1955.06.23

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 119η

Πέμπτη 23 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7.30′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως ὡς διωρθώθησαν προστιθεμένου ἐν τῷ τίτλῳ τοῦ κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν ψηφισθέντος σχεδίου νόμου «περὶ καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νόσων» τῶν λέξεων «καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Κύριοι βουλευταί, ἀνακοινῶ, ὅτι, ἡ διαρκὴς ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει πρότασιν «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς». Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Οἱ κ. κ. Κ. Θεοφανόπουλος (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης) καὶ Λ. Εὐταξίας (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν), καταθέτουσι σχέδιον νόμου «περὶ ἀνεγέρσεως Δικαστηριακοῦ συγκροτήματος ἐν Ἀθήναις». Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως συμφωνιῶν ἐπὶ τοῦ ἐξηλεκτρισμοῦ τῆς χώρας, κυρώσεως τῶν ὑπ’ ἀριθ. 369 καὶ 1335 τοῦ ἔτους 1954 Πράξεων Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Γ. Βασιλᾶτος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτει τροπολογίας ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Δικαστηρίων Ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεως ἀνηλίκων κειμένων διατάξεων». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Χ. Μαυρομμάτης καὶ Κ. Ἀδαμόπουλος, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Ὁ βουλευτὴς κ. Χ. Σολομωνίδης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Διατάγματος περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Διατάγματος 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Σ. Ἀλλαμανῆς καὶ Ι. Ριζιώτης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2049) 1952 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1951 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)1939 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Γ. Καρότσης, Γ. Τζαμαλούκας καὶ Π. Βουδούρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων ἀφορωσῶν τὸ Ταχυδρομικὸν Ταμιευτήριον».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν καὶ προσημειώσεων καὶ ἄρσεως κατασχέσεων ἐγγεγραμμένων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944».

§6Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω καταθέσει μίαν τροπολογίαν καὶ ζητῶ τὸ ἑξῆς: Εἰς τὰ Εἰρηνοδικεῖα τῶν περιφερειῶν δὲν ὑπάρχουν οὔτε πρακτορεῖα τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ὑποκαταστήματα. Διὰ νὰ βγάλουν τὸ παράβολον πρέπει νὰ φύγουν 10–15 ὧρες καὶ πληρώνουν καὶ 50 δρχ. διὰ νὰ πᾶνε εἰς τὸ Εἰρηνοδικεῖον. Ἐπὶ πλέον νομίζω ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προβάλλωνται ἀπαιτήσεις μέχρι τοῦ ποσοῦ τῶν 10.000 δραχμῶν, διότι διὰ νὰ καλύψουν μίαν ὑποθήκην 200.000 δραχμῶν τοὺς παρεμβάλλονται ἐμπόδια διὰ τὴν ἐνημερότητα τῶν ὑποθηκῶν. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ τοὺς δώσωμεν μίαν εὐκαιρίαν νὰ μὴ ζημιωθοῦν.

§7ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἐξαλείψεως ὑποθηκῶν καὶ προσημειώσεων καὶ ἄρσεως κατασχέσεως ἐγγεγραμμένων πρὸ τῆς 11ης Νοεμβρίου 1944», ὡς ἐτροποποιήθη κατόπιν προτάσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Σταθοπούλου καὶ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ Ν. 2809)54 «περὶ ἀνασυστάσεως τῶν καταστραφέντων ἀρχείων τῶν Δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς πόλεως Ζακύνθου».

§9Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχομεν μίαν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν δέχεται ὁ κ. ὑπουργός. Νὰ δώσωμεν ἐξουσιοδότησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν δι’ ἀποφάσεώς του ἢ διὰ διατάγματος νὰ ἐπανασυστήσῃ καὶ τὸ καταστραφὲν ληξιαρχεῖον τῆς πόλεως Ληξουρίου.

§10ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Δεκτόν.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον γίνεται δεκτόν;

§12ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§13ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν προθεσμιῶν τοῦ Ν. Δ. 2809)54 «περὶ ἀνασυστάσεως τῶν καταστραφέντων ἀρχείων τῶν Δικαστικῶν ὑπηρεσιῶν τῆς πόλεως Ζακύνθου», ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. Βασιλάτου. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Δικαστηρίων ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεως ἀνηλίκων κειμένων διατάξεων».

§14Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἔχω βασικὰς ἀντιρρήσεις. Οἱ ἀνήλικοι οἱ καταδικαζόμενοι ἀπὸ μονομελὲς Πλημμελειοδικεῖον ἀναγκάζονται νὰ πηγαίνουν εἰς τὴν Χίον ἢ εἰς τὴν Σῦρον διὰ νὰ ἐφεσιβάλουν μίαν ἀπόφασιν μονομελοῦς. Ζητοῦμεν νὰ τροποποιηθῇ αὐτὸ ὥστε αἱ ἀποφάσεις νὰ ἐφεσιβάλλωνται εἰς τὸ τριμελές.

§15ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτόν;

§16Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κρατεῖται.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Νὰ τὸ κρατήσητε δὲν εἶναι ὀρθόν. Ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ νομοθετήσῃ.

§18Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ θέμα ἀφορᾷ συμφέροντα τῶν συμπολιτῶν μου. Κρατεῖται. Ζητῶ αἱ ἀποφάσεις τῶν μονομελῶν Πλημμελειοδικείων τῶν ἀνηλίκων νὰ ἐφεσιβάλωνται εἰς τὸ τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται αὐτὸ ποὺ ζητεῖ ὁ κ. Ζορμπᾶς;

§20ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον. Δεκτόν;

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρὰ τὸν Κανονισμόν.

§23Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ παρακαλῶ, κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον. Φρονῶ, ὅτι τὸ σύστημα, τὸ ὁποῖον ἐνεκαινιάσατε τῆς προεκφωνήσεως τῶν νομοσχεδίων, πρέπει νὰ καταργηθῇ, διότι τὸ φαινόμενον, τὸ ὁποῖον παρουσιάζει ἡ Βουλή, κατὰ τὴν προεκφώνησιν, δὲν εἶναι πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ κοινοβουλευτικοῦ Πολιτεύματος καὶ δημιουργεῖ μίαν κατάστασιν ἀνυπόφορον εἰς τὴν Βουλὴν καὶ ἐντύπωσιν δυσάρεστον εἰς τὸν λαόν. Προτείνω νὰ καταργηθῇ τὸ σύστημα αὐτὸ καὶ νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὸ παλαιὸν σύστημα, τῆς κατὰ σειρὰν ἐκφωνήσεως καὶ ἐν ταὐτῷ συζητήσεως τῶν νομοσχεδίων. Τοῦτο εἶναι ἀπαράδεκτον καὶ νομίζω ὅτι οὐδαμοῦ τηρεῖται αὐτὴ ἡ διαδικασία.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρέπει νὰ ἠξεύρετε, κύριε Χαβίνη, ὅτι εἰς ἄλλας Βουλάς, εἰς τὴν Γαλλικὴν Βουλὴν πολλὰ τῶν νομοσχεδίων θυροκολλοῦνται......

§25Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. Ζορμπᾶς, ἐκλήθη νὰ ἀναπτύξῃ τὰς ἀπόψεις του ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Κατόπιν αὐτοῦ, ἠρωτήθη ἡ Βουλή, ἐὰν ἀποδέχεται ἢ δὲν ἀποδέχεται τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει καὶ ἀπεφάνθη αὕτη ὅτι τὸ δέχεται ἄνευ οὐδεμιᾶς τροπολογίας. Ἑπομένως, ἡ διαδικασία τοῦ Κανονισμοῦ ἐτηρήθη ὁλόκληρος καὶ λυποῦμαι διότι θὰ διαφωνήσω μὲ τὸν ἀγαπητὸν καὶ φίλον κ. Χαβίνην, λέγων ὅτι τίποτε τὸ παράτυπον δὲν γίνεται μὲ τὴν προεκφώνησιν τῶν νομοσχεδίων. Τὰ νομοσχέδια προεκφωνοῦνται καὶ ἐὰν δὲν ζητήσῃ τις τὸν λόγον γίνονται δεκτά. Πέραν αὐτοῦ, τί πρέπει νὰ πράξῃ τὸ Προεδρεῖον; Παρακαλῶ ἑπομένως νὰ ἐξακολουθήσῃ τὸ σύστημα τῆς προεκφωνήσεως, διότι, κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δὲν καταβιβάζομεν τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἀλλὰ τοὐναντίον τὴν ἐξυψοῦμεν καὶ τὴν προάγομεν.

§26Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Δὲν ὡμίλησα, κύριε Πρόεδρε, περὶ παραβιάσεως τοῦ Κανονισμοῦ. Εἶπον ὅτι δημιουργεῖται θόρυβος καθ’ ἑκάστην, ὅταν γίνεται ἡ προεκφώνησις καὶ δημιουργεῖται μία κατάστασις ἀνυπόφορος, ἥτις ἀσφαλῶς δημιουργεῖ ἐντύπωσιν ὀδυνηρὰν εἰς τὰ θεωρεῖα. Ὁ κ. Λόντος ὡμίλησεν, ὡς νὰ μὴ ἦτο παρών, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ νὰ μὴ ἔλαβε γνῶσιν τοῦ θορύβου, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη, κατὰ τὴν προεκφώνησιν τῶν νομοσχεδίων. Προτείνω, κύριε Πρόεδρε, χάριν τοῦ κύρους τοῦ Κοινοβουλίου νὰ καταργηθῇ ἡ προεκφώνησις.

§27Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω τίποτε εἰς τὴν συζήτησιν περὶ τοῦ τρόπου τῆς ψηφίσεως τῶν νομοσχεδίων. Θέλω μόνον νὰ σᾶς εἴπω μίαν ψυχικήν μου διάθεσιν. Ὡς ὑπουργὸς Δικαιοσύνης, δὲν κάμνω καμμίαν διάκρισιν Συμπολιτεύσεως καὶ Ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ δικαιοσύνη ἀνήκει εἰς ὅλους καὶ ὑπὸ τὸ πνεῦμα αὐτὸ ἐπεξεργάζομαι μὲ τὴν συνεργασίαν τῆς ὑπηρεσίας καὶ προτείνω τὴν ψήφισιν τῶν νομοσχεδίων καὶ ἐπιθυμῶ νὰ λαμβάνουν γνῶσιν αὐτῶν ὅλοι οἱ κ. συνάδελφοι, καὶ εὐχαρίστως θὰ ἀκούσω τὰς ἀπόψεις των ἕτοιμος νὰ δεχθῶ κάθε ὀρθὴν παρατήρησιν. Θὰ παρακαλέσω ἐπειδὴ εἶναι ἡ αʹ συζήτησις, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν νὰ ἀναπτύξῃ ὁ κ. Ζορμπᾶς ἢ οἱοσδήποτε ἄλλος τὰς ἀπόψεις του.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον κρατεῖται. Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ὀργανώσεως ἀνοικτῶν σωφρονιστικῶν καταστημάτων.

§29ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν, κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ὀργανώσεως ἀνοικτῶν σωφρονιστικῶν καταστημάτων». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2407)53 «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης».

§31Π. ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω μίαν τροπολογίαν.

§32Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει εἰς τὴν αʹ συζήτησιν καὶ κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν συζητοῦμεν τὰς τροπολογίας.

§33ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἔχει εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§34ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§35ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2407)53 «περὶ ὀργανώσεως καὶ διοικήσεως τῆς Διεθνοῦς Ἐκθέσεως Θεσσαλονίκης». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς καὶ ἀποφάσεων καὶ τηλεγραφικῶν διαταγῶν τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου ἐπὶ τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν Κρατικῶν δημητριακῶν, παραγωγῆς ἀλεύρου, καὶ ἄρτου ὡς καὶ ἐξυγιάνσεως τῆς ἀλευροβιομηχανίας».

§36Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 2 τοῦ νομοσχεδίου ἀντικαθίσταται ὡς ἑξῆς: «Καὶ ὁ ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας............... ............... (ἀναγινώσκει)................». Οὕτω ἐξουσιοδοτεῖται καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας νὰ ὑπογράφῃ μετὰ τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου τὰς ἀποφάσεις. Κατὰ τὰ ἄλλα τὸ νομοσχέδιον παραμένει ὡς ἔχει.

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§38ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§39Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§40Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὰς δέχομαι.

§41Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης, κύριε ὑπουργέ, νὰ διευκρινίσητε ἓν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει ὅλους τοὺς ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, καὶ τῶν νήσων κ.κ. βουλευτάς. Δηλαδή, ὅτι ἐν τῇ διακριτικῇ εὐχερείᾳ, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκτήσῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ καθορίζῃ διαφορετικὰς τιμὰς σίτου, δὲν πρόκειται εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν, ἡ νησιωτικὴ καὶ ἡ νοτιωτάτη Ἑλλὰς νὰ εὑρεθῇ εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ τὴν περιφέρειαν Ἀθηνῶν–Πειραιῶς. Θὰ παρεκάλουν νὰ κάμετε ρητὴν δήλωσιν, περὶ αὐτοῦ.

§42Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Ἂς κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, νὰ κρατηθῇ τὸ νομοσχέδιον.

§44Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Κάμνω τὴν δήλωσιν, ὅτι οἱ ἀλευρόμυλοι τῆς νοτιωτάτης Ἑλλάδος καὶ τῆς νησιωτικῆς Ἑλλάδος, δὲν θὰ εἶναι εἰς ἥσσονα μοῖραν ἀπὸ τοὺς κυλινδρομύλους τοῦ Πειραιῶς.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μετὰ τὴν δήλωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον;

§46Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Μὲ τὰς προσθήκας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§47Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Ὡς ἐτροπολογήθη ἀπὸ τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν.

§48ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον;

§49ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§50ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς καὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ὡς καὶ ἀποφάσεων καὶ τηλεγραφικῶν διαταγῶν τοῦ ὑπουργοῦ Ἐμπορίου ἐπὶ τῶν τιμῶν πωλήσεως τῶν Κρατικῶν δημητριακῶν, παραγωγῆς ἀλεύρων καὶ ἄρτου ὡς καὶ ἐξυγιάνσεως τῆς ἀλευροβιομηχανίας». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ νόμου 3162) 1955 παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1318)49 κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1580)50».

§51Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δεκτόν, ἀλλὰ ἕως πότε θὰ παρατείνεται;

§52Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Θὰ κάμω κάθε προσπάθειαν νὰ γίνῃ ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν;

§54ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§55ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ νόμου 3162)55 παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1318)1949 κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1586)50». Μόνη συζήτησις κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν, κατάργησιν διατάξεών τινων τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου κλπ.», ὁ κ. Π. Τσούτσουρας ἔχει τὸν λόγον.

§56Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δὲν θὰ ἔδει οὔτε νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, οὔτε νὰ κρατηθῇ ἐδῶ. Πρόκειται περὶ τυπικοῦ σχεδίου νόμου, κατὰ τὸ ὁποῖον χορηγεῖται ἐξουσιοδότησις εἰς τὴν Κυβέρνησιν περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ἀπὸ τὰ ἄπειρα σχέδια νόμων ποὺ ἔχει ψηφίσει ἡ Βουλή, πρὸς ἔκδοσιν τῶν διαταγμάτων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἀπορῶ δέ, πῶς καὶ διατὶ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν προεκάλεσε συζήτησίν τινα καὶ ἐκρατήθη εἰς τὴν συζήτησιν τὴν παροῦσαν. Πρόκειται περὶ τυπικωτάτου σχεδίου νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπιζητεῖται καὶ ἐπιζητεῖται ὀρθῶς καὶ δικαίως καὶ μακάρι κάθε φορὰ νὰ ἐπιζητῆται νὰ γίνουν, τροποποιήσεις τινὲς τοῦ ἐκδοθέντος ἐνοικιοστασίου, κριθεῖσαι ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως ὡς ἀναγκαῖαι. Καί, ἑπομένως, δὲν ὑπῆρχε τρόπος νὰ συζητήσῃ κανείς, οὔτε περὶ τοῦ κατ’ ἀρχήν, οὔτε περὶ τῶν κατ’ ἄρθρων, διατάξεων τοῦ νόμου τούτου. Ἁπλῶς, ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐπέφερε μίαν τροποποίησιν διὰ τὴν καλυτέραν νομοθετικὴν διατύπωσιν τῆς § 2 τοῦ ἄρθρου 1, ἐκεῖ ὅπου λέγει: «Ὡς καὶ πᾶσα ἄλλη διάταξις, ἀφορῶσα................ .............. (ἀναγινώσκει).................». Ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐθεώρησε σωστὸν νὰ προτάξῃ τὴν διάταξιν ἵνα κριθῇ, ἀναμφισβητήτως, ὅτι ἡ παράγραφος 2 τοῦ ἄρθρου 1 ἀφορᾶ τὴν ἐνοικιοστασιακὴν ρύθμισιν τῆς περιοχῆς τοῦ Βόλου. Καὶ δι’ αὐτὸ ἤθελε νὰ προτάξῃ τὴν διάταξιν ταύτην, ὥστε, νὰ μὴ δημιουργηθῇ κανένα θέμα, ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ τροποποίησιν ἐφ’ ὅλης τῆς Ἐπικρατείας, ἀλλὰ μόνον τὸν Βόλον. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπέφερε μίαν διόρθωσιν εἰς τὴν § 4 τοῦ ἄρθρου 2, ὅσον ἀφορᾷ τὴν παράτασιν τῶν ἐν τῇ παραγράφῳ ταύτῃ ἀναφερομένων προθεσμιῶν, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον ὅτι ἡ παράγραφος 4 ἔλεγεν, ἕνα μῆνα, μὲ ἡμερομηνίαν 10 Ἰουνίου, ὅταν ὑπεγράφη τὸ σχέδιον νόμου. Δεδομένου ὅτι παρῆλθεν ἕνας μῆνας, θὰ πρέπει νὰ βάλωμεν προθεσμίαν δύο μηνῶν, εἰς τρόπον ὥστε, ὅταν ψηφισθῇ τὸ σχέδιον νόμου, νὰ ὑπάρξῃ ἀφ’ ἧς θὰ ἰσχύσῃ ὁ νόμος, νὰ ὑπάρξῃ ἡ προθεσμία τοῦ ἑνὸς μηνὸς ποὺ ἤθελεν ὁ νομοθέτης καὶ διετύπωσε τὴν θέλησιν ταύτην εἰς τὴν § 4 τοῦ ἄρθρου 2. Ταῦτα εἶχα νὰ εἴπω καὶ παρακαλῶ ὅπως γίνῃ δεκτόν.

§57Λ. ΚΟΥΤΣΟΠΕΤΑΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν εἴχομεν ὑποβάλει δύο τροπολογίας. Ἡ μία ἀφεώρα εἰς τὸν καθορισμὸν θεμιτοῦ μισθώματος, ἐζητούσαμεν, δηλαδὴ διὰ τοῦ νέου ἐνοικιοστασίου, νὰ καθορίσωμεν τὸ θεμιτὸν μίσθωμα, ἵνα ὑπάρχῃ κάποιος περιορισμὸς εἰς τὴν παράνομον, ἂς εἴπωμεν, ἀξίωσιν τῶν ἰδιοκτητῶν. Ἀφ’ ἑτέρου, ἐζητήσαμεν τὴν ἐξασφάλισιν τῆς ἐπαγγελματικῆς στέγης. Εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε καὶ τὰς δύο αὐτὰς τροπολογίας μας. Παρακαλοῦμεν τὸν κ. ὑπουργόν, ἐὰν τὰς νομίζῃ ὀρθάς, νὰ τὰς δεχθῇ.

§58Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀφορμὴν λαμβάνων ἀπὸ μίαν ἔκκλησιν, τὴν ὁποίαν ἀπηύθυναν πρὸς ἡμᾶς οἱ συνταξιοῦχοι τοῦ ΤΕΒΕ, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, εἰς τὴν ἀναθεώρησιν τῶν διατάξεων τοῦ ἐνοικιοστασίου, νὰ περιλάβῃ διάταξιν προστασίας τῶν συνταξιούχων τῶν ἐνοικιαστῶν τοῦ ΤΕΒΕ καὶ τῶν ἄλλων ὀργανισμῶν καὶ γενικῶς ὅλων τῶν συνταξιούχων, διότι εἶναι ἄνθρωποι ταλαιπωρούμενοι, ἄνθρωποι πτωχοί, ἄνθρωποι ἀνίκανοι νὰ πληρώσουν τὰ ηὐξημένα μισθώματα καὶ θὰ ἠθέλαμεν μίαν εἰδικὴν μεταχείρισιν τῶν συνταξιούχων. Αὐτὰ ὡς γενικὰς παρατηρήσεις δι’ ὅλους τοὺς συνταξιούχους. Ἐπίσης, μία ἄλλη περίπτωσις τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων πολέμου τῶν ἐχόντων ἰδιόκτητον οἰκίαν. Καὶ δι’ αὐτοὺς ἔχει ὑποβληθῆ ἕνα ὑπόμνημα εἰς τὴν Ὑπηρεσίαν σας καὶ συνιστοῦν ὅπως τοὺς προσέξητε κατὰ τὴν σύνταξιν τοῦ νομοσχεδίου. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις ὑπὲρ τῶν συνταξιούχων, τῶν ἀναπήρων καὶ θυμάτων, ὡς γενικὴν ἔκκλησιν πρὸς ὑμᾶς καὶ ὡς παρατηρήσεις τὰς ὑποβάλομεν, ὥστε κατὰ τὴν ἀνασύνταξιν τοῦ ἐνοικιοστασίου νὰ τὰς προσέξητε, καὶ νὰ προστατεύσητε τὰς ἀδυνάτους αὐτὰς τάξεις.

§59Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν λαμβάνω τὸν λόγον, διὰ νὰ εἰσέλθω εἰς τὰ νομικὰ θέματα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἀλλὰ λαμβάνω τὸν λόγον διὰ νὰ σᾶς παρακαλέσω ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἰατρῶν τῆς χώρας, ὅπως συστήσητε εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ τροποποιήσῃ, θὰ προσθέσῃ ἢ θὰ ἀφαιρέσῃ ὡρισμένας διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου, νὰ παραχωρήσῃ τὰ ἴδια δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἔχουν οἱ συνάδελφοί σας, οἱ δικηγόροι, εἰς τοὺς συναδέλφους μου ἰατρούς. Διότι, κύριε ὑπουργέ, πρέπει νὰ γνωρίζετε ὅτι ὁ ἰατρικὸς κόσμος τῆς χώρας ὑποφέρει οἰκονομικῶς, ἐκτὸς ἐξαιρέσεων ἐλαχίστων, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν εἰς τὰς μεγάλας πόλεις. Ἰδίως δέ, τοὺς συνταξιούχους, κύριε ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν σύνταξιν 750 δρχ. μηνιαίως. Ἰατροὶ ὑπηρετήσαντες τὴν κοινωνίαν ἐπὶ 40)ετίαν λαμβάνουν σύνταξιν 750 δρχ. μηνιαίως. Φαντασθῆτε τί παίρνουν αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ αὐτῶν. Λοιπόν, σᾶς παρακαλῶ, κύριε ὑπουργέ, νὰ τὸ λάβετε ὑπὸ σοβαρὰν ἔποψιν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα καὶ ὄχι ἡ Ἐπιτροπὴ ἐπειδὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ νομικοὺς νὰ εὐλογήσῃ μόνον τὰ γένεια της, ἀλλὰ νὰ κυττάξῃ νὰ εὐλογήσῃ καὶ τὰ γένεια τῶν ἰατρῶν.

§60Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον, κ. Πρόεδρε, τάσσονται διάφοραι προθεσμίαι δηλώσεων ἐκ μέρους τῶν μισθωτῶν. Τινὲς τῶν προθεσμιῶν τούτων παρετάθησαν κατ’ ἐπανάληψιν δι’ ἀποφάσεων τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Πολλοὶ μισθωταὶ ὅμως παρενόησαν ἀναγιγνώσκοντες εἰς τὰς ἐφημερίδας ὅτι παρετάθησαν προθεσμίαι τοῦ ἐνοικιοστασίου καὶ ἐνόμισαν ὅτι παρετάθησαν ὅλαι αἱ προθεσμίαι καὶ ἕνεκα τούτου ὀλιγώρησαν νὰ προβοῦν εἰς τὰς δηλώσεις, εἰς ἃς ὑπεχρεοῦντο νὰ προβοῦν πρὸς τοὺς ἐκμισθωτάς. Νομίζω συνεπῶς, ὅτι εἶναι ὀρθὸν νὰ παραταθοῦν καὶ αἱ προθεσμίαι αὐταὶ καὶ συγκεκριμένως ἡ προθεσμία τῆς παραγράφου 11 τοῦ ἄρθρου 29.

§61Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἴσως, κ. Πρόεδρε, δὲν θὰ εἶναι ἐντὸς τῆς οἰκονομίας τοῦ ὑπὸ ψήφισιν νομοσχεδίου, ἀλλὰ εἶναι ἡ μόνη εὐκαιρία ἡ ὁποία μᾶς δίδεται διὰ νὰ ἐπανασυζητήσωμεν μαζὶ μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν θέμα τὸ ὁποῖον κατ’ ἐπανάληψιν ἀπησχόλησε τὴν Βουλήν, μὲ ἀναφορὰς τῶν ἀγροτικῶν πόλεων τῶν κάτω τῶν 3.000 κατοίκων, αἱ ὁποῖαι ἐξηρέθησαν δυστυχῶς τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Σᾶς παρακαλῶ ἰδιαιτέρως διὰ τὰς πόλεις αὐτάς, διότι εἰς τὰ σύνορα δὲν ἔχομεν μεγάλας πόλεις, ἔχομεν μικρὰς πόλεις. Αἱ μικραὶ αὗται πόλεις εἶναι ἕδραι Νομῶν, ἢ ἕδραι ἐπαρχιῶν. Ὡς ἐκ τούτου, λόγῳ τῆς ἐξαιρέσεως, μέγα πρόβλημα ἐδημιουργήθη διὰ τοὺς δημοσίους κυρίως ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰς πόλεις αὐτάς. Δι’ αὐτὸ νομίζω, ὅτι θὰ πρέπει νὰ ληφθῇ ἰδιαιτέρα μέριμνα διὰ τὰς κωμοπόλεις ἐκείνας αἱ ὁποῖαι εἶναι πρωτεύουσαι ἐπαρχιῶν καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔχουν ἀρκετοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους.

§62Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, ὅπως μὴ λησμονηθῇ καὶ πάλιν μία τάξις ἀναξιοπαθούντων Ἑλλήνων, τῶν συνταξιούχων, οἱ ὁποῖοι εἶχον μισθώσει δωμάτια κατ’ ἐπάγγελμα ἐνοικιαζόμενα, τὰ ὁποῖα ἐλησμόνησε τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον. Καὶ βλέπομεν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἐπλήρωναν πρὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου 100–120 δραχμὰς ἐνοίκιον, σήμερον ὁλόκληρος ἡ σύνταξίς των δὲν ἐπαρκεῖ διὰ νὰ πληρωθῇ τὸ ἐνοίκιον τὸ ὁποῖον τοὺς ἐπεβάλαμεν καὶ καθημερινῶς γίνονται ἐξώσεις. Ἐπίσης θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργόν, εἰ δυνατόν, νὰ ληφθῇ πρόνοια καὶ διὰ μίαν ἄλλην τάξιν ἀναξιοπαθούντων Ἑλλήνων, τῶν ἀνέργων. Γνωρίζω ὅτι εἶναι δύσκολον νὰ διαπιστωθῇ ἡ ἰδιότης αὐτή, πλὴν ὅμως πρέπει νὰ ἐξευρεθῇ κάποιος τρόπος, ἀλλὰ ἴσως δυνηθῇ ἡ ὑπηρεσία δι’ ἑνὸς τρόπου νὰ προστατεύσῃ καὶ αὐτούς.

§63Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἀληθῶς, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἐκ τῶν δυσχερεστέρων προβλημάτων τὰ ὁποῖα ἔχει ν’ ἀντιμετωπίσῃ ὁ ἑκάστοτε ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης εἶναι τὸ μέγα θέμα τοῦ ἐνοικιοστασίου. Συγκρούονται ἐκεῖ τόσα συμφέροντα, ὥστε ὁσονδήποτε καλὴ θέλησις καὶ προσπάθεια ἐὰν καταβληθῇ εἶναι ἀδύνατον νὰ συμβιβασθοῦν αἱ συγκρουόμεναι αὗται περιπτώσεις καὶ πάντοτε θὰ ὑπάρχουν παράπονα κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἐνοικιοστασίου τοῦ ὁποίου ἡ τροποποίησις ἐπιδιώκεται διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου. Δὲν ἠκούσθησαν ἁπλῶς παράπονα, παρετηρήθη γενικὴ ἡ ἐξέγερσις, προεκλήθη σάλος καὶ παρετηρήθη τὸ ἐξαιρετικὸν φαινόμενον νὰ εἶναι δυσαρεστημένοι τόσον οἱ μισθωταί, ὅσον καὶ οἱ ἐκμισθωταί. Τί συνέβη, κ. συνάδελφοι, ὥστε αὐτὸ τὸ ἐνοικιοστάσιον τὸ ὁποῖον μάλιστα ὑπέστη μακρὰν ἐπεξεργασίαν, νὰ δημιουργήσῃ τοιοῦτον σάλον, ὅταν ἀναμφισβητήτως ἡ Ἐπιτροπή, ἡ ὁποία τὸ ἐπεξηργάσθη ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἐγκρίτους νομομαθεῖς, πεπειραμένους ἄνδρας εἰδικευμένους εἰς τὰ ζητήματα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐπὶ πλέον καὶ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς εἶναι ἔγκριτος καὶ αὐτὸς νομομαθὴς μὲ βαθυτάτην πεῖραν καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ παρουσιάσῃ ἕνα ἐνοικιοστάσιον τὸ ὁποῖον νὰ ἱκανοποιῇ τὴν κοινωνίαν. Καὶ ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, διὰ πρώτην φορὰν παρετηρήθη τοιαύτη καθολικὴ ἐξέγερσις. Ποῦ ὀφείλεται ἄρα γε τοῦτο; Νομίζω ὅτι ἡ λύσις εὑρίσκεται καὶ εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, καὶ εἰς τὸ προηγούμενον μὲ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐγένετο ἡ τελικὴ ἐπεξεργασία. Διὰ πρώτην φορὰν τὸ ἐνοικιοστάσιον τὸ ἐπεξηργάσθη πλὴν τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, ὁ ὑπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου, τοῦ Συντονισμοῦ καὶ ὁ ὑφυπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν. Καὶ ἐάν τις ρίψῃ ἕνα βλέμμα εἰς τὰ δημοσιεύματα τῶν ἐφημερίδων, τόσον τῆς Πρωτευούσης καὶ τῶν ἐπαρχιῶν, εὐκόλως, θὰ ἴδῃ ὅτι ἐκ τῶν σοβαρωτέρων διαμαρτυριῶν καὶ παραπόνων τὰ ὁποῖα προεκλήθησαν κυρίως ἀπὸ τὰς ἐπαγγελματικὰς ὀργανώσεις, τῶν ὁποίων προΐσταται οὕτως εἰπεῖν ὁ Ἐμπορικὸς Σύλλογος Ἀθηνῶν, εἶναι ἀκριβῶς, ὅτι ἄλλο σχέδιον νόμου κατηρτίσθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἄλλο σχέδιον ἐπεξηργάσθησαν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ καὶ τοιουτοτρόπως ὑπάρχει μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τοῦ νομοσχεδίου, τὸ ὁποῖον ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἐπεξηργάσθη καὶ τοῦ νομοσχεδίου τὸ ὁποῖον εἶδε τὸ φῶς κατόπιν τῆς παρεμβάσεως τῶν τριῶν ἄλλων μελῶν τῆς Κυβερνήσεως. Σαφῶς ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου ἀναπτύσσων τὸ θέμα ἐνώπιον τῆς γενικῆς συνελεύσεως τοῦ Συλλόγου ἀνέφερε τοῦτο: Ὀφείλομεν νὰ ὁμολογήσωμεν ὅτι εἰς τὸ καταρτισθὲν νομοσχέδιον ἱκανοποιοῦντο τὰ αἰτήματα ἡμῶν, ἀλλὰ ὅταν παρενέβησαν οἱ ἄλλοι ὑπουργοὶ τὸ νομοσχέδιον μετέβαλε μορφὴν καὶ παρενεβλήθησαν διατάξεις αἱ ὁποῖαι προεκάλεσαν τὴν γενικὴν ἐξέγερσιν.

§64Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Αὐτὸ δὲν ἔχει σχέσιν.

§65Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἔχει σχέσιν. Τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἔφερεν ἕνα ἐνοικιοστάσιον καὶ μόλις ἤρχισε τοῦτο ἐφαρμοζόμενον, εὑρίσκεται ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ἔχει ἀνάγκην τροποποιήσεως, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἀπόδειξις ὅτι διεπράχθησαν σφάλματα. Θέλω λοιπόν, δὲν κάμνω ἔλεγχον, θέλω νὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης δι’ ἕνα ζήτημα, ὅπως ὑπεστήριξα καὶ ἐνώπιον τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Ἐγὼ διαφωνῶ διὰ τὴν συμμετοχὴν ἄλλου οἱουδήποτε ὑπουργοῦ. Πιστεύω ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Δικαιοσύνης εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐπεξεργασθῇ τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ τὸ φέρῃ εἰς φῶς καὶ θὰ εἶναι ἀσφαλῶς καὶ ἐπιστημονικώτερον καὶ περισσότερον προσηρμοσμένον πρὸς τὴν δικαίαν τῶν ἑκατέρωθεν συγκρουομένων ἀπόψεων λύσιν τοῦ δυσχεροῦς τούτου προβλήματος. Ἀλλὰ θέλω νὰ εἴπω ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἄρθρα, τὰ ὁποῖα θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης νὰ τὰ προσέξῃ, διότι εἶναι διάχυτος ἡ φήμη ὅτι παρενεβλήθησαν προσωπικαὶ διατάξεις. Ὑπάρχουν φωτογραφίαι, κύριοι, αἱ ὁποῖαι φωνάζουν. Φέρ’ εἰπεῖν ἀκούσατε μίαν. Ἀπὸ τὴν Βούλαν μέχρι καὶ τὴν Δροσιάν, ὅλοι οἱ συνοικισμοὶ ἀποτελοῦν μίαν πόλιν. Προκειμένου περὶ ἰδιοκατοικήσεως ἡ Βούλα ἐξαιρεῖται. Πᾶς τις ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξῃ ὅτι κάποιος παρενεβλήθη καὶ διὰ νὰ ὑποστῇ τὴν ἰδιοκατοίκησιν ἐξῃρέθη ἡ Βούλα ἀπὸ τὸ σύνολον αὐτῶν τῶν συνοικισμῶν, τὸ ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἕνα ὁμοιόμορφον συγκρότημα. Ἔχομεν τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 12, αἱ ὁποῖαι δὲν ἔπρεπε νὰ ἴδουν τὸ φῶς καὶ θέλω νὰ ἐλπίζω ὅτι ὁ διακεκριμένος νομομαθὴς καὶ σεβαστὸς φίλος, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, θὰ θελήσῃ αὐτὰς τὰς διατάξεις νὰ τὰς ἐξοβελίσῃ. Εἶναι διατάξεις κατὰ τὰς ὁποίας ὅταν τὸ σύνολον τοῦ μισθώματος ὑπερβαίνῃ τὰς 10.000, αἴρεται τὸ ἐνοικιοστάσιον, ἀλλὰ αἴρεται ἐπὶ τοῦ μεγαλυτέρου μισθώματος καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον προστατεύομεν τὰ μεγάλα καταστήματα καὶ ἀφήνομεν ἀπροστάτευτα τὰ μικρά. Τὰ μεγάλα καταστήματα ἀνήκουν εἰς τοὺς πλουσίους καὶ δίδομεν εἰδικὴν προστασίαν εἰς τοὺς πλουσίους. Καὶ περαιτέρω μία διάταξις — καὶ παρακαλῶ νὰ μοῦ εἴπητε ἐὰν εἶναι ἢ ὄχι φωτογραφία — «ἡ διάταξις τῆς παραγράφου ταύτης ἔχει ἐφαρμογὴν καὶ ἐπὶ ὁμορρύθμου καὶ ἑτερορρύθμου ἑταιρείας ὡς πρὸς τὸν ὁμόρρυθμον ἑταῖρον, ὡς καὶ ἐπὶ μετόχου ἀνωνύμου ἑταιρείας κατέχοντος μετὰ τῶν μετ’ αὐτοῦ συνοικούντων συζύγου καὶ τέκνων, πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν μετοχῶν ταύτης». Κύριοι, ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ὑποστηρίξω ὅτι κάποια φωτογραφία ὑπάρχει ἐδῶ. Θὰ παρακαλέσω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, διότι θέλω νὰ πιστεύω ὅτι αὐτὸ δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὸ νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εἶχεν ἡ Ἐπιτροπὴ ὑπὸ τὴν ἰδικήν του ἀνωτέραν ἐπίβλεψιν ἐκπονήσει, θὰ τὸν παρακαλέσω αὐτὴ ἡ διάταξις νὰ ἐξοβελισθῇ, ὅπως καὶ ἐκεῖναι αἱ διατάξεις τῶν κινηματογράφων οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἀφορμὴ ψίθυρος δηλητηριώδης νὰ ὀγκοῦται, ὅτι ἐτέθησαν αἱ διατάξεις αὐταί, διότι ὡρισμένοι κινηματογράφοι ἀνήκουν εἰς συγγενεῖς ἰσχυρῶν Κυβερνητικῶν παραγόντων. Ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, θέλω νὰ παρακαλέσω καὶ νὰ εὐχηθῶ ὅπως εἰς τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον, ἀφοῦ ὀρθῶς κατέληξεν ἡ Κυβέρνησις καὶ ὑμεῖς πρῶτος ὅτι πρέπει ὡρισμέναι τροποποιήσεις νὰ γίνουν, πρέπει αὐταὶ αἱ διατάξεις αἱ προσωπικαί, αἱ ὁποῖαι ἀφ’ ἑαυτῶν βοοῦν καὶ κραυγάζουν, νὰ ἐξοβελισθοῦν διότι αὐταὶ εἶναι ἐκεῖναι, αἱ ὁποῖαι δίδουν ἀφορμὴν εἰς συζητήσεις εἰς ὑποψίας καὶ δημιουργεῖται ὁ δηλητηριώδης θόρυβος καὶ ψίθυρος, ὁ ὁποῖος κάθε ἄλλο παρὰ συντελεῖ εἰς τὴν στερέωσιν τοῦ ἀστικοῦ μας καθεστῶτος. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι θὰ ἐξαντλήσητε ὅλον τὸ κῦρος σας, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, ὅλα αὐτὰ τὰ περιττά, τὰ ὕποπτα, τὰ ἀπαράδεκτα εἰς τὸ ἐνοικιοστάσιον νὰ ἐξοβελισθοῦν. Ταῦτα εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἴπω μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι σεῖς ὁ διακεκριμένος νομομαθὴς δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ εἰσακούσητε τὴν φωνὴν αὐτὴν τοῦ δικαίου.

§66Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ ὁμιλήσαντες μέχρι τῆς στιγμῆς ταύτης εἶναι ἐκτὸς θέματος.

§67ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Οἰκονομίδη.

§68Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Τὸ νομοσχέδιον ἀφορᾷ ἐξουσιοδότησιν τοῦ Σώματος πρὸς τὴν Κυβέρνησιν, ἵνα διαπραγματευθῇ μεταβολὰς εἰς τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον. Ἐδῶ εἰσερχόμεθα εἰς τὴν συζήτησιν τῆς οὐσίας τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, ἐνῷ δὲν συζητοῦμεν περὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§69ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ θὰ ὁμιλήσετε.

§70Π. ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, οἱ βουλευταὶ θὰ ὁμιλήσουν καὶ θὰ εἴπουν ἐὰν συμφωνοῦν ἢ ὄχι εἰς τὴν ζητουμένην ἐξουσιοδότησιν, ὄχι ἐπὶ τῆς οὐσίας τοῦ θέματος. Τὴν οὐσίαν τοῦ ἐνοικιοστασίου δὲν συζητοῦμεν.

§71ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Οἰκονομίδη, σᾶς ἤκουσα, ἀλλὰ ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ Κανονισμὸς ἐν προκειμένῳ λέγει ὅτι οἱ βουλευταὶ δύνανται νὰ ὁμιλοῦν ἐπὶ ἑκάστου νομοσχεδίου. Βεβαίως δὲν δύνανται νὰ ἐξέρχωνται τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον περιλαμβάνει τὸ νομοσχέδιον. Ὁσάκις, ὅμως, τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ περιλαμβάνει ἐξουσιοδότησιν, εἶναι δυνατὸν πᾶς βουλευτὴς νὰ λέγῃ διατὶ δίδει τὴν ἐξουσιοδότησιν ἢ διατὶ δὲν τὴν δίδει ἢ ὑπὸ ποίους ὅρους τὴν δίδει. Δὲν ἠμπορῶ ἑπομένως νὰ ἐμποδίσω ἕνα βουλευτὴν νὰ ἀγορεύσῃ ὅταν λέγῃ, ὅτι ἐγὼ μὲν δίδω τὴν ψῆφον μου, ἀλλὰ συνιστῶ νὰ γίνῃ καὶ αὐτὸ ἢ ἐκεῖνο. Δικαίωμα τοῦ βουλευτοῦ εἶναι. Ὁ κ. Δ. Λόντος ἔχει τὸν λόγον.

§72Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαφωνῶ μὲ τὸν κ. Οἰκονομίδην, διότι καὶ ἐγὼ ἀποδέχομαι τὴν ἀντίληψίν σας, ὅτι ἔχει δικαίωμα ὁ βουλευτὴς νὰ ἐκφράσῃ τὰς γνώμας του διὰ τὴν ζητουμένην ἐξουσιοδότησιν. Θέλω ὅμως νὰ θέσω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης, μίαν περίπτωσιν, τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι τὴν γνωρίζει, διότι τὸν ἀπησχόλησαν οἱ ἐνδιαφερόμενοι διὰ μακρῶν. Πρόκειται περὶ τῶν μισθωτῶν τῶν λαχαναγορῶν τῶν Ἀθηνῶν. Διὰ τοῦ τελευταίου ἐνοικιοστασίου τὸ ὁποῖον ἰσχύει ἤδη καὶ τοῦ ἄρθρου 27 παράγραφος 2, προεβλέφθη, χωρὶς νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ εἰδικὴ κατάστασις τῶν λαχαναγορῶν τῶν Ἀθηνῶν, προεβλέφθη καὶ ἐδόθη τὸ δικαίωμα εἰς τοὺς μισθωτὰς νὰ δικαιοῦνται νὰ ἀποθέτωσιν ἐμπορεύματα τρίτων εἰς τὰ καταστήματά των, νὰ τὰ πωλῶσι λαμβάνοντες δικαίωμα διὰ τὴν πώλησιν αὐτῶν ὑπὸ τὸν ὅρον ὅπως ἀποδίδουν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην τὸ ἥμισυ τοῦ ἀποκερδαινομένου. Ἀλλὰ ἡ λαχαναγορὰ τόσον τῶν Ἀθηνῶν ὅσον καὶ τοῦ Πειραιῶς καὶ ὅλαι αἱ λαχαναγοραὶ ἐργάζονται μόνον ὡς κονσένια, δηλαδὴ ἀποθέτοντες ἐμπορεύματα τρίτων. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐργασία των. Ἑπομένως τὸ κατάστημά των τὸ ἔχουν ἐνοικιάσει πρὸς μόνον καὶ ἀποκλειστικὸν σκοπὸν αὐτόν. Κακῶς ἑπομένως ἔγινεν ἡ παρερμηνεία ὅτι δύνανται νὰ περιληφθοῦν καὶ αὐτὰ εἰς τὴν διάταξιν τὴν προβλεπομένην ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 27 παράγραφος 2. Τὸ θέμα χρήζει νομοθετικῆς ἀποσαφηνίσεως διὰ νὰ ἀποφύγωμεν τὴν παρερμηνείαν. Ἤδη ὁ Δῆμος Ἀθηναίων καὶ ὑπὸ τοῦ προγενεστέρου Δημάρχου καὶ ὑπὸ τὸ προγενέστερον Δημοτικὸν Συμβούλιον καὶ ὁ σημερινὸς Δήμαρχος καὶ τὸ σημερινὸν Δημοτικὸν Συμβούλιον, δὲν ἐφήρμοσαν τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι κρίνουν ὀρθῶς γνωρίζοντες τὴν πραγματικὴν κατάστασιν τῆς λαχαναγορᾶς καὶ τῶν μισθωτῶν καὶ γνωρίζοντες ὑπὸ ποίους ὅρους ἔχουν ἐκμισθώσει τὰ καταστήματά των. Δεδομένου ὅτι καὶ ὁ Δῆμος, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἐκμισθωτὴς συνηγόρησε, παρακαλῶ κ. ὑπουργέ, ὅπως λάβετε ὑπ’ ὄψιν σας τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ εἰσηγηθῆτε σχετικῶς εἰς τοὺς μέλλοντας νὰ τροποποιήσουν τὸ ἐνοικιοστάσιον διὰ νὰ ἀρθῇ ἡ παρανόησις καὶ νὰ μὴ χωρήσῃ ἡ ἀδικία. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἔχω μίαν δήλωσιν διὰ λόγου καὶ ὄχι διὰ νευμάτων.

§73Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Δικ.). Θὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ τέλος εἰς ὅλους. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ).

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§75Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐὰν ὑπάρχουν σοβαροὶ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ἐμποδίζουν τὴν ρύθμισιν τοῦ ἐνοικιοστασιακοῦ θέματος ἐν τῷ συνόλῳ ἀπ’ εὐθείας ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς καὶ χρειάζεται νὰ ἀκολουθήσωμεν τὴν ὁδὸν τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, δὲν νομίζω ὅτι τὸ ἐμπόδιον αὐτὸ ὑπάρχει προκειμένου περὶ μεμονωμένων τροποποιήσεων τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Δι’ αὐτὸ δὲν νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἠκολούθησεν τὸν τρόπον ποὺ ἔπρεπε, προκειμένου νὰ ἐπιδιώξῃ τροποποίησιν ὡρισμένων διατάξεων. Ἐφ’ ὅσον ὅμως προεκρίθη ἡ ὁδὸς αὐτή, ἐπεβάλετο ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς νὰ διαφωτίσῃ τὴν Βουλήν, ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν πρόκειται νὰ κάμῃ χρῆσιν αὐτῆς τῆς ἐξουσιοδοτήσεως, διότι καλούμεθα νὰ νομοθετήσωμεν χωρὶς νὰ γνωρίζωμεν τί πρόκειται νὰ θεσπίσῃ ἡ Κυβέρνησις. Χρέος εἶχεν ὁ κ. ὑπουργός, πρὶν ζητήσῃ τὴν ψῆφον τῆς Βουλῆς, νὰ τὴν διαφωτίσῃ περὶ τῶν βασικῶν τοὐλάχιστον τροποποιήσεων, τὰς ὁποίας πρόκειται νὰ κάμῃ, εἰς τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον. Ἀναμένομεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς διαφωτίσῃ περὶ τῶν τροποποιήσεων τοῦ ἐνοικιοστασίου.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Ἀντωνίου ἔχει τὸν λόγον.

§77Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ὅταν πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, κ. Πρόεδρε, εἰσήλθομεν εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην, ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι τὰ θέματα τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὡς θέματα κεφαλαιώδους κοινωνικῆς σημασίας, θὰ πρέπει νὰ συζητῶνται καὶ νὰ λαμβάνωνται ἀποφάσεις ἐπ’ αὐτῶν μόνον ὑπὸ τῆς Βουλῆς. Ἡ ἄποψίς μας αὕτη θὰ ἔπρεπε νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει πρὸ πάντων σήμερον, ὁπότε τὸ ἐνοικιοστάσιον ἀσκεῖ σοβαρωτάτην ἐπίδρασιν ἐπὶ ἄλλων ἐπίσης κεφαλαιωδῶν ζητημάτων τὰ ὁποῖα ἀντιμετωπίζει ἡ χώρα. Τοῦτο ὅμως δὲν ἐγένετο καὶ ἡ Κυβέρνησις ζητεῖ καὶ πάλιν ἐξουσιοδότησιν, διὰ νὰ τροποποιήσῃ, καθ’ ὃν τρόπον νομίζει, τὸ ἐνοικιοστάσιον. Νομίζω, ὅμως, ὅτι τοῦτο εἶναι ἀδικαιολόγητον, προκειμένου νὰ τροποποιηθῶσιν, ὡς συμβαίνει διὰ τοῦ συζητουμένου νομοσχεδίου διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Εἶναι προτιμοτέρα ἡ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς συζήτησις καὶ ὑπ’ αὐτῆς ἀπόφασις διὰ νὰ ἀναλάβῃ ἕκαστος εὐθαρσῶς τὰς εὐθύνας του, ἀντὶ ν’ ἀποφασίζουν ἀνεύθυνα πρόσωπα. Διεπιστώσαμεν τὰς συνεπείας τοῦ συστήματος τῶν ἐξουσιοδοτήσεων καθ’ ὃ ἀποφασίζουν ἄλλα ἐκτὸς ἡμῶν πρόσωπα. Δὲν παρῆλθε παρὰ ἐλάχιστον χρονικὸν διάστημα καὶ παρέστη ἀνάγκη, ὡς προκύπτει καὶ ἀπὸ τὸ ὑπὸ συζήτησιν νομοσχέδιον, τροποποιήσεων τοῦ ἐνοικιοστασίου. Τοῦτο ἀποτελεῖ τρανὴν ἀπόδειξιν περὶ τοῦ ὅτι τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον ἀπέτυχε. Πράγματι, τὸ ἐνοικιοστάσιον δὲν κατώρθωσε ν’ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἐπιβαλομένην ἁρμονίαν μεταξὺ μισθωτῶν καὶ ἐκμισθωτῶν καὶ εἰς πλείστας περιπτώσεις αἱ διατάξεις του ἀντιφάσκουν πρὸς τὰς ἀρχικὰς διακηρύξεις τῆς Κυβερνήσεως. Ἀρκοῦμαι μόνον ἵνα μὴ ἐπεκταθῶ δηλαδὴ εἰς τὴν ἀνάπτυξιν καὶ τῶν προσωπικῶν διατάξεων, τὰς ὁποίας περιέχει, πρὸς ἀπόδειξιν τοῦ ἰσχυρισμοῦ μου νὰ ἐπικαλεσθῶ μίαν μόνον περίπτωσιν. Ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀναφέρεται εἰς τὸ ἄρθρον 10 τοῦ προϊσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Παρ’ ὅλον ὅτι δηλαδὴ ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξεν ὅτι βαίνομεν πρὸς ἄρσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, περιελήφθη διάταξις εἰς τὸ ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον δι’ ἧς ἡ προστασία ἐπεξετάθη καὶ ἐπὶ περιπτώσεων λίαν ἀσυμπαθῶν. Αἱ μισθώσεις δηλαδὴ αἱ συναφθεῖσαι μετὰ τὸ ἔτος 1950 διὰ τοῦ προηγουμένου ἐνοικιοστασίου δὲν ἐπροστατεύοντο. Ὑπῆρχε μόνον ἡ εὐχέρεια ὁ ἐνδιαφερόμενος νὰ ζητήσῃ νὰ παραταθῇ ἀναγκαστικῶς ἡ μίσθωσίς του δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου, ἀλλὰ μόνον δι’ ἓν ἔτος. Τότε ὅμως ὑπεχρεοῦτο εἰς πλείστας περιπτώσεις, εἰς καταβολὴν τιμαριθμικοῦ μισθώματος, ὅταν διεπιστοῦτο ἡ ἀνθηρά του οἰκονομικὴ κατάστασις. Διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν ἐνοικιοστασίου ὅλαι αὐταὶ αἱ περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι παρετάθησαν δι’ ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου καὶ εἰς πλείστας μάλιστα περιπτώσεις συναινέσει τῶν ἐκμισθωτῶν, ὑπάγονται ἄνευ ἄλλου τινὸς εἰς τὴν ἐνοικιοστασιακὴν προστασίαν καίτοι πρόκειται περὶ προσώπων διὰ τὰ ὁποῖα διεπιστώθη δικαστικῶς ὅτι εἶναι πλούσια. Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτό. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ διὰ τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου ὑπεχρεοῦντο νὰ καταβάλουν ἤδη μικρότερον μίσθωμα ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον πρότερον κατέβαλον. Καὶ οὕτω διαπιστοῦται καὶ μία ἔτι ἀντίφασις τῆς Κυβερνήσεως. Διότι εἶναι γνωστὸν ὅτι τὰ μισθώματα ηὐξήθησαν γενικῶς, ἐνῷ εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐμειώθησαν. Ἀντιθέτως ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις αἱ ὁποῖαι θὰ ἦσαν ἐνδεχομένως ἄξιαι προστασίας. Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι διὰ τοὺς ὁποίους καθωρίσθη μειωμένον μίσθωμα καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ καταβάλουν τὸ 350πλάσιον. Δι’ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ δι’ ἄλλους πολλούς, κ. Πρόεδρε, διότι δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπεκταθῶ περισσότερον, φρονῶ ὅτι θὰ ἦτο περισσότερον ἐνδεδειγμένον νὰ γίνῃ εὐρυτάτη συζήτησις τῶν τροπολογιῶν ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ καθίστατο δυνατὸν καὶ πλεῖσται ἐκ τῶν ἀδικιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐσημειώθησαν νὰ ἀρθοῦν καὶ νὰ ἐπέλθουν νέαι τροποποιήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι διὰ νὰ μὴ κριθῇ ἐνδεχομένως τὸ νέον ἔργον τῆς Κυβερνήσεως, ὡς πρὸς τὸ ἐνοικιοστάσιον, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τῶν πλουσίων, ἐνῷ δὲν λαμβάνει ὑπ’ ὄψει της, τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας τῆς προστασίας τῶν πτωχοτέρων τάξεων.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Λιαροῦτσος, ἔχει τὸν λόγον.

§79Π. ΛΙΑΡΟΥΤΣΟΣ. Κατὰ τὴν γενησομένην τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου θὰ ἤθελα νὰ ἔχῃ ὑπ’ ὄψει του ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ἑξῆς περίπτωσιν: Ὑπάρχουν πόλεις κάτω τῶν 3.000 κατοίκων, ἐχουσῶν ὅμως κινητὸν πληθυσμόν. Εἰς τὰς τοιαύτας πόλεις εἴτε διὰ λόγους προσκυνήματος εἴτε διὰ λόγους παραθερισμοῦ παρατηρεῖται μεγάλη συρροὴ κόσμου καὶ οἱ ἰδιοκτῆται ἀποβλέποντες εἰς τὸ νὰ εἰσπράξουν μεγαλύτερα ἐνοίκια προτιμοῦν νὰ ἐνοικιάζουν τὰς οἰκίας των εἰς τοὺς παραθεριστὰς ἢ τοὺς ἐπισκέπτας, ἐπιθυμοῦντες νὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τοὺς ἐνοικιαστάς των. Οὕτω δημιουργεῖται τεράστιον πρόβλημα στέγης. Σᾶς ἀναφέρω τὸ παράδειγμα τῆς Τήνου ὅπου ἐπὶ 450 οἰκημάτων ἐγένοντο 85 ἐξώσεις. Ὁ καθεὶς προτιμᾷ νὰ ἔχῃ ἐλευθέραν τὴν οἰκίαν του διὰ νὰ τὴν ἐκμισθώνῃ τοὺς θερινοὺς μῆνας μὲ μεγαλύτερον μίσθωμα. Διὰ τοῦτο θέτω ὑπ’ ὄψει τοῦ κ. ὑπουργοῦ τροπολογίαν, κατὰ τὴν ὁποίαν εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτὰς τῶν πόλεων τῶν κάτω τῶν 3.000 κατοίκων αἵτινες ἔχουν κινητὸν πληθυσμόν, ἄνω τῶν 20.000 ἐτησίως, αἱ πόλεις αὗται νὰ ἐξομοιοῦνται ὡς πρὸς τὸ ἐνοικιοστάσιον μὲ τὰς ἐχούσας ἄνω τῶν 3.000 κατοίκων τοιαύτας.

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§81Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καίτοι φρονῶ, ὅτι ἡ ἄποψις ἡ ἀναπτυχθεῖσα ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Οἰκονομίδην δὲν εἶναι βάσιμος, διὰ τὸν λόγον ὅτι διὰ τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἕνα σκοπὸν ἔχομεν ἢ νὰ δώσωμεν ἐξουσιοδότησιν ἢ νὰ μὴ δώσωμεν εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, νὰ προβῇ εἰς ὡρισμένας τροποποιήσεις καὶ δὲν πρέπει νὰ εἰσέλθω εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, παρὰ ταῦτα ἐπειδὴ ἄλλοι συνάδελφοι εἰσῆλθον εἰς τὴν οὐσίαν τοῦ θέματος, νὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἔχω μίαν ἀντίρρησιν διὰ τὴν ὁποίαν ἔχω ὑποβάλει καὶ ἐρώτησιν πρὸς τὸν κ. ὑπουργόν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 48, τὸ ὁποῖον ὑποχρεώνει τόσον τὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, ὅσον καὶ τοὺς ἁρμοδίους ἐφόρους, νὰ ἐκδίδουν πιστοποιητικά, περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τόσον τοῦ μισθωτοῦ, ὅσον καὶ τοῦ ἐκμισθωτοῦ. Εἶναι γεγονὸς, ὅτι ὑπεβλήθησαν αἰτήσεις εἰς τοὺς οἰκονομικοὺς ἐφόρους πρὸς παροχὴν πληροφοριῶν καὶ οἱ οἰκονομικοὶ ἔφοροι ἀπαντοῦν στερεοτύπως ὅτι ἔχουν μίαν διαταγὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν νὰ μὴ δίδουν πιστοποιητικά. Καὶ ἐρωτῶ ὁ νόμος εἶναι ἀνίσχυρος ἔναντι τῆς διαταγῆς τοῦ ὑπουργοῦ καὶ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποχρεωθοῦν νὰ δίδουν τὰ αἰτούμενα πιστοποιητικά; Ἐπίσης ζητοῦν τὰ Ν.Π.Δ.Δ. νὰ τοὺς δώσουν βεβαίωσιν, νὰ προσκομίσουν προηγουμένως ἀγωγὴν ἐνώπιον τοῦ Πρωτοδικείου. Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστόν, διότι ἐγὼ ἐξαρτῶ τὴν ἀγωγήν μου ἀπὸ τὸ ποσὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἴδω ὅτι παίρνει ὁ καθ’ οὗ ἡ ἀπαίτησίς μου. Θὰ ἤθελον, λοιπόν, τὸ ἄρθρον 48 νὰ τὸ προσέξετε κάπως. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχον νὰ κάμω.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Α. Πασσάδης, ἔχει τὸν λόγον.

§83Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ σᾶς παρακαλέσω πολύ, ὅπως αἱ πόλεις αἱ ὁποῖαι εἶναι ἕδραι ἐπαρχιῶν καὶ αἱ ὁποῖαι ἔχουν κάτω τῶν 5.000 κατοίκων, συμπεριληφθοῦν καὶ αὗται εἰς τὰς γενικὰς διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου. Ἰδίως πρέπει νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τραγικὴ θέσις εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι καὶ οἱ μισθοσυντήρητοι.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ἀθανασίου, ἔχει τὸν λόγον.

§85Ν. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Ἐπιθυμῶ νὰ θέσω ὑπ’ ὄψιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τὴν ἑξῆς περίεργον περίπτωσιν, ἡ ὁποία συμβαίνει εἰς τὸν Νομὸν Θεσπρωτίας. Βάσει τοῦ νόμου περὶ ἐνοικιοστασίου προστατεύονται οἱ κατοικοῦντες εἰς οἰκίας μουσουλμανικὰς καὶ οἱ ἔχοντες ἐνοικιασμένα μουσουλμανικὰ καταστήματα. Δὲν προστατεύονται ὅλοι οἱ ἄλλοι. Δοθείσης τῆς οἰκονομικῆς δυσπραγίας, σᾶς παρακαλῶ νὰ ἐπεκταθῇ τὸ ἐνοικιοστάσιον καὶ εἰς τὰς κάτω τῶν 5.000 κατοίκων πόλεις.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παμπούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§87Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Τὸ νομοσχέδιον ὡς διετυπώθη μὲ εὑρίσκει ἀντίθετον. Μὲ μεγάλην δυστοκίαν καὶ ἔτι μεγαλυτέραν βραδύτητα ἐδημοσιεύθη κατὰ τὰ τέλη Φεβρουαρίου ἐ. ἔ. τὸ νέον ἐνοικιοστάσιον. Τοῦτο, παρ’ ὅλας τὰς ἑκατέρωθεν διατυπωθείσας ἀντιρρήσεις, λόγῳ ἀντιθέσεως συμφερόντων, ἐκρίθη ὡς καλῶς ἀντιμετωπίσαν τὰ ἐκ τῶν ζητημάτων τῆς στέγης γεννώμενα προβλήματα. Καὶ ἡ Κυβέρνησις διεκήρυξε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς ἐδήλωσεν ἐπανειλημμένως εἰς ἐπερωτήσαντας συναδέλφους, ὅτι δὲν ὑπάρχει θέμα ἐνοικιοστασίου καὶ ὅτι τοιοῦτον θέμα εἶναι κλειστόν. Διεμαρτυρήθησαν ὅμως κατὰ τοῦ ἐνοικιοστασίου αἱ ἐπαγγελματικαὶ τάξεις καὶ ἠξίωσαν ὡρισμένας μεταβολὰς τοῦ ἐνοικιοστασίου. Δὲν ἀρνοῦμαι ὅτι ὡρισμένα παράπονα ἐνδέχεται νὰ εἶναι ὀρθά διότι ἀνθρώπινον ἔργον ἦτο τὸ δημοσιευθὲν ἐνοικιοστάσιον, καὶ ἴσως ἠδίκησέ τινας. Καὶ ἀντὶ ἡ Κυβέρνησις νὰ σταθμίσῃ τὰ διατυπωθέντα παράπονα καὶ νὰ τὰ διορθώσῃ διὰ νόμου, ὃν ὤφειλε νὰ προσκομίσῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς, μᾶς προσεκόμισε τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου δι’ οὗ οὔτε ὀλίγον οὔτε πολὺ ἀπαρνουμένη τὸ μέχρι τοῦδε ἔργον της, ζητεῖ ἐξουσιοδότησιν ὅπως τροποποιήσῃ ἢ καταργήσῃ ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει τὰς διατάξεις τοῦ δημοσιευθέντος ἐνοικιοστασίου. Ἀπὸ τοὺς ὑπουργοὺς ὅμως τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, ἀξιοῦμεν μεγαλυτέραν σταθερότητα εἰς τὰς ἀποφάσεις των. Ὁ λαὸς ψηφίζων τὸν Στρατάρχην εἶχε πεποίθησιν ὅτι κάθε θέμα θὰ ἐμελετᾶτο ἐξαντλητικῶς, θὰ ἐρρυθμίζετο καὶ θὰ ἀνηγγέλετο καὶ δὲν θὰ μετεβάλετο εἰμὴ εἰς περιπτώσεις ἀπολύτως δικαιολογημένας. Ἡ Κυβέρνησις ὤφειλε νὰ γνωρίσῃ σήμερον εἰς τὴν Βουλὴν ποίων διατάξεων ἐνδείκνυται ἡ τροποποίησις καὶ ὄχι νὰ ζητῇ ἐξουσιοδότησιν περὶ ἐν ὅλῳ ἢ ἐν μέρει καταργήσεως τοῦ πρὸ τετραμήνου δημοσιευθέντος καὶ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου.

§88ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§89Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω, καὶ νὰ σᾶς ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν ἐπὶ δύο ζητημάτων. Πρῶτον, θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, ὅπως δεχθῆτε τὴν ἀπάλειψιν τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 25, τοῦ Διατάγματος τῆς 28 Φεβρουαρίου 1955, καθ’ ὅτι ὑπάρχουν ὡρισμένοι, μεταξὺ τῶν ὁποίων, ὡς εἶμαι εἰς θέσιν νὰ γνωρίζω, καὶ ἀνάπηρος, ὁ ὁποῖος, εὑρισκόμενος εἰς νοσοκομεῖον, δὲν ἠδυνήθη ἐμπροθέσμως νὰ δηλώσῃ τὰ συνοικοῦντα μέλη, τὰ ὁποῖα δὲν ὑπάρχουν κατ’ οὐσίαν, ἀλλὰ λόγῳ αὐτῆς τῆς καθυστερήσεως κινδυνεύει νὰ ὑποστῇ ἔξωσιν. Δι’ αὐτό, θὰ παρεκάλουν ὑμᾶς, ἐὰν εἴχατε τὴν καλωσύνην νὰ δώσετε μίαν παράτασιν μέχρι τοῦ Ἰουλίου, οὕτως ὥστε νὰ θεωρηθοῦν ἐμπρόθεσμα τὰ δικαιολογητικά, τὰ ὁποῖα ὑπέβαλον οὗτοι. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω, ὅλως ἰδιαιτέρως, ὅπως καταργηθῇ πᾶσα διάταξις ἀπαγορευτική, ὡς πρὸς τὴν συνοίκησιν. Νὰ ἐπιβαρύνεται ὁ ἐνοικιαστὴς μὲ τὸ 20%, καθ’ ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ ἀφορᾷ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται ἐκ τῶν ἐπαρχιῶν, διὰ νὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα. Ἀναγκάζονται, λοιπόν, ὡς ἐκ τῆς φύσεως τῶν πραγμάτων, νὰ παραμένουν προσωρινῶς, ἐπὶ ἓν Α ἢ Β χρονικὸν διάστημα, εἰς τὰς Ἀθήνας, καὶ καλὸν θὰ ἦτο οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ φιλοξενοῦνται εἰς φίλους των, χωρὶς νὰ παίζῃ ρόλον τὸ ζήτημα τῆς συγγενείας. Ὅπως ἐπίσης, θὰ ἐξυπηρέτει πολὺ ἡ παράγραφος, αὐτὴ τοὺς φοιτητάς, ἀξιότιμε κ. ὑπουργέ, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ παραμένουν εἰς φιλικὰ σπίτια ἐπὶ ἓν διάστημα, ἕως ὅτου ἐξεύρουν οἰκίαν καὶ νὰ μὴ ἀναγκάζωνται νὰ παραμένουν εἰς τὰ ξενοδοχεῖα, ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου διὰ νὰ προστατεύωνται καὶ ἐπιβλέπωνται ἀπὸ τοὺς φίλους των. Ἐπίσης, θὰ ἤθελα ἄλλην μίαν παράκλησιν: Ἐὰν ἦτο δυνατόν, νὰ ἐξυπηρετηθοῦν τὰ προικῷα κατὰ τρόπον πρακτικὸν καὶ μὴ παρουσιάζοντα τὸ φαινόμενον αὐτό, τὸ περίεργον, ὅταν ἔχῃ, δηλαδή, κανεὶς ἕνα σπίτι διὰ τὴν κόρην του νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ τῆς τὸ δώσῃ, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πληρώσῃ ὡρισμένα ἐνοίκια εἰς τὸν ἤδη κατοικοῦντα ἐντὸς αὐτοῦ. Γνωρίζετε καὶ σεῖς καλύτερον ἀπὸ ἐμὲ ὅτι καὶ συνοικέσια ναυαγοῦν καὶ καθυστεροῦν ἀπὸ τὸν λόγον αὐτόν. Διὰ τοῦτο, ἐκφράζω τὴν θερμήν μου παράκλησιν, ὅπως θελήσητε νὰ μελετήσητε τὰς ὑποδείξεις αὐτάς, καὶ δώσητε τὴν λύσιν τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ δώσητε.

§90Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Σᾶς ἤκουσα μὲ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν καὶ μὲ μεγάλην προσοχήν, ἀλλὰ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω ὅτι τὰς συστάσεις, εἰς τὰς ὁποίας προσέχω, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὰς διατηρήσω εἰς τὴν μνήμην μου.

§91ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Τὰς βλέπετε ἀπὸ τὰ πρακτικά.

§92Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἰς τὰ πρακτικὰ δὲν δυνάμεθα νὰ βασισθῶμεν, προκειμένου νὰ κάμωμεν τροποποίησιν τοῦ ἐνοικιοστασίου. Νὰ τὰς διατυπώσητε ἐγγράφως καὶ νὰ μοῦ τὰς στείλητε, διὰ νὰ τὰς μελετήσω καλύτερον καὶ ὅταν σεῖς καλύτερον τὰς γράψητε, θὰ εἶναι ἡ καλυτέρα διατύπωσις τῆς τροπολογίας ἢ τῆς προσθήκης, ἢ τῆς συστάσεως, τὴν ὁποίαν κάμνετε. Ἐὰν νομίζετε ὅτι αἱ συστάσεις μου αὐταὶ εἶναι ἐποικοδομητικαὶ τῆς ὡραίας προαιρέσεως, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὅλοι μας, περὶ βελτιώσεως τοῦ ἐνοικιοστασίου, θὰ εἶμαι ἰδιαιτέρως εὐτυχής. Διότι φοβοῦμαι ὅτι θὰ ἐξαντλήσωμεν τὸν χρόνον, τὸν ὁποῖον διαθέτομεν κατὰ τὰς περιστάσεις αὐτάς, χωρὶς νὰ καταλήξωμεν εἰς ἓν πρακτικὸν ἀποτέλεσμα.

§93ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§94Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Μολονότι σέβομαι ἀπολύτως τὴν σύστασιν τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, ἐν τούτοις δεδομένου ὅτι ἐν τῇ πράξει εἶναι δυσχερὲς δι’ ὅλους τοὺς βουλευτὰς νὰ καθήσουν νὰ κάμουν σημειώματα διὰ μικροπαρατηρήσεις, τὰς ὁποίας ἔχουν νὰ κάμουν ἐπὶ τοῦ ἐνοικιοστασίου, νομίζω ὅτι θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε, δι’ ὀλίγων λέξεων νὰ ὑποβάλω ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὰς ἑξῆς παρατηρήσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν ἢ ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς, ἢ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ., ὁ ὁποῖος θὰ ἤθελε νὰ ἐπιφέρῃ τροποποίησιν ἐπὶ τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 13, παράγρ. 12 καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 14, παρ. 11 τοῦ ἐνοικιοστασίου προβλέπονται αἱ ἑξῆς περιπτώσεις: Ἡ περίπτωσις ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰς κατοικίας καὶ ἐκείνη ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὰ καταστήματα. Εἰς τὰς περιπτώσεις, καθ’ ἃς εἶχον ἀγοράσει τυχὸν ἀκίνητα οἱ μισθωταί, ἀξίας ἴσης τοὐλάχιστον ἢ μείζονος τοῦ μισθίου, δὲν προστατεύονται. Δὲν δύναμαι νὰ ἐννοήσω διατὶ εἰς τὴν διάταξιν αὐτήν, ἡ ὁποία ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸ προηγούμενον ἐνοικιοστάσιον καὶ ἐπανελήφθη καὶ εἰς τὸ ἤδη ἰσχῦον ἐνοικιοστάσιον, γίνεται χρῆσις τοῦ ὅρου «ἠγοράσθη» καὶ οὐχὶ τοῦ ὅρου «ἐὰν ἤθελεν ἀποκτήσει», ὅπως ἐπανειλημμένως εἰς ἄλλας διατάξεις τοῦ ἐνοικιοστασίου γίνεται μνεία τοῦ ὅρου αὐτοῦ; Φρονῶ, ὅτι ὁ ὅρος «ἤθελεν ἀποκτήσει» εἶναι ὄχι μόνον εὐρύτερος, ἀλλὰ καὶ δικαιότερος. Διὰ ποῖον λόγον, ἐὰν κληρονομήσῃ κανεὶς τεραστίαν περιουσίαν ἀκίνητον, θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ προστατεύεται; Διὰ ποῖον λόγον —καὶ ἔχω περιπτώσεις προσωπικὰς ἀπὸ τὴν δικηγορικήν μου πεῖραν ἀνταλλαγῆς ἀκινήτων— νὰ μὴ ἔχουν ἐφαρμογὴν αἱ διατάξεις αὐταὶ περὶ ἄρσεως τῆς προστασίας τοῦ ἐνοικιοστασίου; Διὰ ποῖον λόγον, εἰς πλείστας ἄλλας περιπτώσεις, καθ’ ἃς ὁ μισθωτὴς γίνεται πλούσιος ἢ πλουσιώτερος εἰς ἀκίνητον περιουσίαν, ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν ἐκμισθωτήν του, διὰ ποῖον λόγον θὰ συνεχίσῃ νὰ προστατεύεται ὑπὸ τοῦ ἐνοικιοστασίου; Παρακαλῶ, λοιπόν, τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του ὅτι εἰς τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 13, ὁ ὅρος «ἤθελεν ἀγοράσει», εἶναι ὅρος ἀδόκιμος καὶ ἐπιλήψιμος, τρόπον τινὰ καὶ ἐμβάλλει τὸν ἀναγνώστην καὶ τὴν ἐφαρμοστὴν τοῦ νόμου εἰς τὴν ὑπόνοιαν ὅτι κάποιος ἤθελεν νὰ μὴ ἐμπέσῃ εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, ἐνῷ ἔχει καταστῆ πλουσιώτερος τοῦ ἐκμισθωτοῦ. Ἐπίσης, ἄλλην μίαν παρατήρησιν ἤθελον νὰ κάμω εἰς τὸ ἄρθρον 52. Τὸ ἄρθρον αὐτὸ ὀρθῶς εἰς τὴν πρώτην περίοδον ὁρίζει ὅτι: «........... .......... (ἀναγινώσκει)...................». Εἰς ἀμφοτέρας τὰς διατάξεις ταύτας ὁ ὅρος «ἐὰν ἠγόρασαν ἢ ἤθελον ἀγοράσει» εἶναι ἀδόκιμος καὶ δίδει τὴν ὑπόνοιαν ὅτι εὐνοοῦνται δι’ αὐτῶν ἐκεῖνοι οἵτινες κατέστησαν πλουσιώτεροι τοῦ ἐκμισθωτοῦ εἰς ἀκίνητον περιουσίαν καὶ ἐν τούτοις ἐπιμένουν νὰ προστατεύωνται ἐκ τοῦ ἐν λόγῳ ἐνοικιοστασίου, ἐνῷ τοῦτο οὔτε ὀρθὸν εἶναι οὔτε δίκαιον. Πρέπει νὰ χρησιμοποιηθῇ ὁ ὅρος «ἐὰν ἀπέκτησαν ἢ ἤθελον ἀποκτήσει», διότι οὐδόλως ἐνδιαφέρει, ἐὰν ὁ μισθωτὴς ἀπέκτησεν ἀκίνητον διὰ τῆς συμβάσεως τῆς ἀγοραπωλησίας ἢ τῆς ἀνταλλαγῆς ἢ ἄλλης συμβάσεως τοῦ ἀστικοῦ δικαίου ἢ ἔστω καὶ αἰτίᾳ θανάτου. Τί ἐνδιαφέρει τὸν νόμον ἢ τὸν ἐκμισθωτήν, ἐὰν ὁ μισθωτὴς δὲν ἠγόρασε μέν, ἀλλὰ ἀπέκτησεν ἐξ ἀνταλλαγῆς, δωρεᾶς, προικός, κληρονομίας μεγάλην ἀκίνητον περιουσίαν. Εἰς ἁπάσας τὰς περιπτώσεις ταύτας, δέον νὰ αἴρεται ἡ προστασία τοῦ ἐνοικιοστασίου ἢ νὰ ὑποχρεοῦται ὁ μισθωτὴς νὰ καταβάλλῃ τὸ ἀνώτατον ὅριον τοῦ μισθώματος, ἐφ’ ὅσον ἀπέκτησεν ὁπωσδήποτε ἀκίνητον ἀξίας μείζονος τοῦ μισθίου καταστήματος ἢ οἰκίας. Ἐπίσης ἡ τελευταία περίοδος τοῦ ἄρθρου 52 τοῦ ἐνοικιοστασίου «ὡς καὶ πᾶν ποσόν, ὅπερ κατὰ τὰς κειμένας διατάξεις ἀπαλλάσσεται τῆς φορολογίας καθαρᾶς προσόδου» δέον ν’ ἀπαλειφθῇ, διότι εἶναι σκανδαλώδης, καὶ ἐκ παραδρομῆς παρεισέφρησεν, οὐδεὶς λόγος δικαιολογεῖ τὴν ἔκπτωσιν τοῦ ποσοῦ τούτου διὰ τὸν χαρακτηρισμὸν π.χ. τοῦ μισθωτοῦ, ὡς μισθοσυντηρήτου. Ἀποτελεῖ ἐμπαιγμὸν τῶν ἐκμισθωτῶν ἡ διάταξις αὕτη.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Χωρὶς νὰ μὲ θεωρήσητε, ὅτι παραβιάζω τὰς ἀρχὰς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως, θὰ παρεκάλουν τοὺς ὑπολοίπους συναδέλφους, νὰ μὴ θεωρήσωσιν ἑαυτοὺς μέλη Ἐπιτροπῆς συντάξεως νέου ἐνοικιοστασίου. Ὁ κ. Σ. Μακρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§96Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁμολογῶ, ὅτι θὰ ἤμην διατεθειμένος νὰ σεβασθῶ καὶ τὴν ἰδικήν σας παρατήρησιν καὶ τὴν παράκλησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀλλὰ θεωρῶ ὑποχρέωσίν μου νὰ ἐκθέσω ἐν σμικρῷ τὰς ἀπόψεις μου, ἐπὶ ἑνὸς θέματος, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὴν κοινωνίαν. Θεωρῶ χρέος μου, εὐκαιρίας δοθείσης, νὰ λάβω θέσιν ἔναντι τοῦ θέματος τούτου, παρ’ ὅλον ὅτι θεωρῶ ὅτι δὲν πρόκειται περὶ Ἐπιτροπῆς ἐνοικιοστασίου. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει νὰ λάβω καὶ ἐγὼ θέσιν ἐπὶ ἑνὸς θέματος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἱ κ. συνάδελφοι, ἔλαβον ἤδη θέσιν. Πρόκειται περὶ τοῦ ἄρθρου 18 τοῦ ἐνοικιοστασίου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 18 ὑποχρεοῦνται τὰ Νομικὰ Πρόσωπα νὰ παρέχουν πληροφορίας περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῶν μισθωτῶν των καὶ αἱ οἰκονομικαὶ ἐφορίαι νὰ δίδουν συγκεκριμένας πληροφορίας. Ἐπ’ ἐσχάτων ὅμως ἐξεδόθη μία ἐγκύκλιος τοῦ Ὑπουργείου τῶν Οἰκονομικῶν καὶ βάσει τῆς ἐγκυκλίου αὐτῆς οὐδεμία πληροφορία εἶναι δυνατὸν νὰ δοθῇ ἀπὸ τοὺς οἰκονομικοὺς ἐφόρους καὶ τὰς Δημοσίας ὑπηρεσίας περὶ τῆς οἰκονομικῆς θέσεως τῶν μισθωτῶν. Οὕτω ὑπάρχει μία ἀσάφεια, διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως κατὰ τὰς τροποποιήσεις, τὰς ὁποίας θὰ ἐπιφέρῃ λάβῃ μέριμναν καὶ ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους αὐτοῦ θέματος, διὰ νὰ λήξῃ ἡ διαμάχη αὐτή, ἡ ὁποία δὲν εἶναι οὔτε πρὸς ὄφελος τῶν μισθωτῶν, οὔτε πρὸς ὄφελος τῶν ἰδιοκτητῶν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ἀλιπράντης, ἔχει τὸν λόγον.

§98Ε. ΑΛΙΠΡΑΝΤΗΣ. Κατόπιν τῆς δηλώσεως τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ, νομίζω ὅτι παρέλκει κάθε συζήτησις.

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἰ. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, αἱ ἐμπορικαί, ἐπαγγελματικαὶ καὶ βιοτεχνικαὶ ὀργανώσεις ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, δι’ ὑπομνημάτων πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον σας ἐζήτησαν, ὅπως τύχουν εἰδικῆς ἐνοικιοστασιακῆς μεταχειρίσεως, ἐπὶ τῷ λόγῳ, ὅτι διετέλεσαν ἐπὶ 10ετίαν ὑπὸ ἐξαιρετικὰς συνθήκας. Εἶναι γνωστόν, ὅτι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς, οἱ ἐπαγγελματίαι τῆς ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης δὲν ἠργάσθησαν καθόλου. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον, παρακαλῶ, ὅπως τύχουν εἰδικῆς ἐνοικιοστασιακῆς μεταχειρίσεως. Θέτω τὴν παράκλησιν ταύτην τῶν ἐπαγγελματιῶν ὑπὸ τὴν κρίσιν σας καὶ παρακαλῶ, ὅπως ἡ Ἐπιτροπὴ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν της τὸ δίκαιον τοῦτο αἴτημα καὶ τὸ ἱκανοποιήσῃ. Ἐπὶ πλέον παρακαλῶ, κ. ὑπουργέ, ὅπως ἡ προθεσμία τοῦ ἄρθρου 25 τῆς παραγράφου 3 παραταθῇ, διότι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τείνουν νὰ καταστραφοῦν διότι δὲν ἤξευρον ὅτι ἔπρεπε νὰ κάμουν τὴν δήλωσιν αὐτήν.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§102Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω μίαν συμπαθεστάτην περίπτωσιν τῶν σεισμοπαθῶν, διὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταθέσω τροπολογίαν.

§103ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, ἔχει τὸν λόγον.

§104Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θέλω νὰ σᾶς εὐχαριστήσω, διὰ τὰς συστάσεις τὰς ὁποίας ἐκάματε, ἀπὸ ἀγαθὴν πρόθεσιν, διὰ τὴν βελτίωσιν τοῦ ἐνοικιοστασίου, ὅπου ὑπάρχουν κενά. Ἐπιθυμῶ ἐπίσης νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι τὰς συστάσεις σας αὐτάς, θὰ τὰς μελετήσω προσωπικῶς καὶ ὁ ἴδιος καὶ μετὰ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μετὰ τοῦ ὁποίου θὰ συνεργασθῶμεν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Μόνον ἔχω νὰ παρατηρήσω τοῦτο, διὰ τὸν ἀξιότιμον φίλον μου κ. Βασιλᾶτον. Ἀπέδωσεν εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν καὶ ἀπέδωσε καὶ εἰς ἐμέ, ἀφοῦ ἀπέδωσεν εἰς τὴν Ἐπιτροπήν, διότι εἰς Ἐπιτροπήν, ἡ ὁποία θὰ κάμνῃ φωτογραφίας, ἐγὼ δὲν θὰ εἶχον θέσιν. Ἑπομένως πλανᾶσθε καὶ ἐπιθυμῶ νὰ πιστεύσετε, ὅτι οὐδεμία φωτογραφία, οὔτε καλή, οὔτε κακή, ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Κἄποια ἀσάφεια ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ τοιοῦτόν τι, τὸ ὁποῖον ἀπεδώσατε, δὲν ὑπάρχει καὶ μᾶς ἠδικήσατε. Γνωρίζω ὅμως τὴν δικαιοσύνην σας καὶ δὲν νομίζω, ὅτι θὰ ἐπιμείνητε εἰς αὐτό.

§105Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νομίζω, ὅτι σαφῶς ἐδήλωσα, ὅτι, ἐὰν σεῖς ἀπερισπάστως, χωρὶς πολιτικὰς ἐπεμβάσεις, ἐκάμνατε τὸ νομοσχέδιον καὶ χωρὶς τὰς εἰσηγήσεις τῆς ὑπηρεσίας σας, θὰ ἦτα ἀρτιώτερον.

§106Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὸ νομοσχέδιον εἶναι κατὰ τὰ ¾ ἔργον τῆς Κυβερνήσεως. Βεβαίως, ὡς ὑπουργὸς εἶχον καὶ ἔχω γνώμην καὶ μάλιστα ἔγκυρον γνώμην, ἀλλὰ διὰ τὰ πολιτικὰ θέματα........ (δὲν ἠκούσθη). Ἔχω μίαν τροπολογίαν: «Ἀπαγορεύονται αἱ δι’ οἱονδήποτε λόγον ἐπιτάξεις οἰκοδομῶν ἀνεγειρομένων εἰς τὴν σεισμόπληκτον περιοχὴν Μαγνησίας ....(ἀναγινώσκει)...». Ὁ λόγος τῆς διατάξεως αὐτῆς εἶναι, διότι εἰς τὴν σεισμόπληκτον περιοχὴν παρετηρήθη φόβος καὶ ἐπιφυλακτικότης ἀνεγέρσεως οἰκοδομῶν, διότι ὁ ἰδιοκτήτης, δὲν ἦτο βέβαιος, ὅτι τὸ κτῆμα του, δὲν διατρέχει τὸν κίνδυνον ἢ νὰ ἐπιταχθῇ ἢ νὰ δημευθῇ, ἢ κατ’ ἄλλον τρόπον νὰ δεσμευθῇ. Αὐτὸν τὸν σκοπὸν ἔχει ἡ τροπολογία αὐτή.

§107ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν;

§108ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§109ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν, κατάργησιν διατάξεών τινων τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου κλπ.». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Δεκτόν;

§110ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. Κύριε ὑπουργέ, αὐτὴν τὴν τροπολογίαν σας, θὰ τὴν βάλωμεν εἰς τὸ ἄρθρον 1;

§112Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ τεθῇ ὡς αὐτοτελὲς ἄρθρον, ὡς ἄρθρον 3.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 2. Ὁ κ. Π. Λυκουρέζος, ἔχει τὸν λόγον.

§114Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 νομίζω, ὅτι ὀρθῶς λαμβάνεται πρόνοια, ὅπως δικαστικαὶ ἀποφάσεις ἐξώσεως, διὰ λόγους μὴ προβλεπομένους ἀπὸ μέλλοντα νὰ ἐκδοθοῦν διατάγματα, δὲν θὰ ἐκτελοῦνται ἀφ’ ἧς θὰ ἰσχύσουν τὰ διατάγματα. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης, νὰ λάβῃ πρόνοιαν δι’ ἐνδεχομένας ἐκτελέσεις ἀποφάσεων, μέχρις ὅτου ἐκδοθοῦν τὰ διατάγματα, διότι τότε θὰ ἔχῃ δημιουργηθῇ μία κατάστασις, ἡ ὁποία ὀρθῶς προβλέπεται, ποὺ δὲν δύναται νὰ ἀνατραπῇ ἐκ νέου, θὰ πρέπει νὰ δίδωμεν ἀναστολὴν μέχρις ὅτου ἐκδοθοῦν τὰ διατάγματα, διότι δὲν εἶναι ὀρθόν, δι’ ὃν λόγον εἶναι τις σήμερον ἐξωστέος νὰ μὴ εἶναι μετὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ διατάγματος.

§115Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μάλιστα. Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι αἱ προθεσμίαι θὰ παραταθοῦν διὰ διατάγματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ κατόπιν, ὥστε μὴ ἀνησυχῆτε.

§116Π. ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΣ. Δὲν πρόκειται περὶ τῶν προθεσμιῶν.

§117Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Καὶ περὶ αὐτοῦ θὰ ληφθῇ πρόνοια.

§118Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὑπάρχει μία προσθήκη εἰς τὴν παράγραφον 4 τοῦ ἄρθρου 2. Ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν ἀπεδέχθη.

§119Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Τὴν δέχομαι, διότι ὅλας τὰς προθεσμίας τὰς παρατείνω. Ὅλας τὰς τροπολογίας ποὺ ἀφοροῦν προθεσμίας τὰς δέχομαι.

§120Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ νὰ ἱκανοποιηθῇ ἡ δικαιοτάτη ἄποψις τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. Λυκουρέζος πρέπει νὰ δοθῇ δικαίωμα εἰς τὸν Πρόεδρον τῶν Πρωτοδικῶν, διὰ τοῦ νόμου, νὰ παρατείνῃ τὰς προθεσμίας, διότι εἶναι πιθανὸν νὰ ἐκδοθοῦν ἀποφάσεις ἀδικώταται.

§121Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δεκτόν.

§122ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἐτροπολογήθη;

§123ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 2 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ὡς ἄρθρον 3 τίθεται ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς ἀνέγνωσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης.

§125ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 4, δεκτόν;

§126ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§127ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§128ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§129ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν, κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ χορηγήσεως ἐξουσιοδοτήσεως πρὸς συμπλήρωσιν, τροποποίησιν, κατάργησιν, διατάξεών τινων τοῦ ἰσχύοντος ἐνοικιοστασίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1055)46». Ἐπ’ αὐτοῦ κατετέθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖται ὅπως τοῦτο ἀκολουθήσῃ τὴν τακτικὴν διαδικασίαν. Κατὰ συνέπειαν τὸ νομοσχέδιον συζητεῖται εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ ἄρθρον. Θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται νὰ τὸ ψηφίσωμεν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς ἔχει καὶ εἰς τὴν βʹ συζήτησιν νὰ γίνῃ διεξοδικωτέρα συζήτησις.

§130ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§131Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μοῦ ἐπιτρέπετε μίαν λέξιν; Τὰ νομοσχέδια τῆς Δικαιοσύνης ἀφοροῦν τὴν Δικαιοσύνην καὶ τίποτε ἄλλο, οὔτε πρόσωπα, οὔτε πράγματα, οὔτε τίποτε ἄλλο. Ἔχομεν, κύριοι βουλευταί, Εἰρηνοδικεῖα ἄνω τῶν 60, τὰ ὁποῖα εἶναι κενὰ καὶ ἔμειναν κενά, διότι ἤμην τῆς γνώμης ὅτι ἡ δικαιοσύνη τοῦ ἀνθρώπου ἔπρεπε νὰ εἶναι ὅσο τὸ δυνατὸν ἀρτιωτέρα καὶ πληρεστέρα. Καὶ πράγματι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ ἔχει συνταχθῆ πρὸ πολλοῦ χρόνου καὶ δὲν εὗρε τὸν καιρὸν νὰ λάβῃ αὐτὴν τὴν κατεύθυνσιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος. Εἶναι ἀνάγκη, κύριοι, νὰ δώσωμεν τὴν δικαιοσύνην τὸ ταχύτερον εἰς τὸν ἀγρότην. Εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ ἔλθῃ ὁ Ὀκτώβριος καὶ νὰ μὴ ἔχωμεν τὸν νόμον. Ἐὰν νομίζετε, κύριοι, ὅτι μὲ τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν αὐτὴν θὰ ἐπιτύχωμεν τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον ζητῶ, ἐγὼ μὲ πολλὴν εὐχαρίστησιν τὸ δέχομαι αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Καί, ἐὰν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ καὶ ἄλλη συζήτησις νὰ γίνῃ. Ἀλλὰ εἶναι ἐνδεχόμενον, κύριοι, νὰ μὴ προφθάσετε νὰ κάμετε τὸν νόμον αὐτόν. Παρενεβλήθησαν τόσα ἄλλα θέματα, τὰ ὁποῖα εἶχον τὸ προβάδισμα καὶ ἔμεινεν ἡ δικαιοσύνη τῆς χώρας. Θὰ σᾶς εἴπω ἕνα πρᾶγμα: Ἐὰν ἐπράξατε πολλὰ καὶ ἐὰν ὡμιλήσατε πολλὰ περὶ τῆς δικαιοσύνης δὲν ὡμιλήσατε διόλου καὶ οὐδὲν ἐπράξατε.

§132Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Κατ’ ἀρχὴν εἴμεθα σύμφωνοι ἀπολύτως. Ἀλλά, ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ἄρνησίν του νὰ κάμῃ δεκτὴν μίαν παράκλησιν ποὺ ἔκαμεν ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, περὶ ἀπαλείψεως τοῦ ἄρθρου 6. Δὲν εἶναι νὰ προκηρύσσωμεν διαγωνισμόν, κ. Πρόεδρε, καὶ νὰ δεχθῶμεν νὰ διορίζωνται Εἰρηνοδίκαι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀπέτυχον ὡς δικασταί. Δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Δικαιοσύνη νὰ σταθῇ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρατήρησίς μου. Λυποῦμαι πολὺ ἀλλὰ δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ ἄλλως.

§133ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἐλήφθη ἀπόφασις, ὁλόκληρος ἡ συζήτησις νὰ γίνῃ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν, νομίζω ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ συζητῶμεν, ἐκτὸς ἂν ἡ Βουλὴ ἀνακαλῇ τὴν προηγουμένην ἀπόφασιν.

§134Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Δύο λέξεις νὰ σᾶς εἴπω διὰ τὸ ἄρθρον 6, τὸ ὁποῖον προεκάλεσε μίαν δυσφορίαν τῶν κ.κ. βουλευτῶν τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Σᾶς βεβαιῶ ὅτι ἡ δυσφορία αὐτὴ μὲ ηὐχαρίστησε, διότι προήρχετο ἀπὸ πρόθεσιν πρὸς βελτίωσιν τῆς δικαιοσύνης τοῦ ἀγρότου. Ἀλλὰ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι παρεξηγήθη ἡ διάταξις αὐτή. Καὶ εἶμαι βεβαιότατος ὅτι οἱ δυσφορήσαντες συνάδελφοι, ἐν τῇ Ἐπιτροπῇ, ὅταν συζητήσωμεν αὔριον τὸ θέμα θὰ εἶναι οἱ πρῶτοι ὑποστηρικταὶ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ τὸ ὁποῖον εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι εἶναι τὸ μόνον ἄρθρον τὸ ὁποῖον ἐγένετο μὲ τὴν συνεργασίαν τοῦ Α.Δ.Σ. διὰ λόγους τοὺς ὁποίους θὰ σᾶς ἀναπτύξω γενικώτερον εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν. Ἐὰν δὲν τὸ θέλετε, κύριοι βουλευταί, νὰ μὴ τὸ ψηφίσητε. Ὑπὸ τοὺς ὅρους ὑπὸ τοὺς ὁποίους ἐγὼ εἶμαι ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης, διότι καὶ ἐγὼ εἶμαι ὑπουργὸς ὑπὸ τοὺς ὅρους τοὺς ὁποίους ἔθεσα εἰς τὸν ἑαυτόν μου, νομίζω ὅτι ἔκαμα τὸ καθῆκόν μου. Ἐὰν σεῖς δὲν τὸ θέλετε νὰ μὴ τὸ ψηφίσητε.

§135Π. ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, αἱ τροπολογίαι θὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν;

§136ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ νομοσχέδιον εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον;

§137ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§138ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τοῦ τρόπου πληρώσεως τῶν κενῶν θέσεων Εἰρηνοδικῶν καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Α. Ν. 1055)46». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ ποινικοῦ μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ κ. Π. Γυιόκας, εἰσηγητὴς τῆς πλειοψηφίας, ἔχει τὸν λόγον. (Εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ).

§139Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον σχέσιν ἔχει πρὸς τὴν μνήμην καὶ τὴν λήθην τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. Ἡ μνήμη εἶναι ἀπαραίτητον χάρισμα τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης διὰ τὴν πεφωτισμένην καταστολὴν τῆς ὑποτροπῆς τοῦ ἐγκλήματος, ἀλλὰ καὶ ἡ λήθη εἶναι ἀναγκαία διὰ τὴν ἐπαναφορὰν τῆς διαταραχθείσης κοινωνικῆς γαλήνης καὶ διὰ τὴν διευκόλυνσιν τῆς κοινωνικῆς ἀναπροσαρμογῆς τοῦ ἐγκληματίου. Ἡ μνήμη τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης διατηρεῖται διὰ τῆς ὀργανώσεως τοῦ συστήματος ποινικοῦ μητρώου καὶ τοῦ ἀνθρωπομετρικοῦ συστήματος (systéme autherpormetrique, bertillonuage). Ἡ λήθη τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης ἐπέρχεται διὰ τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ διὰ τῆς μὴ ἀναγραφῆς τῆς τυχὸν ὑπαρχούσης καταδίκης εἰς τὸ ποινικὸν μητρῷον. Τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον φέρει ὁ σοφὸς ὑπουργός μας ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης κ. Κλ. Θεοφανόπουλος ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας πρὸς ψήφισιν, πραγματεύεται κυρίως περὶ τοῦ ποινικοῦ μητρώου ὡς ὀργάνου διατηρήσεως τῆς μνήμης καὶ ὡς μέσου ἐπιφέροντος τὴν λήθην εἰς τὴν ἀπονομὴν τῆς ποινικῆς δικαιοσύνης. Ὁ θεσμὸς ποινικοῦ μητρώου (casier judiciaire, Srta fregister) εἰσήχθη τὸ πρῶτον ἐν Γαλλίᾳ κατὰ τὰ μέσα τοῦ παρελθόντος αἰῶνος κατ’ εἰσήγησιν τοῦ ἐν Βερσαλλίαις εἰσαγγελέως Bomreville de Marsangy ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Δικαιοσύνης Rouher (1850). Ἐκ Γαλλίας τὸ σύστημα τοῦτο μετεφυτεύθη εἰς ὅλας τὰς πεπολιτισμένας χώρας. Ἡ οὐσία τοῦ θεσμοῦ ἔγκειται εἰς τὴν συγκέντρωσιν πάσης πληροφορίας περὶ τυχὸν καταδικῶν τοῦ κακοποιοῦ εἰς τὴν ἕδραν τοῦ δικαστηρίου πλημμελειοδικῶν τοῦ τόπου τῆς γεννήσεώς του ὑπὸ μορφὴν κινητῶν δελτίων συνδεδεμένων πρὸς ἄλληλα. Πρὸ τοῦ συστήματος τούτου τοῦ ποινικοῦ μητρώου ἐτηροῦντο ἐν Γαλλίᾳ τὰ soumiers judiciaiers ἤτοι κατάλογος κατ’ ἀλφαβητικὴν σειρὰν εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Δικαιοσύνης. Ἀλλ’ ἦτο τόσον ἀπειράριθμος ὁ κατάλογος οὗτος, ὥστε καθίστατο ἀδύνατος ἡ ἀνεύρεσις τῶν τυχὸν ὑπαρχουσῶν καταδικῶν τοῦ περὶ οὗ ἡ ἔρευνα κακοποιοῦ. Παρ’ ἡμῖν τὸ σύστημα τοῦ ποινικοῦ μητρώου εἰσήχθη διὰ τοῦ ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου 1908 Β. Δ. «περὶ τηρήσεως ποινικοῦ μητρώου». Διὰ τοῦ Βασιλικοῦ τούτου Διατάγματος καθιερώθη ἡ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης καὶ παρ’ ἑκάστῳ δικαστηρίῳ Πρωτοδικῶν τήρησις ποινικοῦ μητρώου, ἐν ᾧ ἀνεγράφετο πᾶσα καταδίκη εἰς βαθμὸν πλημμελήματος ἢ κακουργήματος ὑπὸ ἡμεδαποῦ ἢ ἀλλοδαποῦ δικαστηρίου, καθὼς καὶ τὰ εἰς βαθμὸν πταίσματος τοιαῦτα διὰ κλοπήν, ἀπάτην, ὑπεξαίρεσιν, ἀλητείαν ἢ ἀγυρτείαν. Τὰ δελτία ποινικοῦ μητρώου τὰ τηρούμενα εἰς τὰ πρωτοδικεῖα περιλαμβάνουν τοὺς καταδίκους τοὺς γεννηθέντας ἐντὸς τῆς περιφερείας τοῦ Πρωτοδικείου, τὰ δὲ δελτία τὰ τηρούμενα παρὰ τῷ Ὑπουργείῳ Δικαιοσύνης, τοὺς καταδίκους τοὺς γεννηθέντας ἐν τῇ ἀλλοδαπῇ ἢ τοὺς ἀγνώστου διαμονῆς. Ἀντίγραφα τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου, ἠδύναντο νὰ λάβουν μόνον αἱ δικαστικαὶ καὶ διοικητικαὶ ἀρχαί, προκειμένου νὰ χρησιμοποιήσουν ταῦτα διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ὑποτροπῆς τοῦ ἐγκλήματος ἢ πρὸς ἀποφυγὴν διορισμοῦ εἰς δημοσίαν θέσιν προσώπων καταδικασθέντων δι’ ἀδικήματα ἀποκλείοντα τὸν διορισμόν. Ἐννοεῖται ὅτι καὶ ὁ ἐνδιαφερόμενος εἶχε δικαίωμα νὰ λάβῃ ἀντίγραφον τοῦ ποινικοῦ του μητρώου. Βραδύτερον ὅμως διὰ τοῦ Δ. τῆς 5.12.1924)17.1.1925 ἐπετράπη ἡ χορήγησις ἀντιγράφου τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου τῇ αἰτήσει τρίτου προσώπου, ὁσάκις τοῦτο ἦτο ἀπαραίτητον διὰ τὴν ὑπεράσπισίν του ἐνώπιον ποινικοῦ δικαστηρίου. Ἀλλὰ τὸ ἀντίγραφον τοῦτο ἐξεδίδετο, τῇ ἐγκρίσει τοῦ ἁρμοδίου εἰσαγγελέως, πρὸς ὃν καὶ μόνον, ἀπ’ εὐθείας, ἀπεστέλλετο τοῦτο. Σὺν τῇ παρόδῳ τοῦ χρόνου κατεδείχθη, ἐκ τῆς κτηθείσης πείρας καὶ ἐκ τῆς παρακολουθήσεως τῆς κινήσεως ξένων νομοθεσιῶν ἐπὶ τοῦ θέματός του, ἡ ἀνάγκη περιορισμοῦ τῶν πληροφοριῶν τῶν παρεχομένων εἰς τὰς Δημοσίας Ἀρχὰς ἐκ τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου, διότι εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις ἐξετίθετο ἡ ὑπόληψις τῶν ἀτόμων, χωρὶς τοῦτο νὰ ἐπεβάλλετο ἐκ λόγων δημοσίου τινὸς συμφέροντος. Ἐκρίθη ἀναγκαία ἡ διάκρισις τῶν πληροφοριῶν ἐκ τοῦ ποινικοῦ μητρώου εἰς πλήρεις καὶ εἰς περιωρισμένας. Διὰ τοῦ Β. Δ. τῆς 4)8 Ἰουνίου 1938 «περὶ περιορισμοῦ τῶν ἐκ τοῦ ποινικοῦ μητρώου παρεχομένων πληροφοριῶν» ἐτροποποιήθησαν αἱ διατάξεις τοῦ Β. Δ. τῆς 28 Φεβρουαρίου 1908 καὶ καθιερώθη ἡ διαστολὴ μεταξὺ ὁλοσχεροῦς ἀντιγράφου τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου, τὸ ὁποῖον ἐχορηγεῖτο μόνον πρὸς τὰς δικαστικὰς καὶ σωφρονιστικὰς ἀρχὰς διὰ τὴν καταστολὴν τῆς ὑποτροπῆς τοῦ ἐγκλήματος καὶ διὰ τὴν παρακολούθησιν τοῦ σωφρονισμοῦ καὶ τῆς ἀναμορφώσεως τοῦ καταδίκου καὶ μεταξὺ ἀποσπάσματος τοῦ δελτίου τοῦ ποινικοῦ μητρώου, τὸ ὁποῖον ἐχορηγεῖτο πρὸς τὸν ἐνδιαφερόμενον πρὸς πᾶσαν ἄλλην δημοσίαν ἀρχήν. Ἐνῷ εἰς τὸ ὁλοσχερὲς ἀντίγραφον τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου ἀνεγράφοντο, ὡς ἀνωτέρω εἴρηται, ἅπασαι αἱ καταδίκαι εἰς βαθμὸν κακουργήματος ἢ πλημμελήματος ὑπὸ ἡμεδαποῦ ἢ ἀλλοδαποῦ δικαστηρίου, καθὼς καὶ αἱ καταδίκαι εἰς βαθμὸν πταίσματος διὰ κλοπήν, ἀπάτην, ὑπεξαίρεσιν, ἀλητείαν, ἢ ἀγυρτείαν, εἰς τὸ ἀπόσπασμα τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου δὲν ἀναγράφονται: α) ἡ καταδίκη ἐπὶ ἀδικήματι δι’ ὃ ἐχορηγήθη ἀμνηστία, β) ἡ καταδίκη διὰ πρᾶξιν, ἣν ὁ νόμος ἔπαυσε νὰ θεωρῇ ἀξιόποινον, γ) ἡ καταδίκη εἰς ξένας χώρας διὰ πράξεις μὴ προβλεπομένας ὑπὸ τῶν Ἑλληνικῶν ποινικῶν νόμων, δ) ἡ καταδίκη ἀτόμου μὴ συμπληρώσαντος τὸ 14ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, ε) ἡ καταδίκη ἀτόμου συμπληρώσαντος τὸ 14ον οὐχὶ ὅμως καὶ τὸ 18ον ἔτος εἰς πρόστιμον, χρηματικὴν ποινήν, κράτησιν ἢ φυλάκισιν μέχρι τριῶν μηνῶν, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπηκολούθησεν ἄλλη καταδίκη, στ) ἡ καταδίκη μετ’ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως ποινῆς, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀναστολή. Ἐὰν ἡ ποινὴ θεωρηθῇ ὡς ἀφεθεῖσα δὲν ἀναγράφεται ἄλλως ἀναγράφεται. Ἐπίσης δὲν ἀναγράφονται εἰς τὸ ἀπόσπασμα τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου ἡ καταδίκη ἐπὶ ἀδικήματι δι’ ὃ ἀποκατεστάθη ὁ καταδικασθεὶς ἢ ἔτυχεν ἄρσεως πασῶν τῶν συνεπειῶν τῆς καταδίκης διὰ βασιλικῆς χάριτος μετὰ παρέλευσιν 3 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἀποκαταστάσεως, καθὼς καὶ ἄλλαι τινὲς καταδίκαι εἰς βαθμὸν πλημμελήματος μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένων ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς ἢ ἀπὸ τῆς τελεσιδικίας τῆς ἀποφάσεως, ἀναλόγως τῆς βαρύτητος τῆς καταδίκης. Κατὰ τὸ ἄρθρον 4 τοῦ Β. Δ. τῆς 4)8 Ἰουνίου 1938 «εἰς τὰς δημοσίας πολιτικὰς καὶ στρατιωτικὰς ἀρχὰς χορηγοῦνται ἀποσπάσματα ἐκ τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου διὰ τοὺς διατελοῦντας ἢ αἰτοῦντας διορισμὸν ἐν ταῖς ὑπ’ αὐταῖς ὑπηρεσίαις, ἐφ’ ὅσον ἡ αἴτησις ἀποβλέπει εἰς ὑπηρεσιακὸν μόνον σκοπόν. Ἐπίσης ὅμοια ἀποσπάσματα χορηγοῦνται καὶ εἰς τὰς ἀρχὰς Ἀσφαλείας κατόπιν αἰτήσεως ὑποβαλλομένης διὰ τῶν ἁρμοδίων διοικήσεων. Παρατηροῦμεν ὅτι καὶ πρὸς δημοσίας ἔτι ἀρχὰς χορηγεῖται μόνον ἀπόσπασμα τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου, ὡς ἐπίσης χορηγεῖται τοῦτο εἰς ἐκεῖνον ὃν ἀφορᾷ τὸ δελτίον, καθὼς καὶ εἰς τὸν εἰσαγγελέα ἀπ’ εὐθείας τῇ αἰτήσει τρίτου προσώπου, ἐφ’ ὅσον ἡ ἔκδοσις τοῦ ἀποσπάσματος κρίνεται ἀναγκαία πρὸς ὑπεράσπισίν του ἐνώπιον ποινικοῦ δικαστηρίου. Διὰ τῆς νομοθετικῆς ταύτης μεταρρυθμίσεως προσηρμόσθη ἡ περὶ ποινικοῦ μητρώου νομοθεσία μας καλύτερον καὶ ἐπακριβέστερον πρὸς τὰ ἐν Γαλλίᾳ, τῇ χώρᾳ ὅπου ἐγεννήθη τὸ σύστημα τοῦ ποινικοῦ μητρώου, κρατοῦντα. Ἐκεῖ διακρίνουν τρία δελτία ποινικοῦ μητρώου, ἤτοι α) τὸ BULLETIN No 1 τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸ πλῆρες πρωτότυπον τὸ τηρούμενον εἰς τὸν τόπον γεννήσεως τοῦ ἀτόμου ἢ εἰς τὴν πρωτεύουσα διὰ τοὺς ἐν τῇ ξένῃ ἢ τοὺς ἀγνώστου διαμονῆς. Εἰς τὸ δελτίον τοῦτο ἀναγράφονται ἅπασαι αἱ καταδίκαι εἰς βαθμὸν πλημμελήματος ἢ κακουργήματος ὑπὸ Γαλλικοῦ ἢ ἀλλοδαποῦ δικαστηρίου διὰ παραβάσεις προβλεπομένας ὑπὸ τῶν Γαλλικῶν ποινικῶν νόμων, καθὼς καὶ αἱ καταδίκαι εἰς βαθμὸν πταίσματος δι’ ἀτιμωτικὰ ἀδικήματα καὶ ὡρισμέναι πειθαρχικαὶ καταδίκαι συνεπαγόμεναι στερήσεις καὶ αἱ πτωχεύσεις. βʹ) Τὸ BULLETIN No 2, ἀντιστοιχοῦν πρὸς τὸ παρ’ ἡμῖν ὁλοσχερὲς ἀντίγραφον, ἐν ᾧ ἀναγράφονται ἅπασαι αἱ ὡς ἀμέσως ἀνωτέρω ἐγγραφαὶ καὶ ὅπερ χορηγεῖται εἰς ὡρισμένας δικαστικάς, στρατιωτικὰς καὶ ἀστυνομικὰς ἀρχὰς καὶ γʹ) τὸ BULLETIN No 3, εἰς ὃ δὲν ἀναγράφονται ὡρισμέναι καταδίκαι ἢ παύουσιν ἀναγραφόμεναι αὗται, ἐὰν παρῆλθε χρονικὸν διάστημα ὡρισμένον ὑπὸ τοῦ νόμου ἀναλόγως τῆς βαρύτητος τῆς ἐπιβληθείσης ποινῆς ἀπὸ τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς ἢ ἀπὸ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ καταδίκου ἢ τῆς ἀπαλλαγῆς του ἀπὸ τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς συνεπείᾳ ἀναστολῆς ἢ χάριτος. Κατὰ τὴν διάρκειαν ὅμως τῆς Γερμανοϊταλικῆς κατοχῆς ἡ ἐγκληματικότης, ὡς ἦτο φυσικὸν ηὐξήθη λόγῳ τῶν ἐξαιρετικῶς ἀθλίων ἐθνικῶν, κοινωνικῶν καὶ οἰκονομικῶν συνθηκῶν, δι’ ὃ αἱ ἀνωτέρω διατάξεις μετερρυθμίσθησαν ἐπὶ τὸ αὐστηρότερον διὰ τοῦ νόμου 1651 τῆς 6 Ἰουλίου)8 Αὐγούστου 1944 «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ περιορισμοῦ τῶν ἐκ τοῦ ποινικοῦ μητρώου παρεχομένων πληροφοριῶν». Συμφώνως πρὸς τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νόμου τούτου 1651)44 αἱ παράγραφοι 3 καὶ 4 τοῦ ἀπὸ 28 Φεβρουαρίου 1908 Β. Δ. «περὶ τηρήσεως Ποινικοῦ Μητρώου» ὡς τοῦτο ἀντικατεστάθη ὑπὸ τοῦ ἄρθρου 32 τοῦ ἀπὸ 4)8 Ἰουνίου 1938 Β.Δ. ἀντικαθίστανται ὡς ἀκολούθως: § 3. Εἰς τὰ κατὰ τὸ παρὸν ἄρθρον χορηγούμενα ἀποσπάσματα δὲν ἀναγράφονται α) ἡ καταδίκη ἐπὶ ἀδικήματι δι’ ὃ ἐχορηγήθη ἀμνηστία, β) ἡ καταδίκη διὰ πρᾶξιν, ἣν ὁ νόμος ἔπαυσε νὰ θεωρῇ ἀξιόποινον, γ) ἡ καταδίκη εἰς ξένας χώρας διὰ πράξεις μὴ προβλεπομένας ὑπὸ τῶν ἑλληνικῶν ποινικῶν νόμων καὶ δ) ἡ καταδίκη εἰς φυλάκισιν μέχρι τριῶν μηνῶν ἢ εἰς χρηματικὴν ποινὴν ἢ εἰς ἀμφοτέρας τὰς ποινὰς ταύτας ἀτόμου μὴ συμπληρώσαντος κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς διαπράξεως τοῦ ἀδικήματος τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἐφ’ ὅσον μέχρι τῆς ἐκδόσεως τοῦ ἀποσπάσματος δὲν ἐπηκολούθησεν ἑτέρα καταδίκη. Παρατηροῦμεν ὅτι δὲν περιέλαβεν εἰς τὴν ἀπαγόρευσιν τῆς ἀναγραφῆς τὰς καταδικαστικὰς ἀποφάσεις α) κατ’ ἀνηλίκων μὴ συμπληρωσάντων τὸ 14ον ἔτος τῆς ἡλικίας των καὶ β) μετ’ ἀναστολῆς ἐκτελέσεως μέχρις ὅτου διαρκεῖ ἡ ἀναστολὴ καὶ ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπηκολούθησεν ἑτέρα καταδίκη. Ἡ παράλειψις ὅμως αὕτη φαίνεται ὅτι μᾶλλον δὲν ὑπῆρξεν ἠθελημένη ἀλλ’ ὀφείλεται εἰς ἀβλεψίαν τῆς νομοτεχνικῆς ὑπηρεσίας. Ἡ § 4 ὁρίζει ὅτι εἰς τὰ ἀποσπάσματα ποινικοῦ μητρώου παύουσι ν’ ἀναγράφωνται: α) Ἡ καταδίκη ἐπὶ ἀδικήματι, δι’ ὃ ἀποκατεστάθη ὁ καταδικασθεὶς ἢ ἔτυχεν ἄρσεως πασῶν τῶν συνεπειῶν τῆς καταδίκης διὰ χάριτος, μετὰ παρέλευσιν τριῶν ἐτῶν, ἀπὸ τῆς ἀποκαταστάσεως ἢ τῆς ἀπονομῆς χάριτος. βʹ) Ἡ καταδίκη εἰς φυλάκισιν μέχρι τριῶν μηνῶν ἢ εἰς χρηματικὴν ποινὴν ἢ εἰς ἀμφοτέρας τὰς ποινὰς ταύτας μετὰ παρέλευσιν πέντε ἐτῶν. γʹ) Ἡ καταδίκη εἰς φυλάκισιν μέχρις ἑνὸς ἔτους μετὰ παρέλευσιν ὀκτὼ ἐτῶν. δʹ) Ἡ καταδίκη εἰς φυλάκισιν μέχρι πέντε ἐτῶν μετὰ παρέλευσιν δέκα ἐτῶν. εʹ) Προκειμένου περὶ καταδίκης ἀνηλίκου μὴ συμπληρώσαντος κατὰ τὸν χρόνον τῆς διαπράξεως τοῦ ἀδικήματος τὸν 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας του αἱ προθεσμίαι τῶν ἐδαφίων βʹ, γʹ καὶ δʹ μειοῦνται εἰς τὸ ἥμισυ. στʹ) Αἱ διατάξεις τῶν ἐδαφ. βʹ, γʹ καὶ δʹ δὲν ἔχουσιν ἐφαρμογὴν ἐν περιπτώσει ἰσοβίου στερήσεως διὰ τῆς καταδίκης τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων τῶν ἄρθρων 21, 22 καὶ 23 τοῦ ποινικοῦ νόμου, ἐν περιπτώσει δὲ προσκαίρου στερήσεως τῶν πολιτικῶν τούτων δικαιωμάτων αἱ διατάξεις αὗται ἔχουσι μὲν ἐφαρμογὴν ἀλλ’ αἱ προθεσμίαι ἄρχονται ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ χρόνου τῶν στερήσεων ἐνῷ ἄλλως θὰ ἤρχοντο ἀπὸ τῆς ἐκτίσεως τῆς ποινῆς ἢ ἀπὸ τῆς ἀποκαταστάσεως ἢ ἀπὸ τῆς τελεσιδικίας τῆς μετ’ ἀναστολῆς ἐκδοθείσης καταδικαστικῆς ἀποφάσεως. καὶ ζʹ) Εἰς ἃς περιπτώσεις δέον ν’ ἀναγραφῇ ἐν τῷ χορηγουμένῳ ἀποσπάσματι τοῦ δελτίου Ποινικοῦ Μητρώου καταδίκη τις, ἀναγράφονται ὑποχρεωτικῶς καὶ αἱ τυχὸν ὑπάρχουσαι προηγούμεναι καταδίκαι, αἵτινες εἶχον παύσει ν’ ἀναγράφωνται κατὰ τὰς ὡς ἀνωτέρω διατάξεις, ἐκτὸς ἐὰν διὰ τῆς νεωτέρας καταδίκης ἐπεβλήθη ποινὴ μικροτέρα τῶν τριῶν μηνῶν. Διὰ τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου τούτου 1651 τοῦ 1944 ἐτροποποιήθη ἡ § 3 τοῦ ἄρθρου 9 τοῦ Β. Δ. τῆς 28.2. 1908, ὡς αὕτη εἶχεν ἀντικατασταθῆ διὰ τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ ἀπὸ 4)8 Ἰουνίου 1938 Βασιλικοῦ Διατάγματος, εἰς τρόπον ὥστε ἐπετράπη ἡ χορήγησις ὁλοσχεροῦς ἀντιγράφου τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου ὡσαύτως, ἤτοι πλὴν τῶν δικαστικῶν ἀρχῶν, καὶ αʹ) Εἰς τὰς Δημοσίας Πολιτικὰς καὶ Στρατιωτικὰς Ἀρχὰς διὰ τοὺς διατελοῦντας ἐν ὑπηρεσίᾳ ἢ τοὺς αἰτοῦντας διορισμὸν ἐν ταῖς ὑπ’ αὐταῖς ὑπηρεσίαις ἐφ’ ὅσον ἡ αἴτησις ἀποβλέπει εἰς ὑπηρεσιακὸν μόνον σκοπόν, ἐγκρίνει δὲ τὴν χορήγησιν τὸ προϊστάμενον τῆς αἰτούσης ἀρχῆς Ὑπουργεῖον. βʹ) Εἰς τὰς Σωφρονιστικὰς Ὑπηρεσίας τοῦ Κράτους πρὸς συμπλήρωσιν τῶν φακέλλων τῶν κρατουμένων, καὶ γʹ) Τῇ ἐγκρίσει τοῦ ἁρμοδίου εἰσαγγελέως Πλημμελειοδικῶν εἰς τὰς ἀρχὰς Δημοσίας Ἀσφαλείας κατόπιν αἰτήσεως αὐτῶν ὑποβαλλομένης ὑπὸ τῶν ἁρμοδίων Διοικήσεων. Ἐπίσης διὰ τῆς § 2 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ νόμου τούτου 1651)1944 καταργεῖται τὸ ἄρθρον 4 τοῦ ἀπὸ 4)8 Ἰουνίου 1938 Βασιλ. Διατάγματος, δι’ οὗ, ὡς εἴδομεν ἀνωτέρω, πρὸς τὰς δημοσίας διοικητικὰς ἀρχὰς ἐπετρέπετο ἡ χορήγησις μόνον ἀποσπάσματος καὶ οὐχὶ πλήρους ἀντιγράφου τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου. Μετὰ τὴν δημοσίευσιν καὶ τὴν θέσιν ἐν ἰσχύϊ τῶν κωδίκων τοῦ ποινικοῦ νόμου καὶ τῆς ποινικῆς δικονομίας ἀπὸ 1ης Ἰανουαρίου 1951 κατέστη αἰσθητή, ἡ ἀνάγκη τῆς ἀναμορφώσεως τῆς περὶ ποινικοῦ μητρώου κειμένης νομοθεσίας, ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι τὰ ὅρια τῆς ποινικῆς ἐνηλικιώσεως τοῦ ἀτόμου μετεβλήθησαν καὶ συνεπῶς παρίσταται ἀνάγκη, ὅπως μεταρρυθμισθῶσιν ἀντιστοίχως καὶ αἱ σχετικαὶ περὶ ποινικοῦ μητρώου διατάξεις καὶ ἀφ’ ἑτέρου διότι αἱ δημόσιαι καὶ κοινωνικαὶ συνθῆκαι μετεβλήθησαν ἄρδην ἐν σχέσει πρὸς τὰς συνθήκας, αἵτινες εἶχον ὑπαγορεύσει τὴν ἔκδοσιν τοῦ νόμου 1651 τῆς 6ης Ἰουλίου)8 Αὐγούστου 1944. Ὁ νέος κῶδιξ τῆς ποινικῆς μας δικονομίας περιέλαβεν εἰς τὰ ἄρθρα 573–580 διατάξεις τινὰς περὶ ποινικοῦ μητρώου ἀλλὰ δὲν ἐπελήφθη τῆς ρυθμίσεως τοῦ ὅλου θέματος. Διατηρεῖ τὴν διάκρισιν μεταξὺ ὁλοσχεροῦς ἀντιγράφου τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου καὶ ἁπλοῦ ἀποσπάσματος αὐτοῦ, ἀλλὰ δὲν ὁρίζει καὶ τὰς περιπτώσεις καθ’ ἃς ἑκάτερον τούτων ἐκδίδεται. Ἀρκεῖται μόνον εἰς τὸν ἐν ἄρθρῳ 576 ὁρισμὸν ὅτι τὰ δελτία ποινικοῦ μητρώου καταστρέφονται: α) μετὰ πάροδον 90 ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ ἀτόμου. β) ἅμα τῷ θανάτῳ αὐτοῦ βεβαιωθέντι ἐπισήμως καὶ ἀναμφισβητήτως καὶ γ) ἅμα τῇ ἀκυρώσει ἢ ἐξαφανίσει κατὰ νόμιμον τρόπον τῆς ἐγγεγραμμένης ἀμετακλήτου καταδικαστικῆς ἀποφάσεως. Τοὐναντίον ἐν ἄρθρῳ 575 ἐν τέλει καὶ ἐν ἄρθρῳ 578 § 3 τοῦ Κώδ. Ποιν. Δικον. ὁρίζεται ὅτι θέλει ἐκδοθῆ εἰδικὸν Βασιλικὸν Διάταγμα, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ρυθμισθῇ τὸ περιεχόμενον τοῦ ἀποσπάσματος τοῦ ποινικοῦ μητρώου καὶ πᾶσα ἄλλη σχετικὴ διάταξις, μέχρι δὲ τῆς ἐκδόσεως τοῦ διατάγματος τούτου «ἰσχύουσιν αἱ κείμεναι σχετικαὶ διατάξεις». Ἑπομένως ἡ ὁλικὴ ρύθμισις τοῦ συστήματος τῆς τηρήσεως τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου ἦτο ἀναγκαία. Ἀλλὰ ἀπαραίτητος ἦτο ἡ νέα ρύθμισις τῶν περὶ ποινικοῦ μητρώου διατάξεων καὶ διότι ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ νέου ποινικοῦ νόμου, 1 Ἰανουαρίου 1951, ἡ ποινικὴ ἐνηλικίωσις μετεβλήθη. Ἐνῷ πρότερον ὁ ποινικὸς νόμος διέκρινε τοὺς ἀνηλίκους μέχρι 10 ἐτῶν, οὓς ἐθεώρει ὡς ποινικῶς ἀνευθύνους τοὺς ἄγοντας ἡλικίαν ἀπὸ 10–14 ἐτῶν, περὶ ὧν ἐξητάζετο, καὶ ἐνήργησαν μετὰ ἢ ἄνευ διακρίσεως καὶ τοὺς ἄγοντας ἡλικίαν μεγαλυτέραν τῶν 14 ἐτῶν, οὓς ἐθεώρει ποινικῶς ἐνηλίκους καὶ ποινικῶς ὑπευθύνους. Ἤδη ὁ νέος ποινικὸς κῶδιξ τοὺς ἀνηλίκους διακρίνει εἰς παῖδας, τοὺς κάτω τῶν 12 ἐτῶν, οὓς θεωρεῖ ἀνευθύνους, εἰς τοὺς ἐφήβους, τοὺς ἄγοντας δηλαδὴ ἡλικίαν ἀπὸ 12–17 ἐτῶν καὶ τοὺς ἀνηλίκους τοὺς ἄγοντας ἡλικίαν 17– 21 ἐτῶν, εἰς οὓς ἐπιβάλλεται ποινὴ ἠλαττωμένη. Τὸ ἄρθρον 1 τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου νόμου ἀφορᾷ εἰς τὴν προσαρμογὴν τῶν διατάξεων τοῦ ποινικοῦ μητρώου πρὸς τὰς νέας ταύτας διατάξεις τοῦ ποινικοῦ μας κώδικος. Ὅπου εἰς τὰς διατάξεις περὶ ποινικοῦ μητρώου ἀναγράφεται τὸ 18ον ἔτος τῆς ἡλικίας τοῦ ἀτόμου, τὸ ἔτος τοῦτο αὐξάνεται εἰς τὸ 21ον ἔτος. Ἐπίσης ἀντικαθίσταται τὸ ἄρθρον 1 § 3 ἐδ. δʹ τοῦ Ν. 1651)1944 κατὰ τρόπον ὥστε προκειμένου περὶ περιορισμοῦ ἐντὸς σωφρονιστικοῦ καταστήματος, ἐφήβων 15–17 ἐτῶν τὸ δικαστήριον ἀνηλίκων νὰ δύναται αἰτήσει τοῦ ἐνδιαφερομένου τὴν διαγραφὴν τῆς καταδίκης ἐκ τοῦ ποινικοῦ μητρώου, ἐφ’ ὅσον κρίνει ὅτι ἡ ἐπιδεικνυομένη ὑπὸ τοῦ αἰτοῦντος διαγωγὴ παρέχει τὰ ἐχέγγυα χρηστοῦ ἐν τῷ μέλλοντι βίου. Ἐὰν τοῦτο δὲν γίνῃ, ἡ καταδίκη αὕτη παύει ἀναγραφομένη μετὰ παρέλευσιν ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τῆς λήξεως τοῦ περιορισμοῦ. Ὡσαύτως διαλαμβάνεται διάταξις, καθ’ ἣν ἐν περιπτώσει καταδίκης μετ’ ἀναστολῆς ἡ καταδίκη δὲν ἀναγράφεται εἰς τὸ ποινικὸν μητρῷον, ἐφ’ ὅσον διαρκεῖ ἡ ἀναστολή, ἐὰν δὲ ἡ ποινὴ θεωρηθῇ ἀφεθεῖσα, διότι δὲν ὑπέπεσεν ὁ ὑπὲρ οὗ ἡ ἀναστολὴ εἰς νέον ἀδίκημα, οὐδέποτε ἀναγράφεται. Περαιτέρω τὸ ἄρθρον 1 τοῦ σχεδίου νόμου ἐπιτρέπει τὴν μὴ ἀναγραφὴν εἰς τὸ δελτίον ποινικοῦ μητρώου τῶν καταδικῶν εἰς ποινὰς φυλακίσεως, ἐφ’ ὅσον ἀπενεμήθη βασιλικὴ χάρις μετ’ ἄρσεως τῶν συνεπειῶν ἢ ἐφ’ ὅσον παρῆλθεν ὡρισμένος χρόνος μετὰ τὴν ἀποκατάστασιν ἢ τὴν ἔκτισιν τῆς ποινῆς. Τὸ ἄρθρον 2 τοῦ σχεδίου νόμου ἀντικαθιστᾷ τὴν περίπτωσιν αʹ τῆς § 1 τοῦ ἄρθρου 574 Πολ. δικον. κατὰ τρόπον ἐξαιροῦντα τοὺς ἀνηλίκους τοὺς ἄγοντας ἡλικίαν 12– 14 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἀναγραφῆς τῶν τυχὸν καταδικῶν εἰς βάρος τῆς ἀναγραφῆς τῶν καταδικῶν τούτων. Φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ διαγραφῇ ἡ περίπτωσις γʹ τῆς αὐτῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 574 τοῦ Κώδικος Ποινικῆς Δικονομίας. Ἄρθρον 3 τοῦ νομοσχεδίου. Τὸ ἄρθρον 577 Ποινικῆς Δικονομίας ὁρίζει ὅτι τὰ μὲν ποινικὰ δικαστήρια δικαιοῦνται νὰ ζητήσωσιν ἀντίγραφα ποινικοῦ μητρώου, οἱ δὲ εἰσαγγελεῖς καὶ ἀνακριταὶ ὑποχρεοῦνται νὰ ζητῶσι τοιαῦτα καὶ νὰ τὰ ἐπισυνάπτουν εἰς τὴν δικογραφίαν. Ἐπίσης εἰς τὴν 2αν παράγραφον ὁρίζει ὅτι ἀντίγραφον ποινικοῦ μητρώου δύναται νὰ δοθῇ εἰς πᾶσαν δημοσίαν ἀρχὴν πολιτικὴν ἢ στρατιωτικὴν ἢ νομικὸν πρόσωπον δημοσίου δικαίου διὰ τοὺς διωρισμένους ἢ διορισθησομένους ὑπαλλήλους ἐγκρίσει τοῦ Ὑπουργείου, τὸ ὁποῖον προΐσταται τῶν ὑπηρεσιῶν τούτων. Εἰς τὸ ἄρθρον τοῦτο τὸ ὑπὸ συζήτησιν σχέδιον νόμου προσθέτει τρίτην παράγραφον, εἰς ἣν ὁρίζει ὅτι οἱ Διευθυνταὶ φυλακῶν ὑποχρεοῦνται νὰ ζητοῦν ἀντίγραφα ποινικοῦ μητρώου τῶν ἐν αὐταῖς κρατουμένων (δέον νὰ προστεθῇ ὑποδίκων ἢ καταδίκων, διὰ νὰ γίνῃ διαστολὴ πρὸς τοὺς διὰ πολιτικὰ χρέη κρατουμένους) αἱ δὲ ἀρχαὶ δημοσίας Ἀσφαλείας δικαιοῦνται νὰ ζητῶσι τοιαῦτα ὡρισμένων προσώπων δι’ ἀναφορῶν ὑποβαλλομένων διὰ τῶν Δ)σεων τῶν ὑπηρεσιῶν των. Ἡ τυχὸν ἀνακοίνωσις τοῦ περιεχομένου τοῦ ἀντιγράφου ποιν. μητρώου τιμωρεῖται διὰ φυλακίσεως ἢ χρηματικῆς ποινῆς. Ἡ διάταξις αὕτη σκοπίμως ἐτέθη, τὸ μὲν διὰ τὴν ἐνημέρωσιν τῶν σωφρονιστικῶν ἀρχῶν, τὸ δὲ πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν ἀρχῶν Δημοσίας Ἀσφαλείας. Ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ Β. Δ. τῆς 4)8 Ἰουνίου 1928 εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας ἐχορηγεῖτο ἀπόσπασμα καὶ οὐχὶ πλῆρες ἀντίγραφον τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου, ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ νόμου 1651 τῆς 6ης Ἰουλίου 1944 ἐπετράπη ἡ χορήγησις πλήρους ἀντιγράφου. Τοῦτο καθιεροῦται καὶ διὰ τοῦ συμπληρουμένου ἄρθρου 577 τῆς ποιν. δικονομίας μας. Ἄρθρον 4. Διὰ τοῦ Βασιλικοῦ Διατάγματος τῆς 11)24 Ἰουλίου 1945 περὶ ρυθμίσεως τῆς εἰς τὸ ποινικὸν μητρῷον ἀναγραφῆς τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν Στρατοδικείων τῆς ξενικῆς στρατιωτικῆς κατοχῆς εἶχε διαταχθῆ ἡ ἀναγραφὴ καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν ξένων στρατοδικείων τῆς κατοχῆς ἐναντίον Ἑλλήνων πολιτῶν δι’ ἀδικήματα τιμωρούμενα κατὰ τοὺς Ἑλληνικοὺς νόμους, ἐφ’ ὅσον οἱ δρᾶσται εἶχον ἤδη προηγουμένως καταδικασθῆ δι’ ὁμοίαν ἀξιόποινον πρᾶξιν ὑπὸ Ἑλληνικοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου. Εἰς τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Β. Δ. τῆς 11)24 Ἰουλίου 1945 διετάσσετο ὁμοία ἀναγραφὴ εἰς τὰ ἀποσπάσματα τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων τῶν ξένων στρατοδικείων τῆς κατοχῆς ὁσάκις αὗται ἀφορῶσιν εἰς ἐγκλήματα τιμωρούμενα καὶ ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς νομοθεσίας καὶ ἐφ’ ὅσον ὁ δράστης εἶχεν ἤδη προηγουμένως καταδικασθῆ διὰ παρόμοιον ἀδίκημα ὑπὸ Ἑλληνικοῦ ποινικοῦ δικαστηρίου. Αἱ διατάξεις αὗται προφανῶς ἀπέβλεπον εἰς τὴν πάταξιν τῆς εἰδικῆς ὑποτροπῆς τοῦ ἐγκλήματος, δεδομένου ὅτι οἱ εἰδικοὶ ὑπότροποι εἶναι οἱ καθ’ ἕξιν ἐγκληματίαι δρᾶσται ἀτιμωτικῶν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἐγκλημάτων, οἵτινες καθίστανται μάστιγξ τῆς κοινωνίας. Οὗτοι εἶναι οἱ συνήθεις τρόφιμοι τῶν φυλακῶν (δεσμοτηριό–φίλοι), οἱ ὁποῖοι τὸ ἔγκλημα ἔχουν ὡς μέσον βιοπορισμοῦ (κλέπται, ἀπατεῶνες κλπ.). Τὸ Βασιλικὸν ὅμως τοῦτο Διάταγμα δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν ὅτι κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ξένης κατοχῆς ἡ ὑπὸ κατοχικῶν στρατοδικείων καταδίκη δὲν εἶχε τὴν ἠθικῶς ἐπίμορφον ἰδιότητα, τὴν ὁποίαν ἔχει τὸ ἔγκλημα ὁσάκις στρέφεται κατὰ τῆς Ἑλληνικῆς καθεστηκυίας τάξεως. Ὁ δυνάμενος νὰ κλέψῃ ὅπλα ἢ ἔστω καὶ τρόφιμα ἀπὸ τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις κατοχῆς δὲν εἶναι ἐγκληματίας, ἀλλὰ ἥρως, διότι ταῦτα θὰ στραφοῦν κατὰ τοῦ κατακτητοῦ πρὸς ἀνάκτησιν τῆς ἐλευθερίας. Ἡ πατρὶς ἀπὸ τοὺς ἥρωάς της δὲν ζητεῖ ἀντίγραφα ποινικοῦ μητρώου. Ὀρθῶς λοιπὸν ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης προτείνει τὴν καταστροφὴν τῶν δελτίων τούτων ποινικοῦ μητρώου διὰ τοὺς δῆθεν ὑποτρόπους τῆς κατηγορίας ταύτης καὶ ὀρθῶς ἐπίσης προτείνει τὴν κατάργησιν τοῦ Β. Δ. τῆς 24ης Ἰουλίου 1945. Ἄρθρ. 5. Διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου καθιεροῦται ἡ ἀποκλειστικότης τοῦ Ὑπουργείου Δ)σύνης (Ὑπηρ. Ποινικοῦ Μητρώου) διὰ τὴν χορήγησιν πληροφοριῶν ἐπὶ τῆς ποινικῆς καταστάσεως, οἱ δὲ παραβάται τιμωροῦνται διὰ φυλακίσεως ἢ χρηματικῆς ποινῆς. Φαίνεται ὅτι εἶχον παρατηρηθῆ φαινόμενα χορηγήσεως πληροφοριῶν ποινικῆς καταστάσεως ὑπὸ ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν ἢ Ἀσφαλείας καὶ διὰ τοῦτο ἐτέθη ἡ διάταξις αὕτη. Ἀλλὰ πρέπει νὰ νοηθῇ ἡ διάταξις αὕτη περιλαμβάνουσα καὶ τὸ δικαίωμα τῆς ἐκδόσεως ἀντιγράφου τῶν καταδικαστικῶν ἀποφάσεων. Διότι συμβαίνει ν’ ἀπαγορεύεται μὲν ἡ ἔκδοσις ἀντιγράφου ἢ ἀποσπάσματος ποινικοῦ μητρώου ἀλλὰ νὰ ἐπιτρέπεται ἡ λῆψις ἀντιγράφων, καταδικαστικῶν ἀποφάσεων, ἔστω καὶ ἂν αἱ ἀποφάσεις αὗται δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν ν’ ἀναγραφοῦν εἰς τὸ ἀντίγραφον ἢ εἰς τὸ ἀπόσπασμα τοῦ δελτίου ποινικοῦ μητρώου διὰ λόγους ἀμνηστίας ἢ παραγραφῆς ἢ θανάτου τοῦ καταδικασθέντος. Ὀρθῶς λοιπὸν προτείνεται ἡ ἀποκλειστικότης τῆς ἁρμοδιότητος τῆς Ὑπηρεσίας Ποινικοῦ Μητρώου παρὰ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης διὰ τὴν χορήγησιν τῶν πληροφοριῶν ἐπὶ τῆς ποινικῆς καταστάσεως τῶν πολιτῶν. Ἄρθρ. 6. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 προτείνεται ἡ ἐξουσιοδότησις εἰς τοὺς ὑπουργοὺς Δικαιοσύνης καὶ Οἰκ)κῶν ὅπως διὰ Διατάγματος ἐφ’ ἅπαξ ἐκδοθησομένου ὀργανωθῇ ἐκ νέου ἡ λειτουργία τοῦ Ποινικοῦ Μητρώου διὰ τῆς ἱδρύσεως Κεντρικοῦ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ περιφερειακῶν Ὑπηρεσιῶν αὐτοῦ, καθὼς καὶ ἡ κωδικοποίησις τῶν διατάξεων αὐτοῦ. Τὸ προτεινόμενον διὰ τοῦ ἄρθρου τούτου σύστημα ὀργανώσεως τοῦ ποινικοῦ μητρώου εἶναι τὸ μικτὸν δηλαδὴ ταὐτοχρόνως συγκεντρωτικὸν καὶ ἀποκεντρωτικόν. Τὸ σύστημα τοῦτο εἶναι τὸ καλύτερον, διότι ἐξασφαλίζεται πλήρως ἡ ἐνημέρωσις τοῦ Κράτους ἐπὶ τῆς ποινικῆς καταστάσεως τῶν πολιτῶν του εἰς τὰς περιπτώσεις καταστροφῆς ἀρχείου τινός, δεδομένου ὅτι τὰ αὐτὰ δελτία θὰ τηροῦνται εἴς τε τὸ κέντρον καὶ εἰς τὰ ἐπαρχιακὰ δικαστήρια. Οὐχ ἧττον ὅμως φρονοῦμεν ὅτι τοῦτο δὲν δύναται νὰ γίνῃ ἄνευ δημιουργίας νέων θέσεων. Τὰ περιφερειακὰ γραφεῖα Ποινικοῦ Μητρώου ἤδη εἶναι ὠργανωμένα κατὰ Πρωτοδικεῖα ἐὰν ὅμως ἀπέβαινε δαπανηρὸν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἡ ὀργάνωσίς των κατὰ Ἐφετεῖα. Ἐπίσης ἡ κωδικοποίησις τῶν διατάξεων περὶ ποινικοῦ μητρώου κρίνεται ἀπολύτως σκόπιμος καὶ ἀναγκαία, διότι ἤδη περὶ ποινικοῦ μητρώου ἰσχύουν ἀλληλοσυμπληρούμεναι αἱ διατάξεις τῶν ἑξῆς νόμων ἤτοι: 1) τὸ Β. Δ. τῆς 28 Φεβρουαρίου 1908, 2) τὸ Δ. τῆς 5)12)1924 3) τὸ Β. Δ. τῆς 4)8 Ἰουλίου 1938, 4) ὁ νόμος 1651 τῆς 6ης Ἰουλίου 8 Αὐγούστου 1944, 5) τὸ Β. Δ. 24 Ἰουλίου 1945, 6) τὰ ἄρθρα 573–580 τοῦ κώδικος τῆς ποινικῆς δικονομίας καὶ 7) τὰ ἄρθρα τοῦ ὑπὸ συζήτησιν σχεδίου νόμου. Εἰς τὴν διάταξιν ὅμως τῆς § 1 τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νομοσχεδίου προτείνω νὰ προστεθῇ ἐν τέλει ἡ φράσις: Εἰς τὸ ἀρχεῖον Ποινικοῦ Μητρώου κατατίθεται καὶ δελτίον σημάνσεως τοῦ προσώπου εἰς ὃ ἀφορᾷ τὸ δελτίον ἐφ’ ὅσον κατὰ νόμον ἔχουν ληφθῆ τὰ δακτυλικὰ ἀποτυπώματα αὐτοῦ. Διότι ἡ λῆψις τῶν δακτυλικῶν ἀποτυπωμάτων διευκολύνει τὴν διαπίστωσιν τῆς ταυτότητος (BERILLONAGE) τοῦ προσώπου, εἰς ὃ ἀφορᾷ τὸ δελτίον ποινικοῦ μητρώου. Διὰ τοῦ ἄρθρου 7 τοῦ νομοσχεδίου αἴρεται ἡ ἐφαρμογὴ τῶν διατάξεων τῶν ἄρθρ. 88 καὶ 89 τοῦ Ποινικοῦ κώδικος εἰς περίπτωσιν τρίτης εἰδικῆς ὑποτροπῆς εἰς παράβασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ἀγορανομικοῦ Κώδικος. Κατὰ τὰς διατάξεις ταύτας τῶν ἄρθρων 88 καὶ 89 Ποιν. Κώδ. εἰς τὰς περιπτώσεις ὑποτροπῆς (γενικῆς ἢ εἰδικῆς) πλημμελήματος ἐκ δόλου ἢ κακουργήματος εἰς μὲν τὴν δευτέραν ὑποτροπὴν τὸ ποινικὸν δικαστήριον δύναται νὰ ὑπερβῇ τὸ ἀνώτερον ὅριον τῆς ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένης ποινῆς, εἰς δὲ τὴν τρίτην ὑποτροπὴν καὶ πέραν αὐτῆς ἡ πρᾶξις θεωρεῖται κακούργημα καὶ τιμωρεῖται μὲ ποινὴν καθείρξεως μέχρι δέκα (10) ἐτῶν. Ὅταν ἡ ὑποτροπὴ εἶναι εἰδικὴ ἀναφερομένη εἰς ἀγορανομικὰς παραβάσεις ἡ ἀνωτέρω αὐστηρὰ διάταξις τοῦ ἄρθρου 89 Ποινικοῦ Κώδικος δὲν ἐφαρμόζεται. Ἄρθρ. 8. Τὸ ἄρθρον 8 ἐπεκτείνει τὰ εὐεργετήματα τοῦ ἄρθρ. 2 ν. 1817)51 «περὶ εὐεργετημάτων εἰς διαπράξαντας ἀδικήματα σχέσιν ἔχοντα πρὸς τὴν καταστολὴν τῆς ἀνταρσίας, καὶ εἰς τοὺς ἁπλοὺς ὁπλίτας καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς, ἐφ’ ὅσον ἐτιμωρήθησαν δι’ ἀδικημάτων εἰς βαθμὸν πλημμελήματος, καὶ ἐξῆλθον τῆς φυλακῆς ἐκτίσαντες τὴν ποινήν των. Εἰς τὰς περιπτώσεις ταύτας αἴρονται ἅπασαι αἱ συνέπειαι τῆς καταδίκης των καὶ τὰ δελτία ποινικοῦ μητρώου καταστρέφονται. Διὰ τῆς παραγράφου 4 τοῦ ἄρθρου τούτου εἰσάγεται εὐεργετικὴ διάταξις ὑπὲρ τῶν ἀξιωματικῶν τοῦ Στρατοῦ καὶ τῆς Χωροφυλακῆς τῶν καταδικασθέντων ἐπὶ παραβάσει τοῦ Α. Ν. 533 τοῦ 1945 καὶ τυχόντων Βασιλικῆς Χάριτος, μετ’ ἄρσεως τῶν συνεπειῶν τῆς καταδίκης. Διὰ τοὺς ἀξιωματικοὺς τούτους καταστρέφονται τὰ δελτία ποινικοῦ μητρώου διὰ τὰς καταδίκας των ταύτας. Ἡ προνομιακὴ αὕτη μεταχείρισις δὲν δικαιολογεῖται. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη δέον νὰ ληφθῇ γενικὸν μέτρον δι’ ὅλους τοὺς καταδικασθέντας ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας διὰ παράβασιν τοῦ Α. Ν. 533. Ἐπιφυλάσσομαι περαιτέρω, ν’ ἀναπτύξω τὰς ἀπόψεις μου εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§140ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§141Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ νομοσχέδιον διὰ νὰ συμπληρωθῇ καὶ νὰ καταστῇ τέλειον καὶ νὰ ἀποδώσῃ τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐκδίδεται, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συμπληρωθῇ εἰς ὡρισμένα σημεῖα τὰ ὁποῖα παρελήφθησαν ἐπὶ τοῦ ἀντικειμένου, τὸ ὁποῖον διαπραγματεύεται, κατὰ πρῶτον, καί, κατὰ δεύτερον, νὰ ἐκκαθαρισθοῦν ὡρισμέναι διατάξεις, αἱ ὁποῖαι ἀφ’ ἑνὸς μὲν κρίνονται κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου ἄσχετοι μὲ τὸ περιεχόμενον τοῦ νομοσχεδίου, ἀφ’ ἑτέρου νομίζω ὅτι εἶναι καὶ ἐπικίνδυνοι. Καὶ ἀρχίζω ἀπὸ τὸ δεύτερον. Τὸ νομοσχέδιον περιλαμβάνει βασικὴν διάταξιν διὰ τῆς ὁποίας ἐπὶ παραβάσεως προβλεπομένης ὑπὸ τοῦ ἀγορανομικοῦ κώδικος, δὲν ἔχουν ἐφαρμογὴν αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 88 καὶ 89 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος. Αἱ διατάξεις τῶν ἄρθρων 88 καὶ 89 τοῦ Ποινικοῦ Κώδικος, ἀφοροῦν τὴν ὑποτροπὴν καὶ τὰς ἐκ τῆς ὑποτροπῆς συνεπείας. Ἡ διάταξις αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ βασικὴν ἀρχὴν τοῦ νομοσχεδίου μᾶς εὑρίσκει ἀντιθέτους, διότι ἂν θεσπισθῇ αὐτὴ ἡ διάταξις θὰ εἴπωμεν τὸ ἑξῆς εἰς τοὺς παραβάτας τοῦ ἀγορανομικοῦ κώδικος, εἰς τοὺς νοθευτάς, εἰς τοὺς κερδοσκόπους: Νοθεύετε, βάλλετε συνεχῶς ἐναντίον τῆς ὑγείας τοῦ λαοῦ καὶ δὲν θὰ σᾶς ἐνοχλήσῃ κανείς. Κύριε ὑπουργέ, αὐτὸ ὁρίζεται εἰς τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7. Οὐδεμία ὑποτροπὴ θὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν εἰς τὸ ποινικὸν μητρῷον καὶ δὲν θὰ ἀναγράφεται εἰς τὸ ποινικὸν μητρῷον.

§142Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μολονότι σέβομαι τὰς νομικάς σας γνώσεις.....

§143Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Δὲν εἶναι γνῶμαι ἰδικαί μου, εἶναι γνῶμαι νομικῶν.

§144ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἀκούσατε. Ἰδοὺ τί συμβαίνει. Εἰς τὸν ποινικὸν νόμον, ἀορίστως ἀναφέρεται, ὅτι εἰς κάθε ὑποτροπὴν οἱουδήποτε ἀδικήματος μέχρι 4–5 μηνῶν, ἐάν τις γίνῃ ὑπότροπος, διότι ἠγόρασεν ἕνα πορτοκάλι ἢ μισὴ ὀκᾶ μαρίδες, πάει, κύριοι, εἰς τὸ κακουργιοδικεῖον καὶ διὰ νὰ πάῃ εἰς τὸ κακουργιοδικεῖον προφυλακίζεται καὶ ἐφ’ ὅσον προφυλακίζεται θὰ μείνῃ ἕνα χρόνον. Ὁ νόμος δὲν ἦτο αὐτός. Ὅταν εἰς βαθμὸν κακουργήματος εἶσαι ὑπότροπος, τότε δικαιολογημένως θὰ παραπεμφθῇς εἰς τὸ κακουργιοδικεῖον μὲ ὅλας τὰς σοβαρὰς συνεπείας. Ἔγινε, κύριοι, ἕνα τόσον μεγάλον κακὸν εἰς τὴν βόρειον Ἑλλάδα, ἀκριβῶς ἐξ αὐτῆς τῆς διατάξεως, ὥστε νὰ ἔχωμεν ἑκατοντάδες ἀνθρώπων προφυλακισμένων εἰς τὸ κακουργιοδικεῖον, διατί; Διότι ὑπέπεσαν εἰς διπλῆν παράβασιν ἐντὸς 2 ἢ 3 μηνῶν.

§145Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἡμεῖς νομίζομεν ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ θὰ ἐνθαρρύνῃ τοὺς ἐκ συστήματος παραβάτας τοῦ ἀγορανομικοῦ κώδικος.

§146ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Νὰ χωρίζωμεν τὸ κοινὸν ἀδίκημα ἀπὸ τὸ ἀγορανομικόν. Ἡ φύσις τοῦ ἀγορανομικοῦ ἀδικήματος εἶναι ἐντελῶς διαφορετική.

§147Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἀγορανομικὸν ἀδίκημα ἐκ συμπτώσεως γενόμενον, ἠμπορεῖ νὰ συγχωρηθῇ, ἀλλὰ ὑπάρχουν συστηματικοὶ παραβάται, τοῦ ἀγορανομικοῦ κώδικος, εἶναι οἱ συστηματικοὶ νοθευταί, οἱ κερδοσκόποι, οἱ ὁποῖοι κερδίζουν εἰς βάρος τοῦ λαοῦ καὶ αὐτοὺς ἐρχόμεθα νὰ τοὺς προστατεύσωμεν. Ἐπὶ τῆς βασικῆς αὐτῆς ἀρχῆς καὶ ὁ κ. ὑπουργός, ὅπως ἀντελήφθητε, ἐπιμένει ἐπὶ τῆς διατάξεως αὐτῆς, ἡ ὁποία μᾶς εὑρίσκει τελείως ἀντιθέτους καὶ ἐφιστῶμεν τὴν προσοχὴν τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας ἐπὶ τοῦ κινδύνου, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ τὴν κοινωνίαν ἐὰν αὐτοὺς τοὺς ἀφήσωμεν ἀσυδότους. Πέραν αὐτοῦ διὰ νὰ ἐκτελέσῃ τὸν σκοπόν του ὁ νόμος πρέπει νὰ συμπεριληφθῇ μίαν διάταξις ἡ ἑξῆς: Βάσει τοῦ παλαιοῦ ποινικοῦ κώδικος ὅσοι κατεδικάζονται εἰς πλημμελήματα, εἰς ἀδικήματα στερητικὰ τῶν πολιτικῶν δικαιωμάτων, αὐτὰ δὲν παραγράφονται ποτὲ καὶ ἀναγράφονται εἰς τὸ ποινικὸν μητρῷον καὶ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι κατεδικάσθησαν πρὸ 25)ετίας, δὲν ἠμποροῦν νὰ ἀσκήσουν τὰ πολιτικὰ δικαιώματα, διότι κατεδικάσθησαν τότε. Ὁ νέος ποινικὸς κῶδιξ, ἐπρόσεξεν αὐτὴν τὴν περίπτωσιν καὶ περιέλαβε διάταξιν, ποὺ παραγράφει αὐτὰ τὰ ἀδικήματα μετὰ 5)ετίαν. Καὶ τοὐναντίον ἕνας ὁ ὁποῖος εἶχε τὸ 1951 καὶ ἐντεῦθεν καταδικασθῆ εἰς ἀδίκημα στερεῖται τῶν πολιτικῶν του δικαιωμάτων. Μετὰ τὴν πάροδον τῶν ἐτῶν αὐτῶν τὸ ποινικόν του μητρῷον παραδίδεται λευκὸν καὶ ἠμπορεῖ αὐτὸς ἀνενόχλητος νὰ ἀσκῇ τὰ πολιτικά του δικαιώματα. Ἕνας ὅμως ὁ ὁποῖος ἐδικάσθη πρὸ 30 ἐτῶν δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ τὰ πολιτικά του δικαιώματα. Θὰ πρέπει νὰ προνοηθῇ ἐν τῷ νομοσχεδίῳ ὅπως καὶ διὰ τοὺς βάσει τῶν παλαιῶν διατάξεων καταδίκους αἴρονται αἱ συνέπειαι κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ νέου Ποινικοῦ Κώδικος. Ἄλλη παρατήρησίς μου εἶναι καὶ αὕτη. Κατὰ τὴν ἤδη θεσπιζομένην διαδικασίαν, τὰ ἀποσπάσματα ποινικοῦ μητρώου παραδίδονται μόνον εἰς τοὺς ἐνδιαφερομένους, τὸ σύστημα ὅμως τοῦτο προκαλεῖ ταλαιπωρίαν εἰς τοὺς πολίτας. Οἱ μακρὰν τῶν ἑστιῶν των διαμένοντες ζητῶσι μέσῳ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης τὴν ἔκδοσιν τοῦ ἀποσπάσματος τοῦ ποινικοῦ μητρώου. Διεξάγεται ἀλληλογραφία μὲ τὰ κατὰ τόπους Πρωτοδικεῖα καὶ τὸ ἀπόσπασμα ἐκδίδεται μετὰ παρέλευσιν πολλῶν συνήθως δεκαημέρων. Πρὸς ἀποφυγὴν αὐτῶν τῶν ταλαιπωριῶν, προτείνω ὅπως ὁ αἰτῶν ἀπόσπασμα ποινικοῦ μητρώου, ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσῃ νὰ παραδοθῇ τοῦτο εἰς ἀντιπρόσωπόν του, δι’ αἰτήσεώς του, ἧς τὸ γνήσιον τῆς ὑπογραφῆς νὰ βεβαιοῦται διὰ τῶν Ἀστυνομικῶν ἀρχῶν τοῦ τόπου τῆς διαμονῆς του. Αὐταὶ αἱ δύο συμπληρώσεις νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνουν, ἵνα τὸ νομοσχέδιον καταστῆ ἄρτιον. Καὶ διὰ νὰ καταστῇ ἀρτιώτερον, ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρέπει νὰ διαγραφῇ τὸ ἄρθρον 7.

§148ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται κατ’ ἀρχὴν τὸ νομοσχέδιον;

§149ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§150ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§151Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω νὰ προτείνω ὅπως καὶ ἡ διὰ νόμου ἄρσις τῶν συνεπειῶν περιληφθῆ εἰς τὰς περιπτώσεις τῆς μὴ ἀναγραφῆς τῆς καταδίκης εἰς τὰ ἀποσπάσματα τοῦ ποινικοῦ μητρώου.

§152ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ μελετήσω τὴν τροπολογίαν σας καὶ θὰ σᾶς ἀπαντήσω κατὰ τὴν βʹ συζήτησιν.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§154ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§155ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3, 4, 5, 6 καὶ 7). Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§156Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 8 ἔχω νὰ ὑποστηρίξω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν. Ἀφορᾷ μίαν μοναδικὴν περίπτωσιν δικηγόρου ὁ ὁποῖος ἐπί τι χρονικὸν διάστημα ἤσκησε τὰ καθήκοντα τοῦ δημοσιογράφου καὶ ὁ Δικηγορικὸς Σύλλογος τὸν διέγραψεν ἀπὸ τὸ μητρῷον του. Ἡ τροπολογία αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς συνάφειαν μὲ τὸν νέον κώδικα περὶ δικηγόρων καὶ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ πρὸς ἀποκατάστασιν δικαιοσύνης.

§157ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε συνάδελφε, δὲν ἔχει σχέσιν ἡ τροπολογία σας μὲ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Θὰ τὴν συζητήσωμεν εἰς ἄλλο συναφὲς νομοσχέδιον.

§158Θ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ. Παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν ὅπως εἰς τὴν παράγραφον 1 ἐκεῖ ποὺ ἀφορᾷ τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς νὰ προστεθοῦν καὶ οἱ ὑπάλληλοι τῆς Ἀγροφυλακῆς, διότι ὑπὸ τὰς αὐτὰς συνθήκας εὑρέθησαν τότε καὶ τὰ ὄργανα τῆς Ἀγροτικῆς Ἀσφαλείας. Νὰ προστεθῇ ὅτι ἡ ὡς ἄνω διάταξις ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἀγροφυλακῆς.

§159ΚΛ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Μάλιστα τὴν ἀποδέχομαι.

§160Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νὰ δοθῇ ἡ τροπολογία εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν ν’ ἀπαντήσῃ. Ποτὲ εἰς τὴν πρώτην ἀνάγνωσιν δὲν γίνονται δεκταὶ αἱ τροπολογίαι.

§161Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Ὑπάρχει καὶ μία τροπολογία τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς εἰς τὸ ἄρθρον 8 ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς: Ἡ ὡς ἄνω διάταξις ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τῆς Βασιλικῆς Χωροφυλακῆς καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς Ἀγροφυλακῆς, δι’ ἀδικήματα τελεσθέντα ἐν τῇ ἐπιδιώξει τῆς ἐπιτυχίας τοῦ ἀντικομμουνιστικοῦ ἀγῶνος, πάντως πρόκειται οὐχὶ περὶ κοινῶν ἀδικημάτων.

§162Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἀφίσατε, κ. συνάδελφε, καλύτερον τὸ νομοσχέδιον ὡς ἔχει. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Αʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ).

§163ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἡ ἑξῆς τροπολογία τῶν κ. κ. Μόντζαλα καὶ Καραπιπέρη: «.................. ............ (ἀναγινώσκει) ...................».

§164Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀντιτίθεμαι ἀπολύτως εἰς τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν. Ὁμιλεῖ ἡ τροπολογία διὰ τὴν παραγραφὴν τῶν συνεπειῶν ἀδικημάτων εἰς τὰ ὁποῖα ὑπέπεσαν δημόσιοι ὑπάλληλοι, σχέσιν ἔχοντα μὲ τὸν ἐπαναπατρισμὸν καὶ τὴν ἐν γένει περίθαλψιν τῶν συμμοριοπλήκτων. Δὲν εἶναι δυνατὸν διὰ μιᾶς φράσεως νὰ χαρακτηρισθοῦν παραγεγραμμέναι αἱ πράξεις αὐταί. Δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ δίδωμεν συγχωροχάρτια εἰς μὴ ἐκδικασθέντα ἀδικήματα.

§165Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὄχι, δὲν εἶναι ἔτσι.

§166Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Θεωροῦνται παραγεγραμμένα τὰ ἀδικήματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐδικάσθησαν εἰσέτι.

§167Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ ἴδητε εἰς ἕνα ἄρθρον πάρα κάτω τὸ ὁποῖον τὸ ἐξετίμησα εἰς βάρος τοῦ κ. Παπασπύρου, ἐνῷ τώρα νομίζω ὅτι εἶναι εἰς ἔπαινον αὐτοῦ. Καὶ εἶπεν ὅτι οἱ καταδικασθέντες ἐρήμην καὶ οὐδέποτε προσελθόντες ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου εἰς ποινὴν φυλακίσεως, αὐτοὶ ἀπαλλάσσονται ἀπολύτως καὶ αἴρεται πᾶσα οἱαδήποτε συνέπεια. Διότι δὲν εἶναι νέα αὐτὴ ἡ διάταξις, τὴν ὁποίαν ἐδέχθημεν τότε, ἔγινε νόμος καὶ νόμον ἡμεῖς ἐπεκτείνομεν σήμερον.

§168Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐδῶ ὑπάρχει μία εἰδικὴ κατηγορία ἀδικημάτων δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ συμμοριοπλήκτων. Τὸ νὰ εἶναι ἀδικήματα κατὰ τρίτων μάλιστα, ἀλλὰ τὸ νὰ δίδωμεν χάριν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐδικάσθησαν καθόλου, νομίζω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθόν.

§169Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ἐγὼ ὡς τὴν ἀντελήφθην τὴν τροπολογίαν αὐτὴν, νομίζω ὅτι εἶναι ὀρθή.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροπολογήθη;

§171ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§172ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ.κ. Μόντζαλα καὶ Καραπιπέρη. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Οὐδεὶς ἠγέρθη).

§173Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὅλαι αἱ διατάξεις καὶ προσθῆκαι εἶναι τῆς αὐτῆς μορφῆς. Συνεπῶς μὴ σᾶς πτοοῦν ὅτι αἴρονται αἱ συνέπειαι. Αὐτὴ εἶναι διάταξις, τὴν ὁποίαν εἶχε θεσπίσει ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου, ὁ κ. Παπασπύρου καὶ τὴν ὁποίαν ἐπαναλαμβάνομεν πολλάκις, διότι διὰ μίαν ποινὴν 3 μηνῶν δὲν ἠμπορεῖτε νὰ μὲ ἔχετε στιγματισμένον αἰωνίως δι’ ἕνα ἀδίκημα, τὸν ὁποῖον διέπραξα κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ ἀντισυμμοριακοῦ ἀγῶνος. Τὸ ἐδέχθημεν διὰ τοὺς πάντας, διατί, ἐφ’ ὅσον ἕνας ὑπάλληλος ἐπῆρε τὸ ὅπλον ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν καὶ κατεδικάσθη εἰς μίαν ποινὴν φυλακίσεως, αὐτὸς νὰ μὴ δύναται νὰ διατηρήσῃ τὴν θέσιν του ὡς δημόσιος ὑπάλληλος, νὰ μὴ δύναται νὰ ἔχῃ τὰ δικαιώματά του, διότι εἶχε τὸ ἀτύχημα νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τῶν κομμουνιστῶν καὶ κατὰ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν νὰ ὑποπέσῃ εἰς ἕνα ἀδίκημα καὶ νὰ καταδικασθῇ εἰς φυλάκισιν 3 μηνῶν;

§174Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, ἀλλὰ ὡς διατυποῦται μέχρι 4 ἐτῶν.

§175Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Τεσσάρων μηνῶν εἶναι καὶ ὄχι 4 ἐτῶν.

§176Σ. ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤθελα νὰ διασαφηνίσω τὴν ἀντίρρησίν μου. Μεταξὺ τῶν περιπτώσεων τῶν ἀδικημάτων, τὰ ὁποῖα περιλαμβάνονται εἰς τὴν τροπολογίαν, εἶναι καὶ ἀδικήματα δημοσίων ὑπαλλήλων κατὰ συμμοριοπλήκτων, δηλαδὴ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἔφευγαν τὴν μῆνιν τῶν συμμοριτῶν καὶ εὑρέθησαν δημόσιοι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι.......

§177Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν εἶναι δυνατὸν δημόσιοι ὑπάλληλοι νὰ ἔχουν ὑποπέσει εἰς ἕνα τοιοῦτον ἀδίκημα καὶ νὰ δίδωμεν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ πρὸ παντὸς ἐὰν εἶναι ἀδίκημα ἀτιμωτικόν. Ἐὰν βεβαίως ἔδειρε κάποιον συμφωνῶ, ἀλλὰ ἐὰν ἔκλεψεν ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, δι’ αὐτὸ δὲν ἠμπορεῖ νὰ δοθῇ ἄφεσις ἁμαρτιῶν.

§178Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Οἱ δημόσιοι αὐτοὶ ὑπάλληλοι θὰ ἐγίνοντο ἔνοχοι ἀδικημάτων ὑπεξαιρέσεως, ἀπάτης κλπ. κατὰ τῶν συμμοριοπλήκτων καὶ αὐτῶν τῶν ἀποφάσεων ἐπιζητεῖται σήμερον ἡ παραγραφή. Ἐὰν ἐπιμείνῃ ὁ κ. συνάδελφος ὅπως γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία, τότε νὰ ἐξαιρεθοῦν τὰ ἀδικήματα τὰ ἀτιμωτικά, δηλαδὴ ἀπάτη, ὑπεξαίρεσις, κλοπὴ κλπ.

§179Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι εὐνόητον ὅτι οἱ θέτοντες τὴν τροπολογίαν ὁρμῶνται πράγματι ἐκ τῆς διαθέσεως ὅπως εὐθυγραμμισθῇ κατὰ ἕνα τρόπον ἡ Κυβερνητικὴ γραμμὴ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ ἀπέναντι ὅλων τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι, νὰ ἐπιμείνωμεν ὅπως πολῖται, εὑρεθέντες κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ συμμοριτοπολέμου ὑπὸ τὸ κράτος τρόμου καὶ ἀπειλῆς, ὅτι ἠδυνήθησαν νὰ διατηρήσουν τὴν ψυχραιμίαν των. Συνεπῶς ὄχι μόνον παραδέχομαι τὸν ἄποψιν τῶν συναδέλφων, οἱ ὁποῖοι προτείνουν τὴν τροπολογίαν αὐτὴν κατὰ τοιοῦτον τρόπον, ἀλλὰ ἐπιθυμῶ ὅπως ἐπεκταθῇ τὸ μέτρον τῆς ἄρσεως τῶν συνεπειῶν αὐτῶν ἀπὸ τὴν ὕπαιθρον γενικῶς χώραν. Κύριε Πρόεδρε, ὑπάρχει σωρεία ἀνθρώπων ἐντίμων, οἱ ὁποῖοι διετέλεσαν γραμματεῖς Κοινοτήτων καὶ λόγῳ ἀπωλείας τῶν πάντων, μητρώων, καταστάσεων κλπ., ἠναγκάζοντο τρόπον τινὰ εἰς τὸ γόνατο νὰ δίδουν βεβαιώσεις ληξιαρχικὰς πράξεις, πιστοποιητικὰ κλπ. Δι’ αὐτοὺς ἡ δικαιοσύνη ὑπῆρξεν, ὀρθῶς, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην αὐστηρά. Ἀλλὰ σήμερον ἐξεταζομένη ἡ κατάστασις τῆς ἐποχῆς ἐκείνης καὶ συγκρινομένη μὲ τὴν ἠπιότητα, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διακρίνῃ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, μᾶς δίδει τὸ δικαίωμα νὰ ζητήσωμεν ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Δικαιοσύνης ὅπως ἐπεκτείνῃ τὸ μέτρον αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν κοινοτικῶν καὶ δημοτικῶν ὑπαλλήλων, ὅπως ἐπεκτείνῃ τὴν ἄρσιν τῶν συνεπειῶν αὐτῶν καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν καὶ ἄρσις συνεπειῶν σημαίνει ἀποκατάστασιν. Ὑπαινίσσομαι, κύριοι συνάδελφοι, ἕνα ἀτυχῆ γραμματέα Κοινότητος, ὁ ὁποῖος ἔχει δύο τέκνα πεσόντα ὑπὲρ πατρίδος εἰς τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν κομμουνιστῶν ἔξω τῆς Καρδίτσης. Ὁ ἀτυχὴς αὐτὸς μὲ 8 παιδιὰ καὶ παράλυτη γυναῖκα ἔπεσεν εἰς τὸ λάθος νὰ βεβαιώσῃ ψευδές τι γεγονὸς ὡς ἀληθές. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐδικάσθη ἀπὸ τὸ δικαστήριον λόγῳ τῆς ἀφελείας του, ἐδικάσθη ἀπὸ τὸ Στρατοδικεῖον Λαρίσης... καὶ ἐδικάσθη ἐκ νέου εἰς τὸ Ἐφετεῖον Λαρίσης. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι ἡ ἄρσις τῶν συνεπειῶν, θὰ πρέπει νὰ εἶναι τοιαύτη, ὥστε νὰ ἔχωμεν καὶ ἀνάκτησιν τῶν πολιτικῶν των δικαιωμάτων.

§180ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Χαβίνης, ἔχει τὸν λόγον.

§181Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκ τῆς γενομένης συζητήσεως ἐπὶ τῆς τροπολογίας βεβαιοῦται, ὅτι ὑπάρχει κίνδυνος νὰ εὐεργετηθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὑπέπεσαν εἰς ἀτιμωτικὰ ἀδικήματα. Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἔρχεται ἡ Πολιτεία κατὰ καιρούς, νὰ ἀμνηστεύῃ κατὰ κατηγορίας τοὺς ἐνόχους τῶν διαφόρων ἐγκλημάτων. Πρέπει τοῦτο νὰ σταματήσῃ κάποτε, καὶ τὰ ἄτομα τὰ ὁποῖα ὑπέπεσαν εἰς τὰ ἀδικήματα αὐτά, θὰ πρέπει νὰ τιμωροῦνται καὶ νὰ τιμωροῦνται ἰσοβίως. Ἐπειδὴ εἶναι δυνατὸν διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς νὰ εὐεργετηθοῦν ἄνθρωποι, δι’ ἀτιμωτικὰ ἀδικήματα, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον θὰ δημιουργήσῃ δυσάρεστον ἐντύπωσιν, παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ ἀναβάλῃ τὴν ἀπόφασίν του, διὰ τὴν τροπολογίαν αὐτήν, νὰ τὴν μελετήσῃ καὶ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ ἀποφασίσῃ ἐὰν θὰ τὴν δεχθῇ ἢ ὄχι. Ἡ ἀμνηστία ἢ ἡ ἀπονομὴ χάριτος εἰς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἐγκλημάτησαν, δὲν πρέπει νὰ εἶναι τόσον εὔκολος. Οὐδέποτε εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, πρέπει νὰ ψηφίζωνται τροπολογίαι. Πρέπει νὰ ἀκούουν ἐπ’ αὐτῶν οἱ κ.κ. ὑπουργοὶ τὰς ἀπόψεις τῶν συναδέλφων, νὰ τὰς μελετοῦν καὶ εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν νὰ ἀποφασίζουν. Αὐτὸ ποὺ γίνεται, νὰ γίνωνται δεκταὶ τροπολογίαι εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν, εἶναι ἀπαράδεκτον, καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι ἀτελέστατα τὰ νομοσχέδια.

§182Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Ὁ ὑπουργὸς τῆς Δικαιοσύνης ἔχει τὸ ἀτύχημα νὰ εἶναι ἐνήμερος εἰς τὰ θέματα. 4)μηνος φυλάκισις, κύριοι, δὲν πρέπει νὰ ἐφαρμόζεται. Πρέπει νὰ γίνῃ ὑπὸ ὅρον, διότι ἀπὸ σωφρονιστικῆς ἀπόψεως, τίποτα δὲν πρόκειται νὰ ἀποκομίσῃ ὁ τιμωρηθείς. Τοὐναντίον μῖσος κατὰ τῆς Πολιτείας πρόκειται νὰ τοῦ δημιουργηθῇ. Καὶ δι’ αὐτὸ τὰ περισσότερα μικρὰ Κράτη, δὲν δέχονται τὰς μικρὰς ποινάς. Δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ κρατούμενος ἐκτίων ποινὴν μέχρις ἑνὸς ἔτους. Ἐξέρχονται ὑπὸ ὅρον. Ἐν προκειμένῳ πρόκειται περὶ τοῦ ἑξῆς: Ὑπάρχει περίπτωσις κατὰ τὴν ὁποίαν, τὶς ὑπέπεσεν εἰς ἀτιμωτικὸν ἀτύχημα. Μένει 4 μῆνας φυλακή. Ἐξέτισε τὴν ποινήν. Λέγει τώρα. Μοῦ ἐδώσατε ἓν στίγμα, δὲν μοῦ τὸ βγάζετε; Αὐτὸ εἶναι τὸ ὅλον θέμα. Καὶ ὅποιος ἄλλος κάμει ἓν ἀδίκημα μέχρι 4–8 μηνῶν, θὰ τοῦ τὸ βγάλωμεν τὸ στίγμα.

§183Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Λυποῦμαι πολύ, κ. ὑπουργὲ τῆς Δικαιοσύνης, διότι τοιαῦτα πράγματα, λέγονται ἀπὸ τοῦ βήματος τῆς Βουλῆς.

§184Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Πιθανὸν νὰ μὴ ἐξηγήθην καλῶς. Ἓν ἀδίκημα οἱασδήποτε μορφῆς μέχρι 4 μηνῶν, πρέπει νὰ διαγράφηται. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχωμεν στιγματισμένους ἀνθρώπους μὲ μίαν ποινὴν 4 μηνῶν. Αὐτὸ θέλω νὰ εἴπω. Δι’ αὐτὸ ἔχομεν τὴν ὑπὸ ὅρον ἀπόλυσιν, ἥτις σημαίνει ἀντικατάστασιν τῆς σωματικῆς ποινῆς διὰ τῆς ψυχολογικῆς τοιαύτης. Δι’ αὐτὸ λέγεται ὅτι ἡ ἀναστολὴ τῆς ποινῆς εἶναι βαρυτέρα τῆς σωματικῆς. Πρέπει νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν τιμὴν παντὸς ἀνθρώπου μετανοήσαντος.

§185Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἡ ποινὴ τῶν 4 μηνῶν δὲν εἶναι στιγματισμὸς εἶναι δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι διαπράττουν ἀτιμωτικὰ ἀδικήματα.

§186Π. ΜΟΝΤΖΑΛΑΣ. Μετὰ λύπης μου βλέπω, ὅτι ἐδημιουργήθη τόσος σάλος. Θὰ σᾶς ἀναφέρω τὸ ἑξῆς: Εἷς δημόσιος ὑπάλληλος ὑπηρετῶν εἰς τὸ Κέντρον Προνοίας, μετέβαινε κατὰ τὸν συμμοριτοπόλεμον εἰς τὰ χωρία, διὰ νὰ μοιράσῃ βοηθήματα. Κάποτε μεταβαίνων πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτόν, ἐγένετο συμπλοκή. Ὁ συνοδὸς του Χωροφύλαξ ἔφυγεν, αὐτὸς συνελήφθη καὶ τοῦ ἀφηρέθησαν τὰ χρήματα. Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐδικάσθη δύο μῆνας φυλακή. Ἐνῷ ὁ χωροφύλαξ ἀφέθη ἐλεύθερος. Τοῦτο εἶναι ἀδίκημα διὰ τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ τὸ στίγμα διαρκῶς ἐπάνω του; Ὅταν, κύριε Πρόεδρε, ἡ Πολιτεία σήμερον ἀμνηστεύῃ τοὺς ἐγκληματίας καὶ παραγράφῃ ἀδικήματα —καὶ θὰ ἀναφερθῶ εἰς τὸν σεβαστόν μου κ. Χαβίνην—οἷα τὰ ἀδικήματα τῶν ἐπαναστατῶν, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν χειρότεροι παντὸς ἄλλου, δὲν εἶναι δυνατὸν νομίζω νὰ προσάπτεται ἕνα στίγμα εἰς ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἐτιμωρήθησαν μὲ δίμηνον φυλάκισιν.

§187Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης ἔθεσε τὰ πράγματα εἰς τὴν θέσιν των. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθὴ γραμμὴ τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν. Τετράμηνος φυλάκισις δὲν ἀποτελεῖ στίγμα, ἀποτελεῖ ἀναταραχήν. Ὀρθῶς ἀπεδέχθη τὴν τροπολογίαν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ εἶναι ἄξιος τιμῆς.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Γιαννούσης, ἔχει τὸν λόγον.

§189Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅταν λαμβάνῃ χώραν μία ἔστω καὶ ξενοκίνητος ἐπανάστασις, ἔστω καὶ ἕνας ξενοκίνητος ἐμφύλιος πόλεμος, εἶναι φυσικὸν τὰ πάθη νὰ ἐξάπτωνται. Καὶ ὅταν μετὰ παρέλευσιν ὡρισμένου χρόνου καταπίπτουν κάπως τὰ πάθη εἶναι φυσικὸν καὶ λογικὸν ἡ Πολιτεία νὰ λαμβάνῃ ὅλα ἐκεῖνα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα συντείνουν εἰς τὴν λήθην τοῦ παρελθόντος. Ἀπὸ τοῦ σημείου ὅμως αὐτοῦ μέχρι τοῦ νὰ δίδωμεν ἀμνηστίαν ὄχι εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μετέσχον τῆς ἐπαναστάσεως, ἀλλὰ νὰ προχωροῦμεν καὶ νὰ δίδωμεν ἀμνηστίαν ἢ ἀκόμη νὰ ἀποσβέννωμεν τὸ μελάνωμα, τὸ ὁποῖον οἱ νόμοι ἐπέβαλον εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς ἐθνικῆς συμφορᾶς καὶ οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ τὴν μεταχειρισθοῦν ὡς εὐκαιρίαν, ὑπάρχει τεραστία ἀπόστασις καὶ μάλιστα ὅταν πρόκειται περὶ δημοσίων ὑπαλλήλων. Ὁ δημόσιος ὑπάλληλος εἶναι τὸ πρόσωπον ἀπὸ τὸ ὁποῖον δικαιούμεθα νὰ ἀξιώσωμεν ἐξιδιασμένην εὐθύνην καὶ προσοχήν. Εἶναι ἡ ἐνσάρκωσις τῆς ἐξουσίας, εἶναι ἡ ἐνσάρκωσις τοῦ Κράτους. Δὲν δύνανται ἑπομένως αὐτοὶ νὰ τύχουν τῆς συγγνώμης ὅταν λωποδυτεύουν κατὰ τὸν τρόπον κατὰ τὸν ὁποῖον λωποδυτεύει ὁ οἱοσδήποτε χωρικός, ὁ οἱοσδήποτε ἀγράμματος. Δὲν δύναται νὰ τύχῃ τῆς συγγνώμης ὁ οἱοσδήποτε δημόσιος ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τοῦ συμμοριτοπολέμου ἔκλεψε τὰ χρήματα, τὰ ὁποῖα ἐστέλλοντο διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν συμμοριοπλήκτων. Νομίζω ὅτι ὑπάρχει τεραστία ἀπόστασις καὶ προφανῶς ὑπάρχει σύγχυσις καὶ κακῶς ὑπεστηρίχθη αὐτό. Αὐτὸς εἶναι ὁ μόνος λόγος διὰ τὸν ὁποῖον ἀντιτίθεμαι. Ἐὰν δεχθῇ νὰ διαγράψῃ, ὁ κ. συνάδελφος τὴν τελευταίαν φράσιν «ὡς καὶ τὴν ἐν γένει περίθαλψιν τῶν συμμοριοπλήκτων», τότε δὲν ἔχω καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ δεχθῶ. Ἐὰν ὅμως ὄχι, ὑπ’ αὐτὴν τὴν διατύπωσιν, λυποῦμαι, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν καταψηφίσω.

§190Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι ζητεῖ ἀναβολὴν τῆς ψηφίσεως τῆς τροπολογίας, ἵνα εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν μᾶς δώσῃ περισσοτέρας ἐξηγήσεις.

§191ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐκάματε τοιαύτην δήλωσιν, κ. ὑπουργέ;

§192Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Εἶπον τοῦτο: Θέλετε νὰ τὴν ἴδωμεν εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν; Ἢ ἂν θέλετε τώρα, ἂς ψηφισθῇ τώρα.

§193ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ἰντζές, ἔχει τὸν λόγον.

§194Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὑπεβλήθησαν διάφοροι τροπολογίαι εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου καὶ ἐλήφθη ἀπόφασις, αἱ τροπολογίαι αὐταὶ νὰ ἐξετασθῶσι καὶ νὰ συζητηθῶσι κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ καταλάβω διατὶ γίνεται ἡ ἐξαίρεσις δι’ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν. Ἠκούσθησαν ἀοριστίαι ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, κ. Πρόεδρε, ἀλλὰ συγκεκριμένην γνῶσιν δὲν ἔχομεν. Συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Χαβίνην, ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ ἔλθῃ μαζὶ μὲ τὰς ἄλλας νὰ συζητηθῇ εἰς τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§195ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἢ θὰ ἀφίσετε νὰ γίνῃ ἡ συζήτησις ὅλων τῶν θεμάτων εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν ἢ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λαμβάνετε τὸν λόγον. Ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἐξηντλήθη καὶ εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν θέσω εἰς ψηφοφορίαν. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Ἠγέρθησαν οἱ ὀλιγώτεροι. Συνεπῶς ἡ τροπολογία τῶν κ.κ. Μόντζαλα καὶ Καραπιπέρη, ἀπερρίφθη. Αἱ ἄλλαι τροπολογίαι θὰ συζητηθοῦν εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν.

§196Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Κύριε Πρόεδρε, κατ’ ἐπανάληψιν ἐδήλωσα, εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι εἶμαι πρόθυμος νὰ μελετήσω ὅλας τὰς τροπολογίας καὶ νὰ τὰς φέρω ἐνώπιον αὐτῆς κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Συνεπῶς ὅλαι αἱ τροπολογίαι ἂς μελετηθοῦν καὶ ἂς συζητηθοῦν κατὰ τὴν δευτέραν ἀνάγνωσιν.

§197ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ κ.κ. Σαράντης καὶ Πιτούλης ὑποβάλλουν τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: Εἰς τὸ ἄρθρον 8 εἰς τὸ τέλος τῆς πρώτης παραγράφου προστίθενται αἱ λέξεις: «καὶ ὑπαλλήλων καὶ ὀργάνων τῆς Ἀγροφυλακῆς».

§198ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§199ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ ἀπεδέχθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροποποιήθη;

§200ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§201ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτόν. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 9, 10, 11, 12 καὶ 13).

§202ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§203ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§204ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον ὡς τοῦτο ἐτροποποιήθη τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ ποινικοῦ μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἐφ’ ἅπαξ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δικαστηρίων ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεως ἀνηλίκων κειμένων διατάξεων». Ὁ κ. Γ. Βασιλάτος, ἔχει τὸν λόγον.

§205Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶμαι εἰσηγητὴς τῆς μειοψηφίας καὶ δέχομαι τὸ νομοσχέδιον ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀντιρρήσεως.

§206ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§207Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἢ τηροῦμεν τὸν Κανονισμόν, ἢ δὲν τὸν τηροῦμεν. Συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν αἱ τροπολογίαι ἀναπτύσσονται κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, μελετῶνται καὶ ὥριμοι ψηφίζονται ὑπὸ τῆς Βουλῆς εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν.

§208ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει ἀντίρρησις διὰ τὴν κατ’ ἀρχὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου;

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§210ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δικαστηρίων ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεως ἀνηλίκων κειμένων διατάξεων». Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν. Ἄρθρον 1.

§211ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§212ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1 ὡς ἔχει. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2 ὡς ἔχει). Ἄρθρον 3. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§213Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξητε τὴν περίπτωσιν τοῦ ἄρθρου 3. Ὁρίζει ὅτι: «Τὸ παρ’ Ἐφέταις δικαστήριον ἀνηλίκων δικάζει... ............... (ἀναγινώσκει) ......................». Μία ἀπόφασις Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου θὰ ἐφεσιβάλλεται εἰς τὸ Ἐφετεῖον. Καὶ ἔχω τὴν περίπτωσιν τῆς περιφερείας μου. Εἰς τὸ Μονομελὲς θὰ δικάζεται ἕνας ἀνήλικος καὶ μετὰ θὰ ἀναγκάζεται ὁ ἀνήλικος καὶ ἡ οἰκογένειά του, καὶ οἱ μάρτυρες πάντες νὰ μεταβοῦν εἰς τὸ Ἐφετεῖον Σύρου διὰ νὰ δικασθῇ. Τὸ ἴδιον θὰ συμβῇ καὶ διὰ τὰς Καλάμας, Ναύπλιον κλπ. Καὶ ὅταν μὲν πρόκειται περὶ ἐνηλίκου, πηγαίνει μόνος του. Ὁ ἀνήλικος ὅμως θὰ πάρῃ καὶ τὴν οἰκογένειάν του καὶ τοὺς μάρτυρας. Ἡ τροπολογία μου εἶναι ἡ ἑξῆς: «Αἱ ἀποφάσεις τῶν Μονομελῶν Πλημμελειοδικείων θὰ ἐφεσιβάλλωνται εἰς τὰ ........... ............ (ἀναγινώσκει) ....................». Ἐὰν δὲ τὸ Τριμελὲς ἐπικυρώσῃ τὴν καταδίκην, τότε πλέον σημαίνει ὅτι τὸ δικαστήριον εἶπεν ὅτι ὁ ἀνήλικος εἶναι κακός. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῶν Μονομελῶν, θὰ πρέπει νὰ ἐφεσιβάλλωνται εἰς τὰ Τριμελῆ Πλημμελειοδικεῖα καὶ Πρωτοδικεῖα. Παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§214Κ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Δικαιοσύνης). Θὰ τὴν διαβάσω καὶ αὔριον θὰ ἴδωμεν εἰς τὴν βʹ ἀνάγνωσιν.

§215Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς τὸ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖον εἰς τὸ ὁποῖον κατὰ κανόνα ὑπάγονται αἱ ἐφέσεις κατ’ ἀποφάσεων Μονομελῶν, μετέχει καὶ ὁ δικαστὴς τοῦ Μονομελοῦς τῶν ἀνηλίκων.

§216Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὰ Τριμελῆ θὰ πηγαίνῃ ὁ ἀναπληρωτής του.

§217Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν ὑπάρχει ἀναπληρωτής.

§218ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 3;

§219ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§220ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 3 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐν συνεχεία γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 4 καὶ 5). Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§221ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§222ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ δικαστηρίων ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεως ἀνηλίκων διατάξεων». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν.Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας» καὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν.Δ. 2592)1953 καὶ 3097)1954 «περὶ ὀργανώσεως τῆς Ἰατρικῆς Ἀντιλήψεως». Ὁ κ. Ν. Πετρίδης ἔχει τὸν λόγον.

§223Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐκάματε δεκτὴν τὴν τροπολογίαν καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν καὶ προχθὲς ὅταν ὡμίλησα ἐδῶ, ὅτι ὁ κλάδος ὀφθαλμιάτρων νὰ μετονομασθῇ εἰς κλάδον ὀφθαλμολογίας.

§224Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐδέχθην τὰς τροπολογίας τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι καὶ αὐτή.

§225ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§226ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§227ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτόν. (Ἐν συνεχεία γίνονται δεκτὰ τὰ ἄρθρα 2, 3 καὶ 4). Ἄρθρον 5ον. Ὁ κ. Ι. Ἰντζές, ἔχει τὸν λόγον.

§228Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν, κ. Πρόεδρε, ὡμίλησα ἐπὶ μιᾶς τροπολογίας, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ Κέντρου Προνοίας. Παρεκάλεσα ὅπως ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή. Δὲν ἐγένετο τότε. Ἤδη συντρέχουν ἀκόμη περισσότεροι λόγοι διὰ νὰ γίνῃ τοῦτο, διότι ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσα φαίνεται ὅτι δὲν εἶναι ἀκριβὴς ὁ ἀριθμὸς τὸν ὁποῖον ἔδωσεν ὁ κ. ὑπουργός. Ἐπαναλαμβάνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶπεν, ὅτι θὰ ἔχῃ ὁ προϋπολογισμὸς ἐπιβάρυνσιν 4.000.000. Ἐκ στοιχείων, τὰ ὁποῖα συνεκέντρωσα φαίνεται τοῦτο, ὅτι ὑπάρχει ἑνιαῖος μισθὸς τῶν ἐν λόγῳ ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ὁ ὁποῖος ἀνέρχεται εἰς 790 δρχ. μηνιαίως. Ἐπὶ πλέον καταβάλλονται ἀπὸ τὸ Δημόσιον ὡς εἰσφοραὶ εἰς τὸ Ι.Κ.Α. δραχ. 110 καὶ ἀνέρχεται τὸ ποσὸν εἰς 900 δραχμάς. Πολλαπλασιάσατε ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ὑπαλλήλων οἱ ὁποῖοι εἶναι 333 καὶ ἐπὶ 13½ κατ’ ἔτος καὶ θὰ ἴδετε ὅτι ἀνέρχεται τὸ ποσὸν αὐτὸ εἰς 4.149.650 δρχ. τὰς ὁποίας σήμερον καταβάλλει τὸ Δημόσιον. Ἐὰν γίνῃ ἡ μονιμοποίησις τῶν ὑπαλλήλων τούτων, τὸ ποσὸν θὰ ἀνέλθῃ εἰς 4.820. Συνεπῶς ἡ ἐπιβάρυνσις, ἡ ὁποία θὰ προέλθῃ εἶναι 671.000 κατ’ ἔτος. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι διὰ τὸ ποσὸν τοῦτο, δὲν εἶναι σωστόν, πρῶτον μὲν τὸ Δημόσιον νὰ στερῆται τῶν ὠφελημάτων ἐκ τῆς μωνιμοποιήσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, ἐξ ἑτέρου δὲ νὰ συνεχίζῃ μίαν ἀδικίαν πρὸς τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, ἡ ὁποία πανταχόθεν ἀνεγνωρίσθη. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή.

§229ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Συμφωνεῖ ἡ Βουλή.

§230Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ὑπεστηρίξαμεν καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν, τόσον ἐγώ, ὅσον καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι τὸ αἴτημα τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας, εἶναι δίκαιον, ἠθικὸν καὶ ἐπιβεβλημένον. Βεβαιῶ καὶ ἐγὼ τὰ ὅσα ὑπὸ τοῦ κ. Ἰντζὲ ἐλέχθησαν, σχετικῶς μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν, διὰ τὴν ὁποίαν καὶ ἐγὼ ἐπείσθην ὅτι ἀνέρχεται εἰς τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 671.660, ἀλλὰ οἰκονομικοὶ λόγοι δὲν ἐπιτρέπουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν νὰ δεχθῇ τὴν μονιμοποίησίν των, ἐφ’ ὅσον δὲ κατὰ τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα ἡ πρότασις ὑποβάλλεται ὑπὸ τῆς Βουλῆς, εἶναι ὑποχρεωτικὴ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ἄνευ αὐτῆς ἡ Βουλὴ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὴν ἐπιψήφισίν της. Διὰ τοῦτο, ἂς ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις αὐτῆς μέχρι τῆς ὑποβολῆς τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γεν. Λογιστηρίου καὶ νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν περαιτέρω συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου.

§231Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ἡ πρότασις ὑποβάλλεται ὑπὸ τῆς Βουλῆς, δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὸν νὰ πάῃ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον.

§232Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐὰν ἡ Βουλὴ θεωρήσῃ αὐτὴν κυρίαρχον εἶναι ἐλευθέρα νὰ ἀποφασίσῃ, τοῦ ὑπουργοῦ Προνοίας ὑποχρεουμένου νὰ δεχθῇ τὴν Κυβερνητικὴν ἄποψιν τῆς δαπάνης.

§233Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα ὑπεστήριξεν ὁ συνάδελφος κ. Ἰντζές. Εἰς τὴν παρελθοῦσαν συνεδρίασιν ὁ κ. ὑπουργὸς ὡμίλησε περὶ μιᾶς δαπάνης 4 ἑκατομμυρίων, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, δραχμῶν. Ὁ κ. Ἰντζὲς ἀπέδειξεν ὅτι ἡ ἐπιβάρυνσις ἀνέρχεται μόνον εἰς 670.000 δραχμάς. Νομίζω, ὅτι δι’ ἓν τόσον μικρὸν ποσόν, δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ παραμένουν ἐν ἐκκρεμότητι ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ μίαν δεκαετίαν καὶ πλέον ὑπηρέτησαν τὸ Κράτος.

§234Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Σᾶς ἐξήγησα: Προχθὲς μὲ ἐπληροφόρησεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἡ δαπάνη ἀνέρχεται εἰς 4 ἑκατομμύρια.

§235Π. ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ. Νομίζω ὅτι ἡ δαπάνη αὐτὴ δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐπὶ δεκαετίαν ὁλόκληρον εὐδοκίμως ἔχουν ἐργασθῆ εἶναι μηδαμινή. Μὲ τὴν νέαν διάταξιν τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, ὅπως εἶπον καὶ κατὰ τὴν παρελθοῦσαν συζήτησιν, μὲ τὰ 20%, κινδυνεύουν νὰ μείνουν εἰς τὸν δρόμον οἱ ὑπάλληλοι. Φρονῶ ὅτι πρέπει ἡ Βουλὴ ν’ ἀποφασίσῃ περὶ τῆς μονιμοποιήσεώς των.

§236Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑποστηρίζω ὅτι τώρα, ἀνέκαθεν ἀφ’ ὅτου ἐφαρμόζεται ὁ θεσμὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ὅτι εἶναι ἀπαραίτητον τοὺς ὑπαλλήλους αὐτοὺς νὰ τοὺς κατοχυρώσῃ τὸ Κράτος. Οἱ ὑπάλληλοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν ἐπὶ πολλὰ ἔτη εἶναι ἐκτεθειμένοι εἰς τὰς Κυβερνητικὰς ἐναλλαγάς. Ἐφ’ ὅσον θεωρεῖτε ἀναγκαίαν τὴν ὑπηρεσίαν, τὸ νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον εἰσάγετε, ἔπρεπε νὰ περιλαμβάνῃ τὴν διάταξιν, περὶ τῆς κατοχυρώσεως τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν.

§237Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐὰν τὸ ἔβαζα, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχω τὴν ἔγκρισιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου.

§238Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Κατόπιν διαβεβαιώσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἡ δαπάνη θὰ ἀνήρχετο εἰς 4 ἑκατομμύρια. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθές, ἐκ τῆς καταστάσεως τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑπ’ ὄψιν μας. Ἡ δαπάνη θὰ ἀνέλθῃ εἰς 670 χιλιάδας δραχμῶν. Ἑπομένως, προκειμένου περὶ μιᾶς δαπάνης τόσον μικρᾶς, δὲν ἔπρεπε νὰ μείνῃ ἀνικανοποίητον τὸ αἴτημα αὐτό. Ἐπιβάρυνσις σήμερον: 4.149.650 δραχμαί. Ἐπιβάρυνσις μετὰ τὴν μονιμοποίησιν: 4.830.310 δραχμαί. Ἑπομένως, ἔχομεν διαφορὰν 671.675. Ἐρωτῶ, εἶναι σωστὸν διὰ 670 χιλιάδας νὰ ἀφήσωμεν ἐκτεθειμένους τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς;

§239Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἔπρεπε νὰ ἀπευθυνθῆτε εἰς ἄλλον ὑπουργόν, ὄχι εἰς ἐμέ.

§240Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ἐπὶ τέλους, κ. ὑπουργέ, ἀπευθύνω τὸ ἐρώτημα εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ λέγω: Εἶναι σωστὸν διὰ 670 χιλιάδας δραχμὰς νὰ ἐκτίθενται οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ εἰς τὸν κίνδυνον τῆς ἀπολύσεως; Διότι ὅπως ἠξεύρετε, 20% τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων ἐκτίθενται εἰς μίαν κατάστασιν ἀμφίβολον, καὶ αὔριον ἠμπορεῖ νὰ ἀπολυθοῦν, ὑπάλληλοι ἐπὶ 10ετίαν προσενεγκόντες ὑπηρεσίας πολυτίμους.

§241Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἄλλοι εἶναι 18 καὶ 19 ἔτη.

§242Α. ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ἐγὼ ὁμιλῶ περὶ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας. Περιορίζομαι εἰς τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς. Εἶναι δίκαιον οἱ ὑπάλληλοι αὐτοὶ νὰ εὑρεθοῦν εἰς τοὺς δρόμους, ἔπειτα ἀπὸ τὰς πολυτίμους ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας προσέφερον; Νὰ τεθῇ ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἰντζὲ εἰς ψηφοφορίαν.

§243ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ δηλώσητε ἐὰν ζητῆτε νὰ ἀποσταλῇ ἡ τροπολογία εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, συμφώνως μὲ τὴν διάταξιν 57 τοῦ Συντάγματος.

§244Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Ἡ δαπάνη εἶναι προσδιωρισμένη. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ἁπλῶς προσδιορίζει τὰς δαπάνας διὰ νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλὴ τὴν ἐπιβάρυνσιν. Ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον εἶναι γνωστή, δὲν ὑπάρχει λόγος παραπομπῆς.

§245Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἡ δαπάνη εἶναι προϋπολογισμένη, πόθεν; Οἱ ὑπολογισμοὶ αὐτοὶ εἶναι ὑπολογισμοὶ ὑπαλλήλων, οἱ ὁποῖοι ἠμπορεῖ νὰ ἐλεγχθοῦν ὡς μὴ ἀκριβεῖς. Οἱ προϋπολογισμοὶ αὐτοὶ δὲν ἀναπληροῦν τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γεν. Λογιστηρίου. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐγὼ ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Κυβερνήσεως εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ζητήσω τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἀναβάλλεται ἡ συνέχισις μέχρις ὅτου ζητηθῇ, ὑποβληθῇ, ἐκτυπωθῇ καὶ διανεμηθῇ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἀναβάλλεται τὸ θέμα αὐτὸ τὸ συγκεκριμένον.

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Τὸ νομοσχέδιον νὰ ἀναβληθῇ ὁλόκληρον.

§248Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ ψηφίζει ἡ Βουλὴ διάταξιν, ἐπιβάλλουσαν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Τόσα χρόνια ποὺ εἴμαστε ἐδῶ, πολλὰς φοράς, παρὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ἐδέχθη ἡ Βουλὴ μίαν μικρὰν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. (Ἐγείρονται βουλευταί τινες νὰ ὁμιλήσουν).

§249ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω νὰ σᾶς κάμω μίαν δήλωσιν: Παρακαλῶ, ἐὰν πρόκειται νὰ ὁμιλήσητε ἐπὶ τῆς ὑποχρεώσεως τῆς ὑποβολῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἢ ὄχι, νὰ μοῦ κάμετε τὴν τιμὴν νὰ μὲ παρακολουθήσητε εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῆς διατάξεως, ἡ ὁποία ρυθμίζει σαφῶς τὸ θέμα. Κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, παρ. 3: «Πᾶσα πρότασις νόμου, συνεπαγομένου ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ......... (ἀναγινώσκει).........».

§250ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ἑπομένως νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις.

§251ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἀναβάλλεται ἡ συζήτησις. Δὲν εἰσάγεται πρὸς συζήτησιν ἡ τροπολογία, θὰ σταλῇ δὲ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, τὸ ὁποῖον θὰ παρακληθῇ ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν νὰ ὑποβάλλῃ τὴν ἔκθεσίν του. Δὲν θὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία. (Διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι). Ἐὰν ἐπιμένετε νὰ ὁμιλήσητε ὅλοι μαζί, δὲν θὰ ἀγορεύσῃ κανείς.

§252Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Εἶναι εἰς δευτέραν συζήτησιν τὸ νομοσχέδιον, πῶς θὰ περιμένωμεν τὸ Γενικὸν Λογιστήριον; Νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου.

§253ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δὲν πρόκειται νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου. Παραπέμπεται ἡ τροπολογία εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὑποχρεουμένου, ὅπως ἐντὸς τριῶν ἡμερῶν ἀπαντήσῃ. Ἂς προχωρήσωμεν λοιπόν, εἰς τὴν περαιτέρω συζήτησιν καὶ μετὰ 3ήμερον ὁπότε θὰ μᾶς ἀπαντήσῃ τὸ Γενικὴν Λογιστήριον, ψυχραίμως θὰ συζητήσωμεν τὸ ὅλον θέμα.

§254Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχῃ ψηφισθῆ τὸ νομοσχέδιον;

§255Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν θὰ ψηφισθῇ ἡ τροπολογία.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχομεν ἄλλως τε τὸ προηγούμενον. Πῶς συνεζητήθη προχθὲς τὸ φορολογικὸν νομοσχέδιον.

§257Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εὑρισκόμεθα εἰς τὴν δευτέραν συζήτησιν. Δὲν ἔχετε καιρὸν νὰ προσθέσητε τροπολογίαν.

§258Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Αὐτὸ ποὺ λέγει ὁ κ. Καψάλης, δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀπηχῇ τὴν γνώμην τοῦ Συνταγματικοῦ νομοθέτου, διότι ἐὰν τοῦτο ἦτο ἀληθές, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Ἀντιπολίτευσις, θέλουσα ἑκάστοτε νὰ κωλυσιεργήσῃ, νὰ ὑποβάλλῃ κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν μίαν τροπολογίαν καὶ νὰ ἔχωμεν συνεχῶς ἀναβολάς.

§259Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὄχι. Εἰσηγουμένη ὑπὸ τοῦ Ὑπουργοῦ.

§260Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐφ’ ὅσον ὁ ὑπουργὸς τὸ ζητήσῃ.

§261Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ὁ ὑπουργὸς θὰ εἴπῃ, ὅτι δὲν τὸ ζητεῖ.

§262Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ὁ ὑπουργὸς θὰ εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὴν στείλῃ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Νομίζω, ὅτι παραπομπὴ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν συνεπάγεται τὴν ἀναβολὴν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ τροπολογία δύναται μετὰ νὰ συζητηθῇ εὐχερῶς.

§263Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, πιστέψατε ὅτι δὲν ὑπάρχει καμμία διάθεσις νὰ κωλυσιεργήσῃ κανείς. Ἐὰν τὸ νομοσχέδιον συνεζητεῖτο εἰς μίαν ἀνάγνωσιν, ὅλα αὐτὰ ποὺ εἴπατε περὶ δευτέρας ἀναγνώσεως καὶ κατὰ τὴν ψήφισιν εἰς τὸ σύνολον δὲν ἠμπορεῖτε νὰ κάμετε δεκτὴν τροπολογίαν, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶναι ὀρθά. Ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, θὰ συζητηθῇ ἡ τροπολογία ὡς πρότασις νόμου.

§264Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Τὸ εἶπον. Θὰ συζητηθῇ ὡς πρότασις νόμου αὐτοτελῶς.

§265Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Καὶ ἄλλο σοβαρὸν νομοσχέδιον τοῦ Ὑπουργείου Ἐμπορίου τὴν αὐτὴν τύχην εἶχε προχθές. Θὰ παρουσιασθοῦν πολλὰ Συνταγματικὰ ζητήματα, ἐὰν γίνουν δεκταὶ αἱ τροπολογίαι αὐταί. Ὀφείλω νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τῆς Βουλῆς, ὅπως αἱ τροπολογίαι καὶ συζητήσεις γίνωνται κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Διαφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τοῦ κ. Προέδρου, ὅτι τὸ Γενικὸν Λογιστήριον ὀφείλει νὰ ἀπαντήσῃ ἐντὸς 3 ἡμερῶν. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει ὅλον τὸ νομοσχέδιον ἐκκρεμεῖ, διότι ἄλλως, δὲν θὰ ἐτίθετο ἡ προθεσμία τῶν 3 ἡμερῶν. Ἡ προθεσμία ὅμως τοῦ περιωρισμένου χρόνου, τῶν 3 ἡμερῶν σημαίνει, ὅτι θέλει νὰ ψηφισθῇ καὶ ἡ τροπολογία μαζὶ μὲ τὸ νομοσχέδιον.

§266Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Εἰς ἐπίρρωσιν αὐτῶν ποὺ λέγετε, τὸ Σύνταγμα λέγει, ὅτι προκειμένου περὶ προτάσεως νόμου, ὅπως θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὴν χαρακτηρίσῃ, ἀπαιτεῖται προθεσμία 15 ἡμερῶν. Συνεπῶς, εἴτε ἀπὸ τὴν μίαν μεριάν, εἴτε ἀπὸ τὴν ἄλλην, εἶναι σαφές, ὅτι πρέπει τὸ νομοσχέδιον νὰ παραμείνῃ ἐκκρεμὲς ἐπὶ 3ήμερον.

§267Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα θὰ ἔλθουν πρὸς συζήτησιν καὶ εἰς τὰ ὁποῖα ἠμπορεῖ νὰ προστεθῇ τροπολογία.

§268Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἐδῶ ἡ δαπάνη ἔχει ὑπολογισθῆ εἰς τὸ ποσὸν τῶν 600.000.

§269Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ποῦ τὸ ξεύρετε;

§270Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τὰ πράγματα εἶναι μετρημένα. Τὸ Γενικὸν Λογιστήριον δὲν πρόκειται νὰ σᾶς δώσῃ κανένα ποσὸν μεγάλο. Συνεπῶς, ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον σᾶς συμφέρει εἶναι, ἢ νὰ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν, ἐν γνώσει σας ὅτι δὲν ἠμπορεῖ οἱ ἀριθμοὶ νὰ ἀπέχουν αἰσθητῶς τῆς πραγματικότητος, ἤ, ἐὰν ἡ Κυβερνητική σας κατεύθυνσις εἶναι, ὅτι δὲν ἐγκρίνεται καμμία δαπάνη, νὰ τὸ δηλώσητε εἰς τὴν Βουλήν.

§271Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Εἶπον ὅτι ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν εἶπεν, ὅτι τὸ ποσὸν αὐτὸ ἀνέρχεται εἰς 4.000.000 δρχ. Ἐγὼ μόνον σᾶς διαβιβάζω μίαν διαβεβαίωσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Ἐγὼ προσωπικῶς, δὲν ξεύρω πόση θὰ εἶναι ἡ δαπάνη.

§272Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Τότε, ἐφ’ ὅσον ἔχετε σοβαρὰς ἀμφιβολίας, νομίζω, ὅτι δὲν σᾶς μένει τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ ἀναβάλλετε τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου διὰ τὴν προσεχῆ Δευτέραν.

§273Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Θὰ ζητήσω μόνον νὰ σταλῇ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον.

§274Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Τὸ ὅ,τι αἱ τροπολογίαι δὲν δύνανται κατὰ τὸ Σύνταγμα νὰ εἰσαχθοῦν ὡς προτάσεις νόμου αὐτοτελεῖς εἶναι αὐτονόητον, διότι ἡ τροπολογία ἠμπορεῖ νὰ ἀφορᾷ μίαν ἑρμηνευτικὴν ἔννοιαν μιᾶς διατάξεως. Πῶς λοιπὸν θὰ ψηφισθῇ αὐτοτελῶς; Θὰ πρέπει νὰ εὑρίσκεται ἐν στενῇ ἐπαφῇ μὲ τὸ κείμενον τοῦ ὁποίου ἐπιζητεῖται ἡ ἑρμηνεία ἢ τροποποίησις. Περὶ αὐτῶν δὲν γεννᾶται καμμία ἀμφιβολίας. Πρέπει νὰ ἀναβληθῇ ἡ ἐπιψήφισις τοῦ νομοσχεδίου.

§275Π. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, διατρέχομεν τὸν ἑξῆς κίνδυνον, ἐὰν ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, λόγῳ τοῦ ὅτι φθάνομεν μετ’ ὀλίγον εἰς τὰς 30 Ἰουνίου, ὑπάρχει τὸ ἐνδεχόμενον ἀπολύσεως ἑνὸς ποσοστοῦ 20% τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Κέντρου Κοινωνικῆς Προνοίας. Θὰ παρεκάλουν τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, τοῦ ὁποίου γνωρίζω τὰ αἰσθήματα ἔναντι τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν καὶ τὰς προσπαθείας τὰς φιλοτίμους, τὰς ὁποίας καταβάλλει, ἐὰν ἐπιμείνῃ εἰς τὴν συνέχισιν τῆς συζητήσεως τοῦ νομοσχεδίου νὰ κάμῃ τὴν δήλωσιν πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι δὲν θὰ ἀπολυθῇ κανεὶς ἐκ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας.

§276Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἔκαμα σχετικὴν δήλωσιν ὡς καὶ ὁ Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως κ. Κανελλόπουλος, ἐπίσης καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐδήλωσαν ὅτι θὰ τὸ λάβουν ὑπ’ ὄψει των καὶ ἐλπίζω νὰ κανονισθῇ τὸ ζήτημα μὲ τὸν νέον προϋπολογισμόν.

§277Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, πρόκειται περὶ ἐλαχίστης δαπάνης. Μέχρι σήμερον οὐδέποτε ἐφηρμόσθη ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος καὶ οὐδεμία τροπολογία ἔχει σταλῆ εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Συνεπῶς δὲν εἶναι ὀρθὸν νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν ἄρνησίν σας νὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν.

§278Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Ἠμπορεῖτε νὰ θέσετε αὐτὴν τὴν τροπολογίαν εἰς ψηφοφορίαν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ τεθῇ τὸ ἄρθρον εἰς ψηφοφορίαν. Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ δεχθῇ ὡς ἔχει, θὰ ἀπορρίψῃ τὴν τροπολογίαν, διότι ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς κάμνει χρῆσιν τοῦ δικαιώματος, τὸ ὁποῖον τοῦ δίδει τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος, δὲν ἠμπορεῖ ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ ἀνακόψῃ τὴν πρόοδον τοῦ σχεδίου νόμου.

§280Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Παρακαλῶ νὰ ἀναβληθῇ ἡ συζήτησις τῆς τροπολογίας διὰ νέον νομοσχέδιον.

§281ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία δὲν πρόκειται νὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν, διότι πάσχει ἀπὸ ἔλλειψιν προδικασίας. Θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν τὸ ἄρθρον.

§282Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ζήτημα γεννᾶται περιοριστικῶς ἐκ τοῦ λόγου ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς κάμνοντας χρῆσιν τῆς εὐχερείας τὴν ὁποίαν ἔχει καὶ ὄχι ὑποχρεώσεως, ζητεῖ νὰ συνοδεύεται ἡ τροπολογία ἀπὸ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Τὸ θέμα, λοιπόν, ἐδῶ περιορίζεται καὶ ὁμολογῶ μοῦ κάμνει κατάπληξιν τοῦτο, διότι καὶ πρὸ ὀλίγου ὁ κ. ὑπουργὸς ἐβεβαίωσεν ὅτι εὑρίσκει τὸ αἴτημα τῶν ὑπαλλήλων δίκαιον καὶ ἠθικόν. Καὶ ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως εὑρίσκει τὸ αἴτημα δίκαιον καὶ ἠθικόν. Ἀλλὰ πέραν τούτου, κύριε ὑπουργέ, εἰς ἀπάντησιν κατατεθείσης εἰς τὴν Βουλὴν ἐρωτήσεώς μας ἐλάβομεν ἔγγραφον μὲ ἀριθμὸν 1840 τῆς 13ης Ἀπριλίου 1955, τὸ ὁποῖον λέγει: «Εἰς ἀπάντησιν.... (ἀναγινώσκει)....». Δηλαδὴ ὑπόσχεται ὅτι τὸ ζήτημα τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων θὰ τὸ ρυθμίσῃ νομοθετικῶς. Ἰδού, λοιπόν, ἡ εὐκαιρία ἀπόψε νὰ ρυθμίσῃ νομοθετικῶς τὸ ζήτημα. Καὶ συνεπῶς δὲν δικαιολογεῖται ἡ χρῆσις τῆς εὐχερείας τὴν ὁποίαν κάμνει ὁ κ. ὑπουργός.

§283Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐὰν ἤμην ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, θὰ σᾶς ἔδιδον τὴν ἀπάντησιν.

§284Ι. ΙΝΤΖΕΣ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή, ἐὰν θὰ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἔλθῃ μὲ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§285Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρέπει νὰ ἐκκαθαρισθῇ τὸ ζήτημα, τὸ οὐσιαστικὸν ἀπὸ τὸ τυπικόν. Ἐὰν λόγοι τυπικοὶ ἐμποδίζουν τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν μὲ τόσην ἐπιμονὴν προτείνει ὁλόκληρος ἡ Βουλή, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχει δίκαιον, διότι τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος τοῦ παρέχει τὴν εὐχέρειαν. Μᾶς παρουσιάζει τὸ κώλυμα τῆς ἐκθέσεως τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 57, ἐφ’ ὅσον ζητηθῇ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν καὶ ζητεῖται ἀπὸ τὸν ὑπουργὸν ἐπὶ τροπολογιῶν, ὅταν ὁ ὑπουργὸς ἔχῃ ἀμφιβολίας, ὅταν θέλῃ νὰ πεισθῇ περὶ τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ ἢ ὅταν ἡ Βουλὴ δὲν ἔχῃ διαφωτισθῆ. Τὸ θέμα ἔχει τόσον συζητηθῆ, ὥστε οἱ πάντες ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ καὶ ἡμεῖς καὶ ἡ Κυβέρνησις γνωρίζομεν ἐπακριβῶς τί συμβαίνει ἐπὶ τοῦ προκειμένου καὶ ποία ἐπιβάρυνσις γίνεται, ὥστε ἐν συνειδήσει ψηφίζοντες τὴν διάταξιν αὐτὴν λέγομεν ὅτι θὰ ἐπιβαρυνθῇ ὁ προϋπολογισμὸς διὰ τοῦ Αʹ ποσοῦ. Συνεπῶς, ἐφ’ ὅσον ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 57 εἶναι δυνητικὴ καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἡ συνείδησις ὅτι ἡμεῖς αὐτὴν τὴν ὥραν δὲν ἐπιβαρύνομεν ἀπεριορίστως τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀλλὰ συγκεκριμένως ἐπὶ ὡρισμένου ποσοῦ, νομίζω, ὅτι αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα μᾶς παρέχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ψηφίσωμεν τὴν διάταξιν χωρὶς νὰ ζητηθῇ ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐρχόμεθα τώρα εἰς τὸν οὐσιαστικὸν λόγον. Θέλει ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ μονιμοποιήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους; Ἐὰν θέλῃ νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἴσως εἶναι ἀπαράσκευος καὶ ἐπειδὴ θέλει νὰ συνεννοηθῇ, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν πρότασιν, ὅπως ἀντὶ νὰ τοὺς μονιμοποιήσωμεν διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ἀπόψε, νὰ εἴπωμεν ἐντὸς 6 μηνῶν νὰ μονιμοποιηθοῦν καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου παρέχομεν τὴν εὐχέρειαν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ συνεννοηθῇ μὲ τοὺς συναδέλφους του ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἀφ’ ἑτέρου δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου ψηφίζεται ἡ διάταξις καὶ ἀποφεύγομεν τὰς ἀπολύσεις τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν. Αὐτὴν τὴν λύσιν εὑρίσκομεν, ἐὰν πράγματι ὁ κ. ὑπουργὸς θέλῃ νὰ βοηθήσῃ τοὺς ὑπαλλήλους αὐτούς, ἄλλως νὰ μᾶς εἴπῃ ὅτι δὲν θέλει καὶ νὰ μὴ ματαιοπονοῦμεν.

§286Α. ΠΑΣΣΑΔΗΣ. Ἔχω τὴν γνώμην, κύριε Πρόεδρε, ὅτι ἡ γνώμη τοῦ νὰ ἀποφασίζῃ τὸ Γενικὸν Λογιστήριον εἶναι διὰ νὰ προφυλάξῃ τὰ οἰκονομικὰ τοῦ Κράτους. Ἐὰν ἡ Βουλὴ τὸ ἐγκρίνῃ, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ τὸ δεχθῇ καὶ νὰ γίνῃ νόμος τοῦ Κράτους. Κύριε ὑπουργὲ 10 χρόνια αὐτοὶ οἱ ὑπάλληλοι ὑποφέρουν καὶ ἐργάζονται εἰς τὸ Κράτος, ἔχουν καταναλώσει ὅλας των τὰς δυνάμεις. Εἶναι εἰς τὸν τελευταῖον βαθμὸν τῆς ἱεραρχίας καὶ τί ζητοῦν; Μίαν θέσιν. Ἔχουν δημιουργήσει οἰκογένειαν; Τί πρόκειται νὰ γίνῃ; Ἐὰν ἐπιμένετε, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ ἀλλάξωμεν τὸν τίτλον τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ νὰ τοῦ δώσωμεν ἕνα ἄλλον τίτλον.

§287Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ δὲν θὰ εἰσέλθω εἰς τὴν δικονομίαν τῆς ψηφίσεως τῆς τροπολογίας. Ἐγὼ θὰ ἐπεξέτεινον αὐτὴν τὴν μονιμοποίησιν ἐκτὸς τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ ἐπὶ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων. Ὁ ἀριθμός των εἶναι ἀρκετὰ μικρὸς καὶ ἔχουν καὶ αὐτοὶ τὰ ἴδια δικαιώματα καὶ οἱ πλεῖστοι ἐξ αὐτῶν εἶναι τελειόφοιτοι γυμνασίου. Ἑπομένως, μαζὶ μὲ ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον θὰ κάμετε, τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Κέντρων Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ δεχθῆτε καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπὴν εἴχατε ὑποσχεθῆ καὶ χθὲς ἀκόμη, ἐδέχθητε, τὴν μονιμοποίησιν καὶ τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων τῶν Ὑγειονομικῶν Κέντρων, τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς. Νὰ μὴ περιορισθῇ μόνον εἰς τὸν τομέα τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὸν τομέα τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς, ὅπου ὑπάρχουν 65 ὑπάλληλοι καὶ ἔχουν μεγαλύτερον χρόνον ὑπηρεσίας ἐξαντλήσαντες τοῦτον. Θὰ ἴδητε ὅτι εἶναι μία παράλειψις τῆς Γενικῆς Διευθύνσεως Ὑγιεινῆς τὸ ὅτι δὲν σᾶς εἰσηγήθη τὴν μονιμοποίησιν τῶν ὑπαλλήλων αὐτῶν, καὶ νὰ ἀναγκασθῆτε μὲ τὸ 20% νὰ ἀπολύσετε ὑπαλλήλους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἡμερομίσθιοι καὶ οἱ ὁποῖοι ἔγιναν ἔκτακτοι καὶ ὑπηρετοῦν εἰς θέσεις περιφερειακάς.

§288Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν. Μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι ἡ πρότασις ἐπαυξάνει τὴν ἐπιβάρυνσιν.

§289Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐγὼ προσθέτω μόνον τὴν ὑποχρέωσιν τοῦ ὑπουργοῦ διὰ τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων εἰς τὸν τομέα τῆς Γενικῆς Διοικήσεως.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Λαυρεντίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§291Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἶμαι ὑποχρεωμένος, διαφωνῶν μὲ ὑμᾶς, νὰ εἴπω ὅτι θέμα προδικασίας δὲν ὑφίσταται. Ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 57 τοῦ Συντάγματος εἶναι σαφὴς καὶ λέγει ὅτι προκειμένου περὶ τροπολογιῶν, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐζήτησε τὴν σχετικὴν ἔκθεσιν τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, εἶναι ὑποχρεωμένον, ἐντὸς 3 ἡμερῶν, νὰ ἀποφανθῇ. Εἶναι γνωστὸν ὅτι συζητοῦμεν σήμερον ὄχι εἰς πρώτην συζήτησιν, ἀλλὰ εἰς δευτέραν συζήτησιν. Ἡ πρώτη συζήτησις ἐγένετο τὴν παρελθοῦσαν Δευτέραν. Ἀπὸ τῆς Δευτέρας μέχρι σήμερον, παρῆλθον 4 ἡμέραι, ὁ δὲ Κανονισμὸς λέγει ὅτι μόνον μετὰ τὴν πάροδον τῆς προθεσμίας ταύτης εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσωμεν εἰς τὴν συζήτησιν τῆς τροπολογίας. Ἦτο λοιπὸν ἀναγκαῖον, ἐφ’ ὅσον ἐθεωρεῖτο ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἀπαραίτητος ἡ ἔκθεσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, νὰ συζητηθῇ αὕτη, κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν. Τούτου μὴ γενομένου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ συζητηθῇ, κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἠδύνατο ὅλαι αἱ τροπολογίαι νὰ μὴ συζητηθοῦν, ἡ δὲ προτεινομένη λύσις, τοῦ νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ νὰ ἀφήσωμεν τὰς τροπολογίας εἰς τὴν συζήτησιν τοῦ συνόλου, δὲν ἠμπορεῖ νὰ εἶχε δικονομικὴν εὐχέρειαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον φρονοῦμεν ὅτι παρερμηνεύεται τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος. Πλὴν τούτου, κύριε Πρόεδρε, ἐπὶ τῆς οὐσίας, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, τοῦ ὁποίου τὸ ἐνδιαφέρον περὶ τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων εἶναι ἀναμφισβητήτως πολὺ μεγαλύτερον ἀπὸ τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων ἡμῶν, πρέπει κάποτε νὰ εὕρῃ μίαν λύσιν. Εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ ὑπάρχουν 10 καὶ 15 ἔτη ἔκτακτοι ὑπάλληλοι. Ἡ ἔννοια τοῦ ἐκτάκτου σημαίνει μίαν περίοδον δοκιμασίας 1 ἢ 2 ἐτῶν καὶ ἐὰν ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ χρονικοῦ διαστήματος ἀποδειχθῇ ὅτι ὁ ὑπάλληλος εἶναι ἐπαρκὴς ἢ ἱκανός, ἡ ὑποχρέωσις τῆς Πολιτείας εἶναι νὰ τὸν μονιμοποιήσῃ. Δὲν νομίζω ὅτι δι’ ἐλαχίστας δραχμὰς εἶναι ἐπιτετραμμένον εἰς ἡμᾶς νὰ μαραίνωμεν τὸν ζῆλον 400 ὑπαλλήλων.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχω τὴν τιμήν, νὰ ἀνακοινώσω εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι μοὶ ὑπεβλήθη πρότασις ὑπογεγραμμένη ὑπὸ τοῦ κεκανονισμένου ἀριθμοῦ βουλευτῶν, διὰ τῆς ὁποίας αἰτεῖται ἡ ἀναβολὴ τῆς συζητήσεως τοῦ ὑπὸ κρίσιν σχεδίου. Εἷς ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν θὰ ὁμιλήσῃ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος, ἔχει τὸν λόγον.

§293Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐν συνεχείᾳ τῶν ὅσων ὑπεστηρίχθησαν, ὅτι ὑποχρεωτικῶς ἀναβάλλεται ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου, διότι ἡ ταχθεῖσα τριήμερος προθεσμία εἶναι συντομωτάτη, ἔχομεν τὴν γνώμην ὅτι, ἐφ’ ὅσον ἀνέκυψε προδικαστικὸν ζήτημα, ἡ συζήτησις τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου πρέπει νὰ ἀναβληθῇ διὰ τὴν προσεχῆ συνεδρίασιν. Συνεπῶς δὲν ὑπῆρχεν ἀνάγκη ὑποβολῆς τοιαύτης αἰτήσεως. Εὑρισκόμεθα ἐντὸς τοῦ πνεύματος τοῦ Συντάγματος καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπάρχουν οἱ ἀντιλέγοντες, καλὸν εἶναι νὰ ἔχωμεν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Σώματος.

§294Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔφερεν εἰς τὴν ἐμπλοκὴν ταύτην δὲν εἶναι ἁπλῶς συνταγματικῆς ὑφῆς, ἀλλὰ καὶ κοινοβουλευτικῆς καὶ ἠθικῆς τοιαύτης. Ὡς ἐτόνισεν ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ περάσῃ μία τροπολογία, ἐφ’ ὅσον δὲν συντρέχουν ὡρισμέναι προϋποθέσεις, διότι δὲν εἶναι μόνον ἡ γνωμάτευσις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ὡρισμένα πράγματα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ γίνουν. Ἑπομένως, δὲν δυνάμεθα νὰ προχωρήσωμεν σήμερον, χωρὶς νὰ ἀποφανθῶμεν ἐπὶ τῆς οὐσίας τῆς ὑποβληθείσης τροπολογίας.

§295ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τότε, διατὶ ὁμιλεῖτε; Δὲν ἔχετε δικαίωμα νὰ ὁμιλήσετε.

§296Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Λέγω, ὅτι ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ζητῶ τὸν λόγον.

§297ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι, κύριε Καλκάνη, ὁ Κανονισμὸς λέγει ὅτι εἰς θέμα οἷον τὸ συζητούμενον, λαμβάνουν τὸν λόγον μόνον καὶ μόνον εἷς ἐκ τῶν ὑποβαλόντων τὴν πρότασιν καὶ εἷς ἐκ τῶν ἀντιλεγόντων. Ἀντιλέγετε σεῖς;

§298Θ. ΚΑΛΚΑΝΗΣ. Δὲν εἶμαι ὑπὲρ τῆς ἀναβολῆς.

§299ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§300Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ὑποβληθεῖσα αἴτησις νομίζω ὅτι εἶναι ἄκαιρος, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι υἱοθετεῖ τὴν τροπολογίαν καὶ σύμφωνα μὲ ρητὴν διάταξιν τοῦ Συντάγματος τὴν ἀπέστειλεν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον, συνεπῶς παρέλκει πᾶσα συζήτησις. Γνωρίζετε κάλλιστα, ὅτι εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ εἰς τὴν παρελθοῦσαν Βουλήν, ὅταν ἐγεννήθη τοιοῦτον ζήτημα, ἐστέλλετο ἡ τροπολογία εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον καὶ συνεζητεῖτο τὸ νομοσχέδιον. Εἶμαι ἐναντίον τῆς ἀναβολῆς.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν ἀναβολήν, παρακαλῶν νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ πρότασις ἀπερρίφθη.

§302Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ πολὺ ἡ μὲν πρότασις περὶ ἀναβολῆς ἀπερρίφθη, ἐπιθυμῶ, ὅμως, νὰ γνωρίζω τί γίνεται τώρα.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Θὰ συζητήσωμεν ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 5 ὡς ἔχει. Ἡ τροπολογία δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ συζητηθῇ. Μοῦ κάμνετε τὴν τιμὴν νὰ μὲ ἀκούσετε. Ὁ κ. ὑπουργός, εἴτε καλῶς εἴτε κακῶς χρώμενος τῶν δικαιωμάτων, τὰ ὁποῖα τοῦ παρέχει τὸ ἄρθρον 57 ἐζήτησε νὰ ἔχῃ τὴν γνώμην τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου. Ἐν προκειμένῳ τὸ ἄρθρον 57 λέγει, ὅτι, μὴ ὑπαρχούσης ἐκθέσεως δὲν εἰσάγεται πρὸς λέγει ὅτι δὲν δύναται νὰ δεχθῇ τὴν τροπολογίαν, λόγῳ τῆς συζήτησιν. Ἐγὼ κατ’ οἰκονομίαν ἐπέτρεψα τὴν συζήτησιν. Ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἄφησα νὰ γίνῃ συζήτησις ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπέμεινεν. Μοῦ ἐδόθη ἡ εὐκαιρία νὰ σᾶς κάμω τὴν ὑπόδειξιν ὅτι ἐὰν ἡ πλειοψηφία τῆς Βουλῆς ἐπιμένῃ, ἔχει τὴν ἐξουσίαν νὰ ἀρνηθῇ τὴν ψῆφον της εἰς τὸ ἄρθρον 5, μὲ τὸ ὁποῖον συμπίπτει ἡ τροπολογία. Ὅταν θὰ σᾶς ἐρωτήσω: «Δέχεται ἡ Βουλὴ τὸ ἄρθρον 5;», ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν ἐπὶ τῆς τροπολογίας ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ εἴπουν ὅτι δὲν τὸ δεχόμεθα. Αὐτὸ εἶναι τὸ πλέον πρακτικόν.

§304Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τῆς ἀποφάσεως, τὴν ὁποίαν ἔλαβεν ἡ Βουλή, ἡ ὁποία εἶναι ἐσφαλμένη, ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς ἐκφράζει τὴν γνώμην τῆς Κυβερνήσεως καὶ δαπάνης, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, ὅτι δὲν δύναται νὰ ψηφισθῇ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅμως ὅτι ἡ ἀναβολή, 2 ἢ 3 ἡμερῶν ἀπὸ σήμερον, ἕως τὴν προσεχῆ Δευτέραν, τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου, δὲν θὰ ἐπέφερεν οὐδεμίαν βλάβην εἰς κανένα, οὔτε εἰς τὸ κῦρος τοῦ κ. ὑπουργοῦ.

§305ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Χαβίνη, συνεζητήθη τὸ θέμα αὐτὸ τῆς ἀναβολῆς.

§306Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Εἶναι σφάλμα ὅτι ὑπεβλήθη πρότασις ἀναβολῆς. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ πεισθῇ ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ ζητήσῃ μόνος του, τὴν ἀναβολὴν μέχρι τῆς προσεχοῦς Δευτέρας, καὶ νὰ μεταφέρῃ τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τῆς Βουλῆς, ὅτι θέλει νὰ γίνουν αἱ μονιμοποιήσεις τῶν ὑπαλλήλων, νὰ μεταφέρῃ εἰς τὴν Κυβέρνησιν τὴν ἀξίωσιν αὐτὴν τῆς Βουλῆς καὶ εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ ἐνδώσῃ καὶ θὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἀπαιτουμένην δαπάνην.

§307Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριοι, σᾶς ὡμίλησα καὶ σᾶς εἶπα ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον ὑπὲρ τῆς μονιμοποιήσεως τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων, ὄχι μόνον τοῦ Ὑπουργείου τῆς Προνοίας, ἀλλὰ καὶ τῆς Κυβερνήσεως ὁλοκλήρου εἶναι ἀναμφισβήτητον. Εἰδικῶς τὸ ἐνδιαφέρον τοῦ ἔχοντος τὴν τιμὴν νὰ ὁμιλῇ ἐνώπιον ὑμῶν, τολμῶ νὰ εἴπω, εἶναι ἀνώτερον ὑμῶν. Κατέβαλα προσπαθείας καὶ θὰ ἐξακολουθήσω αὐτάς, διὰ νὰ ἐπιτύχω τὴν μονιμοποίησιν τῶν ἐκτάκτων ὑπαλλήλων. Συνεννοήθην μετὰ τοῦ ἀξιοτίμου συναδέλφου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ τὴν διαβεβαίωσιν τούτου μετέφερα ἐνώπιόν σας, σᾶς εἶπον ὅτι μὲ τὸν νέον προϋπολογισμόν, ἔχομεν τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι θὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα. Πρὸς τὶ λοιπόν, ὁ θόρυβος, ὁ ὁποῖος γίνεται σήμερον νὰ προηγηθῇ κατὰ δύο ἢ τρεῖς ἢ πέντε ἡμέρας τὸ ζήτημα τῆς μονιμοποιήσεως; Νομίζω ὅτι αὐτὸν τὸν δρόμον πρέπει νὰ ἀκολουθήσωμεν. Ἄλλωστε, σειρὰν νομοσχεδίων ἔχομεν, ἠμποροῦμεν νὰ τακτοποιήσωμεν τὸ ζήτημα διὰ μιᾶς τροπολογίας. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι ἡ Βουλὴ πρέπει νὰ στέρξῃ εἰς τὸ νὰ μὴ ἀναβληθῇ τὸ νομοσχέδιον, νὰ ἀναβληθῇ ἁπλῶς ἡ τροπολογία καὶ διαβεβαιῶ τὴν Βουλὴν ὅτι εἰς προσεχὲς νομοσχέδιον, θὰ συζητήσω τὴν τροπολογίαν ἀφοῦ προηγουμένως συνεννοηθῶ μὲ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. (Χειροκροτήματα).

§308Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐξ ἐσφαλμένης ἀντιλήψεως, ἐνόμιζεν ὅτι τὸ ποσὸν τῆς ἐπιβαρύνσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ θὰ εἶναι μεγάλον.....

§309Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν τὸ ξεύρουμε τὸ ποσόν. Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ κ. Πετρίδης λέγει καὶ πολὺ ὀρθῶς, διατὶ περιορίζετε τὸ ἐνδιαφέρον σας εἰς τὴν μονιμοποίησιν μόνον τῶν ὑπαλλήλων τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας καὶ δὲν τὸ ἐπεκτείνετε καὶ ἐπὶ τῶν ὑπαλλήλων τῆς ὑγιεινῆς τοῦ αὐτοῦ Ὑπουργείου, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ὑπηρεσίας, ἰατροί, ἐπὶ 17 καὶ 18 χρόνια; Ἐὰν τὸ ἐπεκτείνωμεν ἡ δαπάνη εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα.

§310Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα ἀναμφισβητήτως εἶναι συμπαθέστατον καὶ εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Καὶ εἰς ἐμὲ ὅταν διῆλθον ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖον τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, συμπαθέστατον ἦτο τὸ θέμα τῶν ἐκτάκτων. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐκεῖ τὸ ζήτημα. Τὸ ζήτημα εἶναι κατὰ πόσον εἶναι δυνατόν, ψηφιζομένου τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ γίνῃ μία τοιαύτη τροπολογία, ἡ ὁποία συνεπάγεται δαπάνην. Νομίζω ὅτι οὔτε ἐκ μέρους ὑμῶν οὔτε ἐκ μέρους τῶν διαφόρων συναδέλφων ἐτέθη καλῶς τὸ ζήτημα τοῦ ἀπαραδέκτου. Ἡ διάταξις 57 τοῦ Συντάγματος εἶναι σαφής. Πᾶσα πρότασις νόμου — καὶ πρότασις νόμου εἶναι ἡ τροπολογία, κύριοι, διότι δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας διατάξεως, διατυπουμένης ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, ἀλλὰ πρόκειται περὶ προσθήκης διατάξεως, ἄρα πρόκειται περὶ προτάσεως νόμου — πᾶσα πρότασις νόμου, ἡ ὁποία συνεπάγεται δαπάνην — καὶ συνεπάγεται δαπάνην ἡ πρότασις νόμου, διότι δὲν πρόκειται περὶ τροπολογίας ὑποχρεωτικῆς— παραπέμπεται εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον διὰ νὰ ἀποφανθῇ περὶ τῆς δαπάνης αὐτῆς. Κύριοι συνάδελφοι, ἐπειδὴ ἑκάστοτε παραβαίνωμεν τὸ Σύνταγμα, αὐτὸ θὰ μᾶς δημιουργήσῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὸ παραβαίνωμεν συνεχῶς.

§311Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Εἶναι νόμιμος παραβίασις.

§312Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Δὲν εἶναι νόμιμος παραβίασις. Ἡ διάταξις τοῦ Συντάγματος, τὴν ὁποίαν ἐπεκαλέσθητε καὶ ὑμεῖς καὶ οἱ ἄλλοι συνάδελφοι, ὅτι τὸ αὐτὸ ἰσχύει διὰ τροπολογίας, ἐφ’ ὅσον ζητηθῇ τοῦτο ἀπὸ τὸν ὑπουργόν, δὲν ἔχει ἐφαρμογὴν ἐδῶ. Ἡ διάταξις αὐτὴ ἐφαρμόζεται εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην κατὰ τὴν ὁποίαν, ἡ τροπολογία εἶναι ἐνδεχόμενον κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ νὰ συνεπάγεται δαπάνην. Αἱ τροπολογίαι, ὄχι αἱ προτάσεις νόμων. Πρόκειται περὶ εἰδικῆς διατάξεως, ἄρα περὶ προτάσεως νόμου καὶ ὑπάγεται εἰς τὴν πρώτην περίπτωσιν, δηλαδὴ εἰς τὴν § 3 τοῦ ἄρθρου 57. Ἡ παράγραφος 4, ἀφορᾷ τὰς τροπολογίας, αἱ ὁποῖαι ἐνδεχομένως κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ ὑπουργοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ συνεπάγωνται δαπάνην καὶ δι’ αὐτὸ ἀφήνει εἰς τὴν διοικητικὴν ἐξουσίαν τοῦ Ὑπουργείου τὸ Σύνταγμα, νὰ παραπέμπῃ τὴν τροπολογίαν εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐδῶ εἶναι σαφὲς τὸ ἀπαράδεκτον. Νομίζω, ὅτι δὲν πρέπει νὰ παραβλέψωμεν τὸ Σύνταγμα.

§313Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ Σύνταγμα τὰ λέγει πολὺ ὡραῖα καὶ ὁ Κανονισμὸς ἀκόμη ὡραιότερα. Ἡ οὐσία ὅμως καὶ τὸ δρᾶμα τῆς ὑποθέσεως εἶναι τὸ ἑξῆς: Ὁ κ. ὑπουργὸς ἐρωτᾷ, διατὶ γίνεται αὐτὸς ὁ θόρυβος. Θὰ τοῦ ἀπαντήσω διατὶ γίνεται ὁ θόρυβος. Ὁ θόρυβος γίνεται διότι μετὰ 7 ἡμέρας τελειώνει ὁ μῆνας Ἰούνιος καὶ ἀρχίζει ὁ Ἰούλιος, δηλαδὴ τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος. Εἶναι ὑποχρεωμένος ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας παρὰ τὴν καλήν του θέλησιν τὴν ὁποίαν πιστεύω ἀπολύτως ν’ ἀπολύσῃ τὸ 20% τῶν ὑπηρετούντων ὑπαλλήλων. Μᾶς διασφαλίζει ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας ὅτι ἠμπορεῖ νὰ τοὺς διατηρήσῃ τοὐλάχιστον ἕνα τρίμηνον ἕως ὅτου νὰ τακτοποιηθῇ τὸ ζήτημα;

§314Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Εἰς ὑμᾶς ἀπήντησα εἰς τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ εἰς τὴν ἀπάντησίν μου σᾶς εἶπον ὅτι θὰ προσπαθήσω ν’ ἀποφύγω τὰς ἀπολύσεις. Ἐν ἐναντίᾳ περιπτώσει θὰ τὰς περιορίσω εἰς τὸν ὀλιγώτερον δυνατὸν ἀριθμόν.

§315Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Σεῖς ὁ ὁποῖος εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ ἐφαρμόσητε τὸν Κανονισμὸν καὶ τὸ Σύνταγμα, νομίζω ὅτι ἔχητε ὑποχρέωσιν ν’ ἀναβάλλητε τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ μέχρις ὅτου ἔλθῃ ἡ ἀπάντησις τοῦ Γενικοῦ Λογιστηρίου.

§316ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ δέχεται τὸ ἄρθρον 5 ὡς ἔχει;

§317ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτόν. Ἄρθρον 6ον. Ὁ κ. Σ. Γεωργούλης ἔχει τὸν λόγον.

§319Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Προνοίας εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 6 καὶ εἰδικῶς διὰ τοῦ ἐδαφίου 8, εἰσηγεῖται τὴν θέσπισιν μέτρων διὰ τῶν ὁποίων θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀρίστη ἐπιλογὴ τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς χώρας. Πράγματι διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ὁρίζεται ὅτι διὰ τὴν κατάληψιν θέσεως: «.......(ἀναγινώσκει).......». Δηλαδή, διὰ τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐξασφαλίζονται ὅλαι αἱ προϋποθέσεις διὰ τῶν ὁποίων εἶναι βέβαιον, ὅτι τὸ προσωπικὸν τὸ ὁποῖον θὰ ἐκλεγῇ πρόκειται νὰ ἔχῃ πράγματι τὰ ἀπαιτούμενα προσόντα. Σκοπὸς τοῦ νομοσχεδίου εἶναι ἀφ’ ἑνὸς ἡ παροχὴ ἰατρικῆς περιθάλψεως καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἡ παρακολούθησις καὶ ἡ ἐπιστημονικὴ ἔρευνα. Διὰ τοῦτο εἶναι ὀρθὰ τὰ ὅσα εἰσηγεῖται διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας, τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μέλλουν νὰ καταλάβουν τὰς καιρίας αὐτὰς ἐπιστημονικὰς θέσεις νὰ ἔχουν ἀρίστην ἐπαγγελματικὴν ἱκανότητα, ἐκτὸς αὐτοῦ νὰ ἔχουν καὶ ἀρίστην διοικητικὴν ἱκανότητα καὶ ἐπὶ πλέον νὰ ἔχουν ἄριστον ἦθος καὶ ἄριστον χαρακτῆρα, διότι καὶ ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία καὶ ἡ κοινὴ γνώμη κατ’ ἐπανάληψιν ἔλαβε γνῶσιν διαφόρων ἀτασθαλιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν εἰς διάφορα νοσοκομεῖα. Εἶναι ἑπομένως ὀρθὰ τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα λαμβάνει ὁ κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου. Θεσπίζεται ἕνας πράγματι ἰδεώδης καὶ ἀδιάβλητος τρόπος ἐπιλογῆς τοῦ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ. Διὰ τοῦ ἐδαφίου 6 τοῦ ἄρθρου 6 σημειοῦται μία παρέκκλισις καὶ ὑπάρχει φόβος τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα εἰσηγεῖται ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ καταντήσουν μέτρα ἀκαδημαϊκά, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε θὰ ἔχουν πρακτικὴν ἐφαρμογήν. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Διὰ τοῦ ἄρθρου 6 γίνεται μία παρέκκλισις καὶ λέγει διὰ ταύτης ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ἐὰν δι’ ὡρισμένας νέας θέσεις, ἔχῃ ἤδη πραγματοποιηθῆ κανονικὸς διορισμὸς αἱ θέσεις αὐταὶ θεωροῦνται κανονικῶς συμπληρωθεῖσαι καὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑπάγωνται εἰς τὸν νέον καταρτισμὸν τοῦ ἐπιστημονικοῦ Συμβουλίου, ὅπως θὰ καταρτισθῇ ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας. Αὐτὸ βεβαίως ἀπὸ μίαν ἄποψιν εἶναι ὀρθόν, διότι ὁ πραγματοποιηθεὶς διορισμὸς ἀποτελεῖ μίαν σύμβασιν μεταξὺ τοῦ Κράτους καὶ τοῦ προσώπου καὶ δὲν θὰ ἦτο ἔντιμον διὰ τὸ Κράτος νὰ ἀποσύρῃ τὴν ὑπογραφήν του καὶ νὰ ἀνακοινώσῃ εἰς τὸ ἄτομον ὅτι δὲν εἶναι ἤδη διωρισμένον. Ἀλλὰ ὡς ἐὰν αὐτὸ νὰ μὴ ἦτο ἀρκετόν, ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας, δυστυχῶς μετὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ ἄρθρου αὐτοῦ ἐδέχθη μίαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἰσάγει καὶ μίαν ἄλλην κατηγορίαν προσώπων, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι ἀπηλλαγμένα τῆς ὑποχρεώσεως νὰ διέλθουν ἀπὸ τὰ καυδιανὰ δίκρανα τοῦ πραγματικοῦ διαγωνισμοῦ. Εἶναι ἡ κατηγορία προσώπων μετασχόντων εἰς ἕνα ἄλλον διαγωνισμόν, ὁ ὁποῖος πρὸ 5 ἢ 6 μηνῶν εἶχε διενεργηθῆ καὶ ὁ ὁποῖος ἀπέδωσεν ἕνα ὡρισμένον ἀριθμὸν ἐπιτυχόντων ἐξ αὐτῶν. Ἐν πρώτοις ἐπισημαίνω τὴν προφανῆ ἀνακολουθίαν τὴν στιγμὴν αὐτὴν κατὰ τὴν ὁποίαν καλεῖται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία νὰ ψηφίσῃ μίαν σειρὰν μέτρων διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀρίστη ἐπιλογὴ ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ, κατά τινα τρόπον εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῇ ὡς εὐνόητον, ὅτι εἶναι δυνατὸν παραλλήλως πρὸς τὴν νομοθετικὴν ἐργασίαν, ἡ ὁποία γίνεται σήμερον ἐδῶ, ὅτι ἰσχύουν καὶ διατάξεις ἄλλαι ἀναφερόμεναι εἰς ἄλλο ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον, τὸ ὁποῖον ἤδη ἔχει συντάξει πίνακας, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι ὑποχρεωτικοὶ διὰ τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Προνοίας.

§320Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, αὐτὸ ἔγινε δεκτὸν προχθὲς ἀπὸ τὴν Βουλήν.

§321Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ ἐπανέλθωμεν ἀφοῦ ἔγινε δεκτὸν ἀπὸ τὴν Βουλὴν πρὸ ἡμερῶν;

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, διενεμήθη μία τροπολογία, τὴν ἀγνοεῖτε;

§323Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν δέχομαι διακοπὰς ἀπὸ τοὺς κ.κ. συναδέλφους.

§324ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ὑπάρχει μία τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει διανεμηθῆ.

§325Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος, ὑποστηρίζει μίαν τροπολογίαν. Ἔχει δικαίωμα νὰ τὴν ὑποστηρίξῃ. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ τοῦ δώσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ τὴν ἀναπτύξῃ.

§326Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐψηφίσθη αὐτὸ προχθές, θὰ ἐπανέλθωμεν πάλιν;

§327Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Δικαίωμά μας εἶναι, κ. Χαβίνη.

§328Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, χάνει τὸ κῦρος του τὸ Κοινοβούλιον, ὅταν ἀλλάζῃ τὰς ἀποφάσεις του. Δὲν ἐπιτρέπεται ἡ Βουλὴ νὰ ἐπανέλθῃ ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. (Φωναί, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§329Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὄχι μόνον τὸ κῦρος τῆς Βουλῆς, ἀλλὰ καὶ τὸ κῦρος τοῦ κ. ὑπουργοῦ κλονίζεται, διότι ὁ κ. ὑπουργὸς ἀπεδέχθη τοῦτο προχθές. Ἐὰν κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον νομοθετοῦμεν, κύριε Πρόεδρε, οὐδεὶς νόμος θὰ ἔχῃ κῦρος καὶ ἡ Βουλὴ δὲν θὰ ἔχῃ κῦρος. Οὔτε εἰς τὰ σωματεῖα τῶν καρραγωγέων δὲν γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§330ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λυποῦμαι πολύ, κ. Χαβίνη, διότι ἀκούω τοιαῦτα πράγματα ἀπὸ σᾶς. Ὥστε ἀγνοεῖτε ὅτι ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον εἰς δευτέραν ἀνάγνωσιν, ὁπότε γίνονται τροποποιήσεις ἐπὶ ὅλων τῶν ἄρθρων; Τὸ ἀγνοεῖτε αὐτό;

§331Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐγὼ ὡμίλησα περὶ τοῦ κύρους τῆς Βουλῆς.

§332ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄλλο ζήτημα ἡ οὐσία. Τύποις ὅμως εἴμεθα ἐν τάξει, διότι γίνονται τροπολογίαι ἐπὶ τῶν ἄρθρων κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν. Συνεπῶς ἄλλο ἡ οὐσία, ὅτι ἐψηφίσθη μίαν φορὰν καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐπανέλθωμεν, τύποις ὅμως, ἔχει δικαίωμα ὁ κ. συνάδελφος νὰ ὑποστηρίξῃ τὴν τροπολογίαν αὐτήν.

§333Σ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐπανέρχομαι ἐπὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα εἶπον, ὅτι δηλαδὴ εἶναι τελείως ἀνακόλουθον τὸ νὰ ἀσχολῆται ἡ Ἐθνικὴ Ἀντιπροσωπεία μὲ τὴν πρόσληψιν ἐπιστημονικοῦ προσωπικοῦ καὶ συγχρόνως νὰ ἀναγνωρίζῃ ὡς ὑφισταμένην καὶ ὑπάρχουσαν μίαν ἄλλην διαδικασίαν. Ἐὰν ἡ ἄλλη ἐκείνη διαδικασία εἶχεν ἀποδώσει καλοὺς καρπούς, δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀνάγκη νὰ εἰσαγάγῃ ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς τῆς Προνοίας μίαν νέαν αὐστηρὰν διαδικασίαν. Ἀλλά, φαίνεται ὅτι ὑπῆρχε πράγματι αὐτὴ ἡ ἀνάγκη. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἡ λύσις ἐκείνη ἡ τιμία, ἡ ὁποία θὰ ἦτο σύμφωνος μὲ πᾶσαν ἔννοιαν περὶ χρηστῆς διοικήσεως, θὰ ἦτο νὰ προσέλθουν ὅλοι εἰς τὸν διαγωνισμὸν αὐτὸν καὶ οἱ ἱκανοὶ νὰ προκριθοῦν καὶ τὰ ἐπιστημονικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας νὰ ἀποκτήσουν πράγματι ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Αὐτὴ εἶναι ἡ λύσις. Ἀλλὰ ἐὰν δὲν δύναται ὁ ἀξιότιμος ὑπουργὸς ἐπὶ τῆς Προνοίας νὰ δεχθῇ αὐτὴν τὴν λύσιν ἡ ὁποία θὰ ἐπέτρεπεν τὴν διατύπωσιν τοῦ 6ου ἐδαφίου μέχρι τῆς λέξεως «ἐφόσον αἱ θέσεις αὐταὶ δὲν κατελήφθησαν διὰ κανονικοῦ διαγωνισμοῦ», θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ μία ὑποχώρησις καὶ νὰ γίνῃ παραδεκτὸν ὅτι καὶ ὁ παλαιὸς διαγωνισμὸς θὰ θεωρηθῇ ὡς ἕνας ἀνεγνωρισμένος διαγωνισμός, καὶ ὅτι θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας νὰ πληρώσῃ τὰς θέσεις ἐπὶ τῇ βάσει τῶν πορισμάτων καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ διαγωνισμοῦ, ὁ ὁποῖος θεσπίζεται διὰ τοῦ ἐδαφίου 8. Αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ τὴν ἐσχάτην δυνατὴν ὑποχώρησιν δι’ ἡμᾶς, ἀξιότιμε κ. ὑπουργὲ τῆς Προνοίας. Ἡ διάταξις αὐτή, κ. ὑπουργὲ τῆς Προνοίας, ἔχει ἐπισύρει καὶ τὴν ἐπιδοκιμασίαν καὶ τὴν ἐκτίμησιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Προνοίας, καὶ τὴν ἐκτίμησιν καὶ τῆς κοινῆς γνώμης, καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας. Ἡ ἐπίδρασίς σας, ὑπῆρξεν εὐεργετικὴ καὶ διὰ τὴν ἀποκάθαρσιν, καὶ διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς χώρας. Θὰ σᾶς παρακαλέσω, κ. ὑπουργέ, νὰ ἐπιμείνετε εἰς τὴν προσπάθειάν σας διὰ νὰ προικίσετε τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα τῆς χώρας μὲ ἄριστον ἐπιστημονικὸν προσωπικόν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ ἀντιστῆτε εἰς τὰς πιέσεις καὶ νὰ ἐπιμείνετε ἐπὶ τοῦ ἀρχικοῦ σας προγράμματος καὶ ἐπὶ τῆς ἀρχικῆς σας σκέψεως νὰ ἐφαρμόσητε δηλαδὴ τὸ ἐδάφιον 8, τὸ ὁποῖον μελλοντικῶς εἶναι τὸ μόνον δυνατὸν νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῆς χώρας.

§334ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Διακουμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§335Θ. ΔΙΑΚΟΥΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ἐγένετο μακρὰ συζήτησις ἐπὶ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Σολομωνίδη, ἥτις ἐγένετο ὁμοφώνως δεκτὴ ὑπὸ τῆς Βουλῆς καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς τὴν περιέλαβεν εἰς τὸ ἀνατυπωθὲν νομοσχέδιον ὡς ἐδάφιον 6. Νομίζω ὅτι εἶναι περιττὸν νὰ εἰσέλθω ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἡ τροπολογία ὡς διετυπώθη εἶναι δικαιοτάτη καὶ ἀπονέμει δικαιοσύνην εἰς ὑπηρετήσαντας ἐπὶ μακρὰν σειρὰν ἐτῶν καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν δι’ ἄλλης τροπολογίας νὰ τὴν ἀνατρέψωμεν. Κύριε Πρόεδρε, συμφώνως πρὸς τὸν Κανονισμὸν τῆς Βουλῆς διὰ νὰ εἰσαχθῇ ἡ τροπολογία ἡ σημερινὴ πρὸς συζήτησιν θὰ ἔπρεπε νὰ διανεμηθῇ πρὸ 24 ὡρῶν. Τοιαύτη τροπολογία δὲν διενεμήθη καὶ φρονῶ ὅτι κακῶς εἰσάγεται πρὸς ψήφισιν.

§336ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§337Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς οὐσίας συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Γεωργούλην ὅτι πρέπει νὰ ἐπιλέγωνται οἱ καλύτεροι ὡς Διευθυνταὶ Κλινικῶν. Συμφώνως πρὸς τὸν παλαιότερον νόμον προεβλέπετο διαγωνισμός, θὰ ἔπρεπε δὲ νὰ ἀποφασίσῃ τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον ἐπὶ τοῦ ἤθους καὶ τῆς διοικητικῆς ἱκανότητος. Προκειμένου περὶ τῶν 8 Διευθυντῶν Κλινικῶν τοῦ Σανατορίου Σωτηρίας προεκηρύχθη ἐπὶ τῆς ὑπουργίας μου διαγωνισμὸς καὶ ἐγένετο ἡ ἐκλογὴ τούτων ὑπὸ 5 ἀρίστων ἐπιστημόνων ἐξ ὧν οἱ 3 καθηγηταὶ Πανεπιστημίων. Ἐσημειώθη ὅμως μία παρατυπία λόγῳ τοῦ ὅτι δὲν εἶχε ζητηθῆ ἡ γνώμη τοῦ Δ. Συμβουλίου διὰ τὸ ἦθος. Ὁ διάδοχός μου κ. Πολυζωγόπουλος εὑρεθεὶς πρὸ αὐτῆς τῆς παρατυπίας ἐζήτησε νὰ ἐπαναληφθῇ ὁ διαγωνισμός, ὁ ὁποῖος ἐγένετο κατ’ ἀδιάβλητον τρόπον καὶ ἐπελέγησαν ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου τὰ κατάλληλα πρόσωπα ἀφοῦ ἔλαβε τοῦτο ὑπ’ ὄψιν του καὶ τὴν ἔκθεσιν τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου περὶ τοῦ ἤθους τῶν ὑποψηφίων. Κατόπιν ἀπέστειλε τὴν πρότασίν του εἰς τὸ Γενικὸν Λογιστήριον. Ἐκεῖ καθυστέρησεν ἐπὶ 1 μῆνα καὶ τελικῶς ὑπογραφεῖσα ἐπεστράφη εἰς τὸ Ὑπουργεῖον ὅπου ἀφοῦ ὑπεγράφη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἐστάλη εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἔκαμα τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «... ................. (ἀναγινώσκει)...............». Οὐσιαστικῶς δηλαδὴ εἶχε συντελεσθῆ ὁ διορισμὸς καὶ ἀπέμενεν ἡ τυπικὴ πρᾶξις τῆς δημοσιεύσεως εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως. Ὡς πρὸς τὸ τυπικὸν μέρος νομίζω ὅτι αἱ ἀντιρρήσεις δὲν εἶναι σοβαραὶ καὶ θέλει προσβληθῆ τὸ κῦρος τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ἂν τροποποιήσῃ τὴν τροπολογίαν. Κατὰ τὴν αʹ συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ὡμίλησαν 10 βουλευταὶ ἐξ ὧν οἱ 9 ὑπὲρ καὶ εἷς ἐναντίον καὶ ἀκολούθως τεθεῖσα εἰς ψηφοφορίαν ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτὴ παμψηφεὶ ὡς διετυπώθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Καὶ ἐρωτῶ εἶναι δυνατὸν μία τροπολογία ψηφισθεῖσα μὲ καταπληκτικὴν πλειοψηφίαν, εἶναι δυνατὸν λέγω σήμερον νὰ τὴν τορπιλλίσωμεν ἐπειδὴ τὸ θέλει ἕνα πρόσωπον;

§338ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἐνεσωματώθη ὡς παράγραφος 6 καὶ θὰ τεθῇ εἰς ψηφοφορίαν ὁλόκληρον τὸ ἄρθρον. Ἐὰν ἡ Βουλὴ θέλῃ δύναται νὰ τὸ ἀπορρίψῃ.

§339Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ὅτι εἶμαι βέβαιος ὅτι ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ὑπαναχωρήσῃ καὶ θὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἄρθρου ὡς ἔχει, δὲν ὑπάρχει, κ. Πρόεδρε, τροπολογία τυπωθεῖσα καὶ διανεμηθεῖσα ὡς ὁ Κανονισμὸς ὁρίζει.

§340ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Στεφάνου, ἔχει τὸν λόγον.

§341Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ἐφόσον ψηφίζεται τὸ νομοσχέδιον εἰς βʹ ἀνάγνωσιν, ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσωμεν καὶ νὰ κρίνωμεν ἐπὶ τῶν διατάξεων αὐτοῦ, ναὶ ἢ ὄχι; Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει διατὶ ὅλος αὐτὸς ὁ θόρυβος;

§342ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπειδὴ ἐπαναλαμβάνετε συνεχῶς ὅτι ἡ τροπολογία δὲν ἔχει διανεμηθῆ, θὰ σᾶς ἀναγνώσω τὸν Κανονισμόν: «Ἄρθρον 60. Ἐὰν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν....... (ἀναγινώσκει)..........» Συνεπῶς, διατὶ διαμαρτύρεσθε;

§343Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Συζητοῦμεν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀγνοοῦμεν.

§344Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὁ κ. Σπέντζας λέγει ὅτι συζητοῦμεν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἀγνοοῦμεν. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ τοῦ ὑπενθυμίσω ὅτι κατὰ παρόμοιον τρόπον ἐψηφίσθη ἡ τροπολογία τοῦ κ. Σολομωνίδη.

§345Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἦτο τυπωμένη καὶ διανεμημένη πρὸ δέκα ἡμερῶν.

§346Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἔφερεν ἐδῶ ἓν νομοσχέδιον καὶ λέγει ὅτι θὰ γίνῃ ἡ ἐκλογὴ αὐτῶν τῶν ἐπιστημόνων κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, διότι κατήργησα τὰ Συμβούλια, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον, διότι ἐπείσθην ὅτι αὐτὰ δὲν ἀπέδωσαν τοὺς καρπούς, τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἀνέμενον καὶ ἔκαμα ἓν Κεντρικὸν Συμβούλιον εἰς τὸ ὁποῖον θέλω νὰ ὑπαχθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα. Συγχρόνως εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ὅτι ὑπάρχουν καὶ μερικοὶ ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι εἶχον μίαν θητείαν ἐπὶ τῇ βάσει τῶν κρίσεων ἐπιστημονικῶν Συμβουλίων καὶ τὴν ὁποίαν θητείαν ἦλθεν ὁ νόμος αὐτός, νὰ καταργήσῃ κατὰ τρόπον αὐθαίρετον τελείως. Ὁ κ. ὑπουργὸς ἀνεγνώρισε τὸ αὐθαίρετον καὶ εἶπεν ὅτι τὰς θητείας αὐτὰς 2, 3, 5, ἐγὼ τὰς ἀναγνωρίζω καὶ λέγω ὅτι θὰ τελειώσουν καὶ αὐτοὶ τὴν θητείαν των, ἡ ὁποία διεκόπη. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα θὰ πρέπει ὅλοι νὰ ὑπαχθῶσιν εἰς τὸ νέον Συμβούλιον. Καὶ εἶπεν ὁ κ. ὑπουργὸς ὅτι: «Διευθυνταὶ.................. ............. (ἀναγινώσκει)................». Δὲν ὑπάρχει ἄλλη διέξοδος. Διότι, ἢ θὰ ἀναγνωρισθοῦν αἱ θητεῖαι ἢ δὲν θὰ ἀναγνωρισθοῦν. Ὁ κ. Σολομωνίδης εἶπεν, ὅτι ἡ κρίσις τοῦ Συμβουλίου αὐτοῦ ὑπῆρξεν ἀδιάβλητος. Ἔχω νὰ ἀπαντήσω, καὶ χωρὶς νὰ ἀναφέρω ὀνόματα ὅτι τὸν Δεκέμβριον ἄλλη μία κρίσις τῶν ἐπιστημόνων, καὶ ἀπεφάνθη τὸ Συμβούλιον. Ὁ κ. ὑπουργὸς ὅμως ἐμελέτησε τὸ πρᾶγμα, εἶπεν ὅτι ὑπῆρχον λόγοι ἕνεκα τῶν ὁποίων δὲν ἔπρεπε νὰ ἐγκρίνῃ τὴν ἐκλογὴν καὶ εἶπε νὰ γίνῃ νέα κρίσις. Ἐβγῆκαν δύο, προσετέθησαν δύο. Καὶ ἐρωτοῦν: Διατί, κύριοι, ἐμεῖς βγήκαμε; Δὲν μᾶς ἔκρινε τὸ Συμβούλιον καὶ μᾶς ἔκρινεν ἱκανούς; Ἰδού, ἓν πρόβλημα, τὸ ὁποῖον τίθεται ἐνώπιόν μας. Ἔγινε πράγματι ἐνσυνειδήτως ἡ πρώτη κρίσις; Ἐὰν ἦτο ὀρθὴ ἡ πρώτη κρίσις δὲν ὑπῆρχε λόγος νὰ ἔλθῃ μετὰ τρίμηνον τὸ ἴδιον τὸ Συμβούλιον καὶ νὰ εἴπῃ ὡς εἶπεν. Ἄρα, λοιπόν, ἐδῶ, πρόκειται περὶ μιᾶς ἀνωμαλίας ἀναμφισβητήτως καὶ δι’ αὐτό, ὁ κ. ὑπουργὸς εἶπε, δὲν ὑπάρχει ἄλλη διέξοδος. Καὶ πρὸ τῆς καταστάσεως αὐτῆς νὰ ψηφίσωμεν τὸ νομοσχέδιον καὶ ἐντὸς 3 μηνῶν νὰ τοὺς ὑπαγάγωμεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ νέου Συμβουλίου. Ἀλλὰ εἶπεν: Ἐπὶ τέλους ἐταλαιπωρήθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Ἄς εὕρωμεν μίαν λύσιν νὰ τοὺς θεωρήσωμεν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ὡς πράγματι ἐπιτυχόντας. Ἄς μποῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τὸν κατάλογον τῶν ἐπιτυχόντων μὲ τὴν διαφοράν, ὅτι δὲν θὰ ἀπαιτήσουν νὰ καταλάβουν θέσεις καὶ ἐντὸς 2–3 μηνῶν θὰ γίνῃ ἡ νέα κρίσις ἀπὸ τὸ Συμβούλιον. Ἐπὶ τῇ βάσει, δὲ τοῦ νόμου, τὸν ὁποῖον ψηφίζομεν θὰ ἔχῃ ὁ κ. ὑπουργὸς τὸ δικαίωμα νὰ ἐπιλέξῃ. Ἐπομένως, βλέπετε, ὅτι τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσον ἀνώμαλα, ὅσον ἠθέλησεν ὁ ἀγαπητὸς συνάδελφος ἐξ Ἀθηνῶν κ. Σολομωνίδης νὰ τὰ παραστήσῃ. Ἐπομένως τὸ πρᾶγμα εἶναι σαφές. Δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία. Ἐκεῖνοι τῶν ὁποίων δὲν ἔληξεν ἡ θητεία, ἡ ὁποία κατὰ τρόπον ἐντελῶς ἀδικαιολόγητον διεκόπη —διὰ νὰ γίνουν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔγιναν— αὐτοὶ ὀφείλουν νὰ ἐπανέλθουν διὰ νὰ διανύσουν τὴν θητείαν των. Μετὰ δὲ ἀπὸ αὐτήν, νὰ μποῦν εἰς τὸν πίνακα τῶν ἐπιτυχόντων. Τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ὑπογράψει 10–12 συνάδελφοι, τὴν θέτομεν ὑπὸ τὴν κρίσιν τῆς Βουλῆς. Λυποῦμαι, διότι ὁ κ. Σαββόπουλος μοῦ ὡμίλησε περὶ ἀνεψιοῦ μου. Σᾶς δηλῶ ὅτι οὐδένα ἀνεψιὸν ἔχω καὶ συνεπῶς εἶπε μίαν ἀνακρίβειαν.

§347Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος λόγῳ θορύβου καὶ κωδωνοκρουσιῶν).

§348Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς ὁρίζει: «Ἐὰν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν................. ....... (ἀναγινώσκει)....................». Τώρα, λοιπόν, ἡ συζήτησις γίνεται παρὰ τὸν Κανονισμόν. Πρέπει νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται νὰ συζητηθῇ ἡ τροπολογία, καὶ ἐὰν δεχθῇ ἡ Βουλή, τότε νὰ συζητήσωμεν τὴν τροπολογίαν.

§349Δ. ΙΩΑΝΝΟΥ. Δὲν ἀξίζει τὸν κόπον νὰ ἀσχολούμεθα μίαν ὥραν διὰ δύο ἀπορριφθέντας ὑπὸ τοῦ Συμβουλίου.

§350ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία ἔχει ὡς ἑξῆς: Εἰς τὸ ἄρθρον 5 παράγραφος 6 μετὰ τὴν φράσιν: «.... τὰ προσόντα, ἡλικία......». Νὰ προστεθῇ: «Τῶν ὑποψηφίων». Εἰς τὸ ἄρθρον 6 παράγραφος 6, τὸ τμῆμα τῆς παραγράφου ταύτης ἀπὸ τὰς λέξεις: «θητεῖαι Διευθυντῶν διακοπεῖσαι δυνάμει τῶν Ν. Δ. 2952)53 καὶ 3097)54 κλπ. μέχρι τέλους τῆς παραγράφου διαγράφεται καὶ ἀντ’ αὐτοῦ τίθεται: «Προκειμένου περὶ νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων τῶν περιφερειῶν τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τῆς περιοχῆς τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης καὶ δυνάμει τῶν Ν. Δ. 2952)53 καὶ 3097)54 διακοπεῖσαι θητεῖαι Διευθυντῶν κλινικῶν καὶ ἐργαστηρίων, λογίζονται ὡς μὴ διακοπεῖσαι καὶ συνεχίζονται μέχρι τῆς κανονικῆς αὐτῶν λήξεως, τοῦ διαδραμόντος ἐπὶ συμβάσει χρόνου λογιζομένου ὡς χρόνου θητείας......... (ἀναγινώσκει)...............».

§351Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Αὐτὴ δὲν εἶναι τροπολογία, εἶναι βιβλίον.

§352ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐζητήσατε, κ. συνάδελφοι, νὰ σᾶς ἀναγνώσω τὴν τροπολογίαν. Συμμορφούμενος πρὸς τὸν Κανονισμὸν σᾶς ἀνέγνωσα τὴν τροπολογίαν. Διατὶ διαμαρτύρεσθε; Αὐτὴ εἶναι ἡ τροπολογία ἡ ἀναφερομένη εἰς τὸ ἄρθρον 6. Τὸ ἄρθρον 60 τοῦ Κανονισμοῦ λέγει: «Ἂν τροπολογία τις προταθῇ κατὰ τὴν συζήτησιν, ὁ Πρόεδρος λαμβάνει τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς ἐὰν ἡ τροπολογία πρέπει νὰ συζητηθῇ εὐθὺς ἢ τυπωμένη νὰ διανεμηθῇ». Σᾶς ἀνεκοίνωσα τὴν τροπολογίαν.

§353ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Νὰ συζητηθῇ.

§354ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συζητεῖται χωρὶς νὰ διανεμηθῇ.

§355Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ πρόθεσίς μου διὰ τῆς διατάξεως αὐτῆς, εἶναι ἡ ἄρσις μιᾶς ἀδικίας. Ἠθέλησα λοιπὸν τὰς διακοπείσας κακῶς θητείας, διὰ τοῦ Ν. 2592, νὰ τὰς θεωρήσω ὡς συνεχιζομένας καὶ διετύπωσα τὴν διάταξιν μέχρι τοῦ σημείου ὥστε, ὅλαι αἱ θητεῖαι αἱ διακοπεῖσαι νὰ θεωρηθῶσι συνεχιζόμεναι καὶ νὰ θεωρηθῇ ἄκυρος ἡ διακοπὴ ἐφ’ ὅσον δὲν ἔχῃ συντελεσθῇ ἡ κατάληψις τῆς θέσεως ὑπὸ ἄλλου. Αὐτὴ ἦτο ἡ βασικὴ διατύπωσις ἡ ἰδική μου, ἀλλὰ κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν καὶ κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς διατάξεως ταύτης, ὑπεβλήθη μία τροπολογία ἐκ μέρους διαφόρων συναδέλφων τοῦ κ. Σολομωνίδη κλπ., ἡ ὁποία ὁμοφώνως δύναμαι νὰ εἴπω ἐγένετο δεκτή.

§356Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐγὼ δὲν ἤμην σύμφωνος.

§357Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐνθυμοῦμαι ὅτι ἦτο τόσον ἔκδηλος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς ὥστε ἐγὼ δὲν ἐπρόφθασα οὔτε τὴν γνώμην μου νὰ εἴπω, καὶ τὴν ἐδέχθην κατόπιν τῆς ἐκδήλου τῆς Ἐπιτροπῆς θελήσεως. Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχω τὴν γνώμην ὅτι τὸ ζήτημα τίθεται ὡς ἑξῆς: Ἐφ’ ὅσον ἡ Βουλὴ ἀπεφάσισε καὶ ἐφ’ ὅσον καὶ ἐγὼ τὸ ἐδέχθην δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα νὰ ἀποστῶ τῆς τροπολογίας. (Χειροκροτήματα). Δύναται ὅμως ἡ Βουλὴ νὰ ἀνατρέψῃ τὴν προηγουμένην της ἀπόφασιν. Ἑπομένως τὸ ζήτημα τίθεται εἰς σᾶς καὶ ἡ ἀπόφασις εἶναι ἰδική σας. (Χειροκροτήματα).

§358Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, τῆς γενομένης δεκτῆς τροπολογίας, τοῦ κ. Σολομωνίδη, δὲν εἶχον λάβει γνῶσιν. Τόσον δὲ τοῦτο εἶναι βέβαιον καὶ ἐπικαλοῦμαι τὴν μαρτυρίαν τοῦ κ. Σολομωνίδη, καὶ τοῦ κ. Σπέντζα, ὥστε συνεχιζομένης τῆς συζητήσεως τῆς τροπολογίας παρεκάλεσα νὰ τὴν ἴδω διὰ νὰ κατατοπισθῶ. Ἐψηφίσθη βεβαίως ἡ τροπολογία, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ὅσοι ἐψήφισαν τὴν τροπολογίαν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχον ὑπ’ ὄψιν των ὡρισμένα πράγματα, ὅτι δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ἀντιταχθοῦν. Κατὰ τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ἐπιτρέπεται καὶ ἡ μεταβολὴ τῶν τροπολογιῶν καὶ ἡ μεταβολὴ τῶν ἄρθρων. Ὅπως εἶπε καὶ ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχομεν τὸ δικαίωμα νὰ συζητήσωμεν καὶ ἐὰν πεισθῶμεν νὰ ἀνακαλέσωμεν τὴν ἀπόφασιν ἐκείνην καὶ τὴν τροπολογίαν ἢ νὰ τὴν μεταρρυθμίσωμεν ἢ νὰ τὴν τροποποιήσωμεν. Τὰ πράγματα αὐτὰ τὰ ἔθεσεν εἰς τὴν θέσιν των πολὺ ὡραῖα ὁ κ. Γεωργούλης. Εἶναι πρὸς τιμὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ὅτι διὰ τοῦ νέου νομοσχεδίου καθιερώθη μία διαδικασία, ἡ ὁποία παρέχει μείζονας ἐγγυήσεις. Ἔγινεν ὅμως καὶ ἕνας διαγωνισμὸς καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸν ἀγνοήσωμεν. Οἱ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ὑπέστημεν τὴν δοκιμασίαν αὐτὴν τοῦ διαγωνισμοῦ, γνωρίζομεν τί σημαίνει δοκιμασία διαγωνισμοῦ καὶ ποῖον παράπονον θὰ μείνῃ ἐὰν οἱ ἐπιτυχόντες δὲν ἱκανοποιηθοῦν. Ἀλλ’ ἐν προκειμένῳ, ἔγινεν ἕνας διαγωνισμός, εἰς τὸν ὁποῖον οἱ ἐπιτυχόντες ἔδωσαν ἐξετάσεις ἐνώπιον 4 καθηγητῶν, ἀντὶ πέντε.

§359Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἔγιναν δύο διαγωνισμοί.

§360Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Πρὸ 5 μηνῶν, κατὰ Δεκέμβριον, εἶχε γίνει καὶ ἄλλος διαγωνισμός, διηγωνίσθησαν τὰ αὐτὰ πρόσωπα καὶ ὑπάρχουν ἐπιστήμονες διαπρεπεῖς, οἱ ὁποῖοι ἐπέτυχον εἰς τὸν διαγωνισμὸν ἐκεῖνον καὶ ὅμως εἰς τὸν δεύτερον δὲν συμπεριελήφθησαν, ἀκούσατε διατί: Διότι ὅσον οὔπω καταλαμβάνονται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἀποδειχθῇ καὶ διαπιστωθῇ ὅτι ἐγένετο ἀδικία, εἶναι τιμή, εἶναι ὑψίστη τιμή, ἀλλὰ καὶ ἱερὰ ὑποχρέωσις τοῦ Σώματος ν’ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀδικίαν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναφέρω πρόσωπα, τί ἔχομεν ὅμως; Ἐπιστήμονας κριθέντας, οἱ ὁποῖοι κατ’ ἐπίσημον πρακτικὸν ἄλλων κρίσεων ἐκρίθησαν ἱκανώτεροι καὶ καταλληλότεροι τῶν προκριθέντων. Ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου συγκεκριμένον παράδειγμα, δι’ ἕνα διαπρεπῆ ἐπιστήμονα. Κατὰ Δεκέμβριον ἐκρίθη ἱκανώτατος καὶ μὲ τὴν ἐσφαλμένην πληροφορίαν ὅτι καταλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας μετὰ ἑξάμηνον, ἐνῷ καταλαμβάνετο μετὰ διετίαν, δὲν ἐκρίθη. Καὶ αὐτὸς ὁ ἐπιστήμων εἶχε κριθῆ ὅτι ὑπερεῖχεν ὅλων τῶν ὑποψηφίων: «Λόγῳ σπουδῶν, γενομένων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, λόγῳ ὑφηγεσίας, δοθείσης εἰς τὴν Ἰταλίαν, λόγῳ ἐπιστημονικῆς συγγραφικῆς ἱκανότητος...... (ἀναγινώσκει).......». Ἐὰν λοιπόν, χωρὶς νὰ ἀνατρέξωμεν εἰς ἄλλα στοιχεῖα, αὐτὸς ὁ ἐπιστήμων ἠδικήθη, ἐρωτῶ ὑμᾶς, ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, θὰ ἐπιτρέψητε αὐτὴν τὴν ἀδικίαν; Διότι εἶναι ἀναμφισβήτητοι αἱ ἀδικίαι, καὶ δι’ ἐμὲ ἀπαράδεκτοι. Ἀναγνωριζομένης τῆς ἀδικίας μὲ τὴν ψευδῆ πληροφορίαν ὅτι μετὰ ἑξάμηνον καταλαμβάνεται ὑπὸ τοῦ ὁρίου ἡλικίας, ἐνῷ κατελαμβάνετο μετὰ διετίαν, πρέπει νὰ ἐξακολουθήσωμεν ἐμμένοντες εἰς τὴν ἀδικίαν; Ἡ πρότασις ἡ ἰδική μου εἶναι ἡ ἑξῆς: Οἱ ἐπιλεγέντες καὶ προκριθέντες καλῶς προεκρίθησαν, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀδικηθέντες πρέπει νὰ περιληφθοῦν ὡσαύτως.

§361ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Διατί, κ. συνάδελφε;

§362Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Διότι, δὲν ὑπάρχει ὡραιοτέρα πρᾶξις, κ. συνάδελφε, ἀπὸ τοῦ νὰ ἀποκαταστήσωμεν τὴν ἀδικίαν. Πρέπει νὰ ἀποδώσωμεν τὸ δίκαιον. Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀδικεῖται, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ παραμείνῃ μὲ τὴν πικρίαν ὅτι οἱ συνάδελφοι τὸν ἀδικοῦν. Ἐφ’ ὅσον ἀποδεικνύεται ὅτι ὑπάρχουν ἐπιστήμονες διαπρεπεῖς, ἴσως καὶ ἱκανώτεροι τῶν προκριθέντων, οἱ ὁποῖοι παρελείφθησαν κακῶς, ἔχει ὑποχρέωσιν ἡ Βουλὴ ν’ ἀποκαταστήσῃ τὸ δίκαιον. Νομίζω, ὅτι δύο λύσεις ὑπάρχουν: Ἢ καὶ οἱ δύο διαγωνισμοὶ θὰ θεωρηθοῦν ἔγκυροι καὶ ὅλοι αὐτοὶ θὰ τεθοῦν ὑπὸ τὴν κρίσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἢ θὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ σοφὴ διάταξις τοῦ ὀκταμελοῦς συμβουλίου, καὶ θὰ ὑποβληθοῦν καὶ πάλιν ὑπὸ τὴν κρίσιν αὐτοῦ καὶ τότε θὰ ἐξέλθωμεν τῆς αἰθούσης αὐτῆς μὲ ὑπερηφάνειαν, ὅτι ἐπετελέσαμεν τὸ καθῆκόν μας.

§363Κ. ΒΕΝΕΤΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ βαθυτάτην λύπην διαπιστῶ διὰ πολλοστὴν φοράν, ὅτι ὁσάκις ἔρχωνται θέματα προσωπικοῦ περιεχομένου, ἀπασχολεῖται ἡ Βουλὴ ἐπὶ μακρὸν καὶ ταλανίζεται τὸ Σῶμα, ἐνῷ ἀντιθέτως, ὁσάκις ἔρχωνται νομοσχέδια σοβαρώτατα διὰ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, ἀδιαφοροῦμεν. Διαπιστοῦμεν ὅτι ὑπάρχει μία κατάπτωσις τοῦ Σώματος εἰς τὸ σημεῖον αὐτό.

§364ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Διαμαρτύρονται).

§365Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρέπει ὁ κ. συνάδελφος νὰ ἀνακαλέσῃ.

§366ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἂν δέχεται τὴν περὶ ἧς πρόκειται τροπολογίαν. Οἱ παραδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἀπορρίπτεται.

§367Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι διὰ τῆς διαδικασίας, ἡ ὁποία προβλέπεται ὑπὸ τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου, ἐπιτυγχάνεται ἓν βῆμα ἀρτιωτέρας ἐπιλογῆς τῶν διευθυντῶν κλινικῶν. Προκειμένου νὰ ἐπιτευχθῇ τοῦτο καὶ εἰς τὰς ἐπαρχίας, προτείνω τὴν ἑξῆς τροπολογίαν: «Μετὰ τὴν πρώτην φράσιν τῆς παραγρ. 6, νὰ προστεθῇ «προκειμένου περὶ τῆς τέως Διοικήσεως Πρωτευούσης καὶ τῆς πόλεως Θεσσαλονίκης νὰ ἰσχύσουν τὰ ὅσα διαλαμβάνει ἡ παράγραφος 6», ὥστε καὶ διὰ τὴν ἐπαρχίαν νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ καλυτέρα ἐπιλογή.

§368Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ μοῦ κάμετε τὴν τιμήν, ὅταν ζητῶ τὸν λόγον νὰ μοῦ τὸν δίδετε, διότι δὲν τὸν ζητῶ καὶ τακτικά.

§369ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔχετε ὁμιλήσει ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 6.

§370Ν. ΔΙΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐὰν ἕνα νοσηλευτικὸν ἵδρυμα ἐκ τοῦ ὁποίου ἀπεμακρύνθη ὁ Διευθυντὴς κλινικῆς, λόγῳ διακοπῆς τῆς θητείας του καὶ ἵδρυσεν ἄλλην κλινικὴν τῆς εἰδικότητός του, νὰ ἀναλαμβάνῃ τὴν διεύθυνσιν τῆς νέας κλινικῆς......

§371Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Μάλιστα.

§372Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἤκουσα μὲ κατάπληξιν τὴν ἀναγνωσθεῖσαν τροπολογίαν, ἡ ὁποία εἰσάγει ἕνα καθεστὼς ἐντελῶς ἀπαράδεκτον, δηλαδὴ τὸ καθεστὼς τῆς διακρίσεως τῆς Πρωτευούσης καὶ τῆς Θεσσαλονίκης, ἐν σχέσει μὲ τὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖον θὰ διέπῃ τὰ λοιπὰ νοσοκομεῖα τῆς Ἑλλάδος. Τὸ πρᾶγμα, κ. βουλευταί, εἶναι ἁπλοῦν. Ἡ χώρα εἶναι ἑνιαία, ὅπως καὶ ἡ λογικὴ εἶναι ἑνιαία. Ἡ κρίσις τῶν ἐπιστημόνων ἰσχύει δι’ ὅλην τὴν χώραν. Εἶναι γεγονὸς ὅτι μόνον πνεῦμα φατριαστικὸν θὰ μᾶς ὡδήγει εἰς τὸ νὰ δεχθῶμεν τὴν τροπολογίαν αὐτήν. Ἐὰν τὴν δεχθῶμεν, θὰ πρέπει νὰ τὴν δεχθῶμεν δι’ ὁλόκληρον τὴν χώραν. Ἄλλως εἶναι ἀπαράδεκτος ἡ διάκρισις μεταξὺ Πρωτευούσης, Θεσσαλονίκης καὶ ἐπαρχιῶν.

§373Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐξηντλήθημεν ἐπὶ ὥρας διὰ νὰ λύσωμεν τὸ πρόβλημα αὐτὸ καὶ μετ’ ἀγῶνα μακρὸν κατελήξαμεν εἰς τὴν ἀπόφασιν νὰ συνεχισθοῦν αἱ θητεῖαι. Ἔρχεται κατόπιν καὶ ἀνατρέπει τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πιτούλη.

§374Ι. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΗΣ. Ἔγινε δεκτή.

§375Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Αὐτὸ εἶναι ἀπαράδεκτον.

§376Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ὑποθέτω ὅτι ὁ κ. συνάδελφος ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὴν τροπολογίαν, τὴν ἐστήριξεν ἐπὶ τοῦ ὅ,τι δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἰδία μεταχείρισις εἰς τὸ νοσοκομεῖον τῶν Γρεβενῶν καὶ τὸ τῶν Ἀθηνῶν. Νομίζω ὅτι ἡ διάκρισις αὐτὴ δὲν εἶναι τόσον ἀδικαιολόγητος, ὥστε νὰ δοθῇ τὸ δικαίωμα καὶ ἐλευθερία εἰς τὸν κ. Ἀντωνίου νὰ ὁμιλήσῃ περὶ «φατριαστικῶν» κλπ. Δικαιολογεῖται, ἐπαναλαμβάνω, ἡ τροπολογία ἐκ τοῦ ὅ,τι ἄλλως πρέπει νὰ ὁρισθῇ ἡ διοίκησις ἑνὸς νοσοκομείου μεγάλου τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἄλλως ἑνὸς μικροῦ νοσοκομείου. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος καὶ ἡ δικαιολογία ἐπὶ τῆς ὁποίας ἐστήριξε τὴν τροπολογίαν του ὁ κ. συνάδελφος.

§377Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Οἱ ἄρρωστοι εἶναι οἱ ἴδιοι, εἴτε εἰς τὰ Γρεβενά, εἴτε εἰς τὴν Ἀθήνα, καὶ πρέπει νὰ ἔχουν καλοὺς ἰατρούς. Ὁμολογῶ ὅτι δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀντιληφθῶ τὴν διάκρισιν αὐτήν.

§378Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ δεχθῶμεν διάκρισιν μεταξὺ Διευθυντοῦ κλινικῆς ἐπαρχιακοῦ νοσοκομείου καὶ νοσοκομείου τῆς Πρωτευούσης. Ἡ κρίσις εἶναι μία καὶ ἑνιαία. Οἱ ἐπιστήμονες κρίνονται ἐπὶ τῇ βάσει προσόντων ἐπιστημονικῶν. Δὲν εἶναι δυνατὸν δὲ νὰ κάμωμεν διάκρισιν ἐπιστημόνων, ἀναλόγως τῆς κλινικῆς εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται. Διότι, ἐὰν κάμνωμεν διάκρισιν, τὰ μὲν νοσοκομεῖα τῶν ἐπαρχιῶν θὰ ἐκκενωθοῦν, διότι δὲν θὰ ἔχουν ἀξίους διευθυντὰς τῶν κλινικῶν των, ἐνῷ θὰ γεμίσουν τὰ νοσοκομεῖα τῆς πρωτευούσης. Εἶναι λοιπὸν ἀπαράδεκτος ἡ διάκρισις. Οἱ διευθυνταὶ πρέπει νὰ κρίνωνται ὡς ἐπιστήμονες καὶ ὄχι ἀναλόγως τοῦ τόπου ὅπου θὰ διορισθοῦν. Τὸ δικαίωμα διορισμοῦ πρέπει νὰ τὸ ἔχῃ ὁ ὑπουργὸς καὶ νὰ διορίζῃ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν καὶ ὄχι τῶν ἱκανοτήτων. Τοῦτο εἶναι ἄποψις τελείως ἀπαράδεκτος καὶ ὡς ἐπιστήμων διαμαρτύρομαι.

§379Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἐπιθυμῶ δι’ ὀλίγων νὰ σᾶς ὁμιλήσω ἐπὶ τῶν αἰτίων τὰ ὁποῖα προεκάλεσαν τὴν ὑπὸ συζήτησιν τροπολογίαν, διὰ νὰ ἀντιληφθῆτε καὶ σεῖς πῶς γράφεται ἡ ἱστορία ἐπὶ θεμάτων, τὰ ὁποῖα ἔχουν τεραστίαν κοινωνικὴν σημασίαν ὅπως εἶναι τὸ θέμα τῆς ἰατρικῆς περιθάλψεως. Συμπίπτει ἀτυχῶς διὰ τὴν καλὴν ρύθμισιν τοῦ θέματος, εὐτυχῶς ὅμως διὰ τὸ νοσηλευόμενον κοινόν, εἰς τὴν πόλιν τῶν Τρικάλων νὰ ὑπηρετῇ ὁ ἀδελφός μου, ὡς διευθυντὴς τῆς παθολογικῆς κλινικῆς τοῦ ἐκεῖ νοσοκομείου. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ δεχθῆτε τὴν τροπολογίαν ἀλλὰ διὰ τὴν ἱστορίαν καὶ διὰ νὰ γίνῃ γνωστὸν κατὰ ποῖον τρόπον νομοθετοῦμεν, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ εἴπω μερικὰ πράγματα. Συμπίπτει λοιπόν, εἰς τὴν πόλιν τῶν Τρικάλων—ὁμολογῶ ὅτι λυποῦμαι διότι εὑρίσκομαι εἰς τὴν δύσκολον θέσιν νὰ ὑποστηρίζω ἀπόψεις αἱ ὁποῖαι ἀφοροῦν τὸν ἀδελφόν μου —νὰ ὑπηρετῇ ὁ ἀδελφός μου ὡς διευθυντὴς παθολογικῆς κλινικῆς. Ποῖος εἶναι ὁ ἀδελφάς μου; Ὑπάρχουν συνάδελφοι εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ τῆς Συμπολιτεύσεως καὶ ὑπάρχει καὶ ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ὑπέβαλε τὴν τροπολογίαν, ὁ κ. Πιτούλης, ὁ ὁποῖος γνωρίζει ποίας ἐπιστημονικῆς ἀξίας εἶναι ὁ ἀδελφός μου. Νομίζω, κ. Πιτούλη, ὅτι εἶσθε τότε καὶ σεῖς εἰς τὸ Παρίσι, ὅταν ὁ ἀδελφός μου ἦτο βοηθὸς εἰς εἷς νοσοκομεῖον. Ἦτο τότε ὁ καλύτερος.

§380Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ποῖος ἀμφισβητεῖ τὴν ἀξίαν του;

§381Φ. ΠΙΤΟΥΛΗΣ. Διατὶ φοβεῖται τὴν νέαν κρίσιν ὁ ἀδελφός, τοῦ κ. Ἀντωνίου;

§382Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Ἡ διάκρισις, ἡ ὁποία γίνεται μεταξὺ ἰατρῶν τῶν ἐπαρχιῶν καὶ ἰατρῶν τῶν νοσοκομείων Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, γίνεται ἀκριβῶς διὰ νὰ μὴ διορισθῇ ὁ ἀδελφός μου, ὁ ὁποῖος πανηγυρικῶς ἐπέτυχεν.

§383Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν τὸ ἤξευρον ὅτι εἴχατε ἀδελφόν.

§384Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τὸ ἠξεύρουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἔκαμαν τὴν τροπολογίαν. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις. Διὰ νὰ διευκολύνω τὴν κατάστασιν θὰ προτείνω ὅπως ληφθῇ ὡς μέτρον διακρίσεως ὁ χρόνος ἐπιλογῆς ἀπὸ τὰ ἐπιστημονικὰ Συμβούλια καὶ οὐχὶ ὁ τόπος Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης καὶ ἐπαρχιῶν, ἀποκλειομένων τῶν κριθέντων κατὰ τὸ τελευταῖον δίμηνον, ὁπότε ἀποκλείεται μὲν ὁ ἀδελφός μου, ἀλλὰ δὲν προσγίνεται ἀδικία καὶ εἰς ἄλλους. Διότι ἀντιθέτως θὰ ἦτο παράλογον καὶ ἄτοπον νὰ ἀποκλεισθοῦν ἐπιστήμονες ποὺ ἐκρίθησαν πρὸ ἑνὸς καὶ ἡμίσεος ἔτους, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι δὲν διωρίσθησαν, διότι καθυστέρησεν ἡ διαδικασία τοῦ διορισμοῦ των καὶ ἀντ’ αὐτῶν νὰ διορίζωνται πρόσωπα κριθέντα πολὺ μεταγενεστέρως.

§385Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον ἐτέθη ζήτημα προσωπικόν, τὸ ὁποῖον ἠγνόουν, εἶμαι ὑποχρεωμένος —πρόκειται περὶ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κ. Ἀντωνίου, τὸν ὁποῖον ἐκτιμῶ— νὰ παρακαλέσω τοὺς ὑποβαλόντας τὴν τροπολογίαν νὰ τὴν ἀποσύρουν.

§386Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πράγματι ἡ διάκρισις μεταξὺ Ἀθηνῶν, Θεσσαλονίκης, προξενεῖ κάποιαν περιέργειαν. Διατὶ νὰ μὴ λάβωμεν ὡς βάσιν καὶ τὰς Πάτρας καὶ τὸν Βόλον καὶ τὴν Καβάλαν. Ἡ τροπολογία αὐτὴ ἔχει κάποιον λόγον. Προτείνω εἰς τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πιτούλη νὰ προστεθῇ καὶ εἰς πόλεις κάτω τῶν 15.000 κατοίκων καὶ νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§387Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν ὑπάρχουν.

§388Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπάρχουν. Ἔστω καὶ κάτω τῶν 10.000 κατοίκων.

§389Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Παρακαλῶ καὶ πάλιν τοὺς κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐπιμείνουν καὶ νὰ ἀποσύρουν τὴν τροπολογίαν.

§390Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, πιστεύομεν ὅτι τόσον ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργός, ὅσον καὶ οἱ ἀξιότιμοι κ. συνάδελφοι, δὲν ἤθελον μὲ τὴν τροπολογίαν αὐτὴν νὰ θίξουν τὴν ἄποψιν τῆς ὑγειονομικῆς περιθάλψεως. Ἕνα εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν πρέπει νὰ νομίσῃ ἡ ἐπαρχία ὅτι ἔχει ἐπιστήμονας κατωτέρους τοῦ κέντρου. Δι’ ἠθικοὺς καὶ ψυχολογικοὺς λόγους δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ὑπάρχῃ νομοσχέδιον, εἰς τὸ ὁποῖον νὰ γίνεται αὐτὴ ἡ διάκρισις. Διότι ὁ χωριάτης δὲν ἐμβαθύνει εἰς τὰ πραγματικὰ αἴτια καὶ εἰς τὴν πραγματικὴν κατάστασιν, κρίνει ἁπλῶς τὸ πρᾶγμα ὅπως αὐτὸς τὸ ἀντιλαμβάνεται καὶ ἡ ἀντίληψίς του εἶναι ὅτι ὑπάρχει μία διάκρισις μεταξὺ κέντρου καὶ ἐπαρχίας. Ἰδοὺ διατὶ ἐπιμένομεν καὶ λέγομεν ὅτι δὲν ἐπιτρέπεται νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ τροπολογία αὐτή. Λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ συμβούλια, τὰ ὁποῖα κάμνουν τὴν κρίσιν, ἀποτελοῦνται πράγματι ἀπὸ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι γνωρίζουν ἀπολύτως τὴν κατάστασιν. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι διὰ τὸν ψυχολογικὸν αὐτὸν καὶ μόνον λόγον δὲν πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία.

§391Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἡ τροπολογία ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὴν διάταξιν τοῦ ἄρθρου 7 παράγραφος 4. Ἡ παράγραφος αὐτὴ ὁμιλεῖ, ὅτι ὁ διαγωνισμὸς ἐνεργεῖται ἅπαξ τοῦ ἔτους, τὸν Φεβρουάριον. Σᾶς ἐρωτῶ, κατὰ ποῖον τρόπον θὰ γίνῃ διάκρισις διαγωνισμοῦ μεταξὺ διευθυντῶν κλινικῶν Θεσσαλονίκης καὶ τῆς ἐπαρχίας;

§392Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Καὶ πάλιν παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ ἀποσύρουν τὴν τροπολογίαν.

§393Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Νομίζω ὅτι ὅταν τεθῇ ἕνας ἀριθμὸς πληθυσμοῦ κάτω τῶν 20.000 κατοίκων δύναται νὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πιτούλη.

§394ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν τροπολογίαν ὡς ἔχει; Παρακαλοῦνται οἱ παραδεχόμενοι νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἐπαναλαμβάνεται ἀντιστρόφως. Οἱ ἀποκρούνοντες τὴν τροπολογίαν, παρακαλῶ νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτὴ ὡς ἔχει.

§395Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, νὰ τεθῇ εἰς περιφερείας κάτω τῶν 20.000 κατοίκων. Εἶναι πρότασις ἰδική μας, τὴν ὁποίαν ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός.

§396Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΥ. Κύριε ὑπουργέ, ἔχω μίαν τροπολογίαν, διὰ τῆς ὁποίας ζητῶ, νὰ συμμετέχουν εἰς τὸ ἐπιστημονικὸν Συμβούλιον καὶ καθηγηταὶ τῆς παιδιατρικῆς.

§397Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριε Στεφάνου, τὴν ἀποδέχομαι.

§398Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, προτείνω, ὅπως οἱ τακτικοὶ καθηγηταὶ τοῦ Πανεπιστημίου διορίζωνται ὑπὸ τοῦ ὑπουργοῦ, ἀλλὰ μετὰ πρότασιν τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς.

§399Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν τὸ ἀποδέχομαι, κύριε συνάδελφε.

§400ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὸ ἄρθρον 6, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ τῆς Βουλῆς;

§401ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§402ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 7ον.

§403Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν ἡ Βουλὴ νὰ μὴ εἶναι συνεπὴς εἰς τὰς γνώμας της καὶ τὰς σκέψεις της. Ἡ διάταξις αὕτη εἶναι ἀντίθετος πρὸς τὸν νόμον περὶ ἀποκεντρώσεως, τὸν ὁποῖον ἐψηφίσαμεν πρὸ μηνός. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ζητῶ τὴν ἀπάλειψιν τῆς διατάξεως.

§404Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐὰν ἐπιμένετε, τότε νομίζω ὅτι, διὰ νὰ ἐξαλείψωμεν κάθε τυχὸν ὑποψίαν καταστρατηγήσεως τοῦ νόμου «περὶ διοικητικῆς ἀποκεντρώσεως», δυνάμεθα νὰ τὴν τροποποιήσωμεν, ὡς ἀκολούθως: «... (ἀναγινώσκει) ...». Οὕτω, θὰ δοθῇ μὲν τὸ δικαίωμα εἰς τὸν Νομάρχην, ἀλλὰ θὰ εἶναι τοῦτο διαρκείας 6 μηνῶν. Δηλῶ, κύριοι συνάδελφοι, πρὸς τὴν Βουλήν, ὅτι ἀναλαμβάνω τὰς εὐθύνας τῆς ὀργανώσεως τῶν νοσηλευτικῶν ἱδρυμάτων.

§405ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§406ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§407ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 7 ἐγένετο δεκτόν, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 8ον.

§408Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Προτείνω, κύριε ὑπουργέ, ὅπως ἡ ἐνιαύσιος χρονικὴ προθεσμία περιορισθῇ εἰς ἑξάμηνον τοιαύτην.

§409Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δέχομαι τὴν πρότασίν σας, ἐὰν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Ἐπιτροπή.

§410ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, ἀποδέχεται τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἠλιοπούλου;

§411ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§412ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ πρότασις τοῦ κ. Ἡλιοπούλου ἐγένετο δεκτή.

§413Μ. ΚΟΤΣΩΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τῆς παραγράφου 3 τοῦ τελευταίου ἐδαφίου τοῦ ἄρθρου 8 προτείνω τὴν τροποποίησιν αὐτοῦ διὰ τῆς προσθήκης τῆς φράσεως «καὶ Βʹ κατηγορίας διὰ τὰ περιφερειακὰ νοσοκομεῖα μέχρις 100 κλινῶν».

§414Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Τὸ ἀποδέχομαι, κύριε συνάδελφε.

§415Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὑπάρχει τὸ μεταθετὸν τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων.

§416Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐὰν μὲν ἔχῃ τὸ δικαίωμα τῆς μεταθέσεως, τότε εἶναι πλεονασμὸς καὶ δὲν ἔχει σοβαρὰν σημασίαν. Παρακαλῶ νὰ παραμείνῃ ἡ διάταξις ὡς ἔχει. Ἐπίσης δηλῶ ὅτι ἀποδέχομαι καὶ τὸ ἄρθ. 6 τῆς ἐκθέσεως τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§417Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου καὶ εἰς τὴν δευτέραν παράγραφον, ἐπιτρέπεται, ὅπως προσλαμβάνωνται, πρὸς πλήρωσιν κενῶν ὀργανικῶν θέσεων, ἀδελφαὶ προϊστάμενοι καὶ διευθύνουσαι: «...................... .............. (ἀναγινώσκει).......................». Περιορίζετε τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῆς προσλήψεως, μόνον εἰς τὰς ἀνωτάτας βαθμίδας τῶν ἀδελφῶν νοσοκόμων. Διατὶ δὲν τὸ ἐπεκτείνετε εἰς ὅλας τὰς διαβαθμίσεις καὶ διατὶ ἐξαιρεῖτε τὰς μαίας, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι, διὰ τὰ γυναικολογικὰ τμήματα τῶν νοσοκομείων; Νομίζω ὅτι εἶναι κάτι, τὸ ὁποῖον πρέπει σοβαρῶς νὰ λάβητε ὑπ’ ὄψιν.

§418Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἡ δικαιολογητικὴ βάσις τῆς διατάξεως εἶναι ἡ ἀκόλουθος: Εἰς πολλὰς ἐπαρχίας, ὅταν ἐπεσκέφθην τὰ νοσοκομεῖα, εὑρῆκα παντελῆ ἔλλειψιν ἱκανῶν νοσοκόμων. Ἠρώτησα: δὲν εἶναι δυνατόν, τὰ νοσοκομεῖα νὰ ἀποκτήσουν κατάλληλον προσωπικόν; Μοῦ ἀπήντησαν, ὄχι. Μοῦ ὑπέδειξαν, ὅτι εἶναι δυνατὸν πολλαὶ νὰ φύγουν ἀπὸ τὸν «Εὐαγγελισμὸν» καὶ ἄλλα ἱδρύματα, καὶ νὰ μετατεθοῦν εἰς μικρὰ νοσοκομεῖα ἐπαρχιῶν, ἀλλὰ διστάζω, διότι τὸν χρόνον τὸν ὁποῖον εἶχον εἰς τὸ νοσοκομεῖον τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ, θὰ τὸν χάσουν καὶ δὲν θὰ συνυπολογισθῇ εἰς τὴν σύνταξίν των. Ἐὰν νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ τὸ ἐπεκτείνωμεν, δέχομαι νὰ τὸ ἐπεκτείνω δι’ ὅλας τὰς διαβαθμίσεις.

§419Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Νὰ τὸ ἐπεκτείνετε καὶ εἰς τὰς μαίας.

§420Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Μάλιστα.

§421Ν. ΣΠΕΝΤΖΑΣ. Νὰ περιλάβωμεν καὶ τὰς βοηθοὺς μικροβιολόγων. Ἀπὸ σχολὰς ἔχουν βγῆ καὶ αὐταί, τὰς ὁποίας τὸ Ὑπουργεῖον τὰς ἔχει στείλει.

§422Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Αὐτοὶ λέγονται παρασκευασταί. Ὄχι δὲν τὸ δέχομαι.

§423Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἐπὶ τῆς 3 § τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου 8, καθορίζεται ὡς ὅριον ἡλικίας τῶν διοικητικῶν διευθυντῶν τὸ 55ον ἔτος.

§424Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Θέλετε νὰ τὸ καταργήσωμεν; Θέλετε νὰ τὸ βάλωμεν 60; Πόσον θέλετε σεῖς;

§425Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἀντιθέτως, ἐπειδὴ ἐδῶ εἰς τὰ κέντρα ὑπάρχουν μεγάλα νοσοκομεῖα, ἐπειδὴ ἡ δύναμις τῶν κλινῶν εἶναι ἐπίσης μεγάλη, ὁ φόρτος τῆς ἐργασίας τοῦ διοικητικοῦ Διευθυντοῦ εἶναι μεγαλύτερος καὶ ἡ εὐθύνη μεγαλυτέρα καὶ ἑπομένως χρειάζεται δύναμις μεγάλη, δι’ αὐτὸ τὸ ὅριον τῆς ἡλικίας νὰ ἐλαττωθῇ εἰς 50.

§426ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Ὄχι, ὄχι.

§427Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Σεῖς δὲν δύνασθε, δὲν εἶσθε ἱκανὸς νὰ διοικήσητε; Ἐὰν μού δοθῇ ἡ εὐκαιρία νὰ ἀποκτήσω ἕνα Πετρίδη, διατὶ νὰ τὸ ἀποκλείσω καὶ νὰ μὴ δύναμαι;

§428Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νὰ τὸ κάμετε 60, νὰ τὸ αὐξήσετε.

§429Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ὄχι δὲν τὸ δέχομαι.

§430Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἄρθρου, καθορίζετε ὅτι διοικητικὸς Διευθυντής, ἐὰν δὲν εἶναι ἰατρός, ποὺ νομίζω ὅτι κατὰ προτίμησιν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἰατρός, λέγετε ὅτι ἠμπορεῖ νὰ προέρχεται καὶ ἀπὸ στρατιωτικὰς σχολὰς καὶ γενικῶς ἀνωτάτας σχολάς. Ἐγὼ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ προστεθῇ καὶ ἡ παρατήρησις, τὴν ὁποίαν θὰ κάμω θὰ σᾶς πείσῃ, νὰ προτιμῶνται οἱ ἐκ τῆς Στρατιωτικῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς προερχόμενοι......... (θόρυβος).

§431ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι, ἀφήσατε τὸν ρήτορα νὰ τελειώσῃ.

§432Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ἔχετε τὴν ὑποχρέωσιν νὰ μὲ ἀκούσητε, διότι στηρίζω κάπου τὴν τροπολογίαν μου. Ἐὰν θελήσητε νὰ πᾶτε εἰς τὰ νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, τὰ ὁποῖα διοικοῦνται σήμερον, ἀπὸ ἀποστράτους στρατιωτικοὺς ἰατρούς, θὰ ἴδητε τεραστίαν διαφορὰν ἀπὸ τὰ ἄλλα νοσηλευτικὰ ἱδρύματα. Ἰδοὺ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἐπιμένω. Καὶ θέλετε νὰ σᾶς εἴπω καὶ κάτι περισσότερον; Ὁ στρατιωτικὸς ἰατρὸς ἔχει πεῖραν διοικήσεως, διότι ξεύρετε ὑπὸ ποίας συνθήκας ἐξέρχονται τῶν σχολῶν.

§433Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ συναντήσω τὸν Χαρίλαον Παπαδόπουλον, ὁ ὁποῖος διηύθυνε τὸν «Εὐαγγελισμόν», θὰ ἤμουν διατεθημένος νὰ τὸ δεχθῶ, ἀλλὰ ποῖος θὰ μοῦ εἴπῃ ὅτι θὰ εὑρίσκω πάντοτε Παπαδόπουλον.

§434Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Κύριε Πρόεδρε, κατεπονήθη ἀπόψε ἡ Βουλή, διὰ τὸ θέμα τῆς ἀντιλήψεως, ἀλλὰ ὁλόκληρος ἡ ὥρα κατηναλώθη διὰ τοὺς ἐπιστημονικοὺς Διευθυντὰς καὶ ἴσως ἐγένετο πολὺ μεγαλυτέρα κατανάλωσις τῆς ὥρας εἰς τὴν αἴθουσαν ταύτην καὶ πολλοὶ διαπληκτισμοί. Ἐγὼ πιστεύω ὅτι ἕνα νοσοκομεῖον, ἵνα λειτουργήσῃ εἰς ἀρίστην κατάστασιν, ὑπεράνω τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου καὶ ὑπεράνω τοῦ προσωπικοῦ χρειάζεται ὁ διοικητικὸς Διευθυντής, ἡ ψυχὴ τοῦ νοσοκομείου. Τὸ Α καὶ τὸ Ω, εἶναι ὁ Γενικὸς Διευθυντής. Παρῆλθε τὸ ἄρθρον αὐτό, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ψυχή, χωρὶς νὰ γίνῃ οὐδεμία συζήτησις. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, ὑπάρχουν 2 νοσηλευτικὰ ἱδρύματα, πολὺ μεγάλα καὶ ἡ μισθοδοσία εἶναι ἐλαχίστη μεταξὺ ἐπιστημονικοῦ καὶ διοικητικοῦ Διευθυντοῦ καὶ ὁ βαθμὸς εἶναι πολὺ μικρότερος καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς τοὺς διοικητικοὺς Διευθυντάς, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶναι ἰατροὶ καὶ δὲν ἐπιτρέπεται εἰς αὐτοὺς νὰ ἀσκήσουν τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ἰατροῦ. Ἐδῶ ὁ ἐπιστημονικὸς Διευθυντής, παίρνει 3.000 ἐκ τῆς θέσεως τοῦ νοσοκομείου ἀλλὰ ταὐτοχρόνως θὰ κερδίζῃ καὶ ἄλλας 10.000 δραχ. Ὁ διοικητικὸς Διευθυντὴς μὲ 2.000 μηνιαίως πρέπει νὰ παρακολουθῇ ὁλόκληρον τὸ νοσοκομεῖον καὶ δι’ αὐτό, ἐπειδὴ καὶ τὸ ὑλικὸν καὶ τὸ ἠθικὸν καὶ τὸ ἐπιστημονικὸν μέρος τῆς θέσεως αὐτῆς εὑρίσκεται λίαν μειωμένον, δὲν πηγαίνει κανεὶς νὰ γίνῃ διοικητικὸς Διευθυντής. Δι’ αὐτὸ θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἡ θέσις αὐτὴ τοῦ διοικητικοῦ Διευθυντοῦ νὰ τύχῃ ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Πρέπει νὰ γίνουν Γενικοὶ Διευθυνταί, πρέπει νὰ τύχουν εἰδικοῦ ἐπιδόματος, ἰδίως εἰς τὰς ἐπαρχίας, διότι δὲν πηγαίνουν τὰ κατάλληλα πρόσωπα. Ἑπομένως πρέπει νὰ κατέχουν τὴν θέσιν διπλωματοῦχοι, ἀνωτάτου ἐκπαιδευτικοῦ ἱδρύματος, καὶ ὄχι, ὅπως ἐβάλατε στρατιωτικούς, διότι ἡ θέσις των ἔναντι τοῦ ὑπολοίπου προσωπικοῦ θὰ εἶναι μειωμένη, ἐὰν δὲν ἔχουν τὴν ἀνάλογον μόρφωσιν.

§435ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Τριανταφυλλάκος, ἔχει τὸν λόγον.

§436Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, θὰ ἤθελον ν’ ἀπευθυνθῶ πρὸς τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν καὶ τοὺς ἀξιοτίμους κ. συναδέλφους, ἐπὶ τοῦ θέματος τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ συνάδελφος κ. Παπαδημητρίου, ἀλλὰ συγχρόνως θὰ ἤθελον εἰς τὴν ἀπάντησίν μου νὰ περιλάβω καὶ ἕνα σημεῖον τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ κ. Πετρίδης. Δύο εἶναι οἱ τρόποι ποὺ ἠμπορεῖ ἡ Πολιτεία νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ θέμα τῶν διοικητικῶν Διευθυντῶν. Ὁ εἷς εἶναι νὰ περιορίσῃ τοὺς ὑποψηφίους διοικητικοὺς Διευθυντὰς μεταξὺ τῶν ἰατρῶν, ὅπως ὁ προηγούμενος νόμος, ὄχι αὐτὸς ποὺ τροποποιοῦμεν, ἀλλὰ ὁ τροποποιηθεὶς κατὰ τὸ παρελθὸν ἔτος. Ἔλεγε «οἱ ἰατροί, ἢ ἐλλείψει τούτων», ὁπότε καθαρῶς διαφαίνεται ἡ ἐπιθυμία τοῦ νομοθέτου τὴν θέσιν τοῦ διοικητικοῦ Διευθυντοῦ νὰ τὴν καταλάβῃ ἰατρός. Μία ἄποψις. Δευτέρα ἄποψις ἡ ὁποία ἐθεσπίσθη διὰ τοῦ τροποποιητικοῦ τοῦ ἀρχικοῦ νομοσχεδίου, ὅπου ἐκεῖ ἔθεσεν ὡρισμένας κατηγορίας, ἰατρῶν, διπλωματούχων κ.ο.κ. Ἐὰν πρόκειται νὰ ἰσχύσῃ ἡ πρώτη ἀρχὴ δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ τὸ περιορίσωμεν μεταξὺ τῶν ἰατρῶν καὶ οὐδεμία ἄλλη κατηγορία πολιτῶν θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν τῶν διοικητικῶν Διευθυντῶν. Ἐὰν πάλιν προχωρήσωμεν εἰς τὴν δευτέραν ἀρχὴν ὑπὲρ τῆς ὁποίας ἐγὼ τάσσομαι ἰδιαιτέρως καὶ θὰ σᾶς ἐξηγήσω διατί, τότε δὲν δύναται νὰ τεθῇ προτίμησις. Ἠμπορεῖ καὶ ἕνας οἱουδήποτε ἄλλου ἐπαγγέλματος ἐὰν θέλῃ νὰ καταλάβῃ τὴν θέσιν αὐτήν, ἀρκεῖ νὰ ἔχῃ κατάρτισιν θεωρητικὴν τοιαύτην οὕτως ὥστε νὰ τοῦ ἐπιτρέπῃ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ καθήκοντά του. Ὀρθῶς, λοιπόν, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας διετύπωσε τὸ ἄρθρον καθ’ ὃν τρόπον ὅλοι μας τὸ ἀντιλαμβανόμεθα. Ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀξιωματικῶν νομίζω, ὅτι ἐδόθη προχθὲς εὐκαιρία εἰς τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως διεξοδικώτατα ν’ ἀναπτύξῃ τὸ θέμα. Ἐγὼ συμφωνῶ μὲ τὴν ἄποψιν τὴν ὁποίαν ὑπεστήριξε προχθὲς ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ὁ ὁποῖος ὑπεστήριξε μὲ ἐπιχειρήματα, ὅτι ἐφ’ ὅσον καταλήγομεν εἰς τὴν δευτέραν ἄποψιν, αὐτὴν τὴν ὁποίαν τώρα διατυπώνει τὸ νομοσχέδιον δὲν εἶναι δυνατόν, οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ ἀποκλείσωμεν ἁπλῶς μεταξὺ τοῦ κόσμου ἐκείνων ποὺ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιλέξῃ ποτὲ ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ τοὺς ἀξιωματικούς. Συνεπῶς μεταξὺ τῶν δύο τοιούτων σημείων ἔχει κατ’ ἀρχὴν ὁ κ. ὑπουργὸς καὶ ἡμεῖς νὰ ἐκλέξωμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν φέρ’ εἰπεῖν νὰ εἶναι καλύτερος διοικητικὸς Διευθυντὴς ἑνὸς ἀξιωματικοῦ μὲ πεῖραν μεγίστην διοικήσεως, ἕνας νεαρὸς ὅπως εἶπον καὶ ἄλλοτε 23 ἐτῶν ὁ ὁποῖος ἔχει ἕνα δίπλωμα Παντείου Σχολῆς. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λεχθῇ ὅτι ἕνας ἀνώτατος ἀξιωματικὸς ὅτι δὲν δύναται νὰ τύχῃ ἐπιλογῆς ἀπὸ τοῦ ἡγουμένου τοῦ τομέως τῆς Προνοίας καὶ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰ καθήκοντα τοῦ διοικητικοῦ Διευθυντοῦ.

§437Δ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ἐγὼ ὑπεστήριξα ὅτι πρέπει νὰ ἔχῃ δίπλωμα ἀνωτάτης σχολῆς, διότι ὁ διοικητικὸς Διευθυντής, πρέπει νὰ ἔχῃ ἀνωτάτην μόρφωσιν.

§438Ν. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐκτιμῶ ἀπολύτως τὸν ἰατρικὸν κόσμον, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἴμεθα καὶ ὀλίγον ἀντικειμενικοί. Εἰς τὴν ἰδιαιτέραν περιφέρειάν μου εἰς δύο νοσοκομεῖα διωρίσθησαν ὡς Διευθυνταὶ ἰατροί. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ δώσω τὴν πληροφορίαν, ὅτι ἀπέτυχον ἀμφότεροι. Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς δέχομαι τὴν γενικὴν ἄποψιν νὰ ἔχουν πτυχίον ἀνωτάτης σχολῆς καὶ οἱ ἀξιωματικοὶ νὰ ἔχουν φοιτήσει εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων.

§439Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ἠναγκασμένος νὰ συμφωνήσω μὲ τὸν συνάδελφον κ. Τριανταφυλλάκον καὶ μὲ τὴν ἄποψίν του, ὅτι οἱ διοικητικοὶ Διευθυνταὶ τῶν νοσοκομείων πρέπει νὰ εἶναι ἰατροί, ἐκτὸς ἐὰν δὲν ὑπάρχουν. Ἀλλὰ καὶ τὴν ἄλλην ἄποψιν ἐὰν λάβωμεν ὑπ’ ὄψει τοὐλάχιστον πρέπει νὰ εἶναι ἀνωτάτης σχολῆς, νὰ εἶναι πτυχιούχος ἀνωτάτης σχολῆς, ἢ νὰ εἶναι ἀξιωματικὸς τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων. Θεωρῶ ἀπαράδεκτον νὰ θέσωμεν ἕνα ὑπάλληλον μιᾶς ἐπιχειρήσεως, ἢ μιᾶς Τραπέζης νὰ διευθύνῃ τοὺς ἰατρούς.

§440Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ὁ κ. Κορυζῆς ποὺ διηύθυνε τὸν «Εὐαγγελισμὸν» δὲν εἶχε πτυχίον.

§441Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Εἶναι γνωστόν, ὅτι ἐσχάτως παρουσιάσθησαν ἄτοπα, τὰ ὁποῖα ἀπεδόθησαν εἰς τοὺς λόγους αὐτούς. Ἐξακολουθῶ νὰ ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι πρέπει νὰ προτιμῶνται οἱ ἰατροὶ καὶ ἐν ἐλλείψει ἰατρῶν νὰ προτιμῶνται πτυχιούχοι ἀνωτάτων σχολῶν ἢ ἀξιωματικοὶ τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων.

§442Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ κατὰ τὴν πρώτην συζήτησιν τοῦ νομοσχεδίου ὑπεστήριξα τὴν ἄποψιν τοῦ νὰ προτιμῶνται οἱ ἰατροὶ εἰς τὸν διορισμὸν ὡς διοικητικοὶ Διευθυνταί. Μετέφερα δὲ καὶ τὴν ἄποψίν μου αὐτὴν ἐκ πείρας, τὴν ὁποίαν εἶχον εἰς τὰ διάφορα νοσοκομεῖα, ποὺ εὑρισκόμεθα πρὸ ἐκπληκτικῶν γεγονότων, τοῦ νὰ μὴ δύνανται οἱ διοικητικοὶ Διευθυνταὶ νὰ ἀποφασίζουν καὶ νὰ λαμβάνουν μέτρα, τὰ ὁποῖα νὰ ἀποβαίνουν εἰς βάρος τῶν ἀσθενῶν. Ἀνεξαρτήτως, ὅμως, τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, διὰ τὸ ὁποῖον παρεκάλεσα τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ τὴν φράσιν νὰ ἔχουν κάποιαν προτίμησιν οἱ ἰατροί, θὰ μοῦ ἐπιτρέψῃ ὁ συνάδελφος κ. Τριανταφυλλάκος νὰ διατυπώσω τὴν γνώμην ὅτι διὰ τὸ κάθε ἀξίωμα ὑπάρχουν ὡρισμένα τεκμήρια ἔστω καὶ μαχητά. Οἱ ἰατροὶ κατὰ τεκμήριον πρέπει νὰ ἔχουν κάποιαν εἰδικότητα εἰς τὴν διεύθυνσιν τῶν νοσοκομείων, ὅπως καὶ οἱ δικηγόροι καὶ οἱ πτυχιούχοι τῆς Παντείου Σχολῆς εἰς ἄλλα ἱδρύματα. Διότι οἱ ἰατροὶ ὡς Διευθυνταὶ νοσοκομείων ἔχουν συνείδησιν τῶν καθηκόντων των, οἱ δὲ δικηγόροι ὡς ἐπιστήμονες, οἱ ὁποῖοι ἐπιλαμβάνονται καὶ ρυθμίζουν ὅλας τὰς σχέσεις τῆς ζωῆς, πάλιν πρέπει κατὰ τεκμήριον νὰ ἔχουν κάποιαν εἰδικότητα. Προτείνω ὡς μέσην λύσιν νὰ ἔχουν πάντοτε τὴν προτίμησιν οἱ πτυχιούχοι ἀνωτάτων σχολῶν.

§443Τ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΟΣ. Ὄχι, κ. συνάδελφε, ἰατροὺς θὰ βάλωμεν.

§444Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶχα διάθεσιν νὰ λάβω τὸν λόγον, ἀλλὰ τὸν λαμβάνω, διότι βλέπω πάλιν εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν ἀντιϊατρικὸν πνεῦμα. Κύριε Πρόεδρε, τὸ εἶπα καὶ προχθὲς καὶ ὅταν διέκοψα, ἀγορεύοντα, τὸν κ. Ἀντιπρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως: οἱ ἰατροὶ δὲν ἔχουν θέσεις νὰ καταλαμβάνουν, οὔτε ἠμποροῦν νὰ πᾶνε εἰς τὴν Χωροφυλακήν, οὔτε ἠμποροῦν νὰ γίνουν ὑποθηκοφύλακες, οὔτε συμβολαιογράφοι, οὔτε τίποτε. Μίαν θέσιν ἠμποροῦν νὰ καταλάβουν ἢ δημόσιοι ὑπάλληλοι ἰατροὶ μὲ μισθοὺς γλίσχρους ἢ νὰ διευθύνουν νοσοκομεῖα. Δὲν λέγω ὅτι ὅλοι εἶναι ἱκανοὶ διὰ νὰ διευθύνουν, διότι ἡ διοίκησις δὲν εἶναι πρᾶγμα τὸ ὁποῖον μανθάνεται. Ἐὰν εἰς τὴν Τρίπολιν δὲν εὑρέθησαν δύο ἰατροί, ἠμποροῦν νὰ εὑρεθοῦν εἰς τὰς Καλάμας, ἢ νὰ σταλοῦν ἀπὸ τὰς Ἀθήνας. Συνεπῶς ἐπανέρχομαι ἐπὶ τῆς πρώτης μου προτάσεως καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ θέσῃ τὴν φράσιν «κατὰ προτίμησιν ἰατροί».

§445Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κύριε ὑπουργέ, πράγματι εἶναι γεγονὸς ὅτι τὸ διοικεῖν κατὰ τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον εἶναι φυσικὸν προτέρημα τοῦ ἀτόμου. Πλήν, ὅμως, ἐπειδὴ ἔχω καὶ ἰδίαν πεῖραν τῆς καταστάσεως κατὰ τὴν στρατιωτικήν μου ζωήν, παρ’ ὅλον ὅτι δὲν ἤμην Διευθυντής, εἶδα ὅτι πράγματι ὁ ἰατρὸς εἰς τὰς περιπτώσεις τῶν νοσοκομείων ἔχει μεγαλυτέραν πεῖραν καὶ εἶναι δυνατὸν περισσότερον παντὸς ἄλλου νὰ διοικήσῃ, λαμβανομένου δὲ ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἔχει καὶ ὑφισταμένους ἰατροὺς καὶ θὰ πρέπει εἰς ὡρισμένας περιπτώσεις νὰ λύσῃ ὡρισμένα ζητήματα καὶ νὰ δώσῃ ὡρισμένας λύσεις, θὰ πρέπει νὰ γνωρίζῃ καλῶς τὰ πράγματα διὰ νὰ κρατηθῇ κάπως εἰς ἐπίπεδον ἀξιοπρεπές. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν πιστεύω καὶ ἐγὼ ὅτι πρέπει νὰ προτιμῶνται οἱ ἰατροί. Εἰς περίπτωσιν ὅμως καθ’ ἣν δὲν θὰ ὑπάρχουν ἰατροὶ κατάλληλοι, διότι θὰ ὑπάρχουν δείγματα ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν εἶναι ἱκανοὶ νὰ διοικήσουν, φέρ’ εἰπεῖν, εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ πρέπει νὰ προτιμῶνται ἄλλοι, ἀλλὰ μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι θὰ πρέπει νὰ ἔχουν ἕνα ἀνώτερον δίπλωμα ἢ ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὸν Στρατόν, νὰ εἶναι τῆς Σχολῆς τῶν Εὐελπίδων, ἀλλὰ αὐτοὶ θὰ προΐστανται ἐπιστημόνων κύρους ἐν τῇ κοινωνίᾳ.

§446Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Ἐγὼ νομίζω ὅτι αὐτὸ τὸ ὁποῖον θέτομεν, ὅτι ἐπιτρέπεται ὁ διορισμὸς διοικητικῶν Διευθυντῶν κλπ., δὲν εἶναι ὀρθόν. Μὲ πέντε χρόνια ὑπηρεσίαν δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ διευθύνουν ἱδρύματα. Ὁ Διευθυντὴς ἔχει μεγάλην σημασίαν εἰς ἕνα νοσοκομεῖον. Δὲν ἠμπορεῖ ἕνας τραπεζιτικὸς ὑπάλληλος, ὁ ὁποῖος ἔχει πενταετῆ ὑπηρεσίαν νὰ δύναται νὰ ἔλθῃ ὡς Διευθυντὴς ἑνὸς νοσοκομείου.

§447Ι. ΨΑΡΡΕΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἂν καὶ ἐξηντλήθη τὸ θέμα τῆς προτιμήσεως τῶν ἰατρῶν, ἐγὼ προσθέτω τοῦτο, ὅτι ὁ διοικητικὸς Διευθυντὴς ὅταν εἶναι ἰατρὸς ἔχει νὰ προσφέρῃ πολλὰς ὑπηρεσίας κατὰ τὴν πρόσληψιν τῶν προσερχομένων πρὸς νοσηλείαν ἀσθενῶν, ἐνῷ ὁ διοικητικὸς διευθυντὴς θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ὑποδεχθῇ τὸν ἄρρωστον ὅταν προσέρχεται ἐκεῖ πρὸς νοσηλείαν. Ἀντιλαμβάνεσθε δηλαδὴ τὸ μέγεθος τῆς θέσεως τοῦ ἐπιστήμονος ἰατροῦ Διευθυντοῦ. Νομίζω ὅτι ὁ ἰατρὸς ὡς Διευθυντὴς θὰ προσφέρῃ πραγματικὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὸ νοσοκομεῖον.

§448Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Κύριοι συνάδελφοι, ἡ διάταξις αὐτὴ δὲν προτίθεται νὰ προστατεύσῃ οὔτε τοὺς ἰατρούς, οὔτε τοὺς ἄλλους ἐπιστήμονας. Προτίθεται νὰ προστατεύσῃ τὸ νοσοκομεῖον, ἐξασφαλίζουσα εἰς αὐτὸ τὸν πλέον κατάλληλον Διευθυντήν. Δι’ αὐτό, προδίδων τὴν σκέψιν μου, λέγω ὅτι σκεπτόμεθα νὰ δημιουργήσωμεν μετεκπαίδευσιν, εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποκτήσωμεν καλοὺς καὶ ἱκανούς. Ἐπὶ τοῦ προκειμένου ἐτέθη τὸ ζήτημα, πρέπει οἱ ἰατροὶ νὰ ἔχουν προτίμησιν τῶν ἄλλων; Ἐγὼ διατυπώνοντας τὴν διάταξιν ὡς τὴν διετύπωσα, θέλω νὰ ἔχω εὐχέρειαν καὶ νὰ δύναμαι νὰ ἐπιλέξω τὸν κατὰ τὴν κρίσιν μου καταλληλότερον καὶ ἱκανώτερον. Ἐφ’ ὅσον, ὅμως, σεῖς ἐπιμένετε καὶ βλέπω ὅτι κλίνετε ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως τῆς προτιμήσεως τῶν ἰατρῶν, θεωρῶ ὡς καταλληλοτέραν τὴν διατύπωσιν τῆς προτιμήσεως τῶν ἰατρῶν ἐπὶ ἴσοις ὅροις. Αὐτὸ εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ δεχθῶ, διότι καὶ δίκαιον τὸ θεωρῶ. Ὡς πρὸς τὸ ἄλλο τοῦ κ. Σολομωνίδη, εἶμαι ἐπίσης σύμφωνος καὶ τὴν πενταετίαν τὴν αὐξάνω εἰς ἑπταετίαν.

§449ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὸ ἄρθρον 8 ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ;

§450ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτόν.

§451ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὥστε τὸ ἄρθρον 8 δεκτὸν ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ. Ἄρθρον 9ον.

§452Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Ἡ τροπολογία μου εἶναι γενικοῦ χαρακτῆρος, τὴν ἀπεδέχθη ὁ κ. ὑπουργός, καὶ παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτή.

§453Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Νομίζω ὅτι μόνον διὰ τὰ Κρατικὰ νοσοκομεῖα θὰ δύναται ἡ τροπολογία αὐτὴ νὰ ἐφαρμοσθῇ.

§454Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Καὶ μὲ τὰ ἰδιωτικὰ νοσοκομεῖα τὸ Κράτος συμβάλλεται. Πρόκειται περὶ παλαιᾶς διατάξεως, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητον νὰ ὑπάρξῃ καὶ κύρωσις.

§455Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Πρέπει νὰ ὑπάρχουν ὁπωσδήποτε κυρώσεις, καὶ δι’ αὐτὸ ἡμεῖς δεχόμεθα τὴν τροπολογίαν ὡς ἔχει.

§456Ι. ΛΑΥΡΕΝΤΙΔΗΣ. Θὰ παρεκάλουν, κ. συνάδελφοι, νὰ περιληφθοῦν εἰς τὴν τροπολογίαν καὶ οἱ διατελέσαντες βουλευταί. Σᾶς ἀναφέρω, κ. βουλευταί, ὅτι συνάδελφος ἐκλεγεὶς τετράκις βουλευτὴς καὶ μὴ ἔχων τὰς προϋποθέσεις νὰ λάβῃ σύνταξιν, ἠσθένησε καὶ δὲν εὕρισκε νοσοκομεῖον νὰ νοσηλευθῇ ἐλλείψει οἰκονομικῶν μέσων. Καὶ ναὶ μὲν ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, ἀνέλαβε τὴν σχετικὴν δαπάνην, ἀλλὰ ὁ ὑπουργὸς ἐκεῖνος ἐγνώριζε μετὰ πόσης δυσκολίας ἐπετεύχθη τοῦτο. Νομίζω, ὅτι οἱ δημόσιοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἀναλίσκουν τὴν ζωήν των εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῶν κοινῶν καὶ πεθαίνουν εἰς τὴν ψάθαν θὰ ἦτο τὸ ἐλάχιστον αὐτὸ τὸ ὁποῖον ζητοῦν σήμερον. Διὰ τοῦτο νομίζω, ὅτι πρέπει ἄνευ συζητήσεως νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ ἡ προσθήκη διὰ τοὺς διατελέσαντας βουλευτάς.

§457Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Ἔχω ἐπιφυλάξεις, κ. Πρόεδρε, διὰ τὴν προσθήκην αὐτήν. Ἄς ἀποφασίσῃ ἡ Βουλή.

§458ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Κιζάνη;

§459ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, δεκτή.

§460ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεσθε νὰ περιληφθοῦν καὶ οἱ διατελέσαντες βουλευταί;

§461ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§462ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὡς ἄνω τροπολογία γίνεται δεκτὴ ὡς ἄρθρον 10. (Ἐπίσης τὸ ἄρθρον 10 γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει λαμβάνον ἀριθμὸν 11). Ἄρθρον 11ον.

§463Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Παρεκλήθην ὑπὸ τοῦ κ. Κουντούρη νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὅτι ἡ ἀφορῶσα τὴν Κάλυμνον διάταξις νὰ ἰσχύσῃ ἀφ’ ἧς ἐνομοθετήθη, ἡ σχετικὴ διάταξις.

§464Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Μάλιστα τὸ δέχομαι.

§465ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν λαμβάνον ἀριθμὸν 12. Ἄρθρον 12ον.

§466Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Ζητῶ ὅπως παρασχεθῇ δυνατότης νὰ διορίζεται Κυβερνητικὸς Ἐπίτροπος οὐχὶ μόνον εἰς τὰ δύο μεγάλα ν)μεῖα Ἀθηνῶν, ἀλλὰ εἰς ἅπαντα τὰ ν)μεῖα τὰ ὁποῖα ἔχουν ἄνω τῶν 200 κλινῶν. Ἐπειδὴ δέ, δυνατὸν ἡ ἐπιβάρυνσις νὰ εἶναι μεγάλη νὰ διορίζωνται ὡς Κυβερνητικοὶ Ἐπίτροποι οἰκονομικοὶ δημόσιοι ὑπάλληλοι λαμβάνοντες ἓν ἐπιμίσθιον.

§467Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δὲν δέχομαι τὴν πρότασιν ταύτην. Δὲν ὑπάρχει ἀποχρῶν πρὸς τοῦτο λόγος.

§468ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον τοῦτο ἐγένετο δεκτὸν λαμβάνον ἀριθμὸν 13. Ἄρθρον 13ον.

§469Γ. ΜΕΤΑΞΑΣ. Παρακαλῶ ὅπως ὁ κ. ὑπουργὸς ἀποδεχθῇ μίαν τροπολογίαν ἀφορῶσαν δύο ἰατροὺς ἐπόπτας ἐξυγιάνσεως.

§470Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργ. Κ. Προνοίας). Δέχομαι, κ. Πρόεδρε, τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Μεταξᾶ ὡς καὶ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Δ. Παπαδημητρίου, σχετικῶς μὲ τοὺς διοικητικοὺς Διευθυντάς. Θὰ τεθῇ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Μεταξᾶ, ὡς ἴδιον ἄρθρον τοῦ δὲ κ. Παπαδημητρίου ὡς τελευταία παράγραφος τοῦ ἄρθρου 8.

§471ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 13 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη, λαμβάνον ἀριθ. 14. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.54 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)1953 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας», ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§472ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§473ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ σήμερον καὶ ὥραν 7 μ.μ. μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ κοινοβουλευτικὸν ἔλεγχον. (Ὥρα 1.45′ π.μ.)