος δὲ ἐλαχίστους ἀσθενεῖς καθ’ ὅλην τὴν διαρρεύσασαν δεκατετραετίαν, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐν τῇ ἁρμοδιότητι ὑμῶν μεριμνήσητε διὰ τὴν ἔγκαιρον μεταφορὰν τοῦ ὡς ἄνω Νοσοκομείου ὑπὸ τοῦ κτιρίου τῆς Ριζαρείου εἰς ἕτερον τοιοῦτον, ἐὰν κρίνηται παρ’ ὑμῶν ἀναγκαία ἡ περαιτέρω διατήρησις αὐτοῦ καὶ ἀπόδοσιν τοῦ ἐν προκειμένῳ οἰκήματος εἰς τὸ ἵδρυμα τῆς Ριζαρείου, ἵνα ἐπαναλάβῃ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς τοὐλάχιστον σχολικοῦ ἔτους ἡ Ριζάρειος Σχολὴ τὴν κατὰ τ’ ἀνωτέρω διακοπεῖσαν λαμπρὰν καὶ κοινωφελεστάτην δρᾶσιν της, τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν αὕτη ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι τοῦ 1940, μορφώσασα χιλιάδας διδασκάλων καὶ ἱερέων καὶ πλῆθος ἄλλων προσωπικοτήτων, οἵτινες διεκρίθησαν εἰς τὰς ἐπιστήμας καὶ τὴν πολιτικήν. Πόσον μεγάλη εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ριζαρείου καὶ πόσον σημαντικὴ ἡ συμβολὴ αὐτῆς εἰς τὴν πανταχόθεν καταβαλλομένην προσπάθειαν πρὸς ἠθικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ πνευματικὴν ἀνάτασιν τοῦ Ἔθνους μετὰ τὴν ξενικὴν κατοχὴν καὶ τὴν λαίλαπα, ἡ ὁποία ἠπείλησε πρὸς στιγμὴν ἐν συνεχείᾳ τὴν Πατρίδα μας, καταφαίνεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ριζαρείου πρὸς μόρφωσιν ἐν αὐτῇ τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὰ χωρία τῆς ὑπαίθρου καὶ γενικῶς διὰ τὴν κοινωνίαν κατηρτισμένην θρησκευτικῶς καὶ ἐνημερωμένην ἐπὶ τῶν συγχρόνων κοινωνικῶν τάσεων καὶ προβλημάτων ἱερέων προεκάλεσε τὸ ἐνδιαφέρον, οὐ μόνον ἡμῶν, οἱ ὁποῖοι ὡς ἐποπτεύουσα νόμῳ ἀρχὴ ἐπὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ Ριζαρείου, δυνάμει εἰδικῶν ὅρων τῆς διαθήκης τοῦ δωρητοῦ ἀπηυθύνθημεν ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν διὰ διαφόρων ἐγγράφων ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν παραστάσεων, τόσον πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ πρὸς ὑμᾶς, ὅσον καὶ πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ριζαρείου, ἀλλὰ καὶ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως καὶ τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος. Τὸ θερμὸν ἐνδιαφέρον τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῆς Ριζαρείου, ἐκδηλοῦται διὰ τῶν ἀπὸ 31.10.1952 πρὸς ἡμᾶς καὶ ἀπὸ 19.1.1953 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφων τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως Αὐτοῦ, τὸ δὲ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου διὰ τοῦ ἀπὸ 18 Ὀκτωβρίου 1952 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα καὶ τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουλίου 1952 ὁμοίου πρὸς τὸν τότε Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, κ. Σοφ. Βενιζέλον. Τούτων οὕτως ἐχόντων καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐν προκειμένῳ οἴκημα ἕνεκα τῆς διαθέσεώς του ἐπὶ τόσα ἔτη δι’ ἀλλοτρίας τῶν δι’ οὓς προώρισται σκοποὺς ὑπέστη φθοράς, αἵτινες δέον νὰ ἐπισκευασθῶσι πρὸ τῆς χρησιμοποιήσεως αὐτοῦ ὡς διδακτηρίου καὶ θὰ ἀπαιτήσωσιν ἀρκετὸν χρόνον πρὸς ἀποκατάστασιν τοῦ οἰκήματος εἰς τὴν προπολεμικὴν κατάστασιν, τὸ δὲ νέον σχολικὸν ἔτος εἶναι ἐπὶ θύραις, παρακαλοῦμεν ὅπως ἐνδιαφερθῆτε προσωπικῶς διὰ τὴν λῆψιν τῶν δεόντων μέτρων, ὥστε νὰ παραδοθῇ ἐγκαίρως τὸ οἴκημα τοῦτο εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ριζαρείου, ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἀπὸ τοῦ προσεχοῦς Σεπτεμβρίου ἡ ἐπαναλειτουργία τῆς Ριζαρείου Σχολῆς, ἐπ’ ἀγαθῷ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Πολιτείας. Ἐπὶ τούτοις παρακαλοῦμεν ὅπως ἐνημερώσητε καὶ ἡμᾶς ἐγκαίρως ἐπὶ τῶν ὑμετέρων ἐνεργειῶν, ἵνα μεριμνήσωμεν διὰ τὰ περαιτέρω.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Δ)ΝΣΙΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Τμῆμα Διοικητικοῦ Ἁρμόδιος: Κ. Παπαχρῆστος Ἀριθ. πρωτ. 22341 Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Φεβρουαρίου 1955 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ Θέμα: Ζητεῖται ἡ ἐκκένωσις τοῦ κτιρίου τῆς Ριζαρείου Σχολῆς. Ἐν συνεχεία πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 42816)6.5.54 ἡμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑπενθυμίσωμεν ὑμᾶς, ὅτι διὰ τῆς ἀπὸ τοῦ 1841 διαθήκης τοῦ ἀειμνήστου Γεωργίου Ριζάρη συσταθεῖσα ἐν Ἀθήναις καὶ ἀναγνωρισθεῖσα ὑπὸ τοῦ Κράτους διὰ τοῦ ἀπὸ 12)24 Μαΐου 1941 Διατάγματος Ριζάρειος Ἐκκλησιαστικὴ Σχολή, παραμένει ἀπὸ τοῦ ἔτους 1941 ἐν ἀδρανείᾳ. Ἡ μὴ λειτουργία τῆς περιφήμου ταύτης Σχολῆς, ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι κατέχεται ἀκόμη μέχρι σήμερον ὑπὸ τῶν καθ’ ὑμᾶς ὑπηρεσιῶν τὸ οἴκημα αὐτῆς, μολονότι ἡ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἄρσις τῆς ἐπιτάξεως αὐτοῦ καὶ ἡ βαθμιαία ἐκκένωσις ἀπεφασίσθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1323)10ης Νοεμβρίου 1952 Πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀνεκοινώθη δὲ παρ’ ὑμῶν διὰ τοῦ κοινοποιηθέντος καὶ ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ, 15907)18.2.1953 ἐγγράφου πρὸς τὸ γραφεῖον τοῦ Ἀρχηγοῦ τοῦ Βασιλικοῦ Γραφείου ὡς ἐπικειμένη. Εἶναι βεβαίως γνωστὸν ὅτι πολεμικαὶ ἀνάγκαι ἐπέβαλον τὴν κατὰ τὸ 1941 ἐπίταξιν τοῦ κτιρίου τοῦ Ἱδρύματος ὑπὸ τοῦ καθ’ Ὑπουργείου πρὸς στέγασιν ἐν αὐτῷ τοῦ Νοσοκομείου Παίδων «Ἡ Ἁγία Σοφία» καὶ τῆς Κλινικῆς «Ἀπόρων Παίδων». Π. καὶ Α. Κυριακοῦ». Ἤδη, ὅμως, μετὰ πάροδον ὁλοκλήρου δεκατετραετίας, ὁπότε ἡ χώρα μετὰ τὴν σκληρὰν δοκιμασίαν ἐπανεῦρε τὸν εἰρηνικὸν αὐτῆς ρυθμὸν καὶ πάντα τὰ ἐπιταχθέντα κτίσματα καὶ ἐγκαταστάσεις ἐπανῆλθον εἰς τὸν προορισμόν των, δὲν δικαιολογεῖται πλέον ἡ χρησιμοποίησις τοῦ οἰκήματος τῆς Ριζαρείου δι’ ἀλλοτρίους σκοποὺς ἢ ἐκείνους δι’ οὓς οἱ ἱδρυταὶ διέθεσαν ἅπασαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν οὐδὲ ἐπιτρέπεται ἡ ἀδράνεια τῆς γεραρᾶς Ριζαρείου Σχολῆς ἑνὸς τῶν σπουδαιοτέρων ἐθνικοθρησκευτικῶν φυτωρίων. Ὅθεν, παρακαλοῦμεν καὶ αὖθις ὅπως ἐν τῇ ἁρμοδιότητι ὑμῶν μεριμνήσητε διὰ τὴν ἔγκαιρον μεταφορὰν ἀπὸ τοῦ οἰκήματος τῆς Ριζαρείου εἰς ἕτερον τοιοῦτον τοῦ ἀρχῆθεν ὡς προσκαίρου χαρακτηρισθέντος νῦν δὲ ἐλαχίστους ἀσθενεῖς περιθάλποντος Νοσοκομείου, ἐὰν βεβαίως κρίνηται παρ’ ὑμῶν ἀναγκαία ἡ διατήρησίς του καὶ ἀποδώσητε τὸ ἐν προκειμένῳ οἴκημα εἰς τὸ Ἵδρυμα τῆς Ριζαρείου Σχολῆς ἵνα καταστῇ δυνατὴ ἡ ἄμεσος ἐπαναλειτουργία τῆς ἱστορικῆς ταύτης Σχολῆς, τῆς ἀναπτυξάσης ἀπὸ τῆς ἱδρύσεώς της μέχρι το 1940 λαμπρὰν καὶ κοινωφελεστάτην δρᾶσιν καὶ μορφωσάσης χιλιάδας διδασκάλων καὶ ἱερέων καὶ πλῆθος ἄλλων προσωπικοτήτων, οἵτινες διεκρίθησαν εἰς τὰς ἐπιστήμας καὶ τὴν πολιτικήν. Πόσον μεγάλη εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Ριζαρείου Σχολῆς καὶ πόσον σημαντικὴ θὰ εἶναι ἡ συμβολὴ αὐτῆς εἰς τὴν πανταχόθεν καταβαλλομένην προσπάθειαν πρὸς ἠθικὴν ἀνασυγκρότησιν καὶ πνευματικὴν ἀνάτασιν τοῦ Ἔθνους, καταφαίνεται καὶ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς ἐπαναλειτουργίας αὐτῆς πρὸς μόρφωσιν τῶν ἀπαραιτήτων διὰ τὰ χωρία τῆς ὑπαίθρου καὶ γενικῶς διὰ τὴν κοινωνίαν κατηρτισμένων θρησκευτικῶς καὶ ἐνημερωμένων ἐπὶ τῶν συγχρόνων κοινωνικῶν τάσεων καὶ προβλημάτων ἱερέων προεκάλεσε τὸ ἐνδιαφέρον οὐ μόνον τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον ὡς ἐποπτεύουσα νόμῳ ἀρχὴ ἐπὶ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τῆς Ριζαρείου ἀπηυθύνθη ἀπὸ τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐντεῦθεν διὰ διαφόρων ἐγγράφων, ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν παραστάσεων, τόσον πρὸς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ πρὸς ὑμᾶς, ὅσον καὶ πρὸς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ριζαρείου ἀλλὰ καὶ τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως καὶ τοῦ προκαθημένου τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος. Τὸ θερμὸν ἐνδιαφέρον τῆς Α. Μ. τοῦ Βασιλέως διὰ τὴν ἐπαναλειτουργίαν τῆς Ριζαρείου ἐκδηλοῦται διὰ τῶν ἀπὸ 31.10.1952 πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Παιδείας καὶ ἀπὸ 19.1.53 πρὸς ὑμᾶς ἐγγράφων τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως Αὐτοῦ, τὸ δὲ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου διὰ τοῦ ἀπὸ 18ης Ὀκτωβρίου 1952 ἐγγράφου του πρὸς τὴν Α. Μ. τὸν Βασιλέα καὶ τοῦ ἀπὸ 7ης Ἰουλίου 1952 ὁμοίου πρὸς τὸν τότε Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως. Ἐπὶ τούτοις παρακαλοῦμεν ὅπως ἐνδιαφερθῆτε προσωπικῶς διὰ τὴν λῆψιν τῶν δεόντων μέτρων πρὸς ἀπόδοσιν τοῦ ἐν λόγῳ οἰκήματος εἰς τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τῆς Ριζαρείου, ἵνα ἐπιτευχθῇ ἡ ὅσον ἔνεστι ταχυτέρα ἐπαναλειτουργία τῆς Σχολῆς, ἐνημερώσητε δὲ ἡμᾶς ἐγκαίρως ἐπὶ τῶν ἐνεργειῶν σας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Κοινοποίησις: 1. Ἰδιαίτερον Γραφεῖον κ. Ὑπουργοῦ 2. Δ)νσιν Θρησκευμάτων 3. Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος. 4. Διοικητικὸν Συμβούλιον Ριζαρείου Σχολῆς. ΣΤʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἀπαντῶντες ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν διὰ τοῦ ἀνωτέρω σημειουμένου ἐγγράφου σας, ὑπ’ ἀριθ. 106 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσωμεν ὑμᾶς καὶ τὸν ἐρωτῶντα κ. βουλευτὴν ὅτι τὸ Ν. Δ. 3094)54 «περὶ μέτρων πρὸς καταπολέμησιν τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ» ἤρχισεν ἐφαρμοζόμενον ἀπὸ τοῦ παρελθόντος σχολικοῦ ἔτους 1954–55. Οὕτω, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νόμου τούτου, ἐνηργήθη ἀπογραφὴ τῶν ὑποχρέων πρὸς φοίτησιν μαθητῶν ἡλικίας 14–20 ἐτῶν, βάσει τῶν ἀποτελεσμάτων τῆς ὁποίας ἐζητήθη ἡ ἵδρυσις ἄχρι τοῦδε 5602 νυκτερινῶν σχολείων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ὑποχρέων πρὸς φοίτησιν μαθητῶν, τῶν ἀνωτέρω ἡλικιῶν, ὑπολογίζεται εἰς 600.000. Κατὰ τὸ λῆξαν σχολικὸν ἔτος, τῇ ἐνεργείᾳ τῶν κατὰ τόπους Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν Καταπολεμήσεως Ἀναλφαβητισμοῦ, ἐλειτούργησαν 2.500 νυκτερινὰ σχολεῖα εἰς ἃ ἐφοίτησαν ὑπὲρ τὰς 95.000 μαθηταὶ καὶ μαθήτριαι καὶ ἐδίδαξαν 3.500 δημοδιδάσκαλοι. Πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἀνωτέρω Νομαρχιακῶν Ἐπιτροπῶν διετέθη ἐκ τοῦ Εἰδικοῦ Προϋπολογισμοῦ τῶν Ἐκπαιδευτικῶν τελῶν, τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου, ποσὸν 950.000 δραχμῶν καὶ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ ποσὸν 30.000. Ἐκ τῶν συγκεντρωθέντων ἄχρι τοῦδε παρ’ ἡμῖν στοιχείων προκύπτει ὅτι ἐκ τοπικῶν πόρων διετέθη ποσὸν 500.000 δραχμῶν. Τὰ ποσὰ ταῦτα ἐπήρκεσαν ἵνα καταβληθῇ ἱκανοποιητικὴ ἀμοιβὴ εἰς τοὺς ἐργασθέντας δημοδιδασκάλους. Διὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1955–56 ἡ Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ ἔλαβεν ἀπόφασιν ὅπως λειτουργήσωσιν εἰς ἑκάστην ἐκπαιδευτικὴν περιφέρειαν, κατὰ μέσον ὅρον, 20 σχολεῖα, ἤτοι ἐπὶ 120 περιφερειῶν 2.400 νυκτερινὰ σχολεῖα. Ἀναγκαιοῦν διδακτικὸν προσωπικὸν 3.200 δημοδιδάσκαλοι. Δι’ ἀμοιβὴν διδακτικοῦ προσωπικοῦ καὶ δι’ ἔξοδα λειτουργίας τῶν σχολείων τούτων προϋπελογίσθη ποσὸν 30.000.000 δραχμῶν. Τελοῦντες ἐν πλήρει γνώσει τοῦ ἀδυνάτου τῆς ἐκ μέρους τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν διαθέσεως ἑνὸς τοιούτου ποσοῦ ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ, περιωρίσαμεν εἰς τὸ ἐλάχιστον τὰς ἀξιώσεις μας καὶ ἐλπίζομεν ὅτι ὁ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν κ. συνάδελφος θὰ ἐξαντλήσῃ ὅλα τὰ περιθώρια τῶν δυνατοτήτων ὥστε ἡ διὰ τὴν καταπολέμησιν τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ ἐνίσχυσις ἐκ τοῦ Κρατικοῦ Προϋπολογισμοῦ νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον οὐσιαστική.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 161 ἐρωτήσεως, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 7 παρ. 2 τοῦ Ν.Δ. 17.3.1926 ἀπαγορεύεται εἰς τοὺς ἐν δημοσίᾳ ὑπηρεσίᾳ λειτουργοὺς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως ν’ ἀσκῶσι καθήκοντα ἐφημερίου. Ἡ διάταξις αὕτη ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη διέπουσα τοὺς δημοσίους ἐκπαιδευτικοὺς λειτουργοὺς ἔχει ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ τῶν ἰδιωτικῶν τοιούτων κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Α.Ν. 2545)40 «περὶ ἰδιωτικῶν σχολείων κλπ.». Ἡ ἐν λόγῳ ἀπαγορευτικὴ διάταξις περὶ μὴ προσλήψεως ἐφημερίων εἰς τὰ ἰδιωτικὰ σχολεῖα ἐφαρμοζομένη πάντοτε, συμπεριελήφθη καὶ εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 1339)1.8.1955 ἀπόφασιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου «περὶ τοῦ τρόπου προσλήψεως διδακτικοῦ προσωπικοῦ τῶν ἰδιωτικῶν σχολείων κατὰ τὸ σχολικὸν ἔτος 1955–56.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Σαββοπούλου. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7194 ἐ.ἔ. ἐγγράφου ὑμῶν διὰ τοῦ ὁποίου διεβιβάσατε ἡμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Εὐαγγ. Σαββοπούλου σχετικῶς μὲ τὴν κατάστασιν τοῦ οἰκοδομικοῦ συγκροτήματος ἔνθα στεγάζονται πέντε σχολεῖα Στοιχειώδους Ἐκπαιδεύσεως εἰς Δραπετσῶνα, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι ἐχορηγήσαμεν τὸν παρελθόντα Ἰούνιον χρηματικὴν ἐνίσχυσιν ἐξ 100.000 δραχμῶν διὰ τὴν δαπάνην ἐπισκευῆς τοῦ διδακτηρίου τοῦ 1ου δημ. σχολείου Δραπετσῶνος, ἔνθα στεγάζονται καὶ ἕτερα τέσσαρα δημοτικὰ σχολεῖα βάσει μελέτης συνταχθείσης ὑπὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς Τεχνικῆς Ὑπηρεσίας καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τοῦ Νομομηχανικοῦ Ἀττικῆς. Ἡ ἐπισκευὴ αὐτῶν ἐξετελέσθη, ἤδη πλὴν τοῦ ὑποστέγου τὸ ὁποῖον δύναται νὰ λειτουργήσῃ ὡς ἔχει.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7532)4257)12.9.55 ὑμετέρου ἐγγράφου ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. 76 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη περὶ ἱδρύσεως νυκτερινοῦ Γυμνασιακοῦ Παραρτήματος εἰς Νίκαιαν Πειραιῶς ὅτι διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 103990)8.9.55 ἡμετέρας διαταγῆς ἐζητήσαμεν τὴν ἀπαιτουμένην γνωμάτευσιν ὑπὸ τοῦ Γεν. Ἐπιθεωρητοῦ Μ. Ε. Πειραιῶς ἵνα μετὰ ταῦτα ἐνεργήσωμεν περαιτέρω.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7189)4051)26.8.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ἀναφορικῶς πρὸς τὴν ὑπ’ αὔξ. ἀριθ. βιβλ. 49 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη ὅτι ἡ Ἀστικὴ Σχολὴ Ποταμοῦ Κυθήρων ἔπαυσε λειτουργοῦσα ἐλλείψει μαθητῶν, οἱ ὁποῖοι γενικῶς καθ’ ἅπασαν τὴν χώραν ἀπὸ τῆς ἱδρύσεως τῶν Ἀστικῶν σχολείων προτιμοῦν τὰ κλασσικὰ σχολεῖα.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΑ). Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Λαβόντες ὑπ’ ὄψιν τὴν διὰ τοῦ ἀνωτέρω ἐγγράφου ὑμῶν διαβιβασθεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 71 τῆς 31.8.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Τζατζάνη, ἐὰν ἔχωμεν γνῶσιν ὅτι δὲν ἀναγνωρίζει τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ὡς συντάξιμον ὑπηρεσίαν τὸν χρόνον τῶν ὑπηρετησάντων εἰς τὸ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Ἱεροδιδασκαλεῖον «Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος» πρὸ τῆς διὰ τοῦ ἀπὸ 21)26.4.1932 Προεδρικοῦ Διατάγματος ἀναγνωρίσεως τοῦ Ἱεροδιδασκαλείου τούτου ὡς ἰσοτίμου πρὸς τὸ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Βελλᾶς λειτουργοῦντι, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἐν τῷ ἀναγνωριστικῷ τούτῳ Π. Δ. δὲν γίνεται εἰδικὴ μνεία περὶ τῆς προϋπηρεσίας τῶν καθηγητῶν καὶ διδασκάλων τοῦ Ἱεροδιδασκαλείου τούτου καὶ κατ’ ἀκολουθίαν τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον ἐφαρμόζει περὶ αὐτῶν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1854)1951 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν συντάξεων» δι’ ὧν ρυθμίζεται τὸ δικαίωμα καὶ ὁ τρόπος τῆς συνταξιοδοτήσεως τῶν Ἑλλήνων τὸ γένος καθηγητῶν κλπ. σχολείων λειτουργούντων ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἀνεγνωρισμένων ὡς ἰσοτίμων πρὸς τὰ τοῦ Κράτους κ.λ.π. Παρὰ τὰ ἀνωτέρω ὅμως, ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν συναδέλφου εἰς τὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τούτου ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι θὰ παρασχεθοῦν ἡμῖν πλείονα στοιχεῖα ἀφορῶντα εἰς τὰς αἰτουμένας τὴν ἀναγνώρισιν τῆς πρὸ τοῦ Π. Δ. τῆς 21)26.4.1932 ὑπηρεσίας τῶν ἐν τῷ Ἱεροδιδασκαλείῳ «Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος» Ἀλεξανδρείας.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΒ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἀπαντῶντες εἰς τὴν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8687)18.11.55 ὑμετέρου ἐγγράφου ἀποσταλεῖσαν ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. 157 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γεωργίου Τζατζάνη, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Διὰ νὰ ἐγγραφῇ τις εἰς τὴν Σχολὴν τοῦ Πανεπιστημίου, δέον νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸν κατ’ ἔτος διενεργούμενον εἰσιτήριον διαγωνισμόν, συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ)τος 3011)1954 (ΦΕΚ 216)15.9.1954). Ἐπιτυχόντες εἰς τὸν διαγωνισμὸν τοῦτον, θεωροῦνται κατὰ τὴν παρ. 4 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ὡς ἄνω Ν. Δ)τος οἱ μέχρι συμπληρώσεως τοῦ δι’ ἑκάστην σχολὴν ἢ τμῆμα σχολῆς ὁρισθέντος ἀριθμοῦ εἰσακτέων, πρῶτος κατὰ σειρὰν βαθμολογίας, ὑπὸ τὸν περιορισμὸν ὅτι ἔλαβον γενικὸν μέσον ὅρον εἰς ἅπαντα μὲν τὰ ἐξεταζόμενα μαθήματα τοὐλάχιστον ἓξ (6) εἰς δὲ τὰ βασικὰ μαθήματα γενικὸν μέσον ὅρον τοὐλάχιστον πέντε (5) ὑπὸ τὸν περιορισμόν, ὅτι δὲν ἔλαβον εἰς περισσότερα τοῦ ἑνὸς ἐκ τῶν ἐξεταζομένων μαθημάτων κάτω τοῦ τρία (3). Ἅπαντες δὲ οἱ λοιποὶ θεωροῦνται ἀποτυχόντες καὶ διὰ τὴν ἐγγραφήν των δέον νὰ ληφθῇ ἴδιον νομοθετικὸν μέτρον. Τοῦτο ὅμως δὲν ἐνδείκνυται, διότι θὰ ἐπέφερε πλήρη ἀνατροπὴν τῆς μέχρι σήμερον ἀσκηθείσης ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως.

Ὁ Ὑπουργὸς

Α. ΓΕΡΟΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΙΙ. Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Α) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὰ κοινοποιηθέντα ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. ΤΒ 12411 (19.9.55) καὶ ΤΒ 12668 (30.9.55) ἔγγραφα τοῦ Ὑπουργείου τούτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι ὡς πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ ἀπὸ 9ης Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. ἐρώτησιν, ἀφορῶσαν εἰς τὸν μὴ διορισμὸν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Καρδίτσης τοῦ Ἰωάννου Πλαϊνοῦ ὡς κοινοτικοῦ εἰσπράκτορος. Συμφώνως πρὸς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 169 παράγρ. 2 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος, ἡ ἀνάθεσις τῆς εἰσπράξεως τῶν ἐσόδων πλειόνων δήμων ἢ κοινοτήτων εἰς κοινὸν εἰσπράκτορα ἐνεργεῖται τῇ προτάσει τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ταμείου δι’ ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου. Ἐν προκειμένῳ ὁ διευθυντὴς τοῦ Δημοσίου Ταμείου Μουζακίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2823)20.7.54 ἀναφορᾶς του πρὸς τὸν Νομάρχην Καρδίτσης, ἐκθέτει λεπτομερῶς τοὺς λόγους δι’ οὓς δὲν κρίνει κατάλληλον τὸν εἰρημένον Ἰωάννην Πλαϊνόν, ἵνα διορισθῇ ὡς κοινοτικὸς εἰσπράκτωρ. Διὰ μεταγενεστέρων ἀναφορῶν του ὑπ’ ἀριθ. 4808)29. 11.54 καὶ 686)687)22.2.55 πρὸς τὸν Νομάρχην Καρδίτσης ὁ διευθυντὴς τοῦ ἀνωτέρω Ταμείου προέτεινεν, ὅπως διορισθῇ ὁ Ἰωάννης Πλαϊνὸς ὡς κοινοτικὸς εἰσπράκτωρ, χωρὶς ὅμως νὰ ἀναιρῇ τοὺς λόγους, οἵτινες ἤγαγον τοῦτον νὰ προτείνῃ τὸν διορισμὸν τοῦ περὶ οὗ πρόκειται, ἐνῶ διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2823)54 ἀναφορᾶς ᾐτιολογημένως ἔκρινε τοῦτον ἀκατάληλον. Ὁ Νομάρχης Καρδίτσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 18609 (12.9. 55) ἔγγραφον αὐτοῦ πρὸς τὰς ἐφημερίδας «Ἐλευθέρα Γνώμη» Τρικάλων καὶ «Νέος Ἀγὼν» Καρδίτσης, κοινοποιηθὲν καὶ εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦτο, ἐκθέτει ὅτι δὲν προῆλθεν εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ ἀνωτέρω Ἰωάννου Πλαϊνοῦ, διότι οὗτος ἐκρίθη ἀκατάλληλος, διὰ τοὺς ἐν τῇ εἰρημένῃ ὑπ’ ἀριθ. 2823 ἀναφορᾷ τοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ταμείου Μουζακίου ἐκτιθεμένους λόγους. Συνημμένως πέμπομεν ἀντίγραφα τῶν ὡς ἄνω, μνημονευομένων ἐγγράφων. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ὀκτωβρίου 1055

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΜΕΙΟΝ ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 4808 Ἐν Μουζακίῳ τῇ 29 Νοεμβρίου 1954 Πρὸς Τὴν Νομαρχίαν Καρδίτσης Καρδίτσαν Λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν, ὅτι οἱ δύο ὑπηρετοῦντες ἤδη κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες, κατόπιν τῆς μειώσεως τοῦ μονίμου προσωπικοῦ τοῦ Ταμείου ἀπὸ ἐννέα τακτικοὺς ὑπαλλήλους εἰς πέντε τοιούτους, τυγχάνουσιν ἀριθμητικῶς ἀνεπαρκεῖς διὰ τὴν εἴσπραξιν τῶν δημοτικῶν καὶ κοινοτικῶν ἐσόδων ἐπὶ ἑνὸς δήμου καὶ τεσσαράκοντα κοινοτήτων μὲ προοπτικὴν ἐγκαταλείψεως σεβαστοῦ καθυστερήματος ἀνεισπράκτου εἰς τὸ τέλος τῆς τρεχούσης χρήσεως. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, παρακαλοῦμεν, ὅπως διορίσητε καὶ τρίτον κοινοτικὸν εἰσπράκτορα, προτείνομεν δὲ ὡς τοιοῦτον τὸν κ. Ἰωάννην Πλαϊνόν, τέως ἔφεδρον ἀνθυπολοχαγόν, κεκτημένου πάντων τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προτασσομένων προσόντων, πλέον δὲ καὶ προστατευομένου ὑπὸ τοῦ Νόμου 1836)51 περὶ προστασίας ἐφέδρων πολεμιστῶν. Ὁ προτεινόμενος, κατὰ δήλωσίν του, ἔχει ὑποβάλει πρὸς ὑμᾶς αἴτησιν διορισμοῦ του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 29 Νοεμβρίου 1954 Εὐπειθέστατος

Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Μουζακίου

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΜΕΙΟΝ ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 686 καὶ 687. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Φεβρουαρίου 1955 Πρὸς Τὸν κ. Νομάρχην Καρδίτσης Καρδίτσαν Ἐν συνεχεία προηγουμένων ἀναφορῶν μας περὶ τῆς καταστάσεως ἀνάγκης διορισμοῦ δύο εἰσέτι, πλέον τῶν ἤδη ὑπηρετούντων κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων, δι’ οὓς λόγους ἐν αὐταῖς εἰδικώτερον ἀνεφέρομεν, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν ὑμῖν συνημμένως αἰτήσεις τῶν αἰτούντων διορισμὸν 1) Δημητρίου Κωστοπούλου καὶ 2) Ἰωάννου Πλαϊνοῦ κατοίκων Μουζακίου, ἱκανῶν καὶ κεκτημένων τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένων προσόντων καὶ νὰ παρακαλέσωμεν διὰ τὸν διορισμόν των. Συναφῶς ἀναφέρομεν ὅτι ἡ πορεία τῆς εἰσπράξεως τῶν Δημοτικῶν καὶ Κοινοτικῶν ἐσόδων δὲν εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιητικὴ ἀφ’ ἑνὸς μὲν λόγῳ τοῦ μετὰ καθυστερήσεως καὶ οὐχὶ εἰς τὸν καιρὸν διορισμοῦ τῶν δύο ὑπηρετούντων εἰσπρακτόρων καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἕνεκεν τῆς καθυστερημένης βεβαιώσεως ὑπὸ πλείστων Κοινοτήτων τῶν ἐσόδων των. Τούτων ἕνεκεν καὶ διότι διανύομεν τὸ δεύτερον ἑξάμηνον τῆς τρεχούσης χρήσεως, καθίσταται πλέον ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη διὰ τὸ Ταμεῖον μας διορισμοῦ δύο ἀκόμη Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων. Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Μουζακίου

Εὐπειθέστατος

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΤΑΜΕΙΟΝ ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ

Ἀριθ. πρωτ. 2823. Πρὸς Τὴν Νομαρχίαν Καρδίτσης Καρδίτσαν Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 13163)13.7.54 ὑμετέρας διαταγῆς. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ἐν περιλήψει διαταγῆς ὑμῶν, σχετικῆς τῷ διορισμῷ ὡς Κοινοτικοῦ Εἰσπράκτορος τοῦ Ἰωάννου Πλαϊνοῦ παρὰ τῷ ταμείῳ μας, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν ὅτι προηγήθη πρότασίς μας ἐπὶ ὑποβληθείσης ὑπὸ τοῦ Νικολάου Τριανταφύλλου αἰτήσεως καὶ ὅτι τὸ Ταμεῖόν μας διὰ διορισμοῦ τοῦ προταθέντος συνεπλήρωσε τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀναγκαιούντων Κοινοτικῶν εἰσπρακτόρων. Συναφῶς ἀναφέρομεν ὅτι ὁ αἰτῶν διορισμὸν Ἰωάννης Πλαϊνὸς ὅλως ἀναιτίως καὶ ἀναρμοδίως καὶ δι’ ἐντυπωσιακὸν σκοπόν, χωρὶς κἂν νὰ ἐμφανισθῇ εἰς τὸ Ταμεῖόν μας ἐναντιώθη εἰς τοῦ ὑπηρετοῦντος ἤδη Κοινοτικοῦ Εἰσπράκτορος Κων)ντίνου Μπαλιάκου, δημοσίᾳ καὶ κοινωνικῶς ἀπρεπῶς, ἐπέκρινε τὸ ἦθος αὐτοῦ, ἐμέμφθη τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ταμείου διὰ τὴν διατήρησίν του καὶ σκηνικῶς ὑπεδείξατο τοῖς παρισταμένοις ἑαυτὸν ὡς δυνάμενον νὰ ρυθμίσῃ ζητήματα τῆς ὑμετέρας ἁρμοδιότητος, ἐνδείξας οὕτω τὴν ἔλλειψιν οὐσιαστικῶν προσόντων διὰ τὴν πρόσληψίν του παρὰ τῆς Ταμιακῆς Ὑπηρεσίας, ἥτις ἀντιθέτως ἀπαιτεῖ ἀπὸ τὰ ἐκτελεστικά της ὄργανα, ὑποταγὴν εἰς τὰ κελεύσματα τοῦ νόμου καὶ τῶν συμφερόντων τοῦ Κράτους ἐν συσχετισμῷ μὲ τὴν ἀπόδοσιν δικαιοσύνης, ἀθόρυβον δραστηριότητα, κοπιώδη ἐνεργητικότητα, πειθαρχίαν, φιλεργίαν, κοινωνικὴν παράστασιν, ἀντίληψιν εὐθυκρισίαν, χαρακτῆρα, ἦθος καὶ ἀποχὴν πάσης ἀναμίξεώς των εἰς ζητήματα μὴ ἔχοντα σχέσιν μὲ τὰ καθήκοντά των καὶ καθ’ ὑπόταξιν τῶν ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν εἰς τὴν εὐσυνείδητον ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων. Ἐὰν εἰς τὸ γεγονὸς τοῦτο, ὅπερ δι’ ἡμᾶς λαμβάνεται ὡς συντελεστὴς κρίσεως αὐτοῦ, προστεθῶσι καὶ αἱ πληροφορίαι, αἵτινες παρουσιάζουσι τὰς συνιστώσας τὸν χαρακτῆρα του μὴ ἀξιοποιουμένας καὶ ὡς στερούμενον γενικώτερον ἀτομικῶν ἱκανοτήτων καὶ προσωπικῶν ψυχικῶν χαρισμάτων, δημιουργεῖται εἰς ἡμᾶς κώλυμα προτάξεως διὰ τὸν διορισμὸν τοῦ αἰτοῦντος ὡς Κοινοτικοῦ εἰσπράκτορος. Ἐν Μουζακίῳ τῇ 20 Ἰουλίου 1955 Ὁ Διευθυντὴς τοῦ Ταμείου Μουζακίου

Εὐπειθέστατος

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ

Ἀριθ. πρωτ. 18609. Ἐν Καρδίτσῃ τῇ 12 Σεπτεμβρίου 1955 Πρὸς Τοὺς κ.κ. Διευθυντὰς τῶν Ἐφημερίδων «Ἐλευθέρα Γνώμη» Τρικάλων καὶ «Νέος Ἀγὼν» Καρδίτσης Δυνάμει τοῦ περὶ τύπου νόμου, παρακαλῶ ὅπως δημοσιεύσητε τὰ κάτωθι εἰς τὰς ἐφημερίδας ὑμῶν. Εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ἐλευθέρα Γνώμη» τὴν 1.9.55 ἐδημοσιεύθη ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ τοῦ ἐκ Μουζακίου Ἰωάννου Πλαϊνοῦ, διαμαρτυρομένου, διότι δὲν προσελήφθη ὡς κοινοτικὸς εἰσπράκτωρ ἐν τῷ Δημοσίῳ Ταμείῳ Μουζακίου. Εἰς τὴν ἐφημερίδα «Νέος Ἀγὼν» τῆς 11.9.55 ἐδημοσιεύθη ἀνταπόκρισις ἐξ Ἀθηνῶν ὑπὸ τίτλον «περὶ παραμερισμοῦ ἐφέδρου ἀξιωματικοῦ ἐκ Μουζακίου–Ἐρώτησις βουλευτοῦ» καὶ περιέχουσα τὴν ἀπὸ 5.9.55 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Καρδίτσης κ. Στυλ. Ἀλλαμανῆ, κατατεθεῖσαν εἰς τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς, δι’ ἧς ἐρωτᾶται ὁ ἐπὶ τῶν Ἐσωτερικῶν ἀξιότιμος κ. Ὑπουργὸς τί μέτρα προτίθεται νὰ λάβῃ ἐναντίον ἡμῶν, διότι δῆθεν δὲν προέβημεν εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ εἰρημένου Πλαϊνοῦ καίτοι οὗτος ἐκέκτητο πλειόνων προσόντων τῶν λοιπῶν ὑποψηφίων καὶ «ὑπερεῖχε» δῆθεν «προδήλως τῶν διορισθέντων». Ἀντιπαρερχόμενοι τὸν ἐπιστολογράφον, ἀπαντῶμεν μόνον εἰς τὸν κ. βουλευτὴν καὶ τὸν πληροφοροῦμεν τὰ κάτωθι περὶ τῆς ἀληθείας τῆς ὑποθέσεως: 1) Οἱ κοινοτικοὶ εἰσπράκτορες διορίζονται ὑπὸ τοῦ Νομάρχου, κατόπιν προτάσεως τοῦ οἰκείου Δ)ντοῦ τοῦ Δημοσίου Ταμείου. Εἰς τὴν προκειμένην δὲ περίπτωσιν ὁ ἁρμόδιος Δ)ντὴς τοῦ Ταμείου Μουζακίου διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2823)20.7.1955 ἀναφορᾶς του, ἀντίγραφον τῆς ὁποίας ἐπισυνάπτομεν καὶ παρακαλοῦμεν ὅπως δημοσιεύσητε καὶ ταύτην παρὰ πόδας τῆς παρούσης, ἔκρινε τὸν ἐν λόγῳ τελείως ἀκατάλληλον διὰ τὴν θέσιν τοῦ κοινοτικοῦ εἰσπράκτορος, δι’ ἔλλειψιν τοῦ προσήκοντος χαρακτῆρος καὶ ἤθους, δι’ ὃ καὶ δὲν διωρίσθη παρ’ ἡμῶν, ἐξ ἄλλου δέ, οἱ τελικῶς διορισθέντες δύο καὶ οὐχὶ τέσσαρες κέκτηνται ἁπάντων τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου τυπικῶν καὶ οὐσιαστικῶν προσόντων. 2) Διαψεύδομεν ἐπίσης κατηγορηματικῶς τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὴν ἐρώτησιν ὅτι δῆθεν ἐνῷ εἴχομεν ὑποσχεθῆ νὰ προβῶμεν εἰς τὸν διορισμὸν τοῦ εἰρημένου, ὑπεχωρήσαμεν δῆθεν, δικαιολογήσαντες τὴν ὑπαναχώρησιν εἰς τὸν Δ)ντὴν τοῦ Ταμείου Μουζακίου «ὅτι ἔκαμνον ὅ,τι μοὶ εἶπεν ὁ κ. Ταλιαδοῦρος». Ἐπειδὴ δὲ διαφαίνεται ἐκ τῆς ἐπερωτήσεως ὅτι ὁ πληροφοριοδότης τοῦ κ. βουλευτοῦ εἶναι ὁ Δ)ντὴς τοῦ Δημοσίου Ταμείου Μουζακίου, ἐκαλέσαμεν τοῦτον σήμερον εἰς ἀπολογίαν ἵνα παράσχῃ τὰς ἀναγκαίας διασαφήσεις. Ἐν τέλει, εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἐκ τοῦ περιεχομένου τῆς παρούσης καὶ τοῦ ἐγγράφου τοῦ Ταμείου, θὰ διαπιστώσῃ πᾶς τις ὅτι ἐνηργήσαμεν μόνον αὐστηρῶς ὑπηρεσιακὴν πρᾶξιν καὶ οὐχὶ «πρωτοφανῆ φατριαστικὴν» τοιαύτην ὡς ἀναφέρεται εἰς τὴν ἐρώτησιν τοῦ κ. βουλευτοῦ.

Ὁ Νομάρχης

Δ. ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

β) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 6130)3498)5.7.55 ὑμετέρου καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. ΤΕ 5352 ἡμέτερον κοινοποιηθέν καὶ ὑμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ἀπάντησιν τῆς ἀπὸ 5.7.1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση, περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Δασωτοῦ Νευροκοπίου, ὅτι ἡ ἀπαιτουμένη δαπάνη διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ὑδραγωγείου, ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν 120.000 δρχ. καὶ τὸ ὅλον θέμα εὑρίσκεται ὑπὸ μελέτην προκειμένου νὰ χρηματοδοτηθῇ τὸ ἔργον ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων. Συνημμένως ἀποστέλλομεν ἓν ἀντιγράφο τὴν ὑπ’ ἀριθ. 24005)7.9.55 ἀναφορὰν τοῦ Νομάρχου Δράμας μετὰ τῆς συνημμένης ἐκθέσεως τοῦ προϊσταμένου Μηχανικοῦ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 3 Ὀκτωβρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΔΡΑΜΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 24005. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. ΤΕ 6028)1955 ὑμετέρας διαταγῆς, περὶ τοῦ ἐν περιλείψει ἀντικειμένου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 138)55 ἀναφορᾶς τοῦ Προϊσταμένου τῆς παρ’ ἡμῖν Τ.Υ.Δ.Κ. ἐν ᾗ ἐκτίθεται πῶς ἀκριβῶς ἔχει τὸ ζήτημα τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Δασωτῶν, ἵνα λάβητε γνῶσιν. Ἐπὶ τούτοις, ἀναφέρομεν ὅτι καίτοι αἱ ἀνάγκαι ὑδρεύσεως τῆς ἐν λόγῳ Κοινότητος, δὲν εἶναι ἄμεσοι, ἐκ μέρους τῆς Νομαρχίας μελετᾶται τὸ ζήτημα καὶ θὰ καταβληθῇ πᾶσα δυνατὴ προσπάθεια εἰς τρόπον ὥστε νὰ χορηγηθῇ ἐκ τοῦ Προγράμματος τῶν Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων ἡ ἀναγκαία πίστωσις διὰ τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ὑδραγωγείου αὐτῆς. Ἐν Δράμᾳ τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1955

Ὁ Νομάρχης

ΘΕΟΔ. ΜΑΡΙΟΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΔΡΑΜΑΣ

Γενικὴ Δ)σις ΤΥΔΚ Ἀρ. Πρωτ. 138 Πρὸς τὴν Νομαρχίαν Δράμας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀρ. 20938)55 ὑμετέρας διαταγῆς λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρω τὰ κάτωθι, ἅτινα διεπίστωσε μηχανικὸς τῆς ΤΥΔΚ μεταβὰς ἐπὶ τόπου. Ἡ Κοινότης Δασωτοῦ ὑδρεύεται ἐκ δύο ὑδραγωγείων, ἐξ ὧν τὸ ἓν κατασκευασθὲν ὑπὸ τοῦ Ἐποικισμοῦ κατὰ τὸ 1925 ἐξυπηρετεῖ τὸ βορεινὸν τμῆμα τοῦ οἰκισμοῦ τὸ δὲ ἄλλο ἀνακαινισθὲν κατὰ τὸ ἔτος 1953, ἐξυπηρετεῖ τὸ νότιον τμῆμα. Ἤδη τὸ πρῶτον ἐκ τῶν δύο ὑδραγωγείων λειτουργεῖ πλημμελῶς λόγῳ ἀφ’ ἑνὸς μὲν τῶν βλαβῶν ἃς ὑπέστησαν τὰ ἔργα ὑδρομαστεύσεως ἀφ’ ἑτέρου δὲ τῶν φθορῶν ἅς ὑπέστησαν οἱ σιδηροσωλῆνες ἐκ τῆς πολυκαιρίας. Πρὸς ἀποκατάστασιν τούτου ἀπαιτεῖται ἡ ἀντικατάστασις τῶν 1.500 μ.μ. σιδηροσωλήνων, ἡ ἀντικατασκευὴ τῶν ἔργων ὑδρομαστεύσεως, καὶ ἡ κατασκευὴ μιᾶς δεξαμενῆς ἀποθηκεύσεως χωρητικότητος 29 κ.λμ. ὕδατος. Ἡ δαπάνη ἀνακαινίσεως θ’ ἀνέλθῃ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 120.000 εἰς ὃ συμπεριλαμβάνεται καὶ ἡ ἀξία 1500 μ.μ. σωλήνων ἃς θὰ προμηθευθῇ ἡ Κοινότης δι’ ἀντικατάστασιν τῶν φθαρέντων. Ἐν Δράμᾳ τῇ 11 Αὐγούστου 1955 Ὁ Προϊστάμενος Τ.Υ.Δ.Κ.

Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ

Γ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἀπὸ 23.8.55 ὑπ’ ἀριθ. 48 ἐρώτησιν τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ, περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7188)26.8.55 ἔγγραφόν σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἡ ἐξαγγελθεῖσα γραμμὴ τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν πιστοποιητικῶν κοινωνικῶν φρονημάτων, τῶν μέτρων κατοχυρώσεως τῆς ἀσφαλείας τοῦ Κράτους, λήθης κλπ., τηρεῖται σταθερῶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ Ὀκτωβρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

Δ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πινάτση. Κατόπιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 5819)3218)25.6.55 ὑμετέρου ἐγγράφου καὶ ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. ΤΕ 5375 ἡμέτερον πρὸς τὸν Νομάρχην Δράμας κοινοποιηθὲν καὶ ὑμῖν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν εἰς ἀπάντησιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. 747 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Π. Πινάτση περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Νεροφράκτου Δράμας, ὅτι μέρος τῆς ἀπαιτουμένης δαπάνης ἐκ 40.000 δρχ. διὰ τὴν ἐκτέλεσιν γεωτρήσεων πρὸς ἀνεύρεσιν ποσίμου ὕδατος, ἐχορηγήθη εἰς τὴν Κοινότητα ὡς δάνειον ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Προγράμματος Μ.Κ.Ε. διὰ ποσοῦ ἐκ δραχμῶν καὶ ὅτι ἡ γεώτρησις ἐπραγματοποιήθη ἐπιτυχῶς. Συνημμένως διαβιβάζομεν ἀντίγραφον τῆς σχετικῆς ὑπ’ ἀριθ. 21168)55 ἀναφορᾶς τοῦ Νομάρχου Δράμας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17.10.55

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΔΡΑΜΑΣ

Ἀριθ. Πρωτ. 21168 Πρὸς Τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Δ)νσιν Τοπ. Αὐτ)σεως Ὑπηρ. Δημ. καὶ Κοιν. Ἔργων Ἀθήνας Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. Τ.Ε. 5375 ἐ.ἔ. ὑμετέρας διαταγῆς, δι’ ἧς διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Δράμας κ. Π. Πινάτση, ἀφορῶσα τὴν διὰ γεωτρήσεων ἐξεύρεσιν ὕδατος πρὸς ὕδρευσιν τῆς Κοινότητος Νεροφράκτου, λαμβάνομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀναφέρωμεν ὑμῖν ὅτι δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2)28.4.55 ἀποφάσεως τοῦ Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων Δράμας, ἐνεκρίθη ἡ χρηματοδότησις ἐκτελέσεως ὑπὸ τῆς Κοινότητος ταύτης, γεωτρήσεως πρὸς ἀνεύρεσιν ποσίμου ὕδατος ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ Προγράμματος Μ.Κ.Ε. διὰ ποσοῦ ἐκ δραχμῶν (40.000) τεσσαράκοντα χιλιάδων χορηγουμένων ὑπὸ τύπον δανείου τῇ συμμετοχῇ τῆς Κοινότητος δι’ ἀναλόγου ποσοῦ. Ἤδη ἡ γεώτρησις ἐπραγματοποιήθη ἐπιτυχῶς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Κοινότητος εἶναι ἀπολύτως ἱκανοποιημένοι. Δράμα τῇ 9.8.1955

Ὁ Νομάρχης

Θ. ΜΑΡΙΟΛΗΣ

Ε) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ι. Ριζιώτη. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διαβιβασθείσης ἡμῖν, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6859)1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, ἀπὸ 3.8.55 ἐρωτήσεως (ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 28) τῶν βουλευτῶν κ. κ. Στ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ι. Ριζιώτη, περὶ παρενοχλήσεως δημοτικῶν συμβούλων τῆς μειοψηφίας τοῦ Δήμου Ἀλεξανδρουπόλεως ὑπὸ τῶν Ἀστυνομικῶν Ἀρχῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Ὡς προέκυψεν ἐκ τῆς ἐνεργηθείσης ἐρεύνης, τὸ πρῶτον πενθήμερον τοῦ Ἰουλίου ἐ.ἔ. ἐκλήθησαν ὑπὸ τοῦ Διοικητοῦ τοῦ τμήματος Ἀσφαλείας Ἀλεξανδρουπόλεως οἱ δημοτικοὶ σύμβουλοι τοῦ εἰρημένου Δήμου Ἰωάννης Τριανταφυλλίδης, Εὐριπίδης Παπαδόπουλος, Λάσκαρης Καργούδης καὶ Δέσποινα Μαστράφη, πρὸς τακτοποίησίν των ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπ’ ἀριθ. 34)55 καὶ 6)7.720 156 ιγ. τῆς 9.6.1955 ἐγκυκλίων διαταγῶν τῆς Γεν. Δ)νσεως Χωρ)κῆς τοῦ Ὑπουργείου τούτου, καθ’ ὅσον ὑφίστανται παρὰ τῷ ἀνωτέρῳ τμήματι Ἀσφαλείας, ἐκκρεμεῖς φάκελλοι, ἀφορῶντες τὰ κοινωνικὰ των φρονήματα. Τὰ καταγγελθέντα πρὸς τοὺς εἰρημένους κ.κ. βουλευτὰς περὶ ὑποβολῆς ἀνοήτων καὶ ἄνευ ἀξίας ἐρωτήσεων ἐπὶ τῷ σκοπῷ πτοήσεως τούτων ἐν τῇ ἐνασκήσει τῶν καθηκόντων των, ἠλέγχθησαν ἀνακριβῆ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 26 Σεπτεμβρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΣΤʹ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Κ. Βασαρδάνη καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ. Ἐπὶ σχετικῆς ἐρωτήσεως τῶν ἀξιοτίμων βουλευτῶν κ.κ. Κ. Βασαρδάνη καὶ Σ. Ἀλλαμανῆ, λαμβάνω τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω τοὺς ἐρωτῶντας, καθὼς καὶ τὴν Βουλὴν, ὅτι: α) Ἡ Κυβέρνησις δὲν ἀντιμετωπίζει θέμα καταργήσεως τοῦ ἰσχύοντος συστήματος ἀγροφυλακῆς, δότι ἡ κατάργησις αὐτοῦ θὰ εἶχεν ὡς ἄμεσον καὶ βέβαιον ἀποτέλεσμα νὰ διαταραχθῇ ἡ ἀγροτικὴ ἀσφάλεια. β) Μελετῶμεν τὸ θέμα τῆς ἐπιβληθείσης εἰσφορᾶς, ἥτις ἂν καὶ δὲν εἶναι ἐπαχθής, δύναται ἴσως νὰ ὑποστῇ ὡρισμένας μεταρρυθμίσεις. γ) Δὲν εἶναι ἀκριβὲς ὅτι τό Σῶμα τῆς ἀγροφυλακῆς καταδυναστεύει τὸν ἀγροτικὸν κόσμον ἢ ὅτι ἐγένετο ποτὲ ὄργανον τοῦ ἑκάστοτε κυβερνῶντος κόμματος. Τοὐναντίον, τὸ Σῶμα τοῦτο ἔχει πλήρη συναίσθησιν τῆς ἀποστολῆς του, ἀπόδειξις αἱ ἑκατοντάδες τῶν νεκρῶν του εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἀγῶνας καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῆς ἀγροζημίας, εἶναι ἐντελῶς ξένον πρὸς τὸν κομμουνισμὸν καὶ ἐβελτίωσεν, ἐν πολλοῖς δὲ καὶ ἐπαγίωσε τὴν ἀγροτικὴν ἀσφάλειαν καὶ συνέβαλεν οὕτω πολὺ εἰς τὴν κατὰ τὴν τελευταίαν 25ετίαν μεγάλην ἀνάπτυξιν τῆς γεωργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Νοεμβρίου 1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ

Ζ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 8378 ἀπὸ 3.11.55 ἐγγράφου σας, σχετικῶς μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ὑπ’ ἀριθ. 116 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Μαλλιάκα, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι τὸ θέμα τῆς συλλήψεως τῶν ἁλιευτικῶν μας ὑπὸ τῶν τουρκικῶν καταδιωκτικῶν, ἀνάγεται εἰς τὴν ἁρμοδιότητα τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν Ἀστυνομικὴν ὑπηρεσίαν ἐν τῇ θαλάσσῃ. Ἐν Ἀθήναις τῇ 14 Νοεμβρίου 1955 Ἐντολῇ Ὑπουργοῦ

Ὁ Γενικὸς Διευθυντὴς

Μ. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ

Ὑποστράτηγος Η) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 8382 ἀπὸ 1.11.55 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. 120 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ σχετικῶς μὲ τὸ ἐν περιλήψει ἀντικείμενον, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν, ὅτι ἀπεστάλησαν ἤδη εἰς τὴν διοίκησιν Φρουρᾶς Χωροφυλακῆς Ἁγίου Εὐστρατίου 79 σκηναὶ διαστάσεων 5Χ5 μ. περίπου, ἤτοι συνολικῆς χωρητικότητος 600 περίπου ἀνδρῶν. Διὰ καταλλήλου χρησιμοποιήσεως τῶν ἀνωτέρω σκηνῶν καὶ τῶν προϋπαρχουσῶν 758 τοιούτων διαφόρων τύπων ἀντιμετωπίζεται πλήρως τὸ στεγαστικὸν ζήτημα τῶν ἐκτοπισμένων, ἀνερχομένων σήμερον εἰς 840 περίπου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Νοεμβρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

Θ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 23 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἀλλαμανῆ Στ. περὶ ἧς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6641)30.7.55 ἔγγραφόν σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Βάσει τοῦ νόμου 2348)53 ἡ πρόσληψις τῶν ἐργατῶν παρὰ τῶν Καπνικῶν ἐπιχειρήσεων διὰ τὴν ἐπεξεργασίαν τῶν καπνῶν, πραγματοποιεῖται μετὰ προηγουμένην ἔγκρισιν τῆς ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ νόμου προβλεπομένης ἐπιτροπῆς. Ὁ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης ἐν Ἀγρινίῳ ἀποκλεισμὸς ἐκ τῆς ἐργασίας τῶν Ἰωάννου Καλοχωρίτη, Χαρ. Ἀλεσιάδη, Βηθλ. Μανία κλπ. ἐγένετο ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὑπὸ τοῦ νόμου ὁριζομένων προϋποθέσεων πρὸς σκοπὸν ὅπως: 1. Κατοχυρωθῇ ἡ ἁρμονικὴ λειτουργία τῶν καπναποθηκῶν. 2. Ἐπιτευχθῇ ἡ ἐλευθερία τῆς ἐργασίας ὡς τὴν προβλέπει ὁ νόμος καὶ 3. Ἀποφευχθῇ ἡ συγκρότησις ὑπ’ αὐτῶν εἰς τοὺς τόπους ἐργασίας κομμουνιστικῶν πυρήνων δι’ ἥν, ἐπὶ τῇ βάσει κατεχομένων ὑπὸ τῶν ὑπηρεσιῶν στοιχείων, εἶναι ἱκανοί. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

Ι) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ι. Ριζιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6859 ἀπὸ 6.8.55 ἐγγράφου σας ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 28 ἀπὸ 3.8.55 ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Σ. Ἀλλαμανῆ καὶ Ι. Ριζιώτη: Πράγματι ἡ Χωροφυλακὴ Ἀλεξανδρουπόλεως ἐκάλεσεν εἰς τὰ γραφεῖα της τινὰς τῶν Δημοτικῶν Συμβούλων Ἀλεξανδρουπόλεως καὶ τοῖς ἀνεκοίνωσεν ὅτι ὑφίσταται εἰς βάρος των φάκελλος καὶ συνεπῶς θὰ πρέπει νὰ τακτοποιηθῶσιν. Ἡ ἐνέργεια αὕτη τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι νόμιμος καὶ ἀπολύτως σύμφωνος πρὸς τὰ ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐξαγγελθέντα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως περὶ τακτοποιήσεως τῶν ἀτομικῶν φακέλλων. Ἀνοικτὸν φάκελλον καθιερώσαμεν καὶ πρὸς τὴν ἀρχὴν ταύτην συνεμορφώθη ἡ Χωροφυλακὴ Ἔβρου. Ἐν Ἀθήναις τῇ 7 Σεπτεμβρίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΑ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Σ. Ἀλλαμανῆ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τῆς διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 7529 ἐ.ἔ. ὑμετέρου ἐγγράφου διαβιβασθείσης ἡμῖν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Στ. Ἀλλαμανῆ (αὔξ. ἀριθ. βιβλ. ἐρωτ. 73), ἀφορώσης εἰς τὴν ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Πρεβέζης ἐπιβληθεῖσαν ποινὴν τριμήνου ἀργίας εἰς τὸν Δήμαρχον Πρεβέζης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἀκόλουθα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 420)22.8.55 ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Πρεβέζης, ἐπεβλήθη εἰς τὸν ἀνωτέρω Δήμαρχον πειθαρχικὴ ποινὴ τριμήνου ἀργίας ἕνεκα τῶν ἐν τῇ ἀποφάσει ταύτῃ ἐκτιθεμένων λόγων καὶ εἰδικώτερον, διότι α) ἐπέδειξεν ἀδιαφορίαν καὶ ἀδράνειαν ὡς πρὸς τὴν βεβαίωσιν τῶν ὑπὲρ τοῦ Δήμου φορολογιῶν τῶν οἰκ. ἐτῶν 1952–53, 1953–54 καὶ 1954–55, συνολικοῦ ποσοῦ 1.176.861 δραχμῶν καίτοι πρὸς τοῦτο εἶχεν ὑποχρέωσιν ἐκ τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Ν. Δ)τος 3033)54 «περὶ δημοτικῆς καὶ κοινοτικῆς φορολογίας» ἥτις καὶ ὑπεμνήθη ὑπὸ τοῦ Νομάρχου διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1298)2.2.55, 2881)24.2.55, 3812)22.4.55 κλπ., διαταγῶν αὐτοῦ, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπίτασιν τῶν οἰκονομικῶν δυσχερειῶν τοῦ Δήμου, ὅστις ἀδυνατεῖ ὅπως ἀνταποκριθῇ ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς κοινωνικῆς ἀποστολῆς αὐτοῦ, εἰς τὴν ἐκτέλεσιν κοινωφελῶν ἔργων, β) δὲν προέβη εἰς τὴν διενέργειαν μειοδοτικοῦ διαγωνισμοῦ πρὸς ἀποπεράτωσιν τοῦ δικτύου ὑδρεύσεως ἐπὶ προφανεῖ καθυστερήσει ὁλοκλήρου τοῦ ἔργου, γ) καίτοι διετάχθη διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 1023) 27.1.54, 6080)14.4.54, 11704)30.7.54, 2902)23.2.55, 3887)23.3.55 διαταγῶν τῆς Νομαρχίας, ὅπως ἐπισπεύσῃ τὴν ὑποβολὴν εἰς τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, τῶν ἀπολογισμῶν τῆς Δημοτικῆς διαχειρίσεως τῶν ἐσόδων καὶ ἐξόδων τῶν οἰκ. ἐτῶν 1952–53 καὶ 1953–54, οὐδὲν ἔπραξε. Τοιαύτην ὑποχρέωσιν εἶχεν ἐκ τῆς διατάξεως τοῦ ἄρθρου 162 τοῦ Ν. Δ)τος 2888)1954, περὶ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ κώδικος, δ) παρὰ τὰς σχετικὰς ὑποδείξεις τῆς Νομαρχίας καὶ τοῦ κ. Εἰσαγγελέως Πρωτοδικῶν Πρεβέζης, περὶ διαθέσεως συνεργείου πρὸς κατεδάφισιν τῶν ἐπικινδύνων χαρακτηρισθεισῶν οἰκοδομῶν, οὐδὲν ἔπραξεν. Κατὰ τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως τοῦ Νομάρχου Πρεβέζης ἠσκήθη ἔφεσις ἐνώπιον ἡμῶν τὴν 27.8.1955, ὑπὸ τοῦ τιμωρηθέντος Δημάρχου. Ἡ ἔφεσις δ’ αὕτη ἀπερρίφθη ὡς ἀβάσιμος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 1963)23.9.55 ἡμετέρας ἀποφάσεως, καθ’ ὅσον ἐκ τῆς μελέτης ὁλοκλήρου τοῦ σχετικοῦ φακέλλου προέκυψεν ὅτι αἱ ἐνέργειαι καὶ παραλείψεις τοῦ Δημάρχου, βεβαιούμεναι καὶ ἐκ τῶν ἐν τῷ φακέλλῳ ἐγγράφων, συνιστοῦν βαρεῖαν παράβασιν τῶν καθηκόντων του καὶ εἶναι ἐλεγκτέαι ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἄρθρου 130 τοῦ δημοτικοῦ καὶ κοινοτικοῦ Κώδικος, ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 58 τοῦ Ν. Δ)τος 3033)54 καὶ ὡς ἐκ τούτου, ὀρθῶς καὶ νομίμως ἐπεβλήθη εἰς αὐτόν, ὑπὸ τοῦ Νομάρχου Πρεβέζης πειθαρχικὴ ποινὴ τῆς τριμήνου ἀργίας. Ἐν Ἀθήναις τῇ 30 Σεπτεμβρίου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΙΒ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6125 ἀπὸ 5.7.55 ἐγγράφου ὑμῶν σχετικῶς μὲ τὴν ἀπὸ 4.7.55 κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Ζορμπᾶ Ν. νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Πράγματι ἡ Ὑποδ)σις Χωρ)κῆς Λαυρίου, προκειμένου νὰ προβῇ εἰς τακτοποίησιν τῶν ὑπαρχόντων παρ’ αὐτῇ ἀτομικῶν φακέλλων διά τινας τῶν κατοίκων Λαυρίου, ἐκάλεσε τοὺς ἐνδιαφερομένους μεταξὺ τῶν ὁποίων καί τινας Δημοτικοὺς Συμβούλους εἰς οὓς ἀνεκοίνωσε τὰ εἰς βάρος των στοιχεῖα. Ἡ ἐνέργεια αὕτη τῆς Ὑποδ)σεως Χωρ)κῆς εἶναι καθ’ ὅλα σύμφωνος μετ’ ἀπὸ τοῦ βήματος ὑμῶν ἐξαγγελθέντα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως περὶ τακτοποιήσεως τῶν ἀτομικῶν φακέλλων τῶν κατὰ τὸ παρελθὸν ἀναμιχθέντων εἰς Ὀργανώσεις. Καθιερώσαμεν «Ἀνοικτὸν φάκελλον» καὶ τὴν ἀρχὴν ταύτην ἐφήρμοσεν ἡ Ὑποδ)σις αὕτη χωρὶς παράτυπόν τινα ἐνέργειαν.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΓ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Πινάτση, Κατόπιν τοῦ κοινοποιηθέντος ἡμῖν ὑπ’ ἀριθ. Υ.Μ. 4963 ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας πρὸς ὑμᾶς «περὶ τῆς ὑδρεύσεως τῆς Κοινότητος Νεροφράκτου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 2) 28.4.55 ἀποφάσεως τοῦ παρ’ ἡμῖν Νομαρχιακοῦ Συμβουλίου, Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων ἐνεκρίθη ἡ χρηματοδότησις ἐκτελέσεως ὑπὸ τῆς Κοινότητος Νεροφράκτου, μιᾶς γεωτρήσεως πρὸς ἀνεύρεσσιν ποσίμου ὕδατος, ἐκ τῶν πιστώσεων τοῦ προγράμματος Μικρῶν Κοινωφελῶν Ἔργων, διὰ ποσοῦ ἐκ δραχμῶν (40.000) τεσσαράκοντα χιλιάδων, χορηγουμένου ὑπὸ τύπον δανείου. Ἀθῆναι 19.7.55

Ὁ Νομάρχης

Θ. ΜΑΡΓΙΟΛΗΣ

ΙΔ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ε. Ἐλευθεριάδου. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4614) 2425 ἀπὸ 23.5.55 ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθ. 17.5.55 κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Ἐλευθεριάδου Ε. διὰ τὸν ἐν τῇ περιλήψει νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: 1. Αἱ ὑπηρεσίαι ἀσφαλείας ἀπὸ τοῦ Μαρτίου ἤρξαντο τὴν ἐκκαθάρισιν τῶν ὑπαρχόντων ἀτομικῶν φακέλλων τῶν ἐχόντων βεβαρημένον παρελθὸν πολιτῶν συμφώνως πρὸς τὰς ὑπὸ τοῦ βήματος ὑμῶν ἀνακοινωθείσας κυβερνητικὰς κατευθύνσεις. 2. Μέχρι σήμερον δὲν διεπιστώθησαν πιέσεις καὶ ἀπειλαὶ πολιτῶν ἐκ μέρους ὀργάνων ἀσφαλείας οὐδὲ καὶ κατηγγέλθησαν τοιαῦται. 3. Αἱ ἀορίστως διατυπούμεναι τοιαῦται διὰ τὴν περιοχὴν Πιερίας δὲν ἐβεβαιώθησαν. 4. Αἱ σχέσεις Νομάρχου καὶ Διοικητοῦ Χωρ)κῆς Πιερίας περιορίζονται εἰς τὸ καθαρῶς ὑπηρεσιακὸν ἐπίπεδον. 5. Ὁ εἰρημένος Διοικητὴς Χωρ)κῆς δὲν συνώδευσεν ἔγγραφον τοῦ Νομάρχου Πιερίας πρὸς τὸ ΙΚΑ διὰ τὰ Κοινωνικὰ φρονήματα τοῦ ἰατροῦ Τσακιρίδη Θωμᾶ τοῦ Κωνσταντίνου ἐκ Κατερίνης μὲ ἰδίαν του ἀναφοράν. Τὸ ΙΚΑ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1634 ἐ.ἔ. ἐγγράφου του πρὸς τὴν Δ. Χ. Πιερίας ᾐτήσατο πληροφορίας καὶ εἰς ἐκτέλεσιν αὐτοῦ ἡ Διεύθυνσις ὑπέβαλεν ἀναφοράν, εἰς ἡμᾶς μὲ τὰς πληροφορίας τῆς ὑπηρεσίας της διὰ τὸν ἐν λόγῳ ἰατρόν, ὅστις πράγματι, ὡς προέκυψεν ἐκ διαταχθείσης ἤδη καὶ πραγματοποιηθείσης ὑπὸ τοῦ ἀνωτέρω Δ)τοῦ Κεν. Μακεδονίας νεωτέρας ἐρεύνης κατὰ τὸ παρελθὸν ἀνεμίχθη εἰς κομμουνιστικὴν κίνησιν ἐνεργῶς. 6. Ἐν τῇ ἀναφορᾷ ταύτῃ ὁ Δ)τὴς Χωρ)κῆς Πιερίας παρέλειψεν πράγματι ν’ ἀναφέρῃ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ εἰρημένος ἰατρὸς καθ’ ὃν χρόνον ὑπηρέτησεν εἰς τὸ στράτευμα ἔλαβεν μέρος εἰς μάχας κατὰ τῶν Κ)Σ, ἠνδραγάθησε καὶ ἐτιμήθη δι’ ἀργυροῦ ἀριστείου ἀνδρείας, ἡ παράλειψις ὅμως δὲν ἦτο σκόπιμος ἀλλὰ ὠφείλετο εἰς τὸ γεγονὸς ὅτι τὰ στοιχεῖα ταῦτα δὲν ὑφίσταντο εἰς τὸ ἀρχεῖον τῶν ὑπηρεσιῶν του. 7. Ὁ εἰρημένος ἰατρὸς ἔχει ἀποχαρακτηρισθῇ διὰ διαταγῆς τὴν 2.3.1950, τὸ στοιχεῖον δὲ τοῦτο ἀνεκοινώθη εἰς τὸ ΙΚΑ. 8. Ἤδη, μετὰ τὴν ἐξέτασιν ἣν ἐνήργησεν ὁ ἀνώτερος Δ)τὴς Κεν. Μακεδονίας, ἐγνωρίσαμεν καὶ αὖθις εἰς τὸ ΙΚΑ ὅτι τὸν ἰατρὸν Τσακιρίδην Θωμᾶν θεωροῦμεν νομιμόφρονα καὶ ἀνεκοινώσαμεν τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ προκύψαντα νεώτερα στοιχεῖα περὶ τῆς ἐν τῷ Στρατεύματι διαγωγῆς του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 23 Ἰουλίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΕ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὡς ἄνω ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἀντίγραφον τῆς ἀπὸ 14 Ἰουλίου ἐ.ἔ. ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ, διὰ μὴ χορήγησιν καὶ εἰς τοὺς κλητῆρας τῶν Νομαρχιῶν ὑπαλλήλους Γʹ Κατηγορίας, τοῦ ἐπιδόματος 20% τοῦ χορηγηθέντος διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 173538 PONEO 21 ἀπὸ 25 Ἰουνίου ἐ.ἔ. ἀποφάσεως τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, εἰς τοὺς ὑπαλλήλους Αʹ καὶ Βʹ κατηγοριῶν τῶν ἐκτὸς τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης Νομαρχιῶν, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι τὸ ὡς ἄνω ἐπίδομα, δοθὲν ἀποκλειστικῶς εἰς τοὺς ὑπαλλήλους Αʹ καὶ Βʹ κατηγοριῶν τῶν ὡς εἴρηται Νομαρχιῶν, οἵτινες ἐπεβαρύνθησαν μὲ νέα καὶ σοβαρὰ ἀντικείμενα κατ’ ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου ὑπ’ ἀριθ. 3200)1955 «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως» δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς κλητῆρας τῶν Νομαρχιῶν, οἵτινες ἐξακολουθοῦσιν ἐκτελοῦντες τὴν ἣν καὶ πρότερον ὑπηρεσίαν των. Ἀθῆναι 29.7.55

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΙΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ριζιώτη. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6076 ἀπὸ 7.7.1955 ἐγγράφου ὑμῶν, ἐν σχέσει μὲ τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ ἐν περιλήψει βουλευτοῦ νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ὁ ἰδιώτης Δημόπουλος Δημήτριος τοῦ Γεωργίου, δι’ ὃν ἡ ἐρώτησις τοῦ κ. Ριζιώτη Ἰασ. ἔσχεν ἀποδεδειγμένως κατὰ τὸ παρελθὸν ἀνάμιξιν εἰς ὀργανώσεις καὶ ἐκδηλώσεις κομμουνιστικάς. Ἤδη μετὰ ἐπιμεμελημένην ἔρευναν τῆς οἰκείας Δ)σεως Χωρ)κῆς περὶ τῆς ἰδεολογικῆς του τοποθετήσεως, πεισθέντες περὶ τῆς μεταμελείας του, τὸν ἀπεχαρακτηρίσαμεν. Ἀθῆναι 10–8–1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

12) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 6124 ἀπὸ 5ης Ἰουλίου 1955 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 784 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ περὶ τῶν μεταναστευσάντων εἰς τὰς Χώρας τῆς Ν. Ἀμερικῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ἀνακοινώσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς: Οἱ μεταναστεύοντες πρὸς τὴν Ν. Ἀμερικὴν Ἕλληνες προορίζονται κυρίως διὰ Βραζιλίαν ὡς ἐγνώρισεν ὑμῖν τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 27409)Απ)Ο) Βραζιλία τῆς 13ης Ἰουλίου ἐ. ἔ. πρὸς ὑμᾶς σχετικοῦ ἀπαντητικοῦ του ἐγγράφου καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ δημιουργήσουν προβλήματα ἐπαναπατρισμοῦ των, καθόσον διὰ τὴν ἀναχώρησίν των προσεκομίσθη: 1) Πρόσκλησις ἐγκατεστημένου ἐν Βραζιλίᾳ συγγενοῦς των, ὅστις ἀναλαμβάνει τὴν εὐθύνην τῶν ἐξόδων συντηρήσεώς των μέχρι τῆς ἐξευρέσεως ἐργασίας. 2) Πιστοποιητικὸν προϋπηρεσίας τεχνίτου παρὰ σοβαρᾷ ἐν Ἑλλάδι ἐπιχειρήσει θεωρημένην παρὰ τῆς Σιβιτανιδείου Σχολῆς ὅσον ἀφορᾷ τὴν γνῶσιν τῆς σχετικῆς τέχνης ὡς καὶ τὴν εἰς αὐτὴν ἐπίδοσιν τοῦ ἐνδιαφερομένου καὶ 3) Ὑπεύθυνον δήλωσιν ὅτι ἔχει γνῶσιν τῶν ἐπικρατουσῶν ἐν Βραζιλίᾳ δυσμενῶν κλιματολογικῶν συνθηκῶν ὡς καὶ δυσχερῶν ὅρων διαβιώσεως. Ἀντιθέτως μάλιστα τελευταίως διαρκῶς αὐξάνει ὁ ἀριθμὸς τῶν οἰκείων, οἵτινες προσκαλοῦνται ὑπὸ τῶν ἐκεῖσε μεταναστευσάντων συγγενῶν των. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω καὶ τῶν διὰ τοῦ ὡς ἄνω εἰρημένου ἐγγράφου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐξωτερικῶν λεπτομερῶς ἐκτεθειμένων ὡς καὶ ἐκ τῶν συνυποβληθεισῶν ἡμῖν ἐπιστολῶν διαφόρων μεταναστῶν, οὐδεμία ἀμφιβολία καταλείπεται, ὅτι ἐλήφθησαν ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ἅπαντα τὰ ἀπαραίτητα μέτρα πρὸς ἐξασφάλισιν τῆς ἐπιτυχοῦς ἐγκαταστάσεως τῶν μεταναστευσάντων εἰς Νότιον Ἀμερικήν, Ἑλλήνων. Μεμονωμέναι περιπτώσεις ἐπαναπατρισμοῦ ὀφείλονται μᾶλλον εἰς τὴν ἐπιρροὴν τῶν ἐκεῖ ἐπικρατουσῶν δυσμενῶν κλιματολογικῶν συνθηκῶν, τόσον ἀντιθέτων τοῦ ἠπίου κλίματος τῆς ἡμετέρας Πατρίδος, ὑπὸ ὡρισμένων ἀσθενικοῦ χαρακτῆρος ὀργανισμῶν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 16–8–1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΙΗ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, διὰ ληφθέντα μέτρα περιοριστικὰ τῶν εἰς τὰς φυλακὰς κρατουμένων. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6639 ἀπὸ 30–7–55 ἐγγράφου σας, ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπὸ 27.7.55 ὑπ’ ἀριθ. 21 κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη, νὰ γνωρίσωμεν ὅτι ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν οὐδὲν ἐλήφθη μέτρον περιοριστικὸν διὰ τοὺς ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 18.8.1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΙΘ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ε. Κοθρῆ, Σ. Ἀλλαμανῆ, Γ. Τζατζάνη, Ν. Ζορμπᾶ, Ε. Πέτσου. Σχετ. 6593)3691 τῆς 27.7.55 τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὸ Ὑφυπουργεῖον Ἐσωτερικῶν. Ἔχομεν τὴν τιμὴν ἐπὶ τοῦ ἡμετέρου σχετικοῦ πρὸς τὸ ἐν περιλήψει θέμα νὰ φέρωμεν ὑπ’ ὄψιν τὰ κάτωθι: 1) Ἐκτὸς τῶν μεμονωμένων περιπτώσεων ἐπαναμεταγωγῆς ἀδειούχων ἐκτοπισμένων, διότι ἀπησχόλησαν τὰς ἀρχὰς μὲ ἀντεθνικὰς ἐνεργείας, δὲν διετάξαμεν οὐδὲ ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας ὁμαδικὰς συλλήψεις. 2) Τὰ ὄργανα ἀσφαλείας πάντοτε ἐνεργοῦν νομίμως. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀποδράσαντας καταδίκους, οὐδεμία σπασμωδικὴ ἐνέργεια τῶν ἀρχῶν ἔλαβε χώραν. Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας ἔλαβον τὰ ἐκ τῆς ἀποστολῆς των ἐπιβαλλόμενα μέτρα, πρὸς ἐπανασύλληψιν τῶν δραπετῶν. Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω φρονοῦμεν ὅτι παρέλκει ἡ λῆψις μέτρων πρὸς καθησύχασιν τῆς κοινῆς γνώμης. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22.8.1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

Κ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Ζορμπᾶ. Εἰς ἀπάντησιν ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6934) 10.8.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη τῷ Ὑπουργείῳ ἡ ὑπ’ ἀριθ. 36) 9.8.1955 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Χίου κ. Νικολ. Ζορμπᾶ, ἐν σχέσει μὲ αἴτημα τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀδελφοτήτων καὶ Ἑνώσεων τῆς Ἐπαρχίας Πωγωνίου Ἠπείρου, ὡς καὶ τῶν κατοίκων τῆς Ἐπαρχίας ταύτης, περὶ διατηρήσεως τοῦ Γραφείου Ἐπάρχου Πωγωνίου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, περιορισθέντων ἀπὸ δώδεκα εἰς ὀκτὼ τῶν Γραφείων Ἐπάρχων, κατ’ ἐφαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ἀπὸ 29)29.12.1953 Β. Δ)τος, «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500) 1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ)τος ὑπ’ ἀριθ. 2992) 1954 ἐκ τῶν ὡς εἴρηται Γραφείων Ἐπάρχων κατηργήθησαν ἥσσονος σημασίας καὶ κινήσεως ἐν συγκρίσει πρὸς τὰ διατηρηθέντα ὀκτὼ τοιαῦτα. Ἐν Ἀθήναις τῇ 22 Αὐγούστου 1955.

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

Κα) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆ, Ζορμπᾶ καὶ Ε. Πέτσου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 7190 ἀπὸ 26.8.55 ὑμέτερον ἔγγραφον, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τῶν ἐν περιλήψει ἀναγραφομένων βουλευτῶν περὶ ληφθέντων μέτρων διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν παρουσιασθείσης δῆθεν ἐπιδημίας εἰς τοὺς ἐν Ἁγίῳ Εὐστρατίῳ ἐκτοπισμένους ἐπικινδύνους ἀναρχικούς, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑξῆς. Τόσον ἡ Δ. Φ. Χ. Ἁγίου Εὐστρατίου, ὅσον καὶ ὁ Προϊστάμενος τοῦ ἐκεῖ Ἰατρείου Ε.Ε.Σ. ἀνηνέχθησαν ἡμῖν διὰ τῶν ὑπ’ ἀριθ. 17)32)7 ἀπὸ 29.7.55 καὶ 45603 ἀπὸ 30.7.55 ἀναφορῶν των ὅτι οὐδεμία ἐπιδημία παρουσιάσθη εἰς τοὺς ἐκτοπισμένους, πλὴν σποραδικῶν τινων κρουσμάτων ἐπί τε τοῦ ἀστικοῦ πληθυσμοῦ Ἁγίου Εὐστρατίου καί τινων ἐκτοπισμένων, δυσεντεροειδοῦς κατάρρου, ἅτινα συνήθως σημειοῦνται κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον, λόγῳ μὴ τηρήσεως στοιχειωδῶν ὅρων ὑγιεινῆς καὶ ἅτινα κρούσματα κατεπολεμήθησαν ἀποτελεσματικῶς μὲ μικρὰν δίαιταν καὶ χρῆσιν δισκίων σουλφαγκουανδίνης. Παρὰ ταῦτα τὸ Ὑπουργεῖον ἐν συνεννοήσει μετὰ τοῦ ἁρμοδίου Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας διέταξε τὴν ἐνέργειαν ψεκασμοῦ τῆς περιοχῆς δι’ ἐντομοκτόνου χλωρτέϊν καὶ τὴν ἀποστολὴν εἰς Ἅγιον Εὐστράτιον τοῦ ἐπόπτου Ἐπιθεωρήσεως Στερεᾶς Ἑλλάδος κ. Τσέτση, ὅστις καὶ θὰ ὑποδείξῃ τὴν ἐφαρμογὴν μέτρων ὁριστικῆς ἐξουδετερώσεως τῶν ἑστιῶν ἀναπτύξεως παντοειδῶν ἐντόμων πρὸς πρόληψιν ἐπιδημικῶν νόσων. Ἐπισυνάπτομεν ἀντίγραφα τῶν ἀνωτέρω ἀναφορῶν. Ἀθῆναι 2)9)55.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

ΕΥΑΓ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΚΒ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χ. Παπασταύρου. Ἐν συνεχείᾳ πρὸς τὸ ὑπ’ ἀριθ. Ε.Π. 1169 τῆς 18.6.55 ἡμέτερον ἔγγραφον, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ πέμψωμεν ὑμῖν συνημμένως ἀντίγραφον τῆς ὑπ’ ἀριθ. Β.Π. 693 ἐ. ἔ. ἀπορρήτου προσωπικῆς ἀναφορᾶς τοῦ κ. Νομάρχου Ἰωαννίνων μετ’ ἀντιγράφου τῆς ἐν αὐτῷ ἐπιδηλουμένης καταστάσεως καὶ παρακαλοῦμεν διὰ τὰ καθ’ ὑμᾶς. Ἀθῆναι 4)7)55

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Ἀριθ. Πρωτ. Ἐμπιστ. 693. Πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν Αʹ Γενικὴν Δ)σιν–Δ)σιν Δ)σεως Τμῆμα Δ)τικὸν. Ἀθήνας Ἀπάντησις ἐπὶ τῆς κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Χρ. Παπασταύρου. Εἰς ἐκτέλεσιν τῆς ὑπ’ ἀριθ. ἐμπ. 1018 ἀπὸ 28 Μαΐου ἐ.ἔ. διαταγῆς ὑμῶν ἐν σχέσει πρὸς τὴν ὑπ’ ἀριθ. 567 κατατεθεῖσαν εἰς τὴν Βουλὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ Χρ. Παπασταύρου, λαμβάνω τὴν τιμὴν ν’ ἀναφέρω, ὅτι οὐδεμιᾶς πιστώσεως ἡ διαχείρισις ἀνετέθη, προσωπικῶς, εἰς τὸν τέως Γενικὸν Διοικητὴν Ἠπείρου κ. Κλεομένην Τσιτσάραν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 καὶ ἐντεῦθεν. Ἐὰν ἡ ἐρώτησις ἀφορᾷ τὰς μεταβιβασθείσας, εἰς τὴν καταργηθεῖσαν Γενικὴν Διοίκησιν Ἠπείρου ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 καὶ ἐφεξῆς, πιστώσεις διὰ δαπάνας ἀπορρήτων ἐθνικῶν ἀναγκῶν Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἀναφέρομεν ὅτι τὰ οἰκεῖα χρηματικὰ ἐντάλματα πληρωμῆς ἐξεδόθησαν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Διευθυντοῦ Ἐσωτερικῶν τῆς καταργηθείσης Γενικῆς Διοικήσεως κ. Βασ. Ρουσσοπούλου, ἡ δὲ διαχείρισις τούτων ἐγένετο ὑπὸ τοῦ εἰρημένου ὑπολόγου, συμφώνως πρὸς τὰς διαταγὰς ἢ ὁδηγίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, βάσει ἐντολῶν τοῦ τέως Γενικοῦ Διοικητοῦ καὶ τῇ προσωπικῇ ἐπιβλέψει αὐτοῦ, ὑποβληθέντων εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐξωτερικῶν ἐμπροθέσμως τῶν σχετικῶν δικαιολογητικῶν. Ἐπὶ τούτοις ἀναφέρομεν ὅτι ὁ τέως Γενικὸς Διοικητὴς κ. Κλεομ. Τσιτσάρας διέμενεν εἰς τὸν ξενῶνα τοῦ ἐνταῦθα Ὑποκαταστήματος τῆς τέως Ἐθνικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος τῇ ἐγκρίσει τῆς Διοικήσεως τοῦ Κεντρικοῦ Καταστήματός της. Συνημμένως ὑποβάλλομεν κατάστασιν ἐμφαίνουσαν τὰ περὶ ὧν πρόκειται ἐξοφληθέντα χρηματικὰ ἐντάλματα προπληρωμῆς Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν. Ἐν Ἰωαννίνοις τῇ 18 Ἰουνίου 1955.

Ὁ Νομάρχης

Π. ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ

Ἐμφαίνουσα τὰ ἐξοφληθέντα χρηματικὰ ἐντάλματα πληρωμῆς Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἀπὸ τοῦ ἔτους 1953 καὶ ἐφεξῆς.

Ἐν Ἰωαννίνοις τῇ 18 Ἰουνίου 1955.

Ὁ Νομάρχης

(Τ. Σ.) ΠΑΥΛΟΣ ΒΕΝΤΟΥΡΗΣ

Ἀκριβὲς ἀντίγραφον Ὁ Τμηματάρχης ἀ. α.

Α. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

ΚΓ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Γ. Τζατζάνη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἄνω σχετικοῦ ὑμετέρου ἐγγράφου περὶ τοῦ ἐν περιλήψει ἀντικειμένου, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν ὅτι δὲν ἐγένοντο συλλήψεις ἀτόμων διὰ συνδικαλιστικὴν δρᾶσιν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 4 Ἰουλίου 1955.

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΚΔ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5546 ἀπὸ 18.6.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, νὰ γνωρίσωμεν, ἐν σχέσει μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς ἀπὸ 18.6.55 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη Γ. τὰ κάτωθι: Τὸ Συμβούλιον κρίσεως Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς, κατὰ τὴν ἐτησίαν τακτικὴν σύγκλησίν του πρὸς καταρτισμὸν τῶν ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 2580)1953 προβλεπομένων πινάκων διὰ τὸ ἔτος 1954–1955, ἐπαρκῶν, ἀνεπαρκῶν κλπ. Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς, ἔκρινεν ἐπὶ 670 κριθέντων Ἀνθυπασπιστῶν, 28 ἀποστρατευτέους, οἵτινες κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος εἶχον κριθῆ ἀνεπαρκεῖς. Οἱ ὑπὸ τοῦ ρηθέντος Συμβουλίου καταρτιζόμενοι πίνακες εἶναι ἐκ τοῦ νόμου ὑποχρεωτικοὶ διὰ τὸν ὑπουργόν, ὅστις ἐντὸς 15θημέρου ἀπὸ τῆς λήψεώς των προκαλεῖ τὸ κυρωτικὸν τούτων Διάταγμα καὶ ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς χρονολογίας τῆς κυρώσεως τῶν πινάκων τούτων, προκαλεῖ ὡς πρὸς τοὺς κριθέντας ἀνεπαρκεῖς καὶ ἀποστρατευτέους, τὰ σχετικὰ τῆς ἀποστρατείας Διατάγματα συμφώνως τῷ ἄρθρῳ 10 τοῦ ρηθέντος Ν. Διατάγματος. Οἱ ἀνωτέρω πίνακες ἐκυρώθησαν διὰ τοῦ ἀπὸ 17.5.55 Β. Διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 143 τῆς 7.6.55 καὶ τὸ σχετικὸν Διάταγμα ἀποστρατείας τῶν κριθέντων ἀποστρατευτέων ἐντὸς τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης προθεσμίας ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τοῦ κυρωτικοῦ των Βασ. Διατάγματος. Ἐκ τῶν κριθέντων ἀποστρατευτέων Ἀνθυπασπιστῶν 3 καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας εἰς τὸ τέλος τοῦ τρέχοντος ἔτους ὡς γεννηθέντες τὸ ἔτος 1905. Ἡ παραμονὴ τούτων εἰς τὴν ἐνέργειαν ἐπὶ 4–5 μῆνας ὡς εἰς τὴν σχετικὴν ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Βούλγαρη ἢ Βουλγαράκη ἀναφέρεται, δὲν εἶναι δυνατή, καθ’ ὅσον δὲν παρέχεται τοιαύτη εὐχέρεια ἐκ τοῦ νόμου, διότι ὡς προερέθη, ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου κρίσεως Ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς καταρτισθέντες πίνακες εἶναι ὑποχρεωτικοὶ διὰ τὸν Ὑπουργόν, ὅστις ἐντὸς μηνὸς ἀπὸ τῆς κυρώσεώς των προκαλεῖ καὶ τὰ σχετικὰ Διατάγματα ἀποστρατείας. Ὡς πρὸς τὴν παραμονήν, τούτων εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Σώματος τῆς Χωροφυλακῆς ὡς ἐφέδρων μέχρι τῆς καταλήψεώς των ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας γνωρίζομεν, ὅτι ἡ ἀνάκλησις ἐφέδρων εἰς τὴν ἐνέργειαν γίνεται ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις καὶ κυρίως τῆς χορηγήσεως σχετικῆς πιστώσεως ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ἐφ’ ὅσον κατ’ ἀκολουθίαν ἤθελον συντρέξει εὐνοϊκαὶ προϋποθέσεις τὸ Ὑπουργεῖον θὰ ἐξετάσῃ μετ’ εὐμενείας ὑποβαλλομένην αἴτησιν ἀνακλήσεως εἰς τὴν ἐνέργειαν τῶν ὡς ἄνω Ἀνθυπασπιστῶν διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα μέχρι τέλους τρέχοντος ἔτους. Ἐν Ἀθήναις τῇ 28 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΚΕ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κουντούρη καὶ Θ. Καλκάνη. Ἐν σχέσει πρὸς τὴν κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ.κ. Ν. Κουντούρη καὶ Θ. Καλκάνη, περὶ αὐξήσεως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μεταναστῶν κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος διὰ τὴν Κοινοπολιτείαν τῆς Αὐστραλίας καὶ λοιπὰς χώρας εἰσδοχῆς, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν, ὅτι αἱ ἐπὶ τοῦ προβλήματος τῆς μεταναστεύσεως ἀπόψεις τῆς Κυβερνήσεως ἐξετέθησαν διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 30947 ἐ.ἔ. πρὸς ὑμᾶς ἡμετέρου ἐγγράφου κατόπιν σχετικῆς ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κατσιλάμπρου ἀνεπτύχθησαν δὲ καὶ προφορικῶς ὑφ’ ἡμῶν ἐνώπιον τοῦ Σώματος κατὰ τὴν συνεδρίαν αὐτοῦ τῆς 22ας φθίνοντος μηνός. Εἰδικώτερον διὰ τὴν αὔξησιν τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ἐπιλεγομένων πρὸς μετανάστευσιν μέσῳ ΔΕΜΕ εἰς ὑπερποντίους χώρας, αἵτινες προσφέρουσιν εὐκαιρίαν διὰ προγραμματισμένην μετανάστευσιν ἐνεγράψαμεν εἰς τὸν εἰδικὸν προϋπολογισμὸν χρήσεως 1955–56 τοῦ καθ’ ἡμᾶς Ὑπουργείου πίστωσιν δραχμ. 9.000.000 ἤτοι 300.000 δολλ. μὲ τὴν προοπτικὴν μεταναστεύσεως μέσῳ ΔΕΜΕ 12.000 περίπου ἀτόμων κατὰ τὸ ἔτος 1955 ἔναντι πιστώσεως δραχμ. 4.500.000 (ἤτοι 150.000 δολλ.) τῆς χρήσεως 1954–55. Ὡσαύτως ἀπὸ Μαΐου ἐ. ἔ. ἤρξατο ἡ ἀποστολὴ ἀνέργων καὶ ἀνειδικεύτων ἐργατῶν εἰς Βέλγιον πρὸς ἀνάληψιν ἐργασίας ὑπὸ εὐνοϊκοὺς ὅρους, εἰς τὰ ἐν Βελγίῳ ἀνθρακορυχεῖα τῆς Ὁμοσπονδίας ἰδιοκτητῶν ἀνθρακορυχείων, ὁ ἀριθμὸς τῶν ὁποίων θέλει ἀνέλθει μέχρι τέλους τρέχοντος ἔτους περὶ τὰς 5.000. Ἀθῆναι τῇ 30.6.1955

Ὁ Ὑπουργὸς

Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ

ΚΣΤ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βραχνοῦ Βασιλείου. Ἔχομεν τὴν τιμήν, εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 6033) 1.7.1955 ἐγγράφου ὑμῶν, νὰ γνωρίσωμεν ἐν σχέσει μὲ τὸ περιεχόμενον τῆς ἀπὸ 30.6.1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Βραχνοῦ Βασιλείου τὰ κάτωθι: Ι. Τὸ Συμβούλιον Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς συγκροτηθὲν πρὸς καθορισμὸν τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς δυνάμει τοῦ Ν. Δ. 3073)1954 καὶ διὰ διαταγῆς τοῦ Ὑπουργείου, ἐξέδωκε μετὰ λεπτομερῆ μελέτην ἁπάντων τῶν σχετικῶν περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου στοιχείων, τὴν ὑπ’ ἀριθ. 40)15.12.1954 ἀπόφασίν του βάσει τῆς ὁποίας κατηρτίσθη ἡ ἐπετηρίς. Ἡ ἀπόφασις αὕτη τοῦ Συμβουλίου Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς, εἶναι συμφώνως τῇ παραγράφῳ 5 τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 3071)1954, ὑποχρεωτικὴ διὰ τὸν ὑφυπουργόν. ΙΙ. Οἱ Ἀξιωματικοὶ Βουδούρης, Σωτηρόπουλος, Λακαφώσης καὶ Σαρελάκος προήχθησαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπομοιράρχου βάσει τοῦ Α.

Ν. 3244)1944.

Δυνάμει τοῦ ἄρθρου 154 τοῦ Ν. Δ. 320)1947 ἐνετάχθησαν οὗτοι μεταξὺ τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν προαχθέντων εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπομοιράρχου ἐν Ἑλλάδι τὴν 22– 7.1.43, βάσει τοῦ νόμου 342)1943 ἀποτελέσαντες μετ’ αὐτῶν μίαν κατηγορίαν. Τοῦτ’ αὐτὸ ἀπεφάνθη καὶ τὸ Συμβούλιον τῶν Ὑποστρατήγων τῆς Χωροφυλακῆς τὸ ἔτος 1949 συγκροτηθὲν διὰ τὸν διακανονισμὸν τῆς ὁριστικῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν διαφόρων κατηγοριῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς ἀποκτησάντων τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀξιωματικοῦ κατὰ τὴν κατοχικὴν περίοδον ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ καὶ ἐν Ἑλλάδι διὰ διαφόρων νόμων, δυνάμει τοῦ Α. Ν. 1363)1949. Ἡ τοιαύτη ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τῶν Ὑποστρατήγων τῆς Χωροφυλακῆς ἠκυρώθη δι’ ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, κατόπιν προσφυγῆς Ἀξιωματικῶν ἑτέρας κατηγορίας, διεκδικούντων ἀρχαιότητα ἔναντι τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν προαχθέντων ἐν Μέσῃ Ἀνατολῇ κλπ. καὶ ἐκήρυξε τὸν Α.Ν. 1363)1949 ὡς ἀνίσχυρον καὶ οὕτω, οἱ περὶ ὧν ὁ λόγος Ἀξιωματικοὶ Βουδούρης κλπ., διεχωρίσθησαν ἀπὸ τὴν κατηγορίαν τῶν Ἀξιωματικῶν 342)43 καὶ ἐνετάχθησαν μεταξὺ τῶν ὁμοιοβάθμων των τῆς κατηγορίας τοῦ Ν. Δ. 320)47 (ἄρθρον 1 παρ. 2), τῆς τελευταίας ταύτης κατηγορίας ἐνταχθείσης ἐν τῇ ἐπετηρίδι μετὰ τοὺς Ἀξιωματικοὺς τῶν κατηγοριῶν 342)1943 καὶ 411)1943. Ἀλλὰ καὶ αἱ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας δὲν ἔλυσαν ὁριστικῶς τὸ θέμα τῆς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὅπερ παρέμεινε καὶ αὖθις ἐκκρεμές, διότι δὲν εἶχε καθορισθῆ ἡ ἀρχαιότης μεταξὺ τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς ἰδίας κατηγορίας πρὸς ἀλλήλους ὡς καὶ ἡ τοιαύτη τῶν ἀποκατασταθέντων ἐν τῷ μεταξὺ δυνάμει τοῦ Α.Ν. 1327)1949. Διὰ τὴν ὁριστικὴν ρύθμισιν τοῦ ζητήματος τῆς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς ἐξεδόθη τὸ Ν.Δ. 3073)1954 δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ ὁποίου, ὡς προερρέθη, καὶ τῆς βάσει τούτων ἐκδοθείσης ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς, κατηρτίσθη καὶ ἡ ἐπετηρὶς τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς ἐν τῇ ὁποίᾳ οἱ Ἀξιωματικοὶ 1) Βουδούρης, 2) Σωτηρόπουλος, 3) Λακαφώσης καὶ 4) Σαρελάκος, προαχθέντες εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθ)ρχου, ἐνετάχθησαν μεταξὺ τῆς κατηγορίας τῶν Ἀξιωματικῶν τῶν προαχθέντων εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ἐν Ἑλλάδι τὴν 22.7.1943 δυνάμει τοῦ νόμου 342)1943. Τὸ Συμβούλιον Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς πρὶν ἢ ἐκδώσῃ τὰς ἀποφάσεις του ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, ᾐτήσατο τὴν γνώμην τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ὑπουργείου ἂν δύναται κατὰ τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Ν. Δ. 3073)1954 νὰ λάβῃ ἀποφάσεις καθοριζούσας τὴν σειρὰν ἀρχαιότητος διαφόρων κατηγοριῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς κατὰ διάφορον τρόπον ἀπὸ ἐκεῖνον τὸν ὁποῖον καθώρισε τὸ Συμβούλιον Ἐπικρατείας δι’ ἀποφάσεών του. Τὸ Νομικὸν Συμβούλιον τοῦ Κράτους εἰς ὃ παρεπέμφθη ἡ περίπτωσις αὕτη, ἀπεφάνθη διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 1037)1954, γνωμοδοτήσεώς του, ὅτι ἀκυρωτικαὶ ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας οὐδεμίαν ἐπὶ τοῦ Ν. Δ. 3073)1954 ἐπίδρασιν δύναται νὰ ἔχωσι. ΙΙΙ. Ὡς πρὸς τὴν προαγωγὴν κλπ. τοῦ Μοιράρχου Κορνάρου Γεωργίου, γνωρίζομεν ὅτι ὡς προκύπτει ἐκ τῶν ἀτομικῶν του ἐγγράφων ὑπηρετῶν οὗτος εἰς τὴν Χωροφυλακὴν μὲ τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπασπιστοῦ, μετέβη τὸ ἔτος 1941 εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν. Διὰ τοῦ ἐκδοθέντος ἐν Καΐρῳ Βασ. Διατάγματος τῆς 30.4.1942 ἀνεκλήθη οὗτος ὡς καὶ ἓξ (6) Ἀνθυπασπισταὶ Χωροφυλακῆς εἰς τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν συμφώνως τῷ νόμῳ 3013)1941 «περὶ ἀποκαταστάσεως τῶν Ἀξιωματικῶν καὶ Ἀνθ)στῶν ἐξελθόντων τοῦ στρατεύματος διὰ πολιτικοὺς λόγους», προαχθεὶς διὰ τοῦ αὐτοῦ Διατάγματος εἰς τὸν βαθμὸν τοῦ Ἀνθυπομοιράρχου. Ἐν συνεχείᾳ παρεπέμφθη οὗτος μετὰ τριῶν (3) ἄλλων ὁμοιοβάθμων του ἐνώπιον Ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου συγκροτηθέντος ἐν Καΐρῳ ἐπὶ τῷ λόγῳ ὅτι κακῶς οὗτοι ὑπήχθησαν τῇ αἰτήσει των εἰς τὰς διατάξεις τοῦ νόμου 3013)1941. Τὸ Συμβούλιον ἀπήλλαξεν αὐτούς, δι’ ὃ καὶ δὲν ἠλέγχθησαν τότε πειθαρχικῶς. Περὶ τῆς περιπτώσεως ταύτης δὲν ὑφίστανται παρ’ ἡμῖν στοιχεῖα οὔτε καὶ ἡ σχετικὴ αἴτησις τοῦ εἰρημένου Ἀξιωματικοῦ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ὁποίας ἐξεδόθη ἐν Καΐρῳ τὸ ὡς ἄνω Διάταγμα. Προκύπτει ὅμως ἐξ ἐνεργηθείσης ἐν Ἑλλάδι τὸ ἔτος 1947 ἐνόρκου διοικητικῆς ἐξετάσεως δι’ ἕτερον ἀποκατασταθέντα διὰ τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω διατάγματος Ἀξιωματικόν, τελοῦντα σήμερον ἐν ἀποστρατείᾳ, ὅτι ὁ περὶ οὗ ὁ λόγος Ἀξιωματικός, ὡς καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ ἀποκατασταθέντες ὁμοιόβαθμοί του, δὲν ᾐτήσαντο ἀποκατάστασιν δυνάμει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 3013)1941, ἀλλὰ προαγωγήν, ὡς ἀδικηθέντες καὶ οὗτοι ἐκ πολιτικῶν λόγων. Δεδομένου ὅτι ὡς ἐλέχθη ὑφίστατο ἀπαλλακτικὴ ἀπόφασις ἀνακριτικοῦ Συμβουλίου δὲν ὑφίσταται πλέον καὶ ἰδίᾳ μετὰ παρέλευσιν 13 ἐτῶν θέμα διοικητικοῦ ἐλέγχου τοῦ ἐν λόγῳ Μοιράρχου Κορνάρου. IV. Ὡς πρὸς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς τῆς σχολικῆς περιόδου 1948–1949 γνωρίζομεν ὅτι, οὗτοι εἰσαχθέντες εἰς τὴν σχολὴν Ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς πρὸς ἐκπαίδευσιν, ἐξῆλθον τὸ ἔτος 1949 μεθ’ ἑξάμηνον ἐν τῇ Σχολῇ φοίτησίν των, ὀνομασθέντες Ἀνθυπομοίραρχοι ἀπὸ τῆς χρονολογίας τῆς ἐξόδου των, ἀφ’ ἧς ἄρχεται καὶ ἡ ἀρχαιότης των ἐν τῇ ἐπετηρίδι τῶν Ἀξιωματικῶν. Τινὲς τούτων ὑπαγόμενοι εἰς διατάξεις ἀποκαταστατικῶν νόμων, ὡς ὑπηρετήσαντες εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολὴν καὶ εἰς τὰς Ἐθνικὰς ὁμάδας Ἑλλήνων Ἀνταρτῶν, συμφώνως ταῖς διατάξεσι τῶν ἀποκαταστατικῶν τούτων νόμων, ἐνταχθέντες κατόπιν τῆς τοιαύτης ἀποκαταστάσεώς των ἐν τῇ Ἐπετηρίδι μεταξὺ τῶν Ἀξιωματικῶν τῆς κατηγορίας εἰς ἣν ὑπήχθησαν καὶ συμφώνως τῇ ἀποφάσει τοῦ Συμβουλίου Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς, ἐκδοθείσῃ κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ Ν.Δ. 3073)1954. Οὗτοι μὴ ἱκανοποιηθέντες ἐκ τῆς τοιαύτης ἐντάξεώς των ἐν τῇ ἐπετηρίδι ἤσκησαν προσφυγὴν κατὰ τῆς ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ἐκδικασθεῖσαν τὴν 7.6. 1955, οὐχ ἧττον, δὲν μᾶς ἀπεστάλη εἰσέτι ἡ σχετικὴ ἀπόφασις τοῦ Συμβουλίου τούτου καὶ δὲν εἴμεθα εἰς θέσιν νὰ γνωρίσωμεν ἂν ἡ προσφυγὴ αὕτη τῶν ἀξιωματικῶν τῆς ὡς εἴρηται κατηγορίας ἐγένετο δεκτὴ ἢ ἀπερρίφθη. Ὡς ἀνωτέρω ἐρρήθη διὰ τὸν καθορισμὸν τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος τῶν διαφόρων κατηγοριῶν ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς ἁρμόδιον κατέστη δυνάμει τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 3073)1054 τὸ Συμβούλιον Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς, αἱ ἀποφάσεις τοῦ ὁποίου εἶναι κατὰ τὴν διάταξιν τῆς παραγράφου 5 τοῦ ρηθέντος ἄρθρου τοῦ Νομοθετικοῦ τούτου Διατάγματος ὑποχρεωτικαὶ διὰ τὸν Ὑφυπουργὸν καὶ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων καταρτίζεται κατὰ τὴν διάταξιν ὁ πίναξ τῆς σειρᾶς ἀρχαιότητος ἁπάντων τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Σώματος, ὅστις κυρούμενος διὰ Β. Δ)τος ἀποτελεῖ τὴν ἐπετηρίδα τῶν ἀξιωματικῶν. Κατὰ συνέπειαν οὐδεμία δικαιοδοσία παρέχεται ἡμῖν ἐκ τοῦ νόμου ὡς πρὸς τὴν μὴ ἀποδοχὴν τῶν ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Προαγωγῶν Χωροφυλακῆς ἢ ἐπιβολῆς διοικητικῶν κυρώσεων εἰς τὰ μέλη τούτου ἐνεργήσαντα ἐν προκειμένῳ συμφώνως πρὸς τὰς κειμένας διατάξεις. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΚΖ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Βραχνοῦ. Ἔχομεν τὴν τιμὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 6032 (Διεκ. 3361) ἀπὸ 1.7.1955 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐν ἀντιγράφῳ ἡ ἀπὸ 30.6.1955 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Β. Βραχνοῦ καταχωρηθεῖσα ὑπ’ αὔξ. ἀριθμὸν Βιβλίου ἐρωτήσεων 769, νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ ἑπόμενα: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 164756 ἀπὸ 30.6.1954 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Ὑπουργοῦ καὶ Ἐσωτερικῶν Ὑφυπουργοῦ δημοσιευθείσης εἰς τὸ ὑπ’ ἀριθ. 157 τ. βʹ τῆς 7.7.1954 Φ.Ε.Κ. προεβλέφθη διὰ τὸ οἰκονομικὸν ἔτος 1954–1955 πίστωσις διὰ εἴκοσι ἓξ (26) ἡμερομισθίους ἐργατρίας. Ἐπειδὴ διὰ τὰς ἡμερομισθίας ταύτας ἐργατρίας ἡ πίστωσις προεβλέφθη μὲν διὰ τὸ προρρηθὲν οἰκονομικὸν ἔτος 1954–1955 ἀλλὰ δὲν ἐπρόκειτο περὶ μονίμου καταστάσεως καὶ ἀβέβαιον ἦτο ἂν καὶ μελλοντικῶς θὰ προεβλέπετο τοιαύτη, προέβημεν εἰς τὴν ἀπόλυσιν τῶν ἡμερομισθίων ἐργατριῶν τὴν 1ην Ἀπριλίου 1955 ἵνα ἐκ τῆς πιστώσεως ταύτης λάβωσι τὴν δικαιουμένην δίμηνον ἀποζημίωσιν ὡς καὶ ἐγένετο. Ἐκ τοῦ λόγου ὅτι διὰ τὴν πρόσληψιν τοιούτων ἐργατριῶν δὲν ἀπαιτοῦνται εἰδικὰ προσόντα οὔτε καὶ διαδικασία τις, ἀπόκειται δὲ εἰς τὴν κρίσιν τοῦ ἑκάστοτε Ὑπουργοῦ ἡ πρόσληψίς των ἔστω καὶ ὑπὸ τύπον προσωρινότητος πρὸς θεραπείαν παρουσιαζομένων ὑπηρεσιακῶν ἀναγκῶν, προέβημεν διὰ τὴν θεραπείαν ἐκτάκτων ἀναγκῶν μικρᾶς χρονικῆς διαρκείας, εἰς τὴν ἐπαναπρόσληψιν ἐννέα (9) ἡμερομισθίων ἐργατριῶν κατὰ προτίμησιν θυμάτων πολέμου καὶ πρόσληψιν δέκα ὀκτὼ (18) ἡμερομισθίων ἐργατῶν καὶ ἐργατριῶν ἐχόντων ἀπόλυτον ἀνάγκην καὶ τῆς τοιαύτης προσωρινῆς ἐργασίας λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς των καχεξίας, αὗται δὲ θὰ διατηρηθῶσιν ἐπὶ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ὑφίσταται ὑπόλοιπον τῆς προβλεφθείσης ὡς ἄνω πιστώσεως. Ἐν Ἀθήναις τῇ 15 Ἰουλίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

ΚΗ) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη, Τ. Βουλοδήμου κλπ. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5293)2907 ἀπὸ 11.6.55, ἐγγράφου σας, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: ἐν σχέσει μὲ τὴν ἀπὸ 10.6.55 κατατεθεῖσαν ὑμῖν ἐρώτησιν τῶν βουλευτῶν κ. κ. Γ. Τζατζάνη, Τ. Βουλοδήμου κλπ. Πράγματι ὁ Σταθμάρχης Χωρ)κῆς Προαστείου Πατρῶν Ἐνωμοτάρχης Κρῖκος Ἰωάννης παρέσχε διὰ τὸν ἐν περιλήψει δυσμενῆ ἀπὸ πλευρᾶς κοινωνικῶν φρονημάτων στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ὡς διεπιστώθη ἦσαν ἀνακριβῆ. Δικαστικὴ ἔρευνα τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἀπέδειξεν ὅτι ὁ ἀνωτέρω Ἐνωμοτάρχης, ἔπραξε τοῦτο τελῶν ἐν πλάνῃ, δι’ ὃ καὶ δι’ ἀποφάσεως τοῦ Τριμελοῦς Ἐφετείου Πατρῶν, εἰς ὃ παρεπέμφθη διὰ συκοφαντικὴν δυσφήμησιν, ἀπηλλάγη. Οὗτος διὰ τὴν πλημμελῆ ἐκτέλεσιν τῶν καθηκόντων του ἐτιμωρήθη. Ἐν Ἀθήναις τῇ 25 Ἰουλίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰς ἐργασίας τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου.

§6Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὸ παρελθὸν καὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον δὲν συνήρχετο τακτικῶς ἢ μᾶλλον ἐπὶ σειρὰν μηνῶν δὲν συνήρχετο, καὶ εἶχον ἐπισωρευθῆ εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου αἱ ὑποθέσεις αἱ ὁποῖαι συμφώνως μὲ τοὺς διαφόρους νόμους ὤφειλον νὰ ἐπικυρωθοῦν διὰ πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀναγόμεναι εἰς πολλὰς ἑκατοντάδας. Εἴχομεν ἀντιληφθῆ τότε μίαν δυσανασχέτησιν τῶν ἐνδιαφερομένων πολιτῶν οἱ ὁποῖοι ἔβλεπον χρονιζούσας τὰς ὑποθέσεις εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Τέλος καθιερώθη ἡ ἀπόφασις νὰ ἐκδίδωνται αἱ πράξεις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου διὰ τῆς μεθόδου τῆς λεγομένης περιφορᾶς. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὅμως, νομίζω ὅτι παραγράφεται ὁ θεσμὸς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὁ ὁποῖος εἶναι χρήσιμος, χρησιμώτατος διὰ τὴν εὔρυθμον λειτουργίαν καὶ τοῦ Κράτους καὶ τῆς Πολιτείας καὶ τοῦ Πολιτεύματος. Διὰ τοῦτο θὰ ἤθελον νὰ συστήσητε, ὅπως ἀποκαθάρωμεν τοὺς νόμους αὐτούς, τῶν διατάξεων ἐκείνων αἱ ὁποῖαι παραπέμπουν πρὸς λύσιν τὰ διάφορα ζητήματα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον καὶ νὰ καθιερώσωμεν ἄλλο ὄργανον ἁρμόδιον νὰ ἀποφασίζῃ. Δηλαδὴ διὰ μίαν ἀπαλλοτρίωσιν νὰ μὴν ἀπαιτῆται πρᾶξις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀλλὰ πρᾶξις 2–3 Ὑπουργῶν ἢ ἐφ’ ὅσον τοῦτο θεωρεῖται χρήσιμον καὶ πρέπει νὰ ἐμμείνωμεν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, νὰ ἀποφασίζῃ ἐφ’ ὅλων αὐτῶν τῶν ὑποθέσεων αἱ ὁποῖαι παραπέμπονται εἰς αὐτό, ἀλλὰ θὰ πρέπει τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον νὰ συνέρχεται τακτικὰ ὡς καὶ εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἐξαντλῇ τὴν ἡμερησίαν διάταξιν, νὰ μὴν ἀφήνωνται ἐκκρεμεῖς ὑποθέσεις καὶ νὰ παύσῃ πλέον ἡ μέθοδος τῆς διὰ περιφορᾶς λήψεως ἀποφάσεως διότι, ὡς εἶπον, τοῦτο ἀποτελεῖ παραγραφὴν τοῦ θεσμοῦ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου. Δὲν εἶναι δυνατὸν εἷς Ὑπουργὸς νὰ ὑπογράφῃ καὶ νὰ θεωρῆται ὅτι συκατένευσεν εἰς τὴν λῆψιν μιᾶς ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, χωρὶς νὰ βλέπῃ τοὺς ἄλλους συναδέλφους του, οἵτινες ὑπογράφουν καὶ αὐτοί. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει ὁ Θεσμὸς τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου νὰ λειτουργήσῃ ὡς εἰς τὸ παρελθὸν καὶ αἱ ὑποθέσεις νὰ μὴ χρονίζουν εἰς τὸ γραφεῖον. Διότι προκαλοῦν τὴν δικαίαν δυσανασχέτισιν τοῦ κοινοῦ. Καὶ διὰ νὰ συμβάλωμεν εἰς τὴν καλυτέραν τοῦ Θεσμοῦ αὐτοῦ λειτουργίαν, ὑπεβάλαμεν τὴν παροῦσαν ἐρώτησιν.

§7ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ παράπονα τοῦ προεδρείου τῆς Ἑνώσεως φυματικῶν Ἠσφαλισμένων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς.

§8Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, χθὲς κατηγγέλθη ὅτι τὸ Προεδρεῖον τοῦ Σωματείου τῶν φυματικῶν ἠσφαλισμένων Ἀθηνῶν–Πειραιῶς, κατόπιν προειδοποιήσεως, μετέβη εἰς τὸ Πολιτικὸν Γραφεῖον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ διὰ νὰ συζητήσῃ μετ’ αὐτοῦ διάφορα ζητήματά του καὶ ἐκεῖ ἔτυχε μεγάλης κακομεταχειρίσεως καὶ εἷς ἢ δύο, δὲν ἐνθυμοῦμαι ἀκριβῶς πόσοι, ἐκ τῶν μελῶν, κατόπιν διαταγῆς τοῦ κ. Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου ἀπεπέμφθησαν καί τινες ἐξ αὐτῶν συνελήφθησαν. Νομίζω ὅτι ὁ Διευθυντὴς τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ πρέπει νὰ εἶναι εὐπροσήγορος πρὸς ὅλους τοὺς πολίτας, νὰ ἀκούῃ τὰς ἀπόψεις των καὶ νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς ἐπιλύσεως τῶν αἰτημάτων των καὶ νὰ ἔχῃ τὴν ὑπομονὴν καὶ ὅταν ἀκόμη τὸ αἴτημά των εἶναι ἄδικον, νὰ τὸ ἀκούῃ, διότι ὁ λαὸς ἔχει τὸ δικαίωμα, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς ἄρχοντάς του, τὴν Κυβέρνησιν, νὰ διατυπώνῃ τὰ αἰτήματά του. Τοιαύτη συμπεριφορὰ τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ δὲν νομίζομεν ὅτι εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν ὀρθὴν λειτουργίαν τοῦ Πολιτεύματος καὶ δι’ αὐτὸ ζητοῦμεν ἐξηγήσεις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν πῶς ἔγινεν αὐτό, δηλαδὴ νὰ παρουσιασθῇ ἡ Διοίκησις ἑνὸς Σωματείου ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ νὰ διωχθῇ ἀπὸ τὸν Διευθυντήν.

§9Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Δὲν ἔχω γνῶσιν, κύριε συνάδελφε, τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Διὰ πρώτην φορὰν τὸ ἀκούω. Ἐὰν ἡ Ἐπιτροπὴ μετεχειρίσθη γλῶσσαν καὶ ὕφος, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἦσαν τὰ ἁρμόζοντα, καλῶς ἔκαμεν ὁ κ. Διευθυντής. Ἐὰν ὁ κ. Ζορμπᾶς κατήγγειλεν τοῦτο τὸ ἐπεισόδιον μὲ γεγονότα συγκεκριμένα πρὸ τῆς καταθέσεως τῆς ἐρωτήσεώς του, θὰ ἔκαμα μίαν ἀνάκρισιν ὥστε νὰ ἀσκηθῇ, ἐὰν συντρέχῃ βεβαίως λόγος, δίωξις κατὰ τοῦ κυρίου Διευθυντοῦ τοῦ Πολιτικοῦ Γραφείου. Τοῦ γεγονότος λαμβάνω πρώτην φορὰν γνῶσιν.

§10Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὁ κ. Ὑπουργὸς λέγει ὅτι διὰ πρώτην φορὰν λαμβάνει γνῶσιν σήμερον τοῦ ἐπεισοδίου. Ἡ ἐρώτησίς μου ὅμως αὐτὴ κ. συνάδελφε, κατετέθη ἀπὸ 1ης Αὐγούστου 1955 καὶ εἶχεν ὅλον τὸν καιρὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν ταύτης. Ὡς πρὸς τὸ λεχθὲν ὅτι ἐὰν οἱ πολῖται παρεξετράπησαν εἶχε τὸ δικαίωμα ὁ Διευθυντὴς νὰ τοὺς ἐκδιώξῃ καὶ νὰ τοὺς συλλάβῃ, νομίζω ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι ὀρθόν, διότι οἱ πολῖται ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράσουν καὶ τὴν ἀγανάκτησίν των καμμία φορὰ καὶ πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὅταν πρόκειται νὰ ὑποστηρίξουν τὰ δικαιώματά τους. Ἀρετὴ τῆς Κυβερνήσεως εἶναι νὰ εἶναι ἀνεκτὴ πρὸς ὅλους τοὺς πολίτας. Ὅσον ἀφορᾷ τοῦτο, ὅτι δὲν ἔχετε λάβει γνῶσιν τοῦ ἐπεισοδίου, ἐπαναλαμβάνω καὶ πάλιν ὅτι τοῦτο εἶναι λυπηρόν, διότι ἡ ἐρώτησίς μου κατετέθη ἀπὸ 1ης Αὐγούστου 1955. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τζατζάνης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

§12Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι Βουλευταί, τὴν 7ην Σεπτεμβρίου ὁ Ἑλληνικὸς Λαὸς καὶ ὁλόκληρος ὁ κόσμος ἐπληροφορήθη μὲ κατάπληξιν ὅτι εἰς τὴν βασιλίδα τῶν πόλεων, τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἔλαβον χώραν τὰ γνωστὰ γεγονότα εἰς βάρος τῆς ἐκεῖ Ἑλληνικῆς μειονότητος.

§13Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερν.). Ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 9 ἐρωτήσεως ἔγινε ἔγγραφος ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν.

§14Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Ἐγὼ δὲν ἔχω τὴν ἀπάντησιν αὐτήν.

§15Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἠμπορεῖ νὰ μὴ τὴν ἐλάβατε ἀκόμη.

§16Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Νομίζετε ὅτι εἶναι περιττὸν καὶ ἡ Βουλὴ κατ’ ἕνα τρόπον ἐπίσημον, νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν τῶν θεμάτων αὐτῶν;

§17Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Αἱ ἐρωτήσεις δὲν εἶναι διὰ νὰ λαμβάνῃ γνῶσιν ἡ Βουλή, αἱ ἐρωτήσεις εἶναι διὰ νὰ λύωνται αἱ ἀπορίαι αἱ ἰδικαί σας. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ὑπάρχει καὶ θέμα ἐπικρίσεως τῆς Κυβερνήσεως, νὰ καταθέσητε ἐπερώτησιν. Ἡ ἐρώτησις δὲν ἔχει αὐτὸν τὸν σκοπὸν τὸν ὁποῖον νομίζετε καὶ ἠμπορούσατε νὰ ζητήσητε τὸν λόγον εἰς μίαν Συνεδρίασιν πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως.

§18Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως ἀπὸ τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς μοῦ τὸν ἠρνήθη.

§19Θ. ΤΑΜΒΑΚΑΣ. Καλῶς.

§20Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Εὐχαριστῶ πολύ. Πολὺ ἐνοχλεῖσθε βλέπω, κ. Ταμβακᾶ. Ἂν καὶ αὐτὰ τὰ ζητήματα σᾶς ἐνοχλοῦν, τότε τί δὲν σᾶς ἐνοχλεῖ;

§21Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεώς σας αὐτῆς, κ. Τζατζάνη, ἔχει γίνει ἔγγραφος ἀπάντησις τοῦ κ. Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Ἐὰν νομίζετε ὅτι ἡ ἔγγραφος αὐτὴ ἀπάντησις δὲν εἶναι ἀρκετή, μεταβάλλατε τὴν ἐρώτησίν σας εἰς ἐπερώτησιν.

§22Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Πρῶτον δὲν εἶχον εἰς χεῖρας μου τὴν ἀπάντησιν καὶ τὴν ὁποίαν ἐδικαιούμην νὰ τὴν ἀγνοῶ. Δεύτερον δὲν ἐπεθύμουν νὰ μεταβάλω τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς Ἡμερησίας Διατάξεως, ἀλλὰ διὰ λόγους τοὺς ὁποίους γνωρίζει ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς, δὲν μοῦ ἐδόθη ὁ λόγος. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐρωτήσεως καὶ ἀκριβῶς ἐκ λόγων πληροφοριακῆς χροιᾶς, θὰ ἤθελον νὰ ἀναφερθῶ δι’ ὀλίγων εἰς τὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἐξ ὅσων εἶδον ἐκεῖ ὅπου μετέβην διὰ νὰ χρησιμεύσουν καὶ εἰς ὑμᾶς τοὺς ἐκπροσώπους τοῦ Ἔθνους καὶ διὰ νὰ λάβῃ γνῶσιν καὶ ὁ Ἑλληνικὸς λαός. Ἐπαναλαμβάνω ὅτι δὲν ἔχω ὑπ’ ὄψει μου νὰ μεταβάλω τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν, ἀλλ’ ἐὰν νομίζετε σεῖς ὅτι δὲν πρέπει νὰ συνεχισθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος, ἐγὼ διαμαρτύρομαι καὶ ἐκφράζω τὴν ἀπορίαν μου, διότι ἐνῷ δὲν ἔλαβον οὐδὲν ἔγγραφον, ἐλέχθη ὅτι ἐστάλη πρὸς ἐμὲ σχετικὸν ἔγγραφον. Πάντως, εἶναι λυπηρὸν ὅτι ἀπὸ τῆς 6ης Νοεμβρίου 1955 μέχρι τῆς 6ης Δεκεμβρίου 1955 ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία δὲν ἠσχολήθη κἂν μὲ τὸ θέμα αὐτό. Νομίζω ὅτι θὰ ἦτο ὠφέλιμον κατὰ τρόπον τελείως πληροφοριακὸν νὰ λάβῃ γνῶσιν τῶν γεγονότων ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία, διὰ νὰ δοθῇ οὕτως εἰς αὐτὴν ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν ἀγανάκτησίν της καὶ νὰ προσθέσῃ καὶ εἰς τὴν ἰδικήν μου παράκλησιν τὴν παράκλησίν της πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, νὰ ἐνημερώσῃ τὸ Σῶμα καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν, ἐὰν προέβη καὶ εἰς ποίας ἐνεργείας προέβη κατόπιν τῶν βανδαλισμῶν οἱ ὁποῖοι ἔλαβον χώραν εἰς βάρος τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διὰ νὰ παύσῃ αὐτὴ ἡ ἄγνοια, ἡ ὁποία συνέχει ὁλόκληρον τὸ Πανελλήνιον καὶ ἰδιαιτέρως τὴν Ἑλληνικὴν μειονότητα τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

§23Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρ. Κυβερν.). Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. Τζατζάνης, φορᾶται ἀγνοῶν τὸν κανονισμόν. Διὰ πρώτην φορὰν κατέθεσεν μίαν ἐρώτησιν εἰς τὴν ὁποίαν ἐδόθη ἀπάντησις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν. Τώρα ἐπανέρχεται ἐπὶ τῆς ἐρωτήσεως καὶ ζητεῖ νὰ ἐλέγξῃ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι ἡ ἀπάντησις τὴν ὁποίαν ἔλαβε δὲν εἶναι ἱκανοποιητική, ἔχει δικαίωμα νὰ μετατρέψῃ τὴν ἐρώτησιν εἰς ἐπερώτησιν. Ἐπειδὴ ὅμως κ. βουλευταί, ὑπάρχει καὶ σχετικὴ ἐπερώτησις τοῦ κ. Βασιλάτου, ἡ Κυβέρνησις δέχεται, ἐὰν βεβαίως δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Βουλή, ὅπως διεξαχθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου εἰς μίαν ἀπὸ τὰς προσεχεῖς ἡμέρας κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου.

§24Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Καὶ νὰ γενικευθῇ ἡ συζήτησις κ. Ὑπουργέ.

§25Γ. ΡΑΛΛΗΣ (Ὑπ. Προεδρ. Κυβερνήσεως). Μάλιστα, κ. συνάδελφε.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ ὁρίσωμεν τὴν προσεχῆ Τρίτην ὡς ἡμέραν συζητήσεως τῆς ἐν λόγῳ ἐπερωτήσεως;

§27ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν ἐκτόπισιν τοῦ φοιτητοῦ Μάρκου Δραγούμη.

§29Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ μηνὸς περίπου, ἐγνώσθη ἡ σύλληψις τοῦ σπουδαστοῦ τῆς Ἰατρικῆς Μάρκου Δραγούμη, ἀπὸ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας. Ἐκπρόσωποι τῶν κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐπεσκέφθησαν τὸν ἀξιότιμον Ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν καὶ διεμαρτυρήθησαν διὰ τὴν σύλληψιν τοῦ ὡς ἄνω σπουδαστοῦ. Ὁ νεαρὸς αὐτὸς, καὶ τοῦτο ἀνεκοινώθη εἰς τὸν κ. Ὑφυπουργὸν, ἦτο στέλεχος ἑνὸς ἐκ τῶν εὑρισκομένων ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ὁ κ. Ὑφυπουργὸς ὑπεσχέθη ὅτι θὰ ἐξετάσῃ τὸ θέμα. Τοῦ ἐδηλώθη ἐπίσης ὅτι οἱ ἐπισκεφθέντες αὐτὸν ἦσαν διαθέσιμοι νὰ τοῦ παράσχουν πᾶσαν περαιτέρω πληροφορίαν ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐλέγξῃ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα εἶχον δοθῆ ἐκ μέρους τῆς Ἀσφαλείας καὶ βάσει τῶν ὁποίων ἐκρίθη ἐκτοπιστέος ὁ Μάρκος Δραγούμης. Ἡ ὅλη ὑπόθεσις, κατόπιν αἰτήσεως τοῦ συλληφθέντος, ἤχθη ἐνώπιον τῆς δευτεροβαθμίου ἐπιτροπῆς καὶ ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν εἶπεν ὅτι θὰ ἀνεκοίνου τὸ ἀποτέλεσμα τῆς κατ’ ἔφεσιν δίκης. Ἐν τῷ μεταξὺ ἐτηρήθη ἐνήμερος καὶ ὁ ἀξιότιμος κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν γνωρίζω δὲ ἐὰν καὶ ὁ παριστάμενος Ὑπουργὸς, παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως. Ἐνώπιον τῆς Δευτεροβαθμίου Ἐπιτροπῆς προσήχθησαν τόσον σημαντικὰ στοιχεῖα ὑπὲρ τῆς ἀθωότητος τοῦ συλληφθέντος, ὥστε ἠναγκάσθη τὸ δικαστικὸν μέλος τῆς Ἐπιτροπῆς ταύτης νὰ κηρυχθῇ ὑπὲρ τοῦ συλληφθέντος καὶ νὰ μειοψηφίσῃ. Παρὰ ταῦτα, ἡ δευτεροβάθμιος ἐπιτροπή, ἐπεκύρωσε τὴν ἀπόφασιν τῆς πρωτοβαθμίου καὶ ὁ ἐν λόγῳ νέος ἐξετοπίσθη. Ἐζητήσαμεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον κ. Ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ κάμῃ χρῆσιν ἑνὸς δικαιώματος, τὸ ὁποῖον ἔχει ἐκ τοῦ νόμου, ἤγουν νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεως, ὥστε νὰ δοθῇ ὁ χρόνος εἰς τὸν ἐν λόγῳ νέον νὰ περατώσῃ τὰς σπουδάς του, δοθέντος ὅτι ὑπελείποντο εἰς αὐτὸν μόνον δύο μαθήματα διὰ νὰ λάβῃ τὸ πτυχίον τῆς Ἰατρικῆς. Καὶ πάλιν ὅμως δὲν εἰσηκούσθημεν. Καὶ ἄλλοτε κ. Πρόεδρε, ἐδόθη ἡ εὐκαιρία εἰς τὴν Βουλὴν νὰ ἐκφράσῃ τὴν ἀντίθεσίν της πρὸς τὸ ἀντίθετον πρὸς τὸ Σύνταγμα καὶ τὸν Νόμον διοικητικὸν μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως. Τελευταίως ἡ Ἑλλὰς προσεχώρησεν ἀνεπιφυλάκτως εἰς σχετικὴν σύμβασιν ἡ ὁποία ἐγένετο μάλιστα καὶ νόμος τοῦ Κράτους καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ἀποδοκιμάζεται τό ἀνελεύθερον μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως. Ἡ Κυβέρνησις ὅμως παρὰ ταῦτα, ἐξακολουθεῖ νὰ ἐφαρμόζῃ τό μέτρον τοῦτο. Ἡ πρᾶξις αὐτὴ κ. Πρόεδρε, ἀποτελεῖ κατάφωρον ἀδικίαν, διότι τὰ προσαχθέντα στοιχεῖα ἦσαν τόσον ὀλίγον πειστικὰ ὥστε νὰ ἀναγκάσουν τονίζω καὶ πάλιν, ἕνα δικαστικὸν μέλος τῆς ἐπιτροπῆς νὰ κηρυχθῇ ὑπὲρ τοῦ συλληφθέντος καὶ νὰ μειοψηφίσῃ. Δι’ αὐτὸ θὰ πρέπει ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ κάμῃ χρῆσιν τῆς σχετικῆς διατάξεως καὶ νὰ ἀναστείλῃ τὴν ἀπόφασιν περὶ ἐκτοπίσεως τοῦ ἐν λόγῳ σπουδαστοῦ.

§30Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Μεθ’ ὅσα εἶπεν ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ἐγὼ δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε ἄλλο, παρὰ μόνον ὅτι ἔμεινα ἔκπληκτος ὅταν ἐπληροφορήθην τὴν σύλληψιν τοῦ Μάρκου Δραγούμη, διότι ἐγνώριζον καλῶς ὅτι ὁ νέος αὑτὸς ἀνῆκεν εἰς τὴν νεολαίαν τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος Ἐργαζομένου Λαοῦ (ΔΚΕΛ). Ὑπῆρξεν ἀκραιφνὴς πατριώτης καὶ ἐκινεῖτο πάντοτε εἰς τὰ πλαίσια τῆς Δημοκρατίας. Τελευταίως, ὀλίγας ἡμέρας πρὸ τῆς συλλήψεώς του, ἐξεδηλώθη διὰ λόγου, τὸν ὁποῖον ἐξεφώνησεν εἰς τὴν Ἕνωσιν ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου, τῆς ὁποίας Πρόεδρος εἶναι ὁ καθηγητὴς κ. Καλιτσουνάκης. Ἐπὶ προσθέτως, διὰ νὰ πληροφορηθῇ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία τὰ αἰσθήματα τοῦ Μάρκου Δραγούμη, καταθέτω εἰς τὴν Βουλὴν τὸ κείμενον τῆς ὁμιλίας του ταύτης, ἡ ὁποία ἐπιγράφεται «Ὁ ἀγών διὰ τὴν Κύπρον».

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Καὶ ἐγὼ γνωρίζω, κ. Πρόεδρε, τὸν νέον αὐτόν, ὁ ὁποῖος πράγματι ἐκτὸς τῶν δημοκρατικῶν του ἀντιλήψεων, δὲν νομίζω νὰ ἔχῃ ἄλλας ἀναρχικὰς ἀντιλήψεις. Τὸ γεγονὸς ὅτι εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν τὸ δικαστικὸν μέλος διεφώνησεν, αὐτὸ καὶ μόνον σημαίνει ὅτι αἱ διαμαρτυρίαι μας ἔχουν βάσιν καὶ ὅτι ἔπρεπε ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ θελήσῃ διὰ διοικητικοῦ μέτρου νὰ ἐκτοπίσῃ ἕνα νέον, ὁ ὁποῖος μάλιστα ὑποβάλλει τὴν παράκλησιν νὰ ἀφεθῇ διὰ νὰ τελειώσῃ τὰς σπουδάς του. Νομίζω, κ. Πρόεδρε, ὅτι μιὰ καὶ καλὴ πρέπει τὸ θέμα τῶν ἐκτοπίσεων νὰ τὸ ἀντιμετωπίσῃ ἡ Κυβέρνησις σοβαρῶς καὶ νὰ τὸ ἀναθέσῃ μόνον εἰς τὴν δικαστικὴν λειτουργίαν καὶ νὰ παύσῃ διὰ διοικητικῶν μέτρων καὶ ὀργάνων νὰ ἐφαρμόζῃ τὸν ἀνελεύθερον αὐτὸν θεσμὸν τῶν ἐκτοπίσεων, διότι φέρει ἀντίθετα τῶν ἐπιδιωκομένων ἀποτελεσμάτων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐν γνώσει τοῦ προσώπου διὰ τὸ ὁποῖον ἐνδιαφερόμεθα, καὶ μὲ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, νὰ μελετήσῃ τὰς κατηγορίας αὐτὰς καὶ νὰ πεισθῇ ὅπως πιστεύομεν ὅτι θὰ πεισθῇ ἐὰν ἐξετάσῃ ἀμερολήπτως, νὰ ἀνακαλέσῃ ἐκ τῆς ἐξορίας τὸν νέον αὐτὸν καὶ νὰ τοῦ δώσῃ τὸ δικαίωμα ὡς ἐλεύθερος πολίτης νὰ περατώσῃ τὰς σπουδάς του.

§33Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Καὶ ἐγὼ γνωρίζω τὸν περὶ οὗ πρόκειται καὶ συνέπεσε νὰ εἶμαι παρὼν κατὰ τὴν διάλεξιν, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν. Ἐὰν πράγματι αὐτὸς ἦτο ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐκτοπίζεται, διότι ἐπρόκειτο περὶ διαλέξεως, διὰ τὴν Κύπρον εἰς τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν καὶ ὁ Πρύτανις τῆς Α.Σ. Ο.Ε.Ε. καὶ ἡ ὁποία διάλεξις προηδρεύετο ἀπὸ τὸν καθηγητὴν κ. Καλιτσουνάκην, ἦτο διάλεξις ἐθνικοῦ περιεχομένου, ἀπολύτως ἐντοπισμένη εἰς τὰ ἐθνικὰ πλαίσια, δὲν νομίζω ὅτι τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐδόθησαν καὶ βάσει τῶν ὁποίων ἐξετοπίσθη, δικαιολογοῦν εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν τὴν ἐκτόπισιν τοῦ νέου αὐτοῦ. Καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἐὰν ὁ κ. Ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ὁ ὁποῖος διακρίνεται διὰ τὴν ἀντικειμενικότητά του, μὲ τὴν ὁποίαν ἐξετάζει τοιαύτας ὑποθέσεις, προσωπικῶς ἐμελετοῦσε τὸν φάκελλον καὶ τὰ στοιχεῖα, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ τὸν ἀπέδιδεν ἐλεύθερον εἰς τὴν κοινωνίαν, δεδομένου ὅτι οὐδόλως κινδυνεύει ἡ δημοσία ἀσφάλεια.

§34Κ. ΒΑΣΑΡΔΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θεωρῶ ὀδυνηρὸν τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως ἑνὸς τελειοφοίτου τῆς ἰατρικῆς σχολῆς, ἑνὸς τελειοφοίτου, ὁ ὁποῖος κινεῖται μέσα εἰς πλαίσια ἐθνικά. Ὅπως ἀνέφερον οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ἀποδεικνύεται ὅτι ὁ νέος αὐτὸς κατέχεται ἀπὸ ἐθνικὰς ἰδέας καὶ οὐδεμία ἀντεθνικὴ πρᾶξις τὸν βαρύνει. Νομίζω, ὅτι εἶναι χρέος τῆς Κυβερνήσεως ὅπως ἀνακαλέσῃ τὴν ἀπόφασιν περὶ ἐκτοπίσεως τοῦ νέου αὐτοῦ.

§35Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν πρόκειται περὶ τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως, νὰ κριθοῦν τὰ οὐσιαστικὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα ἐθεμελίωσαν τὴν ἐνοχὴν τοῦ ἐν λόγῳ ἐκτοπισθέντος, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ καλύπτῃ τὸ θέμα ἡ ἀπάντησις, ἡ ὁποία διὰ τοῦ Προεδρείου τῆς Βουλῆς διεβιβάσθη εἰς τοὺς καταθέσαντας τὴν ἐρώτησιν συναδέλφους. Εἰς τὴν ἀπάντησιν, τῆς ὁποίας ἔχω πιστὸν ἀντίγραφον εἰς τὸν φάκελλόν μου, λέγω ὅτι διεπιστώθη ἐκ τῆς παρακολουθήσεως ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἐκτοπισθείς, εἰργάζετο δραστηρίως διὰ τὴν ἀνασύστασιν καὶ περαιτέρω ἀνάπτυξιν τοῦ παρανόμου κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ.

§36Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Εἶναι πολὺ στερεότυπος ἡ ἀπάντησις.

§37Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτερικῶν). Νομίζω, ὅτι εἰς τὴν παρατήρησιν αὐτὴν περὶ στερεοτύπου ἀπαντήσεως θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ προσθέσω τοῦτο, διὰ νὰ ἀπαντήσω, ὅτι δὲν εἶναι ἔργον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἡ τοποθέτησις τοῦ μέτρου τῶν διοικητικῶν ἐκτοπίσεων, περὶ τοῦ ὁποίου ἔγινεν ἐπανειλημμένως λόγος εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν, ὑπὸ τὸ πρῖσμα ἢ ὑπὸ τὸ φῶς τῶν πολιτικῶν ἢ κομματικῶν ἀντιλήψεων ἑνὸς ἑκάστου. Τὸ θέμα τῆς παρανόμου δράσεως τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος ἐν Ἑλλάδι, εἶναι θέμα τὸ ὁποῖον διὰ προφανεῖς λόγους Ἐθνικῆς Ἀσφαλείας, πρέπει ἀνὰ πᾶσαν περίπτωσιν νὰ ἀπαγγιστροῦται ἀπὸ τὰ ἐπὶ μέρους κομματικὰ ἢ πολιτικὰ κριτήριά μας. Ἐνόμιζον, λοιπόν, ὅτι δὲν θὰ ἤγετο τὸ ζήτημα πρὸς συζήτησιν, μετὰ τὰς τοιαύτας ὑπευθύνους ἐκ μέρους τοῦ ἐνασκοῦντος τὸ λειτούργημα τοῦ ὑπουργοῦ Ἀσφαλείας, διαβεβαιώσεις ὅτι συντρέχει ὁ κρίσιμος αὐτὸς λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον καὶ εἰς τὴν πρωτοβάθμιον καὶ εἰς τὴν δευτεροβάθμιον Ἐπιτροπὴν ἐλήφθη ἡ ἀπόφασις τῆς ἐκτοπίσεως. Διαπιστώνω, ὅμως ἐξ ἀφορμῆς καὶ εἰς πᾶσαν περίπτωσιν ὅτι οἱ ἐρωτῶντες κ. κ. συνάδελφοι, ἐπιλαμβάνονται τῆς εὐκαιρίας νὰ ἐπανατοποθετήσουν τὸ θέμα γενικώτερον τῆς διατηρήσεως ἢ μὴ τῆς ἐκτοπίσεως διὰ τῆς ὑπὸ τῶν κειμένων διατάξεων προβλεπομένης διαδικασίας. Δὲν νομίζω ὅτι εἰς τὸ περιθώριον μιᾶς ἐρωτήσεως, τοποθετεῖται τὸ γενικώτερον τοῦτο θέμα. Εἰς τὴν ὑποστηριχθεῖσαν ἄποψιν ὅτι ὁ ἐν λόγῳ ἐκτοπισθεὶς ἀνῆκεν εἰς τὸ αʹ ἢ βʹ κόμμα, ὅτι ἔλαβε μέρος εἰς τὴν τοιαύτην ἢ τοιαύτην ὁμιλίαν ἐθνικοῦ περιεχομένου θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τονίσω ὅτι ὅπως συμβαίνῃ καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ὅτι οἱ εἰσερχόμενοι εἰς αὐτὴν ἐξ αὐτοῦ καὶ μόνον, δὲν προκύπτει ἢ διαπιστοῦται ἡ ἐξ ἀντικειμένου πραγματικότης ὅτι εἶναι χριστιανοὶ ὀρθόδοξοι, τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς δρῶντας πολίτας εἰς τὰς Δημοκρατίας καὶ ἐν Ἑλλάδι, ὅτι μὲ τὸ νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν αʹ ἢ βʹ ὀργάνωσιν —δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς διὰ νὰ ἀναφερθῶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν ὑπηνίχθη συνάδελφός τις— δὲν σημαίνει ὅτι ἐκ τούτου τοποθετοῦνται ἀδιασείστως, ὡς πρὸς τὰ ἐθνικά των φρονήματα καὶ ὅτι ἀνατρέπεται ἐξ αὐτοῦ ἡ διαβεβαίωσις τὴν ὁποίαν παρέχω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ὅτι τὸ πλεῖστον μέρος τῶν τοιούτων ὀργανώσεων ἀποτελοῦν μανδύαν πρὸς συγκάλυψιν τῶν ἐχθρῶν τῆς πατρίδος.

§38Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς εὑρισκόμενος εἰς ἀμηχανίαν, διὰ νὰ δώσῃ μίαν ἀπάντησιν εἰς τὴν ἐπίκρισιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἀπηύθυνεν ἐμμέσως μίαν βαρεῖαν κατηγορίαν διὰ τὴν ὀργάνωσιν ἐκείνην.

§39Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφ. Ἐσωτ.). Θὰ παρεκάλουν νὰ διωρθώσητε, εἶπον ὅτι μὲ τὸ νὰ ἐκδηλοῦται ἢ νὰ μετέχῃ τις εἰς τὴν αʹ ἢ βʹ ὀργάνωσιν, δὲν σημαίνει ὅτι ἀποτελεῖ ἀπόδειξιν ἀδιάσειστον ὅτι καὶ εἰς τὴν συγκεκριμένην περίπτωσιν, δὲν εἶναι κομμουνιστὴς ἢ ὅτι δὲν μετέχει τοῦ παρανόμου κομμουνιστικοῦ μηχανισμοῦ. Καὶ τὰ παρανόμως δρῶντα κομμουνιστικὰ στοιχεῖα ἐν Ἑλλάδι πρὸς συγκάλυψιν ἢ συσκότησιν, κοινῶς διὰ νὰ χάσουν τὰ ὄργανα τῆς Ἀσφαλείας, τὸ κοινῶς λεγόμενον «ντορὸ» μετέχουν τοιούτων ὀργανώσεων.

§40Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐκουράσθη καὶ πάλιν ἄνευ λόγου, διότι ἐγὼ δὲν ἀνεφέρθην εἰς αὐτὴν τὴν περίπτωσιν εἰς τὴν ὁποίαν καὶ διαφωνῶ, ἀλλὰ εἰς τὸν ὑπαινιγμόν του ὅτι ὀργανώσεις τινὲς ἀποτελοῦν μανδύαν καὶ ἐπειδὴ ὁ λόγος ἀπόψε ἔγινε μόνον περὶ τῆς ὀργανώσεως τῆς Ἑνώσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἐργάτου καὶ τοῦ πολίτου, νομίζω ὅτι ὁ ὑπαινιγμὸς εἶναι ἀπαράδεκτος καὶ νομίζω, ὅτι εἰς κάθε Δημοκρατίαν ἡ Ἕνωσις αὐτὴ ἀποτελεῖ τιμὴν τῆς χώρας, ἡ ὁποία τὴν φιλοξενεῖ. Τοῦτο δὲ συμβαίνει καὶ εἰς τὸν τόπον μας καὶ εἶναι γνωστὸν ὅτι μετέχουν τῆς Ἑνώσεως αὐτῆς πλεῖστοι καὶ ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς Συμπολιτεύσεως προερχόμενοι. Θὰ ἔλεγον ἀκόμη καὶ κάτι ἄλλο, ὅτι ἀφῆκε ἀναπάντητον ὁ κ. ὑπουργός, ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης περιπτώσεως, τὸ καταγγελθὲν κρίσιμον σημεῖον, ὅτι δὲν ἔκαμε χρῆσιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀναστολῆς ποὺ ἀποτελεῖ πολιτικὴν εὐθύνην τῆς Κυβερνήσεως, καθ’ ἣν στιγμὴν ἠδύνατο νὰ τὸ ἀσκήσῃ, ἄνευ παρεξηγήσεως, ἀφοῦ θὰ συνεφώνει μὲ τὴν δικαστικὴν κρίσιν, τὴν ὁποίαν εἶχεν ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης ὑποθέσεως καὶ τὸ νὰ μεταχειρίζεται ἡ Κυβέρνησις τὸ μέτρον τῆς ἐκτοπίσεως διὰ τοὺς πολιτικούς της ἀντιπάλους, ἀποτελεῖ νομίζω κακὸν προηγούμενον.

§41Γ. ΡΑΛΛΗΣ. (Ὑπουργὸς Προεδρίας Κυβερνήσεως). Ἐπειδὴ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς λέγει, ὅτι ὁ κ. Δραγούμης εἶναι ὀπαδός του ἀφ’ ἑνὸς τὸν συλλυποῦμαι, διότι τὸ κόμμα του, ἔχει τοιούτους ὀπαδούς, ἀφ’ ἑτέρου τοῦ ὑπενθυμίζω τὸ ἑξῆς, ὅτι ὁ κ. Δραγούμης εἶναι υἱὸς τῆς κυρίας Δραγούμη, ἡ ὁποία πρὸ 6 μηνῶν, ἐὰν ἐνθυμῆσθε ἔκαμεν ἕνα ταξιδάκι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, συμμετέσχε καὶ αὐτὴ εἰς μίαν ὀργάνωσιν, ἡ ὁποία ἔχει τίτλον ἀθῶον, ἡ ὁποία ὅμως κατὰ βάθος εἶναι μία ὀργάνωσις κομμουνιστικὴ διεθνὴς ποὺ ἀπεργάζεται τὴν καταστροφὴν τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος καθ’ ὅλον τὸν κόσμον. Ὡμίλησε, λοιπόν, ἡ κυρία αὐτὴ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατεσυκοφάντησε τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐνθυμεῖσθε τί θόρυβος ἔγινεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἐπανῆλθε δὲ ἡ κυρία Δραγούμη καὶ ἔμεινεν ἀνενόχλητος καὶ ἔμεινεν ἀνενόχλητος καὶ ὁ υἱός της. Ὅταν πρὸ ὀλίγων μηνῶν συνελήφθη αὐτός, ἡ κυρία Δραγούμη ἦλθεν εἰς τὸ γραφεῖον μου καὶ ἐζήτησε νὰ ἐπέμβω διὰ τὴν ἀποφυλάκισιν τοῦ υἱοῦ της, διότι κατ’ αὐτὴν εἰς οὐδὲν ἔπταισεν ὁ υἱός ὁ ὁποῖος, κατ’ αὐτήν, ἐκαλεῖτο νὰ πληρώσῃ ἁμαρτίας γονέων. Συνεφώνησα ἀπολύτως μὲ τὴν γνώμην της καὶ ἐζήτησα τὸν φάκελλόν του ἀπὸ τὸν κ. Ρακιντζῆν. Καὶ ξεύρετε ὁ κ. Ρακιντζῆς, ἔχει προσφέρει ἀρκετὰς ὑπηρεσίας εἰς τὸν τόπον καὶ εἶναι μᾶλλον λογικός. Ἐζήτησα ἀπὸ τὸν κ. Ρακιντζῆ πρῶτον νὰ μὲ διαβεβαιώσῃ μήπως, ἔγινεν αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἡ κ. Δραγούμη ὑποστηρίζει, δηλαδὴ ὅτι ἐπειδὴ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ τιμωρήσουν τὴν μητέρα, ἐζήτησαν νὰ τιμωρήσουν τὸν υἱόν. Καὶ δεύτερον, ἐὰν τὸ πρῶτον δὲν ἦτο ἀληθὲς καὶ ὑπάρχουν ὡρισμένα στοιχεῖα εἰς βάρος τοῦ φοιτητοῦ Δραγούμη, νὰ τὸν ἀφήσουν ἐδῶ, δίδοντές του μίαν ἀναστολὴν μικράν, διὰ νὰ δώσῃ τὰς ἐπὶ πτυχίῳ ἐξετάσεις του καὶ νὰ πάρῃ τὸ δίπλωμά του. Μοῦ ἀπήντησεν ὁ κ. Ρακιντζῆς: Κύριε ὑπουργέ, ξεύρετε πόσον θέλω νὰ σᾶς ἐξυπηρετήσω. Λυποῦμαι, διότι ἡ ἀπάντησίς μου εἶναι κατηγορηματική. Δὲν ἠμπορῶ νὰ τοῦ δώσω οὔτε μιᾶς ἡμέρας ἀναστολήν. Διότι σεῖς δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν εἶναι ἢ δὲν εἶναι ἐπικίνδυνος. Ξεύρω ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνος, συμμετέχει εἰς τὴν παράνομον ὀργάνωσιν τοῦ Κ. Κ. καὶ δὲ τὸν ἀφήνω οὔτε 24 ὧρες. Αὐτός, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ὁ κ. Δραγούμης, διὰ τὸν ὁποῖον ἔρχονται οἱ κύριοι συνάδελφοι καὶ διαμαρτύρονται ὅτι γίνεται πολιτικὴ ἐκτόπισις. Εἶναι κομμουνιστής, συνελήφθη ὡς τοιοῦτος καὶ καλῶς συνελήφθη καὶ νομίζω ὅτι οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἔρχεται ἐδῶ εἰς τὴν Βουλὴν καὶ νὰ ὑποστηρίζῃ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ὑποκείμενα.

§42Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν, ἀναφερθεὶς εἰς ὀργάνωσιν, ὑπηνίχθη ὅτι ἡ εἰς ἣν ἀνῆκεν ὀργάνωσις ὁ φοιτητὴς Δραγούμης, ἔδρα ἀντεθνικῶς. Ἐπειδὴ ὁ Δραγούμης ἀνῆκεν εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Τμῆμα τῆς Ἑνώσεως ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτου, τὸ ὁποῖον εἶναι μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑνώσεως τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πολίτου, ἥτις πάλιν εἶναι μέλος καὶ ἐλέγχεται ὑπὸ τοῦ Ο.Η.Ε. καὶ ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ ἔχω τὴν τιμὴν νὰ μετέχω τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ἀνωτέρω Ὀργανισμοῦ, μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους συναδέλφους ἀνήκοντας εἰς ὅλας τὰς παρατάξεις, θὰ ἤθελα ἀπὸ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ ἐξηγηθῇ τί ἠννόει δι’ ὅσων εἶπε περὶ τῆς Ὀργανώσεως ταύτης.

§43Ε. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐσωτερικῶν). Εἶπον καὶ προηγουμένως, ὅτι δὲν μὲ ἀπασχολεῖ τὸ θέμα συγκεκριμένης Ὀργανώσεως. Εἶπον ἀκόμη ὅτι οἱ εἰσερχόμενοι εἰς τοὺς ναούς, δὲν εἶναι πάντοτε χριστιανοί. Καὶ προσθέτω ὅτι τὸ ράσο δὲν κάμνει τὸν παππᾶ.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεώς του σχετικῶς μὲ τὴν διὰ δανείων ἐνίσχυσιν τῶν σεισμοπλήκτων τῶν ἀστικῶν κέντρων Θεσσαλίας, τὰ ὁποῖα ἐπλήγησαν ἐκ τῶν σεισμῶν.

§45Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ εἰς προηγουμένην συνεδρίασιν, ἡμέραν ἐλέγχου, ἦλθε καὶ πάλιν πρὸς συζήτησιν ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησίς μου καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς παρὰ τῇ Προεδρίᾳ τῆς Κυβερνήσεως ἐζήτησε τὴν ἀναβολήν, διὰ νὰ παρίσταται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διότι αὐτὸς ἦτο ἀναρμόδιος. Θέλω νὰ παρακαλέσω διὰ δευτέραν φοράν, ὅπως κατὰ τὴν ἑπομένην συνεδρίασιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχου, παρίσταται ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, διὰ νὰ τὴν συζητήσωμεν.

§46ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Τζατζάνης, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐπερωτήσεως σχετικῶς μὲ τὴν ἐνίσχυσιν τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς.

§47Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία πρὸ τριμήνου ἐξ αἰτίας σειρᾶς ἐρωτήσεων ἀφορωσῶν ζητήματα τοῦ Πειραιῶς νὰ ἐκθέσω εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς ὑπέστη βαρύτατα πλήγματα ἐκ τοῦ πολέμου καὶ ὅτι συνεπεία τούτων αὕτη φέρεται εἰς ἕνα μαρασμὸν ἄνευ προηγουμένου. Διότι ἔχομεν ὡς συνέπειαν τὴν ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς ὅλων τῶν οἰκονομικῶν καὶ λοιπῶν κοινωνικῶν παραγόντων. Ἀκόμη διότι ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς, ἐπειδὴ γειτνιάζει πρὸς τὴν πρωτεύουσαν ἀπορροφᾶται ἐξ αὐτῆς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναπτυχθῇ ὅπως θὰ ἀνεπτύσσετο οἱαδήποτε ἄλλη ἐπαρχιακὴ πόλις. Διὰ τοῦτο βλέπομεν τὸν πρῶτον λιμένα τῆς χώρας τὴν πρώτην ἐργατούπολιν καὶ τὴν πρώτην ἐμπορικὴν καὶ βιομηχανικήν μας πόλιν, τὸν Πειραιᾶ, ἀντὶ νὰ παρουσιάζῃ μίαν οἰκονομικὴν ἀντοχὴν ἀπὸ ἡμέρας εἰς ἡμέραν πίπτει εἰς χειρότερον μαρασμόν. Ἐπειδὴ ὁ Πειραιεὺς περιῆλθεν εἰς αὐτὴν τὴν κατάστασιν, θὰ ἔπρεπε τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τῶν προηγουμένων Κυβερνήσεων, καθὼς καὶ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Ε. Σ., αἱ ὁποῖαι ἀπὸ 3ετίας εὑρίσκονται εἰς τὴν ἀρχήν, νὰ ἦτο ὅλως ἰδιαίτερον. Διότι ἀλλοίμονον, ἐὰν ὁ πρῶτος λιμήν, ἡ πρώτη ἐργατούπολις καὶ ἡ πρώτη βιομηχανικὴ πόλις τῆς χώρας μας ἀφήνετο νὰ περιέλθῃ εἰς ὁλοκληρωτικὸν μαρασμόν. Παρ’ ὅλα ὅσα ἐλέχθησαν κατὰ καιρούς, περὶ ἰδιαιτέρου ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς δὲν βλέπομεν παρὰ μόνον, ὅτι τὸ λιμάνι τελευταίως ἄρχισε νὰ κινῆται πως, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὀφείλεται εἰς τὰ τεράστια ἔσοδα τὰ προερχόμενα ἐκ τῶν βαρυτάτων φορολογιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπεβλήθησαν διὰ τὴν διαμετακίνησιν τῶν ἐμπορευμάτων, τὰ ὁποῖα εἰσέρχονται καὶ ἐξέρχονται διὰ τοῦ λιμένος τοῦ Πειραιῶς. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν σώζει τὴν πόλιν. Ἡ πόλις φθίνει, διότι καὶ τὰ ἐργοστάσια κλείνουν ἢ περιορίζουν τὸ προσωπικόν των καὶ τὰ καταστήματα κλείουν. Ὅλαι αἱ ὑποθέσεις διεκπεραιοῦνται καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Ἐζητήθη ἀπὸ ὅλας τὰς Κυβερνήσεις νὰ δοθοῦν ὡρισμένα πράγματα εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς, διὰ νὰ ἀποφύγῃ τὸν μαρασμόν. Ἐζητήσαμεν: 1) τὴν ἵδρυσιν Μητροπόλεως, 2) τὴν ἵδρυσιν Ἐφετείου, 3) τὴν μεταφορὰν τοῦ Ὑπουργείου Ἐργασίας, 4) τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Μητροπολιτικοῦ ναοῦ τῆς Ἁγ. Τριάδος καὶ δημοσίων κτιρίων διὰ τὴν στέγασιν τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν καὶ 5) τὴν ἵδρυσιν Νομαρχίας. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, μία πόλις μὲ 400.000 κατοίκους νὰ στερῆται Νομαρχίας καὶ αἱ ὑποθέσεις των νὰ διεκπεραιώνωνται εἰς τὰς Ἀθήνας. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἐπίσης πόλις τοιαύτης ἐκτάσεως νὰ στερῆται Μητροπόλεως, ὅταν ἄλλαι ἢ μικραὶ περιφέρειαι τοῦ Κράτους ἔχουν Μητροπόλεις. Ἐζητήσαμεν τὴν μεταφορὰν τῆς ἀφετηρίας ὅλων τῶν χερσαίων συγκοινωνιῶν μας εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἐζητήσαμεν πολλά, ἀλλ’ οὐδὲν ἐδόθη. Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ πολῖται τοῦ Πειραιῶς νὰ ἀνέρχωνται εἰς Ἀθήνας καὶ ἐκεῖ νὰ ἐπιλύουν τὰς διαφοράς των καὶ νὰ διευθετοῦν ὅλας τὰς ὑποθέσεις των. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ἠναγκάσθην νὰ φέρω σήμερον ὑπὸ τὸν τύπον πλέον τῆς ἐπερωτήσεως, τὰ θέματα αὐτὰ ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, διότι ὁ λαὸς τοῦ Πειραιῶς ἀγανακτεῖ. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις θὰ ἔπρεπε νὰ ἐπιλύσῃ ὅλα αὐτὰ τὰ θέματα διὰ τὴν καλυτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν κατοίκων, θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ ἐπιλύσῃ δι’ ἕνα ἐπιπρόσθετον λόγον, διότι ἡ πόλις φθίνει καὶ θὰ εἶναι εἰς βάρος τοῦ Ἔθνους ἐὰν ἀφεθῇ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν δρόμον τοῦ μαρασμοῦ. Ἐὰν ἐγένοντο ὅσα ἀνέφερον, θὰ ἐδίδετο ζωὴ εἰς τὸν Πειραιᾶ. Εἶναι γνωστὸς ὁ μαρασμὸς τῆς πόλεως. Οἱ βιομήχανοι, οἱ ἐπαγγελματίαι, οἱ βιοτέχναι, ὅλαι αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου, αἱ δὲ ἐργατικαὶ τάξεις ἀπευθύνουν κραυγὰς ἀπογνώσεως. Εἶναι ἀνάγκη νὰ κυττάξωμεν τὸν Πειραιᾶ καὶ ὄχι μόνον μὲ λόγια, ἀλλὰ μὲ ἔργα. Ἐχορτάσαμεν ὑποσχέσεις. Θέλομεν ἔργα. Συμπαράστασιν. Στοργήν. Μέχρι σήμερον δὲν εἴδομεν τίποτε. Καὶ ἐπέρασαν 3 χρόνια διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Συναγερμόν. Ἡ πόλις τοῦ Πειραιῶς, προπολεμικῶς, ἦτο ἀφετηρία τῶν χερσαίων συγκοινωνιῶν. Αἱ ἀφετηρίαι αὐταί, λόγῳ τοῦ πολέμου, μετεφέρθησαν εἰς τὰς Ἀθήνας. Δυστυχῶς ὅμως, παρ’ ὅλον ὅτι παρῆλθον δέκα καὶ πλέον ἔτη μετὰ τὴν λῆξιν τοῦ πολέμου, αἱ ἀφετηρίαι αὐταί, δὲν ἐπανῆλθον εἰς τὸν Πειραιᾶ. Ἐπανειλημμένως ἐζητήσαμεν ἀπὸ τοὺς ἁρμοδίους, ὅπως ἐπανέλθουν αἱ ἐν λόγῳ ἀφετηρίαι εἰς τὸν Πειραιᾶ. Δυστυχῶς ὅμως, δὲν εἰσηκούσθημεν. Ἐπίσης προπολεμικῶς ὑπῆρχεν εἰς τὴν γείτονα πόλιν καὶ ὑποπρακτορεῖον τῆς Τ.Α.Ε., οὕτω ἠδύνατο νὰ μεταβοῦν οἱ ταξειδιῶται δι’ αὐτοκινήτου κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὸν ἀερολιμένα τοῦ Ἑλληνικοῦ. Τώρα ἀναγκάζονται νὰ ἀνέλθουν εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ ἐκεῖθεν διὰ τοῦ κεντρικοῦ πρακτορείου νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ ἀεροδρόμιον, ὑποκείμενοι εἰς μεγάλας δαπάνας καὶ ἀπώλειαν χρόνου. Παρ’ ὅτι παρῆλθεν ὁ πόλεμος, τὸ πρακτορεῖον αὐτὸ δὲν ἐπανῆλθεν εἰς τὸν Πειραιᾶ καὶ οὕτω καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ἀποδεικνύεται ἡ ἐγκατάλειψις τοῦ Πειραιῶς. Τὰ αἰτήματα αὐτά, ἐὰν γίνουν ἀποδεκά, θὰ ἐξυπηρετήσουν 400 χιλιάδας κατοίκων τῆς πόλεως Πειραιῶς. Ὁ Πειραιεύς, κ. συνάδελφοι, ἔχει ὑποστῆ οἰκονομικὸν μαρασμόν. Ἐπὶ μίαν τριετίαν τίποτε δὲν ἔγινε, παρ’ ὅλον, ὅτι πολλὰ ὑπεσχέθη ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Ὁ λαὸς τοῦ Πειραιῶς ἀναμένει, σήμερον ἰδίως, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν Κυβέρνησιν δύο ὑπουργοί, προερχόμενοι ἐκ τοῦ Πειραιῶς, καλυτέραν μεταχείρισιν. Ἀπὸ τὸν μόνον παριστάμενον, κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ζητεῖ ὁ λαὸς τοῦ Πειραιῶς τὴν ἵδρυσιν Ἐφετείου. Χωλαίνει ἡ Δικαιοσύνη, ἐλλείψει δικαστῶν καὶ δικαστηριακῶν μεγάρων. Εἰς τὴν πρωτεύουσαν ἔχουν μεταφερθῆ τὰ πάντα. Ἀπὸ τὴν πρωτεύουσαν ἐξαρτῶνται τὰ πάντα. Ἡ συμφόρησίς της εἶναι πνικτική. Διατί, λοιπόν, δὲν ἀποσυμφορεῖτε τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν, διὰ τῆς ἱδρύσεως Ἐφετείου εἰς τὸν Πειραιᾶ; Οὕτω, κ. ὑπουργέ, ὄχι μόνον θὰ ἐξυπηρετηθῇ καὶ ὁ Πειραιεὺς μὲ τὰς 400 χιλιάδας κατοίκων του, ἀλλὰ καὶ αἱ Ἀθῆναι, διότι θὰ μειωθοῦν αἱ δικαστικαὶ ὑποθέσεις εἰς τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν καὶ οὕτω θὰ γίνεται ταχέως ἡ ἐκδίκασίς των. Ζητῶ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ λάβῃ ἀπόφασιν γενναίαν καὶ ἀποφασίσῃ τὴν ἵδρυσιν Ἐφετείου εἰς τὸν Πειραιᾶ. Θὰ ἀφήσῃ οὕτω σταθμὸν τὸ πέρασμά του ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Δυστυχῶς, οἱ ὑπόλοιποι ἐπερωτώμενοι ὑπουργοὶ ἀπουσιάζουν, καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προεδρίας τῆς Κυβερνήσεως ἀπεχώρησε καὶ οὕτω δὲν θὰ δοθῇ ἀπάντησις εἰς ὅσα εἶπον καὶ ἰδίως διὰ τὴν ἵδρυσιν Νομαρχίας καὶ Μητροπόλεως εἰς τὸν Πειραιᾶ. Τοῦτο ὅμως εἶναι ἡ συνήθης τακτικὴ τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Διαμαρτύρεται ὁ Πειραιεὺς διὰ τὴν τοιαύτην μεταχείρισιν καὶ τὴν ἐγκατάλειψίν του, παρ’ ὅτι ἐλέγετο, ὅτι θὰ καταβληθῇ μεγαλυτέρα προσοχὴ εἰς τὰ αἰτήματά του. Ἰδίως τελευταίως ἐσυνήθισε λόγια πολλὰ καὶ ὑποσχέσεις νὰ ἀκούῃ, οὐσία ὅμως ἔχει τελείως ἐγκαταλειφθῆ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Οὐδὲν αἴτημα ἔχει ἐπιλυθῆ, οὐδεμία ὑπόσχεσις ἐξεπληρώθη. Ἐπερωτῶ, λοιπόν, τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀστοργίαν αὐτὴν καὶ τὴν πλήρη ἐγκατάλειψιν τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς, ἡ ὁποία νὰ εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις, ἐντὸς ὀλίγου, θὰ τὴν πληρώσῃ μὲ τὸ νόμισμα, ποὺ τῆς ἀνήκει.

§48Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς εἶναι γνωστόν, ὅτι ἡ ἵδρυσις οἱουδήποτε Δικαστηρίου τοῦ Κράτους ἀπαιτεῖ νόμον. Τὸ λέγω δὲ τοῦτο, διότι, ἐφ’ ὅσον εἶναι ζήτημα νόμου, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ θέμα ἐπερωτήσεως. Μόνον σύστασις πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ. Καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν τῆς συστάσεως θὰ σᾶς ἀπαντήσω. Κατὰ καιροὺς συνεστήθησαν πολλὰ Δικαστήρια εἰς τὴν Ἑλλάδα. Περισσότερα ἀπὸ ὅσα χρειάζονται. Αὐτὸς εἶναι ὁ κυριώτερος λόγος ποὺ χωλαίνει ἡ ἀπονομὴ τῆς Δικαιοσύνης, διότι τὰ πολλὰ Δικαστήρια ἀπαιτοῦν καὶ πολλοὺς Δικαστὰς καὶ πολλὰ κτίρια. Τὰ αἰτήματα περὶ συστάσεως νέων Δικαστηρίων εἶναι ἔντονα. Καὶ σᾶς ἐρωτῶ. Ὁ κάθε ὑπουργὸς πρέπει νὰ ἐνδίδῃ ἐπιτείνων τὴν κακὴν κατάστασιν τῶν Δικαστηρίων; Οὐδεὶς ἀσφαλῶς θὰ θελήσῃ ὅπως ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐνδώσῃ εἰς τὰς ἀπαιτήσεις αὐτάς. Ἡ Δικαιοσύνη χωλαίνει καὶ ἐκ τοῦ λόγου τῆς ἐλλείψεως Δικαστικῶν Μεγάρων. Ἡ πολιτικὴ Δικαιοσύνη χωλαίνει ἐξ αἰτίας αὐτῆς. Τὸ νέον σχέδιον Πολιτικῆς Δικονομίας προβλέπει διὰ τὴν πολ. διαδικασίαν τοιαῦτα μέτρα ὥστε ἡ ἀπονομὴ τῆς Δικαιοσύνης νὰ γίνεται ταχύτερον. Ἀλλὰ τὰ μέτρα αὐτὰ ἀπαιτοῦν μέγαρα. Πῶς λοιπὸν μὲ τὴν ὑπάρχουσαν οἰκονομικὴν κατάστασιν νὰ ληφθοῦν μέτρα αὐξήσεως τῶν Δικαστηρίων; Τὸ αἴτημα τοῦ Πειραιῶς εἶναι συμπαθές, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον εὑρισκόμεθα εἰς τοιαύτην κατάστασιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἱκανοποιηθῇ. Ἐξ ἄλλου, νομίζω ὅτι ὁ Πειραιεὺς καλῶς ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ ἀπόψεως Δικαιοσύνης ἀπὸ τὸ Ἐφετεῖον Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον εἶναι πλήρως ἐπηνδρωμένον. Οἱ ἀνωτέρω λόγοι, κ. συνάδελφε, μὲ ἀναγκάζουν νὰ μὴ δυνηθῶ νὰ δώσω καταφατικὴν ἀπάντησιν εἰς τὴν σύστασίν σας, διότι ἐπαναλαμβάνω, ὡς σύστασιν τὴν θεωρῶ. Εἰς τὸ μέλλον ἐλπίζω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ δυνατότης ἀναμορφώσεως τῆς διαρθρώσεως τῆς Δικαιοσύνης καθ’ ὅλον τὸ Κράτος πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῶν διαφόρων περιφερειῶν τῆς χώρας μας.

§49Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν δὲν εἶχον προηγηθῆ ἐρωτήσεις καὶ συστάσεις ἐπὶ μίαν τριετίαν, διὰ τὰ φλέγοντα ζητήματα τοῦ Πειραιῶς, ἀσφαλῶς ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ ἐδικαιοῦτο νὰ χαρακτηρίσῃ τὴν ἐπερώτησίν μου ὡς σύστασιν. Ἀλλά, ἐπαναλαμβάνω, παρ’ ὅλα ταῦτα, δὲν ἔχω ἀντίρρησιν νὰ τὴν θεωρήσω σύστασιν παρ’ ὅτι αἱ ἐρωτήσεις μας καὶ αἱ συστάσεις μας δὲν εἰσηκούσθησαν ἐπὶ πολλὰ ἔτη. Διὰ τῆς ἀπαντήσεώς του ὁ κ. ὑπουργός, οὐδεμίαν ἐλπίδα ἔδωσεν, ἐπεβεβαίωσε τὰ ὅσα εἶπον καὶ λέγει ἀπεριφράστως ὅτι δὲν γίνεται τίποτε. Ἰσχυρίσθη, ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ἵδρυσις Ἐφετείου, διότι τοῦτο δὲν θὰ συμβάλλῃ εἰς τὴν καλυτέραν ἀπόδοσιν τῆς δικαιοσύνης. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχει τοιαύτην γνώμην. Ἐγώ, νομίζω, ὅτι ἡ ἵδρυσις Ἐφετείου εἰς τὸν Πειραιᾶ θὰ ἐξυπηρετήσῃ καὶ τὸν λαὸν τοῦ Πειραιῶς καὶ τὸν τῶν Ἀθηνῶν. Ὁ Πειραιεὺς πλέον ἀναμένει μόνον ἀπὸ τοὺς συμμετέχοντας εἰς τὴν Κυβέρνησιν δύο ὑπουργοὺς προερχομένους ἐξ αὐτοῦ τὴν ἐπίλυσιν τῶν ζωτικῶν ζητημάτων του ἢ τοὐλάχιστον τὴν προώθησίν των, διότι ἄλλως, θὰ τοὺς καταλογίσῃ ὅλας τὰς εὐθύνας. Ἡ ἀπάντησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης δὲν μᾶς ἱκανοποίησεν. Ὁ Πειραιεὺς εἶναι τελείως ἐγκαταλελειμμένος, διαμαρτύρεται ἐντόνως καὶ ἐλέγχει τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν τοιαύτην ἐγκατάλειψίν του.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, προηγουμένως ἐλήφθη ἀπόφασις ὅπως συζητηθῇ κατὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην ἡ ἐπερώτησις ἡ ἀναφερομένη εἰς τὰ γεγονότα τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ Σμύρνης τῆς 6ης καὶ 7ης Σεπτεμβρίου ἐ. ἔ. Ἐπειδὴ ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν, θὰ ἀπουσιάζῃ τὴν ἐρχομένην Τρίτην εἰς τὸ ἐξωτερικόν, παρακαλῶ ὅπως θελήσῃ ἡ Βουλὴ νὰ συζητηθῇ ἡ ἐν λόγῳ ἐπερώτησις τὴν μεταπροσεχῆ Παρασκευήν.

§51ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπεβλήθη ἐπίσης πρότασις, ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, ὅπως συζητηθῇ κατὰ τὴν προσεχῆ Παρασκευὴν καὶ προταχθῇ ἡ ἐπερώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Σακαλῆ περὶ Ο.Λ.Π. ἡ ἀπευθυνομένη πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὸν Ὑπουργὸν τῶν Συγκοινωνιῶν καὶ Δημοσίων Ἔργων.

§53ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ὁ ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου κ. Ἀλιπράντης, ἔχει τὸν λόγον.

§55Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐχαριστημένος, διότι αἱ ἐρωτήσεις τοῦ συναδέλφου κ. Τζατζάνη, μοῦ παρέχουν τὴν εὐκαιρίαν νὰ ἐνημερώσω τὴν Βουλὴν ἐπὶ τῶν τελευταίων ἀποφάσεων τῆς Κυβερνήσεως αἵτινες ἀφοροῦν τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς. Ἡ Κυβέρνησις, εἰς χρόνον σύντομον, μὲ τὴν ἵδρυσιν τῆς Ἐλευθέρας Ἐμπορικῆς Ζώνης τοῦ Πειραιῶς, ἥτις ἤρχισε λειτουργοῦσα ἀπὸ 1ης Δεκεμβρίου, ἐπραγματοποίησεν ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα αἰτήματα τοῦ Πειραιῶς καὶ τὸ ὄνειρον μιᾶς ὁλοκλήρου 50ετίας. Μὲ τὴν Ἐλευθέραν Ἐμπορικὴν Ζώνην θὰ ἀναζωογονηθῇ ὁ λιμὴν τοῦ Πειραιῶς καὶ θὰ ἀνυψωθῇ, συντελούντων καὶ τῶν μεγάλων ἔργων τῆς γενομένης ἀνασυγκροτήσεώς του, εἰς τὴν περιωπὴν τῶν μεγάλων Μεσογειακῶν λιμένων. Πέραν τούτου, ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ διευκολύνῃ τὴν ἄμεσον ἐπικοινωνίαν τοῦ μεγάλου Βιομηχανικοῦ καὶ Ἐμπορικοῦ Κέντρου, τοῦ Πειραιῶς, προῆλθεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ πραγματοποιήσῃ καὶ τὸ ἕτερον μέγα αἴτημα τοῦ Πειραιῶς διὰ τῆς κατασκευῆς τῆς μεγάλης λεωφορειακῆς ἀρτηρίας ἥτις θὰ συνδέσῃ ἀπ’ εὐθείας τὸν Πειραιᾶ μὲ τὴν ἐνδοχώραν ἀποσυμφορουμένης οὕτω καὶ τῆς Λεωφόρου Πειραιῶς. Ἀλλὰ καὶ ἡ κατασκευὴ τῆς Μεγάλης Γεφύρας, ἥτις συνέδεσε τὴν περιφέρειαν Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη μετὰ τῆς Λεωφόρου Πειραιῶς, ἡ ὁποία εἶχε καταστραφῆ κατὰ τὸ Δεκεμβριανὸν κίνημα, ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν τῆς ἀποφασιστικῆς στοργῆς της καὶ εἰς τὸν τομέα τοῦτον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Γʹ Ἀντιπρόεδρος, κ. Π. Βουδούρης). Πέραν τῶν πολλῶν ἄλλων τοπικῶν ζητημάτων καὶ αἰτημάτων τὰ ὁποῖα ἐπέλυσεν ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὸ ὀλιγόχρονον τοῦ βίου της, δύναμαι νὰ τονίσω ὅτι ἡ ὅλη ἀνασυγκρότησις τοῦ λιμένος Πειραιῶς, τὰ μεγάλα λιμενικὰ ἔργα τὰ ὁποῖα ἐξετελέσθησαν καὶ ἐκτελοῦνται καὶ τὰ εἰς διαφόρους τομεῖς τῆς πόλεως Πειραιῶς ἐκτελεσθέντα, δαπάναις τοῦ Ο.Λ.Π., ἔργα, ὀφείλονται, καὶ αὐτὸ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους τοὺς Πειραιεῖς, εἰς τὴν ἀποφασιστικὴν πρωτοβουλίαν, τὸ μέγα ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ἔντονον στοργήν, πρὸς τὸν Πειραιᾶ, τοῦ ἀξιοτίμου Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις ὡς ὑπουργὸς τῶν Δημοσίων Ἔργων κατώρθωσε νὰ καταστήσῃ ἱκανὸν τὸν Ο.Λ.Π. ὥστε μὲ ἄνεσιν οἰκονομικὴν νὰ ἀντιμετωπίζῃ τὴν ἐκτέλεσιν μεγάλων ἔργων κοινῆς ὠφελείας, διὰ τὰ ὁποῖα ἐδαπανήθησαν τεράστια ποσά. Θὰ ἐνθυμῆσθε ὅλοι, κ. συνάδελφοι, ὅτι κατὰ τὴν ἀνάληψιν τῆς ἀρχῆς ὑπὸ τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ καὶ τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων παρὰ τοῦ ἀξιοτίμου κ. Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὁ Ο.Λ.Π. εἶχε παθητικὸν 10 δισ. καὶ σήμερον ἔχει περίσσευμα, παρὰ τὰ μεγάλα ἔργα ποὺ ἐξετέλεσεν, 90 ἑκατομμυρίων. Ἡ Κυβέρνησις ἐπέδειξε, πράγματι, ἰδιαιτέραν στοργὴν πρὸς τὴν περιφέρειαν Πειραιῶς καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι τοῦτο ἀναγνωρίζεται, πανηγυρικῶς, παρ’ ὅλου τοῦ πληθυσμοῦ τῆς περιφερείας ὁ ὁποῖος, μὲ πίστιν καὶ πεποίθησιν, ἀναμένει παρὰ ταύτης καὶ τὴν ἐκδήλωσιν καὶ ἄλλων ἀποφασιστικῶν ὑπὲρ τοῦ Πειραιῶς μέτρων.

§56Γ. ΤΖΑΤΖΑΝΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, λησμονεῖ ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις τῶν δύο μηνῶν, εἶναι συνέχεια μακρᾶς περιόδου διακυβερνήσεως ὑπὸ τοῦ Ε. Συναγερμοῦ. Εἶναι συνέχεια τριῶν προγενεστέρων Κυβερνήσεων τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ὥστε δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ διαχωρισμὸς εἰς τὰ ἐπιτελεσθέντα ἢ μὴ ἔργα τῆς Κυβερνήσεως. Οὐδὲν αἴτημα ἐλύθη ἀλλὰ παραπέμπεται εἰς τὸ μέλλον. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι σήμερον τὰ αἰτήματα αὐτὰ θὰ λάβουν σάρκα καὶ ὀστᾶ. Ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ γνωρίζῃ ὅτι ἡ γέφυρα τὴν ὁποίαν ἀνέφερε παραμένει μέχρι τῆς στιγμῆς εἰς οἵαν κατάστασιν εὑρίσκετο καὶ πρότερον, παρ’ ὅλον ὅτι ὁ Δήμαρχος τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Ρέντη, ἐδέχθη νὰ καταβάλῃ τὰ ἥμισυ χρήματα τῆς δαπάνης τοῦ ἔργου. Διὰ λόγων βλέπω ὅτι ἀπόψε, ὁ κ. ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου ἐπέλυσε πολλὰ ζητήματα τοῦ Πειραιῶς, παραπέμψας τὰ ζωτικὰ τοιαῦτα, περὶ ὧν ἡ ἐπερώτησίς μου, εἰς τὸ μέλλον. Εὔχομαι καὶ ὅσα εἶπε νὰ πραγματοποιηθοῦν. Νὰ προσέξῃ ὅμως διότι αἱ εὐθῦναι του εἶναι μεγάλαι καὶ ἐντὸς ὀλίγου θὰ κριθῇ ἀπὸ τὸν Πειραϊκὸν λαόν.

§57Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορ.). Κύριε συνάδελφε, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι τὸ κεφάλαιον τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτηθῇ διὰ τὸ ἔργον αὐτό, εἶναι διπλάσιον τοῦ προϋπολογισμοῦ τοῦ Δήμου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Ρέντη. Ὁ ἐν λόγῳ Δῆμος ὄχι μόνον δὲν συνεισέφερε διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, ἀλλὰ ἔχει ἔλλειμμα τοῦ προϋπολογισμοῦ του καὶ δὲν δύναται νὰ καλύψῃ αὐτὰ ταῦτα τὰ ἔξοδά του.

§58Η. ΣΑΚΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, σᾶς πληροφορῶ καὶ ἐγώ, ὅτι 100 ἑκατομμύρια παλαιὰς δραχμὰς διέθεσεν ὁ ἐν λόγῳ Δῆμος διὰ τὴν ἐπισκευὴν τῆς γεφύρας.

§59Δ. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριοι συνάδελφοι, εἰς ὀλίγας ἡμέρας θὰ πανηγυρίσωμεν τὴν ἐλευθέραν ζώνην τοῦ Πειραιῶς. Τότε δημοσίως θὰ σᾶς δοθῇ ἡ εὐκαιρία, διότι γνωρίζω τὴν καλὴν πίστιν σας, νὰ ἐπαινέσητε τὸ ὅλον ἔργον τῆς Κυβερνήσεώς μας, διότι ἡ ἐλευθέρα ζώνη εἶναι ἕνα αἴτημα, τὸ ὁποῖον ἐκκρεμεῖ ἐπὶ 50 συναπτὰ ἔτη.

§60ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις, δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6ην μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 8.30′ μ.μ.)