1955.06.03

§0ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ 106η

Παρασκευὴ 3 Ἰουνίου 1955

Προεδρία κ. Κ. Γ. ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

(Ὥρα 6.50′ μ.μ.)

§1ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἄρχεται ἡ συνεδρίασις. Ν’ ἀνοιχθῶσι τὰ θεωρεῖα. Τὰ πρακτικὰ τῆς χθεσινῆς συνεδριάσεως ἐπεκυρώθησαν ὑπ’ εὐθύνην τοῦ Προεδρείου.

§2Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, κατὰ τὴν χθεσινὴν συνεδρίασιν, ὁ συνάδελφος κ. Ρωμανός, ἐν ἀπουσίᾳ μου ἀνεφέρθη εἰς τὴν ἀγόρευσίν μου, κατὰ τὴν προηγουμένην συνεδρίασιν. Ἐπειδὴ πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος, θὰ σᾶς παρακαλέσω νὰ μοῦ δώσητε τὸν λόγον, ἵνα ἀπαντήσω.

§3Κ. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ. Ὁ κ. Ρωμανὸς δὲν παρίσταται αὐτὴν τὴν στιγμήν. Ὀρθότερον θὰ ἦτο, κ. Πρόεδρε, νὰ δοθῇ ὁ λόγος εἰς τὸν κ. συνάδελφον, ἐφ’ ὅσον πρόκειται περὶ προσωπικοῦ ζητήματος, ὅταν θὰ εἶναι παρὼν καὶ ὁ κ. Ρωμανός.

§4ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Αὐτὸ εἶναι τὸ ὀρθόν. Ἀλλὰ ἐγένετο τὸ σφάλμα νὰ ὁμιλήσῃ ὁ κ. Ρωμανός, ἀναφερθεὶς εἰς τὰ λεχθέντα ὑπὸ τοῦ κ. Λιβαδᾶ, ἐν ἀπουσίᾳ τούτου.

§5Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Ἐν τοιαύτῃ περιπτώσει, κ. Πρόεδρε, θὰ παρεκάλουν νὰ μοῦ δοθῇ ὁ λόγος τὴν προσεχῆ Τρίτην, ὥστε νὰ παρίσταται καὶ ὁ κ. Ρωμανός.

§6ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Κύριοι βουλευταί, καταθέτω τὸν Προϋπολογισμὸν τῆς Βουλῆς, χρήσεως 1955–56 μετὰ τῆς ἐπ’ αὐτοῦ ἐκθέσεως τῆς ἐπὶ τοῦ Λογιστικοῦ τῆς Βουλῆς Κοινοβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς. Παρακαλεῖται ὁ Γραμματεὺς κ. Ι. Ἰντζές, ὅπως ἀναγνώσῃ τὰς πρὸς τὴν Βουλὴν ἀναφορὰς κλπ.

§7Ι. ΙΝΤΖΕΣ. (Γραμματεύς). (Ἀναγινώσκει). Ἡ ἐπὶ τοῦ Συντονισμοῦ Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ ἀπὸ 29)29.12.1953 Β. Δ)τος «περὶ ἐφαρμογῆς τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 2500)53 ἐπὶ τοῦ προσωπικοῦ τῶν Ὑπηρεσιῶν τοῦ Ὑπουργείου Συντονισμοῦ καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων». Ἡ ἐπὶ τῆς Δικαιοσύνης Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ παρατάσεως τῆς ἰσχύος τοῦ ἄρθρου 1 τοῦ Ν. Δ. 613)1948 «περὶ καταχωρήσεως τῶν ληξιαρχικῶν γεγονότων τῶν λαβόντων χώραν κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς Βουλγαρικῆς Κατοχῆς κλπ.». Ἡ ἐπὶ τῶν Οἰκονομικῶν Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὰς ἐκθέσεις της ἐπὶ τῶν σχεδίων νόμων 1) «περὶ τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας τοῦ ἄρθρου 12 τοῦ Α. Ν. 1671)51 καὶ ἄλλων τινῶν διατάξεων» καὶ 2) «περὶ κυρώσεως τῆς ἀπὸ 26 Ἰανουαρίου 1955 ὑπ’ ἀριθ. 206 πράξεως τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ τροποποιήσεως τῶν διατάξεων περὶ διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῶν δημοσίων κτημάτων». Ἡ ἐπὶ τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας Κοινοβουλευτικὴ Ἐπιτροπὴ καταθέτει τὴν ἔκθεσίν της ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ἄρθρου 5 τοῦ νόμου 2049)52 «περὶ κυρώσεως, τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1843)1951 Α. Ν. «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως διατάξεών τινων τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 1565)1939 Α. Ν. «περὶ κώδικος ἀσκήσεως τοῦ ἰατρικοῦ ἐπαγγέλματος» Ὁ βουλευτὴς κ. Σ. Τζουβάρας καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 971)1949 Α. Ν. «περὶ ἀπονομῆς ἠθικῶν ἀμοιβῶν εἰς Ἐθνικὰς Ἀνταρτικὰς Ὁμάδας καὶ Ὀργανώσεις Ἐσωτερικῆς Ἀντιστάσεως» κυρωθέντος ὑπὸ τοῦ Ν. Δ. 1104)1949, ὡς ἐτροποποιήθη καὶ συνεπληρώθη μεταγενεστέρως καὶ συμπληρώσεως τοῦ ὑπ’ ἀριθ. 840)48 νόμου «περὶ ἀναγνωρίσεως τῆς εἰς Συμμαχικοὺς Στρατοὺς καὶ τὰς ΕΟΕΑ ὑπηρεσίας ὡς στρατιωτικῆς τοιαύτης». Ὁ βουλευτὴς κ. Ν. Κουντούρης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2730)1953 «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας συμφωνίας διὰ τὸν ὁριστικὸν διακανονισμὸν τῶν ἀπορρεουσῶν ἐκ τῶν οἰκονομικῶν μεταξὺ τῶν συμμάχων καὶ συνησπισμένων Δυνάμεων καὶ τῆς Ἰταλίας συνθήκης Εἰρήνης ζητημάτων, ἅτινα παρέμειναν ἐκκρεμῆ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν». Ὁ βουλευτὴς κ. Ι. Ζίγδης καταθέτει τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ τροποποιήσεως καὶ συμπληρώσεως ἐνίων διατάξεων τοῦ Ν. Δ. 2730)1953 «περὶ κυρώσεως τῆς μεταξὺ Ἑλλάδος καὶ Ἰταλίας συμφωνίας διὰ τὸν ὁριστικὸν διακανονισμὸν τῶν ἀπορρεουσῶν ἐκ τῶν οἰκονομικῶν μεταξὺ τῶν Συμμάχων καὶ Συνησπισμένων Δυνάμεων καὶ τῆς Ἰταλίας Συνθήκης Εἰρήνης ζητημάτων, ἅτινα παρέμειναν ἐκκρεμῆ μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν». Οἱ βουλευταὶ κ.κ. Δ. Πλαγιάννης, Δ. Στεφάνου, Μ. Κοτσώνης, Ν. Ἔξαρχος, Ι. Χατζηνικολῆς, Ν. Ζορμπᾶς καὶ Ε. Πέτσος καταθέτουσι τροπολογίαν ἐπὶ τοῦ σχεδίου νόμου «περὶ φορολογίας τοῦ εἰσοδήματος».

§8ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ ΑΝΑΦΟΡΩΝ

ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Θὰ συζητηθοῦν αἱ ἀναφοραὶ καὶ ἐρωτήσεις αἱ ἀπευθυνόμεναι πρὸς τὸν κ. Ὑπουργὸν Οἰκονομικῶν. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ὑπ’ ἀριθ. 54104)2.3.1955 ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν δι’ ἧς παρέσχε τὴν ἐγγύησιν τοῦ Δημοσίου διὰ τὴν χορήγησιν ὑπὸ τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος δανείου πρὸς τὸν Αὐτόνομον Σταφιδικὸν Ὀργανισμόν.

§9Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ ἐγγραφὴ εἶναι τυπική. Θὰ ἤθελον νὰ παρακαλέσω τὸν κ. ὑπουργὸν καὶ ὁλόκληρον τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως τὸ 25% ποὺ δίδεται ὑπὲρ τοῦ ΑΣΟ ἐὰν εἶναι δυνατὸν νὰ αὐξηθῇ τὸ ποσοστὸν καὶ δι’ ἄλλα προϊόντα ποὺ ἔχουν ἀνάγκην ὑποστηρίξεως. Διότι δὲν εἶναι δυνατὸν ἕνα προϊόν νὰ ἀπολαμβάνῃ ἑνὸς τοιούτου προνομίου καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ὁμοειδῆ προϊόντα νὰ μὴ ἐνισχύωνται. Νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ αὐξηθῇ τὸ προϊὸν οὕτως ὥστε νὰ πριμοδοτηθοῦν καὶ τὰ προϊόντα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶναι εὐκόλως ἐξαγώγιμα ὅπως ἡ μέλασσα. Θὰ παρακαλέσω τὴν Κυβέρνησιν, τὸ 25% ποὺ ἀπολαμβάνει ὁ ΑΣΟ νὰ αὐξηθῇ ἐκ μέρους τοῦ Ὑπουργείου Οἰκονομικῶν, διὰ νὰ δοθῇ εἰς ἄλλα προϊόντα, τὰ ὁποῖα δὲν ἐξάγονται εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ χρειάζεται νὰ πριμοδοτηθοῦν διὰ νὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀπολαύσουν μιᾶς τιμῆς οἱ παραγωγοί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἱκανοποιοῦνται ἀπὸ τὰς χαμηλὰς τιμὰς τῶν γεωργικῶν προϊόντων.

§10Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ. Καὶ διὰ τὸ κρασί.

§11ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§12Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἐκκρεμεῖ ἐπερώτησις δι’ αὐτὸ τὸ ζήτημα τῆς ὁποίας ἡ συζήτησις ἤρχισε. Συνεπῶς, παραιτοῦμαι τοῦ λόγου ἐπὶ τῆς ἐν λόγῳ ἐρωτήσεως, διότι θὰ ἀναπτύξω διὰ μακρῶν τὰς ἀπόψεις μου κατὰ τὴν συζήτησιν τῆς ἐπερωτήσεως. Πάντως, συνιστῶ τὴν ἀναφοράν.

§13Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριε Πρόεδρε, ἐφ’ ὅσον συζητεῖται σχετικὴ ἐπερώτησις, ἡ Κυβέρνησις θὰ δώσῃ τὴν προσήκουσαν ἀπάντησιν κατὰ τὴν ἀνάπτυξιν τῆς ἐπερωτήσεως, ὥστε περιττεύει, φρονῶ, ἡ ἀπάντησις εἰς τὴν προκειμένην ἐρώτησιν.

§14ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Γρίβας ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου Θυμάτων ἀμάχου πληθυσμοῦ βουλγαροκατοχῆς τοῦ Νομοῦ Δράμας, ζητοῦντος ἐπαναχορήγησιν διακοπεισῶν συντάξεων τῶν μελῶν του.

§15Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ Νομὸς Δράμας ἐδοκιμάσθη κατὰ τὸ διάστημα τῆς κατοχῆς περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλο μέρος. Ἐδοκιμάσθη καὶ ὑπέστη τὰ πάνδεινα ἀπὸ τοὺς λύκους τοῦ Βορρᾶ, τοὺς Βουλγάρους. Μὲ τὸ αἰτιολογικὸν ἑνὸς ψευδοκινήματος τὸ ὁποῖον ἔγινε τὴν 28.9.1941 κατέσφαξαν ὅλον τὸν Ἑλληνικὸν πληθυσμὸν τῆς περιοχῆς. Τὰ θύματα τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης ἀνέρχονται εἰς 16.000, τῆς Δράμας εἰς 2.470, τοῦ Δοξάτου εἰς 364 καὶ τοῦ ὑπολοίπου Νομοῦ εἰς 3.260. Οἱ ὑπόλοιποι, οἱ ὁποῖοι ἐπέζησαν, ἐσύρθησαν ὡς ὅμηροι εἰς τὴν Βουλγαρίαν. Συνεπείᾳ τῶν γεγονότων αὐτῶν τὰ θύματα καὶ τὰ ὀρφανὰ τῆς περιοχῆς αὐτῆς, εἶναι πολλά. Τὸ Κράτος μετὰ τὰς καταστροφὰς ἐχορήγησεν ὡρισμένας συντάξεις, ἀλλὰ τὸ 1950 ἡ τότε Κυβέρνησις κατήργησε τὰς συντάξεις αὐτὰς καὶ οὕτω οἱ κάτοικοι εὑρίσκονται εἰς οἰκτρὰν οἰκονομικὴν κατάστασιν καὶ στεροῦνται καὶ τοῦ ἐπιουσίου. Νομίζω, κ. ὑπουργέ, ὅτι πρέπει ἡ Ἐθνικὴ Κυβέρνησις τοῦ Στρατάρχου Παπάγου νὰ ἐπαναχορηγήσῃ τὰς συντάξεις αὐτάς, διότι εἶναι ἐθνικὸν ἔργον.

§16ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Δ. Περράκης ἔχει τὸν λόγον.

§17Δ. ΠΕΡΑΚΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὁ Νομὸς τῆς Δράμας ἐδοκιμάσθη περισσότερον ὅλων κατὰ τὴν ἐπάρατον Βουλγαρικὴν Κατοχήν. Ἡ Βουλγαρικὴ Κατοχὴ δὲν ὁμοιάζει διόλου τῶν ἄλλων, Γερμανικῆς καὶ Ἰταλικῆς. Οἱ Βούλγαροι διὰ νὰ ἀλλάξουν τὴν ἐθνολογικὴν κατάστασιν τοῦ τόπου μας ἐδολιεύθησαν πολλὰ σατανικὰ μέσα διὰ νὰ ἐξοντώσουν τὸ Ἑλληνικὸν στοιχεῖον. Ἐμηχανεύθησαν μίαν ἐξέγερσιν διὰ νὰ ἐξολοθρεύσουν τοὺς Ἕλληνας. Εἰς 10.000 περίπου ἀριθμοῦνται τὰ θύματα τοῦ Νομοῦ Δράμας. Εἶναι γεμᾶτος ὁ Νομός μας ἀπὸ χήρας καὶ ὀρφανά. Τοὺς ἐχορηγήθησαν συντάξεις, ἀλλὰ ἦλθεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Κέντρου καὶ τὰς περιέκοψεν. Ἔχομεν ἱερὰν ὑποχρέωσιν νὰ βοηθήσωμεν τὰ θύματα αὐτά. Μὲ τὴν διακοπὴν τῶν συντάξεων, πολλὰ ὀρφανὰ μένουν στοὺς δρόμους γυμνὰ καὶ πειναλέα. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή, σεῖς, ὁ ὑπουργὸς τῆς Ἐθνικῆς Κυβερνήσεως τοῦ Στρατάρχου Παπάγου, νὰ ἀναθεωρήσητε τὴν ἀπόφασιν τῆς περικοπῆς τῶν συντάξεων αὐτῶν καὶ νὰ ὁρίσητε ἐξεταστικὰς ἐπιτροπὰς διὰ νὰ χορηγήσουν συντάξεις εἰς ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἀνάγκην.

§18Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Συνηγορῶ καὶ ἐγὼ ὑπὲρ τῆς ἀπόψεως διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησαν οἱ ἀγαπητοὶ συνάδελφοι. Πράγματι, ὁ λαὸς τῆς Δράμας, τοῦ Δοξάτου καὶ ἄλλων περιφερειῶν τῆς Βορείου Ἑλλάδος ἐβασανίσθη καὶ ἔχει ἄπειρα θύματα τῆς Βουλγαρικῆς θηριωδίας. Εἶναι γεγονός, ὅτι ὁλόκληρον τὸ Ἔθνος πρέπει νὰ συναισθάνεται κάθε μαρτυρικὴν περίπτωσιν ποὺ ὑφίστανται Ἕλληνες τῆς μιᾶς, ἢ τῆς ἄλλης περιοχῆς τοῦ Κράτους. Μοῦ ἔκαμεν ἐξαιρετικὴν ἐντύπωσιν, ὅτι εἰς τὸ Δοξᾶτον συναντᾷ κανεὶς μόνον μαυροφορεμένας γυναῖκας, αἱ ὁποῖαι ἔχασαν τοὺς ἄνδρες καὶ τὰ παιδιά των. Πράγματι, τὸ Κράτος πρέπει νὰ λάβῃ ὡς Ἐθνικὸν συμφέρον τὴν περίπτωσιν αὐτὴν καὶ νὰ δώσῃ συντάξεις εἰς τὰ θύματα, ἔστω ἀπὸ τὸ φτωχικόν μας βαλάντιον, διότι αὐτὸ εἶναι ἀξιοπρεπέστερον διὰ τὴν Ἑλλάδα.

§19Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Τὸ θέμα τὸ ὁποῖον ἀνεπτύχθη εἶναι σοβαρώτατον καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ συγκινῇ βαθύτατα τὴν ἐθνικήν μας ψυχήν. Ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ ἀναφερθῶ ἐπ’ ὀλίγον ἐπὶ τῆς ἱστορίας τοῦ θέματος. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ συντάξεις εἰς τὰ θύματα τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ διέπονται ὑπὸ τοῦ νόμου 812)43. Διὰ τοῦ νόμου αὐτοῦ ἐδόθησαν περίπου 25.000 συντάξεις, ἐκ τῶν ὁποίων 4.000 εἰς τὴν περιφέρειαν τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης. Μετέπειτα ὁ νόμος 1512 τοῦ 1950 ἀπηγόρευσε τὴν περαιτέρω χορήγησιν τῶν συντάξεων τούτων. Ἐν συνεχείᾳ μετέπειτα ὁ νόμος 1854)51 διεμόρφωσεν ἕνα νέον καθεστώς. Διεχώρισε τὰς συντάξεις καὶ εἶπεν: Εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φονευθέντων εἰς μάχας κατὰ τοῦ ἐχθροῦ δίδεται πλήρης σύνταξις. Εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν φονευθέντων ἐκ τυχαίου πολεμικοῦ γεγονότος δίδεται ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις βοήθημα. Εἰς μάχην κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἐθεωρήθη ὅτι ἐφονεύθη καὶ ὁ εὑρισκόμενος εἰς ἐθνικὰς ἀνταρτικὰς ὁμάδας, ἐπίσης δὲ καὶ ὁ διαπράττων κατασκοπείαν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἢ δολιοφθοράν. Ὁ νέος νόμος, ὅπως βλέπετε, δὲν περιέλαβε τὸ σύνολον τῶν περιπτώσεων, διότι ἀπέκλεισε τῆς συντάξεως τὴν οἰκογένειαν τοῦ φονευθέντος ἐκ τυχαίου γεγονότος πολεμικῆς αἰτίας. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶναι φυσικὸν νὰ δημιουργῇ διαταραχὴν εἰς τὰς οἰκογενείας τῶν θυμάτων πολέμου, διότι διεχώρισε ταύτας εἰς δύο κατηγορίας. Αἱ μὲν οἰκογένειαι, τῶν ὁποίων τὰ τέκνα ἐφονεύθησαν ἤ οἱ προστάται των ἐφονεύθησαν εἰς μάχην κατὰ τοῦ ἐχθροῦ, λαμβάνουν πλήρη σύνταξιν, αἱ δὲ ἄλλαι οἰκογένειαι, ὑπὸ ὡρισμένας προϋποθέσεις, μόνον βοήθημα. Ποῖαι εἶναι αἱ προϋποθέσεις αὐταί; Ὅταν ὑπάρχουν γονεῖς ὑπερήλικες ἢ ἀνίκανοι πρὸς ἐργασίαν, ἀνήλικα τέκνα ἡ ἀπορία. Διατί ἤχθη εἰς αὐτὸ ὁ νομοθέτης; Ἀπὸ τὰς συζητήσεις τῆς Βουλῆς πληροφοροῦμαι, ὅτι ὁ νομοθέτης ἤχθη εἰς αὐτὸ τὸ συμπέρασμα καθὼς καὶ ἡ τότε Βουλή, διότι ἐνόμισεν ὅτι ἔπρεπε νὰ διαχωρίσῃ τὰ θύματα. Οἱ μὲν φονευθέντες καὶ εὑρισκόμενοι εἰς σχέσιν ὑπηρεσίας μὲ τὸ Κράτος ὤφειλον νὰ διακριθοῦν ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους, οἱ ὁποῖοι δὲν εὑρίσκοντο εἰς σχέσιν ὑπηρεσίας μὲ τὸ Κράτος ἤ ἐφονεύθησαν ἐκ πολεμικῆς μὲν αἰτίας, ἀλλὰ ἐκ τυχαίου γεγονότος. Δὲν ἀποκλείεται, εἰς τὴν λῆψιν τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως, νὰ συνέτεινε καὶ ἡ ἐπιβάρυνσις τοῦ προϋπολογισμοῦ. Πρέπει πάντοτε νὰ ἔχωμεν ὑπ’ ὄψιν μας, ὅτι εἶναι φυσικὸν ὁ νομοθέτης νὰ πιέζεται καὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονὸς νὰ ἐξετάζῃ τὰ θέματα καὶ ἐν συναρτήσει μὲ τὴν ἐπιβάρυνσιν τοῦ προϋπολογισμοῦ. Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, παρ’ ὅλην τὴν συμπάθειαν, τὴν ὁποίαν αἰσθάνομαι πρὸς τὸ ὅλον θέμα καὶ ἀναγνωρίζω ὅτι ἔχουν δίκαιον οἱ κ. κ. συνάδελφοι, καὶ πρέπει πράγματι νὰ συγκινῇ τὸ σύνολον τῆς κοινῆς γνώμης καὶ νὰ συγκινῇ τὴν ἐθνικὴν ψυχὴν τὸ γεγονὸς τοῦτο, μετά τινος δισταγμοῦ ὀφείλω νὰ τὸ ὁμολογήσω. Τὸ ἀντιμετωπίζω καὶ ἐγὼ ἐν τῷ Ὑπουργείῳ τῶν Οἰκονομικῶν, συζητῶν τὰ θέματα ταῦτα τῶν συντάξεων. Ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ ὅλον θέμα θὰ ἔλθῃ ἐν τῷ συνόλῳ του, ἐνώπιον τῆς Βουλῆς καὶ θὰ ἔχωμεν τὴν εὐκαιρίαν νὰ τὸ συζητήσωμεν.

§20Δ. ΓΡΙΒΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, ἡ περιοχὴ τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης πρέπει νὰ τύχῃ μιᾶς κάποιας ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως, δεδομένου ὅτι ὁ λαὸς τῆς περιοχῆς αὐτῆς, ὁ ὁποῖος ἔμεινεν ἐκεῖ τὸ 1941 καὶ δὲν ἐγκατέλειψε τὸν χῶρον ἐκεῖνον, ἐν γνώσει τοῦ ὅτι θὰ ὑποστῇ τὰ πάνδεινα ἔμεινεν ἐκεῖ διὰ νὰ δείξῃ ὅτι τὰ μέρη ἐκεῖνα εἶναι Ἑλληνικά. Ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, ὅταν ὁ κάτοικος αὐτὸς μετὰ τὴν κατοχὴν δὲν ἀποζημιώνεται ἢ δὲν λαμβάνει σύνταξιν, φυσικὸν εἶναι νὰ κλονίζεται εἰς τὸ αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας. Δι’ αὐτὸ ἡ περιοχὴ ἐκείνη πρέπει νὰ τύχῃ μιᾶς ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Ἡ Κυβέρνησις τοῦ 1951 ἐχορήγησεν ἕνα ἐλάχιστον ποσοστὸν εἰς χρῆμα ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν ὅτι τὸ θῦμα στερεῖται τοὐλάχιστον παντελῶς στέγης ἢ σπιθαμῆς γῆς. Δηλαδή, πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς εἰς τὸν δρόμον, ἐκτὸς στέγης, διὰ νὰ πάρῃ ἕνα μικρὸν βοήθημα. Καταλαβαίνετε, ὅτι χιλιάδες χῆρες καὶ ὀρφανὰ πένονται κυριολεκτικῶς εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην. Δι’ αὐτό, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις ἔχει καὶ ἐθνικὴν ὑποχρέωσιν νὰ προσέξῃ τὴν περίπτωσιν αὐτήν, διότι ἐάν, ὃ μὴ γένοιτο, συμβῇ τίποτε, δὲν συγκρατεῖται πλέον ὁ λαὸς αὐτός. Νὰ φαντασθῆτε, ὅτι κατεστράφησαν περιουσίαι καὶ ἐσφαγιάσθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ φωνάζοντες «Ζήτω ἡ Ἑλλάς». Ὡδηγοῦντο εἰς τὸ ἐκτελεστικὸν ἀπόσπασμα καὶ ἐφώναζον «Ζήτω ἡ Ἑλλάς» καὶ ἦλθεν ἡ ἀπελευθέρωσις καὶ ἐγκατελείφθησαν εἰς τὴν τύχην των, δι’ αὐτὸ παρακαλῶ νὰ μελετήσετε τὸ θέμα αὐτό, διότι ἀποτελεῖ ἐθνικὸν ἔργον.

§21Δ. ΠΕΡΑΚΗΣ. Ζητοῦμεν, κ. Πρόεδρε, νὰ γίνουν ἐπιτροπαὶ ἐπανεξετάσεων, διότι ἔγιναν πολλαὶ ἀδικίαι. Ἀπεκλείσθησαν πολλοὶ οἱ ὁποῖοι εἶχον τὰς προϋποθέσεις. Δι’ αὐτὸ ἐπιμένομεν νὰ γίνῃ ἐπιτροπή, ἡ ὁποία νὰ ἐξετάσῃ τὸ ζήτημα αὐτό.

§22Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφο, δὲν θὰ ἐπεθύμουν νὰ εἴπω, ὅτι δὲν συμμερίζομαι καὶ τὸν πόνον σας καὶ τὸ δίκαιον τοῦ αἰτήματος. Λέγω μόνον τοῦτο, ὅτι εἰς τὴν ἀπονομὴν τῶν συντάξεων πρέπει νὰ καθιεροῦνται γενικαὶ ἀρχαί. Ὑπάρχει μία ἀρχή, θεωρητικῶς τοὐλάχιστον ὀρθή, ἡ ὁποία εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν δημιουργεῖ αὐτὴν τὴν ἀδικίαν, ὅτι ἡ χορήγησις συντάξεων πρέπει νὰ συνδυάζεται μὲ τὴν παροχὴν ἐξηρτημένης πρὸς τὸ Κράτος ὑπηρεσίας. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἦλθεν ὁ νομοθέτης τότε καὶ ἡ Βουλὴ τοῦ 1951, ἡ ὁποία εἶπεν ὅτι οἱ στρατιῶται οἱ πολεμοῦντες κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἢ οἱ πολῖται οἱ ἐντεταλμένοι εἰς ἐθνικὰς ὁμάδας καὶ πολεμοῦντες κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἢ κάμνοντες κατασκοπείαν ἢ δολιοφθορὰς κατὰ τοῦ ἐχθροῦ, αὐτοὶ εὑρίσκονται εἰς μίαν ἐξηρτημένην τρόπον τινά ὑπηρεσίαν πρὸς τὸ Κράτος καὶ κατὰ συνέπειαν τοὺς ἐξομοιώνω πρὸς στρατιώτας καὶ τοὺς δίδω πλήρη σύνταξιν. Ζητεῖτε τὴν διεύρυνσιν τῆς περιπτώσεως αὐτῆς καί, ἐπαναλαμβάνω, ἐκτιμῶ τοὺς λόγους διὰ τοὺς ὁποίους τὴν ζητεῖτε. Πράγματι, εἶναι φυσικὸν ὁ λαὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος ἐδοκιμάσθη σκληρότατα κατὰ τὴν περίοδον τῆς κατοχῆς, νὰ ζητῇ ἀπὸ τὸ Κράτος τὴν χορήγησιν συντάξεως, πολὺ δὲ περισσότερον ὅταν ἀπὸ τοῦ 1943, διότι μέχρι τοῦ 1950 ἐχορηγεῖτο σύνταξις εἰς 25.000 οἰκογενείας καθ’ ὅλην τὴν χώραν, ἐκ τῶν ὁποίων αἱ 4.000 οἰκογένειαι εὑρίσκοντο εἰς τὴν περιοχήν, τὴν ὁποίαν ἐκπροσωπεῖ ὁ προλαλήσας συνάδελφος. Πρέπει νὰ σᾶς εἴπω, ὅτι μέχρι τοῦδε, βάσει τῶν διατάξεων τοῦ νόμου 1512 ἔχει χορηγηθῆ μέγας ἀριθμὸς συντάξεων καὶ βοηθημάτων, ἐὰν μάλιστα ἀκόμη δὲν ἔχῃ τερματισθῆ ἡ ὅλη αὐτὴ διαδικασία, νομίζω ὅτι τοῦτο ἔγινε ἀπὸ μίαν παρανόησιν, διότι οἱ περισσότεροι δικαιοῦχοι ὑπέβαλον τὰς αἰτήσεις των εἰς τὰς κατὰ τόπους ἀστυνομικὰς ἀρχὰς καὶ ἔρχονται καθυστερημένως εἰς τὸ κέντρον αἱ αἰτήσεις αὗται. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, ἐκδικάζονται καὶ πλεῖσται ὅσαι περιπτώσεις εὗρον τὴν σχετικὴν θεραπείαν. Ἐὰν αὐτὴν τὴν στιγμὴν δὲν σᾶς λέγω ὅτι ἡ Πολιτεία θὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ δίκαιον αὐτὸ καὶ θὰ διευρύνῃ τὰς περιπτώσεις, εἶναι διότι, ὡς εἶπον, εἶναι 25.000 οἰκογένειαι καὶ εἶναι ἀτυχῶς βεβαρυμένη ἡ χώρα ἀπὸ τὸ θέμα τῶν πολεμικῶν συντάξεων καὶ αὐτός εἶναι καὶ μόνον ὁ δισταγμός, τοῦ βάρους τοῦ προϋπολογισμοῦ, καὶ δὲν γνωρίζω κατὰ πόσον θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἱκανοποιήσωμεν πλήρως τὸ αἴτημα. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, τὸ αἴτημα μελετᾶται.

§23ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ε. Ζαννῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἐρωτήσεώς του, δι’ ἧς ζητεῖ νὰ πληροφορηθῇ πότε θὰ ἐκδοθῇ ἡ γνωμοδότησις τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου ἐπὶ τοῦ ἄρθρου 3 τοῦ νόμου 2615 κλπ.

§24Ε. ΖΑΝΝΗΣ. Ἐψηφίσθη νόμος διὰ τοῦ ὁποίου ἀναγνωρίζονται τὰ 36 πραγματικὰ χρόνια τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ὡς 43 συντάξιμα. Τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ὅμως, δὲν ἀναγνωρίζει τὸν νόμον αὐτόν, διότι, λέγει, ἡ διάταξις αὐτὴ περιελήφθη εἰς νόμον, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει σχέσιν μὲ τὰς συντάξεις. Οὕτω σκεπτόμενον τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον, ἀπέρριψε προσφυγὴν ἑνὸς ἐνδιαφερομένου. Τί σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις, εἶναι διατεθειμένη νὰ τακτοποιήσῃ τὸ ζήτημα αὐτό, εἰς τρόπον ὥστε τὸ Ἐλεγκτικὸν Συνέδριον νὰ ἀναθεωρήσῃ τὰς ἀποφάσεις του;

§25Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Τὸ ἄρθρον 57 τοῦ Συντάγματος ὁρίζει ὅτι αἱ συντάξεις χορηγοῦνται κατόπιν προτάσεως τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, μετ’ εἰσήγησιν τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Τὸ Συνέδριον ἀπέρριψε σχετικὴν αἴτησιν, διότι ὁ νόμος τὸν ὁποῖον ἀναφέρατε ἐψηφίσθη μόνον ὑπὸ τῆς Βουλῆς, ἄνευ εἰσηγήσεως τοῦ Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου. Κατὰ συνέπειαν, ἀπαιτεῖται ἐν προκειμένῳ νέα διαδικασία, καὶ τὴν ὁποίαν νομίζω ὅτι θὰ ἀκολουθήσωμεν.

§26ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 15 ἀναβάλλεται. Τοῦ λοιποῦ, μόνον κατόπιν ἐπιστολῆς τοῦ ἐνδιαφερομένου βουλευτοῦ, ἡ ὁποία θὰ περιήρχετο καὶ εἰς τὸν Πρόεδρον, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς συνεδριάσεως, θὰ δέχωμαι ἀναβολήν. Ταῦτα νὰ ἀναγραφοῦν εἰς τὰ πρακτικά. Ὁ κ. Π. Σταμούλης ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ Συλλόγου σεισμοπαθῶν ἰδιοκτητῶν Νομοῦ Μαγνησίας, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν μελῶν του ἐκ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν.

§27Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Ἡ ἀναφορά μου ἀφορᾶ τοὺς σεισμοπαθεῖς Βόλου, οἱ ὁποῖοι ἐπλήγησαν κατὰ τοὺς σεισμοὺς τῆς 21)4)54 καὶ τῆς 21)2)55. Ἀφορᾶ εἰδικώτερον φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν διὰ τὰς οἰκοδομάς, ὥστε νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις τοῦ Βόλου. Θὰ παρεκάλουν τὸν κ. ὑπουργόν, ὅπως ληφθῇ πρόνοια καὶ ἀπαλλαγῇ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν ἐπὶ μίαν 10ετίαν, ὁ Βόλος, διὰ νὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἀνοικοδόμησις, διότι ἄλλως θὰ καθυστερήσῃ οὐσιωδῶς.

§28ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Ἀλλαμανῆς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§29Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι δίκαιον καὶ σκόπιμον καὶ θὰ πρέπει νὰ ἱκανοποιηθῇ, διότι οὕτω πως θὰ ἐνισχυθῇ ἡ ἰδιωτικὴ πρωτοβουλία. Ὑπὸ τὴν ἔννοιαν αὐτὴν καὶ διότι ὑπάρχει ἀνάλογον προηγούμενον διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τῶν Ἰονίων Νήσων, ἡ Κυβέρνησις θὰ πρέπει νὰ υἱοθετήσῃ τὸ αἴτημα.

§30ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Γ. Βασιλᾶτος ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀναφορᾶς.

§31Γ. ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ. Ἡ αἴτησις ὑπεβλήθη πρὸ τοῦ τελευταίου σεισμοῦ, ὁ ὁποῖος κατέστρεψε τὰς οἰκοδομάς. Ἡ Κυβέρνησις ἔλαβεν ἤδη ὡρισμένα μέτρα. Ἐγώ, ὡς προερχόμενος ἐκ τῶν σεισμοπλήκτων νήσων, δὲν εἶναι δυνατὸν παρὰ νὰ ταχθῶ ὑπὲρ τῆς ἀποδοχῆς ταύτης.

§32Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Κύριοι συνάδελφοι, ὅτε τὸ πρῶτον ὑπεβλήθη ἡ ἐρώτησις, δὲν εὑρισκόμεθα πρὸ τῆς καταστροφῆς τῆς τελευταίας, ποὺ ἐσημειώθη εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Μαγνησίας. Ἡ ἐρώτησις αὐτὴ ὑπεβλήθη ὅταν εἴχομεν μερικὰς καταστροφὰς εἰς ὡρισμένας περιοχάς. Καὶ πράγματι, ἐλήφθησαν ὡρισμένα μέτρα, καὶ ἐδόθησαν ὁδηγίαι εἰς τοὺς ἐφόρους νὰ προσαρμόσουν τὴν ἐν γένει φοροτεχνικήν των προσπάθειαν εἰς τὰς ἑκάστοτε ἐμφανιζομένας περιστάσεις. Διότι αἱ καταστροφαί, αἱ τότε λαβοῦσαι χώραν, ἦσαν περιωρισμέναι καὶ δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ληφθοῦν γενικὰ μέτρα. Ἐπίσης, δι’ ἑνὸς νομοθετήματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν Κοινοβουλευτικὴν Ἐπιτροπήν, λαμβάνεται πρόνοια, ὅπως ἐκπίπτεται τὸ 50% ἐκ τῶν φόρων Δʹ καὶ Ζʹ κατηγορίας. Τώρα εὑρισκόμεθα πρὸ νέας καταστάσεως. Ἀτυχῶς, εἴχομεν μίαν νέαν καταστροφήν, ἡ ὁποία, χωρὶς νὰ γενικεύῃ τὰς καταστροφάς εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ Βόλου καὶ τῆς Μαγνησίας, ἐπεκτείνει ταύτας εἰς σημεῖον τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπιβάλλει νὰ λάβωμεν νέα μέτρα. Σχετικῶς μὲ τὴν φορολογίαν, ἀκόμη δὲν ἔχομεν ὁλοκληρώσει τὴν προεργασίαν μας. Ἐλπίζω, ὅτι λίαν συντόμως θὰ μᾶς δοθῇ εὐκαιρία νὰ ἀσχοληθῶμεν μὲ αὐτήν. Σήμερον μόνον σᾶς λέγω, ὅτι ὑπέγραψα μίαν διαταγήν, διὰ τῆς ὁποίας δίδεται καθολικὴ δασμολογικὴ ἀπαλλαγὴ ὡς πρὸς τὰ εἴδη τῆς ἀνοικοδομήσεως. Ἐν συνεχείᾳ θὰ ἴδωμεν τί μέτρα θὰ λάβωμεν, ὡς πρὸς τὸν φόρον εἰσοδήματος.

§33Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, θὰ εἶχον νὰ προσθέσω, ὅτι τὸ αἴτημα εἶναι πάρα πολὺ ἁπλοῦν, ὥστε νὰ μὴ χρήζῃ μελέτης. Ἡ Κυβέρνησις πρὸ ὀλίγου εἶπεν, ὅτι πρέπει τοὐλάχιστον νὰ παράσχῃ αὐτὴν τὴν ἐνθάρρυνσιν εἰς τὸν ἰδιοκτήτην μιᾶς μερικῶς καταστραφείσης ἐκ τῶν σεισμῶν οἰκοδομῆς, διὰ τῆς ἀπαλλαγῆς του ἐκ τοῦ φόρου οἰκοδομῶν ἐπὶ μίαν πενταετίαν ἢ δεκαετίαν. Συνεπῶς, τὸ αἴτημα δὲν χρήζει γενικωτέρας μελέτης. Νομίζω, ὅτι μία τοιαύτη διάταξις ἔχει τὴν θέσιν της εἰς τὸ ἐκκρεμὲς νομοσχέδιον περὶ ἐπιβολῆς ἐκτάκτου εἰσφορᾶς ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου. Εἶναι τὸ εἰδικὸν νομοσχέδιον ποὺ ἀφορᾷ τὰ μέτρα ὑπὲρ τῶν σεισμοπλήκτων Βόλου καὶ ἐκεῖ εἶναι ἡ θέσις τῆς διατάξεως. Θέλω νὰ πιστεύω ὅτι ἡ Κυβέρνησις, κατὰ τὴν δευτέραν συζήτησιν, ὅτε καὶ θὰ ὑποβληθῇ σχετικὴ τροπολογία, θὰ τὴν ἀποδεχθῇ.

§34Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Παρ’ ὅλον ὅτι πιστεύω, ὅτι ὑπῆρξα σαφής, ἐν τούτοις, ὑποχρεοῦμαι νὰ ὁμιλήσω καὶ πάλιν. Ὅταν ζητοῦμεν φορολογικὰς ἀπαλλαγάς, νομίζω ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν προηγουμένως ἀπάντησιν εἰς ἓν ἐρώτημα. Ποία εἶναι ἡ ἔκτασις τῶν καταστροφῶν, αἱ ὁποῖαι ἐπῆλθον ἐκ τῶν σεισμῶν. Ἐὰν αὗται εἶναι γενικαί, ὡς ἀτυχῶς ἦσαν εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους, τότε αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ πρέπει νὰ εἶναι καθολικαί. Ἐὰν αἱ καταστροφαὶ εἶναι μερικαί, τότε καὶ αἱ φορολογικαὶ ἀπαλλαγαὶ πρέπει νὰ εἶναι ἀνάλογοι. Ὑφίσταται τὸ ἐρώτημα, ἐὰν π.χ. ἓν ξενοδοχεῖον εἰς τὸν Βόλον δὲν ὑπέστη καταστροφήν. Διότι δὲν ὑπέστη καταστροφὴν καὶ ὑπέστησαν τὰ ἄλλα εἶναι φυσικὸν καὶ τὸ εἰσόδημα τοῦ ξενοδοχείου νὰ βελτιωθῇ. Θὰ προσφέρωμεν φορολογικὴν ἀπαλλαγὴν καὶ εἰς τὸ ἐξ αἰτίας τῶν σεισμῶν βελτιωθὲν εἰσόδημα; Ὄχι. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει δυνατότης λήψεως καθολικοῦ μέτρου, οἷον ἐλήφθη εἰς τὰς Ἰονίους Νήσους, τὸ θέμα τῶν φορολογικῶν ἀπαλλαγῶν μελετᾶται μετὰ προσοχῆς, ὥστε νὰ μὴ μεταπέσωμεν εἰς τὴν ἀπαράδεκτον λύσιν. Ἀντὶ νὰ βοηθήσωμεν τοὺς πληγέντας νὰ χορηγήσωμεν δωρεὰς εἰς τοὺς ἐκ τῶν σεισμῶν πλουτήσαντας.

§35Π. ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, ὅ,τι εἶναι νὰ γίνῃ, νὰ γίνῃ τὸ ταχύτερον.

§36ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ἀλλαμανῆς, ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ ἀναφορᾶς τοῦ προέδρου τοῦ Ἐμπορικοῦ Συλλόγου Φαρσάλων, ζητοῦντος ἀπαλλαγὴν τῶν σεισμοπλήκτων ἐκ τοῦ φόρου τοῦ ΚΗʹ ψηφίσματος.

§37Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, καὶ ἄλλοτε ἡ Βουλὴ ἀπησχολήθη μὲ τὸ αἴτημα αὐτὸ τῶν σεισμοπλήκτων τῆς Θεσσαλίας καὶ ἄλλων περιοχῶν τῆς χώρας, διότι πράγματι εἶναι ἀκατανόητον νὰ ἐπιβάλλεται ἔκτακτος εἰσφορὰ εἰς βάρος σεισμοπλήκτων ὑπὲρ ἄλλων σεισμοπλήκτων. Δὲν ἔχει τὸ πρᾶγμα καμμίαν δικαιολογίαν καὶ ἐπαναλαμβάνω ὅτι καὶ ἡ ἁπλῆ καθυστέρησις εἰς τὴν δικαίωσιν τοῦ αἰτήματος ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, θὰ ἀποτελῇ μίαν σοβαρὰν ἀδικίαν. Εἶναι καιρός, ἔστω καὶ ἀργά, ἡ Κυβέρνησις νὰ υἱοθετήσῃ τὸ τόσον δίκαιον αἴτημα τῶν σεισμοπλήκτων Θεσσαλίας.

§38ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Σ. Λιβαδᾶς ἔχει τὸν λόγον ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀναφορᾶς.

§39Σ. ΛΙΒΑΔΑΣ. Κύριε Πρόεδρε, παρακαλῶ καὶ ἐγὼ νὰ γίνῃ διευκόλυνσις φορολογικὴ εἰς τοὺς σεισμοπλήκτους τῶν Φαρσάλων καὶ Μαγνησίας, τοὺς ὑποστάντας μεγάλας καταστροφάς, διότι καὶ εἰς τὴν Κεφαλληνίαν καὶ εἰς τὰς ἄλλας σεισμοπλήκτους νήσους εἴδομεν τὸ δρᾶμα αὐτὸ καὶ καταλαμβάνομεν πόσον ἰσχυρὰ εἶναι ἡ παράκλησις καὶ ἡ ἀπαίτησις τῆς ψυχῆς τῶν Ἑλλήνων, πρὸς βοήθειαν τῶν σεισμοπλήκτων.

§40Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκονομικῶν). Κύριοι συνάδελφοι, εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν, ὅταν ἐπληροφορήθην τὴν ἐρώτησιν καὶ τὸ αἴτημα τῶν συναδέλφων, ὁμολογῶ ὅτι δὲν τὸ εὗρον ὀρθόν, κατ’ ἀρχήν. Καὶ τοῦτο, διότι νομίζω, ὅτι ἡ προκαταβολὴ τοῦ φόρου ΚΗʹ Ψηφίσματος, ἀφορᾷ περίοδον προηγηθεῖσαν τῶν σεισμῶν, εἶναι τὸ 1953. Ἔπρεπε, δηλαδή, πρὶν γίνουν οἱ σεισμοί, νὰ μὴ ὑφίσταται θέμα ὀφειλῆς ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἀπετάθην εἰς τοὺς κατὰ τόπους ἐφόρους καὶ ἔχω ἐδῶ ἀκριβῶς τὴν ἀπάντησίν των, διότι ἠθέλησα νὰ ρυθμίσω γενικώτερον τὸ θέμα. Τοὺς ἔθεσα τὸ ἐρώτημα ἐὰν ὑφίστανται ἐκκρεμεῖς ὀφειλαί καὶ ἐάν, ἐν πάσῃ περιπτώσει, οἱ καθυστεροῦντες τὴν καταβολὴν τοῦ φόρου των εἶναι οἱ πληγέντες ἐκ καταστροφῶν. Ἡ ἀπάντησις τοῦ ἐφόρου Δομοκοῦ μὲ πληροφορεῖ, ὅτι δὲν ὑφίστανται ὀφειλαὶ ἐκκρεμεῖς. Ἡ ἀπάντησις τοῦ ἐφόρου Φαρσάλων μοῦ δίδει ὡρισμένας πληροφορίας καὶ ἐμφανίζει ὅτι ἐβεβαιώθη ποσὸν 117.623 δραχμῶν καὶ παραμένει ἀνεξόφλητον ποσὸν 34.495 δραχμῶν. Βλέπετε, ὅτι τὸ μέγιστον μέρος τῶν ὀφειλετῶν κατέβαλε τὴν ὀφειλὴν πρὶν ἢ γίνουν οἱ σεισμοί. Παρατηρῶ δέ, ὅτι οἱ πλεῖστοι τῶν ὀφειλετῶν ὑπάγονται εἰς τοὺς πολίτας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπλήγησαν ὑπὸ τῶν σεισμῶν. Τὸ αὐτὸ συνέβη καὶ μὲ τὸν οἰκονομικὸν ἔφορον Σοφάδων, ὅπου καὶ ἐκεῖ κατεβλήθη τὸ μέγιστον μέρος τῆς ὀφειλῆς. Εἴχομεν βεβαίωσιν ποσοῦ 66.415 καὶ παραμένει ἀνεξόφλητον 12.678.

§41Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Πότε εἶναι ἡ ἡμερομηνία αὐτοῦ;

§42Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). 11 Ἀπριλίου 1955. Παρὰ ταῦτα, σπεύδω νὰ σᾶς προλάβω, ἐδόθησαν ἐντολαὶ εἰς τοὺς κατὰ τόπους ἐφόρους, παρ’ ὅλον ὅτι, θεωρητικῶς τοὐλάχιστον δὲν ὑφίσταται τὸ αἴτημα — διότι ἀποτελεῖ ὀφειλὴν— ἡ ὁποία πρὶν ἢ λάβουν χώραν οἱ σεισμοί, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ ἐξοφληθῆ. Καὶ ἐξωφλήθη πράγματι ἀπὸ τὸ πλεῖστον μέρος τῶν ὀφειλετῶν. Ἐκ τῶν ὀφειλομένων φόρων, τὸ μεγαλύτερον ποσοστὸν ἀνήκει εἰς φορολογουμένους οἱ ὁποῖοι δὲν ἐπλήγησαν ἀπὸ τοὺς σεισμούς, ὡς τοὐλάχιστον μοῦ ἐγνώρισαν αἱ κατὰ τόπους ἐφορίαι. Παρὰ ταῦτα, ἔδωσα ἐντολὴν ὅπως μὴ ἐκβιάσουν, τρόπον τινά, τὴν ἐξόφλησιν τῶν ὀφειλῶν.

§43Σ. ΑΛΛΑΜΑΝΗΣ. Κύριε ὑπουργέ, εἰς τοὺς Σοφάδες καὶ τὰ Φάρσαλα ἡ καταστροφὴ ὑπῆρξεν ὁλοκληρωτική. Κατὰ συνέπειαν δὲν ὑπάρχει περίπτωσις κατοίκων τῶν δύο αὐτῶν κωμοπόλεων, οἱ ὁποῖοι νὰ μὴ ἐπλήγησαν. Ἐὰν τυχὸν σᾶς ἐδόθησαν πληροφορίαι ὅτι ὀφείλονται εἰσφοραὶ ἀπὸ μὴ πληγέντας, εἶναι προφανῶς ἀνακριβεῖς αἱ πληροφορίαι αὗται.

§44Λ. ΔΕΡΤΙΛΗΣ. (Ὑφ. Οἰκον.). Πάντως, σᾶς πληροφορῶ, ὅτι ἐδόθη ἐντολὴ ἀναστολῆς.

§45ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Παρελθούσης τῆς ὥρας ἐπὶ τῶν ἀναφο-

ρῶν καὶ ἐρωτήσεων, εἰσερχόμεθα εἰς τὴν

ΗΜΕΡΗΣΙΑΝ ΔΙΑΤΑΞΙΝ

ΤΩΝ ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ

Συνεχίζεται ἡ συζήτησις ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν σουλτανίναν. Ὁ κ. Κοθρῆς ἔχει τὸν λόγον ὅπως συνεχίσῃ τὴν διακοπεῖσαν ἀγόρευσίν του.

§46ΕΜΜ. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἔπειτα ἀπὸ 7 μῆνας ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἐνώπιον τοῦ Σώματος ἡ ἐπερώτησίς μας περὶ σουλτανίνας. Αὐτὸ ἀποδεικνύει τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως διὰ μίαν τάξιν ἀγροτικήν, ὅπως εἶναι οἱ σουλτανοπαραγωγοί. Καὶ ἄλλοτε, ὅπως θὰ ἐνθυμῆσθε, ἦλθεν ἐνώπιον τῆς Ἐθνικῆς Ἀντιπροσωπείας τὸ θέμα τῆς σουλτανίνας, δι’ ἐρωτήσεων καὶ ἐπερωτήσεων, τὰς ὁποίας κατεθέσαμεν διὰ νὰ ἐπιστήσωμεν ἐγκαίρως τὴν προσοχὴν τῆς Κυβερνήσεως ἐπὶ ἑνὸς προϊόντος, τὸ ὁποῖον, ὅπως ὅλοι γνωρίζετε, ἔχει μεγίστην σημασίαν διὰ τὴν Ἐθνικὴν Οἰκονομίαν, ἑνὸς προϊόντος τοῦ ὁποίου ἡ προστασία εἶναι ἐθνικὸν καθῆκον. Ἐξέρχεται δηλαδὴ πέραν τῆς στενῆς ὑποχρεώσεως τῆς προστασίας τῆς τάξεως τῶν σουλτανοπαραγωγῶν. Διότι, ὅπως γνωρίζετε, ἡ σουλτανίνα εἶναι ἕνα προϊόν, τὸ ὁποῖον καθ’ ὁλοκληρίαν ἐξάγεται καὶ ἐκ τῆς ἐξαγωγῆς τοῦ ὁποίου ἐπιτυγχάνεται ἡ εἰσροὴ σοβαροῦ ποσοῦ συναλλάγματος. Καὶ εἶναι γνωστόν, ποίαν σημασίαν ἔχει διὰ τὸ ἰσοζύγιον τῶν πληρωμῶν μας ἡ ἐνίσχυσις τοῦ συναλλαγματικοῦ ἀποθέματος. Δυστυχῶς, ἡ Κυβέρνησις, παρὰ τὰς ἐπαγγελίας της ὅτι θὰ ἀσκήσῃ, ἅμα τῇ ἀνόδῳ της εἰς τὴν ἐξουσίαν, πολιτικὴν ἐξυπηρετήσεως τῶν ἀγροτικῶν τάξεων τῆς χώρας, ἠκολούθησε καὶ ἐν προκειμένῳ πολιτικὴν ἀντίθετον πρὸς τὰ συμφέροντα τῶν παραγωγῶν καί, ἑπομένως, ἀντίθετον πρὸς τὸ γενικώτερον συμφέρον τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας. Θὰ ἐξετάσωμεν τὸ θέμα ἐν συντομίᾳ, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ προβῶμεν εἰς διαπίστωσιν ὅσον ἀφορᾷ πρῶτον τὴν ἀσυνέπειαν τῆς κυβερνητικῆς πολιτικῆς, ἐν σχέσει πρὸς τὰς ἐπαγγελίας της καὶ γενικώτερον καὶ εἰδικώτερον ἐπὶ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ καί, δεύτερον, ὅσον ἀφορᾷ τὰ ἀποτελέσματα τῆς πολιτικῆς αὐτῆς ἐπὶ τῆς τάξεως τῶν σουλτανοπαραγωγῶν. Ἡμεῖς καὶ ὡς Κυβέρνησις καὶ ὡς Ἀντιπολίτευσις διεκηρύξαμεν, ὅτι πολιτικὴ ἐπιβαλλομένη διὰ τὴν προστασίαν τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων δὲν δύναται νὰ εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν πολιτικὴν ἡ ὁποία θὰ διασφαλίζῃ ἀπεριώριστον συγκέντρωσιν καὶ τιμὴν ἀσφαλείας καλύπτουσαν τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἡ πολιτικὴ τῆς ἐλευθερίας τῶν συναλλαγῶν, τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ καὶ ἐφήρμοσε καὶ εἰς τὸ προϊὸν αὐτὸ εἶναι, καθ’ ἡμᾶς, πολιτικὴ ἡ ὁποία εἶναι εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καὶ τῆς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ πολιτικὴ ἐξυπηρετοῦσα τοὺς ὀλίγους, ἐξυπηρετοῦσα ἴσως τὸ ἐμπόριον καὶ τὴν βιομηχανίαν, πολιτικὴ ἡ ὁποία δὲν ἐπιτρέπεται νὰ ἐφαρμόζεται εἰς χώρας ὅπως ἡ ἰδική μας, τῆς ὁποίας τὰ προϊόντα ἔχουν μίαν εὐαισθησίαν ὅσον ἀφορᾷ τὴν τοποθέτησί των εἰς τὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀνάγκην, ἀκριβῶς διὰ νὰ καταστοῦν ἱκανὰ νὰ συναγωνισθοῦν μὲ παρόμοια προϊόντα εἰς τὴν ξένην ἀγοράν, εἰδικῆς προστασίας, ἡ ὁποία δὲν ἐπιτυγχάνεται παρὰ μόνον διὰ κρατικῆς παρεμβάσεως. Διεκηρύξαμεν, λοιπόν, ὅτι κάθε πολιτικὴ ἐπὶ τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων, ἡ ὁποία δὲν ἀκολουθεῖ τὴν ἀρχὴν αὐτὴν τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας εἶναι πολιτικὴ εἰς βάρος τῶν παραγωγῶν καί, κατ’ ἀκολουθίαν, εἰς βάρος ὁλοκλήρου τῆς ἀγροτικῆς τάξεως τῆς χώρας.

§47Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἴπατε ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὑπῆρξε προστατευτικὴ τῶν βιομηχανιῶν. Λέγω, λοιπόν, ὅτι διὰ τῆς γενομένης ἀναπροσαρμογῆς ὅλα τὰ ἐξαγώγιμα προϊόντα ἐπριμοδοτήθησαν κατὰ 100%. Συνεπῶς, ἡ σταφίδα ἐπριμοδοτήθη κατὰ 100%.

§48Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, ἡ Κυβέρνησις δὲν ἔχει ἀντιληφθῆ κατὰ ποῖον τρόπον πρέπει νὰ γίνεται ἡ προστασία τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων. Ἡ προστασία τῶν ἀγροτικῶν μας προϊόντων, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ περιορίζεται μόνον εἰς τὴν πολιτικὴν τῶν τιμῶν, ἀλλὰ εἶναι ἐπιβεβλημένον νὰ περιλαμβάνῃ καὶ τὸν παραγωγόν, τοῦ ὁποίου πρέπει νὰ ἐξασφαλίζῃ τιμὴν κατωτάτην, ἡ ὁποία νὰ καλύπτῃ τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς. Ἐν προκειμένῳ, κύριοι συνάδελφοι, διὰ τὴν σουλτανίναν ἡ ὁποία, ὅπως καὶ προηγουμένως εἶπον, ἀποτελεῖ προϊόν, τὸ ὁποῖον καθ’ ὁλοκληρίαν ἐξάγεται, ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως — καὶ ἐὰν ἀποδεχθῶμεν ὅτι ἡ πολιτικὴ τῆς ἀναπροσαρμογῆς διηυκόλυνε τὴν ἐξαγωγὴν — εἶναι ἀναμφισβήτητον, ὅτι δὲν ἐξησφάλισε τὸν παραγωγόν. Ἡ πολιτικὴ αὐτή, τῆς ἀναπροσαρμογῆς διηυκόλυνε μὲν τὴν ἐξαγωγὴν τοῦ προϊόντος, ἀλλὰ ἡ διευκόλυνσις ἦτο καθ’ ὁλοκληρίαν πρὸς ὄφελος τῶν ἐξαγωγέων καὶ ὄχι πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν. Διότι, ἐνῷ, κύριοι συνάδελφοι, ηὐξήθησαν αἱ ἐξαγωγαί, ἡ δυνατότης πραγματοποιήσεως κέρδους ἐδόθη εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὰς ἐπραγματοποίησαν, ἐφ’ ὅσον οἱ παραγωγοὶ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ εἰσπράξουν τίμημα καλῦπτον τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἐφ’ ὅσον οἱ παραγωγοὶ ἔμειναν ἕρμαιον τῶν ἐξαγωγέων, οἱ ὁποῖοι ὅπως θὰ εἴπωμεν ἀμέσως κατωτέρω ἐκμεταλλευθέντες τὴν ἔλλειψιν κρατικῆς προστασίας τοῦ προϊόντος αὐτοῦ ἐπέτυχον ὄχι μόνον τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς τιμὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ νὰ ὑποβιβάσουν ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ ζημία καὶ εἰς τοὺς παραγωγούς, καὶ εἰς τὸ Κράτος τοῦ ὁποίου ἐμειώθη, διὰ τῆς πολιτικῆς αὐτῆς, τὸ ἐκ τοῦ συναλλάγματος ἔσοδον. Ἡ πολιτικὴ τῆς Κυβερνήσεως ὀφείλει νὰ ἔχῃ δύο σκέλη. Τὸ πρῶτον σκέλος, ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς, τὸ δεύτερον σκέλος, ἡ προστασία τοῦ προϊόντος εἰς τὰς ἐξωτερικὰς ἀγορὰς κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ ἐξασφαλίζεται μία καλυτέρα τιμὴ τοῦ προϊόντος. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ηὐξήθησαν αἱ ἐξαγωγαὶ καὶ ἡ παραγωγή, ἀλλὰ τὸ γεγονὸς δὲν δύναται νὰ τὸ ἐπικαλεσθῇ ὑπὲρ ἑαυτῆς ἡ Κυβέρνησις. Δὲν ὀφείλεται εἰς τὰς προσπαθείας τῆς σημερινῆς Κυβερνήσεως, ἀλλὰ ὀφείλεται εἰς τὰς προσπαθείας ὅλων τῶν Κυβερνήσεων αἱ ὁποῖαι προηγήθησαν τῆς σημερινῆς ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν ἁρμοδίων ἀντιπροσώπων τῆς ἀμερικανικῆς ἀποστολῆς, ἀλλὰ καὶ ἐν συνεργασίᾳ μετὰ τῶν μοχθούντων γεωργῶν, οἱ ὁποῖοι κατώρθωσαν, ὥστε μεταπολεμικῶς ἡ χώρα μας νὰ ἔχῃ αὔξησιν παραγωγῆς ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν τῆς προπολεμικῆς περιόδου. Προσπάθεια ὅμως τῆς Κυβερνήσεως, κύριοι συνάδελφοι, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἡ αὔξησις τῆς παραγωγῆς. Νὰ αὐξήσωμεν τὴν παραγωγήν μας ἀλλὰ καὶ νὰ τὴν ἀξιοποιήσωμεν, ὥστε νὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας ὁ ἀγρότης καὶ νὰ ἀξιοποιήσῃ τὸν μόχθον του. Ἐνῷ ὁ παραγωγὸς ἤλπιζεν ὅτι μὲ τὴν αὔξησιν τῆς παραγωγῆς του θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας, μὲ τὴν πολιτικὴν τῆς Κυβερνήσεως, ἡ ὁποία, ὅπως εἴπομεν, ἐστηρίχθη μόνον εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τῆς δραχμῆς καὶ δὲν ἐφήρμοσε τὸν θεσμὸν τῆς συγκεντρώσεως καὶ τῆς τιμῆς ἀσφαλείας, ὁ παραγωγὸς σήμερον εὑρίσκεται εἰς κατάστασιν πολὺ χειροτέραν ἐκείνης εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως τῆς δραχμῆς καὶ πρὸ τῆς ἀνόδου εἰς τὴν ἐξουσίαν τῆς Κυβερνήσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ. Μὲ ὀλίγας λέξεις τὰς ὁποίας θὰ σᾶς εἴπω καὶ μὲ ὀλίγους ἀριθμούς, τοὺς ὁποίους θὰ σᾶς ἀναφέρω, θὰ πεισθῆτε, κύριοι συνάδελφοι, κατὰ πόσον ἔχω δίκαιον εἰς τὸ ζήτημα αὐτὸ καὶ κατὰ πόσον πράγματι εἶναι ἀληθές, ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν ἠδυνήθη νὰ συλλάβῃ τὸ θέμα, διότι δὲν ἠθέλησε κἂν διότι ἦτο δεσμία τῆς πολιτικῆς τὴν ὁποίαν ἀσκεῖ μέχρι σήμερον καὶ ἡ ὁποία εἶναι πολιτικὴ ἐξαθλιώσεως διὰ τὰς ἐργατικὰς καὶ τὰς ἀγροτικὰς τάξεις, πολιτικὴ ἡ ὁποία δὲν ἠδυνήθη νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν δικαίαν κατανομὴν τοῦ ἐθνικοῦ εἰσοδήματος τοῦ ὁποίου τὴν αὔξησιν πράγματι διαπιστώνει καὶ τοῦ ὁποίου ἡ αὔξησις πράγματι ἀποτελεῖ ἕνα γεγονός. Κύριοι συνάδελφοι, δὲν εἴμεθα μόνον ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι διεκηρύξαμεν τὴν ἀρχὴν τῆς προστασίας τῆς παραγωγῆς διὰ τῆς τιμῆς τῆς ἀσφαλείας. Καὶ ἄλλαι χῶραι ὡς ἡ Ἀγγλία καὶ ἡ Ἀμερική, ὅπως ἡ Τουρκία, ἀκολουθοῦν τὸ ἀξίωμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον δὲν ἤθελε νὰ ἐφαρμόσῃ ἡ Κυβέρνησις τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, δηλαδὴ τὴν πολιτικὴν τῆς συγκεντρώσεως τῶν προϊόντων καὶ τοῦ καθορισμοῦ τιμῆς ἀσφαλείας. Εἰς τὴν Ἀμερικήν, αἱ τιμαὶ ἀσφαλείας τῶν ἀγροτικῶν προϊόντων κανονίζονται μαζὶ μὲ τοὺς παραγωγοὺς καὶ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν ὄχι μόνον τὸ κόστος τῆς παραγωγῆς, ἀλλὰ λαμβάνεται ὑπ’ ὄψιν καὶ τὸ κέρδος τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ἔχῃ σύμφωνα μὲ τὸν τιμάριθμον ὁ παραγωγός. Εἰς τὴν Ἀγγλίαν τὸ ἴδιον. Εἰς δὲ τὴν Τουρκίαν εἶναι γεγονὸς ὅτι προκειμένου εἰδικῶς περὶ τῆς σταφίδος πάντοτε προστατεύεται ἡ παραγωγὴ τῆς σταφίδος, καθορίζεται τιμὴ ἀσφαλείας, κατώτατον ὅριον, πέραν τοῦ ὁποίου δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ πωλήσουν οἱ παραγωγοί, καὶ κατορθώνουν νὰ ρυθμίζουν τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχῃ ὁ ἀνταγωνισμὸς αὐτὸς ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη ἀπὸ τοὺς ἰδικούς μας ἐξαγωγεῖς εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ ὁ ὁποῖος ἐζημίωσεν ἑκατοντάδας χιλιάδων δολλαρίων τὴν οἰκονομίαν τῆς χώρας μας. Ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν Τουρκίαν, κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζει τί θὰ εἰσπράξῃ ἀμέσως ἀπὸ τῆς παραγωγῆς καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκην νὰ ἀνησυχῇ καὶ ἡ Κυβέρνησις ρυθμίζει τὴν πώλησιν εἰς τὰ ἐξωτερικόν, ἐνῷ ὁ ἰδικός μας παραγωγὸς δὲν γνωρίζει οὔτε εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς παραγωγῆς οὔτε εἰς τὸ τέλος ταύτης τί θὰ εἰσπράξῃ. Καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι ὁ παραγωγὸς εἰς τὴν χώραν μας δὲν ἠδυνήθη νὰ ἐπωφεληθῇ οὔτε τῆς αὐξήσεως τῆς τιμῆς τῆς σταφίδος οὔτε τῶν διεθνῶν τιμῶν, οὔτε τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Κύριοι συνάδελφοι, θὰ μοῦ ἐπιτρέψητε νὰ σᾶς εἴπω μὲ ὀλίγας λέξεις ποία ἦτο ἡ ζημία τὴν ὁποίαν ὑπέστησαν οἱ παραγωγοί μας καὶ ἡ ἐθνική μας οἰκονομία καὶ νὰ κάμω μίαν σύγκρισιν τῶν τιμῶν, πῶς ἐξειλίχθησαν αἱ τιμαὶ τῆς Σουλτανίνας ὅταν ἐγένετο ἡ παρέμβασις τοῦ Κράτους καὶ ἐπροστατεύθησαν οἱ παραγωγοὶ καὶ πῶς ἐγένοντο κατὰ τὰ τρία ἔτη κατὰ τὰ ὁποῖα ἡ Κυβέρνησις δὲν παρενέβη. Τὸν Αὔγουστον τοῦ 1952 ἤνοιξεν ἡ τιμὴ εἰς τὰ 277 δολλάρια καὶ κατέληξεν εἰς τὰ 253 τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1952. Μετὰ ἐγένετο ἡ ὑποτίμησις τῆς δραχμῆς, δὲν ἐδιπλασιάσθη......

§49Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπορίου). Εἰσέπραξαν τιμὰς εἰς δραχμάς.

§50Κ. ΜΑΡΗΣ. Πρὸ τῆς ὑποτιμήσεως εἶχε 4.800, μετὰ τὴν ὑποτίμησιν εἶχε 6.400. Διπλᾶ εἶναι τὰ ἔξοδα τοῦ καλλιεργητοῦ.

§51Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἤρχισε μὲ 277 δολλάρια καὶ ἔκλεισε μὲ 237. Τὸ προηγούμενον ἔτος ἤρχισε μὲ 360 δολ. Καὶ τὸ 1953 ἤρχισε μὲ 230 δολ. καὶ ἔκλεισε μὲ 200 δολ. Ἐφέτος ἤρχισε μὲ 230 δολ., κατῆλθεν εἰς τὰ 199 δολ. καὶ ἀνῆλθεν τώρα εἰς τὰ 208 δολλάρια. Θέλω νὰ ὑποστηρίξω μὲ τὰς διακυμάνσεις αὐτάς, κύριοι συνάδελφοι, ὅτι ἡ ἔλλειψις Κρατικῆς παρεμβάσεως καὶ προστασίας τοῦ προϊόντος ὠφέλησε τοὺς ἐξαγωγεῖς κατὰ τοιοῦτον τρόπον ὥστε νὰ προκαλέσῃ πτῶσιν τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν, ἡ ὁποία πτῶσις τῶν τιμῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἶχεν ἄμεσον ἀντίκτυπον εἰς τὰς τιμὰς τοῦ ἐσωτερικοῦ, διότι θέλοντες νὰ πωλήσουν οἱ παραγωγοὶ τὸ προϊόν των, φοβούμενοι τὴν πτῶσιν τῆς τιμῆς, ἔσπευδον νὰ τὸ προσφέρουν, καὶ τί συνέβη; Οἱ μὲν παραγωγοὶ προσέφερον εἰς τὴν Α τιμήν, διότι δὲν ἦσαν εἰς θέσιν νὰ εἶναι βέβαιοι, ὅτι ἡ τιμὴ θὰ ἦτο ἡ αὐτὴ καὶ μετὰ ἕνα ὡρισμένον χρονικὸν διάστημα καὶ οὕτω ἐπιέζοντο οἱ παραγωγοὶ καὶ προσέφερον τὸ προϊόν των εἰς τιμὴν κατωτέραν καὶ τῆς προηγουμένης. Συνέβη δηλαδὴ νὰ πωληθῇ τὸ τεσσάρι πρὸς 7.000, ὅπως ἐπίσης καὶ πρὸς 6.500 καὶ πρὸς 6.000. Αὐτὸ θὰ ἀπεφεύγετο, ἐὰν ὑπῆρχε τιμὴ ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως, διότι τότε, οἱ παραγωγοὶ θὰ παρέδιδον τὸ προϊόν των εἰς τὴν Α τιμήν, χωρὶς νὰ κινδυνεύῃ ἡ τιμὴ νὰ ἀνυψωθῇ ἢ νὰ πέσῃ, θὰ εἶχε δὲ ἐπιπροσθέτως τὸ Κράτος τὴν δυνατότητα νὰ ἐλέγχῃ τὴν διάθεσιν τοῦ προϊόντος εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, θὰ ἦσαν ὑποχρεωμένοι οἱ ἐξαγωγεῖς, νὰ μὴ ὑποβιβάσουν τὰς τιμάς, διότι θὰ ἐγνώριζον, ὅτι δὲν θὰ ἦτο δυνατὸν νὰ ἀγοράσουν κάτω ἀπὸ μίαν ὡρισμένην τιμήν, ἐνῷ σήμερον, θέλοντες νὰ πωλήσουν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν ὑποβιβάζουν τὰς τιμάς, χωρὶς κανένα ἔλεγχον. Σημειώσατε δέ, ὅτι τώρα ἡ τιμὴ ἔχει φθάσει εἰς τὰ 208 δολλάρια, πολλάκις δὲ καὶ εἰς τὰ 198. Καὶ ἐνῷ δὲν ἐπραγματοποιήθη διὰ τὸ τεσσάρι, οὔτε ἡ τιμὴ τῶν 7.000, ἡ Κυβέρνησις οὐδόλως παρενέβη διὰ νὰ ἐπέλθῃ κἄποια ἰσορροπία, παρὰ τὴν δήλωσιν ποὺ εἶχε κάμει, ὅτι, ἐὰν διεπίστωνε, ὅτι ἡ τιμὴ τῆς σουλτανίνας θὰ κατήρχετο κάτω τῶν 7.000, θὰ παρενέβαινε, διὰ νὰ τὴν κρατήσῃ εἰς τὰς 7.000. Τόση δὲ ἦτο ἡ ἐξέγερσις τῶν σταφιδοπαραγωγικῶν περιφερειῶν, λόγῳ τοῦ ὑποτιμητικοῦ συναγωνισμοῦ τὸν ὁποῖον ἐδημιούργησαν οἱ εἰσαγωγεῖς, ὥστε ἡ Κυβέρνησις ἠναγκάσθη νὰ ἀποστείλῃ εἰδικοὺς ὑπαλλήλους, διὰ νὰ ἐνεργήσῃ ἀνακρίσεις καὶ διαπιστωθοῦν αἱ συνθῆκαι ὑπὸ τὰς ὁποίας ἐδημιουργήθησαν αἱ ὑποτιμητικαὶ αὐταὶ τάσεις. Ἠναγκάσθη ἡ Κυβέρνησις νὰ ἀναγνωρίσῃ, ὅτι πράγματι οἱ παραγωγοὶ ἐζημιώθησαν, ἀλλὰ ἐννοεῖται, ὅτι περαιτέρω δὲν ἠθέλησε ποτὲ νὰ παράσχῃ οὐσιαστικὴν προστασίαν εἰς τὴν τάξιν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν. (εἰς τὸ σημεῖον τοῦτο τὴν προεδρικὴν ἕδραν καταλαμβάνει ὁ Βʹ Ἀντιπρόεδρος κ. Γ. ΠΛΑΤΗΣ). Ἐνῷ λοιπὸν εἰς τὴν τάξιν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν οὐδεμίαν παρέσχεν ἡ Κυβέρνησις προστασίαν, ἐν τούτοις διὰ τὴν μαύρην σταφίδα ἐφήρμοσεν ἄλλην πολιτικήν. Δὲν διαφωνοῦμεν πρὸς τὴν πολιτικὴν αὐτὴν καὶ δὲν ἐπικρίνομεν τὴν Κυβέρνησιν διότι ἐφήρμοσε τὴν πολιτικὴν αὐτήν, ἀλλὰ τὸ λέγομεν μόνον καὶ μόνον, διὰ νὰ κρίνετε τὸν τρόπον τοῦ σκέπτεσθαι τῆς Κυβερνήσεως καὶ τὴν πολιτικὴν ποὺ ἐφαρμόζει διὰ τὰς ἀγροτικὰς τάξεις, διότι, ἢ πιστεύει ἡ Κυβέρνησις, ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως ἀντιτίθεται εἰς τὴν ὅλην της πολιτικήν, ὁπότε δὲν ἔπρεπε νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ οὔτε διὰ τὴν μαύρην σταφίδα, ἢ πιστεύει, ὅτι εἶναι θεσμός, ὁ ὁποῖος ἐξυπηρετεῖ τοὺς ἀγρότας μας, ὁπότε ἔπρεπε νὰ τὸν ἐφαρμόσῃ καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν. Ἐὰν πιστεύῃ ὅτι ὁ θεσμὸς τῆς συγκεντρώσεως δὲν ἐξυπηρετεῖ τὰ ἀγροτικά μας προϊόντα —ἐγὼ δέχομαι, ὅτι ἐξυπηρετοῦνται τὰ ἀγροτικὰ προϊόντα— τότε ἡ πρᾶξις εἰς τὴν ὁποίαν προέβη εἶναι παλαιοκομματικὴ καὶ φαυλοκρατική. Ἐπειδὴ ἡ μαύρη σταφὶς παράγεται εἰς περιφέρειαν ὅπου ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ πολιτεύεται, ἡ δὲ σουλτανίνα εἰς περιφέρειαν ποὺ δὲν ἐνδιαφέρει κομματικῶς τὴν Κυβέρνησιν, προστατεύει τὴν μαύρην σταφίδα, ἐνῶ ἀφίνει ἀπροστάτευτη τὴν σουλτανίναν. Ἐνῷ λοιπὸν ὑπάρχουν δύο προϊόντα, ἡ σουλτανίνα καὶ ἡ μαύρη σταφίς, τὸ ἕνα παθητικὸν καὶ τὸ ἄλλο ἐξαγώγιμον, τὸ παθητικόν, τὸ ὁποῖον προκαλεῖ συνήθως ἔλλειμμα δισεκατομμυρίων εἰς βάρος τοῦ προϋπολογισμοῦ τὸ προστατεύει. Ἐνῷ διὰ τὸ ἄλλο ἀδιαφορεῖ. Ἡ πολιτικὴ τῆς μὴ συγκεντρώσεως καὶ χορηγήσεως τιμῆς ἀσφαλείας, εἰς τὴν σουλτανίναν εἶναι πολιτική, ἀντιαγροτικὴ διότι κάμνει ἄνισον μεταχείρισιν τοῦ αὐτοῦ προϊόντος. Κατ’ ἀκολουθίαν, κύριοι συνάδελφοι, ἡ σημερινὴ Κυβέρνησις εἶναι ὑπόλογος ἐνώπιον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν, διότι δὲν ἐτήρησε οὐδεμίαν ἀπὸ τὰς ὑποσχέσεις της καὶ ἀπέδειξεν ὅτι δὲν διέπεται ἀπὸ πνεῦμα φιλαγροτικὸν καὶ διότι ἡ πολιτικὴ αὐτὴ ὑπῆρξε πολιτικὴ καταστρεπτικὴ διὰ τὰς τάξεις αὐτάς, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰς διακυμάνσεων τῶν τιμῶν, τὰς ὁποίας προηγουμένως σᾶς ἀνέφερα. Χιλιάδες παραγωγῶν, κύριοι συνάδελφοι, σήμερον ἐξακολουθοῦν νὰ μὴ διαθέτουν τὸ προϊόν των, ἐνῷ ἄλλοι τὸ ἐπώλησαν εἰς τιμὰς τοιαύτας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι εἰς θέσιν νὰ καλύψουν τὰ χρέη των πρὸς τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Βέβαια ἡμεῖς δὲν ἔχομεν ἄλλα μέσα, παρὰ μόνον τὴν φωνὴν τῆς διαμαρτυρίας ἀπὸ τοῦ βήματος τούτου, διὰ νὰ προκαλέσωμεν τὸ ἐνδιαφέρον τῆς Κυβερνήσεως. Θὰ εἶναι ὅμως λυπηρὸν διὰ μίαν Κυβέρνησιν ὅπως τοῦ Ἑλληνικοῦ Συναγερμοῦ, ἡ ὁποία ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν χάρις εἰς τὰς ψήφους τῶν ἀγροτῶν καὶ ἡ ὁποία ὑπεσχέθη ὅτι θὰ φροντίσῃ διὰ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου, ὅλων τῶν τάξεων, ἡ ὁποία ὑπεσχέθη μὲ τὸ ἔτος τοῦ ἀγρότου ὅτι ἡ ἀγροτικὴ τάξις θὰ ἴδῃ καλυτέρας ἡμέρας, νὰ μὴ λάβῃ ἰδιαιτέραν μέριμναν διὰ τὴν σουλτανίναν, διότι τὸ προϊόν αὐτό, δὲν ὑπῆρξε ποτὲ παθητικόν, ὑπῆρξε προϊὸν τὸ ὁποῖον πάντοτε συνέβαλεν εἰς τὴν ἐξυπηρέτησιν καὶ ἐνίσχυσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας τοῦ τόπου. (Χειροκροτήματα).

§52ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Κ. Μαρῆς ἔχει τὸν λόγον.

§53Κ. ΜΑΡΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ τὸν καπνόν, τὸ δεύτερον κύριον ἐξαγώγιμον, πολυτελές, γεωργικὸν προϊὸν τοῦ τόπου μας, εἶναι ἡ ξανθὴ σταφίς, ἡ σουλτανίνα λεγομένη. Τὸ προϊὸν τοῦτο καλλιεργεῖται κατὰ κύριον λόγον εἰς τὴν Κρήτην, καὶ δὴ εἰς τὸν Νομὸν τὸν ὁποῖον ἔχω τὴν τιμὴν ν’ ἀντιπροσωπεύω, τὸν Νομὸν Ἡρακλείου, ὅστις παράγει τὸ ἑβδομήκοντα καὶ πλέον, τοῖς ἑκατὸν τῆς Ἑλληνικῆς παραγωγῆς, εἶναι δηλαδή, ὅπως ἀντιλαμβάνεσθε, τὸ κύριον προϊὸν ἐργασίας καὶ συντηρήσεως τῶν κατοίκων του. Εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ Νομοῦ μου. Πρόκειται δὲ περὶ γεωργικοῦ προϊόντος πολυτελοῦς, ὄχι μόνον ὑπὸ τὴν καταναλωτικὴν αὐτοῦ μορφήν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν τρόπον τῆς καλλιεργείας του, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ τὴν συνεχῆ καὶ καθ’ ὅλον τὸ ἔτος ἀπασχόλησιν τοῦ καλλιεργητοῦ καὶ συνάμα, δυσαναλόγως μεγάλα ἔξοδα καλλιεργείας, ὅπως εἶναι τὰ ἐργατικά, λιπάσματα, φάρμακα, ἔξοδα σταφιδοποιήσεως κλπ. Καὶ ὅλ’ αὐτὰ τὰ ἔξοδα, ὅλοι αὐτοὶ οἱ κόποι, ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὴν εὐνοϊκὴν ἐξέλιξιν τοῦ καιροῦ ἀπὸ Σεπτεμβρίου μέχρι Ὀκτωβρίου, μὲ συνεχῆ τὴν ἀγωνίαν τοῦ καλλιεργητοῦ διὰ τὴν τύχην τῆς ἐσοδείας του τὴν ἐξαρτωμένην, καθ’ ὅλον τὸ ἔτος, ἀπὸ τὰς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καιρικὰς συνθήκας. Καὶ τὴν μὲν ἐξέλιξιν τῶν καιρικῶν συνθηκῶν τὴν ἐναποθέτει ὁ καλλιεργητὴς τῆς σταφίδος στὸν Πανάγαθον Θεόν του καὶ πρὸς αὐτὸν θὰ συγκεντρώσῃ εὐλαβῶς τὴν σκέψιν διὰ νὰ τὸν εὐχαριστήσῃ διὰ τὴν εὐτυχῆ τελικὴν συγκομιδὴν τοῦ προϊόντος του. Καὶ τὰς εὐχαριστίας ποὺ ἀναπέμπει πρὸς τὸν Θεόν του ὁ σταφιδοπαραγωγὸς τὰς στέλλει διὰ λογαριασμὸν ὅλων μας. Διότι τὸ προϊὸν ποὺ εἰσεκόμισε σημαίνει διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν συνάλλαγμα δέκα καὶ πλέον ἑκατομμυρίων δολλαρίων ἐτησίως. Πολύτιμον δηλαδὴ αἷμα εἰς τὸν κάτισχνον ὀργανισμόν μας. Καὶ ἀπὸ τὰ ἑκατομμύρια αὐτὰ τῶν δολλαρίων δὲν πρόκειται οὐδὲ ψιχία νὰ φθάσουν μέχρις αὐτοῦ καὶ τῆς οἰκογενείας του. Ἄλλαι τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ θὰ ἐπωφεληθοῦν διὰ νὰ καταστήσουν ἀνετωτέραν τὴν διαβίωσίν των, ἐξοδεύουσαι τὰ δολλάρια ποὺ ὁ κόπος, ὁ μόχθος, ὁ ἱδρὼς καὶ ἡ ἀγωνία ἑνὸς ὁλοκλήρου ἔτους τοῦ ἀμπελοκαλλιεργητοῦ, τοὺς προσέφερε. Τὴν τύχην ὅμως τοῦ προϊόντος του, μετὰ τὴν συγκομιδήν, τὴν ἐναποθέτει εἰς ἡμᾶς. Τί μᾶς ζητεῖ; Τί τοῦ προσεφέραμεν καὶ τί τοῦ προσφέρομεν; Τοῦ προσεφέραμεν ἡμεῖς μὲν ἀκριβὸν λίπασμα, σεῖς δὲ πανάκριβον. Διότι ἐφροντίσατε ἀπὸ τὸ πρῶτον ἔτος ποὺ ἐκυβερνήσατε τὴν χώραν νὰ ὑπερδιπλασιάσητε τὴν τιμήν του. Κι’ ὅμως, μὲ συμβόλαια, σφραγίδες καὶ παράσημα στὴν Θεσσαλονίκην, ὑπεσχέθητε προεκλογικῶς μείωσιν τῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων. Καὶ σᾶς ἐπίστευσεν. Ἐπίσης ἡ πτῶσις τῆς ἀξίας τῆς δραχμῆς διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς ἐδιπλασίασε τὰ ἔξοδα καλλιεργείας καὶ σταφιδοποιήσεως. Ταὐτοχρόνως δέ, ἡ ψαλὶς μεταξὺ βιομηχανικῶν καὶ γεωργικῶν προϊόντων ηὐρύνθη ἔτι περισσότερον εἰς βάρος τοῦ ἀγρότου. Προσπαθοῦμεν, δηλαδή, ἐπιμελῶς, τὸν αἱμοδότην μας αὐτόν, ἀντὶ νὰ τὸν κρατήσωμεν πάσῃ θυσίᾳ ὄρθιον, ὥστε νὰ ἐξακολουθῇ κατ’ ἔτος νὰ μᾶς προμηθεύῃ ἀγαθὰ μὲ τὸ πολύτιμον συνάλλαγμά του, προσπαθοῦμεν ἀντιθέτως νὰ τὸν ἐξοντώσωμεν. Διότι πρὸς ἐξόντωσίν του βαίνομεν μὲ τὴν πολιτικὴν ποὺ τηροῦμεν ἀπέναντί του. Καὶ τί μᾶς ζητεῖ; Μᾶς ζητεῖ πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα εὐθηνὸν λίπασμα, καὶ δὲν τοῦ τὸ δίδομεν. Ἐνῷ θὰ ἔπρεπε, καὶ εἰς τὸ σημεῖον αὐτὸ ἀποτείνομαι πρὸς ὅλας τὰς πτέρυγας τῆς Βουλῆς καὶ ὅλας τὰς τάξεις τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ, ἐνῷ θὰ ἔπρεπε, δοθείσης τῆς πτωχείας τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, νὰ διαθέτωμεν τὸ λίπασμα εἰς εὐθηνὰς τιμάς, καὶ δι’ ὅλους τοὺς ἀγρότας, ἐπιδοτοῦντες αὐτὸ ἀπὸ τὸν προϋπολογισμόν, κατανέμοντες, δηλαδή, τὸ βάρος εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν. Ἐὰν θέλωμεν νὰ διατηρήσωμεν γεωργικὸν πληθυσμὸν ἐν Ἑλλάδι, ἐὰν δὲν θέλωμεν νὰ μεταβληθῶμεν ὅλοι εἰς παράσιτα τῶν πόλεων, ἐὰν θέλωμεν νὰ διατηρήσωμεν τὴν ἀγροτικὴν ὕπαιθρον, τὴν ἀκένωτον αὐτὴν δεξαμενὴν τῶν ὑγιῶς σκεπτομένων Ἑλλήνων, ἐὰν θέλωμεν νὰ συντηρηθῇ ὁ ἀγρότης, ὁ στῦλος αὐτὸς τοῦ σημερινοῦ καθεστῶτος καὶ ὁ προστάτης τῆς πατρίδος εἰς ὥραν κινδύνου, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τοῦ δώσωμεν, καὶ πρῶτ’ ἀπ’ ὅλα εὐθηνὸν λίπασμα. Μᾶς ζητεῖ τὴν ἐνίσχυσίν του ἀπὸ τὴν Ἀγροτικὴν Τράπεζαν. Καὶ τοῦ τὴν δίδομεν καὶ ἐσεῖς καὶ ἡμεῖς καθυστερημένην, ἐλλιπῆ καὶ ἀσύμφορον. Διότι οὔτε ἔγκαιρα, συνήθως, οὔτε ἐπαρκῆ εἶναι τὰ δάνεια τῆς Ἀγροτικῆς, οὔτε χαμηλὸς εἶναι ὁ τόκος των. Τὰ δὲ μέσῳ τῆς Ἀγροτραπέζης προσφερόμενα φάρμακα καὶ λιπάσματα, καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ γεωργικὰ εἴδη, χρεώνονται εἰς τιμὰς ποὺ θὰ τὰς ἐζήλευε καὶ ἄπληστος εἰσαγωγεὺς ἔμπορος. Καὶ ὑπεράνω ὅλων αὐτῶν, μᾶς ζητεῖ προστασίαν τοῦ προϊόντος του. Μᾶς ζητεῖ νὰ μὴ τὸν ἀφήσωμεν ἀνυπεράσπιστον ἔναντι τῶν συναγωνιστῶν του. Καὶ ἔχει συναγωνιστὰς ἰσχυροὺς ἡ ξανθὴ σταφίς. Εἶναι ἡ Τουρκικὴ καὶ Περσική, ἡ Αὐστραλιανὴ καὶ ἰδιαίτατα ἡ Ἀμερικανικὴ τῆς Καλιφορνίας, ἡ ὁποία πριμοδοτεῖται μέχρι 50% ὑπὸ τῆς Ἀμερικανικῆς Κυβερνήσεως διὰ νὰ ἐξαχθῇ καὶ νὰ συναγωνισθῇ τὰς ἄλλας σταφίδας. Καὶ τὸν συναγωνισμὸν αὐτὸν εἶναι ἱκανὴ νὰ τὸν παλαίσῃ, ἂν τὴν βοηθήσωμεν ἐγκαίρως, ἡ σταφίς μας, διότι ποιοτικῶς εἶναι ἡ ἀνωτέρα, εἶναι ἡ καλυτέρα σταφὶς τοῦ κόσμου. Ἡ βοήθεια αὐτή, ἡ προστασία αὐτή, ἦτο τὸ κύριον αἴτημά του. Καὶ πρῶτος δέκτης τοῦ αἰτήματος ἦτο ὁ κ. Σοφ. Βενιζέλος, ἐπὶ Κυβερνήσεων τοῦ Κέντρου. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, μετὰ τὸν πόλεμον, ἐπέτυχε καὶ ὡρίζοντο τιμαὶ ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως τῆς σταφίδος. Τῆς σταφίδος γενικῶς, κύριοι βουλευταί, καὶ ὄχι μόνον τῆς ξανθῆς. Διότι ἐκρίθη, καὶ δικαίως, ὅτι κοινὴ ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ τύχη τῶν δύο αὐτῶν ὁμοειδῶν προϊόντων. Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε δὲ ἐδῶ νὰ κάμω μίαν παρένθεσιν σχετικὴν μὲ τὴν πολιτικὴν ὡριμότητα καὶ εὐθιξίαν τοῦ Κρητικοῦ λαοῦ. Ὅτε ἐγένοντο αἱ συζητήσεις διὰ τὰς τιμὰς συγκεντρώσεως καὶ ἀσφαλείας οἱ ἐκπρόσωποι τῶν Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν Κρήτης, παρεκάλουν τοὺς ἁρμοδίους τῆς Κυβερνήσεως, νὰ ἐξαγγελθοῦν πρῶτα τὰ μέτρα προστασίας τῆς Πελοποννησιακῆς σταφίδος καὶ κατόπιν τῆς ξανθῆς, διὰ νὰ μὴ νομισθῇ ἔστω καὶ πρὸς στιγμὴν ἀπὸ τοὺς συναδέλφους των σταφιδοκαλλιεργητὰς Πελοποννήσου ὅτι ἐπωφελοῦνται τῆς παρουσίας τοῦ κ. Βενιζέλου διὰ νὰ ληφθοῦν μέτρα μόνον ὑπὲρ αὐτῶν, πρᾶγμα ὅπερ καὶ ἐγένετο. Πρῶτα ἐξηγγέλλοντο τὰ προστατευτικὰ μέτρα ὑπὲρ τῆς μαύρης σταφίδος καὶ μετά τινας ἡμέρας τὰ ὑπὲρ τῆς ξανθῆς. Καὶ ἡ προστασία αὐτῆς, δηλαδὴ τιμὴ ἀσφαλείας καὶ συγκεντρώσεως, ξανθῆς καὶ μαύρης σταφίδος συνεχίσθη μέχρι τῆς ἐποχῆς καθ’ ἣν ἀνῆλθεν εἰς τὴν ἐξουσίαν ὁ Ἑλλ. Συναγερμός. Τότε, καὶ δὴ κατ’ Ἀπρίλιον τοῦ 1953, μαζὶ μὲ τὴν ὑποτίμησιν, ἐξηγγέλθη ὅτι ἡ Κυβέρνησις δὲν πρόκειται εἰς τὸ ἑξῆς νὰ ἐξακολουθήσῃ τὴν πολιτικὴν τῆς προστασίας τῶν γεωργικῶν προϊόντων. Οὔτε τιμαὶ ἀσφαλείας πλέον οὔτε συγκεντρώσεις. Καὶ ὁ σταφιδοπαραγωγός, ἂν καὶ αὐτὸ ἐσήμαινε μέλλον ἀβέβαιον διὰ τὸ προϊόν του, ἀπέφυγε καὶ νὰ διαμαρτυρηθῇ κἄν. Καὶ μέχρι τέλους δὲν θὰ διεμαρτύρετο, ὁ Κρὴς τοὐλάχιστον σταφιδοπαραγωγός, ἐφ’ ὅσον θὰ ἐπρόκειτο περὶ γενικοῦ πράγματι μέτρου τῆς Κυβερνήσεως. Δὲν ἐπρόκειτο ὅμως. Μετ’ ὀλίγους μῆνας ἐκομίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως πρὸς ψήφισιν σχέδιον νόμου, διὰ τοῦ ὁποίου ἐπεβάλετο, νομοθετικῶς πλέον, καὶ κατ’ ἔτος, τιμὴ ἀσφαλείας καὶ συγκέντρωσις διὰ τὴν μαύρην μόνον σταφίδα, τιμὴ ἀσφαλείας δέ, κανονιζομένη ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τιμαρίθμου. Διεμαρτυρήθημεν διὰ τὴν διάκρισιν αὐτὴν εἰς βάρος τῆς ξανθῆς σουλτανίνας, καὶ ἐζητήσαμεν τὴν ἐπέκτασιν τοῦ μέτρου. Ὁ ἁρμόδιος ὑπουργὸς ἠρνήθη νὰ φανῇ δίκαιος. Ἴσως διότι, ὡς ἐπληροφορήθημεν, ὁ νόμος οὗτος εἰσήχθη πρὸς ψήφισιν ἐντολῇ κ. Παπάγου, κατόπιν ἀλλεπαλλήλων διαβημάτων τῶν δύο Πελοποννησίων ἡγετῶν, τῶν κ. κ. Στεφανοπούλου καὶ Κανελλοπούλου, οἱ ὁποῖοι ἤθελον νὰ ἐξασφαλίσουν τὸ προϊόν τῆς ἰδιαιτέρας των μόνον ἐκλογικῆς περιφερείας καὶ παρὰ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ τότε ὑπουργοῦ τοῦ Συντονισμοῦ. Ἦτο ἡ πρώτη νίκη τῶν δύο Ἀντιπροέδρων κατὰ τοῦ κ. Μαρκεζίνη. Οἱ Κρῆτες ᾐσθάνθησαν πικρίαν διὰ τὴν ἄνισον εἰς βάρος των μεταχείρισιν. Εἶδον μίαν γεωγραφικὴν διάκρισιν διὰ τὴν προστασίαν ἑνὸς ὁμοειδοῦς προϊόντος, τὸ ὁποῖον μέχρις ἐκείνης τῆς στιγμῆς διεῖπε κοινὴ τύχη. Καὶ εἰς τὴν διάκρισιν αὐτὴν δικαίως ἔδωσαν πολιτικὴν ἐξήγησιν. Διότι ὡς καὶ ἐν ἀρχῇ ἀνέφερον, τὸ σύνολον σχεδὸν τῆς σταφίδος σουλτανίνας παράγεται ἐν Κρήτῃ. Ἡ Πελοποννησιακὴ σουλτανίνα καταναλίσκεται νωπὴ ὡς σταφυλὴ ἐν Ἀθήναις λόγῳ τῆς εὐχεροῦς μεταφορᾶς της, καὶ εἰς προνομιούχους τιμάς. Καὶ τὴν πικρίαν των διὰ τὸν διωγμὸν αὐτὸν τὴν ἐτόνωσε καὶ τὴν τονώνει τὸ γεγονὸς ὅτι, καὶ παρακαλῶ πάντας νὰ μὲ προσέξουν εἰς αὐτὸ τὸ σημεῖον τὸ γεγονὸς ὅτι καθ’ ὅλα τὰ ἔτη ποὺ τὸ Κράτος ἐπροστάτευε τὴν σουλτανίναν, οὐδέποτε καὶ ἐν οὐδεμιᾷ περιπτώσει, ὑπέστη τοῦτο τὴν παραμικροτέραν ζημίαν. Ἀντιθέτως, ἡ προστασία ἦτο ἀφορμὴ κέρδους διὰ τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, ἀφοῦ δι’ αὐτῆς ἐπετυγχάνετο ἀνετώτερον, καλυτέρα τιμὴ πωλήσεως εἰς τὸ ἐξωτερικόν, καὶ ἑπομένως εἰσροὴ περισσοτέρου συναλλάγματος. Καὶ δικαίως σκέπτεται ὁ σταφιδοπαραγωγὸς καὶ διερωτᾶται, διατὶ ἐγκαταλείπεται αὐτὸς καὶ τὸ προϊόν του, ἀφοῦ οὐδὲν ἔξοδον προκαλοῦν εἰς τὸ Δημόσιον καὶ μόνον ἔσοδα τοῦ προσπορίζουν; Διατὶ αὐτὴ ἡ ἄδικος διάκρισις μεταξὺ ἀδελφῶν; Διατὶ τὸν ἐγκατέλειψαν εἰς τὸ ἔλεος τῶν ξένων ἐμπόρων οἵτινες ἔσπευσαν ἀμέσως νὰ ρίξουν κατὰ 30% τὰς τιμὰς τῆς σταφίδος; Σημειωτέον ὅτι καὶ οἱ σοβαροὶ ἐξαγωγικοὶ οἶκοι σταφίδος τῆς Κρήτης, ὑγειῶς σκεπτόμενοι, ἔμποροι περίφημοι, διεθνῶς ἀνεγνωρισμένοι καὶ ἐπιβληθέντες, στέργουν καὶ αὐτοὶ εἰς τὴν λῆψιν προστατευτικῶν μέτρων, διότι γνωρίζουν ὅτι αὐτὸ ἀποτελεῖ ἀσφάλειαν διὰ τὸ ἐμπόριόν των, ἐφ’ ὅσον αἰσθάνονται ὅτι καὶ αὐτῶν οἱ πλάτες προστατεύονται ἀπὸ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ ἑπομένως δυσκόλως θὰ ὑπέκυπτον εἰς τὰς πιέσεις τῶν ἐμπόρων τοῦ ἐξωτερικοῦ. Καὶ τὴν πικρίαν καὶ τὸ παράπονόν των αὐτό, ἠθέλησαν νὰ ἐκδηλώσουν οἱ σταφιδοκαλλιεργηταὶ Κρήτης διὰ μιᾶς συγκεντρώσεώς των τὸν περασμένον Αὔγουστον, ἐν Ἡρακλείῳ, νὰ τὰ διαμηνύσουν εἰς τὴν Κυβέρνησιν, καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσουν διατὶ ἡ εἰς βάρος των διάκρισις, ἡ εἰς βάρος τῶν Κρητῶν διάκρισις. Διατὶ προστατεύονται μόνον οἱ 70–80 χιλ. τόννοι τῆς μαύρης σταφίδος, καὶ παρακαλῶ τοὺς ἁρμοδίους ὑπουργούς, νὰ μᾶς ἀναφέρουν ἐὰν καὶ πότε θὰ μᾶς κάμουν τὴν τιμὴν νὰ μᾶς ἀπαντήσουν πόσον κοστίζει αὐτὴ ἡ προστασία εἰς τὸ Δημόσιον, καὶ διατὶ δὲν προστατεύονται, καὶ δὴ ἀνεξόδως, οἱ 35–40 χιλ. τόννοι τῆς ξανθῆς σταφίδος; Διατί ἡ Ἑλλ. Κυβέρνησις δὲν δείχνει ἐνδιαφέρον καὶ δι’ αὐτοὺς ἢ μᾶλλον διατὶ ἐνδεικτικῶς καὶ προσβλητικῶς τοὺς ἐξαιρεῖ; Ἐὰν θέλετε, κύριοι βουλευταί, νὰ μάθετε ποία ἦτο ἡ ἀπάντησις τῆς Κυβερνήσεως ἀκούσατέ την. Προσεπάθησαν διὰ τρομοκρατικῶν μεθόδων νὰ ματαιώσουν τὴν συγκέντρωσιν, καὶ ἅμα ἀπέτυχον, ἔλαβον σειρὰν ἐκτάκτων στρατιωτικῶν μέτρων, ὥστε οἱ ἄοπλοι Κρῆτες σταφιδοπαραγωγοὶ νὰ συγκεντρωθοῦν ἐν τῷ μέσῳ λογχῶν, πολυβόλων καὶ τάνκς. Ἐντύπωσις; Κωμικοποίησις τῆς Κυβερνητικῆς ἀξιοπρεπείας. Ἀποτέλεσμα; Ἀόριστοι δηλώσεις τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ. Κύριοι συνάδελφοι, ἐὰν πράγματι ἡ Κυβέρνησις θέλῃ νὰ ἐπανορθώσῃ τὴν εἰς βάρος τῆς Κρήτης καὶ τοῦ Κρητὸς σταφιδοπαραγωγοῦ, ἄδικον διάκρισιν, δὲν ἔχει παρὰ νὰ δεχθῇ νὰ ψηφισθῇ σχέδιον νόμου, τὸ ὁποῖον εἰς ἓν καὶ μόνον ἄρθρον θὰ λέγῃ, ὅτι τὰ ὑπὲρ τῆς μαύρης σταφίδος προστατευτικὰ μέτρα ἰσχύουν, ὡς πάντοτε μέχρι σήμερον συνέβαινον, καὶ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα. Ἡ τυχὸν ἄρνησίς της, διὰ τὴν ἐπέκτασιν τῶν προστατευτικῶν μέτρων, ἡ ὁποία ὄχι μόνον ζημίαν δὲν πρόκειται νὰ προκαλέσῃ ἀλλ’ ἀντιθέτως καὶ κέρδος θὰ προσπορίσῃ εἰς τὴν Ἑλληνικὴν οἰκονομίαν, θὰ καταστήσῃ πεποίθησιν εἰς τοὺς Κρῆτας, ὅτι τοῦ κ. Παπάγου κυβερνῶντος, εὑρίσκονται ὑπὸ διωγμόν. Καὶ δὲν νομίζω, κύριοι συνάδελφοι, νὰ ἔχω ἄδικον.

§54ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Μ. Χλουβεράκης ἔχει τὸν λόγον.

§55Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Κύριοι βουλευταί, μετὰ δύο ἔτη ἔρχεται πρὸς συζήτησιν ἡ παροῦσα ἐπερώτησις, ἡ ὁποία σκοπεῖ τὸν ἔλεγχον τῆς Κυβερνήσεως διὰ τὰ ἁλυσιτελῆ καὶ ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ ἡ λέξις, σπασμωδικὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα ἑκάστοτε λαμβάνει διὰ τὴν προστασίαν τῆς ξανθῆς σταφίδος ποὺ ἀποτελεῖ τὸ κύριον προϊόν τῆς κεντρικῆς καὶ ἀνατολικῆς Κρήτης καὶ ἀναμφισβητήτως, δευτερεῦον προϊόν ἄλλων περιφερειῶν τῆς Ἑλλάδος καὶ ἰδίως τῆς Πελοποννήσου διότι ὡς προανεφέρθη ἀπὸ τὸν συνάδελφον κ. Μαρῆν, τὸ περισσότερον μέρος τῆς ξανθῆς σταφίδος πωλεῖται ὡς ἐπιτραπέζιος νωπὴ σταφυλὴ εἰς τὴν περιοχὴν τῶν Ἀθηνῶν καὶ Πειραιῶς ποὺ εἶναι ἡ κυριωτέρα καταναλωτικὴ ἀγορὰ τοῦ προϊόντος αὐτοῦ. Κύριοι βουλευταί, ἀντικειμενικὸς θὰ εἶμαι καὶ θὰ ἐλέγξω καλοπίστως τὴν Κυβέρνησιν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἐπιθυμεῖ καὶ ἡ Κυβέρνησις καὶ διὰ τοῦτο θὰ χωρίσω τὰς δύο σταφιδικὰς περιόδους κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Ἑλληνικὸς Συναγερμὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀρχήν, τὴν σταφιδικὴν περίοδον τοῦ 53 καὶ τὴν σταφιδικὴν περίοδον τοῦ 54. Ἡ ἀφετηρία ὑπῆρξεν εὐοίωνος διὰ τὸ 1952–53, λόγῳ τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῆς δραχμῆς, τῆς ὑπερυποτιμήσεως. Διότι, τότε, ἐγώ, προσωπικῶς, ἀπὸ τοῦ βήματος, κατηγόρησα τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν ἀναπροσαρμογὴν τὴν τότε, διότι δι’ αὐτῆς ἀνετινάχθη ἡ ἐθνικὴ πίστις ὡς πυροτέχνημα καὶ ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὴν βάσιν τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἐχειροκρότησα, ὅμως, ὅτι διὰ τῆς ἀναπροσαρμογῆς θὰ ὠφελεῖτο ὁ Ἕλλην ἀγρότης, διότι ὁ διπλασιασμὸς τῆς τιμῆς τοῦ συναλλάγματος ἔπρεπε νὰ ἐπιφέρῃ τὸν διπλασιασμὸν τῆς τιμῆς τῶν γεωργικῶν προϊόντων καὶ ἔπρεπε νὰ χειροκροτήσω τὸ μέτρον αὐτό, μὲ δύο, ὅμως, προϋποθέσεις, ὅτι θὰ ἦσαν σταθεραὶ αἱ τιμαὶ τῶν προϊόντων τῶν γεωργικῶν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν καί, κατὰ δεύτερον λόγον, δὲν θὰ ἀνεβιβάζετο ὁ τιμάριθμος ταχέως, παρὰ θὰ παρέμενεν εἰς χαμηλὰ ἐπίπεδα. Εἶμαι ὑποχρεωμένος νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἀρκούντως ἱκανοποιητικὴ ὑπῆρξεν ἡ περίοδος τοῦ 1952–53 διὰ τὸν Ἕλληνα γεωργόν. Δι’ ἐκείνους ὅμως ποὺ εἶναι καπνοπαραγωγοί, δὲν ὑπῆρξεν ἐξαιρετικὰ ἱκανοποιητικὴ καὶ διὰ τὸ θέμα τῆς σταφίδος δὲν ἱκανοποιήθημεν ἀρκούντως, διότι αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος παρὰ τὸ ὅτι ἐδιπλασιάσθησαν, παρὰ τὸ ὅτι ἡ ἐλευθερία ὡς εἶπεν ὁ κ. ὑπουργός, ἔδωσε τὴν εὐκαιρίαν διπλασιασμοῦ τῆς τιμῆς κατὰ τὴν περίοδον τῆς ὑποτιμήσεως, ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος Νο 4 ἦτο ἀπὸ 5.700–7.200. Ἐὰν ὁ διπλασιασμὸς ἐγένετο, ἀναμφισβητήτως θὰ εἴχομεν καὶ ἡμεῖς 100% τὴν προστασίαν αὐτὴν καὶ τὸ ἀπόκτημα αὐτὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς, τὸ ὁποῖον ἔγινε. Πάντως, καὶ μὲ τὴν τιμὴν αὐτὴν ὁμολογῶ ὅτι ἱκανοποιήθη ὁ τότε παραγωγός, διότι πράγματι, ἐξώφλησε τὰ ἀγροτικὰ χρέη, τὰ ὁποῖα εἶχε συνάψει πρὸς τὴν τιμὴν τῶν 15.000 δρχ. τὸ δολλάριον, ὅλα τὰ διάφορα καλλιεργητικὰ δάνεια, τὰ ὁποῖα εἶχε συνάψει, τὰ λιπάσματα καί, οὕτω, μὲ τὴν τιμὴν αὐτὴν ἔμεινεν ἱκανοποιημένος, ἐπειδὴ δὲ ὑπῆρχε καὶ χαμηλὸς τιμάριθμος, ἀναμφισβητήτως, πολλοὶ ἠγόρασαν καὶ γεωργικὰ προϊόντα μὲ χαμηλὰς τιμὰς καὶ μὲ ηὐξημένον τὸ εἰσόδημα, τὸ ὁποῖον εἶχον. Ἔρχεται, κατόπιν, ἡ περίοδος τοῦ 1954. Κατὰ τὸ διάστημα τοῦ 1953 ὑπῆρξε ἕνα μεγάλο δυστύχημα διὰ τοὺς Ἕλληνας ἐξαγωγεῖς, τὸ δυστύχημα ὅτι ἤθελον νὰ ἀνταγωνισθοῦν τοὺς Τούρκους ἐξαγωγεῖς. Ἐπειδὴ κατὰ τὸ 1952 οἱ Τοῦρκοι ἐξαγωγεῖς, εἶχον ὑποβιβάσει τὰς τιμὰς εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἐνόμισαν καὶ οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς ὅτι θὰ ἦτο εὐκαιρία νὰ δώσουν τὴν ρεβὰνς εἰς τοὺς Τούρκους ἐξαγωγεῖς καὶ ἐφθάσαμεν εἰς τὸ σημεῖον ἀπὸ τὴν τιμὴν τῶν 240 δολλαρίων κατὰ τόννον, ποὺ εἶναι φὸμπ εἰς τὸ βαπόρι, μαζὶ μὲ ἔξοδα τοῦ ἀντιπροσώπου 3% καὶ μὲ δωρεὰν ξύλινο κιβώτιον ποὺ περιέχει τὴν σταφίδα, ἀπὸ τὴν τιμὴν αὐτὴν κατήλθομεν εἰς τὴν τιμὴν τῶν 195 δολλαρίων καὶ διὰ τοῦτο ἡ τιμὴ ἦτο εἰς χαμηλὸν ἐπίπεδον, διότι ἂν δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἀνταγωνισμὸς τῆς ὑποτιμήσεως τῶν Ἑλλήνων ἐξαγωγέων, ἀσφαλῶς θὰ εἶχε διπλασιασθῆ. Καὶ τὸ 1953, ἐὰν δὲν ὑπῆρχεν ἡ τιμὴ τῶν 240 καὶ οἱ Ἕλληνες ἐξαγωγεῖς κρατοῦσαν τὴν τιμὴν αὐτὴν σταθερὰν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, ἀναμφισβητήτως σχεδὸν θὰ εἶχε διπλασιασθῆ ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος. Ἀλλὰ ἐπειδὴ ἤθελον νὰ κάμουν αὐτὴν τὴν ρεβὰνς πρὸς τοὺς Τούρκους, κατέβασαν τὴν τιμὴν καὶ διὰ τοῦτο ὑπῆρξαν χαμηλαὶ αἱ τιμαί. Θὰ ἔπρεπε τὸ Κράτος νὰ παρέμβῃ διὰ νὰ μὴ φέρῃ αὐτὴν τὴν ἀναταραχήν, τὴν ὁποίαν ἔφερον ἀφ’ ἑνὸς μὲν διότι οἱ εἰσαγωγεῖς διεξεδίκουν τὴν ὑποτίμησιν καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἄφησεν ἀπροστάτευτον τὸν Ἕλληνα παραγωγόν. Ἔγιναν δύο κακά, ἔρριξαν τὰς τιμάς τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἐσυνήθισεν ὁ καταναλωτὴς τοῦ ἐξωτερικοῦ εἰς τὰς τιμὰς τὰς χαμηλὰς καὶ δὲν ἐπροστάτευσε, δεύτερον, τὸν Ἕλληνα παραγωγὸν τῆς σταφίδος. Κύριοι συνάδελφοι, κατὰ τὸ διάστημα τοῦ 1953 μετέβην πράγματι εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τοῦ Ἐμπορίου καὶ παρεκάλεσα τὸν τέως ὑπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου, τὸν κ. Καψάλην, ὅπως παρέμβῃ εἰς τὴν ὑπόθεσιν αὐτήν. Πράγματι ἔδειξεν ἕνα ἐνδιαφέρον ὁ κ. Καψάλης, ἔστειλε τὸν κ. Παλαμᾶν ὁ ὁποῖος ἦτο τότε Πρεσβευτὴς εἰς τὸ Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν νὰ μεταβῇ εἰς τὸν Τοῦρκον Πρέσβυν καὶ νὰ συνεννοηθῇ, ὅπως κοινὴ πολιτικὴ κρατηθῇ ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς σταφίδος. Διότι, πράγματι, τὴν εὐθύνην τὴν ἐφέραμεν ἡμεῖς ἀκεραίαν. Βεβαίως, οἱ Τοῦρκοι ἠδύναντο νὰ κάμουν τὸ 1952, αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἔκαμον, ἡμεῖς ὅμως δὲν ἔπρεπε νὰ δώσωμεν ἀμέσως τὴν ρεβὰνς καὶ νὰ κάμωμεν αὐτὴν τὴν ὑποτίμησιν, τὴν ὁποίαν ἐκάμαμεν. Ἐπειδὴ ἡ ξανθὴ σταφίς, ἡ Ἑλληνικὴ καὶ ἡ Τουρκική, εἶναι σχεδὸν αἱ ἴδιαι καὶ δὲν ἔχουν οὐδεμίαν διαφορὰν ἀπὸ πλευρᾶς ποιότητος, ἠμπορούσαμεν νὰ συνεννοηθοῦμεν μετὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, νὰ διεκδικήσωμεν τὸν τίτλον τὸν προνομιακὸν τῆς ξανθῆς σταφίδος εἰς τὰς καταναλωτικὰς ἀγορὰς τοῦ ἐξωτερικοῦ, διότι τόσον ἡ Περσικὴ σταφὶς ὅσον καὶ ἡ Αὐστραλιανὴ δὲν εἶναι ποιοτικῶς ἐφάμιλλοι πρὸς τὴν σταφίδα τὴν ἰδικήν μας. Καὶ ἐὰν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως κατεβάλετο μία προσπάθεια νὰ ὑπάρξῃ μία κοινὴ πολιτική, ὅσον ἀφορᾷ τὸ προϊὸν αὐτό, ἀναμφισβητήτως, τὰ ἀποτελέσματα θὰ ἦσαν πρὸς ὄφελος ἀμφοτέρων τῶν χωρῶν, καὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδος. Κύριοι συνάδελφοι, τὸ νὰ λέγωμεν ὅτι ἡ σταφὶς δὲν ἀπολαμβάνει τιμὴν μεγάλην, αὐτὸς εἶναι ἕνας λόγος. Τὸ ζήτημα εἶναι τί πρέπει νὰ γίνῃ καὶ τί μέτρα πρέπει νὰ ληφθοῦν εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἱκανοποιηθοῦν πράγματι καὶ οἱ παραγωγοὶ τῆς ξανθῆς σταφίδος. Ἡ ξανθὴ σταφίς, νομίζω, ὅτι μέχρι σήμερον —καὶ εἶναι πραγματικότης αὐτὸ —εἶναι ἕνα προϊὸν ἐντελῶς αὐτοδύναμον καὶ ἐὰν μέχρι σήμερον δὲν ἐλήφθησαν ἐξαιρετικὰ μέτρα διὰ τὴν σταφίδα, εἶναι διότι ὅλαι αἱ ποσότητες τῆς ξανθῆς σταφίδος, μέχρι τέλους τῆς περιόδου, πωλοῦνται καί, κατὰ δεύτερον λόγον, ἀπολαμβάνουν τιμάς, αἱ ὁποῖαι εἶναι ἀρκετὰ ἱκανοποιητικαί. Ἑπομένως, εἶναι πράγματι ἕνα αὐτοδύναμον προϊὸν καὶ θὰ εἶναι καὶ εἰς τὸ μέλλον, ἐὰν ληφθοῦν ὡρισμένα μέτρα ποὺ ἐπιβάλλεται νὰ ληφθοῦν ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως χάριν ἑνὸς προϊόντος τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι μόνον προϊὸν ἐθνικὸν ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ συναλλάγματος ἀλλὰ εἶναι ἕνα προϊὸν ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἀποζοῦν ὡρισμέναι περιφέρειαι, ὡς κύριον καὶ μοναδικὸν προϊὸν, ὅπως εἶναι μερικαὶ περιφέρειαι, τοῦ Ἡρακλείου καὶ ἡ Σητεία. Ἑπομένως, χρειάζεται μία παρέμβασις Κρατική. Ἡ παρέμβασις, ἡ Κρατική, βεβαίως, μὲ τὴν ἐλευθέραν οἰκονομίαν εἶναι κάτι τι δύσκολον, ὥστε, ἀπὸ τὴν μίαν πλευρὰν νὰ λέγωμεν ὅτι θὰ ἔχωμεν παρέμβασιν Κρατικὴν καί, ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευράν, νὰ ἔχωμεν ἐλευθερίαν. Πάντως, ἕνα εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἀπὸ τοῦ 1950 μέχρι σήμερον, ἐὰν κανεὶς διαβάσῃ τὰς τιμάς, βλέπει τὰ ἀποτελέσματα, ἔχω δὲ ἕνα ἀναλυτικὸν σημείωμα τῶν τιμῶν τῆς ΚΣΟΣ εἰς δολλάρια. «Τὸ 1950, ἀπὸ 360 δολλ. κατῆλθεν εἰς τὰ 300, τὸ 1951 κατῆλθεν εἰς τὰ 270, τὸ 1952 εἰς 240. Τὸ 1953 κατῆλθεν εἰς τὰ 195 καὶ τὸ 1954 εἰς 200 δολλ.». Τώρα, τελευταίως, ἔγινε μία ἕνωσις ἐξαγωγικὴ τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου, καὶ ηὐξήσαμεν κατὰ 10 δολλ. τὸν τόννον τῆς σταφίδος. Ἐφ’ ὅσον γίνεται συναγωνισμὸς ὑποτιμήσεως ὑπὸ τῶν ἐμπόρων καὶ ἐφ’ ὅσον οἱ ἔμποροι πηγαίνουν δι’ ἀμφίβολα κέρδη, πρέπει νὰ ὑπάρχῃ μία παρέμβασις Κρατικὴ καὶ ἡ παρέμβασις αὐτή, ἡ Κρατικὴ νὰ ὑπάρχῃ μὲ κάποιαν συνεννόησιν μετὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, ὥστε νὰ μὴ ἐπικυροῦνται τιμολόγια ποὺ δὲν ἔχουν ὡρισμένην τιμὴν τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ τότε ἀναμφισβητήτως θὰ τεθῇ αὐτομάτως ἡ προστασία τοῦ προϊόντος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖον λέγεται σταφὶς καὶ ποὺ ἔχομεν 10 ἑκατομμύρια συνάλλαγμα καὶ ηὐξήσαμεν τὸ συναλλαγματικόν μας ἀπόθεμα.

§56Γ. ΠΑΜΠΟΥΚΑΣ. Ἐνῷ εἶμαι ἀπολύτως σύμφωνος μὲ τὴν ὁμοιότητα τῶν μέτρων τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνῃ ἡ Κυβέρνησις διὰ τὰ δύο ἀδελφὰ προϊόντα τῆς μαύρης καὶ ξανθῆς σταφίδος, θέλω νὰ εἴπω, ὅτι δὲν ἀντίκειται εἰς τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου αὐτὸ ποὺ ὠνομάσατε παρέμβασιν. Δὲν ὑπάρχει παρέμβασις. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι αἱ Ἑνώσεις Σταφιδικῶν Συνεταιρισμῶν συγκεντρώνουν τὸ προϊὸν τῶν μελῶν των διὰ νὰ ἠμποροῦν νὰ τὸ πωλοῦν ὁμαδικῶς καὶ νὰ μὴ ἀφήνουν κάθε γεωργὸν νὰ πωλῇ τὸ προϊόν του. Ἑπομένως πρέπει νὰ γίνεται ἡ χρηματοδότησις ἐκ μέρους τοῦ Κράτους εἰς τὰς Ἑνώσεις Γεωργικῶν Συνεταιρισμῶν διὰ νὰ συγκεντρώνουν τὸ προϊὸν καὶ νὰ μὴ τὸ ἀφήνουν ἔκθετον εἰς τὸ ἐμπόριον, τὸ ὁποῖον τὸ ἀγοράζει φθηνά. Αὐτὸ κατ’ ἐμὲ δὲν ἀποτελεῖ καμμίαν ἀντίθεσιν πρὸς τὸν ἐλεύθερον συναγωνισμόν, εἶναι ἕνα μέτρον προστασίας τοῦ ἀγρότου ἐκ μέρους τοῦ Κράτους, δὲν εἶναι παρεμβατισμός.

§57Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἐάν, κ. συνάδελφε, δὲν μὲ διεκόπτατε, καὶ μὲ ἀφήνατε νὰ προχωρήσω, θὰ ἐβλέπατε ὅτι ἀκριβῶς εἰς τὸ αὐτὸ σημεῖον θὰ ἔφθανα.

§58Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφ. Ἐμπ.). Μὲ τὴν διαφοράν, κ. Παμπούκα, ὅτι αἱ τιμαὶ ποὺ θὰ διαμορφωθοῦν δὲν πρέπει νὰ εἶναι μεγαλύτεραι τῶν διεθνῶν.

§59Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡ διαμόρφωσις, κ. ὑπουργέ, νὰ γίνῃ ἐπὶ τῇ βάσει τῶν διεθνῶν τιμῶν.

§60Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Θὰ ἴδητε, κ. συνάδελφε, ὅτι αἱ δοθεῖσαι τιμαὶ ἀνταπεκρίνοντο πρὸς τὰς διεθνεῖς τοιαύτας.

§61Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Βεβαίως, κ. συνάδελφοι, ὁ ἀνταγωνισμὸς τῶν ἐξαγωγέων ἐμπόρων Ἑλλήνων καὶ Τούρκων ἐπέφερε τὴν πτῶσιν τῶν διεθνῶν τιμῶν μὲ ἄμεσον συνέπειαν τὴν ὑποτίμησιν τοῦ προϊόντος, δι’ αὐτὸ καὶ ὡμίλησα προηγουμένως, ὅτι πρέπει νὰ συνεννοηθῶμεν μετὰ τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως διὰ τὸν καθορισμὸν κοινῆς πολιτικῆς γραμμῆς ἐπὶ τῆς σταφίδος. Κύριοι συνάδελφοι, δεύτερον θέμα μὲ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἀπασχολήσω, εἶναι τὸ θέμα τῆς ἐξαγγελίας τῶν μέτρων τῆς προστασίας. Οἱ προλαλήσαντες συνάδελφοι ὡμίλησαν διὰ τὰ μέτρα προστασίας τῆς Κορινθιακῆς σταφίδος. Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κορινθιακὴν σταφίδα, κ. βουλευταί, πράγματι ηὐνοήθη κατὰ τὸ παρελθὸν λόγῳ τῶν χαμηλῶν διεθνῶν τιμῶν. Ἐφέτος εἶναι ἀρκετὰ εὐχάριστον τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Κορινθιακὴ σταφὶς ἀπήλαυσε τιμὰς ἐξαιρετικὰς ἀπὸ 7 χιλ. εἰς 9 χιλ. δραχ. κατὰ ποιότητα. Ζητοῦμεν καὶ ἡμεῖς διὰ νόμου καθορισμὸν τιμῆς ἀσφαλείας καὶ συγκέντρωσιν ἀπεριόριστον τοῦ προϊόντος διὰ τοῦ δευτεροβαθμίου ὀργάνου τῆς ΚΣΟΣ.

§62Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε συνάδελφε, τώρα ποὺ εὑρίσκεσθε εἰς τὸ τέλος τῆς ἀγορεύσεώς σας, ἐπιθυμῶ νὰ τονίσω, ὅτι ὅσα εἴπατε ὑπῆρξαν σοβαρὰ καὶ ἄξια προσοχῆς. Βασικὴ προϋπόθεσις εἶναι ἡ ἐπαρκὴς καὶ ἔγκαιρος χρηματοδότησις. Πάντοτε οἱ ὑπουργοὶ τοῦ Ἐμπορίου ἐδέχθησαν λογικὰς ἀπόψεις προστασίας τῆς μαύρης καὶ ξανθῆς σταφίδος. Ἀλλὰ τὸ θέμα, παρὰ τὸ ὅτι εἶναι τόσον σοβαρόν, διότι ἀπὸ τὰ εὐγενῆ καὶ ἐξαγώγιμα αὐτὰ προϊόντα εἰσάγεται ἴδιον συνάλλαγμα εἰς τὴν χώραν, τὸ σταφιδικὸν δὲν συγκινεῖ τὴν Βουλὴν, ὅπως τὸ σιτικόν. 30 βουλευταὶ τῆς Πελοποννήσου καὶ 20 περίπου τῆς Κρήτης ἐνδιαφέρονται. Δὲν διΐστανται αἱ ἀπόψεις μας, διότι καὶ ἡμεῖς ἔχομεν εἰς τὴν περιφέρειάν μας παραγωγοὺς σουλτανίνας. Κρίνω σκόπιμον νὰ συνέλθωμεν εἰς μίαν σύσκεψιν καὶ νὰ ἐξετάσωμεν μὲ ἀνάλογον σοβαρότητα τὸ ὅλον σταφιδικὸν ζήτημα καὶ τὰ πορίσματα τῆς μελέτης μας νὰ τὰ θέσωμεν ὑπ’ ὄψιν τῆς Κυβερνήσεως. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι θὰ τὰ υἱοθετήσῃ καὶ θὰ τὰ περιβάλῃ μὲ τὴν ἰδίαν στοργὴν καὶ τὴν ἰδίαν προστασίαν καὶ διὰ τὴν μαύρην καὶ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα, διότι οἱ παραγωγοὶ ἀμφοτέρων, Ἕλληνες ἀγρόται εἶναι, καὶ τὸν ἴδιον μόχθον καταβάλλουν.

§63Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἀπαντᾶτε εἰς ἐμέ, διὰ προλαλήσαντας συναδέλφους. Κύριοι συνάδελφοι, ὁμολογῶ ὅτι ἐξενίσθην μὲ τὴν ἀπάντησίν σας, διότι ἐὰν μὲ παρακολουθούσατε, θὰ εἴχατε ἀντιληφθῆ ὅτι εἶπον αὐτὸ ποὺ εἴπατε καὶ σεῖς. Ὀρθῶς ἔπραξεν ἡ Κυβέρνησις νὰ προστατεύσῃ τὴν μαύρην σταφίδα διότι δὲν ἦτο τότε αὐτοδύναμος. Σήμερον ὅμως συμβαίνει τὸ ἀντίθετον καὶ ἐπειδὴ ἡ ξανθὴ δὲν εἶναι σήμερον αὐτοδύναμος —διότι ὑπάρχουν 4.000 τόννοι περίπου ἀδιάθετοι— ζητοῦμεν τὴν προστασίαν τὴν ὁποίαν ζητήσατε τότε καὶ σεῖς, ὅταν ἡ Κορινθιακὴ σταφὶς δὲν ἦτο αὐτοδύναμος. Δὲν ζητοῦμεν, κύριοι, τὴν κατάργησιν τῆς προστασίας τῆς μαύρης σταφίδος, ἀλλὰ ζητοῦμεν τὴν αὐτὴν μεταχείρισιν καὶ τὴν αὐτὴν προστασίαν διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα. Ζητοῦμεν τὴν ἀπόδοσιν τοῦ αὐτοῦ μέτρου, διότι ὅλοι ἔχομεν τὰ αὐτὰ δικαιώματα καὶ τὰς αὐτὰς ὑποχρεώσεις. Ζητοῦμεν τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ νόμου 2440)1953 καὶ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα.

§64Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Συμφωνοῦμεν ἀπολύτως.

§65Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τρίτον θέμα ποὺ προετάθη εἰς τὴν Κυβέρνησιν καὶ ἔχει μεγάλην σημασίαν, εἶναι ἡ ἐπιβολὴ κυρώσεων ἐπὶ τῶν ἐξαγωγέων καὶ παραγωγῶν, διὰ τὴν καλὴν ξήρανσιν, κατεργασίαν καὶ συσκευασίαν τοῦ προϊόντος διὰ τὴν ἐξαγωγήν, διότι ἀσυνείδητοι ἔμποροι ἐδυσφήμησαν τὸ προϊὸν εἰς τὸ ἐξωτερικόν, νοθεύσαντες τοῦτο διὰ ν’ ἀποκομίσουν ἀμφίβολα ἐμπορικὰ κέρδη. Καὶ ἀναφέρω ἔκθεσιν τοῦ ἐν Ρώμῃ ἐμπορικοῦ μας ἀκολούθου, ὅστις κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου δι’ ἐγγράφου ὑπ’ ἀριθ. 135)25.2.55, καθὼς καὶ ὁμοίου τοιούτου πρὸς τὸν σταφιδικὸν συνεταιρισμὸν Σητείας, ὅτι οἱ Ἰταλοὶ εἰσαγωγεῖς ξανθῆς σταφίδος, ἠρνήθησαν παραλαβήν, λόγῳ τοῦ ὅτι αὕτη περιεῖχεν ἀκαθαρσίας, πέτρας καὶ ὑγρασίαν ἄνω τοῦ κανονικοῦ ὁρίου. Καὶ σήμερον, κ. ὑπουργὲ τοῦ Ἐμπορίου, εἶναι ἀδύνατος ἡ τοποθέτησις τοῦ προϊόντος εἰς τὴν ἐξωτερικὴν καταναλωτικὴν ἀγορὰν τῆς Ἰταλίας καὶ θὰ πρέπει γοργῶς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐμπορίου νὰ προβῇ εἰς ἀνακρίσεις ἐναντίον τοῦ οἱουδήποτε ἀσυνειδήτου ἐμπόρου καὶ ἐπιβάλῃ τὰς ἀναλόγους κυρώσεις, ἀπαγορεύσῃ δὲ διὰ τὸ μέλλον εἰς τοῦτον τὴν ἄσκησιν τοῦ ἐπαγγέλματος τοῦ ἐμπόρου—ἐξαγωγέως. Ἰδοὺ τί λέγει ἡ ἔκθεσις: «... (ἀναγινώσκει)........».

§66Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Περὶ τοῦ ἀντικειμένου τούτου καταρτίζεται σχετικὸν νομοσχέδιον τὸ ὁποῖον συντόμως θὰ ἔλθῃ πρὸς ψήφισιν.

§67Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Εἶχε γίνει μάλιστα μία σύσκεψις ἐν Κρήτῃ τῶν γεωργικῶν ὀργανώσεων καὶ τῶν ἐξαγωγέων καὶ ἐλήφθησαν ὡρισμέναι ἀποφάσεις, αἱ ὁποῖαι ἐγνωστοποιήθησαν εἰς τὴν Κυβέρνησιν. Θὰ πρέπει κατὰ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς σουλτανίνας νὰ γίνεται αὐστηρὸς ἔλεγχος, διὰ τὴν καλὴν αὐτῆς ποιότητα καὶ συσκευασίαν, ὅπως συμβαίνει καὶ μὲ τὰς σταφυλάς. Ἡ ἐφετεινὴ παραγωγὴ διὰ τὴν ξανθὴν σταφίδα προοιωνίζεται καλή, διότι ἐκ τῶν παγετώνων κατεστράφη ἡ σουλτανίνα εἰς τὴν Τουρκίαν κατὰ 60%. Δι’ αὐτὸ βέβαια δὲν χαίρομεν, ἀλλὰ τὸ ἀναφέρω διὰ νὰ προσέξῃ ἰδιαιτέρως ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις τὸ ζήτημα τῆς ποιότητος τῆς ἐξαγομένης σταφίδος, διὰ νὰ διασκεδάσωμεν οὕτω τοὺς φόβους καὶ τὴν δημιουργηθεῖσαν ἐντύπωσιν. Εἶναι γνωστόν, κύριοι, ὅτι οἱ ξένοι προσέχουν ἰδιαιτέρως τὴν ποιότητα, διότι ἀσκοῦν τὴν προληπτικὴν ἰατρικὴν καὶ ἐξετάζουν πάντοτε ὅλα τὰ γεωργικὰ προϊόντα, πρὶν ἢ καταναλωθοῦν. Ἐπ’ αὐτοῦ, νομίζω ὅτι καὶ ἡμεῖς θὰ κάμνωμεν γρήγορα προληπτικὴν καὶ ὄχι φαρμακευτικὴν ἰατρικὴν ὡς συμβαίνει σήμερα. Ἕνα ἄλλο θέμα τὸ ὁποῖον θὰ πρέπει νὰ προσέξωμεν, εἶναι τὸ τῆς συγκεντρώσεως τῆς σταφίδος. Ἡ συγκέντρωσις εἶναι ἀναγκαία διὰ τὰς μικρὰς ποσότητας τὰς κάτω τῶν 500 ὀκάδων. Πρὸς τοῦτο θὰ πρέπει νὰ χρηματοδοτηθῇ ἡ ΚΣΟΣ, διὰ νὰ μὴ σφαγιάζωνται τὰ συμφέροντα τῶν μικροπαραγωγῶν, ὑπὸ τῶν ἐμπόρων, οἱ ὁποῖοι ἀγοράζουν τὸ προϊὸν εἰς χαμηλὰς τιμάς. Ἕνα ἄλλο ἐπίσης μέτρον, τὸ ὁποῖον πρέπει νὰ ληφθῇ, διὰ τὴν προστασίαν τῆς ξανθῆς σταφίδος, εἶναι ἡ ἀπαλλαγή, ἀπὸ τῆς ἐπιβληθείσης δασμολογικῆς ἐπιβαρύνσεως, ἐπὶ τῶν εἰσαγομένων ξυλίνων κιβωτίων. Ἡ δικαιολογία τῆς ἐν λόγῳ ἐπιβαρύνσεως, ὑπῆρξεν ἡ προστασία τῆς Ἑλληνικῆς ξυλείας, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι ἀκατάλληλος διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον. Τὸ πρᾶγμα εἶναι σοβαρόν, διότι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον, κάθε ὀκᾶ σταφίδος, ἐπιβαρύνεται μὲ 150 δραχμάς. Ἐν τῷ μεταξὺ οὔτε καὶ ἡ Ἑλληνικὴ ξυλεία ηὐνοήθη διότι οἱ ἔμποροι, δεδομένου ὅτι ἡ ξένοι προσέχουν πολὺ τὸ ἀμπαλάζ, ἐξακολουθοῦν νὰ χρησιμοποιοῦν κιβώτια ἐκ ἐξωτερικῆς ξυλείας. Οὕτω ἐπέρχεται μία ἐπιβάρυνσις τοῦ προϊόντος κατὰ 150 δραχμάς. Τὸ τελευταῖον θέμα, εἶναι τὸ θέμα τῆς χρηματοδοτήσεως. Νομίζω ἐν προκειμένῳ ὅτι τὸ ἐξαγωγικὸν ἐμπόριον θὰ πρέπει νὰ χρηματοδοτῆται κατὰ 100%.

§68Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Χρηματοδοτεῖται μὲ 90%. Ἐὰν ἡ χρηματοδότησις ἀνέλθῃ εἰς 100%, τότε εἶναι δυνατὸν νὰ γίνωμεν ὅλοι ἔμποροι.

§69Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Τὰ ἔξοδα εἶναι τεράστια. Ἐφ’ ὅσον τοὺς χρηματοδοτεῖτε μὲ 90%, θὰ δύνασθε νὰ τοὺς χρηματοδοτήσητε καὶ 100%. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν, ὅπως διὰ τὴν προστασίαν τῆς σουλτανίνας, ἰσχύσῃ ὁ νόμος, ὁ ὁποῖος ἰσχύει καὶ διὰ τὴν μαύρην σταφίδα. Δὲν πρέπει ἡ Κυβέρνησις νὰ λησμονῇ ὅτι μᾶς ἠδίκησε καὶ ὅσον ἀφορᾷ τὸ ἕτερον βασικὸν μας προϊὸν τὸ ἔλαιον, τὴν τιμὴν τοῦ ὁποίου ἐκράτησε χαμηλήν, διὰ νὰ συγκρατήσῃ τὸν τιμάριθμον.

§70Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Διὰ πρώτην φορὰν πέρυσιν ἐξήχθησαν 20.000 τόννοι ἐλαίου καὶ ἐφέτος μέχρι στιγμῆς 8.000. Ἐπίσης ὅταν αἱ τιμαὶ παρουσίασαν κάμψιν, προέβημεν εἰς συγκέντρωσιν διὰ τῆς Ἐλαιουργικῆς ἀκριβῶς διὰ νὰ προστατεύσωμεν τοὺς παραγωγούς.

§71Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου παρέμεινεν εἰς τὰ αὐτὰ ἐπίπεδα, ὡς ἦτο καὶ πρὸ τῆς ἀναπροσαρμογῆς. Καὶ πολὺ ὀρθῶς ὁ κ. ὑπουργὸς τοῦ Συντονισμοῦ εἶπεν ὅτι ὑπῆρξε πράγματι θυσία τῶν ἐλαιοπαραγωγῶν, διὰ νὰ μὴ αὐξηθῇ ὁ τιμάριθμος. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔχουν φέρει σπορέλαιον, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ συγκρατηθῇ ἡ τιμὴ τοῦ ἐλαίου εἰς τὰ ἐπίπεδα, διὰ νὰ μὴ αὐξηθῇ ὁ τιμάριθμος.

§72Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπουργὸς Ἐμπορίου). Ἐφ’ ὅσον δὲν εἰσήχθη μέχρι τώρα οὔτε μία ὀκᾶ σπορελαίου;

§73Ε. ΚΟΘΡΗΣ. Ἡμεῖς δὲν συμφωνοῦμεν νὰ πληρώσουν οἱ ἐλαιοπαραγωγοὶ τὴν πολιτικὴν τῆς ὑποτιμήσεως.

§74Ν. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. Ἤθελα νὰ σᾶς παρακαλέσω κάτι, τὸ ὁποῖον ἀφορᾷ καὶ τὴν μαύρην καὶ τὴν ξανθὴν σταφίδα. Ἡ βασικωτέρα προϋπόθεσις καὶ τῆς συγκρατήσεως τῶν τιμῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς ἱκανοποιήσεως τῶν μικροπαραγωγῶν εἶναι ἡ χρηματοδότησις. Εἶναι ἓν πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς μεγάλην δυσχέρειαν, ἐνῷ δὲν πρέπει, ἰδίως ὅταν πρόκειται δι’ ἐξαγώγιμα προϊόντα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ εἰσρεύσῃ συνάλλαγμα. Νομίζω, ὅτι τὸ σταφιδικὸν ζήτημα δὲν συγκινεῖ τὴν Βουλήν, ὅπως ἄλλοτε καὶ κάμνω ἕνα ὑπολογισμόν. Ὅταν συζητῆται τὸ ζήτημα τοῦ σίτου καὶ οἱ 300 βουλευταὶ εἶναι παρόντες. Διὰ τὸ ζήτημα τῆς σταφίδος ἀπόψε, εἶναι μόνον 30. Ἐν πάσῃ περιπτώσει, κάμνω μίαν πρότασιν. Τώρα ποὺ θὰ τελειώσουν αἱ ἐργασίαι τῆς Βουλῆς, δὲν ἔχομεν καμμίαν ἀντίρρησιν νὰ συνέλθωμεν καὶ νὰ συζητήσωμεν τὸ θέμα αὐτὸ μὲ τὴν Κυβέρνησιν. Εἶμαι βέβαιος, ὅτι ἡ Κυβέρνησις θὰ υἱοθετήσῃ τὰς ἀπόψεις μας, χωρὶς καμμίαν διάκρισιν, οὔτε ἀπὸ γεωγραφικῆς διαφορᾶς, οὔτε τῆς μαύρης σταφίδος. Νομίζω ὅτι αὐτὸ προέχει, νὰ ἔχωμεν μίαν ὁλοκληρωμένην ἐργασίαν, ποὺ νὰ ὑποστηρίζῃ καὶ τὴν μαύρην καὶ τὴν ξανθὴν σταφίδα.

§75Μ. ΧΛΟΥΒΕΡΑΚΗΣ. Νομίζω, ὅτι τὸ αἴτημα αὐτὸ εἶναι δίκαιον. Ἕν εἶναι τὸ γεγονός: Ὅτι πρέπει νὰ δώσωμεν εἰς τοὺς παραγωγούς, ἰδίως τῆς σταφίδος ἐφ’ ὅσον ἔχομεν πάθει αὐτὰ ποὺ ἐπάθαμεν ἀπὸ τοὺς ἐλαιοπαραγωγοὺς Κρατικὴν περίθαλψιν. Θὰ παρακαλέσωμεν τὴν Κυβέρνησιν νὰ ληφθοῦν μέτρα προστασίας διὰ τοὺς σταφιδοπαραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν ἀπὸ ἔλλειψιν Κρατικῆς προστασίας.

§76ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ι. Παπαμαστοράκης ἔχει τὸν λόγον.

§77Ι. ΠΑΠΑΜΑΣΤΟΡΑΚΗΣ. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ σημερινὴ ἐπερώτησις ἀφορᾷ ἕνα εὐγενὲς προϊόν, κατὰ μέγιστον βαθμὸν τῆς Κρήτης καὶ εἰδικὰ τοῦ Νομοῦ Ἡρακλείου καὶ ἐν μέρει τῆς Πελοποννήσου. Ἡ οἰκονομικὴ εὐρωστία τῆς πόλεως τοῦ Ἡρακλείου, ἐξαρτᾶται κατὰ μέγα βαθμὸν ἐκ τῆς καλῆς ἐσοδείας τῆς σταφίδος καὶ τῆς διαθέσεως αὐτῆς εἰς καλὰς τιμάς. Ὁλόκληρος ὁ ἐμπορικός, ὁ ἐργατικός, ὁ ἐπαγγελματικός, ὁ ἐπιστημονικὸς καὶ τεχνικὸς κόσμος τοῦ Ἡρακλείου Κρήτης καὶ ἕνα μεγάλο ποσοστὸν ἀγροτῶν, ἐξαρτᾷ τὴν εὐζωΐαν του ἀπὸ τὴν τιμὴν τῆς σταφίδος. Ἰδοὺ διατί, ὅταν ἐψηφίσθη ὁ νόμος 2490 τὸ 1953, ὁ ὁποῖος ἀφεώρα τὴν προστασίαν τῆς μαύρης σταφίδος, ἐζητήσαμεν ὅπως ὁ νόμος οὗτος, ἰσχύσῃ καὶ διὰ τὴν προστασίαν τῆς σουλτανίνας. Δυστυχῶς ὅμως, ἡ Κυβέρνησις τοῦ Συναγερμοῦ εἶχε τὴν γνώμην ὅτι ἡ σουλτανίνα ἔπρεπε νὰ μένῃ ἀπροστάτευτη διότι ἦτο αὐτοδύναμος καὶ ὅτι ἔπρεπε νὰ δοθῇ ἀπόλυτος ἐλευθερία εἰς τὸ ἐμπόριον νὰ κανονίσῃ τὴν τύχην της, βασιζομένη εἰς τὴν ἀναπροσαρμογὴν τοῦ συναλλάγματος καὶ ὅτι ἐπὶ ἓν ἔτος ἄφηνε τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἐμπορίου καὶ ἐὰν ἐπετύγχανε θὰ ἠκολούθει ἄλλην μέθοδον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐγένοντο καὶ τὰ γνωστὰ συλλαλητήρια διαμαρτυρίας τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ἐν Ἡρακλείῳ Κρήτης, ἂν καὶ ὑπῆρξαν φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, διότι ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις τώρα ἔμεινεν ἀπροστάτευτος παρ’ ὅτι οὐδέποτε ἡ προστασία της ἀπετέλεσε ζημίαν τοῦ Κράτους. Δυστυχῶς ἀπέτυχεν ἡ προοπτικὴ αὐτὴ τῆς Κυβερνήσεως καὶ ἐνομίζαμεν ὅτι ἐφέτος θὰ εἴχομεν ἀλλαγὴν Κυβερνητικῆς πολιτικῆς ἔναντι τῆς σταφίδος. Τοῦτο ὅμως δὲν συνέβη παρ’ ὅτι εἶδον τὰ ὀδυνηρὰ ἀποτελέσματα τοῦ συναγωνισμοῦ τῶν ἐμπόρων μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καμφθοῦν αἱ τιμαὶ τῆς σταφίδος εἰς βάρος τῶν ἀγροτῶν καὶ τῆς ἐθνικῆς οἰκονομίας. Ἰδοὺ διατί κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ τὴν καταγγέλλομεν ἐνώπιον τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ὅτι ἀσκεῖ πολιτικὴν ἐναντίον τοῦ συμφέροντός των. Τοῦτο δι’ ἡμᾶς εἶναι ἀπαράδεκτον, ἀποροῦμεν δὲ πῶς σκέπτεται ἡ Κυβέρνησις ὅταν ἀποφασίζῃ νὰ ἐγκαταλείπῃ μίαν μεγάλην μερίδα ἀγροτῶν χωρὶς νὰ ἀναλογίζεται τὴν οἰκονομικὴν ἐξουθένωσιν καὶ τὴν ἀπαθλίωσιν εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς σπρώχνει. Τοῦτο καὶ ἐθνικῶς καὶ κοινωνικῶς εἶναι ἐπιζήμιον. Εἶναι καιρὸς πλέον νὰ κατανοήσωμεν ὅτι ὡρισμένα κοινωνικὰ προβλήματα δὲν πρέπει νὰ κρίνωνται καὶ νὰ ἀτενίζωνται μὲ τὸν κομματικὸν φακόν, ἀλλὰ μὲ τὸν ἐθνικὸν τοιοῦτον, καθ’ ὅτι αἱ εὐθῦναι εἶναι βαρεῖαι καὶ τὰ ἀποτελέσματα καταστρεπτικὰ ἀποτελοῦντα διάβρωσιν καὶ διάσεισιν τοῦ σημερινοῦ κοινωνικοῦ οἰκοδομήματος. Ἰδοὺ διατὶ εἶναι ἐγκληματικὴ ἡ τοιαύτη πολιτικὴ διὰ νὰ μὴ εἴπω βαρυτέραν φράσιν. Κύριοι συνάδελφοι, ἡ ἐθνική μου συνείδησις ἐξανίσταται τὴν στιγμὴν αὐτὴν ὅπως εἶμαι βέβαιος καὶ ἡ ἰδική σας, πρὸ αὐτῆς τῆς καταφώρου ἀδικίας καὶ ἀντεθνικῆς πράξεως τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ κατηγορία εἶναι ἀκόμα μεγαλυτέρα πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διότι αὕτη ἐφήρμοσε τὴν ἄνισον μεταχείρισιν τῆς σουλτανίνας ἔναντι τῆς μαύρης σταφίδος. Αὐτὴ ἡ ἄνισος μεταχείρισις κορυφώνει τὴν ἀγανάκτησιν τῶν σταφιδοπαραγωγῶν καὶ ἐντείνει τὴν ἀπογοήτευσίν των, λόγῳ τῆς ἀστοργίας τῆς Κυβερνήσεως. Διότι ἐνῷ μοχθοῦν διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν τῶν πρὸς τὸ ζῆν, ἔρχεται τὸ Κράτος καὶ ἀδιαφορεῖ διὰ τοὺς κόπους των καὶ διὰ τὰς προσπαθείας των, μὴ ἐνδιαφερόμενον ἐὰν ἡ τιμὴ τοῦ προϊόντος των θὰ εἶναι ἱκανὴ νὰ καλύψῃ τὰ ἔξοδα παραγωγῆς, ἀφήνουσα καὶ ἕνα κέρδος εἰς τὸν παραγωγὸν ἢ ἐὰν ἁπλῶς θὰ καλυφθοῦν τὰ ἔξοδα παραγωγῆς. Τοῦτο ἀποτελεῖ, τὸ ὀλιγώτερον, ἐγκληματικὴν πολιτικήν. Ἀλλὰ ἡ μεγαλυτέρα ἀπογοήτευσις τῶν ἀγροτῶν προέρχεται ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι τὰ σφάλματα τῶν προκατόχων δὲν διδάσκουν τοὺς σημερινοὺς ἰθύνοντας οὕτως ὥστε νὰ μὴ ἐπαναλαμβάνουν ταῦτα εἰς βάρος τῆς εὐζωΐας τοῦ ἀγροτικοῦ κόσμου. Πολὺ φοβοῦμαι, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀναλγησίαν θὰ τὴν πληρώσωμεν πολὺ ἀκριβά, ἐὰν δὲν συνετισθῶμεν προτοῦ εἶναι πολὺ ἀργά. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν διαφαίνεται τοῦτο, ὅτι εἶναι ἀπόλυτος ἀνάγκη νὰ γίνῃ ὑπὸ τοῦ Κράτους ἴση μεταχείρισις τῆς μαύρης σταφίδος πρὸς τὴν σουλτανίναν. Τουτέστιν νὰ ἰσχύσῃ ὁ προστατευτικὸς νόμος 2490 καὶ διὰ τὴν σουλτανίναν, διὰ νὰ μὴ παρουσιάζεται τὸ σημερινὸν φαινόμενον κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ μαύρη σταφὶς νὰ πωλῆται 8 ἕως 9 δραχμὰς ἐνῷ ἡ σουλτανίνα μόνον 6½, παρ’ ὅτι πάντοτε ἡ σουλτανίνα εἶχε μία διαφορὰ τιμῆς 20% ἐπὶ πλέον. Εἴμεθα εὐχαριστημένοι καὶ χαίρομεν ἰδιαιτέρως καὶ συγχαίρομεν ὁλοψύχως τὴν Κυβέρνησιν διὰ τὴν στάσιν της ἔναντι τῆς μαύρης σταφίδος. Δὲν χαιρεκακοῦμεν, λοιπόν, ἀλλὰ ζητοῦμεν τὴν αὐτὴν ἐξυπηρέτησιν τῶν παραγωγῶν τῆς σουλτανίνας ἐκ μέρους τῆς Κυβερνήσεως, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ἐπικροτήσωμεν μετὰ μεγάλης εὐχαριστήσεως, διότι οὕτω πρέπει νὰ σκέπτεται καὶ διότι σκοπός μας εἶναι νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν ἐξύψωσιν τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν ἀγροτῶν, ἀδιαφοροῦντες ποῖος θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ τὴν προωθήσῃ. Διότι μόνον διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ πιστεύομεν ὅτι ἐκπληροῦμεν τὸν πραγματικὸν προορισμόν μας, ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ. Κατόπιν ὅλων αὐτῶν νομίζομεν ὅτι συμφωνεῖτε καὶ σεῖς, ὅτι ἐπιβάλλεται ὁ καθορισμὸς τιμῆς ἀσφαλείας, καθὼς καὶ ἡ συγκέντρωσις ὑπὸ τῶν συνεταιριστικῶν ὀργανώσεων. Ἰδοὺ δὲ τὰ πλεονεκτήματα τῆς ὡς ἄνω τακτικῆς. Ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχῃ τιμὴ ἀσφαλείας, οἱ ἔμποροι θὰ κανονίζουν τὰς προπωλήσεις των βάσει αὐτῆς, πρὸς ὄφελος τῶν παραγωγῶν καὶ τοῦ Κράτους, θὰ ἀποφεύγεται δὲ τοιουτοτρόπως ὁ ἀθέμιτος συναγωνισμὸς τῶν ἐξαγωγέων καὶ ἀφ’ ἑτέρου αἱ προεξοφλήσεις τῶν πτωχῶν ἀγροτῶν δὲν θὰ γίνωνται εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμάς. Καθ’ ὅτι ὅπως ἔχουν σήμερον τὰ πράγματα, πολλοὶ δυστυχεῖς παραγωγοὶ ἀναγκάζονται νὰ προπωλήσουν τὴν σταφίδα των μὲ τιμὰς αἵτινες ἀνταποκρίνονται μόνον εἰς τὰ ἔξοδα τῆς παραγωγῆς. Καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἐπωφελοῦνται μόνον οἱ τοκογλύφοι μὲ ἀθέμιτα κέρδη, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἐλαφρὰν τὴν συνείδησιν διότι μὴ γνωρίζοντες τὴν πραγματικὴν τιμὴν προαγοράζουν μὲ τὴν αʹ ἢ βʹ χαμηλὴν τοιαύτην. Διὰ τοῦ συστήματος δὲ τῆς συγκεντρώσεως, πιστεύομεν ὅτι ἡ ΚΣΟΣ, χρηματοδοτουμένη καὶ παρεμβαίνουσα εἰς τὴν ἐσωτερικὴν ἀγοράν, θὰ παίζῃ τὸν ρόλον τοῦ ἀποσυμφορητοῦ, πρὸς ἀναχαίτισιν τῆς ἀθρόας προσφορᾶς, ὁπότε δὲν θὰ ἀφήνῃ τὰς τιμὰς νὰ πίπτουν, τὸ δὲ ἐμπόριον θὰ δύναται νὰ εὑρίσκῃ εὐκόλως καὶ νὰ λαμβάνῃ ἴσως καὶ ἐπὶ πιστώσει τὴν ποσότητα, ἡ ὁποία ἀναγκαιοῖ διὰ τὴν ἐξαγωγήν. Τὰ ἀνωτέρω θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουν ἐφαρμοσθῆ ἀπὸ ἐφέτος, ὁπότε ἡ τιμὴ ἀσφαλείας θὰ εἶχεν ὁρισθῆ εἰς τὰς 7 δραχμὰς, αἱ προπωλήσεις θὰ ἐγίνοντο βάσει αὐτῆς καὶ τὸ κέρδος τῶν ἀγροτῶν θὰ ἦτο μεγάλο καθὼς καὶ ἡ ὠφέλεια τοῦ Κράτους αἰσθητή. Ἡ παραγνώρισις ὅμως αὐτοῦ τοῦ δικαίου αἰτήματος τῶν σταφιδοπαραγωγῶν ὑπὸ τοῦ Κράτους, μᾶς ἀναγκάζει νὰ ἐλέγχωμεν καὶ νὰ κατηγοροῦμεν σήμερον τὴν Κυβέρνησιν, βέβαιοι ὄντες ὅτι ἐπιτελοῦμεν ἐθνικὸν καθῆκον. Ἀλλὰ πέραν ὅλων αὐτῶν, ὑπάρχει καὶ τὸ θέμα τῆς βελτιώσεως τῆς ποιότητος καὶ τῆς αὐξήσεως τῆς δυνατὸν μεγαλυτέρας ἀποδόσεως κατὰ στρέμμα, οὕτως ὥστε νὰ ὑπάρχῃ ἐλάττωσις κόστους παραγωγῆς διὰ τῆς ὑπεραποδόσεως. Διὰ τὴν ἐπίτευξιν τούτου θὰ πρέπει νὰ δοθοῦν μακροπρόθεσμα δάνεια εἰς μεγάλην κλίμακα καὶ ὄχι ὅπως σήμερον μὲ τὸ σταγονόμετρον. Εἰς τοῦτο θὰ συμβάλῃ ἐπίσης καὶ ἡ πτῶσις τῶν τιμῶν τῶν λιπασμάτων, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ λαμβάνῃ ὁ σταφιδοπαραγωγὸς εἰς χαμηλὰς τιμάς. Διὰ τὴν μὴ πρόβλεψιν τῆς χαμηλῆς αὐτῆς τιμῆς τῶν λιπασμάτων, κατηγοροῦμεν τὰς προκατόχους Κυβερνήσεις, διότι δὲν τὸ προέβλεψαν καὶ διπλᾶ κατηγοροῦμεν τὴν σημερινὴν διότι ἐπαναλαμβάνει τὸ ἴδιον σφάλμα. Ἕνα ἄλλο θέμα, ἐπίσης σοβαρόν, εἶναι τὸ θέμα τῶν καλλιεργητικῶν δανείων. Κατηγοροῦμεν τὴν Κυβέρνησιν ἐπὶ τοῦ θέματος τούτου, διότι καθυστέρησε τὴν χορήγησίν των, ἀλλὰ καὶ ἔδωσε κατὰ στρέμμα ἕνα ἐλάχιστον ποσόν, νομίζω 170 δραχ. ἐνῷ τὰ ἔξοδα ἦσαν 800 δραχ. καὶ διὰ τοῦ τρόπου αὐτοῦ ἠνάγκασε τοὺς πτωχοὺς σουλτανοπαραγωγοὺς νὰ προπωλήσουν μέγα μέρος τοῦ εἰσοδήματός των εἰς ἐξευτελιστικὰς τιμὰς διὰ νὰ προσπορισθοῦν τὸ ἀπαιτούμενον ποσὸν διὰ τὴν καλλιέργειαν. Ὑψώνομεν τὴν φωνήν μας καὶ διαμαρτυρόμεθα ἐντόνως διὰ τὴν ἀστοργίαν τῆς Κυβερνήσεως ἔναντι πτωχῶν βιοπαλαιστῶν, τοὺς ὁποίους ἀντὶ νὰ βοηθήσωμεν καὶ νὰ παροτρύνωμεν τὴν προσπάθειάν των, τοὺς ἀπογοητεύομεν καὶ τοὺς ἀφήνομεν μὲ τὴν πικρίαν, ὅτι τὸ Κράτος ἀδιαφορεῖ διὰ τὴν εὐζωίαν των. Καὶ ὅμως ἔχομεν τὴν ἀπαίτησιν νὰ εἶναι καλοὶ πολῖται. Αὐτὸ δὲν εἶναι σχῆμα ὀξύμωρον καὶ ἀπαράδεκτον ἀπὸ ὅλους μας; Ἰδοὺ διατὶ ἀπὸ κοινοῦ ὅλοι ὑποχρεούμεθα νὰ ἐνδιαφερθῶμεν διὰ τὴν τύχην τῶν τιμίων αὐτῶν ἐργατῶν τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν μὲ τὴν ἔντιμον ἐργασίαν των νὰ προσπορισθοῦν τὰ πρὸς τὸ ζῆν. Νομίζω, ὅτι δὲν ἔχομεν δικαίωμα νὰ τοὺς ἀρνούμεθα αὐτὴν τὴν ἀπαίτησιν ἐφ’ ὅσον πιστεύομεν ὅτι καὶ αὐτοὶ ἔχουν δικαίωμα νὰ ζήσουν. Ἀλλὰ πέραν ὅλων αὐτῶν τὸ Κράτος ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ νὰ ἀσκήσῃ αὐστηρὸν ἔλεγχον ἀφ’ ἑνὸς μὲν εἰς τοὺς παραγωγοὺς διὰ τὴν καλὴν ποιότητα, ἀφ’ ἑτέρου δὲ εἰς τοὺς ἐξαγωγεῖς διὰ τὴν ἀποφυγὴν νοθείας τοῦ προϊόντος, ἥτις καὶ ἐπιζημία καὶ ἀπαράδεκτος εἶναι καὶ θὰ πρέπει νὰ τιμωρῆται αὐστηρότατα. Διότι τοιαῦται πράξεις ἐκθέτουν καὶ δυσφημοῦν τὸ προϊόν μας εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μὲ κίνδυνον ἐξευτελισμοῦ τῶν τιμῶν ἐπιζήμιον. Διότι ἔχομεν νὰ ἀντιπαλαίσωμεν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν τὸν συναγωνισμὸν τῆς σταφίδος ἄλλων Κρατῶν. Πρέπει λοιπόν, νὰ εἴμεθα πολὺ προσεκτικοί, διότι ἡ νοθεία ἠμπορεῖ νὰ μᾶς στοιχίσῃ τὴν ἀπώλειαν τῆς ξένης ἀγορᾶς. Ἄλλο ἕνα κακό, τὸ ὁποῖον προέρχεται ἀπὸ τὴν καθυστέρησιν τῶν καλλιεργητικῶν δανείων εἶναι τοῦτο, ὅτι τὰ δάνεια διδόμενα ὀλίγον πρὸ τοῦ τέρματος τῆς περιόδου δημιουργοῦν αὔξησιν τῶν ἡμερομισθίων τῶν ἐργατῶν, λόγῳ τῆς ἀθρόας καὶ ἐσπευσμένης ἐργασίας. Ἐπίσης ἡ μικρὰ ποσότης τοῦ δανείου ὁδηγεῖ εἰς προπωλήσεις χαμηλῶν τιμῶν, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν ὄχι μόνον ζημίαν ἄμεσον τοῦ παραγωγοῦ, ἀλλὰ καὶ ἔμμεσον τοιαύτην λόγῳ τοῦ ὅτι οἱ ἐξαγωγεῖς βασιζόμενοι εἰς τὰς χαμηλὰς αὐτὰς τιμάς, κάμουν ἀθέμιτον συναγωνισμὸν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν εἰς βάρος τοῦ προϊόντος. Ἐπίσης ἔχομεν νὰ κατηγορήσωμεν τὴν Κυβέρνησιν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς σημεῖον: Μᾶς εἶχεν ὑποσχεθῆ, ὅτι δὲν δίδει μὲν τιμὴν ἀσφαλείας, ἀλλὰ ὅταν ἡ τιμὴ τῆς σταφίδος θὰ κατέλθῃ κάτω τῶν 6,50 δραχμῶν, θὰ ἐπέμβῃ ἐνεργῶς. Δυστυχῶς τοῦτο δὲν συνέβη, παρὰ μόνον τὸν Σεπτέμβριον καὶ Ὀκτώβριον, ὁπότε ἐδόθη μία πίστωσις, ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ἀπὸ τὴν 1ην Νοεμβρίου 1954 ἐγκατέλειψε πάλιν τὴν πιστοδότησιν καὶ τὸ χειρότερον ὅλων εἶναι, ὅτι εἶχον μειωθῆ καὶ αἱ πιστώσεις τῶν ἐμπόρων καὶ ὡς ἐκ τούτου οὔτε αὐτοὶ ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἀπορροφήσουν τὸ προϊόν, ἀπόρροια τοῦ ὁποίου ὑπῆρξεν ἡ μεγάλη πτῶσις τῶν τιμῶν εἰς βάρος καὶ πάλιν τῶν πτωχῶν καλλιεργητῶν. Κύριε ὑπουργέ, ὅταν ἔγινεν αὐτὴ ἡ ἀναστολή, ὅταν ἐκόπη ἡ πίστωσις αὐτή, ὑπῆρχον 12.000 τόννοι ἀκόμη ἀδιάθετοι. Καὶ ἤδη ἔχει διατεθῆ μία ποσότης καὶ ἔχουν μείνει μόνον οἱ 4.500 τόννοι, ἀλλὰ τὸ ποσὸν αὐτὸ διετέθη μὲ χαμηλὰς τιμὰς εἰς σημεῖον τοιοῦτον ὥστε νὰ εἶναι ἐπιζήμιον, διὰ τοὺς παραγωγούς, οἱ ὁποῖοι ὡς γνωρίζετε, καὶ σεῖς, ἔχουν τεράστια ἔξοδα. Ἐλπίζομεν, ὅτι κατόπιν ὅλων αὐτῶν, καὶ εὐχόμεθα, ὅτι τοὐλάχιστον ἐφέτος ἡ Κυβέρνησις, λαμβάνουσα ὑπ’ ὄψιν τὰ προηγούμενα, θὰ θελήσῃ νὰ ἀλλάξῃ τακτικήν, θὰ ἐφαρμόσῃ τὴν τιμὴν ἀσφαλείας καὶ τὴν συγκέντρωσιν, πρᾶγμα, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι ζήτημα νομίζομεν κομματικόν, ἀλλὰ εἶναι ἐθνικόν. Ἀφορᾷ ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, τὴν εὐζωΐαν ὡρισμένων πτωχῶν καὶ βιοπαλαιστῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι ταχέως θέλουν νὰ προσπορισθοῦν τὰ πρὸς τὸ ζῆν. Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ βοηθήσωμεν πρὸς τὸ ἐθνικὸν συμφέρον. Τὰ παθήματα, νομίζω, ὅτι πρέπει νὰ γίνουν μαθήματα.

§78ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Ὁ κ. Ν. Κρασαδάκης ἔχει τὸν λόγον.

§79Ν. ΚΡΑΣΑΔΑΚΗΣ. Κύριε Πρόεδρε, ὁμιλητὴς κατὰ σειρὰν εἶμαι ἐγώ. Βεβαίως ἡ αἴθουσα δὲν δημιουργεῖ τὴν ἀτμόσφαιραν διὰ νὰ συζητηθῇ ἕνα τόσον σοβαρὸν θέμα, τὸ ὁποῖον ἐχρόνισε καὶ χρονίζει. Ἡ παράκλησις τοῦ ὑποφαινομένου εἶναι ἡ ἑξῆς: Ἐὰν ὁ παριστάμενος κ. ὑφυπουργὸς τοῦ Ἐμπορίου θὰ ἐθεώρει, ὅτι τοὐλάχιστον διακοπτομένης σήμερον τῆς συζητήσεως καὶ εἰς τὴν προσεχῆ συζήτησιν ἐὰν ἠδύνατο ἡ Κυβέρνησις νὰ ἐκπροσωπηθῇ μὲ τὰ ὑπεύθυνα ἐκ τῶν μελῶν της, ἔχω τὴν ἐντύπωσιν, ὅτι θὰ ἔδιδε κάποιαν ἄνεσιν, ὥστε τὸ θέμα νὰ ὑψωθῇ εἰς τὸν βαθμόν, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ πράγματι ἐμπρέπει. Δι’ αὐτό, παρακαλῶ τὸν κ. ὑφυπουργὸν τοῦ Ἐμπορίου νὰ διακόψωμεν διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην, ὑπὸ τὴν προϋπόθεσιν, ὅτι θὰ συνεχισθῇ ἡ σημερινὴ συζήτησις.

§80Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Κύριε Πρόεδρε, πρὸ δεκαημέρου κατετέθη ἀναφορὰ σχετικὴ μὲ τὸ συζητούμενον θέμα τοῦ συνεταιρισμοῦ σουλτανοπαραγωγῶν Γαστούνης, ἐκπροσωποῦντος καὶ τὰς 150 οἰκογενείας μονοκαλλιεργητῶν καὶ αἰτοῦντος τὴν ἄμεσον λῆψιν μέτρων ὑπὲρ τῆς προστασίας τοῦ προϊόντος.

§81Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Νὰ συζητηθῇ καὶ αὐτὴ ἡ ἀναφορὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§82Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Ἐν ἀναμονῇ ἀπαντήσεως εἰς τὴν ἀναφορὰν αὐτὴν ὑποβάλλω θερμὴν παράκλησιν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν διὰ τοῦ κ. ὑφυπουργοῦ τοῦ Ἐμπορίου, ὅπως θελήσῃ νὰ ἀνακοινώσῃ....

§83Α. ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ. (Ὑφυπ. Ἐμπορίου). Κύριε συνάδελφε, ἔχει γενικευθῆ ἡ συζήτησις. Νὰ ὁμιλήσητε τὴν προσεχῆ Τρίτην.

§84Ι. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ. Παρακαλῶ τὴν Κυβέρνησιν νὰ θελήσῃ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ πολυσχιδὲς ἐνδιαφέρον της ὑπὲρ τῶν παραγωγικῶν τάξεων, εἰς τρόπον, ὥστε νὰ μὴ ἀπαντᾶται παραφωνία ἢ ἀδιαφορία διὰ τὴν συμπαθῆ αὐτὴν τάξιν τῶν σουλτανοπαραγωγῶν. Βελτιώνων καὶ συμπληρώνων τὴν πρότασιν τοῦ συναδέλφου κ. Κοντογιαννοπούλου, ὁ ὁποῖος εἶπε, μετὰ τὰς διακοπὰς τῆς Βουλῆς, νὰ συνέλθουν οἱ βουλευταὶ τῶν σταφιδοπαραγωγικῶν περιφερειῶν καὶ νὰ συσκεφθοῦν διὰ τὰ ληπτέα μέτρα, ἤθελα νὰ προτείνω νὰ ληφθοῦν τὰ μέτρα αὐτά, πρὸ τῶν διακοπῶν, διότι τὸ εὐγενὲς αὐτὸ προϊόν, πρὸ παντὸς εἰς τὴν ἰδιαιτέραν μου πατρίδα, οἱ παραγωγοὶ τοῦ ὁποίου στεροῦνται τῶν προστατευτικῶν μέτρων, κινδυνεύει νὰ καταστραφῇ ὁλοσχερῶς. Παρακαλῶ τὸν ἀξιότιμον κ. ὑπουργόν, τὰ μέτρα, τὰ ὁποῖα προτίθεται νὰ λάβῃ ἡ Κυβέρνησις, νὰ τὰ λάβῃ εἰ δυνατὸν ταχύτατα.

§85ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Δέχεται ἡ Βουλὴ νὰ λύσωμεν τὴν συνεδρίασιν;

§86ΠΟΛΛΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΑΙ. Μάλιστα, μάλιστα.

§87ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Λύεται ἡ συνεδρίασις διὰ τὴν προσεχῆ Τρίτην καὶ ὥραν 6.30 μ.μ., μὲ θέμα ἡμερησίας διατάξεως ἀναφορὰς, ἐρωτήσεις καὶ συνέχειαν τῆς συζητήσεως ἐπὶ τῆς ἐπερωτήσεως τῆς ἀφορώσης τὴν σουλτανίναν. (Ὥρα 9.30′ μ.μ.)