1955.06.22

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 118η

Τετάρτη 22 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Β. Καραμπίλιας, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Β. ΚΑΡΑΜΠΙΛΙΑΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ διαμαρτυρηθῶ, διὰ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθητε χθὲς τὸ προκληθὲν ἐπεισόδιον διὰ τῆς ἀρνήσεως ἐκ μέρους τοῦ Προεδρείου νὰ δώσῃ τὸν λόγον εἰς τὸν κ. Κρασαδάκην, τὸν ὁποῖον, ἀναγκασθεὶς νὰ ἀποχωρήσω, λόγῳ ἐπειγούσης ἀνάγκης, παρεκάλεσα νὰ ὁμιλήσῃ ὡς ἐκπρόσωπός μου κατὰ τὴν συζήτησιν, ἡ ὁποία διεξήγετο ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ Προεδρεῖον πρέπει νὰ ἔχῃ μίαν ἀνωτέραν ἀντίληψιν τῶν δικαιωμάτων του, ἀπέναντι τοῦ Κοινοβουλίου καὶ θεωρῶ, ὅτι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἐχειρίσθητε χθὲς τὸ θέμα, ὑπῆρξεν στενόκαρδος. Διότι εἰς οὐδὲν ἄρθρον τοῦ Κανονισμοῦ ὑπάρχει διάταξις, ὑποχρεοῦσα τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, νὰ ὁρίσουν κατὰ τὴν ἀπουσίαν των ἀντικαταστάτας των. Κατ’ οἰκονομίαν σεῖς εἴχατε ζητήσει τοῦτο. Ἔπρεπε λοιπόν, νὰ μὴ στερήσητε τοῦ λόγου τὸν κ. Κρασαδάκην, εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον ἀναθέσει νὰ μὲ ἐκπροσωπήσῃ.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, προέβην εἰς μίαν δήλωσιν, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς τὰ πρακτικὰ καὶ ἐὰν ἔχετε τὴν καλωσύνην ἀναγνώσατέ την. Ἡ δήλωσις αὕτη ἀποσαφηνίζει τὸ ζήτημα. Δὲν ἐζήτησά τι ἐγὼ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων. Ἠρνήθην ὅταν ἐνεφανίσθη ἓν θέμα ὅπως τοῦ κ. Κρασαδάκη, οἱ δὲ κ.κ. ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, τὴν ἑπομένην παρομοίου ἐπεισοδίου, τὸ ὁποῖον δὲν ἔλαβε τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν ἔλαβε τὸ χθεσινόν, μοὶ ἔστειλαν μίαν ἐπιστολὴν εἰς τὴν ὁποίαν μοῦ ἐδήλουν ὅτι, μονίμως, ὁρίζουν κοινοβουλευτικὸν ἀναπληρωτήν των ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ τὸν τάδε. Οὕτω προεκλήθη ἡ ἐπιστολὴ ἑνὸς ἐκ τῶν κ. κ. ἀρχηγῶν κατόπιν ἐπεισοδίου ὁμοίας φύσεως. Ἐδέχθην, ὡς modus vivendi τὴν μόνιμον ἀναπλήρωσιν διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἑκάστοτε οἱ ἀρχηγοὶ τῶν κομμάτων, οἱ ὁποῖοι ἔχουν σοβαρωτάτην ἀποστολὴν ἐν τῷ Σώματι αὐτῷ καὶ παίζουν ἕνα μέγα ρόλον διὰ τὴν εὐόδωσιν τῶν ἐργασιῶν τῆς Βουλῆς, νὰ ἀντικαθίστανται, τυχαίως, πότε ἀπὸ τὸν Α καὶ πότε ἀπὸ τὸν Β βουλευτήν. Ἡ ἐκπροσώπησις προϋποθέτει πλήρη ἐνημερότητα τῶν θεμάτων ὡς καὶ τῶν ἐπ’ αὐτῶν ἀπόψεων τοῦ ἀρχηγοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιλέξῃ τὸν δυνάμενον νὰ τὸν ἀναπληρώσῃ οὐσιαστικῶς καὶ ἔναντι τῆς Βουλῆς ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ὀπαδῶν τοῦ Κόμματος. Προχειρότης εἰς τοιούτου εἴδους ζητήματα, κινδυνεύει νὰ δημιουργήσῃ δυσάρεστα ἀπρόοπτα μὴ συντελεστικὰ τῆς ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ. Ἀπόκειται εἰς αὐτούς, νὰ ὁρίσουν, ἐὰν θέλουν, ἕνα ἀναπληρωτήν.

§5Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε.......

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ζαννῆ, μὴ σπεύδετε νὰ ἐπεμβαίνετε ἐφ’ ὅλων τῶν ζητημάτων. Ἀφήσατε νὰ συμπληρώσῃ καὶ ὁ Πρόεδρος τὰς σκέψεις του. Ἠθέλησα λοιπόν, κατόπιν, παρακλήσεων ἀρχηγῶν κομμάτων, οἱ ὁποῖοι εἶπον: «Ἐπὶ τέλους, ἀσθενοῦμεν, εἴμεθα εἰς περιοδείαν, νὰ μὴ ἐκπροσωπῆτε τὸ κόμμα μας;», καί, σιωπηρῶς, ἐδέχθην νὰ μοῦ δοθῇ μία ἐπιστολή, ἡ ὁποία νὰ ὁρίζῃ ἕνα ἀναπληρωτὴν ἐκπρόσωπον ἐδῶ, διὰ νὰ ὑπάρχῃ μία ἑνότης καὶ συνέχεια εἰς τὴν ἐκπροσώπησιν τοῦ κόμματος. Δι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα, δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ μὲ κατηγορήσῃ ὅτι εἶναι ἀντικοινοβουλευτικόν, διότι δὲν ἐστάθην εἰς τὸ στενὸν γράμμα τοῦ Κανονισμοῦ. Ἠθέλησα δὲ νὰ ἴδω κατὰ ποῖον τρόπον, ἡ ἐφαρμογή του, θὰ ἀποδώσῃ, ὥστε νὰ τὸ περιλάβωμεν εἰς τὸν Κανονισμόν, τὸν ὁποῖον ἑτοιμάζομεν. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Δὲν ἠθέλησα ὄχι διὰ τὸν κ. Κρασαδάκην προσωπικῶς, τὸν ὁποῖον συμπαθῶ καὶ ἐκτιμῶ, δὲν ἠθέλησα λέγω νὰ δεχθῶ τὴν δημιουργίαν ἑνὸς προηγουμένου, ὅτι δηλαδὴ ἑκάστοτε εἷς βουλευτὴς δύναται νὰ ἐγείρεται καὶ νὰ ἀπαντᾷ, ἀντὶ τοῦ ἀπουσιάζοντος ἀρχηγοῦ του. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα. Ἦτο ζήτημα ἀρχῆς, κύριε Πρόεδρε, τὸ ὁποῖον δὲν ἔθιγεν οὔτε ὑμᾶς, οὔτε τὸν κ. Κρασαδάκην. Αὐτὰ ἤθελα νὰ εἴπω, διὰ νὰ τεθῇ τέρμα εἰς τὴν συζήτησιν.

§7Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι τὸ θέμα τὸ ὁποῖον θίγετε εἶναι ἐντελῶς ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ἐφ’ ὅσον εἰς τὸν Κανονισμὸν δὲν ὑπάρχει τοιαύτη ὑποχρέωσις, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ζητῆτε τοιαύτην ἐπιστολήν. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. Κρασαδάκης σᾶς ἐδήλωσεν ὅτι τοῦ ἀνέθεσα νὰ μὲ ἐκπροσωπήσῃ, δὲν νομίζω ὅτι ἐδικαιοῦσθε σεῖς νὰ μὴ τοῦ δώσετε τὸν λόγον. Εἶναι σκόπιμον καὶ ὀρθὸν, κύριε Πρόεδρε, εἰς μίαν συζήτησιν, ἡ ὁποία προκαλεῖται αἰφνιδίως εἰς τὴν Βουλήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ ἀρχηγὸς λόγῳ κωλύματος δὲν δύναται νὰ φθάσῃ ἐγκαίρως ἢ νὰ μετάσχῃ αὐτῆς, νὰ ἀποστερῆται ἕνα κόμμα τῆς δυνατότητος νὰ ἐκφράσῃ τὴν γνώμην του δι’ ἑνὸς οἱουδήποτε στελέχους του; Ἀναμφισβητήτως ὄχι. Κατὰ συνέπειαν, νομίζω ὅτι τὸ ἐπεισόδιον ὑπῆρξεν ἀτυχὲς καὶ ἡ ἰδική σας ἄποψις ὑπῆρξε στενόκαρδος.

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπῆρξε τυπικῶς αὐστηρά, ἴσως, ἀλλὰ δὲν ἦτο εἰς βλάβην τοῦ Κοινοβουλευτισμοῦ.

§9ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Πρέπει νὰ τροποποιηθῇ ὁ Κανονισμός.

§10Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ, ὑπάρχουν τὰ Κοινοβουλευτικὰ ἔθιμα καὶ ἐκτὸς αὐτῶν, ὑπάρχει ἡ οὐσία. Ἡ οὐσία ποία εἶναι; Ἐδῶ συνεργαζόμεθα ὅλοι οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους διὰ τὸ καλὸν τοῦ Ἔθνους. Ἐὰν εἰς ἕνα ζήτημα ἐγερθῇ εἷς ἀρχηγὸς κόμματος καὶ εἴπει: «Κύριε Πρόεδρε, τὰς ἀπόψεις τοῦ Κόμματός μας θὰ τὰς ἀναπτύξῃ ὁ κ. τάδε», εἶσθε ὑποχρεωμένος νὰ τὸ δεχθῆτε. Τὸ ἀντίθετον, κύριε Πρόεδρε, εἶναι ὄχι στενόκαρδον, ἀλλὰ εἶναι ἀπαγόρευσις τῆς ἐκφράσεως τῆς γνώμης τοῦ ἀντιπροσώπου τοῦ Ἔθνους. Ὥστε, τοῦτο ἴσχυεν ὡς Κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν. Καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος ὡμίλησα ἐπανειλημμένως ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Διατί; Διότι μοῦ ἔλεγον οἱ συνάδελφοι τοῦ κόμματος: Κύριε Χαβίνη, ἠμπορεῖτε νὰ ὁμιλήσετε ἐκ μέρους τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Καὶ μοῦ τὸ εἴχατε ἐπιτρέψει. Ὑπάρχει, λοιπόν, καὶ τὸ προηγούμενον. Συνεπῶς, ἔπρεπε νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Κρασαδάκης.

§11Ε. ΚΩΛΕΤΤΗΣ–ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Μήπως δύνασθε νὰ μᾶς διαφωτίσητε ἐπὶ τοῦ ἑξῆς: λέγοντες «μονίμως», τί ἐννοεῖτε;

§12ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν λέγει ὁ Κανονισμὸς τίποτε, ἐν προκειμένῳ. Εἶχον, μόνον, παράκλησιν τῶν ἀρχηγῶν τῶν κομμάτων, οἱ ὁποῖοι, ἀπουσιάζοντες, θέλουν νὰ ἔχουν ἕνα ἐκπρόσωπον εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτήν. Τώρα, διὰ τοῦ νέου Κανονισμοῦ, θὰ ρυθμισθοῦν ὅλα αὐτά. Αὐτό, ἦτο μία προσωρινὴ λύσις, διὰ νὰ διευκολύνω τὸν κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν: Θὰ ἀπουσιάσω ἐπὶ δεκαπενθήμερον εἰς περιοδείαν διὰ νὰ ἐπικοινωνήσω μὲ τὸν λαόν· ἠμπορῶ νὰ ἀφήσω ἕνα ἀναπληρωτήν μου; Τί νὰ τοῦ εἴπω, κύριοι; Τοῦ εἶπον, μάλιστα· ἀφήσατέ μου μίαν ἐπιστολήν. Τὸ ἴδιον μοῦ εἶπεν ὁ κ. Παπαπολίτης: Θὰ λείψω εἰς περιοδείαν. Τὸ ἐδέχθην. Τί ἠμποροῦσα νὰ κάμω; Αὐτὸ εἶναι τὸ mea culpa διὰ τὴν ὁμαλὴν διεξαγωγὴν τῶν ἐργασιῶν τοῦ Σώματος. Τώρα, θὰ τὸ φέρω τὸ ζήτημα εἰς τὸ Σῶμα διὰ τῆς τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ καὶ θὰ λάβετε οἵαν ἀπόφασιν θέλετε. Δὲν ἠδυνάμην νὰ τὸ ἀρνηθῶ εἰς τὸν κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος μοῦ εἶπεν ὅτι θέλω νὰ ἀναχωρήσω εἰς περιοδείαν ἐπὶ 15)θήμερον διὰ νὰ ἐπικοινωνήσω μὲ τὸν λαὸν καὶ θέλω νὰ ἔχω ἕνα ἀντιπρόσωπον εἰς τὴν Βουλήν. Δὲν τὸ λέγει ὁ Κανονισμός, κύριε Κωλέττη, ἀλλὰ τὸ ἐδέχθην αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

§13Ε. ΚΩΛΕΤΤΗΣ–ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ. Θὰ δύναται ὁ ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος νὰ τὸν ἀλλάξῃ;

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτό, θὰ τὸ εἴπῃ ὁ Κανονισμός. Κατόπιν τῶν ἐκδηλωθέντων ἐπεισοδίων, ὅλα αὐτὰ θὰ διορθωθοῦν διὰ τοῦ Κανονισμοῦ, τὸν ὁποῖον ὑμεῖς θὰ ἐγκρίνητε.

§15ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Εἰς οὐδεμίαν ἄλλην Βουλὴν τοῦ παρελθόντος δὲν ἐγένετο αὐτό. Οἱοσδήποτε βουλευτὴς τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, βεβαίως, δύναται νὰ ἀπαντήσῃ, ἀλλ’ οὐχὶ ὡς ἐκπρόσωπος.

§16Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Τὸν εἶχον ὁρίσει.

§17ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἔληξεν ἡ συζήτησις. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως;

§18ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§19ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Κ. Γιαννούσης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§20Κ. ΓΙΑΝΝΟΥΣΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ὁ βουλευτὴς Ναυπλίας κ. Β. Βραχνὸς καταθέτει ἀναφορὰς τοῦ Ἐπαγγελματικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ καὶ τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Κρανιδίου καὶ τοῦ Ἐμποροεπαγγελματικοῦ Συλλόγου Ἑρμιόνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν παρὰ τοῦ Περιφερειακοῦ Ἐμπορικοῦ καὶ Βιοτεχνικοῦ Ἐπιμελητηρίου Κορίνθου ἀπαίτησιν ἀναδρομικῆς καταβολῆς εἰσφορῶν ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ ζητούντων ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν των ἐκ τῆς ὑποχρεώσεως πρὸς πληρωμὴν εἰσφορᾶς ὑπὲρ τοῦ ἐν λόγῳ Ἐπιμελητηρίου, μὴ προσενεγκόντος μέχρι σήμερον οὐδεμίαν ὑπηρεσίαν πρὸς τοὺς πτωχοὺς μικροεπαγγελματίας καὶ βιοτέχνας τῶν κωμοπόλεών των. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωματείου Ἀρτοποιῶν Δράμας, αἰτούντων ὅπως κατὰ τὴν κοστολόγησιν τοῦ ἄρτου ληφθοῦν ὑπ’ ὄψιν τὰ αἰτήματα τῆς τάξεως τῶν ἀρτοποιῶν, τὰ ὁποῖα διατυποῦνται εἰς τὸ ὑπὸ τῆς Ὁμοσπονδίας Ἀρτοποιῶν Ἑλλάδος ὑποβληθὲν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπόμνημα. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Ταμιακῶν Ὑπαλλήλων Ἀθηνῶν, Πειραιῶς, Προαστείων, ζητούσης ματαίωσιν τῆς μεταφορᾶς τῶν διαθεσίμων χρημάτων τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Οἰκονομικῶν Ὑπαλλήλων εἰς τὸ Μετοχικὸν Ταμεῖον Πολιτικῶν Ὑπαλλήλων κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ἀττικῆς κ. Μ. Γεωργαντᾶς, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Δωδεκανήσου, ζητούσης ταχεῖαν ἐπιψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ παρασκευῆς οἰνοζύθου» ἐπ’ ὠφελείᾳ ἀμπελουργῶν καὶ Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Ὁ βουλευτὴς Εὐβοίας κ. Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ προέδρου τῆς Κοινότητος Ἀμαρύνθου Εὐβοίας, ζητοῦντος ἀναστολὴν ἐξοφλήσεως τῶν πρὸς τὴν ΑΤΕ ὀφειλομένων ἐκ καλλιεργητικῶν δανείων λόγῳ τῶν ἐκ τοῦ παγετοῦ καταστροφῶν τῆς παραγωγῆς κλπ. Ὁ βουλευτὴς Γρεβενῶν κ. Θ. Σαράντης, καταθέτει ἀναφορὰν τῶν ἐμμίσθων δικαστικῶν κλητήρων Κοζάνης, διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μελετωμένην ὑπὸ τοῦ Ὑπουργείου Δικαιοσύνης κατάργησιν τοῦ δικαιώματος αὐτῶν περὶ ἐπιδόσεως δικογράφων καὶ ἐκτελέσεως δικαστικῶν ἀποφάσεων καὶ ζητούντων διατήρησιν τῶν κεκτημένων αὐτῶν δικαιωμάτων. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Μεσσήνης, ζητούσης τὴν παρὰ τοῦ ΑΣΟ αὔξησιν εἰσφορᾶς κατὰ παγετοῦ καὶ χαλάζης ἀπὸ 0,04 εἰς δραχμὰς 0,08, πρὸς ἀποζημίωσιν τῶν ἐκ τοῦ παγετοῦ καταστραφεισῶν σταφιδαμπέλων. Ὁ βουλευτὴς Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Ταμείου Συντάξεως καὶ Αὐτασφαλίσεως Ὑγειονομικῶν, διαμαρτυρομένου διὰ τὴν ἐπὶ ἔτος παρέλκυσιν καταθέσεως εἰς τὴν Βουλὴν τοῦ νομοσχεδίου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ ΤΣΑΥ Νομοθεσίας» καὶ ζητοῦντος ταχεῖαν κατάθεσιν καὶ ψήφισιν αὐτοῦ. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Συνεταιρισμοῦ ἐπεξεργασίας καὶ πωλήσεως γεωργικῶν προϊόντων Καλαμῶν, ζητοῦντος χορήγησιν δανείου παρὰ τῆς ΑΤΕ διὰ τὴν ἵδρυσιν συγχρονισμένου ἐργοστασίου χυμῶν πορτοκαλλίων κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. κ. Γ. Τζατζάνης καὶ Α. Βουλόδημος, Χανίων κ. Κ. Μητσοτάκης καὶ Χίου κ. Ν. Ζορμπᾶς καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Συνταξιούχων Ἐθνικῆς Τραπέζης Ἑλλάδος καὶ Ἀθηνῶν, ζητοῦντος διατήρησιν τῶν κεκτημένων δικαιωμάτων τῶν μελῶν του, κατάργησιν τῶν Ν. Δ. 2510, 2626 καὶ 3072 κλπ. Ὁ βουλευτὴς Ναυπακτίας κ. Ι. Ἰντζές, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Σωτ. Μελίστα, κατοίκου Σίμου–Ναυπακτίας, αἰτοῦντος προώθησιν τῆς προταθείσης ὑπὸ τοῦ Ταμείου Ἀρωγῆς Θυμάτων Πολέμου παρατάσεως τῆς ὑπὸ τοῦ Ν.Δ. 3056)54 προβλεπομένης προθεσμίας πρὸς ὑποβολὴν δικαιολογητικῶν προικοδοτήσεως. Ὁ κ. Σ. Πολυζωγόπουλος (Ὑπουργὸς Κοινωνικῆς Προνοίας), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῆς περὶ ΤΣΑΥ νομοθεσίας». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Ε. Σαββόπουλος καὶ Ι. Χατζηνικολῆς, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἱδρύσεως ἐμμίσθου Προξενείου ἐν Βενετίᾳ». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Π. Μόντζαλας καὶ Χ. Καραπιπέρης, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων «περὶ Ποινικοῦ Μητρώου καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Πλαγιάννης, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 «περὶ ἐχθρικῶν περιουσιῶν», τοῦ Α. Ν. 1530)50 «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 κλπ.» καὶ τοῦ Ν.Δ. 2912) 1954 «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων ζητημάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι». Ὁ βουλευτὴς κ. Δ. Παπαδημητρίου, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀπὸ 3.4.1954 Β. Δ. «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας κλπ.». Οἱ βουλευταὶ κ. κ. Τ. Πάρρης καὶ Χ. Παπασταύρου, καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νόσων».

§21ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, σχετικῶς μὲ τὴν μὴ εἰσέτι ἀπόλυσιν 10 ἐφέδρων ὑπαξιωματικῶν μηχανικῶν ὑπηρετούντων εἰς τὸ Β. Ναυτικόν.

§22Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, δέκα ἔφεδροι ὑπαξιωματικοὶ τοῦ Ναυτικοῦ ὑπηρετοῦν ἀπὸ 7)ετίας καὶ πλέον καὶ ἔχουν εἰσέλθει ἀπὸ 5)ετίας εἰς τὴν ἐφεδρείαν. Οἱ ὑπαξιωματικοὶ αὐτοὶ θέλουν νὰ ἀπολυθοῦν διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ σταδιοδρομήσουν εἰς τὸ ἐπάγγελμά των. Δὲν νομίζω ὅτι οἱ 10 αὐτοὶ εἶναι τόσον ἀναγκαῖοι, ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ ἀπολυθοῦν καὶ νὰ ὑπηρετοῦν ἐπὶ τόσα ἔτη. Συνιστῶ τὴν ἀναφοράν των καὶ παρακαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης νὰ λάβῃ μέτρα διὰ νὰ ἀπολυθοῦν ἐπὶ τέλους καὶ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπιδοθοῦν εἰς τὸ ἐπάγγελμά των.

§23Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Συνομολογῶ, κύριε συνάδελφε, ὅτι ἔχουν ἀπολύτως δίκαιον οἱ νέοι αὐτοί, ἀλλ’ αἱ ἀνάγκαι εἰς ὑπαξιωματικοὺς τεχνίτας τοῦ Β. Ναυτικοῦ εἶναι τεράστιαι καὶ ἂν αὐτοὶ ἀπολυθοῦν θὰ συναντήσωμεν δυσχερείας μεγάλας. Ἐλήφθη, εὐτυχῶς, μέριμνα ἀντικαταστάσεως αὐτῶν διὰ ψηφίσεως ἑνὸς νόμου περὶ προαγωγῆς τῶν ὑποκελευστῶν κατόπιν διαγωνισμοῦ καὶ ἐλπίζω ὅτι συντόμως θὰ καταστῇ δυνατὸν νὰ ἀπολυθοῦν καὶ οἱ δέκα.

§24ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Πινάτσης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀγροτῶν κατοίκων Καλαμπακίου Δράμας, Φτελιᾶς, Νεροφράκτου, Βαλτοχωρίου καὶ Καλαμωτῆς διαμαρτυρομένων διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποζημίωσίν των διὰ τὰ ἐπιταχθέντα κατὰ τὴν περίοδον 1940–41 καπνά, κάρρα, ζῶα κλπ.

§25Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, τὸ ζήτημα τοῦτο ἔχει συζητηθῆ πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὴν Βουλήν. Οἱ ἀγρόται κάτοικοι τῶν χωρίων Καλαμπακίου Δράμας, Φτελιᾶς, Νεροφράκτου, Βαλτοχωρίου καὶ Καλαμωτῆς διαμαρτύρονται διὰ τὴν μὴ εἰσέτι ἀποζημίωσίν των διὰ τὰ ἐπιταχθέντα κατὰ τὴν περίοδον 1940–41 ζῶα. Οἱ ἀγρόται αὐτοὶ ζητοῦν ἀναστολὴν τῶν διατάξεων τοῦ Α. Ν. 18 τοῦ 1944 ἵνα δυνηθοῦν καὶ ἀποζημιωθοῦν, ὅπως ἀπεζημιώθησαν καὶ οἱ μικροκαταθέται τῶν Ταχυδρομικῶν Ταμιευτηρίων. Τὸ ζήτημα εἶναι σοβαρώτατον. Ἀπόδειξις τούτου εἶναι τὸ ὅτι συνεχῶς μᾶς τορπιλλίζουν μὲ ἀναφοράς, ὑπομνήματα καὶ ψηφίσματα καὶ ζητοῦν καὶ ἐπιμένουν ὅπως χωρισθῇ τὸ ζήτημα τῆς ἐπιτάξεως ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως καταστῇ δυνατὸν καὶ ἀποζημιωθοῦν καὶ οἱ ἀγρόται ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν περίοδον τοῦ πολέμου κατὰ τῆς Ἰταλίας παρέδωσαν εἰς τὴν ἐπίταξιν τῆς περιόδου ἐκείνης τὰ ζῶα των. Δι’ αὐτὸ συνιστῶ τὴν ἀναφορὰν τῶν ἀγροτῶν κατοίκων τῶν χωρίων ποὺ σᾶς ἀνέφερα καὶ παρακαλῶ ὅπως ἀποδεχθῆτε τὸ αἴτημά των ἐπὶ τῷ τέλει ὅπως δοθῇ μία ὁριστικὴ λύσις.

§26Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐπὶ παρομοίου ἐρωτήματος, κ. συνάδελφοι, ἀπήντησα καὶ πρὸ ἡμερῶν. Πράγματι ἔχουν γίνει ἐπιτάξεις ἀλλὰ δὲν ἔχει τηρηθῆ ἡ νόμιμος διαδικασία. Εἶχε τεθῆ τὸ ἐρώτημα ἂν δικαιοῦνται αἱ Ἐπιτροπαὶ ἐπιτάξεως, τὰ δικαστήρια ἐπιτάξεως νὰ ἀποζημιώσουν τοὺς μὴ ἔχοντας ἀποδείξεις εἰς χεῖράς των, ἢ πρέπει νὰ καταφύγουν εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια. Εἶχα μάλιστα μίαν διαφωνίαν μὲ τὸν συνάδελφον κ. Ἰντζέν. Ἐγὼ ὑποστηρίζω, ὅπως καὶ ἡ ὑπηρεσία, ὅτι πρέπει νὰ ἀποταθοῦν οἱ δικαιοῦχοι εἰς τὰ τακτικὰ δικαστήρια, διότι αὐτὴ ἦτο ἀρχικῶς ἡ γνωμάτευσις τοῦ Νομικοῦ Συμβούλου τοῦ Ὑπουργείου. Τελευταίως, ὅμως, ἐμελέτησα πάλιν τὸ ζήτημα καὶ εὑρέθην πρὸ δευτέρας γνώμης, ὅτι ἠμποροῦν νὰ ἐπιληφθοῦν τὰ διοικητικὰ δικαστήρια. Κατόπιν τούτου ὑπέγραψα ἐντολὴν πρὸς τὸ Νομικὸν Συμβούλιον νὰ γνωματεύσῃ ἐὰν δύνανται τὰ διοικητικὰ δικαστήρια νὰ ἀποφανθοῦν καὶ ὑπόσχομαι νὰ φέρω νομοσχέδιον, ἐφ’ ὅσον συμφωνήσουν καὶ οἱ οἰκονομικοὶ ὑπουργοί, διότι πράγματι πρέπει νὰ ἀποζημιωθοῦν, διότι εἶναι πολῖται τῶν ὁποίων ἔχομεν πάρει τὰ ζῶα.

§27Π. ΠΙΝΑΤΣΗΣ. Οἱ περισσότεροι ἔχουν τὰς ἀποδείξεις, κ. ὑπουργέ.

§28Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἀποδείξεις εἰς τὰ χέρια των θὰ πληρωθοῦν.

§29ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθ. 3, ὁ κ. Α. Βοῦλτζος.

§30Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ἄνευ περιεχομένου, κ. Πρόεδρε, διότι ἐψηφίσθη νομοσχέδιον.

§31ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ ἀναπήρου Ἰωάννου Τσιγγούνη, ζητοῦντος ὑπαγωγὴν καὶ τῶν ἀναπήρων δεκανέων τῶν πολέμων 1912 –1949 εἰς τὰς διατάξεις τοῦ Ν. Δ. τῆς 25 Σεπτεμβρίου 1927 κλπ.

§32Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ αἴτημα τῶν ἀναπήρων 1912–1949 εἶναι δίκαιον καὶ τὸ συνιστῶ, παρακαλῶ δὲ τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δηλώσῃ ἐὰν ἡ Κυβέρνησις ἀποδέχεται τὸ αἴτημα τοῦτο.

§33Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Θεωρῶ, κ. συνάδελφοι, ὅτι ἐκτεινόμεθα κατὰ πολὺ ἐὰν φθάσωμεν καὶ εἰς τοὺς δεκανεῖς. Ὁ ἀρχικὸς νόμος ἔδιδε μόνον εἰς τοὺς μονίμους. Κατόπιν ἐπεξετάθη καὶ εἰς τοὺς ἐφέδρους καὶ ἐὰν πᾶμε καὶ εἰς τοὺς δεκανεῖς, ἐρωτῶ διατὶ θὰ σταματήσωμεν εἰς τοὺς στρατιώτας. Φοβοῦμαι, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ αἴτημα.

§34ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Ἀργυρόπουλος, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν καὶ κατὰ πόσον θὰ ἦτο καιρὸς νὰ ἀνακληθῇ ἅπασα ἡ ἐν Κορέᾳ εὑρισκομένη Ἑλληνικὴ Στρατιωτικὴ Δύναμις.

§35ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀρκετὰ ἐξεπλήρωσε τὰς ὑποχρεώσεις της καὶ τὰς ἐκπληροῖ ἀπέναντι τοῦ ΝΑΤΟ, καὶ ὅτι εἶναι καιρὸς νὰ ἀνακληθοῦν ὅλοι οἱ Ἕλληνες στρατιῶται ἀπὸ τὴν Κορέαν, διότι δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ θυσιάζεται Ἑλληνικὸν αἷμα διὰ τὴν αὐτοδιάθεσιν τῶν Κορεατῶν καὶ χρῆμα πολύτιμον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ αὐτοδιάθεσις δὲν ἐφαρμόζεται διὰ τοὺς Κυπρίους. (Χειροκροτήματα). Συνιστῶ εἰς τὴν Κυβέρνησιν μετὰ θάρρους, παρρησίας ἀποφάσεως καὶ πατριωτισμοῦ, νὰ ἀνακαλέσῃ τοὺς Ἕλληνας στρατιώτας ἐκ Κορέας. (Χειροκροτήματα).

§36Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Κύριοι συνάδελφοι, ἐκτιμῶ ἀπολύτως τὴν αἰτίαν, ἡ ὁποία ἤγαγε τὸν σεβαστὸν συνάδελφον κ. Ἀργυρόπουλον εἰς τὴν ἀγανάκτησιν, ἡ ὁποία τοῦ ἐπέβαλλε νὰ ζητήσῃ τὸ νὰ ἀποσύρωμεν καὶ τὸν τελευταῖον στρατιώτην ἐκ Κορέας. Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον μαχόμεθα ὑπὲρ αὐτοδιαθέσεως ἑνὸς λαοῦ, ἔχομεν δικαίωμα νὰ ζητοῦμεν τὴν αὐτοδιάθεσιν καὶ τῶν ὁμοφύλων ἡμῶν τῶν εὑρισκομένων ὑπὸ ἄλλην κυριαρχίαν. Ἀλλὰ ἀκριβῶς διὰ τοῦτο θὰ ἔλεγα, ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἐν τῇ κοινωνίᾳ ὅλων τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκπληροῖ πρώτη αὐτὴ τὰς ὑποχρεώσεις καὶ νὰ ἐμμένῃ εἰς τὴν ἀντίληψιν ὅτι πρέπει νὰ προασπίζεται τὴν αὐτοδιάθεσιν τῶν λαῶν, ὥστε νὰ δικαιοῦται διὰ τῶν μέχρι τοῦδε ἀγώνων της νὰ ἀπαιτῇ καὶ νὰ ἐξακολουθῇ ἀπαιτοῦσα τὴν αὐτοδιάθεσιν τῶν ἀδελφῶν Κυπρίων. (Χειροκροτήματα).

§37ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, διὰ τῆς ὁποίας ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ, πότε θὰ ἀπολυθῶσιν οἱ στρατιῶται τῆς 31ης ΕΣΣΟ κλάσεως 1952, συμπληρώσαντες ἤδη 18μηνον ὑπηρεσίαν.

§38Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα, κ. ὑπουργέ, νὰ μᾶς εἴπητε ἐὰν θὰ ἀπολυθοῦν οἱ εἰς τὴν 31ην ΕΣΣΟ ἀνήκοντες.

§39Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀπελύθη καὶ ἡ 30ὴ καὶ ἡ 31η ΕΣΣΟ τοῦ πεζικοῦ.

§40ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς ἀξιωματικῶν πολεμικῶν καταστάσεων Β. Ναυτικοῦ ζητούντων ἐπέκτασιν τῶν διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 303) 1947 καὶ εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ ἀρχικελευστὰς Β. Ν. ἐπὶ σκοπῷ ὑπαγωγῆς αὐτῶν εἰς τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας κλπ.

§41Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ αἴτημα τῶν ἀξιωματικῶν πολεμικῆς καταστάσεως τοῦ Ναυτικοῦ ὅπως ὑπαχθῶσιν εἰς τὸ Ν.Δ. 303)1947 νομίζω ὅτι εἶναι δίκαιον καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἐξευρίσκωνται πόροι, ὥστε νὰ περιλάβῃ καὶ αὐτούς. Ἐφ’ ὅσον τὸ Ὑπουργεῖον Ἐθνικῆς Ἀμύνης καὶ τὰ στελέχη τῶν ἐνόπλων δυνάμεων διοικοῦνται πλέον ἑνιαίως, δίκαιον καὶ ὀρθὸν εἶναι νὰ εἶναι ἑνιαῖοι καὶ οἱ νόμοι, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν τὰς οἰκονομικὰς ἀπολαυάς.

§42Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ἀναμένεται ἡ σύνταξις τοῦ ἰσολογισμοῦ τοῦ λήγοντος οἰκονομικοῦ ἔτους, διὰ νὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον τὸ Ταμεῖον Ἀλληλοβοηθείας ἠμπορεῖ νὰ βαστάσῃ καὶ τὸ βάρος αὐτό. Θὰ εἴμεθα εὐτυχεῖς, καὶ ἐγὼ καὶ ἡ ὑπηρεσία τοῦ Ταμείου ἐὰν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοὺς ὑπαγάγωμεν. Τὸ ζήτημα πάντως μελετᾶται.

§43Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νὰ γίνῃ ὅ,τι γίνεται καὶ μὲ τὰ ἄλλα Ταμεῖα, ὅπως τῆς Ἀεροπορίας.

§44ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἀναφορᾶς γονέων καὶ συγγενῶν τῶν εἰς τὰς τάξεις τῶν ἐνόπλων δυνάμεων ὑπηρετούντων στρατευσίμων κλάσεως 1950 ζητούντων ἐπέκτασιν τοῦ εὐεργετήματος ἐξαγορᾶς θητείας καὶ εἰς τοὺς ἤδη ὑπηρετοῦντας κλάσεως 1950.

§45Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Πρὸ δύο μηνῶν ἐψηφίσθη νόμος παρέχων εὐεργετήματα εἰς τοὺς μὴ ὑπηρετήσαντας τῆς κλάσεως 1950 καὶ παλαιοτέρων. Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου ἡ διάταξις αὐτὴ ἀνεστάλη καὶ προκύπτει τώρα διπλοῦν τὸ αἴτημα καὶ ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὐηργετήθησαν καὶ μὴ ὑπηρετήσαντας καὶ δι’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν. Ἐφ’ ὅσον ἐλάβομεν διὰ νόμου μέτρα εὐεργετικὰ διὰ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὰς κλάσεις 1949 καὶ παλαιοτέρας, δίκαιον εἶναι νὰ λάβωμεν ἀνάλογα μέτρα καὶ διὰ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὴν κλάσιν τοῦ 1950. Παρακαλῶ, λοιπόν, νὰ ἐπεκταθῇ τὸ εὐεργέτημα τοῦτο καὶ διὰ τοὺς ὑπηρετοῦντας, ὥστε ὁλόκληρος ἡ κλάσις αὐτὴ νὰ εὐεργετηθῇ.

§46Δ. ΒΟΥΡΔΟΥΜΠΑΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐθν. Ἀμύνης). Ὡς διατυποῦται ἡ ἐρώτησίς σας, ἐκφράζετε παράπονον τῶν ὑπηρετούντων, διότι δὲν ἀπηλλάγησαν καὶ αὐτοί, ἐφ’ ὅσον ἀπηλλάγησαν, οἱ μὴ ὑπηρετοῦντες. Ἐφ’ ὅσον ὅμως ἀνεστάλη ἡ διάταξις διὰ τοὺς μὴ ὑπηρετοῦντας, δὲν ἰσχύει τὸ παράπονον αὐτό. Ἄλλο ἐὰν πρέπει νὰ ληφθῇ ἑνιαῖον μέτρον. Ἐγὼ πάντως δὲν συμφωνῶ.

§47ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῆς νομοθετικῆς ἐργασίας, θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἐρωτήσω τὴν Βουλὴν ἐὰν δέχεται αἱ συνεδριάσεις νὰ ἀρχίζουν τὴν 7ην μ.μ., ὅπερ ἄλλωστε ἐπεκράτησε καὶ ἐν τῇ πράξει.

§48ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§49ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Συνεπῶς ἀπὸ αὔριον αἱ συνεδριάσεις τῆς Βουλῆς θὰ ἀρχίζουν τὴν 7ην μ.μ.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Προκειμένου νὰ ψηφισθῇ εἰς τὸ σύνολον αὐτοῦ τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὰ ἐξέταστρα ὑποψηφίων διὰ τὰς Στρατιωτικὰς Σχολὰς καὶ τὰς ἀμοιβὰς τῶν μελῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν», ὁ ὑφυπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης κ. Βουρδουμπᾶς, παρακαλεῖ ὅπως ἡ ἐν τῷ ἄρθρῳ 5 φράσις «καθ’ ὅσον ταῦτα ἀφοροῦν τὰ ἄρθρα 2 καὶ 3» τεθῇ ἐντὸς παρενθέσεως, ὅπερ ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους παρελείφθη. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλή, δέχεται τὴν διόρθωσιν ταύτην;

§50ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§51ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς τὸ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ διατάξεων ἀφορωσῶν τὰ ἐξέταστρα ὑποψηφίων διὰ τὰς Στρατιωτικὰς Σχολὰς καὶ τὰς ἀμοιβὰς τῶν μελῶν Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀναγκ. νόμου 1518)1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Βουλευτῶν». Ἤθελον, κύριοι βουλευταί, ἐπειδὴ εἶμαι ὁ συντάκτης τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, νὰ ἀνακοινώσω τὰ κάτωθι: Ὅτι κατὰ τὴν παροῦσαν στιγμὴν δὲν ἦτο δυνατὸν τὸ θέμα τὸ ὁποῖον τείνει νὰ διορθώσῃ τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ, νὰ στηριχθῇ εἰς ἐνίσχυσιν τοῦ κρατικοῦ προϋπολογισμοῦ. Λαμβάνομεν ὡς βάσιν νὰ κρατήσωμεν 1% ἐπὶ τῆς βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Ἐγένετο μελέτη ἀναλογιστικὴ ἡ ὁποία ἐπιτρέπει ὅπως τοῦ λοιποῦ διὰ τοὺς νῦν βουλευτὰς ἂν ὀψέποτε ἐξέλθουν δι’ οἱονδήποτε λόγον, νὰ λάβουν τὰ ὅσα δικαιοῦνται εἰκοστὰ πέμπτα τῆς ἑκάστοτε βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως. Καὶ τοῦτο τὸ κάμνω διότι πολλοὶ διαπρεπεῖς βουλευταί, εὑρίσκονται εἰς μίαν περίεργον κατάστασιν διότι ἐνῶ δικαιοῦνται νὰ λάβουν τὰ 24)25 λαμβάνουν σύνταξιν μικροτέραν ἐκείνης τὴν ὁποίαν θὰ λάβωμεν ἡμεῖς ἂν ἔχωμεν μόνον τὰ 10)25. Τοῦτο τὸ ἄτοπον τὸ ὁποῖον καὶ αὐτὸ χρῄζει διορθώσεως, μὲ ὡδήγησεν εἰς τὴν σκέψιν νὰ λάβω τὴν τιμὴν νὰ εἰσηγηθῶ ὅπως στερηθῶμεν 1% ἀκόμη, δηλαδὴ τὸ 7 νὰ γίνῃ 8% καὶ ὅπως εἰς τὸν νόμον περὶ συντάξεων τεθῇ ἡ φράσις «τῆς ἑκάστοτε βουλευτικῆς ἀποζημιώσεως». Δηλοῦται ὅτι οὐδεμία ἐπιβάρυνσις γίνεται εἰς τὸν Κρατικὸν προϋπολογισμὸν καὶ ὅτι εἶναι καθαρῶς ἀσφαλιστικῆς τάξεως τὸ θέμα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ δηλώσω ὅτι ὁσονδήποτε καὶ ἂν εἶναι συμπαθέσταται ὡρισμέναι τροπολογίαι διαταράσσουν τὴν ἰσορροπίαν τὴν ὁποίαν κατώρθωσα νὰ ἐπιτύχω ὥστε καὶ ἂν δεχθῶμεν μίαν τροπολογίαν, εἶναι ἀνεφάρμοστον καὶ τὸ Ταμεῖον θὰ ναυαγήσῃ. Παρακαλῶ νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον καὶ δηλῶ ὅτι ὑπάρχει ἕτερον νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς χεῖρας τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἔχω κάμει πολλὰς τροπολογίας, διότι ὑπάρχουν καὶ σφαγιασθέντες βουλευταὶ διὰ τοὺς ὁποίους πρέπει νὰ προΐδωμεν. Δὲν εἶναι ὅμως ὀρθὸν ἀπὸ ἀπόψεως Κοινοβουλευτικῆς εὐθιξίας ὅπως εἰς νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ ἑαυτούς, νὰ ἀναμίξωμεν καὶ ἄλλα θέματα διὰ τὰ ὁποῖα θὰ ζητηθῇ ἡ κρατικὴ ἐνίσχυσις ἐκ τοῦ δημοσίου προϋπολογισμοῦ. Δι’ ἑαυτοὺς δυνάμεθα νὰ ἐπιβάλωμεν κρατήσεις, ἐκ τῆς ἀποζημιώσεως. Διὰ τοὺς ἄλλους, θὰ ἐξετάσωμεν ἐὰν ὁ προϋπολογισμὸς δύναται καὶ πρέπει νὰ τοὺς ἐνισχύσῃ. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μὴ γίνῃ καμμία τροπολογία. Εἶναι τὸ νομοσχέδιον ζυγισμένον καὶ ἐγένετο ὅ,τι ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ διὰ νὰ δυνηθῇ ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὸν σκοπόν του.

§52Ι. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗΣ. Θὰ ἤθελα, κ. Πρόεδρε, νὰ πληροφορήσῃ τὴν Βουλὴν ὁ κ. ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν ὑπουργός, ἐὰν εἰς τὸ ὑπὸ σύνταξιν νομοσχέδιον, εἰς ὃ ἀνεφέρθητε, πρόκειται νὰ περιληφθῇ καὶ διάταξις προνοοῦσα διὰ τοὺς παλαιοτέρους βουλευτάς, οἱ ὁποῖοι ἤδη πένονται καὶ ὑπερέβησαν τὸ 80ὸν ἔτος τῆς ἡλικίας των.

§53ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἶναι πολλὰ τὰ θέματα τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ ρυθμίσῃ τὸ νομοσχέδιον ἐκεῖνο. Ἐφ’ ὅσον ὅμως εὑρίσκεται ὑπὸ κατάρτισιν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γνωρίζωμεν τί διατάξεις θὰ περιλάβῃ.

§54Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἠκούσαμεν, κ. Πρόεδρε, μὲ προσοχὴν τὴν ἰδικήν σας εἰσήγησιν πρὸς τὴν Βουλήν. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ ἠθέλαμεν νὰ ἀκούσωμεν ἐπίσης, θὰ ἦτο μία δήλωσις τοῦ ἀξιοτίμου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ἐὰν βεβαίως ὑφίσταται καὶ τὸ ἄλλο θέμα πρὸς ρύθμισιν εἰς τὸν προσήκοντα χρόνον. Ἐννοοῦμεν τὴν ἄποψίν σας, νὰ ὑπάρξῃ συσχετισμός. Παραλλήλως, νομίζω, ὅτι ὑφίσταται καὶ ἄλλο θέμα πρὸς ρύθμισιν, διὰ τὸ ὁποῖον θὰ ἤθελον νὰ ἔχωμεν δήλωσιν τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι ἀποβλέπει εἰς τὴν ρύθμισίν του.

§55Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Ἤθελον νὰ κάμω τὴν δήλωσιν, ὅτι ἐὰν εἶχον μέχρι σήμερον ἀντιρρήσεις νὰ φέρω τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον, συνέβη, διότι ὑπάρχουν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι χρῄζουν ρυθμίσεως. Πάντως ἑτοιμάζω σχετικὸν νομοσχέδιον, διὰ νὰ ρυθμισθοῦν καὶ ἄλλαι περιπτώσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ ρυθμισθοῦν.

§56Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἤκουσα εὐχαρίστως τὴν δήλωσίν σας.

§57Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ὑπεβάλαμεν, κ. Πρόεδρε, μετ’ ἄλλων συναδέλφων, τροπολογίαν ἀφορῶσαν χορήγησιν συντάξεως εἰς οἰκογενείας βουλευτῶν ἀναλωσάντων τὴν ζωήν των ὑπὲρ τῆς πατρίδος, κατακρεουργηθέντες ὑπὸ τῶν κομμουνιστῶν, κατὰ τὰ γνωστὰ γεγονότα τοῦ 1948. Εἶναι ἐξαιρετικὴ περίπτωσις καὶ νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή ἡ τροπολογία μας, διότι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν ἐφονεύθησαν ὡς ἄτομα, ἀλλὰ ὡς πολιτικοὶ ἄνδρες, ἀσκοῦντες ἐπιρροὴν εἰς μεγάλο τμῆμα τῆς περιοχῆς των.

§58Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Πρόκειται περὶ 4 συναδέλφων σφαγιασθέντων.

§59ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσήλθομεν εἰς τὴν συζήτησιν.

§60Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Μία περίπτωσις, ἡ ὁποία νομίζω θὰ εἶναι συμπαθὴς εἰς ὅλους τοὺς συναδέλφους. Πρόκειται περὶ τῆς συνταξιοδοτήσεως μιᾶς χήρας ἀποθανόντος συναδέλφου εἰς τὰ ἑδώλια τῆς αἰθούσης ταύτης.

§61ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς ἄλλο νομοσχέδιον.

§62Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργ. Οἰκονομικῶν). Μεταξὺ ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι χρήζουν ρυθμίσεως, πρώτη εἶναι ἐκείνη, τὴν ὁποίαν ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος καὶ θὰ ρυθμισθῇ εἰς τὸ προσεχὲς νομοσχέδιον.

§63ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγὼ ἔχω τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χαβίνη, τὴν ὁποίαν θὰ θέσω εἰς ψηφοφορίαν.

§64ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Εἰς τὸ ἄλλο νομοσχέδιον.

§65ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Διὰ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χαβίνη, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ἐκθύμως, ἀλλὰ φρονῶ ὅτι θὰ πρέπει νὰ παραμείνῃ δι’ ἄλλο νομοσχέδιον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, τέσσαρες εἶναι νομίζω ὅτι θὰ τοὺς σηκώσῃ τὸ Ταμεῖον.

§67Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἂς τοὺς ἀφήσωμεν, κ. Πρόεδρε, διὰ τὸ ἄλλο νομοσχέδιον.

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν ὡς ἔχει τὸ νομοσχέδιον;

§69ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀναγκ. νόμου 1518)1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως βουλευτῶν». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως Τηλεπικοινωνιῶν τοῦ Μπουένος Ἄϊρες 1952».

§71ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς Διεθνοῦς Συμβάσεως Τηλεπικοινωνιῶν τοῦ Μπουένος Ἄϊρες 1952». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Ἰουνίου 1954 Συμβάσεως τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος».

§73ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον καὶ σύνολον συζήτησιν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 15 Ἰουνίου 1954 Συμβάσεως μεταξὺ τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν σεισμοπλήκτων περιοχῶν Θεσσαλίας καὶ Φθιώτιδος». Αʹ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς καὶ τῶν ἄρθρων τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2049)52 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1951 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)1939 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος».

§75ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς αʹ συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν καὶ κατ’ ἄρθρον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ Ν. 2049)52 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1951 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)1939 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος», γενομένης ἀποδεκτῆς καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ κ. Ν. Κουντούρη, προταθείσης τροπολογίας. Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ ἑρμηνείας, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 «περὶ ἐχθρικῶν περιουσιῶν, τοῦ Α. Ν. 1530)50 «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 κλπ.» καὶ τοῦ Ν. Δ. 2912)1954 «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων ζητημάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι». Ὁ κ. Δ. Πλαγιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§77Δ. ΠΛΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἔχω ὑποβάλει μίαν τροπολογίαν ἐπὶ τῆς ὁποίας θέλω μίαν ἀπάντησιν σαφῆ ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν. Διότι τὰ ἐπιχειρήματα καὶ τὰ ἐρωτήματα, τὰ ὁποῖα θέτω, νομίζω ὅτι εἶναι ἀμείλικτα. Δὲν εἶναι δυνατόν, κ. Πρόεδρε, οὔτε προθεσμίαι νὰ παραταθῶσιν, οὔτε μίαν αὐτοδύναμον ἑταιρείαν, νὰ τὴν ὑποδουλώσωμεν καὶ πάλιν εἰς τοὺς Γερμανούς. Θέλω, ὅπως εἶναι ἡ ἀνώνυμος ἑταιρεία λαμπτήρων OSRAM, νὰ λοιπόν, ἀπὸ τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν μίαν ἀπάντησιν κατηγορηματικήν, διὰ νὰ πεισθῶ καὶ ἐγὼ καὶ ἡ Ἑλληνικὴ Βουλή, ὅτι ἔχει δίκαιον ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἰσαγαγοῦσα τὸ παρὸν νομοσχέδιον πρὸς ψήφισιν. Πρέπει πάντως νὰ γνωρίζῃ ἡ Βουλή, ὅτι διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, γενομένου δεκτοῦ, τοὐλάχιστον μὲ 250.000 δολλάρια κατ’ ἔτος, θὰ ἐπιβαρυνθῇ τὸ ἰσοζύγιον τῶν ἐμπορικῶν πληρωμῶν, διότι θὰ ἐξέρχωνται ταῦτα ὑπὸ μορφὴν μερίσματος ὡς καὶ τεχνικῆς ἐνημερότητος. Νομίζω ὅτι τὸ ποσὸν εἶναι τόσον σημαντικόν, ποὺ πρέπει νὰ ἀπασχολήσῃ καὶ τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ τὴν Βουλὴν καὶ ὄχι μετὰ τόσης εὐκολίας, νὰ παραταθοῦν αἱ προθεσμίαι καὶ νὰ ὑποδουλώσωμεν ἀκμαζούσας Ἑλληνικὰς ἑταιρείας εἰς τοὺς Γερμανούς, ἀντὶ νὰ τὰς ὑποβοηθήσωμεν νὰ ἐξελιχθοῦν ἔτι περισσότερον. Ἀφήνω ὅτι ἡ ὑποδούλωσις αὐτὴ θὰ μᾶς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν μνήμην τὴν κατοχικὴν περίοδον. Αὐτά, κύριοι, εἶχον νὰ εἴπω καὶ ἀναμένω μίαν ἀπάντησιν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§78Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριοι βουλευταί, τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου ἔρχεται νὰ ρυθμίσῃ ὡρισμένας οἰκονομικὰς σχέσεις τῆς Ἑλλάδος μετὰ τῆς Γερμανίας. Ἡ πεῖρα μᾶς ἀποδεικνύει ὅτι ὅσον καὶ ἐὰν ἡ χώρα αὐτὴ εἶναι καλὴ πελάτις εἰς τὰ γεωργικὰ προϊόντα μας, πάντοτε οἱ λογαριασμοί μας λήγουν μὲ παθητικὸν ἰδικόν μας. Πάντοτε εἰς τὰς σχέσεις μας, κερδισμένη εὑρίσκεται ἡ χώρα αὐτή. Δὲν ἠξεύρω πῶς τὰ κατορθώνομεν. Καὶ ἐκ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ προκύπτει ὅτι πάλιν ὠφελεῖται αὐτὴ ἡ χώρα οἰκονομικῶς εἰς βάρος τῆς Ἑλλάδος. Ἀφήνω ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον ὑπεγράμμισεν ὁ ἀξιότιμος προλαλήσας συνάδελφος ὅσον ἀφορᾷ τὴν ..... (δὲν ἠκούσθη)..... καὶ τὰς πολιτικὰς σχέσεις τῶν δύο χωρῶν, ἀλλὰ ἐφόσον ἔχομεν νὰ λύσωμεν οἰκονομικὰ προβλήματα, νομίζω ὅτι πρέπει τὸ συμφέρον τῆς ἰδικῆς μας πατρίδος νὰ προστατεύσωμεν περισσότερον ἀπὸ τὸ συμφέρον τοῦ Γερμανικοῦ λαοῦ. Διὰ τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας, ἡ ὁποία γίνεται διὰ τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ νομοσχεδίου καὶ ἰδίως διὰ τῆς παρατάσεως τῆς προθεσμίας τῆς παραγράφου 3 τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ Ν. Δ. 2912)54, δίδεται ἡ εὐχέρεια μία ἑταιρεία Ἑλληνική, ἡ ὁποία συνεστήθη μὲ Ἑλληνικὰ κεφάλαια τὸ 1926 καὶ ἐλειτούργησε μέχρι τὸ 1938 μὲ Ἑλληνικὰ κεφάλαια ὁπότε κατεκτήθη ὑπὸ τῶν Γερμανῶν, περιῆλθε δὲ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν ὑπὸ μεσεγγύησιν, τοῦ Ἑλληνικοῦ Δημοσίου, δίδεται ἡ εὐκαιρία διὰ τῆς χορηγουμένης, παρατάσεως, οἱ Γερμανοὶ νὰ ἔλθουν καὶ πάλιν νὰ ἀνακαταλάβουν τὴν ἑταιρείαν αὐτήν. Εἰς περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν λέγομεν ὅτι θέλομεν νὰ ἐξοφλήσωμεν τὰς..... (δὲν ἠκούσθη)..... εἰς περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν λέγομεν ὅτι θέλομεν νὰ προστατεύσωμεν τὴν Ἑλληνικὴν βιομηχανίαν, εἰς περίοδον κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ Ἕλληνες βιομήχανοι καὶ τεχνῖται ἔχουν ἐξελιχθῆ εἰς ὅλους τοὺς τομεῖς καὶ εἶναι ἄξιοι ἀπὸ τεχνικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀπόψεως νὰ διευθύνουν καὶ τὴν λεπτοτέραν ἀκόμη ἐπιχείρησιν, ἐρχόμεθα ἡμεῖς διὰ τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ νὰ διευκολύνωμεν, νὰ παραχωρήσωμεν, Ἑλληνικὴν ἑταιρείαν συσταθεῖσαν μὲ Ἑλληνικὰ κεφάλαια, νὰ τὴν παραδώσωμεν εἰς τοὺς Γερμανούς; Αὐτὸ νομίζω, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτον. Καὶ αἱ προθεσμίαι, τὰς ὁποίας προβλέπει τὸ πρῶτον ἄρθρον τοῦ νομοσχεδίου, νομίζω ὅτι δὲν πρέπει νὰ ψηφισθοῦν, διότι διὰ τοῦ ἄρθρου 1 δὲν μᾶς ὑποχρεοῖ καμμία συμφωνία μὲ τὴν Γερμανικὴν Κυβέρνησιν, ἐνῷ αἱ διατάξεις τῶν ἑπομένων ἄρθρων μᾶς δεσμεύουν κάπως μὲ τὰς συμφωνίας τὰς ὁποίας ἔκαμεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις μὲ τοὺς Γερμανούς. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ διάταξις τοῦ ἄρθρου 1 οὐδόλως μᾶς δεσμεύει καὶ προτείνω ὅπως ψηφισθοῦν τὰ ἑπόμενα ἄρθρα τοῦ νομοσχεδίου, ἀλλὰ τὸ ἄρθρον 1 νὰ ἀπορριφθῇ. Ἐὰν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις ἐπιμείνῃ εἰς τὴν παράτασιν αὐτῶν τῶν προθεσμιῶν θὰ διευκολύνῃ ὅπως εἴπομεν τὴν κατάκτησιν Ἑλληνικῆς ἑταιρείας ἀνηκούσης εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Κράτος καὶ τελούσης ὑπὸ μεσεγγύησιν, ὑπὸ τῶν Γερμανῶν. Ἐὰν θέλῃ νὰ ἀποφύγῃ αὐτό, νὰ δεχθῇ τροπολογίαν διὰ τῆς ὁποίας θὰ ὁρίζεται τὸ ἑξῆς: «Τηρουμένων ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ τῶν διατάξεων............. ......... (ἀναγινώσκει)................». Διότι συμβαίνει μὲ αὐτὴν τὴν ἑταιρείαν καὶ τὸ ἑξῆς, κύριοι συνάδελφοι: Ἕλλην ὁμογενὴς τοῦ ἐξωτερικοῦ προσέφερεν εἰς τὸ Κράτος 160.000 δολλάρια διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ διὰ προσφορᾶς ἀνοικτῆς τὴν ὁποίαν συνεπλήρωσε μὲ ἕνα τηλεγράφημα πρὸς τὸν κ. Πρόεδρον τῆς Κυβερνήσεως, αὐξάνει τὴν προσφορὰν εἰς 170.000 δολλάρια. Οἱ Γερμανοὶ δίδουν διὰ τὴν ἑταιρείαν αὐτὴν 120.000 δολλάρια. Ἔχομεν δηλαδὴ καὶ θετικὴν ζημίαν ἐκτὸς τῆς ἄλλης ζημίας τὴν ὁποίαν θὰ ἔχωμεν ἂν οἱ Γερμανοὶ πάρουν αὐτὴν τὴν ἑταιρείαν. Νομίζω λοιπόν, ὅτι πρέπει τὸ ἄρθρον 1 τοῦ νομοσχεδίου νὰ ἀπορριφθῇ διὰ νὰ προλάβωμεν τὸ κακόν. Διότι εἶναι ἀπαράδεκτον πρὶν ἀκόμη σφραγισθοῦν οἱ τάφοι ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἐτάφησαν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Γερμανικὸς λαὸς δὲν ἀπέδειξε καὶ τόσην συμπάθειαν πρὸς τὸν Ἑλληνικόν, νὰ ἐπαναφέρωμεν τὰς ἑταιρείας αὐτὰς νὰ συναγωνίζωνται τὰς ἰδικάς μας ἑταιρείας αἱ ὁποῖαι σήμερον ἀναπτύσσονται, τὰς ἑταιρείας αἱ ὁποῖαι παράγουν ἠλεκτρικοὺς λαμπτῆρας.

§79Γ. ΜΟΔΗΣ. Θέλει νὰ φέρῃ καὶ κἄποιαν Ὁλλανδικὴν ἡ Κυβέρνησις.

§80Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εὐτυχῶς ἔμαθα ὅτι ἀπερρίφθη ἡ Ὁλλανδικὴ διότι ἐὰν ἤρχοντο καὶ οἱ Ὁλλανδοὶ καὶ οἱ Γερμανοὶ θὰ ἔκλεινον αἱ ἰδικαί μας ἑταιρίαι.

§81Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔγινε νέα ἑταιρεία Ἑλληνικὴ καθαρῶς.

§82Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω λοιπόν, ὅτι διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς ὅταν ἐρχόμεθα ἐδῶ ἐν ὄψει τῶν δημοσιονομικῶν δυσκολιῶν τῆς Κυβερνήσεως καὶ ψηφίζομεν νόμον περὶ προστασίας τῆς Ἐπαρχιακῆς Βιομηχανίας καὶ ὅλοι ὁμοφώνως ψηφίζομεν διότι πιστεύομεν εἰς τὸ μέτρον — διὰ νὰ εἴμεθα συνεπεῖς πρὸς ὅλα τὰ μέτρα τὰ ὁποῖα γνωρίζομεν, πρέπει νὰ σταθῶμεν εἰς τὴν ἄποψιν αὐτήν, δηλαδὴ ἡ Ἑταιρεία νὰ παραμείνῃ Ἑλληνική. Καταθέτω τὴν τροπολογίαν αὐτήν, ἡ ὁποία νομίζω ὅτι ἐὰν ψηφισθῇ τὸ ἄρθρον 1, πρέπει νὰ γίνῃ δεκτή, διὰ νὰ προλάβωμεν τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ἄλλως θὰ πλήξῃ καὶ τὴν Ἑλληνικὴν φιλοτιμίαν καὶ τὴν Ἑλληνικὴν Βιομηχανίαν.

§83Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι βουλευταί, τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἐγένετο εἰς ἐκτέλεσιν τῶν συμφωνιῶν Ἔρχαρτ–Παπαληγούρα. Ἑπομένως δὲν εἶναι σωστὴ ἡ παρατήρησις τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος ἐκ Χίου, ὅτι δὲν ὑπάρχει δέσμευσις διὰ τὸ ὑπ’ ἀριθ. 1 ἄρθρον. Ζητῶ μάλιστα νὰ τροποποιηθῇ καὶ νὰ τεθῇ ἡ προθεσμία μέχρι 31ης Αὐγούστου, διότι ὕστερα ἀπὸ τὴν καθυστέρησιν ἡ ὁποία ἔγινε, πρέπει νὰ δοθῇ αὐτὴ ἡ παράτασις. Ὡς πρὸς τὴν τροπολογίαν τὴν ὁποίαν ζητεῖ ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος ἐκ Χίου, θὰ ἤθελα νὰ δηλώσω τὰ ἑξῆς: Γνωρίζετε, ὅτι ἡ Κυβέρνησις ὑπὸ τὴν σημερινήν της μορφὴν προσπαθεῖ νὰ ἐκκαθαρίσῃ τὰς ἀναληφθείσας ὑποχρεώσεις τόσον ὑπὸ τοῦ ἀξιοτίμου Ἀρχηγοῦ τῶν Φιλελευθέρων, τοῦ κ. Παπανδρέου, ὁ ὁποῖος πρῶτος εἶχεν ἀναλάβει τὰς διαπραγματεύσεις μὲ τοὺς Γερμανοὺς καὶ ἀργότερον μὲ τὰς συμφωνίας τοῦ κ. Μαρκεζίνη. Εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν τῆς OSRAM, ὅταν ἦλθεν ἐδῶ ὁ κ. Ἔρχαρτ, ρητῶς ἀνέφερεν ὅτι εἶχεν ἀναληφθῆ ὑποχρέωσις διὰ τὴν Ἑταιρείαν αὐτήν. Ἡμεῖς, προσεπαθήσαμεν ὥστε νὰ βελτιώσωμεν τοὺς ὅρους ὅσον ἠδυνάμεθα καὶ διαπραγματευόμεθα ἀπὸ πολλοῦ χρόνου καὶ δι’ αὐτὸ δὲν κατελήξαμεν ἀκόμη εἰς συμφωνίαν. Πράγματι ἡ ὑποβληθεῖσα πρότασις ἐκ μέρους ὁμογενοῦς ἐξ Ἀφρικῆς, εἶχεν ὑποβληθῆ ὑπὸ τὸν ὅρον, ὅτι κάμνει τὴν προσφορὰν αὐτὴν τῶν 170 χιλιάδων δολλαρίων ὑπὸ τὸν ρητὸν ὅρον, ὅτι δὲν θὰ ἐδίδετο εἰς τὴν «Φίλιπς». Ὅπως ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. βουλευτὴς ἐκ Χίου, πράγματι ἡ Ἐπιτροπὴ ἀπέρριψε τὴν πρότασιν τῆς Φίλιπς καὶ ἑπομένως ἰσχύει ἡ προσφορὰ τοῦ ὁμογενοῦς ἐξ Ἀφρικῆς. Ἀλλά, ἐδῶ προέκυψεν ἕνα ἄλλο θέμα. Ἐγὼ ἐκάλεσα τὸν ἀντιπρόσωπον τῆς Ἑταιρείας καὶ τοῦ εἶπον: Δέχεσθε νὰ παραιτηθῆτε τοῦ τίτλου, τοῦ σήματος τῆς OSRAM, διότι δυστυχῶς ὑπάρχει τὸ σῆμα τῆς OSRAM. Εἶναι τὸ μόνον σῆμα τὸ ὁποῖον ἔχει ἀκόμη ὑπὸ τὴν κατοχήν της ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις καὶ φυσικῷ τῷ λόγῳ, ὑπάρχουν ἐντονώταται πιέσεις ἐκ μέρους τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως νὰ ἀποκτήσῃ πάλιν τὸν τίτλον. Ἐπειδὴ δὲν ἠμπορέσαμεν νὰ λύσωμεν τὸ θέμα αὐτό, μένει ἀκόμη ἐκκρεμές. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω τὴν Βουλήν, νὰ μὴ θελήσῃ νὰ δεσμεύσῃ τὴν Κυβέρνησιν μὲ τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας, ἀλλὰ νὰ τὴν ἀφήσῃ νὰ διαπραγματευθῇ τὰ ζήτημα μὲ τὸν καλύτερον δυνατὸν τρόπον. Ἤδη, ἐγὼ μέχρι σήμερον, ἐβελτίωσα τοὺς ὅρους καὶ ἡ προσφορὰ τῆς Γερμανικῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ἀνήρχετο εἰς 80.000 δολλάρια, ἀνῆλθεν εἰς 120.000. Ἐξακολουθοῦμεν λοιπὸν νὰ διαπραγματευώμεθα τὸ θέμα καὶ θὰ παρεκάλουν νὰ παραμείνῃ τὸ θέμα εἰς τὴν δικαιοδοσίαν τῆς Κυβερνήσεως ἡ ὁποία ὅταν θὰ γίνῃ ἡ συμφωνία, θὰ τὴν φέρῃ καὶ εἰς τὴν Βουλήν. Ἤλθα λοιπὸν νὰ εἴπω, ὅτι δὲν δέχομαι καμμίαν ἄλλην τροπολογίαν—εἰς τὰς ὑποβληθείσας τροπολογίας εἶναι καὶ μία τροπολογία ἄλλων βουλευτῶν, ἡ ὁποία εἶναι ἄσχετος πρὸς τὸ νομοσχέδιον—καὶ ὅτι δέχομαι μόνον τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Ἐπιτροπῆς καὶ ὑπ’ ἐμοῦ.

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§85ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ κατ’ ἄρθρον συζήτησιν ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ ἑρμηνείας, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 «περὶ τῶν ἐχθρικῶν περιουσιῶν», τοῦ Α. Ν. 1530)50 «περὶ συμπληρώσεως, τροποποιήσεως καὶ καταργήσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 1138)1949 κλπ.» καὶ τοῦ Ν. Δ. 2912)1954 «περὶ ρυθμίσεως ὡρισμένων ζητημάτων ἀφορώντων τὴν τύχην καὶ διάθεσιν τῶν τέως Γερμανικῶν περιουσιῶν ἐν Ἑλλάδι». Βʹ συζήτησις ἐπὶ τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως, διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων».

§87Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῶν ἄρθρων, ἔχω νὰ ὑποβάλω μίαν τροποποίησιν: Κατὰ τὴν ἀνατύπωσιν, τὴν γενομένην, παρελείφθη μία λέξις εἰς τὸ ἄρθρον 7, εἰς τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ἐδέχθη ὁ κ. ὑπουργός. Ἔχει παραλειφθῆ, προφανῶς ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους καὶ θὰ τὸ θέσω ὑπ’ ὄψιν τῆς ὑπηρεσίας. Εἰς τὴν ἀνατύπωσιν γράφεται: «μετεβιβάσθη ἢ μεταβιβασθῇ».

§88Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἡ παρατήρησις τοῦ κ. Βούλτζου εἶναι ὀρθὴ καὶ δέχομαι τὴν διόρθωσιν. Εἰς τὸ αὐτὸ ἄρθρον 7 καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς δευτέρας παραγράφου αὐτοῦ ἡ ἡμερομηνία 1944 παρακαλῶ νὰ γίνῃ 1940. Ἐπίσης ἡ εἰς τὸ ἄρθρον 2 παρακαλῶ νὰ διαγραφῇ ἡ παράγραφος 5 ὁλόκληρος. Εἶναι ἀκατανόητος καὶ ἐκ παραδρομῆς φαίνεται παρεισέφρησε. Ὡσαύτως εἰς τὸ ἄρθρον 9 καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς παραγράφου 3 παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ἡ φράσις «πλὴν τῶν καταβαλλομένων τοιούτων διὰ χρῆσιν κινητοῦ ἐπισήματος», ἥτις ἐκ παραδρομῆς παρελείφθη. Ἐν συνεχείᾳ εἰς τὸ ἄρθρον 11 παρακαλῶ νὰ προστεθῇ ὡς παράγραφος 6 ἡ ἑξῆς τροπολογία: (Ἀναγινώσκει). Πρόκειται περὶ μιᾶς ἐντελῶς ὑπηρεσιακῆς τροπολογίας. Τέλος θὰ ἤθελα νὰ κάμω τὴν δήλωσιν ὅτι οὐδεμίαν τροπολογίαν δύναμαι νὰ δεχθῶ πλὴν τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Τριανταφύλλη καὶ Μητσοτάκη τὴν ὁποίαν ἀποδέχομαι. Ἡ ἑτέρα τροπολογία περὶ ἐπεκτάσεως καὶ εἰς τὸν περιοδικὸν τύπον δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐρωτᾶται ἡ Βουλὴ ἐὰν δέχεται τὰς τροπολογίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ καὶ διορθώσεις ἐπὶ τῶν ψηφισθέντων ἄρθρων, τὰς ὁποίας ἀνέγνωσε.

§90ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Ἔχουν ψηφισθῆ τὰ ἄρθρα 1–18.

§92Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, συζητουμένου τοῦ ἄρθρου 7 καὶ προκειμένου νὰ ἀναπτύξω τὴν τροπολογίαν μου τὴν ὁποίαν παραθέτω, ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν ἐπεφυλάχθη νὰ ἀπαντήσῃ. Ἡ τροπολογία εἶναι δικαιοτάτη καὶ ἀφορᾷ ὀφειλὰς ἐκ κληρονομιῶν δι’ ἀκίνητα εἰς τὰς σεισμοπλήκτους νήσους τὰ ὁποῖα ὅμως ἐκρημνίσθησαν καὶ παρὰ ταῦτα οἱ πληγέντες ἰδιοκτῆται καλοῦνται νὰ πληρώσουν κληρονομικὸν φόρον, διὰ τὰς κατακρημνισθείσας οἰκίας αὐτῶν. Θὰ ἤθελα νὰ πληροφορηθῶ ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς συμφωνῇ νὰ τὴν ἀναπτύξω τώρα ἀμέσως ἢ εἰς τὸ τέλος καὶ νὰ προστεθῇ ὡς ἀκροτελεύτιον ἄρθρον.

§93Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐπειδὴ θέλω νὰ ψηφισθῇ ἀπόψε τὸ νομοσχέδιον, παρακαλῶ νὰ μὴ ἐπιμείνητε. Συντόμως θὰ φέρω ἐνώπιον τῆς Ἐπιτροπῆς Ἐξουσιοδοτήσεως νομοσχέδιον εἰς τὸ ὁποῖον θὰ περιλαμβάνεται τὸ ἕτερον σκέλος τοῦ σημερινοῦ νομοσχεδίου, καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε τὴν τροπολογίαν σας αὐτὴν νὰ τὴν συζητήσωμεν κατὰ τὴν συζήτησιν τοῦ νομοθετικοῦ τούτου διατάγματος.

§94Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἐφ’ ὅσον ὁ κ. ὑπουργὸς συμφωνεῖ νὰ περιληφθῇ εἰς τὸ ἕτερον νομοσχέδιον δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§95ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρθρον 19.

§96ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτὸν δεκτόν.

§97ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 19 ἐγένετο δεκτόν. Ἐπίσης καὶ τὸ ἄρθρον 20 δεκτόν. Ἤδη θὰ συζητήσωμεν τὰς προτεινομένας τροπολογίας διὰ τὰς ὁποίας ζητεῖται ὅπως τεθοῦν ὡς αὐτοτελῆ ἄρθρα. Ἐπὶ τῆς τροπολογίας τῶν κ. κ. Τριανταφύλλη καὶ Μητσοτάκη, ὁ κ. Πέτσος ἔχει τὸν λόγον.

§98Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διὰ λόγους ἠθικῆς τάξεως καὶ ἀπὸ σεβασμὸν πρὸς τὴν ἀρχήν, τῆς ἴσης μεταχειρίσεως καὶ δικαιοσύνης, ἐζητήσαμεν ἐπέκτασιν τῆς τροπολογίας καὶ εἰς τὰς περιπτώσεις ἰδιοκτητῶν ἐπαρχιακῶν ἐφημερίδων. Θὰ παρεκάλουν, κ. ὑπουργέ, εἰς τὴν τροπολογίαν τῶν κ.κ. Τριανταφύλλη καὶ Μητσοτάκη, νὰ προστεθῇ τὸ ἑξῆς: «......... (ἀναγινώσκει) ...................».

§99ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Λουλακάκης, ἔχει τὸν λόγον.

§100Ε. ΛΟΥΛΑΚΑΚΗΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. συνάδελφος, διότι πρέπει πράγματι νὰ γίνῃ ἴση μεταχείρισις. Ἐφ’ ὅσον ὑπάρχει ἀπόφασις τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἥτις κυροῦται διὰ τοῦ νομοσχεδίου νὰ γίνῃ τοῦτο καὶ διὰ τὰ προγενέστερα ἔτη.

§101ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μητσοτάκης ἔχει τὸν λόγον.

§102Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἡμεῖς συμπεριελάβομεν εἰς τὴν τροπολογίαν μας τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πέτσου. Εἰς τὸ τέλος ὑπάρχει αὐτὴ ἡ προσθήκη μὲ τὴν διαφορὰν ἀντὶ 36 δόσεις ἡμεῖς ἐζητήσαμεν 24. Καὶ ἡμεῖς ὑποστηρίζομεν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. συναδέλφου νὰ συμψηφίζουν τυχὸν ζημίας πρὸς κέρδη.

§103Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Τὸν συμψηφισμὸν καὶ ἡ ὑπηρεσία καὶ ἐγὼ τὸν δεχόμεθα, ἀλλὰ ὄχι νὰ γίνῃ ἡ καταβολὴ εἰς 36 δόσεις. Θὰ ἐδεχόμην ἕνα συμβιβασμόν, νὰ ἐγίνετο εἰς 30 δόσεις.

§104Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Θὰ ἤθελα νὰ προσθέσω, ὅτι ὡς ἔχει εἰς τὴν διατύπωσιν ἡ 7η παράγραφος περιλαμβάνει καὶ τὸν τύπον τῶν ἐπαρχιῶν.

§105ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, ὅπως ἀναγνώσῃ ὁ Γραμματεὺς τὴν τροπολογίαν τῶν κ. κ. Τριανταφύλλη καὶ Μητσοτάκη. (Ἀναγινώσκεται ὑπὸ τοῦ Γραμματέως ἡ τροπολογία).

§106Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Παρακαλῶ, τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μᾶς εἴπῃ, ἐὰν διὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, αἱ ἐπιχειρήσεις τῶν ἐφημερίδων ἀπολαμβάνουν κάποιας εὐνοϊκωτέρας μεταχειρίσεως ἀπὸ τὰς ἄλλας ἐπιχειρήσεις, τῶν ἄλλων Ἑλλήνων πολιτῶν. Παρακαλῶ νὰ μᾶς δηλώσῃ, ὅτι ὄντως δὲν εἶναι χαριστικὴ ἡ πρᾶξις, διὰ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ λάβῃ ἀπόφασιν ἡ Βουλή.

§107Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκον.). Δὲν γίνεται καμμία εὐνοϊκωτέρα μεταχείρισις, δι’ αὐτὸ καὶ τὴν δέχομαι.

§108ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δήλωσιν ἔκαμεν, ὁ κ. ὑπουργός. Γίνεται δεκτὴ ἡ τροπολογία, ὡς ἐτροπολογήθη ὑπὸ τοῦ κ. Πέτσου;

§109Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Ὄχι, τοῦ κ. Πέτσου.

§110Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ἡμεῖς ζητοῦμεν, ἐὰν ἡ ἐπιχείρησις ἀσκῇ καὶ ἄλλας ἐπιχειρήσεις, νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα, ὅπως συμβαίνει εἰς ὅλους τοὺς φορολογουμένους, νὰ συμψηφίζῃ τὰς ζημίας μὲ τὰ κέρδη.

§111Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Τὸ λέγουν αἱ κείμεναι διατάξεις.

§112Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἰσχύει ὡς βασικὴ ἀρχὴ εἰς τὸν Κώδικα φορολογίας καθαρῶν προσόδων, αὐτὸ ζητοῦμεν.

§113Σ. ΜΕΡΚΟΥΡΗΣ. Ἐπειδὴ ὑπάρχουν ἀμφιβολίαι, νὰ ὁμιλήσουν ἕνας ὑπὲρ καὶ ἕνας κατὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, διὰ νὰ λάβωμεν γνῶσιν.

§114Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Διὰ νὰ γίνῃ τὸ πρᾶγμα εἰς τὴν Βουλὴν σαφέστερον. Τὸ πρῶτον μέρος, κύριοι συνάδελφοι τῆς τροπολογίας, τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη, δὲν νομίζω ὅτι χρῄζει περαιτέρω ἀναπτύξεως.

§115ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τῶν κ.κ. Μητσοτάκη καὶ Τριανταφύλλη τίθεται εἰς ψηφοφορίαν. Οἱ παραδεχόμενοι παρακαλοῦνται νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ περισσότεροι). Ἡ τροπολογία ἐγένετο δεκτή. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πέτσου.

§116Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Ἤθελον νὰ παρατηρήσω ἐπὶ τοῦ δευτέρου μέρους τῆς τροπολογίας καὶ θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ τὴν ἀναγνώσω. Ἡ τροπολογία ἔχει οὕτω: «....... ............... (ἀναγινώσκει).................». Αὐτή, κύριοι συνάδελφοι, εἶναι ἡ προσθήκη.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Παπαγιάννης, ἔχει τὸν λόγον.

§118Κ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις φορολογοῦνται κατὰ δύο τρόπους. Μὲ τὸ παλαιὸν σύστημα ὁ ἕνας τρόπος εἶναι ἡ καθαρὰ πρόσοδος, ἐξακριβοῦται δηλαδὴ ἐὰν ἔχουν κέρδος ἢ ζημίαν καὶ ἐὰν ἔχουν κέρδος πληρώνουν φόρον, ἐὰν ὄχι δὲν πληρώνουν τίποτε. Ὑπάρχει καὶ ὁ δεύτερος τρόπος, ὁ τρόπος κατ’ ἀποκοπήν, πληρώνει ἕνα α ποσὸν καὶ δὲν ἀναζητεῖται ἐὰν ὑπάρχῃ κέρδος ἢ ὄχι κατὰ τὴν χρῆσιν αὐτήν. Αὐτὸς εἶναι ἕνας τρόπος, ὁ ὁποῖος ἐφαρμόζεται τώρα διὰ τὸ παρελθὸν τῶν ἐφημερίδων. Διὰ τὰς ἐφημερίδας πράγματι, τὸ 1950 ὑπῆρχε μία ἀπόφασις τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν κ. Μαύρου διὰ τῆς ὁποίας ὑπὸ μορφὴν προκαταβολῆς ἐπεβάλετο ἡ καταβολὴ ἑνὸς ποσοῦ κατὰ φύλλον πέραν τῶν 8.000 ἡμερησίας κυκλοφορίας τῶν ἐφημερίδων. Καὶ ἐρχόμεθα σήμερον διὰ νὰ τακτοποιήσωμεν μίαν ὑπόθεσιν παλαιάν, διότι πράγματι δὲν εἶχε γίνει ὁ ἔλεγχος τῶν ἐφημερίδων καὶ δεχόμεθα αὐτὸ τὸ ποσόν, τὸ κατὰ φύλλον, νὰ θεωρηθῇ ὡς ὁριστικὴ φορολογία, ὥστε ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα, αἱ ἐφημερίδες νὰ μποῦν εἰς τὴν κανονικὴν φορολογίαν. Ἕως ἐδῶ εἶναι μία λύσις διὰ τὸ παρελθόν. Δὲν ὑπάρχουν σημαντικαὶ ἀντιρρήσεις. Διὰ τῆς νέας προτάσεως θὰ γίνῃ ἀπόπειρα νὰ ἀναμίξωμεν κέρδη ἐξ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, τὰ ὁποῖα καταβάλλονται ἐὰν ὑπάρχῃ κέρδος ἢ ζημία, ἐὰν σύμφωνα μὲ τὰς κειμένας διατάξεις ἔχῃ κέρδη, τὰ ὁποῖα πᾶνε κατ’ ἀποκοπήν. Νομίζω, ὅτι τὸ πρᾶγμα εἶναι ἐπικίνδυνον ὡς προβλέπει ἡ τροπολογία, διότι φορολογικαὶ ὀφειλαὶ ἀπὸ τὸ 1950 καὶ προηγουμένως, 1949 καὶ 1948, δέον νὰ καταβληθοῦν εἰς 30 δόσεις ἄνευ προστίμου, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ σύνολον τῶν φορολογουμένων ἔχει καταστραφῇ διὰ νὰ πληρώσῃ πρόστιμα. Ἑπομένως ἐγὼ νομίζω, ὅτι ἐφ’ ὅσον μία ἐκδοτικὴ ἐπιχείρησις, ἐπιχείρησις ἐφημερίδος, διὰ τὰ ἔτη αὐτὰ παίρνει τὸ πλεονέκτημα τῆς καταβολῆς κατ’ ἀποκοπὴν τοῦ φόρου, ὁ φόρος αὐτὸς δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ καμμίαν ἀνάμιξιν μὲ φόρους ἐξ ἐμπορικῶν καὶ βιομηχανικῶν ἐπιχειρήσεων, αἱ ὁποῖαι θὰ πάρουν τὸν δρόμον ποὺ παίρνουν ὅλαι αἱ ἄλλαι ὑποθέσεις τῶν ἄλλων Ἑλλήνων πολιτῶν.

§119Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸ θέμα δὲν ἔχει ἔτσι ὅπως τὸ ἀνέπτυξεν ὁ ἀξιότιμος κ. Παπαγιάννης. Ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι ἕνας ἐπιχειρηματίας ταὐτοχρόνως ἀσκεῖ δύο ἐπιχειρήσεις καὶ ἀπὸ τὴν μίαν ἐπιχείρησιν ἔχει ζημίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλην ἔχει κέρδος, βάσει τῶν ἰσχυουσῶν μέχρι σήμερον διατάξεων, ἠδύνατο ὁ ἐπιχειρηματίας αὐτὸς νὰ συμψηφίσῃ τὰς ζημίας μὲ τὰ κέρδη τῆς ἄλλης του ἐπιχειρήσεως. Ἐν προκειμένῳ ἠδύνατο νὰ συμβῇ τὸ ἑξῆς τραγελαφικόν. Ἐὰν ἰσχύσῃ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Τριανταφύλλη, ἠμπορεῖ ἕνας ἐπιχειρηματίας μιᾶς ἐφημερίδος νὰ φορολογηθῇ διὰ ζημίας, αἱ ὁποῖαι προκύπτουν ἀπὸ τὴν ἔκδοσιν τῆς ἐφημερίδος του μὲ τεράστια ποσά, χωρὶς νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τὰς ζημίας αὐτὰς νὰ τὰς ἐξοφλήσῃ ἀπὸ τυχὸν κέρδη, τὰ ὁποῖα ἔχει, ἀσκῶν μίαν ἄλλην ἐπιχείρησιν. Αὐτὸ ἀποτελεῖ κατάφωρον ἀδικίαν. Διὰ τῆς προτεινομένης τροπολογίας ζητοῦμεν φορολογικὴν δικαιοσύνην καὶ πέραν αὐτοῦ τίποτε. Ἐκτὸς ἐὰν γίνῃ δεκτὴ ἡ προηγουμένη τροπολογία τὴν ὁποίαν εἴχομεν ὑποβάλει μετὰ τοῦ κ. Δουλακάκη καὶ τοῦ κ. Γιαννιδάκη. Διὰ τῆς τροπολογίας ἐκείνης ζητοῦμεν, κύριε Πρόεδρε.......

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἢ τὴν μίαν ἢ τὴν ἄλλην.

§121Ε. ΠΕΤΣΟΣ. Ὑπῆρχον δύο ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι εἶχον καθιερώσει ἕνα καθεστὼς ὡρισμένον διὰ τὸ 1950–1954, Ὑπεχρεοῦντο βάσει τοῦ καθεστῶτος αὐτοῦ, βάσει τῶν δύο ἀποφάσεων, ὑπεχρεοῦντο οἱ ἰδιοκτῆται τῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικοῦ τύπου νὰ καταβάλουν ἔναντι τῶν φόρων ποὺ ἐπρόκειτο νὰ χρεωθοῦν εἰς βάρος των. Ὑπεχρεώθησαν βάσει τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν νὰ προκαταβάλουν τὸν φόρον αὐτόν. Ἔρχεται, ἤδη, διὰ τῆς τροπολογίας του ὁ κ. Μητσοτάκης καὶ ὁ κ. Τριανταφύλλης καὶ προτείνουν, ὁ φόρος αὐτὸς ἀπὸ τοῦ 1950–1954 νὰ ὑπολογισθῇ ἐπὶ τῶν ἀκαθαρίστων ἐσόδων, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον σημαίνει, ὅτι ὁ ἰδιοκτήτης δὲν θὰ εἶχε τὸ δικαίωμα νὰ εὕρῃ τὸ πραγματικόν του κέρδος, ἐὰν δὲ ὑποτεθῇ ὅτι ἀποκομίσῃ ζημίαν εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ καταβάλῃ τὸν φόρον. Ἢ θὰ πρέπει τὸν ἰδιοκτήτην τοῦ περιοδικοῦ τύπου νὰ τὸν ὑπολογίζωμεν εἰς τὴν τροπολογίαν αὐτὴν διὰ λόγους φορολογικῆς δικαιοσύνης ἢ τοὐλάχιστον νὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα τοῦ συμψηφισμοῦ.

§122Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Νομίζω, ὅτι ὑπάρχει προκατάληψις, διότι ἡ τροπολογία τίποτε δὲν προσθέτει εἰς τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ἀλλὰ ἐπαναλαμβάνει τὰ ἰσχύοντα. Ἡ τροπολογία αὐτὴ παρέχει, ὡς συνήθως, εὐκολίαν πληρωμῆς τῶν φόρων. Εἶναι νόμιμος, βάσιμος καὶ ἠθικὴ καὶ πρέπει ἐν πλήρει συνειδήσει, ὁ κ. ὑπουργὸς νὰ τὴν ἀποδεχθῇ. Οἱ κ. κ. συνάδελφοι οἵτινες τὴν ἀποκρούουν, νομίζω, ὅτι δὲν ἔχουν κατατοπισθῆ ἐπὶ τοῦ περιεχομένου της.

§123Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκονομικῶν). Ἐγὼ τὴν ἀποδέχομαι. Νὰ ἐρωτηθῇ ἡ Βουλή.

§124ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλοῦνται οἱ ἀποδεχόμενοι τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Πέτσου νὰ ἐγερθῶσιν. (Ἐγείρονται οἱ ὀλιγώτεροι). Συνεπῶς, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Πέτσου, ἀπερρίφθη.

§125Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὸν νόμον περὶ φορολογικῶν διατάξεων ἐψηφίσαμεν πολλὰς τροπολογίας. Καὶ ἡ τροπολογία ἡ ἰδική μου εἶναι δικαία καὶ ἠθικὴ καὶ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή. Ἔχει ὡς ἑξῆς: «....(ἀναγινώσκει).......».

§126Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. Κύριε συνάδελφε, δὲν δύναμαι νὰ δεχθῶ ἄλλην τροπολογίαν. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν Προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. Πλατῆς).

§127Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐδέχθητε, κύριε ὑπουργέ, διατάξεις διαφόρου φύσεως ὡς π.χ. διὰ τὸν τύπον. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ μὴ ἀποδεχθῆτε τὴν τροπολογίαν μου. Κατὰ τὴν κειμένην νομοθεσίαν, ὅταν ἔχωμεν καταστροφὰς ἀκινήτων, ἐκ πράξεων τοῦ ἐχθροῦ, καταβάλλεται τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου κληρονομιῶν, ἐφ’ ὅσον ἡ κληρονομία ὑπήχθη μέχρι τοῦ 1951. Νομίζω ὅτι τὸ αὐτὸ πρέπει νὰ ἰσχύσῃ προκειμένου καὶ περὶ καταστροφῶν, συνεπεία δράσεως τῶν συμμάχων, ὅπως εἶναι ἡ περίπτωσις τοῦ Πειραιῶς, ὅστις ἐβομβαρδίσθη ἀπὸ συμμαχικὰ ἀεροπλάνα. Καὶ τὰ ἀκίνητα αὐτά, λοιπόν, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν ζημίας ἐκ τῶν βομβαρδισμῶν αὐτῶν, νὰ τύχουν τῆς αὐτῆς μὲ τὰ ἄλλα μεταχειρίσεως. Δὲν δύναται νὰ γίνῃ διαχωρισμὸς βομβῶν, κύριοι βουλευταί, εἰς συμμαχικὰς καὶ μή, ἐφ’ ὅσον ἔχουν ἐπιφέρει τὰς ἰδίας καταστροφάς. Νομίζω, λοιπόν, κύριε ὑπουργέ, ὅτι ἡ τροπολογία μου πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτή, διότι εἶναι δικαιοτάτη, καθ’ ὅσον δι’ αὐτῆς θὰ ἐξομοιωθοῦν αἱ καταστροφαὶ καὶ οὕτω οἱ κατεστραμμένοι ἰδιοκτῆται θὰ πληρώσουν τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου.

§128ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης ἔχει τὸν λόγον.

§129Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, παρακαλῶ νὰ μὲ ἀκούσετε. Ὁ κ. Παμπούκας μᾶς εἶπεν ὅτι ἀκίνητα καταστραφέντα ἐξ ἐχθρικῶν βομβῶν, συμφώνως μὲ τὰς κειμένας διατάξεις, πληρώνουν τὸ ἥμισυ τοῦ φόρου κληρονομιῶν. Εἰς τὸν Πειραιᾶ ὑπάρχουν ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα δὲν κατεστράφησαν ἀπὸ βόμβας τοῦ ἐχθροῦ, ἀλλὰ ἀπὸ συμμαχικάς, ἀμερικανικὰς καὶ ἀγγλικάς. Λοιπόν, νομίζω ὅτι οἱ ἰδιοκτῆται αὐτῶν τῶν ἀκινήτων πρέπει νὰ τύχουν φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς. Νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μᾶς εἴπητε ὄχι, κύριε ὑπουργέ, διὰ ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα ἐβομβαρδίσθησαν εἰς τὸν Πειραιᾶ, μὲ τὴν ἔκτασιν τὴν ὁποίαν εἶχεν ὁ βομβαρδισμὸς αὐτός, δὲν ἀπαλλάσσονται. Αὐτὸ θὰ ἦτο ἀκατανόητον, κύριε ὑπουργέ.

§130ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι, συμφωνῶ, ἀπολύτως, μὲ τὴν τροπολογίαν, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ συνάδελφος κ. Παμπούκας. Δὲν εἶναι ἐπιτετραμμένον νὰ γίνῃ διάκρισις μεταξὺ δύο καταστροφῶν, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον, περισσότεραι ἦσαν αἱ καταστροφαὶ τῶν ἀκινήτων ἀπὸ τοὺς Ἀγγλικοὺς βομβαρδισμούς, παρὰ ἀπὸ τοὺς ἐχθρικούς. Διότι πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι τὰ Γερμανικὰ βομβαρδιστικὰ ἔβαλον ἐπὶ τοῦ στόχου καὶ ἐθεωροῦσαν, ὅταν ἡ βόμβα ἐπήγαινε δύο μέτρα μακρυὰ ἀπὸ τὸν στόχον, ὅτι ἀπετύγχανον, ἐνῷ οἱ Ἄγγλοι ἐνόμισαν ὅτι ὅλον τὸ ἔδαφος τῆς Ἑλλάδος εἶναι βομβαρδίσιμον. Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον συνέβη εἰς τὴν Κηφισιάν, ὅπου κατοικῶ. Ἀριστερὰ τῷ ἀνιόντι ἦτο μία χαριτωμένη μονοκατοικία, διώροφος, εἰς τὴν ὁποίαν ἔζη μία οἰκογένεια καὶ ἡ ὁποία τὴν μεσημβρίαν ἐγευμάτιζεν, ἦλθεν ἕνας Ἄγγλος, καὶ δὲν ξεύρω διὰ ποῖον λόγον ἐξέλαβε τὸν οἰκίσκον αὐτὸν ὡς ἐχθρικόν, ἔρριψε μίαν βόμβαν, κατέστρεψε τὴν οἰκίαν καὶ ἐθανάτωσε τὴν οἰκογένειαν. Ἐκτὸς τοῦ ὅτι καὶ εἰς τὰ 1944, ἤρχοντο τότε ἀπὸ τὰς Ἀθήνας τὰ διάφορα Ἀγγλικὰ ἀεροπλάνα πολυβολοῦσαν τοὺς δρόμους, ὁ κῆπος ἡ ἰδικός μου, ἦτο πλήρης ἀπὸ βόμβας καὶ εἰς τὰς 4.50′ τὸ ἀπόγευμα ἢ εἰς τὰς 5, ἀπεχώρουν διὰ τὸ τέϊον. Δὲν εἶναι, λοιπόν, ἐπιτετραμμένον, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ σύμμαχοι ἔκαμον τόσας καταστροφὰς εἰς τὸν Πειραιᾶ, νὰ ἐξαιρεθοῦν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι κατεστράφησαν Ἐγὼ νομίζω, ὅτι εἶναι ζήτημα ἠθικῆς ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως νὰ τροποποιήσῃ τὸν νόμον καὶ νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψιν τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Παμπούκα. (Χειροκροτήματα).

§131Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς τροπολογίας τοῦ κ. Παμπούκα, διότι εἰς τὴν πόλιν τοῦ Πειραιῶς ἔχουν συμβῆ ἀρκεταὶ καταστροφαὶ καὶ καταστημάτων καὶ οἰκιῶν, αἱ ὁποῖαι μένουν ἀκόμη εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκονται. Εἶναι ἀρκετὸν ὅτι οἱ καταστραφέντες ἔμποροι καὶ βιοτέχναι, δὲν ἔτυχον οὐδεμιᾶς βοηθείας τοῦ Κράτους, διὰ τὴν ἀναστήλωσιν τῶν καταστροφῶν. Νομίζω, ὅτι εἶναι δίκαιον νὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψιν ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παμπούκα.

§132Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει δικαιοτέρα τροπολογία ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὁποίαν ὑπέβαλεν ὁ κ. Παμπούκας. Δὲν ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν διάκρισιν τῶν βομβῶν, ἐὰν ἦσαν Γερμανικαὶ ἢ Ἀγγλικαί. Ἕνα ἦτο τὸ ἀποτέλεσμα, ὅτι κατεστράφησαν τὰ σπίτια ὡρισμένων ἀτυχῶν εἴτε εἰς τὸν Πειραιᾶ εἴτε εἰς τὴν Κηφισσιὰν καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ληφθοῦν δύο μέτρα καὶ δύο σταθμά. Ὅ,τι ἔγινε μὲ τοὺς πληγέντας ἀπὸ Γερμανικὰς βόμβας, τὸ ἴδιον θὰ γίνῃ καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἀπὸ φιλίας βόμβας.

§133Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Μᾶς δίδεται ἡ εὐκαιρία νὰ ἐκδηλώσωμεν τὴν στοργήν μας, πρὸς τὸν πολυπαθῆ Πειραιᾶ. Εἶναι ἀκατανόητος ἡ ἄρνησις τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν. Δὲν ἠμποροῦμεν καὶ ἡμεῖς νὰ ἀπολαύσωμεν ποιάς τινος στοργῆς; Κατεστράφημεν σχεδὸν ἐντελῶς, ἂς ἀπολαύσωμεν, τοὐλάχιστον, τὴν ἰδίαν μεταχείρισιν ποὺ ἔχουν καὶ οἱ ἄλλοι παθόντες εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα.

§134Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἤλπιζα, ἀπὸ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἤκουσεν ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν, ὅτι δὲν θὰ ἐπρολάμβανα νὰ λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ δικαιοτάτου αὐτοῦ θέματος, πολὺ δὲ περισσότερον, διότι ἐπανειλημμένως οἱ ἀντιπρόσωποι τῆς πόλεως τοῦ Πειραιῶς ἔχουν ζητήσει ἰδιαιτέραν μεταχείρισιν διὰ τοὺς βομβοπλήκτους. Ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα νὰ κάμωμεν διάκρισιν τῶν βομβῶν, ἐὰν εἶναι Γερμανικαὶ ἢ Ἀγγλικαί, δεδομένου ὅτι εὑρισκόμεθα τότε εἰς μίαν πολεμικὴν περίοδον καὶ ἡ χώρα μας ἦτο ὑπὸ κατοχὴν καὶ ἐθεωρεῖτο διὰ τοὺς συμμάχους μας ὡς ἐχθρικὸν ἔδαφος. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διάκρισις.

§135Ι. ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ. Λόγοι δικαιοσύνης, κύριε Πρόεδρε, καὶ ἠθικῆς τάξεως, ἐπιβάλλουν ὅπως ἡ τροπολογία γίνῃ ἀποδεκτή.

§136Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην ἔχουν γίνει μεγάλαι καταστροφαί, ἀπὸ συμμαχικὰς βόμβας καὶ νομίζω, ὅτι ἡ τροπολογία αὐτὴ πρέπει νὰ γίνῃ δεκτὴ καὶ δὲν πρέπει νὰ γίνῃ οὐδεμία διάκρισις.

§137Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν). Δὲν ἔχω οὐδεμίαν ἀντίρρησιν νὰ δεχθῶ αὐτὴν τὴν τροπολογίαν, ἐφ’ ὅσον βλέπω ὅτι εἶναι ὁμόθυμος ἡ γνώμη τῆς Βουλῆς. Ἀλλὰ αἱ ὑπηρεσιακαὶ ἀντιρρήσεις, αἱ ὁποῖαι ὑπάρχουν κατὰ τῆς τροπολογίας αὐτῆς, εἶναι αἱ ἑξῆς: Ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτὴ αὐτή, αὐτὸ θὰ εἴπῃ ὅτι ὅσοι ἔκαμον τὸν διακανονισμὸν τῶν κληρονομικῶν των ὑποθέσεων ἀπὸ τοῦ 1944 μέχρι σήμερον, δὲν θὰ τύχουν τοῦ προνομίου αὐτοῦ καὶ θὰ ἐπωφεληθῇ ὁ εἷς καὶ μόνον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκκρεμῆ ὑπόθεσιν. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ αὐτὴ ἡ τροπολογία;

§138Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Καὶ ἐκεῖνοι ποὺ θὰ ἀποθάνουν ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα τί θὰ γίνουν;

§139Ι. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παμπούκα εἶναι γενικῆς φύσεως καὶ δὲν ἐντοπίζει τὸ θέμα εἰς τὰς Ἀθήνας καὶ τὸν Πειραιᾶ. Κατὰ τὴν αὐτὴν ἐποχὴν ὑπέστησαν καὶ εἰς τὴν Θεσ)κην καὶ εἰς ἄλλας πόλεις τῆς χώρας καὶ εἰς τὴν Κρήτην πολλὰς ζημίας. Εἶναι τόσον δικαία ἡ τροπολογία, ὥστε ὁ κ. ὑπουργὸς δὲν θὰ θελήσῃ νὰ ἐπιμείνῃ εἰς τὰς ἀντιρρήσεις του. Βουΐζουν ἀκόμη οἱ τοῖχοι τῆς Βουλῆς ἀπὸ τὴν συζήτησιν τοῦ ἄλλου θέματος τοῦ ὑπόπτου, κατ’ ἐμέ, ποὺ ἐζητούσαμεν νὰ χορηγηθοῦν μερικὰ ἑκατομμύρια εἰς μερικὰς ἐπιχειρήσεις. Νομίζω, ὅτι ἡ περίπτωσις αὐτὴ εἶναι τόσον δικαία καὶ τόσον λογικὴ καὶ νόμιμος, ὥστε πρέπει νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ καὶ παρακαλῶ τὴν Βουλὴν νὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§140Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἄποψις ἡ ὑποστηριχθεῖσα ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, δὲν νομίζω ὅτι εἶναι βάσιμος, διότι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν ἦσαν φιλικὰ ἢ ἐχθρικὰ ἀεροπλάνα, ἔγιναν αἱ καταστροφαί. Ἀμέσως δὲ μετὰ τὰς καταστροφάς, τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Οἰκονομικῶν εἶχε καταρτίσει Ἐπιτροπάς, αἱ ὁποῖαι προέβησαν εἰς τὴν ἐκτίμησιν τῶν ζημιῶν. Αὐτὰ τὰ ἀποτελέσματα καὶ τὰ συμπεράσματα τῶν Ἐπιτροπῶν ποῖα ἦσαν; Αὐταὶ αἱ ἀποζημιώσεις αἱ καθορισθεῖσαι τότε τί ἔγιναν νὰ διευκρινησθῇ διότι δὲν τίθενται ὑπὸ ἀμφισβήτησιν ἐφ’ ὅσον τότε διεπιστώθησαν. Ἑπομένως φρονῶ ὅτι τὸ ζήτημα δὲν ἠμπορεῖ νὰ λυθῇ μὲ μίαν ἀντίρρησιν, τὴν ὁποίαν τυχὸν ἔχουν αἱ ὑπηρεσίαι. Διότι παρ’ ὅλην τὴν ἐκτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἔχω πρὸς τὰς ὑπηρεσίας, ὀφείλω νὰ σᾶς εἴπω, κύριε Πρόεδρε, ὅτι τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ δὲν φέρει κἂν τὴν μορφὴν νόμου. Καὶ διὰ νὰ σᾶς πείσω περὶ τούτου θὰ σᾶς διαβάσω μίαν περικοπὴν τοῦ νομοσχεδίου. Λοιπόν, ἀκούσατε, κ. συνάδελφοι, ἐὰν αὐτὸ εἶναι νομοσχέδιον, διότι ἐδῶ νόμους ψηφίζομεν, δὲν γράφομεν ἱστορίαν: «Ἄρθρον 11. Ἐν ὄψει τῆς ὡς ἄνω διατάξεως ...... (ἀναγινώσκει) ......». Κύριε Πρόεδρε, ὅταν ὁμιλοῦμεν περὶ νόμου, ὁμιλοῦμεν περὶ ἐπιταγῆς τῆς Πολιτείας, ἡ ὁποία ἐπιταγὴ πρέπει νὰ ἔχῃ τὴν ἔκφρασιν τῆς θελήσεως τῆς Πολιτείας, χωρὶς νὰ ἀναφέρεται εἰς ἄλλας σκέψεις. Διότι μὲ τὸ κῦρος της, μὲ τὸ IMPERIO, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ Πολιτεία, ὅταν νομοθετῇ τότε μόνον τὸ διασφαλίζει ὅταν ὁ νόμος γίνεται σεβαστὸς καὶ ὡς ἔκφρασις καὶ ὡς διατύπωσις. Ὄταν ἔχῃ αὐτὰς τὰς διατάξεις εἶναι νόμος; Καὶ δὲν προχωρῶ περαιτέρω, κ. Πρόεδρε, θὰ ἀναφέρω μόνον τοῦτο διὰ νὰ καταστήσω περισσότερον προσεκτικὰς τὰς ὑπηρεσίας καὶ ὅταν συντάσσουν νόμους νὰ προσέχουν καὶ νὰ προσέχουν τὰς κοινωνικὰς ἀντιθέσεις.

§141Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Συνηγορῶ, κ. Πρόεδρε, ὑπὲρ τῆς τροπολογίας αὐτῆς καὶ ζητῶ ὅπως γίνῃ αὕτη δεκτὴ ὄχι μόνον διὰ τὸν Πειραιᾶ, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἄλλας πόλεις τῆς Ἑλλάδος.

§142Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παμπούκα δὲν ἀφορᾷ μόνον τὸν Πειραιᾶ, διότι ὁ Πειραιεὺς δὲν ἦτο ἡ μόνη πόλις, ἡ ὁποία ὑπέστη καταστροφὰς ὑπὸ βομβαρδισμῶν εἴτε ἐξ ἐχθρικῶν ἀεροπλάνων εἴτε ἐκ φιλίων ἀεροπλάνων. Θέτω μάλιστα καὶ τὸ ἑξῆς, ἐφ’ ὅσον οὐδεὶς βομβόπληκτος ἀποζημιώνεται.

§143Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὀφείλω νὰ ἀπαντήσω εἰς τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ, ὁ ὁποῖος ὑπέπεσεν εἰς πλάνην καὶ μὲ ἠδίκησεν ὅταν εἶπεν ὅτι ἡ διάταξις αὐτὴ ἀφορᾷ ἕνα πρόσωπον. Οὐδέποτε ἠσχολήθην εἰς τὴν πολιτικήν μου ζωὴν μὲ πρόσωπα καὶ μὲ προσωπικὰ θέματα. Ἡ τροπολογία μου ἑρμηνεύει νόμον, ὁ ὁποῖος θὰ ἰσχύσῃ τοὐλάχιστον 80 χρόνια, ὅσο ζοῦν οἱ ἰδιοκτῆται καὶ περιέρχονται κληρονομίαι εἰς τοὺς ἀπογόνους των. Τί λέγει ἡ βασικὴ διάταξις τοῦ νόμου; Λέγει, ὅτι, ἐφ’ ὅσον εἰς τὴν κληρονομικὴν περιουσίαν περιλαμβάνονται ἀκίνητα καταστραφέντα κατὰ ποσοστὸν ἀνώτερον καὶ ἐφ’ ὅσον θὰ ἔχωμεν μεταβίβασιν κληρονομιῶν καὶ θὰ ὑπάρχουν ἀκίνητα καταστραφέντα κάποτε ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, πληρώνουν τὸν μισὸ φόρον. Ἐγὼ προσθέτω ὅτι: «Ἡ ἐκ πράξεων συμμάχων τῆς Ἑλλάδος στρεφομένων κατὰ ταῦ ἐχθροῦ». Πρόκειται περὶ διατάξεως τοῦ μέλλοντος, ἡ ὁποία θὰ σᾶς παρουσιάζεται ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν. Ἐὰν τυχὸν ὑπῆρξεν ἕνα πρόσωπον καὶ κατέβαλε τὸν φόρον, νομίζω ὅτι δὲν τοῦ ἀποδίδεται, ἀλλὰ νὰ τὸ βάλωμεν ρητῶς.

§144Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ κάμω μίαν σύντομον ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησιν μὲ τὸν κ. Παμπούκαν διὰ τὴν διευκρίνησιν τοῦ ὅλου ζητήματος. Βλέπω ὅτι πρόκειται περὶ περιπτώσεων, αἱ ὁποῖαι δὲν γνωρίζω, πάντως ἀφοροῦν τὰς περιουσίας ἢ μᾶλλον τὰ ἀκίνητα, τὰ ὁποῖα κατεστράφησαν ὑπὸ βομβῶν ριφθεισῶν ἀπὸ φίλια, ἀπὸ συμμαχικὰ ἀεροπλάνα. Κατ’ ἀρχὴν δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, καὶ ὀρθὸν εἶναι αἱ καταστροφαὶ αὐταὶ νὰ ἐξομοιωθοῦν πρὸς τὰς καταστροφὰς αἱ ὁποῖαι προέκυψαν ἀπὸ βόμβας ἐχθρικῶν ἀεροπλάνων, διότι δὲν ἔχουν ἄλλην ποιότητα αἱ βόμβαι αἱ μὲν ἀπὸ τὰς βόμβας τὰς δέ. Ἀφ’ ἧς ἐπῆλθεν, ἡ καταστροφὴ αὐτή, βεβαίως ἀποτελεῖ γεγονός. Κατ’ ἀρχὴν ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὸ ἑξῆς: Δὲν εἶμαι κατατοπισμένος ἐπὶ τοῦ θέματος καὶ αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἠρώτων καὶ τὸν συνάδελφόν μου ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν. Ὅταν γίνεται μία μεταβίβασις περιουσίας λόγῳ κληρονομίας αἰτίᾳ θανάτου δὲν γίνεται ἐκτίμησις; Θέλω νὰ ἐξετάσω ἐὰν ἦτο δικαία καὶ ἡ παλαιὰ διάταξις πρῶτον καὶ δεύτερον νὰ ἐξετάσω ἐὰν πρέπει καὶ ἡ παλαιὰ διάταξις νὰ ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτήν. Ὅταν γίνεται μία μεταβίβασις περιουσίας αἰτίᾳ θανάτου μεταβιβάζεται κληρονομία. Τὸ ἀκίνητον τὸ ὁποῖον περιέρχεται εἰς ἐμὲ φορολογεῖται βάσει ἐκτιμήσεως ὄχι προπολεμικῆς, ἀναφερομένης εἰς τὴν περίοδον πρὸ τῆς καταστροφῆς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναφερομένης εἰς τὴν περίοδον τὴν μετὰ ταῦτα. Ἑπομένως ἐγώ, ὁ ὁποῖος γίνομαι κληρονόμος μιᾶς περιουσίας καὶ ὁ ὁποῖος δὲν εἶμαι καὶ ὁ ἀμέσως πληγείς, διότι δὲν εἶμαι ὁ ἰδιοκτήτης κατὰ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐσημειώθη ἡ καταστροφὴ καὶ ἔπεσαν αἱ βόμβαι, ἐγὼ δέχομαι μίαν περιουσίαν διότι ἀπέθανεν ὁ πατήρ μου καὶ μοῦ μεταβιβάζει αὐτὴν τὴν περιουσίαν. Τί θὰ πληρώσω ἐγὼ φόρον κληρονομίας διὰ τὸ ἀκίνητον αὐτό, ἐκτιμώμενον ἐπὶ τῇ βάσει τῆς καταστάσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο προηγουμένως. Λοιπὸν κατ’ ἀρχὴν ἔχω ἀμφιβολίαν ἐὰν εἶναι ὀρθὴ καὶ ἡ διάταξις, τῆς ὁποίας τὴν ἐπέκτασιν ζητεῖτε. Ἐγὼ θὰ συζητήσω μόνον μὲ τὸν κ. Παμπούκαν, ὁ ὁποῖος ἔχει ὑπογράψει τὴν τροπολογίαν.

§145Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὁ χρόνος τοῦ θανάτου καὶ ὄχι τῆς ἐπαγωγῆς τῆς κληρονομίας.

§146Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἐν πάσῃ περιπτώσει ἔχω μίαν ἀμφιβολίαν ἐὰν ἔπρεπε καὶ τότε νὰ γίνῃ ὁ νόμος καὶ νὰ θεσπίσῃ αὐτὴν τὴν μεταχείρισιν τὴν εὐνοϊκήν, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ ἀκίνητα αὐτὰ τὰ μεταβιβαζόμενα αἰτίᾳ θανάτου ἐξετιμήθησαν ὡς καταστραφέντα ἀκίνητα καὶ ἑπομένως, ἡ φορολογία δὲν ὑπῆρχεν οὐδεμία ἀνάγκη, νὰ μειωθῇ εἰς τὸ 50%, διότι οὕτως ἢ ἄλλως ἡ φορολογία ὑπελογίσθη ἐπὶ τῇ βάσει τῆς ἀξίας τοῦ ἀκινήτου μετὰ τὴν καταστροφήν. Ἀσχέτως, ὅμως, αὐτοῦ, αὐτὴ εἶναι μία ἀμφιβολία, τὴν ὁποίαν διατυπώνω, πρόχειρος ἀμφιβολία, διότι δὲν ἐμελέτησα τὸ ζήτημα. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω, κύριοι, διότι βλέπω μίαν δικαίαν ἀπαίτησιν συνδεομένην μὲ ἐξέγερσιν ὑμῶν, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἐπέκτασιν, λέγετε δηλαδή, ὅτι ἐφ’ ὅσον ἴσχυσε διὰ τὰ ἀκίνητα τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν βομβαρδισμὸν ἀπὸ ἐχθρικὰ ἀεροπλάνα διατὶ νὰ μὴ ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὰ ἀκίνητα τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν βομβαρδισμὸν ἀπὸ συμμαχικὰ ἀεροπλάνα. Ἐκεῖ ἔχετε δίκαιον. Ἐὰν ἡ ἀρχὴ εἶναι σωστή, καὶ εἴτε εἶναι σωστή, εἴτε ὄχι ὡς ἰσχύει, θὰ πρέπει νὰ μὴ γίνῃ ἡ ἀντιδιαστολὴ μεταξὺ τῶν ἀεροπλάνων, διαφόρου προελεύσεως, διότι ἡ καταστροφὴ ἀποτελεῖ καταστροφὴν ἀσχέτως τῆς προελεύσεως τῶν βομβῶν. Θὰ παρεκάλουν τοὺς κ.κ. συναδέλφους νὰ ἀναμείνουν ὅπως ἐξετασθῇ τὸ ζήτημα καὶ θὰ διατυπώσω τὴν παράκλησιν εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Οἰκονομικῶν, ὅπως ἐντὸς τῶν ἡμερῶν ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος καὶ κάμει εἰσήγησιν εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον, διὰ νὰ ἴδωμεν τί θὰ στοιχίσῃ εἰς τὸ Δημόσιον ἡ ἀπόδοσις τοῦ 50%, διότι δίκαιον εἶναι νὰ ἀποδοθῇ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν ἐν τῷ συνόλῳ. Διατὶ ἡ διάκρισις διὰ τὸ μέλλον καὶ ὄχι καὶ διὰ τὸ παρελθόν; Διατὶ θὰ πρέπει νὰ θεωρηθῇ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐκληρονόμησεν ἐξ αἰτίας τοῦ θανάτου πρὸ 5ετίας, ὅτι εὑρίσκεται εἰς δυσμενεστέραν θέσιν; Δι’ αὐτὸ νὰ κάμετε ὑπομονὴν ὀλίγων ἡμερῶν νὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν παρακαλεῖται ἐν τῷ μεταξὺ νὰ εἰσηγηθῇ τὸ θέμα εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον μὲ τὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα, δεδομένου ὅτι ἡ τροπολογία διετυπώθη ἐδῶ, δὲν τὰ ἔχει συγκεντρωμένα, ἀλλὰ ἀσχέτως τοῦ ἀποτελέσματος τῆς συγκεντρώσεως τῶν στοιχείων, σᾶς δηλῶ ὅτι θὰ ἐξετασθῇ ἡ δυνατότης τῆς ἐπεκτάσεως, διὰ νὰ ἴδωμεν τί πρόκειται νὰ ἀποδοθῇ.

§147ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Θ. Κιζάνης, ἔχει τὸν λόγον.

§148Θ. ΚΙΖΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐνόμιζα ὅτι ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν τὴν ὁποίαν θὰ ἔδιδεν εἰς τὴν Βουλὴν θὰ ἦτο ἰδική του ἀπάντησις. Ἀντ’ αὐτοῦ ὅμως ὁ κ. ὑπουργὸς μᾶς ἔδωσεν ἀπάντησιν τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου του. Τὴν ἀπάντησιν αὐτὴν δὲν τὴν ἐζητήσαμεν καὶ δύναται νὰ τὴν κρατήσῃ ὁ κ. ὑπουργὸς διὰ λογαριασμόν του, διότι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ γνώμη τῆς ὑπηρεσίας του. Ἡμεῖς, ὡς κυρίαρχον Σῶμα, νομοθετοῦμεν καὶ ἔχομεν ἰδίαν γνώμην. Ἐπίστευσα ὅμως ὅτι τὸ θέμα ἐξήρχετο τῆς δικαιοδοσίας τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν καὶ ἦτο εὐρύτερον. Ἀλλὰ ἡ ἀπάντησις τοῦ ἀξιοτίμου κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὑπουργοῦ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς ἀποστέλλει εἰς τὰ μέλλον ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔχω πικρὰν πεῖραν. Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως μᾶς ἐδήλωσεν ὅτι λίαν συντόμως τὸ θέμα τοῦτο θὰ ἀχθῇ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς ἐν εἴδει νομοθετήματος. Πιστεύω, προσωπικῶς, ὅτι παρὰ τὴν καλὴν θέλησιν καὶ τὴν ἀναμφισβήτητον διάθεσιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, δὲν θὰ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς. Συνεπῶς, θὰ παρακαλέσω δι’ ὑστάτην φορὰν νὰ γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ προτεινομένη τροπολογία, ἡ ὁποία ἔχει τὴν θέσιν της εἰς τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§149ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Η. Σακκαλῆς, ἔχει τὸν λόγον.

§150Η. ΣΑΚΚΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν τῶν ὅσων ἐν ἐκτάσει ἀνέφερεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως, δηλοῦμεν ὅτι θὰ ἀναμείνωμεν τὰς ἀποφάσεις τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ. Θὰ ἤθελα νὰ παρακαλέσω ὅπως κατὰ τὴν μελέτην καὶ σύνταξιν τοῦ σχετικοῦ νομοθετήματος κατὰ τὴν ἐκτίμησιν τῶν καταστραφέντων ἀκινήτων νὰ μὴ λαμβάνεται ὡς φορολογητέα ἀξία ἡ ἀξία τῶν ἀνοικοδομηθέντων ἀκινήτων ἐξ ἄλλων πόρων, ἀλλὰ νὰ φορολογῆται τοῦτο ὡς κατεστραμμένον ἀκίνητον.

§151Δ. ΛΟΝΤΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἰς ἐπίρρωσιν τῶν ὅσων εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως θὰ προσθέσω καὶ ἐγὼ ὀλίγα τινά. Κατὰ τὸν νόμον τοῦ 1949 τοῦ εὐεργετήματος τυγχάνουν ὅσοι ὑπήχθησαν εἰς τὸν νόμον μέχρι τῆς δημοσιεύσεως καὶ μὲ παράτασιν μιᾶς εἰσέτι τριετίας δηλαδὴ μέχρι καὶ τοῦ 1951. Ἑπομένως ἐν προκειμένῳ δὲν ὑπάρχει μέλλον, ἀλλὰ μόνον παρελθὸν καὶ τὸ ἐπιχείρημα τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν ὅτι ὅλαι αὐταὶ αἱ ὑποθέσεις ἔχουν ἐκκαθαρισθῆ, ἀπομένουν δὲ εἰσέτι μία ἕως δύο περιπτώσεις, εἶναι ὀρθόν. Ἐὰν γίνῃ ἀποδεκτὴ ἡ προτεινομένη τροπολογία θὰ πρέπει ἡ σχετικὴ διάταξις νὰ ἔχῃ γενικότητα, διότι ὅμως δίκαια προβάλλονται ἐρωτήματα καὶ διότι δὲν εἶναι δυνατὸν τὴν στιγμὴν ταύτην νὰ ὑπολογισθῇ τὸ μέγεθος τῆς διὰ τῆς τροπολογίας δημιουργουμένης καταστάσεως διὰ τοῦτο συντάσσομαι καὶ ἐγὼ πρὸς τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅπως τὸ θέμα μελετηθῇ καὶ γίνῃ μία δικαία ἐξίσωσις καὶ ἴση μεταχείρισις καὶ ἔλθῃ ἐνώπιον τῆς Βουλῆς διὰ νὰ ψηφισθῇ καὶ καταστῇ νόμος τοῦ Κράτους.

§152Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπουργὸς Οἰκον.). Θὰ ἤθελον νὰ εἴπω εἰς τὸν κ. Κιζάνην, ὅτι δυστυχῶς ὁ ὑπουργὸς τῶν Οἰκονομικῶν δὲν δύναται νὰ παρασύρεται ἀπὸ συναισθηματισμούς. Εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ συμβουλευθῇ καὶ τὴν ὑπηρεσίαν του καὶ ἡ ὑπηρεσία εἶπε νὰ μὴ δεχθῶ τὴν διάταξιν αὐτήν, διότι εἶναι ἄδικος, δεδομένου ὅτι θὰ ἐπωφεληθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐξετέλεσαν τὰς ὑποχρεώσεις των πρὸς τὸ Δημόσιον. Δι’ αὐτὸ ἐζήτησα τὴν πίστωσιν τοῦ χρόνου καὶ ἐλπίζω ὅτι θὰ ἀποδείξωμεν ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅταν ὑπόσχεται κάτι τὸ πράττει. Ὑπάρχει ἐκκρεμὲς φορολογικὸν νομοσχέδιον, τὸ ὁποῖον θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Ἐξουσιοδοτήσεως καὶ θὰ συζητηθῇ ἐκεῖ καὶ ἡ περίπτωσις αὐτή.

§153ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Χατζόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§154Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Διὰ τοῦ νόμου περὶ ἐπαρχιακῆς βιομηχανίας, ἐδόθη ἡ εὐχέρεια τῆς πληρωμῆς τῶν παλαιῶν χρεῶν εἰς 30 δόσεις. Εἰς τὸν νόμον ἐκεῖνον παρεισέφρησε μία φράσις ἡ ὁποία λέγει: «Τὰ ὁριστικῶς ὀφειλόμενα». Αὐταὶ αἱ λέξεις «ὁριστικῶς ὀφειλόμενα», ἐτέθησαν διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ὅτι θὰ πληρωθοῦν ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα θὰ ἐξεδίκαζον αἱ τελευταῖαι Ἐπιτροπαί. Ἡ ἔννοια λοιπὸν τῶν λέξεων «ὁριστικῶς ὀφειλόμενα», εἶχε τὴν σημασίαν εἰς τὴν τελικὴν διαβάθμισιν, κατ’ ἔφεσιν. Συνέβη ὅμως τὸ ἑξῆς: Ἐπειδὴ εἰς τὴν Μακεδονίαν ἰδιαιτέρως, ὅλαι αἱ ἐπιχειρήσεις δὲν εἶχον ἐλεγχθῆ διὰ τὰ ἔτη 1949–52 καὶ ὑπῆρχε φόρτος πολλῶν δικῶν καὶ δὲν κατορθώθη ἕως τὸ τέλος τοῦ 1954 νὰ βγοῦν αἱ ἀποφάσεις, ἔρχεται τώρα ὁ ταμίας καὶ λέγει, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξεδόθησαν ὁριστικαὶ ἀποφάσεις θὰ πληρώσετε καὶ δὲν δικαιοῦσθε τῆς εὐεργεσίας αὐτῆς. Ἄν αἱ ἐνστάσεις καὶ ἐφέσεις δὲν ἐξεδικάσθησαν, διατὶ αὐτοὶ δὲν θὰ τύχουν αὐτοῦ τοῦ εὐεργετήματος;

§155Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἡ τροπολογία σας ὡς ἔχει ὑποβληθῆ δὲν ἔχει τὴν θέσιν τῆς ἐδῶ, θὰ τὴν βάλω εἰς ἄλλο σχετικὸν νομοσχέδιον, ἀφορῶν τὰς δημοσίας εἰσπράξεις.

§156Δ. ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν τῷ μεταξὺ νὰ δοθῇ ἐντολὴ εἰς τὸν ταμίαν νὰ μὴ τοὺς πιέζῃ.

§157ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Π. Γυιόκας, ἔχει τὸν λόγον.

§158Π. ΓΥΙΟΚΑΣ. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν τροπολογίαν τοῦ κ. Χατζοπούλου. Ἐπειδὴ ἡ διάταξις τοῦ νόμου εἶναι ἀπολύτως σχετικὴ μὲ τὴν τροπολογίαν, θὰ παρακαλέσω νὰ γίνῃ δεκτὴ αὕτη. Νομίζω ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ ἀναβληθῇ. Ὅ,τι ἀναβάλλεται σήμερον, εἰς τὴν αἰωνιότητα δὲν γίνεται. Αἱ ὑποσχέσεις ὅπως εἶπεν, ὁ ἀξιότιμος συνάδελφος, δυστυχῶς ἐκ τῶν πραγμάτων καθίσταται ἀδύνατον νὰ ἐκτελῶνται. Ἐνθυμοῦμαι, ὅτι ὁ κ. Παπαγιάννης εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς μίαν τροπολογίαν ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ νὰ μὴ διωχθοῦν οἱ ὀφειλέται μέχρις ὅτου ρυθμισθῆ τὸ ζήτημα νομοθετικῶς ἢ διοικητικῶς καὶ ἐζήτησα νὰ καταχωρηθῇ ἡ δήλωσις αὐτὴ εἰς τὰ πρακτικά, ἀλλὰ ὁ μὲν κ. Παπαγιάννης εἶναι ἤδη βουλευτὴς Ἀθηνῶν οἱ δὲ ἐνδιαφερόμενοι εὑρίσκονται εἰς τὰς φυλακάς. Τὸ ἄρθρον 19 εἶναι σχετικότατον μὲ τήν τροπολογίαν.

§159ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ἔχει τὸν λόγον.

§160Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Ἐπρόκειτο νὰ ὑποδείξω μίαν ἀσήμαντον τροπολογίαν εἰς τὸ ἄρθρον 12, ἀλλὰ ἐψηφίσθη καὶ δι’ αὐτὸ θὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ δεχθῇ νὰ τὴν προτείνω ὡς ἀκροτελευταῖον ἄρθρον. Πρόκειται περὶ ἐντελῶς ἀσημάντου τροπολογίας, ἀλλὰ ἀπολύτως δικαίας. Εἰς τὸ ἄρθρον 12 λαμβάνεται πρόνοια ὅπως ἔνδικα μέσα ἀπορριφθέντα διὰ τυπικοὺς λόγους, ἀχθοῦν πρὸς νέαν συζήτησιν. Μεταξὺ αὐτῶν θὰ παρακαλέσω νὰ εἶναι εἰς τὴν περίπτωσιν τῶν τυπικῶν λόγων ὅτι ἐν τῷ σχετικῷ δικογράφῳ δὲν περιέχονται οἱ λόγοι διὰ τοὺς ὁποίους ἠσκήθη.

§161Λ. ΕΥΤΑΞΙΑΣ. (Ὑπ. Οἰκ.). Ἄν δὲν ἔχῃ ἀντίρρησιν ἡ Βουλή, συμφωνῶ νὰ περιληφθῇ.

§162ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὴ ἡ τροπολογία τοῦ κ. Γ. Παπανδρέου;

§163ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτή, δεκτή.

§164ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ τροπολογία τοῦ κ. Παπανδρέου ἐγένετο δεκτή. Γίνεται δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§165ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§166ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς βʹ συζήτησιν, ὡς ἐτροποποιήθη, ἀναβαλλομένης τῆς ψηφίσεως τοῦ συνόλου τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων φορολογικῶν νόμων».

§167Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Προεξοφλῶ τὴν συγκατάθεσιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Προνοίας, ἀλλὰ καὶ ἁπάντων ὑμῶν ἂν θελήσετε, νὰ συζητήσωμεν δι’ ὀλίγων ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐπεῖγον νομοσχέδιον, τὸ ἀναφερόμενον εἰς τὸ Α.Ν.Σ.

§168ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ τὴν πρότασιν τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως;

§169ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§170ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ Βουλὴ παρεδέχθη. Μόνη συζήτησις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ τῶν τριῶν κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων, ἀφορωσῶν τὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτ. Ναυτικοῦ Συμβουλίου». Ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος ἔχει τὸν λόγον.

§171Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντιπρόεδρος Κυβερνήσεως–Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης). Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε μὲ δυὸ λόγια νὰ σᾶς ἐξηγήσω περὶ τίνος πρόκειται. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νομοσχέδιον προεκλήθη ἐκ τῆς ἀκολούθου ἀνάγκης. Κατ’ ἀρχήν, δὲν ἐπιτρέπεται ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ τοποθετημένοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν νὰ μετέχουν ἀνωτάτων συμβουλίων, τὰ ὁποῖα, ὅπως εἶναι φυσικόν, ἔχουν τὴν ἕδραν των ἐν Ἑλλάδι καὶ λειτουργοῦν ἐν Ἀθήναις. Αὐτὸ συμβαίνει προκειμένου περὶ τοῦ Α.Σ.Σ. καὶ περὶ τοῦ Α.Σ.Α. Καὶ ὁ ἀντ)γος κ. Πάλλης τοποθετημένος ἐν Οὐασιγκτῶνι δὲν εἶναι μέλος τοῦ Α.Σ.Σ., ἐφ’ ὅσον δὲν κατέχει ὀργανικὴν ἐν Ἑλλάδι θέσιν. Καὶ ὁ ἀνώτατος τῆς ἀεροπορίας ἀξιωματικὸς ὁ ἐν Σμύρνῃ τοποθετημένος καὶ ὁ οἱοσδήποτε ἄλλος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τοποθετημένος, δὲν μετέχει τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου εἰς τὸ Ἐπιτελεῖον τῆς Ἀεροπορίας. Μόνον εἰς τὸ Ναυτικὸν δὲν ὑπάρχει αὐτὴ ἡ διάταξις καὶ ἦτο ἄδικον, διότι οἱ ἐν τῷ ἐξωτερικῷ τοποθετημένοι διὰ νὰ μετέχουν, σημαίνει ὅτι πρέπει ἑκάστοτε, ὁσάκις συνέρχεται τὸ ἀνώτατον συμβούλιον, καὶ δὴ εἴτε συζητοῦνται θέματα προσωπικά, ἀποστρατείας κλπ., ἀλλὰ καὶ ὁσάκις συνέρχεται διὰ θέματα γενικά, νὰ καλοῦνται καὶ νὰ ἔρχεται ὁ ἕνας ἐκ Παρισίων καὶ ὁ ἕτερος ἐκ Μάλτας. Εἴτε πρόκειται περὶ μικρᾶς ἢ περὶ μεγάλης γεωγραφικῆς ἀποστάσεως, τὸ θέμα δὲν ἔχει σημασίαν. Τὸ ἐξωτερικὸν ἀποτελεῖ ἐξωτερικόν. Ἡ ἔννοιά του εἶναι ἄσχετος μὲ τὴν ἀπόστασιν, εἴτε πρόκειται περὶ Οὐασιγκτῶνος, εἴτε πρόκειται περὶ Παρισίων, εἴτε περὶ Μάλτας, εἴτε περὶ Σμύρνης. Ἄλλωστε, ὁ ταξίαρχος τῆς Ἀεροπορίας ἂν καὶ εἶναι δυνατὸν νὰ ἔρχεται ἐντὸς μιᾶς ὥρας μὲ ἑλληνικὸν ἀεροπλάνον, δὲν μετέχει τοῦ Α.Σ.Α. Ἐθεώρησα ἀναγκαῖον, ὅπως ὑπῆρξε ταυτότης εἰς τὰς ἀρχὰς τὰς διεπούσας τὴν σύνθεσιν καὶ τῶν 3 συμβουλίων καὶ δι’ αὐτὸ εἰσάγω τὸ νομοσχέδιον αὐτό. Ἡ ταυτότης, ἡ ἐπέκτασις δηλ. τῆς ἰσχυούσης εἰς τὰ δύο ἄλλα συμβούλια ἀρχῆς καὶ εἰς τὸ Α.Σ.Ν. ὑπαγορεύεται καὶ ἐκ τοῦ λόγου ὅτι αἱ μετακινήσεις τῶν ἀνωτάτων αὐτῶν ἀξιωματικῶν, ἀπαιτοῦν δαπάνην. Προβαίνομεν — καὶ ἐπιτρέψατέ μοι νὰ σᾶς παρακαλέσω ὅπως θεωρήσητε τὴν δήλωσίν μου αὐτήν, ὡς δήλωσιν βαθύτατα εἰλικρινῆ— προβαίνομεν εἰς τὴν περικοπὴν πάσης δυνατῆς δαπάνης, ἡ ὁποία, χωρὶς νὰ εἶναι πλήρως περιττή, δὲν εἶναι δικαιολογημένη. Ὑπάρχουν δαπάναι αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι περιτταί, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι πλήρως δικαιολογημέναι. Αὐτὴν τὴν μέσην κατάστασιν τῶν δαπανῶν, αἱ ὁποῖαι δὲν ἀνήκουν οὔτε εἰς τὰς περιττάς, διότι νομίζω ὅτι περιτταὶ δὲν γίνονται διόλου εἰς τὰς ἐνόπλους δυνάμεις, ἀλλὰ αἱ ὁποῖαι δὲν εἶναι καὶ πλήρως δεδικαιολογημέναι, αὐτὰς τὰς δαπάνας τὰς περικόπτομεν. Ἑπομένως καὶ ὁ λόγος αὐτὸς ὑπαγορεύει, τὴν μὴ συμμετοχὴν εἰς τὸ Α.Ν.Σ., τῶν ναυάρχων, οἱ ὁποῖοι εἶναι τοποθετημένοι εἰς τὸ ἐξωτερικόν, αὐτὴν τὴν στιγμὴν τῶν δύο τοποθετημένων εἰς τὸ ἐξωτερικόν, πιθανὸν ἐντὸς ὀλίγου νὰ εἶναι μόνον ἕνας εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἄλλωστε ὁ ἐν Παρισίοις τοποθετημένος, δὲν εἶναι τοποθετημένος ὡς ναύαρχος, θὰ εἶναι δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ στρατηγὸς τῆς Ἀεροπορίας, δηλ. πτέραρχος. Ἀλλὰ ἐκράτησε μέχρι τοῦδε ἡ ἀρχὴ ὅπως ὁ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς παρὰ τῷ στρατηγείῳ τοῦ ΝΑΤΟ εὑρισκομένης Ἑλληνικῆς Ἀποστολῆς νὰ εἶναι ναύαρχος, ἂν καὶ ἠμπορεῖ νὰ τοποθετηθῇ καὶ στρατηγός, ὁπότε θὰ εἶναι μόνος ἕνας ναύαρχος ἴσως καὶ κανένας, διότι ἐξετάζω τὴν δυνατότητα τῆς μὴ ὑπάρξεως θέσεως ναυάρχου καὶ εἰς τὴν Μάλταν. Κύριοι συνάδελφοι, αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, οἱ ὁποῖοι ὑπηγόρευσαν τὴν διατύπωσιν τοῦ νομοσχεδίου καὶ παρακαλῶ ὅπως τὸ κάμετε δεκτόν. Ὑπάρχει καὶ ἡ τροπολογία τὴν ὁποίαν ἐνέκρινε καὶ διεμόρφωσε κατὰ τρόπον πολὺ καλύτερον ἀπὸ ἀπόψεως διατυπώσεως ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή. Ἡ τροπολογία ἀφορᾷ τὸ ἑξῆς θέμα. Εἰς τὰ Ἀνώτατα Συμβούλια, ὅταν μὲν γίνωνται κρίσεις ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν ἀπὸ τοῦ βαθμοῦ πλοιάρχου καὶ σμηνάρχου καὶ ἄνω, δὲν μετέχουν οὔτε ὁ ὑπουργός, οὔτε ὁ ὑφυπουργός, οὔτε ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης. Ὅταν ὅμως πρόκειται περὶ ἐπανακρίσεως, κατόπιν ὑποβολῆς αἰτήσεως παραπόνων, ἀναπεμπομένου εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τοῦ ζητήματος εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον, ἢ κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ἀνατρεπούσης μίαν ἀπόφασιν καὶ τὸ ἐπακολουθῆσαν διάταγμα, τότε μετέχουν καὶ οἱ 3 καὶ ὁ ὑπουργὸς καὶ ὁ ὑφυπουργὸς καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΕΑ, διὰ νὰ ὑπάρξῃ ἡ σύνθεσις κάπως μεταβεβλημένη, διὰ νὰ εἶναι δυνατὸν τὸ Συμβούλιον νὰ θεωρηθῇ δευτεροβάθμιον. Προκειμένου μὲν περὶ τοῦ Α.Σ.Σ. ὅπου οἱ ἀντιστράτηγοι συνήθως εἶναι 10–11, ἡ προσθήκη 3 ἐκ τῶν ὁποίων μάλιστα ὁ εἷς εἶναι ἀντιστράτηγος, ἡ προσθήκη δύο κατ’ οὐσίαν πολιτικῶν, δὲν μεταβάλλει οὐσιωδῶς τὴν σύνθεσιν. Ἡ προσθήκη ὅμως 3, δύο πολιτικῶν καὶ ἑνὸς ἀντιστρατήγου εἰς Α.Ν.Σ. ὁσάκις λείπουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μάλιστα δύο ναύαρχοι, διότι τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον ἀπαρτίζεται ἀπὸ 4, ἡ προσθήκη αὐτῶν τῶν 3, μεταβάλλει ἄρδην τὴν σύνθεσιν τοῦ Συμβουλίου, ἐφ’ ὅσον ἐπὶ 7 μελῶν οἱ 4 θὰ εἶναι ναύαρχοι, οἱ δύο θὰ εἶναι πολιτικὰ πρόσωπα καὶ ὁ εἷς ἀντιστράτηγος, ἔχων μὲν μίαν δικαιοδοσίαν καὶ ἐπὶ τῶν 3 ἐνόπλων δυνάμεων, ἀλλὰ μὲ τὴν προέλευσιν ἀπὸ τὸν στρατόν. Ἐθεώρησα ὀρθὴν τὴν παρατήρησιν αὑτὴν τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου τοῦ Ναυτικοῦ καὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ κ. Λάππα, ἐθεώρησα τὴν εἰσήγησιν αὐτὴν ὀρθοτάτην καὶ προέβην εἰς τὴν διατύπωσιν αὐτήν. Ὁσάκις εἶναι μόνον 4 ναύαρχοι, θὰ προστίθεται μόνον εἷς, ὁ ὑπουργός, ὁσάκις εἶναι 5, θὰ προστίθενται δύο, ὁσάκις εἶναι 6, θὰ προστίθενται 3. Θὰ παρεκάλουν τὴν Βουλήν, κατόπιν τῶν ἐπεξηγήσεων αὐτῶν, νὰ κάμῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον.

§172Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Ἀμύνης μᾶς εἶπε πρὸ ὀλίγου, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μετέχουν τοῦ Α.Ν.Σ. οἱ ναύαρχοι οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὸ ἐξωτερικόν, δεδομένου ὅτι τὸ Α.Ν.Σ. συνέρχεται διὰ διάφορα θέματα διοικητικά, ἂν ἀντελήφθην καλῶς, πλὴν τῶν κρίσεων. Ἀλλὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον εἶναι σαφέστατον, κ. Πρόεδρε, καὶ ἀντιτίθεται πρὸς ὅσα εἴπατε, διότι ἔργον τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου κρίσεως.......

§173Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἔτσι ὀνομάζεται. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἑξῆς, ὅτι ἐκράτησεν ἡ ἀρχὴ νὰ μὴ καλοῦνται ποτὲ εἰς ἄλλας περιπτώσεις καὶ νὰ καλοῦνται μόνον ὁσάκις γίνεται κρίσις ἢ ἐπανάκρισις. Τὸ ἐχρησιμοποίησα ὅμως ὡς ἕνα ἐπιχείρημα δευτερεῦον. Εἶπον ὅτι ἂν θὰ ἔπρεπε νὰ καλοῦνται, θὰ ἔπρεπε νὰ καλοῦνται ὄχι μόνον ὅταν κρίνεται ὁ Α διὰ πλοίαρχος, ἀλλὰ καὶ ὅταν κρίνεται ἕνα θέμα ὀργανωτικόν. Ἂν εἶναι ἀναγκαῖον εἰς τὴν πρώτην, διατὶ δὲν εἶναι ἀναγκαῖον καὶ εἰς τὴν δευτέραν.

§174Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ὅσον ἀφορᾶ μὲν τὴν τροπολογίαν, αὕτη εἶναι ἀπολύτως ὀρθὴ καὶ δὲν ὑπάρχει ἀντίρρησις. Ὅσον ἀφορᾶ τὸ πρῶτον θέμα, δεδομένου ὅτι ἡ κρίσις εἰς τὸ Ναυτικὸν εἶναι μίαν φορὰν τὸν χρόνο, τὸν Ὀκτώβριον, καὶ δεδομένου ὅτι τὰ ἔξοδα δὲν εἶναι μεγάλα, διὰ νὰ ἔλθουν, νὰ δεχθῆτε ὅτι ἔρχονται μόνον διὰ τὴν κρίσιν καὶ ὄχι διὰ τὴν ἐπανάκρισιν.

§175Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Καὶ αὐτὸ εἶναι ἄδικον. Διότι ἂν ἔρχωνται οἱ δύο ναύαρχοι διὰ τὴν κρίσιν καὶ πάρετε τὴν περίπτωσιν νὰ ἔχουν οἱ δύο πλειοψηφίσει ὑπὲρ ἑνὸς πλοιάρχου, κατὰ τὴν ἐπανάκρισιν θὰ λείπουν οἱ δύο οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποφανθῇ ὑπὲρ τοῦ πλοιάρχου. Δηλ. θὰ ὑπάρξῃ μία διαφορὰ συνθέσεως μεταξὺ τοῦ Συμβουλίου κρίσεως καὶ τοῦ Συμβουλίου ἐπανακρίσεως. Ἢ θὰ πρέπει νὰ μετέχουν καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις κρίσεως καὶ ἐπανακρίσεως ἢ εἰς καμμίαν. Τὸ Ἀνώτατον Ναυτικὸν Συμβούλιον, θὰ τὸ καταστήσωμεν τὴν μίαν φορὰν ἰσχυρὸν καὶ τὴν ἄλλην ἐλλιπὲς καὶ ἑπομένως ὁ θεσμὸς τοῦ Α.Ν.Σ. θὰ πέσῃ εἰς δευτέραν μοῖραν. Δὲν ἠξεύρω ἐὰν καλῶς ἐκφράζωμαι.

§176Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Πάντως ἐγὼ ὑποβάλλω τὴν παράκλησιν, διότι ὑπάρχει διάχυτος μία παρεξήγησις διὰ τὸ θέμα.

§177Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὑπὸ ποίαν ἔννοιαν;

§178Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι πρόκειται νὰ κριθοῦν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κρίνονται εἰς πρώτην κρίσιν, δυσμενῶς, ὑπὸ τῶν ἀπόντων ναυάρχων.

§179Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἐπιτρέψατέ μου νὰ σᾶς βεβαιώσω —καὶ ἔχω τὴν ἀξίωσιν νὰ πιστεύσετε εἰς τὴν βεβαίωσιν αὐτὴν— ὅτι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ Ἐπιτελείου καὶ τὸ Ἐπιτελεῖον ἐπέμειναν μέχρι τέλους εἰς τὸ νὰ μετακαλοῦνται οἱ εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ναύαρχοι. Εἶναι ἄποψις τῆς Κυβερνήσεως, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως κυρίως, ὁ ὁποῖος θέλει νὰ γίνεται ἔτσι, διότι πρέπει νὰ γίνωνται οἰκονομίαι. Διότι δὲν ὑπάρχει οὐδεὶς λόγος νὰ ἔρχωνται ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ. Εἶναι ἄποψις καθαρῶς Κυβερνητική, τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐμοῦ, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται. Κατενόησα τὴν παρατήρησίν σας. Γνωρίζετε καὶ γνωρίζω, ποῖαι ὑπῆρξαν αἱ ἀποφάσεις τοῦ τελευταίου κατὰ τὸ τέλος τοῦ Ὀκτωβρίου, Συμβουλίου καὶ τίνων ἀξιωματικῶν ἐπανάκρισις ἐπίκειται καὶ γνωρίζετε κατὰ πᾶσαν πιθανότητα......

§180Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω τίποτε.

§181Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θέλω νὰ σᾶς βεβαιώσω, ὅτι εἶναι τοιαύτη ἡ βαθεῖα τιμιότης καὶ ἡ ἀκεραιότης, ἐξικνουμένη μέχρι πείσματος, τοῦ ἀρχηγοῦ τοῦ Ἐπιτελείου, ὥστε δὲν ἐσημειώθη αὐτό, τὸ ὁποῖον λέγετε. Ἀπεναντίας μάλιστα μέχρι τέλους ἐπέμεινεν εἰς τὸ νὰ ἔρχωνται οἱ ναύαρχοι.

§182Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ἡ παρατήρησις αὐτὴ κατέληξεν εἰς τὸ νὰ κάμετε τὰς δηλώσεις, τὰς ὁποίας ἐκάματε, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ διάχυτος εἰς τὴν ἀτμοσφαῖραν καμμία ἀμφιβολία.

§183Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Δὲν γνωρίζω ποία θὰ εἶναι ἡ ἀπόφασις τοῦ Ναυτικοῦ Συμβουλίου διὰ τὰ περὶ ὧν πρόκειται πρόσωπα.

§184Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐγὼ δὲν γνωρίζω ἐὰν πρόκειται νὰ κριθοῦν ἢ νὰ ἐπανακριθοῦν ἀξιωματικοί. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον γνωρίζω εἶναι ὅτι πρέπει νὰ κρίνωμεν τὸ νομοσχέδιον καθ’ ἑαυτὸ καὶ τὸν θεσμὸν τοῦ Α.Ν.Σ. Ἔχω τὴν γνώμην ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς κρίσεως εἶναι ἕνας ὕψιστος θεσμὸς καὶ οἱ κρίνοντες ἔχουν μέγα προνόμιον, διότι οἱ ὀλίγοι κρίνουν τοὺς πολλούς. Πρὸς διατήρησιν αὐτοῦ τοῦ θεσμοῦ ἐπιβάλλεται κάθε θυσία καὶ ἐὰν εἴμεθα φειδωλοὶ καὶ ἐλέγχωμεν τὴν Κυβέρνησιν δι’ ἄλλας δαπάνας, νομίζω ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἴμεθα φειδωλοὶ νὰ ἔρχωνται 1–2–3 φορὲς τὸν χρόνον ἀπὸ τὸ ἐξωτερικὸν δύο μέλη τοῦ Α.Ν.Σ. Διότι ἐὰν πρόκειται τὸ Δημόσιον νὰ ἐξοικονομήσῃ μερικὰ χρήματα καὶ νὰ ἐκδοθῇ μία ἀπόφασις, ἡ ὁποία νὰ εἶναι κάπως ἄδικος καὶ νὰ ἀδικηθῇ ἕνας ἀξιωματικός, ἡ ζημία ἔναντι τῆς οἰκονομικῆς θυσίας θὰ εἶναι μεγαλυτέρα. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι οἰκονομικοὶ λόγοι δὲν πρέπει νὰ μᾶς παρασύρουν εἰς τὸ νὰ λάβωμεν μίαν τοιαύτην ἀπόφασιν. Εἶναι ἀξιωματικοὶ ἀνώτατοι. Πρέπει νὰ μετέχουν τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, πρέπει νὰ ἀσκοῦν τὸ ὕψιστον καθῆκον τῆς κρίσεως καὶ πρέπει νὰ διατεθοῦν τὰ μέσα διὰ νὰ ἔρχωνται ἀσχέτως δαπάνης. Ἐὰν ἡ Κυβέρνησις νομίζῃ ὅτι οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι προσφέρουν ἀλλαχοῦ ἀνωτάτας ὑπηρεσίας κατὰ ἕνα τρόπον ἀπομακρύνονται ἀπὸ τὴν ἀτμοσφαῖραν τοῦ Κέντρου, δὲν παρακολουθοῦν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τὰ πράγματα καὶ τὴν σταδιοδρομίαν τῶν στελεχῶν καὶ συνεπῶς ἐρχόμενοι ἐδῶ ὡς ἐπισκέπται ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἀσκοῦν καλῶς τὸ ἔργον των, τότε θὰ πρέπει νὰ τροποποιήσῃ τὸν θεσμὸν τοῦ Α.Ν.Σ. καὶ νὰ εἴπῃ, εἰδικῶς διὰ τὴν κρίσιν νὰ ἰσχύσῃ ὁ παλαιὸς θεσμὸς τοῦ Α.Ν.Σ. ποὺ μετεῖχον οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ὑπηρεσιῶν, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὑπηρεσιῶν, εἶχον ὑπὸ τὰς διαταγάς των ὅλους τοὺς ἀξιωματικούς, τοὺς ἐγνώριζον, συνήρχοντο, ἀντήλλασσον σκέψεις καὶ ἐλάμβανον πάντοτε καὶ καλὰς ἀποφάσεις. Νομίζω, λοιπόν, ὅτι δὲν πρέπει νὰ στερήσωμεν τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ Ναυτικοῦ τῶν φυσικῶν των κριτῶν. Ἐὰν ἐπιμείνῃ ἡ Κυβέρνησις νὰ μὴ μετακαλῇ ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ τοὺς ἀξιωματικοὺς αὐτούς, πρέπει εἰδικῶς διὰ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, εἰδικῶς διὰ τὴν κρίσιν καὶ ἐπανάκρισιν, νὰ συμπληρωθῇ τὸ Α.Ν.Σ. διὰ τῶν ἡγητόρων τοῦ Ναυτικοῦ, μετεχόντων τῶν πλοιάρχων, ἀρχηγῶν ὑπηρεσιῶν, ὅπως εἶναι τὸ ΑΝΕ ἢ ὀλίγα συγκροτήματα. Αὐτὴν τὴν γνώμην ἔχω, διότι πιστεύω ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον δημιουργοῦμεν προϋποθέσεις καλυτέρας λειτουργίας τοῦ Α.Ν.Σ. καὶ διότι θέλω νὰ προλάβω οἱανδήποτε πλάνην, δι’ οἱονδήποτε ἀδικηθησόμενον.

§185Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ παρακαλέσω τὸν κ. Ζορμπᾶ νὰ μὴ ἐπιμείνῃ οὔτε εἰς τὴν μίαν οὔτε εἰς τὴν ἄλλην ἄποψιν. Ἀρχίζω ἀπὸ τὴν δευτέραν. Ἡ συμμετοχὴ τῶν πλοιάρχων, ὁσονδήποτε παλαιῶν εἰς τὴν σειρὰν ἀρχαιότητος καὶ ἐξαιρετικῆς πείρας καὶ ἱκανότητος ἀνδρῶν, ἡ συμμετοχή των δὲν εἶναι ὀρθή. Κάποτε ἐγένετο ἡ συμμετοχὴ αὐτὴ διότι δὲν ὑπῆρχεν ἐπαρκὴς ἀριθμὸς ναυάρχων. Σήμερον ὅμως δὲν νομίζω ὅτι εἶναι ἐπιτετραμμένον. Ἄλλωστε, ἡ γνώμη τῶν περὶ ὧν πρόκειται πλοιάρχων, ἐφόσον εἶναι οἱ ἀρχαιότεροι καὶ ἔχουν βαθμὸν κομμαντάρου, λαμβάνεται ὑπ’ ὄψει διὰ τῶν φύλλων ποιότητος. Δὲν νομίζω, κ. συνάδελφοι, ὅτι εἶναι δυνατὸν καὶ ὀρθὸν νὰ μετέχουν οἱ πλοίαρχοι εἰς τὸ Α.Ν.Ε. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν παρατήρησιν τοῦ κ. Ζορμπᾶ ὅτι τὸ θέμα τῆς οἰκονομίας δὲν ἔπρεπε νὰ μᾶς ἐπηρεάσῃ προκειμένου νὰ ἔρχωνται οἱ δύο ἐν τῷ ἐξωτερικῷ τοποθετημένοι ὑποναύαρχοι, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: Ἐὰν ἐπρόκειτο μόνον περὶ τῆς οἰκονομίας, ἂν καὶ αὐτὴν πρέπει νὰ τὴν λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν, ἴσως νὰ ὑπεχώρουν. Ἀλλὰ δὲν πρόκειται μόνον περὶ αὐτῆς, ἀλλὰ περὶ μιᾶς βασικῆς ἀρχῆς, ἡ ὁποία ἰσχύει καὶ εἰς τὰ Ἀνώτατα Συμβούλια. Καὶ ναὶ μὲν μοῦ εἴπατε ὅτι εἰς τὸ Ἀνώτατον Στρατιωτικὸν Συμβούλιον ἡ ἀρχὴ αὐτὴ ἰσχύει, διότι εἶναι πολλοὶ οἱ ἐν Ἑλλάδι ἀντιστράτηγοι καὶ οὐδεὶς ἐν τῷ ἐξωτερικῷ, ἀλλὰ θὰ σᾶς ἀπαντήσω ὅτι ἰσχύει καὶ εἰς τὸ Ἀνώτατον Συμβούλιον Ἀέρος, ὅπου εἶναι ὀλίγοι οἱ τοποθετημένοι εἰς ὀργανικὰς θέσεις καὶ ὅπου μάλιστα δεδομένου ὅτι μετέχουν καὶ ταξίαρχοι, δὲν μετέχουν οἱ τοποθετημένοι ἔξω τῶν ὀργανικῶν θέσεων τῆς Ἀεροπορίας ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἐν Ἑλλάδι. Φέρ’ εἰπεῖν, ταξίαρχος τῆς Ἀεροπορίας, τοποθετημένος εἰς τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον, δὲν μετέχει. Μόνον ἐὰν εἶναι εἰς ὀργανικὴν θέσιν τῆς Ἀεροπορίας. Ἀντιθέτως εἰς τὸ Ναυτικὸν εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, λόγῳ τοῦ μικροτέρου ἀριθμοῦ, νὰ θεωροῦμεν καὶ τοὺς τοποθετημένους εἰς ὀργανικὰς θέσεις ἐκτὸς τοῦ Ναυτικοῦ ἀλλ’ ἐν Ἑλλάδι ὡς μέλη τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου. Κύριοι, αὐτοὶ εἶναι 4 αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ἕνας ἀντιναύαρχος καὶ 3 ὑποναύαρχοι. Κατὰ πᾶσαν πιθανότητα ἡ θέσις τοῦ ἐν Παρισίοις ὑποναυάρχου, διότι δὲν εἶναι θέσις ὀργανικὴ, εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ διατηρηθῇ. Ἐπίσης εἶναι ζήτημα ἐὰν θὰ παραταθῇ ἐπὶ μακρὸν ἡ παρουσία ὑποναυάρχου εἰς Μάλταν, διότι εἶναι κατ’ ἀρχὴν ἀναγκαία. Ἀλλ’ ἔχω καὶ ὡρισμένας ἀμφιβολίας ἂν μὲ τὴν στενότητα τῶν ὀργανικῶν θέσεων, διότι ὅλαι εἶναι 6 αἱ ὀργανικαὶ θέσεις τῶν ἀνωτάτων ἀξιωματικῶν τοῦ Ναυτικοῦ, ἐὰν πρέπει, μὲ τὴν στενότητα αὐτήν, νὰ ἔχωμεν δύο εἰς τὸ ἐξωτερικόν. Ἑπομένως δὲν πρέπει νὰ προκύψῃ ζήτημα. Ἡ ἀρχὴ πρέπει νὰ εἶναι κοινὴ καὶ διὰ τὰ τρία Συμβούλια ἀσχέτως τῆς... (δὲν ἠκούσθη). Οἱ τοποθετούμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν δὲν πρέπει νὰ εἶναι μέλη τῶν Ἀνωτάτων Συμβουλίων. Ὅσον ἀφορᾶ τὰ πρόσωπα, νὰ ἐναλλάσσωνται οἱ τοποθετούμενοι εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ἔτσι ὑπάρχει ἡ ἀρχὴ τῆς Δικαιοσύνης. Τοποθετοῦνται διὰ περιωρισμένον χρονικὸν διάστημα. Εἷς ὀλίγους μῆνας ὁ ἕνας ἐξ αὐτῶν θὰ ἔλθῃ καὶ θὰ στείλουν ἄλλον, θὰ πάῃ ἕνας ἐξ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται ἐδῶ. Ἑπομένως δὲν ὑπάρχει περίπτωσις, ἕνας ἀξιωματικὸς νὰ θεωρήσῃ τὸν ἑαυτόν του, λόγῳ τοῦ περιωρισμένου ἀριθμοῦ τῶν τεσσάρων, ὡς ἐκ τῶν προτέρων καταδικασμένον, διότι ἡ σύνθεσις εἶναι τοιαύτη καὶ δι’ ἐφέτος καὶ διὰ τοῦ χρόνου. Τοῦ χρόνου θὰ εἶναι διαφορετικὴ ἐὰν ἐξακολουθήσῃ ἡ ἀποστολή. Παρακαλῶ λοιπόν, νὰ γίνῃ δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§186ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ νομοσχέδιον κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη παρὰ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς;

§187ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§188ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον, ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως διατάξεών τινων τοῦ Ν. Δ. 2923)54 «περὶ ἱεραρχίας καὶ προαγωγῶν τῶν ἀξ)κῶν καὶ τῶν τριῶν Κλάδων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων», ἀφορωσῶν τὴν σύνθεσιν τοῦ Ἀνωτάτου Ναυτικοῦ Συμβουλίου». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Σχολῶν Ἀεροπορίας Νομοθεσίας».

§189Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Θὰ παρακαλέσω τοὺς κυρίους συναδέλφους νὰ εἶναι ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτεροι εἰς τὴν διατύπωσιν τῶν ἀπόψεών των. Ἐγὼ δέχομαι τὸ νομοσχέδιον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς.

§190Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Ἐκ τῆς μελέτης τοῦ νομοσχεδίου ἔχω τὴν γνώμην ὅτι δὲν εἶναι ἀναγκαία ἡ ὕπαρξις ἕδρας πυρηνικῆς φυσικῆς.

§191Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Ἡ ἕδρα αὐτὴ ὑπάρχει μὲ τὴν διαφορὰν ὅτι εἶναι ἔκτακτος καὶ γίνεται μόνιμος. Νομίζω ὅτι ἔχει μεγίστην σημασίαν καὶ καλὸν εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος διδάσκει ἓν τοιοῦτον μάθημα νὰ εἶναι μόνιμος.

§192Σ. ΓΥΑΛΙΣΤΡΑΣ. Νομίζω ὅτι τὸ ζήτημα τῆς πυρηνικῆς διδασκαλίας χρειάζεται ἀνώτατα μαθηματικὰ καὶ εἰς μίαν σχολὴν ὅπως τῆς Ἀεροπορίας, ὅπως τὴν γνωρίζω, τὸ νὰ διδάσκεται πυρηνικὴ ἐπιστήμη νομίζω στερεῖται σοβαρότητος. Ἐγώ, ποὺ ἔκαμα ἀνώτερα μαθηματικὰ εἰς τὴν σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, προσεπάθησα νὰ μελετήσω βιβλία καὶ δὲν ἠμπόρεσα νὰ καταλάβω τίποτε. Νομίζω, ὅτι εἰς μίαν σχολὴν εἰς τὴν ὁποίαν, ἂν δὲν ἀπατῶμαι, δὲν διδάσκονται ἀνώτερα μαθηματικά, ὅτι ἀποτελεῖ οὐτοπίαν τὸ νὰ ὑφίσταται ἕδρα πυρηνικῆς φυσικῆς.

§193Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἄμ.). Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω ὅτι δὲν συμφωνῶ μὲ τὸν ἀγαπητὸν συνάδελφον καὶ τέως ἐν τῇ Κυβερνήσει καὶ μάλιστα εἰς τὸ ἴδιον Ὑπουργεῖον συνάδελφον, διότι διδάσκονται ἀνώτερα μαθηματικά. Διδάσκονται μαθηματικὰ τὰ ὁποῖα εἶναι ἐπαρκέστατα διὰ νὰ κατανοήσουν τὰ βασικὰ προβλήματα τῆς πυρηνικῆς χημείας καὶ τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε δὲ νὰ εἴπω ὅτι χωρὶς νὰ ἔχω ἐξαιρετικὴν τὴν γνῶσιν τῶν μαθηματικῶν, ἐπιδιδόμενος μόνον ἐρασιτεχνικῶς, εἶμαι εἰς θέσιν καὶ ἐγὼ νὰ μελετήσω θέματα πυρηνικῆς φυσικῆς, καὶ τὰ μελετῶ καὶ μάλιστα πρέπει νὰ σᾶς εἴπω τοῦτο: Ὅτι πρὸ ὀλίγων μηνῶν εἶχον μεταβῆ εἰς τὴν σχολὴν τῶν Ἰκάρων καὶ ἔθεσα ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὴν πυρηνικὴν φυσικὴν εἰς τοὺς πρωτοετεῖς καὶ τοὺς δευτεροετεῖς καὶ εἶδον τὸ τεράστιον ἐνδιαφέρον τὸ ὁποῖον εἶχον. Ὑπάρχει δυνατότης ὄχι ἐκλαϊκεύσεως ἡ ὁποία νὰ καταστρέφῃ τὸ ἐπιστημονικὸν περιεχόμενον, ἀλλὰ νὰ καθίστανται αἱ βασικαὶ ἀρχαὶ τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς γνωσταὶ εἰς τοὺς μαθητὰς τῶν σχολῶν αὐτῶν. Θὰ παρεκάλουν νὰ μὴ ἐπιμείνῃ ὁ κ. Γυαλίστρας, ἐπὶ τῆς διαγραφῆς τῆς διατάξεως. Ἄλλωστε ὅπως σᾶς εἶπον, ἡ ἕδρα ὑπάρχει ἀλλὰ εἶναι ἕδρα ἔκτακτος καὶ θὰ γίνῃ μόνιμος. Ὁ ἄνθρωπος δὲ ὁ ὁποῖος διδάσκει πυρηνικὴν φυσικὴν δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ εὑρίσκεται εἰς ὑποδεεστέραν θέσιν ἔναντι τῶν ἄλλων οἱ ὁποῖοι διδάσκουν μαθήματα μικροτέρας ἐπιστημονικῆς σημασίας.

§194Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐγὼ θὰ σᾶς ἐκθέσω ἀντικειμενικῶς τὰς κρίσεις καὶ τὰς ἀπόψεις μου ἐπὶ τοῦ νομοσχεδίου καὶ σεῖς θὰ ἀποφασίσετε. Τὸ θέμα ἔχει δύο πλευράς: Ἡ μία εἶναι τὸ θέμα τῆς ἕδρας τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς καὶ ἡ δευτέρα εἶναι τὸ ἄρθρον τὸ ὁποῖον προβλέπει τὰ προσόντα καὶ τὴν διαδικασίαν τῆς καταλήψεως τῆς θέσεως ταύτης. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν πυρηνικὴν φυσικὴν θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε—δεδομένου ὅτι ἡ πυρηνικὴ φυσικὴ εἶναι ἕνα ἀπόκτημα τῆς ἐπιστήμης ἐξελιχθὲν κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη εἰς μεγάλον βαθμὸν καὶ ἐπειδὴ κατὰ σύμπτωσιν πρὶν πολιτευθῶ αὐτὴ ἦτο ἡ δουλειά μου— νὰ σᾶς εἴπω μερικὰ πράγματα καὶ θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ προσέξητε αὐτὰ τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ σᾶς εἴπω. Κύριοι βουλευταί, ὑπάρχουν δύο τρόποι διδασκαλίας τῆς φυσικῆς γενικώτερον καὶ τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς ἢ τῆς λεγομένης μικροφυσικῆς ἢ ἀτομικῆς φυσικῆς, ὅπως θέλετε εἰπέτε την. Οἱ τρόποι αὐτοὶ εἶναι οἱ ἑξῆς: Ἢ διδάσκεται ὑπὸ τὴν μορφὴν ὑφ’ ἣν διδάσκονται ὅλα τὰ κεφάλαια τῆς γνωστῆς κοινῆς φυσικῆς ἢ διδάσκεται ἐν συνδυασμῷ μὲ τὴν θεωρητικὴν μελέτην τῶν πυρηνικῶν προβλημάτων. Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν διὰ νὰ ἠμπορέσῃ κανεὶς νὰ κάμῃ ἔστω καὶ τὸ πρῶτον βῆμα εἰς τὴν θεωρίαν τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς πρέπει νὰ γνωρίζῃ τοὐλάχιστον τὰ ἑξῆς στοιχεῖα τῶν μαθηματικῶν: Ἀνώτατα μαθηματικά, πρῶτον διανυσματικὸν λογισμόν, τὴν θεωρίαν τοῦ ΚΒΑΝ-ΤΑ καὶ τὴν θεωρίαν τοῦ Ἀϊνστάϊν. Κύριοι βουλευταί, ὡς ἀντιλαμβάνεσθε αὐτὴν τὴν πλευρὰν τῆς διδασκαλίας δὲν προτίθεται νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ ὑπὸ κρίσιν νομοσχέδιον.

§195Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Θὰ ἔχωμεν διαλογικὴν ἐπὶ τοῦ θέματος συζήτησιν. Ὑπάρχουν δύο πλευραὶ τοῦ ὅλου προβλήματος. Ἐὰν μὲν πρόκειται νὰ ἐξετασθῇ τὸ πρόβλημα τὸ πυρηνικόν, τὸ πρόβλημα τοῦ ἀτόμου, ἀπὸ ἀπόψεως γενικῶν ἀρχῶν δὲν χρειάζεται ἡ θεωρία τοῦ Κβάντα ἡ ὁποία ἄλλως δὲν ἐφηρμόσθη παρὰ μόνον ἀφοῦ εἶχον γίνει πολλαὶ ἔρευναι εἰς τὸν πυρῆνα τοῦ ἀτόμου καὶ ἔπειτα ἕνας ἐκ τῶν μεγάλων καὶ πολὺ εὐφυῶν ἐπιστημόνων, ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογήν, ὅταν διεπίστωσεν ὡρισμένα περίεργα φαινόμενα τὰ ὁποῖα δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἑρμηνευθοῦν, ἔθεσεν εἰς ἐφαρμογὴν τὴν θεωρίαν τοῦ Κβάντα. Ἀλλὰ αὐτὸ θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ καὶ σήμερον μέχρις ἑνὸς σημείου, νὰ διδάξωμεν δηλαδή, τὴν θεωρίαν τοῦ Κβάντα πλὴν ὅμως εἶναι ἀδύνατον. Ἀλλὰ τὸ πόρισμα τῆς θεωρίας τοῦ ΚΒΑΝΤΑ, δηλαδή, τὸ πόρισμα τῆς θεωρίας, τῆς ὁποίας προέβη εἰς τὴν σύλληψιν τοῦ φαινομένου τῆς ἐνεργείας καὶ τοῦ φαινομένου τοῦ ἀτόμου, αὐτὸ ἠμπορεῖ, ἐν γενικαῖς γραμμαῖς, καὶ πρέπει νὰ τὸ πληροφορῆται, τοὐλάχιστον, ὄχι μόνον ὁ μαθητὴς τῆς Σχολῆς Ἀεροπορίας, ἀλλὰ καὶ ὁ μαθητὴς τῶν τελευταίων τάξεων τοῦ γυμνασίου. Πιστεύω, κ. συνάδελφοι, ὅτι πρέπει καὶ εἰς τὰ γυμνάσια νὰ μὴ ἐξακολουθῶμεν νὰ διδάσκωμεν εἰς τὰ παιδιὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν πλήρως ὑπερακοντισθῆ καὶ ἔχουν ξεπερασθῆ. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀρκούμεθα εἰς τὴν μηχανὴν τοῦ Νεύτωνος καὶ εἰς τὴν γενικὴν ἀρχὴν τῆς φυσικῆς τοῦ Νεύτωνος καὶ νὰ ὁμιλοῦμεν περὶ βαρύτητος, ὅπως πρὸ 60 ἐτῶν. Εἶναι ἀπαραίτητον νὰ εἰσαχθῇ καὶ ἡ βασικὴ διδασκαλία περὶ τῆς θεωρίας τοῦ Ἀϊνστάϊν καὶ περὶ τῆς μηχανῆς τοῦ σύμπαντος εἰς τὰ σχολεῖα, ὅπως τὴν ἔχει διαμορφώσει ἡ θεωρία τοῦ Ἀϊνστάϊν. Ἐπίσης, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ διδάσκωμεν εἰς τὰ σχολεῖα, εἰς τὰς δύο τελευταίας τάξεις τοῦ γυμνασίου τὰ περὶ πυρηνικῆς; Θὰ μείνωμεν εἰς τὴν θεωρίαν τοῦ Λαβουαζιὲ περὶ τῆς θεωρίας τῆς ἀφθαρσίας τῆς ὕλης; Θὰ ἐξακολουθήσωμεν νὰ λέγωμεν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχουν πλήρως ἀνατραπῆ, εἰς τὰ παιδιά; Βεβαίως, εἶναι ζήτημα περισσότερον τῶν παιδαγωγῶν καὶ ὀλιγώτερον ἡμῶν, μέχρι ποίου σημείου θὰ πρέπει νὰ φθάνῃ ἡ θεμελίωσις ἡ μαθηματικὴ τῶν πορισμάτων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ τοὺς διδάξωμεν. Ἀλλὰ τὰ πορίσματα, πρέπει νὰ τὰ διδάξωμεν. Εἰς τὰς ἀνωτάτας σχολὰς τῶν ἀνωτάτων στρατιωτικῶν σχολῶν, ἐκεῖ εἶναι δυνατόν, ἐκτὸς τῶν πορισμάτων, νὰ προβῶμεν καὶ εἰς τὴν θεμελίωσιν. Διότι καὶ διαφορικὸν λογισμὸν διδάσκονται καὶ ὁλοκληρωτικὸν λογισμόν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προχωρήσῃ ὄχι μόνον ὁ μάχιμος ἀξιωματικὸς τοῦ Ναυτικοῦ ἢ ὁ ἱπτάμενος τῆς Ἀεροπορίας, ἀλλὰ καὶ ὁ μηχανικός, κατ’ ἐξοχήν, τοῦ Ναυτικοῦ καὶ ὁ μαθητὴς τῆς Ἀεροπορίας, δὲν ἠμπορεῖ νὰ προχωρήσῃ ἄνευ ἀνωτέρων μαθηματικῶν. Καὶ πράγματι ἠπόρησα ὅταν ὁ κ. Γυαλίστρας εἶπεν ὅτι πρόκειται νὰ διδάσκωμεν πυρηνικὴν φυσικήν, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὰ παιδιὰ ἀνώτερα μαθηματικά. Ἀκριβῶς τοὺς διδάσκομεν ἀνώτερα μαθηματικὰ εἰς τὰς ἀνωτάτας στρατιωτικὰς σχολάς, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ἄλλως. Ὀλιγώτερον διδάσκονται μάλιστα εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων καὶ περισσότερον εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Δοκίμων ἢ τῶν Ἰκάρων. Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει ἐπεκταθῆ ἡ διδασκαλία εἰς τὰ ἀνώτερα μαθηματικά, διότι σήμερον καὶ ὁ ἀξιωματικὸς τοῦ Στρατοῦ τῆς ξηρᾶς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ γνωρίζῃ, προκειμένου νὰ κάμῃ χρῆσιν τῶν πολυπλόκων μηχανῶν, νὰ γνωρίζῃ ἀνώτατα μαθηματικά, τὰ ὁποῖα ἀνέκαθεν ἐδιδάσκοντο, ἀλλὰ σήμερον τὰ διδάσκονται ἐκτενέστερον καὶ λεπτομερέστερον.

§196Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, σήμερον εἰς τὴν Σχολὴν Εὐελπίδων, τοὐλάχιστον, ποὺ εἶναι διετὴς ἡ φοίτησις, δὲν διδάσκονται ὅλα τὰ ἀνώτερα μαθηματικὰ καὶ νομίζω δὲν διδάσκονται τὰ 3 βασικά: Τὴν θεωρητικὴν μηχανικήν, τὴν ἀντίστασιν τῆς ὕλης καὶ τὴν θερμοδυναμικήν, τὰς ὁποίας ἡμεῖς ὅταν ἡ φοίτησις ἦτο 5ετής, ἐδιδασκόμεθα ἐν ἐκτάσει. Αὐτὰ εἶναι τὰ κυριώτερα μαθηματικά, τὰ ὁποῖα ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ ζήτημα, διὰ τὸ ὁποῖον ὁμιλεῖτε. Ὄχι τόσον ὁ διαφορικὸς λογισμὸς καὶ ὁ ὁλοκληρωτικός, ἀλλὰ ἡ θεωρητικὴ μηχανική, ἡ ἀντίστασις τῆς ὕλης καὶ ἡ θερμοδυναμική.

§197Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Διδάσκονται καὶ σήμερον.

§198Θ. ΧΑΒΙΝΗΣ. Ἐὰν διδάσκωνται αὐτά, κ. Πρόεδρε, δὲν θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καταλάβουν, αὐτὰ τὰ πράγματα οἱ μαθηταί, καὶ εἰς αὐτὸ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. Γυαλίστραν. Εἴπατε νὰ τὰ βάλετε εἰς τὸ γυμνάσιον. Δὲν θὰ καταλάβουν τίποτε. Θὰ ταλαιπωρηθοῦν τὰ παιδιὰ εἰς τὰ γυμνάσια καὶ δὲν θὰ καταλαβαίνουν τίποτε. Ἐδῶ δὲν καταλαβαίνουν σήμερον ἐπιστήμονες αὐτὴν τὴν ἀρχήν, θὰ τὴν καταλάβουν τὰ παιδιά;

§199Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Πάντως, ἡ θερμοδυναμικὴ διδάσκεται, δὲν εἶμαι βέβαιος διὰ τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων. Καὶ ἐκεῖ δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς τὸ τελευταῖον κεφάλαιον τῆς φυσικῆς, νὰ μὴ διδαχθῇ τὴν θερμοδυναμικήν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἐν συνδυασμῷ, μὲ τὰς νέας πλήρεις ἐρεύνας καὶ τὰ νέα πορίσματα, διότι ἔχουν ἀνατραπῆ οἱ θερμοδυναμικοὶ νόμοι ὑπὸ τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς. Διότι ὡρισμένοι θερμοδυναμικοὶ νόμοι δὲν ἰσχύουν εἰς τὴν μικροφυσικήν, περὶ τῆς ὁποίας ὡμίλησεν ὁ κ. Βοῦλτζος.

§200Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Συμφωνῶ ἀπολύτως, καὶ ἂν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπερέβαλα εἰς τὰς ἀντιλήψεις τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως, ὅσον ἀφορᾷ τὴν ἀπόλυτον ἀνάγκην τῆς διευρύνσεως τοῦ πεδίου τῆς μαθήσεως τῶν μαθητῶν τοῦ γυμνασίου καὶ γενικῶς ὅλων τῶν διδασκομένων νέων, ὅσον ἀφορᾷ τὴν νεωτέραν διδασκαλίαν. Ἐπ’ αὐτοῦ δὲν ὑπάρχει οὐδεμία ἀντιγνωμία. Ἐδῶ ὅμως, τὸ θέμα δὲν τίθεται οὕτω, ἀλλὰ τελείως διαφορετικά. Ὅταν δημιουργῆται κατὰ νόμον ἕδρα ἀνωτάτης σχολῆς ἰσότιμος μὲ τὰς ἕδρας τοῦ Πανεπιστημίου......

§201Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὄχι, δὲν εἶναι ἰσότιμος. Δι’ αὐτὸ ἀποφεύγομεν νὰ λέγωμεν τακτικὴ ἕδρα.

§202Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Πάντως εἶναι ἕδρα ἀνωτάτης ἐκπαιδεύσεως, καὶ ὅταν δημιουργῆται ἕδρα ὑπὸ τὰς συνθήκας αὐτάς, νομίζω ὅτι τὸ περιεχόμενον τῆς διδασκαλίας ἢ μᾶλλον ἡ ὕλη τὴν ὁποίαν θ’ ἀντιμετωπίζῃ ἡ ἕδρα αὕτη, θὰ εἶναι ὕλη ἀνωτάτων σπουδῶν. Δὲν θὰ διδάσκεται οὔτε ἡ θεωρία τοῦ Δημοκρίτου, ὁ ὁποῖος πρῶτος ὡμίλησε περὶ ἀτόμου, οὔτε ἡ θεωρία τοῦ Λαβουαζιέ, οὔτε αἱ πρῶται θεωρίαι, αἱ ὁποῖαι ἀπετέλεσαν τὴν βάσιν τῆς ἠλεκτρονικῆς φυσικῆς καὶ αἱ ὁποῖαι χρησιμοποιοῦνται διὰ τὴν μελέτην τῶν θεμάτων, τῶν σχέσιν ἐχόντων μὲ τὰ ἠλεκτρονικὰ ὄργανα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν κυρίως αἱ ἔνοπλοι δυνάμεις. Ἐδῶ, ἡ ἕδρα αὐτὴ τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἐκείνη, ἡ ὁποία ὡς μόνη ἕδρα πυρηνικῆς φυσικῆς, εἰς τὴν χώραν, θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἡ ὑψηλοτέρα δυνατὴ πηγὴ γνώσεων, σχετικῶν μὲ τὴν ἀτομικὴν φυσικήν. Καὶ ὑπὸ αὐτὴν τὴν μορφὴν ἡ ἕδρα αὐτὴ δὲν θὰ δύναται ν’ ἀποδώσῃ ἄνευ τῆς ἀπολύτου γνώσεως ὑπερανωτέρων μαθηματικῶν ὑπὸ τῶν ἀκουόντων τὰ μαθήματά της.

§203Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ἐννοεῖ ὁ κ. Βοῦλτζος, ὅτι δὲν ὑπάρχει μία εἰδικὴ ἕδρα. Διότι καὶ ὁ κ. Κουγιουμτζέλης, εἶναι κατ’ ἐξοχὴν εἰδικὸς καὶ διδάσκει εἰς τὸ Πανεπιστήμιον, ἂν καὶ ἔκτακτος καθηγητής, μέχρι σήμερον, καὶ ὁ κ. Ἀλεξόπουλος, τακτικὸς καθηγητής, διδάσκει.

§204Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κατὰ τὴν γνώμην μου, τὰ στοιχεῖα τῆς ἀτομικῆς φυσικῆς, τὰ ὁποῖα εἶναι δυνατὸν νὰ διδαχθῇ ὁ μαθητὴς τῆς στρατιωτικῆς σχολῆς, εἶναι τοιαῦτα ὥστε νὰ εἶναι δυνατὸν εὐχερῶς νὰ συμπεριληφθοῦν ὡς εἰδικὸν κεφάλαιον εἰς τὴν ὕλην τοῦ μαθήματος τῆς φυσικῆς. Δὲν εἶναι ἀρκετὰ ἐξειδικευμένοι, διὰ νὰ δικαιολογήσουν τὴν δι’ αὐτοὺς δημιουργίαν τῆς μοναδικῆς ἐν Ἑλλάδι ἀνεγνωρισμένης ἀνωτάτης ἕδρας πυρηνικῆς φυσικῆς. Αὐτά, ὅσον ἀφορᾷ τὴν οὐσίαν ἀπὸ ἀπόψεως ἕδρας. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπὸ τοῦ νόμου προβλεπομένην διαδικασίαν, διὰ τὴν πλήρωσιν αὐτῆς τῆς ἕδρας, ὁμολογῶ ὅτι διαφωνῶ πλήρως. Διὰ νὰ διορισθῇ καθηγητὴς ἕδρας, ἀντιστοίχου εἰς ἀνωτάτας σχολὰς τοῦ Κράτους, ὅπως ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος γνωρίζει κάλλιον παντὸς ἄλλου, χρειάζονται, κατὰ τοὺς ἰσχύοντας νόμους, τὰ ἑξῆς: Πρῶτον, προκήρυξις τῆς ἕδρας. Δεύτερον, ὑποβολὴ τῶν τίτλων τῶν ὑποψηφίων. Τρίτον, κρίσις τῶν ὑποψηφίων ὑπὸ εἰδικοῦ Συμβουλίου. Τέταρτον, ἐπιλογή. Πέμπτον, πρότασις διορισμοῦ κλπ. Εἰς τὸ παρὸν νομοσχέδιον ἡ πλήρωσις τῆς θέσεως, κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 2, παράγραφος 3, λέγει: «Κατὰ τὴν πρώτην ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, αἱ θέσεις καταλαμβάνονται ὑπὸ ὑπηρετούντων, κατὰ τὴν δημοσίευσιν τοῦ παρόντος νόμου, εἰς τὴν Σχολὴν Ἀεροπορίας, ἐκτάκτων καθηγητῶν, τῶν μαθημάτων τούτων». Κύριοι βουλευταί, εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ σᾶς εἶπον, ὅτι κρίσεις δὲν θὰ κάμω. Στοιχεῖα μόνον θὰ δώσω. Τὸ αἴτημα τῆς ἀντικαταστάσεως ἢ μᾶλλον τῆς προσθήκης ἑνὸς ὑπηρετήσαντος ἢ ὑπηρετοῦντος ἐκτάκτου καθηγητοῦ εἰς τακτικὴν ἕδραν, εἶναι κατ’ ἀρχὴν συμπαθὲς διότι βεβαίως τίθεται εὐλόγως τὸ ἐρώτημα, διατὶ νὰ τοποθετήσωμεν εἰς τὴν νέαν ἕδραν ἄνθρωπον τρίτον καὶ νὰ μὴ χρησιμοποιήσωμεν τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἤδη διδάσκει τὸ σχετικὸν θέμα. Εἰδικῶς ὅμως διὰ τὴν Σχολὴν Ἀεροπορίας οἱ νῦν ὑπηρετοῦντες ἔκτακτοι, οἱ δυνάμενοι νὰ καταλάβουν τὴν θέσιν εἶναι δύο καὶ οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σχολὴν Ἀεροπορίας ἀπὸ τριετίας περίπου, ἐὰν δὲν κάμνω λάθος. Καὶ ὁ μὲν πρῶτος ἔχει κριθῆ διὰ τὸν αʹ ἢ βʹ λόγον —ἐγὼ δὲν ἐξετάζω τοὺς λόγους— ὅτι δὲν ἀπέδιδεν οὔτε ὡς βοηθὸς τοῦ καθηγητοῦ τῶν μαθηματικῶν τῆς Σχολῆς τῶν Ἰκάρων, καὶ μετετέθη εἰς τὴν Σχολὴν Τεχνιτῶν Ἀεροπορίας, ἡ ὁποία εἶναι Μέση Σχολή.

§205Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Δηλαδή, τῶν ἀξιωματικῶν, εἰς τὴν ὁποίαν διδάσκονται ἔτι πολυπλοκώτερα μαθήματα ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ διδάσκονται εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων.

§206Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Αὐταὶ εἶναι αἱ πληροφορίαι μου. Ὁ κ. ὑπουργὸς θὰ μοῦ εἴπῃ ἐὰν ἔχω δίκαιον ἢ ἄδικον. Πάντως μὴ θεωρηθείσης εὐδοκίμου τῆς ὑπηρεσίας του μετετέθη ἀπὸ τὴν Σχολὴν τῶν Ἰκάρων, ἀνωτάτην σχολήν, εἰς τὴν σχολὴν τεχνιτῶν Ἀεροπορίας, μέσην τεχνικὴν σχολήν. Ὁ δεύτερος κατ’ ἐμὲ δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπηρετῇ κἂν εἰς τὴν Ἀεροπορίαν, διότι ὑπάρχουν δυστυχῶς βαρύταται κατηγορίαι ἐναντίον του. Καὶ αἱ κατηγορίαι αὗται δὲν εἶναι κατηγορίαι τῶν τριόδων. Παρεπέμφθη, κύριε ὑπουργὲ τῆς Ἐθνικῆς Ἀμύνης, ἐπὶ ἀπάτῃ καὶ ὑπάρχει τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 3013)51 βούλευμα τοῦ Πρωτοδικείου Ἀθηνῶν, τὸ ὁποῖον παρεγράφη διὰ νόμου, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἀργότερον. Πρόκειται περὶ περιπτώσεως τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ ἀναπτύξω εἰς τὴν Βουλήν, ἀλλὰ πάντως πρόκειται περὶ περιπτώσεως ἡ ὁποία ἄλλοτε ὑπήγετο εἰς τὰς λεγομένας ἀτιμωτικὰς πράξεις. Κατόπιν τούτων νομίζω, ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς λόγος νὰ θελήσητε νὰ θεσπίσητε εἰδικὴν διάταξιν διὰ τὴν συμπλήρωσιν τῆς δημιουργηθησομένης ἕδρας κατὰ ἔκτακτον τρόπον καὶ νὰ μὴ ἀκολουθηθῇ ἐφ’ ὅσον προεκρίθη ἡ ἀνάγκη τῆς ὑπάρξεως τῆς ἕδρας, διὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔχω ἀντίρρησιν, ἡ κανονικὴ ὁδὸς τοῦ διορισμοῦ, ἡ ἰσχύουσα διὰ τὸν διορισμὸν ὅλων τῶν καθηγητῶν τῶν ἀνωτάτων σχολῶν. Ὅσον ἀφορᾷ τὸ θέμα τῆς ἱδρύσεως τῆς ἕδρας αὐτῆς, ἔχω νὰ προσθέσω δύο λέξεις: Ὅτι αὐτὴν τὴν στιγμὴν εἰς τὴν τὴν Σχολὴν Ἀεροπορίας, ὑπάρχουν ἤδη σοβαρώτατα μαθήματα, ὡς τὰ τῆς θεωρητικῆς μηχανικῆς, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν ἀναγνωρισθῆ ὡς ἕδραι, καὶ εἶναι μόνον ἐπὶ ἀντιμισθίᾳ ἔκτακτοι καθηγεσίαι. Καὶ διὰ τοῦτο ὑπάρχουν πολλαὶ δυσκολίαι διὰ νὰ εὑρεθοῦν οἱ καθηγηταὶ νὰ τὰς συμπληρώσουν. Πάντως ἐὰν κριθῇ ὅτι πρέπει νὰ δημιουργηθῇ ἕδρα, ἐγὼ διαφωνῶ καὶ ὡς πρὸς τοῦτο καὶ ὡς πρὸς τὸν τρόπον τῆς ἐκλογῆς. Σᾶς ἐξέθεσα πάντως ἀντικειμενικῶς τὰ πράγματα καὶ ἀπ’ ἐδῶ καὶ πέρα εἰς τὴν ὑμετέραν κρίσιν ἐναπόκειται.

§207Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Αἱ ἕδραι εἰς τὰς σχολὰς αὐτὰς δὲν εἶναι ἰσότιμοι πρὸς τὰς ἕδρας τῶν ἀνωτάτων ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων. Δὲν εἶναι καθηγηταὶ ἐρεύνης, ἀλλὰ πρόκειται περὶ καθηγητῶν, οἱ ὁποῖοι διδάσκουν, ὅπως εἶναι οἱ καθηγηταὶ τῶν γυμνασίων, μαθήματα ἀνώτερα ἐκείνων, ποὺ διδάσκονται εἰς τὸ γυμνάσιον. Δὲν εἶναι ἐρευνηταί. Ἠμπορεῖ νὰ τύχῃ καὶ νὰ εἶναι, ἀλλὰ ἐν πάσῃ περιπτώσει ἕνας καθηγητὴς τῆς Σχολῆς Ἰκάρων, ἢ τῶν Δοκίμων, δὲν τάσσεται εἰς τὴν ἔρευναν. Δυστυχῶς ὅμως καὶ οἱ τασσόμενοι εἰς τὴν ἔρευναν εἰς τὰ Πανεπιστήμια καὶ τὸ Πολυτεχνεῖον, σπανίως πραγματοποιοῦν πλήρως αὐτάς, λόγῳ τῶν δυσμενῶν ἀντικειμενικῶν συνθηκῶν, διότι δὲν ἔχουν τὰ μέσα. Ἀλλὰ ἀσχέτως αὐτοῦ πρέπει νὰ εἶναι κατάλληλοι, διὰ νὰ πραγματοποιοῦν ἐρεύνας. Οἱ καθηγηταὶ εἰς τὴν Σχολὴν Ἰκάρων, ἢ εἰς τὴν Σχολὴν Δοκίμων, ἢ εἰς τὴν Σχολὴν τῶν Εὐελπίδων, εἶναι τεταγμένοι νὰ μεταδώσουν ὡρισμένας γνώσεις. Παρακαλῶ νὰ μὴ ἀπασχοληθῶμεν περισσότερον μὲ τὸ θέμα αὐτό. Ὁ ὑπαινιγμός, τὸν ὁποῖον ἔκαμεν ὁ κ. Βοῦλτζος, σχετικῶς μὲ τὸν ἕνα ἐκ τῶν καθηγητῶν, εἶναι ὑπαινιγμός, τὸν ὁποῖον δὲν ἠμπορῶ νὰ τὸν δεχθῶ, χωρὶς νὰ δώσω μίαν ἄμεσον ἀπάντησιν. Ἔχει γίνει μία πλήρης ἔρευνα ἐκ μέρους τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ἀεροπορίας καὶ οὐδὲν εὕρομεν εἰς βάρος τοῦ προσώπου αὐτοῦ. Ἐὰν ὑπάρχῃ κἄτι καὶ δὲν τὸ ἀνεύρομεν, βεβαιωθῆτε, ὅτι θὰ τὸ λάβωμεν ὑπ’ ὄψιν.

§208Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, δὲν πρόκειται περὶ ὑπαινιγμοῦ. Δὲν κάμνω ὑπαινιγμούς. Ἐγὼ ἔδωσα ἀριθμὸν βουλεύματος καὶ τὸν ἐπαναλαμβάνω 3.013.

§209ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δὲν ἔχει σημασίαν αὐτό.

§210Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Παρηκολούθησα μετὰ ἰδιαιτέρας προσοχῆς τὸν ἄρτι κατελθόντα τοῦ βήματος καὶ εἶδον, ὅτι ἀρχόμενος τοῦ λόγου του ἐξήρθη εἰς ὕψος ἀξιώσεων διὰ τὴν ἕδραν τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς τοιοῦτον, ὥστε ἐφάνη, ὅτι ἐν Ἑλλάδι, λόγῳ τῆς προσφάτου ἐξελίξεως τῆς ἐπιστήμης αὐτῆς, δὲν ὑπάρχει ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ καταλάβῃ τὴν ἕδραν. Καὶ ἐνῷ ταῦτα ἰσχυρίσθη, ἀμέσως εἶπεν ὅτι διὰ τὴν ἕδραν αὐτὴν εἶναι ἱκανὸς ὁ καθηγητὴς τῆς Φυσικῆς, διὰ νὰ συμπληρωθῇ. Πῶς συμβιβάζονται ὅμως αἱ δύο αὐταὶ ἀπόψεις; Ἀλλὰ καὶ πέραν τούτου ἀνεφέρθη εἰς τὴν ὕπαρξιν προσόντων. Τὸ νομοσχέδιον ἀναφέρει τὰ προσόντα, ἀλλὰ καὶ πέραν τούτων ἀπαιτεῖ καὶ τὰς γνωμοδοτήσεις δύο ἀλλεπαλλήλων Συμβουλίων, τῶν ὁποίων τὸ ἓν ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς Προέδρους τῶν μεγαλυτέρων ἱδρυμάτων δικαιοσύνης ἐν Ἑλλάδι. Ἐνῷ δὲ ἰσχυρίζεται ὁ κ. συνάδελφος ὅτι διὰ τὴν κατάληψιν τῆς ἕδρας αὐτῆς ἀπαιτοῦνται τόσον ἐξαίρετα προσόντα ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐν Ἑλλάδι οὐδεὶς ἱκανὸς νὰ τὴν καταλάβῃ, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος λέγει ὅτι δὲν πρέπει νὰ συσταθῇ ἡ ἕδρα αὐτή, διότι δύναται ἕτερος καθηγητὴς νὰ διδάξῃ.

§211Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁ κ. συνάδελφος, δὲν μὲ παρηκολούθησε, διότι παρενεβλήθη ἡ μεγάλη διακοπὴ τοῦ κ. Ἀντιπροέδρου τῆς Κυβερνήσεως. Ἐγὼ εἶπον ὅτι ἡ ἕδρα πρέπει νὰ ἔχῃ τὰ προσόντα, τὰ ὁποῖα ἐθορύβησαν τὸν κ. συνάδελφον, δηλαδή, τὰ μεγάλα προσόντα, τὰ ὁποῖα πιστεύω ὅτι εἶναι ζήτημα ἐὰν ὑπάρχουν ἐν Ἑλλάδι.

§212Α. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Σεῖς θορυβεῖσθε.

§213Α. ΒΟΥΛΤΖΟΣ. Τὸ νομοσχέδιον εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον προδιαγράφει ποῖοι θὰ καταλάβουν τὴν ἕδραν ταύτην καὶ νομίζω ὅτι θὰ ἔπρεπε τούτου τεθέντος νὰ δώσω πληροφορίας περὶ τῶν προσώπων αὐτῶν.

§214Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Εἶναι παρήγορον τὸ γεγονὸς τῆς ἐμφανίσεως τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ πολιτικοῦ κόσμου ἀποδίδοντος σημασίαν ὄχι μόνον εἰς τὴν τεχνικὴν μόρφωσιν τῶν ἀξιωματικῶν τῶν ἐνόπλων δυνάμεων, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν κατάρτισιν αὐτῶν πρὸς κατανόησιν καὶ διαίσθησιν τῶν νεωτέρων δεδομένων τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν. Ἡ ἕδρα ὡς καὶ ἡ διδασκαλία τῆς πυρηνικῆς φυσικῆς ἀναμφισβητήτως ἀνυψώνει τὴν μέσην στάθμην νοήσεως, μορφώσεως καὶ φιλοσοφικῆς ἐνατενίσεως τῆς συγχρόνου ἐπιστήμης. Ἀλλὰ ἐκτὸς τούτου εἶναι καὶ εὐχάριστον, καὶ κατὰ τὴν γνώμην τῆς Βουλῆς εὐπρόσδεκτον, ἡ καὶ ἐπὶ τοῦ ἐπιστημονικοῦ τούτου τομέως, τῆς ἀνωτέρας φυσικῆς, ἐνασχόλησις τοῦ Προέδρου κ. Κανελλοπούλου. Οἱ σημερινοὶ πολιτικοὶ ἡγέται, ἐκτὸς τῶν λοιπῶν κλασσικῶν προσόντων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ ἔχουν, εἶναι ὑποχρεωμένοι καὶ ὁ κόσμος ἀπαιτεῖ, τοὐλάχιστον ὁ ἐπίλεκτος παρ’ αὐτῶν, ὅπως ἔχουν γενικὴν ἐποπτείαν, κατὰ τὴν ἔννοιαν τοῦ φιλοσόφου Bund ἐπὶ τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου. Ὑπενθυμίζω πολὺ παλαιάν, φιλόφρονα γνώμην τὴν ὁποίαν διετύπωσεν ὁ ἀείμνηστος Παπαναστασίου κατὰ τὴν δεξίωσιν τοῦ Γάλλου ποιητοῦ Ντιουαμὲλ ὅτι δηλαδή, οἱ ποιηταὶ διαισθάνονται καὶ δύναται νὰ ἔχουν, κατὰ τὸν ἰδικόν των τρόπον, ἀντίληψιν τῶν πάντων, φιλοφροσύνην, τὴν ὁποίαν τότε ἀντέστρεψεν ὁ ποιητὴς Ντιουαμὲλ διὰ τοὺς πολιτικοὺς ἐν γένει καὶ ἰδίως διὰ τὸν Παπαναστασίου, διατυπώσας, ὅτι, οἱ πολιτικοὶ ἔχουν καὶ πρέπει νὰ ἔχουν σαφῆ ἐπίγνωσιν ὅλων τῶν κατευθύνσεων καὶ τάσεων τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τῶν τάσεων τῆς διανοήσεως. Ἐν προκειμένῳ, καὶ τοῦτο τὸ λέγω μὲ ἄκραν σοβαρότητα εἰς τὸν Πρόεδρον κ. Κανελλόπουλον, δυνάμεθα νὰ διαπιστώσωμεν τὸ αὐτό.

§215ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§216ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§217ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχήν, ἄρθρον καὶ σύνολον ὡς ἐτροποποιήθη ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς τὸ σχέδιον νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τῆς περὶ Σχολῶν Ἀεροπορίας νομοθεσίας». Μόνη συζήτησις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς, τῶν ἄρθρων καὶ τοῦ συνόλου τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νόσων». Ὁ κ. Γ. Τζαμαλούκας, ἔχει τὸν λόγον.

§218Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου, κ. βουλευταί, θὰ μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ εἴπω ὅτι εἶναι μεγίστου κοινωνικοῦ ἐνδιαφέροντος καὶ θέμα ὄχι μόνον μεγίστης κοινωνικῆς σημασίας ἀπὸ ἀπόψεως ὑγιεινῆς, ἀλλὰ καὶ ἠθικῆς καὶ ἐθνικῆς τοιαύτης. Διότι νομίζω ὅτι εἶναι γνωστὸν εἰς πάντας ὑμᾶς, αἱ καταστροφαί, τὰς ὁποίας ἔχουν προξενήσει εἰς τὴν ἀνθρωπότητα αἱ ἀφροδίσιοι νόσοι, ἰδίως δὲ ἡ σύφιλις, ἀλλὰ καὶ σήμερον λυμαίνονται αὐτήν, μεθ’ ὅλα τὰ μέτρα ποὺ ἔχουν ληφθῆ εἰς ὅλα τὰ Κράτη καὶ μεθ’ ὅλας τὰς νεωτέρας θεραπευτικὰς μεθόδους καὶ νεώτερα φάρμακα καὶ συστήματα ποὺ ἀνεκαλύφθησαν καὶ ἐφαρμόζονται, ὑφίστανται ἀκόμη καὶ ἀποτελοῦσι μέγα κίνδυνον, οὐ μόνον εἰς τὴν ὑγείαν τοῦ ἀτόμου, τῆς οἰκογενείας αὐτοῦ καὶ τῶν ἀπογόνων του μέχρι τρίτης γενεᾶς, ἀλλὰ καὶ τῆς κοινωνίας συμπάσης καὶ τοῦ Ἔθνους ὁλοκλήρου. Εἶναι ἐπίσης γνωστὸν ὅτι ἡ μεγαλυτέρα πελατεία τῶν ψυχιατρείων καὶ τῶν νευρολογικῶν κλινικῶν ἀποτελεῖται ἀπὸ συφιλιδικούς, οὐδόλως ἢ εἰς ἀτελῆ θεραπείαν ὑποβληθέντας, ἢ κληρονομήσαντας τὴν ἐπάρατον νόσον. Θεωρῶ περιττὸν νὰ εἰσέλθω εἰς λεπτομερείας διὰ τὰ τέκνα καὶ διὰ τοὺς ἀπογόνους τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι γεννῶνται μὲ διαφόρους ἀναπηρίας σωματικὰς ἀλλὰ καὶ πνευματικάς. Δεδομένου ὅμως ὅτι τὰ νοσήματα ταῦτα ἔχουν ἄμεσον σχέσιν μὲ τὴν πορνείαν, τίθεται ὑπὸ τὴν κρίσιν ὑμῶν τὸ παρὸν νομοσχέδιον καὶ ζητεῖται ἡ κατάργησις τῶν οἴκων ἀνοχῆς καὶ τοῦ διακανονιστικοῦ συστήματος τοῦ διεπομένου ὑπὸ τοῦ νόμου 3032)1922. Κύριοι βουλευταί, ἔχω τὴν γνώμην καὶ νομίζω ὅτι θὰ συμφωνῆτε καὶ σεῖς μαζί μου, ὅτι εἶναι αἶσχος καὶ εἶναι κηλὶς καὶ εἶναι ὕβρις διὰ τὸν σημερινὸν πολιτισμόν, νὰ ἐξακολουθῇ νὰ ὑφίσταται ἡ ἐμπορία τῆς λευκῆς σαρκὸς καὶ νὰ ἐξακολουθοῦν νὰ ὑφίστανται οἶκοι ἀνοχῆς καὶ νὰ ἐξακολουθῇ ἡ ἀνομολόγητος ἐκμετάλλευσις τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν πλασμάτων. Δὲν παραλείπω νὰ σᾶς γνωρίσω ὅτι εἰς πλεῖστα Ἔθνη, περὶ τὰ 40 περίπου, ἔχουν καταργηθῆ πλέον οἱ οἶκοι ἀνοχῆς, καὶ εἰς ὅλα τὰ Βαλκάνια, δὲν νομίζω δὲ ὅτι ἡ Ἑλλὰς πρέπει νὰ θεωρηθῇ κατωτέρου πολιτισμοῦ, τὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Βουλγαρία, ἡ Σερβία καὶ ἡ Ρουμανία κατήργησαν τὸ διακανονιστικὸν αὐτὸ σύστημα. Κύριοι βουλευταί, εἶναι γνωστὸν ὅτι διὰ νὰ ἐκριζωθοῦν τὰ νοσήματα αὐτά, τὰ ὁποῖα ἀτυχῶς ὑφίστανται ἀπὸ μακροῦ, πρέπει νὰ παρακολουθοῦνται αἱ μολυσματικαὶ ἑστίαι ἀλλὰ καὶ οἱ διάφοροι πάσχοντες ἀπὸ τὰ νοσήματα αὐτά, οἵτινες βεβαίως εἶναι οἱ φορεῖς τῶν νοσημάτων αὐτῶν. Διὰ τοῦτο εἰς τὴν κατ’ ἄρθρον συζήτησιν θὰ ἴδετε ὅτι λαμβάνονται διάφορα μέτρα οὕτως ὥστε νὰ παρακολουθοῦνται καὶ τὰ μολυσμένα ἐκεῖνα ἄτομα, τὰ ὁποῖα ἀτυχῶς πολλάκις δὲν ὑποβάλλονται εἰς κανονικὴν θεραπείαν, εἴτε ἐξ ἀμελείας, εἴτε καὶ ἐκ διαφόρων ἄλλων λόγων καὶ ἐκτὸς αὐτῶν, καὶ αἱ ἑστίαι αἱ μολυσματικαί, δηλ. αἱ κοιναὶ γυναῖκες, αἱ ὁποῖαι μεταδίδουν τὰ νοσήματα αὐτά. Δὲν παραλείπω νὰ σᾶς πληροφορήσω, διότι θὰ ὑπάρξουν ἴσως καὶ οἱ ἀντιλέγοντες, ὅτι εἰς πλείστας πόλεις, καὶ παρ’ ἡμῖν, ἤδη ἔχουν καταργηθῆ οἱ οἶκοι ἀνοχῆς ὅπως εἰς τὴν Δράμαν, Καβάλαν καὶ Σέρρας καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἶναι ἐλάχιστοι, καὶ δι’ αὐτὸ νομίζω ὅτι πρέπει νὰ συμφωνήσητε νὰ καταργηθοῦν. Θὰ σᾶς παρακαλέσω κατόπιν ὅλων αὐτῶν, νὰ συμφωνήσητε εἰς τὴν κατάργησιν τῶν οἴκων ἀνοχῆς, καὶ νὰ δεχθῆτε τὸ παρὸν νομοσχέδιον, μὲ τὰς τροπολογίας, ἐκείνας τὰς ὁποίας ἔχει ἐπιφέρει ἡ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καὶ νὰ ψηφίσετε τὸ νομοσχέδιον, διότι θὰ δεχθῆτε ὅτι εἶναι ἀναμφισβητήτως ὀρθὸν καὶ καλὸν διὰ τὴν ὑγείαν τῆς κοινωνίας.

§219ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Ὀρφανός, ἔχει τὸν λόγον.

§220Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἔχω νὰ προσθέσω ἀπολύτως τίποτε εἰς ὅσα ὁ ἀξιότιμος κ. συνάδελφος τῆς πλειοψηφίας ἀνεκοίνωσεν εἰς ὑμᾶς, ὅσον ἀφορᾷ τὸ παρὸν νομοσχέδιον. Τὴν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου τούτου, κυρίως, ἀποτελεῖ ἡ κατάργησις τῶν οἴκων ἀνοχῆς, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤδη σᾶς ἀνεκοίνωσεν ὁ κ. συνάδελφος. Εἶναι ἀληθὲς ὅτι μεταξὺ τῶν μὴ ἰατρῶν, κ. συνάδελφοι, θὰ γεννηθῇ ἴσως ἡ ἀπορία πῶς ζητοῦμεν τὴν κατάργησιν τῶν οἴκων ἀνοχῆς, ἐνῷ αὐτοί, κατὰ τὴν γνώμην τῶν μὴ ἰατρῶν, εἶναι δυνατὸν νὰ χρησιμοποιοῦνται, ὡς μέσον προστασίας ἀπὸ τὰ ἀφροδίσια νοσήματα. Τοῦτο δυστυχῶς δὲν εἶναι ἀληθές, διότι ἐγένοντο ἐπανειλημμένα συνέδρια ἀπὸ τὸ 1925, ἐκ τῶν πλέον διακεκριμένων προσωπικοτήτων, ἀφροδισιολόγων ἰατρῶν, εἰς τοὺς ὁποίους εἶχε τεθῆ τὸ ἐρώτημα ποία εἶναι ἡ προστασία ἀπὸ τῶν ἀφροδισίων νοσημάτων τοῦ διακανονιστικοῦ συστήματος. Τὰ συνέδρια αὐτὰ ὅπου ἔλαβον μέρος ὅλαι αἱ ἐξέχουσαι προσωπικότητες τῆς Εὐρώπης, ἀπεφάνθησαν ὅτι εἰς οὐδεμίαν χώραν καὶ εἰς οὐδεμίαν ἐποχήν, τὸ διακανονιστικὸν σύστημα ἠμπόδισε τὴν ἐξάπλωσιν αὐτὴν τῶν ἀφροδισίων νοσημάτων. Συνεπῶς ὀρθῶς ἡ Κυβέρνησις ἐπρότεινε τὴν κατάργησιν τῶν οἴκων ἀνοχῆς, οἱ ὁποῖοι ἐκτὸς τῶν ὅσων ἀνέφερεν ὁ κ. συνάδελφος, ἀποτελοῦν καὶ πρόκλησιν πρὸς διαφθορὰν ἰδίως τῆς νεολαίας. Ἀλλά, κύριοι, δὲν εἶναι μόνον τοῦτο, ἀποτελεῖ καὶ πρόκλησιν ἐναντίον τῶν μελῶν τῆς ὑπολοίπου κοινωνίας, ἡ ἐκμετάλλευσις ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς, τῶν σαρκίων τῶν ἀτυχῶν αὐτῶν θυμάτων, ἀποτελεῖ λέγω καταισχύνην νὰ κυκλοφοροῦν μεταξὺ ἡμῶν, ἐλεύθεροι ὡς ἔντιμοι πολῖται, οἱ ἔμποροι αὐτοὶ τῆς λευκῆς σαρκός. Διὰ τοῦτο συνηγορῶ ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν οἴκων ἀνοχῆς. Τὰ ὑπόλοιπα ἄρθρα εἶναι καθαρῶς ἰατρικά, εἶναι παραδεδεγμένα εἰς ὁλόκληρον τὸν πολιτισμένον κόσμον, διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀφροδισίων νόσων καὶ συνεπῶς τὸ νομοσχέδιον δέον νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀπὸ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν.

§221ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Χ. Σολομωνίδης, ἔχει τὸν λόγον.

§222Χ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ. Χαίρω ἰδιαιτέρως, διότι ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νοσημάτων» τοῦ ὁποίου εἶχον τὴν τιμὴν νὰ εἶμαι ὁ συντάκτης. Καὶ χαίρω ἰδιαιτέρως διότι ὁ ἀξιότιμος, κ. ὑπουργὸς τῆς Προνοίας, υἱοθέτησεν αὐτὸ καὶ ἐθεώρησε τοῦτο, ὡς ἔχον, καὶ ὅπως πράγματι ἔχει, σοβαρὰν σημασίαν. Καὶ πράγματι, κ. συνάδελφοι, τὸ σχέδιον τοῦτο τοῦ νόμου ρυθμίζει ζητήματα κοινωνικὰ καὶ ὑγειονομικὰ σημαντικώτατα καὶ ὑψίστης σημασίας. Ἀλλὰ προτοῦ προβῶ εἰς τὴν ἀνάλυσιν αὐτοῦ, ἐπιτρέψατέ μου νὰ κάμω μίαν βραχεῖαν ἱστορικὴν ἀνασκόπησιν τοῦ ὅλου θέματος. Ἡ πορνεία εἶναι παλαιὰ ὅσον καὶ τὸ ἀνθρώπινον γένος. Κατὰ τὰς 4 μέχρι σήμερον χιλιετηρίδας τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ πορνεία ὑπέστη διαφόρους φάσεις καὶ ποικιλοτρόπους ἐξελίξεις: Ὑψώθη εἰς λατρείαν καὶ ἠνήχθη εἰς θρησκευτικὸν θεσμόν, ἀλλὰ καὶ ἐθεωρήθη ὡς πρᾶξις ἀτιμωτικὴ καὶ ἐξαχρειωτικὴ κατάστασις. Ἐξυμνήθη ἀλλὰ καὶ ἐστιγματίσθη. Ἐπεξετάθη καὶ περιεστάλη. Ἐνομιμοποιήθη ἀλλὰ καὶ κατεδιώχθη. Ἐγένετο ἀνεκτὴ ἀλλὰ καὶ κατεδικάσθη. Πάντως δὲν ἔπαυσε νὰ ὑφίσταται μέχρι σήμερον καὶ ἴσως ποτὲ δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἡ πλήρης κατάργησίς της. Ἱστορικῶς ἐξηκριβωμένον εἶναι ὅτι ἡ πορνεία ἀνάγεται εἰς τὴν ἐποχὴν τῶν Προφητῶν. Εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ἀνευρίσκομεν πλεῖστα ὅσα ἐπεισόδια πορνείας καὶ ἐπὶ χρήμασιν ἔκδοσιν γυναικῶν. Εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ εἰς τὴν ἀρχαίαν Ἑλλάδα ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι αἱ πράξεις τῆς ἀφροδισίας συνεδέοντο μὲ τὸ μυστήριον τῆς ἀναπαραγωγῆς καὶ τῆς γονιμότητος ἡ πορνεία ἐθεωρήθη ὡς ἐκδήλωσις θρησκευτικῆς λατρείας. Εἰς τοὺς ναοὺς τῆς Ἀφροδίτης ἐγένετο συστηματικὴ πορνεία καὶ αἱ πορνευόμεναι εἰς αὐτοὺς ὠνομάζοντο ἱερόδουλοι, ὀνομασίαν τὴν ὁποίαν καὶ μέχρι σήμερον διατηροῦν αἱ ἐκδιδόμεναι γυναῖκες. Καὶ σήμερα ἀκόμη εἰς τὰς Ἰνδίας ὑπάρχουν εἰς ναοὺς ἱέρειαι τῆς Ἀφροδίτης. Τὸ αὐτὸ συνέβαινε καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον ὅπου αἱ νεάνιδες ὑπεχρεοῦντο νὰ θυσιάσουν τὴν παρθενίαν τους εἰς τὸν βωμὸν τοῦ Ἄπιος. Ἡ τοιαύτη προσφορὰ τοῦ γυναικείου σώματος ἐπὶ χρήμασι παρατηρεῖται καὶ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἡ κλασσικὴ ἀρχαιότης καὶ ἰδίᾳ ἡ Ἑλληνικὴ ἐπισημοποιεῖ τὸν ἑταιρισμόν. Ὁ Σόλων ἱδρύει τὰ πρῶτα πορνεῖα εἰς τὰς Ἀθήνας. Εἰς τὴν Ρώμην παρουσιάζεται εὐρυτάτη εἰκὼν τῆς πορνείας. Ἐκεῖ ἱδρύονται τὰ LUPINARIA (λουπινάρια) ἤτοι οἶκοι ἀνοχῆς, μὲ τὸν φανὸν εἰς τὰς θύρας καὶ σῆμα τὸν περίφημον φαλλόν. Διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἄδεια ἱδρύσεως οἴκων ἀνοχῆς ἡ Ρωμαϊκὴ πολιτεία ἐλάμβανε χρήματα, ὑπῆρχον ἀκόμη καὶ συνδρομηταὶ τῶν πορνείων. Ὁ Χριστιανισμὸς μὲ τὰς ἠθικὰς ἀρχάς του καταδικάζει αὐστηρῶς τὴν πορνείαν. Τὰ πορνεῖα κλείονται καὶ καταδιώκονται οἱ πορνοβοσκοί. Ὁ Ἰουστιανός, ὁ Θεοδόσιος ὁ Βʹ ὑπῆρξαν ἀμείλικτοι πολέμιοι καὶ διῶκται τῶν πορνείων καὶ ἐπέβαλλον τὴν θανατικὴν ποινὴν εἰς τοὺς προαγωγούς. Ἀργότερον ὅμως γίνονται ἀνεκτὰ ὡς ἀντιστάθμισμα ὅμως ἐπιβάλλεται βαρὺς φόρος ὁ ὁποῖος διετίθετο κατὰ κανόνα ὑπὲρ τῶν Μονῶν. Μεταγενεστέρως ἡ πορνεία ἐπεκτείνεται καὶ ἐντείνεται εἰς ὅλην τὴν Εὐρώπην καὶ ἐπισημοποιεῖται. Τὸ Κράτος καὶ οἱ Δῆμοι εἰσπράττουν φόρους τὰ πορνικά. Οἱ οἶκοι ἀνοχῆς ἀναγνωρίζονται ὡς πολιτειακαὶ ὀργανώσεις. Αἱ ὑπότροφοι τῶν οἴκων τούτων ἀποτελοῦν ἰδιαίτερα σωματεῖα καὶ συντεχνίας καὶ συνοδεύουν τὰς ἱεροτελεστίας καὶ τὰς λιτανείας μὲ τὰς σημαίας των! Εἰς τοὺς ἐπισκεπτομένους τὰς ἐπαρχιακὰς πόλεις ἡγεμόνας, ὅπως τὸν Σιγεσμοῦνδον στὸ Στρασβοῦργον οἱ Δῆμοι θέτουν κατὰ τὴν ἐκεῖ παραμονήν των τὰς ὡραιοτέρας πόρνας. Οἱ ἀνώτεροι κρατικοὶ ὑπάλληλοι δικαιολογοῦν εἰς τὰ ὁδοιπορικά των καὶ δαπάνας πορνείων. Τὰ Κράτη εἰσπράττουν ἀπὸ τὰς πορνευομένας φόρον, εἰς δὲ τὴν Βενετίαν ἀπὸ τὸν πορνικὸν φόρον χιλίων πορνῶν συντηρεῖται μία γαλέρα τοῦ Κράτους. Τοὺς ἑπομένους ὅμως αἰῶνας ἐπιβάλλονται πάλιν αὐστηραὶ κυρώσεις. Στὴν Γαλλία διατάσσεται καὶ καίονται ὅλα τὰ πορνεῖα. Ἡ τελευταία δίωξίς των καὶ ἡ διαταγὴ πυρπολήσεως τῶν πορνείων καὶ ἡ κοπὴ ἀκόμα τῶν ὤτων τῶν πορνῶν ἐκδίδεται ἐπὶ τῆς Θηρεσίας τῆς Αὐστρίας. Τέλος μὲ τὴν ἔναρξιν τοῦ περασμένου αἰῶνος διαρρυθμίζεται τὸ ζήτημα τῆς πορνείας καὶ τὸ σύστημα τῶν οἴκων ἀνοχῆς διὰ τοῦ Ναπολεοντείου συστήματος τοῦ «διακανονιστικοῦ» τοιούτου, τὸ ὁποῖον πολλὰ Κράτη διατηροῦν εἰσέτι καὶ ἡμεῖς διατηροῦμεν αὐτὸ διὰ τοῦ νόμου 3032 τοῦ 1922. Κύρια χαρακτηριστικὰ τοῦ συστήματος τούτου εἶναι 1) ὅτι ἀναγνωρίζει ἐπισήμως τὸ ἐπάγγελμα τῆς πόρνης καὶ καταγράφει τὰς γυναῖκας ὑπὸ τὴν ἰδιότητά των ὡς πορνῶν, 2) ὅτι ἐπιτρέπει τὴν ὁμαδικὴν ὑπὸ ἐκμετάλλευσιν πορνείαν ἐντὸς οἴκων ἀνοχῆς, 3) ὅτι ὑποβάλλει εἰς ὑποχρεωτικὴν ἰατρικὴν ἐξέτασιν τὰς ἀνεγνωρισμένας πόρνας καὶ εἰς ὑποχρεωτικὴν θεραπείαν καὶ κράτησιν ἐν νοσοκομείῳ τὰς ἐκ τούτων μολυσματικάς, 4) ὅτι τὸν χαρακτηρισμὸν καὶ ἀποχαρακτηρισμὸν μιᾶς γυναικὸς ὡς πόρνης τὸν ἐπιβάλλει εἰδικὴ διοικητικὴ Ἐπιτροπὴ ἥτις ἐπίσης χορηγεῖ ἢ ἀφαιρεῖ ἀδείας λειτουργίας πορνείων. Εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐλειτούργουν τὸ 1950, 91 οἶκοι ἀνοχῆς μὲ 693 ἱεροδούλους. Ἐνῷ εἶναι βέβαιον ὅτι εἰς δεκάδας χιλιάδας ἀνέρχονται αἱ πορνευόμεναι. Τὸ αὐτὸ παρετηρήθη καὶ εἰς Ἰταλίαν. Τὸ ἴδιον ἔτος 1950 ἐλειτούργουν ἐν Ἰταλίᾳ 715 οἶκοι ἀνοχῆς μὲ 4.500 τροφίμους. Ἡ Ἀστυνομία προέβη εἰς αὐστηρὸν ἔλεγχον τῶν κρύφα πορνευομένων καὶ εὗρεν ὅτι αὗται ἀνέρχονται εἰς 136.932! Τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ εἰς ἄλλα Κράτη. Ἡ ἀναλογία ἐν τοῖς οἴκοις ἀνοχῆς τροφίμων δὲν εἶναι παρὰ τὰ 3 ἢ 4% τῶν πορνευομένων καὶ συνεπῶς τὸ λεγόμενον ὅτι διὰ τῆς ὑπάρξεως τῶν οἴκων ἀνοχῆς περιφρουρεῖται ἡ ὑγεία τῶν πολιτῶν καὶ προστατεύεται ἡ δημοσία ἠθική, δὲν εἶναι ἀκριβές, διατήρησις τῶν πορνείων διὰ λόγους ἠθικοὺς καὶ ὑγιεινοὺς ἀποτελεῖ σήμερον καθαρὰν οὐτοπίαν. Ἔναντι τῶν ἐλαχίστων ἐν τοῖς πορνείοις, δεκάδες χιλιάδες πορνεύονται κρύφα. Τὰ πορνεῖα οὐδένα προορισμὸν πλέον ἔχουν, πλὴν ὅτι χρησιμοποιοῦνται ὡς φυτώρια σωματεμπορίας. Τὸ ἀπαισιώτερον ἐμπόριον τῆς λευκῆς σαρκὸς δὲν ἐπιτρέπεται πλέον νὰ ἐπιτελῆται τῇ ἀνοχῇ τοῦ Κράτους. Τὰ πορνεῖα εἶναι ὁ κυριώτερος πυρὴν τοῦ βδελυροῦ ἐμπορίου. Ἕνας οἶκος ἀνοχῆς, ὅπως ἐτόνισεν ὁ ἀφροδισιολόγος Δρακουλίδης, συντηρεῖ τὸ ἄσβεστον πῦρ εἰς τὴν ζωογόνησιν τοῦ ἐμπορίου τῆς λευκῆς σαρκός. Γιατὶ τὰ πορνεῖα εἶναι ὁ φρικτὸς πίθος τῶν Δαναΐδων ὁ οὐδέποτε πληρούμενος καθ’ ὅσον δι’ αὐτοῦ ἐξασκεῖται τὸ ἄτιμον ἐμπόριον τῆς λευκῆς σαρκός. Καὶ πράγματι εἰς τὰ πορνεῖα πρέπει νὰ γίνεται διαρκὴς ἀνακαίνισις ὑλικοῦ. Καὶ αὐτὸ ἐπιδιώκουν οἱ σωματέμποροι. Ὁ σωματέμπορος εἶναι ἕνα βρωμερὸν ἄνθος ποὺ φύεται πλουσιώτατα ὄχι μόνον εἰς τὸ Ἑλληνικὸν θερμοκήπιον ἀλλὰ παντοῦ ὅπου ἡ ὕπαρξις οἴκων ἀνοχῆς παρέχει γόνιμον ἔδαφος διὰ τὴν ἀνάπτυξίν του. Εἶναι θλιβερὰ ἀλήθεια καὶ διαπίστωσις ὅτι εἰς τοὺς δυσωνύμους οἴκους ἀναπτύσσεται ὁ ζωϊκὸς ὀργανισμὸς τοῦ σωματεμπόρου. Οἱ οἶκοι ἀνοχῆς παρὰ τὴν συστηματικὴν καταδίωξιν τῆς Ἀστυνομίας εἶναι γεμάτοι ἀπὸ σωματεμπόρους. Ἐπὶ 352 γυναικῶν τῆς περιφερείας Πειραιῶς φέρονται ἐγγεγραμμέναι εἰς τὰ ἀστυνομικὰ βιβλία ὅτι εἰσήχθησαν ἀπὸ μαστρωποὺς αἱ 250. Ἀλλὰ ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐν τῇ πραγματικότητι φθάνει τὰ 9)10. Διὰ τὸν λόγον τοῦτον τὰ περισσότερα Κράτη ἀντιληφθέντα ὅτι ἡ διατήρησις τῶν πορνείων ἐνῷ οὐδόλως ὠφελεῖ εἰς τὴν δημοσίαν ὑγείαν, γίνονται πηγὴ οἰκτρᾶς ἐκμεταλλεύσεως τῶν δυστυχισμένων αὐτῶν πλασμάτων, τὰ ἔκλεισαν. Ὅταν ἀνέλαβον τὸ Ὑπουργεῖον Κοινωνικῆς Προνοίας εὗρον τὸν Γενικὸν Γραμματέα κ. Ι. Κυριακόν, ἕνα ἐξαίρετον ἐπιστήμονα νὰ ἔχῃ μελετήσει ἀπὸ πάσης πλευρᾶς τὸ θέμα τοῦτο, εἰδικώτερον δὲ τὴν σχετικὴν νομοθεσίαν τῶν ξένων χωρῶν. Ἐκάλεσεν ὅλους τοὺς εἰδικοὺς καθηγητὰς καὶ ὑφηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου καὶ ὑπέβαλεν εἰς ἐμὲ τὸ πόρισμα τὸ ὁποῖον ἦτο πολὺ μελετημένον. Ἐπειδὴ ὅμως εἶδον ὅτι ὑπῆρχον ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν καὶ εἰδικώτερον ἀπὸ τὴν Ὑπηρεσίαν τῆς Ἀστυνομίας ἐπὶ τῶν Ἠθῶν, συνέστησα μίαν Ἐπιτροπὴν ἀπαρτισθεῖσαν ἀπὸ τὸν Γεν. Γραμματέα τοῦ Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας κ. Κυριακόν, ἀναπληρωτὴν Γεν. Δ)ντοῦ Ὑγιεινῆς Μ. Μεταληνόν, τὸν τακτικὸν καθηγητὴν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, Π. Φωτεινόν, τὸν Γεν. Δ)ντὴν τοῦ Ὑπουργείου Ἐσωτερικῶν Ν. Κόκκινον, τὸν καθηγητὴν Ὑγειονομικῆς Σχολῆς Γ. Παπακώσταν, τὸν Δ)ντὴν Κοινωνικῆς Ὑγιεινῆς Χ. Ἀγορόπουλον καὶ τὸν Ἐπιθεωρητὴν τῶν ἀφροδισίων νόσων Ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας Α. Γεωργίου, ὅπως ἐξετάσῃ τὸ ὅλον θέμα. Ἐγένοντο πολύωροι καὶ μακραὶ συζητήσεις ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου, ἐξετέθησαν αἱ διάφοροι ἀπόψεις, ὑπεβλήθησαν ὡρισμέναι ἀντιρρήσεις, ἐκ μέρους ἰδίως τῶν ἀστυνομικῶν ὑπηρεσιῶν, αἵτινες προέβαλον ὅτι ἡ ἄμεσος κατάργησις ὅλων τῶν πορνείων θὰ εἶχεν ἀντίκτυπον ὄχι εὐχάριστον εἰς τὴν δημοσίαν ὑγείαν, τελικῶς ὅμως συνεφώνησαν ὅλοι ἐπὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σχεδίου νόμου τὸ ὁποῖον εὗρον ὀρθὸν καὶ ἐξυπηρετοῦν πλήρως κοινωνικοὺς καὶ ὑγειονομικοὺς σκοπούς. Ἀπὸ τὴν πρακτικὴν δὲ ἀπεδείχθη ὅτι ἡ κατάργησις τῶν οἴκων ἀνοχῆς εἰς ὡρισμένας ἐπαρχιακὰς πόλεις, ἐφαρμοσθεῖσα ὑπὸ τῶν Νομαρχῶν, ὅπως εἰς τὴν Ξάνθην, Καβάλαν καὶ Κομοτινὴν ὅπου ἰδίᾳ τὰ ἀφροδίσια νοσήματα εὑρίσκονται ἐν ἀκμῇ ὄχι μόνον δὲν ἐπέφερεν αὔξησιν τῆς νοσηρότητος ἀλλὰ τοὐναντίον ἐσημειώθη καὶ πτῶσις αὐτῆς. Συνεπῶς ζητοῦμεν τὴν γενίκευσιν τῆς καταργήσεως τῶν οἴκων ἀνοχῆς εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ δι’ ἧς καταργήσεως οὐδεμία βλάβη θὰ προκύψῃ εἰς τὴν δημοσίαν ὑγείαν ἀλλὰ τοὐναντίον θὰ προστατευθῇ αὕτη, ἀνεξαρτήτως τοῦ μεγάλου κοινωνικοῦ σκοποῦ τὸν ὁποῖον ἐπιδιώκει τὸ παρὸν σχέδιον νόμου. Διὰ τῆς καταργήσεως τῶν οἴκων ἀνοχῆς θὰ δοθῇ ἡ ἐλευθερία εἰς τόσα ἀτυχῆ πλάσματα τὰ ὁποῖα εἶναι θύματα μιᾶς καταστάσεως ἧς ὑπεύθυνοι εἴμεθα καὶ ἡμεῖς οἱ ἄνδρες. Ἀλλὰ διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν κατάργησιν τῆς πορνείας, ἢ τοὐλάχιστον τὴν σημαντικὴν μείωσιν αὐτῆς, δὲν εἶναι ἀρκετὴ ἡ ἐφαρμογὴ εἴτε τοῦ διακανονιστικοῦ εἴτε τοῦ καταργητικοῦ συστήματος καὶ μόνον. Πρέπει νὰ στρέψωμεν τὸ βλέμμα καὶ τὴν προσοχήν μας εἰς τὴν διαπαιδαγώγησιν τῆς νεολαίας καὶ τὸν ἠθικοπλαστικὸν ἐξοπλισμὸν αὐτῆς. Καὶ ἔχομεν ἕνα ὅπλον εἰς χεῖρας μας πολύτιμον ἀνεκτίμητον. Τὸ ὅπλον τῆς χριστιανικῆς θρησκείας. Πρέπει ὅλα τὰ χριστιανικὰ σωματεῖα, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸ λαμπρὸν σωματεῖον την «Ζωὴ» νὰ προσπαθήσουν νὰ διαπαιδαγωγήσουν τὴν νεολαίαν καὶ νὰ τῆς ἐμφυσήσουν τὰς μεγάλας ἠθικὰς ἀρχὰς τῆς θρησκείας τοῦ Ναζωραίου. Τότε θὰ ἐπιτευχθοῦν πολλὰ περισσότερα ἀπὸ οἱουσδήποτε νόμους ἢ νομοθετικὰς διατάξεις. Τὸ σχέδιον πάντως τοῦ νόμου εἶναι ἄρτιον ἀπὸ πάσης ἀπόψεως καὶ συγχαίρω τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργὸν Κοινωνικῆς Προνοίας, ὁ ὁποῖος ὡς ἐν ἀρχῇ εἶπον, υἱοθέτησεν αὐτὸ καὶ ἔφερεν πρὸς ψήφισιν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας.

§223ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§224Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Λυποῦμαι, διότι ἕνα τόσον σοβαρὸν νομοσχέδιον ἔρχεται νὰ συζητηθῇ εἰς τοιαύτην ὥραν, ποὺ ἡ Βουλὴ εἶναι καταπεπονημένη. Ἐνῷ ἔπρεπε νὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ σοβαρώτατα, διότι ἀφορᾷ καὶ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ τὴν ἠθικήν. Τὸ 1939 ἐπῆγα εἰς τὴν Γαλλίαν καὶ εἰς τὴν Ἀγγλίαν. Εἶδα τὴν κατάστασιν τῆς Γαλλίας, εἶδα καὶ τὴν κατάστασιν τῆς Ἀγγλίας. Ἔκαμα τὴν σκέψιν, ὅταν ἐπρόκειτο νὰ γίνῃ ὁ πόλεμος, τὴν ἑξῆς: ἔλεγα, ὁ Γαλλικὸς λαὸς δὲν θὰ ἀνθέξῃ εἰς αὐτὴν τὴν δοκιμασίαν, διότι ἡ διαφθορὰ εἶχεν ἐπηρεάσει τὴν κοινωνικὴν καὶ τὴν ἐθνικὴν ζωὴν τῶν Γάλλων καὶ ἀπεδείχθη ἡ πρόβλεψίς μου ἐκείνη ὅτι δὲν ἦτο νεφελώδης. Τὸ θέμα αὐτὸ λοιπόν, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ τὸ νομοσχέδιον, ἐπηρεάζει καὶ τὴν δημοσίαν ὑγείαν καὶ τὴν ἠθικήν μας εἰς τὸν τόπον αὐτόν. Ὡς πρὸς τὸ σκέλος τῆς καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νοσημάτων, τὰ λαμβανόμενα μέτρα εἶναι πράγματι σοβαρὰ καὶ τυγχάνουν τῆς ἐπιδοκιμασίας μας. Ἀλλὰ θὰ ἤθελα νὰ κάμω μερικὰς παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς ἀρχῆς. Διὰ τοῦ νομοσχεδίου ἐπιβάλλονται ποιναί. Αἱ ποιναί, αἱ ὁποῖαι ἐπιβάλλονται καὶ πρέπει νὰ ἐπιβάλλωνται, εἶναι μεγάλαι, κατὰ τὴν ἀντίληψίν μου, ἐπειδὴ δὲ πρέπει νὰ ἐπιβάλλωνται διὰ νὰ ἐφαρμόζεται τὸ νομοσχέδιον αὐτὸ καὶ ἐπειδὴ συνήθως, αἱ μεγάλαι ποιναὶ δὲν ἐπιβάλλονται, θὰ ἤθελα νὰ μελετήσητε......

§225Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Ἔχω περιθώρια μειώσεως τῶν ποινῶν καὶ ἐπιμετρήσεως.

§226Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ μελετήσητε τὸ ζήτημα τῆς μειώσεως τῶν ποινῶν. Δεύτερον, δὲν προστατεύεται, καλῶς ἢ κακῶς, ἡ πάθησις ἐξ ἀφροδισίου νοσήματος καὶ εἰς τὴν χώραν θεωρεῖται τοῦτο μυστικὸν καὶ ἀπόρρητον. Νομίζω ὅτι, ὡς εἶναι ἡ διάταξις ἐν τῷ νομοσχεδίῳ, τὸ μυστικὸν δὲν θὰ διαφυλαχθῇ. Τρίτη γενικὴ παρατήρησις. Τὰ Σώματα Ἀσφαλείας εἶναι ἐκτὸς τῆς προστασίας τοῦ νομοσχεδίου, ἴσως ἐκ παραδρομῆς. Θὰ πρέπει νὰ τὰ περιλάβωμεν, διότι ἀναφέρεται ὁ Στρατός, τὸ Ναυτικὸν καὶ ἡ Ἀεροπορία.

§227Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Ὅσον ἀφορᾷ τὸν Στρατὸν εἶμαι σύμφωνος. Κακῶς τὸ νομοσχέδιον δὲν ὑπεγράφη καὶ ἀπὸ ἐμέ, ἐφ’ ὅσον ἔχει διάταξιν διὰ τὸν Στρατόν. Εἶναι τυπικὸν λάθος ἰδικόν μου καὶ οὐχὶ τοῦ κ. ὑπουργοῦ τῆς Κοιν. Προνοίας.

§228Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ συμπληρωθῇ τὸ νομοσχέδιον εἰς τὸ σημεῖον αὐτό, ὥστε νὰ παρακολουθοῦνται οἱ στρατιῶται καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσίν των.

§229Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Δὲν θὰ ἀπολύωνται ἐὰν δὲν ἀποθεραπευθοῦν τελείως.

§230Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἶναι, κ. Πρόεδρε, νομοσχέδιον σοβαρόν, τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν ἄνεσιν νὰ τὸ συζητήσωμεν. Ἐπίσης, ἐπιβάλλονται ὡρισμέναι ἐξετάσεις, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ γίνωνται, διότι εἶναι ἀναγκαῖαι. Ἐὰν ὅμως ὁ ὑπὸ ἐξέτασιν δὲν θέλῃ νὰ πληρώνῃ, θὰ ἔπρεπε νὰ προβλεφθῇ ὅτι τὰς ἐξετάσεις κάποιος πρέπει νὰ τὰς πληρώνῃ. Ἔπειτα καταργοῦνται τὰ ἰατρεῖα εἰς τὰς πόλεις. Πῶς θὰ ἀναπληρωθοῦν αὐτά;

§231Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Ὑπάρχουν νοσοκομεῖα καὶ ἐν ἐλλείψει τοιούτων, ὑπάρχουν οἱ ὑγειονομικοὶ ἢ κοινοτικοὶ σταθμοί.

§232Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν νοσοκομεῖα; Νομίζομεν ὅτι θὰ πρέπει νὰ προβλέψωμεν νέα ἰατρεῖα ἐξετάσεως καὶ θεραπείας, ἐφ’ ὅσον καταργοῦνται τὰ ἀντιαφροδισιακὰ ἰατρεῖα.

§233Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Μία τροπολογία μου προβλέπει δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα.

§234Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Παρακαλῶ νὰ προβλεφθῇ ὥστε νὰ ἀναπληρωθοῦν αὐτὰ τὰ ἰατρεῖα. Αὐτὰς τὰς παρατηρήσεις εἶχα νὰ κάμω. Ὡς πρὸς τὸ θέμα τῶν οἴκων ἀνοχῆς δὲν πρέπει νὰ βιασθῶμεν εἰς τὴν λῆψιν μιᾶς ἀποφάσεως. Ἡ ἄποψις, ἡ ὁποία ἐπιβάλλει τὴν κατάργησιν, εἶναι σοβαρά, διότι εἰς τὸν αἰῶνα μας, εἰς τὴν ἐποχήν μας δὲν εἶναι δυνατὸν ὡρισμένα ἄτομα νὰ ἐκμεταλλεύωνται αὐτὰ τὰ ἀτυχῆ πλάσματα, τὰς ἀτυχεῖς γυναῖκας ποὺ ἐκδίδονται ἐπὶ χρήμασιν. Νομίζω ὅτι πρέπει νὰ βαδίσωμεν κλιμακιδόν. Πρέπει πρῶτον νὰ ἐντοπισθῇ τὸ κακὸν εἰς τὴν ἐκμετάλλευσιν, ποὺ γίνεται ἀπὸ τοὺς προϊσταμένους τῶν οἴκων ἀνοχῆς, τοὺς ὁποίους ἠμποροῦσε τὸ Κράτος νὰ τοὺς διώξῃ, διότι τώρα μὲ τὴν κατάργησιν τῶν οἴκων ἀνοχῆς ὑπάρχει ὁ ἑξῆς κίνδυνος διὰ τὰς μεγάλας καὶ τὰς μικρὰς πόλεις. Διὰ τὰς μικρὰς πρὸ παντὸς πόλεις ὑπάρχει ὁ κίνδυνος εὐρυτέρας ἐκτροπῆς, διότι αὗται αἱ ἐλευθεριάζουσαι θὰ διασκορπισθοῦν εἰς τὰς μικρὰς πόλεις καὶ μάλιστα ὅπου ἑδρεύει Στρατός.

§235Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Εἰς τὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν 440 κοιναὶ γυναῖκες ἐν ὅλῳ καὶ 80.000 αἱ κρύφα ἑταιριζόμεναι.

§236Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν Χίον ὑπάρχει ἕνας οἶκος ἀνοχῆς, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ τὰ πράγματα καὶ ἡ κοινωνία τῆς Χίου διαφυλάσσεται εἰς τὰ αὐστηρά της ἤθη. Αὗται αἱ πέντε κοιναὶ γυναῖκες τῆς Χίου ποῦ θὰ πᾶνε; Θὰ σκορπισθοῦν μέσα εἰς τὴν πόλιν.

§237Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Δὲν ἀπαγορεύομεν τὸν ἀτομικὸν ἑταιρισμόν.

§238Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τώρα αἱ πέντε αὗται γυναῖκες εἶναι ἀπομεμονωμέναι σὲ ἕνα σπίτι, τὰς γνωρίζει ὅλος ὁ κόσμος, ἀποφεύγει ὁ κόσμος ὁ πολὺς νὰ πηγαίνῃ ἐκεῖ. Ὅταν ὅμως σκορπισθοῦν αὗται ἐλευθέρως ἀνὰ τὴν πόλιν θὰ ἀποτελέσουν ἑστίαν ἠθικῆς μολύνσεως. Ἐγὼ θέλω νὰ διαφυλάξω τὴν μικρὰν κοινωνίαν τῆς ἐπαρχίας, θέλω νὰ διαφυλάξω τὴν Χίον, ἐὰν θέλετε.

§239Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Εἶσθε τότε ὑπὲρ τῆς διατηρήσεως τῶν οἴκων ἀνοχῆς;

§240Γ. ΤΖΑΜΑΛΟΥΚΑΣ. Ἡμεῖς τὸ ἐφαρμόζομεν τὸ σύστημα αὐτὸ εἰς ὡρισμένας πόλεις τῆς Μακεδονίας καὶ δὲν παρουσιάσθη οὐδὲν ἄτοπον.

§241Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω ἕνα δισταγμόν.

§242Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. (Ἀντ. Κυβ.–Ὑπ. Ἐθν. Ἀμ.). Βεβαίως, καὶ ἡ μία ἄποψις καὶ ἡ ἄλλη ἔχει τὰ ἐπιχειρήματά της. Παρακαλῶ τοὺς κ. συναδέλφους νὰ μὴ ἐξεγείρωνται. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω καὶ τὴν ἰδικήν μου ἄποψιν. Νομίζω ὅτι εἶναι λίαν ἀπηρχαιωμένον καὶ ἀντίθετον πρὸς τὴν στοιχειώδη ἔννοιαν τοῦ πολιτισμοῦ τὸ σύστημα τῆς ὠργανωμένης, ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν μιᾶς οἱασδήποτε γυναικός, τῆς ὠργανωμένης πορνείας. Ἡ ὕπαρξις σπιτιῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν τὴν μορφὴν μαγαζιοῦ, τὸ ὁποῖον διευθύνεται καὶ γνωρίζετε μὲ ποῖον ἐξευτελισμὸν τῶν γυναικῶν, χωρὶς ἀτομικὴν αὐτῶν εὐθύνην, δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχῃ. Τὸ φαινόμενον αὐτὸ πρέπει νὰ σταματήσῃ. Δὲν νομίζω ὅτι θὰ ὑπάρξῃ κίνδυνος ἀπὸ ἀπόψεως ἠθικῆς. Δὲν νομίζω, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ κανεὶς κίνδυνος, ἐὰν εἰς τὰς 80.000 προστεθοῦν καὶ 400 ἀκόμη. Δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσῃ ὑπάρχουσα ἡ κατάστασις αὐτή. Ἀσχέτως τοῦ γεγονότος ὅτι ὁ ἀτομικὸς ἑταιρισμὸς γίνεται ἀνεκτός, ὡς ἀναγκαῖον κακὸν καὶ θὰ πρέπει κάποτε νὰ ἐκμηδενισθῇ, ἡ ὠργανωμένη κύρια μορφὴ τῆς πορνείας εἶναι κάτι τὸ ἀπαράδεκτον.

§243Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, φοβοῦμαι μήπως καταργοῦντες ἕνα οἶκον ἀνοχῆς δημιουργήσωμεν ἑπτὰ ἢ ὀκτὼ ἄλλους. Πρέπει νὰ προσέξωμεν μήπως συσταθοῦν ἀτομικὰ πορνεῖα μὲ πυρῆνας ἀνηθικότητος τὰς ἐκ τῶν οἴκων ἀνοχῆς ἀπολυθησομένας γυναῖκας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δισταγμοί μου διὰ τὴν διάταξιν ταύτην τοῦ νομοσχεδίου καὶ χρειάζεται προσοχὴ κατὰ τὴν ἐφαρμογήν της, πρὸς προστασίαν τῆς κοινωνίας καὶ τῆς νεολαίας μας.

§244Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριοι συνάδελφοι, μετὰ τὴν ὁμόθυμον συμπαράστασιν Ἀντιπολιτεύσεως καὶ Συμπολιτεύσεως, εἶμαι ὑποχρεωμένος καὶ ἐγὼ νὰ ἐκφράσω τὴν ἱκανοποίησίν μου διὰ τὸ ὑπὸ κρίσιν σχέδιον νόμου. Πράγματι ἡ ὑφισταμένη κατάστασις ἀποτελεῖ κηλῖδα διὰ τὸν πολιτισμόν μας. Ἐρχόμεθα τώρα νὰ θεραπεύσωμεν τὸ κακὸν μὲ κἄποιαν ὅμως καθυστέρησιν. Πάντως, διὰ τὴν κατάθεσιν τοιούτου νομοσχεδίου ἀξίζει ἰδιαιτέρων συγχαρητηρίων ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας.

§245Ν. ΠΕΤΡΙΔΗΣ. Αἱ πλεῖσται τῶν θεσπιζομένων διατάξεων τοῦ ὑπὸ κρίσιν νομοσχεδίου εἶναι θεωρητικῶς καὶ ἐπιστημονικῶς ὀρθαὶ καὶ ἀποβλέπουν εἰς τὴν λῆψιν τῶν μέτρων πρὸς καταπολέμησιν τῶν ἀφροδισίων νοσημάτων, ἰδίᾳ τῆς συφιλίδος, διὰ τῆς θεραπείας τῶν πασχόντων, ἀλλὰ πρὸ παντὸς δι’ ἀποκαλύψεως τῆς πηγῆς μολύνσεως τῶν ὑγιῶν. Ἑπομένως, ὡς ἰατρὸς ἐγκρίνω ταύτας καὶ τάσσομαι καὶ ὑπὲρ τῆς καταργήσεως τῶν οἴκων. Ἀπομένει ἡ ἐφαρμογή των ἐν τῇ πράξει ἵνα ἀποδώσουν τὰ ἀναμενόμενα ἀποτελέσματα. Θὰ ἐπεθύμουν ὅμως καὶ θὰ συνίστων διὰ τὰς τροφίμους τῶν οἴκων ἀνοχῆς νὰ ἐλαμβάνετο πρόνοια λειτουργίας ἀναμορφωτικοῦ σχολείου διὰ τὴν ἀναμορφωτικὴν καὶ ἠθικὴν μεταπαιδαγώγησιν αὐτῶν καὶ νὰ κινητοποιηθῶσι τὰ ἠθικομορφωτικὰ σωματεῖα ὥστε ν’ ἀναλάβωσι ταῦτα τὸ ἔργον τοῦτο. Παραλλήλως δὲ νὰ γίνηται συστηματικῶς καὶ ἡ δέουσα διαπαιδαγώγησις καὶ διδασκαλία τῆς νεολαίας, πρὸς τὴν κατεύθυνσιν τῆς προφυλάξεως αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἀφροδισίας μολύνσεως. Θὰ παρεκάλουν ἐπίσης τὸν κ. ὑπουργὸν τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας ὅπως εἴς τε τὰ εἰδικὰ καὶ γενικὰ νοσοκομεῖα ἐρεύνης καὶ θεραπείας τῶν ἀφροδισίων, τὰ ἐργαστήριά των συγχρονισθῶσιν, ὅπως συμβαίνει ἐν τῇ ξένῃ, ἀπὸ τῆς ἀπόψεως ἐφοδιασμοῦ αὐτῶν διὰ τῶν νέων ὀρολογικῶν διαγνωστικῶν μεθόδων τῆς συφιλίδος καὶ τῶν νέων ἀντιλήψεων τῆς ὁρολογίας αὐτῆς, διὰ τῶν νεωτέρων ἀντιγονικῶν ἀντιδραστηρίων καὶ τῆς παρακολουθήσεως τῆς θεραπείας αὐτῆς διὰ τοῦ ὀρολογικοῦ δείκτου. Φρονῶ ἐπὶ πλέον ὅτι ὁ ἀστυνομικὸς ἔλεγχος τῶν ἑταιριζομένων γυναικῶν δὲν πρέπει νὰ παύσῃ καὶ νὰ διατηρηθῇ ἡ ἰατρικὴ ἐξέτασις αὐτῶν καὶ τὰ δελτία ὑγείας. Καὶ θὰ συνίστων ἰδιαιτέραν προσοχὴν ἐπὶ τῆς ἀποπείρας ἐκμεταλλεύσεως, ἥτις παρέχεται διὰ τοῦ νοσοκομείου.

§246ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§247ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§248ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν κατ’ ἀρχὴν τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νόσων». Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 1;

§249ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§250ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 1 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἔχει. Ἄρθρον 2, ὁ κ. Κ. Ἀδαμόπουλος, ἔχει τὸν λόγον.

§251Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ ὅπως διευκρινισθῇ τοῦτο καλύτερον καὶ τεθοῦν αἱ λέξεις «τιμωρεῖται κατὰ τὰς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 284 τοῦ Ποιν. Κώδικος». Τοιαύτη διόρθωσις πρέπει νὰ γίνῃ καὶ εἰς τὸ ἄρθρον 3.

§252Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Μάλιστα.

§253Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ πρέπει αἱ διατάξεις νὰ ἐναρμονισθοῦν.

§254ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2;

§255ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§256ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 2, ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 3 καὶ 4 ὡς ἔχουν καὶ ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς). Ἄρθρον 5, ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§257Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὸ ἄρθρον 5, παράγραφος 4, νὰ προστεθοῦν αἱ λέξεις «Σώματα Ἀσφαλείας ἢ Σώματα Ἀσφαλείας τὸ Λιμενικὸν Σῶμα καὶ ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία».

§258Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Δὲν ἔχω ἀντίρρησιν.

§259Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Εἰς τὴν παράγραφον 6 λέγει: «.... .................... (ἀναγινώσκει) ....................». Νομίζω, ὅτι οἱ ἐκ συφιλίδος πάσχοντες, ὅταν παρέλθῃ ἡ περίοδος μολύνσεως, πρέπει, μετὰ τὴν ἀπόλυσίν των, νὰ παραπέμπωνται εἰς τὰ ὑγειονομικὰ κέντρα τῆς περιφερείας των πρὸς περαιτέρω παρακολούθησιν.

§260Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Ὑπάρχει σχετικὴ διάταξις.

§261Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Τὸ λέγει ἡ βασικὴ διάταξις τοῦ νόμου.

§262Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ἐκεῖνο ποὺ θέλω ἐγὼ εἶναι ὁ φεύγων ἀπὸ τὸν Στρατὸν νὰ πηγαίνῃ εἰς τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον.

§263Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπουργὸς Κ. Προνοίας). Ὑπάρχει διάταξις περὶ αὐτοῦ.

§264Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Ἡ Πυροσβεστικὴ Ὑπηρεσία καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων δὲν εἶναι στρατιωτικὰ Σώματα. Θὰ τὰ ἐντάξετε καὶ αὐτά;

§265Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Προνοίας). Βεβαίως καλύτερον εἶναι νὰ συμπεριληφθοῦν.

§266ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 5;

§267ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§268ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 5 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. Ἄρθρον 6. Ὁ κ. Κ. Καλλίας ἔχει τὸν λόγον.

§269Κ. ΚΑΛΛΙΑΣ. Ὑπὸ τοῦ ἀπόντος συναδέλφου κ. Κατσαφάδου ἔχει κατατεθῆ μία τροπολογία, ἡ ὁποία συνιστῶ ὅπως γίνῃ δεκτή, μὲ τὴν ἀκόλουθον ὑποτροπολογίαν εἰς τὴν παράγραφον 2: «...... (ἀναγινώσκει) ..........». Δηλαδὴ ἀντὶ πενταετίας νὰ ἀπαιτῆται τριετία.

§270Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Πρ.). Μάλιστα.

§271Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, οἱ θεωρητικῶς ἐναντίον τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ κανονιστικοῦ συστήματος ἔχουν τὸ ἑξῆς ἐπιχείρημα: Θὰ μοῦ ἐπιτρέψουν οἱ ἰατροὶ συνάδελφοι, οἱ ὁποῖοι ἀμφιβάλλουν περὶ τῆς αἰσιοδοξίας, διότι ἡ κατάργησις τοῦ κανονιστικοῦ συστήματος προϋποθέτει εὐσυνειδησίαν τῶν ἰατρῶν καί, δεύτερον, ἀμφιβάλλουν περὶ τῆς ἐφαρμογῆς αὐτοῦ, ἐφ’ ὅσον τὰ φάρμακα τὰ χορηγούμενα διὰ τὴν θεραπείαν τῆς νόσου δὲν δίδονται δωρεάν. Οἱ ὑπὲρ τοῦ κανονιστικοῦ συστήματος ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν φαρμάκων, ἰσχυρίζονται καὶ ἐπιμένουν, ὅτι τότε θὰ ἔχωμεν ἐλπίδας καλῆς ἐφαρμογῆς τοῦ συστήματος, ὅταν χορηγοῦνται τὰ φάρμακα δωρεάν. Κύριε ὑπουργέ, πᾶς ὅστις ἤθελε ζητήσει ἀπὸ τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον τὴν παροχὴν φαρμάκων θὰ τὰ λαμβάνῃ;

§272Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Μάλιστα.

§273Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν, ἀφορῶσαν βαθμολογικὴν ἐξέλιξιν τῶν ὑπαλλήλων. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργὸν νὰ μοῦ ἀπαντήσῃ ἄν τὴν δέχεται.

§274Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Μάλιστα.

§275Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Τί λέγει αὐτή;

§276Ε. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ. Νὰ σᾶς τὴν διαβάσω. «........ .......... (ἀναγινώσκει) ................».

§277ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 6;

§278ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§279ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 6 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως ἐγένετο δεκτὸν τὸ ἄρθρον 7 ὡς ἐτροποποιήθη). Ἄρθρον 8. Ὁ κ. Χ. Παπασταύρου ἔχει τὸν λόγον.

§280Χ. ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ. Ἔχω μίαν τροπολογίαν παρομοίαν τῆς περιπτώσεως τοῦ κ. Σαββοπούλου.

§281Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Κύριε συνάδελφε, ἡ ὑπηρεσία τοῦ ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας εἶναι τελείως ἀδικημένη. Ἔκαμα μίαν ὑποχώρησιν, ἀλλὰ δὲν θὰ δεχθῶ τὴν ἄλλην, διότι ἐὰν δεχθῶ ὅλας τὰς τροπολογίας, θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίσω νέον ὀργανισμόν.

§282Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Θὰ παρεκάλουν, κύριε ὑπουργέ, νὰ δεχθῆτε τὴν δικαιοτέραν ὅλων.

§283Δ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, διαμαρτύρομαι διὰ τὸ φαινόμενον. Δὲν νομοθετοῦμεν...

§284Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Μὲ τὰς διατάξεις τοῦ κώδικος, ἰδίως τῶν ἄρθρων 203 καὶ 204, αἱ ὁποῖαι εἶναι ὀρθαὶ ὡς γενικαὶ διατάξεις, ἐπῆλθε μία ἀδικία εἰδικῶς εἰς τοὺς ὑπαλλήλους τοῦ ὑπουργείου Προνοίας.

§285Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Εἰς τὸ ὑπουργεῖον Προνοίας εἶναι ὅλο ἀδικίαι. Ὅλοι οἱ ὑπάλληλοι εἶναι ἀδικημένοι. Εἶναι μία κατάστασις ἀπελπιστική. Θέλω νὰ τὰς δεχθῶ τὰς τροπολογίας, ἀλλὰ εἶμαι ὑποχρεωμένος διὰ νὰ ἐπιφέρω κάποιαν δικαιοσύνην νὰ δεχθῶ χιλιάδας τροπολογιῶν.

§286Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ. Συμβαίνει τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἀντίστοιχοι ὑπάλληλοι μὴ ἔχοντες τὰ προσόντα ἔχουν καλυτέρας θέσεις.

§287Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Τὸ γνωρίζω.

§288Ν. ΕΞΑΡΧΟΣ. Νὰ μελετήσετε ὅλα τὰ θέματα, κ. ὑπουργέ, καὶ νὰ μᾶς φέρετε ἕνα εἰδικὸν νομοσχέδιον.

§289Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Ὑπάρχει κατεπείγουσα κατάστασις.

§290ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 8;

§291ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§292ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 8 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 9 ἕως 15). Ἄρθρον 16. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς, ἔχει τὸν λόγον.

§293Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Τὸ ἄρθρον 16 λέγει «.... ὑπὸ εἰδικοῦ ἰατροῦ μὴ ἀσκοῦντος δημοσίαν ὑπηρεσίαν....». Ἐὰν εἰς τὴν ἐπαρχίαν ὑπάρχῃ ἕνας εἰδικὸς ἰατρὸς ὁ ὁποῖος κατὰ σύμπτωσιν ἀσκεῖ δημοσίαν ὑπηρεσίαν, διότι εἶναι διωρισμένος ἤ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον ἤ εἰς ἄλλην δημοσίαν ὑπηρεσίαν;

§294Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Λέγει: «...... ἤ ὑπὸ κρατικοῦ ἰατροῦ».

§295Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Σᾶς λέγω, κ. ὑπουργέ, ὅτι εἰς τὴν περιφέρειάν μου δὲν ὑπάρχει ἄλλος εἰδικὸς ἰατρὸς πλὴν τοῦ κρατικοῦ ἰατροῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι διευθυντὴς τοῦ ἀντιαφροδισιακοῦ ἰατρείου.

§296Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας). Θὰ ὑπαχθῇ εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον.

§297Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, νὰ μὴ θέσωμεν τὸν περιορισμὸν τοῦ δημοσίου ὑπαλλήλου.

§298Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοιν. Προνοίας). Νὰ εἴπωμεν ὑπὸ ἰατροῦ ἀορίστως;

§299Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Μάλιστα.

§300Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ. (Ὑπ. Κοινων. Προνοίας) Τὸ δέχομαι.

§301ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ἄρθρον 16 ὡς ἐτροποποιήθη;

§302ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§303ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 16 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἐπίσης ἐγένοντο δεκτὰ τὸ ἄρθρον 17 ὡς ἔχει, τὸ ἄρθρον 18 ὡς ἐτροποποιήθη καὶ τὰ ἄρθρα 19, 20, 21 καὶ 22 ὡς ἔχουν). Ἄρθρον 23ον. Ὁ κ. Ὀρφανός, ἔχει τὸν λόγον.

§304Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Κύριε ὑπουργέ, κατὰ τὴν συζήτησιν ἡ ὁποία ἐγένετο εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, σᾶς παρεκάλεσα νὰ μεριμνήσητε νὰ διορθωθῇ ἡ 5η παράγραφος, ἡ ὁποία ἀφορᾷ τὸ προσωπικὸν τῶν καταργουμένων ἰατρείων, ἡ ὁποία ἐπὶ λέξει λέγει: «Τὸ προσωπικὸν τῶν καταργουμένων ἰατρείων τίθεται εἰς τὴν διάθεσιν τοῦ ὑπουργείου Κοινωνικῆς Προνοίας, ὅπερ ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῆς ὑπηρεσίας θέλει τοποθετήσει εἰς ἑτέρας θέσεις τὸ κρινόμενον ὡς κατάλληλον, τοῦ ὑπολοίπου ἀπολυομένου κατὰ τὰ ἐν τῷ νόμῳ 1811)51 ὁριζόμενα». Καὶ σᾶς ἠρώτησα: Τὸ προσωπικὸν αὐτὸ τὸ ὑπόλοιπον μὲ ποῖον μέτρον θὰ κριθῇ ὡς ἀκατάλληλον, δεδομένου ὅτι μέχρι στιγμῆς ἦτο κατάλληλον; Καὶ ὑπεσχέθητε ὅτι θὰ ἐνταχθῇ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας. Παρακαλῶ ὅπως κάμετε δεκτὴν τὴν τροποποίησιν αὐτήν.

§305Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προνοίας). Ἀντιθέτως, ἔχομεν ἀνάγκην περισσοτέρων, κύριε συνάδελφε.

§306Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ἐδῶ ὅμως γράφει ὅτι θὰ ἀπολυθοῦν.

§307Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Εἶναι εὔκολον τὸ πρᾶγμα καὶ διορθώνεται. Νὰ σβυσθῇ ἀπὸ τὴν παράγραφον «τὸ κρινόμενον ὡς ἀκατάληλον, τοῦ ὑπολοίπου ἀπολυομένου κατὰ τὰ ἐν τῷ Ν. 1811)51 ὁριζόμενα».

§308Ι. ΟΡΦΑΝΟΣ. Ποῖον εἶναι τὸ ὑπόλοιπον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκατάλληλον καὶ τὸ ὁποῖον μέχρι τῆς στιγμῆς ἦτο κατάλληλον; Εἴπατε, κύριε ὑπουργέ, ὅτι δὲν θὰ κριθῇ τὸ ὑπόλοιπον προσωπικὸν ἀκατάλληλον, ἀλλὰ ὅλον τὸ προσωπικὸν τῶν ἰατρείων θὰ ἐνταχθῇ εἰς ἄλλας ὑπηρεσίας.

§309Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προνοίας). Συμφωνῶ νὰ τὸ διαμορφώσωμεν ἔτσι.

§310Π. ΝΤΕΝΤΙΔΑΚΗΣ. Νὰ σταματήσῃ ἐκεῖ ποὺ λέγει: «....θέλει τοποθετήσῃ εἰς ἑτέρας θέσεις».

§311Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ἡ παράγραφος 5 λέγει ὅτι: «ἀπὸ τῆς ἰσχύος τοῦ παρόντος νόμου, καταργοῦνται τὰ ἀνεξάρτητα ἀντιαφροδισιακὰ ἰατρεῖα...». Καὶ ἐφ’ ὅσον τὸ προσωπικόν, δηλαδὴ ὁ ἰατρὸς καὶ αἱ νοσοκόμοι πᾶνε εἰς τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον, ἠμπορεῖ διὰ τῶν Κρατικῶν Ἰατρείων νὰ ἀναπληρωθοῦν τὰ ἀντιαφροδισιακὰ ἰατρεῖα. Ἀλλὰ σᾶς ἐρωτῶ καὶ σᾶς φέρνω παράδειγμα τὴν περίπτωσιν τῆς περιφερείας τῆς ἰδικῆς μου. Ἔχομεν ἀντιαφροδισιακὸν ἰατρεῖον, ἀλλὰ δὲν ἔχομε κρατικὸν ἰατρεῖον, τὶ θὰ γίνῃ;

§312Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Προνοίας). Ὑγειονομικὸν Κέντρον δὲν ὑπάρχει;

§313Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Ὑπάρχει ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ ὑγειονομικὸν κέντρον θὰ γίνεται ἡ ἐξέτασις;

§314Σ. ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ (Ὑπ. Κ. Προνοίας). Εἰς τὸ Ὑγειονομικὸν Κέντρον ἀπὸ τοὺς κρατικοὺς ἰατρούς.

§315ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δεκτὸν τὸ ὑπ’ ἀριθ. 23.

§316ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§317ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ ἄρθρον 23 ἐγένετο δεκτὸν ὡς ἐτροποποιήθη. (Ἀκολούθως ἐγένοντο δεκτὰ τὰ ἄρθρα 24, 25 ὡς ἐτροποποιήθησαν ὑπὸ τῆς Κοινοβ. Ἐπιτροπῆς).

§318ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Γίνεται δεκτὸν τὸ ὡς ἄνω σχέδιον νόμου;

§319ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§320ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐγένετο δεκτὸν εἰς μόνην συζήτησιν κατ’ ἀρχὴν ἄρθρον καὶ σύνολον τὸ σχέδιον νόμου «περὶ καταπολεμήσεως τῶν ἀφροδισίων νοσημάτων». Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§321ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Δεκτόν, δεκτόν.

§322ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 7 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 11.45′ μ.μ.)