1955.06.21

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 117η

Τρίτη 21 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 7 μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Α. Γκελεστάθης, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως.

§2Α. ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). (Μετὰ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν πρακτικῶν)

§3ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπικυροῦνται τὰ πρακτικὰ τῆς προηγουμένης συνεδριάσεως μὲ φραστικάς τινας διορθώσεις. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§4Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἀνακοινοῦνται τὰ ἑξῆς: Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος, καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Πανταζῆ Πανταζάρα διδασκάλου ἐπὶ Τουρκοκρατίας, αἰτουμένου τὴν παράτασιν τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 10 τοῦ Ν. 2414)1940 διὰ τὴν ὑποβολὴν αἰτήσεως χορηγήσεως συντάξεως καὶ μείωσιν τῶν συνταξίμων ἐτῶν εἰς 15 ἀντὶ τῶν 25 τοιούτων. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός. Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κοινότητος Παλιουρίου–Χαλκιδικῆς, ζητούσης τὴν τηλεφωνικὴν σύνδεσίν της καὶ προσφερομένης εἰς τὴν προσφορὰν τῶν ἀναγκαιούντων τηλεφωνικῶν στύλων. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τοῦ Δασικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ρητινοσυλλεκτῶν Κασσάνδρας– Σιθωνίας, δι’ ἧς ἐκθέτουν, ὅτι, ἐνῷ τὸ ἔτος 1954 τὸ μίσθωμα ἦτο 0,65 δρχ. κατ’ ὀκᾶν ρητίνης, μὲ τιμὴν 4,60 δρχ. κατ’ ὀκᾶν εἰς τὸ ἐλεύθερον ἐμπόριον, κατὰ τὸ ἔτος 1955 καθωρίσθη εἰς 1,10 δρχ. κατ’ ὀκᾶν μὲ τιμὴν πωλήσεως 3,20 δρχ. καὶ ζητοῦν τὸν καθορισμὸν τοῦ μισθώματος εἰς τὸ ὕψος τοῦ ἔτους 1954. Ὁ βουλευτὴς Μεσσηνίας κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Προέδρου Κοινότητος Τρικόρφου–Μεσσηνίας, ζητοῦντος χορήγησιν πιστώσεως διὰ τὴν κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ Τρικόρφου Ἑλληνοκκλησιᾶς–Μαγκανιακοῦ– Καλαμῶν–Μεσσήνης–Ἀνδρούσης. Ὁ βουλευτὴς Ἐδέσσης κ. Θ. Ἀνδρεάδης, καταθέτει ἀναφορὰν τριάκοντα ἀστέγων προσφύγων, κατοίκων Ἐδέσσης, αἰτούντων πρόσθετον δάνειον ἐκ 15.000 δραχμῶν πρὸς ἀποπεράτωσιν τῶν οἰκιῶν των καθ’ ὅτι τὰ χορηγηθέντα μικρὰ στεγαστικὰ δάνεια δὲν ἐπήρκεσαν πρὸς ὁλοκλήρωσιν τῶν οἰκημάτων των. Ὁ βουλευτὴς Μεσσήνης κ. Δ. Λαντζούνης, καταθέτει ἀναφορὰν τῆς Ἑνώσεως Συν)σμῶν Μεσσήνης, ζητούσης ἄμεσον χορήγησιν τοῦ ὑπολοίπου ποσοῦ σταφιδοκαλλιεργητικῶν δανείων αὐξανομένου κατὰ 25 δραχμὰς κατὰ στρέμμα κλπ. Οἱ βουλευταὶ Πειραιῶς κ. κ. Ε. Σαββόπουλος καὶ Γ. Τζατζάνης καὶ Χίου Ν. Ζορμπᾶς, καταθέτουν ἀναφορὰς τοῦ Συλλόγου Φιλοπροόδων Κοκκίνου Βράχου (Κερατσινίου), ζητοῦντος ἀπαγόρευσιν ἐκκενώσεως τῶν ἀπορριμμάτων τοῦ Δήμου Πειραιῶς ἐγγὺς τοῦ ἐν λόγῳ Συνοικισμοῦ, καθ’ ὅσον ἡ γενομένη σήμερον ἀπόρριψις αὐτῶν εἰς ἀπόστασιν 70–100 μέτρων ἀπὸ τὰς οἰκίας, δημιουργεῖ κινδύνους διὰ τὴν ὑγείαν τῶν κατοίκων. Ὁ βουλευτὴς Χανίων κ. Ἐμμ. Μπακλατζῆς, καταθέτει ἀναφορὰν συνταξιούχων ΤΤΤ, μεταταγέντων εἰς τὸν Ο. Τ.Ε., ζητούντων ἄμεσον καταβολὴν διαφορᾶς τοῦ βοηθήματος τὴν ὁποίαν δικαιοῦνται παρὰ τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως Προσωπικοῦ ΤΤΤ., μετὰ τὴν χορήγησιν τῆς διαφορᾶς ἐπιδόματος εὐδοκίμου παραμονῆς ἐν τῷ αὐτῷ βαθμῷ. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν Καπνοπαραγωγῶν Προσωτσάνης, Κοκκινογείων, Γραμμένης, Πανοράματος, Μικροπόλεως, Χαριτωμένης, Καλῆς–Βρύσης, Καλλιθέας, Ἀνθοχωρίου, Μικροκάμπου, Μεγαλοκάμπου, Σιταγρῶν, Μαυροτόπου, Μυλοποτάμου καὶ Πετρούσης, αἰτούντων ὅπως διὰ διατάγματος ὁρίζεται κατ’ ἔτος τιμὴ ἀσφαλείας καπνοῦ βάσει τῆς ἑκάστοτε διαμορφωμένης εἰς τὴν διεθνῆ καπνικὴν ἀγορὰν τιμῆς καὶ ἀφ’ ἑτέρου χρόνος λήξεως ἀγορῶν καὶ κατάργησιν τοῦ μέτρου περὶ χρόνου ἐνάρξεως ἀγορῶν καπνοῦ ὡς ἐπιζημίου διὰ τοὺς καπνοπαραγωγούς. Ὁ βουλευτὴς Φλωρίνης κ. Δ. Θεοχαρίδης, καταθέτει ἀναφορὰν τοῦ Γεωργικοῦ Πιστωτικοῦ Συνεταιρισμοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος–Φλωρίνης, ζητοῦντος ἀναστολὴν καταβολῆς χρεῶν πρὸς ΑΤΕ μέχρι τέλους Ὀκτωβρίου ἐ. ἔ. λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς ἀδυναμίας εἰς ἣν εὑρίσκονται. Οἱ βουλευταὶ Μεσσήνης κ. κ. Δ. Λαντζούνης καὶ Λ. Οἰκονομόπουλος, καταθέτουν ἀναφορὰς τῶν δικαστικῶν ὑπαλλήλων Καλαμῶν, ζητούντων ταχεῖαν ἐπίλυσιν τῶν αἰτημάτων τοῦ κλάδου των. Ὁ βουλευτὴς Ἠλείας κ. Ι. Ἡλιόπουλος, καταθέτει ἀναφορὰν πυροπαθῶν κατοίκων Κοινότητος Δαμίζης–Ἠλείας, ζητούντων χορήγησιν μακροπροθέσμων δανείων διὰ τὴν στέγασίν των. Οἱ βουλευταὶ Χαλκιδικῆς κ. κ. Β. Βασιλικός, Ι. Λαμπρόπουλος καὶ Λ. Σαραφιανός, καταθέτουν ἀναφορὰν τῆς Κωνσταντίνας χήρας Ν. Παπανικολάου Γεωπόνου, δι’ ἧς αἰτεῖται ὅπως ἐπαναφερθῇ ἐν ἰσχύϊ ἡ καταργηθεῖσα διάταξις νόμου καθ’ ἣν αἱ χῆραι καὶ τὰ ὀρφανὰ τῶν ἀποθνησκόντων δημοσίων ὑπαλλήλων δικαιοῦνται συντάξεως, ἐφ’ ὅσον ὁ ἀποβιώσας συνεπλήρωσε δεκαετῆ δημοσίαν ὑπηρεσίαν. Ὁ βουλευτὴς Δράμας κ. Π. Πινάτσης, καταθέτει ἀναφορὰν κατοίκων τῶν Κοινοτήτων Βαθυτόπου καὶ Καταφύτου–Νευροκοπίου, ζητούντων κατασκευὴν τῆς ὁδοῦ τῆς συνδεούσης τὰ χωρία των μετὰ τοῦ Νευροκοπίου–Δράμας καὶ κατασκευὴν τῆς καταρρευσάσης γεφύρας Χειμάρρου Βαθυτόπου κλπ. Ἡ Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξος Κοινότης Ἀσμάρας Ἐρυθραίας, ζητεῖ ὅπως αἱ μέλλουσαι νὰ ἰσχύσωσι διατάξεις περὶ ἀποζημιώσεως τῶν παθόντων ἐκ τοῦ πολέμου Δωδεκανησίων καὶ μὴ εἰσέτι ἀποζημιωθέντων, ἰσχύσωσι καὶ διὰ τοὺς Ἕλληνας ὑπηκόους Ἀσμάρας–Ἐρυθραίας. Ἀπαντήσεις τῶν διαφόρων Ὑπουργείων ἐπὶ ἐρωτήσεων κ. κ. βουλευτῶν. Ι. Τοῦ Ὑπουργείου Συγκ. καὶ Δημ. Ἔργων 1) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη. Εἰς ἀπάντησιν τῆς εἰς τὸν πίνακα ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων συνεδριάσεως 10.6.55, ἀναφερομένης ὑπ’ ἀριθ. 532) 1955 ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ν. Πετρίδη, σχετικῶς μὲ παρακαμπτήριον Σιδ)κὴν γραμμὴν Στυλίδος, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν ὅτι, τὸ Γενικὸν Ἐπιτελεῖον Στρατοῦ διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. Φ. 34018)22)ΕΠ 327053)30. 5.55 ἐγγράφου του μᾶς ἐγνώρισεν ὅτι: α) κρίνει καλυτέραν τὴν μετατόπισιν τῆς γραμμῆς ἐκ τοῦ ἀνατολικοῦ μέρους τοῦ κρηπιδώματος εἰς τὸ δυτικὸν τοιοῦτον, ἀντὶ τοῦ ἐγκιβωτισμοῦ της. β) Ἡ Λιμενικὴ Ἐπιτροπὴ Στυλίδος ἔχει προγραμματίσει τὴν ἐπισκευὴν τοῦ δυτικοῦ μέρους τοῦ κρηπιδώματος. γ) Ὁ Δῆμος Στυλίδος προσφέρεται διὰ τὴν ἐκτέλεσιν τῶν χωματουργικῶν ἔργων ἀνερχομένων εἰς 100.000 δρχ. ὡς τὸ συνημμένον ἀντίγραφον τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 613)3.5.55 ἔγγραφόν του. Τὸ ὡς εἴρηται ἔγγραφον τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ διεβιβάσθη εἰς τὸ Δίκτυον τῶν Σ.Ε.Κ. ἵνα μᾶς γνωρίσῃ τὰς ἀπόψεις του. Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

2) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ριζιώτη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5128)2831)8.6.55 ὑμετέρου ἐγγράφου, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἡ ὑπ’ ἀριθ. 659 ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Ι. Ριζιώτη, σχετικῶς μὲ καθυστέρησιν ἀποζημιώσεως διὰ καταληφθείσας ἐκτάσεις πρὸς κατασκευὴν Σιδ)κῆς γραμμῆς Πτολεμαΐδος–Κοζάνης, ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν ὑμῖν τὰ κάτωθι: Διὰ τῆς ὑπ’ ἀριθ. Ε. 20480)1435 ἀπὸ 17)1)55 ἀποφάσεως τοῦ κ. ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, δημοσιευθείσης εἰς τὴν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, ἐγνωστοποιήθη εἰς τοὺς κεκτημένους ἢ ἀξιοῦντας δικαιώματα κυριότητος ἐπὶ τῶν δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 23841)5.1.52 ἀποφάσεως τοῦ ἐπὶ τῶν Συγκοινωνιῶν κ. ὑπουργοῦ καὶ τοῦ ἀπὸ 17)3)53 Β. Δ. «περὶ μερικῆς ἀνακλήσεως τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως, ἀναγκαστικῶς ἀπαλλοτριωθέντων ἀκινήτων πρὸς κατασκευὴν τοῦ Τμήματος ἀπὸ χιλ. 17+328 μέχρι χιλ. 30+200 τῆς Σιδ)κῆς γραμμῆς Ἀμυνταίου–Πτολεμαΐδος–Κοζάνης, ὅτι ἡ δυνάμει τῆς ὑπ’ ἀριθ. 38)54 ἀποφάσεως τοῦ Προέδρου Πρωτοδικῶν Κοζάνης καθορισθεῖσα, προσωρινὴ ἀποζημίωσις, κατετέθη εἰς τὸ Ταμεῖον Παρακαταθηκῶν καὶ Δανείων Ἑορδαίας ἐκδοθέντος τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 73)17. 11.54 Γραμματίου συστάσεως παρακαταθήκης συνολικοῦ ποσοῦ δραχμῶν 237.659.60. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν καταβολὴν ἀποζημιώσεως, λόγῳ ἐπιτάξεως τῶν ἐν λόγῳ ἀκινήτων δὲν κατέστη δυνατὴ ἡ πληρωμὴ ταύτης ἐλλείψει σχετικῶν πιστώσεων, ἐζητήθη δὲ ἡ ἀναγραφὴ ταύτης ἐν τῷ προϋπολογισμῷ οἰκονομικῆς χρήσεως 1955–56, διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5377)14.4.55 ἡμετέρου ἐγγράφου πρὸς τὸ Ὑπουργεῖον Οἰκονομικῶν (Γεν. Δ)σιν Φορολογίας, Δ)σιν 14ην–Τμῆμα Βʹ). Ἐν Ἀθήναις τῇ 17 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

3) Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη. Εἰς ἀπάντησιν τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 4943)1.6.55 ἐγγράφου ὑμῶν, δι’ οὗ διεβιβάσθη ἡμῖν ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ κ. Τ. Πάρρη, ἀφορῶσα εἰς μεταβολὴν τῆς τάξεως τοῦ Ταχυδρομικοῦ Γραφείου Μυκόνου κλπ. ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ φέρωμεν εἰς γνῶσιν ὑμῶν τὰ κάτωθι: Ἡ μεταβολὴ τῆς τάξεως τοῦ ἐν λόγῳ Γραφείου ἀπὸ Γ εἰς Β δὲν καθίσταται ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνατὴ καθ’ ὅσον ὡς ἐξάγεται ἐκ τῶν στατιστικῶν δεδομένων τῆς κινήσεως τοῦ γραφείου τούτου δὲν πληροῦνται αἱ διὰ τοῦ ἀπὸ 17.5. 1949 Β. Δ. (ΦΕΚ 113 Αʹ) περὶ προαπαιτουμένων διὰ τὴν σύστασιν καὶ μεταβολὴν τάξεως Τ.Τ.Τ. Γραφείων, τιθέμεναι προϋποθέσεις δοθέντος ὅτι αἱ εἰσπράξεις τούτου ἐκ κοινοῦ γραμματοσήμου ἀνέρχονται ἐτησίως εἰς ποσὸν ἀναλογοῦν εἰς 26.000 συνήθεις ἐπιστολὰς ἐσωτερικοῦ ἀντὶ τῶν ἀπαιτουμένων 60.000 τοιούτων. Πάντως, ἐπειδὴ ἡ κίνησις τοῦ γραφείου τούτου ἐμφανίζεται ηὐξημένη κατὰ τοὺς θερινοὺς μῆνας ἐκδηλοῦται μέριμνα ἐκ μέρους τῆς καθ’ ἡμᾶς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας ἐνισχύσεως τούτου, κατὰ τὴν θερινὴν περίοδον διὰ τῆς προσλήψεως ἑνὸς ἐκτάκτου διανομέως. 2. Ὡς πρὸς τὴν τηλεφωνικὴν ἐπικοινωνίαν τοῦ αὐτοῦ ὡς ἄνω εἴρηται γραφείου γνωρίζομεν ὑμῖν, ὅτι ἤδη ἐδόθη ἐντολὴ εἰς τὸν ΟΤΕ νὰ προμηθευθῇ καὶ ἐγκαταστήσῃ τὰς ἀπαιτουμένας τεχνικὰς διατάξεις διὰ τὴν προσαρμογὴν τοῦ ὑποβρυχίου καλωδίου διὰ τηλεφωνικὴν ἀνταπόκρισιν. Ἐλπίζομεν, ὅτι ἡ σχετικὴ ἐργασία θέλει περατωθῆ συντόμως καὶ συνεπῶς θὰ καταστῇ δυνατὸν ν’ ἀρχίσῃ λίαν προσεχῶς ἡ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία μεταξὺ Ἀθηνῶν–Μυκόνου μέσῳ Τήνου–Σύρου. Ἡ διὰ τοῦ ὑπάρχοντος δικτύου ἀσυρμάτου (οὗτινος εἷς ἀναβιβαστικὸς σταθμὸς ἔχει ἐγκατασταθῆ εἰς Μύκονον) ἐπικοινωνία δὲν καθίσταται δυνατὴ μὲ τὰς ὑπαρχούσας νῦν τεχνικὰς διατάξεις. Ἀπαιτεῖται ἐπέκτασις αὐτῶν ἥτις δὲν προβλέπεται νὰ πραγματοποιηθῇ συντόμως. Ἐν τούτοις ἐκλήθη ὁ ΟΤΕ ὅπως περιλάβῃ εἰς τὸ πρόγραμμά του καὶ τὴν λύσιν ταύτην ὡς ὁριστικήν. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΙ. Τοῦ Ὑπουργείου Κοιν. Προνοίας. Ἐπὶ ἐρωτήσεως τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου. Ἐπὶ τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 5191)9.6.55 ὑμετέρου, ἀναφορικῶς μὲ τὴν καταχωρηθεῖσαν ἐν τῷ παρ’ ὑμῖν βιβλίῳ ἐρωτήσεων ὑπ’ ἀριθ. 673 ἐρώτησιν τοῦ βουλευτοῦ κ. Κ. Δημοπούλου, σχετικῶς μὲ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ οἰκισμοῦ Λεπτοκαρυᾶς εἰς νέαν θέσιν ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ γνωρίσωμεν τὰ κάτωθι: Ἐκ τῶν χορηγηθεισῶν ἡμῖν πιστώσεων κατὰ τὸ ἔτος 1954, διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ σεισμῶν κλπ. Θεομηνιῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν εἰς τὸν οἰκοδομικὸν πλοῦτον τῆς χώρας, διετέθη διὰ τὸν οἰκισμὸν Λεπτοκαρυᾶς–Πιερίας, τὸ ποσὸν τῶν δραχμῶν 600.000 διὰ τὴν χορήγησιν στεγαστικῶν δανείων. Διὰ τοῦ ἀνωτέρω ποσοῦ ὡς μᾶς ἀνέφερεν ὁ Νομομηχανικὸς Πιερίας ἀντιμετωπίσθη ἡ περίπτωσις 85 δικαιούχων τοῦ ἐν λόγῳ οἰκισμοῦ, πρὸς ὁλοκλήρωσιν δὲ τοῦ ὅλου ἔργου, ἤτοι τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ οἰκισμοῦ τούτου εἰς τὴν νέαν θέσιν, ὑπολείπεται ἡ χορήγησις στεγαστικῶν δανείων εἰς 173 εἰσέτι δικαιούχους. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος διετέθη διὰ τὸν ὡς ἄνω οἰκισμὸν συμπληρωματικὴ πίστωσις ἐκ δραχμῶν 450.000, ἐφ’ ὅσον δὲ κατὰ τὸν προσεχῆ μῆνα Ἰούλιον ἐ. ἔ. τεθῇ εἰς τὴν διάθεσίν μας νέα ἐπαρκὴς συμπληρωματικὴ πίστωσις διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῶν ἐκ τῶν σεισμῶν κλπ. Θεομηνιῶν προξενηθεισῶν ζημιῶν, κατὰ τὴν κατανομὴν ἀνὰ Νομὸν τῆς διατεθησομένης πιστώσεως θὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας καὶ τὰς στεγαστικὰς ἀνάγκας Λεπτοκαρυᾶς. Ἐν Ἀθήναις τῇ 11 Ἰουνίου 1955

Ὁ Ὑφυπουργὸς

Κ. ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ

Ὁ κ. Κ. Παπακωνσταντίνου (Ὑφ. Συγκ.), καταθέτει σχέδιον νόμου «περὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων ἀφορωσῶν εἰς ζητήματα προσόντων, συνθέσεως καὶ ὑπηρεσιακῆς καταστάσεως τοῦ προσωπικοῦ τῆς Ταχυδρομικῆς Ὑπηρεσίας». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων: 1) «περὶ συμπληρώσεως τῶν περὶ Δικαστηρίων ἀνηλίκων καὶ μεταχειρίσεως ἀνηλίκων, κειμένων διατάξεων» καὶ 2) «περὶ ὀργανώσεως ἀνοικτῶν Σωφρονιστικῶν καταστημάτων». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπή, καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῶν διὰ τοῦ νόμου 3162)1955 παραταθεισῶν προθεσμιῶν καὶ ἀντικαταστάσεως τῆς παραγράφου 1 τοῦ ἄρθρου 2 τοῦ Α. Ν. 1318)1949, κυρωθέντος διὰ τοῦ Ν. 1586)1950». Ὁ βουλευτὴς κ. Ε. Σαββόπουλος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παροχῆς εὐεργετημάτων εἰς αὐθορμήτως προσερχομένους ἢ προσελθόντας κομμουνιστάς». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Ἔξαρχος, καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἀν. νόμου 1518)1950 «περὶ ἐπανασυστάσεως τοῦ Ταμείου Ἀσφαλίσεως βουλευτῶν».

§5ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Πρὶν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἡμερησίαν διάταξιν τῶν ἀναφορῶν καὶ ἐρωτήσεων, ἐζήτησε τὸν λόγον ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων.

§6Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Κύριοι βουλευταί, ἐζήτησα τὸν λόγον πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, διὰ νὰ φέρω ἐνώπιον τοῦ Σώματος, τὸ ζήτημα τῶν τιμῶν τῆς συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ὅπως ἀνεκοινώθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Τὸ θέμα εἶναι ἐκτάκτως σοβαρὸν καὶ ἄξιον τῆς ἰδιαιτέρας προσοχῆς τοῦ Σώματος. Αἱ τιμαὶ ὅπως ἀνεκοινώθησαν ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν περιπλόκως, εἶναι δυνατὸν νὰ συνοψισθοῦν, ὅτι κυμαίνονται μεταξὺ 3.500 καὶ 3.900 διὰ τοὺς παραγωγοὺς μέχρι 50 στρεμμάτων. Διότι εἶναι 4.000 διὰ τοὺς παραγωγοὺς ὀλιγωτέρων στρεμμάτων, ἀλλὰ ὑπάρχουν τόσαι προσθαφαιρέσεις, ὥστε χρειάζονται περίπου λογάριθμοι διὰ νὰ ἀνεύρῃ κανεὶς τὴν ἀσφαλῆ βάσιν. Ἀπέναντι τῶν τιμῶν αὐτῶν, κ. βουλευταί, ἡ Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν εἰς ψήφισμα, τὸ κείμενον τοῦ ὁποίου εἶναι ἄξιον μεγάλης τιμῆς, διότι ἀποδεικνύει, ὅτι οἱ ἐκφράζοντες τὰ συμφέροντα καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, κατέχονται ἀπὸ αἴσθημα εὐθύνης καὶ δύνανται νὰ διαχειρίζωνται σοβαρῶς τὰ θέματα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, εἰς ψήφισμα ἀληθῶς ἐμπεριστατωμένον ζητεῖ 4.200, 4.400 καὶ 4.600, ἀναλόγως τοῦ ποσοῦ τῶν στρεμμάτων τῶν παραγωγῶν. Ἡ διαφορά, ἑπομένως, μεταξὺ τῶν 3.500 ἕως 3.900 μὲ τὰς 4.200–4.600 αἱ ὁποῖαι ἐζητήθησαν, εἶναι διαφορὰ μεγάλη. Καὶ ἡ Κυβέρνησις, μὲ τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἀνεκοίνωσεν, εὑρίσκεται πολὺ μακρὰν ἀπὸ τὰ αἰτήματα τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι ἀνεξαιρέτως καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους εἰς τὴν αἴθουσαν αὐτὴν καὶ ἐκτὸς αὐτῆς, συνηθίζουν νὰ ἀναγνωρίζουν τὰ δίκαια τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Ἡ μεγάλη διαφορὰ δὲν ἔγκειται εἰς τὴν παροχὴν ἐπαγγελιῶν. Τὸ ζήτημα εἶναι ποῖος ἔχει τὴν πραγματικὴν θέλησιν καὶ ποῖος ἀποδεικνύει ὅτι ἔχει τὴν πραγματικὴν δύναμιν νὰ ὑπηρετήσῃ πράγματι τὰ συμφέροντα τῆς ἀγροτικῆς τάξεως. Καὶ εἰς τὸ κεφάλαιον αὐτὸ δίδουν ἐξετάσεις καὶ οἱ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ καὶ αἱ Κυβερνήσεις. Κύριοι βουλευταί, ποῖον θὰ ἠμπορῇ νὰ εἶναι τὸ κριτήριον τῶν δικαίων τιμῶν; Θὰ πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀντικειμενικὸν κριτήριον. Καὶ τότε θὰ ἠδυνάμεθα ἑκάστοτε νὰ κρίνωμεν τὴν δικαιοσύνην ἢ τὴν ἀδικίαν τῶν παρεχομένων τιμῶν. Θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπάρχῃ ἐπιστημονικῶς πλήρης γεωργικὸς τιμάριθμος. Καὶ δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει. Μέχρι πρὸ δύο ἐτῶν ἐξέδιδεν ἕνα ἀτελῆ γεωργικὸν τιμάριθμον ἡ Α.Τ.Ε., ἀλλὰ καὶ τὴν ἔκδοσιν αὐτοῦ κατήργησεν ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις. Στερούμεθα ἑνὸς ἀντικειμενικοῦ γεωργικοῦ τιμαρίθμου ἐπὶ τοῦ ὁποίου νὰ στηρίξωμεν τοὺς συλλογισμοὺς μας. Εἴμεθα ὑποχρεωμένοι ἑπομένως νὰ κάμωμεν χρῆσιν τῶν ἄλλων τιμαρίθμων, τῶν τιμαρίθμων τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος ἢ ἄλλων. Διότι ὅπως καὶ ἄλλοτε εἶχον τὴν εὐκαιρίαν νὰ εἴπω ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας, ἐκδίδονται πολλοὶ τιμάριθμοι. Καὶ ἐπιστημονικῶς εἶναι βέβαιον καὶ ὅλοι οἱ ἁρμόδιοι ὅσοι ἀσχολοῦνται μὲ τὸ θέμα τὸ ἐπιβεβαιώνουν, ὅτι σήμερον δὲν ὑπάρχει ἔκδοσις τιμαρίθμου, ἡ ὁποία νὰ εἶναι ἐπιστημονικῶς ἐντελῶς βάσιμος. Ἀνήκει εἰς τὰ πρῶτα θέματα τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων ἡ ἐπιστημονικὴ ὀργάνωσις μιᾶς κατεργασίας τιμαρίθμων, οἱ ὁποῖοι νὰ εἶναι πράγματι ἐκφραστικοὶ τῆς πραγματικότητος. Διότι συνέβη καὶ προχθὲς ἀκόμη μὲ τὰς ἀνακοινώσεις τοῦ ἀξιοτίμου Πρέσβεως τῶν Ἡν. Πολιτειῶν, νὰ ἐκφράζῃ τὴν ἀπορίαν του διατί αἱ στατιστικαὶ πείθουν καὶ ἡ ζωὴ δὲν πείθει. Διατί ὑπάρχει γογγυσμὸς εἰς τὴν ζωὴν καὶ ἱκανοποίησις εἰς τοὺς ἀριθμούς. Εἶναι καὶ τοῦτο μία ἐκδήλωσις τῆς ἀνεπαρκείας, τῆς ἀνακριβείας τῶν ἀριθμῶν, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦνται. Ἀποτελεῖ ἑπομένως γενικώτερον καθῆκον καὶ τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς Διοικήσεως νὰ ὀργανωθῇ ἡ ἔκδοσις καὶ γενικῶν καὶ εἰδικῶν τιμαρίθμων, ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ὁποίων νὰ εἶναι δυνατὴ μία ἀντικειμενικὴ συνεννόησις. Σήμερον, τὰ δεδομένα τὰ ὁποῖα διαθέτομεν εἶναι ἀτελῆ. Ἐν τούτοις εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ χρησιμοποιήσωμεν αὐτὰ τὰ ἀτελῆ δεδομένα τὰ ὁποῖα ὑπάρχουν. Μὲ ποῖον τρόπον ἑπομένως καλόπιστον, ἀντικειμενικὸν ἠμποροῦμεν νὰ ἐκτιμήσωμεν τὴν δικαιοσύνην τῶν τιμῶν; Ἠμποροῦμεν, ἀξιότιμοι ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους, νὰ λάβωμεν ὡς βάσιν τὰς τιμὰς τοῦ 1938. Εἶναι μία ἀφετηρία. Ἠμποροῦμεν νὰ λάβωμεν ἐπίσης ὡς βάσιν τὰς τιμὰς τοῦ 1950 διὰ νὰ κρίνωμεν ἐὰν αἱ σημεριναὶ τιμαὶ εἶναι ὀλιγώτεραι ἢ περισσότεραι τῶν τιμῶν τοῦ 1950. Καὶ ἐν συνεχείᾳ τὰς τιμὰς τοῦ 1951, τοῦ 1952, τοῦ 1953, τοῦ 1954 διὰ νὰ συγκρίνωμεν κατὰ πόσον αἱ σημεριναὶ τιμαὶ ἀποτελοῦν βελτίωσιν ἢ χειροτέρευσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Εἰς τὴν περιοχὴν αὐτῶν τῶν συγκρίσεων ἠμποροῦμεν νὰ εἴμεθα δίκαιοι. Ἂς λάβωμεν ὡς βάσιν τὰς τιμὰς τοῦ 1938. Ἡ τιμὴ ἦτο τότε 8,60 κατ’ ὀκᾶν σίτου. Ἔχομεν αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 545 μονάδας. Ποῖον τιμάριθμον χρησιμοποιοῦμεν; Τὸν τιμάριθμον εἰδῶν χονδρικῆς πωλήσεως. Προτιμῶμεν αὐτὸν τὸν τιμάριθμον, διότι ἡ ἐσωτερική του σύνθεσις προσεγγίζει περισσότερον πρὸς ἕνα ἐνδεχόμενον γεωργικὸν τιμάριθμον. Εἴχομεν λοιπὸν τιμὴν 8.60. Ἔχομεν ἔκτοτε αὔξησιν τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 545. Ἑπομένως ἐὰν ἐτίθετο ὡς βάσις ἡ τιμὴ τοῦ 1938, σήμερον ἡ γενικὴ τιμὴ κατ’ ὀκᾶν τοῦ σίτου θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 4.680. Καὶ εἶναι 3.500–3.900. Εἶναι ἡ πρώτη σύγκρισις. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν μεταπολεμικὴν ἐποχήν, εἰς τὰς ἡμέρας μας. Ἐρχόμεθα εἰς τὸ 1950. Συνέβη τότε νὰ διαχειρίζωμαι ὑπευθύνως καὶ ὡς Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως καὶ ὡς διευθύνων τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας τὴν ὑπόθεσιν τῶν τιμῶν τοῦ σίτου. Τότε διὰ πρώτην φορὰν ὡρίσθη ἡ τιμὴ τῶν 3.000 δραχμῶν διὰ τοὺς ὀφειλέτας τῆς Α.Τ.Ε. μέχρι τῶν 50 στρεμμάτων. Εἶχον ἀξιώσει ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις τοῦ 48–49 νὰ καθορίσουν τὴν τιμὴν τοῦ σίτου εἰς δραχμὰς 3.000 διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς καὶ εἶχον ὀνομασθῆ ἀπὸ τὰς Κυβερνήσεις ἐκείνου τοῦ καιροῦ δημαγωγός. Καὶ ἐπρόκειτο, ὅταν συνέβη νὰ διαχειρίζωμαι ὑπευθύνως τὴν ἐξουσίαν κατὰ τὸ θέρος τοῦ 1950, νὰ δώσω ἐξετάσεις, ἐὰν ἡ κατηγορία ἦτο βάσιμος ἢ ἀβάσιμος. Καὶ αἱ ἐξετάσεις τὰς ὁποίας ἔδωσα ἀπέδειξαν ὅτι ἡ κατηγορία τὴν ὁποίαν μοῦ εἶχον ἀπευθύνει ἦτο ἀβάσιμος. Διότι κατώρθωσα νὰ δώσω τὴν τιμὴν τῶν 3.000 τὴν ὁποίαν εἶχον ὑποστηρίξει ὅταν εὑρισκόμην εἰς τὴν Ἀντιπολίτευσιν. Εἴχομεν λοιπὸν εἰς τὰ 1950 γενικὴν τιμὴν 2.300 καὶ εἰδικὴν τιμὴν 3.000. Ἐὰν ἐπρόκειτο νὰ λάβωμεν ὡς βάσιν τὴν τιμὴν τοῦ 1950 καὶ νὰ ὁρίσωμεν σήμερον ἀντιστοίχους τιμάς, ἡ διαφορὰ τῶν τιμαρίθμων ἀπὸ τὸν Ἰούνιον 1950 ἕως τὸν Ἰούνιον 1955, εἶναι 75%. Θὰ ἔπρεπε νὰ δοθοῦν αἱ ἑξῆς τιμαί: Διὰ τοὺς ὀφειλέτας τῆς ΑΤΕ μέχρι 50 στρεμμάτων δραχμαὶ 5.250. Καὶ ὡς γενικὴ τιμὴ δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας οἱ ὁποῖοι τότε εἶχον λάβει 2.300, δραχμὰς 4.025. Ἐνῷ σήμερον, ἐπαναλαμβάνω, εἶναι 3.500–3.900. Ἑπομένως πέραν τῆς συγκρίσεως πρὸς τὸν προπολεμικὸν χρόνον, ἡ ὁποία σύγκρισις θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ τεθῇ ὑπὸ ἀμφισβήτησιν, καὶ ἡ σύγκρισις πρὸς τὸ 1950 ἀποδεικνύει ὅτι τὸ σημερινὸν βιοτικὸν ἐπίπεδον, ἡ τιμὴ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων χειροτερεύει, ὑποβιβάζεται, ἀπέναντι τῶν τιμῶν τοῦ 1950. Προχωροῦμεν εἰς τὰ ἑπόμενα ἔτη. Εἰς τὰ 1951 ἡ τιμὴ ὁρίζεται 3.000 πάντοτε διὰ τοὺς ὀφειλέτας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης, τοὺς παραγωγοὺς μέχρι 50 στρεμμάτων. Ἀπετέλεσεν ἡ τιμὴ τῶν 3.000 εἰς τὰ 1950, ἡ ὁποία ἀπεκτήθη τότε μὲ μέγα ἀγῶνα ἀπετέλεσε μίαν κατάκτησιν ἡ ὁποία διετηρήθη καὶ εἰς τὰ ἑπόμενα ἔτη. Ἡ τιμὴ λοιπὸν τοῦ 1951 ἦτο 3.000 διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς καὶ 2.500 ὡς μέση γενικὴ τιμὴ δι’ ὅλους τοὺς ἄλλους. Θὰ ἐνθυμοῦνται οἱ κ. συνάδελφοι ὅτι καὶ τὴν τιμὴν αὐτὴν εἶχον ἐγὼ θεωρήσει ἀνεπαρκῆ καὶ παρῃτήθην τότε ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν ἐξ αἰτίας τῶν ἠλαττωμένων τιμῶν σίτου τὰς ὁποίας ἐνέκρινεν ἡ Ἀμερικανικὴ Ἀποστολή. Καὶ ἔγιναν 2.500 μετὰ τὴν παραίτησίν μου ὡς συγκατάβασις, ὡς ἱκανοποίησις τῆς κοινῆς γνώμης, τῆς ἀγροτικῆς κοινῆς γνώμης τῆς ὁποίας τὴν δυσφορίαν ἐξέφραζον μὲ τὴν παραίτησίν μου ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Ἐὰν ἐλαμβάνετο ὑπ’ ὄψιν ἑπομένως ἡ τιμὴ τοῦ 1951, ἡ γενικὴ τιμὴ 2.500 καὶ ἡ εἰδικὴ 3.000 διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγούς, διὰ τὰ χρέη τῆς ἀγροτικῆς Τραπέζης, θὰ ἔπρεπε σήμερον νὰ εἶναι ἡ γενικὴ τιμὴ 3.657 ἐνῷ εἶναι 3.500 ἡ δὲ εἰδικὴ τιμὴ ὑπὲρ τῶν μικρῶν παραγωγῶν 4.389 ἐνῷ εἶναι 3.900 ἕως 4.000. Ἑπομένως καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ 1951 αἱ παρερχόμεναι σήμερον τιμαὶ εἶναι πολὺ μικρότεραι. Προχωροῦμεν εἰς τὸ 1952. Ἐδόθησαν εἰς τὰ 1952 ὡς γενικὴ τιμὴ 2.700 καὶ πάντοτε 3.000—ἡ κατάκτησις τοῦ 1950— διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγούς ὀφειλέτας τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Ἐὰν ἐπρόκειτο αἱ τιμαὶ τοῦ 1952 νὰ ἀποτελοῦν βάσιν τότε θὰ ἔπρεπε σήμερον ἡ μὲν γενικὴ τιμὴ νὰ εἶναι 3.965 ἐνῷ εἶναι 3.500, ἡ δὲ εἰδικὴ προνομιακὴ τιμὴ ὑπὲρ τῶν μικρῶν 4.416 ἐνῷ εἶναι 4.000 καὶ 3.900. Ἑπομένως καὶ ἐν συγκρίσει πρὸς τὸ 1952 αἱ σημεριναὶ τιμαὶ εἶναι πολὺ χαμηλότεραι. Καὶ ἔρχομαι εἰς τὸ 1953 ὁπότε ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ χαράσσει τὴν ἰδικήν της πολιτικὴν ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ σίτου. Εἰς τὰ 1953 ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ὁρίζει διὰ τοὺς μικροὺς παραγωγοὺς 3.500, διὰ τοὺς μεσαίους 3.400 καὶ διὰ τοὺς μεγάλους 3.200. Ἡ τιμὴ αὐτὴ εἶναι μικροτέρα ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς προκατόχου Κυβερνήσεως. Ἐὰν ὅμως ἐπρόκειτο νὰ τεθῇ ὡς βάσις ἡ τιμὴ τοῦ 1953, ποῖαι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι σήμερον, αἱ τιμαί; Θὰ ἔπρεπε σήμερον αἱ τιμαὶ νὰ εἶναι 3.904 ἡ γενικὴ τιμὴ διὰ τοὺς μεγάλους παραγωγοὺς καὶ εἶναι 3.500, θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι 4.148 διὰ τοὺς μέσους καὶ εἶναι 3.700 καὶ 4.270 διὰ τοὺς μικροὺς ἐνῷ εἶναι 3.900 ἕως 4.000. Ἑπομένως ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἰς τὰ 1955 ὄχι μόνον συγκρινομένη πρὸς τὴν προπολεμικὴν περίοδον, ὄχι μόνον συγκρινομένη πρὸς τὰ ἔτη 1950, 1951 καὶ 1952, ἀλλὰ συγκρινομένη καὶ πρὸς ἑαυτὴν ὑποβιβάζει τὸ βιοτικὸν ἐπίπεδον τοῦ ἀγρότου. Αὐτὸ εἶναι τὸ συμπέρασμα τὸ ὁποῖον προκύπτει ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς. Ὅταν ἑπομένως οἱ ἀγρόται στενάζουν καὶ γίνεται λόγος διὰ τὴν ἐξαθλίωσίν των, δὲν ἀποτελεῖ τοῦτο ἀντιπολιτευτικὴν ἐκδήλωσιν, ἀποτελεῖ ἀντικειμενικὴν πραγματικότητα. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν εἰς τὰ 1953 ὥρισεν ἤδη τιμὰς κατωτέρας ἀπὸ τὴν προκάτοχον. Ἀλλὰ ἔκτοτε, εἰς τὸ 1954 ὁρίζει τιμὰς χαμηλοτέρας ἀπὸ τὸ 1953 καὶ ἐπίσης χαμηλοτέρας καὶ σήμερον εἰς τὰ 1955. Ἐὰν συγκριθοῦν αἱ τιμαὶ τοῦ 1955 πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ 1953 εἶναι περίπου κατὰ 400 δραχμὰς εἰς ἑκάστην κατηγορίαν σήμερον χαμηλότεραι αἱ τιμαί. Ἰδού, κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἀντικειμενική, ἡ ἀριθμητικὴ διαπίστωσις τῆς ἀντιαγροτικῆς πολιτικῆς τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. Ὅσον καὶ ἂν αὐτὸ εἶναι δυσάρεστον εἰς τὴν πλειοψηφίαν εἶναι ὑποχρεωμένη νὰ τὸ δεχθῇ, διότι δὲν ἀποτελεῖ ὑποκειμενικὴν γνώμην προκατάληψιν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως. Ἀποτελεῖ ἀντικειμενικήν, ἀριθμητικὴν ἀλήθειαν. Καὶ ἐρχόμεθα τώρα εἰς γενικωτέρας παρατηρήσεις ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων.

§7Α. ΛΙΑΚΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, μὲ συγχωρεῖτε, μίαν ἐρώτησιν. Ἤθελα νὰ διαφωτισθῇ ἡ Βουλὴ μὴ τυχὸν αἱ τιμαὶ αἱ ὁποῖαι κάθε χρόνον κατὰ τὴν γνώμην σας, καὶ εἶναι σωστὸν αὐτό, ὅτι εἶναι ὀλιγώτεραι ἀπὸ τὸν προηγούμενον χρόνον, μήπως λέγω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα ἔχει σχέσιν μὲ τὴν εἰσαγωγὴν ὡρισμένης ποσότητος σίτου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ;

§8Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ ἐρώτημα τὸ ὁποῖον ἐθέσατε, ἔχει τὴν ἀκόλουθον ἀπάντησιν: Πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, ἡ ὁποία κατέστησεν ἀκριβότερον τὸν ξενικὸν σῖτον, ἀπὸ τὸν ἐσωτερικόν, πράγματι, ἡ ἀνεπάρκεια ἐσωτερικῆς παραγωγῆς καὶ ἡ μεγάλη ἐξωτερικὴ εἰσαγωγὴ σίτου, παρέσχε τὰ ἑξῆς πλεονεκτήματα ὡς ἀντίκρυσμα τοῦ δυσμενοῦς γεγονότος τῆς ἀνεπαρκείας τῆς παραγωγῆς μας. Πρῶτον, μᾶς ἔδιδεν εὐθηνότερον σῖτον τοῦ ἐξωτερικοῦ, καὶ ἐπέτρεπε τοιουτοτρόπως, μίαν γενναιοτέραν προστασίαν τοῦ ἐσωτερικοῦ σίτου, διότι ἐδημιούργει μίαν μέσην τιμήν. Καὶ ἐπίσης καθίστα δυνατὴν μίαν λογικὴν διατίμησιν τοῦ ἄρτου. Ἑπομένως, αὐτοῦ τοῦ μεγάλου μειονεκτήματος τῆς ἐλλείψεως τῆς σιταρκείας, ὑπῆρχον αὐτὰ τὰ ἀντικρύσματα. Ἀπὸ τὴν ὥραν ποὺ πλησιάζομεν εἰς τὴν σιτάρκειαν, ἔχομεν βεβαίως αὐτὸ τὸ μέγα ἀγαθόν, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχουν τὰ ἀντικρύσματα. Συνέβη ὅμως, ἀγαπητοὶ συνάδελφοι, ἡ παραγωγὴ τοῦ 1953, ἐπὶ τῆς ὁποίας ὡρίσθησαν αὐταὶ αἱ τιμαί, νὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν ἐφετεινήν. Ἑπομένως, οἱ ὅροι συγκρίσεως, ὑφίστανται. Καὶ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω. Τὸ ἐπιχείρημα τὸ ὁποῖον ἦτο δυνατὸν διὰ τὸ παρελθόν, ἔπαυσε νὰ ἰσχύῃ ἀπὸ τὸ 1953, διότι ἐφέτος ἔχομεν παραγωγὴν μικροτέραν ἀπὸ τὸ 1953. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπάντησίς μου. Καὶ τώρα ἐρχόμεθα, ἀξιότιμοι συνάδελφοι, εἰς μερικὰς γενικωτέρας παρατηρήσεις, ἐπὶ τοῦ θέματος τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων. Βέβαιον εἶναι, ὅτι κατὰ γενικὸν κανόνα αἱ τιμαὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων ὑστεροῦν ἐν σχέσει πρὸς τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων, ὅταν συγκρίνωμεν μὲ τὴν προπολεμικὴν βάσιν. Ἀλλ’ ὅσον τοῦτο εἶναι βέβαιον, εἶναι ἐπίσης βέβαιον, ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ εἶναι οἱ πτωχοὶ τῶν πτωχῶν, εἶναι ἡ πτωχοτέρα ἀπὸ ὅλας τὰς ἄλλας τάξεις, τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Διότι, ἐνῷ ὁ τιμάριθμος ἔχει αὐξηθῆ κατὰ 545 μονάδας, ἡ τιμὴ τοῦ σίτου, ἂς εἴπωμεν ἡ περυσινή, τῶν 3400 δραχμῶν ἔφθανεν εἰς 395 μονάδας. Οὐδὲν ἄλλο εἶδος εὑρίσκετο κάτω τῶν 400. Κυμαίνονται μεταξὺ τῶν 400 καὶ 600. Ἡ συνάδελφος ἐν πενίᾳ τοῦ σίτου, ἡ σουλτανίνα εἶναι 417, ἡ ὄρυζα 451, τὰ γεώμηλα 453, ὁ ἀραβόσιτος 508. Καὶ ὅμως ὁ σῖτος 395! Εὑρισκόμεθα ἑπομένως ἐνώπιον μιᾶς ἀληθοῦς τραγῳδίας τῶν σιτοπαραγωγῶν. Ἀμείβονται περίπου μὲ τὰ ⅔ τῶν δικαίων τιμῶν, δικαίων ἐν σχέσει πρὸς τὰς προπολεμικάς. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μίαν σκληρὰν διαπίστωσιν, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ μᾶς ἀφήσῃ ἀσυγκινήτους, ἀντιπρόσωποι τοῦ Ἔθνους. Εἰς τὸ πρόγραμμα τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἡμεῖς ὑπευθύνως διεκηρύξαμεν καὶ ἐνεκρίθη ἀπὸ τὸ Συνέδριόν μας, ὅτι θὰ δίδωνται εἰς τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα, τιμαί, μὲ βάσιν τιμαριθμικήν, καὶ συγκεκριμένως. Θὰ εἶναι τρεῖς οἱ συντελεσταὶ τῆς τιμῆς: 1) Τὸ κόστος ζωῆς, 2) τὸ κόστος τῶν μέσων παραγωγῆς καὶ 3) τὸ μέγεθος τῆς ἐσοδείας. Καὶ οἱ τρεῖς αὐτοὶ συντελεσταί, θὰ ἀπαρτίζουν τὴν τιμὴν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων.

§9ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. (Ἐπευφημίαι καὶ ψίθυροι).

§10Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Δὲν γνωρίζω ἐὰν αἱ ἐπιδοκιμασίαι ἔχουν τὴν ἔννοιαν πράγματι ἐγκρίσεως τῶν ἀπόψεων τὰς ὁποίας ἀνέπτυξα. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δημοσίᾳ δηλῶ, εἶναι ἡ ὑπεύθυνος θέσις τοῦ Κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἀπέναντι τοῦ προβλήματος. Διότι, ἀγαπητοί μου συνάδελφοι, ἐπιθυμῶ νὰ διατυπώσω γενικώτερον τὰς ἀπόψεις μου, καθ’ ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἐπὶ μακρόν, γίνεται φραστικὴ ἔξαρσις τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου, ἀλλὰ εἰς τὴν πρᾶξιν γίνεται προτίμησις τῆς καταναλώσεως. Κατὰ τὴν ἰδικήν μας γνώμην, τὸ χρέος μιᾶς ἀληθοῦς Κυβερνήσεως, εἶναι βεβαίως ἡ ἐναρμόνισις τῶν συμφερόντων τῶν τάξεων, καὶ ἰδίως τῶν λαϊκῶν. Ἀλλὰ ὅπου χρειασθῇ νὰ ὑπάρξῃ προτεραιότης διακηρύττομεν, ὅτι δι’ ἡμᾶς ἡ προτεραιότης ἀνήκει εἰς τοὺς ἀγρότας. (Χειροκροτήματα). Καὶ ἀνήκει εἰς τοὺς ἀγρότας, διὰ τοὺς ἀκολούθους λόγους. 1) Διότι εἶναι περισσότεροι, τὰ ⅔. 2) Διότι πάσχουν περισσότερον, καὶ πρέπει νὰ τοὺς ἀποδώσωμεν δικαιοσύνην. 3) Διότι ἡ εὐημερία τῶν ἀγροτικῶν τάξεων δὲν ἀποτελεῖ μόνον εὐημερίαν μιᾶς τάξεως, ἀποτελεῖ τὴν πηγὴν τῆς γενικῆς εὐημερίας. Διότι ὅταν ἡ ἀγροτικὴ τάξις ἔχῃ ἀγοραστικὴν δύναμιν, θὰ ζήσῃ ὁ βιοτέχνης, ὁ ἐπαγγελματίας, ὁ ἐλεύθερος ἐπαγγελματίας, ὁ βιομήχανος, ὁ ἔμπορος. Ἑπομένως εὐημερία τῶν ἀγροτῶν σημαίνει ἐθνικὴν εὐημερίαν. Καὶ πέραν τοῦ ὑλικοῦ αὐτοῦ παράγοντος, τῆς οἰκονομικῆς ἀπόψεως, ὑπάρχει ἐπίσης ἡ ἠθική, ἡ ἐθνικὴ ἄποψις. Ἡ εὐημερία, ἡ θεμελίωσις τῆς ἀγροτικῆς τάξεως, ἀποτελεῖ θεμελίωσιν τοῦ καθεστῶτος, ἀποτελεῖ θεμελίωσιν τοῦ Ἔθνους. Αὐτοὶ εἶναι οἱ λόγοι, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τοὺς ὁποίους ὑποστηρίζω, ὅτι αἱ τιμαὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, πρέπει νὰ εἶναι δίκαιοι. Καὶ ὁσάκις παρίσταται ἀνάγκη ἐπιλογῆς, ἡ προτεραιότης θὰ ἀνήκῃ εἰς τοὺς ἀγρότας. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἰδική μας ἐπαγγελία τὴν ὁποίαν ὑπευθύνως ἐπαναλαμβάνομεν ἀπὸ τοῦ βήματος πρὸς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, καὶ πρὸς τὸν λαόν. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ, ἀφ’ ὅτου ἦλθεν εἰς τὴν ἀρχήν, ὄχι μόνον ἠλάττωσε τὰς τιμὰς τοῦ σίτου ἐν σχέσει πρὸς τὸ παρελθόν, ἀλλὰ προέβη καὶ εἰς ἐνέργειαν ἀπέναντι τῆς ὁποίας νομίζω, ὅτι δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ δώσῃ ἀπάντησιν, εἰς ἐλάττωσιν ἀπέναντι τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας ἡ ἰδία εἶχεν ἀρχικῶς δώσει. Θέτομεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας καὶ ἐνώπιον τῆς Κυβερνήσεως, αὐτὸ τὸ ἐρώτημα: Ὄχι διατὶ αἱ σημεριναὶ τιμαὶ εἶναι χαμηλότεραι εἴτε ἀπὸ τὰς προπολεμικάς, εἴτε πρὸς τὰς τιμὰς τοῦ 50–52. Εἴμεθα πρόθυμοι νὰ θέσωμεν ὡς ὅρον συγκρίσεως τὰς τιμὰς τὰς ὁποίας ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ὥρισεν εἰς τὸ 1953. Καὶ ἐρωτῶμεν: Διατί καὶ εἰς τὰ 1954 καὶ εἰς τὰ 1955, μὲ ἐπίσης ηὐξημένην ἢ κάπως μάλιστα ἠλαττωμένην παραγωγήν, ἠλάττωσεν ἡ Κυβέρνησις τὰς τιμὰς τοῦ σίτου; Εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ. Ἀλλὰ θὰ ὑπάρξῃ ἀπάντησις ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. ἔχει τὸν λόγον.

§12Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Κύριοι βουλευταί, αἱ ἐξαγγελθεῖσαι τιμαὶ συγκεντρώσεως προκαλοῦν ἀπογοήτευσιν εἰς τὸν ἀγροτικὸν κόσμον. Ἡ Κυβέρνησις μὲ τὴν γεωργικήν της πολιτικὴν τείνει νὰ καταργήσῃ ὁλοσχερῶς τὸν προστατευτικὸν χαρακτῆρα τῆς συγκεντρώσεως. Δὲν πρέπει νὰ διαφεύγῃ εἰς κανένα ἐξ ἡμῶν ὅτι ἡ καθορισθεῖσα τιμὴ εἶναι κατά τι ἀνωτέρα τῆς τιμῆς τοῦ ξενικοῦ σίτου. Καὶ κατὰ συνέπειαν, δὲν βλέπομεν ποία εἶναι ἡ προστασία ἡ παρεχομένη εἰς τὸν ἀγρότην. Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον κυρίως ἐνδιαφέρει τὴν Φ.Δ.Ε., εἶναι ὁ μικρὸς καλλιεργητὴς ὁ ὁποῖος, κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ Ὑπουργείου ἀποτελεῖ τὸ 90%. Πιστεύομεν, ὅτι θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ προστατευθῇ ὁ μικρὸς καλλιεργητὴς κατὰ τρόπον ὁ ὁποῖος νὰ τοῦ ἐξασφαλίσῃ μίαν στοιχειώδη ἐπιβίωσιν, δοθέντος ὅτι καὶ ἐὰν ἀκόμη ἔδιδεν ἐξ ὅσων παράγει, ὄχι μόνον τὸ 30% καὶ 50% αὔξησις ἐπὶ τῆς τιμῆς ἡ ὁποία ἐξηγγέλθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως, τοῦτο δὲν θὰ ἐδημιούργει μεγάλην ἐπιβάρυνσιν εἰς τὸν προϋπολογισμὸν καὶ οὔτε θὰ ἐπέβαλεν αὔξησιν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου.

§13Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργ.). Αἱ τιμαὶ τοῦ σίτου ἐν συσχετίσει μὲ τὰς τιμὰς τοῦ σίτου τοῦ ξενικοῦ, ἔχουν ὡς ἑξῆς: 3,14 τὸ ξενικὸν σιτάρι, μὲ τὰ ἔξοδα μέχρι τῆς ἀποθήκης φθάνει 3,36. Ἑπομένως ἡ ἀπόστασις εἶναι μεγάλη. Δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσίν σας ὅτι μόνον τὰ 30% παραδίδουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν, οἱ μικροί, ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς παράσχω τὴν πληροφορίαν ὅτι κατάκτησιν μεγάλην ἀποτελεῖ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀπὸ τοῦ 1953 καὶ ἐντεῦθεν, συγκεκριμένως δὲ κατὰ τὸ 1954 καὶ ἐφέτος, ἡ συγκέντρωσις εἶναι ἀνοικτὴ καὶ ἐλευθέρα, πάντες δὲ ἠμποροῦν νὰ παραδώσουν οἱανδήποτε ποσότητα. (Χειροκροτήματα).

§14Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ. Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ μικρὸς καλλιεργητὴς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ κρατήσῃ ἕνα μικρὸν ποσὸν σίτου διὰ τὸν ἑαυτόν του. Ἑπομένως οἱ μικροὶ παραγωγοὶ παραδίδουν εἰς τὴν συγκέντρωσιν μόλις τὸ 30%, διότι οὕτω ὑποχρεοῦνται ἐκ τῶν ἀναγκῶν των. Βεβαίως εἶναι πολὺ δύσκολον πρᾶγμα νὰ καθορισθοῦν τὰ ἔξοδα τῆς καλλιεργείας τοῦ σίτου. Ἐν τούτοις, ἄνθρωποι ἀσχοληθέντες μὲ αὐτά, τὰ ἀναβιβάζουν τὰ ἔξοδα καλλιεργείας εἰς 4 δραχμάς. Τέσσαρες δραχμαὶ εἶναι ὁ μέσος ὅρος, διότι τὰ μεγάλα κτήματα τῶν 500 στρεμμάτων ἔχουν κάποια περιθώρια μεγαλύτερα. Βεβαίως θὰ ἦτο λογικόν, νὰ καθωρίζετο αὐτὴ ἡ τιμὴ μὲ ἓν πρόσθετον κέρδος 10%. Τοῦτο εἶναι ἕνα δίκαιον αἴτημα λαμβανομένου ὑπ’ ὄψιν ὅτι ἀπὸ πέρυσι, καὶ δὲν νομίζω ὅτι θὰ τὸ ἀρνηθῇ ἡ Κυβέρνησις, ἔχει ἐπέλθει καὶ ὕψωσις τοῦ τιμαρίθμου καὶ ἡ ψαλὶς τοῦ ἀνοίγματος μεταξὺ βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν προϊόντων εἶναι εἰς βάρος τοῦ γεωργοῦ καὶ ἔχει ἐπέλθει ὕψωσις εἰς τὰ καλλιεργητικὰ ἔξοδα καὶ αὔξησις, ἴσως καὶ διπλασιασμός, εἰς τὰ λιπάσματα. Πῶς λοιπὸν εἶναι δυνατὸν νὰ λέγωμεν ὅτι ἀσκοῦμεν πολιτικὴν προστασίας τοῦ σιτοπαραγωγοῦ καὶ νὰ μὴ τοῦ δίδωμεν οὐδὲ τὰ στοιχειώδη μέσα συντηρήσεώς του; Πρὸ ὀλίγων ἑβδομάδων, κύριοι βουλευταί, εἶχον ἐπισκεφθῆ τὴν Χαλκίδα. Ἐπῆγα εἰς ἕνα χωρίον ἔξω τῆς πόλεως, ὅπου οἱ παραγωγοὶ μοῦ εἶπον: Πῶς θέλετε, κύριε, νὰ ζήσωμεν ὅταν πωλοῦμεν μίαν ὀκᾶν πατάταν διὰ νὰ ἀγοράσωμεν μίαν ὀκᾶν λίπασμα; Ἐὰν τὸ πρᾶγμα εἶναι ἀληθές, καὶ πιστεύω ὅτι εἶναι ἀληθές, διότι δὲν εἶχον κανένα λόγον νὰ μοῦ εἴπουν παραμύθια, τότε οἱ ἀγρόται θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ σηκώσουν τὰ χέρια, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι μεγάλο κακό. Κύριοι βουλευταί, φοβοῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὅπως προφασιζομένη τοὺς σεισμοὺς τοῦ Βόλου ἐπέβαλε τὴν φορολογίαν τοῦ ἑνὸς δισεκατομμυρίου δραχμῶν, φοβοῦμαι, μήπως καὶ πάλιν εὑρεθῇ εἰς τὴν ἀνάγκην, ὅπως ἐσημείωσα κατὰ τὴν συζήτησιν ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν νομοσχεδίων εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, χωρὶς νὰ λάβω ἀπάντησιν, φοβοῦμαι ὅτι ἡ Κυβέρνησις προφασιζομένη τὴν προστασίαν τῶν παραγωγῶν, θὰ αὐξήσῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἄρτου τοῦ ἐργαζομένου λαοῦ καὶ οὕτω θὰ καταστρέψῃ τοὺς μικροὺς παραγωγούς. (Χειροκροτήματα).

§15Θ. ΚΑΨΑΛΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐπιθυμεῖτε νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω, λόγῳ τῆς ἀπουσίας τοῦ ἀρχηγοῦ μας, θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ καταθέσω ἔγγραφον δήλωσιν τοῦ Κόμματός μας, τὴν ὁποίαν παρακαλῶ ὅπως ἀναγνώσητε εἰς τὴν Βουλήν.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μάλιστα, θὰ ἀναγνωσθῇ μετὰ τὴν ἀγόρευσιν τοῦ κ. Παπαπολίτη.

§17Σ. ΠΑΠΑΠΟΛΙΤΗΣ. Νομίζω, κ. βουλευταί, ὅτι τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα τῆς Κυβερνήσεως, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποστηριχθῇ, ὅτι ἀποτελοῦν πραγματικὴν προστασίαν τῆς σιτοπαραγωγῆς. Δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἐπανέλθω ἀναλυτικῶς ἐπὶ τῶν στοιχείων τὰ ὁποῖα ἀνεπτύχθησαν ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων, διὰ νὰ καταδειχθῇ, ὅτι πράγματι ἡ τιμὴ ἡ καθοριζομένη διὰ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ σίτου δὲν εἶναι ἐκείνη τὴν ὁποίαν ἀνέμενεν ὁ ἀγροτικὸς κόσμος καὶ ἐκείνη τὴν ὁποίαν θὰ ὤφειλεν ἡ Κυβέρνησις νὰ καθορίσῃ. Εἶναι γεγονός, ὅτι τὰ μέτρα αὐτὰ ἐξυπηρετοῦν ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὴν πληρωμὴν καὶ μόνον τῶν δανείων τῶν ἀγροτῶν καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν κάλυψιν τῶν κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ διὰ τοῦ συστήματος τῆς ἑνιαίας τιμῆς ἄρτου. Διότι, ἀνεξαρτήτως τῶν τιμῶν, τὸ γεγονός, ὅτι καθορίζεται ἡ καταβολὴ τοῦ 30% μετὰ ἑξάμηνον, οἱ ἀγρόται δὲν δύνανται παρὰ νὰ παραδοθοῦν καὶ πάλιν εἰς τὴν κερδοσκοπικὴν μανίαν τῶν ἐμπόρων. Τοιουτοτρόπως, ἐφ’ ὅσον δὲν ἐξαγγέλλεται καὶ γενικὴ συγκέντρωσις, ἀνεξαρτήτως τῶν ἀπόψεων τῆς Κυβερνήσεως, ὅτι εἶναι γενική, εἶναι γεγονός, ὅτι ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπιδιώκεται ἡ εἴσπραξις τῶν ἀγροτικῶν χρεῶν καὶ ἡ κάλυψις κενῶν τοῦ προϋπολογισμοῦ, χωρὶς νὰ ἐξυπηρετοῦνται οἱ ἀγρόται. Ἡ τιμή, χωρὶς νὰ ἀναφερθῶ εἰς παλαιοτέρας ἐποχάς, δεδομένου μάλιστα, ὅτι ηὐξήθη καὶ ὁ τιμάριθμος καὶ γενικῶς τὰ ἔξοδα καλλιεργείας, κατὰ γενικὴν ὁμολογίαν, εἶναι πολὺ κατωτέρα καὶ τῆς περυσινῆς. Νομίζω, ὅτι ἡ Κυβέρνησις, δὲν ἔπρεπε νὰ λησμονῇ τοὺς ἐθνικοὺς καὶ κοινωνικοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἐπέβαλλον τὴν προστασίαν τῆς σιτοπαραγωγῆς.

§18ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Καψάλης, κατέθεσεν ἐξ ὀνόματος τοῦ Κόμματος τῶν Προοδευτικῶν, τὴν ἑξῆς δήλωσιν: «Τὸ Κόμμα τῶν Προοδευτικῶν, δὲν κρίνει οὔτε ἱκανοποιητικά, οὔτε δίκαια τὰ ἐξαγγελθέντα διὰ τὸν σῖτον μέτρα. Τὸ πρᾶγμα ἔχει ἰδιαιτέραν σημασίαν μετὰ τὰς προσφάτους σπασμωδικὰς καὶ κατὰ τὴν γνώμην μας, κατὰ μέγα μέρος ἀδικαιολογήτους αὐξήσεις τῶν φορολογικῶν βαρῶν τοῦ λαοῦ διὰ τῶν ὁποίων ἐδημιουργήθη πρόσθετος ἐπιβάρυνσις τοῦ κόστους τῆς ζωῆς κατὰ 800 καὶ πλέον ἑκατομμ. νέων δραχμῶν. Ἡ μικρὰ ὀνομαστικὴ αὔξησις τῆς τιμῆς διὰ περιωρισμένας ποσότητας προσφερομένου σίτου, ὑπερκαλύπτεται ἀπὸ τὴν ἐν τῷ μεταξὺ λαβοῦσαν χώραν αὔξησιν τῶν τιμῶν ἡ ὁποία ἀτυχῶς εὑρίσκεται ἀκόμη ἐν πλήρει ἐξελίξει. Ἐπεσημάναμεν καὶ κατὰ τὴν γενομένην συζήτησιν, ἐπισημάναμεν καὶ τώρα τοὺς κινδύνους οἱ ὁποῖοι ἀπορρέουν ὄχι μόνον διὰ τὴν σιτοπαραγωγήν, ἀλλὰ δι’ ὅλους τοὺς κλάδους τῆς γεωργικῆς παραγωγῆς, ἐκ τῆς ἐλαφρότητος μὲ τὴν ὁποίαν διὰ βεβιασμένων καὶ ἀμελετήτων μέτρων, ἡ Κυβέρνησις προκαλεῖ μείωσιν τῆς ἀγοραστικῆς ἀξίας τοῦ νομίσματος. Τὸ χειρότερον δὲ εἶναι, ὅτι διὰ τῆς τακτικῆς αὐτῆς ἐπιτείνεται ὁ φαῦλος κύκλος τῶν αὐξήσεων. Ἡ μία αὔξησις φέρει τὴν ἄλλην χωρὶς καμμίαν ὠφέλειαν διὰ κανένα καὶ με μόνον ἀποτέλεσμα τὴν μείωσιν τῆς συναγωνιστικότητος τῶν Ἑλληνικῶν προϊόντων. Ἡ Βουλὴ θὰ πρέπει νὰ ἀποκτήσῃ πλήρη συνείδησιν τῶν συνεπειῶν τῆς ἐπικινδύνου αὐτῆς τακτικῆς τῆς Κυβερνήσεως». Ἐπίσης, ὁ βουλευτὴς Λαρίσης, κ. Ν. Ράπτης, μοῦ ἀπέστειλε τὴν ἑξῆς ἐπιστολήν: «Κύριε Πρόεδρε, διὰ τῶν ἐξαγγελθέντων μέτρων προστασίας σίτου ὡς καὶ τοῦ τρόπου συγκεντρώσεως, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ ἀνταποκρίνεται ἀπολύτως εἰς τὸ αἴτημα τῶν σιτοπαραγωγῶν. Τὰ ληφθέντα μέτρα διὰ τοὺς μικροὺς καὶ ἡ ὁλοκληρωτικὴ συγκέντρωσις ἀφ’ ἑνὸς καὶ ἡ μεγάλη ποσοστιαία ἀναλογία προσμίξεως ἐκ τοῦ ἐλευθέρου ἐμπορίου ἀποτελοῦν πλήρη ἐξασφάλισιν καὶ προστασίαν τοῦ προϊόντος. Πλὴν, αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκην νὰ διαμαρτυρηθῶμεν ἐντόνως διὰ τὴν μὴ υἱοθέτησιν τοῦ ὑποβληθέντος ἐκ μέρους μας αἰτήματος ὅπως διὰ τοὺς Νομοὺς Λαρίσης καὶ Μαγνησίας τὸ μέτρον τῆς προστασίας τῶν μικρῶν ἐπεκταθῇ καὶ εἰς τοὺς παραγωγοὺς ἀπὸ 50 μέχρις 100 στρεμμάτων. Οἱ λόγοι ἔχουν κατὰ κόρον ἀναπτυχθῆ, ὅτι πρόκειται περὶ μονοκαλλιεργείας ἀφ’ ἑνὸς ἀλλὰ καὶ διότι ἐν τῇ οὐσίᾳ ὁ ἀρχικὸς κλῆρος τῶν 100 καὶ 150 στρεμμάτων ἐὰν διανεμηθῇ εἰς τοὺς κληρονόμους θὰ ἀντιπροσωπεύῃ 25–30 στρέμματα. Παρακαλοῦμεν ὅθεν ὅπως τὰ Κυβερνητικὰ μέτρα ἐπεκταθοῦν διὰ τοὺς Νομοὺς Λαρίσης καὶ Μαγνησίας καὶ εἰς τοὺς ἔχοντας 50–100 στρέμματα εἰς τὴν τιμὴν τῶν 3700 δραχ. δι’ ὁλόκληρον τὸ πρὸς παράδοσιν ποσὸν τὸ ὁποῖον λόγῳ τῶν θεομηνιῶν εἶναι πολὺ κατώτερον τῆς προβλεπομένης ποσότητος, καὶ διὰ τὰ χρέη δραχ. 4.000. Ἂς εἶναι βεβαία ἡ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου μας ὅτι οὕτω πράττουσα ἱκανοποιεῖ ἕνα πληθυσμὸν ὅστις μοχθεῖ καὶ στηρίζει τὴν εὐημερίαν του εἰς τὰ ἀνωτέρω μέτρα προστασίας δεδομένου ὅτι ἀποζῇ μόνον ἀπὸ τὴν σιτοκαλλιέργειαν τοὐλάχιστον πρὸς τὸ παρόν.

Μετὰ πλείστης τιμῆς

Ν. ΡΑΠΤΗΣ

Βουλευτὴς Λαρίσης

§19Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Θὰ ἤθελον ἁπλῶς νὰ ἐρωτήσω ἐὰν ἡ Κυβέρνησις κρίνῃ λόγῳ τῆς σοβαρότητος τοῦ θέματος ὅτι θὰ ἔπρεπε νὰ δεχθῇ τὴν γενίκευσιν τῆς συζητήσεως.

§20ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δι’ ἐπερωτήσεως εἶναι δικαίωμα παντὸς βουλευτοῦ καὶ παντὸς κόμματος. Πρέπει νὰ ἀκολουθηθῇ ἡ τακτικὴ διαδικασία τῆς καταθέσεως τῆς ἐπερωτήσεως.

§21Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐὰν αὐτὸ τεχνικῶς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ διότι ὁ λόγος ἐδόθη εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως, θὰ ἦτο δυνατὸν ἡ Κυβέρνησις νὰ δεχθῇ τὸν καθορισμὸν μιᾶς τακτῆς ἡμέρας ἀπὸ σήμερον, ὥστε καὶ οἱ βουλευταὶ νὰ εἶναι δυνατὸν νὰ διερμηνεύσουν τὰς ἀπόψεις των.

§22ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ ἔχει τὸν λόγον.

§23Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπ. Συντον.). Κύριοι βουλευταί, ἐγνώριζον μόνον ὅτι τινὲς ἐκ τῶν κ.κ. ἀρχηγῶν τῶν ἐν τῇ Βουλῇ Κομμάτων ἐπρόκειτο νὰ προβοῦν εἰς βραχείας ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ δηλώσεις, δὲν ἐνόμιζα ὅμως ὅτι ἐπρόκειτο νὰ συζητήσουν μὲ εὐρύτητα τὸ θέμα. Ὑπέθετον ὅτι θὰ ὑπεβάλετο ἐπερώτησις, διὰ τῆς ὁποίας ἡ Ἀντιπολίτευσις θὰ ἐζήτει τὴν πρόταξιν καὶ ἔτσι θὰ ἐδίδετο ἡ εὐκαιρία καὶ εἰς τοὺς κ. κ. ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων νὰ ἀναπτύξουν τὰς ἀπόψεις των καὶ εἰς ἅπαντας τοὺς ἐν τῇ αἰθούσῃ συναδέλφους νὰ καθορίσουν καὶ αὐτοὶ τὰς ἰδικάς των, εἰς δὲ τὴν Κυβέρνησιν νὰ ἀπαντήσῃ βάσει στοιχείων. Δὲν νομίζω ὅμως, κύριοι βουλευταί, ὅτι θὰ δυσκολευθῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς ὅσα οἱ ἀξιότιμοι ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἐξέθεσαν ἐνώπιον ὑμῶν. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνεται συζήτησις περὶ τῆς τιμῆς τοῦ σίτου καὶ περὶ τῆς σιτικῆς πολιτικῆς, γενικώτερον, χωρὶς νὰ λαμβάνωνται ὑπ’ ὄψιν δύο βασικοὶ παράγοντες. Ὁ πρῶτος βασικὸς παράγων εἶναι ἡ μέλλουσα νὰ προκύψῃ ἐκ τῆς Αʹ ἢ Βʹ πολιτικῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου καὶ ὁ δεύτερος παράγων προσδιορίζεται ἀπὸ τὴν κυκλοφορίαν τοῦ χαρτονομίσματος, ἀπὸ τὸ ποσὸν τοῦ χαρτονομίσματος, τὸ ὁποῖον θὰ ἀπαιτηθῇ διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἡ Αʹ ἢ Βʹ πολιτική. Καὶ ὑποθέτω ὅτι ὅλοι οἱ κ.κ. συνάδελφοι ἀντιλαμβάνονται ὅτι καὶ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου ἔχει ἐπὶ τέλους κάποια ἀνώτατα ὅρια ἀνεκτὰ καὶ τὸ ποσὸν τοῦ κυκλοφοροῦντος χαρτονομίσματος δὲν εἶναι ἕνας ἀριθμός, ὁ ὁποῖος ἠμπορεῖ ἀκινδύνως νὰ διογκοῦται, κατὰ τρόπον ἀλόγιστον. Ἀλλὰ θὰ ἔλθω εἰς τὴν συγκεκριμένην ἀντίκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων, τὰ ὁποῖα οἱ ἀξιότιμοι κ. κ. ἀρχηγοὶ τῆς Ἀντιπολιτεύσεως ἔθεσαν πρὸ ὑμῶν. Εἶπε πρῶτον ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων ὅτι ἐὰν ἐπιχειρηθῇ σύγκρισις τῆς τιμῆς τοῦ σίτου τῆς συγκεντρώσεως μὲ τὴν τιμὴν τῆς συγκεντρώσεως τὴν προπολεμικὴν καὶ νὰ γίνῃ τιμαριθμικὴ ἀναγωγή, θὰ εὑρεθῇ οὐσιώδης διαφορὰ μεταξὺ τῆς τότε τιμῆς καὶ τῆς σήμερον. Καὶ πόση μὲν εἶναι ἡ διαφορὰ προκύπτει ἐξ ἁπλοῦ ὑπολογισμοῦ. Ἠξεύρετε ὅτι 8,60 ἦτο ἡ τιμὴ ἡ προπολεμική, ἀλλὰ δὲν νομίζω ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὁδηγηθῶμεν εἰς συμπεράσματα, συγκρίνοντες ἁπλῶς τοὺς δύο ἀριθμούς, τοὺς ἀριθμοὺς τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως τῆς προπολεμικῆς καὶ τῆς τιμῆς τῆς συγκεντρώσεως τῆς μεταπολεμικῆς, τῆς οἱασδήποτε καὶ τοῦτο, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: Ὁ ὄγκος τῆς παραγωγῆς εἶναι μεταπολεμικῶς πολὺ μεγαλύτερος ἐνῷ ἡ μεγαλυτέρα προπολεμικὴ παραγωγὴ ἦτο τῆς τάξεως τῶν 980.000 τόννων καὶ ἡ μεταπολεμικὴ παραγωγὴ εἶναι τῆς τάξεως 1.200.000–1.300.000–1.400.000 –1.450.000 καὶ παρακαλῶ νὰ σημειώσητε ὅτι προκειμένης συζητήσεως περὶ τῆς τιμῆς συγκεντρώσεως καὶ γενικώτερον περὶ τῆς πολιτικῆς τῆς συγκεντρώσεως δὲν πρέπει καὶ νὰ γίνεται ἡ σύγκρισις τοῦ ἀριθμοῦ 986.000 πρὸς τὸν ἀριθμὸν 1.300.000 ἢ 1.350.000, ποσὸν εἰς τὸ ὁποῖον ὑπολογίζεται ἡ ἐφετεινὴ παραγωγή. Ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ γίνεται σύγκρισις τότε καὶ τοῦ σημερινοῦ πλεονάσματος. Ἐξηγοῦμαι, κύριοι βουλευταί. Ὅπως ἀνεφέρθη ἐδῶ ἀπὸ τοὺς ἀξιοτίμους ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων, εἰς τὴν συγκέντρωσιν καὶ γενικώτερον εἰς τὸ ἐμπόριον, δὲν προσφέρεται βεβαίως ὁλόκληρος ὁ ὑπὸ τοῦ παραγωγοῦ παραγόμενος σῖτος, κρατεῖ ὁ παραγωγὸς σῖτον καὶ διὰ τὰς προσωπικάς του ἀνάγκας καὶ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς σπορᾶς. Αὐτὸ τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον κρατεῖ διὰ τὰς προσωπικάς του ἀνάγκας καὶ διὰ τὴν σπορὰν μεταπολεμικῶς ὑπολογίζεται παγίως ἀπὸ τὴν τεχνικὴν ὑπηρεσίαν, ὅτι ἀνέρχεται εἰς 800 χιλιάδας τόννους. Ἑπομένως ἐὰν ἔχωμεν μίαν παραγωγὴν 1.200.000 τόννων, ἡ ἐμπορεύσιμος ποσότης θὰ εἶναι 400.000. Ἐὰν ἔχωμεν μίαν παραγωγὴν 1.400.000 τόννων, ἡ ἐμπορεύσιμος ποσότης θὰ εἶναι 600.000. Δὲν ἠμπορεῖ, λοιπόν, κατὰ κανένα τρόπον νὰ γίνῃ σύγκρισις, διότι καὶ τὰ νομισματικὰ δεδομένα, βάσει τοῦ ἁπλοῦ συλλογισμοῦ, τὸν ὁποῖον σᾶς εἶπον, εἶναι ἐντελῶς διάφορα ἀπὸ τὰ προπολεμικὰ καὶ μεταπολεμικά. Ἀλλὰ καὶ ἂν πάρωμεν τὴν θεωρίαν τὴν ὁποίαν ἀνέπτυξεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ἐπὶ τῆς ὁποίας θὰ ἐπανέλθω, τὴν θεωρίαν τοῦ προσδιορισμοῦ τῆς δικαίας τιμῆς, βάσει μιᾶς συναρτήσεως, τῆς ὁποίας τρεῖς εἶναι μεταβλητοί, ὁ ὄγκος, τὸ κόστος καὶ ἡ τιμή, πάλιν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων δὲν ἔλαβεν ὑπ’ ὄψιν εἰς τὸν συλλογισμὸν τὸν ὄγκον τῆς παραγωγῆς καὶ ἑπομένως ἐν τῷ σημείῳ τούτῳ......

§24Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸν ὄγκον τῆς παραγωγῆς;

§25Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Λέγω ὅτι ὅταν συγκρίνετε μὲ τὸ προπολεμικόν, κ. Πρόεδρε, ὅταν θὰ ἔλθω εἰς τὸ 1953, θὰ ἀπαντήσω. Διότι ἡ Κυβέρνησις θεωρεῖ τὰς σημερινὰς τιμὰς λίαν ἱκανοποιητικὰς διὰ τὸν παραγωγόν, δηλαδὴ τόσον ἱκανοποιητικάς, ὅσον τῆς ἐπιτρέπουν τὰ πράγματα νὰ δώσῃ. Πολὺ καλύτερον θὰ ἦτο βεβαίως νὰ ἔδιδεν ἀκόμη ὑψηλοτέρας τιμάς, νομίζω ὅμως ὅτι δὲν δύναται νὰ δώσῃ ὑψηλοτέρας, διὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους παρακατιὼν θὰ ἐξηγήσω. Ἰσχυρίζομαι ὅμως τοῦτο, κ. Πρόεδρε, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σύγκρισις τοῦ ἀριθμοῦ 8,60, τοῦ προπολεμικοῦ μὲ τὸν ἀριθμὸν τὸν οἱονδήποτε, τὸν μεταπολεμικόν, διότι ἁπλούστατα ἔχει τόσον πολὺ αὐξηθῆ ἡ σιτοπαραγωγή, ὥστε ὁμιλοῦμεν πλέον περὶ ἐντελῶς διαφόρων πραγμάτων.

§26Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Αὐτὸ δὲν τὸ ἀνέφερα;

§27Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν λέγω ὅτι δὲν τὸ ἀνεφέρατε, ἀλλ’ ἐκάματε μίαν σύγκρισιν καὶ ἐγὼ θὰ ἐπεθύμουν νὰ γίνῃ ἡ σύγκρισις αὐτὴ καθαρωτέρα. Χαίρω δὲ διότι καὶ σεῖς συμφωνεῖτε ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω ὅτι δὲν εἶναι ὀρθὸς ἐπίσης ὁ περαιτέρω συλλογισμός, κατὰ τὸν ὁποῖον, φέρ’ εἰπεῖν, τὸ ἔλαιον ἀνῆλθε 595 φοράς, ἐνῷ ὁ σῖτος ἀνῆλθε μόνον...

§28Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. 395 φοράς.

§29Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ ἐκεῖ ὁ συλλογισμὸς δὲν εἶναι ὀρθός, διότι δυστυχῶς, ὅπως γνωρίζετε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ σύγκρισις τῆς αὐξήσεως τῆς οἱασδήποτε παραγωγῆς οἱουδήποτε ἐκ τῶν κλασσικῶν προϊόντων —ἐξαιρῶ τὸ βαμβάκι καὶ τὴν ὄρυζαν, τὰ ὁποῖα εἶναι προϊόντα κατ’ οὐσίαν μεταπολεμικὰ εἰς αὑτὴν τὴν ἔκτασιν καλλιεργούμενα— δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ σύγκρισις τῆς αὐξήσεως τοῦ ὄγκου τῆς παραγωγῆς οἱουδήποτε ἄλλου προϊόντος μὲ τὴν αὔξησιν, τὴν τεραστίαν, τοῦ σίτου καὶ ἑπομένως δὲν ἠμπορεῖτε νὰ εἴπητε ὅτι ἡ θέσις τοῦ ἐλαιοπαραγωγοῦ εἶναι καλυτέρα ἀπὸ τὴν θέσιν τοῦ σιτοπαραγωγοῦ, ἐπὶ μόνῳ τῷ λόγῳ, ὅτι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς ἀπολαμβάνει, ἐν σχέσει πρὸς τὴν προπολεμικὴν τιμήν, μίαν τιμήν, ἡ ὁποία τιμαριθμικῶς εἶναι ὑψηλοτέρα, διότι ὁ ἐλαιοπαραγωγὸς δὲν ηὔξησε βεβαίως κατ’ αὐτὸ τὸ τεράστιον ποσοστὸν τὴν παραγωγήν. Νομίζω ὅμως ἀκόμη, ὅτι ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, μὲ τοὺς διαφόρους ὑπολογισμούς του, ἔδωσεν εἰς τὴν Βουλὴν τὴν πεπλανημένην ἐντύπωσιν ὅτι ἡ πρώτη τιμή, τὴν ὁποίαν πάντοτε ἀνέφερεν, ἡ τιμὴ τῶν 3.000 δραχμῶν, ἦτο ἡ τιμὴ τῆς ὁποίας ἀπήλαυσαν οἱ μικροὶ παραγωγοί, οἱ μέχρι 50 στρεμμάτων, ἐνῷ τοῦτο δὲν εἶναι ἀκριβές. Εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων ὅτι ἡ τιμὴ αὐτὴ ἐδόθη εἰδικῶς διὰ τοὺς ὀφειλέτας καὶ ὅτι ἔκαμα τοὺς ὑπολογισμούς μου, διὰ νὰ μὴ εἴπω πόσον τοῖς ἑκατὸν ἀνέβηκεν ἡ τιμή. Ἐλογάριασε τὴν τιμὴν τῶν 3.000 δραχμῶν εἰς τὴν ὁποίαν ἔχουν ἐξοφλήσει μόνον τὰ χρέη των οἱ μέχρι 50 στρεμμάτων ὀφειλέται καὶ πλέον οὔ. Δὲν εἶναι δυνατόν, κύριοι βουλευταί, νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ τῆς γενικῆς μέσης τιμῆς, καθ’ ὃν τρόπον ὡμίλησεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Ἠμποροῦμεν νὰ κάμωμεν, ἐὰν θέλετε, μίαν ἀνάλυσιν τοῦ θέματος αὐτοῦ, ὁπότε θὰ ἴδητε ποῖοι εἶναι οἱ πραγματικοὶ ἀριθμοὶ καὶ εἰς ποῖα ἀντικειμενικὰ συμπεράσματα φθάνει κανείς. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε ἀκόμη νὰ εἴπω ὅτι δὲν νομίζω ὅτι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ εἶναι πολιτικὴ προνομιακῆς μεταχειρίσεως τῶν ὀφειλετῶν, ἀλλ’ ὅτι εἶναι πολιτική, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, ὑγιής, διότι δὲν εἶναι σωστὸν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὀφείλει νὰ ἀπολαμβάνῃ διὰ τὸ μέρος τῆς ὀφειλῆς του τιμῆς προνομιακῆς. Διότι δὲν κάμνομεν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ λέγωμεν εἰς ὅλον τὸν κόσμον: νὰ καταβάλῃς προσπάθειαν νὰ ὀφείλῃς ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερα, διότι αὐτὰ πρόκειται νὰ τὰ ἐξοφλήσῃς εἰς μίαν τιμὴν 3.000 δραχμῶν, ἐνῷ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα δὲν ὀφείλεις πρόκειται νὰ τὰ ἐξοφλήσῃς εἰς τὴν τιμὴν τῶν 3.200.

§30Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος).

§31Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐκεῖ ὑπάρχει μία ἀσήμαντος ἐξαίρεσις πράγματι καὶ ἐὰν ἐνδιαφέρεσθε νὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν λεπτοτάτην διάκρισιν, θὰ τὴν δικαιολογήσωμεν. Ἀλλὰ νομίζω ὅτι ὡς γενικὴ πολιτικὴ γραμμὴ εἶναι μία γραμμή, τὴν ὁποίαν δὲν πρέπει ν’ ἀκολουθήσῃ κανείς. Ἔστω, δὲν εἶναι σωστὸν νὰ συγκρίνωμεν τὴν τιμὴν τῶν 3.000 δραχμῶν εἴτε τοῦ 1950, εἴτε τοῦ 1951, εἴτε τοῦ 1952, μὲ τὴν τιμὴν τὴν ἰδικήν μας, τῶν 4 δραχμῶν ἢ τῶν 3,90, ὡς ἀνέφερεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, διὰ τὸν ἁπλούστατον λόγον, διότι ἡμεῖς εἰς τὴν τιμὴν τῶν 3,90–4 δεχόμεθα τὸ σύνολον τοῦ πλεονάσματος τοῦ παραγωγοῦ, ὡς θὰ ἀποδείξω κατωτέρω, ἐνῷ εἰς τὴν τιμὴν τῶν 5 δραχμῶν δὲν ἐδέχετο ἡ τότε συγκέντρωσις, παρὰ τὰ χρέη πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν.

§32Π. ΛΕΒΑΝΤΗΣ. (Ὑπ. Γεωργίας). Θὰ εἶναι χρήσιμον στοιχεῖον διὰ τὴν Βουλήν, ἐὰν προστεθῇ ὅτι ἡ συγκέντρωσις τοῦ 1950 ἀπέβλεπε μόνον εἰς μίαν συγκέντρωσιν ὕψους 85.000 τόννων.

§33Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ τὴν ἐλευθέραν ἀγοράν.....

§34Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ὁμιλήσωμεν καὶ περὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς. Κύριοι βουλευταί, ὁ κ. ὑπουργὸς τῆς Γεωργίας μὲ ἐπρόλαβε. Τὸ μὲν 1950 συνεκετρώθησαν μόνον 85.000 τόννοι, ἀκολούθως τὸ 1951, 140.000 τόννοι καὶ τὸ 1952, 159.000 τόννοι. Βεβαίως, ἡ παραγωγὴ δὲν ἦτο τοιαύτη, ὥστε νὰ δύναται νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν παραγωγὴν τοῦ 1.400.000 τόννων τοῦ 1955, ὁπότε ἡμεῖς, κύριοι βουλευταί, συνεκεντρώσαμεν 349.000 τόννους. Πάντως θὰ παραδεχθῆτε καὶ σεῖς, κύριοι βουλευταί, ὅτι ὅταν ἔχῃ κανεὶς ν’ ἀντιμετωπίσῃ ἕνα τόσον μικρὸν ὄγκον, τότε ἠμπορεῖ πολὺ εὐχερέστερον νὰ κινηθῇ, παρὰ ὅταν ἔχῃ ν’ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ὄγκον, τὸν ὁποῖον ἔχομεν ν’ ἀντιμετωπίσωμεν ἡμεῖς. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, θὰ ἐπανέλθω εἰς τὴν ἐξίσωσιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, τὴν ὁποίαν προσωρινῶς θὰ δεχθῶ. Εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ὅτι ἡ δικαία τιμὴ εἶναι συνάρτησις τριῶν παραγόντων. Τοῦ κόστους, τοῦ ὄγκου τῆς παραγωγῆς καὶ τῆς ἐπιρροῆς τοῦ τιμαρίθμου. Δὲν θὰ κρίνω τὴν θεωρίαν αὐτὴν ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς. Αὐτὴν τὴν στιγμὴν θὰ τὴν παραδεχθῶ ὅτι ἀποτελεῖ ἓν ὀρθὸν ἠθικὸν κριτήριον, διὰ νὰ προχωρήσῃ ἡ συζήτησις. Κατόπιν θὰ ἴδωμεν κατὰ πόσον αὐτὸ τὸ ἠθικὸν κριτήριον, τὸ ὁποῖον ἔθεσεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, ἠμπορεῖ ποτὲ νὰ εἶναι πρακτικὸν οἰκονομικὸν κριτήριον, πρᾶγμα περὶ τοῦ ὁποίου ἐγὼ τοὐλάχιστον ἔχω ὀλιγίστας ἀμφιβολίας. Ἐὰν μελετήσωμεν τὴν ἰδίαν τὴν ἐξίσωσιν τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων, θὰ ἴδωμεν διὰ ποῖον λόγον προκύπτει πρόβλημα μεταξὺ τῆς περυσινῆς ἐσοδείας ἢ τῆς προπερυσινῆς καὶ τῆς σημερινῆς. Κύριοι βουλευταί, ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ οἱ ἐφετεινοί, καὶ νομίζω ὅτι ὑπήρξαμεν εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ὑπερβολικὰ αἰσιόδοξοι, στηρίζονται ἐπὶ τῆς ἑξῆς βάσεως. Ὅτι ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ θὰ ἀνέλθῃ εἰς 1.500.000 τόννους. Τοῦτο σημαίνει ὅτι πέρυσι, ἐνῷ εἰσήχθησαν ξενικοῦ σίτου εὐθηνοῦ 312.000 τόννοι.....

§35ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Πρόκειται περὶ εὐθηνοῦ ξενικοῦ σίτου;

§36Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Θὰ ἴδωμεν, κ. συνάδελφε, πόσον εἶναι εὐθηνότερος. Εἶναι εὐθηνότερος κατὰ μίαν δραχμήν.......

§37Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἄνευ δασμοῦ.....

§38Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Βεβαίως ἄνευ τοῦ δασμοῦ. Ὁ δασμὸς δὲν ἀποτελεῖ σύγκρισιν. Συζητοῦμεν περὶ τῶν φυσικῶν τιμῶν. Ἐάν, κ. συνάδελφε, θέλετε νὰ λάβετε τὸν λόγον, ζητήσατέ τον νὰ ὁμιλήσετε, μὴ μὲ διακόπτετε σᾶς παρακαλῶ. Ἐδῶ, πρόκειται νὰ κάμωμεν ὑπολογισμοὺς ψυχραίμους καὶ νὰ ἐξηγήσῃ ἡ Κυβέρνησις εἰς τὴν Βουλὴν διατὶ κατέληξεν εἰς αὐτὰ τὰ συμπεράσματα. Οἱ ἀριθμοὶ αὐτοὶ τοὺς ὁποίους λέγω εἶναι ἀτράνταχτοι, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἀριθμοί. Λοιπόν, ἐνῷ πέρυσι ἐχρησιμοποιήσαμεν, 312.000 τόννους περίπου ξενικὸν σῖτον, ἐφέτος δὲν θὰ χρησιμοποιήσωμεν παρὰ 150.000 τόννους τοιούτου.

§39Κ. ΜΠΑΚΟΛΛΑΣ. Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν ὑπολογίζει 200.000 τόννους.

§40Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Σᾶς εἶπον, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ γνώμη ἡ ὑπεύθυνος τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους. Καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου καὶ τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας κατέληξαν εἰς τὸ συμπέρασμα αὐτό, ἐξ αὐτῶν τῶν ὑπολογισμῶν. Πρέπει μάλιστα νὰ σᾶς ἐξομολογηθῶ, ὅτι τὸ Ὑπουργεῖον Γεωργίας, φρονεῖ ὅτι ἡ παραγωγὴ θὰ εἶναι μεγαλυτέρα τῶν 1.500.000 τόννων. Καὶ ἑπομένως, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα λέγω ἰσχύουν κατὰ μείζονα λόγον, ἐὰν οἱ παραγωγοὶ οὗτοι εἶναι μεγαλύτεροι, διότι θὰ εἶναι ἀκόμη μικροτέρα ἡ εἰσαγωγὴ εὐθηνοῦ ξενικοῦ σίτου. Ὁ μῦθος δηλοῖ, ὅτι αὐτὴ ἡ ἁπλῆ γενομένη μεταβολὴ καὶ ἐὰν ὑποτεθῇ ὅτι διετηροῦντο αἱ περυσιναὶ τιμαὶ συγκεντρώσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἀνεξάρτητος τῆς οἱασδήποτε ἐπιρροῆς τῆς Κυβερνήσεως, εἶναι μία μεταβολὴ ἡ ὁποία ἐπῆλθεν ἀπὸ ἕνα εὐτυχὲς γεγονός, ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῷ πέρυσιν εἴχομεν μίαν παραγωγὴν 1.200.000 τόννων, τώρα ἔχομεν μίαν παραγωγήν, ἡ ὁποία θὰ εἶναι κατὰ 150.000 τόννους τοὐλάχιστον μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν προηγουμένην παραγωγήν. Αὐτὸ εἶναι ἕνα γεγονός, τὸ ὁποῖον ἑορτάζει ἡ Κυβέρνησις, ἀλλὰ τὸ ὁποῖον διὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς εἰς τοὺς ὁποίους αὐτὴν τὴν στιγμὴν ἀναφέρομαι, εἶναι ἕνα γεγονὸς κατασταλτικόν. Λοιπόν, ἐπαναλαμβάνω, ἐὰν δὲν ἐδίδομεν μίαν δραχμὴν πάρα πάνω ἀπὸ τὴν τιμὴν συγκεντρώσεως, θὰ εἴχομεν ἀπότομον μεταβολὴν τῶν ἀποτελεσμάτων δηλαδή, αὐτόματον μεταβολὴν τῆς τιμῆς τοῦ ἄρτου, ἐκτὸς ἐὰν ἐπηγαίναμεν εἰς ἐπιδότησιν τοῦ προϋπολογισμοῦ, περὶ τῆς ὁποίας θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ ὁμιλήσω εἰς τὸ τέλος. Θὰ μοῦ εἴπῃ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, διὰ ποῖον λόγον δὲν συνέβη τοῦτο μὲ τὴν συγκέντρωσιν τοῦ 1953. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ἁπλῆ. Ἐκεῖ, πράγματι, μετεχειρίσθημεν μόνον 125.000 τόννους ξενικοῦ σίτου, ἀλλὰ αἱ 125.000 τόννοι ξενικοῦ σίτου ἦσαν ἤδη εἰς τὰς ἀποθήκας καὶ εἶχον λογισθῆ μὲ τιμὴν δολλαρίου 15.000 δρχ., διότι εὑρίσκοντο εἰς τὰς ἀποθήκας πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος διὰ τὸν ὁποῖον, τότε, ἦτο δυνατόν, παρὰ τὸ μέγεθος τὸ τεράστιον τῆς συγκεντρώσεως, νὰ δοθοῦν αἱ τιμαὶ τῶν 3.200 καὶ 3.400, εἰς τὰς ὁποίας ἀνεφέρθη ὁ κ. ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Αὐτὴ εἶναι, λοιπὸν ἡ ἁπλῆ τοῦ πράγματος ἐξήγησις.

§41Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Ἐπιτρέπετε μίαν διακοπήν;

§42Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ὄχι, διότι ἐὰν ἐπρόκειτο πάλιν νὰ μοῦ εἴπητε, ὅτι ἐὰν ἐβάζαμεν δασμὸν θὰ ἐγένετο τὸ σιτάρι τὸ εὐθηνότερο, ἀκριβώτερον, δὲν νομίζω ὅτι προσφέρομεν μεγάλην ὑπηρεσίαν.

§43ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρακαλῶ, μὴ γίνονται διακοπαί.

§44Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐπίσης, ἐπιθυμῶ νὰ γίνῃ μία διάκρισις. Ἡ Κυβέρνησις διὰ τῆς πολιτικῆς τοῦ σίτου, τὴν ὁποίαν ἀκολουθεῖ, ὅπως ἐξήγγειλεν αὐτὴν ὁ Στρατάρχης ἀποβλέπει εἰς τὴν προστασίαν τοῦ μικροῦ καὶ τοῦ μέσου παραγωγοῦ. Ἀσκεῖ μίαν πολιτικὴν προνοίας ὑπὲρ τοῦ μικροῦ καὶ τοῦ μέσου παραγωγοῦ. Πρέπει, ὅμως, νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψει μας ποία εἶναι ἡ κατανομὴ τοῦ κλήρου εἰς τοὺς Ἕλληνας καὶ τί σημαίνει τοῦτο εἰς τὴν οὐσίαν. Διότι ὑπηνίχθη ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε., ὅτι θὰ ἠδυνάμεθα, φέρ’ εἰπεῖν, νὰ μετατοπίσωμεν ἕνα βάρος ἀπὸ τοὺς μικροὺς καὶ νὰ τὸ ἀποθέσωμεν εἰς τοὺς μεγάλους ἤ, μᾶλλον, νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς μεγάλους πολὺ μικροτέραν τιμὴν καὶ τὴν διαφορὰν αὐτὴν νὰ τὴν δώσωμεν εἰς τοὺς μικρούς. Αὐτὸ γίνεται κατὰ μεγάλο μέτρον, ὅπως προκύπτει ἐκ τῆς ἁπλῆς ἀναγνώσεως τῶν ἐξαγγελιῶν τοῦ Προέδρου τῆς Κυβερνήσεως καὶ τοῦ ὑπουργοῦ τῆς Γεωργίας. Ἀλλά, κύριοι βουλευταί, μὴ πλανώμεθα. Πόσοι ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα μεγάλοι παραγωγοί; Νὰ σᾶς εἴπω. Ὑπάρχουν, κύριοι, ἄνω τῶν 200 στρεμμάτων, οὐχὶ κἂν ἄνω τῶν 500, 834 εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα. Ὑπάρχουν, κύριοι, μεταξὺ 150 καὶ 200 στρεμμάτων, πόσοι νομίζετε; 980. Ὑπάρχουν, κύριοι βουλευταί, μεταξὺ 101 καὶ 150 στρεμμάτων, 2086.

§45Γ. ΜΟΔΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τὴν Λάρισαν.....

§46Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀπαντήσῃ κανεὶς εἰς ἀριθμούς, ὑπευθύνως ἀναφερομένους, δι’ οἱασδήποτε διακοπῆς. Θὰ σᾶς ὁμιλήσω, ὅμως, καὶ περὶ τῆς Λαρίσης. Πάντως, οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους σᾶς ἀνέφερα, εἶναι οἱ ὑπεύθυνοι ἀριθμοὶ τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι τὰ στρέμματα τὰ ἐνισχυθέντα καὶ τὰ μὴ ἐνισχυθέντα, εἶναι τὸ ἄθροισμα τῶν διὰ σίτου καλλιεργηθέντων στρεμμάτων. Δὲν ὡμίλησα περὶ τῶν κάτω τῶν 100 στρεμμάτων παραγωγῶν. Θὰ ὁμιλήσω εὐθὺς ἀμέσως. Ἐμὲ μὲ ἐνδιαφέρει νὰ ἀπαντήσω εἰς τοὺς κ.κ. ἀρχηγοὺς τῶν Κομμάτων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως καὶ λέγω ὅτι δὲν εἶναι, ἑπομένως, δυνατὸν νὰ εἴπωμεν ὅτι στηρίζομεν τὴν πολιτικήν μας ἐπὶ τοῦ ὅτι ἀπὸ 834+980+ 2.000 δηλαδὴ ἀπὸ 4.000 ἀνθρώπους, ἀπὸ αὐτοὺς θὰ τοὺς πάρωμεν εὐθηνότερον τὸν σῖτον των, διὰ νὰ βγάλωμεν μέσον ὅρον. Καὶ αὐτό, τὸ ἐκάμαμε διότι αὐτὸ ἀποτελεῖ τρόπον τινὰ ἠθικὸν ἔρεισμα, ἀλλὰ δὲν λύει τὸ πρόβλημα, ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῆς, ὅπως βεβαίως τὸ ἀντιλαμβάνεσθε. Διότι, ἐπαναλαμβάνω, παραγωγοὶ ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων εἰς τὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν παρὰ αὐτοὶ ποὺ σᾶς ἀνέφερα καὶ μεγάλοι, μάλιστα, ποὺ ὑπηνίχθη ὁ ἀξιότιμος κ. Βενιζέλος, ὑπάρχουν εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλλάδα, ἄνω τῶν 200 στρεμμάτων, 834.

§47Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Εἶναι δυνατὸν νά.......

§48Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Τὸ τί εἶναι δυνατὸν καὶ τί δὲν εἶναι δυνατόν, εἶναι ζήτημα στατιστικῆς. Αὐτοί, εἶναι οἱ ἀριθμοί. Ἐὰν ἔχετε σεῖς αὐθεντικωτέρους, νὰ μᾶς τοὺς εἴπητε.

§49Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Λέγετε, ὅτι οἱ μεγάλοι παραγωγοὶ εἶναι ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων.

§50Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Ἐγὼ ἀπήντησα εἰς τὸν ὑπαινιγμὸν ποὺ ἔκαμεν ὁ ἀξιότιμος κ. ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε., ὁ ὁποῖος ὡμίλησε μάλιστα περὶ παραγωγῶν ἄνω τῶν 500 στρεμμάτων, ἔχω δὲ τὴν τιμὴν νὰ πληροφορήσω ὑμᾶς ὅτι παραγωγοὶ ὄχι κἂν ἄνω τῶν 500 ἀλλὰ ἄνω τῶν 200 στρεμμάτων ὑπάρχουν εἰς τὴν Ἑλλάδα 834, οὐδὲ εἷς πάρα πάνω.

§51Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς...

§52Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν δέχομαι καμμίαν διακοπήν.

§53Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἀργότερα, θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε.

§54Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Καὶ διὰ νὰ ὁμιλήσωμεν περὶ στρεμμάτων, ἐπὶ 11 ἑκατομμυρίων καλλιεργηθέντων στρεμμάτων, παραγωγοὶ ἄνω τῶν 100 στρεμμάτων ἐκαλλιέργησαν περίπου 500.000 στρέμματα, ἤτοι τὸ 1)20. Ἔρχομαι, τώρα, εἰς τοὺς παραγωγοὺς μεταξὺ 50 καὶ 100 στρεμμάτων. Ἐκεῖ περίπου τὸ ἥμισυ τῶν παραγωγῶν αὐτῆς τῆς κατηγορίας πράγματι, εἶναι ἐντοπισμένον εἰς τὸν Νομὸν Λαρίσης κυριώτερον καὶ εἰς τὸν Νομὸν Μαγνησίας, κατὰ δεύτερον λόγον. Αὐτοὶ δὲν εἶναι μεγάλοι παραγωγοί, εἶναι κληροῦχοι, ὁ κλῆρος εἶναι μεγάλος καὶ ὅλοι αὐτοὶ μαζὶ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, πόσοι νομίζετε ὅτι εἶναι; Ὅλοι αὐτοὶ μαζὶ εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα, εἶναι 20.774 εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν σιτοπαραγωγῶν εἶναι εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα 712.100. Ὥστε, ὅταν λέγωμεν ὅτι δίδομεν τὴν προνομιακὴν τιμὴν τῶν 4 δραχμῶν εἰς τοὺς μέχρι τῶν 30 στρεμμάτων καὶ ὅταν λέγωμεν ὅτι δίδομεν τὴν προνομιακὴν τιμὴν τῶν 3,90 εἰς τοὺς μέχρι τῶν 40 στρεμμάτων καὶ τὴν τιμὴν τῶν 3,85 εἰς τοὺς μέχρι 50 στρεμμάτων, λέγομεν, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δίδομεν εἰς τοὺς μέχρι 50 στρεμμάτων, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ περισσότερον ἀπὸ τὰ 95% τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν σιτοπαραγωγῶν, ὅτι δίδομεν εἰς αὐτοὺς τὴν τιμὴν τὴν προμνησθεῖσαν. Δὲν εἶναι τιμὴ προνομιακή, προνομιακὴ ἐν σχέσει μὲ τοὺς ἄλλους, δὲν εἶναι ἐξαιρετική, εἶναι μᾶλλον προνομιακὴ ὡς πρὸς τὸ ὑποκείμενον. Ἀπὸ ἀπόψεως οἰκονομικῶν ἀποτελεσμάτων δὲν βοηθοῦμεν καὶ πάρα πολὺ διότι δίδομεν εἰς τοὺς ἄλλους τυχὸν τιμὰς μικροτέρας.

§55Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Διὰ μέρους τῆς παραγωγῆς.

§56Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Δὲν ἔχω καμμίαν δυσκολίαν καὶ εἰς αὐτὸ ν’ ἀπαντήσω, κύριοι συνάδελφοι. Βεβαιότατα δὲν ἠμπορεῖ ἡ Κυβέρνησις νὰ εἴπῃ εἰς τὸν μικρὸν ἔστω παραγωγόν, δῶσε μου καὶ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον συνήθως χρησιμοποιεῖς διὰ τὰς ἰδικάς σου ἀνάγκας.

§57ΕΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ. Θὰ κρατήσῃ ὑποχρεωτικῶς.

§58ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Διατὶ διακόπτετε, κ. συνάδελφε; Διατὶ θέλετε νὰ ἐγκαινιάσητε αὐτὸ τὸ σύστημα. Διατί; Σᾶς παρακαλῶ θερμότατα. Τὸ ἀπαγορεύω. Ποῖος ὁ λόγος νὰ γίνεται αὐτὸ τὸ πρᾶγμα;

§59Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι Βουλευταί, δὲν εἶναι ἡ μέση τιμὴ ἡ ἰδική σας, καμμία τιμὴ ἡ ὁποία ἀπέχει πολὺ ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν 4 δραχμῶν, ἢ ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν 3,90. Οἱ πρόχειροι ὑπολογισμοὶ τοὺς ὁποίους ἔκαμα, εἶναι πρόχειροι δι’ ὃ καὶ δὲν ἠμποροῦμεν νὰ ἠξεύρωμεν ἀκριβῶς, πόσαι κατηγορίαι, ποῖαι ποσότητες θὰ προσφερθοῦν καὶ πότε θὰ προσφερθοῦν, ἀνεβίβασαν τὴν μέσην τιμὴν ὑπὲρ τὰς 3,90 κατὰ μέσον ὅρον, διότι ἁπλούστατα, κύριοι, τὸ πλεῖστον τῶν παραγωγῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα εἶναι μικροὶ παραγωγοί, μακάρι νὰ ἦσαν πολλοὶ οἱ μεγάλοι παραγωγοί, διότι θὰ εἴμεθα ὅλοι πλουσιώτεροι. Ἀλλὰ αὐτὴ εἶναι, κύριοι συνάδελφοι, ἡ κατάστασις ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ στρεμμάτων καὶ ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ παραγωγῶν. Ἐπιθυμῶ νὰ ὑπενθυμίσω εἰς τοὺς κ. συναδέλφους, ὅτι αὐτὸ τὸ περίφημον μετ’ ἀφαίρεσιν τῶν 10 πρώτων στρεμμάτων, ἴσχυσεν εἰς ὅλας τὰς μεταπολεμικὰς συγκεντρώσεις αἱ ὁποῖαι ἔλαβον χώραν καὶ ἑπομένως εἰς τὰς συγκεντρώσεις τὰς ὁποίας ἐκάματε σεῖς, μὲ μόνην τὴν διαφορὰν ὅτι σεῖς εἰς τὰς ἀνακοινώσεις σας τὸ παραλείπατε, ἡμεῖς δὲ διὰ περισσοτέραν σαφήνειαν τὸ λέγομεν. Ἀλλὰ ἔρχομαι, κ. συνάδελφοι, εἰς ἕνα ἄλλο βασικὸν θέμα. Εἶπεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὅτι τάχα εἶναι δυνατὴ ἡ χορήγησις ὑψηλῶν τιμῶν, συγκεντρώσεως, ὑψηλῶν τιμῶν ἀσφαλείας, καὶ μάλιστα ὑψηλοτέρων ἀπὸ τὰς ἰδικάς μας χωρὶς νὰ αὐξηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἄρτου. Καὶ ὅτι μέν, κ. συνάδελφοι, τοῦτο εἶναι νομισματικῶς ἀδύνατον καὶ λέγεται μόνον ἐπειδὴ συμπίπτει αὐτὴν τὴν στιγμὴν νὰ μὴ διαχειρίζεται ἡ Φιλελευθέρα Δημοκρατικὴ Ἕνωσις τὴν ἐξουσίαν, εἶναι νομίζω, αὐτονόητον. Ἀλλὰ ἐδῶ ὑπάρχει καὶ ἕνας ἄλλος συλλογισμός, τὸν ὁποῖον θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ παρακολουθήσετε καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶναι νομισματικὸς καὶ ἀφορᾷ εἰς τὰ πράγματα, δὲν εἶναι καθόλου περίπλοκος καὶ δὲν ἠμπορεῖ ἐπὶ τοῦ συλλογισμοῦ αὐτοῦ νὰ ὑπάρξῃ καμμία ἀμφιβολία καὶ φοβοῦμαι ὅτι θὰ καταδειχθῇ, πὼς αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ ἐπιχειρήματα εἶναι ἀβάσιμα καὶ δὲν ἔχουν κανένα ἄλλον σκοπὸν παρὰ νὰ κολακεύσουν τοὺς σιτοπαραγωγοὺς καὶ νὰ παραβιάσουν τοὺς φυσικοὺς νόμους. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν ἔχωμεν ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν καὶ ἐὰν ἔχωμεν τιμὴν συγκεντρώσεως ὑψηλοτέραν ἀπὸ τὴν τιμὴν τοῦ μαύρου ἄρτου, ἐρωτῶ: Θὰ ὑπάρξῃ ἔστω καὶ ἕνας παραγωγὸς ὁ ὁποῖος δὲν θὰ πάῃ εἰς τὴν συγκέντρωσιν, ὄχι μόνον τὸ πλεόνασμά του, ἀλλὰ δὲν θὰ πάῃ καὶ τὸ περίσσευμά του καὶ τὸν σπόρον του, ἀφοῦ θὰ ἠμπορῇ νὰ ἀγοράσῃ τὸ μαῦρο ψωμὶ εὐθηνότερον καὶ μάλιστα μὲ τόσην μεγάλην διαφορὰν εὐθηνότερον; Καὶ τί θὰ συνέβαινε τότε, κ. συνάδελφοι, θὰ συνέβαινεν ἁπλούστατα τοῦτο τὸ ἰλιγγιῶδες. Ἐδῶ γνωρίζομεν συγκεντρώσεις, αἱ ὁποῖαι ἐμάζευον 100 καὶ 200 χιλιάδες τόννους, μίαν συγκέντρωσιν ἡ ὁποία ἐμάζευσε 300.000 τόννους καὶ διὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἡ συγκέντρωσις αὐτὴ ἐξοδεύσαμεν 1 τρισεκατομμύριον δρχ. Φαντασθῆτε τί ἔχει νὰ γίνῃ ἂν φέρ’ εἰπεῖν εἰς τὴν συγκέντρωσιν τὴν ὁποίαν ἐσχεδίασε προχείρως ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ἤρχοντο 400.000 ἢ 800.000 τόννοι. Εἶναι δυνατόν, κ. συνάδελφοι, νὰ ὑποστηρίζωνται αὐτὰ τὰ πράγματα ὑπευθύνως, νὰ λέγωμεν ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ παραβιάσωμεν τοὺς στοιχειώδεις φυσικοὺς νόμους; Ἐδῶ, κύριοι, ἡ γραμμὴ εἶναι ἁπλῆ. Δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ θέλῃ, μὲ συγχωρεῖτε διὰ τὴν λαϊκὴν ἔκφρασιν, καὶ τὴν πίτταν ἀφάγωτην καὶ τὸν σκύλον χορτάτον. Ἡ ἐπιδότησις γίνεται μέχρι ὁρίου τινός, καὶ δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐπιδοτήσῃ κανεὶς πέραν ἐκείνου τοῦ ὁρίου τὸ ὁποῖον θὰ καταστήσῃ τὴν προσφορὰν οὐχὶ πλέον τοῦ πλεονάσματος ἀλλὰ τοῦ συνόλου τῆς παραγωγῆς δελεαστικήν. Καὶ οἱ ἀριθμοὶ τοὺς ὁποίους ἀνέφερεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, τὸ εὔχομαι, κ. συνάδελφοι, πλὴν θὰ καθίστων σιτοπαραγωγοὺς καὶ τοὺς μὴ σιτοπαραγωγούς, διὰ νὰ ἐπωφεληθοῦν αὐτῶν τῶν τιμῶν αἱ ὁποῖαι θὰ τοὺς ἐδίδοντο, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ὁ σιτοπαραγωγὸς θὰ ἐπωφελεῖτο δὶς μίαν φορὰν θὰ ἐπιδοτεῖτο δίδων τὸ σιτάρι του ἀκριβὸ καὶ δεύτερον λαμβάνων τὸ ψωμί του εὐθηνόν. Αὐτὰ τὰ σχέδια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προτείνωνται μὲ ἀντικειμενικότητα· προτεινόμενα ἔχουν ἁπλῶς σκοπὸν νὰ δημιουργοῦν ἐντυπώσεις.

§60Γ. ΜΟΔΗΣ. Τὸ 1931 συνεκεντρώθησαν 300.000 τόννοι, μὲ τιμὴν 7 δρχ. τὴν ὀκᾶν.

§61Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι συνάδελφοι, δὲν ἠξεύρω τί ἔγινε τὸ 1931 καὶ ἀκόμη ὀλιγώτερον τί ἔγινεν τὸ 1821. Γνωρίζω τί γίνεται τώρα καὶ γνωρίζω τί ἔγινεν ὅλα τὰ προηγούμενα ἔτη. Καὶ ἔκαμα μίαν, νομίζω, ἀντικειμενικὴν σύγκρισιν τῶν πραγμάτων καὶ σᾶς εἶπα ποῖοι εἶναι οἱ ἀριθμοί. Τούτων δοθέντων ἡ Κυβέρνησις, κ. συνάδελφοι, δὲν ἠδύνατο νὰ ἀκολουθήσῃ ἄλλην πολιτικήν, καὶ ἠκολούθησε τὴν πολιτικὴν τὴν ὁποίαν ἠκολούθησεν. Ἐτόλμησεν ἀπὸ ἀπόψεως νομισματικῆς καὶ ἐτόλμησε χάριν τῶν σιτοπαραγωγῶν, τόσα ὅσα, εἶμαι βέβαιος, οὐδεμία ἄλλη Κυβέρνησις εἰς τὴν θέσιν της θὰ ἠδύνατο νὰ τολμήσῃ. (Χειροκροτήματα). Δοθείσης, κύριοι, τῆς ἐφετεινῆς ηὐξημένης σιτοπαραγωγῆς, αἱ τιμαὶ εἶναι ἱκανοποιητικαί. Καὶ δοθέντος τοῦ γεγονότος ὅτι χάρις εἰς τὸ ἀπεριόριστον τῆς συγκεντρώσεως θὰ διατηρηθοῦν καὶ αἱ τιμαὶ τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ὑψηλαί. Αἱ τιμαί, κύριοι συνάδελφοι, τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς ἤρχισαν νὰ βελτιοῦνται ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως. Δὲν λέγω, ὅτι μέχρι σήμερον ἐλύσαμεν τὸ πρόβλημα τῆς ἐλευθέρας ἀγορᾶς τοῦ σίτου, ἀλλὰ πάντως ἐὰν συγκρίνετε τοὺς ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας ἰσχύσαντας ἀριθμοὺς εἰς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ἰδικῶν σας ἡμερῶν ἰσχύσαντας τότε θὰ ἴδητε, ὅτι αὐτοὺς τοὺς ἀριθμοὺς τοὺς χωρίζει πάρα πολὺ μεγάλη διαφορά.

§62ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Ἀντωνίου, παρακαλῶ μὴ μοῦ στρέφετε τὰ νῶτα. (Θόρυβος, φωναί, κωδωνοκρουσίαι).

§63Α. ΑΝΤΩΝΙΟΥ. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος)......

§64Π. ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ. (Ὑπουργὸς Συντονισμοῦ). Κύριοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ εἴπω, ὅτι ὅσον ἀφορᾷ τὴν δήλωσιν τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἐκ μέρους τοῦ κ. ἀρχηγοῦ τῶν Προοδευτικῶν, ὁ κ. Καψάλης, ὅτι δὲν τὴν ἀντελήφθην, δὲν ἀντελήφθην τί ἠννόει. Καὶ ὁ κ. Καψάλης ὁ ὁποῖος εἶναι συνήθως τόσον σαφὴς σήμερον, μολονότι ἐγγράφως ἐκφρασθεὶς ὑπῆρξεν ἀσαφέστατος καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτήν, τὸ κείμενον τὸ ὁποῖον ἀνεγνώσθη ὑπὸ τοῦ Προεδρείου, εἶναι ἀνεπίδεκτον ἀντικειμενικῆς κριτικῆς, διότι εἶναι ἀνεπίδεκτον λογικῆς ἑρμηνείας. Ἐγὼ δὲν ἠννόησα τί συγκεκριμένως ἐπιθυμεῖ τὸ κόμμα τῶν Προοδευτικῶν. Νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι δικαιοῦμαι νὰ συμπεράνω. Κύριοι βουλευταί, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποτελέσῃ λύσιν παγίαν τοῦ σιτικοῦ προβλήματος ἡ κατ’ ἔτος αὔξησις τῶν τιμῶν τοῦ σίτου. Τὸ πρόβλημα πρέπει νὰ ἀντιμετωπισθῇ ριζικώτερον, ἠρεμώτερον καὶ μακροχρονίως. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης στιγμῆς ἡ ἔκθεσις τῶν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου ἀντιλήψεων τῆς Κυβερνήσεως. Εἶναι ὅμως τῆς παρούσης στιγμῆς, νομίζω, ἡ ἑξῆς διαπίστωσις. Διαπιστώνει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι τὰ ἐπιχειρήματα τῶν ἀξιοτίμων ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ἐλεγχόμενα, ὄχι κἂν ἐπὶ τῇ βάσει κριτηρίων νομισματικῶν, εἰς τὰ ὁποῖα, ἐπειδὴ εἶναι περίπλοκα, δὲν ἠναγκάσθημεν κἂν νὰ καταφύγωμεν σήμερον, ὄχι διότι δὲν ὑπάρχουν, ἀλλὰ διότι ἀρκεῖ διὰ τὴν ἀντίκρουσιν τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν ἀξιοτίμων κ. ἀρχηγῶν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ καταφύγωμεν εἰς ἄλλα στοιχεῖα καὶ εἰς ἄλλας συγκρίσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἁπλούστεραι καὶ περισσότερον καταληπταί, δὲν εἶναι σοβαρά. Παρακαλῶ νὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σημειώσω καὶ τοῦτο, ὅτι δὲν νομίζω, ὅτι ὠφελοῦμεν τὸν τόπον μὲ τὸ νὰ ρίπτωμεν συνθήματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν εἰς τὰς τάξεις, πράγματι πασχούσας καὶ εἰς τάξεις πολυαρίθμους ὅπως εἶναι ἡ τάξις τῶν σιτοπαραγωγῶν. Δὲν βελτιώνομεν, κ. συνάδελφοι, τὴν θέσιν τῶν σιτοπαραγωγῶν μὲ τὸ νὰ ὑποσχώμεθα πράγματα, τὰ ὁποῖα, νομίζω, ὅτι σᾶς ἀπέδειξα μὲ πλήρη ἀντικειμενικότητα ὅτι εἶναι ἀδύνατον νὰ τηρηθοῦν καὶ βεβαίως δὲν θὰ ἐτηροῦντο. Ἢ, ἐὰν ἐτηροῦντο, θὰ ἐπήρχετο πλήρης καὶ νομισματικὴ καταστροφὴ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν τῆς προτιμήσεως τῆς λύσεως, τὴν ὁποίαν ὑπέδειξεν ὁ κ. ἀρχηγὸς τῆς Φιλελευθέρας Δημοκρατικῆς Ἑνώσεως, ὄχι ἁπλῶς οἰκονομικὴ καὶ νομισματικὴ καταστροφή, ἀλλὰ οἱονεὶ ἐπανάστασις εἰς ὁλόκληρον τὴν Ἑλληνικὴν ὕπαιθρον. Ἡ ἰδία ἡ Κυβέρνησις, ἡ ὁποία τὰ ἐξήγγελεν αὐτὰ τὰ μέτρα, θὰ ἠναγκάζετο μετὰ 10 ἡμέρας νὰ τὰ ἀνακαλέσῃ. Θὰ ἐδημιουργεῖτο μία κατάστασις, ἡ ὁποία εἶναι πράγματι δυσπερίγραπτος καὶ βεβαίως, δὲν θὰ τὰ ἔκαμεν αὐτὰ ἡ Φιλελευθέρα Δημοκρατικὴ Ἕνωσις, ὅταν ἦτο εἰς τὴν ἐξουσίαν, διότι ἐὰν ἠρώτα καὶ τὸν τελευταῖον τμηματάρχην τοῦ Ὑπουργείου Γεωργίας ἢ τοῦ Ὑπουργείου τοῦ Ἐμπορίου θὰ τῆς ἔλεγεν ὅτι αὐτὰ τὰ πράγματα εἶναι ἐκ τῶν ἀδυνάτων καὶ δὲν δύναται νὰ γίνουν. Ἀλλὰ αὐτὰ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκ τῶν ἀδυνάτων, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐγκρίνωνται ὡς κατευθύνσεις προγραμματικαὶ κομμάτων, τὰ ὁποῖα διεκδικοῦν τὴν πλειοψηφίαν τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ τὴν Κυβέρνησιν τοῦ τόπου. Καὶ τὸ χειρότερον ἀπὸ ὅλα εἶναι ὅτι δημιουργοῦμεν εἰς τὰς καρδίας τῶν σιτοπαραγωγῶν πικρίαν, πικρίαν τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἠμποροῦσαν νὰ ἀπαλύνουν οἱ κύριοι αὐτοὶ ὅταν ἤρχοντο εἰς τὴν ἐξουσίαν. Τὸ συμπέρασμα εἶναι ὅτι δημιουργοῦμεν μίαν ἐκρηκτικὴν κατάστασιν ἄνευ λόγου καὶ αἰτίας. Ἀντὶ νὰ προσπαθήσουν νὰ συμβάλλουν εἰς τὴν οὐσιαστικὴν λύσιν τοῦ προβλήματος καὶ ἀντὶ νὰ μᾶς ὑποδειχθῇ ἐὰν τυχὸν πουθενὰ ἐκάμαμεν λάθος, μᾶς ὑποδεικνύωνται λύσεις, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἐκ τῶν πραγμάτων ἀδύνατοι. Ἡ Κυβέρνησις πιστεύει ὅτι οἱ σιτοπαραγωγοὶ θὰ ἀντιληφθοῦν ποῖον εἶναι τὸ πραγματικόν τους συμφέρον καὶ θὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι ἐὰν ἐδίδομεν καὶ μίαν δραχμὴν περισσότερον, θὰ ἐδίδαμεν δραχμὴν ἄνευ ἀγοραστικῆς δυνάμεως καὶ ἄνευ ἀξίας. Θὰ ἐξαπατούσαμεν, κ. συνάδελφοι, τοὺς σιτοπαραγωγούς, διότι μέχρι ποὺ νὰ πάρουν αὐτὴν τὴν δραχμὴν εἰς τὰ χέρια των ἡ ἀξία αὐτῆς τῆς δραχμῆς θὰ εἶχεν ἐξανεμισθῇ. Ἡμεῖς ἐφθάσαμεν μέχρις ἐκείνου τοῦ ὑψίστου ὁρίου, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπει τὴν διατήρησιν τῆς ἀξίας τῆς ἀγοραστικῆς τῆς δραχμῆς. Θὰ ἔμειναν καὶ ἄλλα θέματα, κ. βουλευταί, πρὸς συζήτησιν, ἰδίως τὸ μέγα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔθιξεν ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων. Τὸ θέμα τῆς συγκεντρώσεως τῶν τιμῶν μεταξὺ ἀγροτικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων. Ἐλπίζω νὰ μοῦ δοθῇ εὐκαιρία εἰς ἄλλην περίπτωσιν νὰ ἀναλύσω πῶς ἔχουν αὐτὰ τὰ πράγματα καὶ κατόπιν νὰ ἐπιχειρήσωμεν ὅλοι μαζὶ νὰ καταλήξωμεν εἰς ὡρισμένα συμπεράσματα. Λυποῦμαι, ἀλλὰ δὲν εἶμαι εἰς θέσιν ἐξ ἀφορμῆς μιᾶς συζητήσεως ἐπὶ τοῦ σιτικοῦ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸ μέγα αὐτὸ θέμα συντόμως. Θέλω νὰ σᾶς εἴπω μόνον, κ. συνάδελφοι, τὸ ἑξῆς: Ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐνδιαφέρει δὲν εἶναι τόσον ἡ σχέσις τῶν τιμῶν ἀγροτικῶν προϊόντων πρὸς τὰ βιομηχανικὰ προϊόντα, ἀλλὰ ἡ σχέσις τῶν τιμῶν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων πολλαπλασιαζομένων ἐπὶ τὸν ὄγκον τῆς παραγωγῆς, συγκρινομένη πρὸς τὰς τιμὰς τῶν βιομηχανικῶν προϊόντων ποὺ καταναλίσκουν οἱ ἀγρόται. Αὐτὴ ἡ σύγκρισις εἶναι ἐνδιαφέρουσα. Διότι ἐὰν ἀλλέως ἐκάναμεν τὴν σύγκρισιν, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ πιστεύσητε ὅτι τότε ἡ δυστυχεστέρα χώρα τοῦ κόσμου κατ’ αὐτὰ τὰ κριτήρια θὰ ἐφαίνετο ὅτι εἶναι ἡ Ἀμερική, λαμβανομένων ὑπ’ ὄψιν ἀπολύτως τῶν ἀριθμῶν. Ἡ χώρα ἀκριβῶς, ἡ ὁποία ἔχει τὸ μεγαλύτερον ἐθνικὸν εἰσόδημα καὶ ἡ χώρα τῆς ὁποίας οἱ ἀγρόται προστατεύονται περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἀγρότας κάθε ἄλλης χώρας ἐν τῷ κόσμῳ. Ταῦτα, χωρὶς νὰ ἀρνοῦμαι τὴν ὕπαρξιν τοῦ προβλήματος δὲν νομίζω ὅτι δυνάμεθα ἐπὶ τοῦ προβλήματος αὐτοῦ νὰ ἐνδιατρίψωμεν ἀπόψε. Σήμερον νομίζω, ὅτι συνήχθη τὸ ἑξῆς σαφὲς συμπέρασμα: Ὅτι δὲν ἠδυνάμεθα νὰ πράξωμεν ἄλλο τι ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπράξαμεν καὶ ὅτι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπράξαμεν εἶναι κἄτι τὸ οὐσιῶδες, διότι δὲν ἀφορᾷ ἡ προνομιακὴ τιμὴ εἰς 5, εἰς 10, εἰς 30 εἰς τὸ 40% ἔστω τῶν παραγωγῶν, ἀφορᾷ, κ. βουλευταί, εἰς τὸ 90% τῶν Ἑλλήνων σιτοπαραγωγῶν. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§65Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον.

§66ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κρασαδάκη, δὲν ἔχετε τὸν λόγον, δὲν θὰ λάβετε τὸν λόγον, διότι δὲν ἔχετε δικαίωμα. Διαβάσατε τὸν Κανονισμόν.

§67Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε...... (Φωναί, διαμαρτυρίαι, κωδωνοκρουσίαι).

§68ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριε Κρασαδάκη, θὰ ἀναγκασθῶ νὰ σᾶς ἀνακαλέσω εἰς τὴν τάξιν.

§69Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. .. (Ὁμιλεῖ μὴ ἀκουόμενος). (Φωναί, κωδωνοκρουσίαι, διαμαρτυρίαι).

§70ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Παπανδρέου, ἔχει τὸν λόγον.

§71Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πρὶν λάβω τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ θέματος, εἶναι προφανὲς ὅτι προκύπτει ἓν θέμα Κανονισμοῦ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ὑπάρξῃ ἀποσαφήνισις. Ἀντὶ τῶν ἀρχηγῶν τῶν Κομμάτων, δὲν δικαιοῦνται ἐκπρόσωποι τῶν Κομμάτων, διὰ λογαριασμὸν αὐτῶν νὰ ὁμιλοῦν;

§72ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὄχι.

§73Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Πῶς εἶναι δυνατόν; Τὸ θέμα εἶναι γενικώτερον καὶ ἄσχετον πρὸς τὴν νευρικότητα αὐτῆς τῆς στιγμῆς, καὶ εἶναι πρέπον εἰς μίαν συνεννόησιν μὲ τὸ Προεδρεῖον τῆς Βουλῆς νὰ ρυθμισθῇ. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μεταβληθοῦν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων εἰς αἰχμαλώτους, ὀφείλοντες νὰ παρίστανται συνεχῶς.

§74ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Τὸ θέμα εἶναι σχετικὸν μὲ τὴν τροποποίησιν τοῦ Κανονισμοῦ. Ἀπόψε αἰφνιδιαστικῶς ὁ Κανονισμὸς δὲν μεταβάλλεται.

§75Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Συνήθως, κ. Πρόεδρε, δίδετε τὸ παράδειγμα ἀπελευθερώσεως ἀπὸ στενὰς γραμματικὰς ἑρμηνείας. Ἐκεῖνο πάντως, τὸ ὁποῖον εἶναι βασικόν, εἶναι ὅτι πρέπει εἰς τὰ Κόμματα νὰ ὑπάρχουν ἐκπρόσωποι, οἱ ὁποῖοι νὰ δύνανται νὰ ὁμιλοῦν διὰ λογαριασμὸν τῶν ἀρχηγῶν.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κατ’ οἰκονομίαν ἐδέχθην ἐπιστολήν σας διὰ τῆς ὁποίας μοῦ ὡρίζατε ὡς ἀναπληρωτὴν ἐν τῇ ἀπουσίᾳ σας τὸν κ. Χαβίνην. Ἐπίσης ἐδέχθην ἐπιστολὴν τοῦ κ. Παπαπολίτη, διὰ τῆς ὁποίας μοῦ ἔλεγεν, ὅτι μόνιμον ἐκπρόσωπον ὁρίζει τὸν κ. Μπακλατζῆν. Ἑπομένως ἐὰν θέλῃ καὶ ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. νὰ ὁρίσῃ μονίμως ἕνα ἐκπρόσωπον θὰ τὸ δεχθῶ. Εἶναι ὅμως ἀπαράδεκτον νὰ παρουσιάζεται ἑκάστοτε ὁ καθεὶς ὡς ἐκπρόσωπος τοῦ ἀρχηγοῦ του.

§77Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Τὸ θέμα ὑπῆρξε παρεμπῖπτον, ἀλλὰ προφανῶς ὑφίσταται, καὶ πρέπει νὰ εὕρῃ διὰ τὴν κανονικὴν λειτουργίαν τῆς Βουλῆς τὴν λύσιν του.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰς τὴν Ἐπιτροπὴν Κανονισμοῦ ἐκπροσωπεῖται καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ἂς συγκληθῇ ἡ Ἐπιτροπὴ καὶ ἂς ἀποφασίσῃ.

§79Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Εἰσέρχομαι εἰς τὸ συζητούμενον θέμα. Κύριε Πρόεδρε, ἤκουσα τὸν κ. ὑπουργὸν τοῦ Συντονισμοῦ, ἐπιθυμῶ νὰ βεβαιώσω καὶ τὸν ἴδιον καὶ τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν, ὅτι ὁπουδήποτε καὶ ἂν εὑρισκώμεθα, εἴτε εἰς τὰς τάξεις τῆς Κυβερνήσεως, εἴτε εἰς τὰς τάξεις τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, κατεχόμεθα καὶ ὁμιλοῦμεν μὲ τὸ ἴδιον αἴσθημα τῆς εὐθύνης, διότι γνωρίζομεν ὅτι ἐὰν αἱ Κυβερνήσεις ἔχουν εὐθύνας, ἔχουν ἐπίσης καὶ αἱ Ἀντιπολιτεύσεις. Καὶ ὅπως ὑπάρχουν καλαὶ καὶ κακαὶ Κυβερνήσεις, ὑπάρχουν ἐπίσης καλαὶ καὶ κακαὶ Ἀντιπολιτεύσεις. Καὶ ὅταν αἱ Ἀντιπολιτεύσεις ἐμπνέονται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης καὶ ἀσκοῦν τὸν ἔλεγχον ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι εὑρισκόμεναι εἰς τὴν Κυβέρνησιν θὰ ἔπραττον ὅτι ἔλεγον ὡς Ἀντιπολίτευσις. Ἐκπληροῦν ἐθνικὸν καθῆκον, καὶ ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν ἐπράξαμεν τὸ καθῆκον μας. Ὅπως εἰς τὸ 1949 ὅταν ὑπεστηρίξαμεν τὴν τιμὴν τῶν 3.000 κατωρθώσαμεν τὸ ἑπόμενον ἔτος νὰ τὴν ἐπιτύχωμεν μὲ τὸ ἴδιον πνεῦμα ἀνεπτύξαμεν καὶ σήμερον τὰς ἀπόψεις μας. Ὅσα ὑπεστηρίξαμεν, τὰ ὑπεστηρίξαμεν μὲ τὸ αἴσθημα τῆς εὐθύνης, δημοσίων ἀνδρῶν. Ἠκούσαμεν τὴν ἀπάντησιν τοῦ κ. ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους ἀνεκοινώσαμεν εἰς τὴν Ἐθνικὴν Ἀντιπροσωπείαν ἔχει κλονισθῆ. Ὅσα ὑπεστηρίξαμεν, ὅτι αἱ σημεριναὶ τιμαὶ συγκρινόμεναι μὲ τὰς προπολεμικὰς καὶ μὲ τὰς τιμὰς τῶν προγενεστέρων ἐτῶν, εἶναι τιμαὶ χαμηλότεραι, εἶναι βάσιμα. Ἡμεῖς ἐδηλώσαμεν πρῶτοι, ὅτι ὑπῆρχεν εἰς τὸ παρελθὸν καὶ τὸ γεγονὸς τῆς εἰσαγωγῆς μεγάλων ποσοτήτων σίτου ἐκ τοῦ ἐξωτερικοῦ, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἐπίδρασιν καὶ ἐπὶ τῶν τιμῶν τοῦ σίτου καὶ τοῦ ἄρτου. Ἑπομένως ἡ ἀναφορὰ αὐτοῦ τοῦ γεγονότος ἐκ τοῦ βήματος ὑπὸ τοῦ κ. ὑπουργοῦ, οὐδὲν προσέθεσεν. Συνοψίζομεν τὸν ἔλεγχον: Συμπέρασμα ὅτι ἡ Κυβέρνησις, ὄχι μόνον συγκρινομένη πρὸς ἄλλας Κυβερνήσεις, ἀλλὰ συγκρινομένη καὶ πρὸς ἑαυτήν, πρὸς τὴν πολιτικήν της κατὰ τὸ 1953, 1954, ἐφέτος δίδει χαμηλοτέρας τιμὰς εἰς τοὺς παραγωγούς. Καὶ ἔχομεν περίπου τὴν αὐτὴν παραγωγήν. Δὲν συντρέχει ἑπομένως ὁ γενικώτερος λόγος, τὸν ὁποῖον ἦτο δυνατή, ἡ ἐπίκλησις ὅπως συνέβαινεν εἰς τὸ παρελθόν. Τούτου δεδομένου, δικαιούμεθα νὰ συναγάγωμεν τὸ συμπέρασμα, ὅτι ὁ ἀγρότης εἰς τὰς ἡμέρας τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ, διαρκῶς βαίνει εἰς χαμηλότερον βιοτικὸν ἐπίπεδον, εὔλογος ἑπομένως εἶναι ὁ γογγυσμὸς καὶ εὔλογος ἡ ἀνυπομονησία διὰ τὴν ἀνατροπὴν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Συναγερμοῦ. (Ζωηρὰ καὶ παρατεταμένα χειροκροτήματα).

§80ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπάρχει μία δήλωσις τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος...

§81Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ τηρητὴς τοῦ Κανονισμοῦ τῆς Βουλῆς, κ. Πρόεδρε, εἶσθε σεῖς, καὶ πράγματι μὲ ἠρεμίαν διευθύνετε τὴν συζήτησιν. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἡ ὁποία ἀπησχόλησε καὶ σᾶς καὶ τοὺς ἀξιοτίμους συναδέλφους, καὶ διὰ τὴν ὁποίαν διετύπωσα τὴν παράκλησιν ἐκ μέρους τοῦ ἀπουσιάζοντος ἀρχηγοῦ τῆς Φ.Δ.Ε. ὁ ὁποῖος μὲ ἐξουσιοδότησε ρητῶς καὶ σᾶς τὸ ἀνεκοίνωσα τοῦτο, ὅτι λόγῳ κωλύματος ἐξαιρετικοῦ, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ παρακολουθήσῃ τὴν συζήτησιν, νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον, κατὰ πάγιον ἄλλωστε κοινοβουλευτικὸν ἔθιμον, ἵνα δώσω ὡρισμένας ἀπαντήσεις, εἰς ὅσα εἶπεν ὁ ἀξιότιμος κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀπαραίτητοι χωρὶς καὶ νὰ μεταβάλω κατ’ οὐσίαν ὅσα ὁ ἀξιότιμος ἀρχηγός μου ἀνέφερεν ὀρθῶς. Δι’ αὐτὸ παρακαλῶ ὅπως μοῦ ἐπιτρέψητε ν’ ἀπαντήσω.

§82ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Μὴ ἐπιμένετε.

§83Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι, κ. Πρόεδρε, διαμαρτυρόμενοι, νὰ ἀποχωρήσωμεν καὶ ἀποχωροῦμεν. (Ἀποχωροῦν οἱ βουλευταὶ τοῦ Κόμματος τῆς Φ.Δ.Ε. καὶ ἐν συνεχείᾳ τῶν Φιλελευθέρων, ΕΠΕΚ καὶ Δημοκρατικοῦ Κόμματος).

§84ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὑπὸ τοῦ κ. Γρηγορίου κατετέθη ἐξ ὀνόματος τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, ἡ ἑξῆς δήλωσις: Ἡ Κοινοβουλευτικὴ ὁμὰς τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος, θεωρεῖ τὰ ἐξαγγελθέντα μέτρα συγκεντρώσεως τοῦ σίτου ὡς αἴροντα καὶ τὸ τελευταῖον ἴχνος προστασίας τοῦ σίτου. Αἱ τιμαὶ τὰς ὁποίας ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ ὥρισεν, εἶναι προκλητικῶς χαμηλαί, οὐσιωδῶς δὲ πάντως μικρότεραι τῶν τιμῶν ὅλων τῶν προηγουμένων ἐτῶν καὶ ἐν ὄψει τῆς ἐφετεινῆς χαμηλῆς στρεμματικῆς ἀποδόσεως αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας θὰ ὁδηγήσουν εἰς ἀπόγνωσιν τὸν σιτοπαραγωγικὸν κόσμον. Ἐξ ἄλλου οἱ δραστικοὶ περιορισμοὶ εἰς ὅ,τι ἀφορᾷ τὴν ἄμεσον καταβολὴν τοῦ τιμήματος τοῦ παραδιδομένου σίτου καθιστοῦν κενὴν περιεχομένου τὴν ἐξαγγελθεῖσαν ἀπεριόριστον συγκέντρωσιν. Εἶναι βέβαιον ὅτι οἱ ἀνωτέρω περιορισμοί, θὰ ὠθήσουν τὸν σιτοπαραγωγὸν πρὸς τὴν ἐλευθέραν ἀγορὰν καὶ ἐν ὄψει τῆς μεγάλης προσφορᾶς αἱ διαμορφωθησόμεναι τιμαὶ θὰ ἀπέχουν σημαντικῶς τῆς τιμῆς ἀσφαλείας. Τέλος διαμαρτυρόμεθα διότι δὲν ὡρίσθη εἰσέτι ἡ ἡμέρα τῆς ἐνάρξεως συγκεντρώσεως καὶ καταγγέλλομεν τὴν ἀγρίαν ἐκμετάλλευσιν εἰς βάρος τῶν μικρῶν παραγωγῶν ἥτις ἤρχισεν ἤδη λόγῳ τῆς καθυστερήσεως τῆς συγκεντρώσεως.

§85ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, τὸν λόγον ἐπὶ τοῦ Κανονισμοῦ.

§86ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁρίστε.

§87ΑΘ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἀνακίνησις ζητήματος πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως δὲν προβλέπεται ὑπὸ τοῦ Κανονισμοῦ. Αὕτη, εἰσήχθη διὰ κοινοβουλευτικοῦ ἐθίμου. Ἑπομένως ἡ συζήτησις ἐπὶ τοῦ ἀνακινουμένου ζητήματος περιορίζεται εἰς τὸν αἰτήσαντα τὴν συζήτησιν κατόπιν ἀδείας τοῦ Προεδρείου, συνεννοουμένου μετὰ τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ ἀντικατάστασις τοῦ ἀρχηγοῦ ἢ ἡ πρότασις τροποποιήσεως τοῦ Κανονισμοῦ, ὅπως οἱ ἀρχηγοὶ ἀντικαθίστανται ὑπὸ ὡρισμένου βουλευτοῦ εἶναι κατὰ κύριον λόγον, ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Καὶ ἑπομένως κακῶς ἐθίγη τοιοῦτον ζήτημα, ζήτημα, τὸ ὁποῖον στηρίζεται ἐπὶ περιπτώσεως, ἡ ὁποία εἶναι ἐκτὸς τοῦ Κανονισμοῦ. Ἑπομένως, ἡ ἀποχώρησις τῶν ἀξιοτίμων συναδέλφων τῆς Ἀντιπολιτεύσεως, δὲν ἔχει οὐδένα λόγον στηριζόμενον εἰς τυχὸν παράβασιν τοῦ Κανονισμοῦ.

§88ΠΕΡ. ΙΑΚ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ὅτι κακῶς ἐπετράπη πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἰς τὸν κ. ἀρχηγὸν τῶν Φιλελευθέρων νὰ φέρῃ τὸ γενικὸν αὐτὸ ζήτημα. Διότι δὲν εἶχε παρὰ νὰ ὑποβάλῃ μίαν ἐπερώτησιν νὰ προταχθῇ καὶ νὰ συζητηθῇ εὐρέως τὴν ἐρχομένην Παρασκευήν. Πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως ἔχουν βεβαίως οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων τὸ δικαίωμα, ἀλλὰ ὅταν πρόκειται περὶ θεμάτων ἐπειγόντων, τὰ ὁποῖα μὲ ὀλίγας λέξεις τὰ ἀναπτύσσουν. Ἀλλὰ ὄχι νὰ ἀνακινηθῇ τὸ ζήτημα, τὸ ὁποῖον ἀνεκινήθη πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἰς τρόπον ὥστε νὰ ἀποχωρήσῃ καὶ ἡ Ἀντιπολίτευσις. Ὅσον ἀφορᾷ αὐτό, τὸ ὁποῖον ἐπιτρέπετε νὰ ὑπάρχουν ἀντιπρόσωποι τῶν ἀρχηγῶν ἔστω καὶ ἐγγράφως, εἶναι ἄτοπον, εἶναι παρὰ τὸν Κανονισμόν. Τροποποιήσατε τὸν Κανονισμόν, νὰ ἠμποροῦν ἐγγράφως οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Κομμάτων νὰ ὁρίζουν ἀντιπροσώπους των ὅταν ἐλλείπουν. Ἄλλως πρέπει νὰ εἶναι ἐδῶ καὶ νὰ ἀπαντοῦν οἱ ἴδιοι εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Διότι δὲν ἠμπορεῖ ὁ πρῶτος τυχὼν τῆς Ἀντιπολιτεύσεως νὰ ἀπαντᾷ εἰς τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τόσον σοβαρῶν θεμάτων.

§89ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὀφείλω, κ. βουλευταί, νὰ κάμω ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ τὴν κάτωθι δήλωσιν: Ὁ Κανονισμὸς εἶναι σαφὴς ἐν προκειμένῳ καὶ ὁμολογῶ, ὅτι δὲν ἔδωσα τὸν λόγον οὔτε εἰς τὸν κ. Καψάλην, ὁ ὁποῖος ἠθέλησεν νὰ ὁμιλήσῃ ἐκ μέρους τοῦ κόμματος τῶν Προοδευτικῶν καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ὀφείλω νὰ εἴπω, ὅτι ἐδέχθη τὴν ἄποψίν μου μετὰ λεπτότητος καὶ εἶπεν ὅτι συμφωνεῖ καὶ αὐτός, ὅτι ὁ κανονισμὸς ἔχει οὕτω. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, δὲν ἔλαβε τὸν λόγον καὶ ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, διότι ἐκπροσωπεῖ ὁμάδα καὶ ὄχι κόμμα. Περιωρίσθημεν, λοιπόν, εἰς τοὺς ἡγέτας τῶν κομμάτων. Ἐὰν ὁ κ. Κρασαδάκης εἶχεν, ὡς λέγει, μίαν προφορικὴν προσωρινὴν ἐντολὴν νὰ ἀπαντήσῃ εἰς τὸν κ. ὑπουργόν, ἀπὸ τὸν ἀρχηγόν του, αὐτὸ πλέον ὑπερβαίνει τὰ ὅρια καὶ τῆς πλέον ἐλαστικῆς ἐφαρμογῆς τοῦ Κανονισμοῦ. Ὁ ἀρχηγὸς τῶν Φιλελευθέρων, ὡμίλησε πρὸ τῆς ἡμερησίας διατάξεως καὶ ἠκούσθη ἄνευ διακοπῶν. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς Φ.Δ.Ε. ἐπίσης. Ὁ ἡγέτης τῆς Ε. Π.Ε.Κ. ἐξέθεσε τὰς ἀπόψεις του ἐλευθέρως. Τὸ Προοδευτικὸν κόμμα ἂν καὶ τὸ δεύτερον ἐν τῇ Βουλῇ, κωλυομένου τοῦ ἀρχηγοῦ του, ἐφήρμοσε τὸν Κανονισμὸν καὶ ἐξεδήλωσε τὰς ἀπόψεις του διὰ δηλώσεως ἀναγνωσθείσης εὐκρινῶς ὑπ’ ἐμοῦ τοῦ ἰδίου. Τὸ αὐτὸ ἔπραξα καὶ διὰ τὸ δημοκρατικὸν κόμμα. Ἠκούσθησαν συνεπῶς, ὅλαι αἱ ἀπόψεις καὶ ἐπικρίσεις κατὰ τῆς Κυβερνήσεως ὅλων τῶν κομμάτων καὶ ὁμάδων. Ὁ ἔλεγχος ἐγένετο πλήρως καὶ ἐλευθέρως. Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Κανονισμὸς δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἀναπλήρωσιν ἀρχηγοῦ κόμματος ὑπὸ οἱουδήποτε βουλευτοῦ καὶ ἡ ὑπ’ ἐμοῦ ἐφαρμογή του δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ ὡς ἐμπόδιον εἰς τὴν ἐλευθέραν ἄσκησιν τοῦ Κοινοβουλευτικοῦ ἐλέγχουν καὶ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀποχώρησιν. Δι’ αὐτό, νομίζω καὶ εὔχομαι, ὅπως ἡ Ἀντιπολίτευσις κρίνῃ ψυχραίμως τὸ περιστατικὸν αὐτό.

Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συζητοῦνται αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις, αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν. Ἡ ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Φοροτεχνικῶν ὑπαλλήλων Ἐδέσσης «περὶ λήψεως μέτρων προστατευτικῶν διὰ τὰ ἀπολυθέντα μέλη ταύτης», διαγράφεται ἀπουσιαζόντων τῶν ἐπ’ αὐτῆς ἐγγεγραμμένων ὅπως ὁμιλήσουν κ. κ. Ἀνδρεάδη καὶ Πέτσου. Ὁ κ. Χ. Καρατζένης, ἔχει τὸν λόγον, ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ διὰ ποῖον λόγον δὲν ἐψηφίσθη τελικῶς τὸ νομοσχέδιον περὶ Διοικητικῶν μεταβολῶν, μεταξὺ ὁμόρων Νομῶν καὶ Ἐπαρχιῶν.

§90Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, δὲν γνωρίζω μέχρι τῆς στιγμῆς, ἐὰν ὁ κ. ὑπουργὸς ἔχῃ ἀναθεωρήσει τὴν ἀπόφασίν του, ἢ εἶναι ὁριστικὴ ἡ ματαίωσις τῆς ψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου. Ἡ ψήφισις τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ εἰς πρώτην ἀνάγνωσιν ἐπεβλήθη ὡς δίκαιον αἴτημα τῶν Κοινοτήτων ἐκείνων, αἱ ὁποῖαι ἠθέλησαν ὅπως ὑπαχθοῦν, ἀποχωριζόμεναι ἑνὸς Νομοῦ, εἰς ἕτερον. Ἡ ἀναβολὴ τῆς ἐπιψηφίσεως τοῦ νομοσχεδίου αὐτοῦ, βεβαίως γεννᾷ εὐλόγως τὸ παράπονον τῶν Κοινοτήτων αὐτῶν καὶ ἡμῶν, διότι ἓν τόσον δίκαιον αἴτημα δὲν ἱκανοποιεῖται. Θὰ παρακαλέσω τὸ κ. ὑπουργὸν τῶν Ἐσωτερικῶν νὰ δώσῃ τὴν δέουσαν ἀπάντησιν, διότι εὑρισκόμεθα εἰς τὸ τέλος τῶν συνεδριάσεων τῆς συνόδου αὐτῆς καὶ βλέπομεν ὅτι τὸ νομοσχέδιον παραπέμπεται εἰς τὰς καλένδας.

§91ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§92Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Τὸ νομοσχέδιον συνεζητήθη εἰς αʹ συζήτησιν καὶ προεκάλεσε μεγάλην συζήτησιν. Ἐπηκολούθησαν τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια, τὰ ὁποῖα ἀπησχόλησαν τὴν Βουλὴν εἰς μακρὰς συνεδριάσεις καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ τρόπος νὰ ψηφισθῇ καὶ αὐτό. Ἑπομένως μὲ τὴν σειράν του θὰ ψηφισθῇ καὶ αὐτό.

§93Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Θὰ δώσετε ἐντολὴν νὰ ἔλθῃ εἰς δευτέραν συζήτησιν;

§94Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅταν ἔλθῃ ἡ σειρά του. Ἀλλὰ βλέπετε, ἡ Κυβέρνησις, ἐπείγεται νὰ ψηφίσῃ τὰ οἰκονομικὰ νομοσχέδια. Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲν εἶναι καὶ ἀπὸ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐξαιρετικῶς σπουδαῖα. Σᾶς τὸ ἔφερα ἐδῶ, τὸ συνεζητήσαμεν εἰς 3–4 συνεδριάσεις, ἐμεσολάβησαν τὰ οἰκονομικὰ καὶ ὁ κ. Πρόεδρος τῆς Βουλῆς προέταξε τὰ οἰκονομικά. Ἔλαβα 100 τροπολογίας ἐπὶ νομοσχεδίου μὴ σοβαροῦ, τὰς ὁποίας σᾶς ὑπέδειξα καὶ εἴδατε.

§95Δ. ΚΑΡΑΤΖΕΝΗΣ. Ἠμπορεῖ νὰ μὴ ἔχῃ ἐπείγοντα χαρακτῆρα, ἔχει ὅμως χαρακτῆρα σοβαρὸν διότι ἐπὶ τρία χρόνια ὁλόκληρα μένει ἐκκρεμές.

§96ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Προέδρου Κοινότητος Ξυλοκάστρου, διαμαρτυρομένου δι’ ἐπιδιωκομένην παράνομον παραχώρησιν τμήματος δάσους πευκιᾶς ἐντὸς διοικητικῶν ὁρίων Κοινότητος Συκιᾶς (Κορινθίας), ὁ κ. Γ. Παμπούκας ἔχει τὸν λόγον.

§97Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Συνιστῶ, κύριε Πρόεδρε, τὴν ἀναφοράν.

§98ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ποῖα μέτρα πρόκειται νὰ ληφθῶσι διὰ τὴν ἀναχαίτησιν τῆς τάσεως ἀθρόας μεταναστεύσεως, ὁ κ. Λ. Κατσίλαμπρος ἔχει τὸν λόγον.

§99Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ἐπιστήσω τὴν προσοχὴν τοῦ κ. ὑπουργοῦ ἐπὶ τοῦ ἑξῆς ἀτόπου: Κύριε ὑπουργέ, ἡ ἐρώτησις, τὴν ὁποίαν ὑπέβαλα ἔχει σκοπὸν καθαρῶς προστασίας τῆς ὁλονὲν ἀραιουμένης ὑπαίθρου συνεπείᾳ τῆς μεταναστεύσεως. (Εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Βεβαίως, ἡ Ἑλλὰς εἶναι πτωχὴ χώρα καὶ μοιραίως ἓν μέρος τοῦ πληθυσμοῦ της ἐξέρχεται τοῦ ἐδάφους της διὰ νὰ εὕρῃ τὴν τύχην του. Οὐχ ἧττον ὅμως πρέπει νὰ ληφθῇ κάποιο μέτρον ἀνασχέσεως τοῦ κακοῦ αὐτοῦ, τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον ἀναχωροῦν εἰς τὴν ξένην πολῖται εὐθυγραμμισμένοι μὲ τὰ ἐθνικὰ ἰδεώδη. Ὑπεισῆλθεν ὁ παράγων ὅτι δὲν ἐξέρχονται τῆς Ἑλλάδος εἰδικῶς ἐκεῖνοι οἱ πολῖται οἱ ὁποῖοι θεωροῦνται κατὰ ἕνα τρόπον ὄχι εὐθυγραμμισμένοι μὲ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Ὑπαινίσσομαι, κύριε ὑπουργέ, τοῦτο: Ὅτι αἱ ξέναι Κυβερνήσεις, αἱ ὁποῖαι ἐπιθυμοῦν νὰ δεχθοῦν μετανάστας, ζητοῦν παρὰ τῶν ὀργάνων ἀσφαλείας εἰδικὰς βεβαιώσεις ὅτι καὶ κληρονομικῶς δὲν εἶχον ἔλθει ποτὲ εἰς ἐπαφὴν μὲ ἀριστερούς, οἱ μέλλοντες νὰ μεταναστεύσουν. Κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶμαι μισαλλόδοξος οὐχ ἧττον ὅμως ἐὰν πρόκειται νὰ ἐξέλθουν τῆς Ἑλλάδος μετανάσται θὰ εἶναι προτιμώτερον νὰ ἐξέλθουν ἐκεῖνοι διὰ τοὺς ὁποίους κατὰ ἕνα τρόπον εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ παραδεχθῶμεν ὅτι δὲν εἶναι πλήρως εὐθυγραμμισμένοι ἐθνικῶς. Ἕνας βουλευτὴς τῶν Νήσων δύναται νὰ σᾶς διαβεβαιώσῃ ὅτι κατὰ πλειοψηφίαν 90% ἐξέρχονται οἱ ἀκραιφνεῖς ἐθνικόφρονες καὶ παραμένουν μόνον ἢ οἱ σφαγεῖς ἢ οἱ μέλλοντες ἀνατροπεῖς τοῦ καθεστῶτος. Ἀλλά, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι μόνον αὐτὸς ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπέβαλον τὴν ἐρώτησίν μου. Ἐπιμένω ὅπως δώσητε ἐντολὴν εἰς τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας ὅπως μὴ εἶναι φειδωλὰ εἰς χαρακτηρισμοὺς ἐθνικοφροσύνης, προκειμένου περὶ μελλόντων νὰ μεταναστεύσουν. Νὰ μὴ δεικνύουν τόσον ἐνδιαφέρον διὰ τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Καὶ εἰς τὸ τέλος τῆς γραφῆς, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἴμεθα ἡμεῖς ἡ Ἀσφάλεια οὐδενὸς ξένου Κράτους. Ἡ ὑπηρεσία δὲ πρέπει νὰ ἐκτελῇ τὸ καθῆκόν της. Ὑπαινίσσομαι, κύριε ὑπουργέ, τοῦτο: Ὅτι τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας προκειμένου νὰ δώσουν ἄδειαν ἀναχωρήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικὸν διὰ μετανάστευσιν, δηλαδὴ διὰ τὸν Ἀμαζόνιον, διὰ τὴν Βραζιλίαν, διὰ τὴν Αὐστραλίαν κλπ., ἐξαντλοῦν μέχρις ἀφαντάστου βαθμοῦ ὅλην τὴν ὑπαλληλικήν των δραστηριότητα. Κύριε ὑπουργέ, τὸ μέτρον, δηλαδή, ἡ τάσις αὐτὴ τῶν ὀργάνων εἶναι ἐγκληματική, διότι ἐξακολουθοῦν νὰ ἐξέρχωνται μόνον οἱ ἀτυχεῖς ἐθνικόφρονες, παραμένουν δὲ ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ἀριστερῶν, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀνατροπεῖς. Ἀφοῦ ἐγνωρίσαμεν καλῶς τὸ πρῶτον σημεῖον, ἐρχόμεθα εἰς τὸ βασικώτερον. Ἡ ἐξάντλησις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, τοῦ Ἑλληνικοῦ αἵματος, κύριε ὑπουργέ, εἶναι ραγδαία. Εἶμαι ἐξ ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι καὶ ἡ ἀκμὴ τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ παρακμὴ ὀφείλονται εἰς τὴν ἀποδημίαν τοῦ πληθυσμοῦ. Σήμερον καθ’ ἣν ἐποχὴν τὰ Κράτη, τὰ Ἔθνη, προωθοῦν τὸν πολλαπλασιασμόν των κατὰ τρόπον φρενήρη, εἶναι ἀθλία ἡ πολιτική μας εἶναι σκληρὸν τὸ νὰ μὴ λαμβάνωμεν ἡμεῖς ὡς ὑπεύθυνος ἡγετικὴ τάξις, ἐννοῶ ὁλόκληρον τὸ ἀστικὸν καθεστὼς τὸ ὁποῖον εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δεικνύει ὀλιγωρίαν, νὰ μὴ λαμβάνωμεν μέριμναν ὅπως κατὰ ἕνα τρόπον ἀνασχεθῇ αὐτὴ ἡ ροπή. Ἀλλά, κύριε ὑπουργέ, δὲν εἶναι ἡ μετανάστευσις ἡ σημερινὴ οἵα ἦτο ἡ μετανάστευσις πρὸ 20 ἢ 30 ἐτῶν. Τότε, κ. ὑπουργέ, μετηνάστευον ἄνθρωποι ἄλκιμοι νεανίαι, διὰ νὰ συνεισφέρουν νόμισμα εἰς τὸν τόπον των, βοήθειαν εἰς τὰς οἰκογενείας των καὶ προστασίαν εἰς τοὺς γέροντας γονεῖς των. Σήμερον, κύριε ὑπουργέ, μεταναστεύουν ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον παραλαμβάνουν μεθ’ ἑαυτῶν τὰς συζύγους καὶ τὰ τέκνα των, ἀλλὰ καὶ χῶμα διὰ νὰ μὴ ἐπανέλθουν ποτέ. Καὶ ὄχι μόνον δὲν θὰ ἐπανέλθουν ποτὲ ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ξένην δὲν θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ εἶναι Ἕλληνες. Κατὰ σύμπτωσιν, κύριε ὑπουργέ, εἶσθε ἰατρός. Θὰ ἐπικαλεσθῶ ἕνα νόμον ἄτεγκτον τῆς κληρονομίας. Ὁ νόμος αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς ἀποσβέσεως. Οἱ νέοι οἱ ὁποῖοι θὰ μεταναστεύσουν μετὰ τῶν γονέων των καὶ τῶν συγγενῶν των πρόκειται μετὰ μίαν 30ετίαν νὰ πέσουν εἰς νάρκην. Ἀλλά, κ. ὑπουργέ, διὰ νὰ σᾶς καταδείξω τὸ βαθύτατον πλῆγμα, τὸ ὁποῖον ὑφίσταται κάθε Ἑλληνικὴ ψυχή, διότι ὑπάρχουν γενικῶς εἰς τὴν Ἑλλάδα ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι τὸ μαρτύριον αὐτὸ τῆς Μητρὸς Ἑλλάδος τὸ ἔχουν συναισθανθῆ, θὰ σᾶς ὑπενθυμίσω μίαν περίπτωσιν τὴν ὁποίαν ἀντελήφθην, μαζὶ μὲ ἄλλους συναδέλφους, ταξειδεύοντας μὲ ἀεροπλάνον τῆς ΤΑΕ. Μεταβαίνομεν εἰς τὴν Εὐρώπην, εἰς δὲ τὸ ἀεροπλάνον τῆς ΤΑΕ ἦσαν καὶ πολυάριθμα γυναικόπαιδα, οἰκογένειαι μεταναστῶν. Ἠκούσαμεν τὰ λυπητερά των τραγούδια καὶ διηρωτώμεθα διατὶ τόσα γυναικόπαιδα ὑπάρχουν μεταξὺ τῶν ἐπιβατῶν. Ὅταν ἐφθάσαμεν εἰς τὴν Ρώμην, κύριοι, ἠκούσαμεν ὅτι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔκλαιγον καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τοῦ ταξιδίου, διότι ἐπρόκειτο συλλήβδην, οἰκογενειακῶς, νὰ μεταναστεύσουν εἰς χώρας ξένας ἵνα μὴ ἐπανέλθουν ποτέ. Κύριε ὑπουργέ, μετανάστης, ὁ ὁποῖος μεταναστεύει εἰς ξένην χώραν συναποκομίζων τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα του, ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει πρόκειται νὰ ἐπανέλθῃ, διότι ἐκεῖ πέρα δύο παράγοντες ἀντιδροῦν: Πρῶτον αἱ ξέναι Κυβερνήσεις δίδουν τόσα ὥστε νὰ μὴ δύνανται νὰ καλύψουν τὰ ἔξοδα συντηρήσεώς των καὶ νὰ ἀποταμιεύσουν κιόλας διὰ νὰ δυνηθοῦν νὰ ἐπανέλθουν καὶ δεύτερον τὸ καὶ σπουδαιότερον εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι δημιουργοῦν τάφους καὶ ὁ τάφος, κύριε ὑπουργέ, οὐδέποτε ἐγκαταλείπεται ἀπὸ αἰσθηματίαν λαὸν ὅπως ὁ Ἑλληνικός. Τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ διὰ τὸ θέμα αὐτό, κύριε ὑπουργέ; Διαπιστώνομεν τὴν ἀδιαφορίαν τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος. Ἡ ἡγετικὴ τάξις ὤφειλε νὰ ἐντρέπεται διὰ τὸ καθεστὼς αὐτό. Τὰ Κράτη ὅταν δὲν δύνανται νὰ ἐξαγάγουν ἐμπορεύματα —καὶ τὸ λέγουν οἱ οἰκονομολόγοι, οἱ παριστάμενοι οἰκονομολόγοι ἠμποροῦν νὰ τὸ βεβαιώσουν— ἀναγκάζονται νὰ ἐξαγάγουν δούλους. Ὅταν τὰ Κράτη δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἐξαγάγουν ἐμπορεύματα ἢ νὰ δημιουργήσουν ἄλλην κατάστασιν ἀπασχολήσεως τῶν ὑποαπασχολουμένων καὶ τῶν ἐν ἀδρανείᾳ καὶ ἀνίᾳ εὑρισκομένων ἀνθρώπων εἶναι ὑποχρεωμένα τὰ Κράτη ταῦτα νὰ ἀνέχωνται ἕνα αἰσχρὸν δουλεμπόριον. Κύριοι, σᾶς ἐφιστῶ τὴν προσοχὴν ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, διότι τὸ σκλαβοπάζαρο τὸ ὁποῖον γίνεται εἰς τὰ Προξενεῖα τῶν ἐν λόγῳ χωρῶν, δὲν διαφέρει ἀπὸ τὰ σκλαβοπάζαρα.....

§100Σ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΣ. Ἐκεῖνοι ποὺ θέλουν νὰ μεταναστεύσουν δὲν θεωροῦνται σκλάβοι.

§101Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Αὔριον, στρατηγέ μου θὰ κληθῆτε ἴσως —διότι εἶσθε ἀκόμη ἄλκιμος— νὰ διοικήσετε τὸν Ἑλληνικὸν Στρατὸν καὶ δὲν θὰ ἔχετε στρατιώτας. Εἶναι τρόπος τοῦ βλέπειν τὰ πράγματα, κ. συνάδελφε, εἶναι τρόπος τοῦ κατέχειν τὰ αἰσθήματα. Διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ τῆς μεταναστεύσεως, δὲν θὰ ὑπάρχουν αὔριον στρατιῶται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐφιστῶ τὴν προσοχήν, ὄχι μόνον τῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ παντὸς ἐντίμου ἀνθρώπου, νὰ σκεφθῇ ὅτι εὑρισκόμεθα πρὸ αἱμορραγίας τοῦ Ἔθνους, διὰ νὰ ληφθοῦν δραστικὰ μέτρα ὥστε νὰ σταματήσῃ αὐτὴ ἡ αἱμορραγία.

§102ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. ὑπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἔχει τὸν λόγον.

§103Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Ὅλοι ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ ἀναμφισβητήτως ἐπιθυμοῦμεν, εἰ δυνατόν, οὐδεὶς νὰ μεταναστεύσῃ. Ἀλλ’ ἂς ἐξετάσωμεν τὸ πρᾶγμα, εἶναι δυνατόν; Ἡ Κυβέρνησις ἔχουσα ὑπ’ ὄψιν τὴν ἀνάγκην νὰ δημιουργήσῃ ἐργασίαν, ἐπροχώρησε καὶ προχωρεῖ διαρκῶς εἰς τὴν δημιουργίαν δημοσίων ἔργων καὶ τοῦτο ἔρχεται εἰς ἀντίθεσιν μὲ ὅσα ὁ κ. Κατσιλάμπρος εἶπεν ὅτι δὲν λαμβάνεται φροντὶς δι’ ἐργασίαν. Καταβάλλεται φροντίς, ἀλλὰ τὰ ἔργα δὲν εἶναι τόσα ὥστε νὰ δώσουν ἐργασίαν εἰς ὅλους. Εἶναι γνωστὸν ὅτι κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἐκ Ρουμανίας μᾶς ἦλθον 10 χιλιάδες, ἐκ Βουλγαρίας 7 χιλιάδες, ἐκ Ρωσσίας 25 χιλιάδες καὶ πέραν αὐτῶν εἶναι γνωστὸν ὅτι ὁ πληθυσμός μας αὐξάνει κατ’ ἔτος, ἐκ γεννήσεων, κατὰ 110 χιλιάδας κατοίκους. Συνεπῶς, οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, δὲν ζητοῦν τίποτε ἄλλο, παρὰ εὕρεσιν ἐργασίας, ἕνα κασμά, διὰ νὰ δουλέψουν. Ἀλλ’ αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθῇ, πρὶν ἢ γίνουν τεράστια ἔργα, πρὶν ἢ ἀξιοποιηθῇ ὁλόκληρον τὸ Ἑλληνικὸν ἔδαφος, διότι οἱ ἀριθμοί, τοὺς ὁποίους ἀνέφερε προηγουμένως ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ, δεικνύουν ποῖος εἶναι ὁ κλῆρος εἰς τὴν Ἑλλάδα, καὶ ὅτι γνωρίζομεν ὅλοι καὶ κάτι ἄλλο: Ὅτι τὰ χωράφια δὲν τεντώνουν, μένουν τὰ ἴδια καὶ ὅτι ὁ κλῆρος τῶν δέκα στρεμμάτων γίνεται κλῆρος τῶν 3 στρεμμάτων, διὰ νὰ φθάσῃ νὰ γίνῃ κλῆρος ἑνὸς στρέμματος. Ἀνέκαθεν ἡ Ἑλλάς, πτωχὴ καὶ βραχώδης, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ θρέψῃ τὸν πληθυσμόν της καὶ δι’ αὐτὸ ἔζων ὡς ναυτίλοι ἢ ὡς μετανάσται ἢ ὡς ἔμποροι εἰς τὴν ξένην. Τοῦτο ἐξακολουθεῖ μέχρις ἐσχάτως καὶ γνωρίζομεν ὅλοι ὅτι ἡ Ρουμανία, ἡ Ρωσία, ἡ Αἴγυπτος, ἡ Ἀφρικὴ καὶ τελευταίως ἡ Ἀμερικὴ ἦσαν αἱ χῶραι εἰσροῆς τοῦ πλεονάζοντος πληθυσμοῦ. Μετὰ τὸν πόλεμον ἀπηγορεύθη ἡ μετανάστευσις, ἀλλ’ ἀπὸ τριῶν, τεσσάρων ἐτῶν ἡ διεθνὴς ὀργάνωσις μεταναστεύσεως ἀνέλαβεν ὑπὸ ὅρους, ὥστε νὰ εἶναι δυνατὴ ἡ ἐξοικονόμησις τοῦ εἰσιτηρίου τῶν μεταναστῶν, τῶν μᾶλλον ἀπόρων, τῶν μὴ δυναμένων νὰ ζήσουν ἐντὸς τῆς Ἑλληνικῆς πατρίδος. Ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταναστῶν διὰ τῆς ΔΕΜΕ, ἀφ’ ὅτου ἤρχισεν ἡ μετανάστευσις, εἶναι εἴκοσι χιλιάδες. Κατὰ τὸ τρέχον ἔτος εἶναι ἓξ χιλιάδες. Καταβάλλεται προσπάθεια, ὥστε ἡ μετανάστευσις νὰ γίνεται ἀπὸ μέρη, ποὺ εἶναι πτωχά, εἰς τρόπον ὥστε ἐκ τῶν χωρίων νὰ φεύγῃ μικρὸς ἀριθμὸς μεταναστῶν. Οἱ μετανάσται παρακολουθοῦνται εἰς τὰ μέρη τῆς εἰσδοχῆς, τελευταίως δὲ ἐψηφίσθη καὶ ἕνας νόμος νὰ παρακολουθοῦνται οἱ μετανάσται εἰς τὴν ξένην. Δὲν εἶναι ἀκριβές, ἑπομένως, ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἴπατε, ὅτι οἱ μετανάσται εἰς τὴν ξένην εἶναι ἀδιάφθοροι διὰ τὴν Ἑλληνικὴν πατρίδα. Θὰ σᾶς ἀναφέρω μερικοὺς ἀριθμούς: Αἱ εἰσπράξεις εἰς δολλάρια κατὰ τὸ ἔτος 1950 ἦσαν: Ἐκ Τουρισμοῦ 4.735, ἐκ τῆς Ναυτιλίας 17.116, ἐκ τῆς μεταναστεύσεως 14.339.

§104Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ ἀναπροσαρμογὴ ὠφέλησεν.

§105Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Οἱ μετανάσται ἐξακολουθοῦν νὰ ἀγαποῦν τὴν πατρίδα των. Ἐκεῖνο, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀκριβὲς εἶναι ὅτι γίνεται προσπάθεια διὰ παντὸς τρόπου, νὰ φύγουν ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ μέρη, οὕτως ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπέλθῃ βλάβη. Εἴπατε ὅμως ὅτι ὑπάρχει ἀδιαφορία τοῦ ἀστικοῦ καθεστῶτος, ἐν σχέσει μὲ τοὺς μετανάστας. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ συμφωνήσω μαζί σας. Δὲν γνωρίζω, κ. συνάδελφε, ἂν ἔχετε αὐτοκίνητον, ἔχετε σωφέρ; Ἂν ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἡμᾶς δὲν ἐξασφαλίσῃ ἐργασίαν εἰς ἕνα ἄλλον, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξοικονομήσουν ἐργασίαν ὅλοι οἱ ἄλλοι. Καθημερινῶς ἔρχονται ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι λέγουν: «Κύριε ὑπουργέ, δώσατέ μας ἕνα κασμὰ καὶ 15 ἕως 18 χιλιάδας, νὰ δουλέψωμεν». Δυστυχῶς ὅμως, δὲν ἠμποροῦμεν οὔτε αὐτὰ νὰ τοὺς δώσωμεν. Ἕως ὅτου γίνουν τὰ μεγάλα ἔργα, νὰ κατορθώσωμεν νὰ δώσωμεν ψωμὶ εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ μὴ τὸν ἀγνοήσωμεν. Ἡμεῖς ἔχομεν νὰ τρώγωμεν εἰς τὸ σπίτι μας ἕνα φαγητόν, τὸ ὁποῖον ἔχει καὶ λάδι, ἀλλὰ μὴ ἀγνοήσωμεν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει οὔτε τὸ ψωμὶ νὰ πάρῃ. Πρέπει νὰ φροντίσωμεν καὶ δι’ ἐκεῖνον. Πάντως, ἐπαναλαμβάνω, ἡ μετανάστευσις θὰ σταματήσῃ, ὅταν θὰ ἀρχίσουν παραγωγικὰ ἔργα εἰς τὴν Ἑλλάδα.

§106Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ἐγὼ ὑπέβαλον εἰς τὸν κ. ὑπουργὸν μίαν ἐρώτησιν. Ἐὰν νομίζῃ ὅτι διὰ τῆς ἀποχωρήσεως τῶν καλυτέρων νέων, λόγῳ τῆς μεταναστεύσεως, δὲν θὰ ὑποστῶμεν φθοράν, ὡς ἐθνικὴ παράταξις. Αὐτὸ τὸ ἐρώτημα τοῦ ὑπέβαλον.

§107Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Κύριε συνάδελφε, θὰ σᾶς δώσω ἕνα ἀριθμόν. Ἀπὸ τὴν Ἰταλίαν μετηνάστευσαν 400 χιλιάδες. Ἡ σύγκρισις μὲ τὸν ἰδικόν μας ἀριθμὸν μεταναστῶν, εἶναι πολὺ μεγαλυτέρα. Ἡ δὲ Ἰταλία κάμνει τὰ μέγιστα, ὥστε νὰ διπλασιάσῃ τὸν ἀριθμόν. Βλέπετε ὅτι εἶναι πολλαπλάσιος ὁ ἀριθμὸς τῶν μεταναστῶν, ἐν σχέσει μὲ τὸν πληθυσμόν.

§108Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Διατί, κ. ὑπουργέ, δὲν ἀπηντήσατε διὰ τὸν ὑπερβολικὸν ζῆλον τὸν ὁποῖον δεικνύουν τὰ ὄργανα Ἀσφαλείας;

§109Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπουργὸς Ἐσωτερικῶν). Δὲν ἔχω ν’ ἀπαντήσω τίποτε.

§110Λ. ΚΑΤΣΙΛΑΜΠΡΟΣ. Ὅσον ἀφορᾷ, κ. ὑπουργέ, τὰ περὶ δολλαρίων, καὶ περὶ αἰσθημάτων ἀγάπης ἐκ μέρους τῶν μεταναστῶν σᾶς πληροφορῶ, ὅτι τὰ συναισθήματα αὐτὰ ἑρμηνεύονται μὲ δάκρυα. Καὶ ὡμίλησα, κ. ὑπουργέ, διὰ τὴν ἐξαφάνισιν τῆς φυλῆς μας, τὴν στιγμὴν ποὺ οἱ γείτονές μας ὑπερπληθύνονται. Καὶ ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ἡ παρακμὴ τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος, ὠφείλετο εἰς τὴν ἀποδημίαν αὐτήν.

§111ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἐπὶ τῶν ἐρωτήσεων ἁρμοδιότητος Ὑφυπουργείου......

§112Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτ.). Θὰ ἀπαντήσω ἐγώ.

§113ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ ἐὰν ἀληθεύουν αἱ πληροφορίαι καθ’ ἃς κατὰ τὴν ἐφετεινὴν κρίσιν τῶν ἀξιωματικῶν τῆς Χωροφυλακῆς, ὑπερβολικὸς ἀριθμὸς ἐξ αὐτῶν, ἐκρίθη στάσιμος.

§114Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατόπιν αἰτήσεώς μου, ὁ κ. ὑφυπουργὸς τῶν Ἐσωτερικῶν ἐγνώρισεν εἰς τὴν Βουλήν, ὅτι κατὰ τὴν ἐφετεινὴν κρίσιν τῶν ἀξιωματικῶν καὶ ἀνθυπασπιστῶν Χωροφυλακῆς, ἐκρίθησαν δυσμενῶς οἱ κάτωθι: Ἐκ τῶν 1450 ὑπηρετούντων ἀξιωματικῶν Χωροφυλακῆς, ἐκρίθησαν ἀποστρατευτέοι 50, ἤτοι Συνταγματάρχαι 4, Ἀντισυνταγματάρχαι 3, Ταγματάρχαι 2, Μοίραρχοι 11, Ὑπομοίραρχοι 29 καὶ Ἀνθυπομοίραρχος 1 καὶ μὴ προακτέοι 69, ἤτοι Ἀντισυνταγματάρχαι 1, Ταγματάρχαι 12, Μοίραρχοι 21, Ὑπομοίραρχοι 34 καὶ Ἀνθυπασπισταὶ 1, ἤτοι σύνολον 119. Καὶ ἐκ τῶν 761 ὑπηρετούντων Ἀνθυπασπιστῶν, ἐκρίθησαν ἀποστρατευτέοι 27 καὶ ἀνεπαρκεῖς 134 δηλ. 161. Ἡ τοιαύτη κρίσις τοῦ Συμβουλίου κρίσεως τῶν Σωμάτων Ἀσφαλείας καὶ Χωροφυλακῆς, προεκάλεσε μίαν δυσφορίαν, ἡ ὁποία θὰ ἔφθασε μέχρις ὑμῶν, κ. ὑπουργέ, ἀλλὰ ἔφθασε καὶ μέχρις ἡμῶν. Ἔρχονται λοιπὸν καὶ διαμαρτύρονται οἱ κριθέντες ἀξιωματικοὶ καὶ ἀνθυπασπισταὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ἀπὸ τὰ διάφορα σημεῖα τῆς Ἑλλάδος καὶ παραπονοῦνται, ὅτι ἐκρίθησαν δυσμενῶς καὶ μὲ μεγάλην αὐστηρότητα. Ὁ ἀριθμὸς βεβαίως, ἐκ πρώτης ὄψεως εἶναι μεγάλος, διότι, ἐὰν ὑποθέσωμεν, ὅτι πλέον τοῦ 10% τῶν ἀξιωματικῶν κρίνονται κατ’ ἔτος δυσμενῶς, μέσα εἰς μίαν 10ετίαν πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ τὸ Σῶμα, πρᾶγμα ἄτοπον. Τὰ Συμβούλια κρίσεως τοῦ Στρατοῦ, Ναυτικοῦ καὶ Ἀεροπορίας εἶναι συντηρητικώτερα, ἐπειδὴ ἔχουν γίνει καὶ μερικοὶ νόμοι πρὸς τοῦτο. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι ἔχουν δίκαιο τὰ στελέχη αὐτὰ παραπονούμενα, ὅτι δυσμενῶς, ἢ αὐστηρῶς ἐκρίθησαν καὶ ἐζήτησα νὰ προσκομισθοῦν εἰς τὴν Βουλὴν στοιχεῖα, ποὺ νὰ μᾶς πείθουν, ὅτι τὸ Συμβούλιον ἔκρινε μὲ ἀμεροληψίαν καὶ δὲν παρεσύρθη εἰς δυσμενῆ κρίσιν.

§115Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Εἶναι πράγματι μέγα τὸ ποσοστόν.

§116Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κατὰ τοὺς χρόνους τοὺς πρὸ τοῦ Συναγερμοῦ, προήχθησαν καὶ ἐγένοντο ἀξιωματικοὶ πάρα πολλοί, μὲ διαφόρους χαριστικοὺς καὶ παρανόμους νόμους. Διὰ τοῦ νόμου 782)46 ἐγένοντο ἀνώμαλοι προαγωγαὶ καὶ μὲ διαφόρους ἀκύρους νόμους οἱ ἀξ)κοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, καὶ ἐνῷ κατὰ τὸν ὀργανισμὸν ἔπρεπε νὰ εἶναι 1396, ἔφθασεν εἰς 1603. Ἔπρεπε ὅθεν ἡ Κυβέρνησις, διὰ νὰ φθάσῃ εἰς τὸν ἀριθμὸν αὐτόν, νὰ βγάζῃ κατ’ ἔτος τὸν τριπλάσιον ἀριθμὸν κενουμένων θέσεων. Ἀλλὰ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ ἔχομεν καὶ 300 ἀξιωματικοὺς πάρα πάνω. Ἐψηφίσθη ὅθεν ὁ νόμος, διὰ τοῦ ὁποίου ἐφθάσαμεν εἰς τὸν κανονικὸν ἀριθμόν, διὰ τοῦ Συμβουλίου. Ὁ νόμος ἐφηρμόσθη τὸ 1953–54 καὶ ἔφυγον οἱ ἑξῆς: «........ (ἀναγινώσκει).............». Ὁ ἀριθμὸς λοιπὸν τῶν κριθέντων στασίμων εἶναι πολὺ μικρότερος τοῦ περυσινοῦ. «..................... .............. (ἀναγινώσκει)...............». Συνεπῶς ὁ ἀριθμὸς ὁ ἐφετεινὸς εἶναι πολὺ μικρότερος τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ περυσινοῦ. Καὶ σᾶς λέγω, ὅτι ἡ κρίσις αὐτὴ γίνεται εἰς ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου, ὁ ὁποῖος ἐπιχειρεῖ νὰ φέρῃ τὴν ἰσοστάθμισιν μέσα εἰς τὸ Σῶμα. Ὅσον ἀφορᾷ τοὺς ἀνθυπασπιστάς, πέρυσιν ἐκρίθησαν ἀνεπαρκεῖς 123, ἐφέτος δὲ 50. Πρέπει νὰ ἔχετε ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι οἱ ἀνθυπασπισταὶ εἶχον φθάσει εἰς τὸν ἀριθμὸν 751 καὶ δὲν εἶχον τὴν δυνατότητα, οὔτε προαγωγῆς, οὔτε τίποτε ἄλλο. Πέραν αὐτῶν διὰ τοὺς ἀνθυπασπιστὰς τῆς Χωροφυλακῆς ἐλήφθησαν τὰ ἑξῆς μέτρα: Δίδεται εἰς αὐτοὺς ηὐξημένος μισθὸς καὶ δίδεται ἡ διαβάθμισις, πράγματα, τὰ ὁποῖα ἐπεδίωκον ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν, δὲν εἶχον δυνηθῇ νὰ ἐπιτύχουν, τὰ ἐπέτυχον ἐφέτος καὶ εἶναι πάρα πολὺ εὐχαριστημένοι. Ταῦτα εἶχον νὰ εἴπω. Τὸ Συμβούλιον κρίσεως ὑπῆρξεν ἀπολύτως ἀντικειμενικὸν καὶ ἀμερόληπτον καὶ ἡ κρίσις του ἦτο κρίσις δικαίων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑποχρεωμένοι νὰ ἐπαναφέρουν μίαν κανονικὴν κατάστασιν εἰς τὸ Σῶμα.

§117ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Ζορμπᾶς ἔχει τὸν λόγον.

§118Ν. ΖΟΡΜΠΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἀπόψε ὁ κ. ὑπουργὸς ἐδήλωσεν ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν στελεχῶν τῆς Χωροφυλακῆς εἶναι 1600 καὶ ὅτι βάσει τοῦ νόμου πρέπει νὰ περιορισθῇ εἰς 1396. Ἐν τούτοις ἐκ τοῦ ἀπὸ 7 Ἰουνίου 1955 ἐγγράφου τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τῶν Ἐσωτερικῶν πρὸς τὴν Βουλὴν οἱ σήμερον ὑπηρετοῦντες ἀξιωματικοὶ ἀνέρχονται εἰς 1450. Ἐὰν ἐκ τούτων ἀφαιρέσωμεν τοὺς 50 κριθέντας ὡς ἀποστρατευτέους, θὰ φθάσωμεν εἰς τὸν ἀριθμὸν 1400, δηλαδὴ θὰ πλησιάσωμεν εἰς τοὺς ὀργανικοὺς ἀριθμοὺς τῶν 1396. Ἐκ τούτων πάλιν τῶν 1400 οἱ 69 ἐκρίθησαν μὴ προακτέοι καὶ δι’ αὐτοὺς προπαρασκευάζεται ἡ ἀπομάκρυνσις διὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος. Κύριε Πρόεδρε, ζῶμεν εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ παρακολουθοῦμεν τὴν δρᾶσιν τῶν Κρατικῶν ὀργάνων καὶ τῶν ὀργάνων τῆς Δημοσίας Ἀσφαλείας. Δὲν ἠκούσαμεν μέχρι σήμερον ὅτι τὰ ὄργανα ταῦτα ἐξετράπησαν ἢ τὸ ἠθικὸν ἢ τὸ ἦθος των κατέπεσε τόσον, ὥστε νὰ παρουσιάσουν τόσον ἀριθμὸν ἀνικάνων ποὺ ἐκρίθησαν δυσμενῶς. Τοὐναντίον καὶ κατὰ τὸν πόλεμον καὶ κατὰ τὰ μετέπειτα γεγονότα οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς Χωροφυλακῆς, ἐπέδειξαν αὐταπάρνησιν καὶ ἡρωϊσμὸν καὶ κατὰ τοὺς εἰρηνικοὺς καιροὺς ἀποδίδουν ἐξαιρετικὸν ἔργον καὶ δὲν νομίζω ὅτι μεταξὺ των ὑπάρχουν τόσοι ἀνίκανοι. Τοὐναντίον νομίζω ὅτι τὸ Συμβούλιον τῆς κρίσεως ἔκρινε μετὰ περισσῆς αὐστηρότητος καὶ ὄχι μετὰ κρίσεως δικαίου ἀνδρὸς καὶ διὰ τοῦτο προβάλλει ἐπιτακτικὸν τὸ καθῆκον τῆς Κυβερνήσεως νὰ παρέμβῃ διὰ νὰ περισώσῃ τοὺς τόσον αὐστηρῶς καὶ ἀδίκως κριθέντας ἀξιωματικοὺς τῆς Χωροφυλακῆς, οἱ ὁποῖοι χρειάζονται εἰς τὸ Κράτος.

§119Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς πληροφορήσω, ὅτι τὸ ποσοστὸν τῶν μὴ προακτέων εἶναι 3,4% καὶ τῶν προακτέων εἶναι 4,7%. Συνεπῶς βλέπετε ὅτι εἶναι πολὺ μικρὸ τὸ ποσοστόν. Συμφωνῶ καὶ ἐγὼ μαζί σας, ὅτι τὸ Σῶμα τῆς Χωροφυλακῆς ὅπως καὶ ἡ Ἀστυνομία Πόλεων, εὑρίσκονται εἰς τὸ ὕψος εἰς τὸ ὁποῖον ἡ Πολιτεία ἐπιθυμεῖ. Ἡ ἀποχώρησις δὲν εἶναι δυσμενὴς ἀλλὰ ἔγινε διότι ὑπῆρξεν ἀνάγκη.

§120ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§121ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§122Ι. ΝΙΚΟΛΙΤΣΑΣ. (Ὑπ. Ἐσωτερικῶν). Κύριε Πρόεδρε, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τελειώνωμεν τόσον ἐνωρίς.

§123ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις δι’ αὔριον καὶ ὥραν 6.30 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀναφοράς, ἐρωτήσεις καὶ νομοθετικὴν ἐργασίαν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)